Slammed (okładka miękka)\n130 oceny i 49 recenzji\n21,44 zł 34,99 zł (-38%)\nBestsellerowa trylogia Colleen Hoover Przepiękne i ciepłe opowieści o miłosnych perypetiach Layken Cohen i Willa Coopera. Oboje wcześnie stracili rodziców i teraz muszą poradzić sobie wychowaniem ...\n03-04-2018 o godz 22:10 Iwona Orłowska dodał recenzję:\nGdy weźmiesz tę książkę do ręki możesz pomyśleć, że ta cukierkowo różowa okładka to oprawa historii słodkiej i niewinnej. Historii banalnej, bo jaka może być miłość młodych ludzi? Nic bardziej mylnego. Dlaczego? Z każdą stroną będziesz się przekonywać, że książka ta to coś więcej niż przewidywalne westchnienia nastolatki do starszego od siebie kolegi. To historia o miłości wystawionej na próbę, próbę czasu, próbę opinii innych ludzi. To historia o trudnych wyborach, konieczności podejmowania ciężkich decyzji. To historia o dorastaniu szybciej niż się powinno, potrzebie dojrzałości i wzięcia odpowiedzialności za siebie i innych. To historia o bólu i cierpieniu związanym ze stratą bliskich, etapach radzenia sobie z ową stratą i ogromnej roli przyjaciół w odbijaniu się od dna. „Pułapka uczuć” pokazuje czytelnikowi, że młodzi ludzie potrafią być odpowiedzialni, że ich problemy nie muszą być banalne, a to co widzimy na zewnątrz może być tylko pozorami kryjącymi ból, problemy i cierpienie. A bohaterowie? Muszę przyznać, że bardzo polubiłam główną bohaterkę Layken. To ciepła, zrównoważona, ale też lekko porywcza dziewczyna, reagująca bardzo emocjonalnie na wszystko co ją otacza. W moim odczuciu to nastolatka, która nie do końca odnajduje się w otaczającej ją rzeczywistości i bardzo się przed nią broniąca. Chwilami mamy wrażenie, że to mała dziewczynka potrzebująca opieki, wsparcia i silnego męskiego ramienia. Layken tęskni za ojcem, nie rozumie matki, która zmusiła ją do przeprowadzki oraz która z każdym dniem czuje się bardziej odpowiedzialna za młodszego brata. Wpis to fragment opinii pochodzącej z bloga recenzowane.pl Zapraszam !\n20-02-2018 o godz 12:55 Ver.reads dodał recenzję:\nŚmierć bliskiej osoby nie tylko nieodwracalnie zmienia nasze życie, ale także całkowicie je przewartościowuje. Czasami potrzeba sporego upływu czasu, aby pogodzić się z zaistniałą sytuacją, jednak nawet on nie leczy wszystkich ran, nie wypełnia przytłaczającej pustki, która wciąż pozostaje gdzieś głęboko wewnątrz nas. Gdy Layken Cohen sześć miesięcy temu niespodziewanie traci swojego ojca, musi ze względu na młodszego brata być silna i jakoś się z tym pogodzić. Teraz, z powodu lepiej płatnej posady jej mamy, czeka ją przeprowadzka do Ypsilanti, do której dziewczyna nie jest do końca przekonana. Tuż po przyjeździe poznaje jednak Willa Coopera, chłopaka mieszkającego naprzeciwko niej, z którym zdaje się dogadywać bez słów. Dziewczyna po ciuchu zaczyna mieć nadzieję, że zmiana miejsca zamieszkania nie będzie ostatecznie tak zła, jak na początku mogło jej się wydawać. Wszystko zmienia się jednak w momencie, gdy Layken po raz pierwszy idzie do szkoły. Czy poradzi sobie z tym, co ją tam spotka? Czy uczucie pomiędzy nią a Willem ma w ogóle racje bytu? "On nauczył mnie rzeczy najważniejszej ze wszystkich... Żeby kłaść nacisk Na życie." Do książek Colleen Hoover nie trzeba mnie przekonywać, wręcz przeciwnie, praktycznie wszystkie mam na swojej półce, więc gdy dowiedziałam się o wznowieniu serii "Pułapki uczuć", której bezskutecznie od jakiegoś czasu szukałam, byłam przeszczęśliwa. Colleen nie tworzy bowiem zwykłych, powielających schematów historii i zawsze zawiera w nich drugie dno, dotykając tym samym trudnych, ale jakże ważnych tematów. "Slammed" jest to pierwszy tom tego cyklu, w którym prowadzona jest narracja w pierwszej osobie, która w romansach sprawdza się najlepiej. Poznawanie historii z perspektywy głównej bohaterki potęguje ilość przekazywanych emocji, ale także pozwala na bliższe jej poznanie, co jest z pewnością sporą zaletą. Jeśli już mowa o bohaterach, Layken i Will to barwne, świetnie wykreowane postaci, które mimo młodego wieku sporo w życiu przeszły. Dziewczyna zyskała moją sympatię już od pierwszych stron, straciła ojca, przejęła jego obowiązki względem młodszego brata, a teraz musiała zaaklimatyzować się w nowym otoczeniu, co dla osiemnastolatki z pewnością nie jest łatwe. Mimo to wciąż starała cieszyć się życiem, czerpać z niego jak najwięcej. I chociaż momentami rządziły nią emocje, to w zaistniałej sytuacji i tak wykazała się sporą dojrzałością i zdrowym rozsądkiem. Przyznam, że polubiłam ją również ze względu na fakt, że w sporym stopniu mogę się z nią utożsamić (i nie chodzi tylko o miłość do J. Depp'a, którą również podzielam). Natomiast Willa z dziewczyną łączy nie tylko budująca się pomiędzy nimi relacja, ale także spory bagaż doświadczeń. Stracił on bowiem oboje rodziców i objął opieką młodszego brata, rezygnując przy tym ze studiów i samorealizacji. Nie jeden raz wykazał się sporą wrażliwością i trzeźwością umysłu, mimo iż czasami musiał działać wbrew sobie, wbrew swoim uczuciom. Postaci drugoplanowe również zostały ciekawie wykreowane, szczególnie Caulder i Kel, nierozłączna dwójka pełnych energii chłopców, którzy od razu nawiązali ze sobą bliski kontakt i nawet przez moment nie tracili pogody ducha. "To co piękne? Nie jest prawdziwe. Jest sztuczne. Więc weźcie sobie ocean, Ja wybieram Lake." Styl autorki jest lekki jak piórko, przystępny i przyjemny w odbiorze. Może nie zachwyca skomplikowaną konstrukcją zdań, czy też szczegółowymi opisami, ale nie o to w książkach Hoover chodzi. To, co cenię najbardziej, to jej zdolność przelewania na kartki papieru całej gamy skrajnych emocji. A w tej pozycji było ich naprawdę sporo. Zaprzeczenie, ogromny żal, rozpacz, ale też powolna akceptacja, radość, budząca się do życia nadzieja - wszystko to tworzyło razem idealną mieszankę, która dogłębnie porusza czytelnika. Colleen subtelnie wprowadza istotny motyw straty, ukazując, jak ważne jest, byśmy cieszyli się z każdej wspólnej chwili, ale też byśmy z góry nie oceniali innych. Nigdy bowiem nie wiemy, jaka historia stoi za drugim człowiekiem, jak wyglądało do tej pory jego życie. Również stopniowo budująca się relacja między głównymi bohaterami, decyzje, te wspólne i osobiste, które musieli podjąć sprawiały, że najzwyczajniej nie mogłam oderwać się od lektury i z niecierpliwością czekam na kolejne tomy tej serii. Warto też wspomnieć o sporej dawce poezji, która w piękny sposób została wplątana do tej historii i idealnie odzwierciedlała wszystkie uczucia oraz emocje kłębiące się w bohaterach. Podsumowując, "Slammed" to jeden wielki emocjonalny rollercoaster. Bawi, wyciska łzy, zaskakuje. Książkę tę skończyłam czytać o trzeciej nad ranem, nie mogąc odłożyć jej nawet na krótką chwilę, a to mówi samo za siebie - z czystym sumieniem polecam!\n11-02-2018 o godz 13:25 Amanda dodał recenzję:\nTekst pochodzi z bloga: https://amandaasays.blogspot.com/2018/02/slammed-colleen-hoover-puapka-uczuc-1.html LAYKEN I WILL Ona straciła ojca i poczucie bezpieczeństwa. W nowym miejscu musi zaczynać wszystko od nowa, chociaż jak się okaże, problemy z Teksasu przeniosą się razem z nią. Will też nie ma lekko - stracił oboje rodziców i sam wychowuje brata. Oboje pokiereszowani przez los, oboje mają nadzieję, że jeszcze wszystko będzie dobrze. Tylko czy na pewno będzie dobrze? Zarówno Lake, jak i Will, to postacie stworzone z niezwykłą dozą realizmu. Hoover wykreowała młodych ludzi z krwi i kości, wraz z ich wadami i zaletami. Ludzi, którzy o wszystko w swoim życiu muszą walczyć i z którymi los wcale nie obchodzi się lekko. Przyznam jednak, że bardziej polubiłam Willa, bo zachowanie Lake momentami zwyczajnie mnie drażniło. Nie będę jednak winiła o to autorki, bo nawet jeśli irytująca, to młoda Cohen była niczym prawdziwa, zwykła osiemnastolatka, wraz ze wszystkimi swoimi humorami, co potwierdza, że Hoover sprawdziła się bez zarzutu. Warto zwrócić też uwagę na kilku innych bohaterów, którzy może pozostają nieco na dalszym planie, ale bardzo ich polubiłam. Przede wszystkim - Kel, brat Lake, który okazał się dojrzałym jak na swój wiek chłopcem, a także Eddie - przyjaciółka naszej bohaterki, której historia ścisnęła mnie za serce. Chętnie poznałabym też więcej szczegółów dotyczących jej i Gavina, więc szkoda, że Colleen nie pokusiła się o osobną książkę dla tej pary. ;-) POCZĄTKI COLLEEN HOOVER Nim sięgnęłam po Slammed, słyszałam wiele opinii o tej trylogii. Że słaba, najgorsza z dorobku Hoover, że niezbyt ciekawy debiut i tym podobne. Nie nastawiałam się więc na coś genialnego - po prostu chciałam poznać początki jednej z moich ulubionych autorek. I jak się okazuje, Slammed było wielkim zaskoczeniem - i to pozytywnym. Ta książka zdecydowanie przypomniała mi, za co polubiłam tę autorkę. Klimatyczna historia, realne problemy, wzruszenia, powody do uśmiechu. Po prostu życie i wszystkie jego odcienie. Jeśli więc nadal wahacie się, czy sięgnąć po tę historię, to zdecydowanie zachęcam - warto! SZTUKA, JAK TO U CoHo BYWA Trzeba przyznać, że Colleen Hoover ma jakąś słabość do bohaterów, którzy wykazują artystyczne zdolności. Jest to już chyba znak rozpoznawczy jej twórczości. Tutaj pojawia się wątek poezji oraz występów znanych jako slam, gdzie ludzie obnażają swoją duszę i przedstawiają swoje wiersze. Przyznam, że spodobał mi się taki motyw i z niecierpliwością czekałam na kolejne utwory naszych bohaterów, które były małymi ładunkami emocjonalnymi. I jedyną wadą, jakiej mogę się tu dopatrzeć, to fakt, iż wszystkie wiersze były napisane w tym samym stylu, chociaż wygłaszały je różne postaci, co nieco odebrało postaciom indywidualności, a za to na pewno pokazało charakter i duszę samej autorki. Nie jest to jednak coś, co szczególnie przeszkadza, więc ani trochę nie popsuło mi to lektury. STRUKTURA Książka podzielona jest na dwie części, w ramach których mamy podział na rozdziały. Każdy z rozdziałów rozpoczyna się cytatem z piosenek zespołu The Avett Brothers. Nie słyszałam o nich wcześniej, jednak teksty zdecydowanie sprawiły, że ich sprawdzę. Narrację natomiast powierzono Lake i to ona opowiada nam historię od początku do końca. Dzięki temu zabiegowi łatwiej było utożsamić się z bohaterką i zrozumieć, co dzieje się w jej głowie. Całą lekturę ułatwia też styl pisania Hoover, który już od samego początku jej pisarskiej kariery był niezwykle przyjemny w odbiorze i sprawił, że książkę pochłonęłam w zawrotnym tempie. Złożyły się na to również niewielkie gabaryty tego cudeńka - ten tom zamyka się w niecałych 300 stronach. PODSUMOWUJĄC Slammed to zdecydowanie udany debiut Colleen Hoover, a zarazem świetne rozpoczęcie trylogii, którą mam nadzieję dokończyć w najbliższym czasie. Ciepła historia o życiu i problemach, z którymi musimy sobie poradzić. To także opowieść o śmierci i o tym, że bliscy muszą potem żyć dalej i stawić czoła tęsknocie i wszystkim trudnościom. I w końcu - to książka o miłości i różnych jej odcieniach - tej rodzinnej, romantycznej i tej przyjacielskiej. Spędziłam z tą książką świetnie czas i pochłonęłam ją w bardzo krótkim czasie, więc jak najbardziej polecam Slammed na miły wieczór. Nie zawiodą się zarówno fani Colleen Hoover, jak i miłośnicy powieści na skraju obyczajowego YA i NA. ;-)\n24-03-2018 o godz 13:48 Layla A. dodał recenzję:\nKsiążka opowiada historię Layken, i nie martwcie się bohaterka wyjaśnia dlaczego ma tak na imię, z czego bardzo się ucieszyłam, gdyż sama byłam ciekawa dlaczego właśnie takie dziwaczne imię. A więc Lake mieszkała sobie z rodzicami i bratem Kel’em w Teksasie, gdzie wiodła normalne i nudne życie. Pewnego jednak dnia czarne chmury przesłaniają jej sielankę, gdyż umiera jej ukochany ojciec. Niestety rodzina poprzez wydatki i skromne zarobki matki muszą się przeprowadzić i trafiają na bardzo spokojną dzielnicę z bardzo miłymi sąsiadami. I jak już o sąsiadach mowa to Layken poznaję Willa, przystojnego młodzieńca, który mieszka zaraz obok i jak się okazuję ma młodszego brata w wieku Kel’a. Pojawia się pierwsze zauroczenie, pierwsza randka i pierwsze uczucie, i wydawać by się mogło, że Lake odnalazła mężczyznę, który przejął jej serce a ona nie chciała go odzyskiwać. Niestety dalszy ciąg wydarzeń sprawia, że ta dwójka nie może się więcej spotykać, ponieważ jak się okazuję Will uczy poezji w liceum do którego zapisała się Lake. Szczerze się przyznam, że zanim sięgnęłam po tę powieść to nie czytałam jej opisu, nie wiedziałam kompletnie o czym ona jest, ale nawet nie miałam na to ochoty. Colleen Hoover to pisarka, która już kilkukrotnie mnie zaskoczyła i nie miałam obaw, że tym razem może być inaczej, nie sądziłam jednak, że emocje, które będą mi towarzyszyły podczas czytania „Slammed” to będzie istna burza. Może zacznę od samego pomysłu przeprowadzki, momentu poznania się Lake i Willa, oraz momentu w którym oboje dowiadują się więcej o swoim życiu i postanawiają zerwać ich bliższą relacje, już nie raz czytałam książkę w której pojawia się konflikt uczennica i nauczyciel, i już pomału zaczął mi ten wątek przeszkadzać, gdyż wszystkie kojarzyły mi się z Arią i Ezrą z serialu „Słodkie Kłamstewka”, ale w tym przypadku nie miałam z tym najmniejszego problemu. Colleen Hoover poprowadziła cała fabułę w taki sposób, że związek pomiędzy Lake i Willem był dla mnie czymś oczywistym, a to, że Will był nauczycielem było dla mnie czystą abstrakcją. Z doświadczenia wiem, że Colleen bardzo lubi melancholie i smutne wątki w swoich książkach, ale to co zrobiła w „Pułapce uczuć” kilka razy doprowadziło mnie do łez. To ile w tej książce jest bólu i cierpienia, może nie fizycznie a psychicznie jest nie do opisania. Sama historia Willa i jego rodziców przepełnia smutkiem, a kiedy dochodzi do tego historia tego ile przeszedł by móc opiekować się młodszym bratem sprawia, że łzy same pojawiają się w naszych oczach i nie mamy nad nimi kontroli. " Tak wiele mnie nauczyła. I nadal uczy mnie tak wiele. Nauczyła mnie kwestionować. I nigdy nie żałować… " Książka jest bardzo wciągająca, czyta się strona za strona, słowo za słowem i sami nie wiemy kiedy jesteśmy na końcu powieści. Dobrze, że mamy od razu kolejne części bo gdybym musiała czekać na ich wydanie to chyba sama dopisałabym ciąg dalszy. Bardzo polubiłam główne postacie tej historii. Layken, dziewczyna, która nikogo nie udaję i jest całkowicie sobą, nie dość, że słucha dobrej muzyki to umie docenić piękno słowa a jej zachowanie jest odpowiednie i zrozumiałe do osoby, która przeżywa coś pierwszy raz w swoim życiu. Natomiast Will, to postać która wiele przeszła w swoim życiu i można to zauważyć po jego odpowiedzialnym i dojrzałym zachowaniu, mamy kilka momentów w których można dostrzec, że pojawia się zachowanie odpowiednie dla osoby w jego wieku, ale zaraz pojawia się osoba, która ma na swojej głowie pracę, dom i młodszego brata do wychowania. Wątpię żeby była choć jedna osoba, która jeszcze nie zapoznała się z tą książką, ale jeżeli tak jest to nie macie innego wyjścia jak tylko zapoznać się z historią Layken i Willa, gdyż autorka stworzyła niesamowicie klimatyczną książkę, z tak charakterystycznymi postaciami, no i co najważniejsze z poezją w tle, którą się czyta z zapartym tchem. Serdecznie wam polecam tą książkę, jak i inne książki tej autorki bo to co ona robi jest po prostu niesamowite i nie mówię tego tylko dlatego żeby zachęcić was do przeczytania jakichś tam książek, tylko książek, które doprowadziły mnie już kilka razy do płaczu. Przygotujcie się na istny rollercoaster emocji.\n26-03-2018 o godz 18:04 Estrella dodał recenzję:\nSięgając po Slammed nie miałam pojęcia, że historia opiera się na relacji uczennica-nauczyciel. Jest to dość popularny wątek, który przewija się w wielu młodzieżowych filmach i książkach, jak np. Pretty Little Liars (Aria i Ezra), Kochając pana Danielsa (Ashlyn i Daniel), Akademia wampirów (Rose i Dymitr). Czy rzuciłam książka o ścianę, gdy dowiedziałam się, że mam do czynienia z kolejnym oklepanych wątkiem? Nie! Historia Layken i Willa spodobała mi się już od pierwszej strony, choć nie obyło się bez paru zgrzytów. Nowe życie Layken Cohen wraz z kochającą matką oraz młodszym bratem przeprowadza się z Teksasu do Michigan. Parę miesięcy temu straciła ojca a perspektywa opuszczenia domu, z którym wiąże się tak wiele wspomnień nie jest dla niej łatwa. Gdy Cohenowie przyjeżdżają do nowego domu, okazuje się, że ich sąsiadem jest Will Cooper- młody, miły i przystojny mężczyzna, który od razu wpada w oko Layken. Dziewczyna nie wie jeszcze, że przeprowadzka to dopiero początek zmian, jakie na nią czekają. Z jakimi problemami przyjdzie zmierzyć się osiemnastoletniej Layken? Bohaterowie Bohaterowie Colleen Hoover wywarli na mnie różne wrażenia. Postacią, którą polubiłam od razu był Will. Choć ma zaledwie dwadzieścia jeden lat musi poradzić sobie z wieloma rzeczami, które czasem przerastając nawet dorosłych ludzi. Will jest prawnym opiekunem swojego młodszego brata, studiuje i pracuje w szkole, aby móc utrzymać siebie i brata. Życie młodego mężczyzny zmieniło się z dnia na dzień. Z chłopaka, którego jedynym zmartwieniem były imprezy u przyjaciele, musiał stać się rodzicem i podejmować dojrzałe decyzje. Czasem jego wybuchy złości względem Lake denerwowały mnie, jednak mimo to Will okazał się silną i dojrzałą postacią. Layken jest postacią, do której mam mieszane uczucia. Dziewczyna od samego początku była marudna i zachowywała się, jakby miała piętnaście a nie osiemnaście lat. Bywały momenty, że potrafiła zachować trzeźwy umysł, lecz w większości sytuacji zachowywała się wręcz odwrotnie. Zamiast stawić czoło problemom po prostu uciekała. Dużą sympatię poczułam także do rodzeństwa głównych bohaterów- Kela i Cauldera, którzy wnieśli do książki sporo humoru i radości. Ciekawą postacią okazała się także Eddie, która w przeciwieństwie do Lake miała głowę na karku. Dziewczyna wychowała się w domu dziecka, miała wiele rodzin zastępczych, wielu braci i sióstr, jednak jej jedyną rodziną stał się Gavin- jej chłopak. Mimo trudnej przeszłości, Eddie promieniała radością i biła od niej pozytywna energia. Dla Layken była przyjaciółką, o której można wielu z nasz może pomarzyć. Miłość od pierwszego wejrzenia Prędkość z jaką rozwijała się znajomość Willa i Layken zupełnie mnie zaskoczyła. Zaledwie po 30 stronach bohaterowie udają się na randkę, która kończy się namiętnym pocałunkiem, a to wszystko w ciągu jednego, czy też dwóch dni znajomości. Jeszcze nigdy wcześniej nie spotkałam się z tak szybkim obrotem spraw. Myślę, że sam Flash byłby zaskoczony. Jednak w dalszej części książki o ich relacji czytałam z ciekawością. Lubiłam to napięcie między tą dwójką oraz momenty, kiedy przekraczali granicę relacji uczennica-nauczyciel. Ich uczucie było piękne, pełne pasji lecz tragiczne. Podsumowanie "Slammed" to ciekawa historia opowiadająca o smutku, nadziei i miłości oraz doprawiona humorem. Colleen Hoover sprawiła, że emocje bohaterów ogarnęły moje serce, razem z nimi śmiałam się i płakałam. Autorka stworzyła wyraziste postaci, które od razu polubiłam (oprócz Layken), które muszą stawić czoło problemom i podejmować bardzo dojrzałe decyzje. Historia Lake i Willa może wydać się oklepana, jednak ich związek był tak samo piękny, jak i tragiczny. Aż do ostatniej strony byłam ciekawa, jak rozwinie się ich relacja. Ciekawym aspektem, który działa na korzyść „Slammed” jest poezja, a dokładnie slamy, podczas których uczestnicy prezentują swoje wiersze. Wiersze, choć zapisane na kartach powieści, emanowały emocjami i sprawiały, że sama pragnęłam sięgnąć po długopis i coś napisać. [www.mowmikate.pl ]\n08-03-2018 o godz 20:36 dzosefinn dodał recenzję:\n[…] Swoją przygodę z twórczością Colleen Hoover zaczęłam od serii Hopeless: najpierw przepadłam w pierwszej części, następnie równie kapitalnej drugiej – Losing hope – a następnie w opowiadaniu Szukając kopciuszka. Historia Sky i Holdena nie tylko sprawiła, że przeżyłam jeden z większych emocjonalnych roller coasterów, ale również rozbiła moje serce na kawałki, skleiła je i… skradła. Po ich lekturze wiedziałam, że nie odpuszczę żadnej jej powieści, przeczytam wszystko, co wyjdzie spod pióra tej autorki: nawet wiersze, za którymi nie przepadam odkąd w szkole kazano mi je interpretować. Tym stwierdzeniem chyba poniekąd wywołałam tzw. wilka z lasu. W Slammed pojawia się poezja i wiecie co? Była to jedna z niesamowitych rzeczy, jaką miałam okazję poznać. To była czysta wirtuozeria! Niesamowicie prawdziwa, która kurczowo trzymała mnie za gardło: szczególnie poruszył mnie występ Lake. Oto jego króciutki fragmencik: […] Dostałam w tym roku tak wiele lekcji. Od dziewięciolatka. Nauczył mnie, że można przeżywać życie trochę na o p a k. I śmiać się z rzeczy, które wydają się N i e ś m i e s z n e. […]  Szalenie kusiło mnie, by przytoczyć całą wypowiedź bohaterki, lecz nie mogłam tego zrobić z jednej prostej przyczyny: slam, który wygłosiła jest dosyć sporym spoilerem, a ja nie jestem (przynajmniej się staram) osobą zdradzającą treść książki. Slammed bardzo dużo dla mnie „zrobiła” jeśli chodzi o poezję: zmniejszyła moją niechęć wobec takiej formy wypowiedzi, wprawdzie nie zlikwidowała jej całkowicie, ale od tej pory na takie teksty będę patrzeć zdecydowanie łaskawszym okiem. Slammed, jeśli nie wiecie, jest debiutancką powieścią Colleen Hoover i szczerze powiedziawszy tego po niej nie widać. Wszystko jest dopracowane, przemyślanie i czyta się ją z wielką przyjemnością. Historia wciąga, a bohaterowie nie są irytujący: naprawdę da się ich polubić, szczególnie braci głównych postaci, czyli wspomnianych przeze mnie Kela i Cauldera. Tworzą oni naprawdę świetny duet. To, co stworzyła autorka na pozór nie różni się zbytnio od innych tego typu powieści, jednak jak dobrze wiemy pozory mylą. Pierwsze, co wyróżnia Slammed to wątek z poezją, o której pisałam kilka linijek wcześniej, drugą rzeczą jest jej autentyczność, a trzecią są trudne tematy, które porusza w przemyślany i zrozumiany sposób. Kolejnym atutem są dobrze wykreowani bohaterowie, niezwykle realni, dzięki czemu możemy się z nimi utożsamić. Mimo, że okładka książki jest słodka, wręcz cukierkowa, to wnętrze, które pod nią chowa już niekoniecznie. Slammed to słodko-gorzka historia, która ostatecznie ma pozytywny wydźwięk. Trudne przeżycia oraz doświadczenia są jakoby nieodłącznym elementem powieści z nurtu young adult, do którego Slammed rzecz jasna należy. Dobrze przedstawione sprawiają, że opowieść nie tylko staje się realna, czasami wręcz namacalna, ale również w pewien sposób może czytelnikowi – będącemu w podobnej sytuacji – pomóc się odnaleźć. Slammed jest taką powieścią, bowiem pojawia się w historii m. in. temat śmierci i nieuleczalnej choroby. Autorka dużą uwagę skupiła również na rodzeństwie oraz ich relacjach, a ukazany przez nią obraz niezwykle mnie wzruszył i rozczulił. Tak właśnie powinny wyglądać stosunki pomiędzy braćmi i siostrami: w trudnych chwilach powinni wiedzieć, że nie są sami i mogą na sobie polegać. [...] W Slammed autorka przypomina nam, że powinniśmy doceniać to, co mamy i dziękować za wszystko, co zsyła nam los, bo nie wiadomo na jaki czas te dary zostały nam dane. I… […] Żeby kłaść nacisk Na życie.  Patrząc na wszystkie, do tej pory, przeczytane przeze mnie książki tej autorki trudno mi uwierzyć, że Slammed jest jej pierwszą powieścią. Niczym nie odstaje od wspomnianych przeze mnie już Hopeless oraz Losing hope. Jestem szalenie ciekawa, jak autorka rozwinie tę historię: mam nadzieję, że mnie zaskoczy i nie przypłacę tego zawałem serca. […] [www.dzosefinn.blogspot.com]\n19-03-2018 o godz 15:17 Paulina11 dodał recenzję:\nNie będę się powtarzać, że uwielbiam Colleen Hoover, bo piszę to w każdej recenzji jej książek, ale z drugiej strony, przecież taka jest prawda, jej historie są cudowne ;P „Pułapka uczuć” to jedna z pierwszych moich spotkań z twórczością Hoover, czytałam ją w starej wersji, ale kiedy dowiedziałam się, że wydawnictwo YA! Wydaje tę serię w nowej wersji okładkowej musiałam, po prostu musiałam to przeczytać po raz drugi. Nie ukrywam, że chciałam również sprawdzić, czy po tylu innych przeczytanych pozycjach tej autorki, ponownie mnie zachwyci. Layken jest właśnie w trudnym okresie, niedawno zmarł jej tata, teraz, wraz z mamą i młodszym bratem Kelem muszą przeprowadzić się prawie że na drugi koniec kraju. W przeciwieństwie do Kela, który dość szybko pogodził się z tą decyzją, Lake nie jest zachwycona, zresztą nie ma co jej się dziwić. Dość szybko się jednak okazuje, że może ta zmiana wcale nie będzie taka zła? Kel bardzo szybko zaprzyjaźnia się z chłopcem mieszkającym naprzeciwko – Caulderem, a Layken poznaje starszego brata Cauldera – Willa. Szykuje się przyjaźń? A może coś więcej? „Pułapka uczuć” lub, jak kto woli „Slammed” wciągnęło mnie już od pierwszej strony, akcja zaczyna się prawie że od razu. Zaczyna się niewinnie, wręcz bym powiedziała słodko. Alee kto zna pióro Colleen Hoover, ten wie, że autorka nie byłaby sobą, gdyby nieco nie pokomplikowała bohaterom życia. Bo ona nie upiększa i nie koloryzuje historii. Ona je po prostu przedstawia realnie, takie, jakie faktycznie mogłyby się wydarzyć. W przypadku Lake i Willa jest bardzo podobnie, więc w pewnym momencie możecie się spodziewać zdarzenia, które odwróci akcję o 180 stopni ;) Wiecie co? Jeśli chodzi o moje zdanie na temat Willa i Layken to przede wszystkim powiem jedno. Ja ich podziwiam, po prostu podziwiam. I mówię to ogólnie, biorąc pod uwagę całą trylogię. Oni oboje są młodzi, powinni jeszcze korzystać z życia, jak tylko się da. Ale, że los bywa brutalny... Każde z nich dostało od życia bagaż doświadczeń do dźwigania, ale mimo to są po prostu wytrwali, starają się i nie załamują się. Lake to nie dziewczyna z gatunku tych, które wyręczają się innymi, których nic nie obchodzi. Ona właśnie stara się wszystko zrobić samodzielnie i jak najlepiej, żeby było dobrze. W przypadku Willa jest tak samo, na dodatek w jego rękach znajduje się życie, szczęście i dzieciństwo dziewięciolatka, który jest dla niego całym światem. Colleen Hoover pięknie pokazała w „Pułapce uczuć” siłę braterskiej, czy siostrzanej miłości. Przywiązała pewną wagę do pokazania, jaki wpływ na siebie może mieć rodzeństwo i więź między nimi. Kel i Layken oraz Will i Caulder, obie pary trzymają się razem, kochają się i troszczą się o siebie. Tak jak to powinno być. Chciałabym jeszcze wspomnieć o kolejnej rzeczy, bardzo ważnej dla tej historii, która również została starannie i ciekawie przedstawiona – poezja. Tak, poezja, dobrze czytacie, a konkretniej – slamy. Chyba pierwszy raz spotykam się z takim jej zastosowaniem i muszę przyznać, że jestem oczarowana. O samych bohaterach dowiadujemy się pewnych informacji nie tylko z dialogów, opisów, ale także właśnie z poezji, Colleen pokazała, jak wielki ona może mieć wpływ i jak bardzo ona może pomóc się po prostu wygadać. Nie przedłużając, powiem jedno, jeśli się wahacie, czy sięgnąć po „Slammed”, czy może odpuścić – dajcie jej szansę, a gwarantuję, że nawet jeśli nie wszyscy (bo przecież gusta się różnią), to większość z Was się z pewnością nie zawiedzie. „Pułapka uczuć” to, jak ja to określam, stara, dobra Hoover. Nie wiem jak wy, ale według mnie, pierwsze historie tej Pani, są o wiele lżejsze niż te najnowsze. To było moje drugie spotkanie z tą książką, pierwszy reread od wielu, wielu lat i jestem tak samo zachwycona, jak te dwa lata temu, kiedy czytałam to po raz pierwszy. Także no, polecam z całego serducha! <3 zabookowanyswiatpauli.blogspot.com\n25-04-2018 o godz 22:54 Joanna C. dodał recenzję:\nLudzie radzą sobie ze stratą i drastycznymi zmianami, na różne sposoby. Przelewanie myśli i emocji na papier, jest jest jednak wyjątkowe. Nadawanie słowom znaczenia, chwytanie momentów nacechowanych uczuciami - to tu dzieje się prawdziwa magia. A wiedzieć o tym mogą najlepiej ci, którzy kiedykolwiek natknęli się na sztukę zwaną slamem. Jeśli istnieje jakiś sposób na wyrecytowanie światu swojej duszy, to będzie właśnie ten. Siedemnastoletnia Lake Cohen, która właśnie straciła ojca i przeprowadziła się do całkiem innego stanu tylko po to, by na miejscu natknąć się na jeszcze więcej problemów, będzie miała więcej niż jedną okazję, by się o tym przekonać, zaufajcie mi. W szale zmiennych uczuć i natężonych emocji, nie można jednak zapomnieć, że w tym wszystkim chodzi o poezję. Miło jest kilkakrotnie czytać pewne pozycje. Zwłaszcza w odstępie dłuższego czasu, po którym ze świeżym nastawieniem podchodzi się do powieści, z ciekawością jakie emocje wywoła w nas książka tym razem. Slammed jest wyjątkową pozycją, nie tylko dlatego, że wychodzi spod pióra jednej z moich ulubionych pisarek, ale dlatego, że był to w istocie jej debiut. Pozycja, która zapoczątkowała karierę pisarską kobiety, stającej się moją inspiracją i przewodniczką po powieściach Young i New Adult. Kiedy parę lat temu, po raz pierwszy zmierzyłam się z Slammed, byłam zadowolona z treści i podejścia autorki do trudnych tematów. Tym razem, oprócz wspomnianych wyżej uczuć, towarzyszył mi cień melancholii i pewna duma z Colleen Hoover. Wszyscy wiemy jak trudne bywają początki. Debiutanckie powieści są albo niedopracowane albo zaskakująco dobre, pozostawiają jednak pewien ślad na dorobku pisarskim autora. Slammed nie da się ukryć, nie jest książką idealną. Oceniając ją z perspektywy osoby, która miała do czynienia z gatunkiem od dłuższego czasu, nie mogę nie napisać, iż sporo brakuje Slammed do poziomu "zachwycająca pozycja". Postacie chwilami wydają się za bardzo wyidealizowane, sytuacje przesadzone, a nad wydarzeniami unosi się dziwne echo dramatyzmu, które czasami może zdawać się być nad wyrost. Jednak pomimo tych mankamentów, wciąż jestem dumna z Colleen Hoover i jej debiutanckiej powieści. Czemu? Może dlatego, że pomimo iż całość oscyluje wobec tragicznego wątku romantycznego, z czasem ewoluuje, a my odkrywamy, że w istocie, ta z pozoru niepozorna książka, skrywa zaskakująco bogate wnętrze i głęboką treść. Zawsze mnie zachwycało piękno prostoty z jaką Colleen potrafi pisać o naprawdę ciężkich tematach. Śmierć bliskich, nieszczęśliwa miłość, tragiczne dzieciństwo, żałoba, dorastanie, odnajdywanie siebie, życie. Nie ważne jakiej tematyki by nie dotknęła, niczym Midas - potrafi zamienić ją w złoto na papierze. Slammed nie jest pod tym względem wyjątkiem. Być może część z czytelników nazwie ją dość banalną historią romantyczną z problemami rodzinnymi w tle, ja jednak wolę patrzeć na nią pod innym kątem - pod kątem, gdzie widzę, iż jest to twór bogaty w emocje. Bogaty w doświadczenia, bogaty w myśli, bogaty w poetyckość. Nie da się nie poczuć, że Colleen Hoover włożyła w pisanie dzieła, całe swoje serce i efekty tegoż zachowania widać na poszczególnych kartkach, przepełnionych uczuciami. Pierwszy tom trylogii skupiającej się na Lake i Willu, jest prosty, chwilami przesłodzony, innym razem przegadany... ale też ujmujący. To pozycja, przez którą można przebrnąć w kilka godzin, a słowa tekstu i tak zostają z nami po przewróceniu ostatniej strony. To prawda, że nie jest to dzieło zachwycające czy dorównujące poziomem innym, późniejszym powieściom autorki - jest to jednak utwór, który mimo wszystko warto poznać. Choćby z powodu tego, w jaki sposób mówi o życiu i pozwala zakochać się w poezji. sherry-stories.blogspot.com/\n28-02-2018 o godz 15:56 Weronika Cz. dodał recenzję:\nNie jest żadną tajemnicą, że kocham Colleen Hoover. I chociaż uwielbiam jej najnowsze książki, tak największy sentyment mam do tych pierwszych - w tym znajduje się również trylogia "Slammed", która była debiutem autorki. Historię Layken i Willa czytałam już kilka lat temu, kiedy na rynku pojawiła się pierwsza wersja. I chociaż ją znałam, postanowiłam do niej wrócić, aby przekonać się, czy cztery lata później nadal będzie mi się podobała tak bardzo jak wtedy. Po niespodziewanej śmierci ojca, 18-letnia Lake, razem z mamą i bratem, opuszczają Teksas i przenoszą się do Michigan. Pierwszego dnia okazuje się, że ich nowym sąsiadem jest przystojny, 21-letni Will, który samotnie wychowuje swojego brata. Lake i Will od razu znajdują nić porozumienia, a wzajemne przyciąganie staje się niezaprzeczalne. Udają się na wspaniałą randkę, nie wiedząc, że następnego dnia wszystko zostanie zniszczone. Zwykłe rozmowy stają się bolesne, wymieniane spojrzenia łamią serce, a zakazane uczucia nie mają zamiaru nigdzie zniknąć. Colleen Hoover zawsze dba o każdy szczegół swoich książek. Tworzy realistycznych bohaterów, którzy mają wady, popełniają błędy i się na nich uczą. I chociaż jej książki mają szczęśliwe zakończenie, to fabuła nigdy nie trwoni od bolesnych fragmentów. Historia Willa i Lake może się wydawać kolejną historią o zakazanym uczuciu między uczennicą, a nauczycielem. W rzeczywistości jest tu wiele więcej, a sam wątek romansu nauczyciel-uczennica schodzi na bok - nawet jeśli odgrywa dużą rolę. To nie jest tylko historia o sile miłości. To także piękna historia o stracie i radzeniu sobie z nią. Autorka prowadzi przez etapy żałoby, nie tylko po zmarłych, ale także po ludziach, którzy odchodzą jedynie z naszego życia. Ukazuje siłę obecności drugiego człowieka w sytuacjach, kiedy trudem jest sam oddech. Uczy o sile przyjaźni, ale porusza także wiele innych poważnych tematów. Książka jest przepełniona życiowymi mądrościami, które na pewno pomogą niejednej osobie. Nie jestem osobą, która odnajduje się w poezji, ale absolutnie pokochałam slam. Jednym z powodów dla których tak mocno kocham Hoover jest jej umiejętność wplatania w historię sztuki, muzyki, literatury, tak, aby jeszcze bardziej poruszyć czytelnika. Poezja w "Slammed" była prosta w odbiorze, a jednocześnie rozwalająca serce. Autorka za pomocą kilku wersów przedstawiała rozdzierające historie prostych ludzi, dała wgląd w ich wnętrze. I to jest chyba ta moja ulubiona część książki. Autorka pisze prosto, a jednak niezwykle intensywnie. Potrafi swoimi słowami rozruszać każdą komórkę ciała czytelnika. Moje serce szalało przez całą historię. Na przemian miałam motylki w brzuchu, łzy ciekły mi po policzkach, albo uśmiechałam się tak szeroko, że bolała mnie szczęka. A na koniec stałam się zupełnie rozemocjonowanym wrakiem i niezbyt wiedziałam jak się pozbierać. To właśnie to robią ze mną książki Colleen Hoover. Nieważne, czy czytam je raz, czy piętnaście, jej historie zawsze odbieram z równą intensywnością, a jeszcze za każdym razem odnajduję w nich coś nowego. "Slammed" to wyciskacz łez, rollercoaster przeróżnych emocji. Autorka łączy momenty cierpienia z momentami, które dają nadzieję. To ta książka, która pozostawi was bez słów, z rozdartym sercem, a jednak z uśmiechem na twarzy. To ta książka, w której zaznacza się cytaty prawie na każdej stronie, aż prawie cała staje się kolorowa. Zdecydowanie jest to pozycja warta przeczytania. http://weronikarecenzuje.blogspot.com/2018/02/recenzja-colleen-hoover-slammed.html\n15-03-2018 o godz 09:41 posredniczkaa dodał recenzję:\n27-02-2018 o godz 19:34 Kamila Kaczmarska dodał recenzję:\nZ książkami Colleen Hoover jestem bardzo w tyle. Mimo że książki jej uwielbiam, nawet jeśli nie zawsze są fantastyczne, jest to miód na moją duszę, to nie czytałam żadnej jej ostatniej nowości. I co robię? Zaczynam od początku. Pogrążona w żałobie Layken, wraz z bratem i matką, muszą wyprowadzić się ze swojego rodzinnego Teksaksu do Michigan. Tam Layken poznaje Willa i oboje od razu wpadają sobie w oko. Od słowa do słowa, poprzez pierwszą randkę, wkrótce uświadamiają sobie, że zauroczenie szybko przechodzi w coś więcej i, choć znają się tylko parę dni, czują wzajemne przyciąganie. Ale zachodzi między nimi nieporozumienie, Will nie wyjawia Layken ważnej rzeczy, przez co oboje muszą stłamsić swoje uczucia, bo ich związek może okazać się dla nich niebezpieczny. Dziewczyna ledwo poradziła sobie ze stratą ojca, a teraz musi odpuścić sobie chłopaka, do którego naprawdę zaczynała coś czuć, z którym pierwszy raz od dawna czuła się szczęśliwa. Okazuje się, że to nie koniec problemów Layken i czeka ją jeszcze więcej bólu. Zacznę od tego, że te wznowione wydanie jest przeurocze i głównie to ta okładka zachęciła mnie do przeczytania. Uwielbiam romanse i powtarzam to wszędzie, ale Colleen Hoover jest u mnie na pierwszym miejscu. W swoich książkach, a przynajmniej tych, które ja czytałam, porusza tematy trudnej miłości, złych przeżyć i bolesnych wspomnień. Nie ukrywa przyciągania między dwoma bohaterami, nie próbuje udawać, że na koniec nie będą razem, ale lubi rzucać im kłody pod nogi, tak, że w pewnym momencie już nie jesteśmy pewni. Jedni jej książki uważają za mądrzejsze, inni za po prostu dobre odmóżdżacze, przyjemne do poczytania, a ja ulokuję się gdzieś w środku. Nie będę czarować, że jej książki są niewiadomo jak ambitne i nieprzewidywalne, bo, no, nie są. Czuć, że są to historie wymyślone przez typową romantyczkę, która wierzy w piękną miłość od pierwszego wejrzenia i przeznaczenie, i potrafi ubrać to w słowa tak, że samemu chce się wierzyć. Romanse, które przedstawia, są piękne, uśmiech sam ciśnie się na usta. Oprócz typowej miłości damsko-męskiej, porusza też temat rodziny, oddania i wierności, nie skupia się tylko na jednej rzeczy i swoją uwagę dzieli na wszystkich. Pokazała miłość Layken do rodziców i Kela, Willa do Cauldera, nawet postaci drugoplanowych, jak Eddie i jej ojca zastępczego. W swoich tekstach próbuje udowodnić, że miłość jest cudowna, słodko-gorzka, że musimy korzystać z życia, kochać tych, którzy z nami są i pamiętać o tych, którzy odeszli. Że nie możemy dopuścić, by przeszła nam koło nosa. W tej powieści myśli bohaterów przekazuje poprzez poezje, która jest dla nich istotnym elementem, między nią rozgrywa się fabuła, nią mogą się porozumieć. Wzrusza, wciąga, a jej spojrzenie na to wszystko jest naprawdę fascynujące, każda z postaci ma coś do przekazania, każda postawa może nas czegoś nauczyć. Jestem zaskoczona, że aż tak oczarowała mnie lektura, która właściwie nie jest wysokich lotów, która ma błędy, nie jest perfekcyjna, ale za to trafia prosto w serce.\n09-02-2018 o godz 19:00 redgirlbooks dodał recenzję:\nColleen Hoover to jedna z tych autorek, która trudne tematy potrafi przekazać w bardzo dostępny sposób. Tak było i w tym przypadku, bo "Slammed" z pewnością nie należy do zwykłych młodzieżówek. Autorka porusza tu takie tematy jak przechodzenie żałoby, zmierzenie się z życiem i ze śmiercią oraz ze śmiertelną chorobą. Szybkie dorastanie i wzięcie na siebie dużej odpowiedzialności dla dobra bliskiej nam osoby. Colleen Hoover serwuje nam odrobinę poezji, co w bardzo ciekawy sposób urozmaica tę powieść. W książce nie zabraknie dramatów, komplikacji i nieszczęśliwiej miłości. Zachowanie bohaterów niekiedy mnie denerwowało, byli dla mnie irytujący i czasem miałam ochotę dać im kopniaka w tyłek. Nie sprawiło to jednak, że ich nie polubiłam, bo tak nie było, ale moje serce podbiła Eddie, która zostaje przyjaciółką Layken. Była pogodna, energiczna i pomimo tego, że przeszła naprawdę sporo, zachowała radość życia. Nie kwestionuje tego, co przeszli Will i Layken, bo ich również podziwiam. Między innymi za to jak oddani byli swojemu rodzeństwu. Jednak Eddie to taka postać, która momentalnie mnie zauroczyła swoją osobowością. Nie wiem czy wiecie, ale może pamiętacie z niektórych recenzji, jak pisałam, że lubię jak znajomość pomiędzy bohaterami rozwija się stopniowo, co sprawia, że wypada ona naturalnie. W "Slammed" autorka narzuciła szybkie tempo i tu wszystko zaczyna się na samym początku. Trochę trudno mi to było zrozumieć, ale może takimi prawami rządzi się pierwsza miłość? Nie wiem. Chociaż rozumiem, że autorka chciała zmieścić wątek o zakazanym uczuciu, które nie powinno mieć miejsca. Przyznam się też, że książka mnie od razu nie wciągnęła, ale kiedy zaczęły dochodzić emocje takie jak gniew, ból i zaprzeczenie to nie mogłam się od książki oderwać. Zaczęłam ją pochłaniać. Im więcej tajemnic wychodziło na jaw, tym bardziej moje serce zaczynało pękać. Czytałam ją do prawie drugiej w nocy i gdyby nie to, że zamykały mi się oczy to za nic w świecie bym jej nie odłożyła. Nie zabraknie jednak tu również zabawnym momentów, czy żartów z Chuckiem Norrisem w roli głównej. "Slammed" to opowieść, która nie wciąga od pierwszej strony. Jest melancholijna, ale z każdą stroną nabiera rozpędu. Nie zabraknie tu tajemnic i emocji. Ta książka przynosi czasem ból, ale daje również nadzieję na to, że nie zawsze będzie źle. Pokazuje, że dzięki przyjaciołom może być nam o wiele łatwiej. To historia również o kartach, które rozdaje los i nie tylko tych o łatwych. Zdarza się, że dostajemy te trudne, które noszą ze sobą ból i złość na życie, ale to od nas zależy jak je przyjmiemy i jak rozegramy tę partyjkę, bo życie nas nie będzie oszczędzać. Dlatego trzeba się z nim zmierzyć i cieszyć się, każdą chwilą spędzoną z najbliższymi. Książka jest wzruszająca, a im bliżej końca tym bardziej, jednak ja nie uroniłam łezki. Myślę, że wyciśnie łzy u bardziej wrażliwych osób. Z niecierpliwością czekam na kolejne części i cieszę się, że Grupa Wydawnicza Foksal postanowiła wznowić wydanie tej serii.\n11-02-2018 o godz 13:21 Ewelina Anna Chojnacka dodał recenzję:\nMoje wrażenia: Po przeczytaniu "Slammed", jestem w ogromnym, lecz pozytywnym szoku. Jeszcze do teraz, zbieram swoją uroczą szczękę z drewnianej podłogi :) Czytałam już sporo dzieł Pani Hoover, ale "Slammed" jest jedną z moich ulubionych książek. Zauroczyła mnie nie tylko siłą swoich emocji, ale i także kreatywną fabułą oraz świetnie wykreowanymi bohaterami. Relacja jak zrodziła się między Willem a Layken, potrafi naprawdę nas poruszyć, wciągnąć i zmusić do szybszego bicia serca. Do samego końca tej książki, nie byłam pewna jak zakończy się ta miłosna historia. Czy będzie w niej Happy end? Czy może tylko smutne The end? Fabuła i styl: Styl autorki jest pełen emocji i nietuzinkowej magii wyobraźni. Jej książki poruszają w nas nie tylko czułe serca, ale i najgłębsze zakamarki naszych dusz. Wywołuje w nas taki wulkan emocji, że po wszystkim, nie jesteśmy w stanie opisać naszych wrażeń zwykłymi słowami. A jeśli chodzi o fabułę książki "Slammed", to moim zdaniem jest ona wciągająca, poruszająca i zapierająca dech w piersiach. Motywem głównym jest miłość, która zrodziła się między uczennicą a nauczycielem. I choć schemat takiej relacji jest dość powszechny w literaturze młodzieżowej, to jednak Pani Hoover potrafiła nadać mu niezapomnianą szczyptę świeżości. Bohaterowie: LAYKEN - to osiemnastoletnia dziewczyna z Teksasu, która po śmierci swojego ojca wraz z mamą i młodszym bratem przeprowadzają się do Michigan. Tam postanawiają zacząć nowe życie, które nada jej sercu nutki nadziei. Podczas przeprowadzki Layken poznaje swojego sąsiada - przystojnego Willa, który okazuje się potem jej nauczycielem. Miłość, która między nimi się zrodziła, zostanie poddana ciężkiej próbie. Nad głową dziewczyny, zaczynają zbierać się czarne chmury. Czy po miłosnej burzy, pojawi się w końcu tęcza? WILL - to sąsiad uroczej Layken, który zakochuje się w niej od pierwszego spojrzenia. Niestety, jego miłość nie może zostać spełniona. Okazuje się, że Will jest nauczycielem a Layken jego uczennicą. To komplikuje wszystko. Will nie może dopuścić do utraty pracy, która po śmierci jego rodziców, przyznaje mu prawo do opieki nad młodszym bratem. Postanawia zrezygnować z miłości do Layken, ale czy serce posłucha rozumu? Szata graficzna:. Okładka książki "Slammed" jest naprawdę przeurocza. Od razu kojarzy mi się z młodzieńczą miłością, wypełnioną magią marzeń. Jest kreatywna, wyrazista i napełniona pozytywną energią. Urzekła mnie nie tylko swoim pastelowym kolorem oraz sercem stworzonym z dwóch kawałków jeansów, ale i także obietnicą słodkiej miłości, która rozpala duszę ogromną dawką niezapomnianych emocji. Podsumowanie: "Slammed" to niesamowicie poruszająca i trzymająca w napięciu historia, która najpierw złamie ci serce na drobne, ostre kawałeczki, by móc następnie poskładać je w jedną, spójną całość, otuloną siłą swojej szczerej miłości.\n13-02-2018 o godz 09:28 AgaZaczytana dodał recenzję:\nColleen Hoover jest popularną autorką, jednak ja dotychczas przeczytałam dopiero jedną jej powieść - ta jest drugą. Podjęłam dobrą decyzję, a lektura okazała się strzałem w dziesiątkę! Dobrze, że Wydawnictwo YA! postanowiło wznowić serię, bo w innym wypadku sporo by mnie ominęło. 'Zazdroszczę mu. Zazdroszczę, że jest w stanie tak szybko zaakceptować przeprowadzkę, a ja pozostaję wściekłym, rozgoryczonym dzieckiem.' Layken wraz z mamą i bratem opuszczają Teksas. W najbliższym sąsiedztwie ich nowego domu mieszka Will ze swoim młodszym bratem. W mgnieniu oka Kel i Caulder stają się najlepszymi przyjaciółmi. Również pomiędzy Willem i Lake zaczyna rodzić się uczucie. Jednak jak to w życiu bywa, nie wszystko może być kolorowe i proste... 'Chciałabym jej opowiedzieć o jego poezji, o naszym pocałunku, o wszystkim. Przede wszystkim jednak chciałabym opowiedzieć o naszym spotkaniu na szkolnym korytarzu, kiedy zdaliśmy sobie sprawę, że nie jest nam dane decydować o naszym losie.' Uczucie pomiędzy Layken i Willem rozwinęło się bardzo szybko. Los jednak postanowił postawić pomiędzy nimi kilka przeszkód, a wspólne szczęście wcale nie jest tak oczywiste. Historia jest urozmaicona poezją, a dokładnie slamem. Jest to poetycki pojedynek na żywo, pomiędzy amatorami sztuki. Same utwory jeszcze bardziej działały na emocje i były ciekawym urozmaiceniem historii. Pozwalały też na głębsze poznanie bohaterów i ich uczuć. '(...) zastanawiam się, czy pięć stadiów żałoby dotyczy tylko śmierci bliskiej osoby. Może odnoszą się również do śmierci jakiegoś aspektu życia? Jeśli tak, to jestem w samym środku stadium drugiego: gniewu.' Nie znam stylu autorki i nie mam odniesienia do innych historii, jednak tej daję zdecydowany plus! Autorka nie owijała specjalnie w bawełnę, nie dodawała na siłę opisów, a książka choć krótka, zawierała w sobie całą potrzebną treść. Ponadto, Coleen wpływa na emocje czytelnika nie tylko za sprawą głównych bohaterów, ale też ich przyjaciół. Otrzymujemy cały wachlarz emocji, od śmiechu do łez. Świetnie się bawiłam poznając kolejne losy bohaterów. 'Nic nie trwa wiecznie. Jedyna rzecz, w której wszyscy jesteśmy do siebie podobni, to to, co nieuniknione. Wszyscy kiedyś umrzemy.' Jeśli nie czytaliście serii w poprzednim wydaniu, to teraz jest świetna okazja, aby nadrobić zaległości. Ja sama nie mogę się już doczekać, aż sięgnę po kolejne części, ponieważ jestem ciekawa dalszych losów bohaterów. Szczerze mówiąc pierwsza część nie zostawiła pytań bez odpowiedzi i cała historia mogłaby zakończyć się już na tym etapie, jednak jestem pewna, że przy drugim i trzecim tomie również nie będę się nudzić i otrzymam kawał wciągającej historii! 'Przed czymkolwiek byśmy uciekali, to coś jedzie razem z nami. Zostaje z nami, dopóki nie znajdziemy sposobu, żeby się z tym zmierzyć.'\n17-02-2018 o godz 14:51 Magdalena Mrózek dodał recenzję:\nFani Colleen Hoover mogą uznać luty za bardzo udany miesiąc. Wielu z nich rozpaczało nad brakiem w kolekcji serii Pułapka Uczuć. Wydawnictwo stwierdziło, że nie może zawieść czytelników, więc wydało odnowioną serię w nowej okładce i z oryginalnymi tytułami. Osoby, które znają autorkę z jej ostatnich powieści, powinni koniecznie zapoznać się z tytułem Slammed, który różni się diametralnie od Ugly Love czy Confess. Moją ulubioną książką Hoover jest Hopeless. Kolejne też są całkiem dobre, jednak zbyt wyczuwalny jest schemat, którym zaczęła się posługiwać autorka. Slammed natomiast jest inne. To pierwsza książka Colleen i zdecydowanie jest to widoczne. Jednak nie w negatywnym sensie jak w przypadku debiutów innych pisarzy. Slammed jest czymś nowym, świeżym. Autorka nie wynosi w niej miłości na piedestał, tylko skupia się na poświęceniu i rodzinie. Wszyscy dobrze wiemy, że miłość przemija, jednak rodzina na zawsze zostaje z nami. Mimo że przedstawione zostaje szczęśliwe zakończenie, to jednak doceniam książkę za wiele elementów, o których zapomina się coraz częściej w literaturze młodzieżowej. Historia Layken i Willa nie jest tak dramatyczna (chociaż to zależy od punktu widzenia) jak w książce Hopeless, jednak porusza ona ważne tematy. Śmierć bliskich, choroba, odpowiedzialność czy cierpienie. Wszyscy spotykamy się z nimi w życiu, stąd czytając czujemy więź z bohaterami. Zaczynamy zastanawiać się jak byśmy postąpili na ich miejscu. Zrezygnowalibyśmy z ukochanej osoby w celu uchronienia bliskich? Poświęciliśmy własne szczęście w wyższym celu? Na te pytania poszukują odpowiedzi Will i Layken, a my wraz z nimi. Jest to niezwykle emocjonalna książka, jednak jednocześnie bardzo szczera. Sami bohaterowie również od razu zyskują naszą sympatię. Są realistyczni, nie zachowują się jak roboty, które są obojętne na życie i racjonalne myślenie. Czasami są irytujący, czasami nawet ich nienawidzimy, jednak koniec końców doceniamy ich nieidealność. Może nawet wielu z nas potrafi zrozumieć emocje które nimi kierują i skłaniają do takich a nie innych działań. Dodatkowym atutem książki jest poezja, która towarzyszy nam przez całą lekturę. Jednak to nie wiersze znanych autorów, tylko dzieła naszych bohaterów. Takie smaczki w książkach są już znane z utworów Hoover, jednak za każdym razem tak samo zachwycają. Sprawią, że opowiadana historia zyskuje na oryginalności i niezwykłym charakterze. Z ręką na sercu zachęcam was do przeczytania Slammed. Jest to coś “nowego” na tle obecnych książek Colleen Hoover. Warto poznać autorkę od strony jej książek, której raczej zaliczają się do Young Adult, a nie New Adult. Jest to coś całkowicie innego i moim zdaniem o wiele lepszego. Wątpię żeby jakakolwiek kolejna książka Hoover zachwyciła mnie tak jak Hopeless i Slammed.\n07-03-2018 o godz 11:02 dobrerecenzje.pl dodał recenzję:\nMiłość, a może raczej szaleńcze kochanie jest pojęcie względnym, każdy z nas interpretuje te słowa po swojemu, tak jak to rozumie. Zdarza się niekiedy, że widząc pierwszy raz osobę, od razu wiemy, że ta dziewczyna będzie naszą żoną, urodzi nam dzieci i razem z nią się zestarzejemy. Cóż za beznadziejne zrządzenie losu trafia na taką szczęśliwą osobę i z jego bajkowego świata szybko ściąga w szarą codzienność, gdzie miłość wobec obowiązku zadbania o rodzinę spada na drugie, a może i nawet trzecie miejsce. Layken to nastolatka, która straciła już jedno z rodziców, wraz z młodszym bratem i matką przeprowadzają się z Teksasu w całkiem inne miejsce gdzie w odróżnieniu od domu jest zimno, pada śnieg, jest bardziej ponuro. Dla tej dziewczyny życie ponownie wywróciło się do góry nogami. Po stracie ojca nie łatwo jest się pozbierać od nowa i udawać, że wszystko jest w porządku z uśmiechem na twarzy. Przechodząc powoli pięć stadium żałoby nastolatka stara się odnowić poczucie ciepła rodzinnego dla młodszego brata – niespełna dziesięciolatka, który właśnie ojca miał za najlepszego przyjaciela. Dlatego właśnie wykruszona już rodzina wraz z bagażami i pudłami zjawia się na podjeździe małego parterowego domku, gdzie prawie wszystkie są do siebie podobne. Na samym początku Lake poznaje chłopaka, wydawać by się mogło, że oboje są w podobnym wieku, jednak wystarczy jedno spojrzenie, aby przekonać się, że ten przystojny nieznajomy dźwiga na swoich barkach ogromny ciężar. Will staje się dla dziewczyny opoką, która powoduje, że ta znowu jest zdolna do jakichkolwiek ciepłych uczuć względem drugiego człowieka. Już po dwóch dniach znajomości para młodych ludzi czuje, że kiełkuje w nich ziarenko miłości. Aczkolwiek oboje się boją – on boi się, że Lake odkryje prawdę o jego przeszłości, natomiast ona boi się, zaangażowania bo wtedy już się nie powstrzyma. Takie piękne uczucie i przekonanie, ze świat nie może być tak łaskawy nagle obraca się w proch. Wystarczy tylko jedna chwila, szkolny korytarz i niewypowiedziane słowa, sprawiają, że miłość dla nich staje się niemożliwa. Książka, która nie wstydzę się tego powiedzieć, oczarowała mnie do głębi i pozostawiła po sobie całkowite spustoszenie. W jednym momencie jesteśmy urzeczeni chwilą, cieszymy się wraz z bohaterami, spijamy to ciepłe uczucie ze stron książki, a w drugim ocieramy łzy. Autorka funduje nam tutaj niezłą karuzelę uczuć. Nie da się przejść obojętnie obok tak wspaniałej książki. Cała historia jest taka piękna i jednocześnie ma się wrażenie, że życie nie jest takie wspaniałe na jakie wygląda, że ta opowieść jest jedynie snem, który śnimy, a budząc się wracamy do szarej codzienności, gdzie taka miłość się nigdy nie zdarza.\n07-02-2018 o godz 12:24 CzytanieNaszymZyciem dodał recenzję:\nUwaga, uwaga! W tym roku 14 lutego będzie jeszcze bardziej wyjątkowym dniem niż był do tej pory. Nie dość, że przed nami kolejne Walentynki, to jeszcze premiera wznowionego wydania "Pułapki uczuć" Colleen Hoover, czyli książki idealnej na ten właśnie czas. Fabuła opiera się przede wszystkim na znajomości Layken Cohen i Willa Coopera. Oboje zmagają się z trudną przeszłością, nieprzyjemnymi wspomnieniami, a teraz dodatkowo ze swoimi uczuciami. Oboje, mimo swojego młodego wieku, muszą stawić czoła zadaniom, które niejednokrotnie przerosły możliwości wielu dorosłych ludzi... Czy nasi bohaterowie będą w stanie poradzić sobie z licznymi problemami i jednocześnie zbudować trwały związek? Jak dobrze wiecie - nie jestem fanką twórczości Colleen Hoover, ale przecież nie można oceniać całej twórczości w oparciu o zaledwie kilka utworów. Wiem, że "Pułapka uczuć" to powieść, która przypadła do gustu wielu osobom, dlatego dałam Colleen kolejną szansę. I jak to wszystko wyszło? Powiedziałabym, że typowo dla tej właśnie autorki. "Slammed" zaczęło się bardzo schematycznie. Myślałam, że zwariuję, kiedy dobrnęłam do dwudziestej strony i już piąty raz pojawił się tekst o analizowaniu całej sytuacji, kiedy tylko w pobliżu pojawia się ON. Ileż można... I choć kolejne rozdziały, jak zawsze w książkach Hoover, coraz bardziej komplikują fabułę, to autorka nie rezygnuje z tego przesadzonego stylu wypowiedzi bohaterów - w szczególności głównej bohaterki. W książkach Hoover bardzo dużym plusem jest to, że nie są to puste romanse, ale złożone historie poruszające wiele wątków, których raczej nie spodziewamy się zastać właśnie w tym gatunku książek. W "Slammed" znajdziecie takie wątki jak strata, cierpienie, z którym czasami nie można wygrać, funkcjonowanie w rodzinie czy odpowiedzialność za to, co być może w innej sytuacji nigdy by nas nie interesowało... Książki Hoover pokazują brutalny świat, w którym jedynym pięknem są ludzkie emocje. Odnoszę wrażenie, że każda książka Hoover bazuje właśnie na tym - na uświadomieniu czytelników, że bez wyższych uczuć nie bylibyśmy w stanie funkcjonować. Myślę, że książki Hoover nie przypadają mi do gustu z tego powodu, że poruszane w nich problemy są zbyt banalnie przedstawione. Z tego względu poleciłabym twórczość Hoover głównie nastolatkom, a odradzałabym starszym osobom. Oczywiście, nie jest to regułą i nie zamierzam nikomu rozkazywać, co i w jakim wieku powinien czytać. Po prostu twierdzę, że wprawiony czytelnik nie będzie miał przyjemności z tej lektury. Ale młode czytelniczki - jak najbardziej. Zwłaszcza te, które stoją u progu dorosłości i zmagają się z podobnymi problemami, jakie mają Layken czy Will. :)\n07-02-2018 o godz 13:26 zaczytanapatka dodał recenzję:\nSześć miesięcy po śmierci ojca Layken Cohen wraz z mamą i dziewięcioletnim bratem przeprowadza się do Ypsilanti. Kel szybko zaprzyjaźnia się z Caulderem, chłopcem mieszkającym po sąsiedzku a Lake poznaje w ten sposób Willa, jego starszego brata. Wystarczy jedna chwila aby oboje odkryli, że coś ich łączy. Jednak ich miłość wystawiona jest na wielką próbę i jak się okazuje nie powinna się zdarzyć. Will postawi na pierwszym miejscu miłość do brata, który jest dla niego wszystkim. Lake musi zmierzyć się z kolejnym problemem, kiedy odkryje tajemnicę matki. Czy Lake i Will będą razem pomimo wszelkich przeciwności losu? Czy postawią swoją miłość na pierwszym miejscu? Lake i Will muszą szybko dorosnąć i stać się odpowiedzialni za swoich najbliższych. Doskonale zdają sobie sprawę jak wielki wpływ na ich życie może mieć jedna źle podjęta decyzja. Will może wiele stracić dlatego postanawia poświęcić rodzące się w szybkim tempie uczucie do Lake. Dziewczyna może jednak zawsze na niego liczyć, w szczególności wtedy, gdy jej świat znów stanie na głowie. "Lake przesuwaj swoje granice. Od tego są." Miłość, odpowiedzialność, przyjaźń, choroba, śmierć, strata, gniew, niesprawiedliwość losu - to wszystko znajdziemy w "Slammed". Historia pokazuje jak ważna jest każda chwila z bliską osobą, ponieważ nigdy nie wiemy kiedy może jej zabraknąć. Walka o drugą osobę, marzenia przeplatają się z brutalną, czasem, nie oszczędzającą nas codziennością. Trudne do wypowiedzenia uczucia najlepiej opisuje poezja przepełniona smutkiem, gniewem, żalem, miłością. Bohaterowie znajdą się w prawdziwej pułapce. Pułapce uczuć. Warto wspomnieć o innych bohaterach. Eddie całe życie wędruje po rodzinach zastępczych, wie co to prawdziwe życie a Lake trafiła się prawdziwa przyjaciółka. Kel i Caulder to uroczy chłopcy, ze zwariowanymi pomysłami. Wnoszą radość i świeżość. Julia to kochająca mama Lake i Kela. Jej postawa jest godna podziwu. "Slammed" to wspaniała, wzruszająca, niesamowita książka o pięknej miłości, która w tej historii pokazuje wszystkie swoje oblicza. Miłości nie da się zaplanować i przewidzieć a śmierć nie zawsze oznacza końca. Emocje przekazywane za pomocą cytatów i poezji to niewątpliwy atut tej historii. Colleen Hoover kolejny raz ukazuje jakie emocje powinna wywoływać w czytelniku dobra książka. Kluczem powieści są uczucia emanujące z jej stron. "Slammed" to poruszająca i jedyna w swoim rodzaju historia, którą pokochałam i pochłonęłam w mgnieniu oka. Mistrzostwo! "On nauczył mnie rzeczy najważniejszej ze wszystkich... Żeby kłaść nacisk Na życie." zaczytanapatka.blogspot.com\n11-02-2018 o godz 16:15 dobra.ksiazka dodał recenzję:\nPo śmierci ojca Layken wraz z mamą i braciszkiem przeprowadza się do Michigan. Miesiące żałoby i smutku rekompensuje jej poznanie Wiilla, który mieszka naprzeciwko. Chłopak jest raptem kilka lat starszy, a ze względu na rodzinną tragedię na jego barki spadł ogromny obowiązek. Musi bowiem utrzymać siebie, dom i młodszego brata. Ich znajomość rozwija się zaskakująco szybko, pierwsza randka, pierwszy pocałunek. Widać, że ciągnie ich do siebie i że mają ze sobą dużo wspólnego. Wszystko byłoby pięknie, gdyby nie to, że Lake wkrótce dowiaduje się, że Will jest dla niej nieosiągalny i że życie kolejny raz spłatało jej figla. Colleen Hoover już od bardzo dawna należy do moich ulubionych autorek specjalizujących się w tym gatunku. Z tego, co się orientuję przeczytałam niemal jej wszystkie książki i zawsze w jakiś sposób mnie zaskakiwały. Teraz nadszedł czas na tę trylogię, która zbierała różne opinie. Jedni się zachwycali, inni ostro krytykowali. Przyznam, że ja do pierwszej części podeszłam z dystansem, bo nie chciałam poczuć się rozczarowana. Jednak moje obawy okazały się bezpodstawne, gdyż ta książka, tak jak i pozostałe jak najbardziej trafiła w moje gusta. Lake jest osiemnastolatką, która w dorosłość wkroczyła w smutnym dla jej rodziny czasie. Niespodziewana śmierć ojca i przeprowadzka do obcego miasta, to nie coś, czego oczekiwałaby dziewczyna w jej wieku. Uśmiech na jej twarzy wywołuje dopiero Will, który niespodziewanie pojawia się na podjeździe i daje promyk nadziei na lepsze jutro. Bardziej od głównej bohaterki, która mnie czasem irytowała polubiłam właśnie Willa. To wrażliwy, zabawny i jednocześnie odpowiedzialny i poważny chłopak. Na pierwszym miejscu stawia dobro i wychowanie młodszego brata. Jego relacje z Lake potoczyły się bardzo szybko, co nie do końca mi odpowiadało, ale z drugiej strony sama książka nie jest zbyt obszerna. Zdecydowanie wyróżniały się też drugoplanowe postacie, jak Eddie i Kel. Powieść ta wzbudza w czytelniku wiele skrajnych emocji, od wzruszenia, rozbawienia, do smutku i złości na to, jak autorka rzuca bohaterom kłody pod nogi. Te wydarzenia sprawiają jednak, że przestawiona historia wydaje się bardziej realna, a bohaterowie nie są papierowi i możemy się z nimi zżyć. Podsumowując, "Slammed" to kolejna historia napisana przez Colleen Hoover, która do mnie trafiła i która sprawiła, że spędziłam przy niej bardzo miłe chwile. Losy Willa i Lake zaciekawiły mnie i chętnie poznam ich dalsze perypetię, a Was zachęcam do sięgnięcia po tę książkę, jeśli do tej pory mieliście co do niej wątpliwości.\n26-03-2019 o godz 22:05 Oliwia dodał recenzję:\nColleen Hoover to amerykańska pisarka, która moim zdaniem wydała wiele godnych polecenia książek. „Slammed” - „Pułapka uczuć” to pierwszy tom trylogii o miłosnych perypetiach Leyken Cohen i Willa Coopera. Mogłoby się wydawać, że jest to zwykłe romansidło, ale myślę, że ta książka przekazuje nam wiele ważnych wartości. Powieść przedstawia ludzką rzeczywistość. Mówi o chorobie, śmierci oraz przeciwnościach, z którymi muszą borykać się główni bohaterowie. Pomimo swojego młodego wieku Will i Lake muszą szybko dorosnąć. Powoli tracą najbliższe osoby, które tak naprawdę powinny wspierać ich w tak trudnym dla każdego młodego człowieka okresie. Bohaterowie starają się być dojrzali i odpowiedzialni, ponieważ chcą dawać swojemu rodzeństwu jak najlepszy przykład. Pomimo trudności między dwójką powstaje piękne uczucie. Para zakochuje się w sobie i dogaduje na każdym kroku. Odnajdują wspólne pasje oraz miłość do zespołu The Avett Brothers, który nieustannie ich motywuje. Lake i Will są dla siebie oparciem w trudnych chwilach oraz rozumieją się w każdej sytuacji. Jednak para nastolatków będzie musiała wybrać czy oddać się miłości czy zachować rozsądek i dojrzałość. Musicie się o tym przekonać. Uwierzcie mi, nie raz zaskoczy Was zwrot akcji. Pomimo tego, że książka jest literaturą dla młodzieży, utwór wcale nie jest opracowany na prostym scenariuszu. W powieści znajduje się wiele różnych wątków, które prowadzą do refleksji. Nie w jednym momencie miałam łzy. Książka porusza i sprawia, że przeżywamy całą historię razem z bohaterami. Dodatkiem jest również zawarta w lekturze poezja, która odzwierciedla uczucia bohaterów oraz którą się fascynują. „Slammed” moim zdaniem jest książką wartą przeczytania. Powieść przekazuje wiele mądrych słów, które mogą dawać rady i ukierunkowywać współczesnych nastolatków. A oto moje ulubione sentencje z tej książki: „Żałowanie do niczego nie prowadzi. To patrzenie w przeszłość, której nie można zmienić. Kwestionowanie rzeczy na bierząco może zapobiec żałowaniu czegoś w przyszłości”, „Według Elisabeth Kübler - Ross istnieje pięć stadiów żałoby po śmierci ukochanej osoby: zaprzeczenie, gniew, targowanie się, depresja i akceptacja…”, „Ludzie bez przerwy podejmują spontaniczne decyzje, słuchając swego serca. W związkach chodzi o dużo więcej niż tylko miłość.” Oczywiście to nie wszystkie mądrości jakie zawiera tom tej trylogii. Umożliwił mi poznanie nowych perspektyw, dlatego zachęcam również Was do zapoznania się z tą lekturą. Uwierzcie mi, wpadniecie w tę „pułapkę uczuć” nigdy o niej nie zapominając.


Anna Lewandowska zachwyca figurą na pierwszej imprezie po porodzie! :: Magazyn :: RMF FM\nAnna Lewandowska zachwyca figurą na pierwszej imprezie po porodzie!\nRobert Lewandowski i jego żona świętowali zakończenie sezonu niemieckiej Bundesligi. Uwagę fanów pary przykuła przede wszystkim figura Anny Lewandowskiej, która niespełna miesiąc po porodzie prezentuje się fantastycznie!\nAnna i Robert Lewandowscy pojawili się na uroczystości kończącej sezon niemieckiej Bundesligi. Robert Lewandowski świętował zdobycie tytułu mistrza przez Bayern Monachium, choć sam nie zdobył ponownie tytułu najlepszego strzelca Bundesligi. Lewandowskiemu i tak dopisywał humor, a w trakcie imprezy po oficjalnych uroczystościach bawił się z żoną w najlepsze.\nPo imprezie, która była pierwszym oficjalnym wyjściem Anny Lewandowskiej po porodzie, trenerka opublikowała na swoim Instagramie krótki film, który zachwycił jej fanów. Lewandowska, która na początku maja po raz pierwszy została mamą, nieprzerwanie zachwyca figurą. „Aniu, pięknie wyglądasz! Jesteś chyba jeszcze bardziej szczupła, niż byłaś” – brzmi tylko jeden z pozytywnych komentarzy.\n?? #germanchampion #RobertLewandowski ?\nTagi: Anna Lewandowska, Robert Lewandowski, Klara Lewandowska, Bayern Monachium, Bungesliga, impreza, uroczystość\nAnna Lewandowska urządziła "baby shower". Zobaczcie zdjęcia z imprezy!


Mercedes-Benz E240 Avantgarde Lift : Nasze auta\nTeraz jest 24 cze 2018, o 09:42\nTytuł: Mercedes-Benz E240 Avantgarde Lift\nNapisane: 16 gru 2017, o 00:08\nCześć Panowie i Panie !\nMam na imię Martin, mam 21 lat. Okulara przejąłem po tacie ( tak jak to konto dlatego w powitalni napotkacie inne imię ).\nJestem na etapie kompleksowej renowacji mojego Mercedesa aby przywrócić mu stan fabryczny, dlatego postanowiłem założyć temat i dzielić się z wami na bieżąco efektami z prac.\nMODEL NAME: E 240\nENGINE: 112911 30 543503\nTRANSMISSION: 722698 01 678956\nFRONT AXLE: BE3100X10229625\nORDER NUMBER: 0955910484\nRETARDER: 8 990805\nZdjęcia na dzień dzisiejszy 15.12.2017r\nAuto już wyspawane, spawy zalane cyną, Mercedes będzie malowany cały na nowo.\nJuż niebawem dodam kolejne fotki, jak podjadę do firmy która się nim opiekuje, prace z dnia na dzień idą ostro do przodu.\nTytuł: Re: Mercedes-Benz E240 Avantgarde Lift\nNapisane: 19 gru 2017, o 19:39\nWie ktoś gdzie kupić spinki do listew progowych, oraz te do listew na przednie błotniki? Tak samo uszczelki pomiędzy nakładki progowe a błotniki przód/tył??? Można to gdzieś dostać czy tylko aso? Jak z cenami?\nNapisane: 19 gru 2017, o 19:42\nJedź do aso po vinie dobiorą, czasami zaskakują cenami pozytywnie, a takie spinki groszowa sprawa w sumie.\nNapisane: 20 gru 2017, o 07:03\nW ASO płaciłem kiedyś za te uszczelki w okolicach 60 zł (przód) i 30 zł (tył) za sztuke.\nW ASO spokojnie do 25% rabatu na gębę dają. Wyrób sobie kartę rabatową to potem na cokolwiek dostaniesz.\nDzięki za odpowiedzi, jak kupię te pierdółki to powiem co i jak z cenami.\nAuto już jest przygotowane całe na jutro na podkład.... Zbliżamy się do mety\nNapisane: 20 gru 2017, o 13:03\nBardzo fajna fela na tym aucie - masz jakieś foty z przed patroszenia jak auto na nich wyglądało ?\nNapisane: 20 gru 2017, o 13:49\nNiestety tylko takie jedno słabej jakości, felgi to Oz racing dokładnego modelu niestety nie pamiętam Na oponach zimowych 235/45R17 Dunlop Sp Winter Sport 3d.\nWygrzebałem fotkę wnętrza, swoją drogą macie jakieś zaufane środki do czyszczenia skóry? chce je wyczyścić żeby auto po renowacji było na błysk też w środku, a że mam je aktualnie w domu to jest idealna okazja\nOstatnio edytowano 20 gru 2017, o 14:03 przez rywal2000, łącznie edytowano 1 raz\nZestaw Gliptone GT12 i GT11\nTylko trzeba kupować z zaufanych źródeł (najlepiej oficjalna strona), bo jest bardzo dużo podróbek.\nNapisane: 21 gru 2017, o 17:03\nfajnie przejść po tacie auto wygląda na zadbane a jeszcze ładnie zacząłeś od malowania i pewnie naprawy blacharskiej.\nNapisane: 24 gru 2017, o 12:14\nZe swojej strony polecam produkty colorlook'a\nPiasek, coś więcej na temat karty rabatowej? Kiedyś w Rzeszowie pytałem o to, to twierdzili że nie mają takich kart, jedynie dla klientów którzy nabyli nowy samochód jest jakiś pakiet rabatowy\nNapisane: 24 gru 2017, o 14:59\nJa pojechałem na serwis ASB, serwis zrobili, rabat naliczyli i po jakimś miesiącu karta rabatowa przypisana do auta pocztą przyszła. Przekazana wraz z autem nabywcy.\nNapisane: 24 gru 2017, o 15:27\nO widzisz... Z reguły nowe auta są u nich serwisowane i pewnie dlatego mówił mi o rabatach dla nabywców nowych samochodów\nNapisane: 29 gru 2017, o 16:30\nDzisiaj podjechałem do lakierni zobaczyć co i jak, tak więc Mercedes już jest cały w podkładzie, wszystkie elementy tj. drzwi, zderzaki itp. również... coraz bliżej meta..\nNapisane: 29 gru 2017, o 18:46\nIdziesz konkretnie. Na tym etapie nie żałuj mu konserwacji wszędzie tam gdzie nie widać.


Cofnięty licznik samochodu jest prawdziwą bolączką kupujących. Zwłaszcza dotyczy to samochodów, które są sprowadzane celem odsprzedaży z zagranicy. Mówi się, że nasza zachodnia granica ma cudowne właściwości – po jej przekroczeniu sprowadzany samochód potrafi odmłodnieć o ponad 100000 km.\nProceder cofania licznika kilometrów samochodu zdaje się być powszechnym utrapieniem przy zakupie auta. Oferty cofania licznika kilometrów są nawet powszechnie dostępne.\nRzecz w tym, że czasami można sobie poradzić z tym od stron\nJednym z rozwiązań jest skierowanie sprawy na drogę postępowania karnego.\nSprzedaż samochodu z cofniętym licznikiem – najprościej ujmując – może stanowić przestępstwo oszustwa. Co ciekawe, także osoby, które pomagały w cofnięciu licznika mogą podlegać odpowiedzialności karnej. Pomocnictwo jest w określonych okolicznościach także karalne.\nNa naszej stroni załączamy wyrok sądu karnego piętnujący tę praktykę.


Nowe laboratoria są już otwarte! - WSIiZ w Rzeszowie\nTu jesteś: Strona główna > Aktualności > Osiągniecia Uczelni > Nowe laboratoria są już otwarte!\nNowe laboratoria są już otwarte!\nW Centrum Turystyki i Rekreacji WSIiZ w Kielnarowej koło Rzeszowa 5 marca 2012 roku zostały oddane do użytku dwa nowe laboratoria: Laboratorium Hodowli Tkanek i Komórek oraz Laboratorium Immunologii i Alergologii. Otwarcie laboratoriów spotkało się z bardzo dużym zainteresowaniem mediów.\n– Laboratoria będą służyły praktycznemu kształceniu studentów, a także badaniom naukowym w dziedzinie biologii i immunologii skóry oraz badaniu właściwości biologicznych kosmetyków i kosmeceutyków na modelu hodowli komórkowych z zastosowaniem metod immunologicznych. W przyszłości będą też służyć firmom, które współpracują z uczelnią – podkreśla prof. Tadeusz Pomianek, rektor WSIiZ.\n– W laboratoriach szkolimy kosmetologów w dziedzinie badania wpływu produktu kosmetycznego na hodowle komórkowe oraz w podstawowej analizie immunologicznej. Umiejętności te stanowią podstawę wykształcenia I i II stopnia w zakresie kosmetologii. Mogą też być wykorzystywane w analizie i diagnostyce medycznej. W laboratoriach będą też prowadzone badania naukowe – prof. Stanisław Wołowiec, dziekan Wydziału Turystki i Nauk o Zdrowiu WSIiZ.\n– Do laboratorium mają dostęp jedynie 3 wykwalifikowane osoby z zespołu Katedry Kosmetologii. Pracownia musi być bardziej sterylna niż sala operacyjna. Każdy człowiek ma system immunologiczny, który go chroni. Hodowane komórki tego systemu nie mają i w zetknięciu z zagrożeniem, giną – wyjaśnia prof. Elżbieta Wałajtys – Rode z Katedry kosmetologii WSIiZ – Hodowle tkanek i komórek służą jako modele do badania mechanizmów reakcji zachodzących w skórze i naskórku w normie i stanach patologicznych (reakcje zapalne, nadwrażliwość, reakcje autoimmunologiczne) oraz do testowania wpływu na skórę kosmetyków i kosmeceutyków.\nSprzęt i wyposażenie laboratoriów kosztowały ponad 2 mln 900 tys. zł. Uczelnia wydała 2 mln 250 tys. zł, a dodatkowe 650 tys. zł pochodzi z projektu „WSIZ: wiedza – staże – informacja – zatrudnienie”, współfinansowanego ze środków unijnych, w ramach Europejskiego Funduszu Społecznego.\nZobacz, co ukazało się na temat otwarcia laboratoriów w mediach:


Ejotkowe postrzeganie świata: KONKURS telewizyjny!\nZapraszam na trzeci z serii konkursów, choć to nie koniec - do końca wakacji obiecuję jeszcze coś zorganizować :)\nZa baner dziękuję Joli!\nOrganizatorką konkursu jest właścicielka bloga Ejotkowe postrzeganie świata, czyli ja - ejotek a nagrody sponsoruje Wydawnictwo Melanż :)\nNagrodą w konkursie są dwa nowe egzemplarze "Zemsty na ekranie" wraz z dedykacją autorki! :)\nKonkurs rozpoczyna się 10.07.2017 r. a kończy 27.07.2017 r. o godz. 23:59\nmożna również polubić profile na FB - Autorki, Wyd. Melanż oraz mój - również będzie nam miło\nAnna Mentlewicz ma bogaty życiorys: dziennikarka telewizyjna, scenarzystka, autorka słuchowisk radiowych emitowanych w Teatrze Polskiego Radia. W 2016 wydała powieść "Pewna pani z telewizji".\nW TVP była autorką i prezenterką programu "Luz"; współtwórczynią programu "Rower Błażeja"; redaktorką nadzorującą "Sprawę dla reportera" i "Świat się kręci". Zrealizowała wiele reportaży telewizyjnych.\nzadanie konkursowe: Każdy uczestnik konkursu może zadać autorce maksymalnie 3 pytania (zostaną ujęte w wywiadzie). Spośród nich Anna Mentlewicz wybierze te, na które odpowie. Zaś dwójka szczęśliwców, która swoim pytaniem ujmie dziennikarkę otrzyma nagrody książkowe.\nCytrulina 10 lipca 2017 18:04\nZgłaszam się do zabawy! Mój email to: mon.gawrys@gmail.com a moje pytania do autorki to: 1. Z czego jest Pani najbardziej dumna jeśli chodzi o życie zawodowe? 2. Proszę, by przypomniała sobie Pani samą siebie w wieku lat 20. Co chciałaby Pani przekazać samej sobie w tym wieku - jakie 3 ważne zdania napisałaby Pani samej sobie?\nCytrulina 10 lipca 2017 18:05\nZapomniałam dodać, że banerek jest na blogu: cytrulina.blogspot.com!\nGosia 10 lipca 2017 18:12\n2. Czy chciałaby Pani zobaczyć ekranizację swojej powieści? A może nawet ma już Pani typy, kogo chętnie widziałaby Pani w rolach głównych bohaterów?\n3. Pisząc książkę miała Pani ułożoną historię i była ona systematycznie przelewana na papier, czy raczej losy bohaterów zmieniały się z minuty na minutę? :)\nMonika Piotrowska-Wegner 10 lipca 2017 20:41\nBaner - https://monweg.blogspot.com/p/obieg-zamkniety.html\nMam tylko jedno pytanie, z którego zawsze korzystam: Zakładając, że Niebo istnieje, co chciałaby Pani usłyszeć od Boga u bram Raju?\nAgnesto 12 lipca 2017 22:33\nZgłaszam się, lubię, obserwuję itp. Udostępniłam info na fb i banerek umieściłam na blogu http://agnestariusz.blogspot.com/\n1.Czy ma ma Pani jeszcze inne pasje oprócz telewizji( nie wątpię, że praca w tv była też pasją) i pisania książek?\n2. Doskonale pamiętam programy "Luz", "Rower Błażeja", "5-10-15" i inne młodzieżowe, obecnie - o ile się nie mylę - nie ma w telewizji programów dla nastolatków. Dlaczego ich brak i czy istnieje cień szansy, bo takowe powstawały?\n3. Czy planuje Pani kolejne powieści i czy też będą tematycznie związane z telewizją?\nTaki jest świat 13 lipca 2017 18:35\nNaila 13 lipca 2017 19:31\nbaner na blogu: https://impresje-naili.blogspot.com/\nemail, usuń proszę odpowiednią treść: USUNTOimpresje.naili@gmail.com\n1. Co jest trudniejsze do stworzenia: słuchowisko radiowe, scenariusz czy powieść?\n2. Czy ma Pani ulubioną książkę taką, do której Pani co jakiś czas wraca?\n3. Mamy lato, urlopy i wakacje, a odpoczynek to ważna część życia, w jaki sposób Pani odpoczywa?\nmartucha180 18 lipca 2017 14:06\nZgłaszam się. Obserwuję ze swojego bloga i tam też jest zamieszczony baner.\n2) Jakie cechy trzeba posiadać, aby być dobrym reportażystą (nie reporterem)?\n3) Jakich tematów do reportaży telewizyjnych nie podjęłaby się Pani i dlaczego?\nChaga 20 lipca 2017 14:07\n1. Czy w dotychczasowych książkach wykorzystała Pani wątki ze swojego życia zawodowego?\n2. Czy w środowisku dziennikarskim funkcjonują jakieś przesądy związane z pracą?\n3. Czy planuje Pani kolejną powieść także z akcją osadzoną w telewizji?\nMagia słowa 27 lipca 2017 20:50\nZgłaszam się, lubię, obserwuję zresztą sama wiesz Kochana. :*\nMam jedno pytanie, które zadaje nie do wywiadów,a przy nominacjach do tagów czy liebster blog award.\n1. Gdyby dostała Pani złotą rybkę, która jest w stanie zrobić wszystko o co się poprosi, to jakie trzy życzenia by Pani wypowiedziała?\nP.S Meila mego znasz. ;)\nEdyta Chmura 27 lipca 2017 23:50\n1. Wreszcie coś oryginalnego! Zwykle jako zwierzęcy bohater mamy kota lub psa, a ja tu widzę papugę :) Czy często ma Pani takie niesztampowe pomysły - w pracy, podczas pisania książek, w życiu...?\n2. Gdyby ktoś Panią zdradził, parszywie oszukał lub wykorzystał Pani rewelacyjny pomysł na reportaż...zemściłaby się Pani? Zemsta przynosi ulgę czy jeszcze bardziej "dołuje"?\n3. Jaką książkę poleciłaby mi Pani na wakacje? :)\nEdyta Chmura 27 lipca 2017 23:52\nMałgosia Xxookds 5 sierpnia 2017 21:19\n1. Jak wiele byłaby Pani w stanie poświęcić dla rozwijania swoich pasji: czas spędzony z najbliższymi, wspomnienia, miłość życia? Może jeszcze coś innego?\n2. Jakim mottem kieruje się Pani w życiu?\n3. Gdyby na jeden dzień mogła wcielić się Pani w dowolną/dowolnego bohaterkę/bohatera literackiego, kogo by Pani wybrała? Dlaczego?\nAniaB31 5 sierpnia 2017 21:56\nJak Pani myśli dlaczego dzisiaj brakuje takich programów dla młodzieży jak np Rower Błażeja? Oglądałam go z przyjemnością...2. Czy są jakieś tematy, zagadnienia, których NIE podjęłaby się Pani do realizacji? Nie posiadam bloga. Mój adres e-mail anna.bednarek@onet.eu Pozdrawiam serdecznie Anna Bednarek


Mount Jump - Alpinistyka przemysłowa, prace na wysokości\nTurbiny wiatrowe, maszty,\nPoszukujesz firmy zajmującej się Pracami Wyokościowymi?\nSzukasz doświadczonych Alpinistów Przemysłowych?\nJesteśmy doświadczoną firmą zajmującą się pełnym spektrum prac na wysokości, w tym również z zastosowaniem technik dostępu linowego czyli szeroko pojętej Alpinistyki Przemysłowej.\nNasi technicy, pracując w międzynarodowym systemie IRATA, potrafią dostać się tam, gdzie zawodzą konwencjonalne metody, takie jak użycie rusztowania czy podnośnika koszowego. Stosowanie technik alpinistycznych sprawia, że cechuje nas bardzo duża mobilność i niezależność.\nDostęp linowy daje możliwość sprawnego i bezinwazyjnego wykonywania kolejnych zleceń, a nasza OFERTA to całkiem pokaźny zbiór prac wysokościowych, które możemy wykonać. Są to na przykład:\nPrace naprawcze – wymiana dachówek, zabezpieczanie uszkodzeń elewacji czy dachu\nPrace porządkowe i konserwacyjne – Mycie okien, fasad, dachów\nPrace porządkowe – Odśnieżanie dachów, przycinka gałęzi\nPrace malarskie – Antykorozja konstrukcji stalowych, Malowanie i impregnacja Dachów\nPrace Arborystyczne – Wycinka sekcyjna, Pielęgnacja drzew\n…I wiele innch, z którymi możesz zapoznać się na stronie.\nJako zgrany zespół świadczymy usługi na najwyższym poziomie, a nasze doświadczenie sprawia że stosujemy najlepsze jakościowo materiały, działając zgodnie z zasadami sztuki budowlanej i zgodnie z systemem IRATA i OTDL. Na linach czujemy się jak ryby w wodzie! Bezpieczeństwo i komfort pracy zapewnia nam sprzęt alpinistyczny czołowych firm takich jak PETZL, SINGING ROCK czy BEAL, a używanych przez nas narzędzi nikomu nie trzeba przedstawiać. Myjki ciśnieniowe KÄRCHER, elektronarzędzia firm METABO czy MAKITA, piły spalinowe STIHL, to wszystko pozwala nam sprawnie i dokładnie wykonywać kolejne zlecenia.\nDla każdego z nas Alpinistyka Przemysłowa jest pewnego rodzaju sposobem na życie, wiąże się ona z naszymi zainteresowaniami. Lubimy pracę na wysokości i wszelkie wyzwana jakie przed nami stawia. Do każdego ze zleceń podchodzimy indywidualnie, dobierając najlepsze możliwe rozwiązania. Skontakuj się z nami, nie ma rzeczy niemożliwych!


Autor: Izabela Wojtczuk w dniu sierpnia 13, 2013\nNa stoiskach duo warzyw bakłażany, cukinie, kabaczki, papryka .... nic tylko korzystać z tej pięknej pory roku :)\nPrzepis znalazłam na blogu Zacisze kuchni i postanowiłam wypróbować. troszeczkę zmieniłam składniki i wyszedł pyszny obiadek:)\nSkładniki: 1 bakłażan, 2 małe młode cukinie, 50 dag pieczarek, 1 cebula, 1 1/2 szklanki suchego ryżu, sól i pieprz do przyprawienia, olej do smażenia, żółty ser, mozzarella.\nPrzygotowanie: Ryż należy zalać wodą i ugotować na sypko w osolonej wodzie. Pieczarki obrać, pokroić w kostkę i usmażyć razem z cebulką na patelni. Podsmażone pieczarki mieszamy z ugotowanym ryżem, tak by składniki się połączyły. Bakłażana i cukinię myjemy i kroimy w plastry grubości około 4mm. Następnie obsmażamy na oleju, ja smażyłam na niewielkiej ilości tłuszczu na patelni grillowej, więc nie osączałam, ale jeśli damy dużo oleju odsączamy warzywa z tłuszczu na ręczniku papierowym.\nW naczyniu żaroodpornym, a ja wzięłam blachę do ciasta układamy warstwę cukinii i bakłażana, które solimy i pieprzymy i przykrywamy je ryżem. Na ryżu układamy resztę bakłażana i cukinii i znowu doprawiamy. Na koniec układamy plastry mozzarelli i posypujemy całość startym serem, Pieczemy około 30 minut.\nmopswkuchni 13 sierpnia 2013 23:19\nZapiekanki z bakłażanem są palce lizać. Witam w mojej akcji Warzywa psiankowate i zapraszam do dodawania kolejnych wpisów :)\nIzabela Wojtczuk 14 sierpnia 2013 14:28\nBakłażan jest super warzywkiem :)\nZacisze Kuchni 19 października 2013 12:37\nUwielbiam wszelkie impresje na temat bakłażana, pozdrawiam:)


vwzone.pl | Forum VW Maniaków - Volkswagen, VAG, Skoda, Audi, Seat • Zobacz temat - [golf mk2] maglownica z golfa mk3\n[golf mk2] maglownica z golfa mk3\nTemat postu: [golf mk2] maglownica z golfa mk3\nmam pytanie czy pasuje do golfa II maglownica ze wspomaganiem z III jeśli tak to dosłownie p&p czy trzeba coś zmieniać , chodzi mi o montaż maglownicy do sanek czy wszystko jest ok z wymiarami i wgl.\nTemat postu: Re: [golf mk2] maglownica z golfa mk3\nNiestety nie pasuje. Zaoszczędź sobie kłopotu i szukaj kompletu z MK2\nZnam kilku takich którzy do dziś męczą się z niezbyt ciekawą pracą takiego połączenia\nAha dzięki czyli na razie będę dalej ćwiczył łapy bez wspomy pozdro\nkumpel ma z mk3 i nic mu sie nie dzieje\nJeśli można podepnę się pod temat też mam ten sam problem ze znalezieniem maglownicy ze wspomaganiem do mk2. Ostatnio zajechałem do gościa co handluję częściami i mówił mi że ma od seata toledo I i niby wszystko pasuje wie ktoś coś na ten temat??? A co do mk3 to niby było kilka rodzaii jedne pasują inne nie dlatego temat mk3 odpuściłem raczej.....\nhmm maglownice od toledo maja nieco inny nr od tych z mk2 a konkretnie ostatnie litery sa inne ale nie wiem czy podejdzie p&p\nWitam. Srawa wyglada nastepujaca. Przekladnia z Toledo pasuje do Golfa mkII bez problemu Sprawa robi sie trudniejsza gdy w gre wchodzi przekladnia z mkIII. Roznica polega na tym ze w mkIII jest szeroki frez na maglownicy a w mkII drobny ja u siebie poskladalem koncowy krzyzak z dwóch, chodz nie polecam ale nie mialem innego wyjscia. Jest to ciezkie zadanie bo jest on osadzony na lozyskach igielkowych ktore w sumie latwo uszkodzic i na dodatek sa zaprasowane w 4 punktach. U mnie to udalo sie i jezdzilo. Poskaldalem rowniez kiedys koledze takie cos i sie wysypalo dobrze ze na parkingu wiec raczej odradzam. Chyba ze przelozymy cala kolumne kierownicy badz koncowy krzyzak. Lecz nie jestm pewien czy pasuje. I teraz pytanie do Turpika czy mkIII mialy dwa rodzaje frezow drobny i szeroki. Bo jesli tak to szukamy z drobnym i po sprawie a jesli nie to albo rzezbimy albo szukamy od toledo.\nNo i dziś zabrałem się za przekładanie maglownicy z toledo do mk2 i co sie okazuje tak jak kolega wyżej pisze problem zaczyna się z frezami bo maglownica od toledo (tak mi podał sprzedawca) ma szeroki frez a mk2 drobny. I tu jest właśnie problem co zrobić z krzyżakiem:( Kombinowałem żeby jokos z tych dwóch je połączyć ale zadanie nie jest proste dlatego pozostaje chyba tylko szukac maglownicy na drobny frez A jeśli chodzi o toledo to czy wszystkie miały drobne frezy? Bo może po prostu kupiłem maglownice od mk3 z myślą że pochodzi od toledo;/\nBinski podaj nr maglownicy to bedzie latwiej sprawdzic, od czego jest.\nPrzekladnia z Toledo pasuje do Golfa mkII bez problemu\nNo naszego MK2 też bez problemu podeszła maglownica z Toledo 1L. Wszystko było P&P.\nRejestracja: Pon 17 Paź, 2011\nWitam podepne sie pod temat, jestem własnie w trakcie przekładki, okazało sie ze maglownica jest troszke dłuzsza okolo 2 lub 3 cm, i mam pytanie czy da sie to wyregulowac na koncówkach drazku??? czy mam przełozyc z starej maglownicy od mk2 te całe koncówki z (jabłkami) do magla od mk3 Prosze o pomoc...\njezeli jest dlozsza o 2-3cm to mysle ze jak sie skreci drazki po 2 stronach to uda sie ustawic zbieznosc\nNo to całe szczescie, bo jestem przy koncówce montarzu, zostalo mi przerobic krzyzak do maglownicy i zalac całe wspomaganie, a Wygladac to wyglada ta cała łapa tak: http://zapodaj.net/29cee498798b.jpg.html


Ukarani za przemoc domową - Miedzioweinfo.pl\nUkarani za przemoc domową\nNajbliższe 3 miesiące za kratkami spędzi 42- letni mieszkaniec Lubina, który znęcał się psychicznie i fizycznie nad swoim ojcem. Mężczyzna wszczynał awantury, wyzywał, groził i szarpał pokrzywdzonego. Drugi z zatrzymanych mężczyzn psychicznie znęcał się nad żoną. Decyzją prokuratora został objęty dozorem policji, połączonym z zakazem kontaktowania się z pokrzywdzoną, zakazem zbliżania się do niej i nakazem opuszczenia wspólnie zajmowanego lokalu. Za popełnione przestępstwo obu mężczyznom grozi kara 5 lat pozbawienia wolności.\n42- letni mieszkaniec Lubina wszczynał awantury, podczas których wyzywał i groził swojemu ojcu, krytykował, poniżał, ośmieszał i zastraszał. Ponadto, podejrzany szarpał i popychał seniora, a także niszczył domowe przedmioty.\n– Policjanci odizolowali agresora i umieścili go w policyjnej celi. Mężczyzna usłyszał zarzuty znęcania się psychicznego i fizycznego nad ojcem. Funkcjonariusze wraz z prokuratorem wnioskowali o tymczasowe aresztowanie 42- latka. Sąd przychylił się do ich wniosku i w konsekwencji lubinianin trafił na 3 miesiące do aresztu – informuje asp. szt. Sylwia Serafin, oficer prasowy KPP w Lubinie.\nKolejny zatrzymany przez lubińskich funkcjonariuszy podejrzany o znęcanie się nad osobą najbliższą, to 65 – letni mieszkaniec Lubina.\n– Mężczyzna pod wpływem alkoholu wszczynał awantury, podczas których wyzywał, ośmieszał, krytykował, poniżał, niepokoił oraz groził swojej żonie. Przed przyjazdem policjantów kobieta ukryła się u sąsiadki, obawiając się swojego męża. W trakcie interwencji 65 – latek był pobudzony, przy funkcjonariuszach wyzywał pokrzywdzoną. Agresor został zatrzymany i trafił do policyjnej celi. Po wytrzeźwieniu usłyszał zarzuty znęcania się psychicznego nad żoną. Prokurator zastosował wobec mężczyzny środek zapobiegawczy w postaci dozoru policji połączonego z zakazem kontaktowania się z pokrzywdzoną, zakazem zbliżania się do niej i nakazem opuszczenia wspólnie zajmowanego lokalu. Za popełnione przestępstwo obaj mężczyźni będą odpowiadać przed sądem. Grozi im kara 5 lat pozbawienia wolności – dodaje Sylwia Serafin.\nOfiary przemocy domowej pozostawione są często same sobie i wiele miesięcy znoszą przemoc ze strony bliskich. Nie bójmy się reagować i zgłaszajmy takie sytuacje, Potrzebujesz pomocy, zadzwoń na nr 112, bądź zgłoś swój problem dzwoniąc na Niebieską Linię pod numerem telefonu: 22 668 70 00.\nTagi: przemoczakaz zbliżaniaaresztLubinPolicja\nNowy rodzaj opieki nad uczniami „zawodówki”. Koleje Dolnośląskie zatrudniły młodych - ZDJĘCIA\nWyburzyli kaplicę na cmentarzu, nowa jesienią 2022


Zielona herbata liściasta "Soczysta Graviola" 100g. Halpe Te…\nNumer katalogowy: Li0009\nZielona herbata liściasta z dodatkiem Gravioli 100g.\nOwoc gravioli nadaje herbacie zielonej delikatny słodko-kwaśny smak.\nMożna ją pić na gorąco oraz schłodzoną.\nW sprawie dat ważności możesz skontaktować się z nami na sklep-halpe@openenergy.com.pl


Jaskółka - Portal informacyjny STRAJK\nWeronika Książek 22/02/2016w : Komentarz dnia portal STRAJK\nMedia obiegła wiadomość o skazaniu dwóch działaczy Ruchu Narodowego – Artura Zawiszy i Roberta Winnickiego – przez warszawski sąd. Żadne wielkie halo – obu dżentelmenom wlepiono po grzywnie i kazano iść w pokoju. To jednak, zwłaszcza wobec faktu, że wymiar sprawiedliwości mamy pod takim a nie innym nadzorem – wyraźny i znaczący (taką żywimy nadzieję) sygnał dla narodowców: dość waszych burd, stop agresji, obrażaniu, bezkarności chowanej pod płaszczykiem miłości ojczyzny.\nWinnicki i Zawisza, a także kilku innych młodych uczestników zeszłorocznej czerwcowej demonstracji pod Sejmem, zostało skazanych za znieważanie policjantów na służbie i podżeganie do przemocy. 15 czerwca narodowcy zorganizowali „pokojowy”, jak twierdzą, przemarsz spod Kancelarii Premiera pod Sejm, domagając się dymisji rządu Platformy Obywatelskiej w związku z aferą podsłuchową. Prokuratura postawiła działaczom RN zarzuty na podstawie filmików z demonstracji. Widać na nich wyraźnie, jak demonstranci wdzierają się na teren Sejmu za szlabany strzeżone przez Straż Marszałkowską. Tłum napiera na kordon funkcjonariuszy. Świadkowie zeznający potem w obronie Winnickiego i Zawiszy powiedzą, że żadnych oznak agresji podczas pochodu nie było.\nTo tłumaczenie, które pojawia się co roku po Marszu Niepodległości. Warszawa, a w szczególności jej zarządcy z ramienia PO są tak przewrażliwieni, że wysyłają policję i zawsze na zapas panikują o rozwalone chodniki i agresję wobec skłotersów. Wyrok ten nie jest może wielkim przełomem, ale jaskółką, która zapowiada wiosnę i pokazuje, że sędziowie nie są idiotami, dającymi się nabrać na wzniosłe hasła i manipulacje „patriotów”. Demonstracje, które faktycznie przebiegają pokojowo, nie potrzebują siłować się z funkcjonariuszami i wyzywać ich od „bandytów”.\nNarodowcy do tej pory czuli się całkowicie bezkarni. Również teraz ich zwolennicy w internecie gardłują na „psy jebane”, co „zajebują przy przesłuchaniu”, zupełnie nie odnosząc się do prymitywnego wizerunku chuliganów, na który ludzie biorący udział w eventach Ruchu Narodowego zapracowali sobie przez lata. Z satysfakcją stwierdzam, że argumentów w stylu „tam były całe rodziny”, „kobiety i dzieci…” – nikt już nie kupuje. Wreszcie, po ludzku cieszę się, że Zawisza i podobni mu nacjonaliści dostali po nosie od prawicowej władzy. Mają od kogo się uczyć, co znaczy kulturalna, pokojowa manifestacja.\ntagi15 czerwca. policjademonstracjakara grzywnyRNruch narodowysądSejmWinnickiwyrokZawisza\ntagi usa policja Trump PiS Ukraina syria rasizm uchodźcy francja Rosja unia europejska Izrael związki zawodowe lewica protest


Nowości Voigtlander w Polsce - Blog Interfoto.eu\nStrona główna VOIGTLÄNDER Nowości Voigtlander w Polsce\nVoigtlander wprowadza na Polski rynek dwa obiektywy. Color Skopar 21 mm f/3,5 w mocowaniu Sony E to następca legendarnego poprzednika, uwielbianego przez użytkowników aparatów analogowych, Skopara 21 mm f/4. Jego konstrukcja optyczna została udoskonalona pod kątem nowoczesnych, pełnoklatkowych matryc współczesnych aparatów bezlusterkowych marki Sony.Voigtlander Nokton 50 mm f/1,2 w mocowaniu Leica M został zaprojektowany i skonstruowany z dbałością o wysoką jakość obrazu. Charakteryzuje go doskonały poziom korekcji oraz wysoka rozdzielczość, niezbędna do pracy z najnowszymi matrycami aparatów cyfrowych. Świetnie sprawdza się również w fotografii analogowej. Obiektyw Voigtlander Color Skopar 21 mm f/3,5 do Sony E będzie kosztował 3099 zł, a obiektyw Voigtlander Nokton 50 mm f/1,2 do Leica M będzie kosztował 4599 zł.


ABC Urody: Prawdziwe mydła ze szlachetnymi i naturalnymi dodatkami.\nPrawdziwe mydła ze szlachetnymi i naturalnymi dodatkami.\nWykonane z najwyższej jakości naturalnych surowców, zawierające szlachetne, również naturalne dodatki oraz kompozycje zapachowe, wytworzone na bazie ekskluzywnych olejków eterycznych.Przedstawiam Wam 100% naturalne mydła ,które jak wczesniej wspominałam otrzymałam w ramach współpracy z Mydlarnią Powrot do Natury.\nW paczce znajdowało się osiem sztuk mydełek 100 g :\nObecnie testowane są 2 mydła z kawą i borowiną oraz z błotem z morza martwego.\nSkład mydełek oparty jest na bazie naturalnych olejków.\nMydła znajdują się w bardzo ładnych kartonowych opakowaniach.Na każdym z nich znajdziemy dokładny opis mydełka i jego skład mają formę prostokątnej kostki o wadze 100g.Mydła są twarde bardzo dobrze się pienią, mają bardzo ładny delikatny zapach ,który po umyciu utrzymuje się na skórze.Używałam ich do mycia rąk i czasami twarzy a także ciała.Po pierwsze nie podrażniają i nie uczulają.Mydła nie wysuszają skóry ,bardzo dobrze oczyszczają i sprawiają,że cera staje się miekka,delikatna i miła w dotyku.Błoto z morza martwego ma dobroczynnny wpływ na pory skóry,odtyka je, ściąga i oczyszcza.Skóra staje się aksamitna,gładka,jędrna i elastyczna.\nBorowina zawarta w kolejnym mydle wspomaga regeneracje skóry.Kawa natomiast poprawia krążenie,ujędrnia i likwiduje cellulit.Przeciwdziała oznaką starzenia,a skórze zmęczonej przywraca blask i zdrowy wygląd.\nEtykiety: mydlarnia, mydła naturalne, Powrót do natury, współpraca\nŁukasz Bier czwartek, 27 lutego, 2014\nno i są dobre :P\nMałgorzata K. czwartek, 27 lutego, 2014\ndo wyboru do koloru:) kto co woli...\nlu ciam czwartek, 27 lutego, 2014\ndarmoszki czwartek, 27 lutego, 2014\nHaha te same mydełka testuję ;) Tzn. czarne już przetestowane, a Borowinka na wykończeniu- także niebawem recenzja :D\nhah jaki zbieg okolicznosci:)czekam na Twoje wrazenia\nBerenika Testuje czwartek, 27 lutego, 2014\nżaneta serocka piątek, 28 lutego, 2014\nmasz spory zapas mydełek :)\nSolidaryExpensive piątek, 28 lutego, 2014\nJa nie lubie zadnych mydel w kostce:(\nja naturalne jak najbardziej...\nIlona Cygan piątek, 28 lutego, 2014


Gra roku 2020 dla całej rodziny - odkryj najlepszą rodzinną planszówkę | Blog Moi-Mili.pl\nStrona główna / Blog / dzieci / zabawki / Gra roku 2020 dla całej rodziny – odkryj najlepszą rodzinną planszówkę\nWśród gąszczu nowości wydawniczych, w tym tych na rynku gier planszowych, łatwo jest się pogubić. Wartościową rekomendacją są dla mnie opinie znajomych, a także – nagrody w branżowych konkursach. Jeśli dany tytuł szereg specjalistów ocenia bardzo wysoko i zdobywa on tytuł Gra Roku, zakładam, że szykuje się dobra zabawa i rodzinna rozrywka na najwyższym poziomie. Idealnie sprawdziło się to w odniesieniu do dwóch gier, które dziś chciałabym pokazać.\nOba tytuły zwyciężyły ostatnio w swoich kategoriach w organizowanym od wielu lat, prestiżowym konkursie Planszowa Gra Roku. Przekonajmy się, z jakiego powodu :)\n1 Wyprawa do Eldorado – Gra Roku 2020 dla całej rodziny\n2 Zamek – Gra Roku 2020 dla dwóch osób\n2.1 – gry dla 2 latków\n2.2 – gry dla 3 latków\n2.3 – gry dla 4 latków\n2.4 – gry dla 5 latków\n2.5 – gry dla 6 latków\n2.6 – gry dla 7 latków\n2.7 A tutaj znajdziesz jeszcze więcej gier planszowych dla dzieci i dorosłych.\nWyprawa do Eldorado – Gra Roku 2020 dla całej rodziny\nZadanie graczy jest proste – jak najszybciej dostać się do legendarnego miasta El Dorado. Jego realizacja jest jednak wciągającym (i wcale nie takim prostym!) wyzwaniem. Gra wpada w oko i serce już po pierwszym otwarciu pudełka – jest starannie wykonana i kolorowa. Każdy jej element: jak plansze, karty czy żetony tworzy specyficzny klimat – w końcu chodzi tu o wyprawę do dżungli! Gracze mają do podjęcia szereg decyzji, a strategia przy każdej rozgrywce będzie się zmieniać.\nWyprawa do El Dorado to wciągająca gra planszowa, z mocną nutą tropikalnej przygody :)\nKup grę „Wyprawa do El Dorado”\nZamek – Gra Roku 2020 dla dwóch osób\nŚwietna i wciągająca strategiczna propozycja przeznaczona dla dwóch graczy. Przed rozpoczęciem rozgrywki, budujemy z kilku elementów obręb muru. Naszym zadaniem jest budowanie wewnątrz niego domów, ścieżek, łąk i chlewów w taki sposób, aby przejąć nad nimi kontrolę. Aby to zrobić, w odpowiednie miejsce na planszy musimy wysłać swoich poddanych: heroldów, mnichów, giermków i rolników. Można być sprytnym i zgarnąć dodatkowe punkty – za ustawienie w odpowiednim miejscu kapliczek i dybów. Zgadniecie kto wygrał tę partyjkę?! :P\nwiek: 8 – 108\nKup grę „Zamek”\nA skoro dziś piszę o nagrodach, muszę choć wspomnieć o grach, które właśnie zdobyły tytuł Zabawka Roku. Mam na myśli tytuły: Gra na emocjach, Gra pozorów i Gra słów otrzymały tytuł Zabawki Roku. To świetne propozycje dla starszych dzieci (od 8. lat), nastolatków, ale również dorosłych.\nJeśli interesują Cię najlepsze gry planszowe dla dzieci w różnym wieku, poniżej znajdziesz linki do przeglądów propozycji:\nA tutaj znajdziesz jeszcze więcej gier planszowych dla dzieci i dorosłych.\nczas wolny czas z rodziną gra rodzinna


Athletic pobił swój rekord - Aktualności - LigaHiszpańska.com - Wszystko o lidze hiszpańskiej\nStrona główna » Aktualności » Athletic pobił swój rekord\nAthletic pobił swój rekord\nAthletic Bilbao Cezary Kawecki @17.09.2017 | Przeczytano 56 razy\nDotyczy: Las Palmas vs Athletic Club [17.09.2017], Athletic Club\nPomimo porażki, podopieczni Jose Angela Zigandy w pojedynku z Las Palmas pobili swój rekord ilości minut bez straconej bramki w LaLiga.\nDrużyna z Kraju Basków pobiła klubowy rekord pod względem ilości kolejnych minut w LaLiga bez straconej bramki. Do momentu strzelenia zwycięskiego gola przez Loica Remy'ego w 87. minucie starcia z Las Palmas, Athletic grał na zero z tyłu przez 357 minut od początku ligowej kampanii 2017/18.\nPoprzedni rekord został pobity w 1988 roku i wynosił.. zaledwie dwie minuty mniej (355 minut). Jak na złość, pobicie tego osiągnięcia zbiegło się z pierwszą porażką Athletiku w sezonie.\nBaskowie potrafili zachować czyste konto w pojedynkach z Getafe (0:0) i Eibar (1:0), za co odpowiedzialny był Kepa Arrizabalaga, a ponadto Iago Herrerin nie dał się pokonać w starciu z Gironą (2:0).\nTagi: Athletic Bilbao,\tAthletic Club,\thistoria,\tLaLiga,\tLas Palmas,\tstatystyki\nAktualności: Ziganda: ,,Nie wiedzieliśmy, jak... Aktualności: 300 meczów Torresa w LaLiga\nDigne: Ter Stegen jest najlepszy na świecie Kadra na APOEL\nZiganda: ,,Nie wiedzieliśmy, jak czytać ostatnie minuty" Menedżer Athletiku Bilbao, Jose Angel Ziganda otwarcie przyznał, że jego zespół miał problemy w końcowych minutach starcia z Las Palmas.


Praktyki / staże Bełżyce - Ogłoszenia OLX.pl\nPraktyki / staże Bełżyce - OLX.pl\nPraktyki studenckie - Lublin\nLublin wczoraj 08:41 Praktyka / staż Inny\nStaż/stażystka sklep spożywczy Puławy.\nPuławy 27 wrz Praktyka / staż Inny\nPodejmę praktyki lub staż w dziale HR\nLublin 27 wrz Praktyka / staż Inny\nSzkolenie kadry i płace + staż dla studentów i absolwentów\n1 845,84 zł/mies. brutto\nPłatny staż dla studentów z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności\nBezpłatne szkolenia, staż z UE opiekun osoby starszej - siostra PCK\nLublin 26 wrz Praktyka / staż Inny\nŚwidnik 24 wrz Praktyka / staż Inny\nStaż pracownik biurowy dla absolwentów studiów wyższych\nLublin 24 wrz Praktyka / staż Inny\nPracownik działu Handlowego ds. obsługi sprzedaży internetowej- Staż\nLublin 22 wrz Praktyka / staż Inny\nAsystent Projekt Managera - Staż przy projektach zagranicznych\nLublin 21 wrz Praktyka / staż Umowa o pracę\nBezpłatne szkolenie i staż Operator Koparko-Ładowarki-ostatnie miejsca\n1 327,78 zł/mies. brutto\nLublin 20 wrz Praktyka / staż Inny\nOperator KOPARKO-ŁADOWARKI-Bezpłatne Szkolenie i staż-ostatnie miejsca\nSzkolenie dla Bezrobotnych i Pracujących: GRAFIKA KOMPUTEROWA i STAŻ\nod 1 000 zł do 1 033 zł/mies. brutto\nLublin 17 wrz Praktyka / staż Inny\nPraca dla architekta, studenta architektury, inż. budownictwa.\nLublin 15 wrz Praktyka / staż Umowa o dzieło\nPrzyjmę praktykantów do salonu kosmetycznego\nLublin 13 wrz Praktyka / staż Inny\nod 708 zł do 1 578,60 zł/mies. brutto\nLublin 8 wrz Praktyka / staż Inny\nPraktykant w Kancelarii Prawnej Lublin\nLublin 7 wrz Praktyka / staż Inny\nAsystent w pracowni krawieckiej\nLublin 1 wrz Praktyka / staż Umowa zlecenie\nAdministracja biurowa Bełżyce ,\tBudowa / remonty Bełżyce ,\tCall center, konsultant telefoniczny Bełżyce ,\tE-commerce (handel internetowy) Bełżyce ,\tEdukacja Bełżyce ,\tFinanse / księgowość Bełżyce ,\tFranczyza / Własna firma Bełżyce ,\tFryzjerstwo, kosmetyka Bełżyce ,\tGastronomia Bełżyce ,\tHR Bełżyce ,\tHostessa Bełżyce ,\tHotelarstwo Bełżyce ,\tIT / telekomunikacja Bełżyce ,\tKasjer, pracownik sklepu Bełżyce ,\tLogistyka i zakupy Bełżyce ,\tMarketing / PR / media Bełżyce ,\tMechanik / blacharz / lakiernik Bełżyce ,\tOchrona Bełżyce ,\tOpieka Bełżyce ,\tPraca za granicą Bełżyce ,\tPrace magazynowe Bełżyce ,\tProdukcja Bełżyce ,\tRolnictwo i ogrodnictwo Bełżyce ,\tRoznoszenie ulotek Bełżyce ,\tSprzątanie Bełżyce ,\tSprzedaż i obsługa klienta Bełżyce ,\tTransport, spedycja Bełżyce ,\tZdrowie Bełżyce ,\tPozostałe oferty pracy Bełżyce ,\tPraca dodatkowa / sezonowa Bełżyce ,\tPraktyki / staże Bełżyce,\tKadra kierownicza Bełżyce\nPraca Belżyce Kierowca kat.b Bełżyce Lubelski Kierowca kat b .praca Etat Belzyce Bełżyce praca\nPraca na OLX.pl Bełżyce to interesujące oferty pracy z Twojej okolicy. Znajdź ofertę dla siebie lub zamieść ogłoszenie aby to pracodawca znalazł Ciebie.