Matka Guayasamína – Blogrys\nMiłością, którą obdarzysz innych, inni obdarzą i ciebie.\n— powiedzenie keczuańskie\n— James Joyce, Ulisses\nW jego talent wierzyła na początku tylko matka – odwiecznym, naiwnym, nieugiętym zwyczajem wszystkich matek. Gdy Oswaldo był małym chłopcem, Dolores Calero, pokierowana macierzyńską intuicją, pchnęła życie synka na właściwą, wspaniałą trajektorię.\nJak to uczyniła? Słowem zachęty odmierzonym starannie niczym miarka kukurydzianej mąki? Uśmiechem promiennym jak andyjski, czerwcowy świt? Cichym, serdecznym pocałunkiem na dobranoc, któremu towarzyszyło jedno jedyne zdanie wyszeptane do ucha tuż przed snem?\nNiech to już pozostanie ich tajemnicą.\nOswaldo odwdzięczył się matce w najpiękniejszy sposób, w jaki człowiek może podziękować człowiekowi: Unieśmiertelnił ją w sztuce. Owszem, niby nic nowego. Inni malarze robili to tyle razy wcześniej. O ile jednak Rembrandt, Cézanne, Van Gogh, a nawet Warhol i Picasso portretowali swoje rodzicielki, kładli na płótnie konkretne twarze, o tyle Guayasamín, spadkobierca dwóch wielkich malarskich tradycji, uczynił coś więcej: namalował Matkę.\nOswaldo Guayasamín przyszedł na świat 6 lipca 1919 r. w Quito, stolicy Ekwadoru. Tego samego dnia brytyjski sterowiec R34 po czterech dniach podróży wylądował na resztkach paliwa w Mineoli pod Nowym Jorku. Był pierwszym pojazdem powietrznym w dziejach ludzkości, który pokonał Atlantyk. Stary Świat złączył się mocniej z Nowym.\nW tym samym czasie, gdzieś na równiku, cztery i pół tysiąca kilometrów na południe, kilka tysięcy metrów nad poziomem morza, w starym, urokliwym, trapionym niespokojną polityką kolonialnym mieście, krzyczał noworodek.\nPortret mojego ojca (1943)\nMatka Oswalda była Metyską, ojciec Indianinem (paskudne słowo, ale cóż począć? ignoracja Kolumba na wieki całe zatruły języki świata). W żyłach obojga rodziców płynęła keczuańska krew. José Miguel Guayasamín trudnił się ciesielką, później pracował jako kierowca. Po Oswaldo spłodził dziewięcioro synów. Wierzył w ich przyszłość, w lepszy byt, do którego zaprowadzić może tylko wytrwałość i żmudna praca – tak jak ojcowie mają to w swoim nieugiętym, naiwnym, odwiecznym zwyczaju.\nQuito we mgle\nRodzina Guayasamínów była uboga, żyła po sąsiedzku z nędzą. Jednak ostrożnie szło ku lepszemu, bo i miasto powolutku się rozwijało. Brukowano ulice. Budowano linie tramwajowe. Dziecko beztroskie, choćby brudne i obdarte, widziałoby pewnie wokół siebie rozliczne powody do drobnych radości. Oswaldo, chłopczyk wrażliwy i mądry, dostrzegał raczej rzeczy skryte przed umysłami rówieśników: niekończący się znój, upadlającą biedę, zżerającą duszę niesprawiedliwość. Rasizmu w latynoamerykańskim wydaniu doświadczył wcześnie. Mali Metysi nie chcieli bawić się z małym Keczuą, gdyż był „bardziej indiański” tudzież „mniej biały” od nich.\nRodzeństwo Guyasamínów dorastało. Naciskane przez ojca i krewnych traktowało poważnie edukację, szykowało się starannie do rozmaitych zawodów. Oswaldo, jako najstarszy z dziesięciorga, miał udać się na studia medyczne. Ale praca lekarza nie była mu przeznaczona.\nQuito w kolorze pomarańczy (1995)\nOn sam zrozumiał to pierwszy, bardzo wcześnie, gdy w wieku siedmiu lat rozrabiał przeznaczonym dla braciszka mlekiem farbki, aby akwarelkami przelać na tani papier drogocenne emocje. Albo może nieco później, gdy na lekcjach zapamiętale szkicował ołówkiem karykatury nauczycieli, a portretowani wyrzucali to trudne, dziwne dziecko z klasy. Jako druga pojęła to matka, dla której sklepiku mały Oswaldo sporządzał niekiedy plakaty.\nReszcie świata zorientowanie się, z kim ma do czynienia, zabrało nieco więcej czasu. Zrozumiałe.\nCzy Twój pradziadek-globtroter nie odwiedził przypadkiem Ekwadoru pod koniec lat dwudziestych? Może pod wpływem impulsu kupił od dziesięcioletniego chłopca na Placu Niepodległości pejzażyk namalowany na kartonie? Zejdź do piwnicy, poszukaj. Sprawdź, czy w prawym dolnym rogu nie widnieje charakterystyczny podpis wykonany drukowanymi literami: „GUAYASAMÍN”. Po keczuańsku: „Lot Białego Ptaka”.\nPod koniec 1931 r. wybory prezydenckie w Ekwadorze wygrał Neptalí Bonifaz, kandydat szanowany przez konserwatystów za uczciwość i przez liberałów za projekty śmiałych reform gospodarczych. Bonifaz reprezentował jednak totalną opozycję. Jego zwycięstwo było zupełnie nie w smak grupie trzymającą wtenczas w Ekwadorze władzę. Przy pomocy formalnych sztuczek zakwestionowano narodowość Neptalíego i w sierpniu 1932 r. parlament ogłosił, że „nie nadaje się do objęcia urzędu”.\nPo stronie Bonifaza opowiedziały się cztery bataliony stołecznego wojska. Przerażony, rozwścieczony rząd natychmiast ściągnął do Quito żołnierzy z reszty kraju i przykazał im walczyć z rebeliantami – „w obronie Konstytucji”. 28 sierpnia mieszkańcy miasta wyszli na ulice, by poprzeć w demonstracjach prezydenta-elekta. Armia zaatakowała barykady. Ulice Quito spłynęły krwią. W czterodniowej bratobójczej wojnie domowej zginęły dwa tysiące ludzi, wśród nich wiele dzieci. Zabłąkana kula trafiła Manjarrésa, serdecznego przyjaciela Oswalda. Chłopiec umarł na oczach chłopca.\nCiała sprzątnięto, traktaty podpisano. Polityczna sytuacja się ustabilizowała. Życie wróciło do normy. Ale gdybyśmy uznali, że cała dalsza kariera, że wszystkie późniejsze dzieła Guayasamína były w gruncie rzeczy odpowiedzią na bezsensowną śmierć kolegi, powolną keczuańską rozprawą ze światem rozpisaną pędzlem na kilka dekad – to czy umniejszylibyśmy tym sposobem ich znaczenie? Czy pierwotny impuls twórczy ma jakąś barwę, fakturę? Jakiś kształt?\nMartwe dzieci (1942)\nMinęło kilka lat. Nastoletni Oswaldo rozpoczął studia w stołecznej Akademii Sztuk Pięknych. Zajął się na poważnie malarstwem i rzeźbą. Profesorowie szybko poznali się na talencie, choć zarazem karcili chłopaka za notoryczną krnąbrność. Guyasamín uzyskał dyplom w 1941 r. i niedługo potem zorganizował w prywatnym lokalu pierwszą wystawę. W artystycznym światku wybuchł skandalik. Krytycy uznali imprezę za wyzwanie rzucone oficjalnej wystawie ASP.\nGuayasamín już za młodu nie chciał być postrzegany jako keczuański pacykarz. Odmówił malowania idyllicznych scenek rodzajowych ze szczerzącymi białe zęby tubylcami, wyparł się chromatycznej folklorystyki. Owszem, przez chwilę flirtował z indygenizmem, nurtem obowiązującym w latach trzydziestych w sztuce latynoamerykańskiej, polegającym na realistycznym wykorzystywaniu motywów etnicznych („indiańskich”). Juwenalia z 1939 r. łączyły indygenistyczny styl z ostrą krytyką społeczną. Trzy lata później, na owej pierwszej wystawie urządzonej w Galerii Caspicara, poszukiwał już własnej drogi. Zerwał z narracją, poszedł w zachwycające, nieutulone metafory.\nI tak pozostało: „Dzieła Oswaldo Guayasamína reprezentują całość duchowego życia Ekwadoru z uwzględnieniem jego materialnych, historycznych, społecznych i ludzkich przejawów. Głosząc swą artystyczną ewangelię wyraził troski, marzenia i mozoły Ekwadorczyków – lecz przede wszystkim zdołał uchwycić dziedzictwo Indiańskiej Ameryki. Duch przodków czeka na spełnienie obietnicy wybawienia gdzieś w głębinach ziemi.”\nBez cienia przesady możemy powiedzieć, że największym intelektualnym osiągnięciem Guayasamína było wpisanie indiańskiego ciała – ujętego w surrealistyczną formę – do panteonu dwudziestowiecznych symboli. Artysta, przypominając bez wytchnienia o cierpieniu zadanym tubylcom przez białego człowieka, zwrócił swoim pradziadom cząstkę godności.\nNa początku lat czterdziestych konserwatywne Quito nie było gotowe na nowatorskie malarstwo Guyasamína. Jednak były na nie gotowe postępowe Stany Zjednoczone. Awangardowe obrazy młodego Keczuy wiszące w guayaquilskiej galerii wpadły w oko Nelsonowi Rockefellerowi. Z tych Rockefellerów.\nWnuk legendarnego magnata pracował podówczas w amerykańskim Ministerstwie Spraw Zagranicznych, gdzie zajmował się sprawami Ameryki Południowej. Polityk-biznesmen znał się też na sztuce; dopiero co zrezygnował z funkcji prezesa rady zarządu słynnego nowojorskiego Muzeum Sztuki Współczesnej (MoMA). Rockefeller kupił kilka dzieł Guyasamína, zaprosił go do Stanów Zjednoczonych, załatwił stypendium.\nByła to dla artysty podróż przełomowa. Przed Oswaldo otworzyły się światowe salony. Miał sposobność odwiedzić nowojorske galerie i poszukać kubistycznej inspiracji w arcydziełach Picassa i Cezanne’a.\nJego sztuka dojrzała. Wyciągnął szeroko ręce. Jedną złapał mocno za historię swojej umęczonej kultury, drugą sięgnął śmiało po europejski ekspresjonizm. Zreinterpretował indygenizm po swojemu, wymieszał z elementami modernistycznymi. Oddzielił topos „Indianina” od politycznej ideologii i kiczowatej dydaktyki. Wynalazł nowy język.\nNa sukcesy nie trzeba było długo czekać. W 1943 r. prace Guyasamína zajęły pierwsze miejsce na Wystawie im. Mariana Aguilery w rodzinnym mieście. W 1948 r. malarz zdobył pierwszą nagrodę na Narodowej Wystawie Akwarelistów i Rysowników. W 1955 r. zwyciężył w Barcelonie, a dwa lata później okrzyknięto go najwybitniejszym malarzem Ameryki Południowej na biennale w São Paulo. Guyasamín liczył wtedy zaledwie trzydzieści sześć wiosen. Za całokształt twórczości uhonorowało go później także UNESCO. Obok Picassa i Marca Chagalla był jedynym artystą, którego dzieła Muzeum Sztuki Współczesnej w Paryżu zaprezentowało jeszcze za życia autora.\nGuyasamín przyglądał się bacznie cierpieniu świata. Świat nie szczędził ludziom cierpienia. Gdy Oswaldo się na nim zjawił, dobiegała właśnie końca okrutna rewolucja w Meksyku. Dziesięcioletni Oswaldo dowiedział się o Wielkiej Depresji, trzynastoletni – o dojściu Hitlera do władzy, siedemnastoletni – o wojnie domowej w Hiszpanii, dwudziestoletni – o wybuchu Drugiej Wojny Światowej w Europie, dwudziestosześcioletni – o zrzuceniu bomb atomowych na japońskie miasta, czterdziestopięcioletni – o wojnie Waszyngtonu z żółtą rasą.\nW połowie lat czterdziestych, zaraz po powrocie z USA, Guyasamín sporo podróżował po ojczystym kontynencie. Odwiedził Peru, Brazylię, Chile, Argentynę, Urugwaj. Poznał wówczas Pablo Nerudę oraz Josego Clemente’a Orozco, wybitnego meksykańskiego twórcę murali, który wziął Ekwadorczyka pod swoje skrzydła. Ale przede wszystkim Guyasamín w trakcie swoich podróży wielokrotnie i z rozmysłem stykał się z nędzą i bólem. „Płaczę, bo nie mam butów – dopóki nie ujrzę dziecka, które nie ma stóp”.\nBył socjalistą z krwi i kości, chociaż nigdy nie zapisał się do partii. Gorąco popierał castrowską rewolucję na Kubie. Działał na rzecz pokoju w Ameryce Południowej, rzucał publiczne wyzwania prawicowym dyktatorom. I malował. Malował południowoamerykańskie światło i południowoamerykańską tragedię – jak napisano o nim wiele dekad później w nekrologu.\nImponujący dorobek „Picassa Południa” liczy około dziesięciu tysięcy pozycji. Tworzył seriami. Najważniejsze dzieła pogrupowane są w trzy etapy. Pierwszy z nich zwany „Huacayñan” („Szlak łez” w keczua) powstawał w latach 1946-1952. Składa się z ponad stu obrazów. Bezpośrednią inspirację stanowiły wędrówki trzydziestoletniego artysty po zapomnianych przez Boga zakątkach Ameryki Południowej. Na płótnach rozsypał charakterystyczne, pozornie prymitywne sylwetki, uwiecznił w zaklętym bezruchu melancholię trzech napiętnowanych przez historię ras: Metysów, Indian i Murzynów. Guyasamín zwieńczył ów pierwszy cykl przenośnym, pięcioczęściowym muralem stanowiącym przemyślany kontrapunkt dla struktury „Szlaku łez”. Nieprzypadkowo budzi on silne skojarzenia z Picassowską „Guernicą”.\nCzarna dziewczynka (1948)\nNastępnie zajął się samym sednem człowieczego cierpienia. Etap drugi, najdłuższy, to „Wiek gniewu” („La Edad de la Ira”) datowany na lata sześćdziesiąte. Artysta zmierzył się w nim z systematyczną przemocą XX wieku. Z niespożytą energią malował o zglobalizowanej biedzie i znacjonalizowanej dyskryminacji, o wojnach światowych, torturach i dyktaturach, o obozach koncentracyjnych i ludobójstwie, o ołowiu i sztyletach, o skrwawionym sumieniu człowieka u władzy. Jego stylistycznym idée fixe stają się dłonie: złożone, wyciągniete, proszące, złamane bólem, zasłaniające twarz, błagające o litość. Twarze zapadają się w wielkich, przerażonych oczach, ciała kurczą się do kości.\n„Zastanów się, zanim podejdziesz do któregoś z obrazów”, przestrzegał Neruda, „bo nie będzie łatwo ci od niego odejść.” Zaś José Camón Aznar w książce poświęconej Guyasamínowi zakrzyknął zdumiony: „Zaprawdę, oto Michał Anioł pognębionej rasy!”.\n„Krzyk, nr 2”\n„Krzyk, nr 3”\n„Łzy krwi”. Obraz upamiętniający Salvadora Allende, Pablo Nerudę i gitarzystę Víctora Jarę zamordowanych podczas dyktatury Pinocheta w Chile\nZ obrazami spod znaku gniewu Ekwadorczyk podróżował po Europie. Urządzał wystawy w Moskwie, Pradze, Warszawie i Madrycie, a także w petersburskim Ermitażu, drugim największym muzeum świata. W Stanach Zjednoczonych – nie za bardzo. Pomimo dawnej protekcji Rockefellera nie lubili tam tego pędzlowatego komuszka. Oto paradoks: malarz, którego poniekąd wylansował wnuk arcykapitalisty, przez całe życie kumplował się z radykalnymi socjalistami. Sztuka miała wszak wstrząsać sumieniami. Guyasamín, gladiator godności, służył wiernie lewicowej sprawie, wojował zawzięcie z imperializmem. Patronowała mu krew Manjarrésa, przyjaciela zastrzelonego na jego oczach w dzieciństwie.\nMalarz zerwał więzy z USA w 1960 r. A raczej – to USA zerwało więzy z malarzem. Guyasamín, na zaproszenie samego Mao, spędził właśnie sześć miesięcy w Chińskiej Republice Ludowej. Castro jak Castro, ale przyznajmy, że akurat za spoufalanie się z Przewodniczącym artyście należy się moralna nagana. W Państwie Środka szalał wtedy potworny głód wywołany programem „Wielkiego Skoku”. Chińczycy marli milionami. Wierzmy lepiej, że Guyasamína omamiła komunistyczna propaganda.\nGdy wracał do Nowego Jorku przez Francję, w amerykańskiej ambasadzie w Paryżu czekało go solidne mycie głowy. Rozzłoszczeni urzędnicy niemalże podarli mu paszport. Koniec końców pozwolili Oswaldo na wjazd, lecz odtąd w Nowym Jorku patrzono nań wilkiem. Guyasamín spakował się więc i wyjechał do rodzinnego Quito.\nNa starość zaś przypomniał sobie z całą mocą o niej. Jego matka, Dolores Calero, nie żyła od kilkudziesięciu lat. Zmarła we względnie młodym wieku, jakoś w połowie stulecia, niedługo przed tym, gdy jej pierworodny osiągnął szczyty wyższe od andyjskich. Musiała stanąć jak żywa przed oczami dobijającego do siedemdziesiątki Guyasamína: piękna, młoda, dzielna, kochająca.\nOstatnie obrazy Guyasamín złożyły się na „Wiek serdeczności”, „La Edad de la Ternura”, hołd złożony macierzyństwu nędzniczek i wszystkim matkom, które trwają w miłości do swych niewinnych dzieci pomimo okrucieństw piętrzonych dookoła przez los. Z tego okresu pochodzi prawdopodobnie największe arcydzieło artysty.\nJak przystało na ucznia Orozco, Guyasamín tworzył także rewelacyjne murale. Można je podziwiać na całym świecie: znalazły się i na madryckim lotnisku Barajas, i w paryskiej siedzibie UNESCO, i w parlamencie latynoamerykańskim w São Paulo, i w Ośrodku Simóna Bolívara w Caracas. Jeden z najwcześniejszych, zatytułowany „Inkowie i konkwista”, opowiada o brutalnym podboju andyjskiego państwa przez przybyszy z Hiszpanii i zapowiada gwałtowny zmierzch wielkiej cywilizacji, która wyzionęła ducha wraz z uduszonym garotą imperatorem Atahualpą. Drugi ważny fresk to „Historia cywilizacji” z 1957 r., który ozdobił mury Wydziału Prawa na Centralnym Uniwersytecie Ekwadoru; przeciwnicy politycznych poglądów autora ostrzelali pewnego razu cywilizację z karabinu.\nInkowie i konkwista\nZęby i łzy\nMural na lotnisku Barajas w Madrycie\nNajwiększe kontrowersje – na szczeblu dyplomatycznym – wywołało natomiast malowidło z sali plenarnej ekwadorskiego parlamentu odsłonięte w sierpniu 1988 r. W jednym z fragmentów przedstawia toporną, trupią twarz w nazistowskim hełmie z wielkimi literami CIA. Oburzony ambasador Stanów Zjednoczonych domagał się, by przewodniczący parlamentu osobiście przystawił drabinę do ściany, wspiął się i zamazał obraźliwy napis. Skarga i żądanie rozweseliły Ekwadorczyków. Jeżeli Amerykanie chcą poprzez protest utożsamić działalność wywrotową swych służb specjalnych z filozofią polityczną całego narodu – ależ proszę!\nLewa część muralu parlamentarnego\nGuyasamín był również doskonałym portrecistą. Malowanie znanych twarzy ułatwiał mu wydatnie fakt, że pozostawał często w głębokiej zażyłości z ich właścicielami. W gronie bliskich znajomych artysty znajdowali się bracia Castro, Mitterandowie, niezrównany mistrz gitary flamenco Paco de Lucía, wspomniany Neruda, Gabriel García Márquez, Gabriela Mistral, gwatemalska noblistka Rigoberta Menchú, zaangażowana społecznie piosenkarka argentyńska Mercedes Sosa, król Hiszpanii Juan Carlos oraz Karolina, ówczesna księżniczka Monako. Guyasamín portretował szybko; nikt nie musiał przychodzić doń na drugą sesję. Wykonanie podobizny zajmowało mu zwykle mniej niż trzy godziny. Mawiał, że tylko w portrecie da się uchwycić istotę ludzkiej duszy; że fotografia jest zbyt zależna od wieku przedstawianej osoby.\nGuayasamín żenił się trzykrotnie. Powiedzieć, że był trudnym w pożyciu człowiekiem, to powiedzieć eufemizm – przynajmniej jeśli uwierzymy doniesieniom drugiej żony, Luce DePerón, która po śmierci Oswaldo wydała szczerą do bólu, autobiograficzną książkę. Malarz nie pozostawił po sobie testamentu, lecz pozostawił siedmioro dzieci oraz majątek o wartości pięćdziesięciu milionów dolarów. Sprawę spadkową dodatkowo skomplikował fakt, że jeszcze w 1976 r. powołał do życia fundację, której przekazał swoją kolekcję. Jak na prawdziwego socjalistę przystało, pragnął, by sztuka była własnością ludzi.\nNa krótko przed śmiercią rozpoczął budowę La Capilla del Hombre, Kaplicy Człowieczej, obok swego domu na wzgórzu Bellavista w Quito. Sześcienna, zaprojektowana na modłę inkaskiej świątyni, zwieńczona ściętym stożkiem świetlika bryła miała stanowić po trosze monument poświęcony ludom Ameryki Łacińskiej, a po trosze galerię gromadzącą jego dzieła. Architekt nie doczekał końca konstrukcji.\nGuyasamín był też rzeźbiarzem. Tutaj widzimy pomnik upamiętniający inkaskiego generała Rumiñahuia.\nInna, prawdopodobnie najbardziej znana rzeźba Guyasamína to „Do młodej ojczyzny”.\nKeczuański malarz zmarł 10 marca 1999 r. na zawał serca w klinice w Baltimore, dokąd poleciał na operację. Śmierć Guayasamína zbiegła się w czasie z wielkim kryzysem polityczno-społecznym w Ekwadorze i ze strajkami keczuańskich robotników. Nad ich głowami przefrunęła w pewnej chwili dusza Białego Ptaka żegnającego się z rodzinnym miastem.\nProchy Guayasamína spoczęły w glinianym dzbanie pod zasadzonym przezeń drzewem w ogrodzie domostwa. W listopadzie 1999 r. na Szczycie Iberoamerykańskim w Hawanie przyznano mu honorowy tytuł Malarza Iberoamerykańskiego. Ale ziemskie zaszczyty nie obchodziły już zbytnio genialnego artysty. Wyobrażam sobie, że przebywał wówczas razem z Dolores i Manjarrésem – wśród światła, z dala od tragedii.\nDla dzieci, które umarły podczas zabawy,\nDla mężczyzn, którzy zgaśli podczas pracy,\nDla biednych, którzy upadli podczas miłości,\nBędę malował z krzykiem strzelby,\nZ mocą grzmotu,\nI z wściekłością bitwy.\n— Oswaldo Guayasamín\nClick to access OswaldoGuayasamin.pdf\nOpublikowano 15/04/2018 17/05/2018 Autor BorysKategorie ambitnieTagi biografia, ekwador, malarstwo\n2 myśli na temat “Matka Guayasamína”\nWow, poruszająca historia. Czytało się wspaniale.\n08/02/2019 o 04:47\nTak , to historia Człowieka w wielkim skrócie bardzo pięknie opisana❤\nPoprzednie Poprzedni wpis: Festiwal pieśni cygańskiej\nNastępne Następny wpis: Krótka historia Ekwadoru


Prezent dla artysty – Domin Wrocław\nDomin WrocławNOWOŚCI W DOMINIEUncategorizedPrezent dla artysty\nOpublikowano 8 grudnia, 2021 8 grudnia, 2021 [data] przez Martyna\nZbliżają się święta, a Ty nie masz żadnego pomysłu na prezent? Niby wiesz, że ta osoba rysuje, ale Ty nie znasz się na procesie, a raczej podziwiasz same efekty? Ten poradnik jest dla Ciebie! Z tego tekstu dowiesz się najważniejszej rzeczy, czyli czego nie kupować, a także drugiej najważniejszej rzeczy – czyli co kupić.\nNajważniejsze - czego nie kupować?\nJeśli chodzi o media rysunkowe, w większości przypadków bardziej liczy się jakość niż ilość. Niekoniecznie oznacza to konieczność wydania większej sumy – mamy bardzo dużo dobrych, tanich mediów. Ważną kwestią jest zrobienie researchu (na szczęście Ty nie musisz, bo my już go zrobiliśmy 😉 )\nCzego więc nie kupujemy?\n– Przede wszystkim gotowych zestawów, które wyglądają zbyt pięknie, żeby były prawdziwe. Wielkie walizki i pudła z różnymi przyborami rysunkowymi wyglądają przepięknie, jednak niestety często mają słabą jakość i są wypełnione niepotrzebnymi rzeczami, których chcąc nie chcąc – nie wykorzystamy. Najczęstszym takim przypadkiem są zestawy z ołówkami. Kiedy widzisz pięknie zapakowany zestaw ołówków o gradacji 6B-6H – uciekaj! Prawda jest taka, że większość z nas używa ołówków B2 – B6, B też użyjemy jak bardzo trzeba, jednak ołówków o gradacji H nigdy nie wykorzystujemy do rysowania. Dużo lepiej jest kupić dobrej jakości ołówki B2, B4, B6 i ładnie je spakować.\n– Drewnianych modeli, szczególnie tych tanich. Takie pojawiają się np w Tigerze. Chodzi o te drewniane ludziki i dłonie, którymi można dowolnie manipulować. Wyglądają też dość pro i będą wyglądały fajnie na szafce obdarowanego lub obdarowanej, jednak te też mają swoje słabości. Mianowicie trudno z nich korzystać i nie są dobrymi referencjami do rysunku ani dobrym narzędziem do nauki. Przede wszystkim dlatego, że są niepoprawne anatomicznie – ich proporcje nie zgadzają się często z ludzkimi, a ruchy stawów są nienaturalne. Dużo lepszym rozwiązaniem są mobilne aplikacje z modelami 3D (takie jak apka Skelly, w której mamy model szkieletu i model człowieka, którym możemy dowolnie manipulować, a także różne pozy do wyboru).\nW takim razie - co kupić?\n1. kiedy kompletnie nie wiesz, co ta osoba robi, jakim medium tworzy i czego chciałaby spróbować\nWbrew pozorom – najłatwiejsza sytuacja. Tutaj sprawdzi się roboczo nazwany przez nas kosz różności Kosz różności to zestaw skomponowany z różnych narzędzi rysowniczych, raczej uniwersalnych. Mega wielką zaletą kosza różności jest to, że możesz go samodzielnie komponować, w zależności od tego, jaki masz budżet – wybierz dowolne przedmioty z listy, spakuj w ładne opakowanie i bądź pewien, że obdarowany rysownik na pewno ich użyje 🙂\ngumka Chlebowa Faber castell (ok. 4 zł)\nołówki Faber Castell 9000 (ok 4 zł za sztukę) – wybierz B2, B4 i B6\nprzedłużki Derwent (ok. 30 zł)\ngumka w ołówku Faber Castell (ok 6 zł)\nbiały żelopis Gelly Roll Sakura (ok 8zł)\ngumka elektryczna Derwent (ok 30 zł)\ncienkopisy Faber Castell (ok 8zł za sztukę) (wybierz 0.4, 0.8, 1.0)\nmały zestaw kredek Winsor and Newton 12 szt. (ok. 30 zł)\nmały zestaw markerów Promarker (ok 70 zł)\npiórnik Roll-Up CretaColor (ok.40zł)\nzestaw akwareli Pocket box od winsor and newton (ok. 60 zł)\ntemperówka na korbkę Derwent (ok. 70 zł)\nszkicownik art creation Talens (w zależności od formatu od 11 do 40 zł)\npapier ścierny do kredek (ok. 7 zł)\nFiksatywa renesans (ok 30 zł)\nSkomponuj z tych przedmiotów coś, co czujesz ze będzie odpowiednie, a na pewno nie spotkasz się z zawodem 🙂\n2. prezenty droższe, bardziej specyficzne, ale tego warte\nKosz różności jest dla Ciebie zbyt mało oficjalny, a dodatkowo nie chce Ci się latać po różnych sklepach/stronach internetowych żeby upolować te rzeczy? Tu masz zestawy mediów i pojedyncze przedmioty, które są super, jednak będą odpowiadać osobom z konkretnymi wymaganiami (są też spoko do dorzucenia do kosza różności):\nDuży zestaw markerów + papier pod markery Wybieraj zestawy Promarker albo Copic. Dostępne są zestawy promarkerów po 24 sztuki w cenie 300 zł.\nDuży zestaw kredek Polychromos/Prisma color. W zależności od ilości kredek w zestawie ceny są różne. zestaw 40 – 60 kredek jest w pełni wystarczający do robienia świetnych prac i jego koszt będzie wahał się od 300 do 500 zł\nAkwarele Białe noce. Im więcej kolorów tym lepiej. Najlepiej kupować zestawy tubek lub kostek – im więcej kolorów, tym lepiej. 25 tubki można dostać za niecałe 200 zł a zestaw 35 kostek – za 300\nSztaluga. Jeśli wiesz, że będzie stała w jednym miejscu i osoba rysująca nie zamierza zabierać jej ze sobą w plenery, super będzie Sztaluga Ibiza od Talens (ok 175 zł). Jeśli zależy nam na mobilności, lepiej wybrać sztalugę trójnożną (60 – 150 zł)\nUpewnij się, że obdarowywana osoba ma dostęp do komputera/laptopa, na którym będzie mogła rysować. Najtańszą i wciąż mega jakościową opcją jest Wacom Intuos S (ok. 330 zł) – idealny na start! Jeśli mamy większy budżet i chcemy coś bardziej fancy – XP-Pen Artist Pro Display w dowolnym rozmiarze (najtańszy ma 12 cali i kosztuje ok 1100 zł)\n3. fajne bajery, czyli "sam sobie tego nie kupię, ale fajnie spróbować"\nPrezenty dla osób, które lubią eksperymentować i lubią nowe rzeczy, ale praktycznie wszystko już mają (tych rzeczy prawdopodobnie nie mają):\nPanPastele – najciekawsze pastele na rynku – wyglądają jak cień do powiek. Mają mega specyficzne właściwości i współpracują z każdym innym medium. Zestaw 10 sztuk ze szpachelkami to koszt ok 250 zł.\nFluorescencyjne farby akrylowe od Maimieri (18 zł za sztukę) – dla osób, które już malują akrylem i chcą eksperymentować\nGlina do modelowania + zestaw narzędzi do modelowania (do 100 zł) – dla osób, które rysowały już wszystkim, czym się da i dalej szukają nowych rzeczy – czas spróbować modelowania! Jedynym problemem będzie wniesienie paczki gliny pod choinkę 😉\nMetalowe malarskie szpachelki – po raz kolejny dla osób, które już malują olejem/akrylem. Zazwyczaj używamy pędzli lub plastikowych szpachelek. Metalowe są dużo lepszej jakości. Zestaw metalowych malarskich szpachelek do 100 zł na pewno ucieszy obdarowanego i wydłuży życie jego pędzli 🙂\nMamy nadzieję, że teraz już wiesz, co kupić bliskiej osobie. Jeśli dotrwałeś aż tutaj – dziękujemy za przeczytanie tekstu. Życzymy Wesołych Świąt i trafionych prezentów!


Nawet 100 tys. nauczycieli może przenosić koronawirusa między szkołami. Co zrobi minister edukacji? - Crowd Media\nTak zwani rowerowi nauczyciele po reformie edukacji muszą uczyć w kilku miejscach, aby wypracować pensum – pisze Rzeczpospolita.\nPonad 100 tysięcy nauczycieli pracuje w kilku placówkach – (…)dojeżdżają zwłaszcza nauczyciele przedmiotów w starszych klasach szkoły podstawowej. Inaczej nie wypracowaliby etatu – informuje Rzeczpospolita. Nie można oprzeć się wrażeniu, że mamy do czynienia z tym samym problemem co lekarzami, którym zabroniono leczenia w kilku placówkach ze względu na zagrożenie epidemiczne.\nNaukowcy przestrzegają przed zatrudnianiem nauczycieli w kilku szkołach – Powinno się tego zakazać, bo mogą przenosić wirusa – mówi gazecie prof. Jerzy Duszyński, prezes Polskiej Akademii Nauk, kierownik zespołu doradczego ds. Covid-19.\nZ kolei Sławomir Broniarz podkreśla, że konieczne jest doprecyzowanie wytycznych sanitarnych dla oświaty oraz przepisów o organizacji pracy szkół w czasie epidemii – Obecne wytyczne mogą być różnie interpretowane i w rezultacie w każdej z 26 tys. szkół mogą obowiązywać inne szczegółowe zasady dotyczące bezpieczeństwa w czasie pandemii – mówi prezes Związku Nauczycielstwa Polskiego.\nNauczyciele uważają za daleko niewystarczające działania ministerstwa edukacji w kwestii ochrony pracowników oświaty. Od premiera domagają się podjęcia rzeczywistych działań zapewniających bezpieczeństwo nauki i pracy – Mamy 4,5 mln uczniów i ponad pół miliona nauczycieli. To ponad pięciomilionowa społeczność szkolna, która powinna mieć zapewnione bezpieczne warunki – mówi Broniarz.\nTagi100 tys nauczycieli bezpieczeństwo broniarz koronawirus rok szkolny\nRafał Trzaskowski opowiada o “Nowej Solidarności”. “To nie ma być konkurencja dla partii politycznych”


Co oznacza nierówna płytka paznokcia? | Image Perth\nJak nakładać żel na paznokcie naturalne?\nPosted on 2021-06-01 14:36:54\nDają tło do popisu, gdy drży o kształt także deponowane na nich wzory. Egzystuje zatem stosunkowe od sporo różnorakich czynników, powodujących, że nie ofiaruje się podać dokładnej kwoty, którą umieli poświęcić każdemu pracownikowi. Używać zmywaczy https://diigo.com/0kqci1 bez rozpuszczalnika i zadbać o należytą suplementację - tu wpływamy jednak, żeby przed konsultacją w aptece, udała się do lekarza z dorobkami doświadczeń krwi.\nDzięki właściwej diecie, dbamy o paznokcie z wewnątrz, jednak potrzeba jednocześnie myśleć o paznokciach zewnątrz. Przeznaczenie go ogarnia znacznie kondycję paznokci, gdyż uczy biotynę, fosfor i selen. Jeżeli właśnie dorobi się chłodniej, należy zgłaszać rękawiczki. Żeby przedłużyć paznokcie metodą żelową lub akrylową, należy udać się do kosmetyczki, jaka dopełni zabieg przedłużania paznokci dowolną metodą.\nIleż więc ciosy w głowie mówimy sobie zatem wyrażenie zabiegając o romantycznej, długiej płytce paznokcia, zdobiącej własne dłonie. Własne rodzaje na ładne paznokcie, obecne też korzystanie olejku rycynowego lub octu jabłkowego, i jeszcze kąpiele w oliwie z oliwek. Niektórzy, w owym periodzie, nie jedynie kobiety, a oraz kochankowie, maskują się do salonów także pracują częsty manicure. Warto na wstęp wybrać stonowany kolor i kształt. Nie powinien z razu zamierzać się na przedłużanie kilkucentymetrowe, specjalistka wszak powinna zaproponować długość, zalecić strategię oraz wziąć dobrzy kształt. Toż naturalne, iż zamierzamy dbać o nasze paznokcie dodatkowo bronić je przed wszystkimi uszkodzeniami.\nAby planować długie paznokcie należy wspominać o paru regułach, mianowicie, paznokcie zazwyczaj chodzi piłować w niepowtarzalną kartkę, do piłowania należy stosować szklanego lub papierowego pilniczka. Zawsze można wrzucić je do siatki czy kieszonki w wózku także próbować w umownej chwili. Odżywka również wzmacniać wchodzą w głębia paznokcia, robiąc ich wzmocnienie.\nTo, jak zapuścić długie paznokcie, jest zagadką, na którą suma chciałaby znaleźć niejedna z nas. Ta metoda jest niezawodna a nagminnie wdrażana więcej w salonach kosmetycznych. Jak szybko zapuścić paznokcie?\nAby płytka paznokcia przeszła długa, należy oraz dbać nie ale o indywidualne paznokcie, lecz również dłonie. Nieodzowne są także maseczki na dłonie, które są odżywcze i uzdrawiają w odbudowie płytki paznokcia. Przenosi nas wizyta, duże wyjście, wesele, ślub - cokolwiek. Przysporzą się tutaj kremy na bazie ekologicznych ziół lub olejki.\nCo robić, żeby mieć długie paznokcie?\nWarto na początek wybrać stonowany barwnik także kształt. Kiedy ale sprawi się chłodniej, należy kłaść rękawiczki. Istnieje znacznie form na szczytne oraz długie paznokcie.\nAby tworzyć długie naturalne paznokcie, powinno się oraz unikać licznego zaś szczupłego stosunku z watą, oraz zarówno wiązać preparaty regenerujące i odzywki kilka ciosy w tygodniu. Liczymy dla was jakiekolwiek reakcji, których wymagacie! Wówczas można zaszaleć również wciąć paznokciom bardziej agresywny wygląd.\nJest to powolne od wielu nowych czynników, powodujących, iż nie ofiaruje się podać szczegółowej liczby, jaką umieli nadawać każdemu osobnikowi. Ażeby uważać długie paznokcie należy dbać o mało przesłankach, mianowicie, paznokcie jednak należy piłować w samą płaszczyznę, do piłowania należy wykorzystywać szklanego lub papierowego pilniczka. Domowe style na ładne paznokcie, zatem plus przyjmowanie olejku rycynowego czy octu jabłkowego, natomiast także kąpiele w oliwie z oliwek.\nMożna się także wesprzeć, suplementując skrzyp polny, który doskonale dokonuje nie właśnie na paznokcie, ale więcej na włosy oraz cerę. Używać zmywaczy bez acetonu dodatkowo dopilnować o korzystną suplementację - tu wskazujemy jednak, żeby przed randką w aptece, udała się do lekarza z zyskami śledztw krwi. Spełnienie go zmienia znacznie kondycję paznokci, bo liczy biotynę, fosfor również selen.


Ogród Botaniczny Uniwersytetu Wrocławskiego – Polskie Towarzystwo Różane\n50-335 Wrocław, ul. Henryka Sienkiewicza 23\nTel. +48 71 322-59-57\nPokazane są tutaj m. innymi gruntowe rośliny ozdobne, posadzone w ciekawych zestawieniach kompozycyjnych, a jednocześnie dokładnie opisane. Ten dział powstał w latach 60. XX w. w celu propagowania dekoracyjnych roślin. Znajdziemy tu bardzo liczne odmiany hiacyntów (30), narcyzów (80), bogatą kolekcję piwonii (Paeonia) – Kolekcja Narodowa (120).\nIris ’Royal Tapestry’\nIris 'Peking Summer’\nKolekcja kosaćców (250), liliowców (w tym 80 polskiej hodowli), funkii (80) i bluszczy (Hedera) – Kolekcja Narodowa (17 gatunków, ponad 650 odmian).\nKolekcja Narodowa rodzaju Bluszcz\nbluszcz pospolity 'Julia’\nbluszcz pospolity 'Jubileusz Ogrodu’\nKolekcja bluszczy (Helix)\nKolekcja funkii (Hosta)\nZe względu na specyficzny mikroklimat Wrocławia, sprzyjający aklimatyzacji roślin wrażliwych na mróz, pochodzących z różnych stref klimatycznych, uprawiane są w gruncie ciekawe rośliny, które nie wytrzymują zim w Polsce Centralnej i Wschodniej. Ekspozycje gruntowe są uatrakcyjniane na lato roślinami wystawianymi ze szklarni, w której przechowywane są rośliny tropikalne i egzotyczne.\nW Alpinarium zaprezentowanych jest ok. 1500 odmian roślin skalnych, a dodatkową atrakcją jest ekspozycja geologiczna.\nSzczególne miejsce zajmuje w ogrodzie kolekcja roślin wodnych i błotnych (ponad 250 taksonów), Kolekcja Narodowa Grzybieni (Nymphaeaceae).\nOsobne miejsce zajmują w Ogrodzie Botanicznym we Wrocławiu rośliny znajdujące się po ochroną prawną w Polsce oraz rośliny, którym grozi wyginięcie, czyli gatunki zagrożone.\nIstnieje wiele sposobów zwiedzania kolekcji ogrodowych, ale dla osób nie zajmujących się zawodowo bądź naukowo botaniką przygotowano ciekawą ścieżkę dydaktyczną na temat wykorzystania roślin w kosmetologii i medycynie.\nOgród, oprócz funkcji naukowych, zachowawczych i ochronnych jest też miejscem wypoczynku dla mieszkańców Wrocławia, którzy chętnie tu przychodzą zachęceni ilością ławek i stolików oraz urodą roślin, atrakcyjnych o każdej porze roku, a także śpiewem ptaków mieszkających wśród zieleni tej zielonej oazy w sercu miasta.\nZimą Ogród również jest czynny i zamienia się w królestwo światła. Dyrekcja stara się, aby Wrocławianie nie zapominali o swoim ulubionym miejscu spacerów i zdecydowała się na podświetlenie drzew i alejek, a w połączeniu ze strzelistymi kształtami zabytków architektury w sąsiedztwie, które włączono do świetlnych kompozycji – dało to niezwykłe efekty.\nczytaj więcej na temat działów w Ogrodzie TUTAJ\nopracowanie RK, PTR\nwszystkie zdjęcia Renata Krochmal


Jezioro Garda - Sirmione - Desenzano - Salo - Wyjazdy na narty, snowboard, rowery - Primoris Travel\nDzisiejsza trasa będzie rowerowym wyzwaniem, ale trudy jazdy wynagrodzą nam przepiękne widoki oraz urok mijanych pod drodze miejscowości. Będziemy się poruszać głównie południowym i zachodnim brzegiem jeziora, co pozwoli w pełni dostrzec jego piękno.\nWyruszamy z hotelu kierując się na południe, wzdłuż jeziora. Mijając miejscowości Bardolino i Lazise docieramy do Peschieri, skąd nasza trasa prowadzi dalej do półwyspu Sirmione. Rowerami dojeżdżamy aż do zabytkowej części Sirmione, położonej na krańcu cyplu. Tu zatrzymujemy się na przerwę, aby zwiedzić to niezwykłe miasteczko, słynne ze średniowiecznego zamku Scaligerich. Po wizycie w Sirmione istnieje możliwość kontynuacji jazdy busem.\nKolejny etap trasy prowadzi szutrową ścieżką nad jeziorem do miasteczka Desenzano. Jadąc spokojnym tempem mijamy po drodze kurort Rivoltella. Po kilku kilometrach docieramy do centrum Desenzano, którego główne atrakcje to urokliwy port, średniowieczna katedra i zabytkowe wille. Z Desenzano wyjeżdżamy promenadą wzdłuż brzegu jeziora i ruszamy dalej kierując się na północ, w stronę miejscowości Moniga del Garda i Manerba del Garda.\nPodziwiając turkusową taflę jeziora, które mijamy z prawej strony, docieramy do celu naszej dzisiejszej wycieczki - kurortu Salo. Miejscowość ta znana jest turystom przede wszystkim z nadbrzeżnej promenady, uważanej za jedną z najpiękniejszych nad Gardą.\nZ Salo istnieje możliwość powrotu do hotelu busem. Jako interesującą alternatywę proponujemy jednak powrotny rejs statkiem na przeciwległy brzeg jeziora, skąd rowerami dojedziemy do hotelu.


Te zdjęcia Angelinie zrobił Brad Pitt - Dziennik.pl\nTe zdjęcia Angelinie zrobił Brad Pitt\n14 października 2008, 11:01 Ten tekst przeczytasz w 1 minutę\nPrawdziwy rarytas trafił do redakcji amerykańskiego magazynu "W". Od razu widać, że te zdjęcia są inne niż tysiące fotografii pięknej Angeliny Jolie. Dlaczego? Nie zrobił ich obcy fotograf, tylko mąż i ojciec jej dzieci - Brad Pitt. Zobacz najintymniejsze fotografie rodziny Jolie-Pitt, jakie kiedykolwiek opublikowano.\nW tym zdjęciu można się zakochać. Z anielskim spojrzeniem kochającej matki, Angelina Jolie spogląda w oczy swojej dwuletniej córki Shiloh, obejmując drugą ręką ssącego palec czteroletniego synka Paxa. Takie zdjęcia mógł zrobić tylko jeden człowiek - mąż Angeliny i ojciec jej dzieci.\nBrad Pitt zadebiutował jako fotograf, robiąc zdjęcia siedmiorga najważniejszych ludzi swojego życia - Angeliny i szóstki dzieci - w rodzinnym domu na południu Francji. Fotografie dla miesięcznika "W" zrobił zaledwie siedem tygodni po tym, gdy na świat przyszły bliźnięta aktorskiej pary: Knox i Vivienne.\nNa innym zdjęciu uśmiechnięta Angelina karmi piersią jedno z niemowląt. Na kolejnym posila się hamburgerem i wyraźnie nie jest zadowolona, że mąż robi jej zdjęcie. W wywiadzie dołączonym do galerii magazynu "W" Angelina zdradza, że niedawno zabrała siedmioletniego synka Maddoxa na zakupy do... sklepu z nożami.\n"Rozmawiamy o samurajach, o idei obrony samego siebie jako czymś dobrym. Mówimy o wszystkim" - wyjaśniła. I dodała, że dla niej to już rodzinna tradycja. Gdy sama miała zaledwie 11 lat, matka zabrała ją na podobne zakupy. "Kolekcjonuję noże. Z jakiegoś powodu rytuał pocięcia się i uczucie bólu pozwala mi poczuć, że żyję" - powiedziała.\nPara, która jest ze sobą zaledwie trzy lata, wychowuje trójkę adoptowanych dzieci i trójkę biologicznych. Niedawno państwo Jolie-Pitt zdradzili, że myślą o adopcji kolejnych.\nAngelina Jolie jest w kolejnej ciąży?\nAngelina Jolie: Chodzę w obsikanych sukienkach\nAngelina Jolie znowu w ciąży!


Platforma handlowa Kryptono handlu kryptowalutami zapewnia wymianę walut online za 14 par transakcji z 7 kryptowalutami i 5 walutami.\nKoszt kryptowalut dzisiaj na crypto-birzhe Kryptono\nBitcoin $ 9548.85 $ 9934.87\nEthereum $ 269.49 $ 307.68\nEOS $ 4.18 $ 4.18\nTronix $ 0.021205 $ 0.023802\nNEM $ 0.060956 $ 0.060956\nKNOW $ 0.001672 $ 0.001776\nKryptono giełda kryptowalut - globalna internetowa giełda kryptowalut do transakcji handlowych na kryptowaluty. Kryptowaluty są przedmiotem swobodnego handlu na giełdach kryptograficznych w Internecie i nie są kontrolowane przez żadne banki, w przeciwieństwie do walut krajowych. Kurs wymiany kryptowaluty na rynkach kryptowalut jest uzyskiwany tylko w wyniku transakcji handlowych. Wymiana kryptowaluty na inną krypto lub klasyczną walutę odbywa się na giełdach kryptowalut. Oczywiście giełda kryptowalut jest wymiennikiem kryptowalut. Kryptono wymiana kryptowalut może pomóc w wymianie kryptowaluty bez pośredników.\nIlość transakcji na kryptonie Kryptono\nCałkowita objętość obrotu na kriptogiełdy Kryptono w ciągu ostatnich 24 godzin wynosi 132 531 966 dolarów .\nWymiana kryptograficzna Kryptono można nazwać tak:\n- Rynek kryptowalut Kryptono.\n- Wymiennik kryptograficzny Kryptono.\n- Wymiana kryptowalut Kryptono.\nWymień kryptowalutę w Kryptono\nTutaj wyświetlany jest kurs wymiany kryptowaluty online na rynku kryptowalut Kryptono. Uzyskaj informacje na stronie cryptoratesxe.com online i za darmo. Wartość kryptowaluty w 25/02/2020. Tabela wszystkich wartości kryptowaluty. Najlepszy zakup kryptowaluty w Kryptono i najlepsza sprzedaż kryptowalut w Kryptono. Kryptono wolumen obrotu online jest bezpłatny. Codzienna aktualizacja. Rynek kryptowalut Kryptono, najczęściej handlowana kryptowaluta. Handel kryptowalutą w Kryptono może być filtrowany przez pola wyboru nad tabelą wyników handlu.\nTabela pokazuje dzisiejsze kursy wymiany dla kryptowaluty z giełdy Kryptono. Kursy wymiany dla par handlowych są przeliczane na dolary amerykańskie.\nBTC/USDT $ 9 834.15 $ 82 245 279 - Najlepszy kurs Bitcoin do Tether\nBTC/TUSD $ 9 934.87 $ 468 621 - Najlepszy kurs Bitcoin do True USD\nBTC/1SG $ 9 548.85 - - Najlepszy kurs Bitcoin do 1SG\nETH/USDT $ 269.49 $ 44 988 833 - Najlepszy kurs Ethereum do Tether\nETH/TUSD $ 270.49 $ 671 073 - Najlepszy kurs Ethereum do True USD\nETH/BTC $ 307.68 $ 627 473 - Najlepszy kurs Ethereum do Bitcoin\nEOS/ETH $ 4.18 $ 878 765 - Najlepszy kurs EOS do Ethereum\nTRX/BTC $ 0.023802 $ 983 962 - Najlepszy kurs Tronix do Bitcoin\nTRX/ETH $ 0.021205 $ 445 305 - Najlepszy kurs Tronix do Ethereum\nTUSD/USDT $ 1.01 $ 158 396 - Najlepszy kurs True USD do Tether\nXEM/BTC $ 0.060956 $ 332 375 - Najlepszy kurs NEM do Bitcoin\nKNOW/USDT $ 0.001672 $ 397 190 - Najlepszy kurs KNOW do Tether\nKNOW/ETH $ 0.001776 $ 203 623 - Najlepszy kurs KNOW do Ethereum\nKNOW/BTC $ 0.001742 $ 131 071 - Najlepszy kurs KNOW do Bitcoin\nCeny kryptowalut na giełdzie kryptograficznej Kryptono są ustalane w wyniku swobodnego handlu uczestników giełdy. Krypto-wymiennik Kryptono - usługa sprzedaży i zakupu kryptowaluty na otwartym rynku. Wymieniacz kryptowalut Kryptono - zapewnia ślady między uczestnikami wymiany kryptowalut i pozwala kupować i sprzedawać za zwykłe pieniądze. Wymiana kryptowalut Kryptono jest jedną ze światowych giełd do handlu online, na których przeprowadzane są transakcje kryptowalutowe. Wymiana kryptowalut Kryptono jest jednym z uczestników globalnego rynku kryptowalut, uczestniczącym w instalacji bezpłatnych stawek dla wszystkich kryptowalut.\nW tabeli transakcji handlowych wymiany kryptograficznej Kryptono następujące pola:


Polski system przeciwodleżynowy do materacy! - UzytecznySklep\nUzytecznySklep > Blog > Inne > Polski system przeciwodleżynowy do materacy!\nOsoby starsze, które zmagają się z wieloma schorzeniami często mają problemy z poruszaniem się oraz większość czasu spędzają w łóżku. Niestety taka sytuacja ma bardzo często przykre konsekwencje oraz na ciele zaczynają pojawiać się charakterystyczne zmiany, zwane odleżynami. Są one niezwykle bolesne, nieestetyczne i dość uporczywe w leczeniu. W aptece oczywiście osiągalne są rozmaite maści łagodzące ból i przyspieszające proces leczenia, jednakże warto działać wcześniej, żeby im zapobiec.\nW takiej sytuacji najistotniejszy jest wybór odpowiedniego materaca, który zapobiegnie przykrym dolegliwościom. Materace powinny być wyposażone w certyfikowany system przeciwodleżynowy. Aby znaleźć tego typu produkt wystarczy skorzystać z wyszukiwarki internetowej. Po wpisaniu w jej okno odpowiedniego hasła, na przykład materace przeciwodleżynowe producent bądź materace do opieki długoterminowej w wynikach pojawią się adresy sklepów i linki kierujące bezpośrednio do ofert towarów. Pomocne w dokonaniu właściwego wyboru mogą okazać się opinie i oceny innych użytkowników na temat danego produktu. Za materac dobrej jakości należy zapłacić od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych. Na portalach ogłoszeniowych znaleźć można również używane materace. Takie rozwiązanie pozwala zaoszczędzić istotną kwotę gotówki. Dobrze jednak sprawdzić stan faktyczny oferowanego przedmiotu przed zakupem. Decydując się na zakup w sklepie internetowym należałoby mieć na uwadze fakt, iż czas realizacji zamówienia wynosi najczęściej kilka dni roboczych. Produkt dostarczany jest wprost pod drzwi klienta za pośrednictwem wybranej firmy kurierskiej.\nCoraz więcej sklepów umożliwia swoim konsumentom zakup na wygodne raty co w większości przypadków jest niezwykle dużym udogodnieniem. Niekiedy można starać się także o refundacje zakupu z Narodowego Funduszu Zdrowia. Aby otrzymać specjalne zaświadczenie należy udać się do lekarza, który opiekuje się seniorem. Każdy zakupiony materac objęty jest wielomiesięczną gwarancją na wypadek awarii bądź uszkodzenia. Dużo osób wybiera specjalne łóżko, którym można sterować przy pomocy pilota. Dzięki temu osoba leżąca staje się bardziej samodzielna i może radzić sobie na przykład ze zmianą pozycji.\nPoprzedni artykuł Serwis stacji uzdatniania\nKolejny artykuł Jakie zalety mają etykiety termotransferowe?


Co musisz wiedzieć o konkursie na logo? - Biznes Chojnice\nCo musisz wiedzieć o konkursie na logo?2016-03-14\n1. Czy posiadając 1 bilet wstępu do Eksperymentarium mogę zgłosić 2 prace konkursowe, jedną na logo, drugą na hasło? Nie ma przeciwwskazań, aby w konkursie zgłosić po jednej pracy w obu kategoriach, tzn. jednego projektu logo i jednej propozycji hasła reklamującego, pomimo, iż uczestnik posiada tylko 1 bilet wstępu/zaświadczenie wskazane w ust. 2 §3 Regulaminu Konkursu.\n2. Czy projekt logo oraz hasło reklamowe mogę złożyć do konkursu razem, w jednej kopercie? Nie ma przeciwwskazań, aby prace konkursowe w obu kategoriach złożyć w jednej kopercie. Niemniej należy zwrócić uwagę, iż każdy uczestnik może złożyć w Konkursie jedno hasło reklamujące oraz jeden projekt logo. Przedłożenie więcej niż jednej propozycji hasła reklamującego lub więcej niż jednego projektu logo będzie skutkować wykluczeniem wszystkich prac uczestnika z Konkursu przedstawionych w danej kategorii Konkursowej. Komisja Konkursowa dokona oddzielnej oceny prac zgłoszonych w kategorii projekt logo i prac zgłoszonych w kategorii hasło reklamujące.\n3. W jakim czasie muszę kupić bilet do Eksperymentarium, aby wziąć udział w konkursie, czy może to być np. bilet z lutego b.r.? W konkursie nie określono terminu, w jakim należy zakupić bilet do Eksperymentarium. Warunkiem udziału w konkursie jest posiadanie dowodu zakupu biletu do Eksperymentarium (paragonu fiskalnego) lub wskazanego w ust. 2 §3 Regulaminu Konkursu zaświadczenia . Spełnienie warunku będzie weryfikowane na etapie oceny prac konkursowych. Z udziału w Konkursie nie są zatem wykluczone osoby, które posiadają dowód zakupu biletu do Eksperymentarium np. z lutego b.r. Należy jednak zwrócić uwagę, iż w kategorii hasła promującego wraz biletem wstępu/zaświadczeniem wskazanym w ust. 2 §3 Regulaminu Konkursu uczestnicy otrzymają informację o wyrazie, którego będą musieli użyć w tworzonym przez siebie haśle reklamującym, a wyraz można otrzymać w Eksperymentarium tylko w okresie trwania konkursu.\n4. Jak rozumieć zapis regulaminu: Wraz biletem wstępu/zaświadczeniem wskazanym w ust. 2 uczestnicy otrzymają informację o wyrazie, którego będą musieli użyć w tworzonym przez siebie haśle reklamowym. Osoba zgłaszająca w Konkursie pracę w kategorii hasło promujące musi w utworzonym przez siebie haśle wykorzystać wyraz, który otrzyma od pracownika Eksperymentarium wraz z wstępu/zaświadczeniem wskazanym w ust. 2 §3 Regulaminu Konkursu. Wyrazy są przyznawane losowo. W haśle można wykorzystać wylosowany wyraz w dowolnym znaczeniu, w dowolnej odmianie przez osoby, przypadki, czy czasy, zgodnymi z zasadami polszczyzny, a także jako część innego wyrazu. Na przykład w przypadku, gdy uczestnik Konkursu wylosuje wyraz: „WIEK”, może w haśle użyć wyrazu „wiekowy”, albo wyrazu „powieka”. Analogicznie, w przypadku wylosowania wyrazu „MAM”, w haśle można go wykorzystać jako „mamy” albo jako „miałem”. Autorzy haseł, które nie będą zawierały wylosowanego wyrazu nie będą uprawnieni do otrzymania nagrody w Konkursie.\n5. Czy razem z pracą na konkurs muszę dołączyć paragon z Eksperymentarium? Do pracy konkursowej nie trzeba dołączać paragonu fiskalnego z Eksperymentarium ani zaświadczenia o wstępie na wystawę wystawionego przez pracownika Eksperymentarium. Autorzy nagrodzonych prac będą zobowiązani do przedstawienia, przed odbiorem nagrody w Konkursie, biletu wstępu lub wyżej wymienionego zaświadczenia, a w przypadku kategorii na hasło reklamujące również wylosowanego wyrazu wyrazu.\n6. Czy mogę wybrać inną nagrodę główną, niż wskazane w regulaminie kamera, teleskop lub klawiatura? Autor nagrodzonej pracy może wybrać jako nagrodę główną wyłącznie jedną z trzech wskazanych w regulaminie nagród, tj. albo kamerę Go Pro Hero albo teleskop Celestron, albo klawiaturę laserową Celluon Epic. W przypadku, gdy więcej niż jeden autor nagrodzonej pracy wybierze tą samą nagrodę główną, będzie ona przyznana każdemu z autorów, który ją wybrał. Oznacza to, iż w Konkursie zagwarantowane są jako nagrody co najmniej 4 kamery Go Pro Hero, 4 teleskopy Celestron, oraz 4 klawiatury laserowa Celluon Epic


Życie na poczytaniu – Nagroda Angelus\nGrzegorz Jankowicz: Życie na poczytaniu (Książkowe klimaty). Drugie, poprawione i uzupełnione, wydanie rozmów Grzegorza Jankowicza, z najwybitniejszymi pisarzami, twórcami i intelektualistami naszych czasów.\nŻycie na poczytaniu to portret współczesności odmalowany w 27 rozmowach nie tylko o literaturze i życiu, ale dający też odpowiedzi na pytanie o to, kim jest bibliofil, co wspólnego mają wyciągnięcie ręki i pisanie opowiadania oraz dlaczego mitologia przypomina serwis plotkarski. Pytania Jankowicza, na które odpowiadają między innymi Paul Auster, Amos Oz czy Swietłana Aleksiejewicz, mają przede wszystkim dać odpowiedź na to, co dzieje się po czytaniu. A co się dzieje?\nAngelus 2016 – spotkanie z nominowanymi


Lecz czasami też tak bywa.\nW dniu 25.11.2016r. nasze przedszkolaki uczestniczyły w obchodach Światowego Dnia Pluszowego Misia. Tego dnia każde dziecko przyszło do przedszkola ze swoim małym lub dużym przyjacielem Misiem. W świętowaniu tego dnia uczestniczyły również dzieci z Oddziału Przedszkolnego w Zawadowie.\nZ grupą Misiaczków przybył gość - Duży Miś, który razem z przedszkolakami wykonywał ćwiczenia gimnastyczne, tańczył przy misiowych piosenkach. Przedszkolaki rozwiązywały zagadki o bajkowych kolegach Dużego Misia. Układały postać misia z figur geometrycznych - powstały misie: „Kółeczko”, „Kwadracik”, „Trójkąciek”, „Prostokątniak” oraz "Elipsiak".\nTego dnia nie zabrakło również wyjadania misiowego przysmaku - miodku.\nNa zakończenie spotkania Duży Miś podzielił się swoimi zapasami na zimę i poczęstował wszystkich misiowymi smakołykami.\nTen dzień wywołał u dzieci wiele uśmiechów i radości. Miś jest bardzo ważny dla każdego dziecka. Można go przytulić, a nawet zwierzyć mu się z sekretów. Mamy nadzieję, że to spotkanie z Dużym Misiem zostanie we wspomnieniach dzieci na długi czas.


Letnia wystawa rysunku aktu w Hamburgu\nWiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Hyde Park » Letnia wystawa rysunku aktu w Hamburgu\nData dodania: 2011-08-25 12:56\nOd ponad dwudziestu lat spotykają się co piątek w Kulturhaus Eppendorf ludzie dla których rysunek i malowanie aktu jest wszystkim, jest największą cnotą w życiu!\nRysunek aktu nie jest w dzisiejszych niepewnych czasach sprawą, którą rozumie się samą przez się. Rysunek w ogóle to jest podpis obiema rękami z nazwiska i imienia! Akt - to jest pewien styl życia, ukochanie wolności ponad wszystko, to znaczy pewną religijność, spirit ducha wobec natury i tradycji światowej.\nZa malowanie młodych dziewczyn Egon Schiele - wielki austriacki artysta - został wrzucony do lochów! To wtedy powstało Jego niezapomniane powiedzenie:"Artystę ograniczać, tłuc - jest przestępstwem, oznacza to bowiem kiełkujące życie mordować" (oryginalnie: "Den Kunstler hemmen ist ein Verbrechen, es heisst keimendes Leben morden!").\nDzisiaj w mediach aż huczy od "apostołów moralności" wszelkiej maści: kościelnej, różnych pseudo-religijności, tradycji, etc. O zabijaniu młodego życia w imię jakichś starych idei, samo-wymyślnych. Natomiast o rysunku aktu w mediach nie słyszy się prawie wcale.\nKulturhaus Eppendorf w Hamburgu, może poszczycić się wielką różnorodnością "grup zainteresowań" (zobacz na www.kulturhaus-eppendorf.de). Również nasza grupa rysowników aktu zmienia się wciąż, przeżywa wzloty, upadki i odnowy. Niniejsza wystawa jednak - do 14 października 2011 - zespołowa, świadczy niezbicie o żywotności zainteresowania rysunkiem aktu, przede wszystkim żeńskiego, pragnieniem studiów żywej natury, upodobaniem fantazji, oraz miłością do wszystkiego co jest piękne i naturalne!\nKażdy z artystów wnosi swój indywidualny wkład do grupy; pomimo różnorodnego wykształcenia na polu estetycznym, pomimo różnicy wieku, płci, czy też przynależności religijnej. Należy sobie tylko życzyć, ażeby ta miłość do aktu kobiecego trwała jeszcze długie wieki! Czasy w których żyjemy, są wystarczająco burzliwe, wrogie naturze, a człowiek potrzebuje pewnej przystani, opoki do której może zawsze powrócić. I znaleźć w sobie samym - dzięki drugiemu człowiekowi, tu: modelce - spokój wewnętrzny ducha, i piękno estetyczne obrazu, z którym następnie już dzielić się może nawet z całym światem!\nponiedziałek/środa/piątek 12.30 - 15\nczwartek 18.30 - 20\nTagi: media Kulturhaus-Eppendorf.de Egon Schiele rysunek aktu wystawy malarskie rysunki dali\nRysunek Aktu w Kulturhaus Eppendorf w Hamburgu ( zobacz stronę internetową! ) trwa co piątek, od godz.18.00 do 20.00 także w okresie wakacyjnym :)) Zapraszam i pozdrawiam!\nMłoda dziewczyna z "Hamburger Abendblatt" była w ostatni piątek u nas w czasie trwania sesji rysunku / malowania Aktu jednej z naszych Modelek - i robiła zdjęcia w sposób dość nieprofesjonalny " z fleszem"!\nNasza Modelka Doris była mocno przestraszona i zaszokowana, ponieważ dziennikarka przedtem nie uprzedziła Jej i nie zamieniła z Nią ani słowa! Również nasz kochany Guenther - "organizator spotkania" nie uprzedził Doris. Mam cichą nadzieję iż polscy "dziennikarze obywatelscy" link takich nieprofesjonalnych błędów wobec MUZ Sztuki nigdy by nie popełnili, prawda ?? ;-))\nJak by Ci tu powiedzieć: Tak, artykuł jest dobry , ponieważ daje odpowiedź na temat co to jest akt? Oraz mojej działalności / pracy w Niemczech na temat rysunku aktu. A jak sama wiesz, w Niemczech ( a może już także w Polsce EU ) trzeba walczyć. Walczyć o swój status zawodowy! O to kim się określasz w życiu -nie tylko zawodowo. W takim rozumieniu: " nic za darmo"! Zapraszam Isabello raz jeszcze do moich albumów na Facebooku. Pozdrawiam\nAndrzeju nie znasz regulaminu ? Do artykułu daje sie trzy zdjęcia. Galeria jest do 15 zdjęć. Teraz możesz zrobić Galerię z 14 zdjęciami, ładujesz zdjęcia i podpisujesz...już robiłeś galerie i to nie jedną.\nAndrzeju, świetnie zaprezentowałeś wystawę. Do Hamburga trochę mam daleko, ale gratuluję i życzę wszystkim malarzom aktu wielu dalszych sukcesów. Czekam na galerię zdjęć z wystawy. Pozdrawiam.


W Polsce pisano listy w blisko 800 miejscach np. w szkołach, bibliotekach, kawiarniach, domach prywatnych.\nW ciągu pięciu dni w Słońsku udało się wspólnie napisać aż 85 listów. Każdy z listów był pisany odręcznie. Zapewne nie udałoby się osiągnąć takiego wyniku, gdyby nie pomoc Artura Wysokińskiego oraz jego uczniów z Gimnazjum w Słońsku, którzy znacząco zwiększyli liczbę napisanych listów - podkreśla Anita Wołodzik jedna z koordynatorów akcji.\nŁącznie w całej Polsce napisano 356 645 listów, dzięki czemu mamy nowy rekord Maratonu!\nTeraz trafią one do ambasad, ministerstw i gubernatorów krajów, z których pochodzą bohaterki i bohaterowie tegorocznej akcji. Listy są wielkim wsparciem dla bohaterów i ich bliskich – dają im siłę w walce o swoje prawa i lepsze jutro. Teraz czekamy na dobre wiadomości, liczymy na poprawę losu naszych bohaterów.\nKolejna tego typu akcja już za rok.\ntekst i foto: Ryszard Waldun


Dobry wzrost Danone. Koncern rośnie dzięki popytowi na żywność dla niemowląt - Mleko/sery\nData: 17-04-2013, 09:54\nKoncern Danone osiągnął w pierwszym kwartale tego roku przychody ze sprzedaży na poziomie 5,34 mld EUR, co oznacza wzrost o 4,3 proc. Natomiast biorąc pod uwagę sprzedaż porównywalną, wzrost był jeszcze wyższy i wyniósł 5,6 proc. Analitycy spodziewali się 4,2 proc. wzrostu.\nProducentowi Actimela pomógł zwiększony popyt na produkty dla niemowląt na rynkach wschodzących, który złagodził spowolnienie w Europie.\nW krajach Azji Pacyficznej, Ameryki Łacińskiej, Środkowego Wschodu oraz Afryki sprzedaż Danone wzrosła o 17 proc., do 2,17 mld EUR. Wyniki wzrosły także w Europie Wschodniej i Ameryce Północnej, gdzie sprzedaż zwiększyła się o 8,5 proc., do 1,16 mld EUR.\n- Wyniki osiągnięte w tych regionach pozwoliły wyrównać 5,1-proc. spadek w Europie, gdzie sprzedaż pozostawała pod wpływem słabego popytu, szczególnie w segmencie świeżego nabiału - informuje Danone w raporcie. W Europie sprzedaż wyniosła 2,01 mld EUR.\nSpółka podała, że w segmencie nabiału sprzedaż wzrosła ogółem w grupie o 0,7 proc., natomiast wolumen sprzedaży w tym segmencie wzrósł o 0,5 proc. Było to mniej niż w czwartym kwartale ubiegłego roku.\nSegment żywności dla dzieci zanotował rekordowy wzrost o 17,1 proc. wartościowo i 7,8 proc. wolumenowo. Wpływ na rekordowe wyniki tego segmentu miał popyt w Chinach.


80. rocznica 1939 r. - Parafia św. Mikołaja w Bydgoszczy-Fordonie\nO Zapomnianych Obrońcach Fordonu z 1939 r. i nazwaniu ulicy ich imieniem pisze Tomasz Rusiniak\nO wydarzeniach, które miały miejsce 2 października 1939 r. pisze Aleksandra Biernacik,\nkronikarka parafii św. Mikołaja - z zawodu i zamiłowania historyk\n80 rocznica rozstrzelania mieszkańców Fordonu przed murami kościoła parafialnego\nśw. Mikołaja w dniu 2 października 1939 r.\nWstęp przybliżający wydarzenia związane z okrutnym mordem 2 października 1939 r.\n1 września 1939 roku na Polskę napadły Niemcy hitlerowskie. W momencie wybuchu wojny powiat bydgoski, w tym i Fordon, włączone były do województwa pomorskiego z siedzibą władz w Toruniu. Po zakończeniu działań wojennych, w październiku 1939 r. okupant utworzył Reichsgan-Danzig-Westpreussen, który obejmował większość obszaru województwa pomorskiego sprzed września 1939 r. pod względem administracyjnym obszar ten został podzielony na 3 części: Gdańsk, Bydgoszcz (w tym okoliczne miasta: Fordon, Koronowo itp.) oraz Kwidzyn. Na tych terenach okupant rozpoczął, obliczoną na wielką skalę, akcję eksterminacyjną. Fordon liczył w tym czasie 4721 mieszkańców. We wrześniu miasto zajęły jednostki Wehrmachtu. Na czele władz miejskich stanął miejscowy Volksdeutsch – Oskar Kosch. W Fordonie utworzono też siedzibę jednego z obwodów Selbstschutzu w okręgu bydgoskim.\nProboszczem parafii św. Mikołaja w tym czasie był ks. infułat Józef Szydzik\noraz dwóch wikariuszy:\nks. Ambroży Dykiert\nks. Hubert Raszkowski,\na także – od września 1939 r. – ks. Henryk Szuman.\nKilka słów o wymienionych kapłanach:\nKs. Józef Szydzik – protonotariusz apostolski, infułat i delegat biskupi; tajny szambelan papieski. Odznaczony orderem Polonia Restituta, Srebrnym Krzyżem zasługi. Aresztowany 20 września 1939 r.; osadzony w koszarach artyleryjskich w Bydgoszczy; zamordowany 29 września w nieznanym miejscu. 10 maja 1991 r. jego imieniem nazwano ulicę w Starym Fordonie.\nKs. Ambroży Dykiert – święcenie kapłańskie otrzymał 14 marca 1937 r. Aresztowany z początkiem września 1939 r. i więziony w Lipce Krajeńskiej. Zwolniony 6 grudnia 1939 r. Zmarł w 1972 r.\nKs. Hubert Raszkowski – świecenie kapłańskie – 20 grudnia 1930 r. Aresztowany\ni zamordowany przed kościołem 2.10.1939 r. wraz z innymi.\nKs. Henryk Szuman – szambelan, dziekan, proboszcz parafii św. Mateusza w Starogardzie. Aresztowany tam 6 września i wywieziony do Fordonu, gdzie zginął razem z pozostałymi mieszkańcami i księżmi 2.10.1939 r.\nWitold Szumiło w Orędowniku diecezji chełmińskiej z 1947 r.; we „Wspomnieniu pośmiertnym” tak napisał o ks. Szumanie:\n„…6 września 1939 r. o godz. 11:00 został wezwany przez starostę niemieckiego Fasta, sprawcę masowych mordów w Szpręgawku pod Starogrodem. Wezwanemu księdzu Fast oświadczył, że obaj nie mogą rządzić w jednym mieście i ma natychmiast opuścić Satrogród. Ks. Szuman postanowił wyjechać do Fordonu, do swego przyjaciela, ks. Szydzika. Niestety, w Fordonie nie zastał już ks. Szydzika, gdyż Niemcy go już wywieźli. Pełnił więc funkcję proboszcza do chwili rozstrzelania 2.10.1939 r. Według naocznych świadków przed śmiercią wzniósł okrzyk: „Niech żyje Chrystus Król! Niech żyje Polska!”\n„Przewodnik Katolicki” nr 11 z 1971 r. pisze: …2 października o godz. 11:00 przyszło do ks. Szumana kilku żołnierzy SS. W brutalny sposób wyciągnięto go z kościoła, gdy modlił się na klęczniku. Między godz. 16:00 a 17:00 został, rozstrzelany koło głównej bramy kościoła, razem z ks. wikarym Hubertem Raszkowskim oraz burmistrzem i pięcioma obywatelami Fordonu”.\nPrzytoczone wyżej uwagi, krótkie życiorysy i wypowiedzi wyprzedzają pewne wydarzenia, związane z początkiem okupacji w mieście. Najwięcej informacji na ten temat dostarcza nam jedyna właściwie relacja wydarzeń, wydana bezpośrednio po wojnie, w 1946 r., pt. „Powiat bydgoski oskarża” autorstwa Władysława Dreusa. Są w niej zawarte oświadczenia ludzi, którzy byli bezpośrednimi świadkami zbrodni hitlerowskich. Poza tym, owa książeczka zawiera relacje samych Niemców.\nMiasto Bydgoszcz było w czasie okupacji siedzibą licznych władz hitlerowskich m.in. Prezesa Regencji. Stąd wychodziły, zbierane skrupulatnie z całego terenu, sprawozdania do gaulitera Forstera i do Berlina. Po ucieczce Niemców z Bydgoszczy i przejęciu archiwum byłego „landrata” (tajnych akt) starosta powiatowy Leon Michalski postanowił zebrać i wydać drukiem tłumaczenia akt, ujawniających ogrom zbrodni, popełnionych na mieszkańcach cywilnych całego powiatu.\nW pierwszym miesiącu wojny akcję mordowania Polaków rozpoczęła niemiecka ludność osiadła! W Fordonie sporo było wtedy Niemców. Zorganizowane oddziały Selbstschutzu były postrachem dla ludności polskiej. Wraz z wybuchem wojny przybyły oddziały tajnej policji Gestapo, powstałej w 1936 r. na czele z jej szefem marszałkiem Goeringiem. Po wkroczeniu Gestapo do Bydgoszczy, zaczęły się od samego września 1939 r. masowe egzekucje. Terror objawiał się w mordowaniu Polaków; szczególnie miejscowej inteligencji; wysiedlaniu, wywożeniu do GG; grabieży mienia; niszczenia wszelkich śladów kultury polskiej.\nWydane zostało przez szefa Gestapo szczególne Rozporządzenie, stawiające Polaków i Żydów poza prawem. Za wszystko groziła kara śmierci lub obóz. W tzw. „Dolinie Śmierci” (pola byłego majątku ziemskiego Miedzyn pod Fordonem) w miesiącu październiku i listopadzie odbywały się egzekucje Polaków, przywożonych samochodami. W wyżej wymienionej książce W. Dreusa są zamieszczone zeznania świadków, mieszkających nieopodal tego miejsca, w Czarnówku lub przy lotnisku szybowcowym (w Fordonie była Szkoła Szybowcowa; mniej więcej w miejscu, gdzie obecnie stoi kościół Matki Bożej Królowej Męczenników). W tej dolinie, schowanej w gąszczu młodego lasku i wąwozach zginęły setki mieszkańców Bydgoszczy i okolic.\nPrawdziwe przyczyny egzekucji na rynku w Fordonie, 2 października 1939 r. poprzedziły pewne wydarzenia. Trzeba cofnąć się o miesiąc wstecz. Dnia 2 września 1939 r. przez Fordon przechodzili uchodźcy. Wśród nich, jak i wśród Polaków, mieszkających w Fordonie na stałe, rozeszła się pogłoska, że Volksdeutsche strzelają do ludności polskiej (wyżej zostało to już wspomniane). Te pogłoski spowodowały oburzenie Polaków. Kiedy wiadomość dotarła do burmistrza Wawrzyniaka, nakazał on przeprowadzenie rewizji w domach fordońskich Niemców w celu odnalezienia broni. Zgodnie z poleceniem, młodzież oraz funkcjonariusze Straży Pożarnej (w mieście nie było już policji) dokonali penetracji terenu, nie przekraczając jednak swoich uprawnień.\nW odwecie za tę akcję – od kul hitlerowców zginęło przed murem kościoła 8 osób:\nburmistrz Wacław Wawrzyniak\nks. Hubert Raszkowski\nprzemysłowiec Polikarp Ziółkowski\nmaszynista Stefan Zalesiak\nrzeźnik Waldemar Podgórski\ndrogerzysta Brunon Kaszewski\n16-letni gimnazjalista Albin Piotrowski\nEgzekucji dokonał, pomiędzy godziną 16:00 a 17:00, oddział Selbstschutzu. Akcja nosiła wszelkie znamiona pacyfikacji. Miasto otoczono wojskiem i funkcjonariuszami Selbstschutzu, a następnie wyciągnięto z domów w/w osoby na podstawie z góry przygotowanej listy.\nZ zeznań naocznych świadków wydarzenia 2 października:\nGertruda Kaszyńska: „…wyprowadzono kolumnę mężczyzn, więziennymi schodami w otoczeniu Niemców. Szybko poznałam wszystkich. Kolumnę prowadzono w kierunku kościoła. Matka zapytała: O co tu chodzi? Ojciec odpowiedział, że albo ich wywiozą albo rozstrzelają. Kiedy ustawili wszystkich pod kościołem, jeszcze nie odwracałam wzroku. Ks. Raszkowski się żegnał; ks. Szuman złożył ręce. Zalesiak i Podgórski podnieśli ręce do góry i coś zawołali. Padły strzały plutonu egzekucyjnego. W momencie, gdy na rynek wpadła z przeraźliwym krzykiem żona burmistrza, a hitlerowcy dobijali z krótkiej broni lezących, już nie patrzyłam w tamta stronę…”\nMarian Szymaczak: „…zwłoki zamordowanych wywieziono platformą kupca Płotki na stary cmentarz i zakopano w byle jakim dole. Po dokonaniu zbrodni miejscowi Niemcy urządzili na runku wielki wiec, na który spędzili Polaków, by ich zastraszyć. Dla zatarcia śladów krwi przy kościelnej bramie, zasypano je piaskiem. Dziur w murze kościelnym nie usunięto. Pozostały do dzisiaj”.\nKilka dni przed wyżej opisaną egzekucją, na terenie lotniska szybowcowego rozstrzelano całą rodzinę Kulpińskich z Fordonu oraz 3-letniego synka nauczyciela, długoletniego kierownika szkoły w Fordonie Zdzisława Kwapiszewskiego.\nW fordońskiej „Dolinie Śmierci” zginęła m.in. Apolonia Niewitecka, jedna z fundatorek ambony w naszym kościele parafialnym, w 1936 r. Razem z nią zginęło tamże 26 Żydów fordońskich.\nOprócz rozstrzelania ww. osób, przed bydgoskim Sondergerichten wytoczono procesy skazujące 20 mieszkańcom Fordonu, biorącym udział w ww. akcji. Rozprawa odbyła się 5 września 1940 r. Jeszcze 6 Polaków ukarano więzieniem; 14 zostało uniewinnionych, ale oddano ich do dyspozycji Gestapo. Ich dalsze losy nie są znane.\nW czasie, gdy proboszczem parafii był ks. Franciszek Aszyk, w dniu 4 maja 1947 roku odbyła się ekshumacja szczątków zwłok osób zamordowanych 2 października 1939 r. Natomiast 5 maja – odprawiono uroczyste nabożeństwo żałobne i odprowadzono ekshumowane szczątki zamordowanych do wspólnego grobu na starym cmentarzu (obecnie należy on do parafii św. Jana Apostoła i Ewangelisty). Udział w tej smutnej uroczystości wzięła cała parafia św. Mikołaja, a także, ze swoimi sztandarami wszystkie stowarzyszenia, organizacje i bractwa. Natomiast 15 maja 1947 r. odprawiona została Msza św. żałobna za fundatorkę ambony Apolonię Niewitecką, gdyż jej szczątki odnalezione zostały w czasie ekshumacji w „Dolinie Śmierci”.\n2 października 1999 roku, w 60. rocznicę rozstrzelania mieszkańców Fordonu; z inicjatywy ówczesnego proboszcza parafii św. Mikołaja ks. Romana Bulińskiego, odbyła się uroczystość patriotyczno-religijna. Uroczystej Mszy św. przewodniczył Protonotariusz Apostolski ks. infułat Stanisław Grunt. Koncelebrantami byli księża, pochodzący z tej parafii: ks. prof. Franciszek Drączkowski (wygłosił stosowną homilię), ks. prałat Piotr Wysga, ks. kanonik Tadeusz Falkowski. W koncelebrze uczestniczyli też miejscowi kapłani: proboszcz parafii, wikariusze ks. Jarosław Kulpiński i ks. Waldemar Krawczak. W uroczystości uczestniczyli także: prezydent miasta Bydgoszczy Roman Jasiakiewicz; przedstawiciele Rady Osiedla Stary Fordon, rodziny pomordowanych, poczty sztandarowe, harcerze i licznie zgromadzeni parafianie. Po Mszy św. dzieci rozstrzelanych dokonały odsłonięcia nowej tablicy pamiątkowej, umieszczone na miejscu poprzedniej, podniszczonej już przez lata. Tablica została ufundowana przez parafian i proboszcza parafii ks. Romana Bulińskiego. Całość uroczystości zakończył Apel Poległych.


Sposób na dobrą domówkę | SilesiaYoung\nSposób na dobrą domówkę\nImprezy w klubach to przeważnie całonocne szaleństwo, ścisk w tłumie, drogie drinki i kolejka do toalety. Czasami lepiej zaprosić znajomych do siebie i cieszyć się ich obecnością w bardziej kameralnym gronie domowych pieleszy.\nJest kilka zasad, które warto przestrzegać, jeśli decydujemy się na urządzenie imprezy w domu. Niektóre z nich mogą wydawać się trochę prozaiczne, ale okazuje się, że nie wszyscy o nich pamiętają. Po pierwsze, posprzątaj mieszkanie. Żaden gość nie chce oglądać twojej bielizny na suszarce albo resztek jedzenia w odpływie zlewu. Przygotuj miejsce gdzie ugościsz przyjaciół – niech pokój będzie przyjemnie pachniał i wyglądał. Jeśli nie masz dostatecznie dużej kanapy i foteli, żeby wszyscy mogli się wygodnie rozsiąść, zorganizuj na przykład wygodne poduszki do siedzenia na podłodze albo pożycz pufy od sąsiada.\nWłaśnie, sąsiedzi. To może być problem, szczególnie, jeśli piętro niżej mieszka zgryźliwa babuszka, której przeszkadza nawet chodzenie po domu w obcasach. Bądź szybszy niż mieszkańcy tej samej klatki co ty. Kilka dni wcześniej uprzedź ich, że zamierzasz zaprosić gości i masz nadzieję, że nie będziecie zachowywać się uciążliwie, chociaż wieczorem może być trochę głośniej niż zwykle. Jeśli nie masz odwagi, żeby chodzić od drzwi do drzwi, to przynajmniej wywieś karteczkę na tablicy informacyjnej lub w innym widocznym miejscu, tak żeby każdy mieszkaniec mógł się z nią zapoznać.\nZadbaj o dobrą atmosferę. Dobra muzyka, którą umili rozmowy na pewno przyniesie pozytywne wibracje. Gościom będzie niezmiernie miło, jeżeli uwzględnisz preferencje muzyczne każdego z nich. Dlatego nie „puszczaj” Rammsteina, jeśli gościsz miłośników bluesa. Każda impreza rozkręci się kiedy zaserwujesz kolorowe drinki.Odrobina wódki z sokiem to najprostsze rozwiązanie, dla bardziej wymagających smakoszy trunków musisz przygotować coś ekstra, na przykład mohito albo curacao. Dobrze jest także coś przegryźć, więc jeśli nie chce ci się stać przy garach kilka godzin, to przynajmniej zamów dobrą pizzę ze sprawdzonej, porządnej pizzerii.\nNa koniec jeszcze jedna uwaga – nie zapraszaj na jedne przyjęcie osób, które za sobą nie przepadają. Nieważne jak bardzo będziesz się starać, żeby goście czuli się dobrze – to po prostu się nie uda. Drętwe rozmowy lub docinki zepsują każde spotkanie. Pamiętaj także o możliwości wystąpienia syndromu drugiego dnia i miej w zanadrzu dużo wody mineralnej, kefir, cytrynę lub sok pomidorowy.


Raspberry Cheesecake Przepis | mymuesli ®\n30 min. Czas przygotowania\nmymuesli ▸ Przepisy ▸ Raspberry Cheesecake Przepis\nDzień Matki tuż tuż! Nadal potrzebujesz prezentu? Zaskocz swoją mamę tym niebiańskim sernikiem malinowym, który z pewnością jej się spodoba!\nwegańskiego Skyr'u waniliowego\nsaszetki budyniu waniliowego\nDno formy do tarty wyłóż papierem do pieczenia, a boki posmaruj odrobiną margaryny. Granolę posiekać w blenderze.\nMargarynę rozpuścić w rondelku i wymieszać ze zblendowaną granolą. Następnie wlej masę do formy i mocno ją dociśnij. Wstaw podstawę tortu do lodówki na około 30 minut.\nRozgrzej piekarnik do temperatury 170 stopni w trybie standardowym na górze i na dole. Aby przygotować polewę, wymieszaj cukier i budyń w proszku, a następnie wymieszaj masę z wegańskim Skyr'em do uzyskania gładkiej konsystencji. Dobrze wymieszaj wszystkie składniki. Rozprowadź krem na spodzie i wygładź go.\nPiecz ciasto przez 30 minut. Następnie przykryj folią aluminiową, aby ciasto się nie przypaliło i piecz przez kolejne 40 minut. Po upieczeniu ciasto powinno dobrze ostygnąć.\nPo ostygnięciu wyjmij sernik z formy i udekoruj malinami. Posyp cukrem pudrem i spraw radość swojej mamie! ❤\nDO TEGO PRZEPISU POTRZEBUJESZ\nNajlepsza cena z ostatnich 30 dni*: 46,40 zł (0%)


Usta Gwiazd | wiek, wzrost, waga, zdjęcia, kontakt\nzałóż konto login: hasło: Usta Gwiazd\nWszystko o: Usta Gwiazd. Plotki, informacje, zdjęcia, teledyski, filmy.\nOdszukane plotki: Usta Gwiazd\nPrzyjrzyjcie się uważnie. Medycyna estetyczna i gwiazdy to teraz gorący temat. Wczoraj wybuchła między innymi afera z Krzysztofem Gojdziem i Małgorzatą Kożuchowską. Jedna z gazet włożyła w jego usta słowa, które nie padły. Nie zmienia to faktu, że doktor zdradził kiedyś listę swoich znanych pacjentek.\nKto używa botoksu, kto powiększa usta? Te ...\nJesteście gotowi, by zobaczyć Kylie Jenner bez makijażu? Co za opuchlizna! Powiększanie biust i piersi u gwiazd już nikogo nie dziwi. Sławy potrafią zmieniać się niczym kameleony, a na zdjęciach sprzed lat nierzadko trudno je rozpoznać. Ta metamorfoza wywołała jednak spore zamieszanie. Chodzi nie tylko o efekt końcowy, ale o wiek właścicielki.\nKylie Jenner miała zaledwie 17 lat, kiedy mama pozwoliła ...\nKhloe Kardashian też przesadziła z powiększaniem ust? Insta\nTo już NIE jest ładne? Teoretycznie nie mają zbyt wielu talentów. Nie śpiewają, nie tańczą, nie piszą wartościowych książek. Mimo to w przeciągu kilku lat udało im się wejść na szczyty w show-biznesie i zgarniać co roku fortunę. Za co im płacimy? Za urodę i chwalenie się swoim życiem prywatnym. Nic dziwnego, że Kardashianki potrafią zrobić wiele, ...\nNa Instagramie znanej gwiazdy:Mam już usta jak Kylie Jenner?\nOna też?! Ma zaledwie 17 lat, a w przeciągu ostatniego roku przeszła taką metamorfozę, że trudno ją rozpoznać. Chirurg wyliczył jej już około sześciu operacji plastycznych. Do tego dochodzi regularne korzystanie z dobrodziejstw medycyny estetycznej, w tym powiększanie ust. To właśnie usta Kylie Jenner kilka miesięcy temu stały się przedmiotem ...\nPoddała się zabiegowi? O tej dziewczynie jest głośno, odkąd tylko zaczęła pojawiać się w mediach. Jako pierwszy "wyhaczył" ją Donatan i zaprosił do udziału w teledyskach i występach na scenie, gdzie ubijała masło. Potem okazało się, że Luxuria Astaroth ma nie tylko niebanalną urodę, ale i cięty język. W DDTVN rzuciła, że pluje szanatowi w r*j, a u ...\nMichał Piróg powiększył usta (FOTO)\nW nietypowy sposób... Gwiazdy i operacje plastyczne, czy medycyna estetyczna to temat rzeka. Dziś w show-biznesie trudno znaleźć kobietę, która nie poprawiała swojej urody. Niemal co druga powiększała choć raz w swoim życiu usta. Teraz sporych rozmiarów wargami pochwalił się Michał Piróg. Gwiazdor zamieścił przedwczoraj foto z opuchniętymi ...\nKylie Jenner już przesadziła z powiększaniem ust? (FOTO)\nTo naprawdę NIE wygląda dobrze. W tej rodzinie poprawianie urody to już tradycja. Doskonały wygląd 58-letniej Kris Jenner to nie tylko zasługa jej genów. Celebrytka wydała fortunę na operacje plastyczne i medycynę estetyczną, podobnie jej córki. Chyba nikt nie uwierzy w to, że pupy Kim i Khloe Kardashian są naturalne, Kourtney zaś powiększyła ...\nZagadka ust Kai Śródki rozwiązana? (FOTO)\nZabieg czy makijaż? Wśród polskich gwiazd przyznawanie się do korzystania z zabiegów medycyny estetycznej uchodzi za wstyd. Wszystkie sławy chcą utrzymywać, że ich uroda to zasługa genów i dobrej diety. Pamiętacie, jak Maja Sablewska utrzymywała kiedyś, że jej metamorfoza to zasługa zmiany kuchni? Portale plotkarskie jednak cały czas węszą i ...\nNabrała też nieco więcej ciała. Czy w rodzinie Kardashianów jest ktoś, kto nie eksperymentuje z medycyną estetyczną? Może Kendall Jenner... W zasadzie wszystkie córki Kris Jenner, nawet 16-letnia Kylie, poprawiają sobie to i owo, w tym zmieniają kształt ust. Zdarza się, że sprawy wymykają się spod kontroli...\nPaparazzi przyłapali kilka dni temu ...\nPolska gwiazdka poszła na całość. Twarze celebrytów zmieniają się jak w kalejdoskopie. Nawet jeśli uda im się nieco dłużej utrzymać na ściance, ich wygląd znacznie różni się od tego, co serwowały nam na początku "kariery". A to nosek nie ten, a to fryzura zmieniona, a to piersi jakby większe. Ostatnio plotkowano na temat ust Kai Śródki, które na ...\nCo się stało z ustami Kai Śródki? (FOTO)\nSą wyraźnie pełniejsze. Wiele gwiazd nie lubi opowiadać o zabiegach medycyny estetycznej, z jakich korzystały. Wyjątek stanowi Maja Sablewska, która otwarcie przyznaje, że kobieta powinna korzystać z wszelkich dobrodziejstw dla urody. Z czego ostatnio skorzystała Kaja Śródka? Stylistka pojawiła się na imprezie Samochód Roku Playboya wyraźnie ...\nOstatnio dodane galerie: Usta Gwiazd\nGwiazdy podejrzewane o powiększenie ust\nUsta Gwiazd Fani: (0 - 0%)\nAktualnie brak danych Usta Gwiazd Antyfani: (0 - 0%)


MZ: 763 nowe przypadki COVID-19, liczba zarażonych sięgnęła 63 073 | ISB Zdrowie\nStrona główna Aktualności MZ: 763 nowe przypadki COVID-19, liczba zarażonych sięgnęła 63 073\nMamy 763 nowe przypadki zakażenia koronawirusem, potwierdzone pozytywnym wynikiem testów laboratoryjnych. Od początku epidemii zachorowało w Polsce 63 073 osoby, poinformowało Ministerstwo Zdrowia (MZ). Łącznie zmarło 1 977 osób.\n„Mamy 763 nowe i potwierdzone przypadki zakażenia koronawirusem z województw: małopolskiego (141), mazowieckiego (99), pomorskiego (93), śląskiego (89), podkarpackiego (59), łódzkiego (50), dolnośląskiego (44), wielkopolskiego (32), kujawsko-pomorskiego (30), lubelskiego (29), podlaskiego (28), warmińsko-mazurskiego (21), świętokrzyskiego (20), zachodniopomorskiego (12), opolskiego (10), lubuskiego (6)” – podał resort na swoim profilu na Twitterze.\n„Z przykrością informujemy o śmierci 17 osób zakażonych koronawirusem (wiek-płeć, miejsce zgonu): 73-M Wągrowiec, 45-M Poznań, 67-M Gliwice, 80-M Zawiercie, 46-M Tychy, 82-M, 89-M Racibórz, 57-K, 70-K Ostróda, 71-K Łódź, 67-M Wieluń, 89-M Maków Mazowiecki, 91-M Grudziądz, 96-K, 69-M Kraków, 52-M Nowy Targ, 83-K Bolesławiec. Większość osób miała choroby współistniejące” – poinformowano także.\nWedług danych resortu na dzisiaj rano, hospitalizowanych było 2 167 osób, 100 023 było objętych kwarantanną, a 8 544 – nadzorem epidemiologicznym. Zajętych było 76 respiratorów. Dotychczas zmarło 1 977 osób. Wyzdrowiało 42 784.\nNastępny artykułKatowice w żółtej strefie? Kuśpik, PTWP: spełniamy wszystkie wymogi żeby odbyło się EKG2020 (wideo)


data publikacji: 22.01.2022, 06:54\nJeśli zaplanujemy sobie wyjście na zewnątrz w siarczysty mróz, powinniśmy mieć ciepłą odzież, która będzie nas chroniła przed wyziębieniem - zaznaczył dr Kędziorski i dodał, że można założyć odzież markową, która w odpowiedni sposób zabezpiecza przed wychłodzeniem, ale wystarczy też ubranie się na tzw. cebulkę - czyli założenie kilku warstw ubrań. Rozmówca PAP wyjaśnił, że między ubraniami gromadzi się powietrze, które jest dosyć dobrym izolatorem ciepła i chroni nas przed zmarznięciem. Ważne jest również to, by ubranie, które zakładamy na mróz, było nieprzewiewne, bo wiatr zabiera ciepłe powietrze chroniące ciało.\nInną radą dla tych, którzy nie chcą zmarznąć, jest wykonywanie aktywności fizycznej. Ona poprawia bilans cieplny - zaznaczył ekspert, ale zwróciła uwagę, że jeśli na mrozie się spocimy i do tego przewieje nas wiatr, to stracimy duże ilości ciepła. Dlatego, jeśli w zimie stawiamy na aktywność fizyczną, powinniśmy mieć ubranie, które uwalnia parę wodną. Innym wyjściem jest to, by zaraz po wysiłku w ciepłym miejscu przebrać się w suche ubranie.\nDr Kędziorski zaznaczył, że ciepło tracimy zwykle przez duże powierzchnie - przez tułów, choć ten jest zwykle dobrze okryty - a także przez głowę. Dokuczliwym problemem są jednak często zmarznięte kończyny. Ekspert z UŚ stwierdził, że choć ilość ciepła traconego przez stopy i dłonie nie jest duża, to osłabiony zostaje nasz dotyk i możliwość wykonywania precyzyjnych ruchów. Jest to strategia ochrony wnętrza ciała przed nadmiernym wychłodzeniem - wytłumaczył dr Kędziorski i wyjaśnił, że organizm broni się przed utratą ciepła, zwężając naczynia krwionośne doprowadzające krew do skóry - skóra gorzej ukrwiona wolniej oddaje ciepło. Konsekwencją są przykre odczucia w dłoniach i stopach - przyznał ekspert.\nCo zrobić, aby szybko rozgrzać zmarznięty organizm? Fizjolog wyjaśnił, że zmarznięte kończyny można np. pocierać, czy np. zanurzyć je w wodzie - najpierw w letniej, żeby nie było gwałtownego skoku temperatury, a potem stopniowo można zwiększać temperaturę takiej kąpieli. Dobrym sposobem rozgrzania się jest spożycie niewielkiej, podkreślam: niewielkiej ilości alkoholu, jednak tylko w pomieszczeniu zamkniętym, kiedy wiemy, że nie będziemy już wychodzić na zewnątrz - powiedział dr Kędziorski i wyjaśnił, że np. tzw. herbatka z prądem może poprawić krążenie skórne. Jak wyjaśnił, alkohol powoduje, że nasz organizm kieruje większy strumień krwi do skóry, dzięki czemu następuje jej ogrzanie. Ekspert przestrzegł jednak przed piciem na mrozie - alkohol pity na zimnie jeszcze bardziej przyspiesza wychłodzenie organizmu.\nZ fizjologicznego punktu widzenia, jesteśmy organizmem stałocieplnym, w związku z tym musimy utrzymać nasz bilans cieplny. Jeżeli nam się to nie uda, następuje poważne zakłócenie gospodarki cieplnej organizmu, które może się nawet skończyć śmiercią - wyjaśnił dr Andrzej Kędziorski.


Jakie okna wybrać? Energooszczędność różnych typów okien. – Okna Neteasy\nLuty 27, 2020 Luty 26, 2020 przez ADMIN\nJednym z dobrych sposobów na zachowanie okien w dobrym stanie jest ich ciągłe czyszczenie. Nasza firma oferuje dużo opcji, które zaspokoją Twoje potrzeby i preferencje. Nie wahaj się skonsultować z profesjonalnym zespołem, jeśli jesteś zainteresowany dokonaniem wyboru lub masz pytania dotyczące produktów i usług, które świadczymy.\nJakie okna wybrać? Energooszczędność wielu rodzai okien.\nCzy udział w walce ze zmianami klimatu jest tak łatwy, jak wymiana żarówki? To fakt, iż powstrzymanie fali globalnego ocieplenia i wzrostu poziomu morza jest naturalnie bardziej złożone niż wymiana energooszczędnych żarówek LED. Jednak efektywność energetyczna jest faktycznie ważnym – choć często niedocenianym – narzędziem redukcji zanieczyszczenia i odpadów.\nDzięki badaniom wydajności, zużycie energii w USA jest mniej więcej takie samo jak w 2000 r., Pomimo progresu ekonomicznego o około 30 procent. W rzeczywistości w ciągu ostatnich czterech dekad efektywność energetyczna zrobiła więcej, aby zaspokoić potrzeby energetyczne Ameryki niż ropa naftowa, gaz oraz energia jądrowa.\nEfektywność energetyczna i oszczędność energii to nie to samo, ale mają podobny cel: redukcja zużycia energii. Oto różnica. Oszczędzanie energii opiera się na tym, iż ludzie ograniczają czynności, które zużywają energię – gasząc światła tudzież mniej poruszając się samochodem lub nieczęsto używając urządzeń. Efektywność energetyczna wykorzystuje technologię, która pomaga unikać lub ograniczać marnotrawstwo energii, dzięki czemu można nadal włączać światła, prowadzić samochód tudzież prać ubrania, ale zużywając przy tym mniej energii. Wszystko sprowadza się do mądrzejszego zużycia energii.\nZużycie mniej energii dzięki pomiarom wydajności jest korzystne dla gospodarki oraz portfela. Zmniejszając ilość energii wymaganej do niektórych zadań, wydajność energetyczna jest także pozytywna dla planety. Może pomóc zredukować zanieczyszczenie powietrza oraz wody spowodowane przez niektóre typy wytwarzania energii a także uniknąć negatywnego wpływu na krytyczne ekosystemy – takie jak przeszkody, jakie nowa tama hydroelektryczna mogłaby nałożyć na migrującego łososia. Jest w stanie także zmniejszyć obciążenie sieci energetycznej. Poznaj szeroki wybór okien – http://twoje-okna.com/\nKategorie Energooszczędność Tagi okna Zobacz wpisy\nOddziaływanie okien na architekturę budynku. Jak wyglądało to dawniej?


Marcin „Różal” Różalski: Podczas programu „Ameryka Express 2” często nie mieliśmy nic do jedzenia.\nZawodnika MMA można oglądać w najnowszej edycji programu TVN „Ameryka Express 2”. Tłumaczy, że podróż przez kraje Ameryki Południowej była dla niego wielką przygodą. Różalski przed wyjazdem zaopatrzył się w sprzęt, który miał pomóc mu przetrwać w warunkach dzikiej przyrody. Przyznaje, że największym wyzwaniem okazało się dla niego kontrolowanie własnego organizmu, który przyzwyczajony do innego rytmu nie mógł przywyknąć do mnożących się niedogodności.\nRóżal zdradza, że podróżowanie bez pieniędzy nie należało do najłatwiejszych. Wielokrotnie, aby przemieścić się z jednego miejsca do innego, znacznie oddalonego, trzeba było zaproponować kierowcom barter. Wymiana sprawiała, że patrzyli oni na uczestników programu bardziej przychylnym okiem i decydowali się udzielić im pomocy.\nPodczas pierwszego dnia nie chciano zabrać nas do autobusu. Zawołałem wtedy przewodnika, który zajmował się wycieczką, i powiedziałem, że jeśli nas wpuści, dam mu w zamian multitoola. To jest niewielkie narzędzie, które ma w sobie kombinerki, nożyk, śrubokręt, nożyczki\n– mówi w rozmowie z agencją Newseria Lifestyle Marcin „Różal” Różalski.\nLiczne gadżety, które zawodnik MMA kupił przed wyjazdem, początkowo dawały mu poczucie kontroli. Dzięki nim Różalski myślał, że jest przygotowany na podróż po Kolumbii i Gwatemali. Rzeczywistość jednak zaskoczyła go.\nIdąc do tego programu, myślałem, że multitool będzie mi potrzebny. Szybko jednak okazał się zbędny. Mam paranoję na punkcie takich rzeczy, więc kupiłem porządny sprzęt. Niestety szybko go straciłem i na niewiele mi się przydał\nUczestnicy programu „Ameryka Express 2” podczas odcinków pokonują trasy o długości ponad 100 km. Niejednokrotnie w trakcie podróży zdarzają się im zaskakujące sytuacje, które wydłużają czas przejazdów. Różalski tłumaczy, że na co dzień prowadzi bardzo regularny tryb życia. W konsekwencji dużą trudnością było dla niego porzucenie dotychczasowych nawyków.\nPodczas programu najbardziej brakowało mi jedzenia. Jestem sportowcem, więc muszę jeść o określonych godzinach. Gdy podróżowaliśmy autostopem, gdzieś w dzikiej głuszy, nie mieliśmy nic do jedzenia. To były dla mnie naprawdę ciężkie chwile\n– wyznaje zawodnik MMA.\nWszystkich uczestników możesz zobaczyć w naszej galerii poniżej\nProwadząca Daria Ładocha\nŹródło: ANDRAS SZILAGYI/MWMEDIA


402 Widziadło | Kiepscy.org.pl - Świat według Kiepskich\n31/12/2012 30/09/2017 by Ferdek K\t/\nKiepskich budzi krzyk Paździocha, któremu objawił się Prądzyński. Ferdek i Halinka zapraszają Mariana i Helenę do mieszkania. Sytuacja się powtarza. Podczas obiadu rodzinnego Jolaśka mówi, że jej też się duch objawiał i próbował zdjąć jej piżamę. Parę dni później do Kiepskich przychodzi Paździoch z “ziołówką”, aby im to wynagrodzić. Wieczorem, gdy Halina oraz Ferdek oglądają TV objawia się ponownie duch, tym razem u nich…\nPremiera telewizyjna: 7.11.2012\nElżbieta Jodłowska jako kobieta\nJuliusz Rodziewicz jako mężczyzna widmo\n“Bardzo dobry odcinek, jeden z najlepszych tego sezonu. Na plus na pewno można zaliczyć kilka pierwszych scen i te akcje z Paździochem, jak pokazywał co robił ten duch i jego strach. Świetna gra Kotysa w tych scenach, w ogóle stosunkowo dużo Paździocha jak na ten okres. Fajnie, że wystąpił Boczek, szkoda tylko, że tak krótko, ale i tak miały dobry tekst. Oprócz tego podobała mi się w tym odcinku rola Badury i ta akcja z tą nartą. Oprócz tego na plus można zaliczyć zamieszanie z tym nazwiskiem ducha, dobra gra Grabowskiego i Jolasia, która nie wkurzała aż tak bardzo jak niekiedy i Ferdek, który ciągle chciał pić alkohol.\nNie obeszło się niestety bez minusów. Greenboksy – przecież np. scenę z Kozłowskim można było zastąpić dłuższą sceną w domu Kiepskich i rozmową pomiędzy Haliną, Heleną, Marianem i Ferdkiem. Oprócz tego na minus także: promowanie polsatu, “akcje” Waldka w czasie sceny obiadowej. Malinowska też niepotrzebna.\nPodsumowując: Bardzo dobry odcinek jak na ten sezon, a w skali ogólnej niezły. Sporo plusów, a minusów naprawdę można było uniknąć. Byłoby 8/10, ale przez te minusiki dam 7/10. Nie było źle. Dobra robota.”\n“Mocno średni odcinek o dość dziwnej fabule i zaskakującym zakończeniu. Znów widoczny jest kompletny brak pomysłów, ale nawet z takiej głupoty twórcy mogli zrobić fajny odcinek. Niestety, kilka żenujących wręcz scen znacznie obniżyło ogólną ocenę tego epizodu. […]\nPodsumowując, do momentu pojawienia się sceny obiadowej, odcinek trzymał poziom. Opowieść Jolasi i nudne rozmowy pod Stasiem kompletnie rozbiły dobrze zapowiadający się odcinek. Nadrobiła natomiast końcówka. 5/10, myślę że to sprawiedliwa ocena.”\n“Słaby i wtórny odcinek. Ratują go tylko niektóre dialogi w początkowych scenach i ta chęć dorwania się do wódki przez Ferdka. Poza tym, niestety standardowo: scena przy obiadku, opowieści Jolaśki o pożądaniu jej ciała (tym razem przez ducha), k****ca Waldka, pogadanka z Badurą i Kozłowskim…\nZerżnięty ze Spirytystów był nie tylko temat odcinka ale też motyw klepania przez ducha kobiet po tyłku.\nCałe to identyfikowanie tożsamości ducha bez sensu, zakończenie też (i znowu to nachalne promowanie Polsatu).\nDo tego koszmarna muzyka, jakby z Harry’ego Pottera. Dużo lepsza była w odcinku Spirytyści. 3/10”\n”Boczek? No jak co robi? Żarówkę ukradł, złodziej jeden!”\n”W mordę jeża! Ciemno jak w dupie u Murzyna! Człowiek normalnie po ludzku wypróżnić się nie może!”\n”Sralis-mazgalis, dla mnie to zwykłe zawracanie dupy!”\nPoprzedni wpis403 Ten teges\nNastępny wpis401 Kurze ziele