Urząd Miasta Lublin: Wydział Komunikacji będzie nieczynny w… - Panorama Lubelska\nUrząd Miasta Lublin: Wydział Komunikacji będzie nieczynny…\nUrząd Miasta Lublin: Wydział Komunikacji będzie nieczynny w dniach 10-11 stycznia 2019 r.\nlublin.eu Wydział Komunikacji ul. Czechowska 19A - nowa siedziba\nPrzypominamy, że jutro, tj. w czwartek (10 stycznia) i w piątek (11 stycznia) Wydział Komunikacji Urzędu Miasta Lublin nie będzie obsługiwał interesantów ze względu na przenosiny do nowej siedziby przy ul. Czechowskiej 19A. W dniu dzisiejszym możliwe jest jeszcze załatwienie wszystkich spraw zgodnie z kompetencją tego wydziału w budynku przy ul. Leszczyńskiego 20.\nOd poniedziałku (14 stycznia) zapraszamy mieszkańców do Wydziału Komunikacji, który funkcjonować będzie już przy ul. Czechowskiej 19 A. Nowa siedziba to możliwość stworzenia odpowiednich i wygodnych warunków obsługi. Interesanci będą obsługiwani przy 15 stanowiskach do rejestracji oraz dodatkowych 4 stanowiskach do odbioru gotowych dokumentów takich jak prawo jazdy czy dowód rejestracyjny. W budynku znajduje się sala obsługi o powierzchni ok. 400m2 i poczekalnia około 25m2 z 20 miejscami siedzącymi oraz odpowiednio dostosowane miejsca socjalno-sanitarne takie jak toalety, pokój dla matki z dzieckiem, czy pokój socjalny dla pracowników. Do obsługi interesantów wykorzystywany będzie system kolejkowy. W budynku znajduje się łącznie około 50 miejsc siedzących, a przy ścianach zamontowane są blaty, które umożliwiają uzupełnienie dokumentów w wygodny sposób. Budynek jest dostosowany do potrzeb osób niepełnosprawnych, jest wyposażony w windę, znajduje się przy nim także parking. Nowa siedziba posiada także odpowiednie archiwum do przechowywania dużych zasobów archiwalnych wydziału, które są wykorzystywane również w pracy bieżącej.


wesołe książeczki mowa zwierząt - najtańsze sklepy internetowe\nWyniki 1 - 2 z 2 znalezionych dla zapytania wesołe książeczki mowa zwierząt w 2 sklepach\nKsiążeczka zawiera kolorowe i wesołe ilustracje przedstawiające gatunki zwierząt w ich środowisku oraz ich mowę. Każda ilustracja prezentuje przedstawiciela jednego gatunku,... Pełen opis produktu 'Wesołe książeczki. Mowa zwierząt' »\nKsiążeczka zawiera kolorowe i wesołe ilustracje przedstawiające gatunki zwierząt w ich środowisku oraz ich mowę. Każda ilustracja prezentuje przedstawiciela jednego gatunku, jest podpisana nazwą danego zwierzęcia oraz prezentuje jego sposób porozumiewania się.Idealna propozycja dla maleńkiego dziecka poznającego świat – ilustracje odzwierciedlają naturę, są przyjazne, prowokują do zadawania pytań: "co to?", "jak mówi" (pies, kot itp.). Trochę starsze dzieci zainteresuje, jak i gdzie żyją zwierzęta, co jedzą, dlaczego je hodujemy...Książki są dostosowane do najmłodszego wieku – wykonane z twardego, grubego kartonu powleczonego folią, dzięki czemu nie ulegną szybkiemu zniszczeniu w rączkach małych dzieci.\nWięcej o Wesołe książeczki. Mowa zwierząt\nKsiążeczka zawiera kolorowe i wesołe ilustracje przedstawiające gatunki zwierząt w ich środowisku oraz ich mowę. Każda ilustracja prezentuje przedstawiciela jednego gatunku, jest podpisana nazwą danego zwierzęcia oraz prezentuje jego sposób porozumiewania się. Idealna propozycja dla maleńkiego dziecka poznającego świat – ilustracje odzwierciedlają naturę, są przyjazne, prowokują do zadawania pytań: "co to?", "jak mówi" (pies, kot itp.). Trochę starsze dzieci zainteresuje, jak i gdzie żyją zwierzęta, co jedzą, dlaczego je hodujemy...\nksiążeczki mowa zwierząt - ofert: 10\nwesołe książeczki zwierząt - ofert: 8


Irlandczyk - De Niro, Pacino i Pesci w finalnym zwiastunie! - Movies Room\nAutor: Dominik Mustache 19 listopada 2019\nNetflix zaprezentował ostateczną zajawkę zbliżającego się wielkimi krokami filmu w reżyserii Martina Scorsese. Dzięki zwiastunowi, możemy zobaczyć, jak wypadło cyfrowe odmłodzenie obsady, które pochłonęło znaczną część wysokiego budżetu.\nProdukcja skupia się na legendarnym trio: Robert De Niro, Al Pacino i Joe Pesci. Mimo, że wymienieni aktorzy są ikonami kina gangsterskiego i mają za sobą wiele produkcji z tego gatunku, to dopiero Irlandczyk będzie premierowym spotkaniem tego tercetu na ekranie, a także pierwszą fuzją aktorskich umiejętności Pacino i reżyserskiego kunsztu Scorsese.\nZobacz również: TOP 10 – Najlepsze filmy Martina Scorsese!\n22 listopada film pojawi się w wybranych kinach, a 27 listopada zadebiutuje na Netflixie.\nIrlandczyk, Martin Scorsese, netflix


CZARNE ŚCIANY NARTY - Mężczyźni, Motocykle, Porady - Logo24.pl\n;. Pod daszkiem na ścianach wiszą opony, kaski, ochraniacze, rękawice, buty. – Napijesz się meksykańskiej kawy? – pyta Kuba Wesołowski, właściciel Bike Corner. Jest po czterdziestce i czuć, że dobrze zna temat. – Enduro to prawdziwy rower górski – zagaja. – To znaczy, że


SEA LIFE Michigan Aquarium (Auburn Hills) - opinie\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: SEA LIFE Michigan Aquarium\nAtrakcje w pobliżu obiektu SEA LIFE Michigan Aquarium\nSEA LIFE Michigan Aquarium opinie, Auburn Hills\nNr 2 wśród 15 atrakcji w lokalizacji Auburn Hills\nMoja żona i nasze dwie dziewczyny (7 i 10) poszedłem z moja najstarsza córka i jej mąż i ich małych dzieci ( 3 i 1. To było dobre. W 3-letnim dzieckiem bardzo mi się podobało w basenie. . . jak nasze dziewczynki. Może to wszystko...wydawało się spieszyć. . . ale po prostu we własnym tempie i wrócić, jeśli chcesz (udaliśmy się z powrotem na basenie po przejściu przez całość raz) . Płaszczki były fajne. Wiele z eksponatów były zabawne i miłe. Jest to trochę drogo. . . Myślę, że to było $ 62 dla czterech z nas. Ale dobrze się bawiliśmy. Byliśmy tam przez dwie godziny.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Hayley A, General Manager, SEA LIFE Michigan AquariumOdpowiedź udzielona 28 lipca 2017\nBawiliśmy się świetnie w tym akwarium. Pracownicy byli zaangażowani, przyjazny i kompetentny. Dobre rodzinne zabawy!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Hayley A, General Manager, SEA LIFE Michigan AquariumOdpowiedź udzielona 21 lipca 2017\nWybraliśmy się z 9-wnuczka i oboje jesteśmy bardzo zadowoleni z akwarium. Personel był bardzo pomocny i kompetentny. . . zawsze chętny, aby powiedzieć nam o zwierzęta w akwarium. Jest Stingray akcent zbiornika, zbiornik z rekinami i kilka akwarium " tunele/wizjery " gdzie dzieci mogą przyjrzeć...się bliżej wewnątrz zbiorników. Jedynym minusem było to, że przeciążenie " ekologia / ochrona na morzu " informacje o. Dużo to było zbyt zaawansowane dla dzieci lub po prostu nudny. Rozumiem nauczanie trochę na to, ale to było to nacisk na ochronę zwierząt. Ale poza tym, że bardzo nam się podobało w parku! Również $ 6 zniżki z AAA.Więcej\nBardzo podobał mi się port otwory i czołgać przez tereny dla małych dzieci, a pojawiają się pęcherzyki powietrza w akwariach!\nPersonel był bardzo przyjazny od recepcji w całym akwarium. Wraz z 4-letnim wnukiem spodobało nam się tak bardzo, że byliśmy tam przez dwa razy w tym samym dniu i mówił o tym przez kilka dni później! Nie jest to duży akwarium ale różnorodność i fajne...okazy jak zmiana kolorowe meduzy, całkowicie nadrabia!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Hayley A, General Manager, SEA LIFE Michigan AquariumOdpowiedź udzielona 19 lipca 2017\nI przyniósł mi 3 wnuki, w wieku 6 - 9 czerwca o 2:00. dla dzieci za darmo zniżki było zdecydowanie warte swojej ceny. Kupiłam w Ranger Pack i podobało im się znakowania ich książki. Pracownicy spotkaliśmy przez cały czas był dobrze poinformowany i pacjenta z...pytaniami.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Hayley A, General Manager, SEA LIFE Michigan AquariumOdpowiedź udzielona 12 lipca 2017\nZatrzymaliśmy się tu wczoraj, i jak dwie dorosłe osoby, jesteśmy bardzo zadowoleni z naszego pobytu, przesunięty wpis czasy to przyjemny i pomogło zmniejszenie tłoku w zbiornikach. Kupiliśmy bilety online i dodaniu za kulisami wycieczka za dodatkową $ 3, świetna jakość. Sam był naszym przewodnikiem i...ona była bardzo ciekawa i odpowiedział na wszystkie nasze pytania. Zwierzęta były aktywne i zbiorniki były czyste, dzięki za wspaniały pobyt!Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Hayley A, General Manager, SEA LIFE Michigan AquariumOdpowiedź udzielona 7 lipca 2017\nWziąłem moje dzieci w wieku 7 i 8. Zwierzęta eksponaty były piękne, ale za $ 45 spodziewałem się dużo więcej. że wszystko w około godzinę i obejmuje przeglądanie sklep z pamiątkami. Moje dzieci. Nie podobało mi się jak możesz wrócić później, ale jechaliśmy 90 minut...aby zobaczyć ten więc pobyt przez cały dzień nie było to rozwiązanie dla nas. Ja może wrócę innym razem ponieważ moja córka chce wrócić na jej urodziny, ale nie jestem czekam na płacenie tych ceny ponownie za takie małe miejsce.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Hayley A, General Manager, SEA LIFE Michigan AquariumOdpowiedź udzielona 3 lipca 2017\nZa Drogie i tylko dobre dla małych dzieci\nAkwarium jest bardzo małe i na pewno nic spektakularnego. Akwarium jest zdecydowanie nastawiony na rodziny z małymi dziećmi. Bez małych dzieci, gdy weszliśmy przez około 20 minut a w cenę wliczone oglądając płaszczki znudzi wam. Zaoszczędź pieniądze i po prostu udaj się do Detroit zoo....Akwarium nie ma wiele eksponatów. Za cene $ $ bym się spodziewał nie było dużo więcej do zrobienia i więcej eksponatów.Więcej\nAkwarium jest ładny, ale bardzo małe jak na tę cenę. Poszedłem do Toledo zoo za taką samą cenę, a akwarium jest tak samo duże, wliczone w cenę biletu do zoo. W dotyku zbiornika jest ładny, ale znów, w zoo. Byłem rozczarowany w tę atrakcję.Więcej\nWspaniały prezent z okazji naszej 3 synów\nAbsolutnie wszystko o tym miejscu. Niesamowite zwierzęta i ludzi. Nawet można znaleźć znajomego bilet do naszego syna.Więcej\nAutorem odpowiedzi dotyczącej tej recenzji jest: Hayley A, General Manager, SEA LIFE Michigan AquariumOdpowiedź udzielona 29 czerwca 2017\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu SEA LIFE Michigan Aquarium.


Komandosi literatury – Blog Łukasza Garbala » Blog Archive » „Zbudują biurowiec przy pl. Zamkowym” – zafałszowując dawną architekturę. Nie widzieli obrazów Canaletta?\nSłowa kluczowe: architektura, historia, odbudowa, rekonstrukcja, stare miasto, Starówka, trasa W-Z, współczesność, źródłowość\nBJK 28 października 2013\nBudynek jest przeskalowany, niepotrzebnie zagęszcza ten fragment miasta i do niego nie pasuje. W dodatku burzy się inny, pasujący element, aby go postawić. Czy byłoby to możliwe w innym kraju, w innym mieście? Nie.


Aplikacja Modlitwa w drodze – nowoczesny sposób zaspakajania potrzeb duchowych\nStrona główna Aktualności 12.08.2018 11:33\nKrótkie sesje medytacji i techniki uważności (mindfulness) zyskały ogromną popularność w ostatnich latach, ale dla niektórych problemem może być ich zakorzenienie we wschodnich religiach. Dlatego, mamy dla Was propozycję aplikacji opartej na Ewangelii, zakorzenioną w duchowości ignacjańskiej. Modlitwa w drodze pozwala zanurzyć się w Słowie Bożym w dowolnym momencie dnia.\nModlitwa w drodze to codzienne rozważania modlitewne, które możemy przeczytać lub odsłuchać. Warto tu zaznaczyć, że nagrania do odsłuchiwania zostały profesjonalnie przygotowane i opatrzone piękną muzyką wprawiającą w kontemplacyjny nastrój. W przerwach słuchający ma czas na refleksję i odkrycie, w jaki sposób przedstawiane Słowo może odnieść do swojego codziennego życia. Każde z rozważań składa się z fragmentu Pisma Świętego i krótkiego komentarza. Według twórców aplikacji, taka forma modlitwy ma pomóc odnaleźć Boga, który jest obecny w każdym momencie naszego życia. Zgodnie z tym założeniem, modlitwa jest słuchaniem Boga, rozmową z Nim i wprowadzaniem w czyn owoców rozważań.\nKażdą z codziennych modlitw możemy dodać do ulubionych oraz zapisać do odsłuchania offline. Co ciekawe, aplikacja może wiele czynności wykonać za nas. W ustawieniach znajdziemy możliwość automatycznego pobierania oracji na najbliższy tydzień do odsłuchania offline, automatyczne usuwanie starszych plików oraz codzienne przypomnienia o modlitwie.\nPoza codzienną modlitwą, w aplikacji znajdziemy także inne treści służące dłuższej medytacji, jak śpiewany różaniec czy rachunek sumienia. Aplikacja sprawdzi się w rękach osób zaznajomionych z różnymi formami modlitwy, jak i praktykujących sporadycznie. To także ciekawy sposób, by zapoznać się z modlitwą kontemplacyjną. W połączeniu z łatwym w obsłudze kalendarzem, ta aplikacja może zastąpić nam brewiarz lub wprowadzić do rozważań Ewangelii, zgodnie z medytacją praktykowaną przez jezuitów.\nModlitwa w drodze jest dostępna jako aplikacja mobilna dla Androida i iOS-a, ale to nie jedyny sposób, by korzystać z przygotowanych rozważań. Tę samą treść znajdziecie na stronie projektu. Można tam także słuchać nagrań oraz pobrać je w postaci plików MP3 i odsłuchiwać w swoim ulubionym odtwarzaczu muzycznym.\nPolska wersja Modlitwy w drodze została przygotowana przez jezuitów. To część międzynarodowego projektu Pray as you go, rozwijanego w także w innych krajach i językach. Aplikacja jest doskonałym przykładem, jak można połączyć ćwiczenia duchowe św. Ignacego z Loyoli z dobrodziejstwami nowoczesnej techniki komunikacji. Zabiegani mogą dzięki temu rozwijać swoje relacje z Bogiem w dowolnym miejscu i czasie, bo każde miejsce jest dobre, by odnaleźć w nim Boga i lepiej poznać samego siebie.


Inny czas...: czerwca 2012\nImieniny pani domu\n"Ustawiczne kłopoty i zajęcia pana Benedykta z jednej strony, a z drugiej słabe zdrowie pani Emilii i sposób życia, jaki wiodła ona od lat już wielu, nie dozwalałyby na utrzymywanie szerokich stosunków towarzyskich. Oboje też, choć dla przyczyn różnych, nie pragnęli ich wcale. On unikał wydatków i przeszkód w gospodarskich pracach, ona lękała się ruchu, gwaru i wszelkiej fatygi. Jednak zupełnie wyosobnionymi spośród ludzi być nie mogli. Dawne stosunki sprowadzały im niekiedy odwiedziny krewnych i sąsiadów; raz w roku, na imieniny pani domu przypadające w ostatnim dniu czerwca, zjeżdżała się do Korczyna znaczna ilość gości. Był to już zwyczaj przyjęty od tak dawna, że zmienić go było niepodobna bez uchybienia najprostszej przyzwoitości i narażenia się na niechęć wielu osób."\nEliza Orzeszkowa "Nad Niemnem" tom I, roz.IV\n"Nad Niemnem" - wiadomo, lektura szkolna, z grubsza wiadomo co chodzi - nawet dla tych, którzy nie czytali. A może tylko obejrzeli film. Nie będę jednak streszczać, bo to tak znana klasyka polska, że po prostu nie wypada...\nKsiążka, która jest lekturą szkolną najczęściej ma doczepioną etykietę nudnego przymusu. Sam fakt znalezienia się na liście powoduje jakby obniżenie jej wartości - taka szkolna przekora.\nNie mam zamiaru nikogo przekonywać, namawiać itd - ja sama bardzo lubię czytać tę powieść i wracam do niej co jakiś czas. I nawet te osławione nudne "opisy przyrody" mnie tak bardzo nie nudzą. Lubię przenieść się w te nadniemeńskie klimaty... i to wcale nie jak do cepeliowskiego skansenu - z samymi dobrymi i pięknymi stronami nostalgicznych powrotów na Kresy. Dostrzegam problemy społeczne i polityczne, które porusza pisarka.\nJednak "Nad Niemnem" to dla mnie przede wszystkim ludzie - ich przeżycia i związki uczuciowe.\nPostaci bohaterów są nadal żywe, różnorodne ... można ich lubić, krytykować, mogą nas denerwować...\nTak jak niezmiennie denerwuje mnie najbardziej ze wszystkich pani Emilia.\nZaliczam ją grupki tych wkurzających czytelnika bohaterek, którą tworzą także Barbara Niechcicowa, Scarlett O`Hara, Róża-Cudzoziemka. Ma się ochotę mocno potrząsnąć taką paniusią, kiedy jej wypowiedzi i zachowanie stają się już zbyt denerwujące...\nWersja filmowa powieści (film i serial) podoba mi się... może dlatego, że nie jest zbyt udziwniona. Odbieram ją nie jako adaptację, ale jako ilustrację do książki. I tak jest dobrze...\nA obsada aktorska to według mnie najmocniejsza strona filmu.\nMam wydanie z "Czytelnika", które (jak wszystkie tej oficyny)jest trochę znakiem swoich czasów - zbyt drobny druk, tekst wepchnięty w mały format stron, klejone kartki szybko rozsypujące się po lekturze.\nTo minus tej edycji. Lubię czytać książkę swobodnie, bez dodatkowego zmęczenia z powodu tropienia kolejnych zdań i wyrazów...\nAle te egzemplarze to pamiątka, po dziadkach, których już nie ma od wielu lat.\nKażda książka z dedykacją jest jedynym, niepowtarzalnym tomem w domowej, rodzinnej bibliotece. Czasami odkrywam te dedykacje przypadkowo, nie pamiętam, że tam są. Dopiero sięgając po książkę trafiam na takie wpisy, zawsze związane z konkretnym dniem, okazją, spotkaniem.\nTeraz, w obliczu nowych ślubnych zwyczajów, nie mogę odżałować, że w zaproszeniach na nasz ślub nie znalazła się prośba do naszych gości: Zamiast kwiatów mile widziane książki z dedykacją.\nCóż, to było tak dawno i zwyczaje były inne.\n"Nad Niemnem" Eliza Orzeszkowa, Czytelnik Warszawa 1973\nEtykiety: Eliza Orzeszkowa, film polski, literackie cytaty, literatura i film, literatura polska, powieść\nByło... minęło... (3) - Matura - wczoraj i dziś\nPorusza bowiem zupełnie dorosłe, czasami tragiczne problemy w życiu szkoły (samobójstwo ucznia, wyrok skazujący w sfabrykowanym procesie o zabójstwo), w życiu prywatnym uczniów i nauczycieli. Mówi o dojrzewaniu młodych ludzi, o przyjaźniach, ale także o konfliktach światopoglądowych.\n* wpis do Klasyki młodego czytelnika\nEtykiety: dawna biblioteczka dla młodych i młodszych, Elżbieta Jackiewiczowa, historia, literatura polska, powieść\nByło... minęło... (2) : "Godzina pąsowej róży" - strzeżcie się, dziewczęta\n"Oto Anda. Kilka miesięcy temu skończyła czternaście lat. Spotykamy ją, kiedy razem z Teresą wraca ze szkoły. Teresa to koleżanka. Po drodze zatrzymują się przed wystawą."\nTak rozpoczyna się historia lekkomyślnego igrania z czasem, "Godzina pąsowej róży" - opowieść z 1960 roku. Powieść dla dziewcząt? raczej unikam takiego podziału, bo nigdy nie wiadomo, co zechcą przeczytać chłopcy.\nAnda, w wyniku manipulowania wskazówkami starego rodzinnego zegara, w bardzo nieodpowiedniej chwili (jak się później okazuje), przenosi się w czasie. Całe zamieszanie spowodowane było chęcią pójścia na basen przyszłej gwiazdy pływackiej. Tu trening, a tu zaniedbania szkolne.\nA wystarczy takie małe, malutkie oszustwo z cofnięciem wskazówek zegara i można by wyskoczyć na godzinkę z domu.\nNiestety, jeszcze w grę weszło stłuczone szkło w rodzinnym portrecie i kropla krwi na starej róży...\nI zaskoczona Anda odnajduje się nagle w innym otoczeniu, w innym ubraniu... jak się dowiaduje - w latach osiemdziesiątych XIX wieku. Oprócz pięknej ciotki Eleonory, właścicieli tytułowej róży, Anda jest jedyną osobą świadomą tej zmiany w czasoprzestrzeni. Nowoczesność XX wieku znika w każdym wymiarze - nie ma elektryczności, samochodów (ani innych wynalazków ułatwiających życie), loty kosmiczne są wynalazkiem wyobraźni niejakiego pana Verne`a, nie istnieją zmiany obyczajowe, o których wcześniej Anda nawet nie myślała. Są za to gorsety i niewygodne ubrania, powozy, kocie łby na ulicach, gazowe oświetlenie, brak łazienek, pensje dla panienek i tysiące sytuacji, w których "nie wypada".\nPrzeniesienie się bohaterki do minionego wieku daje doskonałą możliwość przybliżenia młodemu czytelnikowi wielu ciekawych momentów z codziennego życia: oświadczyny, przygotowania do ślubu, wypoczynek nad morzem, a także poznania strojów, wyposażenia mieszkań, pensji dla dziewcząt...\nWraz z Andą kilkakrotnie nagle odnajdujemy się w różnych miejscach i czasie, bo Anda nie poddaje się losowi, ale stara się powrócić do swojego XX wiek, co jakiś czas dopadając właściwego zegara.\nDzisiejszy czytelnik przeżywa właściwie podwójną podróż w czasie: książkową - wraz z bohaterką... i własną, bo współczesność Andy to czas lat 60-tych minionego już wieku.\nPamiętam pierwsze wrażenia z lektury, gdy miałam tyle samo lat, co Anda. Książka bardzo mi się podobała, idealnie pasowała do tamtych czasów, w warstwie współczesnej była jak najbardziej współczesna.\nAnda była jedną z nas, współczesną dziewczyną przeżywająca takie fantazyjne przygody.\nA teraz uważam, że mimo upływu ponad pięćdziesięciu lat od czasu powstania, książka nie zestarzała się, nie jest archaiczna. Została napisana takim językiem, który wytrzymał próbę czasu. Nie ma w narracji lub w dialogach rażących przeżytków językowych. Elementy współczesności z lat 60-tych są nakreślone ogólnie (można powiedzieć uniwersalnie), mamy je również w naszym życiu. Oczywiście w trakcie lektury natkniemy się słowa i zwroty, które już nie funkcjonują w języku codziennym: algebra (jako przedmiot w szkole), dziewiąta klasa, flakonik z atramentem, spodnie od krawca i inne.\nW 1963 roku na podstawie książki powstał film (pod tym samym tytułem), który okazał się prawdziwym przebojem kinowym. Na pewno za sprawą odtwórczyni roli głównej - Andę zagrała ogromnie wtedy popularna Elżbieta Czyżewska. Z tego powodu filmowa Anda jest o kilka lat starsza. Natomiast nie wiem, dlaczego scenariusz zawiera kilka istotnych zmian w stosunku do książki. Ale to tak najczęściej bywa z adaptacjami.\nNiestety nie mogę podać dokładnej daty wydania mojego egzemplarza. To książka należąca do moich ulubionych, czytana przez tyle lat w rodzinie, że kartki się rozsypują, a strona tytułowa nie wiadomo gdzie i kiedy zniknęła. Może też przeniosła się w czasie...\nNa pewno była wydana po 1963 roku, na co wskazuje zdjęcie z filmu na okładce.\nEtykiety: dawna biblioteczka dla młodych i młodszych, film polski, literatura polska, Maria Krüger, powieść, ulubione\nUkłon w stronę cienia...\n"Ukłon w stronę cienia" to tytuł cyklu powieściowego, nazywanego różnie przez wydawców (wieloksiąg, saga). Saga najmniej mi pasuje w odniesieniu do tych powieści. Wszystkie łączy osoba bohaterki i jej życia, które w całości podporządkowane jest jednemu uczuciu do jednego mężczyzny. Wszystkie kolejne związki z mężczyznami nie mają żadnego znaczenia, liczy się tylko miłość do Waltera.\nPierwsza część to "Obrączka ze słomy".\nPrzeczytałam ją wiele lat temu (w innym wydaniu niż to, które obecnie posiadam). I tamten czas i okoliczności tej pierwszej lektury miały zasadnicze znaczenie na mój osobisty odbiór.\nJako nastolatka naczytałam się poruszających wojennych wspomnień, materiałów wydawanych przez "Główną Komisję Badania Zbrodni Hitlerowskich", reportaży w "Przekroju" z procesu norymberskiego - to wszystko wyciągałam z bogatej tematycznie biblioteki mojego dziadka.\nI pod wpływem tych lektur już w liceum miałam silnie ugruntowaną nienawiść do Niemców jako do narodu naszego odwiecznego wroga i okupanta.\n"Obrączka ze słomy" to historia młodzieńczej miłości Polki i Niemca w czasie trwania II wojny światowej. Anna Maria pokochała niemieckiego żołnierza - Waltera wbrew wszystkim i wszystkiemu co ją otacza. To "zakazana miłość" czasu wojny, szczególnie trudna w rzeczywistości okupowanej Polski.\nCzytałam książkę tamten pierwszy raz, gdy byłam świeżo upieczoną mężatką, a mój mąż znalazł się w szpitalu. Nic więc dziwnego, że przemówiła do mnie najbardziej opowieść o miłości, poczułam sympatię do bohaterów, odrzuciłam emocje z wcześniejszych historycznych lektur.\nPo kilkunastu latach zobaczyłam w księgarni nowe wydanie "Obrączki...". Wtedy już nazwisko autorki nie było mi obce, bo znałam cykl "Niedoskonałości...".\nKupiłam ją , a na końcu książki niespodzianka... znalazłam zapowiedź dalszego ciągu tej historii.\nBo Anna Maria, mimo upływu lat, cały czas szuka śladów swojego ukochanego. Nie wierzy, że Walter zginął na froncie wschodnim. Chodzi do kina tylko po to, żeby po raz kolejny obejrzeć kronikę filmową, pokazującą niemieckich jeńców - może wypatrzy znajomą twarz... Każdy dzwonek do drzwi to szalone bicie serca - może to On?\nMijają lata... Anna Maria ciągle szuka i ciągle czeka...\nCałość tego cyklu powieściowego tworzą: "Obrączka ze słomy" , "Krzew tamaryszku", "Nie wierzę w powroty" i "Motyl z perłą".\nLektura wszystkich części wciąga, chociaż można by powiedzieć, że to typowo kobieca literatura. Ale nie jest to łzawe romansidło... Obok wątków uczuciowych znajdziemy tu bardzo bogatą warstwę opisową czasów i rzeczywistości. Towarzyszymy bohaterce w jej życiu na przestrzeni lat i w różnych miejscach na świecie (w Europie i w Stanach Zjednoczonych). Różni ludzie... różne środowiska, różne kraje... różne obyczaje...\nTylko uczucia jakby takie same, niezależne od wszystkiego...\nA moja osobista ocena?\nUważam ten cykl powieściowy za najlepszą część w twórczości sędziwej już pisarki...\nEtykiety: Krystyna Nepomucka, literatura polska, powieść\nRok pierwszego wydania -1903.\nMoje pierwsze spotkanie z tytułem, nie lektura samej książki, miało miejsce wiele lat temu. W siódmej lub ósmej klasie szkoły podstawowej, kiedy regularnie zostawałam po lekcjach i pomagałam w szkolnej bibliotece. Było nas kilka takich ochotniczek, z poświęceniem wypełniających karty czytelnicze i porządkujących książki na półkach. To właśnie w trakcie wielokrotnego ustawianie książek w porządku alfabetycznym według autorów, zapamiętałam ten tytuł.\nDlaczego ten szczególnie? Dzisiaj myślę, że chyba dlatego, bo go nie rozumiałam. Nie znałam znaczenia słowa "macierz", a że samo słowo mnie odstraszało, więc wtedy książki nie przeczytałam.\nWspominam okoliczności spotkania z książką, bo dzisiaj zastanawia mnie tamten dobór literatury na potrzeby szkolnej biblioteki. Jakże inne były kryteria wtedy i dziś...\n"Macierz" to przecież powieść dla dorosłych, poruszająca tematykę nie dla dzieci. A jednak w tamtych czasach została do szkolnej biblioteki zakupiona. I chyba było to nawet to samo wydanie - z roku 1957, które kupiłam kilka lat temu w antykwariacie.\nTa książka, jak wszystkie utwory Rodziewiczówny, pokazuje prawdziwość życia codziennego i obyczaje sprzed stu lat. Bez osłonek ukazuje funkcjonowanie klasowego systemu społecznego, opartego na pochodzeniu i na pieniądzu.\nCenię Rodziewiczównę za rzetelność kronikarską, za opisanie i pokazanie nam w każdym wymiarze szczegółów minionego świata. Dzięki autorce możemy zobaczyć, jaki był los odrzuconych, wykluczonych, popełniających życiowe błędy. Nieuchronność kary za przewinienia, surowość moralnego osądu za występek, piętno pochodzenia z nieprawego łoża.\nDla dzisiejszego młodszego czytelnika tamten cały świat jest niezrozumiały... bo jak to? można było stracić jakikolwiek dochód, nie mieć pracy i domu, spać pod płotem, pić wodę z kałuży, umrzeć w błocie, a nikogo to nie obchodziło?\nBiedny - to wtedy znaczyło "nikt", bezdomny bez rodziny - to "uliczny śmieć".. - opiekuńcze państwo? system opieki socjalnej? - nie wtedy... nie w czasie zaborów i nie w czasie "panów".\n"Macierz" jest opowieścią o miłości, o jej różnych rodzajach. Począwszy od szalonego uczucia młodziutkiej dziewczyny, poprzez pełną oddania miłość do mężczyzny, aż do tej najważniejszej - miłości matki do dziecka.\nGłówna bohaterka przez swoje bezkompromisowe zachowania traci szacunek otoczenia, miłość rodzicielską i spada na samo dno upodlenia. Zostając matką potrafi jednak instynktownie zadbać o swoje dziecko, świadomie wybrać i zaplanować dla niego drogę życiową.\nRodziewiczówna niezwykle odważnie jak na tamte czasy przedstawia w pozytywnym świetle samotne macierzyństwo z wyboru, nie z konieczności.\nTa książka jest napisana charakterystycznym dla Rodziewiczówny językiem, ale nie ma tu przydługich, nudnych zdań. Nie ma też dłużyzn w akcji, dramaturgia wydarzeń utrzymuje uwagę czytelnika do końca.\nEtykiety: literatura polska, Maria Rodziewiczówna, powieść\nNajpierw film - potem książka\nTaka bywa kolejność niektórych moich lektur - książek przeczytanych dopiero po obejrzeniu filmu.\nOkoliczności z tym związane bywają różne:\n- oglądam film wiedząc wcześniej o książce\n- przy okazji filmu dowiaduję się o istnieniu książki\n- sięgam po książkę napisaną na podstawie scenariusza filmowego.\nW tym ostatnim przypadku poziom literacki bywa bardzo różny, najczęściej jednak nie są to utwory wysokiego lotu. To po prostu trochę ociosany i obrobiony surowy materiał scenariusza. Oczywiście mówię tu tylko o wersjach powieściowych, które sama czytałam.\nDziś, pierwsza z półki, książka-serial "Daleko od szosy".\nWydanie drugie poprawione, Łódź 1985 r.\nHistoria wcale nie łatwego "awansu społecznego" zdolnego chłopaka ze wsi. Leszek chce się uczyć - początkowo kieruje nim tylko chęć zdobycia zawodu i pragnienie wyrwania się z zapadłej dziury. Nie chce tkwić w ustalonych schematach, czyli ożenek z Bronką i gospodarzenie na roli tak jak ojcowie i dziadowie. Nie chce grzebać się w ziemi, chce grzebać się w samochodach.\nUczucie do studentki, dziewczyny z dużego miasta, zmienia jego ambicje. Szybko dostrzega swoje braki w wykształceniu i obyciu - wie, że nie pasuje do studenckiego środowiska swojej dziewczyny. Jednak nie ma zamiaru się poddawać - podejmuje walkę, którą jest zdobywanie wykształcenia. Nauka jednocześnie z pracą zawodową, brak perspektyw na mieszkanie dla młodego małżeństwa, szarzyzna codzienności - to była wtedy rzeczywistość wielu ludzi.\nCóż to był za serial!!! Tak niezwykłej oglądalności i popularności nie miał w tamtym czasie żaden inny serial współczesny. Nie biorę tu pod uwagę Klossa i pancernych, bo to inna kategoria. Dziś ten serial byłby nazwany "kultowym" - tak jak kultowe stały się wtedy powiedzonka Leszka "sie panie częstują" lub "na żądanie raz można".\n"Daleko od szosy" (1976) to serial obyczajowy, który trafił do widzów dzięki swojej normalności, dzięki pokazaniu zwykłych ludzi bez propagandowego zadęcia. Mieliśmy dosyć tego ideologicznego bełkotu, tej nowomowy płynącej z telewizora. Do dziś źle reaguję na te wszystkie plenum, zjazd, KC, kampania buraczana lub ziemniaczana, przejściowe kłopoty w zaopatrzeniu i brak sznurka do snopowiązałek, przyjacielska wizyta towarzyszy radzieckich itd.\nTen serial był dobry, pokazywał problemy dotyczące wielu ludzi i nie powinien być wrzucony do jednego worka z takimi sztandarowymi filmami gierkowskiej propagandy sukcesu, jak na przykład serial "Dyrektorzy" - tak propagandowym że aż mdliło.\nSukces serialu to na pewno zasługa aktorów - przede wszystkim Krzysztofa Stroińskiego, którego Leszek zdobył ogromną sympatię widzów. Jego bohater to ciepły, sympatyczny chłopak. Inteligentny, zaradny życiowo, z poczuciem humoru - chyba nawet nie ma większych wad. A w rolach drugoplanowych i epizodycznych pojawia się wielu znanych aktorów.\nTen serial utrwalił także obraz Łodzi, którego już dzisiaj nie odnajdziemy. Nasza Pietryna, czyli ulica Piotrkowska - obecnie bardzo zmieniona, dworzec Łódź-Kaliska (całkowicie przebudowany), ulica Narutowicza z budynkiem uniwersyteckim, otoczenie technikum, stare autobusy przy Teatrze Wielkim itd.\nPrzykładów można podać więcej, bo duża część akcji miała miejsce właśnie w Łodzi.\nEtykiety: 1985, Henryk Czarnecki, literatura i film, literatura polska, Łódź subiektywna, powieść, serial polski, z mojej półki\n"... Chciałabym już być dorosła. Nosić suknie do kostek i ściskać się gorsetem. bo bym się wtedy nadawała już "pod nóż", jak powiedział mi kuzynek, ten od wsuwania ręki pod spódnicę. Nie wiem, co to znaczy "pod nóż", ale musi to być coś chyba przyjemnego. Spytałam go o to, ale się tylko roześmiał i obiecał, że w odpowiednim czasie pokaże mi ten nóż, a jak będę grzeczna, to pozwoli mi z niego skorzystać..." - to fragment pamiętnika dwunastoletniej Zuzi, znalezionego w rodzinnych szpargałach pewnego starego domu...\n"Ślubny welon" - wydanie I, Warszawa 1997 r. to powieść charakterystyczna dla twórczości Krystyny Nepomuckiej. Napisana w tym samym stylu, tym samym językiem, w tej samej konwencji jak większość utworów powstałych wcześniej.\nMamy tu kobiece motywy, czyli poszukiwanie miłości... postaci używają tych samych powiedzonek, które spotykamy w innych powieściach... są jak zwykle duchy i dziwne zdarzenia... jest czarny humor... obnażona aż do przesady i obrzydliwości fizjologia..., a współczesność okraszona wspomnieniami z dawnych lat.\nAkcja rozgrywa się współcześnie (w radio męski głos zawodzi, że do tanga trzeba dwojga) - głównie w Zakopanem, jednak zakopiańska atmosfera jest prawie nieodczuwalna. Dom i ogród są jak wyspa na oceanie, skupiają uwagę na sobie...\nBohaterka, młoda pani architekt, urodzona i wychowana poza Polską, otrzymuje w spadku stare rodzinne domostwo. Odnawiając dom porządkuje wraz z jego wyposażeniem swoją wiedzę o rodzinie - o kobietach, o ich tragediach, radościach, miłościach i tęsknotach. Egi odnawia i urządza dom, chciałaby także zrobić to samo ze swoim życiem, ze swoimi uczuciami.\nKsiążka ma ciekawą fabułę, galerię różnorodnych postaci, nostalgiczny nastrój wspomnień (choć nie obejdzie się bez zaskakujących epizodów), dużo humoru. Jednak jest pewne, dla mnie podstawowe "ale"..., które psuje mi odbiór.\nEgi ma 26 lat, a myśli i mówi jak kobieta po pięćdziesiątce. Jest sztuczna, wręcz nieprawdziwa w swoich gładkich, nazbyt literackich wypowiedziach. Zarówno w dialogach, jak i w narracji zgrzyta mi ten swoisty myślowo-językowy skansen (o czym już wspomniałam we wcześniejszym poście). Nie doszukiwałam się specjalnie tego typu niedociągnięć, to wrażenie pojawiło się samo. Zaczynając lekturę po raz pierwszy w roku powstania i wydania książki (1997), nie przyszłoby mi do głowy liczyć, ile autorka ma lat. I od tego uzależniać ocenę. Jednak dość szybko takie myśli same się pojawiły. To jest moje indywidualne odczucie, ale mocno zaawansowana w wieku pisarka nie stworzyła prawdziwie młodzieńczej postaci.\nWolę te bohaterki Nepomuckiej, które żyją w czasie wojennym i w latach bezpośrednio po II wojnie światowej. To są rówieśnice pisarki, koleżanki z jej pokolenia, z takimi samymi doświadczeniami i osobowościami.\nEtykiety: 1997, Krystyna Nepomucka, literatura polska, powieść, z mojej półki\n"Czy znasz Prusa?"\nNawet krótki spacer po książkowych blogach wystarczy, żeby natknąć się na kolejne wyzwania czytelnicze. To ciekawe pomysły, każdy na swój sposób urozmaica nasze indywidualne czytanie.\nNa blogu "Notatnik kulturalny" znalazłam zaproszenie do czytelniczego wyzwania (oj, nie lubię tego określenia!) "Czy znasz Prusa?" - oczywiście naszego pisarza, Bolesława Prusa, a nie tubylca z dawnych Prus.\nPodoba mi się ten pomysł, bo zawsze stawiam literaturę polską na pierwszym miejscu.\nA dodatkowo także dlatego, że "Lalka" to jedna z pozycji na mojej liście ulubionych.\nPo prostu lubię Prusa Bolesława...\nSzczegóły tutaj: "Czy znasz Prusa?"\nEtykiety: Bolesław Prus, o czytaniu\nOryginał - świat niedostępny\nZawsze zazdrościłam ludziom znającym tak dobrze obcy język, by móc w nim się porozumiewać i swobodnie czytać. Mnie się to nie udało, z różnych przyczyn. I czytając książki przetłumaczone z innych języków muszę polegać na słowach tłumacza. Zaufać tłumaczowi, że jego wersja jest jak najbardziej zbliżona do oryginału.\nJednak rzeczywistość okazuje się niedoskonała. Ostatnio coraz częściej trafiam na opinie, dotyczące różnych książek, o zmianach dokonywanych przez tłumaczy. Przede wszystkim dotyczy to imion bohaterów, ale zdarzają się również samowolne skróty treści utworów.\nNiestety, nie mam innego wyjścia... jeśli chcę przeczytać książkę, muszę przeczytać jej polską wersję.\nMiędzy innymi tak bezpardonowo obchodzą się tłumaczki i tłumacze utworów mojej ulubionej kanadyjskiej pisarki - Lucy Maud Montgomery. Mam do nich o to wielki żal, kiedy dowiaduję się, że moi bliscy bohaterowie, z którymi zżyłam się już dawno, tak naprawdę noszą zupełnie inne imiona.\nImię to rzecz ważna - identyfikuje osobę, kojarzy nam kogoś konkretnego.\nZ taką sytuacją mamy do czynienia w przypadku "Błękitnego Zamku", którego bohaterka, znana nam jako Joanna, w oryginale nosi imię Valancy.\n"Błękitny Zamek" - tytuł oryginału angielskiego "The Blue Castle"\nWydanie, które posiadam ma adnotację: Tekst opracowano na podstawie przekładu z 1926 roku Karola Borawskiego.\nHistoria Joanny Stirling to jedna z książek dla dorosłych, napisanych przez L.M.Montgomery.\nAkcja umieszczona jest w latach dwudziestych XX wieku, a więc już w zupełnie innej epoce, niż większość tych najbardziej znanych powieści autorki.\nBohaterka to stara panna - dwudziestodziewięcioletnia (!), która w dniu urodzin dowiaduje się o swojej chorobie i perspektywie najwyżej jeszcze jednego roku życia. Dotąd zahukana, nieśmiała, uważana za brzydką i niezbyt rozgarniętą, nagle pod wpływem wstrząsu (jakim jest taka wiadomość), postanawia zacząć żyć inaczej. Nie tak, jak dotąd musiała - pod presją rodziny i zgodnie z ich zasadami. Zapragnęła oderwania się od przymusu narzuconych obowiązków, od stereotypów myślenia, od niemiłych więzów rodzinnych... koniec z tym. Teraz zacznie robić to, na co ma ochotę i mówić szczerze to, co myśli.\nDotychczas jedyną jej krainą wolności był ów tytułowy Błękitny Zamek, do którego przenosiła się w myślach i w którym żyła inaczej. Teraz chce szukać tej krainy w realnym życiu.\nKsiążka jest przyjemną i wciągającą lekturą. Sama w sobie jest takim Błękitnym Zamkiem, w którym odnajdujemy dawno miniony świat.\nZawsze, gdy wracam do tej książki, zadaję sobie pytanie: ile dorosłych osób ma swój Błękitny Zamek?\nTaką małą tajemnicę, bo przecież dorosłym nie wypada "sobie wyobrażać"!\nW 1988 roku w Teatrze Wielkim w Łodzi odbyła się premiera musicalu "Błękitny Zamek" , stworzonego na motywach tej powieści. Oczywiście to dość swobodna interpretacja fabuły.\nChoreografię opracowała Krystyna Mazurówna.\nEtykiety: 1994, literatura kanadyjska, Lucy Maud Montgomery, o czytaniu, powieść, ulubione, z mojej półki\n"Florencja..." - powieść z 1993 roku, to chyba najbardziej końsko-wyścigowa powieść Joanny Chmielewskiej.\nJak wiadomo, pisarka jest wielką miłośniczką koni oraz wyścigowego dreszczyku emocji. I te motywy pojawiają się bardzo często w jej utworach.\nWydarzenia z poszczególnych akcji są okazją do wyjaśniania zasad gry na wyścigach - dodajmy, że w bardzo emocjonalny sposób. Jak zwykle pisarka nie może odmówić sobie krytyki funkcjonowania tego całego interesu na naszym rodzimym gruncie.\n"(...) Wiem. A skąd wiesz, że wiem.\n- Bo znalazły się takie osoby, które twierdzą, że była przy tym wariatka, pisarka, co tu wszystkich szkaluje. Znasz jakąś drugą siebie? (...)"\nDowiadujemy się też przy okazji co nieco o samych koniach.\nGłówną bohaterką tej książki jest tytułowa Florencja, klacz o niezwykłej osobowości, którą czytelnik musi pokochać, tak jak ją pokochały od pierwszego wejrzenia inne "ludzkie" postaci powieści. Florencja i jej przygody jest tu najważniejsza.\nKlasyczne wątki kryminalne - tutaj to napady, strzelaniny, morderstwa, wymuszenia, różne mafie .., schodzą na drugi plan i są mniej istotne od troski o tę uzdolnioną klacz i jej dobre samopoczucie.\nEtykiety: Joanna Chmielewska, kryminał i sensacja, literatura polska, powieść, ulubione, z mojej półki\nTrwające obecnie obchody jubileuszu królowej Anglii Elżbiety II obserwuję jedynie poprzez krótkie materiały w programach informacyjnych telewizji. I to mi wystarcza (chociaż może ze względu na imię powinnam wykrzesać więcej entuzjazmu) - nigdy nie byłam w Anglii, znam trochę historię, czytałam trochę literatury.\nMam też trochę pretensji do Anglików za naszą polską historię.\nNa pewno rocznicowe wydarzenia inaczej odbierają Polacy mieszkający na Wyspach, bo to się dzieje wokół nich bezpośrednio.\nW jednym z materiałów znalazła się wypowiedź dwóch starszych panów o tym, że jako chłopcy oglądali koronację młodej królowej.\nTe słowa natychmiast przypomniały mi fragment powieści "Saga rodu Forsyte`ów".\nDotyczył pogrzebu królowej Wiktorii, więc nie pasuje do współczesnej, radosnej w swej wymowie rocznicy.\nJednak sens wspomnień jest podobny - panowanie królowej przez tak wiele lat zawiera w sobie historyczne zmiany w Królestwie i na świecie. Tak samo, choć w innym wymiarze za czasów Wiktorii, jak i Elżbiety II.\n"... James spędził cały ranek wyglądając z okna sypialni. Ostatni obchód publiczny, który dane mu było widzieć - ostatnia z tylu oglądanych uroczystości!... Swithin i on widzieli ją podczas koronacji - smukła dziewczyna, młodsza od Imogeny!... Razem z Jolyonem widzieli, jak brała ślub z tym Niemcem... Wydawało mu się, że wcale nie tak dawno on i Swithin stali w tłumie przed Westminster Abbey podczas jej koronacji, a potem Swithin zabrał go do Cremorne - hulaka był zawsze z tego Swithina! Nie, wcale nie ma wrażenia, że to się działo dawniej niż ów obchód jubileuszowy, kiedy to z Rogerem do spółki wynajęli balkon na Piccadilly. Jolyon, Swithin, Roger - wszyscy już nie żyją, a on w sierpniu skończy dziewięćdziesiąt lat!..."\nKsięga II "W matni", część trzecia, roz.X "Przeminął wiek"\nEtykiety: John Galsworthy, literackie cytaty, literatura brytyjska, teraźniejszość\nByło... minęło... (2) : "Godzina pąsowej róży" - s...


Jak przeznaczyć 1% podatku dla organizacji opp | Turbacz\nZ kwestią związane jest bezpośrednio pojęcie „opp|opp”. Jest to termin który pojawił się w roku 2004 wraz z wejściem w życie ustawy o wolontariacie. Pod określeniem tym kryje się obszerna i nieustannie rosnąca liczba spółek oraz organizacji pozarządowych. Na przykład w samym Wrocławiu istnieje takich 390. Zakres ich działalności jest bardzo szeroki. Można więc przekazać swój 1 procent podatku dla klubu sportowego, schroniska dla zwierząt czy na rzecz powodzian. pokaźna część to fundacje oraz organizacje charytatywne. Jednym z przywilejów przysługujących organizacjom pożytku publicznego jest zwolnienie z obowiązku płacenia niektórych podatków, a także możliwość nieuiszczania opłat sądowych i skarbowych.\nPrzekazanie 1% podatku nie nastręcza obecnie większych niedogodności. Należy wypełnić wybrany formularz PIT, wpisując dane wybranej organizacji pożytku publicznego, w tym jej KRS. Następnie gotowy formularz składa się w urzędzie skarbowym lub wysyła pocztą. Poza metodą „tradycyjną” istnieje także inna, dostosowana do nowoczesnego użytkownika, czyli „PIT on-line”. Rozliczanie PIT 2013 powinno zakończyć się do 31 stycznia, 28 lutego lub 30 kwietnia 2014 roku, w zależności od rodzaju wypełnianego formularza. Należy pamiętać, by dokonać wcześniej wyboru organizacji, na rzecz której przekazuje się swój 1 procent. Po wpisaniu w Google „PIT przez internet” uzyskuje się bardzo wiele wyników. Najczęściej są to wpisy zawierające porady, skąd można czerpać wiedzę o metodzie rozliczania przy użyciu Internetu. Wielu ludziom rozliczanie PIT sprawia kłopoty. Rozliczanie on-line pozwala na dokonanie tego bez wychodzenia z domu, co sprawia, że jest o wiele bardziej komfortowa.\nJeśli ten tekst okazał się dla Ciebie wartościowy, nie wahaj się i sprawdź szczegóły na witrynie (https://vaco.com.pl/dla-biznesu/uslugi-ddd/deratyzacja.html) – zobaczysz jeszcze bardziej szczegółowe dane.\nDzięki temu też przekazywanie 1% podatku staje się łatwiejsze.


MLimited | MATSHOP.PL Multibrand Streetwear Store / Online Skateshop\nJeśli cenicie sobie nowoczesne, ciekawe kroje i premium wykonanie to dobrze trafiliście! Skórzane detale, świetna bawełna, produkty zarówno męskie jak i damskie. Nowoczesny, miejski styl inspirowany modą znaną z wybiegów. Obok zawsze modnej czerni produkty w elektryzującej zieleni.\nBandana MLimited Predator black\nBandana MLimited Predator white\nBandana MLimited Alien white\nBluza damska MLimited Short Sweatshirt WMNS Company olive / black\n169,00 zł39,00 zł / szt.1950 PKT\n89,00 zł19,00 zł / szt.950 PKT\nKoszulka damska MLimited Long T-Shirt WMNS Company olive / black\n99,00 zł19,00 zł / szt.950 PKT\n99,00 zł10,00 zł / szt.500 PKT


Dodane: 08-12-2016 22:58\nO wyprawce i zakupach dla dzieciPlanowanie i urządzanie ogroduWybór bramy- automatyka czy nieElectrician - job about making connectionsKosmetyczne porady z krajów orientuDruk i drukarnie, coś na tematO biznesie - luksusowoRóżne wybory poligraficzneKilka słów o zaproszeniach na ślub i nie tylkoSzkolenia BHPJak podróżować z klasą?Are All-in-one printing devices any good?Boiler issues? Call a plumberSłońce i jego energia. Jak ja wykorzystać?Wybieramy się do stomatologaKika ciekawych artykułów dla dzieciNie lej wody - oszczędzaj?Jak oszczędzać wodę naprawdę wydajnie?O oczyszczalniach i ekologiiArticle about pipes issuesSkuteczne pozycjonowanieCiekawe i intrygujące porady modoweDj idealny. Świadomy wybór DJ'aArtykuł o wirtualnym biurzeSzkolenia BHPO odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejOgólnie o czyszczeniu dywanówWygodna odzież to podstawa w sporciePrzydatność i praktyczność klimatyzacji w domuZegarek na rękęOtwieranie i zamykanie bramy na pilota! Wygodne czy nie?O wentylacji, klimatyzacji...


➤ Asus EeeTop PC ET2002 - Zobacz Zanim Kupisz na VideoTesty.pl\nNiestety nie znamy dokładnej ceny Asus EeeTop PC ET2002, ale zapraszamy do zapoznania się z naszym rankingiem komputerów 2018.\nA może wiesz coś więcej o tym produkcie? Pomóż innym w wyborze i dodaj pierwszą opinię o Asus EeeTop PC ET2002.\nModel Asus EeeTop PC ET2002 został zaprojektowany w celu umożliwienia Ci maksymalizacji doznań związanych z korzystaniem z systemu Windows® 7. Intuicyjne skróty dostępne dzięki opcji Eee Docking pozwolą Ci na łatwy i szybki dostęp do cyfrowych treści, sieci Internet oraz do innych, użytecznych narzędzi. Jego przyjazny użytkownikowi interfejs pozwoli Ci na dopasowanie ustawień multimedialnych oraz udostępnianie danych innym Eee PC, laptopem czy komputerom stacjonarnym, bez potrzeby dostępu do Internetu. Cztery domyślne podmenu Eee Docking (Eee Amuse, Eee Sharing, Eee Xperience i Eee Tools) w Asus EeeTop PC ET2002 sprawią, że codzienne korzystanie z komputera stanie się znacznie prostsze.\nInstrukcja obsługi do Asus EeeTop PC ET2002


Naklejki cytaty na ścianę – Kuźnia Grafiki od Kuźnia Grafiki - centrum-ngo.pl\nTeoretycznie wszystko jest proste: mądrzy ludzie potrafią w kilku, kilkunastu prostych słowach przekazać treści dodające sił, budujące i motywujące. Wystarczy zastosować się do ich stosunkowo prostych wskazówek, by wejść na drogę wiodącą do sukcesu. W praktyce nie jest to już takie łatwe – bo chociażby wytrwałość to przecież wysiłek wkładany w coś każdego dnia bez wyjątku.\nWarto jednak próbować, a pomóc w tym mogą naklejki z cytatami na ścianę – Kuźnia Grafiki ma ich bez liku w swoim sklepie internetowym. Można go znaleźć w domenie kuzniagrafiki.pl. Naklejka z cytatem umieszczona na ścianie będzie codziennie przypominała o czymś ważnym, napominała i zobowiązywała. Taki werbalny doping można sobie sprawić za bardzo niewielką kwotę, a kto wie – może pomoże on komuś osiągnąć naprawdę spory sukces?\nNaklejki cytaty na ścianę – Kuźnia Grafiki


Analiza techniczna - EUR/USD, H4, 18.03.2012 - Analizy Investio\n18 marca 2012 . MarcinTuszkiewicz Brak komentarzy\nW ciekawym miejscu zamknął się EUR/USD w piątek. Po raz kolejny jest to rejon 1.3160-1.3200. Wcześniej dwukrotnie w tym przedziale cenowym ukształtowała się luka weekendowa (którą rynek miał problem zamknąć). Jeszcze wcześniej trwała w tym miejscu konsolidacja. Ewidentnie ostatnie tygodnie to fluktuacja ceny wokół tego rejonu. Tym samym otwarcie rynku w niedzielę, może być bardzo ciekawe.\nRysunek 1. Analiza techniczna – EUR/USD, H4, 18.03.2012\nZostała przełamana linia trendu spadkowego – co sugeruje wzrosty. Jednocześnie rynek zatrzymał się przed górnym ograniczeniem kanału cenowego oraz na poziomie 38,2% Fibonacciego. No i wspomniana już strefa wsparć/oporów. Jeżeli powstanie w tym miejscu luka do góry, może być ponownie sytuacja, w której będziemy mieli do czynienia z dalszym umacnianiem się euro.\nTags: #EURUSD grupowanie zniesień kanał cenowy linia trendu luka weekendowa poziomy Fibonacciego RSI trend trend spadkowy wskaźniki wsparcie wsparcie i opór współczynniki Fibonacciego\nAnaliza techniczna – EUR/USD, H4, 14.12.2011\nAnaliza techniczna – EUR/USD, H4, 19.01.2012


W świecie dziecięcej animacji filmowej - mbpj\nczwartek, 04 - piątek, 05 października 2012\nW ramach 7 Festiwalu Poezji i Prozy, w bibliotece od 4-5 października br. odbędzie się projekcja rysunkowych ekranizacji tworzonych przez dzieci i nagrodzonych podczas Ogólnopolskiego Przeglądu Dziecięcych Filmów Animowanych „ Halo Echo” we Wrocławiu, pn. „Dzieci dzieciom” i „Kolory dziecięcej wyobraźni”. Najmłodsi uczestnicy festiwalu będą mieli okazję podziwiać zdolności rysunkowe i dużą pomysłowość swoich rówieśników. Zobaczą, jak przy odrobinie fantazji, plasteliny, kolorowego papieru, farb i kredek stworzyć magiczną scenerię, postaci czy ich rekwizyty. Czteroletnia Julka pokaże, że animowanie jest super, a wszyscy przekonają się o tym oglądając filmik jej autorstwa pod tajemniczym tytułem „Bajka o…”, którego fabuły nie zdradzimy. Będzie także okazja by podążać śladami zaczarowanego bałwanka, podróżującego po wielu miejscach na ziemi, wybrać się do magicznego, animowanego cyrku i pobawić z pieskiem Fenkiem. Uczestnicy Festiwalu obejrzą także film rysunkowy o Jaśle, stworzony przez dzieci z jasielskich szkół podstawowych nr 1, 2 i 4, który powstał podczas majowych warsztatów filmu animowanego zorganizowanych w MBP.\nPokazowi dziecięcych filmów animowanych towarzyszyć będzie ciekawa i różnorodna tematyka miejsc, zdarzeń i postaci widzianych oczami dziecka oraz ciekawe formy ekspresji małych uczestników i laureatów ogólnopolskiego konkursu „Halo Echo”.\nWspółorganizatorem VII Festiwalu Poezji i Prozy jest Jasielski Dom Kultury. Patronat medialny nad Festiwalem objęły: TVP Rzeszów, Polskie Radio Rzeszów, TV Jasło, Gazeta Codzienna „Nowiny” oraz portale: www.nowiny24.pl, www.jaslo4u.pl, www.terazjaslo.pl.


Komosa ryżowa czerwona BIO 500g - Ekologiczna quinoa - Cena - Sklep Ekopaka\n» Komosa ryżowa czerwona BIO 500g\n4.93 4.93 15 ocen / 0 opinii\nDlaczego warto włączyć komosę czerwoną do naszej diety? - właściwości odżywcze\nQuinoa którą oferujemy czyli komosa ryżowa czerwona to wspaniały dodatek do codziennej diety. Bogata w białko roślinne doskonale nada się do przyrządzania dań kuchni wegetariańskiej oraz wegańskiej. Quinoa pozwoli uzupełnić brakujące mikroelementy w naszej diecie, doda energii oraz pobudzi metabolizm. Oprócz tego jest to doskonałe źródło błonnika oraz licznych witamin - w tym C, E , oraz B. Co ważne zawiera dwa razy więcej żelaza niż popularne zboża.\nZiarna komosy przed ugotowaniem należy wypłukać w bieżącej wodzie. Następnie zalać woda i gotować 10-15 minut. Po ok. 10 minutach z ziaren wyłaniają się białe ‘końcówki’, co oznacza, że komosa jest już ugotowana. Ugotowaną komosę można przechowywać w lodówce w szklanym pojemniku do 3 dni.\nKomosa ryżowa biała a czerwona:\nIstnieje kilka rodzajów komosy ryżowej – biała która jest zdecydowanie delikatniejsza w smaku i czerwona oraz czarna która jest twardsza i bardziej chrupiąca po ugotowaniu. Najlepiej wybrać taki rodzaj komosy jaki pasuje nam do dania które chcemy przygotować.\nKomosa ryżowa czerwona może zastąpić ryż czy ziemniaki. Jest bowiem doskonałym dodatkiem do dań mięsnych jak i warzywnych . Sprawdzi się również do przygotowania surówek i sałatek dodając im chrupkości oraz sycąc na dłużej. Komosa może być również ciekawym dodatkiem do zup oraz kremów .\nWartość energetyczna dla 100g produktu 1581 kJ / 375 kcal\nSposób przygotowania: Gotuj około 15 minut w proporcjach 2:1 (woda:komosa)\nSkładniki quinoa czerwona bio\nQuinosa komosa ryżowa


Międzynarodowi Kombinatorzy Olimpijscy – Tygodnik Wprost Wprost\nMiędzynarodowi Kombinatorzy Olimpijscy\nW Atenach możemy zdobyć mniej medali niż w jakichkolwiek igrzyskach w ostatnich 40 latach\nRuch olimpijski skupia w jednym promiennym związku wszystkie przymioty, które wiodą ludzkość ku doskonałości" - te słowa barona Pierre'a de Coubertina sprzed prawie stu lat dziś co najwyżej śmieszą. Ruch olimpijski zaczynał od obłudy i trwał w niej przez cały XX wiek. "Sto lat przeciągania liny między olimpijską retoryką a olimpijską rzeczywistością" - napisał tygodnik "Time", zarzucając MKOl, że jest jedną z najbardziej skorumpowanych organizacji.\nPrzed tegorocznymi igrzyskami w Atenach MKOl wymyślił nową korupcyjną konkurencję: likwiduje jedne dyscypliny, a wprowadza inne - takie, w których kraje Trzeciego Świata mają szansę na medale. Żeby im jeszcze pomóc awansować, prawdziwe eliminacje przeprowadza się tylko w Europie i USA, zaś w krajach Trzeciego Świata kwalifikują się sportowcy, którzy w Europie przegraliby z niepełnosprawnymi biegaczami. To żonglowanie konkurencjami dotyka także Polskę - w Atenach możemy zdobyć mniej medali niż w jakichkolwiek igrzyskach w ostatnich 40 latach. Wiele wskazuje na to, że w Atenach będziemy reprezentowani przez wyjątkowo małą grupę olimpijczyków - jak na pierwszych igrzyskach z naszym udziałem, w 1928 r. w Paryżu. Dotychczas nasi reprezentanci zdobyli zaledwie 67 nominacji. Na poprzedniej olimpiadzie w Sydney mieliśmy trzykrotnie więcej zawodników, zaś w 1972 r. w Monachium - czterokrotnie. Spośród tych 67 nominacji jedna trzecia przypada na wioślarstwo i kajakarstwo. W lekkoatletyce nominacje zdobyła jedynie trójka maratończyków i chodziarz Robert Korzeniowski. W grach zespołowych nie zakwalifikowała się żadna polska reprezentacja. Odpadły już nasze niezłe koszykarki, siatkarki i obiecujący piłkarze nożni. Siatkarze mają znikome szanse na awans. Zakwalifikują się zapewne hokeiści na trawie, czyli przedstawiciele dyscypliny, o której 90 proc. Polaków nie ma pojęcia.\nKulisy działania mafii olimpijskiej pierwszy ujawnił Szwajcar Marc Hodler, członek władz MKOl. Utrzymuje on, że w ostatnich latach żadne miasto nie wygrało rywalizacji o prawo organizacji igrzysk w czysty sposób. Do korupcji na wielką skalę doszło podczas wyłaniania gospodarza zimowych igrzysk w 2002 (zwyciężyło Salt Lake City). Członek MKOl z Ekwadoru załatwił swej pasierbicy finansową pomoc komitetu organizacyjnego z USA, Libijczyk wysłał syna na darmowe studia do stanu Utah (Amerykanie zafundowali mu stypendium). Działacz z Kongo leczył się na koszt organizatorów igrzysk i otrzymał od nich 100 tys. dolarów. Holender przyjął 5 tys. dolarów na samochód dla swojej fundacji. Chilijczyk walczył o fotel burmistrza San Diego za pieniądze Salt Lake City.\nNowożytne igrzyska od początku wiążą się z oszustwami. Maraton w Paryżu w 1900 r. wygrał Francuz Michel Théato, roznosiciel bułek, który topografię miasta znał jak nikt i znacznie skrócił sobie trasę biegu. Cztery lata później Alice Roosevelt, córka prezydenta USA, złożyła gratulacje zwycięzcy maratonu, który większość drogi przejechał autem, wysiadł tuż przed stadionem i żwawym krokiem wykonał rundę honorową.\nOlimpiada politycznej poprawności\nMiędzynarodowy Komitet Olimpijski jest zarządzany przez kilku upadłych książąt, kilku aferzystów z dawnego bloku wschodniego i kilkunastu z Zachodu. Listkiem figowym w tym gronie jest m.in. Irena Szewińska. MKOl, rządzony przez byłego belgijskiego żeglarza i rugbistę Jacques'a Rogge'a, skupia się nie na osiągnięciach w spor-cie, lecz na biznesie i polityce. I nie byłoby w tym nic złego, gdyby nie hipokryzja. Jeszcze pod koniec lat 60. Avery Brundage, ówczesny szef MKOl, obsesyjnie bronił igrzysk przed komercjalizacją, choć ta już dawno zdominowała zawody. Ostatnie olimpiady przebiegały już pod dyktando światowych koncernów: Coca-Coli, Pepsico, Kodaka, Nike czy Adidasa. Od 1968 r. wpływy ze sprzedaży praw do transmisji telewizyjnych tylko w USA wzrosły 160 razy. Szczytem hipokryzji jest więc utrzymanie zakazu umieszczania reklam na arenach olimpijskich i strojach sportowców.\nMKOl ma więcej członków (201) niż Organizacja Narodów Zjednoczonych. To na igrzyskach obok siebie maszerują dwie Koree, Izrael i Palestyna, a ostatnio nawet powstańcy z Timoru Wschodniego. Rzecz chwalebna, tyle że MKOl musi coś dać swoim nowym członkom. Najczęściej daje to, co zabierze starym członkom. Tych ostatnich obowiązują coraz ostrzejsze kwalifikacje, zmuszające do osiągania wyśrubowanych wyników. To powoduje, że coraz mniej sportowców z Europy przechodzi przez sito kwalifikacji. Z kolei reprezentanci nowych członków olimpijskiej rodziny dostają przepustkę na olimpiadę bez względu na reprezentowany poziom. Efekt jest taki, że na kolejnych igrzyskach mamy coraz więcej quasi-sportowców, którzy ośmieszają siebie i rangę imprezy.\nKibice pamiętają skoczka narciarskiego Eddiego Edwardsa, który nie tyle skakał, ile spadał z progu. Pamiętają bobsleistów z Jamajki, którym bob zazwyczaj odjeżdżał, zanim zdołali do niego wskoczyć. W 2000 r. w Sydney pojawił się pływak z Gwinei Równikowej Eric Mousambani, który omal się nie utopił na dystansie 100 metrów stylem dowolnym. Jak potem przyznał, nauczył się pływać pół roku przed olimpiadą. Sportowców w rodzaju Mousambaniego w Atenach będą setki, bo MKOl dopuszcza przedstawicieli wszystkich narodowych komitetów do rywalizacji w najpopularniejszych dyscyplinach. W dodatku MKOl funduje tym sportowcom i towarzyszącym im działaczom (w proporcji 1:1) wyjazd i pobyt na olimpiadzie. W Atenach pojawi się spora grupa kiepskich reprezentantów Iraku, będą sportowcy z Afganistanu, w tym biegaczka Lima Azini, której obecność udowodni, że kobiety w krajach muzułmańskich mają prawo do uprawiania sportu. Na lekkoatletycznych mistrzostwach świata w Paryżu Azini, biegnąc w spodniach od dresu, uzyskała na 100 met-rów czas 18,37 sekundy, jaki w Polsce osiągają uczennice czwartej klasy podstawówki. W Atenach na setkę nie pobiegnie natomiast żadna Polka.\nW Atenach Polacy wystartują w dyscyplinach i konkurencjach drugorzędnych. Największą medalową szansą będzie chód z udziałem Korzeniowskiego. Na niedawnym spotkaniu z dziennikarzami sportowymi prezydent Aleksander Kwaśniewski narzekał, że od czasu latania precyzyjnego (czyli rywalizacji polskich lotników z zagranicznymi farmerami opylającymi pola nawozami, z którymi zawsze wygrywaliś-my) Polska liczy się na igrzyskach tylko w sportach peryferyjnych. Może poza pływaczką Otylią Jędrzejczak, która obecnie jest raczej bez formy. W ankiecie "Dziennika Sportowego" na polskie szanse olimpijskie w Atenach, którą wypełniali działacze i trenerzy, stawiano na rzut młotem, jednak mistrzowie z poprzednich igrzysk - Kamila Skolimowska oraz Szymon Ziółkowski - teraz rzucają znacznie gorzej od światowej czołówki. Inni postawili na kajakarzy i wioślarzy, choć przedstawiciele tych ostatnich dyscyplin zwyciężają praktycznie tylko w latach nieolimpijskich, gdy najważniejsi konkurenci odpoczywają.\nMKOl lubuje się w zmienianiu konkurencji olimpijskich. I tak rugbista Rogge wymyślił niedawno, że najlepsze dla igrzysk będzie rugby, tyle że... siedmioosobowe. Być może z tego powodu, że nie ma więcej rugbistów na wyspach Tonga czy w Gwinei. Oficjalnie mówi się o odchudzeniu igrzysk (w Atenach będzie trochę ponad 10 tys. sportowców), MKOl rezygnuje więc z kolejnych konkurencji. Zwykle dotyczy to tych nielicznych dyscyplin, w których jeszcze mamy coś do powiedzenia. Wkrótce na zawsze mają wypaść z olimpijskich konkurencji pięciobój nowoczesny kobiet, chód sportowy i drużynowy floret kobiet (Polki z Sylwią Gruchałą są mistrzyniami świata).\nBy zachęcić polskich sportowców do ciężkiej pracy, premię za złoty medal ustalono na poziomie 120 tys. zł plus samochód Fiata, a dodatkowo mercedes od sponsorów. Państwo polskie funduje medalistom olimpijskim dożywotnie emerytury w wysokości średniej krajowej, wypłacane po ukończeniu 35. roku życia.\nIgrzyska przemysŁu rozrywkowego\nOszustwem jest przypisywanie igrzyskom czystości, wyjątkowości i ideowości, podczas gdy podlegają one tym samym mechanizmom, co inne dziedziny przemysłu rozrywkowego. Przy tym MKOl jest chyba jedyną firmą na świecie, która sama siebie kontroluje, sama wyznacza sobie standardy. I choć formalnie jest instytucją non profit, zarabia miliardy dolarów, dzięki którym dzieli i rządzi. W tym bardziej przypomina organizację mafijną niż instytucję wyższej użyteczności.


KontroleMed.pl ABC Świadczeniodawcy\nZamów konto bezpłatne na 14 dni »\nPrędzej czy później służby kontrolne:\nNFZ, UODO, Sanepid, ZUS, PIP, US\nlub przedstawiciele innych instytucji przyjdą skontrolować Twoją placówkę medyczną. Wbrew pozorom ta nieprzyjemna i stresująca sytuacja nie musi zakończyć się nałożeniem wysokiej kary.\nTo możliwe, jeśli zaczniesz korzystać\nz porad ekspertów serwisu\nKrok po kroku przeprowadzimy Cię przez cały proces kontroli z różnych instytucji.\nDowiesz się, jak odwoływać się od niekorzystnych decyzji służb kontrolnych.\nJak przygotować swoją placówkę do kontroli?\nZ pewnością świetnie zarządzasz placówką medyczną, rozwijasz ją i dbasz o dobro pacjentów.Dlatego zapewnij sobie bardziej komfortową pracę i zamiast biernie czekać na kontrolę, zwyczajnie się do niej przygotuj.\nABC Świadczeniodawcy – teraz dla Ciebie na próbę, bez żadnych opłat\nWskażemy, jak na co dzień zadbać o obszary działalności placówki szczególnie narażone na kontrole\nKrok po kroku przeprowadzimy Cię przez cały proces kontroli z różnych instytucji\nPokażemy Ci, jakie masz prawa w czasie kontroli i czego nie mogą żądać od Ciebie kontrolerzy\nDowiesz się, jak odwoływać się od niekorzystnych decyzji służb kontrolnych\nCo zyskasz jako Czytelnik\njasne i praktyczne porady nt. codziennego funkcjonowania placówki – bo dobre przygotowanie to najlepsza gwarancja bezpieczeństwa w razie kontroli\nKalendarz Świadczeniodawcy przypominający Ci o ważnych terminach i sprawozdaniach\nwskazówki postępowania przed, w trakcie i po kontroli wszystkich instytucji\nmożliwość zadawania pytań naszym ekspertom\nnarzędzia do dochodzenia swoich racji – wzory dokumentów, instrukcje postępowania, ciekawe orzeczenia i omówienia przykładów z życia\nOtrzymasz jeszcze PREZENTY\nzestaw trzech informatorów\n„Niezbędnik RODO dla ochrony zdrowia”\npłytę Cd Dokumentacja RODO w ochronie zdrowia – niezbędne wzory formularzy, zgód i oświadczeń\nZamów konto testowe z pełnym dostęp do serwisu KontroleMed.pl, korzystając z poniższego formularza zamówienia.\nMożesz w tym czasie korzystać ze wszystkich funkcji portalu.\nPrzed upływem promocyjnych 14 dni zdecyduj, czy nadal chcesz korzystać z zasobów portalu. Jeśli tak – nie musisz nic robić, automatycznie zostanie wystawiona faktura za półroczny dostęp do portalu w wysokości 299,40 zł netto (368,26 zł brutto).


z trzeźwością, czyli szlachetny eksperyment\nZastępca komisarza policji Nowego Jorku, John A. Leach (z prawej) obserwuje wylewanie do kanalizacji zarekwirowanego alkoholu\nRząd amerykański w 1920 r. wprowadził całkowity zakaz produkcji, sprzedaży i transportu napojów zawierających powyżej 0,5% alkoholu. Zakaz ten, nazywany przez prezydenta Warrena Hardinga „szlachetnym eksperymentem”, miał wpłynąć na zmniejszenie ilości chorób związanych z nadużywaniem alkoholu oraz przyczynić się do poprawy obyczajności społeczeństwa. Pomimo iż cel był słuszny i moralnie usprawiedliwiony, to został postawiony w opozycji do wolności wyboru każdego człowieka.\nJak więc Amerykanie radzili sobie z przymusową trzeźwością? Przede wszystkim zaczęli wytwarzać alkohol na własną rękę.\nA jak i gdzie można było zdobyć sprzęt do swojej destylarni? Odpowiedź brzmi: bezproblemowo i wszędzie. Wiele sklepów oferowało części do stworzenia własnej destylarni, a przepisy bimbrownicze znajdowały się w każdej bibliotece. Jeżeli domowo wytwarzany trunek okazywał się naprawdę dobry, mógł liczyć na rozgłos wśród sąsiadów, a także stać się głównym źródłem utrzymania całej rodziny.\nIstniała także możliwość uzdatniania alkoholu przemysłowego czy też kupowanie zamiast zakazanego piwa – ekstraktu słodowego wytwarzanego przez browary.\nW skali przemysłowej alkohol produkowany był przez gorzelnie, nie zawsze jednak pozostawał produktem dobrej jakości. Królem zarobkowania poprzez handel nielegalnym alkoholem został syn włoskich imigrantów, a nazywał się… Al Capone.\nAlkohol był pozyskiwany nie tylko w kraju. Rozkwitł także nowy proceder określany jako bootlegging. Na statkach i w pociągach pośród legalnie przewożonych towarów przewoźnicy ukrywali alkohole, które następnie dystrybuowali w USA.\nA co trzeba było zrobić by kupić alkohol legalnie? Odpowiedzi nie są oczywiste, bo żeby mieć prawo bezpiecznie się napić alkoholu należało być chorym lub wyznawcą judaizmu. Alkohol służył bowiem nie tylko jako używka, ale był również wykorzystywany jako medykament, pacjenci mogli go swobodnie wykupować od destylarni wytwarzających alkohol do celów leczniczych. Legalny dostęp do alkoholu posiadali także judaiści, którzy posiadali comiesięczny przydział wina wydawany na podstawie certyfikatu otrzymanego od rabina.\nA co z barami? Oczywiście, że funkcjonowały ale… bez alkoholu. No właśnie niekoniecznie, gdyż policja nie tylko przymykała oko na szmuglowanie alkoholu, ale także na prowadzenie pijalni i barów. Część lokali posiadała schowki lub ukryte sale i w razie policyjnej kontroli zapraszała policję do części lokalu w której nie podawano alkoholu.\nSpędzanie czasu w restauracji w czasach prohibicji również nie należało do najwygodniejszych, bowiem alkohol należało… przynieść ze sobą. Nieodłącznym kompanem wyjść Amerykanów stała się więc piersiówka. Poręczny atrybut mężczyźni chowali\nw marynarkach, a kobiety w podwiązkach.\nJak pokazują powyższe przykłady prohibicja ograniczająca wolność Amerykanów, pomimo iż zniesiona została dopiero w roku 1933, nie osiągnęła swojego celu. Przyczyniła się do wzrostu przestępczości, korupcji i zwiększenia wydatków na służbę zdrowia. Zmniejszyła dochody państwa związane z podatkami od alkoholi. A o bezkompromisowej przegranej „szlachetnego eksperymentu” świadczy dokonane w 1933 r. pierwsze w historii Stanów Zjednoczonych uchylenie poprawki Konstytucji Stanów Zjednoczonych, właśnie tej wprowadzającej prohibicję.


Dziennik Urzędowy Województwa Śląskiego z 2014 roku - Strona 218\nUchwała nr XLVIII/591/14 Rady Powiatu Zawierciańskiego z dnia 27 marca 2014r. w sprawie wprowadzenia zmian do Statutu Szpitala Powiatowego w Zawierciu\nDziennik Urzędowy Województwa Śląskiego rok 2014 poz. 2460\nUchwała nr XLVIII/590/14 Rady Powiatu Zawierciańskiego z dnia 27 marca 2014r. w sprawie wprowadzenia zmian do Statutu Szpitala Powiatowego w Zawierciu\nDziennik Urzędowy Województwa Śląskiego rok 2014 poz. 2459\nUchwała nr XLVIII/589/14 Rady Powiatu Zawierciańskiego z dnia 27 marca 2014r. w sprawie wprowadzenia zmian do Statutu Szpitala Powiatowego w Zawierciu\nDziennik Urzędowy Województwa Śląskiego rok 2014 poz. 2458\nUchwała nr XLVIII/588/14 Rady Powiatu Zawierciańskiego z dnia 27 marca 2014r. w sprawie wprowadzenia zmian do Statutu Szpitala Powiatowegow Zawierciu\nDziennik Urzędowy Województwa Śląskiego rok 2014 poz. 2457


Top / koszulka z rękawem z siatką DESIRE Mesh (różne kolory) dushko - odzież taneczna i sportowa\n» Top / koszulka z rękawem z siatką DESIRE Mesh (różne kolory)\nSzorty SKINNY (różne kolory)\nTop / koszulka z rękawem z siatką DESIRE Mesh (różne kolory)\nwybierz czarny biały beżowy szary różowy granatowy bordowy czerwony\nKod produktu: T-DESIRE MESH-KOL\nKoszulka DESIRE Mesh to propozycja dla zdecydowanych i odważnych kobiet, lubiących chodzić w odzieży prezentującej i odkrywającej plecy, brzuch i talię. Koszulka ma rękaw oraz gumkę pod biustem, dzięki czemu nie podciągnie się i nie przesunie podczas wykonywania ruchów. Boczna wstawka z siatki na ramieniu dodaje oryginalności i zmysłowości. Model został zaprojektowany tak, aby pod spód można było założyć biustonosz. Głęboki, półokrągły dekolt na plecach podkreśla jej kobiecy wygląd (skrzyżowane paski na zdjęciu pochodzą od topu Finesse). Odpowiedni krój daje nieograniczony zakres ruchów oraz swobodę i wygodę podczas tańca, zajęć fitness czy uprawiania innych aktywności fizycznych, czy po prostu podczas noszenia koszulki na co dzień.\nWybierz opcję SZYCIE NA MIARĘ, gdy obawiasz się, że nasze standardowe wymiary mogą nie być dla Ciebie odpowiednie. Dzięki tej opcji dopasujesz koszulkę do swoich wymiarów, nie będziesz musiała się już obawiać, że będzie zbyt ciasna w biuście lub zbyt luźna, zbyt krótka czy długa. W uwagach przy składaniu zamówienia podaj nam swoje wymiary (cm): biust, pod biustem, długość od szczytu ramienia do końca rękawa (tam gdzie ma się kończyć rękaw koszulki).\nZalety dzianiny, z której wykonana jest koszulka:\nbardzo lekka, elastyczna, rozciągliwa\njest trwała i nie traci kolorów w praniu i pod wpływem działania promieni słonecznych\ndobrze oddycha, dzięki czemu pot jest szybko odparowywany na zewnątrz, a tkanina pozostaje sucha.\njest delikatna i przyjazna dla skóry, dzięki czemu nie powoduje podrażnień i otarć\nidealnie dopasowuje się do sylwetki i kształtów ciała\nDostępne rozmiary: XS - XL\nDopasuj rozmiar: https://dushko.pl/pl/i/JAKI-ROZMIAR-/12\nPrzeznaczenie Fitness, Taniec, Pole Dance, Twerk, Siłownia, Joga\nLegginsy 7/8 z siatką (różne kolory)\nLegginsy ⅞ z siatką są niezwykle wygodne i mają bardzo oryginalny krój. Ładnie się układają i dopasowują do każdej figury. Wstawki z siatką dodają elegancji, tajemniczości i seksownego look'u, dzięki czemu inni nie będą mogli oderwać od Ciebie wzroku. Legginsy podkreślają to, co w kobiecym ciele najpiękniejsze. Uwydatniają krągłą pupę oraz wysmuklają nogi. Dzięki specjalnej konstrukcji legginsy nie wbijają się, nie odcinają, nie przesuwają się i nie prześwitują. Przyjemna w dotyku dzianina oraz precyzyjne wykończenie podnoszą komfort, wykluczając możliwość podrażnienia skóry. Materiał ma właściwości rozciągające, oddychające i odprowadzające wilgoć, nie chłonie przykrych zapachów i dobrze się pierze.\nTop FINESSE STRAPS (różne kolory)\nTop FINESSE STRAPS jest ultra wygodny, ma kobiecy i zarazem oryginalny krój. Ładnie się układa i dopasowuje do każdej figury. Paseczki na biuście z przodu pięknie uwydatniają kobiece kształty, a tylne krzyżujące się pasy dodają zmysłowości i delikatności. Dzięki odpowiedniej konstrukcji top nie prześwituje, nie przesuwa się, nie odstaje, utrzymuje biust w miejscu podtrzymując go oraz zapewnia bezpieczeństwo nawet podczas ekstremalnych ćwiczeń. Przyjemna w dotyku dzianina oraz precyzyjne wykończenie podnoszą komfort, wykluczając możliwość podrażnienia skóry.\nTop FINESSE STRAPS (różne zestawienia wzorów i kolorów)


SamochodyElektryczne.org - Forum :: Zobacz temat - REAKTYWUJMY serwis SamochodyElektryczne.org ZANIM PADNIE\nSamochodyElektryczne.org - Forum Strona Główna » SamochodyElektryczne.org » O stronie » REAKTYWUJMY serwis SamochodyElektryczne.org ZANIM PADNIE\nREAKTYWUJMY serwis SamochodyElektryczne.org ZANIM PADNIE\nWysłany: 2018-10-22, 17:41\nWażniejsze jest forum i to trzeba ciągnąć do końca świata i jeden dzień dłużej\nWysłany: 2018-10-23, 09:34\nMam nadzieję, że właściciel witryny nie odczyta powyższego jako noża w plecy\nCo do całej wypowiedzi: przeczytałem, gorzkie słowa, ale ukazują one stan rynku wydawniczego w Polsce. Dlatego od samego początku, zawsze trzeba myśleć o komercjalizacji. Jeśli ktoś mówi inaczej, jeśli ktoś mówi "Spełnij marzenia, weź kredyt, pieniądze przyjdą", to znaczy, że... chce sprzedać nam kredyt.\nOsobiście uważam, że ta witryna ma rację bytu. Gdyby dziś włożono w nią 40-50 tysięcy złotych [głównie w postaci pracy], na moje oko będzie w stanie zarabiać kwoty 5-cyfrowe w perspektywie rocznej. Nie będzie to trywialnie łatwe, ale jest to zrobienia. Mówię to jako ktoś, kto od dobrych dziesięciu lat robi podobne rzeczy.\nTen portal jest jak Tesla: należy ogłosić "Chcecie mieć rzetelne informacje, zaufajcie nam i wyłóżcie parę złotych. Musimy zebrać 50k, strategia jest taka i taka, zwrotu oczekujemy za 18 miesięcy".\nNo i jedziemy z koksem, jak mawiają moje Córy\nWysłany: 2018-10-23, 15:44\nZdecydowanie - forum to jest bardzo cenne.\nJedno z nielicznych for, gdzie można zadać infantylne pytanie i nie zostać zjedzonym, że pytanie było za mało profesjonalne. A z drugiej strony cała masa rozmów na poziomie, którym laik ma problem by zrozumieć. Nie straszcie, że to forum moglby zniknąć...\nWysłany: 2018-10-23, 22:04\nNie znam się na biznesach, ale jeśli dobrze rozumiem: Wystarczy zatem kupić 100% SEorg, zainwestować, opłacić kogoś od treści za pare k miesięcznie i ma się stronę, przynoszącą >10k miesięcznie (>120k rocznie), co wystarczy na tworzenie treści i jej dalszy wzrost. Rynek EV w Polsce to 0,2%, więc dojście do 20% daje potencjał 100-krotnego wzrostu czytelników.\nPerspektywa lepsza niż kolejne nudne mieszkanie na wynajem, ktoś chętny zrobić konkurencję Elektrowozowi?\nWysłany: 2018-10-25, 07:50\nZe swej strony podtrzymuję propozycję: ekipa Elektrowozu chętnie utrzyma medium w dotychczasowej profesjonalnej postaci. Satysfakcja gwarantowana. Pan zachowuje x procent udziałów i nie musi Pan nawet dotykać portalu palcem. A jeśli zechce Pan coś popisać, to w dodatku otrzymuje Pan za to pieniądze (bo Elektrowóz płaci).\nPamiętajmy, że nie żyjemy w świecie wycen giełdowych z USA. W Polsce nabywa się portale za około 3-10x ich dotychczasowego miesięcznego przychodu, robi się to rzadko i z dużą nieufnością. Tak naprawdę prawie wszyscy klasyczni wydawcy trzymają online "bo wypada". Internet generuje zbliżone koszty ludzkie do innych mediów – o czym przekonał się Pan na własnej skórze – a przychody są znacząco niższe, czasem o rzędy wielkości! Internet nie jest w stanie utrzymywać dotychczasowych rozbudowanych działów administracji, księgowości, HR, biur w fajnych miejscach itd.\nProszę podejść do tematu na chłodno, biznesowo, po amerykańsku, licząc zyski i straty. Można wszystko wysadzić w powietrze, ale to nie jest przecież obrona Westerplatte. Biznes nie polega na tym, żeby inni mieli gorzej, tylko żeby wszyscy mieli dobrze lub bardzo dobrze.\nA do osiągnięcia na początku jest to [proszę mi wybaczyć wykrzykniki, screenshot był do prezentacji, portal niedługo później sprzedałem i nie miałem wglądu do danych po zamknięciu roku]:\nPlik ściągnięto 160 raz(y) 99,69 KB\nWysłany: 2018-10-25, 07:56\nPodoba mi się otwartość propozycji . I zawsze to jest nadzieja dla nas zwykłych użytkowników .\nPowodzenia w negocjacjach dla bu stron\nWysłany: 2018-11-09, 16:36\nDzięki! Niestety, nie mamy żadnej konkretnej odpowiedzi, a czas ucieka. Alexa mówi, że oglądalność strony zjeżdża.\nMy się chyba poddajemy, bo już teraz zamiast monetyzować ruch trzeba będzie walczyć o odzyskanie dawnej oglądalności.\nWysłany: 2018-11-12, 20:27\nUczestniczyłem w rozwoju pewnego forum, który dziś jest dość znanym portalem technologicznym. Rok 2005 był rokiem, kiedy forum (też na phpbb) stało przed podobym wyzwaniem. Pierwszy krok do rentowności to reklamy Adsense i dotacje od userów. Ci którzy opłacili tzw. grupę Biznes, Pro itp. nie widzieli reklam. Zaciągnęliśmy też grupę redaktorów i moderatorów, którzy na początku pro bono redagowali wpisy. Zrobiono też upgrade silnika forum, odświeżono stronę newsową, wprowadzono blogi użytkowników, poprawiono SEO. Miałem przyjemność być redaktorem naczelnym i współadministratorem tego przedsięwzięcia przez kilka lat.\nSe.org ma potencjał by całość była rentowna, ale bez zaangażowania właściciela i userów nic tu nie wypali. Jeśli właściciel nie znajdzie czasu na tego typu działanie, jedyne co mogę zasugerować to chociaż utrzymanie forum - z dotacji i reklam. Utrzymanie serwera na tym poziomie to nie są ogromne wydatki, a moderacja i użytkownicy redaktorzy pro bono (parę newsów miesięcznie), powinni się znaleźć.\nNa szybko - strona nie posiada wykupionego SSLa co obniża jego pozycję w PageRank - to może być jedna z przyczyn spadku oglądalności, choć to jest wiele czynników, dokładnych statystyk z Google Analitycsa nie znam.\nDługi temat, ale dla SEorg na pewno jest przyszłość.\nPS. Portal o którym pisałem, współtworzyłem od 2005 roku - istnieje do dziś i miesiąc w miesiąc jest rentowny.\nJeśli właściciel miałby jakieś pytania, służę pomocą na priv lub telefonicznie.\nSeicento->Volvo v40->Volvo s80->Audi A5->BMW 3-> Tesla Model 3?\nWysłany: 2018-11-14, 14:40\nczy mógłbym prosić o kontakt na PW, wysłałem wiadomość ale nie wiem czy doszła.\nWysłany: 2018-11-15, 10:40\nWcześniejsze propozycje przejęcia strony za bezcen mnie nie interesują.\nJeżeli byłby chętny w zakupie strony i takim jej ulepszaniu, żeby rozkwitła to byłoby super.\nJeśli znajdę czas to może jeszcze coś podziałam. Pozwolę sobie może się skontaktować w wolnej chwili. Pozdrawiam.\nWysłany: 2020-12-26, 10:29\nJest jeszcze cien nadzieji, ze ta strona powroci w pelnej krasie w 2021 roku? Nie samo forum.\nTego zycze w kazdym razie