Kuchnia - Page 14\nTemat: Re: Kuchnia 04.04.18 1:47\nTemat: Re: Kuchnia 04.04.18 2:12\nDoświadczenie z robienia podłogi na coś jej się przydało. Dzięki temu poradziła sobie z nowym wyzwaniem, jakim była ściana, bo wiedziała już, jak obchodzić się z młotkiem i gwoździami. Na samym początku może parę razy uderzyła się lekko w palec, gdy zbyt raptownie uderzyła w trzymany gwóźdź, ale nie pozwoliła sobie na żaden jęk skargi, tylko szybko dopracowała swoją technikę uderzania. Ewentualne siniaki szybko znikną, w domu miała zresztą maść na nie, bo rzucanie zaklęć na siebie traktowała jako ostateczność odkąd zaczęły się anomalie. Te nie raz już pokrzyżowały jej szyki także w pracy, bo nie znało się dnia ani godziny, gdy postanowią się odezwać.\nDlatego też podczas odbudowy korzystała z pracy własnych rąk, nie z magii. Pewnie wielu z nich pomogłoby sobie magią, gdyby nie anomalie, ale było to zbyt ryzykowne, dlatego lepiej było odłożyć różdżkę na bok i zrobić coś na sposób całkowicie niemagiczny, za to niegrożący zniszczeniem materiału lub obrażeniami przy pracy. Jej ręce też wyrobiły się już na tyle, że nie miała zakwasów, zresztą jako aurorka musiała dbać o formę, a praca pomagała w jej utrzymaniu.\nKieran Rineheart nie krytykował jej dotychczasowych efektów pracy – a tu już starczało za pochwałę. Skoro nie miał powodu, żeby wyrażać swoje niezadowolenie i dezaprobatę, to znaczy, że nie miał do jej pracy większych zarzutów, w każdym razie jak na niego. Gdyby miał, na pewno już by o tym wiedziała; była dość spostrzegawcza, by łatwo wychwytywać emocje na twarzach innych. Sama też mogła być zadowolona, bo chciała wypełnić zadanie z należytą starannością; Sophia Carter nie miała w zwyczaju robić niczego na pół gwizdka. Praca posuwała się sprawnie; zaczynała odczuwać zmęczenie, ale nie przerywała pracy; chciała dziś skończyć ściany w tym pomieszczeniu, by nie zostawiać zadania rozgrzebanego w połowie. Jeśli dobrze pójdzie, może jeszcze tego lata kwatera zostanie w całości wybudowana.\nZrobiła drugą ścianę do momentu, do którego była w stanie dosięgnąć, a potem nastąpiła kolejna zamiana i zabrała się za trzecią ścianę. Przybiła listwy, a potem zabrała się za deski, zaczynając od podłogi i pnąc się w górę, tak, jak pokazał jej starszy auror.\n- Ja nie byłam – odezwała się. – Anomalie zniszczyły ją, zanim mnie tu przyprowadzono po raz pierwszy, ale po majowym spotkaniu zgłosiłam się, by pomóc w pracach. Przez czerwiec sporo tu zrobiono.\nSzybko jednak ucichła, wiedząc, że nie ma co liczyć na dłuższą rozmowę i na dowiedzenie się czegoś więcej o Rinehearcie-zakonniku. Wiedziała tylko tyle, że był w organizacji już wcześniej, ale nie wiedziała nic o jego działalności na jej rzecz. Nie zapytała, spodziewając się, że i tak nie uzyska odpowiedzi, bo mężczyzna nie był wylewny. Nawet poza Biurem Aurorów pozostawał do bólu rzeczowy i konkretny, więc zaangażowała się w pracę, i trzecią ścianę robiąc aż do momentu, do którego dosięgała. I dopiero wtedy znów poprosiła o zmianę, by zająć się za czwartą, ostatnią ścianę.\nTemat: Re: Kuchnia 04.04.18 11:58\nWzmianka o anomaliach nie wzbudziła w nim żadnych większych odczuć. Niepokojące zjawisko nie przerażało go dogłębnie, nie klął też na nadchodzące czasy. Przyjął nowy porządek rzeczy na spokojnie, przede wszystkim wierząc, że sytuacja w końcu się ustabilizuje. Magia jest nieprzewidywalna, ale zawsze zmierza ku równowadze. Co nie znaczyło, że nie trzeba jej dopomóc w odnalezieniu harmonii. To zadanie spoczęło na barkach czarodziejów, a próby okiełznania dzikiej energii przynosiły różne rezultaty.\nOderwał się od swojej ściany, pokrytej już boazerią w większej części i przejął pieczę nad tą, przy której jeszcze niecałą minutę temu pracowała Sophia. Szybko zabrał się za jej wykańczanie, wbijając w listwy kolejne deseczki, gwoździami o małych główkach, które zaraz niknęły z oczu. Aktualne zajęcie Kierana ktoś mógłby uznać za bardzo monotonne, lecz on był innego zdania. Przede wszystkim nie pozostawał bezczynny i miał okazję ukoić nerwy.\n– Stawiamy na starych fundamentach – oznajmił dość spokojnie, co znaczyło tylko, że temat zdołał przykuć jego uwagę. Może to przez to, że zaangażowanie Carter zrobiło na nim wrażenie, w końcu brała się za odbudowę siedziby, której wcześniej nie widziała nawet na oczy. – Zgodnie z planami nowa siedziba nie ma być specjalnie większa, ale ktoś postulował za dodaniem balkonu – na tę wzmiankę zmarszczył brwi z niezadowolenia. Oczywiście rozumiał, że nie budują baraku ani fortecy, jednak niepotrzebne odsłanianie się mogło w przyszłości przynieść bolesne skutki, jeśli przyjdzie się komuś schronić w tym miejscu przed atakiem. Robili wszystko, aby zapobiec takiemu scenariuszowi, dlatego po postawieniu budynku od razu mieli zabrać się za umocnienie zaklęć ochronnych nałożonych niegdyś przez Dumbledore’a. Budowali jednak dom, miejsce pełne ciepła, które zawsze pomoże odnaleźć zagubionym członkom Zakonu sens ich działań. Choć pośród członków Zakonu znajdowali się aurorzy, o różnym stopniu doświadczenia, organizacja skupiała też wiele osób nieskorych do otwartej walki. Każdy działał według swego uznania i mierząc własne siły. – I rozmieszczenie pomieszczeń będzie takie samo. Zmieni się tylko to, że nic nie będzie wyglądało na specjalnie stare i zakurzone.\nGdy dokończył montowanie boazerii na górnych partiach ściany, powrócił do tej swojej, na chwilę porzuconej, gdzie też zostało mu już tylko zajęcie się górą. Kątem oka widział, że zaraz pozostanie położyć górne rzędy ozdobnych deseczek na ostatniej ścianie, czym zakończą powierzone im zadanie pełnym sukcesem.\nTemat: Re: Kuchnia 04.04.18 12:48\nNa samym początku anomalie budziły w Sophii prawdziwy niepokój. Choć nigdy nie była osobą strachliwą, a kurs aurorski przygotował ją na wiele, anomalie były czymś, co wykraczało poza jej dotychczasowe pojęcie o świecie. Były groźne i nieprzewidywalne, ale musieli się nauczyć sobie z nimi radzić, tak samo jak z kapryśnością pogody. Przez sporą część czerwca Londyn i reszta kraju były ukryte pod śniegiem, a teraz zaś znowu wróciła pogoda, którą można było uznać za letnią. Śnieg od paru dni był wspomnieniem, ale nie było takie pewne, że nagle nie wróci. Nie było też pewne, czy nie przydarzy się kolejny wybuch jak ten z nocy pierwszego maja, który zniszczył kwaterę i wiele innych miejsc, i uczynił wiele krzywdy zarówno czarodziejom, jak i mugolom. Ale ktoś w końcu musiał znaleźć sposób, jak się z nimi uporać. Może nawet Zakon? Pozostawało czekać na dalsze wieści, bo Sophia na ten moment miała pustkę w głowie. Żyła z dnia na dzień, oddając się aurorskiej pracy czy pomocy w odbudowie kwatery. Choć miała możliwość, by wyjechać, jak jej brat, nie zamierzała tego robić, bo ktoś musiał zostać i mierzyć się z nową rzeczywistością. Sophia nie potrafiłaby spojrzeć na siebie w lustrze, gdyby stchórzyła i uciekła.\nSłysząc jego słowa, skinęła głową. Stare fundamenty prawdopodobnie przetrwały, ale pewnie niewiele poza nimi. Drewniana chatka rozpadła się dosłownie jak domek z kart, nawet wiele metrów dalej można było znaleźć fragmenty belek czy wyposażenia, które jednak z pewnością już uprzątnięto szukając rzeczy wciąż nadających się do użytku i mogących przydać się w odbudowie.\n- Mam nadzieję, że nowa kwatera okaże się dostatecznie solidna – rzekła, pracowicie przybijając deseczki. Wiedziała, że budowali ją w sporej części amatorzy tacy jak ona, więc pozostawało mieć nadzieję, że budynek nie zawali się znowu, choć na ile mogła to ocenić swoim niewprawnym okiem, ściany i podłogi wyglądały dobrze, a budowa postępowała. – I że będzie bezpiecznym schronieniem dla każdego członka Zakonu.\nWiedziała też, że po ukończeniu budowy mają zostać ponownie nałożone zaklęcia, które ukryją to miejsce przed niepowołanymi osobami. Oby nie musieli obawiać się żadnego ataku, ale nawet zaklęcia nie były czymś w stu procentach pewnym, zwłaszcza że prawdopodobnie nikt z nich nie był tak silnym czarodziejem, jak Dumbledore.\nPracowała dalej, a czwarta ściana stopniowo pokrywała się deseczkami. Minęło już z pewnością dobrych kilka godzin odkąd zaczęli; nie wiedziała, ile dokładnie, bo straciła poczucie czasu. Prawdopodobnie było już popołudnie, ale letnie dni były długie, więc trudniej było dokładnie określić czas. Niedługo później przybiła ostatnią deskę, odsuwając się, by wysoki mężczyzna mógł dokończyć górną część ściany. Prawie ukończona kuchnia wyglądała dużo lepiej, a Sophia mogła czuć satysfakcję z pracy. Mimo oschłości Rinehearta pracowało się z nim dobrze i sprawnie uporali się z zadaniem bez zbędnego rozpraszania się.\nA kiedy prace na dzisiaj zostały ukończone, skinęła mu lekko głową i pożegnała się. Mogli wracać do swoich spraw z poczuciem spełnionego obowiązku.\nTemat: Re: Kuchnia 05.04.18 13:29\nWielki wybuch pozostawił po sobie krwawe żniwo; dosłownie, stracił rękę, stracił przyjaciół, a chwilowo stracił nawet wiarę w Zakon. Wciąż pozostawał jednym z nielicznych, którzy wiedzieli, co naprawdę stało się tamtej nocy - a obciążenie tamtymi wydarzeniami wydawało się go całkowicie przytłaczać. Nie potrafił kłamać, czuł się winny, a z tej winy rodziło się tylko zgorzknienie i gniew. Unikał Zakonników, kiedy nie musiał, omijał ich towarzystwo i przez niespełna dwa miesiące ani na chwilę nie pojawił się w okolicach kwatery, którą trzeba było odbudować - przez nich. Dlaczego kazał to robić za siebie innym? Przysiadł na jednym z podbudowanych schodków, rozkładając zdrową dłonią plany nowej-starej chaty, podtrzymując je od boku wciąż zawiniętym w bandaż kikutem utraconej prawej dłoni. Wszystko byłoby prostsze, gdyby mogli skorzystać z magii bez ryzyka wysadzenia tego miejsce w powietrze - ponownie. Tak po prawdzie, to w ogóle nie znał się na budowie - ale wczytywał się we wskazówki pozostawione tak przez Bathildę, jak i przez innych Zakonników, czując się trochę jak dziecko, któremu ktoś sprezentował puzzle o ilości elementów nieadekwatnych do jego wieku: bezradny. Nigdy nie miał sposobności wykonywać podobnych prac, podobnie jak nigdy nie przebywał pomiędzy mugolami, dla których mogła to być przykra szara codzienność. Dwie drabina, sterta desek, kilka belek podtrzymujących, musieli tylko to wszystko zamontować - to nie mogło być takie trudne, przekonywał sam siebie, unosząc wzrok ku błękitnemu niebu rozprzestrzeniającymi się ponad nimi zamiast dachu, który powinien wznieść się ponad piętrem, po którym jeszcze nie było nawet śladu. Skrzywił się lekko, zaciskając zdrową dłoń, posługiwał się nią coraz pewniej - miał nadzieję, że wystarczająco pewnie, żeby trafić młotkiem w gwóźdź, nie we własną rękę. Nigdy nie był dobry w manualnych pracach, a wykonywanie ich lewą ręką, będąc przez całe życie praworęcznym, niosło za sobą pewne ryzyko.\n- Jesteś - powitał Kierana, unosząc wzrok nad planów, kiedy czarodziej nadszedł; wstał, by uścisnąć mu na powitanie dłoń, po czym przekazał plany, by i on mógł się z nimi zapoznać. - Najpierw podciągi - wskazał na planach oznaczenia belek stropowych, odruchowo zamiast dłoni unosząc ku mapie kikut dłoni, wskazując je raczej topornie. Obiło mu się o uszy, że starszy Rineheart nieco się na tym znał, poczuł się więc trochę jak podczas kursu, kiedy recytował wyuczone formułki - dziś już bez nerwów, Kieran nie był już jego przełożonym, co jednak nigdy nie sprawiło, by Brendan wyzbył się szacunku do jego ogromnego i imponującego doświadczenia. - Potem ułożymy na tym stelaż i wypełnimy... drewnem - zakończył po chwili zawahania, zapewne te deski miały fachową nazwę, której nigdy w życiu nie słyszał. Słowo podciągi ktoś wymalował tuszem na planach, więc wypowiedział je bez zająknięcia. Wydawało się to dziwnie proste, ale podejrzewał, że schody miały się dopiero zacząć - nie tylko w momencie, kiedy przypomni sobie, że ma tylko jedną chwytną rękę. - Zaczynamy? - Tak naprawdę było to pytanie retoryczne; obaj byli skoncentrowani na pracy, im szybciej się do niej wezmą, tym szybciej będzie zrobione. Odszedł parę kroków, by pochylić się nad stertą belek, odsuwając większą z nich; skinął na Kierana głową, przyda się pomoc, żeby ustawić ją pionowo.\nTemat: Re: Kuchnia 05.04.18 16:46\nZ pewnością nie rozumiał rozterek innych ludzi, nie miał w sobie zbytnio rozwiniętej empatii, jednak pewne dramaty był w stanie zrozumieć. Nad nikim się nie użalał i nikomu nie współczuł. Gdy więc obok budowanego nowego konstrukcji na starych fundamentach zobaczył Brendana, bez wahania uścisnął jego dłoń. Dobrze, że wziął się w garść i jest w miejscu, gdzie być powinien. Nie, ten Weasley nie może stracić zapału, bo czyż nie jest synem swego ojca?\n– Podciągi mówisz – mruknął pod nosem i zerknął uważnie na plany konstrukcyjne. Rzeczywiście, podciągi były wyraźnie zaznaczone, co może odrobinę go zaskoczyło, przez co zmarszczył nieco brwi. Nie do końca rozumiał sens ich postawienia, w końcu Stara Chata miała nadal pozostać niezbyt wielka, więc nie było potrzeby szukać dodatkowej podpory dla belek stropowych, kiedy równie dobrze w tej roli odnajdywały się ściany nośne i zgodnie ze wszelkimi obliczeniami spokojnie dałyby radę utrzymać ciężar całego piętra. Dzięki podciągom uzyskają większą rozpiętość stropu, co teoretycznie pozwoli im stworzyć większe otwarte przestrzenie wewnątrz domu, ale rozmieszczenie pomieszczeń wcale się nie zmieniło, jak pokazywał plan. No może kuchnia rzeczywiście wydała się nieco większa, ale kosztem salonu. Jednak trzydzieści lat spełniania się w zawodzie aurora nauczyło go, że rozkazów się nie podważa. Skoro coś zostało ustalone wcześniej i uzyskało aprobatę samej Bathildy Bagshot, oznacza to, że tak ma być i koniec pieśni. – Stelaż – powtórzył za nim spokojnie i mimowolnie uśmiechnął się zaledwie kącikiem ust, trochę kpiąco, bo zabawnymi terminami operował Brendan. Z drugiej strony sam nie znał wszystkich terminów, dziadek objaśniał mu tajniki ciesielskiej sztuki o wiele chętniej w praktyce. – Zatem rozstaw podciągów ma wynosić trzy metry, a rozstaw belek stropowych pół – wyczytał z planu, po czym zaraz rozejrzał się po placu budowy za wspomnianymi belkami, które zaraz dostrzegł. Jak to dobrze, że mieli już odpowiednio przyszykowane przy wcześniejszym etapie pracy materiały. Nawet deski na podłogę były już gotowe. Raz jeszcze zerknął na plan, próbując mniej więcej zapamiętać, gdzie ma się znajdować otwór w stropie na klatkę schodową. Tam muszą dać podwójne belki stropowe.\n– A co do tego twojego wypełnienia drewnem, nazywa się to poszyciem. Przybijemy deski do belek stropowych i położymy podłogę. Ale najpierw strop.\nRuszył zaraz ku niemu i wspólnymi siłami udało się poderwać belkę do piony. To akurat nie było żadnym problemem, wyczynem będzie ją przenieść w stronę chaty. Jeśli miał jakiekolwiek wątpliwości co do skuteczności ich pracy, które mogłyby wynikać z braku u Brendana prawej dłoni, nie podzielił się nimi. Do cholery, to dorosły mężczyzna i musi sobie jakoś poradzić z nieszczęściem, jakie go spotkało. Wciąż może się ruszać, więc znaczy, że może działać.\n– Najpierw część stropu nad kuchnią. Trzymaj chwilę tę belkę w pionie.\nPuścił sporych rozmiarów belkę, po czym chwycił obie drabiny i jedną wsparł o wewnętrzną ścianę kuchni, drugą zaś o ścianę zewnętrzną domu, dokładnie na tej samej szerokości. Łatwiej byłoby podźwignąć belkę za pomocą magii, ale to rozwiązanie odpadało, niestety. Wrócił do belki i przykucnął, aby pochwycić jej jeden koniec.\n– Robimy tak, włazimy na drabiny, opieramy podciąg o ściany i szalunek. Jak za pierwszym razem załapiemy, to już będzie łatwizna.\nTo rozwiązanie może i nie było najlepsze, ale na całe szczęście mieli już na budowie przygotowany szalunek pod strop, aby móc podeprzeć na nim również podciągi. Potem elementy szalunku, czyli drewniane słupy, zabierze się, gdy tylko strop zostanie dokończony całkowicie. W końcu nie mogli się posiłkować magią, aby przenosić największe elementy konstrukcji, więc musieli korzystać z mugolskich rozwiązań.\nTemat: Re: Kuchnia 05.04.18 17:46\nBrendan jedynie lekko wzruszył ramieniem, słysząc krytyczne powtórzenie nazwy - przez chwilę zawahał się, czy nie pomylił jej z pociągami, ale że był prawie pewien, że nie, to odpuścił. Domyślał się, że podtrzymywały dach i nie namyślał się zanadto nad sensem ich stawiania - i tak nie miał kompetencji, które pozwoliłby mu to ocenić. Na litość, był aurorem, nie budowniczym, ale jeśli trzeba było to zrobić - zamierzał to zrobić. Skinął głową, trzy i pół metra, wyczytanie tego z planu zajęło Brendanowi nieco więcej czasu, niż jemu, ale na własne szczęście przyszedł wystarczająco wcześnie, żeby się temu przyjrzeć. - Poszycie, czy przyszycie, grunt żeby trzymało się kupy. - Z charakteru był skrupulatny, ale przeważnie nie przykładał zbyt dużej wagi do teorii, nie widział w tym sensu. Jego praca, jego życie, nawet jego uczestnictwo w Zakonie, to wszystko opierało się na działaniu. Gdyby więcej czasu poświęcał na czytanie o technikach ścigania złoczyńców, niż na faktycznym pościgu za nimi, w Azkabanie kilka więcej celi świeciłoby dzisiaj pustką. Wierzył jednak w ocenę Kierana, jako człowiek, który znał się na tym znacznie lepiej niż on z pewnością będzie kontrolował cały proces odbudowy, nie tylko dzisiejszy, okiem wystarczająco mądrym, by ustrzec ich przed błędami. Powtórzenie tego procesu, całej odbudowy chaty, gdyby teraz zawiedli przez własną niedokładność, byłoby niezwykle żmudne i kłopotliwe.\nUniósłszy belkę- z pomocą Rinehearta - w przeniesieniu jej znajdował zapewne mniejszy kłopot, wciąż był od Kierana znacznie silniejszy fizycznie, we dwoje musieli dać radę bez większego trudu; nie mógł jej uchwycić dłonią, ale mógł wesprzeć ją od dołu kikutem. Wymagało to nieco więcej nakładu sił - ale na swoje szczęście wciąż miał ich bardzo wiele. Przystanął z belką, słysząc głos aurora - oglądając się na jego poczynienia przez ramię. Nic z nich nie rozumiał.\n- Co robimy? - przesunął ku niemu pytające spojrzenie, szalunek brzmiał nieco jak meldunek - w tym drugim był znacznie lepszy, ale coś podpowiadało mu, że jedno z drugim jednak nie miało wiele wspólnego. Podążył spojrzeniem za wzrokiem Kierana, usiłując nadążyć za jego tokiem myślowym, nie było to w cale aż tak trudne: bo nie było też wielu możliwości, wspomniany szalunek musiał być ową konstrukcją. Na krótko spojrzał na drabinę, szacując, czy miał większą szansę wywołać katastrofę wykorzystując jedyną dłoń na uchwycenie belki, na przytrzymanie się drabiny - ostatecznie uznał, że jest w stanie zachować równowagę bez ręki. - Dobra - Ostrożnie przechylili belkę do pozycji pionowej, kierując się ku ustawionym wcześniej przez Rinehearta drabinom. Przydałby się ktoś do ich asekuracji, mniej martwił się potłuczeniem siebie, co zniszczeniem beli: Zakonnicy mocno się napracowali nad ich zdobyciem. Stawiał więc kroki ostrożnie, powoli, na górze równie ostrożnie manewrując belą, moc sprawczą oddając Kieranowi - pomagając mu siłą, ale zgodnie z jego zaleceniami. Dopiero, kiedy pierwsza z belek wisiała stabilnie, paroma susami zeskoczył z drabiny, z umiarkowanym entuzjazmem spoglądając na raczej nieskromną kupę pozostałego drewna. Nie było tego mało, ale wysiłek fizyczny bynajmniej nie był mu obcy - wszak to fizyczność kształcił u świeżych aurorskich rekrutów i to ją upatrywał za jedną ze swoich najsilniejszych stron. On był silny, a Kieran wiedział, co robią: jakoś to pójdzie. - Długa i żmudna robota, ale nie wydaje się skomplikowana - ocenił, spoglądając wzwyż, sufit nie był mały - ale wszystko było jedynie kwestią czasu. Sterta gruzów zaczynała znowu wyglądać jak dom, małymi krokami. - Dużo wiesz na ten temat - rzucił, nim pochylili się po kolejną z beli. - Robiłeś to już kiedyś?\nTemat: Re: Kuchnia 05.04.18 19:52\nNazewnictwo rzeczywiście nie miało większego znaczenia, choć Kieran przywiązywał do niego wagę zapewne przez wzgląd na młodzieńcze lata, kiedy to dziadek postanowił nauczyć go czegoś pożytecznego – podstaw budowania drewnianych konstrukcji. Opiekun zasypywał go fachowymi określeniami w czasie praktyki, aby nie tracić czasu na mozolne tłumaczenia. Doskonale pamiętał jak za przekręcenie jakiegokolwiek wyrazu obrywał po głowie. Raz nawet został uderzony – może i niezbyt mocno, ale jednak – deską w czoło, przez o mały włos nie spadł z drabiny. Miał surowego nauczyciela, lecz patrząc na to z obecnej perspektywy był wdzięczny za szorstkość dziadka. Nauka nie poszła w las, dzięki niej był w stanie przysłużyć się Zakonowi. Krótkim skinieniem głowy przyznał Brendanowi rację, bo rzeczywiście ważniejsze było to, aby po prostu wiedzieli co mają robić, nie babrząc się w nazywaniu wszystkich wykonywanych czynności. Obaj chcieli uporać się z zadaniem jak najszybciej. Organizacji naprawdę brakowało siedziby, dzięki której organizowanie jej całej działalności było łatwiejsze. Nawet zostawienie głupiej notatki na tablicy ogłoszeń ułatwiało komunikacje członkom różnych zawodów i z różnych środowisk.\n– Po prostu wspieramy tę wielką belę o obie ściany i na tych drewnianych słupach – wyjaśnił jak najprostszym językiem, po ludzku, dostosowując komunikat do poziomu odbiorcy. Choć ręką go świerzbiła, aby wziąć przykład z dziadka i po prostu zdzielić po głowie Brendana. Może gdyby w taki sposób wziął się za wychowanie Vincenta… Samo wspomnienie jego osoby sprawiło, że skrzywił się prawie boleśnie. Nie będzie marnował czasu na rozmyślanie o tym nieudaczniku. – Ktoś już wcześniej postawił je we wnętrzu chaty jako podporę na czas budowy stropu – dodał jeszcze, może niepotrzebnie, ale niezbyt się tym przejmował, bardziej skupiając myśli na przeniesieniu belki. Ta część zadania nie okazała się kłopotliwa, bo Brendanowi wcale nie brakowało siły. Cóż, był młody i wyćwiczony, jednak Rineheartowi przyszło z zadowoleniem stwierdzić, że wcale aż tak bardzo nie odstaje od szczeniaka. Weasley był już poważnym mężczyzną i Kieran miał o nim wyrobioną bardzo dobrą opinię, mimo to spora różnica wieku sprawiała, że nadal widział w nim młodzika. Ale czy to była jakaś wielka ujma? Niekoniecznie.\nTo podniesienie belki było wyzwaniem, ale udało się. Młodszy auror użył siły, starszy zaś pokierował ich ruchami tak, aby podciąg znalazł się w odpowiednim miejscu, czyli w przygotowanych zawczasu pustych miejscach, jakby zagłębieniach, w ścianach nośnych. Z drabiny zszedł wręcz automatycznie, niewiele myśląc o tej czynności. Potem szybko je przesunęli drabiny w odpowiednie miejsca, czyli dalej o te trzy metry.\n– Miałem dziadka, co był cieślą z zamiłowania, więc trochę się od niego nauczyłem – odpowiedział spokojnie, kiedy wraz z Brendanem złapali za drugą z potężnych belek i ruszyli z nią ku chacie. – Kto by pomyślał, że kiedyś będę mógł się wykazać nabytymi od niego umiejętnościami.\nCóż, legilimencji całkiem często używał, a też przecież tej sztuki nauczył się od dziadka. Wolał tej kwestii nie poruszać, ponownie dając się pochłonąć myśli o wykonaniu zadania. Udało im się uporać z kolejną belką przy użyciu dokładnie tej samej metody, co przy pierwszej. Siła Brendana, precyzja Kierana, przesunięcie drabin, przejście po kolejną belkę i zaraz mieli podciągi wyłożone w kuchni. Trza było z drabinami przejść do kolejnego pomieszczenia i padło na salon.\n– Że też trzeba uważać nawet przy rzuceniu cholernego Wingardium Leviosa – mruknął pod nosem gniewnie, kiedy nieśli kolejną belkę, aby umieścić ją na jej miejscu. – Chociaż praca fizyczna uczy pokory. Czujesz się już pokorniejszy, Brendan? – spytał żartobliwie, co wcale nie było zjawiskiem zbyt częstym.\nTemat: Re: Kuchnia 05.04.18 22:18\nNiczym myśliciel podrapał się po brodzie, kiedy Kieran przemówił w języku jego ludu; ta belka, tamta belka i jeszcze tamto dużo belek wydawało mu się dużo bardziej zrozumiałymi określeniami, niżeli fachowe słownictwo Rinehearta. Oczywiście, nie lekceważył posiadanej przez niego wiedzy, ale na ten moment problemów nawarstwiło się wystarczająco wiele, by niekoniecznie przyswajać sobie wiedzę z zakresu stolarstwa. Jeśli tylko łaskawie nie zniszczy tego miejsca po raz drugi, nie będzie musiał go po raz drugi odbudowywać. Kątem oka dostrzegł skrzywienie na twarzy towarzysza, krótkie, przemknęło jak cień, ale aurorskie oko było spostrzegawcze - i w mig wychwytywało ekspresje.\n- Wszystko w porządku? - zapytał, bez troski w głosie, rutynowo, informacyjnie, anomalie różnie oddziaływały na czarodziejów i choć nie wątpił w to, że Rineheart był niezwykle wytrzymały, to sam po sobie wiedział najlepiej, że moc anomalii znacznie przekraczała ludzką wytrzymałość. Sam nie wiedział, czemu to o tym pomyślał w pierwszej kolejności - wydawało mu się to najbardziej odpowiednie. - Teraz rozumiem - dodał, również informacyjnie, na dłużej zatrzymując wzrok na pomocniczych podporach. Wciąż zdumiewało go, jak wiele solidarności wywołała ta katastrofa, Zakonnicy dali piękny popis wewnętrznej siły, szybko i sprawnie organizując się do pomocy. Mógł pomóc wcześniej, przeszło mu przez myśl, mógł, ale nie był na to gotowy. Nie potrafił kłamać. Spojrzenie komukolwiek w oczy po nieszczęściu, którego był przecież przyczyną, potwornie go przerastało - miał ochotę wykrzyczeć światu prawdę, ale Bathilda zobowiązała go do milczenia.\nZa pierwszym razem wszystko wydawało się najtrudniejsze, manipulacja długimi deskami, trudny do oszacowania ciężar, olbrzymie puzzle złożone ze zbyt wielu elementów, późniejsze powtórzenie tej czynności przyszło już łatwiej: było jak ostrożne poruszanie się po wciąż nieznanym, ale już nie tajemniczym terenie. Wiedział, czego się spodziewać i co może go zaskoczyć, a tak prościej było mierzyć się z wrogiem: w tym przypadku z drewnem.\n- Nie znasz dnia, ani godziny - Szanował wiedzę, jako dziecko lubił się uczyć. To siła wygrywała wojny, nie umysł, ale głupia siła bardzo łatwo tuż po zwycięstwie, z rozpędu, spadała prosto w przepaść. Sam zdążył się nauczyć, że nawet pozornie błahe zdolności mogą przybrać na znaczeniu w trudniejszych chwilach i niespodziewanie ocalić z opresji. - Był czarodziejem? - zagadnął, bo też nie mógł wiedzieć, na ile podobne techniki wywodzą się z kultury mugolskiej; nie wiedział, jakiego pochodzenia był Rineheart i też nigdy go to szczególnie nie obchodziło, znał ciekawsze kryteria według których mógł oceniać ludzi: intelektu, serca, odwagi. Niemniej, mugolski świat, choć zwykle bezbarwny, czasem zaskakiwał. - Trudno mi uwierzyć, że oni w taki sposób stawiają swoje wieżowce. To praca na długie lata, Shell Mex House ma dwanaście pięter. - Był tam jakiś czas temu, stąd o tym wiedział - przy okazji aurorskiej interwencji, najbardziej brutalnej czarnej magii najwięcej było tam, gdzie znajdowali się mugole. Nie doceniali ich, wznoszone przez nich konstrukcje, bez użycia magii, niekiedy imponowały - a kiedy widział po sobie, jak wiele wkładali w to wysiłku, zaczynał odczuwać względem nich większy szacunek.\nZerknął na niego spode łba, kiedy wspomniał o braku możliwości rzucenia zaklęć, dość szybko uciekając spojrzeniem przed siebie - pod pretekstem wchodzenia na drabinę z kolejną już deską. Każde windgardium leviosa działałoby jak zawsze, gdyby tylko Gwardia Zakonu Feniksa miała w sobie mniej pośpiechu, a więcej rozsądku.\n- Pomyślmy - mruknął, wspinając się na szczyt drabiny, ponownie manewrując belką w myśl wskazówek Kierana. Brendan nigdy nie był typem buntownika. W szkole nie zarobił więcej niż trzech szlabanów, z czego przynajmniej jeden niesłusznie, dużo się uczył, zawsze chciał iść w ślady ojca, na aurorskim kursie nigdy nie podpadał przełożonym. A teraz... - Buduję kwaterę tajnego ugrupowania rebelianckiego dążącego do unicestwienia szlacheckiej dyktatury i skorumpowanego Ministerstwa Magii. Czy da się wzniecić bunt pokorą? - Oksymoron nie był jednak tym, co wprawiło go w największe zadumanie, dziwnie układają się ludzkie losy. - Jestem arystokratą, na nas to nie działa - Bo arystokratów miał za leniwych, ospałych i śpiących na chwale minionych dziejów, równie dalekich od ciężkiej pracy, jak i od pokory. Nie uśmiechnął się, ale nie mówił poważnie. Nie identyfikował się z kastą, z której rzekomo pochodził, owa kasta zresztą również nie identyfikowała się z nim: choć wciąż uparcie nie chcieli ich wykreślić z tego zabawnego skorowidza. - Za to tobie dopisuje dobry humor. Powrót do przeszłości? - Jeśli to dziadek uczył go ciesielstwa, musiał zajmować się tym za młodu.\nTemat: Re: Kuchnia 06.04.18 2:15\n– W jak najlepszym – odpowiedział nieco bezwiednie, nie chcąc wracać do gorzkich myśli. Zresztą, miałby pokusić się o szczerość i na głos wspomnieć o swojej największej życiowej porażce, jaką okazał się jego syn? Za każdym razem, gdy łapał się na myśleniu o tym tchórzu, co bez słowa uciekł z rodzinnego domu, tylko się wściekał. Tym razem musiał jednak zapanować nad uśpionymi pokładami gniewu, jakie poruszył jedynie przypadkiem. Jeden głęboki wdech, krótkie mrugnięcie powiekami i było lepiej. Skupił się na celu, jaki został przed nim postawiony na dziś – postawienie stropu Starej Chaty, a raczej jej nowej, bardziej bezpiecznej wersji. Zniszczenie siedziby przez anomalie miało w sobie jedną korzyść, podczas odbudowy mieli okazję uczynić ją jeszcze mocniejszą, aby żadna siła nie mogła już jej ruszyć. Lecz niemożność użycia magii w trakcie budowy niezwykle utrudniała osiągnięcie tego efektu. Mimo wszystko nową konstrukcję wznosili ludzie mający niewielkie pojęcie o budownictwie. I wciąż opierali większość prac na drewnie, co było spowodowane ograniczeniem kosztów. Zbudowanie prawdziwych murów byłoby bardziej czasochłonne i cholernie drogie. Robili wszystko, co tylko mogli, mierząc siły na zamiary.\nPytanie o dziadka odrobinę go zaskoczyło, wyrwało na kilka sekund z narzuconego już tempa pracy. Szybko zwalczył własne oszołomienie, czyniąc je tylko ulotnym wrażeniem. – Był – wyrzucił z siebie niby beznamiętnie, lecz w jego głosie czaiła się szorstkość. Jest, poprawił się w myślach. Stary Rineheart przecież jeszcze żył w Irlandii, udając, że nie ma już żadnych krewnych, po prostu zamknął się w wybudowanym przez siebie domu i gapił zdjęcia krewnych, którzy już odeszli. – Czarodziej czystej krwi, który poślubił mugolkę – dodał jeszcze, wcale się tego faktu nie wstydząc. Ponoć tym uczynkiem zakończył dobrą passę czysto krwistej rodziny. Mówiono nawet, że za to ściągnął na siebie klątwę i dlatego jego żona zmarła młodo, potem synowa, a potem ukochana Kierana. I chyba coś w tym było. Straszne fatum. – To jeszcze nic. W Nowym Jorku jest budynek, który ma ponad 100 pięter, najwyższy na świecie. Tylko za cholerę nie pamiętam, kto mi o tym powiedział. Chyba Atteberry strasznie się tym przechwalał, nawet przyniósł mugolską gazetę do Biura – jakoś zapamiętał ten fakt o niemagicznym świecie, bo wydał mu się niezwykle imponujący. Z drugiej strony nie próbował dociekać, jakim cudem mugolom udało się zbudować ten monstrualny wieżowiec, ani ile im to zajęło. Teraz przekonywał się na własnej skórze, że magia wiele ułatwia, ale można też osiągnąć takie same efekty bez niej, choć potrzebna na to więcej sił i czasu. Manewrował więc belką własnymi rękoma i nie było to wcale takie złe.\n– To po prostu kwestia wychowania – uznał po chwili namysłu. – Ty jakoś nie jesteś zepsutym paniczykiem. Trochę pokory każdy powinien w sobie mieć.\nI Kieran nie miał dobrego zdania o najwyższej warstwie czarodziejskiego społeczeństwa, osobniki o szlacheckich tytułach drażniły go strasznie. Ale Weasleyowie czy Longbottomowie byli porządnymi ludźmi. Wszystko zależy od wychowania, wśród jakich wartości przyjdzie człowiekowi wzrastać. Zeszli z drabin, przesunęli je i ruszyli po kolejną belkę, w międzyczasie poruszając nowy temat w rozmowie.\n– Do młodości – zdecydował się szczerze odpowiedzieć, szybko jednak kończąc nawet z minimalnym rozczuleniem, które zwyczajnie do niego nie pasowało. Skupił się na tym, aby kolejną belkę umieścić na odpowiednim miejscu. – Zawsze uważałem za dziwne to, że ludzie zawsze najchętniej wspominają swoją młodość i to niezależnie od tego, na jakie czasy ona przypadła, lepsze czy gorsze.\nSpecjalnie nie zdradził własnego stosunku do swoich młodych lat. Jako nastolatek słyszał o wielu różnych wojnach, utracił matkę i pochował ojca, mimo to czasem zdarzało mu się wracać do tamtych wspomnień, kiedy jeszcze nie martwił się o tak wiele kwestii, co w dorosłym już życiu. Przy okazji ruszyli po kolejną belkę i kolejną, znów zmienili pomieszczenie. Pierwszy raz przyszło mu stać w sali obrad, zarazem miał nadzieję, że szybko uda mu się znaleźć w niej ponownie, kiedy już cały dom stanie.\nW końcu udało im się założyć wszystkie podciągi, więc przyszła kolej na belki stropowe.\n– Rozstaw co pół metra – przypomniał. Złapał za młotek, wcisnął między zaciśnięte wargi gwoździe i ruszył z trzema deskami, aby obładowany materiałami wejść po drabinie i zacząć przybijać odpowiednio kolejne elementy konstrukcyjne, już o wiele lżejsze.\nTemat: Re: Kuchnia 06.04.18 14:26\nwybudowaliśmy 16*27+7*78=432+546=978 pkt budowlanych\nSkinął głową, nie zamierzał naciskać, nie miał też powodów, by nie ufać jego zapewnieniom; nawet gdyby, Brendan nie należał do osób, które naciskają na zwierzenia, sam wydawał się raczej skryty i nieszczególnie rozmowny. Głęboki wdech wzięty przez niego później mógł być alarmujący - ale zamierzał uszanować jego wolę i nie wracać do tematu ani myślą ani słowem. Na wspomnienie dziadka Kierana przez twarz Brendana przemknął jedynie cień uśmiechu, bynajmniej nie miał duszy romantyka, nie poruszały go romantyczne historie, a nie zaznawszy nigdy miłości nie do końca pojmował to uczucie, ale każde zagranie na nosie konserwatywnemu czystokrwistemu społeczeństwu było dla niego na swój sposób urokliwe. Pochodził z czystokrwistej rodziny, ale takiej, która ze swojej czystokrwistości nigdy nie robiła cyrku: był absolutnie pewien tego, że wśród jego przodków tak naprawdę znajdowało się przynajmniej kilkunastu mugoli, podobnie jak wśród przodków każdej rodziny ujętej w skorowidzu czystości krwi. Fałszowanie historii przeczyło statystykom - i światu, który znali. Podobne małżeństwa nie były zresztą dla niego niczym nowym, działająca aktywnie w Zakonie Eileen była córką jego wujka, który zrzekł się nazwiska Eileen i charłaczki Roany, która robiła najlepszy sernik na świecie - i była otwartą na ludzi, pracowitą i szczodrą kobietą o złotym sercu.\n- Od niej się tego nauczył? - Nie wiedział nic o mugolskim świecie, nigdy nie zetknął się z nim na poważniej niż rozmawiając z mugolakami. Nie do końca pojmował ich sposób życia, nigdy też się nim bardziej nie interesował, nie rozumiał ich społeczeństwa ani zasad, według których żyli. Nie był świadomy, że palnął głupotę - że w mugolskim świecie kobietom wykonywać męskie prace było jeszcze trudniej, niż w zaczarowanym, bo nie mogli pomóc sobie magią. Przekonanie o naturalności występowania sztuki magicznej było w nim na tyle silne, że nie dostrzegał tego nawet w momencie, w którym przekonywał się o jej braku na własnej skórze, wykonując cięższe prace budowlane. - Sto pięter - powtórzył za Kieranem, z podziwem zmieszanym z niedowierzaniem, odruchowo unosząc spojrzenie wzwyż, na drewnianą konstrukcję. Sto pięter budowanych w ten sposób, jedno po drugim. - Wzniesienie tej budowli musiało im zająć rok - stwierdził z zaskoczeniem, znów nieświadomy, że budynek z całą pewnością wznoszono dłużej, że rok to niewiele na mugolskie budownictwo, z magią wszystko było znacznie prostsze. - Były zdjęcia? Jak wyglądał? Taki moloch musi potwornie zasłaniać słońce - Pomimo podziwu dla budownictwa i zaradności mugoli, dostrzegał również ich wady: znacznie mniej szanowali przyrodę, niż czarodzieje - zdawało się, że nie potrafią żyć zgodnie z jej prawami, zupełnie jakby stawiając swoje zadymione miasta usiłowali z nią walczyć zamiast dojść do porozumienia. - Chyba zapytam go o tę gazetę - mruknął z zamyśleniem, już bardziej do siebie, chciałby to zobaczyć - ciekawość świata nie była mu obca.\n- Niektórzy rodzą się z alergią na pokorę - odparł bez zająknięcia, dźwigając kolejną z beli; zgadzał się z nim, pokora była w życiu ważna i każdy powinien się nią cechować, ale czy można było to nazwać kwestią wychowania? Foxa wychowano jak każdego Malfoya, a mimo to potrafił wyjść na ludzi - inni poddawali się indoktrynacji jak bezmyślne owce. Weaselyowie nie parzyli się od wieków chowem wsobnym z Blackami, ich krew była inna, mniej skażona szaleństwem, mniej kazirodcza, do ich rodziny dołączyło wiele czarownic czystej krwi, z rodzin wywodzących się spoza skorowidzu; fakt, że przetrwali w linii czystej do dnia dzisiejszego był wyłącznie dziełem przypadku i odizolowania od mugoli przez wieki. Jego usta pozostały lekko uniesione, kiedy Kieran przyznał się do powrotu do młodości; młodość Brendana wciąż trwała, ale czasem miał wrażenie, że on urodził się stary.\n- Nie jest tak, że chodzi o brak trosk i zmartwień? Wydaje się, że kiedy było się dzieckiem, problemów było mniej - Kiedy żyli oboje rodzice, a wojna jeszcze się nie rozpoczęła. - Nie dlatego, że faktycznie było ich mniej, a dlatego, że nikt nie zrzuca ich na dzieci. - Ale wojna trwa od wieków. Czystokrwiści czarodzieje zawsze występowali przeciwko mugolom i to się nie skończy, póki jedna z tych grup nie wyginie. - A może z czasem o minionych problemach po prostu się zapomina i aktualne wydają się ważniejsze. - Ciężko zniósł śmierć ojca, dziś był jedynie cieniem, za którym pragnął podążać, istniejącym silniej w jego wyobraźni niż w pamięci. Zeskoczył z drabiny, wycofując się, by upewnić się, że pokryli cały sufit - to pomieszczenie było skończone, wolnym krokiem przeszedł wraz z Kieranem do kolejnego, sala obrad. Zatrzymał się na chwilę przy progu, obrzucając jej wnętrze niepewnym spojrzeniem - to wciąż było dla niego trudne. To tutaj wszystko się zaczęło. To tutaj popełnili błąd.\nTo tutaj została otwarta puszka Pandory, która sprowadziła na świat te wszystkie nieszczęścia.\nZ zamyślenia wytrącił go głos Rinehearta, skinął głową, przechodząc do belek stropowych - kilka gwoździ w usta, młotek w jedyną dłoń, deski pod pachę... nie, to nie miało szans działać; nie będzie w stanie wyjść w ten sposób po drabinie - wsunął młotek za skórzany pas spodni, zostawiając wolną dłoń, by wydrapać się na górę i przejść do ostatniego etapu tworzenia stropu. Zmęczenie zaczynało powoli doskwierać, ale Brendan przywykł do zmęczenia. Dopiero na górze zdał sobie sprawę z tego, że nie jest w stanie pomóc na tym etapie. Do wbicia gwoździa potrzebował dwóch rąk - choć próbował wpierw wbić go w deskę, potem dobić, chwytając młotek, to za każdym razem przekrzywiał go, powodując więcej szkód niż pożytku. W końcu, nie wypowiedziawszy na ten temat ani słowa - dość miał litości, mocniej irytowały go pobłażliwe spojrzenia ludzi przekonanych, że sobie nie radzi, niż faktyczny brak ręki, tym mocniej drażniły go chwile, które udowadniały, że mieli rację - przesunął deski Kieranowi, zeskakując z drabiny.\n- Przyniosę resztę - zaproponował bez wyjaśnienia, nie patrząc na niego, wydawało się to sensownym podziałem prac. Nosić te cholerne deski - wciąż mógł.\nTemat: Re: Kuchnia 06.04.18 23:25\nObecny podział czarodziejskiego społeczeństwa był mu cierniem w oku. Nie uważał, aby o wartości człowieka mogło decydować tylko jego pochodzenie. Czy czystość krwi rzeczywiście definiowała czarodzieja? Nie krew była ważna, to potencjał w jego mniemaniu powinien mieć rolę kluczową. Przynajmniej teoretycznie każdy ma szansę na zostanie dobrym człowiekiem. Jednak różne czynniki kształtują osobowość – choćby rodzina, bo rodzice jako pierwsi przedstawiają dziecku pewną wizję świata, kreują ją przed młodym umysłem, przy okazji podsuwając pożądany przez nich model zachowani i hierarchię wartości. Ale odpowiednie wzorce wypływające z rodzinnego domu nie zawsze wystarczają, wystarczy wpaść w złe towarzystwo w szkole, aby wypaczyć pogląd na świat, bądź zły już pogląd wynaturzyć jeszcze bardziej. Choć postulował za tym, aby nikogo nie oceniać przez pryzmat tego, z jakiej rodziny się wywodzi, to jednak sam przedstawiał negatywny stosunek do reprezentantów najwyższej kasty magicznego świata. I, co ciekawe, to na dobrze urodzonych mężczyzn zawsze spoglądał podejrzliwie, jakby każdy z nich był siedliskiem zła. Szlachetne panny były mu obojętne, wszak nie dawano im zbyt wiele swobody, więc i raczej nie pchały się do działania, swoje myśli zajmując spotkaniami towarzyskimi, sukniami, sztuką. Po prostu niewiele miał w życiu okazji na spotkanie żywych wyjątków od reguły, która brzmiała: osoby mogące pochwalić się szlachetnie czystą krwią są do szpiku kości złe. Za mało chodzi po świecie Weasleyów, Longbottomów czy Prewettów.\n– Skądże – zaprzeczył szybko. Nie znał zbyt wielu opowieści o swojej babci, wiedział jednak, że była kobietą ciepłą, delikatną, ale przy tym i śmiałą, znającą się na ziołach i gwiazdach, a swą wiedzą niezwykle zaimponowała przyszłemu mężowi już przy pierwszym spotkaniu w lesie. To nie ona odpowiadała za to, że mężczyźni w ich rodzinie chętnie sięgali po drewno, aby nagiąć je według własnej woli za pomocą siły własnych rąk. Choć może jej pochodzenie mogło mieć wpływ na to, dlaczego wiele czynności stary Rineheart wykonywał bez użycia magii. – To zdecydowanie męskie zajęcie, bo jednak potrzeba sporo krzepy, aby postawić budynek – wcale nie chciał nieść kobietom żadnej ujmy, po prostu tak wyglądała rzeczywistość. Nie bez powodu natura sprawia, że osobniki różnej płci, choć tego samego gatunku, różnią się już w swojej fizjonomii. – Chyba nawet było zdjęcie. W sumie to taki smukły, podłużny budynek.\nJuż tylko wzruszył ramionami, w ten sposób kończąc jeden wątek rozmowy, aby w końcu przejść do drugiego. I skinął zaraz głową na słowa towarzysza. – Z całą pewnością tak jest – mruknął już niezbyt konwersacyjnym tonem. Powinni skupić się na pracy, dlatego zaczęli umieszczać kolejne belki robiące za podciągi. Zauważył dziwną konsternację na twarzy Brendana, kiedy znaleźli się w miejscu, gdzie była stara, jak i miała stanąć nowa sala obrad. Być może młodszy dwa razy auror miał jakieś dylematy, ale widoczne gołym okiem było to, że nie chciał się nimi dzielić. A Kieran nie był człowiekiem, który miał w zwyczaju wypytywać innych o ich rozterki. Wiedział jednak, że członkowie Gwardii od początku maja byli czymś wyraźnie strapieni.\nPrzeszli do kolejnego etapu stawiania stropu i dopiero wówczas Weasley natknął się na spore trudności. Rineheart kątem oka obserwował jego niepowodzenie, niespodziewanie wykazując się wyrozumiałością, tak do niego niepodobną. W innym przypadku darłby się już na idiotę, co śmiał zmarnować dobrego gwoździa. Ale usta i tak zacisnął w wyrazie niezadowolenia. Nawet przez myśl mu nie przeszło, żeby dodać Brendanowi otuchy, po prostu obaj się do tego nie nadawali. Jeden litości nie chciał, a drugi już dawno się pobłażliwości wyparł.\n– Dobra – odburknął w ramach aprobaty, lecz jego głos zabrzmiał tak jak najczęściej bywa, surowo. Nie narzekał, bo podział pracy przynosił okazji. W pierwszej kolejności Kieran poprosił o wiadro z gwoździami, które zaczął trzymać obok siebie, zazwyczaj kładąc je na którejś ze ścian. Brendan przynosił deski, on układał je jako belki stropowe. Najpierw wyłożył je nad kuchnią, później nad salonem, potem nad salą obrad, zaś na sam koniec nad korytarzem, tutaj pamiętając, aby zostawić otwór na klatkę schodową, gdzie ułożył podwójne belki stropowe. Podczas pracy nie wchodził już w konwersację, uznał, że na pogawędki po prostu szkoda czasu.\nJuż był całkiem zadowolony z efektów ich pracy, choć zostało im jeszcze do zrobienia poszycie. Nie zamierzał już korzystać tak często z drabiny, po prostu wszedł na górę i manewrował po belkach stropowych, znajdując w nich stabilny grunt.\n– Podawaj mi deski, a ja będę je przybijał.\nIch role nie zmieniły się wcale, ale nie było to takie złe. Raz dwa zrobią tę podłogę na piętrze. A potem pozostaje im tylko złożyć szalunek spod stropu i mieć nadzieję, że zgodnie z planami konstrukcja będzie stabilna.\nTemat: Re: Kuchnia 07.04.18 18:59\nPrzeniósł ku niemu spojrzenie, słysząc zaprzeczenie i jedynie skinął głową, nie był typem człowieka, który ciągnął za język, więc porzucił ucięty temat. Zawsze ciekawiło go, jak dwa światy, czarodziejski i mugolski, potrafią się przenikać i mieszać: nie dlatego, że interesowała go kultura niemagicznych, a dlatego, że wierzył, że obie te grupy są w stanie koegzystować w jednym świecie, w jednym miejscu, pozbawieni błahych konfliktów o podłożu uprzedzeń; wierzył, że na zgodzie i pokoju mogli zbudować coś większego, trwalszego i przełomowego, czarodzieje posiadali magię, która wydawała się wszechpotężna, podczas gdy mugolscy konstruktorzy potrafili kształtować rzeczywistość podług własnej woli bez użycia magii. Nie tak skutecznie, zapewne w sposób bardziej ograniczony, ale istnienie stumetrowego budynku potwierdzało, że granice możliwości zanikały również dla nich. Mugole od lat pojawiali się w świecie czarodziejów, pomimo rygorystycznego Kodeksu Tajności pewne sytuacje były nie do uniknięcia - sytuacja Kierana jedynie to potwierdzała. Wyłapał jego niezbyt konwersacyjny ton głosu i nie zamierzał naciskać, pojął, że starszy Rineheart wolał skupić się na pracy. Tak naprawdę działanie w ciszy nie przeszkadzało również i jemu, lubił milczeć i lubił, kiedy ten stan nie wprawiał w konsternację jego towarzysza. A teraz - milczeć zwyczajnie chciał.\nCzuł wstyd, że nie każdemu zadaniu był w stanie sprostać; chciał, naprawdę chciał, irytowało go, kiedy ludzie traktowali go jak porcelanę i odbierali wypełnianie najprostszych zadań, chciał im udowodnić, że pomimo wypadku potrafi i będzie samodzielny. Niestety, chcieć to nie zawsze móc, a trzy kończyny nigdy nie będą czterema - z pewnymi ograniczeniami będzie się musiał pogodzić. I, powoli, godził. Wolał to jednak czynić w samotności, nie na oczach innych - wtedy porażka bolała bardziej. Nie wyzbył się jednak nadziei całkiem, miał w pamięci, że kiedy tylko magia zostanie ustabilizowana, większość z tych czynności, do których w tym momencie potrzebował obu rąk, będzie w stanie wykonać przy pomocy magii. Póki jednak była nieprzewidywalna, sięgać po nią byłoby bardzo niemądrze. Surowy ton głosu przyjął tak naprawdę z ulgą, niczego ostatnimi czasy nie bał się równie mocno, co litości. Nie po to kształcił się na aurora, nie po to objął pracę w tym fachu, by wzbudzać u innych zażenowanie własną bezradnością. Surowość i oschłość Rinehearta nie sprawiały, że przestał odczuwać wstyd, ale bez wątpienia nieco podnosiły go na duchu - dawały iluzję wygody niewidoczności.\nBył nieco zmęczony, czuł ciężki pot, którym zrosił koszulę, ale wysiłek się opłacił - wykonali kawał dobrej roboty.\n- Zostało nam zabrać te deski, tak? - rzucił na głos, stanąwszy tuż przy jednym z elementów drewnianej konstrukcji. Zdawała się trzymać to wszystko w kupie i choć ufał zmysłowi Kierana, nieco obawiał się ściągać szkielet. Gdyby to wszystko runęło mu na łeb, mniej byłoby mu szkoda własnej głowy, a bardziej - włożonej w odbudowę pracy. - Do dzieła - westchnął, przystąpiwszy do ostatniego etapu, oczekując wpierw komendy Rinehearta - z pewnością najlepiej wiedział, jak się do tego zabrać, nie niszcząc wszystkiego.


Związek? To brzmi tak nierealnie... - Strona 2 - Życie uczuciowe - Forum Kafeteria\n3 godziny temu, duży ogórek napisał:\nHahha nie całkiem masz rację\nTakie rozmycie tła\nJa nie pytam co znaczy bokeh bo wiem.\nChodziło o ustawianie ostrości na jedną osobę.\nNo i czego nie rozumiesz ta osoba musi być najważniejsza.\n12 minut temu, Dziewczynka z zapałkami napisał:\nMój Boniu wklej sobie family lapkin na yt, nagrywają jak wygląda związku.\nWidocznie jestem za tępa 🖐\nMyślę jak się rozkręcisz to nas wyrzucą z tego forum.\n5 godzin temu, pęd sosny napisał:\nz pewnością w dodatku znowu biedaczko nic nie spałaś\nZałatwiłam ci bana na tamto nowe konto , na to konto też potrzebujesz ?\nGeneralnie to wydaje mi się, że jestem podobny z charakteru. Powiem co ja zrobiłem na pewnym etapie mojego życia. Znalazłem sobie pasję, która w pewnym stopniu pomogła mi się realizować i przede wszystkim wyjść z domu. Pasja ta może też przyczynić i przyczyniła się do poznawania nowych ludzi. To jednak niewiele mi pomogło w tym sensie, że trudno mi zaakceptować kogokolwiek. Nadal stronie od ludzi. Po części może dlatego, że nie rozumiem w pełni tego jak funkcjonuje ten świat, jak postępują ludzie i co oferuje nam nasza szara rzeczywistość. Nie mniej jednak na pewnym etapie ta pasja bardzo mi pomogła. Niestety utwierdziła mnie w przekonaniu, że z ludźmi trzeba postępować ostrożnia. Nie warto aż nadto się uzewnętrzniać. Chociażby odmienne poglądy polityczne. Dziś mało kto potrafi uszanować, że ktoś ma inne zdanie, a podobno na tym polega demokracja. Ponadto rozmowy jakie ludzie ze sobą prowadzą i ich tematyka. Bardzo często mi nie odpowiada. Przykładowo faceci lubią gadać o sporcie, o rybach, o alkoholu i kobietach. Jeśli chodzi o kobiety to nigdy nie wiem co im w głowie siedzi. Bywają irracjonalne i nieobliczalne, a przez to dla mnie trudne do ogarnięcia. Te które znam osobiście... każda ma coś za uszami co sprawiło by, że ostatecznie nie chciał bym być z żadną z nich. Najgorsze jest to, że dziś nikt nikogo nie może być pewnym. Jestem w podobnym wieku i też zawsze byłem sam. Podobnie jak i Ty nie wyobrażam sobie innego stanu rzeczy, ale jest we mnie swego rodzaju tęsknota... pustka, samotność... Czasami zaglądam na portal randkowy tak o, z ciekawości. Konto pozostało po tym jak się jeszcze łudziłem, że coś może ulec zmianie. Zatem gdy tak tam zaglądam to ręce mi opadają. Sporo tam osób po nieudanych związkach, małżeństwach.... z przeszłością. Mnie coś takiego odstrasza. To tylko dowodzi tego jak bardzo dziś relacje międzyludzkie są płytkie i nietrwałe. Liczy się to jak siebie kreujesz... ja nie potrafię udawać kogoś kim nie jestem. Jestem tak przeciętny i nudny jak to tylko jest możliwe. Kto by chciał kogoś takiego? Jakiś czas temu pewna kobieta z mojej mieściny rozwiodła się... i nic nie było by teraz w tym dziwnego gdyby nie fakt, że rozpowiadała ludziom, że jej mąż był nudny. Można? Można! Wielokrotnie czytam jak tutaj na łamach tego forum kobiety oczerniają mężczyzn i krytykują na każdym kroku narzekając, że ci potrzebują kury domowej, bez ambicji, która zastąpi im mamusię. Ja natomiast znam 2 przypadki gdy facet prał, gotował, sprzątał, a żona i tak odeszła. Relacje ludzi są dziś irracjonalne. Ideały? Zapomnij! Degeneracja, zawiść, kolesiostwo.... Może to i lepiej, że wychowujesz się poza tą dziczą. Może jesteś o wiele bardziej wartościowa od tego motłochu, który nie zdążył Ciebie zepsuć.... albo.... po prostu udajesz.... Nikomu już nie ufam.\nIntrowetyk pozostanie introwertkiem choćby nie wiem jak się starał.\nA mnie nie ma co chwalić, zwł. tutaj,bo przedstawiam się na kafe z reguły od najgorszej strony, tylko narzekam i sieję pesymizm.\nEdytowano 20 Kwiecień przez Dziewczynka z zapałkami\nJestem lepszy w te klocki... sama ludzi zapytaj.\nTak sobie myślę, że może związek 2 introwertyków byłby dobry. Każdy robił by sobie co chce i tylko czasami wychodzili by razem z inicjatywą spędzenia razem czasu. Naładowali by w ten sposób swoje akumulatory, zaspokoili potrzebę bliskości i dalej spędzali czas po swojemu. Oczywiście wszystko w ramach związku. Mieszkanie razem, ale osobno... każdy w swoim pokoju.\nO kurdebele całkiem trafiony pomysł! Ja tak chcę.\n42 minuty temu, dozgonny napisał:\nNo może... A ja sprawnie nawiązuje relacje, wydaję się być nawet otwarta . Jednak potem jest już tylko gorzej.\nNo to masz już plan. Tylko musisz sobie poszukać introwertyka w swojej okolicy. Bo z tego co pisałaś masz dobrą pracę, a zatem raczej przeprowadzka nie wchodzi w grę. I tu jest mały problem... introwertycy siedzą w domach, jak zatem go odszukać? Hmm...\nGorzej dla innych.\n9 godzin temu, duży ogórek napisał:\nTak, robię nieraz dobre wrażenie, zapowiadam się na fajna partię, otwartą, wygadaną...A potem się włącza mi przełącznik na tryb 'ucieczka " i robię uniki i zniechęcam do siebie.\nMoże kogoś nie dostrzegam... czasem najciemniej pod latarnią .\nNie przejmuj się po prostu wyczuwasz ludzi, nawet lepiej, spotkasz taką osobę do której będziesz miała zaufanie.\nEdytowano 21 Kwiecień przez duży ogórek\nU mnie choć miejscowość jest niewielka to stosunkowo niewielu ludzi mnie zna. Ja też nie garnę się do nich więc siłą rzeczy nie ma zbyt wielu okazji. Im większa miejscowość tym gorzej. U mnie jest około 5 tysięcy i to już stanowi problem. Z większych miast w pobliżu mam Zieloną Górę. Tam to bym zginął w tłumie na zawsze... a może wręcz odwrotnie... więcej ludzi, większe szanse? Trudno mi tak jednoznacznie powiedzieć.\nPrzez hRpGcx2bQLY24yyY3, 38 minut temu w Życie uczuciowe


Pudding z parowaru bez mąki - ekscentryczny Parowar\n20 marca 2014 1 kwietnia 2015\nTen wynalazek jest tylko i wyłącznie dowodem na to, że w moim przypadku korzystanie z przepisów nie kończy się zbytnim powodzeniem. Wszystkie, które przejrzałam żeby zrobić to jakże wytworne danie, nieco się od siebie różniły, tylko proporcjami co prawda, ale w konsekwencji doprowadziło to do tego, że opracowałam swój własny pomysł. Wyszło co wyszło. Ja więcej tego eksperymentu już podejmować nie będę…\nByć może wśród Was znajdą się zwolennicy tego deseru, w przeciwnieństwie do mnie. Pudding mleczno- jajeczny gotowany na parze w moim subiektywnym odczuciu ma dość specyficzny smak. Najprościej chyba można go będzie określić poprzez porównanie z posłodzonym mlekiem, które ma deliaktny zapach jajecznicy… ewentualnie możnaby było jeszcze pokusić się o stwierdzenie, że może jest to raczej podobieństwo bliższe omletowi biszkptowemu ze względu na zawartość jajek i cukru. Sama nie wiem. Wiem jednak na pewno, że nie byłam w stanie przebrnąć przez ten chyba raczej zapach, aniżeli smak. Wszak delikatny, ale jednak. Myslę, że jest to tak naprawdę kwestia tylko i wyłacznie przyzwyczajenia, czy też jego braku. Deser jest słodki, delikatny i podany z owocami mam nadzieję, że spotka niejednego zwolennika. Ja nim nie będę, ale jeśli ktoś z Was się pokusi o spróbowanie tego bezmącznego puddingu, dajcie znać!\nPUDDING MLECZNO-JAJECZNY Z PAROWARU\nMleko 1,5%- 250ml\nBiałka jajek- 2\nCukier trzcinowy drobny- ok. 3 łyzki\nDo mleka dodaj cukier, wymieszaj dobrze. Przelej mleko do miseczek/szklanek, które mają cienkie brzegi, ewentualnie specjalnych kubeczków, jeżeli w takie jest wyposażony Twój parowar. Po ok. 10min. parowania zamieszaj mleko i dodaj lekko roztrzepane białka. Zakryj szlanki/miseczki folią aluminiową, a kubeczki pokrywkami, i gotuj jeszcze ok. 20 min. Pudding powinien mieć konsystencję puddingu, czyli taką trochę mniej stabilną aniżeli galareta.\n* Pudding będzie miał lepszą konsystencję jeżeli użyjesz pełnotłustego mleka i białego cukru.\nbardzo ciekawy pomysł na pudding! podoba mi się i chętnie wypróbuję, bo akurat szukałam pomysłów na desery z parowaru właśnie w tych pojemniczkach :)\nJa zawsze uciekam od tych pojemniczków, bo u mnie wszyscy desery pożerają w dużych ilościach ;) Tym razem jednak byłam sama, więc mogłam sobie pozwolić na ich wykorzystanie. Ale skoro jest zapotrzebowanie, to będę działać i robić więcej takich deserków! :)\nZ pewnością wypróbuję, gdy już zejdę z okresu redukcyjnego :/\nBardzo interesujący przepis, jak i powstały efekt :)\nDziękuje :) Zachęcam, mam nadzieję że posmakuje :)


Życie chyba nie rozkwitnie na Andromedzie. Nie spodziewajcie się fabularnych dodatków | Polygamia\n03.07.2017 Maciej Kowalik\nW skali od 0 do 10. Jak bardzo Was to zaskakuje?\nNie powinno. Wszak Mass Effect Andromeda to jeden z ważniejszych dla EA tytułów tego roku. A czy pojawił się w trakcie EA Play? Już w maju słyszeliśmy przecież, że Bioware Montreal przejdzie redukcję etatów – co EA oficjalnie potwierdziło – i wróci do roli studia pomagającego przy projektach innych oddziałów. Jeśli idzie o Andromedę – miało się skupiać na łataniu gry i wspieraniu trybu sieciowego.\nI wygląda na to, że ta krótka lista obowiązków faktycznie nie zawiera tworzenia dodatkowych przygód fabularnych. Gdy w czwartek po internetowych forach zaczał latać obrazek facebookowego wpisu grupy Sinclair Networks, informujący o tym, że fabularne DLC do Andromedy zostało skasowane naturalnym odruchem była podejrzliwość.\nPracownicy Bioware zresztą oficjalnie dali do zrozumienia, że nie wiedzą czym to Sinclair Networks w ogóle jest.\nAle oddech ulgi fanów Andromedy nie trwał długo. Bo jeśli jest jeden “plotkarz”, którego źródła w tym temacie nie nawalają, to jest nim Jason Schreier z Kotaku. Udało mu się potwierdzić dwie rzeczy. Tak – Sinclair Networks nie ma nic wspólnego z grą. Ale… fabularnych dodatków do Andromedy faktycznie nie będzie.\nW ostatnich tygodniach potwierdziłem to w trzech źródłach znających plany firmy. Wypowiadały się anonimowo nie chcąc narażać swoich karier. O ile BioWare nie zdecyduje się na jakiś dramatyczny zwrot (plany zawsze mogą się zmienić!), Mass Effect Andromeda nie otrzyma singlowych dodatków.\nZderzenie ich braku z polityką wydawcy w przypadku poprzednich odsłon serii zdaje się mówić wiele o rozczarowaniu EA Andromedą. I jest pewnie kolejnym argumentem za tym, by faktycznie odstawić serię na jakiś czas na boczny tor. Duża gra EA bez DLC? Rzadkość.\nAczkolwiek “elektronicy” powinni wyjaśnić tę kwestię w oficjalnym komunikacie raczej prędzej niż później. Z szacunku dla graczy, którzy informacje Schreiera przyjęli z agresją typową dla ludzi, którym ktoś wyjawia niewygodną prawdę.\nThese meltdowns on the BioWare Social Network forum are reminding me of the No Man's Sky delay... pic.twitter.com/oYYR1pSJCo\n— Jason Schreier (@jasonschreier) June 30, 2017\nGdyby takie dodatki jednak miały powstać, raczej musiano by nad nimi pracować w innych firmach. Schreier w swoim raporcie twierdzi, że po redukcji etatów, w Montrealu raczej nie miałby kto tego robić.\nbiowareeamass effect: andromedapcplotkips4xbox one\nGra była wyjątkowo średnia, ale żałuję, że nie będzie DLC. Teraz nigdy się już nie dowiem gdzie zniknęła arka Quarian i pozostałych ras. To co zrobiono z moją ukochaną serią woła o pomstę do nieba. Z czystej złośliwości życzę, żeby Anthem się nie udało i za jakiś czas nie mieli innego wyboru jak zrobić pełnoprawnego Mass Effecta, a nie kolejnego skoku na popularność Destiny.\nNo cóz, przynajmniej nie powiedziałeś, że była totalna kupą gówna. Mogę z tym żyć.\nPrzecież w trakcie gry odnajdujemy arki. Nie skończyłem ME-A ale 2 lub 3 odnalazłem.\nTylko 3 arki których odnalezienie jest główna osią fabularną gry – Salarian, Turian i Asari. W epilogu mowa jest o tym, że odnaleziono sygnały wskazujące, że arka przewożąca Quarian, Hannarrów, Voulusów i całe to inne tałatajstwo z uniwersum ME dotarła do Andromedy. To otwierało drogę do fabularnych rozszerzeń na które, szczerze powiedziawszy czekałem. Szkoda, że nic z tego nie wyszło. Trochę dziwi mnie fakt, że wiedząc w jakim stanie jest Andromeda w na czas premiery i tak zostawili sobie otwarte furtki na DLC. A jak się okazało, że gracze tego nie wyknęli to rozpędzili studio, pozamykali otwarte projekty i ME… Czytaj więcej »


Zespół K=I=W=I grunge ożywi\nWiadomości24 » Kultura » Muzyka » Zespół K=I=W=I grunge ożywi\nData dodania: 2008-03-14 15:09\nChciałbym Was zachęcić do przesłuchania nagrań zespołu K=I=W=I. Dlaczego? Po pierwsze, bo są interesujące. Po drugie - miło jest posłuchać polskiego zespołu, który w jakimś stopniu udanie kultywuje mało dziś modny gatunek muzyki - grunge.\nZespół K=I=W=I pochodzi ze Śremu. W jego skład wchodzą Frank Stifflerri (gitary, elektronika), Lou Kidding (wokale, bass, elektronika) i Perry Qno (bębny, perkusja, hałas). Grupa została założona w 2007 roku. Każdy z członków tria ma różne inspiracje, które w połączeniu dają harmoniczną całość. Właśnie zrealizowali demo, które nazywa się "This Country Is Ours". Zawiera ono - poza 4 firmowymi kawałkami (Mr. Nerd, This Country Is Ours, Would You, Soulificate) równiez dwa remixy - "Kiwilized" i "Saturday Hangover". Demko nagrane zostało w oparciu o "koszty własne" w półprofesjonalnym studio w Poznaniu. Co ciekawe zespół sam zajął się masteringiem i mixami.\nKilkuutworowa płytka jest solidnie nagranym przedsmakiem płyty, ktorą K=I=W=I planują wydać w okresie letnio-wakacyjnym. Będzie ona już pełnowymiarowym albumem z kilkunastoma kompozycjami.\nZespół nie chce precyzować gatunku muzycznego, jaki gra. Ale skojarzeń nie dało się uniknąć. Już po pierwszym koncercie zostali skojarzeni z nurtami takimi jak grunge czy stoner rock, co - jak sami przyznają - było dla nich raczej zaszczytem, gdyż wszyscy trzej wyrośli pod wpływem tych nurtów muzycznych. Ale elektronika jest dla nich równie ważna, jak gitary. Poprzez klawisze wprowadzają do swojej muzyki przekaz, który trudno uzyskać za pomocą tradycyjnych instrumentów. Poza tym że razem grają, są również dobrymi kumplami, a nawet razem imprezują. Jak mówią, to świetnie buduje klimat w zespole i ułatwia współpracę. Dzięki tej przyjaźni nie ma spięć, konfliktów.\nK=I=W=I planują imprezę dla swoich fanów, która będzie się nazywać "Release Party". Ma ona odbyć się 29 marca w śremskim klubie "Kelber". Gospodarzom ma towarzyszyć zespół Hug Me Mum - jako znajoma zaprzyjaźniona ekipa, oraz Zgon - renomowany band i również dobrzy znajomi. "Ma to być typowo lightowa imprezka przebiegająca w rodzinnej atmosferze i mającą na celu promocje dema" - mówi zespół.\nChcesz posłuchać muzyki K=I=W=I? Odwiedź ich profil MySpace: http://www.myspace.com/kiwiniezginie\nTagi: muzyka Śrem grunge K=I=W=I This Country Is Ours Release Party\nklub nazywa się "Kerber" ;)\nA i tak plus za artykuł, bo nigdy bym nie przypuszczał, że ktoś z oddalonego o 300km od Śremu Olsztyna napisze artykuł o jednym z zespołów z mojego miasta :)\nMiło jest się dowiedzieć, że moi znajomi są słuchani są również w tak odległych miejscach :)


Wpisy 12 2019 | Informacje przez cały rok - http://informator-365.eu/\nWpisy 12 2019 | Informacje przez cały rok\nRejestr wpisów Indeks opracowań Lista porad\nDodane: 02:24 31. 12. 2019\nwypożyczalnia hokerów kraków Gdy sala oferuje tylko stoły podłużneStało się! Zaręczyłaś się, a niedługo bierzesz ślub. Chcesz, żeby wszystko było idealne, jak ze snu czy wręcz jak z bajki. Jak to zrobić? Na pewno jednym z ważniejsz\nWybielanie zębów cieszyn Czy tak robiliśmy? Najpewniej na początkuZęby to taki element naszego ciała, o który należy dbać już od najmłodszych lat. Najpewniej każdy z nas słyszał od swoich rodziców, że żeby należy m\nnajlepsza włoska kawa ziarnista Kawę mamy dzięki palonym i zmielonymDziś kawa nie jest już dla nas luksusem tak, jak bywało kiedyś. Pijemy ją w domu, pijemy w kawiarni, w pracy, u przyjaciół. Kawę mamy dzięki palony\nsauna zewnętrzna W Polsce działają prywatne firmy któreOgród jest miejscem, o które warto dbać. Jeżeli zostanie odpowiednio zagospodarowany, ogród pełen kwitnących roślin i słońca jest idealnym mi\nDodane: 06:20 29. 12. 2019\nadwokat katowice Cechy dobrego adwokataSkoro czytasz ten tekst, najprawdopodobniej już zdecydowałeś, że przydałaby ci się pomoc jakiegoś dobrego adwokata. Chcesz, by profesjonalnie zajął się on twoją sprawą i pomógł ci ją przezwyci\nDodane: 02:00 29. 12. 2019\nkarty bożonarodzeniowe Pamiętajmy jednak że jeżeli chcemy wysłaćCzas od jesieni do świąt Bożego Narodzenia mija bardzo szybko. Niektórym wręcz się wydaje, że niedawno była Uroczystość Wszystkich Święty\nszkolenia dla baristów Kawa którą uwielbiamy pić każdego dniaDziś trudno nam sobie wyobrazić świat bez kawy. Kawa jest współcześnie zaliczana do najpopularniejszych używek na świecie. Jest też głównym źródłem kofeiny. Kawa\ncomarch optima Równie ważne jest także zapewnienie wsparciaGdy prowadzimy własne przedsiębiorstwo bardzo ważne jest to, aby odpowiednio podzielić pracę pomiędzy poszczególnych członków zespołu. Gdyby bowiem to nie nast\nprofesjonalne ekspresy do kawiarni I to nie może być byleKawa to jeden z takich napojów, który potrzebny jest do życia wielu osobom. Trzeba przyznać, że gdyby zrobić ankietę wśród setki dorosłych osób, to zdecydowana większ\nsma sunny boy Fotowoltaika doskonale sprawdza się zarówno wZ biegiem czasu rośnie świadomość społeczeństwa na temat stale pogłębiającego się ocieplenia klimatu i jego zanieczyszczenia. Dzięki temu cora\nDodane: 05:30 25. 12. 2019\nprawnik praga Szukamy prawnikaW życiu powinno być zawsze lekko, łatwo i przyjemnie. Rzeczywistość jest niestety zazwyczaj inna i często odbiega znacząco od naszych wyobrażeń. Otaczający nas świat sprawia, że musimy się\nSzkolenia BHP Bezpieczeństwo i higiena pracy to kwestie obowiązkowe w każdym przedsiębiorstwie. Małym, średnim czy tym bardzo rozbudowanym. Pracodawca ma obowiązek przeszkolić swojego pracownika i zaznajomić z zasadami, k\nObsługa BHP Pewne rzeczy wydają się niezmienne, zwłaszcza jeżeli chodzi o prawo. Jednym z takich przykładów jest BHP. Pracodawca jest zobowiązany do przeprowadzenia szkolenia BHP wśród swoich pracowników, szczególnie tych nowych.\nNie potrzebujesz tradycyjnego biuraBusem do pracy za granicęWspółczesna stomatologia, czyli dlaczego nie musisz już bać się dentystyO usługach sprzątaniaAlergia w XXI wiekuZęby - dbaj o nie!O stwardnieniu rozsianym. Grupa ryzyka i nowe lekiO klimiePoligrafia ogółem i szczegółemO odzieży medycznej i kosmetycznejListwy do oświetlenia sufituO tradycyjnej kuchniEkologiczna energia bez smogu? Panele słoneczneCo zrobić kiedy dziecko przechodzi trudny okres?Modne i tanie ciuchy- z wizytą w second handzieO indywidualnych projektach programów i aplikacjiMasz prawo wiedziećZastosowanie klimatyzacjiO dentystachZadbana kobiety to szczęśliwa kobietaOgrzewanie, namioty i nawet krzesła. Co jeszcze można wynająć na event?Kwestia druku i poligrafiiOptima EPR dla firmCo warto kupić niemowlakowiWiring problem - what to do?What about cartridges- original of 3rd party?Opieka nad meblami skórzanymiEkstremalna odzież termoaktywnaDokuczliwe upały - o klimatyzacjiKrótko o geodetach


Klimatyzatory multisplit | CELTRON - Instalacje\nCELTRON - Instalacje > Klimatyzacja > Rodzaje klimatyzacji > Klimatyzatory multisplit\nKlimatyzacja do domu typu multi-split to jeden z najchętniej wybieranych przez inwestorów typów instalacji. Stanowi ona rozbudowaną wersję układu typu split, umożliwiając jednoczesną kontrolę temperatury w wielu pomieszczeniach. Świetnie sprawdza się w budynkach jednorodzinnych oraz niewielkich firmach i biurach we Wrocławiu, zapewniając niezbędny komfort wszystkim osobom przebywającym we wnętrzach. Możliwość zamówienia klimatyzacji na raty sprawia, że jest ona obecnie znacznie łatwiej dostępna także dla mniej zamożnych klientów.\nKlimatyzacja multi-split – czym się charakteryzuje?\nKlimatyzacja multi-split to rozwiązanie odpowiednie do większego mieszkania, wolnostojącego domu czy obiektu firmowego we Wrocławiu. Taka instalacja jest oparta o jedną jednostkę zewnętrzną, czyli agregat oraz kilka jednostek wewnętrznych – parowników. W konsekwencji umożliwia ona indywidualne sterowanie temperaturą w kilku pokojach naraz. Planując montaż klimatyzacji multi-split, należy niezwykle starannie dopasować jej parametry do indywidualnych warunków panujących w obiekcie. Prawidłowo zaprojektowany i wykonany układ chłodzący będzie bowiem ekonomiczny oraz wydajny, nie generując nadmiernych rachunków za prąd i cechując się wydłużoną żywotnością.\nKlimatyzacja multi-split – jakie są jej zalety?\nInstalacja klimatyzacyjna multi-split to propozycja, która trafi w gust użytkowników budynków mieszkalnych i firmowych w mieście Wrocław. W szerokiej gamie dostępnych jednostek wewnętrznych od renomowanych producentów można bez trudu wybrać wersję parownika dopasowaną do własnych potrzeb i upodobań. Klimatyzacja multi-split pozwala na indywidualne zarządzanie temperaturą w poszczególnych pomieszczenia, zależnie od wymagań użytkowników chłodząc je, dogrzewając lub wentylując. Wyposażona w zaawansowany technologicznie system filtracji dodatkowo skutecznie oczyszcza powietrze z kurzu, pyłu, patogenów i alergenów, poprawiając komfort życia osób starszych, dzieci, alergików i astmatyków.\nMontaż klimatyzacji typu multi-split w Celtron Instalacje\nNasza firma świadczy usługi profesjonalnego montażu klimatyzacji we Wrocławiu. Wykonujemy instalacje od podstaw, pomagając w doborze najlepszych rozwiązań, przygotowując oparty o staranne wyliczenia projekt oraz montując cały układ w mieszkaniu lub firmie. W przypadku systemu starszego typu, możemy zaproponować usługę jego modernizacji, poprawiającą wydajność i energooszczędność klimatyzacji. Jednym z aspektów naszej działalności są systematyczne przeglądy i czyszczenie układu chłodzącego, pozwalające zachować najwyższą jakość dystrybuowanego powietrza. Posiadamy także niezbędną wiedzę, doświadczenie i narzędzia, aby przeprowadzić serwis instalacji klimatyzacyjnej w mieście Wrocław, bez względu na jej wielkość, markę zastosowanych urządzeń czy ich lokalizację.


Strony związane z hasłem: hurtowa sprzedaż - strona 1 - Katalog stron internetowych - Dodaj-strone.com.pl\nW kolejce: 8 | Gości online: 84\nStrona główna » hurtowa sprzedaż\nStrony związane z hasłem 'hurtowa sprzedaż':\nJest nam ogromnie miło móc zaprezentować Państwu ofertę firmy MOTPOL z Płońska w województwie mazowieckim. Jesteśmy profesjonalną, działającą od 1993 roku hurtownią motoryzacyjną. Proponujemy hurtową i detaliczną sprzeda ...\nBallin, Baldinini, Alberto Gozzi - ABE OBUWIE Kali\nFirma nasza zajmuje się sprzedażą detaliczną ekskluzywnych butów damskich oraz dodatków skórzanych takich jak: torebki, paski, rękawiczki. Działalność prowadzimy od 12-nastu lat na terenie miasta Kalisza i Ostrowa Wielko ...\nZajmujemy się hurtową sprzedażą paliw – można zamówić u nas między innymi wysokiej jakości benzynę, olej opałowy, olej napędowy, wszystkie z nich posiadają niezbędne atesty oraz dostarczane są w ciągu 24-48 godzin do nas ...\nSzkółka Roślin Ozdobnych - gatunki roślin\nKupując rośliny do nasadzeń ogrodowych, komunalnych i przydrożnych powinno się zwrócić uwagę, by były one dobrane do polskich warunków klimatycznych. Właśnie takie rośliny ma w swojej ofercie Szkółka Roślin Ozdobnych Urs ...\nSmakigarwolina.pl wędliny i mięsa – oferta\nWśród wędlin i różnego rodzaju mięs znaleźć można te, które spełniają najśmielsze oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów. Sklepy zaopatrują się w takich punktach jak zakłady mięsne, albo też wybierają towar ...\nMigro-Tex tkaniny garniturowe Łódź\nPrezentujemy Państwu Hurtownię tkanin i dzianin Migro - Tex z Pabianic. Zakupią u nas Państwo tkaniny i dzianiny na odzież damską oraz męską. Oferujemy między innymi tkaniny na: garnitury, koszule, płaszcze, spodnie, kos ...\nZapraszamy do zapoznania się z ofertą poznańskiego producenta odzieży damskiej z siedzibą w Poznaniu. Na polskim rynku modowym istniejemy od ponad 15 lat, w tym czasie nasze kreacje przypadły do gustu tysiącom Klientów. ...\nPetropol - olej opałowy\nDziałalności zajmujące się przewozem towarów to jeden z pewniejszych biznesów w dzisiejszych czasach. Świadczy o tym rosnąca liczba istniejących firm w tym środowisku. Przed otwarciem warto jednak pamiętać o kilku zasada ...\nAs-truck.com.pl sprzedaż części samochodowych\nPoszukujesz kłopotliwie już osiągalnych części zamiennych do swojego samochodu, ciężarówki lub autobusu? A może masz nie cierpiący zwłoki problem natomiast nie do końca wiesz jak sobie z nim poradzić? Przetestuj ofertę A ...


Kwatery Prywatne Ligota (Woj. Śląskie, Pow. Bielski) - Tani Nocleg » e-turysta.pl\nznaleziono 96 ofert noclegowychofert (0 w Ligocie oraz 96 w okolicy)\nZapraszamy do kontaktu w sprawie wolnych miejsc noclegowych. ***.******.***.** tel *** *** *** Możliwe jest wynajęcie całego obiektu lub poszczególnych apartamentów osobno, gdyż są one…\nKwatery prywatne w Ligocie, województwo śląskie, powiat bielski\nKwatery prywatne w miejscowości Ligota. Porównaj możliwość zakwaterowania w Ligocie w zależności od standardu oraz ceny. Ligota, szeroki zakres noclegów od hoteli po pensjonaty, ośrodki wypoczynkowe i hostele. Od pokoi gościnnych i kwater prywatnych po gospodarstwa agroturystyczne. Sprawdź również ofertę rozrywkową i turystyczną w Ligocie:\nośrodki wypoczynkowe Ligota\ndomy do wynajęcia Ligota\ndomy wczasowe Ligota\ncampingi, pola namiotowe Ligota\nJeżeli interesują Cie również noclegi w najbliższej okolicy miejscowości Ligota, sprawdź naszą ofertę noclegową w okolicznych miejscowościach:


Jak działa molnupiravir – nowy lek na COVID-19? Pierwszy doustny środek antywirusowy przeciw SARS-CoV-2 zmniejsza śmiertelność o połowę! | Zakopane Nasze Miasto\nKoronawirus - nowe zakażenia 25.10.2021 w powiecie tatrzańskim. Zobacz, ilu mamy chorych\nZ dziennego raportu na temat COVID-19 wynika, że w powiecie tatrzańskim mamy 2 nowe przypadki zakażenia (najnowsze dane z 25.10.2021). Od początku pandemii w...\n26 października 2021, 1:27\nPowiat tatrzański - szczepienia. Ile jest zaszczepionych osób - 25.10.2021?\nIle jest zaszczepionych osób w powiecie tatrzańskim? powiat tatrzański liczy 68 049 mieszkańców. W pełni zaszczepionych, czyli dwoma dawkami, jest 35% z nich....


Jak zarabiać na inwestycjach dzięki technologii? (2022)\nJak zarabiać na inwestycjach dzięki technologii (2022)?\nWszystko ładnie, pięknie: mamy masę narzędzi wspomagających różne aspekty inwestowania. Nie są to z resztą żarty, potrzebujemy ich. Natłok informacji sprawia, że nie da się już ogarnąć rynków. Ani prostymi modelami mentalnymi, ani intuicją, ani nawet arkuszem kalkulacyjnym. Co zatem robić, jak żyć? Jak zarabiać na inwestycjach?\nZdaje się, że nie ma innego wyjścia, jak zaprzęgnąć do roboty najskuteczniejsze technologiczne osiągnięcia. Będzie to wymagało przekopania się przez wiele rozwiązań i odrzucenie bez sentymentu tych niedziałających. Potrzebna będzie też praktyka i trochę nauki. Ale do wygrania jest dostatnie życie i możliwość korzystania z zysków.\nW opracowaniu sprawdzimy, jak wyglądał inwestowało się w przeszłości i jak zmienił się do dzisiaj. Przejrzymy stare rozwiązania i to, w co się zamieniły. Wypiszemy najważniejsze aspekty teraźniejszego modelu inwestycyjnego. Poradzimy co trzeba zrobić i z jakich narzędzi korzystać, aby osiągnąć zyski.\nJakie cechy trzeba mieć, aby skutecznie inwestować i zarabiać na inwestycjach?\nWielu już o tym pisało. Nie zamierzamy się nad tym doktoryzować, bo w sumie nie bardzo wierzymy, że przeciętny inwestor jest w stanie się inwestowania “nauczyć”. Jest to zbyt szeroka działka, aby dopisać ją sobie do CV. Co zatem należy zrobić, żeby ‘zhackować system’?\nNależy podzielić konkretne działania na rynku i dopasować do nich umiejętności, które trzeba zdobyć i cechy, które trzeba nabyć. Należą do nich:\ngłębokie rozumienie zasad działania rynków finansowych i ludzkiej natury,\nrozumienie matematyki, łącznie ze wskaźnikami finansowymi, pochodnymi i procentem składanym,\numiejętność obsługi programów i dostęp do danych.\nKorzystanie z tych umiejętności i cech pozwoli na zdobycie doświadczenia. Należy jest zdobywać powoli i rozważnie adaptować tylko te cechy, które zapewniają skuteczność. Oznacza to, że ponad wszystko należy być… cierpliwym.\nZ resztą, ludzie, którzy rozumieją zasadę działania procentu składanego wiedzą, że inaczej, czyli szybciej, po prostu się nie da.\nJak to brzmi? Czy jest to do zrobienia dla przeciętnego człowieka, który chce zostać inwestorem? Wg nas, są to dokładnie te cechy, których brakuje praktycznie wszystkim. Ludzie chcą natychmiastowych efektów, bez ślęczenia i uczenia się nowych rzeczy. Nawet jeśli chcą, są podatni na fałszywe obietnice, że osiągną efekt bez konieczności wysilania się.\nJakie rady można znaleźć na rynku?\nTemat inwestowania jest mocno oklepany. Można znaleźć opinie z wielu stron, od osób które jadły chleb z różnych pieców. Jest wielu, którzy robią solidną i godną podziwu pracę u podstaw. Wśród nich są Marcin Iwuć, Mateusz z Inwestomatu, blogerzy z BOŚ Symonowicz i Stańczak, są też inni. Miejmy nadzieję, że są zadowoleni z rezultatów i nagród, jakie otrzymują za swój wkład w polskojęzyczną edukację.\nCzytelnicy z kolei nie mają wystarczająco samozaparcia, aby przekopać się przez setki wartościowych artykułów. Tym bardziej, że czasami przeczytanie, wypraktykowanie, sprawdzenie i wyciągnięcie wniosków z jednego pomysłu może trwać miesiące.\nCzasem działanie doradców sprowadza się do… chwalenia się sukcesami z przeszłości i dzielenia się wiedzą na temat tego, co nie jest już aktualne.\nMożemy znaleźć takich, którzy:\nprężą się, że odnieśli sukces (np. kupili wcześnie CD Projekt lub spółki “pandemiczne”) i zakładają, że tak samo będzie w przyszłości. Opisują mało wartościowe ciekawostki rynkowe w nadziei na przyciągnięcie ruchu z wyszukiwarek.\nsą przyspawani do niektórych działek inwestowania, np.\nzłota (bo nim handlują, naładowali torby odpowiednio wcześnie lub brakuje im poczucia bezpieczeństwa),\nakcji WIG lub New Connect (bo współpracują z brokerem, który tylko je sprzedaje lub słabo czytają po angielsku i nie ogarniają zagranicy),\nETF (bo poniekąd słusznie uważając, że ludzie sami nie ogarną poszczególnych akcji, ale bez uświadamiania zagrożeń, jakie niesie ze sobą pasywne inwestowanie, opisywanych m.in. przez Mike’a Greena)\ntradingu (bo nikt tego nie ogarnia w dobie post HFT, więc nie da się zreplikować dobrych wyników. Jeśli się udało, to idziemy do pierwszej kategorii i zapewniamy od teraz, że “kupiliśmy ETH za $200″, więc warto nas słuchać),\nanalizy technicznej (która nie działa, ale można sobie porysować kreski i dorobić do nich historię)\nanalizy makroekonomicznej (której tak samo jak tradingu nikt nie ogarnia, bo co dzień spływa zbyt dużo danych, aby wychwycić korelacje. O produktach dla akredytowanych inwestorów z krajów DM nikt nad Wisłą nawet nie słyszał, nie mówiąc o uczeniu się na nich, lub tym bardziej korzystaniu z ich procesów inwestycyjnych i modeli),\nalbo przyspawali się do narzędzi, co może zaowocować ślepym “wrzucaniem do Excela” wszystkiego co przypomina dane.\npo prostu ściemniają, są w trakcie “fake it till you make it”, piszą dla rozrywki lub udowadniają z góry powzięte hipotezy.\nCzego zatem brakuje? Chyba… niczego. Możemy roboczo uznać, że w naszym pięknym kraju nie ma i nie będzie wielu inwestorów kapitałowych. Pozostanie ich jednocyfrowy procent. A zatem content dla reszty osób będzie miał charakter rozrywkowo-biznesowy.\nPolacy “inwestują” tylko w nieruchomości\nTo przyczyna, dla której nie ma w Polsce rynku kapitałowego z prawdziwego zdarzenia. Jak słusznie i przenikliwie wywnioskował Podtwórca, w Polsce da się lokować kapitał tylko w mury. Ma to swoje przerażające konsekwencje. Rynek nieruchomości inwestycyjnych na naszych oczach degeneruje się i kiśnie. Po latach, z powodu demograficznej katastrofy, stanie się tragifarsą.\nNa końcu okaże się, że deweloperzy budują osiedle za osiedlem, jak to aktualnie dzieje się w większości miast. Ludzie będą lokowali kapitał w tych nieruchomościach PKC (po każdej cenie). Następnie okaże się, że nie jest tak łatwo o najemców. Sprzedaż nie wchodzi w grę, bo nie wiadomo w co alternatywnie zainwestować. Ile można mieć Passatów? Trzeba było wcześniej odrabiać lekcje, ale łatwiej było kupić apartmą za 13k za metr w centrum miasta i rzucić go na AirBNB.\nAlternatywy dla nieruchów?\nZawsze przecież można kupić CDR za pół ceny (i bez perspektyw). Albo hurraoptymistyczne Allegro, które powoli osuwa się nie wytrzymując ciśnienia ze strony Amazona (tutaj akurat nasza prognoza sprawdziła się w 100%, allegro spadło o ponad 50% i szuka dna). Ten z kolei tak naprawdę nawet nie uważa polskiego serwisu za konkurenta, bo gra trzy ligi wyżej i ma więcej kasy niż większość państw na świecie. Może którąś ze spółek skarbu państwa, z których w świetle prawa można wyciągać kapitał do politycznych celów? New Connect? Górnictwo węglowe? Może rzeczywiście nie ma alternatywy?\nRób swoje i nie staraj się “pokonać rynku”\nZ czego wynika podejście, w którym odradza się próby pokonania rynku? Z obiektywnej oceny szans. W dzisiejszej ekonomii, najlepsi w swoich branżach mogą służyć całemu światu swoją ekspertyzą i swoimi usługami. Jest coraz mniej miejsca dla tych, którzy w rankingu ekspertów zajmują dalsze miejsca. To, że są lokalnie dostępni i w języku danego narodu ma coraz mniejsze znaczenie. Stoją za tym aplikacje i technologia, która likwiduje fizyczne bariery.\nNie łudź się zatem czytelniku, że zostaniesz inwestorem i będziesz przez najbliższe lata z sukcesem zarabiał pieniądze aktywnie spekulując. Jest bardzo prawdopodobne, że Twoje decyzje będą produkowały rezultaty “poniżej średniej”. Co takiego szczególnego masz, co stanowi o Twojej przewadze?\nW 2022, polski posiadacz kapitału wciąż surfuje na szczycie swojej fali demograficznej. Coraz większe rozwarstwienie sprawiło, że dużo osób żyje z dnia na dzień i coraz trudniej się wybić ponad niską w porównaniu do zachodu średnią. Z drugiej strony, niewielka grupa ma coraz więcej kapitału i zasobów. Często nie wie już, co z nimi zrobić.\nPierwsi to przedstawiciele grupy w wieku 62-70, ludzie sukcesu etapu postkomuny. Rekiny biznesu w naszym wydaniu, czyli Janusze biznesu. Przedstawiciele najwyższych stopni kasty urzędników i administracji. Powracający emigranci lub rodzice emigrantów, którzy odnieśli sukces. Oszczędni bardzo-wcześni emeryci. Uwłaszczeni rentierzy spółdzielczo-nieruchomościowi. Byli ziemscy posiadacze po sprzedaży działek pod osiedla w szczerym polu za miastem wojewódzkim, wg starego podziału administracyjnego. Najczęściej mają konto maklerskie, a w nim dużo akcji dywidendowych spółek skarbu państwa.\nDruga grupa to ludzie w wieku 38-45, późniejsze pokolenie, wygrani etapu post bańki technologicznej. To ci, którym apartmą w centrum wzrósł z 7k za metr do 15k i znaleźni matoła, który za tyle to mieszkanie odkupił. Na marginesie, apartmą ten otrzymali od rodziców, którzy za postkomuny wykupili go ze spółdzielni z bonifikatą 99% (o, gdyby dowiedzieli się o tym kupujący za 15k…).\nTo też ci, którzy automatyzują procesy biznesowe, zdalni programiści budujący przewagę konkurencyjną firm z krajów rozwiniętych. Ci, którzy prowadzą agencje interaktywne i inne firmy wykorzystujący tanią siłę roboczą ze wschodu. Korporacyjni menedżerowie na krawędzi recyclingu z powodu przekroczenia czterdziestki, którym ku zdumieniu reszty “city” cokolwiek zostaje w portfelu po wydatkach na budowanie statusu w stadzie (Porsche Cayenne i jego leasingowa mini-ratka).\nTa grupa najczęściej założyła z polecenia influencera konto u brokera, który po kryjomu bezprawnie pożycza ich aktywa kilku kontrahentom naraz, rypie ich na front runningu, a oni do teraz o tym nie wiedzą. Mają na tych rachunkach Teslę, CD Projekt na minusie, Allegro i Amazona za 3.2k. Płacą od zagranicznych dywidend podatek w wysokości 34%, mimo, że państwo wymaga 19% i wydaje im się, że ich na to stać.\nObie grupy mają już po kilka kawalerek w Łodzi, na Białołęce i w Gdańsku (12 km od morza). Szukają innych inwestycji i odbijają się od ściany.\nCo może być przewagą inwestycyjną?\nTeraz już na poważnie. Inwestowanie kapitału wymaga zrozumienia czym jest equity. Pisaliśmy już o tym w artykule o kryzysie finansowym. To, ile equity, czyli akcji spółek w rozumieniu przeciętnego amerykańskiego inwestora, powinniśmy posiadać, jest pochodną stosunku do ryzyka. A ten stosunek powinien być pochodną wieku i osobowości inwestora.\nPierwsza grupa w wieku emerytalnym nie powinna mieć praktycznie żadnej ekspozycji na akcje. Jeśli już jakąś dopuszczamy, powinny być to najstabilniejsze spółki dywidendowe. Druga, młodsza grupa może mieć większą ekspozycję, ale nie ma już szans na to, żeby skorzystać z kilkudziesięciu lat szans na zadziałanie procentu składanego. Dwadzieścia lat to jest wciąż spory okres, gdzie sekularne trendy mogą wysoko wynieść ceny aktywów.\nRozpoznaliśmy zatem konieczność zrozumienia tego, jak działa rynek. Ale wiemy też, że to zrozumienie jest poza zasięgiem kognitywnym przeciętnego inwestora-wannabe. Jak technologia może nam pomóc? Sprawdźmy.\nInwestowanie po staremu\nJak kiedyś wyglądało inwestowanie? Przyjrzyjmy się co robił inwestor po podjęciu decyzji o przekierowaniu części pieniędzy na inwestycje.\nzakładał konto u brokera, który miał najniższe prowizje, bo ktoś napisał, że prowizje to największy wydatek tradera (to prawda, ale czy inwestor jest traderem, czy tylko mu się tak wydaje?),\nczytał blogi, fora i portale finansowe, bo tam szukał przewagi informacyjnej (szczególnie w komentarzach, które czasem okazują się śmietnikiem pełnym dezinformacji),\nkorzystał z danych dostarczanych przez innych i budował skomplikowane tabelki w Excelu, które już w momencie tworzenia zawierały nieaktualne dane,\nmiał dostęp do globalnych rynków, ale inwestował bez przemyślanej strategii podatkowej i wzrostowej,\ninwestował reaktywnie na podstawie przepływających informacji i choć znał zasadę “kupuj plotkę, sprzedawaj fakty”, to nigdy nie udało się zdążyć przed szybszymi, zautomatyzowanymi inwestorami,\nnie znał rodzajów i konsekwencji ryzyk, więc nie był w stanie analizować i poprawiać swojego procesu inwestycyjnego,\nzna inwestowanie pasywne, ale nie wie, jakie są ryzyka i co kryje się pod zbudowanymi przez brokera maszynkami lub wehikułami inwestycyjnymi dużych i mniejszych funduszy kapitałowych.\nWielu inwestuje do teraz bez pokonania powyższych ograniczeń. Może nawet dobrze sobie radzi?\nJak zdobyć przewagę inwestycyjną w 2022? Inwestowanie po nowemu\nDochodzimy zatem do sedna artykułu. Jakie narzędzia i możliwości oferuje inwestorowi współczesny świat? Sprawdźmy co już działa i za ile można kupić uczestnictwo w rozwoju i postępie. Odwróćmy na początek punkty “starego inwestowania” i zastanówmy się nad usprawnieniami.\nMiejsce, gdzie dokonujemy zakupu i sprzedaży aktywów musi być bezpiecznie. Jeśli inwestujesz u brokera, który nie ma ubezpieczenia FDIC lub jego odpowiednika w Polsce, czyli Bankowego Funduszu Gwarancyjnego, popełniasz błąd. Broker bez ubezpieczenia to proszenie się o kłopoty. Trzymanie kapitału na kontach spekulacyjnych to nadmierne ryzyko.\nJedynym wyjątkiem, który można dopuścić, jest inwestowanie w blockchain i trzymanie kryptowalut i tokenów pod własną, ścisłą kontrolą w bezpiecznym portfelu. Kontrolując klucz prywatny jesteśmy wciąż odpowiedzialni za bezpieczeństwo naszego kapitału. Możemy go jednak udostępnić za pomocą smart kontraktu i zarobić odsetki za pomocą DeFi.\nNowoczesny broker umożliwia nie tylko pasywne, indeksowe inwestowanie. Trend inwestowania społecznościowego umożliwia kopiowanie najlepszych użytkowników. Dzięki temu, że inni ciężko pracują, odrabiając zadanie domowe, a potem rywalizują o najlepsze wyniki, inwestor może podłączyć się do ich sukcesów, kopiując ich inwestycje. Liderem tego trendu jest eToro, które posiada w ofercie najpopularniejsze spółki i indeksy, będąc jednocześnie przyjaznym miejscem dla początkujących. Czy wybierzesz do kopiowania zapyziałego inwestora poprzedniej epoki, czy data scientist’a z dyplomem Ivy League? Kiedyś tylko ten pierwszy był dostępny.\nNowoczesny, dobrze poinformowany inwestor\nPubliczne fora, szczególnie jeśli są otwarte dla wszystkich i słabo moderowane, nie są dobrym źródłem informacji. Nie jest to nawet zarzut do piszących tam, często sensownych użytkowników. Podlegają one po prostu takiej samej automatyzacji, jak reszta dziedzin. Kończy się to niestety obcowaniem z botami i ich automatycznie wygenerowanymi odpowiedziami. Nie jest to źródło wartościowej wiedzy, a czytanie ich kończy się zjawiskiem “garbage in, garbage out”.\nPandemia zmieniła również dystrybucję informacji i wiedzy. Fora, blogi i media społecznościowe, takie jak twitterowe czy facebookowe profile straciły na znaczeniu. Wyrosły na nich zamknięte i płatne grupy, natychmiastowa komunikacja zdalnymi kanałami, wirtualne spotkania i konferencje. Przykładem jest Real Vision, gdzie praktycy rynku dzielą się swoją wiedzą na niespotykaną wcześniej skalę.\nJest to efektem tego, że współczesne firmy technologiczne stały się… korporacjami medialnymi. Nie jest istotne, czy firma produkuje fizyczny produkt, dostarcza usługi czy jest wertykalnie skoncentrowanym w pionie hubem. Organizacja potrzebuje mieć wpływ na rynek poprzez zorganizowany i dostosowany do biznesowych celów środek przekazu. Urynkowienie informacji jest już rzeczywistością i właśnie zawitał tam trend demokratyzacji.\nJak zdobyć i korzystać z danych finansowych?\nPrzetwarzanie danych różni się od tego, jak robiliśmy to jeszcze kilka lat temu. Wielkie arkusze kalkulacyjne zastąpiły skrypty w Pythonie. Interpretacje eksperta zastąpiły wyniki przetwarzania danych za pomocą sieci neuronowej. Zmienił się nawet sposób przechowywania danych.\nPrzedstawicielem nowego trendu jest Snowflake. Firma oferuje nowe podejście, w którym dane są w chmurze, dostępne ad hoc dla wszystkich dostarczających wartościowego wkładu. Dzisiejszy status oznacza już nie tylko “cloud first”, ale może być zapowiedzią “only cloud with instant access to results”.\nDobrym pomysłem wydaje się zwrócenie uwagi w kierunku przecenionych chińskich spółek technologicznych. AliBaba, Tencent czy Sea Ltd straciły około 50% od szczytów cenowych.\nInnym pomysłem są przecenione spółki technologiczne, takie jak Lemonade czy RobinHood.\nMoże warto przestawiać się powoli ze sprawdzania danych z poprzedniego kwartału na FinViz? Boomersi sprzedający swoje portfolio aby sfinansować emeryturę mogą w końcu zmienić trend na amerykańskich akcjach. Poszukiwania wartości i wzrostu nabiorą wtedy tempa. Już dziś trzeba wyposażyć się w wiarygodne dane.\nGlobalna strategia inwestycyjna i podatkowa\nNie jesteśmy doradcami podatkowymi i nie jest do porada podatkowa ani inwestycyjna.\nGdziekolwiek jesteś rezydentem, musisz mieć świadomość ile zapłacić podatku i kiedy go odprowadzić. Dokonuje się tego na etapie planowania inwestycji. Trzeba pamiętać, że inwestując z Polski w zagraniczne aktywa podlega się wielu przepisom z różnych krajów. Wpływ może mieć kraj emisji instrumentu finansowego, kraj brokera, kraj założenia spółki i wiele innych czynników.\nOdpowiedź na pytanie “Gdzie opłaca się inwestować?” warto zacząć od budowania strategii inwestycyjnej. Może ona wiązać się z chęcią zmiany jurysdykcji lub jej optymalizacji. Z pewnością warto znać aktualne przepisy i dostosować swoje decyzje do własnych planów i ograniczeń.\nAutomatyzacja kluczem do sukcesu w inwestowaniu\nAby rywalizować skutecznie na rynkach, warto zaprzęgnąć do pracy komputer. Skuteczna automatyzacja daje inwestorowi dźwignię, o jakiej można było pomarzyć jeszcze kilka lat temu.\nJak automatyzować? Automatyzacja na rynku kryptowalut jest już dostępna dla przeciętnego inwestora. Napisaliśmy poradnik o tym, jak zacząć trading i korzystać z botów tradingowych. Skuteczne zastosowanie tych porad pozwala na uzyskanie przewagi nad 90% innych uczestników rynku. Nie jest jednak gwarancją zysków.\nCo trzeba umieć? Bardzo przyda się umiejętność programowania. Nie jest to jednak warunek konieczny, ponieważ dostępne są już zautomatyzowane rozwiązania z przyjaznymi interfejsami.\nJeśli szukasz jeszcze większej przewagi nad tłumem, zainteresuj się tematem smart kontraktów. Będzie to jedna z najbardziej poszukiwanych umiejętności przyszłych lat.\nAnaliza ryzyka, czyli jak sobie pomóc?\nRozumienie ryzyka umożliwia świadome podejmowanie decyzji. Brzmi to jak truizm, ale jest jak najbardziej sensowne. Jeśli nie rozumiemy konsekwencji podejmowanych decyzji, szacowane przez nas ryzyko wymyka się spod kontroli. Jednym z przykładów ogarniania ryzyka był nasz artykuł o ogrywaniu kasyna Bitcoin.\nOpis technik inwestycyjnych w tradingu we wstępie do botów tradingowych na kryptowalutach to dobry punkt startowy w budowaniu strategii zarządzania ryzykiem. Następnie każdy inwestor powinien zaprzęgnąć matematykę i zapoznać się z hipotezą ograniczania ryzyka za pomocą inwestowania w nieskorelowane aktywa. Przejrzyście opisał to w swojej książce “Principles” Ray Dalio.\nKorzystać z inwestowania pasywnego wyższego poziomu\nInwestowanie pasywne jest dobrym rozwiązaniem, ponieważ eliminuje najsłabsze ogniwo z procesu inwestycyjnego, czyli samego inwestora. Może to jednak oznaczać, że nie wystarczy już kupić indeksu SP500, aby spokojnie spać i patrzeć na wzrost wartości portfolio.\nRyzyko może leżeć zarówno w makro trendach, jak i w samej konstrukcji indeksu oraz instrumentów, które mają go naśladować i replikować. Inwestorzy, a nawet sami twórcy instrumentów finansowych nie wiedzą, co może się wydarzyć, gdy część inwestorów zdecyduje się na wypłatę kapitału z indeksowego inwestowania. Może się okazać, że przewidywane spadki będą większe, niż przewidują eksperci. Prognoza ta wynika z niedoskonałej konstrukcji instrumentów finansowych, które są nastawione na wyższe zyski w “dobrych czasach”.\nRozwiązanie oferowane przez eToro umożliwia pasywne inwestowanie w portfele, które klasyfikowane są pod kątem ryzyka i stóp zwrotu. Oznacza to, że eksperci rywalizują między sobą, a ci, którzy osiągają najlepsze wyniki są wybierani do skopiowania przez inwestorów delegujących własne fundusze do najlepszych na rynku.\nCzy warto uczyć się technologii, aby odnieść sukces w inwestowaniu?\nPowyżej napisaliśmy przepis, aby stać się zaawansowanym technologicznie, świadomym inwestorem. Jak to jednak często bywa, większość posiadaczy kapitału, z przeróżnych względów, nie podąży ścieżką edukacji.\nNie ma w tym nic złego, ponieważ nie wszyscy muszą odnosić sukces na polu finansowym. Wszyscy jednak chcą korzystać z owoców rozwoju gospodarczego i wzrostu dobrobytu. Warto zatem rozważyć porzucenie starych zwyczajów finansowych i wstąpienie do grona nowoczesnych inwestorów korzystających z tego, co technologia ma do zaoferowania.