«Масква будзе фінансаваць войска Беларусі»\n13 люты 2012, 16:46\nНа мінулым тыдні Лукашэнка паведаміў, што Расея пагадзілася даць Беларусі сродкі для павелічэньня заробкаў вайскоўцам.\nПра наступствы гэтага ў нямецкім часопісе Der Spiegel піша аглядальнік выданьня Бэньямін Бідэр.\nВось так краіна крок за крокам губляе сувэрэнітэт. Ужо зараз Расея кантралюе газатранспартную сетку і банкі Беларусі, а цяпер Крэмль плянуе фінансаваць і беларускае войска. Масква выкарыстоўвае фінансавыя праблемы суседняй дзяржавы, каб яшчэ мацней узяць яе ў абцугі.\nРасею і Беларусь аб'ядноўваюць агульныя ваенныя мэты, заявіў дыктатар Аляксандар Лукашэнка – і папрасіў Маскву аб фінансавай падтрымцы беларускай арміі. З-за хранічнага недафінансаваньня афіцэры ў чыне лейтэнанта атрымліваюць каля 65 эўра ў месяц.\nАпазыцыя між тым асьцерагаецца, што Масква можа скарыстацца магчымасьцю, каб узяць пад кантроль беларускія ўзброеныя сілы. Лідэр апазыцыі Аляксандар Мілінкевіч выказаў перасьцярогу, што беларускія вайскоўцы могуць быць задзейнічаныя ў такіх крызісных рэгіёнах, як Паўночны Каўказ або Цэнтральная Азія.\nРасея выкарыстоўвае дыпляматычны «ледніковы пэрыяд», які ўсталяваўся ў адносінах паміж Менскам і Брусэлем, каб яшчэ мацней прывязаць да сябе Беларусь.\nМасква ўжо мае значны ўплыў на свайго суседа, 7 з 32 беларускіх банкаў знаходзяцца пад расейскім кантролем, разам з асноўнымі страхавымі кампаніямі.\nУладзімер Пуцін, які хоча быць пераабраным прэзыдэнтам Расеі, высунуў ідэю стварэньня Эўразійскага саюзу, ён прапануе Беларусі перайсьці на расейскі рубель. «Газпром» кантралюе сетку газаправодаў, якія ідуць празь Беларусь. Масква таксама фінансуе будаўніцтва ў Беларусі АЭС.\nГэтая дапамога мае сваю цану: Крэмль чакае ад Менску паслухмянасьці. Нядаўна было абвешчана пра пляны пабудаваць у Беларусі кітайскі аўтазавод. Расейскі пасол выступіў з пагрозай, што Масква будзе перашкаджаць дастаўцы кітайскіх камплектуючых у Беларусь.\nУлічваючы ўсё большы ўплыў Расеі, вядомы амэрыканскі глябальны стратэг Зьбігнеў Бжэзінскі назваў Беларусь «выміраючым геапалітычным відам», маючы на ўвазе, што незалежнасьць гэтай краіны знаходзіцца пад пагрозай.\nРост уплыву Расеі не супадае з вэктарам грамадзкіх настрояў у Беларусі. На працягу многіх гадоў беларусы выказвалі вялікія сымпатыі да Расеі, у 1999 годзе ў апытаньні 47% беларусаў выказваліся за аб'яднаньне з Расеяй. Зараз пераважаюць іншыя настроі, усё больш беларусаў бачаць будучыню сваёй краіны ў Эўразьвязе, а за аб'яднаньне з Расеяй выступаюць 29%.\nСловы Лукашэнкі, якія далі нагоду для гэтага артыкулу, зьняпраўдзіў міністар абароны Юры Жадобін. «Белорусская военная газета» 9 лютага цытуе міністра:\n«СМІ растыражавалі насельніцтву некарэктную інфармацыю, што датычыцца пытаньня падвышэньня грашовага забесьпячэньня вайскоўцаў... Магло скласьціся ўражаньне, што на той сустрэчы размова ішла аб неабходнасьці пошуку для беларускіх вайскоўцаў дадатковых сродкаў зь бюджэту Расеі. На самай справе падкрэсьлівалася: пасьпяховае ваеннае супрацоўніцтва паміж нашымі краінамі можа стаць адным з аргумэнтаў пры атрыманьні прэфэрэнцый у эканамічных пытаньнях, напрыклад, у дачыненьні да мыта на нафту або газ, якія дазволяць папоўніць бюджэт краіны і даць магчымасьць падвысіць грашовае ўтрыманьне нашых вайскоўцаў».


У журналіста Алеся Буракова канфіскавалі чатыры кампутары\nhttp://spring96.org/be/news/73191 2014 2014-09-16T20:40:57+0300 2014-09-16T20:40:57+0300 2014-09-16T20:40:57+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/burakou-ales.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСёння, 16 верасня, сем міліцыянтаў пад кіраўніцтваў маёра міліцыі Уладзіміра Пугачова ўварваліся ў кватэру незалежнага журналіста Алеся Буракова (старэйшага).\nМіліцыянты схітравалі і падставілі пад дзверы нейкую жанчыну, якая прадставілася супрацоўніцай ЖЭК. Як толькі Алесь Буракоў адчыніў дзверы, яго ледзь не збілі з ног міліцыянты.\nЯны правялі агляд кватэры. Усе свае дзеянні яны фіксавалі на відэакамеру. Сказалі, што Буракоў падазраецца ў парушэнні закона “Аб СМІ”, бо нібыта супрацоўнічае з нямецкім радыё “Deutsche Welle” і не мае на тое адпаведнай акрэдытацыі. У якасці доказаў міліцыянты спасылаліся на публікацыі, якія былі размешчаны на сайце радыё і былі падпісаныя Алесем Бураковым.\nПасля таго, як кватэра журналіста была агледжана міліцыянты паехалі рабіць агляд кватэры бацькоў Алеся, дзе таксама забралі кампутары. У выніку ў журналіста забралі два стацыянарных кампутары і два ноўтбукі на экспертызу. Абяцалі вярнуць кампутары праз 1-2 тыдні, як толькі праверка кампутараў будзе скончана.\nАлесь Буракоў адзначае, што ў яго на руках толькі пратакол аб аглядзе месца адміністрацыйнага правапарушэння, які яму выдалі міліцыянты. Пратакола аб канфіскацыі кампутараў у яго на руках няма.\nДля далейшых разбіральніцтваў незалежны журналіст выкліканы ў Ленінскі РАУС на 14-00 гадзін.\nТрэба адзначыць, што нядаўна Буракову ўжо выносілі афіцыйнае папярэджанне за працу на замежнае СМІ без акрэдытацыі. Тады гаворка ішла пра тэлеканал «Белсат».\n16.09.2014 Тэгі: сілавыя структуры, свабода слова


страшна, а як я падумаю, што вось раптам я з’яўлюся перад богам такая, какая я\nтут — вось што страшна.\nА.М. Астроўскі. Навальніца.\nДык кім жа на самай справе з’яўлялася Кацярына — «рашучым рускім характарам» або слабавольнай жанчынай? На мой погляд, даць адназначны адказ на гэтае пытанне даволі цяжка.\nЖывучы ў сям’і мужа, Кацярына Кабанава была няшчасная. Я думаю, гераіня ўсёй душой імкнулася пакахаць Ціхана, наладзіць з ім жыццё, але ёй гэта не ўдавалася. Муж Кацярыны заўсёды і ва ўсім падпарадкоўваўся сваёй маці — Марфы Ігнацьеўна Кабанава. Ды і як ёй было не падпарадкавацца — Кабаниха трымала ў страху не толькі сваіх родных, але і ўвесь горад. Ёй атрымоўвалася «утаймоўваць» нават самага Дзікага.\nМарфа Ігнацьеўна ў п’есе выступае як заступнік старых патрыярхальных нораваў. Яна лічыць, што менавіта яны з’яўляюцца адзіна правільнымі і належнымі. Прычым для гэтай гераіні вельмі важна ўсё паказное і ўдаваны — што падумаюць людзі, што скажуць суседзі, як яе сям’я будзе выглядаць у вачах грамадства. Таму Кабаниха так настойвае на тым, каб на людзях выконваліся ўсе «рытуалы». Яна прымушае Кацярыну «выць», праводзячы мужа ў паездку, прымушае Ціхана біць жонку, караючы яе за правіннасць і г.д.\nУсё гэта крывадушна-бессэнсоўнай паводзіны супярэчыць светлай і шчырай натуры Кацярыны, яе паданнях пра сям’ю, пра шчаслівае жыццё. Бо галоўная гераіня таксама выхоўвалася ў патрыярхальным духу, але для яе важней ўнутранае, тое, што ёсць на самой справе, а не тое, што здаецца.\nВуснамі Кацярыны аўтар распавядае нам пра дзяцінства гэтай жанчыны, каб мы лепш зразумелі вытокі і аснову яе характару. Купецкая дачка, Кацярына выхоўвалася ў абстаноўцы сямейнага ладу, цяпла, узаемнай любові. Вялікую ролю ў яе выхаванні згуляла рэлігія: «І да смерці я любіла ў царкву хадзіць! Дакладна, бывала, я ў рай зайду і не бачу нікога, і час не памятаю, і не чую, калі служба скончыцца ». Дзяўчына кажа, што ў яе хаце заўсёды было шмат богомолок і вандроўнікаў, якім яе сям’я давала прытулак.\nУвесь гэты аповяд Кацярыны авеяны светлымі тонамі і фарбамі. Яны як нельга лепш характарызуюць натуру дзяўчыны — светлую, шчырую, кахаючую, вольную. Вельмі шмат кажуць аб Кацярыне і яе сны: «А то, быццам я лётаю, так і лётаю па паветры».\nВыходзячы замуж, гераіня марыла пра моцную кахаючай сям’і, дзецях, доўгай і шчаслівай жыцця. Але яе марам не наканавана было спраўдзіцца. У рэальнасці Ціхан, баючыся Кабаниху, не мае сілы заступіцца за сваю жонку. Ён пакорліва глядзіць, як Марфа Ігнацьеўна крыўдзіць і абражае Кацярыну, прымушае яе рабіць тое, што гідзіцца жанчыне.\nМары гераіні аказваюцца разбітыя. Яна не знаходзіць для сябе ніякай аддухі. Мне здаецца, Кацярына разумее, што ў такіх умовах яна, рана ці позна, усё роўна загіне. Яе душа пачынае пратэставаць. Нездарма жанчына кажа Варвары: «Лезе мне ў галаву мара нейкая. І нікуды я ад яе не пайду «.\nМенавіта таму, вынікаючы неўсвядомлена жаданні шчасця, Кацярына вырашаецца на раман з Барысам Рыгоравічам. Ідучы да яго на спатканне, яна ўжо ведае, што хутка памрэ, таму што не зможа жыць з цяжарам здрады. Але гераіня ўсё ж вырашаецца на яе. І той час, што Кацярына праводзіць з Барысам Рыгоравічам, становіцца для яе сапраўдным святам, той аддушынай, марай, пра якую гераіня так марыла.\nАле нават акунуўшыся ў каханне, яна ніколі не забывала пра тое, што здзейсніла цяжкі грэх. І калі з паездкі вярнуўся Ціхан, адчуванне віны ў Кацярыны толькі ўзмацніўся. І вось, падчас навальніцы, не вытрымаўшы, жанчына прызнаецца ў здрадзе «перад усім сумленным народам»: «Усе сэрца пашматалася! Не магу я больш трываць! Матушка! Ціхан! Грешна я перад богам і перад вамі! »\nПасля такога прызнання жыццё гераіні ператварылася ў пекла. Вядома, у першую чаргу, з-за яе душэўныя пакут. Але яшчэ і таму, што Кабаниха ніколі не даруе сваёй нявестцы такога публічнага ганьбы. Гібель Кацярыны, на мой погляд, прадвызначаная. Пытанне ў тым, як хутка яна здарыцца.\nБыла вельмі маленькая надзея, што Барыс павязе сваю «каханне» з сабой, але гэты чалавек абраў грошы. З-за страху страціць спадчыну пляменнік Дзікага кідае Кацярыну на верную пагібель.\nШто заставалася гераіні ў такім выпадку? Жыць пад вечным арыштам, у вечных душэўных пакутах і пагардзе ўсіх навакольных? Кацярына ведала, што не вытрымае гэтага. Менавіта таму, як мне здаецца, яна вырашылася на самагубства. Ці быў гэта пратэст? Не думаю. Ці быў гэта рашучы крок? Так, але ён быў зроблены ў адчаі, ад безвыходнасці. Ці была гэта слабасць? Магчыма. Але хто мае права судзіць няшчасную Кацярыну Кабанава?\nТакім чынам, ўчынак гераіні «Навальніцы» супярэчлівы і неадназначны. Але ў любым выпадку, ён характарызуе Кацярыну як светлую натуру, на жаль, не знайшла свайго месца ў «цёмным царстве».\n/ Складанні / Астроўскі А.М. / Навальніца / Вобраз Кацярыны ў п’есе А.М. Астроўскага «Навальніца»\nУ чым трагедыя Кацярыны? (Па драме Астроўскага «Навальніца»)\nУ п’есе А. Н. Астроўскага «Навальніца» намаляваная эпоха 60\nх гадоў дзевятнаццатага стагоддзя. У гэты час у Расіі наспяваюць рэвалюцыйныя выступы народу. Яны накіраваны на. паляпшэнне жыцця і побыту простых людзей, на звяржэнне царызму. Творы вялікіх рускіх пісьменнікаў і паэтаў таксама ўдзельнічаюць у гэтай барацьбе, сярод іх і п’еса Астроўскага «Навальніца», якая ўзрушыла ўсю Расію. На прыкладзе вобраза Кацярыны намаляваная барацьба ўсяго народа супраць «цёмнага царства» і яго патрыярхальных парадкаў.\nГалоўным персанажам у п’есе А. Н. Астроўскага «Навальніца» з’яўляецца Кацярына. Яе пратэст супраць «кабановских» парадкаў, барацьбу за сваё шчасце і адлюстроўвае ў драме аўтар.\nКацярына вырасла ў доме небагаты купец, там пасталела духоўна і маральна. Кацярына была выдатнай асобай, і ў рысах яе асобы была нейкая незвычайная хараство. Ўся яна «дыхала» рускай, праўду народнай прыгажосцю; вось як кажа пра яе Борыс: «Нейкая ў яе на твары ўсмешка ангельская, а ад асобы-то як быццам свеціцца».\nДа свайго замужжа Кацярына «жыла, ні пра што не тужила, дакладна птушачка на волі», займалася чым хацела і калі хацела, ніхто і ніколі не прымушаў яе і не прымушаў рабіць тое, што ёй, Кацярыне, не хацелася.\nЯе духоўны свет быў вельмі багаты і разнастайны. Кацярына была вельмі паэтычнай натурай з багатым уяўленнем. У яе размовах мы чуем народную мудрасць і народныя выказванні. Яе душа імкнулася да палёту ;, «З-за чаго людзі не лётаюць як птушкі? Мне часам здаецца, што я птушка. Калі стаіш на гары, так цябе і цягне ляцець. Вось так бы разбеглася, падняла рукі і паляцела ».\nДуша Кацярыны «выхоўвалася» і на апавяданнях богомолок, якія кожны дзень былі ў доме, і на шыццё па аксаміт (шыццё выхавала яе і прывяло ў свет прыгажосці і дабра, у свет мастацтва).\nПасля замужжа рэзка змянілася жыццё Кацярыны. У доме Кабанава Кацярына была адна, яе свет, яе душу нік то не то не мог зразумець, Гэта адзінота было першым, крокам да трагедыі. Рэзка змянілася і стаўленне хатніх да гераіні. Дом Кабанава прытрымліваўся такіх жа парадкаў і звычаяў, як бацькоўскі дом Кацярыны, але тут «усё як быццам з-пад няволі». Жорсткія парадкі Кабанихи прытупілі ў Кацярыне імкненне да ўзвышанага, з гэтых пор душа гераіні падала ў бездань.\nЯшчэ адна боль Кацярыны — неразуменне яе мужам. Ціхан быў добрым, ранімы чалавек, вельмі слабым у параўнанні з Кацярынай, у яго не было ніколі свайго меркавання — ён падпарадкоўваўся думку іншага, больш моцнага чалавека. Ціхан не мог зразумець імкнення сваёй жонкі: «Не разбяру я цябе, Каця». Гэта неразуменне наблізіла Кацярыну яшчэ на адзін крок да катастрофы.\nТрагедыяй для Кацярыны стала і любоў да Барыса. Па словах Дабралюбава, Барыс быў такім жа як і Ціхан, толькі адукаваным. З-за сваёй адукаванасці ён і трапіў у поле зроку Кацярыны. Ў гэтым натоўпе «цёмнага царства» яна выбрала яго, які адрозніваўся трохі ад астатніх. Аднак Барыс апынуўся яшчэ горш Ціхана, ён дбае толькі пра сябе: ён думае толькі пра тое, што скажуць пра яго навакольныя. Ён кідае Кацярыну на волю лёсу, на расправу «цёмнага царства»: «Ну, бог з табой! Толькі адно і трэба прасіць у Бога, каб яна памерла хутчэй, каб ёй не мучыцца доўга! Бывай! ».\nКацярына жа шчыра любіць Барыса, турбуецца пра яго: «Што-то ён цяпер, бедны, робіць. За што я яго ў бяду ўвяла? Гінуць бы мне адной! А то сябе загубіла, яго загубіла, сабе ганьба — яму вечны ганьба! ».\nНоравы горада Калінава, яго грубасць ды «беднасць нагольная» былі не прымальныя для Кацярыны: «Калі захачу, так і пайду, куды вочы глядзяць. Ніхто не спыніць мяне, ужо такі\nхарактар у мяне ».\nВысокую ацэнку твору даў Дабралюбаў. Кацярыну ён назваў «прамянём святла ў« цёмным царстве ». У яе трагічным канцы «дадзены страшны выклік самодурной сіле … У Кацярыне мы бачым пратэст супраць Кабановских паняццяў аб маральнасці, пратэст, даведзены да канца, абвешчаны і пад хатняй катаваннем, і над прорваю, у якую кінулася бедная жанчына». У вобразе Кацярыны Дабралюбаў бачыць ўвасабленне «рускай жывой натуры». Кацярына аддае перавагу памерці, чым жыць у няволі. Учынак Кацярыны неадназначны.\nВобраз Кацярыны ў п’есе Астроўскага «Навальніца» з’яўляецца выдатнай выявай рускай жанчыны ў рускай літаратуры.


Дзяржаўная дума Расеі прыняла ўчора ў першым чытаньні заканапраект пра выбары дэпутатаў у парлямэнт расейска-беларускае хаўруснае дзяржавы. Намесьнік старшыні Вярхоўнага Савету Анатоль Лябедзька лічыць, што калі беларускай апазыцыі ўдасца дабіцца непрызнаньня гэтак званае «Палаты прадстаўнікоў», дык тады будзе прасьцей зрабіць нелегітымнымі й выбары ў саюзны парлямэнт.\nЗаканапраект, які цалкам называецца «Аб выбарах дэпутатаў Палаты Прадстаўнікоў Парлямэнту Саюзнае Дзяржавы першага скліканьня ад Расейскае Фэдэрацыі», быў унесены ў Думу прэзыдэнтам Расеі Ўладзімерам Пуціным. Адразу варта адзначыць, што думцы падтрымалі закон амаль адзінадушна. За ягонае прыняцьцё прагаласавала 338 дэпутатаў, супраць — 23, устрымаліся — 3.\nАдзін з дэпутатаў, камуніст Валянцін Раманаў, з задавальненьнем адзначыў цяперашнія настроі расейскага грамадзтва: «Калі мы ў 1996-м дэнансавалі Белавескія пагадненьні, нас размазывалі па ўсіх каналах і газэтах. А цяпер мы прымаем закон пра адзіны парлямэнт саюзнае дзяржавы, і ўсе — за». Зрэшты, як здаецца, калі й варта зьдзіўляцца, дык хіба таму, што знайшліся ажно 23 дэпутаты, якія прагаласавалі супраць.\nЗаканапраект прадугледжвае, што ад Расеі ў агульны парлямэнт будзе абрана 75 дэпутатаў па аднамандатных акругах, ад Беларусі — 28. Некаторыя думскія дэпутаты ўжо выказалі пад час дыскусіі неўразуменьне гэтымі лічбамі. Па-першае, гэта не адпавядае прапорцыям колькасьці выбаршчыкаў у дзьвюх краінах. Як вядома, жыхароў Расеі ў 15 разоў больш за беларускіх. І па-другое, лічба 75 дэпутатаў вельмі нязручная для Расеі, у якой 89 суб'ектаў Фэдэрацыі. Некалькі рэгіёнаў будуць мець аднаго дэпутата. Да таго ж палату мяркуецца фармаваць выключна паводле мажарытарнае сыстэмы, што таксама многім у Расеі не падабаецца.\nНамесьнік старшыні Вярхоўнага Савету Анатоль Лябедзька знаходзіць сувязь паміж выбарамі ў беларускую «Палату прадстаўнікоў» і прыняцьцём закона пра выбары ў хаўрусны парлямэнт:\n(Лябедзька: ) “Легітымізацыя беларускага рэжыму, легітымізацыя “палаты” – гэта падрыхтоўка глебы для рэалізацыі выбараў у саюзны парлямэнт. І калі беларуская “палата” будзе легітымізаваная, то фактычна ня будзе ніякіх такіх перашкодаў, каб яны агульнымі намаганьнямі арганізоўвалі і праводзілі такія выбары. Што датычыць стаўленьня аб’яднанай дэмакратычнай апазыцыі, то я абсалютна ўпэўнены, што яно будзе адмоўным, і нам на гэтым этапе трэба не дапусьціць прызнаньня “палаты прадстаўнікоў”. Гэта першы крок, першая задача. Калі мы яе выканаем, то нам будзе значна прасьцей зрабіць нелегітымнымі і выбары ў так званы саюзны парлямэнт”.\nТым часам віцэ-прэм'ер Беларусі, прадстаўнік прэзыдэнта ў ворганах інтэграцыі Леанід Козік паведаміў, што выбары ў агульны парлямэнт ня здолеюць адбыцца ўвесну наступнага году. Выбарчая кампанія можа распачацца не раней як «на працягу шасьці месяцаў пасьля прыняцьця адпаведнага закону. А новы склад беларускае «Палаты прадстаўнікоў» можа прыступіць да разгляду дакумэнтаў не раней студзеня.


Ramen Локшына Bowl | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nGreenPro Corp. з'яўляецца вядучым вытворцам, пастаўшчыком і экспарцёрам Ramen Локшына Bowl in Taiwan. Наш вопыт дазваляе нам прапаноўваць поўны спектр прадуктаў, у мэтах задавальнення міжнароднага стандарту якасці, і яны ідэальна падыходзяць для выкарыстання ў розных месцах. Наш асартымент даступны ў розных памераў і спецыфікацый для задавальнення розных патрэбаў кліентаў.\nмадэль - 2-12 U-B11\nКукурузны Ramen Bowl 1,200 ML\nпамеры: Ø19.8 х 7.3 см\nПаколькі посуд на рынку ў асноўным з пластыка.Яны BPA бясплатна, але ўтрымліваюць іншыя хімічныя рэчывы, якія павялічваюць рызыка паглынання пры прыёме ежы.Аднак наша майцена посуд можа пазбегнуць гэтай.Мы выбіраем высокую-якасць кукурузнага крухмалу,а затым прыняць адзін-крок стэрэатыпы рамяству, каб атрымаць арыгінал;нарэшце, мы атрымаем усе з іх выяўлены.Так што вам не трэба турбавацца аб шкодных матэрыялах.яны зялёныя,здаровы,не забруджвае навакольнае асяроддзе на ўсіх.Наша майцена посуд прызначана для мінімізацыі вашай сям'і’s ўздзеянне патэнцыйна шкодных таксінаў, знойдзеных у пластмаса, а таксама дапамагае захаваць навакольнае асяроддзе для вашага будучага здароўя за кошт зніжэння выкідаў вуглякіслага газу.Зроблена ў асноўным з кукурузнага крухмалу,наша посуд біяраскладальнага.\nАд зямлі да быць эка-прыязны, наколькі гэта магчыма,Посуд выраблена з матэрыялу, кукурузнага крухмалу.Выкарыстоўваючы запатэнтаваны працэс,мы адліць гэты матэрыял у надзейнае,доўга-працяглыя прадметы, здольныя вытрымаць нават у самых складаных прамысловых посудамыйных машын.як вам’Ве чакаць ад нашых кукурузных посуду,усе нашы чары,талеркі,кубкі і сталовыя прыборы цалкам біяраскладальнага і ўсё-натуральны.\nНяма цяжкіх металаў&ампер;ня-таксічны\nМікрахвалевая печ Сейф да 5 хвілін\nМожа вытрымліваць тэмпературы ў дыяпазоне ад-20 градусаў З да 120 градусаў З і BPA Free\nRamen Локшына Bowl вытворца і Ramen Локшына Bowl Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 93,106 пакупнікоў ва ўсім свеце besttablewaresets.com


Криминальная сводка. На одного медведя на Сенненщине стало меньше — Сенно. Новости Сенно. Голас Сенненшчыны\nКриминальная сводка. На одного медведя на Сенненщине стало меньше\nВторник, 31 янв., 2012 105 admin\nСупрацьпраўныя дзеянні ў адносінах да расліннага і жывёльнага свету — нярэдкасць, нават, калі расліна ці жывёліна занесены ў Чырвоную кнігу. Праўда, і адказнасць тут, згодна з заканадаўствам, асаблівая.\n20 студзеня паблізу ад вёскі Паграбёнка затрыманы аўтамабіль «Урал», якім кіраваў жыхар Віцебскага раёна, што перавозіў каля 18 кубаметраў драўніны без суправаджальных дакументаў. Па факту праводзіцца праверка.\n22 студзеня ў раённы аддзел унутраных спраў райвыканкама паступіла паведамленне, што невядомая асоба ў выніку незаконнага палявання ў лясным масіве ў раёне 129-130 кіламетраў аўтадарогі Віцебск — Орша, на тэрыторыі Сенненскага раёна, з выкарыстаннем агнястрэльнай зброі незаконна зрабіла адстрэл мядзведзя. Па факту ўзбуджана крымінальная справа па ч.2 арт.282 Крымінальнага кодэкса.\n25 студзеня паступіла паведамленне ад дырэктара КУСГП імя Гараўца аб тым, што з фермы вёскі Пастушкі выкрадзены металалом вагой каля 500 кілаграмаў. Устаноўлена, што крадзёж здзейснілі непрацуючыя жыхары вёскі Рыбнае.\n← Лепшыя галасы Сенненшчыны\nЗа 2011 в суде Сенненского района рассмотрено более 700 дел за распитие спиртного в общественных и на рабочих местах →\nПонедельник, 14 март, 2022 admin Комментарии к записи Отсутствие техосмотра и инструктажей. ФПБ о характерных нарушениях в сельхозорганизациях отключены


UPDATE: A ліста была пададзеная у штаце Арэгон раённы суд супраць Google для захопу бесправадной перадачы дадзеных з ЗША. citizens. Complicating matters, Google has declared on their blog that they intend to destroy the data that was captured as part of their Street View program. With a potential legal case against Google, якіх-небудзь дзеянняў з боку Google, каб выдаліць або знішчыць дадзеныя па прычынах прыватнасці могуць быць успрынятыя судом як спроба перашкодзіць правасуддзя. Боку за маючай адбыцца пазоў відаць прасіў Google захаваць дадзеныя.\nХоць добра вядома, што Google быў збор дадзеных вуліцах на працягу некаторага часу, Да нядаўняга часу было незразумела, наколькі яны былі пасля.\nGoogle's Street View праграмы, які прапаноўвае вуліцы малюнкаў Google Maps была вакальна пярэчыў to by a Некалькі членаў грамадскасці, але скаргі грамадзян былі амаль цалкам ігнаруюцца праваахоўнымі органамі - да гэтага часу.\nУ дадатак да збору фатаграфій, Google зараз дапушчаныя да нямецкіх уладаў, што яны збіралі шмат, значна больш.\nGoogle originally claimed to European Regulators that the information they gathered was strictly for augmenting their GPS data. But when pressed, Google прызналі, што яны былі па сутнасці вайны ваджэння, a process where all wireless frequencies are checked very rapidly for any available signals. Google would then capture a set of data from each open (незашыфраваныя) сувязі.\nХоць гэта не можа здацца, што сур'ёзную заклапочанасць у першую, Дадзеныя, сабраныя Google захоўваецца на жорсткіх дысках для наступнай апрацоўкі, і лёгка можа ўтрымліваць асабістую інфармацыю, такую як электроннай перапіскі, вэб-серфінгу дадзеных, chat conversations and more. Anything being transferred over a wireless connection that was not encrypted could have been gathered as Google’s cars drove past your home.\n14 мая, Google размешчаны на афіцыйным блогу, admitting that a previous post about Google maps data was false and that they indeed had gathered private data over wireless. In response to this Google has taken the apparent high road, Даць:\n“Інжынерная група ў Google працуе, каб зарабіць ваш давер, і мы выдатна ўсведамляем, што мы не дрэнна тут. Мы глыбока прашу прабачэння за гэтай памылкі і маюць намер вывучыць усе ўрокі мы можам з нашай памылкай.”\nGoogle таксама рэкамендаваў відавочна: Пераканайцеся, што вы абараніць паролем і зашыфраваць маршрутызатара падключэнне да Інтэрнэту!\nГэта вельмі лёгка прыняць асноўныя меры засцярогі пры серфінгу праз бесправоднае злучэнне:\nБяспечны бесправадной сеткі з дапамогай моцнага метад шыфравання. Проста таму, што вы карыстаецеся пароль на бесправадны маршрутызатары не азначае, што гэта бяспечна! You should use WPA-PSK or WPA2 for the encryption method and be certain to use the latest firmware from your router manufacturer. Failing to update your router’s firmware may leave you vulnerable even if your router’s network is encrypted!\nНе рабіць пакупкі ці зрабіць банкаўскі праз бесправоднае злучэнне вы не давяраеце. Калі вы не ведаеце, хто кіруе сеткай яны могуць увесці вас у зман і выкрасці вашыя асабістыя дадзеныя.\nПраверце ўсе вэб-сайты вы ідзяце на HTTPS:// у URL. Калі ён ня мае HTTPS і значок замка, Вы павінны лічыць, што інфармацыя на старонцы і ўсё, што вы ўвесці не будзе бяспечным.\nПраверце URL, каб пераканацца, што ён не быў прапушчаны. Хакеры і ашуканцы часта рэгіструюць памылкі друку і падобныя абласцей, каб падмануць нічога не падазравалых карыстачоў у ўводзе пароля.\nКалі ў вас узніклі пытанні аб тым, як засцерагчы сябе на сайце ці ў тым, як абараніць вашу сетку або бесправадной маршрутызатар ад праблем, як у гэтай гісторыі, звяжыцеся са мной сёньня!


24 лютага ў Дзятлаўскім музеі сабраліся калегі, сябры, прыхільнікі таленту мясцовага паэта Міколы Грышана, каб адзначыць 85-годдзе яго нараджэння.\nАўганістан - жывая памяць\nДа Дня памяці воінаў-аўганцаў у музеі прайшоў урок мужнасці "Жывая памяць", на які быў запрошаны Юргель Аляксандр Васільевіч. Воін-аўганец расказаў сямікласнікам аб сваёй нялёгкай службе.\n10 лютага адбыўся першы раённы фестываль школьных музеяў, на якім былі падведзены вынікі работы адукацыйных устаноў Дзятлаўшчыны па рэалізацыі праекта "Свет школьных музеяў".\nПадрабязней знаёмцеся тут:\nСустрэча з юнацтвам, сустрэча з дзяцінствам\n3 лютага наша школа гасцінна сустрэла сваіх былых вучняў, каму ў свой час дала пуцёўку ў жыццё. Па-рознаму склаліся іх лёсы, абраны розныя жыццёвыя шляхі, але школа ганарыцца сваімі выпускнікамі. Кожнаму юбілейнаму выпуску мы адвялі некалькі кадраў, каб з пяшчотай і цеплынёй успамінаць усіх, хто прыйшоў на сустрэчу школьных сяброў. Школа захавае памяць аб сваіх выпускніках.\nДа вытокаў душой дакранёмся\nЗ 5 лютага сваіх наведвальнікаў чакае новая выстава "Сем цудаў ткацтва". Экспанаты выставы дапамогуць пазнаёміцца з таямніцамі ткацтва, у якім знайшлі адлюстраванне векавая гісторыя беларускага народа, яго майстэрства, мастацкі густ.\nУ 2017 годзе экспазіцыі музея папоўніліся новымі каштоўнымі экспанатамі. Знаходкай года з'яўляецца пісьмо з фронту перыяду Вялікай Айчыннай вайны ад 27 сакавіка 1945 года.\nПісьмо з фронту чытайце тут:\nА вось яшчэ тры экспанаты мінулага стагоддзя, знойдзеныя ў пачатку 2018 года: выпіска з метрычнай кнігі за 1934 год, пасведчанне аб заканчэнні польскай школы ў 1934 годзе і даведка аб заканчэнні курсаў па ліквідацыі непісьменнасці ў 1940/1941 гг.\nПасведчанне аб заканчэнні польскай школы глядзіце тут:\nДаведку курсаў па ліквідацыі непісьменнасці глядзіце тут:


Вочна-завочна Bachelor East Midlands - Bachelor праграм у East Midlands Bachelor , East Midlands 2017\nРэгістрацыя бясплатна Вочна-завочна Bachelor East Midlands - Bachelor праграм Bachelor East Midlands, East Midlands\nСтупень бакалаўра з акрэдытаваных каледжаў і універсітэтаў могуць быць важнымі прыступкамі да паспяховай кар'еры.Найбольш распаўсюджаны тып праграмы бакалаўрыяту з'яўляецца ступень бакалаўра 'ы, як правіла, прысуджаецца пасля чатырох гадоў паспяховай вучобы Бакалаўр з'яўляецца ступень бакалаўра перасьледуе многіх студэнтаў. Гэтая чатырохгадовая ступень дае навыкі і веды выпускнікоў павінны ўвайсці ў кар'еру ў сваёй галіне даследавання, якое можа ахопліваць шырокі круг пытанняў.Злучанае Каралеўства Вялікабрытаніі і Паўночнай Ірландыі, шырока вядомы, як Злучанае Каралеўства і Вялікабрытаніі, з'яўляецца суверэннай дзяржава, размешчаная ў паўночна-заходніх берагоў кантынентальнай Еўропы.Два самых вядомых (і самых старых) універсітэты Оксфарда і Кембрыджа (часта згадваецца як Оксфард і Кембрыдж многія брытанцы) Англія таксама мае некалькі іншыя інстытуты сусветнага ўзроўню, у тым ліку некалькі ў Лондане (у прыватнасці, Імперскі каледж, Лонданская школа эканомікі, Універсітэцкі каледж Лондан і караля 'ы каледжа Лондана, усе з'яўляюцца часткай Лонданскага універсітэта)Вочна-завочна Bachelor East Midlands - Вазьміце Bachelor East Midlands. Атрымаць усе Bachelor праграмы і школьных інфармацыі. Эканомце час і звярнуцца школу прама тут!\nLink to and share "Вочна-завочна Bachelor East Midlands - Bachelor праграм у East Midlands Bachelor , East Midlands 2017"


Скачать электронные книги бесплатно, читать книги онлайн автора Козько Виктор Афанасьевич\nКозько Виктор Афанасьевич: Новые книги\nИ никого, кто бы видел мой...\nУ новай кнізе вядомага беларускага празаіка сабраныя эсэ ды публіцыстычныя творы апошніх гадоў. Назвы твораў гавораць самі за сябе:...\nЯк я “рабіў" шпіёнам у...\nВыбраныя творы ў двух тамах. Том ІІ\nУ другі том выбраных твораў Віктара Казько ўвайшоў раман «Хроніка дзетдомаўскага саду», у якім апавядаецца аб лёсе саду, які заклалi...\nАвтор: Козько Виктор Афанасьевич , Конев Федор Егорович


«17 дзён ля рэактара». Ігар Слабко аб тым як Чарнобыль стаў асобай старонкай яго біяграфіі — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n26.04.2021 26.04.2021 admin317Комментарии on «17 дзён ля рэактара». Ігар Слабко аб тым як Чарнобыль стаў асобай старонкай яго біяграфіі\n«У мяне жонка, дачка, унучка маленькая… Ёй у красавіку споўнілася два годзікі…» – радуецца жыццю стаўбчанін Ігар Слабко\nЗдаецца, звычайныя рэаліі, як і ў кожнага з нас, але іх магло не быць… Такое ўсведамленне працінае, калі даведваешся, што Ігару Віктаравічу ў яго халасцяцкія 22 давялося быць ля рэактара Чарнобыльскай АЭС…\nІгар Слабко сцвердзіўся ў прафесіі і жыцці, а ўдзел у ліквідацыі аварыі на ЧАЭС – асобая старонка яго біяграфіі\nТрэба было ліквідоўваць наступствы аварыі, і ён, выпускнік БТІ імя С. М. Кірава са званнем лейтэнанта запасу хімічных войскаў, аказаўся вельмі запатрабаваным для дэзактывацыі заражаных тэрыторый.\nІгар Віктаравіч у гэты час працаваў па размеркаванні на Гродзенскім заводзе аўтамагнітол (цяперашняя «Радиоволна». – Заўвага рэдакцыі) і з 4 мая па 16 чэрвеня 1987 года быў прызваны Ленінскім райваенкаматам г. Гродна на ваенныя зборы.\n– Прайшоў медкамісію і аказаўся ў воінскай часці 11905 у Аколіцы, пад Мінскам, – прыгадвае мінулае Ігар Слабко. – Там выдалі абмундзіраванне, далі ўзвод у падпарадкаванне… Калі сфарміраваўся батальён, выехалі на месца дыслакацыі. Першым быў Брагін, потым – адселенае ўкраінскае сяло Парышаў.\nНазванае сяло, дзе ваеннаслужачых размясцілі ў пустых будынках школы, клуба і г. д., знаходзілася ў 10-кіламетровай зоне ад станцыі. Кожны дзень яны адпраўляліся па гэтым маршруце.\n– Невялікімі групамі, па 5 чалавек, ачышчалі тэрыторыю станцыі ад асколкаў заражанага графіту, – гаворыць Ігар Віктаравіч і ўдакладняе: – Працавалі на дэзактывацыі ў сярэднім па 15 мінут у дзень пры строгім кантролі за атрыманай дозай аблучэння. Пасля работы ля рэактара поўнасцю змянялі абмундзіраванне, мыліся і вярталіся на месца дыслакацыі.\nКамандзір узвода Ігар Слабко дазіметрам вымяраў у ваеннаслужачых узровень апрамянення. Рабіў гэта штодзённа, па некалькі разоў. «У выніку – нас бралі на зборы нібыта на паўгода, але дапушчальную дозу кожны з нас атрымаў значна раней – за паўтара месяца. Непасрэдна на станцыі працавалі 17 дзён», – заўважае Ігар Віктаравіч.\nПерад вачамі ліквідатара стаяць жудасныя карціны пустых украінскіх сёлаў. Жыццё ў іх замерла, і засталася безгаспадарнай дамашняя жыўнасць… Запомніўся саркафаг над рэактарам. Прамавугольнае збудаванне… «Тады хадзілі розныя чуткі… Маўляў, праз яго прасочваецца радыяцыя, – зазначае мой суразмоўнік. – На той час станцыя была ўжо забетаніравана на паўтараметровую вышыню – вокны яе зраўняліся з зямлёй».\nПра сваё здароўе Ігар Слабко кажа сціпла – маўляў, усё ў парадку. Пасля ваенных збораў у чарнобыльскую зону ён вярнуўся ў Гродна, дзе і працаваў да 1992 года, пакуль прадукцыя завода аўтамагнітол была патрэбнай. Выказаў жаданне перавесціся бліжэй да дома (Ігар Віктаравіч родам з Гарадзеі) і такім чынам аказаўся ў філіяле маторнага завода ў Стоўбцах.\nНа гэтым прадпрыемстве знайшоў сябе: ужо больш як два дзясяткі гадоў працуе начальнікам тэхналагічнага бюро тэхнічнага аддзела. Ігар Віктаравіч прызнаецца, што на заводзе склаўся дружны і граматны калектыў. Сюды прыходзіць моладзь, якая вучыцца ў старэйшых калег. І асабіста ён навучыў не аднаго маладога спецыяліста. Абнаўляецца і вытворчасць. Так, нядаўна паступілі дзве новыя ванны для гальванічнай лініі падрыхтоўкі паверхняў.\nЖонка Таццяна працуе ў бальніцы старшай медыцынскай сястрой педыятрычнага аддзялення. Дачка – інструктар па аздараўляльнай фізкультуры ў новым дзіцячым садзе № 8. Цяпер у сацыяльным водпуску па доглядзе дзіцяці да трох гадоў.\nКалісьці сям’я атрымала ад філіяла маторнага завода кватэру. Цяпер Ігар Віктаравіч разам з зяцем будуе дом. Часта наведваецца ў Гарадзею, да старэнькіх бацькоў. Кажа, што з асалодай працуе на зямлі.


Будзьма беларусамі! » Якім павінен быць беларуска-рускі слоўнік для першакласнікаў?\n02.05.2019 | Беларуская мова\nГосця Еўрарадыё Вольга Завізіённая — мама дзяўчынкі Сашы, якая паспяхова вучыцца ў пачатковай школе. Праблем з прадметамі няма, не лічачы беларускай мовы.\n"Аказалася, што праграма навучання па гэтым прадмеце пабудавана на ідэі "дзіця і так гаворыць", — тлумачыць Вольга. — Але так бывае далёка не заўсёды, у тым ліку — у нашым з Сашай выпадку. Дзіцяці патрэбна дапамога ў засваенні матэрыялу".\nПошукі адказаў на пытанне "Як дапамагчы?" прывялі да ідэі стварэння слоўніка: такога, які быў бы цікавы 6-гадоваму дзіцяці.\nЯкім будзе гэты слоўнік? Чым ён адрозніваецца ад іншых? Як дапамагчы маці рэалізаваць свой праект? Адказы на гэтыя і іншыя пытанні спрабуем знайсці ў нашым жывым эфіры.


Праўдападобна, калі выйдзе гэты нумар „Нівы”, будзем ужо ведаць рашэнне Сабора ў справе айца Гаўрыіла, былога архімандрыта Супрасльскага манастыра. І, праўдападобна, сёлетні Вялікдзень у манастыры людзі сустрэнуць у слёзах і смутку. А сам закалот з назначэннем у епіскапы выкліча непатрэбныя эмоцыі вернікаў. Прыгадайма, 7 красавіка г.г., у дзень Дабравешчання Прасвятой Багародзіцы, айцец Гаўрыіл папрасіў Сабор не павышаць яго ў епіскапы.... Болей »\n— Зараз пасля выхаду буду заклікаць польскія ўлады і буду да гэтага намаўляць уцекачоў з Беларусі, каб прыгледзеліся дамове паміж Польшчай і Беларуссю аб юрыдычнай дапамозе ад 1994 г. і яе рэнегацыявалі, — сказаў „Ніве” няпоўныя два тыдні да выхаду з беластоцкага следчага ізалятара часова арыштаваны беларускі ўцякач Ануфрый Рамановіч. Гэты 65-гадовы былы функцыянер КДБ хадайнічае аб палітычным прытулку ў Польшчы, значыць, за атрыманне с... Болей »\nАкт 25 Сакавіка 1918 года, які абвясціў Беларускую Народную Рэспубліку, — як трапна адзначыла старшыня Рады БНР на выгнанні Івонка Сурвіла, — найважнейшая падзея ў навейшай гісторыі Беларусі. Таму зразумела што 90-я ўгодкі БНР, якія беларусы адзначаюць цягам 2008 года, не маглі прайсці звычайна, без глыбейшага асэнсавання ідэі. Добры прыклад і зарад энергіі далі нам беларусы Літвы, якія ўжо са студзеня г.г праводзяць у Вільні патрыятычн... Болей »\nВыдатны рэжысёр Георгій Юнгвальд-Хількевіч дваццаць гадоў таму зрабіў бліскучую кінастужку па матывах твора „Адэскія апавяданні” не менш выдатнага пісьменніка Ісака Бабеля. Фільм паказвае Адэсу і яе жыхароў да рэвалюцыі 1917 года і пасля яе. А паколькі насельніцтва гэтага горада складалі пераважна яўрэі, якія выехалі з Гродна і Беластока, цікавасць да стужкі падвойная. У цэнтры ўвагі лёс адэскіх налётчыкаў ці, прасцей кажучы, рабаўнікоў... Болей »\nГэта было ўсяго толькі дзевяноста гадоў таму. Радасныя твары беларусаў, якія толькі што, 25 сакавіка 1918 года, прынялі Трэцюю Устаўную грамату Беларускай Народнай Рэспублікі, якая абвяшчала незалежнасць беларускай дзяржавы. На жаль, не ўсе падзялялі іх радасць. „Вялікая” Расія, „магутная” Нямеччына, Польшча „ад можа да можа”, „бязмежны” Савецкі Саюз — усе яны будавалі планы стаць яшчэ большымі за кошт Беларусі. І вось ужо Слуцкую зямлю... Болей »\nПрэм’ера гэтага фільма, пастаўленага ў канвенцыі тэатра тэлебачання, сцягнула ў беластоцкі кінатэатр „Pokój” тлумы. „Мы жывём у краіне напамінаючай доўгі мост, які ў гістарычным працэсе раз рабіўся карацейшым, раз — даўжэйшым. Беларусы прымушаны на ім жыць, бо Бог назначыў ім такое месца”, — сказаў рэжысёр фільма. Фільм-спектакль гэта „Тутэйшыя” паводле Янкі Купалы. Гэтая трагікамедыя (1922 г.) аб 1918-1920 гадах у Мінску, праз які прах... Болей »\nЮбілейны гала-канцэрт XV Фестывалю „Беларуская песня-2008”, сарганізаваны ў беластоцкай спартзале „Влукняж”, адбіўся шырокім рэхам. Ды справа тут зусім не ў мастацкіх каштоўнасцях. Калі на сцэне з песняй „Цячэ вада ў ярок” выступаў мінскі ансамбль „Свята”, які, як і іншыя групы прэзентаваўся на чырвона-зялёным фоне (нацыянальныя колеры Беларусі, дазволеныя адміністрацыяй Аляксандра Лукашэнкі), пад сцэнай двух маладых студэнтаў разгарнул... Болей »\nПятнаццаты фестываль, трыццаць дзевяты ў чарзе цэнтральны агляд беларускай песні сарганізавала сёлета Таварыства беларускай культуры заадно з Беларускім грамадска-культурным таварыствам. Дзейнічаючых на Падляшшы 60 калектываў прыняло ўдзел спачатку ў раённых элімінацыях, пры падтрымцы самаўрадаў і дамоў культуры. На цэнтральным аглядзе і гала-канцэрце старшыня БГКТ і віцэ-старшыня ТБК Ян Сычэўскі падзякаваў за фінансавую падтрымку Гарад... Болей »


У Глыбокім прайшла “Хваля салідарнасці” з палітвязнямі — Говори правду!\nУ Глыбокім прайшла “Хваля салідарнасці” з палітвязнямі\nГлыбоцкія актывісты падтрымалі палітвязняў і падпісалі ім больш за паўсотні паштовак з выявамі горада.\nУ акцыі прынялі ўдзел сябры БАЖ, партыі БХД і кампаніі “Гавары праўду”, а таксама вядомая не толькі на Глыбоччыне паэтка Марыя Баравік. Удзельнікі «Хвалі Салідарнасці» сабраліся ў офісе дэпутата «Грамадзянскай дамовы» Глыбокага — Яраслава Берніковіча.\nЯк кажа арганізатар акцыі, глыбоцкі каардынатар аргкамітэта па стварэнні партыі БХД Зміцер Лупач, падобныя мерапрыемствы вельмі патрэбныя для падтрымкі палітвязняў і хацелася б, каб яны былі не адзінкавыя:\n— Акцыя праводзіцца па ўсёй Беларусі, яна прымеркавана да Дня Волі, які адзначаецца ў Беларусі 25 сакавіка, яна пачалася яшчэ ў лютым, і кожны дзень праходзіць у іншым горадзе. Мэта гэтай акцыі нагадаць палітвязням, што яны не забытыя, падтрымаць іх, каб яны адчувалі, што яны патрэбныя на волі.\nІніцыятыва па правядзенню падобных акцый належыць Паўлу Севярынцу. Як лічыць сам Павел, трэба заўжды падтрымліваць палітвязняў, асабліва тых, хто знаходзіцца ў турмах у вельмі складаным становішчы.\nАкцыі па падтрымцы палітвязняў ужо прайшлі ў Бабруйску, Барысаве, Віцебску ды іншых гарадах.\nІгар Сімбіроў праспяваў на Марафоне Салідарнасці з палітвязнямі (відэа)\n11 кастрычніка адбыўся чарговы этап Марафона Салідарнасці з палітвязнямі Беларусі. На гэты раз у ім прыняў удзел актывіст «Гавары праўду», бард Ігар Сімбіроў.\nУладзімір Някляў возьме сёння удзел у Марафоне Салідарнасці з палітвязнямі Беларусі\n9 кастрычніка а 18-й гадзіне лідар кампаніі «Гавары праўду», паэт, экс-кандыдат у прэзідэнты Беларусі Уладзімір Някляеў возьме ўдзел у Марафоне Салідарнасці з палітвязнямі Беларусі.\nТЫДЗЕНЬ САЛІДАРНАСЦІ З ПАЛІТВЯЗНЯМІ. Эстафету паштовак падхапілі ў Клімавічах і ў Мінску\nАктывісты «Гавары праўду» з Клімавіцкага раёна даслалі лісты падтрымкі беларускім палітвязням Алесю Бяляцкаму, Зміцеру Дашкевічу і Паўлу Севярынцу.\nБабруйскія актывісты «Гавары праўду» ўзялі ўдзел у акцыі салідарнасці з палітвязнямі\nБабруйскія актывісты кампаніі “Гавары праўду” сумесна з прадстаўнікамі іншых дэмакратычных арганізацый горада напісалі і даслалі паштоўкі салідарнасці беларускім палітвязням.


Школьнікі набудуць «Здаровыя веды» ў Клініцы ім. Пірагова | Porabotilka\nВы находитесь здесь: Главная > Я медик > Школьнікі набудуць «Здаровыя веды» ў Клініцы ім. Пірагова\nШкольнікі набудуць «Здаровыя веды» ў Клініцы ім. Пірагова\nОпубликовано в рубрике Я медик | Январь 20th, 2012\nМатэрыял дададзены карыстальнікам Imageland\nРоўна два гады таму ў шматпрофільнай Клініцы ім. Пірагова пачалася рэалізацыя праграмы «Здаровыя веды», якая дазволіла старшакласнікам пецярбургскіх школ на свае вочы назіраць за працай аднаго з самых сучасных медыцынскіх цэнтраў Санкт-Пецярбурга. За два гады Клініку ім. Пірагова наведала больш за 1000 школьнікаў.\nГалоўны лекар Клінікі ім. Пірагова Сяргей Сінгаеўскага: «Мы хочам сфарміраваць у школьнікаў правільнае стаўленне да ўласнага здароўя, у прыватнасці – прышчапіць ім думка пра тое, што любую хваробу лягчэй прадухіліць, чым вылечыць. Прапаганда ідэй клопату аб уласным здароўе ў падлеткавым асяроддзі надзвычай важная для грамадства, улічваючы неспрыяльную дэмаграфічную сітуацыю ў рэгіёне і ў цэлым па краіне ". Па дадзеных Санкт-Пецярбургскага інфармацыйна-аналітычнага цэнтра за перыяд з 1999 па 2003 гг. смяротнасць у Санкт-Пецярбургу ўзрасла на 39%, у той час як нараджальнасць скарацілася на 19%.\nВізіт школьнікаў пачынаецца з агляднай экскурсіі па ўсіх аддзяленнях Клінікі ім. Пірагова, якую праводзіць кіраўніцтва Клінікі. Па заканчэнні экскурсіі са старшакласнікамі праводзяць лекторый ў групах: з юнакамі гутарыць лекар-уролаг, з дзяўчатамі спецыяліст у галіне гінекалогіі. Спецыялісты распавядаюць падлеткам пра асаблівасці мужчынскай і жаночай фізіялогіі, неабходнасці клопату пра бяспеку палавога жыцця і сучаснай кантрацэпцыі. Сяргей Сінгаеўскага: «Мы ўвялі ў нашу праграму элемент палавога выхавання, таму што практыка паказвае: шматлікія бацькі часта аказваюцца неподготовлены да падобнага роду гутарак, а веды падлетка аб сэксуальнага жыцця павінны быць сістэмнымі, бо ад паўнаты і якасці гэтых ведаў залежыць яго здароўе і паспяховая полоролевая сацыялізацыя ».\nГенеральны дырэктар Клінікі ім. Пірагова Аляксандр Саланіна: «Наведванне Клінікі можа быць карысным яшчэ і ў плане прафесійнай арыентацыі. Пасля знаёмства з работай спецыялістаў прыватнай клінікі школьнікі мяняюць сваё стаўленне да прафесіі лекара ў лепшы бок, і многія з іх у наступстве прызнаюцца, што не задумваліся аб медыцынскай кар'еры да наведвання Клінікі ».\nУ рамках праграмы «Здаровыя веды» Клініка ім. Пірагова праводзіць некалькі экскурсій у месяц. Па сведчанні настаўнікаў, абсалютная большасць бацькоў даюць згоду на наведванне гэтых заняткаў і лічаць праграму карыснай для свайго дзіцяці.\nЗа дадатковай інфармацыяй просьба звяртацца ў PR-агенцтва\n«Имиджленд Р.К. Паўночна-Захад ».\nМэнэджэр праекта Антон Конькин тэл.: (812) 329-74-15, +7 (905) 213-3847, e-mail: info@imageland-rk.ru, anton_konkin@bk.ru


не лянуйцеся зьезьдзіць у Белавескую Пушчу. гэтыя мілыя зьверы наўрад ці сустрэнуцца вам у паўсядзённым жыцьці. а паназіраць за імі зь невялікай адлегласьці -- вялікая асалода!.. магчыма, гэта й не зусім гуманна -- трымаць жывёлаў у вальерах. аднак, мяркую, жывецца ім тут нядрэнна: вальеры збольшага вялікія, кармёжка рэгулярная, небясьпекі асаблівай няма.\nназірайце за зьвярыма -- часта яны нашмат разумнейшыя за асобных людзей.


12 сакавік 2016, 15:49\nУ сярэдзіне 1990-х зь Юрыем Чыжом давялося кантактаваць часьцяком і падоўгу. Ягоная кампанія «Трайпл», якая прынесла на беларускі рынак тэхналёгіі «плястыкавых вокнаў» і безалькагольных напояў, была жаданым рэклямадаўцам тыднёвіка «Свободные новости», дзе я працаваў.\nМяне раз-пораз дасылалі на адказнае заданьне — годна адпрацаваць грошы важнага кліента. Ягоны офіс месьціўся на першым паверсе аднаго з працоўных інтэрнатаў на вуліцы Карбышава, і каб патрапіць у кантору, трэба было выслухаць гнеўную тыраду вахцёркі, незадаволенай, што на яе тэрыторыі невядома хто атабарыўся.\nУсе інтэрвію Юры Чыж даваў сам. Нягледзячы на кічавы антураж ужо пасьпяховага бізнэсоўцы — 600-ты «Мэрсэдэс» ды ахоўнік, удвая большы за гаспадара, — у размове ён быў досыць просты і шчыры. Вясковы хлапец, які толькі прызвычайваўся да вялікіх грошай і новага статусу. Пры гэтым у размовах рэклямаваньне ягонай прадукцыі адыходзіла на другі плян — складвалася ўражаньне, што Чыж плаціць за тое, каб перадусім мець трыбуну для крытыкі неразумнай улады.\nКалі пагартаць падшыўкі газэты 1995–1997 гадоў, можна пераканацца: Чыж тагачаснага ўзору быў сьцяганосцам беларускай лібэральнай думкі. Прынамсі плянавыя мэтады гаспадараньня лічыў тупіковымі, што сьмела агучваў публічна.\nПасьля заканчэньня Беларускага політэхнічнага ўнівэрсытэту ён маладым спэцыялістам быў разьмеркаваны на Менскі трактарны завод. Цягам наступных сямі гадоў па кар’ернай лесьвіцы дайшоў да пасады начальніка энэргаслужбы корпусу. Але калі Савецкі Саюз пачаў распадацца, патрэба ў маштабнай вытворчасьці пачала адпадаць, рынак збыту звузіўся.\nХутка ацаніўшы беспэрспэктыўнасьць сытуацыі, Чыж пачаў угаворваць кіраўніцтва прадпрыемства пераарыентавацца на выпуск новых тавараў, якія будуць мець рэальны попыт і як вынік прынясуць прыбытак у заводзкую казну. Аднак ідэі «выскачкі» былі ацэненыя контрапрадуктыўнымі і пасьля чарговай адмовы нешта мяняць у структуры працы Чыж напісаў заяву на звальненьне.\nТакім чынам выпраўленьню Чыжа ў вольнае плаваньне паспрыяла бясплённае змаганьне з сыстэмай. Пасьля, як расказваў Юры Чыж, калі ўжо трывала стаў на ногі і мог сам рабіць інвэстыцыі, ён неаднаразова зьвяртаўся ў адміністрацыі розных заводаў-гігантаў з прапановай узаемавыгаднага супрацоўніцтва. Аднак кіраўнікі, зьвязаныя путамі дзяржаўнага кантролю, адмаўлялі. Хоць ужо і было відавочна, што цягнуць цяжар вытворчасьці ў старым аб’ёме немагчыма, непатрэбна, а галоўнае — стратна.\nПершы капітал Юры Чыж зарабіў на пасярэдніцкай дзейнасьці, аптовым гандлі і грузаперавозках. Гэтыя сродкі былі ўкладзеныя ў вытворчасьць плястыкавых вокнаў і газаваных напояў, якіх не хапала на беларускім рынку. Вытворчасьць прыносіла адчувальныя даходы. Кампанія Чыжа імкліва разрасталася, зьяўляліся службы, адказныя за кожны напрамак працы. З абшарпанага інтэрнату кіраўніцтва «Трайпла» пераехала ў сучасны офіс на ціхую вуліцу Лодачную. І мае наўпроставыя стасункі з няўрымсьлівым рэклямадаўцам паступова згарнуліся.\nЗрэшты, па старой памяці Юры Чыж не адмаўляў у спрыяньні ці дапамозе іншым. Калі аматары-альпіністы папрасілі мяне вывесьці іх на Чыжа — а раптам дапаможа прафінансаваць нятанную экспэдыцыю на Цянь-Шань — бізнэсовец прыняў іх, паслухаў і ўжо на пятай хвіліне размовы дастаў з кішэні важкі пачак амэрыканскіх банкнотаў. Ідзіце, скарайце свае вышыні.\nАд 1997 году рост фірмаў Чыжа пачаў набываць лявінападобны характар, пасьлядоўна ахопліваючы рэстаранны і забаўляльны бізнэс, будаўніцтва, гандаль нафтай і нафтапрадуктамі, фармакалёгію, вялікі спорт. Яму належыць футбольны клюб «Дынама» і гарналыжны комплекс «Лагойск».\nУсё часьцей Чыжа можна было сустрэць у кампаніі з закаранелымі лябістамі дзяржаўнага плянаваньня эканомікі, якіх ён раней заўзята крытыкаваў. Ён стаў набліжаным да ўлады, нават партнэрам па хакейнай камандзе Аляксандра Лукашэнкі. Праз колькі гадоў бліжэй да патрона ў «Дразды» перабраўся і сам, касіў там разам з Лукашэнкам, зьбіраў кавуны, гутарыў з Колем Лукашэнкам.\nАпошнія мае кантактаваньні з Юрыем Чыжом тычыліся замарожваньня ягонага бізнэсу ў краінах Эўразьвязу пасьля жорсткага разгону акцыі па выніках прэзыдэнцкіх выбараў 2010 году. Тады Эўразьвяз унёс яго і ягоныя кампаніі ў «чорны сьпіс» , палічыўшы яго разам зь некаторымі іншымі бізнэсоўцамі «кашалькамі рэжыму» Аляксандра Лукашэнкі.\nЮры Чыж на маю просьбу камэнтару адрэагаваў досыць нэрвова, але, прыгадаўшы ранейшыя размовы, паспрабаваў аджартавацца: маўляў, журналістам гэтая тэма чамусьці больш цікавая, чым яму самому: «А яна мне да аднаго месца, можаце так і напісаць», — адказаў ён.\nПры канцы 2014-га Эўразьвяз зьняў санкцыі зь ягоных калегаў-алігархаў Уладзімера Пефціева і Анатоля Тарнаўскага. На Юрыя Чыжа тыя паслабленьні не распаўсюдзіліся. На гэта Чыж нэрвова адрэагаваў у размове са мной: «Значыць, іх там вельмі моцна любяць, адрозна ад мяне...».\nЭўразьвяз выкрасьліў Юрыя Чыжа і ягоныя фірмы з чорнага сьпісу толькі сёлета.


04 сьнежань 2018, 19:51\nНа другой пазыцыі — прэм’ер-міністарка Вялікабрытаніі Тэрэза Мэй. Складальнікі рэйтынгу тлумачаць, што другое месца Мэй утрымала дзякуючы сваёй пасьлядоўнай пазыцыі на перамовах па выхадзе Вялікабрытаніі з ЭЗ.\nУ рэйтынгу зьмяніўся ўладальнік трэцяй пазыцыі — гэта дырэктар Міжнароднага валютнага фонду (МВФ) Крысьцін Лягард, яна зьмяніла Мэлінду Гейтс. Жонка заснавальніка Microsoft і сустаршыня дабрачыннага фонду Gates Foundation, перамясьцілася ў гэтым годзе на шостую пазыцыю. У «Forbes» адзначылі, што гэта адбылося з прычыны росту ўплыву МВФ у сьвеце.\nПершая дваццатка ў складзеным «Forbes» сьпісе ўключае ў асноўным кіраўнікоў буйнога бізнэсу. Сярод іх — генэральная дырэктарка амэрыканскага вытворцы аўтамабіляў General Motors Мэры Бара (4-е месца), галоўны выканаўчы дырэктар Youtube С’юэен Вайчыцкі (7-е месца) і старшыня рады дырэктараў фінансава-крэдытнай групы Santander Ана Боцін (8-е месца).\nБольш за палову пазыцый у сьпісе займаюць амэрыканкі. Прадстаўніц Азіі — 22, а Эўропы — 24. У сьпіс таксама патрапілі тры жанчыны з Блізкага Ўсходу і адна з Афрыкі. Беларусак няма.


Охранно-телематическая система с диалоговым кодом StarLine А36 (Сирена S20.3) за 10 637 руб. Аксессуары для LADA 4x4 3 дв. - РАДАР Лада: дилер LADA в г. Кинешма (Ивановская область)


"> У беларускай апазіцыі нічога не адбываецца? Так толькі здаецца! - Цэнтр новых ідэй\nУ беларускай апазіцыі нічога не адбываецца? Так толькі здаецца!\nІнфаграфіка, якая тлумачыць хто з кім і супраць каго сябруюць унутры апазіцыі.\nЗміцер Панкавец , Ілля Шыла· 30 Сакавіка 2016\nГод таму мы ўпершыню паспрабавалі прааналізаваць адносіны ўнутры апазіцыі, але з таго часу шмат усяго змянілася. “Ідэя” прапаноўвае новы графік, каб лепш зразумець, што ж менавіта робіцца ў апазіцыі.\nАпошні год – быў годам прэзідэнцкіх выбараў. Раней бывала, што ў такія перыяды апазіцыя забывалася на ранейшыя крыўды і нязгоды і неяк знаходзіла ў сабе сілы для частковага аб’яднання. На гэты раз нічога такога не атрымалася. АГП і “Справядлівы свет” пайшлі на выбары асобнымі калонамі – гэта ў выніку прывяло да таго, што ні каманда Лябедзькі, ні каманда Калякіна не змаглі сабраць неабходныя 100 тысяч подпісаў.\nАдзіная міні-кааліцыя, якая ўсё ж дажыла да выбараў, паміж “Гавары праўду” і Партыяй БНФ развалілася яшчэ да рэгістрацыі кандыдатаў у прэзідэнты.\nШто тычыцца “Гавары праўду”, то тут у вочы кідаецца суцэльна чырвона колер у іх стасунках з іншымі палітычнымі сіламі. Тут можна гаварыць пра ізаляцыі і самаізаляцыю “ГП”. Каманда Таццяны Караткевіч і Андрэя Дзмітрыева на сёння лічаць, што яны знаходзяцца на прыступку вышэй за іншыя партыі і арганізацыі, таму і гаварыць з апазіцыяй асаблівага сэнсу не бачаць. Стаўка “ГП” сёння на сустрэчы з чыноўнікамі і дэпутатамі. У гэтым накірунку яны прасунуліся значна далей за астатнія суб’екты.\nПры гэтым варта зазначыць, што ў “Гавары праўду” па-ранейшаму дастаткова моцныя пазіцыі ўнутры Партыі БНФ і БСДП.\nМікола Статкевіч па выхадзе з турмы таксама не здолеў аб’яднаць вакол сябе хаця б частку апазіцыі. Многія палітычныя сілы праз радыкалізм Статкевіча нават лічаць за лепшае трымацца ад яго крыху ў баку. Нешта падобнае тычыцца і Уладзіміра Някляева.\nУнутры апазіцыі ўсё мяняецца дастаткова хутка. Літаральна за апошні год сышлі ў гісторыю кааліцыі “Талака” і “Народны рэферэндум”, пра якія сёння ўжо ніхто нават не згадвае.\nНапярэдадні сёлетніх парламенцкіх выбараў унутры апазіцыі існуе толькі адзін хаўрус, так званая “правацэнтрысцкая кааліцыя”, куды ўвайшлі АГП, БХД і Рух “За Свабоду”. Магчыма, у нейкай форме гэтую кааліцыю падтрымае і БНФ.\nРух "За Свабоду" - Партыя БНФ Даўнія цёплыя партнёрскія адносіны. Многія людзі адначасова з'яўляюцца сябрамі дзвюх арганізацыяў. У кіраўніцтве БНФ існавалі пэўныя перасцярогі адносна рэакцыі Руху на неўступленне БНФ у правацэнтрысцкую кааліцыю, аднак яны не апраўдаліся. Існуе ўзаемадавер.\nРух "За Свабоду" - Мікалай Статкевіч Статкевіч і Мілінкевіч кажуць адзін пра аднаго публічна выключна добрыя словы. На гэтым уся супраца ўласна і заканчваецца.\nРух "За Свабоду" - "Еўрапейская Беларусь" У адным з апошніх праграмных інтэрв'ю каардынатар "Еўрапейскай Беларусі" Зміцер Бандарэнка шмат абвінавачвае Аляксандра Мілінкевіча ў нежаданні дасягаць пераменаў, у нерашучасці і лаяльнасці да ўладаў. "Хартыя" часта крытыкавала Рух "За Свабоду" як "адвакатаў дыктатара на Захадзе". Ніякага паляпшэння ў адносінах няма.\nРух "За Свабоду" - "Гавары праўду" Рух "За Свабоду" быў першым суб'ектам "Народнага рэферэндуму", які заявіў, што не будзе ўдзельнічаць у прэзідэнцкіх выбарах, а таксама падтрымліваць кагосьці з кандыдатаў. Вялікім скандалам скончылася ініцыятыва Руху аб праверцы на сапраўднасць подпісаў за Таццяну Караткевіч. Каманда Таццяны Караткевіч заявіла, што можа прадставіць не ўсе подпісы для праверкі, а пасля ўвогуле адмовіліся ўдзельнічаць у гэтым. Некаторыя сябры Руху лічаць, што кінула цень на кампанію ТаК і на сапраўднасць подпісаў у яе падтрымку. На сёння адносіны кепскія.\nРух "За Свабоду" - Аб'яднаная грамадзянская партыя Сябры па правацэнтрысцкай кааліцыі. Разам праводзяць сустрэчы за межамі Беларусі, дзе ўласна ўпершыню была агучаная ідэя новага аб'яднання. Таксама Анатоль Лябедзька і Юрый Губарэвіч разам ездзяць па рэгіёнах краіны, праводзяць сустрэчы з людзьмі. Тым не менш, пераадолець асабістыя не самыя прыязныя стасункі апошніх гадоў дастаткова цяжка. Адчуваецца пэўная напружанасць. Аднак вонкава ў АГП і Руху цяпер вельмі прыязныя адносіны.\nРух "За Свабоду" - Беларуская хрысціянская дэмакратыя Пад уплывам знешніх чыннікаў разам увайшлі ў склад правацэнтрысцкай кааліцыі. Кіраўнікі арганізацый змаглі пераступіць праз свае старыя рахункі і крыўды, якія грунтаваліся не на ідэалагічных разыходжаннях, а праз асабістыя канфлікты. На сёння дэманструюць згоду і ўзаемапаразуменне.\nРух "За Свабоду" - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" Да сыходу Віктара Карняенкі з Руху "За Свабоду" цесна супрацоўнічалі ў рамках кампаніі "За справядлівыя выбары". На гэтым кантакты спыніліся. Калякін адмовіўся здаваць подпісы падчас выбараў-2015 на праверку грамадскай камісіі, якую фармавалі ў Руху "За Свабоду".\nРух "За Свабоду" - БСДП "Грамада" Пасля спынення існавання "Народнага рэферэндуму" кантактаў і сумесных праектаў не маюць.\nПартыя БНФ - Рух "За Свабоду" Даўнія цёплыя партнёрскія адносіны. Многія людзі адначасова з'яўляюцца сябрамі дзвюх арганізацый. У кіраўніцтве БНФ існавалі пэўныя перасцярогі адносна рэакцыі Руху на неўступленне БНФ у правацэнтрысцкую кааліцыю, аднак яны не апраўдаліся. Існуе ўзаемадавер.\nПартыя БНФ - Мікалай Статкевіч Адносіны хутчэй негатыўныя. Яшчэ падчас знаходжання Партыі БНФ у кааліцыі з "Гавары праўду" Статкевіч пару разоў негатыўна выказаўся пра арганізацыю Аляксея Янукевіча. Цяпер БНФ не далучаецца да ідэі Кангрэса дэмакратычных сіл, які ініцыюе Статкевіч.\nПартыя БНФ - "Еўрапейская Беларусь" Шмат крытыкі ў адрас Партыі БНФ, як згодніцкай, ідзе як ад аўтараў "Хартыі", гэтак і звычайных каментатараў сайта. Кантактаў паміж Андрэем Саннікавым і Аляксеем Янукевічам няма.\nПартыя БНФ - "Гавары праўду" Партыя БНФ была апошняй арганізацыяй, апроч "Гавары праўду", якая амаль да апошняга падтрымлівала кандыдата ў прэзідэнты Таццяну Караткевіч. Менавіта сябры БНФ былі асноўнай рухаючай сілай падчас збору подпісаў за ТаК у многіх гарадах Беларусі, у тым ліку ў Мінску. На нейкім этапе "ГП" перастала ўлічваць інтарэсы БНФ у гэтай кампаніі. Янукевіч і кампанія пасля гэтага разышліся з "Гавары праўду". Дзмітрыеў падзякаваў за гэта кіраўніцтву БНФ, сказаўшы, што цяпер за кампаніяй Караткевіч не будзе стаяць негатыўны вобраз БНФ. Цяпер адносіны кепскія, але ў БНФ застаецца частка сяброў, якая працягвае падтрымліваць "ГП" і Караткевіч.\nПартыя БНФ - Аб'яднаная грамадзянская партыя За год нічога не змянілася. Ніякіх ідэалагічных ці іншых супярэчнасцяў паміж партыямі няма, аднак няма і хаўрусу. Падчас прэзідэнцкай кампаніі нярэдкія былі выпадкі нападак сяброў партый адзін на аднаго ў сацыяльных сетках, аднак гэта мела хутчэй прыватны характар.\nПартыя БНФ - Беларуская хрысціянская дэмакратыя Ідэйна блізкія арганізацыі, якія адстойваюць кансерватыўныя каштоўнасці і лічаць прыярытэтам нацыянальнае адраджэнне. Сістэмнасці ў стасунках БХД і БНФ шукаць цяжка. Ёсць і асабістыя моманты. У кіраўніка БНФ Аляксея Янукевіча дастаткова нацягнутыя адносіны з Віталем Рымашэўскім. Паміж Янукевічам і Севярынцам адносіны добрыя.\nПартыя БНФ - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" Сённяшняе кіраўніцтва БНФ мяркуе, што правым партыям няма пра што гаварыць з "Справядлівым светам". На іх думку, змененая толькі назва партыі, але не ідэалогія. Хаўрус з камуністамі на дадзены момант немагчыма, мяркуюць у БНФ.\nПартыя БНФ - БСДП "Грамада" Бакі лічаць, што на дадзены момант ім няма пра што гаварыць, ніякіх супольных праектаў няма.\nМікалай Статкевіч - Рух "За Свабоду" Статкевіч і Мілінкевіч кажуць адзін пра аднаго публічна выключна добрыя словы. На гэтым уся супраца ўласна і заканчваецца.\nМікалай Статкевіч - Партыя БНФ Адносіны хутчэй негатыўныя. Яшчэ падчас знаходжання Партыі БНФ у кааліцыі з "Гавары праўду" Статкевіч пару разоў негатыўна выказаўся пра арганізацыю Аляксея Янукевіча. Цяпер БНФ не далучаецца да ідэі Кангрэса дэмакратычных сіл, які ініцыюе Статкевіч.\nМікалай Статкевіч - "Еўрапейская Беларусь" Мікалай Статкевіч меў у Варшаве некалькі прыватных размоваў з Андрэем Саннікавым. Паміж палітыкамі існуе ўзаемнае паразуменне. Калі казаць груба, то "Еўрапейская Беларусь" прызнае, што Мікалай Статкевіч палітык №1 у Беларусі. А Статкевіч уважае Саннікава як галоўнага беларускага палітыка ў выгнанні.\nМікалай Статкевіч - "Гавары праўду" Статкевіч адразу пасля вызвалення некалькі разоў вельмі востра раскрытыкаваў "Гавары праўду" і персанальна Андрэя Дзмітрыева. Былы палітвязень сказаў, што чалавек, які аднойчы здрадзіў не мае права заставацца ў палітыцы. У далейшым Статкевіч не змяніў свайго стаўлення.\nМікалай Статкевіч - Аб'яднаная грамадзянская партыя Па выхадзе Статкевіча з турмы Анатоль Лябедзька стаў фактычна галоўным хаўруснікам экс-палітвязня. Яны разам абвяшчалі аб сваіх намерах яшчэ ўлетку. Аднак у паўнавартасную кааліцыю гэта так і не пераўтварылася. Лябедзька і Статкевіч доўгі час разам ладзілі вулічныя мерапрыемствы, выступаючы па чарзе. Невялікі канфлікт узнік у сакавіку сёлета перад акцыяй прадпрымальнікаў. Тады Статкевіч фактычна абвінаваціў Лябедзьку ў спрычыненні да адмовы афіцыйных уладаў даць дазвол на правядзення акцыі. Гэты момант крыху папсаваў у цэлым дастаткова добрыя стасункі.\nМікалай Статкевіч - Беларуская хрысціянская дэмакратыя Персанальныя адносіны Паўла Севярынца і Мікалая Статкевіч вельмі добрыя, аднак БХД не спяшаецца адкрыта падтрымліваць большасць ініцыятываў Статкевіча. Хадэкі тут хутчэй займаюць пазіцыю асцярожнага чакання.\nМікалай Статкевіч - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" Кантактаў паміж Статкевічам і Калякіным заўважана не было. Крытыкі таксама.\nМікалай Статкевіч - БСДП "Грамада" Як сказаў у прыватнай гутарцы адзін з кіраўнікоў сацыял-дэмакратаў: "Мы не крытыкуем Статкевіча, Статкевіч не крытыкуе нас". Мікалай Статкевіч - былы кіраўнік БСДП, сышоў з партыі са скандалам, але з таго часу ўжо шмат вады ўцякло.\n"Еўрапейская Беларусь" - Рух "За Свабоду" У адным з апошніх праграмных інтэрв'ю каардынатар "Еўрапейскай Беларусі" Зміцер Бандарэнка шмат абвінавачвае Аляксандра Мілінкевіча ў нежаданні дасягаць пераменаў, у нерашучасці і лаяльнасці да ўладаў. "Хартыя" часта крытыкавала Рух "За Свабоду" як "адвакатаў дыктатара на Захадзе". Ніякага паляпшэння ў адносінах няма.\n"Еўрапейская Беларусь" - Партыя БНФ Шмат крытыкі ў адрас Партыі БНФ, як згодніцкай, ідзе як ад аўтараў "Хартыі", гэтак і звычайных каментатараў сайта. Кантактаў паміж Андрэем Саннікавым і Аляксеем Янукевічам няма.\n"Еўрапейская Беларусь" - Мікалай Статкевіч Мікалай Статкевіч меў у Варшаве некалькі прыватных размоваў з Андрэем Саннікавым. Паміж палітыкамі існуе ўзаемнае паразуменне. Калі казаць груба, то "Еўрапейская Беларусь" прызнае, што Мікалай Статкевіч палітык №1 у Беларусі. А Статкевіч уважае Саннікава як галоўнага беларускага палітыка ў выгнанні.\n"Еўрапейская Беларусь" - "Гавары праўду" Усе лідары "Еўрапейскай Беларусі" лічаць Андрэя Дзмітрыева "сексотам". Пра што неаднакроць заяўлялі ў сваіх артыкулах і інтэрв'ю. "Хартыя" даўно і бязлітасна крытыкуе кампанію "Гавары праўду"\n"Еўрапейская Беларусь" - Аб'яднаная грамадзянская партыя Адносіны Лябедзькі і "Хартыі" нават за апошні год перацярпелі некалькі перыядаў. Ад знішчальнай крытыкі Ірыны Халіп, жонкі Андрэя Саннікава, калі Лябедзька заявіў аб сваім жаданні ўдзельнічаць у прэзідэнцкай кампаніі, да больш нейтральна-пазітыўна ў поствыбарчы перыяд. На сённяшні дзень "Хартыя" асвятляе дзейнасць АГП хутчэй у станоўчым ракурсе.\n"Еўрапейская Беларусь" - Беларуская хрысціянская дэмакратыя БХД з'яўляецца найбольш цытаванай палітычнай партыяй на старонцы "Хартыі-97". На сайце вельмі часта можна пабачыць меркаванні Паўла Севярынца ці Віталя Рымашэўскага. Кіраўніцтва БХД таксама лічыць "Хартыю-97" вельмі важнай для сябе пляцоўкай, бо многія пратэстанцкія вернікі аддаюць перавагу менавіта гэтаму сайту. Перамоваў з палітычным крылом "Еўрапейскай Беларусі" як такіх няма.\n"Еўрапейская Беларусь" - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" Стаўленне нейтральна-прахалоднае.\n"Еўрапейская Беларусь" - БСДП "Грамада" Выразнае стаўленне не сфармаванае. Рэакцыя каментатараў "Хартыі" на БСДП хутчэй негатыўная. Многімі яна разглядаецца як несур'ёзная палітычная сіла, якая існуе для дэзарыентацыі палітычна актыўных грамадзян.\n"Гавары праўду" - Рух "За Свабоду" Рух "За Свабоду" быў першым суб'ектам "Народнага рэферэндуму", які заявіў, што не будзе ўдзельнічаць у прэзідэнцкіх выбарах, а таксама падтрымліваць кагосьці з кандыдатаў. Вялікім скандалам скончылася ініцыятыва Руху аб праверцы на сапраўднасць подпісаў за Таццяну Караткевіч. Каманда Таццяны Караткевіч заявіла, што можа прадставіць не ўсе подпісы для праверкі, а пасля ўвогуле адмовіліся ўдзельнічаць у гэтым. Некаторыя сябры Руху лічаць, што кінула цень на кампанію ТаК і на сапраўднасць подпісаў у яе падтрымку. На сёння адносіны кепскія.\n"Гавары праўду" - Партыя БНФ Партыя БНФ была апошняй арганізацыяй, апроч "Гавары праўду", якая амаль да апошняга падтрымлівала кандыдата ў прэзідэнты Таццяну Караткевіч. Менавіта сябры БНФ былі асноўнай рухаючай сілай падчас збору подпісаў за ТаК у многіх гарадах Беларусі, у тым ліку ў Мінску. На нейкім этапе "ГП" перастала ўлічваць інтарэсы БНФ у гэтай кампаніі. Янукевіч і кампанія пасля гэтага разышліся з "Гавары праўду". Дзмітрыеў падзякаваў за гэта кіраўніцтву БНФ, сказаўшы, што цяпер за кампаніяй Караткевіч не будзе стаяць негатыўны вобраз БНФ. Цяпер адносіны кепскія, але ў БНФ застаецца частка сяброў, якая працягвае падтрымліваць "ГП" і Караткевіч.\n"Гавары праўду" - Мікалай Статкевіч Статкевіч адразу пасля вызвалення некалькі разоў вельмі востра раскрытыкаваў "Гавары праўду" і персанальна Андрэя Дзмітрыева. Былы палітвязень сказаў, што чалавек, які аднойчы здрадзіў не мае права заставацца ў палітыцы. У далейшым Статкевіч не змяніў свайго стаўлення.\n"Гавары праўду" - "Еўрапейская Беларусь" Усе лідары "Еўрапейскай Беларусі" лічаць Андрэя Дзмітрыева "сексотам". Пра што неаднакроць заяўлялі ў сваіх артыкулах і інтэрв'ю. "Хартыя" даўно і бязлітасна крытыкуе кампанію "Гавары праўду"\n"Гавары праўду" - Аб'яднаная грамадзянская партыя Таксама кепскія адносіны. Асабліва жорстка бакі крытыкавалі адзін аднаго ў перыяд збору подпісаў за кандыдатаў у прэзідэнты, як у "Фэйсбуку", гэтак і ў СМІ. Анатоль Лябедзька заклікаў Таццяну Караткевіч прызнаць, што яна не сабрала неабходных 100 тысяч подпісаў і зняцца з выбараў. Існуе і асабісты фактар. У свой час кіраўнік "ГП" Андрэй Дзмітрыеў быў выключаны з шэрагаў АГП, дзе займаў пасаду міжнароднага сакратара.\n"Гавары праўду" - Беларуская хрысціянская дэмакратыя Адносіны крайне негатыўныя. Бакі абменьваліся вострымі заявамі. У кіраўніцтве БХД сцвярджаюць, што не хочуць мець справу з "ГП", пакуль там ля кіраўніцтва Андрэй Дзмітрыеў. Да Таццяны Караткевіч стаўленне хутчэй нейтральнае.\n"Гавары праўду" - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" Сяргей Калякін на эмоцыях падчас выбараў сказаў, калі Таццяну Караткевіч зарэгіструюць кандыдатам у прэзідэнты, то іх партыя будзе разглядаць "ГП" нароўні з "Белай Руссю" і БРСМ. Калякін лічыць, што Караткевіч пайшла на "здзелку з уладай". Ніякіх кантактаў на дадзены момант няма.\n"Гавары праўду" - БСДП "Грамада" "Гавары праўду" мела ўнутры БСДП добрыя пазіцыі. Актыў сацыял-дэмакратаў з Віцебшчыны і Брэстчыны рашуча падтрымаў Таццяну Караткевіч на прэзідэнцкіх выбарах. Хаця афіцына партыя не падтрымлівала кампанію Караткевіч. Палітыкі-старажылы з БСДП заблакавалі падтрымку. На апошнім з'ездзе БСДП ад цяперашняга кіраўніцтва партыі чуліся словы пра магчымы рэйдэрскі захоп арганізацыі прыхільнікамі "ГП". Аднак Ірына Вештард засталася старшынёй на новы тэрмін, Ігар Маслоўскі атрымаў паразу. Пазіцыя кіраўніцтва негатыўная. У часткі партактыва - вельмі прыязныя.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - Рух "За Свабоду" Сябры па правацэнтрысцкай кааліцыі. Разам праводзяць сустрэчы за межамі Беларусі, дзе ўласна ўпершыню была агучаная ідэя новага аб'яднання. Таксама Анатоль Лябедзька і Юрый Губарэвіч разам ездзяць па рэгіёнах краіны, праводзяць сустрэчы з людзьмі. Тым не менш, пераадолець асабістыя не самыя прыязныя стасункі апошніх гадоў дастаткова цяжка. Адчуваецца пэўная напружанасць. Аднак вонкава ў АГП і Руху цяпер вельмі прыязныя адносіны.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - Партыя БНФ За год нічога не змянілася. Ніякіх ідэалагічных ці іншых супярэчнасцяў паміж партыямі няма, аднак няма і хаўрусу. Падчас прэзідэнцкай кампаніі нярэдкія былі выпадкі нападак сяброў партый адзін на аднаго ў сацыяльных сетках, аднак гэта мела хутчэй прыватны характар.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - Мікалай Статкевіч Па выхадзе Статкевіча з турмы Анатоль Лябедзька стаў фактычна галоўным хаўруснікам экс-палітвязня. Яны разам абвяшчалі аб сваіх намерах яшчэ ўлетку. Аднак у паўнавартасную кааліцыю гэта так і не пераўтварылася. Лябедзька і Статкевіч доўгі час разам ладзілі вулічныя мерапрыемствы, выступаючы па чарзе. Невялікі канфлікт узнік у сакавіку сёлета перад акцыяй прадпрымальнікаў. Тады Статкевіч фактычна абвінаваціў Лябедзьку ў спрычыненні да адмовы афіцыйных уладаў даць дазвол на правядзення акцыі. Гэты момант крыху папсаваў у цэлым дастаткова добрыя стасункі.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - "Еўрапейская Беларусь" Адносіны Лябедзькі і "Хартыі" нават за апошні год перацярпелі некалькі перыядаў. Ад знішчальнай крытыкі Ірыны Халіп, жонкі Андрэя Саннікава, калі Лябедзька заявіў аб сваім жаданні ўдзельнічаць у прэзідэнцкай кампаніі, да больш нейтральна-пазітыўна ў поствыбарчы перыяд. На сённяшні дзень "Хартыя" асвятляе дзейнасць АГП хутчэй у станоўчым ракурсе.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - "Гавары праўду" Таксама кепскія адносіны. Асабліва жорстка бакі крытыкавалі адзін аднаго ў перыяд збору подпісаў за кандыдатаў у прэзідэнты, як у "Фэйсбуку", гэтак і ў СМІ. Анатоль Лябедзька заклікаў Таццяну Караткевіч прызнаць, што яна не сабрала неабходных 100 тысяч подпісаў і зняцца з выбараў. Існуе і асабісты фактар. У свой час кіраўнік "ГП" Андрэй Дзмітрыеў быў выключаны з шэрагаў АГП, дзе займаў пасаду міжнароднага сакратара.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - Беларуская хрысціянская дэмакратыя Можна казаць, што адносіна стабільна добрыя. Невялікая частка сяброў БХД падтрымлівала Анатоля Лябедзьку падчас збору подпісаў у прэзідэнты. На сённяшні дзень з’яўляюцца сябрамі па правацэнтрысцкай кааліцыі. У палітычных пытаннях маюць згоду па ўсіх прынцыповых пытаннях. З’яўляюцца аднымі з найбольш рашучых крытыкаў сённяшняй улады.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" Кааліцыя "Талака", галоўнымі гульцамі якой былі АГП і "Справядлівы свет", загадала доўга жыць. Аднак паміж Анатолем Лябедзькам і Сяргеем Калякіным засталіся асабістыя добрыя адносіны. Бакі часта перамаўляюцца, маюць агульныя праекты.\nАб'яднаная грамадзянская партыя - БСДП "Грамада" Абсалютна нейтральныя стасункі. У супольных праектах на дадзены момант партыі не ўдзельнічаюць. Аднак пры гэтым застаецца паважлівае стаўленне.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - Рух "За Свабоду" Пад уплывам знешніх чыннікаў разам увайшлі ў склад правацэнтрысцкай кааліцыі. Кіраўнікі арганізацый змаглі пераступіць праз свае старыя рахункі і крыўды, якія грунтаваліся не на ідэалагічных разыходжаннях, а праз асабістыя канфлікты. На сёння дэманструюць згоду і ўзаемапаразуменне.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - Партыя БНФ Ідэйна блізкія арганізацыі, якія адстойваюць кансерватыўныя каштоўнасці і лічаць прыярытэтам нацыянальнае адраджэнне. Сістэмнасці ў стасунках БХД і БНФ шукаць цяжка. Ёсць і асабістыя моманты. У кіраўніка БНФ Аляксея Янукевіча дастаткова нацягнутыя адносіны з Віталем Рымашэўскім. Паміж Янукевічам і Севярынцам адносіны добрыя.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - Мікалай Статкевіч Персанальныя адносіны Паўла Севярынца і Мікалая Статкевіч вельмі добрыя, аднак БХД не спяшаецца адкрыта падтрымліваць большасць ініцыятываў Статкевіча. Хадэкі тут хутчэй займаюць пазіцыю асцярожнага чакання.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - "Еўрапейская Беларусь" БХД з'яўляецца найбольш цытаванай палітычнай партыяй на старонцы "Хартыі-97". На сайце вельмі часта можна пабачыць меркаванні Паўла Севярынца ці Віталя Рымашэўскага. Кіраўніцтва БХД таксама лічыць "Хартыю-97" вельмі важнай для сябе пляцоўкай, бо многія пратэстанцкія вернікі аддаюць перавагу менавіта гэтаму сайту. Перамоваў з палітычным крылом "Еўрапейскай Беларусі" як такіх няма.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - "Гавары праўду" Адносіны крайне негатыўныя. Бакі абменьваліся вострымі заявамі. У кіраўніцтве БХД сцвярджаюць, што не хочуць мець справу з "ГП", пакуль там ля кіраўніцтва Андрэй Дзмітрыеў. Да Таццяны Караткевіч стаўленне хутчэй нейтральнае.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - Аб'яднаная грамадзянская партыя Можна казаць, што адносіна стабільна добрыя. Невялікая частка сяброў БХД падтрымлівала Анатоля Лябедзьку падчас збору подпісаў у прэзідэнты. На сённяшні дзень з’яўляюцца сябрамі па правацэнтрысцкай кааліцыі. У палітычных пытаннях маюць згоду па ўсіх прынцыповых пытаннях. З’яўляюцца аднымі з найбольш рашучых крытыкаў сённяшняй улады.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" Ідэалагічныя разыходжанні. Сутыканне людзей з хрысціянскім і камуністычным светапоглядамі. БХД заўсёды з’яўлялася ініцыятарам выкрэслівання “Справядлівага свету” з усіх дэмакратычных кааліцый. Супраца ўспрымалася б у штыхі шараговымі актывістамі як з аднаго, так і з іншага боку.\nБеларуская хрысціянская дэмакратыя - БСДП "Грамада" Кантактаў на дадзены момант няма. Стаўленне нейтральна-сяброўскае.\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - Рух "За Свабоду" Да сыходу Віктара Карняенкі з Руху "За Свабоду" цесна супрацоўнічалі ў рамках кампаніі "За справядлівыя выбары". На гэтым кантакты спыніліся. Калякін адмовіўся здаваць подпісы падчас выбараў-2015 на праверку грамадскай камісіі, якую фармавалі ў Руху "За Свабоду".\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - Партыя БНФ Сённяшняе кіраўніцтва БНФ мяркуе, што правым партыям няма пра што гаварыць з "Справядлівым светам". На іх думку, змененая толькі назва партыі, але не ідэалогія. Хаўрус з камуністамі на дадзены момант немагчыма, мяркуюць у БНФ.\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - Мікалай Статкевіч Кантактаў паміж Статкевічам і Калякіным заўважана не было. Крытыкі таксама.\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - "Еўрапейская Беларусь" Стаўленне нейтральна-прахалоднае.\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - "Гавары праўду" Сяргей Калякін на эмоцыях падчас выбараў сказаў, калі Таццяну Караткевіч зарэгіструюць кандыдатам у прэзідэнты, то іх партыя будзе разглядаць "ГП" нароўні з "Белай Руссю" і БРСМ. Калякін лічыць, што Караткевіч пайшла на "здзелку з уладай". Ніякіх кантактаў на дадзены момант няма.\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - Аб'яднаная грамадзянская партыя Кааліцыя "Талака", галоўнымі гульцамі якой былі АГП і "Справядлівы свет", загадала доўга жыць. Аднак паміж Анатолем Лябедзькам і Сяргеем Калякіным засталіся асабістыя добрыя адносіны. Бакі часта перамаўляюцца, маюць агульныя праекты.\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - Беларуская хрысціянская дэмакратыя Ідэалагічныя разыходжанні. Сутыканне людзей з хрысціянскім і камуністычным светапоглядамі. БХД заўсёды з’яўлялася ініцыятарам выкрэслівання “Справядлівага свету” з усіх дэмакратычных кааліцый. Супраца ўспрымалася б у штыхі шараговымі актывістамі як з аднаго, так і з іншага боку.\nБеларуская партыя левых "Справядлівы свет" - БСДП "Грамада" На дадзены момант ніякага левага блоку ўнутры апазіцыі не існуе. Як лічаць нашы суразмоўцы, пад уплывам дабрадзеяў з Захаду ён цалкам можа ўзнікнуць напярэдадні парламенцкіх выбараў. І яго ядром якраз стануць БСДП і "Справядлівы свет". Раней БСДП і "Справядлівы свет" неаднаразова ўваходзілі ў супольныя кааліцыі.\nБСДП "Грамада" - Рух "За Свабоду" Пасля спынення існавання "Народнага рэферэндуму" кантактаў і сумесных праектаў не маюць.\nБСДП "Грамада" - Партыя БНФ Бакі лічаць, што на дадзены момант ім няма пра што гаварыць, ніякіх супольных праектаў няма.\nБСДП "Грамада" - Мікалай Статкевіч Як сказаў у прыватнай гутарцы адзін з кіраўнікоў сацыял-дэмакратаў: "Мы не крытыкуем Статкевіча, Статкевіч не крытыкуе нас". Мікалай Статкевіч - былы кіраўнік БСДП, сышоў з партыі са скандалам, але з таго часу ўжо шмат вады ўцякло.\nБСДП "Грамада" - "Еўрапейская Беларусь" Выразнае стаўленне не сфармаванае. Рэакцыя каментатараў "Хартыі" на БСДП хутчэй негатыўная. Многімі яна разглядаецца як несур'ёзная палітычная сіла, якая існуе для дэзарыентацыі палітычна актыўных грамадзян.\nБСДП "Грамада" - "Гавары праўду" "Гавары праўду" мела ўнутры БСДП добрыя пазіцыі. Актыў сацыял-дэмакратаў з Віцебшчыны і Брэстчыны рашуча падтрымаў Таццяну Караткевіч на прэзідэнцкіх выбарах. Хаця афіцына партыя не падтрымлівала кампанію Караткевіч. Палітыкі-старажылы з БСДП заблакавалі падтрымку. На апошнім з'ездзе БСДП ад цяперашняга кіраўніцтва партыі чуліся словы пра магчымы рэйдарскі захоп арганізацыі прыхільнікамі "ГП". Аднак Ірына Вештард засталася старшынёй на новы тэрмін, Ігар Маслоўскі атрымаў паразу. Пазіцыя кіраўніцтва негатыўная. У часткі партактыва - вельмі прыязныя.\nБСДП "Грамада" - Аб'яднаная грамадзянская партыя Абсалютна нейтральныя стасункі. У супольных праектах на дадзены момант партыі не ўдзельнічаюць. Аднак пры гэтым застаецца паважлівае стаўленне.\nБСДП "Грамада" - Беларуская хрысціянская дэмакратыя Кантактаў на дадзены момант няма. Стаўленне нейтральна-сяброўскае.\nБСДП "Грамада" - Беларуская партыя левых "Справядлівы свет" На дадзены момант ніякага левага блоку ўнутры апазіцыі не існуе. Як лічаць нашы суразмоўцы, пад уплывам дабрадзеяў з Захаду ён цалкам можа ўзнікнуць напярэдадні парламенцкіх выбараў. І яго ядром якраз стануць БСДП і "Справядлівы свет". Раней БСДП і "Справядлівы свет" неаднаразова ўваходзілі ў супольныя кааліцыі.


Віталь Стахіевіч у Філармоніі\n02.05.2012 / 20:28\nПіяніст выканае Брамса і Пракофьева.\n3 мая у Вялікай зале Філармоніі (пр.Незалежнасці, 50) выступіць Віталь Стахіевіч.\nСаната N1. Пракоф'еў.\n"Чатыры п'есы для фартэпіяна". Брамс.\nСаната до-мінор. Шуберт.\nВіталь Стахіевіч атрымаў музычную адукацыю ў Мінску, і ўжо ў 16 гадоў стам лаўрэатам конкурса піяністаў імя Вайнюнаса ў Вільні. З таго часу малады піяніст стаў вядомы ў Еўропе, запісваў творы Пракоф'ева і праехаў з гастролямі ад Масквы да Мехіка. Стахіевіч працягвае атрымліваць прэстыжныя музычныя прэміі, а ў яго рэпертуары выдатна сумяшчаюцца і творы класікаў і творы сучасных акадэмічных кампазітараў.


Канстанцін Ягоравіч Макоўскі — Вікіпедыя\nруск.: Константин Егорович Маковский\n20 чэрвеня (2 ліпеня) 1839\n17 (30) верасня 1915 (76 гадоў)\nElena Luksch-Makowsky[d], Sergey Makovsky[d] і Wladimir Makovsky[d]\nМаскоўскае вучылішча жывапісу, скульптуры і дойлідства (1857)\nрэалізм[d] і акадэмізм\nКанстанцін Ягоравіч Макоўскі (руск.: Константи́н Его́рович Мако́вский; 1839—1915) — рускі жывапісец, правадзейны член пецярбургскай АМ (1898). Адзін найпапулярнейшых расійскіх мастакоў у канцы XIX ст. Партрэты ў яго заказвалі члены імператарскай сям'і і пецярбургскія дваране. Карціны Макоўскага экспанаваліся на выставах Таварыства перасоўнікаў, Пецярбургскага таварыства мастакоў, а самога жывапісца ў прэсе называлі «натхнёным спеваком эпохі».\n1.2 Апошнія годы\nНарадзіўся ў Маскве. Сын дзеяча мастацтваў і мастака-аматара, Ягора Іванавіча Макоўскага, аднаго з заснавальнікаў «натурнага класа» на Вялікай Нікіцкай, які пазней стаў Вучылішчам жывапісу і скульптуры, а пасля 1865 года - Маскоўскім вучылішчам жывапісу, скульптуры і дойлідства. Брат жывапісцаў Аляксандра, Мікалая і Уладзіміра Макоўскага. Малодшая сястра мастака, Марыя Ягораўна Макоўская, была актрысай. Сярод сяброў сям'і былі Карл Брулоў і Васіль Трапінін. Пазней Канстанцін Макоўскі пісаў: «Тым, што з мяне выйшла, я лічу абавязаным не акадэміі, не прафесарам, а выключна майму бацьку».\nМаці будучага партрэтыста, спявачка Любоў Маленгауэр выкладала ў Маскоўскай кансерваторыі. Яна займалася з дзецьмі музыкай, будучы мастак ўмеў граць на фартэпіяна і спяваць.\nУ 1851 годзе паступіў у Маскоўскае вучылішча жывапісу і скульптуры, дзе, стаўшы першым студэнтам, лёгка атрымаў усе магчымыя ўзнагароды. Яго настаўнікамі былі М. І. Скоці, А. Н. Макрыцкая, С. К. Заранка, усе -- вучні Карла Брулова. Схільнасць Макоўскага да рамантызму і дэкаратыўных эфектаў можна тлумачыць уплывам Брулова.\nУ 1858 годзе Макоўскі паступіў у Імператарскую Акадэмію мастацтваў у Санкт-Пецярбургу. З 1860 года ён браў удзел у выставах Акадэміі з такімі карцінамі як «Вылячэнне сляпых» (1860) і «Агенты Дзімітрыя Самазванца забіваюць сына Барыса Гадунова» (1862).\nДа 1863 года Макоўскі увайшоў лік лепшых студэнтаў Акадэміі мастацтваў. Сярод іх штогод ладзілі конкурс на вялікі залаты медаль. Выпускніку Акадэміі, які атрымліваў гэтую ўзнагароду, дзяржава прызначала грашовую дапамогу, i на працягу шасці гадоў аплачвала жыццё і працу ў Італіі.\nУ 1863 годзе правілы ўдзелу ў конкурсе змяніліся. Арганізатары аб'ядналі студэнтаў жанравага і гістарычнага класаў і забаранілі ім самастойна выбраць тэму працы. У спіс лепшых навучэнцаў, акрамя Макоўскага, увайшлі яшчэ 13 чалавек, у тым ліку Іван Крамской, Фірс Жураўлёў і Аляксандр Літоўчанка. 8 кастрычніка 1863 года яны падалі заяву ў Савет Акадэміі з просьбай змяніць умовы конкурсу. Зварот застаўся без адказу. Тады студэнты напісалі калектыўны ліст віцэ-прэзідэнту Акадэміі мастацтваў Рыгору Гагарыну і асабіста наведалі некалькіх членаў Савета. Аднак тыя адмовіліся мяняць ўмовы спаборніцтва. 21 лістапада 1863 года, у дзень абвяшчэння тэмы конкурсу, трынаццаць студэнтаў класа жывапісу і адзін вучань класа скульптуры пакінулі Акадэмію мастацтваў. У іх ліку быў і Канстанцін Макоўскі. У прэсе гэты выпадак назвалі «бунтам чатырнаццаці». Ён стаў першым адкрытым выступам супраць акадэмічнага напрамку ў расійскім жывапісе.\nРазам з іншымі ўдзельнікамі "бунту чатырнаццаці" Макоўскі ў 1863 годзе ўступіў у Арцель мастакоў. Гэтая арганізацыя стала першым у Расіі незалежным аб'яднаннем жывапісцаў. Ілля Рэпін успамінаў: «Арцель мастакоў - нешта ўзору мастацкай фірмы, майстэрні і канторы, якая прымае заказы з вуліцы, з шыльдай і зацверджаным статутам». Яе ўзначаліў Іван Крамской.\nЁн хацеў стварыць працоўную камуну мастакоў узору апісанай у рамане Мікалая Чарнышэўскага "Што рабіць?". Члены арцелі мастакоў знялі кватэру, у якой сумесна пражывалі, здавалі ў арцель грошы - 10% ад кожнай асабіста выкананай працы, 25% - ад створанай сумесна з іншымі членамі арганізацыі.\nУ 1860-х гадах Макоўскі пісаў сцэны з жыцця пецярбургскіх гараджан. Да яго работ у гэтым жанры належаць «Удавіца», «Сялёдачніца» і «Маленькія шарманшчыкі». У гэтых карцінах Макоўскага крытыкі адзначалі ўплыў Васіля Трапініна: цёмную колеравую гаму, падкрэслена прыгожыя рысы асоб. Гісторык Алена Шырокава пісала: «Канстанцін Макоўскі, чалавек вясёлы і жыццёлюбны, і сам разумеў, што ён не створаны для жывапісання свінцовых мярзотаў дзікага рускага жыцця, не дадзена яму пісаць "зняважаных і абражаных": змардаваных сялянак, абадраных жабракоў, забітых горам удоў».\nПісаў Макоўскі і партрэты. У 1868 годзе ён намаляваў свайго брата Уладзіміра Макоўскага. Мастак часта атрымліваў заказы ад прадстаўнікоў пецярбургскай арыстакратыі і хутка стаў папулярным. Ён зарабляў так шмат, што змог зняць майстэрню паблізу Палацавай плошчы, і неўзабаве выйшаў з арцелі мастакоў.\nУ 1869 годзе Макоўскі стварыў палатно «Народнае гулянне падчас Масленіцы на Адміралцейскім пляцы ў Пецярбургу». За гэтую карціну Макоўскі атрымаў званне прафесара Акадэміі мастацтваў.\nУ 1870 годзе разам з іншымі сябрамі "бунту чатырнаццаці" Канстанцін Макоўскі ўступіў у Таварыства перасоўных мастацкіх выстаў. Сярод мэтаў гэтай арганізацыі былі «спрашчэнне для мастакоў збыту іх твораў» і «развіццё любові да мастацтва ў грамадстве».\nМакоўскі дапамагаў распрацаваць статут перасоўнікаў і з 1870-х і да канца жыцця рэгулярна браў удзел у іх выставах.\nТым жа часам Макоўскі разам з кампазітарам Сяргеем Танеевым выдаваў рукапісны гумарыстычны часопіс «Захолустье». Аўтары называлі яго «бясплатным, без пэўнага выпуску нумароў і без усялякага сораму» выданнем. Пад псеўданімам Нэмврод Пладавітае Макоўскі публікаваў там карыкатуры.\nУ 1870-х Макоўскі шмат падарожнічаў па Расіі. Пасля паездкі ў Тамбоўскую губерню напісаў карціну «Дзеці, якія бягуць ад навальніцы». У адной з вёсак ён сустрэў дзяўчынку, знешнасць якой здалася яму цікавай. Мастак папрасіў яе пазіраваць для палатна. Дзяўчынка пагадзілася, але ў патрэбны дзень не прыйшла. Макоўскаму распавялі, што напярэдадні яна пайшла ў лес з малодшым братам, трапіла пад моцны лівень, прамокла і захварэла. Мастак маляваў яе па памяці.\nКанстанцін Макоўскі. Балгарскія пакутніцы. Нацыянальны мастацкі музей Рэспублікі Беларусь.\nЕздзіў Макоўскі і за мяжу. Пад уражаннем ад падарожжа ў Егіпет стварыў карціны «Вяртанне свяшчэннага дывана з Мекі ў Каір», «Балгарскія пакутніцы», «Дэрвішы ў Каіры». Палатно «Балгарскія пакутніцы» на адной з выстаў у Санкт-Пецярбургу ўбачыў імператар Аляксандр II і быў уражаны творам да слёз. Аднак заснавальнік аб'яднання «Свет мастацтва» Аляксандр Бенуа успамінаў: «Убачыўшы яе ў Акадэміі, я хутчэй быў расчараваны гэтай, на мой густ, занадта пярэстай ў фарбах карцінай. Яшчэ не пабываўшы на выставе, слухаючы размовы старэйшых, я рыхтаваўся ўбачыць нешта жахліва страшнае <...>, а тут як раз самых зверстваў я і не заўважыў». Усе грошы ад продажу твора Макоўскі накіраваў у Балгарыю ў дапамогу пацярпеламу насельніцтву. Малюючы расправу турак над безабароннымі жанчынамі і дзецьмі ў храме, мастак супрацьстаўляе звярыную сутнасць захопнікаў і дасканалую прыгажосць людзей, якія гінуць у самым росквіце жыцця. Як вялікі жыццялюб і гарачы прыхільнік усяго прыгожага Канстанцін Макоўскі смела ўводзіць у гэты драматычны сюжэт аголеную натуру. Сёння ўпэўнена можна казаць, што для стварэння цэнтральнага жаночага вобраза мастаку пазіравала яго жонка - Юлія Леткова, якую сам жывапісец лічыў эталонам прыгажосці.\nКарціну «Вяртанне свяшчэннага дывана з Мекі ў Каір» Аляксандр II ў 1876 годзе купіў за 10 тысяч рублёў (сярэдні месячны заробак у Расійскай імперыі ў 1870 годзе быў прыкладна 25 рублёў).\nУ 1877 годзе пачалася руска-турэцкая вайна. Некалькі месяцаў Макоўскі правёў на Балканах, дзе назіраў за баявымі дзеяннямі. Там жа знаходзіўся мастак Васіль Верашчагін, які рабіў замалёўкі бітваў. Макоўскі ж больш цікавіўся бытам мясцовых жыхароў, гісторыяй Балкан.\nУ 1879 годзе карціну Макоўскага «Русалкі» прадставілі на 7-й Перасоўнай выставе. Там яе ўбачыў і набыў для Эрмітажа Аляксандр II. Неўзабаве імператар замовіў мастаку свой партрэт. Макоўскі скончыў яго ў 1881 годзе. Гэта быў трэці з створаных ім партрэтаў імператара: папярэднія два ён напісаў у 1860-х гадах, для рускага пасольства ў Лондане і для Маскоўскай канцылярыі.\nУ 1880-я Макоўскага сталі называць «прыдворным жывапісцам». Партрэты ў яго заказвалі прадстаўнікі самых шляхетных дваранскіх родаў - Строганавы, Юсупавы, Валконскія. Мастак успамінаў: «Лепшыя прыгажуні наперабой пазіравалі мне... Я зарабляў велічэзныя грошы, жыў з царскай раскошай і паспеў напісаць незлічоную колькасць карцін, дэкаратыўных пано, партрэтаў, эцюдаў і акварэляў».\nУ 1880-я Макоўскі захапіўся гісторыяй і калекцыянаваннем. Ён збіраў старадаўнія рэчы: упрыгожанні, адзенне, статуэткі, прадметы побыту. Частку іх жывапісец выкарыстаў як рэквізіт для карцін «Маленькі антыквар» і «У майстэрні мастака». На абодвух палотнах ён напісаў і свайго сына Сяргея, які пазней узгадваў:\n«Калекцыянерства было жарсцю ўсяго яго жыцця, безупынна купляў ён «прыгожую даўніну» з густам знаўцы, але без асаблівага разбору - і патрэбнае і непатрэбнае, і тое, што магло спатрэбіцца як аксэсуар для гістарычнай карціны, і тое, што проста «спадабалася» сваёй вытанчанасцю, своеасаблівасцю або вычурой і што можна было куды-небудзь прыладзіць у жылых пакоях або ў майстэрнях».\nГерояў сваіх карцін Макоўскі часта прыбіраў у старадаўнія адзення. Часам, перш чым прыступіць да напісання карціны, ладзіў у сябе ў кватэры тэатральныя касцюміраваныя прадстаўленні. Не ўсім яго заказчыкам гэта падабалася. Мастачка і мецэнат Марыя Ценішава пісала: «Макоўскі чамусьці абавязкова захацеў пісаць мяне ў касцюме Марыі Сцюарт. Хоць я гэтай фантазіі ня падзяляла, але прыйшлося здацца, таму, што з некаторымі мастакамі немагчыма казаць слушна: яны непамыльныя, не церпяць разумнай крытыкі».\nУ 1880-я гады Макоўскі часта ладзіў персанальныя выставы. Асноўнай тэмай твораў гэтага часу сталі эпізоды з гісторыі Расіі. Мастак маляваў баяраў XV-XVII стагоддзяў, наўмысна пераапранаў сваіх заказчыкаў ў старадаўнія касцюмы. Да гэтага перыяду адносяцца карціны «Баярыня каля акна», «Баярышня», «Баярскі вясельны баль». Апошняе палатно хацеў купіць для сваёй галерэі калекцыянер Павел Траццякоў. Аднак Макоўскі папрасіў за яго 20 тысяч рублёў. Траццякоў вырашыў, што гэта занадта дорага, і адмовіўся.\nУ выніку мастак прадаў «Баярскі вясельны баль» амерыканскаму калекцыянеру, які заплаціў за карціну ў тры разы больш. У 1880-х і 1890-х Макоўскі некалькі разоў бываў у ЗША. Там яго карціны добра прадаваліся. Выдавец Аляксей Суворын успамінаў: «За партрэт яму заплацілі 3000 даляраў, частавалі абедам. Верашчагін, паводле яго слоў, не меў там поспеху і прадаваў танна. Айвазоўскі - таксама нічога не прадаў, засталіся карціны на камісію».\nЗахапленне рускай гісторыяй адбілася і ў іншых карцінах Макоўскага: «Выбар нявесты царом Аляксеем Міхайлавічам», «Смерць Івана Грознага» і «Пацалункавы абрад». Крытыкі адзначалі ў гэтых працах дакладнасць колераперадачы, увагу да дэталяў. Макоўскага называлі «спеваком эпохі». Ён прапісваў нават дробныя дэталі на сваіх палотнах, элементы адзення і дэкору. На Сусветнай выставе ў 1889 годзе жывапісец атрымаў залаты медаль за свае працы, а неўзабаве яму ўручылі кавалерскі крыж ордэна Ганаровага Легіёна - адну з галоўных узнагарод Францыі, якую ўручаюць за асаблівыя заслугі перад гэтай дзяржавай.\nКанстанцін Макоўскі быў жанаты тройчы. Яго першай жонкай стала акторка драматычнай трупы Імператарскіх тэатраў у Санкт-Пецярбургу Алена Буркова, якая выступала пад псеўданімам Чаркасава. Буркова была пазашлюбнай дачкой графа Уладзіміра Адлерберга, міністра двара і удзелаў пры Мікалаі I. За Макоўскага яна выйшла замуж у 1866 годзе. Як і яе муж, Буркова захаплялася жывапісам і музыкай. У госці да мужоў часта прыходзілі мастакі, пісьменнікі і кампазітары, у тым ліку члены аб'яднання «Магутная кучка». Гісторык Алена Шырокава пісала: «Гэта быў шчаслівы шлюб людзей, якія маюць агульныя інтарэсы і духоўныя запыты».\nУ 1871 годзе ў Макоўскага і Буркова нарадзіўся сын Уладзімір, але ён памёр неўзабаве па нараджэнні. Цяжка захварэла і жонка мастака. Макоўскі некалькі разоў выязджаў з жонкай на поўдзень, але гэта не дапамагло. Алена Буркова памерла ў 1873 годзе.\nПраз два гады Макоўскі ажаніўся зноў. Са сваёй другой жонкай Юліяй Летковай ён пазнаёміўся ў 1874 годзе на балі. Леткова хацела стаць спявачкай і прыехала ў Пецярбург паступаць у кансерваторыю. Сын мастака Сяргей Макоўскі успамінаў: «Ёй ішоў толькі шаснаццаты год, але здавалася яна старэй, дзякуючы ўменню трымаць сябе ў свеце і разумовай сталасці <...> Бацька закахаўся з першага позірку і не адыходзіў ад яе ўвесь вечар». Мастак Ілля Рэпін назваў Юлію Леткову «анёлам невыказнай прыгажосці».\nУ 1880-я і 1890-я гады Макоўскі стварыў некалькі партрэтаў жонкі, сярод якіх «Партрэт Ю. П. Макоўскай» і «Галоўка». Разам яны пражылі больш за дваццаць гадоў. У шлюбе нарадзіліся трое дзяцей: Сяргей, Алена і Уладзімір. Сяргей Макоўскі успамінаў: «Наша сям'я, на працягу першых пятнаццаці гадоў сумеснага жыцця з бацькам, была дружнай, гарманічна злучанай сям'ёй. Пяшчота да яго, знакамітага мастака, набывала адценне захопленага пакланення. Істотай вышэйшага парадку уваходзіў ён у наш дзіцячы побыт». З дзяцінства Макоўскі вучыў сваіх дзяцей маляваць.\nЗ пачатку 1890-х Макоўскі і Леткова не жылі разам. У 1889 годзе на Сусветнай выставе ў Парыжы мастак пазнаёміўся з Марыяй Матаўцінай. У 1891 г. нарадзілася іх першае дзіцё - сын Канстанцін. Мастак некалькі разоў спрабаваў развесціся з Юліяй Летковай, але яна доўга адмаўлялася, а затым звярнулася ў суд з патрабаваннем «пра наданне ёй права пражываць з трыма дзецьмі па асобным пашпарце ад мужа і пра засцярогі апошняга ад кожнага ўмяшання ў справу выхавання і адукацыі дзяцей». Сяргей Макоўскі успамінаў: «Сям'я наша распалася яшчэ ў 1893 годзе, з тых часоў я сустракаў бацькі толькі мігам, здалёк».\nРазвод Макоўскі атрымаў у 1898 годзе. Мастак абавязаўся пажыццёва выплачваць Юліі Летковой пенсію. Да таго часу ў яго было ўжо трое дзяцей ад Марыі Матаўцінай.\nАпошнія годы[правіць | правіць зыходнік]\nУ 1890-я Канстанцін Макоўскі купіў майстэрню ў Парыжы і праводзіў там шмат часу. У Расію мастак вярнуўся толькі ў пачатку 1900-х.\nУ 1901 годзе ў Конагвардзейскім манежы ў Пецярбургу адкрылася другая выстава Пецярбургскага таварыства мастакоў. Яго стварылі ў 1890 годзе члены Акадэміі мастацтваў. На выставе Макоўскі паказаў сваю патрыятычную карціну «Мінін на Ніжагародскай плошчы». Раней яе дэманстравалі на Усерасійскай Ніжагародскай выставе ў 1896 годзе. Публіцыст Уладзіслаў Арцёмаў пісаў: «На вялізным палатне мастак разгарнуў гераічную сцэну, уваскрашаючы слаўнае мінулае рускай зямлі».\nУ гэты перыяд гістарычны жывапіс стаў губляць папулярнасць. У прэсе Макоўскага крытыкавалі за павярхоўныя сюжэты. Уладзімір Стасаў пісаў: «К. Макоўскі, мастак, у сутнасці багата адораны і пачынаў калісьці так бліскуча, так свежа і размашыста, што ўсіх здзіўляў і цешыў. Але гэты час даўно мінуў: ён даўно піша ўсё больш французскія будуарныя пано і будуарныя карціны, або французскія маленькія цукерачныя галоўкі». Аднак Макоўскі заставаўся адным з самых папулярных жывапісцаў Пецярбурга. Мастаку працягвалі заказваць партрэты. У 1905 году па просьбе імператарскай сям'і ён адлюстраваў трэцюю дачка Мікалая II, вялікую князёўну Марыю. У гэтыя ж гады жывапісец ствараў пейзажы, партрэты дзяўчат у нацыянальных строях, замалёўкі з сямейнага жыцця, у тым ліку карціну "Волечка і Коля на ганку дачы".\nУ 1915 г. Макоўскі стаў адным з заснавальнікаў Таварыства адраджэння мастацкай Русі. Сярод мэтаў гэтай арганізацыі быў «распаўсюд у рускім народзе шырокага знаёмства са старажытнай рускай творчасцю». Члены Таварыства выпускалі паштоўкі з помнікамі старажытнарускага дойлідства, выступалі за чысціню рускай мовы ад замежных запазычанняў.\nПраз некалькі месяцаў Канстанцін Макоўскі трапіў у аварыю. На рагу Садовай вуліцы і Неўскага праспекта ў яго экіпаж урэзаўся трамвай. Мастак упаў і моцна стукнуўся галавой. Макоўскаму зрабілі аперацыю, аднак яго сэрца не вытрымала. 30 верасня 1915 г. мастак памёр. Пахавалі Канстанціна Макоўскага на Мікольскіх могілках Аляксандра-Неўскай лаўры. Пра пахаванне Сяргей Макоўскі пісаў: «Апошняе спатканне з бацькам у яго труне адбілася назаўсёды, мабыць - як найзначнейшая падзея жыцця. Я не ўсведамляў перад тым, да якой ступені блізкі яму». Пасля смерці Макоўскага Марыя Матаўціна прадала значную частку яго калекцыі старадаўніх прадметаў. На атрыманыя грошы яна купіла маёнтак, дзе збіралася зладзіць сямейны склеп. Аднак планам перашкодзіла рэвалюцыя. Падчас беспарадкаў магіла Макоўскага была разбурана. Да нашага часу яна не захавалася.\n↑ 2,0 2,1 Czech National Authority Database Праверана 2 чэрвеня 2021.\n↑ 3,0 3,1 Маковский Константин Егорович // Большая советская энциклопедия: [в 30 т.] / под ред. А. М. Прохорова — 3-е изд. — М.: Советская энциклопедия, 1969. Праверана 28 верасня 2015.\n↑ 4,0 4,1 http://vocab.getty.edu/page/ulan/500118146\n↑ 6,0 6,1 https://rkd.nl/explore/artists/52086\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Канстанцін_Ягоравіч_Макоўскі&oldid=3884430"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 20:19, 22 ліпеня 2021.


Джордан Пітэрсан — Вікіпэдыя\nпа-ангельску: Jordan Bernt Peterson\nДжордан Пітэрсан (2018 год)\n12 чэрвеня 1962(1962-06-12) (59 гадоў)\nFairview[d], Альбэрта, Канада\nGrande Prairie Regional College[d]\nклінічны псыхоляг, прафэсар унівэрсытэту, культурная крытыка, пісьменьнік, podcaster\nсуаўтар пісьмовай тэрапіі «Саматворчы набор» (2005)\nMikhaila Peterson[d] і Julian Peterson[d]\nДжордан Пітэрсан у Вікісховішчы\nДжо́рдан Бэрнт Пі́тэрсан (нар. 12 чэрвеня 1962, Эдмантан, Канада) — канадзкі клінічны псыхоляг, выкладчык ВНУ, крытык, пісьменьнік ды аўтар падкастаў. Доктар філязофіі ў клінічнай псыхалёгіі (1991), прафэсар (1998) псыхалёгіі ў Таронтаўскім унівэрсытэце.\nНарадзіўся ў сям’і школьнага настаўніка Ўолтэра Пітэрсана і бібліятэкаркі Бэвэрлі Пітэрсан, якая працавала ў Гранд-Прэрыйскім рэгіянальным каледжы (правінцыя Альбэрта, Канада). Другое імя Бэрнт узяў у гонар свайго нарвэскага прадзеда. Cтарэйшы з трох дзяцей. Гадаваўся ў прадмесьці Фэірвью на паўночны захад ад Эдмантану. Падлеткам працаваў на Новую дэмакратычную партыю, якую пакінуў у 18 гадоў. У 13 гадоў школьная бібліятэкарка Сэндзі Нотлі, маці 17-й прэм’еркі Альбэрты (2015—2019), пазнаёміла яго з творамі Олдаса Гаксьлі, Джорджа Орўэла, Айны Рэнд і Аляксандара Салжаніцына. У аўтабіяграфіі Орўэла «Дарога на Ўіганскую прыстань» напаткаў вобраз сацыялістаў, якім не падабаліся і жабракі, і багацеі. Падобны досьвед у партыі змусіў пакінуць яе. У 1979 годзе скончыў старэйшую школу Фэірвью і паступіў у Гранд-Прэрыйскі рэгіянальны каледж для вывучэньня паліталёгіі і ангельскай літаратуры. Перавёўся ў Альбэрцкі ўнівэрсытэт, дзе ў 1982 годзе атрымаў ступень бакаляўра мастацтваў у паліталёгіі. Наступны год правёў у Эўропе, дзе вывучаў духоўныя карані эўрапейскага таталітарызму ХХ стагодзьдзя і Халоднай вайны па творах Фёдара Дастаеўскага, Фрыдрыха Ніцшэ і Карла Юнга. У 1984 годзе атрымаў у Альбэрцкім унівэрсытэце ступень бакаляўра псыхалёгіі. У 1985 годзе пераехаў у Манрэаль, дзе паступіў ва Ўнівэрсытэт Макгіла. У 1989 годзе ажаніўся з Тэмі Робэртс, зь якой мае дачку Міхайлу і сына Джуліяна. У 1991 годзе пад навуковым кіраўніцтвам Робэрта Піля абараніў дысэртацыю на ступень доктара філязофіі ў клінічнай псыхалёгіі. Да чэрвеня 1993 году заставаўся дасьледнікам у шпіталі Дугласа пры Ўнівэрсытэце Макгіла, дзе працаваў з нэўрапсыхіятрам Морысам Данье.\nЗь ліпеня 1993 году па чэрвень 1998 году працаваў выкладчыкам і дацэнтам псыхалёгіі ў Гарвардзкі ўнівэрсытэце (штат Масачусэтс, ЗША). Адначасна дасьледаваў агрэсіўнасьць, што выклікалася злоўжываньнем дурманамі. У ліпені 1998 году ўладкаваўся прафэсарам у Таронтаўскі ўнівэрсытэт (правінцыя Антарыё, Канада). У 1999 годзе выдаў кнігу «Мапы сэнсу» (анг. Maps of Meaning) пра яго ўтварэньне зь веры, якую пісаў 13 гадоў. У 2004 годзе на тэлебачаньні Антарыё выйшла 13-сэрыйная перадача паводле яго кнігі. У 2005 годзе выступіў суаўтарам пісьмовай тэрапіі «Саматворчы набор», што прывяла да 2015 году сярод 10 000 навучэнцаў да павышэньня пасьпяховасьці на 20% і паніжэньня адлічэньняў на 25%. 29 сакавіка 2013 годзе пачаў разьмяшчаць свае відэалекцыі на «YouTube» (у ліпені 2021 году звыш 3 млн падпісчыкаў), які мае звыш 100 млн праглядаў, што прыносіць звыш $80 000 штомесяц. 27 верасьня 2016 году разьмясьціў 1-ю частку 3-сэрыйнай відэалекцыі «Прафэсар супраць палітычнай карэктнасьці», дзе выступіў супраць законапраекту ўраду Канады аб увядзеньні крымінальнай адказнасьці за выкарыстаньне займеньнікаў «ён» і «яна» замест бясплоцевых. Тая лекцыя набрала звыш 20 млн праглядаў. Да 2017 году выдаў звыш 70 навуковых артыкулаў (у суаўтарстве), якія цытавалі ў 6000 іншых дасьледаваньнях. У студзені 2018 году выдаў дапаможнік «12 правілаў жыцьця: проціядзьдзе ад хаосу» (анг. "12 Rules for Life: An Antidote to Chaos") пра самаразуменьне, дзе цытаваў Біблію. Другое правіла ў кнізе — «Стаўцеся да сябе як да чалавека, якому вы павінныя дапамагаць» ды «Параўноўвайце сябе з тым, кім вы былі ўчора» (анг. Treat yourself like someone you are responsible for helping.).\n^ Jordan B. Peterson // Catalogue of the Library of the Pontifical University of the Holy Cross\n^ Peterson, Jordan B.\n^ Jordan B Peterson(анг.). Publons. Праверана 15 студзеня 2022 г.\n^ Дзьмітры Гурневіч (26 траўня 2019) Як раіць жыць «гуру белых гетэрэсэксуалаў», які даводзіць да шалу лібэралаў і левых. Радыё «Свабода». Праверана 4 лістапада 2019 г.\nАфіцыйны сайт Джоржана Пітэрсана(анг.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Джордан_Пітэрсан&oldid=2286405»\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 15 студзеня 2022 году ў 08:55.


Рэгістрацыя транспарту ў Мінску і выдача вадзіцельскіх пасведчанняў абцяжараны па тэхпрычынах - bydobry.com\nHomeНавіныРэгістрацыя транспарту ў Мінску і выдача вадзіцельскіх пасведчанняў абцяжараны па тэхпрычынах\nРэгістрацыя транспарту ў Мінску і выдача вадзіцельскіх пасведчанняў абцяжараны па тэхпрычынах\nПравядзенне адміністрацыйных працэдур, звязаных з рэгістрацыяй транспарту і выдачай або абменам вадзіцельскіх пасведчанняў, часова абцяжарана па тэхнічных прычынах. Пра гэта паведамілі ў ГУУС Мінгарвыканкама.\n“Просім прабачэння за часовыя нязручнасці”, – гаворыцца ў паведамленні.\nPrevious articleТурцыя лічыць рэалістычнай ідэю стварэння бяспечнага калідора для вывазу збожжа з Украіны\nNext articleЛаўроў дапусціў сустрэчу Пуціна з Зяленскім толькі пасля перамоваў дэлегацый