Bolesław Sulik - afera Rywina\nPolityka - nr 11/2003\nBolesław Sulik - prawy, lewy czy środkowy\nW polu zainteresowania komisji śledczej znalazł się członek rady nadzorczej Telewizji Publicznej Bolesław Sulik. Stanie przed nią jako świadek (był jedną z pierwszych osób, które przesłuchały taśmę z nagraniem rozmowy Michnika z Rywinem). Scenarzysta, reżyser, krytyk filmowy, 74-letni Bolesław Sulik zasłynął jako twórca kontrowersyjnego dokumentu "W Solidarności" oraz filmu o Wojciechu Jaruzelskim "Generał", realizowanego między innymi przy wsparciu Heritage Films, firmy Lwa Rywina. Od 1946 r. do końca lat 80. mieszkał i pracował w Wielkiej Brytanii. Tam ujawniły się jego lewicowe sympatie. Sprzyjał laburzystom, był członkiem największego w Anglii ruchu pacyfistycznego CND. Odpierając zarzuty robione mu z tego powodu i w Polsce, i na emigracji, podkreślał jednak różnice między demokratyczną lewicą na Zachodzie a lewicą rządzącą w PRL. W kraju jego sympatie koncentrowały się wokół środowisk opozycyjnych, KOR-u, późniejszych twórców Unii Wolności. Zaprzyjaźniony z Michnikiem, Kuroniem, Lityńskim, Frasyniukiem, z rekomendacji UW wszedł do Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji, której był przewodniczącym w latach 1995-1999. Dzisiaj ocena postaci Sulika staje się coraz bardziej skomplikowana. Jako członek rady nadzorczej TVP opowiedział się przeciwko zawieszeniu w funkcji prezesa Roberta Kwiatkowskiego (odmiennie niż Anna Popowicz z UW). Coraz częściej mówi się o nim jako o człowieku prezesa TVP. Niektórzy członkowie Unii Wolności są rozczarowani: - Sulik to osoba o dużych kwalifikacjach. Bardzo go szanowałem, teraz go nie rozumiem. Sądzę, że jest bardzo zafascynowany osobą Kwiatkowskiego. Uważa go za wzór do naśladowania - mówi Władysław Frasyniuk, szef UW.\nInaczej tłumaczy to Marek Jurek, który uważa, że Sulik był zawsze gwarantem współpracy SLD z Unią Wolności w mediach: - Dawało to jednym i drugim dobre pozycje w zakulisowych rozgrywkach medialnych. Nie można więc mówić o jakimś zwrocie politycznym Sulika, jest tu pewna ciągłość - twierdzi Jurek. Zdaniem Piotra Niemczyckiego, wiceprezesa Agory, dzisiejsza postawa Sulika nie wynika z jakiegoś tajnego układu. - Bolesław to nie jest osoba, która coś rozgrywa. On ma własne zdanie. Często się z nim nie zgadzam, ale nie kwestionuję jego uczciwości. Wierzę, że mając tak wspaniałą przeszłość, zademonstruje przed komisją śledczą, że jest taką właśnie osobą. Sam Sulik nie uważa, że poróżnił się z dawnymi kolegami z demokratycznej opozycji: - Myślę, że nie ma atmosfery wrogości między nami. Ja po prostu jestem za stary, żeby utrzymywać ze wszystkimi ciągły kontakt. Dla mnie jedynym celem jest odpolitycznienie telewizji. Nie czyni mnie to chyba automatycznie człowiekiem Kwiatkowskiego.\nRzeczpospolita - 2 kwietnia 2003\n- Mój życiorys można odczytać na dwa sposoby: jako historię człowieka niezależnego albo całkowitego oportunisty - przyznaje Bolesław Sulik\nSulik niejednego kompromisu\n- Wierzę, że Robert Kwiatkowski jest niewinny. Wszyscy, którzy go dobrze znają, wiedzą, że ma różne wady, ale złodziejem nie jest - zapewnia Bolesław Sulik. 73-letni członek rady nadzorczej TVP i równocześnie pracownik TVP. Były przewodniczący KRRiTV. Autor kontrowersyjnych filmów o Polsce, "Solidarności" i Wojciechu Jaruzelskim. Recenzent filmowy. Dziennikarz i filmowiec, który spędził 40 lat w Wielkiej Brytanii.\nNazwisko Bolesława Sulika padało przed komisją śledczą tak często, że komisja postanowiła przesłuchać i jego. O aferze Rywina Sulik dowiedział się dość wcześnie. Opowiedział mu o niej Maciej Kosiński, dziś jeden z dyrektorów generalnych TVP, w przeszłości m. in. pracował w wydawnictwie Muza. Sulik znał Rywina. Poznali się, gdy w 1988 r. realizował film o Krzysztofie Pendereckim. Rywin kierował wtedy Poltelem (agencją przy Telewizji Polskiej). Udostępnił montażystów i sprzęt, zapewnił dostęp do archiwów. - Mam wobec niego dług wdzięczności - przyznaje Sulik. Rywin - już jako wiceszef Telewizji Polskiej - pomógł przy realizacji "In Solidarity".\nPrawdopodobnie na początku września ub.r. w siedzibie "Gazety Wyborczej" odsłuchał słynną taśmę ze spotkania Rywina z Adamem Michnikiem.. - To nagranie było dla mnie niespójne. Nie poznawałem Rywina. Teraz myślę, że Rywin złożenie takiej propozycji komuś obiecał, a sam nie miał do niej serca - mówi Sulik.\nGdy zastanawiano się, kto mógł stać za ofertą Rywina, przyszedł mu do głowy Jarosław Pachowski, były wiceprezes TVP, dziś szef operatora telefonów komórkowych Polkomtel SA. - To raczej jego sposób myślenia, a nie Roberta Kwiatkowskiego czy Włodzimierza Czarzastego - mówił. Potem w wywiadzie dla "Gazety Wyborczej" dodał, że "Pachowski funkcjonował w środowisku, gdzie prowokacja jest jedną z metod postępowania". Kilka dni później postawił kropkę nad i: - Krążą plotki, że Jarosław Pachowski był synem wysokiego i wybitnego oficera wywiadu i że zachował kontakty z tym środowiskiem. Równocześnie powtarzał: - Nie mam na to żadnych dowodów.\nW odpowiedzi Pachowski zasugerował, że sprawą pomówień zajmie się sąd. - Nie mówiłem, że on sam pracował w służbach - tłumaczy Sulik - ale w korytarzach TVP od lat mówiło się, że kontakty i powiązania ze służbami specjalnymi były jednym z atutów Pachowskiego.\nPo wizycie w "Gazecie" Sulik zadzwonił do Rywina i poprosił o spotkanie. Rywin obiecał oddzwonić, ale tego nie zrobił. Sulik opowiedział o spotkaniu w "Gazecie" prezesowi TVP Robertowi Kwiatkowskiemu. Co dokładnie powiedział i kiedy, może się okazać kluczowe dla sprawy, bo prezes TVP zeznał przed komisją, że o całej sprawie dowiedział się bardzo późno, a w istnienie taśmy Rywin-Michnik do późnej jesieni w ogóle nie wierzył. LUZ\nKiedy wiosną 1999 r. odchodził z KRRiTV, prywatni nadawcy z inicjatywy TVN postanowili pożegnać go w dość nietypowy sposób. Wynajęli salonkę do Krakowa. W programie był spacer po Rynku, kawa i ciastka w kawiarni pod Sukiennicami, obiad na zamku w Przegorzałach, koncert Grzegorza Turnaua. Wieczorem powrót. - Dziękujemy Bolesławowi Sulikowi przede wszystkim za wytrwałość. To człowiek, który nie dał się wmontować w układy. Nie miał wystarczającej siły sprawczej, bo jej mieć nie mógł, ale miał wystarczająco dużo sił, by nie dopuścić do złych rozwiązań na rynków mediów elektronicznych - tłumaczył cel wyprawy do Krakowa jeden z pomysłodawców Mariusz Walter, założyciel TVN.\nWalter miał poważne powody, by Sulikowi dziękować, bo to Sulik - jako szef KRRiTV - walczył o koncesję dla TVN. Wywalczył, bo dobito targu - TVN dostała częstotliwości w połowie Polski, druga połowa przypadła Naszej TV (stacji, która uważana była za przyczółek lewicy, dziś już nie istnieje). Choć wniosek Naszej TV Sulik uważał za najsłabszy, głosował za nim, bo inaczej lewica w Radzie nie poparłaby wniosku TVN. Warunki układu negocjował z Robertem Kwiatkowskim (wówczas głównym rozgrywającym lewicy w KRRiTV). - Zagroziłem, że jeśli Nasza TV dostanie koncesję na cały kraj, ja takiej uchwały nie podpiszę, choćbym miał stanąć przed Trybunałem Stanu. Bez tego kompromisu TVN nie istniałaby do dziś - mówi Sulik.\nKoncesja dla Naszej TV była pierwszą jawnie polityczną decyzją Rady. Dla niektórych był to początek degrengolady tego organu. - Być może, ale w warunkach, jakie wtedy istniały, nie było innych możliwości, tylko taki kompromis zawrzeć. W każdym razie zawsze staraliśmy się działać rzetelnie - mówi dziś Sulik.\nPrzez trzy lata był szefem KRRiTV. Atakowano go za brak realizacji koncesji dla Radia Maryja - raport NIK potwierdził, że rozgłośnia o. Rydzyka, mimo zapisów w koncesji, była dużo gorzej traktowana przez KRRiTV przy rozdziale częstotliwości niż świeckie, konkurencyjne stacje.\nKrytykowano za koncesję dla Canal Plus (po kilku latach pojawił się w niej Lew Rywin). Kodowana telewizja dostała, jako jedna z pierwszych na rynku, kilkanaście częstotliwości w dużych miastach, które po latach oddała. Miała tak mało abonentów, że nie opłacał się jej wynajem nadajników. Canal Plus docierał do niewielu widzów, ale musiał sporo płacić na produkcję filmową. - Potrzebowała tego polska kinematografia, a poza tym z tych kilkunastu częstotliwości i tak nie powstałaby nowa sieć - broni tej stacji Sulik.\nNa jego oczach i przy jego akceptacji w mediach publicznych rozwijał się proces upolitycznienia - podział stanowisk według partyjnych parytetów.\nOn sam jest innego zdania. - Za naszych czasów staraliśmy się, by do władz mediów publicznych wchodzili prawnicy, dziennikarze i menedżerzy. Liczyły się kwalifikacje - zapewnia. Jego marzeniem było powtórzenie w Polsce tego, co zaszło w BBC, gdy rządy w Wielkiej Brytanii objęła Margaret Thatcher. Do władz publicznej stacji delegowała konserwatystów, ale ci po dwóch tygodniach odwrócili się do niej plecami. - Chodzi o to, by ludzie identyfikowali się z firmą, w której pracują, a nie z partią, która ich wysunęła na te stanowiska - tłumaczy. Jednak ani w KRRiTV, ani w radzie nadzorczej TVP Sulik do tego ideału nawet się nie zbliżył.\nKiedy w 1997 r. sojusz SLD - PSL obsadzał rady nadzorcze publicznych mediów, Sulik uderzył w dramatyczny ton. - To czarny dzień polskich mediów - obwieścił. Z jego słów wynika, że dzień był czarny, bo SLD wybrał na głównego partnera medialnych roszad ludowców, a nie unitów. - Ani razu nikt z UW, partii, która mnie rekomendowała do KRRiTV, nie prosił mnie o żadne stanowisko - tak tłumaczy powód tego rozróżnienia. Nie zgadza się, że polityka medialna SLD nie różni się niczym od PSL-owskiej. - Tam są różni ludzie. Na przykład Robert Kwiatkowski, który, jak wierzę, identyfikuje się bardziej z firmą niż ze swym zapleczem politycznym - twierdzi.\nKwiatkowskiego, za którym głosował przy wyborze na kolejną kadencję, broni od lat. "To bystry człowiek, dobry menedżer" - mówił w wywiadach. Teraz, gdy komisja śledcza wyjaśniająca aferę Rywina jednogłośnie zażądała zawieszenia prezesa TVP, Sulik zdania nie zmienił. Za każdym razem go broni, sięgając nawet po argumenty o niezależności mediów. Apel uchwalony jednogłośnie przez komisję śledczą potraktował jako... nacisk polityczny na TVP. Jan Rokita (PO) tak na to odpowiedział: - Tą wypowiedzią Bolesław Sulik daje niestety świadectwo, że nie rozumie niczego. Jeśli stanowisko komisji śledczej, która jest konstytucyjnym organem mającym dochodzić do prawdy i organem śledczym, jak sama nazwa wskazuje, traktuje jako nacisk polityczny, to znaczy, że z ustroju Polski ani z ustroju polskiego parlamentaryzmu nie rozumie nic.\nO UW, która od lat firmuje polityczną koalicję SLD - PSL we władzach publicznych mediów (bo przynajmniej jedno miejsce przypada unitom), Sulik mówi niewiele. Zaznacza, że to nie on wprowadził Tomasza Posadzkiego (były prezydent Gdańska i radny UW) do zarządu TVP. - To negocjował Robert Kwiatkowski już bezpośrednio z władzami UW - twierdzi.\nKrytykę upolitycznienia, manipulowania, wykorzystywania anteny TVP przez lewą stronę sceny politycznej zdecydowanie odrzuca:\n- Programy informacyjne TVP są nieśmiałe, bojaźliwe, dworskie, ale tylko czasami niesprawiedliwe.\n- Chciałbym, by równie krytycznie oglądano "Fakty". To one wprowadziły zasadę, że po każdym materiale przed kamerą staje dziennikarz i mówi ludziom, co mają myśleć.\n- Zachowajmy równowagę. TVP ma swoje grzechy, ale na tle innych są one mniejsze.\n- Filmy o Zrzeszeniu Studentów Polskich, atak na braci Kaczyńskich, wywiad Gembarowskiego to ułamek tego, co nadaje stacja. Dlaczego nikt nie zauważa filmów rozrachunkowych, antykomunistycznych?\n- Dużo można i należy poprawić, ale jaczejka komunistyczna to na pewno nie jest - twierdzi. A na to, co mu się nie podoba, wpływu nie ma. - To nie leży w moich kompetencjach. To nie od rady nadzorczej zależy program - rozkłada ręce.\nWielu nie może się nadziwić, jak Bolesław Sulik, syn generała, który walczył u Andersa, może stać w jednym szeregu z prezesem TVP, synem pułkownika Stanisława Kwiatkowskiego, doradcy Wojciecha Jaruzelskiego w stanie wojennym. - Obserwuję go od lat, bo dla mnie i mojego środowiska wywodzącego się z Unii Demokratycznej był postacią ważną. I tego, co dzieje się teraz, kompletnie nie pojmuję - przyznaje Iwona Śledzińska-Katarasińska (PO). Szef UW, Władysław Frasyniuk, w "Polityce" wypowiadał się podobnie: - Bardzo go szanowałem, teraz nie rozumiem. Sądzę, że jest bardzo zafascynowany osobą Kwiatkowskiego.\nNa pewno Sulik ma wobec prezesa TVP dług wdzięczności. Gdy przestał szefować KRRiTV, pozostał bez środków do życia. Ówczesny, prawicowy rząd nie zgodził się uznać pracy Sulika w Wielkiej Brytanii i nie przyznał mu emerytury. Z dnia na dzień były szef KRRiTV został bez środków do życia. Z pomocą przyszedł Kwiatkowski - najpierw zatrudnił go jako swego doradcę, a potem dał etat w TVP.\nEmigracja pisze donosy\nSulik nauczył się zawierać kompromisy już w Wielkiej Brytanii, czego do dziś nie może mu darować spora część tamtejszej Polonii. Trafił tam jako 17-latek, syn gen. Nikodema Sulika, który walczył w Korpusie Ochrony Pogranicza, przeżył celę śmierci na Łubiance, szedł z armią Andersa, dowodził 5. Dywizją Kresową. Cała rodzina po latach rozłąki spotkała się w Wielkiej Brytanii. Zamieszkali w Londynie, gdzie powstał rząd na uchodźstwie, czekający na moment, w którym będzie można wrócić do wolnego kraju. Dla emigrantów było oczywiste, że tylko premier i prezydent na uchodźstwie są legalni, a władza w kraju nie. Stworzono nie tylko rząd i jego organy, ale także własną adwokaturę, związki lekarzy, pisarzy. Wszelkie kontakty z PRL-owską władzą i instytucjami były niedopuszczalne.\n- Nie bardzo wierzyłem w celowość istnienia rządu na wygnaniu. Uważałem za właściwe, że się nie rozwiązał, gdy świat uznał władze PRL, ale doktrynę, że wystarczy samo trwanie, zdecydowanie odrzucałem. Wierzyłem w rozwiązanie rewolucyjne, bunt społeczeństwa przeciwko partii, a także zmiany wewnątrz niej. Państwo na wygnaniu nie było do takich rzeczy zdolne - twierdzi Sulik.\nJego studia (zaczął ekonomię, skończył szkołę filmową) przypadły na wyjątkowo ciekawe czasy - szokują Beatlesi, młodzież zachwyca się teatrem społecznym Johna Osborne'a, w kinie triumfują młodzi gniewni. Sulik zbliża się do lewicującej młodzieży. Zakłada i współredaguje "Definition", kwartalnik filmowy związany z angielską Nową Lewicą. Przyjaźni się z działaczami Campaign for Nuclear Disarmament (CND), pacyfistycznego ruchu, któremu pisze antynuklearne slogany na transparentach. Ale pacyfistą nie jest. - Pochodzę przecież z żołnierskiej rodziny. Jako chłopiec biegałem z bronią i marzyłem o zabiciu Niemca.\nPierwsze próby kręcenia filmów były nieudane, Sulik zajął się więc krytyką filmową. Nawiązał współpracę z tygodnikiem "Tribune", kierowanym przez Michaela Foota (późniejszego lidera Partii Pracy). Konserwatywna w większości emigracja uważała go za lewaka, trockistę. Miała mu za złe związki z Partią Pracy, którą Sulik się interesował. - Tam toczono prawdziwe debaty i było to fascynujące. Ale nigdy do nich nie należałem. Moje kontakty z laburzystami sprowadzały się do tego, że redagowałem "Definition", pisałem do "Tribune" i głosowałem na Partię Pracy - dodaje.\nOjciec, słynny gen. Sulik, już nie żył. Jego koledzy byli pewni - syn zdradza pamięć ojca. Sulik twierdzi dziś, że te oskarżenia były bezpodstawne - ojciec był, po pierwsze, pochodzenia chłopskiego, a po drugie - sam miał lewicowe poglądy. Po pierwszej wojnie proponowano mu miejsce na listach PSL-Wyzwolenie, poza tym utrzymywał kontakty z PPS.\nMiał inny niż polski Londyn stosunek do kraju. - Przeszkadzało mi, że rządzą komuniści, ale nigdy nie było to dla mnie najważniejsze. Nie miałem fobii, na które cierpiała duża część polskiej emigracji - mówił wiele lat później. Kontakty pogorszyły się, gdy razem z poetą i historykiem Bogdanem Czajkowskim wydał - z inicjatywy Jerzego Giedroycia - książkę o Polakach w Wielkiej Brytanii. Opisali w niej kruche struktury londyńskiego rządu oraz konflikt między Kościołem a organizacjami polonijnymi o pieniądze i rząd dusz. Przede wszystkim jednak postawili tezę, że większość emigrantów tak bardzo wrosła w angielskie środowisko, że do Polski nigdy nie wróci. Była to teza mocno obrazoburcza, bo wszyscy wyrażali przekonanie, że kiedy tylko Polska wyzwoli się z komunistycznej niewoli, Polacy do kraju wrócą.\nW 1964 r. wystąpił o brytyjskie obywatelstwo. Jego pierwsze wnioski odrzucono, bo - jak twierdzi - emigracja pisała na niego donosy. Ale obywatelstwo w końcu otrzymał, bo Partia Pracy objęła władzę i przyjaciele laburzyści mogli skutecznie interweniować.\nNa początku lat 60. londyński Związek Pisarzy Polskich, który obdarował młodego Sulika doroczną nagrodą dla obiecujących talentów, wydał uchwałę z apelem, by do kraju nie jeździć. Jednak Sulik poszedł do ambasady polskiej i poprosił o paszport konsularny. Był rok 1965. Dla starej emigracji był to po prostu grzech śmiertelny. Do ambasady, która była też przecież rezydenturą polskiego wywiadu inwigilującego emigrację, się nie chodziło. Panowała opinia, że bez złożenia deklaracji współpracy z władzami reżimu otrzymanie paszportu to cud. Nie chodziło się też do Instytutu Kultury Polskiej, bo i on był instytucją nielegalnej, PRL-owskiej władzy, która okupuje Polskę. A Sulik chodził. - Do ambasady i instytutu przyjeżdżali pisarze, filmowcy. W instytucie była sala projekcyjna i wiele polskich filmów zobaczyłem tam po raz pierwszy. Chciałem jak najwięcej wiedzieć o Polsce - tłumaczy.\nPodczas wizyt w Polsce poznał środowiska literackie, filmowe, potem opozycyjne. Poznał Jackia Kuronia, Adama Michnika, Jana Lityńskiego.\nEmigracja w Londynie, po pierwsze, niewiele o tym wiedziała, po drugie nie rozumiała. Sulika atakowała polonijna prasa. Obie strony próbował pogodzić Adam Michnik. Ujawnił, że Sulik (na prośbę Giedroycia) podczas organizowanego przez reżimowe władze zjazdu Polonii w Krakowie w 1972 r. jako pierwszy publicznie upomniał się o Polaków na Wschodzie. Niewiele pomogło. - Moja pozycja na emigracji była w tym sensie dwuznaczna. Ale było mi to na rękę. Czułem swobodę, bo ułatwiało mi to kontakty z krajem - mówi Sulik.\nAtaki w polonijnej prasie nie słabły, choć interweniowała ponoć sama Lidia Ciołkoszowa, której Sulik był ulubieńcem. Na salonach nadal był persona non grata. Mieszkający jeszcze w Londynie Polacy nie chcą jednak o tym mówić, powołując się na zasadę: albo dobrze, albo wcale.\nDopiero gdy do Wielkiej Brytanii zaczęli napływać emigranci marcowi, z nimi nawiązał bliskie stosunki. Ze starej, wojennej emigracji jedynie dom Anny i Kazimierza Sabbatów, czyli starszej siostry Bolesława Sulika i jej męża (najpierw premiera, potem prezydenta rządu emigracyjnego), był dla niego zawsze otwarty. - Establishment nie akceptował wyjazdów do Polski i mój ojciec był im przeciwny, ale wiedział też, że wujek robi dobrą robotę. Były różne drogi do odzyskania niepodległości - mówi dziś córka Sabbatów Jolanta.\nDo Polski jeździł więc często, kiedy tylko mógł. Pisał scenariusze do filmów Jerzego Skolimowskiego. Współpracował z Andrzejem Wajdą i Kazimierzem Kutzem, który z kolei przyjeżdżał do Londynu ze Zbyszkiem Cybulskim. Żył z honorariów z "Tribune", dla Radia Wolna Europa trzy razy w miesiącu przygotowywał recenzje, co jakiś czas robił film dla BBC i sieci ITV (m.in. 5-odcinkowy serial "Stalin. Czerwony car"). W latach 1971 - 1972 dostał dziwne, jak sam mówi, stypendium polskiego MSZ, by napisać książkę o Polsce. Z rządową rekomendacją pojechał m.in. do Radomska, gdzie gościł go powiatowy sekretarz partii, zwracając się per "towarzyszu". W jednym z wywiadów opisywał: "To było fascynujące, bo rozmawiał ze mną zupełnie otwarcie. Jak komunista z komunistą. Zapraszał do domu, przedstawiał partyjnym towarzyszom". Opisał to potem w reportażu. W 1977 r. za ten tekst i kilka innych o Polsce nagrodziła go paryska "Kultura".\n- Z punktu widzenia reżimu byłem osobą dwuznaczną. Skończyło się, kiedy odkryli, że jestem ich wrogiem - twierdzi.\nBył synem generała Sulika, a przyjeżdżał do Polski. Przez Agnieszkę Osiecką i środowisko STS poznał Mieczysława Rakowskiego, a opozycji przywoził książki, które w Polsce były zakazane. Jeździł po kraju za pieniądze polskiego MSZ, ale za granicę wywoził to, czego nie można tu było wydać, np. dla paryskiej "Kultury" pierwszą książkę Jakuba Karpińskiego. Pomógł w zdemaskowaniu agenta, który wprowadzał go w środowisko opozycji i przez którego poznał Lityńskiego, a potem Michnika.\nJolanta Sabbat: - Oceniano go przez pryzmat wyjazdów do Polski i jego książki o emigracji. Nie było to sprawiedliwe. Wielu ludzi nie wiedziało, że wuj przewozi tyle cennych i ciekawych materiałów.\nWywiózł z kraju protokoły z procesów politycznych, na podstawie których w Paryżu wydano zbiór "Sąd idzie". Do paryskiej "Kultury" przemycił taśmy z procesu szczecińskiego po Grudniu '70 r. Tam też opublikowano w 1976 r. jego głośny tekst "Robotnicy" o szczecińskim strajku.\nW latach 80. przez dłuższy czas nie dostawał wizy, aż napisał list do gen. Czesława Kiszczaka. Pomocą służył ambasador, który pod koniec lat 80. przywiózł od Kiszczaka odpowiedź. Generał zarządził, że Sulik już nie będzie miał więcej kłopotów z podróżowaniem, i wyraził nadzieję, że będzie często odwiedzał Polskę "w sprawach artystycznych i poznawczych".\nTo był niesprawiedliwy film\nSkoro kontrowersje wzbudziła książka o emigracji, to można się było spodziewać, że z twórczością filmową będzie podobnie. - Był filmowcem i mógł to wykorzystać, by zrobić renomę Polakom i Polsce. A nie robił. Gdzie tylko mógł dołożyć Polakom, tam dokładał - mówi urodzony w Wielkiej Brytanii syn emigrantów (od kilku lat w Polsce) Antoni Bohdanowicz. W połowie lat 80. spotkał się z Sulikiem w programie "Prawo do odpowiedzi" w studiu brytyjskiego kanału Channel 4, który emitował serial dokumentalny "Zmagania o Polskę". Sulik reżyserował trzy z dziewięciu odcinków. Film rozpętał burzę. Największe kontrowersje wywołały odcinki, które poświęcono innym narodowościom i relacjom, jakie mieli z Polakami. - To był niesprawiedliwy film. Pokazywał np., jak Polacy biją Ukraińców i Żydów. Sulik w studiu przekonywał, że nie wszystko jest przedstawione w czarnych barwach, bo pokazał też piękne zdjęcia kapeli ulicznej ze Lwowa. Nie mogłem tego pojąć. Myślałem, że to bardzo nie fair. Wtedy wszyscy walczyliśmy o Polskę i taki film nam nie pomagał - mówi Bohdanowicz. Stację i polonijną prasę zasypały stosy listów. Oburzona emigracja zrobiła składkę na kontrfilm.\nJolanta Sabbat pamięta wrzawę wokół odcinków o zamachu majowym i Berezie Kartuskiej: - Starsi uważali, że nie powinno się o tym mówić. A moje pokolenie stało na stanowisku, że w historii Polski nie powinno być nic do ukrycia. Część emigracji uważała, że nie wolno kalać własnego gniazda. Konflikt był nieunikniony.\nZrealizowany dla BBC czteroodcinkowy serial o roku 1990 "In Solidarity", napastliwy wobec Wałęsy, przyjazny wobec jego przyjaciół wywodzących się ze środowisk KOR, wywołał szok już nie tylko w środowisku polonijnym, lecz także w samym kraju. - Patrzyłem na Polskę z perspektywy moich przyjaciół, którzy z opozycji nagle stali się władzą - otwarcie przyznaje Sulik. Jego zwolennicy bronili go: to dzieło autorskie, akt sztuki.\nW odpowiedzi na to filozof i konserwatywny publicysta Ryszard Legutko sięgnął w "Czasie Krakowskim" po drastyczną metaforę: "Gdyby ktoś nakręcił film fabularny o Adolfie Hitlerze i przedstawił go tam jako liberalnego demokratę, to od biedy dałoby się przyjąć taki punkt widzenia jako żart artystyczny. Gdyby natomiast ktoś zrobił dokument o takiej samej wymowie, nawet wspaniale zmontowany, świetny stylistycznie i poruszający emocjonalnie - to twórcę należałoby natychmiast uznać za szaleńca lub idiotę". Nawet recenzenci "Gazety Wyborczej", której środowiskom film był wyjątkowo przychylny, przyznawali: "Obóz Wałęsy i on sam wypadają niekorzystnie. Czy jest to zasługa Sulika czy samego Wałęsy, każdy musi sobie odpowiedzieć sam".\nAtaki na swoje dokumenty Sulik zbywa cytatem z Johna Griersona, klasyka brytyjskiego dokumentu: "Dokument to twórcza interpretacja rzeczywistości". - Tylko nie powinno się tego ukrywać - uzupełnia Sulik.\nW tym duchu w 1992 r. nakręcił film o Wojciechu Jaruzelskim pt. "Generał". Narratorem jest sam Sulik, ale głos należy przede wszystkim do generała. Opowiada o swoim dzieciństwie, czasach wojny, zesłaniu na Sybir, karierze, słabowitym zdrowiu i miłości do koni. Monolog przetyka anegdotkami (ojciec w czasie wojny z bolszewikami był zaledwie szeregowym, ale przysługiwał mu ordynans), dowodzi, że i jemu w PRL nie było łatwo (w latach 50. "przyglądano się" jego ziemiańskiemu pochodzeniu), przekonuje, że jest wrażliwy ("raz w życiu uderzyłem człowieka w twarz"). Kończy zapewnieniem, że stan wojenny był koniecznością. - Jaruzelski był dla mnie zbrodniarzem i wtedy, i teraz, ale jest również fascynującą postacią. Jego życiorys to superpolska historia - mówi Sulik.\nPoczątkowo miał to być film dla BBC, ale nie chciała go nawet Telewizja Polska. "Gazeta Wyborcza" uznała to za akt cenzury. W końcu, w połowie lat 90. "Generała" wyemitowała telewizja Canal Plus, którą kierował Rywin. Rywin był bowiem producentem "Generała" . Tylko on wyłożył na który wyłożył na półtoragodzinny dokument pieniądze - 60 tys. zł.\nGazeta Wyborcza - 17 marca 2003\nRozmowa z Bolesławem Sulikiem\nPaweł Smoleński: Nasza rozmowa to w gruncie rzeczy Pana pomysł.\nBolesław Sulik: Kilka dni temu opowiedziałem o nim Robertowi Kwiatkowskiemu.\n- Odradzał. Mówił, że nawet nad autoryzowanym tekstem trudno zapanować.\nW listopadzie poprosiłem Kwiatkowskiego o wywiad do tekstu "Przychodzi Rywin do Michnika". Odniosłem wrażenie, że jest - mówiąc łagodnie - mocno spanikowany. Odmówił spotkania, poprosił o przysłanie pytań faksem.\n- Taką przyjął zasadę, być może niesłusznie.\nMoże Pan zinterpretować to zdenerwowanie?\n- W takiej sytuacji każdy byłby spanikowany, ale...\n- Mam nadzieję, że w tej rozmowie wrócimy do punktu wyjścia. Tyle już stworzono moim zdaniem fałszywych, nieprawdziwych tropów.\nAfera Rywina to fałszywy trop?\n- Jestem pewien, że ujawnienie przez "Gazetę" afery Rywina to efekt waszego "sumienia obywatelskiego" i że bardzo dobrze się stało, że takie rzeczy nie są skrywane przed opinią publiczną. Ale nie mówię tylko o aferze, lecz o wojnie o nowelizację ustawy o radiofonii i telewizji. Dla mnie to przykład polskiego piekła zastępującego prawdziwą debatę.\nJestem obrońcą pierwotnego kształtu ustawy, z 1992 r. Miała ona charakter nawet bardziej demokratyczny niż brytyjska, w oparciu o którą funkcjonuje wzór publicznych mediów - BBC.\nLecz w Polsce nie ma BBC. Czy tylko z braku Anglików?\n- Ustawa z 1992 r. jest w swoim duchu doskonale demokratyczna, starannie definiuje kompetencje i podział odpowiedzialności w systemie nadzoru mediów publicznych. Miała chronić nadawców publicznych przed losem, jaki dotknął ich np. w Czechach lub na Węgrzech. Niestety, praktyka zaprzeczała duchowi ustawy, telewizja publiczna stała się łupem politycznym.\nAle celem nowelizacji ustawy nie było odpolitycznienie mediów publicznych.\n- Pojawienie się nowych technologii przekazu zaskoczyło nas w sytuacji coraz ciaśniejszego rynku. Odpolitycznienie mediów publicznych nie było przy tej okazji hasłem nowelizacji, choć w zespole pracującym nad zapisami wiele o tym mówiono.\nSposób, w jaki KRRiTV przystąpiła do tej operacji, był także moim zdaniem przyzwoity. Przewodniczący Juliusz Braun stworzył grupę ekspertów, zaprosił imiennie np. Karola Jakubowicza i mnie. Nie wypada mówić o sobie, ale bardziej niezależnych ekspertów w telewizji publicznej nie dałoby się znaleźć. Jakubowicz przez swoją niezależność zresztą odszedł z TVP, bo nie znalazł dla siebie właściwej roli. Nie był człowiekiem Kwiatkowskiego. Ja również nim nie jestem. Ale jestem człowiekiem telewizji publicznej.\nW zespole ekspertów większość stanowili ludzie związani z TVP. Np. przewodniczący Witold Graboś.\n- Graboś przewodniczył grupie, bo chciał tego tak Braun, jak i Kwiatkowski.\n- Graboś był odchodzącym członkiem Krajowej Rady. Kwiatkowski ofiarował mu etat doradcy w TVP do końca prac nad projektem ustawy.\nJakubowicz i ja odbyliśmy tylko jedno spotkanie z Kwiatkowskim na temat postulatów TVP wobec ustawy. Nie było między nami większych sporów. Ale np. pomysł licencji programowych powstał poza Kwiatkowskim i prezes przyjął to z nie najlepszą twarzą. To praktyka kanadyjska. Licencja oznacza publiczną debatę - z udziałem mediów i ekspertów - nad programem i misją telewizji publicznej. Czyli społeczną kontrolę nad telewizją, coroczne, prawdziwe i rzetelne rozliczanie jej z wypełniania misji. Po corocznych kabaretach przy składaniu sprawozdań posłom, którzy niekoniecznie znają się na mediach publicznych, lecz doskonale rozumieją swój interes, uznaliśmy, że sprawozdania powinny służyć ocenie programu, a nie tylko zastanawianiu się, ile razy ten i ów parlamentarzysta wystąpił przed kamerą. Moim zdaniem licencja hamowałaby też dalszą komercjalizację TVP, tylko w ten sposób można wymusić tworzenie ambitniejszych programów. A za ambitnymi programami idzie ograniczenie udziału TVP w rynku reklamowym.\nCzy Włodzimierz Czarzasty naciskał na prace ekspertów?\n- Nie. Czasami wysyłał swojego asystenta Jarosław Sellin. Choć nie wykluczam, że Czarzasty mógł rozmawiać o naszych pracach np. z Grabosiem. Ale nam szło o stworzenie projektu korzystnego dla rynku mediów, jakkolwiek z pewnym przechyłem na chronienie interesów TVP i KRRiTV. Praca zespołu była autentyczna, prawdziwa wymiana poglądów. Do momentu przekazania projektu Krajowej Radzie, a potem rządowi.\nChcę odmitologizować kilka wątków nowelizacji. Np. moim zdaniem w ustawie nie trzeba wyliczać wszystkich programów TVP. Nie idzie tu o skryte umożliwienie prywatyzacji. Ale gdyby TVP utworzyła jakiś kanał tematyczny, za każdym razem trzeba by zmieniać ustawę. Jak taka zmiana się odbywa, widać dziś gołym okiem. Możliwość prywatyzacji TVP można zablokować w inny sposób. Tymczasem prasa wywietrzyła spisek...\n... bo okoliczności wyrzucenia z noweli wliczenia kanałów TVP były co najmniej niejasne.\n- O to trzeba pytać Juliusza Brauna. Albo Czarzastego. Wiem, że jego człowiekiem jest pani Nina Sokołowska, dziś szefowa departamentu prawnego w KRRiTV. Wcześniej kierowała biurem prawnym w radiu publicznym, gdzie przewodniczącym rady nadzorczej był właśnie Czarzasty. Znakomicie współpracowali w KRRiTV, redagowała wiele zapisów noweli, m.in. te o koncentracji. Jej zatrudnienie wymógł na Braunie właśnie Czarzasty.\nRozumiem, że Pana intencje przy nowelizowaniu ustawy były jak najbardziej czyste. Lecz wyszło, co wyszło.\n- Nasz zespół świadomie unikał angażowania się w propozycje zapisów o koncentracji, choć ustawa powinna je zawierać.\nAle nie takie, o jakich usłyszeliśmy wiosną ubiegłego roku.\n- Nikt z ekspertów do takich zapisów nie dążył. Moim zdaniem w zupełności wystarczają tu paragrafy ustawy antymonopolowej. Zresztą z moich doświadczeń wynika, że kapitał prywatny powinien być w mediach silny.\nPamiętam czas przyznawania pierwszych koncesji telewizyjnych, na własne oczy oglądałem słabość polskiego kapitału zainwestowanego w media. Dziś każdy chętnie rzuca oskarżenia na KRRiTV. Mirosław Chojecki mówi, że ktoś z Rady mu powiedział, że musi zapłacić łapówkę, a wtedy dostanie koncesję. Bzdura. Byłem najbliższym kolegą Mirka w KRRiTV, nigdy nie prowadziliśmy takiej rozmowy. Bardzo chcieliśmy dać mu koncesję, ostatniej nocy przed jej wydaniem dzwoniliśmy kilka razy do Nowego Jorku, do amerykańskich partnerów Chojeckiego, nie udało nam się w pełni potwierdzić wiarygodności kapitałowej wniosku. I mimo to ja, jeśli dobrze pamiętam, głosowałem za.\nNa posiedzeniu komisji śledczej Jan Maria Rokita dowodził, że sam skład zespołu eksperckiego sprzyjał interesom TVP w ustawie.\n- Przecież już w założeniu nowelizacja miała dbać o TVP! Cały proces nowelizacji rozpoczął się od trzygodzinnego spotkania z prywatnymi nadawcami, wszystkie ich sugestie zostały spisane. W grupie eksperckiej bardzo aktywny był Andrzej Zarębski reprezentujący interesy mediów prywatnych; miał spory wpływ na te zapisy.\nZarębski był tylko jeden. Mówił mi, że szybko wycofał się z prac zespołu, przeczuwając, w którą stronę pójdą.\n- Nie fałszujmy faktów. Zarębski, na ile pamiętam, pracował z nami do końca, środowisko nadawców prywatnych miało pewien wpływ na zespół ekspercki. Najbardziej wątpliwy moim zdaniem zapis, dotyczący koncentracji kapitału, został dopisany bez naszego udziału. Gdzie i przez kogo - nie wiem. Podobno w KRRiTV, podobno za aprobatą lub wręcz na zamówienie premiera Leszka Millera.\nNie trzeba mnie przekonywać, że zapisy te były wymierzone w Agorę. Może to był efekt walki "Gazety" z rządem? Może to był kuksaniec za sojusz między "Gazetą" a Aleksandrem Kwaśniewskim? Tak czy siak byłem przeciwnikiem takiego zapisu. W tym duchu wypowiadałem się w ubiegłym roku dla "Gazety". Ale uważam, że wojna między TVP i prywatnymi nadawcami to fałszywy front, oznacza destrukcję dla obu stron. Atakowanie TVP, z którego wynika, że w Polsce mediów publicznych nie ma, bo tak są zdominowane przez politykę, uważam za błąd. Wiem, że trzeba w nich wiele poprawić, lecz najpierw musimy przedstawić właściwą diagnozę. Po prostu wierzę w sens telewizji publicznej.\nTakiej jak w Polsce?\n- Zależy mi, żeby ją ulepszyć, odkomercjalizować, ale chcę również, by zachowała siłę rynkową. Pan i ja jesteśmy po przeciwnych stronach. Poza zapisami koncentracyjnymi po prostu nie widzę niczego w tej noweli, co byłoby niebezpieczne dla nadawców prywatnych. Gdy w brytyjskim parlamencie zaczyna się debata, posłowie mówią: "moje interesy w tej sprawie są takie i takie, jestem w nią osobiście zaangażowany". Dopiero potem następuje wymiana argumentów. I stwarza się przestrzeń dla kompromisu. Bez otwartego zadeklarowania interesów debata kończy się, zanim się naprawdę zacznie.\nW zapisach noweli, wyłączając te o koncentracji, nie ma złych intencji. Dostrzegałem natomiast brak woli kompromisu, co doprowadziło do wojny.\nTrzeba powiedzieć jeszcze jedną rzecz. Reforma TVP poszła w innym kierunku, niż kiedyś projektowaliśmy. Gdy byłem szefem KRRiTV, przewodniczyłem pluralistycznemu zespołowi (był tam Wiesław Walendziak i Jan Dworak z prawicy, a z lewicy Kwiatkowski i Jarosław Pachowski, wówczas członek rady nadzorczej TVP), który próbował zarysować zdecentralizowaną strukturę mediów publicznych, nie wykluczając możliwości sprzedaży, ale nie programów, lecz np. studiów regionalnych. Po wejściu Kwiatkowskiego i Pachowskiego do zarządu TVP decentralizację zarzucono. Myślę, że głównie pod wpływem Pachowskiego.\nPachowski był bardzo sprawnym szefem rady nadzorczej. Mówiło się, że bardzo cierpiał, że jest na towarzyskim aucie - tak w otoczeniu prezydenta, jak i premiera. W zarządzie odpowiadał za działalność programową, np. Agencję Filmową, również za planowanie finansowe. Mówiono, że pod jego okiem TVP realizuje zasady reformy, konsekwentnie od nich odchodząc.\nPowiedział Pan publicznie, że jeśli sprawa Rywina jest prowokacją, wymierzoną - wedle Pana słów - tak w Agorę, jak i w Kwiatkowskiego, pasuje to do sposobu myślenia Jarosława Pachowskiego.\n- Publicznie nie mam prawa tak mówić. Nie dysponuję żadnymi dowodami.\nPachowski funkcjonował w środowisku, gdzie prowokacja jest jedną z metod postępowania; myślę, że to powód, dla którego dotyka go swoisty towarzyski ostracyzm. Po wtóre - jest człowiekiem, który trudno zapomina krzywdy; niech pan zapisze to słowo w wielkim cudzysłowiu. Bardzo podobała mu się rola głównego polskiego producenta filmowego, miał dworskie maniery, jeździł do Tunezji na plan "Quo Vadis", do Gruzji na plan "Przedwiośnia", lubił pokazywać się z aktorami i z aktorkami. W tym środowisku chciał być prawdziwą szychą. Stracił miejsce w zarządzie...\n... w efekcie, jak wieść niesie, spotkania grupy filmowców z Aleksandrem Kwaśniewskim...\n- ...stracił miejsce między innymi z mojej inicjatywy, przy współudziale Kwiatkowskiego. Dlatego gdy spekulowałem, że propozycja Rywina to prowokacja i że ktoś za nią stał, przyszedł mi do głowy Pachowski, zresztą współpracujący z Rywinem przy wielu projektach. Ale powtórzę - nie mam żadnych dowodów.\nDlaczego Pachowski przestał być członkiem zarządu TVP?\n- Bo przekonywałem kolegów z rady nadzorczej, żeby ta kandydatura nie stawała na kolejną kadencję.\n- Nie chcę w to brnąć.\nPomogę: do TVP doszła informacja, że na spotkaniu grupy filmowców w Pałacu Prezydenckim jesienią 2001 r. złożono donos, że w Agencji Filmowej TVP biorą łapówki za skierowanie filmu do produkcji.\n- Sprawdziłem tylko tyle, że takie oskarżenie padło. Ale słyszałem również od jednego z uczestników spotkania, że nigdy nie spotkał się z propozycją łapówki ze strony Agencji.\nJestem członkiem rady nadzorczej TVP oraz pracuję jako redaktor w Agencji Filmowej. Widziałem styl pracy Pachowskiego. Sam podejmował decyzje, lecz odpowiedzialność zwalał na innych.\nGdy realizowałem swoje filmy, zderzałem się z problemami produkcji w TVP. Na tym tle też ścierałem się z Pachowskim. Z grubsza rzecz ujmując: producent podpisuje kosztorys, akceptuje go antena, a realizuje np. Agencja Filmowa. Niby umowa wiąże strony, ale inne regulacje mogą to uczynić fikcją. Koleżanka robiła programy o emigracji, miała swój budżet, podpisane umowy, ale w przeddzień wyjazdu powiedziano jej, że nie pojedzie, bo wydział techniki, skąd musiała brać kamerę i operatora, przekroczył limit delegacji. Zrobiłem awanturę na radzie nadzorczej, tak nie można pracować. Za niesprawny system czyniłem odpowiedzialnym Pachowskiego, choć teraz nie wiem, czy słusznie. Pretensje merytoryczne były wystarczające, by nie przedłużyć mu członkostwa w zarządzie. Plotki to sprawa wtórna. Choć uznałem, że jeśli taki donos złożono prezydentowi, rada nadzorcza TVP nie może go lekceważyć.\nJaka musi być atmosfera w instytucji, gdzie donosy mają aż tak wielką siłę?\n- Pachowski odszedł, bo skończyła się jego kadencja i rada nadzorcza postanowiła jej nie przedłużać. A co do atmosfery w TVP. Plotki o łapówkach funkcjonują od dawna. Nigdy nikogo nie złapałem za rękę.\nOdrzuca Pan sugestię "Wprost", jakoby "pierwsi chrześcijanie", czyli film "Quo Vadis", sfinansowali kampanię wyborczą SLD?\n- Nie odrzucam w stu procentach, ale nic o tym nie wiem.\nJeśli już mówimy o nadużyciach finansowych, o śladach korupcyjnych, oświadczam, że nie mam dowodów, iż prawdziwa jest hipoteza Adama Michnika o związkach między Agencją Filmową TVP i Heritage Films Rywina oraz że Heritage to pralnia pieniędzy. Gdybym miał, natychmiast bym je ujawnił. W telewizji jest kontrola wewnętrzna, siedzi u nas Agencja Bezpieczeństwa Wewnętrznego. Nie jestem pewien, czy cokolwiek znajdą.\nŁatwiej mi uwierzyć w nieprawidłowości na niższym poziomie, w dodawanie dni zdjęciowych, wyciąganie większej ilości kamer, sztuczne rozdymanie budżetu małych produkcji. Tak dzieje się również w stacjach komercyjnych.\nOskarżenie o korupcji w Agencji Filmowej sformułował Juliusz Machulski. Współpracuje z TVP od lat, w tej chwili robi Teatr Telewizji. Czy i komu płaci, skoro tak dobrze funkcjonuje w TVP? Niech to ujawni albo niech odwoła oskarżenia.\nWszyscy mówią, że łapownictwo w telewizji to tajemnica poliszynela. Niech więc wreszcie, cholera, ktoś powie to publicznie, niech zgłosi sprawę do prokuratora.\nNie usłyszy Pan publicznych deklaracji o korupcji w TVP popartych nazwiskami. Po pierwsze - trudno je dowieść. Po drugie - winni są nie tylko ci, którzy żądają łapówek, ale również ci, którzy płacą, nawet jeśli nie mają wyboru. Rozmawiałem z wieloma ludźmi, którzy rozdymali budżety, żeby ukryć łapówkę. Oburzali się na to, ale mówili, że tak muszą. Oraz - żeby, broń Boże, nie ujawnić ich, bo chcą pracować. W środowisku producentów i filmowców istnieje strach przed TVP, największym producentem i pracodawcą.\n- TVP nie jest wszechmocna, nie może nikogo skazać na permanentne bezrobocie i artystyczny niebyt. Oczywiście istnieją firmy, które dostają więcej zleceń. Tu trzeba szukać, czy ktoś czegoś nie załatwia po starej znajomości.\nAle sądzę, że większy jest strach wewnątrz TVP. Znam ludzi z Agencji Filmowej pracujących tu wiele lat. Praca, niekoniecznie w ostatnim czasie, tak ich przetrąciła, że boją się wychylić. Oni przede wszystkim narzekają, że dobry projekt, z dobrymi recenzjami, może leżeć w szafie przez lata.\nI nagle ten projekt odżywa, bo przychodzi właściwy, może po kumotersku wskazany, producent. Tak było z "Cześć Tereska"; nagle Jarosław Pachowski zdecydował, że telewizja robi ten film. Zresztą znakomity.\nAle naprawdę jestem rozczarowany poziomem dziennikarstwa opisującego tło afery Rywina. Wszystko sprowadza się do przekrętu, takie dziennikarstwo jest częścią atmosfery korupcyjnej. Dziennikarz jest gotów iść fałszywym tropem, śledząc rzekomy spisek.\n- Jeśli dziennikarka kilka razy pod rząd pyta mnie, czy jestem człowiekiem Kwiatkowskiego (a może Kwiatkowski to mój człowiek?), jeśli wmawia się opinii publicznej, że jestem tym członkiem rady nadzorczej, który realizuje niejasne interesy, że występuję w dwuznacznej roli... Czy moja dwuznaczna rola polega na tym, że dzwoniłem do Agory, bo chciałem sprawdzić wiarygodność Roberta Kwiatkowskiego? Że poinformowałem o tym Juliusza Brauna? Dobrze, że w "Polityce" broni mnie przynajmniej Piotr Niemczycki.\nAlbo uporczywe pytania o prywatyzację TVP...\nBo jeśli Czarzasty mówi, że przynajmniej trzeba mieć odwagę, żeby mówić o prywatyzacji...\n- ...postępuje pan tak samo. Dlaczego nikt nie mówi o koncepcji licencji programowej dla TVP, nikt nie ma głowy do rzeczy tak fundamentalnej? Bo to zaprzecza tezie głównej, że nowelizacja jest wymierzona w media prywatne. W "Polityce" pani dziennikarka pisząca moją sylwetkę cytuje Władka Frasyniuka, że przestał mnie rozumieć. Kto wie więcej o mediach: Władek czy ja? Od kilku miesięcy nawet nie zadał mi jakiegokolwiek pytania na ten temat. Za dobrych czasów Unii Wolności wiedziano, że można polegać na mojej wiedzy. Czy dziś moja wiedza się skończyła? Stało się coś złego...\n...bo sytuacja jest zła.\n- I dlatego nie można mieć do mnie zaufania?\nJest Pan oceniany bardzo różnie. Ja akurat myślę podobnie jak Piotr Niemczycki, wierzę w uczciwość Pana intencji. Ale przecież wie Pan, że w TVP i wokół TVP dzieje się bardzo źle.\n- Ale też dzieje się dobrze. Niech pan policzy, ile filmów rozrachunkowych powstało w TVP, tej czerwonej, jednostronnej, a ile w stacjach prywatnych? Różnica jest więcej niż dramatyczna.\nTyle że to się nie liczy. Bo liczą się "Wiadomości", które i mnie niezbyt się podobają: jak często występuje w nich premier Miller, ile razy pokażą innych dygnitarzy. Przecież to nie cała TVP. Żeby było śmieszniej, 10 kwietnia w Amsterdamie w konkursie na najlepszą telewizję publiczną w Europie organizowanym przez Europejską Unię Nadawców największe szanse na zwycięstwo ma polska telewizja publiczna. Co wtedy Pan powie?\nAle nie twierdzi Pan, że programy informacyjne TVP są rzetelne.\n- Wycofuję się z nadzoru nad relacjonowaniem sprawy Rywina. Poszedłem tam, by dopilnować elementarnej zasady oddzielenia faktów od komentarza. Chciałem, żeby nie oszczędzali prezesa TVP, by zapraszali do komentowania afery ludzi z zewnątrz. Nie zrobili tego. Powodem był rzekomo tzw. format, mówiono mi, że trzeba by było przebudować strukturę.\nŻeby wypełnić tę misję, musiałbym tam siedzieć dzień i noc. W takich sprawach dziennikarze i wydawcy muszą podejmować decyzje na miejscu, nie jest możliwe, bym przejął ich rolę, więc muszę się wycofać.\nAle gdy poseł Ziobro gdzieś mówi, że TVP omija sprawy prywatyzacji Programu II, to ja rzeczywiście nie uważam tego za ważną wiadomość, nie mogę nakazać, żeby ją wyemitować. To przecież humbug. Nie ma żadnej sprawy prywatyzacji "Dwójki", ani jawnie, ani ukradkiem.\nLecz gdy "Wiadomości" relacjonują przesłuchanie Juliusza Brauna, ani razu nie wymieniając nazwiska Czarzastego, które pada co chwila, to już nie humbug.\n- To nieprofesjonalnie i bardzo źle.\nTelewizyjna relacja z przesłuchania Jerzego Urbana zaczyna się od frazy o "pijanej nocy", co jest ewidentną sugestią podważającą istotę jego zeznań.\n- Nie słuchałem tych "Wiadomości", lecz z pewnością ma pan rację.\nA rzekome rewelacje o sprzedaży akcji Agory przez Wandę Rapaczyńską i Piotra Niemczyckiego. To była druga informacja dnia. Lecz kiedy Komisja Papierów Wartościowych, po rutynowym zresztą postępowaniu, nie dostrzegła w tym żadnej sensacji, TVP milczała.\n- Ta wiadomość powinna być wyemitowana.\nDziwi Pana polityka personalna Kwiatkowskiego?\n- Czasami tak. Dziwi mnie jego upór, że mimo złych doświadczeń nie rezygnuje z pewnych osób, nie tylko odpowiedzialnych za program. Robert czuje się bezpieczniej wśród ludzi, którzy spełniają jego polecenia, a nie są zagrożeniem dla jego intelektu i osobowości.\nDlaczego w TVP jest tak dużo ludzi z dawnych struktur Zrzeszenia Studentów Polskich? Dlaczego niektórzy z nich awansowali w strukturach TVP w bardzo dziwnych okolicznościach? Wojciech Kabarowski przyszedł z Wrocławia do Warszawy, gdy w sądzie toczyła się przeciw niemu sprawa o znieważenie policjantów. A kiedy już był w Warszawie, policja wycofała skargę w okolicznościach, które zastanowiły wszystkie wrocławskie media. Oprócz regionalnej TVP.\n- Nie jestem na to uwrażliwiony, niewiele o tym wiem, ale zapewne klucz stowarzyszenia Ordynacka działa przy telewizyjnych nominacjach. Niektórych ludzi z otoczenia Kwiatkowskiego chętnie bym się pozbył. Nie chcę, by to zabrzmiało jak przymiarka do fotela prezesa TVP, jestem na to za stary.\nTVP nie jest doskonała, lecz mimo to dziś nie podoba mi się język, jakim się o niej pisze. Gdyby telewizję oglądał człowiek z Genewy albo z Londynu, uznałby, że jest względnie przyzwoita. To nieprawda, że w programach informacyjnych opozycja nie ma głosu.\nBBC ma taką zasadę, że rząd ma zawsze prawo do ostatniego słowa, a opozycja - do pełnego stanowiska. W Polsce też powinien obowiązywać pewien kodeks, którego w TVP nie ma. Są za to te straszliwe, dworskie obyczaje, jak najwięcej przebitek na gwiazdy rządzącej ekipy, na panią prezydentową. Pod tym względem "Fakty" TVN są bardziej profesjonalne. Ale czy są bardziej obiektywne? Z pewnością nie.\n"Wiadomości" zachowują się nieprzyzwoicie.\n- Oni tylko czasami chronią prezesa. A przecież o drugiej stronie można powiedzieć tyle złych rzeczy. Np. czym stała się komisja śledcza. Nie wypada mi tak mówić, bo zaraz będę przed nimi zeznawał, lecz jeśli zna pan materiały z komisji McCarthy'ego, to u nas panuje ten sam nastrój, ta sama metoda.\nI dziennikarze zajmują coraz bardziej jednostronne stanowisko, coraz mniej szanują fakty. Ja natomiast namawiam do wycofania się z tej totalnej wojny, w której TVP broni się niezręcznie i czasami głupio, ale tylko się broni.\nRola Kwiatkowskiego w aferze Rywina to jego sprawa, a nie TVP. Tymczasem rzecznik TVP przemawia w jego imieniu. Co to znaczy?\n- To błąd. Namawiałem Roberta, by w tej sprawie częściej sam zabierał głos. On jest moim zdaniem człowiekiem wewnętrznie niezależnym, ale zamkniętym, nie lubi mówić publicznie. Namawiałem go, by wystąpił w "Linii specjalnej", gdzie mógłby niejako odpowiadać na pytania widzów. Nie zgodził się, powiedział, że wszystko zachowa do przesłuchania przed komisją. Powiedziałem na radzie nadzorczej TVP, że znam powody jego milczenia, choć uważam, że powinien mówić. Wyszło, że jest jakiś spisek, że te powody są zapewne tajne.\nSkąd dowiedział się Pan o aferze Rywina?\n- Z telewizyjnych plotek, dokładnie od Macieja Kosińskiego. Powiedział, że wszyscy już wiedzą. Ja nie wiedziałem.\nGdy dzwonił Pan do Niemczyckiego, kiedy chciał Pan odsłuchać zapis rozmowy Michnik - Rywin, mówił Pan o tym Kwiatkowskiemu?\n- Nie. Nigdy bym tego nie zrobił!\nCzy ma Pan do Kwiatkowskiego zaufanie?\n- Jestem aktywnym członkiem rady nadzorczej, mam największą z jej członków wiedzę na temat TVP. Od lat coraz bardziej przeszkadzał mi wpływ partii politycznych, jak polityka idzie w głąb telewizyjnej struktury, jak bardzo od polityki uzależniają się ścieżki awansu. Dotyczy to głównie SLD i PSL, ale też kiedyś, w mniejszym stopniu, Unii Wolności. Uważam, że to główna słabość TVP. Rozmawiałem o tym z Robertem i przekonałem sam siebie, że Robert też tęsknił do bardziej jednoosobowej władzy, po to, by TVP odpolitycznić. Dlatego postawiłem na Roberta i głosowałem za nim na drugą kadencję. Byłem gotów mu zaufać, wiedząc oczywiście, że jest człowiekiem Pałacu Prezydenckiego. To wydawało mi się najbezpieczniejsze.\nNadto miałem wrażenie, że Robert chce, by ludzie służyli TVP, a nie partiom, słyszałem, jak mówił pracownikom, że za mało utożsamiają się z firmą. Uważałem, że w naszych realnych warunkach, także politycznych, najlepszym wyborem chroniącym TVP przed polityką jest Robert.\nA kto w takim razie jest autorem pomysłu, by wyemitować film szkalujący Kaczyńskich, kto kazał redaktorowi Gembarowskiemu być tak arogancko agresywnym w rozmowie z Marianem Krzaklewskim?\n- Nie znam Gembarowskiego, nie podobało mi się to, lecz wątpię, by mu ktoś coś takiego kazał. To był klimat przedwyborczej gorączki, Krzaklewski nie jawił się szczególnie sympatycznie.\nJeśli idzie o Kaczyńskich, byłem gwałtownym przeciwnikiem tego filmu, krytykowałem to na radzie nadzorczej, gdyż było ewidentne, że powstał na konkretne zamówienie polityczne. Ale podejrzewam, że naciski szły z zewnątrz, zadziałały interesy polityczne SLD. Ten film to ciemna plama. Nie dlatego, że skorzystano z materiałów służb specjalnych, ale że nie przeprowadzono rzetelnej dziennikarskiej weryfikacji zdarzeń.\nTakich historii było więcej. Np. prezes Orlenu Andrzej Modrzejewski został niesłusznie aresztowany przez UOP, niemal w świetle jupiterów TVP. Zwolniono go kilka godzin później. Telewizja milczała.\n- Mówi pan o programach informacyjnych. W TVP to oddzielna sprawa. Chcę, by stała się tematem obrad rady nadzorczej. Zaprosimy dyrektorów programów informacyjnych, choć rada nadzorcza nie powinna się zajmować programem. Ale w tej sytuacji chyba powinna. Lecz znów namawiam pana, byśmy nie wpadali w histerię.\nPokazuję tylko plamy, które widać gołym okiem.\n- Takie rzeczy trzeba wytykać. Mam nadzieję, że z tej destrukcyjnej wojny mediów narodzi się szansa dla TVP. Byle nie na jej gruzach. Jeśli padnie następny wniosek o zawieszenie Kwiatkowskiego, będę przeciw, bo to bez sensu. Ale sądzę również, że Robert powinien być ostatnim urzędnikiem politycznym, który siedzi na fotelu prezesa TVP.\nCzy opowiadał Pan Kwiatkowskiemu o spotkaniu z Niemczyckim, o wysłuchanym nagraniu?\n- Tak. Dla mnie najdziwniejsze z taśmy były fragmenty o prywatyzacji "Dwójki". Mówiłem, że powinien na to zareagować oraz że moim zdaniem to prowokacja.\nDlaczego nie posłuchał Pańskiej rady?\n- Robert często wolno podejmuje decyzje. Jest człowiekiem skrytym, ale chce mieć uznanie, nie protestuje przeciwko dworskim manierom, lubi pokazywać twarz w telewizji. Natomiast nie jest swobodny w rozmowie, nie umie łatwo wzbudzić sympatii i pewnie jest tego świadomy.\nPytałem go również o jego wersję wydarzeń. Mówił, że Rywin prosił go, by poszedł do premiera porozmawiać o kompromisie z mediami prywatnymi, a premier powiedział, że ustawą zajmuje się minister Jakubowska. Koniec, kropka. Wersji Kwiatkowskiego jak dotąd nikt naprawdę nie podważył.\nMnie akurat wydaje się, że Kwiatkowski plącze się w zeznaniach. Nie umie wyjaśnić, czemu w krytycznych dniach afery tak często kontaktował się z Rywinem. Mówi w prokuraturze: "do później jesieni nie wierzyłem, że w ogóle jest takie nagranie, że (...) pan Adam Michnik nagrał pana Lwa Rywina". Tymczasem Pan informuje go o nagraniu na przełomie sierpnia i września. Takich niejasności jest więcej.\n- Wierzę Robertowi, mam na własny użytek jego portret. To człowiek, który cały czas próbuje się afirmować, próbuje coś sobie udowodnić, np. że nie jest tchórzem. Nie widzę w jego charakterze miejsca na złodziejstwo. Wykluczam, że był autorem pomysłu "ustawa za łapówkę". To nie jest w jego stylu, ma dużo wad, jak każdy z nas, lecz nie jest złodziejem. Nieraz myliłem się co do ludzi, lecz myślę, że tym razem się nie mylę. Zresztą ta propozycja ma więcej wspólnego z prowokacją niż z łapówką. Przynajmniej takie jest moje wrażenie po odsłuchaniu taśmy z rozmową Michnika z Rywinem.\nRzeczpospolita - 4 kwietnia 2003\nCzy Kwiatkowski wysłał Sulika do Agory\n- 12 sierpnia 2002 r. o 16.05 Robert Kwiatkowski dzwoni do Bolesława Sulika. Rozmowa trwa 17 sekund. Prawdopodobnie (z czym zgodził się wczoraj Sulik) prezes zapraszał go na rozmowę.\n- 13 sierpnia o godz. 11.53 Kwiatkowski znowu dzwoni do Sulika i ponownie rozmowa trwa kilkanaście sekund. Najprawdopodobniej znowu umawiają się na spotkanie. Tego samego dnia Sulik umawia się telefonicznie z Piotrem Niemczyckim, wiceprezesem Agory, na spotkanie następnego dnia.\n- 14 sierpnia Sulik z Niemczyckim spotykają się w restauracji. Sulik prosi o możliwość odsłuchania taśmy z nagraniem Rywin - Michnik i pyta o wszystko, co jest związane z aferą. O godz. 21.17 Sulik dzwoni ze swej komórki do Kwiatkowskiego. Z bilingów wynika, że rozmowa trwa ok. 2 godzin i 15 minut.\n- Nie widzę innej możliwości, niż ta, że relacjonował pan Kwiatkowskiemu rozmowę z Niemczyckim - oznajmił wczoraj Sulikowi Tomasz Nałęcz. Sulik odparł: - To byłaby zupełnie fantastyczna informacja. Nie wyobrażam sobie, bym mógł z kimś tak długo rozmawiać przez telefon. Coś z tymi billingami jest nie tak.


10 Najlepszych Firm Budowlanych w Mońkach, 2021\nNajlepsze Firmy Budowlane w Mońkach, 2021\n1. Mateusz Zdanowski\n2. Czajkowski Budownictwo\nPolecam Firmę Pana Pawła, jako rzetelnego wykonawcę ogrodzenia i podjazdu. Doceniam ładnie wykonana usługę i dotrzymanie terminu umowy (praca została wykonana przed umówionym terminem).\n4. USŁUGI BUDOWLANE Jabłonowski Wiesław\nJeśli potrzebujesz perfekcyjnego budowania i poszukujesz najlepszych rozwiązań to skorzystaj z wieloletniego doświadczenia Gaw-Term Termoizolacje. Zachęcamy do zapoznania się z ofertą - to Ci się opłaci.\nPerfekcyjne Budowanie Mońki\nZ chwilą, gdy będziesz szukać najlepszej usługi budowlanej w dobrej cenie to firma eMPi Systemy Alarmowe i Informatyka Mirosław Piasecki jest dla Ciebie idealna. Mają wykwalifikowanych fachowców do realizacji Twoich wymagań z dziedziny budowania. Dłużej nie czekaj i poproś o ofertę - gwarantujemy, że będziesz zadowolony!\nPerfekcyjne Budownictwo Mońki\nDołącz do naszych Firm Budowlanych w Mońkach\nDziałasz na rynku jako Firma Budowlana i szukasz nowych Klientów z Moniek lub okolic? Załóż konto i realizuj potrzeby zainteresowanych Klientów z Oferteo!\nPowiązane strony: Firmy budowlane, Zlecenia budowlane Mońki\nPoprzez przykładanie dużej wagi do szczegółów usługi budowlanej Wrota Agnieszka Dobrzyńska wybija się w branży. Renomę budują oceny zadowolonych zleceniodawców. Realizują oczekiwania najbardziej wymagających Klientów, dlatego to doskonały wybór.\nFirma budowlana Kal-Plast Jan Kalinowski Produkcja Okien i Drzwi PCV to prawdziwi profesjonaliści w branży budownictwa. Swoje pierwszorzędne usługi budowlane oferują Klientom w pobliżu Moniek. Domy, elewacje, garaże - żaden temat budowlany nie ma dla nich tajemnic, a ich solidna wycena na pewno zaskoczy Cię na plus. Wybierz ich!\nPorównanie cen firm budowlanych w Mońkach\nSzukasz cen firm budowlanych, cenników robót budowlanych, kosztów lub kosztorysów budowlanych? A może interesuje Cię najtańsza oferta w Mońkach? Złóż zapytanie, a specjaliści z Moniek sami prześlą Ci wyceny.\nInne pobliskie usługi: Elewacje i ocieplenia Mońki Adaptacja projektów Mońki Rzeczoznawca budowlany Mońki\nOd wielu lat pracownicy ALPENWOOD PAWEŁ TOŁOCZKO realizują usługi z zakresu budowania, dzięki temu są zawsze gotowi obsłużyć wszystkich Klientów potrzebujących usług budowlanych. Fundamenty, mury, dachy, elewacje i wiele innych - żaden temat budowlany nie ma dla nich tajemnic, a ich intrygująca oferta bez wątpienia zagwarantuje oszczędności. Sprawdź sam!\nDoświadczona Firma Budowlana Mońki\nDoświadczona firma budowlana oferująca swoje doświadczenie w miejscowości Mońki i w przyległych miastach. Określ czego potrzebujesz, aby otrzymać dobrą ofertę spełniającą Twoje oczekiwania.\nBardzo dobry kontakt z firmą. Profesjonalne podejście do klienta i szybka, przejrzysta wycena. Rzetelna firma, naprawdę godna polecenia.\nMasz zamiar zlecić prace, a jeszcze nie masz firmy budowlanej? Posadzki agregatem to dobry wybór. Wystarczy, że zadzwonisz, a otrzymasz ofertę, która Cię zaskoczy - na plus.\nOczaruje Cię profesjonalne działanie Usługi wielobranżowe na terenie Moniek. Ta firma budowlana posiada doświadczonych pracowników, więc możesz być pewny, że budowanie zostanie wykonane szybko. Zaledwie krok dzieli Cię od uzyskania atrakcyjnej wyceny - sprawdź!\nJeśli interesują Cię opinie na temat firm budowlanych, szukasz porad lub ofert skontaktuj się ze specjalistami z Moniek. Otrzymasz fachową pomoc oraz oferty na realizację potrzebnych Ci usług lub produktów. Już teraz wyślij zapytanie do profesjonalistów z Oferteo i poznaj najlepsze rozwiązania.\nVoymar to dobra firma budowlana, która nie ma sobie równych na terenie Moniek - zobacz sam! Nie czekaj i poproś o ofertę - na pewno będziesz zadowolony!\nFirma Lifting wnętrz małe naprawy i remonty firma jedno osobowa oferuje swoje usługi wykorzystując najnowsze trendy na rynku. Koncentruje się na Klientach z Moniek i okolic. Wykonaj jeden telefon, a otrzymasz ofertę, która z całą pewnością będzie godna Twojej uwagi.\nUwierz w kompetentną kadrę Kaltonsp zoo. Ta uznana firma budowlana jest ceniona w branży w rejonie Moniek za dokładne wykonywanie usług budowlanych. Budowy domów, garaży, prace ogólnobudowlane i elewacje - to tylko początek ich możliwości, a ich solidna oferta na pewno nie pozostawi Cię obojętnym. Sprawdź sam!\nWłaśnie wybierasz sprawdzonego partnera, dzięki któremu osiągniesz swój cel? Pro Technika usługi ogólnobudowlane Mateusz Kuczyński jest na to skuteczną metodą. Fundamenty, mury, dachy, elewacje i wiele innych - to, co ta firma jest w stanie stworzyć zrobi na Tobie wrażenie, a ich bezkonkurencyjna wycena niewątpliwie nie pozostawi Cię obojętnym. Buduj z nimi!\nChesz znaleźć godnego uwagi specjalistę z zakresu perfekcyjnego budowania, dzięki któremu szybko zrealizujesz swoje cele? Firma Michał lewkowski jest Twoim rozwiązaniem. Dodatkowe informacje możesz otrzymać jeszcze dzisiaj, więc nie trać czasu.\nJeśli interesuje Cię dobra firma budowlana działająca na terenie Moniek to skorzystaj z wieloletniego doświadczenia Usługi brukarskie. Przedstawią Ci dobrą ofertę - zadzwoń i sprawdź.\nTa firma świadczy staranne usługi budowlane i budowanie na terenie Moniek oraz sąsiednich powiatów. Jeszcze dziś umów się z nimi na rozmowę, aby uzyskać szczegółową wycenę.\nSkładnica Akt „ArchivAriusz” Sp. z o.o. jest firmą specjalistyczną posiadającą zezwolenie na prowadzenie działalności w zakresie przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej pracodawców. Nasza oferta skierowana jest zarówno do Syndyków i Likwidatorów jak i do Firm pragnących uporządkować zagadnienia związane z zarządzaniem dokumentacją istniejącą w jednostce oraz ograniczyć ponoszone w związku z tym koszty. Zajmujemy się również profesjonalnym niszczeniem akt. Jesteśmy także producentem szarego papieru toaletowego.\nWykonujemy prace od 2019. Terenem działalności naszej firmy jest powiat. Oferowane przez nas usługi to roboty ziemne. Angażujemy się w 100% w realizację oczekiwań naszych Klientów.\nRoszkoHome Wojciech Roszko\nWysoko wykwalifikowani pracownicy firmy Patryk Kaminski spełnią Państwa wymagania w temacie budownictwa. Przedstawią Ci dobrą ofertę - sprawdź już dziś.\nWykonujemy usługi hydrauliczne m.in: - Przyłącza oraz instalacje wodno - kanalizacyjne - Instalacje sanitarne - Instalacje gazowe - Instalacje centralnego ogrzewania - Montaż kotłowni (gazowych, olejowych, na paliwa stałe) - Wszelkie naprawy oraz przeróbki\nFirma budowlana Specjalista budowlany to prawdziwi wyjadacze w temacie budownictwa. Swoje solidne usługi budowlane oferują Klientom w rejonie miejscowości Mońki. Jeszcze dzisiaj zadzwoń do nich, aby uzyskać szczegółową wycenę.\nZawiązana z pasji do budownictwa firma oferuje doskonałe usługi budowlane na terenie Moniek, a także pobliskich miast i powiatów. Poproś o ofertę dopasowaną do Twoich potrzeb i przekonaj się co firma może zaoferować.\nW przypadku, gdy potrzebujesz rewelacyjnej usługi budowlanej w dobrej cenie to Marcin Rutek są dla Ciebie idealni. Mają odpowiednie kwalifikacje do realizacji Twoich wymagań z dziedziny budowania. Poproś o ofertę już teraz i przekonaj się co firma ma do zaoferowania.\nRanking Firm Budowlanych obejmuje również takie miejscowości jak: Mońki, Knyszyn, Goniądz, Krypno Kościelne, Jaświły, Trzcianne, Jasionówka, Osowiec, Długołęka, Góra, Brzeziny, Czechowizna, Ruda, Downary, Gurbicze, Zastocze, Boguszewo, Grądy, Kruszyn, Szpakowo. więcej...\nPopularne frazy: cennik usług budowlanych Mońki, cennik budowlany Mońki, ogłoszenia firm budowlanych Mońki, usługi ogólnobudowlane Mońki, oferta firmy budowlanej Mońki\nPodobne zlecenia: Zlecenia budowlane MońkiZlecenia remontowe MońkiZlecę budowę MońkiRemont budowa Mońki\nTytuł otrzymują Specjaliści cieszący się uznaniem wśród Klientów w swojej branży i regionie. Jesteś jednym z Najlepszych? Pochwal się Klientom dodając ten link na swojej stronie internetowej: https://www.oferteo.pl/firmy-budowlane/monki#Najlepsi


eduteka Studia Inne Muzyka Heinrich Finek i Henricus Isaac\nW r.1536 ukazały sie w Norymberdze jego (przewanie czterogłosowe) piesni. Zachowały sie 4msze, Magnificat, Introitus i hymny. Heinrich Isaac (ur. przed 1450, zm. 1517 we Florencji)lub te poprawniej: Henricus Isaac, działajacy w rónych miastach Austrii, Szwajcarii iWłoch, był jednym z najbardziej wszechstronnych muzyków swojej epoki. Pisał niderlandzkiechansons, włoskie frottole i piesni niemieckie.\nJego zasługa jest przeniesienie melodii do głosunajwyszego, dzieki czemu melodyka nabrała spiewnosci okreslanej pózniej jako spiewnoscwłoska. Pisał msze i motety, m. in. monumentalnie zakrojony cykl 58 oficjów mszalnychProprium missae na cały rok (tzw; Choralis Constantinus, ukonczony przez jego ucznia L.Senfla), liczne piesni swieckie i koscielne, jak równie francuskie i łacinskie.


Zgierz: potrącił dwie kobiety na pasach. Jedna z nich nie przeżyła. Policja aresztowała sprawcę - Polsat News\nZgierz: potrącił dwie kobiety na pasach. Jedna z nich nie przeżyła. Policja aresztowała sprawcę\n31.07.2019, 17:27 Polska\n26-letni kierowca potrącił na przejściu dla pieszych dwie kobiety, a następnie odjechał z miejsca zdarzenia. Jedna z kobiet, 84-latka, zmarła. Policjanci zatrzymali w tej sprawie 26-letniego mężczyznę. Miał trzy promile alkoholu. Został zatrzymany na 3 miesiące.\nPotrącił inwalidę na przejściu dla pieszych. 82-latka nie udało się uratować\nDo zdarzenia doszło w poniedziałek około godz. 10 w Zgierzu (Łódzkie) na ul. Długiej. Do potrącanie dwóch kobiet doszło na przejściu dla pieszych.\nW wyniku zdarzenia 84-latka zmarła, a będąca w ciężkim stanie 58-latka trafiła do szpitala.\nZgierscy policjanci zatrzymali po kilku godzinach 26-letniego mężczyznę. Do sprawy został również zabezpieczony mercedes, posiadający uszkodzenia mogące świadczyć o udziale w takim wypadku.\nZatrzymany został poddany badaniu na zawartość alkoholu. Wynik wskazał ponad 3 promile alkoholu.\nSąd podjął decyzję o aresztowaniu na trzy miesiące zatrzymanego 26-latka.\nWIDEO - Ustawa medialna. Suski zapowiada ważną poprawkę\nzdr/dc polsatnews.pl, PAP\n26-LATEKALKOHOLŁÓDZKIEPIJANY KIEROWCAPOLSKAPRZEJŚCIE DLA PIESZYCHŚMIERTELNE POTRĄCENIEZGIERZ\nCzytaj więcej: Potrącił na pasach dwie starsze kobiety. Nie przeżyły


Odra Opole » Mateusz Bodzioch wraca do zdrowia. „Nie ma co przyspieszać”\n26 września 2017 o 0:00\nMateusz Bodzioch wraca do zdrowia. „Nie ma co przyspieszać”\nŚrodkowy obrońca Odry Opole dochodzi do siebie po urazie stawu skokowego, którego doznał w meczu z Zagłębiem Sosnowiec.\n– Chciałem zrobić wślizg, ale zdecydowałem się pójść na nogach. Zblokowałem się jednak, wbiłem się korkami w murawę i jedna noga została. Zawodnik z Sosnowca wpadł mi w tę nogę, „przekręciło” jego i mnie. Myślałem, że dam jeszcze radę chwilę pograć, ale po minucie kostka mi spuchła i musiałem prosić o zmianę – tak Mateusz Bodzioch wspomina sytuację sprzed ponad dwóch tygodni.\nNa początku drugiej połowy meczu z Zagłębiem stoper i kapitan Odry nie dość, że sfaulował w polu karnym Tomasza Nawotkę, to jeszcze doznał urazu. Z 11 metrów do siatki nie trafił na szczęście Tomasz Nowak, a nasz zespół wygrał 1:0, lecz Bodzioch na kilkanaście dni wypadł z obiegu wskutek kontuzji stawu skokowego w lewej nodze.\n– Idę powoli do przodu. Najbliższy mecz mnie jeszcze ominie, ale na następny – jeśli wszystko dobrze pójdzie – mam być gotowy. Szacowano, że mogę wrócić do grania szybciej, ale nie ma co przyspieszać, skoro odczuwam jeszcze ból w kostce. Na Bytovię, czyli najbliższe spotkanie u siebie, powinno być OK – podkreśla Bodzioch.\nPod jego nieobecność, parę środkowych obrońców wraz ze Słowakiem Martinem Baranem tworzy Czech Vaclav Cverna. W tej konfiguracji Odra sięgnęła w dwóch ostatnich meczach po 3 punkty (porażka 1:2 w Suwałkach i zwycięstwo 1:0 ze Stalą), co pozwoliło awansować na fotel lidera tabeli Nice 1 Ligi.\n– Fajna sprawa. Nikt się nie spodziewał, że po dziesięciu kolejkach będziemy na pierwszym miejscu, ale droga przed nami daleka. Nie ma co patrzeć w tabelę, bo jest w niej bardzo ciasno i równie dobrze zaraz możemy znaleźć się w jej środku czy nawet dolnej części. Trzeba robić swoje na treningach i na meczach, a nie sugerować się zajmowaną pozycją – zaznacza nasz obrońca, który w ostatnich dniach zaczął truchtać i ćwiczyć na rowerze stacjonarnym. Do pełnych treningów z zespołem ma wrócić na początku przyszłego tygodnia.


Przepis - Serowe "zakręcone" paluchy przepis - Gotujmy.pl\nTrudno uwierzyć, że możesz jeść je bez wyrzutów sumienia! Używając lekkiego ciasta francuskiego, musztardy i startego parmezanu maksymalizujesz smak, jednocześnie redukując kalorie. Przekąska bez żadnych kompromisów!!!\n320 g ciasta francuskiego light\n1. Rozłóż ciasto francuskie na stolnicy.\n2. Posmaruj cienko powierzchnię ciasta musztardą.\n3. Na drobnych oczkach utrzyj ser parmezan i posyp powierzchnię uprzednio posmarowana musztardą.\n5. Złóż ciasto na pół wzdłuż dłuższego brzegu i potnij na 36 paseczków. Najłatwiej podzielić ciasto na trzy części i potem każda z nich znów na trzy i każdą na pół i dalej na pół.\n6. Każdy pasek delikatnie poskręcaj, układaj na dużej blaszce, posmaruj roztrzepanym jajkiem i piecz w piekarniku w temp.190 stopni przez 20 minut na złoto.\nCiasto francuskie rozkładamy na stolnicy i smarujemy musztardą.\nCałość posypujemy startym parmezanem i doprawiamy sola i pieprzem.\nPłat składamy na pół i kroimy w cienkie paluchy.\nPaluchy skręcamy, ukladamy na blaszce i pieczemy na złoty kolor.\nTwoje paluchy wyglądają nieziemsko. Z chęcią bym kilka przygarnęła i schrupała :)\ndziękuję lukrowanepierniczki! Są bardzo proste do zrobienia i niskokaloryczne, więc można je pochrupać bez wyrzutów sumienia ;)\n[quote nick=lukrowanepierniczki]Twoje paluchy wyglądają nieziemsko. Z chęcią bym kilka przygarnęła i schrupała :) [/quote] dziękuję lukrowanepierniczki! Są bardzo proste do zrobienia i niskokaloryczne, więc można je pochrupać bez wyrzutów sumienia ;)


Informujemy, że na naszej stronie internetowej dostępny jest najnowszy numer naszego biuletynu „Opolska Pielęgniarka i Położna”. Numer 29 biuletynu […]\nNumer 29 biuletynu Opolska Pielęgniarka i Położna\nSzanowni Państwo, z wielką przyjemnością informujemy o najnowszej kampanii „Rodzę – Mam prawa”, która odbyła się w poniedziałek 23 […]\nKampania „Rodzę – Mam prawa”\nInformujemy, że na naszej stronie internetowej dostępny jest najnowszy numer naszego biuletynu „Opolska Pielęgniarka i Położna”. Numer 28 biuletynu […]\nNumer 28 biuletynu Opolska Pielęgniarka i Położna\nZachęcamy do zapoznania się z komunikatem ws. terminu zgłaszania danych dotyczących liczby pielęgniarek i położnych do oddziałów wojewódzkich Narodowego […]\nW niedzielę, 18 października 2015 br., odbędzie się II Diecezjalna Pielgrzymka Pracowników Służby Zdrowia. Tym razem miejscem spotkania będzie Sanktuarium Matki Bożej Trzykroć Przedziwnej w Winowie.\nZaproszenie na II Diecezjalną Pielgrzymkę Pracowników Służby Zdrowia\nZ radością informujemy, że Wojewoda Opolski Ryszard Wilczyński powołał z dniem 7 września 2015 r. nowego Konsultanta Wojewódzkiego dla […]\nNowo powołany Konsultant w dziedzinie pielęgniarstwa diabetologicznego\nInformujemy, że na naszej stronie internetowej dostępny jest najnowszy numer naszego biuletynu „Opolska Pielęgniarka i Położna”. Numer 27 biuletynu […]\nNumer 27 biuletynu Opolska Pielęgniarka i Położna\nW związku z mijającym terminem do uzupełnienia kwalifikacji pielęgniarek i położnych w zakresie wykonywania szczepień ochronnych, przekazujemy do wiadomości […]\nKwalifikacje zawodowe wymagane od osób przeprowadzających szczepienia ochronne\nInformujemy, że na naszej stronie internetowej dostępny jest najnowszy numer naszego biuletynu „Opolska Pielęgniarka i Położna”. Numer 25 biuletynu […]\nNumer 25 biuletynu Opolska Pielęgniarka i Położna\nInformujemy, że uchwałą Okręgowej Rady Pielęgniarek i Położnych w Opolu wprowadzone zostały zmiany do Regulaminu udzielania zapomóg członkom Okręgowej […]\nNowy regulamin udzielania zapomóg członkom OIPiP w Opolu\nOkręgowa Izba Pielęgniarek i Położnych w Opolu zaprasza do składania wniosków o dofinansowanie w ramach Funduszu Szkoleniowo-Konferencyjno-Integracyjnego w 2015 […]


Ziołowa Receptura: 2016\nAutor: Jola Kowalkowska o 02:01 Brak komentarzy:\nAutor: Jola Kowalkowska o 11:08 Brak komentarzy:\nAutor: Jola Kowalkowska o 11:57 Brak komentarzy:\nZimą często narzekamy na suchą i popękaną skórę dłoni. Towarzyszy temu swędzenie i krwawe wybroczyny w pęknięciach skóry. Warto wtedy przypomnieć sobie o nagietku i jego właściwościach.\nZe względu na właściwości przeciwzapalne, bakteriobójcze i grzybobójcze – alkoholowe i olejowe wyciągi z kwiatów nagietka stosuje się zewnętrznie na rany, wrzody, stłuczenia, otarcia naskórka, oparzenia, odmrożenia i wypryski skórne. W domu - w prosty sposób możemy przygotować wodną kąpiel rąk w nagietku. Do tego celu zimą wykorzystujemy suszone kwiaty tego ziela.\nKąpiel dla dłoni:\nKwiaty nagietka zalać wrzątkiem. Gdy napar przestygnie, zanurz w nim dłonie. Po 10 minutach dokładnie je wytrzyj i wsmaruj krem odżywczy. Kąpiel działa regenerująco i ochronnie na skórę.\nAutor: Jola Kowalkowska o 11:56 Brak komentarzy:\nAutor: Jola Kowalkowska o 11:00 Brak komentarzy:\nNa wygląd naszej skóry ma wpływ wiele czynników. Przede wszystkim tryb życia, sposób odżywiania, aktywność fizyczna oraz cechy genetyczne. Istotne znaczenie ma również codzienna pielęgnacja. Oprócz oczyszczającego prysznica powinny się na nią składać kąpiele, masaże i inne zabiegi.\nOd wieków cenionym dodatkiem do kąpieli były zioła. W zależności od rodzaju ziół kąpiele dają rozmaite efekty. Na przykład melisa działa uspokajająco, a rozmaryn pobudza krążenie i wzmaga ukrwienie. Szałwia działa przeciwzapalnie, leczy skórę z niedoskonałości i daje efekt wygładzenia. Większość ziół odświeża i rozluźnia skórę, niektóre zaś przyjemnie ją rozgrzewają.\nKąpiel w szałwii:\n3 łyżki wysuszonych liści szałwii\nSzałwię zalewamy wodą i gotujemy pod przykryciem przez 15 minut. Odwar odcedzamy i wlewamy do wanny z ciepłą wodą. Kąpiel powinna trwać nie dłużej niż 20 minut i należy ją powtarzać 2 razy w tygodniu. Skóra jest po niej odżywiona i gładka.\nAutor: Jola Kowalkowska o 08:40 Brak komentarzy:\nEtykiety: SKÓRA, szałwia\nAutor: Jola Kowalkowska o 23:41 Brak komentarzy:\nAutor: Jola Kowalkowska o 00:14 Brak komentarzy:\nAutor: Jola Kowalkowska o 12:42 Brak komentarzy:


Hotele — Foresto Sparso | Hotels.com\nHotele - Foresto Sparso\nHotele w mieście Foresto Sparso\nWyszukaj hotele w mieście Foresto Sparso\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Foresto Sparso\nNajlepsze hotele w mieście Foresto Sparso\nForesto Sparso — ogólne informacje\nForesto Sparso to idealny cel podróży, jeśli chcesz odpocząć. Foresto Sparso — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Foresto Sparso. Foresto Sparso to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Foresto Sparso — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Foresto Sparso?\nForesto Sparso — najlepszy hotel:\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Foresto Sparso?\nForesto Sparso — ceny noclegów zaczynają się od 78 PLN. Skorzystaj z jednej z 1140 ofert i uzyskaj rabat aż do 25%.\nForesto Sparso — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\nForesto Sparso — dojazd\nKtóre lotniska znajdują się najbliżej miasta takiego jak Foresto Sparso?\n• Foresto Sparso — lotnisko Bergamo (BGY-Orio Al Serio) 16,9 km od centrum\n• Foresto Sparso — lotnisko Brescia (VBS-Port lotniczy im. Gabriele D'Annuzio) 43,7 km od centrum\nForesto Sparso – atrakcje\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Foresto Sparso:\n• Jezioro Endine (9,8 km od centrum miasta)\n• Zamek Malpaga (14,8 km od centrum miasta)\n• Kaplica Suardich (5,1 km od centrum miasta)\nForesto Sparso — atrakcje w okolicy:\n• Baseny termalne Terme di Trescore (5 km od centrum miasta)\n• Klub golfowy Franciacorta (10,3 km od centrum miasta)\n• Kolej linowa Albino-Selvino (13,1 km od centrum miasta)\n• Stacja Paratico-Sarnico (4,5 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Foresto Sparso?


> Mulinowanie i inne wariactwa: African Lady (6)\nDzisiaj przychodzę do Was z czymś innym, czyli nie z koniem (bo już pogalopował), nie ze scrapbookingiem (bo nie tylko nim człowiek żyje), ani nie ze ślubnym samplerem (bo nie:)). Za to przychodzę, Wam pokazać moją cudowną, piękną Afrykankę!\nTen tydzień był marnym życiowo tygodniem z różnych względów. W każdym razie miałam dość podły humor przez cały tydzień. Dlatego pomyślałam: trzeba się jakoś zrelaksować, jakoś sobie umilić ten średni czas. Od razu pomyślałam o Afrykance. W końcu to mój ukochany haft. No i na dwa wieczory wyciągnęłam ją z szuflady, nałożyłam ją na tamborek i zaczęłam śmigać z igłą. Nie powiem, żebym jakoś nagle podgoniła wielce ten haft. Ale! Jak widać na zdjęciach, górna część kaptura została wykończona, zaczęłam prawą stronę robić:\nTak było w kwietniu\nNo to jest poezja, a nie haft :) W każdym razie Afrykanka wraca do szuflady, a ja wracam do ślubnego samplera. W sumie nie za wiele zostało samego haftu. Jednakże, trzeba też wykończyć go koralikami, oprawić i w ogóle. Dlatego biorę się ostro za pracę :)\nWitam nowych obserwatorów, pozdrawiam starych i życzę wszystkim, żeby najbliższe dni były wspaniałe :)\nAutor: Ewa Staniec-Januszek o 16:41:00\nAgulek 24 września 2016 17:31\nNo Kochana ładnie podgoniłaś:)\nA powiem Ci, że ten tydzień był i u mnie bardzo ciężki...same złe rzeczy....łącznie z tym, że po raz pierwszy w życiu do pracy wzywali do mnie pogotowie....serduszko mi zastrajkowało:(:(\nAle będzie dobrze no nie?\nAgata B 24 września 2016 17:56\nU mnie też kiepski tydzień bo we wtorek złapał mnie wirus.Tyle dobrze że jednodniowy.Afrykanka będzie cudna:)))\nJarzębinowa 24 września 2016 18:09\nAle że haft na czarnym tle ? :) Szacun!\nkarolina 24 września 2016 20:11\nWspaniale Ci idzie, ma piękne kolory ta Afrykanka:-)\nBasia G. 24 września 2016 20:54\nPiękny jest ten haft, miło będzie obserwować Twoją pracę nad nim:-)) Bardzo lubię Twoje hafty zwłaszcza na tej czarnej kanwie, podziwiam:-))\nRenata Pawlicka 24 września 2016 21:23\nPiekna bedzie ta Afrykanka :-) Rewelacyjne tempo :-)\nJudyta Z. 24 września 2016 22:08\nWspaniała Afrykanka się zapowiada :)\nIwona 25 września 2016 00:01\nNo coraz piękniej!\nRenata 25 września 2016 13:51\nAfrykanka będzie śliczna, no i szacuneczek za czarną kanwę, wiem, że najłatwiejsza nie jest :)\nPromyk 25 września 2016 21:56\nŚwietnie wygląda ten kaptur.:)\nAszka 26 września 2016 08:58\nAfrykanka zapowiada się wspaniale. Tym bardziej, że jest na czarnej kanwie, a jak już tu pisałam przy okazji Lancelota, bardzo mi się podobają hafty na tym kolorze :)\nSylwia Fallopia 6 października 2016 09:27\nHaft jest idealny na zły dzień i chandrę, a dzięki temu też podgoniłaś trochę haft, który już zaczął się kurzyć w półce\nSzarlotka 6 października 2016 22:10\nMiło się czyta Twoje słowa, pomimo słabego tygodnia jest w nich dużo radości :) Faktycznie haft wygląda pięknie. Wszystkiego Dobrego!


Nowy Volkswagen Polo to idealne auto dla młodych. Można je personalizować | naTemat.pl\nPierwszy samochód nie musi wcale być używany. Ten miejski kompakt przypadnie do gustu każdemu świeżemu kierowcy •\nPierwszy samochód nie musi wcale być używany. Ten miejski kompakt przypadnie do gustu każdemu świeżemu kierowcy\nNowy Volkswagen Polo przypadnie do gustu młodym klientom.\t•\tFot. naTemat\nCo robi dwudziestokilkulatek, który ma prawo jazdy? Coraz poważniej myśli o zakupie swojego pierwszego samochodu. Najczęściej rozgląda się za autem używanym, ale przecież tak wcale nie musi być. Nawet lepszym wyborem będzie nowy Volkswagen Polo – samochód w swojej klasie najoszczędniejszy, najbezpieczniejszy i zwyczajnie najlepszy. A na dodatek dzięki nowoczesnemu finansowaniu można sobie po prostu na niego pozwolić.\nNie może być nudny, nie może być brzydki, musi być dopasowany do mojej osobowości – potrzeby młodych kierowców względem ich aut można wymieniać niemal bez końca i jednym tchem. To grupa, która jeszcze nie patrzy na samochód jak na narzędzie. Kto z nas nie był zakochany w swoim pierwszym aucie? No właśnie. Sam pamiętam swój pierwszy samochód – zapłaciłem za niego astronomiczne wtedy dla mnie piętnaście tysięcy złotych. Był najszybszy i najładniejszy. Wiedziałem to doskonale.\nJednocześnie w świadomości osób młodych nowy samochód funkcjonuje jako dobro luksusowe, na które ich po prostu nie stać. To może i miało sens, ale kilka lat temu. Dzisiaj, żeby kupić nowy samochód, nie trzeba się pojawić w salonie z walizką pieniędzy. Nowoczesne formy finansowania zakupu pozwolą każdemu znaleźć auto skrojone pod jego potrzeby.\nNie inaczej jest z nowym Polo – miejski kompakt Volkswagena można mieć na własność już za 340 złotych miesięcznie. To dużo? Przypomnijcie sobie, na jak nieistotne rzeczy potraficie wydać taką kwotę każdego miesiąca. Optyka od razu się zmienia.\nDostosujesz je pod swoje potrzeby\nTym bardziej, że nowe Polo to auto, które każdy może skroić pod własne potrzeby. Dodajmy, że chodzi nie tylko o wygląd auta, ale i o jego wyposażenie. Zacznijmy choćby od tego, co się najbardziej rzuca w oczy, czyli od obręczy kół. Kierowca Polo ma do wyboru cały szereg felg – od tych najmniejszych stalowych aż do 17-calowych aluminiowych. A nic tak nie poprawia wyglądu jak dobrze leżąca felga.\nDo tego dochodzi tzw. pakiet dekoracyjny. Wnętrze Polo może zostać dostosowane do potrzeb klienta – aplikacje dekoracyjne na tablicy rozdzielczej mogą zostać polakierowane na dwa kolory: Energetic Orange oraz Reef Blue. Dostępne są również różne kolory tapicerki – każdy może być pewien, że jego Polo może być zupełnie wyjątkowe. Możliwości personalizacji są bardzo bogate.\nPolo wygląda zresztą dobrze nawet bez tych "bajerów" – drapieżne LED-owe reflektory oraz długa maska nadają mu sportowy wygląd. Można go uzupełnić choćby poprzez panoramiczny, szklany dach. Do tego można jeszcze zamówić pakiet R-Line, który jeszcze bardziej podkreśli charakter auta.\nA na dodatek ciągle mówimy tylko o "tradycyjnym" Polo – takim jak to na zdjęciach. Ci, którzy potrzebują więcej wrażeń, mogą zdecydować się na wersję GTI. 200 koni mechanicznych w małym nadwoziu pozwala na sprint do setki w 6,7 sekundy. Na światłach niewielu będzie szybszych, a jeśli już, to w wielokrotnie droższych autach. Miłośników zaawansowanych technologii ucieszy też obecność elektronicznej "szpery", czyli blokady mechanizmu różnicowego. Dzięki temu Polo GTI nikogo nie zawiedzie także w zakrętach. Stabilność jazdy to zresztą mocna strona nowego kompaktu z Wolfsburga. Po tygodniowych testach ani razu nie czułem, że Polo nie dało mi poczucia bezpieczeństwa w zakrętach.\nDla tych, na których prędkość nie robi jednak wrażenia, Volkswagen przygotował z kolei opcjonalny zestaw nagłośnienia Polo Beats. Nazwa nie jest przypadkowa – system jest firmowany właśnie przez uznaną na rynku muzycznym markę Beats. Więc może być nie tylko szybko, ale i głośno.\nNowe Polo na tle konkurencji wyróżnia się także rozwiązaniami technicznymi. To w zasadzie smartfon na kołach. Wirtualny kokpit jest w pełni konfigurowalny i może wyświetlać dane o naszej jeździe czy nawigację. W środku można indukcyjnie naładować telefon. Nie brakuje złącz USB, a samo auto jest po prostu sprytne. Czujniki parkowania czy kamera cofania to norma, ale system Park Assist jest w tej klasie rzadko spotykany. Dzięki niemu auto praktycznie parkuje samo. Kierowcy pozostaje dawkowanie gazu.\nChoć czasami i nie trzeba dawkować nawet jego. Adaptacyjny tempomat utrzymuje prędkość dostosowaną do poprzedzającego nas auta, a w razie potrzeby nawet samodzielnie zatrzyma Polo. Sprawdziłem na własnej skórze – to naprawdę działa.\nWreszcie Polo jest nie tylko fajne, ale i bezpieczne. A właściwie najbezpieczniejsze w swojej klasie. Kierowcy w każdej chwili pomagają asystent wyjazdu z miejsca parkingowego, czujniki martwego pola czy Front Assist, który w razie możliwości kolizji sam zatrzyma auto. Samochód otrzymał też maksymalną liczbę pięciu gwiazdek w testach zderzeniowych. No i co szczególnie ważne dla kobiet – kluczyki mogą zostać na dnie torebki. Samochód można otworzyć i zamknąć bezkluczykowo.\nDodatkowo zdecydowana większość z tych systemów – czyli stabilizacja toru jazdy, automatyczne hamowanie po kolizji, czy monitorowanie przestrzeni przed autem Front Assist z awaryjnym hamowaniem w mieście – jest dostępna już w standardowej wersji.\nI tu trafiamy do podsumowania, bo naprawdę nowe Polo nie jest drogie. Podstawowy model można kupić już za 44490 złotych, a na dodatek tę kwotę można rozłożyć na dogodne raty.\nMiesięczna opłata to tylko 340 złotych przy umowie na 48 miesięcy, jeśli na start wpłacimy 30 proc. ceny auta, czyli kilkanaście tysięcy złotych. Używane auta bywają droższe. A tu jeszcze mamy gwarancję i niedrogi serwis.\nArtykuł powstał we współpracy z Volkswagen.


Wiedźmin jak Grinch w nowym zwiastunie serialu Netflixa\n23 listopada 2020 | Przeczytasz w 1 minutę\nNetflix opublikował zabawne wideo promujące pierwszy sezon serialowego Wiedźmina. Materiał ma charakter świąteczny co zostało zaakcentowane nie tylko podkładem muzycznym, ale również świątecznymi dodatkami. Jedynie Geraltowi nie chce się udzielić bożonarodzeniowy nastrój – zresztą zobaczcie sami.\nPrace nad drugim sezonem serialu Wiedźmin trwają z przerwami już od początku tego roku. Początkowo jego premiera była planowana na koniec tego lub początek następnego roku jednak pandemia koronawirusa wielokrotnie pokrzyżował plany twórców i najwcześniej premiery możemy się spodziewać latem 2021 roku.\nTagi:Netflix, Wiedźmin, Wiedźmin święta


Mirosławiec noclegi, nocleg w Mirosławcu (Mirosławiec / wałecki / zachodniopomorskie) od 40zł: agroturystyka, hotele, pokoje - Meteor\nStrona główna noclegi jezioro noclegi Mirosławiec\nOrle ( centrum Mirosławca ~ 5.3 km )\nŁowicz Wałecki ( centrum Mirosławca ~ 3.9 km )\nŁowicz Wałecki ( centrum Mirosławca ~ 3.8 km )\nMirosławiec ( położony w centrum Mirosławca )\nŁowicz Wałecki ( centrum Mirosławca ~ 3.3 km )\nŁowicz Wałecki ( centrum Mirosławca ~ 3.2 km )\nCzęsto zadawane pytania dotyczące noclegów w Mirosławcu\nKtóry nocleg w Mirosławcu znajduje się najbliżej centrum?\nNajbliżej centrum Mirosławca znajduje się pokój gościnny "Republika Wyobraźni".\nIle propozycji noclegów znajdę w Mirosławcu?\nMirosławiec to miasto w którym znajdziesz około 8 noclegów.\nGdzie w Mirosławcu znajdę najtańszy nocleg?\nNajniższe ceny w Mirosławcu ma agroturystyka "Agroturystyka Alicja i Marian Woźniak". Przenocujesz tam już za jedyne 30 złotych.\nKtóry hotel w Mirosławcu ma najwięcej miejsc noclegowych?\nNajwięcej miejsc w Mirosławcu oferuje motel "Motel Park". Umożliwia zakwaterowanie 50 osób.\nKtóra oferta w Mirosławcu ma najlepsze opinie?\nNajwiększym uznaniem wśród gości cieszy się hotel "Pałac Myśliwski Orle Pensjonat".\nMirosławiec tanie noclegi


Domy na sprzedaż: Mońki | Morizon.pl\ndomy domy podlaskie domy moniecki domy Mońki wszystkie nieruchomosci Mońki\nDomy Mońki - oferty sprzedaży\n***Nowa Cena***Wspaniały Dom na Wsi***Blisko Biebrzańskiego Parku Narodowego***Dobry Dojazd***Z Dużym Potencjałem*** Cena Do Negocjacji, Zaproponuj Swoją!***Serdecznie zapraszamy na prezentację urokliwego domu w miejscowości Kulesze gm. Mońki (10 km od Moniek i 50 km od Białegostoku)Dom wybudowany z suporexu w 1985 roku, składający się z:Parter:-3 Duże pokoje-Kuchnia-Łazienka-KorytarzPoddasze:Do własnej aranżacji przystosowane na minimum 3 pokojeDodatkowo dom jest w całości podpiwniczony, z miejscem na kuchnię letnią, kotłownię, spiżarnię. Idealne miejsce na spędzanie upalnych letnich dni.W domu niedawno wymieniono dach wraz z poszyciem ( blachodachówka), okna na PCV i została wykonana elewacja z termoizolacją ( w budynku mamy podwójne ściany)Na dużej ogrodzonej działce u powierzchni 2900 m2 znajduje się studnia, szambo szczelne. dwa duże budynki gospodarcze ( murowana stodoła i chlewik) idealne do wykorzystania jako garaż lub warsztat. Miejsce doskonale nadaje się do prowadzenia działalności gospodarczej.Woda miejska podłączona, podłączona siła, piec do wstawienia.Dodatkowym atutem jest bliskość Biebrzańskiego Parku Narodowego ( zaledwie 15 min. samochodem) Polecamy!!!Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację.\nIdealny dom dla osób ceniących ciszę, łono natury. Chcesz mieszkać w malowniczej wsi 9 km od Moniek to jest dla Ciebie ten dom. W pobliżu znajduje szkoła, kościół, przystanek autobusowy oraz sklepy.Dom o powierzchni 206m składa się z parteru oraz piętra. Parter: przestronny salon, oddzielna kuchnia z wyjściem na taras, sypialnia, łazienka połączona z WC.Piętro: 3 sypialnie, garderoba, łazienka połączona z WC. Stan techniczny wewnątrz budynku jest bardzo dobry, gotowy do zamieszkania. Centralne ogrzewanie, piec na ekogorszek. Przynależny garaż w bryle budynku.\n*** 4 NOWOCZESNE I PRAKTYCZNE DOMY *** OBECNIE W TRAKCIE REALIZACJI ****** JEDYNA TAKA OFERTA W MOŃKACH *** PRZYJDŹ I PRZEKONAJ SIĘ SAM ***Biuro nieruchomości Dobry Dom zaprasza Państwa na prezentację najnowszej inwestycji deweloperskiej realizowanej w spokojnej części miasteczka Mońki. W skład inwestycji wchodzą 4 nowoczesne domy wolnostojące, każdy o powierzchni całkowitej ok. 210 m2 (160 m2 użytkowej). Rozkład pomieszczeń:PARTER: - duży salon z jadalnią oraz z aneksem kuchenny,- pokój z przeznaczeniem na biuro,- przedpokój, - WC,- garaż,- kotłownia.PODDASZE:- 3 oddzielne sypialnie, w tym dwie wyposażone w garderobę,- duża łazienka,- przedpokój.Obecnie w ekspresowym tempie toczą się prace budowlane, do kwietnia 2020-go roku cała inwestycja zostanie doprowadzona do stanu surowego zamkniętego (wstawienie okien, drzwi oraz bramy garażowej). Na życzenie klienta jest możliwość rozprowadzenia instalacji wodnej, elektrycznej, wykonanie tynków i elewacji zewnętrznej (stan deweloperski)Podana cena dotyczy stanu surowego otwartego.Cena stanu surowego zamkniętego - 330 000 złCena stanu deweloperskiego 395 000 złMożliwa jest też inna aranżacja ścian działowych. Skorzystaj z tej możliwości i zaplanuj kilka pomieszczeń po swojej myśli. Osiedle na którym powstają te wyjątkowe domy, jest ciche, spokojne, z dala od zgiełku. Dookoła znajduje się nowoczesna zabudowa domów jednorodzinnych. Na zdjęciach widzą Państwo postęp prac budowlanych, a także istniejące już domy, na\n*** SIEDLISKO W ODLEGŁOŚCI 3 KM OD MONIEK *** DOM Z DUŻĄ POWIERZCHNIĄ ****** ŚWIETNY DOJAZD DROGĄ ASFALTOWĄ ***Zapraszamy na bezpłatną prezentację domu wolno stojącego, położonego w małej podlaskiej wsi, w odległości 3 km od Moniek.Nieruchomość nadaje się do zamieszkania lub do prowadzenia działalności gospodarczej np. agroturystycznej.Działka o powierzchni 4000 m2, zadbana i urządzona. Znajdują się tu liczne drzewa iglaste oraz owocowe nadające uroku posesji. Ponadto na działce znajduje się stodołą o powierzchni ok 140 m2.Dom murowany wybudowany w roku 1978. Powierzchnia domu wynosi 100 m2, został wyremontowany wewnątrz, wymieniono podłogi, wyremontowano łazienkę i kuchnię.Dom składa się z następujących pomieszczeń: kuchnia, salon, dwie sypialnie, łazienka, oddzielne WC. Poddasze stanowi aktualnie jeden pokój, ale można je przerobić na 3 pokoje.Dom jest w całości podpiwniczony.Media: prąd, woda z studni (do wsi doprowadzony jest wodociąg), kanalizacja - szambo, gaz - butla, ogrzewanie - piec na węgiel i drewno.Atutem jest asfaltowa droga dojazdowa do samej posesji.Niepowtarzalne i pełne uroku miejsce w regionie wyróżniającym się pięknym krajobrazem. Okolica sprzyja turystyce rowerowej i pieszej oraz innym formom aktywnego wypoczynku.Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację.\nDOSTĘPNE WYŁĄCZNIE W BIURZE NIERUCHOMOŚCI DOBRY DOM W BIAŁYMSTOKUOfertą sprzedaży jest dom wolnostojący w bliskiej okolicy Moniek. Hornostaje - Osada, jest to świetna lokalizacja, gdyż dojazd do centrum miasta zajmuje dosłownie kilka minut. Spokojna, bezpieczna i i zielona okolica. Nowoczesna bryła budynku o powierzchni użytkowej 145 m2 została wybudowana na działce o powierzchni 1600 m2. Dom powstał w 2015 roku i został oddany w stanie surowym zamkniętym, w który skład wchodzi instalacja elektryczna, rozprowadzona po całym domu. Wewnątrz wykonano tynkowanie ścian. Do domu doprowadzono wodę, co ułatwi rozprowadzenie całej instalacji wodnej. W środku nie wykonywano instalacji hydraulicznej i grzewczej. Piętro pierwsze składa się z dużego salonu z aneksem kuchennym, toalety dla gości, dużego holu, garażu oraz kotłowni. Z salonu jest wyjście na duży taras. Na pierwszym piętrze znajduje się duża łazienka oraz 3 dosyć duże sypialnie, w jednej z nich zaplanowano również garderobę. Dom ocieplono styropianem 15 cm grubości, wykonano elewację. Atutem całej nieruchomości jest bardzo duża działka, którą można zagospodarować w celu budowy drugiego domu lub budynku gospodarczego. Działka jest odgrodzona, częściowo porośnięta drzewami. Skorzystaj już dziś z tej oferty i umów się na darmową prezentację z naszym doradcą.Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego.\nZapraszamy serdecznie na bezpłatną prezentację domu, położonego nieopodal Moniek. Na działce o powierzchni 1500 m2 znajduje się również duży, dwupoziomowy budynek gospodarczy o wymiarach 10 x 20 m. Idealny pod warsztat, magazyn lub inną działalność gospodarczą. Dom pokryty blacho-dachówką składa się z trzech kondygnacji i poddasza.Na parterze mamy w pełni wyposażoną: kuchnię letnią, łazienkę, garaż, kotłownię i 2 pokoje.Na pierwszym piętrze znajdziemy duży salon, dwa pokoje, kuchnię i łazienkę;Drugie piętro to 4 pokoje, kuchnia i łazienka.Każde z pomieszczeń jest w pełni umeblowane.Do tego mamy do dyspozycji wykończone poddasze i 2 balkony.Budynek ogrzewany jest przez piec olejowy.Media: Prąd, woda, szambo.Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację.\nSerdecznie zapraszamy na prezentację bliźniaka z lat 1975-1980. Dom wybudowany na działce o powierzchni około 700m2 z bloczków siporex , dach został pokryty blachą.Na parterze znajdziemy (x2):-kuchnia -2 pokoje-łazienkaNa pietrze znajdują się(x2):-2 pokoje-korytarzDodatkowo na działce znajduje się garaż na 2 samochody z oddzielnymi wjazdami i pomieszczeniami gospodarczymi. Całość ogrodzona.Umów się na bezpłatną prezentację i zobacz czy to mieszkanie spełnia twoje wymagania.Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację.\n***MUROWANY DOM***DUŻA DZIAŁKA***MEDIA***DOBRY DOJAZD***DZIAŁALNOŚĆ***Serdecznie zapraszamy na prezentację nieruchomości położonej w miejscowości Kropiwnica (gm. Mońki). 10 km od Moniek, 10km ok Knyszyna, 40 km od Białegostoku. Działka o powierzchni 4735m2 zabudowana domem o powierzchni 120m2 (częściowo podpiwniczony). Dodatkowo na działce znajduje się budynek gospodarczy o powierzchni 100m2 - idealny na prowadzenie działalności gospodarczej. Działka ogrodzona, komfortowy dojazd drogą asfaltową.Część działki porośnięta starymi drzewami owocowymi (jabłonie, śliwki, grusze).Media:-Nowe przyłącze prądu (trójfazowe).-Woda w ulicy. Zdecydowanymi atutami oferty są:- położenie w centrum miejscowości wśród budynków mieszkalnych, z dogodnym dojazdem- w odległości 5 km Jezioro Zygmunta Augusta- bliskość przyrodyZDECYDOWANIE POLECAMY!!Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację.\nŚWIETNIE ZLOKALIZOWANY DOM NA DUŻEJ DZIAŁCE - W CENTRUM MONIEK!!! Z MOŻLIWOŚCIĄ ZAADAPTOWANIA NA DZIAŁALNOŚĆ USŁUGOWĄ!!! Polecamy! Dom wolnostojący, 2-kondygnacyjny z pełnym podpiwniczeniem i poddaszem nieużytkowym o powierzchni całkowitej 182,05m2 , posadowiony na działce o pow. 940m2 . Na powierzchnię użytkową ( 117,15m2 ) składają się: Parter (m2): wiatrołap 2,5 pokój 20,59 z wyjściem na taras pokój 16,32 kuchnia 12,3 garderoba 8,87 łazienka 4,68 korytarz 5,04 Wysokość pomieszczeń 2,5m Łącznie parter: 70,3 m2 Piętro: pokój 16,8 z wyjściem na bardzo duży zadaszony balkon pokój 12,3 pokój 8,8 łazienka 3,65 korytarz 5,3 z wyjściem na balkon Wysokość pomieszczeń 2,5m2 Łącznie piętro: 46,85m2 Piwnica: kotłownia, korytarz, pomieszczenie sanitarne, wc, spiżarnia, składzik, pomieszczenia gospodarcze oraz garaż Wysokość pomieszczeń 1,8m Łącznie piwnica: 70,3m2 Dom murowany, wybudowany w technologii tradycyjnej, docieplony styropianem , elewacja - tynk cienkowarstwowy, dach czterospadowy, pokryty blachą stalową ocynkowaną. Dom posadowiony na dużej, narożnej działce o powierzchni 940m2 z licznymi nasadzeniami w postaci drzew i krzewów. Na posesji znajduje się budynek gospodarczy parterowy z poddaszem nieużytkowym o powierzchni użytkowej 92,2m2 . Dom oraz budynek gospodarczy posiadają trójfazową instalację elektryczną (siła) . Dom wyposażony w panele słoneczne, dzięki którym w okresie letnim podgrzewana jest woda. Dom posiada dwa piece CO: olejowy oraz\nSerdecznie zapraszam Państwa na prezentację nietuzinkowego domu położonego w centrum Moniek.Powierzchnia użytkowa domu wynosi około 100m2. W skład domu wchodzą: 4 pokoje,2 łazienki, kuchnia.Dodatkowo do nieruchomości przynależy piwnica i strych.Dom został wymurowany w 1970r według aktualnych trendów, za pomocą materiałów wysokiej jakości. Dach pokryty jest blachą, został odrestaurowany 3 lata temu. Do domu doprowadzona jest woda, prąd , a w niedalekiej przyszłości także i gaz .Dom położony jest na działce o powierzchni 900m2, na której znajduje się także budynek gospodarczy z garażem oraz studnia. Dom wymaga remontu wewnątrz.Zapraszam na bezpłatną prezentację.Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację.\n*** Z Dala Od Zgiełku***Duża Zadbana Działka***Idealne Miejsce Na Wypoczynek***2 Km Od Moniek***Zapraszamy na bezpłatną prezentację siedliska położonego we wsi Zblutowo w odległości zaledwie 2 km od Moniek.W skład siedliska wchodzą dom wolnostojący do generalnego remontu, stodoła, ziemianka, oraz duży budynek gospodarczy. Działka o powierzchni 2,7 ha z czego około 1,4 ha to las. Dom ma powierzchnię ok 48 m2 ( 2 pokoje, kuchnia, łazienka) wybudowany został z cegły, dach pokryty eternitem, okna PCV.Media: prąd, woda doprowadzona do domu z własnej studni, piec kaflowy, szambo.Dojazd do posesji drogą utwardzoną.Niepowtarzalne i pełne uroku miejsce w regionie wyróżniającym się pięknym krajobrazem. Okolica sprzyja spacerom oraz innym formom aktywnego wypoczynku.Oferta dostępna tylko w naszym biurze.Treść niniejszego ogłoszenia nie stanowi oferty handlowej w rozumieniu Kodeksu Cywilnego. Treść ma charakter informacyjny i zalecamy ich osobistą weryfikację.