Strona główna Agroturystyka - dobre miejsce dla dzieci\n(Poniżej tekstu znajdziecie polecone gospodarstwa agroturystyczne przyjazne dzieciom - z udogodnieniami i atrakcjami dla dzieci)\nDziś sprawdzimy, co to w ogóle jest agroturystyka i czym odróżnia się od zwykłej kwatery na wsi, co to jest kategoryzacja i dlaczego rodziny z dziećmi powinny odwiedzać kwatery, które mają nadaną kategorię.\nW kolejnych odsłonach przedstawimy też temat Wielkanocy w agroturystyce, wyjaśnimy czym charakteryzuje się agroturystyka przyjazna rodzinom z dziećmi, pokażemy, że w agroturystyce w górach też świetnie może wypocząć rodzina nawet z całkiem małym dzieckiem, sprawdzimy czy nad morzem dzieci będą się bawić równie dobrze jak rodzice...\nZapraszamy do śledzenia cyklu przygotowanego przez Justynę Królikowską - mamę trójki małych chłopców i właścicielkę Agroturystyki dla Wybrednych Rodziców z Małymi Dziećmi "U Grzegorza".\nCO ODRÓŻNIA AGROTURYSTYKĘ OD TURYSTYKI WIEJSKIEJ, PENSJONATU CZY KWATERY PRYWATNEJ?\nAgroturystyka to ostatnio bardzo popularna forma wypoczynku na wsi, szczególnie dla rodzin z małymi dziećmi.\nAgroturystyka to nie tylko noclegi. Typowa agroturystyka to, w odróżnieniu od pensjonatu czy hotelu, kameralny dom na wsi z kilkoma pokojami, najczęściej z dużą zieloną przestrzenią wokół, gdzie każdy może znaleźć cichy kącik dla siebie, a dzieci mogą do woli biegać i radować się latem.\nTo ogród, czasem sad, może nawet staw, ale przede wszystkim - domowe warunki, dobre jedzenie, pole uprawne i zwierzęta gospodarskie. Te przymioty odróżniają też kwaterę agroturystyczną od zwykłej kwatery na wsi, choć też ściśle związanej z turystyką wiejską.\nAgroturystyka powstaje najczęściej tam, gdzie nie ma dużego przemysłu, czyli w rejonach czystych, atrakcyjnych krajoznawczo i turystycznie. Gospodarze do tej pory żyjący tylko z rolnictwa, szukając dodatkowego dochodu pozwalającego na lepsze życie, zakładają agroturystykę.\nSobie dają zatrudnienie, jednocześnie turystom stwarzając możliwość świetnego wypoczynku, poznania uroków, tradycji i zwyczajów wsi oraz walorów najczęściej pięknego krajobrazu nizinnego albo górskiego.\nRytm życia gospodarstwa agroturystycznego niejednokrotnie wyznaczany jest terminami prac polowych i porami obrządku przy zwierzętach. Kojarzy się ze smakiem świeżego mleka, zapachem siana, pianiem koguta, odgłosami krów i owiec pasących się na pastwisku w pobliżu. To wszystko stanowi o niepowtarzalności i unikalności agroturystyki.\nDodatkowo bliski kontakt z goszczącą nas rodziną to możliwość poznania jej historii i zwyczajów, bezpośredniej rozmowy, podzielenia się własnymi troskami i doświadczeniami. Serdeczna i rodzinna atmosfera takiego wypoczynku pozostaje w pamięci dłużej niż anonimowy pobyt w najbardziej luksusowym hotelu.\nPYSZNE SKUBAŃCE I BARSZCZ BIAŁY NA SERWATCE - CZYLI KUCHNIA JEDNEGO AKTORA\nMożliwość mieszkania pod jednym dachem z gospodarzami niejednokrotnie zapewnia luźną i miłą atmosferę wypoczynku, z indywidualnym podejściem do każdego gościa.\nWspólna jadalnia i posiłki, często przygotowywane przez samą gospodynię, pełne przysmaków znanych tylko w rejonie, gdzie agroturystyka się znajduje - to szczególnie cenione atuty.\nOne przyciągają smakoszy regionalnej kuchni, jak również tych rodziców, którzy zwracają uwagę na to, co jedzą ich dzieci albo tych, którzy w zabieganiu dnia codziennego nie mają czasu na robienie pracochłonnych potraw jak pierogi czy naleśniki z jagodami. Tu mogą ich spróbować i to często w odmiennej wersji niż do tej pory znana. Przetwory: prawdziwie kiszona kapusta, sałatki z ogórków i pomidorów, przecier z pomidorów bez nawozów, dżemy i konfitury - to rarytasy, jakich nie znajdziesz w żadnym, choćby najlepszym pensjonacie!\nTaka kuchnia, najczęściej jednego aktora - gospodyni domu - to ciekawe sposoby przyrządzani różnych potraw i deserów, ale również nowe przepisy, niekiedy znane tylko gospodyni. To również indywidualne podejście do różnych diet, między innymi dla dzieci z alergiami czy wegetarian. Czegoś takiego nie znajdziemy w masowym żywieniu w pensjonacie, hotelu czy miejskich restauracjach.\nDobrze jest poznać i dać możliwość spróbowania dzieciom barszczu ze świeżo ściętej botwinki, wiejskiego sera z miętą, barszczu białego na serwatce, mleka prosto od krowy, świeżego pstrąga złowionego w przydomowym stawie albo chociażby miodu z własnej pasieki i grzybów nazbieranych w pobliskim lesie...\nCzęsto zapach i smak domowego ciasta\nalbo ruskich pierogów pamięta się jeszcze długo po powrocie do domu. Zdarza się, że w gospodarstwach agroturystycznych można kupić świeże jajka, mleko, ryby czy miód, z czego chętnie korzystają goście.\nCZY KTOŚ WIE JAK WYGLĄDA NATKA PIETRUSZKI I CO TO JEST BOTWINKA???\nGospodarstwo agroturystyczne daje możliwości zobaczenia upraw. Dzieci często nie wiedzą, co to jest botwinka, chcą zobaczyć, jak wygląda natka pietruszki, a jak cybuszki, jak od ziarenka rośnie rzodkiewka...Często na pytanie, skąd się bierze mleko odpowiadają: z kartonu. Tu wszystkiego mogą dotknąć i spróbować.\nEKOLOGIA, PRZYRODA, ŻUCZEK I PASIKONIK…\nDo agroturystyki zaglądają też rodzice o dużej świadomości ekologicznej i wrażliwości przyrodniczej, którzy nauczyli się czerpać siłę ze zdrowego jedzenia i obcowania z przyrodą. Teraz chcą takie podejście przekazać swoim dzieciom.\nAgroturystyka to najczęściej bezpieczne położenie, blisko płytkiej rzeki albo jeziorka, otoczone polami, łąkami czy lasami, co nie stwarza zagrożenia dla ruchliwych dzieci, ciągle szukających przygód. Jednocześnie daje możliwość rodzicom pokazania dzieciom różnic między poszczególnymi gatunkami drzew i innych roślin, małych żyjątek mieszkających w trawie...\nTo możliwość długich wędrówek na świeżym powietrzu, zbierania grzybów albo poziomek, zabaw z dziećmi bez ograniczeń. Ze zwróceniem uwagi na wartości, jakie wszyscy czerpiemy z wsi, pól, ekologicznych upraw, czystego powietrza i wód płynących z gór.\nPobyt na wsi to świetna okazja dla rodziców do przemycenia cennych informacji: o zwyczajach, tradycji i różnicach regionów Polski, o języku innym dla Górali, innym dla Kaszubów. A co najważniejsze - okazja do zaszczepienia wrażliwości i potrzeby ochrony takich terenów, gdzie jeszcze nie dotarła szeroko pojęta cywilizacja.\nKOZA BECZY, KROWA MUCZY, A OWCA?\nAgroturystyka staje się coraz bardziej popularną forma spędzania wolnego czasu przez rodziny z małymi dziećmi. Często najważniejszym kryterium wyboru tego rodzaju miejsca wypoczynku jest to, że można pokazać dziecku wszystko, co widziało tylko na obrazku mieszkając w dużym mieście.\nW pobliżu domu gościnnego najczęściej znajdują się zabudowania gospodarcze, a tam zwierzęta, które każde dziecko może zobaczyć, dotknąć i nawet pokarmić. To daje możliwość dzieciom choć przez chwilę uczestniczyć w wiejskim życiu, karmiąc gęsi i króliki, zbierając jajka i zaganiając kury wieczorem do kurnika.\nMaluchy mogą obserwować, jak doi się krowy i kozy albo jak zwozi się siano do stodoły. Mogą też przejechać się traktorem. Niektórym gościom wystarczy pogłaskać koty łaszące się do nogi, pojeździć na kucyku albo poleżeć na słońcu pod kopką siana.\nKATEGORYZACJA - CO TO ZA LICHO?\nCzęsto jeszcze pokutuje stereotyp, że agroturystyka to mało komfortowe, ciasne pokoje i niemiły zapach. Do niedawna agroturystyka kojarzyła się z niedoinwestowaną działalnością.\nTakie czasy już minęły. Wszystko zmienia się z dnia na dzień. Małe agroturystyki z dofinansowaniem unijnym przekształcają się w agropensjonaty z komfortowymi pokojami z łazienkami, pięknymi hotelowymi ręcznikami. Dodatkowo przygotowana jest ciekawa rekreacja z saunami, basenami z dużym, nowocześnie zagospodarowanym terenem rekreacyjnym.\nTeraz w agroturystyce jest kategoryzacja, określająca standard oferty. Podobnie jak w pensjonacie czy hotelu mamy gwiazdki, tu są słoneczka. Nie jest łatwo zdobyć choć jedno słoneczko. Każde kategoryzowane gospodarstwo przechodzi weryfikację kategoryzatorów i musi spełnić określone warunki. Ostatecznie kategorie nadaje Polska Federacja Turystyki Wiejskiej.\nKwatery agroturystyczne mogą posiadać kategorię: minimum, standard, jednego słoneczka, dwóch słoneczek i trzech. Ta najwyższa kategoria różni się od dwóch słoneczek między innymi tym, że mamy przystosowanie pokoi, łazienek, podjazdów itp. dla niepełnosprawnych gości, poruszających się na wózkach. O trzy słoneczka walczą najczęściej kwatery na nizinach, bo to wiąże się również z lepszą dostępnością terenu wypoczynku dla osób na wózkach. Na próżno więc szukać trzech słoneczek w górach.\nGOSPODARSTWA AGROTURYSTYCZNE ZE SPECJALNĄ OFERTĄ\nWiele gospodarstw, żeby się wyróżnić i być bardziej konkurencyjnym, podejmuje specjalizację . To oznacza, że skupiają się na jednym rodzaju klienta i jemu dedykują wszystkie udogodnienia domu i otoczenia.\nTo daje możliwość lepszego wypoczynku każdej z przyjmowanych grup . Tam gdzie są rodzice z małymi dziećmi, jest towarzystwo i dla dzieci, i dla dorosłych. Niezbyt dobrze będą się tam czuli ludzie starsi, szukający ciszy i spokoju. A tam, gdzie młodzież i studenci, nie wypoczną rodzice z dziećmi, które wcześniej idą spać i nie potrzebują hałasu, imprez wieczornych i śpiewów przy gitarze do białego rana :)\nSą miejsca oferujące pobyty tylko dla rodzin z dziećmi, z zajęciami animacyjnymi dla dzieci. Tych nie jest jeszcze niestety zbyt wiele. Wtedy gospodarze przygotowują dom tak, żeby był przyjazny dla całej rodziny (o tym w następnym artykule ) lub dla wędkarzy z własnymi miejscami do połowów, albo takie, które oferują wczasy w siodle z profesjonalna stadniną na terenie.\nW ofercie gospodarstw agroturystycznych można znaleźć i takie, które przygotowują warsztaty dla miłośników zielarstwa, prac plastycznych lub garncarstwa.\nAGROTURYSTYKA DOBRA DLA RODZIN Z DZIEĆMI\nW skrócie: agroturystyka to wspaniałe możliwości aktywnego wypoczynku dla całej rodziny. Jeśli lubisz bliskość natury i wiejskiego klimatu, domowe obiadki z ciastem pachnącym jak u babci, chcesz żeby twoje dziecko zobaczyło, jak na żywo wygląda koza albo owca, lubisz patrzeć, jak twój maluch biega swobodnie po podwórku za kurami i goni przygodę za przygodą, nie lubisz anonimowości - to miejsce jest dla Ciebie i dla Twojej Rodzinki!\nW następnym artykule kilka wskazówek, jak właściwie dobrać odpowiednie miejsce na wypoczynek, jak sprawdzić czy dana agroturystyka jest dla Rodziny z Małym Dzieckiem, co powinna oferować, aby wypoczynek z Maluchami był udany...\nAutorką tekstu jest Justyna Królikowska,\nwłaścicielka Agroturystyki dla Wybrednych Rodziców z Małymi Dziećmi U Grzegorza w Tyliczu k. Krynicy Zrój,\nktórej gospodarstwo w 100 % możemy polecić Rodzinom z Maluchami\nPoniżej inne polecone przez Rodziców Gospodarstwa Agroturystyczne Przyjazne Dzieciom - każde z nich posiada liczne udogodnienia ( również dla niemowląt ) i atrakcje dla dzieci - m.in. łóżeczka, wanienki, wysokie krzesełka do karmienia, plac zabaw, zabawki, książeczki, często kącik zabaw, a w niektórych organizowane są zajęcia dla dzieci\nW górach i na wyżynach:\nGospodarstwo Agroturystyczne Między Zamkami (miejscowość Kotowice, Jura Krakowsko-Częstochowska, woj. małopolskie) - położone z dala od wsi, w otulinie lasów, na terenie malowniczego Jurajskiego Parku Krajobrazowego, blisko ruin zamków na Szlaku Orlich Gniazd. W pobliżu liczne szlaki turystyczne piesze i rowerowe, stoki narciarskie i zalewy. Dla dzieci m.in. duży zielony teren, mały plac zabaw, a przede wszystkim możliwość kontaktu z przyjaznymi zwierzątkami i pomocy przy obrządku. Gospodarze mają kozy, króliki, świnki morskie, szynszyle, kaczki, kury, 5 psów i 3 koty. Dodatkowym atutem tego miejsca jest fakt, że każdy pokój ma niezależne wejście z ogrodu. Poza tym gospodarze zapewniają rodzinne zniżki do położonego w okolicy Parku Wodnego Jura.\nVilla Greta ( Dobków, Sudety, woj. dolnośląskie ) - uroczy pensjonat, położony w części Sudetów, zwanej Krainą Wygasłych Wulkanów - Górach Kaczawskich, na obrzeżach parku krajobrazowego; wokół hektar ogrodu i sadu, w którym dzieci do woli mogą zajadać owoce; oryginalny, urozmaicony, certyfikowany plac zabaw; pokoje z łazienkami i pokoje typu studio - komfortowo wyposażone, lecz z zachowaniem stylu tradycyjnej wsi dolnośląskiej; kuchnia oparta na naturalnych, w dużej mierze własnych ekologicznych produktach ( gospodarze kierują się zasadą Slow Food ), własne przetwory i trunki; dla gości sala kominkowa, rowery, możliwość organizacji przejażdżek bryczką, jazdy konnej, kuligów, masaży, różnego rodzaju warsztatów dla dzieci i dorosłych ( m.in. ceramicznych ); wśród atrakcji rodzinne zbieranie agatów i innych minerałów; zwierzaki - pies i kot\nTrzy Jaskółki na Siarce ( Kiczory, polska Orawa na Podtatrzu ) - ekologiczna agroturystyka dla Rodzin z Dziećmi, prowadzona przez młode małżeństwo z piątką dzieci; posiada rekomendację Polskiej Federacji Turystyki Wiejskiej; wygodne pokoje z łazienkami i aneksami kuchennymi; w żywieniu gości wykorzystywane są m.in. produkty gospodarstwa ekologicznego oraz źródlana górska woda; położenie wśród bujnej przyrody, w otoczeniu świerkowego lasu; raj dla dzieci - ogromny teren do zabawy wokół domu, naturalne kąpielisko, boisko, plac zabaw, ping-pong, rowery itp.; zwierzęta gospodarskie - króliki, kury, krówki...; w agroturystyce możliwość korzystania z leczniczych kąpieli mineralnych w wodzie siarczkowo-siarkowodorowej; 4 km do granicy ze Słowacją, 43 km do Zakopanego; nieskażona przyroda, ścieżki rowerowe, liczne łagodne szlaki na spacery i wędrówki z dziećmi (m.in na Babią Górę)\nGospodarstwo Agroturystyczne Eko Bajka ( Bukówka, Karkonosze, woj. dolnośląskie ) - drewniane domki, mieszkanie wakacyjne i pokoje w 50-hektarowym gospodarstwie ekologicznym, w otoczeniu dużego ogrodu, lasów, łąk i gór; certyfikat "Czysta Turystyka" nadany przez Fundację Partnerstwo dla Środowiska; posiłki przygotowywane m.in. z warzyw i owoców prosto z ogrodu; do dyspozycji Gości i ich dzieci sala rekreacyjna oraz ogromna przestrzeń wokół domu do wypoczynku i zabawy ( z placem zabaw i domkiem dla dzieci ); w agroturystyce możliwość kontaktu ze zwierzętami ( konie, króliki, owce, kury ) i jazdy konnej; 1 km do jeziora\nDanielówka ( Stronie Śląskie, Sudety, woj. dolnośląskie ) - prowadzone w sposób ekologiczny gospodarstwo agroturystyczne ( 2,5 ha ); dom w otoczeniu sadu i pełnego kwiatów ogrodu; dużo miejsca do wypoczynku i zabawy - na podwórku, w ogrodzie, na łące i na placu zabaw; możliwość rozbicia namiotu; dla Gości pokoje, kuchnia z jadalnią i kominkiem, "harcówka" z ping-pongiem, rowery i rowerki, wycieczki wypieszczonym Gazikiem; domowe posiłki bez chemii, wg rodzinnych przepisów, własne jajka, warzywa, owoce; czysta woda z własnego górskiego ujęcia; kurki; malownicza okolica - liczne szlaki rowerowe i turystyczne; atrakcje Ziemi Kłodzkiej; 7 km do Czech\nGospodarstwo Gościnne Pod Bukiem ( Kąty Bystrzyckie k. Lądka Zdroju, Sudety, woj. dolnośląskie ) - pięknie położona agroturystyka z jazdą konną; przytulne pokoje z łazienkami i mieszkania wakacyjne; sala kominkowa, sauna, jacuzzi, ping-pong, letni basen kryty kopułą, kort tenisowy, plac zabaw, trampolina, osiołki i konie ( możliwość nauki jazdy konnej ); dom otoczony ogrodem ze strumykiem; domowa kuchnia; ciekawa okolica na wędrówki i zwiedzanie; w pobliżu uzdrowisko Lądek Zdrój z pitnymi wodami mineralnymi\nAgroturystyka Pod Brzozami ( Grochowy, Wielkopolska, woj wielkopolskie ) - zwierzęta gospodarskie - kucyk, krowa, owca, kozy, króliki, kury; animacje dla dzieci; własne kąpielisko z plażą\nGospodarstwo Agroturystyczne Ściernisko ( Żukowo, Bory Tucholskie, woj. pomorskie) - z mini-plażą nad rzeką Brdą (spływy kajakowe), przy lesie; urozmaicony program animacji dla dzieci; zwierzęta: psy, koty, kozy, kucyk, kury\nMajątek Giże Marczak ( Świętajno k. Olecka, Mazury, woj. warmińsko-mazurskie ) - kąpielisko, plaża, dużo atrakcji dla dzieci\nFolwark Łękuk ( Łękuk Mały, Mazury, woj. warmińsko-mazurskie )- nad jeziorem, z własną plażą; liczne atrakcje dla aktywnych rodzin - sprzęt sportowy dla dzieci i rodziców i tereny do aktywnej rekreacji\nTusinek ( Rozogi, pogranicze Kurpi i Mazur, woj. warmińsko-mazurskie )- konie, kuchnia kurpiowska, własne produkty rolne, pobyty dla mam z dziećmi\nPod Orzechem ( Miradowo, Bory Tucholskie, woj. pomorskie ) - polecane również przez magazyn "Mamo to ja"\nZagroda Kuwasy ( Rajgród, Biebrzański Park Narodowy, woj. podlaskie )- konie, wyprawy przyrodnicze dla dzieci i rodziców, blisko jezioro\nLipowa Dolina ( Kazimierz Dolny, Lubelszczyzna )- w otoczeniu ogrodu, sadu, łąk i pól Kazimierskiego Parku Krajobrazowego; ekologiczne jedzenie


Podkładka Owalna Judy - Galeria Wnętrz Domar - różne style i marki | Ponad 100 sklepów\nGaleria Wnętrz Domar / Produkty / Dekoracje i dodatki do domu / Podkładka Owalna Judy\nkolor: Dostępna w 6 kolorach.\nOwalne, wyplatane podkładki JUDY dekorują stół pełniąc jednocześnie funkcje praktyczne ochraniając blat stołu przed gorącymi naczyniami i plamami. Taka dekoracja sprawdzi się w każdej stylizacji w jadalni, kuchni, jak i w salonie czy na tarasie. W celach codziennej pielęgnacji zaleca się przecieranie podkładki wilgotną szmatką, ewentualnie pranie ręczne w letniej wodzie z dodatkiem delikatnych środków piorących. Serdecznie polecamy!\nDla miłośniczek i miłośników kotów propozycja nie do odrzucenia a …postawienia na zaszczytnym miejscu ( z dala od prawdziwego kota, oczywiście)


Ogłoszono nazwiska laureatów II edycji Young Researcher Award 2009 - Money.pl\nStrona głównaOgłoszono nazwiska laureatów II edycji Young Researcher Award 2009\nNazwiska laureatów ogłoszono w środę podczas gali w warszawskim Hotelu Novotel. Każdy z trójki laureatów otrzyma 10 tys. zł na sfinansowanie udziału w wybranej przez siebie międzynarodowej konferencji.\nMartyna Kucharska nagrodzona w kategorii inżynieria materiałowa pracuje na Wydziale Inżynierii Chemicznej i Procesowej Politechniki Warszawskiej. Bada m.in. materiały, których można używać do wypełniania uszkodzonych kości. W tym celu wykorzystuje biodegradowalny polimer, który z czasem rozpuszcza się, a jego miejsce zajmuje naturalna tkanka kostna.\nMaciej Misiorny z Wydziału Fizyki Uniwersytetu Adama Mickiewicza w Poznaniu otrzymał nagrodę w kategorii fizyka i astronomia. Prowadzi badania dotyczące opisu efektów towarzyszących przepływowi spinowo-spolaryzowanego prądu przez pewien typ molekuł o własnościach magnetycznych.\nPodczas konferencji pasowej poprzedzającej galę rozdania nagród prezes Fundacji Edukacyjnej "Perspektywy", Waldemar Siwiński wyjaśnił w rozmowie z PAP, że rosnące zainteresowanie konkursem pokazuje, jak bardzo potrzebne są różne efektywne formy wspierania młodych naukowców. "W wielu naukach sukcesy odnosi się jedynie w młodym wieku. Siedemdziesięcioletni fizyk odkrycia na miarę Nagrody Nobla już nie dokona, natomiast trzydziestoletni naukowiec ma na to szanse" - powiedział Siwiński.\nJak podkreślił prezes "Perspektyw", dla wyróżnionych naukowców - poza nagrodą finansową - równie ważna jest świadomość bycia zauważonym, dostrzeżonym i promowanym. "Laureaci są potem zapraszani przez rektorów na spotkania, dostają nagrody finansowe. Stają się bohaterami swoich uczelni" - wyjaśnił.\nPotrzebę tworzenia inicjatyw promujących młodych naukowców podkreślił również dr Tomasz Ciach z Politechniki Warszawskiej. Wyjaśniał, że w Polsce profesorowie często boją się konkurować z młodymi naukowcami o pieniądze na badania naukowe, dlatego ci młodzi są spychani na margines. "Na uczelniach nie ma pracy dla młodych ludzi, a młodzi doktorzy często chowają dyplom do szuflady i udają, że go nie mają" - mówił Ciach.\nWśród 10 tegorocznych nominowanych znaleźli się również: Szymon Hernik z Politechniki Krakowskiej, Łukasz Dziewit z Uniwersytetu Warszawskiego, Łukasz John z Uniwersytetu Wrocławskiego, Joanna Karczmarek z Instytutu Genetyki Roślin PAN, Marta Lackowska z Uniwersytetu Warszawskiego, Krzysztof Jan Stereńczak ze Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego i Zbigniew Gołębiewski z Uniwersytetu Wrocławskiego i Politechniki Wrocławskiej.\nSpośród zgłoszonych naukowców kapituła wybiera dziesięciu nominowanych w kategoriach takich jak: informatyka, technologia, chemia, rolnictwo i biologia, nauka o środowisku. Jak wyjaśniła Daria Drabik z Fundacji "Perspektywy", w tym roku największą popularnością cieszyła się kategoria nauki społeczne. Najmniej kandydatur wpłynęło w dziedzinie fizyki i astronomii.(PAP)\nekr/ hes/ mow/\nTagi: 2009, wiadomości, pap\nPolacy kupują coraz więcej samochodów\nNowy premier ujawnił nazwiska ministrów


Waza przeciw Wazie. Wtedy, kiedy były Szwedy – Strona 6 – Nowy Kurier Galicyjski\nSkradzione rzeźby i detale pojawiły się potem w budowlach Sztokholmu, Uppsali czy Linköpingu. Do dziś sztokholmskiego zamku królewskiego pilnują spiżowe lwy z pałacu Kazanowskiego. Grabież Warszawy trwała dwa lata – do września 1567 r., Szwedzi pozostawili po sobie ruiny. Na szczęście nie wszystkie transporty z wykradzionymi zabytkami trafiły do celu. Część zatonęła lub została zatopiona”.\nSzwedzi byli już dobrze zaprawieni w rabowaniu po kradzieżach, jakich dokonali w Niemczech, a przede wszystkim w Czechach. Na zamek w Sztokholmie przychodziły transporty czeskich skarbów, dzieł sztuki, obrazów, a nawet wielkich, kamiennych rzeźb.\nByle jaki dotąd zamek szwedzkich królów, powoli stawał się świetną, światową rezydencją. Szwedom jakoś nie przeszkadzało, że wyposażoną w dzieła kradzione. Trzeba powiedzieć, że nie przeszkadza im to nawet teraz.\nOgrabienie Czech nijak się miało do kradzieży w Polsce. W Polsce grabili na skalę niespotykaną dotychczas w Europie. Ambicją Karola Gustawa było aby w Szwecji, kraju jak dotąd dość nędznym, stworzyć najwięcej wspaniałych rezydencji, bibliotek i galerii sztuki. Jakim to odbędzie się kosztem, „najjaśniejszego pana” nie obchodziło.\nGrabiono nie tylko zamek królewski, ale również stojące w Warszawie pałace polskich magnatów. Grabież dotyczyła wszystkiego. Grabiono więc meble, tkaniny, rzeźby i obrazy. To były rabunki dokonywane przez specjalne oddziały szabrowników, a przecież wciąż trwały grabieże indywidualne. Szwedzcy żołdacy nie otrzymywali żołdu, więc sami się „utrzymywali”.\nZ dużych miast Polski nie zostały zniszczone tylko Gdańsk i Lwów. Obronił się też klasztor na Jasnej Górze. Najbardziej zniszczono Warszawę. Państwo sobie chyba nie zdajecie sprawy z tego, jak zniszczono. Na mieszczan warszawskich nakładano ogromne kontrybucje, po ściągnięciu których, rewidowano domy i wynoszono z nich wszystko, co miało jakąkolwiek wartość.\nNie były to tylko rabunki. Za jakąkolwiek próbę obrony mienia, Polaków mordowano i bito do nieprzytomności. Mordowano ludność Warszawy do tego stopnia, że jej liczba zmniejszyła się o 90%!!! Z ponad 1000 domów w Warszawie, po Szwedach pozostały tylko 342, wliczając w to domy stojące na przedmieściach! Z Gdańska do Szwecji odpływały jeden po drugim statki wyładowane polskim łupem.\nKolejnym miastem obrabowanym doszczętnie przez Szwedów był Kraków. Powtórzył się ten sam schemat, co w Warszawie. Nakładanie niesamowitych kontrybucji, po czym „dobieranie” sobie do nich wszystkiego, co ładne i cenne. Ograbiono kościół Mariacki, skarbiec i bibliotekę Cystersów, kościół Kamedułów. To na początek, bo grabież kościołów i klasztorów trwała bezustannie.\nZamek królewski i katedrę ograbiono aż osiem razy! Szwedzki generał Wirtz osobiście rozbił i przywłaszczył sobie srebrne blachy z trumny świętego Stanisława i całą wewnętrzną trumnę, złotą. Szwedzi wdarli się do krypt królewskich, rozbijając je w poszukiwaniu kosztowności. To nie było wojsko. To była niczym nienasycona szarańcza, hieny pozbawione krzty honoru. Rozbili trumnę Władysława IV dla zdobycia dwóch srebrnych gwoździ. Tfu!!!\nWyjeżdżając z Krakowa, gen. Wirtz wywiózł 80 furgonów, załadowanych kradzionym dobrem. Ograbione i zniszczone nie były tylko duże miasta. Wszystkie polskie zamki, które teraz możemy oglądać, jako malownicze ruiny, zachowane były do czasów szwedzkich w jak najlepszej kondycji. To właśnie Szwedzi ograbili je, by na koniec spalić. To oni dokonali tego spustoszenia, które jest widoczne do dzisiaj.\nOsobnym, jak gdyby rabunkom, podlegały biblioteki. Wywożono cenne książki i rękopisy, bo Szwecja zapragnęła być państwem oświeconym, a miała tylko jedną, byle jak działającą drukarnię. Przy okazji rozprawiano się z piśmiennictwem katolickim.\nZe zrabowanych księgozbiorów powstała uniwersytecka biblioteka w Uppsali. Znalazły się tam księgi zrabowane z Rygi, Warszawy, Poznania oraz zbiory biblioteki biskupów warmińskich z Braniewa i Fromborka, a w nich bezcenne dzieła Mikołaja Kopernika. Szwecja może nie była jedynym krajem, który rabował sąsiadów, ale to, co wyprawiały wojska szwedzkie, przekraczało jakąkolwiek, nawet najdzikszą wyobraźnię.


Bole migracyjne w malych stawach. Leczenie stawow na wybrzezu Transcarpathia\nOznacza to, że organy regulacyjne, takie jak amerykańska Agencja ds. U drugiej połowy pacjentów chorobę cechuje przetrwałe zapalenie stawów przy ustępujących z upływem lat objawach ogólnoustrojowych; u tej grupy pacjentów może dojść do poważnego uszkodzenia stawów. Metotreksat jest obecnie zatwierdzony do stosowania w leczeniu MIZS w wielu krajach na całym świecie.\nBardzo ważną rolę pełnią mięśnie obejmujące staw, które składają się z kilku przeciwstawnych grup równoważących swoje działanie. Zatem jeśli jedna z tych grup staje się dominująca, staw biodrowy może tracić swoje właściwe ustawienie, wywołując problem, jakim jest konflikt udowo-panewkowy to jedna z teorii tłumaczących przyczyny FAI. Przyczyny konfliktu udowo-panewkowego Istnieje wiele przyczyn dolegliwości bólowych stawu biodrowego, a jedną z nich jest konflikt udowo-panewkowy FAI.\nProblem ten został po raz pierwszy opisany w roku, jako powtarzający się stan nieprawidłowego kontaktu panewki z głową kości udowej, mogący prowadzić do zmian degeneracyjnych i uszkodzeń chrząstki stawowej oraz obrąbka.\nKonflikt typu Cam występuje, gdy kostna deformacja pojawia się na granicy szyjki i głowy kości udowej. Ta guzowatość może przeszkadzać pełnemu obrotowi głowy kości udowej w panewce lub ocierać o obrąbek i chrząstkę znajdującą się wewnątrz stawu biodrowego, powodując jej uszkodzenie. Statystyki podają, że Cam najczęściej występuje u młodych mężczyzn, znacznie rzadziej u kobiet. Konflikt typu Pincer występuje, gdy kostna deformacja wyrasta na krawędzi panewki. Wypukła guzowatość tworzy nawis pogłębiając w niektórych miejscach panewkę, co ogranicza obracanie się głowy kości udowej w panewce lub uszkadza obrąbek stawowy.\nGdy głowa kości udowej i panewka nie pasują do siebie prawidłowo, chrząstka stawowa pokrywająca ich powierzchnię może podlegać nadmiernemu tarciu. Dochodzi do dużego zużywa chrząstki, a z czasem, do jej uszkodzenia. Jakie są objawy konfliktu udowo-panewkowego Objawy konfliktu mogą się różnić u poszczególnych osób, ale zwykle pojawiają się stopniowo i nasilają po kilku tygodniach lub miesiącach.\nTypowym objawem jest ból stawu biodrowego połączony ze zmniejszonym zakresem ruchu w stawie, szczególnie podczas obracania bioder do wewnątrz rotacji wewnętrznej. Bezwzględnym wskazaniem do operacji są zaburzenia zwieraczy, zwykle polegające na trudnościach w oddawaniu moczu, rzadziej także stolca.\nU mężczyzn ostrzegawczym sygnałem są zaburzenia potencji.\nPilnej operacji wymagają chorzy, u których doszło do osłabienia siły zginaczy stopy, objawiające się jej opadaniem. Pierwszym tego objawem może być zauważane przez chorego zaczepianie stopą przy wchodzeniu na schody albo występowanie problemu z operowaniem pedałami w samochodzie.\nRentgenowska tomografia komputerowa jest wykorzystywana, gdy wyjaśnienia wymaga stan układu kostnego, np. Osobiście uważam, że obecnie istnieje pewna nadmierna skłonność do kwalifikowania pacjentów do zabiegu operacyjnego. Trzeba pamiętać, że po latach te dolegliwości wracają, a dane statystyczne mówią, że po 10 latach, a nawet wcześniej, objawy wracają i są podobne u osób operowanych i nieoperowanych.\nPowikłania po operacji są rzadkie, dotyczą kilku procent zabiegów. Mogą być typowe, jak po każdej operacji, zakażenie rany, krwiak w miejscu operacji albo charakterystyczne dla operacji dysków lędźwiowego odcinka kręgosłupa, jak płynotok po skaleczeniu worka oponowego, utrwalenie niedowładu czy zaburzeń czucia przy uszkodzeniu korzenia.\nW ciężkich przypadkach stosuje się metotreksat oraz leki biologiczne, na przykład etanercept adalimumab . Osoby chore powinny przyswajać odpowiednią ilość witaminy Dwapnia, białek i przyjmować pokarmy o odpowiedniej wartości kalorycznej .\nW jednym z badań na grupie 32 pacjentów z MIZS stwierdzono istotny spadek CRP po zastosowaniu suplementacji kwasów tłuszczowych omega-3 .\nW innym badaniu, 23 dzieci chorych na MIZS podzielono losowo na dwie grupy. W pierwszej grupie zwiększono zawartość kwasów omega-3 w diecie, a w drugiej nie.\nStwierdzono też korzystny wpływ spożycia nasion sezamu, zmniejszający dolegliwości reumatyczne . W przypadku przykurczy i ograniczenia ruchomości stawów, konieczna jest rehabilitacja ruchowa a także inne formy fizjoterapii .\nJeśli objawy choroby mimo leczenia utrzymują się przez kilka lat w jednym lub kilku stawach, można rozważyć przeprowadzenie zabiegu synowektomii chemicznej tzw.\nZabiegi te polegają na wstrzyknięciu do stawu związku chemicznego lub krótkotrwałego izotopu promieniotwórczego, który ma miejscowe działanie przeciwzapalne i hamuje podziały komórek  .\nJeśli w wyniku długotrwałego stanu zapalnego nastąpi znaczne pogrubienie błony maziowejprowadzące do uszkodzeń chrząstki, na przykład w stawie kolanowym, można przeprowadzić synowektomię artroskopowączyli operacyjne usunięcie nadmiaru błony maziowej.\nSynowektomia artroskopowa zmniejsza nasilenie objawów choroby na okres od 1 do 1,5 roku ale wymaga długotrwałej rehabilitacji. Początkowo zapalenie naczyniówki może być bez objawowe, dlatego chorzy z MIZS powinni podlegać skriningowi okulistycznemu . Wczesne wprowadzenie leczenia, ma istotne znaczenie w opanowaniu choroby.


Sałatka pokrzywowa - strona 17 - Forum ogrodnicze - Ogrodowisko\n« Poprzednia 1 2 3 4 5 6 7 8 9 ... 13 14 15 16 17 18 19 20 21 ... 289 290 Następna »\nDodany 15:52, 06 lut 2019\nFotki śliczne, czuję się pokrzepiona\nDodany 16:04, 06 lut 2019\nAch posiedziało by się już na takiej ławeczce patrząc na kwiatki,choć chwilkę...bo dłużej to trudno jednak usiedzieć w ogrodzie\nDodany 21:41, 06 lut 2019\nMadziu, doczytałam o poszukiwanym drzewku Piszesz, że ma być niewielkie, tzn. ile metrów? Bo niewielkie może być do 3m, ale może też być do 10 m, zależy od punktu widzenia\nEwa Pszczelarnia wrzuciła jakieś drzewa / Edit, w wątku Ogrodowo zakręcona.\nPowtórzę jeszcze to, co odpowiedziałam u mnie na Twoje pytanie\nMam czereśnię Buttnera Czerwoną - na razie udaje mi się trzymać ją krótko; mam ozdobną jabłonkę kolumnową Red Lane - kwitnie na ciemny róż, jabłuszka są dość duże jak na jabłonkę ozdobną, są smaczne, słodkie i mają czerwony miąższ. Z dzikich owocowych mam świdośliwę olcholistną Amelanchier alnifolia Obelisk. Ma bardzo smaczne owoce, zrobiłam z niej konfiturę latem, wiosną kwitnie na biało. Mam jeszcze morwę Kagayamae, ale słabo rodzi owoce, ma za to piękne, duże liście.\nPoza tym mam jeszcze bzy czarne, ale to bardziej krzaki niż drzewa i na jednym pniu rosnąć nie będą\nHmmm, z tą wysokością mam problem - pewnie jak wszyscy chciałabym drzewo, które od razu ma docelową wysokość i potem już jej nie zmienia Bo jak ma coś zasłaniać, niech zasłoni, ale większe niech nie będzie, bo zabierze słońce. Dlatego drzewko o pokroju kolumnowym to dobry pomysł - na wysokość niech sobie rośnie, a cienia od tego za dużo nie przybędzie\nMyślę, że potrzebowałabym czegoś, co nie ośmieli się wychylić ponad 4-5 m, o niezbyt dużych liściach.\nRozważam więc ozdobną jabłonkę, jarzęba i świdośliwę. Chociaż do owoców nie będę miała dojścia, miejscówka jest pod ogrodzeniem, którego jeszcze nie pokazałam - zasłoniliśmy się przed sąsiadem, kiedy się okazało, że nasza strefa wypoczynkowa pokrywa się z jego strefą wejściową. Jeszcze jakiś szczelny bluszcz na to puszczę, bo ogrodzenie jest dość ażurowe.\nDodany 21:42, 06 lut 2019\nUdało Ci się kiedyś chociaż DOPIĆ kawę na siedząco? Ale tak bez gości obok?\nDodany 21:43, 06 lut 2019 , edytowany o 22:07, 06 lut 2019\nSerce pokrzepione, oczy nakarmione\nDodany 21:45, 06 lut 2019 , edytowany o 22:10, 06 lut 2019\nOj, żebyście wiedziały, jak mi teraz trzeba pokrzepienia - mam jakiś stan zapalny w stawie stopy i ledwo chodzę! Takie choroby to ponoć typowe dla starszych panów, którzy spożywają nadmiar mięsa i piwa - no wypisz - wymaluj ja!\nDodany 22:19, 06 lut 2019\nTo prawda, rośliny podarowane z innego ogrodu porządnie rosną. A ktoś się dzieli jak ma czym, czyli już rozrośniętymi, mocnymi roślinami.\nFloksy ładne, szczególnie niebieski taki niespotykany wpadł mi w oko.\nDodany 22:59, 06 lut 2019\nCzytam, że masz chory staw, współczuję i życzę zdrowia.\nOszczędzaj nogę, bo to paskudztwo lubi wracać.\nDodany 17:39, 07 lut 2019\nDzięki, Grażynko, empatia bardzo mi pomaga, naprawdę\nDodany 17:43, 07 lut 2019\nNiebieski polecam, jeśli gdzieś trafisz, bierz bez wahania. Mój nie jest może bardzo dorodny, bo rośnie na tej mojej suchej górce, ale po obcięciu przekwitłych kwiatów na szczycie pędów - kwitnie niżej, i kwitnie, i kwitnie...Zasługuje na lepsze miejsce, piękny jest (mój to chyba Blue Boy, ale głowy za to nie dam).


września 2013 ~ Zimowe spojrzenie na swiat\n17:10 Biathlon, Biegi narciarskie, Felietony, Inne, Skoki narciarskie, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 1 comment\nW powietrzu da się już wyczuć ten zapach, który od dawnych, dawnych dziejów wprawiał ludzi w osłupienie, chwilę zadumy i nadawał światu choć odrobiony pokoju. Ta woń, która gromadzi w jednym miejscu prawie wszystkich najlepszych sportowców na Ziemi. Zapach Igrzysk Olimpijskich i to tych, które najbardziej kocham oglądać - zimowych. Niedawno w Grecji zapłonął znicz olimpijski, a od Olimpiady dzieli nas ponad 60.000 kilometrów. Zmagania tuż, tuż...\nSochi to miejscowość położona w południowo-wschodniej części Rosji. To miasto, liczące ponad 300.000 mieszkańców, jest największym letnim kurortem rosyjskim. To właśnie tutaj 7. lutego 2014 roku rozpocznie się najważniejsza impreza dla wielu zimowych sportowców - 22. Zimowe Igrzyska Olimpijskie. Przygotowania trwają pełną parą, a Rosjanie chcą pokazać się z jak najlepszej strony. Władimir Putin dokłada wszelkich starań, aby to wydarzenie wyniosło jego kraj na piedestał. Niestety, coraz głośniej o korupcji, wykorzystywaniu pracujących ludzi i niewypłacaniu im wynagrodzeń na czas. MKOl nie widzi jak na razie żadnych problemów i wręcz wychwala organizatora. Igrzyska w Sochi, jak już wiadomo, mają być najdroższymi i zgromadzić największą ilość gości w historii. Mam osobiście tylko nadzieję, że sytuacja społeczna w tym kraju nie przyćmi najważniejszego aspektu - sportowego. Wszystkie areny są budowane specjalnie pod tą imprezę, a to moim zdaniem ogromny atut. Mam wrażenie, że pod względem widowiska to mogą być najlepsze Igrzyska, jakie widziałem w życiu. Chociaż w Vancouver postawiono wysoką poprzeczkę, to śmiało zaryzykuje to stwierdzenie. A skoro już o ostatnich Zimowych Igrzyskach wspomniałem, to może warto napisać, czy Rosjanie jako sportowcy mają szansę na sukces w końcowej klasyfikacji medalowej?\nRosja, to Rosja. Zawsze trzeba brać ich pod uwagę. Chociaż od wielu lat są jednym z najbardziej nieuczciwych narodów w sporcie, to i tak w mentalności wielu ludzi są po prostu mocni. Warto jednak wspomnieć, że w Vancouver zaliczyli jeden z najgorszych wyników historii. Zdobyli, co prawda 15 medali, ale tylko 3 złote. Dodatkowo 5 srebrnych i 7 brązowych, co dało im 11. pozycję w klasyfikacji generalnej. Dla porównania w Turynie byli na miejscu czwartym. Ciężko jest mi wypowiadać się o wszystkich dyscyplinach olimpijskich, ale z pewnością mogę powiedzieć, że Rosja będzie liczyła się w biegach narciarskich. Szczególnie mężczyźni mają szansę na złoto w biegach sprinterskich. W poprzednim sezonie Nikita Kriukow, Aleksandr Legkow, Maxim Wylegżanin zwyciężając w niektórych konkursach, a Legkow dodatkowo zwyciężając Tour de Ski, udowodnili, że mają aspiracje do wielu medali na Igrzyskach.\nBardzo dobrze prezentuje się też rosyjski biathlon mężczyzn. Ubiegłej zimy zadziwił mnie przede wszystkim Dimitrij Małyszko. Jeśli chodzi o skoki, to tutaj widzę nikłe szanse. Chociaż jest to sport, w którym wszystko może się wydarzyć, to ja pretendentów do medali w szeregach rosyjskich nie widzę. Chyba, że w ciągu okresu przygotowawczego nastał jakiś cud, ale o tym będziemy wiedzieli dopiero po rozpoczęciu nowego sezonu. A Wy jak oceniacie szanse Rosjan? Czy powtórzą sukces Kanadyjczyków, którzy niespodziewanie wygrali u siebie Igrzyska? Na ile medali może liczyć Polska przed rozpoczęciem sezonu zimowego?\nIgrzyska na własną kieszeń!\n17:26 Felietony, Inne, Zimowe Igrzyska Olimpijskie 3 comments\nWiem, że ten temat był kiedyś poruszany na naszym fan-page'u na Facebook'u, ale mi po prostu ostatnio ręce opadają. Zwłaszcza kiedy czytam w gazetach, że w Polsce łyżwiarze, snowboardziści i przedstawiciele mniej popularnych dyscyplin narciarskich, sami muszą organizować sobie fundusze na przygotowania do Zimowych Igrzysk Olimpijskich, które odbędą się w nadchodzącym 2014 roku. Niektórzy zawodnicy są objęci programami przygotowawczymi, ale finanse i tak nie pozwalają na korzystanie z odpowiedniego sprzętu, wyjazdy szkoleniowe i udział w zawodach kwalifikacyjnych. Moim zdaniem to czysta kpina!\nPamięta ktoś jeszcze wielką euforię w Polsce po ostatnich Igrzyskach w Vancouver? Nasza osada przywiozła sześć medali (2 srebra Małysza; złoto, srebro, brąz Kowalczyk i brąz panczenistek), co było niewątpliwym sukcesem. W mediach przez ponad tydzień po ZIO mówiono o planach przed następnymi. Ministerstwo Sportu zapewniało, iż już ma w planach wprowadzenie projektu, który obejmie zdolną młodzież. Faktycznie widać pewny ukłon w stronę skoków narciarskich, ale moim zdaniem to główna zasługa Lotosu. Gdzie jest nowa infrastruktura? Wiecie pewnie, że budowa skoczni w Wiśle stoi, chociaż powinna być już dawno rozpoczęta. Problemy, problemy, problemy... Trasy biegowe w Zakopanem? Tylko dla turystów. Niedawno byłem wielkim optymistą, jeśli chodzi o nasze szanse do organizacji Olimpiady w 2022 roku. Dziś jest sceptykiem. Bardzo bym chciał tej imprezy w Polsce, przydałaby się naszym zawodnikom, ale z taką polityką rządu po prostu NIE MA SZANS! Doskonale zdaję sobie sprawę, że w 2010 roku zupełnie kto inny zajmował "stołek" ministra sportu. Pani Mucha działa chyba swym planem stworzenia wielkiej potęgi sportowej w 2016 roku. Pytanie tylko, w jakich dyscyplinach?\nMam wrażenie, że jedyną finansowaną dyscypliną w tym kraju jest piłka nożna. Program p. Muchy miał obejmować finansami w pierwszej kolejności sporty, w których mamy sukcesy i potencjał. Widzi ktoś w ostatnim czasie sukcesy w piłce nożnej? Nasza ekipa nawet nie potrafi zakwalifikować się do Mistrzostw Świata! Ładujmy dalej kasę, marnujmy. Im więcej kasy, tym bardziej nic im się nie będzie opłacało. Po co się starać? Zacznijmy wreszcie doceniać tych, którzy na prawdę się starają. Zwróćmy uwagę, że są dyscypliny, w których mamy wspaniałe predyspozycje, a od lat są pomijane. Łyżwiarstwo szybkie... na ostatniej Olimpiadzie medal, w ostatnim sezonie Puchar Świata! Trzeba szybko działać. Warto inwestować w sport. Wielką klasę pokazują ci sportowcy, którzy tak bardzo pragną reprezentować nasz kraj na Igrzyskach, że sami organizują sobie fundusze. Tu widać, że bardzo im zależy. Zapraszamy wszystkich, którzy mogą w jakiś sposób pomóc pod adres www.polakpotrafi.pl . Jeśli osiągniemy znów tak wielki sukces, albo i jeszcze większy nie pozwólmy naszemu rządowi przypisać sobie tych wyników. Rząd powinien być dla ludzi. U nas niestety jest odwrotnie.\nWielkie postaci skoków - Adam Małysz (cz.1.)\n18:49 Felietony, Skoki narciarskie 4 comments\nGdyby spisać wszystkie jego osiągnięcia, tak z sercem i całym przebiegiem... napisalibyśmy z dwie duże encyklopedie. Jego kariera była tak fantastyczna, jak seria książek o czarodzieju Harrym. Nie dość, że dzieliła się na tomy, to jeszcze na wiele ciekawych i fascynujących rozdziałów. Nie ma nigdzie na świecie sportowca, który swoimi sukcesami stworzył w swoim kraju tak wielki szum wokół siebie. "Małyszomania" to coś, czego może pozazdrościć nam cały świat. Można by rzec, że w trakcie jego kariery wychowało się kilka pokoleń, które dziś pamiętają go jako legendę. Człowieka, który zostanie ich idolem, wzorcem do naśladowania, aż do końca życia. Mówiono o nim, że jest bardziej papieski od Papieża. 12-13-14 milionów widzów! Adam Małysz - jedyny sportowiec w moim felietonie, o którym nie napiszę wszystkiego, co mam na myśli.\nKiedy on stawiał pierwsze narciarskie kroki, mnie pewnie na świecie nawet nie było. Kiedy wygrał pierwsze zawody zbliżał mi się piąty rok życia. Strasznie żałuję, że wówczas nie śledziłem początków tej niebywałej kariery. Całe szczęście kiedy nadeszła prawdziwa bomba wraz z nowym, XXI wiekiem byłem już z dnia na dzień coraz większym kibicem. Jeśli człowiek wygrywa Turniej Czterech Skoczni, to już jest kimś wyjątkowym. A tutaj nie dość, że pierwszy Polak, to jeszcze totalna miazga! Pamiętacie tą przewagę w klasyfikacji generalnej? Jak dziś patrzę na tą liczbę, to się zastanawiam jaki cudem! 104,4 punktu! Janne Ahonen z pewnością został podrażniony. Nastąpił marsz wiktorii, bieg po Puchar Świata. Po drodze jednak były Mistrzostwa. Tutaj Adam i Martin byli głównymi faworytami i jak pamiętamy podzielili złota między siebie. Fascynujące było zwycięstwo Adama, gdyż zdobywając tytuł na normalnej skoczni oddał prawdopodobnie najlepszy skok życia. Rekordowe 98 metrów w warunkach, w których inni nie mogli pokonać punktu K! W tym sezonie Adam wygrał aż 11 konkursów! Po raz pierwszy Kryształowa Kula przyjechała do Polski! Kolejny sezon (01/02) rozpoczął się wyśmienicie. Małysz wręcz nie dawał szans rywalom. Aż do czasu Turnieju... Hannawald dokonał rzeczy niemożliwej, a nasz skoczek nie mógł się odnaleźć. Igrzyska pukały do drzwi, a nasz Adaś zgubił formę. Nastąpiło przebudzenie w Zakopanem i właściwie wciąż jechał w roli faworyta do Salt Lake City. Złoto mieli wywalczyć Hanni albo Małysz. Tu pojawił się jednak Simon Ammann. Efekt: srebro i brąz. Niektórzy byli trochę zawiedzeni, ale moim zdaniem to ogromny sukces. W jednym ze skeczów Marcin Daniec powiedział, że niektórzy wołali "Oj mało i mało" a przecież chłopina wywalczył sam tyle ile do tej pory całe grono sportowców jeżdżących na Zimową Olimpiadę. Puchar Świata zdobyty, chociaż już bez żadnego konkursu wygranego do końca sezonu.\nKolejna zima byłą wielką niewiadomą. W konkursie inauguracyjnym nasz Orzeł z Wisły zajął drugie miejsce, ale w kolejnych konkursach było już tylko gorzej. Niektórzy już go przekreślili, kazali odwiesić narty na kołek. A on uparty góral dążył do swego. W TCS wywalczył trzecie miejsce, co napawało optymizmem wiernych kibiców. Adam pojawiał się czasami na podium konkursów, ale do Mistrzostw Świata w Predazzo nie wygrał żadnego konkursu. Tuż przed czempionatem zrezygnował ze startów w Pucharze Świata i udał się do Ramsau, aby trenować. Nikt nie wie jak, ale forma wróciła. To były takie zawody w Val di fiemme, jakich świat skoków chyba nigdy nie widział. Małysz niczym torpeda, mało kto na niego stawiał. Wypalił w konkursie na dużej skoczni i porwał wszystkich kibiców. Ktoś nie kojarzy rekordowego skoku na 136 metrów ze wspaniałym komentarzem Włodzimierza Szaranowicza? Wątpię! Do dziś przyprawia mnie to o ciarki. Drugi konkurs, drugie złoto. Wszystko chce się opowiadać słowami komentatora: " 107,5 metra! Drugie Mistrzostwo Świata z rekordem skoczni! Tak wygrywają tylko najwięksi w historii, a on do tej historii wskoczył tak łatwo, tak pięknie i tak wzruszająco dla wszystkich. Złoto, złoto i jeszcze raz złoto!" Do końca sezonu Adaś wygrał 3 z 5 indywidualnych konkursów i jako jedyny w historii wywalczył trzecią Kryształową Kulę z rzędu! Jak tu go nie kochać? Jak nie pisać jak najwięcej? Wspomnienia są wspaniałe! Więcej wkrótce! Zapraszam!!!!!\nPS. Od 21.09.13 współpracujemy z prawdopodobnie najlepszym forum o skokach narciarskich! Zachęcam do rejestracji i aktywności. Miło wymienić swe poglądy na temat tego pięknego sportu!\nZima puka do Twych drzwi\n12:33 Felietony, Inne No comments\nKiedy na dworze robi się co raz szybciej ciemno to znak, że Justyna Kowalczyk rozpoczyna ostatnie przygotowania do nowego sezonu. Podczas gdy skoczkowie mogli przez niemal całe lato podglądać, jak wyglądają przygotowania przeciwników, Kowalczyk zmagała się sama ze sobą. Od lat uważam ją za najsilniejszą sportsmenkę w Polsce. Głównie biorąc pod uwagę jej psychikę. Nie trzeba przecież tego nikomu udowadniać. Nasza Mistrzyni jest doskonałym dowodem na to, że płeć piękna również może zachwycać swoją mocą. Chociaż swoją aparycją nie przypomina raczej "różowej rendżerki", to w niejednym wydaniu okazuje się jedną z najpiękniejszych Polek. Urody pozazdrościć może nawet jej największa rywalka - Marit Bjoergen. Z tego pojedynku Justynka zawsze wychodzi zwycięsko. Nas, kibiców, bardziej jednak obchodzą zmagania sportowe. Zbliża się Zimowa Olimpiada w Sochi i to te dwa nazwiska najbardziej elektryzują świat biegów narciarskich. Przed nimi długa, żmudna i wyboista droga. Każda z nich jest zdolna i wyjątkowa. Bjoergen ma muskuły niczym Arnold Schwarzenegger, a Justyna siłę i ducha walki. Z pewnością znowu w ten pojedynek wmiesza się Therese Johaug, bo ta piękną kobieta ma w sobie jakiś motorek. Dodatkowy silnik, którego można jej pozazdrościć. Kryształowa Kula czeka i nie pomogą im wasze sms-y. Wygra zdecydowanie najlepszy. Na każdym etapie wygrać może ktoś inny, ale w najważniejszym momencie trzymamy kciuki za Justynę Kowalczyk. Tym razem jednak liczmy medale po Igrzyskach, bo wtedy będzie dużo łatwiej...\nJustyna robi furorę latem na półkuli południowej, a Kamil Stoch szlifuje formę u nas. W świecie skoków trzeba bowiem przez całe lato albo wyznaczać trendy, albo gonić innych. Czasu wydaje się sporo, ale kiedy zbliża się wrzesień może okazać się za późno. My na szczęście nie mamy czym się martwić. Przyjemnie patrzy się na czołówkę klasyfikacji generalnej Letniego Grand Prix. Trzech Polaków w pierwszej piątce, czterech w dziesiątce. Nie jest to z pewnością przypadek, bo mamy zdolną młodzież. Efekty "małyszomanii" musiały kiedyś nastąpić, a że mamy świetne grono szkoleniowe... Czego chcieć więcej? Odpowiedź jest jasna! Chcemy takich wyników w sezonie zimowym. Nie ma opcji, abyśmy wyjechali z Sochi bez medalu. Kamil jest teraz tak ustawionym zawodnikiem, że złoto jest na wyciągnięcie ręki. Faktycznie w chwili obecnej nie znajduje się w wyśmienitej formie, ale przecież zima jeszcze się nie zaczęła. Asa z rękawa trzeba wyciągnąć w odpowiednim momencie. Dopisując do tego Macieja Kota, Krzysztofa Bieguna, Jana Ziobro... i jeszcze wielu innych, tworzymy tzw. dream team. Pozostały jeszcze ponad dwa miesiące, ale skoro sześć miesięcy minęło tak szybko, to właściwie zima już puka do naszych drzwi. Będziemy mieli Puchar Świata. Czuję to we krwi!\nNie mogę pominąć ostatniego weekendu. Telewizja nie popisała się i nie wiem po której stronie leży wina. Efekt jest taki, że nie mogliśmy obejrzeć występów w Niżnym Tagile. Rosja rzadko gości skoczków narciarskich, ale ja z ciekawością chciałbym tam zajrzeć. Suche wyniki ciężko opisać z emocjami, ale wiemy dziś jedno. Polska nadal się liczy, chociaż do czołówki swoje aspiracje zgłosiła też Norwegia. Podwójne zwycięstwo w pierwszym konkursie (wygrana Bardala, drugi był Tom Hilde), a w drugim dla Andersa trzecie miejsce. Jakub Janda zaskoczył wszystkich, kiedy wygrał konkurs w niedzielę. Zapowiedział, że nadchodzący sezon będzie jego ostatnim i widocznie chce odejść z klasą. Polacy spisali się znów na medal. W pierwszym konkursie niewiele do podium zabrakło Stefanowi Huli, co dla mnie jest zdecydowaną niespodzianką. Już dawno przestałem wierzyć w Stefana, chociaż życzę mu jak najlepiej. Krzysztof wskoczył drugiego dnia na podium i udowodnił, że wciąż się liczy. Spore kontrowersje wzbudziła dyskwalifikacja Jana Ziobry, bo sam zawodnik mówił, że strój był mimo wszystko w porządku. Spokojnie Janku, odbijesz sobie w Hinzenbach. W tym tygodniu konkursy w Ałmatach, a tam nie pojawią sie nasi najlepsi skoczkowie. Ciekawie natomiast zapowiadają się konkursy finałowe LGP. Zacieramy ręce! Trzymamy kciuki!\n13:35 Felietony, Skoki narciarskie 3 comments\nEmocje już ostygły? Powiem szczerze, że u mnie chwilowo tak. Zająłem się innymi sprawami i to pewnie główny powód. W tym tygodniu jednak skoczkowie wracają do głównej rywalizacji. Chociaż nie wiadomo do końca kto wystartuje w Rosji, to nie zapominajmy, że skoki to jednak skoki. Tu zawsze pojawia się napięcie.Wystarczy spojrzeć na wszystkie krajowe zawody, jakie odbyły się w Polsce w ostatnim czasie. Niespodzianek oczywiście nie zabrakło.\nMamy za sobą Letnie Mistrzostwa Polski na skoczni normalnej w Szczyrku i na dużej w Zakopanem. Co przykuwa Waszą największą uwagę po tych konkursach? Moją - nie pojawienie się ani razu na podium Mistrza Świata - Kamila Stocha. Kamil nie zdobył medalu! To jest ogromne zaskoczenie. Tylko w jakich kategoriach należy to teraz traktować? Spadek formy? A może po prostu mamy teraz aż tylu zawodników na totalnie najwyższym światowym poziomie? Przecież Stoch wygrał ostatnie zawody LGP, w których startował. Moim zdaniem potwierdzają się słowa, że lato to po prostu trening. W trakcie tych przygotowań do sezonu zimowego można mieć ogromne wahania formy. Wydaje mi się, że Stoch jest na ostatniej prostej przed Pucharem Świata. Forma za jakiś czas nabierze tendencji wzrostowej i w tym roku będziemy mieli okazję cieszyć się Mistrzem od początku sezonu. To jednak nie znaczy, że ujmuję klasy aktualnym Mistrzom Polski. Chłopaki pokazują, że nie ma w naszej kadrze zdecydowanego lidera, którego nigdy nie da się pokonać. Te czasy już za nami. Oby nigdy nie wróciły, bo skoki narciarskie to nasz sport, jeden z narodowych. Jeden z tych narodowych, w których jednak dobrze nam idzie.\nDawid Kubacki to jednak ogromne zaskoczenie w moim odczuciu. Jeszcze niedawno powiedziałbym, że z naszej ekipy jeżdżącej na zawody jest najsłabszy. Ale ten tytuł wywalczył zasłużenie. Czy zdecydowała o tym wyjątkowa forma dnia? Nieważne, bo wszyscy wiemy, że Kubacki ma talent i atomowe wyjście z progu. Może to wszystko zaczyna funkcjonować? W moim mniemaniu on ma predyspozycje do bycia niepodważalnie najlepszym skoczkiem na świecie. Jeśli wreszcie wykorzysta swoją wysokość nad zeskokiem... ciężko będzie go pokonać. Do Igrzysk jeszcze daleko, ale na normalnej skoczni może być w gronie faworytów. Mistrz Polski - ten tytuł dzisiaj trzeba sobie wywalczyć.\nJanek Ziobro to skoczek, na którego zwracam uwagę od stycznia br. Nic dziwnego, bo po jego świetnym występie w Zakopanem nie można przejść obojętnie obok tego zawodnika. Oprócz tego, że jest utalentowany, to sprawia wrażenie człowieka, który ma dobrze poukładane w głowie. Dzisiaj to niezwykle cenne. Jestem pewny, że to skoczek gotowy na wielkie sukcesy. Z pewnością nie uderzy mu woda sodowa do głowy. Skoro pokonał swoich kolegów i zdobył złoty medal na dużej skoczni, to znak, że wielkie osiągnięcia przed nim. Czy my przypadkiem nie popadamy w hurraoptymizm ?\nBartłomiej Kłusek wygrał Puchar Prezesa PZN... następne nazwisko. Co się dzieje z naszą kadrą? Każdy może wygrać, bo wszyscy przykładają się do swoich treningów. Ja na prawdę mam ogromną nadzieję, że ta forma przetrwa do zimy. Mamy szansę przeżyć taki sezon, o jakim marzyliśmy już od dawna. Wierzę, że będzie wyjątkowy. Tymczasem pozostaje jeszcze niewyjaśniona kwestia w tegorocznej Letniej Grand Prix. Około czterech naszych zawodników ma szansę na końcowy triumf. Statystycznie największe szanse ma Kamil Stoch. Pytanie, czy forma na to pozwoli? Generalnie wierzę w tego skoczka, ale wiem, że w tym momencie wygrana nie musi przyjść z największą łatwością. Krzysztof Biegun? Maciej Kot? Jan Ziobro? Czy Niemcy podwoją siły? Czy Andreas Wellinger odeprze zmasowany atak? Najlepsze dopiero przed nami!


Fotograf Poznań - techinet | Katalog SEO\nTechinet.pl Fotograf Poznań - techinet (Katalog fotografia)\nProfesjonalne usługi fotograficzne na terenie całej Polski. Zakres usług obejmuje fotografię reklamową, użytkową, ilustracyjną i fotoreportaż. Ponadto usługi informatyczne, administracja serwerami.\nDodaj komentarz www.techinet.pl teraz!\nTechinet.pl w Katalogu SEO - skomentuj!


5 rzeczy, które możemy dać swoim dzieciom, aby były szczęśliwe teraz i w dorosłości -\n5 rzeczy, które możemy dać swoim dzieciom, aby były szczęśliwe teraz i w dorosłości\nKiedy rozmawiam z rodzicami młodszych i starszych dzieci i obserwuję ich, prawie za każdym razem dostrzegam (dość oczywiste) wspólne prawidło – dorośli kochają swoje dzieci i chcą dla nich jak najlepiej. Często uważają też, że to wystarczy, żeby wychować je na szczęśliwych dorosłych.\nMówią: “Zobacz, moja mama i mój tata wychowywali mnie, nagradzając i karząc, i wyrosłem na porządnego człowieka. Może nie osiągnąłem wszystkiego, o czym marzyłem, ale uważam, że niczego mi nie brakuje” albo “Moje dziecko ma naprawdę dobrze, chodzi do solidnego przedszkola, ma dużo zabawek, stać nas na wakacje i zajęcia dodatkowe. My nie mieliśmy takiego życia, a i tak wyrośliśmy na ludzi i dobrze sobie radzimy”, “Nie ma co wnikać w każde zdanie wypowiedziane do dziecka, bo można by oszaleć. Wystarczy mówić, że się je kocha i dawać to, co można, reszta przyjdzie sama. Szkoła i cyfrowy świat zrobią swoje, przecież nie tylko my wychowujemy swoje dzieci”…\nOczywiście, że na życie naszych dzieci w przyszłości będzie wpływało wiele czynników, ale to my (jako rodzice i dorośli w ogóle) mamy teraz znaczący wpływ na to, na jakich ludzi wyrosną w przyszłości i jak będą radzić sobie wtedy w świecie. Jesteśmy w znacznej mierze odpowiedzialni za to, czy nasze dzieci będą znały swoją wartość, czy będą akceptowały siebie takimi, jakimi są, czy będą silne i odważne, czy będą potrafiły same zmotywować się do działania i pracy, czy też będą czekać na motywację i oklaski z zewnątrz (choć te może nigdy nie nadejdą) i wreszcie – czy będą potrafiły budować szczęśliwe relacje z innymi ludźmi (również ze swoimi dziećmi), czy będą potrafiły kochać je bezwarunkowo…\nDuński psycholog, pedagog i terapeuta rodzinny oraz autor wielu książek dla rodziców, Jesper Juul pisze tak:\nMyślę, że wszyscy rodzice kochają swoje dzieci, ale nie wszyscy umieją wyrazić te uczucia właściwie. A wyrażenie miłości to decydujący czynnik w rozwoju poczucia wartości. Bo jaki jest pożytek z rodzicielskiego serca przepełnionego miłością, jeśli rodzic nie potrafi zachowywać się wobec dziecka w sposób, który będzie przez nie postrzegany jako wyraz miłości? Intencje rodziców mają mniejsze znaczenie – ważne jest, czego dziecko doświadcza” 1.\nDla dzieci nie są ważne drogie zabawki, markowe ubrania, piękny dom, najlepsze przedszkole czy szkoła prywatna? Co dziecku po wakacjach za granicą nawet kilka razy do roku, po których wraca do domu i co dzień obserwuje rodziców, którzy właściwie już się nie kochają, nie zawsze się szanują i nie potrafią ze sobą rozmawiać? Albo nie potrafią czule komunikować się ze swoimi dziećmi? Co dziecku po pięknych kolorowych rzeczach wokół, kiedy rodzice nie mają czasu i możliwości, aby się nimi razem z dziećmi cieszyć? Co dzieciom po dobrym wykształceniu, kiedy w naszym kraju nawet papier z “solidnej” uczelni nie gwarantuje znalezienia wartościowej (czytaj: dobrze płatnej i satysfakcjonującej) pracy? Co im po tym wszystkim, kiedy nie nauczyły się najważniejszego – budowania relacji z samym sobą i z ludźmi, którzy są dla niego ważni, kiedy nie doświadczyli, co znaczy kochać siebie i akceptować takimi, jakimi są?\nCo więc możemy dać swoim dzieciom i co dla nich zrobić, aby były szczęśliwe teraz i wyrosły na równie spełnionych dorosłych? Możemy ofiarować im między innymi:\nCzas i bezwarunkową uwagę\nNawet jeśli długo pracujecie w ciągu dnia i wracacie do domu późnym popołudniem, nie jest tak ważne, ile czasu spędzicie z dzieckiem (po jego powrocie ze żłobka, z przedszkola czy ze szkoły) – istotne jest to, żeby być w tym czasie w pełni obecnym. Zdaję sobie sprawę z tego, że czeka na Was pranie, sprzątanie i gotowanie, ale jeśli zrobicie to później, naprawdę nic się nie stanie. Dziecko po powrocie z zajęć (przynajmniej to małe 😉 ) potrzebuje przede wszystkim relacji z Wami. Czasu pozbawionego pośpiechu, zaglądania w telefon, rozmyślania o tym, co trzeba jeszcze zrobić. Chodzi o takie zwyczajne i swobodne bycie tu i teraz. Kiedy bawicie się z dzieckiem, bądźcie zaangażowani w tę zabawę. Kiedy z nim rozmawiajcie – rozmawiajcie całym sobą. Spróbujecie – na początek choćby przez 10 minut dziennie – być rzeczywiście duchem i ciałem ze swoim dzieckiem. Będziecie zdumieni, jak to wspaniale wpłynie na relacje z nim i na Wasze ogólne samopoczucie. Poczujecie wewnętrzny spokój i przypływ energii, który pozwoli ogarnąć domowe sprawy w kilka chwil, zamiast spędzać nad nimi godziny, niejednokrotnie z dzieckiem uwieszonym na ramieniu.\nJest wiele badań naukowych potwierdzających tezę, że takie odpuszczenie sobie wszystkiego i bycie w pełni obecnym i uważnym na to, co się właśnie dzieje, działa tak samo jak tydzień na najlepiej spędzonych wakacjach. 😉 Jedno z takich badań opisuje znany niemiecki psychoterapeuta i certyfikowany trener uważności, Willi Zeidler, w publikacji (z 2007 roku) pt: “Achtsamkeit und ihr Einfluss auf die Emotionsverarbeitung – eine experimentelle Untersuchung der Wirkmechanismen” (tł. “Uważność i jej wpływ na przetwarzanie emocji – eksperymentalne badanie mechanizmów działania”). Opisuje tutaj badania nad wpływem uważności i umiejętności bycia tu i teraz na lepsze zdrowie, samopoczucie i zdolność do radzenia sobie z trudnymi emocjami. Badani, którzy regularnie praktykowali trening uważności, stawali się bardziej zrelaksowani i spokojni, lepiej tolerowali afekty, potrafili lepiej sobie poradzić z trudnymi emocjami, odczuwali na co dzień mniej lęku i jednocześnie potrafili szybciej uwolnić się spod jego wpływu.\n2. Nieoceniające towarzyszenie\nBardzo często dzieje się tak, że kiedy już poświęcamy dziecku swój czas i na przykład zaczynamy się z nim bawić, w naszym umyśle zaczynają rodzić się oceny: “Nie tak układa wieżę z klocków”, “Miesza kolory farb podczas malowania”, “Źle segreguje swoje zabawki” itd. Nieustannie pouczamy, edukujemy, krytykujemy. Nagradzamy, chwalimy albo karzemy. To wszystko naprawdę niekorzystnie działa na rozwój naszych dzieci i nie wspiera ich poczucia własnej wartości (dowody na tę tezę znajdziecie tutaj).\nPo prostu bądźmy. Starajmy się małymi krokami nauczyć być z dziećmi, bez zbędnych słów (również mowa ciała ma znaczenie, dzieci odbierają i czują Wasze intencje, nawet jeśli nie wyrażacie swoich myśli na głos). Co zamiast pochwał, żeby dziecko na pewno wiedziało, że je kochamy i zauważamy? Po prostu nic! Wystarczy jedynie szczerze towarzyszyć dziecku, by czuło, że je dostrzegamy, by wiedziało, że cieszymy się wspólnie spędzanym czasem. Ważna jest też nasza życiowa postawa i to, jakimi ludźmi jesteśmy na co dzień. Czy oceniamy siebie i innych, czy akceptujemy siebie takimi, jakimi jesteśmy. Czy krytykujemy się za to, że zrobiliśmy coś inaczej, niż byśmy tego chcieli, czy dajemy sobie prawo do błędu itd. Bycie samoświadomym człowiekiem (i rodzicem) jest w zasadzie podstawą do tego, by budować dobrą relację ze swoim dzieckiem i z innymi ludźmi.\nPS Kiedy dziecko pokazuje Wam narysowany przez siebie rysunek i koniecznie chcecie coś powiedzieć, możecie stosować następujące formy: “Narysowałeś rysunek. Jestem ciekawa, co on przedstawia, opowiesz mi o tym? albo “O, dziękuję, że pokazujesz mi swój rysunek. Co on przedstawia?” lub też “Widzę, że narysowałeś coś nowego. Pokażesz mi swój rysunek? Chętnie go zobaczę. Może teraz porysujemy razem?”.\n3. Zaprzestanie zamartwiania się\nCzęsto zdarza nam się myśleć o dziecku lub o tym, czym ono się zajmuje, w nieco katastroficzny sposób. Czy znacie ten obraz – maluch słodko śpi, wchodzicie do pokoju (w którym się znajduje), spoglądacie na niego z nieopisaną miłością i szczęściem… i nagle tę piękną chwilę przerywa jakaś trudna myśl, na przykład: “Oby tylko nigdy poważnie nie zachorował, oby nigdy nie przytrafiło mu się coś złego”, “Jaki on jest cudowny i tak spokojny… To zbyt piękne, żeby było prawdziwe. Ciekawe, co się za chwilę wydarzy” itd.?\nNagle wielka moc uczucia, z którym przed sekundą obserwowaliście swoją pociechę, słabnie, a w zamian za nią pojawiają się w Was strach i zmartwienie.\nObserwuję też inne sytuacje – na przykład na placu zabaw lub w przedszkolu bardzo często, kiedy dziecko wykona jakąś pracę albo osiągnie coś nowego i to zakomunikuje, rodzice czy nauczyciele mówią: “Uważaj, bo zaraz spadniesz”, “Ostrożnie, bo za chwilę skaleczysz się tymi nożyczkami”, “Nie, nie jedź tak szybko, bo się przewrócisz!”, “Uważaj, zaraz wylejesz tę wodę i zmoczysz sobie ubranie!”…\nJesper Juul w swojej książce pt.: “Twoje kompetentne dziecko. Dlaczego powinniśmy traktować dzieci poważniej” zwraca uwagę na to, że:\n“Takie wieczne zamartwianie się zatruwa rozwój poczucia wartości, ponieważ wiadomość, jaka dociera do dziecka, brzmi: nie sądzę, by mogło ci się udać”. Odwraca również uwagę dziecka od zdobywanego właśnie doświadczenia i skupia je na uczuciach matki. Jeśli matka zwykle się niepokoi, jej syn prawie na pewno będzie z nią współdziałał i albo stanie się niespokojny (współpraca bezpośrednia), albo niezdarny i podatny na wypadki, w ten sposób spełniając negatywne oczekiwania matki (współpraca odwrócona)”.\nZ przytoczonego fragmentu jasno wynika, że ciągłe zamartwianie się nie służy naszym dzieciom (ani nam samym), nie wspiera ich motywacji wewnętrznej, nie pomaga współdzielić radości z doświadczania ani nie wzmacnia poczucia własnej wartości, a raczej wypełnia dzieci strachem i przekonaniem, że coś się im nie powiedzie i że za chwilę na pewno wydarzy się coś niedobrego.\nCo zatem mówić? Co robić, kiedy widzimy, że nasze dziecko jest w (niewielkim, ale jednak) niebezpieczeństwie? Starać się wyrażać swoją troskę inaczej, na przykład: „Wygląda na to, że świetnie się bawisz, ale to chyba jest również trochę niebezpieczne, prawda?”.\nMożna też nawiązać kontakt wzrokowy i powiedzieć: “Namalowałeś motyla i teraz go wycinasz? Wygląda na to, że świetnie się bawisz, ale trzymanie ostrych nożyczek blisko twarzy koleżanki wydaje się być trochę niebezpieczne, prawda?”.\nW przedszkolach, z którymi dotychczas współpracowałam, taka forma wyrażania swoich odczuć działała na większość dzieci doskonale. Oczywiście, kiedy dziecko było bardzo zmęczone, głodne albo zwyczajnie miało kiepski nastrój, nie zawsze reagowało tak, jak byśmy chcieli, wtedy trzeba było dojść raczej do przyczyny jego samopoczucia i okazać zrozumienie względem trudnych emocji.\nJuż słyszę głosy wielu rodziców: “Jak zaufać małemu człowiekowi, który nie ma życiowego doświadczenia, nie potrafi przewidzieć, jakie mogą być skutki jego działań?”. Owszem, zgadzam się, dzieci nie posiadają tej umiejętności, ale w większości potrafią cudownie czytać siebie, doskonale znają swoje potrzeby i granice. Jasne, że popełniają błędy, ale co jest złego w popełnianiu błędów?\nMam wrażenie, że my, dorośli, sądzimy, że popełnianie błędów stanowi o tym, że jesteśmy słabsi, gorsi od innych i że czegoś nam brakuje… W rzeczywistości tak nie jest. W gruncie rzeczy uczymy się na błędach (mimo że zdarza się nam je powielać).\nWyniki badania potwierdzające tę tezę jasno pokazują, że po tym, jak popełnimy jakiś błąd (w swoim działaniu), w naszym mózgu aktywuje się (uwaga, bo to brzmi jednak nieco paradoksalnie) tzw. układ nagrody, motywujący nas do wykonania w przyszłości tej samej czynności, ale już prawidłowo. Zapis pracy mózgu w czasie powtarzania wcześniej błędnie wykonanej czynności pokazuje, że mózg zaczyna koncentrować się na szukaniu rozwiązań i analizie sytuacji po to, by ostatecznie poprawnie wykonać daną czynność. Mózg traktuje więc popełnianie błędów jako pozytywne wzmocnienie. 2.\nWracając do kwestii (stricte) zaufania – często jest tak, że dorośli negują uczucia i odczucia dzieci i uparcie przekonują je do swoich racji, tak jakby nie wierzyli temu, co dziecko wyraźnie komunikuje. “Zjesz banana?” “Nie, nie jestem głodny” No zjedz, nie jadłeś nic od śniadania – na pewno jesteś głodny” “Nie chcę jeść, nie jestem głodny” “Jak można nie być głodnym, nie jedząc przez tyle godzin…”\n“Załóż kurtkę – jest zimno” “Nie chcę – jest mi ciepło” “Ale dzisiaj jest zimno, zobacz wszystkie dzieci mają kurtki” “Ale mi jest gorąco. Nie założę” “Załóż, bo zaraz pójdziemy do domu…”\nKiedy dziecko wielokrotnie słyszy od dorosłych, że jego odczucia nie mogą być prawdziwe, w końcu może zacząć w to wierzyć. W przyszłości może przestać ufać swoim potrzebom, stracić kontakt ze swoimi uczuciami i utracić umiejętność wyrażania tych uczuć.\nCzy to jest naszym celem…?\n5. Pracę nad sobą jako rodzicem (i człowiekiem w ogóle)\nTo jest bardzo szeroki temat na zupełnie osobny wpis albo nawet na całą książkę. 😉 Na co jednak moim zdaniem warto przede wszystkim zwrócić uwagę, myśląc o sobie jako świadomym i dojrzałym rodzicu?\nNa to, że dzieci nas obserwują, słuchają i dosłownie skanują: kiedy jesteśmy czymś zatroskani, one świetnie to wyczuwają. Mówienie dziecku w takim okresie: “Nic się nie dzieje, jestem tylko trochę zmęczony” jest nieuczciwe. Nie pozwala mu utożsamiać się z mamą czy z tatą jako z człowiekiem, który podobnie jak ono może mieć słabszy dzień/okres i słabsze samopoczucie. Być autentycznym – to coś, co warto dać dzieciom, jeśli chcemy budować z nimi dobrą relację i pragniemy, aby i one potrafiły wyrażać swoje uczucia i być autentyczne we własnym życiu. Nie chodzi o obciążanie dzieci swoimi problemami, bo ich nie udźwigną, chodzi raczej o umiejętność przyznania się do własnych emocji i uczuć i pokazania też, jak można sobie z nimi (po)radzić.\nNa to, by starać się pracować nad własnym poczuciem własnej wartości, bo trudno wzmacniać tę strefę u dzieci, jeśli samemu nie czujemy się w niej dobrze. Jak to zrobić? Sposobów jest naprawdę wiele. Wszystko zależy od skali problemu. Podstawą wydaje się być uświadomienie sobie istoty problemu i chęć dokonania wewnętrznej przemiany. (Pozwólcie, że kilka ciekawych koncepcji radzenia sobie z niskim poczuciem własnej wartości przytoczę w osobnym wpisie – już niebawem).\nNa odkrycie, skąd biorą się nasze reakcje i pewne zachowania względem dziecka. Zauważam, że większość rodzicielskich trudności i problemów (choć nie przepadam za tym określeniem, wolę “wyzwań”) nie wynika z samych “trudnych” zachowań naszych dzieci, ale jest naszą wewnętrzną odpowiedzią na jakąś “niezaopiekowaną” i niespełnioną część nas samych.\nKiedy rodzi się we mnie złość na moje dziecko, pytania, jakie zwykle sobie zadaję, brzmią na przykład tak: “O co ci chodzi? Dlaczego jesteś zła? Czego potrzebujesz? Skąd taka myśl? Czy to jest jakiś obraz z twojego dzieciństwa? Czy nie powielasz zachowań rodziców/dziadków względem ciebie, kiedy byłaś dzieckiem (choć wcale tego nie chcesz)?” itd.\nPo głębszym zastanowieniu się prawie zawsze stwierdzam, że za trudnymi w danej chwili emocjami i zachowaniami względem dziecka stoją m.in. (moje) aktualnie niezaspokojone potrzeby, przeżycia i doświadczenia z dzieciństwa, a także odzywa się we mnie “niezatroszczone” w danym obszarze dziecko. Kiedy docieram do najgłębszych przyczyn mojego zdenerwowania/zachowania, przestaję postrzegać malucha jako przyczynę mojej złości (i innych emocji) i nie zrzucam odpowiedzialności na dziecko za to, co czuję; nie dochodzi wtedy u mnie do wybuchu złości, no i do tak bardzo powszechnych wyrzutów sumienia, które pojawiają się zwykle po tym, kiedy w nerwach zrobimy coś, czego byśmy nie chcieli.\nMam poczucie i głębokie przekonanie o tym, że w relacjach z innymi warto zaczynać najpierw od siebie, bo to w zasadzie my jesteśmy skrzynią wspomnień, zapisanych w mózgu i w sercu (często nieuświadomionych) uczuć, emocji i stereotypowych przekonań. Myślę, że wiele może się zmienić w naszym rodzicielstwie (i życiu w ogóle), kiedy spojrzymy na komunikację z innymi ze swojej perspektywy – perspektywy człowieka, który posiada własną historię i w sposób automatyczny, zupełnie naturalny, acz często podświadomy, przenosi ją na budowanie relacji z dzieckiem i z innymi ludźmi.\nJuul J.: Moje kompetentne dziecko. Dlaczego powinniśmy traktować dzieci poważniej? Podkowa Leśna, 2011 ↩\nSpitzer M.: Jak uczy się mózg? Warszawa, 2007 ↩\nKategoria: Blog\takceptacja, milosc bezwarunkowa, pospiech, psychologia rozwoju, rozwój dziecka, zabawa\n← 10 rzeczy, które lubi i których potrzebuje mózg twojego dziecka, by dobrze i naturalnie się rozwijać\nJak pomóc dziecku i sobie w zaprzyjaźnieniu się z przedszkolem, czyli inspirująca „Akcja adaptacja” Agnieszki Stein →


Prawda zabójcza, łgarstwo kosztowne | Niezależna\nPrawda zabójcza, łgarstwo kosztowne\nOPINIA / 29.03.2018, godz. 14:00\nNiestety wciąż urzędująca prezydent Warszawy, której do rezygnacji nie jest w stanie skłonić ani uwłaszczenie się na kamienicy należącej do żydowskich właścicieli, ani wypompowanie z miasta milionów złotych przez mafię reprywatyzacyjną, została ukarana grzywną 10 tys. zł za niestawienie się przed komisją weryfikacyjną. Gronkiewicz-Waltz otwarcie lekceważy zasady prawa, nie mówiąc o przyzwoitości. Miesiącami unika zeznawania przed komisją z jednego, ale kluczowego powodu – za kłamstwa przed nią grozi odpowiedzialność karna.\nNajwyraźniej prawdy powiedzieć nie może, bo to ściągnęłoby na nią kłopoty, a za kłamstwa – w odróżnieniu od występów dla mediów – byłaby ukarana. Dlatego unika komisji. Oto dramat zdemoralizowanej, upadłej partii, jaką jest PO – prawda jest dla nich zabójcza, łgarstwo może być już równie kosztowne. Robione przez zaprzyjaźnione stacje sondaże pokazują spadek notowań PiS-u i dają nadzieję kamaryli na powrót do władzy. Warto więc przypomnieć istotę rządów PO: grupa przestępcza rozkradła majątek wart miliardy złotych, system prawny III RP wszystko zalegalizował, ludzi wyrzucono na bruk. Bo Warszawa to rządy, mentalność i tupet PO w soczewce.


Ile jest liczb czterocyfrowych • Matematyka.pl\nTytuł: Ile jest liczb czterocyfrowych\nNapisane: 8 kwi 2009, o 12:16\nw których cyfra tysięcy jest większa od cyfry setek, a cyfra setek jest większa od cyfry dziesiątek? Proszę o wyjaśnienie zadania\nNapisane: 8 kwi 2009, o 17:08\nWybieramy liczby ze zbioru . Trójka różnych liczb określa dokładnie jeden ciąg, w którym cyfra tysięcy jest większa od cyfry setek a cyfra setek od cyfry dziesiątek. Takich trójek jest oczywiście . Dodajac do tego, że cyfra jedności może być dowolna, mamy:\nW ogólności można zauważyć, że liczb k-cyfrowych o podanej własności jest czyli maksymalnie jest ich dla (liczb sześciocyfrowych).\nNapisane: 8 kwi 2009, o 17:18\nliczbę liczb 4-ro cyfrowych :\nmożemy obliczać np tak:\npostępując tak dalej otrzymujemy:\nwszystkich liczb spełniających warunki zadania jest:\n10 można wyłączyć przed nawias i policzyć "na piechotę" lub korzystając ze wzoru na sumę 3-ch, 4-ch,5-ciu ,6- ciu ,7-u,8-u wyrazów ciągu arytm.,lub jak sam zechcesz.\nNapisane: 8 kwi 2009, o 17:25\nbelferkaijuz takie podchodzenie do kombinatoryki najczęściej nie jest zbyt owocne, a już na pewno nieefektywne.\nNapisane: 8 kwi 2009, o 17:36\ndaje liczbę zbiorów 3-elementowych,nie liczbę ciągów 3-wyrazowych ,nie mówiąc już o monotoniczności tych ciągów.\nta notacja jest ,jak myślę, zrozumiała.\nNapisane: 8 kwi 2009, o 17:54\nWidzę, że nie zrozumiałaś rozwiązania choć wydaje sie dość proste. Jesli chcemy żeby liczby miały własność to oczywiście . Zbiór liczb reprezentuje dokładnie jeden ciag o własności, że a>b>c ponieważ największa to cyfra tysięcy, najmniejsza dziesiątek a trzecia setek. Dlatego też rozwiązaniem jest . Co do twojego rozwiazania to możliwe, że jest i dobre, musiałabyś doliczyć do końca, tak czy owak jest to rozwiazanie mało efektywne.\nNapisane: 8 kwi 2009, o 18:19\nRegulamin nie pozwala dyskutować .Odpowiadam: zastanowię się jeszcze raz-to jest przekonywujące,ale mój wynik o 10 liczb mniej.Jeżeli nie szkoda Ci czasu-popatrz na to.\nNapisane: 8 kwi 2009, o 18:46\nChyba źle interpretujesz regulamin, dyskusja o zadaniach szczególnie merytoryczna jest kwintesencja tego forum. Co do mojego wyniku jest na pewno dobry. Co do twojego rozwiazania to piszesz troche chaotycznie przez co trudno sie to czyta. Możliwe, że pominęłaś liczby postaci 210x , których akurat jest 10, chociaż jednoznacznie nie da sie tego stwierdzić z twojego zapisu.\nP.S Argumenty mogą być przekonujące, nigdy przekonywujące.\nPozdrawiam i zachęcam do dyskusji nad zadaniami ponieważ wiele sie można nauczyć.\nNapisane: 8 kwi 2009, o 19:12\nDziękuję. Masz rację.Brakuje tych właśnie liczb.Ważne jest to.że w zbiorze liczby są różne,a porządek- jak wymaga temat.\nNapisane: 8 kwi 2009, o 22:40\nNie wpadłbym chyba na to rozwiązanie kadiii, a kiedy się je czyta to wydaje się banalne. Dzięki za wyjaśnienie.\nNapisane: 9 kwi 2009, o 12:53\nTakie myślenie o zbiorze to olśnienie -do tego "bałaganu" zawsze mogę wprowadzić jednoznaczną\nreprezentację dowolnego porządku.Proste!\nPS argumenty mogą też być przekonywające"Słownik poprawnej polszczyzny" (oczywiście nie:przekonywujące.\nJeszcze raz dzięki .Radosnych Świąt !\nNapisane: 13 paź 2009, o 21:37\nw których cyfra tysięcy jest mniejsza od cyfry setek, a cyfra setek jest mniejsza od cyfry dziesiątek?\nDlaczego w tym podpunkcie nie będzie tak jak w poprzednim?\nNapisane: 6 gru 2009, o 01:37\nBo w tym wypadku będzie ponieważ, cyfra tysięcy nie może być 0, wtedy liczba była by liczbą 3 cyfrową. W poprzednim wypadku, było to eliminowane poprzez założenie że tysiecy musi być większa od setek, więc nawet gdy setek była 0 to tysięcy była 1, innymi słowy tysięcy nie mogła być w żadnym wypadku 0, natomiast tutaj jak setki to cyfra 1 to tysiące musiały by być równe 0, a to nie możliwe. W wielkim skrócie i obrazowo są cyfry większe od 0, a mniejszych nie ma, i dlatego wybieramy z 9 a nie 10 w przypadku numer 2. Przynajmniej ja to tak widzę\nNapisane: 19 kwi 2010, o 18:28\nW tym wypadku można rozpocząć tak jak w przypadku poprzedni, z tą różnicą, że rzeczywiście musimy wykluczyć 0 z cyfry tysięcy. Ja więc posłużyłem się wcześniejszym obliczeniem , a od niego odjąłem liczbę przypadków w których 0 jest na pierwszym miejscu (i należy też zwrócić uwagę, że wtedy wśród cyfr setek i dziesiątek nie mamy zera, więc szukamy dwuwyrazowych ciągów spośród tylko dziewięciu cyfr). Wychodzi ich 36. Po odjęciu 120- 36 i mnozeniu razy 10 mamy wynik zgodny z odpowiedzia\nIle jest liczb czterocyfrowych - zadanie 2 beata30 3\nIle jest liczb czterocyfrowych - zadanie 3 adka0147 7


Trzy wizyty lub pięć dni – Sic!\nTrzy wizyty lub pięć dni\n16 kwietnia 2018 Bartosz Łopiński Wiedza 0\n“Projektor” wzbogaca ofertę edukacyjną i wychowawczą szkoły przez dawanie dzieciom i młodzieży wzorców, aktywnych postaw życiowych i umożliwia promocję zaradności oraz samodzielności. Z drugiej strony program daje szanse na wgląd w najnowocześniejsze poglądy na pedagogikę widzianą oczami studentów.\nDzieci i młodzież mieszkająca w małych miastach często ma ograniczone możliwości edukacyjne – mniejszy dostęp do nowoczesnych metod nauczania, wydarzeń naukowych czy kulturalnych. Brakuje im także pozytywnych wzorców postaw przedsiębiorczych czy społecznych. Szansę by to zmienić, daje wolontariat studencki “Projektor” w ramach olimpiady z projektów społecznych. “Projektor” właśnie wystartował i potrwa do września br. Wolontariusze uczestniczący w programie, wykazują się zdolnościami twórczego myślenia, rozwijają umiejętności pracy w grupie oraz kompetencje związane z zarządzaniem projektami. Kształtują także aktywne postawy społeczne, a udział w programie rozwija ich pasje i umożliwia realizację własnych pomysłów.\n– Cieszymy się, że w ramach ogólnopolskiej olimpiady Zwolnieni z Teorii mamy możliwość wspierania programu „Projektor”. Teraz wspólnie z Polsko-Amerykańską Fundacją Wolności możemy kształtować społeczne postawy nie tylko wśród studentów, ale również wśród uczniów szkół podstawowych. Uczenie młodych ludzi kompetencji przyszłości takich jak współpraca, komunikacja czy przywództwo nie tylko zwiększa ich szanse na rynku pracy, ale też przygotowuje ich do bycia przyszłymi liderami społecznymi, przy jednoczesnym uzyskaniu certyfikatów cenionych przez pracodawców – mówi Anna Kowalska, koordynatorka programu, organizatorka olimpiady Zwolnieni z Teorii.\nCo program daje uczestnikom? Praca z dziećmi to dla wolontariuszy trening umiejętności interpersonalnych. Dzięki narzędziom służącym monitoringowi i ewaluacji studenci otrzymują wiarygodną informację zwrotną na temat swojej pracy. Ponadto udział w programie jest doceniany przez pracodawców, dlatego zdobyte w ten sposób doświadczenia są cenną rekomendacją w przyszłej pracy. “Projektor” realizują na platformie internetowej www.zwolnienizteorii.pl, która przy wsparciu nowoczesnych kursów online oraz pomocy mentora uczy profesjonalnego zarządzania projektami społecznymi i dosłownie prowadzi “za rękę”. Udział w programie i pomyślne zakończenie projektu gwarantuje uzyskanie międzynarodowego certyfikatu Project Management Institute R.E.P – międzynarodowej instytucji zrzeszającej kierowników projektów z całego świata, wysoce ceniony przez pracodawców.\nW ramach programu studenci mogą realizować dwa rodzaje projektów:\nProjekty systematyczne – polegają na 3 wizytach wolontariuszy w szkole lub placówce oświatowej, podczas których prowadzone są warsztaty edukacyjne z uczniami, w oparciu o spójny pod względem merytorycznym scenariusz. Wszystkie warsztaty edukacyjne realizowane w ramach jednego projektu prowadzone są przez tę samą grupę wolontariuszy z tą samą grupą uczniów.\nProjekty wakacyjne – polegają na stałym pobycie wolontariuszy w szkole lub placówce oświatowej w okresie wakacyjnym w trakcie 5 dni.\nProgram „PROJEKTOR” jest ogólnopolski i studenci mogą w nim uczestniczyć do końca września 2018. Osoby zainteresowane udziałem w programie mogą zgłosić się pisząc email na adres: anna.kowalska@socialwolves.com\nZwolnieni z Teorii to ogólnopolska olimpiada z projektów społecznych. Powstała w 2014 roku, by dać każdemu młodemu człowiekowi możliwość tworzenia własnych projektów społecznych i nabywania kompetencji przyszłości, takich jak: współpraca, komunikacja czy przywództwo. Olimpiada polega na współpracy uczestników poprzez platformę internetową www.zwolnienizteorii.pl, opartą o nowoczesną metodę nauczania polegającą na tym, że robiąc prawdziwy projekt społeczny, rozwija się praktyczne kompetencje potrzebne w życiu zawodowym. Organizatorem Zwolnionych z Teorii jest fundacja Social Wolves. partnerem strategicznym The Coca–Cola Foundation, partnerem merytorycznym Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności. Patronatu udzieliło Ministerstwo Nauki i Szkolnictwa Wyższego.


Zapalenie zębodołu albo inaczej suchy zębodół, jest to stan zapalny powstały usunięciu zęba w miejscu, w którym się uprzednio znajdował. Jeśli podejrzewamy u siebie tego typu, nieprzyjemną dolegliwość, powinniśmy niezwłocznie odwiedzić gabinet stomatologiczny. Jakie są przyczyny, objawy i sposoby leczenia zapalenia zębodołu?\nSuchy zębodół powstaje w momencie rozpadu skrzepu zabezpieczającego otwór po usuniętym zębie. Skrzep stanowi naturalny opatrunek izolując ranę przed działaniem drobnoustrojów, czynników fizycznych, chemicznych i resztek pokarmowych. Dlatego też jego uszkodzenie otwiera drogę drobnoustrojom i resztkom pokarmowym do penetracji w głąb wyrostka zębodołowego. Z pewnością sprzyjająca temperatura, wilgotność, naturalna retencja, obecność uszkodzonych tkanek, mediatory zapalenia, to wszystko czynniki miejscowe wpływające na powstanie zapalenia zębodołu. Do przyczyn ogólnych wywołujących suchy zębodół możemy zaliczyć: palenie tytoniu, złą higienę jamy ustnej, niezachowanie reżimu diety po zabiegu, ogólny spadek odporności organizmu, choroby krwi, choroby ogólnoustrojowe, choroby metaboliczne.\nZapalenie zębodołu po ekstrakcji zęba, charakteryzuje się ciągłym, tępym bólem. Ból ten promieniuje na okoliczne tkanki, a nierzadko obejmuje całą jedną stronę twarzy. Dolegliwości pojawiają się kilkanaście do kilkudziesięciu godzin po usunięciu zęba i stopniowo narastają. Ponadto, miejscowo obserwujemy zaczerwienienie i przekrwienie błony śluzowej dziąsła. Okolica jest bolesna na ucisk. Może wystąpić obrzęk i szczękościsk różnego stopnia. Dodatkowo, pacjent odczuwa nieprzyjemny smak i zapach wydobywający się z zębodołu.\nSuchy zębodół jest niegojącą się dziurą w miejscu usuniętego zęba. Tak możemy określić ten stan w uproszczeniu. Zacznijmy może jednak od tego, jak wygląda prawidłowo gojąca się rana poekstrakcyjna? Początkowo jest ona żywoczerwona. Potem stopniowo, skrzep ciemnieje i przybiera barwę ciemnoczerwoną, wiśniową. Wypełnia zębodół w całości. Z czasem wraz z wypłukiwaniem się elementów morfotycznych i przekształcaniem skrzepu, staje się sino-różowy. W dalszym etapie, gdy powstają na jego bazie tkanki dziąsła -różowy. Zapalenie zębodołu skutkuje rozpadem utworzonego skrzepu. Ubytek kostny jest tylko częściowo nim wypełniony, lub wręcz całkowicie go pozbawiony. Kość wyrostka pokryta jest martwiczymi tkankami o kolorze sino-szarym. Ponadto z zębodołu wydostaje się nieprzyjemny smak i zapach. Tkanki okoliczne mogą być obrzęknięte i zaczerwienione.\nNieleczone zapalenie zębodołu\nNieleczony suchy zębodół powoduje szereg dolegliwości, w tym bólowe. Objawy zapalenia narastają powoli. Często są maskowane, przez fakt usunięcia zęba i wcześniejsze silne dolegliwości. Dlatego też początkowo pacjent po zabiegu usunięcia zęba czuje ulgę, która niestety trwa stosunkowo krótko. Stan zapalny może się wytworzyć w przeciągu kilkunastu do kilkudziesięciu godzin. Jest to wynik tego, że w tym okresie zębodół odsłania się na skutek rozpadu skrzepu. Wystawia to na ekspozycję czynników fizycznych, chemicznych i bakteryjnych kość wyrostka zębodołowego i okostną. Ból stopniowo narasta i przybiera formę ciągłą. W takiej postaci nieleczony suchy zębodół może dawać dolegliwości nawet kilka tygodni. Najczęściej jednak ból jest tak silny, że zmusza nas do udania się do stomatologa i zastosowania celowanego leczenia.\nJak leczyć zapalenie zębodołu?\nLeczenie zapalenia zębodołu po ekstrakcji zęba odbywa się w gabinecie stomatologicznym. Polega na usunięciu rozpadającego się skrzepu, resztek pokarmowych, płukaniu i okrwawieniu ponownym zębodołu. Dodatkowo, stosuje się miejscowo opatrunek. Z zaleceń lekarskich mogą być zastosowane płukanki, pasty stomatologiczne. Ponadto w naszych przychodniach stomatologicznych w Brzesku i Bochni przepisujemy również pacjentom leki przeciwzapalne i antybiotyk. Samo gojenie się suchego zębodołu postępuje powoli. Naprawa tkanek ma formę ziarninowania i stopniowo zachodzi od dna i ścian wyrostka. Proces powstawania zdrowej tkanki może trwać nawet kilka tygodni. Dlatego też pamiętajmy i przestrzegajmy zaleceń, które lekarz stomatolog po ekstrakcji zęba nam przekazuje. Zabezpieczy nas to przed niechcianymi powikłaniami. Szczegółowe wytyczne i zalecenia po usunięciu zęba znajdziecie państwo w naszym artykule:\nZapalenie zębodołu a domowe leczenie\nDomowe leczenie suchego zębodołu jest najbardziej skuteczne w pierwszym etapie zapalenia. Najważniejsze z naszej strony jest, by ściśle przestrzegać zaleceń lekarza! Jeśli pojawiają się pierwsze objawy możemy pomóc sobie stosując łagodne antyseptyki jak np: wyciąg z rumianku, Dentosept. Są to preparaty ziołowe o działaniu łagodzącym ściągającym, przeciwzapalnym. Płuczemy delikatnie, aby nie uszkodzić skrzepu. Najlepiej jeśli robimy to zaraz po posiłkach. Dodatkowo staramy się wzmocnić naszą odporność. Ząbek czosnku na surowo raz dziennie, dużo warzyw i owoców.\nW momencie, gdy stan zapalny jest mocniej rozwinięty, dolegliwości bólowe się nasilają, proponuje płukankę z chlorheksydyną np. Eludril, Dostępny jest w aptece. Również tam możemy się zaopatrzyć w pastę stomatologiczną Solcoseryl. Najważniejsze, że założona do zębodołu po wcześniejszym jego osuszeniu ma działanie przeciwbólowe, wspomaga gojenie i stanowi rodzaj bariery dla fragmentów pokarmu, bakterii czynników drażniących. Ponadto na tym etapie wskazana jest wizyta kontrolna w gabinecie stomatologicznym.\nJaki żel na suchy zębodół stosować?\nPasta i żel na suchy zębodół to część terapii, którą możemy sami zastosować w momencie pojawienia się pierwszych dolegliwości. Wspomniałem już powyżej, o paście stomatologicznej „Solcoseryl”. Bardzo dobrze działająca i szczerze ją polecam. Ponadto, z żelów stomatologicznych dostępnych w aptekach bez recepty mogę podpowiedzieć: Baikadent, Elugel, Sachol. Mają one różne składniki czynne, ale generalnie działają przeciwzapalnie, ściągająco, łagodzą dolegliwości. Ponieważ jednak są w konsystencji żelu, znacznie łatwiej niż pasta ulegają wypłukiwaniu przez ślinę. W konsekwencji nie tworzą również trwałej bariery od środowiska jamy ustnej.\nCo robić, gdy pojawiło się zapalenie zębodołu po szyciu rany?\nZszycie rany poekstrakcyjnej znacząco zmniejsza ryzyko powstania zapalenia zębodołu. Jeżeli jednak pojawi się suchy zębodół, należy usunąć szwy i otworzyć ranę. Dokładne oczyszczenie, płukanie i następnie zapatrzenie w gabinecie stomatologicznym przynosi ulgę i przerywa ostry stan zapalny. Jeśli zaś chodzi o same szwy, to dzięki temu, że zbliżają brzegi dziąsła wokół zębodołu, istnieje znacznie mniejsza penetracja czynników szkodliwych i drażniących do wnętrza zębodołu. Stwarza to właściwe warunki dla prawidłowego gojenia i odtworzenia tkanek wyrostka zębodołowego.\nJak przyspieszyć leczenie suchego zębodołu?\nDokładne stosowanie się do wskazań lekarskich pomoże i przyspieszy leczenie zapalenia zębodołu. Dodatkowo kolejne wizyty kontrolne najczęściej powiązane są z kontrolą kliniczną i zaopatrzeniem rany przyczyniają się do poprawy i przyspieszenia gojenia. Kolejnym ważnym czynnikiem jest prawidłowa higiena i odżywianie. Regularnie myjemy zęby i stosujemy płukanki przeciwzapalne. Unikajmy pokarmów gorących i drażniących. Ponadto zalecam dietę zdecydowanie bardziej płynną. Najważniejsze, albo bardzo ważne to, że nie palimy papierosów w okresie gojenia! Więcej informacji znajdziecie w naszym wpisie:\nSerdecznie zapraszamy do naszych przychodni stomatologicznych w Bochni i Brzesku wszystkie osoby, które chcą podejrzewają u siebie zapalenie zębodołu i chcą podjąć się leczenia tego stanu. Zapewnimy Państwu miłą atmosferę, skuteczność terapii oraz pełen profesjonalizm podczas każdej wizyty w gabinecie.


Łódź: Autobus dla bezdomnych i potrzebujących wyrusza w coroczną trasę – Razem z Tobą\n30 listopada 2021 at 18:14\nW środę (1 grudnia) na ulice Łodzi po raz pierwszy w tym sezonie wyjedzie „Autobus dla bezdomnych i potrzebujących”. Przez całą zimę osoby w kryzysie bezdomności oraz wszelkie inne osoby potrzebujące wsparcia będą mogły zjeść w nim codziennie ciepły posiłek.\nPunktualnie o godz. 21:00 spod Schroniska dla Bezdomnych Mężczyzn przy ul. Nowe Sady 17 wyjedzie jutro (w środę, 1 grudnia) „Autobus dla bezdomnych i potrzebujących”. To pierwszy jego kurs w tym sezonie jesienno-zimowym. Specjalnie oznakowany „Autobus”, który na nocną trasę ulicami Łodzi wyjeżdża regularnie już od 2002 r., będzie kursował tradycyjnie do 15 marca.\n– Projekt „Autobusu” stanowi doskonałe uzupełnienie istniejącego i funkcjonującego przez cały rok łódzkiego systemu wsparcia dla osób w kryzysie bezdomności – mówi Piotr Kowalski, zastępca dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w Łodzi ds. programów społecznych i osób z niepełnosprawnościami. – System ten obejmuje m.in. finansowane i współfinansowane przez Miasto Łódź schroniska oraz noclegownie. Jesień i zima to dla bezdomnych najtrudniejszy czas w roku, dlatego tak istotne jest dodatkowe wsparcie. Pomysł „Autobusu” sprawdził się na przestrzeni kilkunastu już lat. Potrzebujący korzystają z niego chętnie, kiedy termometry zaczynają wskazywać niskie temperatury.\nKtórędy pojedzie autobus?\nTegoroczna trasa „Autobusu dla bezdomnych i potrzebujących” będzie wiodła od Schroniska dla Bezdomnych Mężczyzn przy ul. Nowe Sady, Dworzec Łódź-Kaliska (od strony al. Unii Lubelskiej), pl. Barlickiego (od strony ul. Żeromskiego), Stary Rynek (od strony ul. Zgierskiej) oraz rynek u zbiegu ul. Przybyszewskiego i ul. Tatrzańskiej. Trasa nie jest przypadkowa – została zaplanowana w oparciu o miejsca, w których najczęściej gromadzą się bezdomni. Zakończenie kursu jest uzależnione od liczby osób korzystających ze wsparcia.\n– Niewielka zmiana w przebiegu trasy tegorocznego „Autobusu” wynika z naszych doświadczeń i obserwacji z ostatnich lat – mówi Piotr Kowalski. – W tym roku zrezygnowaliśmy z przystanku przy Dworcu Łódź-Żabieniec, gdzie pojawiało się niezbyt dużo osób zainteresowanych uzyskaniem pomocy. W zamian mamy jedną zupełnie nową lokalizację w postaci przystanku w pobliżu skrzyżowania ul. Przybyszewskiego z ul. Tatrzańską.\nCiepła zupa, herbata i koc\nKażdy potrzebujący, który pojawi się w „Autobusie” otrzyma ciepłą zupę oraz pieczywo. Będzie mógł również napić się ciepłej herbaty. Wszystkie posiłki będą przygotowywane codziennie w kuchni schroniska przy ul. Nowe Sady. „Autobus” będzie obsługiwany przez pracownika Towarzystwa Pomocy im. Św. Brata Alberta, które na zlecenie Miasta Łódź, realizuje ten projekt oraz trzech wolontariuszy będących mieszkańcami Schroniska dla Bezdomnych Mężczyzn przy ul. Nowe Sady. Ze względu na obecną pandemię COVID-19 i obowiązujące obostrzenia sanitarne, wszystkie osoby zaangażowane w codzienną obsługę „Autobusu” będą wyposażone w środki ochrony osobistej (maseczki, rękawiczki, fartuchy, kombinezony, a także środki odkażające do powierzchni).\nZ powodu pandemii, „Autobus” nie będzie na ten moment odwoził osób do noclegowni. Jeśli sytuacja epidemiologiczna poprawi się w czasie kursowania „Autobusu” w tym sezonie, wtedy mężczyźni będą odwożeni do Noclegowni przy Miejskim Centrum Terapii i Profilaktyki Zdrowotnej przy ul. Przybyszewskiego 253, a kobiety – do Schroniska dla Bezdomnych Kobiet wraz z miejscami noclegowymi przy ul. Gałczyńskiego 7. Chętni otrzymają jednak na przystankach, na których będzie zatrzymywał się „Autobus”, ciepłą odzież, a także koce. Zakończenie kursu jest uzależnione od liczby osób korzystających z „Autobusu” na całej trasie.\nŚrednio każdej nocy poprzedniej zimy z „Autobusu dla bezdomnych i potrzebujących” korzystało 160 osób. W trakcie całego, ubiegłego sezonu wydano w sumie 12 575 posiłków. Na realizację projektu „Autobusu” w całym 2021 r. Miasto Łódź przekazało Towarzystwu Pomocy im. św. Brata Alberta dofinansowanie w wysokości 59 tys. zł.\nTakże od jutra (środy 1 grudnia) będzie działała Świetlica dla Osób Bezdomnych przy al. Piłsudskiego 119 prowadzona przez Towarzystwo Pomocy im. św. Brata (z dotacją w wysokości 53,9 tys. zł w 2021 od Miasta Łódź). W Świetlicy osoby w kryzysie bezdomności będą miały zapewniony pobyt dzienny (codziennie w godz. 8:00 – 16:00), gorący posiłek i napoje, możliwość uzupełnienia brakującej garderoby w odzież odpowiednią do pory roku, możliwość skorzystania z węzła sanitarnego, środków czystości i higieny osobistej, oraz pomocy pielęgniarskiej. Podczas poprzedniego sezonu z placówki skorzystało 255 osób. Poza tym wydano w niej 5 tys. posiłków (obiadów) oraz około 2,5 tys. sztuk odzieży.\nTags autobus dla osób bezdomnych Łódź Najnowsze pomoc wsparcie z kraju\nPoprzedni artykułSzefowa EMA: Nie wiadomo, czy trzeba będzie dostosować szczepionki do Omikronu\nNastępny artykułKE zatwierdziła szczepionkę Comirnaty przeciw COVID-19 dla dzieci w wieku od 5 do 11 lat


Optymalny komfort w kuchni gwarantują odpowiednio dopasowane szafki - AMC Food\nLeave a comment on Optymalny komfort w kuchni gwarantują odpowiednio dopasowane szafki\nDzięki nim to co warte wyeksponowania – wyeksponujmy, a przedmioty mniej gustowne umieśćmy w szafkach.\nZainteresował Cię ten tekst? Jeśli tak, to bez ociągania przeczytaj także to uzupełniające info (http://www.sklep.doko.pl/pl/p/Modul-fotowoltaiczny-360W-HALF-CUT-czarna-rama-bialy-backsheet-LR4-60HPH-LONGI-SOLAR/32000). Po prostu kliknij tu a z pewnością się nie zawiedziesz.\nWszak eleganckie kieliszki bądź piękna zastawa z porcelany znajdujące się za szybą górnych szafek kuchennych są tak samo dekoracyjne jak bukiet kwiatów stojący na komodzie. Szafki wiszące kuchenne są także bardzo praktycznym rozwiązaniem. Bez zbędnej gimnastyki mamy najpotrzebniejsze przedmioty w zasięgu wzroku i dłoni. Jeśli okaże się, że górna półka w szafkach wiszących, jest dla nas na zbyt dużej wysokości, producenci oferują nam windy – to jeden z bardziej innowacyjnych pomysłów w ostatnich latach.\nSzafki górne robione na wymiar mają zazwyczaj rozmiar 72 cm lub 92 cm wysokości.\nJeśli zaciekawił Cię opisywany post, to odnośnik do www (https://www.boro-laser.com.pl/) zaprowadzi Cię do podobnych materiałów. Nie ociągaj się tylko kliknij tutaj!\nMusimy tylko zdecydować czy chcemy szafki otwierane z góry czy standardowe. Te pierwsze – klapowe są dobrym rozwiązaniem jeśli chcemy zastosować niskie szafki wiszące. Na ogół przód szafki klapowej nie ma więcej niż 45 cm wysokości. powód związany jest z trudnością zamykania takiej szafki. Za to najpowszechniejszy sposób otwierania szafek górnych pozwala na pionowe lub poziome montowanie uchwytów co daje możliwość dopasowania się do przyzwyczajeń domowników. W owym systemie otwierania, otwierając drzwiczki możemy całe jej wnętrze co jest bardzo pomocne.\nZ szafkami dolnymi zwykle nie ma żadnych kłopotów, gdyż przeważnie są zabudowane i fundamentalnym ich zamierzeniem jest przechowywanie.\nAlternatywą dla górnych szafek są także półki tudzież… okno – to najprzyjemniejszy z zamienników. Każdy musi jednak sam zdecydować, która z opcji będzie dla niego najbardziej odpowiednia.\nA wówczas? Nic, tylko przyrządzać smakołyki, a że to prawdziwy festiwal zmysłów – smaku, zapachu i dotyku, zawsze warto się z kimś tymi doznaniami podzielić.


„Chcecie wyśpiewywać chwałę Boga? Sami bądźcie tym, co śpiewacie. A jesteście Jego pieśnią pochwalną, gdy wasze życie jest dobre.” – daughterofHolyGod\nOpublikowano w Sierpień 28, 2017 Sierpień 30, 2017 Autor: daughterofholygod\nTagigregorianchant, music, muzyka, pieśni, playlista\n11 odpowiedzi na “„Chcecie wyśpiewywać chwałę Boga? Sami bądźcie tym, co śpiewacie. A jesteście Jego pieśnią pochwalną, gdy wasze życie jest dobre.””\nAla Piotrowska pisze:\nSierpień 28, 2017 o 2:05 pm\nSierpień 28, 2017 o 2:09 pm\nSierpień 28, 2017 o 4:00 pm\nSierpień 28, 2017 o 4:02 pm\nSierpień 28, 2017 o 5:55 pm\nSierpień 28, 2017 o 6:12 pm\nWrzesień 2, 2017 o 8:56 am\nWrzesień 2, 2017 o 8:57 am\nWrzesień 2, 2017 o 7:07 pm\nWrzesień 2, 2017 o 7:10 pm\nPingback: Muzycznych inspiracji ciąg dalszy :) – daughterofHolyGod\nPoprzedni wpisPoprzednie Boży czas we Wrocławiu, czyli 2ryby.pl, Cherubinowy Wędrowiec i Maciejówka\nNastępny wpisNastępne „Świat jest książką i ci, którzy nie podróżują, czytają tylko jedną stronę” św.Augustyn- czyli sierpniowe pamiętniki z wakacji


Powłoka odblaskowa – zapewnij swojemu dziecku bezpieczeństwo na drodze » Zdrowi Polacy\nMama i dziecko Warto przeczytać\nDla każdego rodzica kwestią priorytetową jest zapewnienie bezpieczeństwa własnemu dziecku. Szczególnie dotyczy to dzieci samodzielnie poruszających się po ulicy. To właśnie bezpieczeństwo dzieci na drodze, zwłaszcza po zmroku jest jednym z największych wyzwań. W powszechnej opinii problem poruszania się po drodze porą wieczorową dotyczy wyłącznie bardziej wyludnionych miejsc i niewystarczająco oświetlonych dróg. Rzeczywiście – nie brakuje takich miejsc, w których poruszanie się poboczem drogi stanowi nie lada wyzwanie. Jednak okazuje się, że równie niebezpieczne mogą być doskonale oświetlone drogi miejskie. Wystarczą złe warunki pogodowe, nieprzewidywalne zachowanie dzieci na drodze czy dekoncentracja kierowcy – i o wypadek nietrudno. Jak zabezpieczyć dziecko przed takimi niebezpiecznymi sytuacjami?\nW jaki sposób można zwiększyć widoczność dziecka na drodze?\nJedną z najczęściej wybieranych metod zwiększenia widoczności dzieci na drodze są odblaski dla dzieci – w formie zawieszek, opasek odblaskowych czy naklejek. Jest to rozwiązanie lubiane przez dzieci, gdyż takie zawieszki czy naklejki są zazwyczaj atrakcyjne wizualnie. Ponadto taka opcja jest dość uniwersalna – można stosować opaski odblaskowe na rękę, zawieszki odblaskowe przy plecaku czy opaski odblaskowe na rower. Jednak takie rozwiązanie ma pewne ograniczenia – a najważniejszym są niewielkie wymiary odblasków. To czyni je niewystarczająco widocznymi, zwłaszcza w niesprzyjających warunkach pogodowych. Ponadto takie elementy nie zawsze utrzymają się na miejscu.\nKolejnym rozwiązaniem jest kamizelka odblaskowa dla dzieci. W porównaniu z zawieszkami kamizelki są bardziej widoczne. Ponadto istnieje możliwość dopasowania odpowiedniego rozmiaru dla dziecka w każdym wieku. Można jednak skorzystać z opcji dostępnej dla całej rodziny, która sprawdzi się w każdych okolicznościach – mowa o innowacyjnej powłoce odblaskowej.\nPowłoka odblaskowa – będziesz widoczny na drodze!\nPowłoka odblaskowa Lunar Pro to preparat o unikatowych właściwościach, który gwarantuje widoczność na drodze i każdym miejscu o ograniczonej widoczności. Do największych zalet powłoki odblaskowej zaliczyć można:\n– niski koszt zakupu i wysoka wydajność preparatu\n– możliwość stosowania powłoki odblaskowej na każdej powierzchni – ubraniach, kasku, ramie roweru\n– brak negatywnego oddziaływania na powierzchnie, na które aplikowany jest preparat\n– delikatny efekt hydrofobowy, chroniący przez wilgocią i zanieczyszczania\nPowłoka odblaskowa to preparat rozświetlający nawet znaczne powierzchnie i czyniący je widocznymi po zmroku. Wystarczy jedynie rozpylić preparat na dowolnej powierzchni (nawet na całym ubraniu) – a preparat natychmiast wiąże się z materiałem. Jednocześnie powłoka odblaskowa nie łączy się stale z powierzchnią, co umożliwia jej łatwe zmycie i ponowne zaaplikowanie w razie potrzeby. Ponadto powłoka odblaskowa Lunar Pro nie zmienia właściwości materiałów, nie brudzi ich i nie powoduje ich sztywnienia.\nWystarczy porównać powierzchnie niewielkiego odblasku w postaci zawieszki czy opaski – i przenieść ten efekt na powierzchnię całego roweru, wózka czy ubrania. To najlepiej obrazuje różnicę między powszechnie dostępnymi odblaskami a powłoką odblaskową. I uświadamia nam, jak wiele możemy zrobić dla bezpieczeństwa swojego i swojej rodziny.