У Вэнэсуэле падчас пасьлявыбарчых пратэстаў загінулі 4 чалавекі\n16 красавік 2013, 19:21\nДэманстрацыя апазыцыі ў Каракасе 15 красавіка\nЧатыры чалавекі загінулі ў Вэнэсуэле ў сутыкненьнях пасьля таго, як урад Вэнэсуэлы абвясьціў, што Нікалас Мадура, які лічыцца пераемнікам памерлага прэзыдэнта Уга Чавэса, стаў пераможцам на выбарах кіраўніка дзяржавы.\nПрыхільнікі апазыцыі зладзілі ў сталіцы Вэнэсуэлы дэманстрацыю і так званыя "маршы рондаляў" з патрабаваньнем да Нацыянальнай выбарчай рады правесьці пералік галасоў. Падчас маршу, які адбыўся ў панядзелак увечары, адбыліся сутычкі маніфэстантаў з паліцыяй, якая ўжыла сьлезацечны газ.\nШматлікая група актывістаў, многія зь якіх былі ўзброеныя камянямі і палкамі, несьлі плякаты з надпісамі "Махлярства" і "Пералік". Такім чынам яны дэманстравалі недавер да вынікаў выбараў. Раней лідэр апазыцыі Энрыке Капрылес запэўніваў, што ўсе акцыі яго прыхільнікаў будуць праходзіць мірна, а сам ён цьвёрда выступае "за мір і спакой" ў краіне.\nУрад Вэнэсуэлы абвясьціў, што Нікалас Мадура стаў пераможцам на выбарах кіраўніка дзяржавы, нягледзячы на пратэсты апазыцыі і патрабаваньні поўнага пераліку галасоў. Мадура атрымаў перамогу над кандыдатам ад апазыцыі Энрыке Капрылесом зь невялікай перавагай - у Мадуры амаль 51 працэнт, а ў Капрылеса - крыху больш за 49.\nНацыянальная выбарчая рада Вэнэсуэлы спачатку пагадзілася праверыць вынікі, выдадзеныя электроннай сыстэмай падліку галасоў, але катэгарычна адмовілася ўскрываць скрыні для ручнога пераліку бюлетэняў. Затым выбаркам заявіў, што вынікі выбараў зьяўляюцца незваротнымі, паведамляе ВВС.\nУ ліку першых кіраўнікоў дзяржаў, якія павіншавалі Нікаласа Мадуру з абраньнем - расейскі прэзыдэнт Уладзімер Пуцін і кубінскі лідэр Рауль Кастра.\nЗлучаныя Штаты заклікалі ўлады Вэнэсуэлы старанна праверыць вынікі выбараў.\n"Неабходна пераканаць усіх вэнэсуэльцаў, што вынікі гэтых выбараў - сумленныя Гэта быў бы вельмі важны і разумны крок.", - заявіў прадстаўнік адміністрацыі Белага дому.\nНікалас Мадура - былы кіроўца і прафсаюзны лідэр. Будучы адным з бліжэйшых паплечнікаў нябожчыка Уга Чавеса, ён доўгі час заставаўся ў ценю яго харызматычнай постаці. У апошнія месяцы жыцьця Чавэса Мадура фактычна выконваў абавязкі кіраўніка дзяржавы. Мадура павінен будзе прынесьці прысягу 19 красавіка. Ён скончыць шасьцігадовы прэзыдэнцкі тэрмін, пачаты Уга Чавэсам, у студзені 2019 году.


35 юных копылян получили премии райисполкома — Копыль. Новости Копыля | Слава працы\n35 юных копылян получили премии райисполкома\n06.01.2012 06.01.2012 info109Комментарии on 35 юных копылян получили премии райисполкома\n4 студзеня ў раённым Цэнтры культуры адбылося навагодняе свята для таленавітай моладзі Капыльшчыны. Дзеці, якія прыехалі сюды, атрымалі мноства незабыўных уражанняў ад урачыстасці.\nАнатоль Жданеня (справа) уручае прэмію Юрыю Цераховічу.\nПрадстаўленне складалася з некалькіх блокаў, якія стварылі атмасферу сапраўднага навагодняга свята. Спачатку юнакі і дзяўчаты змаглі паўдзельнічаць у разнастайных гульнях, раскрыць таямніцы сваёй будучыні, якую абяцаў гараскоп, атрымаць салодкія пачастункі ад Дзеда Мароза і Снягуркі за навагоднюю песню ці верш.\nУрачыстая частка праходзіла ўжо ў глядзельнай зале. Лепшых з лепшых вітаў старшыня раённага выканаўчага ка-мітэта Анатоль Жданеня. Анатоль Іосіфавіч шчыра павіншаваў удзельнікаў урачыстасці, актывістаў і выдатнікаў са святам і пажадаў ім далейшых поспехаў у вучобе, усвядомленага выбару будучай прафесіі. За выдатныя поспехі ў абласных, рэспубліканскіх прадметных алімпіядах і творчых конкурсах старшыня райвыканкама ўручыў 35 прэмій юнакам і дзяўчатам з розных навучальных устаноў.\nПадчас гульнёвай праграмы.\nТаленавітую моладзь, якая дасягнула значных спартыўных поспехаў, павіншаваў начальнік аддзела фізічнай культуры, спорту і турызму Віктар Васілеўскі. Ён выказаў удзячнасць дзецям за іх дасягненні і ўручыў граматы, а футбольным камандам 1999 — 2000 г. н. і 1997 — 1998 г. н. Капыльскай СДЮШАР — «бронзавыя» і «залатыя» медалі, якія яны заваявалі ў першынстве Мінскай вобласці па футболе сярод дзіцяча-юнацкіх спартыўных школ. Асобная ўдзячнасць прагучала і ў адрас трэнераў футбалістаў – Міхаіла Рымашэўскага, Сяргея Бельмача і Сяргея Камяка.\nДля ўсіх прысутных у зале артысты раённага Цэнтра культуры падарылі навагоднюю казку. А кульмінацыяй мерапрыемства стала маладзёжная дыскатэка.\nНаграды за трудовые достижения продолжают получать передовики кормозаготовительной кампании на Копыльщине


У раздзеле “Гукаізаляцыя” прадстаўлена інфармацыя аб аб’ёме зніжэння ўзроўня гука пры яго праходжанні праз пэўныя структуры. У сучасных будынках выкарыстоўваецца два асноўных тыпа гукаізаляцыі: паветраная і ўдарная.\nПаветраная гукаізаляцыя прымяняецца ў выпадках, калі неабходна забяспечыць ізаляцыю гукаў, якія распаўсюджваюцца непасрэдна па паветру. Неабходны аб’ём гукапаглынання вызначаецца з выкарыстаннем індэксаў аслаблення гука Rw альбо R`w. Чым вышэй паказчык Rw, тым лепшай будзе гукаізаляцыя. У дадзеныя паказчыкі неабходна ўносіць папраўкі (C и Ctr) ў выпадках наяўнасці ў навакольнай прасторы дадатковых спецыяльных шумоў.\nRw + C для такіх шумоў, як:\nПаўсядзённыя бытавыя шумы\nШумы ад высокахуткасных паяздоў\nВытворчыя шумы (сярэдняй і высокай частаты)\nRw + Ctr для такіх шумоў, як:\nШумы ад нізкахуткасных паяздоў\nВытворчыя шумы (нізкай і сярэдняй частаты)\nНайменшыя патрабаванні да гукаізаляцыі могуць быць забяспечаны нават аднаслаёвай сценкай.\nПры падваенні масы сцяны паказчык аслаблення гука павышаецца да ўзроўня 6 дБ. Гук паглынаецца з дапамогай элементаў ізаляцыі.\nДля ізаляцыі нізкачастотных гукавых хваляў патрабуецца большая маса паглынаючых элементаў. Для забеспячэння гэтай умовы прымяняюцца двухслаёвыя сценкі. Найбольш эфектыўным спосабам павышэння масы з’яўляецца ўвядзенне некалькіх тонкіх гіпсакартонных слаёў адзін паверх другога. Для далейшага павялічэння ўзроўня гукаізаляцыі неабходна закласці гукапаглынаючыя элементы ў поласці паміж слаямі гіпсакартона. Пры наяўнасці элементаў гукапаглынання ўзровень гукаізаляцыі сцяны павышаецца на 5-10 дБ у параўнанні са сцяной, якая не мае такіх элементаў гукапаглынання.\nB) Перакрыцці паасобнага тыпу\nУ выпадку з перакрыццямі паасобнага тыпу (“плаваючымі” падлогамі) варта скарыстоўваць элементы ўдарнай гукаізаляцыі. Неабходны аб’ём гукапаглынання вызначаецца ў адпаведнасці з узроўнем гукавога ціску ў прылягаючым пакоі паверхам ніжэй. Нізкі паказчык Ln ці L’n паказвае на дапушчальны ўзровень ударнай гукаізаляцыі падлогі. Паказчыкі Ln і L’n вымяраюцца ў частотным дыяпазоне 50–5000 Гц. Паказчык Ln вымяраецца ў лабараторных умовах, а паказчык L’n – у палявых умовах.\nКаменная вата «PAROC» мае выдатныя ўласцівасці для гнуткага слоя гукаізаляцыі ў перакрыццях паасобнага тыпу. У прыватнасці, каменная вата з’яўляецца дастаткова цвёрдай, і вытрымлівае нагрузку верхняга слоя (насціл перакрыцця), і пры гэтым дастаткова мяккай для эфектыўнага зніжэння вібрацый, якія распаўсюджваюцца ў межах паміж канструкцыйнымі слаямі ў перакрыцці. Найбольш значнай уласцівасцю ізаляцыйнага матэрыялу з’яўляецца дынамічная цвёрдасць. Чым ніжэй дынамічная цвёрдасць прадукцыі «PAROC», тым больш адпаведны ўзровень ударнай гукаізаляцыі.\nДраўляныя канструкцыі ўяўляюць сабой найбольшыя цяжкасці пры мадэрнізацыі. Такія канструкцыі маюць цвёрдыя злучэнні, а таксама малую канструкцыйную вагу. У такім выпадку неабходна прапрацоўваць элементы гукаізаляцыі адносна кожнай драўлянай канструкцыі асобна.\nПаміжпавярховыя перакрыцці, вырабленыя з бетону, у пачатковым выглядзе маюць даволі добрыя паказчыкі паветранай гукаізаляцыі. З паяўленнем новых патрабаванняў ударнай гукаізаляцыі, бетон набывае ўсё больш шырокае прымяненне пры вырабленні перакрыццяў паасобнага тыпу.\nБольш падрабязная інфармацыя па перакрыццям паасобнага тыпу і адпаведным узроўням гукапаглынання прадстаўлена тут\nРашэнні для перагародак >>\nРашэнні для драўляных міжпавярховых перакрыццяў >>\nРашэнні для бетонных падлог >>


Каментары да артыкула: Акадэмік НАН Беларусі: Уплыў парніковых газаў на пацяпленне клімату перабольшаны\nАкадэмік НАН Беларусі: Уплыў парніковых газаў на пацяпленне клімату перабольшаны\n13.06.2019 / 18:41\n### Мы прыйшлі да парадаксальных высноў і па-іншаму зірнулі на прыроду пацяплення», — адзначыў Уладзімір Логінаў.### На падставе якiх дадзеных, якiх даследаванняў вы прыйшлi да парадаксальных высноў, таварыш акадэмiк???\nКолькі там нобеляў у НАНБ?\n13.06.2019 / 19:29\nА чаму акiян пачау больш ствараць вадзяной пары - спадар Логiнау не патлумачыу? Таму што павысiлася сярэдняя тэмпература на планеце. Назапашванне парнiковых газау запусцiла ланцуговую рэакцыю, i цяпер розныя фактары паскараюць адно другое.\nЕсть проблемы реальные (война в Сирии), а есть проблемы высосанные из пальца (глобальное потепление).\nОкеан, вулканы и метеориты - основная причина. Но на них не заработаешь. А вот обвинить страны и брать с них хорошую маржу за "вклад в потепление" - это гораздо интереснее.\n13.06.2019 / 21:07\nАкадэмік Логінаў выказаў сваё меркаванне, падмуркам якога была шматгадовая праца ў сваёй галіне. Можна выказаць, канешне, сваё меркаванне ўсім, хто жадае на гэты конт выказацца. Толькі, калі ласка, не на ўзроўні адмыслоўца, калі вы не з'яўляецеся гэтым адмыслоўцам.\n13.06.2019 / 21:09\nВот интересно. Отмотайте климат планеты тысяч на 50 назад хотя бы и вы будете крайне удтвлены какой тут был клмимат раньше ( благо все это исследовано ). Просто человеку стоит понять, что он вертиться на булыжнике вокруг раскаленой звезды, булыжник на которой движутся лттосферные плиты и этот климат меняется постоянно и это нормально. Погуглите сколько этих ледниовых периодов было ( малых, больших) Думайте глобальнее и не дурите себе голову чушью о глобальном потепоении. То что дышать скоро будет трудно - это уже другой разговор.\n13.06.2019 / 21:14\nАкадэмік Логінаў шмат уклаў у метэаралёгію, геафізіку, гэта адмысловец высокага ўзроўня і ён ведае што кажа.\nЁн скончыў арктычны факультэт "Ленинградского высшего инженерного морского училища им. адмирала С. О. Макарова", працаваў ў Стэнфардскім унівэрсітэце (ЗША), Институте земного магнетизма, ионосферы и распространения радиоволн Сибирского отделения АН СССР і г.д.\nТак што варта паслухаць, што кажа вядомы ў сьвеце беларускі адмысловец, а не чарговы распіяраны праз СМІ балбатун з Захаду.\n13.06.2019 / 21:15\nВідаць не атрымалася ў акадэміі электрамабіль з джылі сабраць ...\nДавно подозреваю, что состоятельность Академии Наук как мало-мальски серьёзного учреждения, занимающегося наукой (как в названии, так и на деле) - чё-то вот тоже "перабольшана"!\n14.06.2019 / 07:09\nЯ увесь час лічыў і працягваю так думаць, што чалавек і уся наша зямная супольнасьць занадта малыя і слабыя супраць Зямлі, супраць тых глабальных сусьветных працэсаў пра якія мы нават не многа і ведаем да сей пары. Мы для Зямлі ў глабальным сенсе проста кузуркі маленькія\n14.06.2019 / 14:16\nLitvinM, ну што Вы кажаце, паглядзіце якія тут знакамітыя кліматолягі сабраліся. У кожнага сотні навуковых прац па кліматалёгіі, геафізіцы, экалёгіі...\nШто там існуюць іншыя тэорыі аб клімаце апрача той якую мы ведаем? Глупства. Вось СМІ паведамілі, што адбываецца зьмена клімату з-за дзейнасьці чалавека і трэба грошы для распіла, мы ў гэта верым.\nШто там нейкі навуковец, якія дзясяткамі гадоў займаўся праблемай - г...о.\nВось мы - разьбіраемся ў праблеме, у любой! ))) Прыкладна так выглядаюць гэтыя камэнтатары.


У БДУ аб’яўлены конкурс для ўдзелу ў праграме Еўрапейскага Саюза «Erasmus+» — Унiверсiтэт\nУ БДУ аб’яўлены конкурс для ўдзелу ў праграме Еўрапейскага Саюза «Erasmus+»\nАдзначым, гэты новы праект накіраваны на развіццё акадэмічнай мабільнасці студэнтаў, магістрантаў, аспірантаў і прафесарска-выкладчыцкага складу. У БДУ дадзеная праграма працуе другі семестр. Абмен студэнтамі і выкладчыкамі ажыццяўляецца на аснове двухбаковых пагадненняў паміж БДУ і вышэйшымі навучальнымі ўстановамі краін-членаў ЕС.\nУ цяперашні час у ВНУ дзейнічае 12 дагавораў з універсітэтамі з дзевяці краін ЕС. Агульная квота для якія навучаюцца ў БДУ на восеньскі семестр 2016/2017 — 14 чалавек, з іх разыгрываецца 5 месцаў для студэнтаў, 2 — для аспірантаў і 7 для супрацоўнікаў ВНУ. Мяркуецца, што студэнты змогуць прайсці навучанне ў еўрапейскіх краінах, а выкладчыкі — стажыроўку і выступіць з лекцыямі.\nПрыём дакументаў пройдзе з 18 лютага па 8 сакавіка. Разгляд конкурсных заявак — з 9 па 17 сакавіка. Вынікі конкурсу абвесцяць 18 сакавіка.\nНаступны Як апублікаваць маладому навукоўцу артыкул у паважным замежным часопісе?\nРанейшы Нам патрэбныя прафесіяналы!


“Вуліцу Парыскай камуны ў вуліцу Васіля Быкава. Дзе падпісацца?”\n27 травень 2010, 19:53\nЯк вы ставіцеся да таго, што ў беларускіх гарадах захоўваюцца камуністычныя назвы вуліц і плошчаў? Адказваюць гарадзенскія мінакі.\nСпадарыня: «Якраз мы пра гэта размаўляем. Я думаю, што трэба перайменаваць вуліцу Парыскай камуны ў вуліцу Васіля Быкава, і мы з задавальненьнем бы падпісаліся за гэта, але ня ведаем — дзе. Вось паглядзелі — тут вуліца Калючынская, і ўспамінаем — як яна ў савецкія часы называлася. Я лічу, што трэба гістарычныя назвы даваць, не павінны быць такія вуліцы, як цяпер».\nСталы спадар: «Я лічу таксама — не патрэбная гэтая Карла Маркса, Энгельса вуліца, Савецкая. Мы жывем на Пушкіна, мы згодныя, каб яна была, гэта — пісьменьнік. А навошта Кірава?»\nСпадарыня: «Я нейк ехала ў аўтобусе, і жанчына пачала пытацца ў школьнікаў дзесяцігадовых — што за помнік стаіць на плошчы? Яны кажуць — Ленін. А хто такі Ленін? Я, былая настаўніца, прыслухалася, мне стала цікава — што яны адкажуць. Яны кажуць: пісьменьнік нейкі быў. Значыцца, ім нават нецікава ўжо гэта. Яна страшэнна абуралася. А я сказала: дзякуй Богу, што яны ўжо ня ведаюць, хто такі Ленін!»\nМалады спадар: «Я лічу, што гэта гранічна нэгатыўна. Трэба адмяняць гэтыя назвы савецкія, асабліва ў гонар такіх жахлівых людзей — Дзяржынскі, Сьвярдлоў, Ленін, Урыцкі. Я лічу, што трэба даваць назвы ў гонар сьвятых людзей, якія многа паклалі працы для асьветы нашага народу, такія, як Эўфрасіньня Полацкая, Кірыла Тураўскі, Афанасій Брэсцкі, Сафія Слуцкая. І таксама мне так думаецца, што варта адраджаць назвы вуліц і плошчаў, якія былі да рэвалюцыі».\nСпадарыня: «Я лічу, што трэба захоўваць. Лічу, што нічога ня трэба чапаць — як ёсьць, так няхай і будзе. Чаму? Я не жыхарка Беларусі і не магу патлумачыць».\nСпадар: «Трэба мяняць па меры магчымасьці. Многа памянялі ўжо — Траецкая, Васілька — Чапаева была. Але паводле акалічнасьцей — гісторыя ёсьць гісторыя — можна захаваць і савецкае».\nМаладзён: «Ад памяці савецкай ня трэба адмаўляцца. Што датычыць цэнтральных менавіта вуліц, каторыя людзі сапраўды паўплывалі на горад, ад іх ня трэба адмаўляцца. А Ленін што для нас зрабіў? Нічога. Навошта яго помнік?»\nСпадар: «Трэба мяняць назвы вуліц і вяртаць гістарычныя. Хаця б Савецкую, Сацыялістычную памяняць. Я якраз і займаюся цэнтрам гораду, я сам архітэктар. Ведаю старыя назвы, яны адпавядаюць эпосе забудовы».\nМаладзён: «Трэба, па-мойму, даўно памяняць, таму што прайшоў час савецкі. Можа, раней усім назвы гэтыя падабаліся, таму што прымушалі, каб падабалася. А цяпер — іншае жыцьцё, іншыя назвы павінны быць».\nЯгоны прыяцель: «Мне бяз розьніцы. Вуліца праз гэта лепшай не становіцца, правільна? Назваць яе Савецкай ці Дамініканскай? Яна якой была, такой і застанецца, прыгажэйшай ці, наадварот, горшай ня стане».\n“Карупцыя была, ёсьць і будзе — усё робіцца за грошы”\n“Стыль кіраваньня ў Беларусі вельмі адрозьніваецца ад стандартаў Эўропы”\nЗа што зьнялі Саўчанку?\n“Заклікаюць гаварыць праўду? А праўда нікому не патрэбная”


10-га снежня ва ўсім свеце адзначаецца Дзень правоў чалавека. У гэты дзень у 1948 годзе была прынятая Усеагульная дэкларацыя правоў чалавека. Гэты дакумент перакладзены на больш чым 370 моваў і дыялектаў свету. Дэкларацыю падпісалі ўсе чальцы Арганізацыі аб’яднаных нацый. Гэта – 192 краіны.\nКаардынатар праграмаў Гомельскага цэнтру стратэгічнай цяжбы Васіль Палякоў заўважае, што беларусы аб правах чалавека – ведаюць:\n– Калі параўнаць з тым, што было 20-30 гадоў таму, то тады нават не ведалі такой катэгорыі. А зараз кожны чалавек ведае, што такое правы чалавека. Можа не зусім правільна разумее, але ведае пра іх і адчувае больш-меньш, калі мае месца парушэнне гэтых правоў.\nДзень правоў чалавека з’явіўся паводле прапановы Генеральнай асамблеі ААН. І з 1950 году адзначаецца штогод.


Дзяніс Уладзіміравіч Глінін — Вікіпедыя\nДзянíс Улады́міравіч Глі́нін (укр. Дени́с Володи́мирович Глі́нін) — украінскі музыкант, ударнік рок-гурта «Океан Ельзи». З Святаславам Вакарчуком адзін з 2 людзей, якія іграюць в ОЕ з часу заснавання гурта ў 1994 годзе.\n21 кастрычніка 1971\nКлан Тиші,Океан Ельзи\nВучыўся ў школе № 69 г. Львова. Скончыў Нацыянальны універсітэт «Львоўская палітэхніка» па спецыяльнасці «эканаміст-энергетык».\nЗ 1992 года гуляў у калектыве «Клан Тиші» з Андрэем Галяком, Павлам Гудзімавым і Юрыем Хусточкай. У 1994 пачалося фармаванне «Океана Ельзи», дзе вакалістам быў 19-гадовы Святаслаў Вакарчук. Большасць музыкаў «Клана» перайшла туды.\nКалі ў 2004 годзе ўдзельнікі «Океана» Зміцер Шураў і Юрый Хусточка перайшлі ў групу «Esthetic Education », дапамог калегам запісаць дэбютны альбом — «Face Reading». У знак падзякі твар Дзяніса Глініна было намалявана на вокладцы пласцінкі разам з асобамі іншых 3 удзельнікаў гурта.\nЖанаты. Выхоўвае дачку Лізу ад першага шлюбу і сына Цімура (2004 г. н.).\nЗахапляецца фотаздымкай, вялікім тэнісам.\nЦікавіцца вялікай колькасцю аўто.\nПрыкладам ідэальнага ўдарніка лічыць бубнача «Лёд Зепелін» Джона «бонза» Бонэма.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Дзяніс_Уладзіміравіч_Глінін&oldid=2157799"\nАпошнія змены 20 кастрычніка 2015 а 23:02\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 23:02, 20 кастрычніка 2015.


Абшарнік бамбук | Расліны супраць Зомбі ВІКІ community | Fandom\nПершае з'яўленне: Пасля атрымання 10 пазлаў, пры адкрыцці чырвонага канверта Зомбі-бога багацця ці слушны адказ на 9 пытанняў у гульнявой віктарыне\nАпісанне: Абшарнік бамбук жыве адзін у вялікай хаце на захадзе горада Феерверк. Ён выглядае хворым, але ён, сапраўды, закаханы стары, які кахае дзяцей. Ён прыносіць петарды дзецям у горадзе на свята Вясны, чакае, што яны могуць адсвяткаваць Новы Год. І тое, каго ён жадае больш за ўсё ўбачыць — гэта, яго ўнук, Парастак Бамбуку, які далёкае пайшоў для вывучэння навыкаў, можа выбіць дзверы пакрокава жмуткамі покавак...\nКошт: 50 сонцаў\nАсаблівасць: Пры набліжэнню да яго ворага, робіць выбух, лецячы ўгару\nАбшарнік бамбук (кіт. 竹员外) — расліна, якая была даступна для атрымання ў кітайскай версіі Plants vs. Zombies 2: It's About Time падчас Новага Года, а 4 красавіка 2015 года была выдалена магчымасць яго набыцця ў гульні.\nЗ выпацканай яго верхавіны можна заўважыць які тырчыць кнот, а ля правага вока — шнар, яго вочы і рот напаўзачынены. Пры набліжэнні да яго зомбі ці некалькіх зомбі, якія ідуць адначасна, у яго запальваецца кнот, і ён выбухае і ляціць разам з імі з лужка. Пры падкорме ў яго з'яўляецца клубок дынаміту, які ён разгортвае на ўсю лінію, які паступова выбухае, забіваючы ці наносячы шкоду зомбі на лініі, а ў касцюме пры падкорму — збіваць які выбухае клубком дынаміту зомбі з лужка, а больш за трывалыя — абязрушваць на некаторы час.\nМае на 50% больш сілу атакі і здароўя (150% ад пачатковай) і можа зваліцца на выпадковую клетку, дзе знаходзіцца зомбі, асмаліўшы яго ці нанясучы яму істотную шкоду.\nМае на 50% больш сілу атакі і здароўя (200% ад пачатковай) і можа зваліцца на дзве выпадковыя клеткі, дзе знаходзяцца зомбі, асмаліўшы іх ці нанясучы ім істотную шкоду.\nМае на 150% больш магутнасці атакі і здароўя (250% ад пачатковай), і пры пасадцы можа спрацаваць эфект падкормы.\nАпісанне з Альманаха (новая версія)\nАпісанне з Альманаха (старая версія)\nПакет з насеннем, які падасца канвеерам (новая версія)\nПакет з насеннем, які падасца канвеерам\nПакормлены у касцюме\nПаляпшэнне да другога роўня\nАнімацыя актывацыі здольнасці\nАнімацыя актывацыі здольнасці пры трэцім роўні паляпшэнні\nАнімацыя пры падкорму\nАнімацыя пры падкорму у касцюме\nТанцуе пры ўплыве пакормленай Сланечніку-спявачкі\nНа абразку паляпшэння\nГэта пяты бамбук у гульні, першы — Страляльны Бамбук, уторай — Бамбум, трэці — Парастак Бамбуку, чацвёрты — Малы клеткавы бамбук, шосты — Малодшы брат бамбук, сёмы — Бамбук-ашуканец.\nУ апісанне з Альманаха кажацца, што Парастак Бамбуку — яго ўнук.\nЯк ні дзіўна, ён паказваецца на фоне Вялікай Пляжнай Хвалі у апісанні з Альманаха, хоць ён нават і не злучаны з гэтай эпохай.\nКалі на лініі, дзе ён пасаджаны, няма ворагаў, ён можа смяяцца.\nДадзеная анімацыя прастою падобна з анімацыяй Грантавага кулямёта.\nЗомбі, які сутыкнуўся з Абшарнікам бамбукам і змешчаны досыць далёка ад яго, можа з лёгкасцю з'есці расліна без актывацыі яго здольнасці.\nКатэгорыя:Расліны Катэгорыя:Выбуховыя расліны Катэгорыя:Расліны Plants vs. Zombies 2: It's About Time\nRetrieved from "https://plantsvszombies.fandom.com/be/wiki/Абшарнік_бамбук?oldid=1575"


Ці будзе ў Гародні шыльда да 100-годдзя БНР? | Гарадзенская вясна\nАмаль дзве сотні подпісаў сабралі грамадскія актывісты Гародні за ўсталяванне ў горадзе шыльды на доме, дзе ў 1919 годзе адбываліся пасяджэнні ўрада БНР.\nЗборам подпісаў у Гародні займаецца грамадскі актывіст Анатоль Мышкевіч:\n— Сёлета вялікая дата для гісторыі Беларусі: 100 гадоў заснавання БНР. Як вядома ў 1919 годзе Рада БНР пераехала ў Гародню, бо ў 1918 годзе немцы захапілі Менск. Гародня фактычна стала другой сталіцай БНР. У нас ёсць некалькі будынкаў, у якіх урад праводзіў свае пасяджэнні. Параіўшыся з нашымі гарадзенскімі гісторыкамі мы вырашылі, што найлепшым месцам будзе будынак гатэля Ромэра па вуліцы Савецкая, 23.\nПа словах актывіста гарадзенцы з вялікай ахвотай падпісваюцца за тое, каб з’явілася памятная шыльда.\n— Людзей гэта вельмі цікавяць, яны хочуць, каб як найбольш гарадзенскіх месцаў, якія мелі вялікае значэнне не толькі для гісторыі Гарадзеншчыны, але і ўсёй Беларусі, былі неяк адзначаны. Каб самі гарадзенцы ведалі пра іх і бачылі. Таксама і турысты якія апошнім часам шмат прыязджае ў наш цудоўны горад, каб яны бачылі, наколкі гэты горад важны для гісторыі Беларусі, гісторыі ВКЛ, гісторыі Рэчы Паспалітай.\nМастацкай падрыхтоўкай праекта шыльды і яе вырабам будзе займацца гарадзенскае аддзяленне Саюза мастакоў. Аднак гэта па словах Анатоля Мышкевіча будзе адбывацца пасля атрымання дазволу на яе ўсталяванне ад гарадскіх уладаў.\nЧытай больш на: https://www.racyja.com/hramadstva/tsi-budze-u-garodni-shylda-da-100-goddzya-bn/


Як вярнуўся на бацькаўшчыну, у родны маёнтак, пан Вашамірскі задумаў наладзіць свой уласны тэатр. Выпісаў з Парыжа рэжысёра, балетмайстра. Аркестр з васьмі чалавек прыгонных з капельмайстрам ён адкупіў у суседняга пана Ваяводскага задзве тройкі стаеннікаў і за дзесятак лепшых сабак з славутай псарні нябожчыка бацькі. Падабраў са сваіх «хлопаў» хлапцоў і дзяўчат і адчыніў студыю.\nПан вечна знаходзіўся ў студыі, бо прыходзілася яму быць тлумачом паміж французамі і студыйцамі. Хаця французы трохі ведалі па-польску, але згаварыцца з студыйцамі, якія зналі добра толькі «па-хлопску», ім было цяжка.\nСёння пана Вашамірскага адарвалі ад улюбёнай працы ў студыі. Цівун нагу зламаў якраз у самы гарачы час працы на полі. Аканом падняў такі шум, што пан адлажыў студыю і ўзяўся за «гаспадарчую справу» — пакараць вінавайцу Сымона. Пан яшчэ ўдзень паслаў ганцоў ва ўсю ваколіцу шукаць яго.\nЦяпер абдумваў вельмі важную справу: «Як пакараць хама?"\nУ канцы вырашыў: «Усыпаць добрых бізуноў і аддаць у салдаты!»\nПасля гэтага думкі яго зноў пакіраваліся, нібы хмары ветрам, у другі бок — да тэатра.\nЕн толькі сёння заўважыў нешта вельмі цікавае, — знайшоў, можна сказаць, скарб. Сярод балерын прыкмеціў адну, што калі б яе апрануць на французскі лад, дык мо цікавей была б за французскіх паненак, за якімі ён там, у Парыжы, заляцаўся.\n«I трэба ж ведаць: у гэтых хамаў-«беларусінаў» красуюць такія кветкі, як Марылыса. Правільнымі рысамі твару і лініямі цела яна не горшая за грэцкую статую Венеры. Дарэмна ўсе народы лічаць Венеру за найвялікшы ідэал жаночага хараства. Нават сярод хамак ёсць харашэйшыя».\nСвечкі ў масіўных бронзавых кандэлябрах адкідвалі бледнае святло. Твар пана быў матава-бледны. Чорныя вочы блішчэлі квола, як бы пад лёгкай павалокай туману. Ён неспакойна хрустаў тонкімі пальцамі. Усмешка азарыла твар.\nСёння ўшчыпнуў яе...\n«Трохі вульгарна, але ж яна не парыжанка — мая ўласная халопка. Хто з імі лічыцца! Ды гэта ж быдла, а не людзі», — прыпомніў ён словы сваёй маці, якая цяпер жыве ў другім маёнтку.\nЁн прьшомніў, як аднаго разу, калі яшчэ быў малым хлапцом, ехаў улетку з маткай у госці. 3 імі былі лёкай і фурман. Пасярод дарогі, дзе лесу не было, яго матка злезла з фаэтона па сваіх патрэбах. Яму, Адасю, яна сказала адвярнуцца, а фурмана і лёкая зусім не засаромілася, як не саромілася сваіх коней...\n«На тое ж быдла!»\nПотым, як вырас, маці параіла яму «дзеля здароўя» мець зносіны з дзяўчатамі гэтага «быдла». Лепш, чым з парыжанкамі, ад якіх можна набыць паганую французскую хваробу.\nХвараблівыя ўздрыгі прамільгалі па яго твары. Ён успомніў, што ў студыі застаўся драматург — ксёндз Марцэвіч, настаўнік рыторыкі слуцкай гімназіі, якога спецыяльна выпісаў для свайго тэатра.\nКолькі гэты ксёндз сапсаваў паперы, пакуль адна з камедый была прынята да пастаноўкі!\nКсёндз занадта многа піша на рэлігійныя матывы. Вальнадумцу пану прыелася. Трэба нешта даць свецкае і вясёлае: на парыжскую манеру, каб можна было пасмяяцца шчырым здаровым смехам!\nКсёндз тлумачыў, што ён, духоўнік, таксама вальнадумец, але люду патрэбна рэлігія, як цуглі гарачаму каню. 3 гэтым пан Вашамірскі згадзіўся, але цяпер гэты самы ксёндз псуе яму нервы; ласым вокам на ўсіх балерын паглядае.\nПану жыва ўявілася агідная фігура езуіта.\nВысокі, трохі сутулы. Светла-шэрыя, хітрыя вочы яго пастаянна ўсміхаюцца. Заўсёды вочы як бы кпяць з цябе, пранізваюць наскрозь. 3 табою ён ва ўсім згодзен, але відаць, што ні з чым не згаджаецца. А ў выпадку патрэбы, калі толькі ён можа мець ад гэтага карысць, на агонь цябе ўзвядзе або нож у бок суне.\n«Езу-Марыя» з вуснаў ксяндза не сыходзіць.\n«Небяспечны чалавек, — падумаў пан, — прывязаўся да маіх дзяўчат і да маіх грошай. Ніяк цяпер не адвяжашся ад гэтага д'ябла ў чорнай сутане».\nРаптам пачуўся лёгкі стук у дзверы.\n— Хто там? — крыкнуў пан.\n— Яснавяльможны пане! —адклікнуўся ўслужлівы голас. — Прывялі хлопа.


02.05.2022 / 12:31\nАляксандра Хацкевіча, легенду кіеўскага «Дынама» і былога трэнера беларускай футбольнай зборнай, шмат што звязвае з Украінай. Пачатак цяперашняй вайны ён сустрэў у Кіеве, і толькі некалькі тыдняў таму нарэшце выехаў за мяжу, але ж пабачанае і адчутае дагэтуль яго не адпускае. Пагутарылі з Хацкевічам пра гэтыя змрочныя часы і пра тое, што чакае зараз маўклівы спорт краін-агрэсараў.\n«Было страшна, бо ўсё перамянілася на тысячу працэнтаў»\n«24 лютага да мяне прыехалі родныя, і я заставаўся з імі ў Кіеве. Правёў там больш за тыдзень з пачатку вайны, і ў псіхалагічным плане усё гэта было дужа цяжкім. Было цяжка знайсці жыллё, бо нас шэсць чалавек, і калі ў знаёмых нарэшце вызвалілася адпаведная кватэра ва Ужгарадзе, мы пераехалі туды ўсёй сям’ёй. Два тыдні таму ўвогуле з’ехалі з Украіны.\nПерад вайной Кіеў жыў поўным жыццём — набліжалася вясна, на вуліцах было шмат народу, працавалі рэстараны, прыязджалі турысты. І 24 лютага горад проста вымер, вельмі хутка апусцеў, нібыта здарыўся нейкі апакаліпсіс.\nУ горадзе з’явілася шмат ваенных, на кожным скрыжаванні паставілі па блок-посце, дзе правяралі дакументы. Было страшна, бо ўсё перамянілася на тысячу працэнтаў.\nВыехалі з Кіева 2 сакавіка, абіралі бяспечныя дарогі. Вельмі шмат праверак, блок-постаў. Недзе правяраючыя мяне пазнавалі, недзе — не, але насамрэч гэта тая форма кантролю, якая павінна быць. Зараз блок-постаў стала трошкі менш, але [ўкраінскія] дарогі ўсё роўна небяспечныя».\n«Сёння выйшаў адзін чалавек, заўтра — тры, пяць, дзесяць. І тады, магчыма, нешта зменіцца»\n«Дзякуй Богу, камунікую толькі з тымі людзьмі, якія перажываюць за Украіну і не ўхваляюць тое, што там зараз адбываецца. Канешне, ёсць і тыя, хто мог хаця б пазваніць і спытаць, як справы, хаця, можа, размова і не пра надта блізкіх знаёмых. Але ж у галаву кожнаму чалавеку не ўлезеш, таму няма сэнсу расчароўвацца.\nБольш важна тое, што сям’я блізка, што побач тыя людзі, сябры, якія былі са мной на працягу ўсяго жыцця. А тое, у кім расчараваўся, — гэта сёння другаснае. Пра іх і думаць не трэба, яны зразумеюць цябе толькі тады, калі адчуюць той жа боль, які адчуваюць тыя людзі, якія зараз жывуць ва Украіне.\nЛічу, што зараз любы, хто маўчыць, адказны за вайну і саўдзельнік усяго таго, што адбываецца. Але ж маўчаць не толькі ў Беларусі, маўчаць і ў іншых гарадах Еўропы. Тым не менш, калі войскі заходзяць ва Украіну з беларускай тэрыторыі, калі рускія войскі базуюцца на тэрыторыі Беларусі — то гэта ўжо саўдзел.\nШто беларусы могуць зрабіць, каб не быць саўдзельнікамі? Выходзіць і гаварыць пра сваё нежаданне імі быць, толькі так. Здаецца — што зменіць мой голас? Але ж сёння выйшаў адзін чалавек, заўтра — два, тры, пяць, дзесяць. І тады, магчыма, нешта зменіцца. Шмат беларусаў ваюе на баку ўкраінскай арміі, і гэта здорава. Але ж большая частка беларусаў праяўляе памяркоўнасць, маўляў, мы, беларусы — мірныя людзі.\nХаця ў сітуацыі гэтай вайны ад беларусаў мала што залежыць: ну не могуць яны спыніць танкі, бронетэхніку, самалёты з віламі і граблямі.\nСамой Украіне зараз не да ўдзелу Беларусі ў вайне, Украіна ваюе за сваю незалежнасць — а можа, больш і за незалежнасць Еўропы. Думаю, саўдзел Беларусі ў вайне, канешне, уплывае на тое, як яе ўспрымаюць ва Украіне, але ж я сам не адчуваў на сабе ніякай непрыязнасці з боку ўкраінскіх памежнікаў або простых людзей».\n«Тое, што здарылася ў гарадках пад Кіевам, усё змяніла»\n«У пяць раніцы ў Кіеве сталі чутны выбухі, пачалі бамбіць аэрапорт у Гастомелі — гэта недзе ў шасцідзесяці кіламетрах ад ад месца, дзе мы жылі. Падчас разрываў снарадаў у доме дрыжэлі вокны.\n24 лютага, канешне, было самым доўгім днём для ўсёй Украіны. Зразумела, што размовы пра верагоднасць вайны хадзілі, шмат дыпламатаў і консулаў з’язджалі за мяжу. Але ўсё-такі ва Украіне не маглі паверыць, што Расія нападзе і нападзе так подла, ноччу. Таму першы шок ад пачатку баёў доўжыўся недзе да 26-27 лютага, калі ўвесь час ты сядзіш у бомбасховішчы і не разумееш, што будзе далей.\nНемагчыма да гэтага прывыкнуць. Ты не разумееш, што трэба рабіць і як, ты не ваенны. Па тэлебачанні распавядаюць, як трэба сябе паводзіць падчас сірэн. І ўжо на другі дзень ты ведаеш, што калі ты будзеш спускацца ў бомбасховішча — а такім сховішчам мог быць любы крыты паркінг — у тваёй машыне павінны быць вада, ежа, падушкі і цёплыя коўдры, бо ты прабудзеш там недзе з васьмі вечара да пяці-сямі гадзін раніцы.\nКалі абстрэл заканчваецца, перабежкамі накіроўваешся дахаты, каб паспець прыняць той жа душ. І потым зноў сірэны. Ты бяжыш у падвал, сядзіш там і толькі слухаеш, як недзе нешта ўзрываецца, у горадзе пах гару.\nПасля 4 красавіка, калі вызвалілі Бучу, усё зноў памянялася. Так, раней разумелі, што Расія — гэта вораг, які спрабуе захапіць Украіну. Але тое, што здарылася ў гарадках пад Кіевам…\nРасійскія салдаты, якія траплялі ў палон, казалі ў пачатку вайны: маўляў, мы не ведалі, што мы ва Украіне і што нас вязуць на вайну. Але ж цяпер бачна, што яны прыехалі ва Украіну дзеля сафары, дзеля таго, каб знішчыць нацыю. Калі яны прыязджалі, ім не трэба было захопліваць гарады ці заваёўваць тэрыторыю, яны прыйшлі, каб знішчыць украінскі народ, простых людзей — дзяцей, старых, мужчын, жанчын, тых, хто ім трапляўся. Яны ваююць менавіта з цывільнымі, яны не ваююць з УСУ.\nГэта не людзі — яны проста абалонка ў выглядзе чалавека. І так зараз рускіх успрымаюць усе ўкраінцы, ды і не толькі яны, а і ўвесь свет.\nУвесь свет ужо ведае, што такое Расія, а што такое — Украіна. Мне здаецца, тое, што Расія зараз, у ХХІ стагоддзі, робіць, яшчэ горш за фашызм.\nЯ разумею толькі адно: усяго гэтага не можа быць, але гэта адбылося. Зразумела, каму гэта трэба — нелюдзю з Крамля ці з бункера ды яго памагатым у прыгожых касцюмах, нібыта ў прыгожых вокладках, унутры якіх адно гніллё. А ўсе астатнія, хто выконваюць гэтыя загады, проста не могуць разважна ацэньваць сітуацыю. Яны не разумеюць, што ваююць супраць такіх жа людзей, як і яны самі, толькі яны — захопнікі, а гэтыя людзі абараняюць сваю краіну, і яны за яе памруць. Рускія прыйшлі, толькі каб рабаваць і забіваць. Раней казалі — «умом Россию не понять». Цяпер жа яе не толькі не разумеюць, але і ненавідзяць ва усім свеце».\n«Трэба яшчэ больш жорсткія санкцыі — няхай спартоўцы не могуць выехаць за межы вобласці»\n«Зараз увесь беларускі спорт робіцца аматарскім. Праблема ў тым, што дзяржава цалкам кантралюе ўсе віды спорту, таму цяжка дамагчыся як нейкіх індывідуальных вынікаў, так і камандных, тым больш зараз, са з’яўленнем спартовых санкцый.\nМожна сказаць, футбол з імі першы сутыкнуўся, калі зборная згубіла магчымасць гуляць міжнародныя матчы на тэрыторыі краіны, ім дазволілі гэта рабіць толькі на выездзе. Сёння і беларускія, і расійскія спартоўцы будуць спаборнічаць толькі паміж сабой.\nРасійскі гімнаст Іван Куляк у форме з сумнавядомай літарай Z. Фота: topspb.tv\nЛюбы від спорту павінен быць прафесійным і прыватным, каб людзі маглі ўкладаць у яго грошы. Возьмем футбол — ва ўсім свеце ён прадстаўлены прыватнымі клубамі, якія належаць нейкаму чалавеку ці карпарацыі. У нас жа футбольныя каманды ці каманды ў іншых гульнявых відах спорту належаць дзяржаве. А там, дзе ўдзельнічае дзяржава, ніколі не будзе вынікаў, бо тыя, хто спрабуе кіраваць, — непрафесіяналы з зусім іншай спецыялізацыяй.\nПаглядзіце, хто стаіць на чале шмат якіх федэрацый. Якая можа быць перспектыва ў беларускага спорту, калі ім кіруюць былыя сілавікі? Тым больш з адсутнасцю канкурэнцыі [праз санкцыі], калі ніякі спартсмен не здолее расці.\nЗараз не можа быць спорт па-за палітыкай, бо спартсмены — вельмі публічныя людзі. І іх маўчанне перад цяперашнімі падзеямі — такі ж саўдзел у іх.\nРасія кажа, што спартсмены не павінны цярпець, але ж былі выпадкі, калі, напрыклад, спартсмен на спаборніцтвах дэманструе літару Z ці робіць фашысцкі жэст рукой. На хакейных матчах у Расіі дэманструюць літару Z, а Расія потым кажа, што спорт па-за палітыкай? Зараз так не адседзешся.\nПравільна, што супраць расійскіх і беларускіх спартсменаў увялі такія санкцыі, трэба яшчэ больш строгія меры. Калі гэта маскоўская каманда, яна павінна гуляць толькі ў Маскве, разанская — толькі ў Разані, тады ў спорце будзе яшчэ весялей. Няхай яны ўвогуле не могуць выехаць за межы вобласці.\nАле ж не думаю, каб гэтыя санкцыі маглі прымусіць кагосьці не маўчаць. Прайшло ўжо два месяцы вайны, і калі за гэты час чалавек не выказаўся, наўрад ці ў яго нешта зменіцца. Калі прывык маўчаць, цяжка пачаць гаварыць, і самае галоўнае — у людзей няма смеласці і характару.\nШто да розніцы паміж украінцамі і беларусамі… Украінскія спартоўцы ідуць абараняць сваю краіну, таму што яны яе любяць, яны незалежныя людзі і змагаюцца за сваю незалежнасць. За апошнія 30 гадоў яны адышлі ад савецкай спадчыны, яны разумеюць, як трэба жыць і куды рухацца. Таму яны бяруць у рукі зброю і ідуць у тую ж тэрабарону.\nБеларускім спартоўцам абараняць сваю Радзіму не трэба, і не дай Бог, каб яны сутыкнуліся з тым, з чым сутыкнуліся ўкраінцы. Таму няхай беларускія атлеты займаюцца сваёй любімай справай, пакуль яны яшчэ гэта могуць, і жывуць у мірнай Беларусі.\nШто чакае потым тых, хто зараз маўчыць? У мяне няма адказу на гэтае пытанне. Думаю, што калі гэтыя людзі здолелі прыстасавацца зараз, яны прыстасуюцца і да жыцця ў новай Беларусі і Расіі. Веру, што новая Беларусь будзе, але не ведаю, ці будзе новая Расія».\nРазбомблены стадыён чарнігаўскага футбольнага клуба «Дзясна». Фота: СУСПІЛЬНЕ\n«Тое, што робяць з Украінай, ніколі не забудзецца»\n«Вядома, што некалі ўсё зменіцца, войны рана ці позна заканчваюцца. Але ж у адносінах паміж Украінай і Расіяй цяпер нічога не зменіцца, і ні наша пакаленне, ні пакаленне нашых дзяцей ніколі рускім не даруе, бо яны ўсё гэта бачылі і адчулі на сябе.\nПавінна прайсці вельмі шмат часу, каб хаця б нешта змянілася ў адносінах паміж рускімі і ўкраінцамі, але ў бліжэйшыя 50-60 гадоў гэтага не здарыцца. І, лічу, гэта будзе правільна, бо тое, што робяць з Украінай і ўкраінцамі, ніколі не забудзецца.\nЧас, канешне, лечыць. Немцам некалі даравалі, але тады і час быў, напэўна, іншы, зараз жа мы ведаем нашмат больш. Ёсць столькі сродкаў масавай інфармацыі, столькі сведчанняў ваенных злачынстваў.\nЁсць, можа, некалькі дзесяткаў краін у свеце, якія хаця і не падтрымліваюць гэтыя зверствы, але выбудоўваюць сваю палітыку з разлікам на Расію. Увесь жа астатні свет бачыць, што адбываецца насамрэч. Напэўна, толькі ў Расіі і Беларусі яшчэ не ўсё разумеюць».\nРаспавядаем пра беларускіх футбалістаў, якія ў вайну гуляюць у расійскіх клубах\nАрганізатары Уімблдона не дапусцяць расійскіх і беларускіх тэнісістаў да ўдзелу ў турніры — The New York Times\n«Казалі, каб я вяртаўся дадому». Былога басіста The Toobes збілі ў Варшаве 15


Падрабязней:Кладка садовага паркета (декинга) на тэрасе - парадак работ\nПадрабязней:Садовыя дарожкі сістэматызацыя відаў для ўладкавання дарожак у садзе\nАпублікавана 12.12.2013 11:53\nАд знешняга аблічча прысядзібнага ўчастка залежыць амаль усё. Не таямніца, што знаходжанне на прыродзе пазбаўляе ад стрэсу, супакойвае, ўлагоджвае і зараджае арганізм незапятанной энергіяй.\nПадрабязней:Пастаянны стыль у ландшафтным дызайне - стылістычныя асаблівасці\nПадрабязней:Выдатныя кусты для саду найлепшыя расцвітаюць і вечназялёныя гатунку\nПадрабязней:Малыя будаўнічыя формы для дачы з дрэва, бетону, металу\nПадрабязней:Ўладкоўваем сад у стылі миниатюризм парадак складанне дызайн-праекта


29.03.2021 Культура 256 просмотров\nУладзімер Арлоў — вядомы беларускі пісьменнік. Ён неаднаразова наведваў Бешанковічы. Напрыклад, у студзені 2012 года ён сустракаўся з школьнікамі СШ № 2. У жніўні 2013 года па створаным ім жа праекце «Архіпелаг Беларусь» наведваў з аднадумцамі выспу возера Астровенскае каля вёскі Дашкава.\n27.03.2021 Культура 217 просмотров\nДебютный роман Саши Филипенко «Бывший сын» вышел на немецком языке. Написанный в 2014 году, он может служить объяснением тому, что происходит в Беларуси сегодня, считают немецкие рецензенты.\nКак проверяться каждый год, чтобы уследить за своим здоровьем? Вот какой минимум называет терапевт\n22.03.2021 Культура 317 просмотров\nПроверять здоровье надо даже тогда, когда ничего не беспокоит. Что входит в обязательный минимум? Врач-терапевт высшей категории Наталия Кузнецова отвечает на «Простой вопрос» и помогает разобраться, какие анализы и каких врачей необходимо проходить в зависимости от возраста.\nПерліны Брэсцкай вобласці. Гайд па палацах\n12.03.2021 Культура 324 просмотра\nЭпідэмічная сітуацыя парушыла турыстычныя планы, а таму многія беларусы сёлета шукаюць альтэрнатыву ў межах краіны. З гэтай нагоды «Будзьма» ладзіць адмысловы гайд па палацах. Гэтым разам пазнаёмімся з палацамі Брэсцкай вобласці.\nАнсамбль «Званіца», які быў заснаваны Наталляй Бондар дваццаць гадоў таму, працягвае перамагаць\n08.03.2021 Культура 340 просмотров\nДвойчы гучна заявілі пра сябе на II Міжнародным шматжанравым конкурсе мастацтваў «Зімовая хваля», які адбыўся ў Мінску, удзельнікі ўзорнага ансамбля «Званiца» з Бешанковіцкага раёна.\n05.03.2021 Культура 373 просмотра\n26.02.2021 Культура 308 просмотров\nСіноптыкі: другая дэкада лютага будзе таксама марознай — на наступным тыдні да —26°C\n14.02.2021 Культура 271 просмотр\nДругая дэкада лютага будзе такой самай марознай, як і першая, аднак паменшыцца колькасць снегападаў і сціхне вецер. Такі прагноз зрабіў у эфіры тэлеканала «АНТ» Дзмітрый Рабаў.\n13.02.2021 Культура 246 просмотров\nРодившегося в Березинском заповеднике орлана нашли в Венгрии\n11.02.2021 Культура 222 просмотра\nОрлан, родившийся в Березинском заповеднике, сейчас зимует в Венгрии. Как это узнали?\nСёння 211-я гадавіна нараджэння Івана Фаміча Хруцкага, чыя радзіма — мястэчка Вула Бешанковіцкага раёна\n08.02.2021 Культура 232 просмотра\nЗ гэтай нагоды прапануем вам артыкул з Вікіпедыі аб ягоным жыцці і творчасці.\n22.01.2021 Культура 469 просмотров\nНорвежка Марте Олсбю-Ройзеланд на данный момент возглавляет общий зачет Кубка мира среди женщин. Она двукратный призер Олимпиады и девятикратная чемпионка мира (впереди по этому показателю только россиянка Головина и немка Нойнер). Как спортсменка, в детстве страдавшая от астмы и ненавидевшая биатлон, попала в мировой топ — рассказывает SPORT.TUT.BY.\nКаляндар «365 слоў на кожны дзень» можна купіць у Бешанковічах\nЗачем профессор Адамов в конце сентября 1924 года навещал Бешенковичский район\nДзвіна ў Бешанковічах пакрылася лёдам (фота)\nВ Беларуси снег и морозы. Но эти фотографии демонстрируют, что нам еще повезло


Антыісламісцкая акцыя ў Дрэздэне сабрала рэкордную колькасць удзельнікаў\n23.12.2014 / 22:30\nУдзельнікі мітынга ў Дрэздэне трымаюць нацыянальныя сцыягі. Фота Reuters.\nБольш за 17.000 чалавек прынялі ўдзел ў панядзелак у мітынгу ў нямецкім Дрэздэне, спяваючы калядкі і крытыкуючы ўрад за празмерную лагоднасць да мігрантаў з ісламскіх краін, паведаміла агенцтва Reuters.\nМітынгі, якія арганізуе рух PEGIDA (Патрыятычныя еўрапейцы супраць ісламізацыі Захаду), праводзяцца штопанядзелак. Учорашні стаў дзясятым запар і самым буйным.\nАналагічныя, але не такія вялікія акцыі праводзяцца актывістамі руху, якія арганізуюцца праз інтэрнэт, і ў іншых гарадах Нямеччыны.\nАпаненты называюць акцыі PEGIDA ксенафобскімі і непрымальнымі для краіны. Прадстаўнікі руху, да якога ў асноўным далучаюцца звычайныя немцы, адмаўляюць гэтыя абвінавачанні.\nУ маніфесце руху абвяшчаецца неабходнасць абараняць хрысціянска-юдэйскую культуру і талерантнага стаўлення да стрыманых муслімаў, якія гатовыя прыняць нямецкі лад жыцця. У той ж час ісламізм абвяшчаецца ідэалёгіяй гвалту і ненавісці да жанчын.\nРух паўстаў у Дрэздэне пасля таго, як у сацыяльных сетках з'явіліся заклікі пратэставаць супраць стварэння ў раёне горада 14 дадатковых цэнтраў прытулку для уцекачоў.\nПрыкладна 200.000 новых імігрантаў прыбылі ў Нямеччыну ў гэтым годзе, у значнай частцы гэта сірыйцы, якія бягуць ад грамадзянскай вайны.


«Шпіён»-пралетарый? | Новы Час\nМінск +5℃ +1℃ +6℃ +3℃\nБрэст +8℃ +3℃ +8℃ +6℃\nВіцебск +3℃ -1℃ +5℃ +3℃\nАпошнія падзеі ў Віцебску, звязаныя з арыштам наваяўленага «шпіёна» Андрэя Гайдукова, чымсьці нагадваюць «кінашэдэўр» савецкага кінематографа «ТАСС упаўнаважаны заявіць». Тамака герой — агент заходніх выведак, ролю якога ў серыяле выканаў знакаміты актор Барыс Клюеў, таксама закладваў тайнік для заходніх спецслужбаў. Але той кіношны шпіён быў даволі высокапастаўленай і дасведчанай у сваёй справе асобаю. У Беларусі ж на ролю «агента» абралі звычайнага слесара.\nАндрэй Гайдукоў, які нібыта з’яўляецца намеснікам старшыні моладзевай суполкі «Саюз маладых інтэлектуалаў» (шчыра кажучы, аўтар гэтых радкоў дасюль нічога не чуў пра існаванне такой арганізацыі і тым больш пра аднаго з яе кіраўнікоў), быў затрыманы ў Віцебску 8 лістапада.\nЗыходзячы са сціплай афіцыйнай інфармацыі, беларускія чэкісты абвінавачваюць маладога чалавека ў тым, што той меўся заключыць пагадненне з замежнымі спецслужбамі. Ды не проста з нейкімі там, а з самім амерыканскім ЦРУ. І ледзьве не рыхтаваўся забіць «закладкі» для замежных «шпікоў-профі».\nВось толькі ўзнікае пытанне, якім чынам Гайдукоў, які, дарэчы, зараз знаходзіцца з следчым ізалятары КДБ у Мінску, мог ажыццявіць свае намеры? З якога панталыку амерыканская выведка магла б быць зацікаўленая ў паслугах чалавека, які ёсць простым слесарам на наваполацкім «Нафтане»? Што за сакрэты мог перадаць амерыканцам маладзён, які, паводле словаў яго знаёмцаў, нават англійскай мовы не ведае?\nВыказваюцца меркаванні, што незадаволенасць уладаў магла б узнікнуць з самой дзейнасці вышэй згаданага «Саюза маладых інтэлектуалаў»: маўляў, тыя бралі ўдзел у «маўклівых» ці «пляскаючых» акцыях пратэсту, у «рэвалюцыі праз сацыяльныя сеткі» і гэтак далей. Але ж па аналагічных справах у тым жа Мінску хапалі і штрафавалі ці саджалі на суткі дзясяткі і дзясяткі людзей. Аднак жа ж да шпіёнаманіі справа не даходзіла. А вось у Віцебску гэта адбылося.\nУзнікае падспуднае пытанне: а ці не зашмат чаго дзіўнага апошнімі гадамі адбываецца ў тым жа Віцебску? І «тэрарысты-бамбісты» тамтэйшага паходжання, якія і пад стэлай у Мінску ў 2008 годзе выбух нібыта здзейснілі, а да таго разнастайнымі выбухоўкамі «трымалі ў страху» жыхароў абласнога цэнтру, а потым і ў Мінску метро ўзарвалі. Дык галоўныя абвінавачаныя па тых справах Дзмітры Канавалаў і Уладзіслаў Кавалёў ужо расстраляныя, але надзвычайныя здарэнні працягваюцца.\nВось і каля будынку мясцовага КДБ нехта ўчыніў выбух. Кажуць, што ўжо затрыманыя тры чалавекі, прычым адзін з іх нібыта вар’ят. Больш шырокай інфармацыі няма.\nАле вернемся да нашых «шпіёнаў». Прынамсі, апроч Андрэя Гайдукова 8 лістапада быў затрыманы яшчэ і Ілля Багданаў, які пазіцыянуецца як сябра пакуль што не зарэгістраванай «Беларускай хрысціянскай дэмакратыі». Яго, праўда, пасля допыту «чэкісты» адпусцілі, забараніўшы разгалошваць інфармацыю пра «мірныя гутаркі ў «амерыканцы».\nДарэчы, калі КДБ давядзе справу Гайдукова да лагічнага, з пункту гледжання спецслужбы, канца, то небараку можа пагражаць зняволенне на тэрмін ажно да пятнаццаці гадоў (артыкул 365 Крымінальнага кодэкса Рэспублікі Беларусь «Здрада дзяржаве»). Пакуль жа маладзён застаецца за кратамі, і нават ягоныя сваякі не ведаюць, на які час затрыманы іх блізкі чалавек.\nКаму гэта трэба? Хто зацікаўлены ў чарговым «дэтэктыве па-беларуску»? Уцямнага адказу на гэтае пытанне ад адмыслоўцаў ды экспертаў пакуль няма.\nЗноўку звярну ўвагу, што неяк усё дзіўным чынам «віруе» вакол Віцебска і рэгіёну. Мо, было б мэтазгодна перавесці КДБ з Мінску ў гэты абласны цэнтр, каб згаданая ўстанова працавала «не адыходзячы ад касы»? А то менавіта там, бач ты, множацца «шпіёны і тэрарысты» ў асобах электрыкаў, слесараў ды іншых пралетарыяў. Непарадак!\nЯк той казаў, «усё гэта было б смешна, каб не было так сумна».


Канвертаваць Багамскі арбітальны даляраў (BSD) і WorldCoins (WDC) : Калькулятар абменнага курсу\nБагамскі арбітальны даляр (BSD) і WorldCoin (WDC) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Багамскі арбітальны даляр і WorldCoin пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 16 люты 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Багамскі арбітальны даляр. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць WorldCoin валюты па змаўчанні. Націсніце на WorldCoins або Багамскі арбітальны даляраў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nБагамскі арбітальны даляр гэта валюта, у Багамскія астравы (BS, BHS). The WorldCoin гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал BSD можа быць запісаная B$. Сімвал WDC можа быць запісаная WDC. Багамскі арбітальны даляр дзеліцца на 100 cents. Абменнага курсу Багамскі арбітальны даляр Апошняе абнаўленне 16 люты 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the WorldCoin Апошняе абнаўленне 21 кастрычнік 2019 ад coinmarketcap.com. BSD каэфіцыент мае 2 ўважаецца лічбаў. WDC каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


З тых часоў, як старшыня «Беллёгпраму» Таццяна Лугіна заявіла пра неабходнасць дадатковага рэгулявання гандлю ўжыванымі рэчамі, не сціхаюць размовы аб магчымым закрыцці ў Беларусі сэканд-хэндаў. Галоўны матыў кіраўніцтва прадпрыемства – жаданне, каб «любоў да беларускай вопраткі ў насельніцтва толькі прырастала». Ці зможа беларуская прамысловасць замяніць тавары з сэканд-хэнду? Журналістка «Белсату» падабрала па тры строі – на кожны дзень, для працоўных будняў і вячэрні – у секцыі з беларускімі таварамі і ў краме з ужыванымі рэчамі.\nСэканд-хэнд: доўга і танна\nУ сэканд-хэндзе на другім паверсе Пасажу на Нямізе, ёсць асобныя секцыі не толькі для жанчын, для мужчын і для дзяцей, але і тавары для дому – пасцельная бялізна, фіранкі, пакрывалы, а таксама спецвопратка – фартухі, яркія камізэлькі для дарожных службаў і белыя халаты для медработнікаў. Рэчы акуратна вывешаныя ў шэрагі ў адпаведнасці з памерамі. Пакупнікоў няшмат: акрамя мяне, яшчэ 4-5 чалавек.\nАдзін з самых хадавых тавараў у сэканд-хэндзе – спецвопратка. Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nДля варыянту на кожны дзень знаходжу цудоўную джынсавую спадніцу італьянскай фірмы «Benetton» за 20 рублёў, але – на памер менш, чым трэба. Раздрукоўка ў прымяральні радасна кажа: «Кожная рэч – унікальная! Усё ў адным экзэмпляры». Так, але патрэбнага памеру тут не знойдзеш. Для добрага шопінгу ў сэкандзе неабходная немалая доля ўдачы. Тым не менш, нават калі не вельмі шанцуе, што-небудзь на свой памер знайсці ўсё-такі можна. У выніку спыняюся на вельветавай міні-спадніцы і шэрай футболцы з мужчынскага аддзелу. Спадніца ў ідэальным стане, а вось па кашульцы відаць, што яе ўжо насілі, хоць ні дзірак, ні іншых відавочных слядоў носкі няма.\nФутболка – 7 рублёў, спадніца – 15 рублёў. Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nНасуперак чаканням, самай складанай задачай было знайсці вопратку для працоўных будняў. Крама поўніцца штанамі і кашулямі, з выгляду чыстымі і цэлымі, яны захавалі колер і гузікі, але вось фасоны… Адразу прыходзяць у галаву нямецкія пенсіянеры: здаецца, нават яны ў такіх фарсілі гадоў 10 таму. Добра, што мне не даводзіцца прытрымлівацца строгага дрэс-коду: замест кашулі і штаноў пасля доўгіх пошукаў выбіраю сукенку фірмы «Classic Elegance» з дробным прынтам. На папяровай пазнацы крамы горда значыцца – «Італія», а вось на бірцы самой сукенкі – «Made in China». Аднак, улічваючы цану 12 рублёў, недакладнасць можна дараваць.\nТрыкатажная сукенка за 12 рублёў. Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nПерабіраючы вешалкі з рэчамі ў пошуках апошняга, вячэрняга строю, заўважаю стыльна апранутую дзяўчыну. Прызнаюся, што сама тут па працы. «А я шукаю штаны для выступу», – кажа яна. «Я танцую, неўзабаве канцэрт, на адзін раз шкада новыя купляць». Аня – так завуць дзяўчыну – распавядае, што часам купляе ў сэкандзе і рэчы для жыцця па-за сцэнай, «але больш – мас-маркет». «А калі закрыюць сэканды, будзеце ў нашых вытворцаў купляць?» – цікаўлюся. Аня ўсміхаецца: «Не. У нашых я толькі майткі і шкарпэткі купляю. Астатняе неяк не падабаецца – ні якасць, ні дызайн».\nТым часам мне трапляецца маленькая чорная сукенка невядомага вытворцы за 22 рублі. Пазнак ні з фірмай, ні са складам няма, але адчуваецца, што гэта не шляхетны шоўк, а танны паліэстар. Затое сядзіць амаль ідэальна. Нядрэнны строй на адзін вячэрні выхад.\nСукенка невядомага вытворцы за 22 рублі. Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nАня сыходзіць з крамы з шырокімі штанамі для канцэрту за 15 рублёў. А прадавец Аліна (імя змененае па просьбе гераіні), даведаўшыся, што я ў сэкандах на заданні, не хавае заклапочанасці: тэма магчымага закрыцця крамаў з ужыванымі таварамі хвалюе яе не толькі як прадаўца, але і як спажыўца: «Калі нас пазачыняюць, народу няма дзе апранацца будзе. У мяне ўсё адсюль, і мужа апранаю. Я яму раз набыла майку беларускую. Аддала 20 рублёў, адзін раз папрала – і ўсё, на два памеры меншая. А ў нас паглядзіце, якая якасць! І выкінуць потым, калі што, не шкада».\nСэканд-хэнд у Пасажы на Нямізе\nПрадавец распавядае, што ў краме бываюць артысты і тэлевізійныя вядоўцы, але імёнаў не называе – «а раптам яны саромеюцца». Паводле Аліны, самыя хадавыя рэчы ў краме – мужчынскае і дзіцячае адзенне і пасцельная бялізна. «І напішыце, што поўныя людзі часта да нас прыходзяць: нашыя на іх нічога не шыюць, для іх сэканды – адзінае выйсце», – кажа Аліна. Веру.\nБеларускія маркі: хутка і дорага\nЗа строямі ад беларускіх марак адпраўляюся ў секцыю ў гандлёвым доме «На Нямізе». Там на здзіўленне шмат людзей: аказваецца, менавіта ў гэты дзень на ўсе тавары дзейнічае 30-адсоткавая зніжка. Жанчыны, пераважна сярэдняга і пенсіённага ўзросту, паспешліва перабіраюць шчыльна развешаныя блузы, сукенкі, сарафаны. 30-градусная спёка і адсутнасць у краме кандыцыянера вымушаюць не марудзіць з выбарам.\nСекцыя тавараў беларускіх марак у гандлёвым доме «На Нямізе». Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nАле пастаяць даводзіцца ў чарзе: у адрозненне ад крамаў мас-маркету, тут ніхто не сочыць, колькі рэчаў бяруць у кабінкі патэнцыйныя пакупніцы, і тым больш не ўручае зневажальнай біркі з лічбай, якая адпавядае колькасці ўзятых рэчаў, каб перадухіліць крадзяжы.\nПасля прымеркі для паўсядзённага ўбору спыняюся на сіняй сукенцы віцебскай фабрыкі «Палінушка». Склад выдатны: 100 % лён. Але і кошт – 100 рублёў. Яшчэ адзін мінус – сукенка «кусаецца» на зборцы.\nСукенка віцебскай фабрыкі «Палінушка» за 100 рублёў. Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nПаўсядзённы строй для працы ў рэдакцыі таксама знаходжу хутка: айчынны вытворца навучыўся шыць сукенкі–кашулі, ідэальныя для лета. Выбіраю блакітную сукенку-кашулю берасцейскага брэнду «Prio» за 89 рублёў.\nСукенка-кашуля «Prio» за 89 рублёў. Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nСкладаней за ўсё аказалася знайсці строй для вячэрняга выхаду: у асноўным трапляюцца сукенкі з напаўпразрыстымі ўстаўкамі, больш прыдатныя для сцэнічнага вобраза Ірыны Алегравай узору 95-га года, або маркотныя трыкатажныя ўборы з геаметрычным узорам тых жа часоў. У рэшце неахвотна спыняюся на даўгой ружовай сукенцы той жа берасцейскай фабрыкі «Prio». Мінус – 100 % паліэстар. Яшчэ адзін мінус – кошт 100 рублёў. Плюс – выглядае лепш, чым астатнія вячэрнія строі з гэтага аддзелу.\nСукенка «Prio» за 100 рублёў. Фота Ірыны Арахоўскай, «Белсат»\nПакуль я прымяраю свае строі, поўная жанчына з суседняй кабінкі просіць парады, ці браць летні сарафан. На кручку каля сейнай кабінкі вісіць дзясятак адсеяных варыянтаў: «То ў плячах вялікае, то тапырыцца, а яно ж сто рублёў каштуе!».\nІншая жанчына выходзіць з прымяральні і пытаецца нас з фатографам: «Дзяўчынкі, як вы думаеце, гэта я правільна надзела? А навошта тут гэтыя кішэні, да чаго яны?» Мы таксама губляемся ў здагадках: кішэні на сукенцы ззаду, у раёне паясніцы, сапраўды выглядаюць дзіўна. Аднак наступная сукенка на жанчыне сядзіць як улітая, мы з фатографам па просьбе жанчыны зноў хорам ставім дыягназ: «Браць!»\nТры камплекты ў краме з беларускімі таварамі абышліся б у 289 рублёў, у сэканд-хэндзе – у 56 рублёў. Але калі ў першай краме на выбар сышло каля паўгадзіны, то ў сэкандах прыйшлося выдаткаваць больш за дзве гадзіны. У абедзвюх крамах, каб знайсці нешта годнае, даводзіцца пастарацца і перабраць не адзін дзясятак вешалак.\nАле эксперымент застаўся эксперыментам, з абедзвюх крамаў я пайшла з пустымі рукамі. Самым панадлівым здалася ільняная сукенка ад «Палінушкі».\nАле нават улічваючы зніжку 30 %, я амаль не сумняваюся, што знайшла б за гэтыя грошы нешта цікавейшае ў крамах мас-маркету. Здаецца, менавіта яны – асноўны канкурэнт беларускіх крамаў, а зусім не сэканд-хэнды.\nТэгі: беларуская мода, Беларускія маркі, Беллегпрам, вопратка, лёгкая прамысловасць, мода, сэканд хэнд


Кулинария | d-r Yudik, тот самый, живой классик\nБорщ па-караімску (па Юдзіцкі)\nОпубликовано 07.10.2016 автором d-r Yudik\nБорщ — украінская страва, які лічаць рускім ва ўсім свеце, апроч Украіны. Важна разумець, што борщ не суп! Рэцэптаў «самага смачнага» борща існуе прыкладна гэтулькі ж, колькі і яго аматараў. На кожны густ і колер борща ёсць аматары. Свой насычаны колер маюць борщы, звараныя са звычайнага бурака з даданнем Читать далее →\nПызы — пышкі з тварагу i бульбы\nПызы ўяўляюць сабой пышкі, прыгатаваныя з тварагу, бульбы і начынкі, «душы», з мяснога фаршу. Такія пышкі — ідэальны варыянт, каб накарміць усю сям’ю.\n250 г тварагу (калі ўзяць хатні — будзе толькі смачней!)\n1 шклянка крухмалу\n3-4 шт. бульбы (нацерці на дробнай тарцы)\nДля начынкі: Читать далее →\nРубрика: беларуская кухня, Кулинария, рецепты\t| Метки: Yudik.org, д-р Юдик, д-р Юдик представляет, доктор Юдик, Махатма Юдик Ринпоче представляет, Пызы, Сайт д-ра Юдика, стравы з бульбы\t| Добавить комментарий


«Ігнор» – стратэгія прыхільнікаў перамен (фотарэпартаж)\nКаманда АГП працягвае паездкі па рэгіёнах Беларусі. 18 верасня Анатоль Лябедзька наведаў Маладэчна.\n«Раздалі «Пяць крокаў насустрач ІП» як частку праграмы «Мільён новых працоўных месцаў». Распавялі, хто мы ёсць і чаму прыехалі. А таксама давялі нашыя два пасланні, – паведаміў сайту ucpb.org Анатоль Лябедзька. – Першае. Нам патрэбны сістэмныя эканамічныя рэформы, адлюстраваныя ў праграме «Мільён новых працоўных месцаў». Але гэтая праграма можа быць рэалізаваная толькі пры наяўнасці свабодных сумленных выбараў. Другое пасланне – у кантэксце стратэгіі «Ігнор» – за выбары трэба змагацца, але ў фарсе мы не можам удзельнічаць.\nЦікава, што 90 адсоткаў індывідуальных прадпрымальнікаў ведаюць, што гэта не выбары, а фарс, але як мінімум палова з іх збіраецца ісці на выбарчыя ўчасткі. Дзеля чаго? Каб іх голас не скралі. І вось сёння ўсе высілкі мы накіравалі на тое, каб патлумачыць, што ў нас няма галасавання бюлетэнямі – у нас галасуюць пратаколамі, якія ўжо даўно напісаныя. І гэтыя размовы далі плён – фактычна ўсіх суразмоўцаў мы пераканалі, што трэба не толькі не ісці на ўчасткі, але і правесці працу, каб не ішлі суседзі, родныя блізкія і г.д..\nЗ практычнага пункту гледжання гэта былі вельмі карысныя сустрэчы. Адзінае аб чым я шкадую, што са сваёй камандай трапіў далёка не на кожны кірмаш і не ў кожны рэгіён».\nПадарожжа не абышлося і без прадстаўнікоў сілавых структур у цывільным. На рэчавым рынку яны з камерай моўчкі крочылі за камандай АГП.\n«А на кірмашы «Імпульс» ужо самі прадпрымальнікі падказалі, што за намі ходзіць чалавек у цывільным, які здымае на тэлефон, – кажа Анатоль Лябедзька. – Калі ж мы ў яго наўпрост запыталіся, ці добры ў яго заробак за такую працу, то ў адказ ён зніякавеў».\nПадарожжа закончылася візітам у мясцовы райвыканкам:\n«Перадалі Антыкарупцыйную платформу. Нам паабяцалі, што ўсё перададуць непасрэдна ў рукі галоўнай вертыкальшчыцы раёна. А мы паабяцалі яшчэ даслаць ліст з прапановай правесці круглы стол па праблеме карупцыі ў рэгіёне».\nДругие материалы в этой категории: « Судаленко силой вынесли из поезда и хотят за это судить «Женщины против фальсификаций»: двадцать лет наши голоса не считают, а воруют »


Мастацтва - АД ТОЛІ ДА ЛОТМАНА\nБезумоўна, усе мяккія і вельмі зручныя фатэлі на трэцім, ніжэйшым, узроўні гандлёва-забаўляльнага цэнтра «Сталіца» былі занятыя, але большую частку гледачоў «лістападаўскай» дакументалістыкі складалі міжнароднае журы, рэжысёры-ўдзельнікі і студэнты адпаведных спецыяльнасцей. Адбываліся паказы ў не самы зручны — ранішні і дзённы — час, таму тых вельмі нешматлікіх не звязаных з кіно наведвальнікаў, якія ўсё ж прысутнічалі на праглядах, можна лічыць сапраўднымі фанатамі неігравога кінамастацтва. Зрэшты, не варта засмучаць чытача пералікам складанасцей, што суправаджалі дакументальную частку «Лістапада»: усе яны кампенсаваліся найвысокім узроўнем саміх стужак. Такой якасці праграмы мог бы пазайздросціць самы прэстыжны міжнародны кінафорум.\nДакументальнае кіно, як ні дзіўна гэта гучыць, на сённяшні дзень — выміраючы від мастацтва. Сусветная дакументалістыка ўжо шмат гадоў існуе пад вялікім уплывам тэлебачання. Вядучыя эксперты са скрухай адзначаюць, што ва ўсім свеце, за выключэннем лічаных краін (у асноўным постсавецкіх і некалькіх іншых), рэжысёры скарыліся тэлевізійнаму фармату. Гэта цалкам заканамерна, бо «малы экран» стаў асноўным заказчыкам працы ў неігравікоў. Таму стужкі перанасычаны «гаворачымі галовамі», інтэрв’ю, закадравым тэкстам — наогул, прыёмамі, якімі карыстаюцца журналісты. Гэта тычыцца і тых рэдкіх фільмаў, накшталт твораў скандальна вядомага амерыканскага кінапубліцыста Майкла Мура, якія ўсё-такі трапляюць на вялікі экран. Такая тэндэнцыя была заўважная і на «Лістападзе-2008».\nПрыз «За лепшы фільм» міжнароднага журы, якое ўзначальваў карыфей савецкай і расійскай кінадакументалістыкі, стваральнік і нязменны кіраўнік санкт-пецярбургскага фестывалю «Message To Man» («Пасланне да чалавека») Міхаіл Літвякоў, атрымаў «Спіс Кісялёва» Юрыя Малюгіна (Расія). Працяглая (на 52 хвіліны) карціна апавядае пра ўнікальны выпадак часоў Другой сусветнай вайны: беларускі партызан Мікалай Кісялёў выратаваў ад смерці 218 яўрэяў з вёскі Даўгінава, вывеўшы іх праз лінію фронту на «вялікую зямлю». Ёсць безумоўныя падставы назваць гэтую стужку тэлевізійнай, бо ўсё ў ёй адпавядае патрабаванням сучаснага тэлепаказу — і стандартная працягласць, і пэўная колькасць субяседнікаў у кадры, і хроніка, якую рэжысёр выкарыстаў у якасці фону для дыктарскага каментарыя. Рашэнне аддаць галоўную ўзнагароду менавіта гэтай рабоце — даволі спрэчнае. Пэўны ўплыў на журы мог зрабіць яе высокі эмацыйны напал. Як гістарычны дакумент, як журналісцкае расследаванне «Спіс Кісялёва» ўяўляе вялікую цікавасць. Але нават сярод конкурсных фільмаў, зробленых спецыяльна для тэлебачання, расійская стужка была не самай дасканалай.\nЭстонскі «Свет Лотмана» Агнэ Нэлка таксама мае рысы тэлевізійнага фільма. Гэта кароткая біяграфія сусветна вядомага навукоўца Юрыя Лотмана, які большую частку жыцця працаваў у знакамітым універсітэце старажытнага Тарту. «Свет Лотмана» пабудаваны на адпаведнай хроніцы і анімацыйных устаўках, якія чаргуюцца з кароткімі інтэрв’ю, узятымі ў супрацоўнікаў і родных, і запісамі тэлевізійных выступаў філолага-рэвалюцыянера. Незвычайны падыход аўтараў стужкі да свайго героя: асобу Лотмана, унікальны, ні на што не падобны свет яго жыцця, думак і адкрыццяў яны паказалі… у гумарыстычным стылі. Сам Лотман паўстае не толькі як персанаж хронікі ці тэлевізійны лектар — постаць навукоўца нечакана з’яўляецца ў выглядзе анімацыйнага персанажа побач з постацямі знакавых персон яго часу, калег і дзяржаўных дзеячаў. Стужка Агнэ Нэлка атрымала на «Лістападзе» прыз за лепшую рэжысуру. «Свет Лотмана» — сапраўдны майстар-клас для тых дакументалістаў, якія працуюць у сферы навукова-папулярнага кіно, надзвычай запатрабаванага сёння на адпаведных каналах (кшталту «Discovery»). Гэта добры прыклад захапляльнага, пазбаўленага пафасу і вельмі карыснага для прапаганды навуковых ідэй відовішча.\nПрыз «За вернасць традыцыям у дакументальным кіно» атрымаў ізраільскі фільм «Толя», відаць, самы цікавы ў конкурснай праграме «Лістапада-2008». Прыемна, што аўтар «Толі», рэжысёр Радзівон Бродскі, прысутнічаў на фестывалі і асабіста прыняў узнагароду. Вельмі цяжка, дарэчы, назваць яго стужку традыцыйнай, хоць у ёй, безумоўна, выкарыстаны досвед папярэдніх пакаленняў дакументалістаў, асабліва савецкіх. Гэта не дзіўна, бо Радзівон Бродскі нарадзіўся ў СССР і цудоўна размаўляе па-руску. Веданне рускай мовы вельмі дапамагло яму падчас працы над стужкай, бо галоўны герой, той самы Толя, прыехаў у Ізраіль са Слуцка і ўладкаваўся на нейкую будоўлю ў Іерусаліме. Фільм доўжыцца ўсяго дзесяць хвілін, і падрабязнасці працы беларускага гастарбайтэра, як і акалічнасці жыцця яго калег, застаюцца за кадрам. Рэжысёр вельмі ўдумліва падышоў да матэрыялу, пакінуўшы толькі асноўнае, у выніку чаго атрымаўся шчымлівы аповед не столькі пра гэтага канкрэтнага героя, колькі пра яго настальгію.\nСтужка пачынаецца з расказу Толі аб родных мясцінах, вуліцы ў Слуцку, дзе ён жыве. Вельмі рухавы і нейкі недарэчны хударлявы мужчына з тыповымі «песняроўскімі» вусамі пад агульны рогат залы круціцца пад жорсткімі промнямі палесцінскага сонца і занадта эмацыйна паказвае, дзе ў яго на вуліцы крама, як выглядае лесвіца, якія дзверы ў доме, нарэшце гучна імітуе званок сваёй кватэры. Наступны дзень — восьмае сакавіка: Толя разам з іншымі будаўнікамі ідзе да тэлефона-аўтамата павіншаваць жонку. Але колькі ён ні сіліцца выказаць далёкай «палавіне» словы любові і пяшчоты, у яго нічога не атрымліваецца: якраз гэтай ноччу ў Толі выпалі зубы з верхняй сківіцы, і ўсё, што ён хоча сказаць, ператвараецца ў нейкае незразумелае шыпенне. Толя намагаецца перадаць сваё віншаванне праз калегу. Той тэлефануе Толевай жонцы, яна рыдае. Нарэшце будаўнік са Слуцка зноў сам бярэ трубку. Пасля марных спроб нешта сказаць — пачынае... мяўкаць, відаць, нагадваючы нейкі рамантычны эпізод сумеснага жыцця. Жонка раптам пазнае мужа — катарсіс ад гэтай сцэны можна параўнаць з уражаннямі ад самай лепшай меладрамы.\nЗаяўка на будучыню\nШто да айчынных удзельнікаў, дык спецыяльным прызам «Мова кіно — мова ўзаемаразумення» была ўзнагароджана стужка Міхаіла Жданоўскага «Ва ўсе дні». Гэта не першая і, пэўна, не апошняя ўзнагарода міжнароднага ўзроўню фільму нашага выдатнага рэжысёра («Мастацтва» пісала аб ім у нумары 10 за 2008 год). А вось «Заяўка на акрэдытацыю» Сяргея Кацьера была адзначана ўпершыню менавіта на «Лістападзе-2008». Сяргей Кацьер вядомы больш як аўтар і шматгадовы вядучы перадачы «Тэлевізійны дом кіно». У сваім невялічкім жартаўлівым фільме ён паказвае адваротны бок сочынскага кінафестывалю «Кінатаўр». Герой «Заяўкі на акрэдытацыю» — маскоўскі рэпарцёр, які ніяк не можа атрымаць запаветны пропуск у кінематаграфічны рай і ўсе дні фестывалю праводзіць у блуканнях ад адной афіцыйнай асобы прэс-службы да іншай. Стужка атрымала на ММКФ спецыяльны прыз «Магія кіно» і, падаецца, нездарма. Менавіта ў карціне Сяргея Кацьера адчуваецца тая славутая «кінагенія», да якой імкнуцца рэжысёры з усіх краін свету і якой можна дасягнуць толькі маючы адпаведны талент і натхненне.\nАкрамя конкурсу, былі ў дакументальнай праграме «Лістапада-2008» іншыя вельмі цікавыя падзеі — кшталту сустрэчы з французскім рэжысёрам Аленам Флешэрам і беларускай прэм’еры фільма Сяргея Лазніцы «Прадстаўленне».\nНапрыканцы застаецца выказаць шчырыя спадзяванні на тое, што неігравая частка Мінскага міжнароднага будзе развівацца і надалей, а галоўнае — абавязкова выйдзе на шырокага гледача.


������ �������� Canon 034 C ������� �� ���� �� 17230 ������ - �������� �������� - �������� � ��� - ��������� �� - �������� ������� CompYou.ru � ������\n�������������� �������� ��� ������ �65664\n��� ������ �65664\n17 230 ���. - ��� ������ ����� ���� 17 490 ���. - ��� ������ �� ��������(�� ����������� ������ ����������)\n������ �������� �� ���� ������ ����� �������� ���� 17 230 �.\n�������������� (4) �������� ������ � �������� (2929) � ��������� �������������� Canon 034 C �������\niRC2030L/C2030i/C2020L/C2020i/C2025i �������� Canon 034 C �������


Special Shoes for Medical professionals — Buy Special Shoes for Medical professionals, Price , Photo Special Shoes for Medical professionals, from Footsafe Phils., Inc.. Medical footwear on Allbiz Philippines\nALL.BIZPhilippinesManilaManila productsClothes & FootwearWorking clothes and vocational clothesMedical clothing and footwearMedical footwearSpecial Shoes for Medical professionals\n← Back to section Medical footwear in Philippines in Manila\nShare ID: 2403:19392\nFootsafe has been in the forefront of development in the industrial safety shoe industry in the Philippines. It initiated and contributed to the development of the first Philippine manufactured anti-static shoes and has been distributing them domestically for use in the electronics and semi-conductor industry.\nBuy special shoes for medical professionals\nGo backin section "Medical footwear"\nGenuine Leather Safety Jogger X0500\nBoot Covers - Anti-Slip & Impervious


40-летний юбилей Дисненского детского сада » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\n40-гадовы юбілей Дзісенскага дзіцячага садка\nПатрыятызм пачынаецца з пашаны да малой радзімы. Гэтаму сцверджанню знайшлі практычнае прымяненне ў Дзісенскім дзіцячым садку. Стварылі міні-музей гісторыі свайго горада і праводзяць у ім заняткі з выхаванцамі.\nРазам з сівым мінулым прыгадваюцца падзеі не вельмі аддаленыя ў часе. Важная дата— 2 лістапада 1976 года. Дзень нараджэння дзіцячага сада. 40-гадовы юбілей адзначалі святочным канцэртам, які падрыхтавалі для ветэранаўі гасцей супрацоўнікі ўстановы.\nУ Дзісенскім дзіцячым садку 55 выхаванцаў. Займаюцца ў дзвюх рознаўзроставых групах. Дзейнічаюць група інтэграванага навучання і выхавання і лагапедычная—для дзяцей з цяжкімі парушэннямі маўлення. Пра развіццё малянят і камфортныя ўмовы клапоцяцца 26 супрацоўнікаў: ад тэхперсаналу да адміністрацыі. Два ці нават тры дзясяткі год складаюць стажы большасці з 12 педагогаў. Загадчыца Святлана Протас у краіне дзяцінства 25 год, у дзісенскім садку з 2010-га.\n—Працуе згуртаваны калектыў аднадумцаў. Кожны добра ведае сваю справу і адказна да яе ставіцца. Калі побач вопытныя калегі, усё атрымліваецца,—заўважае Святлана Іванаўна.—Выхаванне дзяцей і належныя ўмовы для іх развіцця—задача не толькі садка. Гэта разумеюць і бацькі, і нашы шэфы, мясцовыя арганізацыі і прадпрыемствы, адміністрацыя горада. Іх дапамога адчувальная і важная.\nНа хвалі супрацоўніцтва і падтрымкі\nДзісенскі садок—краіна асаблівая, але не адасобленая. Цесна супрацоўнічаюць з Домам рамёстваў і мясцовым філіялам Цэнтра дзяцей і моладзі. Педагогі апошняга навучаюць малых асновам дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва. Сябруюць з пажарным аварыйна-выратавальным пастом, таму знаёмы з правіламі пажарнай бяспекі. Шэфы ўстановы—участак УП ЖКГ і ЛВДС—падтрымліваюць справай і матэрыяльна. Да прыкладу, альтанка на тэрыторыі садка—падарунак ад лінейнай станцыі. Старанні кіраўніка ЛВДС Віктара Клябанава сёлета адзначаны ўдзячнасцю аддзела адукацыі, спорту і турызму. Інжынер прадпрыемства Віктар Канавальчук таксама ў ліку надзейных сяброў. Да юбілею падрыхтаваў асабісты падарунак—шырокі дыван, якому адразу знайшлося прымяненне. Нераўнадушныя да дзіцячага садка былая гаспадыня горада Вольга Мароз і адзін са старэйшых жыхароў Фадзей Шымуковіч. Драўляных казачных герояў Фадзея Лаўрэнцьевіча можна сустрэць у памяшканнях установы. Дзеці з ахвотай хо-дзяць на экскурсіі ў яго двор, дзе багата цікавых дэкарацый.\nСловамі ўдзячнасці ўспамінаюць у садку сям'ю Андрэя і Алены Марынчыных—акты-вістаў і ініцыятараў добрых спраў і мерапрыемстваў. Падраслі дзеці ў Дзмітрыя і Ірыны Шавяковых, але бацькі па-ранейшаму не абмінаюць садок увагай. Памочнік адміністрацыі і выхавальнікаў—старшыня бацькоўскага камітэта Яўгенія Козел. У лікі актывістаў бацькі Вадзім і Святлана Маліноўскія, Таццяна і Антон Слізскія, Святлана Стацэвіч, Аляксей і Наталля Астукевічы.\nТак называецца міні-музей. За яго стварэнне ўзяліся ў 2015-м і цяпер папаўняюць экспанатамі. Сабраны прадметы сельскага побыту: лазовыя мэбля і кошыкі, прас, што награваўся вугалямі, калаўрот. На фотаздымках—гарадскія будынкі з цікавай гісторыяй. У папках—інфармацыя пра мінулае горада.\nМузей нарадзіўся з праекта пад доўгай назвай—"Інавацыйная дзейнасць. Патрыятычнае выхаванне дзяцей шляхам вывучэння гісторыі роднага горада". Завяршаецца праект у наступным годзе, а заняткі з дзеткамі ў музеі стануць традыцыйнымі. Праводзіць іх намеснік загадчыка Алена Тамашэвіч. Сама нямала намаганняў прыклала да стварэння экспазіцый: малявала бярвеністую хатку на сцяне, шукала экспанаты і гістарычныя звесткі. Ёсць у музеі і яе плеценыя вырабы. Толькі з папяровай лазы.\nМаяк—святло ў вачах дзіцяці\nПрацаваць з дзецьмі—адказна і весела, складана і непрадказна, строга і творча. Гэта магчыма і пацверджана на прыкладах. Выхавальнік Зінаіда Маняк на працягу 34 год раскрывае малянятам таямніцы навакольнага свету і вучыць іх дабрыні і самастойнасці. Ганаровая грамата райвыканкама, якую атрымала да юбілею садка,—узнагарода за самаадданую плённую працу.\nМногія гады агеньчык у дзіцячых вачах свяціў цяперашнім ветэранам. У іх ліку Валянціна Міхайлаўна Маняк, Лідзія Пракоф'еўна Чабор, Зоя Іванаўна Кавалеўская, Надзея Міхайлаўна Бацяноўская, Святлана Сцяпанаўна Зелянкоўская, Зінаіда Васільеўна Заяц, Любоў Васільеўна Глебка, Аліна Юльянаўна Строкава, Ірына Іванаўна Рамановіч, Марыя Казіміраўна Шэнда, Галіна Анатольеўна Цюлька, Вольга Ула-дзіміраўна Кадушка, Ірына Пятроўна Стацэвіч, Леанід Сяргеевіч Галыня, Галіна Васільеўна Ганебная і многія іншыя. Сіл і энергіі на дабрабыт садка і яго выхаванцаў не шкадавалі былыя загадчыкі Тамара Лявонцьеўна Яленская, Вольга Аляксандраўна Давыдзёнак, Алеся Мікалаеўна Сапрончык.\nУ свой час узначальвала садок цяперашні выхавальнік з 30-гадовым педагагічным стажам Людміла Кураш.\n—Прафесія сама мяне знайшла,— адзначае Людміла Мікалаеўна.—У гэтым садку працавала мая цёця. У старэйшых класах я летам давала водпускі выхавальнікам. Тады і зразумела, працаваць з дзецьмі—маё. І цяпер праз столькі год па-ранейшаму цікава прыходзіць да сваіх выхаванцаў, наноў пазнаваць з імі свет, развіваць іх таленты і здольнасці.\nФота аўтара і з архіва Дзісенскага дзіцячага садка.\n» Воспитанники Дисненского детского ясли-сада прогуливаются с удовольствием\n» Интеграция среди детей\n» В детских садах — выпускные


Гонар маёй сям’i / Фронтовой альбом | Номера | 7 Дней\nРазмова пра вайну – нярэдкая тэма ў маёй сям’і. Слухаючы аповеды бабулі Аляксандры Аляксееўны Сухаравай, маці Ірыны Васіл’еўны Іваноўскай і выкладчыка гісторыі Валянціны Уладзіміраўны Лыжанавай, прыйшоў да высновы, што вайна абудзіла годнасць людзей, раскрыла ўсё прыгожае, узнёслае, што было схавана ў душах: самаадданы патрыятызм, еднасць і сяброўства братэрскіх народаў.\nМне здаецца, што такой любові да Радзімы, самаахвярнай гатоўнасці аддаць за яе жыццё не было ніколі. Лічу, што мы, сённяшняе пакаленне, не маем права ў паўсядзённых клопатах, у радасных падзеях сучаснага жыцця забываць тых, хто даў нам магчымасць жыць у свабоднай краіне.\nМой прадзядуля, Аляксей Пятрыкін, нарадзіўся ў 1897 годзе ў Тульскай вобласці. 20-гадовым прыняў удзел у Кастрычніцкай рэвалюцыі, уступіў у камуністычную партыю. У Чырвонай арміі даслужыўся да капітана. Перад вайной разам з сям’ёй пера-\nехаў пад Маскву ў Пушкінскі раён і працаваў на абарончым прадпрыемстве. У чэрвені 1941 года дабраахвотна пайшоў у народнае апалчэнне і быў назначаны камандзірам 3-га стралковага батальёна. У канцы верасня 1941 года апалчэнцы занялі абарону ў раёне Панізоўя.\nФашысты планавалі прарваць абарону і наблiжалiся да Масквы. Яны накіравалі свой танкавы ўдар на апалчэнцаў. Гранатамі і бутэлькамі з бензінам воіны батальёна адбівалі атакі танкаў і мотапехоты. Пазіцыі ўтрымліваліся з вялікай цяжкасцю. Дзякуючы мужнасці і адвазе байцоў, нашы войскі не адступілі. Акупанты разгарнулі новую дывізію пры падтрымцы 40 танкаў і авіяцыі. Вораг нёс вялікія страты, але сілы былі няроўныя. У гэтым баі атрымаў цяжкае раненне мой прадзядуля.\nУ 1991 годзе мая бабуля была запрошана ў 17 стралковую дывізію ў горад Пушкін Маскоўскай вобласці. Ветэраны вайны размаўлялі пра тое, як цяжка было змагацца з вінтоўкай- трохлінейкай, са старой французскай пушкай устаяць супраць закаванай у жалеза арды. Але байцы стаялі і змагаліся да апошняй кроплі крыві.\nПасля вайны ў Пушкіне быў створаны музей, дзе захоўваюцца лісты і фотаздымкі і майго прадзядулі.\nАпалчэнцы паказалі ўсяму свету, што значыць згуртаванасць, адвага, мужнасць. І я ганаруся тым, што ў нашай сям’і свята ўшаноўваецца памяць аб загінуўшых героях Вялікай Айчыннай вайны. Сёння ў Беларусі працягваецца работа па ўшанаванню воiнаў: рамантуюцца помнікі, адкрываюцца музеі. З пакалення ў пакаленне перадаецца павага да народнага подзвігу.\nЗакончыць свой аповед хочацца словамі з кнігі Васіля Быкава «Доўгая дарога дадому»: «Тады людзей на ўзводы нават не дзялілі. Добра, калі пісар паспее перапісаць прозвішчы, а то ідуць безыменнымі. І гінуць. Таму столькі ў нас цяпер «невядомых салдат», «згінуўшых без вестак …».\nУладзіслаў Іваноўскі, г. Вiцебск


У Беларусь прыедзе прэзідэнт Зімбабвэ | Новы Час\nПрэзідэнт Зімбабвэ Эмерсан Мнангагва на наступным тыдні плануе наведаць Беларусь. Як паведамляе herald.co.zw са спасылкай на прэс-сакратара прэзідэнта Джорджа Чарамбу, запланаваны візіты Мнангагвы ў чатыры краіны — Расію, Беларусь, Азербайджан і Казахстан. Акрамя таго, ён мае намер прыняць удзел у Сусветным эканамічным форуме ў Давосе (Швейцарыя).\nГэтыя візіты прэзідэнта Чарамба назваў стратэгічнымі і паведаміў, што па іх выніках чакаецца падпісанне вялікай колькасці пагадненняў і мемарандумаў. Па словах прэс-сакратара, візіты ў Расію, Беларусь, Азербайджан і Казахстан арганізаваны па запрашэнні гэтых краін.\nГаворачы пра Беларусь, Чарамба адзначыў, што ў Зімбабвэ пастаўляецца беларуская тэхніка і абсталяванне для горназдабыўной і будаўнічай галіны. Беларусь таксама ўдзельнічае ў рэалізацыі інфраструктурных праектаў у Зімбабвэ.\nУ верасні 2018 года Зімбабвэ наведаў кіраўнік спраў Аляксандра Лукашэнкі Віктар Шэйман. Як паведаміла прэс-служба беларускага кіраўніка, прайшлі перамовы з прэзідэнтам Зімбабвэ, старшынёй Рэзервовага банка, вядучымі міністрамі, якія курыруюць сферы замежных справаў і міжнароднага гандлю, горнай здабычы і развіцця здабыўной галіны, сельскай гаспадаркі, транспарту і развіцця інфраструктуры.\nБакі абмеркавалі напрамкі сумеснай работы ў сельскай гаспадарцы, транспарце, лагістыцы, электраэнергетычнай сферы, будаўніцтве, адукацыі, ваенна-тэхнічным супрацоўніцтве, пытанне паставак у Зімбабвэ беларускай тэхнікі.\nПаводле інфармацыі прэс-службы, дасягнуты пагадненні аб стварэнні прадпрыемстваў, прапрацоўцы пытанняў у галіне сумеснага развіцця інфраструктуры, будаўніцтва жалезных, аўтамабільных дарог, стварэння лагістычных цэнтраў. Прынята рашэнне аб стварэнні рабочай групы па адпаведных напрамках.\nАкрамя таго, падчас паездкі былі падпісаныя кантракты на пастаўкі лесанарыхтоўчай, дарожна-будаўнічай, грузавой тэхнікі амаль на 60 млн долараў.\nНазваныя гарады Беларусі з самым брудным паветрам


Сустрэча прэыздэнтаў у Астане бліжэйшым часам не адбудзецца\n13 студзень 2015, 00:15\nАстана (ілюстрацыйнае фота)\nЗаплянаваная на 15 студзеня ў Астане сустрэча ў фармаце лідэраў краін «нармандскай чацьвёркі» па вырашэньні канфлікту на Ўсходзе Ўкраіны, праўдападобна, бліжэйшым часам не адбудзецца.\nПра гэта заявіў прэс-сакратар міністэрства замежных спраў Нямеччыны Марцін Шэфер ў панядзелак, 12 студзеня, паведамляе агенцтва AFP. Паводле яго, улічваючы «нявырашаныя ключавыя праблемы», за час, які застаўся «практычна немагчыма правесьці грунтоўную падрыхтоўку» да сустрэчы.\nПрадстаўнік нямецкага МЗС таксама адзначыў, што калі на вечаровым пасяджэньні міністраў замежных спраў у Бэрліне будуць узгодненыя канкрэтныя крокі, то «дата ня будзе мець значэньня».\nАкрамя таго, Шэфер адзначыў, што на сустрэчы міністраў у Бэрліне будзе ажыцьцёўлена яшчэ адна спроба дасягнуць згоды па пытаньнях правядзеньня дэмаркацыйнай лініі паміж украінскай арміяй і сэпаратыстамі на Данбасе, адводу цяжкага ўзбраеньня і захаваньня рэжыму перамір’я, паколькі ў выніку сутыкненьняў працягваюць гінуць людзі.\nПытаньне ўдзелу ў сустрэчы прэзыдэнта Расеі Ўладзімера Пуціна яшчэ ня вырашана, паколькі цяпер працягваецца падрыхтоўка на экспэртным узроўні, заявіў яго прэс-сакратар Дзьмітрый Пяскоў газэце «Ведамасьці».


13 травень 2020, 08:19\nВылучэньне адразу Цапкалы і Бабарыкі сьведчыць пра тое, што ня толькі грамадзтва, але і частка кіроўнай эліты стамілася ад Лукашэнкі.\nЯ скептычна стаўлюся да такой вэрсіі, што Бабарыка — гэта кандыдат Расеі.\nУдзел у кампаніі — гэта такі палітычны капітал, які кандыдаты паспрабуюць выкарыстаць далей. А ці ня можа атрымацца так, што пасьля перамогі на выбарах (фантастычная вэрсія) той жа Бабарыка ці Цапкала пачнуць яшчэ больш дыстанцыявацца ад Расеі, чым Лукашэнка?\nАдразу два спойлеры відавочна не патрэбныя.\nЗа 26 гадоў панаваньня Лукашэнка, здаецца, даказаў, што тонкая палітычная гульня — не зусім ягоны стыль.\nМатывацыя можа быць ня толькі рацыянальная — авантурызм, рамантызм, жаданьне любым коштам увайсьці ў гісторыю.\nКалі Лукашэнка зараз мае праблемы з Расеяй, гэта не абавязвае ягоных супернікаў бегчы наперад у сваёй прарасейскасьці.\nДракахруст: Чарговая сэнсацыя выбарчай кампаніі — Віктар Бабарыка, старшыня праўленьня «Белгазпрамбанку» (цяпер ужо былы), абвясьціў, што вылучаецца ў прэзыдэнты Беларусі. Ён пайшоў у адстаўку з пасады кіраўніка аднаго з сыстэмаўтваральных банкаў краіны. Гэта не апазыцыянэр, не НДАшнік, гэта адзін са «слупоў» існай у Беларусі сыстэмы. Што азначае вылучэньне Бабарыкі, асабліва з улікам яго надзвычайнай мэдыйнай актыўнасьці ў апошнія месяцы?\nКарбалевіч: Я б разглядаў вылучэньне Віктара Бабарыкі ў сукупнасьці з вылучэньнем Валерыя Цапкалы. Хацеў бы зьвярнуць увагу вось на што.\nУпершыню з 2006 году, з часоў Аляксандра Казуліна, прадстаўнікі кіроўнай намэнклятуры адважыліся прыняць удзел у выбарчай кампаніі. У выбарах 2010–2015 гадоў яны ня ўдзельнічалі. А вось цяпер адразу двое — дуплетам. Гэта вельмі знамянальная прыкмета таго, што ў краіне пачаліся нейкія працэсы. Адна справа — падзеньне даверу насельніцтва да ўлады, якое прыняло даволі вялікія маштабы. Але, здавалася дасюль, народу супрацьстаіць кансалідаваная намэнклятура, аб’яднаная вакол уладара. І вось вылучэньне адразу Цапкалы і Бабарыкі сьведчыць пра тое, што ня толькі грамадзтва, але і частка кіроўнай эліты стамілася ад Лукашэнкі. Выглядае, што цяпер чыноўнікі перасталі баяцца так моцна, як раней.\nДракахруст: Віталь, наконт Цапкалы многія выказваюць меркаваньне, што ён «засланы казачок» Лукашэнкі. Ці ня спойлер ён дзейнага кіраўніка дзяржавы? Здаецца, адносна Бабарыкі такіх гіпотэзаў не ўзьнікае?\nЦыганкоў: У выпадку Цапкалы падазрэньні ў тым, што ён можа быць часткай палітычнай гульні Лукашэнкі, вызначаныя ягонай біяграфіяй, тым, што ён быў у камандзе Лукашэнкі, тым, што ён не праяўляў ніякай палітычнай актыўнасьці раней. Бабарэка — зусім іншы выпадак. А адразу два «спойлеры» відавочна не патрэбныя. Зь іншага боку, за 26 гадоў панаваньня Лукашэнка, здаецца, даказаў, што тонкая палітычная гульня — не зусім ягоны стыль. Ён дзейнічае больш проста і надзейна — дубінкай па галаве, у лепшым выпадку проста не зарэгістраваць. Што да Бабарыкі, то ў ягоным выпадку наўрад ці будуць істотныя падазрэньні, што ён частка гульні ўладаў. Хутчэй яго будуць падазраваць у прарасейскасьці.\nПа-першае, проста з прычыны назвы банку, які ён узначальваў — «Белгазпрамбанк». Слова «Газпром» аб’ектыўна будзе падштурхоўваць людзей да пэўных кансьпіралягічных тэорый. Зь іншага боку, гэта той адзіны беларускі банк, які праводзіў культурніцкія акцыі, закупляў карціны беларускіх мастакоў, што зусім незвычайна для беларускіх банкіраў. Адразу многім стала зразумела, што гэта нешта большае за дабрачынную дзейнасьць. А потым кіраўнік банку ўвогуле стаў вельмі яскравай публічнай фігурай, даваў глыбокія палітычныя інтэрвію. Таму вылучэньне Бабарыкі ў якасьці прэтэндэнта на прэзыдэнцтва сэнсацыяй якраз ня стала.\nХто кандыдат Расеі?\nДракахруст: Валер, вось цытата з інтэрвію Бабарыкі «Беларускім навінам»: «31-ю інтэграцыйную „дарожную мапу“ падпіша жыцьцё». І ў яго наступных інтэрвію былі рэвэрансы ў бок Расеі. Ня ў стылі шалёнага русапяцтва, а гэтак разважліва — ну не атрымалася ў нас збудаваць дзяржаву, не атрымалася збудаваць сваю эканоміку. І што нам застаецца? Калі казаць пра «русский мир», то ў эканамічным сэнсе «Газпром» — гэта яго квінтэсэнцыя. А Бабарыка кіраваў «Белгазпрамбанкам». І чаго вы чакаеце ад гэтага вылучэньня? Ён і ёсьць той самы «расейскі кандыдат», якога адны баяліся, а іншыя чакалі?\nКарбалевіч: Я скептычна стаўлюся да такой вэрсіі, што Бабарыка — гэта кандыдат Расеі. Што тычыцца яго заявы, што жыцьцё прымусіць падпісаць «31-ю карту». Ён жа гэта казаў у кантэксьце таго, што Лукашэнка давёў сытуацыю ў краіне да такога стану, што Беларусь ня мае жыцьцяздольнай эканомікі і вымушана прасіць Маскву аб дапамозе, ісьці ёй на саступкі. Ён жа не казаў, што гэта добра, наадварот, крытыкаваў такую палітыку. Цяпер што тычыцца ягонай нядаўняй пасады — старшыня праўленьня «Белгазпрамбанку» — «дачкі» расейскага «Газпрамбанку». І з гэтага факту нібыта вынікае, што ён прарасейскі палітык.\nАле хачу нагадаць вам такія факты. Папярэдняя пасада цяперашняга старшыні праўленьня Нацыянальнага банку Паўла Калаўра была — старшыня праўленьня банку БелВЭБ. Гэта «дачка» расейскага банку. Ці можна на падставе гэтага лічыць яго прарасейскім палітыкам? Яшчэ прыклады. Нядаўні першы віце-прэм’ер Васіль Мацюшэўскі да таго займаў пасаду старшыні праўленьня БПС-Сбербанку — «дачкі» расейскага банку. А цяпер ён старшыня праўленьня таго ж банку БелВЭБ. Падобная гісторыя з былой кіраўніцай Нацбанку Надзеяй Ермаковай. І такіх прыкладаў нямала.\nСалодкі горкі хлеб кандыдата ў прэзыдэнты\nДракахруст: Віталь напісаў блог пра тое, што кандыдатаваць у прэзыдэнты ў Беларусі — гэта горкі хлеб. На што разьлічвае Віктар Бабарыка? Ён у сваім абвяшчэньні, што ідзе на выбары, напісаў, што выдатна разумее, у якой краіне жыве і чаго вартыя выбары ў сучаснай Беларусі. Калі ён гэта разумее, то навошта ідзе? Ён спадзяецца, што стане прэзыдэнтам?\nКарбалевіч: Па-першае, магчыма, ён думае, што з нагоды ягонага кандыдацтва ў прэзыдэнты ў краіне пачнецца такі грамадзкі ўздым, які прымусіць выбарчую машыну лічыць галасы справядліва. Па-другое, думаю, Бабарыка — чалавек нябедны, ён забясьпечыў сабе прыстойнае існаваньне і пасьля выбараў, нават калі яго больш нікуды ня возьмуць на працу.\nПа-трэцяе, магчыма, гэта спроба ўскочыць у апошні цягнік. Празь пяць гадоў, падчас наступных прэзыдэнцкіх выбараў, і Цапкалу, і Бабарыку будзе каля 60 гадоў. Будуць ужо немаладыя. А цяпер — самы спрыяльны ўзрост. Тым больш калі такі вялікі прыз на гарызонце, то можна і рызыкнуць. Нарэшце, жыцьцё з выбарамі не заканчваецца. Магчыма, іх удзел у кампаніі — гэта такі палітычны капітал, які яны паспрабуюць выкарыстаць далей.\nДракахруст: Віталь, і ваш адказ — навошта такія людзі, як Цапкала, як Бабарыка, ідуць на гэта?\nЦыганкоў: Па-першае, людзі ня робаты, і ў іхніх учынках не заўсёды пануе толькі выключна рацыянальны матыў і пачатак. Не заўсёды ў іхніх кроках ёсьць дакладны разьлік, разуменьне, што зь іхніх дзеяньняў у выніку атрымаецца. Так што матывацыя можа быць ня толькі рацыянальная — авантурызм, рамантызм, жаданьне любым коштам увайсьці ў гісторыю.\nШто да палітычнай матывацыі, то, сапраўды, ранейшыя выбары паказвалі, што кандыдацтва ў прэзыдэнты нярэдка станавілася для саміх кандыдатаў пэўным праклёнам — альбо заканчвалася турмой, альбо фактычна зьніжэньнем палітычнай ролі пасьля выбараў.\nІ чаму ж тады гэтулькі людзей ідзе на гэтыя выбары? Бо яны лічаць, што гэтым разам усё будзе па-іншаму. Што пасьля гэтых выбараў (на якіх яны не спадзяюцца перамагчы) іхняя палітычная будучыня пойдзе ўгару, і яны будуць актыўна і пасьля жніўня ўдзельнічаць у палітыцы. Магчыма, яны разьлічваюць, што адбудзецца канстытуцыйная рэформа, на якую намякаў Лукашэнка, і ў новых умовах будзе пашыраная роля парлямэнту, магчыма, будзе зьмененае выбарчае заканадаўства, будуць уведзеныя выбары па партыйных сьпісах.\nДракахруст: Яшчэ пра «расейскі сьлед», але не ў прымітыўным сэнсе, што Расея на некага паставіла на беларускіх выбарах, а ў сэнсе дыспазыцыі гэтых выбараў, якая ўжо сфармавалася. З аднаго боку, гэта правал празаходняй правацэнтрысцкай кааліцыі, якая на праймэрыз паказала, на што яна здольная. З другога боку, Лукашэнка ўстаў на «нацыяналістычныя» рэйкі: у нас асобы шлях і ў барацьбе з каранавірусам, і ў эканоміцы, і Расея нам не настаўніца, а пагроза, «Першы канал» расейскага ТБ выгналі. Ён так сябе пазыцыянаваў. І апанэнтам застаецца гаварыць, што ў Расеі карантын усё ж ёсьць, а ў Беларусі — парад ды «псыхоз», што Расея нам у прынцыпе дапамагае, а Лукашэнку — ня хоча. І прарасейскім кандыдат робіцца з прычыны гэтай «мэтрыкі» выбарчага поля. Так не атрымаецца? Магчыма, з Бабарыкам, магчыма, з Цапкалам, магчыма, з Канапацкай?\nЦыганкоў: Кандыдаты не абавязаныя дзейнічаць паводле прынцыпу Бродзкага, які нібыта сказаў: «Калі Еўтушэнка супраць калгасаў, тады я — за». Калі Лукашэнка цяпер мае праблемы з Расеяй, гэта не абавязвае ягоных супернікаў бегчы наперад у сваёй прарасейскасьці.\nМожна, урэшце, змагацца зь ім на ягоным полі, зь ягонай рыторыкай. Можна і не забываць пра празаходнюю рыторыку, якую падзяляе значная частка нашых грамадзян, і гэтая ніша нікім не занятая пасьля правалу праймэрыз. Так што калі іншыя кандыдаты будуць выяўляць прарасейскую накіраванасьць — гэта будзе выключна іхнім рашэньнем (альбо сілаў, якія іх вылучылі), а не аб’ектыўнай непазьбежнасьцю.\nКарбалевіч: Справа ў тым, што адносіны з Расеяй — гэта тая тэма, ад якой ня ўдасца адмахнуцца ніводнаму кандыдату. У іх павінен быць адказ, як яны зьбіраюцца будаваць адносіны з Расеяй. І самы лягічны адказ будзе такі: я здолею наладзіць добрасуседзкія, узаемавыгадныя адносіны з Расеяй лепш, чым Лукашэнка, прычым бяз сварак і скандалаў. Дарэчы, такі мэсыдж раней ня раз дасылалі розныя апазыцыйныя палітыкі. І такі адказ будзе цалкам зразуметы грамадзтвам.\nДракахруст: А расейскія СМІ будуць іх падтрымліваць?\nКарбалевіч: Telegram-каналы будуць нападаць на Лукашэнку. Што тычыцца фэдэральных тэлеканалаў, то я ня думаю, што Крэмль будзе падчас гэтых выбараў ставіць задачу зрынуць Лукашэнку. Бо гэта рызыка падштурхнуць працэсы, якімі Масква ня зможа кіраваць. Лукашэнка — своеасаблівы, але зразумелы для Крамля кіраўнік. А ці ня можа атрымацца так, што пасьля перамогі на выбарах (фантастычная вэрсія) той жа Бабарыка ці Цапкала пачнуць яшчэ больш дыстанцыявацца ад Расеі, чым Лукашэнка? Вынік такой гульні можа аказацца зусім непрагназавальны. Гэта рызыкоўная гульня, у якую Крэмль гуляць ня будзе. Мяркую, справа абмяжуецца тым, што Масква трохі патроліць, панэрвуе Лукашэнку. І ня больш за тое.


Рытон — Вікіпедыя\nРытон (стар.-грэч.: rhyton — рог для піцця, ад стар.-грэч.: rheo — цяку) — шырокая лейкападобная пасудзіна для пітва ў выглядзе апушчанай уніз галавы жывёлы (сабакі, барана, казла, каня) або чалавека. Посуд часта выкарыстоўваўся ў святых абрадах ахвярапрынашэння або палівання віна ў гонар таго ці іншага бога. Пры гэтым слова «рытон» не сустракаецца ў найстаражытнейшай вядомай мікенскай грэчаскай, запісанай лінейным пісьмом Б.\nРытон часта завяршаўся скульптурай ў ніжняй частцы і упрыгожваўся рэльефамі і гравіроўкай. Рытоны вырабляліся з металу (золата і інш.), гліны, косці, рога. Маюць адтуліну ў ніжнім вузкім канцы.\nНа Вікісховішчы ёсць медыяфайлы па тэме Ритон\nВялікая каталанская · Іраніка · Britannica (онлайн)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Рытон&oldid=3262213"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 09:19, 19 снежня 2018.


Невядомы рукапіс (і малюнак) Караткевіча. Прэм'ера!\nГалоўная » Навіны » Невядомы рукапіс (і малюнак) Караткевіча. Прэм'ера!\nДа 90-годдзя з дня нараджэння прадстаўляем невядомыя аўтографы Ул. Караткевіча\nПрамова (спіч) на банкеце ў гонар 60-годдзя\nЯгамосці А.Н. Карпюка (15 красавіка 80 г.)\n(як кожны экспромт, аднаўляецца прыблізна, па памяці).\n...Мы шмат гадоў знаёмыя з Аляксеем Карпюком... Нават дружым. Аднойчы ён мне нават даў сваю шапку, калі я ішоў на спатканне. Сказаў: "Сорамна табе ў такой шапцы ісці на Спатканне". Зд[з]ер з маёй галавы маю, а мне даў сваю. Добрая была шапка. Норкавая, ці якая яшчэ там.\nРознае ў нас бывала. І -- хочаце верце, хочаце не -- гэты не Вы сёння прымусілі яго прылюдна зрабіць ягоны першы лык шампанскага. Першы яго раскалоў на кяліх шампанскага я. І ганаруся гэтым. Ён сам тут, не дасць схлусіць... І вось "неисповедимы пути господни" сёння ён шампанскага выпіў, а я вымушаны падымаць тост за яго здароўе і сто год мінеральнай вадой. (Рэпліка з месца: "Вось небяспека такой дружбы". Другая: "З кім павядзешся"). Цяпер мы крыху далей адзін ад аднаго (гарады), але сэрцам разам.\nІ яшчэ аб зменлівасці чалавечых лёсаў. Калі хочаце, я раскажу Вам сплетню, якая ходзіць аб юбіляры (Рэпліка: "Просім! Просім!"). Кажуць, што ён і цяперашні папа рымскі родам з адных мясцін. Можа і так, але вось промысел божы: адзін пайшоў у папы рымскія, а другі ў дырэктары антырэлігійнага музея... Вось як яно ў жыцці...\nІ ўрэшце простыя (а не юбілейныя) словы пра тое, за што я (і мы) люблю гэтага чалавека...\n17 красавіка 1980 г.\nАўтограф Уладзіміра Караткевіча змешчаны ў калекцыі аўтографаў — альбоме Аляксея Гардзіцкага. Альбом, куды вядомы журналіст і эсэіст Аляксей Гардзіцкі збіраў рукапісы сваіх сяброў, знаёмых, старэйшых літаратараў, мастакоў, ахоплівае перыяд з 1968 да пачатку 1990-х гадоў.\nРазам з аўтографам, прамовай на юбілеі Аляксея Карпюка, у альбом падклеены і малюнак Караткевіча. Побач з малюнкам — тлумачэнне Гардзіцкага: "Сяброўскі шарж зроблены Уладзімірам Караткевічам 18 сакавіка 1977 года, калі мы разам з ім былі на нарадзе маладых у Гародні. Злавіў жа: гэты характэрны мой завіток".\nРукапісы публікуюцца ўпершыню. Пры перадруку спасылка на першапублікацыю абавязковая.\nТэгі: Уладзімір Караткевіч, аўтограф


Дарагія цыгарэты прымушаюць расейцаў пераходзіць на махорку\n23.11.2017 / 19:09\nДарагія цыгарэты прымушаюць расейцаў пераходзіць на махорку 8\nЗначнае павышэнне акцызаў на цыгарэты прымушае расейцаў вырошчваць уласны тытунь і махорку на лецішчах, — заявіў у пятніцу старшыня Камітэту Савета Федэрацыі па бюджэце і фінансавых рынках Сяргей Рабухін, паведамляе «Інтэрфакс».\nТытунь на хатняй плантацыі\n«Калі прыязджаеш у рэгіён, з жахам даведваешся, што народ перайшоў на вырошчванне тытуню, махоркі. А па статыстыцы нармальна — [вытворчасць тытуню] ўпала на 21 працэнт, і курыць быццам бы сталі менш. На самой справе, гэта не так », — сказаў ён.\nУ верасні кіраўнік Міністэрства аховы здароўя Расіі Вераніка Скварцова заявіла, што ў краіне плануецца далейшае паступовае павышэнне акцызаў на тытунь. Зараз пачак найтаннейшых цыгарэт у Маскве каштуе амаль еўра.\nЕўразійская антытытунёвая кааліцыя нядаўна напісала ліст прэм'ер-міністру Расіі Дзмітрыю Мядзведзеву, у якім папрасіла давесці акцызы на тытунёвыя вырабы да сярэднееўрапейскага ўзроўню. У выпадку падтрымкі дадзенай ініцыятывы кошт аднаго пачка цыгарэт будзе складаць не менш за 2 еўра.\nПредлагаю богоносцам переходить сразу на берёзовый сок, ягоды и грибы. Импортозамещение епт.\n23.11.2017 / 20:20\nДа ведама, яшчэ ў 1996 большасць у галяндыі паліла самакруткі(не канаплю)\n23.11.2017 / 20:25\nЧытаючы новую землю Коласа хочацца махоркі


Сведения о деятельности регулярных и нерегулярных авиаперевозчиков - образец РБ 2018. Белформа - бланки документов, Беларусь\nГлавная → Бланки → Минтранс → Сведения о деятельности регулярных и нерегулярных авиаперевозчиков\n¦    о деятельности регулярных и нерегулярных авиаперевозчиков    ¦\n¦Юридические лица,        ¦Департаменту по    ¦20-го числа  ¦ Квартальная ¦\n¦перевозки                ¦                   ¦отчетного    ¦             ¦\n¦                         ¦                   ¦периода      ¦             ¦\n¦               ¦          ¦      ¦          Регулярные перевозки           ¦         Нерегулярные перевозки          ¦\n¦               ¦          ¦      +-----------------------------------------+-----------------------------------------+\n¦               ¦          ¦      ¦         ¦          в том числе          ¦         ¦          в том числе          ¦\n¦               ¦ Единица  ¦ Код  ¦все виды +-------------------------------+все виды +-------------------------------+\n¦  Показатели   ¦измерения ¦строки¦перевозок¦    международные    ¦         ¦перевозок¦    международные    ¦         ¦\n¦               ¦          ¦      ¦ (сумма  +---------------------+республи-¦ (сумма  +---------------------+республи-¦\n¦               ¦          ¦      ¦граф 2 - ¦в страны ¦     в     ¦ канские ¦граф 6 - ¦в страны ¦     в     ¦ канские ¦\n¦               ¦          ¦      ¦   4)    ¦дальнего ¦государства¦         ¦   8)    ¦дальнего ¦государства¦         ¦\n¦               ¦          ¦      ¦         ¦зарубежья¦    СНГ    ¦         ¦         ¦зарубежья¦    СНГ    ¦         ¦\n¦       А       ¦    Б     ¦  В   ¦    1    ¦    2    ¦     3     ¦    4    ¦    5    ¦    6    ¦     7     ¦    8    ¦\n¦Выполнено      ¦   тыс.   ¦  01  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦самолето-      ¦самолето- ¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦километров     ¦километров¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦Количество     ¦   ед.    ¦  02  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦отправлений ВС ¦          ¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦Налет часов    ¦   час    ¦  03  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦Перевезено:    ¦          ¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦- пассажиров   ¦тыс. чел. ¦  04  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦- почты        ¦   тонн   ¦  05  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦- грузов       ¦   тонн   ¦  06  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦Выполненный    ¦тыс. пас.-¦  07  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦пассажирооборот¦    км    ¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦Предельный     ¦тыс. пас.-¦  08  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦Выполненный    ¦тыс. т·км ¦  09  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦тонно-         ¦          ¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦километраж     ¦          ¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦В том числе:   ¦          ¦      ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦а) пассажирский¦тыс. т·км ¦  10  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦б) почтовый    ¦тыс. т·км ¦  11  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦в) грузовой    ¦тыс. т·км ¦  12  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\n¦Предельный     ¦тыс. т·км ¦  13  ¦         ¦         ¦           ¦         ¦         ¦         ¦           ¦         ¦\nДата составления отчета ___________ Номер контактного телефона ____________\nCкачать образец документа «Сведения о деятельности регулярных и нерегулярных авиаперевозчиков»\nСведения о деятельности регулярных и нерегулярных авиаперевозчиков.pdf (Adobe Reader)