RAFAŁ PAŚKUCKI 06.03.1990 - 05.11.2012 - Dodaj wspomnienie\nHalina Dobrońska,żona Henia Dobrońskiego\nmama śp. Marka Słaba\nRodzina śp Piotra Pietrzaka i śp Bronisława Gościniaka\nGaba kuzynka Piotra Klim\nRENIA M.JARECZKA PYRSAKA\nRodzice Darka Kowalczyka\nMama Justynki M\nDziadkowie Adasia Misteckiego\nKliknij, aby dopisać się do listy pokaż wszystkie wpisy (106)\nMiejsce pochówku: ZARZECZ ŁUKOWSKI\nWIELKI CZWARTEK 2020 R. 9 KWIECIEŃ\n«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะะ̭̌«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะD Dzisiaj pamiątka pierwszej Mszy świętej, Dzień najważniejszy każdego Kapłana, Dla swego ludu, z miłości niepojętej, Ustanowiony przez Chrystusa Pana. W tym dniu zapalam Ci Rafałku , tysiące światełek w tym trudnym dla nas wszystkich okresie..................Halina D. z rodziną..«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะะ̭̌«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะ ะ̭̌«̭❤»̭̌ะ\n❤☀❤ WIELKI PIĄTEK 2019r.\nWIELKANOC TO ŚWIĘTA ZADUMY I WSPOMNIEŃ\nO NASZYCH NAJBLIŻSZYCH\nOdpoczywaj w spokoju drogi Rafałku\nMama Roberta i Wiesia Walas\n06.03. 2019 r\nDziś daję Ci myśli i serce,bo tylko to mogę. Światełko wirtualne zapalę bo daleko jestem od Ciebie. Mówią że groby to tylko symbol ,ale tam Ciebie zostawiłam ,tam jest fizyczna część Ciebie. Najbardziej realna, najbardziej bliska. Bądź szczęśliwy Syku Kochamy Cię. mama\n24 12 2018r.\nŚWIATEŁKO WIGILIJNE DLA CIEBIE RAFAŁKU\n05. 11 2018 r\nZałzawione oczy, takie mokre aż się świecą. Wszedł we mnie smutek, ból, po twarzy łzy mi lecą. Wstrzymuję wtedy oddech, nie mówię żadnego słowa. Siła płaczu raz się zmniejsza, znów zwiększa się od nowa. I szeptem - Boże pomóż mi, po cóż ten płacz, łzawienie. Dałeś mi Panie nowy krzyż, dasz mi też ukojenie...Kochanie sześć lat jak odszedłeś do domu Pana .\nBOŻE ZABIERASZ TYCH,KTÓRYCH KOCHAMY\nA NAM ZOSTAWIASZ KRWAWIĄCE RANY\nWIELKANOCNE ŚWIATEŁKO PAMIĘCI\n*** NIEDZIELA PALMOWA\nŚWIATEŁKO NA NIEDZIELĘ PALMOWĄ ❤☀❤☀❤\nUrodzinowe światełko pamięci.\n-Czasami chciałoby się powiedzieć znacznie więcej.Kiedy jednak nie możemy musimy milczeć. MILCZENIEM jednak także możemy wyrazić to czego nie możemy wyrazić słowami. Dziś Kochany Synku w dzień Twoich ziemskich urodzin MILCZĄC wyrażam to co czuję . Na zawsze . Na wieczność. Synku , posyłamy Ci bukiet róż połączony z modlitwą .\n24 02 2018r.\nKażdy dzień,to dzień smutku,dzień wspomnień,\nTęsknoty i cierpienia.\nTen żal i tęsknota zostaną z nami do końca naszego żywota.\n06 01 2018r.\nŚwiatełko na Trzech Króli.\nDeszczowe dni, czarne chmury. To wszystko kiedy Cię nie ma. Mam tylko Twe zdjęcia - co wiele znaczą. Mam tylko Nasze wspomnienia. Wydaje mi się , że jestem sama. Choć wokół tylu jest ludzi. Smutek oczami mi się wylewa. I gorzkie łzy po twarzy gubi. Chciałabym chociaż na chwilę. Przytulić się do Ciebie. Powiedzieć Ci jak bardzo mi Ciebie brak. Jak tęskno mi do Ciebie. RAFAŁKU.\n01 01 2018r.\nNoworoczne światełko pamięci\n25 12 2017r.\nSzopka w Bazylice św. Piotra.\nA nadzieja znów wstąpi w nas, Nieobecnych pojawią się cienie. Uwierzymy kolejny raz, W jeszcze jedno Boże Narodzenie. I choć przygasł Świąteczny gwar, Bo zabrakło znów czyjegoś głosu. Przyjdź tu do nas i z nami trwaj, Wbrew tak zwanej ironii losu.\nZ okazji zbliżających się Świąt.. życzę najbliższym P.Rafała - Magicznych Świąt Bożego Narodzenia, niech pod świąteczną choinką znajdzie się Radość, Szczęście ,Życzliwość, wzajemne Zrozumienie i spełnienie Marzeń w Nowym 2018 Roku!\nKu Pamięci 1 grudzień 2017r.\n„Pokój Ci wieczny w cichej krainie, gdzie ból nie sięga, gdzie łza nie płynie, gdzie słyszysz Boga głos serdeczny Pokój Ci wieczny.\n08 11 2017r.\n*** Piątego listopada minęło 5 lat jak Cię nie ma wśród nas.\n*** A czas nie leczy tych ran,przyzwyczaja nas tylko do bólu.\n***** Rafałku bądź szczęśliwy wśród Aniołów.\nKOCHAMY CIĘ SYNKU\nNa lutni Anioł pieśń wygrywa - płynącą z serca przynoszącą wieść. A z Waszych oczu łza tęsknoty spływa - bo te marzenia tak daleko gdzieś. Niech Jezus Tobie da Rajskie Ogrody - przejrzyste wody i miłość swą. Byś czerpał łaski ze źródła tej miłości - w wiecznej radości tam w niebie żył. Synku Kochany to już 5 lat ,a przed oczami mam wszystko tak żywe i jasne. Wcale mniej nie boli .Tęsknimy za Tobą i Kochamy Cię.\n1 Listopad 2017r.\n1 listopad - cmentarze zapłonęły lampkami miłości,dla Tych co odeszli do Krainy Wieczności.\nŚWIĘTO ZMARŁYCH Jest taki dzień w roku... Kiedy refleksja w serce się wkrada, deszczowy zazwyczaj i zimny... dzień...1-ego listopada. To taki czas zadumy, modlitwy nad zmarłych duszami. Choć ICH już nie ma wśród nas... kochamy nadal, więc pamiętamy. Patrzę na płomień tlący się w zniczu. Smutek i żal się we mnie budzi. Spoglądam w niebo i zadaję pytanie: „Dlaczego Boże, zabierasz dobrych ludzi?” Zabierasz tych, co mają serca szlachetne. A ci bez niego po ziemi stąpają. Dlaczego śmierć musi rozdzielać tych... którzy tak bardzo się kochają. Kiedy już opuszczam bramy cmentarza... zmarłe dusze żegnam powoli... Nie proszę Boga o życie, ale mam nadzieję... że za rok tu przyjść mi pozwoli... autor: Orchidea\n08 10 2017r.\n*** Matko Boża Różańcowa weź w opiekę Rafałka.\n********Światełko i modlitwę zostawiam.\n18 09 2017r.\n*Światełko pamięci dla Ciebie Rafałku.\nŚwiatełko i modlitwa dla Ciebie Rafałku.\n12 06 2017r.\nMoja pamięć i modlitwa dla Ciebie Rafałku.\nZe wszystkich kwiatów świata chciałbym zerwać... słońce i dać je potem Tobie złociste i gorące. Słoneczko jest daleko, ale się nie martw Synku Kochany narysowałem drugie, jest prawie takie samo. Teraz Cię wycałuję, jak mogę najgoręcej, bo tak Cię kocham bardzo, że już nie można więcej. Kochany Synku i ja składam Ci Modlitwę i światełko w darze w dniu Twego ziemskiego święta .\nMatka, bez kwiatów i bez życzeń. Matka, ze łzami w oczach od rana. Matka do której nikt nie zadzwoni Nikt dziś nie powie Mamuś kochana. Matka, odwracająca wzrok na ulicy od młodych ludzi z bukietami. Ta, która dziś jest cała krzykiem. Matka, żyjąca wspomnieniami.\n• Są chwile, gdy trzeba cały ból wykrzyczeć bez jednego słowa, łzami, które w ciszy przemkną się po twarzy, choć czas je wymaże, krzyczeć będą ciągle rozerwaną duszą, ----niechaj łzy płyną, -----one upaść muszą. Umrzeć to zbyt mało aby przestać BYĆ. •\n28 04 2017r.\nNiech Bóg zawsze za rękę Cię trzyma Rafałku kochany.\nKs. Piotr Augustyn Faliński Dlaczego dlaczego Boże tyle cierpienia bólu palącego od środka tyle goryczy i niezrozumienia tyle miłości w bolesnym przebraniu że tyle ludzkich doświadczeń nieogarnionych potęgą rozumu dlaczego Boże tyle pytań pod Twoim adresem dlaczego ...... ? Ty wiesz najlepiej Potęgo Miłości i milczysz prowokując do stawiania pytań\n12 04 2017r.\nWszyscy czekamy na Wielkanoc,na dzień Zmartwychwstania.\n***Światełko na Wielki Tydzień.\n06 03 2017r.\nŚwiatełko urodzinowe wysyłam Ci Rafałku do nieba.\nJest taka miłość,która się nigdy nie kończy,która z chwilą rozstania nie mija,lecz nabiera na sile,a ogrom jej zaskakuje samego Boga...To miłość matki,ojca do swego ukochanego dziecka.....dziecka,które nie wiedzieć czemu odeszło przedwcześnie..\nCzasami chciałoby się powiedzieć znacznie więcej. Kiedy jednak nie możemy ,musimy milczeć. MILCZENIEM jednak także możemy wyrazić to czego nie możemy wyrazić słowem. Dziś w Twoje ziemskie urodziny Kochany Synku Milcząc wyrażam to,co czuję NA ZAWSZE , NA WIECZNOŚĆ\nBardzo tęsknię za Tobą braciszku\n23 02 2017r.\nW płomieniu świecy,westchnienie i łzy.\nW płomieniu świecy,wspomnienie przeżytych z Wami dni.\nKażdy dzień to dzień smutku dzień wspomnień dzień żalu dzień tęsknoty dzień bólu wspomnienia powrócą one zostaną w mej pamięci na zawsze... na wieki... do końca... z netu\n13 02 2017r.\nGdy w deszczu łez,czuję wielki ból i cierpienie,\nPrzytulam do serca piękne o Tobie wspomnienie.\nBóg nie obiecywał nieba bez chmur, ścieżek życia usłanych różami; Bóg nie obiecywał słońca bez deszczu, radości bez smutku, pokoju bez bólu. Bóg obiecał siłę na każdy dzień odpoczynek po trudzie, światło na drogę, łaskę na czas prób, pomoc z wysoka, niezawodną przyjaźń, nieśmiertelną miłość. Annie Johnson Flint\n,,A potem, kiedy się spotkamy Znów będziesz dla nas, My - dla Ciebie. Będziemy razem szli za ręce. Po łące, po błękitnym niebie. Będziemy śmiać się i żartować. I zrywać kwiaty z ogrodów Pana I nic nas nigdy nie zasmuci,"\nKto usłyszy gdy zawołam kto mi rękę poda. Wszystko we mnie w środku krzyczy łzy płyną jak woda. Więc ocieram łzę co spada i zaciskam dłonie. Nad mogiłą Twoją stanę i tam łzę uronię. I zapłaczę nad swym losem że sama zostałam. Teraz kiedy Ciebie nie ma wiem jak Cię Kochałam.\n16 styczeń 2017 rok\nPłatki śniegu padają na wasze twarze, oczy i ręce przez otwarte okna naszych serc w te mroźne, styczniowe dni, kolejnego Nowego Roku Aniołki Kochane. Znowu nie było mnie przez kilka dni w domu, ale zawsze o Tobie, Rafałku pamiętam.\nMorze płomieni,grób w kwiaty strojny. Słowa rozmowy z bliskim z za świata. A po policzku łza gorzka płynie. Cicha modlitwa do nieba wzlata. Przy grobie bliskich słowa modlitwy. Zapewnień ciche słychać rozmowy. Że kiedy na nas przyjdzie ta chwila. To się złączymy w ich świecie nowym. Jest początek i koniec musi być.\n07 01 2017r.\nŚwiatełko pamięci i bukiecik na Nowy Rok\nZGASŁO ŚWIATŁO. Nastała ciemność, lecz nie nocy,słowa zostały w ciszy. Wypaliła się świeca , zegar zatrzymał swój bieg. Czas dobiegł kresu, pozostał w pamięci ostatni Twój wyjazd do pracy i słowa, pa muśka. A to już Kochany Synku mija 50 miesięcy. Tęsknimy i wspominamy razem spędzone piękne lata. Pozostała nam ostatnia droga-pożegnanie najbliższych ból i łzy. Kochamy Cię Synku i tęsknimy ((**)) ((**))\nNiech Nowy Rok zabłyśnie dla Was tęczy kolorami i rozsypie się nad głowami szczęście i uśmiechów moc, i niech zostanie na 12 miesięcy z Wami nie tylko w tę Sylwestrową noc....do siego roku Kochani\n29 12 2016r.\nPójdźmy wszyscy do stajenki do Jezusa i Panienki\nWigilie siadam do stołu ze wspomnieniami czas się zmienia nagle jak zaczarowany, choinka prosto z lasu, na niej światełka płoną ojciec matka przy stole i ty dziecko kochane.. sięgam po opłatek chcę się z tobą podzielić lecz czas wrócił do siebie a Ty zniknołeś, stoję przy stole widzę puste krzesła a dalej ściana pusta opłatek trzymam w drżącej ręce,czuję sól na ustach. ALE WIEM JESTEŚ Z NAMI SERCEM BO BARDZO CIĘ KOCHAMY SYNKU I TĘSKNIMY ...\nDziś w wieczór wigilijny, gdy będziemy się dzielić opłatkiem z Wami będą nasze serca. ~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~~ Twoim najbliższym: Odrobiny ciepła dzięki ludzkiej życzliwości, odrobiny światła w mroku dzięki szczeremu uśmiechowi, radości w smutku dzięki ludzkiej miłości i nadziei na lepsze jutro w chwilach niepokoju życzy.Krystyna..\nW Adwentowej ciszy czekamy na przyjście z nieba. Tego co kiedyś w żłobie dziś w białym opłatku chleba. Chociaż niepokój i trwoga serca i dusze ogarnia. Czekamy aż je oświetli betlejemska latarnia. Ona na zbawienie człowieka przyniesie nadzieję. Tam gdzie maleńka miłość nasze serca ogrzeje.\n24 12 2016r.\nWspomnienia są jak perły,mają w sobie coś z klejnotów i coś z łez.\n******** Wigilijne światełko mojej pamięci.\n,,Każde głębsze uczucie prowadzi do cierpienia. Miłość bez cierpienia nie jest miłością."\nKolejne Boże Narodzenie ...\nNie wiem czego się życzy Aniołom, ale ja ślę Ci Rafałku życzenia z milionem światełek, tam, do twojego nieba. Niech te święta będą anielskie dla Ciebie i twojej Rodziny. Niech wleją w nasze smutne życie nadzieję, wiarę i siłę. Otocz Jezu miłością nasze Dzieci, Ty, co przynosisz światu radość i zbawienie. Spraw cud w tę noc betlejemską, niech niebo z szafiru utkanego złotem otworzy swe niebios bramy, niech w pyle śnieżnych gwiazd, drogą, co wiedzie księżyca promieniem zstąpią na ziemię Anieli, Tych, co przed chwilą jeszcze tu byli. O! Boże, Boże daleki - niech cud miłości się stanie, niech łzy radości popłyną, niech serca na alarm zabiją - w tę przenajświętszą Noc - Rafałku kochany. Twojej Mamusi życzę spokoju i miłości. 24 Grudzień 2016 rok\nBardzo tęsknię Braciszku\n"Bliskość, która przywraca ci kształt. On odszedł. Kiedy odchodzi człowiek, bliskość ulatuje jak ptak, w nurcie serca zostaje wyrwa, w którą się wdziera tęsknota. Tęsknota - głód bliskości " Odkupienie - fragm. Jan Paweł II.\nDziękuję Rafałku twojej Mamusi za zapalone światełka pamięci, za piękne słowa dla mojej Magdzi podczas mojej dłuższej nieobecności w domu. Moje myśli i serce zawsze jest przy Was Drogie Dzieci ...\n,,Gdyby to niebo miało dłonie, Które zabrałyby nas w błękit Gdyby na ziemi można było Schować gdzieś żale i udręki Gdyby tęsknota miała skrzydła I odfruwała z lękiem ptaka Gdyby, ach gdyby można było Z żalu już nigdy nie zapłakać.."\n15 listopad 2016r.\nZa spadającym liściem podąża myśl, uczucie, wspomnienie .... do Was Kochane Dzieci, na nowy brzeg waszego życia, tak odległego od naszego, jak miliard gwiazd na niebie Rafale Kochany\nZostawię kiedyś słowa i odejdę Tak cicho i spokojnie - niepostrzeżenie Zostawię moje życie przed drzwiami śmierci i wejdę ... Wejdę tam, gdzie słychać tylko milczenie Gdzie nikt nie mówi, że przemija czas Że dzień się kończy lub zaczyna Że nie ma Ciebie i nie ma nas Ludzi dla których czas się zatrzymał. (Jacek Paterka)\nTęsknota otulona ciszą. Łzy kapią spod powiek. Bez Ciebie tak trudno żyć. I serce wiecznie w żałobie. Te piękne chwile, beztroski czas. Odeszły szybko, rozdzielając nas. Ta jedna łza, samotna łza, Co po policzku płynie, Gorąca, smutna, tak jak ja I nosi Twoje imię. I jakiś ton, co w duszy łka, Przycicha, ale nie gaśnie, Jakiejś gitary cichy płacz W oddali słyszę właśnie. Znowu mnie wzrusza cichy jej dźwięk, Jak serca ton zgubiony.Kocham Cię mój syneczku i tęsknię. To już cztery lata, a przed oczami mam tak jak to by było wczoraj.Pa synku....\nDziękuję za pamięć o moim synku.Ale też nie zapomnieliście sprawić przykrości matce. Pozdrawiam\nPAMIĘTAM Rafale... choć inni o innych już nie pamiętają, zapomnieli. Na tym portalu istnieje zasada: ja zapalam znicz komuś to jego bliscy zapalają na mojej stronce. Nic bezinteresownie się tu nie dzieje, to po co w ogóle zakładać takie strony? coś za coś, nawet po śmierci bliskiego ludzie są interesowni. Smutne ale prawdziwe.\nDzisiaj cmentarze zniczami rozświecone. Pyłki chryzantem wypełniają powietrze. Splecione ze świec dymem, ku niebu polecą. Kołysząc się lekko na wietrze. Nad grobem bliskich nam osób. Odżyją wspomnienia obraz ich życia powróci. Obraz którego zapomnieć nie sposób. Obraz który nas cieszył a dzisiaj smuci. Nie ma gorszego bólu niż świadomość. Że to co było, nigdy już nie wróci.\nHelena Wielgus Święto zmarłych Kwiat chryzantemy w wielu barwach się mieni zachwyca swoją urodą jest to kwiat jesieni. Jesień to czas zadumy nad przemijaniem człowieka nad tymi którzy odeszli i tym co nas czeka. Kładziemy chryzantemy na mogiłach bliskich oni w tym dniu wspomnień żyją w sercach naszych. Stojąc nad mogiłami zadumani nad przyszłością smutek w blasku świateł przeplata się z wiecznością. Chryzantemy złociste wśród zniczy blasku nie mają stoją w wielkiej zadumie nasz smutek wyczuwają. Smutne światełko w ten listopadowy dzień.\nTakie ciche, ciche święto, Rozjarzone świeczkami, Dzień, w którym serce pozdrawia, Pamięta. Tych, co rozstali się z nami. Święto rozsnute mgliście. Nad jesiennym, zadumanym światem, Gdy żywi zmarłym dobrą myśl wyślą, Zmiotą z grobu zeschłe liście, Położą kwiatek.Modlitwa połączona z miliomami światełek dla Ciebie Kochany Synku ((**)) ((**))\nJest taki dzień w roku kiedy refleksja w serce się wkrada. Deszczowy zazwyczaj i zimny - to dzień 1-ego listopada. To taki czas zadumy, modlitwy nad zmarłych duszami. Choć ICH nie ma wśród nas kochamy nadal, więc pamiętamy. DZISIAJ JEST TWOJE ŚWIĘTO RAFAŁKU MYŚLAMI I Z MODLITWĄ JESTEŚMY Z TOBĄ.\nPrzemierzamy aleje sercami usłane Tych, których nie ma już wśród nas, bo to są serca przez nas kochane, serca, które odeszły na wieczny czas. Zapachem kwiatów tęsknotę swoją, zniczami - pragnienie bliskości piszemy, miłość i pamięć korzeni są ostoją, więc Bliskim z serca cześć oddajemy. I choć odeszli, wciąż żyją w nas, w naszych sercach i wspomnieniach, zostaną tam przez cały czas naszego, ludzkiego istnienia....Rafale\n1 Listopad 2016r.\nWielkiej zadumy dzisiaj czas, o Tych co odeszli, o Tych co jeszcze tak niedawno byli wśród nas... Rafale Kochany\n4 październik 2016r.\nByliście radością, która dostrzega piękno małych rzeczy, zerwaną młodością, naszą miłością, którą nam odebrano, ale Bóg liczy łzy wszystkich osieroconych Rodziców, i układa je w najpiękniejsze kwiat miłości. Dla Ciebie, Rafałku ten bukiecik fioletowej lawendy nabrzmiałej kolorem wspomnień za tym, co było, co dla nas znaczyło... Dziękuje za pamięć o Magdzi...\n"Płyną w rzekach wody, Następują po sobie pory roku, Obraca się Ziemia. Świecą gwiazdy, Wieją wiatry, Kołyszą się drzewa. Na pozór nic się nie zmienia. Wszystko trwa nadal Wciąż od wieków doskonale. Tylko ludzie... Cierpią i odchodzą. Tylko Ciebie już nie ma..."\nByliście radością, która dostrzega piękno małych rzeczy, niedokończona młodością, naszą miłością, którą nam odebrano ... Rafałku Kochany, zawsze, zawsze w moim sercu i w mojej pamięci\n,,Największym skarbem człowieka jest Jego pamięć, Przechowujemy w niej urocze chwile życia, najdroższe serca, tajemne sekrety, najcenniejsze słowa, gesty,czyjeś oczy, czyjeś łzy... Były naszego życia ozdobą, niestety żadnego już nie możemy zabrać ze sobą...".\n„Łza czeka już w kolejce za innymi łzami żal skręca się jak powój- to na niepogodę ból może być miłością powrotem czekaniem wspomnieniem jeśli jak gapa zatrzyma się w miejscu czas od początku goni jak pies za zającem smutek wciąż z liściem brzozy w dzieciństwo powraca tylko Boże kochany co zrobić z rozpaczą co stale chodzi tylko od siebie do siebie” /ks. Jan Twardowski/\nCiągle jednak istnieją wśród nas anioły, Nie mają wprawdzie żadnych skrzydeł, Lecz ich serce jest bezpiecznym portem, Dla wszystkich którzy, są w potrzebie . Phil Bosmans Dziękuję za serdeczne słowa wsparcia .\nKochamy od razu dwie osoby niemożliwe do kochania, bo tę co za blisko i tę co za daleko. I chyba nawet dlatego umieramy, żeby nas było widać i nie widać. — Jan Twardowski Światełko za wczoraj (burza) i na dziś.\n,,Bóg Cię zabrał, z radości powstał smutek...\nZ codziennych uśmiechów, powstały słone łzy...\nZ wesołych dni, powstały szare i puste sny...:"\n,,A Ty z mgieł szalem otulony\nstąpasz po nieba przestrzeni\ntam znana Ci każda strona\ngościem tu byłeś na ziemi"\n,,Odeszli bliscy, zginęły marzenia, cichutkie szepty przytłumił płacz. Często do nas wracają wspomnienia zmienione nieco przez upływający czas. Wracając w krainę przeszłości szukamy śladów, które zatarł wiatr......"\nPamiętam Rafale, zawsze pamiętam o Tobie, ale moje przerwy w pobytach w szpitalu są teraz takie krótkie, że ledwo zdążam napisać coś dla Magdzi. Bądź szczęśliwy w swoim Niebie...\n.Znalazłam w internecie wiersz , ale nie wiem kto go napisał- napiszę frag. Życie bezlitosne do ziemi przytłacza . Los ogromne kłody pod nogi wciąż wtacza. Nagle i okrutne z serca nam wyrwało. To co było skarbem na zawsze zabrało......... Jesteś nam aniołem tam wysoko w Niebie. Gdzie nasz Święty Ojciec czekał już na Ciebie. My swoją modlitwą zawsze Cię wspieramy. Smutek i cierpienie Bogu powierzamy. Aniołki nasze\nJest taki ból o którym lepiej nie mówić, bowiem najlepiej wyraża go milczenie.Anioły nasze\n...) nikt nie umiera. Wieczność otwiera swe ramiona dla wszystkich dusz, z których każda miała swe zadanie do spełnienia. Bowiem wszystko, co istnieje pod słońcem, ma jakiś cel. Paulo Coelho „Piąta Góra”\nZamknięte oczy, uśmiech na twarzy Tak jakby właśnie się rozmarzył A On już odszedł, już daleko Tam gdzie się tęcza styka z rzeką A On już w domu, już u Pana Radośnie śpiewa każdego rana A On już sobie z Panem wędruje nic go nie boli, nie popłakuje Już jest szczęśliwy, już jest radosny Jak promień, szelest, jak oddech wiosny.. kochane nasze DZieci- nasze Anioły\nA ja Ci dzisiaj Moje Dziecko Przyniosę kwiaty najpiękniejsze A ja Cię dzisiaj Moje Dziecko utulę w myślach skromnym wierszem. A ja dziś światło Ci zapalę I kołysankę cicho zaśpiewam I chociaż poczta nie dochodzi Mój śpiew doleci dziś do nieba a ja Ci dzisiaj Moje Słońce Przyniosę swoje serce w darze Serce zranione, obolałe Bez oczekiwań i bez marzeń.\nMy, matki w czarnych welonach już do końca swych dni. My, matki patrzące tak w przeszłość wciąż łza na rzęsach nam lśni. My, matki żyjące z dnia na dzień w tęsknocie za dziećmi swymi. My, matki nieutulone w boleści tak bardzo cierpimy, cierpimy.. wiersz autorstwa Haliny Surmacz.Dla Rafałka\n,,Jak wątłe jest życie - nie myślimy o tym, w biegu spraw naszych, w kołowrocie zdarzeń. Gdy w jednej chwili, w ułamkach sekund śmierć nam odbiera okruchy marzeń... I cóż pozostało, kiedy pęka serce? Łez twoich cichych się wstydzić nie trzeba. Gdy w uszach dudni pytanie" DLACZEGO ? " ich dusze jak ptaki wzlatują do nieba..."\nMargit Sandemo „Jak żyć, kiedy ktoś, kogo się pokochało bardziej niż samo życie, odszedł na zawsze? Co robić, kiedy nieznośny ból rozsadza serce, kiedy dusza jest niczym pulsująca rana, wciąż na nowo rozdzierana przez wspomnienia i tęsknotę? Co wtedy człowiekowi pozostaje?\nkiedy odchodzą Anioły na wietrze pozostaje trzepot ich skrzydeł. Rafałku\nNic miłości nie pokona, choć niebo ciemnieje,\nWiarę w sercu trzeba mieć.\nWiem, że kiedyś wrócisz do nas, trzeba mieć nadzieję,\nCo silniejsza jest niż śmierć...\nCierpienie w miłości ma swój sens. Jest jedyną możliwością sprawdzenia miłości. Nieważne jest, jak kto cierpiał, ale dlaczego cierpiał. Jeżeli cierpiał z miłości do drugiego człowieka, to jego cierpienie jest świadectwem miłości. Potwierdza jego miłość. Prawdziwa miłość szuka trudnych dróg.. Ks.Twardowski\nRafałku dla Ciebie wiersz autorstwa Pani Marii Kostrzewy pt. " Do Syna " Czy jest taka miłość która nie przemija?. Jest to ta do syna. On rośnie i ona. Jest olbrzymia. Miłość matczyna, Ma siwy włos, Zmarszczke pod oczyma A w sercu jakby........ Ta sama z narodzin godzina. Ta miłość nie przemija..\n,,Człowiek umiera... Znowu za szybko!!! Człowiek umiera... Razem z nim wszystko.. Tylko wspomnienia po nim zostają, Które wciąż mgliste z czasem się stają, Których tak wiele, jednak za mało... Znowu za szybko wszystko się stało!!! "\nPrzez ocean miłości, bezkresną pustynię, wzdłuż równika, przez południk, krok za krokiem przemierza świat. Prawie bezszelestnie i niezauważalnie. Prawie, gdyby nie bezsens, rozdarcie duszy, i łza na policzku. Nikt nie wie skąd jest, lecz wszyscy ją znają. T ę s k n o t a w ilu sercach już mieszka♥...??? ♥Kochamy Cię Syneczku (**) (**)\nWIELKANOCNE ŚWIATEŁKO NASZEJ MIŁOŚCI POSYŁAM CI KOCHANY SYNKU (**) (**) Wielkanoc to czas otuchy i nadziei. Czas odradzania się wiary w siłę Chrystusa i drugiego człowieka. Życzę, aby Święta Wielkanocne przyniosły spokój oraz wzajemną życzliwość.Niech Zmartwychwstanie które niesie odrodzenie napełni Was pokojem i pozwoli z ufnością patrzeć w przyszłość.\nABY ZMARTWYCHWSTAŁY CHRYSTUS OBUDZIŁ W NAS TO,CO JESZCZE UŚPIONE, OŻYWIŁ TO CO JUŻ MARTWE. NIECH ŚWIATŁO JEGO SŁOWA PROWADZI NAS PRZEZ ŻYCIE DO WIECZNOŚCI.. Najbliższym życzę spokojnych Świąt Wielkanocnych.\nten wiersz jest mojego autorstwa........Gdzieś TAM lepszy jest świat. Gdzieś TAM Niebo tańczy blisko gwiazd. Gdzieś TAM nie ma bólu ani łez. Gdzieś Tam tajemnicza kraina jest. Więc, kiedy zamkną się oczy moje. Pójdę , gdzie Niebo całe w gwiazdach tonie. Gdzie nie ma bólu, gdzie nie ma łez. TAM, gdzie tajemnicza Kraina jest. Zobaczę wtedy mych bliskich, kochanych. Szczęśliwych łez, nie będzie TAM granic. Będziemy radośni- wszyscy weseli. Bo nigdy nic , już nas nie rozdzieli. Uśmiechów całusków nie będzie końca. Bo to KRAINA BOGA OJCA\nfrag. wiersza Anny Zajączkowskiej dla Ciebie Aniele .....Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą, gdzie tylko myśli i modlitwy błądzą.....Jest miejsce dokąd listy nie dochodzą, "Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą. ...\nWielkanoc 2016 rok\nOdszedłeś - my zostaliśmy, aby Ci mówić każdego dnia, że miłość nigdy nie ustaje, chociaż wspomnienie boli, obrazy pamięci, jak odłamki lustra kłują sumienie, serce krwawi i krzyczy bezgłośnie niezrozumieniem - dlaczego? Zawsze jesteś w mojej pamięci, Rafałku.\nPewnego dnia chłopiec zapytał Boga ,, Dlaczego zabierasz tylko dobrych ludzi ??'', a Bóg mu odpowiedział: gdy masz ogród pełen kwiatów, które kwiaty zabierasz do domu ? Te, które są najpiękniejsze aby go rozświetlały i czyniły cudownym....Światełko naszej miłości Kochany Synku (**) (**)\n,,Dni człowieka są jak trawa\nKwitnie jak kwiat na polu\nWystarczy, że wiatr go muśnie,\ni wszelki ślad po nim ginie...\nOprócz pamięci i miłości najbliższych\nA te są wieczne..."\n,,Ty przecież gdzieś być musisz .Musisz gdzieś być Gdzieś daleko się teraz uśmiechasz A może tu - blisko Ty przecież gdzieś być musisz Musisz gdzieś być Istniejesz na pewno Choć może za górą niejedną I za niejedną rzeką Ale istniejesz, na pewno Ta wiara dodaje sił."\n,,...tam na dnie\nwciąż Twoja uśmiechnięta twarz\ni wielki żal\nbo świat się pomylił...!!! "\nNie płacz serce ♥ W starym albumie dziewczęce warkocze, młodzieńcze uśmiechy, przyjaźnie, miłości, spojrzenia najbliższych... Niestety w marszach żałobnych odeszło wielu. Nie dają znaku jak im się wiedzie, czy wyjdą nam na spotkanie.. W starym albumie wciąż pachną kwiaty.. Nie płacz serce za tym co minęło.. " Nie da się serce wciąż płacze "♥ /Irena Hryncewicz - Chlebna/\n„Tam jest wasz DOM Tu zaś te wasze lata na ziemi To wasze zabieganie, trud i wysiłek ... To pielgrzymka do DOMU Pielgrzymka dla jednych mozolna i trudna Dla innych znów bardzo krótka. Przerwana nagle w którejś wiośnie życia... Zawsze jednak na końcu jej stoi DOM.” Św.Paweł\nWalentynkowe światełko mojej pamięci i miłości do Ciebie Rafałku kochany ...\nJakoś dziwnie w sercu od rana. Smutki w ciasną gromadkę się zbiły. Opuściły zasłonę na radość. Pętlą tęsknot duszę spowiły. Wspomnień chmura zawisła nad głową. Zatapiając myśli w udręce. Oczy pieką słonością tak znaną. Pustka ciszą otula znów ręce. Filmy z życia przewijam cierpliwie. Tuląc w myślach każde ujęcie. Noc jak matka rozpacz przygarnia. Łzy cichutko kapią na Twoje zdjęcie.\nKażdy człowiek na kuli ziemskiej ma skarb, który gdzieś na niego czeka. Paulo Coelho - ufamy że tak jest Rafałku\nfragment tekstu bramy valhalli .... w pamięci zostaną żywe obrazy A w sercu nadziei płomień. Chwile , które tak bardzo zatrzymać byś chciał jak fale- odpłynęły gdzieś w dal.... Rafałku płomyczek światełka z ziemi aż do Nieba\nPewnego dnia listopadowego stanąłeś na drogi skraju, wyszedł po Ciebie Anioł i wskazał drogę do raju. My jeszcze nic nie wiemy , jak jest po tamtej stronie, lecz mamy tam przyjaciela co stanie w naszej obronie. I kiedy przyjdzie godzina stanąć na drogi skraju, wyjdzie po nas ktoś drogi, kto wskaże drogę do raju\nNADZIEJA- to czas bez pożegnań. KS. Jan Twardowski. Tylko nadzieja pozwala nam tu na ziemi żyć. RAFAŁKU\nTak bardzo chciałam dać Ci świat. Gdzie wszystko było możliwe. Gdzie nikt nie liczy dni i lat. A proste drogi, są właściwe. Słońce tam świeci, kiedy chcesz. A kiedy pragniesz - deszczyk pada. Gdzie nie ma bólu, ani łez. I nie ma z czego się spowiadać. Lecz cóż ja mogę, chociaż chcę. I choć się bardzo staram. Mam tylko wiarę więc jak chcesz. W najszczerszym darze Ci ją składam. RAFAŁKU TWOIM BLISKIM ŻYCZĘ SZCZĘŚLIWEGO NOWEGO 2016 ROKU\nWigilie siadam do stołu ze wspomnieniami czas się zmienia nagle jak zaczarowany, choinka prosto z lasu, na niej światełka płoną ojciec matka przy stole i ty dziecko kochane.. sięgam po opłatek chcę się z wami podzielić lecz czas wrócił do siebie a wy znikneliście stoję sama przy stole widzę puste krzesła a dalej ściana pusta opłatek trzymam w drżącej ręce,czuję sól na ustach. ALE WIEM JESTEŚ Z NAMI SERCEM BO BARDZO CIĘ KOCHAMY I TĘSKNIMY SYNECZKU.\nRAFAŁKU DWA DNI TEMU BYŁA ROCZNICA TWEGO ODEJŚCIA DO DOMU PANA ZAPALAM CI DZIŚ MILIONY ŚWIATEŁEK NIECH SIĘ PALĄ I ROZŚWIETLAJĄ CI DROGĘ.\nłzą na policzku, płaczem.\n18 październik 2015r.\nDziękuję za pamięć o mojej Magdzi, zawsze będę o Tobie Rafale pamiętać, chociaż nie będę mogła być na twojej stronie. Jestem chora i tylko na chwilę wyszłam ze szpitala, co będzie dalej jeszcze nie wiem ... Nie zapominaj o Magdzi, proszę ...\nO, Maryjo ucz mnie milczeć, chociaż z oczu płyną łzy. Pragnę naśladować Ciebie milczeć w bólu, tak jak Ty. Niech bez skargi krocze z Tobą, choć ciernista droga. Nie opuszczaj mnie w niedoli prowadź wciąż do Boga.\nKochany. Zawsze byłeś i zawsze będziesz cząstką mnie. Najlepszą i piękniejszą... Nic tego nie zmieni. Chociaż zły los nas rozdzielił, to nam siebie nie zabierze, ani dni, które były tylko nasze. Niech to światełko odnajdzie Cię, gdzieś tam, wysoko i przekaże Ci, że bardzo Cię kochamy i bardzo tęsknimy...\nbliska ze strony ...\nRafałku Kochany, to prawda, że ta strona KuPamięci stała się teraz Waszym ziemski domem. Tu Was odwiedzamy, tu się z Wami spotykamy, myślimy o Was, tu Was wspominamy każdego dnia. Światłem na waszej drodze są nasze światełka pamięci, tak bardzo Was kochamy, i tak bardzo nam Was brakuje, obecności, uśmiechu, waszej utraconej młodości. Wierzymy, że się poznaliście, że razem czuwacie nad nami, że jesteście szczęśliwi. Twoją Mamusię pozdrawiam serdecznie ... Dzisiaj jest wspomnienie Matki Boskiej Nieustającej Pomocy, niech Ona będzie naszą i Waszą nadzieją na miłość i szczęście w Waszym , innym wymiarze życia ... 27 czerwiec 2015 r.\nPrzypadek sprawił, że dwa lata temu napotkałam jedną z takich stron pamięci. I też taką stworzyłam, bo jak i Wy również straciłam swoje dziecko w pełni młodości. I od tej pory tworzę z Wami swoistą rodzinę, pełną bólu, rozpaczy, łez. Życie w tej rodzinie jest bardzo smutne, ale trwamy tak razem i wspieramy się wzajemnie, może nawet nie zdając sobie z tego sprawy. Znam Wasze dzieci z imion i nazwisk, powoli kojarzę już rocznice, czasem któreś z dzieci śni mi się. Dziękuję Wam za te lata wspólnego bólu, za pamięć, wszystkie dobre słowa otuchy, modlitwę i znicze.\nW Pamięci zostają żywe obrazy. A w Sercu nadziei płomień. Chwile,które tak bardzo zatrzymać Byś chciała. Jak fale odpłynęły gdzieś w dal. Kiedyś znów wszyscy spotkamy się razem. CZAS wtedy straci znaczenie.\nNa dzień Matki niosę kwiatki dziecku memu na mogiłę. Lecz gdy dziecko moje żyło to mi kwiatki przynosiło. I tak mocno się tuliło. Dzisiaj nasze Aniołeczki niosą kwiatki do Mateczki. Tej niebieskiej tam na górze wszystkie razem niosą róże. My Mamusie tu na ziemi łzami kwiaty podlejemy,by Mateczka Świętobliwa nasze dzieci przytuliła.\nDla Ciebie Rafałku....\nRafałku, dziś Twoje urodziny... życzę Ci dużo szczęścia w niebie,\nPani Marzenko, dziękuje za pamięć o braciach.\nCzas na mnie - Tadeusz Różewicz. Czas na mnie, czas nagli...co ze sobą zabrać,na tamten brzeg?nic...więc to już wszystko,mamo.. tak synku,to już wszystko. a więc to tylko tyle. tylko tyle. więc to jest całe życie ... tak całe życie Kochany Synku. Tęsknimy bardzo....\nJest coś,co ciemnym mrokom się opiera.\nJest to pamięć,a ona nigdy NIE UMIERA.\nZawsze gdzieś jest ...\n" Zawsze gdzieś jest moja róża " - Jakże często zakładamy maskę na twarz, uśmiechamy się, aby nikt nie miał dostępu do naszych myśli, naszego smutku. Nawet nikt się nie domyśla, jaki skarb nosimy w sercach. Patrzymy na ludzi wokół i myślimy, jacy oni są ubodzy, chociaż tyle mają. Brakuje im tylko jednego, takiej miłości, której nie sposób wyrazi słowami, niczym nie można Jej zmierzyć, z niczym porównać. Ona nosi Imię naszych dzieci ... Rafale kochany\nBóg rozejrzał się po swoim ogrodzie i zobaczył puste miejsce.Spojrzał w dół z nieba i zobaczył twoją uśmiechniętą twarz.Położył swoje ramiona wokół Ciebie i wyszeptał:Chodź odpocząć,...chociaż Ty nie miałeś jeszcze po czym odpoczywać....Jego ogród musi być piękny,On wybiera tylko to co najlepsze.To złamało nasze serca,tracąc Cię.Miliony razy płakaliśmy i gdyby miłość Twoich bliskich mogła Cię ocalić, nigdy byś od nas nie odszedł ... (*) dziękuję baaaaaardzo za pamięć , brak sił , pustka ...\nSzukam Cię. Ciągle, bez końca wśród dni i bezsennej nocy. W mym sercu i myślach rozpaczliwie. I bez celu jak kamień rzucony z procy. W gwiazdach na niebie i w oczach zroszonych łzami. Szukam Cię..Aniele Kochany.\nLecz pamięć o Tobie Aniołku\nCi, których kochamy tak szybko odchodzą. Pozostaje po nich tylko puste miejsce za stołem. Kiedy ktoś puka lub dzwoni. Serce w nas podskakuje może to właśnie Oni. Biegnąc do drzwi z zapałem. Z radosnym uśmiechem na twarzy. Spotyka nas rozczarowanie. W zarysach innych twarzy. Ci, których kochamy tak szybko odchodzą. Lecz pamięć po nich zostaje na wieki. Rozczarowanie spotkane na progu. Przeradza się w chwilę nadziei. Że kiedy znowu drzwi otworzysz. Stać będą za nimi właśnie oni.\n...A czego życzyć mam aniołom... By świat anielski był wciąż świetlisty by żaden cień nań tam nie padał By Bóg nie bywał za poważny i z aniołami swymi gadał By im pozwalał tak na chwilę wpadać tu do nas niespodzianie i się pokazać i znak podać na naszych tęsknot ukołysanie Życzę aniołom wszystkim moim bo choć ich nie znam wszystkie moje By osiągały jak najszybciej stan co się zwie błogospokojem by osiągały jak najszybciej miłość najgłębszą i zespolenie z Bogiem za którym tęsknimy wszyscy za jego ręką pocieszeniem Moim aniołom doskonałym by świat swym skrzydłem otaczały by nas miłością zaraziły a potem by nas przeprowadziły na tamtą swoją dobrą stronę całe w miłości zatopione /Halina Surmacz/\nChcę Ci życzyć na dobranoc,aby miękkość Twej pościeli. Międzygwiezdny wiatr wymościł i księżyca blask wybielił… Chcę Ci szepnąć na dobranoc, że dziękuję Ci za wszystko. Bo choć dzieli nas pół świata, to w tej chwili jesteś blisko… Chcę Ci posłać na dobranoc delikatne świerszczy granie. By żeglować było piękniej po wszechnocnym oceanie… Chcę Ci oddać na dobranoc migotliwy lot motyla. I jabłkowych lodów zapach aby Twoje sny umilał… Chcę Ci wyznać na dobranoc, że mam też marzenie własne By usłyszeć Twe: dobranoc? zanim snem pogodnym zasnę…\nKiedyś myślałam, że tęsknota jest miłością. Teraz wiem, że miłość jest wieczną tęsknotą. Dla mnie szczęście nie istnieje, bo mym szczęściem byłeś Ty. Dzisiaj Ciebie tutaj nie ma - pozostały gorzkie łzy... ♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒♥▒ Z okazji Świąt Bożego Narodzenia wszystkiego najlepszego zdrowia przede wszystkim oraz wszelakich Łask Bożych dla Twoich bliskich życzy Lucyna\nOtulony puchem śniegu Po śniegowej idzie łące-Młody Chłopiec W ręku trzyma dary nieba-od łez oczy ma błyszczące Dokąd idziesz Przyjacielu-przecież droga zasypana? ...idę sobie do swej mamy-stoi w oknie zapłakana... Wróć się proszę Boże dziecię Ty już w niebie masz mieszkanie Tu ziąb srogi a Tyś bosy- nie pomożesz swojej mamie. ...Spojrzę w oczy mej Mateńce-głowę złoże na ramieniu Powiem ...Mamo nie płacz więcej- i odejdę znów w milczeniu. Jeszcze raz ją ucałuję-powiem ...Kocham Cię Mamusiu..... W duszy obraz namaluję-lecz do nieba wrócić muszę. Poszło dziecię skrajem lasu na strumykiem zamarzniętym Chciał odwiedzić swą Mateńkę-serce z żalu miał zziębnięte. Zabrał z sobą obraz Matki-Jego marzeń jest ozdobą. Co dzień w oczy jej spogląda mówiąc.... ...NIE PŁACZ MAMO-JESTEM Z TOBĄ...\nZapalam znicz i patrzę jak rozpala się płomień. A razem z tym płomykiem przychodzą setki wspomnień… Maleńki płomyk w zniczu się tli zanim człowiek na wieczność zaśnie tak jak iskra w sercu się tli coraz słabiej i gaśnie…\nZaczynam wierzyć, że tak naprawdę to rodzice dostają swoje dzieci tu na ziemię tylko na chwilę, żeby mogli się nimi zaopiekować, wychować, zanim się usamodzielnią i zaczną żyć własnym życiem. Są nam tylko powierzone na chwilę. Tylko dlaczego, gdy Bóg stwarzał ten nasz świat nie uczynił go choć trochę doskonalszym, nie powinien zabierać rodzicom tak małych, większych i całkiem dużych, ale dalej dzieci. Przecież od Niego wszystko miało zależeć, nie pomyślał przy stwarzaniu świata przyjąć jakiś przyzwoity wiek do odchodzenia, przynajmniej zachować jakąś kolejność i porządek tego świata. Boże, nie przewidziałeś jak możesz skrzywdzić rodziców, jak mogą cierpieć, a jeszcze bardziej pokrzywdzone są nasze dzieci, nie oglądając tego świata, który stworzyłeś. Mam tylko nadzieję, że przynajmniej tam w niebie zapewniłeś im Boże jakieś boskie warunki, że mogą biegać na bosaka po niebieskich łąkach, pozwól im zrywać piękne kwiaty w Twoich zielonych ogrodach, cieszyć się jasnością Twojego światła, spać na pięknych, jedwabnych poduszeczkach utkanych przez Twoich aniołów z niebiańskich promyków. Niech aniołowie grają im najpiękniejsze melodie, niech anielskie kołysanki ukoją je do snu, lub w takt pięknej muzyki mogły biegać, bawić się i być szczęśliwe. Boże, proszę opiekuj się teraz naszymi dziećmi, które powołałeś do siebie w tak młodym wieku, takie mądre i wyjątkowe, te które nam kiedyś wypożyczyłeś, powierzamy Ci je pod Twoją opiekę, daj im chwałę, radość i światło.\nProszę, nie płaczcie po mnie jest mi dobrze... Jestem w wiatru powiewie co muska wasze włosy Pieszczocie skrzydeł ptaków na niebie I w ich śpiewie na trzy głosy Nie płaczcie po mnie jestem w polnych kwiatach I wśród wydm złocistych w morza poszumie I sercach waszych serce moje zawsze bije Nie płaczcie po mnie bo bolą łzy wasze Dusza moja o ulgę prosi w uśmiechu osób kochanych Każdym słońca promieniem was całuję a deszczem zmywam łzy Patrzę na was i jestem w oczach waszych z miłością, której nie zmieni nic. Ucieszy mnie modlitwa cicha czy to wśród łanów zbóż Czy w kościółku małym Bądźcie spokojni, jest mi dobrze I jestem zawsze z wami.\nI tylko Panie nadzieja, że się kiedyś spotkamy. Że pozwolisz znów synkowi przytulić się do mamy. I tylko Panie nadzieja, że moje dziecko szczęśliwe. Że tańczy, biega żartuje, że złote jabłka zrywa. I tylko Panie nadzieja, wiec modlę się żałośnie. Że kiedy przyjdzie pora wyjdzie po mnie radośnie.\nCiężko dalej iść przed siebie,ciężko przyjąć taki los. Więc Ty, Boże przyjdź w potrzebie,Ty mi pomóż przyjąć cios… Czym ja, Panie, zawiniłam czy odpowiesz dzisiaj mi? Że być Mamą tylko chciałam że me dziecko mi się śni? Że chcę tulić, chcę całować,miłość memu dziecku dać? Że chcę radość ofiarować,sercem przy mym dziecku trwać? Więc Cię proszę dzisiaj Panie otrzyj z oczu moich łzy… W serce moje wlej nadzieję,że spotkania przyjdą dni… Że doczekam tej godziny,gdy zaświeci słońce nam... Że usłyszę słodkie Mamo i zapomnę smak mych ran…\nCzerwone od płaczu oczy cieknąca po policzku łza. Dopadła mnie dzisiaj rozpacz rozpacz jak gęsta mgła. Wołające o pomoc serce krzycząc z bólu za dnia. W noc zimną i chłodną po cichutku w poduszkę łka. Krzyczę lecz słów nie słyszę odbija się echem od ścian. Tak cierpię bez Ciebie, myślami gdzieś błąkam się w dal.\nMów do mnie jeszcze bezgłośnie,wzrokiem patrzącym w zadumie. Nim łza pod powieką zabłyśnie, me serce wszystko zrozumie. Mów do mnie ciszą jeszcze,ust kołysanych uśmiechem. Ja spiję ten uśmiech wierszem,by wracał wciąż do mnie echem. I powiedz mi słowa palcami, gdy dłoń drugiej dłoni dotyka. Tak mało czasu przed nami,tak szybko milknie muzyka.\nBez Ciebie świat to szara jesień. A każda pora dnia nam smutek niesie. Bez Ciebie świat nie ma uroku. Gdy w sercu trwa burza i znika spokój. Bez Ciebie świat wieczna tęsknota. Do dawnych pięknych lat, pieśń o powrotach. Przyjdź zmień ten świat oddal samotność.\nTak trudno spojrzeć w oczy tym, którzy się śmieją...\nGdy w sercu pustka, smutek i żal...\nTak trudno śmiać się razem z innymi...\nGdy wiem, że Ciebie już nie ma wśród nas...\nNiebo zalewa się łzami Tak i ja czuję się czasami, Tak daleko do Ciebie - Zadręczam się smutnymi myślami. W serce tęsknota się wdziera, Spragniona Twej obecności W łzach szukam ukojenia.....\nKiedyś nadejdzie taki dzień. Dzień w którym się spotkamy. Radości nie przyćmi bólu cierń. Znów synku przytulisz się do mamy. Pożegnam me życie w udręce. Przytulę Cię mocno do serca. Pójdziemy na spacer kochany. Pójdziemy razem do Ojca. Otworzą nam bramy anieli. Do miejsca gdzie bólu już nie ma. Podasz mi rękę kochany. I zaprowadzisz mnie Skarbie...do nieba.\nTęsknota otulona ciszą.\nŁzy kapią spod powiek.\nBez Ciebie tak trudno żyć.\nI serce wiecznie w żałobie.\nTe piękne chwile, beztroski czas.\nOdeszły szybko, rozdzielając nas.\nTa jedna łza, samotna łza, Co po policzku płynie, Gorąca, smutna, tak jak ja I nosi Twoje imię. I jakiś ton, co w duszy łka, Przycicha, ale nie gaśnie, Jakiejś gitary cichy płacz W oddali słyszę właśnie. Znowu mnie wzrusza cichy jej dźwięk, Jak serca ton zgubiony. RAFAŁKU JUTRO JEST ROCZNICA TWEGO ODEJŚCIE DO DOMU PANA ZAPALAM WIĘC DZISIAJ MILIONY ŚWIATEŁEK NIECH ROZŚWIETLĄ CI DROGĘ.BLISKICH MOCNO PRZYTULAM DO SERCA W TYM SMUTNYM DLA NICH DNIU JESTEM Z WAMI.\nZapalcie na mym grobie znicz, Niech płonie on ku mojej czci, Nie zapomnijcie, że od Was odszedłem, Nie zapomnijcie, że Was kochałem, Że się bawiłem, że się śmiałem. Dziś pozostaje jedynie płomień, Który oświetla moje nazwisko, Został jedynie on, Czerwienią się kołysze, Na wietrze jego wielkość maleje. Zwykły płomień, tak niewiele, A dla mnie to teraz wszystko.\nJest takie miejsce na ziemi, do którego wracałeś z radością ... To przecież dom Twój rodzinny, który opuściłeś kilka lat temu. To w nim spędziłeś lata najsłodsze wiodąc swe życie bez trosk, Gdzie rodzice zadbali o to, by z głowy nie spadł Ci włos. To tutaj stawiałeś pierwsze kroki uczyłeś się mówić, płakać i śmiać. Poznawałeś różne życia uroki, by dorosłym człowiekiem się stać. A teraz minęło wszystko pozostał Twój ślad. Wspomnienia..fotografie...smutek...ból...i żal..\nNa Zawsze [*]\nZamiast ptaków Twoje życie uleciało, Gdzieś w przestworza ponad chmury uskrzydlone. Twoje serce tu na ziemi bić przestało, Oczy bliskich pozostają załzawione.\nSą takie łzy które palą i ranią. I płyną jak rzeka wzburzona. Są takie łzy których nie wstrzymasz. I smutek , którego nic nie pokona. Przychodzą razem jak siostra i brat. Pod rękę, trzymając się blisko. Ramieniem otoczą, przytulą mnie mocno. Szarością pomalują wszystko. Wśród łez jak w deszczu chowam swą twarz. Bez tęczy , która jak parasol chroni. Bo prezent od życia który dostałam. Zgubiłam....jak motyl odleciał mi z dłoni.\nNad Twoją mogiłą białe kwitną życia kwiaty. O ileż lat to już było bez Ciebie duchu skrzydlaty. Nad Twoją mogiłą, od lat tylu zamkniętą. Spokój krąży z dziwną siła z siłą jak śmierć- niepojętą. Nad Twoją mogiłą cisza jasna promienieje. Jakby w górę coś wznosiło jakby krzepiło nadzieję. Nad Twoją mogiłą klękam ze swoim smutkiem. O jak to dawno było jak się dziś zdaje malutkim. Nad Twoją mogiłą lampki zgasły kochanie. Me usta szeptały daj mu wieczne odpoczywanie.\nZasłuchana w ciszę samotności, zapatrzona we wspomnienia. Siedzę na progu serca swego, patrzę nadal w swe marzenia. Jesienny wiatr włosy rozwiewa, rozwiewa i marzenia. Puste miejsce obok mnie; Ciebie jednak ciągle nie ma.\nTo nie prawda co się stało. Naszych wspólnych dni było o wiele za mało. Gdyby ta jedna łza zmyła całe cierpienie. Ale nie,z tej strony nie ustąpi ukojenie. Tak pusto tu bez Ciebie. Gdzie ty jesteś w niebie ? Nie odpowiadasz wiem. Tyle pytań czeka czeka. A czas niestety ucieka.... Bóg powiedział,że to już czas. Więc odszedłeś i zostawiłeś nas. Nic dla mnie wtedy nie istniało. Tak jakby coś serce mi wyrwało, Czułam że razem Tobą umieram. Razem z sobą wszystkich zabieram. Jednak żyje nadal i Ciebie mi brakuje. A tęsknota mi życie truje....\nPokonam trudy, mozoły Czy będzie gorzej czy lepiej Uświęcę słowem Anioły One pomogą mi wzlecieć Na pewno jesteś, bo wierzę Ukrywasz skrzydła wtulone Zechciej mnie zabrać ze sobą Jeżeli jesteś Aniołem Na pewno tęsknie i czekam Na pewno nie wiem co dalej Jeżeli słyszysz nie zwlekaj Niech wreszcie będzie wspaniale Pomimo ciszy i cienia Pomimo strachu i cierpień Dostąpię łaski spełnienia Gdy przyjdziesz do mnie nareszcie.\nDo kogo usta otworzyć by chciał wysłuchać skarg. Do kogo usta otworzyć by móc wyjawić żal. Kogo mam winić za życie z którym zaigrał los. Kogo mam winić za życie cierpienia pełen trzos. Dla kogo me serce bije tęsknoty znając smak. Dla kogo me serce bije z życiem wciąż walcząc tak.\nMoje serce płacze rozpacz łzy wyciska. Odszedłeś Syneczku Osobo Najbliższa. Już Cię nie przytulę nie poczuję więcej Ciepła Twojej dłoni ach jak dusza boli. Może teraz widzisz jak kreślę te słowa. Żegnaj mój Syneczku w mym sercu żałoba...\nKaganek Twego życia zgasł mój jeszcze chyba się nie dopalił... Przedwczesny był to końca czas, zabrał Cię Bóg, a mnie ocalił! Takie to bardzo niesprawiedliwe, odszedłeś! – Ja zostałam sama... Okrutne życie i złośliwe nie wiem co robić teraz mam? Bo utraciłam sens wszystkiego świat istnieć dla mnie przestał już! Przyjdź do mnie we śnie – powiedz dlaczego? nadzieję w serce moje włóż! Daj mi choć jeden znak we śnie, że tam jest dobrze i czekać będziesz. Tak bardzo, bardzo kocham Cię i będę kochać, zawsze i wszędzie!\nCzasem pod szronem jeden kwiat ginie,gdy z drugim słońce się pieści.Czemu na świecie w jednej godzinie tyle się szczęścia i bólu mieści ....Niech płomień świecy pali się bez końca dla Ciebie Aniele.\nTy nie odszedłeś daleko... Wiem to, rozumiem, czekam. To tak jakbyś był obok, za rzeką. W tej wsi, co mgły ją zasnuły... A po górach i skałach wiatr zawodzi I śpiewa piosenkę tęsknoty przepastnej. Dniem każdym biegnę do Ciebie W tę światłość boskości jasnej. A mówią, że to otchłanie, Że tam gdzie jesteś nic nie ma... Jesteś w blasku słońca I w trawach, w koronie drzewa... Dlatego palę Ci świeczkę, Jej płomyk serce ogrzewa, Bo kiedyś będziemy znów razem. W to wierzyć mi bardzo trzeba...\nNiebo się zatrwożyło,zerwał się silny wiatr. Kiedy w ostatnią drogę ruszyłeś. Bo przecież nie tak miało być. Ty miałeś jeszcze długo żyć. Cieszyć nas swymi słowami. Gestem ,uśmiechem ,minami,. Dlatego niebo ucichło. Kiedy składano Twoje ciało. Bo dopatrzono się tam w niebie. Że się ktoś bardzo pomylił. Zabierając nam tak wcześnie Ciebie.,\nNiedawno wśród nas tu byli... Z nami się razem cieszyli... Wspólne też były zmartwienia Starania, plany, marzenia ... Szukamy ich wkoło siebie ... Lecz oni wysoko w niebie... Choć dostrzec ich nie możemy Jednak są blisko, Czujemy w pamięci naszej wciąż trwają... Ciepłym wspomnieniem wracają... W tęsknoty łzach które płyną I w czasie który przeminął... Za te wspólne w życiu chwile... Za dobro którego tyle Dawaliście... Każdego dnia Niech Pan Bóg zbawienie Wam da...\nWidzisz to w moich oczach To, o czym nigdy nie powiem... Bo jak opowiedzieć mam smutek Zamknięty za ścianą powiek Jak wytłumaczyć pragnienie Jak zamaskować tęsknotę Gdy dusza leży na dłoni Powiedz mi jak mam to zrobić Jak żyć by nikogo nie zranić?.\nJa szukam Ciebie na gwieździstym niebie ja szukam Ciebie we wiatru powiewie ja szukam Ciebie w promieniach słońca ja szukam Ciebie o zmierzchu o poranku w dzień w nocy we śnie na jawie szukam bez końca i tak do końca i bez końca.\nW pamiętaniu, we wspomnieniu. W rozmyślaniu, w rozmodleniu. W każdej chwili i w oddechu. W tańcu, w biegu i w uśmiechu. We łzach wszystkich, w kwiatach. W tęczy i w tęsknocie, która męczy. Wszędzie jesteś, w każdym drgnieniu. Jesteś zawsze, zawsze będziesz Moja miłość z Tobą wszędzie...\nAniele stróżu czyjej teraz strzeżesz duszy. On sam już aniołem więc go więcej strzec nie musisz? Czasem mówię do niego głośno czasem płaczę myśląc o nim Ale czuję Go gdzieś blisko pewnie słyszy myśli moje. Bo gdy czasem mocno proszę by pomógł mi w trudny dzień Zawsze daje mi otuchy i pomaga zapaść w sen. Wiesz, zazdroszczę Ci aniele że Go możesz spotkać sam Bo ja, tylko fotografie i wspomnienia po nim mam. Lecz kochana mamo - rzecze na to Anioł Stróż To jest tylko chwilą czasu, byś tańczyła z Nim wśród róż.\nNa pewno jesteś bo wierzę ukrywasz skrzydła wtulone. Zechciej mnie zabrać ze sobą jeżeli jesteś. Aniołem. Na pewno tęsknię i czekam na pewno nie wiem co dalej Jeżeli słyszysz nie zwlekaj niech wreszcie będzie wspaniale...\nPrzez morze łez w górę smutku biegnie promień. Przez morze łez, w górę smutku biegniesz co dzień. Ulotny jak ze snu… znak,że jesteś gdzieś tam. Powracasz dziś… żeby serca ogrzać nam! Ja teraz wiem, że łzy nic nie pomogą i bezsilny żal. Przytulam Cię… choć dzieli Nas bezkresna dal. Za morzem łez, za wielką górą smutku. Jest miejsce gdzie, pokonam ból…\nJak smutne i ciężkie są chwile gdy bliskiego gaśnie wzrok Gdy co drogie leży w pyle gdy w tryumfie śmierci mrok Nie usłyszę o radości z martwych warg Gdy zamilkną usta jego,już nie będzie żadnych skarg Proch do prochu wrócić musi bo to ziemski życia bieg Więc niech nic mnie nie kusi że to szczęścia tego cel Kiedyś jednak dzień nadejdzie i powiemy śmierci kres Zmartwychwstania słońce wzejdzie i nastąpi koniec łez.\nCo sprawiło Boże, że nam Go zabrałeś, Tak przecież chciał żyć a Ty Mu nie dałeś, Czemu los okrutny, rani nas tak srodze, Zabiera nam dziecko, zostawia nas w trwodze. Przecież Go kochamy, chcemy by był z nami, Ale już go niema, Twymi decyzjami, Choć ciężko na sercu, a dusza w głos krzyczy, Godzimy się z Twą wolą, w bólu i goryczy, Przytul nas do serca, otocz swą miłością, Niech serce nie krwawi, nie płacze słabością, Powiedz że niedługo, będzie żył znów z nami, Po tamtej stronie, za Twymi bramami... ????\nJak mam żyć bez Ciebie, pytam gwiazd na niebie. Samotnej ławki przy skwerze na wieczornym spacerze. Jak mam żyć bez Ciebie, pytam słońca na niebie. Psa co błąka się bez celu, potarganych kartek papieru. Jak mam żyć bez Ciebie pytam chmur na niebie. Pustych parkowych alejek, wiatru co przyjemnie wieje. Jak mam żyć bez Ciebie pytam często samą siebie.\nBez Ciebie....RAFALE.... Bez Ciebie świat jest ciemny szary, i niepotrzebny wcale. Brak mi ochoty, werwy, wiary i smutna jestem stale. Bez Ciebie mina wykrzywiona, a w kącie radość klęczy. Na grochu biedna zamyślona, jak ja się pewnie męczy! Bez Ciebie pusty dzień, noc głucha i wiatr ze śniegiem pędzi. Ziąb przejmujący chłodzi ducha aż serce lodem będzie. Miłość pod śniegiem białym zaśnie, choć tyle w nim uroku. Ogień zmarzniętej wiary zgaśnie, łzą już ostatnią w oku.\nUkochany nad życie pełen życia siły Spocząłeś snem wiecznym wśród cichej mogiły. Bolesna nam bez Ciebie będzie życia droga. Lecz kiedyś śmierć nas złączy u stóp Pana Boga.\nKiedy mnie już nie będzie weź pióro papier kopertę. list napisz czułymi słowami i wyślij tam gdzie będę. Napisz że bywasz szczęśliwa i zdjęcie ze słońcem na twarzy. Wyślij na adres nieznany tam anioł mi go dostarczy. Tylko nie smuć się proszę smutku nie chcę od Ciebie. Napisz jeszcze że kochasz mnie będącego już w niebie.\nZaczekaj! Nie odchodź,spójrz raz jeszcze na mnie. I proszę,uśmiechnij się w śnie przywołuję Cię. Moje serce tęskni za Tobą, z moich oczu płyną łzy... Cóż pozostało w sercu mym wspomnienie dawnych pięknych dni... Jak się pogodzić z losem złym, co Ciebie zabrał mi. Czemu oczy moje smutne, czemu usta moje drżą? Powiedz czemu łzy okrutne, wciąż na rzęsach moich lśnią? Czy wiesz,co to znaczy czekać, czekać na kogoś drogiego? Czy wiesz,co to znaczy tęsknić, myślą wołać do niego? Czy wiesz,co to ból samotności..zostały tylko wspomnienia. Jeszcze długo będę odwracać głowę na dźwięk Twego imienia. Jeszcze długo wśród tłumu będę szukać Twojego cienia...\nSzum i plusk morskich fal wiatr mroźny smaga w oczy. Horyzont tonie we mgle i łza się niespokojna toczy. Wspomnienia dawne wracają kiedyś…odpłynąłeś w siną dal. Serce ze sobą zabierając pozostawiając… tęsknotę i żal. Horyzont nadal ten sam statki płyną w powrotną drogę. Tylko na nich... Ciebie jest brak gdyż Ty pozostałeś na tamtej stronie. Zabierając ze sobą... uśmiech,zabierając ze sobą... nadzieje. Pozostawiając... odległą miłość,pozostawiając... marzenie.\nOn już spija nektar Bogów. Siedzi gdzieś wysoko - na Olimpie. A mi smutno samej. Bo nie ma go przy mnie. Dzisiaj mogę tylko wspomnieć. Zanieść znicze kwiaty. Już nie mogę się do niego przytulić. Odszedł w zaświaty.\nPodaruję dziś Ci różę w kolorze nieba. Chociaż barwa jej głęboka, piękniejszej nie trzeba. Blask księżyca w sobie skrywa, wśród gwiazd promienieje. Bo choć życie czasem smutne, trzeba mieć nadzieję. Że i dla nas dzień też przyjdzie, wśród słońca promieni. I ten smutek w głębi duszy w blask perły przemieni. DLA CIEBIE ...\nŻycie bezlitosne do ziemi przytłacza. Los ogromne kłody pod nogi wciąż wtacza. Nagle i okrutnie z serca nam wyrwało. To co było skarbem na zawsze zabrało. Trudno to zrozumieć, czarna rozpacz miota. Spokój już odpłynął, została tęsknota. Jak ochłonąć z bólu, gdy jak ogień pali. Czy kiedyś przygaśnie trochę się oddali? Ciężko żyć w cierpieniu nie znając radości. Wiedząc, że już nigdy chyba nie zagości. Kiedy już zabrakło nadziei i słońca. Tylko czarna rozpacz i smutek bez końca. Jesteś nam aniołem tam wysoko w niebie. Gdzie nasz święty Ojciec czekał już na Ciebie My swoją modlitwą zawsze Cię wspieramy. Smutek i cierpienie Bogu powierzamy.\nWidzisz mnie?! Cała jestem we łzach… Przyjdź do mnie! Choćby w niespokojnych snach Serce bez końca wspomnieniami marzy… Dotknij mej pomarszczonej starością twarzy! Powiedz znowu: „Jestem mamo! To wszystko to zły sen, nic się nie stało Jestem, żyję i na zawsze będę przy tobie!” Tak chciałabym… ale ty już leżysz w grobie… Teraz kopiec gęsto usypanej ziemi A pod spodem kres wszystkich mych nadziei Minęło już tyle pełnych zapomnienia lat Tak bardzo się zmienił ten okrutny świat A ja wciąż nie śmiem zapytać dlaczego. Dlaczego Boże zabrałeś właśnie jego.\nNie ma mnie na łące pełnej kwiatów barwnych. Nie ma wśród żywych, ani wśród umarłych. Nie ma mnie także nawet w sercu własnym. Ale jestem przy Tobie w pudle ciemnym i ciasnym. Co go do ziemi ze łzami włożyłam. W wielkiej rozpaczy wtedy się wiłam. I choć czas mija, tęsknię ogromnie. Tego żalu nie da się zapomnieć.\nJesteś dla mnie wspomnieniem,nieosiągalnym już...marzeniem. Teraz jesteś gwiazdką najjaśniejszą na niebie. Choć strasznie to boli tak bardzo kocham Ciebie!\nOdszedłeś stąd od nas... Odszedłeś, lecz przecież... Gdzieś w głębi serc naszych niezmiennie wciąż trwasz... I będziesz wciąż żywy, dopóki na świecie... Ślad będzie swój znaczyć, kto żywym Cię znał...\nWiara to potęga, która czyni cuda lecz kto jej doświadcza? komu się to uda? Czy Pan Bóg nas mierzy jakąś własną miarą? Co w życiu jest łaską a co będzie karą? Jedni mają życie usłane różami Inni zaś stąpają po drodze z cierniami. A gdzie jest normalne takie zwykłe życie - Ja ciągle go szukam marzę o nim skrycie. Mówią, kogo Pan Bóg kocha -temu krzyże daje Lecz na taki ciężar sił mi już nie staje. Proszę Cię mój Panie nie chcę więcej krzyży Bo to mnie do Ciebie wcale nie przybliży. I m większy ich ciężar tym mniejsza ma wiara. Ciągle jej ubywa choć bardzo się staram. Często mam wrażenie że żyje me ciało A co z moją duszą? Ty wiesz co się stało. Ona uleciała do aniołów w niebie I jednym pytaniem zadręcza wciąż Ciebie. Dlaczego zabierasz właśnie nasze dzieci? Nie ma odpowiedzi, a czas dalej leci...\nSielsko-Anielsko jest Tobie w niebie. A w pustym domu,brakuje Ciebie. Jak mam przytulić postać skrzydlatą? Kto będzie wołał Mamo i Tato? Pytań tysiące-w zamian milczenie. W oczach mam rozpacz,w duszy zmęczenie. I tylko liczyć mi pozostało. Że przyjdzie przeżyć chwilę wspaniałą. Gdy poza czasem,poza przestrzenią, Gdzieś poza ciałem,gdzieś poza Ziemią, Gdy przerwać zdołam rozumu ramy. W pewnej miłości-znów się spotkamy.. Pytam po ludzku-Jak to się stanie? Ja jeszcze nie wiem,Ty wiesz KOCHANIE.\nO jeden uśmiech jeszcze Ciebie proszę O jeden gest , o jedno Twe spojrzenie Wróć na chwilę , bądź przez chwilę życiem Nie bądź wiecznie straszną , martwą ciszą Odszedłeś tak nagle , zwyczajnie Zgasłeś jak dopalona świeca Tak wiele bólu przez to mi zadałeś Powiedź dlaczego tamten świat wybrałeś ? W potoku łez serce moje tonie Tęsknię do Ciebie w każdej jednej chwili Tak bardzo proszę, wróć na moment do mnie Utul me serce , rozpaczą rozdarte Szukam Cię wszędzie , pośród setek grobów Widzę mogiłę Twą i ten martwy spokój Głośny spazm z serca mego się wyrywa A drzewa w koło szumią , żeś nieżywy O jeden uśmiech tylko Ciebie proszę Przyjdź do mnie nocą i ze snu mnie obudź Przytul me serce , wygnaj z niego rozpacz I każdej nocy w snach moich pozostań\nModlę się kroplami wspomnień. Modlę się kroplami łez. Odkąd los zabrał mi Ciebie. Więcej nie ogrzeje mnie. Pełne ciepła twe spojrzenie Zerwano życia nić Została mi po Tobie pustka Trudno mi bez Ciebie żyć Jak mnie słyszysz, to przyjdź...\nKażdy człowiek o czymś marzy, Każdy człowiek o czymś śni, A ja nie chce wcale dużo, Mi wystarczy, abyś był... Kiedy w sercu gości smutek I gdy z oczu płyną łzy, Nie potrzeba wcale dużo, Bo wystarczy, abyś był... Wtedy zjawia się na twarzy Uśmiech i dodaje sił, Czuję radość, czuję szczęście, No bo obok jesteś Ty!\nJesteś ze mną w każdej chwili Jesteś Synku ciągle żywy Chociaż ludzie myślą z boku Biedna Matka...nieszczęśliwa A TY jesteś zawsze przy mnie I pilnujesz mnie niezmiennie. Jesteś dla mnie jak drogowskaz, Który przy mnie jest codziennie. Naprowadzasz i pocieszasz, Co mam robić pokazujesz. Uśmiech znowu chcesz zobaczyć, Kiedy ze mną tak wędrujesz...\nBiały żagiel ...\nWiatr - kochanie przychodzi z Nikąd i odchodzi naprawdę nie wiem Gdzie..? w ciszy mrok, gdzie na dnie kwiatu - różowego serca zamknie się na zawsze Twoje Imię. Wsłuchaj sie w tę c, iszę, w serca bicie rytm - wieczornej modlitwy. Jest wiatr radosny, gdy Twój żagiel porywa z soba i tańczy z nim w zawierusze słońca, wśród cieni zielonych przelatujących ptaków... a Ty słychasz z oczmi, jak wielkie księżyce. I wiatr jest zły, gdy sprowadza do ogrodu czrne chmury, gdy zbłąkane liście niesie, gasi oczy gwiazdom i milczeniem zamyka szczelnie wieka sowich gniazd - niespełnionych marzeń s n y. Samotny b i a ł y ż a g i e l kołysze się na okręcie chmur, potem odpływa ..., ale naprawdę nie wiem Gdzie?\nJak strasznie ciężko doświadcza nas los Wszystko w nas krzyczy i płacze w głos Zabiera, nie pyta, czy się zgadzamy Najdroższą Osobę którą kochamy Dlaczego świat jest tak ułożony Ze trzeba tracić najbliższe osoby Serce nas boli, strasznie cierpimy Nawet na płacz nie mamy już siły Na długo zostaje smutek i żałoba A w sercu naszym droga nam osoba Lecz taką jeszcze nadzieję mamy Że się tam w górze wszyscy spotkamy!\nDobry Panie co przydzielasz duszom ziemski czas. Nie pozwalaj nam zapomnieć skąd przysyłasz nas. Kiedy wraca ktoś do Ciebie, zamiast dziękować Ci. W duszy mamy gorycz żalu, z oczu płyną łzy. Dobry Panie pytam krzycząc aż po Nieba kres. Powiedz jak tam teraz w górze memu dziecku jest ? Chociaż jedną daj odpowiedź na pytania me. I przypomnij mi skąd jestem w jednym krótkim śnie. Słońce, kwiaty, wiatr coś szepczą - ukojenie dają. Przecież ludzie nie odchodzą - oni powracają.\nTo dawno było,a pamiętam jakby to wczoraj się zdarzyło. Byłam szczęśliwa,to pamiętam potem się niebo zawaliło... Wtedy krzyczałam:Boga nie ma! Bo zabrał wszystko co kochałam. Przeżyłam potem kawał życia lecz Ciebie zawsze w sercu miałam.. Czas leczy rany-mówią ludzie lecz ja nie wierzę w takie słowa. Ten mnie zrozumie,kto to przeżył tę ranę w sercu swoim chowam. Tak było dawno,a pamiętam i nigdy Ciebie nie zapomnę! I proszę Boga żebym nigdy o Tobie nie zgubiła wspomnień...\nMatka, bez kwiatów i bez życzeń Matka, ze łzami w oczach od rana Matka, do której Ty nie zadzwonisz Ty dziś nie powiesz Mamuś kochana Matka, odwracająca wzrok na ulicy Od młodych ludzi z bukietami Ta, która dziś jest cała krzykiem Matka, żyjąca wspomnieniami.\nW dniu Matki ....kwiatuszek dla osieroconej mamy......\nTo nieprawda, że Ciebie już nie ma. To nie prawda, że Jesteś już w grobie. Chociaż płacze dziś cała Rodzina. Cała Rodzina dziś jest w żałobie. Chociaż Ci serce w piersi nie bije. Chociaż spoczął na wieki głos Twój wesoły. W naszych sercach jak żyłeś tak żyjesz. W naszej pamięci zostaniesz na wieki.\nI teraz do Niej idę Mamo – Ty wiesz, że TAM jest pięknie. Anioły na cytrach grają , Wśród nich jest moje miejsce. I może gdzieś w milczeniu gór, Lub wśród cmentarnej ciszy Muzyka słodka spłynie z chmur I wtedy mnie usłyszysz? Nie płacz Mamusiu, przecież wiesz – To tylko krótkie rozstanie... Piszę Ci teraz ostatni wiersz ... To chyba jest mój testament? I wiesz Mamuniu, że ja też Czasem w ukryciu szlocham - Teraz też w oczach pełno łez.. Tak bardzo Ciebie kocham.\nMamo nie płacz bardzo Cię proszę. Przecież trzeba abym stąd odszedł. Pójdę aby się spotkać z Panem. W twojej pamięci już mamo pozostanę. Nie płacz kochana że stąd odchodzę. Będę na ciebie czekał tam z Bogiem. Będę się modlił wspólnie z aniołami. Abyśmy się razem tu kiedyś spotkali. Odchodzę radosny i nic mnie nie boli. Sam Jezus przy śmierci mojej tu stoi. Mnie więcej niczego tutaj nie trzeba. Mamusiu ja ufam że pójdę do nieba.\nNiech nasza droga będzie wspólna. Niech nasza modlitwa będzie pokorna. Niech nasza miłość będzie potężna. Niech nasza nadzieja będzie większa od wszystkiego, co się tej nadziei może sprzeciwiać.Św.Jan Paweł II\nW Twojej życia świecy ostatni płomień zgasł Dusza już do Boga uleciała...... Skończył się dla Ciebie ziemski czas Teraz dusza Twoja Boga pokochała.\nProszę przerwij tę ciszę, ona jak noc mnie otacza. Myśli koszmarne w niej słyszę, niepokój do serca wkracza. Choć dzień jest, nie widzę słońca, spokoju znaleźć nie mogę. Szukam w nim ciebie bez końca, tłumiąc złe myśli i trwogę. Wszystko wokoło się wali, koszmarem stają się chwile, A miłość w sercu mnie pali, przecież mam w sobie jej tyle. Pragnienie bardzo gorące, marzy, że głos twój usłyszę I wtedy powróci słońce, proszę więc, przerwij tę ciszę. ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥\nCzekam na ziemi- TY w niebie!! Nie wiem jak długa ma droga do CIEBIE. Wiem, że umierać nie będę się bała. Bo na mnie Ty będziesz czekał. Poznamy się razem, bez żadnego słowa. Co los nam przerwał- zaczniemy od nowa...\nCo sprawiło Boże, że nam Go zabrałeś. Tak przecież chciał żyć a Ty Mu nie dałeś. Czemu los okrutny, rani nas tak srodze. Zabiera nam dziecko, zostawia nas w trwodze. Przecież Go kochamy, chcemy by był z nami. Ale już go niema, twymi decyzjami. Choć ciężko na sercu, a dusza w głos krzyczy. Godzimy się z Twą wolą, w bólu i goryczy. Przytul nas do serca, otocz swą miłością. Niech serce nie krwawi, nie płacze słabością. Powiedz że niedługo, będzie żył znów z nami. Po tamtej stronie, za twymi bramami... ????\nBoże dodaj sił rodzinie. Ty wiesz, czym jest dziecka zgon. Niech Twa miłość na nich spłynie. W sercach zabrzmi wiary dzwon. Kiedyś znowu się spotkamy. Kiedy dla nas przyjdzie kres. Ciebie w swej pamięci mamy. W naszych sercach i otchłani łez. Ciało Twoje już w mogile. Wkrótce się obróci w proch. W myślach wspomnień z Tobą chwile. Oraz bliskich Twoich szloch. Ty podążasz w światła stronę. Gdzie na Ciebie czeka Pan. Tak Ci było przeznaczone. Dla nas zaś goryczy dzban. ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥\nBOZE DLACZEGO GO ZABRALES,BOZE DLACZEGO TAKI BOL NAM ZADALES,BOZE DLACZEGO TO ON ODSZEDL.BOZE PROSZE WEZ GO W SWE RAMIONA,NIECH JEGO DUSZA CZUJE SIE UTULONA,BOZE POWIEDZ MU ZE GO KOCHAMYI ZAWSZE PAMIETAMY,ZE KIEDYS SIE SPOTKAMY U WROT TWEJ NIEBIANSKIJ BRAMY..............\nCzasu nie było na pożegnanie,teraz zostało tylko płakanie. Teraz ten smutek w garści Cię trzyma, trzyma za szyje, dusić zaczyna... Póki ktoś żyje, to go kochamy, lecz to po śmierci go doceniamy. Wtedy widzimy jaki był cenny, wtedy ogarnia smutek brzemienny, Wtedy to rozpacz, wtedy tęsknota, jakże naiwna życia prostota..... Wtedy wyrzuty nami władają, wtedy uczucia hołdy składają... Wtedy za późno na przeprosiny, jedno, co możemy - wciąż się modlimy. ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥\nTam, gdzie anielska pieśń rozbrzmiewa A schody wiodą do nieba Tam trzepot skrzydeł Twoich Rozwiewa wszystkie chmury I gdy patrzę do góry Płyną łzy spod powiek moich... Widzę jak stąpasz wśród gwiazd korytarzy I nawet Ci się tu wracać nie marzy Bo Twój nowy świat jest tak daleki... Niech Cię Pan Bóg swoją miłością otoczy Na wieki\nRóżne są w życiu pory roku...jeśli czujesz akurat, że zbliża się zima, chciałbym abyś wiedział, ze nie jest to pora ostatnia, bo ostatnią porą Twego życia będzie wiosna; wiosna Zmartwychwstania. Całość Twojego życia sięga nieskończenie dalej niż jego granice ziemskie ; czeka Cię Niebo...JAN PAWEŁ II...prosimy Ojcze Święty o opiekę nad całą Aniołkową Rodziną...\nGdy wspomnienia o Tobie nachodzą myśli, Bezgraniczną miłością serce zalewasz... Marzę, że kiedyś nocą mi się przyśnisz Powiesz jak tam jest Ci teraz... Na Tamtą życia stronę nijak dostępu nie mam. Z tęsknoty serce płonie jak długo?... Tego czasu nie znam... ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥\nWyszedłeś na chwilę po ciepłe marzenia, wyszedłeś po świeże spojrzenie na życie. Nie chciałeś bólu nikomu sprawić... ale zostałeś już TAM w zachwycie... Tam się marzenia inaczej spełniają, i nic już złego się nie zdarzy... i tylko miłość jest ta sama, i uśmiech dla nas na twej twarzy...\nWielkanoc to czas otuchy i nadziei. Czas odradzania się wiary w siłę Chrystusa i drugiego człowieka. Życzę, aby Święta Wielkanocne przyniosły spokój oraz wzajemną życzliwość.Niech Zmartwychwstanie które niesie odrodzenie napełni Was pokojem i pozwoli z ufnością patrzeć w przyszłość.Dziękuję za wspólne trwanie przy naszych Aniołach.Pozdrawiam serdecznie.\nI cisza i pustka i brak kogoś. Kto szedł wspólnym życiem.wspólną drogą… Bądź… najjaśniejszą gwiazdą w ciemną noc, Tęczą na tle zachmurzonego nieba… Bądź pamięcią w naszych sercach, Po wszystkie dni naszego istnienia… Bądź dobrym duszkiem, który czuwa nad swoją Mamą… Bądź miłości wspomnieniem i w smutku pocieszeniem\nPamiętam.Wszystkie chwile. Pamiętam. One dały mi radości tyle. Pamiętam. Każdy Twój gest, każdy Twój ruch, Pamiętam. To wszystko rozprysło się w puch. Pamiętam. Oczu blask głęboki. Pamiętam. Barwę Twego głosu. Pamiętam. Każde Twoje słowo, Pamiętam. I wypowiadam je na nowo. Pamiętam. Bo byłeś jak cud wspaniały, Pamiętam. To anioły mi Cię dały. Pamiętam. Miłość z Twego serca tak szczerze płynącą, Pamiętam. Bo w mym sercu będziesz do końca..\nJa czekam na Ciebie wśród marzeń. Samotnie się błąkam po nocy. Zasypiam pod liściem tęsknoty. Znów ciche wspomnienie nas łączy. Gdzie jesteś, tak bardzo mi smutno. I w gwiazdy zaglądam srebrzyste. Bo może się któraś uśmiechnie. Twoimi oczami zabłyśnie.\nKochana mamo. Wiem, że Cię smucę mijają lata lecz Ja już nie wrócę… Dorosłe dzieci z domu odchodzą. Nie mogę mamo,zawsze być z Tobą… Dużo w swym życiu podróżowałem. Przepiękne miejsca na świecie zwiedzałem… Nie płacz już mamo…tu, gdzie przybyłem już pozostanę… Znalazłem miejsce swe ukochane… Jestem szczęśliwy…tu odpoczywam… Każdy się cieszy, kto tu przybywa… Nie płacz więc mamo… Wspominaj mnie dobrze,uśmiechaj się… Zapomnij o tym, co było złe… Czas szybko mija kochana mamo… Wybierzesz się kiedyś w podróż nieznaną. Będę na Ciebie czekał cierpliwie… Zobaczysz krainę,też tu zostaniesz, Pokażę Ci swoje piękne mieszkanie. Gdy do mnie przybędziesz. Też już nie wrócisz… Myślę mamuniu,że już się nie smucisz…\nGdy nadejdzie ten dzień Syneczku kochany, Wtedy znów będziesz w ramionach mamusi trzymany. Mamusia szepnie:Jesteś kochanie, Żyłam nadzieją, na to spotkanie..... A Ty odpowiesz czekałem mamo;..... I łzy radości płynąć nie przestaną.....\nTyle spraw niezałatwionych...tyle nieodkrytych dróg. Tyle marzeń niespełnionych,ciągle pytam:gdzie był Bóg? Czemu swoją boską mocą,nie pochylił koron drzew... Czemu boskim swym oddechem,nie odgonił gęstych mgieł. Gdzie mam złożyć zażalenie.Gdzie mam skargę swoją wnieść. Gdzie zmartwiałe złożyć serce,kiedy już zabrakło łez? ♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥♥\nBoże dlaczego Go zabrałeś? Boże dlaczego nam taki wielki ból zadałeś? Boże dlaczego to on umarł? Boże proszę Cię weź Go w swe ramiona, Niech Jego dusza czuje się tulona. Boże powiedz Mu że Go kochamy i zawsze pamiętamy. Kiedyś się spotkamy u wrót Twej niebiańskiej bramy.\nNiech otulają Ciebie Wszystkie Anioły...ofiaruję urodzinową różyczkę...wieczne odpoczywanie...modlitwa...dla Ciebie Rafałku...\nA ja Ci dzisiaj Moje Dziecko Przyniosę kwiaty najpiękniejsze A ja Cię dzisiaj Moje Dziecko utulę w myślach skromnym wierszem. A ja dziś światło Ci zapalę I kołysankę cicho zaśpiewam I chociaż poczta nie dochodzi Mój śpiew doleci dziś do nieba a ja Ci dzisiaj Moje Słońce Przyniosę swoje serce w darze Serce zranione, obolałe Bez oczekiwań i bez marzeń. Wiersz autorstwa Haliny Surmacz .\nAniołki Nasze kochane :*:*!\n"Serca przepełnione miłością, nigdy daleko od siebie nie odejdą"..aniołeczki wy żyjecie w Nas ..!:"...Urodzinowe pełne miłości Światełko dla ciebie Rafałku ...:"(!\nJestem ... Choć mnie nie widzisz, jestem przy Tobie. W myślach i wierszu, pisanym słowie. W chmurach co płyną , cicho po niebie. W błękicie jego,słońcu promieni. Kiedy tak blaskiem wszystko się mieni. I śpiewem ptaków w konarach drzew. Melodią wiatru, i szumem liści. Jestem... gdy tylko o mnie pomyślisz...\nWalentynkowe serduszko dla Ciebie Rafałku...\nOtulony puchem śniegu Po śniegowej idzie łące-Młody Chłopiec W ręku trzyma dary nieba-od łez oczy ma błyszczące Dokąd idziesz Przyjacielu-przecież droga zasypana? ...idę sobie do swej mamy-stoi w oknie zapłakana... Wróć się proszę Boże dziecię Ty już w niebie masz mieszkanie Tu ziąb srogi a Tyś bosy- nie pomożesz swojej mamie. ...Spojrzę w oczy mej Mateńce-głowę złoże na ramieniu Powiem ...Mamo nie płacz więcej- i odejdę znów w milczeniu. Jeszcze raz ją ucałuję-powiem ...Kocham Cię Mamusiu..... W duszy obraz namaluję-lecz do nieba wrócić muszę. Poszło dziecię skrajem lasu na strumykiem zamarzniętym Chciał odwiedzić swą Mateńkę-serce z żalu miał zziębnięte. Zabrał z sobą obraz Matki-Jego marzeń jest ozdobą. Co dzień w oczy jej spogląda mówiąc.... ...NIE PŁACZ MAMO-JESTEM Z TOBĄ......\nCzas na mnie - Tadeusz Różewicz. Czas na mnie, czas nagli...co ze sobą zabrać,na tamten brzeg?nic...więc to już wszystko,mamo.. tak synku,to już wszystko. a więc to tylko tyle. tylko tyle. więc to jest całe życie ... tak całe życie...\nZawsze ilekroć się uśmiechniesz do swojego brata i wyciągasz do niego rękę, zawsze wtedy jest Boże Narodzenie. Zawsze ilekroć milkniesz by innych wysłuchać, zawsze kiedy rezygnujesz z zasad, które jak żelazna obręcz uciskają ludzi w ich samotności, zawsze kiedy dajesz odrobinę nadziei załamanym, zawsze kiedy rozpoznajesz w pokorze jak bardzo znikome są Twoje możliwości i jak wielka jest Twoja słabość, zawsze ilekroć pozwolisz by Bóg pokochał innych przez Ciebie- ZAWSZE WTEDY JEST BOŻE NARODZENIE. ( Matka Teresa z Kalkuty). Zapalam światełka za wszystkie dni mojej nieobecności\nW mroźną noc, gdy zasiądziesz do Wigilii Wspomnij o tej, która tak bardzo Cię kochała Wróć do przepięknych wspomnień Gdzie byłeś tylko Ty i Ona. Połam opłatek i złóż jej życzenia Mimo, że znajduje się tam, w niebie Życz jej szczęścia, pośród Aniołów Wiedz, że ona tam sama nie jest Wyjrzyj za okno, gdy zobaczysz gwiazdę Spadającą, wiedz, że jest blisko Ciebie Nie ciałem, ale duszą Zaśpiewaj kolędę, która echem odbije się w niebie Zanuci razem z Tobą (To śpiew Anioła) Gdy będziesz zasypiał Zapamiętaj, że ona Cię dalej kocha.Wiersz pani H Poświatowskiej...Bliskim naszych Aniołów życzę miłych i spokojnych świąt.\nWigilie siadam do stolu ze wspomnieniami czas się zmienia nagle jak zaczarowany, choinka prosto z lasu, na niej światełka płoną ojciec matka przy stole i ty dziecko kochane.. sięgam po opłatek chcę sie z wami podzielić lecz czas wrócił do siebie a wy znikneliście stoję sama przy stole widzę puste krzesła a dalej ściana pusta oplatek trzymam w drżącej rece,czuję sól na ustach. ALE WIEM JESTEŚCIE Z NAMI SERCEM BO BARDZO WAS KOCHAMY Twoim bliskim życzymy zdrowych i pogodnych ŚWIĄT BOŻEGO NARODZENIA. http://www.youtube.com/watch?v=ZpGC7zKq7lI\nWybrzeża pełne ciszy... Dalekie wybrzeża ciszy zaczynają się tuż za progiem Nie przefruniesz tamtędy jak ptak. Musisz stanąć i patrzeć coraz głębiej i głębiej, aż nie zdołasz już odchylić duszy od dna. Tam już spojrzeń żadna zieleń nie nasyci, nie powrócą oczy uwięzione. Myślałeś, że cię życie ukryje przed tamtym Życiem w głębiny przechylonym. Z nurtu tego – to wiedz – że nie ma powrotu. Objęty tajemniczym pięknem wieczności! Trwać i trwać. Nie przerywać odlotów cieniom, tylko trwać coraz jaśniej i prościej. Tymczasem wciąż ustępujesz przed Kimś, co stamtąd nadchodzi zamykając za sobą cicho drzwi izdebki maleńkie j – a idąc krok łagodzi - i ta ciszą trafia najgłębiej. / Jan Paweł II/\nCudne światełka wraz z modlitwą,wraz z pamięcią o Tobie Rafałku...odpoczywaj w ciszy i spokoju,przytulam i łączę się z Najbliższymi Twemu serduszku,w tym trudnym dniu...\n„Śmierć stawia nas w obliczu bezsilności, która nas obezwładnia i zabiera w nieznane. A kiedy pojawia się kradnąc ukochaną osobę, przeszywa serce bólem i odznacza w nim swoje piętno, które przypomina nam stale jacy jesteśmy wobec niej bezsilni."..\nTak bardzo mi do ciebie Blisko Ta cisza zrozumiała Wszystko Poprowadziła Nas Od gniewu Ku drzewom W ptaków śpiew Wśród listków Nie trzeba nam słów Słowa ranią Znów anioł Ciszy jest Jest przy nas Położył nam Swój palec chłodny na głodne usta Wypełniła się pustka Ucichł zgiełk Co rósł w nas Ta cisza jest Jak łza Łza co trwa U powiek Człowiek W słowie Gubi ją łatwo Żyć bez łzy Nie warto.... Kofta Jonasz\nPragnę podziękować za zapalone światełka w czasie mojego urlopu dla mojego synka Marcinka. Dla Ciebie aniołku światełko do samego nieba.\nW TYM DNIU, DLA CIEBIE [*]\nRafałku-piękne majowe kwiatuszki,śliczne światełka płonące ku Górze dla Ciebie,modlitwa i moja pamięć-przytulam bliskich Twemu Serduszku...\nJesteś choć Cię nie ma Jesteś jak mgła której dotykam. a ta rozpływa się. Jesteś jak ten biały puch na błękitnym niebie, do którego daleko mi Jesteś jak Wiatr który niesie piękne wspomnienia. Nagle umilkł. Jesteś jak sen niewinny dziecięcy, który odległy jest. Jesteś jak dzień z nocą połączony nieosiągnięty. Jesteś choć Cię nie ma\nMarcowe światełko Rafałku dla Ciebie!!!\nDla Ciebie Rafałku w dniu Urodzin [*]\nUrodzinowe światełko dla Ciebie Rafałku,,niech dobry Bóg zawsze Cię za rękę trzyma [*] Tęsknimy tak bardzo wszyscy tutaj za Tobą,Na zawsze w naszej pamięci w naszych sercach[*}\nW Dniu Urodzin Rafałku Ślemy Ci Najpękniejsze Kwiatuszki Bądz Zawsze Uśmiechniętym Aniołkiem.\nW DNIU TWOICH URODZIN RAFAŁKU ((*))\nTO NIE TAK MIAŁO BYĆ ;( WSZYSTKIEGO DOBREGO RAFAŁKU W NIEBIE NIECH MATKA BOSKA OTULI CIĘ DO WIECZNEGO SNU ❤❤\nI tak, i nic. I zawsze i nic ...\nTak nagle pojawiłeś się w moim życiu, to życie na lepsze odmieniłeś. Smutek i samotność w radość i szczęście zamieniłeś. Związek cudowny zaczęliśmy, tyle wspólnych planów mieliśmy. Lecz tak jak szybko połączyły się nasze drogi tak Ty przekraczając świata progi,uciekasz. Żegnaj więc Aniele kochany, Dziękuję ci za cudownie spędzone razem chwile, za to, że cały czas przy mnie byłeś. Bedę ze Tobą tęsknić, tu, teraz i zawsze. Choćby nie wiem co się stało, ja będę o Tobie pamiętać. Już na wieczność.


Drabina rozstawna aluminiowa, Drabina rozstawna - Gwarancja\nAluminiowe drabiny dwuelementowe\nRozstawne drabiny dwuelementowe BS-DW 2x\nWszelkiego rodzaju prace wymagające wykonania na wysokości, muszą być realizowane w maksymalnie bezpiecznych warunkach. Takowe jest w stanie zagwarantować drabina rozstawna aluminiowa. Konstrukcja mogąca mieć od 7 do nawet 15 stopni.\nDrabina rozstawna może być rozłożona do pozycji pionowej i przystawiona do ściany. Bezpieczną pracę na wysokości zapewniają stopnie o specjalnej, antypoślizgowej powierzchni. Ponadto opatrzenie nóżkami stabilizującymi, wykonanymi z tworzywa sztucznego oraz dodatkowo stabilizatorem zamieszczonym na jednej z podstaw drabiny.\nBezpieczną pracę potwierdza spełnienie wymogów normy EN 131. Maksymalne obciążenie wynoszące nawet 150 kg dla każdego stopnia oraz 5-letnia gwarancja, wpływają na jeszcze wyższy komfort użytkowania. To również zapewnienie o trwałości i solidnej konstrukcji drabiny, która służy przez długi czas, w różnorodnych warunkach.\nDrabina rozstawna mimo swojej wysokości, zapewnia maksimum bezpieczeństwa podczas użytkowania. Jest stabilna i solidna, nie brakuje jej trwałości i wysokiej jakości. Dodatkowo posiada pręt, który uniemożliwia przypadkowe rozsunięcie drabiny. Konstrukcja powstała z zastosowaniem nowoczesnych technologii, by spełnić oczekiwania najbardziej wymagających użytkowników.\ngłębokość złożonej drabiny mm B 105\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 2950\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 2770\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 3770\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 1820\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 2820\nilość stopni 2x8\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 3210\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 3015\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 4015\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 2070\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 3070\ngłębokość złożonej drabiny mm B 115\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 3730\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 3500\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 4500\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 2300\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 3300\nwaga kg 9,2\nilość stopni 2x10\nmax. długość złożonej drabiny mm A 2690\ngłębokość złożonej drabiny mm B 120\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 4250\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 3990\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 4990\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 2560\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 3560\nilość stopni 2x11\nmax. długość złożonej drabiny mm A 2950\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 4510\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 4235\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 5235\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 2810\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 3810\nwaga kg 12,4\nilość stopni 2x12\ngłębokość złożonej drabiny mm B 140\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 5030\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 4725\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 5725\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 3055\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 4055\nilość stopni 2x13\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 5550\nladder height mm V1 5215\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 6215\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 3300\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 4300\nilość stopni 2x14\ngłębokość złożonej drabiny mm B 160\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 6070\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 5700\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 6700\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 3555\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 4555\nilość stopni 2x15\nmax. długość drabiny przystawnej mm D 6590\nwysokość drabiny przystawnej mm V1 6190\nwysokość robocza drabiny przystawnej V2 7190\nmax. wysokość drabiny wolnostojącej V3 3800\nwysokość robocza drabiny wolnostojącej V4 4800\nwaga kg 21,3


Wprowadzenie do obrotu akcji serii H - Biznes w INTERIA.PL\nWprowadzenie do obrotu akcji serii H\nZarząd Polimex-Mostostal S.A. informuje, że zarząd Giełdy Papierów Wartościowych S.A. uchwałą nr 245/2007 w sprawie dopuszczenia i wprowadzenia do obrotu giełdowego na rynku podstawowym akcji zwykłych na okaziciela serii H spółki Polimex-Mostostal S.A.:\n1) dopuścił do obrotu giełdowego na rynku podstawowym 1.032.905 (słownie: jeden milion trzydzieści dwa tysiące dziewięćset pięć) akcji zwykłych na okaziciela serii H Polimex-Mostostal S.A. o wartości nominalnej 1 (słownie: jeden) złoty każda;\n2) wprowadził z dniem 20 kwietnia 2007 r. w trybie zwykłym do obrotu giełdowego na rynku podstawowym akcje spółki Polimex-Mostostal S.A., o których mowa w pkt 1, pod warunkiem dokonania przez Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. w dniu 20 kwietnia 2007 r. rejestracji akcji serii H i oznaczenia ich kodem "PLMSTSD00019".\nWarunek określony w pkt 2 został spełniony. Krajowy Depozyt Papierów Wartościowych S.A. poinformował Emitenta, że z dniem 20 kwietnia 2007 r. w Krajowym Depozycie Papierów Wartościowych S.A. zostało zarejestrowanych 1.032.905 (słownie: jeden milion trzydzieści dwa tysiące dziewięćset pięć) akcji zwykłych na okaziciela serii H Polimex-Mostostal S.A., które oznaczono kodem "PLMSTSD00019".\nPodstawa prawna: § 34 ust.1 pkt 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 19 października 2005 r. w sprawie informacji bieżących i okresowych przekazywanych przez emitentów papierów wartościowych (Dz. U. z 2005 r. Nr 209 poz. 1744).


History's Strongest Disciple Kenichi :: Forum Kotatsu\nForum Kotatsu » :: Manga & anime ::.. » Alfabet » History's Strongest Disciple Kenichi Poprzedni temat :: Następny temat\nWysłany: 02-10-2008, 22:56 History's Strongest Disciple Kenichi\nW końcu się wziąłem i postanowiłem stworzyć temat o swoim ulubionym anime, które obejrzałem 4 razy. Dla porównania żadnej innej serii nie obejrzałem więcej niż raz(jedynie jeden odcinek z Fumoffu 3 razy, ale to taki wyjątek), Cóż mogę o nim powiedzieć? Po prostu zakochałem się w nim, Dla mnie jest wielkie i każdą niedoróbkę, nieścisłość, nielogiczność i niedoskonałość potrafię wybaczyć, bo Kenchi wielkim anime jest.\nJest to krótkie anime(ale na szczęście nowy sezona ma być od lutego) opowiadające klasyczną historię od zera do bohatera. Kenichi - osoba mogąca być scharakteryzowana tylko słowami pocieszny chłopak - w celu obrony przed osobami znęcającymi się nad nim wstępuje do klubu Karate. Niestety(na szczęście) tam jest gnębiony do tego stopnia, że niczego nie może się nauczyć. Z wybawieniem przychodzi nowa uczennica, która go zaprowadza do Dojo swojego dziadka - Ryozanpaku, gdzie się zebrali mistrzowie różnych stylów walki. Początkowo niechętnie przyjmują go na swojego ucznia, z założeniem, że dadzą mu taki wycisk, iż sam szybko zrezygnuje. Jednak Kenichi wytrzymuje, powoli stając się najsilniejszym disciple(trudne do przetłumacznie na polski - uczeń jakoś mi nie pasuje, adept też).\nAnime jest naprawde pełne różnorodnych gagów na bardzo wysokim poziomie - na żadnym anime nie śmiałem się tak bardzo - i nawet teraz momenty które widziałem po 10 razy dalej mnie rozbrajają.\nJednak nie jest to tylko zwykła komedia - ma ważny przekaz, który wyjątkowo można odnieść do normalnego życia. Nigdy się nie poddawaj. Zawsze dawaj z siebie wszystko. Zawsze jak mi się ćwiczyć nie chce, mobilizuję się jakimś odcinkiem.\nZacząłem czytać mangę, ale jako, że tej formy przekazu nie lubię, to wciąż z niecierpliwością czekam na anime. Bo Kenichi wielkim anime jest.\nWysłany: 14-05-2009, 14:01\nJestem w trakcie oglądania. Oglądam wersję z angielskimi napisami i rosyjskim lektorem. Ubaw po pachy. Rosyjski rulez.\nMoja ulubioną postacią jest Nijima. Za sam wygląd go lubię. Koleś w normalnym anime byłby evil Overlordem. Szopy jakie wyczynia przechodzą ludzkie pojęcie. Jeśli Kenichi jest pięścią to Nijima to mózg. Jak go nazwał jeden z wrogich bossów: Co za wredny typ.\nJestem przy 21 odcinku. Pojawia się tutaj Shinpaku Alliance(NowaBiała Gwardia). Popłakałem się ze śmiechu.\nI powiadam wam. Rosyjski dubbing rządzi.\nForum Kotatsu » :: Manga & anime ::.. » Alfabet » History's Strongest Disciple Kenichi


Informacja piątym stanem skupienia materii? Odważna koncepcja fizyka | CHIP\nOdkryto nowy stan skupienia materii?\nInformacja piątym stanem skupienia materii? Odważna koncepcja fizyka\nAdam 21 marca 2022\nNiezwykła koncepcja naukowca z Uniwersytetu w Portsmouth może całkowicie zmienić wszystko, co znamy z lekcji fizyki. Cząstki elementarne mogą zawierać informację podobną do DNA, a ta może okazać się nieznanym stanem skupienia materii.\nZgodnie z wiedzą wyniesioną z lekcji fizyki, występują cztery stany skupienia materii: stały, ciekły, gazowy oraz plazma. W rzeczywistości podział ten nie jest taki prosty, bo niektóre klasyfikacje zakładają występowanie nawet 500 stanów skupienia – nie każdy z nich musi wiązać się z faktyczną zmianą fazy.\nCzytaj też: Fizyka kwantowa – siedem faktów, które warto znać\nDr Melvin Vopson z Uniwersytetu w Portsmouth zaproponował odważną koncepcję, która sugeruje, że wszystkie cząstki elementarne (najmniejsze cegiełki Wszechświata) przechowują informację o sobie – podobnie jak informacja zapisana w DNA. Fizyk zaproponował eksperyment myślowy, który – jeżeli okaże się prawidłowy – wywróci do góry nogami wszystko, co wiemy o stanach skupienia materii. Jego zdaniem informacja jest piątą formą materii.\nByłby to moment eureki, ponieważ zmieniłoby to fizykę, jaką znamy, a także poszerzyło nasze rozumienie Wszechświata. Jednocześnie nie byłoby to sprzeczne z żadnym z istniejących praw fizyki – z mechaniką kwantową, elektrodynamiką, termodynamiką czy mechaniką klasyczną. Moja koncepcja uzupełnia fizykę o coś nowego i niezwykle ekscytującego.\nWizja dr Vopsona nie jest niczym odrealnionym, bo jego wcześniejsze badania sugerowały, że informacja jest podstawowym budulcem Wszechświata i jest obdarzona własną masą. Jego zdaniem, to właśnie informacja może być poszukiwaną od dawna ciemną materią, która stanowi 1/3 masy Wszechświata, choć nie jesteśmy w stanie jej zobaczyć.\nJeśli założymy, że informacja jest fizyczna i ma masę, a cząstki elementarne mają DNA informacji o sobie, to jak możemy to udowodnić? Moja najnowsza praca dotyczy sprawdzenia tych teorii, tak aby mogły być poważnie traktowane przez społeczność naukową.\nUczony z brytyjskiego uniwersytetu wyjawił, jak można wykryć i zmierzyć informację ukrytą w cząstkach elementarnych. Konieczne jest monitorowanie zderzeń cząstka-antycząstka.\nInformacja w elektronie jest 22 miliony razy mniejsza niż jego masa, ale możemy zmierzyć zawartość informacji, wymazując ją. Wiemy, że gdy zderzamy cząstkę materii z cząstką antymaterii, to cząstki te anihilują się nawzajem. A informacja z cząstki musi się gdzieś podziać, gdy ulegnie anihilacji.\nNaukowiec jest zdania, że w procesie anihilacji, cała masa cząstek zostaje zamieniona na energię – zwykle promieniowanie gamma. Natomiast cząstki zawierające informacje są zamieniane na promieniowanie podczerwone.\nKoncepcja dr Vopsona jest odważna i wymaga dalszych badań, ale jeżeli okaże się prawdziwa, całkowicie odmieni naszą wiedzę o Wszechświecie. Środowisko naukowe jest sceptycznie nastawione do tej hipotezy, ale nie neguje jej całkowicie. Szczegóły przeczytacie w czasopiśmie AIP Advances.


Podkarpackie parafie najliczniej wspierają akcję „Stop LGBT” - Rzeszów, Podkarpacie - wiadomości, informacje, wydarzenia\nPodkarpackie parafie najliczniej wspierają akcję „Stop LGBT”\nOpublikowano: pon, 21 wrz 2020 13:44 2020-09-21T13:44:16.000Z\nWiadomości W ponad 50 kościołach na terenie województwa podkarpackiego zbierane są podpisy pod projektem ustawy, która wprowadzi ograniczenia w zakresie organizacji Parad i Marszów Równości.\nObywatelska inicjatywa ustawodawcza „Stop LGBT” została zainicjowana przez Fundację Życie i Rodzina. Głównym punktem ustawy jest zakaz organizowania w Polsce zgromadzeń propagujących związki osób tej samej płci. Aby Sejm zajął się projektem fundacji, należy uzbierać 100 tys. podpisów. Do pomocy przy składaniu podpisów mają zachęcać biskupi diecezjalni, o czym informowaliśmy w artykule pt. Kościół "rzuca rękawice" środowisku LGBT. Marsze Równości będą zakazane?\n>> W parafii Czudec złamano prawo?\nOkazuje się, że najwięcej kościołów, w którym możemy znaleźć karty do podpisu, znajduje się w… województwie podkarpackim. Najgęściej jest w powiecie rzeszowskim. W stolicy innowacji obywatelski projekt ustawy wspiera m.in. Kościół Rzymskokatolicki pw. Podwyższenia Krzyża Świętego, Kościół św. Józefa, Kościół Rzymskokatolicki pw. Świętego Krzyża oraz Kościół św. Józefa Sebastiana Pelczara przy ul. Lwowskiej.\nKuria rzeszowska otwarcie zachęca parafie do włączenia się w akcje. Poza Rzeszowem w zbiórce uczestniczą kościoły m.in. z Przemyśla, Sędziszowa Małopolskiego, Jasła, Głogowa Małopolskiego oraz Łańcuta.\nŁącznie w całej Polsce znajduje się ok. 180 kościołów, gdzie akcja „Stop LGBT” cieszy się akceptacją lokalnych parafii. Spora liczba obiektów znajduje się także we wschodniej części województwa małopolskiego. W samym Krakowie zbiórka nie cieszy się taką popularnością jak w Rzeszowie. Niewiele mniej kościołów (w porównaniu z Małopolską) znajdziemy w województwie wielkopolskim i kujawsko-pomorskim.\nMapa, na której pokazano kościoły, gdzie zbierane są podpisy dostępna jest TUTAJ. Warto zauważyć, że poza kościołami, które pokazano na mapie, należy się spodziewać, że akcja propagowana jest także w wielu innych parafiach, których na powyższej mapie brakuje.


Serwis i zakup roweru przed sezonem\nSezon kolarski zaczyna się już 1 marca!\nNawet jeżeli nie co dzień będzie pogoda na rower, to maszyny muszą być już wtedy gotowe!\nWiadomo, że Polska to nie Hiszpania.\nI dobrze, i niedobrze. Dobrze, bo jednak fajnie mieć możliwość polecieć na narty w obrębie swojego kraju, ale niedobrze, gdy jesteśmy – a jesteśmy – kolarzami.\nI gdy najczęściej nasza zima to nie piękny, zaśnieżony krajobraz, ale solna breja na ulicach, plus dwa stopnie i marznący deszcz.\nTe nasze polskie miesiące zimowo-zimowe to trochę taki konkurs na przetrwanie.\nAle dajemy sobie radę. Jakoś trzeba przecież!\nSą zajęcia rowerowe w klubach fitness, można jeździć na tor, można przerzucić trochę żelastwa, wrócić do biegania, można spróbować polubić trenażer, ale wszystko to jest jakieś takie…\nJakieś takie #niezbyt… ;)\nI raczej każdy z nas, ubierając kurtkę rowerową na pierwszą warstwę i na bluzę, naciągając długi ocieplany spodzień, wdziewając narciarską skarę na but i potem na to jeszcze owiewę, spocony i zły myśli sobie, jak to kapitalnie było włożyć tylko krótkie spodenki, pasek od pulsaka i na to koszulkę i lecieć przed siebie, złorzecząc może tylko trochę na wiatr, który zawsze jednak trochę, jakby nie jechać, to… #wryj ;)\nKto z Was nie wrzucił w ostatnim czasie na swojego Instagrama tzw. throwback summer czyli foty z roweru z lata?\nJest zima, więc musi być zimno. No trudno! Jeszcze nie dysponujemy narzędziami, jak to zmienić. I tak średnio jest na co narzekać, bo ubiegłe lato dało popis, mamy zimą do czego tęsknić.\nMy sami – jako przedstawiciele rowerowego biznesu – tęsknimy. Wierzcie nam. Ale też stresujemy się, bo wiemy co będzie!\nWiecie czym jest nasza rowerowa definicja rytuału przejścia?\nJest sajgonem w okresie przedwiosennym. To jest dokładnie ten moment, kiedy nasz serwis zalewają masy rowerów do ogarnięcia razem z łzami ich właścicieli, że najlepiej to #najuż ;)\nNa jutro, bo wyjazd, na jutro, bo majówka, na jutro, bo to tylko regulacja, itede.\nTo jest bolesne przejście :D\nWedług jakiego kryterium mamy teraz ustalać kolejkę zadań?\nWedług stopnia sympatii? No jak, jak my Was wszystkich lubimy tak samo!\nJak mamy ocenić, czyj wyścig jechany „jutro” jest tym ważniejszym?\nBywacie w naszych sklepach i wiecie, że ich powierzchnia nie jest z gumy. Więcej mechaników niż mamy już nie wetkniemy.\nSumiennie wykonany przegląd regulacyjny trwa najmarniej dwie godziny, a pełen konserwacyjny to nawet pięć godzin. PIĘĆ godzin!\nZagadka: Jeśli praca sklepu to 9 godzin dziennie, a Was w środku sezonu jednego dnia przyjdzie 15 osób (huehue, żeby tylko!), osób z rowerem #najutro, a mamy trzy stanowiska serwisowe w jednym punkcie, to… Uda się to?\nWierzcie nam, że bardzo byśmy chcieli.\nI najczęściej zostając dłuuuuugo po godzinach robimy wszystko, żeby się to udało!\nWłaśnie z takich powodów obniżamy ceny serwisu na okres tak zwanego „bezkrólewia”, czyli na ten czas, kiedy się wydaje, że do następnego sezonu jeszcze miliony lat ;)\nNiestety również, musimy je podnieść w szczycie sezonu.\nNajwiększe szanse na luz na serwisie i usługę niemal od ręki macie w styczniu i w lutym, marzec to już wrota piekła, w kwietniu, maju, czerwcu i lipcu będziemy w środku oka cyklonu, po czym uspokajamy się (a raczej Wy!) w sierpniu. Wrzesień to już podchodzenie do lądowania iiii powoli wchodzimy w okres, w którym znów jest czas na gruntowne sprawdzenie Waszych rowerów – nawet jeśli zamierzacie wpiąć je tylko w trenażery!\nAle dzięki oddaniu roweru po sezonie NA CZAS, będą skasowane luzy, wylana woda z suportu, wymienione uszczelki w amoryzatorach i po zdjęciu roweru z trenażera na wiosnę możecie z czystym sumieniem iść na rower w outdoor!\nNa koniec mały protip dla Was, jakie teksty nie przyspieszą naszej pracy w środku serwisowego piekła:\n- Błagam, ostatni raz!\n- Coś tu pyka, możecie sprawdzić na szybko?\n- Przecież to tylko regulacja!\n- Jak to?! Macie kolejkę w serwisie?\nDrzwi naszych sklepów są otwarte cały rok.\nAle pamiętajcie, że ceny za usługi „pływają”.\nTak, dokładnie – będzie drożej od marca, usługa „#najuż” będzie siłą rzeczy traktowana jako ekspres, czyli premium.\nWiosną usłyszycie od nas, że... - Taniej już było! ;)\nPEŁNY CENNIK NASZYCH USŁUG SERWISOWYCH


Slider Genesis ADO 60 cm | Sklep Genesis Gear\nADO-60 zbudowano ze stopów aluminium w połączeniu z przemysłowymi tworzywami sztucznymi. W efekcie prezentowany slider waży niewiele ponad 800g. Ta lekka konstrukcja pozwala na pracę nawet 20kg kamerą lub aparatem. Slider ADO-60 jest standardowo wyposażony w stopy montażowe zapewniające stabilną pozycję całego zestawu. Może on być też zamontowany na typowych statywach w celu rejestrowania materiału na dowolnie określonej wysokości.\nslider Genesis ADO\nGenesis ADO 60 to podstawowa wersja slidera marki Genesis Gear o długości 60cm. Na odcinku tym pozwala na płynne prowadzenie kamery lub aparatu wyposażonego w funkcję video. Efektem pracy ze sliderem Genesis Gear ADO-60 są profesjonalne kadry...


domu lub kogoś budynku. z kategorii: płyty faliste\ndomu lub kogoś budynku. [ płyty faliste ]\nDachy istnieją bardzo ważną częścią własnego domu albo każdego budynku. Zapewniają schronisko przed ciężkimi warunkami pogodowymi, takimi w jaki sposób deszcz, rozbłyski, gradobicia i wesoło słońca. bo dają nam schronisko ze wszelkich tych elementów, sugeruje to, iż powinny brać całą taką surowość tych elementów pogody. Stąd płyty faliste pokrycia dachowe zdecydowanie powinny egzystować wystarczająco mocne.\njest masa artykułów, z których wykonywane istnieją dachy, jednakże w najwyższym stopniu odpowiednim i skutecznym wyborem jest to, iż faliste pokrycia dachowe istnieją w każdy sposób\nMetal falowany na dachu może być w pewnych rodzajach fal, jest to jego płyty faliste szczególny owy aspekt, a także posiada pewną możliwośc. Pokrycia faliste istnieją zwykle stosowane w ruchu kształt istnieją specjalnie wykończone, tak aby obniżyć konsekwencja rdzy. aktualnie dachy faliste istnieją stworzone z takowych materiałów Jako aluminium, malowane albo powlekane stal i stal nierdzewna. Tektura falistej pokrywy metalowej może być bardzo dużo kosztochłonna aniżeli inne materiały, owe w jaki sposób dachówki asfaltowe i z włókna szklanego.\nTektura falistego pokrycia dachu posiada masa innych elementów pozytywnych aniżeli inne metalowe pokrycia dachowe dostępne w tej branży, owe w jaki sposób tynki z nadwozie falistej i kolor z szeregu różnorodnych kategorii\nPierwszą wielką rzeczą dotyczącą falistego zadaszenia metalu jest to, iż nie istnieją bardzo dużo hałaśliwe, gdy pada deszcz w porównaniu do innych metalowych zaciemnić dachowych. Zginane metalowe pokrycia dachowe istnieją równie silniejsze i wytrzymałe aniżeli inne materiały, więc pod warunkiem chodzi o burze gradowe, faliste pokrycie dachowe z metalu może być najodpowiedniejszym rozwiązaniem odpornym na nie aniżeli każdy różny półprodukt, zaś owym samym powoduje minimalne gradacje.\nNiewielka korzyść z falistego Metalowe pokrycie dachowe jest to, iż może być odporne na wiatr i ma możliwość nawet walczyć z huraganem. Tektura falistego pokrycia dachowego sprawił zadowolenie w praktyce, iż istnieją niepalne, w następstwie tego są w stanie wytrzymać pożary z minimalnymi uszkodzeniami.\npłyty faliste Zadrukowane metalowe pokrycie dachowe\nZadrukowane metalowe pokrycie dachowe waży dużo mniej aniżeli jakiekolwiek inne metalowe pokrycia dachoweKolejną poważną zaletą falistego pokrycia dachowego może być fakt, iż istnieją niesłychanie odporne na funkcja błyskawicy Kolejną zaletą falistego pokrycia dachowego z metalu jest to, iż pochłania dużo mniej ciepła, więc utrzymuje temperaturę w wnętrzu w umiarkowanych temperaturach, co powoduje, iż budynek pozostaje zimny w sezonie letnim.\nKiedy planujesz kupić metalowy dach kędzierzawy dla Twojego budynku, upewnij się, iż może być uregulowany galwatrem, który wzmacnia dach i zapobiega przedostawaniu się materiału z tego powodu można nawet uzyskać .\nUlubiony ten Postmar Rustykalny zrobiony z drewna\nUlubiony ten Postmar Rustykalny zrobiony z drewna płaszcz Hilmarpicmaphide to postingrestorerestore tym zamieszczaniu ulubionym tego Postmar parkiety liściastych los banosmaphide tym postingrestorerestore tym stanowisku faworytem tego Postmar Sprzętu i pojemników