บทเรียน: ภาษาโรมาเนีย - ภาษาเบลารูเซีย. Learn Romanian - Free Online Language Courses - อินเตอร์เน็ต หลายภาษา\nภาษาโรมาเนีย - ภาษาเบลารูเซีย\nAdjective diverse - Разнастайныя прыкметнікі\nAdjective diverse 2 - Разнастайныя прыслоўі 1\nAdverbe diverse - Разнастайныя прыслоўі 2\nAnimale - Жывёлы\nCâini și pisici. Păsări și pești. Totul despre animale. Каты і сабакі. Птушкі і рыбкі. У свеце жывёл\nBani, Cumpărături - Грошы, пакупкі\nNu pierde această lecție. Învață cum să îți numeri banii. Не прапусціце гэты ўрок. Вучыцеся лічыць грошы\nCaracteristicile umane 1 - Чалавечыя якасці 1\nCum să descrii persoanele care te inconjoară.. Як ахарактэрызаваць людзей вакол вас\nCaracteristicile umane 2 - Чалавечыя якасці 2\nCasă, Mobilă, Obiectele din casă - Дом, мэбля, хатняе абсталяванне\nClădiri, Organizații - Пабудовы, арганізацыі\nBiserici, teatre, gări, magazine. Цэрквы, тэатры, вакзалы, магазіны\nNu există vreme urâtă, orice vreme este frumoasă. У прыроды няма дрэннага надвор`я, усякае надвор`е - любата\nCulori - Колер\nTotul despre roșu, alb și albastru. Чарадзей апрануў жупан з зіхоткімі, бліскучымі, сакавітымі фалдамі.\nDivertisment, Artă, Muzică - Забавы, мастацтва, музыка\nCum ar fi viața fără artă? Un ambalaj gol.. Што нашае жыццё без мастацтва? Пустая шкарлупіна\nEducație 1 - Адукацыя 1\nTotul despre școală, colegiu, universitate. Усё пра школу, інстытут, універсітэт\nEducație 2 - Адукацыя 2\nPartea a 2 a a lecțiilor noastre despre procesele educaționale. Другая частка нашага знакамітага ўрока пра працэсы навучання\nTată, mamă, rude. Familia este cel mai important lucru in viață. Мама, папа, сваякі. Сям`я - гэта святое\nGeografie: Țări, Orașe… - Геаграфія: краіны, гарады…\nCunoaște lumea în care trăiești. Ведай свет, у якім ты жывеш\nÎmbrăcăminte 1 - Адзенне 1\nTotul despre ce pui pe tine ca să arăți bine și să îți fie cald. Усё пра тое, як прыгожа і цёпла адзецца\nÎmbrăcăminte 2 - Адзенне 2.\nMâncare, Restaurante, Bucătărie 1 - Ежа, рэстараны, кухня 1\nO lecție delicioasă. Totul despre dorințele tale delicioase.. Смачны ўрок. Усё пра вашы любімыя дэлікатэсы\nMâncare, Restaurante, Bucătărie 2 - Ежа, рэстараны, кухня 2\nPartea a 2 a a lecției delicioase. Смачны ўрок. Частка другая\nMașina - Аўтамабіль\nTe afli într-o țară străină și vrei să închiriezi o mașină? Trebuie să înveți unde are volanul!. Вы знаходзіцеся за мяжой і хочаце ўзяць напракат аўтамабіль? Вельмі важна ведаць, дзе ў яго знаходзіцца руль\nMăsuri, Măsurători - Вымярэнні\nPreferați inches sau centimetrii? Lucrați în sistemul metric deja?. Дзюймы ці сантыметры? А ты перайшоў на метрычную сістыму вымярэнняў?\nMateriale, Substanțe, Obiecte, Unelte - Матэрыялы, рэчы, прадметы\nMișcare, Direcție - Рух, накірункі\nDeplasați-vă încet, conduceți preventiv. Памалу едучы, далей будзеш\nMuncă, Afacere, Birou - Праца, бізнес, офіс\nNu munci prea mult. Fă o pauză, învață câteva cuvinte despre muncă.. Ад працы дохнуць коні. Сядай, адпачы, павучы словы пра працу\nPăstrați natura, mama voastră!. Беражыце прыроду, вашу маці!\nNumere - Лік\nUnu, doi trei…Milioane, miliarde. Адзін, два, тры… Мільёны, мільярды\nOameni: Rude, prieteni, dușmani… - Людзі: сваякі, сябры, ворагі\nOraș, Străzi, Transport - Горад, вуліцы, транспарт\nNu te pierde într-un oraș mare. Întreabă cum poți să ajungi la Opera.. Не згубіцеся ў вялікім горадзе. Ведайце як спытаць, як прайсці да оперы.\nPărți ale corpului uman - Часткі цела\nCorpul reprezintă ambalajul sufletului. Învățați despre picioare, brațe și urechi. Твар - люстэрка душы. Усё пра рукі, ногі і вушы\nPlante - Расліны\nInvățați despre minunile naturale care ne inconjoară. Totul despre plante: copaci, flori, arbuști. Простыя цуды прыроды. Бярозкі-ялінкі, шышачкі-іглінкі, кветачкі-ягадкі ды грыбочкі-казяльцы\nProfesie - Прафесія\nEste foarte important să ai o profesie bună în ziua de azi. Poți să devii un profesionist fără a cunoaște o limbă străină? Cam greu!. Вельмі важна ў нашыя дні мець добрую прафесію. Але ці можна быць прафесіяналам і ня ведаць замежных моваў? Наўрад ці.\nPronume, Conjucții, Prepoziții - Займеннікі, злучнікі, прыназоўнікі\nReligie, Politică, Armată, Știință - Рэлігія, палітыка, войска, навука\nNu pierde cea mai serioasă lecție! Fă dragoste, nu război!. Не прапусціце наш самы сур`ёзны ўрок. Займайцеся каханнем, а не гарцаваннем\nSaluturi, Cereri, Întâmpinări, Rămas bun - Вітанкі, звароты, развітанні\nÎnvață cum să socializezi cu oamenii. Вучыцеся стасавацца з людзьмі\nSănatate, Medicină, Igienă - Здароўе, медыцына, гігіена\nCum să comunici doctorului ce te doare. Як расказаць доктару пра тое, што ў вас баліць галава\nSentimente, simțuri - Пачуцці, адчуванні\nTotul despre dragoste, ură, miros si atingere. Усё пра каханне і ненавісць, пахі і дотыкі\nSport, Jocuri, Interese - Спорт, гульні, хобі\nDistrează-te puțin. Totul despre fotbal, șah și meciuri.. Адпачні і павесяліся! Усё пра футбол, шахматы і калекцыяніраванне запалак\nTimp 2 - Час 2\nNu pierdeți timpul! Învățați cuvinte noi!. Не губляйце часу! Вучыце новыя словы\nTimpul 1 - Час 1\nCeasul bate! Nu ai timp de pierdut! Învață acum despre timp cu Internet Polyglot!. Час ляціць! Не марудзь! Вучы ўсё пра час разам з Інтэрнэт Паліглот!\nUnelte - Інструменты\nÎnvață ce ar trebui să folosești pentru curățenie, reparații, grădinărit. Што выкарыстаць для чысткі, рамонта, працы ў садзе\nVerbe diverse 1 - Разнастайныя дзеясловы 1\nVerbe diverse 2 - Разнастайныя дзеясловы 2\nViața, vârstă - Жыццё, узрост\nViața este scurtă. Învațați totul despre etapele vieții de la naștere până la moarte. Жыццё каротка. Усё пра этапы жыцця ад нараджэння да смерці\nภาษาโรมาเนีย, ภาษาเบลารูเซีย, ต่อไป


Галоўная ➠ Артыкулы і публікацыі ➠ Компьютерное обслуживание организаций\nПаслугі хуткай камп'ютэрнай дапамогі або бізнесу па рамонце кампутараў вельмі запатрабаваныя. І попыт на іх працягвае расці. Для арганізацыі такога бізнесу не спатрэбіцца велізарны стартавы капітал, ды і рызыкі мінімальныя. Да таго ж гэты рынак пакуль не цікавы буйным кампутарным гульцам, ім лягчэй арганізаваць гэта як дадатковую паслугу або як стандартны сэрвіс.\nЕсли вас интересует компьютерное обслуживание организаций, стоит заглянуть на этот сайт it-help247.ru вы найдете компьютерное обслуживание организаций отличного качества и по доступной цене.\nЯшчэ нядаўна для таго, каб пераўсталяваць Windows, наладзіць мадэм, выратаваць важныя дадзеныя на што пацярпеў аварыю цвёрдым дыску, у рэшце рэшт, паставіць набытае карыстальнікам новае жалеза пераважная большасць уладальнікаў ПК звярталіся па дапамогу да паслуг знаёмых сісадмінаў.\nДаць ацэнку аб'ёме рынка паслуг кампутарнай хуткай дапамогі можна толькі наўскідку. Занадта многае выслізгвае ад фармалізацыі: бо нават статыстыка продажаў персанальных кампутараў ацэньваецца, па вялікім рахунку, з разліку увезеных у краіну камплектуючых, плюс часцяком інфармацыя пра мясцовую зборцы адсутнічае або скажаецца. Зыходзячы з меркавання ўдзельнікаў, прагнозы росту маскоўскага рынку хуткай камп'ютэрнай дапамогі вар'іруюцца вакол 10% у год.\nДля арганізацыі службы рамонту кампутарнай тэхнікі не патрэбен велізарны стартавы капітал. Разам з тым, такі бізнэс толькі здаецца лёгкім, не патрабавальным адмысловых выдаткаў справай. І хай ўваход на рынак абыдзецца жадаючым мінімум у 15 000 даляраў, што не з'яўляецца вялікай сумай для Масквы, у бізнесу хуткай камп'ютэрнай дапамогі ёсць свае пэўныя праблемы.\nСітуацыю адлюстроўвае высокая канкурэнцыя, падмацаваная тым, што кожны год на маскоўскім рынку з'яўляецца сур'ёзны гулец. Пры гэтым на жорсткасць яе аказваюць вельмі істотны ўплыў так званыя прыватнікі. Таму кампаніям, якія аказваюць такія паслугі, даводзіцца ўвесь час быць у тонусе, пашыраючы спектр паслуг і ўдасканальваючы якасць і хуткасць іх аказання, каб трымацца на плаву, прыцягваючы новых і ўтрымліваючы старых кліентаў ва ўмовах жорсткай канкурэнцыі.\nАсноўныя крытэрыі ацэнкі - гэта хуткасць працы і якасць аказваемых паслуг. Амаль усе ўдзельнікі паказваюць, што дамагчыся сталага абслугоўвання і ўтрымаць кліентаў ім дапамагаюць выкананне заказаў ў тэрмін, гнуткая коштавая палітыка і, нарэшце, зніжкі. Напрыклад, хуткае абслугоўванне адной машыны штомесяц можа абыйсціся кліенту ў 25 даляраў, а 10 кампутараў - ужо ў 15 даляраў за кожную.\nТакім чынам, мінімальны кошт паслугі хуткай дапамогі роўная ў сярэднім 20 далярам, ??што ўключае выезд / дыягностыку і адно дзеянне па наладзе праграмы. За хуткасьць, непрацоўны час, нядзельныя / святочныя дні і аддаленасць ад межаў МКАД налічваюцца каэфіцыенты, у сярэднім павялічваюць цану замовы ў 1,5-2 разы. Больш складаныя аперацыі, напрыклад, лячэнне кампутара ад вірусаў, варта 15-30 даляраў у залежнасці ад складанасці заражэння, аднаўленне інфармацыі на дыскавай прасторы ў сярэднім абыдзецца ў 50 даляраў. У цэлым гадзіну працы, роўна як і прастою на месцы, пастаўшчыкі ацэньваюць у 5-10 даляраў, пры гэтым вялікая частка адштурхваецца менавіта ад другой лічбы.\nАбаненцкае абслугоўванне каштуе ў сярэднім 5 долараў за гадзіну (можна купіць 20, 30,100 або больш за 100 гадзін). Гэта значыць, што хоць асноўны паток продажаў пастаўшчыкам паслуг генеруюць разавыя кліенты, кампаніі імкнуцца атрымаць стабільны штомесячны даход. Менавіта для заваёвы і ўтрымання кліентаў кампаніі праводзяць трэнінгі сваіх майстроў, што, дарэчы, кажа пра тое, што ў іх асяроддзі паступова складваецца разуменне неабходнасці культуры абслугоўвання. А ад яе адзін крок да карпаратыўнай культуры, гэта значыць стварэння некаторых стандартаў і выспявання рынку.\nНа рынку, мяркуючы па водгуках удзельнікаў, ужо выпрацаваліся свае ключавыя фактары поспеху, то, на аснове чаго выбудоўваецца лідэрства кампаніі. У іх заканамерна ўваходзяць: якасць абслугоўвання кліента ў цэлым, якасць правядзення работ, тэрміны (у сярэднім 2-4 гадзіны на нескладаныя работы), гнуткая коштавая палітыка (невысокія кошты і абавязковая сістэма скідак), высокая кваліфікацыя спецыялістаў (ніхто не будзе задаволены няякасным і доўгім рамонтам свайго кампутара), адэкватныя і хуткія адказы рынку па цэнах і новых прапаноў, выбудоўванне збалансаванай ланцуга па выдаткаў ўнутры кампаніі, адладжаная сістэма прыёму заявак і абслугоўвання, прадастаўленне інфармацыі аб сваіх паслугах праз Інтэрнэт і іншыя медыя.\nГэта значыць, што ад узаемадзеяння аператара і майстры, а таксама ад размеркавання майстроў па лакальных кропках Масквы і вобласці ў першую чаргу залежыць паспяховасць выканання працы.\nІншы цікавы пытанне - вылучаюцца Ці выразна на маскоўскім рынку лідэры і наколькі моцная дыферэнцыяцыя паслуг. Большасць удзельнікаў прызнае, што на рынку прысутнічаюць некалькі буйных гульцоў: па адным ацэнак, іх 5-б, па іншых - каля 10. Многія канцэнтруюцца на пэўных сегментах: так, напрыклад, прадстаўнік Гарадскі службы сэрвісу кампутараў і аргтэхнікі смела ацаніў долю сваёй фірмы ў нішы аднаўлення дадзеных у памеры каля 50% (гэта, нагадаем, адна з самых дарагіх паслуг хуткай камп'ютэрнай дапамогі).\nЎсё гэта значыць, што хоць прыкладна палова кампаній ўключае ў хуткую дапамогу да 15 найменняў паслуг, а іншая палова - да 30, кампаніі ідуць стратэгіі аптымальных выдаткаў, т. Е. Спрабуюць знайсці баланс паміж эканоміяй на выдатках і шырокай для гэтага рынку дыферэнцыяцыяй паслуг. Каб цьвёрда стаяць на нагах, ім даводзіцца пашыраць пералік паслуг, захоўваючы прымальны цэнавай дыяпазон.


XVI з’езд КП(б)Б — Вікіпедыя\nXVI з’езд КП(б)Б\n(Пасля перасылкі з XVI з'езд КП(б)Б)\nШасна́ццаты з’езд КП(б)Б. Адбыўся 10 — 19 чэрвеня 1937 г. у Мінску ў разгар палітычных рэпрэсій. Прысутнічала 698 дэлегатаў з рашаючым і 148 з дарадчым голасам ад 47 000 членаў і кандыдатаў у члены партыі [разам з вайсковымі арганізацыямі; 33 578 членаў і кандыдатаў у члены КП(б)Б].\n2 Праца з’езда\n3 Вынікі з’езда\nсправаздачны даклад ЦК КП(б)Б (В. Ф. Шаранговіч);\nсправаздачны даклад Рэвізійнай камісіі КП(б)Б (Р. С. Кудзельскі);\nвыбары ЦК КП(б)Б, Рэвізійнай камісіі КП(б)Б.\nЗ’езд падвёў вынікі развіцця народнай гаспадаркі рэспублікі за час пасля XV з’езда КП(б)Б. Было адзначана, што аб'ём валавой прадукцыі ўдвая перавысіў узровень 1932 г.; удзельная вага ў ёй прамысловай прадукцыі дасягнула 73%. У калгасы аб’ядналася 87,1% сялянскіх гаспадарак, якія засявалі 94,1% ворнай зямлі. З’езд вызначыў мерапрыемствы па далейшым развіцці народнай гаспадаркі, асабліва энергетыкі, умацаванні калгасаў, павышэнні ўзроўню гаспадарчай і палітычнай работы, даў даручэнні па распрацоўцы паказчыкаў 3-га пяцігадовага плана. Аднагалосна са спісу дэлегатаў быў выключаны і арыштаваны як «вораг народа» былы старшыня СНК БССР М. М. Галадзед. Некалькі дэлегатаў, якія працавалі разам з ім, таксама арыштаваны ў ходзе з’езда. Не вытрымаўшы неабгрунтаваных абвінавачванняў у быццам бы дачыненні да «варожай дзейнасці ў Беларусі», дэлегат з’езда старшыня ЦВК БССР і член Бюро ЦК КП(б)Б А. Р. Чарвякоў 16 чэрвеня ў час перапынку застрэліўся ў сваім кабінеце.\nЗ’езд выбраў ЦК КП(б)Б з 64 членаў і 21 кандыдата, Рэвізійную камісію КП(б)Б з 7 членаў. У Бюро ЦК КП(б)Б, выбранае на арганізацыйным пленуме, увайшло 11 членаў і 7 кандыдатаў, якія ў хуткім часе, акрамя аднаго кандыдата, былі арыштаваны і прыгавораны да вышэйшай меры пакарання; на пачатку 1938 года былі арыштаваны і прыгавораны да вышэйшай меры пакарання 34 з 64 членаў і 8 з 21 кандыдата ў члены ЦК КП(б)Б.\nКоммунистическая партия Белоруссии в резолюциях и решениях съездов и пленумов ЦК. Т. 3. 1933—1945. — Мн., 1985.\nПлатонаў Р. Палітыкі. Ідэі. Лёсы: Грамадзянскія пазіцыі ва ўмовах нарастання ідэолага-палітычнага дыктату ў Беларусі 20 — 30-х гг. — Мн., 1996.\nШаранговіч В. Ф. Справаздача Цэнтральнага Камітэта КП(б) Беларусі XVI з’езду КП(б)Б // Бальшавік Беларусі. — 1937. — № 6. — С.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=XVI_з’езд_КП(б)Б&oldid=3467665"\nАпошнія змены 16 кастрычніка 2019 а 22:31\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:31, 16 кастрычніка 2019.


Цэнтральна-Афрыканская Рэспубліка: ЕС адкрывае першы мноства донарскіх мэтавых фондаў для злучэння дапамогі, рэабілітацыі і развіцця - Рэпарцёр ЕС\nЦэнтральна-Афрыканская Рэспубліка: ЕС запускае першы мэтавай фонд многіх донараў для ўвязкі дапамогі, аднаўленню і развіццю\nЕС збіраецца запусціць свой першы шматбаковай траставы фонд развіцця, у падтрымку Цэнтральнаафрыканскай Рэспубліцы (ЦАР). Пры пачатковай суме 64 млн € фонд стварае эфектыўную і скаардынаваную міжнародны інструмент, каб дапамагчы насельніцтву краіны і спрыяць яе стабілізацыі. Гэта адбываецца ў дадатак да важнага ўкладу Еўрапейскай Камісіі ў гуманітарнай дапамогі CAR са снежня 2012 (€ 84.5m).\nКамісар па развіцці Андрыс Піебалгс сумесна падпісаць пагадненне, якое ўсталёўвае фонд з французскага дзяржаўнага сакратара па пытаннях развіцця Annick Жырардо, нямецкім міністрам па пытаннях развіцця і супрацоўніцтва Герд Мюлер і міністр галандскай знешняга гандлю і развіцця супрацоўніцтва Lilianne Ploumen ў ходзе неафіцыйнага нарады міністраў развіцця ў Фларэнцыі (Італія), у прысутнасці міністра АЎТАМАБІЛЯ эканомікі і міжнароднага супрацоўніцтва Флорэнс Limbio.\nПерад цырымоніяй падпісання камісар Пібалгс заявіў: "Цэнтральна-Афрыканская Рэспубліка перажывае трывожны гуманітарны, палітычны крызіс і крызіс бяспекі, які патрабуе рэалістычнага і прагматычнага падыходу ў аказанні дапамогі жыхарам краіны як мага больш эфектыўна. Мы павінны думаць і дзейнічаць па-за межамі дзяржавы. У сукупнасці, каб звязаць рашэнні па ліквідацыі надзвычайных сітуацый, рэабілітацыі і развіцця. Дзеянне разам, аб'яднанне нашых сродкаў, нашага вопыту і адпаведных моцных бакоў дазволіць нам дасягнуць значна большага, чым працаваць асобна. Я асабліва ўдзячны, што французы, немцы і Урады Галандыі вырашылі стварыць гэты інавацыйны фонд разам з Камісіяй і запрасіць іншых донараў з ЕС і міжнароднай супольнасці далучыцца да нас ".\n"Сувязь дапамогі, рэабілітацыі і развіцця мае важнае значэнне, калі мы хочам надоўга змяніць сітуацыю ў такой нетрывалай сітуацыі, як крызіс ЦАР. Мэтавы фонд" Беку "прынясе карысць шматпакутнаму насельніцтву краіны, а таксама будзе садзейнічаць памяншэнне далікатнасці, выкліканай гэтым крызісам, у больш шырокім рэгіёне ", - сказаў ён Міжнароднае супрацоўніцтва, гуманітарная дапамога і крызісны рэагаванне Камісар Крысталіна Георгіева.\nДаверны фонд ЕС для ЦАР "Беку" (што азначае "надзея" ў Санго, галоўнай мове краіны) падрыхтуе пераход ад рэагавання на надзвычайныя сітуацыі, напрыклад, гуманітарнай дапамогі, да больш доўгатэрміновай дапамогі на развіццё. Гэта будзе садзейнічаць аднаўленню краіны, у прыватнасці, аднаўленню нацыянальнай і мясцовай адміністрацыі, аднаўленню эканамічнай дзейнасці і неабходных паслуг (такіх, як электрычнасць, транспарт, ахова здароўя і адукацыя) і стабілізацыі краіны. Мерапрыемствы таксама будуць сканцэнтраваны на тым, каб даць магчымасць суседнім краінам пераадолець наступствы крызісу ў ЦАР. Пры рэалізацыі гэтага Мэтавага фонду будуць ужывацца высокія стандарты падсправаздачнасці, улічваючы асаблівы кантэкст у краіне. Першапачатковыя ўзносы ў мэтавы фонд ЕС Беку ўключаюць:\n39 млн. Еўра з Еўрапейскага фонду развіцця і 2 млн. Еўра з бюджэту ЕС па гуманітарнай дапамозе, якімі кіруе Еўрапейская камісія;\n5 млн. Еўра ў 2014 г. і дадатковыя 5 млн. Еўра, прадугледжаныя на 2015 г. з Францыі;\n5 млн. Еўра ў 2014 г. і дадатковыя 5 млн. Еўра, прадугледжаныя на 2015 г. з Германіі, і;\n3 мільёны еўра з Нідэрландаў.\nКанферэнцыя донараў запланавана на канец гэтага года, каб мабілізаваць дадатковае фінансаванне.\nПадтрымка ўлады ў працэсе пераходу\nКамісар Піебалгс і міністр Флорэнс Limbio таксама сумесна падпісаць пагадненне аб стварэнні так званага дзяржаўнага будаўнічага кантракту (€ 33m) у адпаведнасці з якім ЕС будзе прадастаўляць прамое фінансаванне дзяржаўнага бюджэту ЦАР для падтрымкі пераходу ўлады, як забеспячэнне выплаты зарплаты для дзяржаўных служачых.\nПастаянная падтрымка з боку ЕС у Цэнтральнаафрыканскай Рэспубліцы\nСродкі, даступныя сёння (14 ліпеня) прыйшоў над раней абвешчаных пакетаў; у тым ліку € 27m фондаў развіцця ЕС на неадкладныя патрэбы ў галіне аховы здароўя і адукацыі ў ЦАР, у выглядзе узносаў у правах дзіцяці Арганізацыі Аб'яднаных Нацый і надзвычайнай дапамогі Арганізацыя (ЮНІСЕФ) і Сусветнай арганізацыі аховы здароўя (СААЗ) і 20 млн € ў падтрымку выбарчы працэс у рамках Праграмы развіцця Арганізацыі Аб'яднаных Нацый (ПРААН).\nЕўрапейскі саюз быў у адказ на крызіс у ЦАР з моманту яго пачатку ў 2012 з комплекснага падыходу, які звязвае гуманітарную дапамогу з доўгатэрміновай дапамогі ў мэтах развіцця, а таксама ваенная аперацыя (СЕС RCA), што спрыяе стварэнню бяспечнай абстаноўкі, спецыяльна прызначаным Савет бяспекі ААН.\nБольш за 2.5 мільёна жыхароў Цэнтральнай Афрыкі (з 4.6 мільёна насельніцтва) маюць патрэбу ў гуманітарнай дапамозе. Па стане на 1 ліпеня ў ЦАР знаходзілася больш за 535,000 388,000 ўнутрана перамешчаных асоб. На гэты момант больш за XNUMX XNUMX жыхароў Цэнтральнай Афрыкі шукаюць прытулку ў суседніх краінах.\nАгульная сума дапамогі ЕС на развіццё, мабілізаваная да гэтага часу, толькі ў 2014 годзе складае 120 млн. Еўра. У перыяд з 2008 па 2013 год на ўсю краіну было выдзелена каля 225 млн. Еўра з дапамогай розных фінансавых інструментаў ЕС (160 млн. Еўра праз 10-ы Еўрапейскі фонд развіцця (ЕФР) і 65 млн. Еўра з бюджэту ЕС).\nМэтавыя фонды ЕС\nМэтавыя фонды ў знешняй дзейнасці ЕС ўяўляюць сабой сродкі ад аб'яднаныя колькасці донараў, у прыватнасці ЕС, яго дзяржавы-чальцы, трэція краіны, міжнародныя арганізацыі або прыватныя донары, такія як фонды або грамадзян забяспечыць падтрымку ўзгодненых мэтаў.\nМэтавай фонд Bêkou дазволіць ЕС і іншыя донары рэагаваць калектыўна і з выразным падзелам задач у галіне палітыкі і бяспекі крызісу ў Цэнтральнаафрыканскай Рэспубліцы, дзе не так шмат краін, якія прысутнічаюць у пасольствах або іх уласных устаноў у галіне развіцця. Для атрымання больш падрабязнай інфармацыі гл MEMO / 14 / 483 аб стварэнні мэтавага фонду ЕС Bêkou.\nПадобныя тэмы:АфрыкаBêkouАЎТАМАБІЛЬЦэнтральна-Афрыканская Рэспублікаразвіццёрэабілітацыядаверны фонд\nАзартныя гульні ў Інтэрнэце: Камісія рэкамендуе прынцыпы для забеспячэння эфектыўнай абароны спажыўцоў\nФотарэпартаж: Парламент вачыма гасцявыя фатографаў


Персанаж Норман Осбарн\nНорман Осбарн - гэта выдуманы персанаж коміксавы і кінематаграфічнай сусвету Marvel Comics.\nУ каледжы Норман Осбарн вывучаў хімічныя і электратэхнічныя навуковыя дысцыпліны.\nЯкі пакляўся яшчэ ў дзяцінстве, што ён даможацца большага, чым яго бацька, якога ён пагарджаў з-за таго, што той шмат піў і прыніжаў іх маці, Норман старанна вучыўся і ў выніку заснаваў уласную кампанію пад назвай "Оскорп".\nАднойчы Норман Осбарн наткнуўся на формулу, якая дазваляла значна палепшыць фізічныя параметры чалавека, у першую чаргу яго сілу. Працуючы над гэтай сыроваткай, ён дапускае промах, у выніку якой у лабараторыі адбываецца выбух. Рэчыва падзейнічала на самога Нормана, ён стаў больш моцным фізічна, а яго разумовыя здольнасці выраслі ў разы. Аднак пабочным эфектам ад сыроваткі стала вар'яцтва Осбарна, з-за якога ён у выніку становіцца суперзлодеях сусвету, вядомым пад імем Зялёны Гоблін.\nПад сваім новым альтэр-эга Норман Осбарн пачынае сваю злачынную дзейнасць, жадаючы стаць верхаводам нью-ёркскай мафіі. Галоўным козырам, дзякуючы якому ён павінен будзе ўмацаваць сваё становішча ў злачынным свеце горада, ён лічыць забойства Чалавека-павука, адным з ключавых антогонистов якога ён і становіцца.\nДля пачатку Осбарну неабходна было высветліць, хто ж хаваецца пад маскай Чалавека-павука, для гэтага ён распрацоўвае адмысловы газ, блакавальны нюх павука.\nПрасачыўшы за ім, ён даведаецца, што Пітэр Паркер, аднакурснік яго сына Гары, і ёсць знакаміты супергерой.\nУсе спробы адолець Чалавека-павука шляхам выкрадання яго блізкіх завяршаліся стратай памяці Зялёнага Гобліна, якая ўвесь час да яго вярталася. Аднак яму так і не ўдалося выйсці пераможцам у супрацьстаянні з Пітэрам Паркерам.\nПершае з'яўленне персанажа ў коміксах адбылося ў 1964 годзе, калі ён стаў публіцы ў вобразе Гобліна, аднак у асобе Осбарна ён з'явіўся ўпершыню праз 2 гады ў 1966.\nНорман Осбарн. акцёр\nТакі каларытны і цікавы суперзлодей, як Осбарн, зразумела, не мог быць не увасоблены ў кінематографе. Ён стаў галоўным антогонистом ў фільме "Чалавек-павук" 2002 года.\nРолю злыдня ў гэтым фільме выканаў таленавіты акцёр Уільям Дэфо, які як нельга лепш справіўся са сваімі задачамі. Сам акцёр ужо далёка не ў першы раз гуляў адмоўнага персанажа ў кіно. Гэта амплуа з'яўляецца наогул адным з асноўных для акцёра, на рахунку якога вялікая колькасць роляў негатыўнага характару.\nДзіўна, але першапачаткова акцёра наогул не разглядалі на гэтую ролю. Аднак яму вельмі хацелася згуляць Гобліна ў фільме Marvel, таму Уільям стаў актыўна дамагацца свайго сцвярджэння на гэтую ролю.\nЁн дасылаў сваю заяўку стваральнікам карціны, пацвярджаючы тое, што ён выдатна падыходзіць для гэтай ролі, відэазапісамі, знятымі ў нумары гатэля, дзе Уільям Дэфо чытаў некалькі маналогаў Осбарна.\nПасля зацвярджэння яго на гэтую ролю акцёр запатрабаваў, каб усе трукі ў фільме ён выконваў самастойна без удзелу дублёраў. У канчатковым варыянце блокбастара каля 95% трукаў, учыненых Зялёным Гоблінаў, выкананы непасрэдна самім Уільямам.\nТакая мэтанакіраванасць і самааддача сваёй справе далі добрыя вынікі. Цяпер у кожнага чалавека, які цікавіцца супергеройскім кинокомиксами, вобраз Зялёнага Гобліна асацыюецца ў першую чаргу з Дэфо.\nНорман Осбарн з'яўляецца адным з ключавых зладзеяў сусвету Marvel як у коміксах, так і ў мультыплікацыі і кіно.\nУ першую чаргу ён з'яўляецца як супернік Чалавека-павука, пастаянна з ім ваюе, але не выходзіць пераможцам.\nГэты персанаж з'яўляецца ўжо класічным злыднем сусвету, рэгулярна з'яўляючыся яшчэ з 60-х гг. Няцяжка зразумець, што гэты суперзлодей аказаў немалы ўплыў на развіццё індустрыі коміксаў. Ужо некалькі пакаленняў хлапчукоў па ўсёй планеце выраслі на коміксах, мультфільмах і фільмах пра Чалавека-павука, дзе раз-пораз з'яўляецца Гоблін.\nЗразумела, большасць людзей ставяцца да персанажа Нормана Осбарна адмоўна, бо менавіта такія адчуванні ён і павінен выклікаць. Але, як гэта заведзена, у любога харызматычнага злыдня заўсёды ёсць свая фан-група. У Нормана Осбарна яна вельмі вялікая, таму яго ставяць у адзін шэраг з такімі легендарнымі злыднямі розных коміксаў, як Джокер, Магнето, Бейн і іншыя.\nГраф Дуку, персанаж "Зорных войнаў"\nКінарэжысёр Катрын Брэй. Кіно на мяжы забароны\nГенрыэта Яноўская. Біяграфія, сям'я, фота\nЭлізабэт Мантгомеры: біяграфія, фільмаграфія, фота\nГатэль Sigma Resort Jomtien, Тайланд: апісанне і водгукі турыстаў\nCafa France (ачкі): водгукі кіроўцаў\nЧ. Айтматаў, «Буранны паўстанак»: кароткі змест\nЯк прыгатаваць соце з гародніны: некалькі лепшых рэцэптаў\nВАЗ Ніва - аптымальны кросовер\nГигрофила иволистная: фота, размнажэнне, ўтрыманне ў акварыуме\nНовая падатковая амністыя ў Расіі\nМалюсенькі трохпавярховы дом-грузавік: а вы змаглі б жыць у такім?\nРыхтуем каштаны. Рэцэпт у розных варыянтах


Гурт «Стары Ольса» святкуе свой 15-гадовы юбiлей - Новости - Туризм и Отдых\nГурт «Стары Ольса» святкуе свой 15-гадовы юбiлей\nЗ гэтай нагоды 16 лiстапада ў ДК МАЗ (Партызанскі пр., 117а) адбудзецца вялiкi канцэрт калектыва.\nМузыкi выканаюць як старыя i даўно знаёмыя творы, так i застольныя рыцарскія песні, якiя прагучаць упершыню. Акрамя канцэрта ў Мiнску «Стары Ольса» выступiць таксама ў Гродна (23 лiстапада) i Гомелi (13 снежня).\nКвіткі: 90 000–190 000. Кропкі продажу: пераход ст. метро «Пл. Якуба Коласа», касы ДК МАЗ. Даведкі: +375 29 649-08-88. Веб-сайт:http://www.staryolsa.com\nУсім студэнтам, хто набудзе квіток папярэдне, у дзень канцэрта кампакт-дыск у падарунак!


03 Октября 2016 - Ганцевичский районный комитет ОО "БРСМ"\n“Крэда” Кацярыны Ісаевай\nКацярына Ісаева працуе ў раённым цэнтры дзіцячай і юнацкай творчасці. У яе на зайздрасць прыгожы голас, яна ўмее наладзіць стасункі з дзецьмі, прывівае ім любоў да песні.\nПросмотров: 867 | Добавил: Alex | Дата: 03.10.2016


У Кіеўскім сквэры, куды плянавала прыйсьці Ціханоўская, выставілі ачапленьне міліцыі. Фатафакт\n06 жнівень 2020, 17:26\nУ Кіеўскім сквэры, дзе 6 жніўня мусіў прайсьці «Дзень адчыненых дзьвярэй установаў дадатковай адукацыі», пра наведваньне якога пасьля адмены мітынгу-канцэрту на Бангалор заявіла кандыдатка ў прэзыдэнты Сьвятлана Ціханоўская з паплечніцамі, падвезьлі вайскоўцаў і міліцыю, агарадзілі сквэр стужкай.\nВакол сквэру выставілі ачапленьне з супрацоўнікаў міліцыі, агарадзілі яго стужкай, падагналі аўтазак. Усіх, хто хоча прайсьці на сьвята, даглядаюць.\nЯшчэ раніцай тут не было ні агароджы, ні міліцыі. Яны прыехалі ў сквэр пасьля 15-й гадзіны, адразу пасьля заявы Сьвятланы Ціханоўскай, што яна як грамадзянка Беларусі разам з Марыяй Калесьнікавай і Веранікай Цапкалай плянуе а 19-й наведаць сьвята «Дзень адкрытых дзьвярэй установаў дадатковай адукацыі», якое гарадзкія ўлады арганізуюць сёньня ў сквэры.\nМітынг Ціханоўскай у парку Дружбы народаў канчаткова адмянілі\nТакую заяву пасьля таго, як каманда адмовілася ад правядзеньня мітынгу-канцэрту 6 жніўня ў парку Дружбы народаў. Там улады зладзілі «Дзень чыгуначных войскаў». Афіцыйнае паведамленьне пра немагчымасьць правесьці мітынг у сувязі зь дзяржаўным канцэртам прыйшло на электронную пошту Сьвятланы Ціханоўскай толькі ў дзень акцыі — 6 жніўня.\nМітынгі Ціханоўскай не даюць правесьці на ніводнай з шасьці дазволеных пляцовак у Менску, усе яны занятыя.


ШАПКА GIVENCHY. цена: 25.00 грн. Шарфы и шапки. Аксессуары La-stores\nКаталог\t› Аксессуары › Шарфы и шапки › ШАПКА GIVENCHY


Сёньня А.Мілінкевіч атрымае прэмію імя Сахарава - Салiдарнасць\nПрэмія імя Андрэя Сахарава ёсьць вышэйшай узнагародай Эўрапейскага зьвязу ў галіне правоў чалавека. Яна прысуджаецца асобам альбо арганізацыям, якія зрабілі вялікі ўклад у справу абароны грамадзянскіх свабодаў. Сярод ляўрэатаў гэтай прэміі – Нэльсан Мандэла і Кофі Анан. У 2004 годзе яе атрымала Беларуская асацыяцыя журналістаў.\nУ склад намінантаў, якія сёлета таксама прэтэндавалі на атрыманьне гэтай прэміі ўваходзілі былы кандыдат на прэзыдэнта Калюмбіі Інгрыд Бэтанкур, ліванскі журналіст і дыплямат Гасан Туэні. Эўрапэйскія дэпутаты прагаласавалі за ўганараваньне Аляксандра Мілінкевіча. Ён атрымае чэк на 50 тысяч эўра.\nПаводле каардынатаркі беларускага дэмакратычнага руху пры Эўразьвязе Вольгі Стужынскай, падчас уручэньня Аляксандар Мілінкевіч выступіць з прамовай, якую можна будзе паслухаць на тэлеканале “Эўраньюс”. Акрамя сустрэчы з прэзыдэнтам Эўрапарлямэнту Жазэпам Барэлям, Аляксандар Мілінкевіч пагутарыць з рабочай групай у справах Беларусі Эўрапейскага парлямэнту.\nЯк ставяцца беларускія праваабаронцы да ўганараваньня Аляксандра Мілінкевіча прэміяй імя Сахарава? Лідэрка грамадзянскай ініцыятывы “ Мы памятаем” Ірына Красоўская сказала:\n(Красоўская: ) “Я вельмі рада і ўзрушана тым, што спадар Мілінкевіч атрымлівае гэту прэмію. Бо гэта прызнаньне ня толькі Мілінкевіча, а і ўсіх грамадзянаў Беларусі, якія змагаюцца за свабодную краіну”.\nСябра Беларускага Хэльсынскага камітэту Алег Гулак вітае такое рашэньне Эўрапарлямэнту:\n(Гулак: ) “Гэта перш за ўсё цікавасьць да Беларусі, да тых праблем і працэсаў, якія адбываюцца на Беларусі. Гэта прызнаньне тых грамадзкіх зрухаў, якія мы бачылі ў Беларусі ўвесну гэтага году”.\nПаводле Алеся Бяляцкага, тое, што цягам апошніх гадоў прэмія імя Сахарава дастаецца беларусам сьведчыць пра занепакоенасьць становішчам з правамі чалавека ў краіне.\n(Бяляцкі: ) “Гэта ёсьць адзнака той вялікай працы па адбудове дэмакратыі ў Беларусі, якую рабілі цягам апошніх гадоў аб’яднаныя апазыцыйныя сілы і ўвогуле ўсе дэмакратычныя людзі ў Беларусі. Гэта прэмія ёсьць уганараваньнем усёй дэмакратычнай апазыцыі, усіх дэмакратычных сілаў у Беларусі, той моладзі, якая хоча пераменаў, якая хоча жыць разам з Эўропай”.


Блог Налібацкага краю: Генрых Далідовіч: Я быў першым дзіцём нашай спаленай вёскі\nЗ пісьменнікам, якому сёлета споўніцца 70 год, сустрэўся Дзмітры Гурневіч.\nУ пісьменніцкіх энцыклапедыях і даведніках напісана, што Генрых Далідовіч нарадзіўся ў вёсцы Янкавічы (Стаўбцоўскі р-н). Але пачаць аповед пра нашага земляка трэба ад выпраўлення гэтай памылкі. Насамрэч, аўтар раманаў і апавяданняў, шматгадовы рэдактар часопіса “Маладосць”, прыйшоў на свет у зямлянцы на хутары Амшарок у двух кіламетрах ад Янкавіч.\nСын Яе Вялікасці Налібацкай пушчы\nВёску Янкавічы ўлетку 1943 года спалілі нацысты, а мясцовы люд пагналі на прымусовыя працы ў Нямеччыну. Бацька будучага пісьменніка Вацлаў здолеў уцячы з канвою і разам з жонкай Янінай вярнуўся дадому.\nГэтае драматычнае вяртанне Генрых Далідовіч апісаў у апавяданні “Сярод лесу, сярод поля”.\n“Бацька сумеўся сяліцца на дзедаўшчыне - на папялішчы ў пустэльнай, адзічэлай, па начах нават прывіднай вёсцы, падаўся, як раней i ягоныя бацькі, на хутар, у Амшарок. Там зладзіў зямлянку - выкапаў яміну, абклаў яе падвалінамі, абставіў жэрдкамі, абкрыў ix галлём, кавалкамі з цёмна- зямлістага дзірвана. З ацалелай цэглы былой печы зляпіў грубачку з плітой, змайстраваў з плашак стол, ляжак, на ім матрац з сенам - вось першы іхні, Далідовічаўскі, хутаранскі «палац», што спрыяў выцерпець гора, выжыць i па-свойму непаўторна цешыцца маладосцю”.\nУ гэтым «хутарскім хораме» i нарадзіўся ў 1946 годзе малы Генік - першае дзіця ў адроджаных яго бацькамі Янкавічах i іхніх хутарах. Усяго ж у Далідовічаў было шасцёра дзяцей.\nГенрых Далідовіч з мамй Янінай і бацькам Вацлава на хутары Амшарок.\nАмшарок – герой многіх твораў Генрыха Далідовіча – сніцца пісьменніку і сёння.\n- У рамане Івана Буніна “Жыццё Арсеннева” герой часамі перажываў, што ён жыве ў нейкай глухамані, што бачыць мала людзей, што слухае выццё мяцеліцы, ходзіць сцежкамі, дзе поўна снегу. А мне жыццё на хутары Амшарок дужа падабалася. Вясной там усё квітнела ад ранніх кветак, пасля зелянела жыта, бегла хвалямі як мора. Гэта гульні з сябрамі на хутары, з якімі мы заўсёды былі радыя сустракацца. Гэта сенакосы. А побач былі і іншыя маляўнічыя хутары, яны і сёння ў маёй памяці: Ляжджа, Падзера, Ляйтаркі.\nПершыя літаратурныя ўрокі\nЧытаць будучы пісьменнік навучыўся яшчэ да 5 гадоў. Бацькі, якія хадзілі ў школу “за польскім часам”, навучылі яго чытаць па-польску. Родную мову ён спазнаў у 1-ым класе. На хутары Амшарок Далідовічы пражылі 15 гадоў і пасля перабраліся ў цывілізацыю – у вёску. У Янкавічах ён напісаў свае першыя літаратурныя радкі. У 10 класе стаў пазаштатным карэспандэнтам «Сельской газеты». Прыблізна ў гэты ж час Далідовіч пачаў пісаць і апавяданні. Свае першыя пісьменніцкія крокі ён рабіў пад пільным наглядам карыфеяў беларускай літаратуры - Міхася Стральцова і Вячаслава Адамачыка, якія працавалі ў часопісе “Маладосць”. Далідовіч нават здагадвацца тады не мог, што праз некалькі дзясяткаў гадоў ён стане галоўным рэдактарам гэтага выдання.\n- Стральцоў і Адамчык пісалі мне, што ў гэты час, калі малады аўтар пачынае асэнсоўваць жыццё, прыроду, людзей, характары, усё ўбачанае, то тады маладыя аўтары імкнуцца нейкага пераймаць. І яны пісалі: у цябе там такое багатае жыццё, ты нічога не сачыняй, не пераймай, ты проста апішы. Апішы бабулю, якая прыходзіць да вас у госці з бліжэйшага хутара, пра што яна расказвае, як яна расказвае, як збіраюцца суседзі. І як я мог пра гэта не пісаць? У адным з першых апавяданняў “Цяпло на першацвет” я апісаў сваё маленства, працу з бацькам у кузні. Гэта была нялёгкая работа. Але гэта ішло і гартаванне. Ужо пазней я напісаў аповесць “Жывы покліч” пра тое, як мой бацька і маці вярнуліся ў спаленую вёску і ў зямлянцы пачыналі новае жыццё. Што тут прыдумляць?\nКаля роднай хаты з землякамі ў Янкавічах падчас святкавання 50-годдзя.\nКалі пачыналася перабудова і пісьменнікі адчулі сябе свабадней, Генрых Вацлававіч захацеў паказаць, як пасля вайны ў Заходняй Беларусі ствараліся калгасы і як сябе паводзілі людзі, якія прыехалі пераводзіць жыццё ў беларускіх вёсках на сацыялістычныя рэйкі.\n- Так выйшаў мой раман за які я атрымаў Дзяржаўную прэмію Беларусі – раман “Заходнікі”. Я змог расказаць пра сваіх землякоў, якія напакутаваліся ад прыезджых начальнікаў. Начальнікаў, якія часам не ўмелі працаваць, але мелі сілу і прыгняталі дух. Мне паспрыяла тое, што была перабудова. Янка Брыль, якога я глыбока паважаю і цаню, як пісьменніка, як аднаго з тых, хто быў маім настаўнікам, сказаў мне: - Ну, Генрых, табе пашанцавала. Нам бы у свой час не дазволілі паказваць выбрыкі старшыні калгаса, які дазваляў сабе ледзь са зброяй хадзіць і здзеквацца з людзей і іншыя рэчы, якія наш люд вытрымаў. Калі я ствараў станоўчыя вобразы, я не мог не паказаць, што я бачыў на ўласныя вочы і што вытрымалі нашы людзі. Яны вельмі годна сябе паводзілі і засталіся людзьмі высокага гарту.\n“Сваімі творамі я аддаю даніну стварой вёсцы”\nАле з новым лёсам у калгасах і без уласнай зямлі пагадзіліся не ўсе. У 1956 годзе пачалася чарговая хваля рэпатрыяцыі ў Польшчу. Шмат людзей з налібацкага наваколля выехала з Беларусі. Людзі лічылі, што там ім будзе лепш, што там іх будуць больш цаніць, як гаспадароў. Па падліках Генрыха Вацлававіча тады ў Польшчу выехала палова янкоўцаў, якія не хацелі ўступаць у калгасы. Са 110 двароў засталіся 60. Родныя мясціны пакінулі дзядзькі і сёстры. Некаторыя з іх сталі героямі твораў пісьменніка. Разам з сынамі тады выехала і родная бабуля Далідовічыха. Яна пражыла ў Польшчы да 100 і ўсё жыццё размаўляла па-беларуску.\n- Але ў нашай сям’і была іншая бабуля – маміна мама. Яна ў 1956 годзе мелася разам са сваймі сынамі выехаць у Польшчу са свайго хутара Ляйтаркі, але пасля перадумала і вырашыла застацца пры адзінай дачцэ. Гэтая дачка – мая мама Яніна. Паколькі яна трымала маленькую гаспадарку, то я, як старэйшы ўнук, ёй дапамагаў: дровы калоць, сена касіць і г.д. Калі не трэба было хадзіць у школу, то я там і начаваў там. Яна мне расказвала вечарамі і начамі столькі гісторый, што часам я нават засынаў пад яе апавяданні. Хто з кім меў каханне, хто з кім жаніўся, каго не аддавалі па пэўных прычынах. Я яе ўважліва слухаў, але і думаць не думаў, што пасля мне ўсё гэта спатрэбіцца. У прыватнасці мой раман “Гаспадар-камень - гэта адзін з трох раманаў пра ўтварэнне дзяржаўнасці Беларусі ў XX ст. У першай кнізе было больш бытавога, мне хацелася паказаць жыццё ў звычайнай вёсцы. Эпізоды, дзе апісваюцца людзі, хутары і вёска, то я напісаў гэта дзякуючы таму, што мне расказала бабуля. І калі потым маладзейшыя чыталі гэта сваім бацькам у вёсцы, то тыя дзівіліся, адкуль Генік гэта ведае, ён жа тады не жыў. Бабуля была вясковым акадэмікам па разуменні жыцця. У яе, напрыклад, не было слова трава, яна ведала назву кожнай травінкі, яна ведала ўсе зёлкі і што чым лячыць. Яна ведала ўсе назвы грыбоў. Дзякуючы ёй я спазнаў тое, што патрэбна кожнаму чалавеку, а пісьменніку асабліва. Веданне народнага – жывіць творы. Пра вайну я стараўся не пісаць, бо ў нашай беларускай літаратуры пра яе столькі напісана на высокім узроўні, што я б там нічога новага не сказаў. Але на аснове аповедаў родных я паказаў, як наша вёска палілася, як гэта людзі перажывалі, як іх фактычна выгналі з родных мясцін калектывізацыяй. Я гэтым аддаў даніну той старой вёсцы.\nРаман «Гаспадар-камень» запачаткаваў трылогію пра станаўленне беларускай дзяржаўнасці ў XX ст. Як у першай, так і ў наступных частках “Пабуджаныя” і “Свой дом” героямі кнігі сталі ня толькі Янка Купала, Зміцер Жылуновіч, Аляксандр Чарвякоў, але і жыхары Налібацкай пушчы. У трылогіі Далідовіч пастараўся паглыбіцца ў падзеі, пачынаючы ад І сусветнай вайны да 1919 года.\n- Пасля І сусветнай вайны, падчас каторай нашыя людзі нацярпеліся і ад расійскіх войскаў, і ад нямецкіх, многія былі ў бежанстве, яны задумаліся над тым, што лепш мець свой уласны дом. І ў многіх прарэзалася адчуванне, што мы не пыл на ветры, што ў нас ёсць свая радзіма, свае родныя месцы і родная мова. І тады, калі пачала ўтварацца БНР, а пасля БССР, многія адчулі: так, мы жывем побач з цікавымі і адукаванымі суседзямі, але наш край Беларусь. Раней ён называўся іначай – Літва, Вялікае княства Літоўскае, але цяпер гэта Беларусь.\nПоле паміж Янкавічамі і Налібакі, дзе знаходзіўся Гаспадар-камень.\nБудаўніцтва свайго дому не давалася проста, кажа Генрых Вацлававіч. Кожнае пакаленне за апошняе стагоддзе выхоўвалася ў розных дзяржавах не выязджаячы за межы вёскі. Дзяды выраслі Янкавічах, якія належалі Расійскай імперыі. Бацькі выхаваліся ў “польскія часы”, а сам ён гадаваўся ўжо ў савецкай Беларусі. – Рускія казалі: праваслаўны – значыць рускі. Палякі тлумачылі: каталік – значыць паляк. Камуністы вучылі, што гісторыя Беларусі пачынаецца з 1917 года.\n- Я сваю радню ведаю з 1710 года. У нас няма глыбокіх польскіх каранёў, а рускіх і следу няма. Але сітуацыя пры аб’яднанні Вялікага княства Літоўскага з Рэччу Паспалітай склалася так, што многія перайшлі ў каталіцкую веру. Так аўтаматычна нас зрабілі палякамі. Мая бабуля Зося паходзіла з роду Чапроўскія. Яны былі шляхтай, але царскі ўрад перавёў іх у аднадворцы, у простых сялян. Бабуля мая Зося, якае пра гэта ведала, кала мне: што мы і не рускія, і не палякі, мы тутэйшыя. Старыя вельмі часта так казалі: мы свае, мы тутэйшыя. Іх ніхто не вучыў гісторыі. Яны вусна перадавалі легенды і паданні. Бацька расказваў, адкуль узялася назва Янкавічы. Маўляў, быў там нейкі граф, які панаваў усёй ваколіцаў і быў у яго служка Янка. І быццам Янка быў добрым памочнікам дык граф і падараваў яму гэтыя землі. Адсюль і назва Янкавічы.\nБацька Генрыха Далідовіча Вацлаў быў славутым на ўсю ваколіцу кавалём. Кавальскай справе ён навучыў і сына. Пазней бацькава адукацыя моцна прыдалася сыну ў літаратуры.\n- Бацька мой з 1922 года. У 16 гадоў ён прайшоў сур’ёзнае навучанне ў вопытнага каваля, ад якога набыў шмат сакрэтаў. Бацькаву працу я заўсёды цаніў вельмі высока. Пра многія рэчы я ўжо напісаў. Ад бацькі я атрымаў навуку, здавалася б, далёкую ад літаратуры. Калі мы з ім рабілі сярпы з кавалка жалеза, я там мяхі раздзімаў, трохі малаточкам стукаў, пасля ён клаў нарыхтоўку на жалезны вал і я памагаў яму зубіць. Ён устаўляў зубільца, а я біў малатком. Бывае слаба ўдарыш – не дасячэш. Моцна – рассячэш. Бацька мне даваў ісці з сярпамі на поле, каб маці праверыла, які серп дрэнна жне. Калі нейкі серп дрэнна жаў, то мы перараблялі нанава. І я думаў: Божа мой, гэта зноў гэты горн раздзімаць, зноў тачыла круціць, зноў зубіць. Я ледзь не плакаў, хацелася ж і пагуляцца. А бацька казаў мне: сын, вось такая наша справа, калі нехта нечым такім займаецца: зробіш добра, то скажуць, ну добра і ўсё. А не дай Бог зрабіць дрэнна, то адразу ж скажуць – дрэнны спецыяліст. Дык калі я пісаў, то стараўся, і нават сёння так раблю, што не аддаю ў друк напісанага мною ад рукі да таго часу, пакуль я не палічу, што ўжо лепш не зраблю. Гэта ўсё ад бацькі, каб зрабіць так, каб было чым найлепей, каб за зробленае не было сорамна.\nДарога ў свет\nПасля заканчэння Дзераўнянскай школы Генрых Далідовіч у 1963 годзе паступіў на беларускае аддзяленне філфака БДУ. У Мінску пачынаючаму аўтару пашанцавала на добрых настаўнікаў. Выкладчыкі ўніверсітэту тады прызвычаілі яго чытаць паўзабароненага Максіма Гарэцкага, яд якога ён шмат вучыўся пісьменніцкаму майстэрству. У “Маладосці” ён асабіста ўжо пазнаёміўся са Стральцовым і Адамчыкам. У часопісе “Полымя” яму шмат дапамаглі Іван Пташнікаў, Барыс Сачанка. Калі Генрых Вацлававіч рыхтаваў сваю першую кніжку ў 1974 годзе, яго паклікаў да сябе Іван Паўлавіч Мележ. Тады ён быў вельмі знакаміты, ён атрымаў Ленінскую прэмію за “Людзі на балоце”.\n- Я прыйшоў да яго ў Саюз пісьменнікаў, сеў побач. Калі ён разгарнуў маю аповесць у часопісе “Маладосць”, то я хацеў скрозь зямлю праваліцца. Там усё было скрэсленае. А ён, як выявілася, пазначаў там – вось так пішыце, а вось так не пішыце. Вось гэта, маўляў, сапраўдная проза, а гэта ўжо бліжэй да газеты. Ён цэлыя тры гадзіны разбіраў маю аповесць. Для мяне гэта была такая добрая навука, што я і сёння яе помню.\nЗ сынам Якуба Коласа Міхасём Міцкевічам\nПраз гады Генрых Далідовіч атрымаў прэмію імя Мележа за раман “Гаспадар-камень”. Тады за лепшую кнігу прозы ўручалі прэмію Мележа, а за паэзію – Аракадзя Куляшова. Водгук на першую кнігу даслаў і Васіль Быкаў.\n- Некаторыя літаратары могуць наракаць, што іх не прымалі, што іх не дапускалі, мне ў гэтым сэнсе пашанцавала. Бо адна справа скончыць філфак, а другая, калі ты працуеш з майстрам. Ты вучышся апрацоўваць матэрыял і ён табе ледзь-ледзь дапаможа і ўсё – пайшло. А бывае, што сам нешта шукаеш, блытаешся. Там нешта не дагаварыў, там не ўзмацніў. А вось гэтыя падказкі вельмі многа дапамагаюць.\nПершай кнігай Далідовіча быў зборнік апавяданняў "Дажджы над вёскай", якая ўбачыла свет у 1974 г. Годам раней ён пачаў працу ў аддзеле прозы часопіса "Полымя". У 1979 годзе Далідовіч стаў намеснікам галоўнага рэдактара часопіса “Маладосць”, а з 1991 года – галоўны рэдактар.\n“Маладосць” быў ня толькі часопісам-трамплінам для маладых імён. У часы перабудовы там друкаваліся гістарычныя творы, якія выклікалі шал у камуністаў.\nУ 1985 годзе там быў апублікаваны нарыс гісторыка Міколы Ермаловіча пра Полацкае княства. Тады ў адной з цэнтральных газет на рэдакцыю “Маладосці” накінуўся адзін гісторык, што тая, маўляў, не следуе марксізму-ленінізму, што не піша пра простых людзей, а піша пра князёў і ўслаўляе буржуазію.\n- Прыбягае Ермаловіч і кажа: - Гэта ж партыйная газета, патрэбны нейкі адказ, бо вас могуць зняць. А мы кажам: - А што ў Вас ёсць? Ермаловіч адказвае: - "Старажытная Беларусь". І мы вырашылі надрукаваць гэты твор.\nАнатоля Грачанікава, які быў галоўным рэдактарам і Генрыха Далідовіча, выклікалі ў ЦК КПБ. Сакратар па ідэалогіі пачаў крычаць, што яны прапаведуюць нацыяналізм, што такое нельга друкаваць. А Грачанікаў спакойна адказаў: - Мы Ермаловіча надрукуем, але калі будуць нязгодныя, то мы надрукуем і іх. Так і было зроблена.\n- На добры толк трэба, каб гэтая кніга ў кожную нашу сям’ю трапіла. Каб людзі паглядзелі, што, дзе і калі ў нас тут рабілася. Вакол Тураўскага княства, вакол Полацкага. Як пасля ўтваралася Вялікае княства Літоўскае. Як ішло абуджэнне свядомасці простала люду. Як гэты просты люд усведамляў сябе народам. Якія былі выбітныя асобы, якія былі падзеі, колькі ім прыйшлося вытрымаць. “Старажынтую Беларусь” выдала “Мастацкая літаратура” і тагачасны камітэт па прэміях даў дзяржаўную прэмію Ермаловічу. У яго быў зрок мінус 28, а ў ягонай кнізе больш тысячы зносак. Уявіце, амаль сляпы чалавек, які чытаў многія друкі толькі праз лупу, і раптам ён праявіў такую духоўную відушчасць. Некаторыя проста паапускалі галовы і прызналі тое, што проста трэба было прызнаць. Нават той хто і не ведаў, альбо не хацеў ведаць нашую гісторыю, калі пачуў, то захацеў пачытаць. І тады пытанні ўзнікалі, а чаму дагэтуль так не пісалі. Так абуджалася цікавасць да нашай гісторыі.\nГенрых Далідовіч у Навагрудку.\nЧасопіс разыходзіўся імгненна, яго нельга было знайсці ў кіёску. Але што самае цікавае, у той жа самы час, калі папулярнасць зашкалівала, рэзка абрэзалі ягоны наклад. Паводле Далідовіча, даходзіла да таго, што ў рэдакцыі па асобніку хавалі ў сталах, каб яны захаваліся. Бо нумары размяталі.\nПублікацыя Ермаловіча выклікала ланцуговую рэакцыю, праз нейкі час, кліча мяне Міхал Чарняўскі. Трымае ў руках тэчку і кажа: - "Я цаню вашу смеласць, што вы ўзялі Ермаловіча і я хачу даць вам яшчэ адзін твор. Прачытайце самі і нікому не кажыце. Мне яго дала аўтарка. Назвы няма". Я пачаў чытаць першы. У мяне ў галаве быў шок. Гэта абсалютна новы кавал жыцця Беларусі апісваецца. Смела, але з болем апісваецца наша новая гісторыя. Яе гераіню выкралі і прывезлі на суд у Менск. Яе дапытваў прыблуда Цанава. Пытаўся: Так на каком языке будем допрос делать? – Як на якой, на мове таго народа, сярод якога мы знаходзімся. Мы прачыталі яго рэдакцыяй і прыдумулі назву твора - "Споведзь". Гэта былі ўспаміны Ларысы Геніюш".\nЛанцуговая рэакцыя звязаная з імём Ермаловіча закранула і Далідовіча. Знаёмства з аўтарам “Старажытнай Беларусі” натхніла пісьменніка пачаць кнігу пра ўватрэнне беларускай дзяржаўнасці ў 1246 годзе.\n- Гэта той год, калі цяперашнія Ўкраіна і Расія ляжалі ў папялішчы пасля татара-мангольскага нашэсця. Нашы краі яны абмінулі, не таму што баяліся, а таму што не хацелі лезці ў лясы-балоты і пайшлі на Польшчу, Венгрыю і Чэхію. І землі, якія ў летапісах называліся Літвой, гэта тэрыторыя паміж Навагрудкам, Слонімам, Маладзечна, скарысталіся сітуацыяй: аб’ядналіся і стварылі дзяржаву з цэнтрам у Навагрудку. Тыя людзі прыйшлі да высновы, што трэба ў гэты цяжкі час пабудаваць сваю дзяржаву Вялікае княства Літоўскае і трымацца за яе. Пра ўсё гэта я напісаў у рамане “Кліч роднага звона”.\nДарэчы, падзеі ў рамане разгортваюцца і ў налібацкіх лясах. У рамане фігуруе Булявіцкае княства, якое Далідовіч размясіў у Налібацкай пушчы. Яго сталіцай, паводле аўтара, мелася быць вёска Балевічы, якую камуністы пасля вайны ліквідавалі. Пра Балявіцкае ці Булявіцкае княства Далідовічу распавёў Мікола Ермаловіч. У дакументах засведчана: у тагачаснай Літве было Булявіцкае княства. Княства Булевічы. Ермаловіч вызначыў, што яго цэнтр мог быць у Балевічах, паміж Стоўбцамі і Івянцом.\nУ 1996 годзе Генрых Далідовіч выдаў кнігу “Жар кахання”. Пасля кніг аб пасляваенным жыцці вёскі, станаўленні беларускай дзяржаўнасці, здзеках камуністаў над беларусамі, зборнік апавадяннаў пра каханне стаў нечаканасцю.\n- На пачатку 1990-ых я чытаў курс лекцый “Сучасная беларуская літаратура”. Гэта быў новы этап беларусізацыі, людзі цікавіліся ўсім беларускім. І мне, бывала, нашыя настаўнікі і супрацоўнікі бібліятэк час ад часу казалі так: добра вы казалі, добра хвалілі, але неяк нашыя класікі сумнавата пішуць. Прырода, жыццё герояў. Вось “Трэцяе пакаленне” Кузьмы Чорнага. Ну хай бы хоць герой адзін раз пацалаваўся. Мяне гэта глыбока ўразіла. Сапраўды, нашыя некаторыя пісьменнікі любілі паказваць каханне ў кажуху і валёнках. І я вырашыў паказаць каханне без адзення.\nЗ жонкай Марыяй Нічыпараўнай.\nГэтая кніга выйшла накладам у 3000 асобнікаў і яна разышлася за тыдзень. Сёлета выдавецтва “Мастацкая літаратура” хоча перавыдаць “Жар кахання” да 70-годдзя Генрыха Далідовіча. І гэта не адзіная кніга пісьменніка, якая сёлета пабачыць свет.\n- Ужо 10 гадоў я пішу раман пра нашу дзяржаўнасць яшчэ да ўтварэння ВКЛ. Кніга будзе называцца “Рурыкавічы і Рагвалодавічы”. Першую частку гэтага твора я друкаваў у “Дзеяслове” ў 2012 годзе. І цяпер з вялікімі намаганнямі, бо шмат што трэба ўтрымаць у галаве, вельмі многа фактуры, трэба яе асэнсаваць і пры тым не перабольшыць. Нават калі я недзе еду, я сядаю ранкам і працягваю пісаць і вяду ўжо раман да заканчэння.\n“Трэба ездзіць дадому пакуль ёсць cілы”\nЗ жонкай Марыяй, дачкой Людмілай і сынам Віталём.\nПрынамсі раз на год, на Дзяды, Генрых Далідовіч бывае на малой радзіме. У Янкавічах, дзе стаіць бацькоўскі дом, і жывуць людзі сярод якіх ён вырас. І ў Налібаках, дзе жыве яго сястра і пахаваныя бацькі з дзядамі.\n- Трэба ездзіць пакуль ёсць cілы. Пагаварыць з людзьмі, пабыць каля бацькоўскай хаты. Шмат хто з сяброў ужо знайшоў вечны спачын, нехта пастарэў, нехта падрастае. Гэта новае асэнсаванне. Я стараюся мінімум адзін раз на год бываць. Найчасцей на могілках, пастаяць, падумаць, схіліць галаву. Гэта часамі проста патрэбна. Тады нават у самога дух мацнее, адчуваеш сябе больш адказным. Ёсць і сын і дачка, і ім гэта нешта перадаецца. І ўнуку. І ўнучцы Злаце, якой 3 гады і 10 месяцаў. Яна, бывае, кажа: Дзед, а ты памрэш? Я кажу: ну канешне ж памру, але знай унучка і заўсёды памятай, што быў такі дзед Генрых і бабця Марыя, ты павінна гэта ведаць. А яна мне адказвае: добра, дзед, я буду гэта памятаць.\nАўтар: hurnievic at 8:34 AM\nN/A March 13, 2016 at 12:09 AM


ГАНЧАРЫКУ НЕ ДАЗВАЛЯЮЦЬ ПРАВОДЗІЦЬ СУСТРЭЧЫ З ВЫБАРШЧЫКАМІ\nМіхал Стэльмак, Салігорск\nА 16-й гадзіне да прахадной Салігорскага ліцейна-мэханічнага заводу прыбыў узмоцнены нарад міліцыі на чале з начальнікам гарадзкога аддзелу МУС Анатолем Нізкім.\nЯкраз у гэты час тут адбывалася сустрэча Ўладзімера Ганчарыка з працаўнікамі прадпрыемства. Міліцэйскі начальнік загадаў прысутным разысьціся, а сустрэчу ён назваў "несанкцыянаваным сходам". Уладзімер Ганчарык паведаміў палкоўніку Нізкаму аб правамоцнасьці сваіх дзеяньняў, якія адпавядаюць Выбарчаму кодэксу.\nГэтую сустрэчу заплянавалі яшчэ некалькі дзён таму. Адміністрацыя заводу пагадзілася, каб Ганчарык сустрэўся з рабочымі ды інжынэрна-тэхнічным пэрсаналам на тэрыторыі прадпрыемства. Кіраўніцтва заводу прапанавала апанэнту Аляксандру Лукашэнкі актавую залю для сустрэчы. Аднак жа калі Ўладзімер Ганчарык у прызначаны час зьявіўся на прадпрыемстве, старшыня прафкаму Валеры Казела паведаміў, што адміністрацыя заводу зьмяніла рашэньне — пад ціскам гарадзкой выбарчай камісіі Салігорску.\nКіраўнік салігорскага аддзяленьня выбарчага штабу Ўладзімера Ганчарыка Сяргей Кацяк паспрабаваў высьветліць матывы выбарчай камісіі, якая пастанавіла не пускаць спадара Ганчарыка на ліцейны завод. Старшыня камісіі Васіль Жукоўскі адмовіўся патлумачыць прычыны адмовы.\nЯк стала вядома зь неафіцыйных крыніцаў, выступ адзінага кандыдата ад грамадзянскай кааліцыі сарвалі на ініцыятыву салігорскага гарвыканкаму.\nПрацаўнікі прадпрыемства абурыліся дзеяньнямі міліцыянтаў. Людзі задалі Ганчарыку шмат пытаньняў пра будучыню Беларусі ў выпадку ягонай перамогі на выбарах — адказаў жа атрымаць яны не пасьпелі.\nСам жа кандыдат на прэзыдэнта даў нашаму радыё камэнтар пра дзеяньні ўладаў у Салігорску — ён лічыць іх нецывілізаванымі. І гэта стала магчыма толькі таму, што ўладу ў асобе Аляксандра Лукашэнкі вельмі пужае пройгрыш на выбарах 9 верасьня, — мяркуе Ўладзімер Ганчарык.


Канвертаваць Інданэзійскія рупія (IDR) і Counterpartys (ZCP) : Калькулятар абменнага курсу\nІнданэзійская рупія (IDR) і Counterparty (ZCP) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Інданэзійская рупія і Counterparty пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 1 красавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Інданэзійская рупія. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Counterparty валюты па змаўчанні. Націсніце на Counterpartys або Інданэзійскія рупія канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nІнданэзійская рупія гэта валюта, у Інданезія (ID, IDN). The Counterparty гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал IDR можа быць запісаная Rp. Сімвал ZCP можа быць запісаная ZCP. Інданэзійская рупія дзеліцца на 100 sen. Абменнага курсу Інданэзійская рупія Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад MSN. Абменнага курсу the Counterparty Апошняе абнаўленне 1 красавік 2020 ад coinmarketcap.com. IDR каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. ZCP каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Маладым аграрыям тэрміновую ваенную службу заменяць на рэзервовую? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nМаладым аграрыям тэрміновую ваенную службу заменяць на рэзервовую?\nАляксандр Лукашэнка падтрымаў ідэю замяніць маладым работнікам сельскагаспадарчай галіны тэрміновую ваенную службу на службу ў рэзерве, паведамляе прэс-служба кіраўніка дзяржавы.\nЗ такой прапановай да афіцыйнага лідара ў час нарады аб першачарговых мерах па забеспячэнні ўстойлівай работы аграпрамысловага комплексу Віцебскай вобласці 28 студзеня звярнуўся міністр сельскай гаспадаркі і харчавання Анатоль Хацько.\n«Чаго яго (маладога аграрыя. – БелаПАН.) у армію цягнуць? Мы больш страцім, – пагадзіўся з ідэяй Лукашэнка. – Хай яны пяць ці дзесяць гадоў, можа, два гады па два месяцы адлучаюцца на ваенную падрыхтоўку, але мы іх павінны навучыць, каб яны хаця б у тэрытарыяльнай абароне маглі служыць».\nКіраўнік дзяржавы даручыў Міністэрству абароны і сакратарыяту Савета бяспекі прапрацаваць варыянты таго, як гэта можна ажыццявіць, і прадставіць яму прапановы.\nПаводле яго слоў, такая падтрымка для маладых спецыялістаў таксама будзе з’яўляцца пэўнай ільготай. «Але прайсці гэтую суровую школу жыцця трэба ўсім. Дамовіліся. Прапрацуем гэтае пытанне. Нам трэба знайсці аптымальны варыянт», – падкрэсліў ён.\nАкрамя таго, на нарадзе была паднятая тэма фінансавага стымулявання маладых спецыялістаў. Лукашэнка падкрэсліў, што «зарплата ў гэтай сферы павінна быць годнай», аднак рэспубліканскі і абласны бюджэты «не трэба перагружаць стварэннем новых фондаў падтрымкі».\n«Багатых людзей нямала. Папрасіце ў іх патрошку, хай адшчыпнуць вам у гэты фонд, разумеючы, што нам трэба сялян ратаваць. А вы з гэтых фондаў будзеце падтрымліваць спецыялістаў. Ці яшчэ нейкі варыянт знайдзіце. Але пра бюджэт нават не думайце. Не раю і ў абласны бюджэт асабліва залазіць», – перасцярог беларускі лідар.\nФермер рабіў падарункі для Лукашэнкі


Навіны за 13 студзеня 2020\n13.01.2020 Савет Еўропы ў чарговы раз заклікаў Беларусь увесці мараторый на смяротнае пакаранне\n13.01.2020 Блогера Ціханоўскага адпусцілі, каб арыштаваць ў больш зручны момант\nЯк паведамляецца на сайце "Гомельскай Вясны", на свабоду стваральнік Youtube-канала «Краіна для жыцця» Сяргей Ціханоўскі павінен быў выйсці 11 студзеня, аднак напярэдадні яго даставілі з ІЧУ ў суд, дзе дадалі яшчэ 15 сутак.\n13.01.2020 Сітуацыя з правамі чалавека ў Беларусі ў 2019 годзе\nНягледзячы на нязначнае зніжэнне агульнага ўзроўню рэпрэсій у краіне ў параўнанні з папярэднім годам, у Беларусі на працягу 2019 года не адбылося істотных сістэмных зменаў у галіне грамадзянскіх і палітычных правоў, у першую чаргу на заканадаўчым узроўні, накіраваных на якаснае паляпшэнне сітуацыі з правамі чалавека.\n13.01.2020 Актывісты і ўдзельнікі акцый супраць інтэграцыі працягваюць атрымліваць пратаколы\n13.01.2020 ЕС асудзіў новыя смяротныя прысуды ў Беларусі


Файл:Mitskevich Muzhyk i vuzhaka.pdf — Вікікрыніцы\nФайл:Mitskevich Muzhyk i vuzhaka.pdf\nПамер гэтага JPG-прагляду для PDF-файла: 374 × 599 пікселяў. Іншыя дазволы: 150 × 240 пікселяў | 299 × 480 пікселяў | 702 × 1 125 пікселяў.\nАрыгінальны файл (702 × 1 125 пікселяў, памер файла: 137 KB, тып MIME: application/pdf, 2 старонкі)\nІншыя імёны Birth name: Adam Bernard Mickiewicz\nАпісанне Польскі паэт\nДата народзінаў/смерці 24 снежня 1798 26 лістапада 1855\nМесца народзінаў/смерці Завоссе Стамбул\nГады творчасці 1818 –1855\nІншыя імёны Іван Дамінікавіч Луцэвіч\nАпісанне -Расійскі паэт, драматург, перакладчык, пісьменнік, журналіст і публіцыст\nДата народзінаў/смерці 25 чэрвеня 1882 (in Julian calendar) / 7 ліпеня 1882 / 1882 28 чэрвеня 1942\nМесца народзінаў/смерці Vâzynka Масква\nГады творчасці 1903 –1942\nISNI: 0000 0001 0889 393X\nOpen Library: OL48882A\nБеларуская: Мужык і вужака\nДата публікацыі before 1942\nактуальн. 13:46, 13 снежня 2012 702 × 1 125, 2 старонак (137 KB) Хомелка User created page with UploadWizard\nСтаронка:Mitskevich Muzhyk i vuzhaka.pdf/1\nСтаронка:Mitskevich Muzhyk i vuzhaka.pdf/2\nІндэкс:Mitskevich Muzhyk i vuzhaka.pdf\n18:04, 22 жніўня 2012\n13:50, 22 жніўня 2012\n337 x 540 pts\nУзята з "https://be.wikisource.org/wiki/Файл:Mitskevich_Muzhyk_i_vuzhaka.pdf"


Кніжныя таямніцы… з-пад даху | Сайт Дениса Мартиновича\n– Старажытныя егіпцяне верылі, што Кнігі “падаюць” з Неба, а для мяне ў дзяцінстве такім небам была гара нашай хаты. Так сталася, што ў вясковым доме маіх бацькоў размяшчалася першая ў вёсцы бібліятэка. Фактычна, гэта была “хата-чытальня”, што ўзнікла дзесьці ў 1950-я гады. Потым бібліятэка была перемешчана ў новы будынак клубу, але некаторыя з яе “жыхароў” – кнігі, яшчэ доўга “хаваліся” пад нашым дахам. І які быў цуд, калі мой бацька даставаў і прыносіў штосьці адтуль – з Гары! Даўгачаканыя і таямнічыя Кнігі “падалі” ў дзіцячыя рукі проста з Неба.\nСярод іх, якія ўспамінаюцца першымі, былі кніжачкі з вершамі Янкі Купалы – “Алеся”, “Хлопчык і лётчык”, аздобленыя каляровымі малюнкамі, а таксама розныя казкі, якія чыталі мне бацькі. У школьныя гады найбольшае ўражанне пакінула моц мастацкага слова Івана Мележа і Мікалая Гогаля. Потым было захапленне фантастыкай, прыгодніцкай літаратурай, якая і стала пачаткам уласнага кнігазбору. Студэнцкія гады прынеслі зачараванне глыбінёй французскай прозы, асабліва Андрэ Маруа, а таксама творамі рускіх дэсідэнтаў, якія чыталіся цэлай групай – у інтэрнаце, у парку – за адныя-двое сутак. Як да прыкладу – “Майстар і Маргарыта” Міхаіла Булгакава.\nСталае збіранне кніг пачалося менавіта пад час вучобы ў Мінскім інстытуце культуры. Акрамя мастацкай літаратуры, якая была ў вялікім дэфіцыце, падпісвалася і купляла энцыклапедычныя выданні, першым з іх стала, дарэчы – “Книговедение” (1982). І недарэмна, бо ў гэты час у мяне ўзнікла цікавасць да гісторыі кнігі і кнігазнаўства. Пасля другога курса маім захапленнем, а потым і навуковым інтарэсам стала гісторыя кнігавыдання ў Мінску.\nЗараз асноўную частку майго сціплага кнігазбору складаюць выданні, якія так ці інакш звязаны з кніжнай культурай, кнігазнаўствам: беларускім, замежным, на розных мовах. Але найбольш прадстаўлены беларускія, расійскія, польскія і літоўскія выданні, якія ў першую чаргу неабходны для прафесійнай працы. Зразумела, што ёсць і кнігі, якія трапілі да мяне, прывабіўшы сваім мастацкім аздабленнем, некаторыя мініяцюрныя выданні. Заўсёды хочацца бачыць у кнізе гармонію і цэласнасць – Слова і Духу.\n– Ваш шлях у навуку атрымаўся не такі просты, як ў некаторых…\n– Шлях у сапраўдную навуку, напэўна, заўжды не просты. Што да мяне, то, скончыўшы ў 1982 годзе Мінскі інстытут культуры, працавала ў бібліятэцы ўстановы ў якасці бібліятэкара і рэдактара. Тады ж, у 1983-м, з’явілася мая першая навуковая публікацыя. Але так склаўся мой лёс, што ў 1984-1986 гадах жыла і працавала ў Сібіры, была выхавацелям і на добраахвотных пачатках бібліятэкарам Апанасаўскай васьмігадовай школы ў Кемераўскай вобласці. Потым вярнулася ў “Alma mater”, ізноў у родную бібліятэку. Працавала метадыстам і загадчыкам аддзела абслугоўвання, галоўным бібліятэкарам у новаствораным аддзеле рэдкіх кніг. Амаль на працягу дзесяці год з’яўлялася кіраўніком прэс-цэнтра універсітэта. Але адначасова працягвала свае навуковыя пошукі, займалася педагагічнай дзейнасцю, скончыла аспірантуру і ў 2005 годзе абараніла дысертацыю на ступень кандыдата педагагічных навук на тэму “Развіццё кнігавыдавецкай дзейнасці ў Мінску (1795–1917 гг.): кнігазнаўчы аспект”. Дарэчы, той вопыт, які быў набыты за гады працы, асабліва ў аддзеле рэдкіх кніг бібліятэкі, безумоўна, лічу адным з самых важкіх у маім прафесійным станаўленні. Менавіта ў гэты час былі арганізаваны і праведзены такія, напрыклад, навуковыя канферэнцыі, як “Недзяржаўная выдавецкая дзейнасць у Беларусі: гісторыя і сучаснасць” (1996), “Кірыла-Мяфодзіеўскія чытанні” (1997), “Універсітэты Ельскіх” (1999), “Беларуская кніга ў кантэксце сусветнай кніжнай культуры” (2006), “Кнігазнаўчыя даследаванні ў Беларусі і Польшчы: вопыт, арганізацыя, перспектывы (да 490-годдзя беларускага кнігавыдання” (2007), якія сталі знакавымі для Беларусі ў галіне кнігазнаўства.\n– Якія навуковыя аспекты распрацоўваюцца Вамі апошнім часам?\n– Ведаеце, кніжны свет такі бязмежны і разнастайны, таму праблемнае поле навукі пра кнігу або кнігазнаўства (бібліялогіі) мае універсальны характар: ад глыбіні і значымасці кнігі ў развіцці грамадства да вышынь цэлага кніжнага ўніверсума. У беларускай навуцы пра кнігу кожнаму даследчыку-кнігазнаўцу, хто зацікавіцца і добрасумленна, адказна зоймецца вывучэннем яе пытанняў, хопіць удзячнай працы на гэтай ніве. Да гэтага часу мы не маем у Беларусі сваёй фундаментальнай працы па гісторыі беларускай кнігі, хоць традыцыі кнігапісання і кнігавыдання – даўнія, багатыя і разнастайныя. Не буду тут закранаць астатнія навуковыя пытанні ў галіне кнігазнаўства, адзначу толькі, што, разумеючы і ведаючы пра неабходнасць іх вырашэння, раблю ўсё, што ад мяне залежыць. Адпаведна пашыраецца і паглыбляецца кола маіх навуковых інтарэсаў: ад гісторыі выдавецкай справы Беларусі да гісторыі беларускага кнігазнаўства, ад асобных тэарэтычных пытанняў да больш агульных, як кніжная культура. Сёння ўжо мала займацца толькі, напрыклад, гісторыяй беларускай кнігі, бо як сучаснае развіццё грамадства, так і навук патрабуюць пераасэнсавання розных кніжных з’яў у кантэксце іншых навук, як культуралогіі, філасофіі, сацыялогіі. Адначасова шэраг прагалаў гістарычнага плану ў нашай бібліялогіі па асобных перыядах і тэмах застаюцца яшчэ не распрацаванымі і таму востра запатрабаванымі. Пэўная мая цікавасць апошнім часам была скіравана на тэарэтычныя і гістарычныя пытанні кніжнай культуры Беларусі, на такія з’явы, як рэгіянальнае і персанальнае кнігазнаўства.\nУзровень той ці іншай навукі, у тым ліку беларускага кнігазнаўства, пацвярджаюць і міжнародныя сувязі, якія апошнім часам даволі актыўна развіваюцца. Так, да прыкладу, адным з вынікаў такога супрацоўніцтва стаў у гэтым годзе выдадзены ў нашым універсітэце культуры і мастацтваў біябібліяграфічны паказальнік, прысвечаны вядомаму польскаму кнігазнаўцу, вучонаму з еўрапейскім імем, доктару габілітаванаму, прафесару Кшыштафу Міганю. Паказальнік змяшчае працы вучонага з 1960 па 2010 гады, публікацыі аб яго жыццёвым і творчым шляху, да якіх пададзены анатацыі на беларускай мове. Уключаны таксама артыкулы аб яго жыцці і дзейнасці расійскіх, літоўскіх, украінскіх і беларускіх кнігазнаўцаў. Асобныя працы К.Міганя перакладаюцца і на беларускую мову, якая стала адзінаццатай у ліку іншых моў, на якіх друкаваліся яго працы.\n– Пра набыццё якіх выданняў варта паклапаціцца бібіліёлагам?\n– Падрыхтаваны да выдання трэці выпуск зборніка навуковых артыкулаў “Беларуская кніга ў кантэксце сусветнай кніжнай культуры”, змест якога складаюць матэрыялы даследчыкаў з Беларусі, Літвы, Польшчы, Расіі і ЗША па тэорыі кнігазнаўства і кніжнай культуры, гісторыі і сучасным стане кнігавыдання, бібліятэчнай справы, чытання, распаўсюджвання і мастацтва афармлення кніг, кнігазбораў. У зборнік увайшлі таксама матэрыялы выступленняў на “круглых сталах”, арганізаваных сёлета ў нашым Універсітэце культуры і мастацтваў – “Інфармацыйнае грамадства і бібліятэкі”, “Кніга як фактар культуры і прадмет даследаванняў: гістарычная і сучасная перспектыва”.\nАкрамя таго, разам з маёй калегай, галоўным бібліёграфам бібліятэкі нашага універсітэта Тамарай Самайлюк, мы падрыхтавалі вучэбны дапаможнік “Гісторыя беларускай кнігі”, у якім паспрабавалі адлюстраваць асноўныя тэндэнцыі эвалюцыі беларускай кнігі ад яе з’яўлення да нашага часу. Рукапіс зараз знаходзіцца на этапе рэдакцыйна-выдавецкай апрацоўкі.\nНазваныя праекты з’яўляюцца пэўным падсумаваннем навукова-даследчай працы, якая праводзілася ў Беларускім дзяржаўным універсітэце культуры і мастацтваў па тэме “Кніжная культура Беларусі: гісторыка-тэарэтычны аспект”, кіраўніком якой мне і давялося быць у 2006-2010 гадах.\nМожна сказаць, што ў межах дадзенага праекта адбывалася і праца па складанні другога тома калектыўнай манаграфіі пад агульнай рэдакцыяй доктара філалагічных навук Міколы Нікалаева “Гісторыі беларускай кнігі”, прысвечанага кніжнай культуры Беларусі XVIII – XXI стагоддзяў, пэўнай часткай якога з’яўляюцца і мае матэрыялы па гісторыі кнігавыдання дадзенага перыяду.\nУсе адзначаныя працы – і зборнік навуковых артыкулаў, і вучэбны дапаможнік, і, нарэшце, манаграфія, спадзяюся ўбачыць надрукаванымі ўжо сёлета.\nЧытачам “Кніжнага свету” (інтэрв’ю змешчана ў «Кніжным свеце» — дадатку да газеты «Літаратура і мастацтва» — Д. М.) – разгортвайце кнігу, разгортвайце свядомасць. У свае мары трэба верыць і часцей падымацца хоць бы над уласным дахам. А веры без любові не бывае, таму трэба, у першую чаргу, любіць сваю справу, якой займаешся, шанаваць, зберагаць і памнажаць наш непаўторны беларускі кніжны свет.\nТаямніцы з-пад даху// Літаратура і мастацтва. 2011. 22 ліпеня. № 29. С. 10.\nПредыдущая записьЛёсы гарадоцкіх яўрэяўСледующая запись«Нам не дано предугадать, как слово наше отзовется»


Катерина Бегу – "Dragostea Din Tei" – выбор вслепую – Голос страны 9 сезон - Free YouTube Video Downloader Online\nKateryna Biehu performed the song "Dragostea Din Tei" by O-Zone – Blind Audition – The Voice of Ukraine – season 9. iTunes: https://goo.gl/bPxFR8\nY2B Youtube Video Downloader is a totally free online service which enables you to online download "Катерина Бегу – "Dragostea Din Tei" – выбор вслепую – Голос страны 9 сезон".This Youtube video downloader allows you to save any videos to your windows / MAC or Mobile Phone from Youtube, Twitter, Facebook, Instagram, Dailymotion, etc.\nStep 1: Copy the video link(https://www.youtube.com/watch?v=FsX0bk0x8ZA) from your browser.\nPrevious: The Stretching and Exercise Song | CoCoMelon Nursery Rhymes & Kids Songs\nNext: Top 5 - The Voice of Kids 16\nAdd y2b in your browser's address bar to change the video's url from https://www.youtube.com/watch?v=FsX0bk0x8ZA to https://www.y2byoutube.com/watch?v=FsX0bk0x8ZA.


Прастора інтэлектуальнага прыцягнення\n01.03.2018 11:50 Адукацыйная прастора\nДрэва-сімвал Кастрычніцкага раёна Гродна выбралі дзеці. Плануецца, што дуб, які і стаў пераможцам дзіцячага галасавання, будуць высаджваць у розных кутках горада, а таксама закладуць дубовую алею ў зоне адпачынку каля ракі Ласасянкі ў адным з мікрараёнаў.\nТакую ініцыятыву рэалізавалі ў Гродзенскім абласным інстытуце развіцця адукацыі. А прапанавалі ідэю арганізацыі дзіцячага выбарчага ўчастка члены пярвічнай арганізацыі Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі інстытута падчас правядзення аднаго з адкрытых дыялогаў.\n— Дзіцячае галасаванне ўпершыню арганізавалі ў 2016 годзе, — расказвае старшыня пярвічнай арганізацыі БРСМ метадыст аддзела маніторынгу і кіравання якасцю адукацыі інфармацыйна-аналітычнага цэнтра ГрАІРА Святлана Гурбанава. — Тады дзеці выбіралі любімага мультыплікацыйнага героя, а пераможца ў выглядзе роставай лялькі прыняў удзел у свяце горада. У канцы Года культуры правялі сярод вучняў сярэдняй школы № 12 галасаванне па выбары лепшай карціны гродзенскага мастака. Пераможца дзіцячага галасавання Васіль Мартынчук потым правёў з вучнямі мастацкі майстар-клас.\nЯк адзначыла дырэктар ГрАРА Святлана Сяргейка, такое галасаванне з ранняга ўзросту прывівае дзецям актыўную грамадзянскую пазіцыю. Вялікі выхаваўчы эфект даюць канкрэтныя справы, калі юныя грамадзяне вучацца рабіць выбар і адчуваюць адказнасць за яго, атрымліваюць першыя веды па галасаванні. Участак для дзіцячага галасавання быў адкрыты ў ГрАРА. Таксама ва ўстановах адукацыі Кастрычніцкага раёна дзеці маглі ўдзельнічаць у выбарах дрэва-сімвала. На 24 участках для галасавання ўсё было аформлена так, як і на ўчастках для галасавання ў мясцовыя органы ўлады: раздаваліся бюлетэні, былі ўстаноўлены урны, кабіны для волевыяўлення, працавалі назіральнікі.\nУдзел у галасаванні прынялі каля 15 тысяч дзяцей, якія вызначалі, якое ж дрэва стане сімвалам Кастрычніцкага раёна — дуб, клён, елка, сасна, каштан ці рабіна. 40 працэнтаў удзельнікаў аддалі перавагу дубу. Другое месца “заваяваў” клён, на трэцім аказалася рабіна.\nІніцыятыву інстытута падтрымалі ў Гродзенскім гаркаме Беларускага рэспубліканскага саюза моладзі, адміністрацыі Кастрычніцкага раёна Гродна, а таксама ў Гродзенскім абласным камітэце прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя, Гродзенскім дзяржаўным вытворчым лесагаспадарчым аб’яднанні.\nФота Алены ПУГАЧ.


Універсітэт Залатога Веку: Экалогія ў паўсядзённым жыцці альбо як уратаваць планету без напружання\n- “Нам трэба жыць у гармоніі з прыродай, а пачынаць трэба з выхавання ў сям’і”;\n- “Сітуацыю павінна выратаваць экалагічнае выхаванне з ранняга ўзросту. Павінен перамагчы здаровы сэнс”;\n- “Павінна развівацца экалагічнае супрацоўніцтва паміж дзяржавамі, краіны павінны імкнуцца да стварэння агульнай экалагічнай палітыкі. У выніку сфарміруецца сусветны ўрад, які будзе ствараць нарматыўныя акты ў вобласці прамысловасці, сельскай гаспадаркі, эканомікі, накіраваныя на паляпшэнне экалогіі і захаванне планеты”;\n- “Чалавецтва дасягне такога ўзроўню развіцця, што мы будзем камунікаваць праз думкі на вялікай адлегласці”;\n- “Зямля можа накарміць, напаіць, любавацца сваёй прыгажосцю, але не можа сябе абараніць”;\nПасля выступлення кожнай групы адбылося абмеркаванне і высвятленне некаторых спрэчных момантаў. Але акрамя бачання, важна валодаць большым аб’ёмам інфармацыі пра праблему.\nМінскія госці падрабязна распавялі пра сучасны стан экалагічнай сітуацыі, пра тое, якія захады робяцца для таго, каб яго палепшыць.\nЦікавым аказаўся эксперымент, прадэманстраваны вядучымі, якім чынам мы ставімся да вады, і як ў паўсядзённым жыцці мы можам яе эканоміць.\nЯраслаў заклікаў ствараць у Гродна, і ў прыватнасці – ва "Універсітэце Залатога Веку", экагруппы, якія працавалі б менавіта над пытаннямі захавання экалогіі на бытавым узроўні.\nЗанятак скончыўся праглядам мультфільма на экалагічную тэматыку.\nСлухачы шчыра падзякавалі мінскім гасцям за цікавае мерапрыемства і паабяцалі прытрымлівацца тых простых спосабаў ратавання экалогіі, пра якія яны змаглі даведацца дзякуючы занятку.\nУражанні гасцей ад праекту "Універсітэт Залатога Веку"\nІрына Сухій, ГА “Экадом”\n"Праца з людзьмі сталага ўзросту – вельмі перспектыўны напрамак. Я зразумела, што трэба вельмі шырока прыцягваць пенсіянераў у нашу экаабараніцельную працу, таму што гэта тыя людзі, якім няма чаго губляць і на якіх будзе менш рычагоў уціску, у іх больш патэнцыялу ў працы па абароне, напрыклад, зялёных насаджэнняў, у барацьбе супраць будаўніцтва якіх-небудзь шкодных вытворчасцяў. Мяне здзівіла тое, што калі было практыкаванне наконт будучыні планеты, амаль усе слухачы аказаліся аптымістамі!\nТрэба падумаць, чаму сталае пакаленне аказалася больш аптымістычным, таму што ў маім выпадку і ў майго акружэння зусім іншае, больш песімістычнае меркаванне і ўяўленне. Гэты аптымізм, магчыма, і ёсць тая рухаючая сіла, якая можа дапамагчы ў будучыні”.\n“Я лічу, што УЗВ – гэта першаклассная ідэя, у Беларусі ужо даўно трэба было б працаваць з гэтай мэтавай аўдыторыяй. На жаль, толькі зараз распачынаецца такая праца, але дзякуй Богу, што пачынаецца ўвогуле.\nСталыя людзі – гэта вельмі актыўная сацыяльная група, і ўсе сацыяльна-значныя тэмы павінны накіроўвацца на іх, а не толькі на моладзь.\nУ сталых людзей ёсць больш вольнага часу, ёсць сацыяльны аўтарытэт, яны, па вопыту сённяшняга занятку, вельмі дзейнасна-ўспрымальныя, то бок могуць адразу пайсці і рабіць тое, што палічылі прыдатным. Я вельмі ўдзячны за запрашэнне і спадзяюся, што навучэнцы таксама засталіся задаволеныя”.\nПадрыхтавала Вольга Корсун.\nФота: Юля Каляда


Што вядома пра Сьцяпана Латыпава, абаронцу муралу на «плошчы Перамен», якому пагражае крымінальны артыкул\n16 верасень 2020, 19:00\nСьцяпан Латыпаў, архіўнае фота\nСвабода сабрала зьвесткі пра жыхара менскай «плошчы Перамен» (двара па Сморгаўскім тракце, 1) Сьцяпана Латыпава. На яго завялі крымінальную справу за тое, што невядомых у масках, якія прыйшлі зьнішчаць выяву дыджэяў, ён ветліва прасіў прадставіцца.\nЛатыпаў на Акрэсьціна, перадачу ад суседзяў прынялі\nСьцяпана Латыпава затрымалі 15 верасьня ў ягоным двары каля знакамітага муралу з «дыджэямі перамен». Пасьля дзьверы ў кватэру ўзламалі, учынілі ператрус, забралі флэш-карты, мабільныя тэлефоны, ноўтбукі, ключы ад аўтамабіля, банкаўскія карты і наяўныя грошы.\nКалі Сьцяпана выводзілі з пад’езду, суседзі крычалі «Ганьба». Адвакат Ільля Пярхальскі паведаміў, што на Латыпава завялі справу паводле артыкула 293 Крымінальнага кодэксу (удзел у масавых беспарадках).\nУ Сьцяпана Латыпава два адвакаты: Кацярына Жаўтанога і Ільля Пярхальскі. Яны пад падпіскай аб невыдаваньні, таму падрабязнасьцяў расказаць ня могуць.\nКацярына Жаўтанога ў сераду паведаміла Свабодзе, што са Сьцяпанам усё ў парадку, ён у ізалятары на Акрэсьціна. Суседзям удалося вырашыць праблему зь перадачай (сваякоў у Сьцяпана ў Менску няма). Перадалі ў ЦІП усё неабходнае.\nУ Менску на «плошчы Пераменаў» затрымалі мясцовага жыхара, які спытаў дакумэнты ў міліцыянтаў. ВІДЭА\nУнікальны для Беларусі спэцыяліст\nСьцяпану Латыпаву 40 гадоў. Родам ён зь Берасьцейскай вобласьці, вучыўся ў беларускай школе. Бацькі — біёлягі. Па прафэсіі Сьцяпан арбарыст, а таксама прамысловы альпініст 5 разраду.\nАрбарыст — вельмі рэдкая для Беларусі прафэсія, такіх адмыслоўцаў у краіне каля 50 чалавек. У Эўропе арбарыстаў называюць яшчэ «дрэўнымі хірургамі». Іх задача — не сьпілаваць дрэва, а выратаваць яго. Веды пра дрэвы далі Сьцяпану бацькі-біёлягі і падручнікі.\nСьцяпан прайшоў прафэсійную падрыхтоўку і сэртыфікацыю ў Вялікай Брытаніі, мае сэртыфікат IRATA (для тых, хто выконвае работы на вышыні).\nСьцяпан Латыпаў мае сваё ІП, ён дырэктар «Беларба». Ён прыводзіў у парадак, «лячыў» дрэвы ў рэзыдэнцыі прэзыдэнта, у VIP-кліентаў, супрацоўнічае з «Дыпсэрвісам».\nЧытае лекцыі ў Беларускім дзяржаўным тэхналягічным унівэрсытэце.\nУ Менску ў кватэры на Сморгаўскім жыве адзін, безь сям’і.\n«Плошча Перамен» у Менску, якую штовечар пільнуюць міліцыянты. ВІДЭА\nПэрфоманс каля замаляванага мурала. 10 верасьня\nСуседзі падтрымліваюць Сьцяпана Латыпава\nМастак Андрэй Дубінін жыве побач са знакамітым дваром, дзе зьявіўся мурал «Перамен!» Ён сказаў Свабодзе, што ў сераду ўвечары жыхары суседніх дамоў выйдуць у двор у падтрымку Сьцяпана Латыпава, які цяпер на Акрэсьціна.\nСтужкі, якія людзі павязалі ў аўторак увечары на агароджу, уначы зрэзалі — людзі з вокнаў бачылі, як з 3-й да 5-й раніцы невядомыя іх зьнішчалі. Прычым абразалі толькі белыя і чырвоныя, кажа Андрэй Дубінін.\n«Засталіся толькі зялёныя і чырвоныя. Людзі, якія іх вяжуць, робяць такую інкарпарацыю: частка бел-чырвона-белая, а для прыхільнікаў чырвона-зялёнага сьцяга стужкі інкарпараваныя ў бела-чырвона-зялёна-белы колеры, то бок засталася палова агароджы зь зялёнымі ўпляценьнямі», — кажа мастак Андрэй Дубінін.\nУ сераду зранку каля мурала нікога зь міліцыянтаў не было, хоць цягам апошняга тыдня 24 гадзіны на суткі яго ахоўвалі як мінімум па 3 міліцыянты і ў двары пастаянна стаяў міліцэйскі «бобік», дадае Андрэй Дубінін.


Дзіцячая Ball Pool | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nМы праводзім экспертызу ў прадастаўленні нашы якасныя пісьменных заказчыкаў выразна пэўныя Дзіцячая Ball Pool. Мы прапануем іх у розных спецыфікацыях і канструкцый у адпаведнасці з патрэбамі нашых кліентаў на рынку вядучых цэнах. Прадукты, прапанаваныя намі строга правяраюцца на кожным этапе развіцця, каб забяспечыць высокую якасць і прывабны дызайн.


Догляд за нагамі: мяккія пяткі\nПрыгажосць - гэта суцэльнае паняцце. Нельга быць дагледжанай і прыгожай па частках, калі шыя і твар выглядаюць выдатна, а ногі ці рукі выглядаюць не вельмі. Аб руках мы клапоцімся яны заўсёды на ўвазе ў любую пару года. А вось ногі гэта ўжо іншая справа. Зімой, вясной, восенню мы носім закрытую абутак - модныя боты, чаравікі, туфлі, а ўлетку так хочацца надзець хупавыя, лёгкія басаножкі, але пяткі выглядаюць не самым лепшым чынам. Што ж рабіць, усё лета насіць закрытую абутак? Вядома ж, не. Шмат розных сродкаў па догляду за нагамі, можна скарыстацца рэцэптамі народнай медыцыны, трэба толькі не ленавацца і тады нашы пяткі стануць ружовымі і гладкімі. Догляд за нагамі: мяккія пяткі - мы даведаемся з гэтай публікацыі. А дапамогуць нам у гэтым кампрэсы, ванначкі, маскі і іншыя працэдуры, якія трэба рабіць рэгулярна.\nНогі нельга назваць прыгожымі, калі скура на пятках патрэсканая, шурпатая, жоўтая і грубая. Простым рашэннем будзе звярнуцца ў салон прыгажосці. Там працуюць прафесіяналы, і яны зробяць дагледжанай і прыгожай любую частку нашага цела. Але не ва ўсіх ёсць сродкі і час на наведванне касметычных салонаў.\nЯк зрабіць пяткі гладкімі?\nЯк можна ў хатніх умовах зрабіць пяткі дагледжанымі і гладкімі? Многія жанчыны зразаюць загрубевшей і патоўшчаную скуру брытвай, але гэтага рабіць не варта. Можна сабе нанесці цяжкую траўму і атрымаць супрацьлеглы вынік, бо пасля зразання скуры хутка расце наступны пласт, і чым часцей зразаем, тым тоўшчы становіцца скура на пятках.\nКаб прадухіліць агрубенне скуры на пятках і змякчыць скуру, трэба рабіць ванначкі, гэтая працэдура будзе самай эфектыўнай. Склад ванначак падбіраецца індывідуальна з улікам асаблівасцяў скуры: мыльна-содавыя, травяныя, солевыя і гэтак далей. Абярэм простую ванначку, для падрыхтоўкі гэтай ванначкі заўсёды ёсць пад рукой інгрэдыенты. Гэта шклянку малака, шклянку мыльнага раствора і 3 сталовыя лыжкі паваранай солі. Усе размяшаць у тазе з гарачай вадой, патрымай ногі прыкладна 1 гадзіну ці ад 30 да 40 хвілін. Пасля ванначкі счысціць распарылася верхні пласт, для гэтага выкарыстоўваем дробназярністую пемзы або шчотачку з цвёрдым шчаціннем. Вычышчаныя ўчасткі смажем пажыўным крэмам для ног. Гэтая працэдура прынясе карысць, калі будзем паўтараць рэгулярна і патроху здымаць загрубевшей скуру.\nКаб вярнуць ножкам дагледжаны і малады выгляд, спатрэбіцца 1 сталовая лыжка аліўкавага алею, невялікі поліэтыленавы пакецік і цёплыя шкарпэткі. Для ўвільгатнення і змякчэння скуры ступняў вырабім аліўкавы алей, абгарнем ногі поліэтыленам і надзенем шкарпэткі. Робім гэта на ноч перад сном, каб нічога не перашкаджала размякчэння ступняў. Раніцай вы будзеце здзіўлены чароўным уласцівасцю аліўкавага алею. Вашы ножкі стануць далікатнымі, мяккімі, мазалі размягчацца, некалькі такіх працэдур і мазалі знікнуць.\nВанначкі і маскі для пяток\nШмат сродкаў для сыходу за скурай стоп, можна спрабаваць, эксперыментаваць, выбіраючы любыя, пакуль вы не знойдзеце нешта сваё, што спадабаецца вашым ножкам больш за ўсё. Калі вы робіце маскі для асобы з гародніны і садавіны, то рэшткі можна ўжываць і для пяток, бо яны таксама маюць патрэбу ў вітамінам харчаванні.\nМаска з свежых шынкоў, калі рабіць яе раз у тыдзень - зробіць пяткі атласнымі, быццам пялёсткі кветак. Маладыя шынкі дробна нарэжам, накладзем на марлевую сурвэтку і на 30 хвілін прыкладзем да пятак. Потым змыем цёплай вадой і смажем пажыўным крэмам, якім мы карыстаемся.\nЭфектыўнай будзе маска для пяток з абрыкосаў, яна зробіць скуру на пятках шаўковай. Свежыя абрыкосы Разомнемся ў місцы відэльцам, дадамо 2 кропелькі аліўкавага алею, змяшаем 2 ці 3 хвіліны вытрымаем на слабым агні. Цёплую кашыцу вырабім на пяткі, зверху прыкрыем поліэтыленам і забинтуем, надзенем шкарпэткі. Такую маску трымаем 20 хвілін, потым змыем прахалоднай вадой і вырабім пажыўны крэм.\nСкура на пятках стане далікатней, калі зрабіць на ноч аплікацыі з тоўстым крэмам або кукурузных алеем. Багата смажем пяткі, пакладзем зверху поліэтыленавую плёнку і забинтуем на ноч. Раніцай пасля звычайнай 20 хвіліннай нажной ванначкі асцярожна патрыце пяткі дробнай пемзай. Паўтараем такую працэдуру некалькі разоў на тыдзень, скура на пятках вас прыемна здзівіць, яна стане такой, як у дзяцінстве.\nДзіўна зменьвае скуру пятак ванночка з белым віном, яе робяць 1 раз у месяц. Нагрэемся шклянку белага віна ў рондальчыку да з'яўлення бурбалак, дадамо 1 сталовую лыжку ліпавага колеру, накрываем і варым некалькі хвілін. Потым выльем сумесь у невялікі тазік, і як крыху астыне, апусцім у яе пяткі на 10 хвілін. Па заканчэнні гэтага часу пяткі працярыце мяккай вяхоткай, і зноў апусцім іх у віно, і так робім некалькі разоў. Ужо пасля першай працэдуры вы ўбачыце і адчуеце, як скура на пятках становіцца пяшчотнай, мяккай і ружовай.\nТравяныя прымочкі. Ёсць шмат лекавых траў, якія здольныя даглядаць за скурай ног. Даступнымі з іх будуць адвар з чарады, рамонкі, васількоў, мяты пералікаў, з зялёнага чаю. Пазбавіцца ад расколін на пятках можна пры дапамозе гарачых абкручванняў, прымочак, цёплых травяных ванначак. Пасля ванначкі робім масаж скуры на пятках з выкарыстаннем тлустага крэму.\nНожкі дзяўчыны павінны мець дагледжаны і бездакорны выгляд. На пятках ўтвараюцца натоптышей, якія трэба ізаляваць ад маладых прыгожых ног. Можна ажыццяўляць догляд за пяткамі ў хатніх умовах. Загрубевшей скуру пятак выдаляем спецыяльнай пемзай або шчотачкай. Перад гэтым распарыць ногі ў цёплай вадзе з даданнем вадкага мыла.\nКалі ногі распарыць, прыступаем да чысткі пятак. У працэсе маца кончыкамі пальцаў скуру, каб не працерці да дзірак. Калі вы адчуваеце, што пяткі сталі гладкія, працэдуру заканчваем. Потым высушыць ногі ручніком і вырабім змякчальны крэм ці пажыўны крэм.\nКаб пяткі сталі гладкімі і мяккімі, возьмем раслінны алей, нальём ў далонь і насыплем солі. Кругавымі рухамі апрацуем носікам. Гэта такі будзе скраб, які здыме змярцвелыя клеткі, а пры дапамозе масла, яшчэ змякчыць скуру.\nМаска з жаўтка, цытрынавага соку і бульбянога крухмалу\nБярэм 1 чайную лыжку цытрынавага соку, 1/2 чайнай лыжкі бульбянога крухмалу і 1 жаўток. Распарыць ногі, вырабім сумесь і пачакаем, пакуль сумесь высахне. Калі яна ператворыцца ў скарыначку, змыем яе цёплай вадой, потым смажем якая ўвільгатняе эмульсіяй ці крэмам.\nСкура на пятках стане далікатнай і гладкай, калі пасля ванначкі уцерці летняе аліўкавы алей або мякаць алівак. Пяткі сохнуць і пакрываюцца расколінамі ад уздзеяння сонца і вады, калі мы загараем і купаемся. Каб перад сонечнымі ваннамі і перад купаннем зберагчы ногі, наносяць на скуру ступняў ўвільгатняе крэм.\nМоцна загрубевшей скуру пятак акуратна выдалім, а пяткі зробім мяккімі, калі зробім кампрэс з рэпчатай цыбулі. Пасля ванначкі з мыльна-содавым растворам або з травой прыкладзем да пятак на ноч 1/2 невялікі цыбуліны, папярэдне апараныя кіпенем. Не адмаўляйцеся з-за паху ад цыбульнага кампрэсу, лук закрыем поліэтыленавай плёнкай і старанна забинтуем пяткі і раніцай усё змыем. Пасля мыцця Патрыце скуру пемзай і вырабім пажыўны тоўсты крэм. Калі праявіць цярпенне, тады пасля некалькіх такіх працэдур пяткі стануць мяккімі, а скура стане гладкай.\nКалі вы заўважылі, што скура на пятках стала грубеть, страціла сваю эластычнасць, і верхнія яе пласты пакрываюцца расколінамі, трэба неадкладна прымаць меры. Калі іх не прыняць, то пяткі патрэскаюцца яшчэ больш і спатрэбіцца сур'ёзнае лячэнне.\nУ такіх выпадках дапамогуць прымочкі з кораня алте. Бярэм 2 сталовыя лыжкі кораня алтэі, зальем ½ вадой пакаёвай тэмпературы ў эмаляваны посуд, закрыем і паставім на вадзяную лазню. Награваем 30 хвілін, памешваць. Калі атрыманы адвар астыне да пакаёвай тэмпературы, намачыла ў ім марлевыя сурвэткі і прыкладзем да пятак на 30 хвілін. Паўтараем прымочкі 2 разы на дзень, пакуль пяткі не стануць мяккімі.\nЧысціць скуру на пятках можна скрабом для ног, робім гэта 1 раз на тыдзень. Выбіраем скраб па тыпу скуры на нагах. Скраб наносім на авальную пемзы або на авальную пілачку для шліфоўкі, і акуратнымі, кругавымі рухамі масажуючы скуру пятак. Працэдуру робім не больш за 3 хвілін, інакш яна можа траўмаваць скуру. Пасля такой ачысткі выкарыстоўваем ўвільгатняе ці змякчальны крэм для ног.\nПазбавіцца ад тонкіх насяканняў на пятках можам за некалькі дзён, калі прыкладваць да пятак цёртая яблык. Натрыю на дробнай тарцы сакавітае яблык, выкладзем яблычнае пюрэ на кавалачак шчыльнай тканіны і прыкладзем да пятак, кампрэс зафіксуем бінтам.\nДля ўвільгатнення глыбокіх расколін на пятках, праціраем пяткі зрэзам свежага памідора. За адсутнасцю памідораў скарыстаемся несоленым таматавым сокам.\n- Пасля нажной гарачай ванны пакладзем на пяткі размятую капусны ліст, альбо кашыцу з капуснага ліста. Раніцай капусту здымем і смажем ногі тоўстым крэмам.\n- Пасля нажной гарачай ванны намажам пяткі мёдам, зверху накрыем лістком капусты і замацуем такі кампрэс бінтам. Працэдуру паўторым некалькі разоў.\nБярэм 2 сталовыя лыжкі здробненага кораня алтэі, зальем ½ літра вады пакаёвай тэмпературы ў эмаляваным посудзе, шчыльна накрыем вечкам, часта мяшай, награваем на вадзяной лазні на працягу 30 хвілін. Потым астудзіць да пакаёвай тэмпературы, змочваем у гэтым адвары марлевыя сурвэткі і прыкладаем на паўгадзіны да пятак. Такую працэдуру робім два разы на дзень, раніцай і ўвечары, калі скура на пятках стала далікатнай і страціла эластычнасць.\nУсе гэтыя меры дапамогуць змякчыць скуру на пятках, зрабіць іх прывабнымі, ружовымі, пяшчотнымі і гладкімі. Сыход за пяткамі ў хатніх умовах не зойме шмат часу, а прастата пакажа ногі ў лепшым святле. Цяпер мы ведаем, які трэба ажыццяўляць догляд за нагамі, каб былі мяккія пяткі. Трэба не забываць даглядаць і за пяткамі, рэгулярна песціце іх маскамі і крэмамі, тады можна з гонарам насіць стыльныя басаножкі. І ўсе мужчыны будуць у вашых ног.\nЯк рабіць гарчычныя ванны для ног\nСыход за ступнямі ног, педыкюр ў хатніх умовах\nВанначкі для ног - сыход за нагамі\nБьюті-навінкі лістапада па догляду за скурай ног\nЛячэбныя ўласцівасці гліны і як яна спраўляецца з праблемамі ног\nДогляд за нагамі пры цукровым дыябеце\nСтейк сома з гароднінай\nЦі можна закахацца ў віртуальнага суразмоўцы?\nЖэле з ружовага віна з ажынай\nДзеці з ВІЧ - праблема ў грамадстве\nЯк харчавацца пры стрэсе?\nЯкую вопратку выбраць, збіраючыся на рамантычнае спатканне\nЯк выгаіцца ад цыстыту?\nЛёгкі салата з прошутто\nТэрмін: кантрафактныя лекавыя сродкі\nКурынае філе з фасоллю\nСытна і карысна: дыетычны салата з курыцай, памідорамі і сырам Бры\nСамыя прыгожыя прызнанні ў каханні для каханага мужчыны


Гульня Гісторыя Папялушкі. Гуляць онлайн бясплатна\nДзіцячыя одевалки для дзяўчынак Папялушка Переодевалки Уборка Барбі одевалки Браткі одевалки Винкс Винкс биливикс Винкс клуб Винкс одевалки Дзіцячыя одевалки для дзяўчынак Дора Зімовыя Гульні пра коней Лялькі Макіяж\nГульня Гісторыя Папялушкі анлайн\nАпісанне гульні: У гэтай гульні раскрываецца ўся жыццё Папялушкі.Перад тым як ехаць на баль ёй трэба выканаць кучу спраў: прыгатаваць пірог, прыбрацца ў пакоі і падабраць стыльны нарад.Як толькі ўсё гэта ты зробіш, адразу можаш апраўляцца да прынца.\nВучаніцы каледжа: Новыя сукенкі Курс краўца Эні Замарожаны сыход прынцэсы Ніна: касцюмаваны вечарынка Ніна: Вялікі летні дзень Прынцэсы і фота конкурс Хатніх жывёл Поп-зорак: Одевалка прышэлец косіць Зямныя прыгоды прынцэс Мой казачны цмок Жаночая фатаграфія: Робім пакупкі Апранаем футбалістаў Ўборы для лялькі\nУ гэтай гульні раскрываецца ўся жыццё Папялушкі.Перад тым як ехаць на баль ёй трэба выканаць кучу спраў: прыгатаваць пірог, прыбрацца ў пакоі і падабраць стыльны нарад.\n© playgame24.com - бясплатная онлайн гульня Гісторыя Папялушкі ().\nЗгуляйце ў онлайн флэш гульню Гісторыя Папялушкі бясплатна. Не забудзьцеся ацаніць гульню Гісторыя Папялушкі і падзяліцца гэтай гульнёй са сваімі лепшымі сябрамі.


За работу— димломы и подарки »\n» Навіны » На Віцебшчыне » За работу— димломы и подарки\n11-01-2013, 10:42 [ Навіны » На Віцебшчыне ] • За работу— димломы и подарки |\nНазва: За працу — дыпломы і падарункі\nУшанаванне пераможцаў рэспубліканскага спаборніцтва па корманарыхтоўцы з ліку механізатараў прыдзвінскага краю праходзіла ў Віцебскім аблвыканкаме. На гэтую ўрачыстасць былі запрошаны і прадстаўнікі нашага раёна. Узначальваў дэлегацыю начальнік райсельгасхарчу Вячаслаў Бялько. А ў ліку тых, хто сваёй паўсядзённай працай на палетках унёс найбольш важкі ўклад у нарыхтоўку кармоў і стаў прызёрам, былі тры мясцовыя механізатары, якія працуюць у ААТ “Туркова”.\nСяргей Алеська падчас корманарыхтоўкі кіраваў кормаўборачным камбайнам і заняў у рэспубліканскім спаборніцтве трэцяе месца.\nАлег Станкевіч апярэдзіў многіх механізатараў на перавозцы зялёнай масы і ўзняўся на другую прыступку працоўнага п’едэстала.\nСярод кіроўцаў транспартных сродкаў на корманарыхтоўцы лідзіраваў Анатоль Протас, які заняў трэцяе месца.\n— Сёлета ўзнагароджанне пераможцаў спаборніцтва па корманарыхтоўцы было вынесена за рамкі рэспубліканскага фестывалю “Дажынкі”. Гэта дало магчымасць вызначыць лепшых механізатараў з улікам іх вытворчых паказчыкаў пры ўборцы кукурузы, — кажа адзін з удзельнікаў урачыстасці Сяргей Алеська. — Дыпломы мы атрымалі з рук намесніка міністра сельскай гаспадаркі і харчавання Леаніда Марыніча, які падзякаваў аграрыям Віцебшчыны за мэтанакіраваную і выніковую работу, адзначыў агульныя дасягненні ў галіне кормавытворчасці. Канешне, усім механізатарам было прыемна пачуць станоўчую ацэнку шматдзённай карпатлівай працы, якая ў гарачы перыяд корманарыхтоўкі вымяраецца не гадзінамі, а амаль суткамі, і яшчэ раз пераканацца ў яе важнасці. Аднак хачу падкрэсліць, што высокія ўзнагароды пераможцаў рэспубліканскага спаборніцтва, у тым ліку і нашы, гэта не толькі высокая адзнака асабістага старання кожнага з прызёраў, але і ацэнка працы ўсяго калектыву, дзе многае залежыць ад зладжанасці ў рабоце, ад узаемавыручкі.\nУсе пераможцы рэспубліканскага спаборніцтва ўзнагароджаны каштоўнымі падарункамі, сертыфікаты на атрыманне якіх былі ўручаны ім разам з дыпломамі. Сяргей Алеська прэміраваны халадзільнікам, Алег Станкевіч — дамашнім кінатэатрам, Анатоль Протас — тэлевізарам.\nЛучших ждут дипломы и премии\nНа “Дажынках” у Маладзечне


- База адпачынку 'Авангард' Адпачынак у Сімферопалі. Крым\nNotice: Use of undefined constant n - assumed 'n' in /home/i7simfer/domains/i-simferopol.com/public_html/by/page38.html on line 193\nБаза адпачынку 'Авангард'\nРазмяшчэнне адпачывальнікаў: катэдж (3-х мясцовыя нумары са ўсімі выгодамі), драўляныя хаткі (2-3-х мясцовыя нумары з частковымі выгодамі: рукамыйніца, унітаз, халадзільнік), 2-3-4-5-6-мясцовыя драўляныя хаткі (выгоды на тэрыторыі).\nСілкаванне трохразовае, узмоцненае па першай катэгорыі ва ўласнай сталовай, сталы накрываюць афіцыянты. Маецца зала з рэстаранным абслугоўваннем. Сталае водазабеспячэнне (уласная артэзіянская свідравіна).\nІнфраструктура: пляцоўкі для гульнявых выглядаў спорту, павільён для заняткаў боксам, мастацкай гімнастыкай, танцпляцоўка, відэазала, бар, медпункт, пракат катамаранов, катанне на водных лыжах, "Банане", "Жабе". Уласны пляж базы абсталяваны ценявымі падстрэшкамі.\nДадатковыя паслугі: экскурсіі па Крыме, трансфер уласнымі аўтобусамі Ікарус, Турыст, Форд-Транзіт, РАФ, Газэль. Адпачывальнікам апыняецца садзейнічанне ў размяшчэнні ў дзелі сектары пасёлка Николаевка.\nМаецца магчымасць прымаць арганізаваныя групы дзяцей па папярэдняй дамоўленасці.\nБаза адпачынку 'Монтажник'\nБаза адпачынку 'Наладчык'\nБаза адпачынку 'Паўднёвая'


Грузія: спікер парламента і дэпутат — арганізатар асамблеі падалі ў адстаўку | euroradio.fm\nГалоўная / Грузія: спікер парламента і дэпутат — арганізатар асамблеі падалі ў адстаўку\nПасля масавай акцыі ў сталіцы Грузіі паведамляецца аб 240 параненых і 400 затрыманых. Апазіцыя заявіла аб новых пратэстах. ...\nСпікер грузінскага парламента Іраклі Кабахідзэ падаў у адстаўку — гэтага ўжо суткі дамагаліся актывісты ў Тбілісі. З патрабаваннем неадкладна звольніць Кабахідзэ ўчора ўвечары ў Тбілісі сабралася маштабная акцыя пратэсту, якую жорстка разагнаў спецназ. Аб адстаўцы спікера абвясціў генеральны сакратар кіруючай партыі "Грузінская мара" Каха Каладзэ. Падчас сваёй кароткай заявы Каладзэ падкрэсліў: Кабахідзэ звольніўся сам, а не пад ціскам апазіцыі; а паліцыя вяла сябе цалкам адэкватна. Таксама свой пост пакінуў дэпутат Закарыя Куцнашвілі — арганізатар Міжпарламенцкай асамблеі праваслаўя.\nРаней сёння Мінздароўя Грузіі назвала колькасць пацярпелых падчас разгону акцыі пратэсту ўчора ноччу і сёння раніцай — 240 чалавек. Па даных незалежнай грузінскай тэлекампаніі "Руставі-2", колькасць затрыманых набліжаецца да 400. Сваякі затрыманых сабраліся ў Тбіліскім гарадзкім судзе, але многія не могуць атрымаць інфармацыю пра сваіх блізкіх.\nСёння ў Тбілісі шмат кажуць пра тое, што паліцыя не проста ўжыла газ і гумовыя кулі для разгону дэманстрацыі, а мэтанакіравана цэлілася пратэстоўцам у галовы. Вядома, што многія пацярпелыя звярнуліся ў бальніцы менавіта з раненнем у галаву, сярод іх ёсць і журналісты.\nАпазіцыя заяўляе пра перавышэнне паўнамоцтваў паліцыяй і анансуе новую пратэстную акцыю, яна павінна пачацца сёння ў 7 вечара па тбіліскім часе (у 18:00 па мінскім) на тым жа месцы — перад будынкам парламента. Патрабаванняў у апазіцыі тры: адстаўкі (акрамя спікера парламента, апазіцыя патрабуе звольніць міністра ўнутраных спраў), пераход на прапарцыйную сістэму галасавання і правядзенне датэрміновых парламенцкіх выбараў.\nЗ-за чаго пачаліся пратэсты\nМаштабная акцыя пачалася ўвечары ў чацвер з-за выступу ў грузінскім парламенце дэпутата расійскай думы Сяргея Гаўрылава. Адкрываючы Міжпарламенцкую асамблею праваслаўя (гэта аб'яднанне палітыкаў і духавенства, у якім Расіі адведзена роля лідара), Гаўрылаў заняў месца спікера парламента Грузіі. Гэта выклікала абурэнне дэпутатаў. Грузінскія апазіцыянеры заяўляюць, што ў 1992–1993 гадах Гаўрылаў ваяваў у грузіна-абхазскім канфлікце на баку Абхазіі і па гэтай прычыне ён не меў права ўвогуле знаходзіцца на тэрыторыі Грузіі. Апазіцыянеры прымусілі Гаўрылава і іншых дэлегатаў пакінуць парламент, у той жа дзень расійская дэлегацыя паляцела з Тбілісі.\nТрэба адзначыць, што гэта абурэнне апазіцыі цалкам падзялілі і ўлады: тое, што адбылося, яны растлумачылі "пратакольнай памылкай" і "цяжкай карцінай". У Тбілісі ўвесь дзень чакалі, што нехта з чыноўнікаў панясе пакаранне і будзе звольнены, але гэтага так і не адбылося.\nЧаго патрабавалі пратэстоўцы\nУдзельнікі акцыі пратэсту, якія сабраліся перад будынкам грузінскага парламента ўвечары ў чацвер, патрабавалі адстаўкі спікера парламента і кіраўнікоў МУС і службы дзяржбяспекі. Таксама гучалі заклікі "ачысціць краіну ад Іванішвілі" — мільярдэра і кіраўніка кіруючай партыі, якога ў Грузіі лічаць галоўным ценявым правіцелем.\nПаводле розных звестак, на акцыі сабраліся ад 7 да 15 тысяч чалавек. Прыблізна да 22:00 па Тбілісі пачаліся спробы штурму будынка парламента, якія працягваліся некалькі гадзін. Каля поўначы паліцыя ўпершыню ўжыла слезацечны газ і гумовыя кулі.\nУжо глыбокай ноччу на праспект Руставелі вывелі вадамёты і зачысцілі цэнтральны праспект Руставелі, але сутычкі працягваліся.\nПад раніцу група пратэстоўцаў уварвалася ў адзін з офісаў кіруючай партыі "Грузінская мара," які знаходзіўся тут жа на праспекце Руставелі. Са спустошанага офіса выцягнулі партыйныя сцягі і спалілі іх на вуліцы.\nСутыкненні з паліцыяй працягнуліся і з раніцы ў пятніцу — актывісты нападалі на паліцыю з палкамі, кідаліся камянямі, разбівалі паліцэйскія машыны.\nДзіяна Петрыяшвілі, па матэрыялах JAMnews.


Бураўкін Генадзь, Вершы - Беларуская Інтэрнэт-Бібліятэка Kamunikat.org\nCopyright © 2014 by Генадзь Бураўкін, ЛітРадыё\nГенадзь Бураўкін - паэт, перакладчык. Лаўрэат Дзяржаўнай прэміі імя Янкі Купалы (1980 г.). Аўтар кніг паэзіі "Майская просінь", "З любоўю і нянавісцю зямною", "Дыханне", "Жніво", "Выток", "Пяшчота", "Паміж зоркай і свечкай", "Чытаю тайнапіс вачэй" і інш. Нарадзіўся ў 1936 г. у в. Шуляціна на Віцебшчыне.\nУ кнігу паэта Генадзя Бураўкіна, аднаго з найяскравейшых прадстаўнікоў славутага “філалагічнага пакалення”, увайшлі выбраныя вершы апошняга часу — 2010—2013 гадоў, большасць з якіх друкуецца ўпершыню. Болей »


Дарожнікі зрабілі падарунак жыхарам Мар’інай Горкі — Пухавiцкiя навiны. Пуховичские новости. Марьина Горка. Новости Марьиной Горки\nДарожнікі зрабілі падарунак жыхарам Мар’інай Горкі\n01.11.2019 165 Redactor Комментариев нет\nЦэнтральная вуліца павінна і выглядаць цэнтральнай… На гэтым тыдні на вуліцы Кастрычніцкай у Мар’інай Горцы ўкладвалі новае асфальтабетоннае пакрыццё.\n— Работнікі філіяла КУП “Мінскаблдарбуд”-“ДРБУ 169” замянілі 1400 метраў дарожнага пакрыцця цэнтральнай вуліцы горада Мар’іна Горка, — гаворыць дырэктар прадпрыемства Генадзь Матарас.— Мы выдалілі дрэнныя ўчасткі старога асфальту, выканалі выраўніванне дарогі. Новае яе пакрыццё — шчэбеневы дробназярністы асфальтабетон. Ён больш трывалы ў параўнанні з ранейшым.\nРаботы дарожнікі стараліся выканаць як мага хутчэй не толькі для таго, каб застаць добрае надвор’е, але і для таго, каб даставіць менш нязручнасцяў жыхарам горада, каб не перашкаджаць руху транспарту. Штодня на Кастрычніцкай працавала больш за дзесяць адзінак тэхнікі і тры брыгады рабочых.\nУ нашай краіне па традыцыі да свята 7 лістапада ўводзяцца ў дзеянне новыя аб’екты. Добраўпарадкаванне вуліцы Кастрычніцкай можна лічыць своеасаблівым падарункам усім жыхарам горада.\n← Смотрите новый проект о достижениях Беларуси\nЗаместитель председателя Миноблисполкома встретился с коллективом ГУ «ТЦСОН Пуховичского района» →\nВ Руденске прошел бизнес-форум «Приглашаем к сотрудничеству»\n28.04.2018 Redactor 0\nІгар Міхайлавіч Лучанок адзначыў сваё 80-годдзе