Kultura Podwórka: Wiecznie żywy album?- recenzja płyty "Buntownicy i Lojaliści"\nWiecznie żywy album?- recenzja płyty "Buntownicy i Lojaliści"\n19 kwietnia miała miejsce premiera nowego albumu Greena, autora dobrze przyjętego krążka pt. „Kryptonim Monolog”. Po raz kolejny dostajemy od reprezentanta Łodzi zaangażowane teksty dalekie od banału i ciekawie oscylujące wokół tematu przewodniego zawartego w tytule.\nPierwsze co nasuwa się na myśl po odsłuchu „Buntowników…” to wniosek, że jest to rap trudny w odbiorze i na pewno nie ma tu hitów na przysłowiowe pięć minut. Rap trudny, ale na odpowiednim poziomie. Pierwszy singiel „Jestem z tych” mógł sugerować, że płyta będzie oparta na lżejszych brzmieniach, które będą bujały głową. Nie wiem czy zamysł autora był taki by zmylić słuchaczy, bo jeśli tak to udało mu się nas wykiwać.\nDostajemy bowiem porcję ciężkich (i jakże znakomitych), czasem nawet mrocznych brzmień („Wiesz gdzie mnie szukać”) i osobistych tekstów („Dziękuj”). I wbrew pozorom utwór „Jestem z tych” świetnie pasuje do całej koncepcji albumu mimo swojej nieco innej formy niż większość kawałków na płycie. Wszystko zawarte na krążku zgrabnie kręci się wokół tytułu co dobitnie potwierdza nam sam autor w ostatnich wersach na płycie: „Moja misja to być w Twoich myślach, podpisano Green, Buntownik i Lojalista”.\nSkity zawarte na płycie są bardzo starannie dobrane do całej idei albumu i poszczególnych kawałków. Najlepszym przykładem jest skit o bikiniarzach, który jest rozwinięciem kawałka „Się gapisz”, który to zresztą kawałek jest swego rodzaju storytellingiem o niewielkich rozmiarach, ale bardzo celnych wersach: „miejskie latarnie w tym całym teatrze szatana, nigdy nie świecą tam gdzie zawsze rozgrywa się dramat”.\nCiekawym zabiegiem, a właściwie cechą charakterystyczną dla Greena jest tworzenie ulicznej poezji. Raper łączy wzniosłe metafory i barwne sformułowania z mocną uliczną ekspresją co dodaje temu albumowi dodatkowego smaku.\nNa podkreślenie zasługują występy gości, a w szczególności W.E.N.A., którego zwrotka wywołała u mnie ciarki jak i cały kawałek „Wiecznie Live”, który jest jednym z najlepszych na krążku. Jedyne nad czym ubolewam to, że „Buntownicy i Lojaliści” tak szybko się kończą. W całej swojej koncepcji i wykonaniu mamy tu do czynienia raczej z konkretnym projektem niż albumem długogrającym, co być może jest jednak jego zaletą. Pelson powiedział kiedyś, że woli zostawić niedosyt niż zrobić za dużo. I niech tak będzie. Nie wiem czy album „Buntownicy i Lojaliści” będzie wiecznie żywy ale na dzień dzisiejszy w naszej skali otrzymuje ode mnie 7,5.\nTagi: Buntownicy, Daniel Sztobryn, Green, hip-hop, Lojaliści, O.S.T.R., Quiz, Rap, Recenzje


Przeciętnie uczestnik PPK uzyskał zwrot 95% w 1. roku – Inwestycje.pl\nPrzeciętnie uczestnik PPK uzyskał zwrot 95% w 1. roku\n„Przeciętnie uczestnik PPK w ciągu pierwszego roku uzyskał zwrot 95% albo inaczej: na jego koncie jest o 1 378 zł więcej niż sam wyłożył z własnej kieszeni, tj. 1 453 zł (wyliczenia dla osoby zarabiającej przeciętne miesięczne wynagrodzenie w sektorze przedsiębiorstw wg GUS). Nawet osoba, która po roku oszczędzania w PPK zdecydowałaby się na zwrot wszystkich środków miałaby od razu w kieszeni o 50% więcej pieniędzy (o 719 zł więcej niż sama wyłożyła) oraz dodatkowo jej konto podstawowe w FUS zwiększyłoby się o 328 zł (zwiększając przyszłą emeryturę)” – czytamy w raporcie pn. „Podsumowanie wyników PPK na koniec 2020 roku”.\n„Tak naprawdę ludzie nie powinni mieć dylematu czy uczestniczyć w PPK (jak się z niego wypisać?) – dylematem powinno być raczej czy wypłacać sobie co pewien czas środki i kupić podczas promocji typu 'ceny bez VAT’ np. lodówkę czy komputer za 55% oryginalnej ceny, czy też zachować wszystkie zwolnienia podatkowe i dopłaty z Funduszu Pracy oszczędzając do 60. roku życia, by mieć ponad 72% więcej kapitału dzięki dopłatom” – czytamy dalej.\n„Koszty pracownika stanowią więc wpłaty własne – przeważnie 2%, czyli przeciętnie w pierwszym roku około 1 289 zł oraz podatek od wpłat pracodawcy 164 zł. Razem to 1 453 zł” – wynika z raportu.\nWedług raportu, w IV kwartale ub. roku 17 instytucji finansowych (IF) spośród 19 pokonało portfele pasywne, czyli pozycję referencyjną – w stosunku do wyników z ostatniego kwartału jest tych instytucji o 3 więcej. Wszystkie instytucje w badanym okresie pokonały inflację oraz zanotowały wyższe stany kont niż suma wpłat.\n„Nie zmieniła się najlepsza IF – liderem pozostał Skarbiec TFI; na kontach uczestników PPK w FZD zarządzanych przez to Towarzystwo jest już przeciętnie o 11,7% więcej środków niż byłoby w portfelach pasywnych (pozycja referencyjna); daje to ocenę na poziomie 111,7%. Na podium wróciło AXA TFI ze wzrostem oceny do poziomu 106,4% – wzrost o 3,6 pkt proc., zaś w trójce najsłabszych podmiotów pod względem oceny za efektywność zarządzania znalazły się BPS TFI, Compensa TUnŻ oraz PFR z ocenami odpowiednio 97,7%, 98,8% i 100,7%” – czytamy dalej.\nInstytut podał, że różnica pomiędzy najlepiej ocenianą instytucją, a najgorzej ocenianą wynosi 14 pkt proc., co dla osoby z przeciętnym wynagrodzeniem w sektorze przedsiębiorstw stanowi różnicę 386 zł.\n„Nadal nie ma na razie istotnych różnic, jeśli chodzi o korzyści z inwestowania za granicą – portfel z dużą ilością akcji zagranicznych ma ocenę o 0,2 pkt proc. niższą niż z małą ilością tych akcji” – czytamy także.\nInstytut Emerytalny to niezależny think tank skupiający ekspertów zajmujących się systemem emerytalnym, ubezpieczeniami oraz długoterminowym oszczędzaniem\nWartość inwestycji grupy Kruk w portfele spadła o 12% r/r do 344 mln zł w IV kw.


Obraz USA - odkryj oryginalne dekoracje ścienne\nObraz "USA" to oryginalny pomysł na udekorowanie dowolnego wnętrza. Złożony z 1 części kolorowy obraz na płótnie "USA" z kategorii Flower wspaniale podkreśli charakter salonu lub gabinetu, zwłaszcza jeśli wnętrze utrzymane jest w podobnej kolorystyce. Obraz "USA" wykorzystuje wiele interesujących motywów dekoracyjnych, takich jak: [product_tags] - dlatego też cieszy się niesłabnącym powodzeniem wśród naszych klientów.\nDoskonałym dopełnieniem wydruku na płótnie "USA" będzie solidne drewniane krosno - w galerii bimago dostępne w trzech rozmiarach: standardowym (2cm grubości), galeryjnym (2,8 cm grubości) oraz maxx (4 cm grubości). Jakich akcesoriów potrzebuje Obraz "USA" by zawisnąć na Twojej ścianie? Polecamy przede wszystkim solidne gwoździe i haczyki w galerii bimago - te dostępne w naprawdę korzystnej cenie drobiazgi ułatwią Ci stabilne i bezpieczne zawieszenie obrazu "USA" na ścianie.\nUSA Obraz nowoczesny\nwięcej Tagi: #wydruk na płótnie, #zdjęcia na płótnie, #obrazy, #park, #central, #new, #york, #day, #summer, #urban, #spring, #grass, #sun, #manhattan, #us, #new york city, #international, #bright, #modern, #scenic, #tree, #america, #green, #lawn, #building, #sky, #skyscraper, #metropolitan, #downtown, #meadow, #town, #national, #travel, #landmark, #sunny, #central park, #the scenery, #skyline, #metropolis, #architecture, #city, #blue, #upper, #midtown, #landscapes, #uptown, #city landscape, zwiń


Regał biurowy THEO, 1000x300x1250 mm, biały | sklep AJ Produkty\nRegał biurowy THEO\n1000x300x1250 mm, biały\nNr art.: 372703\nBiblioteczka z wytrzymałą powierzchnią. Dwie półki są przestawne.\nSolidna i wytrzymała biblioteczka zaprojektowana, aby spełnić wysokie wymagania dotyczące trwałości, przechowywania i jakości materiałów, co sprawia, że sprawdzi się w trudnych warunkach. Doskonale sprawdza się w biurach, szkołach, recepcjach i poczekalniach. Ramę i półki wykonano z trwałego i stylowego laminatu, który jest łatwy do utrzymania w czystości.\nBiblioteczka posiada szwedzki certyfikat Möbelfakta, co oznacza, że spełnia najwyższe wymagania w kwestii jakości, dbałości o środowisko i odpowiedzialności społecznej. Zgodność z wytycznymi ekologicznymi certyfikatu Möbelfakta oznacza, że mebel został wyprodukowany zgodnie z zaleceniami etycznymi i charakteryzuje się najwyższą jakością.\nDolna półka jest zamocowana na stałe, a pozostałe dwie półki są regulowane, dzięki czemu można zmieniać ich wysokość. Maksymalne obciążenie każdej półki wynosi 50 kg przy równomiernym rozmieszczeniu ładunku. Biblioteczka doskonale nadaje się zatem do przechowywania ciężkich przedmiotów oraz materiałów biurowych. Dodaj pojemniki, stojaki na prasę, pojemniki na korespondencję i inne materiały biurowe i stwórz doskonale zorganizowane miejsce do przechowywania.


Działka Sprzedaż, Kocmyrzów-Luborzyca, Dojazdów, 550.00 m2, 89000 zł\n89 000 zł 161,82 zł/m2 Oblicz ratę kredytu\ncena za m2 161,82 zł/m²\nNa sprzedaż działka o powierzchni 5,5ar położona w miejscowości Dojazdów gm. Kocmyrzów-Luborzyca.\nDziałka narożna - możliwość dojazdu z dwóch stron. Położona przy drodze asfaltowej w pierwszej linii zabudowy. Dostępne wszystkie media: prąd, woda, kanalizacja i gaz.\nW planie zagospodarowania gminy oznaczona jako MN1 - tereny zabudowy jednorodzinnej.\nSymbol oferty ATW-GS-2450\n710,00 m2 133,80 zł/m2


Bieszczady i okolice - atrakcje, plan, ciekawostki\nA może tak rzucić wszystko i wyjechać w Bieszczady? Ilu z nas chciałoby w myśl tej znanej zasady jechać w te fajne miejsca jakie widzimy na Instagramie i Facebooku? Co pozwala myśleć pozostałym mieszkańcom Polski by rzucić wszystkie życiowe problemy i udać się na stałe do tej dzikiej kraina spokoju i natury? My rzuciliśmy wszystko na tydzień i wyjechaliśmy w upragnione Bieszczady. To nam wystarczyły by zachwycić się wspaniałą atmosferą tego tajemniczego, zapomnianego regionu na końcu Polski. Zanim wyjedziesz przeczytaj o tej wspaniałej, dzikiej krainie na wschodzie Polski.\nWydaje się, że praktycznie z każdego miejsca Polski Bieszczady są na drugim końcu świata. I jest w tym dużo prawdy. Ten najbardziej wysunięty cypel południowo-wschodniej Polski ściąga amatorów z wszystkich regionów naszego kraju. Najgorzej mają mieszkańcy Szczecina. Trasa dla szczecinian jadących samochodem umiarkowaną prędkością (powiedzmy 90km/h) wyniesie bez przerw i w założeniu, że jedziemy ciągle drogami krajowymi i szybkiego ruchu, aż 10 godzin! Odległość pomiędzy Szczecinem a najdalszym skrawkiem Bieszczad to 925 km! (Prawie 1000 km!).\nMy nie mieszkamy w Szczecinie ale podróż licząca 700 km i 8 godzin płynnej jazdy również daje się we znaki. Zatem, dla mieszkańców północnej Polski jedna nocka albo dzień jazdy dzieli od upragnionych Bieszczad. Są wakacje ale za kilka dni przywitamy wrzesień – jesień zbliża się wielkimi krokami. My wybieramy opcję nocną – autobus z bezpośrednim połączeniem do Sanoka. Przynajmniej liczymy na kilkugodzinny sen.\nNa ostatnim etapie jest kilka możliwości dojazdu do Bieszczad. Napopularniejszą trasą jest trasa przez Rzeszów. Niedługo powinna powstać trasa z Krakowa z obwodnicą Sanoka (jest 2019 i coś tam robią :)) więc może i dojazd z innych rejonów stanie się popularniejszy.\nNa weekendach mamy ogromne korki więc warto planować podróż tak aby ominąć przyjazd lub wyjazd w piątek i niedziele. Dodatkowo jeśli jedziemy z Rzeszowa warto ominąć Sanok przez drogę na Jurowce i wylądować w Lesku.\nOd razu napiszę że nikt mi nie zasponsorował tego wpisu, a dodanie Słodkiego Domku do tego wpisu wynika z wysokiej jakości produktów i sympatycznego miejsca. Słodki Domek to nic innego jak cukiernia w Lesku która cieszy się ogromnym powodzeniem wśród turystów podróżujących na Bieszczady, jak również wśród "lokalsów".\nJeśli zmęczyła was podróż to jest to doskonałe miejsce na chwilę przerwy. Polecam\nSanok - wrota Bieszczad\nJeśli zdecydowaliśmy się nie omijać Sanoka w podróży, to sprawdźmy czym nas może przywitać to Miasto. Niektórzy uważają to 40 tysięczne miasteczko bramą Bieszczad. Autobus zatrzymał się na dworcu w Sanoku. Na naszym zegarku jest godzina 6 rano. Następny transport zabierający nas dalej w głąb Bieszczad będzie za 3 godziny. Te godziny wystarczą by zapoznać się głównymi atrakcjami tego urokliwego miasta. Sanok do dzisiaj kojarzony jest z fabryką autobusów Autosan. Fabryka ma swoje początki pod koniec XIX w. Do dzisiaj produkuje autobusy oraz człony i komponenty do wagonów kolejowych.\nZmierzamy w stronę przepięknego sanockiego rynku znajdującego się na jednym z kilkunastu wzgórz, na którym powstało miasto. Został on wybudowany przez administrację austriacką w 1786 roku. Dziedziniec rynku obudowany jest XIX wiecznymi kamienicami, klasztorem, kościołem ojców Franciszkanów oraz przepięknym, okraszonym białą elewacją ratuszu powstałym na przełomie XIX i XX w. Przy parasolkach jednej z kamienic na rynku przysiadamy się na chwilę i zamawiamy przepyszne lody naturalne. Przypatrujemy się pobliskim wzgórzom, które ukazują się nam spomiędzy kamienic sanockiego rynku. Na rynku znajduje się Centrum Informacji Turystycznej. Jest ono czynne od 9:00 do 17:00 w dni powszednie, w weekend do 13:00.\nWarto udać się do Zamku Królewskiego w Sanoku. W Średniowieczu rezydowali w nim Kazimierz Wielki i Władysław Jagiełło W XVI wieku zamek został przebudowany z rozporządzenia starosty Mikołaja Wolskiego. Jego wcześniejszy gotycki styl nabrał cech architektury renesansowej. Wewnątrz zamku znajduje się Muzeum Historyczne. Możemy w nim podziwiać największą w Europie kolekcję ikon karpackich z XVI-XX wieku – jest ich ponad 700. W zamku znajduje się galeria prac Zdzisława Beksińskiego. Ta monumentalna kolekcja grafik, obrazów i fotografii artysty liczy około 600 prac. Pozostałe wystawy przedstawiają m.in. zbiory sztuki sakralnej, sztuki współczesnej i ceramiki pokuckiej.\nTuryści mogą zwiedzać muzeum każdego dnia. Bilet wstępu na wszystkie wystawy kosztuje 17 zł.\nNiespełna 2 km od rynku, po drugiej stronie Sanu znajduje się największy skansen w Polsce – Muzeum Budownictwa Ludowego w Sanoku. Na powierzchni 38 hektarów muzeum etnograficzne przedstawia dorobek kultury materialnej dawniej tu zamieszkiwanych grup etnicznych. Możemy w nim podziwiać odtworzone układy wsi i gospodarstw wraz z zagrodami Łemków, Bojków, Pogórzan czy Dolinian. Muzeum Budownictwa Ludowego jest dostępne codziennie. Bilet wstępu wynosi 17 zł.\nProsto z Sanoku jedziemy na południe w kierunku wymarzonych gór. Zanim zdobędziemy przepiękne szlaki i szczyty wstąpmy po drodze do ekscentrycznego Parku Miniatur Cerkwi w Myczkowicach. Na prawie hektarowej powierzchni znajduje się ponad 140 miniaturowych makiet cerkwi prawosławnych, grekokatolickich oraz rzymskokatolickich. Niezwykłe muzeum można zwiedzać codziennie a bilet jest rewelacyjnie tani – normalny kosztuje tylko 5zł!\nMazury południa, czyli zielone wzgórza nad Soliną\nZanim znajdziemy się w dzikich ostępach Bieszczad kierujemy się w stronę Jeziora Solińskiego - doskonałego miejsca na urlop! Bus do Polańczyka zapełniony jest miłośnikami dzikiej przyrody i wspaniałych krajobrazów. Uzbrojeni w turystyczne plecaki i liczne tobołki studenci i wytrawni piechurzy zabierają ostatnie luki powietrza w pojeździe. Bus mknie z dużą prędkością na pochowanych w lesie serpentynach drogi. Kierowca musi jechać na niższych biegach, ponieważ trasa prowadzi cały czas w górę. Po kolejnym ostrym zakręcie naszym oczom ukazuje się wielka niebieska przestrzeń Jeziora Solińskiego. Chce się powiedzieć mazurski klimat! I rzeczywiście, otoczone lesistymi wzgórzami jezioro przypomina największe akweny Pojezierza Mazurskiego. Jezioro jest największym sztucznym akwenem w Polsce, jego powierzchnia wynosi 2100 hektarów. Najgłębsze miejsce znajduje się przy zaporze – głębia schodzi na 60 m. Akwen powstał w latach 60-tych. Miał on chronić pobliskich mieszkańców miejscowości przed wielkimi powodziami jakie nawiedzały wcześniej te tereny.\nNad brzegiem jeziora rozkwita turystyka. Jezioro Solińskie zaprasza do wypełnionej plażowiczami i muzyki Soliny oraz cichego, urokliwego Polańczyka, w którym urlopowicze znajdą wytchnienie od codzienności i ucieczkę od zgiełku kurortów. Nasza kwatera znajdowała się kilka kroków od rozległej polany, na której znajdował się punkt widokowy na całe Jezioro Solińskie. Górujące wzgórza rzucają popołudniowy cień na toń jeziora. Widzimy sunące po jeziorze liczne żaglówki i motorówki. Dla amatorów rekreacji wodnych z południowej Polski Jezioro Solińskie jest alternatywą dla daleko położonych Mazur. Zatrzymaliśmy się w Polańczyku na dwa dni. W tym przepięknym, kameralnym miasteczku nie znajdziemy bud z kebabami oraz stoisk z bublowatymi pamiątkami. Korzystamy natomiast z punktu pocztowego wysyłając kolorowe pocztówki dla naszych najbliższych.\nPolańczyk chowa się za licznymi pagórkami i wzniesieniami pokrytymi lasem. Pierwsze spacery po licznych wzniesieniach miejscowości były dla nas, ludzi z nizin, treningiem kondycyjnym przed cięższymi wyzwaniami. Wszystkie odnogi Jeziora Solińskiego wrzynają się ostro w ląd tworząc urokliwe, wąskie zatoczki. Brzegi tych zatoczek służą błogiemu odpoczynkowi po pełnych wrażeń dniu. Plaże w Polańczyku są zazwyczaj kamieniste. Znaleźliśmy się na jednym z takich brzegów, niezupełnie przypadkowo, zdała od głównej plaży, w towarzystwie kilku zapaleńców takich jak my.\nKolejnego dnia ruszamy w kierunku zapory i kurortu nad Soliną. Zaskakuje nas turystyczny boom, całkowite przeciwieństwo poprzedniej destynacji.. Przed wejściem na zaporę zastajemy skupisko kramów i stoisk z pamiątkami i cepelią – mamy nieoparte wrażenie uczestniczenia w lokalnym bieszczadzkim Disneylandzie. Człowiek może tu dostać ataku klaustrofobii. Na szczęście przecisnęliśmy się przez główny nurt turystów i naszym oczom ukazała się wielka przestrzeń. Tama o wysokości 85 metrów rozdziela Jezioro Solińskie od doliny rzeki Sanu wypływającej u jej stóp z drugiej strony. Wysokość tamy jest imponująca. Przyglądam się budynkowi, na którym wylądował helikopter – z perspektywy góry jest maluteńki. Po drugiej stronie znajdziemy niecodzienną atrakcję przyrodniczą. Ludzie rzucają okruszki chleba do wody – karmią w ten sposób wielkie ryby, które masami podpływają po pokarm zdobyty bez wysiłku. Latem zapora na Soliną przyciąga tłumy turystów. Atrakcja jest naprawdę zjawiskowa, zwłaszcza na tle górzystej okolicy. Długość tamy wynosi ponad 600 metrów. Przechodzimy ten odcinek na drugą stronę gdzie, w dole zapory, tłumy plażowiczów zajmują każdy skrawek plaży oraz miejsca pod parasolkami przy okolicznych barach. Znaleźliśmy się w Solinie, namiastce kurortów morskich w dzikich ostępach Bieszczadów. Między wodną rekreacją a kąpielami słonecznymi letnicy mogą skorzystać z restauracji i barów znajdujących się przy głównej promenadzie kurortu. Można posilić się w licznych smażalniach ryb, cukierniach, pizzernia. Ogólnie nie polecam bo drogo, kiepsko i nic szczególnego. Tutaj sprzedawcy żyją jakby był PRL. Sama tama OK, krupówki Solińskie - omijamy.\nDla amatorów żeglugi śródlądowej udostępniono dwie mariny: Przystań Jawor i Port Solina. Znajduje się tu też kilka wypożyczalni rowerów wodnych i kajaków. Możemy nimi dopłynąć do urokliwej Wyspy Małej zwanej również Zajęczą. Nazwa być może pochodzi od sprowadzonych na wyspę królików. Można tu również zobaczyć pawie i figurę drapieżnego dinozaura! Wyspa daje spokój i ukojenie od zgiełku kurortowej Soliny- warto spędzić na jej brzegu długie popołudnie. Inną wyspą znajdującą się na środku jeziora jest Wyspa Okresowa. Co ciekawe, pojawia się ona wtedy, kiedy występuje niski poziom wody w zalewie (szczególnie w porze jesiennej).\nPod wieczór żegnamy się z Soliną i wracamy do spokojniejszych klimatów Polańczyka. Udajemy się jeszcze na Cypel w Polańczyku, którego powierzchnia wysuwa się praktycznie na środek jeziora. Możemy stąd podziwiać dobrze widoczną zaporę w Solinie oraz inne, równie klimatyczne miejscowości na Jeziorem Solińskim.\nWetlina. Dzień dobry Bieszczady!\nKolejnego ranka autobus zabiera nas bardziej na południe. Dokładnie to przemierzamy 40 km na południowy wschód. Autobus porusza się szybko, by w ostatniej chwili hamować przed ostrymi zakrętami krętej, górskiej drogi. Podróż do Wetliny trwa około godziny. Wysiadamy na prowizorycznie zrobionym w centrum miejscowości przystanku Wetlina położona jest w dolinie rzeki Wetlina i stanowi bramę do Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Dzieli się ona na dwie części: wyżej położone, skupione głównie przy ulicy Manhattan domostwa oraz kompleks zabudowań przy drodze turystycznej zwanej Wielką Pętlą Bieszczadzką.\nWetlinę zamieszkuje ok. 300 osób – większość z nich oferuje turystom kwatery i lepsze jakościowo apartamenty. Przy szeleszczącym spokojnie strumieniu Wetliny, po drugiej stronie ulicy znajduje się sklep spożywczy, który skupia codziennie życie tej miejscowości. Obok znajduje się sklep z pamiątkami i budka oferująca tradycyjne sery owcze. Szczególnie polecamy budkę z serami, w której skosztowaliśmy i zakupiliśmy świeżą bryndzę (wspaniały aromat i niezapomniany smak!). Ta urokliwa, otoczona wspaniałym krajobrazem miejscowość stanie się w najbliższych dniach naszą bazą wypadową w góry. Stąd też prowadzone są szlaki, z którym rozpoczniemy ciekawe wycieczki.\nWitamy w Bieszczadzkim Parku Narodowym\nPark Narodowy w Bieszczadach utworzono dość późno bowiem w 1973 roku. Na obszarze 292 km2. Park powstał, aby chronić rzadko występującą w regionie faunę i florę. Pod ochroną parku znajdują się najwyższe partie polskich Karpat Wschodnich.\nMożemy w nim podziwiać dwa pietra roślinności: regiel dolny składający się z lasów liściastych (głównie buczyna) i mieszanych oraz obszar bieszczadzkich połonin. Teren parku zamieszkuje wiele gatunków zwierząt, w tym bardzo rzadko występujących w naturze. Przy dużym szczęściu i zachowaniu specjalnych środków ostrożności możemy spotkać na szlaku niesamowite zwierzęta: wilka, rysia a nawet niedźwiedzia brunatnego. W wielu miejscach na bieszczadzkich szlakach przymocowano specjalne znaki ostrzegające przed niedźwiedziami. W latach 60 XX w. sprowadzono w Bieszczady około 20 żubrów. Na podstawie tegorocznego monitoringu stad w nadleśnictwach obliczona wyliczono populację żubrów na ponad 550 sztuk! Najważniejszymi szczytami Parku Narodowego są Smerek, Tarnica, i Halicz. Wyróżnimy tu jeszcze Opołonek. Szczyt ten (1028 m n.p.m.) położy blisko polsko ukraińskiej granicy, jest najbardziej na południe wysuniętym punktem Polski. Szczyt Krzemieniec (1221 m n.p.m.) jest natomiast miejscem zbiegu granic trzech krajów: Polski, Ukrainy i Słowacji.\nSmerek był pierwszym naszym wzywaniem podczas bieszczadzkiej przygody. Górujący nad Wetliną Smerek ma 1222 m n.p.m. jest zachodnim przedłużeniem grzbietu Połoniny Wetlińskiej. Samo wejście nie sprawia większych problemów. Do pokonania mamy prawie 560 metrowe przewyższenie, samo wejście trwa do 2 godzin spokojnego marszu. Na szczycie Smerka znajduje się krzyż i wspaniały widok na inne szczyty tej malowniczej krainy.\nZ Puchatka na połoninę - tu zaczyna się BAJKA\nKolejnego dnia chcemy zobaczyć jedną z najważniejszych atrakcji Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Rano czekamy na busa, który zabiera nas w inne rejony Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Na wysokości Brzegów Górnych, niewielkiego ośrodka turystycznego, rozpoczynamy wspinaczkę czerwonym szlakiem na Połonine Wetlińską. Od samego początku szlak jest wymagający. Trasa szlaku prowadzi lasem buczynowym. Początkowo idziemy ścieżką pośród ciemnych drzew liściastych, później wspinamy się wśród głazów spomiędzy których gdzieniegdzie wystaje jakieś drzewo. Po drodze mijamy zawieszoną na pniu drzewa kolorową kapliczkę Maryi – nadzwyczajny widok w takich okolicznościach przyrody. Po dość wymagającym, półtoragodzinnym wejściu drzewa się przerzedzają i naszym oczom ukazuje się ogromna przestrzeń. Połonina Wetlińska jedną z najbardziej popularnych kierunków odwiedzin turystów w Bieszczadach. Ten masyw o długości 8 km wynosi się ponad skupisko lasu bukowego. Przypomina łysinę upstrzoną niską trawą i formacjami skalnymi na czubku porośniętego lasem masywu. Przestrzeń zniknęła na kilka chwil ustępując gęstej mgle. Pogoda na szczycie zmieniała się co kilka chwil. Spomiędzy chmur albo mgieł przedostawały się niewyraźne obrazy krajobrazu bieszczadzkiego. Później chmury ustąpiły i mogliśmy bez zarzutu podziwiać wspaniały widok na okoliczne góry i doliny Bieszczadzkiego Parku Narodowego.\nW oddali pojawiło się niewielkie schronisko na szczycie. Chatka Puchatka jest najwyżej położonym schroniskiem w Bieszczadach - znajduje się na wysokości 1228 m n.p.m. Jest to najbardziej kultowe schronisko w górach. Chatka mieści siedzibę bieszczadzkiego GOPR. Dla wychłodzonych piechurów znajdująca się w schronisku jadłodajnia serwuje gorące zupy i tzw. herbatkę z prądem. Schronisko udostępnia 20 miejsc noclegowych. Na terenie schroniska znajduje się stacja meteorologiczna. Obecnie Chatka Puchatka czeka na generalny remont. W planach jest zainstalowanie zaplecza sanitarnego, odnowienie budynku i przystosowanie go do współczesnych wymagań technicznych. Ciekawostką jest zaparkowana na tyłach schroniska wojskowa radziecka terenówka. Byliśmy zdziwieni jak taki wielki pojazd mógł dostał się na taką wysokość?! Odkryliśmy odpowiedź na tą zagadkę – zejście żółtym szlakiem prowadzące z Chatki do Przełęczy Wyżne jest dość łagodne. Latem Połonina Wetlińska przeżywa boom turystyczny. Możesz spodziewać się dużego ruchu na szlakach jeśli nie wyjdziesz w góry z samego rana. Najwięcej turystów zmierza szlakiem żółtym od Przełęczy Wyżna do Chatki Puchatka. Szlak żółty to najkrótszy i najłatwiejszy szlak prowadzący do Połoniny Wetlińskiej. Administracja parku narodowego zapewniła na Przełęczy Wyżna duży parking dla autokarów i samochodów oraz zaplecze sanitarne.\nWyziębieni chłodnym porankiem i deszczem odpoczęliśmy w ciepłej sieni Chatki Puchatka i wypiliśmy tradycyjną bieszczadzką herbatkę z rumem. Po zasłużonym odpoczynku ruszyliśmy na zachód wzdłuż Połoniny Wetlińskiej. Wokół trasy mamy widok na przepiękną panoramę porośniętych lasami szczytów Bieszczad – te po lewej stronie znajdują się na Ukrainie. Na prawo towarzyszy nam przez całą wędrówkę widok na wieś Zatwarnica. Jej czerwone dachy domostw zgrabnie wciskają się w dolinę rzeki Hylaty. Nie spotykamy na szlaku innych piechurów. W godzinach porannych droga na połoninie jest zazwyczaj pusta. To pozwala nam się skupić się na celebrowaniu wędrówki i podziwianiu panoramy tych przepięknych gór. Najwyższym punktem Połoniny Wetlińskiej jest znajdujący się prawie w połowie szlaku szczyt Roh (1251 m n.p.m.). Dojście do niego z Chatki Puchatka zajmuje niecałe pół godziny. Dalej towarzyszy nam po prawej widok na Hnatowego Berda (1187 m n.p.m.), do którego prowadzi nas ścieżka przyrodnicza. Tu też zastajemy prawdziwą szatę roślinną charakterystyczną dla połoniny.\nZgniłobrunatny kolor trawy późnego sierpnia doskonale wpisuje się w wyrastające tu i ówdzie głazy oraz mocno dudniący wiatr zwiastujący nadejście jesieni. Jedynie co wyróżnia się w okolicy to szkielet suchego świerka oraz skromna, żółta tabliczka z napisem: „Woda źródło 500m”. Mówi się, że jesień jest najlepszą porą aby wybrać się w Bieszczady. Połonina i bukowe lasy wybuchają feerią wspaniałych barw. Pomarańcz, bordo, i żółć, złoto buków miesza z brązem, mahoniem, beżem i zgniłą zielenią szumiących traw połoniny. Wychodzimy ponownie na główny szlak w stronę Smerka. Tam też witamy się spontanicznie z pierwszymi piechurami. Kultura witania się na górskich szlakach to stara umowa między wędrowcami lecz w odmianie bieszczadzkiej nadaje szczególnego znaczenia. Zwykłe „cześć” i „dzień dobry” na szlakach Tatr czy Karkonoszy jest kurtuazją. Tutaj traktuje się wędrowców w sposób osobisty, prawie przyjacielski. Jest zresztą duża szansa, że po zejściu ze szczytu zastaniesz ich w okolicznych knajpkach i wypijecie razem wspólnie piwo. Po ośmiokilometrowej wędrówce znajdujemy się na Przełęczy Orłowicza Wyżna. Na wprost ukazuje się nam znajomy szczyt Smerek. My kierujemy się na południe (w lewo). Schodzimy błotnistym szlakiem do Wetliny. Co jakiś czas na szlaku ustawiono znaki ostrzegające przed niedźwiedziami. Po niecałej godzinie zejścia w kwaterze czeka na nas prysznic a później zasłużone piwo w kultowej bieszczadzkiej knajpie Baza Ludzi z Mgły. Baza przyciąga wielu strudzonych wędrówką turystów. Oferuje się tutaj tradycyjne przekąski bieszczadzkie ale głównie spędza się tu miłe wieczory w towarzystwie dobrych trunków wysokoprocentowych. W niektórych dniach można posłuchać koncertów na żywo. Baza skupia okolicznych bieszczadzkich zakapiorów, czyli ludzi którzy uciekając od świata znaleźli tu swój azyl. Nad kuflami piwa zakapior uraczy każdego opowieściami o ludziach Bieszczad, takich jak oni.\nWszystkie szlaki prowadzą do Cisnej\nW kolejnym dniu udajemy się do Cisnej. Licząca niespełna 500 mieszkańców Cisna jest miejscowością gminną. Wieś została założona w XVI wieku, w XVIII wykupiła ją rodzina Fredrów, która później założyła tu hutę żelaza. Aleksander Fredro wspominał Cisnę w swoim pamiętniku: „Cisna leży w obszerniejszej nieco kotlinie. Folwark, cerkiew, karczma, dalej młynek i tartak ożywiają tę górską wioskę więcej niż wiele innych”. Obecnie w Cisnej możemy podziwiać murowany kościół św. Stanisława Biskupa. Ten urzekający obiekt architektoniczny wybudowano w 1914 roku. Na dawnym posterunku milicji obywatelskiej, na górze Betlejemka, w latach 80-tych postawiono pomnik ofiar UPA – Pomnik Poległym w Walce o utrwalenie Władzy Ludowej w Cisnej. Majestatyczna pamiątka z czasów PRL góruje nad Cisną; widać ją z każdego miejsca tej przepięknej miejscowości.\nCisna to centrum turystyczne Bieszczad. Stanowi ona bazę wypadową do okolicznych połonin i innych zapierających dech miejsc w Bieszczad. Miasteczko oferuje wiele punktów gastronomicznych i sklepów z pamiątkami. Każdy kto odwiedza Cisnę powinien udać się do legendarnego baru Siekierezada. Drzwi do wejścia baru chronią bieszczadzkie anioły. Klimat miejsca zapewnia również turystom bogaty wybór trunków wysokoprocentowych i smaczne, sycące jedzenie. W sezonie odbywają się codziennie koncerty z muzyką na żywo.\nCisna posiada atrakcyjną bazę noclegową. Turyści mogą skorzystać z licznych kwater, ośrodków i pensjonatów. Znajduje się tu wiele gospodarstw agroturystycznych, w których turyści mogą podpatrzeć jak się robi sery, skosztować tutejszej, naturalnej żywności czy obserwować hodowlę zwierząt.\nCisna jest doskonałym punktem wypadowym do najważniejszych miejsc w Bieszczadach. Stąd dotrzemy w kierunku wschodnim do serca Bieszczad, Wetliny, Wołosate i Ustrzyk Górnych. Kierując się na północ natrafimy na ośrodki turystyczne Jeziora Solińskiego, na zachodzie prowadzi droga do Komańczy, która dalej otwiera nam widoki na Beskid Niski.\nPrzez Cisnę przebiega Główny Szlak Beskidzki. Oznaczony na czerwono szlak przebiega od Ustronia w Beskidzie Śląskim a kończy w Wołosate w Bieszczadach. Bieszczadzki odcinek szlaku wynosi prawie 100km i przebiega po najważniejszych atrakcyjnie miejscach regionu.\nInformacja turystyczna w Cisnej znajduje się w Gminnym Centrum Kultury i Ekologii. Latem jest ono czynne w godzinach 8:00-20:00, w pozostałych miesiącach od 8:00-18:00. Biuro informacji turystycznej oferuje dla przybywających turystów prospekty i mapy okolicznych atrakcji i najważniejszych szlaków. Pracownicy biura służą pomocą dobrą radą, zaproponują najatrakcyjniejsze szlaki, wskażą miejsca, w których można dobrze zjeść i wypocząć.\nBieszczadzka kolejka wychodzi z zapomnienia\nTrzy kilometry na zachód od Cisnej docieramy do osady Majdan. Osada jest przystankiem początkowym Bieszczadzkiej Kolejki Leśnej. Kolejka wąskotorowa kursuje na dwóch trasach: Majdan-Przysłup liczy 11 km, druga trasa Majdan-Balnica ma 9 km długości. Skromny zabytkowy budynek stacji kolejkowej stanowi początek wspaniałej przejażdżki kolejką po urokliwych miejscach w Bieszczadach. Trasa kolejki biegnie przez niedostępne rejony i urokliwe wąwozy. Jedynym śladem ingerencji ludzkiej były te tory i sunąca po nich ciuchcia. Z wagonów kolejki widzimy malowniczy krajobraz bieszczadzkich wierzchołków pokrytych lasem oraz przepięknych dolin. Przejażdżka kolejką kosztuje 27 zł. Kolejka kursuje również w okresie ferii zimowych. Przejazd jest niesamowitą atrakcją zarówno dla dorosłych jak i dzieci. Popularność kolejki rośnie z roku na rok. Jest to dobra nowina ponieważ jeszcze niedawno myślano nad likwidacją tej atrakcji turystycznej.\nTarnica - korona połonin\nOstatni dzień przed wyjazdem chcemy zdobyć Tarnicę. Jest ona najwyższym szczytem w Bieszczadach, jej wysokość wynosi 1346 m.n.pm. Prowadzą do niego dwa szlaki, z Ustrzyk Górnych i Wołosatego. Masyw Tarnicy jest najbardziej wysuniętą na wschód połoniną dostępną dla turystów. Wczesnym świtem jeden z pierwszych busów zabiera nas do Ustrzyk Górnych. Tam, kilkadziesiąt kroków za przystankiem przy wejściu do Bieszczadzkiego Parku Narodowego kupujemy bilety i ruszamy dłuższym, czerwonym szlakiem w stronę celu. Na początku idziemy ubitą solidnie szutrową drogą. Później szuter zwęża się i całkowicie chowa na skraju lasu. Rozpoczynamy wędrówkę w górę rozległym dzikim lasem. Trasę ułatwiają umocowane przez ludzi podpórki, coś na kształt schodów. Czasem wspinamy się po naturalnych ułatwieniach, głazach i korzeniach drzew. Mijamy jedyną parę turystów towarzyszących nam od początku wędrówki. Staramy się podchodzić własnym tempem, nie nadwyrężając zbytnio naszych mięśni i kości.\nDzień zapowiadał się upalny więc mogliśmy przynajmniej przez część podróży unikać słońca pod rozłożystymi konarami drzew. Po około półtorej godziny marszu opuściliśmy las i wyszliśmy na rozległą przestrzeń połonin. Po niewielkim, kilkuminutowym podejściu naszym oczom ukazała się droga przez Szeroki Wierch. Tutaj mamy do pokonania trzy wierzchołki Szerokiego Wierchu. Ten najniższy zachodni jest na wysokości 1213 m n.p.m., później wspinamy się na kolejny szczyt (1268 m n.p.m.), by zakończyć przejście Szerokim Wierchem na jego ostatnim (1315 m n.p.m) Za wierzchołkiem naszym oczom ukazuje się ostatnia przełęcz oraz górująca nad nią Tarnicą. Przełęcz jest poprzecinana wieloma szlakami górskimi. Szlak niebieski prowadzi w dół do Wołosate, niedaleko którego znajduje się polsko-ukraińska granica. W drugą stronę kieruje się malowniczym trawersem przez połoninę Bukowe Berdo. Szlak czerwony, którym zmierzaliśmy idzie dalej pod Tarnicą w stronę Halicza i na Przełęcz Bukowską przy granicy polsko-ukraińskiej. Do przejścia zostaje nam już tylko strome podejście na Tarnicę. Kwadrans później stoimy na upragnionym szczycie, podekscytowani i zmęczeni. Zwieńczona srebrnym kilkumetrowym krzyżem Tarnica oferuje nam niezapomniane widoki na górskii teren Bieszczadzkiego Parku Narodowego. Dalej widzimy również szczyty ukraińskich Karpat. Pod nami obserwujemy w dolinach malownicze wioski, w tym Wołosate, do którego zamierzamy zejść z Tarnicy.\nPo zejściu z Tarnicy na przełęczy pod Tarnicą kierujemy się na południowy- wschód w stronę Wołosate. Zejście niebieskim szlakiem do wioski zajmuje nam około godziny. Mijamy teraz tłumy wędrujących w górę turystów, którzy postanowili się wyspać i zjeść śniadanie. Wołosate jest niewielką wsią z blisko 50 mieszkańcami. Jest ona ostatnią miejscowością przed granicą z Ukrainą. W Wołowate kończy się droga asfaltowa i zaczyna gruntowa, prowadząca aż do granicy na przełęczy Beskid i dalej do pierwszej ukraińskiej osady Łubnia. Wzmianki o znajdującym się u stóp Tarnicy Wołosatym pochodzą z połowy XVI wieku. Przed wojną zamieszkiwało ją około 1200 Polaków i ludzi narodowości bojkowskiej. Ciekawą atrakcją wsi jest oddalone nieznacznie od domostw tzw. cerkwisko wraz z prawosławnym cmentarzem, które razem stanowią początek ścieżki przyrodniczo-historycznej Wołosate-Tarnica. W przedwojennym Wołosatym stała na miejscu cerkwiska cerkiew grekokatolicka. Została ona spalona w roku 1947. Wcześniej jednak dokonano wysiedleń mieszkańców do pobliskich Ustrzyk Górnych. Dalej, ścieżka przyrodniczo-historyczna wychodzi na łąki i kieruje się niebieskim szlakiem na Tarnicę. Warto wybrać się do tej niezwykle klimatycznej osady. W Wołosate panuje głucha cisza. Nie zaznaliśmy nigdzie takiego spokoju jak w tej górskiej osadzie. Wołosate, czyli błogi spokój, stare prawosławne krzyże, szelest traw, granica ukraińska i gdzieś tam w dali widok na przykrywający całą tą mistyczną scenerię szczyt Tarnicy. Po prostu trzeba tam być!\nNie zabraknie opowieści o zamku\nBieszczady to nie tylko wspaniałe krajobrazy i spokojny wypoczynek na łonie natury. Zamki w Bieszczadach znajdują się w trzech głównych powiatach (sanockim, leskim, bieszczadzkim). Wszystkie posiadają wspaniałą architekturę i ciekawą historię. Wartym zwiedzenia jest Zamek Kmitów w Lesku. Zamek zbudowano w XVI wieku na miejscu poprzedniego, drewnianego. Zamek był rodzajem wieży mieszkalno-obronnej otoczonej murem. Następni właściciele dokonywali renowacji zamku, stawiali zabudowania gospodarcze oraz kolejne baszty i basteje. Później, w XVIII wieku zamek został spalony i okradziony przez Szwedów. Następny właściciel – Xawery Krasicki pozbawił zamek pierwotnego wyglądu i utworzył rezydencje w stylu włoskim. W trakcie II wojny światowej obiekt został zniszczony. Obecnie w odbudowanym zamku mieści się hotel.


Masa z pianek marshmallows do dekoracji tortów, zwana w skrócie MMF (MarshMallow Fondant).\nMasa jest łatwa do przygotowania i przyjemnie się z nią pracuje. Jest mniej skomplikowana niż klasyczny lukier plastyczny. Dlatego polecam ją szczególnie początkującym. Jest elastyczna i taka też pozostaje, nawet po dłuższym przechowaniu w lodówce. Zaletą jest to, że niewykorzystaną masę można przechować szczelnie zamkniętą w lodówce, a gdy będzie potrzebna, zagnieść ponownie i już jest gotowa do użytku. Wada jest taka, że masa nie twardnieje z czasem. Figurki z niej pozostają miękkie, co nie pozwala na zrobienie mocno wystających części. W przypadku figurek, które muszą stwardnieć należy wykonać je z masy cukrowej (lukru plastycznego).\nW porównaniu z masą marcepanową i cukrową, masę z pianek umiejscowiłabym pośrodku. Jest stabilniejsza niż marcepan, ale nie aż tak, jak klasyczna masa cukrowa. Jest też śnieżnobiała jak masa cukrowa i według wielu smaczniejsza. Jest mocno słodka, ale czuć pianki, a nie tylko cukier puder ;).\nGdyby zdarzyło się, że masa będzie za rzadka należy dodać więcej cukru pudru, a jeśli za gęsta to troszkę wody.\nMMF można przygotować albo w kąpieli wodnej albo w kuchence mikrofalowej.\n450g pianek marshmallows\nok. 1 kg cukru pudru\nSposób przygotowania w kąpieli wodnej:\nPianki przełożyć do dużej metalowej miski (lub garnka). Dodać 3 łyżki wody. Ciągle mieszając, roztopić pianki w kąpieli wodnej. (W tym celu należy miskę z piankami nałożyć na garnek, na którym będzie się dobrze trzymać. Do garnka należy wlać tyle wody, aby po nałożeniu na niego miski, woda nie dotykała w żadnym wypadku dna miski. Garnek z wodą należy zagotować. Gdy woda zacznie się gotować, ustawić moc palnika na najniższą i nałożyć na garnek miskę z piankami).\nGdy pianki się roztopią, można w tym momencie dodać barwnik spożywczy*, jeśli masa ma być jednokolorowa i wymieszać na jednolitą masę. (Jeśli nie, barwniki dodajemy, gdy masa będzie gotowa. Wówczas zagniatamy gotową masę z małą ilością barwnika jak plastelinę, do uzyskania pożądanego koloru). Do roztopionym pianek dodać cukier puder (max. 500g) i zmiksować mikserem, używając mieszadeł do wyrabiania ciasta.\nPrzełożyć masę na blat posypany cukrem pudrem. Zagniatać masę dosypując ciągle cukru pudru, aż masa zrobi się elastyczna. (Możliwe, że kilo cukru pudru będzie za dużo. Zależy od pianek. Cukru należy dodawać stopniowo, na wyczucie, aż masa będzie przyjemnie elastyczna, miękka i nieklejąca).\nPrzed użyciem, dobrze jest masę owinąć szczelnie w folię spożywczą i pozostawić w temperaturze pokojowej na dobę. (Nie jest to jednak konieczne). Masę rozwałkować na posypanym cukrem pudrem blacie (lub na papierze do pieczenia) i nałożyć na tort. Jeśli nie pracujemy z całą masą jednocześnie to niepotrzebną masę należy zawinąć w woreczek lub folię spożywczą, aby nie obsychała.\nMasę można przechowywać szczelnie zamkniętą, np. owiniętą folią spożywczą i włożoną do plastikowego pojemnika, w lodówce do 6 miesięcy. Przed rozpoczęciem pracy należy wyciągnąć ją co najmniej godzinę wcześniej z lodówki, aby się ociepliła i była łatwiejsza do zagniatania. Można ją również na chwilę podgrzać w mikrofalówce, aby zmiękła.\nSposób przygotowania w kuchence mikrofalowej:\nPianki przełożyć do miski przeznaczonej do mikrofalówki. Dodać wodę. Kuchenkę mikrofalową ustawić na 600 Watt i pianki podgrzewać 2- 4 razy przez 30 sekund. Zamieszać. (Pianki mogą zachować swój kształt, a w środku zmięknąć i dopiero po zamieszaniu się rozpadną).\nDalej postępować j.w. od punktu 2.\n* Najlepiej użyć barwników w żelu. Barwniki w płynie mogą rozrzedzić masę.\nTags: SłodkiBez glutenuBez nabiałuDzieciDziecięce przyjęciaBez pieczeniaNa zimnoŚrednio trudneDekoracja z masy cukrowejŚredni koszt\nMam jeszcze jedno pytanie. By wyszedł śnieżnobiały kolor to czy wystarczą same białe pianki czy potrzeba dodać barwnika?\nWstarczą białe pianki.\nWitam mam 3 pytania. Czy masa maślana może być baza pod masę z pianek? Czym mogę przyklejać ozdoby z tej masy po bokach by nie odpadły , a trzecie pytanie to czy tej masy starczy na obłożenie 26cm tortu i 12cm wysokiego.Pozdrawiam\n1. Tak, może być masa maślana.2. Masą maślaną lub przymocnować wykałaczką.3. Tak, wystarczy.\nNatalia · 8 miesięcy temu\nNa jaką grubość należy rozwałkować masę aby pokryc tort, tak żeby się się rozwerwała podczas naciągania, ale żeby nie było jej za dużo?\nNa oko robię Ja staram się cienko rozwałkowywać. Rozwałkowuj i próbuj rękami podnosić, sprawdzając na ile jest stabilna\nJak długo wcześniej moge przygotować masę i jak ją ewentualnie przechowywać?\nJest napisane w przepisie, w ostatnim punkcie.\nJak długo mogą być przechowywane figurki z tej masy ?\nBardzo długo w suchym miejscu i chronione przed kurzem\nEla S · 11 miesięcy temu\nCzy starczy mi tej masy na oblozenie tortu o srednicy 26cm?\nCzy tą masę można dać na warstwę joguru z żelatyną?\nNiestety, ale nie. Masa nie powinna leżeć na wartwie, która jest wilgotna.\nHonorata Kopczyńska · 1 lat temu\nWitam pani Joasiu, mam pytanko bo to moja pierwsza przygoda z piankami 🙈 czy taka płynna masa zaraz po rozpuszczeniu pianek też można polać tort np. na tynk typu bezą szwajcarska albo na bazie białej czekolady? Czy będzie to ładnie gładko wyglądać? Z góry bardzo dziękuję za odpowiedź. Pozdrawiam 😚\nNo ciekawa propozycja ale ona nie będzie jak polewa, tylko to jest gęstawa, klejąca masa i ładnie się nie rozleje.\nCzy figurki z tej masy możemy wcześniej umieścić na ganache z czekolady? Np. Jeden dzień wcześniej? Proszę o odpowiedź\nCzy dodając do białej masy kakao wyjdzie mi ładny brązowy kolor?\nNiestety kakao wysuszy masę. Na brązowo można zabarwić jedynie barwnikiem spożywczym.\nEla S · 1 lat temu\nCzy mozna zrobic z tej masy roze\nJak dużo wychodzi masy z tylu składników czy starczy do oblozenia tortu o średnicy 20 cm i czy mozna tym obłożyć tort z masą śmietanową i mascarpone\nTak, spokojnie wystarczy. Masa z serkiem mascarpone i śmietany się nie nadaje. Powinna być masa na bazie masła.\nCzy można same rozpuszczone pianki wylać na wierzch torta , bez dodatku cukru pudru i zagniatania.\nCzy można zalać ją galaretką?Nie rozpuści się czy coś w ciagu 2-3dni?\nWiem z jednej grupy z wypiekami, że niektórzy zalewali galaretką figurki z masy cukrowej (ta jest podobna) i jedni mówili, że jest ok inni, że się rozpuszcza. Ja nie próbowałam. Potrzebowałam raz zalać figurki galaretką i zdecydowałam się na kupne żelki. Je można zalać galaretką.\nCzy na masę mogę położyć płatek ozdobny przyklejony na żel nabłyszczający / klej spożywczy ? Czy uszkodzi on jakkolwiek mase ?\nProszę nie stosować kleju spożywczego, bo opłatek może się pomarszczyć. Wystarczy masę z pianek posmarować wodą.\nJeżeli chcę tylko zrobić ozdoby na tort z tej masy to czy mogę dać je na tort obłożony kremem marscarpone?\nTylko niedługo przed podaniem.\nCzy mogę wiedzieć dlaczego?\nMogą się rozpuszczać od dołu, tak jak w przypadku klasycznego fondantu. Krem z mascarpone jest wilgotny, a ta masa z samego cukru, więc cukier z czasem będzie się rozpuszczał\nChciałabym zrobić z tej masy świnki na tort świnki w błocie. Ile takiej masy będę potrzebować do zrobienia jedynie tych świnek?\nNie jest mi łatwo odpowiedzieć. Naprawdę niewiele jej potrzeba. Zrobiłabym np. 1/5 z przepisu, a jak zostanie masy to można ją przechować do innej dekoracji.\nWitam czy taka masa nadaje się do zrobienia buciki na tort?\nUżyłabym jednak klasyczną masę cukrową. Tutaj moje butki: https://www.domowe-wypieki.pl/przepisy/dekoracje/954-buciki-na-tort-z-masy-cukrowej\nNuta25 · 3 lat temu\n1. Doczytałam w komentarzu, że nie wolno dawać jej na krem ze śmietany czy mascarpone. Czy jeśli chcę przełożyć tort takim właśnie kremem to czy dobrze rozumiem, ze chociaż boki muszę maślanym przesmarować?\n2. Czy mogę go dać bezpośrednio na biszkopt albo inny rodzaj ciasta-będę robić muffinki ze szpinakiem do przedszkola i prosili, żeby nie używać żadnych kremów?\n2. Nie, bo masa powinna się do czegoś przykleić. Inaczej nie będzie się trzymać. Wystarczy cienka warstwa. Najbardziej polecam ganache dla dzieci (czekolada plus słodka śmietana).\nCzy masa będzie miała swoje właściwości jeżeli zapomniałam dodać wody w trakcie roztapiania pianek?\nTere · 3 lat temu\nGdzie udało się pani kupić białe pianki. Szukam ale są tylko kilkukolorowe.\nCzęsto są w Lidlu


Tenis - rodzaje zakładów bukmacherskich - Typy tenisowe\nTenis – rodzaje zakładów bukmacherskich\nTenis to jedna z najbardziej popularnych dyscyplin sportowych, które obstawiają przez Internet profesjonalni typerzy. Coraz większa popularność tenisa wpływa na coraz to lepszą ofertę zakładów bukmacherskich jakie oferują legalni bukmacherzy tacy jak Fortuna, STS, PZBuk czy Totolotek. Największą popularnością cieszą się oczywiście turnieje wielkoszlemowe Australian Open, US Open, Wimbledon i French Open.\nTo najprostszy sposób na zawieranie zakładu w każdej dyscyplinie sportowej. Po prostu typuje się zwycięzcę meczu. Jak wiemy w przypadku tenisa nie ma możliwości, aby mecz zakończył się remisem, dlatego też typując taki zakład, gracz ma dwie możliwości – wygrana zawodnika/drużyny A lub zawodnika/drużyny B.\nJest to nic innego jak zakład na to, ile w danym meczu rozegranych zostanie setów. W większości turniejów tenisowych gra się do dwóch wygranych serów. Wówczas możliwości są więc dwie – dwa lub trzy sety. W przypadku turniejów wielkoszlemowych mężczyzn gra toczy się aż do trzech wygranych setów, co daje więcej możliwości zakończenia. Wówczas typer może obstawić trzy zakłady na ilość setów w meczu – 3, 4 lub 5.\nJeżeli interesujesz się tenisem, z pewnością wiesz czym są rozgrywane w meczu gemy. To ile ich będzie w danym meczu również możesz typować u bukmacherów. W takim przypadku firma bukmacherska ustala wartość „połówkową” np. 24,5 gemów. Gracz typuje wówczas czy w danym meczu zostanie rozegranych więcej czy mniej niż 24,5 gemów. Wartości są najczęściej ustalane kilkukrotnie a gracz ma wówczas możliwości wybory spośród takich wartości jak np. 23.5, 24.5, 25.5 i 26.5.\nOczywiście wartości te są ustalane w zależności od tego jacy zawodnicy będą grać w danym spotkaniu. W rywalizacji wielkiego faworyta z graczem któremu nie daje się żadnych szans, bukmacher ustali niskie liczby, ponieważ najprawdopodobniej faworyt szybko rozprawi się ze swoim rywalem.\nInne zakłady na tenis\nW powyższym artykule przedstawiliśmy zaledwie kilka rodzajów zakładów. Tacy bukmacherzy jak Fortuna i STS oferują swoim użytkownikom możliwość zawierania różnego rodzaju zakładów od tych najpopularniejszych które wymieniliśmy, po takie dokładnie wyniki w wybranych setach, czy w wybranym secie zostanie rozegrany tiebreak i wiele innych. Jeżeli chcesz poznać pełną ofertę na tenis, przejdź na stronę jednego z bukmacherów, których polecamy.


^Jesteś na mnie skazana^ - Paulina - Wattpad\n^Jesteś na mnie skazana^\n2K Reads 55 Votes 16 Part Story\nBy Przewrotnaaa Ongoing - Updated Oct 08, 2016\n***Jesteś na mnie skazana***\nRoxanne to dwudziestodwuletnia zakonnica. Pewnie się zastanawiacie: Z POWOŁANIA?! Nie! Z wyboru pomiędzy złem, a gorszym złem! Pewnego razu robiąc zakupy dziewczyna poznaje dwudziestosiedmioletniego piłkarza! Odtąd jej życie zmienia się diametralnie! Na gorsze? Czy można tak stwierdzić, kiedy ulega się wypadkowi, a dodatkowo traci pamięć, która w 100% już nie wróci? A może to właśnie szansa!? Szansa na lepsze życie! Tylko, czy tak łatwo złamać przysięgę złożoną Bogu? Czy dziewczyna będzie mogła opuścić klasztor od tak? Czy Theo pomoże dziewczynie? W jakim stopniu jego decyzja będzie niemoralna? Tego dowiecie się czytając ,, Jesteś na mnie skazana"!\nGet notified when ^Jesteś na mnie skazana^ is updated\n14.8K 836 45\n3.9K 381 133\nBogaty ojczulek? Przewrażliwiona i nadopiekuńcza matka? Rozpieszczona siostra? Witaj w moim świecie.\nJestem Morgan i zostałam mianowana 'Zbuntowaną Szesnastką' i w pewnym momencie do mojego życia wkracza ktoś jeszcze ... Czy odmieni mój los? Czy wyrwę się z ciasnej kamienicy,by zdobywać świat? Wszystko owiane jest tajemnicą,której sama nie rozumiem.\n577 49 10\nŻycie nie było, nie jest i nigdy nie będzie łatwe. Jednak jedni mają łatwiej drudzy nieco gorzej.\nLos go nie oszczędzał. Miał bardzo skomplikowane życie. No właśnie, miał...\nJego rówieśnicy planowali życie, on myślał jak je zakończyć. Nie widział siebie w przyszłości. Nie miał żadnych perspektywy mimo, że nie skończył nawet osiemnastu lat.\nA kim jest "on"?- tego nie wie nikt.\n629 29 62\nCzy można zakochać się w kimś kto źle Cię traktuję? Otóż można... Historia Nadi właśnie to pokazuje. Gdy Kamil pierwszy raz ją pocałował poczuła motylki w brzuchu, lecz wtedy nie wiedziała jaki jest. Czytajcie dalej... Zrozumiecie...\n387K 21.8K 1.5K


impulsator jak sprawdzić - Forum o Simsonach\nimpulsator jak sprawdzić\nWysłany: Czw 20:36, 15 Maj 2008 Temat postu: impulsator jak sprawdzić\ntak jak w temacie jak sprawdzić impulsator?? czy jak jest przytarty od strony magnesów to może nie być iskry, i czy jak do modułu dochodzi prąd od cewki a impulsator byłby zepsuty to nie wychodziłby z modułu do butelki???\na i jeszcze czy jakby było gdzieś zwarcie np przy kierunkach to by nie było iskry??\nJak impulsator jest trafiony to nie będziesz miał prądu na cewce butelkowej bo nie będzie impulsu który otworzył by tyrystor, który z kolei zwarłby kondensator w module z uzwojeniem pierwotnym cewki.\nImpulsator możesz sprawdzić omomierzem. Jego rezystancja ma wynosić 30 omów\nWysłany: Sob 7:56, 17 Maj 2008 Temat postu:\na jak miernik pokazuje ze nie ma wogule oporu to moze to być przyczyna?? bo sprawdziłem i idzie wskazówka do konca podziałki, a czy jakbym wziął kabel od impulsatora co idzie doi modułu w palce i do masy to powinienem poczuc szczypanie czy nie?? oczywiście przy kopaniu w kopke\nOstatnio zmieniony przez kozix dnia Sob 7:57, 17 Maj 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 10:43, 17 Maj 2008 Temat postu:\nTo że wskazówka idzie do końca to mi akurat za wiele nie mówi. Są omomierze w których wskazówka w pozycji początkowej jest z lewej strony i przesuwa się w prawo a są takie gdzie jest na odwrót. A szczypanie to uczucie subiektywne- każdy inaczej reaguje na prąd\nOstatnio zmieniony przez wojtek2812 dnia Sob 10:44, 17 Maj 2008, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Sob 18:58, 17 Maj 2008 Temat postu:\nmi idzie od lewej do prawej ale impulsator powinien coś szczypac mysle ze to jego wina\nJak szczypać?? Podłacz kable od miernika ale od spodu iskrownika, załóż magneto, kopnij, ustaw zakres miernika na ok 100V lub więcej i kopnij. Zobacz czy wskazówka się wychyli.\nWysłany: Sob 19:27, 17 Maj 2008 Temat postu:\nczyli jeden do masy a drugi do tego miejsca na impulsatorze co idzie kabel do modułu\nWysłany: Sob 19:36, 17 Maj 2008 Temat postu:\nDokładnie tak. Napięcie między masą a kablem wchodzącym do zacisku numer 3 modułu


kreatywne myślenie - MACROWEB\nStrona główna Tagi Kreatywne myślenie\nkreatywne myślenie - znajdujesz się na podstronie zatytułowanej: kreatywne myślenie. Oznacza to, że dowiesz się w tym miejscu wszystkiego, czego konkretny temat dotyczy. Możesz dodać tą podstronę do swoich ulubionych zakładek i śledzić przyszłe aktualizacje niniejszego tagu. Odwiedź również stronę główną serwisu i posiłkuj się nauką, technologią i przeróżnymi ciekawostkami z wody, ziemi i nieba. Prezentujemy również treści w serwisie YouTube i Facebook, zachęcamy do obserwowania naszych kanałów gdzie udostępniane są treści, które z pewnością Was zaciekawią. Piszemy i nagrywamy na tematy przyciągające uwagę!\nkreatywne myślenie - wszystko na ten temat


Sportowe podsumowanie 2021 – Coś Nowego\nSportowe podsumowanie 2021\n31 grudnia, 2021 31 grudnia, 2021 Natalia Jabłońska, Aleksandra Szymczak, Filip Węglicki, Julia Bartosiewicz, Julia Sroczyk, Katarzyna Stępień, Sebastian Czobot and Katarzyna Andrzejewska\tBrak komentarzy\tCoś Nowego, Formuła 1, gazeta studencka, Igrzyska Olimpijskiej w Tokyo, KUL, Lublin, MMA, Piłka ręczna, Siatkówka, skoki narciarskie, Szachy, Tenis, Turnieje Wielkoszlemowe, żużel\nW tym roku fani sportu nie mogli narzekać na brak emocji! Igrzyska olimpijskie w Tokio, złoto Żyły w Oberstdorfie, transformacje w MMA czy walka Zmarzlika o trzecie złoto Grand Prix to tylko niektóre z wydarzeń, które nadawały tempa sportowym doznaniom w 2021 roku. Zapraszamy na sportowe podsumowanie roku.\n32. letnie igrzyska olimpijskie były bardzo udane dla Biało-Czerwonych. Najwięcej radości sprawili polskim kibicom lekkoatleci, do których należy aż 9 z 14 zdobytych medali (w tym cztery złote). Niestety, największym rozczarowaniem imprezy w Tokio była piąta z rzędu porażka siatkarzy w ćwierćfinale olimpijskim.\nPo sześciodniowym oczekiwaniu jako pierwsza worek z medalami dla naszej reprezentacji otworzyła wioślarska czwórka podwójna kobiet. Nasze reprezentantki po niesamowitej walce zdobyły srebro. Następnie ogromną niespodziankę sprawiła sztafeta mieszana 4×400 m, która zgarnęła złoty medal, bijąc równocześnie rekord Europy. Za to w konkursach rzutu młotem nie było zaskoczeń, z obu rywalizacji Polacy wyszli z dubletem. Anita Włodarczyk bezkonkurencyjnie wywalczyła swój trzeci tytuł mistrzyni olimpijskiej. Wojciech Nowicki, po brązowym krążku z Rio, tym razem nie pozostawił rywalom złudzeń; w każdej próbie rzucił ponad 80 m i wywalczył swoje pierwsze mistrzostwo olimpijskie. Paweł Fajdek i Malwina Kopron skończyli zawody z brązowymi medalami.  Natomiast po ciężkim i pełnym kontuzji sezonie, srebro w rzucie oszczepem zdobyła Maria Andrejczyk.\nZałamany Fabian Drzyzga po przegranym ćwierćfinale z Francją\nŹródło: PAP/ Leszek Szymański\nSukcesy lekkoatletów osłodziły polskim kibicom niezwykle gorzkie popołudnie. Polscy siatkarze po raz kolejny odpadli w ćwierćfinale igrzysk, tym razem po przegranym pojedynku z Francją (2-3). Kolejne krążki przyniosły nam rywalizacje na wodzie: srebro zdobyły kajakarki (K2 500m) i żeglarki w klasie 470, a brąz kajakarki w konkurencji K4 500 m.\nTegoroczna olimpiada była także pasmem miłych zaskoczeń. Złoty medal w chodzie na 50 km zdobył Dawid Tomala, a brąz wywalczył zapaśnik Tadeusz Michalik w kategorii do 97 kg. Jednak to postawa Patryka Dobka sprawiła największą sensację. Polski zawodnik, który jeszcze w poprzednim sezonie trenował bieg przez płotki, rewelacyjnie pobiegł w olimpijskim finale na 800 metrów i dał się wyprzedzić jedynie dwóm Kenijczykom.\nKajetan Duszyński przekraczający metę finału sztafety mieszanej 4x400m\nŹródło: fot. Paweł Relikowski\nZwieńczeniem igrzysk były sztafety 4×400 metrów, w których ,,Aniołki Matusińskiego” wybiegały upragniony srebrny medal, a Polska zakończyła olimpiadę na 17. miejscu w klasyfikacji medalowej. Warto jednak podkreślić, że gdybyśmy brali pod uwagę jedynie medale zdobyte w królowej sportu – lekkoatletyce, to Biało-Czerwoni uplasowaliby się na 4. miejscu, tuż przed potężną Jamajką.\nMedalistki rzutu młotem (od lewej – Anita Włodarczyk i Malwina Kopron)\nRok 2021 zdecydowanie należał do Novaka Djokovica. W świecie kobiet ciężko wyróżnić jedną zawodniczkę. Z jednej strony może to być Emma Raducanu, która szturmem po wygranej na US Open wkroczyła do czołówki lub Ashleigh Barty, która jest numerem 1 niezmiennie od 2019 roku. Dla polskich tenisistów ten rok był przeciętny, choć udało się z kilku turniejów wyjechać zwycięsko.\nIgrzyska Olimpijskie w Tokyo\nNajważniejszym wydarzeniem w świecie tenisa były Igrzyska Olimpijskie w Tokyo. Iga Świątek zakończyła swój występ w Tokyo w 1/16- finału; przegrała z hiszpanką Paulą Badosą. W pierwszym meczu półfinałowym zmierzyły się Elina Svitolina (Ukraina) z Marketą Vondrousovą (Czechy). Mecz zakończył się wyraźną dominacją Czeszki. Drugi mecz rozegrał się między Belindą Bencic (Szwajcaria), a Eleną Rybakiną (Kazachstan). Pierwszy zacięty set skończył się wygraną Szwajcarki, kolejny należał do Rybakiny, a ostatni (i decydujący) set trwał pięćdziesiąt minut i skończył się na korzyść Bencic, która awansowała do finału i walczyła o złoto.\nZłota medalistka Belinda Bencic\nŹródło: twitter @BelindaBenc\nW rywalizacji mężczyzn szczęście nie dopisało Hubertowi Hurkaczowi, który swoje zmagania olimpijskie o złoto zakończył już w pierwszej rundzie i uległ Brytyjczykowi Liamowi Broadiemu 2-1. W półfinale podczas pierwszego meczu spotkali się Novak Djokovic z Alexandrem Zverevem. Niemiec po setach awansował do finału pokonując Djokovica 2-1. W drugim meczu do walki przystąpił Rosjanin Karen Chaczanow z Hiszpanem Pablo Carreno-Busta. W walce o brąz sensacyjnie Hiszpan pokonał Djokovica, który jest aktualnie numerem 1 w świecie męskiego tenisa. Mecz trwał prawie dwie godziny i skończył się wynikiem 6:4, 6:7, 6:3. W finale bez zaskoczenia wygrał Zverev i po półtorej godzinnym meczu został złotym medalistą olimpijskim.\nŹródło: Hiroko Masuike/The New York Times\nDla kibiców tenisa luty minął pod znakiem Australian Open. Od 8 do 21 lutego na kortach w Melbourne tenisiści i tenisistki walczyli na nawierzchni twardej o zwycięstwo. Najlepszą z kobiet okazała się być Naomi Osaka (Japonia), która pokonała amerykankę Jennifer Brady. Iga Świątek po trudnej i wymagającej walce uległa Simonie Halep (Rumunia) odpadając w 1/8-finału. Wśród mężczyzn triumfował Novak Djokovic (Serbia) pokonując Daniiła Miedwiediewa z Rosji. Dla Huberta Hurkacza był to pierwszy występ na turnieju w Melbourne, który zakończył się przegraną w pierwszej rundzie.\nKolejnym przystankiem był French Open w Paryżu (od 30 maja do 13 czerwca). Iga Świątek wystąpiła na nim jako obrończyni tytułu, jednak uległa w ćwierćfinale Greczynce Marii Sakkari przegrywając 4:6, 4:6. Mistrzynią na nawierzchni ceglanej została Barbora Krejcikowa z Czech, która wygrała z Anastazją Pawluczenkową. W turnieju mężczyzn, ku zdziwieniu wszystkich, swojego czternastego zwycięstwa w Roland Garros nie przypieczętował Rafael Nadal, który jest absolutnym królem French Open. Odpadł w półfinale po czterech setach z Serbem, Novakiem Djoković’em. Dla Huberta Hurkacza zarówno Australian Open, jak i French Open nie były szczęśliwe, bo w obu przypadkach odpadł w pierwszej rundzie.\nTrzecim z czterech turniejów Wielkiego Szlema jest Wimbledon. Rozgrywany od 28 czerwca do 11 lipca turniej na nawierzchni trawiastej cieszy się dużą popularnością ze względu na odwiedziny rodziny królewskiej na kortach. Charakterystyczne jest również to, że zawodnicy są zobowiązani do wystąpienia w białym stroju podczas zawodów. Trofeum w rywalizacji kobiet wywalczyła liderka rankingu WTA, Australijka Ashleigh Barty i pokonała Czeszkę Karolinę Pliskovą. Iga Świątek nie dała rady przebrnąć przez 1/8 finału przegrywając z Tunezyjką Ons Jabeur.\nW rywalizacji mężczyzn po raz kolejny w tym roku trofeum wywalczył Novak Djokovic wygrywając z Matteo Berrettinim. Z kolei z Włochem w półfinale przegrał polski tenisista Hubert Hurkacz. Polak wywołał sensacje już w ćwierćfinale, gdzie rozgromił jednego z najbardziej utytułowanych tenisistów Rogera Federera 3-0.\nOstatnim przystankiem jest podróż do Stanów Zjednoczonych. Turniej trwał od 30 sierpnia do 12 września. W US Open na nawierzchni twardej dużą sensację wywołało zwycięstwo osiemnastoletniej Brytyjki Emmy Raducanu; pokonała ona Kanadyjkę Leylah Annie Fernandez. Zbyt dużo szczęścia nie miała Iga Świątek, która w 1/8 finału trafiła na Belindę Bencic i musiała uznać jej wyższość przegrywając 7:6, 6:3. Mogłoby się zdawać, że Novak Djokovic wygra czwartego Wielkiego Szlema, jednak na drodze do trofeum stanął Rosjanin Daniił Miedwiediew, który pokonał go 6:4, 6:4, 6:4 i cieszył się z trofeum. Hurkacz swój występ na US Open zakończył w drugiej rundzie ulegając Andreasowi Seppiemu.\nNovak Djokovic podczas Wimbledonu\nŹródło: Eurosport/Getty Images\nZwycięskie Turniej Świątek i Hurkacza\nWarto dodać, że polscy tenisiści w tym sezonie mają kilka zwycięstw na koncie w turniejach o mniejszej randze. Iga zwyciężyła 13 lutego w Adelaide International (WTA 500) oraz 10 maja w Rzymie na Internazionali d’ Italia (WTA 1000), zaś Hubert Hurkacz zaczął rok od zwycięstwa podczas Delray Beach Open (ATP Tour 250), a następnie na Miami Open (ATP Tour Masters 1000) 24 marca.\nJedynymi z najważniejszych wydarzeń roku były WTA Finals oraz ATP Finals. Bierze w nim udział po osiem najlepszych tenisistek oraz ośmiu najlepszych tenisistów; w tym gronie znaleźli się również polscy reprezentanci. WTA Finals był rozgrywany od 10 do 17 listopada w Guadalajarze w Meksyku. Iga zakończyła swój występ na fazie grupowej przegrywając z Marią Sakari oraz Aryną Sabalenką: udało się jej jedynie wygrać z Paulą Badosą. Ostatnie zwycięstwo w turnieju wywalczyła Garbine Muguruza, zwyciężając z Anett Kontaveit. W rywalizacji mężczyzn turniej został rozegrany od 14 do 21 listopada w Turynie we Włoszech. Hubertowi Hurkaczowi nie udało się wygrać żadnego meczu: przegrał z Daniiłem Miedwiediewem, Janikiem Sinnerem oraz Alexandrem Zverevem i zakończył turniej na fazie grupowej. W finale spotkali się Alexander Zverev z Daniiłem Miedwiediewem, a Zverev pewnie zwyciężył z Rosjaninem.\nW rankingu WTA wciąż prowadziła Ashleigh Barty z przewagą ponad tysiąca punktów nad drugą Aryna Sabalenką. Świątek pożegnała się z sezonem 2021 na 9. pozycji. W rankingu ATP mężczyzn również bez zaskoczenia z dorobkiem punktowym prawie 12 tysięcy prowadzi Novak Djokovic. Drugi z prawie 3 tysięczną stratą jest Rosjanin Daniil Miedwiediew. Hubert Hurkacz, tak samo jak Iga w nowy sezon wkroczy z 9. miejsca.\nAshleigh Barty podczas Wimbledonu\nŹródło: Peter Nicholls/Getty Images/AFP\nNowy trener Świątek\nPod koniec roku Iga Świątek poinformowała nas za pośrednictwem Instagrama, że zakończyła swoją wieloletnią współpracę z trenerem Piotrem Sierzputowskim. To on między innymi odpowiadał za zwycięstwo Polki w turnieju French Open (2020) lub wygraną juniorskiego Wimbledonu (2018). Piotr został również doceniony przez WTA otrzymując nagrodę za najlepszego trenera roku. Nowym trenerem Igi został Tomasz Wiktorowski, który między innymi trenował Agnieszkę Radwańską. Iga rozpoczęła już z nim przygotowania do Australian Open.\nSezon dla naszych polskich reprezentantów z pewnością nie był w pełni satysfakcjonujący, szczególnie, że po triumfie na French Open (2020), polscy kibice czują niedosyt ze strony Świątek.\nRok 2021 w świecie mieszanych sztuk walki był pełen niespodzianek. W największej federacji na świecie – UFC, pas mistrzowski zmienił właściciela w siedmiu kategoriach wagowych, a na rodzimym podwórku mistrzostwo federacji KSW miało nowego posiadacza w dwóch dywizjach.\nGrad kontrowersji i profesor Błachowicz\nW UFC w walce o mistrzostwo dywizji koguciej, 6 marca, doszło do nie lada kontrowersji. Petr Yan wyprowadził nielegalne kolano w parterze, a Aljamain Sterling nie chciał kontynuować boju, tym samym zostając nowym posiadaczem pasa. Na tej samej gali Jan Błachowicz podjął się swojej pierwszej obrony trofeum kategorii do 93kg. Jego przeciwnikiem był migrujący z wagi średniej, niepokonany Israel Adesanya. „Cieszyński Książe” po profesorsku rozprawił się z Nigeryjczykiem dopisując „jedynkę” w jego rekordzie. 20 marca doszło do zdetronizowania Antuna Racicia w dywizji koguciej w KSW. Sebastian Przybysz udanie zrewanżował się Chorwatowi i zasiadł na tronie wagi do 61kg. Do kolejnego starcia rewanżowego doszło za oceanem tydzień później. Francis N’Gannou w drugiej rundzie znokautował Stipe Miocicia i został mistrzem ligi królewskiej.\n10 kwietnia, Mateusz Gamrot wrócił do oktagonu UFC po swojej pierwszej porażce w karierze. Polak posłał na deski Scotta Holtzmana w drugiej odsłonie boju. 24 kwietnia, Tomasz Narkun powtórnie wyemigrował do kategorii ciężkiej w KSW. „Żyrafa” stoczył pojedynek z championem Philem De Friesem. Rezultat był podobny do tego w pierwszej walce obu zawodników, tym razem jednak Brytyjczyk skończył Polaka przed czasem.\nWeterani UFC zasiadają na tronach, Usman cesarzem, Błachowicz zdetronizowany\nRose Namajunas udowodniła, że jest najlepszą „słomkową” w UFC dwukrotnie pokonując Weili Zhang – 24 kwietnia i 6 listopada. Pod banderą amerykańskiego giganta doszło do niezwykłej sytuacji. Dwóch zawodników, którzy podczas swojej kariery w UFC było blisko zwolnienia przez swojego aktualnego pracodawcę zostało mistrzami w swoich dywizjach; mowa o Charlesie Oliveirze oraz Brandonie Moreno. Oliveira, po ośmiu zwycięstwach z rzędu, stanął przed szansą zdobycia złotych laurów w walce z Michaelem Chandlerem. Brazylijczyk 15 maja znokautował Amerykanina na początku drugiej rundy. Moreno po zremisowaniu starcia z Deivesonem Figuereido był żądny rewanżowego boju.\n12 czerwca, doszło do kolejnego pojedynku zawodników, Meksykanin poddał Brazylijczyka w trzeciej odsłonie walki. 8 lipca, Ciryl Gane posłał na deski Derrcika Lewisa i zdobył tymczasowy pas mistrzowski wagi ciężkiej. Francuz zmierzy się z Francisem N’Gannou 22 stycznia o panowanie w dywizji królewskiej. 17 lipca, ‘Gamer’ wszedł do klatki po raz drugi w 2021 roku. Polak poddał Jeremy’ego Stephensa kimurą na początku inauguracyjnej odsłony starcia i odnotował najszybsze skończenie tą techniką w historii federacji.\n30 października, Jan Błachowicz stanął do swojej drugiej obrony. Jego przeciwnikiem był Glover Teixeira, który poddał Polaka duszeniem zza pleców w drugiej rundzie pojedynku. Mistrzostwo dywizji półciężkiej UFC opuściło polską ziemię. Na tej samej gali Rosjanin – Petr Yan stanął w szranki z Cory’m Sandhaganem. Stawką starcia było tymczasowe mistrzostwo, które zdobył fighter pochodzący z Syberii. 6 listopada, Kamaru Usman pokonał Colby’ego Covingtona i został najlepszym zawodnikiem bez podziału na kategorie wagowe w UFC.\nTransformacja polskiego podwórka i sensacje za oceanem\nPod koniec listopada telewizja Polsat zakończyła siedemnastoletnią współpracę z KSW. Wydarzenia spod skrzydeł federacji będą dostępne na platformie Viaplay. 11 grudnia za oceanem doszło do największej sensacji 2021 roku. Julianna Pena zasiadła na tronie dywizji koguciej, tym samym kończąc siedmioletnią passę bez porażki Amandy Nunes.\n18 grudnia był najważniejszym dniem w roku dla polskich kibiców. Mateusz Gamrot pokonał uplasowanego na 12 miejscu w rankingu kategorii lekkiej UFC Diego Ferreirę. „Gamer” wyprowadził brutalne kolano w korpus Brazylijczyka, przez co ten nie był w stanie kontynuować pojedynku. To zwycięstwo znacznie zbliżyło Polaka do bojów o najwyższe cele. Tej samej nocy doszło do „największej walki w historii KSW”, bo tak została ona okrzyknięta przez włodarzy organizacji. Mamed Khalidov stanął w szranki z Roberto Soldiciem, a stawką pojedynku było mistrzostwo dywizji średniej. Już w drugiej rundzie Chorwat wyprowadził piekielny cios lewą ręką i znokautował Polaka. „Robocop” został podwójnym championem i w wywiadzie po starciu przyznał, że jest chętny na pas w trzeciej kategorii wagowej, którego posiadaczem jest Tomasz Narkun.\nNa polskim podwórku w 2021 roku scena freakowa jeszcze mocniej się rozrosła. Federacja FAME MMA zorganizowała sześć imprez, na rynku 28 sierpnia zadebiutował jej największy przeciwnik – High League.\nDetronizacja Unii Leszno i spadek Falubazu, bitwa Koziołków i Spartan o złoto oraz masakryczny spadek Unii Tarnów – ten rok był pełen żużlowych emocji! Ponadto, powrót kibiców na stadiony sprawił, że zapamiętamy ten sezon na bardzo długo.\nChociaż wielu lubelskich kibiców miało nadzieje, że to Koziołki zdobędą złoty medal, niestety w tym roku również musieli obejść się smakiem. Po niezwykle emocjonującym meczu o złoto PGE Ekstraligi, Betard Sparta Wrocław pokonała Motor Lublin 50:40, zapewniając sobie tytuł Drużynowego Mistrza Polski; jest to pierwsze zwycięstwo Spartan od 15 lat! Motor, zajmując drugie miejsce na podium, nie może jednak narzekać; jest to pierwszy medal jaki klub zdobył od 30 lat. Co więcej, lubelska drużyna nie przegrała żadnego meczu na torze przy Alejach Zygmuntowskich, dzięki czemu łatwo mogła odbić sobie niepowodzenia podczas meczów wyjazdowych (2 wygrane, 1 remis).\nBetard Sparta Wrocław na podium (źródło: PAP/TVP Sport)\nMotor Lublin zajął 2. miejsce (źródło: PAP/TVP Sport)\nDla zielonogórskiego speedwaya nie były to wymarzone obchody 75-lecia istnienia klubu „Myszek”. Po 15 latach nieprzerwanej jazdy w Ekstralidze, z miejscem wśród elit musiał pożegnać się Falubaz Zielona Góra, który w sezonie 2021 wygrał jedynie 2 mecze oraz doprowadził do jednego remisu. Władze klubu obiecały, że dołożą wszelkich starań, żeby „rozłąka z rozgrywkami ekstraligowymi nie potrwała dłużej niż rok”.\nW sezonie 2021 do PGE Ekstraligi awansowała Arged Malesa Ostrów, która wygrała finałowy dwumecz eWinner 1. Ligi z Wilkami Krosno. W 2021 roku ostrowski żużel obchodził swoje 90-lecie i od ostatniego występu w najwyższej klasie rozgrywkowej minęły 23 lata.\nCellfast Wilki Krosno, chociaż budziła wielkie nadzieje na awans, nie poradziła sobie w dwumeczu z Ostrowem i finalnie klub zajął pierwsze miejsce w ligowej tabeli. Pomimo braku awansu Wilki mają za sobą bardzo udany sezon, a wzmocnienie formacji juniorskiej zapowiada bardzo ciekawe rozgrywki w 2022 roku.\nNajwiększym rozczarowaniem ligowych rozgrywek w 2021 była Unia Tarnów. Według wielu scenariuszy, tarnowski klub miał walczyć o awans do PGE Ekstraligi, a zamiast tego z hukiem spadł do 2. Ligi Żużlowej. Co więcej, z jego szeregów odeszli czołowi zawodniczy, m.in. Niels-Kristian Iversen, Rohan Tungate, Ernest Koza czy Artur Mroczka. Dawid Rempała został zakontraktowany jako „gość”, co oznacza, że będzie mógł wspierać macierzystą drużynę w sezonie 2022 w 2. Lidze Żużlowej, o ile nie będzie to kolidowało z meczami w jego nowej drużynie, Falubazie Zielona Góra.\nOd sezonu 2022 w PGE Ekstralidze będzie obowiązywał nowy system rozgrywek. Zgodnie z regulaminem ekstraligowe drużyny będą musiały wystawić drugi zespół, a w rozgrywkach będą mogli startować żużlowcy, którzy nie ukończyli 24 roku życia. Co ciekawe w U24E będą mogli startować również żużlowcy, którzy zdali licencję, ale mają 15 lat (w występach ligowych mogą brać udział zawodnicy, którzy mają ukończone 16 lat). Drużyna musi składać się z minimum ośmiu zawodników, w tym czterech juniorów krajowych i nie będzie możliwości powoływania tzw. „gości”.\nUtworzenie U24 Ekstraligi wiąże się z powiększeniem kalendarza żużlowych rozgrywek. Oznacza to przede wszystkim więcej meczów – zamiast 64 będzie ich 70, a przede wszystkim nie 4, lecz 6 drużyn uczestniczących w rundzie finałowej, która będzie składała się z 3 części.\nCo szczególnie istotne, aby zachować „szkoleniowy aspekt rywalizacji i odpowiednią politykę startową dla zawodników prezentujących niższy poziom sportowy” będą wprowadzone ograniczenia dotyczące poziomu umiejętności zawodników. W U24 Ekstralidze nie będą mogli jeździć zawodnicy, którzy w poprzednim sezonie rozgrywkowym uzyskali średnią biegopunktową: 1,400 w PGE Ekstralidze, 1,820 w eWinner 1. lidze i 2,240 w 2. lidze. „Ekstraliga 3.0” ma dać młodym żużlowcom możliwość zdobycia jak najszerszego doświadczenia, które w przyszłości mogą wykorzystać w zmaganiach z seniorami.\nNa toruńskiej Motoarenie, po raz pierwszy w historii swojego kraju, po złoty medal sięgnął Artiom Łaguta. Po 5 wygranych turniejach Rosjanin ukończył cykl ze 192 punktami na swoim koncie. Co ciekawe, w latach 2021–2022 Światowa Agencja Antydopingowa (WADA) i Sportowy Sąd Arbitrażowy (CAS) wydały decyzję według której Rosja ma zakaz używania symboli narodowych zawodach sportowych rangi mistrzostw świata. Zawodnicy występowali jako reprezentanci Rosyjskiej Federacji Motocyklowej (MFR), bez flagi, a w przypadku zwycięstwa zamiast hymnu Rosji odgrywany był fragment koncertu fortepianowego Czajkowskiego.\nŹródło: Marcin Karczewski / PressFocus\nBartosz Zmarzlik nie zdołał odrobić strat do rywala i po dwóch latach dzierżenia tytułu Mistrza Świata musiał zadowolić się „jedynie” wicemistrzem, kończąc GP z 189 punktami i 5 zwycięstwami w turniejach. Trzecie miejsce zajął Rosjanin Emil Sajfutdinow, dla którego był to już trzeci brąz w zmaganiach Grand Prix.\nNowe życie dla ,,Nineczki Kropeczki”\nSezon 2021 upłynął pod znakiem walki Niny Słupskiej z SMA. Od początku sezonu całe środowisko żużlowe walczyło o każdą złotówkę na lek kosztujący blisko 9 milionów złotych. Była to akcja do tej pory nie spotykana aż na taką skalę, która zaangażowała nie tylko kibiców i żużlowców (m.in. Gleb Czugunow, który przekazał swoje wynagrodzenie z biegu, w którym zastępował Taia Woffindena) w całej Polsce, ale także innych sportowców (m.in. Marcina Gortata) czy znane osobowości telewizyjne (m.in. Katarzyna Bujakiewicz i Kabaret Smile). Siostrzenica żużlowego arbitra Pawła Słupskiego otrzymała lek, którego pierwsze efekty już są widoczne. Po raz kolejny środowisko żużlowe pokazało, że sport ma przede wszystkim łączyć.\nRok 2021 dobiegł końca. Pierwsza połowa roku dla naszych reprezentantów była bardzo udana, szczególnie dla Kamila Stocha, który po raz trzeci zdobył Złotego Orła. Natomiast jak wyglądały zmagania naszych zawodników po letnim Grand Prix? Tegoroczny sezon Pucharu Świata jest zarówno szalony, jak i loteryjny.\nPoczątek roku 2021 zagwarantował kibicom ogromne emocje. Na dzień przed kwalifikacjami do konkursu Turnieju Czterech Skoczni Klemens Murańka otrzymał niejednoznaczny wynik testu na Covid-19. Start skoczka stanął pod ogromnym znakiem zapytania co wywołało ogromne zamieszanie wśród naszej reprezentacji. Niestety, kwalifikacje odbyły się bez naszych skoczków ze względu na zbyt późne dostarczenie wyników ponownego testu Murańki. Po kwalifikacjach przyszły negatywne wyniki skoczka, a by potwierdzić jego dyspozycyjność wykonano dodatkowy test, który wykazał ponowny wynik negatywny. Dzięki temu polscy skoczkowie mogli ponownie wrócić do udziału w konkursie i walczyć o Złotego Orła. Decyzją Międzynarodowej Federacji Narciarskiej wyniki kwalifikacji zostały odwołane, a w zawodach wzięli udział wszyscy zgłoszeni zawodnicy.\nŹródło: Jure MAKOVEC /AFP\nPierwszy konkurs w Oberstdorfie: wygrał Geiger, tuż za nim Stoch i Lindvik\nZawody w Ga-Pa zdecydowanie należały do Polaków. Dawid Kubacki pobił rekord skoczni – osiągnął aż 144 metry co dało mu to ogromna przewagę nad konkurencją. Drugie miejsce zajął Granerud, natomiast na najniższym podium uplasował się Piotr Żyła.\nSkocznia w Innsbrucku jest jednym z ulubionych obiektów Kamila Stocha, dlatego naszemu reprezentantowi bezproblemowo udało mu się wygrać pierwszy konkurs. Uzyskał przewagę nad Anze Laniskiem osiągając 12 punktów. Dzięki temu uzyskał również prowadzenie w turnieju i stanął przed dużą szansą na uzyskanie Złotego Orła, co dodatkowo zagwarantował mu najdłuższy skok (zarówno z pierwszej, jak i drugiej serii) w Bischofshofen. Dzięki temu udało mu się zdobyć ogromna przewagę 20 punktów nad drugim zawodnikiem i w świetnym stylu wywalczył swojego trzeciego Orła.\nStoch i Małysz ex aequo w wygranych Pucharu Świata\nNiemieckie Titisee – Neustadt dało powód do świętowania naszemu reprezentantowi. Konkurs okazał się 39. wygraną Stocha, dzięki czemu zrównał się do wygranych Adama Małysza. Tego samego dnia na najniższym podium stanął Piotr Żyła, a swoje dotychczasowe najlepsze miejsce uzyskał Andrzej Stękała zajmując piątą pozycję.\nPierwsze pudło Stękały\nZamiast wstępnie zaplanowanych zawodów w Sapporo, z powodu pandemii, konkurs został przeniesiony do niemieckiego Klingenthal. Zwycięzca tych zawodów został Halvor Egner Granerud, natomiast najlepszym z Polaków okazał się Kamil Stoch, który uplasował się na drugiej pozycji.\nPodobnie jak w Sapporo, odwołano próbę przedolimpijska w Pekinie i zorganizowano ją Zakopanem. Konkurs w Zakopanem był dla Andrzeja Stękały jednym z najważniejszych zawodów i w pierwszym konkursie udało mu się wywalczyć drugie miejsce. Dla Stękały było to pierwsze stanięcie na podium w jego karierze.\nŹródło: Adam Pretty / Getty Images\nNadszedł czas na Mistrzostwa Świata w Oberstdorfie, które zagwarantowały nam wiele niespodzianek. Na skoczni normalnej po złoty medal sięgnął Piotr Żyła, jednocześnie zostając najstarszym Mistrzem Świata w historii. Srebro wywalczył reprezentant Niemiec Karl Geiger, a brąz otrzymał Anze Lanisek. Po nieudanej pierwszej próbie za podium znalazł się Granerud (zdecydowany faworyt mistrzostw) jednak przed zawodami na dużej skoczni została przekazana informacja jego o zakażeniu wirusem w wyniku czego skoczek musiał wypadł z dalszej części mistrzostw.\nŹródło: CHRISTOF STACHE / AFP / EN\nKonkurs indywidualny na dużym obiekcie wygrał Stefan Kraft, który wywalczył swój trzeci medal. Srebro otrzymał Robert Johansson, a trzecie miejsce zdobył Karl Geiger.\nPo mistrzostwach nastąpiła bardzo długa przerwa w startach zawodników ze względu na odwołane norweskiego tournée, Raw Air. Organizatorzy zdecydowali się na odwołanie konkursu ze względu na wzrastające zagrożenie epidemiczne. Niestety i w tym roku realizatorzy zawodów nadal wstrzymali się ze swoja decyzja odnośnie do kolejnej edycji tournee.\nPod koniec listopada rozpoczął się kolejny sezon Pucharu Świata. Niestety, dobra passa nie towarzyszyła nam od samego początku nowego sezonu. Puchar Świata rozpoczął się w rosyjskim Niżnym Tagile i dla naszej reprezentacji okazał się jednym z najsłabszych zawodów od prawie 6 lat. Nasi zawodnicy oddali tylko po jednym skoku, najlepszy z nich okazał się Piotr Żyła, który zakończył zawody na szesnastej lokacie.\nDalsze poczynania Polaków również nie zagwarantowały miejsca na podium. Bardzo mroźna okazała się dla nas fińska Ruka. Nawet w Wiśle szczęście nie uśmiechnęło się do naszych skoczków i konkurs drużynowy zakończyliśmy na czwartej pozycji.\nPomimo tylu porażek jakie odnieśli nasi zawodnicy, niemieckie Klingenthal zagwarantowało nam powód do świętowania. Kamil Stoch zakończył konkurs na 3. miejscu i po raz 80-ty w swojej karierze stanął na podium Pucharu Świata.\nMiniony rok był już kolejnym, w którym nasze reprezentacje nie odniosły znaczących sukcesów na arenie międzynarodowej. Cieszyć może jednak styl gry naszych szczypiornistek oraz podopiecznych Patryka Rombla.\nPolki, podczas grudniowych Mistrzostwach Świata podjęły nieudaną próbę walki o ćwierćfinał, zajmując czwarte miejsce w grupie. Do miejsca premiowanego awansem zawodniczkom trenera Senstada zabrakło trzech punktów. Reprezentantki Biało-Czerwonych mimo porażek toczyły równorzędne boje z solidnymi zespołami jak Serbia czy Rosja. Jedynym meczem, w którym rywalki zdeklasowały nasze reprezentantki było spotkanie z Francuzkami, które zakończyło się przegraną różnicą 10 bramek. Widać, że praca Norweskiego szkoleniowca zaczyna przynosić efekty i nasze piłkarki z każdym meczem notują progres zbliżając się do czołówki.\nŹródło: fot. PAP / EPA\nMęski krok ku światowej elicie\nReprezentacja mężczyzn pod wodzą Patryka Rombla w minionym roku wykonała kolejny krok ku powrotowi do elity światowej piłki ręcznej. Na styczniowych Mistrzostwach Świata nasi zawodnicy byli o włos od awansu do ćwierćfinału, tracąc szanse na 1/8 przez porażkę z Węgrami. Na uznanie zasługuje fakt, że nasi zawodnicy na tym turnieju potrafili zremisować z Niemcami, przegrać jedną bramką z Mistrzami Europy – Hiszpanami, czy też rozgromić bardzo niebezpieczną drużynę Brazylii.\nŹródło: Grzegorz Celejewski / Agencja Gazeta\nRok 2021 mimo braku spektakularnych sukcesów naszych reprezentacji daje nadzieję na lepszą przyszłość dla polskiej piłki ręcznej. Drużyny trenerów Rombla i Senstada udowodniły, że są w stanie podjąć walkę z najlepszymi i być może w niedalekiej przyszłości wrócą do światowej czołówki.\nSezon reprezentacyjny 2021 w siatkówce mężczyzn był długi i ciężki. Biało-Czerwoni, którzy zajmują drugie miejsce w rankingu FIVB, sprawili wiele radości swoim kibicom, jednak nie obeszło się bez goryczy porażki. Wielkie emocje były także na szczeblu ligowym.\nPierwszym przystankiem sezonu dla ekipy Vitala Heynena było włoskie Rimini. Od 28 maja, przez cały następny miesiąc, 16 najlepszych ekip świata rywalizowało w Siatkarskiej Lidze Narodów. Wzorem ubiegłych lat, polska drużyna zameldowała się w strefie medalowej. Po wygranym 3:0 półfinale ze Słowenią, zmierzyła się o złoty medal z reprezentacją Brazylii, która wcześniej pokonała Francję (3:0). W finale Biało-Czerwoni po zaciętym pojedynku ulegli Canarinhos 1:3. Mecz o brązowy krążek wygrała drużyna francuska, która w trzech setach pokonała Słoweńców. Nagrody indywidualne zostały rozdane finalistom – MVP turnieju zostali Bartosz Kurek oraz Wallace de Souza.\nCoroczna impreza ku czci jednego z największych trenerów polskiej reprezentacji zgromadziła w Krakowie drużyny Polski, Norwegii, Egiptu oraz Azerbejdżanu. Faworytem rozgrywanego w dniach 9-11 lipca XVIII Memoriału Huberta Jerzego Wagnera byli Biało-Czerwoni, którzy wygrali wszystkie spotkania bez straty seta. Drugie miejsce przypadło Egipcjanom, trzecie zaś Norwegom. Najlepszym zawodnikiem turnieju został Wilfredo Leon.\nPolacy podczas Ligi Narodów\nŹródło: Instagram @bartekkurek88\nGang Łysego – zawsze i na zawsze\nNajważniejszym sportowym wydarzeniem 2021 roku były XXXII Letnie Igrzyska Olimpijskie w Tokio, które trwały od 23 lipca do 8 sierpnia. Reprezentacja Polski rywalizowała w grupie A z Włochami, Japonią, Kanadą, Iranem i Wenezuelą. W grupie B znaleźli sie Rosjanie (pod flagą olimpijską), Brazylijczycy, Argentyńczycy, Francuzi, Amerykanie i Turcy. W półfinałach rywalizowała Francja z Argentyną (3:0) oraz Brazylia z Rosją (1:3). Najważniejszy finał sezonu po zaciętym tie-breaku wygrali Trójkolorowi. Brązowy medal po 33 latach zdobyła drużyna Argentyny, pokonując mistrzów olimpijskich z 2016 roku 3:2. Nagroda MVP powędrowała w ręce Francuza Earvina N’Gapetha. Biało-Czerwonym nie udało się przezwyciężyć „klątwy ćwierćfinału”; na tym etapie już po raz piąty z rzędu zakończyli oni olimpijskie zmagania. Tym razem drużyna Heynena uległa przyszłym złotym medalistom 2:3. Zaskoczeniem japońskich igrzysk był brak wyjścia z grupy ekip USA (brązowych medalistów olimpijskich z Rio) oraz odmłodzonej reprezentacji Iranu.\nWłosi czempionami nie tylko w piłce nożnej\nTegoroczne Mistrzostwa Europy były rozgrywane w Polsce, Finlandii, Czechach i Estonii przez pierwsze 19 dni września. 24 drużyny rywalizowały w czterech grupach; Polska walczyła w Krakowie wraz z Belgią, Serbią, Ukrainą, Grecją oraz Portugalią. W półfinałach znalazły się drużyny Polski i Słowenii (1:3) oraz Serbii i Włoch (1:3). Finał rozgrywany w katowickim Spodku wyłonił Mistrza Starego Kontynentu. Drużyna Italii zawzięcie walczyła ze Słowenią, jednak po tie-breaku złoto zawisło na szyjach Włochów. Drugi medal rangi mistrzowskiej w tym sezonie wywalczyli Biało-Czerwoni, którzy po meczu z Serbią (3:0) stanęli na najniższym stopniu podium. MVP Czempionatu ogłoszono Simone Giannelli’ego, włoskiego rozgrywającego.\nWłosi – Mistrzowie Europy 2021\nMamy następców mistrzów!\nSiatkarskie emocje towarzyszyły nam także za sprawą Biało-Czerwonych kadetów oraz juniorów. Reprezentacja Polski U-19 pokonała Bułgarię (3:0) i została Mistrzami Świata Kadetów. W ekipie Michała Bąkiewicza znaleźli się m.in. przyjmujący Piotr Śliwka, młodszy brat Aleksandra oraz MVP całego turnieju, atakujący Tytus Nowik. Natomiast Daniel Pliński wraz z reprezentacją U-21, po walce z Argentyną (3:0) zdobył brązowy medal. Juniorskimi mistrzami świata zostali Włosi, którzy bez straty seta pokonali Rosjan.\nNa mistrzowski tron w polskiej PlusLidze po 17 latach powrócił Jastrzębski Węgiel. W finale sezonu 2020/21, rozgrywanym do dwóch zwycięstw, klub ze Śląska pokonał Grupę Azoty ZAKSĘ Kędzierzyn-Koźle (1:3; 1:3). Mecze o trzecie miejsce rozegrały między sobą drużyny PGE Skry Bełchatów i Vervy Warszawa Orlen Paliwa. Po trzech spotkaniach brązowy medal przypadł ekipie ze stolicy (2:3; 3:1; 0:3). Do 1. ligi spadł zespół MKS Będzin, zaś awans uzyskał LUK Politechnika Lublin, który w finale TAURON 1. Ligi Siatkarzy pokonał BBTS Bielsko-Biała (3:0; 2:3; 3:0).\nZAKSA najlepsza w Europie. Kto na miejsce Vitala?\nPo raz pierwszy w historii Ligę Mistrzów w siatkówce mężczyzn wygrał zespół z Polski. Grupa Azoty ZAKSA Kędzierzyn-Koźle w drodze po złoto w półfinale pokonała Zenit Kazań (2:3; 3:2) – rozgrywkę rozstrzygnął złoty set 13:15 dla Kędzierzynian. W drugim półfinale Sir Safety Perugia z Wilfredo Leonem w składzie uległa Itas Trentino (3:0; 2:3). Mecz o złoto rozegrany 1 maja wygrała polska drużyna, pokonując 3:1 włoskie Itas. Nagrodę MVP otrzymał przyjmujący ZAKSY Aleksander Śliwka.\nSezon 2021 dla polskiej siatkówki okazał się być ostatnim pod wodzą Vitala Heynena. Polski Związek Piłki Siatkowej zakończył współpracę z belgijskim szkoleniowcem, który od 2018 roku prowadził Biało-Czerwonych. W tym okresie razem z naszą drużyną obronił tytuł Mistrza Świata (2018), wywalczył srebrne medale Pucharu Świata (2019) i Ligi Narodów (2021) oraz brązowe Ligi Narodów (2019) i Mistrzostw Europy (2021).\nZAKSA – Zwycięzcy Ligii Mistrzów 2020/21\nŹródło: Instagram @zaksaofficial\nJeden z bardziej emocjonujących sezonów F1 w ostatnich latach rozstrzygnął się dopiero podczas ostatniego wyścigu na torze Yas Marina w Abu Zabi. Po raz pierwszy od 47 lat obaj prowadzący kierowcy zgromadzili taką samą liczbę punktów (396.5) po 21 rundach wyścigowych.\nVerstappen Mistrzem Świata\nOstatnie tegoroczne zmagania rozpoczęły się bardzo emocjonująco. Max Verstappen po zwycięskich kwalifikacjach stracił na starcie swoją pierwszą lokatę na rzecz świetnie startującego Lewisa Hamiltona. Sergio Perez wyprzedził  Lando Norrisa, natomiast koszmarny start zaliczył żegnający się z Mercedesem Valtteri Bottas, który spadł na 8. pozycję. Cały wyścig nie odbył się bez kontrowersji związanych z walką o tytuł mistrzowski. Na początku podczas jednej z prób Holendra w odzyskaniu pozycji, doszło do kontaktu między jego bolidem a bolidem Brytyjczyka przez co ten musiał ściąć szykanę. Sytuacja ta po rozpatrzeniu przez sędziów nie zmieniła nic, a Max musiał w dalszym ciągu nadrabiać straty. Po niepełnych 20 okrążeniach bohaterem Red Bulla stał się Sergio Perez, dzięki któremu Max mógł zbliżyć się do jadącego na drugiej pozycji Hamiltona na niecałe 2 sekundy i próbować dalej swoich sił w walce o tytuł. Następne okrążenia nie przynosiły dużych zmian w stawce, na 27 okrążeniu z całej rywalizacji wycofał się Kimi Raikonnen kończąc tym wyścigiem swoją długą karierę w Formule 1. Tuż po nim rywalizację zakończył George Russell oraz Antonio Giovinazzi.\nŹródło: Getty Images/Red Bull Content Pool\nSamochód bezpieczeństwa zmienił wszystko\nLosy tytułu mistrzowskiego prawie zostały rozstrzygnięte. Hamilton z okrążenia na okrążenie coraz bardziej oddalał się Verstappenowi. Gdy do biało-czarnej szachownicy brakowało 5 okrążeń Nicholas Latifi rozbił swój bolid. Na torze pojawił się samochód bezpieczeństwa, który zjechał do alei serwisowej na jedno okrążenie do mety. Na ostatnim okrążeniu rozstrzygnęło się wszystko. Siedmiokrotny mistrz świata pozostał na twardym ogumieniu, a Red Bull zaprosił Maxa by wymienić mieszankę na nową i miękką. Zdublowane samochody między Holendrem i Brytyjczykiem dostały polecenie wyprzedzenia samochodu bezpieczeństwa. Verstappen na nowej mieszance tuż po lotnym starcie ostatniego okrążenia wyprzedził Hamiltona, dzięki czemu po raz pierwszy w karierze oraz jako pierwszy Holender, zdobył tytuł Mistrza Świata w Formule 1. Klasyfikację konstruktorów, tak jak w poprzednim sezonie, należy do Mercedesa, jednak stworzony przez Red Bulla bolid pokazuje, że inne zespoły są w stanie nawiązać z nimi rywalizację.\nPrzyszły sezon niesie ze sobą wiele nowych zmian nie tylko w bolidzie, ale również w składach zespołów. Najważniejszą informacją dla polskich kibiców jest to, Robert Kubica pozostaje jako kierowca rezerwowy i rozwojowy na następny sezon w Alfie Romeo.\nCarlsen znów górą\nZakończone na początku grudnia Mistrzostwa Świata w szachach po raz kolejny wygrał niezwyciężony od 2013 roku Magnus Carlsen. Tegoroczny finał między Norwegiem a Rosjaninem Janem Niepomniaszczijem, odbywający się podczas Dubai Expo 2020 rozstrzygnął się po 11 rozegranych partiach, stosunkiem 7.5 pkt do 3.5 pkt na korzyść Norwega. W przyszłorocznych zawodach wśród zawodników pretendujących do zagrania z Carlsenem w wielkim finale zobaczymy Polaka Jana Krzysztofa Dudę. Dzięki zwycięstwu podczas Pucharu Świata w Soczi zapewnił sobie (jako pierwszy Polak w historii!) miejsce w turnieju pretendentów w 2022 roku.\nŹródło: PAP/Marcin Obara\nNarodowy odleciał, srebrny Duda\nNiedawno poznaliśmy nowych mistrzów Europy i Świata w szachach szybkich i błyskawicznych. Pierwsza z tych imprez odbyła się w Katowickim Spodku. Oba tempa gry padły łupem Dudy, chociaż mało brakowało a zwycięzcą w blitzu mógł zostać, po raz pierwszy w karierze, Klekowski. Kilka tygodni wcześniej Polacy zdobyli brązowy medal w Drużynowych mistrzostwach Europy. Rozgrywane w Warszawie na Stadionie Narodowym Mistrzostwa Świata w szachach szybkich i błyskawicznych gościły wiele znanych w szachowym świecie nazwisk. W turnieju Pań, Mistrzynią Świata w szachach szybkich została Aleksandra Kosteniuk, w grupie Open sprawiając niemałą niespodziankę Mistrzem Świata został młody 17-letni arcymistrz z Uzbekistanu Nodirbek Abdusattorov. Pokonał on m.in Carslena, a w dogrywce Iana Nepomniachtchi. Janek zajął wysokie 5 miejsce, pozostawiając niedosyt wśród kibiców. Miłą niespodziankę sprawił nam turniej szachów błyskawicznych. Wśród pań nową Mistrzynią Świata została zawodniczka z Kazachstanu Assaubayeva Bibisara. W turnieju Open srebrny medal zdobył Jan Krzysztof Duda przegrywając w dogrywce z francuskim szachistą Maxime’em Vachier-Lagrave 1:2.\nCarlsen i 17 letni mistrz świata\nŹródło: Michał Walusza\n← Piłkarskie podsumowanie 2021 roku\n70. TCS: Kobayashi nie do zatrzymania. Będzie drugi Złoty Orzeł? →\nKsiążki to przeżytek?\n8 lutego, 2021 8 lutego, 2021 Anna Kowalczyk\t0


Buty Kennel + Schmenger STEFHA kolor niebieski - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Trampki › Buty Kennel + Schmenger STEFHA\nButy Kennel + Schmenger STEFHA kolor niebieski\nPrezentowane Buty Kennel + Schmenger STEFHA były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. Ten typ kobiecego obuwia od dawien dawna zdobywa kobiecą modę modę kobiecą. Marka Kennel + Schmenger oferuje kobietom trampki damskie o ciekawym wzorze, czego przejawem z pewnością są buty Kennel + Schmenger STEFHA. Obuwie to spełni się bez zarzutu jako codzienne obuwie -.. więcej »\nPrezentowane Buty Kennel + Schmenger STEFHA były tanio do kupienia w www.spartoo.pl. Ten typ kobiecego obuwia od dawien dawna zdobywa kobiecą modę modę kobiecą. Marka Kennel + Schmenger oferuje kobietom trampki damskie o ciekawym wzorze, czego przejawem z pewnością są buty Kennel + Schmenger STEFHA. Obuwie to spełni się bez zarzutu jako codzienne obuwie - nie tylko kapitalnie wygląda, ale również zapewnia dużą porcję swobody i komfort używania, ma to fundamentalne znaczenie, jeżeli chodzi o ich używaniu na co dzień. Zapoznaj się z opisem technicznym:\nButy Kennel + Schmenger STEFHA niebieski. Dostępne w rozmiarach dla kobiet: 41.\nPrezentowane przez nas trampki damskie odznaczają się rewelacyjną trwałością, co osiągnięto dzięki wykorzystaniu materiałów wysokiej klasy do ich stworzenia. Jeśli w dalszym ciągu nie posiadasz w swojej garderobie trampki damskie bądź obuwie Kennel + Schmenger STEFHA nie spełnia Twoich oczekiwań - zerknij na nasze inne oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Kennel + Schmenger STEFHA kolor niebieski


Oferujemy profesjonalny reportaż z Twojego ślubu. Na stronie przykładowe zdjęcia oraz dane kontaktowe. Profesjonalna fotografia ślubna , videofilmowanie , sesje plenerowe . Zobacz przykładowe fotografie...\nZdjęcia ślubne są wspaniałą pamiątką z najważniejszego dnia w życiu. Zapraszamy do skorzystania z naszych usług. Wykonujemy profesjonalne zdjęcia ślubne i sesje zdjęciowe. ...\nFotografia to nie "pstrykanie" zdjęć. To chwytanie ulotnych chwil, barw, spojrzeń, emocji, gestów. Staram się, by zdjęcia, które wykonuję podczas ślubów uwieczniały radość, szczęście, wzruszenie,...\nFotografia ślubna, Adam Słomski i Tomasz Szymula\nZespół dwóch fotografów ślubnych z dużym doświadczeniem zawodowym. Przez lata zdobywali doświadczenie jako fotoreporterzy gazetowi, obecnie prowadzą własną działalność. Ich zdjęcia ślubne wykonane są na...\nOferuję Państwu kompleksową usługę fotograficzną z Dnia Ślubu. Fotoreportaż obejmuje przygotowania z błogosławieństwem, ceremonię zaślubin, składanie życzeń, zabawę weselną do oczepin oraz tortu weselnego. Plener...\nFotografowanie uroczystości ślubnych to dla mnie zaszczyt i ogromne wyzwanie. Przygotowując dla Państwa fotoreportaż, przede wszystkim pragnę uchwycić wszystkie niepowtarzalne chwile oraz nadać im unikalny,...\nFotografia ślubna i nietylko, niepowtarzalne zdjęcia na każdą okazję, ulotne chwile zatrzymane w kadrze. Indywidualne podeście do każdego nowego zlecenia. Możliwość zamówienia fotoksiążki z profesjonalnym...\nStrona firmowa fotografa Łukasza Łukawskiego. Swoje usługi w zakresie fotografii ślubnej oferuje na terenie calej Polski, a głównie: Stalowej Woli, Sandomierza,Tarnobrzega, Rzeszowa,Krakowa. Profesjonalne podejśćie i...\nProfesjonalne studio fotograficzne PHOTOMATIC Bialystok\nPHOTOMATIC - profesjonalne studio fotograficzne w Bialymstoku, fotograf slubny, reklamowy, amator i profesjonalista kazdy znajdzie tu cos dla siebie. Na powierzchni ponad 80m2 w scislym...\nObdarzony wyobraźnią fotograf ślubny przeprowadzi sesję ślubną na obszarze Śląska. Zdjęcia ślubne realizuję zarówno na terenie całego kraju. Fotografia ślubna to temat nadzwyczaj pasjonujący, niemniej...


DUREMAX Power NiMH 7.2V 1500mAh 2/3A EC3 (Duremax) | Scorpio-Polska sp.z o.o.\nKatalog » Marka Duremax\nNumer katalogowy: DXNH-1500-6EC3\nWysokiej jakości tuningowy akumulator napędowy NiMH Duremax 7.2 V 1500 mAh z konektorem EC3. Akumulator jest bezpośrednio przeznaczony dla wszystkich aut RC ECX skali 1:16.\n19 x 35 x 92 mm\n7.5 A (5C)\nMax. 1.5 A (1C)\nDUREMAX Power NiMH 7.2V 1500mAh 2/3A EC3 jest jako akcosoria dla pozycji\nDostępne 0 szt Kiedy dostanę towar?\nAuto dla początkujących kierowców, Torment w skali 1:18 z kompozytowym podwoziem, olejowymi amortyzatorami oraz mocnym silnikiem Dynamite 380 jest przygotowany do jazdy, wszystko potrzebne znajduje się w zestawie. Napęd 4WD na wszystkie koła, nadajnik 2,4GHz. Akumulator NiMH 7,2V 900mAh oraz ładowarka sieciowa.\nAuto dla początkujących kierowców, Ruckus w skali 1:18 z kompozytowym podwoziem, olejowymi amortyzatorami oraz mocnym silnikiem Dynamite 380 jest przygotowany do jazdy, wszystko potrzebne znajduje się w zestawie. Napęd 4WD na wszystkie koła, nadajnik 2,4GHz. Akumulator NiMH 7,2V 900mAh oraz ładowarka sieciowa.


Buda: PE chce odwołać Ursulę von der Leyen, więc mówi to, co chcą usłyszeć | Głos Pomorza\nBuda: PE chce…\nRed. 20 października 2021, 14:59\nBuda: PE chce odwołać Ursulę von der Leyen, więc mówi to co chcą usłyszeć Adam Jankowski\nPodczas debaty w Parlamencie Europejskim szefowa KE Ursula von der Leyen w ostrych słowach skrytykowała ostatni wyrok polskiego TK. Jednocześnie wielu europosłów zarzuciło jej zbytnią pobłażliwość w stosunku do Polski. - Ona ma taki problem, że PE chce ją odwołać, zmienić komisję. W związku z tym ona poszła wczoraj opowiedzieć to, co PE chciał usłyszeć, natomiast w roboczych dyskusjach ta dyskusja będzie zupełnie inna – przekonywał w środę w Polsat News wiceminister Waldemar Buda.\nNie milkną echa debaty w Parlamencie Europejskim, gdzie premier Mateusz Morawiecki tłumaczył znaczenie ostatniego wyroku Trybunału Konstytucyjnego, który uznał prymat polskiego prawa nad prawem unijnym.\nZmiany w polskim wymiarze sądownictwa, wprowadzone przez obecny rząd, w ostrych słowach skomentowała m.in. przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen.\nWaldemar Buda, wiceminister funduszy i polityki regionalnej ocenił w środę na antenie Polsat News, że PE był „skrajnie negatywnie nastawiony” do szefa polskiego rządu.\nPolityk wskazał, że podczas debaty „atakowana była” nie tylko Polska, ale także szefowa Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen.\nW takcie debaty wielu europosłów zarzuciło jej zbyt dużą pobłażliwość w stosunku do Polski oraz brak zdecydowanych działań dotyczących m.in. wstrzymania pieniędzy z europejskiego Funduszu Odbudowy.\n- Ona ma taki problem, że PE chce ją odwołać, zmienić komisję. W związku z tym ona poszła wczoraj opowiedzieć to, co PE chciał usłyszeć, natomiast w roboczych dyskusjach ta dyskusja będzie zupełnie inna – przekonywał Waldemar Buda.\nDodał, że nie może być sytuacji, w której jakiś kraj nie dostanie środków z Krajowego Plany Odbudowy. - Dlaczego? Przecież spłata tych środków z KPO będzie w związku z nowymi podatkami, obciążeniami, które pojawia się i dochodami własnymi KE. W związku z tym my byśmy wtedy nie pozwolili na to, żeby nowe tego typu daniny wprowadzić. Każdy ma świadomość tego, że nie można nie dać, nie przekazać środków. Jednym narzędziem komisji w tej sprawie jest przedłużanie – stwierdził wiceminister.\nSzefowa KE: Wyrok TK kwestionuje podstawy UE\nW trakcie obrad PE, głos zabrała m.in. przewodnicząca Komisji Europejskiej Ursula von der Leyen. - Prawie 40 lat temu, w grudniu 1981 roku, reżim komunistyczny w Polsce narzucił stan wojenny. Wiele osób trafiło do więzienia tylko dlatego, że walczyli o woje prawa. Naród polski chciał demokracji, jak miliony Europejczyków. Chcieli wolności słowa, wolnych mediów. Chcieli zakończyć korupcję i niezależnych sądów, aby chronić ich praw – mówiła.\nWskazała, że po raz pierwszy trybunał, sąd państwa członkowskiego, uznał, że traktaty unijne są niezgodne z konstytucją krajową. - Zawsze byłam zwolenniczką dialogu i zawsze ją pozostanę. To sytuacja, która może i musi być rozwiązana. Chcemy silnej Polski w zjednoczonej Europie. Polska ma ważny udział w Europie - mówiła von der Leyen i zaznacza, że doświadczenie Polski i Polaków miało ogromne znaczenie dla całej Europy – oświadczyła Ursula von der Leyen. - Polsko, zawsze będziesz w sercu Europy. Niech żyje Polska! - skwitowała.\nMateriał oryginalny: Buda: PE chce odwołać Ursulę von der Leyen, więc mówi to, co chcą usłyszeć - Polska Times\nGość 21.10.2021 10:04:31\n20 października, 19:07, Gość:\nGdyby kłamca miał honor , już dawno poddałby się do dymisji . Niestety dla prawdy , jest dalej premierem.\nDla "prawdy" jest dalej premierem ?\nI co tabletki się nagle skończyły ?\nGość 20.10.2021 19:07:37\nGość 20.10.2021 19:05:51\nBuda do budy , wół do karety . Takie tam pier .. do lutki , wypociny , wymiociny opowiada mini-ster .