Russell F. Doolittle, Subtelna równowaga\nData wysłania: 2005-05-21 20:47:02\nAutor duzo pisze na temat postulowanych mechanizmow powstawania nowych genow [i zwiekszajacych objetosc genomu]. Takimi postulowanymi mechanizmami sa 'duplikacje' polegajace miedzy innymi na opisanych przez autora 'translokacjach' [oderwaniu sie fragmentu chromosomu i 'wkomponowaniu' w inny] oraz na 'nierownym crossing over' podczas mejozy. Ostatnio zaproponowano inny mechanizm powstawania nowych genów i okreslono go mianem 'mechanizmu tasowania egzonow'. Geny u prawie wszystkich eukariontow nie sa ulozone w sposob ciagly, kodujace bałka sekwencje tzw. 'egzony' poprzedzielane sa niekodujacymi: intronami. Niektore bialka pełniące rózne funkcje czasami posiadaja zblizone lub identyczne domeny funkcjonalne. Autor tekstu nie skrytykowal i nie podwazyl w sposob merytoryczny argumentacji Behego, po prostu zaproponowal mechanizmy powstawania genow i to wszystko. Idea 'nieredukowalnej zlozonosci' nie koncentruje sie na dyskusji z postulowanymi mechanizmami powstawania genow, tylko zaklada, ze w niektorych systemach komorkowych [biochemicznych] stopniowa ewolucja nie moze byc brana pod uwage! Systemy te po prostu okazuja sie przydatne dla organizmu jako cale, a nie tylko poszczegolne ich elementy. Mechanizm krzepniecia krwi jest dobrym przykladem takiego systemu, choc biologia obfituje w oromna ilosc takich zjawisk [moim ulubionym jest mechanizm translokacji bialek do mitochondri i plastydow]. A wiec autor, moim zdaniem, w wiekszosci pisal po prostu nie na temat:). Oczywiscie, probowal w sposob merytoryczny podwazyc argumentacje Behego i ten przyklad zostawil sobie na koniec. Dotyczy on opisanych doswiadczen z 'wylaczaniem' genow u myszy. Doolittle w tym przypadku zaciemnil obraz sprawy, a ja wrecz powiem, ze poprostu KLAMAL, probujac w laiku wywolac wrazenie, jakoby ssaki pozbawione istotnych czynnikow bioracych udzial w krzepnieciu krwi byly w dalszym ciagu 'normalnymi ssakami', tylko dlatego ze w laboratorium dalo je sie 'sztucznie' utrzymac przy zyciu. Wystarcza podstawowe informacje, aby sie przekonac, ze te zwieręta pozbawione mozliwosci hemostazy mialy praktycznie zerowe szanse przezycia bez pomocy ze strony personelu weterynaryjnego. Teraz jeszcze kilka slow odnosnie mechanizmow powstawania genow postulowanych przez neodarwinizm. Autor z ironia przytoczyl slowa Behego, iz 'sa to watpliwe hipotezy'. Nie podparl sie jednak ANI JEDNYM przykladem dowodzacym, ze takie mechanizmy dzialaja w przyrodzie. Przeanalizowal natomiast przyklad hemoglobiny i uznal to za dowod zachodzenia kreatywnych duplikacji. Napisal nawet, 'ze kazdy powazny biochemik' jest tego zdania, a co za tym idzie, kazdy biochemik [zdaniem Doolittlea], który tak nie uwaza [a w tym Behe], jest niepowazny! Bez komentarza. Teraz w kilku slowach zweryfikuje te hipotezy powastawania nowych genow. Hemoglobina jest tetramerem skladajacym sie z dwoch lancuchow w dwóch kopiach kazdy. Zaklada sie, ze pierwotnie istnial tylko jeden gen hemoglobiny, ktory sie pozniej zduplikowal, dajac 'material' do powstania tetrameru bialkowego, jaki obsewujemy w obecnej postaci. Nie wystarczy, aby jeden taki lancuch sie zduplikowal, musza pojawic sie geny sterujace 'skladaniem' tetrameru [a i dodawaniem zelaza jako kofaktora, poniewaz hemoglobina to metaloproteid]. Na ich podstawie powstaja tak zwane biaka 'opiekuncze' [pomoznicze], musiałyby tez pojawic sie geny regulujace transkrypcje zduplikowanego genu tak, aby korelowala ona z transkrypcja genu 'dzikiego'. Malo tego [co sam autor zauwazyl], musza pojawic sie odpowiednie pojedyncze substytucje [mutacje, transwersje i tranzycje], aby 'obrobic' zduplikowany gen przystosowujac go do nowych zadan. Np. lancuch 'gamma', obecny tylko w erytrocytach plodu, wiaze - jak przyznal autor - wydajniej tlen, a co za tym idzie, musi posiadać odpowiednia strukture pierwszorzedeowa! Sekwencja aminokwasow, choc rozna od innych lancuchow, i tak musi byc PRECYZYJNA. O tym, jak tragiczne skutki moze przyniesc jedna mutacja [substytucja] w jednym z lancuchów hemoglobiny [beta], pokazuje szkolny przyklad mutacji powodujacej anemie sierpowata. Istnieje cala lista chorob spowodowanych takimi mutacjami, a ogolnie noszacymi nazwe 'hemoglobinopatii'.\nJesli chodzi o postulowany mechanizm 'tasowania egzonow' to daje on tylko pole do spekulacji i nikt jeszcze nie zaobserwowal tego zjawiska, a co za tym idzie, nie udowodnił. Nikt tez nie zaproponowal precyzyjnego modelu obrazujacego mechanizm, w wyniku ktorego takie 'tasowanie' mialoby nastepowac. Pisze sie cos mgliscie o 'zaburzeniach podczas crossing over', w wyniku ktorego tasowaly sie tylko egzony. Faktem jest, ze rozne bialka posiadaja podobne domeny, ale zajmuja one tak rozne loci w chromosomach, ze ciezko sobie wyobrazic, jak podczas crossing over takie 'tasowanie egoznow' mogło zajść[???] Podczas mejotycznej koniugacji chromosomy ukladaja sie w precyzyjne biwalenty, a nie na chybil trafil, tak aby mozna bylo 'potasowac egzony' w roznych genach! Sam proces crossing over jest bardzo precyzyjny i praktycznie nie sposob sobie wyobrazic nieprecyzyjnego crossing over, to bylaby poprostu tragedia! Skoro jedna mutacja potrafi 'zepsuc' cale bialko, to co dopiero wstawienie calego egzonu do jakiegos genu??? Takie zjawisko mogloby zmienic wlasciwosci genu ze zmiana ramki odczytu wlacznie! Poza tym 'stasowac' sie mogl nie tylko egzon, ale i 'ćwierć, pół czy nawet kawalek egzonu z intronem, a nawet sam intron. Mozliwosc kombinacji jest ogromna, a korelujac ta argumentacje z wczesniejszymi moimi wnioskami, nalezy uczciwie przyznac, ze mechanizmy powstawania nowych genow, postulowane przez neodarwinizm, to naprawde tylko watpliwe hipotezy, a co za tym idzie, Behe ma calkowita racje. Poza tym wielu innych badaczy, i wcale nie kreacjonistow, ma powazne zastrzezenia co tej koncepcji.\nNa koniec dodam [tak na wypadek, jakby jakis darwinista chcial wytknac, ze to pominalem], ze uczeni, stosujac metody molekularne, produkuja tzw. 'bialka fuzyjne'. Metoda polega na polaczeniu dwoch genow np. w wyniku delecji [wyciecia] obszaru dzielacego te dwa geny. Takie fuzyjne bialko posiada czasami mozliwosc katalityczna dwoch bialek dzikich, ktore ulegly fuzji. Oczywiscie, te doswiadczenia sa watpliwym poparciem dla koncepcji tasowania egzonow.\nData wysłania: 2005-06-01 15:52:29\nTytuł: Jeszcze słowo o hemoglobinie [hemoproteinie].\nWcześniej pisałem o logice ewolucjonistów, którzy często twierdzą, iż takie same lub podobne geny [występujące u takich samych lub różnych gatunków], są wynikiem duplikacji lub 'tasowania egzonów'. Logika ta pozostawia dużo do życzenia. Jak wcześniej wspomniałem, istnieja różne podobne lub identyczne sekwencje genetyczne [np. promotorowe, terminacyjne czy sygnalizacyjne], a jednak zakłada sie dla nich niezalezną ewolucję. Darwiniści uważają, iz jest mało prawdopodobne, zeby różne łancuchy hemoglobiny wyewoluowały niezależnie, dlatego postuluja duplikacje jednego piewotnego genu hemoglobiny. Jednak przeoczają fakt, że u roślin strączkowych z czerwonego barwnika [odkrytego już w 1938 przez Lutza i Groozewoda] wyizolowano białko, które nazwano: 'hemoproteiną'. Jest ono tak podobne do hemoglobiny, ze niektorzy badacze tak je wrecz określili! Jak wiadomo, hemoglobina składa sie głównie z grupy hemowej. Głównym składnikiem grupy hemowej jest atom żelaza połączony z czterema atomami azotu. Podobną do hemoglobiny strukture ma chlorofil [sktukturze chlorofilu, z tego co wiem przypisuje sie również niezalezną ewolucję]. Atom żelaza jest jednak zastąpiony atomem magnezu. Hemoglobina, która pobiera tlen z płuc, sklada sie z czterech łańcuchów polipeptydów - dwóch oznaczonych jako 'alfa' i dwóch jako 'beta' - które połaczone sa czterema grupami hemowymi. Natomiast we krwi ludzkiego płodu [i ssaków w ogóle] dwa łańcuchy 'beta' zastapione są dwama łańcuchami 'gamma'. Otóz hemoproteina u strączkowych składa sie z czterech różniących się łańcuchów polipeptydowych (a, b, c i d). Łańcuchy a i c bardzo przypominają łańcuchy hemoglobiny z krwi zwierzęcej; b i d są krótsze. Jednak, co ciekawe, łańcuch oznaczony litera 'a' bardzo przypomina łańcuch 'gamma' ludzkiego płodu! Poza hemoglobiną żadna inna cząsteczka nie ma zdolności do pobierania i przenoszenia tlenu. Hemoglobina to skomplikowana struktura i samo jej wynalezienie przez ewolucje zakrawa na cud! Nic więc dziwnego, ze darwinisci watpia, iz rozne lancuchy wchodzące w sklad obecnego tetrameru mogły wyewoluować niezależnie! Ale co w takim razie z omawianą 'hemoproteiną'? Otóż w tym przypadku jak gdyby nigdy nic zakłada sie ewolucję niezalezną [konwergentną]. Hemoproteine wyizolowano nie ze wszystkich komórek roslin strączkowych, tylko z bulw korzeniowych. Zyje na niej bakteria o nazwie 'Rhizobium' [asymiluje ona azot atmosferyczny i zyje z roslinami straczkowymi w symbiozie (mutualizmie)]. Wiadomo z całą pewnościa, że Rhizobium zawiera geny mogące kodowac hemoglobine [hemoproteine]. Można by więc przypuszczać, ze geny na hemoproteine przechodzą [przeszły???] w jakiś sposob do genomu strączkowych [transfer], ale okazuje sie, ze 'hemoglobina', którą mogłyby kodować geny Rhizombium, nie jest identyczna z produkowaną przez strączkowe! Pomijając juz pytanie, skad mogły się wziąć geny na 'hemoglobine' u Rhizombium, proponuje zauwazyc, ze mamy tu trzeci przypadek niezaleznego powstania informacji na hemoglobine [czy hemoproteine, jak kto woli]!\nPrawdopodobienstwo powstania hemoglobiny jest tak male, ze F. Hoyle i Ch. Wickramansinghe powiedzieli, że jest niemożliwe, aby wyewoluowala nizaleznie! Z ich obliczeń wynika, ze cudem jest, aby wyewoluowała raz, a co dopiero kilka razy niezależnie! Twierdzą, że byłoby to niemozliwe nawet gdyby cały wszechświat składał się ze strączkowych! Ewolucjoniści zdają sobie sprawe z tych faktów, stad, jak sadze wstawiają, gdzie to mozliwe, pomysły o 'kreatywnych duplikacjach'. Nie sądze jednak, zeby spali spokojnie przez opisane straczkowe, odkrytą u nich 'hemoproteine' i ich 'kumpla' Rhizombium;). A kto wie, co jeszcze odkryjemy w przyrodzie??\nAutor: Ania F.\nData wysłania: 2005-07-31 19:38:14\nPragnę zwrócić uwagę autorowi tego artykułu, iż powinien zajrzec trochę "głębiej" do literatury naukowej. Zwracam tu uwage zwłaszcza na hipoteze tasowania egzonów. Otóż odsyłam w/w autora chociazby do czasopisma Nature Biotechnology (lipiec 2004), gdzie naukowcy wyraznie udowodnili, analizujac WSZYSTKIE egzony czlowieka oraz osmiu innych gatunkow zarowno kregowcow, jak i bezkregowcow, iz tasowanie egzonow jest procesem powszechnie zachodzacym w organizmach, ba, iz jest on jednym z podstawowych mechanizmow wyewoluowania roznorodnosci bialek. malo tego, autorzy biotra pod uwage istotnosc zachowania prawidlawej ramki odczytu. Z reszta, gdyby szanowny Autor czytal czasopisma naukowe, a nie tylko wytaczal wyssane z palca hipotezy, wiedzialby, ze analizy istotnosci zachowania ramek odczytu w procesie tasowania wegzonow zostaly opublikowane juz w roku 2001... W zwiazku z tym, krotko podsumowujac, sugeruje najpierw solidne doksztalcenie, a pozniej ocenianie....\nData wysłania: 2005-08-01 01:20:22\nTytuł: Odpowiadam Pani Ani\nSzanowna Pani, to jest Forum dyskusyjne i jesli chce Pani podwazac moje (czy kogokolwiek) wnioski prosze to uzasadniac merytorycznie! Nie sadze zeby znani mi autorzy nie znali faktow o ktorych Pani pisze, albo byli nieukami! Podniesli oni wiele zastrzezen wobec hipotezy tasowania egzonow i ja o tym tylko wspomnialem.\nTwierdzenie, ze wszyskie egzony u czlowieka sa wynikiem procesu ich tasowania i ze jest to dowiedzione, jest smieszne. Podam kilka powodow dlaczego tak sadze, jesli Pani sie merytorycznie wypowie.\nA teraz do rzeczy, dwa pytania;\n1)Przy zastosowaniu jakich narzedzi (oprocz analizy porownawczej) ustalono, ze homologie w domenach roznych bialek sa wynikiem tasowania egzonow? Prosze o konkrety! Jesli Pani uwaza ,ze podobnienstwa sa dowodem potwierdzajacym pokrewienstwa i hipoteze tasowania egzonow, to jest Pani w bledzie. To jest TYLKO przeslanka wynikajaca z interpretacji wynikajacej z przyjetego paradygmatu (w tym przypadku TE i hipotezy tasowania egzonow).\n2)Na jakiej podstawie stwierdzono, ze zachodzilo tasowanie egzonow i nie zmieniala sie ramka odczytu? Jak mniemam, oparto to na analizie genow, ktore uznano za produkt tego domniemanego procesu??? I znowu blad wynikajacy z konkretnych zalozen poprzedzajacych wnioski:\n- Rozne geny maja identyczne domeny, wiec sa produktem tasowania egzonow.\n- Wydedukowano z tego, ze geny, ktore sa wynikiem tasowania egzonow (z zalozenia), maja wlasciwy ORF,\na wiec proces tasowania egzonow nie naruszyl ORF (pisze ORF, bo to naistotniesze). Znam doswiadczenia izraelskich biologow, polegajace na grzebaniu w genach (sterowana mutogeneza), dzieki ktorej introny ulegaly ekspresji. Wiem, ze zmutowany gen, kiedy ulegl ekspresji, czasami zachowywal funkcje (przewaznie taki gen byl "kaleki"), ale NIGDY nie nabieral nowej funkcji! A nawet jakby nabieral, to mogloby to byc wynikiem fuzji egzonu, ktory normalnie ulega ekspresji po alternatywnym splicingu preRNA (cos jak bialko fuzyjne - pisalem o tym). I czego to dowodzi Pani zdaniem?\nNawet jesli tasowanie egzonow zaszlo, zadnymi dostepnymi narzedziami nie mozna tego udowodnic!\nMozana jedynie posrednio wnioskowac, a sa i argumenty przeciwne (ktorych jest wiecej)!\nAutor: Michał B Ponczek\nData wysłania: 2012-11-05 23:54:40\nTytuł: Jak najbardziej redukowalna złożoność\nMiałem przyjemność poznać osobiście Profesora Doolittle w 2008 roku. Wielki autorytet. Ten tekst to tłumaczenie jego krótkiego listu do Boston Review (http://bostonreview.net/BR22.1/doolittle.html) w odpowiedzi na książkę M. Behe'ego "Czarna Skrzynka Darwina", w której autor całkowicie opacznie przedstawił jego koncepcje. Tekst jest "średnio" przetłumaczony (lepiej przeczytać oryginał, link powyżej). "Graduate studies" - przetłumaczono na studia magisterskie, a były to studia doktoranckie (zdaje się w rok później R.F Doolittle obronił PH.D. thesis, co zresztą jest w bibliografii, którą w tłumaczeniu pominięto - drugi zarzut do tłumacza).\nTekst jest skrótowy,jeśli ktoś chce się bardziej zagłębić w kwestie redukowalności złożoności krzepnięcia krwi i poczytać coś o ewolucji wystarczy poszukać jego profesjonalnych publikacji przez PubMed (http://www.pubmed.gov/). Bardzo dużo się zmieniło od tego czasu. Sam mogłem mieć w tym pewien udział (i mam nadzieję, że będę miał taką możliwość nadal). Argumenty "zapchaj dziury" w tej kwestii w większości zostały załatane. Wiadomo, że tylko ssaki mają bardziej złożoną dwu torową kaskadę krzepnięcia (model Y), którego nie mają już ptaki. Wiadomo, że ryby mają mniej czynników krzepnięcia. Wiadomo, że minóg ma uproszczony system krzepnięcia. Wiadomo że niektóre elementy składowe systemu krzepnięcia występują już u lancetnika .... To najnowsze dane z 2012 roku - także do znalezienia przez PubMed.\nPoniżej podaję literaturę z tekstu:\n1 R. F. Doolittle, "The Comparative Biochemistry of Blood Coagulation" (Ph.D. thesis, Harvard University, 1961).\n2 Michael J. Behe, Darwin's Black Box: The Biochemical Challenge to Evolution (New York: The Free Press, 1996).\n4 See, for example, H. Lehmann and D. Charlesworth, "Observations on Haemoglobin P," Biochemical Journal 119 (1970): 43.\n6 Bugge et al., "Loss of Fibrinogen Rescues Mice from the Pleiotropic Effects of Plasminogen Deficiency," Cell 87 (1996): 709-19.\nZ kilka najnowszych pozycji wartych przestudiowania:\nJiang Y, Doolittle RF (2003) The evolution of vertebrate blood coagulation as viewed from a comparison of puffer fish and sea squirt genomes. Proc Natl Acad Sci U S A 100: 7527-7532\nDoolittle RF, Jiang Y, Nand J (2008) Genomic evidence for a simpler clotting scheme in jawless vertebrates. J Mol Evol 66: 185-196\nPonczek MB, Gailani D, Doolittle RF (2008) Evolution of the contact phase of vertebrate blood coagulation. J Thromb Haemost 6:1876-1883\nDoolittle RF (2009) Step-by-step evolution of vertebrate blood coagulation. Cold Spring Harb Symp Quant Biol 74:35–40\nDoolittle RF (2011) Coagulation in vertebrates with a focus on evolution and inflammation. J Innate Immun 3:9–16\nDoolittle RF (2012) The protochordate Ciona intestinalis has a protein like full-length vertebrate fibrinogen. J Innate Immun 4:219–222\nChao Y, Fan C, Liang Y, Gao B, Zhang S. (2012)A novel serpin with antithrombin-like activity in Branchiostoma japonicum: implications for the presence of a primitive coagulation system. PLoS One. 7:e32392\nPonczek MB, Bijak MZ, Nowak PZ. (2012) Evolution of thrombin and other hemostatic proteases by survey of protochordate, hemichordate, and echinoderm genomes J Mol Evol. 74:319-331\nP.S. Co do tasowania eksonów i innych mechanizmów różnicowania genów i emergencji nowych własności także jest sporo artykułów na PubMed.\nSzanowy Panie Doktorze,\nTlumaczenie pochodzi sprzed 8 lat, gdy tłumacz jeszcze zdobywał doświadczenie translatorskie. Jestem przekonany, że dziś tłumaczy lepiej. Pana uwaga, że lepiej przeczytać oryginał, jest oczywiście słuszna, jak wszystkie typu "lepiej być zdrowym i bogatym...". Jak się Pan zapewne domyśla, publikujemy tłumaczenia m.in. dlatego, że niektórym studentom filozofii (do których głównie skierowane jest nasze czasopismo) lepiej się czyta po polsku. Niepotrzebnie Pan jednak podaje namiary na oryginał, bo je podaliśmy, i to w dwu miejscach - tu: http://www.nauka-a-religia.uz.zgora.pl/index.php?action=tekst&id=52 oraz na pierwszej stronie przetłumaczonego tekstu (w przypisie do tytułu). Nietrafny jest także zarzut, że pominęliśmy bibliografię. Byłaby to oznaka wyjątkowego brakoróbstwa z naszej strony. Filozofia jest dziedziną humanistyczną i w Filozoficznych Aspektach Genezy przyjęliśmy humanistyczny sposób cytowania - w przypisach u dołu strony.\nData wysłania: 2012-11-06 10:26:44\nTytuł: Tasowanie egzonów\n" Nawet jesli tasowanie egzonow zaszlo, zadnymi dostepnymi narzedziami nie mozna tego udowodnic! Mozana jedynie posrednio wnioskowac, a sa i argumenty przeciwne (ktorych jest wiecej)"\nProszę zatem podać te rzekomo przeciwne argumenty. Tasowanie egzonów jest udowodnionym faktem. Narzędzi dostarczają bazy genomowe i bioinformatyka (w ostatnich latach sporo organizmów sekwencjonowano). Argument zmiany ramki odczytu jest żadnym argumentem, bo prawdopodobieństwo tego, że nie będzie zmiany ramka odczytu przy założeniu jest jak 1:3 (nie zakładając inwersji), więc całkiem sporo i to przy założeniu, że zmiany takie są całkiem przypadkowe, a tak nie jest. Jeżeli nawet coś takiego nastąpi w czasie tasowania i jest be (bo wcale nie musi - może powstać coś fajnego nowego) to selekcja takiego delikwenta wyeliminuje (osobnik z taką mutacją nie przeżyje, mutacja będzie letalna). W Crossing Over cięcia nie są przypadkowe i zmieniają ramki odczytu, a jest to zjawisko oczywiste i udowodnione. Tasowanie eksonów w ewolucji genomów dotyczy w większości błędów w Crossing-Over. Błędy w cięcie i wklejaniu (nobody is perfect). Kawałek jest wklejany nie tam gdzie powinien. Poza tym u nas Eukaryan miedzy eksonami jest znacznie więcej intronów, które nie są przepisywane na białka. Cięcie w intronach miedzy eksonami nie zmienia ramki odczytu, bo wcześniej i tak są różne elementy regulujące splicing i ekspresję genów, na podstawie których ustalana jest właściwa ramka odczytu w dojrzałym mRNA. Wcześniejsze niedojrzałe mRNAa ma jeszcze introny, które są wycinane. Poza tym paradygmat jeden gen (kawałek DNA) jeden produkt już od dawna nie obowiązuje. Jest wiele kawałków DNA, gdzie na tym samym zapisane są różne białka i to czasami niektóre na przeciwległej nici. Co więcej nawet z preRNA, może powstać kilka alternatywnych produktów na skutek alternatywnego składania (splicingu). Generalnie wszystko to wygląda na niezły miszmasz, którego jedynym regulatorem jest egzamin selekcyjny. Sprawdza się i działa, albo nie. Nie sprawdza się - do widzenia, mamy chorobę genetyczną w najgorszym razie śmierć.\nProszę o listę recenzowanych publikacji z rzekomymi argumentacji przeciwko tasowaniu eksonów.\nData wysłania: 2012-11-06 12:14:50\nTytuł: Re: Jak najbardziej redukowalna złożoność\nPrzepraszam zatem za nie całkiem słuszne uwagi. Tłumaczony tekst znalazłem przez Google :-). W każdym razie zachęcam studentów filozofii do zapoznania się z oryginalnymi pracami które podałem, choćby z wnioskami jakie niosą.\nRozumiem, że cała metodologia może być dla humanistów, przynajmniej na początku zbyt skomplikowana. Dla osób nie znających angielskiego mogę polecić dwie prace przeglądowe napisane przeze mnie, z linkiem do drugiej (jeżeli ktoś jest zainteresowany tym tematem).\nPonczek MB. Czynniki kontaktu układu hemostazy — badanie ewolucji molekularnej oraz nowe perspektywy terapeutyczne (2010) 56:67-74\nPonczek MB. Ewolucja układu hemostazy kręgowców. Kosmos (2010) 59:83-90.\nData wysłania: 2012-12-01 00:06:03\nTytuł: @Do p. Michała B Ponczka\nWłaśnie przebrnąłem przez tekst pańskiego autorstwa http://kosmos.icm.edu.pl/PDF/2010/83.pdf i choć nie czuję się mocny w temacie kaskady białkowej odpowiedzialnej za krzepliwość krwi, to jednak ośmielę się zwrócić uwagę na kilka niejasnych w pańskim artykule aspektów. Na początku starym ewolucjonistycznym sposobem zwrócił Pan uwagę na podobieństwa w budowie białek odpowiedzialnych za krzepniecie krwi, odwołując się do mechanizmu duplikacji (pominął Pan z jakiegoś powodu mechanizm tasowania egzonów, który rzekomo dopełnia miary wyjaśnienia takiej, a nie innej morfologii tych białek). Następnie przechodzi Pan do analiz filogenetycznych. Na podstawie pobieżnych badań genomicznych organizmów takich, jak lancetnik, pobieżnie, poprzez wyrwanie z kontekstu - to znaczy z niezbadanych w całości układów biologicznych kilku przykładów białek, opisuje Pan ich strukturę, często przyznając się do niewiedzy odnośnie ich funkcji. Jako niefachowiec ograniczę się do zadania kilku pytań.\nTytuł Pańskiego artykułu sugeruje, jakoby wyjaśniał on, lub chociaż przybliżał nas do wyjaśnienia, ścieżek, jakimi kroczyła ewolucja, tworząc STOPNIOWO kaskadę krzepnięcia krwi. Choć tak naprawdę ograniczył się Pan w swoim artykule di kilku refleksji nad pobieżnie zbadanymi nowymi odkryciami, dopuszczając kilka interpretacji tych zjawisk. Taki jest mój odbiór, lecz może być on subiektywny, więc przejdę teraz do pytań:\nJak rozumiem, inne kaskady krwi u innych organizmów, takich jak minóg, są przypuszczalnie prostsze. Czy może być tak, że jakiś czynnik w kaskadzie krwi, który jest obecny powiedzmy u ssaków, a którego brakuje u innego gatunku, co do którego zakłada się filogenetyczne pokrewieństwo ze ssakami, MOŻE BYĆ U TEGO INNEGO GATUNKU ZASTĘPOWANY INNYM CZYNNIKIEM? Czynnikiem, który jest do tej pory niepoznany?\nCzy w przypadku, jak wyżej, może być tak, że w miejsce brakującego czynnika inny CZYNNIK MOŻE PEŁNIĆ PODWÓJNĄ FUNKCJĘ? Swoją i brakującego czynnika?\nCzy rzeczywiście można powiedzieć o tych innych kaskadach krwi, że stanowią one BRAKUJĄCE OGNIWA w ewolucji kaskady krwi, jaką obserwujemy u ssaków? Czy może są to po prostu INNE KASKADY krwi, wcale z kaskadą ssaków nie powiązane filogenetycznie?\nCzy stosując genomikę porównawczą da się zrekonstruować ZREDUKOWANĄ DO GRANIC MOŻLIWOŚCI pierwotną kaskadę krwi, która sama byłaby REDUKOWALNIE ZŁOŻONĄ i mogła dać początek wszystkim istniejącym kaskadom krzepnięcia krwi?\nPanie Doktorze, bardzo skwapliwie zachęcał Pan studentów UZ, żeby zaczęli przedzierać się przez zawiłości fachowych artykułów do biologii, choć sam Pan przeprowadził syntezę dającą wiarygodny obraz tego, co na temat ewolucji krzepliwości krwi wiadomo. Czy byłby Pan tak uprzejmy i zdobył się na próbę stworzenia TEORETYCZNEGO MODELU takiej NAJPROSTSZEJ Z MOŻLIWYCH KASKAD KRZEPNIĘCIA KRWI przy wykazaniu jej NIEREDUKOWALNEJ ZŁOŻONOŚCI?\nOśmielam się prosić o takie konkrety, ponieważ sam sobie nie odpuszczam. Kiedyś na pl.sci.biologia zapuściłem wątek, w którym stwierdziłem, że syntaza ATP jest nieredukowalnie złożona. I dałem się wpuścić w maliny, bo zamiast mi zaprezentować model teoretyczny ewolucji tego enzymu, zarzucono mnie stertą linków (coś na podobieństwo Pańskiej praktyki) i przedzieranie przez to wszystko zajęło mi dwa lata z kawałkiem. No i w końcu powstał ten oto artykuł, będący zapisem dyskusji z jednym z biologów, który po tym dwuletnim przedzieraniu się przez gąszcz tych artykułów w końcu podjął rękawicę http://bioslawek.wordpress.com/2012/02/08/warsztaty-karola-darwina/\nŻeby ułatwić Panu zadanie, pozwolę sobie dać link do schematu obrazującego mechanizm krzepnięcia krwi. Jest on bardzo przejrzysty i dla każdego zrozumiały, a jak ktoś będzie chciał się dowiedzieć, jakie czynniki spełniają w tym procesie jaką rolę, to też służę pomocą i pod linkiem wklejam link, pod którym można znaleźć opis funkcji poszczególnych czynników biorących udział w procesie krzepnięcia krwi. Prosiłbym uprzejmie, aby korzystając z tych pomocy, przy użyciu jakiegoś programu do korygowania zdjęć naniósł Pan na zalinkowany przeze mnie schemat korekty tak, aby obrazowały one tą HIPOTETYCZNĄ NAJPROSTSZĄ KASKĄDĘ KRWI, która by była REDUKOWANIE ZŁOŻONA. Prosiłbym też o komentarze odnośnie Pańskich poczynań. Myślę, że jak Pan spełni moją prośbę i Pański model okaże się bezdyskusyjny, to ani profesor Jodkowski, ani jego studenci, ani ja nie będziemy się już musieli przedzierać przez gąszcz zawiłej, naszpikowanej fachowym żargonem, który jest zrozumiały tylko dla wybrańców, literatury. Zobowiązuję się też zrobić z tego wszystkiego solidny artykuł i zamieścić na moim blogu. I to bez różnicy, czy wnioski będą na korzyść moich poglądów na te sprawy, czy Pańskich. Z góry dziękuję za pomoc.\nLINK DO SCHEMATU MODELOWEGO:\nLink do strony, gdzie można znaleźć opis działania poszczególnych czynników krzepnięcia krwi:\nNawiązując do robienia korekt programem do korygowania zdjęć, to ja cały czas w ten sposób tłumaczę znaczenie moich poglądów. Wówczas łatwiej wszystko wytłumaczyć, niż odwołując się do samego słowa pisanego. Kiedy czytałem Pański artykuł, a nie znam na pamięć wszystkich czynników związanych z krzepnięciem krwi, to miałem początkowo zamęt w głowie. Ale jak miałem to wszystko przed oczyma, to już poszło dużo lepiej i jakoś udało mi się wyłowić z tego wszystkiego meritum, do którego się odniosłem w niniejszym poście.\nOstatnio przeprowadziłem długą dyskusję na temat możliwych dróg ewolucji narządu rozrodczego samic hien cętkowanych. I też pewne sprawy musiałem tłumaczyć adwersarzowi za pomocą skorygowanego zdjęcia samicy hieny cętkowanej:\nZgromadziłem już materiały na ten temat. Kolejny mój artykuł będzie na ten temat.\nData wysłania: 2012-12-01 16:11:22\nTytuł: Do Pana Michała B Ponczeka-Tasowanie egzonów\nPan Michał B Ponczek:\n„Proszę zatem podać te rzekomo przeciwne argumenty. Tasowanie egzonów jest udowodnionym faktem.(....)”\nNIE, udowodnionym faktem jest to iż występują podobieństwa w budowie białek. Udowodnionym faktem jest to, że podobieństwa nie muszą świadczyć o pokrewieństwach. Udowodnionym faktem jest to, że postulowane tasowanie egzonów nie wyjaśnia, w jaki sposób mogły wyewoluować układy nieredukowalnie złożone. Zwracał na ten fakt uwagę Michael Behe w swojej książce, jak i w licznych artykułach. Zwracają również uwagę na ten fakt uczeni przeciwnicy teorii inteligentnego projektu w przyrodzie, jak biochemik (a więc ktoś o Pańskim fachu) Bruce Weber, który otwarcie powiedział:\n“(……)Udzielono licznych odpowiedzi Behe’emu – mieli w tym udział również biochemicy, łącznie ze mną – które odnosiły się do tego, jak naprawdę powinien on przedstawić obecny stan literatury przy uwzględnieniu podanych przez niego konkretnych przykładów. W rzeczywistości opublikowano próby wyjaśnienia zagadnień, takich jak powstanie wici, układu krzepnięcia krwi czy biochemicznej podstawy procesu widzenia.\nNależy przyznać, że przedstawienie tego, w jaki sposób aktualne dane biologii molekularnej sugerują procesy duplikacji genu, tasowania domen i eksonów oraz ewolucji dywergentnej nie wyjaśnia, jak NIEKOMPLETNE SYSTEMY (przyp. moja: nie w pełni ukształtowane pewne systemy biochemiczne-jak szlaki metaboliczne) zyskują przewagę selekcyjną.\nObecnie jesteśmy jednak na etapie gromadzenia wystarczającej ilości danych na podstawie sekwencji DNA i trójwymiarowych struktur białek, by w niedalekiej przyszłości przeprowadzać liczne testy przypuszczalnych wyjaśnień ewolucyjnych, co do których można by się spodziewać, że nie będą „takimi sobie bajeczkami”.”\nNietrudno jest zauważyć, że tym samym Bruce Weber przyznaje, iż ewolucjoniści nie mają pojęcia, w jaki możliwy do zaakceptowania sposób mogły wyewoluować układy nieredukowalnie złożone. Przy okazji sugerując zachowanie optymizmu i nadziei na przyszłość. Bruce Weber dopuszcza się w swojej argumentacji błędów logicznych:\n1) “Argument to the future”- ‘Błąd ten popełnia się, gdy się twierdzi, że coś w przyszłości uda się wykazać, choć teraz jest to niemożliwe’.\n2) “Hypothesis contrary to fact”-Błąd tego typu powstaje wtedy, gdy ktoś argumentuje na podstawie tego, że coś mogło się zdarzyć, choć jednocześnie nic nie wskazuje na to, że tak się zdarzyło, lub nawet coś temu przeczy.\n„(....)Narzędzi dostarczają bazy genomowe i bioinformatyka (w ostatnich latach sporo organizmów sekwencjonowano). (….)’\nNatomiast Pan popełnia błąd logiczny, który polega na próbie wspierania jakiejś tezy (w tym przypadku ewolucjonizmu molekularnego) tezą, która sama domaga się uzasadnienia. Programy komputerowe pokazują Panu, że istnieją liczne podobieństwa w morfologii białek, które pełnią odmienne funkcje, a nawet należą do różnych rodzin. Z tego faktu, w sposób nieuzasadniony, wnioskuje Pan, że te podobieństwa są skutkiem mieszania się różnych domen białkowych w procesie tasowania egzonów, który to proces ma być całkowicie losowy. A przecież jest inne wyjaśnienie, wyjaśnienie, którego Pan nie może zaakceptować nie dlatego, że wykazano iż jest niesłuszne, ale dlatego, że motywacje są jakiegoś innego rodzaju, jak sądzę. Można przecież założyć, że te białka tworzył ten sam Projektant używając tych samych, lub podobnych, elementów. W swojej argumentacji nie wspomniał Pan o dowodach, które potwierdzałyby Pańską INTERPRETACJĘ danych z genomiki porównawczej opartej o analizy komputerowe. Nie wspomniał Pan też o innych możliwościach wyjaśnienia tego zjawiska, ponieważ, o czym jestem przekonany, od początku uznał Pan te wyjaśnienia za bzdurne. A więc popełnia Pan kolejny błąd logiczny, który polega na sprowadzaniu wszystkiego do tego samego aspektu, przy pomijaniu możliwości innych wyjaśnień.\n„(....)Argument zmiany ramki odczytu jest żadnym argumentem, bo prawdopodobieństwo tego, że nie będzie zmiany ramka odczytu przy założeniu jest jak 1:3 (nie zakładając inwersji)(....)”\nA można wiedzieć jak Pan to policzył?\n„(....)więc całkiem sporo i to przy założeniu, że zmiany takie są całkiem przypadkowe, a tak nie jest. Jeżeli nawet coś takiego nastąpi w czasie tasowania i jest be (bo wcale nie musi - może powstać coś fajnego nowego) to selekcja takiego delikwenta wyeliminuje(....)”\nNo tak najłatwiej powiedzieć. To stara dobra śpiewka: ewolucja polega na akceptowaniu przez dobór korzystnych mutacji i eliminowaniu złych. A wszystko sprowadza się do gołosłownego twierdzenia: „wszystko powstało na drodze ewolucji”. Czy nie sądzi Pan, że aby dowieść słuszności hipotezy, na której rzekomo zasadza się cała biologia, trzeba czegoś więcej? Wracając do tematu tasowania egzonów, to nawet jak się nie zmieni ramka odczytu, to takie zmodyfikowane białko musi się do czegoś przydać. Jak się nie przyda przez dłuższy czas, to jego gen, niedostrzegalny przez selekcję, będzie kumulował szkodliwe mutacje aż w końcu przestanie być użyteczny. Tak samo może stać się z niefunkcjonalną początkowo domeną w takim zmodyfikowanym białku. Będzie ona kumulowała mutacje neutralne. Chyba nie twierdzi Pan, że każde białko po zabiegu tasowania egzonów od razu zaczęło być przydatne? Z mojej wiedzy wynika, że od duplikacji i tasowania egzonów do wyewoluowania białek odpowiedzialnych za np. kaskadę krzepnięcia krwi droga jeszcze bardzo daleka. Nie wiem, być może odniesie się Pan do mojego poprzedniego postu i rzeczywiście wykaże w zadany sposób, że droga ta nie była daleka, a wyjaśnienie ewolucji kaskady już jest niemal pochwycone. Póki co pozwoli Pan, że pozostanę sceptyczny wobec Pańskich zapewnień.\n„(....)W Crossing Over cięcia nie są przypadkowe i zmieniają ramki odczytu, a jest to zjawisko oczywiste i udowodnione.(....)”\nNie rozumiem powyższego twierdzenia.\n„(...)Tasowanie eksonów w ewolucji genomów dotyczy w większości błędów w Crossing-Over. Błędy w cięcie i wklejaniu (nobody is perfect). Kawałek jest wklejany nie tam gdzie powinien.(...)”\nNo, ale ja o tym wiem. Wiem też, że punkty cięcia DNA są oznaczone specjalnymi sekwencjami i enzym dokonujący cięcia może się pomylić. Nierówne crossing-over może się skończyć tragicznie, a Pańskie twierdzenia o większości pozytywnych dla ewolucji efektów podczas takich postulowanych procesów są po prostu wyssane z palca (te Pańskie 1:3).\n„(...)Poza tym u nas Eukaryan miedzy eksonami jest znacznie więcej intronów, które nie są przepisywane na białka. Cięcie w intronach miedzy eksonami nie zmienia ramki odczytu, bo wcześniej i tak są różne elementy regulujące splicing i ekspresję genów, na podstawie których ustalana jest właściwa ramka odczytu w dojrzałym mRNA.(....)”\nA kto powiedział, że pochodzący z innego białka egzon, wpasowany w intron innego białka, stanie się w tym nowym białku egzonem i zacznie pełnić pożyteczne funkcje? Skąd Pan sobie bierze takie pomysły, takie statystyki?\n„(....)Wcześniejsze niedojrzałe mRNAa ma jeszcze introny, które są wycinane.(...)”\nNo właśnie. Więc taki wpasowany w intron egzon może być wycięty razem z intronem i iść na śmietnik.\n„(....)Poza tym paradygmat jeden gen (kawałek DNA) jeden produkt już od dawna nie obowiązuje. Jest wiele kawałków DNA, gdzie na tym samym zapisane są różne białka i to czasami niektóre na przeciwległej nici.(...)”\nA nie przyszło Panu do głowy, że w przypadku alternatywnego składania taki źle wpasowany egzon może narobić tej samej szkody, jakby się wpasował w egzon genu, który nie ulega alternatywnemu składaniu? Najpierw usiłował Pan zwiększyć prawdopodobieństwo korzystnych efektów PRZEYPADKOWEGO tasowania egzonów poprzez postawienie tezy, że istnieje takie samo prawdopodobieństwo, że taki egzon wpasuje się w egzon, jak i w intron innego genu. Nie wykazał Pan, że stanie się on w nowym genie od razu użyteczną domeną i nie wziął pod uwagę, że może zostać wycięty w procesie splicingu wraz z intronem, w którym został umieszczony. Później Pan zmienił strategię i zasugerował, że taki egzon wpasowany w intron innego genu może okazać się użyteczny jeżeli trafi na gen, który jest alternatywnie składany i tym samym przynieść jakieś korzyści. Nie bierze Pan jednak pod uwagę, że jeżeli w takim układzie egzon wpasuje się w egzon (który może być też intronem), to tym samym narobi wiele szkody i zmieni ramkę odczytu. Nie wiem; albo ja tu czegoś nie ogarniam, albo Pańska obrona ewolucjonizmu molekularnego pozostawia dużo do życzenia.\n„(....)Co więcej nawet z preRNA, może powstać kilka alternatywnych produktów na skutek alternatywnego składania (splicingu).(...)”\nPrzyznam, że nie załapałem. Chyba chodzi Panu u mutacje sekwencji, które mogą zmienić miejsce cięcia i łączenia sekwencji, podczas alternatywnego składania?\nNa koniec Pana zdziwię. Wpis, który Pan usiłował skrytykować pochodzi z dawnych czasów. Oczywiście w dalszym ciągu nie wierzę w twórczą rolę PRZYPADKOWEGO procesu tasowania egzonów. Ale teraz akceptuje teorię, że podobne procesy sterowane przez organizm mogą pomagać organizmom w nabywaniu korzystnych przystosowań (taka sterowana ewolucja). Odbywa się to na zasadzie zdolności genomów do naturalnej biotechnologii, które to procesy powodują dostosowanie w ramach normy reakcji na środowisko. Kilka razy pisałem o tym na moim blogu, opisując badania potwierdzające istnienie takich procesów. Np. tutaj http://bioslawek.wordpress.com/2012/06/23/przyczyny-mimikry-u-motyli-upadek-kolejnego-neodarwinowskiego-mitu/\nDzisiejszej nocy, jak to mówią, poszedłem czołgiem i napisałem artykuł o aparacie rozrodczym hieny cętkowanej http://bioslawek.wordpress.com/2012/12/01/uklad-rozrodczy-hieny-cetkowanej-narzad-bedacy-dowodem-inteligentnego-czy-nieinteligentnego-projektu/ . Później pozbierałem do kupy to, co już wiedziałem i na podstawie moich notatek skleciłem artykuł na temat niemożliwości ewolucji ssaczego ucha z gadziej szczęki http://bioslawek.wordpress.com/2012/12/01/czy-ssacze-ucho-moglo-powstac-z-elementow-gadziej-szczeki/ . W komentarzach do artykułu o 'atawizmach' zamieściłem fragment nowej pracy, w której się twierdzi, że rzadka anomalia polegająca na wykształcaniu się dodatkowych kręgów w kości ogonowej, co traktowano, jako powrotną cechę świadczącą o tym, że ewolucyjny przodek człowieka kiedyś posiadał ogon, najprawdopodobniej spowodowana jest wadą rozwojową http://bioslawek.wordpress.com/2012/10/21/czy-ludzie-naprawde-rodza-sie-z-atawizmami-w-postaci-prawdziwych-ogonow/ . Panie Doktorze, dlaczego Panu o tym piszę? Ostatnimi czasu, od jakichś 20 lat, ewolucjonizm jest atakowany na poziomie molekularnym, tak iż całkowicie zapomniano o kłopotach ewolucjonizmu w wytłumaczeniu wielu specyficznych cech organizmów na poziomie fenotypu dostrzegalnego przez nieuzbrojone w mikroskop oko. Postanowiłem napisać o kilku takich przypadkach, a swego czasu zacząłem od przeobrażenia zupełnego owadów wykazując (a przynajmniej nikt mi do tej pory nie wykazał, że nie mam racji), że holometabolia nie mogła wyewoluować w sposób darwinowski http://bioslawek.wordpress.com/2012/04/05/czy-byla-mozliwa-ewolucja-przeobrazenia-zupelnego-holometabolii-u-owadow/ .\nPozdrawiam i już zamieniam się w słuch.\nData wysłania: 2012-12-01 19:17:05\nTytuł: Do p. Michała B Ponczka-@Dodatek uzupełniający do pierwszego postu\nOdnośnie moje mojego pierwszego postu mam jeszcze kilka pytań. Przykład, który podam, przynajmniej mam taką nadzieję, pozwoli Panu bardziej zrozumieć, o co chodziło mi podczas zadawania pytania, czy prostsze kaskady krwi (o ile są prostsze w ewolucyjnym pojęciu) mogą być traktowane jako FORMY PRZEJŚCIOWE wiodące do kaskady, jaką obserwujemy u ssaków. Znalazłem w sieci następujące stwierdzenie:\n„Kaskada krzepnięcia krwi\n„Dr Miller wykazał też, że hipoteza o rzekomej nieredukowalnej złożoności kaskady krzepnięcia krwi została obalona eksperymentalnie już w 1969 roku, kiedy stwierdzono, że krew delfinów i wielorybów krzepnie mimo braku pewnej części kaskady, Wyniki te w roku 1998 zostały potwierdzone także na poziomie molekularnym. Niedawno opublikowany został zresztą raport z badań, zgodnie z którym u ryb najeżkokształtnych krew krzepnie pomimo braku nie tylko jednego, lecz trzech składników.(....)”\nNie wiem, jakich konkretnie składników brakuje tym rybom, ale domyślam się, że nie posiadają trzech składników z wielu uczestniczących w kaskadzie krzepnięcia krwi u ssaków. Mam w związku z tym pytanie: jakby współczesnemu ssakowi usunięto te trzy składniki (znokautowano geny je kodujące), to czy taki kaleki ssak mógłby przeżyć w przypadku krwotoku – czy dałoby się w ten sposób zredukować ssaczą kaskadę krzepliwości krwi tak, aby dalej była funkcjonalna? Jak to się dzieje, że te ryby, czy inne wymienione przez Pana organizmy z prostszymi kaskadami krwi, przeżywają mimo braku pewnych składników biorących udział w kaskadzie krzepnięcia krwi u ssaków, a ssaki nie? Od czego to jest zależnie: od biochemicznej organizacji tych różnych systemów, czy od środowiska w jakim żyją te różne organizmy? Uważam, że niosek z tego taki, że tamtych ZUPELNIE INNYCH kaskad nie można traktować, jako FORM PRZEJŚCIOWYCH wiodących do ssaczego typu krzepnięcia krwi. A może Pan uważa, że istnienie tych innych kaskad krzepnięcia daje nam tylko jakie-takie pojęcie o możliwych drogach ewolucji kaskady krzepnięcia krwi u ssaków? Na ile poznawcze jest to Pańskim zdaniem pojęcie? W ilu procentach znamy już obraz ewolucji kaskady krzepnięcia? Na tyle, że można już z całą pewnością powiedzieć iż „dziury w naszej wiedzy na temat ewolucji kaskady krzepnięcia krwi zostały zapchane”? Przecież udowodniono jedynie istnienie innych procesów krzepnięcia krwi, być może prostszych od kaskady krzepnięcia krwi obecnej u ssaków. Piszę „być może”, ponieważ nie są to jeszcze dostatecznie zbadane procesy. Nie udowodniono jednak na tych przykładach możliwości STOPNIOWEJ ewolucji kaskady krzepnięcia krwi u SSAKÓW! Wykazano jedynie istnienie INNYCH kaskad krzepnięcia krwi, ale nie pokazano, jak one mogły wyewoluować, i czy są REDUKOWALNIE ZŁOŻONE. Być może te „prostsze kaskady krzepnięcia” w miejsce brakujących czynników krzepnięcia obecnych u ssaków posiadają inne czynniki, które do tej pory nie zostały poznane. Tych innych systemów krzepnięcia nie powiązano w żaden ewolucyjny logiczny ciąg z innymi typami kaskad, pokazując TEORETYCZNIE, jak mogły być STOPNIOWO modyfikowane, aby z jednych mogły powstawać drugie. Np. jakich modyfikacji dokonałby Pan w ptasim typie kaskady krzepnięcia krwi, żeby można ją było, PRZY ZACHOWANIU FUNKCJONALNYCH ETAPÓW POŚTEDNICH, przekształcić w ssaczy typ kaskady krzepnięcia krwi lub vice versa ( proszę obejrzeć schematy w komentarzach do tego artykułu http://bioslawek.wordpress.com/2012/02/23/prawdziwa-definicja-nieredukowalnej-zlozonosci/ )?. Biorąc to wszystko pod uwagę, przy braku dowodów na to, że te INNE kaskady krwi są redukowalnie złożone, lub w jakikolwiek sposób ze sobą powiązane, należy zapytać, która Z TYCH WSZYSTKICH KASKAD MOGŁA BYĆ PIERWSZA? Która FUNKCJA BYŁA PIERWSZA? Moim zdaniem jeżeli chodzi o propozycje wyjaśniające możliwe drogi ewolucji kaskady krzepnięcia krwi, to dyskusja ewolucjonistów znowu zatoczyła błędne koło. Po prostu ewolucjoniści posługują się zmodyfikowanym argumenty postulując, że układy nieredukowalnie złożone (w tym przypadku ssaczą kaskadę krzepnięcia krwi) poprzedzały układy, które powstawały na bazie jakiegoś biochemicznego rusztowania, które powodowało iż pierwotnie były to układy redukowalnie złożone. Tłumaczy się to tak. Na początku był system złożony z elementów: A, B i C. Na początku był to system redukowalnie złożony (mógł wyewoluować drogą dodawania A+B+C), ale w pewnych warunkach C z niego odpadło, co spowodowało, że A i B zaczęło już stanowić system nieredukowalnie złożony pod względem pełnionej funkcji.\nPodobnie ewolucjoniści zaczęli postulować, że jakieś inne i prostsze kaskady krwi mogły stanowić takie szkielety w ciągu ewolucyjnym wiodącym do najbardziej złożonej kaskady krzepnięcia krwi. Jednak poza kilkoma interpretacjami nowych zjawisk ewolucjoniści nie prezentują w tym przypadku żadnych KONKRETNYCH i rzetelnych modeli teoretycznych, w dodatku opierając się na pobieżnej wiedzy. Przeoczacie fakt, że ta pobieżna wiedza, kiedy stanie się bardziej kompletna (życzę Panu tego, żeby się Pan do tego znacznie przyczynił), to wnioski z niej czerpane mogą mieć zupełnie inną wymowę, całkowicie przeczącą dzisiejszym naiwnym interpretacjom. A więc przy obecnym stanie wiedzy odkrycie tych prostszych i innych kaskad krwi nie dowodzi niczego, a interpretacje tych odkryć to nie wyjaśnienia, tylko kolejne zapchajdziury.\nCytowany tekst w dalszym ciągu twierdzi:\n„(....)W publikacjach ukazujących się w renomowanych czasopismach naukowych i poddanych procedurze wielokrotnej recenzji naukowcy obalili zatem twierdzenie profesora Behe'ego na temat rzekomej nieredukowalnej złożoności kaskady krzepnięcia krwi. Co więcej, podczas naszej rozprawy udało się wykazać, że dokonana przez profesora Behe'ego redefinicja układu krzepnięcia krwi miała prawdopodobnie na celu pominięcie empirycznych świadectw naukowych przeczących jego argumentacji, gdyż brak przesłanek naukowych do dokonania takiej redefinicji.”\nProfesor Michael Behe jest odmiennego zdania. Szkoda, że pominięto jego stanowisko:\n„2. Blood clotting is not irreducibly complex. Some animals -- dolphins, for example -- get along fine without the Hagemann factor, a component of the human blood clotting system which Behe includes in its "irreducible" complexity. Doolittle and Feng (1987) predicted that "lower" vertebrates would lack the "contact pathway" of blood clotting. Work on the genomes of the puffer fish and zebrafish have confirmed this.\nThe fact that some animals do not need the Hagemann factor for blood clotting says nothing about humans. If humans can get along without it, then Talk Origins would have a point, but otherwise the Hagemann factor could still be part of the irreducible complexity of human blood.(...)”\nWarto przeczytać cały tekst.


Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjał darmowych narzędzi [Piotr Wróblewski] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00165 002310 20663098 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Piotr Wróblewski Liczba stron: 160\nISBN: 978-83-246-2691-5 Data wydania: 2010-08-02\nWyobraź sobie, że siadasz z kubkiem kawy przed nowym laptopem, firmowanym znakiem zgodności z technologią Google. Uruchamia się system operacyjny, podpisany 'Google OS'. Otwierasz przeglądarkę Google Chrome, sprawdzasz pocztę Gmail. Dostajesz instrukcje, jak zmodyfikować arkusz kalkulacyjny, wchodzisz więc na Google Docs i nanosisz zmiany. W wolnej chwili przeglądasz zdjęcia od znajomej, która zamieściła je w internetowym albumie Google Picasa. Za dużo Google? Sprawdź, może w lodówce sytuacja wygląda inaczej.\nCzym jest wyszukiwanie wyspecjalizowane i 'inteligentne'?\nAplikacje Google Autor: Piotr Wróblewski ISBN: 978-83-246-2691-5 Format: 158×235, stron: 160 Odkryj œwiat mo¿liwoœci Google (cid:129) Historia sukcesu firmy Google (cid:129) Wyszukiwarka internetowa wraz z dostêpnymi narzêdziami (cid:129) Programy komunikacyjne – Gmail, Blogger, grupy dyskusyjne (cid:129) Programy biurowe – do tworzenia, edycji i publikowania dokumentów (cid:129) Aplikacja Picasa – do edycji i porz¹dkowania zdjêæ (cid:129) Zdobywaj¹ca coraz wiêksze uznanie przegl¹darka Google Chrome (cid:129) Pakiet Google Earth WyobraŸ sobie, ¿e siadasz z kubkiem kawy przed nowym laptopem, firmowanym znakiem zgodnoœci z technologi¹ Google. Uruchamia siê system operacyjny, podpisany „Google OS”. Otwierasz przegl¹darkê Google Chrome, sprawdzasz pocztê Gmail. Dostajesz instrukcje, jak zmodyfikowaæ arkusz kalkulacyjny, wchodzisz wiêc na Google Docs i nanosisz zmiany. W wolnej chwili przegl¹dasz zdjêcia od znajomej, która zamieœci³a je w internetowym albumie Google Picasa. Za du¿o Google? SprawdŸ, mo¿e w lodówce sytuacja wygl¹da inaczej. Wszystko zaczê³o siê od wyszukiwarki internetowej, stworzonej przez dwóch zapaleñców. Konkurencyjnej wyszukiwarki. Dziêki innowacyjnoœci oraz doskona³ej jakoœci zdoby³a ona dominuj¹c¹ pozycjê na rynku, pokonuj¹c produkty znanych firm. I to w³aœnie z tym œwie¿ym podejœciem powinno kojarzyæ Ci siê Google. Prze³omowa poczta – Gmail, a tak¿e dokumenty online to efekt pracy rzeszy pracowników firmy o otwartych i kreatywnych umys³ach, nie t³amszonych sztywnymi regu³ami koncernów. Dziœ laboratoria Google wymyœlaj¹ nowe us³ugi, eksploruj¹ nastêpne regiony. Kolejne produkty Google s¹ wygodne, szybkie i po prostu u³atwiaj¹ pracê. Oswajaj siê wiêc z wszechobecn¹ nazw¹ tej firmy, poznaj jej produkty i za darmo korzystaj z ich niezwyk³ego potencja³u! (cid:129) Dlaczego internauci wybrali Google? (cid:129) Jak stawiaæ pierwsze kroki w Google i nie poœlizgn¹æ siê? (cid:129) Czym jest wyszukiwanie wyspecjalizowane i inteligentne ? (cid:129) Jak odkryæ œwiat blogerów? (cid:129) Na co odpowiada Google Answers? (cid:129) Z czym jeœæ nowoœci z kuchni Google Labs? (cid:129) Czym jest konto Google? (cid:129) Dlaczego wszyscy chc¹ mieæ konto Gmail? (cid:129) Jak stworzyæ album zdjêciowy w Picasa? (cid:129) Czy nauczysz siê geografii z Google Earth? (cid:129) Jak wygl¹da Internet w przegl¹darce Chrome? Spis treĈci Przedmowa ...................................................................................... 7 Rozdziaä 1. Historia sukcesu ............................................................................ 11 Od studenta do milionera ................................................................................................ 11 Co oznacza nazwa „Google”? ........................................................................................ 13 Korporacja Google ......................................................................................................... 14 Etyka biznesu a pieniądze ............................................................................................... 15 Internauci wybrali Google .............................................................................................. 16 Rozdziaä 2. Wyszukiwarka internetowa — podstawy uĔytkowania ...................... 17 Pierwsze kroki z google .................................................................................................. 18 Wyszukiwanie wyspecjalizowane .................................................................................. 20 Wyszukiwanie plików graficznych .......................................................................... 20 Serwis mapowy ........................................................................................................ 21 Serwis wiadomoĞci ................................................................................................... 23 Filmy w sieci ............................................................................................................ 24 Grupy dyskusyjne ..................................................................................................... 25 ĝwiat bloggerów ....................................................................................................... 26 ZnajdĨ w sieci zdjĊcia .............................................................................................. 26 KsiąĪki w sieci WWW ............................................................................................. 28 Kody programów w sieci WWW ............................................................................. 29 Wyszukiwanie patentów ........................................................................................... 29 Wyszukiwanie publikacji ......................................................................................... 30 Kupujemy w sieci ..................................................................................................... 31 Katalogowanie sieci WWW ..................................................................................... 31 ĝwiat globalnych finansów w komputerze ............................................................... 32 Táumacz stron WWW ............................................................................................... 33 Rozdziaä 3. Wyszukiwarka internetowa — jeszcze wiöcej moĔliwoĈci! ................ 35 Ustawienia wyszukiwarki ............................................................................................... 35 Wyszukiwanie inteligentne ............................................................................................. 36 UmiejĊtnoĞü zadawania pytaĔ .................................................................................. 36 Zdania bezpoĞrednie (teksty literalne) ...................................................................... 37 Ukryta inteligencja wyszukiwarki google ................................................................ 37 Przeszukiwanie znanych serwerów WWW .............................................................. 39 Korekta báĊdów ........................................................................................................ 39 4 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Eliminacja wybranych sáów kluczowych ................................................................. 39 Poszukiwanie dokumentów okreĞlonego typu .......................................................... 40 Warunki logiczne w zapytaniach .............................................................................. 40 AmerykaĔski serwis google ..................................................................................... 41 Google Answers ............................................................................................................. 41 Wyszukiwanie zaawansowane ........................................................................................ 42 Wyszukiwanie dla róĪnych systemów operacyjnych ...................................................... 43 NowoĞci z kuchni Google Labs ...................................................................................... 43 Rozdziaä 4. Google Desktop ............................................................................. 47 Instalacja ......................................................................................................................... 48 Wyszukiwanie informacji przez Google Desktop ........................................................... 50 Opcje wyszukiwania w Google Desktop ........................................................................ 52 Pasek boczny i gadĪety Google Desktop ........................................................................ 53 Rozdziaä 5. Google Toolbar ............................................................................... 57 Instalacja ......................................................................................................................... 57 Pasek funkcji peáen… ..................................................................................................... 59 Opcje paska Google ........................................................................................................ 61 Rozdziaä 6. Konto Google ................................................................................. 63 Czym jest konto Google? ............................................................................................... 64 Utworzenie konta Google ............................................................................................... 65 Posiadasz konto Google… i co dalej? ............................................................................ 65 Rozdziaä 7. Portal iGoogle ................................................................................ 69 Korzystanie ze strony iGoogle ........................................................................................ 70 Ustawienia ogólne iGoogle ............................................................................................. 72 Rozdziaä 8. Poczta elektroniczna Gmail ............................................................. 75 Zakáadanie konta Gmail .................................................................................................. 76 Korzystanie z poczty Gmail ............................................................................................ 78 Podstawy obsáugi ...................................................................................................... 78 Odczytywanie i tworzenie wiadomoĞci .................................................................... 80 Wątki mailowe ......................................................................................................... 83 KsiąĪka adresowa Google ........................................................................................ 84 Gmail… w innym programie pocztowym? .............................................................. 85 Wyszukiwanie wiadomoĞci w poczcie Gmail .......................................................... 87 Preferencje poczty Gmail ......................................................................................... 88 Co po Gmailu? ......................................................................................................... 90 Rozdziaä 9. Google Picasa ................................................................................ 91 Instalacja ......................................................................................................................... 92 Zarządzanie zdjĊciami w Picasa ..................................................................................... 95 Przeglądanie zdjĊü .................................................................................................... 95 Dodawanie i usuwanie zdjĊü .................................................................................... 97 Prezentacja zdjĊü ............................................................................................................ 99 UdostĊpnianie zdjĊü ...................................................................................................... 101 Modyfikowanie zdjĊü ................................................................................................... 106 Rozdziaä 10. Google Earth ................................................................................ 109 Instalacja ....................................................................................................................... 109 Podstawy uĪytkowania ................................................................................................. 110 Funkcje zaawansowane ................................................................................................ 111 Gratka dla nauczycieli geografii ................................................................................... 112 Spis treĈci 5 Rozdziaä 11. Google Docs (Dokumenty) ............................................................ 115 Google Docs — przegląd ............................................................................................. 116 Tworzymy dokument tekstowy .................................................................................... 117 Pobieranie dokumentów z dysku .................................................................................. 120 Zapisywanie i publikowanie dokumentów ................................................................... 120 Rozdziaä 12. Kalendarz Google ......................................................................... 123 Tworzenie nowego zdarzenia w kalendarzu ................................................................. 124 Opcje kalendarza .......................................................................................................... 125 Widok i funkcjonalnoĞü .......................................................................................... 126 Podziel siĊ swoim harmonogramem ....................................................................... 126 Powiadomienia przez SMS ..................................................................................... 127 Rozdziaä 13. Google Blogger ............................................................................ 129 Pierwsze kroki w Bloggerze ......................................................................................... 129 Edycja blogu ................................................................................................................. 130 Rozdziaä 14. Google Chrome — przeglñdarka i system operacyjny ..................... 133 Chrome OS ................................................................................................................... 133 Walka o rynek przeglądarek internetowych .................................................................. 134 Przeglądarka Chrome ................................................................................................... 135 Instalacja i konfiguracja ......................................................................................... 136 Pierwsze kroki z Chrome ....................................................................................... 138 Pobieranie plików w Chrome ................................................................................. 139 Zarządzanie hasáami ............................................................................................... 140 Dodatkowe ustawienia i funkcje przeglądarki ........................................................ 141 Tryb incognito (przeglądanie prywatne) ................................................................ 141 Tryby wyszukiwania .............................................................................................. 142 Rozdziaä 15. Google… w telefonie komórkowym? ............................................. 143 Internet w telefonie komórkowym ................................................................................ 143 Systemy operacyjne w komórkach ............................................................................... 144 Oprogramowanie Google w telefonie ........................................................................... 145 Instalacja z uĪyciem telefonu ................................................................................. 145 Instalacja z uĪyciem komputera ............................................................................. 147 Czy to juĔ koniec? ........................................................................ 149 Skorowidz .................................................................................... 153 Rozdziaä 8. Poczta elektroniczna Gmail Poczta elektroniczna o nazwie Gmail pojawiáa siĊ w publicznej ofercie Google w ro- ku 2004 ze wsparciem w formie perfekcyjnej kampanii reklamowej, w ramach której usáugĊ w trakcie opracowywania oddano do sprawdzenia najpierw pracownikom fir- my, ich znajomym i rodzinom oraz wyselekcjonowanej (czĊsto doĞü przypadkowej) grupie internautów z jednego z serwisów internetowych1. Kolejni uĪytkownicy mogli zapraszaü swoich znajomych po otrzymaniu takiej moĪliwoĞci od serwisu Gmail, dziĊki temu firma Google bardzo maáym kosztem zadbaáa o stworzenie efektu elitar- noĞci swojej nowej usáugi, która charakteryzowaáa siĊ bardzo duĪą pojemnoĞcią skrzynki pocztowej (początkowo byá to 1GB, co na tamte czasy byáo rewolucją). Obecnie poczta Gmail jest usáugą dostĊpną dla kaĪdego, bez Īadnych specjalnych zaproszeĔ. Poczta nie jest juĪ oznaczona jako usáuga testowa (sáowo Beta), co raczej gwarantuje, Īe nie powinna nastąpiü jakaĞ niespodziewana zmiana w warunkach Ğwiadczenia tej usáugi (to cecha darmowych usáug — jeĞli nie podpisujemy specjalnej umowy z do- stawcą, musimy siĊ liczyü ze zmianami warunków jej funkcjonowania). Rozpowszechnienie testowej usáugi Gmail byáo spektakularnym sukcesem marketin- gowym. Firma Google wykorzystaáa efekt plotki do zbudowania olbrzymiego zainte- resowania wĞród internautów, którzy zawsze z uwagą Ğledzili jej nowinki techniczne. Spirala zainteresowania nie ominĊáa takĪe serwisu aukcyjnego eBay na którym jawnie handlowano zaproszeniami pozwalającymi na stworzenie konta oraz gotowymi kontami2 (firma Google w koĔcu zakazaáa tej praktyki). Jakie usáugi oferuje poczta elektroniczna Gmail? Jest to oczywiĞcie w peáni funkcjo- nalna poczta elektroniczna, oto kilka waĪniejszych jej cech:  Bardzo duĪa pojemnoĞü skrzynki pocztowej dostĊpnej dla uĪytkownika. Obecnie poczta Gmail posiada jeszcze wiĊksze pojemnoĞci początkowe (7 GB na start, moĪliwoĞü dokupienia wiĊkszych pojemnoĞci). 1 Chodzi tutaj o serwis http://www.blogger.com, który zostaá w 2002 roku wykupiony przez firmĊ Google, co prawdopodobnie uratowaáo go od upadku. 2 W pewnym momencie ceny za zaproszenie przekroczyáy 100 dolarów! 76 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Poczta elektroniczna i album zdjöciowy Picasa dzielñ tö samñ pojemnoĈè na ser- werach Google. Otrzymane wiadomoĈci warto archiwizowaè, co nie oznacza ich fizycz- nego usuniöcia, choè zniknñ one z folderu Odebrane. Pomimo teoretycznie olbrzymiej pojemnoĈci warto kasowaè zbödne listy, aby nie zamieniaè naszego Ĕycia w wirtu- alnej rzeczywistoĈci w… wirtualny Ĉmietnik.  Peána ochrona antyspamowa — nie jest to juĪ Īadna nowoĞü, a wrĊcz standard, Īe usáugodawca blokuje wiadomoĞci uznane za spam, czyli niechciane przesyáki reklamowe (np. sáynne juĪ reklamy Viagry, oferty chiĔskich hurtowni sprzĊtu AGD i RTV itp.). WiadomoĞci, które przedrą siĊ przez system ochrony, moĪna zgáosiü usáugodawcy, który wprowadzi je do swoich baz danych.  Czytelna prezentacja wiadomoĞci, pogrupowanych w stylu zbliĪonym do dyskusji na forach internetowych (drzewko hierarchiczne — przykáad pokaĪĊ w dalszej czĊĞci rozdziaáu). Dodatkowo Gmail oferuje ciekawą moĪliwoĞü etykietowania wiadomoĞci, co uáatwia ich klasyfikacjĊ i wyszukiwanie, moĪliwe jest takĪe filtrowanie wiadomoĞci.  Zintegrowane wyszukiwanie wiadomoĞci e-mail poprzez doskonale nam juĪ znaną wyszukiwarkĊ google.  Zintegrowane narzĊdzie do czatowania (ang. chat, czyli rozmowa). MoĪna prowadziü dyskusje w trybie tekstowym, a nawet za pomocą gáosu lub wbudowanej kamery. Aby skorzystaü z tych moĪliwoĞci, naleĪy zainstalowaü dodatkowe oprogramowanie do przeglądarki.  Peána mobilnoĞü — pocztĊ Gmail moĪna áatwo odczytywaü na swoim telefonie komórkowym. Ceną za uĪywanie Gmaila jest udostĊpnienie korespondencji e-mailowej usáugodaw- cy, który jako firma komercyjna bĊdzie ją wykorzystywaá do oferowania uĪytkowni- kom reklam pasujących do jej zawartoĞci (zazwyczaj korespondencja przekáada siĊ na zainteresowania uĪytkowników). Oznacza to, Īe wiadomoĞci są czytane przez spe- cjalne programy komputerowe, które na podstawie analizy sáów kluczowych bĊdą podsuwaáy nam potencjalnie interesujące nas treĞci reklamowe. Nie musimy oczywi- Ğcie siĊ obawiaü, Īe nasza prywatna korespondencja zostanie przez kogoĞ przeczyta- na, gdyĪ wszystkim zajmują siĊ systemy komputerowe, a sama firma Google znana jest powaĪnego traktowania kwestii poufnoĞci powierzanych jej informacji. Zakäadanie konta Gmail ZaáóĪ konto Gmail, jeĞli faktycznie potrzebujesz nowego adresu e-mail lub jeĞli masz ochotĊ cieszyü siĊ jeszcze peániejszą integracją usáug oferowanych przez Google. Po- siadanie konta e-mail w serwisie Google nie oznacza wcale koniecznoĞci rezygnacji z innych kont, co wiĊcej, moĪna uĪyü Gmaila do konsolidacji innych kont poczto- wych, co opiszĊ w dalszej czĊĞci rozdziaáu. Rozdziaä 8. i Poczta elektroniczna Gmail 77 Proces zakáadania konta Gmail najlepiej zainicjowaü po zalogowaniu siĊ do swojego konta Google (zagadnienie to opisaáem szerzej w rozdziale 6.):  Zaloguj siĊ do swojego konta Google.  PrzejdĨ do sekcji Ustawienia/Ustawienia konta Google.  W kategorii Spróbuj czegoĞ nowego kliknij odsyáacz  Kliknij przycisk Utwórz konto.  Wypeánij formularz, który zobaczysz w nastĊpnym kroku. . Proces zakáadania konta zostaá zilustrowany na rysunku 8.1. Rysunek 8.1. Zakáadanie konta Gmail Formularz zakáadania konta wymaga podania proponowanego identyfikatora nazwa, który bĊdzie tworzyá adres e-mail nazwa@gmail.com. Popularne nazwy, takie jak imiona, są zazwyczaj juĪ zarezerwowane — moĪna sprawdziü ich dostĊpnoĞü po klikniĊciu przycisku weryfikacji. Przy tworzeniu konta musisz podaü hasáo konta Google oraz podpowiedĨ: pytanie i odpowiedĨ, które bĊdą Ci sáuĪyáy do ewentualnego odzyskania dostĊpu w przypadku utraty (zapomnienia) hasáa. Po potwierdzeniu i poprawnej weryfikacji danych system utworzy konto Gmail i po- zwoli Ci obejrzeü jego zawartoĞü. Na Twoje konto e-mail podane podczas rejestracji zostanie wysáana wiadomoĞü z potwierdzeniem otwarcia konta, zawierająca dodatko- wo specjalny kod weryfikacyjny, który warto zachowaü — umoĪliwi on ewentualne odzyskanie dostĊpu do konta w sytuacji awaryjnej. W opisanym wyĪej wariancie tworzenia konta pocztowego Gmail korzystaliĞmy z istnie- jącego konta Google — podczas jego rejestracji naleĪaáo podaü swój wáasny adres e-mail, posiadany juĪ wczeĞniej. Czy moĪna utworzyü konto Gmail bez posiadania innego adresu e-mail i samego konta Google? OczywiĞcie jest to moĪliwe: 78 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi  WejdĨ na stronĊ www.google.pl.  Kliknij odsyáacz Gmail (lub wejdĨ na stronĊ http://gmail.google.com) i kliknij przycisk Utwórz konto (taki sam jak na rysunku 8.1).  Wypeánij formularz rejestracyjny, który oprócz elementów związanych z rejestracją adresu e-mail zawiera zgodĊ na korzystanie z usáug firmy Google. W wyniku takiej rejestracji konta Gmail tak naprawdĊ zostaáo utworzone konto Google, które bĊdzie posiadaáo wáączoną usáugĊ Gmail! Korzystanie z poczty Gmail Jak zalogowaü siĊ do konta pocztowego Gmail? Nic prostszego, odsyáacz pozwa- lający zalogowaü siĊ do swojej skrzynki pocztowej znajdziesz na stronie startowej www.google.pl. MoĪna takĪe uĪyü adresu bezpoĞredniego http://gmail.google.com. W dalszych podpunktach omówiĊ sposób korzystania z nowo utworzonego konta Gmail. Nie są to trudne zagadnienia, ale postaram siĊ zwróciü uwagĊ na pewne ele- menty odróĪniające Gmail od innych kont poczty elektronicznej. Podstawy obsäugi Poczta Gmail jest dostĊpna zarówno przez stronĊ WWW, jak i klasycznie, z uĪyciem programu pocztowego (np. Outlook Express, Mail, Eudora…). Rysunek 8.2 pokazuje przykáadowy wygląd interfejsu WWW, czyli tego, co widaü po wybraniu odsyáacza Gmail i zalogowaniu siĊ. Na rysunku jest aktywny folder Odebrane, co program za- znacza odpowiednim wyróĪnieniem. Rysunek 8.2. Poczta Gmail Rozdziaä 8. i Poczta elektroniczna Gmail 79 Na ekranie widnieją nastĊpujące elementy:  Lista folderów (np. Odebrane, Wysáane, Wersje robocze) — panel z lewej strony ekranu.  Odsyáacze do innych usáug Google i oczywiĞcie zarządzania kontem (zwróü szczególną uwagĊ na odsyáacz Ustawienia, o którym wiĊcej napiszĊ w dalszej czĊĞci rozdziaáu) — górna czĊĞü ekranu.  Przeglądarka korespondencji e-mail, wyĞwietlająca zawartoĞü aktywnego folderu — centralna czĊĞü ekranu. Nietrudno siĊ domyĞliü, Īe klikniĊcie nagáówka wiadomoĞci pozwala odczytaü jej treĞü, a nastĊpnie skomponowaü e-mail z odpowiedzią. W ramach podstawowych czynnoĞci moĪna oczywiĞcie wiadomoĞü skasowaü, przesáaü raport spamowy do Google oraz przesáaü wiadomoĞü do archiwum (usunąü z bieĪącego widoku, bez kasowania; wiadomoĞü bĊdzie ciągle dostĊpna dla wyszukiwarki). Są to klasyczne funkcje, których znaczenia áatwo siĊ domyĞliü, gdyĪ caáy interfejs poczty Gmail jest komunikatywnie przetáumaczony na jĊzyk polski. Po zaznaczeniu pojedynczej lub kilku wiadomoĞci (kliknij kwadracik znajdujący siĊ z lewej strony nagáówka wiadomoĞci, aby pojawiá siĊ symbol ) aktywne stają siĊ niektóre polecenia w rozwijalnych menu ukrytych pod przyciskami zawierającymi symbol trójkącika. Kilka z nich pokazaáem na rysunku 8.3. Rysunek 8.3. Zarządzanie wiadomoĞciami WiadomoĞci moĪna przesunąü do specjalnych folderów: Spam (wiadomoĞci niechcia- ne) i Kosz. Aby uáatwiü sobie wyszukiwanie wiadomoĞci, moĪna je oznaczyü symbo- , polecenie Dodaj gwiazdkĊ) lub oznaczyü jako nieprzeczytane lem Īóátej gwiazdki ( (taka wiadomoĞü jest wyróĪniona pogrubioną czcionką). Bardzo ciekawa moĪliwoĞü kryje siĊ za poleceniami Utwórz nową i Zarządzaj ety- kietami. Oba dotyczą moĪliwoĞci przypisywania do wiadomoĞci specjalnych etykiet tekstowych. Popatrz na rysunek 8.4, który pokazuje definiowanie etykiety Pilne i nastĊpnie ozna- czanie nią wiadomoĞci.  W pierwszym kroku kliknij przycisk Etykiety i wybierz polecenie Utwórz nową.  Wpisz tekst nowej etykiety, potwierdĨ go klikniĊciem przycisku OK.  Od tego momentu w menu Etykiety bĊdziesz mógá poprzez klikniĊcie nazwy tej etykiety oznaczaü nią wskazane wiadomoĞci. 80 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Rysunek 8.4. Oznaczanie wiadomoĞci etykietami Etykiety i gwiazdki naleĪy stosowaü z umiarem, gdyĪ wykorzystywane w nadmiarze bardziej przeszkadzają, niĪ pomagają. Aby wyĞwietliü e-maile oznaczone gwiazdką, wystarczy kliknąü folder o nazwie Oznaczone gwiazdką. Prawda, Īe proste? Odczytywanie i tworzenie wiadomoĈci Aby napisaü nowy list za pomocą poczty Gmail, naleĪy kliknąü odsyáacz Utwórz wia- domoĞü widoczny w lewym panelu. Program otworzy wówczas okienko, w którym naleĪy wpisaü w kolejnych polach (rysunek 8.5):  Do: adres odbiorcy (lub listĊ adresów e-mail, oddzielonych przecinkami)3.  Temat: nagáówek wiadomoĞci.  TreĞü listu. Rysunek 8.5. Komponujemy wiadomoĞü e-mail Początkowo zastanawiaü moĪe brak jawnej ksiąĪki adresowej kontaktów e-mail, do- stĊpnej w klasycznych programach pocztowych pod przyciskiem Do:. Okazuje siĊ, Īe taka ksiąĪka istnieje, ale jest w pewnym sensie ukryta. KaĪdy nadawca listu, który 3 Tryb kopia (CC) lub ukryta kopia (BCC) jest dostĊpny dopiero na Īądanie — naleĪy kliknąü odpowiednie odsyáacze widoczne na rysunku. Rozdziaä 8. i Poczta elektroniczna Gmail 81 otrzymujemy, zostaje do niej automatycznie dodany; to samo dotyczy odbiorców ko- respondencji. Aby siĊ o tym przekonaü, wyĞlij kilka listów e-mail i podczas kompo- nowania nowej wiadomoĞci kliknij odsyáacz ukryty w polu Do: (rysunek 8.6). Rysunek 8.6. KsiąĪka adresowa w Gmailu W trakcie wpisywania fragmentu adresu e-mail, który jest na liĞcie kontaktów, edytor Google automatycznie zaproponuje peány adres z ksiąĪki adresowej, trzeba go wybraü strzaáką (klawisz kierunkowy) i potwierdziü klawiszem Enter. Przykáadowo po naci- ĞniĊciu litery m Gmail wyĞwietli wszystkie adresy rozpoczynające siĊ na tĊ literĊ. Peäna lista kontaktów jest dostöpna takĔe na ekranie gäównym Gmaila, z lewej strony, na dole ekranu (odsyäacz Kontakty, patrz rysunek 8.2). O ksiñĔce adresowej Gmaila napiszö wiöcej w dalszej czöĈci rozdziaäu, w tym miejscu podajö tylko podstawowe informacje. W Gmailu pisanie e-maila w odpowiedzi na otrzymaną wiadomoĞü okazuje siĊ jesz- cze prostsze, gdyĪ taka opcja jest dostĊpna bezpoĞrednio w trybie jej odczytywania. Na dodatek adres e-mail odbiorcy zostaje automatycznie wypeániony, a sama treĞü pierwotnej wiadomoĞci jest zacytowana w treĞci odpowiedzi. Odczytanie wiadomoĞci nastĊpuje w efekcie klikniĊcia jej nagáówka w folderze Odebra- ne, co powoduje automatyczne otwarcie w centralnej ramce treĞci listu (rysunek 8.7). MoĪna áatwo odpowiedzieü na taką wiadomoĞü oraz wykonaü czynnoĞci dodatkowe (np. skasowaü, przesunąü do archiwum, oflagowaü itp.). Jak nietrudno zauwaĪyü, tuĪ obok wiadomoĞci są wyĞwietlane reklamy. Tak jak wspominaáem wczeĞniej, są one dostosowane do treĞci wiadomoĞci, np. przy e-mailu wysáanym przez serwis Gmail na temat moĪliwoĞci odczytywania wiadomoĞci za pomocą telefonu komórkowego po- jawiają siĊ reklamy telefonii komórkowej. Reklamy w Google nie sñ nachalne (brak okienek wyskakujñcych na caäy ekran i agre- sywnych banerów) i nie ingerujñ w treĈè wysyäanych wiadomoĈci, co jest waĔnym wyróĔnikiem tego serwisu. 82 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Rysunek 8.7. Odczytywanie wiadomoĞci w Gmailu Po klikniĊciu w pole edycyjne (oznaczone na rysunku zdaniem „Tu wpisz treĞü od- powiedzi…”) na ekranie otworzy siĊ prosty edytor wizualny, pozwalający na wybór czcionki, szybkie pogrubianie i wcinanie tekstu itp. Na rysunku 8.8 pokazaáem fragment wiadomoĞci juĪ w trakcie edycji w edytorze Gmaila. Rysunek 8.8. Edytor wiadomoĞci w Gmailu Jak áatwo siĊ przekonaü, nawet w przeglądarce internetowej da siĊ zaimplementowaü caákiem niezáy edytor wizualny! PoniewaĪ jest to edytor ery Internetu, nie obyáo siĊ w nim bez bogatego wyboru emotikonów, czyli znaczków graficznych, które zastĊ- pują czasem doĞü bogate w emocje wypowiedzi (mniej lub bardziej grzeczne w sto- sunku do odbiorcy). Edytor wiadomoĞci posiada takĪe prosty korektor ortograficzny, sáowa uznane za báĊdne są zaznaczane specjalnym Īóátym markerem. Rozdziaä 8. i Poczta elektroniczna Gmail 83 JeĪeli odbiorca nie lubi otrzymywaü tekstów sformatowanych (np. preferuje odczy- tywanie e-maili przy uĪyciu telefonu komórkowego), moĪna przeáączyü siĊ na tryb Zwykáy tekst. JeĞli podczas pisania wiadomoĞci wybierze siĊ inną opcjĊ poczty Gmail (np. przej- dziemy do listy kontaktów), to wiadomoĞü zostanie automatycznie zachowana w fol- derze o nazwie Kopie robocze. MoĪna tam do niej wróciü w dowolnym momencie i wysáaü ją lub skasowaü. W trybie odczytywania treĞci e-maila bogate moĪliwoĞci kryją siĊ pod przyciskiem Odpowiedz (rysunek 8.9). Rysunek 8.9. Opcje wiadomoĞci MoĪna tam odnaleĨü nastĊpujące polecenia:  OdpowiedĨ nie tylko do nadawcy, ale i do wszystkich, którzy byli w kopii listu (DW, ang. CC — Copy).  Przekazanie wiadomoĞci do innego odbiorcy (PD, ang. FW — Forward)  Zgáoszenie niewiarygodnego nadawcy, który próbuje np. wyáudziü numer karty kredytowej lub inne dane prywatne (taka forma oszustwa nazywa siĊ phishing, nadawca wiadomoĞci podszywa siĊ najczĊĞciej pod bank i próbuje uzyskaü dane pozwalające okraĞü konto internetowe).  PrzeĞledzenie — za pomocą zaawansowanych opcji — drogi, którą dotará e-mail, lub zmiana sposobu wyĞwietlania znaków na ekranie. Wñtki mailowe UĪytkownikom, którym zdarza siĊ przez dáuĪszy czas prowadziü korespondencjĊ z jedną osobą lub kilkoma osobami, Gmail umoĪliwia gromadzenie pod jednym nagáówkiem wiadomoĞci tworzonych w wątku. Przykáad pokazano na rysunku 8.10. Gmail pokazuje liczbĊ wiadomoĞci zawartych w wątku (w powyĪszym przykáadzie: 4), a po klikniĊciu jego nagáówka prezentuje zawartoĞü takĪe w formie listy nagáów- ków uporządkowanych zgodnie z chronologią prowadzonej korespondencji. CaáoĞü wątku moĪna áatwo — pojedynczym klikniĊciem — rozwijaü i zwijaü. JeĞli interesuje CiĊ treĞü pojedynczej wiadomoĞci, wystarczy, Īe klikniesz jej nagáówek. Program domyĞlnie prezentuje treĞü ostatniej (najĞwieĪszej) wiadomoĞci w wątku. 84 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Rysunek 8.10. Wątki mailowe w Gmailu Jako posiadacz dziesiątek (jeĞli nie setek) wiadomoĞci áatwo siĊ przekonasz, jak sku- tecznie obsáuga wątków mailowych poprawia czytelnoĞü skrzynki pocztowej! KsiñĔka adresowa Google Wspomniaáem juĪ, Īe ksiąĪka adresowa Google jest tworzona niejako automatycznie na podstawie analizy otrzymanych i wysyáanych wiadomoĞci. Wystarczy popracowaü kilka dni z Gmailem, aby przekonaü siĊ, Īe lista kontaktów (czĊĞciowo widoczna bezpoĞrednio na ekranie, patrz wczeĞniejszy rysunek 8.2) bardzo szybko siĊ wydáuĪa — wszystko zaleĪy od intensywnoĞci prowadzonej korespondencji. WejdĨmy teraz do ksiąĪki adresowej, aby siĊ przekonaü, jakie posiada moĪliwoĞci. W tym celu kliknij odsyáacz Kontakty widoczny w lewym panelu okna poczty Gmail (rysunek 8.11). Rysunek 8.11. KsiąĪka adresowa w Gmailu Okienko z kontaktami umoĪliwia wybór pewnych charakterystycznych grup kontak- tów, np. Znajomi, Rodzina itp. WstĊpnie kontakty poczty elektronicznej są dostĊpne pod odsyáaczem Wszystkie kontakty. Po wybraniu myszką interesującej grupy moĪna Rozdziaä 8. i Poczta elektroniczna Gmail 85 wskazaü zawarty w niej kontakt i doáączyü go do wybranej grupy (przycisk Grupy pokazany na rysunku). Bez problemu moĪna takĪe do kontaktu doáączyü zdjĊcie, jeĞli oczywiĞcie siĊ nim dysponuje. Przycisk Edycja pozwala na edycjĊ nazwy i adresu e-mail kontaktu (oraz kilku mniej znaczących atrybutów). KsiąĪka adresowa bardzo uáatwia wysyáanie poczty elektronicznej do wybranych kontaktów, szczególnie gdy wybiera siĊ ich kilka (np. w celu wysáania ĪyczeĔ Ğwią- tecznych).  Kliknij zaznaczony kolorem adres e-mail, aby skomponowaü wiadomoĞü do pojedynczego odbiorcy.  Zaznacz myszką kilka adresów e-mail ( ) i kliknij odsyáacz E-mail (rysunek 8.12). Rysunek 8.12. Wysyáanie e-maili z ksiąĪki adresowej Gmaila W kaĪdym przypadku Gmail otwiera okienko edytora wiadomoĞci, w którym moĪna uzupeániü tytuá i treĞü i wysáaü ją do odbiorców. WiadomoĈè wysyäana do wielu odbiorców czösto bywa traktowana przez systemy pocztowe jako niechciana (spam), zwäaszcza jeĈli zawiera zbyt maäo treĈci i podej- rzany zaäñcznik. Gmail… w innym programie pocztowym? Poczta Gmail jest zoptymalizowana do obsáugi za pomocą przeglądarki, ale oczywi- Ğcie moĪe byü w caáoĞci Ğciągana na komputer uĪytkownika i otwierana przy uĪyciu zwykáych programów pocztowych, np. Poczta Usáugi Windows Live, Outlook Express, Mail, Eudora… 86 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Programy pocztowe, aby Ğciągaü pocztĊ z serwera, muszą posiadaü informacjĊ o na- zwach serwer POP3 (odbieranie) i SMTP (wysyáanie) poczty4. W Gmailu dane te moĪna odczytaü w sekcji Ustawienia, w zakáadce Przekazywanie i POP/IMAP. W tej samej zakáadce naleĪy takĪe zezwoliü na obsáugĊ POP3 — poprzez wáączenie odpo- wiedniego trybu pobierania (rysunek 8.13). Rysunek 8.13. Wysyáanie e-maili z ksiąĪki adresowej Gmaila Konfiguracja popularnych programów pocztowych zostaáa szczegóáowo opisana pod odsyáaczem Jak skonfigurowaü w sekcji Pobieranie przez POP. Programów pocztowych jest bardzo duĪo, ale zasadniczo sposoby ich konfiguracji są doĞü podobne do siebie. W ramach przykáadu na rysunku 8.14 pokazujĊ koĔcowe ekrany konfiguracji dla programu pocztowego systemu Windows 7 (z pakietu Win- dows Live). Rysunek 8.14. Poczta Gmail w programie pocztowym Windows 7 4 Protokóá (jĊzyk komunikacji) POP3 to najpopularniejszy sposób pobierania poczty na komputer. Jest on dedykowany do pracy w trybie offline, w którym wiadomoĞci po pobraniu są w caáoĞci przechowywane na komputerze. Inny protokóá o nazwie IMAP pobiera wyáącznie nagáówki i w celu jego wykorzystania musi istnieü staáe poáączenie z serwerem (nie moĪna odáączaü komputera od Internetu). Opis IMAP pominąáem, w praktyce maáo kto z niego korzysta. Rozdziaä 8. i Poczta elektroniczna Gmail 87 Po klikniĊciu odsyáacza Dodaj konto e-mail komputer poprosi o wypeánienie kilku formularzy, na których trzeba podaü nazwĊ uĪytkownika, adres e-mail, hasáo, nazwĊ serwera POP3 i SMTP. Google wymaga podania dedykowanych (niestandardowych) numerów portów dla poczty wychodzącej i aby je ustawiü, naleĪy nie tylko utworzyü konto, ale i wpisaü pewne dodatkowe opcje, edytując wáaĞciwoĞci konta w zakáadce Zaawansowane. Instrukcje konfiguracji mogą nieco przeraziü mniej zaawansowanych uĪytkowników i… chyba o to chodzi, aby zachĊciü do uĪywania Gmaila przez przeglądarkĊ, a nie program pocztowy. Oto przykáad ze strony Google (dokonaáem pewnych uproszczeĔ, aby skróciü doĞü dáugą instrukcjĊ):  Wáącz protokóá POP na koncie Gmail (rysunek 8.13).  W programie pocztowym dodaj konto — podaj swoje nazwisko w formie, w jakiej ma byü wyĞwietlane w polu Od: wiadomoĞci wychodzących.  Wpisz swój peány adres Gmaila (nazwa_uĪytkownika@gmail.com).  Podaj typ serwera poczty przychodzącej: POP3.  Podaj serwer poczty przychodzącej: pop.gmail.com.  Podaj serwer poczty wychodzącej e-mail (SMTP): smtp.gmail.com.  Wáącz opcjĊ Serwer poczty wychodzącej wymaga uwierzytelnienia.  Wpisz swój peány adres Gmaila (áącznie z „@gmail.com”) oraz hasáo.  W szczegóáowych wáaĞciwoĞciach konta (karta Zaawansowane) wpisz 465 w polu Poczta wychodząca (SMTP), a nastĊpnie zaznacz pole wyboru Ten serwer wymaga zaszyfrowanego poáączenia (SSL). W obszarze Poczta przychodząca (POP3) zaznacz pole wyboru Ten serwer wymaga szyfrowanego poáączenia (SSL). ZawartoĞü pola Poczta przychodząca (POP3) powinna zostaü automatycznie zaktualizowana do wartoĞci 995. JeĈli powyĔsze instrukcje sñ niejasne, poproĈ o pomoc osobö bardziej obeznanñ z ob- säugñ komputera. Wyszukiwanie wiadomoĈci w poczcie Gmail Firma Google znana jest ze znakomitych narzĊdzi do wyszukiwania informacji i by- najmniej nie zapomniaáa o nich w swojej poczcie Gmail. Rysunek 8.15 pokazuje kilka prostych metod wyszukiwania i filtrowania informacji. Wystarczy wpisaü poszukiwaną frazĊ i nacisnąü Enter, aby zobaczyü na liĞcie te wia- domoĞci, które posiadają ją w adresie nadawcy, tytule lub treĞci. Przydatne są teĪ proste, predefiniowane filtry pozwalające — np. dziĊki jednemu klikniĊciu — przejrzeü e-maile, które nie zostaáy przeczytane lub zostaáy oznaczone gwiazdką. 88 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Rysunek 8.15. Wyszukiwanie wiadomoĞci w Gmailu JeĞli standardowe metody wyszukiwania nie wystarczają, naleĪy zbudowaü wáasny filtr (odsyáacz Utwórz filtr) pozwalający na bardziej precyzyjne zdefiniowanie kryte- riów wyszukiwania wedáug nadawcy, treĞci i nagáówka wiadomoĞci. Preferencje poczty Gmail Poczta Gmail w praktyce zostaáa tak ustawiona, Īe nie jest wymagane jej dodatkowe konfigurowanie. WiĊkszoĞü ustawieĔ domyĞlnych okazuje siĊ zupeánie wystarczająca do pracy z pocztą elektroniczną, ale jeĞli ktoĞ Ğwiadomie przejrzy inne moĪliwe opcje, na pewno znajdzie coĞ, co pozwoli wycisnąü z Gmaila ciekawe i zaskakujące moĪliwoĞci. Aby wejĞü do ustawieĔ Gmaila, wystarczy kliknąü znany Ci juĪ odsyáacz Ustawienia, widoczny w prawym górnym rogu ekranu. MoĪliwoĞci konfiguracyjnych w Gmailu jest tak duĪo, Īe ich opisem moĪna by zapeániü bez problemu caáy rozdziaá i… byáoby to zupeánie bez sensu, gdyĪ wiĊkszoĞü ustawieĔ jest na tyle czytelnie opisana, Īe ich powielanie na áamach ksiąĪki mijaáoby siĊ z celem. W związku z tym podam tylko in- formacje o kilku ustawieniach, które umykają czĊsto uwadze uĪytkowników Gmaila, a które są bardzo ciekawe (i czasami wrĊcz unikalne w porównaniu z innymi konku- rencyjnymi usáugami). Ustawienia Gmaila zostaáy pogrupowane w zakáadki tematyczne. W zakáadce Ogólne znajdziesz m.in. opcje dotyczące wyglądu stron Gmaila. Fragment tej zakáadki jest widoczny na rysunku 8.16. JeĞli interesuje CiĊ zmiana wyglądu poczty Gmail, zerknij do zakáadki Motywy, zawierającej ciekawe táa graficzne, które moĪna wáączyü w miejsce doĞü surowego stylu standardowego. Niektóre táa graficzne są dynamiczne i ich wy- gląd zaleĪy od lokalizacji uĪytkownika! Warto zwróciü uwagĊ na moĪliwoĞü ustawienia podpisu, który bĊdzie dodawany do wiadomoĞci e-mail, oraz autorespondera, czyli wiadomoĞci wysyáanej przez serwer w przypadku nieobecnoĞci uĪytkownika (przykáady podano na rysunku 8.16). Zakáadka Konta zawiera funkcje pozwalające na dodanie do konta Gmail innych kont poczty e-mail (rysunek 8.17). W prosty sposób, po podaniu danych konfiguracyjnych poczty na innych serwerach, moĪna w ramach Gmaila Ğciągaü pocztĊ z innych kont (maksymalnie 5). Rozdziaä 8. i Poczta elektroniczna Gmail 89 Rysunek 8.16. Ustawienia ogólne Gmaila Rysunek 8.17. Obsáuga innych kont pocztowych przez Gmail Zakáadka Etykiety pozwala zarządzaü listą etykiet, którymi moĪna oznaczaü wiadomoĞci. W zakáadce Filtry moĪna zdefiniowaü zaawansowane kryteria wyszukiwania wiado- moĞci, np. na podstawie sáów kluczowych lub autora. Funkcje opisane w Przekazywanie i POP/IMAP opisaáem w podpunkcie „Gmail… w innym programie pocztowym?” na stronie 85. Zakáadka Laboratorium (rysunek 8.18) zawiera dodatki do poczty Gmail, które znaj- dują siĊ jeszcze w fazie testów. Bywają one bardzo ciekawe, ale naleĪy ich uĪywaü ostroĪnie, gdyĪ mogą zniknąü lub wrĊcz popsuü dostĊp do konta! 90 Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjaä darmowych narzödzi Rysunek 8.18. Eksperymentalne dodatki do poczty Gmail Co po Gmailu? Firma Google wbrew pozorom wcale nie zamierza poprzestaü na Gmailu jako formie komunikacji w Internecie. Lars Rasmussen, szef projektu Google Wave, postanowiá odĞwieĪyü technologiĊ e-mail, uznawszy ją (zresztą sáusznie) za nieco przestarzaáą, gdyĪ od 40 lat od powstania zasadniczo nie ulegáa zbyt wielkiej rewolucji. Wedáug niego Google Wave ma byü zapowiedzią przyszáoĞci internetowej komunika- cji — zmieni zasadniczo jej model z przesyáania porcji danych pomiĊdzy komputerami (na tym przecieĪ polega e-mail — wysyáamy pliki z zaáącznikami, odpowiadamy na listy, rozpowszechniamy otrzymane wiadomoĞci…) na wspóádzielenie informacji. KaĪdy rozpoczynany wątek (ang. wave literalnie oznacza „falĊ”) moĪe byü wspóádzielony na wspólnej przestrzeni serwera niejako na zasadzie grup dyskusyjnych. Wave ma zostaü opublikowany jako protokóá (swego rodzaju jĊzyk, którym mogą siĊ porozumiewaü komputery) i docelowo moĪe pojawiü siĊ np. wersja Microsoft lub nawet… Gadu- -Gadu. Wszystko bĊdzie zaleĪaáo od producentów i ich inwencji. Dodatkowo Wave ma byü otwartym standardem i áatwo bĊdzie go rozszerzaü o nowe funkcje poprzez instalowanie wtyczek (technologia doskonale znana z przeglądarek internetowych). Czy Wave odniesie sukces? Na razie na pewno warto zapamiĊtaü tĊ nazwĊ — firma Google znana jest z rewolucyjnych pomysáów, a kilka z nich juĪ zatrzĊsáo rynkami w przeszáoĞci. Google Wave jest na razie w fazie eksperymentalnej i aby uczestniczyè w tym pro- jekcie (uzyskaè dostöp do programu), naleĔaäo uzyskaè zaproszenie od firmy Google lub innego uĔytkownika. Nowy program nie zostaä jeszcze opisany w polskojözycz- nej literaturze przedmiotu, nie byä bowiem dostöpny w polskiej wersji jözykowej.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Aplikacje_Google__Wykorzystaj_potencjal_darmowych_narzedzi-ksiazkaRO/p0012040i001" target="_blank" title="Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjał darmowych narzędzi [Piotr Wróblewski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Aplikacje Google. Wykorzystaj potencjał darmowych narzędzi [Piotr Wróblewski] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


anni - 40, Tbilisi, Gruzja :: Zamba.pl\nanni 15. Marzec 1981 (40), Tbilisi, Gruzja Była online ponad miesiąc temu\nZnam języki: włoskigruziński.\nLiczba otrzymanych głosów: 334\nGruzja: Miejsce 18\n15.09.2014 15:30 Tbilisi: Miejsce 15\nMasz świadomość swojej wartości i umiejętnie z niej korzystasz. Twoją główną bronią jest wygląd. Dobrze wyglądasz, [__separator __] ale nie powinnaś zapominać, że wewnętrzne piękno jest również bardzo ważne. Nie dążysz do własnego rozwoju i to jest Twój problem. Spróbuj zacząć czytać książki. Wtedy będzie miło Ciebie słuchać, a nie tylko patrzeć tylko na Ciebie...