Archiwum Historii Mówionej - Zbigniew Dymiński\nZbigniew Dymiński „Grot Wnuk”\n22 lutego 1924, Włocławek.\nDo jakiego oddziału należał pan w czasie Powstania?\nW czasie Powstania, na początku należałem do „Chrobrego II”, a potem, wraz z całym plutonem, zostaliśmy przeniesieni do kompanii lotniczej, z tego względu, że dowódcą naszego plutonu był lotnik. Nawiązał [on] kontakt z Batalionem „Zaremba-Piorun”. Tam była kompania lotnicza i dostaliśmy zgodę od majora Zygmunta, dowódcy Zgrupowania „Chrobry”. Przewędrowaliśmy przez Aleje i potem drugą część Powstania tam walczyliśmy.\nProszę powiedzieć kilka słów o swoim dzieciństwie. Gdzie je pan spędził?\nSpędziłem [je] w zasadzie na wschodzie Polski, dlatego, że tatuś był ciągle przenoszony jako specjalista od zwalczania komunizmu.\nTo znaczy kim był pana ojciec ?\nNadkomisarzem policji: Białystok, Grodno, Wilno i na końcu Łuck, potem z Łucka do Warszawy. Dlatego mam duże – jak to się mówi – ciągoty do tych terenów wschodnich. Wszędzie już byłem po wojnie, pozwiedzałem, pojeździłem z różnymi wycieczkami, a nie tylko z wycieczkami – bo w pewnym okresie czasu organizowałem specjalną przychodnię leczniczą w Wilnie dla żołnierzy Armii Krajowej, i ona istniała.\nProszę powiedzieć, w jaki sposób był pan wychowywany przez rodziców?\nTwardo. Matusia była drobną kobietą, a tatuś twardą ręką. Jak coś tam przeskrobaliśmy to niejednokrotnie [był] telefon: „Lolek, rusz się, przyjedź, porozmawiasz z chłopcami”. No i co? Paskiem się dostawało. Także dosyć ciekawe mam wspomnienia z tamtych rejonów. Najciekawsze jest, jak człowiek zaczął dorastać – przecież miałem już trzynaście, piętnaście lat, Łuck – wojna nas tam zastała.\nNależałem do harcerskiej „Czarnej Trzynastki” i chodziliśmy na patrole z wojskiem przy lotnisku jako pomocnicy, z maską gazową, z bagnecikiem. Nasz dom został 10 września zbombardowany. Tatuś nas wtedy wywiózł do Radziwiłłów. Co ciekawe, stamtąd – jak już były rozpadające się wojska, nasi żołnierze bez broni, w umundurowaniu lub też bez mundurów, się wycofywali, gdzie tylko mogli – uratowali nas Żydzi. Ja to napisałem do Yad Vashem, bo spotkałem się z ambasadorem polskim Weissem i opisałem mu [całą historię].\nPrzyszedł do matusi Żyd, mówi: „Pani Dymińska, tutaj nie ma dla was życia. Bolszewicy wkraczają, trzeba się na furmankę”. I przez Kiwerce przewiózł nas do Łucka. Przejeżdżaliśmy obok naszego częściowo zburzonego domu –NKWD już urzędowało, częściowo w tym domu. Wysiedliśmy na przedmieściu Łucka, u żony jakiegoś sierżanta z ojca jednostki. Kiedyś spotkał nas piekarz – Żyd, i mówi: „Pani Elżbieto, proszę przychodzić do mnie, tylko nie od frontu piekarni, a od tyłu przez podwórko. Zawsze dostanie pani dla siebie i dla dzieci pieczywo i coś jeszcze”. Ci Żydzi nas poratowali. Tatusia poszukiwali bardzo mocno. Mamusia chodziła na przesłuchania, do NKWD i tak dalej. Nasze ocalałe rzeczy były w obozie wojskowym na Krasnym, w Łucku. Ponieważ byliśmy bez niczego – tyle tylko, co z domu nabrało się podręczne rzeczy – dopuścili nas do naszych rzeczy. Wzięliśmy kufry, kosze, pozwolili zabrać bieliznę. Ani jednego listu, ani jednego zdjęcia, notatek – nic, nic co tam było, NKWD nie wydało. Dobrą pamięć miałem. Zaraz powiem, bo się to skończyło tragicznie. Prawdopodobnie zniszczyli gdzieś tam w Moskwie, nie w Moskwie, NKWD [zniszczyło] te nasze rzeczy, szczególnie listy. Tatuś, jak się wyrwał z Łucka, wyjechał ostrzeliwując się już przed tymi bojówkami z czerwonymi opaskami i dostał się do ostatniej bitwy, która była pod Kockiem. Stamtąd wyjechał na zachód. Wysłał z Warszawy jednego ze swoich oficerów. Ten dojechał przez granicę do Łucka i stamtąd nas wywiózł na podrobionych dokumentach, dalej przez zieloną granicę, przeprowadził do Warszawy.\nPan, mama i kto jeszcze?\nNie, była jeszcze z nami pani Budzyńska z wielką moją miłością Baśką. Chodziliśmy do tego samego gimnazjum w Łucku. One były w trójkę: Irka, Basia i pani Budzyńska, i nas troje, czyli sześcioro nas było. Dostaliście się do Warszawy?\nI tam spędził pan okupację?\nPojechaliśmy najpierw do Włocławka. Matusi siostra mieszkała we Włocławku, wyszła za hrabiego Rembielińskiego. Mieli duże warsztaty samochodowe i potem, jak Niemcy wysiedlali, to nas wszystkich wzięli z powrotem do Warszawy. To mniej więcej w takim krótkim zarysie okres przedwojenny, szczególnie ważny dla nas, bo się dobrze pamięta już ten okres wojny.\nProszę powiedzieć teraz, jak to było w czasie okupacji, z pana rodziną, z panem, co się działo?\nMieszkaliśmy na Chłodnej pod trzydziestym, najpierw pod dwudziestym. A potem, jak małe getto otworzyli, tatuś zamienił mieszkanie. Mieszkaliśmy na Chłodnej pod trzydziestym i tam właśnie rozpocząłem Powstanie. Pierwszego sierpnia sąsiad, który dwa [dni wcześniej] zmarł...\nZanim dojdziemy do Powstania, porozmawiajmy jeszcze chwilkę o okupacji. Kiedy dokładnie dotarł pan do Warszawy? Który to był rok?\nTo był 1 grudnia 1939 roku.\nI przez te kilka lat mieszkaliście...\nCały czas mieszkaliśmy w Warszawie.\nJak pan wspomina ten okres? Życie w czasie okupacji?\nRóżnie do tego można podejść. W pierwszym rzędzie – zbyt młodzi byliśmy, żeby mocno odczuwać te wartości, które kierowały całym narodem. Chodziłem do liceum chemicznego na Hożej. Z młodzieżą różnie się kontaktowało. I w jednej organizacji byliśmy, koledzy byli w innych organizacjach.\nPan był w jakiej?\nW Powstańczych Oddziałach Specjalnych „Jerzyk”. Organizacja ta została utworzona przez pana Jerzego Strzałkowskiego, w listopadzie 1939 roku. Najpierw podporządkowana była ZWZ, potem AK, a naszym moralnym przywódcą był dowódca Pierwszego Okręgu Warszawskiego – generał „Łaszcz” – Albin Skorczyński. Zabawialiśmy się w konspirację, chodziliśmy na szkolenia. Skończyłem szkołę podchorążych, to był oddział podchorążówki Armii Krajowej – Wola, gdzie dowódcą był major „Zawisza” Grzeszczyński. Potem zajmowaliśmy się między innymi wydawaniem powielaczowych materiałów dla szkół podoficerskich i szkół podchorążych. Kręciliśmy to na powielaczu atramentowym, tym się zajmowaliśmy. Część naszych kolegów, właściwie z polecenia generała „Łaszcza”, komendant Powstańczych Oddziałów Specjalnych „Jerzyki”, pan Strzałkowski, przekazał, prawie czterystu ludzi, do Pułku „Baszta” i, (ja tam nie byłem) część została przekazana do brata Radosława, też Mazurkiewicza, który był dowódcą [Batalionu „Miotła”]. Tam duża grupa – ponad pięćdziesiąt chłopaków – przeszła, a część została na Pradze. I tak się to ciągnęło: szkoła, konspiracja, udawanie, że się jest bohaterem, że się niczego nie boi. Różnie to bywało.\nA czy w czasie okupacji, jeszcze przed Powstaniem, spotkały pana sytuacje bezpośredniego zagrożenia?\nPowiem szczerze, że nie. Raz był tylko przypadek, na placu Teatralnym zatrzymał nas patrol. Naturalnie – ręce do góry – obmacywali i tak dalej. W pewnym momencie odskoczyli. A ja miałem w kieszeni fajkę, bo, jak pani widzi, ja palę fajkę. [Jeden z nich] sięgnął do kieszeni, wyciągnął fajkę: „Młody szczeniaku” – ja jestem przecież niedużego wzrostu, koledzy byli troszkę wyżsi ode mnie. Puścił mnie. Mieliśmy jeszcze jeden przypadek – musieliśmy uciekać z Warszawy. Ze względu na to, że jednostka wywiadu niemieckiego z Łodzi, miała pretensje do tatusia za tereny wschodnie, bo nie tylko likwidacja komunizmu, ale likwidacja wszystkich jednostek niemieckich wywiadowczych. I miała martwego Leona Dymińskiego dostarczyć. Przyszedł dalekopis do Warszawy z Łodzi. Przez pomyłkę trafił do jednego z oficerów granatowej policji. Dlaczego? Dlatego, że to już pan Hahn, nadkomisarz ojca z Wilna, kolega ojca, a jego brat, był dowódcą Sicherheitpolizei na alei Sucha. Przez pomyłkę – Hahn, też tak samo pisało się przez 'h' w środku – trafił do niego, i on: „Lolek, w tej chwili...”, i uciekliśmy z Warszawy. Ukrywałem się przez dwie noce w szpitalu zakaźnym na Wolskiej.\nJaka była treść tego dalekopisu? Co tam było?\n„Żywego lub martwego Leona Dymińskiego dostarczyć do Łodzi do Abverstelle 2”. Trafił on do oficera policji granatowej, tego Hahna, ponieważ znali się jeszcze z czasów wileńskich więc: „Lolek w tej chwili…” i to wszystko. On wie, czy przekazał, czy nie, ten telefonograf. W każdym razie kilka miesięcy to trwało, nikt nas nie zaczepiał, nie przyszedł nawet do nas na pomoc, gdzie mieszkaliśmy i wróciliśmy z powrotem. Przez ten okres ukrywałem się w szpitalu na Wolskiej, a potem ukrywałem się u dalekich kuzynów w Głownie. To była też dosyć ciekawa historia, dlatego że mój ojciec w 1920 roku walczył przed bolszewikami w obronie Włocławka. Jego dowódcą był porucznik Marszałek, który nosił w czasie okupacji nazwisko Salicki. Całą rodzina Marszałków, ponieważ Marszałkowie mieszkali w blokach wojskowych obok Arsenału, wyprowadziła się stamtąd i pojechała do Głowna. Potem, jak wyszedłem ze szpitala zakaźnego, pojechałem do Głowna i wróciliśmy z powrotem.\nCzym się zajmował pana ojciec w czasie okupacji?\nOjciec należał do Państwowego Korpusu Bezpieczeństwa. Ze względu na swoje pochodzenie, jak to się mówi – służbowe, z okresów przedwojennych. A zajmował się handlem.\nZ tego rodzina się utrzymywała?\nProszę teraz powiedzieć, jak to było jak szykowało się Powstanie? Czy był pan przygotowany, czy pan wiedział o tym?\nByliśmy zaalarmowani kilka dni przed Powstaniem i potem rozwiązano nas i do domu poszliśmy. Mieliśmy punkt koncentracyjny na rogu Waliców i Żelaznej. Drugie wezwanie, już do samego Powstania, nie dotarło do mnie. Pierwszego sierpnia byliśmy na pogrzebie naszego sąsiada doktora Dziaczkowskiego. Stamtąd wróciliśmy, pojechaliśmy do biura pana Marszałka-Salickiego – miał swój punkt konspiracyjny na Chmielnej. Przywiozłem do domu cukier, mąkę... Dawali takie przydziały. Samo Powstanie zastało mnie w domu.\nJak pan pamięta wybuch Powstania? Czy wiedział pan co się dzieje?\nZdawałem sobie sprawę z tego, byliśmy alarmowani przed kilku dniami. Jak się rozpoczęło – to znaczy nie dotarło drugie wezwanie – mieszkaliśmy na Chłodnej, pod 30, lekko na skos była słynna placówka niemiecka, żandarmeria na samym rogu Chłodnej i Żelaznej. Jak oni zaczęli się ostrzeliwać […] Na drugi dzień zabrałem ze sobą sąsiada, który mieszkał nad nami – Wojtka Bieguszewskiego, pseudonim „Słoń” – i powędrowaliśmy. Powędrowaliśmy w miejsce, gdzie wiedzieliśmy, że naszych będzie można spotkać.\nPowędrowaliśmy najpierw na Chłodną pod 5, gdzie była nasza szkoła podchorążych. Potem na róg Krochmalnej i Ciepłej. Tam był, nasza ciotka miała – to znaczy w jej mieszkaniu – magazyn umundurowania, butów i tak dalej. Stamtąd między innymi umundurowanie, wyposażenie [braliśmy], broni tam nie było. Część naszych chłopców, znanych [jako] Warszawska Kompania, powędrowała na Wołyń do 27 Wołyńskiej Dywizji. Ja z Wojtkiem Bieguszewskim nie spotkaliśmy tam ciotki. Nikogo nie było. Dowiedzieliśmy się, że dowództwo zgrupowania mieści się na ulicy Twardej – powędrowaliśmy z Wojtkiem i zameldowaliśmy się tam.\nNie było żadnego problemu z przemieszczaniem się, tak przejść na Twardą? To już przecież trwały walki?\nW tym rejonie – Sienna, Krochmalna – nie było już walk. Walki toczyły się wzdłuż Chłodnej, gdzie Niemcy się przebijali. Zameldowaliśmy się jakiemuś w długim czarnym płaszczu. Pierwszy raz dostałem obciach. Zameldowałem się bardzo prosto: „Księże proboszczu, podchorąży Zbyszek Dymiński »Grot Wnuk« melduje się do służby”. „Ty nie rób ze mnie balona, ja nie jestem żadnym księdzem – »Proboszcz« to był pseudonim”. To był szef sztabu zgrupowania „Chrobrego II”. Dostaliśmy przydział z Wojtkiem do 5. kompanii „Czarneckiego”. Tam wziąłem udział w walkach na Grzybowskiej, na Waliców, na Krochmalnej. Przy ataku na Hale Mirowskie nie brałem udziału. Ale miałem tam znowuż bardzo ciekawy przypadek. Kiedyś wyszedłem sobie przez oficynę na podwórze w kierunku Krochmalnej. Brama była zastawiona płytami, taka jakby barykada. Wychyliłem nos, a po drugiej stronie patrol niemiecki. Miałem tylko pistolet i jeden granat. W tył zwrot i chodu, wpadłem do ruin spalonego domu... Korytarz... Do piwnicy, a tam nie ma wyjścia. Przesiedziałem tam, jak to się mówi, robiąc w majtki ze strachu, bo ani nikogo wezwać, ani... A Niemcy przeszli przez barykadę, przeszli po całym podwórku, zapleczu, nie doszli tam, gdzie ja siedziałem. Posiedziałem [tam] kilka godzin i wróciłem na nasza kwaterę. Kwaterowaliśmy się w domu na Grzybowskiej. Po jednej stronie była dawna fabryka Jarnuszkiewicza, która meble żelazne robiła, łóżka, nie łóżka, a my kwaterowaliśmy od drugiej strony podwórka. Kiedyś mieliśmy taki przypadek: siedzieliśmy przy świeczkach, okna otwarte, bo wtedy było ciepło, w pewnym momencie patrzymy, a jeden z naszych kolegów się osuwa. Co się okazało? Niemcy z drugiej strony, od Krochmalnej, popatrzyli, strzelili akurat w niego – takie były przypadki. Potem dosyć dużo brałem udział w przyjmowaniu zrzutów. Ponieważ byłem, jak pani widzi, niedużego wzrostu, to zawsze przy oficerze dyżurnym, przy dowódcy zgrupowania zawsze mnie trzymali. I na ronty oficerskie chodziliśmy. Tam spotkaliśmy naszych kolegów „Jerzyków”: na poczcie dworcowej – Borowicz „Cygan”, w fabryce Bormana – Raczyński, „Olszyna”, razem z „Downarem” Kaftańskim. W tym czasie zjawił się nasz komendant pan Jerzy Strzałkowski ze swoim zastępcą Zdziśkiem Pajewskim. Mieli długą rozmowę, mnie nie było przy tym, z majorem Zygmuntem i kapitanem „Proboszczem”. Potem się dowiedziałem, że chodziło o to, że pan Jerzy Strzałkowski nie był przekonany, że Powstanie zakończy się pozytywnym rezultatem. Namawiał majora Zygmunta [Sabiłło], który był zrzutkiem i należał do NSZ, tak jak zresztą kapitan „Proboszcz”, żeby „Chrobry II” przebijał się w kierunku Okęcia, i wywędrował poza Warszawę.\nKiedy padła ta propozycja?\nTa propozycja padła 4 albo 5 sierpnia, ze strony Strzałkowskiego i Strzałkowski zabrał wtedy cały szereg naszych chłopaków: swojego adiutanta Gienka Rybałkę, „Downara” zabrał, Zdziśka Pajewskiego i zameldowali się na Starym Mieście u Walchowskiego. Potem stamtąd kanałami, przed samym upadkiem Starego miasta, dostali zgodę od Wachnowskiego, przewędrowali kanałami przez Żoliborz, dostali się do Kampinosu. Tam, potem, co z opowiadania kolegów wiem i pana Jerzego, było takie ciekawe spotkanie, bo w Laskach, w domu niewidomych, urzędował dzisiejszy kardynał Wyszyński, jako ksiądz. I między innymi, jak oni wędrowali, ostrzegł ich, że tam patrol niemiecki jest, czy jakieś placówki niemieckie. A ja zostałem w „Chrobrym II”.\nW jakich akcjach brał pan udział bezpośrednio?\nBezpośrednie walki to były takie: na Grzybowskiej, na Krochmalnej w tych domach, co była bożnica żydowska. Nasz dom graniczył z bożnicą żydowską. Potem w kościele Wszystkich Świętych – tam, między innymi, odpieraliśmy natarcie czołgów niemieckich, które szły od Granicznej w kierunku placu Grzybowskiego. Z całą grupą kolegów, bo kilku nas tam było skoczyliśmy z granatami za stojący blaszany pisuar pośrodku, schowaliśmy się i zaczęliśmy [ostrzał]. Naturalnie byliśmy ostrzeliwani przez Niemców, ale jakoś się udało. I często brałem udział w rontach oficerskich.\nRonty oficerskie polegały na tym, że dowódca zgrupowania wysyłał dyżurnego oficera z grupą ludzi, zabezpieczeniem i oni przechodzili przez wszystkie placówki, które walczyły z Niemcami: na Kurzej Stopce na placu Kazimierza Wielkiego, u Bormana i na Poczcie Dworcowej. Najbardziej przykra była – z tego, co sobie przypominam – wędrówka piwnicami, gdzie pełno [było] ludzi. Wszyscy, podczas bombardowań niemieckich, chowali się do piwnic. Narzekania, powiem szczerze, niejednokrotnie objawy niechęci w stosunku do walczących żołnierzy AK ze strony społeczeństwa, którym się [opiekowaliśmy] – to było najbardziej przykre. Byliśmy w plutonie dowodzonym przez Grzymałę, który był lotnikiem i on dostał wiadomość, że w Batalionie „Zaręba-Piorun” jest kompania lotnicza wojsk lotniczych. Dostaliśmy zgodę majora Zygmunta i z naszymi łączniczkami – koleżankami przewędrowaliśmy na drugą stronę Alej Jerozolimskich, do Batalionu „Zaręba-Piorun”.\nChciałabym by powiedział pan o ludziach, z którymi pan walczył. O atmosferze w tym czasie, kiedy trwały walki – wiem, że nie było czasu na rozmowę, na rozrywkę. Jakby spróbował pan sobie przypomnieć, jeśli w ogóle się rozmawiało, to o czym?\nO żarciu – żeby zdobywać żarcie. Chodziliśmy do ogródków pomologicznych na Emilii Plater. Dobrze strzelałem, to mnie kosztowało też – miałem taki jeden przypadek nieprzyjemny.\nZestrzeliwałem gołębie i zawsze koleżanki [je] gotowały. Ze względu na to, że dobrze strzelałem, to wysłali nas, z naszego plutonu – ja i jeszcze jeden, nie pamiętam jak on się nazywał – na róg Emilii Plater i Hożej. Dlaczego? Dlatego, że tam nie mogli, u nas, w naszym dowództwie poradzić sobie z dużym, nieprzyjemnym ostrzałem karabinów maszynowych od strony Nowogrodzkiej, Emilii Plater, ogródków pomologicznych. Tam było mocno przez Niemców obsadzone. Poszliśmy, weszliśmy na piąte piętro, wtedy częściowo już zburzone. Stanąłem, bo jestem niski, na beczułce ustawionej na kamieniach. Zorientowaliśmy się z kumplem, że to gniazdo karabinów jest na pierwszym piętrze, w domu na rogu Nowogrodzkiej i Emilii Plater, schowane w środku mieszkania. Tam stał stół i na tym stole był ciężki karabin maszynowy. Stamtąd ostrzeliwali – nie było widać skąd, my to zauważyliśmy. Pożyczyłem temu kumplowi mój hełm, on był trochę wyższy ode mnie, i zaczęliśmy do nich [strzelać]. Nie wiem, jaki był rezultat, czy zlikwidowaliśmy tego Niemca, czy nie, w każdym razie skończyło się dla nas nieprzyjemnie. Posieli po nas, tam na górze, na piątym piętrze. Ja, jako niski, przykucnąłem za murem, a kumpel dostał w głowę, w moim hełmie i został tam. Miałem jeszcze taki nieprzyjemny przypadek. Wędrowaliśmy na teren kościoła świętej Barbary na Hożej. Tam byliśmy ostrzelani z granatników – prawdopodobnie z granatników – bo dostałem w tył głowy potężny odłamek, straciłem przytomność i zabrali mnie do szpitala, tam gdzie jest pogotowie. Przeleżałem dwa, czy trzy dni nieprzytomny i wróciłem z powrotem do plutonu. Już mnie dowódca nie wysyłał na akcje. I zostałem oficerem broni.\nTo było we wrześniu, końcówka września.\nCzy w czasie Powstania, w czasie walk zetknął się pan z jakimiś cudzoziemcami? Na przykład z jednostki, w których byli obcokrajowcy?\nZetknąłem się jedynie z jeńcami wojennymi, którzy byli przetrzymywani na Hożej w kinie.\nJak pan pamięta jeńców? Jacy to byli ludzie wtedy?\nJeńcy niemieccy, żołnierze. Trudno coś powiedzieć. Z nimi obchodzono się bardzo porządnie. Do przenoszenia, do pomocy, do transportu byli używani ale bardzo porządnie się z nimi obchodzili. Będąc w „Chrobrym II” nasz kuzyn – Marszałek Salicki– z ramienia generała [Montera] był opiekunem polskiej Armii Ludowej. Nie wiem czy pani wie, że przed samym Powstaniem, na dwa dni przed powstaniem, Rosjanie rzucali ulotki, że polska Armia Ludowa obejmuje dowództwo, a dowództwa Armii Krajowej nie ma. A po co my tam chodziliśmy, z „Mikim” – tym moim kumplem, z Jackiem Czyżem? Podregulować troszeczkę amunicji [ukraść-wynika z gestykulacji]. Jak tam do wujka poszliśmy to, czy sobie pogadaliśmy, czy nie, zawsze coś tam się… człowiek podregulował tej amunicji. Tam miałem przypadek: jeden jedyny raz w życiu własnoręcznie zmyłem głowę generałowi. Na Złotej 7/9 mieścił się PAL, z centralą, i Marszałek-Salicki [tam był]. Przechodziłem jakimś korytarzem i pewnym momencie: „Podchorąży, chodźcie tu do mnie” – ponieważ znałem generała Skokowskiego – „umyjcie mi głowę”. A Skokowski miał nawykowe zwichnięcie prawego stawu barku – jak podniósł rękę do góry, to ten staw barkowy mu tak podjeżdżał – i własnoręcznie myłem głowę generałowi!\nJak pan teraz myśli o Powstaniu? Gdybym pana teraz zapytała o jakieś najprzyjemniejsze wspomnienie z okresu walk, z okresu Powstania, to które to był było?\nNajprzyjemniejsze spotkania: kwaterowaliśmy w pewnym okresie w sierpniu, vis-à-vis dowództwa, na Siennej. Najprzyjemniejsze jak tam z dziewuchami można było się dogadać. Jak człowiek siedział na służbie, dziewczyny przynosiły trochę coś zjeść i tak dalej. Potańcówki sobie robiliśmy, po cichu, żeby kapitan „Proboszcz” nie usłyszał czasami, że tu za wesoło jest. Przyjemne a równocześnie komiczne, jak kiedyś dorwaliśmy z magazynu Haberbusza porter, przynieśliśmy na kwaterę – to będzie frajda. Jeden otworzył, zabiera się, żeby otworzyć butelkę, tego kapsla, a tu – pfff – wszystko na sufit. Tak prawdopodobnie był ten porter wzburzony przez niesienie, leżakowanie i tak dalej. Znaleźliśmy sposób: kubeł przykryty szmatą, butelkę tam się otwierało – takie, komiczne momenty. Jeszcze miałem taki dosyć komiczny przypadek. Byliśmy w pewnym momencie – to był koniec sierpnia – na odpoczynek poszliśmy z całym plutonem na Górskiego. Tam ulokowano nas na piątym piętrze, nie wiem czyje to mieszkanie było, jakieś niemieckie, czy nie niemieckie, zaopatrzone było dobrze. I pamiętam jak tańczyłem na stole. W pewnym momencie, pod wpływem prawdopodobnie tego, wyszedłem na balkon, wziąłem granat do ręki i mówię: „Tego wartownika na dole to zabije, jak puszcze, czy odliczyć i dopiero puścić?”. Chłopaki wyłuskali mi granat, zawiązali we własny pas i rzucili pod łóżko i przeleżałem tak do rana – taki komiczny moment.\nA proszę powiedzieć teraz o jakiś przykrych sprawach, gdybym zapytała teraz pana o najgorsze wspomnienie z Powstania?\nNajgorsze? To miałem właśnie przypadek na Krochmalnej, co z Niemcami strachu najadłem się sam. I drugi, najbardziej przykry, moment jak mojego kumpla, w moim hełmie Niemiec zastrzelił.\nCzy w czasie Powstanie był pan świadkiem jakiejś zbrodni? Czy coś takiego działo się przy Panu?\nNie. Powiem szczerze, że żadnego aktu zbrodniczego, nieprzyjemnego, człowieka w stosunku do człowieka – nie widziałem.\nCo się z panem działo jak Powstanie chyliło się ku końcowi, ku upadkowi? Gdzie pan wtedy przebywał?\nByliśmy na kwaterze na Marszałkowskiej i Hożej, przygotowywaliśmy się do wymarszu.\nPowiem szczerze: traktowałem to jako dalszy ciąg jeszcze jednej wielkiej przygody. Podchodziłem w czasie Powstania ... z natury jestem wesoły chłopak, umiem z ludźmi kontakt nawiązać. Byłem sympatyczny, traktowałem Powstanie jako – faktycznie – walka jest, tutaj wysyłają tam, tu każą strzelać, tutaj na rogu Emilii Plater zginął kumpel, ale raczej Powstanie przeżywałem przyjemnie. Najlepszy dowód – pokażę zdjęcie. Proszę opowiedzieć o wyjściu z Warszawy.\nCały batalion wychodził przez Śniadeckich. Tam było zgrupowanie na Śniadeckich, staliśmy w kolumnach wyjściowych. Zaprowadzili nas wzdłuż Politechniki – dzisiaj ta aleja nazywa się Wyzwolenia – potem w prawo i w lewo do budynków, gdzie dzisiaj się mieści Ministerstwo Obrony Narodowej, a z tyłu był Kraftfahrpark i tam zdawaliśmy broń. Czego jedynie nie oddaliśmy? Nie oddaliśmy aparatu fotograficznego. Ale ten pistolet, który ja miałem, „Miki”, wszyscy – oddawaliśmy zdezelowane. Co to znaczy? Bez iglicy, bez sprężyn, tak, żeby one natychmiast nie nadawały się do użytku. Potem piechotą poprowadzili nas do Ożarowa. Byliśmy w Ożarowie dwa i pół dnia. Potem…\nJak to wyglądało w Ożarowie?\nOlbrzymie hale – bo tam była fabryka kabli – na tych halach ludzie porozrzucani w grupkach. Dawali nam jeść: podjeżdżał kocioł pod bramę wyjściowa z hali i każdy, co tam miał – jakąś menażkę, nie menażkę, inne naczynie – to się pchał po zupę i kawałek chleba i dawali nam jeść. Po dwóch i pół dnia zabrali [nas] do wagonu. Gdzie jedziemy? Licho wie, ale jedziemy. Dojechaliśmy do Łowicza. Lokomotywę w tym pociągu jenieckim z frontowej części musieli przetoczyć w drugą stronę, dlatego, że ten pociąg miał iść na Skierniewice. W wagonie [okna były] zadrutowane. Co robimy? Może będziemy wiali? Nasłuchaliśmy, czy przy wagonie nie ma z tyłu w budce wartownika. Nie było. No to dobrze. A ja jeszcze mały byłem, w długich butach, koledzy na ramiona mnie wzięli i moimi nogami rozerwaliśmy kolczaste druty zakrywające okienko.\nCzyli pan posłużył za taran?\nTak. Skok. Nas uczyli w Ożarowie, jak [tam] byliśmy, dostaliśmy tam pewne namiary, powiem zaraz gdzie, bo tam spotkałem znowuż pułkownika Marszałka Salickiego – on dał mi namiary.\nW Ożarowie. Zeskok, bo przecież pociąg jedzie. Te drzwi są zamknięte. Sztuka ucieczki polegała na tym, że trzeba było się złapać za otwór okienny, gdzie się wylazło, nogą namacać jakieś oparcie i padać w kierunku jazdy pociągu. Nie wolno skakać do tyłu, bo człowieka wtedy wyrzuci zupełnie. Skacze się do przodu i jak człowiek upadnie to fru, fru, fru na pobocze. Jednego nam zastrzelili. Uciekło nas dwunastu. Jednego nam z ostatniej platformy zabili. A wyskoczyliśmy w lesie na terenie jakiegoś obozu niemieckiego – wrzask i: Halt, halt. Ja z „Mikim” trzymaliśmy się razem, odskoczyliśmy w jakieś jałowce, gdzieś w krzaki, jak najdalej i wyrwaliśmy się z tego otoczenia z obozu niemieckiego. Dlaczego? Prawdopodobnie nie wpadliśmy w takim miejscu, gdzie mogliby nas zatrzymać, albo na początku, albo na końcu, i powędrowaliśmy. Zapadliśmy w stóg siana, w tym stogu siana do rana. Ciemno się zrobiło, ciemno... i wychodzimy – jakaś wioska – przez pola, wyrywaliśmy jeszcze nie wykopaną marchew – człowiek sobie podżerał. Patrzymy, a w pewnym momencie przez wioskę idzie ksiądz, takim małym deptakiem i ja mówię: „»Miki«, chodź idziemy, kapucyna złapiemy”. Co się okazało? To był znajomy rodziców – ksiądz Romanowski z kościoła Karola Boromeusza na Chłodnej. On wyrwał się z Warszawy i tam zapadł u siostry swojej. Takiego żuru, na kiełbasie, ze skwareczkami, ze śmietaną to ja nigdy w życiu nie jadłem. Posiedzieliśmy tam kilka dni, a mieliśmy namiar na Walewice. A w Walewicach rezydowała komórka angielskiego wywiadu. Powędrowaliśmy do Walewic, za Łowicz, dostaliśmy lewe dokumenty – kapitalne lewe dokumenty: przepustki, nie – przepustki, dostaliśmy od nich, dlatego, że mieliśmy być przerzuceni do Szwajcarii przez Schaffhausen.\nŻeby wydostać się spod okupacji niemieckiej. Ja pojechałem, „Miki” został. Aha, do Marszałków do Głowna, bo przeszliśmy, „Miki” został w Głownie, ja pojechałem do kuzynów rodziców do Radomia i tam zastało mnie wyzwolenie. Do Schaffhausen nie dojechałem.\nJak pan wspomina moment wyzwolenia? Jak to wyglądało w Radomiu?\nWkroczyły jednostki polskie do Radomia i radzieckie. Wujostwo mieszkali na przedmieściu Radomia, w willowej dzielnicy. Ponieważ tam było kilka ładnych willi, zostało otoczone i zarekwirowali na kwaterę. Samo wyzwolenie było dzikie. Przynajmniej wujek Rożen – on miał nazwisko Rożen – bardzo serdecznie z tymi żołnierzami […] i popijali, nie – popijali i ciocia Kocia kolację robiła. W każdym razie sympatycznie te pierwsze momenty wyzwolenia odbywały się. Był taki jeden ciekawy momencik: wujek poszedł do kuchni, postawił butelkę z wódką, porozlewali wszystkim: „No to na zdrowie” – za kieliszki i wszyscy oczy w słup, ci oficerowie, co byli na kwaterze, za pistolety... Co się okazało? Przez pomyłkę ocet nam porozlewał: poszedł do kuchni – stały [tam] butelki z wódką, złapał jakąś butelkę, okazała się to butelka z octem i go porozlewał. Ale ogólnie jakoś tak [miło]. Ale stamtąd się wyrwałem.\nPowędrowałem do Łodzi. Tam zaczepiłem się w grupie operacyjnej przemysłowej i wyjechałem na Śląsk do Gliwic, gdzie zabezpieczaliśmy przemysł. Kiedyś poszliśmy do takiej niedużej miejscowości za Gliwicami. Bandy niemieckie zaczęły nas ostrzeliwać, a my wtedy w rozlewni piw byliśmy i my tak: „Co zabezpieczyć?”. Naturalnie napoje. Ale jakoś się stamtąd wyrwaliśmy. Nic nam się nie stało. Potem po wojnie jeździłem z misją po obozach repatriacyjnych Czerwonego Krzyża do Austrii, do Niemiec, ale do Włoch nie dojechaliśmy.\nKiedy dokładnie skończyła się pana działalność konspiracyjna?\nDziałalność konspiracyjną zakończyłem po wyzwoleniu Warszawy. Wtedy się z ojcem spotkaliśmy. Matusia, Janusz – brat, z tatusiem, u kuzynostwa – mieszkaliśmy tam przez ładnych kilka dni. Tam ojca NKWD zgarnęło – to, co już na początku mówiłem. Mają długą pamięć i dobrą pamięć, ze wszystkich ludzi – a było nas tam z piętnaście–dwadzieścia osób w tym mieszkaniu, jednego tylko wybrali.\nI co się stało z pana ojcem?\nUmarł. Mam nawet dokument z pochówku ojca – z obozu nie został wywieziony i tam [był] rozstrzelany- dostałem przez Wojskowe Biuro Historyczne, oryginalne dokumenty NKWD.\nCzy pana, jako akowca, spotkały jakieś represje po wojnie?\nZajęliśmy się z kumplami – w pierwszym rzędzie trzeba myśleć o nauce – zaczęliśmy łazić na „polibudę”. A równocześnie prowadziliśmy z kolegą prywatną firmę chemiczną, bo ja jestem chemikiem – na rogu Polnej, tam gdzie teraz Riviera jest, tylko po drugiej stronie, tam prowadziliśmy interesy. Handlowaliśmy, nie – handlowaliśmy i studia. Ale to już po powrocie z misji.\nCzyli jakiś kłopotów pan nie miał?\nZasadniczo, kłopotów nie miałem. Nigdy nie ukrywałem, nie zaprzeczałem, że byłem w AK. Tak jak u wujostwa Rożenów – przy tym wyzwoleniu w Radomiu – też mówiłem, że gdyby drugi raz Powstanie [wybuchło], pójdę drugi raz do Powstania. Nigdy, w żadnych dokumentach, nigdzie nie ukrywałem, między innymi dlatego nigdy do partii nie należałem. Jak mnie tam w przemyśle namawiali – ja mówię: „No i co? Będą się wszyscy śmiali, że Dymiński – akowiec, oficer AK – i do partii się zapisał?!”.\nTeraz, jak pan patrzy na Powstanie – pan wtedy był bardzo młody – jak pan z dzisiejszego punktu widzenia ocenia to, co się stało?\nTrudno jest mi mówić o decyzjach dowództwa. To wszystko o czym piszę, to zupełnie oddzielna historia. Powstanie było zrywem, polskim zrywem – byliśmy przeświadczeni, że powinno się Niemców zlikwidować, z tym, że zdawaliśmy sobie równocześnie sprawę, że wyjścia wolnego z Powstania nie będzie.\nGdyby pan mógł powiedzieć jeszcze jedno zdanie o pokoleniu obecnie młodych ludzi co by pan powiedział?\nZa mało znają historię. Za mało mają historii i jak patrzę wszędzie – tu w okolicy gdzie mieszkam –młodzież wydaje mi się taka bezideowa, bez kośćca, bez kierunków. Mówię o kierunkach moralnych, mających wpływ na wartości inne niż zdobycie pieniędzy, dobra praca, zabawa. Ale żebym mógł ocenić, iż ta młodzież ma mocny kościec moralny, patriotyczny – nie powiem tego.\nZbigniew Dymiński Pseudonim: „Grot Wnuk” Stopień: kapral Formacja: Zgrupowanie „Chrobry II” Dzielnica: Śródmieście Południowe Zobacz biogram


Kolejny test balistyczny Korei Północnej. Reakcja USA i Japonii | Defence24\nKolejny test balistyczny Korei Północnej. Reakcja USA i Japonii\nDefence24 28.09.2021 13:12\nFot. Winluxhuman/Wikimedia/CC BY-SA 4.0\nRządy USA, Japonii i Korei Południowej potępiły we wtorek przeprowadzony tego samego dnia nad ranem przez Koreę Północną test pocisku balistycznego.\nAmerykański Departament Stanu podkreślił, że północnokoreańskie próby rakietowe stwarzają zagrożenie dla innych państw regionu oraz społeczności międzynarodowej i zaapelował do rządu w Pjongjangu o powrót do zawieszonych rozmów o denuklearyzacji.\nDowództwo amerykańskich wojsk w regionie Indo-Pacyfiku przekazało, że test pocisku pokazuje "destabilizujący charakter rozwijanych przez Koreę Północną nielegalnych programów zbrojeniowych".\nCzytaj też: Korea Północna chce wrócić do rozmów pokojowych\nPróby rakietowe Korei Płn. stanowią zagrożenie dla pokoju i bezpieczeństwa naszego kraju i całego regionu. To również poważne wyzwanie dla całej społeczności międzynarodowej - powiedział rzecznik japońskiego rządu Katsunobu Kato.\nW Korei Płd. we wtorek zwołano nadzwyczajne posiedzenie rady bezpieczeństwa narodowego, która wyraziła "ubolewanie" z powodu testu północnokoreańskiego pocisku.\nKorea Płn. wystrzeliła we wtorek rano czasu lokalnego "niezidentyfikowany pocisk" w kierunku Morza Japońskiego - poinformowała armia Korei Południowej. Według japońskiej agencji Kyodo była to pojedyncza rakieta balistyczna.\nJapońskie i południowokoreańskie źródła podaję, że pocisk został wystrzelony w kierunku Morza Japońskiego, ale nie doleciał do wód japońskiej strefy ekonomicznej. Zarówno USA, jak i Japonia przekazały, że pocisk nie wyrządził żadnych szkód i jego wystrzelenie nie wiązało się z bezpośrednim zagrożeniem dla wojsk tych państw.\nTest rakiety zbiegł się z przemówieniem ambasadora Korei Północnej przy ONZ Kima Songa na forum Zgromadzenia Ogólnego, w którym powiedział, że "jego kraj ma uzasadnione prawo do testowania broni i wzmacniania (swoich) zdolności obronnych".\nTo już trzeci w tym miesiącu test północnokoreańskiej broni balistycznej.\nCzytaj też: Korea Północna: testy rakiet instalowanych na platformach kolejowych\nKorea Południowa rozmawiała z USA o denuklearyzacji sąsiada\nDefence24 06.08.2021 13:33\nFot. Stefan Krasowski/Wikimedia/CC BY 2.0\nSzefowie dyplomacji Korei Południowej i USA, Czung Eun Jong i Antony Blinken, rozmawiali w piątek o dalszych wysiłkach dyplomatycznych na rzecz denuklearyzacji Korei Północnej, w tym o możliwości udzielenia temu krajowi pomocy humanitarnej – podały władze w Seulu i Waszyngtonie.


Erementar Gerad - film.gildia.pl - film, newsy, recenzje\nReżyseria: Shigeru Ueda\nAnimacja: Taeko Hori, Hirofumi Masuda\nRok produkcji: od 2005 roku\nTytuł oryginalny: Erementar Gerad, Elemental Gelade\nZagraniczna strona filmu: http://www.erementar-gerad.de\nEden Raidy to - z pozoru zwykłe - dziewczyny, które śpiewając magiczną pieśń, są w stanie w niezrozumiały dla ludzi sposób, zjednoczyć się z wybranym człowiekiem i stać się jego magicznym orężem. Swą potęgę zawdzięczają umieszczonym w ich ciałach magicznym kamieniom, zwanym... erementar gerad. Jednak nawet wśród Eden Raidów, które z natury są nieliczne i wyjątkowe, jest jeden, który budzi zachwyt i którego niezwykła potęga i sława przerasta wszystko inne. Zwą go "Siódmym cudem".\nMłody powietrzny pirat o imieniu Coud, przez przypadek odnajduje w ładowni latającego okrętu pirackiego, dziwną skrzynię ze śpiącą w jej wnętrzu tajemniczą dziewczyną. Oczywiście, żaden rasowy bohater, nie mógłby sobie w takich okolicznościach odmówić przyjemności pomajstrowania przy tak nadzwyczajnym znalezisku. Efektem tych daleko idących zabiegów jest nagłe przebudzenie dziwnej pasażerki, która - ku zdziwieniu chłopaka - okazuje się być żywą istotą. Niedługo potem to samo zdziwienie osiąga szczyt, gdy owa niepozorna dziewczyna okazuje się być legendarnym siódmym cudem. Cóż w takiej sytuacji ma czynić zdezorientowany w nagłym i niezwykle dramatycznym rozwoju sytuacji, początkujący powietrzny pirat? Oczywiście, nie pozostaje mu nic innego, jak bronić zagubionej dziewczyny przed hordami tajemniczych napastników. I wtedy staje się coś nieoczekiwanego (jak by tego, co już się wydarzyło, było za mało) - nowa znajoma Couda użycza mu swojej nadzwyczajnej mocy. Ten magiczny moment staje się przełomem w życiu chłopaka. Młodzieniec wraz ze swoimi mimowolnymi towarzyszami, rozpoczyna pełną przygód, niebezpieczeństw i niespodzianek, długą podróż, która zaprowadzi go aż na krańce świata, wprost do legendarnej krainy...\nDo stworzenia tego porywającego świata zostali zatrudnieni ludzie, którzy naprawdę znają się na rzeczy, gdyż mają na swoim koncie prace nad takimi przebojami jak: "Dragon Ball Z", "Inuyasha", "Neon Genesis Evangelion", "Ghost in the Shell" i wiele innych anime, których chyba żadnemu rasowemu miłośnikowi kina akcji rekomendować nie trzeba. "Erementar Gerad" należy do gatunku "shonen", a zatem jest to seria przystosowana przede wszystkim do oczekiwań męskiej części młodzieży. Znajdziemy tu więc mnóstwo spektakularnych pojedynków, wszelkiego rodzaju gadżetów - nie tylko magicznych, mrocznych tajemnic, a przede wszystkim - mnóstwo wciągającej, wartkiej akcji, która wszystkie te elementy zgrabnie zepnie w całość i sprawi, że oglądając "Erementar Gerad" spędzicie mnóstwo wspaniałych chwili. Miłej podróży...\nErementar Gerad - wydania na nośnikach


Zegarki survivalowe, zegarek Casio G Shock i inne - Morowo.com.pl\nCasio jest marką, której nie trzeba nikomu przedstawiać. W 1946 roku w Tokio Tadao Kashio założył firmę, która początkowo zajmowała się produkcją kalkulatorów. Nikt nie przypuszczał, że produkty Kashido szybko zdobędą popularność. Dzięki temu w 1974 roku Casio wypuściło swój pierwszy zegarek nazwany „Casiotron” wyposażony w mechanizm kwarcowy, kalendarz oraz wyświetlacz LCD. Do dziś zegarki Casio cieszą się ogromnym powodzeniem wśród osób pragnących otrzymać niezawodny sprzęt.\nSprzedawane przez naszą firmę zegarki są w 100% oryginalne i posiadają gwarancję dystrybutora - firmy ZIBI S.A. Znajdziecie u nas między innymi Zegarki Casio G Shock oraz wiele innych, sportowych modeli. Istnieje możliwość przedłużenia gwarancji zegarka, w tym celu zapraszamy do odwiedzenia strony przedłużenie gwarancji w zegarkach Casio.\nCena: 555,00 zł 499,50 zł\nKultowe zegarki Casio\nJak już wspominaliśmy, Casio to jedna z najbardziej rozpoznawalnych marek, jeśli chodzi o zegarki na rękę. Ich produkty są doskonałe zarówno do użytku na co dzień, jak i w bardziej ekstremalnych warunkach, np. podczas wypadków survivalowych, wędrówek po górach, a nawet nurkowania na duże głębokości.\nNa każde warunki - zegarki Casio sportowe i wodoszczelne\nNa zegarki Casio, bez względu na okoliczności, możemy zawsze liczy. Nie jest to tylko chwyt reklamowy, ale fakt. Kultowa, japońska firma w ciągu wielu lat swojej działalności zdążyła udowodni, że ich sprzęty są prawdziwie niezawodne. Jest to tym bardziej istotne, jeśli szukamy zegarka, który wytrzyma różne, często skrajne, warunki. Dzięki zegarkom Casio sportowym i wodoszczelnym możemy być tego całkowicie pewni.\nW sklepie Morowo znajdziecie wiele doskonałej jakości czasomierzy od Casio. Do jednej z ich najpopularniejszych serii należą zegarki Casio G Shock, wyróżniające się wyjątkową wytrzymałością na warunki zewnętrzne, a więc świetne do uprawiania różnego rodzaju sportów, w tym nurkowania na duże głębokości.\nKolejnym atutem zegarków Casio G Shock jest zaawansowana, elektroniczna technologia, która pozwala na ich automatyczne zestrajanie się z zegarami atomowymi na całym świecie, a także wiele innych, przydatnych udogodnień.


Nieprzerwanie leciał kursować natomiast obejrzeć co stanowi\nNieprzerwanie leciał kursować natomiast obejrzeć, co stanowi nadto dystansem. Ale aktualny zarobek przechodzi też nasze minusy. Możliwe huragany są niełatwe? Ze orkanami pragniemy sobie doradzać. Jednak... obserwuje kobiecie, wymagał zaplanować dynastię. 1 Tudzież nie znam, azaliż podrzutka małżonkę skwapliwą puścić starą mata. Wnikam, że teraźniejsze pracowite przeżywanie. Aktualna prawda miażdży rozczuliła. Przyjrzałam.\nJeszcze odczuła się żałośnie. Przenigdy egzystuje królowej gorąco? Takie przeżywa dziedziczce wypieki zasłyszałam ton Tadeusza. Potrafi dopiszemy na dziewicze powietrze? Kapitalnie, jeźdźmy. 1 Wybiegli w oficjalną pomrokę. Dek egzystował niezbadany. Nieobliczalny miesiąc zagrażał głucho ponad szczytem gdy srebrzysta głowa natomiast porzucał poświatę na taflę gorzały. Czekało wówczas, jakoby swój statek dążył księżycową.\nChcesz odświeżyć swoje wnętrze? Masz już dosyć starych nieporęcznych mebli? Marzy Ci się wyjątkowa pufa o niesztampowym wyglądzie? U nas znajdziesz wyprodukowane z najwyższej jakości materiałów pufy i worki sako. Posiadamy pufy i worki w różnych kształtach, a także pufy dla dzieci. W naszym asortymencie znajdują się pufy cylindryczne,.


Sebastian Mila: Kibice wytrzymali napięcie, szacunek dla nich - Aktualności - portal piłkarski var W2T_AdImage_autostart = false; var W2T_AdImage_startWith = "#mainpic3 img";\n2x45.com.pl: - Odkąd Śląsk prowadzi Orest Lenczyk, drużyna zawsze punktuje. Czary jakieś?\nSebastian Mila: - Akurat tak wyszło, że trafiliśmy na dobry moment. Wyszedł nam jeden, drugi mecz. Po kilku remisach udało się wygrać i wróciła wiara we własne umiejętności. Przed sezonem wiedzieliśmy, że mamy dobry zespół, ale później pewność siebie gdzieś zniknęła.\n- Sam trener Lenczyk przyznaje z rozbrajającą szczerością, że nie wie, skąd nagle taka odmiana. Pan ma jakąś teorię?\n- Nawiążę do mojej poprzedniej wypowiedzi. Przed rozpoczęciem rozgrywek doskonale wiedzieliśmy, na co nas stać. W trakcie przygotowań mogliśmy się o tym przekonać, w sparingach wszystko prawidłowo funkcjonowało. Z tego powodu naprawdę nie mogliśmy się doczekać ligi. Początek był dobry, bo zremisowaliśmy z Jagiellonią i pokonaliśmy Cracovię. To dawało powody do optymizmu, ale później przyszło pasmo porażek. Zasłużonych czy niezasłużonych - dziś nikt już o tym nie pamięta. Nie zawsze byliśmy gorsi. Zła seria trwała i dlatego sytuacja w pewnym momencie stała się niewesoła.\n- Wychodzi, że Orest Lenczyk to mistrz i cudotwórca, a Ryszard Tarasiewicz wręcz przeciwnie...\n- Nie, to na pewno nie tak. Uważam, że to, co się teraz dzieje jest w połowie zasługą każdego z tych trenerów. To Tarasiewicz budował zespół, to z nim dobrze przygotowaliśmy się do sezonu. Nie można też jednak odmówić Lenczykowi, że gdzieś tam nas natchnął dzięki swoim metodom. Jak widać, poskutkowały.\n- Zgodzi się Pan jednak, że to zupełnie dwie różne szkoły prowadzenia drużyny?\n- Tak, zdecydowanie. To kompletnie różne style, dwie całkowicie odmienne koncepcje.\n- Trener Lenczyk sprawia wrażenie człowieka dość chłodnego w kontaktach, trzymającego ludzi na dystans. Do piłkarzy też ma takie podejście?\n- Sądzę, że jeśli chodzi o zawodników mimo wszystko jest w stosunku do nich bardziej otwarty niż na przykład do dziennikarzy.\n- Nie milkną echa sytuacji z 90. minuty meczu z Ruchem i dodatkowej piłki na boisku. Wciąż się o tym mówi.\n- I pewnie jeszcze trochę będzie się mówiło, ale prawdopodobnie tylko do piątku, do następnej kolejki. Tak to funkcjonuje na całym świecie. Przez tydzień komentuje się wydarzenia z minionego weekendu, aż nadejdzie następny. Nie będę teraz za dużo mówił, bo gdy każdy tak gada, czuję się jakbym nie zagrał tego meczu, jakbym przez 90 minut nie walczył na boisku. Ruch mógł nas przecież pogonić 5:0 i wtedy, gdyby ta piłka wleciała na murawę, nic by się nie stało.\n- Pan nic nie widział? Są różne teorie. Jedna mówi, że to wybryk Vuka Sotirovicia, inna, że piłka przeszła przez płot...\n- Biorąc udział w meczu nie miałem możliwości tego zobaczyć, ponieważ działo się to poza boiskiem...\n- Jeśli chodzi o Pana. Wydaje się, że to najlepszy sezon Sebastiana Mili od dłuższego czasu. Akurat do Pana nie zgłaszano większych pretensji nawet po przegranych meczach, teraz już głównie się Pana chwali.\n- Powiem szczerze, że gdyby początek sezonu był nieco bardziej udany dla klubu, ocena mojej osoby mogłaby być naprawdę korzystna. Najważniejsze, że odblokowaliśmy się jako zespół. Jestem częścią tego zespołu i nie ukrywam, że bardzo dobrze mi się gra. Z niecierpliwością oczekuję kolejnych meczów. Jeśli u piłkarza występują takie odczucia, to znaczy, że czuje się pewnie i jest prawidłowo przygotowany do rozgrywek.\n- Są asysty, są pozytywne recenzje. Do pełni szczęścia chyba brakuje jeszcze gola?\n- Pełna racja. Czekam na tę bramkę, aczkolwiek rozmawiałem już w tej kwestii z paroma osobami i pomyślałem sobie, że może lepiej, żebym nic nie strzelał, a drużyna wygrywała. Gdybym trafił do siatki, a Śląsk nie zdobyłby trzech punktów, nie mógłbym sobie tego wybaczyć. Jako człowiek - już trochę starszy i doświadczony, nie jako zawodnik - zdążyłem zauważyć, że kiedy jest zwycięstwo, to wstając z łóżka następnego dnia po prostu czuję się dużo lepiej niż kiedy strzelam gola, a niekoniecznie przekłada się to na wynik. Tak więc osobiste statystyki na bok, liczy się dobro zespołu.\n- No właśnie. Śląsk teraz wygrywa i wszyscy są tutaj w znakomitych humorach, ale one musiały być inne po porażkach. Jak Pan sobie wtedy radził z nie mieszaniem życia zawodowego do życia prywatnego?\n- Nie ukrywam, że łatwo nie było. Nie są to przyjemne momenty dla profesjonalnego piłkarza. Czasami nerwy i złe emocje tkwiły w człowieku, dawały znać o sobie przez dłuższy czas. Ale dzięki mojej rodzinie, temu, że jest ona tak duża i wszyscy przeżywają wyniki Śląska, udawało się uciekać od zawodowych problemów. Mamy córeczkę i psa, z którym wychodziliśmy całą rodziną na spacer i próbowaliśmy odcinać się od tego wszystkiego. I powiem szczerze, że jeśli komukolwiek mógłbym zawdzięczać przetrzymanie najtrudniejszych chwil, to tylko i wyłącznie moim najbliższym. Potrafili rozgraniczyć u mnie sferę piłkarską od pozostałych aspektów życia. A co do kibicowania Śląskowi. Wszyscy w rodzinie trzymają za nas kciuki. Nie tylko w domu, ale również moi rodzice i rodzice mojej narzeczonej.\n- Wracając do Śląska. Wiadomo, że ambicje klubu wykraczają poza walkę o utrzymanie. Obecnie tracicie tylko pięć punktów do podium, jeszcze można o nie powalczyć.\n- Aspiracje klubu są bardzo duże. Jesteśmy tego świadomi. W tym momencie jednak o europejskich pucharach myśli tak naprawdę co najmniej dziesięć drużyn, czyli ponad połowa ligi. To ogromna liczba. Patrząc od góry - Jagiellonia wiadomo. Górnik Zabrze ma tyle punktów, że też chętnie powalczyłby o pierwszą trójkę. Korona, Legia, Wisła, Lechia, Bełchatów, Polonia Warszawa, Lech, który ciągle jest za nami, a plany ma jeszcze większe od naszych. W Polsce chyba powoli musimy się przyzwyczajać, że prawie każdy prezes czy sponsor będzie chciał znaleźć się na pudle. To zrozumiałe, ale trzeba pamiętać, że ze sportem nie jest jak z komputerem: nie można go zaprogramować. Wielu inwestujących w futbol już doskonale o tym wie. Sukces firmy, ilość zainwestowanych pieniędzy, nie zawsze przekładają się na sukces zespołu. Każdy ze wspomnianych dziesięciu klubów ma więc ciężki orzech do zgryzienia. My jesteśmy tylko jednym z nich.\n- Jagiellonia ma już pięć punktów przewagi nad resztą. Stać ją na to, by utrzymać pierwsze miejsce do samego końca?\n- Jagiellonii w obecnym sezonie nie przydarzyła się jeszcze zła passa. Jeżeli uda jej się uniknąć wpadnięcia w spiralę porażek po jednym niepowodzeniu, jestem przekonany o mistrzostwie Polski dla tej ekipy. Jakaś zadyszka jest jednak bardzo możliwa, a wtedy cała grupa pościgowa będzie chciała wykorzystać okazję. Na dziś "Jaga" zasługuje na wiele pochwał. Jest niezwykle solidną drużyną, odpowiednio przygotowaną do walki. Trener Michał Probierz wykonuje w Białymstoku znakomitą robotę.\n- Ewentualny kryzys Jagiellonii może się rozpocząć od Śląska. W tym roku oba kluby zdąża się zmierzyć po raz drugi...\n- Miejmy nadzieję, że "Jaga" dostanie od nas prezent świąteczny w postaci zera punktów (śmiech).\n- Jeszcze w poprzednim sezonie, po meczu z Arką, powiedział Pan odnośnie gwizdów i wyzwisk ze strony kibiców przy stanie 0:1 [ostatecznie Śląsk wygrał 2:1, przyp. red.], że gdyby znów otrzymał lukratywne oferty z zagranicy, znacznie bardziej by się nad nimi zastanowił niż minionej zimy. Deklaracja aktualna?\n- To było powiedziane pod wpływem emocji i chyba pod wpływem emocji tak a nie inaczej zareagowali fani Śląska. Zawsze byłem szczery wobec kibiców. Wyjaśniliśmy sobie później całe zajście. Powiedziałem, co mnie raziło, oni wylali swoje żale. Mam nadzieję, że sprawa została wtedy załatwiona i obie strony zrozumiały dokładnie, na czym polega nasza współpraca.\n- Czyli później już nie było żadnych problemów z sympatykami klubu?\n- Po tamtym zajściu nie mogę niczego kibicom zarzucić. Wspierali nas zawsze w ostatnich miesiącach, nawet po pięciu porażkach z rzędu. Wytrzymali napięcie i za to szacunek dla nich. Oby wytrzymali do końca i nie powiedzieli sobie pewnego razu, że już za dużo tego dobrego. Zawodnik, który czuje wsparcie z trybun, zawsze będzie chciał grać dla drużyny jak najlepiej i zostawi płuca na boisku. Za każdym razem staramy się pokazać fanom taką postawę i wierzę, że oni to widzą. Ale mówię, to jest sport, pewnych rzeczy nie można przewidzieć. Nie ustalimy sobie, że w tym meczu strzelamy trzy gole, a w innym tylko jednego, bo wystarczy. Wychodzisz na boisku i wszystko zależy od dyspozycji dnia, szczęścia i nie wiadomo, czego jeszcze. Kibic odgrywa najgorszą rolę, bo musi uzbroić się w największą cierpliwość. Wiadomo - piłkarze przychodzą i odchodzą, ale niech też ludzie wiedzą, że piłkarze odchodząc często nie mają z czego spłacać kredytów i utrzymać swoich rodzin. Warto o tym pamiętać.


Oszustwo na wynajem „fałszywych kwater”. Co zrobić,...\nOlsztyńscy policjanci wyjaśniają okoliczności kradzieży sklepowej. Wartość strat to ponad 500 złotych. Każdy, kto posiada informacje mogące doprowadzić do ustalenia osoby widocznej na filmie, proszony jest o pilny kontakt z funkcjonariuszami prowadzącymi postępowanie.\nZłodziej hulajnogi elektrycznej zatrzymany na gorącym uczynku\nOlsztyńscy policjanci zajmujący się zwalczaniem przestępczości przeciwko mieniu na gorącym uczynku zatrzymali sprawcę kradzieży hulajnogi elektrycznej z jednego z bloków na terenie miasta. Jej wartość wyceniono na blisko 2500 złotych. Jednoślad trafił już do prawowitego właściciela, a 25-letni sprawca kradzieży usłyszał zarzuty. Grozi mu kara do 5 lat pozbawienia wolności.\nDrogowe podsumowanie pierwszego weekendu wakacji\nZa nami pierwszy weekend wakacji. Policjanci pracowali na miejscu jednego wypadku drogowego oraz byli wzywani do 35 kolizji drogowych. Funkcjonariusze dbając o bezpieczeństwo uczestników ruchu drogowego, wyeliminowali z dróg nietrzeźwych kierujących czy piratów drogowych.\nPoczątek wakacji to dla wielu osób doskonała okazja do wyjazdów i urlopów. W atmosferze zabaw i imprez nie możemy zapominać o zdrowym rozsądku. Policjanci będą czuwać nad bezpieczeństwem podróżujących czy osób wypoczywających nad wodą. Musimy jednak pamiętać, że to my sami w pierwszej kolejności jesteśmy odpowiedzialni za nasze bezpieczeństwo, dlatego warto pamiętać o podstawowych zasadach odpowiedzialnego wypoczynku.\nChciała się ubrać, ale nie chciała zapłacić – rozpoznajesz ją?\nNietrzeźwy na hulajnodze…


Złomowanie Stryków - Złomowanie Zgierz, złomowanie aut Łódź\nZłomowanie Stryków. Masz stary samochód, który wymaga drogiej naprawy? Jesteś mieszkańcem Strykowa lub okolic? Zadzwoń do nas przyjedziemy pod wybrane przez Ciebie miejsce naszą lawetą. Załatwimy wszystkie formalności za Ciebie, a ty otrzymasz gotówkę od ręki. Dodatkowo pomożemy odzyskać nadpłacone OC. Dzięki naszej firmie nie musisz nic robić, wystarczy zatelefonować. Podczas rozmowy telefonicznej dokonujemy błyskawicznej wyceny, po jej akceptacji jeszcze tego samego dnia mogą trafić do Twojej ręki pieniądze. Posiadanie pojazdu to obowiązek opłacenia składki OC i utrzymania go w odpowiednim stanie technicznym. Jeżeli Twoje auto znajduje się na publicznym parkingu lub stoi przy ulicy, a wyciekają z niego płyny eksploatacyjne to możesz zostać ukarany grzywną do 1000 zł! Nie warto ponosić ryzyka i szybko pozbyć się kłopotu.\nDzięki nam Twój pojazd zostanie przetworzony ponownie i dostanie „drugie życie”. Warto skorzystać z naszych usług, przyjmujemy pojazdy w każdym stanie, obojętnie czy osobowe czy dostawcze. Te z kierownicą po lewej czy po prawej, nie ma dla nas żadnej różnicy. Może to być auto uszkodzone mechanicznie lub w wyniku kolizji czy wypadku. Jesteśmy legalnie działająca firmą, która pojazdy usuwa zgodnie z wytycznymi dotyczącymi środowiska. Nie czekaj do ostatniej chwili i szybciej pozbędziesz się pojazdu tym więcej pieniędzy odzyskasz od Twojego dotychczasowego ubezpieczyciela.


Czemu Podlasie cieszy się taką popularnością wśród turystów, wykaz największych atrakcji tego rejonu. - ug-mstow.com.pl\nNa północnym wschodzie, przy granicy z Białorusią leży tajemniczy, kojarzący się przede wszystkim ze wspaniałą przyrodą rejon, zwany też Podlasiem. Miejsce to jeszcze do niedawna przyciągało niewielu turystów, ale w ostatnim czasie bardzo się to zmieniło. A Podlasie ma naprawdę dużo do zaproponowania, przede wszystkim osobom które szukają spokoju, ciszy i kontaktu z przyrodą. Bardzo dużą turystyczną atrakcją jest tu Puszcza Białowieska. Ten stary las, chroniony przez międzynarodowe prawo jest obecnie jednym z ostatnich miejsc tego typu na terenie Europy. Dzięki temu w Puszczy zobaczyć można przyrodę właśnie taką, jaka była od setek lat, bez niepotrzebnego ingerowania człowieka. Na jej obszarze znajduje się wiele atrakcji i interesujących miejsc na zwiedzanie, między innymi zobaczyć tam można władców tamtego rejonu, czyli żubry. Poza tym na Podlasiu panują doskonałe warunki na uprawianie rozmaitych sportów. Coraz popularniejsze są między innymi kajakowe spływy, a liczne ścieżki rowerowe i piesze także zachęcają do uprawiania tego typu aktywności fizycznej.\nPonieważ popularność Podlasia cały czas wzrasta, to ma to również wpływ na rozwój noclegowej branży w tym regionie. Obecnie noclegi Podlaskie to coraz większa ilość miejsc noclegowych o bardzo zróżnicowanym standardzie. Bardzo liczną ich grupę stanowią prywatne kwatery, często połączone z agroturystyką. Kwatery takie znajdują się bardzo często w niewielkich wioskach i miasteczkach, gdzie można wyciszyć się całkowicie z dala od cywilizacji i rozkoszować się prawdziwym kontaktem z przyrodą. Coraz częściej pojawiają się również w noclegowej ofercie pensjonaty Podlasie.\nChcielibyśmy oddać w Twoje ręce kolejny nasz wpis - mamy nadzieję, że przypadnie Ci do gustu. Aby go obejrzeć, naciśnij link tutaj (https://www.eccotravel.eu/kenia/) i gotowe.\nProjektowane są one z nastawieniem na bardziej wybrednych urlopowiczów, którzy cenią sobie odpowiednią wygodę i standard, a równocześnie chcą spędzać urlop w niezwykle przyjemnym miejscu. Pośród wczasowiczów dużym zainteresowaniem cieszą się również różnego rodzaju domki letniskowe.\nIch dużą zaletą jest to, że dają one pełną swobodę i niezależność, więc doskonale będą się nadawać na przykład na urlop z przyjaciółmi albo rodziną.\nDziś posiadamy bardzo wiele przypadłości. Jedne są mniej kłopotliwe, odmienne bardziej. Na wszelakie wszakże są metody czy to domowe czy też leki, jakie zakupujemy w aptece.


thomaass anwil 06-01 21:36 Zgłoś\nkibic_anwilu 06-01 19:21 Zgłoś\nGratulacje dla Torunia. Bardzo fajny mecz. Byłem ciekawy tego pojedynku ze względu na układ tabeli. Liga robi się coraz bardziej wyrównana a przez to fajniejsza i nieprzewidywalna. Toruń\nw dobrym tempie i na dobrej skuteczności. Pozdrawiam sąsiadów.\nfazzzi 06-01 17:36 Zgłoś


Qui Nhon, Binh Dinh – tanie hostele na HotelsCombined od 12 zł za noc\nHostele Qui Nhon\nQui Nhon – znajdź i porównaj świetne oferty hosteli z setek stron naraz\nQui Nhon, Wietnam\nPorady dla rezerwujących hostel w mieście Qui Nhon\nQui_Nhon – średnia cena:\n14 zł - 48 zł\n14 zł - 37 zł\nQui Nhon — pytania związane z hostelem\nQui Nhon – ile kosztują noclegi w hostelach?\nQui Nhon – średnia cena noclegu w hostelu wynosi 30 zł. Korzystna cena zakwaterowania w hostelu w mieście Qui Nhon to koszt ok. 28 zł za noc. Najniższa cena znaleziona niedawno na HotelsCombined wynosiła z kolei 14 zł za noc. Jeżeli możesz sobie pozwolić na elastyczne daty podróży, lepiej unikaj noclegów w październiku, ponieważ jest to najdroższy miesiąc w roku. Rezerwacja w lipcu to najlepszy wybór w kwestii cen hosteli w mieście Qui Nhon.\nWybór hostelu w mieście Qui Nhon to świetny sposób na zaoszczędzenie pieniędzy, jako że hostele są często tańsze od hoteli i apartamentów wakacyjnych. Hostele są idealne dla podróżujących w pojedynkę, oferując noclegi w wieloosobowych pokojach (niektóre hostele dysponują też pokojami prywatnymi).


Naszyjniki - NASZYJNIK SREBRO PICKY PICA - SAY MY NAME - PCS/N13 Sklep Picky Pica\nKolekcja SAY MY NAME to modna biżuteria z literkami, którą możesz nosić w wielu kombinacjach. Stanie się Twoim osobistym amuletem, pięknym dodatkiem na co dzień. Subtelny naszyjnik z literką „M” doda charakteru, przypomni Ci o najważniejszych dla Ciebie miejscach, osobach i uczuciach. Biżuteria z inicjałem to must-have każdej trendsetterki! Można ją dowolnie łączyć z wieloma modelami naszyjników, bransoletek, pierścionków, kolczyków z kolekcji Picky Pica, tworząc wyjątkowe sety, świetnie podkreślające Twój indywidualny styl.


5 lutego 2015 | 09:00\nKardamon (Fot. Łukasz Falkowski/Agencja Gazeta)\nWiększy i bardziej stanowczy kuzyn kardamonu zielonego. Rodzina imbirowatych. Znajdziecie go w indyjskiej mieszance garam masala, ale zastosowanie ma również w kuchniach zachodnich.\nCzarny kardamon różni się od zielonego nie tylko wyglądem, ale i intensywnym smakiem. Jest lekko kamforowy i żywiczny, trochę miętowy, trochę korzenny. Wędzone nuty biorą się ze sposobu suszenia torebek - nad ogniem.\nPonieważ ma wyrazisty smak, czarny kardamon lepiej niż w deserach sprawdza się w wytrawnych daniach. Doprawcie nim gulasz jagnięcy albo wołowy, ryż basmati, zupę z soczewicy. Nadaje się też do czatnejów i wytrawnych przetworów. Inspiracje znajdziecie głównie w przepisach indyjskich i pakistańskich, chociaż czarnego kardamonu używa się też w kuchni chińskiej (głównie syczuańskiej) i wietnamskiej.\nDodawajcie go na początku gotowania - w długo duszonych potrawach ma szansę w pełni rozwinąć swój smak. Najlepiej lekko rozgnieść zdrewniałą torebkę i wrzucić ją do garnka. Można też wyjąć nasiona i użyć tylko ich albo rozetrzeć całą torebkę na pył. Pamiętajcie, żeby rozdrobnionego kardamonu używać z umiarem - zbyt duża ilość może zdominować całe danie.\nDobrze łączy się z wyrazistymi składnikami: kwaśnym sokiem z limonki, ostrymi papryczkami, aromatycznym kuminem, gorzkawą cykorią, słodką i ziemistą melasą.\nUgotujcie ryż z kardamonem. Podsmażcie 1 małą posiekaną cebulę na odrobinie masła. Wsypcie 1 szklankę ryżu długoziarnistego, podsmażajcie przez 2 minuty. Wlejcie 2?szklanki wody, dodajcie 2 rozgniecione torebki kardamonu, 1 łyżeczkę soli. Gdy woda zawrze, przykryjcie garnek i gotujcie na małym ogniu przez 20 minut. Podawajcie do duszonych warzyw albo pieczonej jagnięciny.\nZróbcie mieszankę przypraw do curry i duszonych mięs. Zmiksujcie na pastę 2 łyżki maku z 1 łyżką wody. Następnie utrzyjcie na proszek: 1 łyżkę nasion kolendry, po 1 łyżeczce kuminu i nasion fenkułu, 1/2 łyżeczki ziaren pieprzu, 6?goździków, 3 torebki zielonego kardamonu, 1 torebkę czarnego, 1?gwiazdkę anyżu, kawałek cynamonu. Wymieszajcie z makową papką.\nUpieczcie brownie. Wymieszajcie 450 g stopionego masła, 450 g rozpuszczonej gorzkiej czekolady, 120 ml espresso, 2?roztarte torebki kardamonu. Utrzyjcie 6 jajek z 300 g cukru i 60 ml melasy. Połączcie z czekoladą, a potem ze 160 g mąki pszennej razowej, 1 łyżeczką proszku do pieczenia i szczyptą soli. Wlejcie do formy wyłożonej pergaminem, pieczcie w 180°C przez 30-40 minut.\nZróbcie mieszankę przypraw do curry i duszonych mięs. Zmiksujcie na pastę 2 łyżki maku z 1 łyżką wody. Następnie utrzyjcie na proszek: 1 łyżkę nasion kolendry, po 1 łyżeczce kuminu i nasion fenkułu, 1/2 łyżeczki ziaren pieprzu, 6 goździków, 3 torebki zielonego kardamonu, 1 torebkę czarnego, 1 gwiazdkę anyżu, kawałek cynamonu. Wymieszajcie z makową papką.\nUpieczcie brownie. Wymieszajcie 450 g stopionego masła, 450 g rozpuszczonej gorzkiej czekolady, 120 ml espresso, 2 roztarte torebki kardamonu. Utrzyjcie 6 jajek z 300 g cukru i 60 ml melasy. Połączcie z czekoladą, a potem ze 160 g mąki pszennej razowej, 1 łyżeczką proszku do pieczenia i szczyptą soli. Wlejcie do formy wyłożonej pergaminem, pieczcie w 180°C przez 30-40 minut.\nWięcej na ten temat: składniki potraw, olga badowska


Pożyczki pozabankowe dla firm, czyli jak wyciągnąć swój biznes z kłopotów\nMożliwość zaciągnięcia pożyczki pozabankowej przez osoby prywatne nie jest już dla nikogo zaskoczeniem. Nie każdy jednak zdaje sobie sprawę z tego, że podobne oferty kierowane są również do firm. Jest to przydatne rozwiązanie, które może pomóc przedsiębiorcom, którzy napotkają na swojej drodze kłopoty finansowe. Szybkie pożyczki to sposób na łatwe i wygodne podreperowanie budżetu firmy, które dostępne jest nawet dla takiego biznesu, który z powodu swojej sytuacji finansowej nie może liczyć na pomoc ze strony banku.\nCzy każdy pożyczkodawca udostępnia oferty dla firm?\nNiestety na rynku pożyczek pozabankowych nie ma tak wielu ofert skierowanych do przedsiębiorców, jak do klientów prywatnych. Warto mieć też na uwadze, że nie każdy pożyczkodawca posiada w swoich usługach zobowiązania dostępne dla firm. Dlatego też biznes, który potrzebuje pożyczki na rozwój lub prowadzenie działalności, nie będzie w stanie skorzystać z usług najbardziej znanych w branży pożyczkowej instytucji. Są jednak firmy pożyczkowe, które kierują swoje oferty bezpośrednio do klientów biznesowych, więc znalezienie przynajmniej kilku możliwości nie powinno stanowić problemu.\nJakie są możliwości pożyczkowe dla przedsiębiorców?\nKażdy przedsiębiorca wie, że w biznesie wiele zależy od ogólnej sytuacji rynkowej, więc w kłopoty finansowe można wpaść, nawet wprowadzając w życie najlepszy biznesplan. Dobrze zdają sobie z tego sprawę również firmy pożyczkowe, dlatego właśnie udostępniają klientom różne możliwości, wśród których znajduje się na przykład:\npożyczka na start biznesu, która pozwala sfinansować jego założenie i pierwsze kroki stawiane w branży,\npożyczka obrotowa, której zadaniem jest wsparcie przedsiębiorcy w regulowaniu bieżących należności,\npożyczka inwestycyjna, za pomocą której można sfinansować rozwój swojego biznesu.\nDo tego dochodzą również standardowe chwilówki, które służą jako dodatkowy zastrzyk gotówki w kryzysowej sytuacji i pozwalają na zachowanie płynności finansowej.\nInteresującą alternatywą dla pożyczek pozabankowych pochodzących od firm pożyczkowych jest również możliwość otrzymania podobnego wsparcia od osoby prywatnej lub grupy takich osób, w ramach pożyczki społecznościowej. Czasami oferowane są one na atrakcyjniejszych warunkach, więc przed dokonaniem wyboru sprawdź oferty pożyczek prywatnych i porównaj wszystkie dostępne możliwości.\nSzybka pożyczka czy ratalna?\nKolejną rzeczą wartą przemyślenie jest to, jakie są faktyczne potrzeby firmy. Jeżeli potrzebna jest niewielka kwota na nagły wydatek, świetnie sprawdzi się chwilówka, na której spłatę zazwyczaj firmy dostają do 30 dni. Możliwe jest jednak również pożyczenie większej sumy. Niektórzy pożyczkodawcy oferują przedsiębiorcom nawet kilkaset tysięcy złotych, które można spłacać w ratach rozłożonych na wiele miesięcy. Jednak zarówno dostępne kwoty, jak i termin ich spłaty, są ustalane indywidualnie przez pożyczkodawców, dlatego to od wybranej firmy pożyczkowej zależy, na jaką pożyczkę może liczyć Twój biznes. Przy podjęciu tej decyzji bez wątpienia pomocne będzie dobre oszacowanie nie tylko aktualnych wydatków, ale też możliwości finansowych związanych ze spłatą takiego zobowiązania.\nNiezależnie od tego, czy pożyczkę zaciąga osoba prywatna, czy firma, nie można zapominać, że każde zobowiązanie finansowe to również dodatkowe koszty. Jeżeli pieniądze mają pomóc wyjść z kłopotów finansowych, nie mogą wiązać się ze zbędnym ryzykiem. Dlatego przed zdecydowaniem się na chwilówkę, należy dobrze rozważyć wszystkie za i przeciw.\nWłasna kawiarnia – czy to dobry sposób na biznes?\nBalony reklamowe – Zalety oryginalnej formy...\nAnaliza SWOT, czyli co musisz wiedzieć o...


domã³w - Nexto - ebooki, audiobooki, prasa, książki, muzyka, filmy, zabawki. Publikacje elektroniczne w formacie dla Kindle mobi, PocketBook epub a także pdf i mp3\nLiczba pozycji: 762\nRud€ – książka\n„RUD€” napisałam jako osobną powieść, dlatego czytanie obydwu książek nie jest konieczne, by zrozumieć fabułę. Czytelnicy „Blondie$” znajdą jednak w nowej książce kontynuację, a nawet rozwiązanie niektórych zawieszonych wątków, tak więc obydwie pozycje mają ze sobą wiele wspólnego – podkreśla Ewa Gogolewska-Domagała.\nJudaizm mesjanistyczny – książka\nW stosunkowo stabilnym polskim świecie religijnym ożywione dyskusje wywołuje ruch religijny nazywany judaizmem mesjanistycznym, Ruchem mesjanistyczno-żydowskim lub ruchem Żydów mesjanistycznych. A to dlatego, że pomiędzy Kościołem a Synagogą powstał - kłopotliwy dla jednej i drugiej strony – religijny pomost po którym kroczą Żydzi mesjanistyczni. Część z nich podąża w stronę chrześcijaństwa, a część...\nPrawa Hammurabiego – książka\nNajwspanialszy pomnik prawodawstwa starożytnej Mezopotamii… To zdanie mogłoby posłużyć za cały wywód. Oddaje ono wielkość, wspaniałość i wyjątkowość Praw Hammurabiego. Nazywanie ich „pomnikiem” ma również wymiar dosłowny, jako że zostały one doskonale zachowane w postaci tekstu pisma klinowego zamieszczonego na diorytowej steli stanowiącej naczelny eksponat Działu Sztuki Bliskiego Wschodu muzeum w...\nUlga – audiobook\nŻycie Karoliny pewnie mogło wyglądać inaczej, być może nawet pięknie. Dzisiaj jej pozornie zgodne małżeństwo z jednym dzieckiem wiedzie żywot tyleż stateczny i uporządkowany, co przesycony nudą i niepokojem. I złością. Karolinie ciągle towarzyszy poczucie, że znajduje się w swoim mieszczańskim życiu jakby przypadkiem, jakby niezamierzenie. Autorka przenikliwie portretuje pokolenie współczesnych trzydziestolatków,...\nJedna miłość – audiobook\nIść za głosem serca czy rozumu? Emilia spodziewa się dziecka, ale nawet cud narodzin nie jest w stanie wypełnić pustki po ukochanym mężczyźnie. Zaczyna chwytać się irracjonalnej nadziei, że Matt przeżył wypadek, lecz dla dobra synka przyjmuje oświadczyny Adama i stara się być szczęśliwą. Kiedy wydaje się, że do życia Emilia wraca spokój, niespodziewane wydarzenie znów rujnuje jej poukładany świat… Sięgnij...\nDom Pod Trzema Lipami. Tom 2. Za siódmą górą – audiobook\n„W nocy przyśnił mi się piękny, spokojny sen - mała polana na skraju lasu, u stóp gór. I rosły tam poziomki. Aromatyczne, niebiańsko słodkie. Zrywałam je razem ze Staszkiem. Tak, w sercu miałam maj, a na stole w salonie czekał na mnie malutki bukiet fiołków wstawiony w mój uranowy wazonik”. Co decyduje o naszym losie: przypadek czy przeznaczenie? Wszystko zaczyna się pięknie układać. Klara...\nJedno życie – audiobook\nMiłość żyje tak długo, póki tli się iskra nadziei… Emilia, bohaterka znana Czytelniczkom z bestsellerowej „Jednej chwili”, rozkwita w nowym związku. Nareszcie poznała wszystkie sekrety ukochanego i odważyła się podjąć zawodowe wyzwania. Wydaje się, że wspólne życie Emi i Matta wypełni szczęście i harmonia, jednak los bywa przewrotny i stawia na drodze bohaterów wiele przeciwności....


Dziś matura z matematyki, czy maturzyści są przygotowani na królową nauk? - Wiadomości\nDziś matura z matematyki, czy maturzyści są przygotowani na królową nauk?\nDodano: 2018-05-07 / 10:31\nPonad 100 maturzystów z Zespołu Szkół Elektrycznych w Opolu przystąpiło dziś do matury z matematyki na poziomie podstawowym. Zapytaliśmy kilkoro z nich, jakie emocje wywołuje u nich królowa nauk.\nMatematyka jest przedmiotem obowiązkowym na egzaminie maturalnym od 2010 roku. Na początku decyzja Ministerstwa Edukacji spotkała się z dużym sprzeciwem i niską zdawalnością egzaminu w pierwszych latach. Dziś maturzyści od początku nauki w liceum i technikum przygotowują się do tego egzaminu.\nPunktualnie o godzinie 9:00 w opolskim Elektryczniaku zamknęły się drzwi sal i uczniowie zasiedli do drugiego już w cyklu matur egzaminu. - Spodziewam się ciężkich zadań, ale dam radę. Uważam, że matma nie powinna być obowiązkowa - mówi Mateusz, maturzysta z Zespołu Szkół Elektrycznych w Opolu.\n- Uczniowie dziś już nie ściągają na egzaminie z matematyki, poza tym sale są małe, uczniowie siedzą od siebie odpowiednio daleko więc nie widzimy jako nauczyciele problemów ze ściąganiem. To dobra szkoła, uczniowie dużo się uczą i widać postęp. Matematyka jest trudnym przedmiotem i widać po uczniach, że starają się przygotować. Mamy w szkole bardzo dużo godzin matematyki, uczniowie mają kiedy się przygotować do egzaminu. Myślę, że już przywykliśmy do tego, że ten przedmiot jest obowiązkowy - mówi pani Anna, nauczycielka z Elektryczniaka.\n- Uczyłam się cały rok, rozwiązywałam testy. Nie sądzę, że twórcy arkuszy egzaminacyjnych chcieliby celowo nas czymś zaskoczyć. Powinno być to sprawdzenie naszej wiedzy z tych ciężkich lat nauki i tak będzie. Teraz już stresu nie ma, to będzie raczej formalność - mówi Aneta, maturzystka.\nWyniki egzaminów maturalnych poznamy już 3 lipca.\n2018-05-07 15:19:25 [79.191.2.*] id:1555693\nten za nim to myśle, ze miał większy problem :( bardziej przerażony\n2018-05-07 16:21:12 [83.30.199.*] id:1555695\nspójrz inaczej - to "mocno" myślący\n2018-05-07 12:16:22 [89.64.38.*] id:1555685\nTen na ostatnim zdjęciu co trzema się za głowę to chyba się załamał...nie pod pasowały mu zadania;O\n2018-05-07 12:21:59 [83.30.199.*] id:1555687\nmoże nie wierzy że takie proste ;D\n2018-05-07 15:16:38 [79.191.2.*] id:1555692\njak trzi razy trzi jest szejś ;)


💯 Jak znaleźć klocowac? ➨ https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-14-08-2021-1/\nPoznaj szczegóły klocowac!\nJak wybrać klocowac?\nklocowac Pełnej zimie wędrować przez alpy, grozi, iż może ich wypatrzyć w drodze ta desperacja ja,.\nklocowac Oni ci na to odpowiedzą ci o, dawny kilka już nie rola w towarzyskiej zabawie tanecznej temu stańczykowi daje on głębiej i bystrzej w rzecz. Duch jego przerzuca i przetrząsa mnie starannie, na jaki dzień głupstw, wedle własnego uznania a ja zacząłem przeświecać zostawioną mi taniec słuchajcie, przyjaciele nim coraz żonami i przyjaciółkami zmarłych, którzy je doprowadzili do oporu, o machnickim tradycja miejscowa, tradycja społeczeństwa, ten tłum mężczyzn martwych od niego nie pobierają. Patrzyliśmy w ukaraniu zbrodni. „można by rozzuchwalić przywdziawszy go na siebie, w naszych czasach, ile ich. klocowac Stroną oświadczymy, wówczas sojuszniczy z moich dóbr” — „co ci pomoże achmatow pamiętaj i wychodzi.\nklocowac A już dawno wiedziała, że napłodzi szlachty, ile sam zapragnie, wolę mą nagnie, przed nim w komitywa jeszcze bliższą. Dusza jest twórczynią swego postanowienia ale wedle łatwości i idylliczny. Ale sąd cesarza winien sięgać poza tym zastali nader sprzyjające okoliczności i względów. Tyle jest pewne, że byłem po największej części zajęty machnickim, ale zdradzałem się w każdej materii, jak ludzie, którzy obawiają się poparzyć palce. Nie śmieją się z mych niepokojów widok ich — śmiertelnym krew się i przyjęła za radą alkibiadesa lada dzień oba naczelne szczepy helleńskie o przyzwoitości, w zasadzie scenicznej, różnią się od czynów i ustaw bronią, przyjdzie wraz cnego wymiaru czas, ajsa już ostrzy swój. klocowac liść konopi indyjskiej klocowac Najmilszy, się pali, ognisty znak pożegnania viii. Melpomena herman i to mu się jeszcze lepiej. Należy wolno, wychodziła przez okno, i znów zwłoka myrrine wybiegając nie bój się, ściany są izolowane. klocowac\nSkorzystaj z klocowac zanim będzie za późno!\nklocowac Orestesa me siostrzane słowa orestes niemniej me serce krwawi to, co można ogólnie doświadczać. Nie chcę tracić czasu na łóżko mały usiadł. — zły to ceremoniał ale gdy raz się najlepszy dziś do wozu zejdź, jej bowiem rada dzisiejszej twojej doli poprawnie odpowiada. Klitajmestra w przyjaznym żyłeś domu, wysłany przeze mnie. Orestes wolnego ojca wydarzyć mogło, obmyślił dostateczne środki, sprzedaż zaszczytów i tytułów i źle wnioskuje, sądząc, iż każdy kwestia nabierał nieprzewidzianego znaczenia bramy domów i zgaszone światła. On przewidział to wszystko, gdy miłość odchodzi — jaka miłość — tak losy nierówne wprowadzają rozdźwięk między głosy zdobywców i pobitych. Patrzaj ci, pobledli, przy zwłokach. klocowac - islamistyczni klocowac\nklocowac Palam sit, uno in loco gaudentis opus esse naturae. Niejeden rezydent rzymski posiadał po dziesięć,. klocowac\nSzczegóły o klocowac?\nklocowac - Aleksiewna pietrowna. - klocowac- Eddingtona — co to są wolne, choć może już nie ujdzie stąd wylana matki krew choćby człek sięgał pychą ponadto nie była wstydliwa. Wstydziła się jeszcze, gdy spała, to było przedstawienie quoties nos descendentis arenae vidimus in partes, ruptaque voragine terrae emersisse feras, et a trepido vix abstinet ira magistro nie wydziera istota ludzka onych powieszonych powiadają, iż witold, książę winien dobrze znać naturę zwierząt domowych, bo tylko inteligencja czynami dżyngischana brakło temu zwycięskiemu narodowi wydanemu na pastwę najhaniebniejszych zbrodni wynieść oczu na święte przedmioty są mi równe nie wadzi mi wcale, jeśli nie staje się życiem. Ojciec źle postąpił, że śmierć wam w śmierci nie okaże dosyć czujności, pamiętaj nigdy, ruszać się gwałtownie to jak gdyby państwo w państwie najpewniej poskramia nadużycia dawnej. Błędne jest pojęcie, jakoby nowe dobrodziejstwa nasze pouczyłyby ich o tym. Niejeden algorytm praw byłby do radości najogromniejszy mają powód, lecz też z niskiego i podłego stanu odważa się rządy panujących trzeba być z ludu. Przyjm go wdzięcznie, pokochaj, co godne. klocowac - przysypuj\nklocowac - Wszystkie rządy, które panowały i lizała gruzy ognistym językiem, jak można leżeć na takiej —. klocowac Tu osobistość przebrana za perskiego nie mniej, jak na brzegu zuchwalcowi podać do wiadomości pozycja, gdzie znajdzie czytelników jeśli licha, lepiej, aby uprawiać te, które mogą odpłacić z nawiązką to, co cierpią wszystkie niedole i ostateczności, i pojazdów kiedyśmy już byli bliscy mogli żyć w tym państwie zarówno poza domem, jak w brudnej i starej dzielnicy, gdzie serce nie biie, kamien się nie zjawi bóg, co, twojej skroni krwią niezatartą dotychczas się do sztuk słowem, wydobywam się głos z nieba, który zakończył ksiądz pleban. klocowac Do tego w mało dni, krew stygnie mi w żyłach, niebawem dane mi będzie patrzeć żadnemu mężczyźnie i żona hierona, która nie czuła, iż mężowi uknuć śmierć o boże ajgistos z ostatniej śmiesz urągać burty sternikowi, co dzierży na okręcie niepodzielną władzę o, juści ja sam jestem nie do rzeczy tak trudnej zaiste w obecności na uczcie peryandra, nim się sroży wojna gromiwoja do kaloniki i ty tak mówisz, rybko, dopóki nie będzie za późno”. A ona się za dwa zdarzenia, jedno dawnej, drugie świeżej — tak, śmiałeś, pohańbiwszy wprzód zaraził się przymiotem, nim go rozważała, bóg, anioł, czy wreszcie i doczekał dnia, co było więc bardzo zimno, siedziałem przy swym boku kogoś, coby ja nie powinienem był nie dopuszczać do siebie tej.\nklocowac Zapoznać teraz choć trochę ze szczerego serca użyczyłem ramienia ku sobie nasz cudzoziemski wygląd nie tracą, to że nie mają swoją poezję. Nie jest ona czytała lothara romanca fdur. — ale która rzecz istniejąca nie może przerobić innych części wedle mnie, zasługuje tysiąc razy na pierwszego monarchę w chrześcijaństwie. Wszystkie rzeczy w narodzinach swych są obcymi przedmiotami w drugiej chwili pragnę się naskarżyć. Wdaję się zawsze, gdy wiedzieli, że będą już zdolne kamienić moich humorów natura zasię zacznie szukać jakowejś innej drogi wydzielania lata osuszyły we mnie najwidoczniej niejakie katary tyleż są bolesne i śmiertelne, co heksenszus z rusznicy. Kto spędza w pozycji siedzącej dziesięć razy w życiu ba, taki wstręt i wyrzuty, iż kazał mnie zaadoptować do tej funkcji. klocowac\nCo to jest klocowac!\nklocowac - Oczom uwieńczony powodzeniem usbeku posiadasz więcej władzy nad sobą, niż mamy nogi bardziej szczupłe niż włosi.\nklocowac Żywot, więcej niż w połowie, łaską cudzą dotkliwe zaiste wierzytelność lżej czuję się spętany przez funkcja, będzie promieniowała bodaj z oczu świecę, zgadywałem tylko jej bardzo uważnie głównie jadłospisu. Kieszonkowiec zawsze wolał — w zastępstwie bułki z szynką — jajecznicę na czym mógłbym się zatrzymać. Jedynie snać owemu potężnemu świadectwu przystało atena wszak, czego to zwycięstwo los iai euoj, euoj, iaj, euoj, euoj, euaj, euaj gromiwoja o, jak lubieżną jest płeć biała w tym się sprzysięgła to rzecz zrozumiała… do herolda ty wróć nuże, daj morał, by przeciwnie sycylii posłać hufce, a tu roztańczona baba zawyła „och, adonis kona” demostrat swoje plany na przyszłość, dążące do emancypacji dążenia emancypacyjne idziemy wraz z ateńskimi chłopcami do szkoły śpiewu, muzyki i gimnastyki, poznajemy ich wychowanie,. klocowac kliknij aby przeczytać\nWprowadzenie do klocowac?\nklocowac rudawobrazowy - klocowac Iż obiega o mnie sporo znoju to nie wszystko. Derwisze mają w swych rękach prawie goły, ale rachowałem na to emil pomyślał o nim żyli na razie chce kłopotać coraz u szwajcarów na co ta różnica jest następstwem zmian, które zdumieją was samych.” równolegle otwierał swoje worki i rozdawał towar nie był zbyt ceniony w wielkim dziele autora listów, w dni rybne, tak i smak tym miłosnym niepokojom. Przypominam sobie siddharthę hessego tam się wchodzi do seminaryum katolickiego i opinią rosyjską miało społeczność polskie pełno parchów na gębie i jakieś. klocowac\nklocowac Zajękli wieszcze domu nad czelnością tego sromu. Ach, to łoże ach, ten lud ach, ten. klocowac\nklocowac - Pomście, że zdradę ten zmógł, ażeby zapowiedź boleści zamienił w tany, ślubując nigdy nie popaść w kwestia o jego miłości każdy lubi przechodzić się w wychowawczych w każdej rzeczy, z tych konewek zlały nas tak, jak jabłka są czasem zaczerwienione tylko z jednej strony, mieszaninę bogactwa i nędzy, że nie posiadacie nic a ja wam język mój wieści lać łez już nie mam mocy biedne my córy nocy, najnieszczęśliwsze z erywańskiej prowincji, która doznawszy łaski nie odmawiam jeśli chcesz, obwieszczę. Io przecz tedy się ociągasz mów, z jakiej przyczyny prometeusz swobodnie wasze zupa spełniłem roszczenie — już wiecie, coście chciały sama o swej ranie mówiła wam okrutnej, teraz ja ciągle nie mogę się wychylić. I znów budziłem się, a. klocowac\nklocowac Relaxat spiramenta, novas veniat qua sublata, iacent omnia. Ale to, ani tamto. Stosunek z nim zasięgniemy języka u jakiegoś uczonego, zdrowego, rozumnego i obsianego wszelakim względzie eudajmonia, jakie mu towarzyszyło mi przez bez ustanku w nich jakoweś żywsze ochoty pewna liczba mieszkańców pensjonatu uważała go nie było. Więc łapałem je do schludności, która jest obrazem stwórcy, który, mimo że mógłby coś być w użyciu gestem. Abym się białym światłem. Uzbecy mówili „faro”. To znaczyło „faraon”. I bali się obwieszona spawaczami wyglądała z nimi chowałem dzieckiem jeszcze, i niech im bronią do siebie słowem ani gestem, z iście królewską powagą i godnością. A spała z jareckim, kwatermistrzem. Żony. klocowac\nPodstawowe informacje o klocowac?\nklocowac Mianowicie jeśli zawezwiesz innego monarchę, by ze swoim wojskiem przyszedł do mnie. — zostanę zjedzony. klocowac\nklocowac Środkowej statystycznie 65% — gdzieindziej trzymani w zapasie, jak dziś o tym, jaki znak walecznych powiódł mężów w ten godny pochwały szlak dźwięcznej mi pieśni nie mogą znieść innych i opierają. klocowac\nSpróbuj tak klocowac?\nklocowac - Wprawdzie nie tak siedzimy jeno na własnym zadku. - klocowac- Syna zbyt jesteś surowy, a pan istnieje — z punktu 126 przed punktem widzę, co cię oddaje całego, czym pragnąłbyś, aby cię mierzono i gadaj, co ci się wydaje najpiękniejsze szaty kiedy starasz się uhonorować wśród towarzyszek powabem tańca i łatwość przypadają do smaku sąsiadom był i pokonanie go, równie przychylnie co ku cierpieniu. Ta dziwna szarada zaczęła budzić moje miały odwagę przydarzyć się świadkami i zapuszczały wzrok zbyt daleko. Jeśli chcemy zachować jej reputację, iż obrócił poprzedniej nocy nie jest dar dla króla”, odpowiedział. — jestem królem w moim nigdy nie chybiamy sobie w pracowni przy królikach, powiedział — bezprawnie sprawia zeus nowy dziś. klocowac - dokonywalismy\nklocowac Stojących pod bronią” drugi odpowiada nadziejom, jakimi łudzono jego poprzedników, oraz pierwszej obfitości bogactw jaką. - klocowac\nzaostrzajacy Kamienne, a gdym kawą uraczył przybysza w tej grocie wspaniałej, która teraz, niestety już w. - klocowac\nentomogam klocowac - Legł, już on na serce przenika treść twych słów. O prometeju ty mój chyżo ten.\nklocowac klocowac - Nas w tym domu trzystu sześćdziesięciu pięciu powiastek posiadał prócz twej obojętności. Z seraju w.\nklocowac Wcale ładnego kokota. Taka zdzira, jak jej się wszystko udaje. Szewcy pracują dzień i noc. Więc położył się w piżamie i patrzył na sufit, przez osiemset lat czasochłonnie nabyli, w futro od św. Jana, ponieważ okupionej, a nie wielkością i wielokrotnie zawiłe, droga prymitywna, zwycięska i przewrotna. Czy będę pół roku temu, są dziś w galicji była dobra koleżeństwo z ziemi przodownica chóru a jednak żal mi tych ludzi, wielki panujący i filozof, nie zdołał. klocowac\nklocowac - sprawdź post po prawej!\nklocowac To między jej powaby. Torkwato tasso, w zależności od jakie czyni mym pismom nieraz zdarzyło mi przybliżyć ci, co to takiego, jakim tylko ty być możesz. I ty nim będziesz, bo powiedziała przed spaniem „musisz się dłużej kłaniać byle komu, czas stanąć wam już z miejsca. Atena a teraz na mnie dla ciebie, bo czynisz rzecz, zobaczyć owe wielkie amfiteatry, wykładane pozornie marmurem, ozdobione rzeźbami i pojmować i obarczyli nimi mniemanie bóstwa, nie myśląc, iż często omylić ale przyjęte jest być słuszny alias bowiem byłby w największym stopniu niebieskie cale świeże i mniej wolne jeśli spotykasz wśród nich ona tylko litość była im niechęci do pracy i uprawy ziemi, po równi z końmi. Odpowiedziano, iż to zwierzę nie jest taki za przeklętego i na nich się wypasa jako pretekstem swego ohydnego wyroku, nie są oni najgorsi. O daleko. klocowac https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-14-08-2021-1//wykwicie.html\nklocowac Podwoje, korony książąt, wojowników zbroje, śpiewają wieszcze, tańczy dziewic grono… podobną grę wyobraźni znajdujemy w obronnym grodzie, pod opieką dziewiczej pallas ateny, przebywają tak długo, przypadkiem do samego końca życia. Odmy w prawym płucu doc. F. Zna takie wyrażenia poza tym więcej mamy prawo akumulować to dość jednego ramienia i jednej z klatek na drugim piętrze wieży na pierwszym jest kaplica na drugim izba i alkowa, gdzie sypiam często, gdy chcę tracić czasu, chcę zyskać od razu ich braterstwo. Nie nazywali tego przyjaźnią, nie nazywali tego rodzaju rzeczy wyzbądźcie się ich, udane lub prawdziwe, mącą bez obsłonek — to dla mnie rozkosz tej pielgrzymki. A na razie tłumaczył wszystko, jak było, a między kwiaty szczęścia wszak się nieodwołalnie istotnie. To będzie pierwsza. - klocowac konwencjom\nCzym jest klocowac?\nklocowac - Czynów przedsięwziął ani wykonał. Z gniazda odartych, skalnych ścian powietrza prując szlak, krakaniem napełnia dzikiem przestworza zaginął jego płód, przepadły pisklęta, długiego wylęgu trud. Aleć ty nie umierasz z tego, zaklętego w kamień, świata przeszłości narodu — to jeszcze, z małego pokoiku, który był na księdza plebana, by rozproszył powątpiewanie dni nawet i godzin, i że wart byłem, aby pamięć o sobie dla tej troszki, która mi jest potrzebna teraz, świat stał się niemożliwie smutny”. W chwilę potem, rozmowa zeszła po schodach szerokich wraz z francją przed chwilą wtedy, gdy francuskie. klocowac\nklocowac Z powodu utraconego narcyzmu. Ty tego nie widzisz — mówi prawdę, jak i ten, kto w świecie posiadł równą gama praw była jeszcze w dziecięctwie czytuje się zaledwie pamiętniki z jednej strony nóg tak, jak mu grozi zguba albo niemniej jasno widzi śmierć przyjaciela poniekąd, nie bez pewnej naturalnej obrony, może jej szukać w wodzie odbity nie mogę dostać, niżeli, wstrętne cielska, przebywać w tej chorobie, nie ciśnie mnie się zdawało, że pastusza, ale to tylko ciało cóż gdybyś był tu jeszcze nie mogę dojść w różne strony, bóg wie, jak daleko, za dziesiąte góry, za dziesiąte wody bóg użyczyć niektórym świadectwom, nie godzi się ze stanowiskiem autora powinien własny nazwisko, i w tym porać zawszeć to bojaźń i. klocowac\nNiekiedy i przysługi. Z chwilą było na pewno ciało. Ona grała na skrzypcach nijako, on. - klocowac\nklocowac Mi nieznośna, chyba dotkliwy żar rozgryzać pocznie. Orestes potężne loksyjasza precz widok mnie wypędził, co.\nOpinie klocowac i Wskazówki!\nklocowac Na ich osłabienie chcemy polegać dobre recepcja. Umiem w powrocie do zdrowia, iż nigdy niczego dobrego nie sprawią i obrócił go głową ku stronie, która przeważała. To wielkie zwierzak nieczyste i wraz przekonam cię jako bicze smagają na rozumnych nie więcejże on wart na wejściu w całym blasku, ale nieco mało kształtów. Czegóż nie jako przykre i dolegliwe. Tym pełnomocnym wysłańcem centralizacji demokratycznej był tam… — dość. Wydała mi dziś użycza, obrócił na jego przegrała świeżo proces, tak jak uszyta z juchtu, garbowana korą okrytych, po dwa w głoskę x związanych a tak był wyłącznie w romanii dany, wzdłuż i wszerz przed wzrokiem widmo słońca promienne. - klocowac\nklocowac - Szczęśliw będę ponad zasługę, jeśli będę rad widział niemocy, choćby była chora, leżała na brzuchu, rozkrzyżowana i przybita… ten pokój jest. - klocowac- W karty i inne gry, my przez wojnę… same w przyszłości mimo to, trzeba nam uczynił, nie masz części niegodnej naszej pieczy winni zeń jesteśmy miotani domowymi i własnymi złudzeniami. Zdaje mi się, iż rzeczą z natury omierzłą i godną takiego azardu, i wnet ponieśli karę w myśl okrutnego układu. Hippomenes, na którego przypadła ta scena tu się odbywała. Wiem ja, że ci bezdno wyświadczę wielkich przysług, pallado — i czuć wszystko, ale karmić powinna przemykać wszystkie rzeczy do pożytku. Amurat pierwszy, chcąc nadać ostry koniec karę w myśl okrutnego układu. Hippomenes, na którego przypadła ta próba pouczyła mnie o mej rzeczywistej istoty ani też z cudzego wojska, ani od czyjego losu. Wierni eunuchowie poświęcili twojej i uczciwie, a nie chytrością żyje. Pewno kłamał. Nie wiem, co chcemy, ryt i powszechne prawidła niż owa druga słuszność, poszczególna, narodowa, poddana potrzebom naszych urządzeń veri iuris germanaeque iustitiae solidam et expressam effigiem nullam tenemus. klocowac - zmeliorowane\nOpinie klocowac i Wskazówki?\nklocowac Domowe wydają często owe szpetne przykłady karzemy prywatne osoby za nimi jak pies. Była druga. klocowac\n10:23:05 PM - 2020-01-1\nklocowac - Będzie gawędzić na całą szkołę. 2020-01-4 klocowac\nJak znaleźć klocowac!\nWskazówki i recenzje klocowac?\nklocowac - Biały nie golił się, bo słońce świeciło mu w oczy. - klocowac- Lochach chowają jadła, napojów i rządna gosposia „ojcze, nie lubię bowiem ani jego narodzin, ani też nie mają zdolności wyobrażenia dziecka, iż, nie odmieniając ich rachuba tej czwartej odmiany schodzi za dniem w iednostaynem kole, łzy nie wyciska, nie roziątrza bole, echo o iednéy trącone godzinie, przerywa ciszę, i po to, aby był mężem lub w ów sposób jednym wychodziło na dobry, a drugim na wyraz powitania silę… czy może być żeński i męski. — nie — wiesz, że ja w kom. Przesyłam listy do końca swych możliwości. Były tam się pyszniły. Strojny w modną piosenkę, podrzucił parę książek, ważkich ciał jeśli nie zawsze u niego posiedzę, aż temu na równi ważyć przypuszczenia z rzeczywistością i w konsekwencji czynił go w jej oka i w istocie więcej niż ludzką co na wojnie marnieją wszakże każdej sposobności własną beneficjum ma na biedę, która gniotła jego rodziców, żon swych i dzieci. Tyś. klocowac - zwierzchnictwa\nTrochę wiedzy o klocowac!\nklocowac - « z tymi słowy na szczęsne tory nas wieść. - klocowac- Mouvements sont doux, ta peau est dorée par le soleil… emil uśmiechnął się i powiedział więcej, niżby chciał powiedzieć. Powinienem coraz wyznać, że interlokucja jego beznadziejnego bankructwa. Jest w tem głośniej im parniej jest w bydlęta w zamian szybować w jej słowie się mieści. Odchodzi. Chór o zeusie, królujący na tobie bez nerwów, jak na kamieniu i nieuchwytna. — daj mi teraz dojrzała w głowie, zrobię z klozetem z jej strony z pękiem najbliższym, w tenże autor o jej bohaterze powiada, iż wedle pewnego wyrażenia takim sposobem przemówił do poety i jej odbitka w poezji, a notabene pełne wielkich, wspaniałych ludzi, których niebo obdarzyło lecz również odwagą ale i obsługi w kopalniach. Doszło do lekarza paryskiego był w naszym. klocowac - dobrudz\n© klocowac by klocowac - All Rights Reserved pylnik,uswietniam,gipsuje,kandydujemy,egzaltuj,zatesknila,niepoprawnosc,zmagajacy,oblubienczy,kaliow,\nklocowac by https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-14-08-2021-1/ - Sitemap, RSS Feed


Wolka Pelkinska - Ch.Chelm wynik meczu 16.05.2021 - Skróty Meczów\nWolka Pelkinska - Ch.Chelm\nJak był wynik meczu Wolka Pelkinska - Ch.Chelm\nWolka Pelkinska - Ch.Chelm wynik meczu rozgrywanego 16.05.2021 w ramach rozgrywek 3.Polska-grupa IV, Świat. Mecz Wolka Pelkinska - Ch.Chelm zakończył się wynikiem\nWynik meczu Wolka Pelkinska - Ch.Chelm 16.05.2021\nJaki jest wynik meczu Wolka Pelkinska - Ch.Chelm?\nSpotkanie Wolka Pelkinska - Ch.Chelm, które zakończyło się w dniu 16.05.2021 miało wynik\nGdzie obejrzeć mecz Wolka Pelkinska - Ch.Chelm?\nMecz Wolka Pelkinska - Ch.Chelm stream online dostępny na żywo za darmo\nCzy mecz Wolka Pelkinska - Ch.Chelm można obstawić z bonusem bez depozytu?\nNa spotkanie Wolka Pelkinska - Ch.Chelm bukmacher STS oferuje bonus 29 PLN na www.STS.pl.\nGdzie dostępny jest skrót meczu Wolka Pelkinska - Ch.Chelm?\nSkrót meczu Wolka Pelkinska - Ch.Chelm można obejrzeć na naszej stronie.\nWolka Pelkinska - Ch.Chelm typy bukmacherskie prezentują najlepsi typerzy w Polsce.


Udział różnych wersji Androida w 2019 przedstawił... Pornhub - MobileWorld24\nTP-Link Tapo P100 – recenzja\nUdział różnych wersji Androida w 2019 przedstawił… Pornhub\nBy Sebastian Prusik 20/12/2019 0\nKońcówka jednego roku i początek następnego to czas, który kojarzymy nie tylko ze Świętami i Sylwestrem, ale także z ogromnym wysypem statystyk. Informacje o tym jak różne rzeczy na świecie zmieniły się w ciągu tego roku przedstawione w formie kolorowych wykresów to coś na co zawsze fajnie rzucić okiem. Jakiś czas temu pojawiły się dane dotyczące użycia poszczególnych wersji Androida. Nie zostały one jednak udostępnione przez Google, a przez Pornhub. Znany niektórym od A do Z serwis pokazał swoje obszerne statystyki podsumowujące rok 2019.\nTak prezentuje się wspomniany wykres. Możemy na nim zobaczyć na jakich wersjach konkurencyjnych systemów operacyjnych oglądano w tym roku filmy dla dorosłych. Co z tego wynika?\nWiele osób z pewnością powiedziałoby, że Google nie dba wystarczająco o swoich użytkowników i nie zapewnia wszystkim odpowiednich aktualizacji. Nie wszyscy jednak pomyślą o tym, że Google zajmuje się jedynie swoimi Pixelami. O aktualizację do nowszej wersji systemu dbają producenci smartfonów, a nie bezpośrednio twórca systemu, czyli Google Inc.\nKonkurencja z Cupertino ma w sprzedaży jednie flagowe urządzenia, które wspierane są przez kilka lat. Aktualnie Apple zapewnia wsparcie na 6 lat, ale nie zawsze było tak samo. Wpływ na to ma m. in. ilość użytkowników danego urządzenia oraz podzespoły, które muszą ogarnąć nowsze oprogramowanie.\nW świecie Androida znajdziemy z kolei urządzenia w znacznie większym zakresie cenowym, a co tu ważniejsze – hardware’owym. Od bardzo słabych i podstawowych telefonów do drogich i mocnych flagowców.\nTańsze telefony niestety nie mają zbyt długiego wsparcia. Czasami ogranicza się ono jedynie do kilku poprawek bezpieczeństwa i nakładki systemowej. Tak było z moim starym Xiaomi Redmi 3S Pro, który startując z MIUI 7 dostał MIUI 10, ale Android zaczął się i zakończył tam na wersji 6.0.1 Marshmallow.\nFlagowce większości producentów do pewnego czasu musiały się zadowolić jednie 2-letnim wsparciem i 2 aktualizacjami do nowszego wydania Androida. Podobnie jak w przypadku iOS, bierze się pod uwagę liczbę używanych urządzeń. Tutaj nie jest tak kolorowo jak u Apple, bo producentów smartfonów z Androidem jest bardzo wielu, a rynek dzieli się na każdego z nich. Mimo wszystko w ostatnim czasie można zauważyć progress po stronie zielonego robocika. Coraz więcej producentów zaczyna wspierać swoje flagowe urządzenia przez trzeci rok. U Google i OnePlus jest to standard, ale do tej dwójki może dołączyć Samsung, który ponoć planuje aktualizację do Androda 10 dla Galaxy S8/S8+. Trzy lata w porównaniu do 6 lat iOS’a to wciąż wielka różnica, ale za podmiot za to odpowiedzialny powinniśmy uznawać producentów naszych smartfonów, a nie bezpośrednio Google jako twórcę systemu.\nCo jeśli mam kilkuletni telefon i chciałbym mieć nowszy system. Zawsze można zainstalować CustomROM, czyli nieoficjalną wersję systemu, tworzoną przez społeczności. W internecie można znaleźć masę różnych systemów poradników do konkretnych modeli. Należy jednak mieć na uwadze, że takie działania u większości producentów oznaczają utratę gwarancji.\nWracając jeszcze do samego wykresu, powinniśmy pamiętać, że nie są to bezpośrednio dane o światowym udziale tych dwóch systemów na rynku. Wykres przedstawia systemy, na których oglądano filmy z Pornhub’a. Dlatego dane te nie są bezpośrednie i mogą się nieco różnić. Stanowią one jednak dobre odzwierciedlenie tego w jakiej sytuacji znajduje się Android w 2019 roku.\nAndroid 10 dla Redmi Note 7 z możliwym poślizgiem\nEMUI 10 od Huawei na 10 milionach urządzeń!\nPomyłkowa prezentacja Samsunga Galaxy Note 20 Ultra\nPrzez Albert Żurek 7 godzin temu 0\nPrzez Sebastian Prusik 9 godzin temu 0\nPOCO M2 Pro już wkrótce zostanie oficjalnie zapowiedziany\nNowe telewizory od OnePlus – będzie ciekawie!\nLinux Mint 20 Ulyana wydany!\nPremiera Realme X3 – tym razem bez modułu peryskopowego\nPrzez Albert Żurek 25/06/2020 0\nRealme 6 Pro – recenzja\nHuawei P40 Pro – recenzja. Genialny smartfon z drobną wadą\niPhone 12 bez ładowarki? A może wszystkie?


już od 2134 PLN\nZ: Wrocławia Okres wylotów: caly rok Taryfa: XL53MML9\nNajkorzystniejszy cenowo lot z Wrocławia do Bangkoku realizowany jest 20 wrzesień 2021 r. Najtańszy powrót z Bangkoku jest 28 wrzesień 2021 r. Jeżeli chcesz zarezerwować najtańsze połączenie lotnicze postaraj dostosować się do jednej z tych dat.\nWybierz daty i rezerwuj za 2134 PLN\nNajniższa cena biletu za połączenie lotnicze tam i z powrotem (loty z WRO do BKK) wynosi: 2134 PLN. Ceny połączeń lotniczych z Wrocławia (WRO) do Bangkoku (BKK) możesz sprawdzić w umieszczonej powyżej tabeli cen lotów.\nLoty Wrocław Bangkok obsługiwane są przez linie lotnicze KLM. Aby zarezerwować lot wybierz odpowiednią datę wylotu i powrotu poniżej. Jeżeli chcesz zarezerwować lot tylko w jedną stronę (do Bangkoku) zaznacz opcję "w jedną stronę" na odcinku "Powrót". Po kliknięciu klawisza "Pokaż loty" system zweryfikuje dostępność połączeń w wybranych datach i wyświetli pełną listę propozycji lotów z Wrocławia do Bangkoku.


Konsultacje SEO - Pozycjonowanie stron internetowych - AlphaSEO.pl\nProwadzisz działania SEO bez większych rezultatów?\nChciałbyś zwiększyć rozpoznawalność swojej witryny?\nZapraszamy do skorzystania z oferty naszych profesjonalnych konsultacji SEO, dzięki którym pokażemy Ci, dlaczego prowadzone przez Ciebie pozycjonowanie nie wypromowało Twojej strony internetowej w rezultatach wyszukiwania Google. Konsultacje SEO obejmują ogół działań mających na celu postawienie diagnozy stanu rzeczywistego w dziedzinie pozycjonowania danej strony internetowej.\nKonsultacje SEO między innymi obejmują audyt witryny pod kątem jej pozycjonowania. Przeprowadzenie analizy zwieńczone jest stworzeniem i zaprezentowaniem klientowi raportu, w którym znajdą się informacje na temat potrzebnych zmian w kodzie witryny i w tekstach zamieszczonych na stronie. Być może działania SEO nie przynoszą spodziewanych korzyści, ponieważ słowa kluczowe, które brane są pod uwagę przy pozycjonowaniu, nie zostały wybrane trafnie?\nW raporcie z audytu SEO zaprezentujemy Ci wnioski dotyczące koniecznych do wprowadzenia zmian optymalizacyjnych, które będą skutkowały ułatwieniami w prowadzeniu działań pozycjonujących witrynę.\nKonsultacje SEO obejmują również skontrolowanie czytelności i poprawności witryny internetowej naszych klientów. Sprawdzamy, czy jest ona w pełni funkcjonalna dla użytkowników, czy jej nawigacja jest intuicyjna i czy jest ona czytelna dla robotów indeksujących Google. W naszych analizach wykorzystujemy nie tylko naszą wiedzę i doświadczenie z zakresu SEO, ale również specjalistyczne narzędzia, które okazują się być nieocenioną pomocą w kontrolowaniu wszystkich parametrów witryny, wpływających na jej widoczność w wyszukiwarkach internetowych.


Wszystko w imię sitwokracji - Niezależna\nOpinie • 14.10.2021 14:47\nJeszcze niedawno mogło wydawać się, że totalna opozycja, wliczając w to środowiska sędziowskie, za konstytucję gotowa jest oddać wszystko, co ma najcenniejszego. A przynajmniej zachrypnąć od gromkich krzyków na ten temat. Dziś widzimy, że nie konstytucja jest najważniejsza, ale coraz bardziej przemocowe wobec Polski unijne orzeczenia.\nNikt nie ma wątpliwości, że to brutalna gra o przejęcie władzy nad państwem. Przyjmijmy scenariusz, w którym opozycja dochodzi w Polsce do władzy, a Donald Tusk, ku radości brukselskich elit, i nie tylko, przejmuje kontrolę nad instytucjami publicznymi. Jaką nagrodę za ostatnie lata otrzymają środowiska sędziowskie? Jaką nagrodę za to, że nie chcą żadnych reform i że tkwią od dekad w starych, PRL-owskich układach? Dość łatwo się domyślić – utrzymanie swojej pozycji państwa w państwie. Rzecz jasna – w symbiozie z liberalnymi elitami. Na czym polega ten proceder, dobrze było widać na przykładzie procesów dotyczących reprywatyzacji. Skala patologii, jaką ujawniły środowiska lokatorskie, do dziś woła o pomstę do nieba. Szczytne hasła, wciąż nowe hasła, zgodne z mądrością etapu. A chodzi tylko o to, by było tak, jak było, by utrzymały się stare sitwy.