LEGO Nexo Knights Rydwan Władcy Bestii - Lego Nexo Knights - Urwis.pl Moje konto\nNexo Knights Rydwan Władcy Bestii\nNr katalogowy: WPLEGS0CH014781\nLEGO 70314 NEXO KNIGHTS RYDWAN WŁADCY BESTIIAni kroku więcej, Władco Bestii! Jestro chce zdobyć księgi czarnomagicznych zaklęć, które są rozrzucone po całym królestwie Knighton. Wysłał na poszukiwania całą armię złych sił. Macy nie może stracić ani chwili! Musi wskocyć na grzbiet odrzutowego...więcej\nLEGO 70314 NEXO KNIGHTS RYDWAN WŁADCY BESTIIAni kroku więcej, Władco Bestii! Jestro chce zdobyć księgi czarnomagicznych zaklęć, które są rozrzucone po całym królestwie Knighton. Wysłał na poszukiwania całą armię złych sił. Macy nie może stracić ani chwili! Musi wskocyć na grzbiet odrzutowego wierzchowca i pędzić po Księgę Oszustw, zanim Władca Bestii się do niej dorwie. Uważaj i nie wpadnij w paszczę wielkich Globlinów. Dodatkowo mamy 2 skanowalne tarcze mocy Nexo: Kłapiąca Szczęka i Magna-tarcza.W zestawieLiczba elementów: 3142 minifigurki: Władca Bestii i Macy HalbertBroń: fotonowa maczuga Macy’ego Halberta i globlinowe maczugi Władcy BestiiAkcesoria: magiczna księga oszustw, 3 mały Globliny, hełm z przyłbicą Macy’ego Halberta i kaptur Władcy BestiiZaletyKlocki Lego świetnie rozwijają wyobraźnię i kreatywność dzieckaMnóstwo świetnej zabawyGwarancja jakości Lego\nop. 19x35x5,5 cm\nZapytaj o produkt: LEGO Nexo Knights Rydwan Władcy Bestii


6,23 (391 ocen\ti\t50 opinii) Zobacz oceny\nJustyna Bargielska świetnie sobie radzi ze swoją traumą! Robi to za pomocą humoru, poezji, ekstrawertyzmu z introwertyzmem i samego życia. Tym samym pomaga wszystkim innym, którzy coś w życiu stracili. Czyli wszystkim. Obsoletki to autoterapia autorki, a także krótkie formy ku pokrzepieniu współczesnych serc. Ta proza poetycka nie może nie wciągnąć, bo magnesem jest niezwykła osobowość poetki!


Blackmount - Blox.pl\nNajnowsze wpisy: Blackmount\nNr 9 7 , Stob a'Choire Odhair Wymowa: stob a kori uar Znaczenie nazwy: p eak of the dappled corrie (za MunroMagic ) Wysokość: 945m n.p.m. Pozycja na liście munrosów: 226. Data wejścia: 12 . 01 .1 3 Stob a'Choire O dhair w i ększość baggerów zali...\nNr 72, Beinn an Dothaidh Wymowa: ben an do-hi Znaczenie nazwy: hill of the scorching (za MunroMagic ) Wysokość: 1004m n.p.m. Pozycja na liście munrosów: 129. Data wejścia: 26.02.11 Beinn an Dothaidh, choć nie byliśmy na nim wcześniej, nie był n...\nNr 57, Stob Ghabhar Wymowa: stob gur (zwydłużonym u) Znaczenie nazwy: peak of the goats Wysokość: 1090m n.p.m. Pozycja na liście munrosów: 55. Data wejścia: 12.02.10 Jak dobrze że są jeszcze ciekawe cele na południu. Stob Ghabhar i jego sąsiad...\nNr 27, Creise i nr 28, Meall a'Bhuiridh Wymowa: krisz; milla wuri Znaczenie nazwy: nieustalone; hill of the bellowing Wysokość: 1100m n.p.m.; 1108m n.p.m. Pozycja na liście munrosów: 50.; 45. Data wejścia: 4.04.2009 Creise leży u wylotu Glen Etive,...\nNajlepsze blogi: Blackmount


Poniżej widnieje pochodzący z książki "Drawing Down the Moon" autorstwa Margot Adler, cytat z wywiadu z doświadczoną zielarką - Sharon Devlin, :\n"Pewnego dnia zdecydowałam się skomponować maść mającą umożliwić latanie. Robiłam ją stojąc twarzą do mych studentów, którzy chcieli się przyjrzeć sposobowi jej wytwarzania. Tak więc, ponieważ w trakcie ekstrakcji, użyłam alkoholu denaturyzowanego zamiast oparów wina, którego to używano w dawnych czasach, wyszła mi miksutra kilkusetkrotnie silniejsza niż powinna. Zamiast smalcu użyłam uwodnionego, emulsyjnego mazidła. Wskutek tego, zwiększyłam moc maści od dwustu do trzystu procent, i na mych palcach osiadła ilość drobin wystarczająca abym się mogła śmiertelnie zatruć. Umarłabym natychmiast gdybym nie miała przyjaciela lekarza który interesował się magią, którego to zawołałam od razu do siebie. Przeszłam bardzo ciężką lekcję. Było to moje pierwsze doświadczenie igrające ze śmiercią, i z wstydem z swego ciała zmywałam ogrom swej lekkomyślności wraz z resztkami maści która miała mi umożliwiać latanie."\nPoniżej znajdują się trzy przykłady receptur na maść "umożliwiającą latanie":\nDe la Berle, de l'Acorum vulgaire, de la Quintefeuille, du sang de chauuesouris, de la Morelle endormante, et de l'huyle.\nDe graisse d'enfant, de suc d'Ache, d'Aconite, de Quintefeuille, de Morelle, et de suye.\nOwe receptury po przetłumaczeniu brzmią następująco:\nPietruszka, wywar z tojadu, listki topoli, i sadza.\nWywar z pietruszki, tatarak, srebrnik, krew nietoperza, wilcza jagoda, i olej.\nTłuszcz niemowlęcia, sok wyciśnięty z pietruszki, tojad, srebrnik, wilcza jagoda, i sadza.\nOwe przepisy ukazują nam, iż społeczność wiedźm posiadała bardzo rozległą wiedzę o truciznach i zatruciach: tojad i wilcza jagoda lub belladona są dwiema z trzech najsilniej trujących roślin rosnących w stanie naturalnym w Europie, trzecią rośliną jest cykuta, i prawdopodobnie w wszystkich przypadkach słowo "pietruszka" odnosi się właśnie do cykuty a nie do nieszkodliwej natki pietruszki, która to wygląda bardzo podobnie do liści cykuty.\nPozostałe składniki nie posiadają w sobie trujących substancji, oczywiście tylko prócz "berle" i "ache" które to nie odnoszą się do nieszkodliwego wywaru z pasternaku, lecz do śmiertelnie trującego wywaru z szaleju lub cykuty. Tłuszcz niemowlęcia oraz krew nietoperza oczywiście nie powodują żadnych skutków i odczuć.\nTojad jest jedną z najbardziej znanych trucizn w czasach starożytnych; w rzeczy samej był on tak bardzo często wykorzystywany przez zawodowych trucicieli w Rzymie za czasów Imperium Rzymskiego, że prawo traktowało jego uprawę jako poważne przestępstwo. Ziele tojadu zawiera około 0.4 % alkaloidów i ilość 1-15 nasion tojadu była śmiertelną dawką. Środek ów wywierał mały wpływ na świadomość i samopoczucie, lecz powodował spowolnienie, nieregularne bicie, a w końcu zatrzymanie akcji serca.\nUżywanie wilczej jagody jako trucizny także było znane w czasach klasycznych; czternaście jagód było znaną dawką śmiertelną; mniejsza ilość jagód powodowała dzikie podenerwowanie, podniecienie, oszołomienie oraz prowadziła do stanu delirium.\nCykuta także jest bardzo dobrze znaną i stosowaną od czasów starożytnych trucizną; owoce cykuty mogą zawierać prawie 0.9 % alkaloidów, i spożycie jednego nasionka lub 0,065 grama owych alkaloidów może prowadzić do śmierci. Wynikiem oddziaływania cykuty jest zazwyczaj powolny paraliż centralnego ośrodka nerwowego, przy czym świadomość zostaje zachowana, a śmierć następuje na wskutek zaniku odruchu oddychania, lecz czasami cykuta może powodować wpadanie w stan delirium i stany pobudzenia lub podekscytowania.\nDecyduje to bez wątpienia o skuteczności owych receptur oraz ich zdolności do wytwarzania efektów fizjologicznych. Były one stosowane poprzez wcieranie w skórę, która to nie jest zbyt wydajną drogą wchłaniania większości substancji przez ciało, i w rzeczy samej wiele osób odrzuca tezę że alkaloidy mogą być wchłaniane poprzez powierzchnię zdrowej i nieuszkodzonej skóry; lecz bez wątpienia owe alkaloidy mogą się wchłaniać w przypadku gdy są wcierane w zadrapania lub w podstawę paznokci, a musimy tutaj pamiętać przy tym, że nieuszkodzona skóra występuje tylko u tych osób które są wolne od pasożytów (pchły, wszy - przyp. tłumacza) i regularnie się kąpią i myją, tak więc żaden z owych warunków nie wydaje się być możliwy do spełnienia przez średniowieczne wiedźmy. Przypadki zatruć z jednoczesnym wpadnięciem w stan delirium były opisywane jako następstwa położenia pociętej na plasterki wilczej jagody na skórę.\nZ trzech powyższych przepisów, pierwszy jest wodnym roztworem i nie działa zbyt skutecznie gdy jest rozcierany na skórze, lecz drugi i trzeci przepis to maści i smarowidła, więc jeśli roztrzemy ich odpowiednią ilość na skórze, to spowodują one określone efekty fizjologiczne.\nPierwszy preparat, zawierający cykutę i tojad, może powodować dezorientację umysłową, drgawki, nieregularną pracę serca, zawroty głowy i spłycenie oddechu. Atropina z wilczej jagody w drugiej maści powodowałaby pobudzenie które może przechodzić w stan ekstazy, majaczenie lub delirium. Trzecie mazidło, zawierające zarówno tojad jak i atropinę z wilczej jagody, może powodować stan pobudzenia i nieregularną akcję serca.\nNie jestem w stanie powiedzieć czy jakikolwiek z tych środków jest w stanie wytwarzać odczucie latania, lecz sądzę że użycie tojadu może doprowadzać do tego rodzaju odczuć. Nieregularna akcja serca u osoby która zaczyna popadać w senność powoduje bardzo dobrze znane uczucie spadania w przestrzeni i wydaje się bardzo możliwe, że mieszanka środków odurzających takich jak wilcza jagoda z innymi środkami chemicznymi powodującymi nieregularną akcję serca, takimi jak tojadu może wytwarzać odczucie latania.


Legendarne gry na smartfonach. Przyniosą 25 mln dolarów miesięcznie - WP Finanse\n(WP.PL, Fot: Casey Fleser/Flickr?CC BY 2.0)\nProdukująca gry mobilne firma DeNa przewiduje, że współpraca z Nintendo może przynieść obu firmom ponad 25 mln dolarów zysku miesięcznie. Firmy zdecydowały się na wspólne stworzenie serii na urządzenia mobilne wykorzystującej postaci ze słynnych gier Nintendo. Zaliczają się do nich tytuły takie jak np. "Mario Bros.", "Pokemon" i "The Legend of Zelda". Cytowani przez Reutera analitycy przewidują, że Nintendo może otrzymać ok. 70 proc. dochodów ze współpracy z DeNa.\n- Nie rozmawialiśmy jeszcze z Nintendo o celach finansowych, ale wiemy, że w DeNa najlepiej sprzedająca się gra przyniosła ponad 3 mld jenów (ok. 25 mln dolarów) miesięcznie - powiedział w rozmowie z Reuterem Isao Moriyasu, CEO firmy DeNa.\nZapewnił, że firmy nie zamierzają się ograniczać do wykorzystania tylko jednej postaci czy tytułu należącego do Nintendo. Planują stworzenie gier nawiązujących do całego katalogu japońskiego giganta. Wciąż jednak nie ujawnił żadnych szczegółów dotyczących pierwszego tytułu będącego wynikiem współpracy.\nNintendo długo wstrzymywało się z wejściem na rynek gier mobilnych, preferując swój tradycyjny model biznesowy oparty na sprzedaży konsol własnej produkcji oraz przeznaczonych wyłącznie na nie gier. Jednak poziom sprzedaży Wii U, najnowszej konsoli japońskiej firmy, wypadł znacznie poniżej oczekiwań: od premiery w listopadzie 2012 r. znalazła 9,2 mln nabywców na całym świecie - lepiej od niej sprzedają się dwie inne konsole ósmej generacji, PlayStation 4 Sony i Xbox One Microsoftu. Jej poprzedniczka, Wii, w tym samym okresie po swojej premierze sprzedała się aż w 44 mln egzemplarzy.


Samsung Galaxy A72 - co o nim wiemy? - Mobilny Ranking\nSamsung Galaxy A72 – co o nim wiemy?\nNadchodzi kolejna premiera niezwykłego smartfona marki Samsung. Informacje o urządzeniu pojawiły się na oficjalnej stronie producenta. Do tej pory o specyfice całego modelu wiemy już na prawdę sporo. Seria Samsung Galaxy A zostanie w najbliższych miesiącach rozszerzona o nowy model Galaxy A72, który ma wystąpić w dwóch wariantach sieci: 4G oraz 5G.\nCo wiemy o Samsungu Galaxy A72?\nWiele wskazuje na to, że w zależności od rynku, będą dostępne dwa modele Samsunga Galaxy A72, które będą różniły się specyfiką. Jak już wspominaliśmy, to modele obsługujące sieci 5G lub 4G. Jeden z nich będzie pracował pod kontrolą Snapdragona 750 G, drugi natomiast pod kontrolą Snapdragona 720 G. A także, będzie posiadał wyświetlacz w technologii AMOLED o przekątnej 6,7″ cala. Będzie on obsługiwał rozdzielczość Full HD+ i stanie się idealną powierzchnią do oglądania filmów. Z jej pomocą odblokowujemy telefon ponieważ Samsung zintegruje z wyświetlaczem czytnik biometryczny. Zapewne będzie zawierał także czytnik linii papilarnych w ekranie. Zgodnie z oczekiwaniami Galaxy A72 ma wyglądać niemal tak samo jak A52. Będzie miał aparat z głównym sensorem o rozdzielczości 64 Mpix. Oprócz tego do dyspozycji będzie aparat ultraszerokokątny o matrycy 12 Mpix. Całość uzupełniają dwie jednostki o matrycach 5 Mpix dedykowane zdjęciom makro do pomiaru głębi ostrości. Oba modele będą dostępne w wariantach 6 i 8 GB pamięci RAM i 128 GB przestrzeni dyskowej z możliwością rozszerzania o zewnętrzna kartę pamięci. Samsung Galaxy A72 najprawdopodobniej będzie wyposażony w baterię o pojemności 5000 mAh. A ładowanie będzie prawdopodobnie na poziomie 25 W.\nCena pierwszej, a zarazem tańszej edycji ma startować z poziomu około 450 euro, czyli w przeliczeniu ok 2035 zł. W zamyśle smartfon ten ma być alternatywą dla drogich smartfonów z serii Galaxy S21 i pewniakiem dla osób chcących kupić telefon Samsunga z odpowiednim aparatem i modnym designem. Samsung Galaxy A72 4G, niemiecki sklep internetowy Idealo sugeruje, że mają one wynosić kolejno 449 i 509 euro (ok. 2040 i 2300 złotych) odpowiednio za warianty 6/128 i 8/256 GB.\nPrzymierzacie się do zakupu tego smartfona?


Niedziele wolne od handlu? - Poznan.dlawas.info - portal informacyjno - rozrywkowy\nProjekt ustawy autorstwa NSZZ "Solidarność" przewiduje zakaz handlu we wszystkie niemal niedziele. W te dni będą mogły być czynne tylko stacje benzynowe, apteki, piekarnie oraz małe sklepy osiedlowe. - Ten projekt ustawy wprawdzie nieco cywilizuje rynek pracy, ale też zawiera sporo niedoskonałości, które w efekcie mogą mieć niekorzystny wpływ na gospodarkę - uważa dr Bartłomiej Biga z Centrum Analiz Klubu Jagiellońskiego.\nJego zdaniem wprowadzenie niedziel wolnych od handlu powinno następować - jeśli w ogóle - to stopniowo. Ze społecznego punktu widzenia jest wiele argumentów, które przemawiają za ograniczeniem handlu w te dni, ale też wiele - głównie ekonomicznych - przeciwko takiemu rozwiązaniu.\n- Najważniejszym argumentem przeciwko ograniczaniu handlu w niedziele jest niebezpieczeństwo ograniczenia liczby miejsc pracy w handlu. Według obliczeń specjalistów w takiej sytuacji pracę mogłoby stracić mniej niż 1/7 ogółu zatrudnionych, bo jednocześnie byłby większy popyt na pracę w pozostałe dni tygodnia - uważa Biga. – Gdyby jednak zakaz handlu w niedziele był wprowadzany stopniowo, także ten negatywny efekt byłby zminimalizowany. Gdyby nagle pojawiło się w kalendarzu przeszło czterdzieści dni, w których handel jest ograniczony, byłby to dla tego sektora spory szok. Dlatego wydaje się, że lepszym i z całą pewnością, bardziej bezpiecznym rozwiązaniem byłoby stopniowe zwiększanie liczby "bezhandlowych" niedziel. Na przykład w pierwszym roku wprowadzenie jednej niedzieli w miesiącu, w następnym dwóch i tak, aż do ograniczenia handlu we wszystkie niedziele w perspektywie trzech lat - proponuje ekspert.\nZgodnie ze związkowym projektem ustawy w ciągu roku może być siedem tzw. handlowych niedziel. Sklepy mogłyby pracować m.in. w niedziele poprzedzające Boże Narodzenie oraz Wielkanoc, a także wtedy, kiedy organizowane są wyprzedaże.\nEkspert jest też zdania, że warto rozważyć, czy w pierwszym okresie obowiązywania takiej ustawy nie warto by było zacząć od ograniczenia godzin pracy sklepów w niedziele (np. 8.00-16.00), a dopiero później wprowadzać dalej idące zakazy.\nW projekcie ustawy są wyjątki. W niedziele będą mogły być czynne m.in. stacje benzynowe, piekarnie, sklepy znajdujące się na dworcach kolejowych i lotniskach oraz kioski z prasą. Handlować będą mogły również małe, osiedlowe sklepy, jednak tylko wtedy, gdy klientów będą obsługiwali ich właściciele. Bartłomiej Big uważa, że ten spis wyjątków jest niejasny. Krytykuje też pomysł, żeby ci, którzy złamią zakaz handlu w niedziele podlegali karze grzywny, ograniczenia wolności, a nawet pozbawienia wolności do dwóch lat.\nUnia Europejska nie stworzyła jednolitych przepisów dotyczących handlu w niedziele. Dlatego w różnych krajach panują w tej kwestii różne uregulowania. W dziewięciu państwach handel w niedziele i święta jest mocno ograniczony. W pozostałych 19 zakupy można robić przez cały tydzień, praktycznie bez żadnych ograniczeń. Prawie całkowity zakaz handlu w niedzielę i święta obowiązuje więc w Niemczech, Austrii, Irlandii Północnej. Częściowe ograniczenia wprowadziła Belgia, Francja, Grecja, Holandia, Luksemburg, Holandia oraz Węgry. Poza Unią Europejską zakaz handlu w niedziele wprowadziła też Norwegia i Szwajcaria.\n1 Jest pomysł na nowy podatek, obowiązkowy dla każdego\n4 Najlepiej zarabiający absolwenci - poznański UAM na 7 pozycji\n4 Zbierają podpisy na to by nie potrącać podatków z emerytury\n5 Reklama mogła wprowadzać w błąd, znana sieć musi wypłacić pieniądze


Idealny rok [Charlotte Lucas] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00025 002486 20874510 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Charlotte Lucas Liczba stron:\nISBN: 978-83-8031-703-1 Data wydania: 2017-09-27\nSpis treści Karta tytułowa Karta redakcyjna 1. Jonathan 2. Hannah 3. Jonathan 4. Hannah 5. Jonathan 6. Hannah 7. Jonathan 8. Hannah 9. Jonathan 10. Hannah 11. Jonathan 12. Hannah 13. Jonathan 14. Hannah 15. Jonathan 16. Hannah 17. Jonathan 18. Hannah 19. Jonathan 20. Hannah 21. Jonathan 22. Hannah 23. Jonathan 24. Hannah 25. Jonathan 26. Hannah 27. Jonathan 28. Hannah 29. Jonathan 30. Hannah 31. Jonathan 32. Hannah 33. Jonathan 34. Hannah 35. Jonathan 36. Hannah 37. Jonathan 38. Hannah 39. Jonathan 40. Hannah 41. Jonathan 42. Hannah 43. Jonathan 44. Hannah 45. Jonathan 46. Hannah 47. Jonathan 48. Hannah 49. Jonathan 50. Hannah 51. Jonathan 52. Hannah 53. Jonathan 54. Hannah 55. Jonathan 56. Hannah 57. Jonathan 58. Hannah 59. Jonathan 60. Hannah 61. Jonathan 62. Hannah 63. Jonathan 64. Jonathan 65. Jonathan 66. Jonathan 67. Jonathan 68. Hannah 69. Jonathan 70. Epilog. Hannah Podziękowania dla...\nTytuł oryginału DEIN PERFEKTES JAHR Wydawca Magdalena Hildebrand Redaktor prowadzący Beata Kołodziejska Redakcja Joanna Popiołek Korekta Ewa Grabowska Marzenna Kłos © 2016 by Bastei Lübbe AG, Köln Copyright © for the Polish translation by Eliza Borg, 2017 Świat Książki Warszawa 2017 Świat Książki Sp. z o.o. 02-103 Warszawa, ul. Hankiewicza 2 Księgarnia internetowa: swiatksiazki.pl Skład i łamanie Akces, Warszawa Dystrybucja Firma Księgarska Olesiejuk Sp. z o.o., Sp. j. 05-850 Ożarów Mazowiecki, ul. Poznańska 91 e-mail: hurt@olesiejuk.pl tel. 22 733 50 10 www.olesiejuk.pl ISBN 978-83-8031-703-1 Skład wersji elektronicznej pan@drewnianyrower.com\nDla mojej matki Dagmar Helgi Lorenz (8.03.1945 – 20.10.2015) i mojego ojca Volkera Lorenza Życiu nie można dodać więcej dni, Ale dniom można dodać więcej życia. Powiedzenie chińskie Dość banalna prawda. Jonathan N. Grief\nDo redakcji „Hamburger Nachrichten” Dział łączności z czytelnikami Hamburg, 31 grudnia Szanowna Redakcjo, zanim złożę Państwu życzenia noworoczne oraz pomyślnego startu w Nowy Rok, chciałbym zwrócić Państwa uwagę na kilka błędów, które wkradły się do najnowszego wydania gazety. Na stronie 18 piszą Państwo o nowym filmie Eiszeit z Henningiem Fuhrmannem: „Henning Fuhrmann (lat 33), który w minionych latach jako odtwórca ról w serialach zyskał już sławę…”. Chciałbym w tym miejscu zauważyć, że według Wikipedii Henning Fuhrmann ma dziś, a więc 31.12, urodziny. Zatem nie ma już lat 33, lecz raczej 34, co najwyraźniej umknęło Państwa uwadze. Ponadto w użytym przez Państwa sformułowaniu błędnie użyto następstwa czasów, prawidłowo należało napisać: „który w minionych latach jako odtwórca ról w serialach zyskał był już sławę”. Z kolei na ostatniej stronie artykuł dotyczący filharmonii nad Łabą opatrzony jest tytułem „Jetzt gehen sie auf’s Ganze!”. A przecież aufs pisze się oczywiście bez apostrofu! Pozostaję niezmiennie z wyrazami szacunku Jonathan N. Grief\n1 Jonathan 1 stycznia, poniedziałek, godzina 7.12 Jonathan N. Grief nie był zadowolony. Jak każdego ranka punktualnie o szóstej trzydzieści włożył buty do biegania i mimo ujemnej temperatury wskoczył na rower górski, po czym ruszył na swą codzienną rundkę wokół jeziora Aussenalster. I jak każdego roku pierwszego stycznia złościł się nie tylko z powodu pozostałości fajerwerków, rac i chińskich petard, które wymieszane z rozmiękłym szarym śniegiem tworzyły wstrętną, śliską breję na wszystkich chodnikach, ścieżkach rowerowych i dróżkach dla biegaczy; złościły go nie tylko okopcone, potłuczone butelki po piwie i winie musującym, które w nocy musiały posłużyć za stanowiska do odpalania rac, ale najwyraźniej nikt nie uważał za stosowne posprzątać ich potem i wynieść do kontenera na szkło; irytowało go także nie tylko zadymione, mgliste powietrze, które rozbawieni – w oczach Jonathana nieodpowiedzialni – mieszkańcy bezmyślnym odpalaniem petard koszmarnie zanieczyścili mikropyłami, a te jako smog falowały teraz nad hanzeatyckim miastem Hamburg, utrudniając mu oddychanie. O tej porze oczywiście wszystkie ofiary sylwestrowego upojenia alkoholowego leżały jeszcze zamroczone i skacowane w łóżkach, a noworoczne postanowienia, że będą mniej pić i rzucą palenie, już minutę po północy wystrzeliły na wiatr wraz ze szczególnie głośną petardą i aż do wczesnych godzin rannych szalały i rozrabiały, jak gdyby nic ich nie obchodziło, że właśnie puściły z dymem sumkę, która w mig pomogłaby uzdrowić finanse państwa. Nie, nie tylko to złościło Jonathana Griefa. Najbardziej oburzało go, że jego była żona Tina także tego roku nie darowała sobie i w którymś momencie tej nocy postawiła mu przed drzwiami do mieszkania figurkę kominiarza z czekolady wraz z kartką, na której jak zawsze życzyła mu „Szczęśliwego i pomyślnego Nowego Roku!”. Szczęśliwego i pomyślnego Nowego Roku! Gdy truchtał teraz przez most Krugkoppel, od którego prowadziła ścieżka w dół do parku nad jeziorem, mijając po drodze kawiarnię Red Dog, zwiększył tempo do 14 kilometrów na godzinę, tak że każdy jego krok wydawał chrzęszczący odgłos na piaszczystej nawierzchni. Szczęśliwego i pomyślnego Nowego Roku! Aparat pomiarowy Jonathana wskazywał prędkość 16 kilometrów na godzinę i sto pięćdziesiąt sześć uderzeń serca na minutę, dziś uda mu się chyba zaliczyć trasę długości 7,4 kilometra w rekordowym czasie. Do tej pory jego najlepszym wynikiem było 33,29 minuty; jeśli utrzyma tempo, to pobije ten rekord. Jednak na wysokości Anglo-German Club zwolnił. To przecież bez sensu. Czy naprawdę musi się aż tak bardzo denerwować idiotycznym prezencikiem od Tiny, żeby rujnować zdrowie i jeszcze może zafundować sobie naderwanie czegoś. W końcu rozstali się już przed pięcioma laty, więc chyba jakiś głupi czekoladowy kominiarz nie wyprowadzi go z równowagi. Tak, kochał Tinę. Nawet bardzo. I prawda, opuściła go dla jego najlepszego (wtedy) przyjaciela Thomasa Burga, po ponad siedmiu szczęśliwych latach małżeństwa wniosła o rozwód. W każdym razie Jonathan wierzył zawsze, że byli ze sobą szczęśliwi. Tina najwidoczniej widziała to nieco inaczej, bo wtedy nie wydarzyłaby się chyba ta historia z Thomasem. Wprawdzie zapewniała go, że nie ma to nic wspólnego z nim, Jonathanem, ale w końcu każdy, kto jest przy zdrowych zmysłach, wie, że w takim przypadku to zawsze ma coś wspólnego z nim samym. Jonathan do dziś się zastanawiał, co też to mogło być. W końcu dosłownie zapewnił Tinie raj na ziemi. Kupił jej piękny dom w mieście tuż przy parku Innocentia w Harvestehude i przebudował go zgodnie z jej życzeniami (miała tam nawet swoje całkowicie własne królestwo, wraz z łazienką i garderobą!), sprawił, że mogła porzucić znienawidzoną pracę graficzki w agencji reklamowej i wieść swobodne życie całkowicie zgodne ze swoimi wyobrażeniami. Niemalże odczytywał jej z oczu każde życzenie. Nieważne, czy chodziło o ładną sukienkę, elegancką torebkę ze szlachetnej skóry, biżuterię czy nowe auto – wystarczyło, że Tina napomknęła o tym, że coś jej się spodobało, a on już to kupował. Beztroskie życie bez żadnych zobowiązań. Wydawnictwem książkowym Griefson & Books, które Jonathan przejął po swoim ojcu Wilhelmie, kierował naprawdę znakomicie dyrektor zarządzający, tak że on sam musiał tylko co jakiś czas wpadać jako „dyrektor śniadaniowy” i jako wydawca być do dyspozycji w celach reprezentacyjnych. Wraz z Tiną udawali się w luksusowe podróże do najbardziej odległych krajów, na każdym wydarzeniu towarzyskim w swoim mieście byli zawsze pożądanymi gośćmi, nie musząc się martwić przy tym, czy ich sfera prywatna nie zostanie przypadkiem naruszona przez prasę bulwarową. Tina w pełni korzystała z uroków życia z nim, proponowała coraz bardziej egzotyczne cele podróży, nosiła coraz bardziej wyrafinowane stroje od modnych projektantów i w regularnych odstępach czasu urządzała na nowo wszystkie pomieszczenia ich willi. To prawda, czasami się zastanawiał, czy ona się trochę nie nudzi – zwłaszcza gdy przychodziła wciąż z tą jedną sprawą. Szukała „czegoś więcej”, czego przez długi czas nie potrafiła nazwać, w każdym razie nie wobec Jonathana. Próbowała kursów języków obcych, wspólnego biegania (to polecił jej Jonathan), gry na gitarze, chińskich ćwiczeń qigong, tenisa i najróżniejszych innych zajęć, w żadnym nie wytrzymując na dłużej. On doszedł już niemal do tego, że zaczął energiczniej poruszać temat dzieci (a nawet więcej, za słowami poszły czyny), mimo zapewnień Tiny, że we dwójkę mają przecież takie idealne życie. A potem w końcu wylądowała u jakiejś terapeutki. O czym dokładnie rozmawiała Tina podczas swych cotygodniowych seansów, Jonathan do dziś nie wie. Nie uznała za konieczne informować go o tym. Ale cokolwiek by to było, Tina najwyraźniej odnalazła ostatecznie owo nieokreślone „coś więcej” akurat w Thomasie, którego Jonathan znał od czasów szkolnych i który w Griefson & Books odpowiadał za marketing. Odpowiadał był. Bowiem po ich rozwodzie Thomas wolał złożyć wymówienie w wydawnictwie, posłał Tinę z powrotem do jej dawnej pracy w agencji i wprowadzili się do trzypokojowego mieszkania w dzielnicy Schanze. Na myśl o tych dwojgu Jonathan potrząsał z niedowierzaniem głową, podczas gdy wzrok nadal miał wlepiony w neonowo żółte buty Nike. Tak sobie schrzanić życie w imię miłości! I akurat Tina życzy mu teraz „Szczęśliwego i pomyślnego Nowego Roku”? Czysta kpina! Jonathan prychnął głośno, a przed ustami utworzył mu się obłoczek pary. On odniósł już sukces i był – do cholery! – szczęśliwy! Przyspieszył kroku, tak że obok łąki – wybiegu dla psów, niemal się potknął i tylko o włos udało mu się nie wdepnąć w ślady pozostawione przez któregoś z kundli spuszczanych tu przez właścicieli ze smyczy. Ciężko dysząc, zatrzymał się. Ze sportowej opaski na ramieniu, w której obok iPhona i kluczy do domu przechowywał też plastikowe woreczki, wysupłał jedną taką szeleszczącą torebeczkę, naciągnął ją sobie na dłoń, by sztywnymi palcami zebrać i wyekspediować psią kupę do najbliższego kosza na śmieci. Nie sprawiało mu to żadnej przyjemności, ale ktoś musiał się przecież o to zatroszczyć. Kolejna sprawa, która niezmiernie irytowała Jonathana Griefa, to ci wszyscy wielcy „miłośnicy zwierząt”, którzy w swych eleganckich mieszkaniach w starych kamienicach w najbardziej niegodnych warunkach trzymali dogi albo te modne wyżły weimarskie, którzy ciągnęli te biedne zwierzaki po okolicy na obowiązkowe pięć minut i nawet nie potrafili sprzątnąć po nich kup. W duchu pisał już kolejny mejl do redakcji „Hamburger Nachrichten”, ta skandaliczna sytuacja w nowym roku powinna się bezwzględnie zmienić! Ustawodawca będzie musiał sięgnąć po ostrzejsze środki i zastosować bardziej dotkliwe kary, żeby wreszcie każdy pojął, że jego własna wolność kończy się tam, gdzie powoduje ona szkody u innych ludzi. A psia kupa na bucie była w oczach Jonathana jak najbardziej szkodą. I to nader cuchnącą. Rozpędzając się z powrotem, Jonathan rzucił szybkie spojrzenie na Run-App swego smartfona i stwierdził kolejną przykrość: przez tę krótką przerwę oczywiście popsuł sobie całą statystykę. Przez chwilę marzył, by dostać w swoje ręce winnego pozostawienia psiej kupy wraz z jego kundlem, dopiero by mu wygarnął! Potem jednak jego myśli powróciły do Tiny i Thomasa. Tina i Thomas, przypuszczalnie mówili do siebie „Tini i Tommy”, ale może też „Bączek” i „Misiaczek”, kto ich tam wie? Wyobraził sobie, jak wieczorami siedzą razem przy butelce wina z dyskontu w swoim salonie urządzonym banalnie meblami z IKEA, podczas gdy ich córeczka Tabea – tak, taaak, no cóż, widocznie życie we dwoje nie było jednak szczytem doskonałości, gdyż mniej więcej trzydzieści sekund po ogłoszeniu swego związku z Thomasem Tina wydała na świat dzidziusia – śpi słodko w swoim piętrowym łóżku ze zjeżdżalnią, ręcznie bejcowanym na biomodrzew. A więc Tini, Tommy i Tabbi, to brzmiało prawie tak samo dobrze jak Tick, Trick i Track, siostrzeńcy Kaczora Donalda. Tick, Trick i Track w swoim mieszkanku w Schanzenviertel. A Tick i Trick martwią się o Jonathana, i jak on sobie w ogóle radzi. W końcu Tick mówi, że skoczy jeszcze szybko do Aldiego, sprzedają tam właśnie tych słodkich kominiarzy z czekolady, to kupi jednego i zostawi swojemu eksowi z kartką pod drzwiami, ostatecznie wtedy porzuciła go w taki podły sposób i złamała mu serce. – Świetny pomysł, Tick! – wykrzykuje Trick. – I weź przy okazji butelkę tego Chateau de Clochard, akurat mają w promocji, zrobimy sobie dziś wieczór święto! Pulsomierz Jonathana pokazywał sto siedemdziesiąt dwa uderzenia serca na minutę, znowu musiał zwolnić kroku, jeśli nie chciał ryzykować zdrowiem. Sam nie wiedział, co się z nim dzieje tego ranka, jednakże musiał niechętnie przyznać, że wciąż jeszcze nie udawało mu się zachowywać spokoju, gdy myślał o Tinie i jej nowym życiu. I to mimo dwudziestu godzin u life coacha, który go zapewniał, że po ledwie dwóch czy trzech seansach będzie mógł wyrwać zło z korzeniami. Jeszcze jeden partacz, którym Jonathan mógłby się podenerwować, gdyby chciał. Facet był nawet na tyle bezczelny, że zarzucił mu niedostateczną współpracę, gdy Jonathan zwrócił uwagę na metodyczne niedociągnięcia w jego coachingu. O dziwo, myślał Jonathan, mijając truchtem Pomost Bode’go (znowu z niepotrzebnym apostrofem, można zwątpić!), wtedy, po rozwodzie, Tina nie chciała od niego kompletnie nic. Żadnych pieniędzy, żadnych alimentów, żadnego udziału w domu, w ogóle niczego. A przecież mogła wtedy zażądać tego wszystkiego, według adwokatów Jonathana nawet dużo więcej. Ale wyszła tak, jak przyszła osiem lat wcześniej – bez żadnych pieniędzy i z kiepsko płatną pracą w zawodzie graficzki. Zostawiła nawet minicoopera, którego jej podarował, i – wbrew jego protestom – całą biżuterię. Life coach Jonathana był zdania, że Tina wykazała wtedy klasę i dowiodła swojej przyzwoitości, no bo w końcu to ona chciała rozwodu. Ale już pomijając fakt, że wynajął trenera po to, żeby jak najszybciej odfajkować sprawę, a nie żeby wysłuchiwać jego dyletanckich uwag na temat zachowania swojej byłej, to Jonathan dziś widział tę sprawę trochę inaczej: rezygnacja Tiny ze wszystkiego, co jej prawnie przysługiwało, nie była żadnym godnym pożegnaniem, lecz niczym innym, jak małą, perfidną złośliwością, mającą mu pokazać, że ona go nie potrzebuje. Także jego pieniędzy. Nawet ich. Dwadzieścia minut później Jonathan, spocony i zdyszany jak nigdy, dobiegł do plenerowej siłowni na łące Schwanenwik. Każdego ranka kończył tu swą rundkę trzydziestominutowymi ćwiczeniami na niewielkim placyku z urządzeniami sportowymi, który o tej porze był zwykle pusty. A już zwłaszcza w noworoczny poranek, gdy jak okiem sięgnąć Jonathan zdawał się być jedynym człowiekiem na Ziemi. Wykonał pięćdziesiąt pompek, następnie pięćdziesiąt brzuszków, po których pięćdziesiąt razy podciągnął się na drążku. Ten zestaw powtórzył jeszcze dwukrotnie. Wtedy poczuł się w dobrej formie, gotowy do rozpoczęcia dnia, a gdy po kończących ćwiczeniach rozciągających spojrzał po sobie, kolejny raz stwierdził zadowolony, że jego codzienny program treningowy jak najbardziej przynosi wyniki. Jak na swoje czterdzieści dwa lata był w naprawdę dobrej kondycji, w kwestii fitnesu bez trudu mógł rywalizować z każdym dwudziestopięciolatkiem, a z wagą osiemdziesięciu kilogramów i wzrostem prawie stu dziewięćdziesięciu centymetrów był szczuplejszy niż większość mężczyzn w jego wieku. W przeciwieństwie do Thomasa, który już w czasach szkolnych miał wyraźną skłonność do lovehandles – tłuszczyku w okolicach bioder. I również w przeciwieństwie do „wielkiej miłości” Tiny Jonathan cieszył się gęstymi, czarnymi włosami, w których jedynie na skroniach pokazało się parę siwych pasemek. Interesujący kontrast z jego niebieskimi oczami, jak mawiała zawsze Tina. Kontrast, który obecnie zdawał się już jej nie interesować, bowiem Thomas, biedaczysko, przed trzydziestką dorobił się błyszczącej tłusto łysiny czołowej, którą jedynie czułe spojrzenie zakochanych oczu mogło określić jako „wysokie czoło”. A do tego kolor oczu sytuujący się gdzieś między brudnym brązem a butelkową zielenią. Jonathan pozwolił sobie na przelotny uśmiech, gdy pomyślał o tym, jak często musiał pocieszać swego, wówczas jeszcze najlepszego, przyjaciela, gdy ten kolejny raz nie miał szczęścia z kobietami. Tym bardziej niesprawiedliwa była obecna sytuacja. Gdy tylko pomyślał o zdaniu, które wygłosił wtedy Thomas: „No cóż, Jonathanie, nie bierz sobie tego do serca, lepszy zwycięża!”. Lepszy – akurat! Od zwolnienia z pracy Thomas najmował się jako „niezależny doradca marketingowy”, co ściśle biorąc, było wszak tylko upiększającym określeniem bezrobotnego; o sukcesie w jego przypadku nie mogło więc być mowy. Ale teraz to już naprawdę koniec: zanim Jonathan zaryzykował, że kolejny raz popadnie w rozważania, dlaczego i z jakiego powodu Tina porzuciła go akurat dla tego, już patrząc czysto obiektywnie, „gorszego” faceta, wyprostował się i pomaszerował do swego górala, którego przypiął jak zawsze przy wejściu do plenerowej siłowni. Zdziwił się, gdy zobaczył czarną torbę dyndającą na kierownicy roweru. Skąd się tu wzięła? Czy ktoś jej zapomniał? Ale dlaczego akurat na jego rowerze? Dziwne. Czy też miałby to być jeszcze jeden „prezencik” od Tiny? Czyżby teraz czatowała już na niego na jego porannej trasie treningowej? Zdjął torbę z kierownicy. Była stosunkowo lekka, a gdy się bliżej przyjrzał, stwierdził, że to tylko nieco solidniejsza torba na zakupy z nylonu zamykana na suwak, którą, zwiniętą w małą paczuszkę, można było kupić przy kasie każdego supermarketu. Jonathan zastanawiał się, czy ma ją otworzyć, w końcu nie była jego własnością. Ale nie trwało to długo, ostatecznie ktoś zawiesił ją na jego rowerze, toteż energicznym pociągnięciem otworzył suwak i zajrzał do wnętrza. Ukazała się gruba, oprawiona w ciemnoniebieską skórę książka. Jonathan wyjął ją zaciekawiony i obrócił na wszystkie strony. Książka była nowa, skóra szlachetnie wytłaczana, stębnowana białą nitką; zamykała ją mała klapka z zatrzaskiem. Terminarz, jakiego w czasach iPhonu, Blackberry & Co. używało już tylko niewielu ludzi, w każdym razie, jeśli mieli poniżej pięćdziesięciu lat. Jonathan był zdezorientowany. Dlaczego ktoś zawiesił mu na rowerze torbę ze staromodnym kalendarzem? 1 Jedno z dwóch jezior, które tworzy w Hamburgu rzeka Alster; drugie to Binnenalster (wszystkie przypisy pochodzą od tłumaczki).\n2 Hannah Dwa miesiące wcześniej 29 października, niedziela, godzina 8.20 Hannah Marx obudziła się i wiedziała, że jest zakochana. Ale nie miała pojęcia w kim. Jedno tylko wiedziała: w żadnym razie – i to irytowało Hannah o wiele bardziej – nie chodziło o jej przyjaciela Simona Klamma, od którego już od dawna oczekiwała propozycji małżeństwa. Jednak tylko skrycie, do tej pory jeszcze mu tego ani razu nie powiedziała ani nie zrobiła choćby najlżejszej aluzji. Ale skoro od ponad czterech lat byli parą, to zdaniem Hannah chyba już na to najwyższy czas. Odrzuciła kołdrę, usiadła i otumaniona tarła oczy. Co za dziwny sen przyśnił jej się tej nocy! Czuła jeszcze wyraźnie przyjemne mrowienie przenikające całe ciało, a szybkie spojrzenie w lustro obok łóżka zdradziło jej, że policzki ma zaróżowione z podniecenia. Rude loki sterczały jej tak dziko na głowie, jakby przez całą noc swawolnie rozkopywała poduszki, i nawet usta, czerwone i pełne, błyszczały jak po długich pocałunkach. Bez dwóch zdań: Hannah we śnie się zakochała. Nie, to nie był erotyczny sen z jakimś nieznajomym mężczyzną, nic takiego. Także nie sen z kimś, kogo znała, z jakimś dawnym kolegą, sąsiadem czy kimś z kręgu jej przyjaciół. Ściśle biorąc, nie potrafiła sobie przypomnieć żadnego mężczyzny, który odgrywałby jakąś rolę w jej śnie. Tylko właśnie to uczucie. To jednoznaczne uczucie zakochania. Uczucie ciepła i bezpieczeństwa, motyli w brzuchu, śmiechu i chichotów, bezmiernej radości i rozbawienia, szaleństwa. I szczęścia, tak, to też. Wzdychając, spuściła nogi z łóżka i przez chwilę siedziała na jego krawędzi. Potrząsnęła głową w nadziei, że zaprowadzi z powrotem porządek w myślach i w ten sposób przepłoszy ten zagadkowy sen. Jakkolwiek sen był przyjemny, to jednak potrzebowała dziś jasnej głowy, w końcu czekał ją ważny dzień. Przez prawie pół roku ona i jej najlepsza przyjaciółka Lisa remontowały i urządzały zaniedbany lokal sklepowy przy Eppendorfer Weg, do tego sporządzały biznesplany i składały wnioski o zarejestrowanie firmy, tworzyły stronę internetową, a przy okazji dzięki crowdfundingowi zebrały nawet pokaźny kapitał startowy (trochę dołożyli rodzice Hannah i Lisy), obmyślały marketing i reklamę, drukowały ulotki, starego volkswagena busa Lisy okleiły wymyślonym przez siebie logo i robiły całe mnóstwo innych rzeczy. Dziś o czternastej wreszcie nastąpi finisz: dziś otworzą swój lokal pod nazwą „Events. Banda Urwisów – agencja rozrywkowa dla dzieciaków”, urządzając wielką zabawę dla dzieci! Ten pomysł chodził Hannah po głowie od dawna, nawet jeśli nie miał jeszcze wyraźnych zarysów. Tak naprawdę marzyła o tym prawie od dziesięciu lat; od dnia, w którym ona i Lisa po ukończeniu szkoły pedagogicznej zaczęły razem pracę w tej samej grupie w przedszkolu. Marne wynagrodzenie i fatalne godziny pracy to było jedno, co jej – i Lisie! – zawsze przeszkadzało. Ale jeszcze gorzej Hannah oceniała sytuację panującą w ich przedszkolu: ciągły brak pieniędzy na rozwijające zabawki i materiały do prac ręcznych, na wycieczki i dodatkowe zajęcia, jak rytmika albo lekcje muzyki; piaskownica na zewnątrz najczęściej była pusta, popsuta huśtawka obok zagrażała życiu. Wprawdzie rodzice ich małych wychowanków byliby absolutnie gotowi ponieść sami część kosztów – jednak z jakichś powodów, które do dzisiejszego dnia pozostawały dla Hannah i Lisy zagadką, kierownictwo przedszkola absolutnie sprzeciwiało się sięgnięciu po takie środki. Także trzykrotna zmiana miejsca pracy na inne przedszkola nie przyniosła obu dziewczynom satysfakcji, wszędzie zdawały się panować podobne niedociągnięcia. W tej sytuacji w Hannah powoli, ale konsekwentnie, rodziło się pragnienie stworzenia czegoś własnego. Chciała zbudować coś, co naprawdę sprawiałoby dzieciom radość, coś niezależnego od wszelkich dyrektorów i menedżerów przedszkoli. Na co rodzice gotowi byliby wydać pieniądze, mając pewność, że ich pociechy są pod dobrą, troskliwą opieką. Tak więc pół roku temu Hannah, gdy już zakończyła wałkowanie tego pomysłu na wszystkie strony, wtajemniczyła w swój plan Lisę i przekonała ją, że powinny spróbować; że muszą rzucić pracę i zabrać się do realizacji projektu Banda Urwisów. Bo inaczej nigdy się nie dowiedzą, czy zdołają odnieść sukces, i ponieważ, jak wiadomo, u kresu życia nie żałuje się rzeczy, które się zrobiło, ale tych, których się nie zrobiło. Simon, kiedy Hannah opowiedziała mu o tym, określił ich plany jako skończony absurd. Jako coś, „czego świat nie potrzebuje” – i powiedział jeszcze, że to szaleństwo rzucać pewną pracę; „akcja kamikadze”, tylko dlatego, że ktoś „ma w głowie jakieś fiu-bździu”. A jeszcze na dodatek wciąganie w to przyjaciółki stanowiło w jego oczach „szczyt nieodpowiedzialności”. Niekiedy prawie gotowa była przyznać mu rację. Na przykład po jakimś szczególnie wyczerpującym dniu, kiedy po pracy zmagała się jeszcze z biznesplanem. Albo kiedy nagle zaczynał nią targać lęk, że w przypadku niepowodzenia narazi przyszłość nie tylko swoją, ale też Lisy. Z czasem Hannah udało się jednak przekonać nie tylko samą siebie, ale i swego mającego skłonność do czarnowidztwa przyjaciela, że media w tym kraju przeżywają wprawdzie kryzys – którym Simon jako świeżo zwolniony redaktor „Hamburger Nachrichten” dotknięty był bezpośrednio (szef sformułował to elegancko jako „urlopowanie”) – ale mimo to jej pomysł agencji eventowej dla dzieci jest genialny. Zanim jednak Hannah z Lisą wręczyły wymówienia, zadały sobie trud rozdania ponad dwustu parom rodziców szczegółowego kwestionariusza, za którego pomocą wysondowały, czego życzą sobie mamusie i tatusiowie dla swego potomstwa. I jaką cenę gotowi by zapłacić za każdym razem, kiedy chcieliby oddawać się beztrosko swej pracy zawodowej bądź doskonaleniu uderzeń w golfie. Przeanalizowanie wyników ankiety, jak też sensacyjny sukces crowdfundingu w końcu zrobiły wrażenie nawet na Simonie. Musiał przyznać Hannah, że swym pomysłem nawet wtedy, gdyby miała się spełnić tylko połowa jej oczekiwań, spokojnie zarobi tę skromną pensyjkę, jaką dostawała jako wychowawczyni. Plan był w gruncie rzeczy prosty: Lisa i ona będą oferowały swój program popołudniami, wczesnym wieczorem i przede wszystkim w weekendy, kierując go głównie do rodziców, którzy także poza godzinami pracy przedszkoli chcieliby czy musieli zapewnić dzieciom opiekę. Przy bezkonkurencyjnej stawce godzinowej 6 euro byłyby bardziej atrakcyjne niż każda babysitter, ale oferowałyby znacznie więcej niż tylko „płatne oglądanie telewizji” albo najzwyklejsze przechowywanie maluchów, gdzie za sukces uchodziło już samo to, że żadne się nie zabiło. W Bandzie Urwisów miało być inaczej, z mnóstwem atrakcji i zabaw. Raz w miesiącu z soboty na niedzielę urządzałyby nawet „zabawę w nocowanie”, dając rodzicom możliwość wyjścia na imprezę i jeszcze odespania. Jeśli zainteresowanie byłoby duże, takie akcje można by urządzać częściej. Tak w każdym razie wyobrażały to sobie Hannah i Lisa. Z grupą liczącą najwyżej szesnaścioro dzieci w wieku od trzech do sześciu lat – a więc ośmioro na jedną opiekunkę – proporcja doprawdy luksusowa, bowiem we wcześniejszej pracy często we dwie miały dwadzieścioro albo i więcej małych gagatków pod opieką – mogłyby organizować fajne rzeczy: czy to wycieczki na atrakcyjny plac zabaw i do jeleni na wybiegu w Niendorfie, do straży pożarnej albo na posterunek policji, do biblioteki w hamburskich Halach Książki, na nabrzeże Łaby wraz z darmową dla maluchów przejażdżką promem, na plac kreatywnego budowania przy Klinice Uniwersyteckiej, zaś w lecie dzieci mogłyby się pluskać w wielkim publicznym brodziku albo, albo, albo – pomysłów nie brakowało. A w przypadku nieuniknionej w Hamburgu kiepskiej pogody miały w swym lokalu przy Eppendorfer Weg dosyć miejsca na zajęcia pod dachem. Obok wejścia z recepcją, szatnią, kuchenką i toaletą ze stolikiem do przewijania, właściwym centrum Bandy Urwisów był blisko czterdziestometrowy, obszerny pokój do zabaw i szaleństw. Tutaj przez ostatnie tygodnie Lisa i Hannah uwijały się przez wiele godzin, przemieniając to pomieszczenie w prawdziwy raj dla dzieciaków. Ze ścianką z drabinkami i grubym materacem gimnastycznym, sklepem i kuchnią do zabawy, zamkiem rycerskim ze zjeżdżalnią (nabytym za jabłko i jedno jajko na eBayu), kącikiem wypoczynkowym z kocami, poduszkami, odtwarzaczem CD i książeczkami do oglądania, z namiotem księżniczki, skrzynią kostiumów do przebierania się, z samochodzikami, klockami i materiałami do zajęć plastycznych. Farbami do malowania twarzy i wieloma innymi akcesoriami. W niewielkim ogródku z tyłu, należącym do lokalu, stała oczywiście przykrywana piaskownica i nowiutka huśtawka (również eBay, dwa jabłka i dwa piwa), poza tym rodzice Hannah ufundowali hamak, a rodzice Lisy kilka miniaturowych mebelków i mnóstwo zabawek. A już absolutnym hitem – Hannah była z tego szczególnie dumna – było to, że od dwóch miesięcy brała lekcje gry na gitarze, żeby można było muzykować z maluchami. Lisa natomiast zajęła się tematem „minidisco” i nauczyła się kilku prostych układów choreograficznych do popularnych dziecięcych piosenek, jak Kowboj Jim z Teksasu, Veo veo i Piosenka o mnie, wykorzystywanych przez animatorów w klubowych hotelach. Krótko mówiąc, pomyślały o wszystkim, naprawdę o wszystkim, czego tylko mogą zapragnąć dziecięce serca. I wierzyły mocno w sukces Bandy Urwisów, więcej, były o nim przekonane. Nietypowe godziny pracy w weekendy i wieczorem nie stanowiły dla obu żadnego problemu. Lisa od trzech lat była singlem, chociaż nie tylko zdaniem Hannah wyglądała naprawdę zachwycająco: Ze swoimi stu sześćdziesięcioma pięcioma cenytymetrami była wprawdzie niewysoka, ale obdarzona nader kobiecymi kształtami, a jej czarne, krótkie, niesforne kosmyki wprost zapraszały do tego, żeby przejechać po nich dłonią. Jej oczy miały ciepłą barwę bursztynu, a do tego usta były z natury tak pełne, że niejeden chirurg plastyczny dałby się zabić, żeby tylko się dowiedzieć, jak mógłby sztucznie wymodelować coś takiego. A jednak w życiu Lisy już od dawna nie pojawił się niestety żaden odpowiedni mężczyzna, co według jej własnej wypowiedzi „w najmniejszym stopniu” jej nie przeszkadzało. Hannah wprawdzie nie dowierzała jej do końca – ale ze względu na Bandę Urwisów całkowita dyspozycyjność Lisy była, rzecz jasna, idealna. Co się tyczyło Hannah, to do niedawna również zakładała, że wieczorami i w weekendy będzie mogła pracować bez przeszkód, gdyż Simon siedział wiecznie w redakcji. Więc to by świetnie pasowało i byłoby nawet z korzyścią dla ich związku, niestety po utracie przez niego pracy stało się to nieaktualne, ale mieli nadzieję, że sytuacja wkrótce się zmieni. A tymczasem Simon, jak zapewniał Hannah, nie widział w ogóle żadnego problemu w tym, że ona poświęcała się obecnie bez reszty projektowi. Nie wiedziała do końca, czy ma się cieszyć, czy raczej martwić brakiem protestu z jego strony, ale potem zdecydowała jednak, że powinna się cieszyć, co jej zdaniem w każdej życiowej sytuacji było lepszą postawą. – Też się możesz w to włączyć! – zaproponowała nawet Simonowi. – W końcu masz teraz czas. A jeśli wszystko pójdzie tak dobrze, jak to sobie z Lisą wyobrażamy, to prędzej czy później będziemy potrzebować więcej ludzi. – A co ja niby miałbym tam robić? – spytał. – Mam doskonalić swoje umiejętności malowania dzieciakom twarzy? A może z marszu już rano wskakiwać w kostium klauna? – Tylko nie to! – odparła ze śmiechem Hannah. – Byłbyś z pewnością kimś w rodzaju Pennywise’a, przed którym dzieci z krzykiem i płaczem uciekają. – Już na samą myśl o klaunie z horroru Stephena Kinga To wstrząsnęła się. – A co to niby ma znaczyć? – żachnął się Simon urażony. – Ja kocham dzieci. – Tak, zwłaszcza kiedy śpią. Albo kiedy można je dostrzec tylko przez lornetkę bardzo daleko na horyzoncie. – Phi! – Objął ją ramionami i przyciągnął mocno do siebie. – Kiedy już będziemy mieć własne dzieci, to dopiero zobaczysz, jakim będę fantastycznym tatusiem! – Tak myślisz? – zapytała Hannah, śmiejąc się trochę piskliwie, gdyż uścisk Simona ją łaskotał. Ale w rzeczywistości przy jego słowach serce jej niemal stanęło. „Własne dzieci”. Czy naprawdę myślał o tym na serio? Do tej pory nie rozmawiali nawet o ślubie czy choćby o zamieszkaniu razem – pół roku temu Simon wręczył jej tylko uroczyście klucz do swego apartamentu w Hohenfelde. – Tak – odparł Simon lapidarnie i wycisnął całusa na czubku nosa Hannah – jestem o tym przekonany. – No to mnie naprawdę zaintrygowałeś. – W każdym razie, co się tyczy Bandy Urwisów. – Simon niestety znów szybko zmienił temat. – Oczywiście służę wam radą i czynem i z radością zatroszczę się dla was o kontakty z mediami. Ale poza tym to jednak najchętniej rozejrzę się za nową posadą redaktora dla siebie. – Albo wreszcie napiszesz ten swój bestseller. – Do tego akurat nie mam teraz w ogóle głowy! – Dlaczego nie? – chciała wiedzieć Hannah. – Uważam, że moment jest idealny! – Idealny? – No tak, obecnie nie masz nic do roboty, ale mimo to będziesz dostawał przez pół roku pełną pensję. Razem z twoją odprawą pieniędzy wystarczy nawet na rok – uważam, że jesteś prawdziwym szczęściarzem! – Szczęściarzem? – Simon wpatrywał się w nią osłupiały. – Siedzieć przez rok w domu, dostawać przez ten czas pensję i pisać swoją wielką powieść? O tym marzy chyba każdy! – Czasami działasz mi strasznie na nerwy z tą swoją postawą, że wszystko ma jakąś swoją dobrą stronę – odpowiedział Simon odrobinę zły. – Wiesz przecież, co to znaczy znaleźć się na ulicy z takim zawodem jak mój, podatnym na ciągłe kryzysy. Hannah nic już na to nie odrzekła, nawet jeśli wydawało jej się trochę niesprawiedliwe, że Simon zupełnie zapomniał, jak często ona była w ostatnich latach kompletnie wykończona bałaganem w swoim przedszkolu. I że sam jeszcze niedawno wielokrotnie powtarzał, o ileż bardziej odpowiedzialna niż jego jest jej praca i jak niesprawiedliwe jest to, że Hannah dostaje za nią tak niską płacę. Powstrzymała się nawet od pytania, czy nie jest to właśnie najlepsza okazja na zmianę pracy dla Simona, skoro sytuacja w branży mediów jest aż tak dramatyczna. Bo to była prawda. Ona nie miała pojęcia, co to oznaczało: oprócz posady, którą człowiek uważał za pewną, utracić także perspektywy. Hannah była przecież „tylko” wychowawczynią w przedszkolu i nie miała nawet matury – ale za to była obdarzona rzeczywiście niezachwianym optymizmem. Ten optymizm objawiał się między innymi tym, że Hannah była święcie przekonana, iż w zamian za każde drzwi, które się zamykały, otwierały się inne, nierzadko nawet lepsze. Ale tego też nie powiedziała Simonowi, gdyż potrafiła sobie wyobrazić, że na coś takiego on zareagowałby co najwyżej kąśliwym zdaniem „Oszczędź mi, proszę, tych swoich mądrości z kalendarza!”. Nie, Simon powinien sam wygrzebać się z dołka, lepiej, żeby ona się nie wtrącała. I dopóki do tego nie dojdzie, musi się kisić we własnym sosie – albo może jednak przezornie sprawić sobie kostium klauna… Sprawa nowej posady w jakiejś gazecie, magazynie czy redakcji online jawiła się jak do tej pory faktycznie jako nader trudna. Chociaż Simon składał papiery w każdej najmniejszej redakcyjce, to od tygodni dostawał same odmowy. Co niekoniecznie poprawiało mu nastrój i zarazem przyczyniało się do napiętych stosunków między nim a Hannah. Gdy bowiem ona pełna werwy i entuzjazmu krzątała się przy swej agencji, Simon z każdym dniem, który spędzał, przesiadując bez zajęcia w domu, miał coraz gorszy humor. W skrytości ducha Hannah pragnęła niekiedy powrotu do początków ich znajomości, gdy Simon swą inteligencją, urokiem i czułą naturą wprawiał ją regularnie w podziw. Hannah poznała go w przedszkolu, gdzie pracowała, gdy przyszedł raz odebrać swojego chrześniaka. Natychmiast pojawiło się między nimi to szczególne iskrzenie, a w następnych tygodniach Simon nagle zaczął często odbierać chłopca. Przypadek czy umyślne działanie? Zdaje się, że to drugie, gdyż po mniej więcej dwóch miesiącach zapytał ją, czy jest możliwe, żeby spotkała się z nim czasem po pracy. – Jeśli musiałbym mieć najpierw własne dzieci, żeby cię częściej widywać, mogłoby to jeszcze chwilę potrwać – powiedział. – A poza tym idealny moment dla nas pewnie by już wtedy minął. – Na myśl o tej oryginalnej prośbie Simona o randkę Hannah uśmiechała się rozmarzona. Zapłonęło w niej wspomnienie o ich pierwszym spotkaniu. Simon zaprosił ją wtedy na piknik nad Łabą. Było pięknie! Tego cudownego dnia słońce szło z Simonem w zawody o to, kto jest bardziej promienny. A oni od przedpołudnia do późnej nocy siedzieli na nieprzemakalnym kempingowym kocu, przyglądali się statkom, racząc się przy tym smakołykami, które Simon przydźwigał w dwóch monstrualnych torbach. Czego tam nie było: schłodzone wino i szampan, soki owocowe i woda, owoce, sery, ciabatta, zrobione przez niego (zro-bio-ne przez nie-go!) sałatki, frykadelki, hiszpańska szynka Pata Negra, królewskie krewetki w oleju, mieszanka włoskich antipasti – Simon zaserwował kompletny catering, żeby zrobić na Hannah wrażenie. Do tego miał ze sobą nawet prawdziwe kieliszki, talerze, sztućce i serwetki z materiału, a po zapadnięciu zmroku zapalił dwie smołowe pochodnie – Hannah czuła się jak podczas jakiegoś uroczystego przyjęcia. No dobrze, uroczystego przyjęcia na piasku. Potem pierwszy pocałunek Simona… Taki był nieśmiały i czuły, tak podniecony i drżący, serce mu biło jak szalone, mogła je wręcz słyszeć. A kiedy się akurat nie całowali, Simon opowiadał. Mówił, bez kropek i przecinków, o swojej fascynującej pracy w gazecie, o planach podróży dookoła świata, w którą kiedyś w przyszłości chciałby się wybrać, i o wielkiej powieści, którą chciałby napisać, gdy tylko będzie miał czas. Śmiał się i sypał żartami, fantazjował, oczarowując tym Hannah. Tyle energii, tyle pasji, tyle entuzjazmu! Jednak niedługo potem najpierw zmarła na raka jego matka Hilde – jak kilka lat wcześniej ojciec, a gdy Simon trochę się otrząsnął z szoku, w mediach zaczął się kryzys. Z odejściem każdego kolegi, który w następstwie tego kryzysu musiał zwolnić miejsce w redakcji, Simon stawał się bardziej niepewny, przygnębiony i coraz bardziej pesymistycznie nastawiony, aż wreszcie spełniła się jego największa obawa, że zwolnią i jego. Niekiedy Hannah myślała nawet, że Simon swoim gadaniem sam sprowadził na siebie to zwolnienie, biorąc pod uwagę, jak często złorzeczył sytuacji. No i właśnie od tej pory handryczył się ze swym życiem, ze swym losem i z sobą samym, co z jednej strony Hannah wprawdzie potrafiła zrozumieć, z drugiej jednak czasami, aczkolwiek niechętnie się do tego przyznawała, działało jej na nerwy. Zwłaszcza że była przekonana, iż Simon z taką postawą obrał całkowicie błędną drogę. Może i miał prawo uważać to za bzdury, ale Hannah była pewna, że energia każdego człowieka idzie w ślad za jego postawą: optymiści doświadczają dobra, pesymiści nieszczęść, a kto zawsze zakłada tylko rzeczy negatywne, temu życie serwuje też pasujące do tej postawy doświadczenia. Zdaniem Hannah, patrząc na to obiektywnie, Simon nie miał w ogóle żadnego powodu do użalania się nad sobą! W końcu był młody i zdrowy, nie głodował, miał dach nad głową i kochającą partnerkę u boku, wielu ludziom na świecie powodziło się przecież znacznie gorzej! Naprawdę miała nadzieję, że uda mu się wrócić do poprzedniej formy, gdy tylko na horyzoncie pojawi się dla niego nowa praca. Telefon Hannah zadzwonił i przepłoszył jej myśli o Simonie. Zeskoczyła z łóżka i rzuciła się do przedpokoju swego małego dwupokojowego mieszkanka w dzielnicy Lokstedt. Aparat telefoniczny stał na komodzie obok drzwi. – Dzień dobry! – Głos Lisy dmuchnął jej w ucho, gdy tylko podniosła słuchawkę. – Dzień dobry! – odpowiedziała Hannah i stłumiła ziewnięcie. – Och, przepraszam, chyba cię nie obudziłam? – Coś ty, od paru godzin już nie śpię – skłamała. – No to dobrze, bo już się bałam… – Nie, nie, wszystko w porządku – przerwała jej przyjaciółka. – No i jak? Jesteś gotowa? – Też coś! Ledwie się mogę doczekać! – To spotkamy się o dziesiątej na miejscu. – Raczej o wpół do dziesiątej, jestem już prawie gotowa. – No dobra, to ja się też pospieszę. Mam jeszcze załatwić coś po drodze? – Jak będziesz przede mną, to możesz odebrać u Wernckego zamówione pączki i lukrowane amerykańskie ciasteczka. – To była piekarnia naprzeciwko Bandy Urwisów. – Okej – powiedziała Lisa. – Coś jeszcze? Hannah zastanawiała się chwilę. – Nie, wszystko inne już jest. Skrzynki z napojami, butla z helem do dmuchania balonów i jednorazowe naczynia są jeszcze w samochodzie Simona. – A kiedy on przyjdzie? – Powiedział, że jakoś tak koło jedenastej. – Okej. To niedługo się widzimy! – Świetnie, do zobaczenia! Ledwie Hannah odłożyła słuchawkę, znowu poczuła, jak nasila się w niej to łaskotanie ze snu. Uśmiechnęła się z ulgą, gdyż teraz wreszcie wiedziała, co to było. W nocy faktycznie się zakochała, to było zupełnie pewne. Mianowicie zakochała się w pomyśle, że od tej chwili nie jest już marnie opłacaną państwową urzędniczką, lecz Hannah Marx, dumną współwłaścicielką agencji Events. Banda Urwisów. Treść dostępna w pełnej wersji eBooka.\nPodziękowania dla... Bettiny Steinhage, mojej redaktorki w wydawnictwie Lübbe. Powiedziałaś mi kiedyś, że zawsze chciałaś ze mną współpracować. Po tym pierwszym wspólnym projekcie mogę tylko powiedzieć: Chciałabym JAK NAJCZĘŚCIEJ pracować z Tobą! Dziękuję, dziękuję, DZIĘKUJĘ! Jesteś WSPANIAŁA! Wibke Bode. Nie tylko cudownej przyjaciółki, ale też świetnej lekarki, która wspomagała mnie radą przy wszelkich kwestiach medycznych! Mojej kuzynki Heike Lorenz za burzę mózgów na mojej sofie. To wspaniale, że jesteś w moim życiu! Mojej przyjaciółki Sybille Schrödter za dyskusje na temat szczęścia w życiu. Mojej przyjaciółki i koleżanki Jany Voosen za cenny wkład i inspiracje jako czytelniczki testującej. Alexandry Heneki, cudownej doradczyni literackiej – czym byłyby moje opowieści bez Twojej pomocy? Holgera Vehrena z biura prasowego policji w Hamburgu za inspirujące fachowe uwagi. Regine Weisbrod, wspaniałej redaktorki, która towarzyszyła mi przy rozwijaniu fabuły. Dr Petry Eggers, najlepszej agentki literackiej wszech czasów. Nic dodać. Jutty Verständig za rady eksperta na temat „tarota”. I za prywatną sesję stawiania kart. J Zespołu Laufwerk Hamburg (www.laufwerk-hamburg), którego członkowie mnie, „asowi sportu”, wyjaśnili wszystko, co ważne na temat szybkości biegania i pracy serca. Mojej kuzynki Caroline Dimpker, Nicole Dolif i Adriana Liotty z Mamma Leone przy Eppendorfer Weg w Hamburgu za odświeżenie mojej szczątkowej znajomości włoskiego. Całego wspaniałego zespołu wydawnictwa Lübbe, w szczególności dla Klausa Klugego, Claudii Müller, Torstena Gläsera, Stefanie Folle, Marca Schneidersa i Christiana Stüwego. To piękne, że tak we mnie wierzyliście! Anji Hauser za cudowny projekt graficzny. Mojej córki Luzie. Za każdym razem, gdy się do mnie śmieje, wiem, co jest ważne w życiu. W każdym razie w moim. Matthiasa Williga. Dziękuję za wszystko. ZA WSZYSTKO! Zwłaszcza za zwrócenie uwagi na fantastyczne zdanie Erharda F. Freitaga: „To, co trafia, jest trafne. A to, co jest trafne, trafia”. Szczególne podziękowania kieruję do Sebastiana Fitzka, który był tak miły, że dał się w tej powieści zrobić na mega gwiazdę. Dziękuję, Sebastianie! Ale ty przecież naprawdę jesteś gwiazdą! I jeszcze jedno. Pismo odmowne redaktora, zawarte w powieści, to dokument AUTENTYCZNY. Nie zdradzę jednak, do którego autora zostało wysłane (później odniósł on – lub ona, kto to wie? – wielki sukces), a już zwłaszcza, od którego redaktora pochodziła ta odmowa. Aby uniknąć spekulacji: To NIE ja byłam tym biedakiem, który znalazł coś takiego w swojej skrzynce pocztowej. Last not least: Podziękowania dla mamy i taty. Bez Was przecież nie byłoby mnie.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Idealny_rok-ebookRO/p02039552i020" target="_blank" title="Idealny rok [Charlotte Lucas] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Idealny rok [Charlotte Lucas] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Jeep® Renegade 2018 - lepsza funkcjonalność i łączność ze światem. - Informacje prasowe - Biuro Prasowe FCA Poland\nJeep® Renegade 2018 - lepsza funkcjonalność i łączność ze światem.\nJeszcze bardziej multimedialny dzięki nowej generacji systemom UconnectTM\nNowa nawigacja, rozrywka oraz sterowanie głosowe.\nNowy 7 i 8,4- ekran dotykowy o wysokiej rozdzielczości.\nKompatybilność z Apple CarPlay i Android AutoTM.\nNowy tunel środkowy oraz nowe, przemyślne schowki.\nNowe umiejscowienie dodatkowego portu USB oraz udoskonalony projekt klamki drzwi bagażnika.\nNowe, wzbogacające opcje indywidualizacji Renegade'a.\nNowa tapicerka, nowe wnętrza Polar Plunge i nowe wykończenia.\nCztery poziomy wyposażenia, jedna edycja specjalna, 10 kombinacji układów przeniesienia napędu, trzy skrzynie biegów oraz wybór pomiędzy napędem na przód a napędem 4x4.\nRuszyło zbieranie zamówień na Jeepa® Renegade'a 2018. Nowy model roku prezentuje ulepszony system multimedialny, dodatkowe funkcje oraz szerszy wachlarz nowych opcji indywidualizacji, dzięki którym najsprawniejszy SUV w swojej kategorii jest jeszcze atrakcyjniejszy.\nWśród udoskonalonych elementów wyposażenia znajduje się nowy system multimedialny UconnectTM, który dostępny jest do wyboru z 5, 7 lub 8,4-calowym ekranem - ten ostatni jest jednym z największych w tym segmencie.\nZaawansowany system łączy ze sobą szeroki zakres funkcjonalności, takich jak nawigacja, rozrywka i zestaw głośnomówiący oraz sterowanie funkcjami, które wzmagają doznania podczas jazdy, jak również komfort podróżujących pasażerów.\nSystem, który wykorzystuje szybszy i mocniejszy procesor skracający czas reakcji pozwala kierowcy obsługiwać wiele funkcji samochodu, w tym klimatyzację i radio bezpośrednio z ekranu UconnectTM, co dodatkowo wpływa na bezpieczeństwo podczas jazdy.\nW zależności od poziomu wyposażenia, Jeep Renegade może zostać wyposażony w UconnectTM 5" lub nowy UconnectTM 7" lub UconnectTM NAV 8,4".\nZarówno 7, jak i 8,4-calowy system UconnectTM NAV może teraz pochwalić się wysoką rozdzielczością, kolorowym ekranem, który wyraźnie ułatwia obsługę interfejsu przez użytkownika, oferując nawigowanie typu „pinch", możliwość powiększania oraz zindywidualizowania paska menu metodą „Drag and Drop".\nFunkcje nowego systemu UconnectTM obejmują również zestaw głośnomówiący, nawigację oraz odczytywanie wiadomości sms, co zapewnia bezpieczną, komfortową codzienną jazdę, zawsze w stałym kontakcie ze światem. Wbudowane opcje umożliwiają kierowcy i pasażerom dostęp do internetowych stacji radiowych przez Bluetooth lub podłączenie kompatybilnego urządzenia do wejścia USB lub portu AUX.\n7 jak i 8,4-calowy UconnectTM NAV ma również wbudowany system Apple CarPlay- najrozsądniejszy i najbezpieczniejszy sposób korzystania z iPhone'a podczas jazdy, jak również system Android AutoTM przenoszący wszystko to, co najlepsze w Google bezpośrednio do SUV-a Jeepa.\nWszystkie systemy UconnectTM oferują usługi Jeep UconnectTM LIVE, które pozwalają Klientom oglądać i monitorować wiele aplikacji na ekranie UconnectTM po podłączeniu swojego smartfona do samochodu przez Bluetooth. Poprzez UconnectTM LIVE użytkownicy mogą wejść do aplikacji muzycznych Tune In i Deezer, jak również poznać nowe wiadomości, dzięki serwisowi Reuters oraz być w stałym kontakcie z sieciami społecznościowymi przez Facebooka i Twittera. Aplikacje UconnectTM LIVE mogą zostać pobrane z App Store lub z Google Play i zainstalowane na smartfonie.\nWreszcie, dla Klientów chcących udoskonalić swoje umiejętności off-roadowej jazdy, 8,4-calowy UconnectTM NAV może zostać wyposażony w Jeep Skills, innowacyjną i łatwą w obsłudze aplikację, która dostarcza w czasie rzeczywistym informacje zarówno na temat własnego stylu jazdy, jak i osiągów samochodu, takich jak: trakcja, kąty przechyłu bocznego i wzdłużnego, skok kół, ciśnienie i szerokość geograficzną.\nJuż od samego wprowadzenia na rynek w 2014 roku, Renegade wyróżniał się swoją wszechstronną funkcjonalnością oraz przyjazną dla użytkownika obsługą. Udoskonalenia wprowadzone do wersji 2018 stawiają Renegade'a jeszcze wyżej w rankingu aut tej kategorii.\nNowy tunel środkowy ma wbudowany uchwyt na smartfon, nowy uchwyt na kubek oraz dodatkowe schowki na drobne przedmioty, w tym kieszeń na iPada Mini lub inne małe akcesoria. Również poprawiony został komfort i wygoda pasażera, dzięki zmianie pozycji dodatkowego portu USB (teraz umieszczony jest z tylu środkowego podłokietnika, by ułatwić dostęp do niego pasażerom siedzącym z tyłu). Udogodnienie to oferowane jest w standardzie już od poziomu wyposażenia Longitude. Wszystkie te pomysłowe rozwiązania zapewniają ponad 1,2 l dodatkowego miejsca na rzeczy. Wreszcie, udoskonalony został projekt klamki pokrywy bagażnika, aby ułatwić korzystanie z niej.\nNowe opcje indywidualiazacji wzbogacające Renegade'a.\nDzięki bogatemu wachlarzowi opcji, Klienci mają teraz jeszcze więcej możliwości zindywidualizowania swojego Renegade'a i idealnego dopasowania samochodu do własnych potrzeb i wymagań związanych ze stylem życia. Nowa tapicerka oraz wykończenia Polar Plunge dostępne są teraz w wersji Longitude i Limited, a tapicerka Ski Grey z mocno kontrastującymi z czarną skórą przeszyciami Ski Grey w wersji wyposażenia Limited. Zmieniony został projekt obramowania radia, nadmuchów klimatyzacji, środkowego tunelu oraz głośników, co nadało wnętrzu samochodu nowoczesnego i wyszukanego stylu.\nRenegade 2018 dostępny jest w czterech różnych poziomach wyposażenia - Sport, Longitude, Limited i Trailhawk - jak również w specjalnej edycji Night Eagle II, pozwalając dobrać żądaną specyfikację i stylistykę samochodu łatwiej, niż kiedykolwiek.\nMożliwości indywidualizowania i dopasowania auta do własnych potrzeb nie kończą się jednak na tym. Klienci mogą również wybrać spośród 10 różnych kombinacji układów przeniesienia napędu, zestawionych z dwoma rodzajami napędu - na przód lub 4x4. Gama silników benzynowych obejmuje 1,6-litrowy E-Torq o mocy 110 KM z pięciostopniową, manualną skrzynią biegów, 1,4-litrowy silnik MultiAir2 Turbo o mocy 140 KM z sześciostopniową, manualną skrzynią biegów lub z automatyczną dwusprzęgłową skrzynią biegów DDCT oraz 1,4-litrowy silnik MultiAir2 o mocy 170 KM zestawiony z dziewięciostopniową, automatyczną skrzynią biegów. Dopełnienie tej oferty stanowi gama turbo diesel obejmująca 1,6-litrowy silnik MultiJet II 120 KM z sześciostopniową, manualną skrzynią biegów lub z automatyczną dwusprzęgłową skrzynią biegów DDCT oraz 2,0-litrowy silnik MultiJet II o mocy 120 KM (z sześciostopniową, manualną skrzynią biegów), 140 KM (z sześciostopniową, manualną skrzynią biegów lub automatyczną, dziewięciostopniową skrzynią biegów) lub 170 KM (zestawiony z dziewięciostopniową, automatyczną skrzynią biegów).\n2,4-litrowy silnik benzynowy Tigershark, wykorzystujący technologię MultiAir2 i oferujący moc 184 KM dostępny jest w gamie Renegade'a sprzedawanej na rynkach pozaeuropejskich (w Rosji, Afryce i na Bliskim Wschodzie) w zestawieniu z dziewięciobiegową, automatyczną skrzynią biegów.\nJeep Renegade 2018 zachowuje niepowtarzalny „jeepowy" styl, który przez lata przyczynił się do sukcesów Renegade'a. Wprowadzony na rynek we wrześniu 2014 roku, Renegade to model, który szybciej niż jakikolwiek inny Jeep, uzyskał rekordowe wyniki sprzedaży zarówno w regionie EMEA, jak i tylko w Europie. Renegade jest również pierwszym Jeepem produkowanym poza Stanami Zjednoczonymi w zakładzie SATA w Melfi (Basilicata) we Włoszech, a montowany jest na trzech kontynentach: oprócz Europy, również w zakładzie GAC FCA w Guangzhou w Chinach oraz w Pernambuco w Brazylii.\nPełna sukcesów historia trwa nadal: jest to najlepiej sprzedający się model marki na wielu głównych rynkach europejskich, w tym we Włoszech, Francji, Hiszpanii, Niemczech i Wielkiej Brytanii, stanowiąc 62% całej tegorocznej sprzedaży Jeepa w regionie EMEA (dane z października). Również w Polsce Renegade jest numerem jeden w gamie Jeep z rekordową sprzedażą 1852 szt. w roku 2017 (wzrost o 13% w porównaniu do roku 2016).


Odżywka do wypadających włosów wax - Ewa Salon Fryzjerski\nDane są przetwarzane zgodnie z polityką prywatności. Przesyłając je, akceptujesz jej postanowienia. Powyższe dane nie są używane do przesyłania newsletterów lub innych reklam. Włączając powiadomienie zgadzasz się jedynie na wysłanie jednorazowo informacji o ponownej dostępności tego towaru. Działanie: Odżywka bez spłukiwania Wax Pilomax zawiera tokoferol, czyli witaminę E, która wykazuje silnie antyoksydacyjne właściwości. Wpływa na zredukowanie widoczności objawów starzenia się włosów i skóry głowy.\nPiękne, zdrowe i lśniące włosy to marzenie każdej kobiety. Niestety natura nie dla wszystkich jest łaskawa, dlatego wiele kobiet zmaga się z problemem włosów matowych, skłonnych do przetłuszczania lub rozdwajania końcówek. Firma WAX twierdzi jednak, że o kondycję włosów można zadbać stosując kosmetyki odpowiednio dobrane do danego rodzaju włosów. Laboratoria Pilomax od 20 lat produkują maski , henny i maseczki sygnowane marką WAX. Preparaty cieszą się niesłabnącym zaufaniem, które zyskały nie tyle dzięki swojej jakości, co rezultatom wynikającym z ich zastosowania na włosach. Liczne badania potwierdzają, że nawet pacjentki po chemioterapii mają pozytywne doświadczenia wynikające z ich zastosowania. Każdy rodzaj włosów jest inny i wymaga adekwatnej i delikatnej pielęgnacji, która zamiast przykrej konieczności będzie sprawiała przyjemność. Wieloskładnikowa, oparta na naturalnych składnikach formuła stale jest unowocześniana, by móc dorównać wymaganiom współczesnych kobiet. W składzie kosmetyków nie znajdziemy parabenów, silikonów ani detergentów syntetycznych SLS i SLES często stosowanych w przemyśle kosmetycznym.\nFanola energy szampon przeciw wypadaniu włosów opinie


Fishkeeper - zobacz relaksujący gameplay z akwariowego tamagotchi - GAMENERD.PL\nPosted on 5 grudnia 2020 3 maja 2022 By MM Brak komentarzy do Fishkeeper – zobacz relaksujący gameplay z akwariowego tamagotchi\nNie trzeba było długo czekać na pierwszy zapis rozgrywki z gry Fishkeeper. Podwodne Simsy lub Akwariowe Tamagotchi, jak o swojej grze lubią mówić jej twórcy krakowskie studio Blinkclick Games, to swoiste połączenie strategii ekonomicznej i symulatora życia. W grze wcielimy się w akwarystę opiekującego się rybkami we własnoręcznie zbudowanym zbiorniku.\nPrzedstawiony gameplay ukazuje proces budowy akwarium. Widzimy jak krok po kroku kupić pierwszy zbiornik, jego powiększanie i ozdabianie, kupowanie sprzętu, podłoża, roślin i koralowców po to, by w końcu zagościły w nim rybki. Rozgrywce towarzyszą relaksacyjne dźwięki otoczenia oraz spokojna muzyka a także komentarz twórcy, który zwraca uwagę na liczne zależności między elementami akwarium i organizmami w nim żyjącymi.\nOd zapowiedzi gry minęło zaledwie kilka tygodni, toteż trzeba mieć na uwadze, że oglądamy jeszcze wczesną wersję rozgrywki — tzw. pre-alpha. Twórcy mają zamiar dzielić się postępami pracy, demonstrując kolejne aspekty mechanik gry. Na tę chwilę wiemy, że życie organizmów w akwarium (w grze oprócz ryb będą dostępne również koralowce, ślimaki i krewetki) zostanie odwzorowane w sposób realistyczny. Gracz będzie mógł rozmnażać i sprzedawać swoje rybki, a za zarobione pieniądze rozbudowywać akwariowe królestwo. Stworzony zbiornik będzie można ponadto zwiedzać własnoręcznie zaprojektowanym batyskafem, czyli “podwodnym dronem”.\nPlanowana data premiery na PC to koniec przyszłego roku. Tymczasem grę można dodać do swojej wishlisty na Steam, o co twórcy serdecznie proszą.\nPrevious Post: Razer oraz BAPE, współpracują nad limitowaną kolekcją pod nazwą „A GAMING APE”\nNext Post: Chernobylite – Darmowa aktualizacja dla wersji PlayStation 4, Xbox One oraz PC


Masaż tensegracyjny - wprowadzenie do metody | Portal dla masażystów - Serwis-Masazysta.pl\nautor - : Rafał Uryzaj, czw., 2013-04-25 15:27\nMasaż tensegracyjny - wprowadzenie do metody\nMasaż tensegracyjny został opracowany w 1998 r. przez wrocławskiego fizjoterapeutę Krzysztofa Kassolika.\nTensegracja składa się z 2 członów: napięcie oraz integrate (integrować, łączyć w całość).\nPojęcie pochodzi z architektury i pierwszy raz zostało wprowadzone w 1927 r. przez R.B. Fullera. Wykorzystywane było w budownictwie do tworzenia wytrzymałych i lekkich konstrukcji, w których stabilizację osiągano poprzez zrównoważenie sił pociągania i ściskania.\nIstnieją dwa modele tensegracyjne:\nW pierwszym elementy zachowują zbliżoną sprężystość pozostając względem siebie nieruchomo w określonej pozycji, co zapewnia stabilność całej konstrukcji. W układzie tym elementy oddziałują na siebie zarówno siłami ściskającymi jak i rozciągającymi.\nW drugim występują elementy sztywne i elastyczne. Elementy elastyczne działają ściskająco na elementy sztywne, a sztywne rozciągają elementy elastyczne.\nCechą wspólna obu modeli jest przenoszenie napięć w sposób ciągły na wszystkie jego elementy co znaczy, że wzrost napięcia w jednym elemencie będzie powodował wzrost napięcia w całej strukturze. Rozwojem tensegracji w biologii przyczynił się Donald E. Ingber, który badał zależności zmiany kształtu komórki i jej funkcji. Stwierdził, że zmiany następują zarówno na poziomie komórkowym jak i makroskopowym obejmujący układ Ruchu. Przykładem pierwszego modelu tensegracyjnego jest układ beleczkowy kości. Drugim modelem wykorzystywanym w masażu są elementy sztywne jak układ kostny i wszystkie elementy ściskające tj. mięśnie, więzadła, powięzie.\nZasada kolejności opracowania struktur – przy bólach ostrych zaczynamy od opracowania tkanek miękkich wykazujących się najmniejszym stopniem zaburzeń napięć. Przy łagodniejszych stanach należy opracowywać równomiernie cały układ mięśniowo-powięziowo-więzadłowy.\nZasada dozowania bodźca – masaż nie może zwiększać odczuć bólowych. Dobór technik, siły, czasu zależny jest od stanu pacjenta.\nZasada warstwowości – głębokość zastosowania technik zależna jest od stanu pacjenta. Przy bólach ostrych opracowuje się tkanki powierzchowne. W miarę postępów terapii i polepszenia stanu pacjenta możliwe jest zastosowanie głębszych technik.\nZasada kierunkowości – przy opracowaniu konkretnych grup mięśniowych masaż wykonuje się zgodnie przebiegiem naczyń żylnych i chłonnych.\nTechniki masażu tensegracyjnego:\nW organizmie ludzkim zmiany napięć poszczególnych tkanek mają wpływ na przeniesienie patologicznych napięć na sąsiednie struktury. Zmiany napięć nie rozchodzą się równomiernie po sąsiadujących tkankach lecz maja tendencje do przemieszczania się pewnymi torami związanymi z elementami biomechanicznymi, dotycząc miejsc przyczepów mięśni i przebiegiem powięzi. Dla potrzeb terapeutycznych zostały stworzone cztery układy mięśniowo-powięziowo-więzadłowe, które są głównymi torami przenoszenia napięć:\n1. I układ mięśniowo-powięziowo-więzadłowy – związany jest z mięśniem najszerszym grzbietu, tworzą go:\nMięśnie przedramienia przyczepiające się na nadkłykciu przyśrodkowym kości ramiennej\nGórna część mięśnia pośladkowego wielkiego\nPasmo biodrowo-piszczelowe powięzi szerokiej uda\n2. II układ mięśniowo-powięziowo-więzadłowy – dotyczy napięć związanych z mięśniem piersiowym większym i tworzą go:\nMięsień naramienny, część przednia i tylna\nMięsień czworoboczny grzbietu, powięź powierzchowna grzbietu\nMięsień piersiowy większy, powięź mięśnia p[piersiowego większego\nPowierzchowna warstwa pasma biodrowo-piszczelowego\n3. III mięśniowo-powięziowo-więzadłowy - zmiany napięć związane z mięśniem zębatym górnym przednim wpływają na:\nMięsień naramienny część środkowa\nGrupa bocznych mięśni przedramienia: ramienno promieniowy, prostownik promieniowy długi i krótki nadgarstka, odwracacz\nGrupa tylna mięśni przedramienia: prostownik palców, prostownik palca małego, prostownik łokciowy nadgarstka\nMięsień zębaty przedni dolny dodatkowo wpływa na napięcie powięzi piersiowo-lędźwiowej i mięśnia skośnego zewnętrznego brzucha, wpływając na funkcję mięśnia biodrowego, gruszkowatego, pośladkowego średniego.\n4. IV układ mięśniowo-powięziowo-więzadłowy – odnosi się do funkcji więzadła krzyżowo-biodrowego i obejmuje:\nMięsień dwugłowy uda, głowa długa\nCzęść włókien mięśnia półbłoniastego przechodzi w więzadło podkolanowe i powięź goleni, pokrywając mięsień podkolanowy wpływając na napięcie mięśnia płaszczkowatego.\nW przypadku gdy przez tkanki o zwiększonym napięciu przechodzą naczynia krwionośne lub nerwy może dojść do ich podrażnienia. Wówczas objawy występują najczęściej w dystalnych częściach ciała wyrażając się zaburzeniami czucia, drętwieniem, bólem czy nadwrażliwością. W takim wypadku należy przywrócić napięcie tkanek przez które przechodzą nerwy lub naczynia, a w następnej kolejności opracować miejsce występowania dolegliwości.\nW masażu tensegracyjnym stosuje się chwyty wywodzące się z innych technik masażu, głównie z klasycznego.\nKochański Maciej, Techniki Masażu Leczniczego, 2012 Ostrowiec Świętokrzyski, Markmed Rehabilitacja S.C.\nZ notatek z kursu z dr\nkpk1981, śr., 2014-02-05 21:24\nZ notatek z kursu z dr Kassolikiem i dr Andrzejewskim mam coś takiego; 3 układ jak widać jest bardziej rozbudowany, bo podzielony na podukłady.\nUKŁAD I – układ mięśnia najszerszego grzbietu\nwarga zewnętrzna talerza kości biodrowej\nboczna powierzchnia wyrostków kolczystych Th5 – Th7\ngłowa kości strzałkowej (opcjonalnie)\nnadkłykieć boczny kości ramiennej (opcjonalnie)\ntroczek górny mięśni strzałkowych (boczna powierzchnia kości piętowej)\ntylna część pasma biodrowo-piszczelowego\npowierzchowna warstwa mięśnia pośladkowego wielkiego\nkłęb, kłębik, rozcięgno dłoniowe\ngrupa przednia przedramienia\nUKŁAD II – układ mięśnia piersiowego większego\npodstawa pierwszej kości śródstopia\nprzednia część pasma biodrowo-piszczelowego\nmięsień naprężacz powięzi szerokiej uda\nczęść poprzeczna mięśnia czworobocznego grzbietu\nczęść zstępująca mięśnia czworobocznego grzbietu\nUKŁAD III – układ mięśnia zębatego przedniego\nPodukład kąta górnego łopatki\nczęść górna mięśnia zębatego przedniego\nPodukład wyrostka kruczego łopatki\nPodukład nadkłykcia bocznego kości ramiennej\ngrupa boczna i tylna mięśni przedramienia\nczęść środkowa mięśnia naramiennego\nPodukład guzka większego kości ramiennej\nmięśnie równoległoboczne (mały i duży)\nPodukład krętarza większego kości udowej\nmięsień biodrowo-lędźwiowy (punktowo na krętarzu mniejszym)\nUKŁAD IV – układ więzadła krzyżowo-guzowego\nbrzeg boczny kości krzyżowej\nkresa chropawa kości udowej\nmięsień półścięgnisty i półbłoniasty\nmięsień zginacz długi palców (punktowo na paliczkach dalszych)\nmięsień zginacz długi palucha (punktowo na paliczkach dalszych)\nmięsień piszczelowy tylny (punktowo na podstawie I kości śródstopia)\nCZy ktoś ma film z masażem\nAndrzejZal, czw., 2014-02-20 16:46\nCZy ktoś ma film z masażem tesegracyjnym był on udostępniany swego czasu dla studentów, teraz go nie mogę nigdzie znaleść\nNo nie że reklamuję, ale\nBodyworker, pt., 2014-02-21 10:21\nNo nie że reklamuję, ale http://www.dlamasazu.pl/dvd-masaz-tensegracyjny-id-366.html może nie na studencką kieszeń, ale trendy robią swoje. Tylko się nie ucz z filmów http://ultimatemassagesolutions.com/products-page/books-videos/anatomy-trains-vol-1-fascial-tensegri...\nhttp://optimumsportsperformance.com/blog/tensegrity-principles-massage-therapy/ tak dla zróżnicowania.\nAndrzejZal, sob., 2014-02-22 13:33\nTroszkę za drogo jak na 31 min.\nFilm tylko służy jako informacja czy dane zagadnienie oraz sposób prowadzenia szkolenia będzie mi pasował :)\nProszę bardzo, wpisałem to co\nBodyworker, pon., 2014-02-24 10:19\nProszę bardzo, wpisałem to co jest dostępne. Co do kosztów to może zaopatrzą się przede wszystkim nauczyciele, wszak to teraz jest w programie nauczania. Kursy, ksiażka, dvd, itd. Oczywiście że dvd w celach poglądowych. Aczkolwiek o zjawisku tensegracji jako takim jest sporo artykułów w sieci.\no tensegracji jako zjawisku\nAndrzejZal, pon., 2014-02-24 11:42\no tensegracji jako zjawisku rzeczywiście jest sporo artykółów, które czesto się powtarzają , jednak mnie zalezy na odpowiednim odszukiwaniu powiazań oraz sposoby normalizacji napięć.\nNo to czas na kurs. Swoją\nBodyworker, pon., 2014-02-24 22:30\nNo to czas na kurs. Swoją drogą także w języku angielskim jest sporo informacji. Pozdrawiam


BEAUTIFUL HAIR - Polajna\nBy Polajna 20 sierpnia, 2014\n1. Stres – niestety nie jest on naszym przyjacielem, towarzyszy nam na każdym kroku naszego życia. Jest z pewnością jedną z przyczyn nadmiernej utraty włosów. Moja rada? Więcej uśmiechu, dystansu i zajęć dodatkowych dzięki którym czujemy się lepiej a nasz organizm przepełniają endorfiny. Stresie akyyyysz!\n2. Nieodpowiednia dieta – tak, dokładnie. Jedzenie w biegu, mało witamin, dużo kawy, papierosy? Wygląda znajomo?\nMoja rada? Zawsze staraj się jeść 5 posiłków dziennie, zacznij jeść warzywa i owoce, które są najlepszym źródłem witamin. O wiele tańsze i smaczniejsze niż kapsułki z apteki prawda? Jakiś czas temu zakochałam się w koktajlu szpinakowym… mmmmm PYCHA!\n4. Suplementy diety – niestety ciężko jest mi się wypowiedzieć w tym temacie, ponieważ przetestowałam masę produktów i niestety nie widziałam żadnych efektów. Testowałam : SEBORADIN (mgiełkę do włosów) , kosmetyki DERMENA (szampon, odżywka), Skrzyp w tabletkach, odżywka WAX, MAXI KRZEM, BELLISA , MERZ SPECIAL, JANTAR.\n5. Jeśli Twój problem jest bardzo poważny i nie widać żadnej poprawy? Udaj się na wizytę do trychologa. Zbadaj skórę głowy. Endokrynologa – sprawdź poziom swoich hormonów. Dermatologa – swoją drogą bardzo ciężko o dobrego specjalistę. Nawet i prywatnie, przetestowałam w swoim mieście.\n6. Mezoterapia – słyszeliście o tym ? Dość kosztowny zabieg, nie da się ukryć. Jest to niechirurgiczny zabieg leczniczy stosowany zazwyczaj w medycynie estetycznej i dermatologii. Co ma na celu ? Dostarczenie do skóry substancji odżywczych, dzięki czemu staję się ona odpowiednio odżywiona, szybciej się regeneruję. Dzieli się na metodę igłową i bezigłową. Zabieg może odbywać się w kilku seriach, kosztuję to około 200-300 zł za każdą ( zależy też od preparatu i gabinetu oczywiście ) jednorazowy koszt takiego zabiegu wynosi około 1200 zł.\nTrzeba oczywiście pamiętać o tym, że każda kuracja którą rozpoczynamy nie zacznie dawać efektów na drugi dzień! Uzbrojmy się w cierpliwość 🙂\nNo to na tyle z mojej strony, jeśli macie jakieś porady i swoje doświadczenia piszcie w komentarzach 🙂 !


Matiasy w zalewie korzennej - przepisy na matiasy w zalewie korzennej z popularnych blogów - Durszlak.pl\nPrzepis na matiasy w zalewie korzennej\nWigilijne śledzie w korzennej zalewie 89\nNie mogę uwierzyć, że już prawie połowa miesiąca za nami. Grudzień biegnie swoim szaleńczym tempem, Boże Narodzenie coraz bliżej a wraz z tym zaczyna się planowanie świątecznego menu. Śledzie w mojej Zobacz więcej\naromatyczne korzenne śledzie 217\nśledzie w korzennej zalewie Śledzie w rozmaitych zalewach, możemy kupić praktycznie w każdym sklepie. Ale wykonane własnoręcznie, przyprawione korzennymi przyprawami, mają w sobie te Zobacz więcej\nSałatka z matiasem korzennym 612\nŚledzie w korzennej zalewie – na Wigilię 228\nŚledzie z migdałami w korzennej zalewie 122\nKorzenne śledzie z orzechami 27\nŚledzie to nieodłączny element świątecznego stołu, podobnie jak bakalie i przyprawy korzenne. Jeśli połączymy te składniki powstaną korzenne śledzie pysznie nadziane orzechami w miodzie. Zestawienie Zobacz więcej\nŻółciak siarkowy bardzo smaczny grzyb jadalny. Można go spotkać od maja do września, rośnie na pniach drzew i przypomina wyglądem hubę tylko bardzo żółciutką. Rosną zazwyczaj na paniach drzew Zobacz więcej\n3 w 1 to bardzo dobre, a wręcz idealne określenie dla tego przepisu. W zasadzie wykorzystałam trzy różne przepisy i wyszły pyszne śledziki. Jakiś czas temu robiłam śledzie w zalewie octowo-korzennej, Zobacz więcej\nKlasyka gatunku - szwedzki śledź w korzennej zalewie. Chyba jeden z najprostszych i najlepszych śledziowych przepisów. Każda nasza wizyta w IKEA kończy się tak samo - wędrówką do szwedzkiego sklepiku Zobacz więcej


Sprzedaż ubezpieczeń direct => Superpolisa.pl\nBlog Ubezpieczeniowy17 marca 2016\nSuperpolisa.pl > Blog Ubezpieczeniowy > World Insurance Report 2016. Ubezpieczenia, a Internet\nW World Insurance Report 2016 czytamy, że ponad jedna czwarta klientów ubezpieczycieli w ciągu najbliższego roku planuje kupić polisę wykorzystując kanał cyfrowy.\nPrzygotowany przez firmy Capgemini oraz Efma tegoroczny World Insurance Report 2016 (WIR 2016) zawiera ciekawe podsumowanie przyzwyczajeń i preferencji klientów firm ubezpieczeniowych. Wnioski zawarte w raporcie można uznać za reprezentatywne, bowiem badanie zostało przeprowadzone na grupie ponad 15 tys. respondentów z 30 krajów całego świata. Prezentowane w nim dane dotyczą dwóch grup konsumentów. W głównej mierze są to przedstawiciele generacji Y, na którą składa się pokolenie ludzi urodzonych po 1975 roku, a więc tych zaznajomionych ze światem nowych mediów i technologii czy wręcz w nim wychowanych. Pozostałą grupą respondentów są osoby urodzone przed 1975 rokiem.\nNie tylko generacja Y kupuje polisy w sieci…\nZ raportu wynika, że przedstawiciele Generacji Y zdecydowanie częściej niż inni ankietowani nawiązują kontakt ze swoimi ubezpieczycielami za pośrednictwem nowych kanałów komunikacyjnych, takich jak telefon czy Internet. Co ważne, prawie 2-krotnie częściej sięgają po nowe rozwiązania w celu zawarcia ubezpieczenia, charakteryzują ich także większe oczekiwania odnośnie standardu nowych kanałów technologicznych. I choć ich przewaga w wykorzystywaniu cyfrowych narzędzi na potrzeby ubezpieczeniowe nie podlega dyskusji, to należy zauważyć, że także inni użytkownicy zamierzają coraz częściej sięgać po kanał direct. W WIR 2016 czytamy bowiem, że w ciągu najbliższego roku wzrost zakupu ubezpieczeń przy użyciu nowych technologii wzrośnie wśród starszych klientów z 16% do prawie 25%. Biorąc pod uwagę wszystkich badanych, przeszło jedna czwarta z nich w ciągu najbliższego roku zdecyduje się na wykupienie nowego lub przedłużenie swojego ubezpieczenia za pośrednictwem kanałów cyfrowych.\nPrzyszłość także dla Polski\nGdy patrzy się na dynamiczny wzrost znaczenia technologii w codziennym życiu (również na potrzeby nabywania czy zarządzania posiadanymi usługami i produktami), trudno nie zgodzić się z wnioskami płynącymi z WIR 2016. Trend kierowania się w stronę internetu można z pewnością odnieść także do Polski. Co prawda Polska Izba Ubezpieczeń nie udostępniła jeszcze raportu podsumowującego 2015 r., ale już na przykładzie danych z 2014 r. widać, że pole do sprzedaży polis w kanale direct jest w naszym kraju bardzo szerokie. A zatem takie rozwiązania jak nasze, a więc możliwość w ciągu zaledwie kilku minut kupienia ubezpieczenia komunikacyjnego, mienia czy turystycznego w pełni online lub przez telefon, powinny w najbliższym czasie znajdować coraz to nowych chętnych. Kto wie, być może już niedługo poziom sprzedawanych na odległość polis komunikacyjnych będzie tak duży jak w Wielkiej Brytanii, która jest jednym z liderów w sprzedaży directowej.\nBlog Ubezpieczeniowy 11 marca 2016\nBez odszkodowania za jazdę na podwójnym gazie


„Bezszwowe” łączenie kuchni z salonem – kuchnia otwarta | Funkcjonalna kuchnia, projektowanie kuchni, kuchnia, design, projekty. Aranżacje i ergonomia w kuchni. Jak zaprojektować kuchnię?\nHome Wzornictwo Trendy wzornicze „Bezszwowe” łączenie kuchni z salonem – kuchnia otwarta\nIdea „bezszwowego” połączenia kuchni z salonem.\nW nowoczesnym koncepcie wnętrza trudno jest wyznaczyć wyraźną linie podziału pomiędzy kuchnia a salonem. Szafki kuchenne mogą być wykorzystywane również do umeblowania przylegającego do kuchni pokoju dziennego. Otwarta kuchnia powinna harmonizować z przylegająca częścią mieszkania pod względem koloru, materiału i stylu. A jak to uczynić lepiej jeżeli nie meblami z tego samego systemu. Otwarta kuchnia ułatwia wspólne spędzanie czasu całej rodziny – osoba pracująca w kuchni nie jest odizolowana. Kolor lakieru na frontach wybrany z palety RAL pozwala zawsze dopasować się do aktualnego trendu i do gustu użytkownika, a dębowe regały i fronty dolnych szafek barwione na ciepły kolor tabacco poprzez swój naturalny wygląd równoważą zimne powierzchnie lakieru. Bezuchwytowe fronty to czysta, niczym niezakłócona powierzchnia.\nfot. WFM Wolsztyńskie Kuchnie


Tańczący na grobach - Dobry Horror\nNaTrzeźwoNieWarto 13 lipca 2015 1 komentarz\t0 polubienia\nAleż ja miałem ubaw podczas oglądania tego filmu! Choć produkcja ta powstała w 2005, to obserwując pomysły reżysera i scenarzysty miałem wrażenie, że oglądam komediohorror z lat osiemdziesątych.\nSposób wykonania i klimat wyraźnie nawiązują do tematyki horrorów z tamtego okresu i przyznać trzeba, że bawiłem się naprawdę zacnie.\nAle od początku. Trójka przyjaciół spotyka się na stypie i postanawia iść do baru, by wypić za pamięć zmarłego kumpla.\nPo jakimś czasie postanawiają przenieść imprezkę na cmentarz, gdzie chleją wińska, szampana, a także wdają się w niedwuznaczne sytuacje.\nJeden z nich znajduje na grobie karte z rymowaną piosenką i przekonuje innych, kompletnie nawalonych przyjaciół by razem zaśpiewać.\nPiosenka okazuje się klątwą, a trójka przyjaciół jest teraz nawiedzana przez zmarłych, na grobach których tańczyli i niech dane będzie mi wspomnieć, że za życia nie byli to zwykli ludzie.\nPierwszy z nich to dewiant seksualny lubujący się w torturowaniu ofiar, drugim jest trupek dziecka piromana, który spalił swoją rodzinę, a trzeci natomiast to nauczycielka muzyki, która rozpłatała dwoje ludzi siekierą.\nCo ciekawe, ich materialne manifestacje wyglądają naprawdę fajnie, choć lekko razi sztuczność trupich ryjów, ale cóż, nie będę ukrywał, że ja taką lekką tandetę bardzo lubię i miło kojarzy mi się z charakteryzacją z serii „Evil Dead”.\nCałokształt jest bardzo zadowalający, a kompletnie odjechana końcówka wywoła u was salwy śmiechu, bądź też sprawi, że z zażenowania będziecie próbowali wyłączyć film.\nW każdym razie, jak dla mnie miodzio!\nPoprzedni artykułSmakoszNastępny artykułKot z rękami\nPatryk Karwowski\t 2 sierpnia 2015, 22:37\nTHE GRAVEDANCERS - TAŃCZĄCY NA GROBACH Ależ ja miałem ubaw podczas oglądania tego filmu! Choć produkcja ta powstała w 2005, to obserwując pomysły reżysera i scenarzysty miałem wrażenie, że oglądam komediohorror z lat osiemdziesą...