Polak potrafi: Miraculum przekleństwo inwestora czy cudowny zysk?\nNa koniec kwartału spółka miała zobowiązania czyli długi w wysokości 40,2 mln przy czym przewyższały one kapitały własne aż trzykrotnie. Zobowiązania dzielą się jednak na długo oraz krótkoterminowe. To tak jak bank oferuje lokaty krótko i długoterminowe. Te drugie są bezpieczniejsze bo odsuwają problemy w przyszłość, ale te pierwsze wymagają uregulowania znacznie wcześniej. Jakie może to rodzić problemy widzieliśmy niedawno w przypadku Finroyal tutaj.\nWynoszą one aż 32,5 mln, natomiast aktywa obrotowe wynosiły tylko 21,3. A więc innymi słowy spółka ma więcej długów niż jest w stanie zapłacić. i to w wysokości aż 11,2 mln. Należy przy tym pamiętać, że aktywa obrotowe to nie tylko gotówka ale także należności od innych kontrahentów oraz zapasy.\nWykazanie czegoś w raporcie to jedno a realia to drugie. Można przyjąć, że teoretycznie jeżeli zobowiązania = aktywa obrotowe to wówczas spółka wychodzi na zero czyli pokrywa zobowiązania swoimi aktywami, ale w praktyce trzeba pamiętać, że\npo pierwsze inni kontrahenci mogą zwlekać z płatnościami\npo drugie zapasy to tylko potencjalna gotówka.\nA więc tylko część aktywów obrotowych jest dostępna - ta która jest w gotówce. A to oznacza, że tak naprawdę spółka realnie ma dużo ponad 11 mln zobowiązań. A zobowiązania krótkoterminowe trzeba przecież spłacić niebawem. Jak sobie spółki radzą z takim problemem?\nSkonsolidowane raporty spółki Miraculum Źródło: bankier.pl\nKrótki rzut oka na skonsolidowany raport za wybrane okresy pokazuje jak szybko maleje wartość aktywów, kapitału własnego a rośnie liczba akcji. Kłopoty spółki są widoczne jak na dłoni a inwestor postawi haczyk - ryzykowna.\nTymczasem Miraculum podpisała niedawno umowę nabycia spółki Multicolor sp z o.o. i wartość tej transakcji to 11 mln. Może się to wydawać dziwne zważywszy na fakt, że spółka ma niemały przecież dług a tymczasem dokonuje jeszcze zakupu. Skąd oni biorą na to środki finansowe?\nŻeby zdobyć potrzebne 11 mln Miraculum decyduje się na emisje i to aż 3 serii obligacji na kwotę 15 mln. Obligacje te nie są oferowane dla inwestorów indywidualnych. Kupuje je Selma Investment która do tej pory zapłaciła 6,2 mln.\nDlaczego o tym piszę skoro obligacje nie są adresowane dla nas? Z prostego powodu, że początkowo rating Altmana skazał Miraculum na banicję inwestycyjną. Zwykły inwestor widząc rating D ominie takie obligacje z daleka. Ale głębsza analiza może wykazać, że to właśnie ta spółka może się okazać czarnym koniem właśnie ze względu na tak fatalną kondycję.\nFirmy które są zagrożone bankructwem muszą decydować się na ryzykowne inwestycje, które mają przynieść im jeszcze większe zyski. Jeżeli nowe inwestycje są trafione a generowane przychody pokrywają koszt długu znaczy to, że wszystko jest na dobrej drodze do polepszenia dotychczasowej sytuacji firmy.\nJeżeli nabyta przez Miraculum spółka Multicolor będzie generować duże zyski, to nasz bohater będzie mógł wyjść na prostą. A inwestor który jej zaufał może zarobić więcej niż gdyby inwestował w spółki, które są w ratingu Altmana oznaczane kolorem zielonym.\nSytuacja przypomina przypadek firmy Work Service, która będąc zadłużona, decyduje się na przejęcie firmy IT Kontrakt o czym pisałem tutaj a środki na zakup zdobywa z emisji akcji o czym tutaj oraz obligacji info tutaj. A zysk z tego był przecież niemały.\nSwoją drogą sama nazwa firmy jest świetna gdyż kojarzy się od razu ze słowem Miracle czyli cud. Pytanie jednak czy inwestowanie w tę firmę to przekleństwo dla inwestora czy też szansa na cudowny zysk? O tym szerzej w następnym artykule.\nCiąg dalszy: Najciekawsze obligacje korporacyjne na rynku\nAnonimowy 20 czerwca 2012 13:22\nMiraculum sobie całkiem nieźle radzi i widać, że Pani Prezes ma "łeb na karku". Przejęcie Joko/Virtualto był strzał w 10. Znam te marki, uważam, że to najlepsze Polskie marki kosmetyków kolorowych, chociaż mogłyby być bardziej aktywne w sensie marketingu i produktów POS. Ekspozytory wyglądają nieciekawie, niektóre produkty mogłoby mieć opakowania bardziej przykuwające uwagę. Multicolor chyba też ma najbardziej zaawansowane fabryki,w procesach stosowali mikronizację komponentów, kiedy niektórzy dopiero o tym śnili, a jest to proces stosowany przez m.in. Revlon i kilka innych świetnych światowych marek. Chodziła kiedyś taka plotka w branży, że Multicolor produkował nawet słynne Meteoryty Guerlain i ta plotka wyszła od ich Polskiego dystrybutora, firmy Diparlux. Nie wiem ile w tym prawdy, ale w ofercie Joko mają podobny produkt, a na aktualnych opakowaniach Guerlain, jest napisane, że produkowane są we Francji, do starych niestety dostępu nie mam. Jedyne co mi się nie podoba w strategii Miraculum, to własne wyspy handlowe. Oznaczają wyparcie, a przynajmniej zmniejszenie sprzedaży i odbioru w handlu detalicznym tradycyjnym. Prywatne drogerie/perfumerie i tak mają już bardzo ciężko, konkurowanie z sieciówkami ma sens tylko markami niszowymi i takimi, które chociaż znane, nie chcą być obecne w wielkich sieciówkach. Sam prowadzę dużą perfumerię połączoną od razu z innymi kategoriami modowymi, pod Łodzią. Większość marek znanych z sieciówek, udało mi się zastąpić markami niszowymi, mam bardzo dobre usytuowanie, ale jednocześnie blisko stąd do 2 centr handlowych i na prawdę trudno zatrzymać klienta, żeby nie pojechał do Douglasa, Sephory, Rossmanna (to cholerstwo się szerzy wszędzie...), SUperpharmy itp. Jeżeli jeszcze w Łódzkim pojawią się wyspy Miraculum/Joko, to nie będę się miał nad czym zastanawiać i po prostu zrezygnuję z tych marek, jednoczesnie wiedząc, że do obrotu mogę wprowadzić już tylko te tańsze i gorsze jak Vipera, Hean, Delia... Nie chcę tego, ba nawet się boję wtedy o przyszłość całego interesu. Miraculum chce jeszcze kupić jakieś marki kosmetyków do stylizacji/pielęgnacji włosów. Nie ma super dobrych na naszym rodzimym rynku, ale jeśli już, to stawiam na firmę Marion. Dość potężna i pokaźna oferta produktowa, aktywny dział R&D wkraczający teraz w produkty do pielęgnacji ciała i przede wszystkim aktywny eksport na rynki zagraniczne, mogą zapewnić Miraculum bardzo dobrą sytuację finansową i szerszą dystrybucję zagraniczną/więcej klientów zagranicznych. Myślę, że spółka może namieszać jeszcze dużo na naszym rynku, ba szykuje nam się gigant na miarę korporacji Loreal i to nasz, rodzimy, Polski. Można być tylko dumnym, nawet jeżeli zeżrą ich długi i wierzyciele, to przynajmniej próbowali i starali się.\nAnonimowy 13 kwietnia 2013 01:00\nCiekawe prognozy, niestety firma jest bardzo zadłużona i możliwe jest jej bankructwo - odpukać...


Toil - adiuwant zwilżająco-przyczepny do roślin | Sumi Agro Poland\nTyp produktu: Środek pomocniczy\nToil to preparat zwilżająco-przyczepny w formie koncentratu do sporządzania emulsji wodnej przeznaczony do stosowania z herbicydami w ochronie buraka cukrowego, kukurydzy i innych uprawach polowych.\nEC – koncentrat do sporządzania emulsji wodnej do stosowania po rozcieńczeniu wodą\nJak działa Toil?\nPreparat Toil powoduje:\nobniżenie napięcia powierzchniowego cieczy roboczej,\npoprawę równomierności pokrycia powierzchni roślin cieczą użytkową, zwłaszcza roślin trudno zwilżanych,\nzwiększenie skuteczności i szybkości działania środków ochrony roślin.\nKorzyści ze stosowania preparatu Toil\nPoprawia skuteczność zabiegów poprzez: lepsze pokrycie powierzchni i ułatwienie pobierania, poprawę przyczepności do opryskiwanych powierzchni i odporności na zmywanie przez deszcz, zmniejszenie napięcia powierzchniowego cieczy roboczej, zmniejszenie niekorzystnego wpływu wiatru i znoszenia cieczy roboczej podczas zabiegu.\nPozwala na stosowanie niższych dawek środków ochrony roślin przy zachowaniu wysokiej skuteczności.\nJest bezpieczny dla roślin uprawnych.\nKorzystnie wpływa na plon.\nNie wymaga wstępnego mieszania.\nPartner dla herbicydów\nPreparat TOIL przeznaczony jest do stosowania łącznie ze środkami chwastobójczymi stosowanymi w uprawie buraka cukrowego, kukurydzy, a także innych upraw polowych. Dodatek preparatu TOIL jest szczególnie wskazany w sytuacjach, które określają zapisy w etykiecie.\nWybierz zwilżacz do oprysków Toil i podnieś skuteczność zabiegów herbicydowych!\nUprawy rolnicze - 1,0 l/ha 1,0 l/ha zgodnie z etykietą-instrukcją stosowania herbicydu, z którym Toil jest stosowany zgodnie z etykietą-instrukcją stosowania herbicydu, z którym Toil jest stosowany -\nJakie właściwości ma preparat zwilżająco-przyczepny Toil?\nToil to zwilżacz do oprysków. Zaleca się jego stosowanie go łącznie ze środkami grzybobójczymi, a także środkami chwastobójczymi w celu poprawy skuteczności wykonywanego zabiegu.\nW jakich uprawach można stosować preparat zwilżająco-przyczepny Toil?\nToil z powodzeniem można stosować łącznie ze środkami grzybobójczymi w uprawach polowych, a także ze środkami chwastobójczymi stosowanymi powschodowo w uprawie kukurydzy, buraka cukrowego oraz innych upraw rolniczych.\nCoraz większe nasilenie ze strony przędziorka chmielowca w uprawach buraka cukrowego\nMączniak prawdziwy na winorośli\nWarto stosować adiuwanty


Emancypantki/Tom III/XIV - Wikiźródła, wolna biblioteka\nEmancypantki. Tom III - Tom III/XIV\nW parę dni obie panny otrzymały wezwanie, ażeby w sobotę przyszły na tygodniową sesję do domu pani Zetnickiej, właścicielki magazynu ubiorów damskich. W sobotę zaś z rana do Madzi przyszedł list z Iksinowa, dziwnie odpowiadający chwili i sytuacji.\nPisała panna Cecylja, siostra aptekarza, z prośbą, ażeby Madzia wyrobiła jej miejsce nauczycielki przy jakiej pensji klasztornej w Krakowie, albo Jazłowcu.\nWprawdzie brat i bratowa — pisała panna Cecylja — tak są dobrzy i tak ją kochają, że będzie musiała stoczyć z nimi walkę, zanim jej pozwolą opuścić swój dom. Ale ona czuje się już zmęczoną życiem światowem, tęskni do spokoju i do jakiegoś kącika, gdzie mogłaby doczekać starości, nie będąc dla nikogo ciężarem.\n„Otóż mam temat na dzisiejszą sesję!“ — pomyślała Madzia, zgóry ciesząc się wrażeniem, jakie wywoła w pannie Cecylji, gdy doniesie, że — ma dla niej miejsce w klasztornej pensji, a to dzięki protekcji stowarzyszenia kobiet.\nCo za triumf dla towarzystwa i co za ulga dla biednej Cecylji, która, zamiast dziękować jakiejś litościwej osobie, będzie korzystała z praw, przysługujących każdej kobiecie!...\nKiedy około ósmej wieczorem, obie panny, skromnie ubrane, wymknęły się ze swych apartamentów, w dziedzińcu zetknął się z niemi Solski.\n — A to pięknie! — zawołał. — Wycieczka w niepogodną noc... Dokądże?\n— Nic mu nie mów, Madziu!... — odparła Ada. — Dowiesz się jutro.\n— Weźcież panie przynajmniej kogo ze służby...\n— Jeszcze czego?... Słyszałaś, Madziu: każe nam korzystać z opieki mężczyzny w podobnej chwili!... Adieu, mój panie — mówiła, śmiejąc się, Ada — i wiedz o tem, że masz do czynienia z kobietami samodzielnemi.\nSalonik pani Zetnickiej, duży, jasny, oświetlony przez lampę, wiszącą pośrodku sufitu, był pracownią. Na jednym stole leżała góra tkanin, zakrytych prześcieradłem; w kącie, obok pieca, tulił się druciany manekin do upinania sukien. Ściany były ozdobione sztychami Towarzystwa Zachęty Sztuk Pięknych, naprzeciw drzwi stało ogromne lustro. Wielka rozmaitość krzeseł wyściełanych i giętych świadczyła, że dom ten nie odznacza się bogactwem umeblowania.\nPań zgromadzonych było ze trzydzieści. W tej liczbie kilka młodych i bardzo wesołych, kilka starszych i jakby rozdrażnionych najpierwej rzucało się w oczy. Ogół wyglądał spokojnie i bezpretensjonalnie, jak osoby, które mają dużo kłopotów, nie kryją się z niemi, ani też ich okazują. Ada spostrzegła, że większość zebranych nie odznacza się wdziękami i -— odetchnęła. W towarzystwie pięknych kobiet czuła się skrępowaną.\nPrezentacja nowoprzybyłych odbyła się krótko. W zagłębieniu jednego okna, Madzia spostrzegła Manię Lewińską, siostrzenicę Mielnickiego, która, pomimo nieukończenia szóstej klasy, wyglądała na kobietę dojrzałą i stroskaną. A że obok niej było parę krzeseł wolnych, więc Madzia pociągnęła tam Adę i wszystkie trzy siedziały razem. Dzięki temu wypadkowi, Ada miała sposobność dowiedzieć się niektórych szczegółów o uczestnikach zebrania.\nSama gospodyni domu, mimo obfitości obstalunków, robionych w jej pracowni, nigdy nie posiadała nawet dziesięciu rubli zaoszczędzonego kapitału: przypuściła bowiem swoje współpracowniczki do udziału w zyskach, a obok tego miała dwie wychowanice, zupełne sieroty. Panna Żetowska, introligatorka, ile razy nie miała roboty, chodziła pielęgnować ciężko chorych, za całe wynagrodzenie przyjmując tylko żywność. Panna Ulewska umiała szewctwo, hafciarstwo i malarstwo na porcelanie; pracowała od świtu do północy, miała początki suchot i brata, który na jej koszt chodził do gimnazjum. Natomiast panna Papuzińska grała na fortepianie jak Liszt, śpiewała jak Patti, malowała jak Siemiradzki, pisała powieści jak Wiktor Hugo i — gniewała się na cały świat, który żadnego z jej talentów nie chciał ocenić.\nPani Białecka, wdowa, od kilkunastu lat opiekowała się kobietami, wychodzącemi z więzienia, które mieszkały u niej, przez nią dostawały służbę i — niekiedy okradały ją na podziękowanie. Panna Zielińska, nauczycielka, z własnej pracy utrzymywała rodziców i dwu braci, którzy ciągle szukali odpowiedniego dla siebie zajęcia, a panna Czerwińska, także nauczycielka, biorąca po złotówce za lekcję, odznaczała się niezwykłą zdolnością wyzyskiwania swoich znajomych na rozmaite dobroczynne cele. Jeden z jej pupilów był dyrektorem fabryki, drugi poszukiwanym adwokatem, trzeci ożenił się z majętną panną. Ale ich opiekunka, już zagrożona ślepotą, wciąż brała po złotówce za lekcje i chodziła w podartych trzewikach.\nUkryta za firanką, Ada, słuchając tych objaśnień, wypowiadanych szeptem przez Manię Lewińską, doznała wstrząsających uczuć. W pierwszej chwili chciała wybiec na środek saloniku, upaść na ziemię i całować nogi tych świętych kobiet, które szły przez życie nikomu nieznane, ciche, proste, niekiedy lekceważone. Potem ogarnęła ją rozpacz: stało się bowiem dla niej jasnem, że cały majątek Solskich nie wystarczyłby na zaspokojenie tych potrzeb i niedostatków, których tu zaledwie drobną cząstkę poznała.\nZdumiewało ją, że na te nadzwyczajne kobiety nikt w stowarzyszeniu panny Howard nie zwracał uwagi. One same, nieśmiałe, jakby zawstydzone, kryły się po kątach; mówiła zaś najgłośniej i robiła najwspanialsze wrażenie albo panna Howard, nosząca tytuł członka-założyciela towarzystwa, albo niezadowolona ze świata panna Papuzińska, jej antagonistka, albo antagonistka ich obu, panna czy pani Kanarkiewiczowa, która uczyła się napamięć encyklopedji większej Orgelbranda.\nOkoło kwadransa panował ruch i gwar. Uczestniczki przechodziły z jednego końca sali na drugi, przesiadały się, naradzały po kątach. Młode panny, rozmawiając głośno, śmiały się, najczęściej bez powodu; starsze i ubogo ubrane szeptały. Ogół nie zwracał uwagi na Madzię i Adę, tylko panna Papuzińska w rozmaity sposób usiłowała okazać, że lekceważy Adę, a pani Kanarkiewiczowa co chwilę zbliżała się do framugi okna, jakby pragnęła bliżej poznać bogatą pannę.\nPrzez ten czas panna Howard porządkowała papiery na stole, na którym gospodyni domu ustawiła karafkę wody, cukiernicę, parę szklanek i dzwonek ze szklaną rączką.\n— Proszę członków o zajęcie miejsc — odezwała się panna Howard — i przypominam, że członek, bez upoważnienia zabierający głos, płaci złotówkę kary. Raz nareszcie musimy się nauczyć parlamentaryzmu...\nKilka ubogo ubranych pań chrząknęło, jedna westchnęła, jedna z młodych parsknęła śmiechem, lecz w tej chwili zatkała sobie usta chustką, a panna Papuzińska, siadając tyłem do Ady, rzekła:\n— Proszę na mnie zapisać złotówkę, a jednocześnie, po raz już nie wiem który, zapytuję pannę Howard: dlaczego ona sama kar nie płaci?\n — Bo ja kieruję dyskusją, więc muszę się odzywać.\n— Rozumie się — nieustannie. Bardzo wygodny przywilej...\n— Członkowi Papuzińskiej odbieram głos — przerwała chłodno panna Howard.\n— Nie podzielając przekonań panny Papuzińskiej, protestuję przeciw dyktatorskiemu tonowi panny Howard — wtrąciła pani czy panna Kanarkiewicz.\n— I płaci pani karę — dodała w dalszym ciągu panna Howard, zapisując.\n— Czytam protokół sesji poprzedniej — mówiła panna Howard. — Na ostatniej sesji członek Papuzińska przedstawiła zebraniu wyjątki ze swej pracy: „Czy dla społeczeństw nie byłoby korzystniej zastąpić dzisiejsze małżeństwa wolną miłością...“\nCzytanie tych interesujących wyjątków — rzekła w nawiasie panna Howard — zostało przerwane... naturalnie z powodu braku czasu...\n— Zbyteczne objaśnienie — syknęła panna Papuzińska.\n— W dyskusji, powstałej stąd — mówiła panna Howard — członek Kanarkiewiczowa postawiła wniosek (żądając uznania go za niecierpiący zwłoki), ażeby dziewczęta uwiedzione pobierały dożywotnią pensję. Przy głosowaniu wniosek został odrzucony trzydzieści jedną gałkami przeciw jednej...\n— A że wszystkich nas było trzydzieści, więc któraś uczestniczka rzuciła dwa głosy, zamiast jednego — rzekła blada z gniewu pani Kanarkiewiczowa.\n— Członek Czerwińska — czytała panna Howard — postawiła wniosek o otworzeniu domu schronienia dla starych i chorych nauczycielek, motywując go, że w tej chwili są trzy nauczycielki, potrzebujące przytułku. Zgromadzone jednomyślnie uchwaliły nagłość wniosku, a członek założycielka Howard zaleciła agitację między nauczycielkami w celu zebrania funduszów, rachując, że gdyby każda płaciła tylko po rublu miesięcznie, towarzystwo posiadałoby co najmniej sześć tysięcy rubli rocznie.\nW jednem z okien szeptano. Nagle odezwała się Madzia.\n— A cóż dzieje się z temi trzema nauczycielkami?\n— Nic — odparła panna Howard. I bystro popatrzywszy na framugę, dodała:\n— Członek Brzeska płaci karę.\n— Dlaczego nic? — nalegała Madzia. — Więc one są bez opieki...\n— Opiekuje się niemi potrochu każda z nas. Ażeby im jednak zapewnić byt nieco pewniejszy, potrzeba z dziewięćset rubli rocznie, a takiej sumy obecnie nie posiadamy...\n— Owszem, taka suma będzie — odezwał się głosik zmieniony i drżący.\n— Skąd?... Co?... — zaszemrano w sali.\n— Jest osoba, która dostarczy dziewięciuset rubli rocznie — już płaczliwym tonem dodał ten sam głosik.\n— Panna Solska płaci złoty za karę — odezwała się ze złością panna Papuzińska.\n— Członek Solska płaci karę — szybko powtórzyła panna Howard. — My zaś, szanowne uczestniczki, uczcijmy jej szlachetny dar przez powstanie...\nRozległ się hałas rozsuwanych krzeseł i wszystkie panie (z wyjątkiem panny Papuzińskiej i pani Kanarkiewiczowej) powstały, kłaniając się i uśmiechając w kierunku okna, gdzie kryła się za firanką panna Solska.\n— To nie ja... to mój brat... — protestowała Ada.\n— Niech się członek nie zapiera — zgromiła ją panna Howard. — Wreszcie, nasze towarzystwo nie przyjmuje darów od mężczyzn...\n — Proszę o głos — nieśmiało odezwano się w sąsiedztwie manekina do upinania sukien.\n— Dyskusja zamknięta! — odparła panna Howard, nie chcąc powiększać zakłopotania Ady. I czytała dalej:\nCzłonek Papuzińska zaproponowała wysłanie kilku młodych panien do uniwersytetów zagranicznych...\n— Tego wymaga honor społeczeństwa!... — wykrzyknęła panna Papuzińska. — Bo podczas gdy w Ameryce kobiety już są lekarzami, adwokatami, pastorami, u nas niema nawet kobiety-lekarza...\n— Ani funduszów na wykształcenie — wtrąciła panna Howard.\n— Więc zamknijcie waszą bankrutującą pracownię kaftaników trykotowych — zawołała panna Papuzińska.\n— Zapewne!... I wypędźmy na bruk dwadzieścia dziewcząt, które wydarłyśmy rozpuście, ażeby im dać pracę — rzekła panna Howard.\n— Kosztują nas trzydzieści rubli tygodniowo...\n— Ale mamy już gotowych trzysta pięćdziesiąt kaftaników, co znaczy siedemset rubli kapitału.\n— Kaftaników, których nikt nie kupuje...\n— Jakto nikt?... — wybuchnęła panna Howard. — Niech powie członek Wyskoczyńska, ile w tym tygodniu sprzedaliśmy kaftaników?...\n— Dwa — cicho odezwała się z pod ściany osoba w średnim wieku.\n— Nie sprzedajemy kaftaników, bo w naszych kobietach nie wzbudziło się jeszcze poczucie solidarności, ani nawet godności... Bo uczestniczki tego towarzystwa, zamiast propagować ideę, szkodzą jej złośliwemi krytykami. Jakto, w kraju, mającym siedem miljonów ludności, nie może rozejść się kilkaset kaftaników trykotowych?...\n— Proszę o głos — odezwano się znowu z pod manekina.\n — Czy w tej kwestji?\n— No, więc niech członek nie zabiera nam czasu — opryskliwie odpowiedziała panna Howard.\n— Ja zawsze twierdzić będę — rzekła panna Papuzińska — że ważniejszem dla sprawy naszej jest wysłanie kilku kobiet do uniwersytetu, aniżeli utrzymywanie jakiejś dobroczynnej pracowni...\n— Protestuję przeciw uniwersytetowi — odparła pani Kanarkiewiczowa — bo każda kobieta sama może kształcić się jak najwyżej...\n— Ucząc się napamięć encyklopedji — wtrąciła panna Papuzińska.\n— Lepsze to, aniżeli gra na fortepianie bez taktu, albo śpiewanie, kiedy się nie ma głosu — rzekła pani Kanarkiewiczowa. — Ważniejszem od uniwersytetu jest zawiązać stosunki z kobietami wyższej cywilizacji. Dlatego proponuję, ażebyśmy wysłali kilka delegatek do różnych krajów Europy i Ameryki...\n— Słyszałyśmy już o tem — sucho przerwała panna Howard. — Członek Brzeska ma nam zakomunikować jakiś projekt praktyczny. Członek Brzeska ma głos.\nKilka ubogich pań z pod pieca zaczęło szeptać między sobą.\nZ poza firanki wysunęła się Madzia, zarumieniona jak wisienka.\n— Proszę pań — mówiła, jąkając się — znam jedną nauczycielkę w Iksinowie, pannę Cecylję... Panna Cecylja skończyła instytut, nawet dostała cyfrę... Jest bardzo zdolna, ale... jest zniechęcona do świata.\n— I ja mam prawo być zniechęcona — rzekła półgłosem panna Papuzińska.\n — Więc proszę pań, panna Cecylja chciałaby zostać nauczycielką pensji w Jazłowcu... I dlatego zwracam się do towarzystwa, ażeby towarzystwo przez swoje stosunki wyrobiło miejsce pannie Cecylji (nazwisko powiem kiedy indziej) w Jazłowcu.\n— Dzika pretensja! — zawołała panna Papuzińska. — Cóż my, kobiety postępowe, możemy mieć wspólnego z klasztornemi pensjami?...\n— Jestem jak najbardziej przeciwna podobnym pensjom — rzekła panna Howard.\n— Gdzie hodują się przesądy! — dodała panna Papuzińska.\n— Należałoby raz na zawsze usunąć z naszych zebrań wnioski, dotyczące metafizycznych hipotez!... — dodała pani Kanarkiewiczowa.\n— Ach, ty niedobra!... — szepnęła do niej Ada. — Dlaczegożeś mnie nic nie powiedziała o tej pannie Cecylji?\n— Chciałam ci zrobić niespodziankę — odparła zmartwiona Madzia.\n— Wracając do funduszów naszej bankrutującej pracowni kaftaników trykotowych... — mówiła panna Papuzińska.\n— Chyba dlatego nazywasz ją pani bankrutującą, że powstała z mojej inicjatywy?... — ostro odparła panna Howard.\n— Mało zajmują mnie instytucje pani — ciągnęła panna Papuzińska — a nierównie więcej fundusze... Otóż, po raz nie wiem który, radzę podnieść miesięczną składkę członków...\n— Nigdy! — zawołała panna Howard. — Złoty na miesiąc może płacić każda kobieta, a przecież jesteśmy towarzystwem demokratycznem...\n— I posiadamy około trzydziestu złotych miesięcznie...\n— Ale gdyby wszystkie nasze kobiety należały do stowarzyszenia, miałybyśmy trzy miljony pięćset tysięcy złotych miesięcznie, czyli... zaraz... dwa razy trzydzieści pięć jest siedemdziesiąt, tak, miałybyśmy siedemdziesiąt siedem miljonów rocznie...\n— Co?... co?... co?... — zawołała pani Kanarkiewiczowa, przerabiając cyfry na papierze. — Miałybyśmy ledwie czterdzieści dwa miljony rocznie...\n— Cóż znowu pani pleciesz? Dwa razy trzydzieści pięć jest siedemdziesiąt i dwa razy...\n— Ależ, panno Howard, pani nie umiesz mnożyć...\n— Ja nie umiem?... — zawołała panna Howard, zrywając się od stołu.\n— Proszę, tu jest rachunek...\n— Co mi tam pani rachunek!\n— Tak... tak... tylko czterdzieści dwa miljony... — odezwały się głosy z rozmaitych kątów sali.\nPanna Howard upadła na krzesło, przygryzając wargi.\n— Pani chciałabyś narzucić swoją wolę nawet tabliczce mnożenia — wtrąciła panna Papuzińska.\n— Proszę o głos!... — odezwano się jeszcze raz z pod modelu do upinania sukien.\n— Członek Siekierzyńska ma głos.\n— Lampa strasznie kopci — odparła cicho członek Siekierzyńska.\nIstotnie, krwawy płomień wiszącej lampy sięgał do połowy kominka, którego grzbiet ozdobił się aksamitnym grzybem. W całej sali unosiły się płatki sadzy, podobne do czarnych muszek.\n— Ach, moja nowa suknia!...\n— Wyglądamy jak kominiarze...\n— Pyszna rzecz, te sesje!... Właśnie miałam wstąpić na raut...\n— Dlaczego pani nie powiedziała o tem wcześniej? — rzekła z gniewem panna Papuzińska do wystraszonego członka Siekierzyńskiej.\n— Regulamin zabrania.\n— Co mi tam jakiś niedorzeczny regulamin, przez który zniszczyłam nowe rękawiczki...\n— Członek Siekierzyńska — wtrąciła z mocą panna Howard — zasługuje na pochwałę, złożyła bowiem dowód, że zaczynamy uczyć się porządku...\n— Ależ pani swojem pojęciem o porządku przerobi nas na gromadę pomywaczek!... — zawołała pani Kanarkiewiczowa.\n— Za pozwoleniem — odezwała się skromnie panna Czerwińska — jakże będzie z naszemi pracownicami? Bo już na przyszły tydzień nie mamy dla nich ani na żywność, ani na dzienną płacę.\n— Cóż wielkiego — odparła panna Howard. — Na żywność wychodzi dwa ruble dziennie, a na płacę trzy. Złóżmy zaraz, co która może, a resztę zbierzemy w ciągu tygodnia, u znajomych. Oto pięć rubli... Przecież kiedyś zaczną kupować kaftaniki.\nPanna Howard położyła na stole papierek, inne uczestniczki z rezygnacją zaczęły sięgać do portmonetek, albo szeptać gospodyni:\n— Ja przyszlę jutro rubla...\n— Ja przyniosę pięć złotych we środę...\nNiektóre kładły na stole złotówki; było jednak widoczne, że ciężko rozstawać się im nawet i z tym małym grosikiem.\nAda nieśmiało zbliżyła się do panny Howard i, zarumieniona, coś szepnęła jej do ucha.\n— Niech członek Solska mówi głośno — zawołała panna Howard. — Moje panie, możecie cofnąć składki, ponieważ członek Solska zakupuje wszystkie gotowe kaftaniki... Jest to wysoce pocieszający fakt, który dowodzi, że naszym kobietom nareszcie zaczynają się otwierać oczy...\n— Ciekawam, co panna Solska zrobi z trzystu pięćdziesięcioma kaftanikami? — zapytała drwiącym tonem panna Papuzińska.\n— Zapłaci siedemset rubli i na pół roku zapewni byt naszym pracownicom — odpowiedziała wyniośle panna Howard.\n— A sprzedażą kaftaników zajmie się sama?\n— Kaftaniki mogą zostać na składzie — cicho odezwała się Ada.\n— Wierzę pani, że wolałabyś dodać jeszcze siedemset rubli, byle cię nie obdarowano tym stosem rupieci, który nas do rozpaczy doprowadza — odparła zgryźliwie panna Papuzińska.\nUczestniczki zaczęły zbierać ze stołu swoje pieniądze. Im zaś która miała mniej do wzięcia, tem większą radość było widać na jej twarzy. Tylko panna Howard nie tknęła swoich pięciu rubli, a gdy jedna z pań podała jej papierek, panna Howard rzekła obojętnie:\n— Niech to zostanie w kasie.\nZnalazłszy się z Madzią na ulicy, Ada była zachwycona.\n— Ach, droga Madziu — mówiła, ściskając ją za ręce — jakżem ci wdzięczna!... Bo gdyby nie ty, nigdybym się tu nie wpisała, nawet nigdyby mi to na myśl nie przyszło... Dziś dopiero zaczynam żyć... widzę jakiś cel... jakąś uczciwą pracę. Cóżto za zacne kobiety, z wyjątkiem paru krzykaczek...\n— Nie podoba ci się panna Howard? — zapytała Madzia.\n— Ależ przeciwnie. Ona zawsze była dziwaczką, ale w gruncie dobra kobieta. Tylko te jej dwie pomocnice, Boże!... Ale, ale — dodała nagle — wiesz, Madziu, że gniewam się na ciebie? Jak mogłaś prosić obcych pań o poparcie dla twojej przyjaciółki, nie wspomniawszy mi o niej ani słówka? Przecież my mamy w Jazłowcu takie stosunki, że ją natychmiast przyjmą. A tu, słyszałaś, jak ci odpowiedziano...\n — Nie śmiałam nadużywać twojej dobroci — odparła zmieszana Madzia.\n— Ach, nie śmiałaś nadużywać dobroci!... Więc w taki sposób przemawiasz do mnie?... Dajesz nam codzień i co godzinę jałmużnę ze swej osoby, wniosłaś radość do naszego domu, a sama nie przyjmujesz najmniejszej usługi, nawet dla twoich znajomych. Więc to tak?...\n— No, nie gniewaj się, Adziuś, już nigdy tego nie zrobię.\nWsiadły w dorożkę, która lekkim truchtem odwiozła je do domu.\n— Pamiętaj, Madziu, pamiętaj i już nie rób z nami tak źle — mówiła Ada. — Ty nawet nie przeczuwasz, jaką to dla mnie było przykrością... Pamiętaj, że nasz dom, to twój dom i że każdy człowiek, który ciebie obchodzi, nas obchodzi... Zapamiętaj to sobie, Magduś, bo inaczej krzywdę wyrządzisz ludziom, którzy wiele ci zawdzięczają i bardzo kochają.\nUściskały się w dorożce i powróciła zgoda.\n— A do tej panny... jakże ona?...\n— Do panny Cecylji napisz, że miejsce ma i tylko musi zaczekać parę tygodni...\n— A jeżeli nie wakuje teraz posada nauczycielki? — zapytała Madzia.\n— Moja droga — odparła Ada ze smutnym uśmiechem — wszędzie i zawsze znajdzie się miejsce dla tego, za kim przemawia Solski. Ja dopiero dziś zaczynam rozumieć potęgę stosunków i pieniędzy. Ach, straszna to siła!... A jeszcze Stefek mówi, że znajdują się ludzie, gotowi padać na twarz przed każdym workiem pieniędzy, choćby z nich nie odnieśli pożytku.\nMadzia ze zdumieniem przysłuchiwała się przyjaciółce. Nigdy Ada nie była tak ożywiona, nigdy w jej głosie nie było tego tonu pewności, co dziś. Widać, że sesja otworzyła przed nią nowe horyzonty, a może tylko dała jej sposobność zakosztowania potęgi majątku.\n „Tysiąc sześćset rubli rzuciła w ciągu jednego wieczora... Stworzyła schronienie dla trzech starych nauczycielek i utrzymanie dla dwudziestu ubogich dziewcząt“ — myślała Madzia i patrząc zboku na twarz Ady, co chwilę oświetlaną błyskami latarni ulicznych, pierwszy raz wobec niej doznała uczucia bojaźni czy wstydu.\n„To naprawdę jest wielka pani... Ja naprawdę znam wielką damę, której jedno słówko zapewnia byt kilkudziesięciu osobom!... Ale, co ja robię przy niej? Poco ja się tu dostałam, nauczycielka, córka lekarza?... Ha, zapewne poto, ażeby służyć innym... Chociaż wolałabym, ażeby to już się skończyło...“\nDotychczas Madzia w wyobraźni swojej stała na jednym poziomie z panną Solską: były przyjaciółkami od szkolnej ławy. Dziś uczuła, że ów grunt wspólny pomiędzy nią i Adą zaczyna pękać, a ich stanowiska rozchodzić się.\n„Może ona myśli — mówiła do siebie stroskana Madzia — że i ja upadnę na twarz przed workiem pieniędzy?...“\nDorożka stanęła obok bramy pałacu, do którego Ada weszła uradowana, Madzia smutna. Jeszcze nigdy ten gmach nie przygniatał jej, jak dziś, swoim ogromem; nigdy piękne pokoje nie wydały się bardziej obcemi; nigdy nie czuła tego wstydu wobec wygalowanej służby, co dziś.\n„Lokaje, pokojówki, salony ze złoconemi ścianami, palisandrowe sprzęty!... To nie mój świat, nie mój... nie mój...“ — myślała Madzia.\nNa drugi dzień, w południe, ciocia Gabrjela zaprosiła do siebie Madzię. Ady nie było, ale był pan Stefan.\n— Czy wie pani, co w tej chwili robi moja siostra? — zapytał.\n— Zdaje mi się, że wyjechała do miasta... — odparła Madzia.\n— Tak. Pojechała między naszych kuzynów i znajomych zbierać podpisy na założenie instytucji, opiekującej się staremi nauczycielkami...\n— Jeżeli projekt ten uda się, moja siostra będzie miała udział w utworzeniu szlachetnej instytucji... Spełni dobry czyn, obywatelski... Ona to rozumie i czuje się bardzo szczęśliwą... Ani ciotka, ani ja nigdy nie widzieliśmy jej tak uradowanej.\nWszystko to zawdzięczamy pani — ciągnął Solski. — Zagranicą lekarze przepowiadali Adzie ciężką chorobę nerwową, jeżeli nie znajdzie celu w życiu... No i pani wprowadziła ją na tę drogę... Ada będzie szczęśliwa, a my — spokojni o nią. Wszystko to dzięki pani, która stajesz się opiekuńczym aniołem tego domu...\nMadzia słuchała bez tchu, nie śmiejąc spojrzeć na niego.\n— Dziękuję pani, dziękuję... — rzekł, mocno ściskając jej rękę.\n— Ale nie przypuszczałam, że panna Brzeska jest tak gorącą apostołką emancypacji — wtrąciła ciotka Gabrjela.\n— Ja?... — spytała Madzia.\n— Ludzie mówili to zawsze, a fakta choćby dziś... Powiedz, Edyto — zwróciła się ciotka do swej panny do towarzystwa — czy nie słyszeliśmy, że panna Brzeska jest zapaloną emancypantką?\n— Ależ tak — potwierdziła panna. — Tak utrzymuje cała Warszawa...\n— Mniejsza o to — przerwał Solski. — Jeżeli takiemi są emancypantki, a choćby tylko trzecia część ich, zapisuję się do ich stronnictwa. Mam jednak z panią inny rachunek — zwrócił się do Madzi. — Wczoraj zrobiła pani przykrość mojej siostrze... Pani wie, o czem mówię... Otóż mamy prośbę do pani. Ile razy ktoś z bliskich, albo choćby tylko znajomych pani, będzie potrzebował zajęcia, czy poparcia, niech pani zrobi nam zaszczyt i najpierwej — zwraca się z żądaniem o pomoc do siostry, albo do mnie...\n— Proszę pana, czy ja mogę robić coś podobnego?... — odparła Madzia. — Ja przedewszystkiem za mało znam ludzi... A powtóre — dom państwa nie może być przytułkiem moich znajomych...\n— Szlachetna duma!... — szepnęła panna Edyta, z zachwytem patrząc na Madzię.\n— Zaraz pani wytłomaczę moją prośbę ze stanowiska kapitalisty. My, ludzie majętni, niezawsze mamy rozum, ale jedno wiemy, że gdy otaczają nas uczciwi, nasze majątki są pewniejsze i dają większy procent. Czy uznaje pani tę zasadę?\n— Zapewne... Zresztą nie znam się na tem — odpowiedziała Madzia.\n— Otóż widzi pani... Ja dzisiaj potrzebuję wielu ludzi do cukrowni, może niezawsze fachowych, ale uczciwych. A wierzę niezachwianie, że jeżeli pani zarekomendowałaby mi kogoś ze swoich znajomych, byłby to z pewnością człowiek uczciwy, bo przed hultajem ostrzegłby dobry instynkt, który pani posiada w wysokim stopniu. Panno Magdaleno — kończył, biorąc ją za rękę — mam parę... nawet kilka niezłych posad... Gdyby więc ktoś bliski pani potrzebował, zrób nam tę łaskę... i rozporządzaj nami...\nMadzi przyszedł na myśl własny ojciec lekarz i brat technolog. Ale jednocześnie uczuła, że tych ludzi nie może zalecać Solskiemu.\nWięc, podziękowawszy za obietnicę, odpowiedziała, że gdyby kto z jej znajomych zgłosił się z prośbą, nieomieszka zawiadomić Solskiego.\nPożegnała ciocię Gabrjelę, pana Stefana i starą damę i wróciła do siebie. Wpół godziny później wpadła do niej zawinięta w szal, z miną tajemniczą, panna Edyta i oglądając się na wszystkie strony, rzekła dramatycznym szeptem:\n— Niema nikogo?\n— Nie — odpowiedziała Madzia.\n Panna Edyta schwyciła ją w objęcia i tuląc do serca, mówiła cicho, ciszej, aniżeli szelest skrzydeł motylich:\n— Wybornie... cudownie postawiłaś się, drogie dziecię, wobec pana Stefana i ich wszystkich... Oszaleje... straci rozum!... Tak ciągle postępuj: niczego nie żądaj, wszystko przyjmuj chłodno, obojętnie, jakbyś robiła łaskę... Tym sposobem zdobędziesz niezachwiane stanowisko...\nTo powiedziawszy, dama do towarzystwa wymknęła się z pokoju, w sposób równie tajemniczy, jak do niego weszła.\nTę stronę ostatnio edytowano 2 wrz 2017, 23:22.


Nie o take Polskę | Nasze Blogi\nNie o take Polskę\nWysłane przez Magdalena Figurska w 19-12-2014 [22:59]\nNie, to nie dzieje się naprawdę. Trzynasty grudnia, godzina trzynasta, siedzę przed telewizorem i mam wrażenie, że nie jestem w Polsce AD 2014, tylko w jakiejś innej, alternatywnej rzeczywistości, nijak nieprzystającej do realiów. A już na pewno za oknem nie grudzień, szaro i brzydko, ale raczej słoneczne lato, bardziej czwarty czerwca. Na ekranie Pałac Prezydencki i jego właściciel, chwilę po sypnięciu orderami, który zabiera głos. Na przebitce przygotowania do pisowskiego marszu, jak informuje prezenterka TVP Info. Nie wierzę własnym uszom i oczom. Albo to ja nie wiem, gdzie jestem, albo może prezydent Komorowski cofnął się do tego czwartego czerwca, może pomylił daty, kartki w kalendarzu, może doradca podsunął mu nie to, co potrzeba przemówienie, bo atmosfera radosnej fety. Można rzec – fajnopolskie klimaty. Rąsia, buźka, klapa goździk. Celebra jak z poprzedniej epoki.\nNie tak dawno prezydent Komorowski na mszy w intencji Jaruzelskiego mówił: „żegnam zasłużonego żołnierza frontowego, który na polu walki z hitlerowskim najeźdźcą dał dowody żołnierskiego męstwa i poświęcenia dla ojczyzny”. Dzisiaj, w 33-rocznicę wprowadzenia stanu wojennego przez sowieckich generałów w polskich mundurach, którzy dokonali mordu na narodzie, na wolności i prawdzie, ni słowa o zbrodniarzach i zdrajcach, ni słowa o ich rozliczeniu, ani chwili zadumy nad tymi, którzy zginęli z rąk ich wojska, Milicji Obywatelskiej i ZOMO, które nie na darmo nazywano – bijącym sercem PZPR. Za to kilka słów o odwadze, walce o wolność, trochę dowcipów i śmiechu z plastikowych pistoletów milicji obywatelskiej i ZOMO, reszta radość i satysfakcja z odzyskania demokracji, wolnego rynku, integracji europejskiej, zbliżenia z sąsiadami. Czyli duma i sukces z naszej polskiej wolności.\nNie wiem, czy to tylko moje odczucie, że misyjna telewizja państwowa, zaprosiła mnie nie na tę imprezę? Że zabrakło godności, skupienia, rangi, tego wszystkiego, co starożytni nazywali decorum – dostosowaniem formy do treści. Oczekując od głowy polskiego państwa powagi należnej wydarzeniu, stałam się mimowolnym świadkiem wesołego festynu wolności u wujka Bronka, któremu brak taktu i przede wszystkim ludzkiej empatii. Nie mówiąc już o sprawiedliwości, na którą czeka nie tylko żona zabitego w grudniowej masakrze w kopalni „Wujek” mając ciągle nadzieję, że Czesław Kiszczak kiedyś odpowie za tę zbrodnię. A przecież cała ta szopka z wiezieniem Kiszczaka pod eskortą policji na badania, to zabieg czysto PR-owy dla gawiedzi, która śmie krytykować III RP i jej konstytucyjne organy. Przecież mamy wolną, demokratyczną Polskę, niezawisłe sądy, wybory nie zostały sfałszowane, a drobne nieprawidłowości i rozbieżności zdarzają się wszędzie, ale nie mają wpływu na wynik. Zarzut, że ślimaczymy się z liczeniem głosów – odpiera sekretarz PKW tłumacząc, że za dużo jest komitetów wyborczych, które w dodatku nie znają prawa. Bo pan Kazimierz Czaplicki, który zasiadał w Radzie Państwa pod przewodnictwem Wojciecha Jaruzelskiego, pamięta tylko jeden Komitet. KC PZPR. Wtedy i liczenie głosów było łatwiejsze.\nA więc nie ma przypadków, są tylko fakty, które dziwnie spinają przenośną klamrą nasze ostatnie dzieje. Bo czy nie przeznaczeniem i chichotem historii jest fakt, że dwa symbole, PRL-u i III RP, Czesław Kiszczak i Lech Wałęsa, który „pokonał komunizm”, by później nawoływać do pałowania związkowców, znaleźli się jednocześnie w tym samym czasie w tym samym szpitalu? A może prawdziwe były słowa Rakowskiego, przy wyprowadzaniu sztandaru na ostatnim zjeździe PZPR w 1990 roku, że pożegnanie z partią nie znaczy złożenie jej do trumny? Przecież kontynuacja peerelowskich metod walki z wrogiem (dziś nie klasowym, ale partyjnym) jest głównym celem rządów PO, a nagonka na Prawo i Sprawiedliwość, które walczy o demokratyczne standardy w życiu i w polityce, jest głównym narzędziem ich ”przyjaznego państwa”. „To nie jest tak, że my tylko mamy rząd. Mamy samorządy i może to będzie zbyt odważne, mamy przyjazny Trybunał Konstytucyjny” – zdradza oczywistą prawdę w wywiadzie dla rp.pl senator Platformy Obywatelskiej Jan Rulewski. „Media też mamy przyjazne. W każdym razie takich jest wiele” – dodaje. Kilka lat temu premier Tusk miał powiedzieć "Zła jest władza, która finansuje sobie gazety", dzisiaj rząd sypie po milionie dla Michnika i Hajdarowicza za trzymanie antypisowskiego kursu, czyli samonakręcającego się seansu nienawiści. Więc czy potrzebne są dzisiaj skoty, ZOMO i cenzura, skoro jak opancerzone transportery jadą dobrze opłacane media, ich pismaki i gadające, medialne głowy, profesorowie marcowi i inne akademickie elity, politolodzy na usługach, eksperci i całe zastępy renegatów - organizatorów polowań z nagonką mających nadzieję na łupy. „Koalicja zawiązana – Platformy i Urbana” - hasło, które wyłowił europoseł PO Paweł Zalewski z sobotniego marszu, wcale nie jest bezpodstawne. To przecież jego premier, Ewa Kopacz posługuje się tygodnikiem "Nie" i szafą Lesiaka rzucając aluzję o marszu 13 grudnia: "Kaczyński nie będzie musiał niczego podpisywać". Podłe, niskie i bezpodstawne oskarżenie, które budzi niesmak nawet wśród lewicy.\nMarsz w Obronie Demokracji i Wolności Mediów nie był żadną uroczystością partyjną, która zwykle jest zamknięta, nie był też marszem wyborców PiS-u, lecz otwartym, obywatelskim protestem wszystkich zawiedzionych władzą, która podważyła fundament ustrojowy i zasady demokracji, a wobec dziennikarzy stosuje wypróbowane, esbeckie metody. Nagonka więc na Prawo i Sprawiedliwość, krytyka marszu, oskarżenia o podpalenie Polski, o zawłaszczanie rocznicy stanu wojennego, gdy prezydent Komorowski nagradza swój elektorat, a zbrodniarze pozostają bezkarni, jest właśnie takim „odmętem szaleństwa”, nienawiści i partyjniactwa, które odsuwa na bok dobro ojczyzny i stawia krytyków po stronie popierających oszustwa wyborcze i cenzurę. Zawiedli ci, którzy szafując wzniosłymi hasłami, nie rozumieją ich znaczenia, którzy zamiast czcić pomordowanych przez juntę Jaruzelskiego, wybrali, w dodatku w adwencie, radosny bal ku czci piwa, krytykując marsz i porównując go do pikniku. Tak, nie było czerwonych rac, dymu, naparzanek policji z kibolami, nie leciały płyty chodnikowe i kamienie, bo protestować można inaczej. Oskarżenia, że PiS handlował chorągiewkami, patriotycznymi plakietkami czy białymi i czerwonymi różami, wobec sprzedaży przez Ruch Narodowy patriotycznych koszulek z kapturem po 160 zł jest kompletną nieodpowiedzialnością, obłędem i paranoją.\nZawiedli też duchowni, purpuraci, którzy nie unieśli ciężaru własnej, wcześniejszej decyzji, stanęli przeciwko narodowi, zaprzeczyli kościołowi, który w PRL-u i później w okresie stanu wojennego, był ostoją polskości i patriotyzmu, opowiadał się za prawdą i zawsze szedł z narodem ramię w ramię. Jako obywatele Polski, którzy też chodzą do urn, zlekceważyli troskę o dobro wspólne, która jest obowiązkiem wszystkich Polaków. Słabi i podatni na wpływy okazali się już wcześniej, usuwając krzyż spod Pałacu Prezydenckiego; teraz ks.biskup Wiesław Mering oświadcza wprost, że został do tego zmuszony, grzebiąc pamięć o ofiarach stanu wojennego i o niezłomnych patriotach Kościoła, którzy oddali swoje życie za sprawiedliwość i życie w wolnym kraju. Czy o taką Polskę walczyli?\n19-12-2014 [23:57] - marsie | Link: "Trzynasty grudnia, godzina\n"Trzynasty grudnia, godzina trzynasta, siedzę przed telewizorem".\n"Marsz w Obronie Demokracji i Wolności Mediów nie był żadną uroczystością partyjną, która zwykle jest zamknięta, nie był też marszem wyborców PiS-u".\nByłem tam - to był Marsz wyborców PiS-u.\nMoże lepiej to wszystko byłoby widać tak bardziej na żywo, z bliska?\n20-12-2014 [00:33] - Magdalena Figurska | Link: Widział Pan jak sprawdzali,\nWidział Pan jak sprawdzali, kto na kogo głosował i czy w ogóle głosował?\n20-12-2014 [01:27] - marsie | Link: Nikt tego na Marszu sprawdzać\nNikt tego na Marszu sprawdzać nie musiał, wystarczyło posłuchać, co mówią uczestnicy - tylko PiS może coś z tym burdelem zrobić! A poza tym - sama obecność tam, po apelu Prezesa w końcu, sama za siebie o tym świadczy, to nie byli przypadkowi uczestnicy Marszu - Pikniku, jak chcieliby niektórzy tzw. prawicowcy!\n20-12-2014 [07:58] - mada | Link: Nie czepiajcie się nawzajem\nNie czepiajcie się nawzajem za słówka.\n20-12-2014 [03:24] - cassiodorus | Link: ''Byłem tam - to był Marsz\n''Byłem tam - to był Marsz wyborców PiS-u.''\nNie ma w tym nic dziwnego, bo któż jeszcze mógłby dołączyć? Jedynie słuszni rawicowcy od Korwina? Przecież Korwin na stan wojenny czekał z nadzieją, i w ogóle ma inne teraz zmartwienia ''Idealnym rozwiązaniem byłoby znalezienie jakiegoś Pinocheta'' A jak go nie znajdą, to-''wybuchnie rewolucja. Powiesi się 50 tys. skorumpowanych łajdaków z PO, PiS, SLD, PSL, a jeszcze pewno dobierze się – jak mawiał Franc Fiszer – ze 150 tys. z uczciwych''\nCo roku ten łże-li..rał wiesza wszsystkich i POwiesić nie może..\nCiekawe, że li...ałów od Palikota nie umieścił na stańczykowsko-konserwatywnej liście zwyrodnialców\n20-12-2014 [01:47] - antyrusofil | Link: Jeżeli PiS jest jedynym\nJeżeli PiS jest jedynym sensownym i prawidłowym wyborem, to trudno, żeby nie był to marsz w większości zwolenników PiS. Z logicznego punktu widzenia trudno orzec, że osoby biorące udział w marszu głosowały na postkomunistów... Czy to miało być jakimś zarzutem?\n20-12-2014 [08:48] - Jabe | Link: „Oskarżenia, że PiS handlował\n„Oskarżenia, że PiS handlował chorągiewkami, patriotycznymi plakietkami czy białymi i czerwonymi różami, wobec sprzedaży przez Ruch Narodowy patriotycznych koszulek z kapturem po 160 zł jest kompletną nieodpowiedzialnością, obłędem i paranoją.”\nDziwię się, że ktoś poważny z takimi oskarżeniami dyskutuje. Jakby narodowcy nic nie sprzedawali, miałoby one sens? Być może, gdy RN będzie porównywalny z PiS-em, też będą mu wytykać i będzie to równie absurdalne. Wtedy Pani odetchnie.\nDodam jeszcze, że chyba należy Pani do tych, którym przykro jest że tych „pomordowanych przez juntę Jaruzelskiego” jest tak mało, byłaby okazja lamentów bez naciągania. Czy aby na pewno generał przede wszystkim za stan wojenny powinien był być sądzony?\n20-12-2014 [11:59] - felek | Link: "Dodam jeszcze, że chyba\n"Dodam jeszcze, że chyba należy Pani do tych, którym przykro jest, że ...".\nA ja dodam, że lektura tego komentarza, jak i zresztą innych Pana komentarzy na NB dowodzi, iż należy Pan do tych, z którymi poważna rozmowa byłaby stratą czasu.\n20-12-2014 [13:43] - cassiodorus | Link: Oczywiście, że to strata\nOczywiście, że to strata czasu, bo rasowy, konserwatywny korwinista uważa naród polski za zbieraninę skończonych idiotów, cytując przy tym nie ''konserwatywne''wersety Biblii, a wiekopomne, spiżowe słowa konserwatysty margrabiego Wielopolskiego, o tym, że dla Polaków można czasem coś zrobić, z Polakami- nigdy..\nI ta ich korwinowska nadmądrość nie jest jakimś nowym wynalazkiem, bo już Dmowski[sic!] pisał w ''Upadku myśli konserwatywnej'',że tzw ugodowcy ze szkoły stańczykowskiej potwierdzenie wyższosći swego nadrozumu politycznego nad głupim motłochem z Polski znależli w takim wywodzie logicznym-''..społeczeństwo polskie jest głupie, a wiec MY, KTÓRYCH ONO NIE UZNAJE JESTEŚMY MĄDRZY''\nPrzyzna kolega Felek, że to jest nowoczesna mądrość nad mądrościami\nDyskutować z korwinistą nie ma żadnego sensu, ale pietnować ich antypolskie i antykatolickie herezje jest naszym obowiązkiem\n20-12-2014 [17:44] - felek | Link: Osobnicy uznający JKM za\nOsobnicy uznający JKM za ekonomistę, a jego "złote myśli" za ekonomiczną doktrynę budzić mogą wyłacznie współczucie. Dokładnie tak samo jak ludzie, którzy szukajac lekarstwa na raka kupują na jarmarku maść na odciski. Wydaje się, że nie ma sensu wchodzić z nimi w poważne rozmowy. Napisałem kiedyś do Jabe: "Poważna rozmowa o poglądach JKM byłaby rzeczą zbyt niepoważną, by mogli się nią zajmować ludzie poważni".\nWszelkie antypolskie poglądy należy piętnować, nie ma co do tego wątpliwości. Masz na tym polu, Cassiodorusie, spore, jak widzę na Niezaleznej, zasługi. Pozdrawiam świątecznie.\n20-12-2014 [23:52] - cassiodorus | Link: Faktem jest, iż korwinizm to\nFaktem jest, iż korwinizm to sfera całkowitej niepowagi.. Gdyby przecież poważnie potraktowac człowieka, który o Katarzynie Wielkiej mówi-wybawicielka, a o Konfederatach Barskich-terroryści o mentalności pismenów, to w prawdziwie wolnej Polsce nalezałoby Czerwonego Janusza powiesić, a nie 200 tys uczciwych i nieuczciwych ''pismeńskich jakobinów''\n20-12-2014 [13:12] - cassiodorus | Link: ''Czy aby na pewno generał\n''Czy aby na pewno generał przede wszystkim za stan wojenny powinien był być sądzony?''\nTo kolejna jedynie słuszna korwinowsko-prawicowa koncepcja.. Wg jedynie słusznych prawicowców od Korwina, Pan Generał za wprowadzenie stanu wojennego nie powinien być w ogóle sądzony, można mieć jedynie jakiś nieutulony żal za brak lib....ych reform..Za wprowadzenie stanu wojennego należy odnosić się do Pana Generała z należytą sympatią i dozgonną wdzięcznością..To są mądrości nad mądrościami jedynych, prawdziwych polskich prawicowców\n''To już ćwierć wieku z hakiem. Dziś patrzę na stan wojenny jak na zaprzepaszczoną szansę.''\n[Jego Ekscelencja JKM]\n20-12-2014 [11:35] - NASZ_HENRY | Link: Wystarczy jedna ostra zima I\nWystarczy jedna ostra zima\nI Platforma nie wytrzyma ;-)\n20-12-2014 [22:26] - Ewakropkapl | Link: Pani Magdaleno. Podobne\nPani Magdaleno. Podobne zadziwienia (szok), przeżywamy na każdym kroku w tej naszej-nie naszej III RP. Nigdy nie zapomnę, jak ponad 3 lata temu, w I rocznicę tragedii smoleńskiej, byłam w stolicy indywidualnie,(przemierzając 600km w jedna stronę) na wielkim marszu 10.04.2011r., który według różnych źródeł był jednym z największych do tamtej pory i liczył ok. 30.000 uczestników. Z racji odległości od stolicy, musiałam wynająć nocleg. Rano, w hotelowym pokoju, otworzyłam tv(w domu nie oglądam) i na którejś ze stacji wreszcie znalazłam wzmiankę o wczorajszym marszu. Przeżyłam szok, bo dowiedziałam się po co byłam w Warszawie! Okazało się, że nie, jak sądziłam dla uczczenia rocznicy Katastrofy Smoleńskiej i w proteście przeciw manipulacjom przy jej śledztwie, ale robiłam "kampanię wyborczą Kaczyńskiego" i uwaga(!) uczestniczyłam w "obleganiu" Pałacu Prezydenckiego. Poza tym usłyszałam,że marsz był nieliczny...\nŻyjemy jakby w dwóch innych światach, które są tak różne, jak harmonia i zgliszcza albo jak dobro i zło.\nLiczba wyświetleń: 533,627


Smog w Bydgoszczy? Pył z palonych śmieci, czy po prostu niezła pogoda? | Gazeta Pomorska\nSmog w Bydgoszczy?…\nSmog w Bydgoszczy? Pył z palonych śmieci, czy po prostu niezła pogoda?\n(ak) 23 stycznia 2014, 10:28\nSpalanie śmieci powoduje uwalnianie większej ilości pyłów do atmosfery sxc.hu\n- Dojeżdżając dzisiaj do Bydgoszczy od Osielska wyraźnie widoczna była nad miastem, na wysokości Osielska, warstwa smogu - opowiada Czytelniczka. - Możecie sprawdzić, czy nie są przekroczone jakieś normy? Może lepiej w domu zostać?\nSprawdziliśmy na stronie bydgoskiego Wojewódzkiego Inspektoratu Ochrony Środowiska, który tamże oraz na tablicy informacyjnej przy rondzie Jagiellonów, prezentuje na bieżąco poziom zanieczyszczenia powietrza w mieście.\nOkazuje się, że poziomy zanieczyszczenia powietrza w mieście poszczególnymi substancjami nie przekraczają norm, a jakość powietrza mieści się w zakresie określanym jako "dobry".\n- Gdyby przekroczone zostały normy, to od razu wszczęlibyśmy procedury, poinformowalibyśmy mieszkańców - informuje Adam Ferek, dyrektor wydziału zarządzania kryzysowego bydgoskiego magistratu.\nWięcej o smogu: Rekordowy smog w Chinach. Zamknięte lotniska, autostrady i szkoły [wideo]\nSkąd zatem sygnały o warstwie smogu nad miastem?\n- Przede wszystkim mamy bardzo niskie temperatury, co oznacza, że intensywnie ogrzewamy i korzystamy z pieców. Palimy - niestety - często tym, czym się da. Spalanie śmieci, pamiętajmy, powoduje uwalnianie większej ilości pyłów do atmosfery - wyjaśnia Ferek. - Ale pewno byśmy nawet tego dymu nie zauważyli, gdyby nie przejrzyste powietrze i świetna widoczność. Przy zachmurzeniu i mgle smog ginie z naszego widoku.


pozycjonowanie stron gdyniaSzkielet strony a SEO Czy pozycjonując witryny internetowe warto zadbać o ich odpowiednią strukturę? Odpowiedź dobrego specjalisty od marketingu internetowego może być tylko jedna : zdecydowanie tak! Budowa strony ma wpływ na jej użyteczność, która to Czytaj dalej...\npozycjonowanie lublinPozycjonowanie stron a teksty Pisanie dobrych treści na strony jest kluczowe ze względu na możliwość poprawy pozycji strony w wynikach wyszukiwania Google. Nie ulega wątpliwości fakt, że takie działanie – a więc optymalizowanie strony, seo content marketing, Czytaj dalej...\npozycjonowanie gorzówJak dziś robi się marketing internetowy Marketing internetowy zmieniał się bardzo na przestrzeni ostatnich lat. Najważniejszą zmianą jaka jest teraz widoczna jest konieczność personalizacji wszystkiego, co tylko możliwe. Dzięki zaawansowanym algorytmom, zbie Czytaj dalej...\nTanie pozycjonowanie ŁódźJak dziś pozycjonuje się strony Współczesne pozycjonowanie stron internetowych jest to proces wieloletni, długotrwały, który musi być prowadzony z zachowaniem odpowiedniej strategii, układu, generalnie bardzo przemyślany i zaawansowany. Bez tego dzisiejs Czytaj dalej...\npozycjonowanie stron rybnikTrendy marketingu internetowego O trendach marketingu internetowego mówi się dużo, jednak nie każdy ma świadomość jakie one dziś są i jak to wszystko wygląda. Zmiany są regularne, często pojawiają się jakieś nowe technologie i rozwiązania. Kto by pomyś Czytaj dalej...\npozycjonowanie toruńO zaletach pozycjonowania stron W tym poradniku zastanowimy się nad tym, dlaczego warto pozycjonować strony internetowe. Opłacalność tegoż pozycjonowania ma bowiem duży wpływ na podjęcie przez firmę decyzji o inwestycji w SEO lub Adwords – czyli płatne kampan Czytaj dalej...\ntanie pozycjonowanie szczecinSEO a struktura strony Struktura strony przyjazna wyszukiwarce powinna w pierwszej kolejności po prostu odpowiadać na potrzeby użytkowników i być im przyjazna. Pod pojęciem przyjazna strona rozumiemy między innymi odpowiednie i czytelne rozmieszczeni Czytaj dalej...\ntanie pozycjonowanie gdańskPozycjonowanie stron czy inne formy marketingu internetowego? W niniejszym artykule postaramy się poruszyć temat sensu inwestowania w pozycjonowanie stron lub w social media. To są rzecz jasna dziedziny o największym potencjale ruchu i takie, które maj Czytaj dalej...\npozycjonowanie białystokJak dziś pozycjonuje się strony Współczesne pozycjonowanie stron internetowych jest to proces wieloletni, długotrwały, który musi być prowadzony z zachowaniem odpowiedniej strategii, układu, generalnie bardzo przemyślany i zaawansowany. Bez tego dzisiejsz Czytaj dalej...\nPozycjonowanie stron WarszawaSEO a struktura strony Struktura strony przyjazna wyszukiwarce powinna w pierwszej kolejności po prostu odpowiadać na potrzeby użytkowników i być im przyjazna. Pod pojęciem przyjazna strona rozumiemy między innymi odpowiednie i czytelne rozmieszczeni Czytaj dalej...\npozycjonowanie rzeszówOpłacalność pozycjonowania stron www W tym poradniku zastanowimy się nad tym, dlaczego warto pozycjonować strony internetowe. Opłacalność tegoż pozycjonowania ma bowiem duży wpływ na podjęcie przez firmę decyzji o inwestycji w SEO lub Adwords – czyli płatne Czytaj dalej...\npozycjonowanie w google cennikCzynniki wpływające na pozycję strony internetowej Czynników, które mają wpływ na pozycję strony internetowej jest bardzo, bardzo dużo. Są to czynniki związane z działalnością samego Google, jak i generalnie rynku marketingu internetowego, czy jakic Czytaj dalej...\nDodane: 09:29 21- 01- 2019\npozycjonowanie opoleSEO a zwrot z inwestycji W niniejszym tekście zastanowimy się nad korzyściami, jakie płyną z pozycjonowania stron internetowych w wyszukiwarkach internetowych. Dzięki temu czytelnicy będą mieli możliwość zapoznania się z obecnie obowiązującą wiedzą na ten tem Czytaj dalej...\npozycjonowanie rybnikMarketing internetowy, pozycjonowanie stron Czy pozycjonowanie stron jest nadal opłacalne? Czy licząc koszty osiągnie się zamierzony efekt i otrzyma się szansę poprawienia pozycji strony i po prostu coraz to lepszych rezultatów? Wszystko niestety zależy od k Czytaj dalej...\npozycjonowanie rybnikO marketingu w XXI wieku Współczesne czasy przyniosły ogromny rozwój marketingu internetowego, który stał się już kluczową dziedziną marketingu w ogóle. W związku z tym może pojawić się pytanie, czy marketing internetowy – pozycjonowanie stron, e-mail market Czytaj dalej...\npozycjonowanie stron sosnowiecWspółczesne media elektroniczne Dzisiejszy marketing internetowy poszedł bardzo do przodu w porównaniu do tego, co było jeszcze kilka lat temu. Działania marketingowców w dzisiejszym czasie wiążą się z błyskawicznym docieraniem do rzeszy klientów, d Czytaj dalej...\npozycjonowanie stron białystokMałe blogi a pozycjonowanie ich w Google Pozycjonowanie stron na przykładzie blogów to bardzo ciekawe studium przypadku, które w wielu dziedzinach może pokazać, że nie zawsze trzeba wielu pieniędzy żeby osiągnąć świetne rezultaty. Od jakiegoś czasu Czytaj dalej...\npozycjonowanie stron opoleWyniki wyszukiwania – omówienie Wyniki wyszukiwania zmieniały się na przestrzeni lat, jednak ich cechą charakterystyczną przez zdecydowanie najdłuższy czas jest obecność na każdej ze stron w wynikach wyszukiwania 10 pozycji. TOP10 jak zwą to osoby pozyc Czytaj dalej...\npozycjonowanie kielceNajważniejsze info o social media W dzisiejszym artykule zastanowimy się nad tym, czy warto inwestować w SEO, czy też może po prostu w social media. To nie jest łatwe zagadnienie i wszystko to wymaga szerokich analiz i wnikliwego zapoznania się z tematem. Sp Czytaj dalej...\npozycjonowanie stron wałbrzychPozycjonowanie a technikalia stron internetowych W niniejszym artykule zastanowimy się nad tym, na czym polega pozycjonowanie stron internetowych w ujęciu technicznego aspektu budowy witryny. Okazuje się bowiem, że wyszukiwarki internetowe takie jak Czytaj dalej...\nDodane: 06:22 16- 01- 2019\nagencja seo katowiceDlaczego strona internetowa firmy jest ważna? Strona internetowa firmy pozwoli potencjalnym klientom zapoznać się z zakresem oferowanych usług, obejrzeć dotychczas zrealizowane zlecenia, znaleźć kontakt bądź też poznać historię przedsiębiorstwa. Warto przy ty Czytaj dalej...\npozycjonowanie cennikBlogowanie a pozycjonowanie stron Każdy bloger, który pozycjonuje strony internetowe w wyszukiwarkach internetowych lub po prostu jest tym zainteresowany, dobrze jakby przeczytał ten właśnie tekst. SEO to proces wieloletni, który na kluczowy wpływ na wzrost Czytaj dalej...\nDodane: 06:57 14- 01- 2019\npozycjonowanie stron cennik googleZbiór najważniejszych informacji o marketingu w internecie Marketing internetowy jest bardzo rozległą dziedziną gospodarki. Jeszcze kilka lat temu ograniczał się on przede wszystkim do pozycjonowania stron, działań związanych z wysyłaniem maili, Czytaj dalej...\nDodane: 05:16 14- 01- 2019\npozycjonowanie stron zabrzePozycjonowanie stron internetowych – porady W tekście tym zastanowimy się nad pozycjonowaniem stron w 2019 roku. Jak to wszystko wygląda, o czym warto wiedzieć, a co już jest nieaktualne Przede wszystkim trzeba mieć świadomość tego, że coraz większą uw Czytaj dalej...\nDodane: 04:04 14- 01- 2019\ntanie pozycjonowanie RybnikReklama w internecie – jak wypromować firmę w sieci? Kluczem do skutecznej promocji firmy oraz proponowanej przez nią oferty jest z pewnością wykorzystanie różnych kanałów komunikacji, co pozwala dotrzeć do większej grupy potencjalnych klientów. W obec Czytaj dalej...\nTanie pozycjonowanie ŁódźSEO content marketing Pisanie tekstów pod SEO od wielu lat jest bardzo popularne. Są to artykuły dobrej jakości, które jednak zawierają odpowiednią ilość słów kluczowych, cieszą oko i są po prostu wyjątkowe. Wszystko to sprawia, że dana strona www ma moż Czytaj dalej...\nDodane: 06:02 13- 01- 2019


O NAS - audyt-wspolnoty.pl\nStowarzyszenie Na Rzecz Praw Członków Wspólnot Mieszkaniowych z siedzibą przy ul. Floriańskiej 6 w Warszawie prowadzi działalność informacyjną oraz edukacyjną dla członków Wspólnot Mieszkaniowych w zakresie ich praw wynikających z Ustawy o Własności Lokali. Członkowie Stowarzyszenie udzielają wstępnych - bezpłatnych porad: telefonicznie, e-mailem, lub bezpośrednio (wyłącznie po umówieniu spotkania).\nGdy występuje konieczność dokładniejszej analizy finansów i dokumentów w danej Wspólnocie - podpisywana jest odpłatna umowa zlecenia na wykonanie audytu z członkiem naszego Stowarzyszenia. Koszt audytu: od 2100 zł netto za jeden badany rok, w zależności od wielkości wspólnoty i liczby dokumentów. Audyt zlecić może pojedynczy właściciel, grupa niezadowolonych mieszkańców lub Zarząd Wspólnoty.\nEfektem audyty może być wykazanie:\n- nieprawidłowości w gospodarowaniu nieruchomością i zawyżanie opłat miesięcznych,\n- zagrożeń związanych z ew. nieprawidłowymi rozliczeniami Wspólnoty w zakresie podatku CIT i VAT.\n- niezasadnych modernizacji i rozwiązań technicznych,\n- naruszania praw właścicieli (dot. podejmowania uchwał, zwoływania zebrań, dostępu do dokumentacji wspólnoty),\n- możliwości obciążenia dewelopera kosztami napraw wad budynku (prawo do rękojmi czy odszkodowanie za nienależyte wykonanie robót, proces sądowy),\nOferujemy również nasza pomoc w przygotowaniu Wspólnoty do ew. procesu sądowego w zakresie wad budynku.\nW zależności od skali zlecenia - wykonaniem audytu zajmuje się zespół liczący od 2 do 4 osób, w tym: audytor kosztów/księgowy, doświadczony zarządca nieruchomości, inspektor nadzoru/inż. budownictwa.\nElementem zlecenia może być także przygotowanie dla Wspólnoty kilkuletniego planu zarządzania nieruchomością uwzględniającego naprawę błędów, w tym poprawę ekonomiki Wspólnoty.\nWeryfikujemy różne obszary funkcjonowania wspólnot. W okresie 2011-2014 nasz zespół wykonał audyty w prawie 50 wspólnotach, ocenialiśmy pracę największych administratorów / zarządców nieruchomości zarówno z Warszawy jak i z całej Polski.


PS3 - Folklore - informacje o grze, recenzje, zapowiedzi, aktualności, galerie - PPE.pl\nStrona głównaEncyklopedia gierFolklorePS3\nFolklore to RPG akcji stworzone przez Game Republic i wydane na PS3 w 2007 roku. Gra była jedną z pierwszych gier role-playing, dostępną na PlayStation 3. Tytuł opowiada o losach młodej kobiety o imieniu Ellen oraz dziennikarza o imieniu Keats. Para będzie się starać rozwiązać tajemnicę skrywaną przez wioskę Doolin. Jedynym sposobem na rozwikłanie sekretu są poszukiwania wspomnień zmarłych, skrywanych w krainie zwanej Netherworldem.\nAkcja Folklore rozpoczyna się w świecie przypominającym współczesność. Młoda studentka wędruje do nadmorskiej wioski Doolin w Irlandii, przywołana tajemniczym listem. W tym samym czasie Keats, dziennikarz z magazynu "Unknonwn Realms" odbiera telefon od kobiety, która błaga go by przyjechał do wioski Doolina. Bohaterowie spotykają się na irlandzkiej prowincji, gdzie dochodzi do serii niewyjaśnionych zdarzeń z udziałem nadprzyrodzonych sił. Wkrótce Ellen oraz Keats odkrywają sprawę morderstwa pewnej dziewczyny, którą postanawiają rozwikłać. By osiągnąć ten cel para zmuszona jest do wypraw w niebezpieczną przestrzeń zwaną Netherworldem.\nFolklore jest RPG-iem akcji, w którym wydarzenia ukazywane są z perspektywy trzeciej osoby. Tytuł podzielony jest na dwie kontrastujące ze sobą części - na normalny świat, z irlandzką wioską w centralnej części oraz na Netherwold - przestrzeń zamieszkiwaną przez dziwaczne stwory i duchy. Walki odbywają się tylko w Netherwolrd. Tytuł wykorzystuje w trakcie star sterowanie ruchowe Sixaxis w celu pozyskania energii z napotkanych duszków zwanych "folkami". Ellen używa bardziej wyrafinowanych ataków, a Keats stawia w potyczkach na agresywne napieranie i rozwiązania siłowe.\nPrzed premierą gry na japońskim PlayStation Network pojawiło się demo Folklore. Inna wersja dema została wypuszczona na europejskim PSN w sierpniu 2007, ale została z niego zdjęta po krótkim czasie. Deweloperzy z Game Republic planowali po wydaniu Folklore stworzenie sequela swojej produkcji. Tytuł miał być kompatybilny z kontrolerem Move. Sony podjęło jednak decyzję, że nie będzie się więcej angażować w rzeczone IP. Główną przyczyną takiego posunięcia była słaba sprzedaż gry.\nzglos.blad -at- ppe dot pl?subject=Błąd w grze Folklore (PS3)


Wyboista droga do zdobycia Pucharu Polski – Red Dragons Pniewy\nWyboista droga do zdobycia Pucharu Polski\nPodsumowania Red Dragons\nWspaniały sukces i niezwykła przygoda z Pucharem Polski w sezonie 2020/21 za nami. Czas na małą wędrówkę w czasie i przedstawienie, jak wyglądała nasza droga ku pierwszemu trofeum w historii klubu.\nCała nasza pucharowa droga opisana jest w liczbach pod podanym linkiem (w zakładce Red Dragons 2020/21 – Puchar Polski). Tam również można sprawdzić galerię z niektórych spotkań jak i skróty i zapisy meczów.\n1/32 FINAŁU 23 STYCZNIA 2021\nTAF TORUŃ RED DRAGONS 2-3\nDOMAŃSKI 18, HAPKA 19 – HOŁY 13, BAKLANOV 26, 31\nMecz wcale nie należał do najłatwiejszych. TAF Toruń to solidny I-ligowiec, który we własnej hali potrafił pokonać Legię Warszawa czy Widzew Łódź. Do przerwy to gospodarze tego pojedynku mogli cieszyć się z prowadzenia. Sygnał do ataku, a jak się później okazało do końcowego zwycięstwa dał nam Andrey Baklanov, który zdobył dwie bramki i mogliśmy cieszyć się z wymęczonego awansu do 1/16 finału.\n1/16 FINAŁU 10 LUTEGO 2021\nPODKOWA TEQBALL CLUB PODKOWA LEŚNA RED DRAGONS 3-5\nRAŁOWIEC 2, JANUSZEWSKI 15, 23 – CHUMBURIDZE 7, 22, KOSTECKI 25, 39, KUBIAK 25\nTam los przydzielił nam ówczesnego lidera silnej mazowieckiej II ligi, a jak się później okazało, zespół, który awansował do I ligi – Podkowę Teqball Club Podkowa Leśna. Gospodarze świetnie wykorzystali status ekipy niżej rozstawionej i od początku ruszyli ostro na nas, w efekcie czego zdobyli bramkę na 1-0. Gdy do wyrównania doprowadził Nukri Chumburidze wydawało się, że problemy mamy już za sobą. Nic bardziej mylnego. Podkowa wychodziła na prowadzenia 2-1 i 3-2, a kluczowy w losach dalszego awansu okazał się Mateusz Kostecki, który dwa razy pokonał bramkarza gospodarzy i awansowaliśmy do 1/8 finału.\n1/8 FINAŁU 25 LUTEGO\nRED DEVILS CHOJNICE RED DRAGONS 2-6\nLASKOWSKI 1, 36 – HOŁY 18, KOSTECKI 26, BŁASZYK 29, SKRZYPEK 37, 39, CHUMBURIDZE 39\nW tej fazie trafiliśmy już na przedstawiciela Statscore Futsal Ekstraklasy, choć mierzącego się wówczas z problemami z regularnym punktowaniem. Red Devils Chojnice to wciąż bardzo mocna ekipa, jednak tego dnia to nasz zespół był górą. Już w 1. Minucie rywale objęli prowadzenie, jednak konsekwentna gra w ataku naszego zespołu spowodowała, że jeszcze przed przerwą wyrównaliśmy, a tuż po zmianie stron prowadziliśmy 3-1. Kiedy rywali zdobyli kontaktowego gola, nasz zespół głównie pod wodzą Adriana Skrzypka zdobył kolejne trafienia i ostatecznie wygraliśmy aż 6-2 (fot. A. Knitter).\nĆWIERĆFINAŁ 17 MARCA\nRED DRAGONS CONSTRACT LUBAWA 5-2 (PO DOGRYWCE, 2-2)\nBAKLANOV 28, BŁASZYK 31, 50, KOSTECKI 48, SKRZYPEK 50 – LUTECKI 10, PEDRO SILVA 18\nPrzed losowanie par ćwierćfinałowych jednym z rywali, których chcieliśmy uniknąć był Constract Lubawa. Lubawianie wciąż liczyli się wówczas w walce o Mistrzostwo i Puchar Polski, aż do momentu, gry przeżyli czarny tydzień zaliczając dwie porażki w Pniewach (najpierw w lidze, a później w Pucharze). W rywalizacji pucharowej nic nie wskazywało na nasz ostateczny sukces. Kiedy do przerwy na tablicy wyników widniał wynik 2-0 dla Constractu, mało kto wierzył, że stać nas na odwrócenie losów rywalizacji. Ale najpierw Andrey Baklanov, a później Piotr Błaszyk doprowadzili do wyrównania i dogrywki. A w niej fantastycznym trafieniem głową popisał się Mateusz Kostecki. Rywale próbowali jeszcze gry z lotnym bramkarzem, ale ta sztuka im się nie udało, co przy naszych dodatkowych dwóch trafieniach na pustą bramkę spowodowało olbrzymią euforię, a po cichu liczyliśmy wówczas także na to, że przebijemy nasze dotychczasowe najlepsze osiągnięcie w karierze i w końcu zagramy w finale Pucharu Polski.\nPÓŁFINAŁ 31 MARCA\nRED DRAGONS LSSS TEAM LĘBORK 6-4\nBAKLANOV 16, KOSTECKI 20, 27, 38, SKRZYPEK 26, HOŁY 29 – WITKOWSKI 11, BONIFACIO 22, MADZIĄG 40, 40\nPÓŁFINAŁ 21 KWIETNIA\nLSSS TEAM LĘBORK RED DRAGONS 4-4\nCHOSZCZ 15, BONIFACIO 18, WITKOWSKI 19, TABARES 27 – SKRZYPEK 35, KOSTECKI 38, 39, MADZIĄG 38 (SAM)\nW niej los skojarzył nas z najlepszym z czwórki beniaminków Statscore Futsal Ekstraklasy – LSSS Team Lębork. W tej fazie rywalizacja przebiega systemem mecz i rewanż. W pierwszym spotkaniu w Pniewach po kiepskim początku z naszej strony oglądaliśmy takie Red Dragons, jakie zawsze chcielibyśmy oglądać. Zespół był skoncentrowany, niezwykle skuteczny i bezlitosny dla przeciwnika. Na dwie minuty przed końcem spotkania prowadziliśmy 6-2 i zaliczka wyglądała wówczas na bardzo solidną przed rewanżem. Jednak w ostatniej minucie nastąpiła konsternacja i rozluźnienie w szeregach naszego zespołu i ostatecznie straciliśmy dwie bramki wyciągając niejako pomocną dłoń ekipie z Lęborka w meczu rewanżowym.\nO tym, co się działo w Lęborku praktycznie od początku meczu chcielibyśmy jak najszybciej zapomnieć. Od 15 do 19 minuty straciliśmy trzy bramki i do przerwy to rywale byli w wielkim finale. Kiedy jeszcze na 4-0 podwyższył Tabares tylko najwytrwalsi kibice jeszcze wierzyli w odwrócenie losów rywalizacji. Ale od czego jest duet Adrian Skrzypek – Mateusz Kostecki? Wymienieni zawodnicy praktycznie we dwójkę spowodowali, że zdobyliśmy ostatecznie cztery bramki, doprowadzając do remisu w Lęborku. Co za tym idzie – mogliśmy cieszyć się z awansu do wielkiego finału, który i tak był już ogromnym sukcesem dla naszego zespołu.\nFINAŁ 1 MAJA\nRED DRAGONS PIAST GLIWICE 3-3\nKOSTECKI 23, CHUMBURIDZE 27, 31 – MROWIEC 2, SOLECKI 3, SZYSZKO 19\nFINAŁ 3 MAJA\nPIAST GLIWICE RED DRAGONS 3-3 (KARNE 2-4)\nDASAIEV 14, WILK 28, IXEMAD 39 – KOSTECKI 15, 28, BŁASZYK 38\nW finale czekał już zespół Piasta Gliwice, czyli aktualnie trzecia siła w polskim futsalu. Zespół dysponujący szeroką, silną i wyrównaną kadrą, z aspiracjami do zdobywania trofeów. Ponownie o losach dwumeczu decydował dwumecz i ponownie pierwsze spotkanie odbyło się w Pniewach. Poza tym musieliśmy radzić sobie bez Andreya Baklanova, którego do końca sezonu wykluczyła kontuzja, pauzę za kartki w pierwszym meczu musiał odpokutować Patryk Hoły, a Mateusz Kostecki i Nukri Chumburidze mierzyli się z urazami.\nW pierwszym spotkaniu trema związana ze stawką meczu dała chyba o sobie znać. Po trzech minutach rywale prowadzili 2-0, a do przerwy dorzucili jeszcze jedno trafienie. Po zmianie stron przypomnieliśmy sobie, że potrafimy wracać z dalekiej podróży i udało się, głównie za sprawą zmagających się z kontuzjami, Mateusza Kosteckiego i Nukriego Chumburidze doprowadzić do remisu, pozostawiając sprawę zdobycia Pucharu otwartą i do rozstrzygnięcia w rewanżu.\nW Gliwicach oba zespoły zaczęły spokojnie, a do przerwy widniał wynik 1-1. Po zmianie stron przetrwaliśmy przewagę Piasta, a niezawodny Mateusz Kostecki zdobył bramkę na 2-1. Rywale jednak bardzo szybko odpowiedzieli, a gry w 16. minucie Patryk Hoły obejrzał czerwoną kartkę sytuacja naszego zespołu zrobiła się trudna. Wówczas jednak stało się coś niesamowitego, bowiem grając o jednego zawodnika mniej w polu udało nam się zdobyć bramkę. Trafienie życia zaliczył Piotr Błaszyk. Piast dopiął jednak swego i doprowadził do remisu. Do rozstrzygnięcia konieczna zatem była dogrywka, a jak się później i okazało seria rzutów karnych. Kunszt bramkarski pokazał Łukasz Błaszczyk, co przy 100% skuteczności naszych zawodników (Kostecki, Błaszyk, Chumburidze, Stankowiak) cieszyliśmy się z historycznego Pucharu Polski.\nW drodze po Puchar Polski potrafiliśmy zostawić na pokonanym placu drugą i trzecią drużynę Statscore Futsal Ekstraklasy, a także dwa inne zespoły z najwyższe klasy rozgrywkowej. Wspaniały sen i niezwykła przygoda za nami. Po świętowaniu czas zejść na ziemię i wciąż walczyć o jak najwyższą lokatę w sezonie. W najbliższy weekend nasza drużyna odpoczywa. Do gry wrócimy 15 maja meczem z Acana Orłem Jelcz-Laskowice w Pniewach.\n← PUCHAR JEST NASZ !!!\nZapowiedź 31. kolejki →\nRED DRAGONS PNIEWY – AZS UW WILANÓW\n7. KOLEJKA STATSCORE FUTSAL EKSTRAKLASY


"Super Express": Sędzia kierowała autem po pijanemu. Nadal jest formalnie zatrudniona - RMF 24\n"Super Express": Sędzia kierowała autem po pijanemu. Nadal jest formalnie zatrudniona\nPiątek, 5 stycznia 2018 (10:03)\n"Sędzia Małgorzata J., która pod wpływem alkoholu spowodowała dwie kolizje nadal jest formalnie zatrudniona w Sądzie Okręgowym w Szczecinie i pobiera ok. 8 tys. zł wynagrodzenia" - pisze SE. Według gazety powodem jest zwolnienie lekarskie, na którym przebywa od kilku miesięcy.\nSędzia została zatrzymana przez policję pod zarzutem prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości /Archiwum RMF FM\nChodzi o głośną sprawę z października 2017 r. Sędzia została zatrzymana przez policję pod zarzutem prowadzenia samochodu w stanie nietrzeźwości. Jak wówczas informowano, miała spowodować kolejno dwie kolizje drogowe. Już wówczas była na zwolnieniu lekarskim.\nJak przypomina piątkowy Super Express, tuż po tych wydarzeniach prezes sądu odwołał sędzię z funkcji przewodniczącej 13. Wydział Gospodarczego Krajowego Rejestru Sądowego.\nPostępowanie dyscyplinarne jest w toku, są przesłuchiwani świadkowie. Sędzia jest zawieszona do 15 maja 2018 r., ale formalnie Małgorzata J. jest zatrudniona, bo przebywa na zwolnieniu lekarskim - mówi gazecie rzecznik prasowy sądu Tomasz Szaj. Dodaje, że kobieta - ze względu na zwolnienie lekarskie - pobiera obecnie 80 proc. swojego wynagrodzenia.\nSE informuje, że sędzi nie postawiono dotąd zarzutów, bo nadal chroni ją też immunitet sędziowski.\nNewsSędzia ze Śląska spowodowała po pijanemu kolizję. Badanie alkomatem: 2,4 promila


Wyzdrowiało blisko 8 tys. osób, 188 nowych zakażeń i kolejnych 7 zgonów. Nowe dane MZ - Wiadomości - polskieradio24.pl\nWyzdrowiało blisko 8 tys. osób, 188 nowych zakażeń i kolejnych 7 zgonów. Nowe dane MZ\nOstatnia aktualizacja: 19.05.2020 17:50\nW ciągu ostatniej doby odnotowano 188 nowych przypadków zakażeń SARS-CoV-2 i kolejnych 7 zgonów - informuje Ministerstwo Zdrowia. W sumie w Polsce patogenem zaraziło się 19 268 osób, zmarło 948. Wyzdrowiało 7 903 pacjentów.\nKoronawirus w PolsceFoto: PAP/Marcin Gadomski\nNowe potwierdzone przypadki zakażenia SARS-CoV-2 dotyczą województw: śląskiego (113), mazowieckiego (37), dolnośląskiego (16), podlaskiego (7), łódzkiego (6), opolskiego (4), małopolskiego (2), świętokrzyskiego (1), kujawsko-pomorskiego (1) i pomorskiego (1).\nWykonano już ponad 636 tys. testów na koronawirusa, najwięcej na Mazowszu i w Wielkopolsce\nPięć nowych ofiar wirusa\nResort zdrowia poinformował też o śmierci kolejnych siedmiu osób zakażonych koronawirusem. Wszyscy mieli choroby współistniejące.\nOd początku epidemii koronawirusa w Polsce zaraziło się nim 19 268 osób, zmarło 948, wyleczono 7 903 osoby.\nKoronawirus SARS-CoV-2 wywołuje chorobę zwaną COVID-19. Może mieć ona różny przebieg - ostrzejszy lub łagodniejszy - zależnie od stanu zdrowia zakażonego. Atakuje przede wszystkim płuca, choć nie tylko.\nKoronawirus atakuje nie tylko płuca (PAP)\nZobacz więcej na temat: POLSKA Koronawirus w Polsce Ministerstwo Zdrowia infografika zdrowie pandemia COVID-19\nCo z maseczkami w przestrzeni publicznej? Minister zdrowia zapowiada możliwe zmiany\nOstatnia aktualizacja: 18.05.2020 11:44\n- Jeśli się okaże, że wskaźniki zakażeń w województwach się utrzymują, to być może regionalnie będziemy wydawali decyzje, że w przestrzeni otwartej, na wolnym powietrzu, te maseczki będzie można zdjąć - powiedział minister zdrowia Łukasz Szumowski. Jak dodał, decyzja zostanie podana w ciągu tygodnia do dwóch.\nZdjęcie ilustracyjneFoto: Maridav/ Shutterstock\nMinister zdrowia Łukasz Szumowski nie wykluczył, że w ciągu dwóch dni pojawią się regulacje pozwalające nie nosić maseczek w przestrzeni publicznej na "wolnym powietrzu"\nW pomieszczeniach zamkniętych, oraz pojazdach komunikacji zbiorowej maseczki na razie prawdopodobnie pozostaną obowiązkowe\nEwentualne podjęcie takiej decyzji zależne będzie od codziennych danych o nowych zakażeniach koronawirusem\nŁukasz Szumowski dodał, że od 1 czerwca jednoimienne szpitale zakaźne stopniowo zaczną wracać do normalnego sposobu funkcjonowania\nŁukasz Szumowski podkreślił, że - nawet jeśli będzie można nie nosić maseczek na zewnątrz - obowiązek ich używania wewnątrz pomieszczeń i w pojazdach komunikacji miejskiej zostanie na razie utrzymany.\nMinisterstwo Zdrowia: wyzdrowiało ponad 7,5 tys. osób. 217 nowych zakażeń i 4 zgony\nDecyzje w rozporządzeniu epidemicznym\nPytany, kto będzie wydawał takie decyzje, wskazał, że zostanie ona zawarta w rozporządzeniu epidemicznym, które "daje takie uprawnienia o sposobie przemieszczania się na terenie całego kraju lub jego części". - W tej chwili to rozporządzenie jest na poziomie Rady Ministrów, ale można tak uprościć, że wtedy Ministerstwo Zdrowia proponuje rozwiązanie określenia sposobu przemieszczania się w danym regionie kraju - ocenił.\n>>> [CZYTAJ TAKŻE] Rusza kolejny etap "odmrażania" sportu. Hala, ścianka wspinaczkowa, Orlik - sprawdź, gdzie można trenować\nŁukasz Szumowski odpowiedział również na pytanie o zorganizowany wypoczynek wakacyjny dzieci i młodzieży. Powiedział, że do połowy czerwca zostanie wydana rekomendacja na ten temat.\nSzpitale wracają do normalnej pracy\nMinister zdrowia powiedział także, że od 1 czerwca stopniowo szpitale jednoimienne zaczną pracować normalnie. Podkreślił, że duże ogniska zakażeń w kraju zostały opanowane. Wskazywał, że oprócz woj. śląskiego liczba nowych przypadków zachorowań nie jest duża. - W związku z tym podjęliśmy decyzję o sukcesywnym przywracaniu normalnej pracy w szpitalach jednoimiennych. Oczywiście zaczniemy od miejsc, gdzie jest najmniej nowych zakażeń, najmniej pacjentów - powiedział Szumowski.\n- Pozostawiamy oczywiście odziały zakaźne jako ten bufor, gdzie również mamy jeszcze sporo wolnych łóżek. To nie oznacza, że likwidujemy tę sieć szpitali, bo wiemy, że coraz częściej mówi się o drugiej fali, o wzroście zakażeń jesienią. Ta sieć pozostaje - zaznaczył szef MZ.\n>>> [CZYTAJ TAKŻE] Walka z koronawirusem. Politechnika Śląska pracuje nad bramą odkażającą kombinezony ochronne\n- Epidemia nie znika, być może mamy dołek w przebiegu tej epidemii, ale z drugiej strony wykorzystajmy to do pracy na rzecz pacjentów zupełnie innych niż COVID, gdzie przecież oni cały czas czekają na to, żeby to wszystko ruszyło - podkreślił, dodając też, że choć w Polsce można było realizować "pojedyncze typy zabiegów" w szpitalach, to jednak obawa przed epidemią spowodowała, że znacznie mniej pacjentów przychodziło na zabiegi i do lekarzy.\nPrzebieg epidemii koronawirusa SARS-CoV-2 w Polsce (PAP)\nZobacz więcej na temat: POLSKA Koronawirus w Polsce epidemia Łukasz Szumowski Ministerstwo Zdrowia infografika


Tekstowy Zakamarek...: lipca 2012\nNagła śmierć żony oznacza dla Michaela Noonana, autora poczytnych książek, koniec kariery pisarskiej. Walcząc z twórczą niemocą, w poszukiwaniu natchnienia wraca do miejsca, gdzie spędził z żoną wiele szczęśliwych dni do starego domu nad jeziorem. Nie jest mu jednak dane zaznać spokoju, którego tak bardzo potrzebował wbrew swojej woli zostaje wplątany w konflikt podsycany przez tajemnicze siły gnieżdżące się w wiekowym domostwie. (600 stron)\nStephen King... znamy go wszyscy. Jedni go uwielbiają, innym jego twórczość w ogóle nie przypadła do gustu. Ja od zawsze należałam do tej pierwszej grupy. Kiedy wypatrzyłam na półce bibliotecznej grube tomisko podpisane jego nazwiskiem, ale z tytułem, którego wcześniej nie znałam, postanowiłam sprawdzić co się w nim kryje...\nBohaterem powieści jest Michael Noonan. Pisarz, którego poznajemy w najtrudniejszym momencie jego życia. Właśnie został wdowcem, jego żona Jo zmarła nagle, będąc w pierwszych tygodniach ciąży. Po jej śmierci Mike traci wenę twórczą. Od kilku lat nie napisał ani słowa nowej powieści. Zmęczony życiem i niemocą twórczą, postanawia wrócić tam gdzie spędził najpiękniejsze chwile swojego życia. Do domku nad jeziorem, który Jo wprost uwielbiała. Kiedy wraca do tego magicznego miejsca, już od progu czuje, że nie będzie mieszkał tu sam... A do tego odkrywa, że jego ukochana żona miała przed nim niejedną tajemnicę...\nTo pokrótce znajdziemy na stronach tej powieści. Przyznam szczerze, że ilość stron początkowo mnie troszkę przeraziła, choć z reguły wolę opasłe pozycje, dzięki którym czuję, że trzymam coś w ręce. Tu czułam! 600 stron to niemało... jest co czytać :) Dzięki czytanym wcześniej recenzjom wiedziałam, że pierwsze 100 stron trzeba po prostu znieść... a dopiero potem zaczyna się akcja. Czy tak było? Po części tak... na pierwszych 100 stronach akcja umiarkowana i spokojna, ale nie było tak źle. Nie przysypiałam, nie miałam ochoty rzucić książki w kąt... Jednak w porównaniu z dalszą częścią powieści, początek rzeczywiście wypada blado, wydaje się monotonny i nieco nudny. Później już wydarzenia powoli nabierają tempa...\nSpecyficznego stylu Kinga nie trzeba chyba nikomu szczególnie przedstawiać. Każdy, kto miał do czynienia, choć z jednym dziełem tego pana, wie czego można się spodziewać - wartka akcja, niebanalna historia, jednak kosztem wielu szczegółowych opisów, które nie każdemu przypadną do gustu, ponieważ mogą męczyć. I choć uważam, że King wie co robi i nie wydłuża na siłę swoich powieści, po przeczytaniu drugiej jego książki w małym odstępie czasu, czuję się już nieco zmęczona! Autor stara się przedstawić czytelnikowi wszystko szczegółowo, zapiąć wszystko na ostatni guzik i stąd kilometrowe opisy... Do tej pory mi one nie przeszkadzały, uwielbiam historie tworzone przez Kinga, jednak powoli zaczyna mnie to bardzo męczyć! Pewnie nie powstrzymam się przed sięgnięciem po jego kolejne pozycje, ale będę trzymać się jednej zasady - nie będę czytać kilku jego książek pod rząd, w zbyt małym odstępie czasu... Specyficzny styl autora, szczegółowe opisy, oraz spora objętość książki, z których King jest znany, mogą męczyć.\n"Worek kości" w sumie czytało mi się bardzo miło i mogę tę książkę z czystym sumieniem polecić. Pierwsze 100 stron da się przetrwać. A kiedy już akcja się rozkręca, historia potrafi wciągnąć. King jest mistrzem w budowaniu napięcia. I chociaż opisy mnie troszkę męczyły, to i tak historia bardzo mnie zaintrygowała. Czytałam z zainteresowaniem i chętnie do niej wracałam! Wciągnęła mnie po uszy! Muszę przyznać, że King znów mnie nie zawiódł i stworzył godną polecenia historię z dość zaskakującym finałem :)\n"Starzy ludzie zazwyczaj cierpią co najmniej na dwie przypadłości: artretyzm i głupotę. Nie można ich winić za żadną z nich."\n„Kiedy człowiek obdarzony wyobraźnią wpada w tarapaty psychiczne, linia podziału między tym, co rzeczywiste, a tym, co wyimaginowane, bywa niekiedy, trudno dostrzegalna.”\n„Może to głupie, ale czasem coś się udaje tylko dlatego, że wierzysz, że się uda. To chyba najlepsza definicja wiary, jaką znam.”\n„dopiero znacznie później uświadomiłem sobie, że chyba coś jest nie w porządku, jeśli sen i jawa tak bardzo różnią się od siebie. Świadczy to o tym, że coś w sobie tłumimy.”\n„kiedy jesteś sam, dziwne zachowanie przestaje być dziwne.”\n„Urządzenia elektryczne z reguły działają znacznie lepiej gdy w ich pobliżu znajdzie się ludzka istota wyposażona w penis.” :)\n"oczywiście, piszę mnóstwo ciekawych rzeczy rzeczy, wylatują ze mnie jak łajno z krowiej dupy." :)\n"O strachu, podobnie jak o bólu, zapominamy, jak tylko minie."\n"Po tym właśnie można poznać prawdziwe dzieło sztuki: kiedy wszyscy wołają Ooooo!"\n"Życie w takim miejscu ja TR (mała mieścina) przypomina trochę jak spanie w kilka osób w jednym łóżku: jeśli wszyscy leżą spokojnie, można się wyspać, ale wystarczy, żeby ktoś zaczął się wiercić, a nikt nie zmruży oka"\n"Ludzie czasem tak bardzo chcą być rozważni że postępują wbrew sobie"\n"Kiedy człowiek zmierzający do całkowitego obłędu minie pewien punkt nie ma już dla niego odwrotu: pędzi na oślep prosto przed siebie, nie zważając na nic, co dzieje się na poboczu drogi."\nEtykiety: "Worek kości" - Stephen King, Kącik Książkowy...


Nasza firma zapewnia dostawę sprzętu i pełnego asortymentu środków czystości na miejsce pracy; posiadamy stałe harmonogramy dostaw niezbędne dla płynności realizacji usługi.\nUżywamy sprzętu najwyższej jakości, produkowanego przez liderów branży. Solidna jakość, trwałość oraz niezawodność pozwala nieprzerwanie świadczyć nam usługi na najwyższym poziomie. Pragniemy przedstawić Państwu cześć asortymentu jakim dysponuje nasza firma :\nDmuchawa plecakowa - STIHL BR/SR 420\nMocna dmuchawa plecakowa wyposażona w komplet ssący do pielęgnacji dużych terenów. Do szybkiego oczyszczania dużych powierzchni np. ze skoszonej trawy, liści, śmieci i śniegu. Zoptymalizowany układ dmuchający zapewniający większą moc dmuchawy. Skuteczny system antywibracyjny umożliwiający całodzienną pracę. Mocny opryskiwacz do rozpylania granulatów, nasion traw i środków ochrony roślin. Duży zasięg opryskiwania. Zbiornik o dużej pojemności.\nNożyce do żywopłotu - STIHL HS 81 R\nProfesjonalne nożyce do żywopłotów z obustronną listwą tnącą, wersja do przycinania. Odpowiednie zarówno do cięć pionowych, jak i poziomych. Niewielki ciężar i niski poziom wibracji. Specjalna przekładnia generująca do 3.000 skoków/min. zapewnia niewielką prędkość ostrzy, a tym samym większą siłę cięcia.\nKosiarka Husqvarna LC 48VE\nTa nowa kosiarka łączy wygodę ze znakomitymi wynikami pracy. Cechuje ją wyjątkowy system koszenia 3w1 z funkcją zbierania, BioClip® (rozdrabniania) oraz wyrzutu tylnego. Maszyna osadzona jest na solidnym, ocynkowanym, stalowym podwoziu, zapewniającym maksymalną jej wytrzymałość. Bezstopniowa regulacja prędkości umożliwia dostosowanie prędkości jazdy do wymagań użytkownika oraz stanu trawnika. Posiada również poręczny pojemnik na trawę i składany uchwyt, zapewniający łatwe przechowywanie i transport. W tym modelu zastosowano również nowy, elektryczny rozrusznik zapewniający rozruch urządzenia bez wysiłku.\nOdśnieżarka - Stiga Snow Blizzard\nZaletą dwustopniowych odśnieżarek, takich jak DuoLine jest możliwość użycia jej na większości podłoży. Należy zwrócić również uwagę na kanał, umożliwiający kontrolowany wyrzut śniegu. System sterowania jedną ręką, elektryczny rozrusznik i odwracalne płozy wchodzą również w skład wyposażenia odśnieżarek DuoLine. Jest to mocna, dwustopniowa odśnieżarka dla wymagających. Głęboki śnieg i wysokie zaspy nie stanowią żadnego problemu. Podwójne śruby śnieżne zbierają śnieg i wyrzucają przez dmuchawę na zewnątrz. Nawet do 12 m od maszyny.\nKosa spalinowa - Kawasaki TH48\nBardzo mocna kosa mechaniczna wyposażona w trójząb do wykaszania splątanych traw i zarośli oraz żyłkę. Bardzo efektywna w przypadku prac w zasobach leśnych i przy wykaszaniu dużych powierzchni. Wyposażona w odpowiednie narzędzia tnące nadaje się również do wczesnej trzebieży, do cięcia krzewów lub do prac wykończeniowych.\n© Brush 2009 | Stworzone dzięki Ludio Projektowanie logo


Rzeczy najpierw są rzeczami\n8 kwietnia 2017 /\nEkspresjonistyczne obrazy Anny Bochenek zagościły w olkuskiej Galerii Sztuki Współczesnej BWA. Kontrastujące zestawienia żywych barw i skłonność do upraszczania formy – to najbardziej widoczne cechy tego malarstwa. Wystawę otwarto w ostatnim dniu marca 2017 roku.\nChyba Jean-Michel Basquiat jako pierwszy zaproponował pewną bardzo szczególną formę tzw. nowego ekspresjonizmu. W swej twórczości wyraźnie nawiązywał do ulicznego graffiti, od którego zresztą zaczynał. Uproszczone kształty ludzi i przedmiotów, ostre barwy, element groteski charakteryzowały (i w swoim czasie czyniły bardzo oryginalnym) malarstwo przedwcześnie zmarłego amerykańskiego artysty.\nAnna Bochenek – absolwentka toruńskiej ASP, profesor katedry sztuk wizualnych Uniwersytetu Technologiczno-Przyrodniczego w Bydgoszczy, autorka kilkudziesięciu wystaw indywidualnych i uczestniczka ponad stu zbiorowych – wydaje się w swym malarstwie wychodzić z nieco podobnych założeń, co Basquiat. Z tą wszakże różnicą, że jej wizja świata czerpie nie tyle z malowanych sprejem murali, jakie można zobaczyć na ulicach miast, co raczej ze sztuki pierwotnej, plemiennej, być może również dziecięcej. Innym ważnym źródłem inspiracji mogły być sytuacyjne mapki, plany zamieszczane w folderach obiektów rekreacyjnych lub wiszące na ścianach centrów handlowych.\nOto np. obraz plaży. Artystka nawet nie próbuje oddać perspektywy – ukazuje „rzut” terenu z lotu ptaka, w centrum „plaży” umieszczając postacie plażowiczów sprowadzone do paru kresek. Inne obrazy przypominają mapy dróg lub rzek, nadmorskich czy nadrzecznych przystani, obiektów sportowych. W „płaskie” pejzaże artystka „wprawia” czasem ludzi lub przedmioty, redukowane do jak gdyby symboli na mapie. Gdzieniegdzie, jak w „Zmierzchu zieleni”, pojawia się np. panel sterowniczy jakiegoś urządzenia, nadający całej wizji cechy fantastycznej maszyny. Zestawienia barw, jakich malarka używa, bywają czasami celowo dysonansowe, tworząc wrażenie migających neonów lub ekranów.\nA jednak nie takie to wszystko proste. Prymitywizm tej sztuki jest pozorny. Przykładowo na wielu obrazach, niczym rodzynek w cieście, pośród uproszczonych form uwagę zwraca obiekt przestrzenny, czasami niemal realistyczny! Oto grupa postaci ludzkich. Ich wyraźnie podkreślone cienie czynią „figurki” jeszcze bardziej trójwymiarowymi, a jednocześnie upodabniają do pudeł rezonansowych skrzypiec lub kontrabasów. To tylko jeden z elementów zbliżających tę sztukę do surrealizmu.\nInnym częstym zabiegiem jest swoiste mieszanie perspektyw. I tak we wspomnianym „Zmierzchu zieleni” w „plan” krajobrazu wkomponowano słońce, tak, jakby świeciło z powierzchni ziemi! Gdzie indziej geometryczne bryły „stoją” pionowo względem patrzącego, a zatem poziomo wobec przedstawionego świata… Uważnie przypatrując się tym płótnom wyzbywamy się nie tylko naszych pierwszych wrażeń prymitywizmu (a w każdym razie prostoty) tej sztuki. Przestajemy też być pewni, gdzie w ogóle jesteśmy i co w tym namalowanym świecie jest rzeczywiste, a co nie.\nNiektóre z obrazów są zupełnie abstrakcyjne. Piętrzące się różnokolorowe formy wyrażają jedynie pewien nastrój, nie próbując przedstawiać niczego. Jednak najczęściej nawet zupełnie symboliczne kompozycje, jak cykl „Próba zgody”, zawierają wyraźne elementy symboliczne. Sylwetki żaglowców, zgeometryzowane kształty wydętych żagli, schodów, a przede wszystkim leitmotiv w postaci wyraźnych konturów tuneli, mogą symbolizować drogi komunikacji, ale symbolizm nie byłby możliwy bez swoistej dosłowności. Rzeczy najpierw są rzeczami, a dopiero potem symbolami.\nMalarstwo Anny Bochenek jest dużo bardziej złożone niż się wydaje na pierwszy rzut oka. „Dziwne” zestawienia neonowych barw nie służą tu szokowaniu, prowokacji – jeśli już, to wyrwaniu nas z nieuważnej, rutynowej percepcji, z jaką odbiorca lub krytyk nieraz podchodzi do kolejnej i kolejnej zwiedzanej wystawy.\nTa sztuka ma wiele warstw. Trzeba spędzić dłuższą chwilę przed obrazami, trzeba poświęcić im trochę uwagi, by to odkryć. Potem wydaje się to już oczywiste.\nAnna BochenekBWA Olkusz


Uzyskaj zwrot za zakup w Recea\nUzyskaj 3,5% zwrotu za zakup w Recea\nPrzejdź do Recea bez otrzymania cashbacku\nZapewnij Sobie przyjemność zakupów. Recea.pl to oferuje.\nNasza oferta jest ciągle powiększana, pracujemy z wieloma projektantami, którzy wiedzą co jest aktualnie na topie.\nCzęsto oferujemy specjalne promocje, wyświetlane na stronie głównej- oferujemy wtedy zazwyczaj od 100 do 1000szt danego produktu w super cenie, często obniżonej o ponad 50%.\nOferty na ogół są wyświetlane na 3dni lub do czasu wyczerpania produktu.\nZapewniamy szybką i sprawną obsługę zamówień. Współpracujemy z wybranymi firmami kurierskimi, które gwarantują terminowość dostaw.\nZapewniamy również pełne bezpieczeństwo podczas zakupów przez internet.\nRecea oferuje zawsze:\nPo dokonaniu zakupu w Recea, Twój zwrot zostanie zarejestrowany u nas w ciągu kilku godzin (czasami może to potrwać 48 godzin). Jak tylko zwrot zostanie zarejestrowany, otrzymasz od nas wiadomość email, w której podana będzie wartość zwrotu.


. Nowa szkoła w Bobowie ma być otwarta we wrześniu 2005 r. Gmina czekała na nią ponad 30 lat. Otwarcie szkoły uruchomi lawinę zmian nie tylko w oświacie.\nKilka słów z historii. Na początku lat 70. opracowano projekt dużej tzw. zbiorczej szkoły w Bobowie i określono jej lokalizację (przy drodze do Grabowa). Po likwidacji gminy w 1975 r. nie miał się tym kto zająć. Ale mieszkańcy już byłej gminy pamiętali o tym cały czas. Po 1989 r. nowa szkoła była jednym z głównych motywów walki o reaktywowanie gminy. Stało się to w 1991 r. Niestety, mała gmina nie miała dość środków, żeby rozpocząć budowę. Remontowano starą. M.in. wstawiono okna, zrobiono sanitariaty (poprzednio były na dworze).\n- Decyzja zapadła w 1998 roku - mówi wójt Mieczysław Płaczek. - Rozpoczęto przygotowania dokumentacji i wykupiono teren w części zachodniej Bobowa, gdzie powstaje osiedle liczące 50 działek. Pierwotny koszt budowy miał wynieść 11 mln zł, potem 8 mln - kwoty dla gminy zawrotne. Dla porównania ostatnio budżet gminy wynosił od 3,5 do 4 mln zł, a w 1989 r. 2,9 mln zł. Nowa szkoła - z grubsza mówiąc - kosztowałaby około 3 budżety gminy.\nA środki zewnętrzne?\n- Gmina musiała budować ze środków własnych. I tak robiła do tego roku. Z własnych środków, sposobem gospodarczym, postawiliśmy stan surowy zamknięty. Rocznie przeznaczaliśmy na inwestycję w granicach 0,35 mln zł. Dopiero niedawno wzięliśmy pożyczkę.\n0,35 mln zł to około jednej dziesięciu procent budżetu. Na inne inwestycje zapewne już nie wystarczało?\n- Były jeszcze pieniądze. Zrobiliśmy jeszcze ponad 50 km wodociągów. Obecnie\nponad 75 procent gminy jest zwodociągowane. Pozostały jeszcze ulice Piaskowa, Zachodnia i Południowa w Bobowie i Smoląg i Grabowiec. W 2005 r. zostanie robiona dokumentacja.\nIle pieniędzy pochłonęła już ta inwestycja?\n- Do końca tego roku 3 mln zł, w tym 1,5 mln zł kredytu.\nTo jeszcze sporo pieniędzy trzeba mieć na dokończenie szkoły. W 1998 r. miała kosztować 8 mln zł, wcześniej 11.\n- Te liczby się zmieniły. W przyszłym roku za 0,7 mln zł zostanie wykonana mała architektura przy szkole: ogrodzenie, cztery boiska - trzy asfaltowe i jedno trawiaste z bieżnią, parkingi i drogi dojazdowe. Zostanie utwardzony kawał terenu, bo około hektar. Do dodajmy ze 2 hektary zieleni. Na tym zostanie zamknięty pierwszy etap budowy szkoły - gimnazjum. W trakcie budowy zostały poszerzone niektóre pomieszczenia. Będzie mała salka sportowa w środku (w projekcie nie było sali gimnastycznej, ale mamy miejsce na ewentualna budowę), biblioteka, 12 sal lekcyjnych, zaplecze kuchenne, socjalne, pomieszczenie dla administracji, gabinet pielęgniarski, trzy szatnie - ogólna i dwie sportowe. Według pierwotnego projektu miały powstać jeszcze dwa obiekty - jeden dla klas IV - VI, drugi dla klas 0 - III. Wszystko też z zapleczem socjalnym i osobnym pomieszczeniem administracyjnym. Będzie jeden zespół szkół, a nie dwie szkoły - podstawowa i gimnazjum. To wszystko pierwotnie miało kosztować aż 11 mln zł, potem 8. Tamta wersja upadła z braku środków i z tego powodu, że rodziny są - tak to się mówi - mniej dzietne jak kiedyś. Po rezygnacji z części dla klas 0 - III i IV - VI koszt włącznie z zagospodarowaniem terenu zamknie się w kwocie 3,7 mln zł.\nI to zamknie temat szkoły?\n- Od 1 września 2005 r. w nowym obiekcie będzie gimnazjum i klasy IV - VI. Klasy 0 - III z całej gminy znajdą miejsce w budynku starej szkoły, która - nawiasem mówiąc - w przyszłym roku będzie obchodzić 100-lecie. Z tej okazji będą tam uroczystości. Oczywiście będą też uroczystości związane z otwarciem nowej szkoły, nadaniem jej imienia i sztandaru.\nMożna więc powiedzieć, że dzisiaj taką szkołę można wybudować za...?\n- Szkołę z 36 pomieszczeniami za 3,7 mln zł. O całkowitej powierzchni budynku 2024 m2. To mało w porównaniu z kosztami podobnej szkoły. (W Bytoni - niecałe 9 mln zł z odsetkami, ok. 2700 m2, z czego ponad połowa to korytarze - red.).\nW pewnym sensie z powodów braku środków i małej dzietności powracamy do koncepcji szkół zbiorczych, a nie do tego, co dyktowała reforma, a więc osobnego gimnazjum i podstawówki. Często powstaje jedna szkoła dla całej gminy. To nie jest dobre.\n- Temu winne jest Kuratorium. W ich poczynaniach, jeżeli idzie o budowę szkół, widać niesamowitą fantazję. Na przykład na tym terenie powstały trzy gimnazja obok siebie: w Jabłowie, Bobowie i Pączewie. Uważam, że nad gimnazjami powinien panować wojewoda.\nW gminach z powodu malejącej liczby dzieci zamyka się małe szkoły. Przeszły przez to już gmina Lubichowo i Kaliska, grozi to gminie Smętowo. Teraz kolej na Bobowo. Zostaną zamknięte szkoły w Wysokiej i Grabowie. Może być tak, że po wybudowaniu nowej szkoły i w niej też będzie za mało dzieci.\n- Będą po dwa oddziały, w granicach do 24 uczniów na oddział. U nas rodzi się do 40 dzieci rocznie. W porównaniu ze stanem sprzed kilkunastu lat liczba urodzeń spadła o około 50 procent, ale przynajmniej utrzymuje się na jednym poziomie.\nA w starej szkole w Bobowie będą pustostany. To duży obiekt.\n- Nie będzie. Pomieszczenia zajmie w sumie 6 oddziałów klas 0 - III. W wolnych zrobimy izbę regionalną, gdyż takiej w gminie nie mamy. Będzie świetlica, szatnia. Dzięki nowej szkole zwolnią się też pomieszczenia w Gminnym Domu Kultury, gdzie uczą się klasy I - III. Z powrotem wróci GOK. Inna sprawa, że Ośrodek Zdrowia zamierza urządzić tam w przyszłym roku salkę rehabilitacyjną.\nA Grabowo, Wysoka? W Wysokiej jest stosunkowo nowa szkoła?\n- W Grabowie będą mieszkania komunalne, bo takie są potrzeby. A w Wysokiej? Chciałbym, że powstał tam jakiś zakład. Będę namawiał.\nKontrakty w kulturze?\nUpadają szkoły, pada kultura wiejska.\n- Są świetlice. One przejmą rolę ośrodków kultury na wsi. Chciałbym, żeby ich ranga była wyższa, żeby działały na zasadach Klubów Rolnika, wiejskich domów kultury.\nNa razie jednak - co obserwujemy na wsiach w powiecie - świetlice to małe pomieszczenia, z paniami zatrudnionymi za 200 złotych.\n- Bo tu potrzebne są kontrakty.\n- Tak. Ja bym oddał mój ośrodek i te wiejskie ośrodki kultury jakiemuś podmiotowi w ramach kontraktu. A jeden pracownik z Urzędu Gminy miałby nad nimi nadzór. Jeździłby i sprawdzał, czy są realizowane warunki kontraktu.\nCzy będzie konkurs na koncepcje prowadzenia takich ośrodków kultury? Każdy będzie mógł się zgłosić? Podmiot prywatny też?\n- Oczywiście. Również nauczyciele. Będą mogli podjąć się dodatkowej pracy. Tutaj, w kulturze, etaty to nie jest to. Etat to znaczy jest, siedzi. Taki dom kultury to musi być czyjś prywatny problem. Dotyczy to także podobnych instytucji w mieście. Ale na razie to jest moja koncepcja.\nDATA PUBLIKACJI: 2004-12-04 11:55:15


Strony internetowe Poznań - Strona 4 z 7 - projektowanie i wdrażanie stron www\nJak ewoluowały stron www?\nProjektowanie stron szczecin Postęp technologiczny następuje bardzo szybko. Z roku na rok posiadamy coraz lepiej funkcjonujące urządzenia. Standardy zmieniają się z szybkością światła. Tempo tej ewolucji dotyczy także stron internetowych. Jak wygląda ich historia? Niemrawe początki Word Wide Web Wszystko zaczęło się w latach 90. XX wieku od witryn pozbawionych kolorowej grafiki, fotografii i możliwości […]