«Гаварыце па-руску», або Як наша мова перажыла XVIII стагоддзе\nРэч Паспалітая «Гаварыце па-руску», або Як наша мова перажыла XVIII стагоддзе\nУ тыя часы мову Расіі, «маскоўскую», у нас адрознівалі ад «рускай». «Рускай» тады называлі беларускую і ўкраінскую. Яна страціла афіцыйны статус, але ёю працягвалі карыстацца ўніяцкія і праваслаўныя святары, расказвае кандыдат гістарычных навук Дзяніс Лісейчыкаў.\nСвятар царквы ў мястэчку Пагост Аршанскага павета Ян Нарановіч піша па-«руску» і кірыліцай (уверсе), і лацінкай (унізе). 1732—1733 гады. Фота: НГАБ.\n«Пісар мает па-руску, літарамі і словы рускімі ўсі лісты, выпісы і позвы пісаці, а не іншым езыком і словы». Паняцця дзяржаўнай мовы ў XVI стагоддзі яшчэ не існавала, але Статут Вялікага Княства Літоўскага выразна вызначаў, якой мовай павінны карыстацца дзяржслужбоўцы. І на якой мове мусяць весці дакументы.\nРуская мова Статута — гэта мова рускіх, русінаў, усходнеславянскага насельніцтва беларускіх і ўкраінскіх зямель. Розніца ў вымаўленні існавала, аднак на пісьме беларусы і ўкраінцы тады пісалі адной мовай.\nЗ лёгкай рукі акадэміка Яўхіма Карскага рускую мову Вялікага Княства Літоўскага сталі называць «старабеларускай» — каб адрозніваць ад сучаснай яму мовы Расійскай імперыі. Нашы паўднёвыя суседзі называюць яе «стараўкраінскай».\nІ для гэтага таксама ёсць падставы: гісторыя Русі пачыналася з Кіева. Але як ні назавеш рускую мову Вялікага Княства (а многія гісторыкі мяркуюць, што менавіта так — рускай — яе і трэба называць, прычым нават без двукосся), бясспрэчна, што вытокі сучасных беларускай і ўкраінскай моў — у ёй.\nНеспрактыкаваны чалавек бачыць паміж сучаснай беларускай мовай і «старабеларускай» узору XVI—XVII стагоддзяў найперш адрозненні. Прычынай таму сённяшні фанетычны правапіс. Мы прывыклі чытаць так, як напісана — бо ж ведаем, што па-беларуску «як чуецца, так і пішацца». Але ў нашых продкаў было не так. Яны пісалі згодна з тагачаснымі правіламі (хоць далей пабачым, што часам ад іх маглі адыходзіць), і пры чытанні тэкст трохі адрозніваўся ад напісанага. А каб нам пачуць у тагачасным тэксце знаёмую беларускую, трэба проста замяніць у ім «и» на «і», «о» ў адпаведных месцах на «а», «е» на «э» ці «я». Карціна зменіцца на вачах.\nВось, напрыклад, «руская» мова ўзору 1676 года з кніг Полацкага магістрата з адпаведнымі карэкціроўкамі:\n«Рэестр нам для памяці. Мне, Мікіце Чарнышу, і мне, Даніле Авсеевічу, як многа мы людзям вінны, і людзі нам, і грошэй гатовых па колька мы палажылі на умесный гандэль.\nМы поспалу злажылі па коп 20, то чыніць коп 40. У Полацку крамнікам за розный тавар засталі вінны [далей ідзе доўгі пералік грашовых сумаў].\nУ Полацкам ваяводстве на Рудзе Жгунов падданый Пятрок вінен коп 2, Галцяй Федзька пажычыл коп 3, на Ісцы Сідар, баярын на Піліпаве, вінен залатых 9, на Ісцы Горках Павлюк вінен залатых 2, там жэ на Горцы Іван пажычыл залатой 1, на Шалухове Васька пажычыл грошэй 36. Сусед яго Якуб грошэй 24».\nНаша мова пратрымалася дзякуючы царкве\nМова нашых продкаў у 1696 годзе страціла афіцыйны статус. Усе дзяржаўныя дакументы адгэтуль павінны былі складацца толькі па-польску.\nСвятар у чоўне пераплывае раку Прыпяць каля царквы ў вёсцы Белая Сарока сённяшняга Нараўлянскага раёна Гомельскай вобласці. 1759 год. Малюнак з метрычнай кнігі. Фота: НГАБ.\nСапраўды, у дзяржаўным справаводстве XVIII стагоддзя мы старабеларускай мовы практычна не бачым. Хіба калі пісар робіць копію-выпіску з ранейшага дакумента. Але і называць XVIII стагоддзе бяспісьменным для беларускай мовы нельга: «русчызну» захоўвалі цэрквы грэцкага абраду — праваслаўная і ўніяцкая (грэка-каталіцкая). Абедзве мелі свае разгалінаваныя сістэмы справаводства, уласныя друкарні.\nТак, апошняя кніга цалкам на «рускай» мове выйшла ў 1722 годзе ў друкарні беларускіх супрасльскіх базыльянаў. А ў 1732 годзе яе перавыдалі ўкраінскія базыльяне з Унева на Львоўшчыне.\nКірылічныя кнігазборы меліся пры кожнай праваслаўнай і ўніяцкай царкве. Святары чэрпалі адтуль кніжную мудрасць і на зразумелай мове даносілі яе да паствы ў час казанняў. Сетка парафій грэцкага абраду, праваслаўных і ўніяцкіх, адлюстроўвае тэрыторыю кампактнага пражывання «народу рускага», так званай русінскай этнаканфесійнай супольнасці — продкаў беларусаў і ўкраінцаў.\nКарыстаючыся тэрміналогіяй аператараў мабільнай сувязі, плошча пакрыцця і шчыльнасць базавых станцый на нашых землях у XVIII стагоддзі былі самымі развітымі ва Уніяцкай царкве.\nАле як адрозніваюцца ў розных мясцовасцях моц сігналу і якасць сувязі, так рознай была і сіла традыцыі «рускай» мовы. Ці ёсць у сённяшняга даследчыка магчымасць вызначыць моц гэтага сігналу? Ёсць! Дапамагаюць метрычныя кнігі.\nРэйды з праверкамі бываюць і на карысць\nДоўгі час форма запаўнення метрычных кніг не рэгламентавалася — святары пісалі хто як хацеў, а часта ўвогуле ленаваліся пісаць. Для святароў Кіеўскай мітраполіі, куды адносіліся нашы праваслаўныя храмы, узор даў мітрапаліт Пятро Магіла ў «Трэбніку» 1646 года. Але распаўсюджання кніга не атрымала. Затое ўніяцкае «Сабранне прыпадкаў кароткае і духоўным асобам патрэбнае», што выйшла ў 1722 годзе, за кароткі тэрмін дайшло да большасці парафіяльных цэркваў.\nТытульны аркуш кнігі «Сабранне прыпадкаў кароткае і духоўным асобам патрэбнае». Супрасль, 1722 год. Гэта кніга не давала святарам забыць «рускую» мову. Фота: Нацыянальная бібліятэка Беларусі.\n«Чы трэба акрышчонага ў метрыкі ўпісаці? Трэба такімі словы: Аз, іерэй, …, Прэзвітэр Цэркве …, року, месяца …, дня …, акрэсціх у Цэркві … Раба Божыя …, раждзеннага ад радзіцеляў …. Радзіцеліе крэсныі пры Крышчэнні былі …».\n«Сабранне прыпадкаў» мела ў XVIII стагоддзі вялізнае значэнне. У тагачасным спаланізаваным грамадстве кніжка нагадвала святарам, як чытаць і пісаць «па-руску», падказвала словы, выразы, царкоўныя тэрміны. Ёсць нават сведчанні, што на кніжку абапіраліся пры фальсіфікацыі дакументаў, нібыта датаваных пачаткам XVII стагоддзя.\nЦаркоўнае начальства дбала пра захаванне «рускай» мовы, праяўляла ініцыятыву «зверху». Гэта відаць на прыкладзе святара з мястэчка Пагост (Пагост-Загародскі) на Піншчыне. Метрычную кнігу ён падпісаў па-«руску» лацінскімі літарамі: «Metrika duchownaia cerkwi Pohoskoy zaczata w roku 1750». Але вёў яе выключна па-польску. Да 1758 года, калі раптам кожны другі-трэці запіс святар пачынае рабіць па-«руску». У чым прычына такой рэзкай перамены? А ў тым, што ў 1758 годзе ў Пагост з епіскапскай праверкай прыехаў манах-базыльянін Тадэвуш Зарускі. Менавіта пасля праверкі ў метрычных кнігах сталі з’яўляцца запісы на «рускай» мове.\nСвятар царквы ў мястэчку Пагост-Загародскі Пінскага павета Ян Тарановіч пасля правядзення праверкі ў 1758 годзе пераходзіць у метрычнай кнізе з польскай на «рускую» мову. Фота: НГАБ.\nЦаркоўныя ўлады былі зацікаўленыя ў захаванні асаблівасцей сваёй канфесіі. Адной з іх было выкарыстанне кірылічных тэкстаў — і «рускіх», і царкоўнаславянскіх. Але ступень падтрымання мовы залежала і ад святара.\nПагосцкія кнігі зноў пачалі весціся па-польску пасля 21 снежня 1770 года. Стары святар Ян Тарановіч, які выкарыстоўваў «рускую» мову, памёр 26 студзеня 1771-га. Відавочна, час поўнага пераводу кніг на польскую супадае з пачаткам смяротнай хваробы Тарановіча. Ён адышоў ад спраў, а яго месца заняў ужо цалкам польскамоўны Адам Шамятыла.\nГрыпіна, Ёўга і Яжэп\nПаўстае пытанне: наколькі святары валодалі «рускай» мовай? Магчыма, меў месца фармальны падыход да справы? Ёсць патрабаванне весці нататкі «па-руску» — ёсць і адпаведныя запісы!\nНа справе большасць святароў, нягледзячы на ўплывы польскай культуры, просту мову — было тады і такое яе акрэсленне — не забывалі. Гэта відаць з іх пісьмовых імправізацый: святары падганялі фармуляр запісу пад традыцыі жывога маўлення сваіх прыхаджан.\nНапрыклад, амаль заўсёды царкоўнаславянская фармулёўка родітеліе крестныі замянялася звыклым кум і кума. Для пазначэння жыхароў вёскі Гарадзец Пінскага павета святар выкарыстоўваў словы тутэйшы і тутэйша. Ён жа сведкаў пры шлюбе называў сваты. Святары царквы ў вёсцы Грушнае Оўруцкага павета (цяпер Брагінскі раён) для пазначэння парафіян-сялян ужывалі тэрмін працавітыя.\nА найбольш творча святары падыходзілі да напісання імёнаў. Не спрашчалі да царкоўнаславянскай нормы, а пакідалі тую форму, якой чалавека клікалі ў яго мясцовасці. Вось хто сустракаецца ў метрычных кнігах: Аўдоця (Аўдзюха), Агапа, Алена (Олена), Алеся (Олеся), Амялян (Омелян), Апанас, Арына (Орышка), Атрахім (Атрошка), Ахрэм, Васіль (Васька), Гаўрыла, Ганна, Гарасім, Грыпіна, Грышка (Грыц), Даніла, Яжэп, Ігнат, Ёўга, Кацярына (Кацюха), Кірыла (Кірыло, Курыла), Крыся, Ксеня, Лявон, Люба, Мікалай, Навум, Настася, Паўлюк, Палагея, Памфіла, Параска, Пятро, Прося, Саўка, Самусь (Самойла), Стахей, Сцяпан, Тася, Цярэшка, Цімох, Хведар (Хвеська), Хвеся, Хіма, Яўмен, Яўхім (Аўхім), Якім, Ярмола, Яська (Еська).\nЖывая традыцыя русчызны праяўлялася і ў прозвішчах замужніх жанчын, якія пісалі паводле прозвішча ці імя мужа, але дадавалі традыцыйныя канчаткі —іха, —ыха: Алексіха, Бараніха, Багатырэвічыха, Балабаніха, Грыгорыха, Занюцічыха, Кірыковічыха, Казачыха, Комчыха, Коржыха, Кароліха, Любімчыха, Матвеіха, Наварычыха, Акунчыха, Алешчыха, Паўловічыха, Панцялеіха, Пракопіха, Равячыха, Рубасіха, Рудзіха, Саўчыха, Саковічыха, Сяменіха, Січэвічыха, Саланевічыха, Сухавершыха, Талабаіха, Цімошыха, Хвядорыха, Хведчыха, Хомічыха, Янковічыха, Ярмошыха.\nІ ў правапісе, і ў лексіцы прабіваліся рысы беларускай мовы. Сустракаецца: давъ шлюбъ, кумамъ бивъ. Святары вёскі Белая Сарока выкарыстоўвалі выразы дні неделніе і свята урочістые, пры апісанні месца пахавання ўжывалі выраз на могілках. Праяўляліся і асаблівасці вымаўлення: дзеканне (попадзя, дзевка), цеканне (Улиционок, Сцепан, Цимох), аканне (Барыс, Патап, Слабодка), яканне (Амялян, Чамяры), цвёрдыя р і ч (вступуючы, Грышка Рабы, метрыка, Окунчыха). Перадача гука щ на пісьме часта ішла праз шч: Олешчыха, Шчука. Гук ф нярэдка перадаваўся праз спалучэнне хв: Никихвор, Пархвен, Хведор. Святар царквы ў мястэчку Пагост Аршанскага павета да сваёй жонкі ў метрычнай кнізе ўжываў азначэнне Арына, пападзя. Нібы сучасны чалавек прамаўляе, а не продак з XVIII стагоддзя!\nХто ўсе гэтыя людзі\nРусчызна трымала моцныя пазіцыі перш за ўсё на землях Пінска-Тураўскай епархіі (Мазырскі, Пінскі і поўдзень Навагрудскага павета). Тут «руская» мова выкарыстоўвалася найдаўжэй. Апрача гэтага, святары епархіі засведчылі ўменне самастойна складаць «рускамоўныя» фармуляры для фіксацыі шлюбаў і пахаванняў. Святар царквы вёскі Азяраны Пінскага павета Якуб Грудніцкі распрацаваў асобную мілую форму для запісаў аб хрышчэнні ўласных дзяцей: «Року 1753 месяца юля дня 23 урадзілася мі дшчэр на імя Анна. Кумам быў Людвісь Арэшка, кумою Марыя Грудніцкая».\nМногія ўсё ж паступова пераходзілі на польскую, процістаяць агульным тэндэнцыям было досыць складана — у XVIII стагоддзі польская ўжо стала мовай эліты, шляхты і магнатаў, а «руская» ўжывалася ўсё больш лакальна, паміж сваімі. Дакументы выразна паказваюць гэты драматычны пераход. Так, святар з Жыткавіч Рыгор Завітневіч вёў запісы па-«руску», але з 1762 года перайшоў на польскую. Тым не менш у яго пісьме застаюцца рудыменты русчызны: «Ja, yerey Hryhory» («Я, ерэй Грыгоры»). Але праз 8 гадоў ён ужо піша па-польску і сваё імя: «Ja, Grzegorz Zawitniewicz». Тым не менш доўгі час айцец Рыгор практыкаваў білінгвізм: запісы аб нараджэнні складаў па-«руску», а запісы аб бласлаўленні шлюбаў, якія не мелі вызначанага ўзору, па-польску.\nВажнае пытанне: кім былі носьбіты пісьмовай традыцыі русчызны, гэтыя людзі, якія ўсё XVIII стагоддзе трымаліся сваёй мовы? Аналіз паказаў, што ўсе святары, якія пакідалі «рускамоўныя» запісы ў метрычных кнігах, былі прадстаўнікамі мясцовых святарскіх дынастый. Многія належалі да царкоўнай іерархіі сярэдняга звяна: былі пратапопамі (дэканамі) альбо гэтыя пасады займалі іх дзеці. То бок у параўнанні з астатнім святарствам узровень адукацыі ў іх быў даволі высокі, гэта не былі малаадукаваныя маргіналы, вымушаныя выкарыстоўваць «рускую» мову, паколькі іншай не валодалі. Гэта быў свядомы выбар.\nУсё XVIII стагоддзе ўніяцкія і праваслаўныя святары захоўвалі моўную традыцыю на пісьме. У многім дзякуючы іх упартасці ў XIX стагоддзі руская мова Вялікага Княства развілася ў тую беларускую мову, якой мы карыстаемся цяпер.\n«Полска квітнет лаціною, Літва квітнет русчызною», — напісаў паэт Ян Казімір Пашкевіч, верагодна, ураджэнец Ашмяншчыны, у 1621 годзе.\nНіякіх звестак пра Пашкевіча не засталося, акрамя аднаго верша:\nПолска квітнет лаціною,\nЛітва квітнет русчызною:\nБез той в Полсцэ не прабудзеш,\nБез сей в Літве блазнам будзеш.\nТой лаціна езык дает,\nТа без Русі не вытрвает…\nВесялі ж се ты, Русіне,\nТва слава нігды не згіне!\nУ вершы ідзецца пра тое, што ў Вялікім Княстве немагчыма было не ведаць «рускай» (старабеларускай) мовы. Без яе будзеш блазнам, усе з цябе будуць смяяцца, заўважае паэт. «Радуйся, русіне, твая слава ніколі не згіне».\nМетрычная кніга, альбо ў побыце метрыка — дакумент, у якім настаяцель храма рэгістраваў нараджэнні, шлюбы і смерці парафіянаў. На нашых землях яны вяліся да 1920-х гадоў на ўсходзе і да сярэдзіны ХХ стагоддзя ў заходніх абласцях. Метрычныя кнігі — адна з асноўных крыніц для тых, хто шукае свае карані.\nНайбольш метрычных кніг захоўваецца ў Мінску ў Нацыянальным гістарычным архіве Беларусі (Крапоткіна, 55). Самыя раннія запісы па каталіцкіх і кальвінісцкіх грамадах захаваліся за пачатак XVII стагоддзя, па ўніяцкіх — за 1630-я гады, па праваслаўных — за 1700-я гады. Мусульмане і іўдзеі на нашых землях уласныя метрычныя кнігі займелі толькі ў часы Расійскай імперыі — у 1820-я і 1830-я гады адпаведна.\nНа жаль, не ўсе метрычныя кнігі захаваліся. Сёння даследчыкі могуць працаваць з уніяцкімі метрычнымі кнігамі цэнтра і поўдня ВКЛ. Найлепш захаваліся кнігі Лагойскай, Мінскай, Навагрудскай, Палескай часткі Кіеўска-Віленскай мітрапаліцкай епархіі, Пінска-Тураўскай епархіі, часткова Полацкай архіепархіі (Барысаўскі і Чашніцкі дэканаты).\nЦікавая гісторыя двух пакаленняў святарскага роду Мігаёў — бацькі Лявона і сына Аляксея. Айцец Лявон у пачатку 1750-х быў святаром у Рэчыцы. Ён вёў метрычныя запісы па-«руску». Пазіцыі русчызны тут былі моцныя, і яна была запатрабавана не толькі сярод духавенства, але і сярод паствы. Пасля смерці айца Лявона яго сын Аляксей быў пераведзены ў вёску Грэбень на Пухавіччыне. Тут айцец Аляксей сутыкнуўся з зусім іншай моўнай сітуацыяй. Пазіцыі пісьмовай русчызны на поўдні Міншчыны былі ўжо страчаныя. Аляксей Мігай па-«руску» запоўніў тытульны аркуш, але ўсе метрычныя запісы грэбенскай царквы вёў ужо выключна па-польску (хоць у жыцці карыстаўся іншай мовай, мы ведаем гэта са шматлікіх ягоных «проб пяра», у тым ліку ў выглядзе прымавак).\nВыказваю падзяку Ганне Мажэйка, Змітру Віцько і айцу Расціславу Бандарэнку за дапамогу ў падрыхтоўцы матэрыялу.


Сцяна | Arche.by\nДваццаць год пасля разбурэння Берлінскага муру прайшлі хутка, як, бадай, і ўсё, што адбываецца ў жыцці. Шмат хто успамінае тыя дні як шчаслівыя і – напэўна галоўнае – нечакана шчаслівыя. Ніхто не чакаў, ніхто не быў падрыхтаваны.\nГэты матыў – нечаканасць пераменаў – гучыць амаль ува ўсіх успамінах тагачасных палітыкаў, якія надарылася пабачыць, паслухаць і прачытаць у юбілейныя дні. Інгвар Карлсан, які ў 1989 годзе быў прэм’ер-міністрам Швецыі, успамінае, напрыклад, што падчас афіцыйнага дзяржаўнага візіту ў ГДР за колькі месяцаў да гістарычных падзеяў ён заўважыў толькі мо нейкую большую, чым звычайна, разгубленасць прадстаўнікоў “гэдээраўскай” улады. Было зразумела, што нешта адбываецца, але – што? Фасад трымаўся. Сцяна была непахісная. І раптам…\nАдкрытыя межы. Аб’яднанне Нямеччыны. Дэмакратыя. Канец халоднай вайны. Хто перамог у гэтай вайне? Хто разбурыў сцяну?\nМяркуючы па словах палітыкаў – не яны. Яны рыхтаваліся да акопных, пазіцыйных змаганняў, выхоўвалі новыя генерацыі ў духу гэтай барацьбы, будавалі стратэгіі – на розныя выпадкі. Але – не на гэты.\nМне падаецца, што Берлінскі мур разбурылі дысідэнты. Не толькі тыя, для каго – як для Андрэя Амальрыка, што за 20 гадоў да падзей 1989-га напісаў класічны твор “Ці праіснуе СССР да 1984-га года?”, – будучыня дыктатуры як формы кіравання была відавочная, але і тыя шматлікія “кухонныя дысідэнты”, колькасць якіх у 1989-м дасягнула, напэўна, рэкорду. Кухонны дысэнт стаў рэальнай сілай, калі большасць насельніцтва краін “перамогшага ўсё” сацыялізму стала падзяляць негалосны пратэстны код. Хваля незадаволенасці рэчаіснасцю выпліснулася з кухняў на вуліцы і плошчы і гэтую рэчаіснасць змяніла.\nПалітыкі, канечне, таксама адыгралі сваю ролю. Увесь свет да цяперашняга часу ўдзячны Гарбачову за тое, што халодная вайна скончылася бяскроўна. Але сцяна абвалілася, калі пад ёй выбухнула крытычная маса слоў, думак, бо, як казаў той жа Амальрык, працэс ідэалагічнага, ідэйнага разнявольвання немагчыма спыніць – аднойчы пачаўшыся, ён прыводзіць да разняволення палітычнага, банальна кажучы – да дэмакратыі і свабоды.\nДыктатуры – усе дыктатуры – раней ці пазней знікаюць, гэта няўхільны, няўмольны закон. Бо дыктатура таксама павінна развівацца, а для развіцця патрэбныя свабоды, прыгон – неэфектыўны спосаб, пад прыгонам людзі працуюць не сумленна, “за страх”. Свабода ж такая дзіўная рэч, што, як адзначаў яшчэ Д’Алямбэр, ніколі не спыняецца. Адна свабода цягне за сабой іншую – дазвол на распяванне песень вядзе да вулічных тэатраў, вулічныя тэатры да тэатраў інстытуцыйных, якім патрэбны рэпертуар, драматургія, якой патрэбныя аўтары, якія… і г. д. Таму і немагчыма спыніць працэс разнявольвання, таму і немагчыма “падараваць” каму-небудзь свабоду: свабода такая рэч, што і не рэч гэта зусім, а менавіта што працэс, працэс, які пачынаецца з нясмелай здагадкі – а мо магчыма іначай?..\nВарыянтаў шмат, хаця інэрцыя несвабоды таксама немалая. Здаецца, цяпер не той час, але па кітайскай прымаўцы – час заўжды той. Рэчаіснасць слова, у якое верылі Д’Алямбэр і Амальрык і якое разбурыла болей, чым рэчаісную сцяну, усё больш перамяшчаецца ў віртуальную сферу. З другога боку туды ж перамясцілася і сцяна, якая, здаецца, проста пасунулася трохі на Усход, стаўшы меней лютай і бязлітаснай, але тым больш эфектыўнай, вытанчанай, выкшталцонай. Думаю, шмат хто калі не разбіў галаву, дык прынамсі набіў гузакоў на лбе, спрабуючы прабіць віртуальны мур у шэнгенскую зону. (Якое словазлучэнне, дарэчы, – “шэнгенская зона”! Не хапае толькі чэк-пойнтаў. Хаця…)\nЦі зможа віртуальны дысэнт разбурыць віртуальны мур, ці ўсё ж для эфектыўнага супраціву мусяць існаваць «кухні» – то бок слова оф-лайн, прамоўленае і пачутае ў фізічнай прасторы? Не ведаю. Ведаю толькі, што муры трэба разбураць і надалей. А тое, што сёння падаецца непахісным, непераадольным і непраходным, цалкам нечакана знікне, каб даць прастору новаму. Але знікне не канчаткова, пасунуўшыся ў нейкую іншую сферу, бо свабода ёсць працэсам, а працэс не павінен спыняцца, і дзеянне заўжды роўнае супрацьдзеянню. Чым мацней святло, тым больш рэзкі цень, цень сцяны, дзе б яна ні была.


Жонцы Бяляцкага адмовіліся паведаміць, дзе яе муж\n11 люты 2012, 18:53\nНатальля Пінчук зьбіраецца ў панядзелак ехаць у Жодзіна, каб даведацца, дзе яе муж, праваабаронца Алесь Бяляцкі. Сваякі Андрэя Саньнікава і Зьмітра Бандарэнкі ня вераць чуткам пра іх хуткае вызваленьне. Мікалаю Аўтуховічу ў гарадзенскай турме паабяцалі «не ствараць подласьцяў». Эдуард Лобаў у івацэвіцкай калёніі нарыхтоўвае дровы.\nЖонка праваабронцы Алеся Бяляцкага дагэтуль не мае зьвестак пра тое, ці адправілі яе мужа з жодзінскага ізалятара ў калёнію для адбыцьця пакараньня.\nНатальля Пінчук: «Званіла я ў турму адносна таго, дзе знаходзіцца зараз Алесь, але мне сказалі, што па тэлефоне такіх даведак не даюць. Таму давядзецца мне ў панядзелак сабрацца і паехаць туды, каб пры сустрэчы з начальствам высьветліць сытуацыю».\nПасьля таго як у студзені Менскі гарадзкі суд не задаволіў скаргу Алеся Бяляцкага, і прысуд праваабаронцу ўступіў у сілу, яго мусяць перавесьці ў калёнію. Паводле калегаў праваабаронцы, гэта павінны былі зрабіць да 10 лютага. Перавялі ці не і куды — пакуль не паведамілі ані пісьмова, ані праз тэлефон.\nЧуткам пра хуткае вызваленьне былога кандыдата на прэзыдэнта Андрэя Саньнікава і сябра ягонага штабу Зьмітра Бандарэнкі, якія напісалі прашэньні аб памілаваньні, ня вераць іх сваякі.\nІрына Халіп: «Тое, што напісалі ў інтэрнэце, што быццам бачылі Андрэя ў Віцебску на вакзале, падобна на наўмысную дэзінфармацыю спэцслужбаў».\nЗвычайна ў адмоўнай характарыстыцы пазначаюць, што вось вязень парушыў тое ці тое. Але ў яго парушэньняў няма.\nЖонка Зьмітра Бандарэнкі Вольга кажа, што скептычна ставіцца да надзеі хутка ўбачыць мужа пасьля рашэньня адміністрацыі магілёўскай калёніі не лічыць яго вартым датэрміновага вызваленьня. «І гэта пры тым, што ў яго няма парушэньняў», — дзівіцца Вольга Бандарэнка.\n«Звычайна ў адмоўнай характарыстыцы пазначаюць, што вось вязень парушыў тое ці тое. Але ў яго парушэньняў няма. Таму мне б вельмі хацелася паглядзець на тэкст рашэньня камісіі. Але ж гэта таямніца».\nГрамадзкая актывістка Тацяна Кім, якая лістуецца зь Мікалаем Аўтуховічам, атрымала ад яго першы ліст, напісаны ўжо з гарадзенскай турмы. Тацяна прачытала вытрымкі зь ліста «Свабодзе»:\n«23 студзеня я быў ужо тут. Даехаў вельмі хутка. Новага для мяне нічога няма, таму не перажывайце. Адчуваю сябе добра, здароўе для турмы на выдатна. Канечне, ёсьць пытаньні, але сьпішам гэта на гады. На волі будзем рамантавацца. У псыхалягічным пляне, спадзяюся, тут будзе лепш. Ва ўсякім разе, я ўжо размаўляў з прадстаўнікамі адміністрацыі, і мне сказалі, што тут ніхто подласьцяў чыніць ня будзе. Час пакажа. Я з асьцярогай стаўлюся да такіх абяцаньняў. Улічваючы некаторыя абставіны».\nВядома, што ў івацэвіцкай калёніі Мікалаю Аўтуховічу давялося рэзаць вены, каб абараніць свой гонар. Адміністрацыя калёніі гэта абвергла.\nТам жа ў івацэвіцкай калёніі адбывае свае 4 гады маладафронтавец Эдуард Лобаў. Маці вязьня паведаміла, што пасьпела перадаць яму цёплыя рэчы. Яна спадзяецца, што Эдуарду, якому даводзіцца нарыхтоўваць у калёніі дровы, будзе лягчэй пераносіць маразы. Зь лютага пачало дзейнічаць новае правіла, паводле якога адзеньне вязьні беларускіх калёній змогуць набываць у турэмных крамах, а ў перадачах больш яго прымаць ня будуць. Марына Лобава кажа, што новаўвядзеньне ўдарыць па вязьнях, у якіх недастаткова сродкаў:\n«Атрымліваецца, яны будуць даношваць старыя робы, а зімой гэтага мала. Між тым, новага цёплага аддзеньня для іх ня будзе».\n«Сьпераду канваір з ратвэйлерам, ззаду — з аўчаркай»\nАляксандар Фядута: «Холад турмы і холад краіны — жудасныя рэчы»


Італія – Беларусь: камэнтары пасьля гульні\n07 верасень 2005, 22:33\nІгар Карней, Менск Сёньня позна ўвечары зборная Беларусі ў футболе прымала на сваім полі супернікаў з Італіі і буйна прайграла – 1:4. Такім чынам футбольная зборная Беларусі страціла ўсе шанцы, каб патрапіць у фінал Чэмпіянату сьвету ў Нямеччыне. І футбольныя спэцыялісты, і заўзятары ня вельмі высока ацэньвалі шанцы беларускай, але падобны вынік аказаўся нечаканым нават для іх. Наш карэспандэнт падсумоўвае ўчорашнюю сустрэчу лідэра і аўтсайдэра – менавіта такім чынам разьмеркаваліся пасьля матчу месцы ў пятай адборачнай групе.\nСапраўдныя заўзятары мелі магчымасьць сачыць за хадой сустрэчы калі наўпрост на стадыёне “Дынама”, дык ля тэлевізараў, і бачылі плянамерны “расстрэл” беларускіх брамаў... Адразу адзначу, што гульня выклікала беспрэцэдэнтны ажыятаж. За ўсю гісторыю сувэрэннага футболу ў Менск прыехала толькі другая каманда, якая сапраўды адносіцца да ўсясьветнай эліты. І калі перамога над зборнай Галяндыі ў сярэдзіне 1990-х дагэтуль расцэньваецца як гістарычная, то ўчорашнюю буйную паразу цяжка аднесьці нават у пасіў.\nТым ня меней, аматары футболу (перадусім, футболу італьянскага), спадзеючыся на цуд, усё ж ішлі пабачыць італьянскіх зорак: Пэруццы, Тоцьці, Пірлі, Гроса, Гатуза. Гэтыя прозьвішчы многім кажуць больш, чым прозьвішчы беларускіх спартоўцаў. У сваю чаргу, італьянцы былі настолька ўпэўненыя ва ўласных сілах, што ня сталі выклікаць на падмогу сваіх супэрзорак – Алясандра дэль П’ера, Крысьціяна Віеры, Алясандра Нэсту.\nАдсутнасьць мегазорак на італьянскай камандзе амаль не адбілася. Магчыма, ня так добра вядомы аматарам, як іншыя, нападнік Лука Тоні адзначыўся хэт-трыкам, а Маўра Камаранэсі, які ўчора дэбютаваў у зборнай, канчаткова пахаваў прывідныя спадзяваньні беларусаў пазмагацца за працяг барацьбы ў падгрупе.\nУ любым выпадку, роспач беларускіх заўзятараў можна зразумець – тым больш, нават па тэлекадрах можна было ўбачыць, што стадыён быў фактычна запоўнены. Па зьвестках адміністрацыі стадыёну “Данама”, было прададзена болей за 30 тысячаў квіткоў; яшчэ каля 10 тысячаў чалавек патрапілі на арэну па розных запрашальніках, кантрамарках, гэта значыць, бясплатна. Аднак па-сапраўднаму патрачаныя грошы апраўдвалі сябе толькі першыя пяць хвілінаў, пасьля стартавага сьвістка рэфэры: хуткі гол на чацьвертай хвіліне Віталя Кутузава даваў падставы падумаць, што, магчыма, нацыянальная зборная сапраўды нацэленая рэабілітавацца за бязвольную паразу ў Малдове (у суботу беларусы прайгралі з лікам 0:2).\nІ нават гол у адказ, які ўжо праз хвіліну забіў у вароты Юрыя Жаўнова згаданы Лука Тоні, не выклікаў вялікай панікі – маўляў, італьянцы ёсьць італьянцы, і гульня працягваецца. Аднак калі да 15-й хвіліны лік стаў 1:2 не на карысьць гаспадароў, можна было ўжо рабіць высновы.\nДва наступныя галы былі ўжо цалкам лягічным працягам “гульні ў адны вароты”.\nКалі я затэлефанаваў былому гульцу нацыянальнай каманды Юрыю Шуканаву і падзяліўся ўражаньнямі – маўляў, дзеля таго, каб беларусы перамагалі, трэба, каб прайгравалі ўсе астатнія, той такую тэорыю сустрэў сумным сьмехам.\n(Шуканаў: ) “Не, каб беларусам быць пераможцамі (дый ня толькі беларусам, а ўсім), трэба, каб ня хтосьці прайграваў, а трэба самім выйграваць. Вынік жа не звальваецца адкульсьці; на пустым месцы вынік ня можа ўзяцца. Каб штосьці атрымаць, трэба папярэдне ўкласьці. А сёньняшняя інфраструктура нашага футболу такая, што калі б быў станоўчы вынік, гэта было б наадварот нелягічна. Сёньняшні беларускі футбол не на тым узроўні, каб можна было патрабаваць выніку. Перш за ўсё я гавару аб унутранай інфраструктуры”.\nПасьля суботняй сустрэчы з камандай Малдовы галоўны трэнэр нацыянальнай зборнай Анатоль Байдачны фактычна абвінаваціў ў бязвольнасьці саміх гульцоў. І гэтым разам Байдачны практычна самаадхіліўся ад адказнасьці.\nНа пасьляматчавай прэсавай канфэрэнцыі галоўны трэнэр беларускай дружыны назваў галоўных вінаватых – абаронцаў каманды, якія паказалі, словамі трэнэра, “жахлівую гульню”. Абароны няма, і няма з каго выбіраць, паскардзіўся настаўнік, паралельна пазайздросьціўшы італьянскаму калегу – яму, маўляў, можна сёньня паставіць ля варотаў абарону “Пармы”, заўтра – “Мілану”, пасьлязаўтра – яшчэ кагосьці. А на разьвітаньне Байдачны прызнаўся: у зборнай кудысьці зьнік камандны дух – гуляюць бязвольна, без інтарэсу, "дзяжурна".\nДарэчы, напярэдадні, яшчэ перад гульнёў, пра гэта ж мне казаў адзін са старэйшых футбольных спэцыялістаў Леанід Гарай. Паводле Гарая, цяпер у гульцоў мэркантыльныя інтарэсы перабіваюць усе астатнія, а пры такім настроі гаварыць пра гонар краіны, які ім даверана абараняць, бессэнсоўна.\nІ, каб завершыць тэму ўчорашняга матчу (дарэчы, з большым лікам у сваіх сьценах беларусы прайгравалі толькі нарвэжцам – 0:4), можна канстатаваць: ад такога выніку выйгралі хіба толькі букмэкеры. Як апавялі ў адной зь менскіх кантораў, менскія заўзятары ставілі, што называецца, “фіфці-фіфці”, не аддаючы асабліва перавагу камусьці з супернікаў. Але што да ліку, то нават самыя вялікія пэсымісты не жадалі сваёй зборнай такой паразы. У выніку, хутчэй за ўсё, лік амаль ніхто так і не ўгадаў, а грошы перацяклі ў скарбонку букмэкераў.\nГл. таксама  Беларусь - Італія 1:4


Жывыя дылерскія гульні сталі вельмі папулярныя ў нашы дні, паколькі яны даюць рэальны вопыт казіно для гульцоў, якія граюць з камфортам сваіх дамоў на мабільны або працоўны стол. NetEnt запусціла свой жывы дылер гульні ў 2013. Ён выкарыстоўвае тэхналогію вэб-камеры ў прамым эфіры паток чалавечых гандляроў, якія сядзяць у студыі, каб стварыць сапраўдную наземную казіно. Жывая V блэкджек прапануе больш высокія межы табліцы для гульцоў, якія робяць яго вельмі карысным таксама.\nNetEnt была заснавана ў 1996 бачным наземным казіно і дае разнастайныя гульні казіно і праграмнага забеспячэння для розных інтэрнэт-казіно па ўсім свеце. Кампанія вядомая для распрацоўкі гульняў высокай якасці, якія прыходзяць з выдатнай графікай і гукам. The VIP Mobile Blackjack Game з'яўляецца дылерам гульня ужывую створаны імі.\nThe VIP Mobile Blackjack Game па NetEnt прапануе абмежаванне табліцы, якія на парадак вышэй, чым у большасці іншых VIP назваў даступныя ад іншых распрацоўнікаў. Жывая V блэкджек з'яўляецца вельмі просты і зразумелай гульнёй. Вынік гульні залежыць ад карт, якія вы раздадзена с, а таксама, наколькі добра разбіраюцца вы з правіламі гульняў. Нароўні з поспехам, вам трэба мець стратэгію і неабходныя навыкі, каб атрымаць жаданыя вынікі. Гульня VIP Mobile Blackjack гуляе 8 рэгулярныя калоды. Ёсць сем месцаў, даступных на кожным з табліцы гуляць у гэтую VIP Mobile Blackjack Game. However, сталы застаюцца адкрытымі 24/7, так што вы можаце гуляць у гэтую гульню, калі вы хочаце і ад куды вы хочаце. Акно чата даецца ў верхнім правым куце, так што калі вы хочаце вы можаце мець зносіны з дылерамі і іншымі гульцамі за сталом. Пад акном чата, вы знойдзеце інфармацыю значок, націсніце на гэта, каб раскрыць суму стаўкі і баланс. Гульня дазваляе наведаць галоўны вестыбюль, дзе вы можаце выбраць табліцу, якую хоча гуляць на. Звычайныя варыянты Stand, хіт, Split і Double даступныя ў залежнасці ад карты вы разглядаліся.


Пра Янку Купалу разважаюць нашы сябры з Расіі. Артыкул з партала ФНКА Беларусаў Расіі\nСяргей Кандыбовіч, старшыня ФНКА «Беларусы Расіі» (Масква):\n— Я асабіста атаясамляю Беларусь, сваю родную старонку, з праявамі культуры, духоўнасці. Таму лічу, што вобраз Янкі Купалы — самы каштоўны вобраз для захавання ў кожным з беларусаў прысутнасці сваёй Радзімы. Быў бы рады, калі б і сёлета ў Расіі, напрыклад, у Татарстане, з'явіўся яшчэ адзін помнік аўтару неўміручых вершаў. Тых вершаў, многія з якіх сталі песнямі, многія з якіх гучаць на ўвесь свет. Мне асабліва імпануе купалаўскае слова, агучанае вялікім ураджэнцам Расіі Уладзімірам Мулявіным, яго ансамблем «Песняры».\nЛула Куні, паэт, галоўны рэдактар часопіса «Нана» (Чачэнская Рэспубліка, Грозны):\n— Феномен высокай запатрабаванасці паэтычнай спадчыны Янкі Купалы, мяркую, — у акумуляванні ў ім своеасаблівага кода беларускага этнасу. Праўдзівасць паэтычнай інтанацыі, вернасць народнай мове, жаданне жыць і ствараць у адным «рытме сэрца» са сваім народам ставяць вялікага беларускага паэта ў адзін рад са знакавымі імёнамі класікаў сусветнай паэзіі. Доўгае існаванне ў цісках таталітарнай сістэмы прывучала нас да вострага ўспрымання глыбінных сэнсаў літаратуры. Вось таму такой актуальнай падаецца творчасць знакавых асоб у нацыянальных літаратурах савецкай дзяржавы ў сённяшняй культурнай прасторы постсавецкага перыяду. Гэта ж не толькі наша ўчора. Гэта наша сёння. Не ў выніку нейкай палітычнай рэмінісцэнцыі — а ў знак разумення пераемнасці выклікаў часу і наступальнага развіцця грамадскай самасвядомасці. Мо, таму такімі блізкімі кожнаму з нас падаюцца радкі Янкі Купалы, напісаныя яшчэ ў пачатку мінулага стагоддзя: «Хто ты гэткі?/ — Свой, тутэйшы. / Чаго хочаш?/ — Долі лепшай./ Якой долі?/ — Хлеба, солі. / А што болей?/ — Зямлі, волі. / Дзе радзіўся?/ — Ў сваёй вёсцы./ Дзе хрысціўся?/ — Пры дарожцы. / Чым асвенчан?/ — Кроўю, потам./ Чым быць хочаш?/ — Не быць скотам».\nВысокі трагізм паэзіі Янкі Купалы прыцягвае ўвагу новых і новых пакаленняў чытачоў, робіць яе сучаснай і актуальнай сёння.\nРоберт Мінулін, народны паэт Татарстана (Рэспубліка Татарстан, Казань):\n— Янка Купала судакрануўся з нашай старонкай у ваенным ліхалецці. Народнага песняра Беларусі і цяпер памятаюць у Татарстане. Шмат перакладаў Купалу наш вядомы літаратар Закі Нуры, які, дарэчы, партызаніў у Беларусі ў складзе атрада Канстанціна Заслонава. Ды і іншыя татарскія мастакі слова былі ўважлівыя да творчай спадчыны сусветна вядомага творцы. Чым асабіста мне дарагі Купала? Не будзе перабольшаннем сказаць, што яго паэзія надзвычай зразумелая мне, як і кожнаму простаму чалавеку. У вершах беларускага паэта ёсць галоўнае — спрадвечнае імкненне людзей да лепшага і адкрытага, шчырага, сумленнага жыцця. Веру, што Янку Купалу будуць яшчэ доўга і доўга чытаць пакаленні нашых наступнікаў. Неўміручасць сапраўднай паэзіі грунтуецца на тым, што з вершаў легендарнага майстра нацыянальнай літаратуры крынічыць святло мар і памкненняў, жаданне зазірнуць за далягляды.


26 января 2016 г. 16:58 | Выставка плакатов Соня Делоне 130\nВыставка будет проходить по адресу: Киев, ул. Набережно-Луговая, 8, третий этаж. 12:00 - 20:00 (без выходных)


На Радаўніцу на дзяржмяжы будуць працаваць пункты спрошчанага пропуску | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа Радаўніцу на дзяржмяжы будуць працаваць пункты спрошчанага пропуску\nНа Радаўніцу на дзяржаўнай мяжы для жыхароў прыгранічных раёнаў будуць працаваць пункты спрошчанага пропуску, паведаміў 13 красавіка на прэс-канферэнцыі ў Менску начальнік упраўлення пагранічнага кантролю Дзяржпагранкамітэта Алег Ляшук. Паводле яго слоў, на сайце пагранкамітэта апублікаваны рэжым працы гэтых пунктаў.\nЁн адзначыў, што перасякаць пункты можна пешшу, на роварах або на асабістым аўтамабільным транспарце, за выключэннем пунктаў пропуску на беларуска-ўкраінскай мяжы. Там трэба мець дакументы з адзнакай аб прапісцы ў прыгранічных раёнах, для непаўналетніх — пасведчанне аб нараджэнні і натарыяльна заверанае хадайніцтва іх законных прадстаўнікоў, даведку аб страце дакументаў пасля атрымання пацвярджэння асобы.\nНа літоўскім напрамку: сапраўдны праязны дакумент пры наяўнасці візы, для грамадзян Беларусі — пацвярджэнне пражывання ў памежнай зоне, Літвы — даведкі жыхара памежнай зоны.\nНа латвійскім напрамку можна прайсці па прад’яўленні сапраўдных праязных дакументаў з дазволам на мясцовае прыгранічнае перамяшчэнне.\nПа ўсіх пытаннях можна звяртацца на гарачую лінію Дзяржпагранкамітэта.\nЯк паведаміў начальнік адміністрацыі зон адчужэння і адсялення МНС Васіль Шаблоўскі, у васьмі раёнах Гомельскай вобласці і чатырох раёнах Магілёўскай вобласці на тэрыторыях зон адчужэння і адсялення размешчана 295 месцаў пахаванняў. „На гэтых тэрыторыях усталяваны кантрольна-прапускны рэжым, аднак 15—17 красавіка з 8.00 да 17.00 туды можна будзе трапіць без пропуску”, — адзначыў Шаблоўскі.\nНачальнік адміністрацыі зон звярнуў увагу, што тэрыторыя Палескага дзяржаўнага радыяцыйна-экалагічнага запаведніка адначасова адносіцца і да памежнай зоны. „У гэтым выпадку для грамадзян Беларусі неабходна мець дакумент, які сведчыць асобу. Замежным грамадзянам акрамя пасведчання асобы варта мець пры сабе пропуск у памежную зону, які неабходна атрымаць ва ўстаноўленым парадку ў органах і падраздзяленнях пагранічнага камітэта”, — растлумачыў Шаблоўскі. БелаПАН\nКасцёл звярнуўся да Лукашэнкі з просьбай усталяваць 1 лістапада выхадны


Матэрыялы за 14.03.2011 »\n» Матэрыялы за 14.03.2011\n14-03-2011, 15:44 [ Моладзь / Год моладзі ] • І мы — знатакі\nУ Паставах прайшоў 18-ы абласны сінхронны тур рэспубліканскага чэмпіянату па інтэлектуальных гульнях. На гэтае мерапрыемства СШ №3 накіравала дзве каманды розных узроставых груп. У “Рэфлекс” уваходзілі вучні старэйшых класаў: камандзір Алена Карандзей, яе памочнікі Юра Кашкур, Насця Суботка, Вольга Аўласевіч, Арцём Пятроўскі і Ігар Матэленак. Упершыню ў турніры прынялі ўдзел ювеналы (малодшая група). Вучні 7 “А” класа стварылі каманду “Крэаціў.Вy”.\n14-03-2011, 15:42 [ Грамадства ] • Выбар правільны\nОпубликовал: gazeta | Просмотров: 1079 | Комментарии (0)\n14-03-2011, 15:39 [ Афіцыйна ] • Особенности уплаты налогов\nОпубликовал: gazeta | Просмотров: 2254 | Комментарии (0)\nС 1 января 2011 года изменён порядок уплаты налога на прибыль на основании закона от 15.10.2010 г. №173-3 «О внесении дополнений и изменений в Налоговый кодекс Республики Беларусь». Вводится понятие текущих платежей по налогу на прибыль и устанавливается порядок их внесения в бюджет в течение налогового периода (календарного года). Суммы, подлежащие уплате текущими платежами, будут исчисляться одним из двух методов.\n14-03-2011, 15:37 [ Афіцыйна ] • Дасудовае ўрэгуляванне\n31 студзеня ўступілі ў сілу змяненні і дапаўненні ў гаспадарчы працэсуальны, грамадзянскі і асаблівую частку падатковага кодэксаў па ўдасканаленню гаспадарчай судовай вытворчасці. Яны акцэнтуюць увагу на неабходнасці захавання дасудовага парадку ўрэгулявання спрэчак. З гэтай мэтай устанаўліваецца агульнае правіла—абавязковае прад’яўленне прэтэнзіі да звароту ў суд з іскам. Адначасова гаспадарчаму суду прадастаўлена права пры вырашэнні пытання аб памяншэнні няўстойкі ўлічваць дзеянні бакоў па вырашэнню канфлікта ў дасудовым парадку.


Дзяржаўны савет Грэцыі — Вікіпедыя\n37°58′53″ пн. ш. 23°43′52″ у. д.HGЯO\nДзяржаўны савет Грэцыі\nпрызначаецца Вышэйшым судовым саветам, старшыня і намеснікі прызначаюцца Кабінетам міністраў з ліку членаў савета\nу старшыні і намеснікаў — 4 гады\n1 ліпеня 2009 года\nБудынак Дзяржаўнага савета Грэцыі — Арсакіян\nвуліца Панепістыміу 47-49\nДзяржаўны савет Грэцыі (грэч.: Συμβούλιο της Επικρατείας) — адначасова адміністрацыйны орган і Вярхоўны адміністрацыйны суд Грэцыі. Такім чынам, яго роля дваістая. Дзяржаўны савет Грэцыі — член Асацыяцыі Дзяржаўных саветаў і Вярхоўных судоў адміністрацыйнай юрысдыкцыі Еўрасаюза, а таксама Міжнароднай асацыяцыі Вярхоўных судоў адміністрацыйнай юрысдыкцыі. Дзяржаўны савет размяшчаецца ў будынку Арсакіёна ў цэнтры Афін.\nДзяржаўны савет узначальвае яе старшыня, які абіраецца з ліку членаў Савета ад Кабінету міністраў Грэцыі тэрмінам на чатыры гады. Суд складаецца са Старшыні Савета, 10 намеснікаў, 53 членаў (суддзяў), 56 асацыяваных саветнікаў (выкладчыкаў права) і 50 памочнікаў суддзяў, усе яны павінны быць выпускнікамі Нацыянальнай школы суддзяў.\nДзяржаўны савет у Грэцыі ажыццяўляе сваю юрысдыкцыю праз Пленарныя пасяджэнні або ў шасці прававых палатах (Α, Β, Γ, Δ, Ε і ΣΤ). Кожная з палат можа складацца з пяці або сямі членаў. Юрысдыкцыя пленарных пасяджэнняў вызначаецца законам (Заканадаўчы дэкрэт 170/1973, артыкул 14), у той час як кампэтэнцыя палат вызначаецца законам і прэзідэнцкімі ўказамі, прапанаванымі міністрам юстыцыі пасля разгляду Савета.\nДа кампэтэнцыі Дзяржаўнага савета адносіцца, у прыватнасці, наступнае:\nАдмена нарматыўных актаў і пастаноў адміністрацыйных органаў улады з прычыны парушэння імі закону або перавышэння ўладных паўнамоцтваў;\nПерагляд пастаноў ніжэйшых па ўзроўню адміністрацыйных судоў;\nРазгляд адміністрацыйных рознагалоссяў істотнага парадку паміж дзяржаўнымі органамі.\nПасля ўнясення канстытуцыйнай папраўкі 2001 года пленарнае пасяджэнне (а не палаты) - адзіны кампэтэнтны судовы орган, які можа вызначаць пытанне пра законнасць прынятых выканаўчымі органамі ўлады адміністрацыйных актаў. Пленарнае пасяджэнне таксама кампэтэнтна разглядаць хадайніцтвы ў выпадках:\nПрадстаўляюць агульны інтарэс, калі прэзідэнт краіны непасрэдна звяртаецца да Савета;\nКалі адна з палат звяртаецца да Савета. Палаты могуць накіроўваць найбольш важныя справы ў пленарнай сесіі, калі вынесенае адміністрацыйным органам пастанова прынята з перавышэннем улады або з парушэннем закону.\n↑ Διεύθυνση Συμβουλίου της Επικρατείας — Πρόεδρος Πικραμμένος Παναγιώτης(недаступная спасылка)\n↑ The Council of State (англ.)\nАфіцыйная старонка Дзяржаўнага Савета Грэцыі(грэч.) (англ.) (фр.) (ням.)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Дзяржаўны_савет_Грэцыі&oldid=3577498"\nСудовая сістэма Грэцыі\nДзяржаўны лад Грэцыі\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 21:29, 30 сакавіка 2020.


У Гомелі адбыўся мітынг супраць трэцяга тэрміну прэзыдэнта\n11 кастрычнік 2004, 10:32\nКазімір Яноўскі, Гомель 10 кастрычніка ў Гомелі блізу паўтысячы гараджанаў узялі ўдзел у мітынгу супраць трэцяга тэрміну прэзыдэнта. Гарвыканкам дазволіў акцыю ля Палацу глухіх на вуліцы Юбілейнай. На мітынгу, які праходзіў пад лёзунгам: “Беларусі –так! Лукашэнку – не!”, выступілі кандыдаты ў дэпутаты ад кааліцыі “Пяцёрка плюс” Алесь Карніенка, Юрый Варонежцаў, Віктар Хоміч ды іншыя. Падчас мітынгу нарасхват ішла кніга Шарамета й Калінкінай “Выпадковы прэзыдэнт”.\nСябра АГП Васіль Палякоў, які замовіў і распачынаў мітынг, нагадаў гараджанам: яшчэ год таму дэмакратычныя сілы гораду правалілі грамадзкае галасаваньне наконт трэцяга прэзыдэнцкага тэрміну.\n(Палякоў: ) “Большасьць удзельнікаў – менавіта 89,6 адсотка – сказалі “не” трэцяму тэрміну прэзыдэнта”. І ўсё ж, нягледзячы на такія лічбы, Аляксандр Лукашэнка абвясьціў рэфэрэндум”.\nКандыдат у дэпутаты парлямэнту ў 33 выбарчай акрузе Алесь Карнеенка патлумачыў, што асабіста ён супраць трэцяга тэрміну яшчэ й таму, што адміністрацыя Лукашэнкі не адказала на запыт звыш 4 тысячаў гамельчукоў. Зімою яны паставілі пад запытам свае подпісы й патрабавалі адказу: чаму так падвышаны камунальныя плацяжы?\n(Карніенка: ) “Мы пыталіся ў прэзыдэнта: чаму гэта адбываецца? У сувязі з чым такі жахлівы рост камунальных плацяжоў, што пэнсіянэры ажно плакалі? Мінулі многія месяцы. Адказу няма”.\nЯшчэ адзін кандыдат ад АГП Юры Варонежцаў у сваёй прамове выказаў зьдзіўленьне, што міліцыя ды спэцслужбы палююць на палітычных апанэнтаў, а не займаюцца абаронай канстытуцыйнага ладу ў тых кабінэтах, дзе “сядзяць арганізатары злому Канстытуцыі, ператварэньня яе ў анучу для мыцьця падлогі”.\nПасьля мітынгу міліцыя затрымала легкавік сябра АГП Уладзімера Кацоры. Яго прымусілі ехаць у Чыгуначны РАУС, дзе ўчынілі ператрус. Відаць, шукалі кнігу Шарамета й Калінкінай “Выпадковы прэзыдэнт”, якую раздавалі на мітынгу. Аднак у легкавіку міліцыянты знайшлі толькі падшыўкі старых газэт.


������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� ���� �������� �� ����� ��� �������� ������ ������ ����� ��� ��� ������� ��� ������ ���� ����� ������ ������ ��� ������� ����� ��� ��� ����� �� ����ߡ ����� �����!! � ������ ����� ���� ���� ���� ���� ������ ���� ��� ���� ������ ��� ����� ������ ����� ������2014 � ��� ��� ���� ������ ����� �� ����� ��� ������� �� ����� �� ���� ����� ������ ���� 2014 � ������ ���� ��� ����� ����� � ����� ������� ���� ������� ������ , ��� ����� ��� �������� , ���� ���� ���� ��� �������� � �������� ��������� ������� ����� ����� ����� ����� ����� ��� ������ ����� ����� ���� ������ ���� ���� �������� ����� ������ ���� ����� ������ ������� ���� ����� ������ ���� ��� ��� ������ ��������� ������ ���� 5 ������ ����� ����� ����� ����� ���� ������� 9 "���" ����� ������ 20 ���� ������ ����� �������� ��� ����� ���� ������� ����� ������ �� ���� ��������� ,, ����� ������ ��� �������� ��� ����� ����� ����� ��� [3-1-2014] ����� ������� ������� ��� [15-1-2014] �������� �� ��� ����� ������ ���� ������� 9 ��� ������ ��� ���� ������� ����� 2014 ������ ���� ����� ������ arabs got talent 2014 ����� ������ ��� ��� ������� ������ ������� �������� ������� ������ ������ ������� ��� ����� 2014 ��� �������� ��� ���� ������� ������� ������ ������� �������� ����� ��������� ������� ����������� ����� ��������� ��� ���� ������� 2014 ���� ������� 9 ��������� ����� ������� 2014 ����� ����� �������� > ����� ������ > ����� 2014 - ���� 2014 ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� ��������\n������� ����� ������� ����� ���� ���� ������� ������ ����� 2014 - ���� 2014 ������ ���� 2014 ������� 2014 ���� 2014 ����� ��� 2014 ����� 2014 �������� ��������� ������� ��� ������ ��� ������� ���� ����� ������ ��������� ������� ���� ������ ������� ���� ������ ���� 2014 ������� ���� 2014 ������� ���� 2014 ������� ���� ����� ��� ����� �� ���� 2014 ��� ����� ���� Photos Hazal Kaya 2014 ��� ������� ����� ���� 2014 ����� ���� �������� ��� ���� �������� 2014 ����� ����� ���� ����� ������ ����� ����� 6 ���� �� ������ ������ ��� ������ ������� ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� ����� 2014 - ���� 2014 ���� 1 �� 2 1 2 > LinkBack ����� ������� ����� ��� ������� #1 09-11-2014\nsudr_madian ���� ������ ��� ������� : 6 ����� ������� : Apr 2008 ����� ��������� : 205,621 ����� ������ : ���� ���� ����� ������ : �� ����� ������ ������ : 1000 ���� ������ ��������� : 20 ���� ������� : Egypt ������ : ����� : ����� : ������� : n70 ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� ������ ���� 2014������� ���� 2014������� ���� 2014 ������������ ���� ����������� ����� ��� ����� �� ���� 2014���� ������� ����� ���2014 �������� ���� ����� ��� 2014����� ��� ����� ����� ��� 2014 ����� 706 �85 ����� 527 �95 ����� 612�82 �����745 �55 ����� 707 �55 ����� 522 �34 �����555 �75\n�����750 �75 �����600� 75\n�����755 �58 �����610 �70 �����632 �68 �����747 �115 �����636 �115\n�����654 �105 �����726 �88 �����716 ��48 �����507�50\n�����749 �43 �����718 �46\n�����605 �49 �����704 �50\n�����701 �44 ����� 721 �48 ����� ������� �������� ������� ���� ������ �������� ���� ����� ������� ����� ������� ������ ������ �������� ����� ���� ����� ��� ������ ������� �������2014 ��� ������ ������ ����� ����2014 ������ ��� ������ ���� ����� ������� ���� ��� ������ ����� �� ������ 2014 ���� ������ ���� ��� �� ����� ��� ������ �� ���� ���� ��� ��� ����� �� ����� ��� ���� ���������� ����� ���� ����� ���� ������ ���� ����� ������� ���� ���� ���� ���� ���� ������ ������ ����� ���� �� ���� ������ ��� ����� ������� ���� ���� ����� ����� ���� ���� ���� ���� ����� ������ �� ����� ��� ��� ���� ��� ������ ����� ���� ������ ����� �� ���� ����2014������ ������ ����� ����� ����� ��� ������2014 ��� ����� ���� ����� ���� ������� ������ ���� ������� ��� ������ ����� �� ������2014 ��� ����� ���� ���� ���� ��� ������� 2014 ������ ������ ���� ���� ���� ��������� ������ ����� ����� ����2014 ������� : sudr_madian �����000 ��� ������� ������� ���������� 2014 ��� ����� ������� ������� ����� ��� ����� 2014���� ������� ������� ����� ��� ����� ��� ����� ������� ������� ������� ����2014 ��� ������� ������� ������ ���2014 ����� ������� ��� ����� ������� ������� ��� ������� ������� �������� ������ ��� 2014 ������� ������� ������ ����� ���� �����2014��� ������� �������� ������ 2014 ����� ��� �������������� ����� ����������000 �������� ����� ����� ��� ������ ���� ����� ������� ���� ������ ������� ������� ������ ��� ��� ��� ����� ����� ���� ����������������� ��� ��� ��� ����� ������ ���� ��������� �� ����� ����� 2014������ ������� ������� ������ ��� ��� ��� ����������� ����� ����� ��� ��� ��� ����� ����� ������ ����� ����� ��� ���� ����� ������� ���� ���� ��� ����� �����2014 ��������� ����� ����� ��� ������ ���� ����� ������� ���� ����� ������� ������� ������ ��� ��� ��� ����� ����� ���� ���� sudr_madian ������ ���� ������ ����� ����� ���� ��� sudr_madian ����� �� ��������� ���� ����� sudr_madian 09-11-2014\n#2 ������� ����� sudr_madian ���� ������ ����� ���������: 20 ���� ������ ������: 1000���� ��: ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� �����701 �44\n�����704�50 �����702 �55\n�����708 �46 �����650 �47 �����516 � 40\n�����703 ��45 �����718 �46\n�����605 ��49 ����� 641 �48 �����620 �55 sudr_madian ������ ���� ������ ����� ����� ���� ��� sudr_madian ����� �� ��������� ���� ����� sudr_madian 09-11-2014\n#3 ������� ����� sudr_madian ���� ������ ����� ���������: 20 ���� ������ ������: 1000���� ��: ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� �����607 �42 �����761 �48\n�����762 �45 ����� 735 �50\n�����623 �58 �����624 �43 �����614 �43 �����653 �45 ����� 603�55 ����� 770 �53 �����514 �49 �����635 ��80 ����� 709 �60 �����744 �64 sudr_madian ������ ���� ������ ����� ����� ���� ��� sudr_madian ����� �� ��������� ���� ����� sudr_madian 09-11-2014\n#4 ������� ����� ���� ���� ���� ��� ������� ����� ���������: 20 ���� ������ ������: 543���� ��: ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� ���� ����� ��� ����\n���� ��������� ���� ���� ���� ������ ���� ������ ����� ����� ���� ��� ���� ���� ����� �� ��������� ���� ����� ���� ���� 09-12-2014\n#5 ������� ����� ��� ����� ���������: 20 ���� ������ ������: 482���� ��: ������ ���� 2014 ��� ������ ���� 2014 ���� �������� ������ ����� ��� ������ ���� ������ ����� ����� ���� ��� ��� ����� �� ��������� ���� ����� ��� ���� 1 �� 2 1 2 > ������� �������� (Tags) 2014, ��������, ����, ����, ������ « ������ ����� ��� ������ ��� ������� ��� ���� ����� ��������� �������\n���� ������ ���� » ����� ������� ������ ���� ����� ������� ���� ��� ������� ��� ���� ����� ��� ������� ����� ������ �������� ��� ����� ������� �������� ��� ����� ������ �������� ������ ���� ���� ����� ������� ������ ���������� ���������� ���� ����� �� ������� ������ �������� ������� ��� ������ ��������� ��� ������ ��� ���� ��� ���� ��� ��� ��� ���� ��������� ������� ����� ������ ��� �������� ��������� ������� ����������� ����� ��������� ��� ����� Arab idol arabs got talent 2014 ��� ��� ����� 2014 ���� ������� 8 ���� ������� 9 ����� ������� ����� ������ ����� ������� ����� �������� ����� ������� ������ ����������� ������� ������ ������ ������� �������� �������� ������� ������� ������ ������� ������� ������� 2014 �������� ��������� ���� ����� ���� ����� ������ ������ ��������� 2014 ������ ������ ������� �������� ��������� ����� ��������� ����� ������� ������ �������� ����� ���������� ����� �������� ����� ��������� ���� ���� ������� ������� �������� ���������� ������ ���� ������� ���� ���� ������� �������� ���� �������� ����� ���� ������� ����� ������ ����� ������ ������� ����� �������� �������� �������� ������� �������� ������ - ��� ��� ������� ���� �������� ���� 2014 - ���� ���� 2014 - ����� 2014 ������ �������� ����� 2014 - ���� 2014 ����� ��������� ��� ����� - ��� ����� ������� ����� ������ �������� ���������� ������ ����� ���������� ������ ���� ���������� ������ ������ �������� ����� ����������� ����� �������� ������ ������� �������� �������� ������� ��������� ��������� ������ ������� ������� �������� �������� ����� ���� ������� ���������� ��������� ����� ������� ��������� ����� ������ ������ ���� 03:41 AM. -- ���� ����� ������� -- ������ �������� ��������� - ����� ������� ��� -


Інгвар Кампрад — Вікіпэдыя\nФэ́адар І́нгвар Ка́мпрад (па-швэдзку: Feodor Ingvar Kamprad; 30 сакавіка 1926, в. П’етэруд, камуна Эльмгульт, лэн Крунубэрг, Швэцыя — 27 студзеня 2018, в. Ліяторп, камуна Эльмгульт) — швэдзкі прадпрымальнік, заснавальнік мэблевага канцэрну IKEA.\nшвэдз. Ingvar Feodor Kamprad\nГапаранда(en) (Швэцыя), 2010 г.\nІнгвар Фэодар Кампрад\n30 сакавіка 1926(1926-03-30)\nвёска П’етэруд(sv), лэн Крунубэрг, ляндзкап Смолянд(en), Швэцыя\n27 студзеня 2018(2018-01-27) (91 год)\nЛіяторп, Эльмгульт, Крунубэрг, Швэцыя\nКэрстына Вадлінг (1950—1960), Маргарэта Стэнэрт (пам. 2011)\nСыны: Пітэр, Ёнас і Матыяс (ад 2-й жонкі); прыёмная дачка Аніка\nЗаснавальнік мэблевага прадпрыемства «IKEA» (1943); уласнасьць — больш за $3,4 млрд (2015)\nІнгвар Кампрад у Вікісховішчы\nНарадзіўся ў швэдзкай вёсцы П’етэруд (цяпер камуна Эльмгульт). Дзед па мячы быў родам зь Нямеччыны, адкуль перавёз сям’ю. Дзяцінства правёў на хутары Эльмтаруд (камуна Юнгбю, лэн Крунубэрг).\nУ дзіцячым узросьце пачаў гуртам закупаць запалкі ў сталіцы (Стакгольм) і прыбыткова збываць іх у раздроб з ровара суседзям (парафія Агунаруд(en)). Пасьля ў продаж пайшлі рыба, калядныя ўпрыгожаньні, насеньне, шарыкавыя асадкі і алоўкі. У падлеткавым узросьце (16—18 гадоў), у 1942—1945 гг., пад уплывам бацькі і бабулі з Судэтаў зьбіраў грошы для карпаратысцкага(en) грамадзкага аб’яднаньня «Новашвэдзкі рух»(en), і прыцягваў у яго новых удзельнікаў. Адначасна быў чальцом партыі «Швэдзкі сацыялістычны сход»(en), якая адмовілася прызнаць ажыцьцяўленьне Халакосту ў Нямеччыне.\nЗа посьпехі ў навучаньні, 17-гадовым юнаком атрымаў ад бацькі ў падарунак грошы. На атрыманую ўзнагароду ў 1943 годзе заснаваў у вёсцы Агунаруд, дзе жыў яго дзядзька Эрнст, прадпрыемства «IKEA» (акронім ад Інгвар Кампрад, Эльмтаруд, Агунаруд) для рассылкі замоўленых тавараў поштай. У 1953 годзе пашырыў дзейнасьць прадпрыемства на вытворчасьць і збыт унівэрсальна-зборнай мэблі. У 1961 годзе перавёў вытворчасьць мэблі ў Польскую Народную Рэспубліку для скарачэньня выдаткаў на заробкі супрацоўнікаў. У 1976 годзе выдаў кнігу «Запавет гандляра мэбляй» (швэдз. En möbelhandlares testamente). Тады ж пераехаў у Швайцарыю (Эпаленж(en), Лязанская акруга, кантон Во), дзе на 2009 год быў найбагацейшым жыхаром краіны.\nУ 1982 годзе заснаваў у Нідэрляндах (Лейдэн, правінцыя Паўднёвая Галяндыя) фонд «ІнгКа»(en) (нід. IngKa; ад Інгвар Кампрад) для кіраваньня праз аднайменны холдынг (Лейдэн) крамамі «ІКЕА». 29 сакавіка 1989 г. заснаваў у Ліхтэнштайне (Вадуц) сямейны фонд «Інтэрого»(en) (ням. Interogo) для кіраваньня «Інтэр ІКЕА» (нід. Inter IKEA; Дэльфт, прав. Паўднёвая Галяндыя), што валодае таварным знакам «ІКЕА». У чэрвені 2013 г. сышоў з кіраўніцтва «ІКЕА», старшынём якога стаў яго малодшы сын Матыяс. Вярнуўся на радзіму ў сакавіку 2014 году. Памёр 27 студзеня 2018 году.\nІнгвар Кампрад — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nЗапавет гандляра мэбляй(анг.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Інгвар_Кампрад&oldid=2033167»\nАпошняе рэдагаваньне ў 18:51 31 сьнежня 2018\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 31 сьнежня 2018 году ў 18:51.


Канвертаваць Дацкія кроны (DKK) і Унцый золата (XAU) : Калькулятар абменнага курсу\nДацкая Крона (DKK) і Унцый золата (XAU) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Дацкая Крона і Унцый золата пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 28 сакавік 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Дацкая Крона. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Унцый золата валюты па змаўчанні. Націсніце на Унцый золата або Дацкія кроны канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nДацкая крона гэта валюта, у Данія (Дз.К., ДНК), Фарэрскія выспы, і Грэнландыя (GL, ОСТ). Дацкая крона таксама вядомы як Krones. Сімвал DKK можа быць запісаная Dkr. Сімвал XAU можа быць запісаная Au Oz. Дацкая крона дзеліцца на 100 ore. Абменнага курсу Дацкая крона Апошняе абнаўленне 26 сакавік 2020 ад Міжнародны валютны фонд. Абменнага курсу Унцый золата Апошняе абнаўленне 21 сакавік 2020 ад Kitco. DKK каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў. XAU каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў.


20 красавік 2016, 15:53\nПра гэта ён паведаміў у сераду ў сваім блогу на сайце «Эхо Москвы».\nБукоўскі заяўляе, што супраць яго вядзецца наўмысная кампанія дыскрэдытацыі і перасьледу. «Гэтая спэцапэрацыя ФСБ, у адрозьненьне ад мноства папярэдніх падобных спробаў, чамусьці актыўна падтрымліваецца праваахоўнымі органамі Вялікабрытаніі» — піша ён.\nПісьменьнік падкрэсьліў, што ягоная галадоўка працягнецца да таго часу, пакуль абвінавачаньні не будуць зьнятыя.\nУладзімір Букоўскі — адзін з самых непрымірымых крытыкаў ўнутранай і зьнешняй палітыкі Расеі і асабіста прэзыдэнта Ўладзіміра Пуціна. У 2007 годзе ён вылучаўся кандыдатам у прэзыдэнты Расеі, аднак яму было адмоўлена ў рэгістрацыі. У 2009 годзе Букоўскі увайшоў у палітраду апазыцыйнага руху «Салідарнасьць». З 1976 году пісьменьнік жыве ў Вялікабрытаніі. У красавіку 2015 года кэмбрыджская каралеўская пракуратура выставіла яму абвінавачаньне ў вырабе і захоўваньні «непрыстойных дзіцячых фатаграфій». У адказ Букоўскі падаў у суд на брытанскую пракуратуру, абвінаваціўшы яе ў паклёпе і перавышэньні службовых паўнамоцтваў.\nСавецкага дысыдэнта Ўладзіміра Букоўскага ў Англіі выклікаюць у суд за дзіцячую парнаграфію\nСавецкі дысыдэнт Уладзімір Букоўскі знаходзіцца ў коме ў Нямеччыне\n«На Букоўскага паклёпнічалі усімі спосабамі»


13 верасня Беларусь заваявала два залатыя медалі на Параалімпіядзе | zviazda.by\nХатняя старонка » Спорт » 13 верасня Беларусь заваявала два залатыя медалі на Параалімпіядзе\n13 верасня Беларусь заваявала два залатыя медалі на Параалімпіядзе\nЗборная Беларусі заваявала два залатыя медалі ў шосты дзень спаборніцтваў Параалімпійскіх гульняў 2016 года ў Рыа-дэ-Жанэйра, здолеўшы падняцца на 13-е месца ў неафіцыйным агульнакамандным заліку.\n13 верасня ў складзе нашай каманды золата заваявалі Андрэй Праневіч (індывідуальная шпага) і Уладзімір Ізотаў (плаванне на 100 м брасам). Такім чынам, у актыве зборнай Беларусі ўжо сем узнагарод Гульняў-2016: пяць залатых і дзве бронзавыя. Раней адзін бронзавы і тры залатыя медалі заваяваў плывец Ігар Бокій, яшчэ адна бронзавая ўзнагарода ў актыве кідальніка кап'я Аляксандра Трыпуця.\nПрэзідэнт Беларусі, прэзідэнт Нацыянальнага алімпійскага камітэта Аляксандр Лукашэнка павіншаваў членаў нацыянальнай каманды па інваспорце Андрэя Праневіча і Уладзіміра Ізотава з заваяваннем залатых медалёў на Параалімпійскіх гульнях у Рыа-дэ-Жанэйра. Кіраўнік дзяржавы пажадаў спартсменам і трэнерскаму калектыву нацыянальнай каманды моцнага здароўя і новых поспехаў.\nУ спаборніцтвах на шпагах сярод жанчын дзве беларускі выйшлі ў васьмёрку наймацнейшых. Алеся Макрыцкая саступіла немцы Сімоне Брызе-Батке, якая заняла ў турніры 4-е месца, а Настасся Касцюшкова саступіла кітаянцы Чжой Цзыньцзынь, якая, перамогшы беларуску, у фінале заваявала залатую ўзнагароду.\nПершае месца ўпэўнена займаюць кітайцы, якія за шэсць дзён ужо заваявалі 63 залатыя, 51 сярэбраны і 33 бронзавыя ўзнагароды. Другі радок займае зборная Вялікабрытаніі, на рахунку якой 34 залатыя, 18 сярэбраных і 23 бронзавыя ўзнагароды. На трэцім месцы размяшчаецца каманда Украіны, у актыве якой\n72 медалі (27-21-24).\nЗагаловак у газеце: Залатыя вы нашы!\nІгар Бокі і Алег Шэпель падвялі вынікі Рыа-2016\nБеларускія параалімпійцы вярнуліся дадому\nІгар Бокій заваяваў ужо чацвёртае «золата»\nПлывец Ігар Бокій заваяваў «золата» на Параалімпійскіх гульнях у Рыа\nМінская міжнародная кніжная выстава-кірмаш адбудзецца 8-12 лютага\nФестываль «Покліч Палесся» пройдзе 24 верасня\n24 верасня ў Мiнску адбудзецца закрыццё мотасезона-2016\nНовы інтэрнат для маладых спецыялістаў адкрылі ў Навагрудку


Пад Глыбокім паставілі помнік на магіле журналіста Свабоды Язэпа Барэйкі\n16 ліпень 2019, 10:04\nНадмагільны помнік дыктару Свабоды Язэпу Барэйку ля Глыбокага. Фота: Уладзімер Скрабатун\nУ Гірстунах, што недалёка ад Глыбокага, паставілі надмагільны помнік журналісту і дыктару Свабоды, гісторыку і дзеячу беларускай міграцыі Віктару Сянкевічу (сапраўднае імя якога — Вінсэнт Сенькавец, а псэўданім на Свабодзе — Язэп Барэйка).\nЯк адзначае рэдактар газэты «Вольнае Глыбокае» Ўладзімер Скрабатун, помнік пастаўлены на сямейным пахаваньні — побач зь Віктарам Сянкевічам ляжаць ягоныя маці і жонка.\n«Прах абаіх год назад прывёз з Сан-Францыска сын Майкл Сянкевіч, — расказвае Скрабатун. — На помніку эпітафія на беларускай мове, так захацеў сын Майкл, які прысутнічаў пры пахаваньні праху свайго бацькі і маці год назад, так і цяпер пры ўстаноўцы помніка. Ён прыбыў з Сан-Францыска з жонкай і старэйшым сынам. З тэкстам эпітафіі на маю просьбу парупіўся Зьміцер Бартосік, які працягвае справу Віктара Сянкевіча на Радыё Свабода».\nВіктар Сінкевіч памёр у верасьні 2017 году ў Сан-Францыска на 92-м годзе жыцьця. На радзіме ягоны прах быў пахаваны летась.\nВіктар Сянкевіч нарадзіўся на Глыбоччыне, падчас вайны трапіў у Нямеччыну, пасьля ў Францыю, дзе браў удзел у руху Супраціву; пасьля як былы грамадзянін даваеннай Польшчы трапіў у корпус Андэрса, закончыў вайну ў Італіі.\nПасьля вайны, як і шмат хто з былых жаўнераў корпусу Андэрса, Сянкевіч пасяліўся ў Вялікай Брытаніі, адкуль на пачатку 50-х ён паехаў па навуку ў бэльгійскі Лювэн. У 1953 годзе пераехаў у Гішпанію, скончыў там філязофскі факультэт Мадрыдзкага ўнівэрсытэту, абараніў дактарат на тэму гісторыі Вялікага Княства Літоўскага. У 1958-1961 гадох працаваў у беларускай сэкцыі Нацыянальнага гішпанскага радыё.\nПасьля гэтага паступіў на працу ў тэхнічнай абслузе перадатчыка Радыё Свабода — Радыё Свабодная Эўропа ў мясцовасьці Палямас каля гораду Жыроны ў Каталёніі. З часам ён пачаў дасылаць у Мюнхэн свае перадачы. Сянкевіч пакінуў па сабе таксама немалую творчую спадчыну — сотні скрыптоў на самыя розныя тэмы беларускай гісторыі.\n«Гаварыў Язэп Барэйка», — гучала на заканчэньне ягоных перадач у гады халоднай вайны.\nВіктар Сянкевіч. Апошняе вядомае фота. Каліфорнія, 1994 год\nВяртаньне Язэпа Барэйкі. Новае падарожжа Зьмітра Бартосіка


Суббота, 28 03 2020, 17:17\nПятница, 12.10.2018 08:32\nсемья Редико Известному писателю Льву Николаевичу Толстому принадлежит высказывание: «Счастлив тот, кто счастлив у себя дома». И в наше время эта цитата остается актуальной, в частности для молодой многодетной семьи ... Далее\nЗахавальніца сямейнага ачага\nПятница, 12.10.2018 08:30\nУ сярэдзіне восені — 14 кастрычніка, у Беларусі адзначаецца Дзень маці. Не заўсёды, а зачастую і вельмі позна мы заўважаем, што ўсё, чаго мы дасягнулі ў жыцці, атрымалася дзякуючы нашай ... Далее\nС 1 по 14 октября будет проводиться благотворительная акция “Корзина добра”, приуроченная ко Дню матери\nПятница, 28.09.2018 16:41\nСпециалисты отделения социальной адаптации и реабилитации ГУ “ТЦСОН Шарковщинского райна) с 1 по 14 октября проводят благотворительную акцию “Корзина добра”, приуроченную ко Дню матери. Любой желающий может пополнить эту уникальную ... Далее\nПятница, 28.09.2018 14:04\nДля кожнага чалавека надзейнай апорай у жыцці і найвялікшай каштоўнасцю з’яўляецца яго сям’я — вялікі дар і вялікае шчасце. Амаль 65 год пражылі разам Віктар Альфонцавіч і Браніслава Усцінаўна Хомічы ... Далее\nУсе за аднаго ў дружнай сям’і Мальчэўскіх\nПятница, 28.09.2018 13:56\nАлена Мальчэўская і яе дзеці: Наталля, Ілля, Артур і Станіслаў — Мітусня, дзіцячы смех, тупат дзіцячых ножак па кватэры — гэта шчасце, непараўнальнае ні з чым, — упэўнена маці чатырох ... Далее\nСреда, 26.09.2018 09:45\nПостановлением Совета Министров Республики Беларусь от 20 ноября 2017 г. № 864 утверждено Положение о социальном обслуживании в замещающей семье. Положением регулируются порядок и условия оказания совершеннолетним нетрудоспособным гражданам социальных ... Далее\nС целью профилактики правонарушений среди несовершеннолетних педагог-психолог ГУО «Социально-педагогический центр Шарковщинского района» В. В. Байковская с июня по август для воспитанников детского социального приюта проводила индивидуальные и групповые коррекционно- реабилитационные мероприятия ... Далее\nУ жніўні 2018 года аддзелам ЗАГС Шаркаўшчынскага райвыканкама зарэгістраваны нованароджаныя\nПятница, 14.09.2018 10:13\nУ жніўні 2018 года аддзелам ЗАГС Шаркаўшчынскага райвыканкама зарэгістраваны нованароджаныя: Канстанцін Ламака, Марыяна Жолуд, Павел Каштальян, Данііл Вязіцкі, Цімафей Качан — г.п. Шаркаўшчына, Міхаіл Жукаў — в. Зарэчча. Сардэчна віншуем татаў ... Далее\n7 сентября в парке ОАО «Шарковщинский агротехсервис» нашего горпоселка прошел областной этап семейного сельскохозяйственного проекта «Властелин села-2018». Организаторами и партнерами мероприятия выступили: Витебский областной комитет Общественного объединения «Белорусский республиканский союз молодежи», ... Далее\n90 год з мудрасцю і аптымізмам. Свой юбілей адзначыў старэйшы жыхар аграгарадка Радзюкі Іван Іванавіч Лазовік\nПонедельник, 3.09.2018 14:48\n3 верасня свой 90-гадовы юбілей адзначыў старэйшы жыхар аграгарадка Радзюкі Іван Іванавіч Лазовік. З жонкай Зофіяй Аніцэтаўнай, з якой яшчэ да вайны вучыліся ў адным класе і жылі непадалёку адзін ... Далее\nВ ОАО «Ельня-Агро» начал работать физкультурно-оздоровительный центр «Зорька»\nЧетверг, 30.08.2018 13:35\nС июля месяца в деревне Зорька в бывшем здании местного сельского клуба начал работать физкультурно-оздоровительный центр «Зорька». Все необходимые тренажеры были перевезены с ФОЦ «Пялики», который был закрыт в этом ... Далее\nУ ліпені 2018 года аддзелам ЗАГС Шаркаўшчынскага райвыканкама зарэгістраваны нованароджаныя\nВторник, 21.08.2018 11:22\nУ ліпені 2018 года аддзелам ЗАГС Шаркаўшчынскага райвыканкама зарэгістраваны нованароджаныя: Дзмітрый Панкрат, Вікторыя Арлова, Аляксей Хмельнік, Ксенія Курыловіч, Максім Палялейка — г. п. Шаркаўшчына, Аляксандр Сініца — аг. Наваселле, Максім ... Далее\nЧетверг, 2.08.2018 15:45\nВольга Рамановіч з дачкой Кацяй трымаюць у руках сямейны альбом Па-першае, мы пазнаём многа новага пра сябе і сваіх блізкіх; па-другое, мы хочам пакінуць свой след у гісторыі; па-трэцяе, у ... Далее\nЗалатыя юбіляры Вольга Іванаўна і Іосіф Іосіфавіч Гернаты з аграгарадка Іёды\nПятница, 27.07.2018 15:13\nУмець кахаць — вялікі дар прыроды. Не кожнаму даецца гэты дар, Каб несці цераз буры і нягоды У душы любові залаты пажар. У чым заключаецца сямейнае шчасце? Ва ўзаемнай павазе, любові, вернасці, адданасці адзін ... Далее


American McGee's Alice (бел.: Аліса Амерыкэн Макгіл, у афіцыйнай рускай лакалізацыі — Америкэн Макги: Алиса) — камп'ютарная гульня ў жанры экшн ад трэцяй асобы, распрацаваная амерыканскай кампаніяй Rogue Entertainment пад кіраўніцтвам геймдызайнера Амерыкэна Макгіла і выдадзеная Electronic Arts. Першы рэліз гульні адбыўся 5—6 снежня 2000 года. Прадукт распрацаваны для персанальных камп'ютараў пад кіраваннем аперацыйных сістэм Microsoft Windows і Mac OS, а таксама для платформ PlayStation 3 і Xbox 360. Гульня выкарыстоўвае рухавічок id Tech 3 ад id Software, раней ужыты ў Quake III Arena і перапрацаваны кампаніяй Ritual Entertainment.\nСюжэт гульні грунтуецца на казках Льюіса Кэрала «Аліса ў Краіне цудаў» і «Аліса ў Залюстаркоўі», аднак прадстаўлены іншым варыянтам гэтага выдуманага сусвету — змрочным, напоўненым жорсткасцю і гвалтам. У гульні распавядаецца пра тое, як за некалькі гадоў да пачатку яе асноўнай сюжэтнай лініі ў хаце маленькай дзяўчынкі Алісы адбываецца пажар, у якім гінуць яе бацькі, а сама Аліса, якая спіць і знаходзіцца тым часам у Краіне цудаў, атрымлівае эмацыйную траўму. Яна лічыць сябе вінаватай у іх смерці. Пасля некалькіх гадоў лячэння ў псіхіятрычнай клініцы, якія не пайшлі на карысць, дзяўчына зноў трапляе ў Краіну цудаў, але ўжо збрыджаную яе траўміраванай псіхікай.\nAmerican McGee's Alice адносіцца да жанру Action. Гульнявы працэс грунтуецца на руху галоўнай гераіні — Алісы — па лінейным маршруце. Падчас шляху дзяўчына размаўляе з персанажамі гульні (гэта адбываецца цалкам у аўтаматычным рэжыме), змагаецца з ворагамі, босамі і рашае галаваломкі. Акрамя простага руху крокам ці бегам, Аліса можа скакаць, чапляцца падчас скачкоў за паверхні і вяроўкі, лазіць па вяроўкам і разгойдвацца на іх, плаваць у вадзе, а таксама лётаць над узыходнымі струменямі газу на сваёй сукенцы, якая пры гэтым раздзімаецца. Гульнявы працэс мае чатыры ўзроўня складанасці: «нізкі», «сярэдні», «высокі» і «шалёны» (руск.: сумасшедший). Паводле заяў Амерыкэна Макгіл, гульня добра прыстасавана для гульцоў-пачаткоўцаў.\nІнтэрфейс American McGee's Alice рэалізованы ў рэжыме ад трэцяй асобы. Па словах распрацоўнікаў, гэты рэжым у адрозненне ад першай асобы павялічвае выгоду назірання за ўзаемадзеяннем Алісы з яе асяроддзем і іншымі персанажамі, а таксама дазваляе паказаць эмоціі галоўнай гераіні. Пасля рэлізу распрацоўнікі заявілі пра магчымасць гульні ў рэжыме ад першай асобы, пераключэнне паміж рэжымамі магчыма праз кансоль.\nПаколькі Краіна цудаў знаходзіцца ва ўяўленні Алісы, месца паказчыку здароўя ў гульні займае паказчык розуму. Яго значэнне памяншаецца, калі ворагі ці агрэсіўнае асяроддзе прычыняюць Алісе ўрон, і абнуляецца, калі дзяўчына падае ў прорву (за выключэннем некаторых этапаў гульні) і пры іншых абставінах. Пры абнуленні паказчыку розуму гульня сканчаецца, пасля чаго яе можна працягнуць з апошняга кантрольнага пункта ці з пункта хуткага захавання. Таксама ў гульні прысутнічае показчык сілы волі, які замяняе ману. Сіла волі расходуецца па меры выкарыстання амаль усіх відаў зброі, і пры занізкім паказчыку выкарыстоўваць гэтую зброю немагчыма. На лёгкім узроўні складанасці паказчык сілы волі паступова аднаўляецца без умяшання гульца.\nВызначаную колькасць розуму ці сілы волі можна аднавіць імгненна адпаведнымі паказчыкам крышталямі рознага памеру — метасутнасцю (англ.: MetaEssence), якая па сюжэту з'яўляецца жыццёвай сілай Краіны цудаў. Крышталі трэцяга віду, таксама прыналежныя да метасутнасці, — крышталі сілы ўяўлення — аднаўляюць абодва паказчыка. Усе віды крышталяў раскіданы па ўзроўнях, некаторыя зноў з'яўляюцца на сваіх месцах пасля скарыстання. Крышталь сілы ўяўлення можна атрымаць таксама пры перамозе над ворагам; аб'ём такога крышталя залежыць ад складанасці пераможанага ворага, нескарыстаны крышталь у большасці выпадкаў з часам памяншаецца і знікае.\nУ баявой сістэме рэалізована аўтаматычнае цэлеўказанне: калі супернік знаходзіцца ў радыусе атакі, прыцэл зброі гульца аўтаматычна фіксуецца на воразе і відазмяняецца. Таксама «прыцэл» можа мець ролю паказальніка скачку, адлюстраванага ў выглядзе слядоў, якія з'яўляюцца на паверхні ў тым месце, куды Аліса скокне пры падачы гульцом адпаведнай каманды.\nУзроўні гульні маюць мноства платформерных і іншых перашкодаў, якія не маюць дачынення да штучнага інтэлекту. Сустракаюцца і галаваломкі, якія трэба рашаць для далейшага прахождання гульні. Напрыклад, два разы на працягу гульні Аліса ператвараецца ў шахматную фігуру (слана і каня), пасля чаго некаторы адрэзак шляху гэтая фігура пад кіраўніцтвам гульца праходзіць па клеткам паводле шахматных правіл, імкнучыся не папасць у пройгрышную пастку.\nРадзей на ўзроўнях гульні (і ў патаемных месцах) сустракаюцца прадметы-бонусы, якія ўзмацняюць некаторыя здатнасці Алісы: Эліксір лютасці (англ.: Ragebox) павялічвае ўрон, якая наносіцца дзяўчынай з дапамогай нажа; Чорная люстэрка (англ.: Darkened Looking glass) робіць Алісу нябачнай для супернікаў; Імбрычак, які скача (руск.: Прыгающий чайник, арыгінальная назва — Grasshopper Tea) павялічвае хуткасць руху і вышыню скачка Алісы. Дзеянне ўсіх гэтых прадметаў мяняе знешнасць дзяўчыны і абмежавана невялікім прамежкам часу, пасля якога Аліса вяртаецца да пачатковага стану. Прысутнічае таксама Гадзіннік забітага часу (англ.: Deadtime Watch) шматразовага выкарыстання, які ненадоўга спыняе час для ворагаў і дае Алісе перавагу над імі.\nХоць гульня аўтаматычна захоўваецца пры пераходзе паміж узроўнямі, у ёй рэалізованы хуткая загрузка і хуткае захаванне, даступныя ў любым месцы гульні.\nПа словах Бобі Пэулака, аднаго з распрацоўнікаў, агульная працягласць гульнявога працэсу American McGee's Alice для самых дасведчаных гульцоў на лёгкім узроўні складае 16-18 гадзін, для сярэднега гульца — больш за 25.\_\nЗброя Алісы ўяўляе сабой цацкі, якія змяніліся пад уздзеяннем пашкоджанай фантазіі галоўнай гераіні. Аліса знаходзіць гэтыя прадметы на працягу гульні. У American McGee's Alice прадстаўлена 10 відаў зброі; 7 з іх маюць два рэжыму выкарыстання — асноўны і альтэрнатыўны, якія разлічваюцца па спосабу і сіле атакі. Амаль уся зброя патрабуе наяўнасці сілы волі для выкарыстання.\nПершая набываная зброя — Кухонны нож (Vorpal blade), прысутны на вокладцы і ў рэкламных матерыялах гульні. Нароўні з асноўным рэжымам Малатку для кракета (англ.: Mallet) для выкарыстання нажа не патрабуецца сіла волі. Акрамя пералічанага прысутнічае некалькі відаў дальнабойнай зброі (у тым ліку, Ледзяное жазло, англ.: Ice Wand), кідальная зброя Чорцік у скрыначцы (англ.: Jackbomb), а таксама два віду зброі, якая выбірае цэль самастойна. Для прахождання гульні патрэбна Бармаглотава жазло (Jabberwock's Eye Staff), з дапамогай якога Аліса выконвае некаторыя сюжэтныя задачы.\nДзеянне гульні адбываецца ў васямнаццацігадовым узросце Алісы, якая ўсё яшчэ знаходзіцца ў шоке і падае прыкметы жыцця, паводле журнала, толькі зрэдку. Лекар Алісы праводзіць з дзяўчынай эксперыменты, каб вывесці пацыентку з комы. У пачатковым гульнявом роліке Аліса паказана з цацачным трусам у руках, які раптам пачынае клікаць яе на дапамогу. Дзяўчына зноў апыняецца ў Краіне цудаў, але ўжо збрыджанай яе хворым розумам.\nПатрапіўшы ў Краіну цудаў, Аліса сустракае Чэшырскага ката, які змяніўся з яе прошлага візіту ў Краіну, як і ўсё вакол. Кот прапануе дзяўчыне накіроўвацца за Трусам, які нядаўна тут пабываў. Ідучы ўслед за Трусам, Аліса дазнаецца ад насельнікаў Дэлірыума — месца, у якое яна трапіла, — пра тое, што Краіну цудаў трымае ў страху Чарвоная Каралева (англ.: Queen of Hearts), і з-за яе Краіна знаходзіцца ва ўпадку і засмучэнні. Трус, па іх словах, паабяцаў ім запрасіць абаронца; як выявілася, гэта і ёсць Аліса.\nПа шляху Аліса сустракае Чарапаху з цялячай галавой, чый панцыр выкрала Герцагіня. Чарапаха згаджваецца дапамагчы дзяўчыне ў вандраванні пасля таго, як яна верне істоце панцыр. Аліса дабіраецца да сховішча Герцагіні, якая не хоча дабраахвотна аддаваць выкрадзенае, а, насупраць, як сама гаворыць, хоча з'есці дзяўчыну. Аліса распраўляецца з Герцагіняй і забірае панцыр, пасля чаго адпраўляецца з Чарапахай у далейшае вандраванне. Яе новая мэта — ідучы за Трусам, дабрацца да Гусеніцы і пагаварыць з ёй. Праходзячы частку шляху самастойна, Аліса сустракаецца з Трусам, які гаворыць, што Гусеніца недалёка, і прымае рашэнне ахвяраваць асцярожнасцю дзеля хуткасці. Затым дзяўчына назірае, як гіганцкі ў параўнанні з імі Капялюшнік, які перасякае паляну, раздаўлівае бегучага Труса. Пабедаваўшы пра смерць Труса і выслухаўшы Чэшырскага ката, Аліса адпраўляецца далей і сустракаецца з Гусеніцай.\nУ цэнтры Плато Аліса бярэ адну з частак Аднавокага Бармаглотавага жазла. Пройдучы праз рашотку, якая адчыняецца ўзбоч, галоўная гераіня слухае голас таямнічага аракула, які даносіцца з пячоры. Яна пазнае, што для перамогі над Чарвонай Каралевай трэба спачатку знішчыць яе вартавога — Бармаглота, для чаго трэба знайсці і злучыць тры часткі Бармаглотавага жазла, з дапамогай якога і ажыццявіцца знішчэнне вартавога. Аракул гаворыць, што ў пошуке частак можа дапамагчы бледны кароль, і Аліса адпраўляецца ў Шахматнае Каралеўства.\n↑ American McGee's Alice. Сайт Last.fm. Праверана 17 лістапада 2009.


Белорусские имена - Ц-Ю\nм Цімафей народные формы: Цімахвей, Цімох, Цімош Цішка, Цімош, Цімошка, Ціма, Цішук, Цімошык, Цімаш, Цімук, Цімка, Цімусь Тимофей Timotheus От древнегреч. имени Τιμόθεος (Тимотеос): τιμάω (тимао), "ценить, чтить, почитать" + θεός (теос), "бог, божество"\nм Ціт Цітусь Тит Titus От римского преномена (личного имени) Titus, возможно, имеющего этрусское происхождение либо родственного лат. titulo - "именовать, называть" или tueor - "наблюдать, защищать, заботиться"\nм Ціхан Цішка Тихон Tychon От древнегреч. имени Τύχων (Тюхон), происх. от τύχη (тюхе) - "случайность, жребий, удача"\nм Цыпрыян См. Кіпрыян\nж Цыцылія народная форма: Цыцыля, церк. (правосл.) Кікілія Цэся, Цэська, Цыцыля Кикилия Caecilia От римского родового имени Caecilius (ж. Caecilia), происх. от лат. caecus - "слепой"\nм Цярэнт Цярэнцій, Цярэнці, народная форма: Церах Церах, Цярэшка Терентий Terentius От римского родового имени Terentius. Значение не ясно, возможно, от лат. terens - "трущий, растирающий, мелющий, молотящий"\nм Часлаў Чэсь, Чэсік, Часюк, Часень, Чашань, Славук, Славусь, Славік (нет) Ceslaus От общеслав. "честь" + "слава"\nм Шчасны Шчаська, Шчась, Шчасень, Часей От белорус. "счастливый". Воспринималось как славянский эквивалент имени Фелікс\nм Эдвард Эдуард, народная форма: Адвард Эдзя, Эдзюк, Эдзька, Эдзісь, Эдзюсь, Эдаш, Адзя, Варцік (нет) Eduardus От др.-англ. имени Eadweard: eād (богатство, процветание, удача, счастье) + weard (страж, хранитель)\nм Эдмунд Эдмусь (нет) Edmundus От др.-англ. имени Eadmund: eād (богатство, процветание, удача, счастье) + mund (рука; защитник, защита)\nж Элеанора Эля, Элька, Нора, Норка, Норця, Элеанорка (нет) Eleonora От старопрованс. имени Alienor (см. подробнее)\nж Эма Эмачка, Эмуся, Эмка (нет) Emma Первоначально - краткая форма древнегерм. имен, начинающихся c Erm- (irmin-/erman-/ermun-, "огромный, всеобъемлющий")\nж Эмілія народная форма: Аміля Мільця, Амільця, Мільцэся Емилия Aemilia От женской формы римского родового имени Aemilius (лат. aemulus - "соперник")\nж Эсфір Эстэр Есфирь От др.-евр. имени אֶסְתֵּר (Эстер), возможно, происх. от др.-перс. stark - "звезда" или от имени богини Иштар\nм Эўстахій Эўстах См. Астап\nм Ювеналій Ювяналь Иувеналий Juvenalis От римского когномена (личного или родового прозвища) Juvenalis - "юношеский, юный"\nм Юлій Юлі Юлік, Юлісь, Юля Иулий Julius От римского родового имени Julius, происх. от имени Юла (Аскания) - сына Энея, основателя Альба-Лонги. Имя Юл, возможно, происх. от древнегреч. ἴουλος (иулос) - "пушистый, кудрявый, первый пушок, первые волосы (на лице)"\nж Юліта Уліта Юлька, Юльця, Юльціся, Юля Иулитта Julitta От Julitta - уменьш. формы римского родового имени Julia\nж Юлія Юля, Юлька, Юльця, Юльціся Иулия Julia Женская форма от Юлій\nм Юльян Юльлян, народная форма: Ульян, церк. (правосл.) Юліян Юлік, Юльяш, Юлісь, Юлька Иулиан Julianus От римского когномена (личного или родового прозвища) Julianus - "Юлиев, принадлежащий Юлию"\nж Юльяна Юльляна, народные формы: Ульяна, Ульляна, Уляна, Вуляна, Вульяна, Вульляна, церк. (правосл.) Юліянія Юльянка, Юлька, Юльця, Юлька, Юльціся, Юля, Ульянка, Улянка, Вулянка Иулиана, Иулиания Juliana Женская форма от Юльян\nм Юрый Юры, народные формы: Юрась, Юрка, Юрусь, Юрай, церк. Георгій Юрась, Юрка, Юрусь, Юра См. Георгій\nм Юстын Усцін Юсьцік, Юстась, Юстук, Юсташ, Юстусь Иустин Justinus От римского когномена (личного или родового прозвища) Justinus, происх. от другого когномена - Justus (лат. justus - "справедливый")\nж Юстына народные формы: Юстыня, Усціння, Вусьціня Юсьця, Юстуся, Юста Иустина Justina Женская форма от Юстын\nм Юстыніян Юсьцік, Юстась, Юстук, Юсташ, Юстусь Иустиниан Justinianus От римского когномена (личного или родового прозвища) Justinianus - "Юстинов, принадлежащий Юстину"


Changes: Возера Iлiналта\nBack to page | (Розніца між версіямі)\nВерсія ад 08:58, 17 жніўня 2016 (правіць)\nMurasaki Izumi (wall | уклад)\nВерсія ад 17:32, 3 верасня 2016 (правіць)(адкат)\nLelu02 (wall | уклад)\n(Ну тогда лучше убрать, если игровая статья.)\nРадок 59: Радок 59:\nВерсія ад 17:32, 3 верасня 2016\nНа ўсходнім беразе ў гэтым раёне знаходзяцца напаўразваленыя кладка, якія вядуць на сцежку да Паўднёвага Нагаломнага праходза. Крыху на поўдзень на астраўку расце корань Нірна, а на захад, у невялікім заліве, знаходзіцца карундавая жыла.\nУзята з "https://elderscrolls.fandom.com/be/wiki/%D0%92%D0%BE%D0%B7%D0%B5%D1%80%D0%B0_I%D0%BBi%D0%BD%D0%B0%D0%BB%D1%82%D0%B0?oldid=576"