Wola Stwórcy objawia się na wiele sposobów: Rozdział 1.18 - Wiedźma z Głuszy\nRozdział 1.18 - Wiedźma z Głuszy\nStaw, nad którym stała chata Morrigan i jej matki, błyszczał w promieniach zachodzącego słońca. Na jego powierzchni kwitły śnieżnobiałe lilie, ich kwiaty były ogromne, prawie wielkości zaciśniętych pięści. Woda zdawała się płonąć, mieniąc się w szarłatach i oranżach. Szum potężnych drzew Głuszy Korcari niósł ukojenie i spokój. Zupełnie inaczej niż wtedy, kiedy Ellen tu była. Chyba nawet słyszała świergot ptaków.\nJakby mroczne pomioty wcale tędy nie przeszły. Jakby świat nadal miał się dobrze i żył dawnym rytmem. Jakby nic się nie zmieniło.\nEllen rozejrzała się wokół. Jej spojrzenie ześlizgnęło się z krzywych ścian chatki na postać stojącą przy brzegu stawu. W pierwszej chwili go nie poznała – nie miał na sobie zbroi i nagle wydawał się drobniejszy. Ale patrzyła na Alistaira, zapatrzonego w dal, bardziej rozczochranego niż zwykle, trzymającego dłoń na łbie Shegara.\nSerce nagle się jej ścisnęło i sama nie wiedziała dlaczego. Zdławił ją strach. Bała się bólu Alistaira. Jego tęsknoty. Poczucia zdrady. Bała się, że teraz był taki sam jak ona po utracie Wysokoża. Spuściła wzrok, pozwalając, by gorzkie poczucie winy wypełniło jej usta.\nJak mogła tak myśleć? To było tak niesprawiedliwe, tak egoistyczne.\n— Widzisz? — rozległ się znajomy głos. — Oto i twoja towarzyszka, Szara Strażniczka. Za bardzo się martwisz, młodzieńcze.\nEllen drgnęła nerwowo. Nie zauważyła stojącej w cieniu ganku matki Morrigan – podłapała jej przeszywające spojrzenie, zauważyła pełen zadowolenia uśmiech. Brzmiała jak ktoś, kto zdobył dokładnie to, czego chciał. Ellen poczuła dreszcz na plecach.\n— Ty żyjesz!\nEllen zdążyła tylko obrócić głowę do Alistaira. Nie wiedziała kiedy, ale chyba ledwie w paru krokach znalazł się przy niej – i porwał ją w objęcia, mocno przytulając. Sapnęła zdumiona, zastygając z nosem wciśniętym w jego ramię. Czuła jego gorący oddech, nieco przyśpieszony. Przyciskał ją do siebie kurczowo, jakby się bał, że zniknie.\nMieli już tylko siebie.\nUniosła ręce i zacisnęła dłonie na jego lnianej koszuli, pozwalając się przytulić. Rozluźniła się trochę, na moment chowając twarz w jego ramieniu. To było miłe. Alistair zawsze był miły. Nawet nie wiedziała, że tego potrzebowała.\nZacisnęła powieki, żeby się nie rozpłakać. Szloch ścisnął jej gardło.\n— Byłem pewien, że jesteś martwa — wyszeptał Alistair, jego głos zadrżał.\nJuż dobrze. Już wszystko dobrze.\n— Kilka mrocznych pomiotów nie wystarczy, by mnie zabić — wykrztusiła.\nPoczuła, że Alistair mocniej zacisnął wokół niej ramiona. Czuła, że drżał. Wydawało jej się, że powinna trzymać go w uścisku dłużej, aż zdoła wypowiedzieć swój ból. Aż wypluje wszystko to, co go bolało.\nAle kiedy cofnął się, puszczając ją, opuściła ręce jak bezwolna kukiełka. Popatrzyła na jego poszarzałą twarz, na cienie pod oczami, na smutek, który malował się w spojrzeniu. Tam była rezygnacja, zagubienie, strach, pustka.\n— Duncan nie żyje — wychrypiał.\nEllen przełknęła ślinę.\nDuncan nie żył. Tak samo jak wielu innych. Tak samo jak Wysokoże.\n— Szarzy Strażnicy, nawet król… wszyscy zginęli. — Alistair cofnął się kilka kroków. — To wydaje się nierealne. Gdyby nie matka Morrigan, leżelibyśmy martwi na szczycie tej wieży.\nEllen czuła, jak jej nogi drżały pod ciężarem goryczy. Alistair wydawał się o tyle silniejszy w obliczu straty. Jakby próbował sobie z tym poradzić. Przełknąć to. Nigdy nawet nie sprawdziła, czy to by zadziałało. Czy mogło się udać. Po prostu ugięła się pod naporem rozpaczy i oddała w jej władanie.\nShegar usiadł przy jej nodze i przycisnął do niej ciepły bok. Od razu pogłaskała jego szeroki łeb, szukając pocieszenia.\n— Nie mów o mnie tak, jakby mnie tu nie było, chłopcze — odezwała się matka Morrigan, schodząc z werandy.\nEllen drgnęła nerwowo. Zauważyła, że kobieta zatrzymała się obok niej – Alistair popatrzył na nią ponuro, ze zmęczeniem, i zacisnął usta.\n— Nie chciałem… ale jak mamy cię nazywać? Nie powiedziałaś nam, jak ci na imię.\n— Imiona są ładne, jednak bezużyteczne — parsknęła lekceważąco matka Morrigan. — Chasyndzi nazywają mnie Flemeth. Powinno wystarczyć.\nEllen wydało się, jakby grunt osuwał się jej spod nóg. Zachłysnęła się powietrzem – nawet nie była pewna, że tak się dało – i popatrzyła na kobietę ze zgrozą. To chyba żart? Zażartowała, żeby ich bardziej wystraszyć. Przecież to imię urosło już do rangi legendy. A stojąca za nim postać… przedstawiano ją i pozytywnie, i negatywnie, chociaż z biegiem czasu coraz mniej przychylnie. Zresztą Flemeth żyła w czasach przed Kalenhadem. To setki lat! Ellen nerwowo przewertowała pamięć, ale nie umiała wskazać konkretnej daty. Potrząsnęła głową. Na co komu daty! Flemeth nie mogła istnieć.\n— Ta Flemeth? — powtórzył Alistair. — Flemeth z legend?\nW jego głosie pobrzmiewało podobne zdumienie, które przetoczyło się przez myśli Ellen. Zerknął na nią, jakby szukał otuchy, ale mogła tylko bezradnie zacisnąć usta.\nMatka Morrigan patrzyła na nich przeszywająco, jednak bez wyrazu. Spokojnie. Jakby przechodziła to wielokrotnie i wiedziała, że wystarczyło poczekać, by prawda się… przyjęła.\nEllen nie zamierzała niczego przyjmować. Zacisnęła dłonie w pięści.\nBała się tej kobiety, prawie panicznie, ale to przecież żaden argument.\n— Daveth miał rację. Jesteś Wiedźmą z Głuszy, prawda? — wychrypiał Alistair.\n— A jakie to ma znaczenie? Znam odrobinę magii, wy także z niej korzystaliście, prawda? — Flemeth posłała im przewrotny uśmiech.\nEllen przełknęła ślinę. Ta odpowiedź wydawała się tak… neutralna. Tak by nie odpowiedział oszust. Tak by też nie odpowiedział człowiek, który nie chciał uchodzić za kogoś, kim nie był. To mogła być Flemeth z legend.\nNabrała wdechu. Spojrzenie Flemeth przewiercało ją na wylot, czujne i jakby… widzące. Tak naprawdę widzące. Nie mogła stać jak kołek, udając, że jej tu nie było. Próbując uporządkować informacje.\n— Powinniśmy ci chyba podziękować — wykrztusiła, obejmując się ramionami.\n— Jeśli wiecie, co dla was dobre, to raczej tak! — Flemeth uśmiechnęła się szerzej, tak samo przewrotnie jak przed chwilą.\nJej zadowolenie wcale się Ellen nie podobało. Znów czuła się jak upolowana mysz, której przypatrywał się dumny kocur. Nie wiedziała, kiedy padnie cios, ale wiedziała, że prędzej czy później przetrącą jej kark.\nNie znosiła takiej bezradności. Nie zamierzała biernie czekać, aż ktoś za nią zdecyduje o jej życiu. Już nikomu nie odda takiej władzy.\nŚmiało popatrzyła Flemeth w oczy, chociaż po plecach przebiegł jej dreszcz.\n— A więc dlaczego właściwie nas ocaliłaś? — spytała.\nTakie pytanie zadałby jej ojciec. Wydawało się rozsądne. Trzeźwe. Przecież spośród każdej osoby, których ratowanie było cokolwiek warte, wybrała… świeżo upieczoną Szarą Strażniczkę i Alistaira, niedoszłego templariusza. Szarego Strażnika z chyba niewiele dłuższym stażem. I co? Po co? Przecież nie mogli niczego zdziałać. Nie mieli siły sprawczej. Może nawet nie zamierzali niczego robić?\nEllen mimowolnie zacisnęła dłonie w pięści. Nie chciała wracać do tego bagna. Dopiero co się z niego uwolniła.\n— Cóż, nie możemy pozwolić, by wszyscy Szarzy Strażnicy zginęli jednocześnie, prawda? — Flemeth wzruszyła ramionami, nadal się uśmiechając. — Ktoś musi zająć się mrocznymi pomiotami. Obowiązkiem Szarej Straży zawsze było jednoczyć wszystkich przeciw Pladze. A może coś się zmieniło, kiedy akurat nie patrzyłam?\nŚwidrujące spojrzenie dzikich, zwierzęcych oczu pełnych wigoru prawie siłą wydusiło z Ellen odpowiedź. Miała wrażenie, jakby w każdej chwili mogła sobie odgryźć język.\nTylko ona nie była Szarą Strażą. Nawet nie posiadła odpowiednich umiejętności związanych z tym zaszczytem. Odpowiedziała na wzrok Flemeth, odetchnąwszy.\n— Ale przecież my walczyliśmy z mrocznymi pomiotami! — wtrącił Alistair. — Król prawie je pokonał! Dlaczego Loghain zrobił coś takiego?\nW jego głosie rozbrzmiała rozpacz. Ellen mimowolnie skuliła ramiona. Musiała jak najszybciej się stąd wynieść i… zrobić coś. Gdzieś. Byle jak najdalej od Szarej Straży i całego tego bajzlu.\n— I to jest dobre pytanie — stwierdziła cicho Flemeth. — W ludzkich sercach skrywają się cienie mroczniejsze od jakiejkolwiek skażonej istoty. Być może teyrn sądzi, że Plaga jest armią, którą uda mu się oszukać. Być może nie zdaje sobie sprawy, że prawdziwym zagrożeniem jest zło, które za nią stoi.\n— Arcydemon — wycedził przez zaciśnięte zęby Alistair.\nEllen spojrzała na niego uważniej. Już kolejny raz słyszała o tym tajemniczym czymś, co stwarzało największe zagrożenie w obliczu Plagi, ale nawet nie wiedziała, co to było.\n— Czym właściwie jest ten arcydemon? — mruknęła.\n— Mówią, że dawno temu Stwórca wtrącił bogów starożytnego Imperium Tevinteru do lochów znajdujących się głęboko pod powierzchnią ziemi — opowiedziała Flemeth. — Tam usnęli. Arcydemon to przebudzony Dawny Bóg zarażony przez mroczne pomioty. Wierz mi lub nie, ale historia głosi, że jest przerażającą, nieśmiertelną istotą. A tylko głupcy ignorują historię.\nCoś zdławiło Ellen tak bardzo, że przestała oddychać. Wpatrywała się w Flemeth, coraz mocniej zaciskając dłonie. Śniła o arcydemonie. To jego widziała w koszmarze po Dołączeniu. A on zobaczył ją. To było niewyobrażalne monstrum. Smok. Skoro należał niegdyś do Dawnych Bogów…\nEllen pokręciła głową. Strach zalał jej pierś, wreszcie mogła nabrać tchu. Płytkiego, urywanego, ale poczuła gęste powietrze Głuszy Korcari na języku. To nie brzmiało jak wyzwanie dla niej. Prawie popłakała się na widok cholernego ogra – a arcydemon? Smok? Nieśmiertelny? To jakaś kpina. Miała inne rzeczy do zrobienia. Musiała pomścić rodzinę. Upewnić się, co z Fergusem. Wyrwać się stąd.\n— To Alistair jest tutaj prawdziwym Szarym Strażnikiem, nie ja — stwierdziła.\nZdobyła się na obojętność. Przecież to nie tak, że ktokolwiek jej potrzebował. Że stanowiła jakąkolwiek różnicę. Gdyby umarła, nikt by nie zauważył. Gdy odejdzie, również nikt nie zauważy. Dobrze jej było z tą myślą.\n— Wszyscy Szarzy Strażnicy z Fereldenu nie żyją za wyjątkiem nas — odezwał się Alistair – ale jego głos nie był obojętny. — Wszystkich straciłem! Na miłość Stwórcy, nie opuszczaj mnie teraz! — Chwycił jej ramiona, zmuszając, by na niego spojrzała.\nZachłysnęła się powietrzem. Przeraziła go. Jakim cudem? Patrzyła w jego szkliste, pełne rozpaczy oczy – i widziała tam cień nadziei. Nie mógł jej tego robić. Nie mógł jej do tego zmuszać. Nie umiała mu pomóc. Nie potrafiła dać mu tego, za czym tęsknił. Szara Straż w Fereldenie już nie istniała, a ona… wolała iść we własną stronę, sama.\n— Gdzieś tam jest mój brat! — zawołała nieco piskliwie. — Muszę go znaleźć!\nWyrwała się z uścisku i cofnęła gwałtownie, żeby już do niej nie sięgnął. To była słaba wymówka. Fergus prawdopodobnie nie żył. Ale może chociaż ciało? Jakikolwiek dowód? Cień nadziei?\nOdwróciła wzrok. Nagle zrobiło się tak potwornie zimno. Dlaczego w oczach stanęły jej łzy? Jakie to głupie.\n— Gdzieś w Głuszy? — wtrąciła Flemeth, wysoko unosząc brwi. — To byłby nie lada wyczyn! — zakpiła.\nTak, należało jej się.\nNie popatrzyła na nikogo. Nawet na Shegara. Wbiła wzrok w migotliwą taflę stawu, skupiając się na oddychaniu.\nMusiała zostać sama. Pójść własną drogą. Bez nikogo. To nie jej miejsce.\n— A co ze wszystkimi innymi? — spytał cicho Alistair. — Nie możemy pozwolić, żeby ich śmierć poszła na marne!\nIch śmierć już poszła na marne.\nNie powiedziała tego. Nie chciała go zranić. Bardziej niż przed chwilą. Po prostu… dlaczego nie próbował zrozumieć? Nic ich nie łączyło, tak naprawdę. To rozstanie nie powinno robić żadnej różnicy.\n— Ach, utracić tak wiele. — Głos Flemeth złagodniał. — Trudno byłoby nie uczepić się nadziei, jakkolwiek słaba by ona nie była. Wy dwoje macie ze sobą wiele wspólnego.\nEllen wstrzymała oddech. Chłonęła każde słowo Flemeth, chociaż rozsądek podpowiadał, żeby nie słuchała. Ale nie umiała. Zabolało – głęboko w sercu. Zabolało tak bardzo, że znów poczuła kłujące w oczy łzy. Jeszcze przed chwilą myślała, że mieli tylko siebie. Naprawdę była aż takim tchórzem? Naprawdę nie umiała ponieść brzemienia odpowiedzialności, wolała uciec? Co z niej za Cousland?\nWestchnęła, walcząc z płaczem. Bała się. Tak bardzo się bała. Nie wiedziała, jak mogli sobie poradzić, jak niby udźwignąć to wszystko. Przecież… nie dało się zatrzymać Plagi w dwie osoby. To niemożliwe.\nZamrugała szybko. Otarła powieki, chociaż nie uległa żadnej łzie.\nStwórca podobno lubił rzeczy niemożliwe.\n— Sam nie dam rady — usłyszała szept Alistaira. — Musimy coś zrobić.\nZacisnęła usta, wykrzywiając je w coś na kształt uśmiechu. Przełknęła – szloch, przerażenie, bezradność. Zdążyła się przecież do nich przyzwyczaić.\nA teraz nie była sama. I mogła spróbować zrobić to, co do niej należało.\n— W takim razie powinniśmy odszukać tego arcydemona — wychrypiała.\nWidziała, jak w oczach Alistaira pojawiało się niedowierzanie i wraz z nim – radość. Szybko położył się na nich cień. Alistair zacisnął usta, uciekając wzrokiem w bok.\n— Sami? — Pokręcił głową. — Żaden Szary Strażnik nie pokonał Plagi bez armii, w której skład wchodziło pół tuzina różnych nacji. Nie wspominając o tym, że nie wiem, jak to zrobić. — Uśmiechnął się krzywo.\n— Jak zabić arcydemona, czy jak zwerbować armię? — wtrąciła Flemeth. — Wydaje mi się, że to dwa różne pytania, nie sądzisz? Czy Straż nie ma w tych czasach żadnych sprzymierzeńców?\n— Ja… nie wiem. — Alistair wzruszył ramionami. — Duncan powiedział, że wezwano Szarych Strażników z Orlais. Ale arl Eamon nigdy by na coś takiego nie pozwolił.\n— Arl Eamon? — powtórzyła Ellen. — Arl Redcliffe?\nWreszcie słyszała o czymś, co rozumiała. To zresztą mógłby być punkt zaczepienia? Jako córka teyrna Couslanda miała więcej kontaktów. Może arl Eamon zgodziłby się z nimi porozmawiać, gdyby wystosowała taką prośbę?\n— Tak… — zamruczał Alistair. — Arla Eamona nie było w Ostagarze, wciąż ma swoich ludzi — oznajmił pewnie. — I był wujem Cailana. Znam go. To dobry człowiek, szanowany przez Zjazd Możnych. Moglibyśmy udać się do Redcliffe i poprosić go o pomoc.\nEllen uśmiechnęła się mimowolnie. Dobrze, że myśleli podobnie.\nPrzeniosła wzrok na milczącą Flemeth. Kobieta od razu podłapała jej spojrzenie – i uniosła kącik ust. Bez słowa wycofała się w stronę werandy, a z niej podniosła ukrytą w cieniu szkatułkę. Ellen zmarszczyła czoło.\nOch. No tak. Mieli coś jeszcze.\n— Są także inni sprzymierzeńcy, do których mogliśmy się zwrócić — rzuciła, śledząc wzrokiem podnoszone przez Flemeth wieko.\nJeśli to właśnie to, o czym teraz myślała…\n— Oczywiście! — Alistair uderzył pięścią w otwartą dłoń. — Traktaty! Szara Straż może domagać się pomocy ze strony krasnoludów, elfów, magów i w wielu innych miejscach! Zobowiązali się wspierać nas w czasie Plagi!\nFlemeth bez pośpiechu wydobyła ze szkatułki plik dokumentów. Dopiero na ten widok Ellen pozwoliła sobie na uśmiech. Spokojniejszy, bardziej szczery. To nie brzmiało teraz tak strasznie. Tak niemożliwie.\n— Może jestem już stara, ale krasnoludy, elfy, magowie, ten arl Eamon i wszyscy inni… — Flemeth podała dokumenty Ellen. — Wydaje mi się, że to cała armia.\n— Co innego możemy zrobić? — mruknął Alistair. — Udać się do Redcliffe oraz w pozostałe miejsca, no i… zgromadzić armię.\nPewnie. To zdecydowanie coś, co córki teyrna robiły raz w miesiącu.\nPrzyjrzała się traktatom i wyblakłym literom, mając wrażenie, jakby trzymała najcenniejszy artefakt na świecie.\n— Czemu nie? — Wzruszyła ramionami. — Czy nie tym zajmuje się Szara Straż?\nNie chciała, żeby do jej głosu wkradło się za dużo ironii. To było takie irracjonalne – i w tym szaleństwie znalazła spokój. Pieczołowicie zwinęła traktaty.\n— A więc jesteście gotowi? — rzuciła Flemeth. — Gotowi, by zostać Szarymi Strażnikami?\nEllen spojrzała na nią z ukosa. Jej słowa zabrzmiały śmiesznie, niepotrzebnie oficjalnie, ale… nie umiała uśmiechnąć się z kpiną. Nie czuła się Szarą Strażniczką. Nie czuła się ważna, nie czuła się silna.\nMoże odrobinę zdeterminowana. Teraz też gotowa, cokolwiek miało nadejść.\n— Tak. Dziękuję ci za wszystko, Flemeth.\n— Nie, nie, to ja wam dziękuję. — Flemeth pokręciła głową. — To wy jesteście Szarymi Strażnikami, nie ja. Dobrze więc… zanim odejdziecie, mam wam jeszcze jedną rzecz do zaoferowania — oznajmiła.\nDrzwi starej chaty otworzyły się z przeciągłym skrzypnięciem. Ellen przeniosła na nie spojrzenie – i ujrzała Morrigan. Nie wyglądała na zadowoloną, obdarzyła ich zimnym wzrokiem i zaraz skupiła się na Flemeth. Ellen mimowolnie zerknęła na Alistaira.\n— Zupa już kipi, droga matko. Będziemy miały na obiedzie dwoje gości czy nie? — rzuciła dość obcesowo Morrigan, krzyżując ramiona na piersiach.\n— Szarzy Strażnicy wkrótce ruszają, dziewczyno — mruknęła Flemeth. — A ty razem z nimi.\n— Jaka szkoda… Że co?!\nEllen popatrzyła na Flemeth podobnie zdumiona. Zająknęła się, nie mogąc wykrztusić niczego konstruktywnego. Jak to? Dlaczego niby mieli…? To znaczy w ich sytuacji prawdopodobnie każda pomoc by się przydała, ale… To bez sensu. Morrigan całe życie spędziła w Głuszy Korcari, z dala od Fereldenu. Ellen była więcej niż pewna, że zabranie ją do cywilizowanego świata mogło przynieść mnóstwo kłopotów.\nAlistair syknął gniewnie. Usłyszała w tym wprost ogrom radości. Albo myślał podobnie, albo postanowił sprzeciwić się z zasady.\n— Słyszałaś mnie — fuknęła Flemeth. — Kiedy ostatnio sprawdzałam, nie byłaś głucha!\n— Dziękuję, lecz jeśli Morrigan nie zechce do nas dołączyć… — Ellen uniosła uspokajająco ręce – może naprawdę dało się z tego jeszcze wyplątać.\n— Przyda się wam jej magia — przerwała jej Flemeth. — Co więcej, zna Głuszę i wie, jak ominąć hordę pomiotów.\n— Czy ja nie mam nic do powiedzenia? — warknęła Morrigan.\n— Przecież od lat rwałaś się do opuszczenia Głuszy — wypomniała jej Flemeth, w teatralnym zdumieniu unosząc brwi. — A jeśli chodzi o was, Strażnicy, potraktujcie to jako zapłatę za uratowanie życia.\nEllen zacisnęła zęby. To już nie była propozycja. Wyciągnięta pomocnie dłoń. To było ultimatum – i Ellen za długo żyła blisko polityki, by to zignorować. Nie mieli pewności, czy Flemeth i legendarna Wiedźma z Głuszy to ta sama osoba. Prawdopodobnie nie. Ale bez wątpienia była potężnym magiem, to należało szanować.\nIstniała też zupełnie szaleńcza opcja, że Flemeth i Wiedźma z Głuszy to naprawdę ta sama osoba. Tym większą głupotą byłoby odrzucenie jej ultimatum.\n— Dobrze, zabierzemy ją ze sobą — zgodziła się niechętnie.\nAlistair rzucił jej palące, krytyczne spojrzenie. Zignorowała je.\n— Nie chcemy… zaglądać w zęby darowanemu koniowi, lecz czy nie przysporzy nam to problemów? — wtrącił Alistair. — Poza Głuszą będzie magiem-odstępcą.\n— Jeśli nie lubisz pomocy zbuntowanych magów, młodzieńcze, może powinnam cię była zostawić na tej wieży? — Flemeth zmrużyła oczy, patrząc na niego.\nPowietrze nagle jakby się ochłodziło o parę stopni.\n— Zrozumiałem aluzję — mruknął Alistair.\n— Matko… nie tak to sobie wyobrażałam. — Morrigan pokręciła głową, wpatrując się w Flemeth z niedowierzaniem. — Przecież nie jestem gotowa.\n— Musisz się przyszykować — ucięła dyskusję Flemeth. — Ci dwoje sami muszą zjednoczyć Ferelden przeciwko pomiotom. Oni cię potrzebują, Morrigan. Bez ciebie z pewnością poniosą klęskę i wszystkich nas pochłonie Plaga. Nawet mnie.\n— Ja… — zająknęła się Morrigan, ale wypuściła powietrze. — Rozumiem.\n— A wy, Strażnicy? — Flemeth znów przypatrywała się im. — Rozumiecie? Daję wam to, co dla mnie najcenniejsze. Robię to dlatego, że musi wam się udać.\nWcale nie musiało. Z całego zebranego przez Ellen doświadczenia wynikało, że zazwyczaj się nie udawało.\nZacisnęła usta, przełykając uszczypliwe uwagi. To nie miało teraz sensu.\n— Rozumiem — mruknęła.\n— Tylko wezmę swoje rzeczy, jeśli pozwolicie. — Morrigan odwróciła się, w kilku szybkich krokach znikając z powrotem w chacie.\nZaległa cisza. Ellen czuła na sobie uważne spojrzenie Flemeth, ale zdecydowała się je ignorować. Przyklękła, zatapiając dłonie w miękkiej sierści Shegara. Pies odpowiedział merdaniem ogonem – na szczęście nie spróbował jej lizać. Potarmosiła jego uszy, lekko ścisnęła knykciami wilgotny nos, przygładziła zmierzwione włosy na piersi. Wyglądał dobrze. Chyba też się tak czuł.\nNad jej głową rozległo się ciężkie westchnienie Alistaira. Obejrzała się na niego, karcąco unosząc brwi. Skrzywił się. Najwyraźniej nie zamierzał się kryć z dezaprobatą dla sytuacji, w jakiej ich postawiono. Ellen też się to nie podobało, ale miała dość oleju w głowie, żeby nie przeciągać struny. Posłała mu miażdżące spojrzenie.\nLepiej dla niego, by jak najszybciej zrozumiał, co próbowała mu przekazać.\nDrzwi chatki zaskrzypiały i w progu znów pojawiła się Morrigan. Z przewieszoną przez ramię torbą, trzymając długi kostur – ten sam, który miała ze sobą w Głuszy, kiedy po raz pierwszy się spotkali. Ellen musiała przyznać, że naprawdę bardzo przypominał zwykły, nieco zwęglony na końcach konar.\n— Jestem do waszej dyspozycji, Szarzy Strażnicy — oznajmiła Morrigan, zatrzymując się przed nimi. — Za pierwszy cel proponuję obrać wioskę na północ od Głuszy. To niedaleko i znajdziecie tam to, czego potrzebujecie. Jeśli jednak wolicie, mogę być milczącym przewodnikiem. Wybór należy do was.\nEllen uniosła uspokajająco dłonie. Mieli tu już dość napiętą atmosferę, wyjątkowo sztywna Morrigan była im zupełnie niepotrzebna. Najbliższe dni w podróży na pewno przyniosą wiele spokoju i radości. Ellen nie mogła się wprost doczekać.\n— Twoja obecność nie sprawi mi problemów, o ile Alistair się zgodzi — zapewniła.\n— Z tego, jak na mnie patrzy, wnioskuję, że odpowiedź jest jasna — stwierdziła ni to rozbawionym, ni to kpiącym głosem, patrząc na Alistaira.\nOch, zaczynało się cudownie.\nEllen zerknęła na Alistaira, mrużąc oczy. Rzeczywiście, wpatrywał się w Morrigan z niesmakiem na skraju obrzydzenia. Wydawało się, że frustrowało go dosłownie wszystko – od jej stroju zaczynając, na zachowaniu kończąc.\nPodłapał wściekłe spojrzenie Ellen. Jego twarz momentalnie złagodniała, pojawiło się na niej coś na kształt zmieszania, a nawet skruchy.\nPrzynajmniej tyle Ellen osiągnęła.\n— Ja tylko… — zająknął się. — Czy naprawdę chcesz ją zabrać dlatego, że tak mówi jej matka? — syknął.\n— Och, daj spokój, Alistairze — poprosiła z rezygnacją.\n— Jeśli martwisz się, że przyzwę demony i zamienię cię w plugawca, to zapewniam, że przynajmniej poczekam, aż nie będziesz patrzył. — Morrigan uśmiechnęła się szyderczo, posyłając Alistairowi pełne politowania spojrzenie.\n— Od razu mi lepiej — mruknął.\nEllen odwróciła wzrok na staw. Dlaczego zgodziła się towarzyszyć Alistairowi? Powinna była pójść w Głuszę i poszukać Fergusa. Czy raczej jego zwłok. Albo drogi do Denerim, skąd dałaby radę trafić do arlatu Amarantu. Zemsta wydawała się przyjemniejszą perspektywą niż znoszenie ciągłych kłótni.\n— Ruszajmy — burknęła.\nMorrigan wzruszyła ramionami. Nie wydawała się przejęta ich nastawieniem. Bez słowa obróciła się do trwającej przy ganku Flemeth i podeszła parę kroków, trochę niepewnie.\n— Żegnaj, matko. Nie zapomnij o gotującym się gulaszu. Nie chciałabym wracać do spalonej chaty — mruknęła nieco zduszonym głosem.\n— Ha! Prędzej zobaczysz, jak Plaga zalewa całą okolicę, łącznie z moją chatą!\n— Ja… chciałam tylko… — zająknęła się.\nEllen z rezygnacją wypuściła wstrzymywane powietrze. Ostatnio była świadkiem tylu emocjonalnych pożegnań? To czyste szaleństwo. Potrząsnęła głową, chwytając Alistaira za łokieć. Powinni gdzieś odejść, ale tak, żeby to nie wyglądało, jakby uciekali. Przed Morrigan.\n— Tak, wiem — mruknęła łagodnie Flemeth. — Baw się dobrze, skarbie.\nTego nie życzyłaby posyłanemu na wojnę dziecku żadna normalna matka.\nEllen nie zdążyła odciągnąć Alistaira na bok – Morrigan nagle wyminęła ich szybkim krokiem i skierowała się gdzieś między drzewa, nawet nie oglądając się za siebie. Tak po prostu. Bez słowa. Cudownie. Zerknęła na Alistaira, ale zauważyła tylko wzruszenie ramion. Najwyraźniej on też nie bardzo Morrigan rozumiał.\n— Pośpieszmy się albo nas tu zostawi — westchnęła, ruszając za Morrigan.\n— Brzmi kusząco — rzucił kąśliwie.\nEllen zerknęła na niego z ukosa. Spodziewała się ujrzeć znajomy, ciepły uśmiech, ale zamiast tego zobaczyła zaciśnięte usta i ponure spojrzenie. Coś nieprzyjemnie zdławiło ją w żołądku. Szybko odwróciła wzrok, skupiając się na oddalającej się Morrigan.\nDrewniana chata rozpłynęła się w cieniach zapadającego zmierzchu.\nW drodze towarzyszyła im cisza. Jeszcze podczas pierwszej wyprawy do Głuszy Korcari Ellen wprost marzyła o tym, by przestali rozmawiać. Teraz czuła się nieswojo. Alistair szedł na samym końcu grupy, Morrigan daleko z przodu – a Ellen została tylko z Shegarem u boku. Zacisnęła dłoń na jego karku, chcąc dodać sobie otuchy. Czuła się bezpiecznie przy Alistairze, ale Morrigan… sprawiała odpychające wrażenie. Jakby nie chciała tu być równie mocno, co oni woleli ją zostawić w chacie.\nWraz ze zmrokiem Morrigan zgodziła się na rozbicie niewielkiego obozowiska. Z jej obecności przyszło jedno dobre – miała ze sobą jedzenie. Przynajmniej coś, co za jedzenie, przy odrobinie wysiłku, mogło uchodzić. Co prawda to były tylko zioła, ale Alistair zdecydował się przyrządzić z nich zupę. Ellen nawet nie próbowała ukryć zaskoczenia – sama zupełnie nie potrafiła gotować. Prawdopodobnie umarłaby z głodu, gdyby uparła się, żeby wyruszyć w pojedynkę.\nNie odstąpiła Alistaira nawet na krok, kiedy gotował. Obserwowała go z zainteresowaniem, trochę licząc na to, że zacząłby rozmowę. Że może zdołaliby znaleźć wspólny język i zmniejszyć dystans, który się tworzył. Ale ona nie umiała. Do tej pory to Alistair wszystko ratował i naprawdę wierzyła, że tym razem też tak będzie. Nie odezwał się jednak aż do chwili, w której uznał, że chuda zupa była gotowa.\nSzybko okazało się, że brakowało misek oraz łyżek. Morrigan zabrała jeden komplet. Ellen, widząc, że nikt nie fatygował się, by rozwiązać ten problem, nalała pierwszą porcję. W ciążącej ciszy wyciągnęła miskę w stronę Morrigan.\n— Proszę — mruknęła.\n— Nie, dziękuję. — Morrigan wykrzywiła usta, co chyba miało uchodzić za powściągliwy, uprzejmy uśmiech, i oddaliła się poza zasięg blasku ogniska.\nEllen odprowadziła ją spojrzeniem.\n— To nie — burknęła pod nosem, kiedy Morrigan nie mogła jej usłyszeć.\nObróciła się do siedzącego niedaleko Alistaira. Wpatrywał się nieobecnym wzrokiem w trzaskające płomienie, zupełnie jakby nie zauważył tej mało przyjemnej scenki. Ellen zacisnęła usta.\nNiedawno była taka samo. Albo gorsza.\n— Jedz — westchnął, wchodząc jej w słowo.\nZająknęła się. Nie takiej odpowiedzi oczekiwała. Zamierzała nawet się żachnąć, spróbować go przekonać do jedzenia, ale Alistair podparł się na ręku i wstał. Przeszedł w przeciwną stronę niż Morrigan, też z dala od ogniska.\nEllen została sama. Jeśli nie liczyć leżącego przy niej Shegara.\n— Doskonale — skwitowała do siebie.\nChociaż każda łyżka chudej zupy stawała jej w gardle, wmusiła w siebie całą porcję. Czekała ich długa droga i próbowała sobie tłumaczyć, że im więcej zje, tym więcej energii będzie miała – ale patrząc na to, co siorbała, nie mogła z czystym sumieniem stwierdzić, że to na pewno tak zadziała. Shegar zdążył przysnąć, jego pochrapywanie przez nos zagłuszało subtelne odgłosy leśnej nocy. Ellen prawie zapomniała, że w pobliżu znajdowały się inne osoby poza nią.\nNalała drugą porcję do miski i ruszyła do Alistaira. Tym razem przyjął posiłek. Ellen chyłkiem się wycofała i przykucnęła przed ogniskiem, ciesząc się bijącym od niego ciepłem. Ponad płomieniami obserwowała, jak Alistair jadł – czy raczej jak robił wszystko, żeby nie zjeść. Pogrzebał łyżką w misce, rozchlapał część zupy, trochę przełknął i ponad połowę odstawił na ziemię przy ognisku. Bez słowa wrócił do swojego zacienionego miejsca.\nEllen zacisnęła usta. Pewnie po prostu nie mógł więcej przełknąć. Pewnie żołądek boleśnie mu się skurczył i wywinął. Znała to uczucie. Mimo to ogarnęła ją irytacja. To było głupie i niesprawiedliwe – sama nie tak dawano zachowywała się podobnie. Ale zmartwienie zalało jej pierś chłodną falą. Alistair musiał jeść. Zdecydowanie więcej niż dzisiaj.\nZabrała miskę i przyklękła przy Shegarze. Kilkukrotnie go szarpnęła, żeby łaskawie się obudził. Natychmiast odpowiedział merdaniem ogonem, unosząc wielki łeb. Miał zupełnie rozespane spojrzenie. Doskonały obrońca. Mogliby ją tu okraść, zarżnąć i zeżreć, a on by się obrócił na drugi bok.\nUśmiechnęła się ciepło i postawiła przed nim miskę.\n— Zjedz — mruknęła.\nShegar uniósł się na łapach i posłusznie zaczął chłeptać chudą zupę. Ellen pogłaskała go po łbie, czule tarmosząc uszy.\n— To niewiele, ale nic innego nie mamy — westchnęła. — Przy najbliższej okazji zdobędę dla ciebie coś lepszego, dobra?\nShegar zamerdał ogonem. Szybko opróżnił miskę i z powrotem, stęknąwszy, zwalił się na ziemię. Ellen uśmiechnęła się rozbawiona. Jemu niewiele przeszkadzało.\nOdłożyła miskę i łyżkę przy reszcie rzeczy Morrigan i wróciła do ogniska. Każdy jej krok rozbrzmiewał nienaturalnie głośno w obozowej ciszy. To było naprawdę niekomfortowe. Ellen zerknęła w stronę Morrigan – wśród cieni prawie zniknęła. Wpatrywała się chyba w Głuszę. W każdym razie tam, gdzie nie znajdowali się oni.\nPrzeniosła wzrok na Alistaira. Obserwował ziemię, siedział ze skrzyżowanymi ramionami. Wydawał się taki odległy i… trochę obcy. Ellen westchnęła. Chciała mu pomóc. Wiedziała, że wszystkie słowa zabrzmią pusto, bo i pocieszenie nie mogło przynieść ulgi. Co komu po słowach, kiedy tyle osób nie żyło? Tyle ważnych osób? Gdyby ktoś powiedział jej, żeby się nie martwiła, bo przecież przeżyła, bo przecież prędzej czy później każdy umierał – albo że zwyczajnie będzie dobrze – prawdopodobnie by się wściekła.\nTo nie o słowa teraz chodziło. Alistair musiał czuć się… samotnie. Ellen przełknęła dławiącą gulę w gardle. Nie pomogła mu dziś, próbując się od niego uwolnić. Pewnie się bał. Może nawet bardziej niż ona, gdy razem z Duncanem podróżowała do Ostagaru. Wtedy przynajmniej wiedziała, co ją czekało. Alistair nie miał tego komfortu.\nRuszyła, zanim się zastanowiła. Alistair był tak pogrążony w ponurych myślach, że nawet tego nie zauważył. Mogła swobodnie opaść przy nim na jedno kolano – i po prostu go objąć. Mocno otoczyła go ramionami i przytuliła, chowając twarz w jego ramieniu. Poczuła, że się napiął, natychmiast uderzyła w nią fala wstydu. Ręce trochę osłabły. Może nie powinna była. Może to głupie. Może lepiej teraz…\nAlistair dotknął jej dłoni, a potem rozłożył ręce i też ją objął. Usłyszała jego zduszone westchnienie. Pozwoliła się przytulić, siadając obok niego, wygodniej ułożyła głowę, unosząc spojrzenie na migoczące płomienie. Niepewnie pogłaskała go po ramieniu. Tak bardzo nie umiała pocieszać smutnych ludzi.\nAlistairowi chyba nie robiło to większej różnicy. Wcisnął nos w jej rękę, odwracając wzrok od ogniska, od Głuszy, od całego świata. Miał trochę płytki oddech, łaskotał skórę Ellen przy każdym wydechu. Musiało zbierać mu się na płacz. Westchnęła głęboko. Nawet jeśli zacznie szlochać, poradzi sobie. Nie spanikuje.\nMieli tylko siebie. Może najwyższy czas zacząć się w tym odnajdywać.\nAutor: Nearyh o 12:14


IVRP.pl :: Zobacz temat - Zgłaszanie błędów w działaniu forum\nIVRP.pl Strona Główna » Sprawy techniczne » Wszystko nt. forum » Zgłaszanie błędów w działaniu forum\nZgłaszanie błędów w działaniu forum\nWysłany: Pon 30 Sty, 2012 11:25\nINSERT INTO phpbb_search_wordmatch (post_id, word_id, title_match) SELECT 194645, word_id, 0 FROM phpbb_search_wordlist WHERE word_text IN ('xavras', 'wyżryn')\nWin Xp; ff Aurora\nWysłany: Pon 30 Sty, 2012 11:26\nWysłany: Pon 30 Sty, 2012 11:29\nwin xp ff aurora; po dodaniu postu to - post sie objawił, ale nie jest pokazany jak ostatni /wątek Ignaca o trój dywizji/\nWysłany: Pon 30 Sty, 2012 11:31\nWysłany: Sob 21 Lip, 2012 09:32\nwłasnie mi wyszło\nSELECT m.word_id FROM (phpbb_search_wordmatch m, phpbb_search_wordlist w) WHERE w.word_text IN ('10m', 'ad-hoc', 'budynków', 'chce', 'ciągnąć', 'coś', 'drugiego', 'idzie', 'jaki', 'jest', 'kabla', 'kablem', 'których', 'linii', 'mniej', 'modem', 'netu', 'nie', 'około', 'pierwszym', 'pochodną', 'przekaż', 'przerwami', 'router', 'schemat', 'schematu', 'sieci', 'się', 'tak', 'tam', 'trzeciego', 'trzy', 'udostępnianiem', 'ułożone', 'wiecej', 'wzór') AND m.word_id = w.word_id GROUP BY m.word_id HAVING COUNT(m.word_id) > 97395\nLine : 323\na po odświeżeniu weszły dwa posty > http://www.ivrp.pl/viewtopic.php?t=11958\nWysłany: Sob 21 Lip, 2012 20:40\nKlasycznie, jak już pisałem parę razy , limit na połaczeniach/zapytaniach do serwera SQL .\nto się zdarza na hostingach, niestety nie mamy na to żadnego wpływu.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 03:11 Aktualizacja do wersji 1.12.7\nPoniżej proszę PT forumowiczów o zgłaszanie ew. zauważonych błędów w nowej wersji silnika.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 06:10\nNie działa przekierowywanie do pierwszego nieczytanego postu w temacie. Tzn. Po wejściu na poszczególne podforum i kliknięciu na tytuł tematu jestem przekierowany do pierwszego postu w temacie nawet jeśli temat ma kilkadziesiąt stron.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 06:20\nPrzekierowanie do pierwszego nieczytanego postu działa po kliknięciu w ikonę postu. Do tej pory było tak, że również przekierowywało po kliku w tytuł tematu.\nCzas generowania strony ok 0,1 sekundy.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:00\nNie tyle nie działa ile je rozmyslnie wyłaczyłem. Uznawszy , że warto mieć wybór - skoczyć na początek wątku\n-albo do pierwszego nieczytanego postu (to ta ikonka ze strzałką po lewej tematu) .\nJak szan. towarzystwo chce - mogę przywrócić tak jak było wcześniej\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:17\nmogę przywrócić tak jak było wcześniej\nTeraz jest lepiej.\nI nie jest zapewne przypadkiem, że autorzy radosnych ód kręcili się zawsze na dworach tyranów. /Zbigniew Herbert/\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:20\nA dlaczego nie mogę się wpisać w tym wątku, gdy najpierw go otworzę?\nPokazuje się taki komunikat:\n"Sesja połączenia wygasła lub numer ID sesji jest nieprawidłowy.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:47 Cuś nie teges\nChyba nie nogę pisać postów, wyrzuca, że sesja wygasła i mam nieprawidłowy nr ID\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:49\nAno właśnie. Nie działa szybka odpowiedź (błąd jak u Eli).\nOstatnio zmieniony przez Mateusz Nie 30 Wrz, 2012 10:49, w całości zmieniany 1 raz\nFaktycznie. W innych wątkach też mam taki komunikat.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:50\nBłąd dotyczy szybkiej odpowiedzi.\nJak się kliknie najpierw przycisk "odpowiedz", to wszystko działa normalnie.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:51\nTak, już sprawdziłam.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 10:56\nJuż wiem o paru błędach - wszystkie dotyczą templatek stylów których uzywamy na forum.\nIch starsze wersje (1.12.6) po prostu nie współgrają z wersją 1.12.7. Konieczna jest ręczna modyfikacja ca 40 pików - nad czym aktualnie pracuję .\nPo prostu skrypt aktualizacyjny nie dotyczył styli - bo są ich tysiące i ciężko przygotować wszystkie naraz w związku z tym Autorzy zamieścili jedynie info - jak nalezy zmodyfikować pliki tpl'ek + resztę żeby nowe funkcjonalności zawarte w 1.12.7 zagrały .\nDołączyła: 10 Wrz 2011\nSkąd: Z tego, co mnie boli\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 11:21\nJaki przycisk "Odpowiedz" ?? Nie widzę takiego\nNieliczny prawicowy realista\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 11:51\nOwca W. napisał/a:\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 11:57\nZ takich drobnych i absolutnie pozbawionych priorytetu błędów, nie wyświetlają się niektóre ikonki pokazujące przeglądarkę, z jakiej korzysta użyszkodnik (te w prawym dolnym rogu wpisu). Tzn. jedne się wyświetlają, a inne nie. Prawdopodobnie to też ma związek z koniecznością aktualizacji templatek (złe odnośniki?)\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 12:17\nPrzepraszam, ale po co komu wiedza nt używanych przegladarek przez forumowiczów? Wszyscy wiedzą, czego używają na swoich kompach, a przeglądarki innych interesują ich tyle co nic.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 12:18\nWinne temu są zmiany (znaczące) w wyświetlaniu i porzadkowaniu układu kolumn oraz komórek w tabelach .\nZmiany dotyczą typów definicji klass jak np. :\n<input type="text" class="post" style="width:120px" name="email1" size="25" maxlength="200" value="" />	\n@	\n<input type="text" class="post" style="width:120px" name="email2" size="25" maxlength="200" value="" />	\nale również części układu samych elemntów na stronie.\nDlatego ręcznie porzekopuje się przez pliki szablonów i wprowadzam potrzebne poprawki.\ncałość może trochę potrwać (kilkaset linni minimum do poprawy) ale jestem dobrej mysli. Przy tak znaczących zmianach zarówno w kodzie php jak i w samej bazie (!) mogło pójśc znacznie gorzej (np mogły pojawić się błedy podczas zamiany funkcji czy modyfikacji tabel które wogóle rozłozylyby wyświetlanie czegokolwiek poza tłem na stronie )\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 12:20\npo co komu wiedza nt używanych przegladarek przez forumowiczów?\nPo co, to już zupełnie insza sprawa. W tem wywłątku sygnalizujemy problemy techniczne.\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 12:23\nEhh , zadajesz naprawdę czasem dziwne pytania Yanusson.\n1. Dla porównania i lepszej analizy ew. błędów podczas wyświetlania oraz pomocy wich rozwiązaniu.\n2. Dla statystyk\n3. Dla wścibskich administratorów którzy uwielbiają wiedzieć dlaczego siedzisz na Łubudubu zamiast Centosie czy BSD\n4. Dla tego żeby WSZYSTKIE mechanizmy działały jak powinny a nie tylko te których aktualnie uzywamy\n.... itp itd\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 14:09\nPytałem po co mi wiedza nt. jakiej przeglądarki (bądź to systemu operacyjnego) używa Kolega, czy też kolega Ombretta.\nObywatelem sierżantem nie jestem.\nUsług informatycznego doradzania nie świadczę.\nNie zbieram danych do profilu psychologicznego użytkowników.\nAdministrator to inna para bamboszy. Pytałem o userów.\nNie miałbym z tym problemów, gdyby w Profilu można było ustawić wyłączenie wyświetlania moich danych ( tzn. żeby się one innym nie wyświetlały).\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 14:12\nGdy próbuję zmienić coś w profilu, wyskakuje błąd: "Ten adres email jest nieprawidłowy"\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 14:13\nOK, możemy przedyskutować zatem problem "Pokazywac czy nie " - ale to będzie po skończeniu poprawek wynikających bezp. ze zmiany silnika.\nJesli znajdzie się grupa użytkowników którym wyswietlanie ikonek systemu/przeglądarki będzie doskwierać - można będzie to wyłaczyć .\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 14:15\nWstrzymaj się proszę jeszcze trochę, Mateuszu , jestem gdzieś w 50% robienia poprawek. Po ich wgraniu prawdopodobnie wszsytkie tego typu błedy znikną za jednym zamachem\nWysłany: Nie 30 Wrz, 2012 14:39\nO już powinno działąc . Wiekszość widocznych dla uzytkowników fjuczerów powinna w tym momencie zacząć funkcjonować poprawnie. NP tĄ ODPOWIEDZ piszę przy uzyciu QuickReply


● Od budowy windy osobistej o wadze 400 kg, 320 kilogramów windy domowej, plecaka turystycznego o wadze 250 kg, elektrycznej, produktów windy willi dostosowanych specjalnie do willi Fuji Winda osobista wykorzystuje zaawansowaną technologię produkcji w Niemczech, winda, willa windowa Fuji w koncepcja projektowa cech i jakości Fuji, energooszczędna ochrona środowiska jako centrum, wyjątkowa efektywność i bezpieczeństwo komfortowe, długa żywotność, małe nakłady na konserwację, w szczególności wprowadzenie wydajnej technologii maszynowej i inteligentnego systemu sterowania na międzynarodowym wiodącym poziomie , w projekcie drzwi samochodowych, hala również realizować piękne, eleganckie i różnorodne. Dzięki "prostemu montażowi, niezawodnej obsłudze, doskonałemu wykonaniu, bezpiecznemu i wygodnemu" zdobyć ogólną pochwałę ogromnej liczby użytkowników. Produkty nadal spełniają zapotrzebowanie rynku na wysokiej klasy windy willi, jako terytorium willi fugu wilków, aby stworzyć stylowy, luksusowy, boutique winda willi, właściciel ekskluzywny wygody Wyposażenie domu, podkreślają szlachetny smak. Modułowe pełne sterowanie komputerem, podwójne 32-bitowe CPU, wszechstronne obliczenia wszelkiego rodzaju sygnałów, bezpieczne i niezawodne. Przyspieszenie i opóźnienie przyśpieszania oraz płynny proces pracy, wyjątkowo niski poziom hałasu, aby zapewnić cichą pracę.\n● Standardowy system instalacji torów jest wygodniejszy w instalacji. Płynny początek systemu warstw pokojowych sprawia, że winda osobista w domu jest bardziej stabilna i zapewnia wyjątkowe poczucie komfortu. Jest to najlepszy wybór na budowach, takich jak luksusowe wille i kluby hotelowe. Nieorganiczna obudowa jest bardzo mała i zintegrowana z willą, odbijając się nawzajem, poprawiając jakość budynku, podkreślając honorową tożsamość hosta i maksymalizując koszty budowy i budowy. Humanizowany wzór zdobi szlachetną i elegancką prywatną przestrzeń. W dobie nauki i technologii promowana jest jakość życia. Drabinka do osobistej drabinki domowej Fuji, pozwalająca na ograniczoną przestrzeń. Może dać graczowi niezwykłą wydajność, uczynić nasze życie wygodniejszym i wygodniejszym. Modułowe pełne sterowanie komputerem, podwójne 32-bitowe CPU, wszechstronne obliczenia wszelkiego rodzaju sygnałów, bezpieczne i niezawodne. Przyspieszenie i opóźnienie przyśpieszania oraz płynny proces pracy, wyjątkowo niski poziom hałasu, aby zapewnić cichą pracę. Seria wind osobowych do użytku osobistego Fuji słynie z doskonałej awangardowej stylistyki i wspaniałych wizualnych odczuć estetycznych. Jest godna pochwały dzięki znakomitym materiałom i znakomitej technologii produkcji. Podnieś dobrą jakość, będzie z wysokiej klasy harmonii budynku, odzwierciedlają całkowity blask Tonghui. Od wiodącej na świecie technologii jazdy po unikalny styl estetyczny, od dostojnego i uroczystego wyglądu po luksusowe, eleganckie wykończenie wnętrza, wszyscy masz pomysł na stworzenie wysokiej klasy testu porównawczego dla dźwigów. Pozwól, byś znalazł się na szczycie, poczuj smak życia od góry do dołu i pokaż eleganckie zachowanie.


Od początku grudnia w Wyższej Szkole Bankowej w Opolu trwa zimowa rekrutacja na studia. Kandydaci mogą wybierać spośród 17 specjalności na studiach licencjackich i inżynierskich, 4 specjalności na studiach magisterskich i 4 specjalności na studiach magisterskich z podyplomowymi.\nPrzygotowaliśmy szeroki wachlarz kierunków i specjalności, na poziomie studiów pierwszego i drugiego stopnia.\nW ofercie studiów licencjackich znalazły się: administracja i bezpieczeństwo wewnętrzne, finanse i rachunkowość, zarządzanie oraz pedagogika, a w ramach studiów inżynierskich zapraszamy na logistykę - mówi dr Katarzyna Mizera - Na każdym z tych kierunków kandydaci mogą wybrać spośród kilku atrakcyjnych specjalności. Na poziomie studiów drugiego stopnia uruchomimy kierunek zarządzanie w dwóch atrakcyjnych ścieżkach: tradycyjnej, magisterskiej z czterema specjalnościami do wyboru oraz unikalną ścieżkę łączącą studia magisterskie ze studiami podyplomowymi, również z czterema specjalnościami i ośmioma kierunkami studiów podyplomowych do wyboru.\nRekrutacja zimowa to znakomity moment na rozpoczęcie studiów dla osób, które kończą swoje studia w lutym, np. absolwentów kierunków inżynierskich czy analogicznych naborów zimowych. Nie muszą oni tracić semestru, czekając na studia rozpoczynające się w październiku.\nTo także świetna opcja dla tych, którzy chcą zwiększyć swoje kompetencje i połączyć kształcenie na dwóch różnych kierunkach. Sporo osób decyduje się dziś na dywersyfikację swoich kwalifikacji, wiedząc, że tym samym znacząco zwiększają swoją wartość i możliwości na rynku pracy.\nStudia marcowe przyciągają także sporą grupę osób, które stwierdzają, iż podejmując studia w październiku, dokonały niewłaściwego wyboru kierunku czy uczelni – chcąc zmienić decyzję, nie muszą tracić całego roku akademickiego.\nKażdego roku uruchamiamy w WSB studia marcowe i wiemy, że sprawdzają się one znakomicie. Mamy duże grupy studentów, którzy dzięki programom rozpoczynającym się zimą oszczędzają swój czas, korygują złe decyzje co do podjętych wcześniej studiów, mogą także bardziej indywidualnie kształtować swoje aktywności i zawodowe plany.\nJednocześnie realizują pełnowartościowy, atrakcyjny program studiów o profilu praktycznym, uczestniczą w pełnej gamie atrakcji studenckich, mogą realizować praktyki, staże, wizyty studyjne i programy zagraniczne typu Erasmus, mogą korzystać ze wszystkich rodzajów stypendiów - dodaje Dziekan.\nZapisy trwają od 3 grudnia 2018 r. Początek rekrutacji to również najlepsze promocje dla kandydatów. Wszyscy zainteresowani ofertą mogą skontaktować się z Biurem Rekrutacji WSB w Opolu (tel. 77 401 94 44/ 01/02/03, e-mail: opole@wsb.wroclaw.pl) lub odwiedzić stronę internetową WSB w Opolu: www.wsb.pl/opole. Zajęcia dla osób zapisanych w ramach zimowej rekrutacji rozpoczną się już w marcu.


Innowacyjne urządzenia marki ASUS wyróżnione na CES - pcmob.pl - testy, recenzje, aktualności IT\nStrona główna Aktualności Innowacyjne urządzenia marki ASUS wyróżnione na CES\nUrządzenia ASUSa nominowane zostały do CES Innovations Awards w sześciu kategoriach: sprzęt i akcesoria dla graczy, osprzęt, komponenty komputerowe, urządzenia peryferyjne, tablety, e-czytniki i urządzenia mobilne, a także wyświetlacze wideo i telefony bezprzewodowe.\n„Jesteśmy bardzo dumni, że aż tyle naszych produktów zwróciło na siebie uwagę jury tej edycji CES Innovations Awards. Podzespoły, urządzenia peryferyjne czy sprzęt dla miłośników gier komputerowych to obszary, z których wywodzi się nasza marka. Cieszymy się z nominacji, które potwierdzają, że jesteśmy w gronie liderów innowacji. Fakt, iż zdobyliśmy tak wiele nominacji w kategorii urządzeń mobilnych, jest wielką nobilitacją i jednoczesnym sygnałem, że nasze starania w kierunku wytyczania nowych trendów i rozwiązań dla całego rynku elektroniki użytkowej znajdują poparcie w tak szacownym gronie, jak jury konkursu.” – ocenia Sławomir Stanik, Country Manager, ASUS Polska.\nW kategorii telefonów bezprzewodowych nominację otrzymał PadFone 2, z uwagi na unikalne połączenie funkcji smartfona i tabletu. Równie innowacyjny, dwuekranowy notebook Taichi zapewnił sobie nominację w kategorii tabletów, e-czytników i urządzeń mobilnych. Jurorzy docenili jego oryginalny design, a także reprezentowane przez niego innowacyjne i futurystyczne podejście do komputerów przenośnych. W kategorii osprzęt i komponenty komputerowe nagrodzono modele UX21A i UX31A Zenbooka, a także ViVoTab, który zaintrygował jury swoją niewielką wagą, mobilnością oraz doczepianą klawiaturą, pracującą na niezależnej baterii.\n27-calowy monitor ASUS Designo Series MX279H otrzymał nominację w kategorii urządzenia peryferyjne. ASUS MX279H posiada pozbawiony obramowania ekran, 178-stopniowe kąty widzenia oraz oferuje krystaliczny dźwięk w technologii audio ASUS SonicMaster opracowanej we współpracy z Bang & Olufsen ICEpower®. W tej samej kategorii nominację otrzymały urządzenia VariDrive – połączenie napędu optycznego ze stacją dokującą wyposażonym w gniazda USB 3.0, HDMI i Ethernet, a także Audio Dock – stylowe i kompaktowe rozwiązanie zwiększające możliwości przenośnych komputerów PC dzięki zastosowaniu prostego mechanizmu dokującego. W kategorii wyświetlaczy jury wyróżniło nominacją 29-calowy ekran Designo Series MX299Q oraz 24-calowy monitor ProArt Series PA249Q.\nPanel sędziowski wybrał także trzy produkty z rodziny Republic of Gamers (ROG) do nominacji w kategorii urządzeń i akcesoriów do gier. Pierwszy z nich to notebook do gier ROG G Series G46VW, który kryje potężną moc maszyny do gier w kompaktowej, przenośnej obudowie 14-calowego notebooka. Drugim produktem są słuchawki ROG Vulcan PRO, oferujące jako jedyne dedykowaną graczom technologię aktywnego usuwania szmerów i zakłóceń, a ostatnim – wyjątkowo czuła myszka do gier GX1000. Do kategorii podzespoły nominowano płytę ROG Maximus V Formula, wyposażoną w oczekującą na patent technologię chłodzenia powietrzem i płynem Fusion Thermo Solution, a także układ zarządzania przepustowością sieci GameFirst II i kartę audio SupremeFX IV. Druga nominowana płyta to TUF Series SABERTOOTH Z77.


Korzyści ze stosowania obróbki strumieniowo-ściernej - Blog Uran'a\nby mateusz 6 maja, 2021 Biznes\nObróbka strumieniowo-ścierna wykorzystuje różne materiały do usuwania niedoskonałości, farby, rdzy, zaprawy i innych zanieczyszczeń z powierzchni.\nJest to ważny krok w przygotowaniu powłoki powierzchniowej, ponieważ oczyszcza podłoże i tworzy powierzchnię, na której zostanie zachowana powłoka ochronna. Piaskowanie zastępuje bardziej pracochłonne metody czyszczenia, takie jak szczotkowanie lub polerowanie ręczne, i może przyspieszyć proces przygotowania powierzchni nawet o 75 procent.\nW jakich pracach warto wykorzystać piaskowanie?\nObróbka strumieniowo-ścierna nazywa się również powszechnie piaskowaniem, i jest to technika czyszczenia na sucho wykorzystująca małą dyszę, która kieruje drobny strumień ścierniwa w wybrane miejsce. Taka metoda oczyszczania powierzchni jest odpowiednia do szczegółowych prac i do delikatnych materiałów, jak drewno, cegła czy plastiki. Zautomatyzowany proces piaskowania i śrutowania może być wykonywany w specjalnej komorze, która chroni otoczenie przed zapyleniem i pozwala na odzyskanie materiału ściernego.\nMedia ścierne są generalnie niedrogie, a wiele typów nadaje się do wielokrotnego użytku. Piaskowanie oferuje dodatkowe korzyści ekonomiczne, ponieważ skutecznie czyści powierzchnie lepiej i szybciej niż tradycyjne techniki, jak ręczne polerowanie czy stosowanie środków chemicznych. Metoda piaskowania skutecznie usuwa rdzę z powierzchni metalowych, a także inne zanieczyszczenia również z powierzchni drewnianych, betonowych, plastikowych czy z cegły. Obróbka strumieniowo-ścierna skutecznie przygotowuje powierzchnie do nakładania powłok. Podczas tego procesu ważne jest, aby utrzymywać niskie temperatury i wilgotność względną, stosując tymczasowe rozwiązania do kontroli klimatu, aby wyeliminować nadmiar wilgoci, która mogłaby utrudniać nakładanie i wysychanie powłoki ochronnej.\nNa stronie https://piaskowanie-drewna.com.pl/augustow/ znajdziesz firmę, która oferuje usługi piaskowania różnorodnych powierzchni. Kontrola temperatury i wilgotności jest szczególnie ważna podczas przygotowywania powierzchni metalowych, ponieważ wystawienie ich na działanie środowiska sprawia, że jest on podatny na utlenianie.


jesteś w: AKTUALNOŚCI » Międzynarodowy Turniej Szachowy z okazji Dni Lubska 2018\nMiędzynarodowy Turniej Szachowy z okazji Dni Lubska 2018\nMiędzynarodowy Turniej Szachowy z okazji Dni Lubska 2018 został rozegrany 27 maja. Do Lubska przyjechało wielu dobrych zawodników, na czele z mistrzem międzynarodowym Nikolaiem Aliavdinem. Od początku trwała zażarta walka o punkty, a zawodnicy do ostatnich sekund na zegarze walczyli o zwycięstwo w swoich partiach.\nPo 9-ciu rundach przyszedł czas na ogłoszenie wyników. Sędzia główny zawodów Mariusz Kucharski odczytał listę zwycięzców, natomiast puchary i nagrody wręczali Prezes Lubskiego Klubu Szachowego "Caissa" Waldemar Szylko, Burmistrz Lubska Lech Jurkowski oraz Dyrektor Lubskiego Domu Kultury Maria Łaskarzewska.\nOstatecznie zwycięzcą zawodów został mistrz FIDE Karol Kucza uzyskując 8 punktów i nie ponosząc żadnej porażki.\nTuż za nim, z wynikiem 7,5 punktu uplasował się Sebastian Manigk z Cottbus. Reprezentant Niemiec również nie dał się pokonać w żadnej partii.\nTrzecie miejsce wywalczył, rozstawiony z pierwszym numerem startowym, mistrz międzynarodowy Nikolai Aliavdin (7,5 pkt).\nKolejnych trzech zawodników zgromadziło po 6,5 punktu: Oskar Wołoch, Piotr Jagodziński i (najlepszy zawodnik z Lubska) Grzegorz Kołodziejski.\nW klasyfikacji juniorów do lat 10 najlepszy okazał się Michał Grzebieniowski, gromadząc aż 6 punktów. Wyprzedził On drugiego (7-letniego!) Wojciecha Ziobrowskiego, aż o 1,5 punktu. Na trzecim miejscu znalazł się reprezentant "Caissy" Lubsko - Wiktor Milczanowski.\nW grupie do lat 12 o punkt więcej od rywali uzyskał Marcel Staszak ("Caissa" Lubsko), z kolei grupę 14-latków zdominowała Julia Kudlak. W klasyfikacji do lat 16 najlepszy okazał się Tomasz Lambrecht.\nW klasyfikacji seniorów powyżej 60 lat na pierwszym miejscu znalazł się Erwin Boll z Forst. Najstarszy uczestnik turnieju o 1/2 punktu wyprzedził Ryszarda Gajdeckiego ("Caissa" Lubsko) i Franciszka Markockiego (Bogaczów).\nNagrodę dla najlepszej kobiety otrzymała Ewa Balcerczak z Krosna Odrzańskiego. Z kolei najlepszym zawodnikiem zagranicznym okazał się Eduard Stark z Forst.\nUfundowaną przez Burmistrza nagrodę dla najmłodszej zawodniczki otrzymała 5-letnia Zosia Staszak.\nGratulujemy wszystkim zawodnikom, którzy w duchu fair-play rozgrywali swoje partie i wszystkim życzymy dalszych sukcesów przy szachownicy.\nDziękujemy także Lubskiemu Domowi Kultury, Urzędowi Miejskiemu w Lubsku, oraz firmom Magnolia Lubsko i Drukarni Dechnik w Lubsku za pomoc w organizacji imprezy.\nWyniki Międzynarodowego Turnieju Szachowego z Okazji Dni Lubska 2018\nTekst oraz zdjęcia skopiowano ze strony internetowej Lubskiego Klubu Szachowego "Caissa" http://www.caissa.cba.pl/


Dwustronna okładka w japońskim wydaniu Exist Archive - PPE.pl\nStrona głównaAktualnościDwustronna okładka w japońskim wydaniu Exist Archive\nWydawca gry firma Spike Chunsoft zaproponowała dwustronną okładkę, aby wyjść na przeciw oczekiwaniom większej ilości graczy. Domyślny układ to proste logo gry. Osoby chcące innego wyglądu wystarczy, że odwrócą okładkę, aby otrzymać ładną grafikę z gry. Świetny pomysł i nie mam nic przeciwko jakby przyjął się wszędzie.\nPonadto do preorderów dorzucony będzie soundtrack autorstwa Motoi Sakuraba i artbook spod ręki Taro Mino.\nPremiera w Japonii już 17 grudnia. My dalej czekamy na zapowiedź wersji w zrozumiałym języku.\nTagi: Exist Archive: The Other Side of the Sky PlayStation 4 playstation vita tri-ace


Sprzedaż i wynajem nieruchomości Zegrze - Sprzedam, kupię lub najmę dom, mieszkanie lub działkę Zegrze\nOgłoszenia nieruchomości Zegrze\nLokal handlowy z wejściem od ulicy Zegrze\nMieszkanie 2-pokojowe 50 m2 ptr 3z4 w niskim bloku z płyty /bez windy/ w okolicy ul Inflanckiej - 250 m od przystanku tramwajowego....\nWilla z tarasem Zegrze\nDziałka budowlana Zegrze\nNietuzinkowa działka nad Jeziorem Zegrzyńskim (30 km od centrum Warszawy). Działka położona jest na malowniczej skarpie w pierwszej linii brzegowej...\nApartament w Rynii nad Zalewem Zegrzyńskim Idealne miejsce do wypoczynku cisza, spokój, woda, piękne widoki. Latem spacery, przejażdżki rowerowe,...\n4 558,01 zł/m²\nPrzestronne mieszkanie na wysokim parterze w niskim budynku z pięknym widokiem na rzekę Narew.Główne atuty nieruchomości: cicha i spokojna...\n1 844,92 zł/m²\nBudynek użytkowy Zegrze\n- noclegowe 87 361 m²\nOśrodek wypoczynkowo-szkoleniowy na rozległym terenie nad Zalewem Zegrzyńskim. Nieruchomość składa się z dużej działki rekreacyjnej - prawie 9 ha,...\nparter/4 4 2004\nMieszkanie 2-poziomowe, 4 pokoje 107 m2 na parterze i 1 piętrze w niskim bloku z cegły /bez windy/ w okolicy ul Milczańskiej...\n3 091,87 zł/m²\nMieszkanie w Zegrzu, zadbane, do wprowadzenia. Duża, widna kuchnia z ładnymi meblami i podstawowym sprzętem agd. Dwa bardzo duże, piękne,...\n5 061,22 zł/m²\nMieszkanie 49 m2 dwa pokoje z balkonem ptr. 4z9 w bloku z płyty na Zegrzu - Falista. Układ mieszkania pokazano na rys. Pokoje 18-14 m2,...\n597 750 zł 597750 PLN\n12 608,10 zł/m²\n629 646 zł 629646 PLN\n10 234,80 zł/m²\n10 299,80 zł/m²\n295 274 zł 295274 PLN\n9 809,77 zł/m²\nApartament z miejscem parkingowym Drewnowskiego


Zobacz temat - Strumyk i bajorka na nim\nBudujemy oczko wodne - Strumyk i bajorka na nim\nluzio - 2012-05-29, 21:02\nTemat postu: Strumyk i bajorka na nim\nGosik - 2012-05-29, 21:41\nBartosz_n - 2012-05-29, 22:00\nleszek50-57 - 2012-05-29, 22:01\nluzio - 2012-05-30, 16:40\nBartosz_n - 2012-05-30, 21:25\nluzio - 2013-06-16, 21:38\nadxan - 2013-06-16, 21:45\nmotlawa - 2013-06-17, 07:00\nArtur - 2013-06-17, 07:26\nGosik - 2013-06-17, 16:17\nluzio - 2014-04-02, 21:52\nGosik - 2014-04-03, 17:13\nrewi - 2014-04-05, 08:56\nluzio - 2014-06-08, 21:15\nwolanin - 2014-06-09, 16:34\nDość dokładnie i nieźle . Takie projekty bronią się starannością wykonania - wiem, że dobrze to rozumiesz.\nluzio - 2014-06-09, 22:22\nTaa. Liczą się te detale\nPierwsze mini oczko ma być takie trochę sterylne z wyeksponowaną lilią. Drugie będę przekształcał w bagno. Trzecie to niespodzianka A jeszcze jest główne oczko...\nPracy jeszcze masa ale mi się nie śpieszy. Sama robota, obserwowanie postępu też nie jest złe\nluzio - 2014-11-09, 09:46\nSkoro zbliża się zima to trochę podusumowania prac.\nPierwsze bajorko przy wodospadzie zostało obsadzone Colonelem kupionym kilka miesięcy temu od eldorado82010. Roślinka jest silna i ostatnie pąki miała jeszcze tydzień temu. Niestety temperatura i niewielka ilość słońca nie pozwalała im się rozwinąć.\nrewi - 2014-11-11, 18:08\nColonel jest świetny\nluzio - 2016-07-13, 22:58\nNo to aktualny stan wciąż nie dokończonego projektu.\nKaskada i niżej dekoracyjne oczko z Colonelem. Niestety jakoś w tym roku nie ma tych swoich pięknych efektownych kwiatów. Są ale nie takie ładne. Nie wiem czy to wina kaskady z bieżącą, chłodniejszą wodą. Czy może tego że jednak to oczko jest trochę w cieniu.\nKaskada jest uwielbiana przez ptaki. Chyba kilkanaście gatunków przylatuje pić i się kąpać. Wygląda to jak TV bez telewizora\nMały strumyk łączy oczko filtracyjne z oczkiem lilii.\nZ oczka filtracyjnego woda wpada chwilowo do tej szarej rury, którą można zobaczyć w mojej galerii.\nChociaż w budowie jest dalsza część, która to dopiero stworzy całość\nluzio - 2016-08-28, 14:34\nOk parę zdjęć z dzisiejszej upalnej sierpniowej niedzieli.\nOczko liliowe za kaskadą. Colonel wyciąga główki do słońca\nTrochę syfku i tam się zbiera. Jeśli woda nie płynie to niestety tak wygląda.\nZa liliami mały strumyk i przeprawa przezeń\nNastępnie (zielonkawe ) oczko filtrowe\nZ wygrzewającą się żabką.\nTo w sumie ciekawe że to oczko wypełnione jest nitkowcami, woda zielonkawa. Ale mimo że woda z niego wypływa bezpośrednio rurą do głównego oczka to tam woda jest w porządku a i ilość glonów zupełnie strawna\ntaniw - 2016-08-28, 19:08\nRzeczywiście to dziwne. Próbowałem znaleźć jakieś sensowne wyjaśnienie tej sprawy, ale żadne nie trzymało się kupy.\nluzio - 2016-08-28, 19:27\nDopiero w tym roku został wprowadzony obieg wody przez oczka. Wcześniej każde żyło własnym życiem. I było podobnie. To zielone zawsze było zasyfione a to duże mimo całkowitego braku filtracji nigdy nie miało zbyt zielonej wody.\nNie wiem, może ma to związek z głębokością i jakimś naturalnym ruchem wody. To filtracyjne jest płytkie, w najgłębszym miejscu ma ok 50cm. Natomiast oczko główne ma 1,8m na ok 1/4 powierzchni.\nPo wprowadzeniu obiegu trochę się bałem że woda wypływająca z oczka filtracyjnego zasyfi wodę w reszcie systemu ale tak się nie stało. Obieg wody poprawia czystość. Powoli ale skutecznie. Tzn. poprawia w dużym oczku Teraz mam spokojnie 1m przejrzystości.\nWarto pamiętać że woda z oczka filtracyjnego idzie z samej powierzchni ale nie wiem czy to robi różnicę bo i tak widzę wiele śmiecia spływającego tamtędy.\nMoże powinienem zrobić jakieś pomiary parametrów wody. Póki co mierzyłem tylko ph, które wynosi na paskowe oko ok 6,5.\nWspominałem o eksperymencie z wapnem. Wydaje mi się że nie miał on sensu. Jedyne co osiągnąłem to szybkie zaglonienie kaskady.\ntaniw - 2016-08-28, 19:43\nJa staram się utrzymywać ph wody w oczku między 6,5 a 6,8. Pojawiające się na kaskadzie i brzegach nitki /po uzupełnieni poziomu wody karanówą/ są dla mnie sygnałem do obniżenia kwasowości wody.\nluzio - 2016-08-28, 20:13\nOdnośnie uzupełniania wody to używam tylko deszczówki. Mam zakopany zbiornik. Trochę tylko głupio jest że leci tam woda z dachów pokrytych papą, eternitem oraz blachą Najgorsza jest papa z tą swoją smołą. Staram się oczywiście w miarę możliwości wychwycić ten syf, stąd też go widzę, ile zostaje na filtrowej gąbce.\nAle ogólnie to ta woda raczej jest w porządku, ryby lubią podpływać gdy ją wlewam. No i ogólnie mają się chyba dobrze.\nQba - 2016-08-31, 10:25\nMnóstwo pracy i bardzo fajny efekt\nSzczególnie podoba mi się kaskada i materiał, którego użyłeś do jej wykonania. Niebawem będę robił kolejne oczko i myślę, że conieco ściągnę od Ciebie\nEfekt końcowy trochę psuje zielony syfek i powiędłe liście lilii\nluzio - 2016-08-31, 21:52\nEch liści nie zdążyłem usunąć przed zdjęciami. Przynajmniej jest bez upiększania\nNatomiast jeśli chodzi o kaskadę to faktycznie się trochę napracowałem. Poza efektem wizualnym istotne też było by dało się po niej chodzić, by nie traktować tego na zasadzie patrz ale nie dotykaj. Jest inaczej. Wszędzie można wejść, stanąć. Poza tym kaskada jest najwygodniejszą drogą na szczyt skalniaka.\nluzio - 2016-12-04, 20:04\nPonieważ nadchodzi zima to dobry czas na aktualizację postępów prac.\nAby nie było nudno niech będzie temat, który widzę staje się coraz bardziej popularny. Czyli budowa oczka kąpielowego!\nCzyli standardowo. Dziura w ziemi Jednak dość głęboka, ponad 2m głębokości i z zaczątkami ukształtowania, co by miało sens w przypadku wchodzenia i wychodzenia z wody!\nJak wiadomo problemem z takimi oczkami jest woda. Czysta woda bez chemii. Można to rozwiązać różnie. Popularne są np. duże oczka ze strefą roślinną. Ja rozwiązałem to inaczej. Oczko kąpielowe jest po prostu jednym z systemu połączonych oczek. Woda przepływa przez wszystkie. W pozostałych oczkach ma być dużo filtrującej wodę roślinności.\nTak wyglądał może trochę niewyraźny plan ogólny. Oczko główne, które można pooglądać w mojej galerii.\nWoda z niego idzie na skalniak widoczny po prawej. Tam ma miejsce źródło kaskady.\nNatomiast taki jest widok ogólny:\nZ lewej główne oczko, w środku skalniak. Z niego woda spływa do małego oczka liliowego, potem płynie do oczka filtracyjnego. Następnie woda ma wpadać do oczka kąpielowego, którego na zdjęciu nie widać. Jest jakby za lewym dolnym rogiem zdjęcia. Z oczka kąpielowego woda ma przepływać do oczka głównego i cykl się zamyka.\nBudowa oczka zaczęła się dość dawno ale było sporo innej oczkowej roboty No i nie było tak łatwo. Np. życia nie ułatwiały mi ulewy...\nAle jakoś szło do przodu.\nWymyśliłem też że w tym oczku muszą być ryby. Są niezbędne do wyżerania robactwa. Zwłaszcza mało przyjemnych larw żółtobrzeżka. Ale też nie chciałem by rybki się stresowały. Dlatego dostały swój wydzielony kąt Ma też tam być trochę roślin. Dziura w ziemi przybrała więc taki kształt:\nzbiho - 2016-12-04, 22:29\nCzy to w takim stanie zostanie na zimę?Mróz tego nie naruszy?\nluzio - 2016-12-04, 23:13\nSorki, to narazie to miało być raczej tyle na dzisiaj ...\nTo może wrzucę coś jeszcze ...\ni zajawka co było potem...\nzbiho - 2016-12-05, 14:02\nŻeby tylko się nie okazało,że ta "kamieni kupa" to tylko ... i\nSprawdzałeś czy to nie piaskowiec z wapiennym lepiszczem?\nMoże okropnie zatwardzać wodę.Na ogrodzenia idealny ale do oczka niespecjalnie.\nluzio - 2016-12-05, 15:48\nJejku a co to ten wapienny lepiszcz?\ntaniw - 2016-12-05, 19:20\nZa wikipedią "substancja zgromadzona pomiędzy okruchami ziarn skały, powodująca związanie składników a tym samym przejście postaci luźnej (sypkiej) w zwięzłą. "\nluzio - 2016-12-05, 19:54\nTrudno. Mam nadzieję że nie będzie źle. Sprawdzę ph wody, która się tam zbiera, czegoś się dowiem. Wiem jednak że żaby tam pływały i trochę kijanek też było.\nNatomiast tak wyglądały dalsze postępy prac:\nSchronisko dla ryb nie będzie kamieniowane. Myślę że nie potrzebują tam takiego zbytku, zwłaszcza że normalnie całe oczko będzie dla nich\ntaniw - 2016-12-05, 20:00\nfajnie, le jaką stosowałeś zaprawę?\nluzio - 2016-12-05, 20:02\nNormalny szary beton z jakimś uplastyczniaczem. Zamierzam jednak wypełnić z grubsza szpary ciemno brązową zaprawą by był lepszy efekt, by pozbyć się szarości. Przy okazji poprawi się pewne defekty.\nQba - 2016-12-05, 21:03\nPodoba mi się zamysł i wykonanie !\nluzio - 2016-12-05, 21:25\nA tu ojciec który mi sporo pomaga przy budowie. Choć ciągle marudzi, po co to, nie uda się itd.\nJednak nie mógł się oprzeć by wleźć do wody...\nNa dole zdjęcia można dostrzec uciekającą żabę. Woda jak widać zielonkawa. W dodatku na dnie zalega kupa niesprzątniętego i gnijącego syfu: liści itd. Po rozbełtaniu nie było już tak fajnie.\nkmarkot - 2016-12-05, 23:27\nWidać ogrom pracy. Wiem coś o tym gdyż też używałem zaprawy do łączenia kamieni.\nNie wiem jakim etapie jesteś tylko geowłóknina na której murujesz nie może być wyżej jak planowany poziom wody w oczku. bo będzie pompować wodę\nOstatnia warstwa wykończeniowa była to ścinki foli pvc na to siatka do elewacji ,zaprawa i kamienie.\nzbiho - 2016-12-06, 08:17\nPiękne,ale ja jak twój ojciec będę narzekał ,jestem prawie pewny,że te kamienie to wapień,woda zasadowa,glony to uwielbiają do poziomu pH 8-10,powyżej nawet one nie żyją,woda będzie kryształowo-turkusowa jak na wybrzeżu Dalmacji ale nie przelewaj jej do innych oczek z rybami.\nNajlepiej zmierz pH, i obym się mylił bo kawał roboty za tobą.\nNad tą czarną fugą też pomyśl, w znaczeniu,nie rób tego,Boże Broń .Nienaturalnie wygląda i zepsuje cały efekt wow\nPrzepraszam,że narzucam się ale szkoda tej roboty zepsuć.\nluzio - 2016-12-06, 09:51\nJeśli chodzi o górną warstwę kamieni to faktycznie mogłem dać jakąś siatkę by wzmocnić przed lodem. Ale szczerze mówiąc to już trochę zmęczony jestem tą robotą i nie pomyślałem. Myślę tylko by to wreszcie skończyć\nJeśli chodzi o zaprawdę fugującą to masz trochę racji. Bez fugi wyglądać może lepiej, bardziej tak kamieniołowato. Przemyślę to. Szkoda że od razu nie miałem wizji jak to wykończyć to pomyślałbym zawczasu by ta szara zaprawa nie wyłaziła za bardzo. Raczej na pewno zafuguję poziome powierzchnie na których będzie się leżeć, siedzieć. Ale postaram się zrobić to maksymalnie oszczędnie.\nChodzi też o to by glony nie miały się o co zaczepiać, gdzie włazić.\nNatomiast co do wody to pozostaję optymistą. Teraz sobie przypomniałem że w sierpniu i wrześniu, kiedy wciąż było gorąco a deszczu zero to uzupełniałem wodę w głównym oczku wodą, która zbierała się w tym budowanym oczku. Całkiem sporo przelałem chociaż nie na raz. 3-4 razy uzupełniałem. Przecedziłem ją tylko przez worek jutowy. W sumie myślę może nawet 10 m³ przelałem.\nChyba nic złego się zbytnio nie stało.\nPóki co to mam ph na poziomie max 6,5. Zobaczymy, jak będzie po włączeniu tego oczka do systemu. Ktoś musi spróbować. Zresztą i tak za późno...\n[ Dodano: 2016-12-06, 18:46 ]\nOk, ostatnie zdjęcia. Jest postęp robót jest nieco większy obecnie choć niedużo.\nNo zdjęcia bajorka liliowego, filtrowego i syfku w nim.\ntaniw - 2016-12-06, 21:46\nWrzuć jeden kamień do wiadra z wodą. Postaw to w piwnicy mieszając czasami. Za miesiąc sprawdź ph wody i porównaj z wynikiem czystej wody. Może to coś wyjaśni.\nluzio - 2016-12-06, 22:35\nFaktycznie, prosty pomysł a może czegoś się dowiemy.\nTak ogólnie to w każdym z oczek jest sporo kamieni piaskowca. Tylko że z różnych źródeł. I tak jak wspominałem ph raczej nie dobijało do 7.\nW oczku kąpielowym cały piaskowiec będzie z pobliskiej kopalni/kamieniołomu. Może być inny. Zobaczę, może powinienem odpalić kilka wiaderek i porównać\nzbiho - 2016-12-11, 20:51\nLepsza metoda żeby sprawdzić cy kamienie nie są wapienne to polać je octem,jeżeli się nie pienią to w porządku,ale jak ph jest poniżej 7 to rewelacyjnie.\nluzio - 2018-05-21, 23:07\nNo to trochę aktualizacji jak obecnie wygląda i parę nowości\nCzyli od początku. Kaskada i funkie rosnące jak dzikie:\n„Kładka” i wpływ z bajorka liliowego do bajorka filtracyjnego:\nŚwietnie w tym przepływie ma się skrzyp arktyczny i ... zasiała się kukułka Ciekawe czy wyrośnie większa.\nA tak wygląda bajorko filtracyjne. Roślinność, syfek itp.\nA teraz mała nowość. Czyli mostek. Jak może kojarzycie lubiłem krytykować mostki. A teraz sam mam. Ale ma on swój cel! Ponieważ pod nim ukryte jest sitko zbierające syfek z oczka filtracyjnego. Ktoś mógłby zapytać po co w takim razie oczko filtracyjne skoro z niego spływa syfek? No choćby po to że oczko takie jest fajne A syfku, nie spływa co ciekawe za dużo. To małe sitko jakoś daje radę.\nPół mostka można łatwo zdjąć i odsłania się sitko w kastrze z której są 2 wypływy. Jeden główny, do wciąż nie działającego oczka kąpielowego. I drugi awaryjny a później dodatkowy do oczka głównego. Idzie pod ziemią i wypływa w jednym rogów:\nOczywiście przyszedł mi też kolejny z tych pomysłów, które sprawiają że wciąż mi się wszystko przeciąga Czyli czemu by nie stworzyć mini bagienka? Po bokach strumyka:\nPod tym żwirkiem ukryłem rurki drenażowe zasilające wodą te boczne mini bagienka. Po wyprawie na pobliską podmokłą łąkę wygląda to tak:\nI tak to wygląda. Na koniec bonus w postaci traszek Jedna plus dwie:\ntaniw - 2018-05-22, 08:57\nluzio - 2018-05-22, 11:51\nQba - 2018-05-22, 14:21\nluzio - 2018-05-22, 15:32\nluzio - 2019-05-05, 13:59\nQba - 2019-05-05, 14:15\nPike5 - 2019-05-05, 14:19\nluzio - 2019-05-05, 14:28\nPike5 - 2019-05-05, 15:10\nPike5 - 2019-06-17, 23:15\nluzio - 2019-06-24, 12:36\nKosta - 2019-07-14, 10:51


" /> Dyskusje ogólne :: do Pana Andrzeja Seremeta, prokuratora\nWysłany: Nie Kwi 03, 2011 1:45 pm Temat postu: do Pana Andrzeja Seremeta, prokuratora\nJeśli konferencja Panów na Prima Aprilis (por. Najpotworniejsza WIADOMOŚĆ na Prima Aprilis) zdarzyła się naprawdę, a nie było to jakieś ponure zadrwienie z Pana i kolegów przez złośliwego żartownisia, to byłoby to równocześnie groźne i smutne. Bardziej może dla pa-nów, niż dla ustalenia opinii Polaków na temat przyczyn „Smoleńska”.\nTekst Jajcarze z Prokuratury pan na pewno zna, a jeśli sekretarka nie zdołała panu wydrukować, bo miała akurat pilne rozmowy z koleżankami i źle wychodzący pasjans w komputerze, to może Pan tu kliknąć - wyjdzie. By mieć pewność, że taki kiks, jak ten na Prima Aprilis się nie zdarzy, posyłałem Panu parokrotnie na jesieni 2010 r. kopie dowodów wskazujących na zbrodnię, składanych w Wojskowej Prokuraturze Okręgowej w Warszawie.\nJeśli prokuratorzy wiedzą, tj. mają dowody, że gdzieś pod Smoleńskiem nie doszło do zamachu, że te wątki są do wykluczenia, a ich ciągłe rozważanie i analizy robione przez nas są nieuzasadnione, że zostaliśmy zwiedzeni na skutek np. jakiejś inscenizacji w lasku pod Siewiernym, czy też zbiegu okoliczności, to prosimy o wyjaśnienie. Nie jesteśmy zacietrze-wieni. Można nas przekonać.\n- wątpliwości co do zmiennego stanu i przemieszczania się złomu, np. kokpitu, już po t.zw. katastrofie..\nTakie i podobne argumenty i dowody przekazaliśmy Okręgowej Prokuraturze Wojskowej w Warszawie, a ja, dla pewności procesowej, przesyłałem je też równolegle na Pana ręce.\nJeśli prokuratorzy Panu podlegający i Pan osobiście po analizach uznali te dowody na zbrodnię za błędne, to nic prostszego:\nProszę nas, tych 20-30 analityków społecznych, którzy przedstawili swe rozumowania i spostrzeżenia w internecie czytającemu narodowi, a przesłali je też panom, zaprosić na parodniowe warsztaty - i te dowody będące w dyspozycji prokuratury nam przedstawić.\nKonieczne będzie umożliwienie nam zadawania pytań, dyskusji, czy propozycji testów krzyżowych. Jeśli argumenty panów będą przekonywujące, a nie wątpię, że po roku ciężkiej pracy nie ośmieliliby się panowie przedstawiać jedynie swej ignorancji, niewiedzy, to chętnie te dowody zaakceptujemy. Możemy też zobowiązać się, że żadnych „szczegółów śledztwa” pod rygorem kar nie ujawnimy aż do chwili zwolnienia z tych tajemnic.\nWydamy tylko wspólne oświadczenie, że „przekonali nas faceci” (to z Gałczyńskie-go, nie drwina), iż w rzeczywistości żadnej zbrodni nie było, że myliliśmy się w naszych analizach.\nMówi do Pana stary człowiek. Niech Pan pomyśli o swej duszy nieśmiertelnej i zadba o nią... Pana podwładni i koledzy - też\nWysłany: Sro Cze 16, 2021 7:22 pm Temat postu: Może Cię zaciekawi...\nWysłany: Nie Kwi 03, 2011 7:19 pm Temat postu:\nPoza pytaniami dotyczącymi dociekań samych zjawisk istnieją też pytania, co do formy. Jak to jest możliwe, by MAK, czy inne centralnie sterowane organa mogły taić przed Polakami zawartość czarnych skryznek, dlaczego niszczono podstawowy dowod rzeczowy jakim jest wrak samolotu, dlaczego minister zdrowia kłamała nt. badań zwłok i ziemi na podsmoleńskim "Sewiernym"?\nTa krótka zestawinoa ad hoc lista może być zapewne długo rozszerzana, ale i w tak skromnej postaci musi budzić wątpliwości co do intencji prowadzących śledztwo.


Ceryfikat gwarancją ikony Bezpośrednia oferta z pracowni artystycznej Polskich, Bizantyjskich i Bałkańskich IKON świętych z certyfikatem. Realizujemy na życzenie klienta IKONY na podstawie przesłanego wizerunku.\nKupując ikonę Bułgarską masz 100% gwarancje autentyczności ikony pisanej ręcznie na desce. Ikona potwierdzona certyfikatem imiennym który jest wymagany przez ministerstwo kultury w Bułgarii Do zakupionej ikony dodatkowo otrzymujesz zdjęcie z pieczęcią Bułgarskiego urzędu który wyraził zgodę na eksport ikony Ikony są sygnowane i potwierdzone certyfikatem który informuje iż została wykonana według starej tradycji która była przekazywana z pokolenia na pokolenie. Na każdej ikonie bez wyjątku jest widoczna faktura tempery na desce oraz certyfikat wydany przez ministerstwo kultury które wyraziło zezwolenie na wywóz ikony za granicę. Zapewniam iż jest to rękodzieło wykonane z klejonych desek które zapobiegają wypatrzenia się ikony która przebywa w niekorzystnych warunkach. Nie jest to ikona wykonana metodą Decoupage technika ozdabiania przedmiotów polegająca na przyklejaniu na odpowiednio spreparowaną powierzchnię Czytaj również. Dlaczego ikony Bułgarskie są niepowtarzalne


Dwudziestogodzinny (lub znamionowy) prąd wyładowania jest to wartość równa ilorazowi znamionowej pojemności elektrycznej (Ah oznaczonej na akumulatorze) przez czas znamionowy (20 h). Samowyładowanie akumulatora jest to zjawisko zmniejszania się jego pojemności, choć nie pobiera się w ogóle z niego prądu. Samowyładowanie wyraża się procentową stratą pojemności w ciągu określonego c...\nPołączenie regulatora z prądnicą. Odpowiednio do sposobu połączenia uzwojenia wzbudzenia prądnicy z uzwojeniem jej twornika, w praktyce stosuje się dwie odmiany regulatorów prądnic, przy czym zasadnicza różnica pomiędzy nimi dotyczy miejsca włączania opornika regulacyjnego w obwód wzbudzenia prądnicy: wzbudzenie od szczotki nieizolowanej; prądnicę cechuje połączenie jej szczotki n...\nJednak czas konieczny do takiego przystosowania optyki oka wynosi od kilku sekund do kilku minut. Obok zmiany średnicy źrenicy, oko dostosowuje się do zmian jasności przez tzw. adaptacje, tj. przez zmianę uczulenia siatkówki drogą fizyko-chemicznych procesów. Adaptacja może być wprawdzie bardzo szeroka, lecz trwa 20. . . 50 minut i więcej, a więc nie odgrywa żadnej roli np. w z...\nNajnowsze zdjęcia w galerii nagrody statoil :\nhttp://www.bolglowy.com.pl 751#auto bruno szczecin , #eos ceny , #ferrari t california , #chodzeń toyota , #serwis mercedesa gdynia , #kantor toruń carrefour , #ceny paliw gdynia , #vw 1 4 tsi , #rejestracja lkr , #stacja paliw na a2 ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - nagrody statoil


DZISIAJ JEST poniedziałek 6 lipca 2020\nKurs walut z dnia 2020-07-06\nWybory 2020 - Wyniki 1 głosowania w Danii\nJak wjechać do Danii?\nPOLSKA-DANIA i DANIA-POLSKA. Każdy Czwartek i Niedziela do Polski i do Danii.\n-NIEDZIELE I ŚRODY DO DANII -PONIEDZIIAŁKI I CZWARTKI DO POLSKI\n6.07(pon) 8.07(sr) 11.07(sob) 13.07(pon) do Danii\n7.07(wt) 9.07(czw) 12.07(ndz) 14.07(wt) do Polski\nAmbasada RP w Kopenhadze informuje: Głosowanie w Danii w wyborach Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej w 2020 r. Zgodnie z postanowieniem Marszałka Sejmu RP z dnia 3 czerwca 2020 r. w sprawie zarządzenia wyborów Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej wybory odbędą się w niedzielę, 28 czerwca 2020 r. w godz. 7.00-21.00. Głosowanie…\nUaktualnione 25.06.2020. Jak wjechać do Danii? Dania otwiera granice dla turystów z 25 karajów UE! Lecz tylko pod warunkiem, udokumentowania wykupienia minimum 6 dniowego pobytu w kraju. Polacy mieszkający i pracujący w Danii mogą przekroczyć granicę po okazaniu odpowiedniego dokumentu (żółta karta ubezpieczenia…


Nic oczywistego, czyli podyskutumy o "oczywistym"\nWiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Opinie » Nic oczywistego, czyli podyskutumy o "oczywistym"\nData dodania: 2008-12-12 10:51\nNie ma nic gorszego niż rzeczy "oczywiste". Tymczasem festiwal rzeczy oczywistych mamy w tej chwili w mediach. I niewielu z tym walczy...\nCzasami pojawiają się w mediach informacje podawane bez sekundy refleksji. Co więcej - każda próba dyskusji kwalifikowana jest jako "oszołomstwo". A ja dyskusje o oczywistościach zaczynam cenić coraz bardziej.\nPierwsza oczywistość, czyli klimat. Przeraża mnie łatwość z jaką media i decydenci "łyknęli" teorię o wpływie człowieka na ocieplenie klimatu. Nikt nie dyskutuje o samej teorii, wszyscy radzą jak z tym walczyć - głównie kosztem przeciętnych obywateli. Tymczasem po raz bodaj pierwszy dane mi było obejrzeć w telewizji (TVP 3) konfrontację prof. Zbigniewa Jaworowskiego (kwestionuje wpływ człowieka na ocieplenie) z prof. Jerzym Buzkiem (zwolennik tej teorii). I mimo że premiera Buzka bardzo cenię, to moim zdaniem poniósł on spektakularną klęskę w dyskusji. Prof. Jaworowski analizował - dwutlenek węgla to mniej niż 5 proc. składu atmosfery. Człowiek odpowiada za mniej niż 5 proc. emisji dwutlenku węgla, więc jego wpływ na ilość tego gazu to ułamek procenta. Na to prof. Buzek przywalił argumentem, niebywałym - "ale 85 proc. naukowców mówi, że tak jest". Gdy prof. Jaworowski stwierdził, że jest moda na tego typu badania i łatwo pozyskać na nie środki, prof. Buzek nie powiedział nic mądrego. Odwołał się do teorii spiskowych... I zaczął opowiadać o stężeniu CO2 w lodzie. Na co prof. Jaworowski ze stoickim spokojem stwierdził, że więcej CO2 to efekt ocieplenia (mniej rozpuszcza się w cieplejszej wodzie), a nie przyczyna. Mój ulubiony premier nie powiedział znowu nic, co by mnie przekonywało.\nProblem w tym, że przeciwnicy teorii o wpływie człowieka na ocieplenie klimatu są rzadko cytowani. A szkoda. Tym bardziej, że w imię przeciwnej teorii wszyscy zapłacimy wkrótce niebotyczne pieniądze za energię.\nDruga oczywistość, czyli Traktat z Lizbony. Do szału doprowadza mnie medialno-populistyczna nagonka na przeciwników Traktatu Lizbońskiego. Z Irlandczyków robi się naród antyeuropejski (subtelnie dodając, ile to dostali pieniędzy z kasy UE), z prezydenta Czech - niemal potwora. Tymczasem ja - liberał, wyborca PO, zwolennik jak najwolniejszej Europy (wolny do WOLNOŚĆ, a nie od powolny) jestem zdecydowanym przeciwnikiem Traktatu. Nie dlatego, że nie chcę reformować Unii. Chcę, ale nie poprzez dokument taki jak Traktat Lizboński.\nTagi: media ekonomia klimat euro ropa Lizbona złoty\n+, oczywistości jest oczywiście więcej, ale chciałbym zwrócić uwagę na jeden z aspektów Traktatu Lizbońskiego.Nikt jak dotychczas nie zakwestionował zasady jednomyślności w zasadniczych dla Unii sprawach. Wątpię czy jest ona , aż tak słuszna i nie wiem dlaczego przypomina mi nasze rodzime liberum veto , którego skutki były jakie były. Wcześnie czy póżniej stosowanie zasady jednomyślności musi Unii wyjść bokiem\nDzieki za odpowiedź.Co do wolności, to uznaję zasadę wolności od a nie do gdyż jest to tylko lapsus składniowy:)\nBuzka cenię za odwagę reformowania kraju. Bez względu na tzw. "koszty polityczne".\nNo,no nie znałem Pana redaktora z tej strony.Ciekawy tekst.Za co Pan ceni p.Buzka? I czym jest ta wolność w wydaniu liberałów?


Black Mirror » PrzygodoMania - przygodówki to nasza pasja\nBlack Mirror IV zapowiedziane\nPlotki okazały się prawdą – THQ Nordic zapowiedzieli kolejną odsłonę serii Black Mirror.\nGrę będzie można wypróbować na targach Gamescom 2017, a jej premiera została zapowiedziana na 28 listopada w wersji na PC, Xboksa One i PlayStation 4.\nBlack Mirror IV zaczyna się podobnie do pierwowzoru. Wcielamy się w Davida Gordona, który powraca do rodzinnej posiadłości w Szkocji, po tym jak jego ojciec w tajemniczych i dziwnych okolicznościach odbiera sobie życie. Zadaniem gracza będzie oczywiście rozwikłanie przyczyn, które doprowadziły Johna Gordona do targnięcia się na swoje życie, poznanie ostatnich tygodni życia ojca, oraz odkrycie wszelkich tajemnic skrywanych przez stare zamczysko, w którym wychowywał się ojciec protagonisty. Wkrótce na horyzoncie pojawia się rzekoma klątwa, która opętała ród Gordonów, a naszego bohatera zaczynają nawiedzać koszmary.\nZamieszczone przez ZenekZombie o 13:52\tTagi:Black Mirror, Black Mirror IV Black Mirror 4\nZamieszczone przez Urszula o 21:59\tTagi:Black Mirror, Oni Games, spolszczenie


Rajstopy legginsy - Fiore Sp. J.\nLAVENDER 08 den\nŚwieży, wiosenny powiew koloru! Lawendowy lampas podkreślony białą smugą blasku. Całość to delikatna, ale zdecydowana propozycja, nowoczesna zarówno pod względem dobranej palety barw, jak i samego projektu. Wzór optycznie wysmukli nogi, a jasne pastele dodadzą im lekkości.\nRajstopy wzorzyste (geometryczny, dwukolorowy wzór w formie lampasa), transparentne, z komfortowym ściągaczem oraz płaskim szwem. Bawełniany klin w rozmiarach 3 i 4. Niewidocznie wzmocniona część palcowa.\nW tych rajstopach łączymy amerykański indywidualizm z nutą brytyjskiego minimalizmu. Rozstrzelona kratka z cienkich linii to nowoczesny i oryginalny wzór w zachowawczym, dobrym stylu. Odpowiednie zarówno na co dzień do biura, jak i na specjalne wyjście, np. na wernisaż, do galerii lub muzeum!\nOLEANDER 08 den\nOleander to kwiat będący nieodłącznym elementem pejzażu Kalifornii, gdzie na poboczach dróg rosną miliony tych krzewów. Można podziwiać je mknąc autostradami lub w przydomowych ogrodach, a od tej pory także na Twoich nogach! Wybierz czy wolisz eksponować te białe kwiaty w letniej, pudrowej odsłonie czy na eleganckiej czerni.\nRajstopy wzorzyste, transparentne, z komfortowym ściągaczem oraz płaskim szwem. Bawełniany klin w rozmiarach 3 i 4. Część majteczkowa typu t-band. Niewidocznie wzmocniona część palcowa. Dwie opcje kolorystyczne: czarna oraz pudrowa, obie z czarno-białą kwiatową aplikacją na obu nogach. Model dostępny również w rozmiarze 5.\n86% poliamid 10%elastan 4% prolen\nFUNNY GAME 08 den\nMy kobiety mamy swoje zmagania i marzenia, górki i dołki, emocjonalną sinusoidę. Nasze uczucia „nosimy na wierzchu” i często szczerze się do nich przyznajemy. Nie musimy tu grać w zabawną męską grę i udawać samowystarczalnych, niezwyciężonych czy nieomylnych. A jeśli czujesz się zagubiona w swoich emocjach postaw na czarno-białe kompasy na nogach, czyli kontrastowy, a zarazem delikatny wzór malutkich trójkątów układających się we wskazówki w kształcie rombu.\n86% poliamid 10% elastan 4% prolen\nPiękne sady, pomarańczowe gaje, a przede wszystkim winnice – z tego słyną doliny w Kalifornii. Te rajstopy są jak szkic pergoli, po której mogą wspinać się młode winorośle. Ukośna krata z cieniutkich linii to bezpieczny, a zarazem bardzo elegancki wzór, który pasuje do wielu stylizacji.\nFLOWER POWER 08 den\nDelikatne i słodkie, ale też obezwładniające, kwiaty od zawsze są symbolem dialogu, siły i spokoju. Niezwykle kobiece, eteryczne i nieco szalone, jak każda z nas. Dobrze gdy nas otaczają, kwiaty to życie. Pamiętaj by nosić je jak najczęściej, wręczać bez okazji, pleść wianki, a od czasu do czasu wpinać we włosy… poczuj jaki to wyzwalający gest! Piękne kwiatowe stylizacje to po prostu evergreen.\n75% poliamid 10% elastan 15% prolen\nFROSÉ 20 den\nJak orzeźwiający letni koktajl przez słomkę, sącz świetny i świeży styl wybierając rajstopy o nazwie truskawkowego slushie z różowym winem. Kontrastowy wzór, różowy paseczk biegnący od podeszwy stopy z tyłu łydki, dodatkowo ją wysmukla.\nEGALITE 08 den


Don't worry czyli dzień za dniem...: marca 2013\nPrzyłapałam chłopaków na zabawie co najmniej edukacyjnej ;) W rolę profesora wcielił się, a jakże by inaczej, Szymon.\n- Widzisz, jak się popłynie tuuu i tuuuu w dół - przesuwa palcem po globusie - to się dopłynie do ANTAN-KTY-DY.\n- I co tam żyje? - wtrącam się\n- No bałwany!\nP.S. Widać, że Szymuś chory, co nie? :(\n- Mamusiu, ja znam dwa słowa, co kończą się na "K"!\n- Aha, a drugie?\n- Drugie mi się zapomniało.\nDzieci w przedszkolu miały dziś spotkanie z autorką książek dla dzieci. Młody przyniósł książeczkę\nz dedykacją (oczywiście ja wcześniej za książeczkę zapłaciłam).\n- Szymusiu, a co ty masz?\n- Książkę od pani pisarki.\n- To mieliście gościa w przedszkolu...\n- Tak, panią pisarkę.\n- I co, czytała wam bajeczkę?\n- NO CO TY!!!! TO PRZECIEŻ PI-SAR-KA, a nie cyt...cyt...\n- a nie czytarka....To co pani pisarka mówiła? Zadawaliście jej pytania?\n- No zadawaliśmy, ale ja nie zadawałem bo mnie AKURAT brzuch bolał...Ale miała TAKI EKRAN rozwijany, jak brama od garażu, wiesz?!!!\n- I co na tym ekranie pokazywała?\n- No KSIĄ-ŻE-CZKI ocywiście!!!!\nSobota - dzień pod hasłem stłuczek:\nNajpierw Jaś stłukł słoik i nie chciał oddać mi kawałka szkła w efekcie chyba ja go pokaleczyłam jak mu to szkło wyjmowałam z rączki. Nie to, że jakaś tragedia, ale krew leciała dość mocno, a on się (i mnie) pięknie nią wymazał, aż musiałam go ukrywać przed potencjalnie mdlejącym Tatusiem. Trzeba nie lada zręczności by okleić dwa 14-miesięczne paluszki plasterkami.\nPotem Tatuś stłukł kubek. Nie cierrrpię zdekompletowanych kompletów... Już wolałabym gdyby stłukł jakiś pojedynczy.\nNa koniec dnia - ja stłukłam szklaną pokrywkę od garnka. Odprysk wielkości ziarnka piasku trafił mi w oko. Wylałam sobie na to oko jakąś wannę wody i chyba wypłukałam ten odłamek.\nPodobno stłuczka wróży szczęście. Jeśli tak, to chyba powinniśmy zagrać w totolotka.\nDo tej pory Szymek reagował histerycznie na sam pomysł pójścia do kina. Już był w ogródku już witał się z gąską....za wysokie progi na lisie nogi. W tym wypadku za wysokie tony na Szymonowe uszy. Uciekał z sali kinowej gdzie pieprz rośnie.\nKiedy więc dowiedziałam się, że Świetliki (Szymonkowa grupa przedszkolna) wybierają się do kina na przedstawienie teatralne uznałam, że to świetna okazja by spróbować po raz kolejny. Na przedszkolnej tablicy ogłoszeń pojawiła się informacja, że brakuje jednego opiekuna, a ja akurat dysponowałam wolnym wtorkiem. Znaki z nieba czy co?! Zapisałam się.\nSame plusy bo z dziećmi to inaczej, bo to przedstawienie a nie film (założyłam, że ciszej), bo jakby co to jest mama, która w razie "W" wyjmie z torebki słuchawki ...\nUdało się w 200%.Widać było, że Szymek się cieszył, że gdzieś tam przemykałam, chyba nawet było widać dumę - "to MOJA mama!" Jednocześnie zupełnie mnie nie potrzebował siedzieliśmy na dwóch różnych końcach rzędu. I dobrze.\nAle czego nauczyła się mama?\nSiedziałam na końcu rzędu na sali kinowej. Trzymałam pieczę, by żaden Świetlik nie wymknął się niepostrzeżenie. Bo Świetliki potrafią! Obok mnie siedział Świetlik - Największy Szymonkowy Przyjaciel. Wiercił się, kręcił, nie mógł znaleźć swojej pozycji. Troszkę się bał ciemności, troszkę głośnych dźwięków, troszkę trzymaliśmy się za ręce...W pewnym momencie Świetlik-Przyjaciel pożalił się, że go nóżka boli i najchętniej by nóżkę....zdjął. Niby uwagę puściłam mimo uszu, ale coś nie dawało mi spokoju. Potem chłopcy wracali już razem. Widocznie zbyt długo trwało rozstanie, zbyt długa przestrzeń ich dzieliła. Szymek schodził po schodach nóżka za nóżką, Przyjaciel skacząc po 2 stopnie. Tylko tych schodów przybywało i przybywało, winda gdzieś się zapodziała. Przyjaciel coraz bardziej narzekał "kiedy wreszcie schody się skończą bo nóżka boli". Moje dziecię też narzekało, ale jakoś tak bardziej na zasadzie "ja też".\nWróciliśmy do przedszkola i tu się okazało, że przyjaciel nóżki...nie ma. Ma protezkę. Dla mnie to był szok. Ale właściwie dlaczego szok? Przecież przedszkole integracyjne. Dzieci mają różne problemy. Co mnie tak poruszyło. To, że znałam i nie wiedziałam? To, że nie widać? To, że taki dzielny? To, że sobie radził na tych schodach lepiej niż mój całkiem sprawny? Oj, miałam o czym myśleć. I już wiem!\nPoruszyło mnie to, że dla mojego dziecka przyjaciel jest przyjacielem i tyle. Bez żadnych "ale". I tak ma być! To nie ma być integracja. To ma być coś tak zwykłego jak powietrze.\nCzego więc nauczyła się mama?? Pokory, po raz kolejny!\nWszystko sam, a ja taaaka dumna :) Chwalę się, a co!\nNo doobra, nie było tak źle :P (fotorelacja)\nKorzystało się z ostatnich podrygów zimy\nWspinało podpierając się "kijem trekingowym"\nZłoto z kopalni wykradało\nWdrapywało (ku rozpaczy rodziców)\nPraca, praca, praca. Pędzimy, gonimy.\nWymarzyliśmy, wyczekaliśmy, zorganizowaliśmy. Roztaczaliśmy wizje sielskiego łikendu na łonie przyrody. Tylko my (nasza czwóreczka), natura, świeże powietrze. Ktoś inny ugotuje, pozmywa. My będziemy się delektować swoim towarzystwem. Będziemy pokazywać świat, zarażać pasjami, uczyć szacunku do przyrody. Ochy i achy. Wizja trzech dni w górach dodawała nam sił i energii przez ostatnie tygodnie.\nZapakowaliśmy, wsiedliśmy, pojechaliśmy. Ahoj przygodo!\nDzieci w przedszkolu miały dziś spotkanie z autork...


Stracili dorobek życia, można im pomóc | Dziennik Łódzki\nStracili dorobek życia, można im pomóc\nAndrzej Wdowski 20 sierpnia 2016, 6:55\nPożar w Opocznie. Siedmioosobowa rodzina straciła dach nad głową Polska Press\nSiedmioosobowa rodzina, która kilkanaście dni temu w wyniku pożaru straciła dach nad głową, wciąż potrzebuje pomocy.\nPrzypomnijmy, że kilkanaście dni temu w nocnym pożarze siedmioosobowa rodzina z Opoczna straciła dach nad głową oraz wszystko, co miała. Nikomu nic się nie stało, ale potrzebna jest pomoc, by mogli wrócić do normalnego życia. Na razie państwo Tokarscy postanowili wynająć czasowy lokal i jednocześnie spróbować odbudować dom. Potrzebna jest więc pomoc materialna oraz finansowa.\nCZYTAJ: Pożar w Opocznie. Siedmioosobowa rodzina straciła dach nad głową [ZDJĘCIA]\nPotrzebne jest niemal wszystko. Ubrania - dla kobiety średniego wzrostu, wysokiego mężczyzny, dziewczynek w wieku 14 i 16 lat oraz chłopców 4, 9 i 17 lat, meble, sprzęt kuchenny, przybory szkolne itp. Osoby, które zechciałyby pomóc, proszone są o kontakt z Ośrodkiem Pomocy Społecznej w Opocznie, ul. Kopernika 3, pokój nr 7 lub telefonicznie: 44 755 24 93.\nJak informuje OPS Fundacja „Dar dla Potrzebujących”, uruchomiono subkonto przeznaczone na wsparcie siedmioosobowej rodziny państwa Tokarskich. Wszyscy ofiarodawcy, którzy chcieliby finansowo wesprzeć odbudowę spalonego domu, proszone są o wpłaty na konto fundacji z dopiskiem: „Pomoc pogorzelcom”. Nr konta: 66 1240 3129 1111 0010 2302 8701.


Właścicielka Poradni Dietetycznej DIETOLINIA.\nJestem absolwentką kierunku Żywienie Człowieka na Uniwersytecie Rolniczym w Krakowie, studiów podyplomowych z zakresu „Menadżer jakości produktów spożywczych i żywienia człowieka” na Uniwersytecie Rzeszowskim w Rzeszowie i „Psychodietetyki” na WSNS w Lublinie.\nPosiadam ponad 10 - letnie doświadczenie zawodowe. Na bieżąco podnoszę swoje kwalifikacje z zakresu dietetyki, uczestnicząc w licznych konferencjach i szkoleniach żywieniowych, a także czytając prasę naukową.\nJestem autorką wielu opracowań o tematyce żywieniowej w prasie, a także bywam gościem lokalnych stacji radiowych.\nDoświadczenie zawodowe zdobyłam już podczas praktyk studenckich w Krakowie oraz kilkuletniej pracy w centrum dietetycznym w Rzeszowie, gdzie pomagałam wielu pacjentom osiągnąć sukces w odchudzaniu jak i w powrocie do równowagi zdrowotnej.\nPrzygotowuję indywidualne diety dla osób z nadwagą i otyłością, schorzeniami dietozależnymi m.in. cukrzycą, chorobami układu krążenia, układu pokarmowego itp. oraz dla kobiet w ciąży, karmiących, sportowców.\nDzięki zdobytej wiedzy z psychodietetyki i żywienia człowieka uczę pacjenta jak osiągnąć zamierzony cel. Nie tylko pomagam zmieniać nawyki żywieniowe i redukować zbędne kilogramy, ale motywuję i udzielam wsparcia, poprzez edukację i rozpoznanie przyczyn problemu związanego z niewłaściwym odżywianiem się.\nProfesjonalizm i osobiste zaangażowanie wkładane w pracę z pacjentem sprawia, że układane przeze mnie diety są skuteczne, dopasowane do trybu życia i preferencji smakowych każdego pacjenta.\nPrywatnie jestem szczęśliwą mamą lubiąca aktywnie wypoczywać i eksperymentować w kuchni.


Dzień Babci 2019: Kiedy w tym roku obchodzimy święto? [DATA, TERMIN] | Głos Wielkopolski\nDzień Babci 2019: Kiedy w tym roku obchodzimy święto? [DATA, TERMIN]\nKiedy wypada Dzień Babci 2019? Oto geneza, termin i data Dnia Babci. W tym roku święto obchodzimy w poniedziałek, 21 stycznia. Kto je spopularyzował? Pixabay\nKiedy wypada Dzień Babci 2019? Oto geneza, termin i data Dnia Babci. W tym roku święto obchodzimy w poniedziałek, 21 stycznia. Kto je spopularyzował?\nDzień Babci w Polsce obchodzimy od 55 lat. Sam pomysł narodził się w 1964 roku w tygodniku "Kobieta i życie". Jednak rok później popularyzować zaczął go nieistniejący już "Express Poznański". Początki święta wspominał po latach w "Głosie Wielkopolskim" Ryszard Danecki, ówczesny kierownik działu kultury w gazecie.\n"W styczniu 1965 występowała gościnnie na scenie poznańskiego Domu Kultury MO przy ul. Grunwaldzkiej wspaniała artystka, ostatnia z legendarnego rodu Trapszów - Mieczysława Ćwiklińska. Obchodziła akurat swoje 85. urodziny. Zastanawialiśmy się w redakcji, jak ją uczcić? Grała w sztuce Casony >>Drzewa umierają stojąc<< rolę Babci. Zamówiliśmy więc w cukierni Merkurego wielki tort z napisem >>Dla babci<<. Po pierwszym akcie wręczyłem jej kwiaty i ten tort, wmawiając, że my w Poznaniu obchodzimy 21 stycznia Dzień Babci. Oczywiście, nazajutrz ukazał się duży artykuł o tym wydarzeniu..."\nJak się szybko okazało, impreza swoimi rozmiarami znacznie przekroczyła zamierzenia redakcji. Wobec dużej liczby telefonów w tej sprawie "Express" uruchomił specjalny "Instytut składania życzeń babciom", który udzielił ponad tysiąc informacji i porad. Do współpracy włączyły się nawet kawiarnie, a sklepy MHD z upominkami przygotowały prezenty m.in. paczki z słodyczami i ciastami.\nPOLECAMY TEŻ: ŻYCZENIA NA DZIEŃ BABCI 2019: Śmieszne i poważne życzenia sms, krótkie wierszyki, piękne rymowanki do przedszkola [OBRAZKI]\nW 1966 roku 21 stycznia Dniem Babci ogłosił również warszawski "Express Wieczorny". Dopiero w latach 70. powstała tradycja obchodzenia Dnia Dziadka. To święto zawdzięczamy Telewizji Polskiej, która ogłosiła konkurs na ustalenie daty tego wydarzenia. Nie przyjęła się pierwsza propozycja, czyli 30 maja - dzień urodzin Mieczysława Fogga, i szybko świętować zaczęto tuż po Dniu Babci.\n21 stycznia Dzień Babci obchodzą także Bułgarzy i Brazylijczycy. W Hiszpanii święto przypada 26 lipca, we Włoszech 2 października, we Francji babcie świętują w pierwszą niedzielę marca, a w Wielkiej Brytanii w pierwszą niedzielę października.\nŻYCZENIA NA DZIEŃ BABCI 2020: Śmieszne i poważne życzenia SM...\nJuż niedługo Dzień Babci. Dlaczego babcia Klaudii Halejcio jest "krejzolem"?\ndzień babci 2019 kie...\ndzień babci termin\nkiedy wypada dzień b...


ul. Henryka Brodatego 6\ntel. 603 443 515\ntel. 690 920 856\nStudio Fryzur istnieje na rynku od 1945 roku – powstało od razu po zakończeniu II Wojny Światowej. Jest zatem jednym z najstarszych, działającym do dziś, salonem fryzjerskim we Wrocławiu. Wystrój salonu jest nowoczesny, a zarazem elegancki. Pracownicy Studio Fryzur, dzięki swojemu doświadczeniu (udziały w mistrzostwach fryzur, czesanie, farbowanie, strzyżenie kobiet na pokazy miss, pokazy mody itp.), wykonują oferowane usługi na najwyższym poziomie.\nPracujemy na najwyższej jakości kosmetykach firmy Goldwell, Lecher. W trosce o dobro klienta zdobywamy wiedze i doświadczenie poprzez rozmaite szkolenia, a także jesteśmy na bieżąco z nowinkami kosmetycznymi na rynku.\nDoświadczeni pracownicy naszego salonu pragną, aby każdy wyszedł z naszego salonu nie tylko usatysfakcjonowany piękna fryzurą, ale także uśmiechnięty i wypoczęty a przede wszystkim pewny siebie i dobrego wyglądu.\n• Strzyżenie męskie – od 25zł\n• Strzyżenie damskie z modelowaniem – od 40zł – 80zł\n• Koloryzacja jednolita – od 150zł – 250zł\n• Pasemka (Balejage) - od 150zł- 240zł\n• Koloryzacja + Refleksy – od 180zł – 260zł\n• Modelowanie – od 40zł- 60zł\n• Prostowanie – od 40zł- 50zł\n• Upięcia – od 80zł- 150 zł\n• Sauna (Regeneracja) - od 50zł- 70zł\n603 443 515\n690 920 856


W pełni profesjonalnie i ze znakomitym skutkiem przeprowadzona dezynfekcja Gdańsk przez moją firmęzych profesjonalistów będzie w stanie przywrócić czystość i pełne bezpieczeństwo użytkowanych przez Ciebie przedmiotów i różnego rodzaju powierzchni. Decydując się na wybór jednej z...\nPrzedsiębiorstwo Kobra funkcjonuje na rynku już od długiego czasu. Oferta firmy skierowana jest zarówno do osób prywatnych, jak i klientów biznesowych. Pomiędzy szerokiego asortymentu usług znajdą Państwo takie działania jak tępienie owadów szczurów myszy gryzoni. Serdecznie zapraszamy...