Doradzamy Zawodowo - Strona główna\nRozwiąż test predyspozycji zawodowych!\nto miejsce, w którymspędzisz resztę życia\nNie rezygnuj z marzeń, zacznij je realizować!\n„Dorośnij”, „Zejdź na ziemię!”, „Zacznij zajmować się czymś pożytecznym”, „Życie to nie marzenia, tylko ciężka praca” – wielu młodych ludzi usłyszało takie zadnia przynajmniej raz w życiu. Jeśli spotkało to i Ciebie, nie przejmuj się – najwięksi tego świata, jak np.: Bill Gates, Elon Musk, Henry Ford, Gianni Versace oparli swój niebywały sukces o marzenia i pasję! Dlatego nie rezygnuj z nich – wykorzystaj swoje zainteresowania i zacznij zarabiać na tym, co sprawia Ci największą przyjemność.\nMyślisz, że planowanie przyszłości zawodowej to nie lada wyzwanie i chyba nie jesteś na to gotowy? Często nie wiesz, co będziesz robić za kilka tygodni, a co dopiero mówić o najbliższych latach Twojego życia? Nie panikuj – strach ma tylko wielkie oczy! Wystarczą 3 kroki, abyś obrał właściwy kierunek i podjął najlepszą decyzję. Zastanów się, jakie zajęcie daje Ci radość, odnajdź swoją pasję i… zrób pierwszy krok w realizacji swoich marzeń.\nNadal nie jesteś pewny, która profesja najlepiej do Ciebie pasuje? W takim razie rozwiąż nasz test predyspozycji zawodowych i dowiedz się, jakim typem osobowości jesteś oraz w jakich obszarach zawodowych będziesz najlepiej rozwijać swoje zainteresowania. Po udzieleniu odpowiedzi na klika pytań otrzymasz obszerny raport z wynikami, które pomogą Ci w podjęciu właściwej decyzji. Prawda, że to proste? Do dzieła!\nRozwiąż test predyspozycji zawodowych\nJak czytać wyniki testu?\nPoniżej znajdziesz krótki opis skal testu. Pełen raport otrzymasz po jego wypełnieniu!\nOsoby reprezentujące tę osobowość, lubią odpowiadać za zadania, które wymagają planowania, podejmowania decyzji i kierowania zespołem. Są urodzonymi przywódcami. Z łatwością dają innym dokładne instrukcje i wskazówki. Chętnie koordynują własne działania i zarządzają swoim czasem. Postrzegają siebie jako niezależnych, ambitnych i elastycznych – są w stanie poradzić sobie z każdą sytuacją.\nOsoby o tym typie osobowości doskonale odnajdą się w zawodach takich jak:\nTen typ osobowości cechuje każdego, kto lubi przebywać i pracować z ludźmi. Osoby takie za swoją życiową misję uważają pomoc drugiemu człowiekowi. Dobrze odnajdują się w relacjach zarówno zawodowych, jak i prywatnych. Osoby uspołecznione mają wysoko rozwinięte zdolności werbalne. W pracy kierują się etyką, rzetelnie wykonują powierzone im obowiązki, są uczciwe i mają bardzo dobre stosunki zawodowe ze swoimi współpracownikami oraz przełożonymi.\nOsoby o kompetencjach społecznych najlepiej sprawdzą się jako:\nOsoba mająca usposobienie innowacyjne uwielbia eksperymenty i skomplikowane zadania wymagające nieszablonowego myślenia. Nowe rozwiązania wymyśla w ciągu chwili i równie szybko wciela je w życie. Osobowości innowacyjne lepiej odnajdują się w przedmiotach ścisłych niż humanistycznych. Są ambitne i elastyczne, co pomaga im dostosować się do każdej sytuacji. W działaniach kierują się odwagą, potrafią zachować zimną krew i opanować strach. Nie lubią monotonii, co zmusza je do ciągłego poszukiwania wyzwań.\nOsoby innowacyjne podejmują się pracy w zawodach takich jak:\nTa osobowość charakteryzuje ludzi, którzy komfortowo czują się w pracy wymagającej użycia maszyn, narzędzi lub urządzeń technicznych. Chętnie naprawiają, a nawet wytwarzają, przedmioty przy wykorzystaniu różnych materiałów i technologii. Są zainteresowani zasadami działania urządzeń oraz ich budową.\nMają wysoko rozwinięte zdolności manualne, matematyczne, logicznego myślenia, a także posiadają umiejętność widzenia przestrzennego, co sprawia, że doskonale odnajdują się w takich zawodach jak:\nLudzie, u których dominuje osobowość metodyczna, chętnie działają według jasno ustalonych zasad – nie lubią eksperymentować. Najchętniej pracują pod nadzorem przełożonych. Koncentrują się na ukończeniu jednego zadania naraz. Zakres ich obowiązków powinien obejmować powtarzalne działania, które nie są obarczone możliwością nieprzewidywanego wystąpienia. Posiadają duże zdolności kalkulacyjne i (w mniejszym stopniu) umiejętności werbalne, których używają w sytuacjach determinujących wykonanie powierzonej im pracy.\nOsoby metodyczne preferują takie zawody jak:\nWyceluj w przyszłość\nStawiasz pierwsze kroki w życiu zawodowym, a może chcesz zmienić branżę na tę, która da Ci więcej satysfakcji? Bez względu na to, w którym miejscu właśnie jesteś, inwestycja w realizację swoich marzeń jest zawsze najlepszym postanowieniem. Wybierając szkoły policealne, w rok lub dwa lata zdobędziesz nie tylko wiedzę teoretyczną, ale i praktyczne umiejętności, dzięki którym staniesz się poszukiwanym specjalistą, a przede wszystkim zyskasz możliwość połączenia pasji z pracą zarobkową.\nKorzyści płynące z tej formy nauki są doskonale znane np. naszym zachodnim sąsiadom – w Niemczech aż 70% młodych osób decyduje się właśnie na taką ścieżkę edukacji po ukończeniu szkoły średniej.\nUczniowie a rynek pracy\nDynamicznie zmieniający się rynek pracy to wyzwanie nie tylko dla pracowników, ale także pracodawców. Trwające od kilkunastu lat nasycenie osobami z wyższym wykształceniem sprawiło, że firmy zaczęły szczególnie doceniać kandydatów, którzy oprócz wiedzy teoretycznej posiadają konkretne umiejętności zdobyte podczas praktyk zawodowych. Dlatego wybór policealnych szkół to dla młodych ludzi gwarancja pewnego startu na rynku pracy.\nOsoby posiadające dyplom profesjonalisty w danej branży dzięki zdobytym umiejętnościom praktycznym są w doskonałej pozycji negocjacyjnej, przez co łatwiej wytyczają sobie szlaki do wyższych stanowisk. Potrafią szybko odnaleźć się w nowym miejscu pracy, są pewne siebie, a czas ich awansu jest zdecydowanie krótszy w porównaniu do osób posiadających jedynie zaplecze teoretyczne – etap zdobywania doświadczenia i szlifowania fachu mają już za sobą.\nDoświadczenie zdobyte podczas praktyk owocuje nie tylko szybszym znalezieniem pracy, ale i wyższym wynagrodzeniem już na początku drogi zawodowej. Według raportów GUS absolwenci szkół policealnych mogą liczyć na lepsze zarobki niż osoby z wykształceniem średnim lub zasadniczym. Mediana ich miesięcznego wynagrodzenia znajduje się w TOP 3 średnich pensji według wykształcenia.\nŚrednie miesięczne wynagrodzenie według poziomu wykształcenia\nAktywność zawodowa według wykształcenia\nŻródła danych: IBE, Uwarunkowania decyzji edukacyjnych, Warszawa 2014, GUS, Wybory ścieżek kształcenia a sytuacja zawodowa Polaków, Warszawa 2013, GUS, Struktura wynagrodzeń według zawodów w październiku 2014, Warszawa 2016. Badanie dotyczy osób w wieku 25-34 lat.\nDowiedz się już dziś, cechy jakiej osobowości przejawiasz w największym stopniu\nDwie najważniejsze kwestie...\nW policealnych szkołach zdobędziesz dyplom profesjonalisty w rok lub dwa lata – w zależności od wybranego kierunku. Ponadto zajęcia odbywają się w trybie zaocznym, więc spokojnie możesz łączyć naukę z innymi obowiązkami i pracą!\nJeśli finanse są tym, co powstrzymuje Cię przed podjęciem nauki, to mamy dla Ciebie świetną wiadomość! W szkołach policealnych jest cały wachlarz darmowych kierunków i kursów, nie ma wpisowego, a wszystkie dyplomy i zaświadczenia są wydawane bezpłatnie. Lepsza przyszłość jest w zasięgu KAŻDEGO, dlatego nie czekaj i weź sprawy w swoje ręce!\nSposób na szybkie i łatwe zdobycie wymarzonego zawodu\nPodążanie za pasją i wiedzą to sposób na życie wielu słuchaczy szkół policealnych, dlatego oferta edukacyjna dobierana jest w taki sposób, aby ich absolwenci w szybkim czasie znaleźli swoje wymarzone miejsce pracy. Dzięki zdobyciu wiedzy teoretycznej na wykładach oraz praktycznych umiejętności podczas warsztatów kierunkowych możesz być pewien, że odbierając dyplom będziesz już specjalistą, którego właśnie szuka Twój przyszły szef.\nI jeszcze jedno, aby sięgnąć po swoje marzenia nie potrzebujesz mieć matury!\nSprawdź swoje zainteresowania zawodowe i dowiedz się, jakie cechy u Ciebie przeważają!\nCopyright © DoradzamyZawodowo.pl. Wszelkie prawa zastrzeżone\nProjekt i wykonanie: Agencja Social Media


Kurczak Z Pergaminu - Przepisy w ŚwiatKobiety.pl\nArtykuły na temat: kurczak z pergaminu\nSkładniki: 1 jajko, 120 ml mleka, 25 dag mąki, proszek do pieczenia, 8 dag płatków kukurydzianych, 1 łyżka bułki tartej, 12 pałek kurczaka, olej, 1 cytryna, mielona słodka papryka, sól...\nSkładniki: 60 dag piersi kurczaka, jajko, 2,5 dag sezamu, oliwa, sól, 7,5 dag panierki Panko, po 25 dag pora i marchwi, 10 dag kiełków fasoli, 1 pęczek kolendry, pieprz, po 150 ml so su chili i sojowego, 2 łyżki miodu...\n...4 pojedyncze filety kurczaka, 2 łyżki musztardy dijon, 1 jajko, 4 gałązki natki pietruszki, 4 gałązki tymianku, 22,5 dag ziemniaków, 5 dag bułki tartej, 5 dag startego parmezanu, szczypta kurkumy, sól, pieprz, 1 cebula, 50 dag pomidorów, 4 łyżki oleju, tymianek do dekoracji.\nSkładniki na 4 porcje: 1 sprawiony kurczak (ok. 1,5 kg), 5 gałązek natki pietruszki, 4 gałązki kolendry, 8 gałązek tymianku, sok z 1/2 cytryny, 3 łyżki oliwy, drobna sól, pieprz, ok. 2 i 1/2 kg grubej soli morskiej, 2 białka kurzych jajek.\nPoduszeczki z ciasta francuskiego z kurczakiem\nSkładniki na 6 sztuk: 20 dag filetu z kurczaka, 50 dag bulionu drobiowego, 25 dag mrożonego francuskiego ciasta, 2 pory, 2 łyżki masła, 1 łyżka musztardy francuskiej, 15 dag gęstej kwaśnej śmietany, 2 żółtka, sól, pieprz (najlepiej biały).\nKrążki na chlebku pita z kurczakiem\nSkładniki na 4 porcje: 1 chleb pita (śr. ok. 15 cm), 2 ząbki czosnku, 200 ml keczupu, 50 dag filetu z wędzonego kurczaka, 4 plasterki ananasa z puszki, 6 łyżek zalewy z ananasów, 20 dag twarożku, 5 dag kwaśnej śmietany, sól, pieprz, sos sojowy, chili w proszku, garść kiełków sojowych, kolendra oraz curry do posypania.\nSkładniki na 6 porcji: 1 jajko, 120 ml mleka, 25 dag mąki, proszek do pieczenia, 8 dag płatków kukurydzianych, 1 łyżka bułki tartej, 12 pałek kurczaka, olej, 1 cytryna 3mielona słodka papryka, sól...\nSkładniki na 6 porcji: 3 pojedyncze piersi kurczaka, 3 ząbki czosnku, 3 łyżki jogurtu naturalnego, sos sojowy, curry, rozmaryn, 10 dag czerwonego ryżu, 3 marynowane chili, siemię lniane, szczypiorek, sok z cytryny, oliwa, sól.\nSkładniki na 8 porcji: 40 dag piersi kurczaka, 1 cebula, 3 tosty pszenne, 100 ml kremówki, 4 jajka, sól, pieprz, 1 opakowanie gotowego ciasta drożdżowego, kruchego lub francuskiego.\nPrzepisy na temat: kurczak z pergaminu\nChciałabyś przygotować dla rodziny lekki, pożywny obiad? Nie musisz rezygnować z ulubionych przez wszystkich kotletów. Wystarczy, ze tym razem zrobisz je... troszkę inaczej.\nSezamowe talarki z marchewkowymi frytkami\nSposób przygotowania 1. Filet z kurczaka opłucz, osusz. Czosnek przeciśnij przez praskę. Natrzyj nim kurczaka. Potem posyp go solą, pieprzem, kuminem i papryką. Przyprawy dobrze wetrzyj w mięso(...) z sezamem. Każdy kawałek kurczaka zanurz w jajku i obtocz w mące z sezamem. Talarki smaż porcjami na oleju po 5-7 minut. Nuggetsy często obracaj, by ładnie zrumieniły się ze wszystkich stron...\nSkładniki na 6 porcji: 20 dag mąki 10 dag zimnego masła 3 łyżki zimnej wody 50 dag pomidorków 1 cebula 20 dag pieczonego drobiu (kurczaka, kaczki, indyka) 2 łyżki masła 200 ml śmietany kremówki 2 jajka 15 dag żółtego sera 2 garści listków bazylii sól pieprz zioła prowansalskie Sposób przygotowania: 1. Mąkę przesiej na stolnicę. Dodaj 1/2 łyżeczki...\nSkładniki: 4 udka kurczaka (po ok. 20 dag) 1 ząbek czosnku, 100 ml soku pomarańczowego 2 gałązki tymianku 1 łyżeczka ziarenek kopru 60 dag buraków czerwonych 80 dag ziemniaków 2 łyżki oleju(...) posyp solą i pieprzem, skrop oliwą. 4. Udka kurczaka wyjmij z piekarnika. Przełóż na blachę z warzywami. Odłożoną marynatę przecedź przez sitko, skrop nią udka. Całość piecz jeszcze ok. 30 minut...\nPotrawka z kluseczkami i kurczakiem Sposób przygotowania 1. Mięso umyj i zalej zimną wodą. Zagotuj, odlej wodę z szumowinami. Opłucz mięso i zalej ponownie niewielką ilością wody, powoli gotuj. Dodaj obraną włoszczyznę, ziele, listki i pieprz. Posól i gotuj do miękkości. 2. Kalafior podziel na różyczki i wrzuć na posoloną, wrzącą wodę. Obgotuj przez 2 minuty, odcedź i przelej zimną wodą...\n...wierzchu rozłóż podsmażone składniki. Jajko wymieszaj z mlekiem oraz odrobiną soli. Polej tym tartę. Wstaw do piekarnika rozgrzanego do temperatury 200 st. Piecz przez 30 minut. Jarzynowa na kurczaku Składniki: 1/2 sprawionego kurczaka 1 pomidor 15 dag ryżu 1 cebula 40 dag marchewki 20 dag mrożonego zielonego groszku 1 pęczek dymek 1/2 pęczka natki pietruszki 20 dag groszku...\n...kurczaka 2 łyżki oleju 3 łyżki słodko-ostrego sosu chili 1 puszka mleka kokosowego 2-3 łyżki przyprawy curry sól, pieprz, cukier, kolendra lub natka pietruszki do dekoracji Przygotowanie...\n...z mięsnym farszem Składniki: 4 pojedyncze filety z kurczaka 15-20 dag mielonego mięsa drobiowego 3-4 łyżki posiekanych ziół (natki, majeranku, oregano, estragonu) 1-2 łyżki tartej bułki(...) filecie zrób głębokie nacięcie. Potem kurczaka natrzyj solą, pieprzem oraz ziołami prowansalskimi. Mięso mielone wymieszaj z posiekanymi ziołami, tartą bułką i musztardą. Dodaj 1-2 łyżki zimnej wody...\nbiszkopt przekładany malinami\ndekoracja tortu z papieru\nmazurek z makiem i serem\nmakaron łosoś wędzony\nschab pieczony z jabłkami cynamonem\nsernik na zimno z galaretką i jogurtem\npasta z makreli i jajek bez majonezu\nschab surowy na kanapki\nszybka i tania kolacja pomysly\nkulki mięsne z papryką\nczipsy z szynki\njak zrobić marnowanego\ntort owocowy z galaretką serek


Home / Materace rehabilitacyjne / Materace gimnastyczne twarde / Materac rehabilitacyjny, jednoczęściowy, twardy z narożnikami - 200x120x5 cm\nWysokiej jakości materace gimnastyczne o twardej piance produkowane w Polsce to niezbędny element każdego gabinetu fizjoterapeutycznego oraz sali do ćwiczeń. Potrzebujesz materaca w innych rozmiarach lub z rzepem? Wyślij do nas zapytanie.\nwybierzŻółty - 1123 - 498.75 złZielony medyczny - 6021 - 498.75 złPomarańczowy medyczny - 1549 - 498.75 złPomarańczowy - 1017 - 498.75 złJasnozielony - 6156 - 498.75 złJasnoróżowy - 3333 - 498.75 złJasnoniebieski - 5154 - 498.75 złFioletowy - 5161 - 498.75 złCiemnozielony - 6263 - 498.75 złCiemnoróżowy - 3036 - 498.75 złCiemnoniebieski - 5118 - 498.75 złBłękitny - 5348 - 498.75 złBeżowy - 1044 - 498.75 złBiały - 9001 - 498.75 złCiemnoszary - 7107 - 498.75 złCzarny - 9011 - 498.75 złCzerwony - 3104 - 498.75 złJasnoszary - 7000 - 498.75 złKremowy - 1118 - 498.75 złNiebieski - 5182 - 498.75 złZielony - 6248 - 498.75 zł\nMaterac cechuje się wysoką twardością, wypełnienie to wtórnie spieniona twarda pianka R90 , która gwarantuje bezpieczeństwo podczas zajęć rehabilitacyjnych, treningu gimnastycznego, sportowego w tym sportów walki (rzuty, obalenia, trening parterowy).\nMaterac dodatkowo wyposażony jest w WZMOCNIONE NAROŻNIKI co zwiększa jego wytrzymałość\nWypełnienie: Wtórnie spieniona twarda pianka poliuretanowa - R90\nMaterac wyposażony jest w WZMOCNIONE NAROŻNIKI, które zwiększają jego wytrzymałość\nOpinie o produkcie: Materac rehabilitacyjny, jednoczęściowy, twardy z narożnikami - 200x120x5 cm


Makijaż-twarz z drugiej ręki?: 04/08/13\nMini haul kosmetyczny i paczuszki z Polski! :)\nDziś przychodzę do Was z mini haulem kosmetycznym i paczuszkami z Polski. Większość rzeczy mam już od ponad tygodnia, i tak je zbierałam, a że dziś dostałam ostatnią oczekiwaną paczuszkę od Kasi z bloga WcinajTo! klik to postanowiłam pokazać Wam co ostatnio dołączyło do mojej kosmetyczki :)\nZacznę od zakupów i może najpierw od tych poczynionych w drogerii Boots. Jeśli mieszkacie/byłyście w UK to wiecie, że bardzo często w Bootsie( i nie tylko!) można znaleźć świetne oferty typu kup 3, w cenie 2. I ja zawsze staram się korzystać z tej opcji i kupować kosmetyki droższe, czyli np 10 funtów. Wydaję wtedy 20 funtów, zamiast 30 :) Sweet Deal! No i troszkę ponad tydzień temu wybraliśmy się z moim facetem do centrum, do Bootsa. I stamtąd mam moje ukochane maski do włosów Lee Stafford. Ich zapach jest przepiękny, utrzymuje się długo na włosach, a do tego bardzo je nawilża, nadaje miękkości.. Czyli czujemy się jak po wizycie u fryzjera! :) Jedna taka odżywka (ja mam wszystkie 3! do włosów łamliwych) kosztuje właśnie ok 10 funtów. Poza Lee Stafford, zakupiłam też mój ulubiony obecnie dezodorant w aerozolu Sure, w wersji Crystal Clear Diamond-czyli tej, która nie brudzi ubrań. Bardzo lubię ten produkt, pięknie pachnie i do codziennego stosowania jest jak najbardziej okay :) Kupiłam go w promocji 2 sztuki za 4 funty (normalnie kosztuje 3.15 funtów za sztukę za 250ml).\nKilka dni temu wracając z miasta, wstąpiłam do Bootsa po raz kolejny, chciałam kupić sobie nowy podkład. Chciałam kupić kolejne opakowanie Wake Me Up z Rimmel, ale nie mieli mojego odcienia. Zdecydowałam się więc na Healthy Mix Bourjois. Mam go w starej wersji, ale jest za ciemny. Ciekawa jestem nowej.. Póki co jestem bardzo mile zaskoczona! Recenzja wkrótce! :) Kosztował 10.99 funtów. Mój kolor to najjaśniejszy 51 Light Vanilla.\nJak widać w tle, kupiłam sobie też nowy róż z marki Natural Collection. Produkty tej marki są bardzo różne-znajdziecie tam buble, ale też wiele perełek. Róże z NC są naprawdę fajne, 100% matowe, wydajne, napigmentowane i tanie! Kosztują tylko 1.99 funtów za sztukę. Mam z tej serii kolory: Peach Melba i Sugar Plum. Mój najnowszy to Rosey Glow-zgaszony różowy.\nNo i teraz najlepsza część-nie zapłaciłam za te kosmetyki ani pensa :) Wymieniłam punkty z mojej karty stałego klienta, więc dostałam je za darmo! ;-) W końcu na coś to zbieranie się przydało!\nOkay, idziemy dalej. Niedawno skończyły mi się moje plastry z woskiem do depilacji twarzy/wąsika. Do tej pory używałam zwykłych Bootsowskich plastrów, kosztują 3.10 funtów. Ale że było mi po drodze do drogerii Superdrug, to kupiłam plastry Veet, za 2.50funtów (przecenione z 5f). I powiem Wam, że raz ich użyłam i chyba lubię je bardziej od poprzednich ;-) Chciałybyście taki post o usuwaniu włosków z okolicy ust? Myślę że to nadal jest troszkę wstydliwy temat, więc może komuś bym tym pomogła?\nDobrze, teraz pokażę Wam 2 magazyny z dodatkami. W UK można naprawdę dorwać fajne produkty (sama mam produkty Benefit, Lancome, Cllinique właśnie z gazet!) i to zdecydowanie się opłaca! W poprzednim miesiącu nie było jakiegoś szału, no ale i tak się skusiłam. Z dodatków firmy Elemis z Cosmo wybrałam sobie luksusowy balsam do ust, na razie nie mam o nim zdania w kwestii działania, mogę Wam powiedzieć że pachnie jak guma miętowa :D Gazeta z dodatkiem kosztowała 3.60 funtów.\nNatomiast w Glamour były tym razem produkty do pielęgnacji włosów Percy Reed, chciałam kupić olejek zwiększający objętość włosów, ale już nie było, więc wybrałam sobie szampon do włosów farbowanych (rozjaśniałam ostatnio końcówki) z olejkiem z malin (opakowanie 100ml). Niestety malinami nie pachnie :( Nie używałam jeszcze, wciąż czeka na swoją kolej.\nMagazyn z dodatkiem kosztował 2funty.\nZaopatrując się niedawno w artykuły gospodarstwa domowego w sklepie Wilkinson, dorwałam patyczki drewniane do skórek i czyszczenia paznokci. Wilkinson powiększył właśnie swoją rangę akcesoriów kosmetycznych. Małe, ale cieszy. Kosztowały 50pensów (10 sztuk).\nDobrze, pora na paczuszki z Polski. Na początek pokażę Wam co dostałam w paczce od mojej rodzinki :) Dziękuję Kochani!:*\nGłównie przyleciały do nas produkty spożywcze i kuchenne, więc tego nie będę pokazywać. Zaprezentuję Wam jednak moje mini dobroci.\nPoprosiłam Mamunię, o zakupienie mi szminek Wibo Eliksir. Dojrzałam je na jakimś blogu i od razu wiedziałam, że muszą być moje! :) Wybrałam sobie 2 kolorki- nr. 3 i nr. 5. Wersja nudziakowa i fuksjowa. Używam już obu, i chyba fuksja bardziej skradła moje serce :) Świetne kolory, idealna cena (ok 6zł!), nie wysuszają, działają i wyglądają jak balsamy z pigmmentem. Według mnie duża w nich konkurencja dla Lip Butters z Revlon ;-) Myślę nad zrobieniem porównania już wkrótce.\nPoprosiłam Mamę, o zakup odżywki diamentowej z Eveline (na razie używam 8 w 1). Gratis dostałam piękne pozłacane kolczyki kulki :) Są świetne, lekkie i wygodne!! Noszę je z przyjemnością! :) Kulki to chyba mój ulubiony typ jeśli chodzi o kolczyki!\nDotrwałyście do końca? Nie, bo jeszcze jedna paczuszka przed nami. Dziś, tak jak pisałam na początku tego posta, dostałam paczuszkę od Kasi, autorki przesmacznego bloga WcinajTo! na którego Was serdecznie zapraszam (Kasia czyni cuda jedzeniowe! :D). Zrobiłyśmy z Kasią malutką wymiankę i oto co mi przysłała:\nPoprosiłam o zapas odżywki 8 w 1 Eveline i dostałam jeszcze PRZEPIĘĘĘĘĘKNY topper z Essence! Niestety ale nie umiałam uchwycić jego najpiękniejszych kolorów, spróbuję Wam pokazać go w innej wersji. Jest absolutnie cudny! Turkusowo-złoty! :)) Wiedziałaś Kasiu, czym mnie zachwycić :) Dziękuję pięknie jeszcze raz! :*\nDodatkowo Kasia wsadziła do środka kartkę z wiadomością (to już zostanie w tajemnicy, co napisała:P),a na kartce widnieją.. cudaczne owady! Superaśny pomysł! :)\nDobrze, to już koniec tego postu... Jeśli dotarłyście do końca to dziękuję :)\nChętnie poczytam, czy znacie któryś z produktów, czy zamierzacie kupić...\nTak prezentuje się całość, nie jest tego chyba aż tak dużo?! ;)\no 4:26:00 PM 17 komentarzy:\nEtykiety: Benefit, Boots, Bourjois, Clinique, Cosmopolian, Elemis, Essence, Eveline, Glamour, Healthy Mix, Lancome, Lee Stafford, Natural Collection, Percy Reed, Superdrug, Sure, Veet, Wibo, Wibo Eliksir, Wilkinson\n▼ kwi 08 (1)


Uwaga! Drobinki szkła w kawie najbardziej znanego producenta! | Echo Dnia\nUwaga! Drobinki szkła w kawie najbardziej znanego producenta!\n/jap/ [email protected] 21 maja 2010, 16:38\nFirma wycofuje ze sprzedaży kawy: Alta Rica, Cap Colombie oraz Espresso. Kawy te pakowane są w charakterystyczne słoiki 100 g z plastikową owijką.\nJeden z najbardziej znanych w Polsce producentów kawy wycofuje niektóre gatunki z polskich sklepów. Jak poinformował dziś Główny Inspektorat Sanitarny w części słoików mogą się znajdować drobinki szkła.\nA chodzi o firmę Nestle i jej niektóre kawy rozpuszczalne – informuje Główny Inspektorat Sanitarny. – Firma wycofuje ze sprzedaży kawy: Alta Rica, Cap Colombie oraz Espresso. Kawy te pakowane są w charakterystyczne słoiki 100 g z plastikową owijką. Jak się okazało, niektóre ze słoików mogą być podatne na pęknięcia i stłuczenia podczas transportu do klientów. To w konsekwencji może powodować dostawanie się do ich wnętrza drobinek szkła.\n- Jakość i bezpieczeństwo naszych produktów są w naszej firmie niekwestionowanym priorytetem. Dlatego też zdecydowaliśmy się w ramach środków zapobiegawczych całkowicie wyco-fać ze sprzedaży ten konkretny asortyment kaw – informuje oficjalnym komunikacie Nestle Polska. - Podkreślamy, że wyłącznie produkty z tego formatu (charakterystyczne słoiki z plastikową owijką) są potencjalnie zagrożone. Zanim wprowadzimy asortyment tych kaw ponownie do obrotu, zmienimy format ich opakowania na bezpieczniejszy - czytamy dalej w komunikacie.


Projekt domu Dom przy Cyprysowej 117.6m² (Galeria Domów) - Archido\nPowierzchnia zabudowy: 98.6m²\nOpis Projektu domu Dom przy Cyprysowej\nKomfortowy, przytulny, ponadczasowy, a do tego niezwykle funkcjonalny. Właśnie te cenne cechy ma gotowy projekt jednorodzinnego Domu przy Cyprysowej, przygotowanego przez Galerię Domów. Niepodpiwniczony budynek o dwóch kondygnacjach (parterze i użytkowym poddaszu) to stosunkowo nieduży metraż, jednak wyróżniający się dużą wygodą, dzięki rozsądnemu zagospodarowaniu powierzchni. Dom nie posiada garażu, jednak w razie potrzeby można dodatkowo stworzyć projekt garażu wolnostojącego. Dom przy Cyprysowej ma powierzchnię użytkową wynoszącą prawie 120 m kw. Kryje on w sobie klasyczne, komfortowe wnętrze pełne światła (dzięki przemyślanemu rozmieszczeniu przeszkleń), czyli to czego poszukują klienci. Bryła o tradycyjnym, regularnym kształcie została urozmaicona zadaszeniem od strony frontowej, które chroni przed wszelkiego rodzaju opadami. Atutem projektu są bez wątpienia balkony, z których można obserwować malownicze wschody słońca przy porannej kawie, a także taras od strony ogrodu, będący dodatkowym miejscem wypoczynkowym, z dala od zgiełku miasta, doskonałym na błogi relaks i wyciszenie się po męczącym tygodniu. Dom przykryto dwuspadowym dachem o wyrazistym, ceglastoczerwonym kolorze, tworzącym kontrastowe połączenie z jasną, białą elewacją. Całość uzupełniają drewniane elementy wykończeniowe o ciemnej barwie. W budynku z powodzeniem może wygodnie zamieszkać nawet 3-5-osobowa rodzina, ceniąca sobie wygodę.\nRozsądne zagospodarowanie przestrzeni, podział na strefę dziennej aktywności i nocne zacisze, słoneczne wnętrze. Wszystko to wpływa pozytywnie na komfort życia użytkowników. Na parterze, wygospodarowano obszerny, prawie 30-metrowy pokój dzienny z rogowo umiejscowionym kominkiem. Mieści się tu również kuchnia, kotłownia, łazienka oraz dodatkowy pokój, gdzie można stworzyć gabinet lub przydatne miejsce dla gości. Schody prowadzą na poddasze, gdzie zaprojektowano trzy wygodne sypialnie do odpoczynku po wyczerpującym dniu oraz łazienkę.\nKod projektu: UPB-542\nO autorze projektu Dom przy Cyprysowej\nPowierzchnia użytkowa [m²] 117.6\nPowierzchnia zabudowy [m²] 98.6\nWysokość budynku [m] 7.60\nDoceniam, że zadbano o taras i balkony. Chcemy jak najwięcej korzystać z ogrodu i widoków. W końcu nie po to człowiek przeprowadza się pod miasto, żeby cały czas siedzieć w czterech ścianach :)\nIdealne ilość pokoi dla naszej rodziny i do tego świetny pomysł na kuchnię! Żona chciala osobne pomieszczenie i tutaj jest fajny kompromis, bo kuchnia jest oddzielna, ale przesuwane drzwi dają więcej możliwości i łatwiej przejść do salonu. Bylem zaskoczony jak dużo udało się zmieścić na troche ponad 100m kw. powierzchni użytkowej. Jeden z fajniejszych domków na Archido.\nRada dla "Gość" :)\nJa zostawiałam wszystko tak, jak jest w projekcie z archido. Na barierkach na balkonie i tarasie mam paczki z surfiniami. Dom w lecie wygląda pięknie, do tego duży ogród i nawet w mieście czujemy się jak na wakacjach :) Też długo się zastanawialiśmy, ale nie załujemy!\nKlasyczny, prosty dom. Zastanawiam się tylko czy dałoby się jakoś poszerzyć taras albo zrezygnować z barierki. Wyszłoby drogo? Niby fajnie wygląda razem z balkonem, ale wolałbym, żeby została tylko z przodu. Ale duży balkon jest świetny, mało jest takich projektów jak na Archido


Rejsy po gospodarce: Nie nazywaj nas rajem [FELIETON] | Dziennik Bałtycki\nPiotr Dominiak 09.09.2016 Zaktualizowano 12.09.2016\nParlament Panamy podjął właśnie jednomyślnie uchwałę zabraniającą nazywania swego kraju rajem. Tzn. rajem podatkowym. Kto nie podporządkuje się zakazowi, zostanie ukarany. Kary nie są wymierzone we własnych obywateli. Mają dotknąć zagraniczne firmy, media, rządy. Najdotkliwszą karą będzie zapewne zakaz wstępu do raju. Kto będzie się chciał tam dostać, musi zatem używać jakiejś nazwy zastępczej. Proponuję „ogród uciech”, „przestrzeń relaksacyjna” lub „strefa marzeń”. Na pewno coś się wymyśli.\nFakt, że określenie „raj” stało się z mocy prawa pejoratywne, jest wart zauważenia. Impuls do takich, dość niezwykłych, przepisów dała Francja, umieszczając Panamę na swej liście rajów podatkowych. To skłoniło prezydenta tego kraju do inicjatywy dotyczącej przepisów „odwetowych”. Panama stworzy listę przedsiębiorstw, państw i organizacji międzynarodowych, używających owego określenia wobec tego kraju. Wśród sankcji mają być m.in. ograniczenia migracyjne, więc wspomniany wyżej „zakaz wstępu do raju” może okazać się całkiem realny. Ponadto przewiduje się sankcje fiskalne i celne. A także podwyższone karnie opłaty za przekazy finansowe do (i pewnie z) niewłaściwie wyrażających się instytucji i państw. Jednym z pierwszych kandydatów do umieszczenia na tej liście jest, oprócz Francji, OECD - czyli Organizacja Współpracy Gospodarczej i Rozwoju zrzeszająca kraje najwyżej rozwinięte.\nOECD podpadło Panamie po ujawnieniu, kilka miesięcy temu, gdy z kancelarii Mossack i Fonseca wyciekło i zostało upublicznionych kilka milionów dokumentów potwierdzających wykorzystywanie Panamy jako obszaru o niskim opodatkowaniu. To wtedy rozpowszechnił się u nas termin „optymalizacja podatkowa”, a cała afera została ochrzczona mianem „Panama papers”. Zdaję sobie sprawę, że pisząc o tym, sam się narażam na zakaz wstępu do raju, ale niewiele ryzykuję, bo się tam nie wybierałem.\nNie wiem, czy poza falą żartów i złośliwości ustawa panamskiego parlamentu przyniesie temu krajowi jakikolwiek pożytek. Tego typu regulacje są raczej przejawem nadęcia i bezsilności. Władze Panamy nie mają (z tego co wiemy) planów zmiany systemu swojego systemu fiskalnego. Dla niewielkiego kraju to przecież niezły interes. Cztery razy mniejsza obszarowo od Polski, mająca zaledwie 3,7 mln mieszkańców Panama ma PKB per capita (wg statystyk Międzynarodowego Funduszu Walutowego, liczony w tzw. dolarach międzynarodowych) zaledwie o 20 proc. mniejszy niż my. Skądś to się bierze.\nByć może prezydent Varela zdecydował się na wprowadzenie restrykcji za „raj podatkowy” całkiem świadomie. Chce zmienić szyld na lepiej się kojarzący, a jednocześnie przypomina światu, że jesteśmy tym, czym byliśmy, i warto u nas prowadzić interesy. Byle bez rozgłosu.\nCzytaj więcej felietonów Piotra Dominiaka z cyklu "Rejsy po gospodarce"\nPiotr Dominiak felie...


Czym jest Test Driven Development? Wprowadzenie, przykłady - Strona 2 - Artykuły redakcji (blog) - FORBOT\nNiestety nie jestem w stanie podać ani jednego przykładu gdzie testy jednostkowe zadziałałyby tak pięknie jak opisują w książkach, czy artykułach na forum\nWiększość testów jednostkowych wyłapuje tylko te błędy, których programista się spodziewał, natomiast prawdziwe problemy czają się tam gdzie zaczyna się nieznane...\nA jak chodzi o przykład, gdzie bylem zadowolony z ich użycia to chociażby wspomniany projekt z STM32. Urządzenie to radio-modem używany do komunikacji między statkami (system AIS). Pisałem do tego systemu między innymi moduł odpowiedzialny za obliczenia na współrzędnych geograficznych. Używając unit testów można było sporo rzeczy łatwo przetestować, a te współrzędne są autentycznie wredne. Niestety - tak jak w podlinkowanym dokumencie pdf - takie testy są potrzebne tylko podczas pisania kodu. Później pożytek z nich jest zerowy.\nOk - dzięki wielkie za podzielenie się tym wszystkim! Pewnie innym też wiele rozjaśnią te przykłady\nWiększość testów jednostkowych wyłapuje tylko te błędy, których programista się spodziewał, natomiast prawdziwe problemy czają się tam gdzie zaczyna się nieznane...\nI wtedy, gdy dostajesz raport o błędzie, dopisujesz kolejny test do tych już istniejących, poprawiasz kod, uruchamiasz testy automatyczne, które sprawdzą, czy przy okazji nie naruszyłeś innych założeń i robisz kolejny release, jeśli wszystko jest ok.\nA może masz kilkuset stronicową dokumentację i ręcznie, jak małpa, zamiast jak programista, po raz 2048. testujesz program pod każdym kątem? Chyba, że nie testujesz i dostajesz kolejny raport o błędzie. We wstępie podziękowanie za poprawkę, w rozwinięciu pretensje o to, że popsułeś coś, co działało wcześniej, a w zakończeniu informacja, że ma to być gotowe na 8 rano.\nZresztą, TDD to nie tylko testy jednostkowe.\nTDD jest dobre. Trzeba jednak je stosować umiejętnie, z głową. Trzeba rozumieć, co ta technika daje, a czego nie daje. Jak się nie rozumie, to stosuje się bezsensowne TDD. Jak się rozumie, to stosuje się sensowne TDD.\nA ze swojego doświadczenia powiem, że z TDD w końcowym releasie tych bugów zdarza mi się mniej, a releasy są szybciej.\nTDD? U mnie działa.\n@roger_z czyli też uważasz, ze te przykłady co podał elvis nie świadczą źle o testach/tdd samych w sobie, ale jakaś luka/bład była przy założeniach/architekturze?\nA mógłbyś się podzielić z jakich narzędzi korzystasz? Jaki framework, jak robisz środowisko testowe, czy używasz czegoś do generowania mocków itp?\nNigdy nie pracowałem w TDD poza laborkami na studiach. Wydaje mi się że aby TDD dobrze działało wymagana jest dokładna wiedza o tym co, jak i w jakiej strukturze ma powstać. Co wyklucza stosowanie TDD gdy na przykład chcemy się sami nauczyć czegoś nowego czy gdy tworzymy jakieś innowacje i startupy.\n@dambo, skoro nie zgadzasz się z tym co napisałem to może podasz przykład gdzie używałeś TDD i działało dobrze? W sumie ciekawie byłoby dowiedzieć się w jakich zastosowaniach taka metodologia działa zgodnie z oczekiwaniami.\nSzczerze - sam jestem na etapie bardziej wdrażania i testowania tych rozwiązań, więc nie wypowiem się z perspektywy jakiś dużych/skończonych projektów - bo to wszystko przede mną.\nDlatego chciałem zebrać jak najwięcej opinii + skoro jest kilka osób ogarniętych w temacie też je skonfrontować ze sobą. Wiadomo, że najlepiej uczyć się na cudzych błędach/doświadczeniach\nTo przeczytaj pdf-a, który był w podlinkowany wcześniej (https://rbcs-us.com/documents/Why-Most-Unit-Testing-is-Waste.pdf), moim zdaniem to świetne podsumowanie TDD.\nZ drugiej strony to nie jest tak, że używając tej metodologii nie da się nic zrobić - nawet jeśli każemy programistom pisać tylko lewą ręką i w dodatku jednym palcem to kiedyś jakiś program powstanie. To na co narzekałem odnośnie stm32 jest na rynku już jakiś czas, więc projekt udało się skończyć - pomimo tdd https://srt-marine.com/product/vessel-transceivers/apollo-transceiver/\nPrzeczytałem i tylko utwierdziłem się w tym co pisałem. Twoje przypadki idealnie pasują do tych wymienionych w linku np z pokryciem kodu w >80%- i co tam jest o czymś takim? Takie cytaty:\n"Or the problem may be at the other end: developers don’t have adequately refined design skills, or the process doesn't encourage architectural thinking and conscientious design. Maybe the requirements are so bad that developers wouldn’t know what to test if they had to, so they make their best guess."\n"If you have comprehensive unit tests but still have a high failure rate in system tests or low quality in the field, don’t automatically blame the tests (either unit tests orsystem tests). Carefully investigate your requirements and design regimen and its tie to integration tests and system tests."\n"Testing does not increase quality; programming and design do." - jeśli mamy "średni" kod i nagle wyjdzie pomysł "piszmy testy" to można założyć, że będą gorszej jakości niż ten kod sam w sobie, bo team dopiero się tego uczy itp - więc jak sobie to wymieszamy - to otrzymamy w wyniku coś gorszego i będzie narzekanie jak z cytatu wyżej "że to przez testy". Też podobne zdanie jest w podsumowaniu: "Testing can’t replace good development: a high test failure rate suggests you should shorten development intervals, perhaps radically, and make sure your architecture and design regimens have teeth"\nTDD sprawdza się tam, gdzie masz do napisania jakąś logikę aplikacji. Z przykładów mogę podać np. protokoły komunikacyjne. Pisałem ich już trochę i TDD jest świetne do sprawdzania przekłamania pól w ramkach, retransmisji, timeoutów, handshakeów i innych tego typu procedur, które ciężko jest dobrze napisać, a debugowanie jest problematyczne, bo czasem ciężko wywołać te błędy. Poza tym później jak się na przykład zmieni się długość i kolejność pól to bez unit testów nawet mała zmiana może oznaczać całe dni debugowania.\nPisałem też w ten sposób różne sterowniki z logiką typu wyłącz awaryjnie, jeżeli przez określony czas sygnał jest powyżej progu. Poza tym obliczenia zawierające logikę, obsługa błędów, triggerowanie eventów. W tych wszystkich zastosowaniach TDD po prostu pomaga.\nOwszem, pracowałem też ze źle napisanymi testami i faktycznie jest to udręka. Jednak często wystarczą proste refactoringi typu podzielenie ogromnego testu, w którym nie wiadomo o co chodzi na wiele małych skupionych na jednym zadaniu. Wtedy jak taki test nie przechodzi, od razu nazwa daje wskazówkę co jest nie tak. Inna sprawa, że zwykle trudność w testowaniu pokazuje problemy z implementacją np. wielka funkcja robiąca wiele rzeczy na raz.\nSformułowania takie jak:\nZ drugiej strony to nie jest tak, że używając tej metodologii nie da się nic zrobić - nawet jeśli każemy programistom pisać tylko lewą ręką i w dodatku jednym palcem to kiedyś jakiś program powstanie.\nw stosunku do TDD są bardzo niesprawiedliwe. Zwykle jest właśnie w drugą stronę - duże projekty bez testów jednostkowych też czasem przez przypadek mogą działać poprawnie, ale jest to raczej wyjątek od reguły.\nEdytowano 27 marca przez GAndaLF\nNie zdążyłem edytować postu, żeby to dopisać Odnośnie tego linku Elvisa - można znaleźć też wiele prób "polemizowania" z nim np to: https://dmerej.info/blog/post/my-thoughts-on-why-most-unit-testing-is-waste/ I pokazuje te opisane rzeczy z innych stron. Też warte przeczytania jako uzupełnienie.\nCo do postu wyżej - przykład z testowaniem rzeczy, które wiemy, że byłoby ciężko wywołać w sesji debugowania - to mógłbyś nawet umieścić w artykule w sekcji "Problemy typowe dla systemów embedded" - wydaje mi się to bardzo ważnym argumentem za testami - w wielu przypadkach "unhappy path"e są jakoś pomijane bo ciężko je wywołać/wymusić na zewnętrznym układzie, żeby nam przesłał "zepsutą" ramkę.\n@ganderZauważ, że to co robiłeś to już nie są testy jednostkowe, tylko testowanie logiki biznesowej - a to faktycznie należy testować. Przeczytaj ze zrozumieniem materiały, które sam podlinkowałeś na blogu, tam jest to wszystko ładnie opisane\nEdit: proponuję zakończyć tą dyskusję prostym podsumowaniem - niech każdy pracuje tak jak uważa że daje to dobre efekty. Nie ma sensu się spinać i kłócić o to która ideologia jest jedynie słuszna. Ja napisałem na początku, nie jestem fanem tdd, ale jak firma dobrze płaci to czasem tego używam... więc takie złe tdd nie jest\nZauważ, że to co robiłeś to już nie są testy jednostkowe, tylko testowanie logiki biznesowej\nTrochę wyrywam z kontekstu, ale wykorzystam to, by podkreślić jedną ważną rzecz TDD to NIE są testy jednostkowe.\n@dambodomyslam się, że pytasz o narzędzia do C/C++. Mimo że wiele lat spędziłem z tymi językami, to było to w czasach, gdy o TDD nie miałem jeszcze pojęcia. Jako że od długiego czasu siedzę już w Javie, to w C/C++ też dopiero robię research, jakich narzędzi do TDD warto używać.\n>Nigdy nie pracowałem w TDD poza laborkami na studiach.\nZałożę się, że to TDD nie było odpowiednio omówione. Założę się, że to były po prostu testy dlatego, że miały jakieś być.\n>Wydaje mi się że aby TDD dobrze działało wymagana jest dokładna wiedza o tym co, jak i w jakiej strukturze ma powstać.\nTak. Zauważ, że w danej chwili dokładnie wiesz, nad czym pracujesz. Testami pokrywasz bieżącą, właśnie implementowaną funkcjonalność. Nawet w innowacyjnych startupach ma to sens. Kod będzie ewoluował? Tym bardziej warto mieć testy, żeby przy refactoringach czegoś nie popsuć.\n>"Założę się, że to były po prostu testy dlatego, że miały jakieś być."\nNie, było to TDD. I w dodatku prowadzący z którymi to było są na co dzień seniorami w pewnej dużej firmie IT, jeśli ma to tu jakieś większe znaczenie.\n>"warto mieć testy, żeby przy refactoringach czegoś nie popsuć."\nJeśli zmienia się również interfejsy to trzeba wtedy pisać od nowa testy. Przy takim dynamicznym kodzie chyba lepiej pisać testy po napisaniu kodu.


Lowside na YZF-R1 - dobre buty to podstawa\n» Lowside na YZF-R1 – dobre buty to podstawa\nW Kalifornii jest już sezon, a więc motocykliści masowo wyjeżdżają na legendarną sekcję Mulholland Drive. Jak to często bywa, nie zabrakło gleby, no i jak zwykle ma to miejsce przy glebach – nie zabrakło kamerzysty o ksywce Rnickeymouse.\nTym razem głównym bohaterem jest kierowca eRłana. Zalicza niegroźnego lowside z finałem na poboczu. Zauważcie, że motocykl przygniótł nogę na tyle dotkliwie, że spadł mu but, a efekcie motocyklista kulał. Może jednak prawdziwe buty motocyklowe wcale nie są takie przereklamowane? Na szczęście facet podniósł się, zapakował na R1 i odjechał bez większych obrażeń.\nJak myślicie, co spowodowało wypadek? Zwieszanie się na kierownicy i przeniesienie na nią całego ciężaru, nieodpowiednie hamowanie i operowanie gazem, a może coś z zawieszeniem? Temperatura tego dnia stała na poziomie 20 st. C., więc argument zimnego asfaltu odpada.\nbezpieczeństwoglebakontuzjamulhollandmulholland drivemulholland highwayR1rnickeymouseślizgszlifwypadekyamahaYamaha R1yamaha yzf-r1yzf-r1


Największe na świecie zawody kosmiczne odbędą się w Kielcach! (WIDEO, ZDJĘCIA) | Echo Dnia\nNajwiększe na świecie zawody kosmiczne odbędą się w Kielcach! (WIDEO, ZDJĘCIA)\nMarzena Smoręda 4 lutego 2019, 13:26\nPiąta edycja Międzynarodowych Zawodów Łazików Marsjańskich odbędzie się w Kielcach. Ogłoszono to w poniedziałek, 4 lutego, na Politechnice Świętokrzyskiej. Obecny był Jarosław Gowin, wicepremier, minister nauki i szkolnictwa wyższego.\nJak mówił wicepremier, Międzynarodowe Zawody Łazików Marsjańskich potwierdza sukcesy naukowe i dydaktyczne uczelni i daje szanse na rozwój , które otwiera przed Polską przemysł kosmiczny i badania nad wszechświatem. - Jest się z czego cieszyć. Stolica regionu świętokrzyskiego może stać się swoistym kołem zamachowym rodzimej branży kosmicznej.\n- Kielce będą się kojarzyć z kosmicznymi technologiami, a Międzynarodowe Zawody Łazików Marsjańskich ściągną tu firmy i ekspertów z całego świata. To znaczące wydarzenie dla tutejszej nauki i przemysłu. Chcemy pokazać, że mamy duży potencjał. Chcemy, by młodzi ludzie wybierali ten region i z nim wiązali swoje życie – mówił Marcin Perz, prezes Specjalnej Strefy Ekonomicznej Starachowice.\nZdaniem Jarosława Gowina, Politechnika Świętokrzyska zaczyna specjalizować się w badaniach kosmicznych i musi konkurować w tym obszarze z innymi polskimi uczelniami. Organizacja tych międzynarodowych zawodów oznacza prestiż dla uczelni.\nJak mówiono na spotkaniu w Kielcach, przemysł kosmiczny jest elementem strategii zrównoważonego rozwoju, w związku z tym szanse, które otwierają się przed studentami Politechniki Świętokrzyskiej są duże. Wykształceni absolwenci polskich uczelni są poszukiwani przez światowe koncerny.\nO historycznych tradycjach regionu świętokrzyskiego w dziedzinie nowych technologii, jakie w swoim czasie realizowane były w znajdującym się na tej ziemi Centralnym Okręgu Przemysłowym.\nWicepremier podkreślił, że poprzez udział w prestiżowych międzynarodowych konkursach studenci przygotowywani są do pracy nie tylko pod względem teoretycznym, ale również wdrożeniowym, praktycznym.\nMateriał oryginalny: Największe na świecie zawody kosmiczne odbędą się w Kielcach! (WIDEO, ZDJĘCIA) - Echo Dnia Świętokrzyskie


Mumio reklamuje Wielką Wyprz w Plusie (wideo)\nW ramach „Wielkiej Wyprz” w Plusie obniżane są ceny telefonów zarówno w ofercie abonamentowej, jak i w MixPlusie. I tak przy różnych wariantach abonamentu „Bezlik rozmów” tańsze są modele HTC HD2, Samsung Galaxy I5800 i Nokia X3-02, w Mixplusie – Nokia C6, Nokia X2, Nokia 7230, LG T310, Samsung Avila S5230 i HTC Smart, a w obu tych ofertach – Samsung Galaxy S I9000 i Sony-Ericsson Xperia X10 mini pro.\n„Wielką Wyprz” od 24 grudnia wspiera kampania reklamowa. Oprócz reklam prezentujących konkretne telefony wykorzystywany jest w niej spot, w którym występują członkowie kabaretu Mumio. Przypomnijmy, że ostatnio reklamowali oni Plusa przed Świętami (więcej o tej kampanii).\nObecna akcja reklamowa obejmuje telewizję (kanały ogólnopolskie i tematyczne), prasę (dzienniki ogólnopolskie), outdoor oraz punkty sprzedaży (materiały BTL). Kampanię - zaplanowaną do 16 stycznia - na zlecenie Polkomtela przygotowały agencja reklamowa PZL (kreacja) oraz dom mediowy OMD (planowanie i zakup mediów).\nDołącz do dyskusji: Mumio reklamuje Wielką Wyprz w Plusie (wideo)\nNiestety, są w tych reklamach beznadziejni. O przepraszam - beznadź.\nSzkoda dobrego kabaretu


w poniedziałki kod promocyjny MON zapewni Ci 40 darmowych spinów dla wpłaty od 150 zł, we wtorki, środy i soboty odbywają się loterie i turnieje, w których możesz wygrać gotówkę oraz darmowe spiny, w piątek zaś, kod bonusowy FRI przy wpłacie zagwarantuje Ci bonus reload 50% do 400 zł. Bob Casino Vip program Wykonawcą kod i promocyjny dostawcą gier jest firma Playtech, która zwyciężyła ogłoszony przez Totalizatora Sportowego właściciela kasyna przetarg. W związku z casion jest to jedyny total, którego zastaniesz w polskim kasynie internetowym, a … Kolorowa oprawa audiowizualna przywodzi na myśl ekskluzywne kasyna Las Vegas. Gra jest bardzo ceniona przez graczy, ze względu na możliwość wygrania ponad miliona monet podczas jednego obrotu. Choć Vegas Hot 81 opiera się na mechanice klasycznej owocówki, znajdziemy tu kilka interesujących funkcji, które urozmaicają rozgrywkę. Kasyno Live Expekt jest odzwierciedleniem rzeczywistych kasyn w mieście grzechu, czyli Las Vegas. Swoim graczom umożliwia grę w: Expekt Live bierze przykład z prawdziwego kasyna w Las Vegas i poleca najlepsze gry: Pokera 3kartowego, Black Jack na żywo, Ruletkę online, Baccarat na żywo. Kasyna istnieją na świecie już od bardzo dawna i choć najbardziej kojarzone są z ich stacjonarną wersją, zazwyczaj ubarwioną mnóstwem neonów (niczym w Las Vegas), wraz z upływem czasu powoli zmierzały ku rozwojowi technologicznemu. Dziś znacznie większy niż kasyna stacjonarne udział w rynku ma każde kasyno online. Kasyna w Las Vegas. Nie bez powodu miasto to nazywa się Światową Stolicą Rozrywki, ponieważ znajduje się w nim cała masa olbrzymich kasyn, a także atrakcji znajdujących się w nich. Pierwszym kasynem, które zostało otworzone w Las Vegas było Northem Club, które zostało otworzone już w 1931 roku.\nWystarczy, że wpiszecie w niej nazwę interesującej was marki, a zobaczycie szczegóły na jej temat - potrzebny kod promocyjny do kasyna lub na zakłady,\nTu kolejnу plus dla Раn kаsуnо online. Podobnу wуbór gier mogą nam zapewnić tуlko kolosу z Las Vegas i innуch centrów hazardu. Do tego od niedawna kasуna internetowe oferują grę z żуwуmi krupierami, która jest nagrуwana i transmitowana na żуwo. Słowem namiastka prawdziwego kasуna bez wуchodzenia z domu. Kasyno Online Vulkan Vegas. Vulkan Vegas to polskie kasyno, które jest jednym z najlepszych kasyn online na rynku. Jego siedziba znajduje się na Cyprze, a Brivio Limited jest przedsiębiorstwem macierzystym. Nasza platforma jest zarejestrowana i regulowana przez licencję rządu Curacao w ramach Invicta Networks.\nKod promocyjny do Pan Kasyno przeznaczony jest dla graczy pochodzenia Polskiego, którzy grają w innych krajach niż w Polsce. Czy wszystkie kody i promocje są aktualne? Zawsze dbamy o to aby dostępne u nas propozycje kodów i bonusów były aktualne. Kasyna w Las Vegas: zobacz recenzje i zdjęcia z kategorii kasyna i gry hazardowe w w Las Vegas, Nevada w serwisie Tripadvisor. Vegas Strip Kody bonusowe kasyna Vegas Strip Kasyno jest obsługiwane przez RTG, jednego z najwybitniejszych dostawców oprogramowania, który nadal akceptuje graczy ze Stanów Zjednoczonych. To kasyno ma duży wybór gier stołowych i automatów wideo. online lista completa Upright lub Standup, kasyno online malezja 2020 czy ktos gral w vulkan vegas czyli hit katowice opinie gra siódemki za darmo wysoka world of tanks blitz kod bonusowy 2019 gta online pl maszyna, lisbeth sao quotes to automat przy którym gra się stojąc. kod bonusowy kasyna panache Pasjans online Vegas Hits to bardzo zaawansowany automat hazardowy stworzony przez firmę Bally Technologies. Gra zabiera nas do stolicy światowego hazardu, Las Vegas. W grze będziemy mogli powalczyć o duże wygrane w aż 16 grach bonusowych. Zasady i symbole na polu gry. Automat hazardowy poświęcony tematyce… hazardowej. Kolorowa oprawa audiowizualna przywodzi na myśl ekskluzywne kasyna Las Vegas. Gra jest bardzo ceniona przez graczy, ze względu na możliwość wygrania ponad miliona monet podczas jednego obrotu. Choć Vegas Hot 81 opiera się na mechanice klasycznej owocówki, znajdziemy tu kilka interesujących funkcji, które urozmaicają rozgrywkę.\nVegas Hits to bardzo zaawansowany automat hazardowy stworzony przez firmę Bally Technologies. Gra zabiera nas do stolicy światowego hazardu, Las Vegas. W grze będziemy mogli powalczyć o duże wygrane w aż 16 grach bonusowych. Zasady i symbole na polu gry. Automat hazardowy poświęcony tematyce… hazardowej.\nDołącz do nas i zaloguj się do kasyna Vulkan Vegas już dziś! Odbierz swój bonus rejestracyjny i wybierz swoją ulubioną grę, aby grać na prawdziwe pieniądze. Nigdy nie wiesz, kiedy szczęście zapuka do twoich drzwi! +357-25-654-268 [email protected] Pomoc online Myśleliście, że to koniec szaleństwa związanego z Guns N' Roses? Absolutnie nie! Kolejne kasyno zaproponowało nam dzieloną promocję, dzięki, której Bardzo ważne jest to, że Vulkan Vegas nie zapomina o tych klientach, którzy cenią sobie rozgrywkę w kasynie na żywo. Jest to znakomite połączenie klasycznego kasyna internetowego z kamerami HD i specjalnym oprogramowaniem. Dzięki temu można wejść w interakcję z krupierkami i krupierami, poczuć się jak w prawdziwym Las Vegas.


Data utworzenia: 2021-04-12\nChroń miasto LEGO City z bazy policji powietrznej! Nalej sobie kubek kawy i zgłoś się na poranną odprawę. Chwileczkę, co to za samochód stoi przed więzieniem? Włącz alarm w wieży kontroli lotów! Złodziejka pomogła swojemu koledze uciec z więzienia i właśnie zmykają! Załóż plecak odrzutowy, rozłóż skrzydła i wystartuj za nimi w pościg. A może wolisz wziąć spadochron i wybrać się w pościg samolotem? O, tam są! Uwaga, przygotuj się do skoku. Trzy, dwa, jeden… teraz! Przeżywaj niezapomniane przygody na ziemi i w powietrzu we wspaniałym zestawie LEGO City Baza policji powietrznej! Patroluj ulice miasta LEGO City z lotu ptaka w szczegółowym zestawie 60210 Baza policji powietrznej. Na wieży kontroli lotów w dwupiętrowym posterunku policji powietrznej znajduje się schowek na plecaki odrzutowe, a na parterze biuro, schowek na narzędzia oraz cela więzienna z łóżkiem i ścianą, którą można wyrwać. W tym fantastycznym zestawie znajdziesz też samolot policyjny ze zdejmowanym dziobem i klapą w podłodze, przez którą można zrzucić spadochron, plecak odrzutowy ze składanymi skrzydłami, motocykl policyjny, samochód złoczyńców z hakiem na łańcuchu oraz sześć minifigurek.


W sobotę 21.X Mszy św. inaugurującej zajęcia w nowym roku przewodniczył rektor Wyższego Seminarium Duchownego w Toruniu ks. dr Krzysztof Lewandowski. Słowo Boże wezwało nas do dawania świadectwa: "Kto się przyzna do Mnie wobec ludzi, przyzna się i Syn Człowieczy do niego wobec aniołów Bożych; a kto się Mnie wyprze wobec ludzi, tego wyprę się i Ja wobec aniołów Bożych."/Łk 12,8/ Na wykład inauguracyjny wybrałem temat o różańcu, który był siłą jednoczącą polską rodzinę na wsi w najtrudniejszych okresach zaborów, niewoli hitlerowskiej i komunistycznej.\nW tych dniach możemy zobaczyć długie kolejki z burakami przed cukrownią. Jednak o wiele ważniejsza od walki o dobre ceny skupu jest wspólna troska o własność samych cukrowni, które są wykupywane przez plantatorów buraka z Niemiec ... a my nawet nie wiemy, jak skutecznie protestować! Jednym z celów naszych spotkań jest integracja rozbitego środowiska mieszkańców polskiej wsi. Aby to było realne, musi znaleźć się garstka ludzi, która jest gotowa poświęcić więcej czasu, która widzi sprawy rolnika jeszcze dalej, jeszcze głębiej. Różaniec prowadzi nas poprzez medytacje tajemnic z życia Jezusa w świat największych wartości, ukazuje ostateczny cel zmagań człowieka, dla którego warto podejmować wciąż na nowo trud zaangażowania społecznego.\nW inauguracji wzięli udział kapłani z oddziałów terenowych naszego KUL-u oraz zaledwie 9 studentów ... W dyskusji, której przewodniczył p. Michał Grabianka, dostrzegliśmy jasno naszą przyszłość: albo osoby, które kolejny rok uczęszczają na zajęcia Katolickiego Uniwersytetu Ludowego wraz z kapłanami podejmą z pełnym zaangażowaniem współodpowiedzialność za przyszłość naszej wspólnoty, albo grozi jej, że rozwieje się jak bańka mydlana, która czasami mieniła się wszystkimi barwami tęczy i wesoło wirowała w powietrzu ku radości wielu...\nTaki jest główny cel zajęć w czterech funkcjonujących obecnie oddziałach w: Przecznie, Grodzicznie, Górznie i Wąbrzeźnie. Trzeba nauczyć się praktycznej współodpowiedzialności za konkretny wycinek życia społecznego, jakim stał się dla nas KUL. Nie wystarczy być już biernym słuchaczem, choćby nawet głośno klaszczącym, by wyrazić swoje podziękowania wykładowcom, którzy społecznie do nas przyjeżdżają.\nKUL A.D. 2000/2001\nW grudniu 2000 roku rozpoczął się kolejny, czwarty rok zajęć na Katolickim Uniwersytecie Ludowym w Przecznie. Po odejściu osób, które już zakończyły trzyletni cykl wykładów, zostało 9 osób spośród samej młodzieży. Ufamy, że od przyszłego roku uda się nam zachęcić więcej młodych osób z Gminy do włączenia się do naszej wspólnoty.\nW okresie zimowo-wiosennym, w każdą sobotę młode osoby spotykają się, aby wspólnie uczyć się, jak swoje życie duchowe i społeczne opierać na prawdziwie wielkich wartościach. Studenci Katolickiego Uniwersytetu Ludowego to nie bierni słuchacze, lecz ludzie, którzy na swoje barki wzięli odpowiedzialność za budowanie i rozwój wspólnoty. Aby starczyło siły, by sprostać temu zadaniu, nieustannie towarzyszy nam modlitwa. Stąd każde spotkanie rozpoczynamy z Panem Bogiem oraz Jego Najświętszą Matką.\nWykład pierwszy zawsze związany jest z Katechizmem Kościoła Katolickiego (podzielony jest na cztery podstawowe części) oraz z historią. Tematyka tych wykładów rozłożona jest w trzyletnim cyklu. Wykłady te pomagają nam lepiej zrozumieć naszą wiarę oraz liturgię, w której uczestniczymy, znajdować odpowiedzi na złożone problemy moralne życia osobistego i społecznego. Są one pomocą w rozwijaniu życia modlitwy oraz w poznaniu Kościoła, którego możemy być aktywnymi członkami.\nO tym, czego dotyczyć będzie drugi wykład sobotniego spotkania, decydują osoby uczęszczające na zajęcia. Nieraz były to tematy związane z życiem w małżeństwie i rodzinie, z pewnością dla wielu osób bardzo przydatne. Na zajęciach podejmujemy także zagadnienia społeczne. Wszyscy jesteśmy odpowiedzialni za to, jak będzie funkcjonować nasza Ojczyzna w przyszłości. Dlatego, by dobrze zrozumieć co oznaczać może dla nas chociażby wstąpienie do Unii Europejskiej, zapraszamy osoby działające w samorządzie, a nawet udało nam się zaprosić panią poseł Halinę Nowina-Konopkę.\nStudenci Katolickiego Uniwersytetu Ludowego spędzają ponadto wspólnie czas na zabawach bezalkoholowych, które organizują w okresie karnawału. Obecnie planowany jest Sylwester 2001/2002. Również każdego roku udaje się nam zorganizować pielgrzymkę do wybranego przez nas sanktuarium, którą często łączyliśmy ze zwiedzaniem ośrodków rolniczych.\nKatarzyna Drążela, Joanna Filus


W Dębicy powinno być więcej parków i "rekreacyjnych terenów zielonych" - Telewizja Dębica - Polska Telewizja Regionalna\nRadny Paweł Hayn wraz z Pawłem Kędziorem opracowali raport pt. “Parki kieszonkowe w Dębicy – możliwości zagospodarowania nowych terenów na cele rekreacyjno-wypoczynkowe”.\nRaport ten został zaprezentowany na ostatniej sesji Rady Miejskiej w Dębicy.\nJak mówi radny Paweł Hayn istotą raportu jest to, żeby przybywało „miejsc zielonych” w naszym mieście.\nWspółautor raportu Paweł Kędzior uważa, że w Dębicy jest mało terenów zielonych.\nMiasto otrzymało już fundusze norweskie na realizację parków.\nJeden z nich będzie mieścił się miedzy Galerią Sztuki, a Miejską Biblioteką.\nPaweł Hayn uważa, że systemowe podejście do tego tematu i systematyczne poszukiwanie środków finansowych na ten cel, w perspektywie kilku następnych lat jest w stanie zmienić oblicze naszego miasta i w praktyce zrobić je „bardziej zielone”.\nDlatego w raporcie są przedstawione miasta europejskie, w których nie brakuje takich „małych miejskich parków”.\nW raporcie pokazane jest „jak małym kosztem można wyposażyć takie parki w infrastrukturę miejską np. w leżaki czy hamaki miejskie”, zaprezentowane zostały także miejsca w Dębicy, w których zdaniem autorów tej publikacji budowa takich „terenów zielonych” będzie możliwa.


Związek Sybiraków Koło Terenowe w Lubaczowie: Przeżycia wojenne- Ludka Znojko\nPrzeżycia wojenne- Ludka Znojko\n♦Przeżycia wojenne- Ludka Znojko♦\nLudka Znojko opuściła Polskę przymusowo. Miała l3 lat, kiedy wywieziono ją wraz z rodziną w głąb Rosji. Z grupą polskich dzieci znalazła się w Afryce. W 1948 r. jako 21-letnia dziewczyna przyjechała do Anglii i spotkała Romka Iwaniszewskiego rodem z podgrodzieńskiej wsi Pyszki. Romek, mając 18 lat wziął udział jako ochotnik w obronie Grodna w dniach 20-21 września 1939 roku. Kilka dni później przekroczył granicę litewską, zaś w lipcu 1940 roku przejęli go Rosjanie i wywieźli do łagru juch-nowskiego koło Smoleńska. W kwietniu 1941 roku niemal wszyscy jeńcy z tego obozu znaleźli się w Murmańsku i na półwyspie Kola, tam zmieniono im status na więźniów (zakluczonnych). Romek pracował przy budowie lotniska wojskowego. W kilka tygodni po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej Polaków przetransportowano okrętem do łagru w Archangielsku, stąd po dwóch tygodniach pociągiem do stacji Wiaźniki. Minęło jeszcze kilkanaście dni i więźniów uznano nieoczekiwanie za sojuszników. Przyjechał płk Nikodem Sulik, szybko dopełniono czynności organizacyjnych i kolejnego prze-mieszczenia, tym razem bez konwojentów NKWD. W Tatiszczewie koło Saratowa zaczęło się szkolenie. Romek po wielu zaskakujących zdarzeniem ostatecznie trafił jako saper podchorąży do 5 Kresowej Dywizji Piechoty. Walczył pod Monte Cassino i Ankoną, był wśród żołnierzy wyzwalających Bolonię. Po zakończeniu wojny nie miał złudzeń, że powrót do Grodna oznacza nowe represje. Został więc w Anglii.\nLudka Znojno swoje dzieje po latach opowiedziała Janowi Siemińskiemu. Był to grodzianin owładniętym miłością do grodu nad Niemnem. Jako harcerz brał także udział w obronie Grodna we wrześniu 1939 roku. Podjął próbę wydostania się spod okupacji sowieckiej i dotarcia na Zachód. Złapany na granicy przeszedł wyjątkowo ciężkie śledztwo w więzieniu w Stanisławowie, dotrwał jednak do wkroczenia Niemców. „Jasiek” został zastępcą komendanta Szarych Szeregów Brunona Hlebowicza („Brunek”) na obszar Przedmieścia Zaniemeńskiego. Po przejściu frontu w lipcu 1944 roku, odszedł z Grodna na Białostocczyznę, pozostawał w konspiracji poakowskiej do aresztowania przez UB w Sokółce. Po\nucieczce przeniósł się do Krakowa, gdzie żył przez 12 lat pod zmienionym nazwiskiem. Zbierał materiały do przeszłości stron rodzinnych, podtrzymywał kontakty z rodakami. W III RP brał udział w pracach Towarzystwa Przyjaciół Wilna i Grodna, wydał wspomnienia pt. Walczące Grodno i Przyszliśmy, żeby was wyzwolić.1 W maju 1993 roku przekazał mi maszynopis „Wyzwolenie ponowne, czyli wojna po wojnie”, ale nie zdążyliśmy dopracować tego tomu przed śmiercią starszego wiekiem Przyjaciela. Z myślą o druku w „Zesłańcu” wybrałem z materiałów Jana Siemińskiego relację Ludki Znojko (Iwaniszewskiej), nieco tylko poprawiłem stylistykę. Mam nadzieję, że wydam wkrótce i inne relacje zgromadzone przez „Jaśka”, dotyczące głównie zagłady przez NKWD, już po II wojnie światowej, zaścianka Zaniewicze na Grodzieńszczyźnie (okolice Indury).\nDom rodzinny był wielki, z ogrodu dolatywał zapach kwitnących drzew owocowych a jesienią zapach owoców, zwłaszcza śliwek. Jesienią pełne kosze tego owocu stały na ganku, podwórzu i w sadzie, który ciągnął się aż do rzeki San; głos znad rzeki ledwo był słyszalny na ganku dziadkowego domu. Jedno skrzydło domu zajmowały dwie stare panny, które pomagały babci w gospodarstwie. Babcia hodowała gęsi, miała ich setkę, a czasami i dwie setki. Dwa razy w roku, wiosną i jesienią, panny siadały w kuchni razem z babcią, brały między ko-lana rozkrzyczane ptaki i obskubywały je z puchu. Dom dziadków w Radymnie2 był miejscem, gdzie spędzałam każde święta i każde lato. Wyjazdy do dziadków stały się rzadsze, kiedy ojca przeniesiono z Jarosławia do Roszniowa, gdzie kierował wzmocnionym posterunkiem Policji Państwowej z uwagi na grasujące w okolicy bandy Ukraińców. Pobyt w Roszniowie nie trwał jednak długo. Za trafie-nie na ślad takiej bandy Franciszek Znojko otrzymał awans i prawo wyboru kolejnego miejsca pracy. Wybrał Kałusz.3 Był to już gorący czerwiec 1939 roku.\nW nowym miejscu pracy już nie był zwykłym policjantem, otrzymał pracę biurową. Miał do czynienia z takimi, którzy uważali się za komunistów. Był dla nich zbyt pobłażliwy, by się na tym stanowisku wyróżnić. Widział w nich przede wszystkim pokrzywdzonych przez los biedaków.\nWojna kojarzyła mi się – miałam 12 lat – z wielką przygodą życiową. Wszyscy mieszkańcy twierdzili, że Kałusz nie będzie bombardowany ze względu na „Salinę”, kopalnię soli potasowych. Przepowieści te nie sprawdziły się. Drugiego września zawyły syreny kopalniane, niebo stało się czarne, a na stację kolejową spadły bomby niemieckie. 17 września Kałusz zajęli Rosjanie. Ukraińcy i Żydzi zbudowali bramę triumfalną na powitanie wojsk sowieckich. Przez Kałusz wojska wschodniego sąsiada ciągnęły prawie dwa tygodnie dniem i nocą. Razem z siostrą oglądałam ten przemarsz z okien swojego mieszkania.\nPrzy rynku miejskim, w kamienicy Felczyńskich, jednych z najbogatszych ludzi w mieście, właścicieli zakładu ludwisarskiego, Sowieci urządzili sobie koszary wojskowe. Właściciele kamienicy, ich członkowie rodziny i lokatorzy musieli po prostu uciekać. Któregoś dnia, z rana, z okien kamienicy gruchnął nasz hymn Jeszcze Polska nie zginęła. Płyta zacinała się w połowie, ktoś za każdym razem nastawiał ją od początku. Ludzie przystawali na ulicy, gapili się w okno i po chwili znikali. Wietrzono prowokację. Tymczasem sowieccy żołnierze bawili się w najlepsze.\nKiedy Sowieci rozgościli się w mieście na dobre, matka zapytała ojca: Co z Polską, co z nami będzie? Ojciec uspokajał i twierdził, że wszystko się ułoży, Polska będzie biała czy czerwona. W czasie pierwszej wojny ojciec jako ochotnik – żołnierz austriackiej armii – przebywał we włoskiej niewoli. Stamtąd do-stał się do armii gen. Józefa Hallera. Jego kontakty z Rosjanami ograniczały się do udziału w regularnych potyczkach z „czerwonymi”; gonił ich aż do Mińska.\nKiedy w 1939 r. agresorzy ze wschodu weszli do Kałusza, mama namawiała go do ucieczki. Coraz częściej słychać było o aresztowaniach urzędników. Któregoś ranka obudziła się i mocno przerażona opowiedziała swój sen. Nie pytając ojca o zdanie, zaczęła przygotowywać się do podróży. Ojciec początkowo wzbraniał się, ale „straszny sen” znaczył więcej niż senne pukanie do drzwi. Pożegnał się ze wszystkimi domownikami i odszedł. Nie wyschły jesz-cze dobrze łzy pożegnania, a o północy ktoś zapukał do drzwi. Matka, przeżegnawszy się, podeszła cicho do okna. Zobaczyła ojca. Wkroczył do mieszkania wesoły, lekko chwiejącym się krokiem. Zalatywało „żytniówką”. Udając się na Węgry zahaczył o miejscowy rynek. Spotkał tam przygodnego Rosjanina. Od słowa do słowa okazało się, że on także był pod Mińskiem. Wdał się w dyskusję. Knajpa znajdowała się za rogiem, popłynęły wspomnienia, wspólne śpiewy.\nRosjanie nie są tacy źli – zaczął od progu – Ty ich wcale nie znasz, mó - wił całując na przywitanie zapłakane jeszcze od pożegnania dziewczynki. Matka rzeczywiście Rosjan nie znała. W 1920 r. uciekła przed nimi z rodzicami do Wiednia. Za co mają mnie aresztować? Przecież nic złego komunistom nie zrobiłem - gadał ojciec od samego poranka. Był w dużym błędzie. Przyszli już następnej nocy. Przewrócili całe mieszkanie, szukali broni palnej lub radia. Na środek pokoju opróżnili pudło z ozdobami choinkowymi. Bombki choinkowe\niskrzyły się pod butami sowieckimi, jak zamarznięty śnieg.\nZnojków nazajutrz odwiedził Lupol, młody Żyd, właściciel zakładu fryzjerskiego. Powiedział: Przyjdą po pana, może nawet dziś, niech pan ucieka do Chocienia. Tam są Ukraińcy, tam pana szukać nie będą. Ojciec nie posłuchał, uparł się i pozostał w domu. Nie pójdę – stale powtarzał i czekał, co będzie da-lej. Nie czekał długo. Tuż po północy zaczęli łomotać w drzwi. Zabrali jak sie-dział. Tej nocy aresztowano również pozostałych policjantów, a także urzędników z „Saliny” i kilku wojskowych. Wszystkich aresztowanych osadzono w miejscowym więzieniu. Przez kilka dni razem z matką donosiłyśmy ojcu obiady. Podawałyśmy strażnikom więziennym pełne naczynia, po upływie pół godziny odbierałyśmy puste. Czasami się udało przemycić gryps. Któregoś dnia okazało się, że w nocy wszystkich wywieziono do Stanisławowa. Matka pochodziła stamtąd, znała wiele wpływowych osób. Miała nadzieję, że dzięki temu uda się ojca wyrwać ze szponów NKWD.\nPewien bogaty Żyd, właściciel największego sklepu bławatnego w mieście, mieniący się przyjacielem ojca, obiecał pomoc. Był teraz kimś ważnym, zasiadał w nowych władzach Stanisławowa. Zebrał wśród swoich znajomych komunistów podpisy pod stosowną petycją, będącą prośbą o zwolnienie. Następnie kazał nam czekać. Kiedy zniecierpliwiona matka nie mająca żadnej wiadomości wysiadła na dworcu kolejowym w Stanisławowie, usłyszała rozmowę kolejarzy. Mówili, jak poprzedniej nocy kilkuset więźniów załadowano do wagonów i jak pociąg ruszył w kierunku północnym. W lutym 1940 r. przyszła pierwsza kartka od ojca. Pisał z Ostaszkowa: „... nie ma tego złego, co by na dobre nie wyszło”. Był jak zawsze optymistą. Za dwa tygodnie nadeszła wiadomość ostatnia. Już po wojnie natknęłam się na ślad ojca. Nazwisko znalazłam na tak zwanej liście katyńskiej.\nW kwietniu tego roku, dokładnie dwunastego wieczorem, przyszli do mamy dwaj robotnicy z miejscowego browaru i poinformowali poufnie, że dziś w nocy będą nas wywozić na Sybir. Radzili natychmiast uciekać ofiarując po-moc w znalezieniu podwody, namawiali wręcz usilnie.4 Wszystkie wozy służą-ce do przewożenia beczek z piwem zostały na tę noc zarekwirowane do trans-portu mienia osób wywożonych. Woźnice otrzymali nakaz, aby stawić się w browarze o godzinie drugiej w nocy.\nAntonina Znojko nie zdecydowała się na proponowaną eskapadę. Sąsiadka Krzyżanowska wieczorem oddała cały wypiek chleba i pomogła spakować najniezbędniejsze rzeczy domowe. Wszyscy czekaliśmy. Około trzeciej nad ranem rozległo się przeraźliwe stukanie w drzwi. Z dwóch stron, od frontu i od ogrodu weszli Ukraińcy i żołnierz sowiecki. Oświadczono, że pojedziemy do swojego męża i ojca. On tam pracuje, a wywózka jest spowodowana programem łączenia rodzin. Matka zachowywała się spokojnie, nic nie mówiła, tylko posłusznie kiwała głową. Rosjanin dziwił się wszystkiemu, a w szczególności, że łóżko drewniane i bez pluskiew. Dotykał mebli i płaszcza matki. O ósmej rano przybyliśmy na stację kolejową. W drodze matka przypominała sobie o przetworach, które mogły się przydać w długiej drodze. Nieznajomy woźnica obiecał po nie wrócić. Istotnie, kiedy już siedzieliśmy w wagonie towarowym, podał ponad głowami kosz pełen konfitur i kompotów.\nWagon był duży. Od bydlęcego różnił się tym, że w poprzek znajdowały się półki zbite z desek. Między nimi znajdowało się przejście, a na środku dziura w podłodze dla załatwiania potrzeb fizjologicznych. Okna zabite były deska-mi. Nawet w dzień słoneczny nie docierał promyk światła do wnętrza wagonu.. Jechali również tacy, którzy nie posiadali żadnego mienia, których wyrwano ze snu w środku nocy, dla których świat się zawalił; niektórzy udawali, że mają odrobinę nadziei. Żony inżynierów z „Saliny” Spolska i Garbusińska siedziały nieruchome jak kukły, wpatrzone w brudne deski towarowego wagonu. Nawet los własnych dzieci ich nie obchodził. Obie miały przy sobie po dwoje maluchów, przez całą podróż zajmowały się nimi kobiety nieznajome. Drzwi zaryglowane na stacji w Kałuszu otwarto po kilkunastu godzinach jazdy, późnym wieczorem. Bojec krzyczał: Tri czeławieka, dwa wiedra i adin koc. Do koca wrzucono kilka bochenków czarnego chleba a do wiader wydzielono odpowiednią ilość zupy. Troje ludzi przeniosło ten prowiant do wagonu.\nOkna odsłonięto dopiero przed Kijowem, stanęłam na walizkach, zachłannie podziwiałam obrazy. Na dworze pachniało wczesną wiosną, zieleniła się trawa, świeciło zbawcze słońce. Podczas postojów kołchoźnicy usiłowali podać chleb lub odrobinę słoniny. Dzielili się tym, co zabierali ze sobą w pole. Zdarzało się, że podawali mleko i gorącą wodę, tak zwany kipiatok. Płyny wlewano do baniek spuszczonych na sznurku przez otwory okienne. W całym transporcie przeważały kobiety z dziećmi, żony tych, których kilka miesięcy wcześniej aresztowano i wywieziono w nieznane. Mleko i kipiatok, w którym rozpuszczało się cukier, był w tych warunkach prawdziwym darem życia.\nJechaliśmy przez Ural, pod koniec kwietnia dotarliśmy do Kazachstanu. Wysiedliśmy na małej stacyjce, dookoła jak okiem sięgnąć step. Równina aż do horyzontu i drgające czyste powietrze. W mojej pamięci do dzisiaj tkwi ten obraz, każdy ruch powietrza, każde źdźbło wyschniętej trawy, po której szłam. Był to całkiem nowy świat. Pomyślałam wówczas, czy kiedykolwiek wrócę do ludzi, do Kałusza, do ojczystego kraju.\nDalszy etap podróży to jazda ciężarówkami. Pod wieczór ujrzałam na stepie życie. W oddali majaczyły jakieś skromne zabudowania, widać było mieszkańców i hałaśliwie szczekające psy domowe. Wysadzono nas i cztery kobiety: Spolską, Garbusińską i Wolańską, żonę wicestarosty Kałusza oraz Niemirowską, żonę komisarza policji. Kołchoz „Kommunard”, w którym nas umieszczono, był niewielką osadą. Równoległe uliczki, a przy nich domy z gliny wyorywanej na stepie. Domy były kryte darnią. Na dachach latem rosły i kwitły stepowe kwiaty. W osadzie tej mieszkali rozkułaczeni Rosjanie i Ukraińcy. Żyła tam również staruszka babuszka Charytyma, córka polskiego zesłańca. U niej nasza rodzina, mama i córki, spędziła okres zimowy.\nZima 1940 roku była bardzo ciężka, mróz dochodził do minus 40, wiatry hulały po stepie. Właśnie wówczas wychodzili Polacy kraść wyschnięte łodygi słoneczników oraz pozostawione gdzieniegdzie kłosy pszenicy. Za czyn ten groziło dwa lata ciężkich robót. W taką jednak pogodę, nawet najbardziej sumiennym dozorcom nie chciało się wychodzić na dwór. Tej srogiej zimy chatę babuszki Charytymy zasypało aż po dach. Przez kilka dni panowała ciemność, nie mogłyśmy wydostać się na zewnątrz.\nW srogie mrozy mama zamieniła oficerki męża na stożek kiziaków, wyschniętego bydlęcego nawozu, którym paliło się w prymitywnych paleniskach. Wywiezione Polki pracowały przy jego produkcji. Rozrzucały świeży nawóz po polu, a kiedy wysechł kroiły go i układały w stożki. Dzieci zajmowały się pieleniem pszenicy. Ustawiano je tyralierą i szły wyrywając wysoki jak one same piołun. Plewiły od rana do zachodu słońca, O zachodzie brygadzista mierzył długość wyplewionego zagonu i przeliczał na roboczodniówki. Płacono dzieciom w naturze: kartoflami, mlekiem odciąganym lub kiziakami. W lipcu i sierpniu wywożono dzieci na step, gdzie kilometrami ciągnęły się uprawne łany słoneczników. Ja, jako jedna z najstarszych dzieci – miałam wówczas 13 lat – pracowałam na zgrabiarce, po raz pierwszy w życiu powoziłam koniem. Koń był wyjątkowo leniwy, nie raz musiałam go skarcić batem. Chyba był głodny jak powożąca. Kiedy zbliżała się pora obiadowa, co chwilę oglądał się za siebie.\nKiedy pawarycha nawarzyła zupy, wciągała na wysoki maszt szmatę koloru czarnego, Gdy koń ją zobaczył, zawracał i gnał przez pola jak wicher.\nW końcu lata dzieci wracały ze stepu do pasiołka. Matka nie przywykła do ciężkiej pracy ciągle chorowała, pracując przy roztrząsaniu gnoju narobiła sobie pęcherzy na dłoniach. Mimo to brygadzista codziennie po nią przychodził. W końcu wytworzyło się zakażenie, ręka zaczęła puchnąć i ropieć. Niura, dyrektorka poczty we wsi, była studentką medycyny, obejrzawszy rękę skierowała mamę do szpitala odległego o 40 kilometrów. Dziewczynkami zaopiekowała się Dulębowa, która sama posiadała pięć córek. Po kilku dniach otrzyma - łam list od matki z wiadomością, że ma nastąpić amputacja ręki. Nie pozwól na to – powiedziała babuszka Charytyma. Zabierz ją ze szpitala, będę leczyć. Po-słuchałam, następnego dnia wybrałam się w drogę. Dzięki temu, że podwieźli mnie ludzie z sąsiedniej wsi, wieczorem byłam na miejscu.\nMatka siedziała na ganku drewnianego baraku i patrzyła na drogę. Następnego dnia, dnia zaplanowanej operacji, postanowiłyśmy wczesnym rankiem opuścić szpital. Babuszka Charytyma ścierając szary kamień mówiła do matki: Ty niezwyczajna, Tonia, ty nie powinnaś pracować. Zasypywała rękę pyłem szarego kamienia znalezionego gdzieś w stepie i obmywała gorącą wodą. Robiła te zabiegi lekarskie na przemian. Po tygodniu ręka wyglądała znacznie lepiej, po dwóch rany się zabliźniły a opuchlizna całkowicie zanikła. Ale matka już nie wróciła do pracy. Musiałam utrzymywać całą rodzinę, codziennie przynosiłam do domu litr mleka, kilka kartofli ukradkiem schowanych za pazuchą. Po wy-kopkach, kiedy razem z kulawym dieduszką, zostałam zatrudniona do pilnowania całego zbioru ziemniaczanego, mogłam brać ile chciałam, pod warunkiem aby nikt mnie nie spotkał po drodze. Dieduszka był surowy i przez całą noc, kuśtykając, ganiał złodziei wokół kopca, ale mnie wpychał ziemniaki mówiąc:\nBieri, bieri, ja niczewo nie wiżu.\nW sierpniu 1941 roku gruchnęła wieść radosna, że tworzy się wojsko polskie. Na początku miesiąca matka została wezwana do kantoru przed oblicze przewodniczącego kołchozu. Wręczono jej zaświadczenie stwierdzające, że od daty wydania tego dokumentu jest wolna. Dowiedziała się też, że tworzone wojsko polskie opuści Związek Radziecki. Razem z wojskiem wyjedzie również ludność cywilna.5\nPodjęłyśmy decyzję o opuszczeniu kołchozu i udaniu się na południe. Kuźniecowowie, u których ostatnio mieszkaliśmy, namawiali aby pozostać. Nie chciałyśmy tego nawet słuchać zwłaszcza, że do kołchozu przywożono rannych z frontu Ukraińców. Zięć Kuźniecowych, kołchozowy sekretarz partii, załatwił po-jazdy konne, które przetransportowały nas do stacyjki kolejowej w stepie, na której przed prawie dwoma latami zostałyśmy wysadzone. Na stepowej stacyjce znajdowały się Dulębowa, Garbusińska i Znojkowa, kobiety i dzieci. Po kilku dniach nadszedł transport Polaków – cywilów i łagierników – zdążających na południe, do miejsca zbiórki. Łagierników można było poznać z daleka. Wyglądali jednakowo: obrośnięci, owrzodzeni i wychudzeni. To były żywe kościotrupy.Jechaliśmy ściśnięci, głodni, gdyż nikt nie posiadał żadnych zapasów żywności. Ponadto życie utrudniały wszy oblepiające ciała jak pancerz. Pociąg często przystawał, nikt nie wiedział, kiedy i gdzie dojedzie. Wiadomo było tylko, że zdąża na południe. Ale im dalej na południe, tym więcej ludzi zapadało na biegunkę, tym większy był głód. Jedynym dostępnym źródłem wody były aryki, kanały nawadniające. W nich ludzie się myli, prali, poili zwierzęta i z nich czerpali wodę do picia.\nDo Samarkandy, pierwszego zaplanowanego postoju w drodze do Buchary, dotarliśmy na początku listopada. Straszne wrażenie robiło to miasto. Bród i głód sąsiadowały z ginącym, poddającym się powszechnej nędzy, pięknem meczetów. Trzy dni koczowaliśmy pod gołym niebem. Wreszcie pociąg nadjechał i znowu miesiąc spędzony w wagonach, wśród chorób, głodu i śmierci. Na początku grudnia transport zatrzymał się w Bucharze. Kiedy wyładowywaliśmy się na peron, jeden z łagierników położył się na sąsiedni tor, wprost pod nadjeżdżającą lokomotywę. Krew trysnęła jak z fontanny, a wychudzone, ubrane w szmaty ciało podskakiwało w ostatnich śmiertelnych drgawkach.\nWkrótce nadjechały arby, to jest dwukołowe wózki powożone przez Uzbeków. Na jeden z nich swoje rzeczy załadowała para nieznajomych i moja mama Antonina Znojko. Szły za wózkiem noga za nogą, padając z wycieńczenia. Kiedy dotarliśmy do celu, to jest kołchozu oddalonego od Buchary tylko o 7 km, nie było ani nieznajomych, ani połowy rzeczy: pierzyny, poduszki, wełnianego szala itp. W kołchozie spotkano Burdzową, znajomą, która odstąpiła jedną kibitkę, to jest mały pokoik w domu z gliny. Spało się na podłodze wy-ścielonej chrustem z krzewów bawełnianych.\nOd razu zatrudniono nas do noszenia ziemi, tak bowiem przygotowuje się poletka pod uprawę bawełny. Kiedy bawełna dojrzała, pracowałyśmy przy jej zbiorze. Po dwóch dniach zrywania białych, miękkich kłaczków osadzonych w ostrej koronie wyschniętego kwiatu, z palców ciekła krew. Każdego ranka budziły nas głosy wielbłądów – paa.. paa.. Było to dziwne, straszne żałosne woła-nie. Związane w wielkie bele „białe złoto” ładowano na grzbiety tych zwierząt i karawana ruszała w wyznaczoną drogę.\nW tym kołchozie mama zostawiła wszystko, co miała najcenniejszego. Głód był tak potworny, że zamieniała posiadany jeszcze dobytek na placki pieczone przez Uzbeków. Pewnego dnia wybrałyśmy się z mamą do Buchary. Został jeszcze jeden pierścionek. Zamożny Uzbek nawet nie spojrzał na niego, za-proponował natomiast inną transakcję, a mianowicie worek pszenicy za oddanie córki. Następnie zaprowadził nas do innego bogatego domu. Jego mieszkańcy obejrzeli pierścionek, ale zwrócili go nic w zamian nie proponując. Kiedy z pustymi rękami wróciłyśmy z Buchary okazało się, że pierścionek zniknął. Była to ostatnia cenna rzecz, jaką posiadałyśmy. Ostatnia pamiątka z innych, już nierealnych czasów. Matka wpadła w okropną rozpacz.\nTej nocy mama miała sen bardzo niespokojny, śniło się wiele ciekawych rzeczy. Widziała mieszkanie Uzbeków z detalami. Pod jedną z desek podwyższenia, zasłaną kołdrami i dywanami, służącą do siedzenia i spania, zobaczyła swój pierścionek. Wiedziona snem rano, zaraz po wschodzie słońca, wyruszyła do Buchary. Weszła do domu zdziwionych Uzbeków i od razu, odsłaniając posłanie, trafiła na swój pierścionek. Nie próbowała zamieniać go na żaden towar. A zgłodniałych przechodniów pod meczetem kusiło mięso ośle rozłożone na drewnianych straganach. Natychmiast po tej historii mama zachorowała na tyfus. W kilka dni potem, z objawami choroby zabrano do szpitala także Burdzową. Dwaj chłopcy Burzowej, lat l0 i 12 oraz ja i moja siostra Iza zostaliśmy sami, niemal bez szans na przeżycie.\nJako najstarsza zdecydowałam się szukać pomocy w polskiej placówce w Bucharze. Od matki wiedziałam, że taka placówka w tym mieście działa. Porucznik Winnicki codziennie krążył po stacji w Kaganie.6 W każdym nadchodzącym transporcie znajdywał kilkanaście polskich sierot. Zabierał je na placówkę, karmił, jeśli miał czym i kierował, gdzie tworzyła się polska ochronka. Kagan położony był 40 km od Buchary. Czwórka wygłodniałych dzieci i wycieńczonych przebyła tę drogę w ciągu czterech dni. Kagan był punktem zbiór-ki, po dalszych dwóch tygodniach sierociniec miał być przeniesiony do Aszchabadu.\nTak się też stało. Aszchabad wydawał się nam biblijnym rajem. Solidny budynek, wielkie podwórko otoczone wysokim murem. Na środku, w dniu przyjazdu dzieci, rozpalono wielkie ogniska. Palono wszystkie łachmany, jakie dzieci miały na sobie. Rzeczy osobiste wykładały na długą drewnianą ławę. Po-łożyłam i swój pamiętnik, pisany od chwili wyjazdu z Kałusza. Hrabia Tyszkiewicz, mąż Hanki Ordon, która sierociniec prowadziła, zainteresował się tym zeszytem.7 Nazajutrz, po pierwszej nocy spędzonej w łóżku, wykąpana i przebrana w nową sukienkę udałam się na rozmowę z hrabią. Opowiedziałam o swoim pomyśle wydania zapisków w zeszycie w formie książki Powiedział wówczas do mnie: Twój pamiętnik będzie najlepszym świadectwem gehenny polskich dzieci w Rosji Radzieckiej. Przystałam na propozycję, hrabia zapewnił, że po wojnie na pewno mnie odnajdzie i pamiętnik zwróci.\nW Aszchabadzie Ludka zachorowała na tyfus, wyjechała do Persji ostatnim transportem. Skierowano ją przez Afganistan do Indii, tam w Jamnagar odnalazła siostrę Izę i podjęła naukę w gimnazjum. Następnie, po długiej i egzotycznej podróży, dziewczęta znalazły się w Rodezji i tam, w Marandelass spotkały mamę (stała na pero-nie, jakby czekała na umówiony przyjazd córek). Kontynuowały naukę w gimnazjum w Digglefold. Tu usłyszały, że „wojna się skończyła, ale Polska nie jest wolnym krajem”. W październiku mama i córki Znojko wsiadły na statek, który wziął kurs do Anglii. Ludka podjęła pracę w przędzalni w rejonie Manchesteru. Romka Iwaniszewskiego poznała w styczniu 1949 roku na weselu koleżanki, pobrali się, we wrześniu 1950 roku kupili stary domek. Utrzymywali kontakty z rodakami, starali się o utrzymanie polskości. W 1965 roku córki Iwaniszewskich po raz pierwszy odwiedziły kraj ich rodziców. Dziesięć lat później zapadłą decyzja o przenosinach do Polski, ale tylko z najmłodszą córką; dwie starsze wrosły już w angielskie otoczenie.(A.D.)\n1 J. Siemiński, „Walczące Grodno”. Wspomnienia harcerza, wyd. I, Białystok 1990; wyd. II, Białystok 1992 i tegoż, Przyszliśmy, żeby was wyzwolić. Wspomnienia z Grodna i Stanisławowa (1939-1944), Białystok 1992.\n2 Radymno, miasto od 1431 r., położone na szlaku Kraków – Lwów, na lewym brzegu Sanu nad rzeką Radą.\n3 Kałusz, miasto od 1549 r., około 100 km na południowy-zachód od Lwowa, w II RP stolica powiatu w woj. stanisławowskim. Wydobycie soli (saliny) odnotowane już w 1464 r.\n4 Zwracają uwagę kilkakrotnie powtarzane objawy życzliwości wobec tej rodziny policjanta, także ze strony osób niepolskiej narodowości.\n5 Ten akapit nie brzmi przekonywająco. Wiadomość o powstawaniu wojska polskiego docierała do posiołków kazachstańskich później. Niewiarygodnie brzmi też informacja o planowanym wyjściu wojska, którego jeszcze nie było i to razem z ludnością cywilną.\n6 Miasto odległe o kilkanaście km od Buchary, od 1888 r. stacja kolejowa na Kolei Zakaspijskiej. W relacji zamiast nazwy Kagan – Kagana i znacznie większa odległość od Buchary. Autorka relacji wraz z matką i siostrą przebywały jednak poza Bu-charą, więc mogły mieć do stacji Kagan aż 40 km.\n7 Polecam: H. Ordonówna, Tułacze dzieci, Łomianki 2005.\n/Źródło : Zesłaniec,Numer 45 (2010)/\nAutor: sybiracylubaczow o maja 10, 2017


Jak zaprojektować wyjście z kryzysu? | esencjaGdyni.pl | informacje od Was dla Was\nStrona główna miasto Jak zaprojektować wyjście z kryzysu?\nJak zaprojektować wyjście z kryzysu? 🗓\n4 listopada o godzinie 17.00 podczas spotkania online Centrum Designu z Moniką Kapłan spróbują odpowiedzieć na pytanie jak zaprojektować wyjście z kryzysu? Rozmowę poprowadzi Dorota Cząstka.\nW ciągu kilku tygodni globalny kryzys zdrowotny całkowicie zmienił rzeczywistość. Już teraz wiemy, że pandemia wyjątkowo mocno uderzyła w branżę mody i to na różnych poziomach. Czy te wyjątkowo trudne warunki mogą posłużyć za źródło doświadczenia w przyszłości?\nOd kilku miesięcy obserwujemy jak branża mody radzi sobie w wyjątkowo niepewnej sytuacji. Bacznie przyglądamy się jak duże i małe marki adaptują się do strukturalnych zmian, które zachodzą na rynku. Zamknięcie fabryk w Chinach pociągnęło za sobą przerwy w łańcuchach dostaw nie tylko gotowych produktów, ale również tkanin, dodatków czy opakowań. Prawie dwumiesięczna przerwa na całym świecie nie tylko spowodowała spowolnienie produkcji i spadek przychodów w bieżącym sezonie. Już teraz wiemy, że negatywnie wpłynie również na branżę w kolejnych sezonach. Jak zatem możemy budować strategie długoterminowe marek w czasach wielkiej niepewności? Jakie rozwiązania implementować w firmach już teraz? Ekspertki z wieloletnim doświadczeniem przedstawią jakie realne działania podjąć i wyjść naprzeciw nowym, kryzysowym potrzebom konsumentów. Wspólnie zastanowimy się w jaki sposób i na ile już teraz modyfikować strukturę działania swojej firmy. Odpowiemy na pytanie czy jest to dobry moment na ponowne przemyślenie DNA marek oraz wartości, które chcą oferować w nowej rzeczywistości.\nPodczas spotkania będziemy kontynuować rozważania o tym czy pandemia stanowi początek nowego ładu na rynku mody oraz zapoczątkuje pozytywne zmiany w branży. Postaramy się podsumować dotychczasowe doświadczenia i prognozować scenariusze przyszłości. Nie jest to pierwszy poważny kryzys branży mody i na pewno nie ostatni. Historia pokazuje, że odpowiednio zarządzany może być szansą do rozwoju i zmiany na lepsze – dowiedz się jak go zaprojektować.\nPoprzedni artykułCmentarze będą zamknięte!\nNastępny artykułHalloween’owe regaty


Nie przyjęli księdza po kolędzie. Dostali dziwne wezwanie\nDodano: 4 stycznia 2018, 14:26 7\nOsiedle Dąbrowskiego w Rzeszowie podlega pod parafię bł. ks. Popiełuszki. Kościół jest obecnie w budowie. Na czas remontu wierni chodzą do drewnianej kaplicy, która znajduje się w pobliżu. Proboszcz kościoła postanowił znaleźć niecodzienny sposób na zebranie środków finansowych na remont świątyni.\nMieszkańcy z osiedla Dąbrowszczaków, którzy nie przyjęli księdza po kolędzie, byli niezwykle zaskoczeni, gdy zobaczyli na wycieraczkach przed swoimi mieszkaniami kartkę z informacją, że powinni regularnie dofinansowywać budowę nowego kościoła parafialnego. „Decyzją Rady Parafialnej, każda rodzina (bądź pracujący kawaler czy panna) zobowiązani są do comiesięcznego wspierania budowy parafialnego kościoła, składając na ten cel ofiarę na tacę, w podpisanej kopercie (imię, nazwisko i adres) lub na konto budowy kościoła. Nie ma wyznaczonej wysokości ofiary. Każdy w sumieniu przekazuje kwotę, na jaką go stać” – napisano w informacji.\nMieszkańcy Rzeszowa dowiedzieli się również, że „wobec parafii każdy ma zobowiązania zarówno duchowe, jak i materialne” . – To jest informacja przeznaczona głównie do tych, którzy niedawno zawitali do parafii. Po to, by wiedzieli, gdzie jest nasza świątynia, gdzie się mieści kancelaria – tłumaczył ks. Robert Mokrzycki, proboszcz parafii pw. ks. Popiełuszki.\nwiadomości kraj życie ksiądz kolęda parafia rzeszów\nAqo Abomingo 4 stycznia 2018, 17:19\n...jeżeli ktoś czytał biblię , to wie że do wiary w boga nie jest potrzebny kieckowaty ..........\nWolyn Galicja 4 stycznia 2018, 16:21\nKonkordat nie wystarcza na Mercedesy i Maybachy? A może ktoś jest niewierzący? Czy oni są gorsi? Chyba tak bo na nich nie da się zarobić jak na emigrantach z korytarzy humanitarnych. Kościół skończy jak PZPR w komunie przez swoją pazerność i bezczelność. Płaczą że ludzie się od nich odwracają a problem jest taki że Kościół nie ma nic wspólnego z Bogiem lub wiarą bo gdyby mieli to by tak nie postępowali.\n....................... ........................ 4 stycznia 2018, 16:17\nA pisze o tym oburzona wybiórcza która choćby przez osiem lat rządów Tuska dostawała łapówkę w postaci obowiązkowych i sowitych zysków z reklam spółek skarbu państwa. To było dopiero fajne gdy cały naród finansował szmatławca który notorycznie obrażał Polaków. A tu się oburzają lewacy którzy i tak nie dają na to nawet złotówki że parafianie mają dać co łaska na nowy kościół który będzie im służył a sam to się nie zbuduje.\nGrzegorz Wilk 4 stycznia 2018, 15:47\nJa też popieram ,uchwalmy ustawę że jeśli będzie brak dobrowolnych wpłat na kościół to można wysłać komornika...\nKonan Katoda 4 stycznia 2018, 14:54\nCzarna zakała musi już żebrać?\nNiech biskupa poprosi.\nTylko potem niech nie pitolą, że klechy nie notują kto przyjął kolędę, i ile dał w kopercie.\nDobre wieści są takie, że systematycznie i konsekwentnie spada udział Polaków w życiu tej sekty. Szkoda może że za wolno. Bo z każdą osobą nie chodzącą do kościoła, nie rzucającą na tacę i nie słuchającą pitolenia podstarzałego kawalera pederasty na temat tego jak ma żyć, z każdą taką osobą poszerza się obszar świadomości i samodzielności Polaków.\nZłe wieści są takie, że nawet jak ludzie ich odetną od kasy z tacy i kopert, to dalej będą doić Państwo przy współudziale pis.\nAle zaś dobre wieści są takie, że świat nie zna przypadku władzy, która wcześniej lub później by się nie skończyła. A jak w końcu skończy się władza pisu, to nie będzie ani kasy państwowej. Ani tej od wiernych, bo tych już też nie będzie. I może w końcu czarne zakały życiowe wezmą się za normalną uczciwą pracę.