Tomasz Stolarczyk "Liderem Samorządu" - Twoje Pajęczno\nStrona głównaPopularneTomasz Stolarczyk "Liderem Samorządu"\nTomasz Stolarczyk „Liderem Samorządu”\nWójt gminy Rząśnia został nagrodzony prestiżowym tytułem „Lidera Samorządu”. Tomasz Stolarczyk odebrał statuetkę podczas uroczystej gali zorganizowanej podczas II Europejskiego Kongresu Samorządów.\nNagroda „Lider Samorządu 2015” wręczana jest, szefom samorządów które w ostatnim dziesięcioleciu (lata 2005 – 2014) w największym stopniu poprawiły swoją sytuację finansową, m.in. zwiększając zaludnienie, dochody, pozyskane środki unijne i inwestycje. W organizowanym przez dziennik „Rzeczpospolita” i Fundację Instytut Studiów Wschodnich konkursie nagrody przyznawane są w trzech kategoriach: gmin wiejskich, gmin miejskich i miejsko-wiejskich oraz miast na prawach powiatu.\nTytułem Lidera Samorządu 2015 w kategorii gmin wiejskich uhonorowano wójta gminy Rząśnia Tomasza Stolarczyka. Wśród wyróżnionych znaleźli się również Igor Bandrowicz, burmistrz miasta i gminy Prusice, na Dolnym Śląsku oraz Paweł Adamowicz, prezydent miasta Gdańsk.\nStatuetki i dyplomy wręczały takie osobistości jak: Elżbieta Koterba, Zastępca Prezydenta Krakowa, Grzegorz Hajdarowicz, Prezes Grupy GREMI, Bogusław Chrabota, Redaktor Naczelny „Rzeczpospolitej” oraz Jerzy Bochyński, Prezes Fundacji Instytut Studiów Wschodnich. Wręczenie nagród uświetnił koncert orkiestry Sinfonietta Cracovia. Galę prowadzili Magda Miśka Jackowska z Radia RMF Classic oraz Marcin Piasecki z Rzeczpospolitej.\nfot.: Archiwum Forum Ekonomicznego\nPoprzedni artykułPracownik produkcji – Radomsko\nNastępny artykułDziałoszyńska Dziesiątka – trwają zapisy\nWyróżnienie za wydawanie państwowych pieniędzy.\nDajcie mi worek pieniędzy, to też go będę umiał wydać. Myślę, że dużo lepiej i z większym pożytkiem dla mieszkańców. Wystarczy porównać do Sulmierzyc. Tam Orzeszek zrobił więcej przez 5 lat niż Stolarczyk przez blisko 15. Do tego dysponując może 1/4 takich pieniędzy jakie miała Rząśnia w budżecie dotychczas. Nie wspominając już nawet o jakości tych inwestycji. Sąsiednie gminy – łatwo to porównać. A ostatnie 2 lata – to już kompletne osiadanie na laurach, prawie nic się nie dzieje.\nŻal du.e ściska!\nodpowiedział na komentarz Krystiiina\nGratuluję merytorycznej wypowiedzi. Dzisiaj do pracy za gminną kaskę ?\nPopieram! Pewnie jedna z urzedniczek UG a wypowiedz dziecka z przedszkola\nDokładnie, kompletnie nic sie nie dzieje. Młodzież ma zero perspektyw. Nawet pograc na Orliku nie wolno bo nie ma komu swiatel zapalić ale kase wziąć za to to już ma kto. Ludzie cywilizowani a dajecie się w kozi róg zapedzic, omamic.\nGratulacje! Dla pana Wójta oraz dla mieszkańców za trafny wybór włodarza. Ciekawe jakie nagrody otrzymują panowie Jednak i Drab?\nZa co niby te ogromne „gratulacje” ? Cóż takiego niezwykłego dokonał panujący nam pan Stolarczyk?? Mając tak duży budżet to chyba żadna sztuka. Na uznanie zasługuję pan wójt z Kiełczygłowa , który dysponuje budżetem kilka razy skromniejszym, a mimo to widać efekty jego pracy. Wydawać gotowe pieniądze to żadna sztuka.Myślę, że większość tych braw pan Stolarczyk ma od swoich urzędników , którzy dzięki niemu mają cieplutkie posadki.\nDopuśćcie PiS do władzy to zobaczycie co znaczy „dobra zmiana” i :dobry gospodarz”. W pół kadencji nawet Kleszczów zadłużą.\nMacie rację. Lepiej narzekać na Pana Tomasza niż na Burmistrza Pajęczna, który tyle zrobił, że aż widać. Biedaki. Nawet nie stara się o kasę na drogę powiatową choć nawet RZĄŚNIA chciała dać kasę na większość tej drogi, by mieszkańcy mogli w końcu normalnie się dostać do Pajęczna. Jesteście nadzwyczajnie śmieszni 🙂\nodpowiedział na komentarz Ghh\nGhh chyba pomyliłeś Burmistrza ze Starostą. Gmina Pajęczyna wspólnie z gminą Rząśnia zabiega o tą drogę powiatową tylko Starostwo jest opieszałe. Powiatowy Zarząd Dróg do likwidacji.\nBo starostwo bidne jak mysz koscielna… Przez tyle lat zasłynęli jedynie tym ze musza co druga dotacje oddawac\ntak starostwo biedne bo Pieluchowa narobiła długu\nheh to Orzeszek …śmiech człowieka ogarnia…nic nie zrobił…każdy powinie brać przykład ze Stolarczyka…ale lepiej zazdrościć i oczerniać bo tacy są POLACY!!!!!! A Pajęczno…jedna wielka zgraja, która garnie kasę tylko do własnych kieszeni….Przecież w Pajęcznie jest takie zadupie…totalne zero\nodpowiedział na komentarz GOSIK\nGosik w ktorym pokoju siedzisz w UG ze takie glupoty wypisujesz? W Pajecznie garną niby do siebie wszystko a Stolarczyk to niby oddaje na ubogich? Przestań mu d…e lizac. UG to taka spolka rodzinna….. Pracownicy to sama rodzina i rodzina rodziny….. Zgadzam sie, że wojt wydaje panstwowe pieniadze i zadnej chwaly w tym nie widze. Ciekawe czy dalej bedzie sie o stołek bił gdy nie będzie wpływów z kopalni😉\nwydaje państwowe pieniądze na państwowe cele to chyba normalne, a jakie- czyje pieniądze ma wydawać, to zróbmy zrzutkę i niech wydaje nasze\nOwszem to prawda. Urząd Gminy w Rząśni to typowo rodzinna firma. Znakomita większość pracowników to rodzina lub rodzina rodziny. Tu siostra,tam brat tam znowu narzeczona …….. itd.A co do wydawania państwowych pieniędzy: są one wydawane na bzdurne inwestycje .Czy inwestycja zamiany otoczenia wokół gimnazjum w Rząśni była aż tak niezbędna?? A remonty tych wszystkich remiz strażackich i budowa nowej w Zielęcinie to są inwestycje trafione? Remizy świecą pustkami nic sie w nich nie dzieje , kasa wydana , a właściwie zmarnowana.Wydanie każdej złotówki z państwowego budżetu winno być zasadne i przemyślane. winno przynosić korzyść dla jak najwięcej liczby ludzi.\nŻeby Pan Stolarczyk z równym entuzjazmem jak wydawanie państwowej kasy walczył z bezrobociem na terenie gminy, Tworzenie strefy ekonomicznej idzie mu bardzo mozolnie jak po grudzie.To śmieszne ! rządzi gminą tyle juz lat, a po strefie ganiają zające.Jakoś nie jest to dla urzędników sprawa priorytetowa. A może nie na rękę miejscowym przedsiębiorcom taka strefa .\nto zaproponujmy coś, np.\nodpowiedział na komentarz annas\n„Annas”! Mnie podobnie jak wszystkim Polakom , którzy musieli wyjechać za chlebem jest potrzebna praca!!!! Praca jest podstawową potrzeba człowieka. Pewnie jesteś jednym z urzędników UG Rząsnia? Masz ciepłą i pewną posadkę i możesz się mądrzyć.\nGdzieś słyszałem, że dwie „mega” firmy, które dostaną za darmo grunty na strefie chcą zatrudnić ok. 70 osób, po wcześniejszym ich przeszkoleniu. Chętnych nie widać, gdyż oferują umowy śmieciowe lub zatrudnienie na najniższej krajowej. Nikt się nie wyrywa, bo wolą sprzątać bez nadzoru ulicę, zatrudnieni dzięki dofinansowaniu przez Urząd Pracy w Pajęcznie.\nChętnych jest całe mnóstwo. A o zarobkach , ani umowach nikt nic nie mówił. Twoje informacje są nieaktualne. Sprzątanie ulic to też potrzebna praca. Należy szanować ludzi, którzy to robią. W normalnym zdrowym społeczeństwie jest miejsce na godne życie i uczciwą pracę dla wszystkich. Zarówno dla ludzi wykształconych jak i prostych, wykonujących prace fizyczną. A tak na marginesie : większość magistrów za pieniądze powinna sprzątać właśnie ulice.\nNikt tutaj nie gani ludzi sprzątających ulicę. Chwała im za ich trud i wysiłek. Martwi mnie tylko to, że nikt nie potrafi nimi zarządzać i dać im podstawowych narzędzi do sprzątania. Ciekawe kto poniesie odpowiedzialność za to, że są wożeni na „pace” samochodu pod plandeką ? Co do zarobków i trwonienia pieniędzy najlepszym przykładem jest ośrodek zdrowia w Rząśni. Zatrudniono tam jakąś panią wyjętą z kapelusza (pewnie jakaś transakcja wiązana) i zrobiono ją kierownikiem – managerem za ok. 10 tys. za 2-3 (!) dni pracy w tygodniu. Mało tego, stworzone jej specjalnie gabinet na piętrze. Sytuacja była na tyle „kwaśna”,… Więcej »\nChęciami jest piekło wybrukowane.\nBędziesz miał chętnych, ale chyba z Ukrainy.\nNagroda dla P. Stolarczyka? to jakiś żart? Ludzie przejrzyjcie na oczy zanim będzie za późno. Taki budżet a tak śmieszne inwestycje.\nInwestycje nie tylko śmieszne i bezsensowne ,ale i bardzo kosztowne.Oby następną inwestycją nie była budowa nowego budynku gminy. Jak się patrzy na „biednych” urzędników gnieżdżących się w ciasnych pokojach , jest możliwe że zostanie podjęta decyzja o budowie nowej , większej gminy\nOj „Witek” „Witek” 😀\nodpowiedział na komentarz Ketiw\nNo co?? Nie mam racji? Żal urzędników. Nowe pokolenie z rodziny i znajomych już „robi” magistra za kasę . Potrzebna przestrzeń.\nNie o to chodzi, raczej o liczbę wcieleń. Urzędniczyny dadzą sobie radę, ale sam budynek to raczej nadaje się do wymiany poprzez wyburzenie 🙂 I poprzesz mnie chyba, że zmian wizerunku miejscowości to dobre posunięcie. Ktoś tu pisał o placu przy Gimnazjum. Nikt mi nie powie, że jest brzydko i wg. mnie takie inwestycje są potrzebne. Inaczej niż remizy, ale tego chcą mieszkańcy tych miejscowości zapewne 🙁 Według mnie powinni remontować centrum Rząśni, ale tu znów wychodzi mizeria powiatu spowodowana między innymi koniecznością oddawania pieniędzy przez poczynania poprzedników :/ I tyle 🙁\nWitam ponownie, chciałbym zapytać, jakie plany ma wójt Rząśni jeśli chodzi o dwa zabytkowe budynki (Stróża i Biała) i trzeci po szkole w Broszęcinie ?. Wszystko to budynki po byłych szkołach. Pamiętają czasy naszych pra pra dziadków. Dziś świecą pustkami. Biała zamknięta na cztery spusty, opuszczona – zaniedbana. Stróża – jakieś życie istnieje dzięki bibliotece. Piękny budynek z czerwonej cegły również świeci pustkami wraz ze stadionem/boiskiem w Broszęcinie. Brak pomysłów/możliwości ich zagospodarowania, to właśnie obraz gminy Rząśnia. Liczy się tu i teraz, obraz nędzy i rozpaczy. Nikt się tym nie interesuje. Lokalne media połknęły wodę w usta. Kulisy tego tematu… Więcej »\nPrzy tylu bzdurnych inwestycjach jakie są prowadzone w gminie Rząśnia ,najwyraźniej brakuje pieniędzy i pomysłu na stare budynki po szkołach.\nA gdzie ta kanalizacja Biała,Gawłów?\nNie tylko w gminie Rzasnia byłe szkoly swieca pustkami i niszczeja. niestety we wszystkich innych gminach maja podobny problem. Zamykajac szkoly i tnąc koszty budynki stoja nieogrzewane, nie remontowane i w zasadzie wlodacze najchetniej by je sprzedali albo oddali.\nTo co z trudem budowali nasi pradziadkowie czy dziadkowie idzie teraz na zmarnowanie!\nNawet państwowe pieniądze trzeba umieć wydać\nA zawsze i tak będą przeciwnicy którym nie będzie się pofobsc\nKarol co to znaczy pofobasc?\nA drogę obok boiska w Białek – to co za wyspecjalizowana firma buduje ?\nZa rok znowu będzie lany asfalt i jego kolejne warstwy ?\nObok boiska w Białej ? Sami swoi, kasa musi zostać w rodzinie. Tylko, czy ta znajoma firma ma stosowne pozwolenia na prowadzenie takich prac ?\nA jak tam u „Lidera” strefa przemysłowa się rozwija ? Listonosz mi mówił, że podobno jedna z mega firm dała już nogę i już jej „ni widu, ni słychu” ?\nTo było do przewidzenia. I za co ta nagroda. Żłobka nie ma, nowych miejsc pracy nie ma. A jak już są to dla „SWOICH” Mam wrażenie, iż od ostatnich wyborów to Panu Wójtowi już nic się nie chce!\nŻali się biedny u swojego redaktora, w swoich Kulisach, że Łódź mu pieniędzy na projekty nie chce dać. Urząd Marszałkowski – same swoje chłopy z PO i PSL i nie chcą dać ? Kopalnioki już nie pomagają ?\nO to się biedy Panu Wójtowi narobiło. Kasa jest w Gminie tylko trzeba UMIEĆ ją mądrze wydać Panie Wójcie! A tu NIC SIĘ NIE ROBI a szkoda.


Modyfikacje, wtyczki, pluginy, dodatki KODI - Artykuły: Ustawienia dźwięku, obrazu, pilot zdalnego sterowania\nUstawienia dźwięku, obrazu, pilot zdalnego sterowania\nNa początku zajmijmy się obrazem oraz odtwarzaniem plików. W moim przypadku Minix X8 podłączony za pomocą przewodu HDMI do smart TV, kabel SPDif do kina domowego 5.1. Kodi 16 alpha.\nW ustawieniach systemu wchodzimy w sekcję Wideo następnie Otwarzanie. Tutaj możemy zmienić proporcje naszego obrazu przy wideo 4/3. Proponuję aby wideo w formacie 4/3 było wyświetlane jako 16/9, np. TVP INFO.\nPrzejdźmy teraz do Listy plików, tutaj dobrym rozwiązaniem jest aby po naciśnięciu przycisku OK na pilocie, nasze pliki nie otwierały się automatycznie. Zaznaczmy zatem Domyślna opcja po wybraniu – Wybierz. Teraz po zatwierdzeniu pliku mamy dostęp do informacji czy zarządzania plikiem.\nNajważniejszą rzeczą jaką dokonamy w ustawieniach wideo jest Akceleracja. Tutaj koniecznie odznaczamy Dopuszczaj akcelerację sprzętową - amcodec, dokładnie tak jak na zdjęciu poniżej:\nZaznaczenie akceleracji amcodec objawia się różnymi dolegliwościami. W moim przypadku był to czarny ekran po uruchomieniu filmu czy też ziarno w okienkach utworzonych zakładek.\nUstawienia dźwięku sprowadza się do kilku prostych czynności przeprowadzonych w sekcji System. Przejdźmy zatem do System/Ustawienia/System/Odtwarzanie dźwięku.\nWielu użytkowników Kodi „przejechało się „ na ustawieniach liczby kanałów i miksowania stereo w górę. Ustawienia te dotyczą tylko wyjść analogowych, zatem nie znajdują zastosowani przy dźwięku przesyłanym za pośrednictwem HDMI, SPDiF. Co za tym idzie: w prostej rzeczy dźwiek jest blokowany, więc finalnie nie ma odbioru, nie usłyszymy nic.\nJak więc cieszyć się dookolnym dźwiękiem DD w Android Boxach podłączonych do Kina Domowego ?\nNic prostrzego jak zostawić opcję 2.0 i „puste” miksowanie stereo w górę, następnie zaznaczyć Przekazuj do urządzenia odbiorczego, koniecznie zaznaczając Transkoduj do DD (AC3)\nCiekawostką jest oficjalny pilot zdalnego sterowania Kore (android) dostępny z Google Play:\nChociaż specjalnie nie znajduję sensu zastosowania tego „wirualnego” pilota do sterowania Kodi w Android Box (wszak mamy piloty fizyczne), to na pewno będzie przydatny przy współpracy z PC bądź innymi urządzeniami bezpośrednio nie podpiętymi do TV.\nPrzejdźmy do kofiguracji Kodi na urządzeniu: System/Ustawienia/Usługi (w kodi 16 Sieć)\nW sekcji Ogólne ustawiamy Nazwa urządzenia, np. Kodi Asus\nW sekcji Zdalne sterowanie zaznaczamy Zezwalaj lokalnym programom na sterowanie działaniem\nI najważniejsza sekcja Serwer WWW zaznaczamy Zezwalaj na zdalne sterowanie przez HTTP, następnie Port: 8080, Użytkownik: kodi i na końcu ustalmy sobie Hasło: np. 123 wszystko tak jak poniżej:\nPo poprawnym skonfigurowaniu kodi na urządzeniu możemy przejść do naszego pilota na smarfonie. Tutaj należy zaznaczyć, że gdyby piltot Kore (jak ktoś woli inny, np.Yatse) działał poprawnie, smartfon musi być podłączony do tej samej sieci Wi-Fi co nasze urządzenie Kodi.\nPo uruchomieniu aplikacji i kliknięciu następny Kore wyszukuje dostępne urządzenia w sieci. Może się zdarzyć, że urządzenia te nie zostaną odnalezione, więc wpisujemy konfigurację ręcznie. Podajemy taką samą nazwę urządzenia, wartość portu, nazwę użytkownika i hasło jak na urządzeniu. Musimy też wpisać IP naszego urządzenia w miejsce Address. IP Kodi znajdziemy w System/O systemie/Podsumowanie.\nPodajemy tylko te dane, zatwierdzamy i cieszymy się zdalnym sterowaniem.\nZaznaczę, że nigdy nie ma problemu z odnajdywaniem urządzenia, gdy te do sieci (router) jest bezpośrednio podpięte kablem Ethernet, oczywiście w tym przypadku wpisujemy również nazwę użytkownika i hasło. W przypadku wielu urządzeń podłączonych przez Wi-Fi i kolejności działań urządzeń adres IP może ulec zmianie.\nŻyczę miłej edukacji.\nNapisane przez jerryg3 dnia październik 15 2015 · 1 komentarz · 18789 czytań ·\n#1 | muchor dnia marzec 20 2017 13:29:51\nJeżeli adres IP przydzielany przez WiFi ulega zmianie, to trzeba zwyczajnie wejść na router i przydzielić stały adres danemu urządzeniu - trzeba tylko znaleźć jego identyfikator ethernetowy.\n16,790,683 unikalnych wizyt


Salon kosmetyczny, kosmetyczka — Piła, ul. Wojska Polskiego 18\nNomasvello salon kosmetyczny\nNazwa salonu Nomasvello\nAdres Wojska Polskiego 18 (Piła, wejście koło apteki całodobowej)\nTelefon 698 974 352\nOlśnij wszystkich swoim pięknym uśmiechem!!\nW dzisiejszych czasach białe zęby są synonimem luksusu i sukcesu, a na kosztowny zabieg ich wybielania wykonywany w gabinetach dentystycznych do tej pory mogli sobie pozwolić nieliczni. Obecnie wybielanie zębów stało się jednym z najczęściej wykonywanych zabiegów estetycznych, prostym w wykonaniu i bezpiecznym, o natychmiastowych efektach. Salon no+vello w Pile wprowadzając do swojej oferty kosmetyczne wybielanie zębów pragnie zaoferować swoim klientom natychmiastową poprawę jakości uśmiechu w bardzo przystępnej cenie.\nSystem wybielania, którym się posługujemy polega na zastosowaniu żelu z substancją utleniającą oraz specjalnej lampy elektroluminescencyjnej. Odpowiednio dobrana i bezpieczna dla zdrowia długość fali świetlnej emitowanej przez naszą lampę stwarza optymalne warunki dla reakcji utleniania zachodzących podczas wybielania.\nZabieg jest bezpieczny, a jego działanie jest szybkie i skuteczne. Zabieg w żadnym wypadku nie uszkadza szkliwa zębów.\nEfekt zabiegu wybielania w dużej mierze zależy od naszego pierwotnego koloru zębów. Najczęstszym rezultatem zabiegu jest barwa jaśniejsza od 2-3 tony (czasem nawet o 4 ) od wyjściowego. Przed rozpoczęciem zabiegu niezbędne jest ustalenie koloru zębów na podstawie specjalnego wzornika, a po zabiegu sprawdzenie na nim o ile tonów udało się rozjaśnić wybielane zęby.\nNa efekt, widoczny tak naprawdę po 14 dniach od zabiegu, wpływa stosowanie się do zaleceń pozabiegowych.\nWojska Polskiego 18, Piła, Wielkopolskie


DZIEŃ DOBRY FOOTBALL #231 | NFL24.PL\nSam Bradford, rozgrywający Philadelphia Eagles jest przekonany, że jeszcze przed rozpoczęciem obozu przygotowawczego jego kolano będzie w pełni zdrowe. „Żebym nie był gotowy na grę 11 na 11 w trakcie obozu przygotowawczego to teraz coś musiałoby pójść na prawdę bardzo źle. Póki co pracuję swoim tempem, by być gotowym na obóz,” – powiedział Bradford.\nCzy Sam Bradford zdąży przed obozem przygotowawczym?\nRozgrywający Seattle Seahawks, Russell Wilson jeśli w tym sezonie dozna kontuzji kończącej jego sportową karierę dostanie kilka (dokładna informacja na ten temat nie jest znana) milionów dolarów w ramach wykupionego ubezpieczenia, a wszystko to spowodowane jest jego grą w ramach ostatniego roku kontraktu podpisanego jeszcze jako pierwszoroczniak.\nTrener Denver Broncos, Gary Kubiak powiedział wczoraj, że pierwszym running backiem jego drużyny w pierwszym dniu obozu przygotowawczego będzie C.J. Anderson, który w trakcie trwania minicampów i zorganizowanych treningów otrzymywał najwięcej czasu na grę z pierwszym zespołem.\nChip Kelly, trener Philadelphia Eagles powiedział wczoraj w jednym z wywiadów, że agent ofensywnego linowego Evana Mathisa kilkakrotnie prosił go o zwolnienie jego klienta z drużyny. Ostatecznie Mathis został zwolniony z Eagles kilka dni temu.\nJego miejsce w drużynie zajął już inny ofensywny liniowy, Jared Wheeler, który wczoraj podpisał nowy kontrakt.\nDrużyna San Francisco 49ers podpisała kontraktu z ofensywnym liniowym Benem Gottschalkiem, kickerem Corey’em Acostanem i skrzydłowym Mario Hullem.\nZ kolei władze Minnesota Vikings zwolniły safety Taylora Maysa.\nDefensywny liniowy Andre Fluellen podpisał kontrakt z Buffalo Bills.\nRunning back Shonn Greene nie jest już zawodnikiem Tennessee Titans.\nSkrzydłowy Da’Rick Rogers został zwolniony przez Kansas City Chiefs. 23-letni Rogers to utalentowany skrzydłowy, który był jednym z lepszych w konferencji SEC, jednak jest bardzo problematycznym zawodnikiem.\nKategorie: Dzień dobry NFL. Tagi: C.J. Anderson, chip kelly, Evan Mathis, gary kubiak, russell wilson, sam bradford. Autor: Dariusz Ankiewicz. Dodaj zakładkę do bezpośredniego odnośnika.


ZNKR Zasady i Regulacje Zawodów Iaido » Tenshinkan Dojo\nJest to artykuł, który otrzymałem od Jock’a Hopson’a\nSensei podczas kursu sędziowskiego jaki odbył się w Warszawie w październiku\npoprzedniego roku. Wersja angielska ukazała się swego czasu na iaido.info.pl.\nJednak po pewnym, nie krótkim czasie, udało mi się ją przetłumaczyć na polski.\nArtykuł 12 książki „The Regulations on Iaido Shiai and Shinpan” mówi o punktach, które powinny być brane pod uwagę podczas\n1. „Głębokość praktyki” (poziom zaawansowania)*\nA. dokładność nukitsuke i kiritsuke\nB. dokładność sayabanare – moment, w którym miecz opuszcza saya, oraz kąt natarcia hasuji.\nC. dokładność chiburi\nD. dokładność noto\nC. duch, koncentracja, dystans i rozłożenie ruchów w czasie (timing).\n5. Ki Ken Tai no Ichi. Duch (umysł)*, miecz i ciało w jedności.\n6. Efektywność Iai jako sztuki walki.\nJak interpretować „Głębokość praktyki”\na. Kurai dori – Pierwotnie ZNKR Iai miało na celu uczyć Kendoków, w taki sam sposób w jaki Shidachi w Kendo no Kata pokazuje, jak pokonać przeciwnika po przez pokazanie postawy pełnej pewności siebie. Dlatego też pokazanie takiego samego „kurai dori” jest ogromnie ważne w Iaido, szczególnie przeciwko wyimaginowanemu przeciwnikowi.\nb. Hin-i / Kigurai – Iaidoka powinien jednoznacznie pokazać, że jest w stanie „odepchnąć”, przytłoczyć przeciwnika swoim duchem.\nc. Jo-Ha-Kyu – nazywane również „Ma” i odnosi się do timing’u, lub bardziej dokładnie balansu pomiędzy szybkimi i wolnymi ruchami. Jest to bardzo ważny aspekt, a w szczególności w meczu pomiędzy doświadczonymi zawodnikami. Podobnie ważne jest Kan-Kyu-Kyo-Jaku, czyli balans pomiędzy szybkimi i wolnymi, oraz twardymi (silnymi)* i miękkimi (delikatnymi)* ruchami, oraz umiejętne wykorzystanie różnic pomiędzy nimi.\nd. Kasso-teki – (wyimaginowany przeciwnik)* Czy metsuke (wzrok)* zawodnika pada na odpowiednie pozycje przeciwników? Czy zawodnik tnie i wykonuje pchnięcia w odpowiednie miejsca.\ne. Cięcie – sędzia powinien osądzić, czy po cięciu następuje „Seme”, postawa atakująca, oraz czy przy cięciu monouchi miecza było poprawnie wykorzystane. Należy pamiętać, że tsuka służy do manewrowania, kierowania mieczem, część od habaki do połowy miecza służy do blokowania ataków, kolejna 1/4 część służy do odbijania ataków, a ostatnia do cięcia.\nf. Dźwięk miecza – dźwięk jaki wydaje miecz podczas cięcia powinien być krótki lecz ostry. Ważne jest to aby miecz osiągną maksymalną prędkość przed dosięgnięciem celu. Prędkość cięcia można „usłyszeć”, im wyższy dźwięk, tym większa prędkość.\ng. Te-no-uchi – oczywiście, są miecze ciężkie oraz lekkie. Jednakże, ciężkie, mocne cięcie nie powinno być stawiane ponad dynamiczny ruch. Dynamika ruchu jest zawsze związana z poprawnym te-no-uchi, które pozwala przenieść całą siłę i skoncentrować w monouchi.\nJak oceniać „Kokoro-gamae”\nb. Metsuke – metsuke nie powinno być jedynie brane pod uwagę jako „enza no metsuke”; zawodnik w czasie przygotowania do cięcia powinien zawsze patrzeć na cel. Rozróżnić należy także takie aspekty jak „kan” czyli patrzenie sercem, a „ken”, patrzenie oczami. Praktycznie rzecz biorą zawodnik powinien raczej „czuć” Iai, niż jedynie je wykonywać.\nc. Duch – duch Iaidoki powinien być tak mocny, iż powinien powstrzymać przeciwnika przed wyciągnięciem miecza. Jeżeli, mimo braku chęci, jesteśmy zmuszeni do cięcia, aby uchować własne życie, to cięcie musi być ostre, zdecydowane i ostateczne.\ne. Dystans i timing – przy rozważaniu odpowiedniego momentu na zareagowanie na ruchy przeciwnika zawsze dochodzimy do problemu dystansu i timing’u (dobrania odpowiedniego momentu na wykonanie ruchu)*. Podjęcie decyzji czy zaatakować przed jakimkolwiek ruchem przeciwnika, czy może poczekać i zareagować na jego atak; zawsze będzie skutkować innym dystansem i timing’iem. Dlatego też ogromnie ważną rzeczą jest aby zawodnik pokazał, że jest w pełni świadomy odległości od przeciwnika, czy przeciwników.\nJeżeli chodzi o ZNKR Iai, jedynie formy Ukenagashi i Kesagiri zakładają „zaproszenie” przeciwnika do ataku. W pozostałych formach\nnależy atakować z uczuciem „degashira”, to znaczy dokładnie w momencie gdy przeciwnik chce zacząć swój ruch.\nPodstawowe podejście ZNKR Iai zakłada, że przeciwnik może zostać powstrzymany w momencie gdy my przejmiemy inicjatywę … Dlatego też należy dostosować pewne ruchy do ruchów przeciwnika. Reasumując nie należy ciąć po tym jak stopa zakończy swój ruch, a raczej pozwolić ciału i mieczowi poruszać się razem, w harmonii.\nPamiętajcie proszę, że nie jestem zawodowym tłumaczem i jeżeli pojawiły się jakiekolwiek błędy to nie były one umyślne.\n* przypisy tłumacza.


Koszykarze Rosy Radom przegrali na wyjeździe z PGE Turowem Zgorzelec 79:92 w meczu ósmej kolejki II etapu Tauron Basket Ligi.\nRadomianie zagrali ponownie bez kontuzjowanych Kirka Archibeque'a i Huberta Radke, którzy mają wrócić na parkiet dopiero na fazę play-off. Trener Wojciech Kamiński zapowiadał, że trzy pozostałe do zakończenia ligi szóstek spotkania będą traktowane jako przygotowanie do gry w decydującej fazie sezonu.\nW sobotnim pojedynku gospodarze zdobyli pierwsze punkty po minucie i czterdziestu sekundach gry i prowadzenia nie oddali już do samego końca. Po trafieniu Jakuba Zalewskiego było 14:10 dla miejscowych, a w kolejnych minutach zwiększyli oni jeszcze prowadzenie i zakończyli pierwszą kwartę prowadzeniem 32:19. Druga część gry była już bardziej wyrównana i do przerwy radomianie przegrywali już tylko dziesięcioma punktami (47:37).\nNiestety, druga połowa nie zaczęła się dobrze dla ekipy z Radomia. Gospodarze szybko odjechali z wynikiem. W trzeciej ćwiartce Rosa straciła aż trzydzieści punktów zdobywając przy tym zaledwie czternaście i po trzydziestu minutach było 77:51. To nie było jednak ostatnie słowo podopiecznych trenera Wojciecha Kamińskiego. Radomianie podjęli walkę i w ostatniej kwarcie rozpoczęli pogoń za rywalem. Po trafieniu Roberta Witki z dystansu strata zmniejszyła się do dwunastu oczek (83:71). Potem jednak sześć punktów z rzędu zdobył Uros Nikolić i mecz był już rozstrzygnięty.\nKolejne spotkanie Rosa rozegra w najbliższą środę (23 kwietnia), a do Radomia przyjedzie Trefl Sopot. Początek o godz. 18:00.\nPGE Turów Zgorzelec - Rosa Radom 92:79 (32:19, 15:18, 30:14, 15:28)\nTurów: Prince 19, Kulig 17, Chyliński 12, Wiśniewski 10, Nikolić 10, Dylewicz 7, Taylor 6, Zigeranović 4, Karolak 3, Stelmach 2, Krestinin 2\nRosa: Lucious 20, Dłoniak 14, Adams 12., Majewski 10, Witka 8, Sobuta 4, Jeszke 4, Kardaś 3, Zalewski 2, Łączyński 2


Zbliża się 14 marca, więc to czas na kilka interesujących faktów o liczbie π - Joe Monster\nAdieu · 8 marca 2017 07:00\nWydaje się, że liczba - służąca przecież tylko do określenia pewnej ilości - sama w sobie nie może być szczególnie interesująca. A jednak są takie liczby, które wzbudzają zainteresowanie już od tysięcy lat - matematyków, naukowców, a nawet popkultury!\nŻyjący na przełomie XVI i XVII wieku Ludolph van Ceulen poświęcił dużą część swojego życia na obliczenie liczby π. Skończył na 36 miejscu po przecinku - i od jego osiągnięcia liczba pi nazywana bywa też ludolfiną. W XIX wieku za liczenie wziął się William Shanks, który dopisał niemal 700 kolejnych cyfr. Sęk w tym, że pomylił się przy 527. miejscu i cała dalsza praca poszła na marne.\nNa nic ołówek i kartka papieru, na nic wysilanie umysłu. Już w 2002 roku za liczbę π zabrali się naukowcy z Japonii, którzy do zabawy oddelegowali Hitachi SR 8000 - jeden z najbardziej potężnych ówczesnych komputerów. Maszyna obliczyła liczbę pi do 1,24 biliona miejsc po przecinku, deklasując wszystkie wcześniejsze osiągnięcia.\nLiczenie kolejnych cyfr z rozwinięcia dziesiętnego π przyczyniło się do kilku interesujących odkryć. Zauważono między innymi, że pierwsze 144 cyfry zsumowane dają łącznie 666. A co więcej, 144 to nic innego jak iloczyn dwóch zsumowanych par szóstek. No jak nic sam Lucyfer musiał maczać w tym palce! Matematycy też się ucieszyli, zauważywszy, że kolejne 3 cyfry po 359. miejscu to 360 - tyle ile stopni w kole, z którym pi nierozerwalnie się wiąże.\nDatowany na 1650 rok przed Chrystusem Papirus Rhinda zawiera pierwszą udokumentowaną próbę ustalenia liczby pi przy pomocy wpisywania kwadratu w okręg. Kilkaset lat wcześniej Babilończycy oszacowali stałą matematyczną znaną dzisiaj jako π na poziomie 3 i 1/8. Nieco później do ideału zbliżyli się starożytni Egipcjanie, przyjmując 3 i 1/7 (3,143 w miejsce dzisiejszych 3,141592…).\nZanim do liczenia π na dobre zaangażowano komputery, trzeba było więcej gimnastyki. Starożytni wymyślili, że najbardziej praktyczna będzie próba wpisania w okrąg wielokąta, którego pole byli w stanie policzyć bez konieczności posługiwania się stałymi. Archimedes posłużył się 96-kątem. Chińczyk Liu Hui zaczął od 192-kąta i skończył na 3072-kącie, określając π na poziomie 3,14159. Z kolei inny chiński matematyk Zu Chongzhi (V wiek n.e.!) wykorzystał 24567-kąt, uzyskując wynik różny tylko o jedną ośmiomilionową procenta od uznawanej obecnie postaci pi.\nMiędzynarodowy dzień liczby π jest obchodzony co roku 14 marca. Datę wybrano oczywiście nieprzypadkowo - 3.14 to początek matematycznej stałej. Oficjalne obchody rozpoczynają się również o nieprzypadkowej godzinie, mianowicie o 1.59 po południu. W połączeniu z datą, daje to eleganckie rozwinięcie liczby π do 5 miejsca po przecinku. A jeśli przypadki faktycznie nie istnieją, to Albert Einstein urodził się 14 marca 1879 roku, w π-ątek.\nW pierwszym milionie cyfr po przecinku rozwinięcia liczby π ani razu nie powtarza się sekwencja 123456. Osiem razy natomiast powtarza się 12345 (w trzech przypadkach następuje po nich kolejne 5). Dwa razy występuje też ciąg 012345. A czy ma to jakieś znaczenie? Wbrew pozorom tak - niektórzy naukowcy twierdzą, że wyszukiwanie wzorców, np. w liczbie π, jest jednym ze sposobów na przekonanie się, że nasz świat nie jest zbudowany z przypadku, ale że ma jakiś głębszy sens.\nTagi: 314zdu pi liczba dokładność einstein\nOglądany: 80282x | Komentarzy: 139 | Okejek: 362 osób


Konwencje od Denver do Portland\ni w stronę domu\nBłogosławieństwo Boże towarzyszyło nam obficie także w czasie drugiej części naszej podróży konwencyjnej. Badacze Pisma Świętego na kolejnych przystankach ciężko pracowali na ten sukces i byli pełni entuzjazmu. Podróżująca grupa, licząca blisko dwieście osób, przy różnych okazjach dodawała do tego także swojego ducha. Cieszyliśmy się wszyscy razem, gdy wspólnie doświadczaliśmy Boskiej opatrzności, błogosławieństw i łask, będąc zjednoczeni w chwale i świadectwie oraz w publicznym prezentowaniu Prawdy. Korzyści i zainteresowanie wynikające z konwencji zwiększane były jeszcze przez okolicznościowe sympozja, w których udział brali prawie wszyscy bracia uczestniczący w podróży. Niektórzy z nich byli przyzwyczajeni do publicznego przemawiania, inni zaś nie, jednak wszyscy byli dobrze obeznani z Prawdą. Owe improwizowane przemówienia zdawały się dodawać otuchy zarówno mówcom, jak i słuchaczom.\nW niedzielę, 18 czerwca  o godz. 15 w audytorium w Denver wygłosiliśmy publiczny wykład na temat „W przyszłości” [Hereafter]. Liczba publiczności oceniana była na mniej więcej cztery tysiące osób, z czego czterystu (mężczyzn) znajdowało się na scenie. Wyczuwaliśmy wspaniałe skupienie i jesteśmy przekonani, że wiele osób opuściło to miejsce z całkowicie zmienionym pojęciem na temat tego, co nastąpi „w przyszłości”, a także odnośnie naszego Niebiańskiego Ojca oraz Jego wspaniałego Planu Wieków.\nWieczorny wykład na temat „Syjonizm nadzieją świata” nie był bardzo szeroko reklamowany, dlatego zgodnie z przewidywaniami publiczność nie była zbyt liczna – mniej więcej pół sali. Uczestniczyła znaczna liczba Żydów. Wysłuchano nas z uwagą, a po zakończeniu otrzymaliśmy liczne wyrazy uznania.\nKolejnego dnia udaliśmy się na wycieczkę w dzikie górskie okolice, gdzie mieliśmy bardzo przyjemną społeczność o charakterze uwielbienia, modlitwy i świadectwa. Wieczorne zebranie odbywało się w sali Klubu Kobiet, gdzie wspaniałe przemówienie wygłosił brat Barton.\nNastępny dzień spędziliśmy w górach Colorado i Utah, podróżując do Salt Lake City trasą kolei Denver i Rio Grande. Widoki były bardzo piękne, malownicze i interesujące. Dramatyczne eksplozje natury, które rozrzuciły te wspaniałe łańcuchy górskie, uświadamiały nam Bożą moc, podczas gdy piękne górskie kwiaty opowiadały nam o tej samej Boskiej mocy, ale wyrażonej w innym, spokojniejszym tonie. Był to dzień odpoczynku od głoszenia słowem, który dał nam sposobność przygotowania kazań do przyszłej usługi. Nasz wierny stenograf, brat Rutheford junior bardzo wydatnie współpracował z nami w tym dziele.\nNasz jednodniowy przystanek w tym mieście, w środę 21 czerwca , był bardzo interesujący i pożyteczny. Miasto jest piękne i wygląda na dobrze prosperujące. Nasze poranne nabożeństwa (zgromadzenie się wszystkich i zebranie świadectw) odwlekły nieco w czasie nasz udział w recitalu organowym w Przybytku Mormonów. Jest to gigantyczna budowla, w której zasiąść może pięć tysięcy osób. Organy i recital ogromnie nas zainteresowały. Muzyka była bardzo piękna.\nNasze popołudniowe spotkanie miało charakter sympozjum na temat owoców i darów ducha świętego. Wiele osób uczestniczyło, a my wygłosiliśmy podsumowanie. Wieczorne zebranie w Teatrze Salt Lake City było bardzo przepełnione. Wzięło w nim udział blisko dwa tysiące osób. Zainteresowanie było ogromne. Publiczność stanowiąca mieszankę wszystkich denominacji przysłuchiwała się z najwyższą uwagą. W naszym przekonaniu mormoni są tak samo szczerzy jak inni, a nawet bardziej szczerzy niż wielu innych. Przekonaliśmy się, że ich instytucja, choć finansowo potężna, teologicznie słabnie. To znaczy, oryginalna nauka mormonizmu jest kwestionowana przez młodsze pokolenie, inaczej wykształcone niż ich ojcowie. Mamy nadzieję, że spotkania te przyniosą pewne dobre owoce. Tutejsze zgromadzenie Badaczy Pisma Świętego jest bardzo nieliczne.\nW LOS ANGELES, CALIFORNIA\nZgromadzenie przyjaciół Prawdy liczy sobie tutaj około 125 osób. Jest ono gorliwe pod wieloma względami. Wszyscy bardzo ciężko pracowali na rzecz konwencji, a Boże błogosławieństwo sprawiło, że okazała się ona wielkim sukcesem. Liczba uczestników zebrań dla osób zainteresowanych wynosiła blisko 600 i obejmowała przyjaciół z okolicznych miejscowości oraz naszą podróżującą grupę. Przedpołudnie przeznaczone było na świadectwa, z których nasze, półgodzinne, było ostatnie. Po południu zgodnie z życzeniem mieliśmy nabożeństwo poświęcenia dzieci. Uczestniczyło w nim około trzydzieściorga pięciorga dzieci. Następnie odbyło się zebranie pytań. Pytania były ciekawe i staraliśmy się na nie odpowiedzieć w miarę naszych możliwości.\nWieczorne nabożeństwo dla publiczności odbyło się w Audytorium. Temat naszego wykładu brzmiał: „Wspaniała przyszłość” [The Great Hereafter]. Łącznie z tymi, którzy byli na scenie, w spotkaniu uczestniczyło trzy tysiące osób. Zebranie dla osób, które nie zmieściły się już na sali, odbywało się w innym pomieszczeniu tego samego budynku. Tam przemawiał brat Sexton. Po zakończeniu naszego wykładu w głównej sali wygłosiliśmy jeszcze półgodzinne przemówienie do osób, które się nie zmieściły. Zakończenie usługi nastąpiło około godz. 23. Również i tutaj uczestnicy przysłuchiwali się z wielkim zaangażowaniem, tak jakby byli głodni. Otrzymaliśmy kolejny dowód na aktualność Słowa Pańskiego, które mówi, że będzie „głód na ziemi, nie głód chleba ani pragnienie wody, ale słuchania słów Pańskich” [Amos 8:11].\nOkoło sześćdziesięciu spośród naszych przyjaciół w Los Angeles udało się wraz z nami do Santa Cruz, a następnego dnia do San Francisco. Niektórzy z nich towarzyszyli nam aż do Sacramento, sprawiając nam tym radość, a także przyczyniając się do powodzenia zgromadzeń.\nDo Santa Cruz nasz pociąg przybył z opóźnieniem. Znajduje się tam jedynie małe zgromadzenie Badaczy Pisma Świętego. Spędziliśmy tu bardzo miłe chwile. Nasze popołudniowe zebranie odbyło się w Casino Theater przy plaży, gdzie przyjaciele mogli przez chwilę wypocząć. O wyznaczonej godzinie rozpoczęła się publiczna usługa, w ramach której rozważaliśmy zagadnienie „Przyszłości” w gronie bardzo inteligentnych słuchaczy, których liczba wynosiła około tysiąca. Przysłuchiwano się w skupieniu przez dwie godziny i mamy nadzieję, że zainteresowanie to okaże się trwałe. Następnie zarówno mówca, jak i kilku miejscowych przyjaciół udało się automobilami do pobliskiego parku z wielkimi drzewami, gdzie wykonaliśmy kilka zdjęć i zjedliśmy obfity posiłek. Po zachwycającym przejeździe powróciliśmy do Santa Cruz, gdzie na zakończenie odbyło się jeszcze spotkanie z zainteresowanymi.\nNiedziela, 25 czerwca  była bardzo interesującym dniem dla przyjaciół Prawdy w San Francisco. Badacze Pisma Świętego są tutaj bardzo energiczni i z pewnością ciężko pracowali, by osiągnąć tak dobre rezultaty, jakie stały się ich udziałem. Popołudniowa usługa dla publiczności o godz. 15 na temat „W przyszłości” zgromadziła wspaniałą liczbę czterech tysięcy uczestników. Słuchano bardzo uważnie. Wieczorny wykład na temat „Syjonizm nadzieją świata” był nieco mniej reklamowany, ale mimo to cieszył się dużym zainteresowaniem, a liczba słuchaczy wyniosła mniej więcej połowę tego, co zgromadziła usługa popołudniowa. Ci, którzy uczestniczyli w wykładzie po południu (trochę spóźnionym i na mocno przepełnionej sali), nie mieli już czasu i chęci, by słuchać dalej jeszcze tego samego dnia.\nOcenia się, że w wieczornej usłudze udział wzięło około pięciuset Żydów. Przysłuchiwali się bardzo chłodno i nieufnie aż do mniej więcej połowy wykładu, gdzie ich zainteresowanie zaczęło rosnąć. Gdy usłyszeli słowa na temat swego narodu oraz jego historii, a także zarysu proroczych obietnic, zaczęli okazywać wielkie zainteresowanie. Czujemy, że powinniśmy przy tej okazji raz jeszcze przypomnieć naszym czytelnikom, że nie oczekujemy obecnie wśród Żydów okazałego liczbowo zainteresowania Teraźniejszą Prawdą. Mamy jednak względem nich nadzieję, że poselstwo, które obecnie słyszą, skieruje ich serca, umysły i modlitwy w stronę Boga oraz Pisma Świętego, tak by przygotować ich na dalsze chwalebne doświadczenia w ramach zbliżającego się czasu uciśnienia. Przypominamy wam, że zgodnie z naszymi oczekiwaniami rzeczywiste zainteresowanie Żydów będzie miało miejsce dopiero w pośrodku czasu ucisku, a Wielki Lud będzie miał możliwość i przywilej poprowadzenia ich do pełnego docenienia Boskiego Programu, obejmującego Mesjańskie Nasienie Abrahama na poziomie duchowym i Żydów w łączności z Abrahamem, Izaakiem i Jakubem oraz prorokami na poziomie ziemskim dla błogosławienia całej ludzkości.\nW OAKLAND, CALIFORNIA\nPoniedziałek przeznaczony był na pobyt w Oakland, które leży po drugiej stronie zatoki, dokładnie naprzeciwko San Francisco. Pod wieloma względami dwa zgromadzenia tych miast stanowią jedno – przynajmniej pod względem zainteresowań. Z radością współpracowały one przy tworzeniu programu tego dnia. Naszym pierwszym zebraniem było spotkanie z około trzydziestoma braćmi starszymi i diakonami obydwu zborów. Było to bardzo przyjemne przeżycie. Spotkanie trwało blisko dwie godziny. Rozmawialiśmy o potrzebach lokalnej działalności oraz o najlepszych metodach jej wspierania. Około godz. 10 zgromadzili się wszyscy i odbyło się zebranie świadectw. Do naszej dyspozycji na cały dzień oddany został Pierwszy Kościół Baptystyczny. Może on pomieścić około tysiąca pięciuset osób.\nO godz. 14 wygłosiliśmy mowę do rodziców poświęcających swoje dzieci Panu. Przypomnieliśmy naszym słuchaczom sposób, w jaki żydowscy rodzice mieli zwyczaj poświęcania Panu swych synów w ceremonii obrzezania. Wspomnieliśmy, że wiele denominacji chrześcijańskich praktykuje kropienie niemowląt, co w rzeczywistości ma znaczenie poświęcenia. Wskazaliśmy na brak biblijnych podstaw dla obyczaju kropienia niemowląt, jako że jest to rozumiane jako chrzest i wykonywane zamiast niego, tymczasem chrzest ma według Biblii zastosowanie jedynie względem poświęconych wierzących. Przypomnieliśmy także naszym słuchaczom historię rodziców Samuela, którzy w szczególny sposób ofiarowali go Panu na służbę. Zwróciliśmy także uwagę na to, w jaki sposób żydowskie matki przynosiły swoje dzieci do naszego Pana, pragnąc, by je błogosławił.\nWyjaśniliśmy, że obyczaj poświęcania dzieci nie ma w żadnej mierze charakteru przykazania. Jest to co najwyżej przywilej, sposobność dla osób, które chciałyby z takiej możliwości skorzystać, i nie zawiera on w sobie nawet najmniejszej myśli przeciwko tym, którzy mogą myśleć i postępować inaczej. Zalecamy, aby taki obyczaj był brany pod uwagę jedynie względem dzieci, które nie osiągnęły jeszcze zdolności podejmowania decyzji, tak by mogły wyrazić własną opinię na ten temat. Wyraziliśmy pogląd, że później w życiu, gdy dzieci dowiedzą się, iż zostały oddane Panu w okresie dziecięcym, będą mogły do pewnego stopnia odebrać z tego tytułu pewną miarę błogosławieństw. Powiedzieliśmy też rodzicom, że mamy nadzieję, iż takie oficjalne poświęcenie Panu ich dzieci wywrze też wpływ na ich własne poczucie odpowiedzialności względem samych dzieci, tak by odtąd mogli otrzymywać wynikającą stąd pomoc w zakresie jeszcze pełniejszego zrozumienia Bożej woli odnośnie ich dziecka – w chorobie i zdrowiu, w życiu i śmierci, w potrzebach wielkich i małych. Do poświęcenia i modlitwy o Boże błogosławieństwo przedstawionych zostało czterdzieścioro dwoje dzieci.\nNastępnie wygłoszony został wykład do chrztu, po którym nastąpił symbol zanurzenia. Uczestniczyły w nim czterdzieści trzy osoby. Dowiedzieliśmy się później, że na sali obecnych było trzech baptystycznych duchownych i że szczególnie jednego z nich bardzo rozgniewało nasze stwierdzenie, iż chrzest wodny jest prawem wstępu do kościoła baptystycznego, tak że nikt nie może być dopuszczony do udziału w Wieczerzy Pańskiej ani nie może być uznany za członka Kościoła Chrystusowego bez zanurzenia w wodzie. W ten sposób daliśmy też do zrozumienia, że ich teoria głosi, jakoby wszyscy inni, niezanurzeni, niebędący członkami Kościoła Chrystusowego, nie mogli być uczestnikami Jego błogosławieństw – z których jednym jest niebiański stan – a w związku z tym wszyscy niezanurzeni są straceni, czyli według baptystów: kongregacjonaliści, metodyści, luteranie i inni, niezanurzeni, będą męczeni przez całą wieczność. Możemy zapewnić, że nie mieliśmy żadnych nieuprzejmych intencji. Pragnęliśmy jednak tak dobierać słowa, by wyrażały Prawdę w jak najmniej obraźliwej formie. Jeden z członków tego kościoła podziękował nam, radując się, że jego córka pod wpływem wykładu oddała swe serce Panu.\nNa czas wieczornej usługi kościół był przepełniony i około dwustu przyjaciół Prawdy ustąpiło ze swoich miejsc, by oddać je gościom, a sami przeprowadzili zebranie, które odbyło się w pobliskim Kościele Uczniów.\nWe wtorek, 27 czerwca  nasza grupa znalazła się w Sacramento, gdzie jest zgromadzenie Badaczy Pisma Świętego liczące około dwudziestu członków. Pierwszą częścią porannego nabożeństwa było zebranie świadectw. Następnie brat Swingle wygłosił wykład do chrztu. Do zanurzenia przystąpiły tego dnia trzy osoby. Po południu mieliśmy sympozjum, w którym uczestniczyło dwunastu braci. My wygłosiliśmy podsumowanie na podstawie rozmowy między Mojżeszem a Panem: „Nie pójdzieli oblicze twoje z nami, nie wywódź nas stąd”, na co Pan odpowiedział: „Oblicze moje pójdzie przed tobą, a dam ci odpocznienie” [2 Mojż. 33:15]. Wieczorny wykład na temat „W przyszłości” wygłoszony został w teatrze Clunie. Wspaniała publiczność w liczbie około tysiąca przysłuchiwała się z uwagą, którą trudno byłoby do czegoś porównać. Będziemy żywili nadzieję, że rezultaty będą równie dobre i że otrzymamy wkrótce jakieś zachęcające sprawozdania. We wszystkich tych wydarzeniach drodzy przyjaciele z Sacramento, my sami, jak i podróżująca grupa – możemy wszyscy z zadowoleniem odpocząć w przekonaniu, że dokonawszy co było w naszej mocy, powierzamy sprawy w Pańskie ręce, aby On zarządzał nimi zgodnie ze swoją wolą.\nPiszemy to sprawozdanie następnego dnia po zebraniach w Sacramento, jadąc w kierunku Portland. Po drodze przez wiele godzin towarzyszył nam widok góry Shasta. Jej ośnieżony szczyt wznosi się na wysokość 4317 m ponad poziom morza. Nasz pociąg zatrzymał się na kilka minut w Shasta Springs, byśmy mogli napić się musującej wody. Cieszyliśmy się już na spotkanie grupy przyjaciół, którzy w oczekiwaniu na nas mieli się zgromadzić na peronie w Ashland w stanie Oregon. Nasz specjalny pociąg przybył jednak blisko dwie godziny wcześniej i nie spotkaliśmy nikogo, z wyjątkiem dwóch osób. Jeden z drogich braci spotkał się z nami na jeszcze innej stacji. Przejechał on w tym celu na rowerze niemal dwanaście kilometrów. Dane nam było spędzić z nimi jedynie kilka minut, mimo to byliśmy szczęśliwi, że mogliśmy ich pozdrowić i odebrać od nich pozdrowienia na nasz powrót. Nasze poczucie niedosytu przyjmujemy jednak z pokorą wobec Pańskiej opatrzności [w ang. oryginale gra słów: dis-appointment (rozczarowanie) oraz his-appointment (jego wyznaczenie) – przyp. tłum]. Jakże cudownie przejawia się duch Pański pośród Jego ludu z każdego narodu, rodzaju, języka i miejsca – poprzez miłość do Pana, Prawdy i braci!\nKONWENCJE W PORTLAND I PO DRODZE W STRONĘ DOMU\nBardzo przyjemnie spędziliśmy czas w Portland. Wzdłuż wybrzeża Pacyfiku było dość chłodno i rześko. W zgromadzeniach dla zainteresowanych uczestniczyło w Portland średnio około czterystu osób, zaś na publiczną usługę w czwartek na dużą salę przybyło około tysiąca pięciuset słuchaczy. W piątek wieczorem odbyło się zebranie pytań, w którym uczestniczyło około siedmiuset osób. Ich pytania były niezwykle interesujące, a słuchacze wydawali się być głęboko zainteresowani udzielanymi odpowiedziami. Spotkanie to trwało około dwóch godzin, przy czym nie udało się odpowiedzieć na wszystkie pytania. Miał to dokończyć w niedzielę brat Bohnet. Jesteśmy przekonani, że praca w Portland dokonuje znacznych postępów.\nSobota, 1 lipca  przeznaczona była na pobyt w Tacoma. Nigdzie nie mieliśmy tak interesujących zebrań. Teatr w Tacoma był zatłoczony, co jest niezwykłym zjawiskiem w odniesieniu do religijnego spotkania w sobotni wieczór. Przybyło około dwóch tysięcy osób. Nabożeństwa dla zainteresowanych miały szczególną wartość, a uczestniczyło w nich około trzystu pięćdziesięciu osób. Miasto wydawało się być w znacznym stopniu poruszone.\nTakże i tutaj zostaliśmy ciepło powitani. Około pięciuset osób uczestniczyło w zebraniach dla zainteresowanych. Niektórzy z nich przybyli wraz z naszą grupą z Portland i z Tacoma. Inni przyjechali na spotkanie z nami z Victoria oraz Vancouver. Mieliśmy błogosławioną okazję do pokrzepienia się przez odbycie duchowej społeczności, którą zakończyliśmy w poniedziałek „ucztą miłości”, choć sama konwencja miała trwać jeszcze dzień po naszym odjeździe. Dwóch braci z naszej grupy zostało, by wygłosić przemówienia. Do poświęcenia Panu przedstawionych zostało około dwadzieścioro pięciorga dzieci, zaś chrzest przez zanurzenie przyjęło osiemnaście dorosłych osób. Ponadto jeszcze brat Morton Edgar wygłosił wykład na temat Piramidy. Brat Swingle powiedział wykład do chrztu, a brat Ritchie wygłosił słowo wprowadzenia do „uczty miłości”.\nNa nabożeństwo niedzielne składało się wspólne zgromadzenie oraz zebranie świadectw, w którym udział wzięło wiele osób. Następnie wygłosiliśmy wykład przeznaczony na niedzielny poranek, który został już opublikowany w gazetach – „Dwa Babilony”. Popołudniowe zebranie publiczne zgromadziło ogromne tłumy. Oceniono, że było na nim dwa tysiące dwieście osób. Z uwagą przysłuchiwano się dwugodzinnemu wykładowi. W wieczornym zebraniu pytań, które odbyło się w tym samym miejscu, udział wzięło około tysiąca osób. Pytania były dobre, zainteresowanie ogromne, a niektóre osoby po raz pierwszy w życiu mogły usłyszeć wyjaśnienie niektórych zagadnień ze Słowa Pańskiego.\nW środę rano, 4 lipca  kontynuowaliśmy naszą podróż parowcem do Victorii. Podróż była bardzo przyjemna, było chłodno i rześko, a nasze serca pełne były miłości do Pana i do siebie wzajemnie, napełnieni byliśmy także mocną, współczującą miłością do bliźnich oraz nieprzyjaciół. Byliśmy w ten sposób przygotowani, by ucieszyć się tym, co mieliśmy jeszcze przeżyć i co nas miało spotkać za sprawą Pańskiej opatrzności.\nPrzybyliśmy do Victorii na tyle wcześnie, że mogliśmy się jeszcze ucieszyć popołudniową społecznością z zainteresowanymi, a potem wygłosić wieczorny wykład do publiczności na temat „W przyszłości”. Nasz temat dla zainteresowanych osnuty był wokół słów: „My wiemy, żeśmy przeniesieni z śmierci do żywota, iż miłujemy braci” (1 Jana 3:14). Wskazywaliśmy, że prawdziwa lojalność względem Boga zawiera w sobie miłość do wszystkich, których On uznał przez spłodzenie ich z ducha świętego, co stanowi część naszej lojalności względem Niego i względem Wodza naszego zbawienia. Zaznaczyliśmy, że bracia nie zawsze łatwo dają się lubić i że miłowanie ich wszystkich wymaga znacznego stopnia wzrostu w łasce. Zaznaczyliśmy, że taki rozwój wiąże się z częstym polerowaniem i pouczaniem w szkole Chrystusa i posiadaniem owoców i darów ducha świętego. Zauważyliśmy, że trudniej jest czasami praktykować cichość, uprzejmość, cierpliwość i wytrwałość, bratnią miłość, owoce i łaski ducha świętego względem braci niż innych osób. Przekonaliśmy się na podstawie obranego wersetu, że taki rozwój charakteru w sercu, a przynajmniej w zakresie intencji, jest sprawą zasadniczą i bez niego brak nam mocnego dowodu na to, że Pan przyjął nas jako Nowe Stworzenia.\nZgromadzenie osób zainteresowanych liczyło około dwustu trzydziestu pięciu osób. Wykładu do publiczności wysłuchało z najwyższym zainteresowaniem około siedmiuset pięćdziesięciu słuchaczy.\nVANCOUVER, BRITISH COLUMNIA, KANADA\nNocna podróż statkiem pozwoliła nam znaleźć się na naszym następnym konwencyjnym przystanku. Również i tutaj zostaliśmy przywitani przez przyjaciół ciepło i serdecznie. Tutejsze zgromadzenie liczy około siedemdziesięciu członków. Dołączyło do nich około stu osób z okolicznych miejscowości, oprócz naszej podróżnej grupy liczącej sto siedemdziesiąt osób. Razem było nas zatem około trzystu pięćdziesięciu. Mieliśmy bardzo przyjemną społeczność oraz interesujące zebranie świadectw.\nUsługa publiczna została szeroko rozreklamowana i odbywała się w największej sali tego miasta. Ocenia się, że przybyło między trzy a cztery tysiące osób. Okazano nam wiele zainteresowania, mimo pewnych zakłóceń wywołanych przez pewnego socjalistę, który domagał się swoich praw już teraz, by nie musieć czekać na Pańskie „czasy naprawienia”. Jego lekceważenie praw innych uczestników spowodowało, że przybyła policja, która go aresztowała. Odmówiliśmy jednak składania jakiejkolwiek skargi przeciwko niemu, dlatego też przypuszczalnie utracił on wolność tylko na jedną noc. Poza tym cała zgromadzona publiczność okazywała wielkie zainteresowanie przedstawianym tematem „W przyszłości”. Wierzymy, że rezultatem tego spotkania będzie gorliwsze rozważanie Biblii i modlitwa.\nJEDEN DZIEŃ W CALGARY, ALBERTA, KANADA\nJest to jedno z szybko rozwijających się miast Północnego Zachodu. Choć prawie wszyscy są tutaj pochłonięci miłością do pieniędzy oraz pragnieniem szybkiego ich zarobienia na nieruchomościach, mieliśmy wspaniałe zebranie z około tysiącem słuchaczy. Było ono wspaniałe pod każdym względem. Uważnie nam się przysłuchiwano i wierzymy, że wykonało się przez to dobre dzieło. Tutejsze zgromadzenie liczy około dwudziestu członków. Mieliśmy bardzo ciekawe spotkanie i, jak wierzymy, pożyteczną społeczność z zainteresowanymi.\nNIESPODZIEWANY POBYT W REGINA, SASKATCHEWAN, KANADA\nNasz pociąg miał niezapowiedziany przystanek w Regina, stolicy prowincji Saskatchewan. Przybyliśmy tam o godz. 15 i wyjechaliśmy o 20:30. Bracia z podróżnej grupy stanęli na wysokości zadania i udało nam się odbyć publiczne zgromadzenie, które zaczęło się o godz. 18:45. Wynajęli oni salę miejską, wydrukowali ulotki i rozpowszechnili je jak najszerzej. W rezultacie zgromadziła się wspaniała jak na to małe miasto oraz okoliczności publiczność, licząca około czterystu pięćdziesięciu osób. Przedstawiał nas wydawca jednej z lokalnych gazet, po czym przysłuchiwano się nam z wielką uwagą, co, jak wierzymy, przyniesie pewne owoce. Cała ta sprawa wydaje się być Bożym zrządzeniem. Lokalny duchowny z kościoła prezbiteriańskiego był obecny razem z nami na scenie i wypowiadał się z głębokim zainteresowaniem. Powiedział, że czytał kazania w gazetach, a także, że przeczytał cztery tomy z serii WYKŁADY PISMA ŚWIĘTEGO. Wyraził także wielkie zadowolenie z tego, co usłyszał. Jedna osoba z publiczności przybyła na scenę, by uścisnąć naszą dłoń po wykładzie. Ku naszemu zdumieniu był to pastor jednego z głównych kościołów baptystycznych w Londynie, w Anglii, zlokalizowanego w pobliżu naszego Londyńskiego Domu Modlitwy. Było to znamienne, że mogliśmy się spotkać tutaj, osiem tysięcy kilometrów od miejsca, gdzie razem siedzieliśmy na scenie Guild Hall, uczestnicząc w zebraniu zorganizowanym przez burmistrza Londynu w intencji poparcia traktatu pokojowego między Stanami Zjednoczonymi i Wielką Brytanią zaproponowanego przez prezydenta Tafta.\nOdwiedzaliśmy Winnipeg półtora roku temu i przyjemnie nam było gościć tu znowu. Tutejsze zgromadzenie znacznie się powiększyło, pomimo usunięcia wielu członków. Obecnie liczy ono około trzydziestu pięciu osób. W zebraniach dla zainteresowanych uczestniczyło około czterystu osób i wierzymy, że były to bardzo owocne spotkania. Około trzydziestu osób przystąpiło do chrztu, a około dwudziestu pięciorga dzieci zostało przedstawionych do poświęcenia. Wieczorny wykład publiczny okazał się sukcesem pod każdym względem. Udało się wynająć dobry teatr. Ogłoszenia zostały rozprowadzone bardzo szeroko. W rezultacie przybyła wielka publiczność licząca około dwóch tysięcy osób, które z najwyższą uwagą wysłuchały naszego wykładu „W przyszłości”. Wieczorem przeprowadziliśmy zebranie pytań, które nie było wcześniej zapowiadane. Uczestniczyło w nim tysiąc osób. Zadawano wspaniałe pytania. O dziesiątej wieczorem poprosiliśmy zgromadzonych, by przez podniesienie ręki wyrazili się, czy życzą sobie, by zebranie było nadal kontynuowane. Podniosło się około sześciuset rąk i kontynuowaliśmy naszą usługę do za dwadzieścia jedenasta, co, jak wierzymy, przyniosło dobre rezultaty.\nW DULUTH, MINNESOTA\nWtorek, 11 lipca  spędziliśmy w Duluth. Byliśmy tam przyjęci jak zwykle bardzo gościnnie. Zgromadzenie tego miasta liczy około dwudziestu osób. Z różnych miejscowości przybyło jeszcze sześćdziesiąt osób. Nie dotarł do nas pociąg z pomocnikami, którzy zamiast tego zatrzymali się w Minneapolis i stamtąd już udali się do miejsca zakończenia naszej podróży, Chicago. W Duluth mieliśmy uroczystość chrztu, w której uczestniczyło osiemnaście osób. Naszym tematem na tę okoliczność były słowa: „A tak jeśliście powstali z Chrystusem, tego, co jest w górze, szukajcie, gdzie Chrystus na prawicy Bożej siedzi. O tym, co jest w górze, myślcie, nie o tym, co jest na ziemi” (Kol. 3:1-2).\nZebranie dla publiczności było bardzo udane. Zostało ono dobrze i powszechnie rozreklamowane. Publiczność liczyła siedemset osób, co na wieczór zwykłego dnia tygodnia w okresie letnim jest z pewnością nadzwyczajnym osiągnięciem.\nNie planowaliśmy tego przystanku, ale stwierdziliśmy, że możemy tutaj się zatrzymać i ciągle jeszcze zdążyć na nasze umówione spotkania w Toronto, gdzie mieliśmy się znaleźć w niedzielę rano. Pomimo że przyjaciele z Port Huron otrzymali jedynie krótką wiadomość o naszym przybyciu, powitali nas ciepło.\nObecnych było wiele osób. Niektórzy przybyli z Detroit. Mieliśmy interesujące zebranie popołudniowe dla zainteresowanych, podczas którego rozważaliśmy werset: „A tak jeśliście powstali z Chrystusem, tego, co jest w górze, szukajcie”. Również wieczorem przybyło sporo publiczności, około trzystu osób. Uważamy, że to bardzo dużo jak na zebranie w sobotni wieczór, które było słabo reklamowane.\nZAKOŃCZENIE W TORONTO\nNaszym ostatnim przystankiem było Toronto. Konwencja zaczęła się już dzień przed naszym przybyciem. Uczestniczyło w niej blisko sześćset osób ze wszystkich części Kanady. Niektórzy twierdzili, że była to najlepsza konwencja w ich życiu. Niedzielne popołudnie przeznaczone było na usługę publiczną i było szeroko reklamowane. Wynajęta została największa sala tego miasta – Massey Hall. Była całkowicie przepełniona, gdyż przybyło około czterech tysięcy słuchaczy, a twierdzono, że kolejne dwa tysiące musiały zawrócić spod drzwi. Niestety akustyka tego budynku nie jest najlepsza i przez to niektórzy, nie mogąc dobrze słyszeć, opuszczali salę, przeszkadzając przy tym innym słuchaczom. Mimo to zebranie, jak wierzymy, było bardzo udane. Niektóre świadectwa, które do nas dotarły, potwierdzały, że Prawda w wielu przypadkach znalazła posłuch. Gazety również opublikowały dobre recenzje.\nNa specjalne zaproszenie przemówiliśmy do pewnych Żydów w ich synagodze, gdzie upamiętniano urodziny dr Herzla i wygłaszano syjonistyczne przemówienia. My wygłosiliśmy krótką mowę zgodną z ogólnym kierunkiem tego zgromadzenia.\nNa wieczorne zebranie przybyła publiczność w przeważającej mierze żydowska, a uczestniczyło w nim około dwóch tysięcy osób. Z wielką uwagą wysłuchano naszego wykładu na temat „Syjonizm nadzieją świata”. Niektórzy bracia nawiązując kontakt z zainteresowanymi osobami, wręczali im subskrypcje na czasopismo THE WATCH TOWER, a także zamówienia na WYKŁADY PISMA ŚWIĘTEGO dla tych, którzy słyszeli nas po raz pierwszy.\nW poniedziałek rano wygłosiliśmy wykład na temat „Chrzest i Nowe Stworzenie”. Sześćdziesiąt osób okazało przez zanurzenie swe poświęcenie Panu aż do śmierci.\nDo domu przybyliśmy rano 18 lipca . Z rodziną Betel spotkaliśmy się w południe. Przygotowane zostały dla nas pewne szczególnego rodzaju kwiaty, a gdy weszliśmy do pomieszczenia, wszyscy powstali i wspólnie zaśpiewaliśmy „Połączmy serca wraz i wznieśmy w niebo wzrok, bo miłość bratnia wzmacnia nas”. Złożyliśmy podziękowanie Panu, a następnie krótko opowiedzieliśmy nasze przeżycia. Potem spożyliśmy obiad. Wyraziliśmy swoje zadowolenie z podróży, ale także zadowolenie z powrotu do Centralnej Stacji Dzieła Żniwa.\nThe Watch Tower, 1 sierpnia 1911, R-4861


Za nami III Krajowy Kongres Forów Skarbników – wydarzenie niezwykle ważne dla całej Fundacji. Mimo „zamieszania kongresowego” wciąż pracowaliśmy nad naszą ofertą szkoleniową. Wszystko po to, by sprostać Państwa wymaganiom.\nPrezentowany katalog to ponad 170 szkoleń z 13 kategorii. Na kilkunastu stronach zamieściliśmy propozycje szkoleń jedno i dwudniowych oraz kursów, prowadzonych przez doświadczonych trenerów. Wszystko w bezpiecznej formule online.\nWarta polecenia jest nasza oferta kursów. Już w dniach od 18 do 21 maja poszerzyć będzie można swoją wiedzę w zakresie Zarządzenia bezpieczeństwem informacji oraz ochrony danych osobowych w jednostkach samorządu terytorialnego. Dzień później, 19 maja, rozpocznie się trwający do 26 maja kurs Specjalista ds. Kadrowych. Jeśli terminy majowe są już zajęte w Państwa kalendarzach, zapraszamy do zapoznania się z ofertą czerwcową. To kursy gospodarowania nieruchomościami publicznymi, rachunkowości budżetowej od podstaw oraz kompleksowy cykl spotkań dla pracowników zajmujących się oświatą w Państwa jednostce, dotyczący oświaty w samorządzie w ujęciu praktycznym: zadania, kadry, finansowanie.\nTrzy inne ważne kursy organizowane przed końcem czerwca to Intensywny kurs dla osób odbywających służbę przygotowawczą, Kurs archiwalno-kancelaryjny I stopnia oraz Kurs archiwalno-kancelaryjny II stopnia.\nMając na względzie wciąż zmieniające się ograniczenia, zachęcamy do zwiększenia swojej wiedzy w zakresie organizowania bezpiecznej pracy zdalnej w urzędzie, poznania nowych zapisów ustawowych KPA, dotyczących doręczeń elektronicznych oraz wdrożenia się w tematykę elektronizacji zamówień publicznych.\nW okresie, gdy liczy się każdy grosz, polecamy także szkolenia dotyczące finansów oraz te, które koncentrują się na nowych źródłach pozyskiwania środków, czyli Krajowym Planie Odbudowy oraz środkach UE dla Polski w latach 2021-2027\nWażnym elementem pracy Urzędów jest obecnie zrealizowanie założeń Ustawy o zapewnianiu dostępności osobom ze szczególnymi potrzebami. Dla osób zajmujących się tym właśnie tematem przygotowaliśmy szkolenie „Obsługa osób ze szczególnymi potrzebami” oraz zupełnie nowe Forum Koordynatorów ds. dostępności w jednostkach sektora finansów publicznych, w ramach którego odbędzie się dyskusja o dobrych praktykach z zakresu wdrażania dostępności.\nPrezentowane powyżej propozycje to jedynie skromna część bogatej oferty, którą możecie Państwo znaleźć w naszym katalogu oraz na naszej stronie w zakładce szkolenia. Zapraszamy do udziału w naszych webinariach oraz do dołączania do forów. Aby otrzymać egzemplarz katalogu w formacie pdf, zapraszamy do kontaktu z Państwa ośrodkiem regionalnym. Ich listę znajdą Państwo tutaj.


Rabat -24% Na Marzenia Z Terminem Ważności Ebook PDF, MOBI, EPUB\nEbook Marzenia z terminem ważności\nAutor: Agnieszka Dydycz, Wrzesień 2020\nDołącz do 7089 osób\nCzy marzyliście kiedyś, by zamienić się z kimś miejscami i rolami? To właśnie robią siostry Anna i Alicja. Anna, która od dawna marzy o wielkim świecie, opuszcza wreszcie sielską wieś i wraz z rodziną przeprowadza się do Warszawy. Życie w stolicy jednak jej nie rozpieszcza. Anna ciągle tkwi w korkach i wiecznie się spóźnia na spotkania. Jej mąż Misiek za czyna romansować ze swoim... szefem. Dzieci wciąż marudzą, bo nie wiedzą, w co się ubrać do nowej szkoły. Alicja, która marzy, by choć przez chwilę odpocząć od udręk wielkomiejskiego życia, z ulgą wyprowadza się ze stolicy. Nareszcie ma czas dla siebie, wysypia się i uczy... jazdy na rowerze, a jej syn Leon, który nie mówi, może wreszcie bezpiecznie pójść do szkoły. Tymczasem Jan, jej mąż, zaczyna stroić fochy. Twierdzi, że rezygnując z kariery, nadmiernie poświęca się dla rodziny. Tak naprawdę jednak bardzo chętnie korzysta z uroków wsi. Siostry realizują więc to, co zaplanowały, ale czy na pewno chciały właśnie tego? W tym samym czasie ich brat Aleks lata po świecie, szukając kobiety swoich marzeń, rodzice wstępują w związek małżeński, a babcia postanawia, że nie wyjdzie ponownie za mąż. Tak naprawdę tylko ona jedna potrafi w pełni cieszyć się życiem, bo inni wciąż jeszcze się tego uczą. A marzenia... Cóż, marzenia mają swój termin ważności. Warto więc sprawdzić przed użyciem, czy nadal są aktualne. I czy na pewno są nasze. Ebook porusza temat Marzenia. Jedną z istotnych spraw poruszanych w ebooki jest: terminem. Jeśli interesuje Cię: ważności, to ebook dla Ciebie.\nISBN 9788328709904. Porównywarka cen ebooków, które dostępne są w formatach PDF, MOBI i innych. Na urządzenia Kindle i inne. Tutaj znajdziesz ebook, którego szukasz. Nie wszystkie ebooki w ofercie są darmowe. Wspierajmy autorów i kupujmy ebooki.\nTytuł: Marzenia z terminem ważności Ocena: 4.8 Recenzent: Tomasz Smykowski Dodał: Tomasz Smykowski Data recenzji: 3 sierpień 2012 Streszczenie: Ebook polecany Opis: Ebook polecany