cudownyswiatksiazekmalineczki: grudnia 2012\nZbliża się koniec roku. Mija właśnie ostatni dzień. Chyba wypadałoby roczek jakoś podsumować. Od czego zacząć? Czytelniczo był to rok udany - to niewątpliwe. Liczba książek przeczytanych podobna jak w ubiegłym roku. Ale chyba trudno przeliczać to na emocje. Napiszę tak : przeczytałam w tym roku mnóstwo świetnych książek. Wiele z nich zapadło mi mocno w pamięć. Zdarzały się oczywiście i te mniej ciekawe. Jeśli chodzi o konkrety to\nodkryciem roku z gronie rodzimych pisarzy była Gabrysia Gargaś. Dwie jej książki to po prostu mistrzostwo świata. W marcu przyszłego roku ukaże się kolejna, na którą nie ukrywam bardzo, ale to bardzo czekam.\ndo grona ulubionych autorów dodałam Diane Chamberlain, Bognę Ziembicką\nprzeczytałam kolejne książki Marii Nurowskiej, Magdy Kordel, Marii Ulatowskiej, Małgorzaty Kalicińskiej, Moniki Orłowskiej i żadna z tych Pań mnie nie rozczarowała - Brawo\nWybaczcie, że nie zrobię takiego solidnego rankingu, ale w przypadkowej kolejności wymienię książki, które najbardziej spodobały mi się w tym roku : tadam zatem Panie i Panowie moje hity to : - Diane Chamberlain "Tajemnica Noelle"\n- Katarzyna Michalak - seria Sklepikowa i Owocowa\n- dwie najnowsze powieści Marii Nurowskiej\n- Bogny Ziembickiej "Droga do Różan" i "Wiosna w Różanach"\n- Katarzyny Michalak "Nadzieja"\n- dwie najnowsze książki Małgorzaty Kalicińskiej "Lilka" i "Irena"\n- "Adam i Ewy" Moniki Orłowskiej\n- "Wzgórze dzikich kwiatów" Freeman\n- Federico Moccia " Mężczyzna, którego nie chciała pokochać"\nZałożenia na rok nowy oczywiście są.\nNumero uno - przeczytać nowe książki moich ulubionych autorów, które się ukażą\nnumero due - nadrobić zaległości z 2012\nnumero tre nadal blogować i dużo, dużo czytać.\nAutor: Malineczka74 o 03:07 10 komentarzy:\nOkrutne oblicze rewolucji\nW historii chyba każdego kraju bywają lata, które w kronikach zapisują się bardzo boleśnie. Mam na myśli czasy, kiedy państwo trapią wojny, rewolucje, walki. Szczególnie mocno dotykają walki bratobójcze, gdy brat walczy z bratem, gdy syn powstaje przeciwko ojcu. Rewolucje rodzą się z wyzysku, niesprawiedliwości, zła. Ale zwykle polegają one na tym, że ciemiężeni ludzie z ofiar stają się katami. Zaślepia ich zło, zemsta, przemoc. Nic dobrego nie wynika w czasie takiej pożogi dla zwykłej ludności.\nTak było w latach 70-tych w Kambodży - państwie położonych w dalekiej Azji. W 1975 roku doszło do przewrotu. Do głosu doszli tzw Czerwoni Khmerzy. Chcieli zamienić swój kraj w państwo socjalistyczne. Byli w swych działaniach bardzo, ale to bardzo drastyczni. Kto nie był z nimi, był przeciw nim. Naród tego kraju ucierpiał okrutnie. Jak się szacuje zginąć mogło nawet do 1/3 liczbyobywateli, którzy rozstawali się z tym światem z powodu głodu, nędzy, chorób, zabici bądź zamęczeni przez rewolucjonistów. Setki obywateli Kambodży straciło dach nad głową, członków rodzin, poczucie bezpieczeństwa.\nTaki los dotknął także główną bohaterkę książki " W cieniu drzewa banianu". Jej autorka wplata osobiste losy i przeżycia w dzieje dziewczynki z książęcego rodu. Raami ma zaledwie 7 lat, gdy wraz z rodziną zostaje wypędzona z domu. Mała dziewczynka nie może zrozumieć na początku trudnej sytuacji co się dzieje, ale bolesne, wręcz tragiczne przeżycia sprawiają, że jak za dotknięciem czarodziejskiej różdżki musi szybciutko dorosnąć. Wraz z bliskimi zostaje wywieziona na prowincję, zmuszona do ciężkiej fizycznej pracy mimo, że nie jest okazem zdrowia, bo jako małe dziecko przeszła polio. Za swoje pochodzenie zostaje rozdzielona z ojcem, który wywieziony traci kontakt z żoną i córkami na zawsze. Odseparowana od stryja musi stać się podporą dla matki, której malaria zabiera młodszą córeczkę.\nZ każdą stroną coraz bardziej płakałam nad losem Raami i jej rodziny. To co przeszli nie mieści się w głowie. Jak wiele zła może spotkać człowieka w życiu, jak wiele okrucieństwa, bólu. Pytanie, które niejako samo się nasuwa brzmi: Za co? Czemu ta kambodżańska rodzina tak bardzo została doświadczona? Czemu ten naród musiał przelać morze krwi? Czemu los jednym daje nadspodziewanie dużo, a innym tylko zabiera? Czemu ten świat bywa tak bardzo, wręcz do granic możliwości i wyobrażenia niesprawiedliwy? Kto zatem odpowiada za tak wielkie zło?\nPowyższe pytania świadczą o morzu, może i nawet oceanie emocji jakie towarzyszyły lekturze tej jakże wzruszającej i smutnej książki, która jest niczym najbardziej wiarygodny świadek opowiadający o piekle, które spotkało niewinnych ludzi. To nie jest łatwa lektura, nie odstresuje, nie odpręży, ale wzburzy i poruszy do bólu. Mimo tego warto po nią sięgnąć. Rewolucja, wojny, walki to zawsze zło. I o tym ludzie na całej kuli ziemskiej powinni pamiętać, a książki takie jak lektura pióra Ratner powinny krzyczeć zapisanymi w niej słowami, by ludzkość nie popełniała już takich zbrodni.\nKsiążka jest niesamowita. Zapada w pamięć i może wywołać nieprzyjemne sny. Może przerazić, winna uczulić na potworny los uchodźców, którzy zmuszeni są do egzystencji w potwornych warunkach. Mimo tego tli się w nich jeszcze iskierka nadziei, by podjąć ucieczkę, by walczyć o wolność nawet z narażeniem życia.\nNiezwykła historia, którą polecam.\nAutor: Malineczka74 o 04:07 5 komentarzy:\nW ferworze przedświątecznych przygotowań, gdy wieczorem kładłam się do łóżka dość zmęczona chciałam przed snem uraczyć się jakąś lekką lekturą, książką która pomoże mi się uspokoić i wyciszyć przed snem. Wybrałam romans historyczny - gatunek po który może sięgam teraz rzadziej niż jakieś 10 lat temu, ale który lubię. Właśnie tego typu książki uważam za baśnie dla dorosłych kobiet, które z małych księżniczek przeobraziły się w dojrzałe damy, ale ten fakt nie wyklucza chęci powrotu od czasu do czasu do świata można rzec baśniowego, w którym piękne panie mają prześliczne toalety i biżuterię, a panowie to dżentelmeni, którzy podbijają serca płci pięknej nie tylko urodą, ale i odwagą.\nAkcja powieści Rogers toczy się w XIX wieku w Anglii i Rosji. Dwaj bracia bliźniacy wywodzący się z pewnej bogatej i szanowanej angielskiej rodziny mają odmienne charaktery.\nStefan wiedzie spokojne życie na angielskiej prowincji, ale mimo to ktoś nastaje na jego życie. Edmond będący zaufanym człowiekiem rosyjskiego cara musi porzucić chwilowo misję w Rosji i powrócić do ojczyzny, by zdemaskować osobę, która sprowadza na głowę jego brata niebezpieczeństwo. Jego plany nieco krzyżuje pewna panna, sąsiadka Stefana. Brianna nie ma spokojnego życia. Po śmierci jej papy matka dziewczyny powtórnie wychodzi za mąż. Ojczym uroczej panny nie jest obojętny na jej wdzięki. Jego natarczywe zachowanie nasila się po śmierci jej matki. Brianna prosi o pomoc Stefana, za którego chwilowo podszywa się jego brat. I tu Amor strzela celnie. Edmond i Brianna wpadają sobie w oko........\nTa książka mnie porwała od pierwszej strony. Dlaczego? Dynamiczną akcją, doskonałymi opisami, mnóstwem intryg, które powodują, że akcja jest nieprzewidywalna. Powieść czyta się jednym tchem. Brianna jest uosobieniem anioła i damy z ostrymi pazurkami. Ma ta panna charakterek oj ma. Jest odważna, zdecydowana i bardzo uparta. Ale i traci głowę dla mężczyzny, który ma niespokojną duszę. Jednym słowem trafił swój na swego. Ich romans jest i burzliwy, i namiętny. A na dodatek wokół tejże pary nie brak intryg i spisków. Z jednej strony obleśny ojczym, z drugiej wrogowie Edmonda, spiskujący przeciwko carowi..... Czy mimo to uczucie rozkwitnie? Atutem książki jest jej klimat. Autorce perfekcyjnie udało się przenieść mnie do innego świata, a zwłaszcza do zimowego Petersburga, który jawi się jako miasto piękne i romantyczne. Pełne przepychu z wspaniałym Zimowym Pałacem i carskim dworem na którym wiele się dzieje." Rosyjskie" fragmenty książki podobały mi się najbardziej i cóż, chciałabym przenieść się w tamte czasy i pobyć na dworze Romanowów. Proza Rogers przypomniała mi romanse Barbary Cartland, którymi kiedyś się wręcz zaczytywałam. Znów porwała mnie ta właściwa im magia, znów uwiodła mnie ciekawie wykreowana historia miłosna i nie żałuję czasu na tę dość romantyczną książkę pełną zawirowań akcji, emocji i napięcia. Z serca polecam przeczytanie tego romansu. I życzę niezapomnianych wrażeń.\nZa egzemplarz do recenzji dziękuję serdecznie Wydawnictwu Harlequin.\nAutor: Malineczka74 o 06:54 2 komentarze:\nDla Wszystkich Czytelników mojego bloga składam wraz z mężem serdeczne życzenia i choć tylko tak wirtualnie dzielę się opłatkiem. Wszelkiego dobra i oczywiście zaczytanych świąt.\nAutor: Malineczka74 o 21:24 7 komentarzy:\nGdy wczoraj kładzie się cieniem na dziś\nWłaśnie ukazała się kolejna książka Jana Grzegorczyka opisująca przygody sympatycznego polskiego księdza katolickiego Wacława, doskonale znanego czytelnikom z trylogii "Przypadki księdza Grosera". Niektórzy wyczekiwali jej z niecierpliwością i myślę, że nie poczują się tą książką rozczarowani, a będą raczej oczarowani.\nCofamy się w czasie do roku 1995. Na Piotrowej Stolicy zasiada polski papież Jan Paweł II, który zaprasza księdza Wacława do swojej letniej rezydencji w odwiedziny. Groser postanawia do Rzymu wybrać się na dwóch kółkach. Rowerowa wyprawa przez Alpy jawi się jak urocza podróż z ciekawą metą i wyczekiwanym spotkaniem. Ale pech dochodzi do głosu i krzyżuje plany. Wacław łamie nogę w czasie górskiej wędrówki i trafia do szpitala. Po pobycie w placówce medycznej na okres rekonwalescencji trafia do miejsca dość niezwykłego jak dla polskiego katolickiego duchownego. Bowiem zatrzymuje się na plebanii u protestanckiego pastora w niewielkim miasteczku Judenfeld. I tu spotyka go bardzo wiele niespodzianek. Duchowny gospodarz okazuje się Polakiem, podobnie jak jego żona z którą wyemigrowali do Austrii dobrych kilka lat temu. To z pewnością dziwna "wizyta". Dla księdza, którego obowiązuje celibat poznanie życia i codzienności pastora jest bardzo swoistym doświadczeniem. Tu "pasienie owieczek" wygląda inaczej niż w parafii podległej papieżowi. Tu u boku jest żona, dzieci. Obowiązują inne reguły wiary, inne metody oddawania czci Stwórcy. Ale przecież ponoć Bóg jest jeden..... Dodatkowo Groser poznaje tajemnice mieszkańców Judenfeldu, którzy żyli w czasie królowania faszyzmu. Wojna skończyła się wiele lat temu, ale pozostali ludzie. Osądzono tylko tych najważniejszych, ale ci szeregowi słudzy Adolfa musieli żyć dalej. Niektórzy pojęli swoje błędy w niewłaściwym obliczu patriotyzmu, inni gdzieś w duchu nie mogli się pogodzić z upadkiem Rzeszy i faszyzmu, którego idea położyła się cieniem na ich życiu, ale także na losie ich bliskich.\nKsiądz Wacław znajduje się nagle w obliczu przeróżnych wydarzeń, rozliczeń z przeszłością, a to doświadczenie otwiera mu oczy na pewne sprawy i z pewnością wzbogaca.\nNie zdradzę już nic z treści, z fascynującej historii opowiedzianej przez Grzegorczyka, ale powiem, a właściwie napiszę treściwie - ona jest niezwykle ciekawa, poruszająca i pełna emocji. Napisana prostym językiem i stylem jest niezwykłą lekcją historii, która zmusza do refleksji. Mnie osobiście naszły podobne myśli jak po przeczytaniu "Rozmów z katem" Moczarskiego. Co jest właściwe - służyć ślepo wodzom narodu czy szukać własnej drogi? Czym jest patriotyzm?\nDzięki lekturze tej powieści spojrzałam nieco inaczej na wydarzenia z lat 39-45 niż po studiowaniu podręczników historii czy lekturze książek popularnonaukowych. Poznałam bowiem wpływ historii na życie konkretnych ludzi, poznałam takie bardzo prywatne oddziaływanie idei Hitlera na można rzecz szarych ludzi, którzy chcieli triumfu Fuhrera i Rzeszy nad światem. Powieść zaciekawiła mnie również dlatego, że mogłam poznać różnice między posługą kapłana katolickiego a pastora, odmienności w wierze protestantów i katolików. W książce nie brak mocnych słów, refleksji, mądrych dyskusji między Wacławem a Konopiukiem. Mądra to lektura bez wątpienia i warta polecenia. Tym, którzy znają już Grosera nie muszę chyba polecać tej lektury, ale tym, którzy jeszcze nie znają tego mądrego i bardzo inteligentnego kapłana z serca tę książkę polecam.\nAutor: Malineczka74 o 03:59 3 komentarze:\nAutor: Malineczka74 o 01:59 2 komentarze:\nAutor: Malineczka74 o 01:41 6 komentarzy:\nW cieniu bolesnej prawdy\nJakże ja lubię to uczucie, gdy sięgając po książkę spodziewam się lektury dobrej, a znajduję prawdziwe arcydzieło. Książkę wspaniałą, porywającą, przy której w stu procentach odpływam do literackiego świata i żyję przez czas czytania życiem postaci wykreowanych przez pióro autora.\nTaką właśnie powieścią jest najnowsze dzieło Agaty Kołakowskiej, pisarki mi już znanej z powieści "Siódmy rok". "Niechciana prawda" podobała mi się o wiele, wiele bardziej od poprzedniczki, którą przecież złą książką nie jest. To powieść, która robi niesamowite wrażenie, która powala na kolana i zmusza, po prostu zmusza do refleksji nad dylematem jak ja zachowałabym się na miejscu głównej bohaterki. Los okazał się bowiem pewnego dnia dla sympatycznej właścicielki kwiaciarni bardzo okrutny. Jej ponad duwnastoletnie małżeństwo okazało się fikcją, ułudą, czymś, co bardziej istniało na papierze niż w rzeczywistości. Jej mąż ceniony prawnik zdradził. Właściwie zdradzał już od roku. Każda zdrada boli, ale pewnie Beacie łatwiej byłoby przełknąć konkurentkę z burzą blond loków, idealną figurą i młodszym wiekiem. Ale Marek zdradził Beatę nie z kobietą, a mężczyzną. Pewnego popołudnia oznajmił jej, że odchodzi, że nie czuje się z nią szczęśliwy. Jest gejem, pokochał faceta i ma dość kamuflowania i udawanego życia. To był szok dla wiernej żony, która poczuła się jak rażona prądem. Ukoił ją alkohol, ale nastał ranek i trzeba było żyć dalej. Brnąć przez kolejne dni życia choćby ze względu na dobro syna Bartka.\nNajnowsza lektura pióra Kołakowskiej jest właśnie o tym, jak kobieta zdradzona przez męża geja podnosi się po ciosie zdrady i porzucona układa sobie życie od nowa. Temat fabuły jest jak najbardziej mocny i kontrowersyjny. Można rzec z półki tabu. Bo wprawdzie mamy XXI wiek, ale z tolerancją w naszym kraju różnie bywa. Autorka zasłużyła na wielkie brawa, bo pisząc o trudnym temacie pozostała bezstronna. Nie krytykowała, ale pokazała dramat pewnej zwyczajnej na pozór rodziny z dwóch stron. Z pozycji kobiety - zdradzonej i porzuconej oraz jej męża, który boi się swojego ja, boi się ostracyzmu, braku tolerancji. Nie ma odwagi otwarcie wyznać światu, że jest homoseksualny, ale i nie może dłużej prowadzić podwójnego życia. No i jest jeszcze dwunastoletni chłopiec, ich syn. Nastolatek, który i bez rozstania rodziców przeżywa trudne chwile dojrzewania. Rozpad małżeństwa rodziców jest dla niego prawdziwym trzęsieniem ziemi, burzą, po której jakoś tęczy nie widać. Autorka strona po stronie wciąga nas w losy trójki bohaterów, z których każdy przeżywa trudne chwile i musi ułożyć sobie świat od podstaw, od nowa. Nie jest to łatwe. Ale życie toczy się dalej,świat się kręci i tak po prostu trzeba.\nPowieść napisana prostym językiem jest naładowana emocjami. Nie brak przeciwstawnych uczuć. Nie brak żalu i złości, rozpaczy i łez, ale i rodzi się gdzieś nieśmiało nadzieja. Beata znajduje pomocne dłonie, gotowe pomóc jej, gdy sił brak i ciężko złapać oddech. Gdy ból jest niezwykle silny, a sen niesie ukojenie skołatanej duszy. Ta powieść to dla mnie literacka fikcja, ale pewnie są kobiety, które musiały zmierzyć się z tym, co przeszła Beata. I ta książka po prostu musi trafić w ich ręce. Ale polecam ją każdemu. I kobietom i mężczyznom. Bo to książka o zdradzie. A ta zawsze boli. Mimo olbrzymiego bólu trzeba mieć iskierkę nadziei, że to co złe się skończy, to co dręczy przestanie. Powieść obyczajowa Kołakowskiej to proza bardzo dojrzała, poruszająca niezwykle intymne sfery ludzkiego życia. Czyta się ją z zapartym tchem i skupioną uwagą. Książka przyciąga jak magnes, bo jest znakomita. Wyważona i nieprzerysowana. Jej mocnym atutem jest zakończenie, które idealnie pasuje do całej powieści i nie ma w sobie nic z taniej sensacji czy tandetności. Trudno mi o tej książce napisać coś krytycznego, bo zrobiła ona na mnie olbrzymie wrażenie. Wam pozostaje mi polecić lekturę "Niechcianej prawdy", a Agacie Kołakowskiej życzyć w dorobku jeszcze wielu kolejnych tak wspaniałych książek.\nAutor: Malineczka74 o 02:29 4 komentarze:\ndata wydania 2012 październik\nW magicznym świecie najwyższych gór i ich zdobyców\nPiękna jest nasza planeta, pełna malowniczych zakątków. Niektóre są z nich tak cudne, że zapierają dech w piersiach i są określane mianem zapowiedzi edenu. Dla jednych takie miejsca to bezkres oceanu, dla innych tropikalne dżungle bądź morskie plaże, ale i spora grupa entuzjastów przecenia nade wszystko piękno gór. Ich majestat i powab wielu śmiałków uwiodły i rozmiłowały w górskiej wędrówce i wspinaczce. Ja również nade wszystko kocham góry i doskonale rozumiem osoby, które mają górskiego bakcyla we krwi. Do nich należą alpiniści i himalaiści – mistrzowie w zdobywaniu najwyższych szczytów na Ziemi, którzy tworzą prawdziwą elitę. By do niej wejść trzeba być nie tylko fanem gór, ale i mieć pewne predyspozycje: odpowiednie przygotowanie techniczne i kondycyjne, dobre zdrowie i silną psychikę, która w górach jest równie ważna, jak kondycja fizyczna. Podziwiam śmiałków, którzy mają odwagę, by zdobywać szczyty Himalajów. Wśród nich jest wielu Polaków. Od nastolatki sięgam po literaturę wysokogórską i nieobce mi takie nazwiska jak Rutkiewicz, Kukuczka czy Wielicki. Z wypiekami na twarzy przeczytałam już niejedną relację z wyprawy na dach świata.\nOstatnio w moje ręce trafiła książka niezwykła i bardzo wyjątkowa. II wydanie „Ataku rozpaczy” Artura Hajzera. Zdecydowanie lepsze technicznie od I wydania, z dodatkową przedmową i posłowiem. Artur Hajzer to nie tylko autor książek i filmów o tematyce wysokogórskiej, to taternik, alpinista i jeden z czołowych polskich himalaistów. Partner m.in. Jerzego Kukuczki zdobywcy wszystkich czternastu ośmiotysięczników. W lekturze, która została napisana w drugiej połowie lat 80. autor zawiera swoje wspomnienia i przeżycia z najważniejszych wypraw w góry, gromadzi swoje refleksje i przemyślenia na temat bycia himalaistą. Wspomina także osoby, które towarzyszyły mu w zdobywaniu m.in. Tirich Mira, Annapurny, Manaslu czy Lhotse. Światek polskiego himalaizmu z końca lat 80. to środowisko barwne i jak najbardziej profesjonalne, skupiające prawdziwych mistrzów swojego fachu. Ludzi, którzy gotowi byli ryzykować życie, by pokonać kolejne góry. Wielu z nich nie wróciło. Zostali tam, gdzie za życie zostawili serce. Tak jak Jerzy Kukuczka czy Wanda Rutkiewicz. Jak nie podziwiać ludzi, którzy mimo świadomości ryzyka pięli się przez kolejne pola lodowe, uskoki i półki skalne, by wbić na szczycie biało-czerwoną flagę.\nHajzer w niezwykle ciekawy sposób spisał swoje przeżycia i przygody, opisał towarzyszących mu partnerów i kaprysy przyrody, trudne, kryzysowe sytuacje, od których w górach się wręcz roi. A jednak wygrywa pasja, chęć rywalizacji, sprawdzenie siebie i swoich możliwości, dotknięcie granicy ryzyka, linii między życiem a śmiercią, która jest cienka i możliwa do przekroczenia tylko raz.\nTa książka z pewnością Wam pomoże zrozumieć czym tak naprawdę jest himalaizm. Z lektury dowiecie się także czym różni się styl alpejski zdobywania góry od klasycznego, jakie były początki przygotowania autora do wspinaczki i jakie predyspozycje są w górach niezbędne. Ta książka to nie tylko arcyciekawy tekst. To także ponad dwieście fotografii z miejsc dla mnie magicznych, które nie każdemu z nas będzie dane zobaczyć. Autor na zdjęciach zakreślił także trasy zdobycia gór, ich różne warianty, miejsca obozów i te tragiczne punkty, gdzie czyjeś serce przestało bić.\nAutor uświadamia nam, że himalaizm to spora dawka ryzyka, rozsądku, pasji, rywalizacji. To także sposób na życie. Bo są ludzie, którzy bez gór żyć nie mogą. Artur Hajzer wspaniale oddał ducha górskiej wspinaczki, sprawił, że przez niedzielne przedpołudnie byłam w innym świecie – świecie gór, gdzie rządzą inne prawa niż tu, gdzie żyję.\nPrzeczytanie „Ataku rozpaczy” na długo pozostanie mi w pamięci, a ja jeszcze nie raz do tej książki powrócę. A z pewnością przeczytam fragmenty będąc w górach, na jakimś szczycie i zachłysnę się po raz kolejny ich pięknem.\nZa egzemplarz do recenzji dziękuję portalowi Lubimy Czytać i Wydawnictwu Annapurna.\nAutor: Malineczka74 o 02:47 2 komentarze:\nNo i mamy grudzień. A tu stosik. A w nim:\nLisa Tucker "Kruche szczęście" od Matrasa do recenzji\nM. Gutowska-Adamczyk "Mariola, moje krople...." wygrana w blogowym konkursie\nA to kilka książek z biblioteki:\nBarbara Kosmowska" Samotni.pl"\nAndrzej Kalinin "I Bóg o nas zapomniał"\nJerzy Janiki" Opowieści bieszczadzkie"\nMonika Warneńska" Drzewo sprawiedliwości"\nAutor: Malineczka74 o 23:41 9 komentarzy:\nseria Ocalić od zapomnienia\nJak to kiedyś ludzkie choróbska leczono\nChoroby od zarania dziejów dręczyły ludzkość. Niestety nasze zdrowie, dobre samopoczucie, wspaniała kondycja są ulotne i kruche. Od urodzenia po śmierć zapadamy na różne bolączki, dręczą na dolegliwości przejściowe lub takie do grobowej deski. Ludzie już od starożytności próbowali walczyć z tym, co zdrowiu niemiłe. Ta medycyna z której dóbr korzystamy dziś jest jednak gałęzią dość młodą. Ściśle związaną z rozwojem techniki. Kiedyś inaczej ludzi leczono. I nie wszyscy mieli dostęp do lekarzy z dyplomem. Medycy uniwersyteckich uczelni byli dostępni tylko dla bardzo bogatych i wysoko urodzonych - królów, wielmożów i duchownych. Biedni lud musiał radzić sobie sam, a pomocną dłoń wyciągały ku niemu zielarki, mądre babki i znachorzy. Jesteście ciekawi jak to dawniej leczenie wyglądało?\nZapraszam Was zatem gorąco do lektury najnowszej książki wydanej w serii Ocalić od zapomnienia. Ta publikacja w bardzo ciekawy i przystępny sposób przybliża nam historię medycyny w naszym kraju. Jakże odmienna była to dziedzina od dzisiejszego lecznictwa!\nAutorka napisała wspaniałą książkę i bardzo wyczerpująco potraktowała jej temat. Możemy się z niej dowiedzieć wielu ciekawostek, które wydają się niekiedy bardzo, ale to bardzo zabawne. Dawna medycyna miała sporo wspólnego z czarami, magią i zabobonami. Choroby traktowano jak złe duchy. I w różny, czasem bardzo dyskusyjny sposób próbowano się ich pozbywać. Pani Ogonowska opisuje w niezwykle interesujący sposób dawne metody kuracji, zastosowanie ziół i roślin z tzw. Bożej apteki. Pewne receptury wykorzytuje się do dziś. W książce znajdziecie receptury stosowanych od wieków syropów, nalewek. Tekst uzupełnia wiele fotografii, rycin i rysunków. Nie brakuje opowieści o znachorach, medykach, cyrulikach, zielarkach. O magicznych obrzędach związanych z pogańskimi wierzeniami i religią. Ciekawi tematu mogą poznać krótkie modlitwy mające na celu pozbycie się zdrowotnego problemu. Zwykle zamawiający, które je recytował wzywał na pomoc Matkę Boską, Jezuska i świętych. Z punktu widzenia dzisiejszej medycyny praktyki lecznicze sprzed lat budzą strach i śmiech. Z pewnością ja nie oddałabym się w ręce protoplastów obecnych lekarzy. Metody leczenia były szokujące. Wierzono iż, np. świerzb po 7 latach i tak sam przejdzie, a choremu na różne dolegliwości ulgę przyniesie okadzenie czy zaniesienie na rozstaje dróg z którego choroba sama umknie. Dawniej ludzie żyli krócej i częściej chorowali. Nie mieli możliwości korzystania z skutecznych leków i diagnostyki. Ale i przyczyną wielu chorób był brak profilaktyki i żenująco niski poziom higieny. Mycia unikano. Zarówno na dworach, jak i w kurnych chatach. Rzadko prano odzież, rzadko ją wymieniano, nie wietrzono pomieszczeń. Takie warunki sprzyjały chorobom. Dziś jest inaczej i bezpieczniej dla zdrowia. Warto, naprawdę warto sięgnąć po tę książkę która jest niczym encyklopedia rozwoju medycyny. Na pochwałę zasługuje piękne wydanie, dobrej jakości papier, śliczne zdjęcia i ilustracje. I niezwykle pasjonujący przekaz autorki, który jest niczym gawęda. Gorąco polecam.\nAutor: Malineczka74 o 02:02 Brak komentarzy:\nDziewczynka w czerwonym płaszczyku dorasta\nCzym jest dobro, a czym zło? Czy można jednoznacznie zdefiniować te pojęcia? Czy istnieje wyrazisty podział, który niczym miecz rozdziela ludzi dobrych od złych? A może jest tak jak pisze w swojej najnowszej powieści Roma Ligocka, że „Wszyscy jesteśmy przedziwną mieszaniną strachu, słabości, dobrych intencji i złych uczynków. „ ? ( „Dobre dziecko” str. 136)\nNajnowsza, wydana nakładem Wydawnictwa Literackiego książka autorki „Znajomej z lustra” nawiązuje do jej cieszącej się uznaniem powieści „Dziewczynka w czerwonym płaszczyku”, która podbiła i moje serce. Autobiograficzna książka ukazała mi życie Ligockiej, której dzieciństwo i młodość przypadło na trudny okres w dziejach Polski i świata. Wojna, prześladowanie Żydów, getto wywarły potężny wpływ na całe życie tej kobiety. Wryły się niejako w jej losy i położyły się cieniem na przyszłości. Ucierpiała mała Roma, ucierpiała jej rodzina, ucierpiał naród żydowski. A po wojnie okazało się, że dla tej nacji nie nadeszły wcale łatwe czasy. Burza się nie skończyła, słońce nie wyszło zza chmur. Nowy system okazał się równie bolesny jak wojna. A Roma przemieniona na Romanę, odarta z nazwiska rośnie, przemienia się z dziecka w podlotka, z dziewczynki w panienkę. Lata 50. są dla niej czasem przejścia z krainy dzieciństwa w młodość, ale nie dane jej jest cieszyć się ciepłem rodzinnego domu, spokojem i poczuciem bezpieczeństwa.\nWprawdzie ojciec po wojnie wraca z obozu, ale zostaje aresztowany. Za łapówkę wychodzi z więzienia, ale dopada go udar. Umiera, a Roma pozostaje praktycznie sama z matką. Wielu jej krewnych zginęło w obozach, część wyjechała do innych krajów, a część wypiera się żydowskich korzeni. To sprawia, że Tosia nie sprawdza się jako matka. Szukając namiastki normalności i miłości nawiązuje romans z żonatym mężczyzną. Ten związek miast spełnienia i uczucia przynosi szarpaninę, skandal i łzy. Matka Romy popada w depresję, podejmuje nawet próby samobójcze. A nasza dorastająca bohaterka przeżywa koszmar. Czuje się odepchnięta i samotna. Wciąż szuka w sobie winy. Czuje, że nie jest dobrą córką, że zawodzi matkę i to przez nią jej rodzicielka tak cierpi. Ma wyrzuty sumienia, cierpi na anoreksję. Jakże żal było mi tej dziewczyny, która została ofiarą nieuporządkowanego życia swojej matki, która po przeżyciach wojny, stracie męża nie umiała się pozbierać i zacząć żyć na nowo. Tosia chyba nie kochała dostatecznie swego dziecka, zbyt łatwo poddając się egoizmowi i własnym przeżyciom. Roma bardzo na tym cierpiała. Owo cierpienie bije z jej słów, z jej zwierzeń na wielu stronach książki. Dziewczynka boryka się z wieloma problemami, które zdecydowanie ją przerastają i co smutne nie ma wokół siebie nikogo z kim mogłaby porozmawiać, komu mogłaby się zwierzyć. Nie ma rodziny, nie ma przyjaciółki, nie ma rodzeństwa. Dorastanie jest dla niej bardzo ciężkim okresem, w którym rodzą się kolejne kompleksy, koszmary i złe emocje. W połączeniu z tymi wojennymi traumami są dobrym gruntem do zmarnowanego życia. „Dobre dziecko” to zatem opowieść o walce ze złymi stronami życia, z bolesnymi ciosami, których los Romie nie szczędzi.\nZe wspomnień dojrzewającej Romy wyłania się obraz powojennej Polski, która zmieniła się nie do poznania. Życie w nowym ustroju nie jest łatwe o ile nie należy się do „wierchuszki”. W sklepach brakuje podstawowych towarów, kwitnie czarny rynek, lepszą odzież można albo uszyć samemu z przerobionych ubrań, albo upolować z zagranicznej paczki. Żydzi są źle traktowani, oskarżani o współpracę szpiegowską. Stojąca u progu dorosłości Roma chętnie ucieka w świat książek, lubi morską plażę (na której nie można przebywać po zmroku, gdyż WOP pilnuje by nikt nie uciekał przez morze i orze piasek) oraz góry. Chętnie jeździ z matką do Zakopanego i tam odpoczywa u gazdów. Te letniska z lat 50. mają w sobie coś uroczego. Nie ma jeszcze komercyjnego tłumu, na śniadania je się pomidory z ogródka gospodarzy, pije chłopską śmietankę czy zajada się pajdą domowego chleba z jajkami na twardo.\nKsiążka zrobiła na mnie spore wrażenie, zdecydowanie przypadła mi do gustu. Jest dla mnie połączeniem pamiętnika, autobiografii i garści wspomnień. Porywa za serce, gdy Romie dzieje się krzywda, gdy zrozpaczona nastolatka nie radzi sobie z problemami, ale i przenosi w świat, który przeszedł już do historii. Daje możliwość obserwacji narodzin powojennej Ojczyzny oczami wrażliwego dziecka z żydowskimi korzeniami, które musi szybko dorosnąć i dojrzeć. Ze szczególną nostalgią i wręcz niejako sentymentem rozczytywałam się w pamiętnikach babki Romy, która żyjąc na przełomie stuleci poruszała się w całkiem innej rzeczywistości. Miała nieco inne problemy niż jej córka w przyszłości. Prowadziła dostatni dom, była matroną dbającą o domowe ognisko i doskonałą gospodynią.\nCała powieść jest niezwykle osobista i intymna, pozwala nam głęboko zajrzeć w duszę Romy i jej antenatek, poznać dzieje rodziny, którą wojna boleśnie doświadczyła, osłabiła i po części zniszczyła. Najnowsza powieść Ligockiej to lektura ciekawa i wzruszająca, pełna emocji i bólu, którą czyta się z zainteresowaniem i może co dziwne lekko. No właśnie autorce udało się opisać trudne przeżycia prostym językiem, pełnym uczuć, wrażeń i emocjonalnego przekazu.\nObowiązkowa lektura dla pasjonatów talentu Romy Ligockiej i tych, którym spodobała się historia pewnej żydowskiej dziewczynki, której babcia przed zagazowaniem uszyła czerwony płaszczyk.\nAutor: Malineczka74 o 01:40 4 komentarze:\nPewna dziewczyna o imieniu Miriam\nWłaśnie odłożyłam na półkę kolejną książkę autorstwa pewnego historyka z wykształcenia, bankowca z zawodu. O kim mowa? O Jarosławie Klonowskim i jego ostatniej, a trzeciej już z kolei powieści historycznej pt. "Miriam".\nPodobnie jak w innych książkach tego pisarza akcja rozgrywa się dawno temu, przed wiekami, gdy Polska była pod rządami króla. A konkretnie pod berłem Zygmunta z rodu Jagiellonów. W Turcji zaś rządził sułtan Bajazed II. Tytułowa bohaterka to młoda Żydówka, dziewczyna odważna i z werwą, o imieniu Miriam, która poszukuje swojej siostry Sary. Poszukiwania te są okraszone wieloma przygodami i zawirowaniami. Miriam nie jest damą, musi liczyć na samą siebie i swój spryt. Kradnąca sakiewki panna zmuszona jest do ukrywania się w zakonnym szpitalu prowadzonym przez benedyktynów. W tym celu chodzi nawet w mnisim habicie. Ten wybór ma na celu zmylenie jej wrogów, których tej białogłowie nie brakuje. A są to osoby stojące wyżej w społecznej hierarchii i mające nieco pękate sakiewki. Miriam musi starczyć jej spryt i odwaga. Dziewczyna nie daje sobie napluć w kaszę, umie posługiwać się bronią i jest bardzo dziś powiedzielibyśmy przebojowa. Wrogów wodzi na nos czym się da. Udaje, że przez jej usta przemawia anioł, uwodzi i kusi swoją urodą. Czy uda jej się znaleźć siostrę? Czy oszuka bogatych wielmożów? Czy tak naprawdę ma coś wspólnego z magią i czarami?\nTa powieść to zdecydowanie najlepsza z książek napisanych przez Klonowskiego. Autor bardzo dokładnie nakreśla tło historyczne, wprowadza słownictwo, które dziś odeszło już do lamusa, opisuje elementy ówczesnego stroju. Świetnie wprowadza w tamte czasy. Książka to także lektura pełna przygody. Jej akcja jest bardzo dynamiczna, pełna zwrotów. Wiele, naprawdę wiele się dzieje na ponad dwustu stronach. Autor wprost bombarduje nas masą obrazów, tym samym jest pisarzem bardzo wymagającym. Tak, tak. Wymaga od swoich czytelników uwagi i skupienia, bo wystarczy chwilka, by pogubić się w tym, co się w książce rozgrywa. Nie brak wielu niespodzianek, nie brak "nieoczekiwanych zmian miejsc". Miejscem akcji są Kujawy. Dawne Kujawy z miejskim grodem - Bydgoszczą, klasztorami, szpitalami, cmentarzami, miejskimi zaułkami, zamkami, ale i opuszczoną chatą w borze. Chwilami ta powieść miała dla mnie oblicze horroru i wiało z niej grozą. Momentami była książką przygodowo-historyczną przez którą przewijało się morze barwnych postaci. Niektóre z nich znałam z powieści "Tajemnica świętego Wormiusa"i " Ogni świętego Wita". Nie nudziłam się w czasie lektury. Było miło, choć książka ma może i malutkie niedociągnięcia. Autor robi postępy w dziedzinie szkolenia swojego warsztatu i jestem pewna, że jeszcze niejedną powieść wyda. A póki co zapraszam Was do lektury tej. Będzie ciekawie, tajemniczo i dynamicznie. Zresztą co tu więcej pisać. Po prostu rozejrzyjcie się za tą książką.\nZa egzemplarz do recenzji dziękuję Wydawnictwu MG.


Lst Capital inwestuje w SFD - internetSTANDARD - e-commerce, marketing, social media, szkolenia\tFacebook\nLst Capital inwestuje w SFD\n17.11.2010, godz. 15:19\tSpółka SFD, właściciel serwisów SFD.pl i Insomnia.pl oraz sprzedawca suplementów diety w jednym, została dofinansowana przez LST Capital S.A.\nLST Capital to ten sam fundusz, który niedawno zainwestował w Podbij.pl. Nie wiadomo, czy wzorem Podbij.pl, także przed SFD zostanie postawiony cel debiutu na NewConnect.\nZ tego co się dowiedziałem, "na razie nie ma takiej decyzji".\nPóki co jedyną poszlaką mogącą wskazywać na scenariusz giełdowy jest zmiana formy prawnej SFD, która od teraz jest spółka akcyjną.\nLst Capital wszedł w posiadanie 5,41 % udziału w kapitale oraz 3,67 % udziału w głosach na walnym zgromadzeniu SFD. Docelowo Lst Capital może posiadać nawet do 12,5 % udziału w kapitale zakładowym SFD S.A.\n-"Spółka SFD S.A. stanowi kontynuację działalności firmy Kulturystyka.pl zajmującej się od końca lat 90 dystrybucją suplementów diety. Obecnie prowadzi czołowy na polskim rynku sklep internetowy oferujący odżywki i suplementy diety, który w ofercie ma ponad 3.000 produktów od blisko\n70 wyselekcjonowanych producentów z całego świata; jej miesięczne obroty sięgają 1,5 mln PLN - tłumaczy Władysław Sędzielski, Wiceprezes Zarządu LST CAPITAL S.A. - Działalność spółki obejmuje również bardzo szeroki zakres usług internetowych z zakresu tematyki sportowej, są to m.in. fora dyskusyjne, serwisy zawierające materiały video czy płatne serwisy usługowe. Dzięki takiej strukturze SFD S.A. jest w stanie nie tylko generować zyski na działalności usługowej, ale także bardzo aktywnie pozyskiwać reklamodawców, obecnie miesięczny przychód z tytułu samej sprzedaży usług reklamowych sięga 100 tys. zł." SFD S.A. jest już kolejną inwestycją LST CAPITAL S.A. w spółki z sektora e-commerce. W tym roku LST CAPITAL S.A. nabył już udziały w takich spółkach jak e-petrol, Locitech oraz Podbij.pl.\n-"Ukierunkowujemy się na inwestycje w podmioty, które oferują zdywersyfikowany zakres usług. Jest to ważne zarówno z punktu widzenia stabilności przychodów, jak i z uwagi na potencjał rozwoju. Ponadto w przyszłości pozwoli to na osiąganie efektów synergii, których obecnie nawet jeszcze nie dostrzegamy, a które będą wynikały z nowych potrzeb coraz bardziej wymagających użytkowników sieci." - tłumaczy Władysław Sędzielski, Wiceprezes Zarządu LST CAPITAL S.A.\nSFD S.A. zajmuje się hurtową i internetową sprzedażą suplementów diety. Aktualnie posiada w sprzedaży ponad 3.000 produktów, blisko 70 wyselekcjonowanych producentów z całego świata.\nOd 2008 roku SFD współpracuje również z odbiorcami hurtowymi i zaopatruje około 100 odbiorców hurtowych. jest właścicielem domen i serwisów internetowych o tematyce sportowej:\n1. www.sfd.pl - największe w Polsce Sportowe Forum Dyskusyjne poświęcone tematyce sportowej.\n2. www.fight24.pl - serwis poświęcony sztukom walki, głównie MMA, UFC, BJJ i K1. Serwis partnerski portalu www.sport.pl (Agora S.A.)\n3. www.tv.sfd.pl - serwis zawierający materiały video, foto użytkowników oraz produkcje telewizyjne zrealizowane na zlecenie SFD przy współpracy z lookr.tv.\n4. www.plany.sfd.pl - serwis usługowy za pomocą którego użytkownicy mogą zamówić indywidualnie dobrane plany treningowe oraz żywieniowe wraz z suplementacją.\n5. www.insomnia.pl - Jedno z największych for społecznościowych w Polsce.\nSFD znane jest także dzięki umowie podpisanej z Agorą.\t×


Post autor: Przemek » 2019-07-03, 01:00\nhttps://www.transport-publiczny.pl/mobi ... 61984.html\nStandardowo budżet niedoszacowany. Będzie nowy przetarg na przebudowę dworca w Imbramowicach.\nPost autor: Przemek » 2019-08-30, 02:16\nhttps://www.transport-publiczny.pl/wiad ... 62464.html\nPKP SA otworzyły oferty w przetargu na przebudowę zabytkowego dworca Wałbrzych Główny. O zamówienie ubiega się pięć firm. Prace, które potrwają ponad rok, zakładają także zagospodarowanie otoczenia, z wyburzeniem kilku istniejących obiektów.\nO zlecenie ubiega się pięć podmiotów. Najtańszą propozycję, opiewającą na kwotę 30,653 mln zł brutto, złożyła firma Berger Bau Polska. Przedsiębiorstwo Budowlane Sawrem proponuje 32,829 mln zł brutto, Firma budowlana Dota – 32,900 mln zł brutto, Mosty Łódź – 36,338 mln zł brutto, a PORR – 36,679 mln zł brutto.\nWszystkie oferty przewyższają zaplanowany na ten cel budżet, określony na kwotę 25,425 mln zł brutto.


Plecionki.pl - wiklina, rattan, rafia, bambus - Wiklina. Pracownia plecionkarstwa\nWiklina. Pracownia plecionkarstwa\nZ wielką przyjemnością prezentujemy zdjęcia jakie otrzymaliśmy od organizatorów warsztatów wyplatania z wikliny, prowadzonych w pracowni plecionkarstwa przy Centrum Promocji Kultury w Warszawie. Centrum Promocji Kultury mieści się przy ulicy Podskarbińskiej i w ramach zajęć plastycznych oferuje naukę wyplatania z wikliny.\nNamawiamy do skorzystania z takiej formy spędzania wolnego czasu. Wiemy, że atmosfera na zajęciach jest wyjątkowo miła, a efekty pracy uczestników warsztatów zaskakują nie tylko ich samych. Może warto zmierzyć się z ginącą w naszym kraju umiejętnością wyplatania koszy z wikliny.\nZobaczcie sami efekty pracy amatorów plecionkarstwa. Plecionki.pl uważają, że wyplatać każdy może, a uczestnicy warsztatów z CPK wyplatają naprawdę bardzo dobrze. Tworzą swoje własne dzieła sztuki. Kosze z wikliny, ozdoby i dekoracje, formy przestrzenne, każdy może zrealizować własny pomysł.\nWarsztaty artystycznego wyplatania w pracowni plecionkarstwa są doskonałymi zajęciami edukacyjnymi dla dzieci i młodzieży. Popieramy każdą taką inicjatywę, a zajęcia na Podskarbińskiej otrzymują rekomendacje serwisu Plecionki.pl. Jak się dowiedzieliśmy warsztaty kierowane są do wszystkich.\nDodatkowe informacje o kursach i warsztatach plecionkarskich można uzyskać w CPK u osoby odpowiedzialnej za zajęcia plastyczne: Lidia Zdzieszyńska, tel.: 22 517 65 94, 0 604 960 772 lub u prowadzącej zajęcia: Sylwia Kozłowska 692 33 82 73\nZdjęcia: Sylwia Kozłowska pracownia plecionkarstwa CPK


Wizytówki w Warszawie coraz częściej z kodami QR - foliowanie brzostek\nHome » Biznes » Drukarnie » Wizytówki w Warszawie coraz częściej z kodami QR\n2016-07-01|Kategoria: Biznes / Drukarnie\nDo dziś powszechnie stosowanymi w biznesie materiałami informacyjnymi są wiekowe już wizytówki. Warszawa od dziesiątek lat pamięta różne rodzaje biletów wizytowych. Jednak obecnie już zupełnie inaczej wyglądają biznesowe wizytówki. Warszawa także idzie z duchem czasu i wizytówki obecnie wyposażane są coraz częściej w kody QR pozwalające na zeskanowanie skanerem kodów kreskowych (który można zainstalować w każdym smartfonie) wszelkich danych z wizytówki i przetworzenie ich od razu do postaci elektronicznej w telefonie. Takie wizytówki można dosłownie odczytywać i zapisywać taśmowo, niejako automatycznie.


Moduły - system biletowy\nCały system składa się z kilku modułów, które można swobodnie dopasowywać. Do części podstawowej wersji można dokładać dodatkowe opcje, takie jak np. moduł obsługujący drukarki fiskalne czy moduł do masowego i szybkiego druku biletów specjalistycznymi drukarkami termicznymi. Dzięki indywidualnemu podejściu, jesteśmy w stanie dopasować system do indywidualnych potrzeb każdego klienta.\nBileteria WWW - sprzedaż biletów dla klientów online\nW skład wersji podstawowej wchodzi Bileteria WWW, czyli strona na której kasjerzy oraz internauci mogą samodzielnie zamawiać bilety. Poniżej opisane zostały podstawowe możliwości systemu bileterii (w przypadku braku na liście interesującej funcjonalności, prosimy o kontakt) :\n- Możliwość sprzedaży biletów na wydarzenia z miejscami numerowanymi oraz nienumerowanymi.\n- Możliwość przydzielana cen normalnych i ulgowych oraz nadawania dodatkowych opisów do każdego sprzedawanego miejsca.\n- Możliwość wydzielania miejsc "w komis" przeznaczonych np. dla innych bileterii lub podmiotów sprzedających bilety.\n- Możliwość pełnego zarządzania sprzedażą biletów w czasie rzeczywistym (dodawanie, usuwanie, edytowanie).\n- Możliwość tworzenia rozbudowanych opisów do sprzedawanych wydarzeń z pełną opcją formatowania tekstu.\n- Możliwość zdefiniowania daty ważności sprzedaży oraz jej formy (np. tylko rezerwacje lub tylko bilety elektroniczne).\n- Możliwość komentowania i oceniania wydarzeń przez klientów, którzy w nich uczestniczyli (komentarze z moderacją).\n- Możliwość generowania ogólnych oraz szczegółowych raportów sprzedaży i list miejsc do kontroli.\n- Możliwość dodawania dowolnej ilości indywidualnych grafik (zdjęć, plakatów) - także w opisach wydarzeń.\n- Możliwość wyróżnienia i promocji wydarzeń szczególnie polecanych (będą odróżniać się na listach sprzedaży).\n- Możliwość włączenia specjalnej blokady sprzedaży miejsc, które nie sąsiadują z innymi złożonymi już rezerwacjami.\n- Możliwość integracji sprzedaży z system bileterii KupBilecik.pl jako uzupełnienie oferty biletowej.\n- Możliwość zdefiniowania indywidualnych do każdego wydarzenia logotypów, które pojawiać się będą na biletach.\n- Możliwość zdefiniowania maksymalnej liczby biletów dla jednego zamówienia oraz czasu na ich opłacenie.\n- ...oraz wiele innych możliwości!\n- Możliwość zamawiania biletów przez stronę WWW dla wydarzeń z miejscami numerowanymi lub nienumerowanymi.\n- Możliwość zamawiania biletów z różnych urządzeń (PC, tablet, laptop, komórka) - pełna kompatybilność!\n- Możliwość dokonywania płatności natychmiastowych (błyskawiczne przelewy lub płatności kartą płatniczą).\n- Możliwość wyboru formy odbioru biletów od biletów wysyłanych (mailowo lub pocztą) po odbiór w wyznaczonym punkcie sprzedaży.\n- Możliwość zamawiania biletów elektronicznych w PDF (na maila) lub tradycyjnych (wysyłanych pocztą i kurierem lub do odbioru).\n- Możliwość automatycznego generowania Faktur PROFORMA, VAT oraz KORYGUJĄCYCH dla zamawianych biletów.\n- Możliwość wykorzystywania bonów wartościowych, voucherów, abonamentów, itp.\n- Możliwość wykorzystywania zniżek dla stałych klientów, którzy otrzymali specjalne karty.\n- Możliwość swobodnej edycji zamówień (ilości biletów, wartości zamówienia, danych) przez kasjera.\n- Możliwość zwrotu zamówień (np. z powodu odwołania wydarzenia).\n- Mailing: możliwość wysyłania i tworzenia własnych baz mailingowych do klientów zainteresowanych kupnem biletów.\n- Artyści: możliwość tworzenia własnej bazy artystów oraz przypisywania do nich zdjęć, opisów i filmów promocyjnych (np. z YouTube).\n- Oddziały: możliwość tworzenia własnej sieci oddziałów, w których będą sprzedawane bilety do odbioru osobistego.\n- Konta pracowników: możliwość tworzenia kont dla pracowników z różnymi uprawnieniami (np. z pełnym dostępem lub dostępem ograniczonym).\n- Sale i obiekty: możliwość dodawania niezliczonej ilości obiektów w których sprzedawane wydarzenia będą się odbywać.\n- Vouchery: możliwość tworzenia własnej bazy bonów, voucherów i abonamentów dla sprzedawanych w systemie biletów.\n- Stali klienci: możliwość tworzenia kart stałego klienta z przydzielonymi w procentach rabatami na zamawiane bilety.\n- Komunikaty: możliwość umieszczania różnego typu komunikatów na stronie bileterii (np. o zmianach lub odwołanych wydarzeniach).\n- FAQ: możliwość tworzenia list z najcześciej zadawanymi pytaniami i odpowiedziami do nich (ograniczy to ilość niepotrzebnych maili do obsługi).\n- Slidery: możliwość tworzenia własnych sliderów reklamowych (przewijanych grafik) na stronie głównej bileterii.\n- Komentarze: możliwość zarządzania wystawionymi przez klientów komentarzami dla odbytych wydarzeń.\n- Możliwość generowania szczegółowych raportów (także do druku) dla wszystkich lub konkretnego wydarzenia.\n- Możliwość generowania szczegółowych statystyk dla wszystkich lub konkretnego wydarzenia z interaktywnymi wykresami.\n- Możliwość swobodnej edycji podstawowych ustawień systemu (meta tagów, danych firmy, cen usług dodatkowych, domyślnych logotypów, itp.)\n- Możliwość przeglądania logów systemu (każdej czynności jaka została wykonana przez dowolnego zalogowanego pracownika).\n- Możliwość przeglądania logów natychmiastowych płatności online oraz wyświetleń gości bileterii.\nSystem kasowy - sprzedaż biletów w punktach\nSystem kasowy, czyli możliwość kupna biletów w wyznaczonych punktach jest także dostępny w wersji podstawowej. Dzięki niemu klienci mogą nie tylko zamawiać bilety wysyłane mailem lub pocztą, ale także dokonywać rezerwacji z możliwością odbioru w wybranym punkcie (z jednoczesnym opłaceniem zamówienia gotówką na miejscu). Do podstawowej wersji systemu kasowego można dodawać także dodatkowe moduły, jak np. moduł druku biletów "z taśmy" czy moduł odpowiadający za generowanie i druk paragonów fiskalnych. Istnieje możliwość utworzenia kilku punktów sprzedaży o różnych lokalizacjach. W przypadku zainteresowania tylko sprzedażą internetową - system kasowy może zostać wyłączony.\nModuł drukarki fiskalnej - generowanie paragonów\nNa potrzeby obiektów i organizatorów, którzy rozliczają się za pomocą kasy fiskalnej, przygotowany został moduł, który automatycznie generuje i drukuje paragony za zakupione w systemie bilety. Istnieje możliwość zakupu modułu z nową (dedykowaną) drukarką fiskalną lub podłączenia się już pod istniejącą już drukarkę, o ile posiada ona zbieżny protokół komunikacyjny. Opłata za moduł i podłączenie pobierana jest jednorazowo bez znaczenia ile zostanie na niej potem paragonów wydrukowanych.\nModuł drukarki biletów - specjalistyczny druk biletów "z taśmy"\nDla obiektów i organizatorów którzy cenią sobie wygodę, prostotę oraz oszczędność przygotowana została możliwość druku biletów z termicznej drukarki taśmowej. Druk biletu na takiej drukarce jest szybki, nie wymaga dodatkowych działań po stronie komputera oraz jest ekonomiczniejszy niż druk na drukarkach laserowych czy atramentowych. Dodatkowo taśmy na których będzie nadrukowywany bilet, można odpowiednio wcześniej w drukarni przygotować, nakładając na nie różnego typu grafiki lub logotypy. Opłata za moduł i podłączenie pobierana jest jednorazowo bez znaczenia ile zostanie na niej potem biletów wydrukowanych.\nModuł czytnika biletów - automatyczne czytniki do biletów\nNa każdym sprzedanym przez system bilecie umieszczane są kody kreskowe, które umożliwiają później automatyczne ich sprawdzanie za pomocą odpowiednich czytników. Przyśpiesza to proces sprawdzania (kontolowania) biletów oraz ogranicza możliwości oszustwa przez widzów. Moduł ten jest na tyle uniwersalny, że zadziała na dowolnym komputerze lub tablecie z zainstalowanym systemem Windows, co mocno ogranicza zbędne koszty (nie potrzeba inwestować w bardzo drogie i zbędne kontrolery danych).\n© 2018 » wszelkie prawa zastrzeżone. BiletSystem.pl - wykonanie i prowadzenie: Sztoldo.pl.


Lata ’60-’80 są w cenie. Czyli o inwestowaniu w sztukę : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów Komentarze ekspertów Lata ’60-’80 są w cenie. Czyli o inwestowaniu w sztukę\n14.06.2017 11:46, Artinfo.pl\nZdaniem Rafała Kameckiego z portalu Artinfo.pl, cały okres od lat 50-tych do 80-tych jest w dużej mierze nieodkryty. W przypadku 30-40 artystów ceny zdecydowanie idą w górę. - Widzę tu duży potencjał powiększenia rynku o nowe nazwiska, które zupełnie nie ustępują dziełom uznanym dzisiaj. Przykładem jest malarstwo Walentego Gabrysiaka, które jest niepowtarzalne i bardzo wysokiej klasy, a wraca właśnie na rynek.Ważne, aby do inwestycji w sztukę podejść z emocjami, nie tylko z suchą kalkulacją. - Namawiam klientów, aby inwestowali w estetyczne odczucia. Trzeba znaleźć pierwiastek piękna – to najczystszy i najbardziej właściwy sposób podejścia do inwestowania w sztukę – dodaje Kamecki. Tego samego zdania jest Krzysztof Fabijański, właściciel Galerii Stalowa - Najważniejsze, aby robić to z przyjemnością. Subiektywnie odbierana wartość estetyczna dzieł powinna być uzupełniona o opinie ekspertów w zakresie warsztatu danego artysty. Szczególnie jeśli mówimy o artystach młodych.\nOpinie te zdają się potwierdzać liczby. Obecnie 70% transakcji na rynku stanowi sztuka współczesna. Dzieła takich malarzy, jak Fangor czy Winiarski w ciągu ostatnich 2-3 lat podrożały 10-krotnie. Także polski rynek aukcyjny ma się coraz lepiej. O ile dekadę temu działo nieco ponad dziesięć domów aukcyjnych, dziś mamy ich dwa razy więcej. Rok 2016 zamknięto rekordową liczbą 240 aukcji. Nie dzieje się to bez przyczyny – inwestowanie w sztukę jest jedną z pewniejszych i spokojniejszych form lokowania kapitału, a żeby zacząć, wystarczy już budżet rzędu 5-10 tysięcy złotych.Odkrywanie artystów na nowo stanowi swoiste hobby kolekcjonerów sztuki. Zgodnie ze złotą regułą, warto inwestować w pogłoski, zanim staną się faktami. Nabywanie takich dzieł, poza doznaniami wizualnymi, przysparza miłego dreszczyku emocji.Zdaniem Rafała Kameckiego możemy się niedługo spodziewać wzrostu prac takich artystów, jak Stażewski, Gierowski, Lebenstein, Nowosielski, Kantor, Tarasin czy Tadeusz Dominik. W tym kontekście ciekawie prezentuje się też wspomniany wcześniej Walenty Gabrysiak.- Z jednej strony znajdziemy u Gabrysiaka struktury typowe dla lat 60-tych. Z drugiej, artystę tego cechuje niepowtarzalny styl, niesamowita dbałość o formę i wyjątkowa graficzność. – komentuje Rafał Kamecki. - Malarstwo Walentego Gabrysiaka bazuje na formie. Widać jednak, że z tej formy przebija treść, która zaczyna być bardzo ważna. Dużo z jego prac to kompozycje, są bardzo mocno osadzone w grafice. To, co widzę w obrazach Gabrysiaka, to kwintesencja polskiej szkoły malarskiej, rozumiana jako dbałość o graficzną formę, a jednocześnie wprowadzanie tematu – dodaje. Nie dziwne, że pojawiają się problemy z przypisaniem Gabrysiaka do jakiegoś konkretnego nurtu. Jego unikatowość powoduje, że wyłamuje się z kanonów.Dzieła Walentego Gabrysiaka można oglądać w warszawskiej Galerii Stalowa od połowy maja. W związku z ogromnym zainteresowaniem ekspozycją termin wystawy został dziś wydłużony o tydzień, do dnia 21 czerwca. Na jesieni prace zobaczyć będzie można w Krakowie.\nMańka Dowling-Skibińska, malarka,\nJerzy Fedak, fotografik, reżyser,\nMagdalena Heltman-Ossowska, siostrzenica, właścicielka kolekcji prac artysty,\nWojciech Jędrzejewski, kolekcjoner sztuki,\nRafał Olbiński, artysta malarz i grafik,\nJanusz Oskar Knorowski, artysta malarz, prof. ASP, Krzysztof Stanisławski, krytyk sztuki,\nKrzysztof Stanisławski, krytyk sztuki,\nRosław Szaybo, artysta grafik, prof. ASP,\nKrzysztof Tchórzewski, reżyser filmowy, historyk sztuki, prof. ASP,\nSławomir Rogowski, medioznawca - przewodniczący Komitetu Honorowego.\nWALENTY GABRYSIAK. MALARSTWO I GRAFIKAhttp://stalowa.art.pl/1772-walenty-gabrysiak-malarstwo-o-wystawie\nPrzeczytaj więcej na ten temat: Artinfo.plBudżetInwestycjeRafał KameckiWalenty Gabrysiak


Wymiana okien w bloku: czy zgoda wspólnoty lub urzędu jest wymagana? - porady Mowimyjak.pl\nPosadzka w garażu: jak zrobić samodzielnie posadzkę epoksydową w garażu? Jeśli zdecydujesz się na bezspoinową cienkowarstwową powłokę epoksydową, będziesz miał ...\nJesteś tutaj: Mowimyjak.pl > DOM i OGRÓD > Budowa i remont > Wymiana okien w bloku: czy zgoda wspólnoty lub urzędu jest wymagana?\nKiedy konieczna jest zgoda na wymianę okien w bloku? Jak wymienić okna w budynku zabytkowym - jakie są procedury?\nWymiana okien w bloku: czy zgoda wspólnoty lub urzędu jest wymagana?\nMasz stare, zniszczone okna? Planujesz je wymienić? Sprawdź, czy możesz to zrobić bez zgody wspólnoty lub spółdzielni, czy musisz zgłosić to w urzędzie.\nnowe okna, wymiana okien, wymiana okien pozwolenie, wymiana okien zabytek, wymiana okien zgoda\nNowe okna będą lepiej chroniły przed zimnem i hałasem, a ich otwieranie i zamykanie będzie wygodniejsze, mogą mieć bardzo przydatną funkcję uchylania. Lato to dobry moment na wymianę okien, bo sprzyjają temu warunki atmosferyczne. Dlatego wiele osób decyduje się właśnie teraz na zmianę starych, zniszczonych okien na nowoczesne – ciepłe i komfortowe. Czy mieszkając w bloku, musimy mieć zgodę na wymianę okien?\nZgoda na wymianę okien w bloku: czy jest wymagana?\nWszystko zależy od tego, czy będziemy zmieniać gabaryty okien, czy nie. Jeśli okna mają mieć takie same wymiary jak stare, nie jest potrzebna zgoda wspólnoty ani spółdzielni, nie trzeba też uzyskiwać pozwolenia na budowę w urzędzie.\nZupełnie inaczej jest w sytuacji, gdy nowe okna mają mieć inny kształt lub wielkość niż stare. Wówczas ich wymiana wymaga pozwolenia na budowę, a także uzyskania zgody wspólnoty lub spółdzielni.\nWymiana okien w budynku zabytkowym\nJeszcze bardziej kłopotliwa jest wymiana okien w budynku, który wpisany jest do rejestru zabytków. Wymieniając okna w budynku zabytkowym, nie tylko trzeba uzyskać pozwolenie na budowę, ale też pozytywną opinię wojewódzkiego konserwatora zabytków. Dodatkowo wszelkie prace przy zabytku powinny być prowadzone przez osoby z odpowiednimi kwalifikacjami i praktyką w zakresie konserwacji zabytków.\nSzprosy w oknach – jakie są rodzaje?\nSzprosy w oknach najlepiej prezentują się w budynkach stylizowanych na klasyczne lub dworkowe. Jednak czym tak naprawdę są szprosy? Jakie ich rodzaje możesz wstawić w swoje okna?\nMają zatrzymać ciepło w mieszkaniu, wygodnie się otwierać i zamykać, powinny też być łatwe do mycia. To cechy nowoczesnych okien. Takiego zakupu dokonujemy raz na wiele lat, więc warto poznać...\nAktualizacja: 17.04.2018 17:12\nJak segregować śmieci w Warszawie? Wszystko o segregowaniu...\nJak uprawiać ogórki? Kiedy i jak sadzić oraz pielęgnować...


Trawa u sąsiada zawsze bardziej zielona - A. Wojewódzka\nOsobiście uważam, że powinniśmy się otaczać ludźmi „mądrzejszymi” od siebie. Spędzać czas z pozytywnymi osobami, które wiele osiągnęły, mają zainteresowania i dużo sukcesów na swoim koncie. Tacy ludzie ciągną nas w górę, motywują, inspirują i możemy się od nich niemało nauczyć.\nJest też jednak druga strona medalu. Bywały sytuacje, w których i ja zmagałam się z pewnego rodzaju dołkiem, kilkoma gorszymi dniami. Miałam wtedy ochotę zaszyć się w domu z ulubioną herbatą jako jedyny towarzysz niedoli, między innymi w celu unikania ludzi, o których wspomniałam wcześniej. Dlaczego?\nNieumalowana, rozczochrana i w starych legginsach z pewnością nie wyglądam jak na niektórych zdjęciach z instagrama, jednak tego się nie wstydzę. Wstydziłam się natomiast tego, że coś nie układało się po mojej myśli.\nBędąc chwilowo w gorszej formie nie potrafiłam znieść rozmowy z osobą, której wszystko zdawało się układać idealnie. Kolejny kierunek studiów, wieloletni związek, zaręczyny, kupno mieszkania, lubiana praca z niezłą wypłatą. A co ja miałam powiedzieć? O czym rozmawiać? Miałam ochotę tupnąć nogą i krzyknąć „Czemu do jasnej cholery ja nie mogę tak mieć?”. Nikomu nie życzyłam źle, byłam jedynie sfrustrowana, że w danej chwili nie mogę pochwalić się tyloma podobnymi osiągnięciami. A podwójnie sfrustrowana byłam w momencie, kiedy wiedziałam, że powodzenia rozmówcy to kwestia głupiego, wrodzonego farta.\nNie rozumiałam wtedy dwóch rzeczy.\nTrawa u sąsiada zawsze bardziej zielona i wszędzie dobrze, gdzie nas nie ma.\nZwracamy uwagę na sukces, a nie na drogę, jaką dana osoba musiała przejść.\nO drugim człowieku wiemy tylko tyle, ile zdecyduje się nam pokazać. Wyretuszowane zdjęcia z wakacji jakiejś pary nie zdradzą nam ilości ich kłótni podczas tego wyjazdu. Comiesięczna pensja nie przedstawi nam liczby bezsennych nocy pełnych stresu. Być może Twoja koleżanka ma trzypokojowe mieszkanie urządzone przez cenionego projektanta, ale czy ma je z kim dzielić? Może Twój kolega z pracy ma ciało jak z okładki magazynu o sporcie i zdrowym odżywianiu, ale nie liczyłeś jego godzin spędzonych na siłowni i nie czułeś tego, co on w chwilach zwątpienia.\nSkąd wiesz, że ktoś nie patrzy na Ciebie z myślą „oddałbym wszystko, by mieć to, co on”?\nKażdy przechodzi wzloty i upadki. Jeśli dana osoba zdaje się przeżywać jedynie wzloty – no właśnie, zdaje się. Wszyscy mamy własne problemy. Czasem mniejsze, czasem większe. Zamiast skupiać się na niepowodzeniach, uczmy się od ludzi, którzy coś osiągnęli. Z pewnością wielu z nich może służyć dobrą radą, która przyda Ci się w dążeniu do spełnienia własnych marzeń.\nDlatego na nowy rok życzę Wam wszystkim, abyście podążali niezłomnie, pewnym krokiem ku swoim celom i nie musieli niczego nikomu zazdrościć. Wszystkiego dobrego!\n← Kryzys – na pewno oznacza koniec?\nCo zrobisz ze swoim dniem? →\n6 thoughts on “Trawa u sąsiada zawsze bardziej zielona”\nGrudzień 31, 2018 o 12:34 pm\nBardzo mądry tekst :*\nGrudzień 31, 2018 o 1:35 pm\nPrzeczytałam z uwagą.Pięknie opisane.Wszyscy mamy swoje dobre i złe chwile.Niestety!.Wielu nie zdaje sobie z tego sprawy.A potrzeba tak niewiele.Wszystkiego najlepszego w tym nadchodzącym roku.\nGrudzień 31, 2018 o 4:33 pm\nZazdrościć nie zazdroszczę ale chciałabym dla siebie lepiej.\nAnna Rachuta pisze:\nDobrze i pięknie napisane. Zostanę u Ciebie na dłużej 😉\nGrudzień 31, 2018 o 8:34 pm\nJa cieszę się swoimi sukcesami i osób Mi najbliższych. Kibicuje innym w ich poczynaniach. Wystarczy chcieć.\nIstotny wpis – dla mnie punkt drugi – również był trudny do zrozumienia przez większość mojego, co prawda krótkiego, życia. Liczył się dla mnie tylko sukces na samym końcu jaki dana osoba zdobyła bez większego przekonania, że w trakcie miała także bardzo ciężkie do przeżycia np. aspekty zdrowotne o których ta osoba nie mówiła. Tak łatwo jest ocenić drugą osobę bez większej wiedzy…


Piórnik szkolny GLITTER, różowy kotek różowy\nPiórnik szkolny GLITTER, różowy kotek\nPiórnik szkolny GLITTER, różowy kotek, to produkt renomowanej marki Atmosphera for kids, który na pewno zachwyci Twoją małą pociechę. Pojemny oraz praktyczny piórnik to niezbędny element wyposażenia każdego ucznia. Warto również wziąć pod uwagę jego wygląd, ponieważ dzieci chętniej korzystają z przedmiotów, które wizualnie im się podobają.\nPiórnik szkolny GLITTER pięknie prezentuje się. Został wykonany w najmodniejszym odcieniu ciemnego różu. Dzięki brokatowemu wykończeniu piórnik z całą pewnością nie pozostanie niezauważony. Spodoba się każdemu dziecku oraz jego rówieśnikom. Motyw kotka również cieszy się obecnie dużą popularnością, dzięki czemu można śmiało powiedzieć, że piórnik łączy w sobie wszystko to, co jest aktualnie w modzie. Dzięki tak atrakcyjnemu wyglądowi, na pewno stanie się jednym z ulubionych akcesoriów Twojej małej pociechy.\nTak wyjątkowy piórnik zdecydowanie umili dziecku czas spędzony w szkole. Piórnik jest duży, pomieści akcesoria niezbędne do pisania, malowania czy wykonywania prac plastycznych. Piórnik szkolny to idealny pomysł na prezent świąteczny lub urodzinowy. Dzięki swojemu uroczemu wyglądowi na pewno spodoba się obdarowanej osobie.\nmodny odcień ciemnego różu,\nMasz ten produkt? Dodaj pierwszą opinię dla Piórnik szkolny GLITTER, różowy kotek


sygnały że mu się podobasz - ciekawe tematy bo taak\n• Jakie są sygnały, że mu się podobasz?… Od czysto anatomicznych sygnałów, po mowę ciała, która często jest nieświadoma. Najwięcej oznak, że podobamy się mężczyźnie, odczytamy w jego oczach i zachowaniu….porada o jak sprawdzić czy mu się podobam, jak poznać że mu się podobam\nNa pewno sprawi jej to przyjemność i podniesie samoocenę, a dodatkowo da sygnał, że się Tobie podoba. Pamięta jednak, aby komplementy nie były tanie i banalne – wtedy narazisz się na pośmiewisko. 4….porada o czy mu sie podobam oznaki, gdy podobasz sie kobiecie\nJeśli po chwili wzrok zaczyna wędrówkę po ciele wybranki, to jest to sygnał, że podoba mu się jej wygląd. Zniechęcony patrzyłby w ziemię lub rozglądał się na boki. Rozszerzone źrenice również są oznaką zainteresowania….porada o czy podobam się mężczyźnie, oznaki że mu się podobasz


Rajstopy | Gramark.com.pl - skarpety, swetry, rajstopy - producent\nW naszej ofercie znajdziecie Państwo również rajstopy dziecięce i damskie. Kobiety na pewno będą zachwycone rajstopami kryjącymi doskonale sprawdzającymi się w chłodniejsze i zimowe dni. Rajstopy te są doskonale dopasowane do nogi, więc pasują zarówno kobietom szczupłym jak i puszystym.\nJako producent rajstop zapewniamy najwyższą jakość oferowanego przez nas asortymentu. Nasze rajstopy ożywią jednolity, formalny strój, wprowadzą urozmaicenie w wyglądzie, a przede wszystkim wpłyną na poziom naszego samopoczucia i atrakcyjności. Jako producent rajstop gwarantujemy, że nasze produkty zapewnią każdej kobiecie poczucie komfortu i wyjątkowości.\nNasze rajstopy i skarpety produkowane są z naturalnych surowców – bawełny najwyższej jakości dostarczanej przez sprawdzonych dostawców. Surowiec ten spełnia najwyższe kryteria jakościowe. Współpracujemy tylko z dostawcami, którzy przestrzegają zasad etyki zawodowej, respektują prawa pracowników oraz działają zgodnie z normami ekologicznymi.\nDbając o bezpieczeństwo naszych najmłodszych klientów cały cykl produkcji podlega rygorystycznym normom oraz stałej kontroli, dzięki czemu możemy zaoferować dzieciom w pełni bezpieczny i naturalny produkt, zapewniając spokojny sen rodzicom, a ich pociechom komfort użytkowania. Oferta dla dzieci obejmuje najpopularniejsze marki: Baby, Kiedy i Dolly. Dzieci z radością noszą nasze kolorowe produkty, natomiast młodzież dzięki nim zawsze jest trendy.\nMłodzieży i naszym dorosłym klientom dajemy gotowe rozwiązania w postaci rajstop i skarpet. Dzięki nim zostaną urozmaicone klasyczne i proste stylizacje, a przede wszystkim nasze rajstopy nadadzą im tzw. „smaku” i szyku.


Pogoda - Pierwszy Portal o Szwajcarii po polsku\nOsuwiska ziemi i kamieni po ulewach W ostatnich dniach przez Szwajcarię przeszły potężne burze z ulewami, które spowodowały wiele osuwisk ziemi, skał i lawin błotnych oraz niszczycielskich wezbrań górskich potoków i rzeczek. O części z nich...\nKolejna fala upałów przerwana załamaniem pogody W tym tygodniu przez Szwajcarię przechodziła już druga fala tropikalnych upałów. Padł kolejny rekord – w Sion w środę zanotowano 38 stopni Celsjusza. W miejscowości Locarno-Monti w Ticino była najcieplejsza...\nWichura w Szwajcarii (08.12.2018) W nocy z soboty 8 grudnia 2018 r. na niedzielę 9 grudnia 2018 r. nad Szwajcarią znalazł się głęboki niż „Marielou„, który spowodował spore problemy. Wiatr w rejonie góry Säntis...\nUpalny lipiec 2015 w Szwajcarii Rekordowe upały dosięgły Szwajcarię. Absolutny rekord najwyższej temperatury odkąd rozpoczęto pomiary zanotowano w Genewie – 39,7 stopni Celsjusza. Również w innych miejscowościach Szwajcarii Romańskiej zanotowano rekordowe temperatury: Nyon-Changins (38°), Neuchâtel...\nKolejne ofiary śmiertelne lawin Wczoraj po południu ok. 13.40 w drodze z tunelu drogowego Grand-Saint-Bernard do schroniska na Grand-Saint-Bernard w miejscu o nazwie „Combe des Morts” na wysokości 2300 m n.p.m. 6 włoskich narciarzy...\nKolejne trudności komunikacyjne po opadach śniegu Na południu Szwajcarii w katonie Ticino po kilku pięknych dniach wiosennych wróciła zima. Od piątkowej nocy sypał śnieg aż do niedzielnego popołudnia. W niektórych miejscach pokrywa śnieżna miała nawet metr...\nZnów duże opady śniegu w Szwajcarii Do Szwajcarii powróciła zima. Wczoraj na południu kraju w kantonach Gryzonia, Ticino i Valais spadł śnieg. Z powodu silny opadów śniegu zostały zamknięte miejscami autostrady A2 (Giornico – Airolo) i...\nWysokie temperatury stycznia w Szwajcarii Dzisiejszy dzień zimowy miał wyjątkowe temperatury jak na tę porę roku. W Cevio (TI) zanotowano 23 stopnie Celsjusza! W wielu miejscowościach kantonu Ticino temperatury przekroczyły 20 stopni. Także na północ...\nTrudna sytuacja pogodowa w północno-wschodniej Szwajcarii Niż „Aleksander” wyrządził wiele szkód na terenie północno-wschodniej Szwajcarii. W kantonie Turgowia (TG) silne opady rozmywające wcześniejszy śnieg oraz bardzo mocno wiejące wiatry spowodowały liczne podtopienia i rozlanie rzeki. Straż...\nUwaga na drogach: będzie ślisko! Wszystkich podróżujących samochodami po Szwajcarii ostrzegamy. Dziś po południu oczekiwane są opady deszczu w całej Szwajcarii po północnej stronie Alp. Z uwagi na zimny front z nad Niemiec deszcz będzie...\nW ostatnich dniach przez Szwajcarię przeszły potężne burze z ulewami, które spowodowały wiele osuwisk ziemi, skał i lawin błotnych oraz niszczycielskich wezbrań górskich potoków i rzeczek. O części z nich\nW tym tygodniu przez Szwajcarię przechodziła już druga fala tropikalnych upałów. Padł kolejny rekord – w Sion w środę zanotowano 38 stopni Celsjusza. W miejscowości Locarno-Monti w Ticino była najcieplejsza\nW nocy z soboty 8 grudnia 2018 r. na niedzielę 9 grudnia 2018 r. nad Szwajcarią znalazł się głęboki niż „Marielou„, który spowodował spore problemy. Wiatr w rejonie góry Säntis\nRekordowe upały dosięgły Szwajcarię. Absolutny rekord najwyższej temperatury odkąd rozpoczęto pomiary zanotowano w Genewie – 39,7 stopni Celsjusza. Również w innych miejscowościach Szwajcarii Romańskiej zanotowano rekordowe temperatury: Nyon-Changins (38°), Neuchâtel\nWczoraj po południu ok. 13.40 w drodze z tunelu drogowego Grand-Saint-Bernard do schroniska na Grand-Saint-Bernard w miejscu o nazwie „Combe\nNa południu Szwajcarii w katonie Ticino po kilku pięknych dniach wiosennych wróciła zima. Od piątkowej nocy sypał śnieg aż do\nZnów duże opady śniegu w Szwajcarii\nDo Szwajcarii powróciła zima. Wczoraj na południu kraju w kantonach Gryzonia, Ticino i Valais spadł śnieg. Z powodu silny opadów\nWysokie temperatury stycznia w Szwajcarii\nDzisiejszy dzień zimowy miał wyjątkowe temperatury jak na tę porę roku. W Cevio (TI) zanotowano 23 stopnie Celsjusza! W wielu\nTrudna sytuacja pogodowa w północno-wschodniej Szwajcarii\nNiż „Aleksander” wyrządził wiele szkód na terenie północno-wschodniej Szwajcarii. W kantonie Turgowia (TG) silne opady rozmywające wcześniejszy śnieg oraz bardzo\nWszystkich podróżujących samochodami po Szwajcarii ostrzegamy. Dziś po południu oczekiwane są opady deszczu w całej Szwajcarii po północnej stronie Alp.\nDziś będzie w całym kraju bardzo wietrznie. Szybkość wiatru może przekraczać nawet 100 km/godz. Wiatr o nazwie Föhn przyniesie też


Dystrybutor narzędzi ręcznych Nupla | raptorsupplies.com\nSłuży do formowania metali oraz wyburzania lub wbijania elementów murowych, wiertarek ręcznych, dłut i przebijaków. Młotki inżyniera mają ciężką głowę, podobnie jak młot kowalski, ale z krótszymi i mniejszymi uchwytami. Oferowany z uchwytami z włókna szklanego i hikory\nZawiera szeroką gamę wymiennych końcówek młotków wykonanych z winylu, nylonu, stali hartowanej i mosiądzu. Dostępne w różnych twardościach i rozmiarach gwintów\nSłuży do naprawy karoserii i silników samochodowych, wybijania połączeń w drewnie i montażu dużych diameter kable. Wyposażony w ergonomiczny uchwyt z włókna szklanego / hikory / gumy na aluminium\nTrwałe wybijaki i młotki obkurczające / do powlekania drzwi / wykończeniowe powszechnie stosowane w przemyśle metalurgicznym i górniczym. Dostępne w wersjach z uchwytem z włókna szklanego, stali i drewna\nZawiera różne przemysłowe młoty kowalskie NUPLA, takie jak młoty dwustronnie, miękkie i nieiskrzące w różnychametery, materiały i ciężary\nMłotki typu dead blow / quick-change / wheel weight z wymiennymi i powiększonymi głowicami dla minimalnych chybionych trafień i zwiększonej funkcjonalności. Szeroko stosowany do przenoszenia / pozycjonowania matryc oraz naprawy silnika elektrycznego lub śmigła\nNieprzewodzące obcinaki do prętów używane do przecinania kłódek, zasuw, siatek drucianych i łańcuchów. Charakteryzują się krótkimi ostrzami i długimi uchwytami ze złożonymi zawiasami dla maksymalnej siły chwytania i cięcia. Uchwyty z włókna szklanego zapewniają wyjątkowe właściwości dielektryczne i zapewniają dodatkowe bezpieczeństwo w mokrych warunkach\nBardzo wytrzymałe przecinaki do kabli i drutów przeznaczone do cięcia kabli, przewodów, przewodów i materiałów z PVC. Cechuje się mechanizmem tnącym ze ścinaniem dla minimalnego tworzenia rzazów oraz uchwytem z włókna szklanego dla lepszych właściwości izolacyjnych. Możliwość cięcia aluminium, miedzi i kabli komunikacyjnych o długości do 9/16 cala\nNarzędzia do podważaniaWyświetl wszystkie\nZawiera pręty do kopania i pręty do podważania w różnych kolorach, diameter i grubości. Dostępny również w wariantach nieprzewodzących\nNarzędzia murarskie do betonu i płytekWyświetl wszystkie\nZaprojektowany do równomiernego rozprowadzania betonu na powierzchni bez przerw. Wyposażony w stalową głowicę i prosty uchwyt z włókna szklanego pokrytego winylem, który umożliwia poziomowanie betonu nawet z dużej odległości\nNarzędzia do suchej zabudowy i tynkowaniaWyświetl wszystkie\nSkrobaki podłogowe ze stali węglowej z uchwytem z włókna szklanego do usuwania kleju, płytek, rdzy i dywanów z podłóg. Posiada sztywne ostrze do ciężkiego skręcania i podważania\nDzięki ponad 80-letniemu doświadczeniu NUPLA oferuje ponad 1600 przemysłowych narzędzi ręcznych i ich części. Plik NUPLA Tools katalog zawiera siekiery, siekiery, łopaty, młoty kowalskie, młotki, przecinaki, grabie i inne nieprzewodzące narzędzia do różnych zastosowań ratowniczych, naprawczych i konserwacyjnych. Kot Młoty NUPLAegory obejmuje różne młotki z miękkim obuchem, stalowe i młoty bezodrzutowe o różnej powierzchni diameróżne kolory i kolory, z opcjami uchwytów z włókna szklanego, hikory i drewna. Firma oferuje również różne wymienne końcówki/głowice i uchwyty do młotków w różnych kolorach, rozmiarach gwintów i materiałach. Wraz z innymi produktami, różne łopaty NUPLA, takie jak okrągły, kwadratowy i uniwersalne łopaty czerpakowe, może być również czystachased z Raptor Supplies, autoryzowany dystrybutor NUPLA.\nMłotki bez końcówek\nPasek do kopania z klinem\nMłot kowalski z podwójną twarzą\nKońcówka młotka 1 cala Diameter\nKońcówka młotka 1.5 cal\nKońcówka młotka 2 cala Diameter\nKońcówka młotka 2.5 cal\nKońcówka młotka 3 cala Diameter\nMłotkowa końcówka Soft Face 1 Cal Extra Hard\nNieprzewodzące nożyce do prętów\nNieprzewodząca łopata z okrągłym ostrzem


Przebudowa drogi gminnej Nr 121025G Łupawa-Dąbrówno etap II | Gmina Potęgowo\nPrzebudowa drogi gminnej Nr 121025G Łupawa-Dąbrówno etap II\nW dniu 08.10.2020 dokonano odbioru robót budowlanych pn. Przebudowa drogi gminnej Nr 121025G Łupawa-Dąbrówno etap II. W II etapie zrealizowano odcinek o długości ok. 576 mb, począwszy od miejsca zakończonych w ubiegłym roku robót I etapu, szerokość jezdni wynosi 4 m oraz poboczy 2x0,50 m. Wykonano nawierzchnię bitumiczną na dotychczasowej drodze z bruku granitowego.


Apteka jest placówką ochrony zdrowia publicznego, w której osoby uprawnione, świadczą usługi farmaceutyczne.\nPacjentowi na podstawie recepty wystawionej przez lekarza ubezpieczenia zdrowotnego przysługuje zaopatrzenie w leki i wyroby medyczne. Receptę może wystawić również lekarz, który nie jest lekarzem ubezpieczenia zdrowotnego, ale posiada uprawnienia do wykonywania zawodu oraz zawarł z NFZ umowę upoważniającą do wystawienia recept podlegających refundacji.\npodstawowe leki ratujące życie lub niezbędne do odpowiedniej terapii. Odpłatność za nie jest ryczałtowa i wynosi 3,20 zł do wysokości limitu (górna granica kwoty refundowanej za dany lek),\nleki wspomagające lub uzupełniające działanie leków podstawowych, odpłatność za nie wynosi 30 % lub 50% ceny leku do wysokości limitu,\nleki i wyroby medyczne stosowane w przypadku wybranych chorób przewlekłych, które są najczęściej bezpłatne; niektóre wydawane za odpłatnością ryczałtową - 30% lub 50%,\nleki recepturowe sporządzane z surowców farmaceutycznych oraz leków gotowych zamieszczonych w wykazach leków podstawowych i uzupełniających, jeżeli ich dawka przepisana przez lekarza jest mniejsza od najmniejszej zarejestrowanej dawki leku gotowego w formie stałej stosowanej doustnie. Odpłatność za nie jest ryczałtowa i wynosi 5 zł (jeśli lek sporządzono z surowców wymienionych w rozporządzeniu Ministra Zdrowia).\nSerwis informacyjny o lekach refundowanych obowiązujące od 1 stycznia 2012 r.\nArt.86, ust.1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. Prawo farmaceutyczne (Dz.U.01.126.1381)


Sześć kobiet dla zabójcy (1964)\nOpublikowano 04/04/2013 06/11/2018 by Conradino Beb\nNajważniejszym z wczesnych gialli – które wyznaczyło kierunek rozwoju gatunku na następne 10 lat – było bez wątpienia Sześć kobiet dla zabójcy maestra Maria Bavy. Nakręcony po sukcesie Dziewczyny, która wiedziała za dużo (1963), film stał się nieskończonym źródłem inspiracji dla mistrzów włoskiej makabry.\nBava dał w nim młodszym twórcom, takim jak Lucio Fulci czy Dario Argento, wszystkie schematy, z których trudno się już było potem otrząsnąć: maskę i czarne rękawiczki, zbliżenia na twarz ofiary w chwili mordu czy słynne czerwone śledzie. Gdyby nie dzieło Bavy, giallo mogłoby się nigdy nie rozwinąć jako gatunek, a za nim nie poszłaby eksplozja amerykańskich slasherów. I właśnie z tego powodu jest to film wyjątkowy.\nW przeciwieństwie do czarno-białej Dziewczyny, która wiedziała za dużo – pierwszego giallo w historii – która nakręcona została na wzór ekspresjonistyczny, czerpiąc wiele zarówno z dzieł Hitchcocka, co i kryminałów typu noir, w Sześciu kobietach dla zabójcy Bava przesunął akcent w stronę impresjonizmu podkreślając znaczenie kolorystyki i przestrzeni, a także emocjonalnego doładowania scen zabójstwa.\nO ile giallo zyskało w ten sposób szeroki arsenał środków wyrazu, ostatecznie zerwało też z linearną logiką (podobnie, jak z neorealizmem zerwała w pewnym momencie francuska Nowa Fala). I dzięki temu pionier stylu przeszedł do historii jako mistrz formy, dla którego sama treść miała znaczenie marginalne.\nTo oczywiście nadało ton giallo jako „szkole”, której przedstawiciele rzadko skupiali się na dbałości o narracyjne szczegóły na rzecz odmalowywania pełnej emocji, a z czasem zupełnie odrealnionej atmosfery świata przedstawionego. A w wielokolorowym uniwersum Sześciu kobiet dla zabójcy optyka ta została zaakcentowana na tyle wyraźnie, że później nie pozostało już nic innego, tylko rozwijać ją do granic wytrzymałości widza, czego faktycznie dokonano z pełnym przekonaniem.\nO ile dzieło Bavy było w 1964 głosem przyszłości włoskiego kina gatunkowego, rzadko wspomina się jednak o tym, że tkwiło ono również mocno w jego przeszłości – horrorze gotyckim, którego wpływy widać niemal na każdym kroku.\nOd nocnych wichrów i upiornej atmosfery, przez długie schody i przestronne wnętrza, aż po operowanie światłocieniem, w Sześciu kobietach można dostrzec wyraźne pokrewieństwo nastroju z wcześniejszymi dokonaniami Bavy czy gotyckimi horrorami Rogera Cormana (które czasem określa się nawet „psychedelicznymi”, żeby podkreślić odrealnienie ich akcji i nastroju).\nCo ciekawe, giallo po długiej ewolucji miało w końcu wrócić do horroru za sprawą Daria Argenta, który przełomu dokonał dzięki stopniowemu włączaniu do swoich gialli wątków pogańskich i okultystycznych. Ale Sześć kobiet dla zabójcy pokazało także inny – może bardziej trywialny, ale za to, jak efektowny – kierunek dla kina gatunkowego w liczbie ciał na 100 kadrów.\nPonadto, Bava osadził akcję w środowisku wyższej klasy średniej (czy nawet wyższej), co wpłynęło na wiele ze scenariuszy kolejnych gialli, które ochoczo zaczęły rozwijać motyw zepsucia poważanych członków społeczeństwa przez żądzę pieniędzy. Sześć kobiet to film, który wyznaczył ten trend, kręcąc się wokół ekskluzywnego domu mody w Rzymie, w którym przed jednym z pokazów zostaje zamordowana młoda modelka Isabelle.\nJak szybko wychodzi na jaw, prowadziła ona pamiętnik, który odnaleziony przez policję mógłby skompromitować przynajmniej pięć osób (jak sugeruje pięć zbliżeń na twarze bohaterów w momencie pojawienia się rekwizytu na stole).\nSzukanie pamiętnika przez zabójcę prowadzi oczywiście do kolejnych mordów, które popełnione zostają w krótkich odstępach czasu wzbudzając podejrzenia wśród prowadzącego śledztwo detektywa, że sprawcą może być ktoś z wewnątrz. A w miarę rozwoju intrygi dowiadujemy się, że za krwawą serią mogą stać zarówno kokainowe orgie, jak też weksle na duże sumy pieniędzy, prestiż, kariera zawodowa czy osobiste animozje.\nTo zaś tworzy ciekawą, drugoplanową osnowę filmu, która wzbogaca dość prosty w innym wypadku bieg akcji – Bava uczynił tło na tyle wciągającym, że Sześc kobiet w zasadzie do dzisiaj niewiele straciło ze swojej mistyki.\nNakręcony na wyjątkowo niskim budżecie – reżyser zamiast ruchomej operatorki używał wózka dziecięcego do kręcenia śledzących ujęć – w dwa tygodnie, film odniósł ogromny sukces w Europie i Stanach Zjednoczonych. Rozpisywały się o nim takie prestiżowe magazyny filmowe, jak francuski Cahiers du cinéma, a twórca automatycznie przeszedł do historii z powodu wyjątkowej, jak na tamte czasy, brutalności swojego dzieła.\nZ czasem status Sześciu kobiet został zaś jeszcze wzmocniony przez bezpośrednie inspiracje, z których najbardziej oczywistą jest Głęboka czerwień, a najlepszą pewnie Jaszczurka w kobiecej skórze. Dla fanów giallo jest to rzecz bez dwóch zdań obowiązkowa!\nZnany pod tytułami: Sei donne per l’assassino / Blood & Black Lace\nProdukcja: Niemcy/Włochy/Francja, 1964\nTagged with:giallo, horror gotycki, kino gatunkowe, lata '60, Mario Bava, thriller\nPoprzedni wpisZeta One (1969)\nNastępny wpisNadchodzi film o CBGB!\n05/04/2013 o 01:20\nTen kanon ( światło, kolor, światłocień) , jaki tu się pojawił, to z pewnością nie impresjonizm. Bardziej barok, manieryzm… To , co przejmie Argento.\n05/04/2013 o 10:52\nTylko że impresjonizm filmowy nie ma raczej nic wspólnego z tym malarskim, bo dotyczy głównie czarno-białych filmów francuskich z lat 20 i 30. Impresjonizm (przynajmniej dla mnie) to dominacja formy nad treścią, więc film Bavy jak najbardziej wpisuje się w tą tendencję. Ale dla mnie takie określenia nic nie znaczą – nazwy prądów artystycznych tak naprawdę niewiele mówią na temat filmu (gatunki filmowe są zdecydowanie lepszym podziałem).\n05/04/2013 o 11:36\nMnie chodzi tu wyłącznie o ten malarski ( czy raczej jego brak ). Ja tu widzę właśnie barokowy tenebryzm.\n05/04/2013 o 12:01\nJasne, ze chodzi o impresjonizm filmowy, a nie malarski, bo gdybysmy potraktowali Bave wylacznie jak malarza, to bylby przedstawicielem baroku pa ram pam pam 🙂\nTa sama definicja, odniesiona do dwoch roznych jezykow sztuki ma oczywiscie zupelnie inne zabarwienie semantyczne.


koło fortuny - Magdalena Ślawska\nTag: koło fortuny\nWheel decide na języku angielskim zawodowym.\n10 marca 2018 10 marca 2018 3 komentarze do Wheel decide na języku angielskim zawodowym.\nWheel decide na języku angielskim zawodowym. Wheel decide na języku angielskim zawodowym to świetny sposób na genialną i nieszablonową rozgrzewkę. Zapraszam na drugi z serii wpis o speaking warm ups, tym razem z materiałami dla budowlańców. Koło fortuny czyli Wheel Decide Wheel Decide to nic innego, jak koło fortuny. Korzystanie z aplikacji jest bezpłatne, również do […]


Czy nauczycielki mają rację? Rozważania o prezydenturze | Niepoprawni.pl\nCzy nauczycielki mają rację? Rozważania o prezydenturze\ncivilebellum - 9 Listopada, 2017 - 11:00\nEx definitio («czynnik kształtujący czyjąś świadomość, regulujący czyjeś postępowanie») – jak najbardziej: od tego są! Pytanie dotyczy jednak ich osobowości poza-zawodowej, to znaczy, czy mają rację „w sobie”; można założyć, że nie żyją w rozdwojonej jaźni i te same postawy (pewność racji) i przekonania prezentują także w życiu prywatnym: tego dotyczyć będzie ten artykuł.\nPan prezydent udzielił kolejnego wywiadu (po RM) – tym razem dla Radia Plus*; przedstawił po raz kolejny swoją wizję prezydentury:\nPrzede wszystkim uważam, że prezydent powinien patrzeć na sprawy chłodno i ludzie oczekują, że prezydent będzie w jakiś sposób równoważył, czy nie doprowadzał do sytuacji radykalnych. I ja uważam, że taka też jest rola prezydenta, że prezydent powinien starać się pewne rzeczy balansować.\n- i jest to wizja zdecydowana, wizja, powiedziałbym, „ojca narodu”, który „musi” odpowiadać za poczynania „swoich dzieci”. Jak się dochodzi do takich przekonań? – prześledźmy dotychczasową drogę życiową prezydenta (w oparciu o własnoręcznie skreślony życiorys**):\nurodził się w 1972 r.; rodzice byli nauczycielami akademickimi o specjalnościach technicznych; ukończył studia humanistyczne, po których otrzymał posadę akademicką – i to jest pierwszy, natychmiastowy sukces; drugi na tym polu, choć stosunkowo niezbyt szybki (8 lat!), to doktorat (co prawda z dziedziny niezbyt „ambitnej”, bo z prawa administracyjnego); wygląda jednak na to, że ta kariera nie zanosiła się rewelacyjnie, bo świeżo upieczony doktor założył natychmiast własną kancelarię prawną i… rzucił się w objęcia polityki, która przyjęła go z otwartymi ramionami, gwarantując od razu tej młodej gwieździe znaczne sukcesy: tego samego (2005) roku zostaje – w wieku 33 lat - ekspertem od legislacji Klubu Parlamentarnego i zaraz potem (2006)… wiceministrem sprawiedliwości! dalej: członkiem Trybunału Stanu (2007), podsekretarzem stanu w Kancelarii Prezydenta RP (2008), radnym miasta Krakowa i przewodniczącym klubu radnych, posłem na Sejm (2011), posłem do Parlamentu Europejskiego (2014) i wreszcie Prezydentem RP (2015); na wszystkie te funkcje został delegowany przez Prawo i Sprawiedliwość. Po roku sprawowania ostatniego urzędu stał się „prezydentem wszystkich Polaków”…\nDysponując niezbyt szerokim zapleczem ekspercko-doradczym*** – za to będąc z pewnością pod wrażeniem własnych (?) sukcesów na niwie polityki (choć niekoniecznie w innych dziedzinach, bo np. takie sformułowanie z przytoczonego wywiadu dla Radia Plus: Pytałem pani Zofii Romaszewskiej – kaleczy niemile polszczyznę i oby to był jedyny przejaw braku ogólnej ogłady) – doszedł najwidoczniej do wniosku, że wykształcenie i doświadczenie życiowe wystarcza mu na podejmowanie własnych, najważniejszych dla naszej ogólnej pomyślności decyzji.\nChoć może nie tylko własnych – i stąd tytuł artykułu: żona Pana Prezydenta jest nauczycielką…\n*** i wykonawczym: „odnalazł” się tam np. Marcin Wierzchowski – ten, który tak dramatycznie konfabulował, relacjonując swój pobyt na „pobojowisku smoleńskim” (to obecne „przytulenie” ma też swój niebagatelny wymiar finansowy: z deklaracji majątkowej MW za rok 2016 wynika, że osiągnęło w tym czasie kwotę ponad116 tys. zł; patrz: https://bip.warszawa.pl/NR/rdonlyres/00136d1b/nuotyvjojyymhxfegshegpvblxunikhl/oświadczeniemajątkoweWierzchowskiMarcin.pdf ) - a "gigantem" przecież nie był...\nPan Prezydent "człowiekiem sukcesu" jest.\nRAK - 9 Listopada, 2017 - 23:54\nPan Prezydent jest na fali sukcesów. Sukcesy, "jeżeli się im zaufa" mogą ostatecznie wzbudzić takie mniemanie, że jest się prawie "nieomylnym". Czasami jednak niepowodzenia są lepszym "nauczycielem" niż sukcesy. Ciągle wierzę w "dobrą wolę" Pana Prezydenta, a popełnianie błędów jest ludzką przypadłością. Jeżeli się walczy o jakieś dobro, a zło przeszkadza w osiągnięciu celu - to nie można dyskutować i lawirować "ze świeczką i ogarkiem". Dlaczego J. Piłsudski był wielki, bo "nie dyskutował z totalną opozycją" ( ze zwykłą można). Tylko pokora i współpraca z całym "obozem Dobrej Zmiany" zamiast nieustannych indywidualnych "dryblingów" Prezydenta, mogą Polsce przynieść ostateczny sukces.\nmarek chrapan - 10 Listopada, 2017 - 06:00\n=obłuda czyli z UW "Juda"


Burbonowie, królowie skandalu | Przegląd\nAutor: Mateusz Mazzini\t| Styczeń 25, 2016\nChoć różnica wieku między nimi to zaledwie trzy lata, a w dzieciństwie byli sobie bardzo bliscy, dziś role, które odgrywają dla monarchii, są całkowicie odwrotne. Filip, najmłodsze dziecko Juana Carlosa i królowej Sofíi, od objęcia tronu w czerwcu 2014 r. bardzo się stara odbudować zaufanie Hiszpanów do rodziny królewskiej, mocno nadszarpnięte przez wątpliwą reputację jego ojca i polityczne teorie spiskowe na jego temat. I robi to z dobrym skutkiem, regularnie wyprzedzając w rankingach popularności niemal wszystkich hiszpańskich polityków. Jego wysiłki skutecznie niweczy jednak siostra Cristina – średnie dziecko pary królewskiej i czarna owca rodziny.\nZ fundacji do prywatnej kieszeni\nDo sądu w Palma de Mallorca weszła w poniedziałek, 11 stycznia, ubrana skromnie, w stonowany szary garnitur. Na rozprawie towarzyszył jej mąż, były olimpijczyk i reprezentant Hiszpanii w piłce ręcznej, Bask Iñaki Urdangarin, współoskarżony o zdefraudowanie ponad 6 mln euro z pieniędzy publicznych. Mechanizm był prosty – Urdangarin zakładał kolejne fundacje i organizacje pozarządowe, najczęściej związane z promocją sportu masowego, lub rozpoczynał w nich działalność, a Cristina wykorzystywała swoją pozycję do faworyzowania podmiotów męża w przetargach na organizację wydarzeń publicznych i konkursach na państwowe granty. Sporo z tych subwencji trafiało na prywatne konta szczypiornisty, który opłacał z nich swoje wydatki – od mandatów za niewłaściwe parkowanie po pełne przepychu imprezy urodzinowe dzieci.\nCristina zaszła Hiszpanom za skórę, zanim jeszcze skandal ujrzał światło dzienne. Mniej więcej w tym samym czasie, kiedy przez Półwysep Iberyjski przetaczał się kryzys, bezrobocie sięgało niemal 30%, a dziesiątki Hiszpanów codziennie traciło pracę, pierwsze strony tabloidów obiegły materiały ukazujące ostentacyjnie luksusowy styl życia księżniczki i jej męża. Modernistyczna rezydencja w Barcelonie, publiczne pieniądze wydawane na lekcje salsy i trwające miesiącami wakacje w ekskluzywnych ośrodkach w Afryce i na wyspach Oceanu Indyjskiego doprowadzały Hiszpanów do furii.\nNiedługo potem pojawiły się pierwsze podejrzenia o malwersacje. O ile dynastia Burbonów, a przynajmniej jej ostatnie pokolenia, była znana z upodobania do szastania majątkiem, o tyle trudno było wytłumaczyć nagłe bogacenie się osób z otoczenia Urdangarina. Wkrótce śledczy w Walencji zainteresowali się prowadzoną przez niego fundacją Noos, pierwotnie zarejestrowaną w Barcelonie jako centrum badań i analiz rynkowych, później przemianowaną na ośrodek rozwoju sportu publicznego. Szybko okazało się, że większość imprez organizowanych przez fundację odbywała się na zlecenie samorządów lokalnych, głównie w cieszących się dużą autonomią Katalonii i Walencji, a także na Balearach. Stan konta Instituto Noos nie pokrywał się jednak z tym, co rozliczały lokalne władze – jak ujawniła prokuratura na Majorce, z każdej dotacji przyznanej fundacji pokaźna część trafiała do prywatnej firmy Urdangarina.\nMąż księżniczki długo łudził się, że królewskie koneksje osłonią go przed podejrzeniami, ale tak się nie stało. Urdangarinowi grozi do 19 lat więzienia. Oprócz niego i Cristiny w procesie oskarżonych jest jeszcze 16 osób, w tym były przewodniczący władz lokalnych regionu Balearów i kilku wysokich funkcjonariuszy samorządu w Walencji. Sama Cristina, zasiadająca w radzie patronackiej fundacji Noos, zaprzecza, jakoby wiedziała o nielegalnej aktywności męża. Jako jedyna księżniczka jest oskarżona tylko o unikanie podatków, co hiszpański kodeks uznaje za przestępstwo znacznie mniejszej wagi. Jej adwokaci od początku postępowania wnoszą o umorzenie sprawy, argumentując, że prokuratura nie zgromadziła wystarczająco mocnych dowodów, by postawić w stan oskarżenia członkinię rodziny królewskiej. W dodatku postępowanie nie zostało wszczęte z urzędu, ale na tzw. wniosek obywatelski – jedyny w swoim rodzaju instrument hiszpańskiego prawa pozwalający odpowiedniej liczbie obywateli wnieść oskarżenie przeciwko niemal każdemu podmiotowi w kraju. Tłumaczenia, mocni prawnicy i królewski rodowód mogą jednak nie wystarczyć, gdy ma się przeciwko sobie praktycznie cały kraj.\nTagi:\tBurbonowie, Hiszpania, hiszpańska rodzina królewska, Mateusz Mazzini


lubię.być.chuda - lubie.byc.chuda.pinger.pl\nLicznik odwiedzin:1 473 / 2262 dni\nZaczynam od nowa! Sorry, ale nie potrafię się głodzić i stwierdziłam, że u mnie takie działanie jest bez sensu Przez kilka dni jadłam tylko parę owocków, później nie wytrzymałam i rzuciłam się na słodycze wpierdalając dużą paczkę chipsów, milke, żelki, ciasto czekoladowe, nie będę tu wymieniać, bo za dużo tego. Może to też dlatego, że w końcu zerwałam z chłopakiem, który się popłakał i chce do mnie wrócić, cholernie mu zależy. Ale ja nie chcę go okłamywać, bo nie kocham go już niestety, chociaż świetnie się z nim nadal dogaduję... Z tym, że on chce bardzo do mnie wrócić, nie wiem co mam robić. To pewnie był główny powód, dla którego żarłam słodycze jak głupia, jednak głodzenie się też wybiłam sobie z głowy. Od dzisiaj moje zasady to:\n-zdrowe odżywianie(zawsze jak poczuję głód zjem coś lekkiego np. owoc, musli itp.)\n-nie odpuszczam śniadań\n-zero słodyczy, fast foodów, pepsi!!\nmusli, winogrona, 2 banany, woda, jajecznica, 2 pierogi z mięsem, serek wiejski z miodem\nĆwiczeń niestety nie zrobiłam, gdyż nie miałam na to siły i po szkole poszłam spać.\nMyślę, że to jest dla mnie lepsza metoda.\nmika654: powodzenia, jak go nie kochasz to nie ma sensu dawać mu szansy a potem rozczarować.\nmika654: Powodzenia U mnie nowy wpis.\nljsjdaskjkjcxs: Jak najbardziej zgadzam się z Tobą i też myślę, żeby zmienić swoje odżywianie. Jeśli nic do niego nie czujesz to byłby to związek bez sensu. Powodzenia : * Zapraszam do mnie, może Ci się spodoba.\nod jutra zaczynam od nowa!! Poddałam się miśki przez te kilka dni :C Ale tak nie można! Trzymajcie kciuki, żebym wytrwała!\nmoniczka1231: Trzymamy :* Powodzenia :*\nLilyth .: Trzymam kciuki. ;* Dobrze, że chcesz dalej walczyć ;)\nBilans: jedna czwarta bułki z serem, woda, mleko czekoladowe-.-, 2 naleśniki z miodem-.-', batonik zbożowy, 2 kubki barszczu, trochę melona. Za dużoo\nĆwiczenia: 20 min. cardio, brzuszki, spacer.\n*Jakie macie sposoby, żeby nie czuć głodu??*\nDzisiaj w szkole gadałam chwilę z O. Kurwa zaczerwieniłam się jak idiotka, jeszcze pomyśli, że mi się podoba (co w sumie jest prawdą), ale mam przecież chłopaka. Zaprzepaścić związek, który trwa już pół roku dla nagłego (w sumie ponownego) zauroczenia się. Nie wiem co robić\nW szkole ostry zapierdol :S Muszę się jeszcze pouczyć na historię wrr\nSpadam chudego kochane\ninvisible.girl: To wcale nie jest tak dużo !! :) dużo spaliłaś przez ruch. dobrym sposobem żeby nie czuć to właśnie picie duuużej ilości wody !! Często też <ja tak robię> pół godziny przed posiłkiem wypijam szklanke przegotowanej wody z cytryną. Przez to nie zjesz dużo w trakcie posiłku. Dużo herbat. Żołądek będzie 'zapełniony'. Ale nie jedzeniem lecz wodą bardziej. I najlepiej to jeść częściej a mało. Nie rozpychać żołądka. Bo inaczej ciągle będziesz czuć taki niedosyt. Z czasem jak będziesz jeść mniej żołądek się zmniejszy i też nie będziesz takiego głodu odczuwać :)) Mam nadzieję że jakoś pomogłam :)! Powodzenia, trzymam kciuki ;*\nCo zjadłam: 3 małe kanapki z masłem, trochę suszonych bananów, ziemniaki plus trochę kaczki&kolacyjka babci czyli kanapeczka z kurczaczkiem&podwieczorek babci ryżyk z jabłakami-.-' nie miałam jak odmówić i musiałam to wszystko zjeść wrr plus oczywiście only woda i herbata\nJeśli chodzi o ćwiczenia to 2h wf plus 1h aerobiku.\nW szkółce ostry zapierdol, ale dostałam 3 z fizyki hihi. A miałam pizdę, więc jest ok Widziałam dzisiaj w szkole O. (czyli chłopaka, który mi się podoba chociaż aktualnie jestem w związku z kimś innym skomplikowane jak widać).\n*Pamiętajcie to tylko i wyłącznie wasz wybór czy wpierdolicie kolejny batonik i będziecie wyglądały tak\n*Czy postanowicie odstawić słodycze, racjonalnie się odżywiać, dużo ćwiczyć i wyglądać tak\nZaraz lecę na aerobik!! Spalamy dziewczynki, spalamy\nGość: Spalamy, tak, tak. : )\nmydreamisthin: miłej zabawy! ;)\nZjedzone: serek wiejski z miodem, garść płatków fitness, trochę kaczki z burakami, pół ziemniaka i brokuł (rodzinny obiad), duużo wody, kawałek pomidora, znowu trochę kaczki, jabłka. Trochę tego nawpierdalałam jak widać.\nWyćwiczone dzisiaj: skalpel Ewki, 20 min. cardio, hula hop jakieś 10 min.\nMuszę, muszę muszę muszę schudnąć! Kto jest ze mną?\nMoja sytuacja uczuciowa wygląda tak: pojawił się na oku fajny chłopak, niestety ja obecnie mam chłopaka, z którym nie wiem jak zerwać, bo nie chcę go ranić. Z facetem, którego mam na oku, kręciłam jakiś rok temu, ale znowu mam na niego ochotę. Jestem okrutna i sama nie wiem czego chcę. Oprócz tego oczywiście, że chcę schudnąć, o.\nmika654: Powodzenia. Jej jak ty mało ważysz . + zapraszam do mnie.\nskinny.pinky: ojoooj ale mizrobiłas smaka na serek wiejski z miodem <333 i ja jestem z Tobą ;D\ninvisible.girl: Dużo spaliłaś, i na pewno jeszcze spalisz :) Daaasz radę schudnąć, ja w to wierze ^^\nAchhhhhh to uczucie wejścia rano na wagę i zobaczenia magicznych cyferek 54kg!! Idzie w dół\nmoniczka1231: Chciała bym ja Tyle ważyć co Ty ;) Powodzenia :*\nUff jestem z siebie dumna! Ćwiczenia z Ewką, 50 min zumby, bieganie w miejscu 10min, tańczenie ok.20 min, brzuszki (jak na razie zrobiłam ok.20). Jak na razie jestem pełna motywacji, czytając wasze blogi i przeglądając thinspiracje. Zobaczymy jak będzie szło dalej... Jeśli chodzi o posiłki z dzisiaj to tak: rano 1 pancake z miodem, kiść winogron, 1l wody, kawa z mlekiem i cukrem, parę talarków ziemniaków, grejfrut.\nA tak z życia codziennego postanowiłam zerwać z chłopakiem. Męczę się. On jest we mnie szalenie zakochany, a mi już po prostu przeszło. Myślałam, że to miłość. Owszem kochałam go. No właśnie, czas przeszły. Nie mam zielonego pojęcia jak zakończyć ten związek. Nie chcę go ranić, bo jednak coś dla mnie znaczy. I co tu zrobić...\nJa uciekam poczytać jeszcze blogi, pochillować, a jutro będę musiała się wziąć za naukę. Życie.\nmoniczka1231: Tylko nie zrywaj z nim przez sms! To jest najgorsze co można zrobić ;P wytłumacz mu to że nie chcesz z nim już być ;) Bilans jest ładny :* Powodzenia jeszcze raz :*\nTen blog będzie anonimowy, gdyż nie chcę pokazywać tu swoich prawdziwych danych. Po co założyłam tego bloga? Mam zamiar schudnąć, ale niestety potrzebna mi motywacja. Mam nadzieję, że opisywanie tu moich doznań związanych z odchudzaniem pomogą mi w osiągnięciu mojego celu. Zapraszam do obserwowania i motywowania mnie. Nie jestem anorektyczką i nigdy nią nie byłam;> Chcę ćwicząc i zdrowo się odżywiając uzyskać wymarzoną figurę.\ninvisible.girl: Jak na swój wzrost to i tak na pewno jesteś szczuplutka ! :) Ale to jest dobry pomysł. Dzięki temu blogowi kiedyś dużo zdziałałam :) trzymam kciuki i powodzenia :*\nO mnie: cel: schudnąć\nzielonooka blondynka, 17 lat,wzrost 170, waga 55,5kg\nKomentarz od moniczka1231, 6 lata temu »\nKomentarz od Lilyth ., 6 lata temu »\nKomentarz od invisible.girl, 6 lata temu »\nKomentarz od mydreamisthin, 6 lata temu »\nKomentarz od skinny.pinky, 6 lata temu »