Wybory 2019 - hesja air-art photography\nczyli dlaczego nie zagłosuję na PiS\nZbliżają się wybory parlamentarne. Po tym co działo się w ostatnich czterech latach wydaje się, że będą to bardzo ważne wybory. Od nich zależy w którą stronę pójdzie Polska zarówno w sprawach wewnętrznych jak i międzynarodowych. Gdy 4 lata temu Zjednoczona Prawica dzięki sporej ilości głosów zwyciężyła wybory, a dzięki przejęciu głosów przegranej SLD, zdobyła większość w parlamencie, wszyscy byliśmy ciekawi co zadzieje się dalej. Ja osobiście oczywiście uszanowałem wynik demokratycznych wyborów i dałem zwycięskiej formacji kredyt zaufania. Minęły 4 lata i niestety w czasie trwania rządów PiS wydarzyło się bardzo dużo złego. Zwycięska formacja uznała, że skoro ma większość, to może wszystko. Niestety tak w demokracji nie ma, a przynajmniej być nie powinno. To, że wygrywa się wybory, to że zdobywa się większość nie znaczy, że można wykraczać poza ramy opisane najogólniej mówiąc konstytucją. Dzięki całemu szeregowi „mistrzowskich” zagrań, dzięki populistycznym hasłom i kłamstwom o politycznych oponentach wylewanych z totalnie przejętych publicznych mediów, dzięki rozdawnictwu naszych wspólnych pieniędzy, dzięki totalnej słabości opozycji, Zjednoczona Prawica zapewne wygra i te wybory. Dlaczego ja nie zagłosuję na PiS? Postaram się to wypunktować.\nZanim jednak zacznę, jedna mała uwaga. Zbieram te swoje polityczne przemyślenia głównie dla siebie. Od wielu lat to robię, bo lubię sobie poczytać jakie w danym czasie panowały w mojej głowie nastroje. Jeżeli jednak ktoś przeczyta ten tekst i znajdzie w nim informacje, które mu pomogą w dokonaniu wyboru – super. Do wszystkich natomiast osób, które mają odmienne od mojego zdanie słów kilka. Zawarte poniżej informacje starałem się oprzeć na faktach. Jeżeli gdzieś coś pomyliłem – może się zdarzyć. Zawarłem w tekście masę moich własnych przemyśleń i wniosków, do których mam prawo. Jeżeli uznasz, że powinieneś się jakoś do tekstu ustosunkować to wiedz, że nie jestem wielkim zwolennikiem jakiejkolwiek z obecnych formacji politycznych (zwolennikiem poszczególnych osób tak, poszczególnych postulatów tak). Tak więc gdyby Ci przyszło na myśl odpowiedzieć na moje zarzuty wobec „dobrej zmiany” w pisowskim stylu czyli na zasadzie, że nie jest ważne że teraz kradną, bo w czasie rządów PO-PSL też kradli, nie ważne że niszczą struktury państwa, bo w czasie rządów PO-PSL też niszczyli itd. itp. to lepiej od razu o takiej odpowiedzi zapomnij. Jedną z rzeczy, która mnie strasznie nie tylko w polityce, ale i w życiu generalnie wkurza, jest odpowiedź na konkretny zarzut w formie: „a Ty!?”, „a oni też”, „a oni jeszcze gorzej”. To nie jest odpowiedź. To ucieczka od tematu. Ukradłeś to wyjaśnij to proszę, a nie odbijasz piłkę, że inni kradli więcej, gorzej itd… oki doki. Do rzeczy.\nJednym z podstawowych haseł wyborów 2015 roku, było tzw. kłamstwo smoleńskie. Prezes Jarosław Kaczyński (PJK) i cała jego formacja przyjęli tezę, że raport komisji Millera kłamie, że do katastrofy smoleńskiej doszło w wyniku zamachu (za którym oczywiście stali ówcześnie rządzący) i że jak tylko dojdą do władzy to znajdą i przedstawią na to dowody! Co więcej, ściągną do Polski wrak samolotu Tu-154M. Tuż po wyborach powołano tzw. Podkomisję Smoleńską, która od początku składała się z szemranych, lecz bardzo dobrze opłacanych „ekspertów”. Mnożyć by można było rewelacje, jakimi epatowali nas wyżej wymienieni. Minęły 4 lata. Podkomisja nie znalazła żadnych dowodów potwierdzających zamach. Nie udało się też rządzącym ściągnąć wraku. Wszystko co podkomisja i jej przewodniczący Antoni Macierewicz zrobili to ośmieszyli siebie i Polskę zarówno w kraju jak i za granicą. Przejedli też potężne pieniądze. Gdy tylko okazało się, że dalsze publikowanie „wyników pracy” podkomisji staje się mało popularne nawet dla elektoratu PiS, temat został zamieciony pod dywan. Mieli cztery lata, wszystkie materiały sprawy, wszystkie służby w ręku i nie znaleźli NIC. Po mojemu opozycja powinna ich teraz przycisnąć do ściany, by albo pokazali niezbite dowody na swoje wyssane z politycznego zapotrzebowania, cynicznie obliczone na pokonanie konkurentów politycznych teorie, albo przyznali ostatecznie, że raport komisji Millera nie kłamał! Interesuje mnie też podsumowanie kosztów działań podkomisji. Konkretnie, na stół. Na co i na kogo poszło ile kasy. To są środki publiczne i powinny być absolutnie transparentne i podane do publicznej wiadomości. Ktoś powinien za to odpowiedzieć.\nWraz z tematem smoleńskim nieodłącznie związana jest osoba Antoniego Macierewicza. W moim odczuciu jednego z największych, jak nie największego szkodnika Polski. Przed wyborami 2015 roku był głęboko schowany. PJK wiedział, że każde jego wystąpienie powoduje szkody. Posunięto się nawet do tego, że Beata Szydło (ówcześnie kandydatka na premiera) ogłosiła, że Ministrem Obrony Narodowej po wygranych wyborach będzie Jarosław Gowin! Podejrzewam, że ta informacja przyniosła PiS-owi kilka punktów procentowych. Tuż po wyborach ministrem obrony oczywiście został Macierewicz. Zaczęła się szopka. Może by była śmieszna gdyby nie to, że była tragiczna. Jego posunięcia sprawiły odejście z wojska dużej ilości wartościowych osób, wysokich oficerów, doświadczonych generałów. Zerwano już wynegocjowaną i podpisaną umowę na zakup potrzebnych polskiej armii śmigłowców. Dokonywano wielkich zakupów poza przetargami. Ośmieszano polskie wojsko przez zatrudnianie i bezkarne działanie takich typów jak choćby słynny Misiewicz. To tylko kilka działań Macierewicza. Jednym z efektów prowadzonych przez niego czystek w resorcie, były zmiany w Komisji Badania Wypadków Lotniczych Lotnictwa Państwowego. Te z kolei spowodowały w moim odczuciu sytuację wręcz niedopuszczalną. Mieliśmy w ostatnich latach kilka poważnych zdarzeń lotniczych. Niestety do dnia dzisiejszego nie pojawił się żaden raport końcowy. Nie muszę pisać jaki to ma wpływ na bezpieczeństwo latania. W moim odczuciu efektem również politycznego zamieszania jest prawie ostateczne uziemienie samolotów MiG-29…\nTo jest coś niesamowitego. Coś z czym się nie potrafię totalnie pogodzić. Zaraz po wyborach prezesem TVP został Jacek Kurski. Z racji przeszłych perturbacji z PJK od teraz jego wierny p… yyy tzn. sługa. Wreszcie mógł realizować teorię spod znaku „ciemny lud wszystko kupi”. Media publiczne stały się totalną tubą obozu rządzącego spod znaku tzw. „dobrej zmiany”. Gdyby poprzestali tylko na podkreślaniu tego co robią rządzący byłoby jeszcze znośnie. Niestety bez żadnego wstydu, bez kompromisów, bez refleksji przekłamują rzeczywistość gdy tylko coś rządzący zrobią nie tak lub gdy opozycja zrobi coś dobrego. Nie ma tam ŻADNEJ informacji negatywnej o tzw. „dobrej zmianie” i jednocześnie KAŻDA wiadomość jest przekręcana tak, by wyszło z niej że opozycja to najgorsze co się mogło Polsce przydarzyć. Niestety często jestem zmuszony do słuchania tego co się tam mówi i włosy na głowie nawet mi dęba stają. Przykładów można mnożyć naprawdę dużo. W zasadzie każdy dzień przynosi kolejne kwiatki. Zwłaszcza w okresie przedwyborczym i zwłaszcza po ujawnianiu się kolejnych afer w obozie rządzącym. Jaki to ma wpływ na osoby, które mają dostęp TYLKO do mediów publicznych? Wszyscy wiemy… Wszyscy wiemy co wbijanie do głowy tego samego przekazu z tą głową czyni. Przechodziliśmy podobną pralnie w przeszłości, ale czegoś takiego i za komuny nie widziałem. Gdzie oni się tego uczyli? W Rosji? W Korei? Gdzie instytucje czuwające nad przekazem płynącym w końcu z publicznych mediów? Kto to kiedyś sprawdzi, rozliczy? PS. Wczoraj (10 października 2019) włączyłem TVP INFO cztery razy o różnych porach dnia. Za każdym razem była totalna jazda na PO i opozycję. Tak powinny wyglądać PAŃSTWOWE media?).\nGdy dobra zmiana przejęła większość w Sejmie, ta izba stała się miejscem, które najlepiej pokazuje jakie jest podejście rządzących do opozycji, do wszystkich tych, którzy śmią myśleć inaczej niż przekaz od PJK. „Dobra zmiana” uznała, że skoro naród ją wybrał do stanowienia władzy, to jej przekaz (patrz przekaz od PJK) stał się automatycznie wolą narodu, czyli suwerena. W związku z tą retoryką, skoro naród tak chce, to każdy kto myśli inaczej jest od razu wrogiem narodu. Proste. W Sejmie od pierwszych dni rządzenia dobrej zmiany rozpoczęło się totalne, nachalne, bezkompromisowe przejmowanie Polski przez PJK, no bo „naród tego chce”. Przepychanie ustaw bez wymaganych konsultacji, poprawek, z błędami, po nocy, bez żadnego trybu, często ze sprzeciwem nawet sejmowych prawników. Bo suweren tego od nich wymagał! Niejednokrotnie nawet sam PJK bez trybu wchodził na mównicę sejmową i obrażał opozycję, Polaków. Nigdy nie poniósł za to żadnej kary, gdy w tym samym czasie posłowie opozycji dostawali kary nawet za słowa „Panie marszałku kochany”. Jest czymś niesamowitym co się tam dzieje. Czasem oglądam debaty na żywo i ogarnia mnie totalne zażenowanie. Kulminacją tego badziewia było słynne Posiedzenie Sejmu 16 grudnia 2016 r. na Sali Kolumnowej… Są dość dokładnie opisane procedury i zasady działania Sejmu. Ktoś powinien ustawa po ustawie, działanie po działaniu, krok po kroku, bez emocji i politycznego podtekstu spisać wszelkie wykroczenia i rozliczyć osoby, które dopuściły się przekroczenia prawa. Powinny ponieść odpowiedzialność przynajmniej polityczną. Wyborcy powinni wiedzieć na kogo głosują.\nPRZEJĘCIE WYMIARU SPRAWIEDLIWOŚCI\nPJK doskonale wiedział od początku, że niektóre regulacje prawne jakie chce wprowadzić są niezgodne z obowiązującymi przepisami i konstytucją. Wiedział i wie, że tylko pełne obsadzenie instytucji sądowniczych swoimi ludźmi da mu szansę bezkarnie robić wszystko na co ma ochotę. Zaczął systematycznie. Najpierw swojego wiernego p…. nr 2 zrobił Ministrem Sprawiedliwości i jednocześnie Prokuratorem Generalnym. Później już razem, ale rękoma Ziobry zabrali się od góry za wprowadzanie wszędzie swoich ludzi yyy patrz „dobrej zmiany”. Oczywiście najpierw trzeba było zszargać dobrą opinię tych, którzy zajmowali stanowiska mające być przejętymi. Stworzono więc pojęcie „sędziowskiej kasty”, która wg nich była winna wszystkiemu co złe w sądach i w ogóle w kraju. Stara zasada tworzenia wrogów publicznych celem poparcia swoich działań. W TVPiS huczało. Nawet za publiczne, niemałe pieniądze zrobiono akcję bilbordową, żeby Polakom pokazać „problem”. Z orzekających sędziów Trybunału Konstytucyjnego zrobili przed swoim elektoratem dziadków spotykających się przy kawie, a wiadomo, że wyniki takich dziadkowych spotkań nie są wiążące. Doprowadzili do tego, że wyroki TK nie były publikowane, a dzięki TVPiS elektorat PiSu dowiedział się, że tak właśnie jest zgodnie z prawem i tak należało zrobić! Potem też „zgodnie z procedurą” Prezesem TK została osoba totalnie zależna od PJK. Skoro w TK zielone światło - można było iść po więcej. W związku z tym, że Polacy nie są zadowoleni z działania sądów, bo wiadomo sprawy toczą się latami i każdy kto miał kontakt z sądem a już nie daj boże wyrok zapadł nie po jego myśli wie, że coś trzeba zmienić. Wyniki sondaży były i są miażdżące. Okazuje się, że około 80% Polaków chce zmian w sądach. Woda na młyn dla PiS-u. Chcecie zmian? My je zrobimy! Tylko Polacy myśleli i myślą o zmianach mających na celu usprawnienie pracy sądów. To już dla PiS nie jest ważne. Zgodnie z wolą suwerena wprowadzono zmiany. Z małą tylko różnicą, gdyż polegające głównie, a w zasadzie jedynie na tym, by wymienić kadry na takie, które wiadomo są uległe władzy. Udało się. Masa spektakularnych przeniesień sędziów nieuległych i spektakularnych awansów tych, którzy bez zastanowienia zrobią wszystko by awansować. W ramach oczywiście walki z sędziowską kastą, czyli czymś co odpowiada za złą pracę sądów. Złą patrz: niezgodną z linią „dobrej zmiany”. Co z tego, że przy okazji wydłużył się czas orzekania (jak podaje samo Ministerstwo Sprawiedliwości) o około 30%!? Kogo to obchodzi? Ważne, że sądy „nasze”. Gdy przyszło do ataku na Sąd Najwyższy, nawet złamanie konkretnych i jasno brzmiących zapisów w Konstytucji nie było problemem. Przecież walka z kastą tego wymaga. 80% Polaków tego chce! Heh… Okazało się na szczęście, że jesteśmy (jeszcze) w Unii Europejskiej. Nie pracują tam ludzie, którzy poszliby za profitami od PJK i nastąpił mały zonk. „Dobra zmiana” odbiła się od ściany w temacie zmian personalnych w Sądzie Najwyższym. Nie uniknęła jednak totalnego upolitycznienia Krajowa Rada Sądownictwa, choć i temu bacznie przygląda się Unia (na szczęście) i liczę, że zmiany powrotne nastąpią. Ustawa o sądownictwie przeszła przez serię nowelizacji. Już nie pamiętam ilu, siedmiu? Ośmiu? Świadczy to najlepiej o poziomie ją piszących i o tym ile kombinacji w sobie zawiera. O podejściu dobrej zmiany do urzędów państwa i do sądownictwa niech świadczy choćby fakt, że Naczelny Sąd Administracyjny prawomocnym wyrokiem nakazał Kancelarii Sejmu opublikowanie list poparcia do nowej KRS. Prawomocny wyrok i… no nie wykonają. To się nazywa szanowanie instytucji Państwa? Z ostatniej chwili: okazało się, że w Ministerstwie Sprawiedliwości kilka osób w tym wiceminister Łukasz Piebiak (prawa ręka Ziobry) byli mocno zaangażowani w hejtowanie urzędujących, nieuległych sędziów. Piebiak zrezygnował ze stanowiska, a Ziobro został, mimo że we wpisach internetowych Piebiak zaznaczał, że wszystko przekaże „szefowi”. Afera ma ciąg dalszy. Każdego dnia zakwitają nowe kwiatki. Wszystko to pokazuje tylko poziom środowiska, które nami obecnie rządzi… Pokazuje też jawne, świadome, systemowe niszczenie trzeciej władzy trójpodziału. Władzy odpowiedzialnej właśnie za kontrolowanie dwóch pozostałych. Nie ma sprawnej i niezależnej władzy sądowniczej, to nie ma demokracji :( Na początku działania „dobrej zmiany” wiele osób było oburzonych kolejnymi jawnymi łamaniami przepisów, łamaniem konstytucji. Tysiące osób w wielu miastach wychodziło na ulice w obronie demokracji. Wychodziło oczywiście w pokojowy sposób. Czy rządzący się tym przejęli? Skoro na ulicach nie było zadym, nie było palenia opon, nie było blokad, nie było elektoratu PiS, nie było niczego na co rządzący musieliby zareagować, to jedyną ich reakcją było słynne stwierdzenie „a niech sobie chodzą” z jednoczesnym zaniżaniem ilości protestujących, podawaniem, że już samo to że sobie „mogą chodzić” to dowód na to, że JEST demokracja i wyśmiewaniem ich protestu w państwowych mediach. Z czasem jednak tych wykroczeń było więcej i więcej. Protestując przeciwko jednej sprawie, następowały kolejne i kolejne i te protesty stawały się bezcelowe. Zostały wyśmiane przez rządzących, rozproszone, a ludzie którym na sercu leży demokracja zostali w domach nosząc w sobie potężny żal i wszechogarniającą niemoc. Czasem ktoś założy koszulkę z napisem Konstytucja, to jeszcze policja go zgarnie z ulicy i będzie się musiał z tego tłumaczyć. Masakra do czego doprowadzili. Z tym przekraczaniem prawa to jest jak z kolejnymi kłamstwami Macierewicza. Oburzasz się na konkretne jedno, a on wali następne i następne i każde kolejne jeszcze gorsze. Z czasem już się nie burzysz o to pierwsze, drugie, dziesiąte. Odpuszczasz… Kto dziś pamięta o tym, że Beata Szydło wraz z Beatą Kępą nie opublikowały wyroków TK? Kto dziś pamięta w jaki szemrany sposób na stanowisko Prezesa TK powołano Julię Przyłębską? Życie poszło dalej. Dwie Beaty przynoszą teraz wstyd w Parlamencie Europejskim. A Julia P. działa w TK tak, by PJK był spokojny o swoje pomysły. Jak tylko ktoś zarzuci mu niekonstytucyjność działań, to z radością i co jest podkreślane, zgodnie z prawem odsyła temat do zweryfikowania w TK. Ten z kolei orzeknie, iż wszystko jest zgodne z Konstytucją. Proste? Proste… Nawet niektórzy sędziowie TK onegdaj powołani przez „dobrą zmianę” nie mogą patrzeć na to co się tam wyprawia. Skutecznie są jednak odsuwani od spraw i wózek się toczy.\nKtoś powinien punkt po punkcie, krok po kroku wyliczyć wszystkie złamania prawa i każdą osobę z tego sumiennie rozliczyć. Marzy mi się… Bez podtekstów politycznych tylko zgodnie z literą prawa wyliczyć i pociągnąć do odpowiedzialności czy to politycznej czy to karnej. Nie może być tak, że my, zwykli obywatele musimy działać zgodnie z prawem i jesteśmy za każde złamanie przepisów ciągnięci do odpowiedzialności, gdy na naszych oczach, najważniejsze osoby w kraju mają prawo, konstytucję w… no za nic :(\nZŁA/DOBRA UNIA EUROPEJSKA\n„Dobra zmiana” po przejęciu władzy kazała pozdejmować unijne flagi w instytucjach rządowych. Posłanka Pawłowicz nawet tę flagę raczyła nazwać szmatą. Można by przytaczać dziesiątki przykładów na najdelikatniej mówiąc niechętne podejście „dobrej zmiany” do Unii Europejskiej. O co w tym wszystkim chodzi? Nie jest ważne, że dzięki UE osiągnęliśmy tak wiele w tak krótkim czasie? Ważne jest to, że PJK doskonale wie, że UE może być hamulcowym w jego dążeniu do władzy absolutnej. Wie też bardzo dobrze, że Polacy to najbardziej pro unijny naród w Europie. Jakoś musi jednak to rozgrywać. Po zmianach w sądownictwie, które są ewidentnie likwidowaniem czy próbą podporządkowania tej trzeciej władzy w Polsce, a przez to niszczeniem jednej z najważniejszych zasad demokracji, nastąpiła oczekiwana przez wielu Polaków reakcja Unii Europejskiej. UE powiedziała, że tak nie wolno i rozpoczęła debatę o praworządności w Polsce. Takie działanie nie mogło spodobać się PJK. Powstał przekaz PiSu do swojego elektoratu, mówiący o tym, że Polska jest dumnym, suwerennym krajem i ani skompromitowana Unia Europejska, ani jej skompromitowane urzędy, ani skompromitowani urzędnicy, nie będą Polsce mówić jak żyć. Co więcej, za wszystkie problemy Polski z Unią Europejską odpowiada opozycja, która przekazuje nieprawdziwe informacje i na ich podstawie UE podejmuje krzywdzące Polskę kroki. PJK sprytnie przekuł unijny sprzeciw wobec działań polskich władz na… walkę Unii Europejskiej z Polską! Taki przekaz non stop szedł i idzie w TVPiS. UE i polska opozycja w walce z prawdziwą Polską i prawdziwymi Polakami. Toż to zdrada narodowa! To żałosne… Bo tak naprawdę unijne instytucje robią co mogą w celu ochrony Polaków przed ich własną władzą, a Frans Timmermans będąc niestrudzonym obrońcą polskiego prawa (patrz: kimś kto stoi na drodze PJK), już został okrzyknięty wrogiem Polski nr 1 (oczywiście zaraz po Tusku). Polski rząd stanął więc do walki z unijnymi instytucjami i każdą swoją tam porażkę zamieniał w „sukces”. Najbardziej spektakularnym „sukcesem” było słynne 27:1 czyli wynik głosowania w temacie przedłużenia kadencji Donalda Tuska jako przewodniczącego Rady Europejskiej. Beata Szydło po tej klęsce, gdzie nawet jej europejscy „sojusznicy” byli przeciwko niej, ogłosiła wielki sukces w Polsce. Jakie to prymitywne. Każdy normalnie myślący wie, że to była mega porażka, ale jak w TVPiS powiedzieli, że sukces? To wielu w to uwierzyło! Podobny sukces Beata Szydło miała chwilę później, gdy podczas debaty w sprawie votum nieufności PJK wychwalał ją jako najlepszego premiera, dawał naręcza kwiatów i wzniecał burzę braw w Sejmie, by… za kilka godzin ją zdymisjonować i zamienić na Morawieckiego. Ale ale… Nastał czas wyborów do Parlamentu Europejskiego. Ze sondażowych słupków wychodziło, że aby wygrać to trzeba kochać Unię! Wielka odmiana. Wszędzie wróciły unijne flagi, wszędzie miłość i oddanie unijnym wartościom. Nawet dla prezydenta Andrzeja Dudy Unia Europejska przestała na tę chwilę być „jakąś wyimaginowaną wspólnotą, z której dla Polaków niewiele wynika". Po wyborach do PE znowu zmiana retoryki. Znowu Unia zła bo nie wybiera PiSowskich kandydatów na ważne stanowiska. Znowu Beata Szydło odniosła „sukces” gdyż nie została wybrana na przewodniczącą komisji zatrudnienia i spraw socjalnych. PJK postanowił jeszcze bardziej się jej przysłużyć i zaproponowano jej kandydaturę po raz kolejny i… znowu „sukces”! Wielu komentatorów zastanawiało się po co był ten ruch. Wystarczy włączyć TVPiS i połączyć punkty. Od razu widać jaki jest obecnie przekaz, który będzie zapewne przekazem najbliższych miesięcy czy lat. Otóż zła Unia, w której nie ma już żadnych wartości poza najgorszymi czyli tęczowymi, zrobi WSZYSTKO by żaden prawdziwy Polak, czyli katolik, uznający tradycyjny model rodziny nie został nigdzie wybrany, a gdzie się da był odsuwany na bok i dyskryminowany. Dobry przekaz? Bardzo dobry. Bardzo dobry do czego? Ano do tego by w kilka lat, przy silnym wsparciu państwowych mediów w sondażach poparcia dla UE z 80% zrobić… 48%? A potem już tylko referendum PolExit-owe i PJK powie, że taka jest wola suwerena. Tak już bywało. Na przykład za sprawą medialnej i politycznej nagonki suweren znienawidził uchodźców islamskich, choć w latach 90-tych witał ich wiecami poparcia. W taki sam sposób trwa obecnie nagonka na…\nWłaśnie. Nowy wróg! Gdy jeszcze kilka lat, miesięcy temu prawie nikt nie wiedział co to, kto to? Tak teraz dzięki kolejnej politycznej, kościelnej, narodowej, medialnej nagonce ludzie spod znaku tęczy stali się wrogiem narodu nr 1 (zaraz po Tusku oczywiście). To jest coś niebywałego jak obserwuje się te mechanizmy. Przed poprzednimi wyborami uchodźcy. Teraz LGBT. Jak łatwo jest wskazać narodowi wroga, jak łatwo jest w takiej sytuacji zewrzeć wyborcze szyki. Jak łatwo jest napuścić szeregi prawdziwych Polaków na wroga narodu. Gdy popierani przez rządzących biskupi, z ambon przestrzegają przed „tęczową zarazą”, która jest ponoć nawet jeszcze gorsza niż poprzednia, ta „czerwona”! Gdy wzywa się naród do otwartej walki z obecnie ponoć największym wrogiem Polskich wartości, to naprawdę nie dziwi nic, że na uśmiechniętych, pokojowo nastawionych, idących z tęczowymi flagami ludzi, którzy wszystko czego chcą to równego traktowania, napadają hordy bandziorów z patriotycznymi barwami na koszulkach i z Bogiem na ustach. Paranoja o ataku na typowo polską rodzinę trwa w najlepsze! Oczywiście paranoja polityczna, kościelna, medialna. Paranoja płynąca z ust PJK! Słyszał ktoś z Was o przypadkach ataków osób z LGBT na „Polską Rodzinę”? Słyszał ktoś o tym, by środowiska LGBT walczyły o to, by rodziną nie był związek kobiety i mężczyzny? Bzdura! Oni chcą praw dla siebie. Równych praw, jakie ma każdy obywatel. Powinien mieć. Do czego takie napuszczanie Polaków na siebie doprowadzi? Widzieliśmy w Białymstoku. Boję się tego co jeszcze zobaczymy w najbliższym czasie…\nZMIANY W HISTORII POLSKI\nNie zagłosuję na PiS też z powodu tego, co wyprawiają w temacie historii, a dokładniej jak próbują ją zmienić, jak manipulują faktami i jak kłamią. To że Lech i Jarosław Kaczyńscy działali w opozycji jest jasne i bezsporne. Natomiast ich udział we wszystkich procesach wolnościowych jest dokładnie znany bo opisywany przez ich kolegów, z którymi to czy owo razem robili, lub czego akurat z nimi nie robili. Po tragicznej śmierci Lecha Kaczyńskiego w Smoleńsku, Jarosław postanowił na tej tragedii „ugrać” jak najwięcej dla siebie, dla swojej formacji i też przy okazji dla samej pamięci o bracie. Zaczął windowanie zasług Lecha. Z normalnego działacza opozycji solidarnościowej, normalnego Prezydenta Warszawy i ze średniego Prezydenta Polski, próbował i próbuje uczynić wszelkimi metodami najwspanialszego ojca narodu. W niedawnych wypowiedziach posunął się nawet do stwierdzeń, iż Lech Kaczyński „był zastępcą Lecha Wałęsy w Solidarności, potężną postacią faktycznie kierującą związkiem”. Nie muszę wspominać jak to rozsierdziło Lecha Wałęsę. To tylko jeden z wielu cytatów, za którymi idą niestety konkretne systemowe działania, których celem poza wywindowaniem roli Lecha Kaczyńskiego jest wymazywanie pamięci i dobrego imienia Lecha Wałęsy. Wystarczy poprzeglądać podręczniki i zobaczyć czego się uczą dzieciaki, o czym im się mówi, a czego nie. Pozwólmy PJK działać, a za jedno, a na pewno za dwa pokolenia nikt nie będzie wiedział kto to był Lech Wałęsa. No może poza tym, że jakimś współpracującym z komuną i dobrze opłacanym agentem. Nie piszę tego, bo jestem wielkim fanem Wałęsy. Nie jestem. Nie głosowałem na niego i wiele jego ruchów, działań, słów były i są w moim odczuciu słabe. Chodzi jednak o fakty, o szacunek dla jego dokonań, o historię, której nie wolno przekłamywać! To tylko jeden z przykładów. Jest jeszcze wiele innych momentów najnowszej polskiej historii, które są nie w smak PJK. Są on przez „dobrą zmianę” albo wymazywane, albo bezczelnie przekłamywane. Na takie operacje na historii nie ma mojej zgody. Już przez to kiedyś przechodziłem, kiedy to jedynie słuszna partia nie uczyła mnie historii Polski i Europy, a tylko swojej jedynie słusznej wizji. Oby moja córka nie musiała przez to przechodzić.\nNARODOWO, WĘGLOWO, BEZPIECZNIE\nPJK wyciągnął wnioski z rządów PO i PSL. Odpowiedział sobie zapewne na pytanie, na czym mu tak naprawdę zależy. Czy na długookresowym dobru Polaków, Polski, świata? Czy na tym by jak najdłużej i spokojnie utrzymać się na stołku przejmując władzę absolutną. Doskonale wie co dzieje się, gdy odbierze się cokolwiek górnikom. Tak więc – zostajemy przy węglu i nikt Wam pracy nie odbierze! Doskonale wie co dzieje się, gdy chce się wyhamować narodowców. Tak więc róbcie swoje marsze, bijcie tęczową zarazę, bijcie naszych politycznych oponentów yyyyy nie oponentów politycznych, ale wrogów narodu! My poudajemy, że się nam to nie podoba, ale czapka wam z głowy nie spadnie. A i damy wam tekę jednego wiceministra w rządzie. Doskonale wie co dzieje się, gdy chce się przeforsować jakieś poważne, docelowo bardzo potrzebne i korzystne reformy, które kosztem może niepokoju społecznego dziś, dadzą korzystne efekty gdzieś tam jutro. Sam cynicznie żerował na Platformie, która wydłużyła wiek emerytalny i dojechał ich z tym do końca (doskonale zdając sobie sprawę, że wydłużenie wieku emerytalnego to potrzebny zabieg!). Wie zatem jak to jest i jak to może działać w drugą stronę. Żeby być kochanym przez suwerena, zaznaczmy – przez polskiego suwerena, trzeba mu dać do ręki kiełbasę. Nie kilogram kiełbasy za miesiąc, nie tonę za rok, tylko dziś teraz tu do ręki. Wtedy suweren będzie zadowolony, wtedy powie, że polityk dobry bo dał, a inni tylko wiecznie obiecują. Wspaniale PJK odrobił tę lekcję. Wie doskonale, że trzeba dawać, by mieć poparcie. Dawać ile się da. Dawać wszystkim! Choć najbardziej tym, których głosy da się kupić i których jest więcej. Po co dawać inteligentom, nauczycielom, lekarzom, niepełnosprawnym. Oni i tak nie zagłosują na PiS. Lepiej dawać tym, którzy nie orientują się co się za tym rozdawnictwem kryje. Wiadomo bowiem, że gdy się komuś zapcha pysk kiełbasą, to przymknie on oko na to, że na górze weźmie się coś może i więcej? W myśl zasady, że wszyscy politycy kradną!? No tak… ale ten przynajmniej coś daje…\nNo i dzięki takiemu podejściu, dzięki takiemu zapychaniu pysków kiełbasą kupioną przecież za nasze wspólne pieniądze, ma się spokój wyborczy, w sensie zdecydowaną większość w sondażach. Ale… dokładając do tego przejęte sądy i prokuraturę? Można więcej! Można jak wykona się jeszcze kilka ruchów. Najpierw trzeba zaspokoić tych, którzy chcą czegoś więcej niż jedna mała kiełbaska. Zwłaszcza tych, którzy wiernie służyli i służą. Dla nich są stołki w spółkach skarbu państwa, instytucjach finansowych, instytucjach państwowych do ministerstw włącznie. Opozycja opublikowała swojego czasu listę osób związanych z „dobrą zmianą”, które dostały intratne stanowiska niekoniecznie zgodne z ich wykształceniem, zawodem czy nawet z zainteresowaniami. Było tego masa! Nie tylko było, ale i jest bo na wysokich stołkach jest stała rotacja, która daje możliwość szerszego dostarczania kiełbasy, gdyż poza pensjami jeszcze jadą wielkie odprawy. Im się te pieniądze po prostu należą! Grzmiała kiedyś z mównicy sejmowej Beata Szydło, po czym odnotowała swój kolejny „sukces” jak PJK, jako dobry pasterz odebrał premie ministrom, oraz zmniejszył pensje posłom :) Ruch nie wymagający większego poświęcenia, a jaki oddźwięk w elektoracie? Brawo! Branie kasy trwa non stop. Raz na jakiś czas wyskoczy jakaś większa afera, to PJK jako wiadomo skromny człowiek, tu pokrzyczy, tam zdzieli po łapkach, tam utnie główkę, gdzie indziej z kolei nie powie nic. W zależności od tego kto jak bardzo jest dla niego ważny, albo kto jakie na niego ma haki. Nawet nie chce mi się wymieniać tych wszystkich afer, gdyż było ich przez cztery lata zatrzęsienie. Ośmiorniczki PO przy tym, czy nawet zegarki Nowaka, to naprawdę pikuś. Zresztą teraz kilogram pietruszki kosztuje tyle co porcja ośmierniczek (może nawet więcej). Czyli mamy poobsadzane stanowiska aparatu politycznego. Trzeba wejść na pięterko wyżej i dać odpowiednią ilość kiełbasy hierarchii kościelnej. Wiadomo jaki jest klucz: dajemy tym, którym się opłaca dać by na nas zagłosowali lub tym, którym dajemy, by siedzieli grzecznie i nie hałasowali. Kościół należy do obu opcji. Jak nie dostaną kasy to nie dość, że napuszczą swoje owieczki do niegłosowania, to jeszcze narobią hałasu. Więc tu trzeba hojnie i tak jest. Wiadomo, że w Polsce najgłośniejszy głos w kościele ma ojciec Tadeusz Rydzyk, więc tam strumień popłynął najszerszy. To jest niebywała rzecz, ale wg wielu szacunków w ostatnich latach do Torunia poszło ponad 210 milionów złotych! Nie mówiąc już o Rydzykowych mediach, które też dzięki non stop obecnej w nich rządzącej wierchuszce, przeżywają szczyt rozwoju i oglądalności a co za tym idzie i wpływów z reklam.\nWszyscy dostali, a tylko biedny PJK siedzi sam u siebie na Nowogrodzkiej z kotem i jego sierścią na marynarce? Albo w ot zwykłej willi na Żoliborzu? Nic bardziej mylnego. I nie dlatego, że to nie jest zwykła willa tylko kompleks domów, by PJK nie miał niepotrzebnych sąsiadów. Niewiele się mówi o tym co dzieje się tam, hen na samej pisowskiej górze, w „zakonie PC”. Czasem pojawiają się jakieś artykuły o tym jak PC zdobyła potężne fundusze po komunie. Jak i kto nimi zarządzał. Jak powstała spółka Srebrna. Jakie kombinacje finansowe i osobowe się odbywały i odbywają nadal. Gdy prześledzi się wszystkie powiązania, wiele spraw staje się oczywistych. Nie jest jednak celem mojej obecnej pisaniny wnikanie w siatkę biznesowo-polityczno-finansowych powiązań osób, które obecnie nami rządzą. Jedno jest pewne. Wszystkie te powiązania opierają się na jednej osobie. Na szarym obywatelu, zwykłym pośle, prezesie jednej partii, Jarosławie Kaczyńskim. Rozwala mnie gdy facet samotnie żyjący z kotem (nie będę tu powielać plotek krążących wśród osób mu bliskich - skąd brak kobiety i dzieci u jego boku) mówi narodowi o modelu rodziny składającego się z kobiety, mężczyzny i dzieci, za który to model on będzie walczył do końca. Rozwala mnie gdy facet, którego tylko prywatna ochrona kosztuje nas wszystkich (subwencje na PiS płyną przecież z budżetu państwa) rocznie 1,6 miliona złotych, mówi o skromności i umoralnia tych, którzy takich pieniędzy na oczy nie widzieli. Rozwala mnie wiele rzeczy z nim związanych, o których napisałem powyżej. Lecz ukoronowaniem całej tej pisowskiej ściemy, przywłaszczenia państwa, buty i arogancji władzy w najgorszym wydaniu było i jest to, co wyszło w styczniu tegoż roku. Okazało się, że do polskich organów ścigania zgłosił się austriacki przedsiębiorca i deweloper Gerald Birgfellner, który podobno jakiś czas wcześniej roztoczył przed Jarosławem Kaczyńskim wizję wybudowania w Warszawie monumentalnej, potężnej budowli. Budowli składającej się z dwóch wysokich wież. Już widzę ten błysk w oczach PJK, gdy zobaczył w projekcie dwie wieże niczym dwóch wreszcie potężnych braci. Ale, ale, pan Birgfellner nie przyszedł by pochwalić się wspaniałym projektem, lecz by zgłosić podejrzenie popełnienia przestępstwa przez… No właśnie, Jarosława Kaczyńskiego! Co więcej, dowodami na domniemaną winę PJK miały być nagrania z kolejnych rozmów prowadzanych miedzy obu panami i ekipą przybocznych prezesa. Smaczku sprawie dodaje fakt, iż panowie są powiązani więzami rodzinnymi. Jaki obraz wyłania się z tych kolejnych już w polskiej polityce „taśm prawdy” i zeznań Birgfellnera? Otóż po zachwyceniu się wizją K-Towers, bo tak ponoć nieformalnie miała się nazywać budowla – oczywiście „K” od nazwiska Kaczyńskich, PJK dał Geraldowi zielone światło na przygotowanie projektu. Budynek miał być postawiony na działce należącej do spółki Srebrna i przez spółkę Srebrna, a sfinansowany za pomocą pożyczki z PKO SA (1,3 miliarda złotych!). Następnie miał być sprzedany za ponad 2 mld złotych. Niestety po 14 miesiącach przygotowań projektu PJK z przyczyn politycznych zrezygnował z budowy. W związku z powyższym Birgfellner domaga się zapłaty za wykonaną pracę. Nie dostał nic mimo zrobionej roboty. Na taśmach wyraźnie PJK przyznaje Geraldowi, że tą robotę zrobił i żeby w tej sprawie szedł do sądu, bo on mu nie zapłaci, gdyż nie ma na to żadnego papieru. Wg zeznań Birgfellnera, PJK nawet sugerował przekazywanie łapówek. Ponoć potrzebny był podpis księdza Rafała Sawicza, który jest członkiem rady fundacji im. Lecha Kaczyńskiego i podobno PJK powiedział, że zanim ten ksiądz podpisze, to trzeba mu zapłacić. Birgfellner miał przekazać w kopercie 50 tys. zł. (tak sam zeznaje jakby nie wiedział, że taki proceder jest w Polsce karany). Nie pamięta jednak komu dokładnie wręczył kopertę, ale widział PJK z ową. Podobnych wątków jest więcej, ale nie chcę się nad nimi rozwodzić bo jaka była prawda nie rozstrzygnę na podstawie informacji medialnych.\nTaśmy pokazują jednak coś do tej pory nieznanego prawie nikomu. Pokazują inną twarz Jarosława Kaczyńskiego. Twarz Prezesa, który zarządza tak naprawdę wielkim biznesem. Sam podejmuje decyzje. Rozdaje stanowiska. Rządzi. O takiej działalności nie było wcześniej słowa w żadnym oświadczeniu majątkowym. PJK ma zawsze usta pełne frazesów, a w tle jest biznes, który zdaje się być ważniejszym od tego, co się dzieje w Polsce. Bez polityki by tam nie był tym kim jest. Oczywiście wszystko jest robione w jego stylu. Podobnie jak w polityce tak i w biznesie. Działa rękoma swoich ludzi, samemu nie podpisując się pod niczym nigdzie, czyli jak coś gdzieś nie pójdzie dobrze, to do odpowiedzialności będą pociągnięte takie Beaty Szydło (kolejny „sukces”?) czy Barbary Skrzypek (słynna „Pani Basia” z sekretariatu PJK a obecnie pełnomocniczka Instytutu Lecha Kaczyńskiego i właścicielka udziałów w Srebrnej). Skoro zatem PJK jest tylko zwykłym posłem, to zawartość tych taśm i w ogóle to, że ktoś mimo tak potężnej ochrony dokonał nagrania, musiały wstrząsnąć jego ludźmi. Co tam się musiało zadziać można się tylko domyślać. Przekaz ze strony „dobrej zmiany” jednak był prawie natychmiastowy! „Taśmy pokazały jak krystalicznie czysty jest PJK i jak należy w takich sytuacjach działać”! Co więcej… Mimo informacji płynących z taśm i z zeznań Geralda Birgfellnera, które mogą ale nie muszą być prawdą, PROKURATURA NIE WSZCZĘŁA DOCHODZENIA! (Ciekawe czy postąpiłaby tak samo, gdyby ktokolwiek zeznał, że dał łapówkę np. Schetynie?) Jaki prokurator rozpocznie dochodzenie, gdy jego najwyżsi szefowie, Prokurator Generalny, Premier już wszędzie ogłosili w tej sprawie wyrok: PJK absolutnie niewinny!\nI to jest to, o co PJK od początku walczył. Jest poza prawem! Może wszystko!\nNo prawie… Jeszcze tylko zlikwidować wolne media i wyjść z Unii Europejskiej. Ale to już w przyszłej kadencji.\nIdźcie na wybory!!!


Przeszłość i przyszłość literackiej „Gdyni” | Nagroda Literacka Gdynia\nW styczniu ukazał się kolejny Rocznik Gdyński (wydawany przez Towarzystwo Miłośników Gdyni), tym razem podsumowujący 2011 rok. Na jego łamach pojawił się między innymi tekst Cypriana Maciejewskiego dotyczący Nagrody Literackiej Gdynia. Również na naszej stronie publikujemy dla Państwa ten artykuł.\nLITERATURA JEST NAPRAWDĘ WAŻNA\nMożna już śmiało przedkładać tezę, że tegoroczna edycja Nagrody Literackiej Gdynia (NLG) ostatecznie ugruntowała jej miejsce wśród najważniejszych, cyklicznych wydarzeń literackich w Polsce. Minęło sześć lat od powołania Nagrody. Czy to wystarczająco dużo, by pozwolić sobie na pierwsze podsumowanie? Jaka została przebyta droga jednego z kluczowych przedsięwzięć Gdyni spod znaku kultury wysokiej?\nTytułem wstępu garść statystyk i danych z dotychczasowych dokonań Nagrody: 1200 książek zgłoszonych do konkursu, blisko 90 nominacji Kapituły w trzech kategoriach – proza, poezja, eseistyka, 21 laureatów (w tym 3 specjalne „Nagrody Osobne”), których Gdynia hojnie nagrodziła w sumie już prawie milionem złotych. Podczas imprez literackich NLG z publicznością spotkało się już około 200 pisarzy, poetów, krytyków, dziennikarzy kulturalnych. Warto wspomnieć tu choćby o Wiesławie Myśliwskim, Marianie Pankowskim, Ewie Lipskiej, Andrzeju Stasiuku, Oldze Tokarczuk, Jacku Żakowskim, Przemysławie Czaplińskim czy Juriju Andruchowyczu. A także o wielkich talentach, które w Gdyni mają orędowniczkę, przykładowo: o Justynie Bargielskiej, Michale Witkowskim, Edwardzie Pasewiczu. Tyle mówią liczby i nazwiska, które ku uciesze „rosną” wprost proporcjonalnie do upływającego czasu (kolejnych edycji NLG). Teraz spójrzmy na Nagrodę przez pryzmat wydarzeń i ich ewolucji.\nNA POCZĄTKU JEDNA Z WIELU\nW ostatnich latach pojawiła się liczna grupa „samorządowych nagród literackich” (we Wrocławiu, Warszawie, Białymstoku), które wprowadziły sporo ożywienia w środowisku pisarzy, krytyków a także wśród czytelników faworyzujących współczesną polską literaturę. „Gdynię” powołano do życia w 2006 roku. Wszystko zaczęło się od ustanowienia nagrody jako takiej, jednak okazało się to początkiem działań na szeroką skalę. – Za nami daleka droga… ale pokonana w szybkim tempie. Słynna Nagroda Bookera przyznawana jest od pół wieku a Nagroda Goncourtów od 1903 roku. Zatem sześć lat istnienia gdyńskiego lauru to niewiele i marzy nam się jego bardzo długa i bogata historia. Jednak nie zmarnowaliśmy tego czasu, podjęliśmy wiele pomysłów, prób, działań i obecnie Nagroda Literacka Gdynia jest już rozpoznawalną i ukształtowaną marką kulturalną w kraju, która firmuje liczne inicjatywy literackie – wyjaśnia Violetta Trella, dyrektor Miejskiej Biblioteki Publicznej w Gdyni.\nWraz z inauguracyjną edycją NLG ruszyła żmudna praca nad zbudowaniem społeczności wokół nagrody. Dodajmy, społeczności ogólnopolskiej, ponieważ taki charakter miała nowa inicjatywa. Niezbędne były przedsięwzięcia, które zwrócą uwagę i zachęcą do udziału literatów, wydawców oraz określoną, wymagającą publiczność. Dlatego też „Gdynia” zaczęła regularnie pojawiać się na najważniejszych krajowych imprezach na rynku wydawniczym: Targi Książki w Krakowie, Międzynarodowe Targi Książki, Warszawskie Targi Książki. Najlepszym pretekstem po temu było oczywiście ogłoszenie nominacji przez Kapitułę „Gdyni”. Stało się już tradycją, iż listę nominowanych poznajemy co roku w miesiącu maju – w Warszawie.\nWażną intencją było i jest kształtowanie (w powiązaniu z NLG) postaw proczytelniczych oraz pobudzanie życia literackiego w Gdyni, a zatem przede wszystkim należało podjąć wyzwanie regularnego „przyciągania” do miasta z morza i marzeń środowiska prozaików, poetów, krytyków. W tym celu najpierw zorganizowano cykl spotkań z pisarzami nominowanymi do Gdyni, jednak w krótkim czasie pomysł ewoluował do formy pierwszego w Trójmieście cyklicznego festiwalu literackiego – „Literaturomanie”, który na stałe już wszedł do kalendarza imprez literackich w Polsce. I to lokując się w czerwcu! Zatem łamiąc dotychczasowe upodobanie umiejscowiania podobnych wydarzeń wiosną lub jesienią.\nOwszem, takie przedsięwzięcie to nisza wnosząca wyraźnie inną specyfikę w kulturalne oblicze Gdyni czy Trójmiasta, jednak była to nisza wcześniej nie dość zagospodarowana i jej publiczność konsekwentnie się kurczyła. Dziś Gdynia próbuje, jeśli nie odwrócić, to chociaż wstrzymać ten proces. – Mówi się, że czytelnictwo wciąż spada, ale można też rzec, że by spadać, trzeba mieć z czego, a czytelnictwo już chyba nie ma z czego – gorzko żartował podczas jednej z uroczystości literackiej „Gdyni” przewodniczący Kapituły Nagrody, prof. Piotr Śliwiński. „Literaturomanie” to święto kultywujące obcowanie z książką, to przybliżanie najnowszych wydarzeń na rynku wydawniczym czy trendów w czytelnictwie, to także pomost między twórcami o odbiorcami.\nW ramach festiwalu Gdynia jako pierwsza zorganizowała debatę jurorów kapituł czołowych polskich nagród literackich (Angelus, Nike, Europejski Poeta Wolności, NLG, Gdyńska Nagroda Dramaturgiczna) nad sensem i perspektywą ich istnienia oraz powoływania. To podczas tej imprezy Janusz Głowacki czytał premierowo fragment „Good night, Dżerzi”, książki o Jerzym Kosińskim, która wtedy nie była jeszcze skończona i nie miała nawet tytułu, a po wydaniu stała się polskim bestsellerem. To w Gdyni można wziąć udział w bezpłatnych warsztatach literackich z takimi autorami jak Mariusz Szczygieł czy Wojciech Bonowicz. Szczególnie efektowna nie tylko ze względu na treść była tegoroczna edycja „Literaturomanii”. – Postanowiliśmy jeszcze odważniej wyjść z literaturą do mieszkańców Trójmiasta. Zamierzamy wybudować na najpopularniejszym w Gdyni bulwarze spacerowym specjalną strefę kultury, która przez kilka dni będzie obfitować w wydarzenia: spotkania autorskie, warsztaty literackie, koncerty czy debaty. Nasze „Miasteczko Literackie” będzie najprawdopodobniej pierwszą tego typu inicjatywą w Polsce – zapraszał Prezydent Gdyni Wojciech Szczurek. I rzeczywiście, to Gdynia jako pierwsza zbudowała na potrzeby swojego festiwalu Miasteczko Literackie z czterech ogromnych kulistych namiotów, budząc znaczące zainteresowanie nie tylko literaturomaniaków, ale też turystów polskich i zagranicznych. Trzydniowy festiwal obfitował w spotkania autorskie (Antoni Libera, Magdalena Tulli), dyskusje tematyczne (np. o fantastycznych tradycjach literackich w polskiej prozie rozmawiali: Jacek Dukaj, Wit Szostak, Łukasz Orbitowski), czy wydarzenia z pogranicza literatury i innych dziedzin sztuki, m.in. koncerty „w oparach poezji” (zespół Pustki i wiersze Gajcego czy Leśmiana), bądź debata o jakości adaptacji filmowych polskiej literatury (z udziałem Kazimierza Kutza, Michała Chacińskiego i Piotra Mareckiego). Do tego mnóstwo książek nowych i używanych do kupienia, wymiany z innymi czytelnikami, gotowych do podpisania przez ich autorów.\nGALA – ZWIEŃCZENIE FESTIWALU\nPunktem kulminacyjnym „Literaturomanii”, a zarazem ich puentą, po festiwalowych spotkaniach z autorami nominowanych w danym roku książek, jest zawsze Gala Finałowa NLG. To podczas tejże uroczystości rokrocznie poznajemy troje, bądź czworo laureatów „Gdyni” (zależnie czy przyznana jest specjalna „Nagroda Osobna”). To właśnie wtedy obserwuje się największe zainteresowanie dziennikarzy kulturalnych. Wydarzenie z założenia jest kameralne, niemniej dostępne dla widzów Telewizji Polskiej, która transmituje kolejne gdyńskie Gale. – Morze, książki, muzyka, dobra zupa rybna na pobliskim kutrze, zacne towarzystwo. Czego więcej chcieć od życia? – komplementował Gdynię i jej imprezy Michał Olszewski, jeden z tegorocznych prozaików nominowanych do nagrody.\nNagroda Literacka Gdynia powoli wkracza również na grunt wydawniczy. Pierwszym przedsięwzięciem w tym kierunku był „Dodatek Literacki Nagrody Literackiej Gdynia”. Jest to periodyk, ukazujący się dwa razy do roku w nakładzie kilkudziesięciu tysięcy egzemplarzy, jako bezpłatny dodatek do prasy, szeroko rozprawiający o współczesnej literaturze polskiej i zagranicznej. Jego zadaniem jest również kronikowanie wydarzeń „Gdyni”, jednak nie dominują one na łamach wydawnictwa pod redakcją Mariusza Grzebalskiego. Przede wszystkim poszukiwać tam można obserwacji i komentowania tego, co najważniejsze i najświeższe w literaturze. Ponadto próbki tych tekstów, które w Dodatku przyciągają uwagę. Regularnie pojawia się również twórczość młodych pisarzy i poetów z Trójmiasta.\nKolejnym krokiem „Gdyni” były wydawnictwa okazjonalne. W 2010 roku ukazała się książka „5 lat Nagrody Literackiej Gdynia”, która prezentuje przy okazji pierwszego małego jubileuszu wszystkich laureatów NLG oraz fragmenty wyróżnionych tekstów. Natomiast rok później wydano płytę DVD. Interpretacje książek, które uhonorowano Nagrodą Literacką Gdynia, to jeden z wielu ukłonów mecenasa wyróżnienia, Miasta Gdyni w kierunku „swoich” Laureatów. Z tą literaturą rokrocznie, począwszy od 2007 r., drugiej edycji Nagrody, mierzą się najwybitniejsi i najzdolniejsi polscy aktorzy, dając nam wszystkim znakomitą próbę najlepszej, polskiej, rekomendowanej przez Gdynię prozy, poezji i eseju. Wśród interpretatorów znaleźli się m.in. Anna Dymna, Piotr Adamczyk, Adam Ferency i Danuta Stenka. Te wydawnictwa, w przeciwieństwie do drukowanego masowo Dodatku Literackiego, już w fazie pomysłu uczynione zostały białymi krukami, powielonymi w liczbie kilkuset egzemplarzy.\nJesienią NLG również nie daje o sobie zapominać. Wtedy to wyłonieni przed kilkoma miesiącami laureaci ponownie spotykają się w Gdyni z publicznością na specjalnych wieczorach autorskich. To cykl nazwany po prostu „Jesienne Spotkania z Laureatami Nagrody Literackiej Gdynia”. Dla niektórych pisarzy było to wydarzenie bardziej niż szczególne. Najlepszym dowodem jest, nieżyjący już niestety, prof. Marian Pankowski. Gdy w czerwcu 2008 roku przyznano mu nagrodę w kategorii proza nie mógł przybyć na uroczystość z Brukseli. W liście do Gdyni pisarz żyjący na emigracji od 65 lat pisał smutno, ale i z nadzieją: Żal mi, że mnie tam nie będzie… Jeszcze nie widziałem naszego morza. Losy wojenne pchnęły mnie, via Auszwic, Gross Rosen i Bergen Belsen do Belgii… Pierwsze morze ujrzałem w Ostendzie. Postaram się, jeszcze w tym życiu, poznać nasz Bałtyk i miasto, które tak życzliwie odniosło się do moich Aniołów. Wspomniane Anioły to oczywiście nawiązanie do „Ostatniego zlotu aniołów” nagrodzonego właśnie w Gdyni. Już w listopadzie tamtego roku marzenie się spełniło. Po raz pierwszy w życiu Pan Profesor, człowiek starszy od Gdyni, mógł zobaczyć polskie morze. Stało się to w Orłowie. Marian Pankowski odwdzięczył się z nawiązką. Spotkanie z publicznością z pewnością należało do jednych z najdłuższych i najciekawszych w historii. Laureat „Gdyni”, w wieku blisko 90 lat, czarował publiczność swoimi opowieściami oraz zanikającą przedwojenną polszczyzną do późna w nocy i wydawało się, że może tak do świtu. Dla uczestników tego wieczoru autorskiego to niezapomniane przeżycie.\nMoże to zabrzmi nieskromnie, ale sześć lat istnienia Nagrody Literackiej Gdynia przyniosło sporo dobrego. W tym czasie powstała grupa, z roku na rok coraz bardziej liczebna, która broni dobrego imienia polskiej literatury oraz walczy o czytelnika. W tej grupie są nie tylko gdynianie, ale też gdyńscy nominowani, laureaci i członkowie Kapituły. – Wszyscy, którzy uczestniczyli w wydarzeniach towarzyszących Nagrodzie Literackiej Gdynia mogli poczuć to samo – Gdynia to miejsce dobre dla literatury, sprzyjające spotkaniom i dyskusjom. Tutaj literatura jest naprawdę ważna – podkreślał jeden z gości tegorocznych „Literaturomanii” Justyna Sobolewska, krytyk literacki i dziennikarka Tygodnika „Polityka”.\nŚrodowisko literackie, przynajmniej znaczna jego część, bardzo sprzyja Gdyni. Kolejny etap to zbudowanie z jego pomocą możliwie licznej i aktywnej publiczności. Dopowiadając do słów Justyny Sobolewskiej – „Literatura jest naprawdę ważna, ale najważniejszy jest jej czytelnik”.\n← Twórczość laureatów tłumaczona w „Radarze”\nNagroda Literacka Gdynia po raz siódmy →


Czajnik BOSCH TWK 8611P - sklep Avans.pl\nCzajnik BOSCH TWK 8611P BOSCH\nPojemność [l]: 1.5\t Moc grzałki [W]: 2400\nObrotowa podstawa: Tak\t Kod produktu 269459\nCzajnik BOSCH TWK 8611 z funkcją "TemperatureControl"- możliwość ustawienia następujących temperatur: 70°C, 80°C, 90°C, 100°C.\n"Keep Warm Function" - tryb utzymywania stałej temperatury wody w czajniku.\nŁatwe zdejmowanie i ponowne ustawienie na podstawie obrotowej 360 stopni z centralnym podłączeniem urządzenia, płyta grzejna ze stali szlachetnej wbudowana w dno czajnika. Filtr antywapniowy ze stali szlachetnej, dwustronny wskaźnik poziomu wody, otwieranie pokrywy za pomocą przycisku, automatyczne wyłączanie po zagotowaniu.\nBezpieczeństwo użytkowania - urządzenie można włączyć tylko po zamknięciu pokrywy. Automatyczne wyłączanie po otwarciu pokrywy, ochrona przed przegrzaniem, praktyczne zwijanie kabla. Moc: 2000-2400 W. Pojemność: 1.5 l.\nCzajnik BOSCH TWK 8611P Gwarancja\nCzajnik BOSCH TWK 8611P Konsument Firma


Od razu powiem, gdy go zobaczyła od razu zrozumiałam - trzeba brać. Pro dane techniczne:- встроенка 4 giga plus można umieścić kartę pamięci o pojemności do 32 gb, co jest całkiem do przyjęcia.- че...\nNotebook Apple MacBook Air 13 z połowy 2012 r\nPolecono mi podłączyć słuchawki z iPhone'a i użyć przycisków regulacji głośności w słuchawkach, one działają, a także mikrofonu w słuchawkach. Z jakiegoś powodu komp zaczyna zauważać brzęczenie, je...\nTak się złożyło, że przed tym produktem napisałem recenzje tylko na te rzeczy, z których naprawdę byłem zachwycony. Dziś chcę opowiedzieć o tablecie Prestigio multipad pmp3384b. Używam tego tabletu...\nWitam!Tak się składa, że przez całe życie miałam tylko 2 komputery. W tym przypadku, pierwszy komputer został mi podarowany przez rodziców w 4 klasie, kiedy żaden z jego kolegów nie było tak, że ta...\nPrzed nowym rokiem przyszedł z synem w МВидео,tak jak obiecał synowi kupić laptopa.Konsultacje z doradcą i kupił tego laptopa.Syn jest bardzo zadowolony!Jest on znacznie szybciej starego komputera,...\nKupiłem ten tablet rok temu dla dziecka. Podobał mi się projekt, stosunkowo niska cena i fakt, że został stworzony specjalnie dla dzieci. W tym roku trzy razy dałem go do naprawy. Za każdym razem b...\nNetbook był moim marzeniem, ale nie zakupem. A potem zdarzył się cud, że dali mi netbooka VUVALDI N 450. Bardzo wygodna mała rzecz, nad którą możesz popracować przed snem, zabrać ze sobą w podróż l...\nDzisiaj chciałbym opowiedzieć trochę o tablecie, który na rok 2015, moim osobistym zdaniem, był optymalny stosunek cena/jakość/możliwości i z jakiego korzystamy to już dokładnie rok po 4-5 godzin d...\nDo samego laptopa skarg, zwinny, kupiłem w kwietniu 2014. Dwa miesiące później - w czerwcu padł ekran, laptop na nic nie reagował, więc zaniósł do serwisu na gwarancji. Wzięli, wszystko złoży, czek...\nTablet Aliexpress dzieci szkoleniowe (szkolenia) Y-PAD\nKupiłam tablet dla dzieci Y-PAD w chińskim sklepie za dość niskie ceny. Nie sądziłam, że towary z niską ceną może być wysokiej jakości. Tablet wykonany z wysokiej jakości tworzywa sztucznego, bardz...\nWITAM WSZYSTKICH!!! Moi drodzy z niecierpliwością spieszę wam opowiedzieć o moim tablecie z dumą,radością zakupionym towarem i wydane pieniądze nie na próżno! Tablet trzyma znaczek Тesla 7.0 impuls...\nЙЕЕЕЕХУУУУУУ!!!!! Witam wszystkich:) Chcę podzielić się z wami swoją radością:)))) Wreszcie stałam się szczęśliwą właścicielką tego wspaniałego tabletu:) Dziękuję rodzinom, które w dniu moich uro...\nJestem szczęśliwym właścicielem tego dziecka-niebieski kolor.Netbook jest świetny.IMHO-najlepszy stosunek jakość/cena na rynku.Wystarczy zwinny,idealny do internetu surfingu,pracy z dokumentami i o...\nDzień dobry,drodzy czytelnicy!Dziś chcę opowiedzieć wam trochę o Asus MemoPad HD 7.Tablet posiada ekran 7 cali. Tak samo z przodu znajdować się przedni aparat 1.3 megapiksela.Po prawej stronie znaj...\nDzień dobry wszystkim) Kupiłem iPada jako zamiennik już starego netbooka, który z czasem stał się bezużyteczny. Korzystam z iPada od dwóch lat i nadal jestem zachwycony! To jedna z najlepszych inwe...\nWitam wszystkich! Mi Ipada dała żona. Rozmiar to samo! Наиоптимальнейший!!! doskonale mieści się w męską torbę. Pracuję agentem nieruchomości i mi ten tablet jest pomocnikiem. Wygodne pokaż układ m...\nTen laptop zastępuje główny komputer stacjonarny w moim domu. Wymiana jest całkowicie zakończona. Mam też starego netbooka Acer, który można zabrać ze sobą w podróż, oraz laptopa HP, który dostałem...\nŚwietny kalkulator budżetowy do podstawowych celów.3 miesiąceDrobny sprzęt agd\nAni konieczność, ale niektóre, są w stanie zaoszczędzić czas. + dużo zdjęć5 miesięcyUrządzenia peryferyjne\ndla modnych4 miesiąceTelefony komórkowe\nStylowy, lekki, zwinny! Ale jest wada, która okazała się dla mnie znacząca ...około miesiącaTelefony komórkowe\nEkonomiczny klimatyzacja – zwykłe, czy konieczność? Od trudnego wyboru do dwuletniego doświadczenia użytkowania. Trzyletnia gwarancja od producenta poza zasięgiem!4 miesiąceTechnika


Referendum strajkowe nauczycieli - artykuły | Gazeta Lubuska\n2 września 2020, 16:07\nPodwyżki dla nauczycieli. Minister Edukacji poinformował o zmianach w wypłatach dla nauczycieli.Sprawdź, ile od września zarobią nauczyciele 13\nPodwyżki dla nauczycieli są już zatwierdzone. 29 lipca Minister Edukacji na konferencji prasowej przedstawił zmiany, jakie czekają na pracowników oświaty już od września 2019 roku. Czego mogą spodziewać się nauczyciele? Zgodnie z czerwcową nowelizacją ustawy Karta Nauczyciela, wynagrodzenia nauczycieli od września 2019 roku wzrosną o prawie 10 proc. W budżecie przeznaczono na podwyżki miliard złotych. Ile będą zarabiać nauczyciele?\n5 sierpnia 2019, 13:11


Exploseum i wystawa komiksów. Czyli Bydgoszcz refleksyjnie. - relacja, zdjęcia, mapa wycieczki - Polskie Szlaki\nWe wtorek, 7-go kwietnia, korzystając z wolnego dnia zaplanowaliśmy wyjazd do Bydgoszczy. Głównym naszym celem miało być obejrzenie wystawy w Muzeum Okręgowym pt. „Historie obrazkowe. Osiem dekad polskiego komiksu”.\nBydgoszcz > Bydgoska Wenecja > Rynek w Bydgoszczy > Linoskoczek w Bydgoszczy > Tramwaj w Bydgoszczy > Trzy Gracje w Bydgoszczy > Exploseum w Bydgoszczy > Muzeum Okręgowe w Bydgoszczy > Deptak w Bydgoszczy\nTrasa zwiedzania Exploseum\nJeden z budynków linii produkcyjnej\nMapa powojennej Europy wg jednej z amerykańskich gazet- z 1942 roku\n..i wczorja (tylko że dziś ;-)\n:) spoko... doczekamy się :) Karol pisał na pewno o Bydgoszczy, czy jeszcze ktoś to teraz nie kojarzę\n[cytuj autor='Piernikarczyk Anna']Bydgoszcz super wygląda na Twoich zdjęciach, Karol już też kiedyś ją promował, warto by się wybrać, ale to znów dla nas kawał drogi, jak dla Ciebie nasze zakątki :) Kasiu, to czekam też na Twoje zdjęcia z tego miasta :) [/cytuj]\nAniu staram się nadrabiać zaległości, jak powinnaś zauważyć :), ale ja chyba nigdy nie będe na bierząco :).\n[cytuj autor=' Marcin_Henioo'][cytuj autor=' mokunka'][cytuj autor=' Marcin_Henioo']Fakt, pięknieje ta Bydgoszcz. Myślę, że jest bardzo niedoceniana turystycznie...[/cytuj] Ostatnio czytałam, iż wlaśnie Bydgoszcz nazwywana jest polską Wenecją. Kiedyś na PSz opisywana była Wyspa Młyńska i pokazane jej foty o zmroku. Nie pamiętam jednak, który z Krajtroterow to wstawil. Marcin bardzo szczegółowo i ciekawie opisałes i obfociłeś ! Szkoda, że nigdy nie dane mi było byc właśnie w Bydgoszczy .Moze kiedyś tam dotrę ... pozdrawiam :) [/cytuj] Dzięki za miłe słowa! To był chyba, jak dobrze kojarzę, Karol Barsolis Turysta Kulturowy. [/cytuj]\nOjj, chyba nie o Karola Barsolisa tu chodzi...To byl ktoś z Bydgoszczy, który pisał o swoim mieście. Może Ania nam pomoże go odszukać . Pamiętam te cudne foty z Wyspy Młyńskiej :)\n[cytuj autor=' mokunka'][cytuj autor=' Marcin_Henioo']Fakt, pięknieje ta Bydgoszcz. Myślę, że jest bardzo niedoceniana turystycznie...[/cytuj] Ostatnio czytałam, iż wlaśnie Bydgoszcz nazwywana jest polską Wenecją. Kiedyś na PSz opisywana była Wyspa Młyńska i pokazane jej foty o zmroku. Nie pamiętam jednak, który z Krajtroterow to wstawil. Marcin bardzo szczegółowo i ciekawie opisałes i obfociłeś ! Szkoda, że nigdy nie dane mi było byc właśnie w Bydgoszczy .Moze kiedyś tam dotrę ... pozdrawiam :) [/cytuj]\nBydgoszcz super wygląda na Twoich zdjęciach, Karol już też kiedyś ją promował, warto by się wybrać, ale to znów dla nas kawał drogi, jak dla Ciebie nasze zakątki :) Kasiu, to czekam też na Twoje zdjęcia z tego miasta :)\nByliśmy w Bydgoszczy tydzień temu :). No poprostu urzekły mnie okolice nad kanałem. Tak pozytywnie zaskoczona nie byłam już dawno. No może jeszcze tylko dziś, kiedy Ania napisała, że zamek w Siewierzu jest za darmo do zwiedzania :). A propos w Bydgoszcy za darmo też można dużo zobaczyć. A i jeszcze na Wyspie Młyńskiej moja kuzynka roślinki sadziła :)


alexjones.pl Informacje z Polski Gospodarka polska Wyłudzenia VAT to ogromne finansowe bagno niszczące budżet naszego kraju. Dlaczego PO i .N nie chcą podwyższenia kar za to przestępstwo?\nKategoria: Gospodarka polska Czwartek, 27 październik 2016 03:28\tAutor: admin\nLuki w unijnych przepisach powodują, że wspomniane lewe faktury mogły się przyczynić do wyłudzenia z budżetu państwa aż 12,0 mld zł zwrotu fikcyjnego VAT-u! Dlaczego PO i .N nie chcą, aby przestępcy trafiali za to na wiele lat do paki?!\nWięcej w tej kategorii: « 469 radnych w Warszawie, Nowy Jork ma tylko 51 na 8,5 mln mieszkańców\tEurostat potwierdza zabójcze tempo przyrostu polskiego zadłużenia w I półroczu 2016 r. Co minutę przybywało nam 246 tys. zł nowego długu! »\nOstatnio zmieniany Czwartek, 27 październik 2016 01:54


Wizz Air oferuje 20% zniżki dla członków WDC.\nPromocja potrwa do dziś (tj. 11 lutego 2015) do północy. Należy pamiętać, że obniżka dotyczy tylko taryfy, a nie opłaty serwisowej, która wynosi 35 zł za odcinek podróży. Rezerwacji tańszych biletów można dokonywać bezpośrednio na www.wizzair.com.\nTAGI: 20% zniżki dla członków WDC, loty z polski, promocja lotów Wizz Air, tanie loty Wizz Air


Temat: Główny Hol Nie Mar 27, 2016 7:24 pm\nMiejsce, w którym spotkać można nie tylko trainee czy pracowników wytwórni, ale również interesantów z zewnątrz. To właśnie w obszernym holu znajduje się recepcja i punkt informacji. To także tutaj (głównie) stacjonuje ochrona, która zapobiega przeciekom i infiltracji BNS przez nieproszonych gości.\nTemat: Re: Główny Hol Sob Cze 25, 2016 9:28 pm\nPatrząc na swoją pierwszą wizytę w miejscu pracy siostry, a na tą w dniu obecnym, Liu musiał przyznać, że przez ostatnie kilka tygodni sporo rzeczy uległo zmianie. Zaczynając od pogody, która wprawdzie nie biła rekordów w wysokości temperatur, ale była zdecydowanie przyjemniejsza niż tamtego zimowego popołudnia, poprzez jego obeznanie z terenem i ochroną, a kończąc na powodzie odwiedzin. Przecież tym razem wcale nie przyszedł do BNS po to, by przynieść Amber zakupy, ani nawet po to, żeby się z nią zobaczyć; powodem tych odwiedzin, owszem, była kobieta, ale na pewno nie jego siostra.\nChorong bynajmniej nie wysłała go do sklepu, ani też nie zostawiła w krytycznej sytuacji, z której ostatnim razem musiała biednego studenta ratować. Na całe szczęście, bo Austin nie miał ochoty tłumaczyć się ochroniarzom po raz drugi, próbując przekonać ich, że jest tylko niegroźnym dostawcą bagażu dla okrutnych bliźniaczek. Niestety, Im potrzebowała jeszcze chwili czasu dla siebie, żeby skończyć z papierami i przepisowymi godzinami pracy, więc mężczyzna wolał nie kierować się prosto do pokoju nauczycielskiego, tylko grzecznie przysiadł na jednym z miejsc, znajdujących się w holu. Chociaż pracowały tu jego przyjaciółka, ex, siostra i jej partnerka, Liu wcześniej nie miał zbyt wielu okazji spędzić w budynku kilku minut tylko na rozglądanie się dookoła. Teraz mógł to sobie nadrobić, przywitawszy się wcześniej z ochroniarzem. Niestety nie znalazł bardziej absorbującego zajęcia. Pogawędki z Yongchulem zamierzał zostawić na trochę inną datę, a to z tej prostej przyczyny, że prawie mężczyzny nie znał. Poza tym, przeczuwał, że ochroniarz również chciałby zaznać chwili świętego spokoju i skupić się na pracy, zamiast zabawiać znudzonych studentów medycyny.\nTemat: Re: Główny Hol Nie Cze 26, 2016 12:26 pm\nTo był zakręcony dzień. Jeden z tych pod koniec którego wzdychasz ciężko i pomimo zmęczenia czujesz się zadowolonym. Od samego rana biegała ze spotkania na spotkanie na którym musiała na szczęście wywiązywać się tylko ze swojej roli asystentki, notując wszystko lub rozkładając potrzebne materiały. Nie musiała podejmować żadnych decyzji lub się odzywać co po ostatnich wydarzeniach przyjęła z nieposkromioną ulga. Później szybki lunch i następne kilka godzin spędziła na ustawianiu wszystkich spotkań CEO, dzwonieniu do różnych osób i dopinaniu szczegółów na ostatni guzik. Naprawdę lubiła takie dni. Wiedziała, ze robi coś potrzebnego jednocześnie nie czując na sobie zbyt dużej presji.\nWreszcie gdy wybiła odpowiednia godzina, Bona poprawiła swoją białą sukienkę z dekoltem w łódkę, zabrała krótką kurtkę i zgarniając jeszcze niewielką paczkę i torebkę ruszyła do windy. Wieczorem miała odbyć dodatkowo małą telekonferencje z jednym partnerem biznesowym ale w zasadzie w tym momencie jej dzień pracy dobiegł końca. Była w wyśmienitym nastroju i było to od razu widać. Uśmiechnięta, nie przeczuwając niczego wcisnęła guzik mający sprowadzić windę na parter i spokojnie zjechała na dół. Gdyby wiedziała kogo tam spotka prawdopodobnie albo wybrałaby inną drogę albo odczekała by jeszcze te kilka minut. Wyszła z metalowego pudełka i nie rozglądając się za bardzo ruszyła do Yongchula.\n-Zostawię ci tą paczuszkę. Kurier powinien być za jakieś pół godziny po to. Wszystko jest już załatwione. Byłbyś tak miły i mu ją przekazał? – zapytała miłym, wesołym tonem i do pełni szczęścia brakowało tylko tego „Oppa” na końcu. Naprawdę w stosunku do pracowników, jeśli nie musiała być profesjonalna zachowywała się nad wyraz „dziecinnie”. Taka po prostu była i nie było potrzeby by nagle się zmieniać. Ochroniarz przytaknął odkładając paczkę na bok i Bona była już gotowa odejść. Stanęła bardziej twarzą w kierunku wyjścia a tym samym kanap dla petentów. Zapięła kurtkę i podniosła głowę od razu dostrzegając ten niezwykle istotny szczegół którego nie spodziewała się zobaczyć. Liu Austin siedział na tych przeklętych miejscach wyraźnie na kogoś czekając. Po co? Czemu? Dopiero po chwili dotarło do niej, ze jego bliźniaczka tu pracuje i jej zaskoczenie powoli znikało z jej twarzy zastąpione delikatnym uśmiechem. Spokojnie ruszyła w jego kierunku zatrzymując się przed nim oczywiście zachowując komfortowy dla nich dystans.\n-Hej Austin. Czekasz na Amber? Wydaje mi się, że chyba zdążyła już wyjść albo miała się zaraz zbierać. Mogę cię zaprowadzić do niej jeśli chcesz- uśmiechnęła się lekko zgarniając włosy na jedno ramię. Dziwnie się czuła widząc go w tym miejscu, szczególnie, ze to nie ona była powodem tej wizyty. Chociaż będąc absolutnie szczerym, odkąd się dowiedziała, że jest w Seulu spodziewała się takiego spotkanie prędzej czy później.\nTemat: Re: Główny Hol Nie Cze 26, 2016 4:26 pm\nWielu ludzi nie lubi czekać, jednak życie nauczyło Austina cierpliwości, którą mógł się pochwalić niemalże w każdej sytuacji. Nawet, a może szczególnie wtedy, kiedy czekał na przyjazd drugiej karetki, a życie drugiego człowieka zależało od tych z pozoru niewinnych sekund, nieubłaganie mknących naprzód. Właśnie w takich sytuacjach ten spokój i metodyka przydawały się najbardziej, chociaż i w innych znacząco ułatwiały mu życie. Tak też na przykład, zamiast na siłę szukać sobie zajęcia, zasypywać Chorong smsami albo co rusz zerkać na zegarek, mógł rozluźnić mięśnie i nawet nadrobić chwilę jakże cennego odpoczynku. Niestety, cały dzień pracy zaczynał dawać mu się we znaki, bo chociaż wciąż nie słaniał się ze zmęczenia, jednak odczuwał presję, którą teraz miał okazję choć trochę zniwelować. Przynajmniej to zamierzał zrobić, żeby później nie wyglądać jak maszyna, kiedy Im rzeczywiście do niego dołączy. Sam zaproponował to wyjście, a chociaż z pierwotnej kawy zrobiła się niezwykle apetyczna propozycja pizzy, nie zamierzał narzekać. Zwłaszcza, że przecież ten przysmak stał na samym szczycie ulubionych dań Austina! Za nic nie potrafiłby mu odmówić, szczególnie mając okazję spożyć go w wyborowym towarzystwie Im, do której przez ostatnie tygodnie naprawdę się zbliżył.\nPomimo tego wspomnianego zmęczenia, popołudnie, czy też raczej wieczór, zapowiadało się przyszłemu lekarzowi bardzo przyjemnie. Dobry humor, jak zwykle, trzymał się go i nawet fakt, że spośród wielu pracowników BNS, przyszło mu dostrzec Bonę, nie mógł tego zniszczyć. Austin miał do tych spotkań niebywałe szczęście, nieprawdaż? Skoro zaś wpadł na Jung w pełnym zupełnie różnych, obcych ludzi parku, to jakie było prawdopodobieństwo natknięcia się na nią w miejscu jej pracy? No właśnie. Wszyscy wiemy, jak bardzo Fortuna lubi toczyć się kołem. Jeśli spojrzymy na to z szerszej perspektywy, to te spotkania wychodziły mężczyźnie całkiem na dobre. Przede wszystkim dlatego, kiedy jego ex podeszła bliżej, Austin przywołał na usta neutralny uśmiech, podnosząc się nawet z miejsca, żeby podać jej rękę.\n- Hello - przywitał się, zupełnie inaczej i z większą lekkością, niż podczas ich ostatniego spotkania; tym razem definitywnie nie był już aż tak zaskoczony, ani też nie poczuł się, jak złapany w klatkę. Możemy nawet zaryzykować stwierdzenie, że Liu odzyskał pewną swobodę bycia, której dotychczas brakowało mu w towarzystwie młodszej kobiety. - Nie zgadałaś, ale dzięki. Nawet nie wiem o której Amber dzisiaj kończy - przyznał bardziej rozbawiony, niż zakłopotany. - Czekam na Chorong, umówiliśmy się, więc zaraz powinna być. Ty też po pracy? - Zapytał raczej przez grzeczność, ponieważ ciężko byłoby posądzać go o jawną ciekawość, gdy z łatwością domyślał się odpowiedzi.\nTemat: Re: Główny Hol Nie Lip 03, 2016 11:36 am\nJeśli sama miała na kogoś czekac, to najczęściej ten czas wykorzystywała na nadrobienie wszelkich społecznościowych braków. To właśnie wtedy przeglądała facebooka, SNS, instagrama i tym podobne. Normlanie w czasie dnia, zwykle nie miała ku temu okazji zbyt zajęta pracą, treningiem czy jakimkolwiek innym zajęciem wymagającym stu procent jej uwagi. Zwykle też po całodniowych trudach, padała od razu na łóżko a wtedy telefon czy laptop leżały stanowczo zbyt daleko by po nie sięgać. Niemniej jeżeli ktoś był w stanie się na spokojnie wyciszyć, rozkoszując irytującym czasem oczekiwania to tym lepiej dla niego . Sama była zbyt energiczna by po prostu usiąść na tyłku i gapić się w przestrzeń. Oczywiście obywało się bez wysyłania smsów o wdzięcznej treści „Gdzie jesteś? Pospiesz się”, ale wiadomo o co chodzi.\nNie dało się nie zauważyć tej nagłej zmiany w zachowaniu Austina. Tego jak znowu swobodnie się czuł, był bardziej naturalny, tak bardzo znajomy. Nie sądziła, ze wtedy złapała go w klatkę i osaczyła. Ona po prostu przyniosła mu ciasto w ramach podziękowania i zamierzała wrócić do domu. Owszem jego oschłe podejście sprawiło, że była zbita z tropu i przez to całe spotkanie potoczyło się w raczej wymuszonej, spiętej atmosferze. Teraz tego nie było i Bona mimowolnie się rozluźniła. Podała mu rękę, choć samo w sobie było to dla niej dziwnie. Raczej z takim zachowaniem spotykała się w sytuacjach biznesowych, nie wśród swoich znajomych ale niech i tak będzie. Plus to i tak większy kontakt fizyczny niż ostatnio.\n-Oh – wyrwało się jej w odpowiedzi na przyczynę jego pobytu. Nie była na taką informację gotowa. Czym innym było oczekiwanie na siostrę, a czym innym odbieranie dziewczyny z pracy, bo przecież to właśnie to oznaczało czyż nie. W pierwszej chwili sama nie wiedziała co ma poczuć czy pomyśleć. Fakt, że Austin ma kogoś, nie powinien ją zaskoczyć. Był przecież cudowną i ciepłą osobą, towarzyski, uroczy, zabawny i przystojny. To byłoby dziwne gdyby był sam. Usłyszenie tego na własne uszy było jednak zaskakująco bolesne. Miała wrażenie, ze nagle zacisnęło jej się coś wokół żołądka, a cichy głosik tuż nad uchem właśnie serwował jej całą wiązankę pod tytułem „Jesteś idiotką, za dużo sobie wyobrażałaś, z resztą na co liczyłaś”. No właśnie na co? Przecież ich historia dobiegła końca kilka lat temu, każde z nich miało inne życie, oboje się zmienili, więc czemu w ogóle pomyślała, że może kiedyś coś mogłoby z tego znowu być. To absolutnie nie miało sensu. To były dosłownie sekundy za nim na jej twarzy zamiast wyrazu zaskoczenia pojawił się delikatny uśmiech. Akurat w jego przywoływaniu była dobra.\n-To świetnie, gdzie idziecie? Od dawna jesteście razem? – zapytała dalej z czymś w rodzaju przyjacielskiego zainteresowania. W praktyce wiedziała, że się dobije, ale to było konieczne, by ułożyć sobie kilka rzeczy. Może wreszcie przestanie na niego reagować tak a nie inaczej? Jak bardzo ułatwiłoby jej to życie. –Tak, przynajmniej częściowo. Wieczorem ma jeszcze jedną telekonferencje z jednym z udziałowców, ale to już zrobię z domu. Musze tylko Maru zamknąć gdzieś w łazience by nie przeszkadzał – tak zejście na neutralny temat było wskazane. Chociaż prawdę mówiąc w tym momencie najchętniej odwołałaby wieczornego calla zwijając się w kłębek na łóżku rozpaczając nad własną głupotą. Praca nie wybiera, i wiedziała, ze akurat na to sobie pozwolić nie mogła. Może nawet to lepiej, że miała mieć zajęty wieczór, czy chociaż jego godzinę? Będzie mogła zająć czymś myśli zamiast przezywać związek Austina z Chorong. Co jej też mówiło, że w najbliższych dniach będzie unikać dziewczyny, co na dobrą sprawę nie będzie trudne. Po prostu zamknie się w gabinecie udając, że jest albo potwornie zajęta, albo, że nie istnieje.\nTemat: Re: Główny Hol Sro Lip 06, 2016 9:05 pm\nPod tym względem na pewno mocno się różniło, ale przecież Austin korzystał z portali społecznościowych zaledwie sporadycznie, na pewno dużo rzadziej, niż kiedy miał te naście lat i niewiele rzeczy na głowie. Jego podejście zmieniło się, co prawda, z biegiem czasu, jednak pomimo pewnego sceptycyzmu, wciąż lubił przejrzeć chociażby tego facebooka, by zorientować się co słychać głównie u jego dalszych znajomych, szczególnie po tym, jak rozstali się, wybierając różne drogi kształcenia. Może to już tak jest, że kobiety bardziej interesują takie nowinki niż mężczyzn, a może to Liu miał trochę staroświeckie podejście, woląc spotkać się w cztery oczy, niż pobieżnie przejrzeć wrzucone do sieci zdjęcia. Tak więc owszem, mógłby teraz coś przeczytać, przeglądnąć, ale preferował tę chwilę odpoczynku. Nauczył się czekać, a i zawsze był osobą raczej spokojną.\nKiedy Bona pojawiła się na jego uniwersytecie, Liu zupełnie nie wiedział co zrobić. Poczuł się osaczony, bo Jung wcale nie powinna uczęszczać na tę uczelnię, ani tym bardziej wyczekiwać na niego pod salą. Może gdyby wciąż byli razem... Nie. Te myśli zdecydowanie musiał wtedy wyrzucić z głowy, więc oprócz nerwowości, wyładował na niej także frustrację, która męczyła go od kilku długich dni. Ogromnie tego żałował, chociaż wiedział, że ta reakcja była całkiem normalne. Potrzebował dużo czasu, żeby otrząsnąć się po ich zerwaniu, a widok swojej ex tylko otworzył stare rany, nieprzyjemnie go zaskakując. Teraz było zupełnie inaczej. Tę rękę podał jej, zupełnie nie zastanawiając się nad tym, jak gest zostanie odebrany. Przytulanie Jung nie wchodziło w grę, a sztywne skinienia głowy przerobili na ostatnim spotkaniu; one też nie działały i dlatego padło akurat na uścisk dłoni, coś relatywnie formalnego i swobodnego za razem, tak na dobry początek odnowionego kontaktu.\nReakcja Bony nieco zbiła mężczyznę z tropu. Powiedział coś nie tak? Znowu? Owszem, to zaskoczenie trwało tylko przez moment, ale dla kogoś, kto tak dobrze znał Jung, dostrzeżenie tego cienia rozczarowania wcale nie było zbyt trudne. Austin wprawdzie nie widział jej od lat, ale w przeszłości spędził w jej towarzystwie dość czasu, by wyłapać tę zmianę. Tylko dlaczego? Nie potrafił pojąć skąd to się wzięło. W pierwszej chwili chciał nawet zapytać, czy znowu doskwiera jej kręgosłup, jednak gdy tylko usta Bony wygięły się w uśmiechu, odetchnął z ulgą, odwzajemniając go. Wygląda na to, że kilka sekund to wystarczający czas, żeby poważnie nastraszyć Liu i postawić w pełnej gotowości do udzielenia pomocy. Ta myśl pojawiła się najpewniej także przez jego poprzednie doświadczenia z kobietą. Jej ostatni atak widział wcale nie tak dawno temu i chociaż podczas spotkania w szpitalu zapewniła go o pewnej poprawie, wciąż był odrobinę sceptyczny. Naprawdę nie mógł nic poradzić na swoją opiekuńczą naturę... i na to, że Bona wciąż coś dla niego znaczyła, do czego jednak nie mógł się przyznać, próbując w sobie za wszelką cenę zwalczyć; po raz pierwszy był na dobrej drodze ku temu.\n- Jeszcze nie jesteśmy... przynajmniej oficjalnie - przyznał ze słyszalną w głosie dozą zakłopotania, co świadczyło tylko o tym, że traktuje Chorong raczej na poważnie. Tak też chciał ją traktować. Odkąd zerwał z Boną, nie potrafił znaleźć odpowiedniej dziewczyny. Próbował, jednak zawsze coś go powstrzymywało i te nieliczne związki, w które jednak się zaangażował, prędzej czy później kończyły się, zostawiając nieprzyjemne uczucie pustki i gorzkiej tęsknoty. Z Im czuł się naprawdę dobrze i odnosił wrażenie, że nauczycielka myśli podobnie. Po raz pierwszy od czasów liceum, przywiązywał się do przedstawicielki płci przeciwnej na tyle mocno i spędzał z nią aż tyle czasu. Amber się nie liczyła. Krystal również nie. Te dwie kobiety (może razem z matką Liu i jego wykładowcami) były stałym elementem jego życia, więc bynajmniej nie możemy potraktować ich jako rzetelny argument.\n- Rozumiem. W takim razie będę ci życzył... powodzenia? To w ogóle dobre słowo na tę okoliczność?\nTemat: Re: Główny Hol Sro Lip 06, 2016 10:53 pm\nNiestety faktycznie uścisk nie wchodził w grę. Nie na tym etapie ich znajomości jakkolwiek dziwnie by to nie brzmiało. W końcu znali się od lat, swego czasu będąc sobie najbliższymi ludźmi na świecie. Dzielili ze sobą wszystko, plany, marzenia, po części pasje, a teraz? Teraz musiał im wystarczyć uścisk dłoni i to w kontrolowanych, akceptowanych przez nich oboje warunkach. Jak mogło do tego dojść? Wiedziała, ale nie rozumiała. Ciężko było znowu wrócić do przyjacielskich gestów po tym co razem przeszli. Ich rozstanie wstrząsnęło nią dogłębnie. Na początku była złość, wściekłość, która przejmowała nad nią kontrolę. Nienawidziła go w tamtym momencie, za to jak się zachował, za kłótnie, wyrzuty wyssane z palca i całą masę innych rzeczy. Później przyszedł okres wyparcia, w czasie którego nie przyjmowała do wiadomości, że to naprawdę koniec. Godzinami wpatrywała się w telefon czekając na smsa, odświeżała co chwilę maila wiele razy będąc blisko samej napisania do niego. Była jednak zbyt dumna by to zrobić, więc po prostu czekała. Następnie przyszedł czas na rozpacz. Nie pamiętała już ile nocy przepłakała z twarzą ukrytą w poduszce, ale była tego zatrważająca ilość. Co gorsza niewiele jej było trzeba, by chwilowo uzyskany spokój poleciał niczym domek z kard przynosząc ze sobą kolejną dawkę bólu. Lecz i to w końcu minęło zastąpione apatycznością i brakiem chęci do czegokolwiek. Jedyne co jej pomagało to zrzucanie sobie na głowę całej masy obowiązków byle nie musiała myśleć. Owszem robiła to automatycznie, bez jakiegoś entuzjazmu ale pracowała najciężej jak mogła. Minęło sporo czasu zanim się z tego otrząsnęła względnie dochodząc do siebie lecz wbrew sobie wciąż nie potrafiła wyrzucić jego obrazu z pamięci. W końcu do tego przywykła, nauczyła się z tym żyć choć do końca nigdy się z tego nie otrząsnęła. Przecież Austin miał być tym jedynym, tą jedyną osobą na całe życie, która spotyka cię tylko raz. Niestety takie rzeczy działy się chyba tylko w bajkach.\nNie chciała go nastraszyć. On miał nawet nie dostrzec jej pełnego zaskoczenia. Zdziwienie owszem, ale nie to co się za nim kryło. Naprawdę będzie musiała się przy nim pilnować, albo unikać jak ognia. Zbyt łatwo przychodziło mu wyłapywanie tych subtelnych zmian. Dlaczego, po prostu dlaczego musiał to zauważyć. Bo przecież i ona dostrzegła ten niepokój w jego oczach. Nie chciała doszukiwać się drugiego dna w nim. Nie mogła sobie na to pozwolić zwłaszcza po tym co zaraz usłyszała.\n-Oh to gratuluję! No i powinnam trzymać kciuki by szybko stało się to oficjalnie? – zapytała dalej przyjmując tą całkiem wesołą postawę. Tak będzie najlepiej, on się o niczym nie dowie, a ona odreaguje gdzieś z dala od niego. Pozostawał jednak jeden malutki problem, skoro Chorong tu pracowała, to znaczyło, że Austin będzie się tu pojawiał coraz częściej. Cóż, wychodzi na to, że pani asystentka zdecydowanie będzie siedziała na nadgodzinach upewniając się, że skończy pracę dopiero po Im. Nie chciałaby się na nich natknąć na przykład całujących się czy chociaż przytulających się na schodach przed wytwórnią. To by było zbyt bolesne, choć może pomogłoby się jej ruszyć z miejsca. Powinna to zrobić już dawno. Dać prawdziwą szansę innym. Przecież bywała w związkach, niestety podświadomie każdego z nich przyrównując do Liu, a on poprzeczkę ustawił na zdecydowanie wysokim poziomie.\n-Przy Maru na pewno. Widziałeś go, ten pies łaknie uwagi, a tej mu nie będę miała jak poświecić. Druga opcja jest taka, że wymęczę go na spacerze by usnął, ale wtedy i ja będę nie do życia –zaśmiała się cicho. Przez chwilę zastanawiała się czy to jego zdanie nie miało być formą pożegnania, jakimś ucięciu rozmowy, ale ostatecznie uznała, że za bardzo kombinuje i doszukuje się czegoś, czego nie było.\nTemat: Re: Główny Hol Pią Lip 15, 2016 9:51 pm\nChorong nie miała ostatnio zbyt wielu zajęć. Rzuciła zadaniami, musiała je sprawdzić ale póki co nie szykowała się na żadne lekcje. Niedawno wróciła z wakacji, była na wycieczce po Europie jednak nie wypoczęła za bardzo. Nie potrafiła przestawić się czasowo więc się jakoś specjalnie nie wysypiała. Jednak ostatni tydzień dłuższego urlopu spędziła wylegując się w łóżku i nadrabiając nieprzespane godziny. To całkiem ciekawe, bo najbardziej ją cieszył powrót do Seulu niż sam wyjazd. Musiała się po powrocie skontaktować z kilkoma osobami. Austin był właśnie jedną z tych osób. Cóż, dobrze się dogadywali, czuła się dobrze w jego towarzystwie i za nic nie wymieniłaby go na kogoś innego. Po tygodniu, czy może dwóch takiego nieustannego kontaktowania się oboje postanowili się spotkać.\nBardzo się cieszyła, bo to będzie pierwsze takie spotkanie z mężczyzną, z którym jakoś tak Im wiąże nadzieje. Wydaje się że.. myśli o nim dosyć poważnie, a nie jak o jakimś przelotnym romansiku który ma skończyć się tylko jednym. Ostatnim razem umawiała się będąc na studiach. Zanim mężczyzna przybył do wytwórni to jeszcze rozmawiali przez telefon. Obiecał że da znać jak tylko zjawi się w wytwórni, więc gdy tylko otrzymała informacje bezzwłocznie udała się w umówione miejsce, po drodze załatwiając jeszcze jedną sprawę w pokoju nauczycielskim.\nSzła w stronę dwójki z szerokim uśmiechem. Ekscytacja nie minęła nawet kiedy zobaczyła tą dwójkę i wyczuła tę niezręczną atmosferę. Zamiast tego uśmiechnęła się szeroko, bo przecież w taki nastrój przyprawiało ją samo ujrzenie twarzy Liu. Szybciutko przemknęła się do nich i złapała mężczyznę pod ramię. - Przepraszam, że musiałeś czekać. - powiedziała z delikatnym uśmiechem i spojrzała na kobietę.\n- Annyeonghaseyo. - odezwała się formalnie robiąc lekki ukłon. W końcu nawet jeśli były w podobnym wieku to i tak Jung była na wyżej postawionym stanowisku i Chorong znała ją z widzenia.. - Ach, nie przeszkodziłam wam w rozmowie? Przepraszam. - od razu odezwała się obdarowując ją skruszonym, szczerym uśmiechem. - Dać wam jeszcze chwilę? Mogę zaczekać. - zapytała obojgu, chociaż bardziej Austina.\nTemat: Re: Główny Hol Wto Lip 19, 2016 5:53 pm\n- Mm, mam taką nadzieję - przyznał, w duchu ciesząc się, że Bona zareagowała dość entuzjastycznie. Tylko czy nie powinien dostrzec w tym wszystkim kłamstwa? Swego czasu znał ją przecież tak dobrze... Być może zauważył, że coś jest nie tak, ale nie chciał dopuścić problemu do świadomości. Jeżeli chciał, żeby wyszło mu z Chorong, naprawdę musiał przestać myśleć o Jung i jak na razie był na dobrej ku temu drodze; przynajmniej to uparcie sobie wmawiał, kiedy przestał w końcu porównywać Im do swojej byłej. Pozbywanie się starych nawyków było niezwykle trudne, ale ta rozmowa z Boną prawdopodobnie miała mu pomóc. Zbyt długo trzymał się starych wspomnień i uczuć, samemu zamykając siebie w niekończącym się paśmie niepowodzeń, skoro jednak Jung patrzyła na to tak optymistycznie, to i on mógł. Zwłaszcza wiedząc (lub zakładając, prawdy nigdy od niej nie usłyszał), że przecież Koreanka już dawno o nim zapomniała, a przynajmniej znalazła działające dla siebie rozwiązanie.\nUśmiechnął się. Widać było, że aprobata przyniosła mu ulgę; irracjonalną, bo przecież sprawę z Jung zakończył kilka lat wcześniej. Tak długo nie potrafił o niej zapomnieć, a teraz szansa nadarzyła się sama.\n- Dziwisz się mu? Jest kochany, chociaż ze spacerem powinnaś uważać... jak plecy? - Wbrew wszystkiemu co tutaj podsumowaliśmy, Austin wciąż się o nią martwił. Nie potrafił zignorować żadnego ze swoich pacjentów, a co dopiero kobiety, z którą jako nastolatek wiązał całą swoją przyszłość. Teraz byli już dorośli i ich drogi rozeszły się bezpowrotnie, ale tej troski nie mógł i nie zamierzał się pozbywać. To po prostu do niego nie pasowało, nawet jeżeli Amber nieźle złoiłaby mu za nią skórę. Naprawdę powinien przestać żyć wspomnieniami. Jung potrafiła zadbać sama o siebie, nie był jej potrzebny.\nChorong dołączyła do nich i Austin cały się rozpromienił. Jasne, rozmawiając z Boną też wyglądał na szczęśliwego, ale widać było, na kogo tak naprawdę czekał. Być może patrzył na Im inaczej, niż patrzył kiedyś na Jung, ale zależało mu na niej i wcale tego nie ukrywał. Zupełnie naturalnym gestem podał jej rękę, na chwilę w ogóle zapominając o prowadzonej rozmowie.\n- Nonsense, nie przeszkadzasz! - Zadecydował za siebie i Bonę. Naprawdę nie przeszkadzała, zaś on wprost nie mógł doczekać się tej wspaniałej pizzy, spożywanej w jeszcze lepszym towarzystwie. Może rzeczywiście powinien ją później wyciągnąć na lody? - Gotowa? - Zapytał i przeniósł wzrok na drugą z kobiet. - Uważaj na siebie, alright Bona? I powodzenia na tej konferencji, Maru będzie grzeczny, zobaczysz. I daj mi znać, jak będziesz potrzebować pomocy z plecami, podzwonię, popytam...\nTemat: Re: Główny Hol Sro Lip 20, 2016 8:27 pm\nPowinien czy nie, to nie miało znaczenia. Nie powinno go mieć. Poszli dalej, zmienili się, czemu Austin wciąż miałby tak łatwo rozszyfrowywać tak jawne kłamstwo. Ich wspólna przyszłość przestałą istnieć po tamtej nieszczęsnej wizycie chłopaka w Seulu. Rozeszli się, poszli w swoje strony, nie mogła oczekiwać, ze przejrzy jej maskę. Poprawiła się w tym, nauczyła choć częściowo ukrywać swoje emocje. Tylko na jak długo? Zapewne, gdyby dłużej kontynuowali taką rozmowę, Jung w końcu by nie wytrzymała odchodząc. Wykręciłaby się zmęczeniem, pracą, czymkolwiek byle dłużej nie słuchać jego zachwytu nad Im. Chyba naprawdę była żałosna, skoro po tylu latach wciąż nie potrafiła spojrzeć na niego obojętnie, zupełnie jak na znajomego. Wciąż widziała go za czasów liceum, to jaki wtedy był, jak cudowną osobą się okazał, jak bardzo jej na nim zależało… Przestań, to już bez znaczenia. Już nigdy miało go nie nabrać.\n-Chwilowo w porządku ale do końca życia nie będzie z nimi wszystko tak jak należy. Twój znajomy mi pomógł i pewnie będę odwiedzać go częściej – pewnie pociągnęłaby temat dalej, ale odgłos kroków skutecznie urwał wątek. Widziała jak się rozpromieniał na jej widok, jak wstępuje w niego nowa energia. Kiedyś tak reagował na jej widok. Niezauważalnie przygryzła wargę powtarzając sobie, że musi nad sobą panować. Ani on ani Im nie mogą się zorientować co się dzieje. I czy to źle, że miała ochotę wyszarpnąć dziewczynę spod jego ramienia? Na przywitanie odpowiedziała skinieniem głowy siląc się na zachowanie neutralnego uśmiechu. Musiała stąd wyjść i to jak najszybciej.\n-Nie, i tak miałam się już zbierać – odparła miękko jakoś automatycznie przyjmując swoja biznesową postawę. To był jedyny sposób by mogła panować nad sytuacją, przynajmniej częściowo. Uśmiech jednak spełzł jej z twarzy, utrzymanie go kosztowało trochę za dużo.\n-Jasne. Dam z siebie wszystko. Nie trzeba Austin, ale dziękuję. I bawcie się dobrze – czemu zabrzmiało to tak sucho, nienaturalnie? Bona zaraz odwróciła się na pięcie czym prędzej opuszczając budynek. Miała gdzieś to, ze mogło to wyglądać dziwnie, że było niegrzeczne. Musiała uciec i to jak najdalej. Szybko złapała taksówkę mechanicznie podając właściwy adres. Dopiero gdy samochód ruszył schowała twarz w dłoniach pozwalając wreszcie by ta maska zadowolenia zniknęła kompletnie. Nie rozkleiła się, nie miała już na to siły. Jej ramiona zadrżały gdy westchnęła ciężko. A naprawdę sądziła, że już udało jej się ze wszystkiego otrząsnąć.\nTemat: Re: Główny Hol Sob Lip 23, 2016 3:14 pm\nIm nie do końca była pewna co do relacji jaka ją łączy z Austinem. Owszem, mają dobry kontakt, oboje lubią ze sobą przebywać i nawet taki skinship.. Ach, po prostu poczeka. Może nie potrzebnie się nad tym zastanawia a już niedługo wszystko wyjdzie w praniu? Oby tak było, nie lubi żyć długo w niepewności. Szybko pozbyła się tego typu myśli i poświęciła całkowitą uwagę ich dzisiejszemu spotkaniu. Szczerze mówiąc to spotkanie mężczyzny z inną kobietą nie wpłynęło na Im jakoś negatywnie. Nawet nie podejrzewała że mogli być w przeszłości parą. Blondynka nie rozmawiała z Liu na temat jego życia miłośnego, gdyż mogło to być dla niego zbyt uciążliwe i niewygodne.\nUśmiechnęła się szeroko widząc rozpromienioną twarz chłopaka i ścisnęła jego dłoń nieco mocniej. Ba, nawet gdzieś po drodze cmoknęła go krótko w policzek z szerokim uśmiechem. Gdyby wiedziała, że między Boną a Austinem coś była nie zrobiłaby czegoś takiego w tak bezkarny sposób, a już na pewno nie przy niej. Kiedyś przeszła podobne rozstanie, a wtedy nowa dziewczyna swojego byłego strasznie się do niego przymilała na jej oczach. To nie było miłe i nie chciałaby żeby kobieta czuła się podobnie patrząc na nich. Jedyne co może zrobić to powiedzieć nieme "przepraszam" w tej chwili.\n- W takim razie w porządku. - powiedziała z uśmiechem słysząc negatywną odpowiedź od obojgu. Oczywiście dałaby im jeszcze chwilę gdyby była taka potrzeba, aż tak to jej się nie śpieszy - Gotowa jak nigdy. - dodała po chwili kołysząc się na boki. Spojrzała na kobietę i się uśmiechnęła. - Fighting~ - powiedziała jeszcze do niej nim ta wyszła.\nOczywiście takie zachowanie było trochę podejrzane, jednak Chorong uznała tylko, że są dwie opcje. Albo była zabiegana i rzeczywiście czasu nie miała, albo po prostu to z Im było coś nie tak i ta jej nie lubiła. Westchnęła cicho patrząc w stronę drzwi przez moment i spojrzała na swojego towarzysza. - Chodźmy. - powiedziała z uśmiechem i poszła z nim w stronę wyjścia, a następnie w stronę pizzerii.


Strona główna / Nagłośnienie / Kolumny naścienne / ESP-232/WS - 2-drożny zestaw głośnikowy do systemów nagłośnień PA | IP55\nESP-232/WS - Zestaw głośnikowy zrealizowany w technice 100 V lub 8 Ω, przeznaczony do pracy w systemach nagłośnień PA. Charakteryzuje się solidnym wykonaniem w nowoczesnym stylu. Biała obudowa o klasie szczelności IP55 gwarantuje bezawaryjną pracę w każdych warunkach. Najważniejsze cechy produktu to:\nObudowa z tworzywa sztucznego z aluminiową maskownicą\nMetalowy uchwyt montażowy\nTryb pracy 100 V lub 8 Ω\nGłośnik ESP-232/WS to uniwersalna konstrukcja współpracująca z systemami nagłośnień PA. Moc głośnika można wyregulować w zakresie 30/20/10/5 W lub przełączyc na tryb niskoimpedancyjny 8 ohm. Dwudrożna konstrukcja głośnika z 13cm głośnikiem nisko-średniotonowym z polipropylenową membraną oraz kopułkowym wysokotonowy gwarantują dzwięk bardzo wysokiej jakosći.\nObudowa w klasie szczelności IP55\nGłośnik ESP-232/WS został wykonany z wysokiej jakości tworzywa sztucznego w kolorze białym. Dostępny jest również głośnik w kolorze czarnym (ESP-232/SW). Całośc tworzy bardzo solidną konstrukcje razem z aluminiową maskownicą i prezentuje się bardzo przyzwoicie. Z pewnością głośnik będzie pasował do otoczenia. Obudowa została wykonana w klasie sczelności IP55 co pozwala zamontować głośnik na zewnątrz na przykład w altanie. Głośnik będzie pracował długo i bezawaryjnie przez wiele lat.\nESP-232/WS może być stosowany w systemach nagłośnień PA w małych i średnich obiektach. Będzie pracować długo i bezawaryjnie w miejscach takich jak: szkolne radiowęzły, bary, stołówki, sale konferencyjne i nie tylko. Ze względu na obudowe o klasie szczelności IP55 świetnie nada się również do montażu na obiektach zewnętrznych.


|Czego potrzebujesz, aby nakręcić własny film dokumentalny?\nFilmy dokumentalne są istotnym elementem kinematografii. Historia, którą zaprezentuje twórca zapisuje się na długo. Ten gatunek filmowy to szansa na zapis wielu sytuacji i postępowania. Dzięki temu filmowi można zaprezentować swoją historię w dowolny sposób.\nJeśli interesuje Cię tematyka tego gatunku i chciałbyś nakręcić swój film, ten artykuł jest dla Ciebie.\nTe elementy są decydujące w filmie\nNa początku najlepiej ogół wstępnie rozpisać, ale pamiętaj żeby zostawić też nieco miejsca na improwizację za kamerą! Nie musisz mocno trzymać się planu, niemniej jednak wstępne opracowanie pojedynczych kadrów z całą pewnością ułatwi pracę.\nScenariusz w filmie – czy się przydaje?\nScenariusz jest ważny wówczas, kiedy w filmie pojawia się osoba mówiąca, opowiadająca historię – czyli popularnie zwany lektor. Rozpisany tekst, który będzie czytany przez lektora, jest bezpośrednią wskazówką jeśli chodzi o długość filmu, ujęcia czy muzykę.\nJeżeli masz już scenariusz, to połowę pracy masz za sobą! Sprawa jest trochę bardziej skomplikowana, jeżeli chcesz zawrzeć w swoim filmie kilka osób, które będą narratorami historii. Jest to trochę trudniejsze, ale nie niemożliwe :)\nPodstawowy sprzęt w filmie\nDo stworzenia filmu dokumentalnego, którego kręcenie będzie cechowało się dużą dynamicznością – poruszanie się z miejsca na miejsce, ograniczenia czasowe – potrzeba lekkiego i mobilnego sprzętu.\nTak w istocie potrzebujesz tylko tych paru rzeczy przytoczonych poniżej:\nkamera, która niekoniecznie musi być najwyższej jakości, najważniejsze jest, aby opanować jej obsługę do perfekcji przed rozpoczęciem filmowania;\nmikrofon do nagrywania dźwięku – ważne jest, aby nie zbierał przypadkowych dźwięków z otoczenia;\nstatyw na pewno przyda się podczas kręcenia i pozwoli na wyeliminowanie efektu latającego obrazu podczas nagrywania;\nkomputer z oprogramowaniem do montażu filmu – jeżeli masz dostęp do fachowych programów, to wspaniale, natomiast jeśli tego dostępu nie masz, to w Internecie znajdziesz dużo darmowych opcji.\nUjęcia w filmie - stawiajmy na ilość\nTak się składa, że w filmie dokumentalnym możemy używać dowolnej ilości ujęć. Jeśli jesteś reżyserem, to sam decydujesz o tym, jak będą prezentowały się Twoje ujęcia oraz w jakim klimacie zostaną nakręcone. Do wyboru masz opcje, takie jak dron, statyw oraz ujęcia z ręki. Możesz te metody połączyć w całość! Jak już wspomniano, niezbędny jest również zarys lub plan.\nWażna rada - nagrywaj sporą ilość zdjęć, nawet gdy myślisz, że jest ich za dużo! "Overshooting" oznacza "nagrywanie za wiele", a w filmie dokumentalnym taka ilość jest na pewno zaletą!\nfilm dokumentalny scenariusz montaż wideo overshooting


Strzygi z macierzyństwem zmagania: Ręce opadają\nZazwyczaj Tymon i Agnieszka zasypiają w okolicach 22:00 albo nawet później.\nPewnie dlatego, że zazwyczaj w domu jest P. i trzeba za wszelką cenę odseparować od siebie rodziców, zmęczyć tak, by sen zmorzył ich podczas układania do snu potomstwa. Taki wspólny front w temacie ewentualnego kolejnego potomka.\nNiepotrzebnie mówiłam, że jedyna skuteczna forma antykoncepcji to celibat - teraz czują się w obowiązku, by ów został zachowany.\nBo jak inaczej wyjaśnić, że dziś, gdy P. pojechał na wieczór kawalerski do swojego przyjaciela, dzieci położyły się spać o 21?\nCo prawda dla wyrównania poziomu zmęczenia Tymon podwoił wysiłki w próbach uszkodzenia siostry, a Agnieszce skończyły się cierpliwość oraz odwaga i na sam widok zbliżającego się Tymona zaczęła nerwowo pokrzykiwać, a później rozdzierająco płakać, ale serio... 21:00? Godzina czytania więcej!\nTu warto nadmienić, że zmarnowałam ją, przeglądając na forach porady odnośnie skutecznego radzenia sobie z agresją między rodzeństwem.\nTych, którzy w tym momencie uśmiechną się pod nosem, że ponoć już się pogodziłam z walką między dziećmi, informuję: przeszło mi, gdy z toalety przywołał mnie rozpaczliwy płacz Agnieszki. Wbiegam do pokoju, ona stoi w łóżeczku, a on okłada ją po głowie drewnianą grzechotką. Pierwszą moją myślą było zabrać mu tą grzechotkę i pokazać dlaczego nie wolno tak robić. Drugą, że jak tak zrobię, to następnym razem weźmie młotek. Trzecią, że gówniana ze mnie matka, bo w ogóle przyszły mi do głowy dwie pierwsze.\nObecnie powtarzam sobie jak mantrę: "To jest etap przejściowy, niedługo wszystko wróci do normy".\nGoebbels powiedział, że kłamstwo powtórzone tysiąc razy staje się prawdą.\nInna sprawa, czy można mieć do niego zaufanie...\nMarta W 26 stycznia 2014 10:10\nI dlatego, kiedy widzę, że Eliza miałaby ochotę odwdzięczyć się Lilce ze szczypanie itp, kiedy muszę iść do toalety, zabieram Lilę ze sobą :) Niby Eliza ma ponad 7lat, ale jakoś nie do końca wierzę, że umiałaby się powstrzymać. Zresztą, parę razy wrzask Lilki "bez powodu" (wg Elizy) tylko mnie w tym utwierdza...\nElenka 26 stycznia 2014 11:46\nEch... Ja z jedną czasem nie ogarniam, a z dwójką to bym chyba zginęła... Ale wiesz co? Jak sobie przypomnę jak się z rodzeństwem praliśmy (bo dokuczaniem tego nawet nie nazwę) to nie mogę wyjśc ze zdziwienia, że żyjemy. I że zawsze, co by się nie działo jedno za drugim murem. :)\nAgnieszka G. 26 stycznia 2014 12:24\nNo to już wiem czemu Aleksandrowski idzie spać po 22.\nNo te "boje" między rodzeństwem mogą przerażać (mnie to przeraża)... nie mniej mam nadzieję, że uda Wam się do czegoś w tym temacie dojść ;)\nSylwia 27 stycznia 2014 12:02\nHeh... :D Niby czekam na to drugie ale jednak trochę się boję.\nyendza o. 27 stycznia 2014 23:46\nStrzygo, jak ja dobrze Cię rozumiem!\nu nas też. jeden moment: czyta Igowi książeczkę, przytula, głaska.\n10 sekund później: zarzuca niego całego kocyk. i dusi. albo popycha. albo okłada klockiem.\nnie chcę Cię martwić, ale może przygotujmy się psychicznie na to, że przez najbliższe 18 lat to się nie skończy. będzie się zmieniać tylko forma i ciężkość przedmiotów


Call center - fotokontrast.pl\nZwracając uwagę na programowanie sterowników, które oferuje obecnie dużo firm, przyznać trzeba szczególny rozwój tej branży. Rozbudowane możliwości to oparte na nowych opcjach innowacje, które są użyteczne w różnych branżach. Klienci na rynku preferują zaufanie, którym obdarzają określoną firmę. Sporo możliwości daje samo programowanie, natomiast to dotyczące sterowników wcale nie ma tak wysokiego stopnia skomplikowania, jak mogłoby się wydawać. Mając odpowiednią motywację oraz samozaparcie możemy wszystko, więc warto dokształcać się w każdej dziedzinie.\nW naszym serwisie internetowym wyszukasz nowinkiz obszaru najnowszych technologii. Wyróżniamy się artykułami bardzo rzetelnymi. Nasi autorzy mają długoletnie doświadczenie.


Liposomalna Witamina B12 Fosfolipidy FORTE Krople 50 ml Dr. Jacob's. BioSklep.com.pl\n» Liposomalna Witamina B12 Fosfolipidy FORTE Krople 50 ml Dr. Jacob's\nLiposomalna Witamina B12 Fosfolipidy FORTE Krople 50 ml Dr. Jacob's\nKod produktu: 4041246501346\nKrople, 1000 porcji po 50 mcg - 0,05 zł za porcję\nJeżeli produkt z witaminą B12 ma formę tabletek, kapsułek lub płynu przeznaczonego do połykania, wchłanianie witaminy jest zależne od stanu flory bakteryjnej jelit. Dlatego nie ma pewności ile się jej wchłonie lub czy w ogóle się wchłonie. To dlatego wielu producentów stosuje w produktach tak wysokie porcje, aby była szansa, że choć trochę B12 zostanie wchłonięte.\nPonieważ witamina B12 w wielu przypadkach trudno wchłania się z przewodu pokarmowego, Europejski Urząd ds. Bezpieczeństwa Żywności stwierdza, że przyjmowanie nawet 500 µg witaminy B12 jest bardzo dobrze przyswajalną oraz bezpieczną porcją dzienną. W Polsce Główny Inspektorat Sanitarny ograniczył ilość witaminy B12 w porcji dziennej suplementów diety do maksymalnie 100 µg. Produkty Dr. Jacob's z witaminą B12 mają formę kropli lub tabletek podjęzykowych i witamina wchłaniana jest bezpośrednio do krwiobiegu, z pominięciem dalszych odcinków przewodu pokarmowego. Dlatego przyjmowanie nawet tylko 100 µg witaminy B12 w produktach Dr. Jacob's jest wystarczającą porcją.\nWitamina B12 zawarta w kroplach podjęzykowych B12 Fosfolipidy FORTE wchłania się już w ustach, jest natychmiast metabolizowana przez organizm. Jest bioaktywna i ma długi okres stabilnego trwania.\n- Praca układu nerwowego oraz funkcji psychologicznych\nkoncentrat soku wiśniowego (35%), woda, fosfolipidy słonecznikowe (15%), alkoho*, metylokobalamina, hydroksykobalamina.\nProducent Dr. Jacob's Poland, ul. Kasprzaka 7 / U 1, 01-211 Warszawa\nBICAPS B12, 60 kapsułek ForMeds\nBICAPS B COMPLEX, 120 kapsułek ForMeds\nSuplement diety BIOCAPS B COMPLEX zawiera kompleksową kompozycję witamin\nz grupy B oraz inulinę bez żadnych dodatków. Suplement diety BIOCAPS B COMPLEX zawiera między innymi: witaminę B6 (P-5-P), witaminę B12 (metylokobalamina)\nDzika Róża Proszek BIO 100 g Batom\nsproszkowany owoc dzikiej róży* 100%\n1- 2 łyżeczki proszku zalać 3/4 szklanki gorącej wody, spożywać po 15- 20 minutach parzenia.\nLiposomalna Witamina D 1000 IU, 30 saszetek Vita-D-Lip\nLiposomalna Witamina D 1000 IU Vita-D-Lip\nPRENACAPS DHA, 60 kapsułek ForMeds\nPRENACAPS Multi 1, 60 kapsułek ForMeds\nPRENACAPS Multi 2, 60 kapsułek ForMeds\nLiposomalna Witamina C Smak Wiśni 500 mg, 30 saszetek Ascolip\nLiposomalna Witamina C Smak Wiśni 500 mg ASCOLIP\n- bez cukrów, bez GMO, bezglutenowy, odpowiedni dla wegetarian i wegan\n- zgodnie z wysokimi standardami jakościowymi\n- w oparciu o innowacyjne procesy produkcyjne, nadające mu cechy unikalne na skalę światową.\nPRENACAPS multiPLAN, 30 kapsułek ForMeds