Kucharze i marchewka\nTekst: Marta Gessler 26.11.2005 01:00\nDo gotowania zaprosiłam Pascala i Karola. Zapytałam ich o ulubiony przedmiot w kuchni. Chciałam, żeby zrobili potrawę z marchewki. To taki mój test. Prosty składnik, a pozwala poznać klasę kucharza. Ot, taka sobie marchewka!\n'Ciekawe, kto pozmywa po kolacji' - tak brzmiał podpis pod zdjęciem, na którym przy stole przykrytym białym obrusem zasiedli najbardziej popularni angielscy kucharze: Jamie Oliver, Gordon Ramsay, Rick Stein, Antony Worrall Thompson, Raymond Blanc i Ainsley Harriott. Przy stole nie było kobiet, a przecież wśród sławnych kucharzy są kobiety: Nigela Lawson, Delia Smith, Lesley Waters, Rose Gray i Ruth Rogers.\nWszyscy wyjątkowo zajęci. Kręcą programy telewizyjne, piszą książki, promują jedzenie, uczą gotowania.\nJak rodzi się kucharz gwiazda?\nMłody przystojny Włoch Gino Dacampo, najnowsze odkrycie, rozpoczyna właśnie karierę w telewizji. Bakcyla gotowania złapał od swojej babci. W wieku 15 lat uczył się w Luigi Catering College. Potem zdobywał doświadczenie i podnosił kwalifikacje, podróżując po Europie. W końcu dotarł do Anglii. I się zaczęło.\nAinsley Harriott jest ciemnoskórym prezenterem nowej edycji programu BBC Two "Ready Steady Cook". Jego kariera kucharza i showmana rozwija się od 25 lat. Pasję gotowania odziedziczył po matce. W pracy towarzyszą mu jej wskazówki: 'Gotuj tylko ze świeżych produktów, miej wszystko przygotowane pod ręką i nigdy nie mów "to trudne"".\nSą oczywiście ikony kulinarne, 'superstars', które świecą stale. Do nich należy na pewno Jamie Oliver. Młody i chyba najbardziej znany kucharz na świecie.\nCzas na kobiety kucharki. Nigela Lawson to "bogini domowego ogniska". Piękna kobieta, mama dwójki dzieci. Gotuje i je. Pisze książki. Jej program 'Nigela Bites' szokuje albo zachwyca. Rose Gray i Ruth Rogers to superprofesjonalistki, właścicielki kultowej restauracji River Café. W swoim programie telewizyjnym promują kuchnię włoską. Podczas jego kręcenia odkryto pracującego u nich Jamiego Oliviera. Lesley Waters jest nauczycielką gotowania w szkole jedzenia i picia. Pracowała w restauracji jako szef kuchni, występuje również w telewizji, napisała kilka książek. Jest pełna energii, poszukująca. Drobna blondynka, zawsze uśmiechnięta.\nTalent, pasja i praca ponad siły. Gorący blat pieca. Krojenie, mieszanie, próbowanie - to czynności codzienne. Dbałość o szczegóły podkręcona wiedzą i praktyką. Tak rodzi się kucharz. Zawodowiec. Kobieta i mężczyzna.\nTajine z marchewką, aromatyczną cytryną i kolendrą: 3 łyżki oliwy z oliwek, pół dużej cebuli lub jedna mniejsza, 2 ząbki czosnku, 1 łyżeczka soli, 1 łyżeczka pieprzu, 1 łyżka przyprawy ras-el-honout lub słodkiej papryki, 250 ml wody, 300 g małych marchewek pokrojonych w słupki o długości 7 cm, 150 g ziemniaków pokrojonych w kostkę, 1 cytryna w zalewie (można kupić w sklepach orientalnych, pęczek kolendry, 2 filety z dorady różowej, 1 pomidor obrany ze skóry, zahartowany, pokrojony w ćwiartki\nPotrzebny jest garnek tajine lub taki z dużym dnem i przykrywką. Naczynie podgrzać, wlać oliwę, dodać cebulę, zmiażdżony czosnek, sól, pieprz i ras-el-honout lub słodką paprykę. Podsmażyć na małym ogniu (3-4 min). Dodać wodę, zagotować, dodać marchewkę, ziemniaki, cytrynę, posiekaną kolendrę i przykryć przykrywką. Gotować na maleńkim ogniu ok. 25 min. Następnie włożyć do garnka filety z dorady pokrojone na ukos na trzy części. A na koniec dodać pokrojonego w ćwiartki pomidora. Całość przykryć przykrywką, gotować dalej 10-15 min - w zależności od tego, jaki stan miękkości ryby się lubi. Podawać najlepiej z kaszą kuskus.\nUlubiony przedmiot Pascala\nKucharza poznasz po tym, jak trzyma nóż, jak kroi, z jaką szybkością. Nóż jest jak przedłużenie ręki. Pokaż mi, jak trzymasz nóż, a powiem ci, kim jesteś.\nBabeczki marchewkowe: 400 g marchewki, 2 łyżeczki masła, 80 g fileta z pangi lub soli cytrynowej, 2 jaja, 2 łyżki słodkiej śmietanki 30-proc., sól i pieprz, szczypta gałki muszkatołowej, 1 ząbek czosnku, 1 łyżeczka bułki tartej, kiełki słonecznika i rzodkiewki do dekoracji\nMarchewki obrać, pokroić na małe kawałki i ugotować do miękkości z jedną łyżeczką masła (jedną surową marchewkę zetrzeć na tarce o drobnych otworach). Filet z ryby pokroić w kostkę. Ugotowaną marchewkę odcedzić i odparować, zmiksować na gładką masę. Dodać jaja i śmietankę. Doprawić solą, pieprzem i gałką muszkatołową. Dodać na koniec posiekany ząbek czosnku. Masę wymieszać z tartą marchewką i przekładać do foremek wysmarowanych masłem i posypanych bułką tartą. Do każdej formy wkładać po kostce ryby. Piec w piekarniku w temperaturze 170 st. C przez 10-15 min. Babeczki są najlepsze z sosem grzybowym lub majonezowo-czosnkowym.\nUlubiony przedmiot Karola\nTo łyżka. Ulubiona musi spełniać kilka podstawowych warunków. Długość minimalna 25 cm, głębokość 'miseczki' 1,5 cm. Najważniejsza jest ta do próbowania.


To będzie najnowocześniejsze centrum treningowe w Polsce. Autor ośrodka Realu Madryt projektuje dla Legii Warszawa - Architektura\nLegia Warszawa zakończyła proces pozyskiwania finansowania na stworzenie najnowocześniejszego piłkarskiego kompleksu treningowo-szkoleniowego w Polsce i na początku kwietnia rozpocznie budowę Legia Training Center w gminie Grodzisk Mazowiecki. Koncepcja architektoniczna ośrodka została przygotowana przez polską pracownię LAP Studio we współpracy z Estudio Lamela, międzynarodowym biurem architektonicznym, które jest autorem m.in. projektu ośrodka treningowego Realu Madryt w Hiszpanii.\n- Budowa ośrodka Legia Training Center to fundament strategii rozwoju Legii. Naszym celem jest nie tylko umacniać się na pozycji najlepszego klubu w Polsce, ale także konsekwentnie budować pozycję Legii w Europie i dołączyć do europejskiej elity klubów piłkarskich. Chcemy szkolić zawodników, którzy docelowo będą grać w pierwszej drużynie Legii i innych klubów Ekstraklasy, a także w czołowych klubach europejskich. Aby to osiągnąć musimy mieć infrastrukturę, która pozwoli przyciągać i rozwijać największe talenty z Polski i regionu. Będziemy też korzystać z najlepszych doświadczeń i wiedzy trenerskiej, a także tworzyć i rozwijać nowe technologie w LegiaLab - mówi Dariusz Mioduski, prezes i właściciel Legii. - Stworzenie ośrodka, który będzie drugim domem Legii, było moim marzeniem i jednym z priorytetów od 5 lat. Dziękuję wszystkim, którzy przyczynili się do tego, że mogę dzisiaj powiedzieć – budujemy! – dodał.\n- Powstaje najnowocześniejszy obiekt w Polsce i w całym regionie. Do Legia Training Center będą trafiać najlepsze talenty z Polski i zagranicy – mówi Tomasz Zahorski, pełnomocnik zarządu Legii i prezes spółki celowej Akademia Piłkarska Legii (APL), która realizuje projekt.\n- Budowa Ośrodka oznacza ogromną zmianę jeśli chodzi o sposób pracy działu sportu w Legii i wielką szansę na rozwój całego klubu. Do budynków i na boiska w Ośrodku w gminie Grodzisk Mazowiecki,\n30 km od naszego stadionu, przeniesie się pierwszy zespół, dyrektor sportowy, dział skautingu, administracja sportowa, druga drużyna i najstarsze zespoły Akademii, a także nasza komórka badawczo-rozwojowa LegiaLab. Z kolei w biurach na stadionie przy ul. Łazienkowskiej zostanie część komercyjna i administracyjna klubu oraz najmłodsze drużyny Akademii. Nowoczesne centrum treningowe otwiera również dla nas możliwości sprzedaży nazwy Ośrodka, tak jak to się dzieje w wielu klubach europejskich – dodaje Tomasz Zahorski.\nPrzed stworzeniem ostatecznego projektu Ośrodka przedstawiciele Legii wizytowali ok. 30 obiektów treningowych w całej Europie (m.in. Realu Madryt, FC Barcelony, Borussii Dortmund, Bayernu Monachium, RB Lipsk, Anderlechtu Bruksela, Ajaxu Amsterdam, Feyenoordu Rotterdam, Sportingu Lizbona, FC Porto, Arsenalu Londyn, Tottenhamu Londyn i Chelsea Londyn). Łącznie przeanalizowano projekty techniczne około 80 ośrodków. Koncepcja architektoniczna ośrodka została przygotowana przez polską pracownię LAP Studio we współpracy z Estudio Lamela, międzynarodowym biurem architektonicznym, które jest autorem m.in. projektu ośrodka treningowego Realu Madryt w Hiszpanii - jednego z najnowocześniejszych i najbardziej znanych realizacji tego typu na terenie Europy.\nEstudio Lamela RSS Legia Warszawa RSS LAP Studio RSS Legia Training Center RSS


24707 • Strona 391 z 1765 • 1 ... 388, 389, 390, 391, 392, 393, 394 ... 1765\nprzez platek rozy 05 gru 2013, 14:47\nlepszaja, po prostu jak jestesmy w zlym stanie to psychoterpai nie przyniesie rezultatow bo nie umiemy sie skupic na problemie... Dlatego lepiej sie podleczyc i wtedy isc:)\nprzez marwil 05 gru 2013, 14:52\nAfobam na początku nie wywoła większego lęku, wręcz odwrotnie.\nprzez lepszaja 05 gru 2013, 15:01\nPłatku biorę grzecznie leki, bo faktycznie nie dość, że lekarz powiedział, że na psychoterapię się jeszcze nie nadaję to kompletnie nie miałam na nią ochoty, teraz jeszcze chyba tez nie jestem na to gotowa.\nPo za tym tyle rodzai tych terapii, że nie wiadomo co przyniesie efekt? czuję się w tym temacie mocno zagubiona.\nprzez Osa1 05 gru 2013, 15:11\nkto pomidorowa by wciagnał....\nprzez Faraway 05 gru 2013, 15:15\nHania, właśnie myśle, że może leki nie działają jeszcze i dlatego takie akcje, afobam mnie wyciszył i dolegliwosci minęły ale też na afobamie nie można zbyt dlugo ciągnąć bo on uzależnia... nic przeczekam jeszcze kilka dni...\nprzez neon 05 gru 2013, 15:18\nHej, bede marudził, ale jedzenie słodyczy szkodzi naszemu organizmowi, a gdy jesteśmy jeszcze osłabieni nerwicą jego wpływ (negatywny) na organizm jest jeszcze większy. To taki news\nprzez lepszaja 05 gru 2013, 15:22\nneon kiepski ten news:(\nmnie tam czekolada na nerwicęnie szkodzi( jedynie obawiam się cukrzycy hihi) ale na moją figurę to pewnie i owszem.\nNic nie poradze, ze lubię słodycze a teraz przy lekach i pogodzie to masakra.\nprzez neon 05 gru 2013, 15:28\nNie wiem dlaczego, ale zauważyłem, że jak ludzie mają trudny okres w życiu, to i źle się odżywiają. To tak jakbyśmy otworzyli jakąś puszkę pandory..\nprzez platek rozy 05 gru 2013, 15:31\nlepszaja napisał(a): Płatku biorę grzecznie leki, bo faktycznie nie dość, że lekarz powiedział, że na psychoterapię się jeszcze nie nadaję to kompletnie nie miałam na nią ochoty, teraz jeszcze chyba tez nie jestem na to gotowa.\nPrzy naszych zaburzeniach poznawczo behawioralna albo interpersonalna dynamiczna najlepsze efekty przynosza :***\n-- 05 gru 2013, 15:31 --\nOsa1, ja mam barszczyk :)\nprzez lepszaja 05 gru 2013, 15:33\neee tam zawsze jadłam czekoladę tylko teraz jakby mi troszkę w boczki szła ale jeszcze nie ma tragedii bo mam niedowagę:)\nAle to fakt generalnie ludzie kiepsko się odżywiają.\nJa jem dużo warzyw i owoców, kasze i takie tam soczewice, hummusik ale słodyczom nie umiem się oprzeć.\nZastanawiam się czy nie zrobić sobie tygodni bez słodyczy a weekendy z???? Ciekawe czy dałabym radę??\nPłatku dzięki wielkie poczytam sobie o tym.\nJa mam dzisiaj rosołek na wzmocnienie i kluski śląskie z pieczonymi polędwiczkami w winie:) no bo alkoholu inaczej nie mogę hehe\nprzez neon 05 gru 2013, 15:37\nlepszaja napisał(a): eee tam zawsze jadłam czekoladę tylko teraz jakby mi troszkę w boczki szła ale jeszcze nie ma tragedii bo mam niedowagę:)\nWydaje mi się, że to by się wiązało, przynajmniej na początku, z dodatkowymi napięciami, bo słodycze to rodzaj uzależnienia.\nprzez Osa1 05 gru 2013, 15:37\nmmm tez lubie a szczególnie barszczyk ukrainski\nalez u mnie wieje\nprzez platek rozy 05 gru 2013, 15:37\nlepszaja, o poledwiczki pycha!!!\n-- 05 gru 2013, 15:37 --\nOsa1, dokladnie taki mam nagotowalam na trzy dni hihi\nJa lubie wszystko co dobre


»Każdy obraz ma inne oczy« Ewa Skolimowska. Kto nie potrafi żyć w szczególe, kto go zakazuje i nim pogardza, ślepnie. Herta Müller - PDF\n»Każdy obraz ma inne oczy« Ewa Skolimowska. Kto nie potrafi żyć w szczególe, kto go zakazuje i nim pogardza, ślepnie. Herta Müller\nDownload "»Każdy obraz ma inne oczy« Ewa Skolimowska. Kto nie potrafi żyć w szczególe, kto go zakazuje i nim pogardza, ślepnie. Herta Müller"\n1 »Każdy obraz ma inne oczy«ewa Skolimowska Kto nie potrafi żyć w szczególe, kto go zakazuje i nim pogardza, ślepnie. Herta Müller 3\n2 W instytucie awangardy, czyli studiu Henryka Stażewskiego i Edwarda Krasińskiego przez kilka miesięcy na przełomie 2009 i 2010 roku trwał dialog, możliwy dzięki nawiązaniu współpracy pomiędzy in s t y t u t em h i s t o r i i s z t u k i u w, f u n d a c j ą g a l e r i i f o k s a l i m u z e u m s z t u k i no w o c z e s n e j w w a r s z a w i e. Jego uczestnikami byli profesor Andrzej Turowski oraz grupa studentów historii sztuki u n i w e r s y t e t u w a r s z a w s k i e g o. Dyskusja materializowała się w czasie poprzez organizację wystaw nawiązujących do zagadnień poruszanych przez profesora Andrzeja Turowskiego podczas wykładów wygłaszanych w m u z e u m s z t u k i no w o c z e s n e j oraz seminariów prowadzonych w ins t y tucie h i s t o r i i s z t u k i. Nasze odpowiedzi na poruszaną w wykładach problematykę formułowane były przed zapoznaniem się z ich treścią, w antycypacji umożliwiającej samodzielność wyrażania myśli. Tak zarysowana sytuacja zmusiła nas do wyjścia poza znane z uniwersytetu sposoby nauczania, zobligowała do zajęcia postawy uczestniczącej w trakcie wymyślania i realizowania wystawy. Tym razem nie wiedza, lecz różnorodność praktyk artystycznych określała nasze rozumienie sztuki. Zorganizowanie każdej wystawy było dla nas szczególnym zadaniem, a bliskość pracowni oraz przezroczyste ściany pawilonu stanowiły wyzwanie. Każda wystawa inaczej się z nimi mierzyła i w rozwiązywaniu trudności odnajdywała swój wyjątkowy charakter. Staliśmy się kuratorami, którzy wyruszyli w niezwykłą intelektualną podróż, której początek wyznaczyła inna, odległa już wyprawa ku krańcom zachodniej cywilizacji w 1914 roku Stanisław Ignacy Witkiewicz i Bronisław Malinowski wypłynęli z Tulonu na Cejlon. W spotkaniu z nieznanym Innym pragnęli odnaleźć siebie brakującą cząstkę scalającą ja. W tropikach poszukiwali skarbu jedności. Zamiast ukojenia znaleźli nadmiar życia: przygnębiające rozwydrzenie form i kolorów, roślinność groźną przez swoje łuski i kolce, drażniący oko widok nagich, czarnych ciał, zamiast uroku gorączkowy koszmar choroby graniczącej z szałem. Podróż, chociaż nie zakończyła się pomyślnie, wprowadziła wątek tożsamości i wielokulturowości do polskiego modernizmu. Mogła zostać przez nas przywołana tylko ze świadomością jej końca, którego metaforą jest nie wyprawa tym razem, lecz ucieczka Claude a Lévi-Straussa przed nazistowskim zagrożeniem z Francji w 1941 roku, opisana przez niego w pierwszym rozdziale Smutku tropików, zatytułowanym Koniec podróży. Antropolog, który odnajdywał zadowolenie w różnorodności zwyczajów, obyczajów i instytucji na krańcach świata, sam stał się Innym w Europie czasów drugiej wojny światowej. Poprzez przywołanie początku podróży i jej konsekwencji mogliśmy poddać ponownej lekturze historię modernistycznej sztuki ze współczesnej perspektywy, w ruchu od końca ku początkowi poszukiwać jej niedoczytanych momentów, odkrywać pęknięcia w pozornie spójnej opowieści, przyglądać się obrazom i ich niespodziewanym spotkaniom. Podróż nie obiecywała nam już spełnienia marzeń ani skarbów w postaci nienaruszonej. Za rodzaj zapisu współczesnej wyprawy etnograficznej można uznać film Goshki Macugi Snake Society (2009), pokazywany podczas wystawy»początek egzotycznej podróży«. Artystka powtórzyła podróż Aby ego 4\n3 Warburga z przełomu 1895 i 1896 roku ku dawnym siedzibom Indian plemienia Hopi. Nie odnalazła jednak zagubionej kultury, lecz jej ślady: kamera zarejestrowała pozostałości opuszczonych domostw oraz opowieść zamerykanizowanego, ubranego w uniform Indianina, który pokazał turystom resztki pozostałe po dawnych mieszkańcach i ich kulturze. Nie udało jej się obejrzeć rytuału węża, którego nie zobaczył także sam Warburg, lecz opisał w wykładzie zilustrowanym licznymi fotografiami, wygłoszonym w sanatorium Kreuzlingen w 1923 roku. Był to taniec z niebezpiecznymi wężami (wkładano je do ust), które utożsamiano z przerażającą siłą piorunów. Węże jako wcielenie groźnych mocy natury miały sprowadzić deszcz w czasie suszy. Próba znalezienia ocalenia wiązała się z podjęciem ryzyka. Warburg odnalazł przedstawienia węża jako zagrożenia (biblijny wąż-kusiciel) i ocalenia (Asklepios-uzdrowiciel) w antyku greckim i średniowieczu obraz wykraczający poza granice dzieła sztuki i estetyki, przekazywany w procesie Nachleben, wydobywany z magazynu pamięci w chwilach napięcia i w zderzeniu z nową epoką i jej potrzebami wypełniany nowymi znaczeniami. Jego transmisja podobna jest do wyładowań piorunów, które w oślepiającym błysku zagrażają możliwością reakcji impulsywnej, ale jednocześnie składają obietnicę zapanowania nad sprzecznościami. Obraz zbliża do nieokiełznanych fantazmatów, a poprzez zapewnienie im formy ma zdolność leczenia i jednocześnie pełni funkcję zapisu duchowych napięć przenikających kulturę zachodnią, która mieści się pomiędzy biegunami praktyk magiczno-religijnych i namysłu matematycznego, pomiędzy antropologią (studiami nad nieświadomymi uwarunkowaniami) i historią (studiami nad ekspresją świadomą). Historia tego obrazu nie może być ujmowana jako chronologiczna sekwencja relacji przyczynowo-skutkowych: dotyczy przetrwania, powrotów i powtórzeń. Obraz wydobyty z przekazywanego przez pamięć zasobu powrócił w filmie Goshki Macugi na jednym z zakupionych przez artystkę w Internecie zdjęć weteran wojny w Wietnamie wkłada węża do ust właśnie tak, jak to czynili uczestnicy rytualnych tańców. Tylko wystawa»początek egzotycznej podróży«bezpośrednio przywołała rozumienie obrazu Warburga. Pozostało ono jednak niedopowiedzianym odniesieniem wszystkich ekspozycji nieujawnioną osnową, przeplatającą się za każdym razem z nowym wątkiem. W dynamicznym obiegu skonfliktowanych obrazów, w krążeniu pamięci o tym, co nie może zostać uobecnione, lecz powraca jako ułomny ślad, ukazywał się obraz nieoswojonej Inności. Postać Innego została odnaleziona na fotografiach tajemniczych, zamorskich krain i ich mieszkańców publikowanych w czasopiśmie Morze. W międzywojennej Polsce zdjęcia wyrażały pragnienie kolonialne, dziś pozostały garścią fotosów zastępujących nieistniejące już postaci. Podczas wystawy»baba Jaga patrzy«wydobyte z czasopisma obrazy zostały skonfrontowane z dokumentalnymi fotografiami z v św i a t o w e g o f e s t i w a l u mł o d z i e ż y i st u d e n t ó w (Warszawa, 1955) oraz dekoracyjnym fryzem Henryka Tomaszewskiego i Wojciecha Fangora. Tym razem Inny jako przedmiot fascynacji ukazywał neokolonialne oblicze radzieckiego im- 5\n4 perializmu, ukrywające się w haśle braterstwa i powszechnego pokoju, którego plastycznym wyrazem była nowoczesna forma festiwalowych ozdób, zawieszonych w przestrzeni miasta. Konkretyzowana w pierwszej połowie xx wieku cielesna postać Innego została unicestwiona podczas drugiej wojny światowej. Holocaust w znaczeniu dosłownym to ofiara całopalna Zagłada pozostawiła po Żydach jedynie popiół. Konstruowany przez pierwszą awangardę obraz jedności człowieka i rzeczy okazał bezsilność w konfrontacji z niemożliwym do zintegrowania w spójnej formie traumatycznym wydarzeniem. W drugiej połowie x x wieku Inność może być przywoływana przez pamięć o niej, poprzez ślady getta wpisane w strukturę odbudowanego miasta, jako warstwa palimpsestowej pamięci zamazanej przez wszystko to, co się na nią nałożyło. Zagłady Innego dotyczyła wystawa»leszno/świerczewskiego/solidarności«. Jego nieobecność zmaterializowała się podczas wykładu doktora Jacka Leociaka jako historia nieistniejącego już w pobliżu pracowni miasta, jako listy z wezwaniem o pomoc napisane w getcie, podczas wystawy wysłane przez nas i Artura Żmijewskiego do mieszańców okolicznych bloków w oczekiwaniu na reakcję. Wystawa»Leszno/Świerczewskiego/Solidarności«z osadów pamięci zachowanych w najbliższym otoczeniu studia wydobyła uporczywie wymazywaną przeszłość p r l-u. Jej problematyczność omówił profesor Waldemar Baraniewski podczas wykładu, który odbył się w ramach wystawy: w dawnym m u z e u m l e n i n a znajduje się dziś m u z e u m n i e p o d l e g ł o ś c i. Kuratorki odnalazły w zbiorach i wystawiły we foyer m u z e u m n i e p o d l e g ł o ś c i rzeźbę Aliny Szapocznikow Ekshumowany (1955). Praca, powstała rzekomo jako reakcja na rehabilitację zamordowanego w 1949 roku László Rajka, jest często traktowana jako prywatna opowieść artystki o wojnie, w przeciwieństwie do projektów pomników podejmujących problematykę wojenną w obszarze bardziej publicznym. Włączenie rzeźby do kolekcji m u z e u m l e n i n a zaskakuje, ponieważ nie da się jej wpisać w żadną wersję oficjalnej polityki historycznej. Może być jednak rozumiane jako przejaw zainteresowania sztuką awangardową, której światopogląd utożsamiano z postawami lewicowymi lub jako próba przechwycenia niepokojącej treści. We współczesnej przestrzeni publicznej, kształtowanej przez zawikłany splot dyskursów politycznych, niewygodną historię wypiera zapomnienie. Wykluczenie nie dotyczy tylko wydarzeń, dotyka także przedmiotów i ludzi, których Inność oswajana jest poprzez wytwarzanie wyobrażenia powszechnej swojskości. Istnienie śmieci w dosłownym i przenośnym tego słowa znaczeniu pokazała wystawa»to miejsce nigdy nie będzie należeć do mnie«. Olbrzymią masę produkowanych przez konsumpcję szkodliwych i ubocznych odpadów przykryła wykładzina (Monika Sosnowska, Bez tytułu, 2006). Sterty śmieci nie pozwalały zachować równowagi, chwiejnym krokom publiczności towarzyszyły, zagłuszające słowa, trzaski gruchotanych resztek. Odpadami mogą być też ludzie chłopi z przedmieść Pekinu (Wei Liu, Hopeless Land, 2008), romskie dziecko zagubione w obojętnym tłumie przechodniów (Jan Brzuszek, Superman, 1991), bez- 6\n5 domni, których przedstawienia krążą w środkach masowego przekazu. Ich schematyczności dotyczyły warsztaty Romana Dziadkiewicza Ikonografia leżenia: znalezione w Internecie obrazy postaci leżących zostały porwane przez nas na drobne kawałki i wyrzucone pod schody prowadzące na dach pawilonu. Obraz nie został zniszczony ostatecznie, ponieważ powraca w pamięci jako klisza. Fizyczny akt niszczenia to próba uświadomienia sobie jego niekontrolowanego przepływu i zapanowania nad nim. Wystawa»To miejsce nigdy nie będzie należeć do mnie«odkryła istnienie Inności w homogenicznej przestrzeni publicznej. Zadała pytanie o możliwość jej wypowiedzenia, a przez to upodmiotowienia. Dominujące dyskursy polityczne przyznają i odbierają prawo głosu, włączają i wykluczają z kontrolowanej przez siebie przestrzeni. Dzielą zmysłowość (partage du sensible) na to, co może zostać pomyślane i to, co nie do pomyślenia, na postrzegalność i niewidzialność. Definiują granice wolności. Jej limitowaniu przeciwstawiali się artyści. Podczas wystawy w g a l e r i i k r z y s z t o f o r y w Krakowie w 1959 roku zostały zaprezentowane prace grupy p h a s e s, której członkowie łączyli sztukę z zagadnieniami społeczno-moralnymi i politycznymi. Ich postawy wywodziły się z ruchu anarchistycznego, skierowanego przeciwko zniewoleniu. Możliwości wyzwolenia człowieka poszukiwali w twórczości. Podkreślali decydującą rolę spontaniczności, oryginalności i nieskrępowanej wyobraźni. Sprzeciwiali się ograniczeniom stylistycznym, łącząc surrealistyczną wyobraźnię z malarstwem abstrakcyjnym. W odezwie, wygłoszonej z okazji otwarcia wystawy i sygnowanej przez członków grupy, André Breton uznał wolność za wartość najistotniejszą, obowiązek myśli tworzącego artysty. Opowiedział się po stronie tych, którym wolność odbierano. W polskiej odwilży i destalinizacji widział rewolucję zrealizowaną, odczuwał w niej pulsowanie wolności. Utopijna wizja wyzwolenia poprzez twórczość, którą budowali André Breton i grupa p h a s e s została skonfrontowana z postulatami Josepha Beuysa na wystawie»niech płonie ogień wolności!«niemiecki artysta w ruchu s o l i d a r n o ś c i upatrywał realizacji własnych poszukiwań trzeciej drogi. Apelował o alternatywę (Aufruf zur Alternative, 1978) pomiędzy kapitalizmem i socjalizmem miał to być wolny demokratyczny socjalizm oparty na ideach wolności, demokracji i samorządności. Wolna twórczość, w której mógł uczestniczyć każdy, była według Beuysa jedyną drogą prowadzącą do społeczeństwa alternatywnego. Polentransport 1981, dar ponad 1000 prac do stworzonej przez Władysława Strzemińskiego Międzynarodowej Kolekcji Sztuki Nowoczesnej w m u z e u m s z t u k i w ło d z i, to deklaracja braterstwa i poparcia dla wolnościowego ruchu w Polsce, utożsamianego przez artystę z własnymi dążeniami. Stażewski, konstruktywista, z anarchizmu czerpał poczucie wolności pojmowanie sztuki jako nieustającego działania. Awangardową świadomość Stażewskiego określało społeczne zaangażowanie, a praktykę artystyczną zmierzanie ku abstrakcji, która w jedności formy, osiąganej na drodze kolejnych redukcji, poszukiwała spoistości sztuki i świata. Awangarda nie odrzuciła obrazu, w jego konstruowaniu odnajdywała utopię 7\n6 organizacji życia. Nie była to jednak jedyna jej wersja: opozycyjne stanowisko zajmowała awangarda utylitarystyczna. Użyteczność miała zapewnić jej bezpośredni udział w budowie nowej rzeczywistości. Funkcje społeczne sztuki podkreślał Mieczysław Szczuka: przywołana podczas wystawy»sny (nie)rzeczywiste«idea domów-ogrodów była utopijną wizją budynków otwartych na świat, zatopionych w otaczającej je roślinności i przestworze powietrza. Domy o szklanych taflach ścian spełniały w wyobraźni marzenia o sprawiedliwym porządku społecznym. Realizacja idei nigdy jednak nie zmaterializowała snu. Szklany Dom (2009) Nicolasa Grospierre a to kontrutopia otwartości zamknięta w szklanym kubiku. W zminiaturyzowanej wersji n a r o d o w e g o b a n k u po l s k i e g o bujnie jak w szklarni rozwijają się egzotyczne rośliny. Nie jest to przestrzeń przeznaczona dla ludzi. Szczuka sądził, że rozdział pomiędzy produkcją i życiem może zostać zniesiony, a sztuka przynosi rzeczywiste skutki społeczne. Jego programowy tekst Sztuka a rzeczywistość został skonfrontowany z manifestem Artura Żmijewskiego Stosowane sztuki społeczne na wystawie»sny (nie)rzeczywiste«. Żmijewski przygląda się procesowi przejęcia awangardowej utopii przez ideologię państwa realizmu socjalistycznego i pyta o samą możliwość zaangażowania sztuki w postutopijnym społeczeństwie konsumpcji. Jego stosowane sztuki społeczne nie zbudują świata od nowa na jednej powszechnej zasadzie, opisują jednak mechanizmy obojętności, wykluczenia i zniewolenia, które zachodzą w przestrzeni publicznej. Ujawniają konflikt tkwiący w jądrze wspólnoty, przywracają publicznej debacie treści wyparte (Manifestacja przeciwko wojnie w Gazie, , Tel Aviv Jaffa, Izrael, współpraca: Yael Bartana). Sztuka, podważając prawomocność obowiązujących stereotypów wyobraźni, kwestionuje zbiorową fantazję i umieszcza się w przestrzeni realnego sporu. Jego wypowiedzenie burzy utrwalony podział przestrzeni zmysłowej na podmioty działania i wypowiedzi oraz na tych, którzy są odrzuceni i pozbawieni głosu. Spór nie istniał w przestrzeni zawłaszczonej przez oficjalną propagandę państwową, co zaobserwować można w filmowych dokumentacjach Manifestacje KwieKulik ( ), wynikających z zainteresowania duetu przebiegiem i wyglądem masowych zgromadzeń i pochodów na ulicach miasta. Żmijewski, powracając dziś do debaty dotyczącej politycznego zaangażowania sztuki, ujawnił sprzeczności awangardy, która w zmierzaniu do abstrakcji upatrywała realizacji społecznych celów, w produkcji szukała możliwości zniesienia własnej alienacji. Budując jedność obrazu i świata, człowieka i rzeczy pomijała istnienie tego, co szczególne. Inność, która liczyła się tylko jako fragment uzupełniający całość, wymykała się uporządkowanej strukturze. Powracała jako doświadczenie nieznośnej obcości tropików, fascynującej tajemniczości mieszkańców upragnionych kolonii, jako masa szkodliwych odpadów i okaleczone ciało. Zniknięciu konkretnej postaci Innego po II wojnie światowej zaczęło towarzyszyć pytanie o granice wypowiadalności i milczenia. Obraz utracił swoją ufundowaną na sprzecznościach i wyobrażoną jedność: zaczął przywoływać nieobecną Inność poprzez ślady pamięci, w nieciągłości i zerwaniach poszukiwał wy- 8\n7 rażalności doświadczenia traumatycznego. Kolejne wystawy wydobywały te sprzeczności i konfrontowały modernistyczny obraz z Innością. Pomiędzy poszukiwaniem tożsamości i doświadczaniem pęknięć, pomiędzy logicznymi konstrukcjami Stażewskiego i heterologią niebieskiej linii, naklejanej przez Krasińskiego na oczywistości miejsca, mieściła się historia, którą ponownie czytaliśmy. Oba wątki spotkały się podczas trwania naszej podróży w przestrzeni szklanego pawilonu wybudowanego na dachu betonowego bloku ułomnej realizacji utopijnej wizji Szczuki.\nProgram Jajko na Wagę Złota\nProgram Jajko na Wagę Złota OPIS Program jest fascynującą podróżą wehikułem czasu do XIX-wiecznej Rosji. W pracowni Faberge złotnicy tworzą, na zlecenie cara Aleksandra III, słynne złote jajka. To inspiracja\nSPIS TREŚCI. II. OD TRIANON DO REWIZJI 90 ₁. Trianon 90 ₁.₁. Śmierć Wielkich Węgier w Trianon metafora ciała 90\nSPIS TREŚCI Marcin Kula Wstęp 11 Joanna Korab Edukacja historyczna w trybach polityki. Idea Wielkich Węgier w węgierskich podręcznikach do historii z lat 1926 1942 29 WSTĘP 33 I. OD I WOJNY ŚWIATOWEJ DO\nMiłosz Benedyktowicz Tramwaj (Dzień dobry pierwsza zmiano), zacheta.art.pl. Magda Bielesz Bez tytułu, zacheta.art.\n1 Opowiedz historię, inspirując się pracami z kolekcji galerii Zachęta. Wydrukuj plik na grubszym papierze, wytnij karty, odwróć je, pomieszaj i wylosuj kilka, a następnie ułóż opowiadanie. W grze może


Motsameta Monastery (Kutaisi, Gruzja) - opinie - TripAdvisor\nRestauracje w pobliżu lokalizacji: Motsameta Monastery\nMotsameta Monastery opinie, Kutaisi\nNr 1 wśród 28 atrakcji w lokalizacji Kutaisi\nTbilisi, Kutaisi 0172, Gruzja\nCisza, spokój. Minusem był pop, który cofnął nas abyśmy założyły na głowę "szalowelony" a sam jak... Przeczytaj więcej\nWg mnie to co dla jednych zniechęca, np zapaska do założenia przy wejściu, a szczególnie położenie... Przeczytaj więcej\nWg mnie to co dla jednych zniechęca, np zapaska do założenia przy wejściu, a szczególnie położenie na uboczu, bez tłumów, to główne atrakcje tego miejsca. A że to miejsce kultu, trzeba zachować stosowną powagę. Miejscowi to doceniają. Aby dojechać najlepiej wynająć "taksówkę", czyli miejscowego kierowcę...Więcej\nMonastyr położony na wzgórzu, pośród górzystego terenu. Widok na sąsiednie góry i kotlinę z rzeką fantastyczny. Wnętrze nie powala jak w niektórych monastyrach. Warto odwiedzić będąc w Kutaisi.\nBardzo ładnie położny i świetnie zachowany. Warto wiedzieć, że w weekendu a konkretnie w soboty jest zakaz wstępu w krótkich spodenkach (możliwe że przestrzegają tego zakazu rownież w inne dni bo w soboty są tam kameralne śluby). Monastyr bezpłatny ale chcą samozwańczy parkingowi za dziki...Więcej\nPiękne miejsce, na uboczu, wśród zalesionych gór kaukazu. Widoki piękne. Ludzi niewiele, a lepsze to niż tak znane Bagrati.\nTak czy owak jak będziesz w Kutaisi pojedziesz\nTak czy owak jak będziesz w Kutaisi pojedziesz, widok niezły na przełom rzeki. Budowla niewielka i trzeba być odpowiednio ubranym ,by wejść do środka/ oczywiste/.\nPiekne widoki i dobra wycieczka na rozgrzewke. Z Centrum Kutaisi około 10 km. Polecamy wszystkim lubiacym zwaedzac stare zabytki\nBardzo ciekawe miejsce do odwiedzenia. Nieprawdopodobne widoki, kanion i potężna dawka zieleni wokół sprawiają, że nie do końca wierzysz własnym oczom. Okrycia dostępne przy wejściu na teren monastyru.\nMonastyr bardzo skromny, za to klimatyczny. trafiliśmy do niego w czasie nabożeństwa z modlitwą księdza i jakiejś kobiety (odmawiali modlitwę po gruzińsku na przemian). Do tego fajne czarne fartuszki dla zwiedzających na wejściu (nasza czwórka to jedyni obcy).\nZobacz 27 hoteli w pobliżu.Zobacz 97 restauracji w pobliżu.Zobacz 63 atrakcje w pobliżu.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Motsameta Monastery.


Kia K 2500 - Wszystko o samochodzie - Mojeauto.pl\nKia K 2500 - Kia K 2500\nKia K2500 to auto przeznaczone głównie dla małych i średnich przedsiębiorstw. Idealnie sprawdza się w ruchu miejskim oraz na krótkich i średnich dystansach. Jest jednym z najbardziej popularnych pojazdów w segmencie lekkich samochodów dostawczych, a zarazem jeden z najpopularniejszych samochodów Kia w Polsce. Do kwietnia 2004 Kia K2500 montowana była w naszym kraju. Po wejściu Polski do UE i obniżeniu ceł importowych sprowadzana jest w całości z Korei, głównie jako podwozie pod zabudowę.\nKup Kia K 2500\nKia K 2500 - opinie kierowców\nKia K 2500 został oceniony 13 razy. Uzyskał średnią ocenę 3.40 na 5 możliwych punktów. 46% użytkowników określiło że warto kupić ten model\nCzy warto kupić ten model: tak 46% nie 54%\nKia K 2500 - spalanie\nUżytkownicy modelu Kia K 2500 testują jego spalanie. Oto średnie zużycie paliwa w mieście i w trasie dla głównych rodzajów paliwa:\nSzczegóły rapotu zużycia paliwa przez Kia K 2500\nOpinie i dyskusje o samochodach Kia K 2500\nvini o Kia K 2500 2002-2004\nJeżdzę Kia 2500 od 3 lat (poprzednio Kia 2700 -ok. 3 lat)w zakładzie kamieniarskim. Codziennie pakujemy na to auto ok 2-3 tony różnych płyt kamiennych i ciągnie jak wół. Raz tylko nie mogło sobie poradzić z nim 3 mechaników, a okazało się ze to tylko zapchany katalizator. Ja używam go od wiosny do jesieni dzień w dzień i daje rade. Podziwiam tych, którzy jezdzą nim zimą, bo nawet przy mokrej trawie on nie chce jechać bo koła tylne kręcą się w miejscu (lekki tył) a co dopiero zimą.Jeśli szukacie zwrotnego i dającego radę przewozić ciężkie towary auta to jak najbardziej polecam. czytaj więcej\nfirma o Kia K 2500 2004-2007\nByła to moja druga KIA poprzednio to K2700 co je różni przedewszystkim komfort kierowcy KIA K2500 jest lepiej odrobiona w środku niż nie jeden zachodniak za to stary model to twardxiel obydwa idealne do małego handlu gdyby mieli większe rozstawy osi to pewnie bym wymienił na nową-starą zabierają dają nową i to na bardzo dobrych warunkachtak miałem tak w poznaniu no i cena nowego jak ktoś nie bierze ślubu to 4 lata i nową OPINIE NA MAILA czytaj więcej\nmatus o Kia K 2500 2004-2007\ndość tanie w zakupie ale potem już tylko drożej. koszt przeglądu średnio 1600- 1800(Pokorski Łódz) w okresie gwarancji 10 przeglądów do 100 000 km !!!!!( około 16-18 tys zł) i 10 dni bez auta. serwis robi przegląd 6-10 godz. PALIWO !! ostatnio z ładunkiem około 2 tony po 319 km zapaliła mi się rezerwa. po nalaniu i przeliczeniu 15,9 l/100km i jak się jedzie troche dalej to 2 razy dziennie tankujemy. mam 2 szt K2500 a więc to nie przypadek. minimalne spalanie na pusto 80km/h 11,5 l. max zarejestrowane 21 l Sieradz-Żary . ale jeżdzą i wożą to na + . pozdrawiam matus czytaj więcej\n13 opini więcej 0 dyskusji na forum


ABC Szamba betonowe Skaryszew, Zbiorniki na deszczówkę Skaryszew i gnojowicę mazowieckie\nProdukujemy zbiorniki na deszczówkę i zbiorniki na ścieki sanitarne o pojemnościach od 2 do 20m3. Na nasze zbiorniki dajemy pisemną gwarancję dlatego możecie być pewni że przykładamy dużą wagę do jakości wykonania i ogólnej szczelności zbiornika. W ofercie mamy: Szamba betonowe Skaryszew, komory wodomierzowe Skaryszew, studnie Skaryszew, zbiorniki na deszczówkę Skaryszew, zbiorniki na gnojowicę Skaryszew.\nSzamba betonowe Skaryszew mazowieckie\nZbiorniki jednokomorowe z transportem i montażem w Skaryszewie mazowieckie\nZbiorniki dwukomorowe z przegrodą w środku z montażem w Skaryszewie mazowieckie\nKanały samochodowe z montażem w Skaryszewie mazowieckie\nStrona dla miasta Skaryszew, Najlepsze ceny w Skaryszewie.\nUwaga w poniedziałek, 21 stycznia 2019r. przyjmujemy zapisy na trensport do miejscowości Skaryszew. Na hasło zapisy - rabat na zbiornik na szambo w wysokości 5%!\nPolecam firmę ABC Samba betonowe Skaryszew, fachowe doradco, wysokiej jakości sprzęt i conajważniejsze szczelne zbiorniki na deszczówkę które zostały zamontowane w mojej firmie.


Hotel SunGarden Wellness&Family Siófok - Helka Travel\nHelka Travel > Hotel > Hotel SunGarden Wellness&Family\nHotel SunGarden Wellness&Family\nSprawdź i rezerwuj teraz! – Hotel SunGarden Wellness&Family\nIlość nocy: --- 1234567891011121314\nW samym sercu Siófok, przy ekskluzywnej ulicy położony jest 4-gwiazdkowy Hotel SunGarden Wellness&Family. Zaledwie 100 m dzieli go od Balatonu i głównej plaży. Hotel niedawno przeszedł gruntowną modernizację. Tym samym stał się jednym z najnowocześniejszych obiektów w letniej stolicy Węgier.\nOtoczony parkiem hotel stwarza idealne warunki do odpoczynku dla rodzin z dziećmi, seniorów, spragnionych romantycznych chwil par czy szukających rozrywki grup przyjaciół. Mile widziani są czworonożni członkowie rodzin.\nDo dyspozycji gości jest tu 60 obszernych pokoi i apartamentów. W każdym klimatyzacja, biurko, minibar, sejf, TV LCD, łazienka z prysznicem, suszarka, telefon, Wi-Fi. Połowa pokoi ma balkon. Hotel przystosowany jest też dla potrzeb osób niepełnosprawnych.\nŚwiat wellness obejmuje: basen wewnętrzny i basen dla dzieci, jacuzzi, basen zewnętrzny z miejscami do opalania, różne rodzaje sauny, miejsce do odpoczynku. Ponadto goście skorzystać mogą z wielu usług wellness, pokoi zabaw dla dzieci i dorosłych, gier sportowych na wolnym powietrzu.\nHotelowa restauracja serwuje dania kuchni międzynarodowej i węgierskiej. Parking na zamkniętym terenie.\nBalaton, płatna plaża: 100 m\nBalaton, bezpłatna plaża: 500 m\nrestauracje, sklepy: 100 m\nProsimy pytać o konkretne terminy, bo hotel ma bardzo dużo ofert pakietowych!\nPakiet „Wakacje SunGarden”\nczas obowiązywania: 01.06 – 01.09.2022\nminimum 7 nocy\nminimum 7 noclegów w wybranym nowoczesnym, eleganckim pokoju\nobfity, urozmaicony bufet śniadaniowy na zimno i ciepło\nsmakowite obiadokolacje w formie bufetu\nWelcome Drink – każdego z gości zapraszamy na powitalny drink\nkorzystanie ze świata wellness – basen wewnętrzny, jacuzzi, solarium (za opłatą), basen zewnętrzny i taras do opalania, świat sauny: sauna fińska, infrasauna, biosauna, komora parowa\nkorzystanie z płaszczy kąpielowych\ndo dyspozycji przepiękny park, pełen roślin i kwiatów wraz z jeziorkiem z ozdobnymi rybami i żółwiami, gwarantujący spokój i harmonię w otoczeniu świeżego balatońskiego powietrza\nza 1 noc za osobę\nParking: 1000 Ft auto/noc\nTaksa klimatyczna (dla osób powyżej 18. roku życia): 400 Ft osoba/noc\nCena: od 295 zł1 osoba / 1 noc


Turbacz - szczyt, mapa, szlaki, Turbacz zimą drugie podejście | naszakgp.pl\nStrona Główna » We dwoje » 2014 » Turbacz\nTurbacz nie poddaje się bez walki\nJak już wiecie na Turbacz próbowaliśmy już wcześniej wejść w weekend majowy 2013 roku ale jakoś nam nie wyszło ze względu na warunki pogodowe. Tym razem stwierdziliśmy ze skoro mamy piękną wiosnę po Bożym Narodzeniu, to spróbujemy nadrobić zdobywanie szczytów Korony Gór Polskich. Wybraliśmy się praktycznie zaraz po świętach. W planie było wejście na Babią Górę – 30.12.2013,Turbacz 31.12.2013 oraz na Wysoką 01.01.2014.\nPogoda końca roku 2013 była naprawdę wyśmienita. Ciepło bez opadów śniegu i deszczu. Wszystko układało się po naszej myśli. Dzień wcześniej na kwaterze podczas narady wybraliśmy szlak na Turbacz którym będziemy zdobywać kolejny szczyt KGP. Tym razem nie chcieliśmy powtarzać wejścia z Koninek, ale postanowiliśmy wypróbować inną drogę. Nasz wybór padł na szlak żółty rozpoczynający się w Nowym Targu w dzielnicy Kowaniec.\nTurbacz – szlak. Źródło mapy: mapa-turystyczna.pl\nWybór szlaku na Turbacz był trochę podyktowany zmęczeniem po zdobyciu dzień wcześniej Babiej Góry. W tym miejscu musimy powiedzieć, że stan szlaku oraz oznaczenie pozostawia dużo do życzenia w naszej ocenie. Na całej długości szlaku jak dobrze pamiętam spotkaliśmy jedną ławeczkę na której można było zjeść drugie śniadanie. Oznakowanie szlaku w porównaniu do Babiej Góry jest również dużo gorsze. W drodze powrotnej udało się nam zejść ze szlaku co skutkowało użyciem GPS, aby się odnaleźć w sytuacji. Reasumując spodziewaliśmy się większego „turystycznego” standardu. Sama trasa jest przyjemna, przemieszczamy się dość szerokim i ubitym duktem.\nTurbacz – wykres. Źródło mapy: mapa-turystyczna.pl\nWażne jest, to że zimą szlak jest wykorzystywany do transportu zapasów na Turbacz. Oznacza to, że zimą może to być jedyny przetarty szlak – GOPR, skutery śnieżne z zapasami itp. Trasa posiada ciekawe walory widokowe, więc nie będziemy się nudzić. Podczas marszu możecie spotkać biegaczy…. tak, tak my ledwo wchodzimy, a są ludzie którzy wbiegają na Turbacz.\nSchronisko przyjazne turyście\nSchronisko na Turbaczu zrobiło na nas duże wrażenie. Po przejściu połowy KGP było to największe schronisko jakie widzieliśmy. Dodatkowo trzeba powiedzieć, że to było jak do tej pory jedyne przyjazne turyście schronisko. Zaraz przy wejściu ustawione są stoły na których można zjeść własne, a nie kupione w schronisku śniadanie!!! Jak by tego było mało zaraz przy stołach znajdowała się kuchnia z dostępem do bieżącej wody i czajnika. Wszystko do wykorzystania bez wnoszenia żadnych opłat. Również w tej części znajdowały się toalety i tu szok – bez opłat. Przed samym schroniskiem znajduje się punkt widokowy z piękną panoramą. Dodatkowo mamy stoliki i ławy aby w plenerze zjeść obiadek. Ze schroniska na szczyt mamy jeszcze jakieś 10min. Na samym szczycie mamy również piękną panoramę do podziwiania.\nPo posileniu się w schronisku i napełnieniu termosów ruszyliśmy w drogę powrotną. Ze względu na samochód ruszyliśmy tą tym samym szlakiem w drogę powrotną. Ty przydały się nam wcześniej zakupione nakładki z kolcami do obuwia. Po zaliczeniu kilku upadków na Babiej Górze nie mieliśmy już ochoty na ryzykowanie. Jak to bywa zimą dzień jest dość krótki więc do samochodu zeszliśmy po zachodzenie słońca. Zdecydowanie ten szlak można polecić każdemu turyście, nawet „zwierzakowi biurowemu”.\nTurbacz – szczyt\nNa kwaterę dotarliśmy około 20.00. nie było to łatwe zadanie. W Sylwestra ceny kwater poszybowały do góry i zazwyczaj proponowano nam kwotę 200zł za noc. Po dłuższych poszukiwaniach udało nam się znaleźć przepiękny pokoik u miłej rodziny za 100zł. Pierwszy raz poszliśmy spać w sylwestra bez oglądania różnych transmisji z imprez, czy bez wyjścia w miasto. O północy obudziły nas petardy ale siły starczyło nam tylko na wymianę buziaków na tak zwanego śpiocha.


Tort w kształcie zombie czy jednak klasycznie? "Ogranicza nas tylko wyobraźnia" [ZDJĘCIA, WIDEO] | Warszawa Nasze Miasto\nTort w kształcie…\nRedakcja 15 marca 2017, 12:52\nTort w kształcie zombie, a może jednak klasycznie? "Ogranicza nas tylko wyobraźnia" [ZDJĘCIA, WIDEO] Damian Kujawa\nZamawiając tort kierujemy się często jego wyglądem, ale jesteśmy dość konserwatywni. Warszawiacy coraz chętniej sięgają po nietypowe projekty, choć tort w kształcie psa to pomysł, którego nie chcielibyśmy przeważnie widzieć na swoim weselu. O to, jak wybrać tort marzeń zapytaliśmy podczas targów Expo Sweet 2017 Igę Sarzyńską z Pracowni Artystycznej Sarzyński.\nZanim dobry cukiernik zacznie wypiekać biszkopt czy formować masę cukrową, potrzebny będzie mu rysunek, który zaplanuje ostateczny wygląd tortu. Pomocne mogą być uwagi klienta. - Torty wykonujemy na specjalne życzenia klientów, nawet wedle ich projektów. Jest to długi proces tworzenia, już od samego projektu. Ja na przykład najpierw robię rysunki, dopiero potem wykonuje dekoracje - mówi główna projektantka Pracowni Artystycznej Sarzyński.\nTort musi być tortem, nie psem\nA co z formą? Tu mamy większą dowolność. Część pracowni przygotuje wam tort od początku wedle waszego pomysłu, ale zawsze wybór gotowego “szablonu” będzie po prostu tańszy. Nasza rozmówczyni przyznaje, że choć zdarzają się jej nietypowe zamówienia, nie jest fanką skomplikowanych i dziwnych kreacji. - Ograniczeniem jest tylko wyobraźnia. Im większą wyobraźnie ma klient, tym dla cukiernika jest to większe wyzwanie. W moim odczuciu tort powinien jednak pozostać tortem. Niekoniecznie mile widziane są u mnie zamówienia takie jak tort w kształcie psa. Raczej od takich pomysłów stronimy.\nMacie ochotę na przepiękną różyczkę z góry tortu? Śmiało, nie otrujecie się. Dekoracja, wbrew temu, co mogłoby się wydawać jest również w pełni jadalna, a co więcej, smaczna. Nie każdy jednak decyduje na to, by tak wykonane zdobienia bezceremonialnie skonsumować. - Może to być karmel, może to być czekolada plastyczna, natomiast wszystkie one są jadalne. Choć, wiele osób zostawia sobie te elementy na pamiątkę - zdradza Iga Sarzyńska.\nCzaszki, małpy i egzotyczne tancerki\nCo może znaleźć się na torcie, co chcielibyśmy zabrać na pamiątkę? Podczas tegorocznych targów Expo Sweet obejrzeliśmy kilka ekstremalnych przykładów - od Kleopatry, po tonącego Titanica, czy ściętą brzozę. Cukiernicy równie chętnie umieszczali na swoich kreacjach aniołki, co postaci z komiksów. To jednak torty konkursowe, które może przede wszystkim, muszą się wyróżniać. Nie tylko wyglądem, ale również smakiem. Oczywiście, zupełnie osobną grupą są torty przygotowywane na wesela lub oficjalne, doniosłe okazje.\nBukiet albo koronka\nTu wypieki w kształcie psa, żyrafy czy zombie były by, lekko mówiąc niestosowne. W takim przypadku nawiązywania do okazji są mniej oczywiste, choć równie eleganckie - Cenię sobie delikatną subtelną dekorację. Kolorystykę i elementy dekoracyjne staramy się dopasowywać do okoliczności. W przypadku wesela tort może nawiązywać do sukni panny młodej, mogą się na nim znajdować koronki, które są wykonane na bazie koronki z sukienki. Na torcie może się pojawić również dekoracja z bukietu, który nawiązuje do bukietu panny młodej - wyznaje Iga Sarzyńska.\nGdy już zdecydujemy, że zamiast tortu w kształcie psa, na naszym weselu powinien pojawić się klasyczny tort, możemy przejść do kwestii smaku. Tu dowolność jest nieco mniejsza, bo podyktowana porami roku i dostępnymi składnikami. - W okresie wakacji są to torty orzeźwiające, lekkie z orzeźwiającymi nutami, owocowe.\nW zimie króluje sam czekolady z rozgrzewającymi nutami, na przykład imbiru, chilli. Wszystko zależy od pary młodej, choć zauważamy, że klienci są coraz będzie otwarci na nowości - podsumowuje główna projektantka Pracowni Artystycznej Sarzyński.\nZobacz też: Melody, Warszawa. Gofry czy lody? Tu dostaniesz jedno zawinięte w drugie [ZDJĘCIA, WIDEO]


Kursy językowe. Wakacje\nOrganizujemy kursy językowe za granicą, dzięki którym szybko poszerzysz swoje zdolności językowe. Nauczysz się mówić swobodnie, bez zbędnego stresu, poznasz sprawdzone metody efektywnego przyswajania gramatyki i nowych słówek. Wszystko to łączy się z pobytem w obcym kraju, gdzie niejednokrotnie zetkniesz się z odmienną kulturą, pięknymi widokami, oraz możliwością rozmowy z nauczycielami i lokalsami.\nDo skutecznej nauki języka konieczne jest jego używanie. To jedna z najistotniejszych kwestii, na które zwracają uwagę specjaliści od lingwistyki. Można uczyć się reguł gramatycznych na pamięć, przyswajać kolejne wyrazy, ale to właśnie konwersacja i obcowanie z żywą mową dają najlepsze, długotrwałe rezultaty.\nNasza oferta uwzględnia więc kursy językowe za granicą, organizowane m.in. w Anglii, Austrii, Niemczech, Szkocji, USA i na Malcie. Każdy kurs jest skierowany do konkretnej grupy wiekowej. Zajęcia obejmują szczegółowy program na różnych poziomach nauczania, m.in. od intermediate do advanced. Taki wyjazd oznacza też aktywne korzystanie z języka, przy jednoczesnym zwiedzaniu i poznawaniu kultury danego kraju.


Jakie mieszkanie kupić? Z rynku wtórnego do remontu, czy z rynku pierwotnego w stanie deweloperskim? | MAXON\nTu sprawa jest dość jasna. Generalnie mieszkania z rynku pierwotnego są droższe od tych z rynku wtórnego, które wymagają generalnego remontu, choć bywają wyjątki ze względu na lokalizację lub rodzaj budynku, w którym znajduje się mieszkanie (np. przedwojenna kamienica). Niezależnie od tego trzeba przyjąć, że za mieszkanie w stanie deweloperskim Kupujący zapłaci więcej.\nPomimo, że mieszkanie od dewelopera jest droższe, niż to z rynku wtórnego, to zakładając, że Kupujący chce użyć takich samych materiałów wykończeniowych – wykończenie mieszkania deweloperskiego powinno być tańsze. Dlaczego? Otóż mieszkanie nowe nie wymaga zrywania podłóg, kucia glazur, wymiany okien, czy instalacji elektrycznej, itp., jak w przypadku mieszkania przeznaczonego do generalnego remontu. Za wszystkie te czynności trzeba zapłacić ekipie remontowej.\nObecnie przyjmuje się, że wykończenie mieszkania w stanie deweloperskim na ekonomicznym poziomie wynosi ok. 1000 zł/m2, w przypadku mieszkania przeznaczonego do generalnego remontu ok. 1500 zł.\nBiorąc jednak pod uwagę, że mieszkanie z rynku wtórnego można kupić taniej, niektórzy rezerwują większą kwotę w budżecie na jego remont.\nTrzeba więc bezapelacyjnie zrobić listę oczekiwań, począwszy od wyboru lokalizacji a skończywszy na rzeczach praktycznych, czyli potrzebie miejsca postojowego, piwnicy, balkonu, itp. Niektórzy przy wyborze mieszkania kierują się wyłącznie lokalizacją (dobra komunikacja, prestiż, itp.), nie stawiając jako priorytet posiadania miejsca postojowego czy komórki lokatorskiej. Inni – wręcz przeciwnie, dla nich najważniejsze są detale, a lokalizacja i dobra komunikacja są sprawami drugorzędnymi.\nDochodzi do tego oczywiście określenie budynku. Wieżowiec, niski blok, kamienica. Budownictwo przedwojenne, powojenne - do lub po 2000 r. Wszystkie te kryteria mają wpływ na wybór mieszkania i wszystkie mają wpływ na cenę mieszkania.\nNie można oczywiście zapomnieć o „intymności mieszkania”. Nowe budownictwo ma to do siebie, że okna i balkony są bardzo blisko siebie. W „starym budownictwie” infrastruktura jest już ustalona i odległości pomiędzy budynkami są znacznie większe, co daje poczucie komfortu, że sąsiad „nie zerka na przedmioty przechowywane na balkonie”, „nie liczy gości, którzy akurat są na przyjęciu” i nie „podgląda programu lecącego w telewizji, puszczając sobie jednocześnie dymka na balkonie”. Wbrew pozorom osób, które chcą mieć więcej intymności i sąsiada nieco dalej – jest znaczne grono.\nGdy już kartka lub notes z oczekiwaniami zostaną wypełnione, przychodzi czas na wstępne rozeznanie na rynku. Jeżeli czas na to nie pozwala lub powstają wątpliwości, należy zwrócić się do profesjonalisty, którzy zna rynek mieszkaniowy, podpowie, doradzi i poszuka mieszkania na miarę oczekiwań. To nie musi być skomplikowane.


Modne i praktyczne dodatki dla niej i dla niego | Krykiet i nie tylko\nHome » Ubiór sportowy » Modne i praktyczne dodatki dla niej i dla niego\nOgromnie interesującą propozycją są także skórzane torby damskie, nadzwyczaj wytrzymałe i gustowne. Rzetelnie dobierane osobne elementy do asortymentu, wytwórcy dbają o wysoką jakość, nietypową estetykę także niezwykłą ergonomiczność.\nWytwórcy torebek damskich pilnują na co dzień trendy w modzie, by rozbudować swoje kolekcje o innowacyjne pomysły natchnione projektami z wybiegów. Niezależnie od wieku i upodobań niewiasty, torebka zajmuje wyjątkowe miejsce w jej życiu. Torebki towarzyszą paniom zarówno na co dzień, jak i przy sposobności większych wyjść.\nStworzyliśmy dla Ciebie nowe zajmujące informacje na ciekawiący Cię temat. Wejdź do następnego tekstu i czytaj wpis.\nTorebki damskie są najistotniejszym dopełnieniem każdej stylizacji. Płeć piękna docenia sobie nietuzinkowe akcesoria o innowacyjnym wzornictwie, ciekawej formie, dużej jakości wykończenia i mówiąc szczerze, urok w wyrafinowanej postaci. Pełna oferta tutaj: wpis.\nMożna kupić przepiękne i najbardziej gustowne torebki damskie, stworzone zarówno ze skóry naturalnej, jak i syntetycznej. Są torebki w stylu klasycznym, retro, awangardowym, jak i wieczorowym, torebki damskie współbrzmiące z obecnymi trendami w modzie. Przystępna kolorystyka obejmuje wspaniałą czerń, ciepłe brązy, szarości, jak i mniej szablonowe odcienie, obowiązujące w danym czasie. Każda osiągalna torebka jest artykułem wysokiej jakości, charakteryzującym się unikatowym wzornictwem i nadzwyczajnym pięknem. Tutaj coś dla was: listonoszki skórzane.\nPotrzebnym a nawet niezastąpionym dodatkiem do damskiej torebki jest portfel damski. Jest to rzecz, bez którego żadna dama nie przekroczy progu domu. Portfele damskie to gustowna estetyka i kolorystyka elegancka funkcjonalność układu środka. Obfita ilość skrytek pozwala na przechowywanie kart i dowodów. Portfele posiadają również przeźroczyste kieszonki na fotografie. Praktyczne w użytkowaniu jest także używanie rozkładu na kieszeń do pieniędzy papierowych również przestrzeń na bilon.\nThis entry was posted in Ubiór sportowy and tagged moda, portfele, torby, torebki, torebki damskie. Bookmark the permalink.\n← Idzie wiosna! Długowieczne buty na nowy sezon\nCóż może przytrafić się Twemu potomstwu w zimie? →\nWizyta u dentysty nie jest taka okropna jak Ci się wydaje


Dzień: 2009-11-23 |\nData publikacji artykułu listopad 23, 2009\nZapraszam do zapoznania się z ciekawym artykułem o reklamach na blogach https://interaktywnie.com/biznes/artykuly/social-media/blogerzy-na-start-7589\nDziś chciałem wspomnieć o pojawieniu się nowych miejsc reklamowych na blogu jednak uznałem, że warto przybliżyć mniej obeznanym osobom platformy reklamowe dla blogerów.\nW celu zarobienia paru złotych na opłacenie hostingu, domeny etc. blogerzy umieszczają na swoich blogach reklamy.\nNa moim blogu po kilku miesiącach pojawiły się dobrze mi znane i lubiane reklamy Google Adsense. Znajdują się one na samym początku i końcu każdego posta (w treści). W Adsense jest możliwość umieszczania reklam graficznych i tekstowych (ja preferuję tekstowe).\nWynagrodzenie otrzymuję za każdy wykonany klik przez internautę w reklamę. Kwota jest zależna od popularności branży, której dotyczy reklama. Reklamy dopasowywane są automatycznie do treści bloga. System pozwala ustawić filtr, aby nie wyświetlać niechcianych reklam. Wypłata po zebraniu 100$. Z tej platformy korzystają tak wielkie witryny jak gazeta.pl,\nKilka miesięcy temu pojawiły się testy platformy reklamowej AdTaily m.in. u Maćka Budzicha. Właściciel strony po zarejestrowaniu się, dodaniu kodu JS do strony, określeniu stawki za dzień wyświetlania reklamy oczekuje na kampanię. W moim przypadku stawka była blisko 5zł i czekałem na reklamę około 2 tygodni. Pojawiła się kampania reklamowa banku millenium z ogłoszeniem o pracę na stanowisko developera na jeden dzień. czytaj dalej


Wireshark 64-bit 1.8.7 PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nWireshark 64-bit 1.8.7\nWireshark (dawniej Ethereal) to analizator protokołu sieciowego, umożliwiający dokładne zbadanie ruchu w obrębie lokalnej infrastruktury sieciowej. W wersji 1.8.7 usunięto wiele bugów.\nWireshark może zostać wykorzystany, jako sniffer, czyli narzędzie umożliwiające przechwytywanie komunikacji sieciowej, m.in. niezaszyfrowanych rozmów Gadu-Gadu. Dodatkowo program umożliwia podsłuch sieci takich jak: Ethernet, IEEE 802.11, PPP/HDLC, ATM, Bluetooth, USB, Token ring, Frame Relay, FDDI i wiele innych. Umożliwia tworzenia filtrów oraz zaznacza kolorami przechwycone pakiety. Program jest bardzo ceniony przez wszystkich użytkowników profesjonalnie zajmujących się oprogramowaniem sieciowym, gdyż dostarcza dużo przydatnych informacji na temat ruchu w danej sieci. Prezentowana wersja przeznaczona jest na komputery 64 bitowe.\nRozmiar: 26.55 MB\nNazwa pliku: Wireshark-win64-1.8.7.exe


OWOCE LEŚNE a chemizacja ŻYWNOŚCI – Edukacja Wyższa - Pobudka Org cda\nMaj 20, 2015 Nauka o jadalnych owocach leśnych Brak komentarzy\nOWOCE LEŚNE a chemizacja ŻYWNOŚCI. Owoce leśne należą do pokarmów najbardziej naturalnych iBajmniej skażonych. Od pewnego czasu przybierają na sile procesy niszczenia i za- uwania środowiska ludzkiego w krajach rozwiniętych i rozwi- s~cych się, a ich prędkość wciąż jeszcze rośnie. Przyczynami ch bardzo niekorzystnych i groźnych zjawisk Są: szybki wzrost by ludności, rozrost miast i innych osiedli oraz rozwój przęsłu i nowych technik, ograniczające coraz bardziej przestrzeń soby naturalne. Przemysł, zwłaszcza chemiczny, celulozowo- pierniczy i hutniczy, wytwarza ogromne ilości gazów i dylów, wśród których szczególną toksycznością odznaczają się związki siarki.\nna podstawie informacji zawartych w podręczniku lub w atlasie historycznym


Dezynfekcja Warszawa lipiec 2021 − slawniprawnicy.pl\nslawniprawnicy.pl Dezynfekcja Warszawa lipiec 2021\nBudrys jest grupą, zajmującą się opanowywaniem rozmaitych insektów, owadów bądź też innych szkodników. Jeżeli chodzi o eliminację tych szkodników, ich zespół składa się z świetnych specjalistów, których charakteryzuje ogromna wiedza na ten temat. Są to osoby, które posiadają ogromne doświadczenie dotyczące usuwania gryzoni.\nDeratyzacja, dezynsekcja oraz dezynfekcja to rzeczy, w których ma kompetentność nasza firma Budrys. W nadejściu wielorakich owadów, szkodników oraz dokuczliwych insektów, pomagają zaradzić wyjątkowi specjaliści zatrudnieni w naszej firmie, którzy posiadają duże doświadczenie oraz wiedzę. Nasi fachowcy potrafią rozeznać się, który niszczyciel przebywa w poszczególnym mieszkaniu, a następnie wybrać prawidłową metodę tak, aby go zwalczyć. Poprzez to, że mamy aplikacji środków owadobójczych, specjalistyczne środki chemiczne, sprzęty do zamgławiania czy też generatorów ozonu. bez problemu możemy zaradzić nawet bezgranicznie skomplikowanym wyzwaniom. Uwolnimy Państwa zarówno od szczurów, komarów lub tez mrówek. Z tego względu zapraszamy do telefonicznego kontaktu gwoli zatwierdzenia szczegółów wzajemnej współpracy.\nZderatyzowanie będzie jak najbardziej efektywne, o ile będzie zrobione w dobry sposób. Dlatego więc powinno się powierzyć ją doświadczonej w tego rodzaju pracach instytucji, która wyszuka prawidłowe, testowane trucizny a potem rozłoży je a także zaznaczy. W następnej kolejności przyda się dokonać rewizji stanu trutek, natomiast w przypadku pojawienia się nieżywych szczurów, wtedy usunąć je, zgodnie z zasadami bezpieczeństwa. Trzeba też być świadomym tego, jakie problemy są związane z występującymi w naszych lokalach mieszkalnych szczurami.\nrobaków to dezynsekcja szkodników, latających i biegających.Pluskwy, mrówki, mole, komary, muchy, prusaki, karaluchy to głównie występujące szkodniki domowe.Problematyczne dla mieszkańców danego miejsca mogą się stać też owady takie jak wszy albo pchły.Eliminacja gniazd os i szerszeni to również dezynsekcja.Zwalczanie dorosłych osobników oraz larw to bardzo wyczerpujący proces, który wlicza się do całkowitej dezynfekcji.Stosowana jest w zakładach pracy, na otwartych terenach oraz w mieszkaniach lub domach, zakładach pracy oraz na otwartych przestrzeniach.Właśnie do tego używane są wysokospecjalistyczne środki fizyczne, do których należy ogień, para wodna, gorące powietrze, gaz, szron oraz promieniowanie ultrafioletowe.Podaje się równie przynoszące pozytywny skutek metody, takie jak chemiczne i biologiczne.


Nasz i herbatki świat...: 138. Połowa adwentu za nami! ^^\nWyobrażacie sobie, że już za tydzień i kilka dni będzie nasze kochane Boże Narodzenie? Chyba każdy wie co robią harcerze zaraz przed tymi świętami! A jeśli ktoś nie wie, to po przeczytaniu tej notki będzie już wiedział!\nBetlejemskie Światło Pokoju już jakieś trzydzieści lat temu zapoczątkowali austriaccy skauci. Od tego czasu każdego roku z Betlejem przewozi się Światło do Wiednia, skąd zostaje po kolei przekazywane do poszczególnych krajów. Harcerze z ZHP także zaangażowali się w akcję. Odbieramy Światełko w Krakowie, tam każdy harcerz może dostać płomień z Betlejem. Następnie zawozimy lampiony do swoich miasteczek i zanosimy do kościołów, urzędów i szkół, tak aby w każdym domu zapłonęła świeczka z Groty Narodzenia.\nNie wiem czy wszyscy zrozumieli o co w tym wszystkim chodzi, ale jest to naprawdę bardzo ciekawa akcja. Takie przekazanie miało miejsce właśnie wczoraj, w Krakowie, a wszystko zaczęło się w sumie już w piątek w Zakopanem. W każdym razie w niedzielę o godzinie czternastej kilkunastu harcerzy z naszej drużyny wsiadło do autobusu. Blada wzięła gitarę, więc oczywiście śpiewaliśmy. Dużo śpiewaliśmy. Zatrzymaliśmy się jeszcze przy hufcu, żeby zabrać parę osób. W drodze do Krakowa podeszła do naszego śpiewającego tyłu Pacia.\n- Kto ma rogatywkę? - Gubi i ja automatycznie podniosłyśmy ręce.\n- O, super! - komendantka odwróciła się - Burek! Mamy chętne do sztandaru!\nI tak oto zostałam wkopana do jednej z najgorszych rzeczy na świecie. Koło piętnastej trzydzieści byliśmy w Krakowie. Zebraliśmy się pod Wawelem, ubraliśmy pałatki i czekaliśmy na drużyny harcerskie, które wracały z gry miejskiej. Razem z Gubi i Radkiem zostaliśmy wypchani na przód kolumny. Poszliśmy na plac apelowy. Pacia zaprowadziła naszą delegację sztandarową do innych.\n- Jakby coś, to róbcie to co inni. - dała bardzo pomocną radę i zginęła w tłumie.\nI tak właśnie staliśmy sobie na baczność przez cały apel. Oczywiście Gubi i ja nie miałyśmy pojęcia kiedy salutować, więc wyszłyśmy na idiotki przed całą chorągwią. W końcu apel dobiegł końca, a my udaliśmy się do Kościoła Mariackiego. Okropnie współczułam Radkowi, że musi dźwigać ten ciężki sztandar. Nie wytrzymywałam, kiedy słyszałam gdzieś w tyle głos Zuzy, Kuby albo Bladej drących się na całą ulicę. Zawsze robiłam to razem z nimi, a teraz nie mogę. W końcu doszliśmy do bazyliki. Razem z innymi sztandarami ustawiliśmy się przy głównym ołtarzu. Naprzeciwko nas przy sztandarze stali jacyś harcerze ze szczepu Swarożyca (tyle udało mi się odczytać z ich polarków). Nie dość, że miałam wrażenie jakbym zaraz miała zemdleć, to jeden z nich non stop się na mnie gapił. Na mszy też nie specjalnie wiedzieliśmy co robić. Radek opuszczał sztandar wtedy co inni, a wszyscy pozostali patrzyli się na siebie jakby z pytaniem: Mamy teraz salutować?. A wiecie co było w tym wszystkim najgorsze? Że obok nas była puściutka ławka. Nikt w niej nie siedział, a my musieliśmy stać na baczność (chociaż z tym na baczność to różnie było). Ogromnie ucieszyłam się, kiedy w końcu wyszliśmy na zewnątrz. Nastąpiło przekazanie Światła, po czym próbowaliśmy znaleźć nasz hufiec. W końcu zauważył nas i przygarnął Burek. I tak oto wróciliśmy szczęśliwie do autokaru! W drodze powrotnej znów śpiewaliśmy, tyle że przysiadł się do nas jeszcze Krzysiek. Chwilę przed dwudziestą byliśmy już pod gimnazjum. Zawiązaliśmy krąg, obwieściliśmy wszystkim, że spotykamy się jutro na roratach, aby przekazać Światło do kościoła, po czym rozeszliśmy się do domów.\nWniosek: nigdy nie przyznawaj się do tego, że masz rogatywkę!\nA, i jakby ktoś chciał sobie zerknąć na zdjęcia, to zapraszam na Fan Page'a chorągwi: KLIK.\nLampiony ze Światłem z Betlejem.\nSobotę wyjątkowo spędziłam w domu. Wstałam sobie chwilę po dziewiątej i zabrałam się za sprzątanie pokoju i układanie książek na półkach. Kiedy przyjechała mama, zaczęłyśmy piec pierniczki. Uwielbiam ten piękny zapach, który tradycyjnie gości w naszym domu, podczas pieczenia. ^^ Ozdabianie zostawiłam moim kochanym siostrom, sama polukrowałam chyba tylko jedno ciasteczko.\nEfekty układania książek. Rozpoznaje ktoś jakieś swoje ulubione dzieła (chociaż wątpię, że widać jakieś tytuły)?\nPerełki, lukier i nie wiadomo co jeszcze!\nA to moje ciasteczko.\nI pochwalę się jeszcze moimi prezentami mikołajkowymi. :D Dostałam Pana Brokuła, cieplutką piżamę oraz dwustronną, różowo-czarną czapkę. Na zdjęciu uwieczniłam też prezent z mikołajek kadrowych - ślicznego bałwanka na choinkę. ^^\nJeśli chodzi o te właśnie mikołajki, to niektórzy dostali naprawdę ciekawe rzeczy. Ania znalazła w paczce swoją własną brytfankę, którą kiedyś zgubiła. Blada bombkę, w środku której była zamknięta jakaś karteczka. Próbowaliśmy odczytać co na niej pisze, ale było widać tylko słowa: Po stłuczeniu rozwinąć. Vika dostała mnóstwo dokładnie takich cukierków, jakimi pół godziny wcześniej zajadaliśmy się na zbiórce. Z moim prezentem było trochę zamieszania, ponieważ nigdzie go nie było, ale co poniektóre osoby upierały się, że na pewno został dostarczony do hufca. W końcu znalazł się - w prezencie Tysi. :D\nTak w ogóle, to pamięta ktoś jeszcze o Blogowym Klubie Książki? Jest nas już bardzo dużo, ale cały czas zapraszamy chętnych do współpracy! Zasady są bardzo proste, a samo założenie takiego czegoś było niesamowitym pomysłem. ^^ Wystarczy zapisać się i już można brać udział w wszystkich klubowych dyskusjach. Zapraszamy --> KLIK.\nI na koniec klasycznie: świąteczne zdjęcia z weheartit.com!\nStworzyła: Ola Bajer o 16:16\nEtykiety: akcje , harcerstwo , relacje , święta\nBonaVonTurka 15 grudnia 2014 17:53\nCzy kochane, to w moim przypadku kwestia sporna ;) Słyszałam o tej akcji z Betlejemskim Światłem Pokoju, i sama idea na pewno mi się podoba. I bym chciała kiedyś zobaczyć Kraków, ech... nawet gdybym miała stać na baczność przed ołtarzem ;)\nTeż piekłam pierniczki, ale w ilościach tak hurtowych, że ozdabiamy je dopiero przed świetami, bo zajmują całą podłogę w jendym pokoju, a ich ozdobienie choćby kapka lukru trwa naprawdę długo :D O dziwno, wszystko to potem zjadamy dość szybko....\nPan Brokuł mnie powalił... Jeste genialny!\nginny write 15 grudnia 2014 18:41\nŚwietna notka ^^ wpadnij też na mój czy coś ;3\nBukwa 15 grudnia 2014 21:06\nCo do Twego pytania - jestem w ZHR (już czuję to spojrzenie nienawiści :D) i pewnie dlatego też nie kojarzę akcji ze Światłem (jeszcze więcej spojrzeń nienawiści), ale wydaje mi się to rzeczą bardzo ciekawą... A przy tym, nie ukrywajmy, to takie romantyczne. To przkeazywanie sobie światła. Ach, rozmarzenie.\nPan Brokuł to mistrzostwo! ♥\nNa półeczce Twej dostrzegam Narnię, Percy'ego Jacksona, nawet jedną część Harry'ego... No, powiedziałabym "czego chcieć więcej", ale w sumie książek nigdy dosyć :D Ale Twoje są zdecydowanie niczego sobie.\nEj, zazdroszczę rogatywek - u nas w drużynie mamy berety, które w sumie też nie są złe, ale rogatywki są fajniejsze :C Chociaż raczej nie będę już o tym wspominać, bo wyczuwam traumę związaną z wypchnięciem do sztandaru ;) Brr. To musiało być straszne. A wszystko przez te rogatywki! Niegodziwe.\nHaha, co do marakasów z herbaty i długopisów, ostatnio odkryłam, że jestem niezaprzeczalnie wirtuozem gry na długopisie, jednym, jedynym. We Will Rock You brzmiało satysfakcjonująco :P Ukulele to świetna rzecz! Mam nadzieję, że uda Ci się związać ze swoim na całe życie i że będzie Ci ono towarzyszyć do końca Twych dni (zrobiło się jednocześnie mrocznie i uroczo). Czekaj, czekaj... grasz na skrzypcach? *o* Zazdrość rośnie. A harmonijka jest wręcz banalna do ogarnięcia, więc nie ma z nią praktycznie żadnych problemów (chyba że ją zgubisz - Bukwa pozdrawia).\nObrazki z weheartit zawsze dobre. ^^\nOby się utrzymywał ten nastrój przedświąteczny!\nBry Wercia 15 grudnia 2014 22:03\nOjj biedaczki... :C taka rada na przyszłość jak sztandar się opuszcza to wtedy się salutuje ;)\nAle było fajnie przyznaje! Następnym razem będzie lepiej! Teraz też miałam za co ci dziękować! ^^" Wybacz ale to już jest tradycją :3 Nie mogę się doczekać świąt <3 Zero szkoły :D Pozdrawiam\nBukowina 16 grudnia 2014 12:09\nUwielbiam słowa ,,a dalej to rób to co wszyscy". Zawsze, niezmiennie oznaczają one, że zaczynają się kłopoty i owi wszyscy będą robili nie tylko dziwne rzeczy, ale też bardzo różnorodne i całkiem pogubisz się, którego ze ,,wszystkich" masz naśladować...\nEw, ty sobie Kraków zwiedzasz a ja co robię ze swoim życiem? :D\npan Brokuł rozwala system! Podobnie jak prezent w postaci brytfanki - chciałabym kiedyś dostać w prezencie wszystkie kostki do gitary jakie kiedykolwiek zgubiłam :D\nTorrens 16 grudnia 2014 17:24\nNiesamowicie wyglądają te tłumy i przede wszystkim lampiony. Chciałabym kiedyś wziąć w czymś takim udział.\nUwielbiam pieczenie pierniczków, bo wtedy zjadam ich chyba więcej niż później zostaje na powieszenie na choinkę. A najlepsze jest ich dekorowanie lukrem. Wtedy to budzi się we mnie dusza artystki.\nŚwietne prezenty, szczególnie ten pluszowy brokuł. Genialny pomysł!\nSłodka Karolina 16 grudnia 2014 20:17\nAle się z Gubi wkopałyście współczuję no cóż czasem lepiej się nie przyznawać :P\nU mnie też piekliśmy pierniczki ale wyjątkowo nie dekorowaliśmy. Ten lampion wygląda po prostu pięknie szkoda że w naszej okolicy nie ma harcerzy chętnie bym wstąpiła do tej grupy ;(\nKlaudia Cloudeen 16 grudnia 2014 20:57\nCiekawa przygoda z tym sztandarem :D Ile ja bym dała żeby być Kościele Mariackim, na pewno jest tam pięknie (z resztą, widać już po samych zdjęciach). No i te piękne obrazki na końcu :D http://fairytaledreamcloudeen.blogspot.com/\nLennyk 16 grudnia 2014 21:40\nNie słyszałam akurat tego zwyczaju przekazywania sobie światła. Już sam pomysł mi się podoba, jest ciekawy, a na zdjęciach też fajnie to wygląda. Przypomniało mi sie jak grałam w kościele na dniu niepodległości. Patrzyłam na klasę mundurową stojącą ze sztandarem tuż obok nas. Biedaki! Musieli przez całą mszę stać na baczność, podczas gdy inni sobie siedzieli.\nTe piernicki smakowicie wyglądaja. Z reguły w domu ich raczej nie pieczemy, ale w tym roku zastanawialam się nad upieczeniem, więc możliwe,że takie zrobię.\nObrazki z weheartit utrzymują taka świąteczną atmosferę, a pan Brokuł jest genialny!\nPol@ 18 grudnia 2014 21:11\nOch, współczuję ,,wkopania się" przez przyznanie się do posiadania rogatywki... cóż, za to masz już coś takiego za sobą!:D\nNigdy nie słyszałam o tego typu akcji, ale muszę przyznać, że jest niesamowita. Musiało to być niezwykle piękne i nastrojowe. Szacunek dla austriackich skautów, którzy wpadli na tak świetny pomysł!\nAż mi napędziłaś smaka na pierniczki;) A tak się składa, że u nas w domu ich nie pieczemy. Raz tylko zrobiliśmy na choinkę i ozdobiliśmy mnóstwem lukru. Pamiętam, jak zeskrobywałam ten lukier i go jadłam:D\nPan Brokuł jest absolutnie genialny! Aż Ci go trochę zazdroszczę. Naprawdę, świetny prezent:) Tak jak ten w postaci brytfanki. Na pewno dziewczyna się ucieszyła;)\nA na Twojej półce rozpoznałam ,,Opowieści z Narnii", jedną z części ,,Harry'ego Pottera", serię o Ani (również ją bardzo lubię), kilka powieści Carlosa Ruiza Zafona, serię ,,Magiczne drzewo" i oczywiście ,,Percy'ego Jacksona i bogów olimpijskich". W sumie to ja też powinnam chyba zrobić porządek w moich książkach... zwłaszcza, że na święta ich na pewno przybędzie;)\nAch, te obrazki z weheartit! Jak zwykle wprowadzają niesamowity klimat.\nJess 20 grudnia 2014 22:23\nO, "Opowieści z Narnii". *.*\nJa na szczęście nigdy nie stałam w sztandarze, aż współczuję wszystkim, którzy stali. ;/ W tym Tobie. ;)\nU na Światło będzie jakoś niedługo. 23 bodajże. ;) (Białystok)\nO jejciuuuuu, ale słodki. *.* (Pan Brokuł)\nPiękne ciasteczko. ^^\nOoo, zazdroszczę pieczenia. ;)\nŚwięta to taki piękny okres. <3\nO, Percy. I Harry. I Ania. (hah, jak to śmiesznie brzmi xD)\nI Biblia. <3\nŻycie Jezusa Chrystusa? Fajne to?\nChciałam napisać długi komentarz, ale jak zwykle mi nie wyszło. ;/ Wybacz. :C :'(\nDo napisania w komentarzu pod Twoim następnym postem. ^^


Henryk G1 - HS-Projekt.pl\nHenryk G1 (jvmhq3n05re2sg)\nDom parterowy z poddaszem użytkowym, niepodpiwniczony, z garażem, przeznaczony dla 4-5-osobowej rodziny. Jego strefę dzienną stanowi duża przestrzeń składająca się z kuchni, jadalni, pokoju dziennego i oranżerii oddzielonej od nich delikatną, ażurową ścianą. Do strefy dołączono zadaszoną część tarasu, która latem może stanowić przedłużenie pokoju dziennego. W części nocnej zaprojektowano sypialnie rodziców wraz z garderobą i łazienką. Dwie sypialnie dziecięce umieszczono na poddaszu.\nDom zaprojektowano w technologii tradycyjnej murowej ze stropem gęstożebrowym. Dach o konstrukcji drewnianej pokryto dachówką cementową lub ceramiczną. Schody wewnętrzne drewniane.\nDiuna G2 (wole oko) - dom 222.98 m2 Metraż: 222.98 m2\nDiuna G2 (lukarna) - dom 224.95 m2 Metraż: 224.95 m2\nZadaj pytanie architektowi - Henryk G1\nFormularz zamówienia - Henryk G1


100 hektarów zbóż w ogniu! Potężny pożar pola w Rekowie [Zdjęcia, Film] | Kamienskie.info\n100 hektarów zbóż w ogniu! Potężny pożar pola w Rekowie [Zdjęcia, Film]\nlipiec 29, 2019 • 14:39 26 komentarzy\n13 zastępów straży pożarnej z ziemi, 3 samoloty gaśnicze typu „Dromander” z powietrza walczyły z ogromnym pożarem pól, który przed godziną 13 wybuchł pomiędzy Rekowem a Dobropolem.\nNie wiadomo co było przyczyną pojawienia się ognia. Wiadomo, że wysoka temperatura oraz silny wiatr sprzyjały jego rozprzestrzenianiu.\nŻywioł łącznie objął 100 hektarów zbóż gotowych do zbiorów oraz pół hektara lasu. Kilka kilometrów przed Rekowem (na wysokości Rzewnowa) policja zorganizowała objazd, w związku z niebezpieczeństwem rozprzestrzeniania się żywiołu.\nPoprzedni wpisBiura Obsługi Klienta Enei czynne dziś do północy! Następny wpis200 000 nowych prosuentów dostanie po 5000 złotych. Rusza program "Mój Prąd"\ndo yntelygenta z 21.31 słuchaj wieśniaku nie obrażaj innych jak ci słoma z gumowców wystaje..brałeś udział w programie chłopaki do wzięcia ?????? jak nie to spróbuj będziesz celebryta..\n3 Kamienie 2 Trzebieszew 2 Jarszewa 2 Wolin Troszyn Kozielice Wysoka Stawno 2 Rozwarowa\nKamienie Stawno Rozwarowo Jarszewo Trzebieszewo Wolin Troszyn Kozielice Wysoka\nMiejscowa hołota nie mająca pojęcia o polityce.\nJakie jednostki były?\nJakas balbina siedziala przy polu i palila papierosa i ciekawe czy to nie jej robota\nA koło niej stała srebrną skodzianka\nPrędzej pislamiści i ich bojówkarze,co nienawidzą lgbt.\nBo LGBT to parada wynaturzeń.\nJakiś baran pewnie kiepa z samochodu wyrzucił!\nte zboża opryskane roundupem z rakotwórczym glifosatem i tak nic nie warte\ntyle zboża! dramat! pożary, susze, gradobicia i PiS = drożyzna żywności. Korzystajcie jeszcze z promocji i róbcie zapasy, jesień będzie trudna, a później coraz gorzej. Święta skromniejsze.\ngłowa jest inna= pusta . Idź pocałuj komucha w d…\nty z 17:11, skąd się tu wziąłeś? wytrzeźwiej zanim siądziesz do kompa\nBiorących w akcji jednostek gaszenia pożaru było 19 w tym dwa samoloty i jeden helikopter. Przyczyną był sam kombajn zbożowy, właściciel sam mowil że widział jak zaraz za kombajnem pali się sciernisko słomy,sam jako pierwszy wkroczył do gaszenia lecz wiatr był silniejszy i ogień zbyt szybko się rozprzestrzenil. Można podziękować straży pożarnej za szybkie natarcie i opanowanie sytuacji.\nBiorących w akcji jednostek gaszenia pożaru było 19 w tym dwa samoloty i jeden helikopter. Przyczyną był sam kombajn zbożowy, właściciel sam mowil że widział jak zaraz za kombajnem pali się sciernisko słomy,sam jako pierwszy wkroczył do gaszenia lecz wiatr był silniejszy i ogień zbyt szybko się rozprzestrzenil. Można podziękować straży pożarnej za szybkie natarcie i opanowanie sytuacji a dla właściciela ziemi szczere wyrazy wspolczucia.\nchciałbym przypomnieć, że rok temu o tej samej porze roku ten sam kombajn się palił\nw zeszłym roku też się paliło u tego pana od tego kombajnu\nSusza i nic wiecej…tyle teraz pól spłonęło :/ Strażacy w te wakacje mają pełne ręce roboty\nWspółczucia dla właściciela.\nSporo pracy dopilnowania a w jednej chwili spłoneło.\nWyrazy współczucia dla Państwa K.W. Radny.\nCzy to tylko moje spostrzeżenie ale ostatnio bardzo dużo pól płonie….\nprzy obecnie panującej suszy wystarczy niewiele. Jak widzę ludzi, którzy wyrzucają pety przez okno pety lub takich co palą lampiony szczęścia to mi ręce opadają.


smycz - Najdziwniejsze zwierzęta świata | AutBar\nPies na smyczy jest bardziej agresywny, niż bez niej. Istnieją sposoby, by temu zaradzić i sprawić, by spacery na smyczy stały się przyjemnością.Pies na smyczy jest bardziej agresywny. Wynika to z kilku czynników. Po pierwsze, pies na smyczy czuje się o wiele pewniej, gdyż na drugim końcu ma poparcie przewodnika. Po drugie, nasz pupil idąc na smyczy na ograniczoną swobodę ruchu, nie może nigdzie pobiec i przez to czuje się, jakby był w przymusowej sytuacji bez wyjścia. Ponadto, jeżeli nagle kurczowo złapiemy za smycz i ją skrócimy, nasz czworonóg to wyczuje i będzie wiedział, że na pewno zaraz stanie się coś niezwykłego. Kiedy zauważając, że zbliża się inny pies, przyciskamy mocniej smycz, dla naszego pupila jest to "znak do walki". By sprawić by podczas spaceru, nasz pies nie był agresywny, starajmy się zapewnić naszemu pupilowi jak najwięcej kontaktów ze spokojnymi psami. Pozwólmy naszemu zwierzakowi bawić się z innymi czworonogami. Widząc psa, który wygląda groźnie, zmieńmy trasę spaceru i omińmy go. Warto unikać niepotrzebnych konfrontacji. Jeśli już zezwalamy na obwąchiwanie się naszego psa z innym, koniecznie starajmy się utrzymać go na jak najluźniejszej smyczy. Ponadto, jeżeli twój pies nie jest reproduktorem, dobrze byłoby go wykastrować. Wtedy na pewno problemy z agresją znacząco się zmniejszą, a może nawet ustąpią. Gończy pies rodem z bajki Dalmatyńczyki to psy, które zwłaszcza dzieciom mogą kojarzyć się z urokliwymi bohaterami bajki Walta Disneya. W istocie to jednak rasa zaliczana do psów gończych, pochodząca z Chorwacji. Dorosłe dalmatyńczyki osiągają wysokość wahającą się od 50 do 61 cm, w zależności od płci. Masa ich ciała wynosi zwykle maksymalnie 30 kg. Charakterystyczną cechą dalmatyńczyków jest białe umaszczenie, z licznymi czarnymi lub brązowymi cętkami. Co ciekawe, szczenięta rodzą się białe, a cętki pojawiają się u nich dopiero po około 2 tygodniach życia. Dalmatyńczyki to psy, które świetnie nadają się dla rodzin, muszą być jednak odpowiednio prowadzone. Wtedy są rzeczywiście przywiązane do właścicieli i chętnie bawią się z dziećmi. Generalnie są bardzo przyjacielskie i inteligentne, a ich żywiołowość wymaga zapewnienia im sporej dawki aktywności ruchowej. Ponadto, właściciele dalmatyńczyków powinni szczególnie dbać o codzienne szczotkowanie swoich pupili, bowiem psy tej rasy gubią sporo sierści. Przeciętnie dalmatyńczyki żyją od 10 do 12 lat. Oczywiście, znam wiele przypadków w których pies uratował życie własnego właściciela. Pies najczęściej może nam uratować życie przed niepożądaną osobą, która chce nas skrzywdzić bądź przed obcym, groźnym psem. Psy są najlepszymi przyjaciółmi człowieka, są bardzo wierne i bronią nas do końca, z tego powodu naprawdę polecam mieć psa, jest to świetny zwierzak, który nigdy nie odmówi nam posłuszeństwa, wiernie będzie pilnował naszego domu oraz bronił nas w razie potrzeby. Nie wiem jak wy, lecz ja mam owczarka niemieckiego czystej rasy, jest to suka, miała już dwa razy szczeniaki, ma około pięciu...


Test Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami i informacje\nDrewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami\nDrewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami test i informacje\nOpis produktu: Zabawki muzyczne Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami goki\nKiedy maluch zacznie potrząsać trzonkiem wydobędą się ciekawe,\nDŁUGOŚĆ INSTRUMENTU: 18,5 cm\nIdealny do zajęć z rytmiki\nMożesz również kupić towary w sklepie internetowym Edukatorek, gdzie jest oferowany w bardzo dobrej cenie 18 zł. Możesz wybrać jeden z punktów odbioru do osobistego odbioru. Przyzwoite informacje można znaleźć w koszyku. Pokaż pełny opis towaru\nFunkcje Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami goki\nSpecyfikacje Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami i opis można znaleźć na stronach w katalogu lub bezpośrednio na stronie Edukatorek goki, gdzie można od razu kupić ten produkt za 18 zł.\nNajlepsze recenzje Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami\nSzukasz najlepszych recenzji Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami i kolejnej recenzji? Najlepszym rozwiązaniem jest wyświetlenie najlepiej ocenianego Zabawki muzyczne i zobacz produkt, który ma najwięcej opinii od użytkowników Ceneo. Znajdziesz tu wszystko, czego potrzebujesz i jaka marka jest dobra lub czego wolisz unikać. Koniecznie spójrz na inne recenzje goki na forach i blogach. Spróbuj wyszukać recenzję Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami Zabawki muzyczne i Youtube , gdzie wiele osób publikuje opinie i oceny produktów, które kupili lub przetestowali.\nTest Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami Zabawki muzyczne\nW Polsce jest kilka usług testowania produktów i czasopism, w których poznasz fakty o produkcie i produkcie . Na przykład https://wizaz.pl/Contests-tests, https://www.pro-test.pl/ oraz http://testoland.pl/ Często zdarzają się testy kilku najlepiej sprzedających się produktów z danego segmentu, a następnie zamawiane z najwyższej jakości oraz najlepszy stosunek ceny do wydajności Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami. Na podstawie parametrów testu porównawczego można łatwo stwierdzić, który Zabawki muzyczne jest dla niego idealny, a wybiera najkorzystniejszy produkt, testując go i przeglądając . Zalecamy sprawdzenie sekcji wyników testu, gdzie można również sprawdzić testy Zabawki muzyczne. Możesz łatwo porównać jakość tagu goki . Nie wszystkie produkty (często tylko te najlepiej sprzedające się w kategorii, np. Zabawki muzyczne goki), więc sprawdź, czy istnieje test Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami.\nDostawa towarów Zabawki muzyczne goki\nRecenzje na Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami\nOcena produktu: Pprzed zakupem najczęściej czytałem recenzje Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami i często patrzę na Youtube. I ten produkt mi odpowiada.\nOcena produktu Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami: Cenię produkt pozytywnie, podoba mi się jego cechy i ufam marce goki. Jestem zadowolony ze wszystkiego.\nOcena produktu: Mam już kilka innych produktów od goki i jestem zadowolony, więc kupuję ponownie i wszystko jest w porządku.\nJeśli potrzebujesz dokumentacji produktu, podręczników lub szczegółów produktu dla Drewniany instrument perkusyjny z 13 dzwoneczkami , Skontaktuj się bezpośrednio z producentem. Wszystkie etykiety produktu, ceny i dostępności są informacyjne i dokładne dane , sprawdź Edukatorek Sprzedawcy Strona, na której wszystkie te informacje są aktualne.\nDrewniany tęczowy BĘBENEK z kulkami\nZIELONY TAMBURYN drewniany instrument\nPAJACYK TAMO instrument muzyczny\nKAZOO drewniany instrument muzyczny\nDrewniany kastaniet ANIMAMBO\nDREWNIANY MARAKAS w paseczki\nMOTYLEK marakas ANIMAMBO\nTĘCZOWY MARAKAS podwójny\nTRÓJKĄT instrument na rytmikę TRIANGEL\nBIEDRONKA drewniany mini tamburyn\nKACZUSZKA drewniany mini tamburyn