Sylvette David | artdone\nTag Archives: Sylvette David\nZapomniana modelka Picassa – galeria\n01 Niedziela Czer 2014\nmalarstwo painting, Pablo Picasso, rysunek drawing, rzeźba sculpture, Sylvette David\npor. post Picasso, panna D. oraz koński ogon\nSylvette, Sylvette, Sylvette. Picasso und das Modell / Sylvette, Sylvette, Sylvette: Picasso and the Model – 22.02.2014-22.06.2014 – Kunsthalle Bremen, Brema / Bremen\nPicasso, panna D. oraz koński ogon\n19 Poniedziałek Maj 2014\nPosted by artdone in Bremen, Kunsthalle Bremen, Niemcy Germany, recenzje i opisy reviews and other texts, wystawy exhibitions\nBrigitte Bardot, Pablo Picasso, Sylvette David\npor. galeria Zapomniana modelka Picassa Francois Pages, Picasso i Sylvette David w pracowni artysty w Vallauris / Picasso and Sylvette David in the artist’s studio in Vallauris, 1954\n…czyli dlaczego Picasso nigdy nie namalował Brigitte Bardot?\nW 1953 roku młodziutka, siedemnastoletnia Sylvette David przeprowadza się razem ze swoim narzeczonym Toby’m Jellinkiem do Vallauris na południu Francji. W tym czasie miasteczko ma od kilku lat bardzo słynnego obywatela. Jest nim Pablo Picasso, który w tym czasie przeżywa poważne kłopoty osobiste. Jesienią tego roku jego ówczesna partnerka Françoise Gilot opuści go i, zabierając ich dzieci, powróci do Paryża. Rozstanie będzie definitywne i zszokuje artystę – nigdy żadna z jego dotychczasowych towarzyszek go nie porzuciła. Największa miłość Picassa – sztuka – będzie lekarstwem na depresję. Na przełomie 1953 i 1954 roku stworzy 180 rysunków przedstawiających malarza i modelkę. Wcześniej podobny temat podjął przy ilustrowaniu „Nieznanego arcydzieła” Balzaca – powieści, która opisuje niemożność stworzenia doskonałego wizerunku idealnej kobiety. Ten temat będzie towarzyszył artyście przez całe życie – szczególnie eksploatować go będzie w swoim późnym okresie. Ale wróćmy do historii z Vallauris. W tym czasie dwa ekstrawaganckie krzesła autorstwa Toby’ego Jellinka przyciągną uwagę Picassa. Młodzieniec dostarczy mu je osobiście, a towarzyszyć mu będzie jego narzeczona. W kwietniu 1954 roku Sylvette David zacznie pozować artyście. Chciałoby się powiedzieć, że reszta jest historią. Jednak tak nie jest, ma szansę się nią stać dopiero dzięki wystawie w Kunsthalle w Bremie.\nDlaczego do tej pory ta seria portretów była pomijana? Przecież część z nich został pokazana w Paryżu już w lipcu 1954 roku i została przyjęta entuzjastycznie. Jednak później obrazy, do których pozowała Sylvette David popadły w niełaskę krytyków. Podobnie jak mieszane opinie zaczęła zbierać cała powojenna twórczość Picassa. Jednak od jakiegoś czasu poglądy te są weryfikowane. Teraz czas przyszedł na bliższe zajęcie się Sylvette. Na tej samej ekspozycji w Paryżu w 1954 roku obok jej podobizn pojawi się jeszcze jedna muza artysty. To Jacqueline Roque, którą Picasso poznał w 1953 roku, ale zaczął malować dopiero rok później. Jacqueline miała wtedy dwadzieścia sześć lat, Sylvette miała tyle lat co Brigitte Bardot, a Picasso miał lat siedemdziesiąt dwa.\nWystawa w Bremie rozpoczyna się od powojennych dzieł Picassa wprowadzających nas w klimat na Lazurowym Wybrzeżu. Fascynacja ceramiką, eksperymenty z rzeźbą, jak zawsze obecna grafika, rysunki, inspiracje dawnymi mistrzami. I jeszcze jedna rzecz – magazyny ilustrowane ze zdjęciami Picassa. W latach pięćdziesiątych był bardzo popularny, opinia publiczna interesowała się słynnym, ale ciągle kontrowersyjnym artystą. Następnie na ekspozycji w Bremie przechodzimy przez imponującą galerię wizerunków Françoise Gilot, przede wszystkim graficznych. Jej twarz ukazana en face zamienia się w kwiat, a nawet słońce z promieniami. Ale te promienie właśnie przestały świecić. Następne sale to już wizerunki Sylvette. Ówczesna prasa donosiła, że było ich 39. Przygotowania do wystawy ujawniły, że znamy ponad 70 dzieł Picassa, które można związać z młodą modelką. Jej uroda posągowej blondynki i sława nazwiska Picassa były łakomym kąskiem dla magazynów ilustrowanych. Jednak nie będzie prawdziwą informacja, która pojawiła się w mediach, że Sylvette pozowała nago. Istnieje jeden obraz (Pablo Picasso, Sylvette – Akt (Portret Panny D.), 1954, Kawamura Memorial DIC Museum of Art, Sakura), który to sugeruje, jednak jest to tylko imaginacja malarza. Dziewczyna była zbyt nieśmiała, aby się zgodzić pozować do aktu. Jak sama wspomina, artysta nigdy jej tego nie zaproponował. Znając biografię Picassa jesteśmy zaskoczeni – malarz i modelka nie będą mieli romansu. Okazuje się, że był to też jeden z zarzutów, który pojawił się w stosunku do powstałych obrazów. W efekcie popadły one w zapomnienie. Nie były pokazywane na wielkiej retrospektywie w Nowym Jorku za życia artysty w 1957 roku, potem nie pojawiły się na najważniejszych wystawach w 1981 oraz w 1996/97. Dopiero ostatnia prezentacja w nowojorskim Guggenheimie (por. galeria Pablo Picasso czarno-biały) przypomniała trzy prace. Czy rzeczywiście Picasso musiał być w związku, aby tworzyć ciekawe wizerunki kobiet? Przecież nie przykładamy tego kryterium do innych portretów artysty. Nie był w związku z gitarami, które malował w okresie kubistycznym, a jednak zmieniły one tory rozwoju sztuki. Wystawa w Bremie udowadnia, że raz jeszcze krytycy nie docenili Picassa. Jest na niej wiele obrazów wyglądających jakby były nieskończone, porzucone przez jakby zniechęconego artystę. Pojawiają się w towarzystwie licznych rysunków – studiów w całej skali stylistycznej od realizmu po reminiscencje kubizmu. I to jest fascynujące – widzimy artystę, który próbuje, który jak zwykle zmaga się z formą. Jednak chyba najważniejszy aspekt tego okresu dla Picassa to relacja między tym co płaskie a trójwymiarowe. I tutaj warto zwrócić uwagę na rzeźby (np. Pablo Picasso, Sylvette, 1954, kolekcja Huberta Loosera, Zurych). One są kluczem do zrozumienia tej serii. Mamy zwyczaj marginalizowania innych dziedzin twórczości Picassa, a on spełniał się w niezliczonych technikach: w malarstwie, rysunku, rzeźbie, kolażu, grafice, ceramice. I czasami warto te dziedziny połączyć. Seria z Sylvette jest świetną do tego okazją. Połowa lat ’50 to okres w twórczości Picassa, który bywa nazywany ‘przejściowym’, to wstęp do ‘późnej’ twórczości artysty. I okazuje się, że również po wojnie nie stracił on swojego artystycznego wigoru. W tym przypadku stworzył prace przemawiające do młodych ludzi, odzwierciedlające ich styl. Stąd początkowa popularność tych dzieł i pozującej modelki z charakterystyczną fryzurą uczesaną w koński ogon.\nWystawa w Bremie wypełniona jest licznymi smaczkami, a co najważniejsze znajdują one swoje odzwierciedlenie w świetnie przygotowanym katalogu. Na wystawie towarzyszą nam zgrabne teksty, które można zabrać do domu w postaci małej książeczki. Wielkie brawa dla organizatorów. A trzeba dodać, że zgromadzenie dzieł z serii Sylvette nie było łatwe. Wiele z nich znajduje się w kolekcjach prywatnych, od wielu lat nie były pokazywane. Na wystawie oglądamy m.in. prace sprowadzone z Japonii, Stanów Zjednoczonych i Izraela. Wykorzystano też okazję, aby opowiedzieć szerszą historię powojennej twórczości artysty. Po ‘okresie Sylvette’ przechodzimy przez galerię wizerunków Jacqueline Roque. W 1961 roku wezmą ze sobą ślub. To jej Picasso poświęci największą liczbę wizerunków w swojej twórczości. Będą one naturalną kontynuacją portretów Sylvette. Łatwo jednak zrozumieć, że młoda modelka musiała ustąpić miejsca następnej miłości artysty. Odwiedzi ona raz jeszcze Pabla i Jacqueline razem ze swoją córką i mężem w 1965 roku, z wizyty tej zachowały się zdjęcia. Pod koniec lat ’60 powstaną we współpracy z Carlem Nesjarem dwie monumentalne rzeźby w betonie. Koński ogon będzie miał w wersji ustawionej w Rotterdamie 8 metrów, a wersja z nowojorskiego Uniwersytetu ma blisko 12 metrów. Sylvette David zmieni nazwisko na Lydia Corbett i sama zostanie artystką. Obecnie mieszka w Anglii i ma osiemdziesiąt lat. Z ekscytacją oczekiwała wystawy, której jest bohaterką. Pojawiła się na otwarciu i chętnie pozowała do zdjęć. W katalogu wystawy, obok licznych zdjęć z lat ‘50, można przeczytać z nią wywiad. Warto, bo to relacja prosto z warsztatu mistrza.\nA Brigitte Bardot? Będąc w 1956 roku na Festiwalu Filmowym w Cannes odwiedziła Picassa w jego pracowni. Prasa chętnie publikowała zdjęcia z tego spotkania. Artysta jednak nie był zainteresowany namalowaniem portretu gwiazdy kina. Teraz wiemy dlaczego. Piękna blondynka z końskim ogonem była już tematem jego sztuki.\nPablo Picasso, Sylvette (Portret panny D. / Portrait of Mademoiselle D.), 1954, Kunsthalle Bremen, Brema / Bremen\n3 168 715 odsłon / views\nMusée d’Art et d’Histoire w Orange artdone.wordpress.com/2021/04/18/mus… 3 hours ago\nDiane Arbus. Na początku I artdone.wordpress.com/2021/04/18/dia… 21 hours ago


Nieznane prace Aliny Szapocznikow w Centrum Pompidou – Zwierciadlo.pl\nNieznane prace Aliny Szapocznikow w Centrum Pompidou\nWystawa w Centrum Pompidou w Paryżu prezentuje nieznane dotąd rysunki polskiej artystki, Aliny Szapocznikow.\nWystawa nosi tytuł „Od rysunku do rzeźby” i prezentuje twórczość Szapocznikow od lat 50. do 70. Znalazło się na niej prawie sto rysunków, akwarel i monotypii, a także dziewięć rzeźby – wszystkie pokazane prace są mało znane i w większości nigdy nie pokazywane. Uzupełnieniem wystawy jest film dokumentalny – własność Narodowego Instytutu Audiowizualnego – w którym Alina Szapocznikow opowiada o swojej twórczości i wojennych wspomnieniach.\nDo niedawna rzeźby Szapocznikow można było oglądać w Museum of Modern Art w Nowym Jorku – „Sculpture Undone, 1955–1972″. „Czterdzieści lat później kruche rzeźby Szapocznikow, oscylujące gdzieś między radością i odrazą, wciąż pozostają trudne do odczytania. Formy napełnione są znaczeniami, których nigdy nie jesteśmy w stanie do końca uchwycić, a jej ciężkie życiowe przejścia – od obozów po chorobę – przenikające jej prace, nigdy nie wyjaśniają ich do końca” – napisał krytyk Jason Farago w „Guardianie” (źródło www.culture.pl).\nWystawa „Alina Szapocznikow. Du dessin à la sculpture”, otwarta jest do 20 maja w Galerie d’Art Graphique, Centrum Pompidou w Paryżu.


Case study e-commerce: Run Colors. Wdrożenie responsive web design\nCase Study e-commerce: Run Colors\nRun Colors to firma z wieloletnim doświadczeniem w branży obuwniczej. W swoim asortymencie posiada obuwie sportowe najbardziej znanych marek na świecie. Na tle konkurencji firma wyróżnia się innowacyjnym charakterem prowadzonej działalności. Ten niepowtarzalny styl przyciąga potencjalnych klientów. Widać to zwłaszcza na Facebooku, gdzie profil marki skupia ponad 500 tysięcy użytkowników.\nNajważniejsze wyzwania eCommerce:\nPrzygotowanie infrastruktury serwerowej gotowej do obsłużenia dużej ilości ruchu na stronie,\nStworzenie integracji z programem magazynowo-księgowym firmy Insert,\nOdświeżenie designu i przygotowanie sklepu według najlepszych standardów responsive web design,\nSklep Run Colors cieszy się ogromnym zainteresowaniem wśród swoich klientów. Dla serwerów oznacza to duży ruch na stronie, skondensowany w krótkim czasie. W celu bezproblemowego obsłużenia tak dużej ilości unikalnych użytkowników, przygotowana została zoptymalizowana, dedykowana infrastruktura cloud hosting.\nNajważniejsze korzyści płynące z posiadania hostingu w chmurze to:\nOszczędność - koszty związane z utrzymaniem serwerów są niższe niż utrzymanie własnych, tak zaawansowanych serwerów,\nDuża dostępność do danych i zasobów od strony administracyjnej,\nSkalowalność - możliwość szybkiego powiększenia zasobów, bez konieczności przebudowywania całej infrastruktury,\nBezpieczeństwo - prywatny cloud, zgodny z GIODO, do którego nie ma dostępu nikt niepowołany.\nSprawna obsługa klienta w sklepie internetowym to podstawa dobrego biznesu. Nowy sklep Run Colors posiada integrację z programem magazynowo-księgowym firmy Insert. Integracja odbywa się za pomocą integratora, którego zadaniem jest automatycznie zbieranie oraz rozdzielanie wybranych informacji pomiędzy system sprzedaży oraz program ERP. Zakres integracji obejmuje m.in.: synchronizację danych, systematyczną aktualizację cen i stanów magazynowych oraz zarządzanie dokumentami.\nW trakcie prac został wdrożony również moduł warehouse, który umożliwia prowadzenie efektywnej gospodarki magazynowej i stanowi wsparcie dla pracy systemu ERP. Podstawowym zadaniem modułu jest bezbłędna lokalizacja towarów w magazynie oraz kontrola przebiegu obrotu magazynowego. Moduł warehouse umożliwia zamieszczenie w systemie informacji o wszystkich magazynach, których stan ma być udostępniony w sklepie internetowym. Dodatkowo pozwala na wybranie magazynu głównego oraz ustalenie hierarchii pozostałych lokalizacji.\nNowy sklep Run Colors posiada zaawansowaną integrację z serwisem Allegro. Umożliwia ona sprawną obsługę zamówień w nowy sposób. Zarządzanie ustawieniami kont Allegro, wystawianie ofert (aukcji), obsługa zamówień, etc. odbywają się za pośrednictwem specjalnie przygotowanego w tym celu panelu. Wystawiając produkt na Allegro, administratorzy sklepu mogą skorzystać z gotowego szablonu ofert, który projektowany jest na podstawie standardowego szablonu sklepu. Wykorzystuje opisy, zdjęcia, profile produktów i tytuł z opisu sklepowego lub dla każdego z wystawianych produktów tworzy indywidualne opisy oraz tytuły.\nNowoczesny design oparty o wartości marki\nRun Colors to nie tylko sklep internetowy, ale również designerskie sklepy stacjonarne. W warszawskim sklepie Run Colors oprócz standardowej możliwości zakupu, klienci mają też możliwość uczestniczenia w imprezach tematycznych. Wśród stałych bywalców, opisane wydarzenia i miejsca zyskały już miano kultowych.\nLokal Run Colors w Poznaniu\nW oparciu o elementy charakterystyczne marki, został przygotowany design sklepu internetowego. Został on przygotowany w responsive web design. Jest to rozwiązanie, które sprzyja prawidłowemu wyświetlaniu strony bez względu na rodzaj wykorzystywanego urządzenia. Strona responsywna pozwala na dotarcie do większej liczby potencjalnych klientów, obniża koszty związane z wprowadzaniem zmian oraz pozytywnie wpływa na pozycjonowanie strony w wyszukiwarce Google. Nowy sklep Run Colors jest więc responsywny, przejrzysty i dopasowany do aktualnie panujących standardów.\nRun Colors w Responsive Web Design\nW nowym sklepie Run Colors administrator sklepu ma możliwość tworzenia intelignetnych grup rabatowych. Funkcjonalność tych grup opiera się na możliwości tworzenia konkretnych grup produktów o określonych parametrach, np. po kategorii, producencie czy kolorze. Do każdej z nich można ustalić inne wartości kuponów rabatowych i wybrać czy kupon ma być liczony na całość koszyka, czy tylko na konkretne, wybrane produkty.\nEfekty wdrożenia i planowane działania\nObecnie, nowa strona Run Colors to w pełni responsywna, nowoczesna strona, która odpowiada aktualnym standardom. Przeniesienie systemu eCommerce na oprogramowanie i-systems, wykorzystanie infrastruktury cloud hosting umożliwia sprawną obsługę dużej ilości unikalnych użytkowników. Integracja z programem magazynowo-księgowym zdecydowanie wpłynęła na wyższy poziom obsługi oraz zadowolenie klienta.\n“Współpraca z i-systems pozwoliła nam dostosować sklep internetowy do trendów w eCommerce. Teraz Run Colors jest gotowy na następne wyzwania.”\n— Mateusz Pacocha, właściciel Run Colors


Dwa zbliżone formalnie ołtarze w kaplicy zakonnej przy kościele Bernardynek w Krakowie ufundował archiprezbiter kościoła Mariackiego Jacek Łopacki. Wiadomość tę umieszczono w kronice klasztornej. Ponadto w zwieńczeniu ołtarza św. Judy Tadeusza znajduje się godło herbu Łopackiego – Kotwica.\nOłtarz drewniany, jednoosiowy, jednokondygnacyjny. Mensa ołtarza z antepedium, w którym złocony krzyż. Nastawa ujęta postumentami z aniołami, w profilowanej ramie z kampanulami po bokach, z uszkami i konsolami w górnej części, zwieńczona bogato profilowanym wklęsłym gzymsem przechodzącym w dwie zwrócone ku sobie woluty z kartuszem i godłem Kotwica, umieszczonym pod muszlą palmetową. Obraz w ramie profilowanej, prostokątny, zamknięty półkolistym łukiem nadwieszonym. Stojące po bokach aniołki ukazane w kontrapoście, nagie, o pulchnych kształtach, przepasane na biodrach, z zarzuconymi na plecy złoconymi, miękko marszczonymi draperiami. Nastawa ciemnozielona ze złoconymi ornamentami i profilami; aniołki w naturalistycznej tonacji kolorystycznej.\nProsta pod względem formalnym nastawa wykazuje szereg cech wspólnych z dziełami Francesca Placidiego, jak choćby motyw dwóch zwróconych ku sobie wolut zastosowany w górnej części fasady kościoła Pijarów w Krakowie, w nagrobkach biskupa krakowskiego Jana Lipskiego oraz królów Michała Korybuta Wiśniowieckiego i Jana III Sobieskiego w katedrze na Wawelu czy w nagrobku Jacka Łopackiego przy kościele Mariackim. W tym ostatnim z wymienionych dzieł zastosowano taki sam jak w omawianej nastawie motyw kampanuli wzdłuż krawędzi obramienia. Cechy te pozwalają ołtarz św. Judy Tadeusza przypisać temu właśnie artyście.\nNastawa ołtarzowa w kaplicy zakonnej przy kościele sióstr Bernardynek w Krakowie powstała z fundacji archiprezbitera kościoła Mariackiego Jacka Łopackiego. Jej projekt wykonał zapewne Francesco Placidi.\nJózef Skrabski, "Ołtarz św. Judy Tadeusza", [w:] "Sakralne Dziedzictwo Małopolski", 2022, źródło: https://sdm.upjp2.edu.pl/dziela/oltarz-sw-judy-tadeusza


Erem Maryi "Brama Nieba": Fascynujący Boży scenariusz\nFascynujący Boży scenariusz\nMały drewniany ganek. W nim duże tekturowe pudło ze starymi książkami. Kilkuletni chłopiec przegląda „skarbiec”. W pewnej chwili wyciąga starą, pożółkłą książkę. To leciwy podręcznik do nauki języka angielskiego. Rozpłomieniony wzrok pada na kartkowane z przejęciem strony. Jak wymawiać te dziwnie zapisane wyrazy? Z pomocą przychodzą kwadratowe nawiasy, zawierające zapis i transkrypcję sposobu wymawiania. Świat po raz pierwszy usłyszał totalnie niezgrabnie wymówione angielskie zdania, w wykonaniu pewnego chłopca. W jego sercu nagle zrodziło się wielkie pragnienie, aby nauczyć się tego języka. Przeogromna wewnętrzna moc, która już u małego dziecka była w stanie wyzwolić potężny zapał do dalszego działania. Serce bijące z głębokim przeżyciem oraz pożółkłe kartki z angielskimi słówkami i zdaniami w pełni wystarczyły do rozpoczęcia ciężkiej dziecięcej pracy. Bez cienia wątpliwości, Bóg był tym, który w sercu prostego chłopca rozpalił płomień, które rozświetlił kolejne dni blaskiem nieziemskiego zapału. Tak rozpoczęła się przedziwna historia, która po wielu, wielu, wielu latach zaowocowała niezwykłymi wydarzeniami.\nOd razu doprecyzujmy, że nie chodzi o jakieś „światowe” sukcesy. W tym względzie wielka maleńkość! Brak większych zdolności językowych i dobrego słuchu był wystarczającym ogranicznikiem. Sprawa dotyczy tak naprawdę tego, co można określić mianem odejścia od tego świata. Pewnego dnia Bóg wlał w dziecięcą duszę czysty zapał po to, aby dać klucz, który po wielu latach umożliwił otwarcie przeogromnej skarbnicy pustelniczej mądrości. Skarbnica, zawierająca słowo pisane i mówione. Brak angielskiego byłby przeszkodą, która przypomina brak wody dla rośliny na pustyni. Po prostu nie wyrośnie. Pozostanie pusta, piaszczysta przestrzeń. Ale doprowadzenie wody sprawia, że nawet pośród najgłębszej pustyni może pojawić się przepiękny ogród, mieniący się wielobarwną zielenią.\nTak! Najpierw bezcenne teksty, wciąż nieprzetłumaczone na język polski. Ale najbardziej fascynujące klejnoty to żywe słowa najprawdziwszych egipskich eremitów, wypowiadane po angielsku z arabskim akcentem, ewentualnie tłumaczone na angielski przez koptyjskich mnichów. To coś niezwykłego móc spijać nektar starożytnej mądrości pustyni, która z pokolenia na pokolenie od IV wieku przekazywana jest w najczystszej, nieskażonej konsystencji. Piękny język polski nie wystarczyłby, aby zrozumieć nauki mistrzów i doświadczyć misterium spotkania w miejscach, gdzie zrodził się ruch eremicki i monastyczny.\nW tym wszystkim istotny jest fakt, że swego czasu w pewnym prostym dziecku zrodziła się nieziemska pasja. Ten pracowicie podjęty zapał, po wielu, wielu latach zaowocował przeogromnymi wydarzeniami duchowymi. Przedziwna Boża reżyseria, która zarazem jest bardzo inspirującym przesłaniem, zwłaszcza dla rodziców i wychowawców. Dorosły ma wielką misję, aby z miłością i troską pomóc dziecku rozpoznać i wytrwale podjąć Boże natchnienia. Inspiracja ta początkowo przypomina delikatne nasionko, które niestety może się nie rozwinąć i coś bezcennego zostanie zaprzepaszczone.\nIstnieją dwie wielkie pokusy dla dorosłych wobec dzieci. Pierwsza polega na braku zainteresowania. Brak wsparcia powoduje, że tylko nieliczni są w stanie od dziecka zdążać do odkrytego samodzielnie celu. Druga pokusa, zwłaszcza współcześnie, to swoiste wtłaczanie w dzieci ogromu różnych form aktywności. Nie jest to miłosne wsłuchiwanie się w bicie dziecięcego serca, ale egoistyczna realizacja własnych dorosłych ambicji przy pomocy dziecka. Boże plany zostają zignorowane. Jezus mówi: „I kto by przyjął jedno takie dziecko w imię moje, Mnie przyjmuje” (Mt 18, 5). Te słowa są zaproszeniem dla dorosłych, zwłaszcza rodziców i wychowawców, aby z troską i uwagą przyjmować dzieci nie w „swoje imię”, ale w imię Jezusa. Kto pomaga dziecku odkrywać „Boże natchnienia”, ten przyjmuje samego Chrystusa. To święta służba dziecku i Jezusowi. Taka miłująca troska w przyszłości zaowocuje wielkim ogniem Ducha Świętego. Niezwykłe plany Boga Ojca staną się faktem...\n12 sierpnia 2014 (Mt 18, 1-5. 10. 12-14)


atnio moda na modę ma się dobrze. W telewizji, w postaci programów na pograniczu reality show i talent show. Mam tu na myśli Top model i Project Runway. Oczywiście, jak mogłoby być inaczej - przybywa nam samozwańczych ekspertów -\nDodane: 11-03-2016 06:42\nOdzież to podstawa. Jednak jak poradzić sobie z rosnącymi cenami? Jest opcja, aby na przykład sprawdzić , albo kupować niemarkowe odzienie. Artykuł o ciuchach.\nInformacje o domach spokojnej starościSolution to keep engine in good technical conditionDobre części do samochoduCoś czego nie wiesz o druku cyfrowym i nie tylkoNaprawić klimatyzator Profesjonalnie!Prace dla geodetyNa balkonieCO na skuter?O odżywkachPodróżniczo o autokarachTekst o prawiePulsar BHPKilka spostrzeżeń na temat mechaniki samochodowejPrzeczytaj ten wpis a dowiesz się jak uczyć bhpDobry i zły tarasKuchnie i lalki - o zabawkach dla dziewczynekPompy w oplachWażne zagadnienia i problemy w kwestii pozycjonowaniaStomatologicznieA big problem with water leak?Call a plumberTaksówkarze i taksówkiCzy warto zwiedzić Hiszpanię?Jak porwać tłumy będąc DJ?Dobry i zły rodzaj weterynarzaDo you like nature?Kilka faktów o pompach ciepłaWycieczki, zjazdy lub mecze. A co z transportem?Repair your notebookRobienie interesu z ChinamiZadbaj o auto - umyj go na myjni


Nowe mieszkania i domy od deweloperów. Rynek pierwotny Jantar, nowodworski, pomorskie. Oferty z dopłatami MDM - www.otodom.pl\nInwestycje w Jantar, nowodworski, pomorskie +10km\n37,55 m² od 61,05 m²\n"JANTAR PARK" – APARTAMENTY NAD MORZEM KAMERALNIE I KOMFORTOWONowa inwestycja nad morzem w miejscowości Jantar przy ul. Bursztynowej 3b i 3c. Budynki A i B stanowiące 1 etap inwestycji Jantar Park u...\nJANKOWIAK Inwestycja deweloperska\nBądź na bieżąco z nowymi ofertami w kategorii Inwestycje w Jantar, nowodworski, pomorskie +10km\nna sprzedaż Jantar\nna wynajem Jantar\nJantar, nowodworski, pomorskie - inwestycje na sprzedaż


20 lat temu wystartował PIERWSZY "Big Brother". Pamiętacie mieszkańców domu Wielkiego Brata? (ZDJĘCIA) - Pudelek\n| 03.03.2021 17:00\naktualizacja 03.03.2021 18:18\n20 lat temu wystartował PIERWSZY "Big Brother". Pamiętacie mieszkańców domu Wielkiego Brata? (ZDJĘCIA)\n4 marca 2001 roku ruszyła pierwsza polska edycja "Big Brothera". Do castingu zgłosiła się rekordowa liczba chętnych - aż 10 tysięcy osób chciało zamieszkać w domu Wielkiego Brata. Udało się to kilkunastoosobowej grupce barwnych osobowości.\nPierwszą edycję poprowadzili Martyna Wojciechowska i Grzegorz Miecugow. Mieszkańcy domu walczyli o pół miliona złotych, a ich rywalizacja trwała ponad trzy miesiące. Widzowie dali się porwać temu szaleństwu - pierwszy w Polsce reality show był najchętniej oglądanym programem 2001 roku. Finałowy odcinek zobaczyło prawie 10 milionów osób!\nAlicja Walczak z pierwszego "Big Brothera" też napisała książkę o swoim nawróceniu\nSkala popularności była ogromna, dzięki czemu uczestnicy po zakończeniu programu mogli liczyć na rozpoznawalność i status celebrytów. Kilka osób wykorzystało swoje pięć minut, próbując sił w show biznesie, innych skusiła polityka.\nZobaczcie, co dziś porabiają uczestnicy historycznej, 1. edycji "Big Brothera". Kto był Waszym ulubieńcem?\nJedyna edycja, w której wystapili naturalni (mentalnie i fizycznie) ludzie, którzy niczego nie grali, nie udawali. Nie mieli nawet pojecia, ze powinni, bo nie bylo wcześniej w Pl programu z taką widownią, nie bylo social mediow. Na tym polega sila osobowosci - po 20 latach ludzie pamiętają Manuele, Gulczasa, Alicje i innych, bo ci ludzie byli jacyś! Nie piekni, wyrzeźbieni, zbotoksowani, mlodzi i glosni, tylko po prostu charyzmatyczni, a tego nie mozna miec za pieniadze, z tym sie czlowiek rodzi.\nPierwszy i najlepszy program.Ci ludzie mieli jakieś charaktery i mieli coś do powiedzenia.Teraz te wyspy i hotele to dno.\nTa edycja byla najlepsza,bo ludzie nie byli jeszcze tak zepsuci ja sa teraz.teraz tylko sex,przekleństwa,botoks sztuczne wary jak u karpia,mięśnie.Tak niestety wygląda dzisiejszy swiat\nPatrzy człowiek na Manuele i słyszy jej śmiech 🤣😂😁\nFajnie że kiedyś w reality show byli autentyczni ludzie robiący coś w życiu a nie same sztuczne "modelki" oraz przypakowani trenerzy. Ludzie których jedynym celem w życiu jest bycie sławnym a nie mający nic ciekawego do przekazania\nPamiętam te czasy.....czekałam na emisję odcinka od pn do pt ok. g. 20.00, a po 23.00 Big brother extra - pikantne szczególy, które obecnie są w każdym "reality show" :/ - tego akurat nie oglądałam, bo gówniara byłam i tylko śmieszne rzeczy mnie interesowały ;) W nd, chyba ok. 17-stej Big brother "pigułka", najśmieszniejsze rzeczy....fajne czasy. Jeszcze "zbuntowany anioł" na Polsacie leciał o 19stej.....Łezka się kręci jak ten czas szybko leci ;(\nNiewyjaśnione okoliczności śmierci?????\nJedyna edycja warta obejżenia\nSuper ludzie .\nOjjjj ktoś się pomylił???? To był program TVN\nJeju, super byly te pierwsze edycje :) fajne czasy.\npamietam frytke jak poszla na calosc ale przy majdanowej co zrobi dla kasy wszystko to i tak spokojna byla\nPamiętam jak wtedy ludzie rzucili się na ksiażkę "Rok 1984" Orwella, bo myśleli, że to o Big Brotherze :D\nNajgłupszy program na świecie i teraz jemu podobne\nTak zaczął się idiotyzm w TV.\nWartosc czlowieka normalnego jest pod miare.Nie wszyscy to rozumieja.\nTo byli przede wszystkim sympatyczni, prawdziwi ludzie. Nie szli się tam pokazać czy się promować, stąd taka wielka sympatia widzów do nich.\n"Big Brother": Ola została WYRZUCONA z domu Wielkiego Brata!\nPoznajecie? 10 lat temu była gwiazdą... (ZDJĘCIA)\nWielkanocny "Big Brother": "Przez dom Wielkiego Brata przeszło emocj...


Dzień mamy życzenia - artykuły | Dziennik Łódzki\nDzień Matki - 26 maja 2016 - tutaj znajdziesz fajne życzenia SMS na Dzień Matki. Nie możesz złożyć mamie życzeń osobiście? Szukasz wierszyków na kartkę na Dzień Matki? A może chcesz wysłać życzenia SMS? Tutaj na pewno znajdziesz coś fajnego.\n23 maja 2016, 11:13\nMądre i piękne życzenia dla mamy! W Dzień Matki 2021 złóż najpiękniejsze życzenia swojej kochanej mamie! Dzień Mamy 26.05.2021\nNajpiękniejsze życzenia dla mamy. Wzruszające życzenia dla mamy! Wyjątkowe życzenia na dzień matki! Najpiękniejsze życzenia na Dzień Matki 2021. Pamiętaj, żeby złożyć swojej mamie życzenia. Jak złożysz życzenia swojej mamie w jej święto? Zebraliśmy dla Was bazę wierszyków, wierszy i życzeń na Dzień Matki.\nTradycyjne życzenia dla mamy z okazji Dnia Matki. Wyjątkowe życzenia na Dzień Matki. Piękne życzenia dla mamy! 26.05.2021\nTradycyjne życzenia dla mamy. Dzień Matki wierszyki, życzenia i rymowanki. Wyjątkowe życzenia na Dzień Matki 2021! Zobacz, mądre wierszyki do wysłania SMS, MMS, Messenger na Dzień Matki! Z tej okazji przygotowaliśmy życzenia gotowe do wysłania SMS, MMS i Messenger dla wszystkich Mam! Nie zapomnij o Dniu Matki i wyślij jej życzenia!\nProste życzenia na Dzień Mamy! Wzruszające życzenia na Dzień Matki 2021. Piękne życzenia na dzień matki od dorosłych dzieci 26.05.2021\nKrótkie życzenia dla mamy. Najpiękniejsze wzruszające życzenia na Dzień Matki 2021. Życzenia na dzień matki od dorosłych dzieci! Z tej okazji przygotowaliśmy zbiór wierszyków z całego internetu na Dzień Matki. Wierszyki na laurkę z okazji Dnia Matki!\n26 maja 2021, 15:02\nWyjątkowe życzenia dla mamy. Piękne życzenia dla mamy na Dzień Matki. Oryginalne i tradycyjne życzenia dla mamy! 26.05.2021\nWyjątkowe życzenia dla mamy złóż 26 maja. Oryginalne życzenia dla mamy! Z tej okazji przygotowaliśmy piękne życzenia i wierszyki na Dzień Matki.\nKrótkie życzenia dla mamy\n8 marca 2021, 18:29\n1 stycznia 2021, 15:28\nżyczenia na nowy rok najlepsze\n1 stycznia 2021, 15:27\n1 stycznia 2021, 15:19\n4 grudnia 2020, 7:20\nŻyczenia bożonarodzeniowe, życzenia na święta dla rodziny, znajomych. 10 najpiękniejszych życzeń na Boże Narodzenie. Wierszyki, życzenia SMS\nNajpiękniejsze życzenia świąteczne. Najczęściej wysyłamy tradycyjne życzenia bożonarodzeniowe, dlatego przygotowaliśmy dla Was piękne życzenia na Boże Narodzenie, które możecie wysłać do znajomych lub rodziny. Sprawdź piękne wierszyki na święta, życzenia bożonarodzeniowe i życzenia w formie SMS.\n20 grudnia 2019, 18:35


Gigantyczny pożar w Zachodniopomorskiem. Spłonęło 11 przyczep kempingowych - Polsat News\nGigantyczny pożar w Zachodniopomorskiem. Spłonęło 11 przyczep kempingowych\nDo pożaru doszło w sobotę wieczorem na terenie wypożyczalni przyczep kempingowych w miejscowości Mścice (gm. Będzino). Spłonęło 11 przyczep, ogniem zajął się również budynek gospodarczy. Akcja była trudna - w magazynie i przyczepach były zgromadzone wypełnione gazem butle, które z powody wysokiej temperatury zaczęły wybuchać. Trzeba było całkowicie zamknąć na kilka godzin drogę krajową nr 11.\n"Ogień szybko się rozprzestrzeniał, ale dzięki sprawnie przeprowadzonej akcji obronnej udało się uratować znaczną część budynku oraz przyczep kempingowych. Nasze działania po przyjeździe na miejsce polegały na obronie budynku. Gdy już ogień nie rozprzestrzeniał się dalej mogliśmy przejść do dogaszania pozostałości po spalonych przyczepach. Na miejscu działaliśmy wraz z jednostkami OSP ze Mścic oraz Mielenka i JRG1 oraz JRG2 z miasta Koszalin" - napisali na Facebooku członkowie Ochotniczej Straży Pożarnej z gminy Będzino.\n- Straty są bardzo duże. Właściciel wycenia je na 2,5 mln zł - poinformował reporter Polsat News Wojciech Gaweł, który był na pogorzelisku. Uratowany został stojący na posesji jacht wart kilkaset tysięcy złotych. - Straż pożarną powiadomili około północy kierowcy przejeżdżający przez Mścicie drogą krajową nr 11 - dodał.\nWedług straży pożarnej skala pożaru bardzo duża, dodatkowo w przyczepach i budynku gospodarczym były zgromadzone pełne butle gazowe, które wybuchały jedna po drugiej.\nZe względu na zagrożenie trzeba było na kilka godzin zamknąć drogę krajową nr 11 w Mścicach pomiędzy Mielnem a Koszalinem.\n- W sobotę około godziny 13:00 na miejscu pożaru pracował biegły z zakresu pożarnictwa - poinformował reporter Polsat News.\nPrzyczynę pożaru wyjaśnić ma śledztwo policji i prokuratury. Według reportera Polsat News w grę może wchodzić podpalenie, gdyż ogień pojawił się niezależnie w dwóch miejscach.\nO akcji poinformowali również strażacy z OSP Mścice.


1 maja - Chcę Wam o tym powiedzieć - skionline.pl - forum narciarskie\nBy Gerald, May 1 in Chcę Wam o tym powiedzieć\nNiezależnie od poglądów, wszystkiego najlepszego z okazji Święta Pracy!\nJest to bardzo trudny okres do składania takich życzeń, a wielu z nas dobitnie może odczuć jej brak.\nŻyczę Wam, aby przetrwać ten ciężki okres.\njakie to Święta ???\nteraz to dzień wolny od pracy a wcześniej przymusowy udział w debilnych manifestacjach.\nWiesz, a jednak taki czas jak teraz sprawia, że wiele osób docenia swoją pracę. Ja również. I choć wcześniej czasem narzekałam na różne jej "up...dliwości", to teraz dostrzegam, że ma ona dla mnie dużą wartość.\nDlatego dziękuję za życzenia od @Gerald\nW dniu 1.05.2020 o 20:23, Jeeb napisał:\nLubię wielokrotnie Twoją ironię, ale...\nJa Twojego wcześniej nie pamiętam! I nie żyłem w "Twoich czasach".\nTak jak Ty nie pamiętasz "wcześniej" innych ludzi, kiedy to Święto wyglądało inaczej.


Mata pikowana liść miłorzębu "Karmel" – Moi Mili\nStrona główna › Ginkgo biloba › Mata pikowana liść miłorzębu "Karmel"\nMoi Mili ta piękna ręcznie pikowana mata, to nasz nowy autorski projekt. Zainspirowani tym co nas otacza i cudną formą liścia miłorzębu stworzyliśmy nową kolekcję Ginkgo Biloba. Miłorząb jest symbolem życia, witalności i odporności. J. W. Goethe z liści miłorzębu uczynił symbol miłości. A my nadając formę miłorzębu naszym matom, w wyszukanych naturalnych kolorach, pragniemy rozjaśnić przestrzeń w Waszych wnętrzach. Dodać jej odrobinę fantazji, dzięki czemu w domu od razu jest przytulnie i niepowtarzalnie.\nPerfekcyjne wykonanie oraz wysoka jakość tkaniny lnianej i bawełnianej, czynią ten produkt luksusowym. Miodowe, żółte, rdzawe odcienie, to naturalne kolory liści miłorzębu jesienią


Derby Kolejarzy zwycięskie dla Opola. Relacja - TS Kolejarz Opole - oficjalny serwis internetowy\nDerby Kolejarzy zwycięskie dl(...)\nOK Bedmet Kolejarz Opole podejmował dziś na własnym torze Steiner Unię Kolejarz Rawicz. Oczywiście jak to w żużlu bywa nie obeszło się bez niespodzianek.\nOpolanie rozpoczęli mecz z bardzo wysokiego pułapu przywożąc po dwóch biegach wynik 10:2. Wielu, spośród zgromadzonych kibiców, mogło pomyśleć, że wygraną mamy w kieszeni. Niestety, nie było to dla nas proste ściganie. W kolejnych biegach goście zaczęli niwelować przewagę, która w pewnym momencie stała się bardzo niewielka. Taki obrót sytuacji rawiczanie mogą zawdzięczać w głównej mierze znakomitej jeździe takich zawodników jak Arkadiusz Pawlak i Brady Kurtz, którzy w tym dniu zdobyli najwięcej „oczek”.\nPo stronie opolan również nie zabrakło mocnych punktów, którymi byli Michał Szczepaniak, Hubert Łęgowik czy Bjarne Pedersen. W dzisiejszym spotkaniu nieco słabiej pojechał nasz sympatyczny zawodnik z Rosji – Denis Gizatullin, ale można z całą pewnością powiedzieć, że dał z siebie tyle, na ile w tym dniu go było stać. W pierwszym biegu bowiem brał udział w groźnie wyglądającej kraksie, spowodowanej przez Damiana Balińskiego. Wśród dzisiejszych zawodników na uwagę zasługuje także Damian Lotarski, który przywiózł w ostatecznym rozrachunku całkiem niezłą zdobycz punktową imponując tym samym sztabowi szkoleniowemu oraz opolskiej publiczności.\nDzisiejsze spotkanie nie należało do prostych, jednak ostatecznie 3 punkty zostają w Opolu. Dzisiaj było gorąco nie tylko przez pogodę. Temperatura dała znać o sobie również na torze, gdzie każdy walczył o jak największą zdobycz punktową, a ta padła łupem OK Bedmet Kolejarza Opole!\nDziękujemy kibicom za przybycie, a zawodnikom za dobre ściganie bez większych kontuzji. Do zobaczenia w kolejną niedzielę, kiedy to będziemy podejmować zawodników z Małopolski.\nWynik dwumeczu: 98:81 dla OK Bedmet Kolejarza Opole. 3 punkty zostają w Opolu!\nOK Bedmet Kolejarz Opole - 48\nStainer Unia Kolejarz Rawicz - 42\n1. (63,21) Pedersen, Łęgowik, Lidsey, Szlauderbach - 5:1 - (5:1)\n2. (63,00) Wojdyło, Lotarski, Pludra, Sadurski - 5:1 - (10:2)\n3. (62,81) Szczepaniak, Pawlak, Gizatullin, Baliński (w/su) - 4:2 - (14:4)\n4. (61,88) Kurtz, Lotarski, Woelbert, Sadurski - 3:3 - (17:7)\n5. (61,97) Lidsey, Szczepaniak, Gizatullin, Szlauderbach - 3:3 - (20:10)\n6. (61,51) Pawlak, Baliński, Woelbert, Wojdyło - 1:5 - (21:15)\n7. (62,10) Kurtz, Pedersen, Pludra, Łęgowik - 2:4 - (23:19)\n8. (62,45) Woelbert, Szlauderbach, Lotarski, Lidsey (d/st) - 4:2 - (27:21)\n9. (62,25) Pedersen, Pawlak, Łęgowik, Baliński - 4:2 - (31:23)\n10. (62,50) Kurtz, Pludra, Szczepaniak, Gizatullin - 1:5 - (32:28)\n11. (xx,xx) Łęgowik, Szlauderbach, Woelbert, Baliński - 4:2 - (36:30)\n12. (62,53) Szczepaniak, Pludra, Lidsey, Wojdyło - 3:3 - (39:33)\n13. (62,46) Kurtz, Pawlak, Pedersen, Gizatullin - 1:5 - (40:38)\n14. (63,63) Łęgowik, Woelbert, Pludra, Lidsey - 5:1 - (45:39)\n15. (63,23) Szczepaniak, Kurtz, Pawlak, Pedersen - 3:3 - (48:42)\nFrekwencja: około 4 000 widzów\nNCD: 61,51 s. - uzyskał Arkadiusz Pawlak w biegu 6.\nFot. KRZYSZTOF WLAŹLAK


Pani Czkawka z kafeterii: Sennik : Holender\nZnowu sennik ;)\nTym razem jestem w ...Holandii... u znajomego Holendra. W zasadzie nie pamiętam zbyt wiele, wyjeżdżałam we śnie był moim kolegą? czy czułam coś do niego? w realu nie przepadam za nim. Wyglada kiepsko. Chudy, chyba niski. Holendrzy to nie mój target . wyjeżdżałam, były walizki i zegar za oknem\nHolender, Holandia - zmienisz swoje podejście do pewnej osoby, relacji, będziesz miała dużo siły, wykorzystaj ją na ćwiczenia fizyczne.\nzegar za oknem , widoki - być może zacznie Ci zależeć na kimś, na czymś, czego do tej pory nie dostrzegałaś/eś\nwalizki - ktoś zaproponuje Ci wkrótce wyjazd, tęsknisz za wypoczynkiem\nAutor: Pani Czkawka o 23:40\nEtykiety: Holandia, interpretacje senne, sen, sennik, sny interpretacje


Wysłane przez kierownik w pon., 11/14/2016 - 13:59\n10 października 2016 roku odbyła się konferencja dla dyrektorów szkół zawodowych i placówek oświatowych, kierowników szkolenia praktycznego, przewodniczących komisji przedmiotów zawodowych oraz nauczycieli kształcenia zawodowego „Wspólnie na rzecz kształcenia zawodowego. Kształcenie zawodowe dla rynku pracy”.\nAKADEMIA POMIARU DLA NAUCZYCIELI SZKÓŁ ZAWODOWYCH\nWysłane przez kierownik w wt., 10/11/2016 - 08:53\nUczymy się uczyć, czyli zadania nauczyciela wspierającego uczącego się w przygotowaniudo egzaminu potwierdzającego kwalifikacje w zawodzie. Warsztaty metodyczne, których celem jest wypracowanie materiałów wspomagających ucznia w przygotowaniu do sprawdzianów szkolnych i egzaminów potwierdzających kwalifikacje w zawodzie.\nCzytaj dalej wpis AKADEMIA POMIARU DLA NAUCZYCIELI SZKÓŁ ZAWODOWYCH\nWysłane przez kierownik w pon., 10/10/2016 - 15:21\nZespół Szkół Przemysłu Spożywczego w Łodzi, ul. Franciszkańska 137 zaprasza wszystkich gimnazjalistów wraz z opiekunami na warsztaty organizowane w ramach Ogólnopolskiego Tygodnia Kariery.\nWysłane przez kierownik w pon., 10/10/2016 - 14:55\n” STOPA MODNA”−\tczyli: Wytworzenie półfabrykatu na automacie skarpetkowym KNITCOM na podstawie opracowanego wzoru z wykorzystaniem komputera.\nCzytaj dalej wpis STOPA MODNA\nPORADNIK WebQuest – jak to się robi? oraz WebQuesty\nWysłane przez kierownik w pon., 10/10/2016 - 14:35\nW ramach prac zespołu metodycznego "Metoda WebQuest w kształceniu zawodowym" opracowany został poradnik "WebQuest – jak to się robi?" oraz WebQuesty.\nCzytaj dalej wpis PORADNIK WebQuest – jak to się robi? oraz WebQuesty\nWysłane przez kierownik w pon., 10/10/2016 - 14:27\nMetoda WebQuest - szczególnie atrakcyjna forma w kształceniu zawodowym.\nCzytaj dalej wpis DLACZEGO WebQuest?\nWSPÓLNIE NA RZECZ KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO\nWysłane przez kierownik w śr., 09/21/2016 - 08:27\nZaproszenie dla dyrektorów szkół zawodowych i placówek oświatowych, kierowników szkolenia praktycznego, przewodniczących komisji przedmiotów zawodowych i nauczycieli kształcenia zawodowego na konferencję „Wspólnie na rzecz kształcenia zawodowego. Kształcenie zawodowe dla rynku pracy”.\nCzytaj dalej wpis WSPÓLNIE NA RZECZ KSZTAŁCENIA ZAWODOWEGO\nKSZTAŁCENIE MODUŁOWE W EDUKACJI MECHATRONICZNEJ\nWysłane przez kierownik w ndz., 09/18/2016 - 18:38\nZaproszenie dla dyrektorów, nauczycieli, rodziców i uczniów Zespołu Szkół Ponadgimnazjalnych nr 22 do udziału w konferencji KSZTAŁCENIE MODUŁOWE W EDUKACJI MECHATRONICZNEJ w ŁCDNiKP.\nCzytaj dalej wpis KSZTAŁCENIE MODUŁOWE W EDUKACJI MECHATRONICZNEJ\nWysłane przez kierownik w czw., 09/15/2016 - 21:27\nCzytaj dalej wpis ROK SZKOLNY 2016/2017\nWysłane przez kierownik w pon., 06/27/2016 - 15:04\nInformacja o Podsumowaniu Ruchu Innowacyjnego w Edukacji w roku szkolnym 2015/2016.\nCzytaj dalej wpis PODSUMOWANIE RUCHU INNOWACYJNEGO W EDUKACJI


Re: Barney [odnośnik] 26.07.15 16:33\nAktualnie jestem w Nokturnie i chyba zapowiada się coś grubego. Mogę liczyć na Twoją pomoc?\nRe: Barney [odnośnik] 26.07.15 20:48\nDrogi Garrecie!Dziękuję za Twoją troskę, ale Barney zupełnie nie zwrócił na mnie uwagi. Zaprzyjaźnił się chyba z Merlin, niech bogowie mają nas w opiece. Ledwo udało mi się odwiązać list od jego nóżki. Przysmaki zjadł jednak chętnie, nie wygląda gorzej niż zwykle, więc chyba nie porozbijał się za bardzo po drodze.\nŚmierć Horacego jest wielkim ciosem, nie tylko dla Hogwartu, ale też dla całej naszej społeczności. Mam nadzieję, że przyczyny jego nagłego odejścia zostaną niebawem ujawnione. Niestety, ja nie wiem nic oprócz tego, co znaleźć można w prasie. O jego odejściu dowiedziałem się właśnie z Proroka. Kontaktowałem się z resztą kadry nauczycielskiej, ale wszyscy wiedzą równie mało. Myślałem, że jako auror, pracownik Ministerstwa jesteś lepiej poinformowany niż ja. Wygląda na to, że będzie to kolejna niewyjaśniona sprawa.\nWiem, co się spekuluje. Nie potwierdzę jednak niczego, sam niewiele wiem. Dyrektora widuję sporadycznie, poza pracą nie mam z nim żadnego kontaktu, więc nie mogę nawet przedstawić oficjalnego stanowiska Hogwartu w omawianej kwestii. Proszę Cię tylko, nie wplącz się w jakieś kłopoty. Mam nadzieję, że Twoje zainteresowanie smutnym losem profesora powodowane jest jedynie wrodzoną ciekawością i nie wpadniesz w żadne tarapaty. Gdybym jakimś trafem wiedział coś szybciej niż Ty, wyślę Merlin na wycieczkę z listem.\nSpotkanie się na szklaneczkę wydaje się dobrym pomysłem. Powspominamy Horacego, wypijemy za niego. Może do naszego spotkanie będę wiedział coś więcej. A jeśli nie, to dalej przyjemnie będzie Cię zobaczyć i sprawdzić jak się masz. Zdrowie mam nadzieję dopisuje? Nie przepracowujesz się zanadto? Wybierasz się na jakieś wakacje? Szczerze polecam, krótka przerwa dobrze robi, nawet jeśli swoją pracę się lubi. Tak czy inaczej, mam nadzieję, że rychło się zobaczymy. Jeśli wybierasz się na pogrzeb z pewnością się gdzieś znajdziemy.\nMam nadzieję, że Merlin do Ciebie trafiła, ciągle się uczy. I nie daj się nabrać na jej zmęczenie. Jak tylko okażesz jej za dużo współczucia nie da Ci spokoju.\nOstatnio zmieniony przez Hereward Bartius dnia 17.09.15 22:03, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Barney [odnośnik] 27.07.15 11:51\nGarrecie Mam nadzieję, że jesteś na bieżąco z wiadomościami, zmarł wielki człowiek. Pogrzeb odbędzie się 10. lipca.\nUfam, że będziesz. ∞\nRe: Barney [odnośnik] 22.08.15 12:01\nDrogi GarrecieNa wstępie chciałabym cię przeprosić, że to nie Liadan przyniosła ten list (o ile TA sowa do ciebie dotarła). Nie będę się rozpisywać. Kilka dni temu wróciłam do świata żywych. Nie pytaj w liście, co się ze mną działo. Papier to nie miejsce na żale i długie opowieści. Są dwie rzeczy, o które chciałabym cię gorąco prosić. Pierwsza to spotkanie. Jeśli zgodzisz się na nie, zaproponuj proszę godzinę. Co powiesz na Trzy Miotły w Hogsmeade?\nDruga rzecz - błagam cię, Garrett, nie mów o tym Charlusowi. Nie mów, że dostałeś ode mnie list i propozycję spotkania. Błagam cię, zaklinam! Wszystko ci wyjaśnię jak tylko zobaczymy się w Trzech Miotłach. Nie znam tej sowy, więc nie wiem jak się zachowuje po dostarczeniu paczki. Przepraszam, jeśli cię udziobie lub podrapie.\nOczekuję odpowiedzi z niecierpliwością.Dorea Potter\nRe: Barney [odnośnik] 25.08.15 12:00\nPrzeczytaj Charlus Potter\nPrzyjacielu! Mam dosyć, czy po trzech latach poszukiwań, które prowadzą donikąd, mogę mieć dosyć? Wspominałem Ci o tym, że po pogrzebie ojca Dorei znalazłem trop? Jedno, wielkie fiasko. Nic, dom stał pusty, żadnych rzeczy, nikogo nie było w środku, rozumiesz? Nie wiem już co mam robić, chyba sobie odpuszczę. Wybacz, że Cię tym zarzucam, ale chyba inni stracili do mnie cierpliwość.\nRe: Barney [odnośnik] 25.08.15 13:28\nGarrecie! Myślisz? Dzięki, czasem wydaje mi się, że pozjadałem wszystkie zmysły nadal jej szukając. Denerwuje mnie to uczucie bezradności. I nie Barney na szczęście nie zrobił mi dziur w szybie. Za to chyba nie polubił się z Sową.\nPS. Wiadomo co z Barry'm?\nRe: Barney [odnośnik] 25.08.15 14:52\nPrzyjacielu, dziękuję. Jeszcze raz, może się powtarzam, ale należą Ci się one. A co do Barry'ego, nie martw się, chociaż wiem, że to trudne. Gdybym coś wiedział dokładnie, oczywiście Cię powiadomię. A tym czasem, jedynie mogę zaprosić Cię do Doliny Godryka w terminie bliżej nieokreślonym. Oczywiście, jeżeli nie zawalili Cię papierkową robotą. Możesz zabrać Lyrę. Strasznie w tym domu pusto, a nie chcę siedzieć w domu rodziców bo ojciec chyba mnie zaraz miotłą pogoni!\nRe: Barney [odnośnik] 17.09.15 22:03\nGarrettMożesz na mnie liczyć, coś mocniejszego brzmi jak odpowiednie lekarstwo na dzisiejszy wieczór.Barty\nRe: Barney [odnośnik] 17.09.15 22:25\nPrzeczytaj Iwan Dobrev\nNa początek chciałbym Cię przeprosić za to, że wciągnąłem Cię w tak niebezpieczną grę. Nie miałem nic złego na myśli, a mój wewnętrzny dzieciak niestety uaktywnia się wtedy, kiedy nikomu nie jest do śmiechu. Pracuję nad tym, o to się nie martw. Jak się czujesz? Czy wszystko już jest w porządku? Na szczęście, to żaden z nas jakoś mocno nie ucierpiał, no, może przynajmniej fizycznie. Najeść się wstydu przed samym sobą, czasami daje trochę do namysłu. Ja się wstydu najadłem, to na pewno. Broń Cię Merlinie, nie miałem zamiaru się z Ciebie naśmiewać. Jedynie mam taką cichą nadzieję, że przyjmiesz zaproszenie, w ramach zadość uczynienia, na jakieś ciastko, co powiesz na kremówkę? Mugole mają świetne wyroby, o dziwo. Jeśli jednak zdecydujesz się dać mi kosza, to zrozumiem. W końcu jestem skończonym kretynem-samobójcą.\nRe: Barney [odnośnik] 21.09.15 12:22\nPrzeczytaj Verethe Catwright\nWstyd mi się przyznać, ale znów mi nie poszło. Torty nie są moją mocną stroną. Nawet nie wiedziałam, że mogę być tak niezdarna, choć racja, gracja nigdy nie należała do moich atrybutów. Madam Felina nie ma takiej cierpliwości jak Ty. Znów się nie spisałam. Chciałam Cię tylko poinformować, żebyś znów nie był zaskoczony kiedy spotkamy się na ulicy w niesprzyjających warunkach.Vera\nRe: Barney [odnośnik] 28.09.15 22:02\nPrzeczytaj Alexander Selwyn\nGarretcie,Mam nadzieję, że jeszcze mnie pamiętasz. Jeżeli nie to postaram szybko się przypomnieć - byłem jednym ze stażystów, którzy urzędowali w Mungu w czasie pobytu tam Twojej siostry. Współpracujesz też z moją drogą kuzynką, Elizabeth.\nPiszę do Ciebie, ponieważ jakiś czas temu spotkałem Lyrę na ulicy Pokątnej. Powiedziała mi o tym, co się jej niedawno przydarzyło. Wybacz, że wcześniej Ci o tym nie powiedziałem, ale oboje nie chcieliśmy Cię martwić. Do rzeczy: chciałbym z Tobą porozmawiać na temat tego, czego (nie)chcący się dowiedziałem. Więcej szczegółów nie chciałbym zdradzać listownie, zwłaszcza że moje miejsce pracy ma pewne reguły, które dla Lyry postanowiłem, lekko mówiąc... zignorować.\nNapisz proszę, kiedy i gdzie moglibyśmy na spokojnie porozmawiać.\nPS. W razie czego to wiem, jak do Was trafić.Alexander Selwyn\nRe: Barney [odnośnik] 28.09.15 22:39\nGarretcie,Wybacz, że nie powiedziałem wcześniej. Lyrze trudno odmówić.\nBędę z samego rana.\nRe: Barney [odnośnik] 08.10.15 20:16\nPrzeczytaj Diana Crouch\nGarretcieDziękuję za twe zainteresowanie mym stanem. To bardzo miłe. Czuję się już lepiej. Wybacz raz jeszcze, że byłam niedysponowana w tę pełnię i nie mogliśmy pospacerować w towarzystwie światła księżyca.\nOczywiście z wielką przyjemnością będę towarzyszyć Ci podczas Festiwalu Lata. Dobrze mi zrobi odetchnięcie świeżym powietrzem, poza tym czas najwyższy pojawić się publicznie jako para narzeczonych.\nRe: Barney [odnośnik] 17.10.15 23:34\nDrogi GarryNiesamowite, jak bardzo może coś zmienić się w twoim życiu za sprawą jednego impulsu. Poukładałam swoje sprawy na tyle, by móc... nie masz pojęcia, jak bardzo trzęsie mi się dłoń, kiedy to piszę! By móc wrócić do Charlusa! Były łzy, był śmiech i wytłumaczenia... było wszystko to, za czym tęskniłam. Miałeś rację. Powinnam była od razu do niego iść. Ktoś mi jednak kiedyś powiedział, że nie możemy żałować swoich "złych" decyzji, bo to one nakierowują nas na lepsze ścieżki.\nWróciłam. Koniec, kropka. Koniecznie wpadnij do nas dzisiaj na herbatę! Postaram się upiec jakieś smaczne ciasto. Może czekoladowe? Masz ochotę?Dora


Jak zdekarbonizować polską energetykę? - ŚwiatOZE.pl\nMamy do dyspozycji coraz więcej prognoz miksu energetycznego, jaki powinna mieć Polska w 2040 r. Wynika z nich, że odejście od węgla jest możliwe, ale w kwestii tego co go zastąpi, wcale nie ma zgody.\nOpublikowanie kilka miesięcy temu projektów „Polityki Energetycznej Państwa 2040” oraz Krajowego Planu Działań na Rzecz Energii i Klimatu” miało bez wątpienia jeden pozytywny skutek – wywołało ferment intelektualny. Pojawiło się sporo konkurencyjnych raportów, zamawianych przede wszystkim przez organizacje pozarządowe, podających w wątpliwość prognozy Ministerstwa Energii i suflujących rządowi rozwiązania promujące szybszą dekarbonizację.\nNaszą ocenę propozycji zawartych w PEP i KPDEiK zamieściliśmy wcześniej. Pora przyjrzeć się więc co proponuje ideowa „konkurencja”.\nJako pierwszy wzięliśmy na warsztat niepublikowany jeszcze raport renomowanej niemieckiej firmy doradczej Enervis, zamówiony przez Europejską Fundację Klimatyczną. Raport powinien się ukazać w maju.\nCo może dziwić, prognozy Enervisu są bardzo konserwatywne. Wprawdzie zakładają całkowite odejście od węgla po 2035 r. kiedy wygaśnie rynek mocy dla nowych elektrowni węglowych, ale jednocześnie nie ma tu zapowiadanego przez wielu europejskich ekspertów oraz Komisję Europejską przełomu technologicznego. Nie znajdziemy tu więc w ogóle magazynów energii. Niemiecka firma nie pokusiła się też o własne prognozy wzrostu zapotrzebowania na prąd i zastosowała po prostu te ministerialne, zakładające stały wzrost o 1,7 proc. Dzięki temu w 2040 r. mamy zużywać 230 TWh energii, co wydaje się w ogóle nie uwzględniać zarówno potencjału efektywności energetycznej, jak i możliwości przejściowego wolniejszego wzrostu gospodarczego.\nEnervis zakłada, że po 2025 r. znikną wszystkie stare bloki węglowe, a po 2035 r. także te nowe, budowane obecnie. Nie powstanie elektrownia atomowa. Odblokowany zostanie rozwój wiatraków na lądzie, dzięki czemu do 2040 r. będziemy mieli ok. 20 GW. To aż trzy razy więcej niż obecnie. Możliwości rozwoju farm wiatrowych na morzu do 2040 r. niemiecka firma ocenia bardzo umiarkowanie – 10 GW to mniej więcej tyle, ile zakładają obecne plany wszystkich dużych spółek. Możemy mieć aż 30 GW mocy zainstalowanej w fotowoltaice.\nJednak ogromną rolę będzie wciąż odgrywały paliwa kopalne, choć nie będzie to już węgiel, ale gaz. W elektrowniach i elektrociepłowniach gazowych powinno istnieć aż 25 GW, z czego aż 10 w nowych elektrowniach gazowych najsprawniejszego typu CCGT. Będą odgrywały ogromną rolę w systemie energetycznym – produkując aż 50 TWh z owych 230. Palmę pierwszeństwa przejmą jednak OZE – wiatr na lądzie ma dać 70 TWh, morski ok. 35 TWh, a fotowoltaika ok. 30 TWh.\nJakie przewidują ceny? Czy ten scenariusz ma szanse się ziścić? Czy efektywność ma znaczenie? O tym w dalszej części artykułu na portalu WysokieNapiecie.pl\nCodzienny raport smogowy – 7.05.\nEuropejska Fundacja Klimatyczna\nPolityka Energetyczna Państwa 2040


Realistyczna Kolekcja Kobiecych Rąk Z Ok Kciuk W Górę Znaki Pięść Kobiety I Ręka Dziecka Na Białym Tle | Darmowy Wektor\nRealistyczna Kolekcja Kobiecych Rąk Z Ok Kciuk W Górę Znaki Pięść Kobiety I Ręka Dziecka Na Białym Tle Darmowych Wektorów\nTworzenie wysyłanie wiadomości e-mail wiadomość online, praca przetwarzania danych, pisanie testów internetowych, praca urzędnika, uczenie się nowych rzeczy, przepisywanie dokumentów administracyjnych\nKciuk w górę symbol projektu witryny sieci web. jak ikona w modnym stylu mieszkania. ilustracja wektorowa.\nZestaw gestu dłoni wektor niewerbalny symbol dłoni\nIlustracja różnych rodzajów rysunków dłoni i palców\nGesty dłoni wektor zestaw ilustracji\nZwycięstwo to twoja ikona. gest ręki. wektor na na białym tle. eps 10.\nGest wskazujący ręka postać z kreskówek. pokaż jeden palec, palec wskazujący. wskazując, pokazując coś powyżej. 3d ilustracji wektorowych emoji.\nGest dobrej woli ręka postać z kreskówek. otwarta wyciągnięta dłoń, ukazująca pięć palców, wyciągnięta na powitanie. 3d ilustracji wektorowych emoji.\nGesty dłoni kolorowe elementy grafiki wektorowej i ilustracje doodle\nPiankowe palce. ręka kibica sportowego z innym gestem. liczby, znak ok i pięść, otwarta dłoń. zespół stadionu wspiera zwycięstwo z pamiątkami wektor zestaw. doping ulubionej drużyny sportowej, kciuk w górę i niegrzeczny znak\nZestaw ikon gestów rąk. izometryczny zestaw ikon wektorowych gestów rąk do projektowania stron internetowych na białym tle\nWektor zestaw gestów ludzkiej ręki. inny gest dłoni na białym tle, elementy języka komunikacji dla infografiki, sieci, internetu, aplikacji\nLubię i nie lubię neonowej ikony. kciuk w górę iw dół z kwadratem i kółkiem. koncepcja sieci społecznej. wektor na na białym tle czarnym. eps 10.


KOSTRZYN NAD ODRĄ. Kostrzyńskie kluby walczą o przetrwanie. "Celuloza" i "Warta" nie dostaną dotacji z budżetu miasta | Gazeta Lubuska\nJakub Pikulik 15.01.2020\nCeluloza i Warta będą miały duże problemy z utrzymaniem się w rozgrywkach. W trudniejszej sytuacji są tenisiści stołowi. Jakub Pikulik\nTowarzystwo Sportowe Celuloza Kostrzyn (piłka nożna) i Uczniowski Klub Sportowy Warta (tenis stołowy) – te dwa kluby zostały pozbawione miejskiego wsparcia w 2020 r. Działacze i zawodnicy nie kryją rozgoryczenia. „Celuloza” przez trzy ostatnie lata dostawała z kasy miasta po 47 tys. zł, wcześniej dotacja wynosiła około 30 tys. zł. We wrześniu 2018 r. w klubie zmienił się zarząd. Wszyscy działają społecznie. Klub, który od lat borykał się z problemami finansowymi i kadrowymi, zajmuje obecnie 1. miejsce w A-klasie i ma ogromne szanse na upragniony awans do okręgówki. W minionym roku na mecze „papierowych” przychodziło wielu kibiców. Wstęp na mecze był darmowy, klub zyskał nowych sponsorów, na meczach były atrakcje dla najmłodszych, działał klubowy sklepik, organizowano konkursy i loterie. To przyciągało mieszkańców. – Atmosfera i oprawa jak co najmniej w IV lidze. Dobrze, że w końcu coś się w naszej „Celulozie” ruszyło – mówi Tomasz, jeden z kibiców kostrzyńskiej drużyny.\nCzy miasto powinno dofinansowywać sport seniorski?\nBalansujemy na krawędzi istnienia. Brak dotacji niweczy ostatnie dwa lata ciężkiej pracy, które skupiały się na ustabilizowaniu podstaw finansowych stowarzyszenia\n– Brak pieniędzy z miasta to dla nas ogromnie obciążenie. Jesteśmy już po spotkaniu zarządu i po rozmowie z zawodnikami. Z naszych wyliczeń wynika, że damy radę dokończyć sezon, i jeśli się uda sportowo, to również awansować. Jednak balansujemy na krawędzi istnienia. Brak dotacji niweczy ostatnie dwa lata ciężkiej pracy, które skupiały się na ustabilizowaniu podstaw finansowych stowarzyszenia. Będziemy potrzebować jeszcze większego wsparcia sponsorów, którzy w tym momencie i tak składają się na ponad 50 proc. całości budżetu.– mówi Jakub Piątkowski, prezes TS Celuloza. Ratunkiem dla „Celulozy” może być... Pol’and’Rock Festiwal. Tradycją jest już, że kostrzyńskie stowarzyszenia opiekują się kilkoma parkingami, wytyczonymi w sąsiedztwie festiwalowego pola. Do kasy każdego z nich, od kierowców zostawiających tu swoje auta, wpływa wtedy po około 18 tys. zł.\n- Jestem za tym, żeby choć symbolicznie wspierać sport seniorski. Celuloza pod władzami obecnego zarządu świetnie sobie radzi. Widać, że tym ludziom się chce pracować, dlatego zawsze mogą liczyć na wsparcie kostrzyńskich firm – mówi Jeremi Filuś, miejski radny i jeden ze sponsorów „papierowych”.\nW fatalnej sytuacji są pingpongiści. - Dla nas to katastrofa. Zagraliśmy w tym roku dwa mecze, ale w zasadzie odbyło się to siłą rozpędu. Tak naprawdę, to już powinniśmy rezygnować z superligi. W najbliższych dniach zapadną konkretne decyzje. Szkoda, że w naszym mieście nie ma pomysłu na funkcjonowanie sportu seniorskiego – mówi Henryk Bąk, prezes UKS Warty Kostrzyn. W 2018 r. klub dostał od miasta 130 tys. zł dofinansowania, w zeszłym roku było to 95 tys. zł.\nW pierwszej kolejności odstępujemy od tego, co nie jest zadaniem miasta, a takim zadaniem nie jest finansowanie sportu seniorskiego. Jeżeli musimy robić cięcia w budżecie, to jak kraj długi i szeroki, one dotykają właśnie takich sektorów\nCo o obcięciu pieniędzy na sport seniorski mówi burmistrz? - To nie była łatwa decyzja. Ale mamy w Kostrzynie trudną sytuację. O 11 mln zł wzrosły wydatki budżetowe w sposób niezaplanowany i przez nas niezawiniony (chodzi m. in. o podwyżki pensji dla nauczycieli, kosztami których rząd w zdecydowanej większości obarczył samorządy – dop. red.). W związku z tym w pierwszej kolejności odstępujemy od tego, co nie jest zadaniem miasta, a takim zadaniem nie jest finansowanie sportu seniorskiego. Jeżeli musimy robić cięcia w budżecie, to jak kraj długi i szeroki, one dotykają właśnie takich sektorów – mówi Andrzej Kunt, burmistrz Kostrzyna nad Odrą. Dodaje, że kluby i stowarzyszania sportowe w mieście korzystają z miejskich obiektów bezpłatnie. – Organizacje sportowe zrzeszone w stowarzyszeniach za nic nie płacą, za energię, za obiekty, za pracę ludzi zatrudnionych w MOSiR. Nie w każdym mieście tak jest. Sport kwalifikowany nie może być pozostawiony samorządom – tłumaczy burmistrz.\nUważam, że piłka nożna na poziomie seniorskim w Kostrzynie powinna być wspierana przez miasto. Choćby dlatego, żeby młodzi piłkarze, których setki trenują w naszych rodzimych stowarzyszeniach, widzieli, że mogą grać dalej w kostrzyńskim klubie\n- Uważam, że piłka nożna na poziomie seniorskim w Kostrzynie powinna być wspierana przez miasto. Choćby dlatego, żeby młodzi piłkarze, których setki trenują w naszych rodzimych stowarzyszeniach, widzieli, że mogą grać dalej w kostrzyńskim klubie. Teraz najczęściej jest tak, że odchodzą albo do innych miast, albo kończą przygodę ze sportem po dojściu do poziomu seniorskiego – mówi radni Filuś.\nGość 22.01.2020 10:25:03\nTotalne dziadostwo...jak tak można traktować sport...ten burmistrz nigdy nie był przychylny jeśli chodzi o sport...ale gdy trzeba było głosów przed wyborami...to pan burmistrz o takowe zabiegał i obiecywał na meczach piłkarskich...wstyd ,wstyd i skandal...najgorszy włodarz w historii...\nGość 15.01.2020 20:58:51\n15 stycznia, 19:07, On:\nDajcie na organizację owsiakowego zlotu brudasow zamiast na sport brawo burmistrz\nNo właśnie. Skoro takie cięcia, to miasto również przestanie pompować w Woodstock? Swoją drogą, ile dokładnie Kostrzyn dokłada do tej imprezy, a ile zarabia?\nOn 15.01.2020 19:07:37


Letni ogródek kawiarniany – jak go urządzić? | Besko24.pl\nLetni ogródek kawiarniany – jak go urządzić?\nOgródek kawiarniany to świetny pomysł, aby zachęcić latem większą liczbę gości. Świeże powietrze, a przy okazji – automatycznie powiększona przestrzeń lokalu. Jak urządzić taki ogródek, aby przyciągał klientów jak magnes?\nZanim przystąpimy do aranżacji ogródka przy naszej kawiarni, nie zapomnijmy o dopełnieniu wszelkich niezbędnych do otwarcia takiego miejsca formalności. Jeśli przestrzenią dla ogródka jest część prywatnej działki, nie ma problemu, aby rozstawić tam stoliki bez konieczności zgłaszania tego faktu do urzędu. Jeżeli jednak ogródek „wkracza” w przestrzeń publiczną (np. na chodnik), potrzebujemy zgody na zajęcie pasa drogowego (którego częścią jest przeznaczony dla ruchu pieszego chodnik). Musimy udać się w tym celu do urzędu miasta oraz zarządcy drogi. Nie musimy martwić się natomiast o jakiekolwiek formalności budowlane – nawet jeśli stawiamy ogrodzenie do ogródka (jeśli ma ono charakter tymczasowy). Pamiętajmy, że w przypadku miejsc reprezentacyjnych dla miasta (jak np. jego starówka), władze mogą narzucać wygląd niektórych elementów ogródka, aby nie psuły krajobrazu jako całości.\nMeble – ładne i wygodne\nStoliki, krzesła, a może fotele lub sofy? Możliwości aranżacyjnych jest wiele. Ważne, aby umeblowanie było schludne, estetyczne oraz wygodne. W kawiarni stolik nie musi być tak obszerny jak w restauracji, ale pamiętajmy, że oprócz stolików dla dwóch lub czterech osób, warto postarać się o chociaż jeden, przy którym wygodnie usiądzie cała grupa znajomych. Możemy też wybrać stoliki, które łatwo ze sobą zsunąć. Jeśli chcemy wybrać coś gustownego i funkcjonalnego, zwróćmy uwagę na zestaw mebli z rattanu syntetycznego znajdujący się w ofercie firmy AJ Produkty. W pojedynczym zestawie znajdują się dwie sofy i stolik z eleganckim, szklanym blatem. Całość jest kompaktowa, ale komfortowa. Dodatkowo producent dołącza poduszki do położenia na siedziskach. To kolejny bardzo istotny element ogródka. Poduszki i wałki nadają przytulności, przywołują domową atmosferę i oczywiście sprawiają, że meble są znacznie wygodniejsze niż te pozbawione miękkich „podpórek”. Być może to dzięki nim zrelaksowani goście pozostaną u nas dłużej i zamówią kolejną kawę? Proste krzesła z czarnego rattanu oraz eleganckie stoliki, a także sofy do użytku zewnętrznego, można oczywiście dokupić osobno. Nie zapomnijmy przy tym o zadaszeniu ogródka, np. poprzez zamontowanie markizy czy zapewnienie obszernych parasoli ogrodowych dla ochrony zarówno przed deszczem, jak i słońcem.\nJak ogródek – to zieleń\nCo zachęci gości do błogiego spędzenia czasu w naszym ogródku kawiarnianym? Na pewno świeżość, dużo zieleni, bogactwo roślin. Rośliny wpływają na ludzi relaksująco, uspokajająco, są także pięknym motywem dekoracyjnym. Pomyślmy o wieżach z kwiatami oraz wiszących i stojących pojemnikach. Dzięki praktycznym uchwytom pojemniki na kwiaty można umieścić wszędzie tam, gdzie dotychczas było pusto i brakowało zieleni. Warto wybrać zwisające girlandy kwiatów do wysokich wież czy pojemników wiszących w górnej części ogrodzenia naszego ogródka, a mniejsze kwiaty rosnące ku górze do skrzynek zawieszonych niżej. Ciekawym rozwiązaniem są także krzewy w doniczkach ustawione w kilku eksponowanych miejscach oraz aromatyczne zioła w skrzynkach i pnącza oplatające ścianki i dach ogródka. Można wówczas zawiesić wśród zielonych pnączy romantyczne latarnie i klimat na wieczór przy kawie mamy zagwarantowany! A jeśli już jesteśmy przy porach wieczornych – dobrze jest pomyśleć o ciepłych i miłych w dotyku kocykach (np. z polaru) oraz promiennikach ciepła. Większa liczba krzewów to z kolei doskonały pomysł na odgrodzenie ogródka od ulicy czy uczęszczanego deptaku. Dzięki temu nawet ogródek przy głównej alei może zapewnić gościom prywatność i spokój.\nIm większa przestrzeń ogródka, tym więcej możliwości aranżacyjnych. Może zamiast kilku krzeseł zaproponować gościom leżaki? Niebanalnym rozwiązaniem są także pufy. Warto dołożyć gazetniki czy półkę z książkami, a może zaproponować gry planszowe do kawy? Dobrym pomysłem może się okazać kącik dla dzieci, do którego podamy dziecięce wersje deserów. Nie musi on zabierać dużo przestrzeni – wystarczą mniejsze, kolorowe krzesełka, stoliczek, zabawki, klocki czy kolorowanki. Zajmą najmłodszych gości, którzy nie będą nudzić się przy „dorosłym” stole.\nPomysłów na ogródki kawiarniane może być dużo. Zaaranżujmy to miejsce zgodnie z wystrojem głównej części lokalu i pomyślmy o zapewnieniu gościom maksimum relaksu.\nTagi: AJ Produkty, Akademia Cheerleaderek “Fragolin” MOSiR Krosno, Letni ogródek, Ogródek kawiarniany\n« Pewne zwycięstwo Ekoball-u Stali. Piękny lob Sieradzkiego (FILM)\nTak smakują Bieszczady! Niepowtarzalne produkty, wyjątkowy klimat Agrobieszczadów (FILM, ZDJĘCIA) »


w swojej szwalni\nprzez mamę projektantkę\nCzapka w szeroki prążek\nSpodnie na szelkach w czerwoną kratę\nOpaska w szeroki prążek\nPierwszy dzień lata - outfity dziecięce na gorące dni 0\nDodano: 21-06-2022 w kategorii: Kolekcja letnia autor: Taturo\nNa sezon letni przygotowaliśmy ciekawe i praktyczne propozycje odzieży dziecięcej. Ciekawe chłopięce szorty w połączeniu z elegancką bluzką będą odpowiednie na każdą okazję. Dla dziewczynek przygotowaliśmy propozycje sukienek oraz pięknych tunik w kwiatki.\nLetnie sukienki dla dziewczynki 0\nDodano: 07-06-2022 w kategorii: Kolekcja letnia autor: Taturo\nW tym roku w ubraniach dla dziewczynek króluje motyw kwiatów. Decydując się na zakup sukienki dla naszego malucha warto postawić na wybór przewiewnych materiałów. Do każdej sukienki można dobrać uroczy dodatek w postaci opaski.\nTrendy ubrań dziecięcych - lato 2022 0\nDodano: 11-05-2022 w kategorii: Kolekcja letnia autor: Taturo\nLato to czas, kiedy cieszymy się piękną, słoneczną pogodą i zaczynamy ubierać siebie i nasze dzieci w lekkie i oddychające ubrania, a co za tym idzie? Zmiana garderoby na letnią. Lekka sukienka w kwiatki dla dziewczynki? A może szorty dla chłopca? W taturo znajdziesz coś dla swojego malucha. Idealną propozycją na lato dla niemowlaka będą wygodne bloomersy.\nJak ubrać maluszka na komunię jako gościa uroczystości 0\nDodano: 22-04-2022 w kategorii: Ubrania dla dziecka na wiosnę autor: Taturo\nMaj to czas komunii. Jako zaproszeni goście, na taką okazję staramy się ubrać siebie i nasze dziecko elegancko. Dzieci często nie lubią nosić obcisłych koszul z ciasnymi muszkami. Warto poszukać outfitu, który będzie jednocześnie stylowy i wygodny. Takie kupione ubranie dla naszego dziecka na specjalną okazję z pewnością znajdą zastosowanie podczas wielu innych uroczystości.\nStylizacje na Wielkanoc dla Twojego dziecka 0\nDodano: 12-04-2022 w kategorii: Ubrania dla dziecka na wiosnę autor: Taturo\nWybór stylizacji dla dziecka na Wielkanoc nie musi być trudny. Ważne jest aby strój dla malucha był wygodny. Eleganckie body dla chłopca czy stylowa sukienka dla dziewczynki to dobry wybór na uroczysty, rodzinny obiad. Jeżeli nie masz pomysłu na ubiór dziecka, zajrzyj na stronę taturo i wejdź w zakładkę na specjalne okazje.\nOpaska pin-up jasny szary melanż\nBluza z falbankami na rękawkach brudny róż\nSzorty kokardowe bow ecru\nSukienka Karolcia beżowa z kokardą w kratę vichy\nSpodnie na szelkach musli


Warszawa domki letniskowe – 3 oferty noclegów - Noclegi.pl\nZajazd "Majawa" Camping 123 Warsaw Pokaż na mapie\nZajazd "Majawa" i Camping 123 położony jest w centrum Warszawy niedaleko Pałacu Kultury i Nauki oraz … Zobacz »\nJanicka Chata Białka Tatrzańska Bezpośrednio obok Warszawa (tylko 3.2 km)\nEva Park Life & Spa Warszawa w odległości: ~17.4 km\nOdwiedź stolicę Polski i zatrzymaj się w warszawskim domku letniskowym!\nWarszawa to jedno z najpopularniejszych miast w Polsce. Stolica kraju – miejsce niezwykle ważne pod względem kulturowym, historycznym – przyciąga tysiące turystów w każdej porze roku. Mnogość zabytków, pereł architektonicznych, rozrywek i punktów gastronomicznych sprawia, że nie można się tu nudzić.\nJedną z najpopularniejszych restauracji w Warszawie, do której rezerwacji warto dokonać kilka miesięcy wcześniej, jest Atelier Amaro – zdobywca gwiazdki Michelin. Po całym dniu zwiedzania warto bez wątpienia odpocząć. Warszawa posiada rozbudowaną bazę noclegową, gdzie możesz zatrzymać się na nocleg. Sprawdź ofertę wypoczynkową i zatrzymaj się np. w domku letniskowym.\nWybierasz się na kilka dni do Warszawy? Nocleg w domku letniskowym to opcja wypoczynkowa dla większych grup podróżników. W serwisie noclegi.pl znajdziesz i zarezerwujesz odpowiednie miejsce.\nDla kogo jest nocleg w domku letniskowym w Warszawie?\nDostępne w Warszawie domki letniskowe to niecodzienne rozwiązanie na nocleg w dużym mieście. Obiekty tego typu sprawdzą się w momencie, kiedy pragniesz poczuć wakacyjną, luźną atmosferę w stolicy kraju. Może zatrzymać się tu większa grupa podróżujących, np. przyjaciele lub rodzina z dziećmi. Obiekt możesz zarezerwować na kilka dni lub dłuższy pobyt w Warszawie.\nOferowane w Warszawie domki letniskowe zlokalizowane są zazwyczaj w cichych, spokojnych częściach miasta, nieco oddalonych od centrum. To idealne rozwiązanie dla tych, którzy pragną odpocząć od zgiełku, hałasu i wielkomiejskiej atmosfery. Możesz zdecydować się na nocleg na obrzeżach Warszawy lub w zacisznych częściach danej dzielnicy.\nDomki letniskowe to przestronne, wygodne obiekty noclegowe dla większej grupy podróżników. Położenie w zacisznych częściach miasta pozwoli ci komfortowo wypocząć i odciąć się nieco od codziennego zgiełku. To idealne miejsce dla ludzi młodszych i starszych oraz rodzin z dziećmi, które długi czas spędzają na dworze.\nWarszawa – domki letniskowe: Standardy obiektów\nDomki letniskowe to przestronne obiekty noclegowe, w których wypocząć może nawet kilkanaście osób. W zależności od liczby wczasowiczów, możesz wynająć zarówno jednopiętrowy, mniejszy lokal lub dwupiętrowy, duży domek z kilkoma sypialniami, które umożliwiają wypoczynek w intymnej, prywatnej atmosferze.\nObiekty tego typu wyposażone są w łazienkę z toaletą i kuchnię lub aneks kuchenny, gdzie samodzielnie przygotujesz posiłki. Znajduje się tu niezbędny sprzęt AGD, naczynia i zestawy herbaciane. Do użytku gości są telewizor, radio i bezpłatny Internet. W obiektach o wyższym standardzie znajdziesz także suszarkę do włosów, wymienne ręczniki i mini zestawy kąpielowe.\nDomki letniskowe zlokalizowane są w spokojnych częściach miasta. Położone są na ogrodzonym terenie z ogrodem, miejscem do wypoczynku na świeżym powietrzu i placem zabaw dla dzieci. Część z nich przyjazna jest zwierzętom, możesz więc zabrać na wycieczkę swojego ukochanego czworonoga.\nWarszawa, domki letniskowe – koszt pobytu\nWybierasz się na urlop do Warszawy? Domek letniskowy to niestandardowa, komfortowa propozycja noclegowa dla większych grup podróżników. Ceny za pobyt w domkach letniskowych są zróżnicowane. Zależą w dużej mierze od lokalizacji i standardu obiektu wypoczynkowego. Jest to jednak jedna z najtańszych form noclegu w Warszawie. Oczywiście najwięcej zapłacisz za pobyt w dobrze wyposażonym domku, położonym w ciekawej lokalizacji.\nW ofercie domków letniskowych w Warszawie znajdziesz także tańsze rozwiązania. Jeśli zależy ci na ekonomicznym noclegu, wyszukaj obiekt w mniej popularnej lokalizacji i zrezygnuj z niepotrzebnych ci udogodnień. Możesz także zapoznać się z ofertą miejsc noclegowych w okolicach Warszawy, z dobrym dojazdem do centrum.\nKoszt noclegów w domkach letniskowych w Warszawie zależny jest od długości pobytu, liczby osób nocujących, standardu i lokalizacji obiektu. W serwisie noclegi.pl szybko znajdziesz idealny obiekt wypoczynkowy, dostosowany do twoich potrzeb. Wystarczy, że określisz swój maksymalny budżet i najważniejsze oczekiwania, a bez problemu zarezerwujesz nocleg w sam raz dla siebie.


Kajaki Ełk - Kajakowe Mazury\nSzlak Michała Kajki\nSpływ kajakowy Ełk – Ogródek – Orzysz – Okartowo\nSzlak Kajkowski 47 km długości przebiega przez kilka większych i mniejszych jezior i połączeń rzecznych, obejmując również i 6 km transport lądowy ze wsi Judziki nad południowym brzegiem zachodniego krańca jeziora Sunowo do wsi Rożyńsk nad jeziorem Druglin. Najciekawszą partią tego szlaku dla spływu kajakowego w Ełku, a jednocześnie jednym z piękniejszych jezior mazurskich, jest jezioro Orzysz. Ze względu jednak na odosobnione położenie jest mało odwiedzane. Nadaje się ono przede wszystkim dla szukających spokoju i wytchnienia. Są tu idealne miejsca obozowania i plażowania na brzegach porosłych lasami oraz na licznych wyspach i półwyspach.\nOk 40 km od Orzysza, udając się na północ możemy spróbować swoich sił na klimatycznej rzece Sapinie, wynajmując kajaki w Giżycku. Z kolei udając się na zachód możemy przeżyć spływ kajakowy w Mikołajkach.\nSpływ kajakowy Ełk\nSzlak kajaki Ełk Ogródek — Orzysz – Okartowo związany jest nierozerwalnie z życiem i działalnością mazurskiego poety ludowego Michała Kajtki, który urodził się w Skomacku, mieszkał i pracował w Ogródku, umarł w Orzyszu, pochowany został na cmentarzu w Ogródku, a pomnik swej chwały posiada w stolicy Mazur — Ełku.\nTrasa spływu Kajkowskiego\nWyruszamy z przysłani PTTK na Jeziorze Ełckim Ełku i płynąc początkowo w kierunku północnym, a następnie pn.-wsch. docieramy do wąskiego przejścia na jezioro Sunowo. Młyn. Przenoszenie kajaka lewą stroną ok. 50 m. Szosa i linia kolejowa.\nJezioro Sunowo (pow. 1,7 km2, głęb. 19 m, dług. 5,2 km, ,szer. 0,41 km, 122 m npm.) ciągnie się w kierunku zachodnim na 5,5 km. Brzegi ma wysokie, na południu częściowo zalesione, miejscami obramowane trzciną. Na początku jeziora dwie malowniczo zalesione wysepki o nazwie Kępy.\nZ prawej odpływ z dwóch północnych jezior: Woszczelskiego (pow. 1,6 km2, głęb. 11 m, dług. 2,3 km, szer. 1,3 km, 125 m npm.) i Sawinda Wielka (pow. 2,19 km2, głęb. 1.0 m, dług. 3,7 km, szer. 0,7 km, 125 m npm.). Płyniemy prosto ku zachodowi do końca jeziora Sunowo. Do zachodniego zwężonego krańca jeziora uchodzi kręta wąska struga długości 0,5 km. Nurt płytki, koryto zarzucone gałęziami. Przy wysokim stanie wody możemy spróbować dostać się strugą na następne jeziorko Lepaki (pow. 0,12 km2, głęb. 12 m, 123 m npm.), a z niego krótką cieśniną na jeziorko Moldzie (pow. 0,2 km2, głęb. 10 m, 123 npm.)\nTutaj trasa mazurskiego spływu kajakowego się chwilo przerywa. Teraz potrzebny jest transport lądowy 6 km asfaltową szosą ze wsi Judziki do Rożyńsk położonej na krańcu jeziora Druglin.\nWieś Rożyńsk założył ks. Jan Olbrachł nadając w r. 1550 ziemię Łukaszowi Rożyńskiemu.\nJezioro Druglin (pow. 4,58 m2, głęb. 8 m, dług. 4,4 km, szer. 2,3 km, 121 m npm.) o poszarpanej linii brzegowej, licznych półwyspach, zatokach i wyspach, brzegach bezleśnych zarośniętych w wielu miejscach trzciną. Na pierwszej większej wyspie obok wsi miejsce na odpoczynek i obozowanie. Płyniemy początkowo prawym, później lewym brzegiem. Wszędzie gdzie się obrócić zielone klomby wysp i półwyspów.\nWśród trzcin lejkowatego pd.-zach, zakończenia jeziora wypływ krótkiej strugi. Na końcu odpływu mostek drogowy.\nUjście strugi do jeziora Kraksztyn (Ogródek). Jezioro to (pow. 0,58 km2, głęb. 8 m, 121 m npm.) ciągnie się prawie 2,5 km wąską krętą rynną na pn. zach. Na pd.-wsch. jego krańcu, na wąskim wyniosłym przesmyku między trzema jeziorami leży wieś Klusy. Jest to stara wieś sięgająca połowy XIV w. Pierwszy kościół zbudowany był w 1354 r., drugi w 1754 r. Po drugiej stronie 150 m szerokości przesmyku jakby przedłużenie jeziora Kraksztyn, w kierunku pd.-wsch. Jest to malowniczo położone Jezioro Lipińskie (pow. 2,41 km głęb. 22 m, ,dług. 5,1 km, szer. 0,6 km, 121 m npm) wąskie, kręte jak rzeka, o zalesionych częściowo brzegach. Na zachodnim brzegu środkowej części jeziora leży wieś Lipińskie. Na przeciwko wsi z brzegu wschodniego wrzyna się w jezioro duży zalesiony półwysep łączący się z wąskim przesmykiem ze wschodnim brzegiem.\nOd wyjścia na jezioro Kraksztyn płyniemy ku północy. Brzegi jeziora na ogół niskie, porośnięte trzciną.\nPoezja Michała Kajaki\nZwężenie jeziora i most drogowy. Z prawej, przy jeziorze, szeroko rozciągnięta wieś Ogródek; założona została w r. 1550. Tutaj od 26 r. życia mieszkał i pracował jako cieśla oraz tworzył jako poeta ludu mazurskiego, bojownik o zachowanie jego ojczystej mowy, Michał Kajka. O tym jak kochał i uwielbiał mazurską ziemię rodzinną, dał wyraz w wierszu „O mazurskich jeziorach:\n„O jeziora, tak wspaniale,\nKażdy z was zadowolony\nO twym kształcie i też biegu,\nSerce jakiś powab czuje.\nI też śledzę przestrzeń wkoło\nJakoś dziwnie i wesoło.(…)”\nZmarł u syna w niedalekim Orzyszu, dnia 22.1X.1940 r. nie doczekawszy się upragnionej wolności. Pochowany został na cmentarzu w swojej rodzinnej wiosce, Ogródku. Ze wzgórza na cmentarzu błyszczą wschodzie wody jeziora: na wschodzie Druglin, na południu Lipińskie i na zachodzie Kraksztyn. Na granitowej płycie grobu pod nazwiskiem napis – POETA i strofa z Kajkowskiego wiersza „Tęskność za ojczystą mową”:\n„O, ojczysta nasza mowo,\nJako kwitną w lecie kwiaty”.\nWędrując przez wieś Ogródek radzimy zobaczyć Kajkową zagrodę, w szopie jego warsztat stolarski, a w szkole „chłopka” wyrzeźbionego poetę.\nW stolicy Mazur, Ełku dnia 27.IX.1958 r. nastąpiło odsłonięcie pomnika poety mazurskiego, otwarto Rok Kajki, utworzono Społeczny Fundusz im. Michała Kajki, przeznaczony na pomoc dla kształcącej się młodzieży, na badania w zakresie kultury ludowej Mazur i Warmii oraz na popieranie regionalnej twórczości literackiej.\nPod mostem kamienie, drzewo, bystry prąd. O przeszło 0,5 km dalej nowe zwężenie jeziora i drugi most. Cieśnina zarośnięta trzciną, nurt płytki. W korycie kawałki gnijących desek, drut kolczasty. Przy płytkiej wodzie kajak przeprowadzić\nO przeszło 300 m za drugim mostem, z lewej zarośnięty trzciną wypływ nowego odcinka strugi. Brzegi jej porosłe są szuwarami. Wolna powierzchnia nurtu ma 1-2 m szerokości. Na początku niski mostek. Otoczenie płaskie, przeważnie łąkowe. Płynąc w stronę zachodnią pod koniec struga skręca ku południowi.


Harry i Ginny - Czy ich miłość pokona wszystkie problemy?: 86. Czym jest szczęście?\nGinny była zaniepokojona. Była niedziela wieczór, ich stała pora, w której się kontaktowali ze sobą, a lusterko milczało. Siedziała na łóżku i obracała je w dłoni, zastanawiając się, co się stało. Nie potrafiła usiedzieć w spokoju. W końcu wstała i szybkim krokiem wyszła z dormitorium. W pokoju wspólnym było pusto. Tu też nie chciała zostać. Ktoś mógłby podsłuchać. Podeszła do dziury pod portretem i nacisnęła obraz. Gdy przechodziła obok Grubej Damy, usłyszała jej głos:\n- A gdzie to się wybieramy o tak późnej porze?\n- Na spacer – mruknęła Ginny, nie odwracając się.\n- Nie wolno! – krzyknęła za nią Gruba Dama, lecz ona biegła już w sobie tylko znanym kierunku.\nZamek był opustoszały. Miała nadzieję, że żaden z nauczycieli nie patroluje korytarzy tej nocy. Nie chciała dostać szlabanu za przebywanie w tym czasie poza dormitorium.\nWreszcie dotarła na miejsce. Nie zapalała różdżki, ale dobrze wiedziała gdzie jest: przed wejściem do Pokoju Życzeń. Musiała teraz przejść trzy razy obok ściany i skupić się na tym, do czego go potrzebuje. Przeszła jeden raz i aż podskoczyła, gdy tuż obok siebie usłyszała piskliwy głos:\n- Panienko Ginny, co panienka tu robi?\n- Zgredek! – krzyknęła, łapiąc się za serce. Zapaliła różdżkę i rozejrzała się niepewnie po korytarzu. – Nigdy więcej tego nie rób! – ściszyła głos prawie do szeptu. – Przeraziłeś mnie. Co ty tu robisz?\n- Bardzo przepraszam, panienko – Zgredek skulił się. – Wykonuję polecenia Harry’ego Pottera i pilnuję panienki.\n- Harry’ego? – spytała zaskoczona.\n- Tak. Zgredek pamięta o obietnicy jaką złożył Harry’emu Potterowi w zeszłym roku, kiedy to pan Harry przyszedł wraz z panienką odwiedzić Zgredka w kuchni.\n- Ach, to... – mruknęła, kiwając głową, przypominając sobie tamto popołudnie.\nRozejrzała się ponownie i spojrzała na skrzata.\n- Możesz mi pomóc, Zgredku? – zapytała.\n- Zrobię wszystko, o co panienka poprosi. Proszę tylko powiedzieć.\n- Muszę na chwilę wejść do Pokoju Życzeń, i chcę, żebyś powiadomił mnie, jak ktoś będzie tu szedł. Chodzi mi głównie o Filcha. Nie chciałabym zostać przyłapana, gdy będę z niego wychodzić. Chcę być tam sama. Wiem, że ty potrafisz tam wchodzić, gdy ktoś jest w środku.\n- Tak panienko, potrafię.\nOdwróciła się od niego i ponownie trzy razy przeszła przy ścianie. Drzwi pojawiły się, gdy zrobiła ostatni krok i spojrzała na pustą dotychczas ścianę. Otworzyła je i nim weszła do środka zerknęła ponownie na skrzata, szepcząc:\nJej oczom ukazał się mały pokoik ze stojącą na środku kanapą, skierowaną w stronę kominka. Pokręciła się chwilę po pomieszczeniu, zapaliła ogień i usiadła. Przez kilka minut patrzyła w skwierczące płomienie w postanowieniu, że go wykorzysta do kontaktu z Norą, jeśli Harry się nie odezwie. Wyjęła lusterko i powiedziała:\nNie pojawił się, ale w zamian za to zobaczyła twarz swojego brata.\n- Ron? To ty? – spytała. – Skąd masz lusterko Harry’ego?\n- Ginny, coś się stało? – zapytał, przecierając oczy. – Wiesz, która jest godzina?\n- Tak, wiem. Przepraszam.\n- Ron, z kim rozmawiasz? – Zza pleców Rona usłyszała głos Hermiony i zaraz potem jej zaspana twarz pojawiła się w lusterku. – Ginny?\n- Przepraszam, że was obudziłam, ale nie wiedziałam, że Harry zostawił wam lusterko.\n- Tydzień temu byliśmy u niego i na stole zostawił je dla nas wraz z listem – powiedziała Hermiona.\n- Rozumiem. – Ginny kiwnęła głową. Podciągnęła nogi pod brodę, zwijając się w kłębek. – Mieliście jakieś wiadomości czy ktoś już wrócił z Egiptu?\n- Słyszałam tylko, że część grupy wróciła... – mruknęła Hermiona. – Ale Harry’ego z nimi nie było. Pewnie musi tam siedzieć, aż wszyscy wrócą.\n- Ginny, na pewno wszystko okej? – spytał Ron. – Nigdy nie byłaś taka osowiała. Tylko raz taka byłaś, wtedy, gdy opętał cię ten dziennik kilka lat temu...\n- Nie wiem – wyszeptała. – Od jakiegoś czasu dziwnie się czuję. I to nie jest to samo, Ron. Wtedy przez wiele godzin nie wiedziałam co robię, a teraz... Mam kontrolę nad wszystkim, ale... – Potrząsnęła głową. – Nie wiem...\n- A od kiedy dowiedziałaś się kto towarzyszy Harry’emu w Egipcie, to... – przerwała jej Hermiona.\n- To czuję, że mi się pogorszyło – dokończyła Ginny.\n- Czeka mnie poważna rozmowa z tym palantem, jak wróci – warknął Ron.\n- Ron! – krzyknęła Hermiona, szturchając go w ramię. – To twój przyjaciel! I to nie jest jego wina! A tobie – zwróciła się do Ginny – przydałby się dobry sen i zastrzyk eliksiru szczęścia i nadziei.\n- Szczęście... – westchnęła Ginny. – Co to znaczy szczęście? I nadzieja? Bo ostatnio o tym zapominam.\n- A może właśnie to, że macie siebie? Że nie widzicie świata poza sobą? Dwa lata temu nie widzieliście się przez prawie rok, potem siedziałaś przy nim dwa tygodnie i zapomniałaś, co to nadzieja? A przecież to ona trzymała cię przy nim.\n- Nie – szepnęła, kręcąc głową, z trudem przełykając ślinę. – Nie zapomniałam.\n- A teraz spójrz na lewą rękę. – rozkazała Hermiona. Gdy Ginny podniosła ją i zerknęła na obrączkę, dodała: – to jest znak waszego szczęścia. Nadzieja zawsze zaprowadzi cię do niego – stwierdziła Hermiona. – Zaufaj mi. Już niedługo dostaniecie swoją szansę.\n- Tylko kiedy będzie to niedługo?\nGdy Ginny wracała do dormitorium, wciąż brzmiały jej w uszach pokrzepiające słowa wypowiedziane przez Hermionę. Skąd u niej bierze się tyle siły? Kilka miesięcy temu straciła przecież dziecko, a teraz mówi jej o szczęściu i nadziei? To ona, Ginny, powinna ją pocieszać, a nie odwrotnie. Świat przewrócił się chyba do góry nogami, jeśli tak już jest.\nW dormitorium, kiedy już kładła się do łóżka, naszła ją jeszcze inna myśl. Czy Hermiona mówiłaby to samo, gdyby dowiedziała się, że to Ron wyjechał, a wraz z nim poleciała Lavender?\nGinny stała w jasnym pomieszczeniu. Wciągnęła ze świstem powietrze, rozpoznając wnętrze. Była w domu. Tak, to była kuchnia w Dolinie Godryka. Przez najbliższe okno wlewały się promienie słońca. Było wspaniałe letnie popołudnie. Jakim cudem? Przecież przed chwilą kładła się do łóżka w Hogwarcie, a za oknem była noc i księżyc próbował przebić się przez płynące chmury.\nObróciła się wokół własnej osi. Na stole stał dzbanek z sokiem dyniowym, a obok na tacy kilka szklanek. Bezwiednie wyciągnęła z kieszeni różdżkę, machnęła nią krótko i taca poderwała się do góry. Drugą ręką chwyciła dzbanek i poszła do salonu.\nTutaj też nikogo nie było. Zrobiła dwa kroki i zatrzymała się, wpatrując się w zdjęcia nad pustym teraz kominkiem, a potem na magiczny zegar rodzinny. Prawie wypuściła z rąk dzbanek i różdżkę, gdy zobaczyła pięć wskazówek. Każda z imieniem. Była tam wskazówka jej i Harry’ego, a także były tam trzy nowe, a na nich imiona: James, Albus i Lily. Takie będą imiona ich dzieci? Uświadomiła sobie, że ma otwarte usta, więc zamknęła je. Czy tak właśnie wygląda przyszłość? Rozejrzała się ponownie. Przy drzwiach do gabinetu Harry’ego piętrzyło się mnóstwo zabawek, a na dywaniku obok kominka leżały jakieś książeczki. W jednej z nich rozpoznała swoje stare „Baśnie Beedle’a”, które kiedyś czytała jej mama.\nNagle z ogródka usłyszała śmiechy. I nie były to tylko śmiechy dorosłych ludzi. Gdzieś dalej śmiało się kilkoro dzieci. Odwróciła się i ruszyła w tamtą stronę. Na ganku zobaczyła Rona, który podawał coś siedzącej obok niego Hermionie. Harry siedział po drugiej stronie, z pochyloną głową i uśmiechał się do czegoś, co w tej chwili było dla niej niewidoczne, bo zasłaniał jej Ron. Zatrzymała się w drzwiach, obserwując najbliższych.\nHermiona była w zaawansowanej ciąży. Siedziała w cieniu z ułożonymi rękami na swoim brzuchu. Ron patrzył na ogród, a gdy usiadł obok żony, pogładził ją po brzuchu i coś do niej mruknął, całując w policzek.\nA potem spojrzała na Harry’ego. Siedział w bujanym fotelu, trzymając na rękach ich największy skarb: ich córeczkę. Musiała mieć niewiele ponad miesiąc. Jej małe rączki były zaciśnięte w piąstki, które wystawały spod różowego kocyka, którym była owinięta. Pewnie śniło jej się coś dobrego, bo uśmiechała się przez sen do taty.\nPrzez ogródek biegła trójka dzieci. Dwóch chłopców i dziewczynka. Nikt nie musiał jej przedstawiać pierwszej dwójki. To na pewno było młode pokolenie Potterów, te dwie czarne czupryny, były prawie identyczne, jak włosy ich ojca. Aż uśmiechnęła się na ten widok. Ale czyja była ta dziewczynka? Spojrzała jeszcze raz na Hermionę i Rona i zrozumiała.\n- Och, Ginny, nareszcie – sapnął Ron, sięgając po szklankę i dzbanek. – Jestem taki spragniony.\n- Ron! – krzyknęła Hermiona. – Czy ty kiedykolwiek się zmienisz?\n- Chyba nie – powiedzieli jednocześnie Harry i Ginny, parskając śmiechem.\nGinny odstawiła tacę na stolik i przysiadła na poręczy fotela Harry’ego. Wyciągnęła rękę i pogłaskała małą po główce. Pod palcami wyczuła delikatny meszek. Może choć ona odziedziczy jej kolor włosów?\nNagle na ganek wbiegła zapłakana dziewczynka.\n- Rosie, co się stało? – spytała Hermiona, wyciągając do niej ręce.\nMała przytuliła się do niej, szlochając cicho.\n- On mnie popchał – wskazała palcem na Jamesa.\nGinny podniosła wzrok na starszego syna, który w tej samej chwili wskoczył na górę.\n- James, to twoja sprawka? Znowu ciągnąłeś Rose za włosy? – Zza pleców usłyszała głos Harry’ego.\nMały nie przejął się srogim głosem ojca. Może dlatego, że ten nie mówił tego dość głośno.\n- Chcie sotu. Mamo gdzie mój tompot? Pytam sie, mamo? – James pociągnął Ginny za rękę.\nNalała soku do plastikowego kubeczka i podając napój chłopcu spojrzała na drugiego syna, który bawił się jakimś patykiem przy nogach Harry’ego. Włosy jej stanęły dęba, gdy pełznąca dżdżownica powiększyła się do gigantycznych rozmiarów i wtedy uświadomiła sobie, że ten patyk to nic innego, jak różdżka jej męża.\n- Al, zostaw różdżkę tatusia! Harry, może byś coś zrobił! – warknęła.\n- Przecież trzymam naszą córkę – powiedział, a gdy napotkał karcące spojrzenie żony, spojrzał na chłopców i powiedział spokojnie: - chłopcy uspokójcie się. Wasza młodsza siostrzyczka właśnie zasnęła. A ty Al, oddaj mi różdżkę – wyciągnął wolną rękę do niego, lecz ten nie zareagował.\n- Al! – krzyknęła Ginny. – Tata o coś prosił.\nChłopczyk powoli wstał i niezadowolony oddał ojcu przedmiot.\n- Plosie – mruknął z opuszczoną głową.\n- Pseplasam, tato – Al zerknął na niego.\n- U was tak zawsze? – zapytał Ron, ledwo powstrzymując się od śmiechu. – Aż się boję, co wyrośnie z tego drugiego – westchnął, głaszcząc Hermionę po brzuchu.\nW tej samej chwili Hermiona krzyknęła, łapiąc się za dół brzucha. Chwyciła mocno rękę Rona.\n- Auu! – zawołał i spojrzał na nią. – Hermiono, w porządku?\n- Tak, tak – odetchnęła. – Już przeszło. Ale lepiej, jak pójdziemy. Mały chyba chce się już stąd uwolnić.\nRose podskoczyła i stanęła przed mamą przerażona. Hermiona uśmiechnęła się do niej.\n- Twój braciszek chce już się z tobą zobaczyć – powiedziała pokrzepiająco, głaszcząc ją po główce. – Zostaniesz z ciocią i wujkiem, dobrze?\n- Jutro się zobaczymy – dodał Ron. – Jesteś mądrą dziewczynką, prawda? I nie będziesz płakać?\nUsteczka Rose zaczęły niebezpiecznie drgać, gdy patrzyła na rodziców. Jej twarzyczka wykrzywiła się, a jej rączka wystrzeliła do mamy. Ginny czuła, co zaraz się stanie, jeśli oni szybko nie odejdą. Podeszła bliżej i przygarnęła małą do siebie.\n- Chodź, Rose. Wujek zajmie się chłopcami, my położymy Lily do łóżeczka, a potem ciocia pokaże ci coś fajnego, dobrze?\nWzięła małą z rąk Harry’ego i, prowadząc Rose do środka, machnęła wolną ręką w kierunku pozostałych dorosłych, szepcząc bezgłośnie: „idźcie już”.\nHarry stanął na chwilę obok niej.\n- Mówiłem ci dzisiaj, że cię kocham? – szepnął jej do ucha.\nUśmiechnęła się tylko, bo James zaczął ciągnąć ojca za nogawkę spodni.\n- Tato, polatamy?\nNie zdążyła wejść do środka, gdy ogarnęła ją ciemność. Gdy otworzyła oczy i odzyskała zdolność widzenia, zobaczyła nad sobą ciemny baldachim, a przez najbliższe okno zaglądał księżyc. Była w Hogwarcie, w swoim dormitorium.\nPrzez najbliższe kilka dni Ginny rozmyślała o tym śnie. Hermiona miała rację. Choć teraz byli ze sobą tylko w snach, była szczęśliwa. Wystarczy, że zamknie oczy, aby widzieć jego postać, słyszeć jego głos, czuć jego dotyk i smak... Ten sen, mimo że był o przyszłości, bardzo dalekiej przyszłości, pokazywał ich szczęście jako rodziców i choć niektóre szczegóły powoli się zacierały, utwierdziły ją w przekonaniu, że szczęście naprawdę istnieje. I te słowa wypowiedziane przez Harry’ego na koniec: „Mówiłem ci dzisiaj, że cię kocham?”, pomagały jej budzić się każdego dnia i wstać, jakby mówił jej to, stojąc obok.\nJill nie odstępowała jej na krok i wielokrotnie mówiła jej, co ma robić. Nie widziała w tym nic złego. Były przecież koleżankami i chodziły na te same zajęcia. Ginny przeczuwała, że ona robi to tylko po to, aby nie myślała o Harrym i stara się wypełnić tę pustkę.\nOd kiedy przybyli do Kairu, Harry starał się unikać Cho, jak tylko mógł. Ale wyglądało na to, że dziewczyna była gotowa na wszystko. Szukała go podczas posiłków, siadając przy jego stole i próbowała wciągać go do rozmowy o wszystkim i o niczym. To go wkurzało i za każdym razem wręcz od niej uciekał i pogrążał się w dyskusji z Mike’em na temat szczegółów dotyczących bezpieczeństwa. Po kilku dniach, gdy skończyły się rozmowy z Egipcjanami, odetchnął z ulgą. Nareszcie skończy się ich misja, uwolni się od Cho i będą mogli wrócić do domu. I wreszcie zobaczy ukochaną twarz Ginny...\nOstatniego wieczoru, podczas zasłużonej imprezy, w hotelu, w którym mieszkali, zorganizowanej na cześć ich zwycięstwa, Cho nie odstępowała go na krok. Otwarcie bawił się przy niej obrączką na palcu, mając nadzieję, że zrozumie, że jest zajęty, lecz ona jeszcze bardziej się do niego zalecała.\nGdy rozmawiał z kimś z towarzyszącej im grupy, wodziła za nim wzrokiem, wyginając palce i bawiąc się guzikami bluzki, przypadkowo je rozpinając. Wachlowała się przy tym chustką, którą co jakiś czas wycierała spoconą twarz i szyję.\nNiedobrze mu się robiło, gdy na nią patrzył, a gdy dowiedział się od Mike’a, że muszą zostać dłużej, bo dwie uczestniczki chcą zwiedzić piramidy i starożytny Egipt, poczuł się jeszcze gorzej. Wiedział, że to Cho i Emily namówiły go do zostania.\nZabawa powoli dobiegała końca. Starsi uczestnicy podziękowali wszystkim, rozchodząc się do swoich pokoi. Mike zabawiał się w kącie z Emily, więc Harry, twierdząc, że też chętnie już się położy, poszedł do siebie.\nPokój hotelowy, który zajmował wraz z Mike’em był mały i urządzony bardzo skromnie: dwa łóżka, a przy nich dwie małe szafeczki i jedna szafa.\nZdjął z siebie szatę, którą otrzymał od tutejszych czarodziejów i siadając na łóżku, sięgnął po zdjęcie Ginny z ostatnich świąt. Siedziała w fotelu przy kominku, trzymając w dłoniach kolorowy łańcuch, który pewnie miała zawiesić na choince i śmiała się chyba z jakiegoś dowcipu opowiedzianego przez któregoś z bliźniaków. Nie pamiętał kiedy zrobiono to zdjęcie. Prawdopodobnie to było wtedy, gdy był zmuszony iść sprawdzić, co się stało u Jill i nie mógł z nimi spędzić tamtego popołudnia.\nWestchnął głęboko. Położył się na plecach, wyjął różdżkę i zaklęciem utrzymywał zdjęcie nad sobą. Minie dużo czasu, kiedy się ze sobą zobaczą i miał nadzieję, że u niej wszystko w porządku i jest bezpieczna.\nNagle do pokoju ktoś zapukał.\nBył pewny, że to Mike, więc nie zareagował. Odstawił zdjęcie na boczną szafkę i wpatrzył się w sufit nad głową. Pukanie nie ustawało. W końcu wstał wściekły i warknął:\n- Tak trudno nacisnąć klamkę, Underwood?\nZ rozmachem otworzył drzwi. W progu stała Cho.\n- A... To ty. – jęknął. – Stało się coś? Czego chcesz? – zapytał szorstko, odwracając się od niej i podchodząc do szafy.\n- Przyniosłam ci coś do picia. Tu jest tak gorąco... – westchnęła. – Emily z tym twoim kolegą chcieli zostać sami, więc nie chcąc zostawać sama przyszłam do ciebie. A poza tym to miły jesteś – mruknęła sarkastycznie, wchodząc do środka. – Dlaczego jesteś taki ostry? Kiedyś coś nas łączyło, nie pamiętasz?\n- Dobrze powiedziałaś: „kiedyś” – syknął, nie odwracając się i wyciągając z szafy jakąś koszulkę, żeby się przebrać. Nie interesowało go, co ona ma do powiedzenia. – I na szczęście już to minęło. A ja nie chcę do tego wracać. Jestem zajęty. – Podniósł lewą rękę, pokazując obrączkę.\n- Więc to prawda? – spytała cicho. – Ta mała Weasleyówna cię usidliła?\nPrzysunęła się do niego bliżej, obejmując go ramionami. Zesztywniał, gdy zaczęła go masować i przyciągać do siebie. Tak ostatnio robiła Ginny, żeby się rozluźnił.\nChwycił ją za ręce i mocno odepchnął.\n- Zostaw mnie! – krzyknął i w końcu się odwrócił. – Ginny mnie nie usidliła, ale tak, jest moją żoną, więc odpuść sobie te gierki. To na mnie nie działa.\n- Ale teraz jej tu nie ma... – Cho nie przestawała zmysłowo szeptać. Podniosła rękę i zaczęła go głaskać po klatce piersiowej. – Jesteśmy dorośli... A ty jesteś taki pociągający... Chciałabym, żebyś się trochę rozluźnił. Ostatnio jesteś taki spięty... A przecież mamy tu być razem jeszcze kilka dni...\n- Ja nie jestem tu dla niczyjej przyjemności, Cho – warknął, stanowczo odsuwając jej rękę. – Taki dostałem rozkaz, żeby was ochraniać i zostać do końca, aż ostatnia osoba z waszej grupy wróci do Londynu. Wolałbym być w Anglii. Przynajmniej bym wiedział, co tam się dzieje.\n- A co tam może się dziać? Tam są takie nudy... – jęknęła, przewracając oczami. Usiadła na najbliższym łóżku, prawie się na nim kładąc i spojrzała na niego. – Tak się cieszę, że tu jestem. Tyle ciekawych rzeczy się dowiedziałam, odkąd tu przybyłam i cieszę się, że to ciebie wyznaczyli do naszej ochrony. Dla mnie to jest przyjemność...\n- A ja się nie cieszę – powiedział chłodno, stając przy oknie ze skrzyżowanymi ramionami na piersiach. – W domu zostawiłem pewną sprawę i...\n- A co się mogłoby stać twojej drogiej żonce? – przerwała mu kpiąco, podnosząc się. – Podobno jest jeszcze w Hogwarcie, tak?\n- Niech cię kobieto – zaklął – to nie jest twoja sprawa! I chyba już czas, żebyś się stąd wyniosła – stwierdził sucho, wskazując głową na drzwi. – Wystarczy, że jestem skazany na twoje towarzystwo przez najbliższe kilka dni – dodał.\n- Jeszcze będziesz tego żałował – warknęła, wstając.\n- Niczego nie żałuję – odparł.\nSpojrzała jeszcze na niego gniewnie, okręciła się na pięcie i wyszła.\nGdy został sam, walnął pięścią w najbliższą ścianę, przeklinając ją i cały ten wyjazd. Był wściekły na siebie, że dał się wkręcić w tę sytuację. Sięgnął po kubek, który przyniosła i wylał całą zawartość do umywalki w łazience. Był przekonany, że to nie była zwykła woda, tylko eliksir. Pewnie jeszcze miłosny. Przeklął ponownie. Żałował, że nie chlusnął jej tym w twarz.\nZrzucił z siebie ubranie i wszedł pod prysznic. Po tym wieczorze czuł się brudny i winny w stosunku do Ginny. Oparł się rękami o ścianę i opuścił głowę, pozwalając aby strumień wody spłynął mu z karku po całych plecach. Zimna woda lała się długo, jednak on nadal nie czuł ukojenia. A czekały go jeszcze najbliższe dni, podczas których Cho może wymyśleć jakieś nowe intrygi.\nI czy Ginny dowie się z kim on tu jest?\nAutor: jogi_hp o 15:34\nTen "sen" Ginny był najlepszy :)\n" - Plosie – mruknął z opuszczoną głową.\n- Pseplasam, tato – Al zerknął na niego. "\nNajlepsze w całym rozdziale,według mnie oczywiście :)))\nAnonimowy 14 grudnia 2015 15:01\nMyślałam, że zaraz zwymiotuje przez tą Cho. Ona ma zrujnowaną psychikę.\nAnonimowy 18 grudnia 2016 16:35\nGalaxy Cat 5 marca 2018 21:52


Firma Powrmatic Ltd. jest brytyjską firmą produkującą wszechstronną gamę wysokiej jakości, nowoczesnych, niezawodnych i wysoko sprawnych energetycznie nagrzewnic powietrza dla szerokiego zastosowania w obiektach usługowych, przemysłowych i handlowych na rynku krajowym i rynkach zagranicznych.\nPowrmatic Ltd. posiada 50-cio letnie doświadczenie w produkcji nagrzewnic powietrza i może zapewnić projektantów, klientów i użytkowników o niepodważalnym profesjonaliźmie Firmy i jej sprawdzonej zdolności spełniania technicznych i handlowych wymagań, a tym samym sprawiania zadowolenia Klientów.\nZaplecze produkcyjne, zlokalizowane w Somerset, jest nowoczesną fabryką stosującą najnowocześniejsze metody produkcji i kontroli jakości w praktyce pozwalając w ten sposób naszej Firmie kompetentnie sprostać wyzwaniom w zakresie wymagań technicznych i handlowych występujących na współczesnym rynku.\nRównolegle z produkcją nagrzewnic powietrza Powrmatic Ltd. produkuje także rozległy obszerny typoszereg urządzeń i elementów wentylacyjnych włączając w to systemy grawitacyjnej i wymuszonej wentylacji dymowej; wszystkie są projektowane i produkowane by wypełniać najnowsze wymogi norm krajowych i międzynarodowych.Powrmatic Ltd. powiązany jest także z firmą SFL UK (Selkirk UK), która produkuje szeroką gamę wysokiej jakości systemów odprowadzania spalin i kominów dla obiektów mieszkalnych, usługowych i przemysłowych tak dla rynku krajowego jak i na eksport.\nW celu uzyskania szerszych informacji o produktach firmy POWRMATIC prosimy o kontakt z naszą firmą\nlub prosimy zaglądnąć pod adres: www.powrmatic.co.uk