Sztuczna inteligencja budzi lęki, ale czy rzeczywiście jest blisko?\nNa początku listopada 2014 r. dowiedzieliśmy się, że powstałe w Japonii oprogramowanie To-Robo, typu artificial intelligence (AI - sztuczna inteligencja), zdało testy z języka angielskiego na poziomie ucznia szkoły średniej i jest bliskie "dostania się na studia". Co jednak znaczy taka informacja? Czy rzeczywiście mamy do czynienia z inteligencją, a nie z dobrze napisanym algorytmem komputerowym?\nCzy bardziej "inteligentny" jest program o nazwie O*, przygotowany na szwedzkim Uniwersytecie w Goeteborgu, który imitując mózg dziecka, uczy się matematyki? A może prawdziwą sztuczną inteligencją będą komputery zbudowane według architektury trójwymiarowej nakreślonej przez IBM już grubo ponad rok temu?\nMają być przecież chłodzone w ciekłym środowisku, zupełnie jak to dzieje się w mózgu. A może to wciąż nie jest AI, przynajmniej w takim kształcie, jaki sobie wyobrażamy, czyli maszyny, która myśli, czuje i reaguje zupełnie tak jak my, a przy tym jest znacznie potężniejsza?\nTa hipotetyczna potęga wielu sceptyków niepokoi najbardziej. "To największe zagrożenie dla naszej egzystencji" - tak ocenia sztuczną inteligencję znany przedsiębiorca technologiczny Elon Musk (1). Powiedział to podczas debaty przeprowadzonej w październiku 2014 r. na Massachusetts Institute of Technology (MIT), dodając, że budując AI, "wzywamy demona".\nNie jest to pierwsza tego typu wypowiedź założyciela PayPala, Tesli Motors i SpaceX. Podczas wywiadu, którego udzielił w czerwcu stacji CNBC, zapytany o sztuczną inteligencję Musk stwierdził, że powinniśmy być bardzo ostrożni, pracując nad tego typu oprogramowaniem.\nJako przykład tego, co może pójść nie tak, przypomniał wtedy Terminatora. "Mam nadzieję, że nie jesteśmy tylko biologicznym programem rozruchowym (boot loaderem) dla cyfrowej superinteligencji. Niestety, wydaje się to być coraz bardziej prawdopodobne," ostrzegł Musk.\nCo prawda postęp w zakresie badań nad sztuczną inteligencją jest znaczący, ale nadal nikt nie może pochwalić się kodem, który z czystym sumieniem można byłoby określić mianem AI. Nie znaczy to jednak, że nie należy wziąć pod uwagę możliwości jego powstania oraz tego, że twór taki mógłby się wymknąć spod kontroli.\nSpośród znanych w świecie nauki osób ostrzegał przed tym m.in. Stephen Hawking (2). Z drugiej strony entuzjaści AI, tacy jak np. Ray Kurzweil, twierdzą, że nic nam nie grozi, ponieważ sztuczna inteligencja wykorzystana zostanie do zwiększenia możliwości ludzi.\nBudowanie sztucznej inteligencji, gdy nie rozumie się własnej\n3. Michael I. Jordan\nWbrew jednak czarnym wizjom snutym przez nawet bardzo znanych i aktywnych w świecie nauki oraz techniki osób, nasze zaawansowanie w dziedzinie budowy sztucznej inteligencji może nie być aż tak imponujące, jak się wielu zdaje.\nProfesor Michael I. Jordan (3), wybitny specjalista w dziedzinie nauczania maszynowego z Uniwersytetu Kalifornijskiego w Berkeley uważa, że wokół tej kwestii przede wszystkim panuje za dużo medialnego zamieszania i dezinformacji. Aby zbudować inteligencję „sztuczną”, musielibyśmy bowiem wystarczająco dobrze poznać naturę naszej własnej, ludzkiej. A tak nie jest.\n"Potrzeba dekad badań, jeśli nie stuleci, abyśmy poznali najgłębsze mechanizmy w naszym mózgu," mówił w rozmowie z magazynem „IEEE Spectrum”.\n"Na wyższych poziomach poznania, czyli w kwestiach tego, jak postrzegamy, pamiętamy i działamy, kompletnie nie mamy pojęcia, w jaki sposób neurony przechowują i przetwarzają dane, jakiego rodzaju algorytmy tu działają. Więc nie żyjemy jeszcze w erze, w której moglibyśmy wykorzystać wiedzę o naszym mózgu do budowy sztucznych systemów inteligencji." Twierdzenia Jordana mogą uspokajać wszystkich tych, których przekonują ostre wypowiedzi Muska czy Hawkinga o zagrożeniach ze strony AI. Z drugiej strony strony nasuwają podejrzenie, że wszystkie te firmy i ośrodki naukowe mówiące o pojawieniu się sztucznej inteligencji w perspektywie nawet kilku lat, mocno fałszują rzeczywistość.\nA sieci neuronowe chłoną wiedzę\nGoogle już od pewnego czasu stosuje komputerowe sieci neuronowe do rozpoznawania obiektów w filmach prezentowanych na YouTube. Na podstawie analizy zawartych w nich kształtów i kolorów sztuczna inteligencja odgaduje, czy bohaterami filmików są np. koty.\nKolejny krok to rozpoznawanie zawartości wszystkich zdjęć na podstawie samej analizy obrazu, bez uwzględniania opisów tekstowych ilustracji. Algorytmy stworzone przez Google’a mają pewną cechę imitującą nasz mózg - uczą się samodzielnie.\n"Rozwiązania Google’a przybliżają nas stopniowo do ostatecznego celu sztucznej inteligencji. Jest nim powstanie programu, który potrafi to samo, co zwierzęca, a nawet ludzka, inteligencja" - wyjaśniał dla portalu technologyreview.com profesor Yoshua Bengio z Uniwersytetu w Montrealu, pracujący nad podobnymi projektami. Jego zdaniem, trudno sobie wyobrazić inteligencję, także maszynową, bez odpowiednio dużego zasobu wiedzy o świecie.\nDlatego tak ważna w rozwoju AI jest zdolność sieci neuronowych do uczenia się. Jeff Dean z zespołu pracującego nad algorytmami neuronowymi dla Google’a, zwraca uwagę, że programom, które udało się skonstruować, niektóre zadania "wychodzą lepiej niż ludziom", zwłaszcza te wizualne. Jako przykład podaje zdolność maszyn do szybkiego rozpoznawania numerów domów na zdjęciach Google Street View.\nGoogle wykorzystuje samouczące się sieci neuronowe także do aplikacji rozpoznających mowę, znanych użytkownikom urządzeń przenośnych opartych na systemie Android. Przedstawiciele tej firmy twierdzą, że bezbłędność owych aplikacji wzrosła w ostatnich miesiącach aż o ok. jedną czwartą.\nOd uśmiechu po największy dowód matematyczny\nNa świecie pojawia się coraz więcej rozwiązań, algorytmów i systemów określanych jako sztuczna inteligencja. Czy to jednak prawdziwa AI, czy tylko modny termin? Tak czy owak, narzędzia te okazują się często bardzo przydatne i praktyczne. Chińscy naukowcy opracowali np. algorytm komputerowy sprawdzający jakość opisów haseł w Wikipedii.\nJak wiadomo, internetowa encyklopedia powstała i wciąż powstaje dzięki wysiłkom wolontariuszy, tzw. wikipedystów. Omówienia haseł są w niej edytowane i weryfikowane na zasadzie społecznościowej, czyli każdy użytkownik może wprowadzać edycje i zmiany. Krytycy, wywodzący się głównie ze świata oficjalnej nauki, wciąż podkreślają, że nie można tego źródła porównywać z tradycyjnymi encyklopediami, redagowanymi przez zespoły autorytetów w swoich dziedzinach.\nJingyu Han i Ke-Jia Chen z Uniwersytetu Nankińskiego opracowali swoje narzędzie, wykorzystując tzw. sieć bayesowską do przedstawiania zależności pomiędzy zdarzeniami w oparciu o rachunek prawdopodobieństwa. Zastosowali ją do wpisów w Wikipedii, uzyskując dane pozwalające na stworzenie ich rankingu. Wpisy oznaczane jako te o niskiej jakości mogą informować o potrzebie edycji i udoskonalenia.\nTe natomiast, które w rankingu są wysoko, mogą zostać oznaczane jako "wyczerpujące" i być wyposażone w mechanizm blokujący poprawki obniżające ich jakość. Z kolei komputerowy system rozpoznawania twarzy (CERT), opracowany przez naukowców z kilku uczelni - z Kalifornii, amerykańskiego Bufallo i kanadyjskiego Toronto -lepiej wykrywa udawanie grymasów bólu niż ludzie.\n4. Ciężarówka monitorująca otoczenie uliczne\nTak wynika z badań porównawczych zdolności oceny zachowań 205 osób, spośród których niektóre musiały zanurzyć rękę w lodowato zimnej wodzie, inne zaś tylko udawały ból. Okazało się, że oceniający ekspresje ich twarzy ludzie wykrywali fałsz w sposób losowy, czyli ich skuteczność wynosiła zawsze w okolicach 50 procent. Tymczasem komputerowy system demaskował symulantów z 85-procentową skutecznością.\nWedług autorów opracowania, maszyna wykrywała zmiany na twarzy, których ludzie nawet nie zauważają. Następny krok do sztucznej inteligencji - system wykrywania grymasów niejednoznacznych - opracowano na stanowym Uniwersytecie Ohio. Jest on w stanie rozpoznać znacznie bardziej złożoną i sprzeczną mimikę twarzy "radośnie zniesmaczonej" lub "smutnej i pełnej złości".\nJak donoszą naukowcy w publikacji w czasopiśmie "Proceedings of the National Academy of Science"”, liczba rozpoznawanych przez ich system wyrazów twarzy potroiła się i wynosi obecnie 21. Komputer rozpoznaje znaczenie grymasów na podstawie modeli układu poszczególnych mięśni twarzy.\nPowstała baza 5 tys. zdjęć, które poddano żmudnej analizie pod kątem najczęściej spotykanych układów mięśni. Dotychczas naukowcy potrafili przedstawić za pomocą modelowania komputerowego twarzy najwyżej sześć stanów emocjonalnych człowieka: radość, smutek, strach, złość, zaskoczenie i wstręt.\nNa kampusie amerykańskiej uczelni Carnegie Mellon University komputer NEIL (Never Ending Image Learner) 24 godziny na dobę ogląda obrazki. Po co? Uczeni, którzy go stworzyli i zaprogramowali, uważają, że nauczy się w ten sposób rozumieć świat i rozumować, jak człowiek.\nOd lipca 2013 r. nowa nadzieja twórców sztucznej inteligencji, stworzona dzięki funduszom departamentów obrony i marynarki USA, przejrzała już miliony zdjęć. Dzięki wizualnej wiedzy, NEIL-owi udało się do tej pory rozpoznać samodzielnie 1500 obiektów, 1200 scen oraz przeprowadzić 2,5 tys. logicznych asocjacji pomiędzy obiektami. Relacje, które maszynowa inteligencja "odkrywa", nie należą jednak póki co do zbyt wyrafinowanych.\nUmie on np. stwierdzić, że auta występują na drogach lub, że kaczki są podobne do gęsi… Układy określane jako AI coraz częściej wkraczają do życia i pomagają nam, np. w zwiedzaniu miast. Podczas wakacyjnych wędrówek nie zawsze chodzi o dotarcie do celu drogą najkrótszą.\nGeo-aplikacja opracowana przez badaczy pracujących dla firmy Yahoo! szacuje "piękno" określonych miejsc i na podstawie jego poziomu wytycza turystyczne szlaki. Naukowcy korzystali w swoich pracach z bazy danych zdjęć centrum Londynu i opinii samych mieszkańców miasta.\nZdaniem twórców algorytmu drogi "piękniejsze" są przeciętnie o 12 procent dłuższe niż te najkrótsze. W planie jest stworzenie aplikacji, która byłaby przewodnikiem po największych europejskich miastach. Sztuczna inteligencja ma również pomóc unikać wypadków drogowych.\nVolvo zapowiada obecnie stworzenie czegoś w rodzaju systemu sztucznej inteligencji w pojeździe, która nie tylko reagowałaby na zaistniałe już zagrożenia, ale przez analizę otoczenia również przewidywała sytuacje, które dopiero mogą zaistnieć. Prace nad systemem znanym pod nazwą "centralized Sensor Fusion framework" są prowadzone przez zespół ośrodków badawczych we współpracy z firmami Volvo Cars i Volvo Trucks.\nJak informują zaangażowani w projekt, prace nad nim potrwają jeszcze co najmniej pięć lat. Jego głównym założeniem będzie identyfikacja zagrożeń, zanim pojawią się na drodze jadącego pojazdu i w polu widzenia kierowcy. Gdy system wykryje potencjalnie niebezpieczną sytuację, sam dokona decyzji, co robić.\nMoże nakazać zatrzymanie samochodu albo kalkulację "ścieżki uniku' (4). Nadzwyczaj wydajna maszynowa inteligencja być może umożliwi nam również rozwiązanie wielu historycznych problemów matematycznych - tak jak pomogła w przeprowadzeniu dowodu jednego z twierdzeń węgierskiego matematyka Paula Erdősa.\nRozwikłanie słynnego problemu sekwencji ±1, przedstawione przez naukowców z Uniwersytetu Liverpoolu, Alexeia Lisitsy i Borisa Koneva, miało objętość o trzy gigabajty większą niż cała Wikipedia (w wersji skompresowanej), "ważyło" bowiem na dysku aż 13 gigabajtów.\nDla uczonych to nie tylko rekord wielkości dowodu matematycznego, ale również przekroczenie granic ludzkiej matematyki. Otwarcie mówi o tym Lisitsa, nazywając wywód, który opublikowali z kolegą czymś "nieludzkim". Do przeprowadzenia dowodu wykorzystali komputer o wielkiej mocy obliczeniowej, któremu analiza sekwencji liczbowych zajęła sześć godzin.\nSprawdzenie prawidłowości dowodu twierdzenia Erdősa przez człowieka zajęłoby wiele lat i raczej nie wchodzi w grę. Potrzebny byłby do tego jeszcze większy komputer, który wygeneruje jeszcze większy plik. Zatem opinie o "nieludzkiej" matematyce są chyba uzasadnione.\nInna sprawa, czy potrzeba do tego aż sztucznej inteligencji, czy raczej po prostu ogromnej mocy obliczeniowej maszyny? Prawdziwie bowiem inteligentna maszyna poszukałaby, podobnie jak człowiek, innego urządzenia, które wykona za nią żmudną robotę…


Blog | Babadesign\nArchiwum Kategorii : Blog\nJesteś tutaj: Babadesign > Blog →\nBy Barbara Wierzbanowska na W Blog 0 komentarzy\nWrześniowa przeprowadzka do Warszawy i rozpoczęcie nauki w szkole złotniczej były początkiem końca pewnego etapu. Od dłuższego czasu klarował się we mnie pomysł na nowy kształt mojej działalności i oto chyba w końcu dojrzałam do jego realizacji. Z tą decyzją wiąże się porzucenie kilku starych schematów i kilka starych kolekcji, które niejako trzymały mnie w…\nBaba podróżniczka. Odc. 1 “Lanckorona”\nWitajcie po długiej przerwie Powoli z meandrów mojego umysłu wyłania się nowa koncepcja na Babę. Planuję połączyć swoje największe życiowe pasje w jedno: małe i duże podróże, ich fotograficzną i rysunkową dokumentację oraz projektowanie biżuterii. Pierwszym krokiem w tym kierunku było zabranie biżuterii na wycieczkę. Zdjęcia wykonałam w magicznym miejscu mojego dzieciństwa, Willi Tadeusz w…\nW lipcu 2014 w Jarocinie odbyły się warsztaty złotnicze dla członków Stowarzyszenia Twórców Form Złotniczych – było super, ale o tym w następnym wpisie :) Warsztatom towarzyszył konkurs organizowany przez STFZ i Galerię Yes z Poznania pod hasłem: GRAMY! 0,925 (nawiązanie do słynnego jarocińskiego festiwalu muzycznego). Moja praca pod tytułem “Fala dźwiękowa” uzyskała wyróżnienie Burmistrza Jarocina Podobno…\nNa tegorocznym Amberifie wystawiałyśmy się we trzy: Barbara Wierzbanowska, Beata Ciesielska i Ewa Wiśniewska. Targi były bardzo intensywne i wróciłyśmy wyczerpane, ale pełne wrażeń. Jesteśmy bardzo zadowolone z naszej nowej ekspozycji, którą dalej mamy zamiar udoskonalać: na następnych targach zainstalujemy szufladki pozwalające eksponować więcej biżuterii. Bo mamy coraz więcej kolekcji! Zbieramy nowe doświadczenia, po każdych…\nJedziemy na Amberif!\nBaba wraz z dziewczynami z 3DECO wystawia się na 21. Międzynarodowych Targach Bursztynu, Biżuterii i Kamieni Jubilerskich AMBERIF od 19 do 22 marca. Znajdziecie nas w Galerii Projektantów (hala 3, stoisko 121). Będą nowe kolekcje, nowa ekspozycja i my z nową energią Czekamy. Więcej informacji o targach znajdziecie tu: http://amberif.amberexpo.pl\nPrzedstawiam moją relację z targów jubilerskich INHORGENTA w Monachium, skąd właśnie wróciłam. Na początek dwa stoiska zdolnych Polek: Karoliny Bik i sióstr Bytomskich. Znajdowały się one w hali C2 w części zwanej Forum Innovation. Cała ta hala wypełniona jest biżuterią artystyczną, autorską, obiektami na pograniczu biżuterii i rzeźby i srebrnymi produktami codziennego użytku (sztućce, wazony,…\nCo robić, aby srebrna biżuteria nie utraciła blasku i jednolitej barwy? Zasada numer jeden brzmi: zawsze ściągaj biżuterię do prac domowych (przede wszystkim z rąk) aby uniknąć zadrapań, wgniecień i odbarwień. Niektóre detergenty mogą nawet powodować puszczanie lutów. Warto też regularnie myć biżuterię, najłatwiej domowym sposobem zrobisz to starą szczoteczką do zębów i płynem do mycia…\nI po amberifie\nW miniony weekend wystawiałysmy się wraz z grupą 3deco i Martą Rudnicką na 20. Międzynarodowych Targach Bursztynu, Biżuterii i Kamieni Jubilerskich AMBERIF. Było miło, choć wyczerpująco.\nWywiad ze mną!\nDaWanda, galeria internetowa, z którą współpracuję, opublikowała wywiad z moją skromną osobą: http://blog-pl.dawanda.com/2013/01/14/wywiad-z-barbara-wierzbanowska/ Miłego czytania!\nRadosna niespodzianka – podczas wernisażu wystawy “72 x biżuteria” Baba otrzymała wyróżnienie od Stowarzyszenia Twórców Form Złotniczych. Jeszcze nie wiem, która praca została zauważona, ale na pewno jedna z tych, których zdjęcia umieszczam poniżej – na wystawę wysłałam w sumie kilkanaście par srebrnych kolczyków i naszyjników. Wystawa potrwa do 3 września, więc jeśli ktoś będzie w…\nCzęsto spotykam się z pytaniem jak zmierzyć rozmiar pierścionka, postanowiłam więc umieścić precyzyjny opis tej tajemniczej czynności. Najpewniejszą metodą jest udać się do jubilera i poprosić o zmierzenie obrączkami miarowymi. Jeśli jesteś z Krakowa, zapraszam do mojej pracowni:) Ale są też mniej czasochłonne metody. Najłatwiej zmierzyć suwmiarką lub linijką średnicę wewnętrzną pierścionka, który się nosi…


Radni już zaprzysiężeni\nNowi Radni zostali oficjalnie zaprzysiężeni\nStefan Wojnowski, najstarszy wiekiem radny, zgodnie z prawem i tradycją, poprowadził pierwszą sesję Rady Miejskiej nowej kadencji samorządu, podczas której wybrani radni złożyli ślubowanie. Po zaprzysiężeniu ogłoszono przerwę w obradach do momentu oficjalnego ogłoszenia wyników prezydenckich. Na kolejnej sesji ślubowanie złoży nowy prezydent Arkadiusz Chęciński. Wybrany zostanie także przewodniczący Rady Miejskiej.\nSzkło w nowej odsłonie\nWystawa w sosnowieckim muzeum\nSzkło współczesne w sosnowieckim Muzeum zyskało całkiem nowe oblicze. Wszystko dzięki dotacji Ministerstwa Kultury i Dziedzictwa Narodowego w wysokości 100 tys. zł na pierwszy etap modernizacji wystawy „Polskie szkło współczesne" i 5 tys. zł na drugi etap w tym roku.\nWielka Gala Krainy Świetlików\nPompon zostaje w sosnowcu\n9 grudnia w Sali Koncertowej Zespołu Szkół Muzycznych w Sosnowcu odbędzie się Wielka Gala Krainy Świetlików, symbolicznie podsumowująca tegoroczny projekt profilaktyczno-edukacyjny „Pompon zostaje w Sosnowcu" realizowanego pod honorowym patronatem Rzecznika Praw Dziecka.\nMikołajki w sosnowcu\nJuż w najbliższą sobotę, 6 grudnia – Mikołajki.\nOto ciekawsze wydarzenia przewidziane na ten wekend w Sosnowcu:\nDziewczęta znowu na podium!\nDziewczęta z Zespołu Tańca Nowoczesnego & Cheerleaders Skandal działającego przy Miejskim Klubie im. Jana Kiepury w Sosnowcu po raz kolejny pokazały na co je stać.\nSławomir Matusz – w sosnowieckiej bibliotece\nW najbliższy piątek (5 grudnia) w Czytelni Biblioteki Głównej (ul. Zegadłowicza 3) odbędzie się spotkanie autorskie z poetą – Sławomirem Matuszem.\nSosnowiec ma nowego prezydenta\nArkadiusz Chęciński został nowym Prezydentem Miasta Sosnowca otrzymując w drugiej turze wyborów 29284 głosy. Dotychczasowy Prezydent Miasta– Kazimierz Górski otrzymał 17081 głosów. W sumie w Sosnowcu ważny głos oddało 46365 mieszkańców.\nI Turniej Gry na Instrumentach Niekonwencjonalnych\n„Granie na zawołanie" w sosnowieckim przedszkolu\n20 listopada w Przedszkolu Miejskim nr 51 w Sosnowcu po raz pierwszy odbył się Turniej Gry na Instrumentach Nietypowych – „Granie na zawołanie".\nUkraiński spektakl w Teatrze Zagłębia\nSpektakl „Wij. Ukraiński horror", będący adaptacją opowiadania Mikołaja Gogola „Wij" to najnowsza propozycja Teatru Zagłębia.\nUmowa o współpracy Wydziału Informatyki, a CKZiU\nUniwersytet Śląski obejmie patronat dydaktyczny w zakresie informatyki uczniów CKZiU\nW dniu 26 listopada 2014 r. z inicjatywy Instytutu Informatyki zostało zawarte porozumienie o współpracy między Uniwersytetem Śląskim w Katowicach, a Centrum Kształcenia Zawodowego i Ustawicznego w Sosnowcu, Kilińskiego 25.


19 maja 2012 IMPREZA z okazji Światowego Dnia NZJ WARSZAWA - Strona 2 - CU, CD i inne zapalne choroby jelit\nRejestracja: 17 lut 2012, 21:12\nSkontaktuj się z antonip721\nPost autor: antonip721 » 21 lut 2012, 16:15\nDopiero zaczynam na forum i z całym tematem jelitek, ale chętnie pomogę w przygotowaniach. Tylko czekam na rozkazy\nPost autor: Baby » 21 lut 2012, 21:30\nantonip721 pisze: Dopiero zaczynam na forum i z całym tematem jelitek, ale chętnie pomogę w przygotowaniach. Tylko czekam na rozkazy\nTak jest Napisz do mnie wiadomość z namiarami na siebie mailowymi\nDziękuje Was wszystkim.\nPost autor: mar » 22 lut 2012, 09:59\nBaby, trzymam kciuki za całe przedsięwzięcie:)\nPost autor: Baby » 22 lut 2012, 12:26\nmar pisze: Baby, trzymam kciuki za całe przedsięwzięcie:)\nDziękujemy za wsparcie Przyda się tym bardziej że tworzymy dopiero ekipę i to będzie nasze pierwsze większe przedsięwzięcie wspólne w tym składzie\ndziekuje za zaproszenie baby ; )\nPost autor: kulio4 » 24 lut 2012, 17:23\nChcialem ci z gory podziekowac za zaproszenie baby ; ) jednak to troche koliduje z zale.planowanymi wakacjami.Ale moze sie uda wpasc chociaz na chwile..no ale obiecac nie moge baby jesli bedziesz zainteresowana moge zaproponowac ci reklame w formie banera tej imprezy na moim forum. Jesli bedziesz zainteresowana napisz na gg 8707285.\nPS reklama oczywiscie free ; )\nPost autor: Baby » 24 lut 2012, 17:27\nSuper! Bardzo Ci dziękuje za odzew. Na pewno się skontaktuje Oby więcej takich ludzi chętnych do pomocy:)\nPost autor: _Adamo_ » 24 lut 2012, 19:15\ndwie szybkie myśli w rekcji na maila z informacją o inicjatywie, który otrzymałem od Baby:\n1. nie wiem, czy konkurs na najlepszy papier toaletowy jest miarodajny; natomiast myślę, że NZJ-owcy mają niezłą znajomość tego rynku i można by też po prostu na forum zrobić plebiscyt/ankietę/głosowanie na najlepszy "model" papieru. Ja np. namierzyłem w ostatnich miesiącach taki, który mi bardzo przypasował, ale to było na zasadzie świadomego rozglądania się po sklepie i patrzenia na towar, a nie macania po omacku.\nWiadomo.. konkurs w ustalonej formie się odbędzie, natomiast.. taki plebiscyt i tak proponuję niezależnie zrobić na forum, założyć po prostu odrębny wątek w odpowiednim dziale i tyle. Niech ludzie głosują i piszą, jaki papier jest ich faworytem.\n2. Myśleliście już o tym, by zrobić stronę tego wydarzenia (Dnia NZJ) na Facebooku? Założyć to po prostu jako "wydarzenie" (każdy, kto udziela się na Fejsie, wie o co chodzi). Dzisiaj to w końcu popularny sposób rozpowszechniania informacji o takiej czy innej akcji.\n[OT: A tak w ogóle, to chyba nie zaszkodziłoby w ogóle zrobić na Fejsie stronę Stowarzyszenia - tzw. fanpage. ]\nNo, to takie moje szybkie myśli.\nPost autor: Baby » 24 lut 2012, 19:38\nObiecuje wydarzenie będzie Popracuje nad nim w weekend Na razie jestem pod wrażeniem odzewu, liczby chętnych do pomocy i deklarujących sie że przybędą. Oczywiście tak jak mówiłam obiecuje zorganizować spotkanie w tak licznym gronie bez papieru toaletowego\nWszystkie uwagi są cenne będą przedyskutowane. Jak macie jakieś pomysły co by tu zrobić aby uatrakcyjnić imprezę piszcie. Bitwa na papier będzie i konkurs także bo już poszły ulotki i plakaty więc wycofać się nie możemy - mają sowich zwolenników. Pamiętajcie że prócz tego będzie sporo innych atrakcji.\nPost autor: _Adamo_ » 24 lut 2012, 20:27\n_Adamo_ pisze: [OT: A tak w ogóle, to chyba nie zaszkodziłoby w ogóle zrobić na Fejsie stronę Stowarzyszenia - tzw. fanpage. ]\n_Adamo_ strona towarzystwa istnieje, jak tą stronę miałeś na myśli\nA wydarzenie jak najbardziej można dodać\nPost autor: Baby » 26 lut 2012, 12:16\nTak jak chcieliście wydarzenie na FB już mamy Udostępniajcie, zapraszajcie znajomych!\nhttps://www.facebook.com/events/2554222 ... ent_invite\nUWAGA!!! Szukamy fotografów, kamerzystów, montażystów, kontaktów do mediów, sponsorów i podwykonawców. Jeśli ktoś z Was może nam pomóc proszę o kontakt.\nPost autor: _Adamo_ » 26 lut 2012, 15:47\nZenobius pisze: Mozna by zaprosic przedstawiciela producenta firmy, ktora wygra i wreczyc im jakas nagrode/dyplom/cos za pierwsze miejsce\nOtóż to. Też o tym dzisiaj myślałem.\nI cieszę się z tego pozytywnego odzewu.\nPost autor: Baby » 26 lut 2012, 22:30\nJa też jestem za. Zbieram propozycje i opracujemy wspólnie szczegóły. Jak myślicie co moglibyśmy im wręczyć jako nagrodę?\nPost autor: Cinimini » 26 lut 2012, 22:40\nBaby pisze: Jak myślicie co moglibyśmy im wręczyć jako nagrodę?\nNie wiem czy myślicie o czymś "poważnym" czy z "jajem"... Jeśli z jajem to pierwsze co mi się nasuwa to - szczotka klozetowa jako berło dla króla papieru toaletowego\nKonkurs można podzielić na kilka kategorii. I tu pomyślałam o środkach czystości, kostkach zapachowych, odświeżaczach powietrza itp.- tutaj też możnaby wyłonić laureatów. Wszak czystość też ma dla nas niemałe znaczenie.\nPost autor: tom-as » 26 lut 2012, 22:42\ndla najdelikatniejszego papieru oczywiście nagrodę w postaci papieru ściernego jakoś przyczepionego do dyplomu (czy cokolwiek 'zbudowane' na bazie wlasnie sciernego). trochę przewrotnie ale myślę, że to by było ok\nPost autor: Mamcia » 26 lut 2012, 22:44\nMożemy zrobić i jedno i drugie. Nagrodą, która od dawna kolebie się w mojej głowie jest złota, srebrna i brązowa deska klozetowa. Można również pomyśleć o śmiesznych miniaturowych kibelkach. Dyplom i ogłoszenie wyników na forum - notka do mediów obowiązkowo.\nKonkurs z zawiązanymi oczami może dotyczyć np pieszej piątki z głosowania na forum.\nProblem tylko w tym, że lista może być długa. Czy osoba zgłaszająca ma pisać jakieś uzasadnienie??\nKto to pozbiera i zrobi listę do glosowania. Musimy ustalić terminy.\nTo takie luźne sugestie.


Zapisz wyrażenia algebraiczne:\n1. Kwadrat różnicy ... - Zadane.pl\nZapisz wyrażenia algebraiczne: 1. Kwadrat różnicy podwojonego iloczynu liczby a przez liczbę c i potrojonego sześcanu liczby b. 2. Różnica iloczynu liczb a, m i n i kwadratu sumy liczb x i y. 3. Suma sześcianów liczb x,y i z. 4. Iloraz kwadratu sumy liczb p i q przez różnicę liczby p i liczby q.\nprzez BassDevilRock 01.03.2010\n1. (2*a*c - b do potegi trzeciej)do kwadratu\n2. a*m*n - (x+y)\n3. x do trzeciej + y do trzeciej + z do trzeciej\n4. (p+q) do kwadratu. I to wszystko dzielimy przez: (p-q)\nA*c do szescianu 33\na-m-n x+y do kwadratu\nx+y+z do szscianu


Właściciele domów jednorodzinnych szukają coraz efektywniejszych sposobów ograniczenia wydatków na ogrzewanie. Kotły kondensacyjne, dzięki swojej konstrukcji i mechanizmom działania, pozwalają maksymalnie wykorzystać proces spalania gazu, ograniczyć jego zużycie, a przy tym zmniejszyć emisję gazów cieplarnianych do atmosfery.\nKotły kondensacyjne Genus Premium EVO firmy Ariston pozwalają uzyskać jeszcze lepsze efekty, dzięki szerokim zakresom modulacji mocy 1:10 zapewniającym precyzyjne dopasowanie bieżącej mocy urządzenia do aktualnych potrzeb systemu grzewczego. Charakteryzuje je przy tym cicha praca, oryginalny włoski design oraz szeroka gama wersji umożliwiająca wybór najlepszego rozwiązania. Kotły Genus Premium EVO stanowią centralny element pakietów EVO Green, dostarczających gotowych rozwiązań podgrzewu c.w.u.\nTradycyjne kotły atmosferyczne emitują do atmosfery spaliny o temperaturze nawet powyżej 100°C. Zjawisko kondensacji pozwala ograniczyć straty energii wykorzystując nie tylko ciepło zawarte w spalinach, lecz również energię zawartą w skraplającej się parze wodnej. W momencie, gdy spaliny zostają schłodzone na powierzchni wymiennika para wodna ulega skropleniu i jednocześnie oddaje dodatkowe ciepło parowania. Sprawności kotłów kondensacyjnych Genus Premium EVO sięgają nawet do 108%, dzięki precyzyjnej regulacji pneumatycznej i elektronicznej. Zaawansowane technologicznie podzespoły pozwalają w jeszcze lepszy sposób wykorzystać zjawisko kondensacji, gdyż w inteligentny sposób dostosowują pobór gazu i energii elektrycznej do aktualnego zapotrzebowania grzewczego.\nModulowany palnik, wentylator i pompa efektywnie zmniejszają liczbę cykli włączeń i wyłączeń, co oznacza bardzo cichą pracę, nawet do 38 dB i mniejsze zużycie energii. Optymalnie dozowana mieszanka powietrze-gaz obniża straty podczas spalania. Zamknięta komora spalania, połączona ze specjalnym przewodem spalinowo-powietrznym, gwarantuje pełne bezpieczeństwo użytkowania. Obudowa kotłów z serii Genus Premium EVO odzwierciedla przy tym najlepsze wzorce włoskiego designu przemysłowego, dzięki swoim niewielkim rozmiarom i nowoczesnemu wyglądowi panelu sterowania.


Zapachy idealne na wielkie wyjścia - Raw Foods\nZapachy idealne na wielkie wyjścia\n3 marca 2019 rawfoods Uroda 0\nKiedy Calvin Klein wraz z przyjacielem Barrym Schwartzem założył spółkę w 1968 roku nie przypuszczał zapewne, że zapachy, które stworzy przez wiele kolejnych lat będą otulać kobiety i mężczyzn w trakcie codziennego życia i będą im towarzyszyć podczas wielkich wyjść. Dziś perfumy Calvin Klein są ikoną same w sobie, a ich nowoczesne linie wpisują się w ideę życia kobiet i mężczyzn na całym świecie. Oto idealne zapachy na wielkie wyjścia.\nJest to woda perfumowana dla kobiet o pojemności 100 ml. Kto powinien po nią sięgnąć? Z pewnością nowoczesne i zdecydowane panie, które w sowim życiu cenią dobrą jakość, zorganizowanie i celebrowanie każdej chwili. Teraz można je wykorzystać w całości, a perfumy idealnie się do tego dostosują.\nCalvin Klein Escape to subtelny, niebanalny i otulający oraz lekki, świeży, kwiatowy zapach dla kobiet w różnym wieku. Niezależnie od tego o czym marzą i jakie prowadzą życie każdego dnia. Być może jesteś jedną z nich i stawiasz zawsze na dobrą organizację, a każda chwila jest dla Ciebie bezcenna. Calvin Klein Escape to perfumy, które pomogą Ci zaplanować nowe wyzwania, dodadzą uroku i pewności siebie, tak aby wszystko, co będziesz robiła, wywoływało na twojej twarzy uśmiech i dodawało pozytywnej energii. Od dziś aktywna, bezkompromisowa, zmysłowa i pewna siebie kobieta, to przede wszystkim kobieta sukcesu, marzeń i pasji. Do tego pasuje zapach Calvin Klein Escape. Zdaje się on mówić sam za siebie: nie zwlekaj, nie odkładaj marzeń na potem! Z nowym zapachem, pełnym szaleństwa i zmysłowości nie ma rzeczy niemożliwych.\nTa marka perfum to mocne połączenie poczucia estetyki, męskości, kobiecości i pewności siebie w różnych sytuacjach.\nCalvin Klein CK One to męska i damska woń unisex, stanowiąca wyjątkowe połączenie składników. Znajdziemy w niej nutkę soczystej mandarynki, papai, bergamotki i cytryny. Do tego dodana jest zmysłowa woń fiołka, jaśminu, konwalii i róży, wraz z gałką muszkatołową, nadająca charakteru.\nCalvin Klein CK One to zapach dla mężczyzn i kobiet zdecydowanych, pewnych siebie, pragnących osiągać w życiu sukcesy i nie bojących się marzyć. Teraz można im z powodzeniem dodać jeszcze więcej energii i zmysłowości dzięki unikalnym perfumom. Zaletą zapachu jest fakt, że sprawdzi się na co dzień, doda czaru i magii, orzeźwi i okaże się strzałem w dziesiątkę.\nZapachy tworzą naszą rzeczywistość i pozwalają ją kreować na różne sposoby. Tak jest z nutkami zapachowymi Calvin Klein dla kobiet i dla mężczyzn. Stanowią one idealne połączenie z makijażem, strojem i… charakterem. Sprawdzają się na co dzień i na wielkie wyjścia, gdzie zależy nam na podkreśleniu swojego stylu i osobowości. Perfumy Calvin Klein zdają się mówić same w sobie: „miej odwagę, nie bój się, bo świat leży u Twoich stóp”. To zachęta do przekraczania granic, wychodzenia poza schemat i wpisywania się w ideę czasów, gdzie liczy się bycie sobą i podkreślanie swoich atutów. W końcu żyje się tylko teraz, tylko tu i tylko raz!\nZdrowe i przydatne suplementy diety\nDieta bezmleczna dla każdego


Powstanie i cel\nW roku 1998, Rada Generalna powolala do istnienia Centrum Duchowości Redemptorystowskiej, w odpowiedzi na fakt, że XXII Kapituła Generalna (1997) wybrala duchowość za temat sześciolecia. Od tego organu oczekiwało się wypracowania programu odnowy dla współbraci, zakorzenionego w tradycji alfonsjańskiej i redemptorystowskiej.\nJego dyrektorem został mianowany O. Félix E. Catalá CSsR (Prowincja San Juan). Cele Centrum zostały sprecyzowane w maju 1998 roku. W styczniu 2001 roku, Rada Generalna powołała zastępcę dyrektora, którym został O. Joseph Ivel Mendanha CSsR (Prowincja Bangalore). W następnym sześcioleciu (2003-2009), Rada powierzyła powyższym ojcom, Feliksowi i Ivelowi, kontynuację podjętych prac, mając na uwadze fakt, że XXIII Kapituła Generalna (2003) potwierdziła donioslość duchowości dla naszego Zgromadzenia.\nZ dniem 1 stycznia 2011 roku, dyrektorem Centrum Duchowości Redemptorystów został O. Serafino Fiore CSsR (Prowincja Neapolitańska). Kontynuując doświadczenia poprzednich lat i w dialogu z Zarządem Generalnym, usiłował on ostatecznie skonkretyzować cele, które stawia sobie Centrum. Cele te można sformułować następująco:\n• Umożliwienie zrozumienia i pogłębienia duchowości redemptorystów na różnych poziomach w Zgromadzeniu, mając Konferencje za pierwszych interlokutorów.\n• Włączenie specyficznej duchowości redemptorystów w szersze ramy "Życia w Duchu Świętym" (XXI Kapituła Generalna CSsR - 1997 [postulat 4]), w słuzbie Kościołowi.\nAdresatami propozycji Centrum Duchowości Redemptorystów są wszyscy redemptoryści profesi i, w szerszym sensie, Rodzina Redemptorysowska, która obejmuje wielu ludzi świeckich oraz inne rodziny zakonne. Szczególną uwagę zwróci się na środowiska formacji początkowej i ciągłej.\nWśród dostępnych propozycji szczególne miejsce zajma:\n1. Coroczne kursy duchowości: dwa lub trzy, według języka, w historycznych miejscach Zgromadzenia (XXI Kapituła Generalna CSsR - 1997 - postulat 4.1)\n2. Comiesięczna propozycja modlitwy wysyłana do członków Zgromadzenia i do innych zainteresowanych osób.\n3. Animacja spotkań, rekolekcji, itp. na poziomie (Wice) Prowincji lub Konferencji, stosownie do potrzeb i możliwości.\n4. Współpraca z Generalnym Sekretariatem ds. Formacji Redemptorystów, wychodząc naprzeciw potrzebom formatorów i kandydatów.\n5. Gotowość rozważenia innych wniosków i potrzeb pochodzących od Zgromadzenia.


SGP. Lindgren wygrywa w Pradze o centymetry, 2. miejsce Dudka – RadioMaryja.pl\nJesteś tutaj: Strona główna / Sport / SGP. Lindgren wygrywa w Pradze o centymetry, 2. miejsce Dudka\nPo inauguracyjnych zawodach cyklu, rozegranych w Warszawie, polscy kibice liczyli na dobry wynik naszych zawodników również w GP Czech. Zarówno Maciej Janowski, jak i Patryk Dudek pokazali się z bardzo dobrej strony. Swój akces do walki o zwycięstwo w Pradze zgłaszali jednak również świetnie dysponowany w Ekstralidze Fredrik Lindgren oraz Tai Woffinden, który zwyciężył w GP Polski.\nPo pierwszej fazie zawodów tylko dwóch Polaków miało powody do radości z powodu awansu do półfinałów. Maciejowi Janowskiemu do realizacji tego celu wystarczyło 11 pkt., zaś Patrykowi Dudkowi – 9 pkt. Kolejny z biało-czerwonych – Przemysław Pawlicki – wywalczył zaledwie 5 oczek i został sklasyfikowany na 13. miejscu. Katastrofalnie zaprezentował się zaś Bartosz Zmarzlik – 4 pkt., w tym trzy „zera” w pięciu stratach nie przystoi zawodnikowi, który ma ambicje walczyć o medal cyklu. Zdecydowanie najlepszy na tym etapie rywalizacji okazał się Tai Woffinden. Brytyjczyk zdobył aż 14 punktów, tylko raz finiszując poza pierwszym miejscem.\nW pierwszym półfinale GP Czech wystąpili: Tai Woffinden, Nicki Pedersen, Fredrik Lindgren oraz Jason Doyle. Ten bieg rozgrywano dwukrotnie. Przy pierwszej próbie na drugim łuku pierwszego okrążenia na tor upadł Nicki Pedersen. Duńczyk został wykluczony. W powtórce klasą dla siebie był Lindgren. Szwed najpierw łatwo minął Doyle’a, a potem Woffindena, który awansował do finału z drugiej pozycji.\nW drugim wyścigu półfinałowym w Pradze pod taśmą stanęli: Emil Sajfutdinow, Patryk Dudek, Maciej Janowski i Artiom Łaguta. Również w tym przypadku doszło do upadku zawodnika, a konkretnie Janowskiego, który przewrócił się do starciu z Sajfutdinowem. Sędzia jednak podjął kontrowersyjną decyzję o wykluczeniu Polaka z powtórki. We wznowieniu najlepiej wystartował Dudek i to on dotarł do mety jako pierwszy. Do decydującej gonitwy zakwalifikował się również Emil Sajfutdinow.\nW wielkim finale pojechali: Fredrik Lindgren, Patryk Dudek, Tai Woffinden oraz Emil Sajfutdinow. Ze startu najlepiej wyszedł Polak i to on przez długi czas prowadził. Końcówka tego wyścigu należała jednak do Lindgrena. Szwed najpierw minął na dystansie Rosjanina, a potem, desperackim atakiem po zewnętrznej na ostatnim łuku ostatniego okrążenia, zdołał wyprzedzić Dudka dosłownie o kilka centymetrów.\nFredrik Lindgren po triumfie w Pradze pozostał liderem cyklu Grand Prix. Szwed zgromadził 32 oczka i o jeden punkt wyprzedza Taia Woffindena. Kolejne dwa miejsca w stawce zajmują Polacy: Patryk Dudek oraz Maciej Janowski (po 24 oczka).\nNastępne zawody cyklu GP odbędą się 30 czerwca w duńskim Horsens.\n1. Fredrik Lindgren (Szwecja) – 16 pkt. (2,2,1,2,3,3,3)\n2. Tai Woffinden (Wielka Brytania) – 31\n3. Patryk Dudek (Polska) – 24\n4. Maciej Janowski (Polska) – 24\n5. Emil Sajfutdinow (Rosja) – 23\n6. Artiom Łaguta (Rosja) – 21\n7. Matej Zagar (Słowenia) – 16\n8. Chris Holder (Australia) – 15\n9. Greg Hancock (USA) – 15\n10. Jason Doyle (Australia) – 14\n11. Bartosz Zmarzlik (Polska) – 13\n14. Przemysław Pawlicki (Polska) – 8\n15. Krzysztof Kasprzak (Polska) – 7\nLiga Narodów siatkarzy. Znowu do zera! Polacy nie dali szans Rosjanom! Liga Mistrzów. Dramat Salaha, wtopa Kariusa i show Bale’a – Real z...


WYMIARY ZBROJENIA FUNDAMENTÓW - Budowa, projektowanie i remont domu, zakładanie ogrodów - ŁadnyDom.pl\nwymiary zbrojenia fundamentów\nzbyt szybkiemu wysuszeniu betonu i odciąganiu wody zarobowej do podłoża. Atestowana folia budowlana o wymiarach 4 x 25 m to wydatek mniej więcej 100 zł za rolkę. Zbrojenie ław fundamentowych składa się przeważnie z czterech prętów o średnicy 12, 14 lub 16 mm, wykonanych ze stali żebrowanej lub\ntym ułożono na warstwie izolacji wieniec żelbetowy zbrojony jak projektowane ławy. Posadzkę domu posadowiono na rozmieszczonych na siatce 2×2 m palach żwirowych o wymiarach 60×60 cm. Rozmieszczono je głównie w miejscach oparcia ścian działowych (rys. 4). Podłoże betonowe posadzki zostało\nszersze niż prowadząca do nich ścieżka. Wystarczy, że mają 70-80 cm, chociaż wygodniejsze są te o szerokości 120 cm (typowy wymiar gotowych mostków). Długość mostka rzadko przekracza 2-3 m, więc nie jest potrzebne podparcie filarem. Na brzegach natomiast konstrukcja musi zawsze opierać się na solidnych\nzbrojenie z siatki szklanej, przykrytej warstwą zaprawy, a na koniec - całość maluje albo pokrywa tynkiem cienkowarstwowym. Styropianowe szalunki tracone. Są to puste w środku styropianowe "formy"; wznosi się z nich ściany zewnętrzne, które następnie wypełnia się betonem konstrukcyjnym. W skład\nzadaszeniu. Krok drugi: fundament Ponieważ piec będzie dość ciężki, musi mieć odpowiednio stabilny fundament. W naszym przypadku, jako podstawy użyliśmy starego kominka. Mój przyjaciel wykonał dla nas zbrojoną betonową płytę, szeroką na 130cm i grubą na 6cm. Płyta waży około 130kg i jest podstawą paleniska\nz Wrocławia. Pływak został wykonany z żelbetonu. Było to bardzo trudne zadanie, trzeba było wykonać projekt, zbrojenie, ustalić recepturę betonu i wreszcie wypożyczyć specjalne szalunki. Recepturę betonu przygotowała firma Górażdże Beton przy współpracy Laboratorium AR. Swoje szalunki wypożyczyła\nWrocławia. Pływak został wykonany z żelbetonu. Było to bardzo trudne zadanie, trzeba było wykonać projekt, zbrojenie, ustalić recepturę betonu i wreszcie wypożyczyć specjalne szalunki. Recepturę betonu przygotowała firma Górażdże Beton przy współpracy Laboratorium AR. Swoje szalunki wypożyczyła firma


Elektryczne odświeżacze powietrza - Yankee Candle - Sklep internetowy Goodies.pl\n>Elektryczne odświeżacze powietrza\nLiczba produktów: 1 - 20 z 20\nVanilla Lime (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o aromatycznym połączeniu wanilii i limonki. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nRed Raspberry (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o owocowym zapachu dojrzałych malin. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nElektryczny odświeżacz powietrza o zapachu świeżo wypranej bawełny. W zestawie znajduje się baza oraz jeden wkład zapachowy.\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o zapachu świeżo wypranej bawełny. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nElektryczny odświeżacz powietrza o zapachu świeżo ściętych róż. W zestawie znajduje się baza oraz jeden wkład zapachowy.\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o zapachu świeżo ściętych róż. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nKochany dom (Baza)\nElektryczny odświeżacz powietrza łączący w sobie zapach korzennych przypraw i gorącej herbaty. W zestawie znajduje się baza oraz jeden wkład zapachowy.\nHome Sweet Home (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza łączący w sobie zapach korzennych przypraw i gorącej herbaty. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nFrench Vanilla (Baza)\nElektryczny odświeżacz powietrza łączący w sobie zapach francuskiej wanilii. W zestawie znajduje się baza oraz jeden wkład zapachowy.\nFrench Vanilla (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza łączący w sobie zapach francuskiej wanilli. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nBlack Cherry (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o zapachu czereśni. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nBaby Powder (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o zapachu posypki dla niemowląt. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nBeach Walk (Uzupełniacz)\nCinnamon Stick (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o zapachu laski cynamonu. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nGarden Sweet Pea (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza łączący w sobie aromaty groszku pachnącego, gruszki, brzoskwini, frezji oraz drzewa różanego. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nLemon Lavender (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o aromatycznym połączeniu cytryny i lawendy. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nMidnight Jasmine (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o aromatycznym połączeniu jaśminu, neroli, kwiatu mandarynki i wiciokrzewu. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nPink Sands (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o cudownej, rześko-słodkawej mieszance aromatycznych cytrusów, słodkich kwiatów oraz wanilii. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nMidsummer's Night (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o rześkim zapachu piżma, paczuli, szałwii oraz drzewa machoniowego. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nBlack Coconut (Uzupełniacz)\nUzupełniacz do elektrycznego odświeżacza powietrza o rześkim zapachu dojrzałego kokosa, egzotycznych kwiatów oraz drzewa cedrowego. W zestawie znajdują się dwa wkłady zapachowe.\nUwodzą aromatem tak pociągającym, jak nuty wydobywające się z klasycznej świecy zapachowej. Tyle tylko, że – aby cieszyć się otulającą magią unikatowych kompozycji – nie wymagają tak, jak wspomniane świece stałego nadzoru. Po prostu – elektryczne odświeżacze powietrza to ukłon dla miłośników aromaterapii w nowoczesnym wydaniu i uśmiech w stronę ...\nUwodzą aromatem tak pociągającym, jak nuty wydobywające się z klasycznej świecy zapachowej. Tyle tylko, że – aby cieszyć się otulającą magią unikatowych kompozycji – nie wymagają tak, jak wspomniane świece stałego nadzoru. Po prostu – elektryczne odświeżacze powietrza to ukłon dla miłośników aromaterapii w nowoczesnym wydaniu i uśmiech w stronę tych osób, które chciałyby się cieszyć swoimi ulubionymi zapachami nie tylko w domowym zaciszu, ale i w biurze czy w podróży. Szybko, bezproblemowo, elektryzująco skutecznie!\nOdświeżacze powietrza do gniazdka nie są nowością na naszym rynku. Większość firm proponujących spraye czy chemiczne dyfuzory posiada w swoich ofertach podobne rozwiązania. Sęk w tym, że elektryczne odświeżacze powietrza Yankee Candle nie tylko prezentują szerokie spektrum aromatycznych kompozycji i cechują się wyjątkową skutecznością i długotrwałością. Moc odświeżaczy Yankee Candle skupia się w eterycznych wkładach, po brzegi wypełnionych naturalnymi esencjami.\nTo kreatywne, bardzo nowoczesne i zupełnie nienachalne, a więc praktycznie niezauważalne urządzenie działa tak, jak tradycyjna świeca. Podłączony do prądu elektryczny odświeżacz powietrza nagrzewa się do bezpiecznej granicy i ciepło oddaje wonnym olejkom, które stopniowo się ulatniają i wypełniają pięknym zapachem całe pomieszczenie – od sufitu, aż po sam kraniec podłogi. Aromaterapeutyczna emisja nie wymaga żadnego nadzoru – odświeżacz elektryczny może działać bezpiecznie i z różną, regulowaną intensywnością przez całą dobę.\nElektryczne odświeżacze powietrza Yankee Candle łączą w sobie wygodę, piękno nowoczesnego designu i szaloną, niemożliwą do przecenienia funkcjonalności. Niepozorne rozmiary sprawiają, że odświeżacze towarzyszyć nam mogą zarówno w domu, jak i w pracy czy w podróży, dając możliwość otoczenia się ulubionych zapachem w każdych okolicznościach. Niewymagające uwagi, bardzo dyskretne i łatwe w obsłudze są też niezwykle ekonomiczne – kiedy odświeżacz się wyczerpie, wystarczy uzupełnić go nowym wkładem (bez konieczności kupowania kolejnego urządzenia).\nZapraszamy i polecamy elektryczne odświeżacze powietrza Yankee Candle – propozycje uszyte na miarę oczekiwań najbardziej wymagających fanów aromaterapii, którzy cenią wygodne i efektywne rozwiązania.\nSłodkie i przyprawy (5)\nProdukt w magazynie (2)


Kwiecień 2009 - swojak.info\nŚwiat się kończy, Świat się zaczyna.\nCzytając wypowiedzi ekonomistów i oglądając materiały na bloomberg.com mam mocne przeświadczenie, że kończy się jakiś etap naszej cywilizacji. Z grubsza zdaję sobie sprawę z tego co się kończy, lecz chyba nikt nie ma pojęcia jak będzie wyglądał świat, który powstanie na gruzach starego porządku.\nCo więcej, wiele wskazuje na to, że upadek będzie trwał długo, a nowy układ będzie się stopniowo umacniał w miarę pogłębiania zapaści w „starym świecie”.\nNieodmiennie jestem dobrej myśli na temat przyszłości Polski. Myślę, że to co upada dotyczy nas tylko pośrednio. Pozwólcie, że rozwinę powyższą myśl.\nOtóż mamy na świecie katastrofalną sytuację banków. W dwudziestym wieku wypromowano styl życia na kredyt. Banki uwielbiały ludzi zadłużonych. Człowiek oszczędny i wydający mniej niż zarabia był podejrzanym typem. Pamiętam jak przed ośmiu laty znajomy Australijczyk opowiadał, że będąc już w średnim wieku poszedł do banku po kredyt w związku z rozpoczęciem działalności gospodarczej. Pochodził z porządnej protestanckiej rodziny, gdzie wydawano tylko to co zarobiono. W banku koniecznie chcieli, aby wykazał się swoją historią kredytową. Kiepsko i nieufnie przyjęli jego deklarację, że nigdy nie brał kredytu. Po przejściu bolesnej procedury dostał niewielki kredyt. Pozostało mu poczucie, że uczyniono dla niego jakiś wyjątek, bo cała jego historia słabo wyglądała w oczach bankowców. Już jako kredytobiorca zaczął dostawać kartki świąteczne i drobne upominki od banku. Był zadłużony, więc bank go lubił. Po spłaceniu pierwszego kredytu poszedł po następny, większy. Tym razem bez problemu dostał to co chciał. Kwota była poważna, więc zaczęto go zapraszać na imprezy organizowane dla ważnych klientów. Im bardziej się zadłużał tym lepiej i z większym namaszczeniem był traktowany. Ta historia daje do myślenia nad konstrukcją mechanizmów kredytowych.\nOgólnie w całym świecie zachodnim gra w życie na kredyt była świetną zabawą dla większości jej uczestników. Wydawało się, że gramy na wysokich obrotach wciąż będąc w bezpiecznym układzie.\nBanki były faktycznym właścicielem dóbr używanych przez klientów, a jednocześnie klienci oddawali bankom każdy zarobiony grosz spłacając ogromne odsetki i kawałek swojego zadłużenia. Klienci wprowadzali się do coraz droższych domów, których nigdy nie zamierzali spłacić. Banki były z tego faktu zadowolone, bo coraz większa część dochodów rodzinnych szła na spłatę odsetek. W razie wyprowadzki rodziny, bank i tak był w stanie zaoferować ten sam dom innej rodzinie, bo w międzyczasie cena nieruchomości wzrosła i poprzedni kredytobiorca zwrócił dom o wartości dużo wyższej niż kiedyś nabył.\nNieruchomości to tylko jeden wycinek rzeczywistości. Codzienna konsumpcja też była niebezpieczną jazdą na kredyt. Upadek tej zabawy właśnie śledzimy na łamach prasy i na ekranach swoich monitorów.\nW naszej zaściankowej Polsce byliśmy zbyt zacofani, obieg informacji międzybankowej był upośledzony, a ludzie ekonomicznie analfabetyczni, aby banki mogły beztrosko sprzedawać kredyty. Większość ludzi żyje skromnie i wielu używa słowa „zarobić”, np. zarobić na nowy samochód, zarobić na wakacje itd. Odróżnia ich to od amerykańskiego „wziąć na kredyt”.\nRzecz jasna świat ma też swoje światłocienie. Tak jak w USA jest trochę oszczędnych mieszkańców, tak też w Polsce bywają rodziny zadłużone pod sam sufit. Lecz w ogólnym bilansie widzę w Polsce zupełnie zdrowe podejście do życia.\nWprawdzie, jak to przystało na kraj na dorobku, mamy swoich nowobogackich demonstracyjnie obnoszących się z przedmiotami, które kupili. Lecz chyba trudno nawet mówić w tym przypadku o „nowobogactwie”, bo to często są kierownicy na dobrze opłacanych stanowiskach, którzy czują sens życia w wystawnym stylu bycia. To zwykle nie są ludzie bogaci, bo za takich uważam osoby posiadające wolność finansową – czyli takie które nie mają ekonomicznego przymusu pracy. Ci nasi nadwiślańscy nadmiarowi konsumenci zasuwają od rana do nocy w cudzych firmach, otrzymując pod koniec miesiąca swoją zapłatę, z której pokrywają swoje szalone rachunki. Czy to wygląda na styl życia osoby bogatej? Moim zdaniem jest to takie samo niewolnictwo, jak niewolnictwo pracownika przy taśmie produkcyjnej otrzymującego tysiąc złotych miesięcznie. Różnicę widzę w tym, że dobry pracownik fizyczny będzie nam zawsze potrzebny, a najemni kierownicy niezaangażowani bezpośrednio w dostarczanie produktów lub usług zostaną chyba w pierwszej linii sprowadzeni do parteru przez kryzys. Ktoś prorokował, że w Polsce kryzys uderzy właśnie w nieprodukcyjną kadrę kierowniczą.\nJeśli miałoby się tak stać to może wiele osób odzyska balans w swoim życiu. Może zaczną myśleć o pracy, którą będą robić z radością i zgodnie ze swoimi talentami. Każdy z nas ma unikalne talenty, których nie ma nikt inny na Ziemi. Ich rozwijanie przynosi radość i sukces. Lecz przywiązanie do konsumpcji blokuje rozwój. Ostatnio spotkałem kolegę, który szuka pracy. Znamy się od kilkunastu lat. Kiedyś był dyrektorem w jednej z największych firm związanych z mediami, potem pracował na stanowiskach kierowniczych w różnych miejscach. Nigdzie nie miał szczęścia na dobre zagrzać miejsca. Dobry, ciepły facet, który nie pasuje do wizerunku drapieżnego szefa. Jego pasją jest astrologia. Jako astrolog mógłby brać 100-200 złotych za godzinę konsultacji. Dlaczego zatem desperacko szuka pracy jako dyrektor zamiast żyć z tego co lubi robić? Otóż jednym z istotnych powodów jest to, że taki poziom dochodów jest zbyt niski. Czyli zakładając cztery konsultacje dziennie po 150 złotych przez 20 dni w miesiącu daje to 12000 złotych brutto. Po opłaceniu podatku zostaje ponad dziewięć tysięcy złotych. Zamiast być najlepszym w Polsce astrologiem chce być bardzo przeciętnym dyrektorem, aby mieć dochody zapewniające wysoki status społeczny.\nZ mojego punktu widzenia jest to dramat przywiązania do drogich zakupów.\nRecesja ma szansę sprowadzić wielu ludzi na wspólny mianownik finansowy. Zaś z tego punktu wielu otrzyma drugą szansę na zbudowanie swojego życia zgodnie ze swoimi talentami dając sobie szansę na wielkie sukcesy i radość życia. Czyli zadyszka w gospodarce może być ciekawą okazją do przewartościowania życia. Tak to widzę w skali indywidualnej. W skali globalnej obraz wydaje się niesamowity. Sądzę, że Ameryka już nigdy nie powróci do swojej dwudziestowiecznej potęgi. Pewno ich gospodarka będzie szła odrobinę w górę i potem trochę w dół, a potem znowu w górę itd. czyli normalnie jak to w cyklach gospodarczych. Jednak te wzrosty będą mniejsze niż spadki, tak, że koniec końców będzie widać regularny długofalowy spadek amerykańskiej siły. Uważam, że kończy się porządek świata zdominowanego przez USA. Nie wiem kto zajmie miejsce amerykanów i będzie rósł w siłę. Nie wiem w jakiej walucie będziemy się rozliczać za kilkadziesiąt lat. Nie wiem jakie sektory gospodarki będą dominować. Bez wątpienia będzie to świat, gdzie ludzie po raz kolejny będą musieli sobie zadać pytanie po co żyją i co jest dla nich najważniejsze.\nJim Rogers, 66. letni bogaty amerykański inwestor, absolwent Yale i Oxfordu, który niedawno przeniósł się do Singapuru, stwierdził iż będzie odradzał swoim dzieciom pomysłów na studia MBA, jeśli takowe wpadłyby im kiedyś do głów. Na pytanie dziennikarza co zatem warto studiować odparł: „Tell them to be a farmer and do a real job.” („Powiedz im, aby zostały rolnikiem i wykonywały jakąś konkretną, realną pracę.”). Zażartował też z dziennikarza radząc mu, aby sam został rolnikiem.\nCzy świat dojdzie do takiego ekstremum, że tylko praca na roli, posiadanie towarów, surowców naturalnych i źródeł energii będą dawać szansę na przeżycie? Może się i tak zdarzyć. Tak jak pisałem na początku tego tekstu, uważam, że przyszłość świata jest wielką niewiadomą.\nMoim zdaniem warto żyć porządnie, robić to w czym jesteśmy dobrzy, wypracować w swoich rodzinach umiejętności skromnego życia i odnajdywać radość w tym, że są wokół nas inni ludzie. Bez względu na rozwój wypadków taki „pakiet przetrwaniowy” wydaje się być dobrym fundamentem na nowy początek świata.\nTen wpis został opublikowany w Co ja tu robię?, Ogólnologia, Polska dnia 25/04/2009 , przez Swojak.\nWiek średni, marzenia, motor i dzieci.\nNa horyzoncie kilkunastu miesięcy pojawiają się moje czterdzieste urodziny. Wiek średni ponoć wiąże się z kryzysem, bo po czterdziestce lepiej zdajemy sobie sprawę z przemijającego czasu.\nPodszedłem do tematu twórczo: odkurzyłem marzenia, które czekają na realizację i postawiłem sobie cele do zrealizowania. Pomogło mi w tym ćwiczenie wypisywania na kartce trzydziestu rzeczy, które chcę zrobić nim umrę, trzydziestu, które chcę mieć oraz trzydziestu ról, które chcę zająć w swoim życiu.\nLista jest długa i osobista – z tych powodów pozostaje dyskretnie w moim notesie, a tutaj podzielę się tylko kilkoma punktami. Niektóre marzenia była dla mnie zaskakujące – nie zdawałem sobie z nich sprawy- inne są niemal podręcznikowym wykwitem czterdziestolatka. Do tej drugiej grupy należy posiadanie motocykla. Tak moi kochani, też widzę tych panów w średnim wieku, którzy nagle odkryli w sobie miłość do spalinowych jednośladów. Właśnie zostałem jednym z nich. Czeka mnie jeszcze kilka kroków. Pierwszym jest prawo jazdy. Wielu internautów było zgodnych, że jak prawo jazdy na motor to tylko z Tomkiem Kulikiem (http://www.kulikowisko.pl). Właśnie kończę uczęszczać na wykłady w jego szkole i po świętach rozpocznę jazdy. Napiszę nieco więcej o kursie w osobnym wpisie, bo jest to doświadczenie, które chętnie uwiecznię na stronach blogu.\nTeraz kilka słów o innych marzeniach. Na moje liście znalazło się kilka punków, które miały związek ze zmianą Świata na lepsze. Szczególnie dotyczyło to dawania szansy dzieciom, aby ułatwić im budowanie dobrego życia. W związku z tym uzgodniłem z żoną, że stworzymy fundusz „dziesięciny” – czyli 10% naszych dochodów będziemy przeznaczać na pomoc innym. Tradycyjnie dziesięcina to podatek płacony na rzecz kościoła, wynoszący dziesiątą część czyichś zbiorów lub dochodów. Moja dziesięcina zamiast do kościoła trafi na osobne konto bankowe, z którego wraz z żoną będziemy realizować swoje cele społeczne. Zaczynamy od ufundowania wycieczki do Krakowa dla grupy ubogich dzieci z podwarszawskiej wioski. Dziećmi zajmuje się zaprzyjaźniony z nami nauczyciel. Potem mamy jeszcze kilka innych pomysłów, które mają wlać trochę światła w serca dzieci, którym trudno i smutno.\nCoraz bardziej podoba mi się moje wydanie kryzysu wieku średniego, o którego rozwoju będę Was systematycznie informował.\nTen wpis został opublikowany w Co ja tu robię?, Holistycznie, czyli na całość, Polska dnia 09/04/2009 , przez Swojak.\nZłoto na ciężkie czasy.\nUbiegłotygodniowe spotkanie z kolegą S. było dla mnie ekonomicznym zimnym prysznicem. Kolega żyje spokojnie, pogodnie i wydaje się być daleki od rozgorączkowania tłumu komentatorów podekscytowanych sytuacją gospodarczą.\nCo ciekawe zachowuje zimną krew, mimo że jego podstawowym źródłem utrzymania jest inwestowanie na rynkach kapitałowych. Gdy nasza rozmowa zeszła na temat gospodarki amerykańskiej S. rzeczowo odparł, że jego zdaniem czeka nas praktyczny upadek amerykańskiego rynku, co pociągnie za sobą dramatyczną sytuację społeczną. Po spotkaniu przysłał mi kilka linków do stron, które radził odwiedzić. Był tam m.in. wywiad z Geraldem Celente, który wieszczy zamieszki uliczne w amerykańskich miastach jeszcze w tym roku. Zresztą sami możecie wysłuchać tych kilku minut (na ekranie są napisy po polsku, więc materiał jest dostępny także dla osób nieznających angielskiego: cz. 1., cz. 2.).\nCzas pokaże jak rozwinie się sytuacja za oceanem i na ile Polska poczuje amerykańskie tarapaty.\nJednak mam coraz mocniejsze przekonanie, że majstrowanie przy amerykańskich instytucjach finansowych przy pomocy publicznych pieniędzy i szczodre dodrukowywanie dolarów dla chwilowego ratowania sytuacji może się okrutnie zemścić na Amerykanach.\nWidzę, że na horyzoncie zbierają się ciemne chmury. Może burza „przejdzie bokiem” i zostawi nas w dobrym stanie. Jednak nie jestem ani meteorologiem, ani ekonomistą i mam ograniczone kompetencje w przewidywaniu kataklizmów.\nMój zdrowy rozsądek mówi mi, aby przygotować sobie plan działania „na wszelki wypadek”.\nMoje oszczędności spoczywają w euro, na lokatach terminowych, w BZ WBK. Może euro jest pewniejsze od dolara i może BZ WBK wypłaci moje euro kiedy tylko sobie zażyczę. Jeśli jednak jest cień obawy, że wielkie „bum” za oceanem pomiesza europejskie szyki to chciałbym mieć coś „na czarną godzinę”. Pomyślałem o złocie. Uncja złota to ponad dziewięćset dolarów, trzykrotność tego co przed kilku laty!\nKupując drogie złoto raczej nie zarobię, ale poczuję się bezpieczniej mając w kieszeni kilkadziesiąt gramów błyszczącego metalu.\nChyba nie jestem odosobniony w gromadzeniu złota, bo jego zakup okazał się wyzwaniem.\nNBP zwykł sprzedawać małe sztabki złota, które dobrze pełniłyby rolę lokaty na ciężkie czasy. Ktoś ostatnio mówił, że od jakiegoś czasu NBP nie sprzedaje sztabek i nie wiadomo kiedy je będzie oferował. Popyt mocno przerósł podaż. Z pomocą przyszedł mi autor blogu APP Funds, który bezskutecznie szukał złota w NBP. Skoro nie było sztabek to jego myśli przesunęły się na złote monety. NBP uszczęśliwia numizmatyków okolicznościowymi monetami ze złota. Cena kruszcu w monetach jest o kilkanaście procent wyższa niż na międzynarodowych rynkach, ale wciąż monety wydają się atrakcyjnym kąskiem dla amatorów kilku uncji cennego kruszcu. Szczególnie dotyczy to krążków o znikomej atrakcyjności kolekcjonerskiej. Okazała się nim np. moneta z wybita z okazji 400. lecia polskiego osadnictwa w Ameryce. Brzmi to komicznie, że wspomnienie dawnych Polaków w USA ma mnie zabezpieczyć przed nieobliczalnością współczesnych amerykańskich oligarchów tańczących chocholi taniec z prezydentem i jego kolegami. Zatem część swoich euro zamieniam na złotówki i w mojej szufladzie będzie brzęczeć kilkanaście stuzłotowych monet z wizerunkiem siedemnastowiecznych polskich rzemieślników wykuwających fundamenty amerykańskiej potęgi. Monety kupuję w internetowym sklepie nunizmatycznym po 875 złotych za sztukę. Jest w nich po osiem gram złota Au 900, czyli 7,2 grama czystego złota. Jakbyśmy doszli do etapu handlu wymiennego to może za taką monetę zorganizowałbym ze dwa świniaki lub pół tony jabłek. Może nigdy do tego nie dojdzie, może gospodarczy armagedon Ameryki nie będzie ani tak straszny, ani tak uciążliwy dla nas jak to niektórzy prorokują.\nDla pokrzepienia serc życzę sobie i Wam, drodzy czytelnicy, aby moje złote monety na zawsze pozostały w sejfie i abym za kilkanaście miesięcy skonstatował, że złoto potaniało, recesja mija, a nasza gospodarka rośnie i kwitnie. Obiecuję, że nie będę płakał, gdy okaże się, iż była to najbardziej nieopłacalna inwestycja w moim życiu. Co więcej, przypuszczam, że będę z rozczuleniem patrzył na złote monety i wspominał jakie to panikarskie obawy chodziły mi po głowie wiosną 2009. Mimo to zachęcam Was, kupcie sobie trochę złota. Jeśli kryzys rozejdzie się po kościach to będziecie mieć błyszczącą pamiątkę z recesji. Zaś jakby Świat dostał chwilowej zadyszki to kilka gramów złota w skarpecie może się do czegoś przydać Wam lub Waszym rodzinom.\nTen wpis został opublikowany w Holistycznie, czyli na całość, Ogólnologia, Polska dnia 01/04/2009 , przez Swojak.


Drugie dno stanów lękowych - niedoskonała mama\nNiedoskonała Mama\tNapisano 31/03/2014\nO ile podobne myśli pojawiają się, skłaniając nas do zwiększenia bezpieczeństwa, na przykład poprzez wsiadanie za kółko na trzeźwo, zapinanie pasów, rozglądanie się na przejściu dla pieszych, nie ma w nich nic złego. Ale jeśli zaczynamy funkcjonować w napięciu, chaosie i próbujemy uciec przed sobą w pracę lub używki, zapędzamy się w kozi róg.\nNie ma innego sposobu na radzenie sobie z lękami niż dopuszczenie ich do siebie, analiza własnych myśli, spotkanie się ze swoimi uczuciami z pełną akceptacją dla nich oraz wnikliwe przyjrzenie im się z bliska, bowiem lęki nie biorą się znikąd.\n„Brnąc przez labirynt strachu i niepewności, mamy poczucie nieubłaganego losu, który sprawił, że dzieje się z nami coś okropnego. Dochodząc do wniosku, że nasze kłopoty wiążą się z nieprawidłowym funkcjonowaniem organizmu, poświęcamy mnóstwo czasu i energii na wizyty u lekarzy i robienie sobie różnych testów, szukając w ten sposób potwierdzenia naszych przypuszczeń. Za każdym razem jednak dowiadujemy się, że jesteśmy w świetnej kondycji fizycznej i wobec tego nasz problem może być natury emocjonalnej.”\nDlaczego przejawiamy stany lękowe?\nBędąc na spacerze, obserwowałam starszą panią, która dwuletniemu dziecku zabroniła skakać po kałużach, oczywiście spotkało się to z buntem i piskiem, a dziecko zostało siłą wyciągnięte z kałuży, bez próby dialogu i zrozumienia drugiej strony relacji. Opiekunka zaczęła zastraszać, że nigdy już nie przyjdą na placyk, ganić za niegrzeczne zachowanie, podczas gdy wystarczyło wrócić do domu po kalosze i zaspokoić dziecięcą potrzebę eksplorowania świata.\nGdy chłopiec położył ręce na ziemi, ciąg gróźb postępował w najlepsze – nie dotykaj ziemi, bo się rozchorujesz! Nie wiem, ile dziennie takich przekazów słyszało dziecko, ale tendencja do fobii i lęków może mieć źródło w uczeniu nas od dzieciństwa, że mamy wypierać swoje uczucia i bać się konsekwencji zachowań nieadekwatnych do sytuacji.\nNic dziwnego, że gdy w dorosłym życiu jesteśmy zieloni z przerażenia, bez żadnych realnych powodów, słyszymy wewnętrzny głos krytyka – daj spokój, zwariowałaś, o co ci chodzi, opanuj się!\nIm usilniej próbujemy kontrolować nasz lęk i go uniknąć, tym bardziej wpędzamy się uczucie bezradności, zagrożenia i paniki.\n„Próba odrzucenia myśli związanych z dręczącym nas niepokojem czy powtarzanie sobie, że powinniśmy jak najszybciej przestać się bać, powoduje, że stajemy się coraz bardziej przerażeni i niepewni oraz potęguje to poczucie, że znaleźliśmy się w pułapce.”\nTendencja do popadania w stany lękowe i trwania w nich, ma swoje źródło w niskiej samoocenie oraz skłonności do perfekcjonizmu i pesymizmu. Postaraj się pozwolić sobie na to, aby być przeciętnym. Pamiętaj, że popełnianie błędy nie powinny obniżać Twojej samooceny. Punktem wyjścia do wyzdrowienia jest zaakceptowanie tego, że cierpimy na zaburzenia lękowe, które trzeba leczyć, przede wszystkim przez zmianę sposobu myślenia.\nĆwiczenie uważności (tzw. Mindfulness) jest jednym ze sposobów na uporanie się ze stanami lękowymi i fobiami.\nPoprzedni wpisPraca marzeń w regionie największego bezrobocia w Polsce\nNastępny wpisKiedy się urodziłam…


Karolina Breguła, Bezużyteczność - News O.pl\nKarolina Breguła, „Historie sztuki” (źródło: materiały prasowe organizatora)\nKarolina Breguła rozpoczęła swoją działalność artystyczną w 2003 roku głośnym cyklem fotografii Niech nas zobaczą. Ta prosta seria portretów trzymających się za ręce gejowskich i lesbijskich par nie tylko przyczyniła się do otwarcia debaty społecznej na obce jej dotąd zagadnienia, ale i wpłynęła na samą artystkę, która – jak mówi – dzięki swojemu cyklowi uświadomiła sobie moc tkwiącą w sztuce. Zaintrygowana efektem własnego działania, w swoich kolejnych pracach Breguła zajmowała się analizowaniem recepcji sztuki, badaniem gustów odbiorców, zadawaniem pytań dotyczących skuteczności i użyteczności sztuki i próbą definiowania jej miejsca w życiu.\nBlisko dekadę po pierwszej prezentacji Niech nas zobaczą, artystka zaprasza na wystawę swoich najnowszych prac, w których mówi o strachu, poczuciu bezsilności, zwątpieniu w sprawczość sztuki i tytułowej bezużyteczności własnych działań. Na wystawie w Galerii Enropia zobaczyć można między innymi Zupę (2014) – film o politycznym zaangażowaniu grupy twórców, Instrumenty do robienia hałasu (2016) – obiekty robione ze śmieci pozyskanych w galeriach i muzeach będące narzędziami służącymi do demonstracji politycznych czy Światłowstręt (2016) – najnowszy film Breguły opowiadający o niewykorzystanym potencjale ukrytym w ciemności.\nW ramach cyklu Szczyt Formy 25 października odbędzie się spotkanie z artystką. Szczyt Formy to cykl otwartych spotkań autorskich z uznanymi artystami młodego i średniego pokolenia zajmującymi się szeroko pojętymi działaniami przestrzennymi. Jest wspólną inicjatywą Koła Naukowego Forma przy Katedrze Rzeźby ASP we Wrocławiu oraz Galerii Entropia. Spotkania pomyślane są jako autorskie prezentacje dające artystom możliwość bezpośredniego przedstawienia swojej sztuki bez żadnej mediacji, studentom zaś (i reszcie publiczności) osobistego kontaktu z artystami, a także zapoznania się z żywym procesem twórczym czy problemami istnienia na współczesnym rynku sztuki. Koordynacja cyklu: Karolina Freino.\nKarolina Breguła, „Światłowstręt” (źródło: materiały prasowe organizatora)\nKarolina Breguła, Bezużyteczność\nOd 11 do 25 października 2016 roku\nWernisaż: 11 października 2016 roku, godz.18.00\nTags Galeria Entropia we Wrocławiu Karolina Breguła Karolina Freino Wrocław\nPoprzedni news Najlepiej w życiu ma twój kot: Szymborska i Filipowicz\nNastępny news Nie ma się czego bać. Rozmowy z Mistrzami


Sebastian Kawa » Ciągle pada.. I kolejne zawody zostały odwołane.\nCiągle pada.. I kolejne zawody zostały odwołane.\nPada i pada, ale Roland nie chce dać za wygraną.\nWygląda na to, ze jedyną szansą jest rozegranie dwóch potrzebnych do uznania zawodów konkurencji w niedzielę. Jest to najgorsze z możliwych rozwiązań, bo wielu zawodników prosto z Priewidzy wybiera się do Vinon na mistrzostwa Europy. Zobaczymy. Na razie nad nami jest centrum niżu. Ach te maje, statystycznie koniec maja i czerwiec to najbardziej deszczowe miesiące, ale rzadko pada przez całe tygodnie non stop, tak, że nawet w tym zakątku chronionym górami dookoła nie ma szans na rozegranie krótkiej konkurencji.\npo kolejnym dniu oczekiwania organizator zdecydował się zamknąć zawody. Zostały jeszcze trzy dni do końca a dwa zapowiadają się bardzo deszczowe. By zawody uznać za rozegrany musielibyśmy rozegrać dwie konkurencje w niedzielę, w dniu rezerwowym, ale pogoda zapowiada się kiepska. Roland Stuck zdecydował się zakończyć nierozegrane zawody. Jedziemy do Francji na mistrzostwa Europy a miejsca kwalifikacyjne będą do wzięcia na Żarze w lipcu.


Czy w Waszym domu stoi już choinka? Żywa czy sztuczna? - Radio Gra Wrocław Radio Gra Wrocław - Moje Miasto Moje Radio • Wrocław 95,1 FM\nCzy w Waszym domu stoi już choinka? Żywa czy sztuczna?\nData: 11 grudnia 2019 / 19:45 Data:Aktualizacja: 31 grudnia 2019 / 00:55 Facebook\nŚwięta Bożego Narodzenia zbliżają się wielkimi krokami. Poza czasem spędzonym z rodzinami i pełnymi stołami, jest jeszcze jeden nieodłączny element tych dni. Mowa oczywiście o choince! Żywa lub sztuczna, pierwotnie wiązane z przedchrześcijańską tradycją ludową i kultem wiecznie zielonego drzewka, a obecnie będące ozdobą w czasie świąt Bożego Narodzenia.\nPojawiliśmy się na ulicach Wrocławia i sprawdziliśmy czy mieszkańcy naszego miasta ozdobili już swoje świąteczne drzewka…\nW wielu kulturach drzewo, zwłaszcza iglaste, jest uważane za symbol życia i odradzania się, trwania i płodności. W każde święta pojawia się też pytanie na jaką choinkę się zdecydować. A więc żywa, czy sztuczna?\nŚwięta to również spore wydatki. Trzeba kupić prezenty i zapełnić wigilijne stoły. Radio GRA sprawa ile zapłacimy za choinkę…\nMówi Damian – sprzedawca choinek z Wrocławia.\nGdy podejmiemy już decyzję o tym czy nasza choinka będzie żywa czy sztuczna musimy zdecydować o jej rozmiarze…\nCo ciekawe, dawniej na wsiach przyniesienie choinki do domu miało cechy kradzieży obrzędowej. Rankiem w Wigilię gospodarz udawał się do lasu, a wyniesiona z niego choinka czy gałęzie, „ukradzione” innemu światu, za jaki postrzegany był las, miały przynieść złodziejowi szczęście.\nCertyfikaty covidowe - nowe zasady 7 stycznia 2022


Recenzja: Tajemnicze Podziemia - GE3K Events\nTajemnicze Podziemia to rodzinna gra kafelkowa przywrócona do sprzedaży dzięki wydawnictwu Trefl. Podczas rozgrywki gracze wcielają się w poszukiwaczy skarbów przemierzających tajemniczy labirynt. Celem gry jest ułożenie ciągu korytarzy w taki sposób, aby po drodze znaleźć jak największą liczbę skarbów, unikając przy tym potworów, czyhających w zakamarkach. Gracz, który zrobi to najlepiej – otrzyma największą liczbę punktów i wygrywa rozgrywkę!\nJesteście gotowi na odkrywanie nieznanego? Zapraszam do przeczytania recenzji, w której dowiecie się jak zbudować doskonały labirynt, znaleźć masę skarbów i uniknąć potworów!\nTajemnicze Podziemia w serwisie Gramy w Planszówki\nReiner Knizia jest niemieckim projektantem gier od przeszło 30 lat. Ukończył doktorat z matematyki, a wcześniej pracował w branży finansowej. Na swoim koncie ma ponad 600 tytułów, z czego wiele z nich zdobyło prestiżowe nagrody. Reiner Knizia tworzy tytuły zarówno dla młodszych, jak i starszych graczy. Do tych wydanych w Polsce należą m.in.: Wyprawa do El Dorado i rozszerzenie Demony Dżungli, Pędzące Żółwie, Wiedźmia Skała, Zaginione Miasta, Geniusz, Spor o Bór oraz Zamek wraz z dodatkiem Sokół.\nIlustracje do Tajemniczych Podziemi wykonał doświadczony grafik Tomek Larek. Od wielu lat współpracuje on z wydawcami gier na całym świecie. W swoich pracach używa różnych technik rysowania i malowania, od ołówka i akrylu, po techniki cyfrowe. Ilustracje Larka można znaleźć w m.in.: Światowym Konflikcie, Cry Havoc, Santiago, Ataku Zombie, czy Lagunie. Prace Tomka Larka możecie zobaczyć również na stronie.\nPudełko Tajemniczych Podziemi jest bardzo poręczne i mimo małego rozmiaru mieści w sobie bogatą zawartość. Wśród komponentów znajdziemy:\n5 plansz podziemi dla graczy,\n100 kafelków labiryntu (po 20 dla każdego gracza),\n60 żółtych znaczników punktów,\n15 czerwonych znaczników punktów,\nPlansze podziemi różnią się jedynie rodzajem i umiejscowieniem potworów oraz skarbów po lewej i prawej stronie. Każdy z graczy otrzymuje przed grą zestaw 20 identycznych kafelków, różniących się kolorem rewersów. Znaczniki punktów służą do oznaczania skarbów i potworów napotkanych po drodze. Instrukcja jest bardzo krótka i przejrzyście napisana.\nPrzed rozpoczęciem rozgrywki w Tajemnicze Podziemia każdy z graczy otrzymuje losową planszę podziemi oraz dobiera 20 kafelków w jednym kolorze rewersów. Jeden z graczy tasuje swoje płytki labiryntu i kładzie je w zakrytym stosie przed sobą. Pozostali trzymają swoje kafelki odwrócone.\nGracz z zakrytymi kafelkami dobiera pierwszą płytkę ze stosu. Pozostali gracze odszukują ten sam kafelek i wszyscy jednocześnie kładą go na dowolnym, pustym polu na swojej planszy. Ponownie gracz z zakrytymi płytkami dobiera kafelek ze stosu, pozostali go odnajdują i kładą na planszy. Gra przebiega w ten sposób, aż do momentu wyłożenia 16 płytek.\nPo zapełnieniu plansz płytkami gracze sprawdzają ile napotkali skarbów i potworów podczas wędrówki przez zbudowany przez siebie labirynt. Żółtymi znacznikami punktów zaznaczają skarby znalezione w podziemiach (warte są 1 pkt), a czerwonymi znacznikami spotkane potwory (warte -2 punkty). Wygrywa gracz z największą liczbą punktów.\nW Tajemnicze Podziemia można grać również według trudniejszego wariantu, w którym gracze muszą zacząć układanie od jednego z dwóch środkowych miejsc w dolnym rzędzie planszy. Każda kolejna położona płytka musi stykać się bokiem z tą już znajdującą się na planszy.\nW Tajemniczych Podziemiach występuje jedna główna mechanika – tile placement, czyli układanie kafelków na planszy w określony sposób. Mechanika ta pojawia się w wielu znanych tytułach, takich jak: Kingdomino, Calico, Zamek, czy Nowa Gwinea. W omawianym tytule, podobnie jak w Parku Sawanna, jeden z graczy wyznacza kafelek do położenia, a pozostali muszą go odnaleźć i zagrać na swoich planszach. Jednak oba tytuły trochę różnią się od siebie. W Parku gracze przekładają kafelki na planszy i sami decydują, który z nich ruszyć, w Podziemiach zaś kładą losowo dobrane płytki na pusty obszar.\nW Tajemnicznie Podziemia może grać od 1 do 5 osób. Tryb solo to swego rodzaju trening i sprawdzenie własnych umiejętności. Przy pozostałych wariantach osobowych liczba graczy nie ma znaczenia. W każdym składzie rozgrywka przebiega identycznie i równie dobrze. Tak naprawdę, liczba graczy jest ograniczona tylko przez liczbę plansz podziemi. Czas rozgrywki w każdym składzie osobowym jest do siebie zbliżony, gdyż wszyscy wykonują swoje ruchy jednocześnie.\nPłytek jest tylko 20, w rozgrywce pojawi się ich 16, więc już po dwóch partiach prawdopodobnie wszystkie zobaczymy. Można to uznać za wadę, gdyż przez mało zróżnicowane płytki gra może szybko się znudzić lub za zaletę, bo przez ograniczone układy na kafelkach jesteśmy w stanie nauczyć się przewidywania i planowania takich ścieżki, aby pasowały do wielu płytek. Myślę, że regrywalność Tajemniczych Podziemi jest wysoka, pomimo małej liczby kafelków. Nigdy nie zdarzy się identyczny układ labiryntu i zawsze zostaną wylosowane inne płytki w różnej kolejności.\nGdy rozpakowałam Tajemnicze Podziemia i przeczytałam instrukcję, nie sądziłam, że ta gra będzie ekscytująca. O jak bardzo się myliłam! Gra pozytywnie mnie zaskoczyła, tym jaka jest wciągająca. Szczerze powiedziawszy, to najbardziej ograny tytuł z tych dotychczas otrzymanych do recenzji . Wszystko za sprawą występującego syndromu kolejnej partii i chęci odegrania się na przeciwnikach. Ograne osoby zbudują labirynt już w 10 minut. Po skończonej partii okazuje się, że: tu się ktoś zablokuje, a to potwory zabrały kilka punktów i pyk, ściągamy kafelki i gramy jeszcze raz, żeby tym razem zdobyć więcej skarbów. Nawet moja siostrzenica, która szybko się nudzi grami, dwukrotnie zaproponowała powtórzenie partii!\nKolejną rzeczą, która zaskoczyła mnie w Tajemniczych Podziemiach, było to, że gracze dysponując tymi samymi płytkami, nie układali identycznych labiryntów. Czasami dwa, czy trzy pierwsze kafelki znajdowały się w tych samych miejscach na kilku planszach, jednak z rozwojem rozgrywki zawsze pojawiały się duże różnice w labiryntach. Choć gra niweluje losowość, dzięki temu, że każdy gracz korzysta z zestawu tych samych kafelków, wciąż jest ona odczuwalna i bywa zarówno ekscytująca, jak i irytująca. Nie wiadomo, jaki kafelek zostanie odkryty, a to ma ogromny wpływ na planowanie dalszego labiryntu. Trudno jest przewidzieć wszystkie możliwości i trzeba szybko reagować. Bywają momenty wzburzenia, gdy nam wylosowana płytka nie odpowiada, a przeciwnikom pasuje idealnie. Jednak myślę, że po rozegraniu kilkudziesięciu partii i porządnym zapoznaniu się z kombinacjami płytek gracze mogą starać się przewidywać możliwe układy. Nie oznacza to jednak, że gra jest powtarzalna, gdyż tych kombinacji jest niesamowicie wiele.\nGra ma bardzo łatwe zasady, a ich wytłumaczenie zajmuje kilka minut. Nie występują w niej żadne skomplikowane elementy, dzięki czemu w grę może zagrać każdy. Dla dzieci istnieje łatwiejszy wariant z układaniem kafelków po całej planszy, nowicjusze planszówkowi również się odnajdą, a doświadczeni gracze spróbują wyciągnąć jak najwięcej z potencjału tego tytułu i zaczną główkować nad najkorzystniejszymi trasami.\nWykonanie Tajemniczych Podziemi jest dość przeciętne. Grafik nie mieli się w czym wykazać, gdyż na większości płytek widnieją tylko mury i kamienna podłoga. Skarby i potwory są dość małe i rysowane w kreskówkowym stylu. Największą wadą gry są plansze podziemi i płytki labiryntu wykonane z cienkiej tektury. Wpływa to na korzystną cenę i możliwość pomieszczenia elementów w pudełku, jednak uważam, że takie wykonanie jest poniżej dzisiejszych standardów. Przy pierwszych partiach znaczniki punktacji wydawały mi się zbędnym bajerem, wykorzystywanym jedynie w grze z dziećmi. Jednak już po kilku rozgrywkach odkryłam, że niesamowicie ułatwiają one liczenie punktów, a uwierzcie, że bez nich czasem można przeoczyć cenne punkty.\nPodsumowanie gry Tajemnicze Podziemia\nNie miałam przyjemności wcześniej zagrać w Tajemnicze Podziemia, dlatego tym bardziej cieszę się, że wydawnictwo Trefl zdecydowało wznowić dystrybucję tego tytułu na polskim rynku.\nTajemnicze Podziemia polecam szczególnie rodzinom z dziećmi, gdyż rozgrywka sprawia dużo radości zarówno młodszym, jak i starszym graczom. Początkujący mogą rozwinąć zdolność planowania i logicznego myślenia. Doświadczeni gracze odnajdą w Podziemiach dużą dozę rywalizacji, co skutkować może chęcią odegrania się w kolejnych partiach. Zasady są łatwe, rozgrywka szybka, a regrywalność całkiem spora, cena również bardzo przystępna. Myślę, że to idealna gra na początek planszówkowej przygody\nGra się dobrze w każdym składzie osobowym\nUczy planowania i logicznego myślenia\nPlansze i kafelki labiryntu wykonane są z cienkiej tektury\nMogłoby być więcej kafelków labiryntu lub różne warianty gry dla wzbogacenia rozgrywki\nDziękujemy Wydawnictwu Trefl za przekazanie egzemplarzy do recenzji.\n피망 슬롯 4 maj 2022 Odpowiedz


Choroba dwubiegunowa – co to jest? Objawy, TEST, dziedziczenie | OnlineZdrowie.pl\nChoroba afektywna dwubiegunowa (ChAD) to zaburzenie psychiczne, któremu towarzyszy przewlekłe zaburzenie nastroju: występują naprzemiennie epizody depresji, hipomanii oraz manii. Jakie są objawy choroby dwubiegunowej? Czy jest ona dziedziczona? A może ma inne przyczyny? Zobacz cechy charakterystyczne dwubiegunówki, test na jej występowanie oraz możliwe formy leczenia.\nCo to jest choroba dwubiegunowa afektywna?\nChoroba afektywna dwubiegunowa jest z człowiekiem od wieków – co najmniej od czasów Hipokratesa, a więc IV wieku przed naszą erą. Hipokrates już wówczas opisywał swoich pacjentów z objawami, które są charakterystyczne właśnie dla choroby dwubiegunowej afektywnej. Jednak opis choroby, który stosujemy do dziś, stworzył niemiecki psychiatra na przełomie XIX i XX wieku – Emil Kraeplin.\nPoczątki choroby dwubiegunowej mogą mieć przyczynę w dużej i szybkiej zmianie dotychczasowego życia. Zwykle choroba przychodzi nagle – raczej bywa kwestią dni, a niżeli tygodni. U mężczyzn częściej spotyka się podczas ChAD epizod manii, a u kobiet – epizod depresji. Choroba dwubiegunowa charakteryzuje się tym, że stale powraca i trwa od kilku dni, do nawet kilku miesięcy. ChAD występuje ponadto pod różnymi postaciami – w niektórych z nich zmiany epizodów są szybkie (następują nawet kilka razy w roku), a w innych zmiana z jednego na drugi epizod może potrwać latami.\nChoroba dwubiegunowa nazywana jest także: zaburzeniem dwubiegunowym, zaburzeniem (lub psychozą) maniakalno-depresyjnym lub cyklofrenią. Niekiedy ChAD nazywa się depresją dwubiegunową, jednak nie jest to prawidłowe określenie.\nChoroba dwubiegunowa – typy\nIstnieją dwa podstawowe typy choroby afektywnej dwubiegunowej. W typie I występuje minimum jeden epizod manii, natomiast nie musi występować epizod depresyjny. W typie II natomiast występuje minimum jeden epizod depresji, a także minimum jeden epizod hipomanii.\nIstnieje również postać ChAD określana jako cyklotomia – wówczas depresja i hipomania utrzymują się przez dłuższy czas. Oczywiście występują również postacie dwubiegunówki, podczas których pacjenci doznają manii, ale nie spełniają wszystkich warunków ani typu I, ani typu II czy cyklotomii – nie oznacza to, że należy wykluczyć chorobę dwubiegunową.\nChAD – objawy manii\nPodczas epizodu manii występuje euforia, pobudliwość, a także ekspansywność, z tym, że euforia nie zawsze występuje i zamiast niej może pojawić się uczucie frustracji czy rozdrażnienia. Zmiany nastroju podczas manii mogą być bardzo gwałtowne i w ciągu kilku sekund zmienić się z wesołości w gniew.\nOsoba, która doświadcza manii, ma dość wybujałe myśli. Bardzo często nie potrafi sobie uświadomić konsekwencji swoich działań. Nie potrafi planować, ani przewidywać – a to prowadzi do wielu problemów na tle osobistym i rodzinnym. Może również mieć błędne przekonanie o swoich niezwykłych zdolnościach albo wielkich talentach, a także kreować wizje własnych bogactw, władzy lub miłości. Z drugiej strony osoba podczas manii może czuć się bardzo zagrożona przez jakąś siłę i podejrzewać, że stała się np. ofiarą prześladowań (innych osób czy instytucji). Zachowania, które występują podczas manii, pojawiają się szybko i są gwałtowne. Bardzo często podczas tego epizodu chory wpada w hazard, podejmuje błędne decyzje finansowe, nie uważa podczas jazdy samochodem, ubiera się ekstrawagancko.\nPodczas epizodu maniakalnego, chory nie odczuwa również potrzeby snu – dopiero po kilku dniach dochodzi do wyczerpania organizmu i wówczas słabnie także faza manii. Tego typu objawy mogą trwać co najmniej tydzień, ale nie jest to regułą.\nChAD – objawy hipomanii\nPodczas hipomanii nastrój chorego jest polepszony. Pacjent jest wesoły, żywy, a otoczenie odbiera go bardzo pozytywnie. Myśli chorego są bardzo chaotyczne, pojawia się wiele nowych pomysłów oraz ogromna dawka kreatywności. W stanie hipomanii zachowania jednak są bardzo zdezorganizowane.\nChaD – objawy depresji\nPodczas choroby dwubiegunowej może występować także epizod depresji. Wówczas chory czuje smutek, jest bardzo przygnębiony i zgaszony, czuje bezradność, bezużyteczność i samotność, ma niskie poczucie własnej wartości, jest załamany i nieszczęśliwy. Często podczas depresji odczuwane jest poczucie winy, wstydu czy niepokój – lęk.\nNajczęściej występuje poczucie winy, smutku i lęki. Chory ponadto nie potrafi czerpać radości z żadnych działań – swoich lub otoczenia. Towarzyszy mu poczucie nudy i nie potrafi się niczym zainteresować. Dolegliwości są najbardziej nasilone rano, natomiast pod koniec dnia osoby z takimi objawami czują się zwykle nieco lepiej.\nOsoba podczas epizodu depresji w chorobie dwubiegunowej, ma wiele negatywnych myśli na własny temat i swojej przyszłości – ale nie tylko. Negatywne myśli kreuje także na temat innych ludzi. Czuje, że jest bezwartościowa, a jej działania są nic nie warte. Przyszłość jawi się jako pełna problemów i z góry przesądzona.\nPodczas depresji często występują problemy z wyjściem z domu – także do pracy. Wiąże się to m.in. z poczuciem, że nie jest się w stanie realizować żadnych działań, nawet tych najprostszych (codziennych), a myśli te są najsilniejsze zaraz po obudzeniu (a więc mamy też do czynienia z niemożnością wstania z łóżka).\nWiele zachowań podczas epizodu depresyjnego jest podobnych do innych chorób. W diagnozie pomocne będą następujące objawy towarzyszące: brak apetytu, problemy ze snem, brak pociągu seksualnego, brak wzwodu u mężczyzn i podniecenia u kobiet, częste bóle głowy i kręgosłupa, ogóle zmęczenie i osłabienie.\nOpisane wcześniej epizody manii, hipomanii i depresji to elementy, które towarzyszą chorobie afektywnej dwubiegunowej. Podczas nich charakterystyczne są szczególnie niektóre objawy. Oto one:\nepizod depresji: obniżony nastrój, brak energii, przygnębienie, smutek, zaniżone poczucie własnej wartości, poczucie winy, poczucie bezradności, utrata zainteresowań, otępienie myślowe, spadek popędu seksualnego, zaburzenia snu, zaburzenia koncentracji i pamięci, spadek apetytu;\nepizod manii: polepszenie nastroju (ale nie zawsze) i euforia, nadpobudliwość, większa aktywność psychoruchowa, większa energia życiowa, bezkrytyczne poczucie własnej siły i możliwości, zawyżona samoocena, działania chaotyczne i lekkomyślne, zachowania ryzykowne, nieprzemyślane i nagłe decyzje, słowotok, drażliwość;\nepizod hipomanii: dobre samopoczucie psychiczne i fizyczne, mniejsza potrzeba snu, zachowania lekkomyślne i ryzykowne, podejmowanie nieprzemyślanych decyzji, zachowanie krytycyzmu;\nepizod mieszany: to jednoczesne występowanie objawów depresji, manii oraz hipomanii.\nChoroba dwubiegunowa u dziecka\nChorobę dwubiegunową często rozpoznaje się u osób po 20 roku życia, jednak nie jest wykluczone, by występowała u nastolatków, a nawet u dzieci. Zazwyczaj objawia się szybkimi i nagłymi zmianami nastroju, bez konkretnej przyczyny. Kryteria do diagnozy u dzieci są takie same, jak u dorosłych, jednak u osób młodych zamiast euforii częściej występuje podczas manii i hipomanii drażliwość, bunt, agresja i wybuchy złości. O ChAD u dziecka może także świadczyć:\nWystępują także nierzadko zaburzenia współistniejące, takie jak ADHD, osobowość borderline czy zaburzenia lękowe.\nCzy choroba dwubiegunowa jest dziedziczona?\nNiestety tak. Choroba afektywna dwubiegunowa ma silne podłoże genetyczne – u krewnych z pierwszego stopnia osób chorych na chorobę dwubiegunową, o wiele częściej pojawia się to schorzenie (jak i inne zaburzenia depresyjne). Badania naukowe potwierdziły, że czynniki genetyczne są bardzo ważne w występowaniu zaburzeń depresyjnych, a szczególnie istotną rolę odgrywają właśnie w przebiegu choroby afektywnej dwubiegunowej.\nJakie jest ryzyko zachorowania na chorobę dwubiegunową u krewnych pierwszego stopnia – a więc rodziców, dzieci, albo u rodzeństwa? Ryzyko to wynosi od 15 do 20%. Dodatkowo, jeżeli choroba występuje w rodzinie od pokoleń, ryzyko to jest jeszcze większe.\nBadania pokazują, że niektóre odmiany genów występują częściej u osób z ChAD – jednak wiedza na ten temat wymaga dalszych testów. Geny te związane są m.in. z układem noradrenergicznym, serotoninergicznym oraz dopaminergicznym, a także z procesami neuroplastycznymi, regulującymi biorytmy oraz z przewodnictwem wewnątrzkomórkowym.\nNie tylko genetyka może być powodem pojawienia się choroby dwubiegunowej. Istnieje kilka przyczyn, a każda z nich może mieć podobny wpływ na ChAD:\nCzynniki genetyczne – występują wtedy, gdy w najbliższej rodzinie chorego z pierwszego stopnia pokrewieństwa, odnotowano przypadek ChAD – wówczas dana osoba ma nawet siedmiokrotnie większą szansę na zachorowanie na chorobę dwubiegunową, niż inni ludzie. Dodatkowo dzieci osób chorujących na ChAD mają aż o 50% więcej szans na zachorowanie na chorobę psychiczną.\nCzynnik środowiskowe – grają istotną rolę wtedy, gdy chory nie ma wsparcia w najbliższym otoczeniu i doznaje wielu stresujących sytuacji w swoim życiu (oraz wielu negatywnych). Znaczenie w czynnikach środowiskowych, mają też zaburzenia snu lub rytmu dnia.\nCzynniki biologiczne – polegają na większej aktywności hormonów na osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, które biorą udział w reakcji na stres.\nKiedy udać się do lekarza? Jakie pytania usłyszymy od psychiatry?\nGdy podejrzewamy u siebie lub u bliskiej osoby chorobę afektywną dwubiegunową, należy udać się do psychiatry. Konsultacja jest bezpłatna, jeżeli udamy się do placówki, która korzysta z odpłatności NFZ. Można również udać się najpierw do lekarza POZ, który wskaże odpowiedni kierunek, jednak do lekarza psychiatry można udać się bez skierowania.\nNa wizytę u lekarza decyduje się jednak niewiele osób z chorobą dwubiegunową – zwykle towarzyszy im poczucie beznadziei i z góry przesądzonej przyszłości, a więc nie widzą oni sensu chodzenia do psychiatry. Dodatkowo mogą czuć strach przed odrzuceniem ze strony innych, jeśli zostanie u nich potwierdzona choroba psychiczna. W rzeczywistości jednak terapia psychiatryczna przebiega w miłej atmosferze i polega zwykle na rozmowie czy wypełnianiu różnych testów. Ponadto lekarza obowiązuje tajemnica lekarska, zatem nie należy się obawiać, że wszyscy dowiedzą się o leczeniu, jeżeli tego nie chcemy.\nJak może wyglądać rozmowa z psychiatrą przy podejrzeniu choroby dwubiegunowej? Oczywiście nie ma żadnych schematów, ale istnieje kilka pytań, które prawie na pewno lekarz zada. Oto one:\njaki mamy obecnie nastrój, jak często się on zmienia i zmieniał na przestrzeni całej historii choroby,\nczy w rodzinie występowały choroby psychiczne,\njaką mamy pracę i wykształcenie, co robimy w życiu codziennym,\nczy mamy kogoś bliskiego – rodzinę, partnera, dzieci,\njaką stosujemy dietę,\nczy sięgamy po używki,\nczy mamy inne choroby,\njaki prowadzimy styl życia,\njak wyglądają u nas objawy depresyjne lub maniakalne,\nczy towarzyszą nam myśli samobójcze.\nPo rozmowie, psychiatra postawi diagnozę i zdecyduje o terapii. Może to być terapia farmakologiczna, ale niekoniecznie.\nChoroba dwubiegunowa – leczenie farmakologiczne i nie tylko\nPo postawieniu diagnozy, jesteśmy już ogromny krok do przodu w walce z chorobą. Teraz lekarz zdecyduje, jak generować postępy. Niestety nie wynaleziono jeszcze lekarstwa, które całkowicie leczyłoby człowieka z ChAD – cele leczenia jest złagodzenie objawów epizodu manii i depresji, a także zmniejszenie częstości ich występowania. Za podstawę uznaje się leczenie farmakologiczne oraz psychoterapię. W bardzo ciężkich – rzadkich – przypadkach, stosowane są elektrowstrząsy.\nJeśli chodzi o leczenie farmakologiczne, najczęściej lekarz przepisuje:\nstabilizatory nastroju (zwykle bazują one na związkach litu) – mają za zadanie ochronić pacjenta przed wahaniami nastroju,\nleki przeciwpsychotyczne – ich stosowanie ma na celu zwalczenie objawów psychotycznych,\nleki przeciwdrgawkowe – w połączeniu ze stabilizatorami nastroju wpływają dobrze na samopoczucie,\nleki przeciwdepresyjne – mają istotne znaczenie podczas epizodu depresyjnego w chorobie dwubiegunowej; ich zadaniem jest umożliwienie choremu wykonywanie codziennych czynności i poprawie nastroju,\ninne neuroleptyki – lekarz może przepisać np. neuroleptyki atopowe (podczas manii) lub bezodiazepiny.\nLeczenie farmakologiczne musi być uzupełniane psychoterapią, a zwłaszcza terapią poznawczo-behawioralną, która ma istotny wpływ na zachowanie chorego, jego myśli oraz nastrój. Taka psychoterapia skutecznie pomaga w leczeniu zaburzeń depresyjnych. Polecana jest także terapia skoncentrowana na rozwiązaniach.\nPsychoterapię można wzbogacić o psychoedukację – podczas niej choremu przekazywane są zarówno teoretyczne, jak i praktyczne informacje o chorobie oraz sposobach radzenia sobie z nią – a także o jej skutkach, jeśli będzie nieleczona. Dodatkowo lekarze zalecają terapię rodzin – co ma na celu poprawę funkcjonowania chorego w otoczeniu najbliższych osób, poprawę komunikacji i strategii radzenia sobie w trudnych sytuacjach.\nW skrajnych przypadkach stosowane są elektrowstrząsy. Efekt leczniczy uzyskuje się poprzez wywołanie napadu padaczkowego z pomocą impulsów elektrycznych. W Polsce elektrowstrząsy stosuje się wyłącznie w przypadkach zagrożenia życia.\nDwubiegunowość a związki i rodzina\nZaangażowanie najbliższych osób – a więc partnera, dzieci, rodzeństwa czy rodziców, to jeden z podstawowych warunków powodzenia leczenia choroby afektywnej dwubiegunowej. Udzielane wsparcie należy jednak dostosowywać do aktualnej fazy choroby, ponieważ osoba podczas depresji potrzebuje innej pomocy, niż podczas epizodu manii czy hipomanii. Znajomość niektórych zasad dotyczących opieki na chorym na ChAD może znacząco ułatwić terapię oraz funkcjonowanie pacjenta – jak i całej rodziny. Co możesz zrobić dla osoby chorej na dwubiegunówkę? Poniżej przedstawiamy kilka możliwości:\nweź udział w terapii rodzinnej, aby bardziej zaangażować się w sytuację chorego,\ndowiedz się od lekarza prowadzącego, jak rozpoznać szybko symptomy nawrotu choroby,\nzachęcaj chorego do leczenia, motywuj go do przestrzegania zaleceń lekarza,\nwspieraj chorego w terapii – zawoź go do lekarza, czekaj w poczekalni, aż terapia się zakończy,\nmotywuj chorego słowami, że obecny ciężki stan jest przejściowy, a dzięki lekom i terapii z pewnością szybko przejdzie, a chory odzyska pełnię kontroli nad swoim życiem,\nuważnie obserwuj chorego,\nzachęcaj do aktywnego i zdrowego stylu życia,\npomóż w ułożeniu stałego rytmu dnia i nocy,\npomagaj w zapewnianiu odpoczynku, właściwej diety i aktywności fizycznej,\nbądź cierpliwy, nie oceniaj, bądź wyrozumiały.\nChoroba dwubiegunowa – jak zapobiegać atakom?\nNie udowodniono jak na razie możliwości całkowitego wyleczenia choroby, ale wiele badań pokazuje, jak ważna jest profilaktyka przed pojawieniem się nawrotu danego epizodu – możemy bowiem wiele zdziałać w tej kwestii i zmniejszyć częstotliwości nawrotów, skrócić ich czas trwania, a także złagodzić intensywność. Aby tak się stało, warto unikać stresów, podejmować regularnie aktywność fizyczną, stosować dietę bogatą w zdrowe kwasy tłuszczowe omega-3, prowadzić uregulowany tryb życia. Dbanie o te strefy codzienności istotnie wpływa na radzenie sobie z chorobą dwubiegunową.\nChoroba dwubiegunowa nie jest rzadkością. Wbrew pozorom cierpi na nią wiele ludzi, w tym także wiele sław, które znamy z ekranów, radia czy książek. Poniższa lista nazwisk dowodzi, że możliwe jest osiąganie sukcesów i funkcjonowanie w społeczeństwie, mimo choroby dwubiegunowej:\nRobert Downey, Jr. – aktor\nSting – muzyk, pisarz\nJean-Claude Van Damme – aktor, sportowiec\nChoroba dwubiegunowa – test online\nNa zakończenie przedstawiamy krótki test, który pomoże Ci w ocenie, czy Twój bliski – lub Ty sam – cierpi na chorobę afektywną dwubiegunową. Oczywiście test nie zastąpi konsultacji lekarskiej, ale może stanowić pewną wskazówkę w podjęciu pierwszych działań. Test został opracowany przez zespół psychiatrów i opublikowany z magazynie „Psychiatria Polska” z 2009 roku (dokładne źródło: Kwestionariusz Zaburzeń Nastroju – charakterystyka i zastosowanie. Marcin Siwek, Dominika Dudek, Janusz Rybakowski, Dorota Łojko, Tomasz Pawłowski, Andrzej Kiejna. Psychiatria Polska 2009, tom XLIII, numer 3, str. 287-299, tłum. dr n med. Suwalska A, Klinika Psychiatrii Dorosłych UM w Poznaniu).\nMak łatwo rozpraszały Cię wydarzenia wokół Ciebie, że miałeś kłopoty z koncentracją i utrzymaniem uwagi?\nByłeś znacznie bardziej zainteresowany seksem niż zwykle\nJeśli zaznaczyłeś odpowiedź „TAK” na więcej niż jedno z powyższych pytań, czy część z nich zdarzyła się w tym samym okresie Twojego życia?\nJak znaczny problem stanowiły dla Ciebie powyższe zachowania (niezdolność do pracy, kłopoty rodzinne, problemy finansowe, problemy z prawem, wdawanie się w kłótnie lub w bójki)? Wybierz jedną z odpowiedzi:\nInterpretacja testu na chorobę dwubiegunową\nJeżeli na 7 lub więcej pytań odpowiedziałeś/aż TAK, a przynajmniej dwa z tych wydarzeń dotyczyły tego samego okresu w Twoim życiu oraz wymienione zachowania stwarzają lub stwarzały dla Ciebie problem, istnieje duże prawdopodobieństwo, że cierpisz na chorobę afektywną dwubiegunową.\nVieta E., Choroba afektywna dwubiegunowa, Medycyna po Dyplomie, Zeszyt edukacyjny nr 3, 2008.\nBilikiewicza A., Psychiatria: podręcznik dla studentów medycyny, Wydawnictwo Lekarskie PZWL, Warszawa 2006.\nSeligman M.E.P., Walker E.F., Rosenhan D.L., Psychopatologia, Wydawnictwo Zysk i S-ka, Poznań 2001.