Co m znaczenie przy wybieraniu nawozów do trawy? – Kejter też Poznaniak\nmonika\tOpublikowane w 4 kwietnia 2021\nGdy wybierane nawozy mają przynieść oczekiwane efekty niezbędne jest wstępne zapoznanie się z poszczególnymi wyrobami, które są dostępne na rynku. Pozwala to następnie wyselekcjonować takie wyroby, które mogą sprawdzić się podczas stosowania w konkretnych warunkach. Wstępnie można zapoznać się z takimi informacjami jak:\n– skład nawozów, które powinny być stosowane dla uzyskania konkretnych efektów,\n– odmiana nawozu do zastosowania przy konkretnych trawach.\nWybranie konkretnych produktów\nNie bez znaczenia jest decydowanie się na odpowiednie wyroby dostępne na rynku nawozów. W ten sposób może być wybrany taki nawóz do trawy, który jest w stanie zapewnić odpowiedni skład. Wstępnie można zapoznać się z różnymi rodzajami nawozów, co pozwala wybrać takie, które warto brać pod uwagę przy realizowaniu zakupów. Następnie można wyselekcjonować takie nawozy, które spełniają oczekiwania. W tym względzie znaczenie ma między innymi decydowanie się na wyroby, które pochodzą od odpowiednich producentów.\nWażne jest decydowanie się na zapoznanie się z różnymi ofertami dostępnymi na rynku nawozów. Ma to również znaczenie w kontekście tego z jakimi kosztami można spotkać się przy zakupach. Oczywiście branie pod uwagę wyłącznie cen nie jest właściwym rozwiązaniem, ale z drugiej strony szczególnie w przypadku decydowania się na stosowanie nawozów w ogrodach nie ma sensu przepłacanie za najdroższe produkty. Ważne jest wybranie takich, które pozwalają uzyskać oczekiwany efekt w kontekście skutecznego odżywienia trawy.\nOtagowano:nawóz do trawyodmiana nawozuprodukty\nPoprzedni wpisPiły taśmowe do metalu – ogólna charakterystyka\nNastępny wpisGstarCAD – dobra alternatywa dla 2D i 3D\nmonika 3 lipca 2020\nW jaki sposób działają ogniwa fotowoltaiczne\nmonika 20 stycznia 2021\nKontrolowanie czasu pracy kierowców od A do Z


Partnerzy na jubileuszu\nJABŁONKA. W Orawskim Centrum Kultury otwarta została wystawa prezentująca rezultaty zrealizowanych mikro-projektów w Euroregionie Tatry w ramach Programu Współpracy Transgranicznej Rzeczpospolita Polska – Republika Słowacka 2007-2013. Ekspozycja przygotowana została w ramach obchodów 450-lecia lokacji Jabłonki.\nJABŁONKA. W Centrum Kultury Górnej Orawy zorganizowana została konferencja Stowarzyszenia Gmin Babiogórskich, będąca jednym z elementów jubileuszu 450 lecie Jabłonki. Wśród gości był m. in. zabrał senator RP Andrzej Pająk. Przewodniczący Stowarzyszenia - Marek Listwan został uhonorowany rogiem - za zasługi dla regionu. Wyróżnienie wręczył mu wójt Antoni Karlak.\nHonory dla wójta (zdjęcia)\nDziś rano w Urzędzie Gminy w Jabłonce odbyło się uroczyste powitanie wójta Antoniego Karlaka, który wrócił z Warszawy ze statuetką Wójta Roku 2015, którą przyznała mu Telewizja Polska. Były gratulacje, kwiaty i życzenia od współpracowników oraz przedstawicieli różnych środowisk.\nWójt Karlak odebrał promesę od wojewodów na półtora miliona złotych\nMinister Spraw Wewnętrznych i Administracji w ramach środków rezerwy celowej budżetu państwa przyznał gminie Jabłonka blisko półtora miliona zł na odbudowę mostu Koło Starego Sołtysa w Lipnicy Małej, odbudowę mostu koło strażnicy w Zubrzycy Dolnej oraz na remont drogi gminnej ul. Na Skarpie.\nWójt w telewizji\nWójt gminy Jabłonka Antoni Karlak znalazł się w finałowej dziesiątce kandydatów z całej Polski nominowanych do tytułu Wójt Roku 2015 w plebiscycie Telewizji Polskiej.


Właśnie byłem w kinie - Strona 293 - Forum Gejowo PL\nPostautor: achim » 28.06.2018 01:48:52\n„Kochając Pabla, nienawidząc Escobara „\nTo jest solidnie zrealizowane, z dużym rozmachem inscenizacyjnym kino na podstawie wspomnień kolumbijskiej dziennikarki, Virginii Vallejo, kochanki największego bossa narkotykowego wszech czasów, Pablo Escobara. Film to także opowieść o Kolumbii, kraju przeżartym korupcją, gdzie byle szumowina może rozdawać karty i pociągać za sznurki.\nAle przede wszystkim to portrety bohaterów i trzeba przyznać, że małżonkowie Cruz- Bardem nie starają się „ wybronić „ swoich postaci, tylko pokazują ich w całej prostocie, ale i złożoności . Escobar Bardema to szumowina, Arturo Ui czy Nikodem Dyzma, prostak i prymityw, jest bezwzględny , okrutny , ale potrafi być czuły i delikatny wobec córki, choć miewa niewiele starsze kochanki . Bardem potrafi fizycznie oszpecić się do roli i tutaj prezentuje tłuste, obwisłe cielsko .\nVallejo w interpretacji Cruz to natomiast trzpiotka – idiotka, która poleciała na kasę , dała kupić się i złapać w pułapkę utrzymanki. Cruz nie pokazuje intelektualizmu dziennikarki, owszem Virginia jest zalotna, elokwentna, ale nie potrafi przewidzieć swojej przegranej.\nOboje bohaterowie są bowiem skazani na porażkę, lecz tę gorycz pozna jedynie Vallejo, która dzięki związkowi z Escobarem dojrzewa.\nFilm rozgrywa się w latach 80- tych i ta koszmarna estetyka też jest na ekranie widoczna\nPostautor: achim » 30.06.2018 00:15:38\n„ Lato 1993 „\nDebiutancki film Carli Simon kryje w sobie drugie dno . Z pozoru to opowieść o osieroconej dziewczynce, którą przygarnia nowa rodzina :wujek z ciocią i córeczką. Ale im bardziej poznajemy historię małej Fridy, tym bardziej „ Lato 1993 „ staje się przede wszystkim opowieścią o traumie. Nie przepadam za dziećmi w życiu i na ekranie , ale Laia Artigas w roli Fridy jest fascynująca : nieznośna i czuła, pragnąca miłości i odtrącająca najbliższych . Frida nie schodzi praktycznie z ekranu i nie sposób od niej oderwać oczu. Dzieciństwo nie jest tu sielskie, ani anielskie , tym bardziej ,że Frida nie do końca rozumie, co się w jej życiu stało.\nPostautor: jazzik » 01.07.2018 02:36:26\nTak, "Lato 1993" to ciekawy film, interesujące jest też piętno, które towarzyszy dziecku i chyba dopiero pod koniec filmu pojawia się taka iskierka, że Frida być może w końcu znalazła rodzinę.\nPostautor: jordi » 01.07.2018 15:41:42\nWłaśnie wróciłem z filmu "Jestem taka piękna". Lekka przyjemna komedia\nPostautor: jazzik » 04.07.2018 22:23:05\nOglądałam "Ja, Godard". Tło stanowią wydarzenia paryskiego maja '68. Uwielbiam takie filmy, cudownie ironiczne.\nPostautor: bolevitch » 08.07.2018 19:03:06\nznów jasna jak w przypadku "Idy" teza:"świat w złu leży" i nie ma dla ludzi ratunku poza chrześcijaństwem. ten romans to chyba także obraz (tak akcentowana w filmie "metafora") relacji Polska-Zachód, czy może polskiej duszy rozdartej między wschodem a zachodem\nPostautor: achim » 11.07.2018 00:46:45\n„ Isabelle i mężczyźni „\nBłędem jest reklamowanie tego filmu jako komedii romantycznej na lato, bo jest to kino bardzo feministyczne z bardzo jasnym i czytelnym przekazem. Film opiera się na kreacji Juliette Binoche, która jest magnetyczna i praktycznie nie schodzi z ekranu. Jej bohaterka fascynuje i irytuje jednocześnie , z jednej strony dojrzała kobieta i artystka, z drugiej szuka miłości za wszelką cenę, niemalże na siłę, kandydaci do jej serca są, oględnie mówiąc, dość rożni i raczej niewiele warci, ale i ona w swoim poszukiwaniu uczucia bywa irytująca .\nFilm pokazuje życie uczuciowe / i seksualne/ osób dojrzałych, ma taki francuski klimat i jest dość przegadany . Mojemu Towarzyszowi kinowemu film się nie podobał, ale ja lubię tzw. „kino kobiece” i uwielbiam Binoche.\nPostautor: achim » 12.07.2018 00:51:42\n„ Whitney „\nWhitney Houston miała wszystko : talent, urodę, sukcesy, ale miała też, o czym mówi sama w filmie, demony, które doprowadziły ją do upadku. Ten świetny dokument ukazuje biografię amerykańskiej piosenkarki rzetelnie i chronologicznie od solistki chóralnej i fotomodelki po uzależnioną od narkotyków megagwiazdę. W filmie wypowiadają się najbliżsi zmarłej wokalistki : mama, bracia, były mąż, ale film stawia pytania sugerując jedynie odpowiedzi. Bobby Brown nie chce mówić o narkotykowym nałogu żony, sprawę ewentualnego molestowania seksualnego w dzieciństwie czy biseksualizmu Whitney jedynie naszkicowano.\nAle film ma też fantastyczną ścieżkę dźwiękową i pokazuje karierę amerykańskiej gwiazdy także na tle politycznym, obyczajowym i etnicznym.\nPostautor: achim » 13.07.2018 23:04:00\n„ Ostatnie prosecco hrabiego Ancilotto”\nTo jest idealny film na lato; piękne pejzaże włoskie, sympatyczny główny bohater/ misiowaty komisarz , grany przez Giuseppe Battistona, pamiętnego z roli geja w „ Dobrze się kłamie w miłym towarzystwie”/, intryga kryminalna, przesłanie ekologiczne.\nMimo kilku trupów film ma akcenty komediowe i taki włoski wdzięk, lekkość, szyk.\nPostautor: achim » 30.07.2018 13:05:33\n„ Obietnica poranka „\nEkranizacja autobiograficznej prozy francuskiego pisarza i dyplomaty Romaina Gary ego to wzruszająca opowieść o toksycznej, ale zarazem pięknej i budującej relacji matki/ rewelacyjna Charlotte Gainsbourg/ i syna / charyzmatyczny Pierre Niney/. Ona niespełniona aktorka, modystka, według dzisiejszych kryteriów kobieta biznesu walczy wszelkimi środkami o lepszą przyszłość dla swojego jedynaka . On czerpie z miłości matki siłę, ale jej oczekiwania wobec jego przyszłości są ogromne i Roman nie chce ich zawieść .\nW tle jest historia Europy XX. wieku : antysemityzm w armii, II. Wojna Światowa.\nMimo że film ma epicki rozmach, miłość matki i syna pozostaje cały czas na pierwszym planie. Nawet podczas wojennych perypetii Romana, jego pamięć o matce jest żywa.\nŚwietny film, wybitna rola Gainsbourg, która dla potrzeb roli nauczyła się mówić po polsku.\nPostautor: achim » 02.08.2018 01:30:36\nBiograficzny dokument o zmarłym przed blisko dziesięcioma laty projektancie mody jest bardzo rzetelnie zrobiony . Wypowiadają się w nim bowiem rodzina, przyjaciele, partnerzy , nauczyciele czy współpracownicy artysty, ale autorzy dopuszczają też do głosu modę i przyznać trzeba, że sceny z pokazów mody są wręcz fascynujące. Przypominają bowiem ,że moda może być sztuką, a pokaz mody barwnym i porywającym widowiskiem.\nNa pierwszym planie stoi jednak Alexander McQueen . W reklamie filmu opisany jako wizjoner, buntownik i geniusz, ale tych twarzy film pokazuje znacznie więcej . Jest kochającym synem, gejem, niepozornym chłopcem, który dzięki talentowi robi wielką karierę / i pieniądze/ . Potrafił być lojalny w przyjaźni i wymagający wobec współpracowników. Erwin Axer napisał po śmierci Łomnickiego, że warto się było z Nim męczyć i tutaj ze strony współpracowników też padają wypowiedzi w podobnym tonie.\nFilm pokazuje też wizjonerstwo McQueena, jak wiele wniósł do współczesnej mody, czy wręcz estetyki .\nNatomiast film pomija niestety dwa tematy. O ile homoseksualizm projektanta , jego strach przed coming outem wobec ojca czy kolejni partnerzy są rzetelnie pokazani, to fakt zarażenia się wirusem HIV został tylko wspomniany . Podobnie ma się rzecz z uzależnieniem od narkotyków McQueena.\nPostautor: achim » 03.08.2018 21:44:27\n„ Odnajdę Cię „\nKino gatunkowe, próba przeniesienia na nasz, w dodatku śląski , grunt mrocznych skandynawskich kryminałów. Policjantka Justa musi znaleźć świadka koronnego, gdyż jej córka jest w rękach porywacza. W tle jest oddział polski , gdzieś na wschodzie, ale film stoi postacią Justy. Ewa Kaim to świetna krakowska aktorka teatralna i pedagożka . Film nie dał Jej jeszcze szansy, ale tutaj pokazuje cały wachlarz możliwości. Jest silna, wyemancypowana, niezależna, zdecydowana, ale też pełna uczuć. Dojrzała kobiecość, wojowniczka, ale też wrażliwa kobieta i matka.\nPostautor: achim » 09.08.2018 01:12:02\n„ Nieposłuszne „\nTwórczość filmowa pochodzącego z Chile Sebastiana Lelio jest dla mnie bardzo ważna zarówno zawodowo, jak i prywatnie.\nW swoich filmach „ Gloria „ i oskarowej „ Fantastycznej kobiecie „ portretuje On silne, niezależne kobiety, walczące o niezależność i robi to tak, że widz im sprzyja. Dojrzała Gloria niczym Wańka- Wstańka walczy o siebie, nie chce zamykać się w tradycyjnych rolach przypisanych kobiecie , chce być niezależna, wolna . Tytułowa bohaterka „ Fantastycznej kobiety” walczy z całym światem o bycie sobą , a potem także o swoje ambicje zawodowe i artystyczne. Jest w tym filmie scena, gdy bohaterka idzie pod silny wiatr i ona ilustruje zmagania z losem bohaterek Lelio. Ważny jest również ich kontekst geograficzno – społeczny, żyją one w latynoskiej kulturze maczo .\nNie inaczej jest z najnowszym filmie „ Nieposłuszne”, ale tym razem reżyser opuszcza społeczno- polityczny kontekst Chile i ukazuje zamkniętą społeczność judaistyczną we współczesnej Anglii. O tym jak tradycyjny judaizm traktuje homoseksualizm pamiętamy z doskonałego filmu „ Oczy szeroko otwarte” . Nie inaczej jest i tutaj, Ronit lesbijka, córka szanowanego rabina porzuca tę tradycyjną wspólnotę i ucieka do Nowego Jorku . Wraca na pogrzeb ojca i spotyka swą dawną miłość Esti, teraz żoną Dovida, ucznia zmarłego mistrza, który ma go zastąpić . Ronit zdobyła się na ucieczkę, emancypację, lecz czy jej życie jest szczęśliwe . Na pozór jest kobietą sukcesu, uznaną fotograficzką , potrafi zakwestionować ideały wspólnoty. Na próbę buntu zdobędzie się także Esti, lecz reżyser pozostawia otwarte pytanie, czy jej bunt się uda. Jest jeszcze trzecia osoba dramatu Dovid, on wie, co oznacza przyjazd Ronit, jest inteligentny, zna uczucia żony.\nNapięcie między tymi trzema postaciami jest siłą napędową filmu, ale napięcie wynika też z rygorystycznych , opresyjnych nakazów religii, którym Esti i Dovid się podporządkowują . Konfrontacja tych norm i zamkniętej , hermetycznej , represyjnej / donos w szkole/ społeczności z uczuciem i namiętnością bohaterek stanowi ogromny kontrast. Tym bardziej, że opuszczając swoją dzielnicę bohaterki mogą trzymać się za ręce czy całować na ulicy.\nPostautor: Hebius » 10.08.2018 21:24:59\nBoże, chyba pójdę do kina, bo już nie mogę patrzeć, jak się jeden achim męczy z tym topikiem\nPostautor: achim » 10.08.2018 23:51:51\nUśmiałem się, ja kocham chodzić do kina i właśnie planuję dłuuuuuuuuuuuuuuuuuuugi kinowy weekend w miłym towarzystwie.\nPostautor: Czartogromski » 11.08.2018 11:35:47\nW Kufszynku nie ma przyzwoitego kina, więc działalność Achima zapewnia mi jaką taką orientacje w bieżącym repertuarze. Proszę nie ustawać\nPostautor: marcin » 13.08.2018 12:43:45\nPostaram się wspomagać Achima\nBardzo dobry film. Oto młode małżeństwo, ich noc poślubna w małym hoteliku nad morzem w Anglii. I pierwszy seks. Ona niedoświadczona, boi się, on boi się, że się nie sprawdzi. Noc kończy się źle, padną słowa, po których już nic nie będzie takie samo...\nPiękny film, jeden z takich bardzo niespiesznych, gdzie ważna jest gra gestów, spojrzeń. Bardzo polecam!\nPiękny zwiastun: https://www.youtube.com/watch?v=4dPGPx-W8WA\nPostautor: achim » 14.08.2018 21:48:38\n„ Le Brio „\n„ Le Brio „ to po francusko mistrzostwo, błyskotliwość i genialność, po niemiecku film nazywa się „ Die brillante Mademoiselle Neila „. Kino francuskie ma długą tradycję w pokazywaniu wielokulturowości swojego państwa . Reżyser Yvan Attal robi to w formie gorzkiej i błyskotliwej komedii . Absolutnie niepoprawny politycznie profesor retoryki/ pięknie dojrzały Daniel Auteuil/ ma przygotować początkującą studentkę prawa / nagrodzony Cezarem debiut piosenkarki Camelii Jordana/ do międzyuczelnianego konkursu . Dziewczyna jest ambitna, pyskata, pochodzi z imigranckiego blokowiska i marzy o karierze adwokatki. Oczywiście dla obojga jest to szansa zawodowa . Film bazuje na opozycjach bohaterów / młodość- dojrzałość/ , ale pokazuje przełamywanie własnych barier i stereotypów.\nInteligentna, błyskotliwa komedia i interesujący przyczynek do dyskusji o „ multi- kulti „\nPostautor: achim » 14.08.2018 23:46:30\nDawno temu był taki film „ Przed wschodem słońca” , w którym młodziuteńcy Julie Delpy i Ethan Hawke przeżywali romantyczne zauroczenie. Film doczekał się potem kontynuacji i dzieło niemieckiego reżysera Hansa Weingartnera ma coś z tego klimatu.\nJadąca samochodem kempingowym z Berlina do Portugalii Jule/ Mala Emden / bierze na stopa chłopaka Jana/ Anton Spieker/. Ona jedzie do chłopaka, on do Hiszpanii poznać biologicznego ojca. Oboje są trochę zagubieni, wymądrzają się na tematy związków, miłości, o czym mają jeszcze mgliste pojęcie. Żadne z nich nie trafi tam, dokąd pierwotnie zmierza, ale po drodze znajdą coś innego, być może ważniejszego.\n„303” to połączenie filmu drogi i historii miłosnej, uroczy, młodzi bohaterowie, piękne pejzaże/ Francja, Hiszpania no i cudne Porto/ i bardzo romantyczny nastrój na ekranie.\nPostautor: Hebius » 15.08.2018 00:02:27\nNie wiem, film może i dobry, ale 303 to tylko dywizjon!


Biała skarbonka do sublimacji. Wysokość: 90 mm Średnica: 80 mm Szczegółowe dane techniczne znajdują się w dalszej części opisu.\nPłytka ceramiczna 10,8 x 10,8 cm, 4 szt./op.\nBiała płytka ceramiczna do nadruku sublimacyjnego. 4 sztuki w opakowaniu. Podstawowe dane: WYSOKOŚĆ: 108 mm SZEROKOŚĆ: 108 mm WAGA: 250 g (opakowanie) OPAKOWANIE: 4 szt. Szczegółowe dane techniczne oraz parametry transferu znajdują się w dalszej części opisu.\npromocja! -20,70 zł\nPłytka ceramiczna 15,2 x 15,2 cm, 4 szt./op.\n40,69 zł -20,70 zł\nBiała płytka ceramiczna do nadruku sublimacyjnego. 4 sztuki w opakowaniu. Podstawowe dane: WYSOKOŚĆ: 152 mm SZEROKOŚĆ: 152 mm WAGA: 930 g (opakowanie) OPAKOWANIE: 4 szt. Szczegółowe dane techniczne oraz parametry transferu znajdują się w dalszej części opisu.


Waveshare LTE GPS Hat -NB-IoT/LTE/GPRS/GPS Botland - Sklep dla robotyków\nLTE GPS Hat -NB-IoT/LTE/GPRS/GPS SIM7000C - Asia-Pacific - nakładka dla Raspberry Pi 4B/3B+/3B/2B/Zero - Waveshare 14850\nIndeks: WSR-12535 EAN: 5904422341169\nNakładka dla Raspberry Pi, która umożliwia wysyłanie wiadomości tekstowych i tworzenie połączeń w sieci GSM. Posiada również moduł GPS i LTE. Komunikuje się poprzez interfejs szeregowy UART (RX, TX) za pośrednictwem komend AT. Układ SIM7000C działa w regionie Asia-Pacific.\nOpis produktu: LTE GPS Hat -NB-IoT/LTE/GPRS/GPS SIM7000C - Asia-Pacific - nakładka dla Raspberry Pi 4B/3B+/3B/2B/Zero - Waveshare 14850\nZastosowany moduł SIM7000C umożliwia łączność poprzez sieć GPRS/LTE, posiada również moduł GPS. Na płytce znajduje się gniazdo na kartę SIM.\nUkład SIM7000C obsługuje jedynie pasmo regionu Asia-Pacific, nie działa na terenie Unii Europejskiej, przed zakupem należy sprawdzić czy operator obsługuje podane pasmo.\nPodłączenie LTE GPS Hat\nSpecyfikacja techniczna nakładki od Waveshare\nCzteropasmowy FDD-LTE B1 / B3 / B5 / B8\nNakładka z modułem SIM7000C\nLTE GPS Hat od Waveshare to wielofunkcyjna nakładka marki Waveshare. Rozszerzenie wykorzystuje GPIO do komunikacji z Raspberry Pi przy pomocy interfejsu UART. Model jest kompatybilny z płytkami Raspberry Pi w wersji Zero, 2B, 3B, 3B+ i 4B.\nW zestawie znajdziesz nakładkę LTE GPS Hat, anteny GSM i GPS oraz przejściówkę SMA - u.Fl, a także komplet elementów montażowych w postaci śrub i dystansów. Instrukcja montażu i obsługi znajduje się w przewodniku użytkownika na stronie producenta.\nNB-IoT i wiele więcej z rozszerzeniem LTE GPS Hat dla Raspberry Pi\nDzięki możliwości korzystania z takich sposobów łączności jak GPS, GPRS i LTE, nakładka LTE GPS Hat od Waveshare doskonale sprawdzi się w rozmaitych projektach korzystających z płytek Raspberry Pi. Szczególnie dobrze nadaje się do zastosowań związanych z NB-IoT, tworzeniem sieci urządzeń oraz łącznością mobilną, a także systemami geolokalizacji.\nW naszej ofercie znajdziesz również inne rozszerzenia GPIO do Raspberry Pi wyposażone w moduły GPS i GPRS, a także łączność LTE. Ponadto oferujemy szeroki wybór innych nakładek Hat oraz pozostałych akcesoriów dla Raspberry Pi.\nDokumentacja modułu SIM7000C


Ostoja Lasu: Sen Nocy Letniej - czyli chłodnik ogórkowy z awokado\nSen Nocy Letniej - czyli chłodnik ogórkowy z awokado\nZapadał zmierzch. Łuny zielonego światła rozlewały się w lasach nieopodal włoskiego miasta Monte Athena. Wielka miłość dwojga ludzi powleka litościwie te senne, magiczne nieistnienie. Hermia i Lizandr uciekają do Lasu chcąc wśród prastarych konarów ukoić ból ich serc. Wokół nich świetliki jakby karmione ich miłością wskazują im właściwą drogę wśród kniei. Jakby gwiezdne drobinki, tlące się na tym wysyconym, prześwietlonym bólem krajobraz. W powietrzu unosi się zapach ogórków. Duch leśny – Puk, odprawia swe czary, pojawiają się pierwsze gwiazdy, sowy próbują otrząsnąć swe skrzydła ze snu.\nLizandr i Hermia biegną. Są już daleko, w samym środku Lasu, jednak gdzieś w głębi siebie czują wielką złość, jakby zły duch ścigał ich i kąsał ich dusze jak pluskwy. W kieszeni ciszy, w szepcie wiatru słyszą jego imię - Demetriusz.\nHermia upada nad kamienistym łożyskiem Leśnego strumyka. Pomiędzy sędziwymi dębami Lizandr dostrzega bogato zdobiony stół a na nim dary zniesione chyba przez driady.\n1 kg ogórków gruntowych – od Satyrów,\n2 dojrzałe awokado – od Minotaurów,\njogurt bałkański lub grecki – od Jednorożca (opcjonalnie),\n2 łyżeczki chrzanu – od rozmarzonego Szuwarka,\noliwa z oliwek – od Wróżki Zębuszki,\n3 łyżki cukru trzcinowego od Królewskich pszczół,\nkawałek ulubionego melona - od kamiennego goblina\nZamęt dzikich myśli rozpętał się u Hermi. Zgasiła niepokój i odegnała lęki. Leśny duch rzucił na nich zaklęcie.\nOna krząta się jak driada. Iskierki w oczach Lizandra niczym świeżo wybite miedziaki wpatrują w pracę jego ukochanej. Przez żołądek do serca - mawiają prastarzy.\nOCZAROWANIE UKOCHANEGO/SPORZĄDZENIE ZUPY\nZaczynamy od ogórków. Dwa duże odkładamy, a resztę obieramy ze skórki, pozbawiamy i kroimy w mniejsze kawałki. Obieramy awokado, wyjmujemy pestkę, i miksujemy z ogórkami. Dodajemy jogurt jeśli lubimy delikatniejsze zupy. Następnie wyciskamy sok z połowy limetki, dodajemy dwie łyżeczki chrzanu (ale to kwestia gustu). Cukier trzcinowy rozpuszczamy w oliwie (wystarczy podgrzać) i również miksujemy z ogórkami. Szczelnie zakrywamy miskę folią i odstawiamy do lodówki. Teraz czas na sałatkę. W kosteczkę kroimy ogórka ze skórką i obranego melona. Z odrobiny oliwy, szczypty soli i soku z drugiej połowy limetki robimy dressing . To z nim łączymy melona i ogórka. Sałatkę wykładamy na wylaną na talerze zupę.\nA on spokojny dziwną radością drżącą, uśmiecha się do niej. Powietrze staje się syte i pełne obietnic… czyżby zapowiadała się romantyczna kolacja?\nHermia pochylona nad dzbanuszkiem, a soczyście zielona zupa ścieka jej z palców na talerzyk ukochanego. Nakłada niezdarnie porządną porcję, obdarowując go dobrodusznym uśmiechem.\nNocna ćma siada na talerz, w magicznym spętaniu odradza się w nowej formie. Szkielet nocnego motyla jest teraz kruchy i smaczny jak... chleb ??\nPRZEMIANA NOCNEGO MOTYLA/ RECEPTURA:\nW małym garnuszku zagotuj masło z wodą. Dodaj przesianą mąkę i dokładnie wymieszaj. Gotuj przez chwilę na małym ogniu ciągle mieszając – aż utworzy się elastyczna masa. Schowaj do jaskini (lodówki), by nieco stężało. Przy pomocy magii nocy rysuj ciastem skrzydła motyli (dobrze pomóc sobie jakimś narzędziem) na papierze do pieczenia. Następnie upiecz je w 180 stopniach, aż się zrumienią. Przełóż na kratkę do studzenia. Udekoruj nimi talerz.\nNa niebo wkracza srebrny sierp księżyca – on również przybrał blask lekkiego malachitu. Jakby wszystko na ziemi i niebie zazdrościło lub dawało znak, że to co dzieje się pośrodku magicznego Lasu jest po prostu – DOBRE.\nŚnie nocy letniej trwaj…. Lizandr prosi o dokładkę.\nEtykiety: zielenina, zupa


Grupa Performatywna Chłopaki. Fot. Olena Herasym\n3 grudnia 2021 6 grudnia 2021\n– Jakiś czas temu byłem na randce, na której kobieta za mnie zapłaciła. Długo to za mną chodziło. Czułem, że wypadam na jakiegoś słabeusza. Nie mam takiego problemu, gdy robią to koledzy – rozmawiamy z Grupą Performatywną Chłopaki.\nSpotkali się, by wspólnie stworzyć spektakl o współczesnej męskości. Był 2020 rok. Podczas pracy nad nim zrozumieli, że łączy ich potrzeba bliskiej, autentycznej relacji z innymi mężczyznami. Otworzyli się na mówienie o swoich lękach, słabościach, frustracjach – i postanowili zachęcać do tego innych.\nZawiązali Grupę Performatywną Chłopaki, której głównym celem jest szerzenie idei męskiej czułości (i czułej męskości), wspólne mierzenie się z realiami systemu patriarchalno-kapitalistycznego i wypracowanie nowych, pozytywnych wzorców, alternatywnych wobec stereotypu dominującego samca, o którego wartości stanowi niezłomność, zaradność, fizyczna i psychiczna odporność.\nPatrycja Wieczorkiewicz: Przyznam, że kiedy pierwszy raz wyświetliła mi się wasza relacja na Instagramie, poczułam się nieco skrępowana. Rzadko widzi się facetów, którzy przytulają się, głaskają, wzajemnie masują sobie plecy – bez homoseksualnego podtekstu. Jakich mężczyzn przyciągają organizowane przez was męskie kręgi?\nTomasz Gromadka: Najróżniejszych! Niektórzy wiedzą, czego chcą, są na którymś etapie rozwoju osobistego i doszli do wniosku, że brakuje im bliskości, czułości, szczerości między facetami. Przychodzą też mężczyźni, którzy mają taką potrzebę, ale nie do końca uświadomioną. Są zdziwieni, że inni potrafią otwarcie mówić o sobie, swoich problemach, że dotykają się w sposób pozbawiony wymiaru erotycznego. Jedni włączają się do rozmowy, drudzy tylko słuchają – nikogo nie wyrywamy do odpowiedzi. Na jeden z ostatnich kręgów przyszedł chłopak wraz z osobą niewidomą, którą poznał wcześniej, oferując pomoc w przejściu przez ulicę.\nKamil Błoch: Wszystkie osoby, które przychodzą na kręgi i warsztaty, łączy potrzeba doświadczenia wspólnotowości, zrzucenia maski twardziela w przyjaznym środowisku, wymiany doświadczeń z innymi facetami.\nTomasz: Jednak zdarza się, że osoby z zewnątrz przeraża albo obcowanie z grupą kilkunastu kolesi, w większości heteronormatywnych, albo sama sytuacja, w której osoby mówią o swoich lękach, słabościach, frustracjach, doświadczeniu przemocy. Są faceci, którym jedno takie spotkanie wystarczy. Do tego dochodzi czuły dotyk, do którego nie są przyzwyczajeni. Sam dopiero po jakimś czasie poczułem się z nim komfortowo, co miało wpływ na moje relacje z kobietami. Wcześniej miałem zakodowane, że jeśli spotykam się z dziewczyną, która mi się podoba, dotyk nie jest wartością samą w sobie, a krokiem ku zaspokojeniu seksualnemu. Kręgi nauczyły mnie cieszyć się bliskością jako taką, bez presji zdobywania, udowadniania czegokolwiek.\nWojtek Mejor: Nasz krąg zawiązał się ze wspólnej, wewnętrznej potrzeby takiego spotkania. Prawie wszyscy byliśmy na to gotowi.\nTomek i Kamil. Fot. Olena Herasym\nWojtek: Kilku chłopaków zrezygnowało z uczestnictwa już na wczesnym etapie. Początkowo wcale nie byliśmy tacy odważni w tej czułości i otwartości. To przychodziło stopniowo, w miarę poznawania się i nabierania do siebie zaufania. Pamiętam, że pierwszy raz, kiedy masowaliśmy sobie nawzajem plecy, było to dla nas dużym wydarzeniem. Potem długo rozmawialiśmy o swoich lękach i oporach przed dotykaniem drugiego faceta. No bo skąd wiadomo, czy to nie jest homoerotyczne? Przecież nie mieliśmy wcześniej żadnych doświadczeń, które nauczyłyby nas, że dotyk innych mężczyzn może być czuły, a równocześnie swobodny i naturalny.\nSą jakieś warunki, które trzeba spełnić, by dołączyć do waszej grupy?\nTomasz: Nasza grupa, licząca jedenastu facetów, jest zamknięta. Spotykamy się co tydzień, ładujemy energią na kolejne działania. Raz w miesiącu prowadzimy otwarty krąg, na który zapraszamy wszystkie osoby z doświadczeniem męskości. Nie pytamy o poglądy. W Warszawie powstaje teraz kolejna taka grupa – osoby, które wzięły udział w jednym z organizowanych przez nas kręgów, postanowiły stworzyć własny. Niedawno byliśmy w Olsztynie – również tam uczestnicy spotkania zainspirowali się naszymi działaniami i chcą je naśladować.\nMówisz o „osobach z doświadczeniem męskości”. Swoje działania kierujecie również do transpłciowych facetów i osób niebinarnych, o czym regularnie przypominacie w social mediach. Nie zawęża wam to grona potencjalnych odbiorców do ludzi o mocno progresywnych poglądach?\nTomasz: Doświadczanie męskości jako spektrum bardzo tę męskość wzmacnia, kontakt między cis i trans mężczyznami na kręgu to ogromna wartość. Przychodzi też do nas sporo chłopaków niehetero i mogą spotkać się w swojej męskości z osobami hetero. To wzajemne wsparcie jest bardzo wzmacniające.\nKamil: Staramy się kształtować swój przekaz tak, by docierać poza bańkę, ale nie możemy tego robić poprzez wykluczanie grup i tak marginalizowanych. Z chęci poszerzenia grona naszych odbiorców o osoby, które niekoniecznie utożsamiają się z poglądami lewicowymi czy feministycznymi, opublikowaliśmy post dotyczący seksizmu wobec mężczyzn.\nNo właśnie, narozrabialiście. Post o tym, że faceci bywają ofiarami seksizmu, wywołał spore kontrowersje. Feministki przybyły tłumnie, by wytłumaczyć wam, że z punktu widzenia teorii feministycznej takie postawienie sprawy jest niedopuszczalne.\nTomek. Fot. Olena Herasym\nKamil: Nie spodziewaliśmy się takiej reakcji. Użyliśmy tego słowa, dlatego że mężczyźni, do których chcemy dotrzeć, niekoniecznie chcą operować pojęciami takimi jak „patriarchat” czy „toksyczna męskość”, bo kojarzą im się negatywnie, zniechęcają ich i zamykają na dialog. Sami bywamy nimi zmęczeni, choć zdajemy sobie sprawę, że jesteśmy w znacznym stopniu uprzywilejowanymi, cispłciowymi facetami.\nChcieliśmy wyciągnąć rękę do tych, którzy doświadczają negatywnych skutków patriarchatu, są ofiarami stereotypów dotyczących męskości i potrzebują, by zostało to nazwane. Mieliśmy nadzieję, że użycie słowa „seksizm” będzie swego rodzaju uznaniem ich krzywd, pierwszym krokiem do rozmowy o nich. Uważamy, że nasze działania są komplementarne wobec dążeń feministek, ale chcemy włączyć w działania chłopaków o różnych poglądach i różnym kapitale kulturowym, także tych, do których nie trafia język akademicki i skomplikowana terminologia. Z Tomkiem prowadzimy warsztaty w Młodzieżowym Ośrodku Wychowawczym w Warszawie. Z tymi chłopakami nigdy nie dogadamy się, używając feministycznego żargonu i trzymając się tego dyskursu. Szukamy nowych dróg, próbujemy różnych narzędzi.\nWojtek: Nie śledziłem inby o seksizm, bo nie wszyscy jesteśmy zaangażowani w działalność w social mediach. Dotarł do mnie jeden screen komentarzy i to wystarczyło, bym nie chciał w tym uczestniczyć. Brałem za to udział w wielu feministycznych akcjach, obracam się w tym środowisku i jego wartości są mi bardzo bliskie, dlatego uważam, że to ważne, by docierały również do mężczyzn, nie tylko tych już przekonanych. To coś nowego, więc wciąż szukamy odpowiedniego języka i z pewnością zdarzą nam się potknięcia. Mam nadzieję, że pozwolą one na konstruktywną dyskusję i zaowocują ciekawymi wnioskami.\nJednak mówienie, że „mężczyźni też są ofiarami seksizmu”, może karmić narrację o uprzywilejowaniu kobiet. Tego typu haseł używały dotąd tylko środowiska nastawione antyfeministycznie, jak choćby incele i inni członkowie manosfery. Z punktu widzenia teorii feministycznej seksizm jest uprzedzeniem wynikającym z przynależności do grupy uprzywilejowanej.\nKamil: Użycie tego określenia w stosunku do mężczyzn było eksperymentem. Chcieliśmy wywołać dyskusję, sprawdzić, czy ktoś się z tym utożsami. Okazało się, że tak. Bierzemy za to odpowiedzialność i zamierzamy monitorować rozwój sytuacji. Dyskurs feministyczny jest potrzebny, pozwala nazwać i zrozumieć wiele zjawisk, ale nie chcemy brać udziału w antagonizowaniu płci.\nW centrum naszych działań jest empatia i szukanie porozumienia, chcemy przeciwdziałać rosnącej polaryzacji. Uczę się w Szkole Trenerów Antyprzemocowych SZTAMA, by pracować w tym obszarze z młodymi chłopakami – niepokoją mnie pogłębiające się podziały między płciami, o których mówią nam instruktorzy prowadzący takie warsztaty w szkołach. Chłopcy mówią o lęku przed samotnością. Coraz trudniej im nawiązywać jakiekolwiek bliższe relacje, zwłaszcza z dziewczynami, ze względu na linię podziału politycznego przebiegającą praktycznie po linii podziału płciowego.\nTomasz: Użyliśmy słowa „seksizm” w obiegowym, potocznym rozumieniu, zdając sobie potem sprawę, że jest błędny z punktu widzenia teorii feministycznej. Czy mamy prawo dopuszczać się błędów merytorycznych, by docierać do większej grupy osób i wciągać je w dyskusje o problemach współczesnej męskości? Nie wiem.\nTak czy inaczej, na własnej skórze przekonaliśmy się, że przekłuwanie bańki bywa bolesne. Nie dotknęły nas ataki z prawej strony, które sprowadzały się do bluzgów, tekstów w rodzaju „ale z was cipy” – może dlatego, że nie widzimy niczego złego w cipach. Doceniamy natomiast merytoryczną i konstruktywną krytykę ze strony feministek. W tym starciu nie mieliśmy szans, ale sporo się nauczyliśmy. Nie operujemy językiem akademickim, nikt z nas nie kończył filozofii, socjologii czy gender studies. Nie jesteśmy teoretykami, tylko praktykami. Najbardziej zaskoczyła nas skala ataku, łatwość, z jaką niektóre osoby z lewicowo-feministycznej bańki odmówiły naszej pracy wartości, a nam samym dobrych intencji.\nTrudno jest mówić o problemach mężczyzn, nie narażając się przynajmniej części środowiska feministycznego. Pewna instagramowa feministka nazwała was „różowymi mizoginami”. Padło też określenie „papierowi feminiści’’.\nKamil: Reakcje na nasz post były bolesne i przeczołgały nas psychicznie, bo jesteśmy wrażliwymi facetami, ale rozumiemy krytykę ze strony feministek, zresztą w dużej mierze się z nią zgadzamy. Kiedy czytałem komentarze w rodzaju: „Moje siostry są gwałcone i mordowane, a wy mówicie, że mężczyźni padają ofiarami seksizmu”, czułem, że stoją za tym silne, trudne emocje. Rozumiem tę złość, choć boli mnie, że posądzono nas o niecne zamiary.\nNa każdym kroku podkreślamy, że to nie cispłciowi kolesie są najbardziej opresjonowaną grupą, zwracamy uwagę na krzywdę kobiet i mniejszości. Ale potrzebujemy znaleźć w tym przestrzeń dla siebie, swojego cierpienia, swoich lęków.\nMyślę, że podobną reakcję wywołałoby stwierdzenie, że biali są ofiarami rasizmu. Owszem, zderzają się czasem z rasistowskimi stereotypami, ale tego typu hasła można uznać za odwracanie uwagi od opresji, jakiej systemowo doznają osoby czarnoskóre.\nKamil: W kontekście systemowym bez wątpienia jest to nadużycie. Dobrze jednak pamiętać, że na końcu każdego systemu są żywe osoby, które odczuwają. Ich bólu nie zmniejszy świadomość posiadanego przywileju.\nWojtek: W Stanach Zjednoczonych coraz większa grupa białych obywateli i obywatelek czuje, że kolor skóry nie zapewnia im żadnych przywilejów, bo na wielu poziomach są ofiarami obecnego systemu. Są wrogo nastawieni do osób czarnoskórych, ponieważ czują się poszkodowani faktem, jak wiele uwagi przez dekady poświęcano ich opresji. Zaczęli głosować na Trumpa, bo w jego hasłach dostrzegli uznanie swoich krzywd. Być może podobnie jest z mężczyznami, którzy czują, że ponieśli życiową porażkę?\nTo ryzykowne, ale ciekawe porównanie. Tak zwani white trash, biali przedstawiciele najniższych warstw społecznych w USA, zwrócili się ku prawicy między innymi dlatego, że według liberalnych mediów i polityków dostali w życiu przywilej białego koloru skóry, czyli mieli łatwiej już na starcie. Podobnie mogą czuć się faceci, którzy nie radzą sobie w życiu i nie odnajdują się w narracji o męskim przywileju. Co nie znaczy, że on nie istnieje – ale traci na znaczeniu, kiedy doświadczamy wielu innych form wykluczenia.\nKamil: Niełatwo znieść porażkę. Wychowuje się nas do bycia zwycięzcami, jednocześnie nie pozwalając przeżywać i okazywać słabości czy bezradności. Brak kompetencji emocjonalnych pcha nas do ucieczki. Nie potrafimy przyznać, że sobie nie radzimy. Pojawiają się lęk, frustracja, gniew. A w konsekwencji często przemoc, autoagresja, używki lub inne uzależnienia. To mieszanka wybuchowa. To są potężne emocje, które bardzo łatwo zagarnąć populistycznymi narracjami, bo w końcu ktoś „mówi, jak jest”, i zauważa nasze trudności. Nijak się to ma do złożonej rzeczywistości, ale przynosi chwilową ulgę i podpowiada, jak działać. A spirala nienawiści się rozkręca. Rezygnacja z przywilejów boli, dlatego robi się niebezpiecznie, kiedy emocje z tym związane są bagatelizowane czy wręcz wyśmiewane. Uważam, że takie podejście nie ma nic wspólnego z empatią i wartościami równościowymi.\nTomasz: Co najmniej przez dekadę, od 18. roku życia, utożsamiałem się z prawicą. Wyśmiewałem feminizm, pomstowałem na Krytykę Polityczną. Pochodzę z rodziny robotniczo-chłopskiej, z nieco wyższym niż przeciętny kapitałem kulturowym. Miałem problem z nauką przez niezdiagnozowaną depresję, z trudem skończyłem studia, zresztą nie najlepsze.\nMiałem niskie poczucie własnej wartości. Chciałem szybko zacząć zarabiać i uniezależnić się od rodziców, ale nie potrafiłem tego zrobić. Nie potrafiłem ani studiować, ani rozwijać się, ani się utrzymać. Zazdrościłem ludziom, których znałem z lewicowo-feministycznego środowiska. Czułem, że nie mam szans w dyskusji z nimi. Byli bardziej oczytani, sprawniejsi merytorycznie. Przed trzydziestką przeszedłem przemianę intelektualną, w dużej mierze za sprawą tych osób. Zacząłem więcej czytać, a przede wszystkim słuchać kobiet. Dotarło do mnie, że nie tylko ja miałem w życiu pod górkę. Dostrzegłem krzywdę kobiet, bo otworzyłem się na ich doświadczenia.\nDo mojej przemiany doprowadziła seria przypadków, miałem sporo szczęścia. Spojrzałem na swoje dotychczasowe życie: dotarło do mnie, że jako mężczyzna mam w pewnych sprawach większą wolność, nie wymaga się ode mnie aż tyle. Mogłem pójść na studia humanistyczne, a moja siostra została przekonana, by zrezygnować ze studiowania astronomii. Jako nastolatek miałem więcej przestrzeni na bunt niż moje koleżanki, socjalizowane do uległości, posłuszności. Zrozumiałem też, że brak macicy wiele zmienia w moim życiu: ewentualne zajście w ciążę, poród czy aborcja nie będą dotyczyć mojego ciała.\nIncele to wierzchołek góry lodowej. O nierównościach, których nie widać\nWojtek: W lewicowo-feministycznym środowisku jest niewiele przestrzeni na mówienie o męskim cierpieniu, męskim doświadczeniu przemocy. Korzystają na tym ruchy skrajnie konserwatywne, których narracja jest opresyjna wobec kobiet – zagarniają mężczyzn, którzy nie czują się uprzywilejowani i których nie przekonuje twierdzenie, że jako faceci mają w życiu z górki. Sam nigdy nie czułem, że obecny system jakkolwiek mi służy. Wielokrotnie doświadczyłam fizycznej przemocy, bałem się innych mężczyzn. Dziś na nowo szukam swojej męskiej tożsamości – wiem już, że jest ona czuła, empatyczna, emocjonalna. To trudny, ale uzdrawiający proces. Dlatego zależy mi, by włączyć w niego jak najwięcej osób.\nChcieliśmy porozmawiać o męskości, a zostaliśmy przyjaciółmi – to tytuł waszego spektaklu, który w ubiegłym tygodniu w końcu udało mi się zobaczyć. Już po raz czwarty graliście go przed osobami zgromadzonymi na Zoomie. Grupa facetów obnażająca się – w sensie emocjonalnym – na żywo, przed kamerą. Oglądając, miałam wrażenie, że robicie coś rewolucyjnego.\nKamil: Początkowo towarzyszyło mi poczucie, że robimy coś bardzo wyjątkowego i pionierskiego. Równolegle z premierą startowały nasze media społecznościowe, dostawaliśmy mnóstwo pozytywnych reakcji na pierwsze posty. Trwały Strajki Kobiet, społeczny wkurw trząsł rzeczywistością, szalała pandemia. Ten tygiel emocji był w nas w trakcie prób i premiery. Miałem poczucie, że wspólnie z kobietami i queerami wskakujemy na falę rewolucji, która ma zmienić świat. Do tego dochodzi aspekt formalny – spektakl jest zaprojektowany pod granie online – nie tylko transmisję akcji ze sceny, ale wizualne wykorzystanie okienek Zooma i faktyczną interakcję z widownią.\nTo piękne spotkanie i celebracja miłości. Chłopacka zabawa i kąpiel w morzu czułości. Czuję się wtedy jak łobuz na placu zabaw, który może poszaleć ze swoją bandą, by za chwilę znaleźć ukojenie w czułym przytuleniu bliskich mężczyzn. Po reakcjach widzów i widzek wiem jednak, że dla nich to wciąż rewolucyjne i odważne.\nSpektakl gracie w ramach międzynarodowej akcji 16 Dni Przeciw Przemocy Wobec Kobiet. Wpisujecie się w jej ideę w dość niespodziewany, nieoczywisty sposób.\nKamil: W spektaklu opowiadamy o naszym doświadczeniu bycia facetem w Polsce. Każdy z nas ma paczkę różnorodnych doświadczeń i emocji, którą rozpakowuje przed widzem. Ja widzę to tak, że aby skutecznie przeciwdziałać przemocy wobec kobiet i przemocy w ogóle, my, mężczyźni, musimy zajrzeć w siebie. Rozliczyć się z patriarchatem w sobie. Zobaczyć, czego nauczono nas w dzieciństwie, jakie wzorce mamy wdrukowane, gdzie i jak sami doświadczyliśmy przemocy, czy ją reprodukujemy. Jeśli bezpośrednie, doraźne reagowanie na akty agresji jest prewencją, to przyglądanie się swojej męskości jest profilaktyką.\nMężczyźni stanowią około 90 proc. podejrzanych o każdy rodzaj przestępstw, w tym zabójstwo, pobicie, spowodowanie uszczerbku na zdrowiu, i aż 99 proc. podejrzanych o gwałt. 95 proc. sprawców przemocy domowej to mężczyźni. Te statystyki zawarliście w poście, który wywołał kolejną burzę na waszych profilach na Instagramie i Facebooku. Doprowadziliście do niespodziewanego sojuszu – z jednej strony zaatakowali was chłopcy z Wykopu, z drugiej feministki. Hasło z załączonego obrazka brzmiało: „Największym zagrożeniem jest mężczyzna”\nKamil: To była moja propozycja. Chciałem skonfrontować facetów z brutalną rzeczywistością, bo dla mnie samego poznanie tych statystyk było mocnym, ale potrzebnym przeżyciem.\nPoniekąd wpadliśmy w pułapkę Instagrama. Daliśmy zapędzić się w myślenie, że komunikaty muszą być krótkie i kontrowersyjne, bo to zwiększa zasięgi. Wciąż byliśmy w procesie przepracowywania inby o seksizm wobec mężczyzn, targało nami mnóstwo emocji. Nie przemyśleliśmy tego.\nUsunęliście post i przeprosiliście mężczyzn. Napisaliście, że „nie byliście wobec nich empatyczni”.\nTomasz: Oczywiście pojawiły się też głosy, które podważały skalę przemocy wobec kobiet. Ale dotarły także głosy osób – również tych udzielających się w naszej zamkniętej grupie na Facebooku – że sposób, w jaki sformułowaliśmy posta, był dla nich bolesny, sprawił, że poczuli się niekomfortowo ze swoją męską tożsamością. Wywołał poczucie, że bycie mężczyzną jest czymś złym, wstydliwym. Część tych osób jest w trakcie procesu terapeutycznego związanego z męskością, poszukiwaniem swojego miejsca w świecie.\nByliśmy nieempatyczni wobec naszej bazy odbiorców: czułych chłopaków.\nCzęść dziewczyn, które was krytykowały, twierdziła, że przepraszacie za „opublikowanie statystyk przemocy wobec kobiet”.\nTomasz: Wiele osób, zwłaszcza feministek, poczuło, że usunięcie przez nas posta było formą wymazywania skali przemocy wobec kobiet i męskiego sprawstwa. Pisały w komentarzach, że to typowe #NotAllMen – podkreślanie na każdym kroku, że „nie wszyscy faceci tacy są”, zamiast zwrócenia uwagi na problem. Źle to wyszło, nie tego chcieliśmy.\nNapisaliśmy, że przepraszamy za agresywną, generalizującą narrację, a nie za statystyki. Nasz profil nie jest wymuskanym dziełem marketingu. To jest work in progress. Pewnie jeszcze nieraz będziemy błądzić, ale jesteśmy nastawieni na proces, nie efekt. Najbardziej zabolało mnie, że niektóre osoby starały się podważać to, co czuliśmy – my i faceci, których zabolała forma naszego posta.\n„Biedni chłopcy obrazili się za mówienie prawdy” – tak pisały komentujące.\nTomasz: Albo: „Jeśli boli was skala męskiej przemocy, powinniście z nią walczyć”. A nie każdy ma na to siłę, przestrzeń. Ludzie, w tym mężczyźni, borykają się z różnego rodzaju problemami – są przepracowani, w depresji, mierzą się z własnymi lękami, słabościami. Nie zawsze można wejść na ring i walczyć.\nZaraz potem znów przeprosiliście… tym razem kobiety. Za to, że nie przeprosiliście ich za usunięcie posta. To się robi skomplikowane.\nTomasz: Część komentujących kobiet uznała, że zbyt późno przeprosiliśmy za usunięcie posta, bo dopiero po tygodniu. Ten czas był nam potrzebny, by zrozumieć, że zaliczyliśmy kolejną wpadkę, przepraszając tylko facetów. Instagram wymaga natychmiastowych reakcji, a do tego sprawia, że zapominamy, że po drugiej stronie, przed monitorem, siedzi żywy, czujący człowiek. My staramy się działać powoli, zwłaszcza w sytuacjach, które budzą w nas trudne emocje.\nZaplątaliśmy się w tych przeprosinach, ale wynikały one ze szczerej potrzeby i uznania błędów, które popełniliśmy. Chcę jednak podkreślić, że mnóstwo, może nawet większość osób, kolektywów i organizacji feministycznych, wspierało nas przez cały ten czas, publicznie i prywatnie.\nKamil: Te przeprosiny były dla nas bardzo ważne. Dopiero po tygodniu odsłaniania się różnych trudnych emocji, własnego cierpienia i świadomości zadawania go innym, stworzyła się we mnie przestrzeń na uznanie swoich błędów. I to było dla mnie najpiękniejsze miejsce, z którego mogłem przeprosić – zrozumienie.\nChoć i to było już później bagatelizowane i wyśmiewane. To dla mnie lekcja o tym, że wiele osób aktywistycznych nie ma miejsca na proces emocjonalny drugiej strony. A przecież jeśli chcemy współistnieć, to musimy gdzieś się spotkać.\nChłopcy z Wykopu uznali was za simpów, cuckoldów, białorycerzy, pizdeuszy, klakierów feministek. To tylko niektóre z określeń, jakich używali w komentarzach, postach na Wykopie i w rozmowach ze mną.\nTomasz: Przykro mi, że chłopaki tak po nas jadą. Tym bardziej że mamy dużo wspólnego: jesteśmy z różnych rodzin, w tym takich, w których była przemoc, z rodzin pracowników i pracownic fizycznych. Mieliśmy myśli samobójcze i nie chciało nam się żyć. Przeżywaliśmy bolesne odrzucenia miłosne i samotność. Nie mieliśmy pieniędzy. Pochodzimy z różnych części Polski, też małych miasteczek.\nTeraz, jako osoby mieszkające i działające w Warszawie, jesteśmy na pewno bardziej uprzywilejowani. Czuję dużą potrzebę przebijania baniek, ale nie chcę wyrzekać się swojej tożsamości: weganina, antyfaszysty, feministy. Nie zamierzam jednak nikogo przekonywać, a już na pewno nie ogniem i mieczem, że to jedyna słuszna droga.\nKamil: Mam wrażenie, że narracja, której użyliśmy, buduje w mężczyznach przekonanie, że jako jednostki odpowiadają za istnienie patriarchatu i krzywdę kobiet. Tego typu hasła karmią przekonanie, że feminizm jest wrogą im ideą, a to budzi opór. A patriarchat nie jest winą facetów jako jednostek – wspólnie możemy go obalić, ale nie ponosimy indywidualnej odpowiedzialności za fakt, że urodziliśmy się i wychowaliśmy w tym systemie.\nW feministycznej narracji często ginie fakt, że my również podlegamy procesowi socjalizacji, który ogranicza wolność wyboru tego, kim jesteśmy i kim się staniemy. Pod jednym z naszych postów, dotyczącym między innymi faktu, że niemal wszystkie śmiertelne ofiary wypadków przy pracy to mężczyźni, pewna feministka napisała, że przecież sami wybieramy zawody wiążące się z niebezpieczeństwem, ergo: jesteśmy sobie winni. Nie, kurde! Jesteśmy socjalizowani do tego, by takie zawody wybierać, tak jak kobiety socjalizowane są do wybierania zawodów związanych z opieką.\nMimo to w waszej działalności widoczne jest poczucie odpowiedzialności za przemoc, którą stosują mężczyźni.\nTomasz: Rolą facetów jest pokazanie, że można inaczej. Mężczyźni potrzebują przestrzeni, by w kontrolowanych warunkach dać wyraz swojej frustracji, lękom związanym ze zmieniającą się rzeczywistością, jak również ukształtowanym przez patriarchat przekonaniom. My taką przestrzeń staramy się tworzyć. W naszych spotkaniach bierze udział wiele osób, które doświadczyły fizycznej przemocy, głównie ze strony ojców, kolegów, obcych facetów. Uczą się o tym mówić. Tłumienie emocji związanych z tego typu przeżyciami w połączeniu z faktem, że mężczyźni są socjalizowani do wyrażania agresji, może prowadzić do reprodukowania przemocowych wzorców. My proponujemy zastąpienie ich wzorcem czułej męskości.\nKamil: Mężczyźni i chłopcy potrzebują nowych, pozytywnych wzorców męskości. Schody zaczynają się już na etapie wczesnoszkolnym. Kadry nauczycielskie składają się niemal z samych kobiet. Chłopcom brakuje autorytetów, punktów odniesienia. Szukają ich na zewnątrz i rzadko trafiają w miejsca takie jak to, które my tworzymy. Patriarchalna kultura uczy ich nieokazywania słabości, tłumienia emocji związanych z lękiem, smutkiem, poczuciem krzywdy. Jeśli dochodzi do tego przemocowy wzorzec męskości wyniesiony z domu oraz społeczne przyzwolenie na przemoc ze strony mężczyzn, otrzymujemy mieszankę wybuchową.\nJeden z waszych wcześniejszych postów dotyczył na przykład przemocy kobiet wobec mężczyzn. Wiadomo, że jest to promil wszystkich przypadków przemocy fizycznej czy seksualnej, ale już nie psychicznej, emocjonalnej – mimo to zarzucono wam próbę odwrócenia uwagi od faktu, że to kobiety są najbardziej poszkodowane.\nKamil: Czy to, że mężczyźni stanowią mniejszość ofiar jakiejś formy przemocy, oznacza, że nie powinniśmy zauważać ich krzywdy?\nWojtek: Nie chodzi o odwrócenie uwagi od problemu, ale o dopełnienie obrazu, ukazanie go w całej okazałości. Zwracamy się nie tylko do tych, którzy są ofiarami nadużyć, ale też do potencjalnych sprawców. W lewicowo-feministycznym środowisku dużo mówi się o tym, że zamiast mówić kobietom, co mają robić, żeby uniknąć przemocy, powinniśmy uczyć mężczyzn, by jej nie stosowali. To między innymi staramy się robić.\nTomasz: Przez to, że tak mało mówi się o przemocy wobec mężczyzn, trudno im wyjść do świata ze swoją historią. Na zewnątrz znaleźć przykład, punkt odniesienia, a w sobie siłę, by przemoc nazwać przemocą. Mamy wbudowane przekonanie, że facet może być oprawcą, ale nie ofiarą. Mówienie o przemocy wobec mężczyzn nie mieści się w słowniku, dyskursie, może i w granicach empatii pewnej części społeczeństwa.\nWojtek. Fot. Olena Herasym\nJak to jest, że o problemach, które dotykają w głównej mierze facetów, tak trudno rozmawiać – zwłaszcza w środowisku progresywnym? Polska jest w czołówce Europy, jeśli chodzi o samobójstwa wśród mężczyzn – umierają w ten sposób siedem razy częściej niż kobiety, przy czym dwa razy rzadziej leczą się na depresję. Prawie wszystkie ofiary śmiertelne wypadków przy pracy to mężczyźni. Stanowią też większość osób w kryzysie bezdomności. Jako feministka nie rozumiem, dlaczego miałoby to stanowić mniejszy problem niż choćby przemoc domowa.\nWojtek: Wydaje mi się, że ma to związek z wojną kulturową i walką polityczną, która polaryzuje społeczeństwo. Debata publiczna jest zdominowana przez maczystowską narrację. Co więcej, przez znaczną część społeczeństwa mężczyźni postrzegani są jako zagrożenie – i nic dziwnego, bo odpowiadają za zdecydowaną większość aktów przemocy fizycznej, również wobec innych mężczyzn. Trudno o merytoryczną rozmowę o problemach, z jakimi mierzą się faceci, kiedy tak wielu z nich zachowuje się w sposób ekspansywny, agresywny. Zauważenie, że zarówno oni, jak i ich męskie ofiary, doświadczają różnego rodzaju cierpienia, tworzy pewien dysonans.\nTomasz: Strona progresywna musi wkładać ogrom wysiłku w przeciwdziałanie wielu różnym formom dyskryminacji kobiet. Myślę, że spalając się w tej walce, trudno znaleźć czas, energię i przestrzeń, by przyjrzeć się krzywdzie, jaka spotyka mężczyzn. Wciąż duża część społeczeństwa nie dopuszcza do wiadomości skali męskiej przemocy – na tym polu jest jeszcze wiele do zrobienia.\nKiedy ktoś mówi czy pisze, że mężczyźni również są ofiarami systemu patriarchalno-kapitalistycznego, pojawiają się komentarze, które podsumować można zdaniem: „kobiety mają gorzej”, z którym co do zasady się zgadzam. Mam jednak wrażenie, że część osób z feministycznego środowiska uważa manspreading, czyli praktykowane przez wielu facetów rozkraczanie się w miejscach publicznych, za większy i bardziej naglący problem niż skala samobójstw. Wy też o nim pisaliście.\nTomasz: Napisaliśmy o manspreadingu, bo pozwala gołym okiem zobaczyć tendencję mężczyzn do zabierania innym przestrzeni. Nie ma nic złego w rozkraczaniu się jako takim, ale nikomu jajka nie ucierpią, jeśli zbliży kolano do kolana w miejscu publicznym. Jednak z pewnością nie jest to większy i bardziej naglący problem niż samobójstwa facetów, które w dużej mierze wynikają z nieumiejętności wyrażenia strachu, smutku, doświadczenia przemocy, proszenia o pomoc i dbania o swoje zdrowie psychiczne, fizyczne i psychosomatyczne.\nNo dobrze, to co konkretnie mieliście na myśli, pisząc, że mężczyźni też są ofiarami seksizmu?\nTomasz: Dla mnie najistotniejszym przejawem stereotypu, który uderza w mężczyzn, jest ten związany z nieokazywaniem słabości, tłamszeniem emocji, które się z nią kojarzą. To trudny do spełnienia wymóg dotyczący siły, tężyzny fizycznej, psychicznej odporności. To niekoniecznie jest seksizm kobiet wobec facetów, ale też facetów wobec innych facetów i samych siebie. W podstawówce czy liceum zawsze byłem przygotowany, że dostanę wpierdol. Miesiąc temu obcy koleś chciał mnie pobić, bo miałem czerwony szalik.\nWojtek: Dwa lata temu w metrze obcy facet kopnął mnie, bo miałem przypinkę Razem. Wystraszyłem się i zachowałem bardzo niemęsko, bo po prostu przeszedłem do innego wagonu. Potem przez długi czas prześladowała mnie myśl, że powinienem mu oddać, narobić rabanu. Wyrzucałem sobie brak odpowiedniej reakcji.\nKamil: Na studiach aktorskich bez przerwy zderzałem się z wymogiem dostosowania się do jasno określonych standardów męskości. Miałem mieć odpowiedni, a więc niski głos, męską ekspresję ciała – jako osobie nieheteronormatywnej trudno było mi wpisać się w te ramy. Często słyszałem, żebym zagrał coś bardziej jak facet. Jeden z pedagogów radził mi nawet, żebym poszedł na siłownię, bo moje ruchy są za miękkie.\nWojtek: Nieraz słyszałem, że zachowuję się „pedalsko” czy mówię w „niemęski” sposób. Czułem, że moje możliwości ekspresji są ograniczane przez wzorzec, który jest seksistowski, bo dla różnych płci tworzy odmienne standardy. To ciasna skorupa, dosłownie krępująca ruchy.\nTomasz: Mój tata jest elektrykiem i zawsze wstydziłem się, że nie potrafię niczego naprawić. Nie znam się ani na technice, ani technologii. Moi koledzy z podstawówki byli oblatani w komputerach, a ja miałem problem, żeby zgrać grę z dyskietki. Do dziś regularnie słyszę od mamy, że powinienem nauczyć się majsterkować. Czasem czuję, że to podważa moją wartość. Bo co z tego, że potrafię prowadzić zajęcia, skoro nie umiem naprawić kranu, drzwi, szafki.\nKiedy razem z Aleksandrą Herzyk zaczęłam pisać o incelach, zauważając w nich nie tylko mizoginów, ale też na wielu poziomach pokrzywdzone, nieszczęśliwe osoby, część środowiska pospieszyła, by odebrać nam legitymacje feministek. Wtedy dowiedziałyśmy się o waszym istnieniu – udostępniliście nasz tekst, opublikowaliście posty skierowane do inceli i zrobiliście o nich podcast. My z kolei zaczęłyśmy szerzyć wieść na temat waszej działalności w incelosferze. Można powiedzieć, że napuściłyśmy na was Wykop.\nTomasz: To był pewien przełom, bo udało nam się wtedy po raz pierwszy wyjść poza bańkę. Wcześniej skupialiśmy się na swoich emocjach i doświadczeniu, mało miejsca poświęcaliśmy innym facetom. Na naszych profilach w mediach społecznościowych zrobiło się bardziej różnorodnie. Dołożyło to też cegiełkę do powstania grupy na Facebooku, która aktualnie gromadzi ponad 700 osób o bardzo różnych doświadczeniach, również takie, które identyfikują się jako incele i przegrywi. Z ich wypowiedzi bije cierpienie – często obwiniają za nie wyłącznie kobiety, nie widząc problemu w sobie, w innych facetach czy systemie, ale to nie znaczy, że nie zasługują na wsparcie. Porusza mnie, kiedy piszą o swoim poczuciu nieatrakcyjności i odrzuceniu seksualnym, bo miałem w życiu momenty, kiedy czułem podobnie.\nKamil: Z wieloma rzeczami, o których piszą, potrafię się utożsamić. Wyobrażam sobie, że czują się bardzo zagubieni – też taki byłem. Jako osoba nieheteronormatywna, chorująca na depresję, nie potrafiłem odnaleźć się w świecie. Wymagano ode mnie dojrzałości, odpowiedzialności, miałem wrażenie, że cały świat krzyczy: „bądź facetem!”, a ja kuliłem się w środku jak dziecko.\nWojtek: Sam wielokrotnie czułem, że „przegrywam”, bo nie jestem tym, kim dorosły mężczyzna być powinien. Silnym, samodzielnym, odpowiedzialnym człowiekiem, samcem z krwi i kości. Te atrybuty męskości są silnie powiązane ze statusem, sytuacją ekonomiczną jednostki. A ja nie założyłem rodziny, nie mam samochodu, własnego mieszkania, kiepsko zarabiam. Obracam się w tolerancyjnym środowisku, ale na zewnątrz często czuję, że nie jestem wystarczający.\nPisząc o incelach, wielokrotnie słyszałam, że „znowu to kobiety zajmują się męskimi problemami”. Dlatego ucieszyło mnie, że podjęliście temat. Ale i wam się za to oberwało – znowu zarówno ze strony części feministek, jak i chłopaków z incelosfery. Te pierwsze zarzucały wam mniej więcej to samo, co wcześniej mnie: że okazywanie empatii i zrozumienia osobom ze środowiska znanego z mizoginii jest jej normalizowaniem, a nawet usprawiedliwianiem.\nKamil: Incele są sfrustrowani nie tylko przez brak seksu, ale bliskości w ogóle. Myślę, że to wierzchołek góry lodowej, który pozwala zobaczyć, w jakiej dupie jesteśmy jako mężczyźni. Wielu z nas ma większe lub mniejsze problemy z nawiązywaniem relacji. Kobiety lepiej sobie z tym radzą, mają wyższe kompetencje społeczne.\n„Prawdziwy facet” dokonuje podbojów seksualnych, ale to jedyna forma bliskości, na jaką może sobie pozwolić. A jeśli podbojów brak? My promujemy czuły męski dotyk, bo pozbawiano nas go, kiedy weszliśmy w okres dorastania – choć są i tacy, którzy nigdy go nie doświadczyli. Na co dzień dostajemy substytuty w rodzaju klepania się po plecach. Osoby, które mają problem z nawiązywaniem relacji romantycznych i seksualnych, żyją w świecie, który krzyczy: seks, seks, seks! To tworzy ogromną presję i prowadzi do poczucia beznadziei. Zwłaszcza że kontakty seksualne to dla większości facetów jedyna droga do bliskości.\nTomasz: Przy czym brak seksu to jedno, a związana z tym stygma drugie. Cała współczesna kultura, w tym filmy i seriale, gloryfikują heroiczną seksualność, wyśmiewają męską nieudolność w kontaktach z kobietami. Facet, który nie uprawia seksu, a napięcie rozładowuje poprzez masturbację, zawsze jest smutną, żałosną postacią.\nIncelizm prawie zawsze wiąże się z poczuciem fizycznej nieatrakcyjności. Dotyczy głównie chłopaków, którzy odstają od obowiązującego, promowanego przez media kanonu urodowego. Mają kompleksy na punkcie swojego penisa, sylwetki, wzrostu. W przypadku inceli są one wyjątkowo widoczne, ale problem dotyczy też mężczyzn spoza tego środowiska. Tymczasem ruch ciałopozytywny jest tworzony niemal wyłącznie przez kobiety i do nich kierowany. Dlaczego?\nKamil: Wydaje mi się, że ma to związek z faktem, że mężczyźni w ogóle mają kiepski kontakt ze swoim ciałem. Są nauczeni ignorowania go bądź przekraczania.\nSam zawsze lubiłem swoją twarz i penisa, który dla mężczyzny jest chyba najbardziej newralgiczną kulturowo częścią ciała. Więc mam tu takie „uff”. Jednak co do reszty ciała – miewam się z tym różnie. Czasem odczuwam dysonans, bo patrząc na swoje nagie ciało, miewam poczucie, że nie jest to ciało mężczyzny, tylko jakiś bezkształtny blob. Czasem boję się, że moje ciało sprawia komuś dyskomfort, bo przecież „chłopy śmierdzą” i zawłaszczają przestrzeń. Mam tak szczególnie wobec kobiet. Wtedy mam ochotę się zwinąć, żeby zajmować jak najmniej miejsca.\nWojtek: W dominującej kulturze to głównie kobiety mają zwracać uwagę na swoje ciało i wygląd, chociaż jako mężczyzna też słyszę uwagi na ten temat, że jestem „za chudy”, powinienem „jeść więcej mięsa” i tak dalej. Udało mi się polubić swoje ciało, ale wciąż uczę się o nie dbać, podchodzić do niego z czułością, troską. Jednak wciąż mam z tyłu głowy, że powinienem być silny, sprawny i zaradny w każdej sytuacji, a sygnały dyskomfortu ignorować.\nKamil. Fot. Olena Herasym\nBrak kontaktu ze swoim ciałem skutkuje też zaniedbywaniem swojego zdrowia. Wielu mężczyzn mimo dolegliwości odwleka pójście do specjalisty. Funkcjonuje stereotyp, że jak facet idzie do lekarza, to znaczy, że sprawa musi być poważna.\nKamil: Mężczyźni nie potrafią się sobą zaopiekować. By móc to zrobić, musieliby najpierw zauważyć i przyznać, że coś ich boli. My uważamy się za introspektywnych, samoświadomych kolesi, a wielokrotnie rozmawialiśmy o sytuacjach, w których ignorowaliśmy znaki, jakie dawało nam ciało.\nTomasz: Kilku z nas doprowadziło to do sytuacji szpitalnych. Sam miesiącami ignorowałem zapalenie jelita, krew lecącą z odbytu. W końcu trochę krwi jeszcze nikomu nie zaszkodziło, a skoro jestem w stanie utrzymać się na nogach, to znaczy, że nic mi nie jest – wielu mężczyzn myśli w ten sposób.\nKamil: Tomek rzucił to na którymś kręgu i okazało się, że ponad połowa z nas miała lub ma jakąś dolegliwość związaną z odbytem. Rozmawialiśmy potem i to było bardzo wzmacniające już przez sam fakt ujawnienia tak intymnych dolegliwości. Chłopaki mówili, jak sobie z tym radzą, i dzieliliśmy się naszymi sposobami dbania o higienę odbytu. Maczystowski wzorzec męskości jest bezrefleksyjny, nie pozwala zadbać o siebie, zajrzeć do swojego wnętrza, przyznać się do słabości, choćby przed samym sobą. Wciąż uczymy się o nich mówić.\nWojtek: Kiedy byłem w liceum, moi starsi koledzy przynieśli na spotkanie czasopismo dla kobiet, w którym w odpowiedzi na list czytelniczki opisane były czynności związane z higieną odbytu i okolic. Głośno śmialiśmy się z tego artykułu, wykrzywiając twarze w grymasie obrzydzenia. W taki sposób uczyłem się nie rozmawiać o dbaniu o ciało, zwłaszcza jego części intymne.\nBywa, że przesiąknięci seksistowską kulturą sami podtrzymujemy krzywdzące stereotypy na temat własnej płci. W kręgach bardziej konserwatywnych wciąż żywe jest przekonanie, że to mężczyzna powinien zapłacić na randce – w mojej bańce to relikt czasów, kiedy kobieta nie mogła pracować zawodowo. Co ciekawe, aplikacja OkCupid opublikowała jakiś czas temu swoje statystyki, z których wynika, że kobiety dwa razy rzadziej zaznaczają w preferencjach, że oczekują, by facet płacił za dwoje.\nTomasz: Jakiś czas temu byłem na randce, na której kobieta za mnie zapłaciła. To była mała rzecz, cena niemal symboliczna. Długo to za mną chodziło – mendziłem jej, żeby pozwoliła mi zwrócić pieniądze lub przynajmniej zapłacić za siebie następnym razem. Wciąż nie do końca wyzbyłem się przekonania, że jak kobieta chce za mnie zapłacić, to znaczy, że wypadam na jakiegoś słabeusza. Nie mam takiego problemu, gdy robią to koledzy.\nWojtek: Miałem odwrotną sytuację. Byłem na randce z Tindera, poszedłem z dziewczyną do knajpy. Złożyła zamówienie i zostawiła mnie przy kasie, a sama poszła do stolika. Byłem zdziwiony i skrępowany, ale zdobyłem się na to, by zawołać ją i powiedzieć, że trzeba jeszcze za siebie zapłacić. W tamtym momencie nam obojgu odechciało się spotkania.\nTomasz: To pewnie dlatego, że wyglądasz na majętną osobę.\nKamil: Albo na prawdziwego mężczyznę!\nTomek Gromadka – rocznik 1985; animator kultury, poeta, performer, dramaturg, aktywista. Członek Stowarzyszenia Pedagogów Teatru, współtwórca Stołu Powszechnego w Warszawie, gdzie prowadzi zajęcia „Pisanie co wtorek”. Dawniej działacz Fundacji Strefa WolnoSłowa, Autonomicznej Przestrzeni Edukacyjnej i Obozu dla Klimatu.\nKamil Błoch – rocznik 1989; aktor, performer, reżyser teatralny. Pisze piosenki, szkoli się na trenera antyprzemocowego, działa na rzecz aktywizacji seniorek i seniorów. Podkreśla, że jest osobą nieheteronormatywną, bo wierzy, że różnorodność perspektyw jest siłą Grupy Performatywnej Chłopaki.\nWojtek Mejor – rocznik 1980, niezależny edukator, ekolog i wieczny student. Z wykształcenia projektant i kulturoznawca. Interesuje się postwzrostem, kooperatywizmem i suwerennością żywnościową. Członek Kolektywu Trenerskiego Lepiej, Kooperatywy Spożywczej Dobrze oraz ruchu Nyeleni. Od prawie 20 lat związany z festiwalem sztuki mediów Pixelache w Helsinkach. Mieszka i pracuje w Warszawie.


Z Rubinsteinem w roli głównej\nNiektóre tytuły zobowiązują. Tak jest i w tym przypadku. Album „Chopin Exclusive” sprostał jednak wyzwaniu i jak najbardziej zasługuje na swoją nazwę. Ponad dwie godziny kompozycji Fryderyka Chopina w samych wyśmienitych interpretacjach. Wśród wykonawców: Światosław Richter, Nelson Freire, Philippe Entremont, Jewgienij Kissin, Emanuel Ax, Fou Ts’Ong, John Browning i przede wszystkim uwielbiany przez mnie Artur Rubinstein. To właśnie obecność wykonań „króla fortepianu” – jak lubili go nazywać Amerykanie, choć on sam za tym określeniem ponoć nie przepadał – jest według mnie największym walorem tego albumu i decyduje o jego ekskluzywności. Wychowałam się na nagraniach Rubinsteina. Słuchając gry tego wybitnego pianisty, zawsze żałowałam, że nie będę mogła z nim nigdy porozmawiać, a przecież chciałabym mu zadać tyle pytań. Pytań, które nie dotyczyłyby ani techniki, ani wirtuozerii lecz sprowadzałyby się właściwie do jednego: Jak Pan to robił Panie Rubinstein, że wszyscy chcieli Pana słuchać? Bo Rubinstein to nie tylko jeden z największych pianistów XX wieku, to również jedna z największych osobowości XX wieku. Jego życie było niezwykle barwne. Mówił biegle ośmioma językami i lubił zapalić dobre kubańskie cygaro. Picasso namalował 24 szkice do jego portretu. Żartował, że znał Picassa, jeszcze zanim stał się "tym" Picassem, a on "tym" Rubinsteinem. Ludzie kochali nie tylko pianistę, jakim był, kochali Artura Rubinsteina – człowieka. Jego gra była pełna wyobraźni, przy fortepianie pozostawał zawsze spokojny i opanowany. Uważał, że tworzenie muzyki jest czymś metafizycznym. Rubinstein był także jednym z największych propagatorów twórczości Fryderyka Chopina i w ogóle nieocenionym popularyzatorem polskiej muzyki. Jako jeden z niewielu polskich pianistów XX wieku – obok Ignacego Jana Paderewskiego – do dziś jest rozpoznawany na całym świecie. Niestety obcokrajowcy kojarzą go często bardziej jako Amerykanina niż Polaka. A przecież Rubinstein czuł się Polakiem do końca swojego długiego życia. Mimo że po wojnie przyjął obywatelstwo amerykańskie i zamieszkał w Stanach Zjednoczonych, wciąż powtarzał: „Kocham mój kraj rodzinny, ale jest to miłość, która nie ma nic wspólnego z nacjonalizmem czy szowinizmem... małą część życia spędziłem w kraju. Ale wszystko, co polskie, ma dla mnie nieodparty urok i często przyprawia mnie o nostalgię. Źródłem tego może być coś, co nazwałbym autentycznością. Pory roku na przykład są tu autentyczne: nie ma mowy o pomyłce, są tym, czym powinna być symfonia – czterema częściami, idealnie ze sobą zharmonizowanymi. Nie ma żadnego pomieszania, każda pora przeżywa swój krótki żywot, osiągając pełnię właściwego dla niej piękna". Z tymi porami roku, to trochę się w ostatnich latach pozmieniało, ale bez względu na pogodę albumów, na których obecne są nagrania Artura Rubinsteina, warto posłuchać. Ciekawostką jest również to, że książeczka dołączona do tego wydawnictwa posiada tłumaczenie tekstu na angielski, japoński, chiński i wietnamski, przez co album stanowi idealną pamiątkę dla cudzoziemców odwiedzających Polskę.


Nowenna przed wprowadzeniem relikwii bł. Ryszarda Henkesa SAC »\nNowenna przed wprowadzeniem relikwii bł. Ryszarda Henkesa SAC\nBp Ignacy Dec 14 lutego przewodniczył Mszy św. w kościele pw. św. Tomasza Apostoła w Kietrzu w ramach nowenny do bł. Ryszarda Henkesa męczennika z Dachau. W przyszłą niedzielę 21 lutego biskup opolski Andrzej Czaja wprowadzi relikwie błogosławionego pallotyna.\n– Wspomnienie bł. Ryszarda przypada 21 lutego, dlatego w piątek rozpoczęliśmy nowennę ku czci błogosławionego pallotyna. Nowenna ma też taki międzynarodowy wymiar dlatego, że Henkes posługiwał w granicach obecnej Czeskiej Republiki. Łączymy się online o godz. 20.00 z parafią czeską. Młodzież polska i młodzież czeska wspólnie rozważa Ewangelię na każdy dzień i modlimy się za przyczyną błogosławionego pallotyna – mówił w rozmowie z KAI ks. Janusz Rempalski SAC, proboszcz parafii pw. św. Tomasza Apostoła w Kietrzu.\n– Dzisiaj mieliśmy wizytkę bpa Ignacego Deca, a same uroczystości wprowadzenia relikwii do kościoła św. Tomasza Apostoła odbędą się 21 lutego. Relikwie wprowadzi bp Andrzej Czaja, biskup opolski – dodał proboszcz.\nW homilii biskup senior diecezji świdnickiej nawiązał do czytań biblijnych. – W dzisiejszą niedzielę św. Paweł Apostoł wzywa nas, abyśmy wszystko czynili na chwałę Bożą. Każdy czas i każda życiowa sytuacja jest okazją do wielbienia Boga. Owocem wielbienia Boga jest pokój serca, którego tak bardzo potrzebujemy.\nBiskup przypomniał także, że świat zawsze jest w dłoniach Boga. – Nasza teraźniejszość jest w rękach Boga. Wielu ludziom się wydaje, że mogą być władcami tego świata. Gospodarzem nieba i ziemi jest zawsze Pan Bóg. Ilekroć człowiek występował przeciwko Bogu, tylekroć przegrywał – mówił bp Ignacy Dec.\nRichard Henkes urodził się w 1900 r. w Ruppach. Pracował w Kietrzu, Ząbkowicach Śląskich, Strachowicach. Prześladowany przez gestapo, aresztowany w 1943 r. i wywieziony do nazistowskiego obozu koncentracyjnego w Dachau. Zmarł 22 lutego 1945 r. niedługo przed wyzwoleniem obozu.


Maraton Głośnego Czytania rozpoczął się w przedszkolu - Turek.net.pl\nMaraton Głośnego Czytania rozpoczął się w przedszkolu\nponiedziałek 2 czerwca 2014 12:00\nCzytanie rozwija wyobraźnię, pobudza kreatywność, sprzyja prawidłowemu rozwojowi intelektualnemu najmłodszych. Korzyści jest wiele, zwłaszcza, że wspólna lektura to również doskonała zabawa. Właśnie rozpoczęła się ogólnopolska akcja pod hasłem Maraton Głośnego Czytania, do której włączyła się również nasza biblioteka.\nW ramach pierwszego dnia maratonu z inicjatywy Miejskiej i Powiatowej Biblioteki Publicznej w Turku do Przedszkola Samorządowego nr 4 w Turku zawitała Poseł na Sejm RP Irena Tomaszak-Zesiuk, która przeczytała dzieciom dwie piękne bajki. Przedszkolaki słuchały z ogromnym zaangażowaniem, od razu łapiąc doskonały kontakt ze swoim gościem. Także posłanka, która przez wiele lat pracowała z młodzieżą, obdarzyła swoich słuchaczy ogromną sympatią.\nSpotkanie zakończyło się zajęciami plastycznymi, a zadaniem przedszkolaków było wykonanie własnego szczęśliwego pieniążka, nawiązującego do treści ostatniej bajki. Miła atmosfera i dobra zabawa sprawiły, że deszczowy poniedziałek zarówno dla dzieci, jak i dla ich gości stał się o wiele przyjemniejszy. Następne grupy przedszkolaków pojawiły się potem już w siedzibie MiPBP w Turku.\nSpotkanie z posłanką Ireną Tomaszak-Zesiuk zainaugurowało maraton, który potrwa przez cały tydzień. W tym czasie bajki czytać będą m.in. dyrektor Muzeum Miasta Turku im. Józefa Mehoffera Bartosz Stachowiak, uczniowie z klasy wojskowej z ZST, Arkadiusz Wszędybył, redaktor Portalu Turek.net.pl, czy Andrzej Drzewiecki, strażak z PSP w Turku. Dobór osób czytających da słuchaczom ze szkół podstawowych i przedszkoli z miasta i powiatu szansę na poznanie ludzi wykonujących różne zawody, o które będą mogli zapytać.\nW planach są również zajęcia plastyczne nawiązujące do treści utworów – na uczestników Maratonu Głośnego Czytania czekają takie zadania, jak budowa statku kosmicznego, wozu strażackiego czy konstruowanie stetoskopu. Na pewno będą to dla nich zajęcia bardzo kreatywne i twórcze.\nKażdy z nas powinien czytać, dla własnej przyjemności oraz ciągłego pogłębiania wiedzy. Mówi się, że nie ma osób, które nie lubią czytać – są tylko takie, które jeszcze nie natrafiły na odpowiednią książkę. Warto więc, by poszukiwania swojego literackiego gustu rozpocząć jak najwcześniej. Jak widać, można się przy tym nieźle bawić, czego najlepszym dowodem są roześmiane twarze dzieci.\nTagi: Przedszkole Samorządowe nr 4 (2) Irena Tomaszak-Zesiuk (20) czytanie (34) Maraton (45) przedszkole (66) MiPBP (71) dzieci (420)


Lurker.land - tag #szczepionkacovid\nPrezydent Torunia z pozytywnym testem na koronawiirusa. Pomimo przyjęcia dwóch dawek szczepionki wiosną tego roku\nData dodania: 11/25/2021, 10:53:08 AM\n#torun #koronawirus #szczepienia #szczepionki #szczepionkacovid\nZaszczepiony dwiema dawkami Gąsowski w szpitalu przez Covid. Podłączono go do tlenu\nData dodania: 11/18/2021, 8:19:03 AM\n#szczepimysię #koronawirus #szczepionkacovid\nDobrze, że się wyszczepił bo kto wie co by było gdy nie był wyszczepiony. Ale co by było? Hmmm jakieś pomysły?\nWzrost zawałów serca w wyniku szczepień na COVID-19\nData dodania: 10/12/2021, 10:43:09 AM\n#zawalserca #zakrzepica #szczepienia #szczepionki #szczepionkacovid\nMagia statystyk covidowych ministra zdrowia - skąd ma wysoką skuteczność wyszczepionki?\nData dodania: 9/24/2021, 10:12:48 AM\n#sczepimysię #szczepionkacovid #testynakoronawirusa\nData dodania: 9/21/2021, 10:35:10 AM\n#szczepimysię #koronawirus #szczepionkacovid #wyszczepienie\nBadania EMA nie potwierdziły, że szczepionki przeciwko Covid-19 ograniczają transmisję wirusa\nData dodania: 9/16/2021, 8:37:34 PM\n#ema #koronawirus #szczepionkacovid\nLudzie zaczynają publicznie mówić jak jest. Sesja pewnej rady miasta. (wyszczepianie etc)\nData dodania: 9/3/2021, 3:40:04 PM\n#wyszczepienie #koronawirus #szczepionkacovid #szczepimysięę\nPo mojemu głos rozsądku choć pewnie nowa normalność uzna to za foriarstwo.\nTymczasem w Izraelu: Takiej fali covida nie było!!! 16 629 covidków i coraz szybciej rośnie (na 8 mln mieszkańców!!) (to jakby w Polsce było dziennie ponad 83 tys! )\nData dodania: 9/2/2021, 9:06:22 AM\n#izrael #covid #koronawirus #szczepimysię #szczepionkacovid\nTak przeliczając na ludność Polski to jakby u nas było ponad 83 tys dziennie nowych coidków!!! Naród prawie cały 2x wyszczepiony, 3x to pewnie więcej niż w niejednym kraju 2x, mieli juz kilka locdawnów i cały czas w reżimie (maski nawet w domach zalecają nosić)\nKtoś połączy prostą zależność wyszczepinie-zachorowania?\nTa fala fala jest rekordowa i dzienny rekord jest o 60% większy od poprzedniego ale tam był pik a tu się średnia tygodniowa też utrzymuje na rekordowym poziomie.\nJuż 192 tysiące nowych kowidków dziennie w USA - 2 dawki 70%, trzecia dawka dla wszystkich! #szczepimysię\nData dodania: 8/30/2021, 7:47:33 PM\n#usa #wyszczepienie #szczepionkacovid\nCiekawe kiedy ktoś zauważy korelację pomiędzy wyszczepieniem i kolejnymi falami pandemii?\nSzczepionka Pfizer uzyskała autoryzację FDA. Paszport szczepionkowy dopiero od trzeciej dawki!\nData dodania: 8/30/2021, 12:45:52 AM\n#uszi #wyszczepienie #szczepimysię #izrael #szczepionkacovid #koronawirus\nW 8 milionowym Izraelu już 12070 przypadków covida dziennie - kraj ma rekorodwą liczbę osób z dwoma i z trzema dawkami. Będzie czwarta dawka?\nData dodania: 8/29/2021, 9:02:22 PM\n#izrael #koronawirus #covid #szczepimysię #wyszczepienie #szczepionkacovid\nObecnie dzięki wysokiemu wyszczepieniu dwom i rekordowym trzema dawkami udało się przebić o obecnej fali poziom dziennych "zakażeń" z poprzednich fali. Już jest rekord ale dalej rośnie. Przypadek?\nPs. Przelicznikowo, wg liczby ludności (Polska ma 40 mln) więc sytuacja jest taka jakby u nas było 60 tys dziennie przypadków (jest ok 100-300)\nData dodania: 8/27/2021, 5:54:55 PM\n#prawo #wyszczepienie #szczepionkacovid\nW wyszczepionym Izraelu IV fala zapier.. jak nigdzie! prawie 10100 nowych covidków/na 8 mln mieszkańców, a trzecią dawka już dla prawie dla wszystkich!\nData dodania: 8/25/2021, 4:05:25 PM\n#izrael #szczepimysie #ostatniaprosta #covid #koronawirus #szczepionkacovid\n70 % co najmniej 2 dawki a już prawie 20% 3 dawki i nawet 30 latek może się na trzecią szprycę załapać a w szkołach ma być szczepienie dzieci na lekcjach. Rośnie gwałtownie śmiertelność - przebiła już szczyt z 1 i 2 fali, goni rekord z 3 fali.\nDziwna zależność - wyszczepinie/zapadalność. Przypadek?\nUSA : ponad 176 tys przypadków koronawirusa!\nData dodania: 8/22/2021, 9:28:42 PM\n#usa #szczepimysie #szczepionkacovid #wyszczepienie #koronawirus\n20 sierpnia w USA było 176 tys nowych przypadków. Idzie trzecia dawka dla wszystkich! Pora roku ta sama co u nas bo i półkula ta sama. Co będzie zimą?\nIlu posłów jest zaszczepionych? Wpłynęło zapytanie do Kancelarii Sejmu!\nData dodania: 8/22/2021, 9:24:05 PM\n#uszi #szczepimysie #koronawirus #wyszczepienie #szczepionkacovid\nByła lobbystka koncernów farmaceutycznych została szefową Europejskiej Agencji Leków!\nData dodania: 8/19/2021, 12:47:49 AM\n#uszi #koronawirus #szczepionkacovid #szczepimysie #uniaeuropejska\nSZPRYCMANIA. Świat im się wali, a ONZ martwi się spowolnieniem szczepień w Afganistanie\nData dodania: 8/17/2021, 5:40:17 PM\n#szprycomania #szczepimysie #wyszczepienie #szczepionkacovid\nFoliarze mieli rację - główny ściek przyznaje - Ryzyko zakażenia wzrasta z czasem mimo szczepienia.\nData dodania: 8/16/2021, 10:16:05 AM\n#koronawirus #wyszczepienie #szczepionkacovid\nBadanie kliniczne Pfizera i BioNTech trzeciej fazy zakończone pod koniec 2020 roku wskazywało ok. 95-procentową skuteczność wobec wariantów wówczas rozpowszechnionych, obecnie Izrael spekuluje o 39 proc.\nNa podstawie wyników testu PCR w kierunku SARS-CoV-2 badacze zaobserwowali istotny wzrost zakażeń w grupie pacjentów, u których od przyjęcia II dawki szczepienia minęło co najmniej 146 dni w porównaniu do grupy zaszczepionych później. Seniorzy, według obserwacji izraelskich badaczy, byli aż trzykrotnie bardziej narażeni na infekcję po upływie około pięciu miesięcy od przyjęcia II dawki szczepionki mRNA Pfizer/BioNTech.\n- Badane jest to na bazie raportów i analiz, by ustalić, czy szczepionka wymagać będzie podania tzw. boostera – jednego, dwóch. Czy też będzie wymagany co roku jak w przypadku wirusa grypy. Jest to więc badanie standardowe, jednak w kontekście COVID-19 nieco przełomowe, ponieważ dotychczas nie można było takiej analizy przeprowadzić. Po prostu zbyt krótko szczepionka przeciw COVID-19 jest obecna w powszechnym obrocie – mówi w rozmowie z WP abcZdrowie dr Bartosz Fiałek, reumatolog i popularyzator wiedzy medycznej na temat COVID.\nteraz, okazuje się że nie tylko leki na grypę działają na covid, jest zezonowy jak grypa to jeszcze szczepionka na covid działa tak jak ta na grypę a ilość przypadków jest proporcjonalna w danym kraju do poziomu wyszczepienia (wystarczy porównać ilość przypadków covida w Izraelu i Palestynie )\nDramatyczne relacje rodzin ofiar szczepionek kowidowych. Posiedzenie Parlamentarnego Zespołu ds. Bezpieczeństwa Szczepień Ochronnych Dzieci i Dorosłych\nData dodania: 8/13/2021, 7:00:25 PM\nData dodania: 8/10/2021, 10:11:09 PM\n#izrael #covid #koronawirus #szczepionkacovid #wyszczepienie\nW niedzielę (8.08.2021) izraelski dziennik „Haaretz” poinformował o czternastu przypadkach zakażenia kowidem wśród osób, które przyjęły trzecią dawkę szczepionki. Dwie z nich trafiły do szpitala\nProf. Andrzej Horban zbada skuteczność szczepionek. Koszt 2000000. Te dane są za darmo!\nData dodania: 8/9/2021, 10:22:11 PM\n#horban #wyszczepienie #koronawirus #szczepionkacovid #ostatniaprosta #uszi


Działki i grunty 884\nChcesz dla swojej firmy nowych klientów? Będziesz ich miał!\nPodwyższymy przychody twojej firmy. Szybko i skutecznie.\nPodwyższymy przychody twojej firmy. Szybko i skutecznie\nWięcej informacji o naszej firmie, warunkach wspólpracy itp na stronie ...\nOpanuj rynki zagraniczne. Pomożemy-szybko i skutecznie\nZatrudnimy osoby do salonu masażu w Warszawie. Możliwość przyuczenia. Elastyczny grafik pracy, wysokie zarobki.\nOferuję wsparcie w pisaniu biznesplanu. Przeanalizuję, doradzę w temacie zakładania, rozbudowania, inwestycji i rozwoju ...\nBHP -NADZÓR I DORADZTWO. Całe mazowieckie!\nZespół BHP ABC składa się z doświadczonych i wykształconych fachowców. Oferujemy naszym klientom usługi z zakresu: ...\nDotacja urząd pracy! Biznes Plan. Całe mazowieckie!\nDoświadczony Manager oferuję wsparcie w pisaniu biznesplanu. Przeanalizuję, doradzę w temacie zakładania, rozbudowania, ...\nSprzedam domenę PRACOWANIE.pl\nDzień dobry. Sprzedam domenę pracowanie.pl, idealna pod portal pracy lub stronę dla agencji pracy. Albo jedno i drugie w ...\nOferuję usługi grafologiczne w zakresie określania zgodności podpisów,. identyfikacji piszących anonimy, a także ...\nEKOPREPARAT DO USUWANIA ŚNIEGU I GOŁOLEDZI\nNiedługo nadejdzie zima. Czy zdecydowaliście już jakie środki chemiczne będziecie stosować do zimowego utrzymania ...\nCasting do preparatu wielowitaminowego\nDo reklamy preparatu wielowitaminowego szukamy: dzieci w wieku 7-12 lat z woj. mazowieckiego. Uwaga. Kontakt podpisuje ...\nCasting do spektaklu - BAJKA\nDo spektaklu teatralnego dla dzieci BAJKA szukamy: dzieci w wieku 5-1 6 lat z woj. mazowieckiego. Uwaga. Kontakt podpisuje ...\nDARMOWE DORADZTWO Z ZAKRESU MARKETINGU BEZ JAKICHKOLWIEK HACZYKÓW - wyjaśnienie niżej! Witam serdecznie wszystkich ...\nsygnały giełdowe , wysoka skuteczność\nWitam ofertę swą kieruję dla traderów jak i do osób którzy dopiero zaczynają interesować się ...\nMuzyka na WIGILIĘ !!!! Wigilia przy gitarze Warszawa\nW tym Świątecznym okresie miło mi zaprosić Państwa - osoby prywatne jak i Firmy - te duże jak i te mikro do ...\nSprzedam spółkę z o.o. - nowe, czyste spółki, od ręki!\nOferujemy nowe, czyste spółki z o.o. dające możliwość rozpoczęcia działalności gospodarczej od zaraz. Idealne dla ...\nGDARBID Sp. z o.o. działa na polskim rynku ułatwiając Państwu uzyskanie dokumentów bez długiego spędzania czasu w ...\nSprzedam Spółkę z o.o. -- 45 spółek do wyboru -- od 1 600 zł\nW ofercie mamy ok 45 Spółek, czyste, bez zadłużenia! Wszystkie Spółki posiadamy fizycznie - nie są to oferty ...\n12345 z 3567...35


Answear - Kurtka LJKORLA.AA, kurtka - Butyk.pl\nkurtka Answear - Kurtka LJKORLA.AA\nNumer produktu: 2954759\nOpis produktu: kurtka Answear - Kurtka LJKORLA.AA\nKurtka z kolekcji Answear. Ocieplony model wykonany z gładkiego materiału. - Prosty fason. - Zapięcie na suwak. - Podwyższony kołnierz. - Model z kapturem. - Wsuwane kieszenie. - Ocieplony model na podszewce. - Szerokość pod pachami: 54 cm. - Długość rękawa(mierzona od kaptura): 77 cm. - Długość: 67 cm. - Wymiary podane dla rozmiaru: S. Podszewka: z podszewką Kaptur: z kapturem Ocieplenie: ocieplane Skład: 100 % Poliester ID produktu: -90-KUD004 Kod producenta: LJKORLA.AA


Strona główna » Kobieta » Lifestyle » Motywacja - klucz do sukcesu\nDodano: 28. 11. 2014\nTagi: Lifestyle, Motywacja\nFestiwal obietnic wystartował, i to wcale nie tych wyborczych. Tych ważniejszych bo mających ukształtować nas w nadchodzącym nowym roku na nowego człowieka, albo chociaż trochę lepszą wersję siebie. Jak podaje CBOS postanowienia Polaków od lat są w zasadzie niezmienne, najczęściej dotyczą zdrowia, walki z nałogami, rodziny i pracy zawodowej. Niestety pełne przekonanie o realizacji swoich planów ma zaledwie 40% ankietowanych, podejmujemy działanie i z góry skazujemy się na porażkę?\nPsychologowie śpieszą z wyjaśnieniem. Zmiany to proces długotrwały, który musi być przemyślany a nie podejmowany w czasie tańca szampańskich bombelków w głowie. Jak powiedział Zoltan Ozoray-Schenker - "Im ważniejsze dla osiągnięcia zwycięstwa jest dane zadanie, tym gruntowniej musimy się nim zająć". Nasze postanowienia bardzo często okryte są ogólnikami, nie wyznaczamy sobie konkretnych zadań i celów. Bardzo szybko gubimy też motywację, która jest kluczem do działania na każdym polu.\nMotywacja przychodzi do nas z dwóch stron. Wyróżniamy tą zewnętrzną i wewnętrzna, jednak bardzo często dobrze współpracuje im się razem. Motywacja zewnętrzna to oczekiwanie na nagrodę, podziw otoczenia - szybki efekt, zauważalny profit. Motywacja wewnętrzna to walka z samym sobą, chęć samorealizacji, poprawiania własnych wyników.\nCel został obrany, gratulacje zostałaś menadżerem swojego ciała, czas go zweryfikować znanym narzędziem metodą S.M.A.R.T.\nUdało się? Wielki krok za Tobą! Zapisuj swoje cele, umowa ustna jest umową wiążącą, ale to co napisane na papierze zdecydowanie lepiej na nas oddziałuje. Zawarłaś kontrakt z samą sobą, nie możesz go zerwać! Zapisany cel zbliża Cię do jego urzeczywistnienia. Pamiętaj by zapisać go w czasie teraźniejszym w pierwszej formie. Spisz powody dla których chcesz dany cel osiągnąć, wzbudzisz w sobie nieznane dotychczas pokłady motywacji. Jeśli umiesz o czymś pomyśleć umiesz to zrobić.\nUstal priorytety i podejmij natychmiastowe działanie. Nie rzucaj się na głęboką wodę, niech pierwsze zadanie będzie drobne i wywoła efekt kuli śnieżnej. Jeśli po drodze coś się nie uda, nie załamuj się przelej to na papier i zastanów się jak uniknąć błędów w przyszłości.\nPomyśl o sobie jako o człowieku sukcesu. Wizualizuj efekt swojego celu, robili i robią tak najwięksi tego świata tacy jak Napoleon Hill, Dale Carnegie, Henry Ford czy Bill Gates. Tworzenie obrazów pozwala wytrwać Ci na wysokim poziomie motywacji, upewnić się że to właściwa droga.\nSofa Louis Vuitton - hit czy kit?\nKieliszek do szampana w kształcie biustu Kate Moss\nDala DEDON - ekologicznie i modnie\nLammily - lalka taka jak my!\nAXOR STARCK V - potęga wody!\nNajdziwniejsze przepisy na zdjęciach Olivii Locher\nBMW M3 - zielony diabełek!\n((HASITLEAK!)) [Leak HQ] Evan...\n((HASITLEAK!)) [Leak HQ] Drama -...\n((HASITLEAK!)) [RAR] Downes...\n[LEAKS] Hasitleak DJ Herzbeat -...\n((HASITLEAK!)) [MP3] Discharge -...\n((HASITLEAK!)) [RAR] Dio -...\n((HASITLEAK!)) [MP3] Demons And...\n((HASITLEAK!)) [Free] Daniel...


Otwarty I nabór technologii do dofinasowania w ramach Inkubatora Innowacyjności 4.0 / Aktualności / Strona główna - Instytut Badań Stosowanych /* jk - xs sm md lg */\nPrace należy zgłaszać zgodnie z procedurą zgłaszania wyników na Politechnice Warszawskiej, składając wypełnioną Kartę technologii pobraną ze strony https://www.cziitt.pw.edu.pl/dzial-komercjalizacji-i-transferu-technologii/do-pobrania/ wraz z wypełnionym Wnioskiem o prace przedwdrożeniowe – Wniosek_prace_przedwdrozeniowe 4.0\nDokumenty można złożyć w biurze IBS PW osobiście (ul. Rektorska 4, Budynek CZIiTT, IV piętro, pokój 4.19) lub wysłać mailem: biuro.ibs@pw.edu.pl (wpisując w temacie wiadomości – „Inkubator Innowacyjności 4.0”).\nNabór wniosków trwa od 1 października do 29 października br. (włącznie), do godziny 16:00.\nWyboru prac dokona Komitet Inwestycyjny, w skład którego wchodzą przedstawiciele funduszy inwestycyjnych oraz przemysłu. Po tym terminie Twórcy zostaną poinformowani o przyznanych grantach i otrzymają umowy na realizację prac przedwdrożeniowych.\n- prace nie mogą trwać dłużej niż do 31 maja 2022 r.,


autor: Reiter (Apidya)\nPrzychodzi taki czas, że nas wysłużony komputer zaczyna sprawiać wrażenie okropnie zaniedbanego i brudnego. Nie mogąc dłużej się z tym godzić, zaczynamy myśleć o zmianie tego stanu rzeczy. Jeśli i ty spotkałeś się z tym problemem, to ten artykuł będzie jak znalazł.\nKolejną częścią zestawu komputerowego, którą możemy poddać procesowi przeczyszczenia jest stacja dysków. Oto przepis jak tego dokonać. Opis dotyczy w szczególności modelu 1541 II ...\nZ PAMIĘTNIKA MŁODEGO ELEKTRONIKA\nW tym dziale chiałbym zaprezentować kilka swych spostrzeżeń i doświadczeń podczas konstrukcji gadżetów zarówno do komcia i jego siostry stacji. Dziś zajmiemy się budowa odbezpieczajki do dysków.\nINTERFEJS RS-232 DLA C-64\nOd początku swego istnienia mikrokomputer commodore 64 jest bardzo elastyczną platformą w rękach programistów oraz użytkowników. Chyba dzięki temu zyskał sobie zasłużone miejsce w historii rozwoju informatyki, a napewno w domach wielu z nas.\nPrezentujemy opis gniazd z jakimi można najczęściej się spotkać w sprzęcie elektronicznym, a zwłaszcza w komputerach. Topologia pinów jest tutaj rozrysowana tak, jak ma to miejsce w rzeczywistości, gdy patrzymy na tył obudowy (tam zwykle mieszczą się one).\nGNIAZDA ROZSZERZEŃ cz.2\nTo druga część opisu gniazd z jakimi można najczęściej się spotkać w sprzęcie elektronicznym, a zwłaszcza w komputerach. Tym razem prezentujemy interfejsy wewnętrzne. Zaleca się sprawdzenia z instrukcją od płyty głównej, ze względu na ...\nO tym czy Commodore jest niezniszczalny można przekonać się równie szybko co i boleśnie. I naprawdę nie trzeba wkładać w to wiele wysiłku umysłowego czy fizycznego. Wydawałoby się, że ten problem co najwyżej powinień dotyczyć ...\nKONSERWACJA - SUPLEMENT\nautor: Sławomir Umpirowicz\nStartowałem na Timexie, ale "maszyną mojego życia" na zawsze pozostanie C64 (chociaż wtedy, gdy miałem Timexa nawet o tym nie myslałem :))). Jako kolekcjoner starych komputerów zainteresowałem się, jak to robią profesjonaliści ...\n1.4MHZ, BURST ORAZ C128 INDYKATOR\nautor: Spider (Apidya)\nNowe milenium już nastało, a nasz C64 jest ciągle taki sam jak w 1983, może niektórzy są dumni, że przy tej samej konfiguracji tworzymy ciągle to nowe i szybsze efekty, niektórzy może nie. Cóż, ja należę do grupy ludzi, którzy uważają, że przy porządnej rozbudowie ...\nPOGŁAŚNIACZ SAMPLI, COVOX\nautor: Spider (Apidya), Kosa\nKilka sposobów na to jak zbudować pogłaśniacz sampli i przetworniki sampli - covox.\nPROGRAMATOR PAMIĘCI EPROM\nautor: Sławomir Skrzyński\nJest to opis jak zbudować programator do pamięci EPROM 27(C)64, 27(C)128 podłączany pod USER port.\nSYMULATOR PAMIĘCI EPROM\nDziś zajmiemy się urządzeniem usprawniającym pracę przy uruchamianiu mikroprocesorów. Jak mi wiadomo, w sprzedaży, w wersji dla Amigi, nie ma symulatorów epromu. Najwyższy czas zapełnić tę lukę.\nSAMLER DO C-64\nEwolucja tego urządzenia była długa, najpierw były samplery czterobitowe, następnie ośmiobitowe. Tak na marginesie, na zwykłym C-64 można odtwarzać sample czterobitowe, z Covoxem ośmiobitowe.\nCOVOX DO C-64\nIleż to opisów tego urządzenia ukazało się dla PC! Od prostych na rezystorach do wyrafinowanych kart symulujących w mniejszym lub większym stopniu Sound Blastery i tym podobne.\nWYKORZYSTANIE C-64 DO STEROWANIA\nautor: Rafał Pacharzyna\nW EP wiele czytałem o różnego rodzaju sterownikach uP z wykorzystaniem mikrokomputerów jednoukładowych. Rozwiązanie to jest z pewnością bardzo nowoczesne, jednak nie każdy potrafi programować EPROM-y, pisać programy w kodzie maszynowym ...\nOSCYLOSKOP DO AMIGI\nOpisywany prosty układ oscyloskopu umożliwia graficzne przedstawienie przebiegów analogowych i cyfrowych. Za pośrednictwem dodatkowych modułów można mierzyć temperaturę, prąd, ciśnienie czy wilgotność.\nOBWODY DRUKOWANE METODĄ FOTO\nautor: Data (De-Koder/Tropyx)\nProdukcja płytek drukowanych metodą domową stała się ostatnio bardzo popularna ze względu na niższe koszty w porównaniu do wykonania obwodu na zlecenie. Przyczyną takiej popularności stała się też zapewne mentalność Polaka, że lubi wszystko sobie zrobić sam.\nADC080x 8-BITOWE PRZETWORNIKI A/C\nprzygotował: Reiter (Apidya)\nADC0801, ADC0802, ADC0803, ADC0804 i ADC0805 są 8-bitowymi przetwornikami A/C wykonanymi w technologii CMOS. Układy realizują przetwarzanie metodą kolejnych przybliżeń z wykorzystaniem różnicowej drabinki rezystorowej typu 256R.\nADC0808/9 8-BIT. PRZETWORNIKI A/C\nADC0808, ADC0809 są 8-bitowymi przetwornikami A/C wykonanymi w technologii CMOS. Zawierają 8-kanałowe multipleksery wejść i układy sterujące zgodne z mikroprocesorami. Układy realizują przetwarzanie A/C metodą kolejnych przybliżeń.\nautor: Kisiel (Icon)\nOpisana poniżej karta pamięci jest projektem z przeznaczeniem dla średniozaawansowanych elektroników amatorów. Zamieszczone na tej stronie pliki możesz dowolnie modyfikować i wykorzystywać w swoich projektach (credits), o ile jesteś użytkownikiem C64!!!\nJAK ZMASAKROWAĆ STACJĘ 1541-I\nW artykule autor proponuje wykonanie serii kilku modów stacji 1541-I, które poprawią, bądź usprawnią jej użytkowanie. Dowiemy się jak zmniejszyć przegrzewanie się stacji, jak wykonać reset, burst, przełączniki trybów itp.\nCOMMODORE TAPE FAQ\nPiszę ten FAQ, by podzielić się wiedzą zdobytą z poradników, Internetu oraz własnego doświadczenia w sprawach kaset do C64.\nBUDUJEMY CARTY - UCART\nautor: Mr Wegi (BS/Fatum/Samar)\nArtykuł poświęcony zbudowaniu uniwersalnego kartridża jako magazynu z programami, w którym można dorobić swoje menu i uruchamiać faworyzowane programy.


Najnowsze trendy w Orsay - kolekcja 'Summer Feeling'\nDagmara Miętek 11.05.2014 12:00\nKwiatowe motywy, lejące się materiały oraz delikatne kolory - to absolutny must have tego lata. Szukajcie ich w Orsay!\nUbrania w kwiaty i rozbielone odcienie doskonale prezentują się na wiosenno-letniej garderobie. W połączeniu z najmodniejszymi w tym sezonie kopertówkami, balerinkami i sandałami dodadzą każdej kobiecie elegancji i szyku. Orsay przygotował kolekcję "Summer Feeling" zgodnie z aktualnymi trendami.\nW kwiatowej linii "Summer Feeling", pełnej pastelowych kolorów, zarówno w chłodnej, jak i cieplej tonacji, znajdziecie sukienki, bluzki, spodnie, spódnice i kombinezony. Kolekcję uzupełniają modne akcesoria: eleganckie kopertówki, buty na wysokim obcasie, chustki i kostiumy kąpielowe.\nZapoznajcie się z propozycjami "Summer Feeling" oglądając naszą GALERIĘ. Nam szczególnie podobają się sukienki w kolorowe kwiaty, ale jesteśmy przekonane, że każda z was znajdzie tu coś dla siebie.\nStylowe szpilki, balerinki i peep toe w najnowszej kolekcji Centro\nZakupy w sieci: nowa kolekcja kauczukowych butów Melissa w Schaffashoes.pl\nSukienki na specjalnie okazje w wiosennej kolekcji Solar


MManufaktura Biuro Konstrukcyjne - Projektowanie maszyn\nProjektowanie CAD jeszcze nigdy\nnie było tak szybkie\nDostarczamy funkcjonalne prototypy, narzędzia i komponenty.\nPlanujemy, projektujemy i wdrażamy..\nNad każdym projektem wykonywanym przez biuro konstrukcyjne\nMManufaktura czuwają wyłącznie wykwalifikowani specjaliści.\nDo każdego klienta podchodzimy w sposób\nprofesjonalny i indywidualny.\nŚwiadczymy usługi zgodne z najnowocześniejszymi\nstandardami i zdobyczami techniki.\nWspieramy naszych klientów na każdym etapie współpracy.\nMManufaktura to biuro konstrukcyjne oferujące wielopoziomowe wsparcie techniczne. Szeroka oferta w połączeniu z nowoczesnym sprzętem otwierają przed naszymi klientami nowy wymiar świadczonych usług. Stawiamy na sprawdzone rozwiązania oraz innowacyjnie podchodzimy do każdego z naszych klientów. Postaw na specjalistów i profesjonalne wsparcie techniczne dla Twojej firmy.\nBiuro konstrukcyjne MManufaktura\nKompleksowa realizacja usług projektowania maszyn u jednego wykonawcy umożliwia prawidłową optymalizację całego urządzenia.\nDzięki skanowaniu 3D możliwa jest precyzyjna i szybka digitalizacja skanowanego obiektu wprost do systemu komputera.\nInżynieria odwrotna (reverse engineering) jest procesem, który rozpoczyna się od analizy gotowego produktu, a kończy na otrzymaniu pliku CAD w formacie 2D lub 3D.\nNasz zespół ma za sobą dziesiątki udanych projektów. Oto kilka faktów podanych w liczbach:\nZeskanowanych obiektów 3D\nIlość zaprojektowanych części\nPoczytaj i dowiedz się więcej:\nPrzemysł 4.0 (ang. Industry 4.0) stanowi obecnie rozwijający się trend w automatyzacji i wymianie danych wśród technologii…\nJuż po raz dwudziesty czwarty w swojej historii, w dn. 12-13.IV.2018 r., odbędzie się kolejna edycja Sympozjum…\nDruk 3D na dobre zadomowił się na światowych rynkach. Technologia ta coraz częściej wykorzystywana jest przez firmy…\nby Redaktor 22 grudnia 2017\nWesołych Świąt od zespołu Biura Konstrukcyjnego MManufaktura!\nW tym specjalnym okresie, dziękujemy naszym klientom, partnerom i przyjaciołom, którzy uczynili naszą pracę ciekawszą a nasze…\nEinscan Experts Awards dla Biura Konstrukcyjnego MManufaktura Specjaliści naszego biura konstrukcyjnego biorą aktywny udział w…\nBiuro konstrukcyjne MManufaktura oferuje szeroką gamę usług związanych z projektowaniem wspomaganym komputerowo (Usługi CAD). Stawiamy na najlepszych…\nDokumentacja techniczno-rozruchowa (DTR), zwana również paszportem maszyny, jest jednym z istotniejszych dokumentów określających pełną charakterystykę, parametry i…\nUsługi outsourcingu stanowią nowoczesną formę zarządzania polegającą na zlecaniu poszczególnych zadań, a nawet oddelegowaniu całych działów przedsiębiorstwa…\nUżywany przez nas skaner 3D EinScan Pro do pracy wykorzystuje światło strukturalne. Postaram się w skrócie przedstawić…\nMManufaktura oferuje wielopoziomowe wsparcie techniczne.\nSkładniki które są dla nas wyjątkowo ważne:\nZapewniamy stu procentową poufność przy realizowanych projektach. Klauzula niejawności jest u nas standardem. Oferujemy usługę magazynowania dokumentów w postaci szyfrowanych danych na bezpiecznym nośniku w odpowiednio zabezpieczonym pomieszczeniu.\nPosiadamy szeroki wachlarz usług. Stawiamy na sprawdzone rozwiązania oraz innowacyjnie podchodzimy do każdego z naszych klientów. Dzięki profesjonalnym urządzeniom i wykwalifikowanej kadrze z łatwością realizujemy powierzone nam zadania. Współpracujemy z firmami działającymi w różnych dziedzinach, dzięki czemu jesteśmy w stanie zaoferować kompletną usługę.\nZatrudniamy tylko wykwalifikowanych pracowników. Do każdego klienta podchodzimy w sposób profesjonalny i indywidualny. Świadczymy usługi zgodne z nowoczesnymi standardami i zdobyczami techniki.\nKorzystamy z produktów i usług:


siatkowka24.com ORLEN Liga: Chemik Police z kolejnym zwycięstwem! - siatkowka24.com\nPatrycja Żbikowska, 2015-10-21, 20:37\nHit Orlen Ligi już w drugiej kolejce! Mistrzynie Polski pokonały siatkarki Atomu Trefla Sopot po zaciętej grze. Chemik zapisał na swoim koncie kolejne trzy punkty.\nHit już w drugiej kolejce\nSpotkania ekip z Sopotu i Polic zawsze są określane mianem spotkań na szczycie. W tym sezonie spotkały się już w Zawierciu w walce o superpuchar Polski, gdzie zdecydowanie lepsze były Policzanki. Ty razem też, choć nie bez problemów, mistrzynie Polski pokonały drugą drużynę ORLEN Ligi z zeszłego sezonu.\nPunk za punkt\nTaką wyrównaną grą rozpoczęły spotkanie obie drużyny. Jednak doskonale było widać, że to dopiero początek- wszystkie punkty były zdobywane po błędach przeciwniczek, bądź po szczęśliwych, nietypowych zagraniach, kiwkach. Jednak szybko okazało się, że to siatkarki z Polic szybciej weszły w spotkanie. Zaczęły budować sobie bezpieczną przewagę- prowadziły 16:10 na drugiej przerwie technicznej pierwszego seta.\nPodstawa to solidny blok\nTo właśnie ten najbardziej nieprzewidywalny element gry w dzisiejszym spotkaniu jedną drużynę ratował a drugą pogrążał- bardziej skorzystały na nim gospodynie. Dzięki kilku punktowym blokom siatkarki z Polic zdołały zbudować przewagę w pierwszym secie. W drugiej partii punktowy blok Sawenczuk pozwolił co prawda Sopociankom powalczyć na przewagi o zwycięstwo, ale równie ten sam element zadecydował o ostatecznym zwycięstwie Policzanek (28:26).\nZ przyjęcia do ataku\nAleksandra Jagieło- znana i lubiana siatkarka reprezentacji Polski i Chemika Police. W poprzednim sezonie na boisku widywaliśmy ją sporadycznie i zawsze zadaniowo- zabezpieczała przyjęcie drużyny z Polic zmieniając Małgorzatę Glinkę. W dzisiejszym spotkaniu Ola Jagieło pojawiła się w podstawowym składzie mistrzyń Polski- doskonale wywiązała się z zadań defensywnych, ale co więcej, bardzo dobrze spisywała się w ataku. Zamęczała rywalki bardzo mocnymi atakami po skosie z lewego skrzydła.\nPo dwóch przegranych setach, Sopocianki rzuciły na szale wszystkie swoje siły. Od początku trzeciej odsłony meczu to one miały minimalną przewagę punktową. Prowadziły na pierwszej i drugiej przerwie technicznej. Siatkarki z Polic bardzo chciały zakończyć spotkanie w trzech setach, ale nie udało się. Po dwóch punktowych blokach i skutecznej kontrze to Sopocianki cieszyły się z przedłużenia swoich szans w meczu.\nMistrzynie się obroniły\nPo wygranej w trzecim secie Sopocianki rozbudziły oczekiwania kibiców. Sił starczyło im na prowadzenie na początku czwartej partii. Siatkarki Atomu ponownie dogoniły Policzanki w końcówce (20:20) i ciągnęły grę punkt za punkt. Kolejny już w tym meczu set zakończył się na przewagi. Sopocianki nie wykorzystały piłki setowej, a to właśnie siatkarki Chemika Police, mistrzynie Polski, zgarnęły 3 punkty.\nChemik Police- PGE Atom Trefl Sopot 3:1 (25:18, 28:26, 20:25, 27:25)\nChemik Police: Wołosz, Montano, Bednarek-Kasza, Veljković, Jagieło, Havelkova, Zenik (L)\nPGE Atom Trefl Sopot: Radenković, Zaroślińska, Cooper, Tokarska, Kaczorowska, Balkestein-Grothues, Durajczyk (L)