Ranking Kryptowalut Marzec 2018 | BitHub.pl\nNajlepiej poradził sobie Verge jednak to nie znaczy, że wynik może być satysfakcjonujący. Po raz pierwszy bowiem w historii naszych rankingów wszystkie kryptowaluty są na czerwono. Zapewne któreś altcoiny zanotowały wzrosty jednak przypomnijmy, iż notujemy te najbardziej popularne i wybrane przez was (w tym miesiącu do zestawienia dołączył Verge i Nano), aby można było stworzyć bazę odniesienia jak dana moneta radziła sobie na przestrzeni miesięcy. Zwycięzca może zatem „pochwalić się” wynikiem -26%. Drugie miejsce zajął EOS ze spadkiem -28%, zaś trzecie przypadło TRON z wynikiem -30%. Tuż za podium uplasował się bitcoin z wynikiem -35%.\nW marcu światło dziennie ujrzały informację o tym, iż Krajowa Administracja Skarbowa rozesłała pisma do wszystkich polskich giełd i kantorów kryptowalut. W pismach podmioty te otrzymały żądanie wydania całości bazy danych klientów i zapisów transakcji. Żądanie to jest kwestionowane przez sporą część społeczności jako niezasadne. Również większość giełd podziela to stanowisko składając odwołania od tej decyzji. Co więcej, wątpliwości budzi sama procedura przekazania wrażliwych danych osobowych, a raczej jej brak. Z informacje jakie udało nam się pozyskać wynika, iż nie zostały przedstawione żadne jasne instrukcje w jaki sposób oraz komu należy przekazać i jak będą przechowywane owe dane. Rodzi to obawę ich wycieku i wykorzystania w nielegalnych celach.\nCała sprawa swój finał będzie mieć zapewne za kilka miesięcy, gdy zostaną wyczerpane wszelkie możliwości odwołania (lub też żądanie KAS zostanie uznane za niezasadne). Będziemy na bieżąco śledzić sprawę, więc zachęcamy do odwiedzania naszego portalu. Obszerną relację można znaleźć tutaj.\nChoć Bitcoin nie pogłębił swojego minimum od czasu ostatniego ATH to jednak kolejne dołki ustanawia kapitalizacja rynku i to bez względu na to czy zaliczymy Bitcoina czy też badamy same altcoiny. Pierwszego kwietnia ustanowiony został drugi dołek po pęknięcu ATH na poziomie ok. $6400, po czym nastąpiło odbicie. Czy jednak jest to tylko chwilowe odreagowanie czy też wstęp do poważniejszych wzrostów okaże się z perspektywy czasu. Kapitalizacja całego rynku wynosi „zaledwie” $275 mld, podczas gdy w trakcie ustanawiania poprzedniego minimum na Bitcoinie ($6000 Bitfinex) wynosiła $340 mld.\nSzczególną ucieczkę widać na altcoinach. Rekordziści stracili blisko 90% od ostatniego szczytu, np.: NEM czy też Cardano. O ile kapitał generalnie ucieka z rynku, o tyle osoby ewakuujące się z altcoinów nie zawsze wybierają pieniądze FIAT, lecz czasem Bitcoina. Może być to jedną z przyczyn dość dramatycznej sytuacji większości projektów. Warto jednak zwrócić uwagę, iż wciąż są to no bardzo wysokie poziomy względem początków bańki rok temu. Dla porównania DASH kosztuje obecnie ok. $300, a rok temu zaledwie $50, jednak to nic w porównaniu do NEO: $0,19 na początku kwietnia 2017 i ponad $50 dzisiaj. Choć spadki były spore to jednak dalej „jest z czego spadać”\nWażniejsze wydarzenia w kwietniu:\nG20 pozytywnie o kryptowalutach\nSyndyk sprzedaje Bitcoiny po Mt.Gox\nKomisja Europejska: Wydobycie kryptowalut jest legalne\nBinance przenosi sie na Maltę\nPierwszy produkt oparty o Lightning Network\nPoloniex przejęty przez Circle\nKrajowa Administracja Skarbowa żąda od giełd baz danych użytkowników\nWyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w sprawie podatku od kryptowalut\nPolska Giełda wycofuje wpłaty i wypłaty FIAT\nBlockchain Meetup Łódź #11\nBlockchian Meetup Szczecin #1\nWicked Crypto Meetup #4\nTricity Blockchain Meetup #6\nOtwarcie Biura Flyingatom w Krakowie\nDla Bithub.pl wydarzenia z marca komentują Dominik Gordel, Adrian Gozdera nasz analityk Picasso (już dzisiaj wieczorem kolejna analiza techniczna – zapraszamy!), oraz JPKTraders.\nSpadki, spadki, spadki! Choć nadal głębokie i dynamiczne, to jednak nie tylko one emocjonują osoby handlujące na kryptowalutach – zwłaszcza z polskim obywatelstwem w dowodzie osobistym. Mimo, iż wiadomo było od dawna, że polski rząd nie jest przychylny walutom zapoczątkowanym niespełna dekadę temu przez Satoshiego Nakamoto, to jednak ostatnie dni marca wzbudziły burzę w polskiej społeczności. KAS, czyli Krajowa Administracja Skarbowa – nazwa tej instytucji w ostatnich kilkudziesięciu godzinach odmieniana jest przez wszystkie przypadki w związku z wysłaniem do wielu polskich giełd kryptowalut i instytucji żądania o udostępnienie danych osobowych (wraz z adresami portfeli kryptowalut) wszystkich użytkowników za lata 2016 i 2017 celem zgromadzenia danych „analitycznych”. Mimo, iż podążając za głosem wielu prawników – wedle obowiązującego prawa, giełdy nie mają obowiązku gromadzić tych danych, to zachowanie polskich instytucji skarbowych budzi wiele kontrowersji.\nW Polsce na chwilę obecną można spotkać kilkanaście wzajemnie sprzecznych ze sobą interpretacji podatkowych dotyczących rozliczeń przychodów z obrotu kryptowalutami. Nie ma w tym kraju ani jednej osoby, która mogłaby być pewna, że rozlicza się w prawidłowy sposób. Społeczność nie jest zbulwersowana tym, że od kryptowalut należy odprowadzić podatek dochodowy, bo to dla zdecydowanej większości jest rzeczą oczywistą, ale o sposób jego wyliczenia. Instytucje gubią się we własnych wyjaśnieniach, a treść indywidualnych interpretacji i sugerowany sposób wyliczenia w niej kwoty przychodów i zysków zależy od osobistego podejścia osoby, która daną interpretację tworzy. Należy mieć nadzieję, że prawidłowe sposoby rozliczeń zostaną wkrótce opisane i uregulowane – przynajmniej zanim instytucje podatkowe zaczną rozdawać mandaty za nieprawidłowe rozliczenia.\nMarzec ponownie obfitował w wiele wydarzeń politycznych wokół kryptowalut, nie tylko w Polsce. Sankcję USA na wenezuelską kryptowalutę narodową Petro, komunikaty ze spotkania G20, ban na reklamy kryptowalut na Facebooku i Twitterze, a zarazem komunikat CEO Twittera dotyczący tego, że bitcoin będzie kryptowalutą światową w niedalekiej przyszłości. Mimo wielu dobrych newsów kurs pozostał dalej w trendzie spadkowym. Po początkowych wzrostach do poziomu ponad 11500$ i próbie przebicia trendu spadkowego, do gry wkroczyły niedźwiedzie, spychając ponownie kurs, z mniejszymi korektami po drodze do poziomów poniżej 7000$. Choć dla wielu poziomy te wydawały się niewyobrażalne jeszcze kilka tygodni temu, to jednak dzisiaj stały się faktem. Presja sprzedażowa nadal wydaje się duża, jednak należy pamiętać, że trend wzrostowy trwał ponad dwa lata, a jego bieżąca korekta – dopiero dwa miesiące. Nie sugeruję tutaj dalszych spadków, jednak nie należy się raczej spodziewać ataku na ATH gdy tylko parę świeczek na wykresie się zazieleni, gdyż jednak sentyment rynkowy oraz trend – zdecydowanie się zmieniły.\nMarzec na początku miesiąca dał test podwójnego lokalnego szczytu na Bitcoinie w okolicach 11700$, popyt był zbyt mały aby przebić ten poziom i później rozpoczęły się kolejne bardzo duże spadki na kryptowalutach. Altcoiny ucierpiały bardziej ponieważ inwestorzy zaczęli upłynniać je, a później sprzedawali swoje btc, żeby już więcej fiatowo nie stracić. W czołówce kryptowalut, które najwięcej straciły jest Ethereum. Inwestorzy uznali, że zakazy reklam ICO na platformach społecznościowych mocno wpłyną w przyszlości na popyt ETH, oprócz tego kilka dużych projektów ICO przesłało swoje środki na giełdy, co tylko podsyciło mocniejszą korektę.\nOprócz tych wydarzeń mieliśmy jeszcze spotkanie G20, które miało się zająć regulacjami krytpowalut jako jednym z tematów spotkania, co okazało się zbytnio nadmuchaną sprawą, ponieważ dla instytucji finansowych aktualnie Bitcoin i kryptowaluty nie wydają się zagrożeniem. Po tym kurs odreagował, ale podaż była zbyt duża na popyt. Cały czas wskaźniki jakie śledzę pokazują, że nowej gotówki do rynku dopływa zdecydowanie mniej. Sytuacja nie jest tak piękna jak w grudniu 2017. Google Trend szoruje dno na głównych zapytaniach, wolumeny się zmniejszają, a na parach alt/btc są już zdecydowanie dużo niższe niż w 2017 roku. Osób online też ubywa, natomiast projekty ICO cały czas jeszcze zbierają pokaźne kwoty, średnio 10 000 000 – 30 000 000 $. Dalsze spadki doprowadzą jednak do bardziej konserwatywnych podejść inwestorów i ICO będą zbierać coraz mniejsze sumy pieniędzy, co nie zmienia faktu, że są to nadal duże pieniądze w stosunku do tego co te projekty oferują (zazwyczaj obietnicę realizacji przyszłych funkcjonalności tokenu).\nCena Bitcoina zbliża się do ciekawego poziomu 6000 (podwójne dno) – 6550$ i tam może czekać nas dłuższe odbicie, potem rejonem dobrym do obserwacji i rozważenia wejścia w pozycję long są 4800-5200$. Zejście poniżej 6000$ na Bitcoinie, przyniesie jeszcze większą panikę na altcoinach, co też stwarza bardzo dobrą okazję zakupową.\nZa nami kolejny miesiąc – marzec. Koniec marca to nie tylko koniec miesiąca ale również zakończenie pierwszego kwartału 2018 roku. Jak się okazuje, okres ten nie należał do najlepszych na rynku kryptowalut. Pomimo tego, że w pierwszej połowie stycznia rynek walut cyfrowych wyceniany był na historyczne 835,5 mld USD, to obecnie jest on wart zaledwie 270 mld USD. Oznacza to, że w ciągu niespełna trzech miesięcy z rynku wyparowało ponad 565,5 mld USD a więc 67,68%.\nBiorąc pod uwagę notowania cyfrowego złota na przestrzeni minionego miesiąca zauważymy, że kurs osunął się o ponad 30% co daje średnio ponad 1% spadków każdego dnia. Co gorsza, z technicznego punktu widzenia nic nie wskazuje by sytuacja ta miała nagle się zmienić. Coraz bardziej prawdopodobne wydaje się bowiem, że już wkrótce dojdzie do ponownego przetestowania okolic 6 tys. USD a niewykluczone, że deprecjacja pogłębi się nawet do 5 tys. USD.\nMiniony kwartał był również niezwykle interesujący pod względem informacji branżowych dot. wprowadzania ewentualnych regulacji czy rozliczeń. Jednym z gorętszych tematów ostatnich dni i jednocześnie tym, co w istotny sposób może wpłynąć na sposób postrzegania rynku walut cyfrowych w naszym kraju są chociażby ostatnie działania Krajowej Administracji Skarbowej, która zabiega aby krajowe giełdy kryptowalut udostępniły jej:\nSpoglądając na wykres kapitalizacji całego rynku kryptowalut zauważymy, że cały miesiąc mamy tendencje spadkową. Największa wartość w tym miesiącu osiągnęła ponad 471 miliardów dolarów, a miesiąc kończymy z wynikiem 267.5 miliarda dolarów.\nW ciągu ostatnich 3 miesięcy wykres kapitalizacji prezentuje się następująco:\nDominacja Bitcoina natomiast zachowuję się całkowicie inaczej i od początku miesiąca zauważalny jest jej stały wzrost. W chwili obecnej zamykamy miesiąc na poziomie 45%.\nWykres Bitcoina w marcu, jak i w poprzednich miesiącach 2018 roku wygląda nadal pro spadkowo. Co prawda początkiem miesiąca wybiliśmy górą kanał spadkowy w którym poruszaliśmy się od początku roku, ale mimo to cena ciągle kieruje się w kierunku południowym. Poruszamy się w wąskim zakresie tuż przy górnym ograniczeniu tego kanału. Kolejnym wsparciem, które może zahamować dalsze spadki są okolice dołka z początku lutego – poziom 5 800 dolarów.\nW bardzo podobnej jest ETH, który także porusza się w kanale spadkowym. Tutaj jest o tyle inna sytuacja, że nawet nie wybiliśmy z tego kanału. Ciągle górne ograniczeń jest na tyle silne , że podjęta próba wybicia górą podjęta początkiem marca, skończyła się niepowodzeniem.\nLukas 4 lata\nMarzec stanowczo nie był najlepszym miesiącem dla kryptowalut, ale to jaki zjazd zaliczył Lisk to jakiś dramat, myślę, że długo nie zobaczymy nowego ATH


Sekret Enigmy (1) - film historyczny\nSekret Enigmy (1)\nRok 1932. Marian Rejewski, Jerzy Różycki (Piotr Fronczewski) i Henryk Zygalski łamią kod hitlerowskiej maszyny szyfrującej Enigma. Tuż przed wybuchem wojny przekazują swoje odkrycie wywiadowi francuskiemu i brytyjskiemu. Anglicy udoskonalają osiągnięcie i nadają mu własną nazwę. Różycki ginie w katastrofie morskiej, a dwaj pozostali naukowcy przedostają się do Anglii. Rekonstrukcja historycznych wydarzeń i przypomnienie wkładu Polaków w rozwiązanie największej tajemnicy czasów II wojny światowej.\nSekret Enigmy - film historyczny - noc pt./sob., 26 na 27 kwietnia 2:40 i 1 późniejsza emisja


U-19: Wyjazdowa wygrana – Aktualności z Akademii – PIAST GLIWICE S.A. | Oficjalna strona Mistrza Polski 2018/19\nU-19: Wyjazdowa wygrana\nDrużyna juniorów (U-19) pokonała Rekord Bielsko-Biała 4-1, w meczu 13. kolejki I Ligi Wojewódzkiej. Piłkarze Andrzeja Buchcika umocnili się na pozycji wicelidera tabeli i od awansu do ligi makroregionalnej dzieli ich jeden punkt.\nGoście bardzo szybko ustawili mecz według własnych warunków. Już chwilę po rozpoczęciu gry dokładne podanie za plecy obrońców otrzymał Kacper Noworyta. Skrzydłowy Piasta wyprzedził obrońcę i precyzyjnie uderzył piłkę, która wpadła do siatki tuż przy słupku. Błyskawiczne objęcie prowadzenia pozwoliło gliwiczanom uspokoić grę i kontrolować piłkę. Długim rozgrywaniem zmuszali rywali do biegania i tracenia sił. W 30. minucie golkiper Rekordu odbił strzał Liszewskiego, ale nie miał nic do powiedzenia przy dobitce Łuczaka. W samej końcówce połowy, Piast dołożył jeszcze gola „do szatni”, za sprawą celnego trafienia Noworyty. Wydawało się, że nic nie jest w stanie odebrać gościom trzech punktów w tym spotkaniu, jednak po przerwie obraz gry uległ zmianie. Gospodarze w 53. minucie wykorzystali błąd defensywy Piasta i zdobyli bramkę, która dawała im nadzieję na odwrócenie losów starcia. Dodatkowo chwilę później, kapitan Niebiesko-Czerwonych – Dawid Kamiński został ukarany czerwoną kartką, przez co Rekord zaatakował jeszcze śmielej. Podopieczni trenera Buchcika przetrwali ciężki okres dzięki skutecznej grze w defensywie. W końcówce to oni znów dyktowali warunki, czego efektem był rzut karny, którego po dobitce na gola zamienił Bartosz Łuczak. Po tym fakcie stało się jasne, że Piast nie odda już punktów i zdobędzie pełną pulę. Po ostatnim gwizdku sędziego widniał wynik 4-1 dla przyjezdnych.\n- Mecz odbył się w Bielsku-Białej, na obiekcie przy ul. Młyńskiej.\n- Piast od 57. minuty grał w osłabieniu po czerwonej kartce Dawida Kamińskiego.\n- Dzięki tej wygranej, Niebiesko-Czerwonym do awansu potrzebny jest jeden punkt w ostatnich dwóch kolejkach.\n- W ogólnym rozrachunku jesteśmy bardzo zadowoleni. Szczególnie w pierwszej połowie ciężko było się przyczepić do jakiegoś elementu gry. Po przerwie być może lekki spadek sił spowodował, że pojawiły się jakieś błędy, z których wynikała między innymi czerwona kartka. Nie myli się jednak tylko ten, kto nic nie robi. Zalecamy grę od tyłu, rozgrywanie piłki, dlatego takie pomyłki się mogą zdarzyć. Do dobrej organizacji gry w defensywie i ofensywie dołożyliśmy ogromne serducho, co finalnie dało nam świetny wynik w Bielsku-Białej. - powiedział Andrzej Buchcik po zakończonym spotkaniu.\nRekord Bielsko-Biała – Piast Gliwice 1-4 (0-3)\n0-1 – Noworyta, 3 min.\n0-2 – Łuczak, 30 min.\n0-3 – Noworyta, 44 min.\n1-3 – Kuś, 53 min.\n1-4 – Łuczak, 76 min.\nPiast: Skowronek – Cembala, Kamiński, Świetlicki, Kaleta – Łuczak, Liszewski, Stisz – Piwczyk, Buchta, Noworyta.\nZagrali również: Matlok, Cieśla, Brych, Figołuszka, Pituch.\nRekord: Bujok, Kawulok, Krysik, Kuś, Matloch, Pechciński, Pater, Porębski, Sobótka, Sroka, Tomiczek.\nZagrali również: Macura, Wywioł.\nŻółte kartki: Szmatiuk – Bujok, Macura.\nCzerwone kartki: Kamiński.


Tiulowa sukienka z gorsetowym wiązaniem Colette - granatowa - Pretty Clever Sklep internetowy\n> Odzież>Sukienki>Sukienki na wesele>Tiulowa sukienka z gorsetowym wiązaniem Colette - granatowa\nTiulowa sukienka z gorsetowym wiązaniem Colette - granatowa\nDelikatna sukienka z gorsetowym wiązaniem i tiulową spódnicą. Gorset z gipiury z wiązaniem z tyłu. Tiulowa spódnica z kilku warstw materiału pięknie utrzymuje formę również ozdobiona gipiurą.\nTa wyjątkowa propozycja świetnie się sprawdzi jako sukienka na wesele, również jako sukienka dla druhny czy sukienka dla świadkowej. Sprawdzi się też dla jubilatki jako sukienka na osiemnastkę, czy sukienka na studniówkę, bal gimnazjalny/ósmych klas, sylwestra czy karnawał.\nRealizacja 1-5 dni\nObwód w biuście: 78-84 cm\nObwód w talii: 60-66 cm\nDługość całkowita (mierzona od góry dekoltu): 80 cm\nObwód w biuście: 82-88 cm\nObwód w talii: 64-70 cm\nObwód w biuście: 88-94 cm\nObwód w talii: 72-76 cm\nSukienka jest cudowna, gorset piękny, miseczki mogłyby być mniejsze, ale wszycie wkładek dało radę :D Wysyłka trwała ok. 4 dni. Jeszcze nie raz tu wrócę i polecę znajomym!


Virtus.pro i AGO Gaming: Z kim i kiedy zagrają w Barcelonie? - Polsat Sport\nVirtus.pro i AGO Gaming: Z kim i kiedy zagrają w Barcelonie?\nOrganizatorzy europejskich finałów World Electronic Sports Games zaprezentowali podział grupowy. Gracze Virtus.pro i AGO Gaming trafili do dwóch różnych koszyków.\nUczestników europejskich finałów WESG rozstawiono w czterech grupach po pięć zespołów. Virtus.pro trafiło do koszyka C razem z Teamem EnVyUs, GameAgents, a także składami wystawionymi przez Rosję i Belgię. AGO Gaming w grupie D zmierzy się natomiast z Fragsters, fnatic, Limitless i RESISTANCE. W zawodach zobaczymy również m.in. GODSENT, Space Soldiers czy BIG.\nPodział grupowy obowiązujący podczas europejskich finałów WESG:\nGrupa A: GODSENT, Ukraine, North Academy, NOREG, Endpoint\nGrupa B: BIG, Quantum Bellator Fire, Space Soldiers, Nemiga, Wololos\nGrupa C: Team EnVyUs, Virtus.pro, Russia, Belgium, GameAgents\nGrupa D: AGO Gaming, Fragsters, fnatic, Limitless, RESISTANCE\nFormacje w grupach zmierzą się w systemie każdy z każdym. Trzy najlepsze sekcje koszyków uzyskają bezpośredni awans na światowe finały w Chinach. Poza tym powalczą też w fazie play-off o nagrody z puli niemal $100,000. Turniej w Barcelonie rozpocznie się już 22 i potrwa do 26 listopada. Polacy swoje pierwsze spotkania rozegrają natomiast 24 listopada. Znamy już rozpiskę meczów z ich udziałem.\nMecze Virtus.pro i AGO Gaming 24 listopada:\n10:00 – Virtus.pro vs Russia\n11:00 – Virtus.pro vs Belgia\n13:00 – Virtus.pro vs Team EnVyUs\n14:00 – Virtus.pro vs GameAgents\n16:00 – AGO Gaming vs Limitless\n18:00 – AGO Gaming vs RESISTANCE\n19:00 – AGO Gaming vs Fragsters\n21:00 – AGO Gaming vs fnatic\nGlobalne finały World Electronic Sports Games odbędą się 1 marca 2018 roku. W Chinach – o nagrody z puli $1,500,000 – powalczą reprezentanci trzydziestu dwóch zespołów z całego świata.


Andrzej Duda dla środowisk lewicowo-liberalnych i największych polskich mediów jest jak postać z sennego koszmaru. Wbrew stereotypowi prawicowca to polityk młody, wykształcony, wierny tradycji, ale niestroniący od zdobyczy nowoczesności, do tego lojalny i lubiany.\nPrzełomowe dzieło Skousena, które pozwala na nowo zrozumieć jedną z najważniejszych ideologii XX wieku – ideologii stanowiącej bodaj największe zagrożenie, przed jakim stała Ameryka Książka Komunista obnażony ukazała się w 1958 roku, czyli w okresie największego nasilenia obaw przed komunizmem, i szybko zyskała ogromną popularność. Sprzedała się w prawie dwóch milionach egzemplarzy, trafiając do bibliotek CIA, FBI, Białego Domu i na półki zwykłych obywateli. Od przejęcia przez komunistów Chin, Korei, Rosji i ONZ po fascynujące historie Algera Hissa, Whittakera Chambersa, Elizabeth Bentley i generała Douglasa MacArthura, Komunista obnażony odsłania całą historię komunizmu, jego przeszłość, teraźniejszość i przyszłość.\nMętne łby - Antoni Słonimski\nW zbiorze felietonów pt. Mętne łby autor z zapałem tropi puste schematy, bezpodstawne uprzedzenia i absurdy życia codziennego. Piętnuje je za pomocą ciętego żartu i niesłabnącej ironii. Prowokuje i wciąga do gry Czytelnika, stawiając rzeczy pozornie znane w zupełnie nowym świetle i zadając dość kłopotliwe pytania.\nO dzieciach, wariatach i grafomanach - Antoni Słonimski\nO dzieciach, wariatach i grafomanach to zbiór pełnych błyskotliwej ironii i humoru felietonów, pośród których każdy z Czytelników znajdzie coś dla siebie, wybór jest bowiem szeroki – od dzieci, sportu i przyjęć, przez kłamstwa, reklamę i pojedynki, aż po literaturę, sekrety i cuda. Wszystko to zabarwione jest anegdotkami z życia najsłynniejszych postaci dwudziestolecia międzywojennego i napisane z nerwem satyrycznym, co sprawia, że każdy z tych tekstów czyta się z prawdziwą przyjemnością i zadziwieniem, że mimo upływu czasu felietony Słonimskiego nie straciły na swojej aktualności.\nPlatforma Obywatelska rządziła III RP przez jedną trzecią jej historii. Być może będzie nią rządzić w przyszłości. Można nawet powiedzieć, że porwała Polskę - na kilka różnych sposobów.


Ojciec ma obecnie 40 lat,a syn 10 lat.Ile lat... - Zadane.pl\nZad1 Ojciec ma obecnie 40 lat,a syn 10 lat.Ile lat musi upłynąć ,aby ojciec był trzy razy starszy od syna?Za ile lat ojciec bedzie dwa razy starszy od syna? zad2 W klasie jest 26 uczniów.Ilu jest wśród nich chłopców, a ile dziewcząt, jeśli połowa liczby wszystkich chłopców równa się 4/5 liczby dziewczynek? Zad3 Obwód pewnego prostokąta jest równy 16 cm.Jeżeli długość jednego z boków zmniejszymy o 1 cm,a długość drugiego zwiększymy o 1 cm,to otrzymamy kwadrat.Olicz długości boków tego prostokąta.\nprzez nikita220 13.12.2009\n5 lat, za 20 lat\n16 chłopców i 10 dziewczynek\n3.3 i 5 cm\nOjciec ma obecnie 40 lat,a syn 10 lat.Ile lat musi upłynąć ,aby ojciec był trzy razy starszy od syna?Za ile lat ojciec bedzie dwa razy starszy od syna?\nx -ilość lat jaka musi upłynąć\nZa 5 lat ojciec będzie 3 razy starszy od syna\nZa 20 lat ojciec będzie 2 razy starszy od syna\nW klasie jest 26 uczniów.Ilu jest wśród nich chłopców, a ile dziewcząt, jeśli połowa liczby wszystkich chłopców równa się 4/5 liczby dziewczynek?\nW klasie jest 10 dziewcząt i 16 chłopców\nObwód pewnego prostokąta jest równy 16 cm.Jeżeli długość jednego z boków zmniejszymy o 1 cm,a długość drugiego zwiększymy o 1 cm,to otrzymamy kwadrat.Olicz długości boków tego prostokąta.\nBoki mają długości 5 i 3 cm\nOjciec będzie 3 razy starszy od syna za 5 lat.\nZa 20 lat ociec będzie 2 razy starszy od syna.\nx- liczba dziewczynek\ny=1,6 * 10\nOdp. Dziewczynek było 10, chłopców 16.\nOdp. Boki prostokąta mają 3cm i 5cm.


Biurfol – okładki szkolne na sezon 2021/22 – ABRO\nBiurfol – okładki szkolne na sezon 2021/22\nOferta okładek szkolnych Biurfol to przekrój formatów dostosowanych do podręczników dopuszczonych do użytku szkolnego przez MEN.\nOkładki na podręczniki i zeszyty dostępne są w opcji klasycznej, tj.:\nProdukowane są w dwóch wersjach, z bezbarwnymi bądź kolorowymi zakładkami.\nKażda okładka posiada kod kreskowy na sztuce, który ułatwia sprzedaż oraz identyfikację okładki na półce sklepowej.\nDodatkowo okładki posiadają tłoczenie z oznaczeniem formatu. Aby okładki nie niszczyły się zbyt szybko przy górnej i dolnej krawędzi wyposażone zostały w uskok, który zapobiega ich zaginaniu się.\nW ofercie posiadamy również komplety okładek szkolnych na podręczniki dla wszystkich klas szkoły podstawowej, tj.:\nW skład kompletów wchodzą okładki, których wysokość jest najpopularniejsza w danej grupie. Flagowy produkt, okładka zeszytowa A5, pakowana jest po 50 szt. lub 10 szt., natomiast okładki regulowane i pozostałe po 25 szt. w opakowaniu.\nW tym roku wprowadzona została również oferta wybranych okładek regulowanych pakowanych w mniejsze paczki po 10 szt., które świetnie sprawdzą się zwłaszcza w sprzedaży internetowej.\nWśród bogatej oferty znajdą Państwo również pozycje dopasowane do konkretnych podręczników, np. okładka pozioma P1 – 203 na podręcznik „Lekcja Muzyki”, okładki na zeszyt do nut czy atlas.\nOkładki samoprzylepne występują w 3 formatach, polecamy je zwłaszcza do zabezpieczenia ćwiczeń przedmiotowych. Dobór odpowiedniego formatu pozwala dopasować owijkę do okładki, aby po przycięciu do odpowiedniego rozmiaru nie tworzyć zbędnych odpadów.\nOkładki można dezynfekować za pomocą środków czystości na bazie alkoholu.\nCo roku na podstawie danych z MEN, aktualizowany i udostępniany jest wykaz podręczników dopuszczonych do użytku szkolnego, ze wskazaniem wymiarów podręczników wraz z dopasowanymi formatami okładek z oferty Biurfol.\nDo zamówień sezonowych dokładany jest również przymiar, który znacznie ułatwia dopasowanie okładek z naszej oferty do konkretnego podręcznika.\nZapraszamy do zapoznania się z poniższymi materiałami oraz do zakupów poprzez naszą platformę sprzedażową B2B, lub stacjonarnie w naszej hurtownia na Staniewickiej 7 w Warszawie.\nAutor Piotr OpalińskiData publikacji 11 sierpnia 2021 16 sierpnia 2021 Kategorie ABRO poleca\nPoprzedni Poprzedni wpis: Beniamin – oferta na sezon szkolny 2021/22\nNastępny Następny wpis: Powrót do szkoły z Happy Color


POLITYKA SPOŁECZNA wstęp teoretyczny wybrane zagadnienia - ppt pobierz\nPOLITYKA SPOŁECZNA wstęp teoretyczny wybrane zagadnienia\nOpublikowałMalwina Siemieniuk Został zmieniony 5 lat temu\nPrezentacja na temat: "POLITYKA SPOŁECZNA wstęp teoretyczny wybrane zagadnienia"— Zapis prezentacji:\n1 POLITYKA SPOŁECZNA wstęp teoretyczny wybrane zagadnienia\n2 Oczekiwania i wymagania\nMateriał z wykładów; Podręcznik: Polityka społeczna. Podręcznik akademicki Redakcja naukowa: G. Firlit-Fesnak, M. Szylko-Skoczny PWN 2009 Rozdziały: 1 – 11 Zaliczenie: test (pytania zamknięte)\n3 Krajowe ramy kwalifikacji\nPrzekonanie, że kształcenie trwa całe życie, Posługiwanie się podstawą wiedzą o przyczynach i przejawach problemów i kwestii społecznych, Posługiwanie się podstawową wiedzą o sposobach rozpoznawania, zapobiegania, łagodzenia i rozwiązywania problemów i kwestii społecznych, Posługiwanie się podstawową wiedzą o możliwych do wykorzystania narzędziach polityki społecznej,\n4 POLITYKA SPOŁECZNA Coś, co jest problemem dla ludzi żyjących w społeczeństwie, Wszystko, co dotyczy sytuacji jednostek i grup (także rodzin) w społeczeństwie,\n5 POLITYKA tradycyjne rozumienia\nrodzaj sztuki rządzenia państwem, której celem jest dobro wspólne (Arystoteles – ok pne) dążenie do udziału we władzy lub do wywierania wpływu na podział władzy, czy to między państwami, czy też w obrębie państwa, między grupami ludzi, jakie to państwo tworzą (M. Weber – ok )\n6 POLITYKA współczesne rozumienie np.. Klingemann, Hans-Dieter, (2007)\ndziałalność polegająca na przezwyciężaniu sprzeczności interesów i uzgadnianiu zachowań współzależnych grup społecznych i wewnątrz nich za pomocą perswazji, manipulacji, przymusu i przemocy, kontestacji, negocjacji i kompromisów, służąca kształtowaniu i ochronie ładu społecznego korzystnego dla tych grup, stosownie do siły ich ekonomicznej pozycji i politycznych wpływów – jest realizowana głównie – ale nie wyłącznie – w państwie;\n7 POLITYKA nowy aspekt Kształtowanie stosunków państw narodowych z organizacjami międzynarodowymi oraz stosunki między tymi organizacjami i w ich obrębie –zwłaszcza w kontekście działania Unii Europejskiej\n8 policy & politics Policy – dążenie do rozwiązywania problemów, wiemy co chcemy zmienić i szukamy dobrych sposobów załatwienia sprawy, Politics – dążenie do zdobycia i utrzymania władzy, identyfikowanie i rozwiązywanie problemów ma charakter instrumentalny,\n9 Polityka społeczna Należy raczej do sfery rządzenia (policy);\nWywiera wpływ (bezpośredni lub pośredni) na sytuację ludzi; Powinno się wykorzystywać wiedzę naukową (evidence); Ale warunkiem realizacji jakiegokolwiek zamysłu jest możliwość wprowadzenia go w życie; Aby to było możliwe niezbędna jest władza (a to jest sfera politics);\n10 Racjonalność w polityce społecznej\nPolityka Oparta na Dowodach (Evidence Based Policy): naukowe podstawy działania służącego społeczeństwu (mocne dowody empiryczne o czynnikach warunkujących sytuację ludzi, a także ludzkie zachowania); Politics: w grze o władzę można wykorzystywać wiedzę o zachowaniach i ich motywach, ale najbardziej liczy się efekt – skutek zgodny z dążeniami uczestników gry politycznej (dążenie do socjotechnicznego wykorzystywania ustaleń naukowych);\n11 Polityka społeczna Aktywności praktyczne – przy udziale władzy – działania praktykowane co najmniej od starożytności (dawniej nie używano pojęcia „polityka społeczna”). Zarówno policy jak i politics należą do aktywności praktycznej; Aktywność badawcza/naukowa – od połowy XIX wieku zaczęto posługiwć się pojęciem „polityka społeczna”. Jej przedmiotem jest aktywność praktyczna polityki społecznej (policy i politics), ale także ich uwarunkowania;\n12 Zainteresowania polityki społecznej (od starożytności)\norganizowanie wytwórczości i regulacje stosunków pracy organizowanie władzy, kształcenie (socjalizacja nowych pokoleń), pomoc ubogim (później pomoc społeczna), działalność związana z ochroną bezpieczeństwa obywateli i wymiar sprawiedliwości, działania na rzecz zdrowia publicznego, koordynowanie działań samopomocowych, ruchy społeczne,\n13 Tradycje antyczne RZYM\nRozdawnictwo zboża; Akwedukty; Łaźnie; Drogi; Czas wolny Prawo rzymskie ALE NIE STOSUNKI PRACY!!\n14 Jeszcze elementy innych tradycji...\n15 Średniowiecze apoteoza ubóstwa i jałmużny, ubodzy otaczani są szacunkiem, ubóstwo staje się wartością duchową. potrzebujący wspierani przede wszystkim przez władców i instytucje kościelne: zakony, parafie, bractwa religijne, niekiedy także instytucje miejskie – podstawowe instytucje charytatywne Średniowiecza. działania: wspieranie ubogich, rozdzielanie jałmużny, zakładanie przytułków i szpitali, opieka nad chorym i dziećmi. także funkcja "kupowania zbawienia".\n16 Prawo ubogich 1601 Akceptacja rozróżnienia żebraków zdolnych do pracy („sturdy beggars”) i żebraków niezdolnych do pracy z powodu wieku lub niesprawności („impotent beggars”). Parafie odpowiedzialne za pomoc dla (swoich) ubogich. Wybieralni churchwardens (funkcja w kościele anglikańskim – zbierali podatek na ubogich i przyznawali pomoc. Zobowiązano parafie do dostarczenia materiałów i narzędzi by zapewnić pracę zdolnym do niej ubogim. Organizowanie pracy i nauki rzemiosła dla ubogich dzieci. Pomoc dla niezdolnych do pracy ubogich, także w postaci domów zamieszkania. Domy pracy.\n17 DEFINIOWANIE POLITYKI SPOŁECZNEJ\n18 Wyodrębnianie się polityki społecznej XIX wiek\nWładza od dawna szukała poparcia i od dawna starała się przyczyniać do zaspokajania potrzeb ludzi, Nowe procesy społeczne (m.in. urbanizacja i industrializacja, szerzej: rewolucja przemysłowa) – przyczyną powstania nowych grup społecznych (m.in. najemni robotnicy fabryczni), Nowe grup znajdują się w bardzo trudnej sytuacji (nędza, niedożywienie, bardzo złe warunki pracy, wykorzenienie społeczne), samoorganizują się i zaczynają walczyć o zaspokojenie swoich potrzeb oraz realizację swoich interesów, Powstaje potrzeba odpowiedzi na tę sytuację (przez warstwy posiadające oraz państwo),\n19 polityka społeczna jako odpowiedź na kwestię robotniczą\nWprowadzanie regulacji pracy najemnej w przemyśle GB – ustawodawstwo fabryczne (zakaz pracy dzieci – 1819: poniżej 9 lat, skracanie czasu pracy, prawo zrzeszania się , prawo do urlopu, prawo do strajku). Wprowadzenie inspekcji fabrycznej (nadzór nad przestrzeganiem prawa pracy w przedsiębiorstwach): w Anglii (1833), w Prusach (1853), w Austrii (1883). Rozwój idei rewolucyjnych i reformatorskich: socjalizm utopijny, związki zawodowe (GB, 1824), Manifest Komunistyczny (1848), Pierwsza Międzynarodówka (1864). ALE: 1834 zmiana starej ustawy z 1601 roku „Prawo Ubogich” bardzo utrudniająca uzyskanie świadczeń.\n20 Nowe prawo ubogich 1834 Zasada „testu domu pracy”: pomoc tylko pod warunkiem zamieszkania w domu pracy. Zasada less eligibility: warunki życia w domach pracy powinny być gorsze niż to, co może uzyskać pracujący robotnik (ciężka praca, kiepskie wyżywienie, żadnych wygód, uniformy ze znakami identyfikującymi parafię, rozdzielanie rodzin, ograniczanie praw obywatelskich). Ale: fachowa administracja.\n21 Polityka społeczna We Francji – politique sociale, w pismach Ch. Fouriera ( ), bez wpływu na terminologię (raczej droit social, economie sociale). W Niemczech – 1851 – pierwszy tom Naturgeschichte des Volkes ais Grundlage einer deutschen Social·Politik Wilhelma Heinricha Riehl'a, 1873 – powstaje Verein fur Sozialpolitik. W GB – określenia social administration, po reformie z 1834 roku (nowelizacja Prawa Ubogich), obecnie social policy. W USA public policy (obejmuje m.in. wszystko, to co rząd robi lub świadomie nie robi), także social policy.\n22 Ubezpieczenia społeczne von Bismarck’a\nPrzyspieszenie rozwoju gospodarczego po zjednoczeniu Niemiec; Wzrost popularności Socjaldemokracji i jej haseł poprawy sytuacji robotników; Bismarck i establishment przejmują hasła ubezpieczenia robotników; Modelowe rozwiązanie – ubezpieczenia społeczne: Ubezpieczenia chorobowe 1883; Ubezpieczenie wypadkowe 1884; Ubezpieczenie inwalidzkie i emerytalne 1889; Przykład dla wielu krajów;\n23 DEFINIOWANIE POLITYKI SPOŁECZNEJ\nCzyli co to w ogóle jest?\n24 DEFINIOWANIE POLITYKI SPOŁECZNEJ\nWąskie (tradycyjne): skierowane na interwencję (problem już istnieje), łagodzenie skutku, koncentracja na ubóstwie i różnych nieszczęściach; Szerokie (współczesne): skierowane na usuwanie przyczyn (przed powstaniem problemu), koncentracja na dobrostanie człowieka i jego/jej satysfakcji życiowej; Praktyka jest jakimś kompromisem; Nasze definicje dotyczą państw demokratycznych!!\n25 DEFINIOWANIE POLITYKI SPOŁECZNEJ\nDefiniowanie przez wskazywanie: przedmiotu, podmiotów, celów, także środków i sposobów ich stosowania (metod badawczych, albo metod praktycznych oddziaływań). W wielu definicjach często łączy się te elementy.\n26 Definicje polskie lata siedemdziesiąte\npolityka społeczna jest powołana do zaspokajania potrzeb ludzkich, w tym szerokim zakresie, który decyduje o prosperowaniu jednostek, a przez to o prawidłowym rozwoju całego społeczeństwa (W. Szubert), polityka społeczna to sfera działania państwa oraz innych ciał publicznych i sil społecznych, która zajmuje się kształtowaniem warunków życia ludności oraz stosunków międzyludzkich, zwłaszcza w środowisku zamieszkania i pracy (A. Rajkiewicz), polityka społeczna polega na celowym organizowaniu postępu społecznego (J. Danecki),\n27 1912 – 1994 Prawnik, ekonomista, profesor Uniwersytetu Łódzkiego, Dziekan WP, członek rzeczywisty PAN. Wybitny i uznany specjalista w zakresie prawa pracy, prawa ubezpieczenia społecznego i polityki społecznej.\n28 Definicje polskie lata dziewięćdziesiąte\nNaczelnym zadaniem polityki społecznej jest obrona człowieka przed niezaspokojeniem jego potrzeb, początkowo najbardziej elementarnych, a następnie także potrzeb rozwojowych (J. Supińska), Polityka społeczna to działalność państwa i samorządowych organizacji pozarządowych, których celem jest wyrównanie szans życiowych grup społeczeństw ekonomicznych i socjalnie najsłabszych (J. Auleytner).\n29 Definicje zagraniczne lata siedemdziesiąte\nPolityka społeczna to działania rządu podejmowane dla zabezpieczenia jednostkom właściwych warunków życiowych, realizowane poprzez stosowanie sformalizowanych mechanizmów (T.H. Marshall – 1975); Polityka (polityki) społeczna to ogół społecznych urządzeń, wzorów działania i mechanizmów, przy pomocy których dokonuje się rozdziału zasobów, stosując – w większym lub mniejszym stopniu – kryterium potrzeby: wszystkie mechanizmy, które mają wpływ na sytuację jednostek, rodzin i dużych grup społecznych (R. Mishra – 1981);\n30 Definicje zagraniczne lata osiemdziesiąte\nPolityka społeczna to zbiór racji i uzasadnień przyjmowanych za podstawę tworzenia, funkcjonowania i rozwoju instytucji społecznych i zbiorowości ludzkich. Chodzi o racje wpływające na podział zasobów, statusu, władzy między różnymi grupami społecznymi (A. Walker – 1984); polityka społeczna oznacza publiczne zarządzanie społecznymi ryzykami, a jej główne cele to łagodzenie nierówności i ubóstwa, minimalizowanie społecznego ryzyka i optymalizacja dystrybucji pomyślności (G. Esping-Andersen – 1990).\n31 Kryterium Polityka socjalna Polityka społeczna Przedmiot\nMaterialne warunki bytu, konsumpcja towarów i usług, dochody pieniężne, poziom życia Społeczeństwo, stosunki społeczne, organizacja życia społecznego, jakość życia Cele Poprawa materialnych warunków bytu (najbiedniejszych), „pokój socjalny”, łagodzenie kwestii socjalnych Postęp społeczny, równowaga społeczna, porządek społeczny, dobro wspólne, moc narodu, harmonia między celami osobistymi i społecznymi Sposoby działania Doraźne ratownictwo, interwencja, wytwarzanie i rozdzielanie świadczeń społecznych Perspektywiczne zapobieganie, planowanie, zmienianie struktury społecznej\n32 Polityka socjalna Polityka społeczna Środki\nBezekwiwalentne (w tym nieodpłatne) świadczenia społeczne środki: ekonomiczne, prawne, informacyjne, kadrowe „instytucjonalizacja, formalizacja i organizowanie warunków życia dla całych zbiorowości” Adresaci Grupy słabe względnie (np. pracownicy najemni, lokatorzy), także bezwględnie (np. chorzy, bezdomni, niepełnosprawni) Społeczeństwo jako całość, wszyscy obywatele\n33 PRZEDMIOT POLITYKI SPOŁECZNEJ\n34 Przedmiot polityki społecznej według L. Krzywickiego\nKwestia społeczna to zbiór negatywnych zagadnień socjalnych. Kwestia społeczna istnieje w każdej epoce, ale zmienia się jej zewnętrzny charakter Kwestie społeczne: bezrobocie, nędza, brak mieszkań, zaniedbania oświatowe (typowe dla lat trzydziestych)\n35 Ludwik Krzywicki 1859 – 1941 Socjolog, ekonomista, pedagog, działacz społeczny, polityk. Prekursor i jeden z twórców polskiej socjologii. Współtwórca Instytutu Gospodarstwa Społecznego IGS (placówka naukowo-społeczna utworzona w 1920, od 1936 samodzielna). Problematyka: przeludnienie wsi, warunki bytu ludności, samorząd pracowniczy, ubezpieczenia społeczne, funkcjonowanie samorządów terytorialnych, bezrobocie w mieście i na wsi. Rezultatem prac IGS były rekomendacje w dziedzinie polityki społecznej. Metoda „pamiętników” (po ogłaszanych konkursach): emigrantów, chłopów, bezrobotnych.\n36 Przedmiot polityki społecznej\ndobro warstwy pracy najemnej w ogóle, a w szczególności pracy fizycznej, lub inaczej, określenie właściwego stosunku między pracodawcami i pracobiorcami (A. Szymański 1926), struktura społeczna (K. Krzeczkowski – lata trzydzieste). potrzeby ludzi (W. Szubert – lata siedemdziesiąte) warunki życia oraz stosunki międzyludzkie (A. Rajkiewicz – lata siedemdziesiąte), warunki życia, treści współżycia społecznego, dysproporcje i nierówności społeczne oraz udział ludzi w kształtowaniu form życia zbiorowego (J. Danecki – lata osiemdziesiąte); naczelnym celem polityki społecznej było i jest zapewnienie poczucia bezpieczeństwa egzystencjalnego, w tym przede wszystkim ekonomicznego (J. Orczyk 2005),\n37 Przedmiot polityki społecznej\nA. Heidenheimer 1981 podatki, planowanie miejskie, władza lokalna kształcenie, mieszkalnictwo, problemy ekonomiczne\n38 Przedmiot polityki społecznej\nRAND Corporation 2010 dzieci i rodzina wykształcenie i sztuka energia i środowisko zdrowie i opieka zdrowotna infrastruktura i transport demografia i starość bezpieczeństwo i terroryzm nauka i technologia\n39 Polityka podatkowa pozyskiwanie środków publicznych\nKształtowanie systemu i metod podatkowych w celu zapewnienia dochodów budżetowi państwa na realizację zadań publicznych. Cele polityki podatkowej: fiskalny - dostarczenie jak najwyższych dochodów przy jak najniższych kosztach poboru oraz nie powodując ujemnych skutków ubocznych gospodarcze - zapewnienie jak najlepszego rozwoju gospodarczego przy zachowaniu wpływów podatkowych do budżetu społeczne - zapewnienie społeczeństwu odpowiednich warunków bytowych przy zachowaniu wpływów podatkowych do budżetu Bez spełnienia celu fiskalnego nie można realizować pozostałych celów, w tym celu społecznego (celu polityki społecznej). Pieniądze pozyskane to środki publiczne (pozostałe to środki prywatne).\n40 Dylemat: wysokie czy niskie podatki\nObywatele nie lubią płacić podatków; Państwo (budżet) potrzebują pieniędzy na realizację zadań publicznych; Zakres zadań publicznych jest zmienny; Państwo zawsze musi utrzymywać wojsko, policję, wymiar sprawiedliwości, administrację, pomoc w sytuacjach skrajnych; Państwo może płacić za różne świadczenia w ramach polityki społecznej; Współcześnie państwa opiekuńcze (welfare states) płacą dużo (szeroki zakres aktywnej polityki społecznej);\n41 Przedmiot polityki społecznej J. Supińska – lata dziewięćdziesiąte\nsfera pracy (zagrożenia i szanse samorealizacji, jakich dostarcza praca), dobrobyt (materialny poziom życia, czas wolny, stan środowiska, zdrowie), kultura (wiedza i umiejętności konieczne do uczestnictwa w życiu społeczeństwa), porządek społeczny (ustrój polityczny, gospodarczy i społeczny), ludzkie zachowania w tych sferach,\n42 dokument przygotowany przez Zespół Zadaniowy do Spraw Reintegracji Społecznej, kierownictwo: Minister Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej – Jerzy Hausner. Zespół powołany przez Prezesa RM\n43 WYKLUCZENIE SPOŁECZNE, UBÓSTWO, INTEGRACJA I SPÓJNOŚĆ SPOŁECZNA\n4.2. wykluczenie społeczne a ubóstwo 4.3. integracja społeczna 4.4. spójność społeczna\n44 IDENTYFIKACJA OBSZARÓW RYZYKA WYKLUCZENIA SPOŁECZNEGO\n6.1. dochody ludności 6.2. system edukacji 6.3. rynek pracy i ubezpieczenie społeczne 6.4. ochrona zdrowia 6.5. mieszkalnictwo 6.6. transport i łączność 6.7. dostęp do usług publicznych 6.8. informacja (poradnictwo obywatelskie, pomoc prawna) 6.9. sądownictwo 6.10. wspomaganie się, zaradność i przezorność 6.11. pomoc społeczna\n45 PODMIOTY POLITYKI SPOŁECZNEJ\nCzyli kto się tym zajmuje?\n46 PODMIOTY POLITYKI SPOŁECZNEJ\nInstytucje i ludzie tworzący, kształtujący, realizujący i wspomagający politykę społeczną w strukturach urzędowych, także prywatne, także organizacje pozarządowe (NGO). Także krytycy, reformatorzy, obrońcy status quo. Aktywności podmiotów są (powinny być) celowe i skoordynowane (organizacja). Badamy deklaracje i programy, ale współcześnie badanie rzeczywistych działań staje się coraz ważniejsze.\n47 Podmioty międzynarodowe\nOrganizacja Narodów Zjednoczonych ONZ, Unia Europejska (Bruksela, Luksemburg), Rada Europy (Strasburg), Międzynarodowa Organizacja Pracy MOP (Genewa), Światowa organizacja Zdrowia WHO, Organizacja Współpracy Ekonomicznej i Rozwoju OECD, Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Wyżywienia i Rolnictwa FAO, Fundusz Narodów Zjednoczonych na Rzecz Dzieci UNICEF, Organizacja Narodów Zjednoczonych do spraw Oświaty, Nauki i Kultury UNESCO, Wiele innych…\n49 PODMIOTY Państwo (organizacja złożona): władza ustawodawcza. wykonawczą (prezydent, rząd, administracja rządowa i samorządowa) i sądowniczą – przygotowują, realizują i kontrolują wykonywanie zadań polityki społecznej. Podmioty działające w sferze gospodarki: współuczestniczą w wyznaczaniu i realizacji zadań polityki społecznej (pracodawcy i ich organizacje oraz organizacje pracowników - związek zawodowy). Społeczeństwo obywatelskie (trzeci sektor): dobrowolne zrzeszenia, formalne lub nieformalne (mogą być też nielegalne): różne formy organizacji pozarządowych, ruchy społeczne, związki zawodowe, kościoły i związki wyznaniowe.\n50 Zadania państwa ma zdolność mobilizowania różnych sił i zasobów (przez prawo i przymus): formułuje - zawarte w ustawach - generalne cele, wartości i zasady polityki społecznej (w tym również te, do których zobowiązuje ustawowo także inne podmioty); umożliwia redystrybucję dochodów przez świadczenia społeczne; tworzy bazę materialną, organizacyjną i kadrową dla realizacji zadań polityki społecznej np. przez tworzenie infrastruktury społecznej i organizowanie służb społecznych; zapewnia kontrolę legalności i celowości działań innych podmiotów;\n51 Odpowiedzialność państwa\nZa ochronę uznawanych wartości, Za sytuację wszystkich obywateli (i rezydentów), Za tworzenie podstaw bezpieczeństwa socjalnego obywateli, Za tworzenie prawnych ram dla aktywności ekonomicznej obywateli, relacji międzyludzkich i wymiany, instytucjonalizacji konfliktów społecznych, kontroli przestrzegania prawa i "nadużyć wolności" innych podmiotów.\n52 Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej\n2005 r. : przekształcenie Ministerstwa Polityki Społecznej w Ministerstwo Pracy i Polityki Społecznej Zakres działania Dział praca Dział rodzina Dział zabezpieczenie społeczne\n53 MPiPS Dział praca obejmuje sprawy:\nzatrudnienia i przeciwdziałania bezrobociu; stosunków pracy i warunków pracy; wynagrodzeń i świadczeń pracowniczych; zbiorowych stosunków pracy i sporów zbiorowych\n54 MPiPS Dział rodzina obejmuje sprawy:\nuwarunkowań demograficznych w kraju; opieki nad dzieckiem do lat 3; ochrony i wspierania rodziny z dziećmi na utrzymaniu, w szczególności rodzin znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej; rozwoju systemu pieczy zastępczej nad dzieckiem; koordynowania i organizowania współpracy organów administracji publicznej, organizacji pozarządowych i instytucji w zakresie realizacji praw rodziny i dziecka. współpracy międzynarodowej dotyczącej realizacji i ochrony praw rodziny i dziecka.\n55 MPiPS Dział zabezpieczenie społeczne obejmuje sprawy:\nubezpieczeń społecznych i zaopatrzenia społecznego; funduszy emerytalnych; pomocy społecznej i świadczeń dla osób i gospodarstw domowych znajdujących się w trudnej sytuacji materialnej i społecznej; przeciwdziałania patologiom; pomocy społecznej, świadczeń socjalnych, zatrudnienia, rehabilitacji społecznej i zawodowej osób niepełnosprawnych; kombatantów i osób represjonowanych;koordynacji systemów zabezpieczenia społecznego, z wyjątkiem rzeczowych świadczeń leczniczych; działalności pożytku publicznego,\n56 . Jednostki organizacyjne podległe\nCentrum Partnerstwa Społecznego "Dialog" im. Andrzeja Bączkowskiego; Centrum Rozwoju Zasobów Ludzkich; Krajowe Biuro Funduszu Gwarantowanych Świadczeń Pracowniczych; Zakład Wydawniczo-Poligraficzny Ministerstwa Pracy i Polityki Społecznej.\n57 Jednostki organizacyjne nadzorowane WYKONAWCZE\nOchotnicze Hufce Pracy - OHP; Państwowy Fundusz Rehabilitacji Osób Niepełnosprawnych - PFRON; Zakład Ubezpieczeń Społecznych - ZUS.\n58 Jednostki organizacyjne nadzorowane NAUKOWE\nCentralny Instytut Ochrony Pracy - CIOP; Główna Biblioteka Pracy i Zabezpieczenia Społecznego; Instytut Pracy i Spraw Socjalnych - IPiSS; Instytut Rozwoju Służb Społecznych - IRSS;\n59 Administracyjne podmioty polityki społecznej\nSzczebel gminy: ośrodki pomocy społecznej – pomoc pieniężna, usługowa, rzeczowa, kierowanie do domów pomocy społecznej; Szczebel powiatu: centra pomocy rodzinie (miejskie centra pomocy rodzinie); prowadzenie domów pomocy społecznej, zapewnianie opieki nad dziećmi w placówkach opiekuńczo-wychowawczych (tj. domach dziecka, pogotowiach opiekuńczych) i w rodzinach zastępczych; Urzędy marszałkowskie: regionalne ośrodki polityki społecznej – koordynacja polityki społecznej w zakresie pomocy na terenie województw; Urzędy wojewódzkie: wydziały polityki społecznej – kontrola i nadzór nad realizacją zadań samorządu gminnego, powiatowego i województwa (tylko w zakresie zadań zleconych);\n60 SAMODZIELNE PODMIOTY WSPÓŁPRACUJĄCE I WSPOMAGAJĄCE\nRutynowa statystyka Zespoły eksperckie (think tank)\n61 Zespół Doradców Strategicznych Prezesa Rady Ministrów\nCiało opiniotwórczo-doradcze Premiera RP. Powstał 6 marca 2008 r. Pracował do 2011 r. Twórca i szef Zespołu – dr Michał Boni, Minister-członek Rady Ministrów. Zadania: prognozy, analiz i oceny sytuacji społeczno-ekonomicznej kraju propozycje dotyczące celów strategii gospodarczego i społecznego rozwoju kraju. udział w opracowywaniu planów strategicznych rządu.\n62 TRZECI SEKTOR\n63 Trzeci sektor ogół prywatnych organizacji działających społecznie i nie dla zysku, czyli organizacje pozarządowe (organizacje non-profit - NGS), Podstawa prawna: ustawa o działalności pożytku publicznego i o wolontariacie, 2003 Działalnością pożytku publicznego: działalność społecznie użyteczna, prowadzona przez organizacje pozarządowe w sferze zadań publicznych określonych w ustawie.\n64 Trzeci sektor wykonują zadania powierzone przez przepisy (ustawodawstwo społeczne) przez podmioty państwa (działalność pożytku publicznego). działają w zakresie, w jakim same sobie wyznaczają zajmują się bezpośrednio zaspokajaniem potrzeb; są forum artykulacji interesów różnych grup społeczeństwa; uczestniczą (współpracują lub protestują) w politycznym procesie podejmowania decyzji dotyczących polityki społecznej;\n65 Sfera zadań publicznych,\npomoc społeczna, w tym pomoc rodzinom i osobom w trudnej sytuacji życiowej oraz wyrównywanie szans tych rodzin i osób; działalność na rzecz integracji i reintegracji zawodowej i społecznej osób zagrożonych wykluczeniem społecznym; działalność charytatywna; ochrona i promocja zdrowia; działalność na rzecz osób niepełnosprawnych; promocja zatrudnienia i aktywizacja zawodowej osób pozostających bez pracy działalność na rzecz równych praw kobiet i mężczyzn; oraz osób w wieku emerytalnym; ekologia i ochrona zwierząt oraz ochrona dziedzictwa przyrodniczego;\n66 Podmioty krajowe np.. Caritas\nCaritas Polska jest instytucją charytatywną Konferencji Episkopatu Polski W 1895 we Lwowie powstał Związek Katolickich Towarzystw i Zakładów Dobroczynnych. W 1937 powstał projekt stworzenia centrali diecezjalnych związków, na przeszkodzie stanęła II wojna światowa. Po zakończeniu okupacji diecezjalne związki Caritas reaktywowały swoją działalność. W 1949 RM wydała uchwałę o upaństwowieniu szpitali będących własnością kościelną. Caritas Polska została reaktywowana roku. Udziela pomocy doraźnej i długofalowej, materialnej i finansowej osobom bezrobotnym, bezdomnym, chorym, starszym, dzieciom z rodzin ubogich a także imigrantom i uchodźcom.\n67 Trzeci sektor w Polsce 2006 - 2008\n10 proc. nie prowadzi żadnych działań trzy na cztery z nich nie zatrudniają żadnego pracownika, 8 proc. zatrudnia więcej niż 5 pracowników, skłonność do stowarzyszania: 30,5 proc. w 1989 r.15 proc. w 2007 r. lokujemy się pod tym względem, na ostatnim miejscu wśród krajów objętych badaniem European Social Survey – Szwecja i Dania były na pierwszych miejscach,\n68 CELE POLITYKI SPOŁECZNEJ Czyli po co to wszystko?\n69 Cele polityki społecznej\nProblem 1: jak definiowane są cele polityki społecznej w programach politycznych, ustawach (uzasadnieniach ustaw), deklaracjach wyborczych? Problem 2: jakie powinny być cele polityki społecznej? (do czego polityka społeczna powinna zmierzać?);\n70 Polityka społeczna St. Rychliński (lata trzydzieste)\nNauka celowościowa – nauka praktyczna – jej ustalenia opisują i próbują wyjaśniać zdarzenia, ale powinny służyć zmianie rzeczywistości; „Naukowo usystematyzowany zbiór wskazówek dla praktyki”;\n71 Spór o cele Określanie celów polityki społecznej nie należy do nauki, która nie może odpowiadać na pytanie, jak być powinno (np. K. Krzeczkowski). Kategoria celu spełnia nie tylko normatywne funkcje: może być stosowana do opisywania i wyjaśniania działania. Pominięcie celów może prowadzić do złych skutków (włączenia w zakres polityki spolecznej również takich działań, jak eksterminacja, wysiedlenia czy przymusowa sterylizacja). Dominuje definiowanie polityki społecznej poprzez pozytywne cele.\n72 Dwie klasy celów związane z likwidacją zła społecznego (np. łagodzenie ubóstwa) – wcześniejsze i mniej ambitne => ograniczone sukcesy, ale bez negatywnych skutków. związane z kreowaniem dobra społecznego (np. urzeczywistnianie sprawiedliwości społecznej, optymalizacja podziału pomyślności) – późniejsze, niekiedy prowadzące do rewolucji => wielkie zmiany traktowane jako sukces, ale niekiedy tragiczne konsekwencje (nazizm, komunizm) współcześnie: niechęć do wielkich projektów (wielkich narracji)\n73 Wielość celów – praktycznie zawsze (np. W. Weddigen, lata dwudzieste);\norganiczne włączenie robotników przemysłowych w nowy porządek społeczny; pokój społeczny, osłabianie konfliktów klasowych (jako środek do osiągnięcia pokoju społecznego;\n74 Cele polityki społecznej\npoprawa warunków bytu i pracy szerokich warstw ludności, usuwania nierówności społecznych oraz podnoszenia kultury życia (W. Szubert). organizowanie postępu społecznego (J. Danecki), obrona przed niezaspokojeniem elementarnych i rozwojowych potrzeb człowieka (J. Supińska), łagodzenie nierówności i ubóstwa, minimalizowanie społecznego ryzyka i optymalizacja podziału pomyślności (G. Esping-Andersen). wyrównanie szans życiowych grup społeczeństw ekonomicznych i socjalnie najsłabszych (J. Auleytner)\n75 Cele w podręcznikach bezpieczeństwo socjalne – obejmuje zapewnienie dochodów i usług w sytuacji wystąpienia ryzyka socjalnego (choroba, inwalidztwo, starość, śmierć, bezrobocie) inwestycje w człowieka – tworzenie równych szans rozwoju ludzi, kształcenie młodego pokolenia (są czynnikiem rozwoju ekonomicznego sprawiając, że wartości socjalne powiązane są z polityką gospodarczą) ład społeczny – jest podstawą stabilizacji życiowej ludzi, współpracy w osiąganiu celów, tolerancji różnic między ludźmi. Wartość pokoju społecznego rośnie wraz z osiąganiem dobrobytu i stabilizacji politycznej życie rodzinne – akcentowanie wartości związków między ludźmi i poczucia bezpieczeństwa na podstawie więzi emocjonalnych i uczuciowych. Wychowanie przyszłych generacji wymaga wsparcia rodzin nie tylko ubogich i nie tylko materialnego ze strony osób i instytucji.\n76 Formułowanie celów polityki społecznej\nOd diagnozy... ...do rekomendacji...\n77 Maj 2009\n78 Wyzwania I Wzrost konkurencyjności Sytuacja demograficzna\nWysoka aktywność pracy oraz adaptacyjność zasobów pracy Odpowiedni potencjał infrastruktury Bezpieczeństwo energetyczno-klimatyczne\n79 Wyzwania II Gospodarka oparta na wiedzy i rozwój kapitału intelektualnego Solidarność i spójność regionalna Poprawa spójności społecznej Sprawne państwo Wzrost kapitału społecznego Polski\n80 kapitał społeczny R. Putnam: obejmuje takie cechy społeczeństwa jak zaufanie oraz normy i powiązania, które mogą zwiększyć sprawność społeczeństwa ułatwiając skoordynowane działania, F. Fukuyama: zaufanie jest uwarunkowanym historycznie i kulturowo kapitałem społecznym, którego istnienie pozytywnie wpływa na rozwój ekonomiczny oraz dobrobyt społeczeństwa,\n81 17 listopada 2011 r .\n82 Strategiczny cel projektu cywilizacyjnego „Polska 2030\nStrategiczny cel projektu cywilizacyjnego „Polska Trzecia fala nowoczesności POPRAWA JAKOŚCI ŻYCIA POLAKÓW Pomiar realizacji celu: Wzrost produktu krajowego brutto (PKB) na mieszkańca, Zwiększenie spójności społecznej Zmniejszenie nierównomierności o charakterze terytorialnym, Skala skoku cywilizacyjnego społeczeństwa, Innowacyjność gospodarki w stosunku do innych krajów.\n83 kompleksowe rozumienie „jakości życia” (well- being) jako dobrostanu w różnych obszarach życia (I):\ndługość życia w ogóle, długość życia w zdrowiu (cel sprawnie funkcjonującego systemu ochrony zdrowia), większa satysfakcja z wykonywania pracy, lepsze warunki łączenia kariery zawodowej z życiem prywatnym i rodzinnym, sprawna sieć bezpieczeństwa socjalnego nastawiona na pomoc, której celem jest zwiększenie szans na aktywność społeczną i zawodową i dbałą o przeciwdziałanie różnym formom wykluczenia,\n84 kompleksowe rozumienie „jakości życia” (well- being) jako dobrostanu w różnych obszarach życia (II):\ndostępność dóbr i usług publicznych, bez względu na status rodzinny i miejsce zamieszkania, otwarte warunki uczestnictwa w życiu publicznym, bezpieczeń dochodów na starość, środowiskowe poczucie równowagi w odniesieniu do warunków krajobrazowych, naturalnego stanu otoczenia oraz żywności, udział w kulturze (co jest ważne dla prorozwojowego potencjału kreatywności), poczucie satysfakcji z życia.\n85 Cele polityki społecznej a gra polityczna\nCele polityki społecznej (np. dążenie do redukcji bezrobocia) są często wykorzystywane w grze (walce) politycznej; W przeszłości spór o cele polityki społecznej i sposoby ich realizacji wyznaczały pozycje partii uczestniczących w grze politycznej (podział: prawica – lewica); Współcześnie nie można wyobrazić sobie gry politycznej bez podnoszenia problemów społecznych (ale podział na prawicę i lewicę nie jest taki jasny);\n86 Rynek a modele polityki społecznej\nRynek jako regulator popytu (kupuje, kto ma pieniądze i chce je wydać – a kto nie ma pieniędzy jest pozbawiony dostępu) i podaży (produkuje się to, na co jest popyt – po uprzednich inwestycjach); Skutkiem działania rynku niektórzy są wykluczeni; Zadaniem państwa (i polityki społecznej) jest umożliwienie dostępu tym, których wyklucza rynek; Im większe zaufanie do rynku jako regulatora życia społecznego – tym bardziej ograniczone działania polityki społecznej;\n87 Interwencje w działania rynku\nZakaz produkcji (np. narkotyki, broń); Standardy jakości wyrobów i ich kontrola (żywność, leki); Normy bezpieczeństwa (higiena pracy); Bezpłatność (cena zerowa); Cena minimalne (np. płaca minimalna); Subsydiowanie produkcji (dopłaty dla producentów); Subsydiowanie konsumpcji (obniżanie ceny, bony żywnościowe); Przymus konsumpcji (nauka, szczepienia ochronne);\n88 Wymiary definicji (jako praktyki): pasywność\nNa ogół przyjmuje się, że polityka społeczna to decyzje i działania (aktywność)...; ...ale występuje także nieuchronnie: Brak decyzji i brak działań (pasywność); Decyzje o braku decyzji i niepodejmowaniu działań; Powinny być traktowane jako integralna część polityki społecznej;\n89 Wymiary definicji (jako praktyki): pasywność\nPrzy braku decyzji (decyzji o zaniechaniu) powstają skutki społeczne (związane z różnymi aspektami sytuacji ludzi); Często ranga tych skutków – i pozytywnych i negatywnych – jest większa, niż przy podejmowaniu różnych działań; Zależności empiryczne mogą ujawniać się niezależnie od intencji autorów polityki społecznej; Odpowiedzialność za niezamierzone skutki może być przypisana decydentom pod warunkiem, że mogli je przewidzieć – ale chyba nie tylko wtedy...;\n91 Potrzeby Termin stosowany w wielu różnych naukach i w wielu różnych znaczeniach; Najważniejsze zastosowania: Ekonomia, Socjologia, Psychologia. Psychiatria, I oczywiście polityka społeczna,\n92 Potrzeby: znaczenie 1 Potrzeby to odczuwany przez jednostkę stan braku czegoś, co w związku ze strukturą organizmu, indywidualnym doświadczeniem, miejscem jednostki w społeczeństwie Jej zaspokojenie jest niezbędne do utrzymania jej przy życiu, umożliwia rozwój, służy utrzymaniu określonej roli społecznej, zachowaniu równowagi psychicznej;\n93 Potrzeby: znaczenie 2 Potrzeby to stan oceniany jako brak na podstawie przyjętego kryterium oceny, także niezależnie od subiektywnych odczuć osoby zainteresowanej; Może to być ocena zewnętrzna w stosunku do świadomości osoby, której potrzeba jest przypisywana;\n94 Dwa znaczenia pojęcia „potrzeby”\nW polityce społecznej są wykorzystywane obydwa znaczenia; W pierwszym znaczeniu (potrzeba uświadamiana) potrzeba może skłaniać osobę do działania; W drugim znaczeniu (potrzeba stwierdzana przez zewnętrznego obserwatora) informacja o potrzebie jest adresowana do podmiotów polityki społecznej;\n95 Potrzeba jako kategoria ekonomiczna\n96 TYPOLOGIA POTRZEB wg J. BRADSHAW’a\nNORMATYWNE – określane przez ekspertów, mają teoretyczne uzasadnienie, ludzie mogą o nich nie wiedzieć; ODCZUWANE – postrzegane przez osobę zainteresowaną, są definiowane jako coś niepokojącego, zwykle skłaniają do reakcji; WYRAŻANE – zgłaszane do eksperta (bo ważne, przynajmniej w ocenie osoby zainteresowanej), może być to instytucja polityki społecznej;\n97 Potrzeby a polityka społeczna\nSpołeczeństwo może być źródłem powstawania potrzeb oraz źródłem ich zaspokajania; Potrzeby dają się porządkować (hierarchia potrzeb) w zależności od roli dla życia i rozwoju człowieka; Potrzeby są różne w zależności od miejsca i czasu i zmieniają się w cyklu życia jednostki; Polityka społeczna powinna zaspokajać potrzeby na poziomie przynajmniej minimalnym; Potrzeby i poziom ich zaspokojenie dają się mierzyć (wskaźniki);\n100 Koncepcja A. Maslow’a Abraham Harold Maslow 1908 – 1970;\namerykański psycholog, autor teorii hierarchii potrzeb; jeden z najważniejszych przedstawicieli nurtu psychologii humanistycznej; Koncepcja hierarchii potrzeb wykorzystywana w psychologii, pedagogice, zarządzaniu, ekonomii, socjologii, polityce społecznej;\n102 Potrzeby w polityce społecznej\nBrak konkretnego dobra lub usługi Odczuwany przez jednostkę Ustalany w normach (potrzeba jest odstępstwem od normy) Proces zaspokojenia potrzeby Motywuje jednostkę Wyzwala działania polityki społecznej\n104 Potrzeby a cele polityki społecznej\nzwiązane z dążeniem do redukcji zła społecznego (np. usuwanie i łagodzenie ubóstwa) – potrzeby niższego rzędu; związane z kreowaniem dobra społecznego (np. urzeczywistnianie sprawiedliwości społecznej, optymalizacja podziału pomyślności) – potrzeby wyższe;\n105 szczegółowe polityki społeczne\npodział zakresu znaczeniowego pojęcia "polityka społeczna" na mniejsze zbiory (klasy). może opierać się na jednym lub kilku kryteriach, którymi są zwykle kategorie używane do definiowania, opisu i wyjaśniania problemów polityki społecznej.\n106 Polityki szczegółowe wg. W. Szuberta (lata sześćdziesiąte)\nludnościowa, rodzinna, zdrowotna, mieszkaniowa, kształcenia, kulturalna (!), zatrudnienia, kształtowania dochodów, ochrony pracy, zabezpieczenia społecznego, organizowania wypoczynku i czasu wolnego (!), kształtowania i ochrony środowiska (!), usuwania i ograniczania zjawisk patologii społecznej (!).\n107 Opinia Komitetu Regionów UE 2011 "Pomiar postępu: wyjść poza PKB"\nPKB jest wskaźnikiem mierzącym produkcję, a nie korzyści, jakie z tej produkcji czerpie społeczeństwo. Jeżeli chodzi o jakość życia i dobre samopoczucie, duże znaczenie ma dysponowanie wskaźnikami takimi jak usługi publiczne, zdrowie, czas wolny i wypoczynek, zamożność, mobilność i czyste środowisko, które stanowią zarówno świadectwo, jak i przyczynę dobrego lub złego stanu środowiska.\n108 Potrzeby wg. koncepcji ONZ, 1966 „metoda genewska”\nWyżywienie – kalorie na 1 osobę, Mieszkanie – standard mieszkań (gęstość, samodzielność, sanitariaty), Zdrowie – zgony, długość życia, dostęp do usług zdrowotnych, Wykształcenie – odsetek w szkołach średnich, wyższych, jakość nauczania, Czas wolny – ilość czasu wolnego, dostęp do gazeta, kina, Dochód (produkt) narodowy na 1 mieszkańca, Wskaźnik dochodu (dynamika zmiany)\n109 Wskaźnik Rozwoju Społecznego (Human Development Index HDI) inspiracja: Amartya K. Sen\nMiara syntetyczna oparta na średniej wskaźników obejmujących trzy sfery życia: sfera zdrowia (wskaźnik przeciętnej długości życia), edukacja (wskaźnik alfabetyzmu, tj. umiejętności pisania i czytania ze zrozumieniem i wskaźnik skolaryzacji) dochód przypadający na głowę mieszkańca (PKB per capita). Konstrukcja wskaźnika określa dla każdego kraju wartości w każdej z wymienionych sfer.\n111 HDI trzy uzupełniające syntetyczne wskaźniki\ndystrybucyjne efekty rozwoju wg płci (GDI – Gender-related Development Index) udział kobiet w procesach decyzyjnych (GEM – Gender Empowerment Measure), poziom ubóstwa mierzony w kategoriach rozwoju ludzkiego (HPI – Human Poverty Index). wskaźnik ubóstwa wyznacza linię ubóstwa zgodnie z założeniami koncepcji rozwoju ludzkiego na podstawie średniej ważonej trzech wskaźników obejmujących minimum zdrowotne, edukacyjne oraz minimum warunków materialnych.\n112 Human Development Index\n: Norwegia 2008-7: Islandia : Norwegia 1999-6: Kanada 1993: Japonia 1980: Szwajcaria\n113 HDI pozwala na pełniejsze porównania międzynarodowe (jednolita metodologia rekomendowana przez UNDP). opisuje efekty w zakresie rozwoju społecznego poszczególnych krajów. jest wykorzystywany jako kryterium przy hierarchizacji krajów według poziomu ogólnego ich rozwoju – społecznego i gospodarczego – w określonym momencie. można określić dystans, jaki dzieli kraje najuboższe od najbogatszych (czy inaczej – rozwijające się od rozwiniętych) pod względem poziomu rozwoju cywilizacyjnego.\n114 Miejsce Polski Polska zajmowała 35 – 39 miejsce (w grupie najbardziej rozwiniętych) – na liście 177 krajów świata. Dystans do przodujących krajów był stosunkowo duży. W grupie 20 krajów najbardziej rozwiniętych, znalazły się prawie wszystkie państwa Unii Europejskiej (poza: Grecją, Portugalią i Włochami), a ponadto: Norwegia, Szwajcaria i Islandia oraz pięć krajów pozaeuropejskich Australia, Stany Zjednoczone Ameryki, Kanada, Japonia, Nowa Zelandia. W pierwszej połowie lat 90. Polska przesuwała się w dół, później pozycja ulegała poprawie, ostatnio spadła.\n115 Wskaźniki jakości życia\nQuality of Life Index) - wskaźnik opracowany w 2005 przez brytyjski tygodnik The Economist odzwierciedla poziom życia i satysfakcji życiowej w poszczególnych krajach w bardziej adekwatny sposób niż przy użyciu tradycyjnych metod (wskaźnika wzrostu PKB lub poziomu PKB na 1 mieszkańca)\n116 Wskaźniki jakości życia\nSytuacja materialna - PKB na 1 osobę w USD, przy zachowaniu parytetu siły nabywczej. Zdrowie - oczekiwana długość życia, w latach. Stabilność polityczna i bezpieczeństwo - ocena stabilności politycznej i bezpieczeństwa. Życie rodzinne - wskaźnik rozwodów (na 1000 mieszkańców), wyrażony w skali od 1 (najniższy) do 5 (najwyższy) – można inny. Życie wspólnotowe - wskaźnik uczęszczania do kościoła, członkostwa w związkach zawodowych – można inny.\n117 Wskaźniki jakości życia\n6\tKlimat i geografia - szerokość geograficzna, dla rozróżnienia między klimatami gorącym i zimnym. 7\tBezpieczeństwo zatrudnienia - stopa bezrobocia, w procentach. 8\tWolność polityczna - przeciętne wskaźniki wolności politycznych i praw obywatelskich. Skala od 1 (całkowicie wolny) do 7 (bez wolności). 9\tRówność płci - proporcje przeciętnych zarobków mężczyzn i kobiet – można inny.\n118 Gallup World Poll 2009: The World's Happiest Countries rich countries are happier\nDenmark Finland Norway Sweden Netherlands Costa Rica New Zealand Canada Israel Australia\n119 MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ\nNiekiedy są odwzorowaniem polityki społecznej prowadzonej w określonym kraju, w określonym czasie (np. polityka społeczna rządu Tadeusza Mazowieckiego);\n120 Polityka społeczna rządu Tadeusza Mazowieckiego 1989 - 1990\nWiosna 1989 – obrady Okrągłego Stołu 4 czerwca 1989 – pierwsze w części wolne wybory Zdecydowane zwycięstwo Solidarności (w Sejmie 161/161, w Senacie 99/100) Rząd Tadeusza Mazowieckiego – gabinet pod kierownictwem premiera Tadeusza Mazowieckiego powołany przez Sejm 12 września 1989. Rząd złożył dymisję 25 listopada 1990, RM pełniła obowiązki do 12 stycznia 1991 Pierwszy niekomunistyczny rząd po 1945 roku => reformy polityczne i gospodarcze – nowa polityka społeczna\n121 Zmiana konstytucyjna grudzień 1989\nZmiana treści pierwszego rozdziału konstytucji. Nowa nazwa państwa: "Rzeczpospolita Polska", Usunięto artykuły dotyczące kierowniczej roli partii oraz przyjaźni ze Związkiem Radzieckim. Nowe zasady ustrojowe - zasada demokratycznego państwa prawnego, zasada "sprawiedliwości społecznej", pluralizm polityczny, swoboda działalności gospodarczej, ochrona własności. Zmiana o charakterze symbolicznym, przywrócenie korony orłu białemu w Herbie Polski.\n122 Reforma Balcerowicza Nazwa pakietu reform gospodarczo-ustrojowych, przygotowanego w ciągu 111 dni, którego realizacja rozpoczęła się w roku 1990 Plan miał doprowadzić do stabilizacji makroekonomicznej (redukcji inflacji) oraz umożliwić transformację z gospodarki centralnie sterowanej do rynkowej. Sytuacja: hiperinflacja ( +639,6% ), zadłużenie zagraniczne 42,3 mld USD (64,8% PKB ), olbrzymie niedobory rynkowe, całej gospodarce groziła zupełna zapaść.\n123 Reforma Balcerowicza Zalety: obniżenie inflacji i deficytu budżetowego (w 1990 nadwyżka), likwidacja niedoborów rynkowych i centralnego rozdzielnictwa materiałów, uzyskanie zgody wierzycieli na redukcję zadłużenia zagranicznego, olbrzymi przyrost rezerw dewizowych, największy wzrost gospodarczy w krajach byłego bloku wschodniego, Koszt: na skutek bankructw i likwidacji wielu przedsiębiorstw państwowych i redukcji zatrudnienia, stopa bezrobocia osiągnęła poziom 16,4% w 1993 r. Krytyka: znaczny spadek stopy życiowej licznych grup ludności, likwidowanych przedsiębiorstw państwowych oraz pracowników PGR-ów, tworząc obszary nędzy i strukturalnego bezrobocia, które w wielu miejscach trwa aż do dzisiaj.\n124 PGR Państwowe Gospodarstwo Rolne (PGR) – forma państwowej własności ziemskiej w Polsce w latach 1949–1993. Niska efektywność pracy oraz zarządzanie powodowały niewielką produktywność, deficyt pokrywany z dotacji państwowych, ponad 50% środków przeznaczanych na inwestycje w rolnictwie. Większość gospodarstw spełniała wiele funkcji społecznych, które nie mogły przynosić zysków (prowadzenie świetlic, klubów, przedszkoli lub szkół i straży pożarnych, dożywianie i dowożenie dzieci, zaspokajanie potrzeb mieszkaniowych, utrzymywanie lokalnych dróg, prowadzenie działań melioracyjnych.\n125 Funkcje socjalne PGR 13. pensja (tzw. trzynastka);\nrozmaite dodatki oraz premie za wzrost produkcji i nadgodziny; deputaty: 1 litr mleka dziennie na osobę; mieszkanie socjalne; działkę 25 arów (dla chętnych); 25 kwintali (2,5 tony) ziemniaków rocznie; węgiel przed sezonem grzewczym; dla dzieci: kolonie, choinki, dożywianie; drugie śniadanie w szkole ze stołówki zakładowej: mleko, herbata, kanapki, drożdżówki; obiad w stołówce zakładowej dla dzieci.\n126 Upadek Ustawy z 19 października 1991 roku o gospodarowaniu nieruchomościami rolnymi Skarbu Państwa: likwidacja PGR, ograniczenie lub całkowite zaniechanie chowu zwierząt, ograniczenie produkcji roślinnej, zmianą metod uprawy. Dewastacji uległ majątek – częściowo na skutek kradzieży, z powodu braku elementarnych zabezpieczeń. drastyczne ograniczenie miejsc pracy (PGR były jedynymi pracodawcami) , masowe bezrobocie, cała gama problemów społecznych (alkoholizm, dziedziczone ubóstwo i wykluczenie).\n127 Nowa polityka społeczna\nZasada: obywatel odpowiada za zaspokojenie swoich potrzeb, państwo pomaga tylko najsłabszym; Przebudowa ekonomiczna – likwidacja dopłat i dążenie do prywatyzacji; Skutek: bezrobocie (pierwsza ustawa o bezrobociu); Konieczność doraźnej pomocy (zasiłki dla bezrobotnych); Konflikt między L. Balcerowiczem (gospodarka) i J. Kuroniem (sprawy społeczne); Problem społecznych kosztów transformacji; Największy sukces transformacji – ale czy koszt społeczny nie był zbyt wysoki?\n128 MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ\nMogą być tworzone jako projekty przyszłej polityki społecznej, stanowiąc konstrukcje pożądanych polityk społecznych (np. Plan Beveridge’a). Często (nie zawsze) są odpowiedzią na jakąś trudną sytuację.\n129 Plan Beveridge’a Od 1939 roku Wielka Brytania jest w stanie wojny\nW 1942 opublikowany został Raport Beveridge'a. Projekt radykalnych reform po II wojnie światowej – przedstawiał społeczeństwu cele wojny. Opublikowanie Raportu Beveridge'a można uznać za początek państwa opiekuńczego (ang. welfare state). Do dzisiaj jest traktowany jako wzorzec takiego państwa (ale nie wszyscy są zwolennikami państwa opiekuńczego).\n130 Plan Beveridge’a 1942 zasady\nPolityki bezpieczeństwa społecznego (social security). Bezpieczeństwo społeczne „od kołyski do grobu”. Polityka społeczna realizowana we współpracy między Państwem i jednostką, Państwo gwarantuje dostęp do świadczeń i ich finansowanie na poziomie minimum. Pięć gigantów zła społecznego: niedostatek, choroba, ignorancja, nędza moralna, bezrobocie.\n131 Tezy Planu Doraźne działania socjalne rządu zastępować działaniami w duchu keynesizmu (interwencje w gospodarkę). Działania redystrybucyjne państwa są ściśle związane z niesprawnościami rynku. Państwo opiekuńcze miało zapewniać na podstawie jednolitych składek: Świadczenia na poziomie niezbędnym do egzystencji, Opiekę zdrowotną, Emerytury i renty, Dostateczne warunki mieszkaniowe, Indywidualne usługi socjalne.\n132 MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ\nPolityka „New Deal”, USA, Odpowiedź na „Wielki Kryzys” , 1929 – 1933,\n133 kryzys najprawdopodobniej największy kryzys gospodarczy w XX wieku, który, w latach , początek w USA, objął praktycznie wszystkie kraje (oprócz ZSRR) oraz praktycznie wszystkie dziedziny gospodarki, Nadprodukcja i masowe bezrobocie,\n134 kryzys czarny czwartek 24 października 1929,\npanika na giełdzie nowojorskiej na Wall Street, gwałtowny spadek cen praktycznie wszystkich akcji, łańcuch bankructw, zadłużenia i bezrobocia,\n135 Skutki gospodarcze W USA bezrobocie ponad 30% siły roboczej,\nSpadek produkcji przemysłowej sięgnął w niektórych krajach 50% (Polska, USA), Wolumen handlu światowego zmalał z 3 mld (ówczesnych) dolarów w 1929 do mniej niż 1 mld w 1933[\n136 Nowy Ład (New Deal) Program reform ekonomiczno-społecznych przez prezydenta Roosevelta po 1933 roku, Podstawy polityki społecznej: zasiłki dla bezrobotnych, roboty publiczne, dofinansowywanie z funduszy federalnych wielu przedsięwzięć. Ustawa o zabezpieczeniu społecznym 1935, Liczne rozwiązania prawne – regulacja działalności przemysłu, rolnictwa i sektora bankowego (m.in. rozdzielono bankowość inwestycyjną i handlową, ubezpieczenie depozytów bankowych, kontrola giełdy).\n137 ustawa o zabezpieczeniu społecznym social security act 1935\nczęść New Deal, Emerytury, Świadczenia powypadkowe (w zatrudnieniu) dla niepełnosprawnych Wypłaty dla rodziny po śmierci pracownika; Zasiłki dla bezrobotnych (początkowo) ; Tymczasowa Pomoc dla Rodzin Potrzebujących\n138 Keynesizm John Maynard Keynes 1883 - 1946\nProdukcja określana jest przez globalny popyt Zmiana ilości pieniądza na rynku wpływa na zatrudnienie Bezrobocie to efekt niedostatecznego popytu Państwo powinno być aktywne na scenie fiskalnej i monetarnej państwa\n139 Keynesizm John Maynard Keynes 1883 - 1946\njeśli gospodarka znajduje się w stanie kryzysu, to operuje na poziomie niepełnego zatrudnienia, interwencja państwa ma sens i powinna stymulować popyt – a zatem i produkcję oraz zatrudnienie, szansa likwidacji cyklicznego bezrobocia, nawet za cenę podwyżki podatków i zwiększenia deficytu,\n140 MODELE POLITYKI SPOŁECZNEJ teoretyczne\nSą narzędziem porównywania albo oceniania faktycznie realizowanych polityk społecznych (typy idealne jak biurokracja M. Webera). Typologie zaproponowane przez np R. Titmussa (1975), G. Esping-Andersena (1990), zespół M. Boniego – mogą być uogólnieniem rzeczywistych dokonań.\n141 Model polityki społecznej\nWskazuje cele polityki społecznej; Definiuje związki między uzasadnienie aksjologicznym (wartościami) a celami polityki społecznej; Ustala listę obszarów, w których podejmuje się interwencje polityki społecznej; Określa zależności między szczegółowymi politykami społecznej; Wskazuje podmioty odpowiedzialne za realizację polityki społecznej;\n142 Model R. Titmussa (1975), Problem: relacje między polityką społeczną a gospodarką rynkową: model marginalny lub rezydualny (kiedy zawodzi rynek i rodzina dopuszczalna jest interwencja państwa). model motywacyjny/ służebny bądź wydajnościowy (pogramy społeczne są ważnym uzupełnieniem rynku – priorytet zasług i wydajności pracy). model instytucjonalno dystrybucyjny (polityka społeczna to integralna część systemu – redystrybucja dochodu na podstawie kryterium potrzeby).\n143 Model N. Furniss i D. Tilton (1977)\nkryterium możliwych form ingerencji państwa kapitalistycznego w wolną grę sił rynkowych: państwo pozytywne (ochrona właściciela przed skutkami gry rynkowej – ubezpieczenia) , państwo bezpieczeństwa socjalnego (gwarancje minimum dochodu dla wszystkich – równe szanse), państwo dobrobytu społecznego (równe warunki życia).\n144 Modele G. Esping-Andersena (1990)\nzamiana określenia "modele" na "reżimy" modyfikacja podziału Titmussa: liberalny (liberal), konserwatywno-korporacyjny (conservative/corporatist) socjaldemokratyczny (socialdemocratic) dodany później: południowo-europejski.\n145 Modele G. Esping-Andersena (1990)\nWażne pytania badawcze: Istnienie lub nieistnienie warunków korzystania ze świadczeń (np. składki, świadczenie pracy, stan materialny); Wpływ polityki społecznej na zachowania lub zmiany stratyfikacji społecznej; Modele opisują politykę społeczną w grupach krajów\n146 model liberalny (marginalny) USA, Australia, Japonia, Szwajcaria\nPopierany przez skrajnych liberałów i neokonserwatystów, naturalnymi kanałami zaspokajania potrzeb: rynek prywatny i rodzina; zdecydowana większość społeczeństwa jest w stanie zaspokoić swoje potrzeby własnym działaniem przy ewentualnej pomocy rodziny lub organizacji charytatywnych. państwo powinno ingerować jedynie w ostateczności, interwencje tylko w odniesieniu do grup, które nie są w stanie same sobie poradzić. rozbudowa państwowej polityki społecznej jest niepotrzebna, niesie ze sobą negatywne skutki w postaci utraty motywacji do pracy, osłabienia moralności czy ograniczenia wolności indywidualnej.\n147 model liberalny (marginalny) USA, Australia, Japonia, Szwajcaria\ndziałania o charakterze selektywnym, świadczenia udzielane tylko na czas istnienia potrzeby, świadczenia społeczne są z fakultatywne, zależne od sytuacji materialnej (sprawdzanej) danej osoby. państwo stymuluje podmioty prywatne – albo pasywnie albo aktywnie – do korzystania z prywatnych systemów świadczeń i usług. bardzo duża rola ubezpieczeń prywatnych.\n148 Model korporacyjny (motywacyjny) społeczna gospodarka rynkowa Niemcy ,Francja, Austria\nPopierany przez społecznie zorientowanych liberałów. szersza ingerencja państwa. wyraźna granica ingerencji: programy społeczne powinny jak najmniej zakłócać mechanizmy funkcjonowania gospodarki rynkowej i w możliwie w największym stopniu służyć rozwojowi gospodarczemu. potrzeby ludzkie zaspokajane przede wszystkim zgodnie z kryterium stażu pracy, zasług i wydajności. silne uzależnienie wysokości świadczeń od statusu danej osoby na rynku pracy.\n149 Model korporacyjny społeczna gospodarka rynkowa Niemcy, Francja, Austria\nświadczenia przysługują głównie osobom ubezpieczonym, a same ubezpieczenia są obowiązkowe, ubezpieczenia mają powszechny charakter podmiotowy i przedmiotowy (obejmują zasadniczo wszystkich pracujących obywateli i ich rodziny oraz wszystkie typowe zdarzenia losowe, których wystąpienie może powodować utratę dochodu lub pojawienie się nowych potrzeb). ubezpieczenia prywatne pełnią rolę ważną, ale uzupełniającą.\n150 model instytucjonalno – redystrybucyjny Skandynawia\nPopierany przez socjaldemokratów (niektórych socjalistów), przesłanka: ani rodzina, ani rynek prywatny nie są w stanie zagwarantować każdemu zaspokojenia potrzeb na dostatecznym poziomie. odpowiedzialność za dobrobyt i bezpieczeństwo socjalne każdej jednostki ponosi przede wszystkim społeczeństwo, w procesie zaspokajania wszystkich ważnych potrzeb mechanizmy rynkowe muszą być uzupełniane (niekiedy zastąpione) przez planowe działania państwa. nie może być wyznaczania granic zaangażowania państwa (poza skutecznością rynku).\n151 model instytucjonalno – redystrybucyjny Skandynawia\nwszyscy są uprawnieni do godziwego standardu życia; polityka społeczna powinna obejmować wszystkich obywateli - prawo do świadczeń społecznych powinno przysługiwać każdemu, bez dyskryminujących warunków wstępnych. konieczna jest daleko posunięta redystrybucja dochodów i gwarantowanie dostępu do świadczeń i usług opartego na kryterium potrzeb, niezależnie od funkcjonowania rynku i wkładu własnego jednostki.\n152 model instytucjonalno – redystrybucyjny Skandynawia\nWszechstronność : zakres świadczeń obejmuje wszystkie główne ryzyka społeczne – zdrowie, edukację, wielorakie świadczenia na starość, niepełnosprawność, wielodzietność, ubóstwo, patologie itd.; „Obywatelstwo socjalne” (termin T. Marshall’a): świadczenia i wsparcie należą się wszystkim obywatelom, bez warunków wstępnych; Osłabienie (niekiedy likwidacja) związków między wkładem własnym (składki, podatki) a uprawnieniami i wysokością świadczeń; Wysoki poziom świadczeń: wysoki stopień kompensacji dochodów, długie okresy zasiłkowe, rzadkie stosowanie okresów karencji;\n153 Model południowo-europejski Włochy, Grecja\nCzęsto roszczeniowość społeczeństwa; Słabość instytucji państwowych (brak profesjonalizmu i autonomii); Zjawiska korupcji; Wewnętrzna niespójność: uniwersalizm i selektywność; Dysproporcje świadczeń: bardzo szczodre i bardzo niskie; Słabe angażowanie się państwa w pomoc społeczną; Selektywny, przy chwiejnych kryteriach, przydział świadczeń;\n154 model w krajach tzw. realnego socjalizmu, biurokratyczno-kolektywistyczny\nWiele cech wspólnych z modelem instytucjonalno-redystrybucyjnym, i z modelem motywacyjnym. Model redystrybucyjny: traktowanie państwa, jako "gestora" niemal wszystkich świadczeń i usług socjalnych, dążenie do swoiście rozumianej "powszechności" polityki społecznej, wyrażającej się nie tyle w prawie każdego do otrzymania pomocy, ile w zagwarantowaniu każdemu prawa do pracy. Model motywacyjny: silne uzależnienie praw socjalnych od statusu obywatela na rynku pracy, oraz dominująca rola techniki ubezpieczeniowej w konstrukcji systemu zabezpieczenia społecznego.\n155 ZABEZPIECZENIE SPOŁECZNE\n156 Pochodzenie terminu „zabezpieczenie społeczne”:\nRada Komisarzy Ludowych – dekret o zabezpieczeniu społecznym z 1918 – социальное обеспечение Social Security Act z 1935 (ustawa z USA), Karta Atlantycka z 1941 – social security Powszechna deklaracja Praw Człowieka z 1948 artykuł 22: „Każdy człowiek ma jako członek społeczeństwa prawo do zabezpieczenia społecznego”\n157 Zabezpieczenie społeczne\nMechanizm, który jest uruchamiany na wypadek nieszczęścia, Tylko część, jeden z aspektów polityki społecznej, Przez niektórych jest utożsamiany z „wąską” (nieambitną) polityką społeczną, Odegrał ważną role w rozwoju polityki społecznej,\n158 Zabezpieczenie społeczne\n* Międzynarodowy Pakt Praw Gospodarczych, Społecznych i Kulturalnych z 1966 r. ratyfikowany w 1977: art.9 „Państwa Strony niniejszego Paktu uznają prawo każdego do zabezpieczenia społecznego, włączając w to ubezpieczenia społeczne”. * Europejska Karta Społeczna z 1961 r. (Rada Europy) ratyfikowana w 1997 r.: art. 12 Prawo do zabezpieczenia społecznego. * Konwencja 102 MOP z 1952 o minimalnych normach zabezpieczenia społecznego, do stosowania której zobowiązuje Europejski Kodeks Społeczny.\n159 Cele zabezpieczenia Zaspokojenie pilnej potrzeby finansowej wynikłej z nagłego i nieoczekiwanego zdarzenia, takiego jak śmierć żywiciela, bezrobocie czy wypadek przy pracy. Zapewnienie finansowania dodatkowych kosztów związanych z niepełnosprawnością i potrzebą opieki. Wsparcie rodziny jako jednostki społecznej. Zapobieganie lub łagodzenie ubóstwa. Redystrybucja zasobów, np. od młodszych do starszych, od samotnych do rodzin, od sprawnych do niepełnosprawnych, od zdrowych do chorych.\n160 Zabezpieczenie społeczne J. Piotrowski\ncałokształt urządzeń publicznych zapewniających ochronę przed niedostatkiem całokształt środków i działań (instytucji) publicznych, przy których pomocy społeczeństwo stara się zabezpieczyć swoich obywateli przed groźbą niezaspokojenia podstawowych potrzeb, społecznie uznanych za ważne\n161 Konwencja 102 MOP (i) opieka lekarska (przedmiot ochrony: wszelki stan chorobowy, ciąża, poród, a także ich skutki), zasiłki chorobowe (przedmiot ochrony: niezdolność do pracy wskutek choroby, pociągającą za sobą utratę zarobku), świadczenia w razie bezrobocia (przedmiot ochrony: utrata zarobku z powodu niemożności otrzymania odpowiedniego zatrudnienia), świadczenia na starość (przedmiot ochrony: przeżycie ponad ustalony wiek), świadczenia w razie wypadków przy pracy i chorób zawodowych (przedmiot ochrony: skutki tych wypadków i chorób),\n162 Konwencja 102 MOP (ii) świadczenia rodzinne (przedmiot ochrony: odpowiedzialność za utrzymanie dzieci), świadczenia macierzyńskie (przedmiot ochrony: ciąża, poród i ich skutki oraz będąca ich wynikiem utrata zarobków), świadczenia w razie inwalidztwa (przedmiot ochrony: niezdolność do wykonywania jakiejkolwiek działalności zawodowej jeśli będzie trwała lub istnieje nadal po wykorzystaniu prawa do zasiłku chorobowego), świadczenia w razie śmierci żywiciela rodziny (przedmiot ochrony: utrata przez wdowę i dzieci środków utrzymania).\n163 Ryzyka w Polsce J. Jończyk\ndożycie wieku emerytalnego, trwała lub okresowa niezdolność do pracy, śmierć żywiciela, niezdolność lub niemożność świadczenia pracy, wypadek przy pracy lub choroba zawodowa, niezdrowie (w zbiegu z ryzykiem trudnych sytuacji życiowych) bezrobocie, niedostatek dochodu w rodzinie, trudne sytuacje życiowe\n164 ustawa o działach administracji rządowej, 1997 Dział zabezpieczenie społeczne\nubezpieczenia społeczne i zaopatrzenie społecznego, fundusze emerytalne, pomoc społeczna i świadczenia na rzecz rodziny, świadczenia socjalne, zatrudnienie, rehabilitacja społeczna i zawodowa osób niepełnosprawnych, kombatanci i osoby represjonowane, koordynacja systemów zabezpieczenia społecznego, z wyjątkiem rzeczowych świadczeń leczniczych.\n165 Ustawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej Dz. U\nUstawa z dnia 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej Dz.U nr 64 poz. 593 Pomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, mającą na celu umożliwienie osobom i rodzinom przezwyciężanie trudnych sytuacji życiowych, których nie są one w stanie pokonać, wykorzystując własne uprawnienia, zasoby i możliwości. Pomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie, na zasadzie partnerstwa, z organizacjami społecznymi i pozarządowymi, Kościołem Katolickim, innymi kościołami, związkami wyznaniowymi oraz osobami fizycznymi i prawnymi.\n166 Pomoc społeczna wspiera osoby i rodziny w wysiłkach zmierzających do zaspokojenia niezbędnych potrzeb i umożliwia im życie w warunkach odpowiadających godności człowieka.\n167 Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:\n1) ubóstwa; 2) sieroctwa; 3) bezdomności; 4) bezrobocia; 5) niepełnosprawności; 6) długotrwałej lub ciężkiej choroby; 7) przemocy w rodzinie; 7a) potrzeby ochrony ofiar handlu ludźmi; 8) potrzeby ochrony macierzyństwa lub wielodzietności; 9) bezradności w sprawach opiekuńczo-wychowawczych i prowadzenia gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych;\n168 Pomocy społecznej udziela się osobom i rodzinom w szczególności z powodu:\n[10) braku umiejętności w przystosowaniu do życia młodzieży opuszczającej całodobowe placówki opiekuńczo-wychowawcze; - obowiązywała do ] 11) trudności w integracji cudzoziemców, którzy uzyskali w Rzeczypospolitej Polskiej status uchodźcy lub ochronę uzupełniającą; 12) trudności w przystosowaniu do życia po zwolnieniu z zakładu karnego; 13) alkoholizmu lub narkomanii; 14) zdarzenia losowego i sytuacji kryzysowej; 15) klęski żywiołowej lub ekologicznej.\n169 Ogólnie: prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej przysługuje: (wg tekstu ujednoliconego 2011) Kryteria dochodowe podlegają weryfikacji co 3 lata, z uwzględnieniem wyniku badań progu interwencji socjalnej. Badania progu interwencji socjalnej dokonuje Instytut Pracy i Spraw Socjalnych. osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty 461 zł, zwanej dalej „kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej”, osobie w rodzinie, w której dochód na osobę nie przekracza kwoty 316 zł, zwanej dalej „kryterium dochodowym na osobę w rodzinie”,\n170 ogólne zasady zabezpieczenie społeczne powinno\nDostarczać świadczenia zapewniające pewien standard zaspokojenia potrzeb (np. minimum egzystencji). Obejmować wszystkie ryzyka socjalne. Być spójny z innymi elementami polityki społecznej Traktować tak samo osoby będące w podobnej sytuacji (zakaz niedyskryminacji). Być prosty i zrozumiały zarówno dla klientów, jak i dla personelu. Być elastyczny i łatwo dostosowywać się do sytuacji klientów oraz oczekiwań większości społeczeństwa (np. sprawdzanie sytuacji co sześć miesięcy).\n171 Klasyfikacja świadczeń T. Fitzpatrick (1999)\nŚwiadczenia z ubezpieczenia społecznego – składkowe Świadczenia z pomocy społecznej – stosowany test środków utrzymania Świadczenia dla określonych kategorii osób – nieskładkowe, bez testu środków utrzymania Świadczenia dyskrecjonalne – np. w związku z utratą pieniędzy lub mienia w wyniku kradzieży) Świadczenia związane z zatrudnieniem – np. wynagrodzenie za czas chorób, emerytury zakładowe Transfery fiskalne – ulgi podatkowe, poniżej pewnego progu dochodowego, na ogół dla rodziny z dziećmi\n172 techniki zabezpieczenia społecznego\nŚwiadczenia z ubezpieczenia społecznego Świadczenia zaopatrzeniowe Świadczenia z pomocy społecznej\n173 Typologia świadczeń zabezpieczeniowych Wojciech Muszalski\nElementy różnicujące Ubezpieczenie Zaopatrzenie Pomoc Administracja Zdecentralizowana: publiczne zakłady ubezpieczeń Scentralizowana: administracja państwowa Zdecentralizowana: np..gminy Finansowanie Zdecentralizowane fundusze składkowe Budżet centralny państwa — brak składek Budżet gminy, pomocniczo budżet państwa — brak składki Uprawnieni Pracownicy lub zawodowo aktywni Całość ludności lub określone grupy Całość ludności Świadczenia Typowe, zależne od wkładu pracy (składki) — roszczeniowe Typowe, zależne od potrzeb —roszczeniowe Indywidualne, zależne od potrzeb — uznaniowe\n174 Metoda pomocowa w polskiej praktyce\nW koncepcji metoda pomocowa jest w pełni uznaniowa (zależy wyłącznie od uznania donatora) – w ustawie są kryteria; W koncepcji jest wielu donatorów (podmiotów – w zestawianiu gmina jest głównym podmiotem; W koncepcji nie ma roszczenia – w ustawie, jeśli są kryteria, to można dochodzić świadczenia, jeśli kryteria są spełnione;\n175 Negatywy zabezpieczenia\nPułapka bezrobocia (świadczenia zbyt wysokie w stosunku do płac zniechęcają do podejmowania pracy) Pułapka ubóstwa (osiąganie wyższego dochodu rynkowego brutto w wyniku składek, podatków i wycofania pomocy prowadzi do zmniejszenia dochodu netto) Stygmatyzowanie (nie szanuje się osób korzystających ze świadczeń pomocy społecznej), poziom realizacji uprawnień (ilu uprawnionych nie otrzymuje świadczeń)\n176 Pułapki zabezpieczenia\nZachęta do oszustwa (wyłudzanie zaświadczeń i świadczeń potwierdzających ubóstwo lub inne potrzeby) Kultura zależności i powstawanie podklasy (wzrost zbiorowość trwale zmarginalizowanych, wykluczowych z głównego nurtu życia społecznego i uzależnionych od pomocy) Redystrybucyjne efekty podatków i transferów (więcej ubogich po transferach – bo niektórym osobom odebrano część dochodów).\nPobierz ppt "POLITYKA SPOŁECZNA wstęp teoretyczny wybrane zagadnienia"


Peeling cukrowy • Moment.pl\nPeeling cukrowy to świetny sposób na naturalne złuszczenie martwego naskórka, wygładzenie skóry i przygotowanie do dalszych zabiegów. Kryształki cukru w peelingu poprawiają krążenie, działają złuszczająco i pobudzająco na skórę. Jak wygląda taki zabieg? Dlaczego warto się na niego zdecydować? Jakie korzyści przynosi peeling cukrowy? Co warto wiedzieć o zabiegu?\nNa czym polega peeling cukrowy?\nPeeling cukrowy to pielęgnacyjny zabieg na wybrane partie ciała, który ma za zadanie złuszczać martwy naskórek. Jest to bardzo łagodny rodzaj peelingu, delikatny dla skóry. Naturalne składniki nie podrażniają, a kosmetyki do peelingu na bazie cukru są przyjazne dla skóry. Cukier jest połączony z olejem oraz specjalnymi olejkami zapachowymi, przez co zabieg nawilża i wygładza skórę.\nPeeling cukrowy zastosowanie\nTen rodzaj peelingu sprawdza się gdy chcemy naturalnie zadbać o skórę. Można go używać na całym ciele - plecy, uda, pośladki, ale także ramiona, czy dekolt. Zabieg można przeprowadzić nawet na delikatnej skórze twarzy. Peeling cukrowy świetnie sprawdza w przypadku usuwania martwego naskórka, można go stosować w celu rozjaśnienia i wygładzenia szorstkiej skóry. Dodatkowo zabieg pobudza skórę do regeneracji\nPeeling cukrowy krok po kroku\nZabieg peelingu cukrowego należy przeprowadzić na czystej skórze. Najlepiej przed zabiegiem wziąć prysznic. Następnie ciało należy osuszyć i można przystąpić do aplikacji preparat na wybraną partię ciała. Następnie peeling cukrowy należy wmasowywać w skórę przez kilkanaście minut. Po zabiegu należy zmyć pozostałości kosmetyku pod prysznicem.\nWskazania i przeciwwskazania do peelingu cukrowego\nJeżeli ciało źle reaguje na gruboziarniste peelingi chemiczne lub te oparte na soli morskiej, warto zdecydować się na peeling cukrowy. Nawet osoby o wrażliwej skórze mogą zdecydować się na ten zabieg, ponieważ naturalne składniki rzadko działają podrażniająco.\nuczulenie na składniki kosmetyku\nPeeling cukrowy efekt\nSkóra staje się sprężysta, gładka i nawilżona. Zabieg poprawia ukrwienie, wyrównuje koloryt skóry. Masaż połączony z peelingiem cukrowym ma doskonały wpływ na zmniejszenie cellulitu. Warto stosować zabieg również na suchy i zrogowaciały naskórek, zwłaszcza w rejonie kolan, pięt i łokci. Peeling cukrowy opinie ma bardzo pozytywne - większość użytkowniczek zauważa dobre efekty już po pierwszym zabiegu\nKoszt peelingu cukrowego\nW zależności od rodzaju stosowanych kosmetyków, rodzaju zabiegu i lokalizacji cena takiego zabiegu pielęgnacyjnego może się wahać od 80 do 200 zł. Często zabiegi są wzbogacane o nakładanie masek odżywczo-nawilżających. Warto sprawdzić co wchodzi w skład zabiegu.\nPeeling cukrowy to świetna alternatywa dla peelingów gruboziarnistych, które mogą podrażniać osoby z wrażliwą skórą. Jest to doskonały wybór dla miłośników naturalnej pielęgnacji. Dzięki zastosowaniu peelingu cukrowego skóra staje się jedwabiście gładka i pozostaje taka przez długi czas.


Kopalnia Bitmain w dawnej hucie aluminium - World Mining\nWedług lokalnych mediów Bitmain otworzy centrum wydobywcze bitcoinów w dawnej fabryce aluminium w Rockdale.\nJeff Mosier, reporter ds. Energii i środowiska w Dallas News , stwierdza : „Nowa huta wydobywcza Bitcoin ma zostać otwarta w byłej hucie aluminium Alcoa Aluminium, tuż obok zamkniętej fabryki węgla. Teraz, kiedy fabrykę aluminium zamknięto, mają duży obiekt przemysłowy z dużą ilością infrastruktury elektrycznej zdolnej do wydobywania bitcoinów, która jest zasadniczo ogromną farmą serwerów. „\nNie podano żadnych informacji o tym, kiedy obiekt rozpocznie działalność, jednak wpis na stronie indeed.com wskazuje, że firma Bitmain Technologies stara się zatrudnić kierownika projektu w lokalizacji Rockdale. Zgodnie z publikacją, zakład ma stworzyć „300 do 500 miejsc pracy”.\nKategorie:\tUncategorized\t/ przez admin Lipiec 31, 2018