Na co komu dziś wczorajsza miłość Na co komu dziś wczorajszy sen Po co dalej pić to samo piwo Kiedy czujesz, że uleciał gaz | Anioł Lucyfera\n04/10/2013 by laurie16\nNa co komu dziś wczorajsza miłość Na co komu dziś wczorajszy sen Po co dalej pić to samo piwo Kiedy czujesz, że uleciał gaz\nVivian kolejny raz uderzyła o lodową taflę. Czuła już chyba każdy mięsień, a trening nie dobiegał końca. Podniosła się pod spojrzeniem Arianne, która na zamarzniętym stawie chodziła niczym po ziemi. Brązowowłosa nie widziała w tym sensu, ale od trzech dni walczyły poza budynkiem na obrzeżach Berlina w dość odludnej okolicy.\n– To ma w ogóle jakiś sens? – zapytała zirytowana.\nWciąż się przewracała albo przynajmniej ślizgała po powierzchni stawu w przeciwieństwie do Arianne. Do tego nie mogła używać ani innocence ani mocy Noah.\n– Oczywiście, że ma. Sądzisz, że trenowałabym z tobą bez pożytku?\n– Nie, mistrzyni. Po prostu tego nie rozumiem.\n– Jeśli jesteś w stanie poruszać się w zimowej aurze, Lodowe Demony tracą nad tobą przewagę. Chyba tego nie chcesz, co?\nDziewczyna przypomniała sobie o wydarzeniach z Finlandii, co sprawiło, że po raz kolejny straciła równowagę i wylądowała na twardym lodzie.\n– Nie pozwól się rozpraszać wspomnieniom – usłyszała.\n– Z jednym już miałam do czynienia. To był zwykły gwałt, ale doprawiony obawami. Prawie uwierzyłam, że zabił moich towarzyszy.\n– Właśnie dlatego teraz trenujemy na lodzie. Przecież nie chcesz znów do tego doprowadzić. Poza tym opanowując lód, nie będziesz miała problemów na żadnym gruncie.\nDziewczyna nie odpowiedziała. Wciąż słyszała, że trening jest w jej interesie, żeby głupio nie zginąć już w czasie pierwszego zadania. Rozumiała to, ale czasem brakowało jej determinacji. Wszystko komplikowała niepewność o własną tożsamość. Nie mogła sobie jednak pozwolić na odpuszczenie choć na moment. Wiedziała, co do niej należy.\nW czasie walki obserwowała ruchy Arianne: sposób, w jaki rozkłada ciężar ciała i ułożenie stóp. W końcu odkryła sekret chodzenia po lodzie. Coś jednak nadal nie wychodziło. Ze złości po kolejnym upadku uderzyła pięścią o powierzchnię stawu.\n– Nie potrafię – warknęła.\n– Oczywiście, że potrafisz. Już to złapałaś. Ostatnie ograniczenie jest w twoim umyśle.\nTego dnia jednak nic z tego nie wyszło w czasie walki. Nie zauważyła, że całkiem swobodnie zeszła z lodu. Arianne tylko się uśmiechnęła, ale jej nie powiedziała. Nigdy nie chwaliła jej za cząstkowe sukcesy. Wręcz przeciwnie – wymagała jeszcze więcej, więc chwilami Vivian mruczała pod nosem dość nieprzyjemne rzeczy na jej temat. Kobieta jednak nie reagowała na tę formę buntu, wiedziała, że prędzej czy później uczennica zrozumie. Zwykle w najgorszych przypadkach taką granicą była pierwsza misja, gdy wychodziły braki, błędy i nieprawdziwe przekonania podopiecznej.\nTo nie tak, że nie widziała żadnych efektów pracy Vivian, bo te były widoczne na pierwszy rzut oka. Odkąd zaczęły trening, brązowowłosa zrobiła naprawdę spore postępy. Była inteligentna, dostrzegała własne błędy i sposoby ich naprawy, szybko się uczyła i wkładała w to maksimum wysiłku. Często zasypiała dość późno nad jakimś tomiszczem, a wstawała przed świtem i cały dzień podporządkowywała tylko treningowi. Nie narzekała na ból, zmęczenie czy brak podróży, jej największą wadą, a jednocześnie problemem była niecierpliwość. Wszystko chciała robić od razu, a niestety się nie dało. Aby osiągnąć zamierzony efekt, musiała włożyć w to mnóstwo swojej ciężkiej pracy. Czasami początkowo zmiany były niewidoczne, ale nic się nie marnowało. Pewnego dnia pojawi się rezultat i satysfakcja, że się nie odpuściło. To w końcu dopiero początki treningu.\nW milczeniu wróciły do kryjówki Ligi. Roger przygotował im ciepły obiad i gorącą herbatę, żeby się rozgrzały. Na zewnątrz temperatura była dość niska, a one przebywały na mrozie przez kilka godzin.\nAkurat trafiły na praktycznie pustą jadalnię – było jeszcze przed porą obiadową, więc miały spokój i ciszę. Vivian odprężyła się, takie chwile zdecydowanie poprawiały jej nastrój po niezbyt udanej sesji treningowej. Nie śpieszyła się z jedzeniem, chcąc trochę skorzystać z przerwy.\n– Arte pojechał na misję, więc dzisiaj potrenujesz sama – odezwała się Arianne. – Nie będziesz jednak walczyć, ale skupisz się na kontroli. Nadal ci się wymyka i trzeba nad tym popracować.\n– Dobrze, mistrzyni. Nie wiesz, kiedy Arte wróci?\n– Do tygodnia czasu. Ostatnio bierze mniej zadań niż zwykle. Chce mieć więcej czasu, żeby ci pomóc.\n– Myślę, że dobrze. Przynajmniej nie grozi mu przepracowanie.\nVivian uśmiechnęła się pod nosem. Wampir był irytujący, ale szybko polubiła jego towarzystwo. Przy nim mogła być sobą, nie ograniczać się i odetchnąć w ciągu dnia wypełnionego ciężką pracą. Sprawiał, że nie chciała być samotnikiem i odludkiem, który tylko warczy na wszystkich dookoła. Pod jego wpływem trochę się uspokoiła. Często też pomagał jej, gdy uczyła się starych języków. Doskonale potrafił pokazać jej brzmienie słów, czego księgi nie odwzrorywały w żadnej mierze. Wprowadzał ją także w arkana języka Cieni, którym posługiwali się pomiędzy sobą. Czasem nieźle ją tym bawił i musiała sprawdzać u Arianne, gdy nie była pewna, czy wampir przypadkiem sobie z niej nie kpi.\n– Nie martw się. Nie pozwolę ci się nudzić – uśmiechnęła się kobieta.\n– Przynajmniej nikt mnie nie będzie rozpraszać – stwierdziła brązowowłosa.\n– Uciekaj już na salę. Później do ciebie przyjdę.\nTym razem Vivian zajęła mniejszą salę – na samą próbę kontroli była akurat. Sama walka nie dawała takich efektów, zwykle po prostu zwiększała się jej siła, która często wyrywała się spod władzy dziewczyny. Wtedy zaczynało być niebezpiecznie, choć Arte świetnie sobie radził. Pod jego nieobecność Vivian musiała poćwiczyć nad kontrolą, aby nigdy nikomu nie zrobić krzywdy.\nKiedy Arianne przyszła do sali, początkowo dziewczyna jej nie zauważyła. Dzięki temu kobieta mogła ją spokojnie obserwować. Dostrzegała próby podopiecznej zapanowania nad własnym demonem, ale też jej własne opory, których nadal nie mogła się pozbyć. Zastanawiała się, jak je usunąć, żeby brązowowłosa mogła ruszyć z treningiem do przodu. Na razie stały w miejscu. Nie mogła uczyć jej skomplikowanych formuł Cieni w obawie, że zrobi krzywdę sobie bądź innym.\n– Wyglądasz na niezadowoloną, mistrzyni – odezwała się dziewczyna.\n– Bo nie widzę postępów.\n– Wiem. Muszę sobie sama z tym poradzić.\n– Dobrze, że już rozumiesz.\n– To zbyt mało, prawda?\n– Byłabym zdziwiona, gdybyś w ciągu kilkunastu dni zmieniła nastawienie do samej siebie. Faktem jednak jest, że stoimy w miejscu.\n– Nie przepraszaj, bo nie masz za co. Starasz się i to cenię, ale wydaje mi się, że źle do tego podchodzisz.\n– Tu ci niestety nie mogę pomóc. Tę ścieżkę musisz poznać sama.\nDziewczyna kiwnęła głową, choć nadal nie widziała właściwego rozwiązania. Nie skarżyła się jednak, bo sama musiała sobie z tym poradzić.\nKolejne dni wyglądały bardzo podobnie z tą różnicą, że Arianne zaczęła wymagać od uczennicy coraz więcej. Dziewczyna nie skarżyła się, choć czasami już nie nadążała za wymaganiami.\n– Zawiąż na oczach – kobieta podała Vivian czarną szarfę.\n– Przecież jeszcze nie opanowałam walki na lodzie – sprzeciwiła się.\n– Reszty nauczysz się, używając jedynie pozostałych zmysłów. Bez dyskusji, Vivian.\nWykonała polecenie, ale bez przekonania. Była pewna, że tym razem Francuzka trochę przesadziła ze swoimi wymaganiami. Postawiła dwa kroki na stawie i instynktownie uchyliła się przed ciosem. Ciało samo przypominało sobie taki sposób walki. Przestała zwracać uwagę na podłoże, świetnie koordynowała własne ruchy, gdy zaczęła się ślizgać. Teraz mogła mierzyć się z Arianne na prawie tym samym poziomie.\n– Wystarczy – usłyszała.\nŚciągnęła opaskę z oczu, które praktycznie automatycznie przestawiły się na nowe warunki. Zeszła z tafli stawu, poruszając się swobodnie. Była zmęczona, ale czuła satysfakcję z dobrego treningu. Arianne zauważyła to bez problemów.\n– Dzisiejszy wieczór masz wolny. Odpocznij.\nPo obiedzie dziewczyna próbowała nadal przejąć kontrolę nad własnymi zdolnościami. Na razie nie ruszała mocy przekleństwa – wszystko po kolei. Z tym nie miała mieć problemów, więc Arianne póki co odsunęła od uczennicy tę kwestię. W tej chwili dziewczyna musiała zająć się swoim Noah, który wciąż wyrywał się spod kontroli. Było to widać, gdy brązowowłosa traciła nad sobą panowanie, nagle zmieniał się jej nastrój i złościła się bez powodu. Nie pomagały żadne dodatkowe ćwiczenia umysłu. W tym momencie była łatwym celem dla każdego demona wyższej klasy, nie mówiąc o tych najwyższych i najbardziej niebezpiecznych. Przez to też Arianne ociągała się z pozwoleniem na pierwsze zadanie dla dziewczyny, choć zdawała sobie sprawę, że to nie może trwać w nieskończoność. Jeszcze najwyżej kilkanaście dni i przyjdzie czas na pierwszy sprawdzian dla brązowowłosej.\nVivian wykąpała się i wróciła do siebie, zanim w łaźni zrobił się tłok. Mimo udanego treningu nie miała najszczęśliwszej miny. Zamierzała zająć się kolejną księgą o demonach, ale zrezygnowała z tego na rzecz spaceru. Ubrała się i poszła najpierw do biblioteki, gdzie zastała Arianne.\n– Mistrzyni, idę na spacer – powiedziała.\n– Nie musisz mi tego zgłaszać – uśmiechnęła się kobieta. – W wolnym czasie możesz robić, co chcesz.\n– Po prostu chciałam, żebyś wiedziała.\nDziewczyna skłoniła się i wyszła. Parę chwil później poczuła mroźne powietrze wieczoru. Włóczyła się bez celu po uliczkach, nie zwracając uwagi na padający śnieg. Dopiero po jakimś czasie wspięła się na jeden z budynków i usiadła na ośnieżonym dachu. Brakowało jej tego. Kwatera Główna znajdowała się pod ziemią, więc siłą rzeczy nie mogła sobie na to pozwolić.\nNie zwracała na nic uwagi, choć słyszała i czuła, co działo się wokół. W ten sposób nawet się nie poruszyła, gdy jej samotność została naruszona. Początkowo nie reagowała na to, że intruz rozsiada się wygodnie obok niej.\n– Nie przywitasz się? – usłyszała.\n– Witaj, Arte. Jak było? – zapytała mechanicznie.\n– Fajnie. Co jest? Wyglądasz, jakby się coś stało.\nDziewczyna wzruszyła ramionami. Ta noc przypomniała jej inny mroźny, zimowy wieczór. Wtedy też czuła się podobnie i również pojawił się niespodziewanie ktoś, żeby wypełnić pustkę.\n– Wtedy też padał śnieg – odezwała się cicho. – I chyba czułam się podobnie.\n– Gdzieś ty uciekła? Znowu jakieś cierpiętnicze wspomnienia?\n– Od tamtego dnia wszystko szło ku gorszemu, a wszystko przez to, że straciłam nad sobą kontrolę. Do tej pory nie wiem, dlaczego Kanda nie pozwolił mi się poddać.\nArte pokręcił głową, gdy zrozumiał, o co jej chodzi. Nie przeszłość ją gryzła, a teraźniejszość, choć ostatnio wydawało się być lepiej.\n– Ty nadal swoje, co? – powiedział. – Jesteś Aniołem Lucyfera i wciąż myślisz, że możesz się przed tym uchronić? Nie uciekniesz przed samą sobą.\n– Przecież wiem – warknęła. – Nie pouczaj mnie.\n– Dlaczego nie? Inaczej w ogóle nie ruszysz do przodu. Zrozum wreszcie, że w ten sposób niczego nie osiągniesz. Tylko siebie okłamujesz.\n– A co ty o tym wiesz? – mruknęła.\nWampir uśmiechnął się z politowaniem, co rozdrażniło ją jeszcze bardziej. Nie dość, że przyłazi i jej przeszkadza, to teraz zaczyna z niej kpić.\n– Drażnisz mnie – dodała.\n– Jak Kanda? – zasugerował.\n– Nie rozumiem cię, wampirze.\n– Znowu oszukujesz. On ciągle zajmuje twoje myśli.\n– Coś sobie ubzdurałeś.\n– Nic sobie nie ubzdurałem. Po prostu widzę, że jest jeszcze coś, do czego się nie przyznałaś nawet przed samą sobą.\n– Niby do czego?\n– Do miłości.\nDziewczyna spojrzała na niego jak na kogoś niespełna rozumu. Wiedziała już, o co mu chodzi, ale nie miała ochoty z nim o tym rozmawiać.\n– Nie. Widzę i chyba wyraźniej niż ty. Powiedz to wreszcie głośno.\n– Zamknij się, głupku. Co ty wiesz o moim sercu?\n– Wiem, że doskonale sama siebie oszukujesz. Może wcześniej nie zdawałaś sobie z tego sprawy, ale teraz wiesz, bo niby dlaczego częściej myślisz o Kandzie niż o Squalo? Zrobiłaś sobie z kochanka tarczę?\n– Milcz, wampirze, bo pieprzysz! – wrzasnęła.\nW odpowiedzi uśmiechnął się jedynie, jeszcze bardziej ją drażniąc. Wiedział, że dziewczyna właśnie patrzy na swoje serce, ale jeszcze brakowało czegoś, żeby powiedziała głośno to, do czego próbował ją zmusić.\nVivian starała się zamknąć na te myśli. Do tej pory odsuwała to od siebie, skupiając się na treningu. Arte ją tym zdenerwował, zwrócił uwagę na wątpliwości, które miała w swoim sercu i rozdrażnił. Nie chciała się przyznać do tego, że mogło być inaczej niż w rzeczywistości, którą widzieli wszyscy dookoła.\n– Nie uśmiechaj się głupio – warknęła.\n– Bo to nie jest zabawne.\n– Ależ jest, moja droga Vivian.\n– Jesteś idiotą. Jak nie masz, co ze sobą zrobić, to idź i potrenuj.\n– Mam, co robić, ale zupełnie nie rozumiem, dlaczego to dla ciebie taki problem, żeby powiedzieć głośno o swoich uczuciach.\n– Daj spokój. Znalazł się psychoterapeuta.\n– Nie prychaj.\n– A ty się odwal. Nie będę z tobą o tym rozmawiać.\n– Dlaczego? Przecież kochasz Kandę. Oboje o tym wiemy. Nie możesz o nim zapomnieć.\n– To nie byłoby fair wobec Squalo – mruknęła.\n– Oszukiwałaś wszystkich dookoła włącznie z samą sobą. Jesteś oszustką, ale skończ z tym wreszcie. Jeśli nie będziesz ze sobą szczera, nigdy się to nie skończy. Powiedz to głośno. To nie boli.\nDziewczyna nachmurzyła się. Przyciągnęła do siebie kolano i oparła o nie policzek. Słowa Arte zabolały ją mocniej niż wampir mógł to sobie wyobrazić. Czuła się z tym źle, godziło to w jej dumę, ale brązowowłosy miał rację. Oszukiwała siebie, Squalo, Kandę i pozostałych. Znała jednak powody tego zachowania.\n– Vivian – pogonił ją.\n– Wydaje ci się, że to było takie proste – mruknęła. – Mylisz się, nie zrobiłam ze Squalo tarczy. Ja go naprawdę kochałam.\n– Tak, zakochałam się w Kandzie – warknęła. – Zadowolony?\n– Nie. Nadal widzisz w tym coś złego.\n– To nie jest tak. Kanda to człowiek, którego ciężko zrozumieć. Robił jedno, a za chwilę całkiem coś innego. Wtedy nie wiedziałam, co o nim sądzić. Że jest moim przyjacielem. Ubzdurałam sobie, że jest wrogiem, we wszystkim szukałam drugiego dna i chciałam go nienawidzić. Bałam się, że mnie skrzywdzi, bo nie rozumiałam jego zachowania, jego gry. Squalo miał być tarczą, odwrócić moją uwagę od Kandy, ale pokochałam go. Naprawdę i bezsprzecznie. Jego śmierć zraniła mnie mocniej niż przypuszczałam. Chyba kochałam ich obu. Można tak?\n– Myślę, że można. Miłość nie jest niczym złym.\nPogłaskał ją po włosach. Widział smutek i rozgoryczenie. Dziewczyna żyła w oszustwie tak długo, że zaczęła wierzyć we własne kłamstwa. Nie miał wątpliwości, że uczucia do Squalo były prawdziwe i rzeczywiste, białowłosy stał się do niej namiastką tego, czym powinien stać się Kanda, choć świat wokół na to nie pozwolił. Byli zbyt naciskani przez otoczenie, żeby być wobec siebie szczerzy, może nawet nie byli świadomi własnych uczuć.\n– To już nieważne – odezwała się cicho. – Za późno na takie wnioski. Dla niego jestem trupem i tak jest lepiej dla wszystkich.\n– Tak. Miłość z poprzedniego życia jest niepotrzebna. Zresztą mam na głowie inne sprawy. Na przykład trening.\n– Trochę. Nie musiałeś być wredny.\n– Inaczej nadal byś się tym zadręczała. Szczerość nie jest śmiertelna.\n– Daj spokój – mruknęła. – Nie chce mi się z tobą o tym gadać.\nUśmiechnął się. Zawsze rozbawiała go, gdy zaczynała się boczyć. Była przy tym słodka i rozkoszna. Lubił ją drażnić. Był to też sposób, aby coś z niej wyciągnąć. Zastanawiał się, jak Japończyk z nią wytrzymywał, gdy upierała się, żeby nic nikomu nie mówić. To dość ciężkie i trzeba mieć odpowiedni charakter, żeby wytrzymać z taką dziewczyną. Albo znać podobne życie i zrozumieć.\nW jego oczach zabłysły wesołe iskierki, gdy wpadł na pewny pomysł. Spojrzał na dziewczynę, która nie zauważyła jeszcze, co się szykuje.\n– Chodź. Nie będziemy tu marznąć całą noc.\n– Nie chcę jeszcze wracać.\n– Nie wracamy jeszcze – uśmiechnął się tajemniczo.\n– Co ci chodzi po głowie, głupi wampirze?\n– Zobaczysz. Chodź, nie daj się prosić sto razy.\nPrzez chwilę przyglądała mu się z uwagą, ale nie była w stanie odkryć, co Arte szykuje. Wstała, ześlizgnęła się łagodnie po dachu i zeskoczyła na ziemię, wspomagając się innocence. Wampir był pod wrażeniem, z jaką naturalnością to zrobiła. On musiał bardzo uważać, żeby nie uszkodzić żadnej kości. Nawet ze swoimi zdolnościami musiałby być składany i na kilka dni wycofany z życia Ligi.\nPoprowadził ją pustymi uliczkami do dość sporego, dwupiętrowego budynku, który okazał się być barem. Dziewczynę bardzo to zdziwiło. Spojrzała na Arte pytająco.\n– Co jest? – zapytał wampir.\n– To bar.\n– Tak. My też lubimy się czasem napić. To nasz bar. Znajdziesz tu przede wszystkim Cienie.\n– Upijacie się?\n– Vivian, Vivian. Jesteśmy ludźmi, którzy mają ze sobą dość ciężkie życie. Do tego widzimy na co dzień samą czerń. Szukamy ukojenia w alkoholu. Tylko nie mów, że jesteś niepijąca.\n– No to się pobawimy – uśmiechnął się szeroko. – Nalej nam czegoś dobrego, Hans.\nWłaściciel baru spojrzał ciekawie na Vivian. Był to mężczyzna po czterdziestce, przysadzisty o jasnej skórze, która rzadko widywała słońce, rzadkich, siwiejących włosach i bladoniebieskich oczach.\n– Ty jesteś nowym członkiem Ligi? – zapytał przyjemnym głosem.\n– Tak. Vivian Walker.\n– Hans Werner. Czuj się jak u siebie.\n– To co pijecie?\n– Whisky – odpowiedziała dziewczyna.\nPara Cieni usiadła przy barze i oddała się pijaństwu. Arte sądził, że szybko doprowadzi towarzyszkę do stanu nietrzeźwości, ale grubo się pomylił. Brązowowłosa dotrzymywała mu kroku, choć stała się bardziej rozrywkowa niż zwykle. Odprężyła się i pozwoliła sobie zapomnieć na razie o tym, co zaszło pomiędzy nią a Arte na dachu. Teraz chciała po prostu odpocząć.\nWampir szykował jeszcze jedną niespodziankę. Poczekał jednak do momentu, gdy w jego opinii Vivian przestanie boczyć się o Kandę. Nie zamierzał pozwolić jej tak po prostu zapomnieć. Nie wymagał, aby pielęgnowała to uczucie, nie chciał jej do niczego zmuszać, ale musiała to w końcu zaakceptować. To miało pomóc w treningu. Najpierw uznanie w sobie rzeczy małych, potem własnej natury, aby w końcu mogli ruszyć dalej. Może to trochę okrutne z jego strony, że tak wykorzystuje jej słabości, lecz chciał dla niej jak najlepiej i się nie wahał. Jeśli go za to znienawidzi, będzie musiał to jakoś przeżyć, choć wątpił, że tak się stanie. Prędzej czy później dziewczyna zrozumie jego motywację. Taką miał przynajmniej nadzieję.\n– Masz jeszcze siłę? – zapytał.\n– Nie jestem jeszcze aż tak pijana, jeśli o to pytasz.\n– Rzeczywiście masz twardą głowę. Gotowa na kolejne atrakcje?\n– Ty podobno z misji wróciłeś, a może mi się wydawało?\n– Ja tak odpoczywam. Poza tym noc jest moją naturalną porą. Zdążę się wyspać i skopać ci tyłek w treningu.\nDziewczyna przewróciła wymownie oczami. W sumie myślała już o powrocie do Kwatery Głównej, ale wiedziała, że wampir tak łatwo nie odpuści. Zdążyła go już trochę poznać.\n– Więc prowadź – powiedziała.\nNa piętrze wprowadził ją do ogromnego salonu, w którym siedzieli ludzie w dość jednoznacznych ubraniach. Brązowowłosa rozpoznała je od razu i spojrzała na Arte.\n– Dwa pytania – odezwała się.\n– Wiem, o co chcesz zapytać. Pierwsze: to jest nasz sposób na nasze potrzeby seksualne, drugie: oni są tu dobrowolnie. To miejsce jest nasze, Cienie od zawsze tutaj przychodziły i nikt nas za to nie krytykuje. Jedynie zmieniają się ludzie.\n– Liga to opłaca?\n– Tak. Całego „Szalonego Kruka”. Dlatego nie musisz myśleć o tym, ile będzie cię to kosztować. My ich naprawdę szanujemy. Nie odmówisz mi dzisiaj.\nPatrzył na nią poważnie, widząc jej wahanie. Sama kiedyś utrzymywała się z własnego ciała, więc podchodziła do takich miejsc z rezerwą. Tutaj jednak nikt nikogo nie zmuszał do czegokolwiek. Może Vivian była zaskoczona, ale wkrótce się przyzwyczai. Z pewnością podejście Ligi różniło się mocno od Czarnego Zakonu. Gdyby egzorcyści zaczęli zachowywać się w ten sposób, byłoby to wielce niestosowne i źle widziane – w końcu reprezentowali sobą część Kościoła. Cienie natomiast pracowały w całkowitych ciemnościach, nikt postronny nie wiedział o ich istnieniu, więc mogli sobie na to pozwolić.\nArte rozejrzał się wśród obecnych. Wskazał na młodego Azjatę o ciemnych, krótkich włosach.\n– Akira, zajmiesz się dzisiaj Vivian.\n– Dobrze, panie Arte – skłonił się chłopak.\nWampir wskazał jeszcze dwie dziewczyny, z którymi zamierzał spędzić resztę nocy. Zostali zaprowadzeni do przygotowanych do tego celu pokoi.\n– Baw się dobrze, Vivian – wyszczerzył się Arte i zniknął za drzwiami.\nDziewczyna tylko westchnęła. Wiedziała, że wampir znowu zrobił jej na złość, wybierając akurat tego chłopaka i przypomniał o wcześniejszej rozmowie. Powstrzymała jednak Azjatę, gdy się zbliżył.\n– Nie będę z tobą spała – powiedziała.\n– Mam coś przygotować? – zapytał. – Jestem do panienki dyspozycji przez resztę nocy.\nZrzuciła z siebie wierzchnie ubranie i rozłożyła się na łóżku. Po chwili odwróciła się na brzuch.\n– Muszę pomyśleć. Pomasujesz mi plecy?\nPrzestała zwracać uwagę na chłopaka. Dłużej nie mogła uciekać przed samą sobą i słowami Arte. Do tej pory ciężko było jej się przyznać do oszukiwania samej siebie, tak było łatwiej. Zresztą zawsze maleńka część niej znała prawdę, ale była zagłuszona. Z wielu powodów. Kanda nie był człowiekiem, który pozwalał się zrozumieć, zawsze okrywał się szczelnie murem i iluzjami, więc nie mogła być pewna co do niego. Kluczył, oszukiwał, grał na jej emocjach tylko po to, by zachować pozory. Przez to odbierała go jako wroga. Do tego jeszcze jego zadanie od Leverriera – tego była pewna. Nie miała tylko pojęcia, ile mu mówi. Była od niego zależna i to ją denerwowało. Dlatego łatwiej było nienawidzić i chronić się przed nim na różne sposoby. Stąd tarcza w postaci Squalo. Gdyby go nie pokochała, byłoby to krzywdzące dla białowłosego szermierza, stałby się jedynie pionkiem w ich wzajemnych rozgrywkach. Na szczęście jej serce potrafiło jeszcze kochać.\nKanda od początku ją do siebie przyciągał. Niby była to czysta niechęć, ale czuła, że brunet jest jedyną osobą, która potrafi ją w pełni zrozumieć. Kiedy zwierzała mu się z własnej przeszłości, nigdy jej nie wyśmiał. Owszem, docinał w dość brutalny sposób, ale nie odwrócił się od niej. Mimo wszystko potrafiła mu zaufać i powierzyć własny los. Nie było to proste, wciąż mieszał i nie pozwolił jej odkryć dokładnie, jakim człowiekiem jest naprawdę. Nie chciał, aby dziewczyna stała mu się zbyt bliska. W drugą stronę było całkiem inaczej, choć Vivian nigdy by się do tego nie przyznała, będąc jeszcze członkiem Czarnego Zakonu.\nTeraz było inaczej. Starała się o nim nie myśleć i skupić na treningu, ale brakowało jej jego obecności. Spędzali ze sobą naprawdę sporo czasu, przyzwyczaiła się i tęskniła za tamtymi dniami. Jego wspomnienie pojawiało się w najmniej oczekiwanych momentach zawsze na bazie porównania. Dlatego miała wątpliwości, co do przyjaźni z Arte. Wampir szybko zauważył jej zachowanie i wyciągnął prawidłowe wnioski. Widział, że za nim tęskni, choć nie chciała powiedzieć tego głośno. Właśnie dlatego ją zmusić, narażając się na wybuch gniewu i obrażane pomruki. Miał rację. Oszukiwała siebie, nie potrafiła szczerze powiedzieć, co tak naprawdę myśli i przez to nadal stoi w miejscu. Jednak stare nawyki trudno wyplenić w ciągu kilku tygodni. Starała się, stawiając małe kroczki. Przynajmniej były już pewne efekty.\n– Od dawna tu jesteś? – zapytała.\n– Dlaczego taka praca?\n– Lepsze to niż ulica. Tu mnie szanują. Sprzedawanie siebie nie jest tak uwłaczające.\nOdwróciła się do chłopaka i uśmiechnęła pod nosem. Arte był złośliwy i nie znał umiaru. Wybrał jej Azjatę jako substytut Kandy. Vivian jednak miała pewne opory, nie czuła też takiej potrzeby. Wampir mógł się zabawiać, to jego sprawa. Ona nie zamierzała zmuszać się do niczego.\n– Mogę tu zostać do rana?\nMimo krótkiej nocy zdążyła się wyspać. Akira obudził ją i przyniósł śniadanie przygotowane przez Hansa, po czym dziewczyna wróciła do Kwatery Ligi. Nie chciała spóźnić się na trening, Arianne byłaby zła za niekonsekwencję uczennicy. Zabrała z sypialni czyste ubranie i poszła do łaźni zmyć z siebie wszystkie oznaki poprzedniego wieczoru.\nTam zastał ją Arte. Wsunął się obok niej do wody z psotnym błyskiem w oku. Było widać, że noc miał udaną.\n– I jak rozrywkowa część życia Cieni? – zapytała.\n– Dobre odreagowanie przy odpowiednim towarzystwie – odparła wymijająco.\n– A jak Akira?\n– Oj, nie bądź taka tajemnicza.\n– Zajmij się sobą, Arte. Za bardzo pchasz nos w nieswoje sprawy.\n– Chcę po prostu wiedzieć, czy się sprawdził.\nPrzewróciła wymownie oczami na jego bezczelność. Zebrało mu się na takie dyskusje w naprawdę odpowiednim momencie. Dziewczyna nie zamierzała mu się ze wszystkiego tłumaczyć, wystarczy, że pozwoliła zdominować swój wieczór w taki sposób, w jaki chciał. Na tym jednak koniec.\n– Spóźnię się na trening przez ciebie – powiedziała. – Mistrzyni będzie zła.\nZanim odpowiedział, wyszła z basenu. Wysuszyła się, ubrała i szybko opuściła łaźnię. Nie chciała, żeby Arianne na nią czekała. Fakty wypowiedziane głośno poprzedniej nocy zaakceptowała, ale już się nimi nie zajmowała. W tym momencie nie miało to już znaczenia.\nArte: Podobno za mną tęskniliście.\nVivian: Ciekawe kto, bo na pewno nie ja.\nArte: Dalej się boczysz?\nVivian: Jesteś wredny i mam ciebie dosyć. Odejdź.\nLaurie: Przejdzie jej.\nVivian: Tak, teraz wszyscy wpadną w euforię. Zupełnie niepotrzebnie.\nLaurie: Za kilka tygodni zapomną, bo ty też nie będziesz do tego ciągle wracać. Zresztą niedługo zacznie się wreszcie akcja, więc nikt nudzić się nie będzie.\nArte: A w przyszłym tygodniu zmienimy lokalizację.\nVivian: Nic na ten temat nie mów, bo będą oczekiwać nie wiadomo czego, a potem się zawiodą.\nLaurie: Nie ubiegajcie faktów. Powoli zbliżamy się do pierwszych zadań Vivian i mam nadzieję, że będzie ciekawie. Nie przedłużamy niepotrzebnie. Pozdrawiamy serdecznie i do następnego.\nThis entry was posted in Rozdziały AL and tagged Rozdział 010..\n3 thoughts on “Na co komu dziś wczorajsza miłość Na co komu dziś wczorajszy sen Po co dalej pić to samo piwo Kiedy czujesz, że uleciał gaz”\nO… jak dobrze, że treningi dają rezultaty…\nCaroline: Dajesz Vivi, dajesz! Pokaż im! >,,< Arteee, Tobie wszystko chyba wybaczę!\nTak w ogóle to Cienie znają ciekawe… miejsca, ale dobrze, że przynajmniej mogą się napić po misji. A tą scenkę, w której Arte bierze te dwie dziewczyny do pokoju… no wyobraziłam sobie Arte, jako takiego kozaka i wiesz… nad nim taki napis w stylu "Like a boss" xDDD\nCaroline: Raczej "Like a vampire boss", Dodaj mu jeszcze ciemne okularki i normalnie boski… xD\nHehheh, Fan club Arte się powiększa xDD\nPozdrawiam, i do następnego ;D\n04/10/2013 o 21:17\nOjej. wcięło… mi… cały środek komentarza….\n„Arteee, Tobie wszystko chyba wybaczę!” – chodziło mi o tą sytuację na dachu. W skrócie, Arte zrobił głupio, ale przynajmniej Viv przestała się oszukiwać. No i to oczywiste, że ja mu wszystko wybaczę, no nie? xD Na miejscu Vivian, walnęłabym raz, a porządnie, a potem wyściskała wampirka XD\n06/10/2013 o 15:09\nHmmmmm… rozrywkowa część życia cieni 😀 Ci to mają dobrze… 😉 W sumie jednak zaskoczyłaś mnie tym rozdziałem. Nie spodziewałam się, że Viv kiedykolwiek przyzna się do swoich uczuć w stosunku do Japończyka. Taka tajemnica poliszynela, wszyscy o tym wiedzą, a nikt o tym nie mówi 😀 Pozdrawiam, Vesper


Azerbejdżan: Niewydolność serca czy tortury? Oto jest pytanie | Eastbook.eu\nZmarł żołnierz. Nazywał się Ceyhun Qubatov. Opuścił swój dom około trzy miesiące temu, aby odbyć obowiązkową służbę wojskową. Już nie wróci. Najpierw poinformowano jego rodzinę, że zmarł w wyniku niewydolności serca. Dziwne, biorąc pod uwagę fakt, że ani w czasie jego służby, ani przedtem, raporty o stanie zdrowia Qubatova na nic takiego nie wskazywały. Zostało wszczęte śledztwo w odpowiedzi na głośne domaganie się tego ze strony rodziny, pokazującej zdjęcia zmarłego i widoczne na ciele obrażenia. Podejrzani to 15 poborowych.\nPlac Fontann, Baku, Azerbejdżan, autor: Vusall, źródło: Flickr\nCiekawe, prawda? Gdyby nie działania rodziny Qubatova, to tzw. „śledztwo” nie miałoby w ogóle miejsca. Zastanawiam się jednak, czy tych 15 żołnierzy to faktycznie właściwi podejrzani. Na pewno niektórzy z nich staną przed sądem, ale nikt nie pociągnie do odpowiedzialności żadnej osoby z wojskowego personelu medycznego, który stoi za sfałszowaniem raportu. A tak w ogóle, skoro pierwszy raport wskazywał na niewydolność serca jako przyczynę zgonu, to skąd całe zamieszanie ze śledztwem i podejrzanymi?\nTo po prostu smutne. Żołnierz zmarł. Ktoś zdecydował, aby położyć kres życiu młodego człowieka z przyszłością. I ten ktoś najprawdopodobniej nie poniesie kary. Ba, zamiast tego ktoś pozwoli komuś innemu zgnić w więzieniu.\nAby upamiętnić śmierć Qubatova oraz innych żołnierzy, którzy „tajemniczo” stracili życie poza polem walki w wyniku „niewydolności serca” i innych przypadłości w czasie pełnienia służby, 12 stycznia [na Placu Fontann w Baku] odbędzie się marsz. Na grupie fejsbookowej, nazwanej „Stop śmierci żołnierzy”, przypominano, że protest nie ma charakteru politycznego – daje ludziom szanse powiedzenia „stop” niesprawiedliwości.\nNawiasem mówiąc, jeden z organizatorów protestu, Ilkin Rustemzade, poinformował o policyjnej nagonce skierowanej przeciw jego osobie. Według działacza jego dom oraz domy jego krewnych odwiedziła lokalna policja w ramach „polowania na czarownice”. Zbieg okoliczności? Tak się zastanawiam, o co może chodzić. A może to już znany scenariusz – o „chuliganizm”.\nWpis ukazał się oryginalnie 11 stycznia.\nRelacja z protestu 12 stycznia 2013\nGaleria zdjęć z protestu 12 stycznia 2013


Virtus.pro gładko wygrywa z MVP Project - Polsat Sport\n04.04.2017, 13:39 E-sport\nPolacy zaliczyli wyjątkowo udany start na finałach lanowych SL i-League StarSeries. W pierwszym meczu fazy grupowej Virtusi wygrali 16:4 z MVP Projects.\nPrzez następne sześć dni będziemy świadkami zmagań najlepszych drużyn świata w ramach trzeciego już sezonu StarLadder i-League StarSeries. Turniej w Kijowie został opatrzony pulą nagród wynoszącą 300 tysięcy dolarów. Dzisiaj rozpoczęła się faza grupowa, a Virtus.pro ma już na swoim koncie pierwszą wygraną.\nPierwszymi przeciwnikami Neo i spółki była formacja MVP Project. W fazie grupowej obowiązuje system BO1, więc obie strony niezwłocznie przeszły do odrzucania map, w którym wybór padł na Mirage. Koreańczycy zaczęli po stronie antyterrorystów, gdzie ich łupem padła „pistoletówka”, a także dwie kolejne rundy. Na odpowiedź Virtus.pro nie trzeba było długo czekać, gdyż szybko zdobyli pięć punktów i wysunęli się na prowadzenie. Ostatni zryw MVP Project nastąpił w rundzie numer 9, kiedy to XigN pokonał Białego w sytuacji sam na sam. Po tym zagraniu na tablicy wyników widniał rezultat 5:4 dla Polaków. Od tamtej pory byliśmy świadkami całkowitej dominacji Polaków, którzy nawet na moment nie dali dojść do słowa swoim przeciwnikom. Podopieczni kubena zapisali na swoim koncie wszystkie kolejne rundy i stosunkowo łatwo doprowadzili do zwycięstwa 16:4.\nCOUNTER STRIKEE-SPORTMVP PROJECTSL I-LEAGUESL I-LEAGUE STARSERIESVIRTUSPRO


Mnemotechniki - szybki sposób na naukę\nJesteś tutaj: strona główna › strefa wiedzy › Mnemotechniki czyli sposoby na szybkie zapamiętywanie\nMnemotechniki lub mnemoniki to nazwy sposobów ułatwiających zapamiętanie, przechowywanie oraz przypominanie sobie informacji. Nazwa ta pochodzi od greckiego słowa mneme - pamięć i Mnemosyne - grecka bogini uosabiająca pamięć. Dzięki nim można w bardzo szybki i łatwy sposób przyspieszyć proces zapamiętywania.\nMózg na szybkich obrotach\nJak to się dzieje, że możemy zapamiętywać szybciej? Możliwe jest to dzięki stymulacji obu półkul mózgowych. Lewa półkula mózgu odpowiedzialna jest za procesy analityczne i krytyczne. Dzięki niej postępujemy racjonalnie, liczymy, myślimy technicznie oraz logicznie. Prawa półkula zaś odpowiedzialna jest za funkcje artystyczne, takie jak kreatywność i muzykalność. Kluczem do szybkiego zapamiętywania jest wykorzystanie obu tych półkul w tym samym czasie.\nJednym ze sposobów wykorzystania mnemotechniki są tzw. pierwsze litery. Technika polecana dla zapamiętania ciągu wyrazów lub znaków. aby zapamiętać przypadkowy zestaw wyrazów należy z ich pierwszych liter utworzyć proste do zapamiętania zdanie. Przykładem mogą być kierunki świata w języku angielskim (North, East, South, West) , od ich pierwszych liter tworzymy zdanie: Na Ekranie Siedzi Wrona. Możemy również tworzyć nic nie znaczące akronimy, np. aby zapamiętać różne gałęzie psychologii (medyczną, indywidualną, genetyczną, ogólną, społeczną, edukacyjną, przemysłową, prawniczą) tworzymy akronim MIGOSEPP.\nPałac w myślach, myśli w pałacu\nZnanym przykładem mnemotechniki złożonej jest pałac myśli. Wiele osób słyszała kiedyś tą nazwę, chociażby oglądając serial Sherlock, ale nie bardzo wie jak stosować. Pałac myśli to znane, rzeczywiste lub wyimaginowane otoczenie. To właśnie tam umieszczany obraz - wizualny symbol informacji, którą pragniemy zapamiętać. Pałac nie musi byś dużą przestrzenią, wystarczy tak naprawdę wyobrażenie niewielkiego pokoju, ale takiego który znamy od podszewki. Na przykład, żeby zapamiętać ulubione kwiaty swojej mamy wystarczy umieścić na ścianie w naszym pokoju obraz na którym są namalowane.\nJest wiele rodzajów mnemotechniki, są sposoby łatwe oraz wymagające trochę więcej uwagi. Jednak korzystanie z technik pamięciowych wymaga skupienia co na pewno zaprocentuje w przyszłości i pomoże w wielu trudnych sytuacjach.\nMamy nadzieję, że skorzystacie z tej techniki!\nAby doskonalić umiejetności z zakresu umiejętności miękkich zapraszamy na:\nMnemotechniki czyli sposoby na szybkie zapamiętywanie! Kurs Excel z certyfikatem by Cognity is licensed under a Creative Commons Uznanie autorstwa-Użycie niekomercyjne 4.0 Międzynarodowe License.


Pisklę Joanny Rajkowskiej. Wielkie jajko stanie na Placu Pięciu Rogów?\nAdam Zys 31 marca 2021 DESIGN\nPisklę Joanny Rajkowskiej to rzeźba przeskalowanego jaja ptaka – kosa zwyczajnego (Turdus merula). Wykonane z pigmentowanego gipsu akrylowego dzieło ma 240 cm długości i około 180 cm. Poza swoim wzbudzającym zainteresowanie kształtem, instalacja wyposażona jest w głośniki, które imitują dźwięk wykluwającego się ptaka. Artystka znana między innymi ze słynnej palmy stojącej na rondzie gen. Charles’a de Gaulle’a zaproponowała, aby jej dzieło stanęło na przebudowywanym obecnie Placu Pięciu Rogów.\nO tym, że wielkie jajko stanie na Placu Pięciu Rogów poinformowała jako pierwsza „Gazeta Wyborcza”, która w grudniu rozmawiała z artystką.„Jest to wielkie jajo szpaka, błękitne, w czarno-purpurowe plamki. W rzeźbie zamontowany jest system nagłaśniający, tzw. wzbudnik, który sprawia, że jajko, emitując dźwięki klucia się ptaka, drży” – opowiadała gazecie w grudniu artystka.\nPisklę Joanny Rajkowskiej powstało w ramach Frieze Sculpture 2019. Uznana artystka pokazała rzeźbę dźwiękową – Pisklę, która subtelnie wpisała się w tkankę krajobrazu Regents Park w Londynie. Pisklę to przeskalowane jajo ptaka – kosa. Wykonane z pigmentowanego gipsu akrylowego, ma 240 cm długości i około 180 cm wysokości. Niebieskawy kolor skorupy został uzyskany przez użycie sproszkowanych skał zmieszanych z gipsem.\nDelikatnie fakturowana powierzchnia została ręcznie pomalowana przez artystkę. Pisklę emituje dźwięki wykluwającego się pisklęcia nagrane za pomocą mikrofonu kontaktowego. Dzięki temu możemy usłyszeć dźwięki zazwyczaj niesłyszalne: bicie serca, ćwierkanie i uderzanie dziobem w skorupę przez wykluwające się pisklę. Wzbudnik (sound trasducer) zamienia całe jajko w głośnik co powoduje delikatną wibrację skorupy.\n„Jajko zainstalowane w Regent’s Park to jajo kosa zwyczajnego (Turdus merula). Jest to jeden z najbardziej rozpowszechnionych gatunków w Wielkiej Brytanii. Jego śpiew jest prawdopodobnie najbardziej rozpoznawalnym i lubianym ze wszystkich ptaków. Jajka są charakterystyczne – niebiesko-zielone z brązowymi plamkami. Kos jest eurofilem – zimą do brytyjskich kosów dołącza duża liczba migrantów z Europy, głównie ze Skandynawii, krajów bałtyckich, Rosji i Niemiec.\nJajo w Regents Park przedstawia nieco surrealistyczny obraz, w którym rzeczywistość jest “odswojona” przez nieoczekiwany obiekt, generując chwilę zaskoczenia, uwagi i konieczność podjęcia wysiłku, aby ponownie oswoić widok. Jajo w Regent’s Park to niezwykły gość, prezent od ptaków, które mieszkają z nami w miastach, o czym często zapominamy. Pisklę ma szczególny cel: wskazuje na kruchość życia – aby usłyszeć pełne spektrum dźwięków, trzeba objąć jajko i słuchać z uwagą. Jest to doświadczanie miejsca, obiektu i jego aury ciałem; ciałem, które słucha początku życia. To również przerwa w trajektorii życia codziennego, chwila (dosłownie) pochylania się nad czymś co jest w istocie niewidoczne, miejsce dyskretnego nasłuchiwania – co bardzo rzadko dzieje się w miastach.\nTo co istotne, co wymaga naszej uwagi, to młode, bezbronne, nieludzkie życie. Pisklę przypomina o tym, co najważniejsze w tym momencie historii gatunku ludzkiego – stan środowiska naturalnego, dzięki któremu nasze własne istnienie jest wciąż jeszcze możliwe.” – czytamy na stronie artystki Joanny Rajkowskiej (link)\nDo sprawy odniosło się również TVP Info, które cytuje sceptyczny komentarz: „Do pomysłu sceptycznie podchodzą jednak przedstawiciele Rady Ochrony Zabytków. Ich zdaniem, taki projekt nie nawiązuje do tego miejsca. Warszawa ma piękną i bogatą historię. Działało tu wielu wybitnych Polaków i miały miejsce tysiące ważnych wydarzeń. Pojawia się jednak pytanie, co dokładnie miałoby symbolizować jajko i czy znów – jak przy okazji sztucznej palmy – nie wywołałoby to wśród mieszkańców głównie kontrowersji i zdziwienia.” – czytamy w artykule TVP Info.\nJakie jest wasze zdanie? Podoba wam się praca Joanny Rajkowskiej? Myślicie, że wielkie jajko stanie na Placu Pięciu Rogów? Dajcie znać co o tym myślicie. Naszym zdaniem pomysł jest trafiony!\nCzytaj też: Sztuka | Warszawa | Architektura w Polsce | whiteMAD na Instagramie | Rzeźba\nPark Regentów, Ogrody Angielskie, Londyn\nKurator: Clare Lilley\nProdukcja: l’étrangère gallery, Londyn\nDźwięk: Sławek Lewy\nFoto: Justyna Scheuring\nWideo: Simon Page\nźródło: TVP Info / https://www.tvp.info/53063225/warszawa-jajko-pojawi-sie-na-placu-pieciu-rogow?fbclid=IwAR3002xu-i5dAGbXPp7MZff6P07kzhtnubP1JW-hvyNr4d5RwNxbW0ZEjAY


do czego przyda się chustka?: maja 2010\n. Adolf z Photoszopia.\nwyrzeźbiłam pierwszego e-Adolfa, częściowo w Photoszopiu, częściowo w Ilusiu.\njak na pierwsze próby w życiu z tymi programami - jestem w miarę zadowolona. Niemąż niby pokazuje mi co i jak robić, ale On operuje skrótami klawiaturowymi i ma duże dłonie, więc mimo wyciągania szyi jak żyrafa nie widzę dokładnie co robi.\nGiancarlo został wczoraj przywieziony przez tatusia (widać jednak da się) do domu.\njak zwykle śmierdział popielniczką, więc żeby nie obrzygać własnego dziecka, przeprowadziłam kompleksowe czyszczenie: Syn do wanny, ubranka do pralki, torba do wywietrzenia.\nOpowiedział jak się bawił w piątek na weselu w Wilczeńcu: skakałem na dworze na trampolinie aż było ciemno, potem upadłem na nos i płakałem z bólu i krzyczałem tatusiu, tatusiu, ale tatuś balował i mnie nie słyszał. różne panie i panowie do mnie podchodzili i ze mną rozmawiali na różne tematy, ale nie wiem o czym. potem była całkiem noc, jakiś pan i wujek przyjechali i zabrali mnie do samochodu i zawieźli do domku tatusia, bo tatuś tak balował do rana, że aż zasnął na weselu i dlatego spać położył mnie wujek Konik, bo tatusia ze mną nie było.\n(ommmm... ommmm-om-ommmm... nie, nie denerwuję się, wcale się nie denerwuję, gdyż raka mam i nie mogę się denerwować, więc się nie denerwuję, wcale się nie denerwuję).\njeśli po przeczytaniu powyższego akapitu nurtuje Was pytanie, czy Ojciec Giancarla jest kryptoalkoholikiem / beztroskim bezmózgiem / nieodpowiedzialnym, wiecznym chłopaczkiem, to zawiadamiam Was, że nie musicie się zastanawiać. znam prawidłową odpowiedź, którą się nie podzielę.\na dla mojego ukojenia przyjmijmy hipotetycznie, że taka jest większość mężczyzn i że trafiłam na takiego na podstawie rachunku prawdopodobieństwa.\nktoś przecież musiał, tj. któraś.\npowiodłam dziś Giancarla i Jego przedszkolnego de-best-frjenda na "Disco robaczki". fabuła dość słaba, ale wspaniała muzyka i genialne tłumaczenia piosenek.\nAutor: Chustka o 17:39 7 komentarze Linki do tego posta\n. poznajcie Wioletkę.\ndziś dorobiłam Adolfowi Wioletkę. Wioletka jest namalowana akrylami na papierze, zeskanowana i następnie podrasowana w Photoszopiu.\nAutor: Chustka o 23:28 3 komentarze Linki do tego posta\nz każdym dniem lepiej oswajam mojego carcinoma i moje liczne metastases carcinomatosae.\ndo tego stopnia, że już od dobrych kilku dni udało mi się wyeliminować ataki panicznego lęku z powodu zbliżających się napisów końcowych filmu.\nkażdego dnia analizuję sytuację, tak bardzo wnikliwie jak tylko się da i staram się dojść do wniosków, na których oprę strategię przetrwania.\nwstępnie ustaliłam że:\n1. nie wytrzymam (psychicznie) lękania o swoje życie i nie wytrzymam zastanawiania się, czy słabnę, jak słabnę i czy widzę już światełko w tunelu\n2. trzeba się czymś zająć, żeby mniej myśleć\n3. zajęcie musi być wciągające\nniewątpliwym atutem choroby jest że mam mnóstwo czasu, mogę więc robić tysiąc rzeczy, które odkładałam na później.\ninspirowana przytulanką-na-czas-choroby od Niemęża, stworzyłam dziś kilka szkiców przygód Adolfa.\nAutor: Chustka o 14:59 2 komentarze Linki do tego posta\nprzed odpaleniem w zaświaty czynię dobrość i zawiozłam dziś ojcu Syna na weekend, bo jemu nie chce się jeździć taki kawał drogi (pewnie od nas do niego jest inna odległość niż od niego do nas).\na ojciec Giancarla do mnie, że słabo wyglądasz.\nkurwaaaaa! a niby jak mam wyglądać?\nBTW pochwalę się: przytyłam! (ważyłam się dwa dni temu u Odrej, gdy wpadłam w gości do Doroty Pe opowiedzieć Im o tybetańskich ziołach). jest mnie już 54,1 kg! nadal jem wg zasad diety tybetańskiej, ale zmusiłam się do zwiększenia ilości posiłków do pięciu - sześciu dziennie.\nAutor: Chustka o 21:18 8 komentarze Linki do tego posta\ndziś do południa miałam raka żołądka, a od popołudnia...\nzadzwonili z Centrum Onkologii, że preparaty histopatologiczne (z kliniki gdzie mnie operowano) są tenteges-tamtaramtam, więc dla pewności chcą zrobić własne szkiełka z bloczków, ponieważ gdyż albowiem trą oczy ze zdumienia wpatrując się w mikroskop.\nmili państwo, wiedziałam, że jestem oryginalna, wiedziałam, ale żeby aż tak? pfff.\ni znowu zacznie się tygodniowo - dwutygodniowe oczekiwanie na wynik badania histopatologicznego, pewnie i też histochemicznego.\nbyliśmy dziś z Niemężem uczcić święto.\noczywiście tybetańskie zioła wystąpiły w roli głównej, zaś po regulaminowej pół godzinie od wypicia ziół, gdy wjechały na stół warzywa na parze w sosie migdałowym, wyciągnęłam zza pazuchy cielęcinę od Babci B.\nzauważyłam, że jestem obserwowana przez kelnera.\npewnie się zastanawiał, co jeszcze, prócz ugotowanego mięsa i ziół w proszku w kieliszku, wyciągnę z torby.\nAutor: Chustka o 21:50 3 komentarze Linki do tego posta\n. w przedszkolu.\nPowiedziała mi to lala\n1. Powiedziała mi to lala i powiedział mi to miś / nie zapomnij, że w przedszkolu, macie święto mamy dziś. / Nie martw się kosmaty misiu i laleczko nie martw się / ja pamiętam o tym dobrze, każde dziecko o tym wie.\nRef. Bo święto mamy jest raz w roku tylko raz, tylko raz. / Czekałem na nie niecierpliwie długi czas, długi czas.\n2. Ucieszyła się laleczka i ucieszył się też miś / że pamiętam o swej mamie i o święcie które dziś. / Nie zapomnę nawet wtedy kiedy minie wiele lat. / Bardzo kocham swoją mamę, bez niej nie istnieje świat.\nna zdjęciach - Syn z przedszkolnym przyjacielem, wygłupiają się po występach z okazji.\nbyło to tak: pani Zosia usadziła mnie na wygodnym krześle, pani Karolina posłała mi piękny uśmiech, pani Dyrektor kiwnęła porozumiewawczo głową, a Giancarlo, między nerwowymi ziewnięciami, śpiewał o w/w lali i misiu.\noczywiście spłakałam się jak bóbr.\na w prezencie dostałam laurkę z moją podobizną i kolorowe serce z bliżej nieokreślonego tworzywa.\nAutor: Chustka o 22:03 2 komentarze Linki do tego posta\nnawiedziłam dziś Centrum Onkologii, skoro na Szaserów pan przystojny onkolog zatrzasnął za mną wieko od trumny, spisując mnie na straty.\nbędąc w stolicy, niejako siłą rzeczy, zjedliśmy obiadek w Biosfeerze, no i, co oczywizda (bo w pobliżu), kupiliśmy ekologiczną paszę od braci Benedyktynów.\nw restauracji podsłuchiwałam rozmów przy stolikach.\njakoś nikt nie rozmawiał o zdrowiu, tylko wszyscy o bieżących projektach.\ni tak sobie z przyjemnością pomyślałam, że:\n1. inni też mają raka, tylko o tym jeszcze nie wiedzą\n2. inni też umrą, tylko jeszcze sobie tego wyraźnie nie uświadomili\n3. moim atutem jest to, że wiem, że prawdopodobnie w najlepszym razie mam około dwóch lat życia, więc muszę się postarać ich nie zmarnować\n4. inni nie wiedzą kiedy umrą, więc nie mają szansy bawić się tak dobrze jak ja.\nciekawi pytają, jak jeżdżenie na rowerze.\notóż dziś strategiczna przerwa z dwóch powodów: 1. od wczorajszego jeżdżenia boli mnie kość ogonowa; 2. Niemąż uprawiał jogging wokół roweru, skutkiem czego dziś się popsuł i chodzi zgięty w pół, bez możliwości spionizowania się.\nwrócimy więc do tematu roweru jutro.\nAutor: Chustka o 17:44 2 komentarze Linki do tego posta\nzastanawiałam się, jak będą brzmiały składane mi dziś życzenia.\nBabcia B. jak zwykle, była bezbłędna: szczęścia życzę Ci córeczko.\nAutor: Chustka o 17:51 6 komentarze Linki do tego posta\n. zielone świątki.\nnie wiem o co chodzi z zielonymi świątkami. serio są aż tak ważne żeby zamykać sklepy?\notóż dziś we wsi sklepy były zamknięte i nie mogłam kupić mięsa na sos do kaszy kus-kus (ę-ą, ach ta tybetańska dieta).\nposzłam z Synem na spacer: że do sklepu, że po mięso, że pewnie niejako niby przy okazji kupimy tuzin lizaczków, soczków, lodów, jajek z niespodzianką, misi-gumisi, a tu - dupa blada! sklepy zaparte.\nale za to piwiarnie, bary, kawiarnie i restauracje były czynne.\nich właściciele nie wierzą w Matkę Boską Zielną?\nleżymy przytuleni w moim legowisku.\nGiancarlo dopytuje się, o czym i po co piszę na blogu i prosi, żebym Mu poczytała.\ndrogi Syneczku (alias pulpecie alias ciputku)!\npiszę o nas, żebyś mógł przeczytać, gdy już będziesz umiał.\npiszę na pamiątkę, bo chcę ocalić wspólne chwile.\npiszę, bo lubię pisać.\npiszę, bo pisanie porządkuje czas.\npiszę do Ciebie też listy na papierze.\nlisty o tym, co czuję.\no tym, że kocham Cię.\no tym, że jesteś najwspanialszym, najmądrzejszym i najładniejszym chłopczykiem na świecie.\npostanowiliśmy kupić kota, żeby nas (mnie) rozweselał rozrabianiem.\nja chciałabym leśnego norweskiego, Niemąż - syberyjskiego, koniecznie niebieskiego, Giancarlo - szybko, najlepiej dziś.\nmacie jakieś sugestie co do rasy i co do płci?\nAutor: Chustka o 22:14 6 komentarze Linki do tego posta\nNiemąż rozgniótł w moździerzu śniadaniową porcję tybetańskiego zielska, po czym, ku swojemu i mojemu zaskoczeniu, obsypał nim kuchnię.\nuznałam to za znak, aby nie pić porannej porcji błota i wyszli my z doma.\ndzień przełaziłam ledwo ciepła.\ndopiero powrót do domu i wypicie zaległych ziół przywróciło mi równowagę.\na oto parę zdjęć z dzisiejszej wyprawy do Stolicy:\nbyliśmy, między innymi, w ogrodzie jordanowskim koło Biosfeery.\nAutor: Chustka o 23:03 6 komentarze Linki do tego posta\nchciałam Wam podziękować.\npo operacji dostałam wiele esów ze słowami otuchy i miłości.\nteraz piszecie do mnie piękne listy, interesujecie się co u mnie słychać, odwiedzacie mnie, oferujecie pomoc, szukacie lekarstw, lekarzy, rozwiązań.\nchociaż przeważnie nie odpisuję ani na esy ani na maile, to wiedzcie, że bardzo Wam dziękuję za wsparcie.\nosobne podziękowanie kieruję do Ojca Syna, który, widzę po statystykach, czyta mnie z Danii.\nprzypomniał mi wczoraj, że dawno temu obiecałam Jemu taniec na weselu Syna.\ndzięki za przypomnienie tej obietnicy.\nspróbuję dotrzymać słowa!\nAutor: Chustka o 12:04 3 komentarze Linki do tego posta\njeden dzień picia zielsk od Tenzina i dzieją się cuda.\nspałam dwanaście godzin.\nwstałam w świetnym humorze, bardzo energetyczna, więc wygoniłam nas na dwór. na spacerze biegłam jakbym była po amfie i miała nie zdążyć na samolot, a Niemąż, idąc statecznym krokiem, powstrzymywał mnie, trzymając za przegub.\nczułam się jak balonik na uwięzi.\nz okazji mojego nakręcenia odebraliśmy wcześniej Syna i pojechaliśmy do Babci B., gdzie wyzbierałam z Giancarlem do wiaderka wszystkie szyszki w ogrodzie, po czym skoczyliśmy do sklepu sportowego.\niiiiiii... mam rower! śliczny, czarno - srebrny, ze światełkami, pedałami i w ogóle!\nod jutra ruszamy na przejażdżki rowerowe!\nczuję się nieprawdopodobnie dobrze pod każdym względem. mam niesamowity przypływ energii, pogody ducha, spokoju. chce mi się jeść, nie jestem zmęczona, nie mam problemów gastrycznych, nic mnie nie boli, a teraz, gdy nadchodzi noc, jestem mile zmęczona.\nwydaje mi się, że to niemożliwe, żeby medycyna tybetańska była aż tak skuteczna.\njestem bardzo mile zaskoczona.\n(no chyba że to takie ostatnie podrygi).\nAutor: Chustka o 22:31 10 komentarze Linki do tego posta\n. badanie terenu.\noto, moi mili, najświeższe doniesienia z frontu poszukiwań ratunku.\nbyłam dziś u słynnego doktora medycyny tybetańskiej. obejrzał siku, pomacał puls, przepisał zioła w kulkach, powiedział, że moja choroba to nic groźnego i kazał wrócić za dwa tygodnie po kolejną porcję ziół.\nyou tiger, now you have to relax, no stress, no chicken, no fresh fruits, no juices, no chocolade, no coffee, no hot meals.\nwujek gugle mówi, że działają:\n- witamina C, 1000 mg, codziennie (ale to zapobiegawczo, więc he-he-he, nie dla mnie)\n- preparat TS-1\n- sok Noni\n- witamina B17 - w Niemczech jest klinika, gdzie podają ją w żyłę.\n- pokazać preparaty histopatologiczne z operacji dwóm sławom patomorfologii, może coś wymyślą innego, niż ten pierwszy;\n- pójść na konsultację do dwóch innych mistrzów chemioterapii, liczę, że istnieje jakiś bardziej rokujący schemat podawania chemii od tego z Szaserów.\npotem namyślę się, co dalej.\nmuszę podjąć decyzję o chemioterapii w przeciągu 6 tygodni od operacji.\nAutor: Chustka o 16:48 3 komentarze Linki do tego posta\n. nie kłam.\njednym z moich najważniejszych odkryć życiowych (w pierwszej dwudziestolatce) było stwierdzenie, że nie należy kłamać.\njeśli jesteś wolny, nie kłam. jesteś wolny, więc nie kłamiesz.\nprzedwczoraj opowiedziałam Synkowi o tym, jak się nazywa moja choroba, pokazałam kawałek blizny (wcale się nie boję patrzeć, mamusiu, serio).\nwczoraj opowiedziałam Mu o tym, że pan doktor powiedział, że nie ma lekarstwa dla mamusi i że nie ma lekarza, który umiałby mnie wyleczyć.\n- nikogo nie ma? może zapytaj się jeszcze tatusia, może Andrzeja, może oni znajdą? (Andrzej to mąż pani Opiekunki).\n- boję się, mamusiu, boję się, co ze mną będzie, gdy ty umrzesz - szeptał wtulony we mnie, On - nocny mechanik samochodowy, w granatowej piżamce-skafandrze, z Zygzakiem McQuinnem na ramionku.\nleżał w łóżeczku, ja - przycupnęłam na kotku-śpiworku. głaskaliśmy się po buziach, ścierając sobie nawzajem wnętrzami dłoni łzy.\n- ale ja chcę, żebyś ty żyła.\n- żyję dzięki temu, że mnie kochacie aż tak mocno, będę żyć ile tylko dam radę, obiecuję.\nnadal pachnie maleńkim dzieckiem.\nma zaledwie 5 lat i 4 miesiące.\njest taki bezbronny.\n- ale mamusiu, ty nie jesteś przytulanką jak Adolfek, żeby żyć miłością. niech ktoś cię wyleczy, poszukaj, proszę cię.\nszukam Synku, szukam.\nAutor: Chustka o 00:24 12 komentarze Linki do tego posta\njest poniedziałek, nadal mam raka, jeszcze żyję.\nteraz ważę około 52 kg, ale wcinam słoiczki, więc zamierzam wrócić do swojej poprzedniej wagi.\nbyłam dziś w szpitalu na wizycie u chemioterapeuty, który opowiedział mi o chemioterapii paliatywnej.\nże na ten typ raka działa.\nże skutkiem ubocznym chemii będą zaburzenia szpiku kostnego, białaczka.\nale że umrę bez bólu, bo są mili i dadzą mi przeciwbólowe leki w syropku i w plasterku.\nże zostało, statystycznie rzecz ujmując, kilka miesięcy.\nże, krótko mówiąc, spędzę chwilę - dwie w szpitalu na niby-leczeniu i umrę.\nże, jeśli chodzi o mój typ raka, to w sumie nie warto podejmować się chemioterapii. tylko się umęczę.\nwizytę w stolicy uczciliśmy obiadem w mojej ulubionej Różanej.\nja, Niemąż, Babcia B.\ni grobowa cisza.\nAutor: Chustka o 19:50 3 komentarze Linki do tego posta\nkontynuujemy tradycję niedzielnych obiadów u Babci B.\nanonsuję nas, potem jak zwykle zbieramy się w pośpiechu, przyjeżdżamy spóźnieni.\nBabcia B. nie lubi spóźnialskich, ale jak zawsze nic nie komentuje.\nna stół wjeżdżają kurze schabowe, kiszone ogóry ze śmietaną, tłuczone ziemniaki.\ni, właściwie, jest n o r m a l n i e, prócz tego że dziś mój obiad jest ze słoiczka dla dzieci od 9 m-ca życia.\npamiętacie historyjkę o typie, który miał złotą śrubkę w pępku?\nzgodnie z zaleceniem z wypisu, wczoraj, w dziesiątej dobie od operacji, wyciągnęłam z siebie dwie żyłki którymi byłam zszyta.\nrówno po środku blizny po cięciu cesarskim została we mnie trzecia nić, ta od szycia śródskórnego.\nco zabawniejsze - nić jest z supełkiem na wierzchu, więc nie rozpuści się, nie wchłonie - nie ma jak.\na supełek aż korci, żeby go rozsupłać, żeby przed zaśnięciem pomiędolić go między palcami, niechcący zahaczyć o niego paznokciem lub żeby go ciachnąć nożyczkami.\nobawiam się, że dupa mi odpadnie, jeśli to zrobię.\nAutor: Chustka o 21:35 1 komentarze Linki do tego posta\npostanowiłam posprzątać: zaległe dwa segregatory papierzysk, netbook i zewnętrzny dysk.\nżebyście nie musieli tego robić po mnie, ja zrobię to za Was.\nnie wierzę w chemioterapię, nie wierzę w zaleczenie ani w wyleczenie.\nwierzę w przypadek: może się uda, a może nie.\nmoże przeżyję jedną chemioterapię, a może dwie. może nawet dożyję do następnej operacji.\nNiemąż mówi, żebym się nie bała, po śmierci musi coś być, 98% ludzkości nie może się mylić.\nWierzę Jemu, bo spędził wiele lat w zakonie i był w seminarium duchownym. Nie może się mylić, nie On.\nnie żal mi siebie, że umrę.\nżal mi, że zniknę ja, klamerka łącząca Syna, Niemęża, mieszkanie.\nżal mi, że znikniemy jako rodzina.\nżal mi, że nie wychowamy razem mojego mądrego i dobrego Syna tak, jakbym marzyła: żeby stał się prawym i nieustraszonym mężczyzną. żeby był taki, jak Niemąż - człowiekiem wielkiego formatu, niepospolitą osobowością.\nboski, ślepy przypadku, rządź!\nAutor: Chustka o 22:22 5 komentarze Linki do tego posta\nz rakiem czy bez, nie mogę przecież wyglądać jak fleja, byłam więc u fryzjera.\nmoja ukochana Iwonka ostrzygła mnie tak jak zazwyczaj, tj. tak, jak zechciała. lubię to: wchodzę do fryzjera nie wiedząc, z jaką fryzurą wyjdę. tym razem powiedziała, że nie ostrzyże mnie króciutko, bo i tak mam już główkę jak makówkę.\nnie lubię nawiązań do mojego wychudzenia, drażnią i kłopoczą.\nboki bolą mnie już od rekonwalescencji po operacji. nie można tyle w domu siedzieć!\npo fryzjerze sterroryzowałam Niemęża i pojechaliśmy do Babci B., dowiedzieć na co jestem chora wg dzisiejszych badań kliniki.\npotem, trochę podstępem, udało mi się Go namówić na zakupy w centrum handlowym.\na teraz odpoczywam w pościeli, obłożona kanapkami, herbatką, książką.\nmisja spełniona :)\nciekawi niech wiedzą: rak żołądka.\nbędzie dobrze, tak postanowiłam.\nAutor: Chustka o 19:43 0 komentarze Linki do tego posta\n. a jeśli.\ndrżą usta, kapią łzy, żyłka w brzuchu się napina, wpycham się nosem, jak pies, w ramiona Niemęża.\nschowana, wtulona, pytam, czy umieram i jak mam to poznać.\n- jeśli czujesz, że umierasz, to tak jest.\nbyliśmy dziś na spacerze - od domu do staregu rynku, przystanek na ławeczce na placu, w drodze powrotnej odwiedziny w sklepie spożywczym, powrót do domu.\nw spodniach do modern jazzu naciągniętych pod pachy, crocsach, zimowych podkolanówkach, podkoszulce z długim rękawem i polarowej kamizelce.\nz trudem łapię oddech. bolą szwy. mam zawroty głowy.\nidę, kroczek za kroczkiem. idę.\na jeśli umieram, to co będzie dalej.\nbędę was odwiedzać, może straszyć, może drżeć listkami bzów w bezwietrzną pogodę.\nbędę wróbelkiem na parapecie, może kamykiem w bucie, może chmurą w kształcie dinozaura.\n- zastanów się Maleństwo, czy jesteś szczęśliwa, czy chcesz coś zmienić.\nzdecydowanie nie chcę.\nzapytałam dziś Syna, kim chce zostać, gdy będzie dorosły.\nodparł: dziadem, któremu kot nasrał na głowę.\nabsurdalny ma humor. po mamusi.\nalbo po Babci B.\nAutor: Chustka o 22:38 0 komentarze Linki do tego posta\n. badanie histopatologiczne.\njest wynik badania podrobów!\ni wynika z niego, że nie wiadomo co wynika.\n(podczas operacji była zrobiona tzw. intra, z której również nie wynikło nic jednoznacznego).\nwnioskuję więc że jestem zdrowa, skoro nie wiadomo czy to rak żołądka czy jajników i na co się przerzuca.\nteraz trzeba poczekać kilka dni na wynik badania histochemicznego, może wnioski będą mniej enigmatyczne.\nAutor: Chustka o 10:51 2 komentarze Linki do tego posta\nprzygotowując bjuti kejs do szpitala, rutynowo włożyłam do niego to, co zawsze wrzucałam jadąc w delegację: szczotka i pasta do zębów, turystczne opakowania szamponu i płynu pod prysznic, szczotka do włosów, mleczko i płatki do umycia twarzy.\nwieczorną porą, gdy nadszedł czas na mycie się (zaleca się pacjentkom szykowanym do operacji dokładny prysznic wieczorem i następnego dnia rano), jakież było moje zaskoczenie, gdy zobaczyłam co się dzieje na sali przedoperacyjnej!\npani z Płocka, przycupnąwszy na łóżku, cięła paznokcie.\npani po skosie, po wysuszeniu włosów suszarką, kremowała po kolei każdą część ciała innym preparatem, począwszy od worków pod oczami.\npani spod okna wcierała krem naprzemiennie, raz w łokcie, raz w ramiona, raz w pięty.\na każda z sześciu pacjentek spędziła pod prysznicem co najmniej pół godziny (mierzyłam im czas, tak).\ndla porządku, ja, siódma, jako ostatnia weszłam do łazienki i odkręciłam kran od prysznica, obficie lejąc wodę w różne strony po kabinie.\nzdecydowałam, że umycie się następnego dnia rano przed operacją będzie wystarczająco wystarczające.\nniewyposażenie się w dziesiątki słoiczków z kremami uznałam za normalne zachowanie w tej przejściowej sytuacji, można powiedzieć poniekąd - krótkotrwałej wizycie.\nzakręciłam kran prysznica.\nposzłam usiłować spać.\nAutor: Chustka o 23:21 2 komentarze Linki do tego posta\nprzed operacją guglałam informacje o skutkach usunięcia przydatków czy macicy.\nzastanawiałam się, jaką będę kobietą, gdy w dniu operacji, mając 34 lata, zacznę menopauzę i na zawsze stracę ochotę na seks.\na teraz jestem bez suplementacji hormonalnej. i prawdopodobnie pozostanę bez niej przez cały czas trwania chemioterapii, czyli nie wiadomo ile czasu.\nowszem, łatwo się wzruszam, przejmuję byle czym, pocę (te słynne uderzenia gorąca starych, wąsatych bab), ale na szczęście ogień jest.\n(więc uszy do góry i nie wierzcie Wujkowi Gugle - nawet jeśli mądrzy się w serwisie medycznym).\nAutor: Chustka o 17:55 2 komentarze Linki do tego posta\nod czasu operacji żyjcie nabrało niespotykanych dotąd kolorów.\nw nocy śnią mi się spacery po wiosennych górach, napotkanie ślicznego źrebaczka o manga-wzroku, kolorowe i zabawne historie, które dają spokój i siłę.\ncałkiem nieplanowanie jestem szczęśliwa.\na tak na serio, to powodów do radości jest wiele: nie tylko umiem wstać sama z łóżka na siku - od dziś daję radę spać na dowolnie wybranym boku, w domu zaś jest dużo miłych gości, którzy wspaniale okazują swoje serce.\ndla mnie najmilsze jest, że Niemąż godzinami masuje mnie, usprawniając krwiobieg, dając mnóstwo energii i jeszcze więcej czułości i miłości, a Synek ostrożnie głaszcze i całuje.\njestem szczęśliwa jak mucha w gównie.\ntego i Wam, mimo absurdu mojej sytuacji, życzę.\nAutor: Chustka o 23:57 0 komentarze Linki do tego posta\nczytaliście kiedykolwiek przeciwwskazania na ulotkach czopków albo tabletek przeciwbólowych?\nżadne nie nadają się dla zawodników po operacjach żołądkowych czy z problemami dwunastnicy, nie wspominając o laskach, które mają wycięte wszystko, co się dało, bo reszty się nie dało, bo zbyt przeżarta przez raka.\nBabcia B., jak Adam Słodowy, jak Wujek Dobra Rada zna sposób i na takie historie: krótki telefon do Kogo-Trzeba i temat załatwiony.\nna noc wypiłam pięć psiknięć, które dały mi kolorowe wizje i miłe kołysanie półkul.\nAutor: Chustka o 10:33 0 komentarze Linki do tego posta\njest lepka od przerażenia noc. biegnę, czuję jak biegnę i że brak mi tchu. nie dam rady biec dłużej, jeszcze chwila i noc mnie pożre, rozgniecie mnie. mnie - niepotrzebne włókno pleśniejącego mięsa.\nmoje stopy ślizgają się po bruku wśród wąskich, krętych uliczek nieznanego, ohydnego miasta.\nlatarnie są wyłączone, tylko księżyc słabo oświetla fasady obskurnych kamieniczek.\nuciekam, biegnę, tak jak inni boję się.\nboję się tak jak i inni się uciekam, pomiędzy nimi, upadam, wstaję, uciekam..\nuciekam, uciekamy przed niewypowiedzianym, ale tak dobrze znanym lękiem, który goni nas, który zaraz dopadnie, brak mi tchu, brak mi sił.\nkto pierwszy się potknie, kto pierwszy nie zauważy nierówności chodnika, kto pierwszy, kto pierwszy\njestem w domu, w moim domu, w domu przepełnionym miłością, zapachem świeżo zerwanego bzu, ciepłem satynowej pościeli.\nBabcia B. krząta się w kuchni, gotuje krupnik, rozdrabnia dla mnie sucharki.\ntym razem uciekłam.\nAutor: Chustka o 18:26 2 komentarze Linki do tego posta\n(...) rak żołądka lub jajnika. Liczne przerzuty. (...).\nprofesor zgodził się na wypisanie mnie dzisiaj.\ni nie, że to czas na wypis, bo tryskam zdrowiem, o nie-nie-nie.\npewnie zgodził się, bo pacjentki mu się nie mieszczą na oddziale, łóżka są już poustawiane na korytarzach.\nAutor: Chustka o 09:56 0 komentarze Linki do tego posta\n. dum spiro.\nod wczoraj umiem sama ponieść się z łóżka i pójść zrobić siku.\nzjadłam kilka łyżeczek obrzydliwego kleiku.\npanie pielęgniarki umyły mnie.\ngrałam w farmville.\nw ipodzie sączy się rmf classic, koi mnie i izoluje od szpitala.\nBabcia B. namawia, żeby po wyjściu ze szpitala zamieszkać razem.\nchcę być u siebie.\no ile tylko chemia na to mi pozwoli, będę chciała mieszkać tak jak mieszkam, z Synkiem i Niemężem.\nAutor: Chustka o 04:23 0 komentarze Linki do tego posta\nzajrzyjcie państwo jaki interesujący przypadek - profesor ginekologii zarekomendował rzut oka w moje wnętrze szwadronowi stażystów podczas kwalifikacji przedoperacyjnej.\nprzypadek aż tak interesujący, że zoperował mnie sam - osobiście ten właśnie ów profesor i jako pierwszą.\ncóż za zaszczyt, kufa-ja-pierdolę.\npo pierwszej nocy w sali pooperacyjnej.\npo pierwszej nocy w sali ogólnej.\nprawie może nawet po raku, gdyby nie oczekiwanie na wynik badania histochemicznego.\nsączą się kolejne kroplówki przeciwbólowe, tramal, ketonal, paracetamol, dolargan, cośtam, kolejne antybiotyki, kolejne leki.\nleżę i czekam, a większość podrobów wycięta.\npewnie profesor zje w pasztecie.\nAutor: Chustka o 16:32 2 komentarze Linki do tego posta\noto leżę w towarzystwie uroczych pięciu pań w wieku różnym, zapijam duphalac kolejnym litrem wody niegazowanej.\nokazuje się, że tym paniom, tak jak i mnie, nic nie jest.\nkonwersujemy o stolcu i o urodzie mundurowych ginekologów - onkologów.\nłóżko mam kiepskie, bo nogami vis a vis drzwi, no ale potraktujmy to jako dobry omen ;)\nżycie towarzyskie spod znaku puszczania gazów kwitnie.\npo bisacodylu latamy co chwila do ubikacji.\npani pielęgniarka wydała fizelinowe, przezroczyste zielone piżamki na jutro rano i przedstawiła jutrzejszy harmonogram kwalifikowania nas do operacji.\nod jutra będę całkowicie off line, bo każą oddać do depozytu wszystkie rzeczy, włącznie z telefonami komórkowymi.\nAutor: Chustka o 15:24 5 komentarze Linki do tego posta\nubierajcie się ciepło, jedzcie śniadania i obiady, myjcie po posiłkach zęby, nie obgryzajcie paznokci, nie siedźcie za długo przed kompem, bądźcie dla siebie mili i opiekujcie się sobą wzajemnie.\nmimo że nic mi nie jest, to jednak przejdę się na tę operację.\nAutor: Chustka o 09:00 0 komentarze Linki do tego posta\ndom ogarnięty, lodówka zapełniona, Syn wykąpany, kwiaty podlane, pranie rozwieszone, testament spisany, samochody wysprzątane, śmieci wyrzucone.\ntorba spakowana (piżamki, podkolanówki, crocksy, ipod, komórka, ładowarki, dwie grube książki, bjuti kejs, ręcznik, przytulanka).\npo rozegraniu rytualnej partii szachów, przeczytaniu bajeczki i wycałowaniu mamusi Giancarlo poszedł spać.\noto nastał czas dorosłych.\nrozkręcamy więc z Niemężem okolicznościową imprezę z muzyką i alkoholem.\nTrwaj, chwilo, trwaj.\nAutor: Chustka o 23:42 0 komentarze Linki do tego posta\nsprzątam przed pójściem do szpitala.\nzamówiłam na czwartek, co prawda, panią do sprzątania, ale wolę przed jej przyjściem wysprzątać: - no kochanie, ja lubię u ciebie sprzątać, kibel masz zawsze czysty, nie jest zaszczany, koszul do poprasowania niestety dużo, ale przynajmniej praniem pachnące, a nie jak u ludzi - że każą mi brudne szmaty prasować. o, widzę że znowu bałagan u małego w pokoju - mogłabyś częściej tam sprzątać, no jak ja mam odkurzać, zastanów się.\nwięc sprzątam. sprzątam, zastanawiam się i podróżuję w czasie.\nw łazience oglądam wyjmowany kafelek, za którym od trzech lat mieszka Pan Pająk Z Rodziną.\ndomostwo Pana Pająka Z Rodziną zaistniało z konieczności - przy każdorazowym wchodzeniu do łazienki, wielki, tłusty czarny pająk uciekał w nieznanym kierunku, wzbudzając w Synu przerażenie.\noswoiliśmy więc niespodziewane kontakty z fauną poprzez historyjkę o przemiłym Panu Pająku i jego równie milutkiej rodzinie.\npo kilku takich gawędach o pająku Syn zaczął kucać przed wanną i nawoływał teatralnym szeptem przez szparę między kafelkami: Panie Pająku, pan się nie boi, ja się pana już nie boję, może pan wyjść, pozwalam.\nw kuchni znajduję na terakocie zaschniętą plamkę ciemnoczerwonej farby - ślad sprzed dwóch lat po malowaniu domu przez pana Andrzeja.\ndywagacje nad ohydą koloru wybranej przeze mnie farby podkreślał przekleństwami, które słał pod adresem ściany (ale ta kurwa kiepsko kurwa chłonie, kurwa) i żartami o pomalowaniu Synowi ptaka.\npo zdjęciu folii malarskich z podłóg, pan Andrzej nie zauważył, że zostawił na ziemi tackę z bordową farbą, co skrzętnie wykorzystał pies, pakując się do tacki czterema łapami, po czym z typową jamniczą złośliwością przespacerował się skrupulatnie po całym mieszkaniu, wcierając farbę w fugi i nierówności parkietu i terakoty.\ni tak oto jadę po mieszkaniu na szmacie, jednocześnie przemieszczając się w czasie.\nnawet miła ta majówka.\nAutor: Chustka o 23:27 0 komentarze Linki do tego posta


ZATRZYMANIE NIETRZEŹWEGO KIERUJĄCEGO SKUTEREM PRZEZ INNEGO UCZESTNIKA RUCHU DROGOWEGO JAKO PRZYKŁAD UJĘCIA OBYWATELSKIEGO - WIADOMOŚCI PISZ ORZYSZ RUCIANE NIDA BIAŁA PISKA - infopisz\nZATRZYMANIE NIETRZEŹWEGO KIERUJĄCEGO SKUTEREM PRZEZ INNEGO UCZESTNIKA RUCHU DROGOWEGO JAKO PRZYKŁAD UJĘCIA OBYWATELSKIEGO\nDodano: 3 tygodnie temu\tCzytane: 412\nOficer dyżurny piskiej komendy co raz częściej odbiera zgłoszenia od obywateli, którzy mają podejrzenia, że kierowca jadącego przed nimi pojazdu jest pijany. Każda taka informacja jest weryfikowana przez policjantów. Zdarzają się też przypadki, że obywatele sami zatrzymują nieodpowiedzialnych kierowców uniemożliwiając im dalszą jazdę, o czym informują policję. Z pewnością są to postawy godne pochwały, które przyczyniają się do poprawy bezpieczeństwa na naszych drogach.\nCo raz większa liczba obywateli wykazuje troskę o bezpieczeństwo zwłaszcza na drogach. Mając podejrzenia nietrzeźwego kierującego ludzie dzwonią do oficera dyżurnego, a zdarza się też, że sami zatrzymują takiego kierowcę, po czym informują policję. Są to z pewnością zachowania godne naśladowania, a tym samym przykłady tzw. ujęcia obywatelskiego.\nDo takiej właśnie sytuacji doszło 2 listopada br. na trasie Pisz- Wiartel, gdzie jeden z uczestników ruchu drogowego zatrzymał pijanego kierowcę jadącego skuterem. Kierowca osobówki zauważył dwóch mężczyzn jadących skuterem. Ich sposób jazdy wyraźnie sugerował, że są nietrzeźwi. Obywatel wyprzedził jednoślad i zmusił kierującego nim, by się zatrzymał. Następnie mężczyzna wyjął kluczyki uniemożliwiając mu dalszą jazdę i wezwał na miejsce policję.\nFunkcjonariusze na miejscu ustalili, że skuterem kierował 30-letni mieszkaniec piskiej gminy. Policjanci nie mieli żadnych wątpliwości, że jest on pijany. Razem z nim jechał jeszcze jeden pasażer będący także pod działaniem alkoholu. Badanie stanu trzeźwości kierującego skuterem wykazało ponad 2 promile alkoholu w organizmie. Okazało się też, że nigdy w życiu nie posiadał on prawa jazdy.\n30-latek odpowie za kierowanie pojazdem w stanie nietrzeźwości za co grozi kara nawet 2 lat pozbawienia wolności. Właściciel jednośladu pociągnięty zostanie do odpowiedzialności za dopuszczenie do prowadzenia pojazdu przez osobę będącą w stanie po użyciu alkoholu\nProjekt strony internetowej ardigen\nWarband - gry bitewne, fabularne i akces...


Beata Herbata-szalona żona-zwariowana mama-blog nietypowy\nby BeaHerbaupdated on 12 maja, 2020 12 maja, 2020 102 komentarze do Pewna recenzja, pewnej wyjątkowej książki, na pewien bardzo trudny temat\nZwykle do takich książek jak ta, o której chcę Wam opowiedzieć, podchodzę z dużym dystansem, a może nawet pewną rezerwą. Wszędzie bowiem, z każdej niemal strony, zalewają nas informacje o zdrowym żywieniu, sposobach na wszystko, w tym na to, czego wielu ludzi boi się najbardziej, nowotworze czyli raku. A może czy raku? Między innymi czym …\nCzłowiek to niezły krętacz jest. Chce miłości, opowiada górnolotnie jak to żyć bez niej nie może, a co robi? Wartościuje i ocenia namiętnie. Czy miłość taka jest? Dlaczego tak bardzo boimy się kochać ot tak, dla niej samej? Po co ciągle wrzucamy coś lub kogoś w jakieś szuflady? Dlaczego zapominamy o samym procesie kochania, który …\nGDZIE MY ŻYJEMY Żyjemy w dziwnym kraju. Kraju, w którym ludzie wierzący i wyznający Jezusa skaczą sobie do gardeł, prześladują, tryskają nienawiścią do innych, a już najbardziej tych, odbiegających od ich katolickiego standardu (notabene czym się różnimy od innych religii, które tak potępiamy). Nie jestem jakąś zagorzałą czytelniczką Pisma św. chociaż bywały w moim życiu …


Transferowa saga oczami Messiego. Gwiazdor tłumaczy po kolei, co się wydarzyło i dlaczego Piłka nożna - Sport.pl\nJB 04.09.2020 18:50\n- Przez ostatni rok mówiłem w klubie, zwłaszcza prezesowi, że chcę odejść. Obiecywał mi, że będę mógł tak zdecydować. Nie dotrzymał słowa. Prawda jest taka, że tu od dawna nie było tu żadnego projektu, ani niczego. W klubie manipulowali i łatali dziury na bieżąco. Ale zostaję, bo musiałbym pozwać Barcelonę, a tego nie zrobię - mówił w goal.com Lionel Messi. Tak ogłosił, że jednak zostaje w Barcelonie. Można powiedzieć: zostaje, ale się nie cieszy.\nTo jest wywiad, który kończy temat odejścia Messiego już teraz, ale nie kończy zamieszania w klubie. To nie jest pojednanie z prezesem Josepem Marią Bartomeu, tylko podgrzanie sporu z nim. To nie jest też uspokojenie kibiców, że teraz już wszystko będzie dobrze. Od stycznia 2021 Messi może podpisać kontrakt z innym klubem i odejść do niego po zakończeniu najbliższego sezonu jako wolny zawodnik. A że przyszły rok jest w Barcelonie rokiem wyborczym, kwestia: jak przekonać Messiego do pozostania, stanie się zapewne kluczową w kampaniach prezydenckich. W wywiadzie, którego udzielił goal.com w swoim domu w Casteldefells, Messi przyznał, że nieporozumienia z obecnymi władzami Barcelony zaszły tak daleko, że jeśli chodzi o uczucia, to trudniej jest mu zostawić życie które zbudował razem z rodziną w Katalonii, niż zostawić klub. - Gdy powiedziałem żonie i dzieciom, że chcę odejść z klubu, był tu straszny dramat. Wszyscy w płacz, dzieci nie chciały się wyprowadzać z Barcelony, zmieniać szkoły. Mateo jest jeszcze mały i nie zdaje sobie sprawy, z czym to się wiąże, ale Thiago nawet nie chciał o tym słyszeć. Płakał i mówił: nigdzie nie idźmy - mówił Messi.\nOdejść z Barcelony naprawdę był gotowy, to nie był blef. Mówi, że czuł że tak będzie lepiej i dla niego, i dla klubu. Ale został zmuszony do ustąpienia. - Zostaję w klubie, bo prezes mi powiedział, że jedyny sposób na odejście teraz to zapłacenie 700 mln euro odstępnego, a to niemożliwe. Innym sposobem byłoby pójście z klubem do sądu. Ale ja nigdy nie pójdę z Barceloną do sądu, bo to jest klub który kocham i który dał mi wszystko - tłumaczy Messi. Potwierdził wszystko to, o czym od czwartku pisały argentyńskie media, najlepiej poinformowane w sprawie ostatniego zamieszania: że Messi najpierw dopuszczał tylko dwa wyjścia - odejść z Barcelony ładnie, albo odejść brzydko. Ale odejść. A od kilku dni, gdy zobaczył, że to będzie wojna na paragrafy, doszedł do wniosku, że jednak trzeba wybierać między odejść ładnie, a na razie nie odchodzić. Choćby po to, żeby w oczach opinii publicznej wypaść lepiej niż prezes Bartomeu. Messi w kilku miejscach wywiadu w goal.com mówi jak go rozczarowało to, co o nim pisano i mówiono od kiedy wysłał do klubu pismo, że chce odejść. I że dzięki temu zamieszaniu przynajmniej dowiedział się, kto jest kim.\nMessi: Prezes nie dawał mi wskazówki, żeby zrozumieć, o co naprawdę mu chodziło\n- W ciągu całego roku mówiłem prezesowi, że chcę odejść. Wierzyłem, że to jest moment, żeby się usunąć na bok, że klub potrzebuje młodszych, nowych twarzy. Ja uważałem, że mój czas w Barcelonie się kończy. Ubolewając, bo zawsze mówiłem, że chciałbym zakończyć karierę tutaj. To był bardzo trudny rok, męczyłem się na treningach, w meczach, w szatni. Wszystko mi przychodziło trudno i nadszedł ten moment, gdy zacząłem się rozglądać za innym miejscem, świeżym powietrzem - stwierdził Messi. - Prezes odpowiadał ciągle: porozmawiamy, nie teraz i nic z tego nie wychodziło. Nie dawał mi żadnej wskazówki, żeby zrozumieć, o co naprawdę mu chodziło. Wysłanie burofaxu było oficjalnym potwierdzeniem tego, że chcę odejść i zrezygnować pomimo roku pozostającego w kontrakcie. Miałem możliwość odejścia i chciałem z niej skorzystać - wskazał Argentyńczyk.\n- Tu nie chodziło o stworzenie chaosu wokół siebie albo działanie przeciwko klubowi, a oficjalne zakomunikowanie, że podjąłem decyzję - tłumaczył Messi.\n"Nie było tu żadnego projektu przez długi czas. W klubie manipulowali i łatali dziury"\n- Prezes wciąż powtarzał, że "kiedy skończy się sezon, zdecydujesz czy zostaniesz", ale jak przyszło co do czego, to się uczepili tego, że nie przekazałem im tej wiadomości do 10 czerwca (Messi miał w wygasającym za rok kontrakcie klauzulę, że jeśli do 10 czerwca zgłosi chęć odejścia, będzie wolny już tego lata - red.). Ale 10 czerwca to my jeszcze graliśmy sezon ligowy w środku tego cholernego wirusa, ta choroba pozmieniała wszystkie wcześniej ustalone daty. Dlatego zakomunikowałem o podjętej decyzji, ale to nie miał być element walki z klubem, bo ja nigdy nie chciałem z nim walczyć. To był bardzo trudny okres podejmowania decyzji. To nie wyszło od wyniku przeciwko Bayernowi w Lidze Mistrzów. Zawsze mówiłem, że chcę tu skończyć karierę, zostać w klubie. Że chciałem widzieć projekt dający zwycięstwa i tytuły klubowi, poszerzający legendę Barcelony. Prawda jest taka, że nie było tu żadnego projektu, ani niczego podobnego przez długi czas. W klubie manipulowali i łatali dziury na bieżąco - mówi Messi.\n- To klub mojego życia, stworzyłem je tutaj. Barcelona dała mi wszystko i ja jej też. Nigdy nie przemknęło mi przez myśl, żeby podać klub do sądu. Kocham Barcelonę i nie znajdę lepszego miejsca na świecie. Nie było jednak nic złego w tym, że chcieliśmy się rozstać - zaznaczył Argentyńczyk.\nLionel Messi przeszedł do Barcelony w wieku 13 lat. Argentyńczyk był w pierwszej drużynie od lipca 2005 roku. Rozegrał 731 oficjalnych spotkań dla hiszpańskiej drużyny, zdobył 634 gole i zaliczył 285 asyst. 10 razy zdobywał mistrzostwo Hiszpanii, sześciokrotnie krajowy puchar i cztery razy wygrywał Ligę Mistrzów.


Agustin Egurrola - Artykuły - Jastrząb Post\nAgustin Egurrola - informacje, newsy\nAgustin Egurrola sobotni poranek spędza z synem. Pochwalił się nowym zdjęciem Oscara. To już taki duży chłopak!\nAgustin Egurrola pochwalił się, jak spędza sobotni poranek. Dzień zaczął od pysznego śniadania z synkiem. Zobaczcie, jak wspaniale opiekuje się Oscarem.\nŻora Korolyov skomentował przejście Agustina Egurroli do Telewizji Publicznej. Przed naszą kamerą powiedział, co o tym myśli. Mocne słowa tancerza.\ngrażyna błęcka nago


Dokument o Stanisławie Leszczyńskim online - Dziennik Wschodni\nDokument o Stanisławie Leszczyńskim online\nChatka Żaka zaprasza na internetowy pokaz filmu dokumentalnego o Stanisławie Leszczyńskim - założycielu, dyrektorze, kierowniku artystycznym i choreografie Zespołu Tańca Ludowego UMCS w Lublinie. Produkcja dostępna jest na YouTube.\nStanisław Leszczyński urodził się w sierpniu 1926 roku w Liśniku Dużym. W 1953 roku założył Zespół Tańca Ludowego UMCS, którym kierował do 2009 roku. Opracował dla Zespołu ponad dwadzieścia godzin repertuaru, na który składają się: folklor taneczny wszystkich regionów Polski, tańce narodowe oraz sekwencja patriotyczna pt. "Dochodzenie Polski do Niepodległości". Zmarł w 2017 roku.\nZa scenariusz i realizację produkcji ACK UMCS Chatka Żaka odpowiada dr hab. Natasza Ziółkowska-Kurczuk, prof. UMCS.\nUMCS film Chatka Żaka Zespół Tańca Ludowego UMCS


Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black - Buty360\nButy360 › Buty damskie › Trampki › Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black\nPrezentowane Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black były tanio do kupienia w www.zalando.pl. trampki damskie dla kobiet od jakiegoś czasu opanowują modę kobiecą kobiecą modę. Marka Converse zapewnia kobietom trampki damskie o przyciągającym wzorze, czego przykładem z pewnością jest obuwie Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR.. więcej »\nPrezentowane Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black były tanio do kupienia w www.zalando.pl. trampki damskie dla kobiet od jakiegoś czasu opanowują modę kobiecą kobiecą modę. Marka Converse zapewnia kobietom trampki damskie o przyciągającym wzorze, czego przykładem z pewnością jest obuwie Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black. Model ten przedstawia się perfekcyjnie jako codzienne obuwie - nie tylko odpowiednio wygląda, ale dodatkowo gwarantuje znaczną swobodę oraz komfort używania, posiada to istotne znaczenie, jeżeli mówimy o ich codziennym użytkowaniu. Zapoznaj się z technicznym opisem:\nConverse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black, materiał zewnętrzny: skóra, materiał wewnętrzny: materiał, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: włókno, podeszwa: tworzywo sztuczne, Kształt obcasa: płaski, materiał zewnętrzny: skóra, nosek buta: okrągły, wyściółka: włókno, wzór: gradientowy, materiał wewnętrzny: materiał, zapięcie: sznurowanie, materiał: skóra.\nProponowane tutaj trampki damskie wyróżniają się wyjątkową wytrzymałością, co uzyskano dzięki wykorzystaniu materiałów profesjonalnej jakości do ich stworzenia. Jeżeli jeszcze nie masz w swej szafie trampki damskie czy też buty Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black nie spełniają Twoich oczekiwań - zerknij na nasze pozostałe oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach Converse CHUCK TAYLOR ALL STAR Tenisówki i Trampki egret/black


Recenzje – Strona 1144 – Rynek książki\nStrona główna / Recenzje / Strona 1144\nUkrzyżowanie Chrystusa, najlepiej znaną egzekucję świata, jej genezę, towarzyszące temu wydarzeniu okoliczności oraz główne, historyczne postaci tej tragedii znamy chyba wszyscy. I nie chodzi tylko o wiedzę nabytą przez pryzmat wyznawanej wiary, głoszoną Ewangelię, ale również wiele naukowych opracowań i publikacji. Wydawałoby się, że na temat powiedziano i napisano chyba wszystko. Jednakże powieść pisana z […]\nMyśli o Słowie Bożym\nSłowo Boże jest jednym z tych tematów, które Ojciec Święty Benedykt XVI uczynił fundamentem swoich wskazań i nauczania. Powiedział: „W epoce, w której z jednej strony obecny jest coraz większy wpływ sekularyzacji, a z drugiej strony dostrzega się wszechobecną potrzebę spotkania z Bogiem, niech nigdy nie zabraknie możliwości zaproponowania ludziom tych szczególnych przestrzeni intensywnego wsłuchiwania […]\nPolska do wymiany\nAutor to jedna z najbardziej znanych i aktywnych postaci polskiego życia literackiego średniego pokolenia. Profesor na poznańskiej polonistyce, historyk polskiej literatury współczesnej, krytyk, eseista, współtworzył Zakład Antropologii Literatury na UAM. Laureat licznych nagród i autor kilkunastu książek, niezliczonych artykułów, m.in. juror Nagrody Nike u jej początków. Mocną stroną Czaplińskiego jest dar syntezy, ogarniania bardzo szerokiej […]\n„Dzieciństwo może być słodkie i przepyszne jak ciastko lub lody czekoladowe, może być niezbyt cukierkowe, ale »pożywne« jak kromka chleba z masłem, ale może też być jak garść gwoździ – ostre, zimne i nie do przełknięcia” – czytamy w przedmowie do „Nie-pamiętnika”. Dzieciństwo Halszki śmierdziało potem i spermą ojca, stawało jej w gardle nieczułością i […]\nOstatnia praca zmarłego w 2007 roku historyka, którego liczne publikacje wzbudzały wiele kontrowersji. Tym razem ukazał, jak pisze wydawca, „w szerokim kontekście historyczną działalność Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów (OUN)”. Można się z jego tezami zgadzać lub nie zgadzać, ale zasadą rzetelnego badacza jest poznanie całej literatury przedmiotu, dlatego każdy, kto zajmuje się historią stosunków polsko-ukraińskich i […]\nŚwiadectwo skazanych na śmierć – Sześćdziesiąt lat później\nKsiążka jest kontynuacją innej pozycji, wydanej w Szwecji w 1945 roku i noszącej tytuł „Świadectwo skazanych na śmierć”. Jej autorzy, Gunhilda i Einar Tenen, przeprowadzili ankiety wśród kilkuset osób wywiezionych na krótko przed końcem wojny z niemieckich obozów i przekazanych szwedzkiemu Czerwonemu Krzyżowi. Było to możliwe, bo niektórzy przedstawiciele władz Trzeciej Rzeszy, w tym Heinrich […]\n„Dzieci są zakałą ludzkości” – utrzymywał najzłośliwszy ze Skamandrytów. Ale jest to opinia niewiarygodna, bo – primo – Antoni Słonimski był bezdzietny, a – secundo – przekora należała do cech charakterystycznych jego publicystyki. Potwierdza to ten prześmiewczy tom, wznowiony po trzech ćwiartkach wieku, pełen kąśliwych opinii, jadowitych konstatacji i ciętych puent, doprawiony czarnym humorem. Każdy […]\nPan Samochodzik i jego autor\nPowieści Zbigniewa Nienackiego o przygodach Pana Samochodzika są do dziś niezwykle popularne i stanowią rzadki przykład spektakularnego sukcesu pisarskiego. Niewątpliwie autor potrafił kreować wymyślne intrygi wsparte przez Klio. Tuzin jego książek opisujących przygody Pana Tomasza czyta kolejne pokolenie. W sumie ukazało się siedemnaście powieści Nienackiego dla młodzieży. I kilka dla czytelników powyżej 18 roku życia, […]\nNazywam się Moore\nKim jest Roger Moore, nie trzeba wyjaśniać. Choć domyślam się, że młodszym kinomanom kojarzy się on jedynie z postacią agenta 007. To zrozumiałe, gdyż seria przygód Jamesa Bonda to klasyka gatunku i obowiązkowa pozycja dla każdego fana sensacji. Nie jest więc zaskoczeniem, że aktor w swojej autobiografii dużo miejsca poświęcił temu okresowi swojego życia, kiedy […]\nTytułowa Teresa, Ulrike Meinhof była lewicową dziennikarką i bojowniczką RAF. Inteligentna i wrażliwa. Żona i matka. Porządna stateczna Niemka, która przeobraziła się w natchnioną idealistkę i terrorystkę. Jak to się stało, że pewnego dnia rzuciła wszystko – pracę, karierę, rodzinę, i przyłączyła się do Rote Armee Fraktion. Ulrike weźmie udział w uwolnieniu Andreasa Baadera, akcie […]


Jak usunąć Message | Jak usunąć\nJak usunąć Message\nWidzisz „Message od Microsoft: komputer jest zainfekowany przez” Messages za każdym razem, gdy jesteś w internecie? Dona€™t uważasz, że to dziwne, że isna€™t twój program antywirusowy aplikacja, która wyświetla ostrzeżenie, ale jakiś przypadkowy stronę! Cóż, mamy dobre i złe wieści dla ciebie. Dobra wiadomość jest taka, że „Message od Microsoft: komputer jest zainfekowany przez” Messages są częścią nowej internetowych oszustów. Złe wieści w tym, że te Messages nie przestaną się pojawiać. Oszuści za to oszustwo chcę cię straszyć. Chcą zmusić ciebie działać impulsywnie. Nie baw się w ich gry. Nie paść ofiarą takiego niskiej klasy oszustwa. Ostrzeżenia czytałem, że należy skontaktować się z centrum obsługi. W przeciwnym razie, poufne dane zostaną skradzione z urządzenia. To nie jest prawda. Jeśli wpiszesz podany numer otrzymasz w kontakcie z oszustami. Dona€™t chce tego. Ci ludzie-przestępcy. Oni wiedzą, co powiedzieć, aby cię oszukać. Oni za twoje pieniądze. Jeden sposób lub inny. Bez interakcji z pop-up, aby zamknąć stronę, która wyświetla „Message od Microsoft: komputer jest zainfekowany przez” ostrzeżenie. Jeśli nie można tego zrobić, należy użyć Menedżera zadań, aby zamknąć przeglądarkę i rozpocząć nową sesję. Teraz ta strona, najprawdopodobniej pojawi się ponownie. Fakt, że zostałeś przekierowany na to razem oznacza, że youâ€™” najprawdopodobniej ponownie zobaczyć to ostrzeżenie. Powód tego jest prosty. Komputer prawdopodobnie jest zainfekowany Adware. Nie panikuj! Jeśli znajdziesz nie pełne wirusa. To ogłoszenie-tworzący program. To może być dość łatwo usunięte. Pod warunkiem, że niezwłocznie, oczywiście. Niech pozostanie i piekło będzie rosnąć. Użyć niezawodne aplikacje antywirusowe do skanowania komputera pod kątem złośliwego oprogramowania. Możesz także spróbować nasze darmowe instrukcje usuwania.\nAdware, który popycha „Message od Microsoft: komputer jest zainfekowany przez” alert wykorzystuje wiele sztuczki, aby osiągnąć swoje ofiary. Kluczem do jego sukcesu jest twoja nieuwaga. Gdybyś był nieco bardziej ostrożny, można zapobiec tę infekcję. Nie oceniamy cię. Zostały sprytnie oszukany. Ale dona€™t powtórzyć tego błędu ponownie. Wybrać ostrzeżenie za nieuwagę. Za każdym razem, gdy instalujesz program, zwrócić szczególną uwagę na drobnym drukiem. Jeśli oferują niestandardowe/opcję Zaawansowane instalacji, wybierz go. Pod nim, wyświetli się lista wszystkich zmian, które można zrobić dla systemu. Uważnie zapoznaj się z listą. Upewnij się, że wiesz, że wyrażasz swoją zgodę. Jeśli „bonus” programy zostaną zainstalowane, badać je w internecie lub je czytać warunki umowy. Internet pęka od niebezpiecznych pasożytów. Malware jest często dołączony jako takich „bonusów”. Instaluj tylko te aplikacje, którym ufasz. Inne sposoby rozprzestrzeniania szkodliwego oprogramowania zawiera torrenty, spam i złośliwe reklamy. Twoja ostrożność, jednak może utrzymać twój laptop. Zawsze zrobić Swoje due diligence. Nawet trochę ostrożnie przechodzi długą, długą drogę!\nW „Message od Microsoft: komputer jest zainfekowany przez” Messages są niebezpieczne. Mogą nakłonić użytkownika do subskrypcji na usługi, które dona€™t potrzeba lub impulsywnych zakupów. Ale co z adware, który popycha ich? Ten program nie jest bezpieczny. Znalazłszy się na pokładzie, zaczyna śledzić swoje działania online. On wie, co robisz w internecie i wykorzystuje zebrane informacje do kierowania. Tak więc, jeśli wpiszesz „trampki” w wyszukiwarce, wyświetlone zostaną reklamy dla obuwia sportowego. Dane, jednak nie może być usunięty. Każdy, kto korzysta z adware jako platformy reklamowej może uzyskać do niego dostęp. Wszelkiego rodzaju oszuści mogą wykorzystać te informacje do personalizacji niestandardowych kampanii marketingowych. Jeśli widzisz wniosek, że po prostu wygląda zbyt dobrze, aby mogło być prawdziwe, to prawdopodobnie isna€™t Z reklamami na pokładzie, bardzo podatne na oszustwa. W „Message od Microsoft: komputer jest zainfekowany przez” ostrzeżenia po prostu jednym z wielu. Jest to jeden pomyślcie€™t oszukać. Następny, jednak, mogą odnieść sukces. Dona€™t lekceważyć oszustów! Są one na tyle inteligentne i twórcze. Więcej informacji o ciebie, oni prawdopodobnie będą was oszukiwać. Ważne, aby usunąć Adware do tego scenariusz rozwinie. Im wcześniej odszedł, tym lepiej!\nOstrzeżenie, wieloraki anty-wirus skanery wykryły możliwe malware w Message.\nMessage łączy się z Internetem bez Twojej zgody\nTypowe zachowanie Message i kilka innych tekst emplaining som informacji dotyczących zachowania\nMessage dezaktywuje zainstalowane zabezpieczenie oprogramowanie.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć Message\nMessage dokonane wersje systemu operacyjnego Windows\nWyeliminować Message z Windows\nUsuń Message z Windows XP:\nUsuń Message od twój Windows 7 i Vista:\nWymaż Message od Windows 8 i 8.1:\nUsuń Message od Twojej przeglądarki\nMessage Usunięcie z Internet Explorer\nErase Message z Mozilla Firefox\nZakończyć Message od Chrome\n« Jak usunąć Converter\nJak usunąć Adware.Elex.Shhkrst »


Oferta wellness w gospodarstwach Roter Hahn – Noclegi i Wypoczynek\nOryginalny tytuł wiadomości prasowej: Oferta wellness w gospodarstwach Roter Hahn\nGorąca kąpiel w sianie, mleku czy w miękkiej owczej wełnie, masaże, kuracje oczyszczające i ćwiczenia relaksacyjne – właśnie tak wygląda wypoczynek w duchu „slow life” w gospodarstwach agroturystycznych Roter Hahn położonych w malowniczym Południowym Tyrolu.\nGorąca kąpiel w sianie, mleku czy w miękkiej owczej wełnie, masaże, kuracje oczyszczające i ćwiczenia relaksacyjne – właśnie tak wygląda wypoczynek w duchu „slow life” w gospodarstwach agroturystycznych Roter Hahn położonych w malowniczym Południowym Tyrolu. Na odwiedzających to wyjątkowe miejsce czeka więc prawdziwa uczta dla ducha i ciała – zdrowe, domowe produkty, zabiegi poprawiające formę i samopoczucie oraz sprzyjające wyciszeniu otoczenie majestatycznych gór.\nGospodarstwo Niederhof oferuje swoim gościom szereg zabiegów, które pomogą się zrelaksować i zregenerować siły. Będąc w tym miejscu zdecydowanie warto pokusić się o kąpiel w sianie. Dla okolicznych mieszkańców nie jest to żadna nowość, ponieważ korzystają oni z jego dobrotliwego działania od ponad wieku. Siano do kąpieli układane jest w specjalnych wannach, a następnie podgrzewane do temperatury 40-50 stopni i podlewane jednocześnie wodą. Siano zaczyna w ten sposób fermentować, co dobroczynnie wpływa na stan naszej skóry. Oprócz kąpieli w sianie na gości czeka jeszcze wiele innych atrakcji, w tym ogrzewany basen ze słodką wodą, jacuzzi na świeżym powietrzu ze ścieżką sensoryczną, spa z saunami czy oferta masaży.\nKolejnym miejscem z bogatą ofertą zabiegów spa jest Weidacherhof – gospodarstwo położone w samym sercu Południowego Tyrolu. Gospodarze tamtejszej farmy zadbali o najwyższą jakość wypoczynku, a do alpejskich zabiegów używają produktów pochodzących z własnej lub miejscowej produkcji. Można tu skorzystać z kąpieli w serwatce i ziołach, która zregeneruje i wzmocni skórę. Koniecznie trzeba też wypróbować kąpieli w wełnie. Jej włókna zawierają lanolinę, która ma wiele właściwości leczniczych – łagodzi podrażnienia skóry, delikatnie ją natłuszcza i poprawia stan bariery ochronnej. Gospodarze hołdują stwierdzeniu, że prawdziwa siła pochodzi z natury – oferują więc peeling z ziół z własnych zbiorów, masaż miodowy i masaż z okładami ziołowymi.\nWyjątkowym punktem wellness na mapie Południowego Tyrolu jest również gospodarstwo Naturoase-Stegerhof. Można się tu pokusić o wizytę w nietypowej chłopskiej saunie z prysznicem wykonanym z… młyńskiego koła! Korzystanie z sauny poprawia krążenie, odporność i pomaga oczyścić skórę, a dodatkowo odpręża – redukuje stres i zmęczenie. W tutejszej ofercie wellness znajduje się też m.in. kąpiel w algach, które dzięki zawartości cennych witamin i mikroelementów poprawiają jędrność skóry oraz oczyszczają organizm z toksyn.\nZwolennicy tradycyjnych saun powinni wybrać się do Widmannhof, gdzie znajduje się też kabina na podczerwień. Z kolei w gospodarstwie Ansitz Zehentner można skorzystać z nowej strefy Alpine Wellness Farm, czyli sauny fińskiej, biosauny i parowej łaźni aromatycznej. Gospodarze przygotowali też bar ze zdrowymi napojami i przekąskami, a w cieplejsze dni zapraszają do leżakowania i opalania na łące. Miłośników natury z pewnością przyciągnie kąpiel w naturalnym stawie, którą oferuje gospodarstwo Im Kranzhof. To prawdziwy relaks pośród dzikiej przyrody i w dodatku z pięknym widokiem na góry.\nPełna lista gospodarstw, a także propozycje sposobów spędzania zimowego urlopu w Południowym Tyrolu dostępne są pod linkiem.\n← Z Wrocławia polecimy już do Bari\nTurystyczny styczeń na lotnisku we Wrocławiu →\n16 grudnia, 2019 22 lutego, 2021 Biura prasowe


Dom dla staruszka - decolada\nHome » Wyroby » Opieka » Dom dla staruszka\n2021-02-04|Kategoria: Wyroby / Opieka\nStarsi ludzie także potrzebują swojego kąta, gdzie mogą żyć po swojemu i gdzie ktoś zapewni im odpowiednią opiekę. Dlatego warto wysłać ich w takie miejsce jak dom seniora, Warszawa. To tutaj znajdą osoby podobne do siebie, z którymi chętnie spędzą wolne chwile. Będą mogli z nimi rozmawiać, grać w ulubione gry i wspominać dawne czasy. Poza tym zapewniona będzie im tutaj odpowiednia opieka, dzięki czemu niczego im nie zabraknie i poczują się godnie. Dlatego tak często wybierany jest ten dom seniora, Warszawa. Opiekunowie mają odpowiednie podejście, są empatyczni i pełni uśmiechu, a także radości.\nTryskacze i inne zabezpieczenia\nFirma FireProtection24 to zdecydowanie najlepszy dostawca systemów i elementów przeciwogniowych. W swojej ofercie posiada tryskacze koszyk daszek, zawory kontrolne, węże elastyczne i inne podobne elementy. Wszystkie najwyższej klasy i dostępne praktycznie od zaraz w niezwykle atrakcyjnych cenach. Możemy je naby�...\nWidzimy na wielu dachach panele słoneczne i już marzymy o tym, by i na naszym taki się znalazł. Jednak nie wiemy, jak się za to zabrać. Za to słyszeliśmy o czymś takim jak dofinansowanie fotowoltaika. Wiemy, że to wspaniała opcja, z której warto skorzystać. Przecież dzięki temu sporo zaoszczędzimy i bę...\nW TPL Serwis w ekspresowym tempie usuwane są usterki techniczne z komputerów przenośnych czy innych komputerowych urządzeń peryferyjnych. Usuwanie drobnych usterek odbywa się w tym stołecznym serwisie od ręki, na poważniejsze naprawy trzeba poczekać kilka dni roboczych. Oferowana naprawa komputerów (Warszawa...\nProfesjonalna organizacja przyjęć komunijnych\nDieta pudełkowa, która ułatwi życie\nPerforated sheets of stainless steel


91058 Telefoniczna baza zawierająca mnóstwo informacji o numerach irytujących, niebezpiecznych i wiele innych!\nOtrzymujesz SMS-y Premium z numeru 91058? Kwota naliczona za SMS Premium wynosi 10,00 zł netto / 12,30 zł brutto. Operator jak Polkomtel Sp. z o.o., T-Mobile Polska S.A., Orange Polska S.A., P4 Sp. z o.o., Cyfrowy Polsat S.A. mają dostępną tą usługę. Tematem numeru 91058 jest Konkursy i loterie, krzyżówki, horoskopy, kody dostępu, dostęp do WWW, serwisy informacyjne, serwisy ogłoszeniowe, czaty, głosowania, pozdrowienia, opinie, życzenia, sondy, zamówienia, rejestracja, quizy, powiadamianie, aukcje, mobilne płatności, Kontent multimedialny.\nZrealizowane wizyty: 2019-07-04 20:49:36\nZostaw swoje zgłoszenie o numerze 91058\nRodzaj numeru sms premium:91058\nUżytkownicy przeglądali SMS Premium 91058 już 5 razy. Dostałeś SMS-a Premium? Zostaw swoją opinię o numerze 91058.


Serwo hamulca Renault Master I FL części używane. Zadzwoń 703 500 202\nSerwo hamulca Renault Master I FL\nCena Serwo hamulca Renault Master Cena\nWyjątkowy portal ogłoszeniowy z częściami do Renault Master i uzyskasz tutaj najtańszą ofertę sprzedaży części używanych o nazwie Serwo hamulca. Prezentujemy części samochodowe w segmencie Hamulce. Tutejsza oferta na część samochodową dodana została 2018-06-30 i jest ważna cały czas również do dziś 2018-07-20 - numer oferty 31303831. Część używana Serwo hamulca do Renault Master I FL przeznaczona jest dla blacharza lub mechanika lub zwykłego Kowalskiego rzecz jasna – na sprzedaż. Sprzedawca części samochodowych na magazynie ma 10 sztuk tych części samochodowych. Cena Serwo hamulca Renault Master I FL 2.3 1994 van (minibus). Tanio Serwo hamulca Renault Master I FL 2.3 1994 van (minibus). Ten samochód ma wbudowany silnik z pojemnością 2.3 i wyprodukowany został w roku 1997. Nadwozie zastosowane w tym aucie to segment nadwozia van (minibus) i twórcą tego pojazdu jest Renault. Ten model Master wychodził w takich wersjach I, I FL, II, II FL, III, III (4CE).\nNa giełdzie internetowej części używanych kupiłem serwo hamulca . Mogę zabrać się za naprawę podobno bezawaryjnego Renault Master wersja I FL. Czuję się świetnie kiedy jeżdżę moim sportowym tuningowym Renault Master. To jest fajny samochód nawet nie sprawdzam jakie ma spalanie. Ktoś na facebooku pisał że Renault Master to bardzo awaryjne auto, ale Ja się z tym nie zgadzam. Nie wiem, co najczęściej się psuje w Renault Master bo mnie to nie interesuje. Słyszałem że najbardziej awaryjnym samochodem jest Renault Master. Kocham te samochody. Raz tylko szukałem na szrocie serwo hamulca do Master. Najtańsze części używane do samochodu kupiłem w Śrem. Duzy szrot samochodowy który wie jak legalnie sprzedawać używane części samochodowe. Szukałem na aukcji internetowej ale kupiłem na tym szrocie serwo hamulca. Gwarancja na serwo hamulca okazała się niepotrzebna, część była dobra. Czy na giełdzie części Słomczyn kupisz części używane do auta, nie wiem wolę kupować na stronie. Moto2.pl znalazł dla mnie serwo hamulca poszukiwania za darmo. To taka internetowa giełda części używanych z dużą ilością firm. Szukałem całego przodu do auta więc wpisałem na tej stronie i wszystko dostałem na jednym szrocie.\nCzasami w życiu jest tak fajnie że gdy chcesz bardzo w szybko rozbić swoje Auto ktoś inny ci w tym pomoże i w ten sposób zepsułem swoje Auto Renault Master. Pojawiła się potrzeba znalezienia serwo hamulca. Może śpiewająco lub tańcząco ale będę szukał tego w Internecie Renault Master. Wraz z mistrzem mechaniki czyli kumplem zajmiemy się naprawą serwo hamulca w Renault Master. Tak sobie myślę że to nie jest problem bo wielu znajomych miało taką usterkę już nie raz Następnym razem pojadę sam i nie uszkodzę [nazwa części] do [marka model]. serwo hamulca do Renault Master. Mój dziadek powiadał że najlepsza oferta zawsze będzie na moto2 i kupiłem tanio serwo hamulca. Kasa nie leży na ulicy więc kupiłem części w Śrem. Tam mają dużo serwo hamulca. Widziałem na tym szrocie całe Renault Master na części.\ntanio Serwo hamulca Renault Master I FL


Brunejskie zespoły rock progresywny\nBrunejskie zespoły - Zespoły rock progresywny - Zespoły muzyczne\nBrunejskie zespoły rock progresywny. Zespoły muzyczne.\nZnaleziono zespołów muzycznych: 0. Zespoły spełniają kryteria: zespoły brunejskie, z gatunku rock progresywny.\nTagi wyszukiwania zespołów: kraj Brunei, muzyka brunejska, zespoły brunejskie, gatunek Rock progresywny.\nSpis zespołów - brunejskie zespoły rock progresywny - zespoły muzyczne