Літоўская Савецкая Рэспубліка — Вікіпедыя\n(Пасля перасылкі з Літоўская савецкая рэспубліка)\nНе блытаць з рэспублікай у складзе СССР.\nліт.: Lietuvos Tarybų Respublika\nМова(ы) літоўская, руская, беларуская, польская, ідыш\n- Вінцас Міцкявічус-Капсукас\nЛітоўская Саве́цкая Рэспу́бліка, таксама вядомая як Літоўская Саве́цкая Сацыялісты́чная Рэспу́бліка (літ.: Lietuvos Tarybų Respublika, Lietuvos Tarybų Socialistinė Respublika) — кароткатэрміновае марыянеткавае дзяржаўнае ўтварэнне ў форме савецкай рэспублікі на тэрыторыі сучаснай Літвы, абвешчанай 16 снежня 1918 года часовым рэвалюцыйным урадам на чале з Вінцасам Міцкявічусам-Капсукасам.\nСпыніла сваё існаванне 27 лютага 1919 па аб'яднанні з Савецкай Сацыялістычнай Рэспублікай Беларусі, разам з якой па даручэнні расійскага ўраду была ўтвораная г.зв. Літоўска-Беларуская ССР (у гістарыяграфіі вядомая таксама як ЛітБел).\nНа думку гісторыкаў, незважаючы на намаганні па прадстаўленні ЛСР як нібыта выніку сацыялістычнай рэвалюцыі пры падтрымцы мясцовых жыхароў, рэспубліка насамрэч з'яўлялася прарасійскім марыянетачным палітычным утварэннем, створаным для апраўдання вайны паміж Саветамі і тагачаснай незалежнай Літвой. У сваю чаргу, прадстаўнікі савецкай гістарыяграфіі прытрымлівалася думкі, што прызнанне Савецкай Расіяй савецкай рэспублікі ў Літве разбіла хлусню імперыялістаў ЗША і Вялікабрытаніі пра драпежныя мэты Расіі ў Балтыцы. Тым не менш, літоўцы не падтрымалі савецкае ўтварэнне на тэрыторыі краіны, падтрымаўшы ў асноўным незалежную дзяржаву, абвешчаную 16 лютага 1918 літоўскай Тарыбай.\nГерманская імперыя атрымала паражэнне ў Першай сусветнай вайне і 11 лістапада 1918 года падпісала Першае Камп'енскае перамір'е, паводле якога краіна пагаджалася на спыненне баявых дзеянняў. Узброеныя сілы Германіі пачалі адступаць ад тэрыторый Обер-Оста. Праз два дні ўрад Савецкай Расіі адмовіўся ад умоў Брэсцкага міру, згодна з якім яна, у прыватнасці, прызнавала незалежнасць Літвы. Савецкае кіраўніцтва пачало наступ на заходнія тэрыторыі былой Расійскай імперыі, дзе былі абвешчаныя новыя незалежныя дзяржавы — Эстонія, Латвія, Літва, Беларусь, Украіна і Польшча. Наступ ажыццяўляўся з мэтай распаўсюджання г.зв. пралетарскай рэвалюцыі і замены мясцовых нацыянальных рухаў стварэннем савецкіх рэспублік. Савецкія сілы рушылі ўслед адыходзячым нямецкім войскам, у выніку чаго напачатку практычна бяскроўна былі заняты цэнтральныя часткі Беларусі, а потым, напрыканцы снежня 1918 года была дасягнута тэрыторыя сучаснай Літвы.\nАбвяшчэнне[правіць | правіць зыходнік]\nПачатак актыўнасці камуністаў у Літве адзначаецца з канца лета 1918 года. У перыяд з 1 па 3 кастрычніка ў Вільні, якая на той момант аспрэчвалася ўрадам БНР, адбыўся з'езд з 34 дэлегатаў, на якім было абвешчана стварэнне Камуністычнай партыі Літвы. Першым старшынёй партыі быў абраны Пранас Эйдукевічус. Партыя вырашыла распрацаваць палітычную праграму на ўзор расійскіх бальшавікоў і арганізаваць сацыялістычную рэвалюцыю ў Літве. Гэтыя планы былі інспіраваныя і фінансаваліся расійскім урадам, кантралюючыся камуністычнымі дзеячамі Адольфам Ёфэ і Дзмітрыем Мануільскім. 2 снежня гэтага ж года Міцкявічусам-Капсукасам была пасланая давераная асоба для перадачы 15 млн рублёў на фінансаванне рэвалюцыі, а ўжо 8 снежня Камуністычная партыя Літвы сфарміравала Часовы рэвалюцыйны ўрад з васьмі членаў, лідарам якога стаў сам Міцкявічус-Капсукас. Іншымі яго членамі сталі Зігмас Алекса-Ангарэціс, Сямён Дыманштэйн, Казімір Ціхоўскі, Пранас Свотэліс-Пралетарас, Аляксандрас Якшэвічус, Канстанцінас Керновічус і Іцхак Вейнштэйн. Тым не менш, шэраг сучасных гісторыкаў маюць сумневы пра рэальнасць сустрэчы гэтых дзеячаў у Вільні, як гэта сцвярджалася ў савецкіх гістарычных працах, больш верагоднай зьўляецца тэорыя пра прыход гэтага ўрада разам з Чырвонай арміяй.\nУ перыяд 1—5 студзеня 1919 года Вільня не кантралявалася ні Літвой, ні літоўскімі камуністамі, знаходзячыся пад кантролем мясцовай польскай самаабаронай. Паміж 16 снежня 1918 года і 7 студзеня 1920 года літоўскі камуністычны ўрад знаходзіўся ў Дзвінску.\nПазней, у маніфесце, датаваным 16 снежня, было аб'яўлена пра стварэнне Літоўскай ССР. 19 снежня гэтага ж года маніфест быў апублікаваны ў расійскай газеце «Известия», а потым зачытаны па радыё; праз пяць дзён маніфест быў распаўсюджаны ў Вільні. Праект маніфесту быў падрыхтаваны непасрэдна Міцкявічусам-Капсукасам і змяшчаў у канцы лозунг «Няхай жыве Расійская Савецкая Федэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка [разам] з Савецкай Літвой!». Канечне маніфест быў адрэдагаваны тагачасным народным камісарам па справах нацыянальнасцей Сталіным і іншымі сябрамі РКП, у выніку чаго лозунг набыў выгляд «Няхай жыве вызваленая савецкая Літва!». Міцкявічус-Капсукас не жадаў устанаўлення незалежнай савецкай рэспублікі, агітуючы супраць сепаратызму; да гэтых ідэй ён прыйшоў пад уплывам Розы Люксембург.\nНоваўтвораная ЛСР папрасіла дапамогі з боку РСФСР. 22 снежня РСФСР прызнала незалежнасць савецкай Літвы, у той жа дзень Чырвоная армія авалодала мястэчкамі Езяросы і Свянцяны (на апошняе прэтэндаваў урад БНР), у наступным актыўнасць Часовага ўрада рэзка знізілася, а армія незалежнай Літвы, будучы вельмі маладой, не здолела аказаць супраціву савецкаму наступу. 5 студзеня Чырвоная армія, наўзамен польскай самаабароне, узяла пад кантроль Вільню. Ужо напрыканцы студзеня гэтага ж года Чырвоная армія кантралявала большую частку Літвы, пакінуўшы пад кантролем незалежнай Літвы толькі рэгіён Жамойці і наваколляў.\nУ межах савецкага наступу падобныя прарасійскія савецкія ўтварэнні былі створаныя і ў іншых краінах Балтыі (Латвійская Сацыялістычная Савецкая Рэспубліка, Эстляндская працоўная камуна)\nЛітоўская Савецкая Рэспубліка з'яўлялася адносна слабым утварэннем, якое было вымушана спадзявацца на дапамогу з боку Расіі. Саветы ў Расіі, як правіла, найбольшую падтрымку мелі серад рабочых на прадпрыемствах, якіх было даволі мала ў Літве. 21 студзеня ўрад РСФСР прадаставіў савецкай Літве крэдыт памерам 100 млн рублёў. Савецкая Літва не здолела стварыць уласнага войска; у лютым 1919 года Міцкявічус-Капсукас накіраваў тэлеграму ў Маскву, у якой паведамлялася, што прызыў літоўцаў у савецкую армію толькі заахвочвае іх да прыходу добраахвотнікамі ў армію Літоўскай Рэспублікі. У той жа час на тэрыторыях, акупаваных Саветамі, былі створаныя рэвалюцыйныя камітэты і саветы на ўзор Расіі.\nСавецкае кіраўніцтва патрабавала вялікіх кантрыбуцыяў з боку занятых населеных пунктаў. Так, гораду Панявеж было прадпісана здаць на карысць савецкай улады 1 млн рублёў, Уцяне — 200 тыс, тады як ад кожнага селяніна патрабавалася па 10 рублёў.\nБылі нацыяналізаваныя камерцыйныя ўстановы і буйныя маёнткі, выкарыстанне зямлі было заменена з невялікіх фермерскіх гаспадарак на калектыўнае земляробства. Эканамічныя цяжкасці і недахоп грошай былі прадэманстраваныя дэкрэтам ад студзеня 1919 года, згодна з якім любым фінансавым установам забаранялася плаціць жыхарам сумы звыш за 250 рублёў. Непапулярнасці савецкай улады ў Літве таксама паспрыялі шырокая ўкаранёнасць у літоўцах каталіцызму і нацыяналізму.\nТэрыторыя міжваеннай Літоўскай Рэспублікі і яе тэрытарыяльныя прэтэнзіі да Польшчы.\nПаміж 8 і 15 лютага 1919 года літоўскія і нямецкія добраахвотнікі спынілі савецкі наступ, выратаваўшы ад узяцця пад савецкі кантроль тагачасную сталіцу Літоўскай Рэспублікі Каўнас (урадам Літвы сталіцай фармальна лічылася Вільня, аднак абсалютна большую частку свайго існавання ў міжваенны перыяд Літва не кантралявала гэты горад, з прычыны чаго рэальнай сталіцай рэспублікі быў горад Каўнас, які лічыўся часовай сталіцай).\nСутыкнуўшыся з непапулярнасцю савецкай улады ў Літве і пагрозай польскага наступу ў бок Беларусі, савецкае кіраўніцтва вырашыла аб'яднаць беларускую і літоўскую савецкія рэспублікі ў адзіную — Літоўска-Беларускую ССР, на чале якой стаў Міцкявічус-Капсукас, таксама былі аб'яднаныя і камуністычныя партыі абедзвюх ССР. Тым не менш, дадзеныя меры не дапамаглі, і польскія войскі ў красавіку ўзялі Вільню, а потым, у жніўні, і Мінск (гл. польска-савецкая вайна). З-за таго, што Польшча ўзяла пад кантроль амаль увесь цэнтр Беларусі, а ў склад БССР (якая ўвайшла ў склад ЛітБелу) не ўваходзіў усход сучаснай Беларусі, тэрыторыя пад кантролем ЛітБелу скарацілася да вельмі вузкай паласы зямлі між РСФСР і Польшчай у раёне ракі Бярэзіна; у выніку гэтага ЛітБел спыніў сваё існаванне спачатку фактычна, а потым і фармальна.\n14 ліпеня 1920 савецкія сілы ўзялі пад кантроль Вільню, але не перадалі яе наваколле і сам горад у рукі Літвы, як гэта было замацавана паводле Маскоўскага дагавора між РСФСР і Літвой, падпісанай дзвюма днямі раней. Замест гэтага Саветы пачалі планаваць звяржэнне ўраду Літоўскай Рэспублікі і аднаўленне савецкага ўрада ў краіне, як гэта было здзейснена з БССР. Тым не менш, Чырвоная армія прайграла бітву пад Варшавай (г.зв. «Цуд на Вісле») і была адкінутая Польшчай, што расцэньваецца некаторымі гісторыкамі як адзін з фактараў выратавання Літвы ад савецкага перавароту.\nУ міжваенны перыяд савецка-літоўскія адносіны ў асноўным насілі станоўчы характар, аднак праз некалькі месяцаў пасля пачатку Другой сусветнай вайны Савецкі Саюз вырашыў акупаваць дзяржавы Балтыі, у тым ліку і Літву, што было ажыццёўлена ў ліпені 1940 года. Паводле афіцыйнай савецкай прапаганды гэтыя падзеі апісваліся як аднаўленне савецкай улады рэвалюцыйных мас. У 1939 годзе яшчэ незалежнай Літве была перададзена Вільня з навакольнымі рэгіёнамі, якая на той момант трапіла са складу Польшчы ў склад БССР, праз год Літве, ужо як рэспубліцы ў складзе СССР, былі перададзены дадатковыя тэрыторыі БССР, у прыватнасці Эйшышкі, Салечнікі, Друскенікі і Гадуцішкі.\n↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 Eidintas, Alfonsas; Vytautas Žalys, Alfred Erich Senn. Lithuania in European Politics: The Years of the First Republic, 1918–1940. — New York: St. Martin's Press, 1999. — С. 36. — 272 с. — ISBN 0-312-22458-3.\n↑ 2,0 2,1 2,2 2,3 2,4 Jurgėla, Constantine R. Lithuania: The Outpost of Freedom. — Valkyrie Press, 1976. — С. 161-165. — ISBN 0-912760-17-6.\n↑ Langstrom, Tarja. Transformation in Russia and International Law. — Martinus Nijhoff Publishers, 2003. — С. 52. — 494 с. — ISBN 90-04-13754-8.\n↑ Davies, Norman. Europe: A History. — HarperPerennial, 1998. — С. 934. — ISBN 0-06-097468-0.\n↑ 5,0 5,1 5,2 Ališauskas, Kazys. XV // Lietuvos kariuomenė (1918–1944). — Lietuvių enciklopedija. — Boston, Massachusetts: Lietuvių enciklopedijos leidykla, 1953-1966. — С. 94-99.\n↑ 6,0 6,1 6,2 6,3 6,4 6,5 6,6 6,7 Čepėnas, Pranas. II // Naujųjų laikų Lietuvos istorija. — Chicago: Dr. Griniaus fondas, 1986. — С. 318-323. — ISBN 5-89957-012-1.\n↑ White, J. D. 23 // The Revolution in Lithuania 1918–19. — Soviet Studies, 1971. — Т. 23. — С. 192-193. — ISBN 0038-5859.\n↑ Lesčius, Vytautas. Lietuvos kariuomenė nepriklausomybės kovose 1918–1920. — Vilnius: Ваенная акадэмія Літвы імя генерала Ёнаса Жэмайціса, 2004. — Т. Lietuvos kariuomenės istorija. — С. 32. — ISBN 9955-423-23-4.\n↑ Kłos, Juliusz. Kronika powstań polskich 1794—1944. — Wydanie trzecie poprawione po zgonie autora. — Warszawa: Wydawnictwo Kronika, 1994. — С. 345. — 551 с. — ISBN 83-86079-02-9.\n↑ Antanas Drilinga. Lietuvos Respublikos prezidentai. — Vilnius: Valstybės leidybos centras, 1995. — С. 51. — ISBN 9986-09-055-5.\n↑ White, James D. 46 // National Communism and World Revolution: The Political Consequences of German Military Withdrawal from the Baltic Area in 1918–19. — Europe–Asia Studies. — 1994. — Т. 8.\n↑ 12,0 12,1 Eidintas, Alfonsas. Lietuvos Respublikos prezidentai. — Vilnius: Šviesa, 1991. — С. 36. — ISBN 5-430-01059-6.\n↑ 13,0 13,1 13,2 13,3 Lane, Thomas. Lithuania: Stepping Westward. — Routledge, 2001. — С. 7-8. — 246 с. — ISBN 0-415-26731-5.\n↑ Lesčius, Vytautas. Lietuvos kariuomenė nepriklausomybės kovose 1918–1920. — Vilnius: Ваенная акадэмія Літвы імя генерала Ёнаса Жэмайціса, 2004. — С. 29. — ISBN 9955-423-23-4.\n↑ Kvizikevičius, Linas; Saulius Sarcevičius. 68 // Pinigų cirkuliacijos Lietuvoje bruožai 1915−1919 m.. — Istorija. Lietuvos aukštųjų mokyklų mokslo darbai. — Т. 35.\n↑ Mawdsley, Evan. The Russian Civil War. — 2007. — С. 118. — 362 с. — ISBN 1-933648-15-5.\n↑ Snyder, Timothy. The Reconstruction of Nations: Poland, Ukraine, Lithuania, Belarus, 1569–1999. — Yale University Press, 2004. — С. 62-63. — 367 с. — ISBN 0-300-10586-X.\n↑ Senn, Alfred Erich. 21 // The Formation of the Lithuanian Foreign Office, 1918–1921. — Slavic Review, 1962. — Т. 3. — С. 500-507.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Літоўская_Савецкая_Рэспубліка&oldid=3062267"\nXX стагоддзе ў Літве\nКолішнія непрызнаныя дзяржавы\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:53, 25 снежня 2017.


еб нЏёб г« нЌѕЋ бд«“Ќн ћ«“«дњ «Ў»Џ е–е «б’ЁЌ…\nеб нЏёб г« нЌѕЋ бд«“Ќн ћ«“«дњ\n«бг‘«Џ— «б≈д”«дн… ћ«е «б≈д”«д Џгжг« ж«б н Џ—Ёд« »е« Ён ггбя… «б≈д”«дн…° б« нгяд √д ”гЌ » ћ—Џ «бгж«Ўднд «бд«“Ќнд гд ћ«“«д е–« «б»ƒ”° жб« нгяд √д ё»б √д няжд Џнѕег жЏнѕ √ЎЁ«бег ж‘»н» ег »е–« «бЌ“д\nгд– √н«г ж»ндг« яд« дег » жЁн— яб г« д” ЎнЏ бћб» «бЁ—Ќ б»д« д« ж√»д«∆д« жбгд Ќжбд« «” Џѕ«ѕ« бб«Ќ Ё«б »Џнѕ «бЁЎ— «бг»«—я° ё»Џ ед«я жЁн «бћдж» Ќѕнѕ«° ¬»«Ѕ б« нгбяжд гжЎ∆ ёѕг нгяджд »д« ег ж√»д«Ѕег ж√”—ег гд «бжёжЁ Џбне«° жб« нгбяжд ”ёЁ« нЌгн —ƒж”ег° ед«я Ён «бћдж» гж«Ўджд д«“Ќжд° —»г« Џ«‘ж« √ћж«Ѕ Џнѕег Ён »ƒ” ћ—«Ѕ ё—«— џн— гѕ—ж”. ё—«— яд √ гдм √д д”гЏ г»——« гё»жб… бе° ж≈д яд √” ’Џ» ЌѕжЋ –бя\nеб ’ѕё √не« «бё«—∆ «бЁ«÷б √д –бя нЌѕЋ Ён »б«ѕн Ён «бггбя… «бЏ—»н… «б”Џжѕн…° »б«ѕ «бќн— ж«бнгд ж«б»—я« ж«б н ћ”ѕ «б≈д”«дн… »√—жЏ ’ж—е«њ! Ёеб нЏёб √ж н’Ќ г« д«ёб е «б’ЌЁ «бгЌбн… жгде« ’ЌнЁ… «бжЎд «б н »нд нѕняњ! еб нгяд бд« √д д” жЏ» г« дёб Џд √Ќж«б «бгж«Ўднд «бд«“Ќнд гд ћ«“«д° жгЏ«д« ег «б н я»ѕже« ё»нб Џнѕ «бЁЎ— «бг»«—яњ! еб нЏёб √д неѕѕж« »«бЎ—ѕ гд ‘ёёег «б н яЁб Ќяжг д« «б—‘нѕ… »ѕЁЏ я«бнЁе«° ≈Ћ— ≈ћб«∆ег гд ѕн«—ег ЌЁў« б√—ж«Ќегњ! Ћг еб нЏёб √д нб“гж« »≈ќб«Ѕ ‘ёёег «бгƒё … Ён ¬ќ— √н«г ‘е— —г÷«д «бг»«—я° жЁн бнб… Џнѕ «бЁЎ— «бг»«—я° ж√д нћ»—ж« Џбм «б жёнЏ Џбм ж—ё… б“гег »ѕЁЏ ябЁ… «б≈нћ«— Ён Ќ«б… «г д«Џег Џд «б≈ќб«Ѕњ! Ћг еб нЏёб √д яжд ябЁ… «б≈Џ«‘… «бгќ’’… б√”—… Ќжн »нд ћд»« е« Ёжё Џ‘—… √Ё—«ѕ »нд ‘н»… ж‘»«» ж√ЎЁ«б° ё«—» ябЁ… «б≈Џ«‘… «бгќ’’… б—ћб ж“жћ ењ! Ћг ≈ддн б« √Ёег янЁ нгяд √д б“г √”—… д«“Ќ… »«ё Ў«Џ ябЁ… «б≈нћ«— гд ябЁ… «б≈Џ«‘… «б н »«бя«ѕ яЁн бб√”—… «бя»н—…! »б ≈д ё—«— «б≈ќб«Ѕ е–« бг нд’ Џбм ≈÷«Ё… ≈н’«б »ѕб «б”яд ббд«“Ќнд° жбж ЁЏб бя«д –бя ќн—«° ЁЁн е–е «бЌ«б… ”няжд бег «бќн«— ≈г« »«б»ё«Ѕ Ён ‘ёёег √ж џнн—е«° бёѕ ё–Ёег е–« «бё—«— ж√ЎЁ«бег Џбм «б√—’Ё…° жЌ—гег гд г»«ећ «бЏнѕ «б н —»ж« Џбне« ж√бЁже«.\nжџдн Џд «б»н«д √д «бд«“Ќнд ≈г« гд «б»”Ў«Ѕ “«ѕ «бд“жЌ гд Ќ«ћ ег° √ж ггд Ќнб »ндег ж»нд √гб«яег »”»» «бЌ«б… «б√гдн… «б н «ћ «Ќ »Џ÷ гд«Ўё «бћдж»° жед« √ ”«Ѕб..еб ѕ»— ж“«—… «бг«бн… √Ќж«б еƒб«Ѕ ё»б ≈’ѕ«—е« бе–« «бё—«—њ! Ћг еб ѕ—” «бЌ«б« «бЁ—ѕн… бяб √”—… ж«Ќ н«ћ« е«њ! √‘я Ён –бя ж«ббе √Џбг.\nж≈д яд б« √Ёег янЁ џ«÷ Џд —Џ«н… ќ«ѕг «бЌ—гнд «б‘—нЁнд бд«“Ќн ћ«“«д° √бг н√г— ЌЁўе «ббе » жЁн— я«Ё… «Ќ н«ћ« ег° √бг н√г— »»д«Ѕ Џ‘—… ¬б«Ё жЌѕ… ”ядн… бег жЁн ќг”… гж«ёЏ° Џбм √д ÷г гѕ«—” «» ѕ«∆н… жг ж”Ў… жЋ«джн… бб»днд ж√ќ—м бб»д« ° жг—я“нд бб—Џ«н… «б’Ќн… «б√жбн…° жЏѕѕ« гд «бг”«ћѕ где« ћ«гЏ«д° Ёеб ё—«— ж“«—… «бг«бн… »Ў—ѕ еƒб«Ѕ бнб… «бЏнѕ н д«”» гЏ жћне« «бгё«г «б”«гн ЌЁўе «ббе Ќн«б —Џ«н ег ж«б«е г«г »егњ!.\n≈б« √д «б√г— «б–н √ѕ—яе нёнд« √д е–« «бё—«— б« нгяд √д н ж«Ёё гЏ «б”н«”… «б н Џ—Ёд«е« жЏ‘д«е« ждЏн‘е« Ён е–е «б»б«ѕ «бќн—…° жб« н ж«Ёё гЏ «бё—«— «бЏ«ћб «б–н √’ѕ—е ќ«ѕг «бЌ—гнд «б‘—нЁнд «бгбя Џ»ѕ «ббе »д Џ»ѕ «бЏ“н“ ЌЁўе «ббе гƒќ—«° ж«б–н «ё ÷м: ’—Ё г”«Џѕ… гёѕ«—е« "гбн«— жг∆… ж ”Џ… Џ‘— гбнжд« жќг”… ¬б«Ё —н«б" бћгнЏ «б√”— «б н н‘гбе« дў«г «б÷г«д «б«ћ г«Џн Ён «бггбя…° ж–бя бг”«Џѕ… е–е «б√”— «бгЌ «ћ… Џбм б»н… г” б“г« е« «бЎ«—∆… Ён е–« «б‘е— «бя—нг° жя–бя г” б“г« Џнѕ «бЁЎ— «бг»«—я...Џбг«р √д е–е «б≈Џ«д… «б—г÷«дн… «бЏ«ћб… —«жЌ яг« »нд ж“н— «б‘ƒжд «б«ћ г«Џн… гЏ«бн «бѕя ж— "нж”Ё »д √Ќгѕ «бЏЋнгнд " г« »нд √—»Џ… ж” … ¬б«Ё —н«б бяб √”—… Ќ”» Џѕѕ √Ё—«ѕе« жў—жЁе«° ж √ н ≈÷«Ё… ≈бм «бгЏ«‘ «б‘е—н «б–н ”жЁ ” бге √”— «б÷г«д яЏ«ѕ е« яб ‘е—.\nЁеб ‘гб е–е «ббг”… «бя—нг… гд гбя я—нг «»д гбя я—нг еƒб«Ѕ° √г √дег бн”ж« гд √’Ќ«» «б÷г«д «б«ћ г«Џн° жеб ё÷ж« Џнѕег Ён «бЎ—ё« ° √г Ў«—ён «б√»ж«» бЏб √Ќѕ« н” ÷нЁег жнЌ ÷д ‘н» ег ж√ЎЁ«бег жг—÷«ег.\n√Џ ёѕ √д «бг‘«Џ— «б≈д”«дн… ћ«е «б≈д”«д Џгжг« ж«б н Џ—Ёд« »е« Ён ггбя… «б≈д”«дн…° б« нгяд √д ”гЌ » ћ—Џ «бгж«Ўднд «бд«“Ќнд гд ћ«“«д е–« «б»ƒ”° жб« нгяд √д ё»б √д няжд Џнѕег жЏнѕ √ЎЁ«бег ж‘»н» ег »е–« «бЌ“д° е–е ен »б«ѕн Ё√нд ж“«—… «бг«бн… гд е–е «б»б«ѕ «бЎн»… жгд ”н«”… ќ«ѕг «бЌ—гнд «б‘—нЁнд «бгбя Џ»ѕ «ббе ЌЁўе «ббе «бя—нг… ж«бќн—….\nж√жѕ √д √»нд √д г« Ќ—ядн ћ«е е–е «бё÷н… «б н яд √Џ ёѕ √де« «д е ° еж ќ»— д‘— е ’ЌнЁ… «бжЎд нжг «бќгн” ¬ќ— √н«г —г÷«д° Ё»«ѕ— »«б« ’«б »«б√” «– "Џ»ѕ «ббе »д ”Џнѕ «бЏж«ѕ" «бгЌ—— Ён ’ЌнЁ… «бжЎд° Ё«ё —Ќ «б« ’«б »гѕн— гя » ’ЌнЁ… «бжЎд »ћ«“«д° «б√” «– Џ»ѕ «ббе »д ”бг«д «б»«—ён бЏбн √ёЁ Џбм √»Џ«ѕ «бё÷н…° ж«б–н Ўб» где гяндн «б ЌѕЋ ≈бм √Ќѕ ”я«д ћ«“«д Ёя«д «б√” «– "√Ќгѕ »д Џбн гћ—‘н" ж«б–н гд ќб«б ЌѕнЋн гЏе √ѕ—я √д «бж÷Џ √”ж√ гд яб г« Ў—Ќ ж’ж— Џ»— «б’ЌЁ «бгЌбн… ж«б≈бя —ждн…° жёѕ ”«ег «б√” «– √Ќгѕ »ѕж—е Ён «бЌѕнЋ Џд е–е «бг√”«… Ён √яЋ— гд гё«б ≈бя —ждн.. ж√ќн—« √‘я—ег ћгнЏ« ЌЁўег «ббе Џбм Џ«ждег° яг« √‘я— «б“гнб… «бЁ«÷б… «б√” «–… Ќ’… гЌгѕ ¬б «б‘нќ° Ёёѕ я«д ”«ег Ён ≈ўе«— ќЎж—… е–е «бё÷н…° жяб Џ«г ж√д г »ќн—


Падрабязней:Альпінарый сваімі рукамі - схемы прылады і прыклад стварэння\nАпублікавана 04.06.2015 13:01\nНезвычайныя рэчы завабліваць людзей ва ўсе часы. А калі дзівосныя формы прымаюць жывыя дрэвы, то міма такой красы ніхто не пройдзе флегмантичным. Адным з ювелірных напрамкаў у ландшафтным мастацтве можна называць арбоскульптуру - выкормліванне дрэў у форме крэслаў, геаметрычных фігур, мудрагеліста арнаменту і нават людзей.\nПадрабязней:Дачны дызайн з экзотыкай тэхніка стварэння арбоскульптур з дрэў\nПадрабязней:Садовая статуя асаблівасці дэкарыравання летняга саду\nАпублікавана 30.03.2015 13:25\nШкло – ашаламляльны матэрыял, які з'явіўся тысячы гадоў таму з расплаўленага пяску ў жарале вулкана, цяпер ўжываецца ў амаль ўсіх галінах жыццядзейнасці людзей.\nПадрабязней:Укараненне шкла для садовых дарожак шкляное суквецце\nАпублікавана 10.03.2015 12:36\nОблагораживая прыдамавых мясцовасць, многія гаспадары часта задаюцца пытаннем, чым высланы дарожкі, франтальны і задні двор, зону адпачынку... Тратуарная пліта выдатна падыходзіць для гэтых мэтаў.\nПадрабязней:Кладка тратуарнай пліткі сваімі рукамі пакрокавы майстар-клас\nПадрабязней:Шкленне тэрасы на дачы як дакладна зашкліць канструкцыю\nПадрабязней:Хаста ў ландшафтным дызайне як вырасціць 'царыцу цені' ва ўласным садзе


Які сёння дзень: 31 жніўня 2021 года - 31.08.2021, Sputnik Беларусь\nГэты дзень з'яўляецца дзвесце сорак трэцім па грыгарыянскім календары, да канца года застаецца 122 дні. 31.08.2021, Sputnik Беларусь\nСёння ў Польшчы святкуецца Дзень салідарнасці і свабоды. Якія яшчэ падзеі адбыліся 31 жніўня і чым азнаменаваны гэты дзень у народным календары, чытайце ў спраўцы Sputnik.Гістарычныя падзеі 31 жніўняХто нарадзіўся 31 жніўняТаксама ў гэты дзень нарадзіліся рымскі імператар Калігула, рускі пісьменнік Аляксандр Радзішчаў і амерыканскі акцёр Рычард Гір.31 жніўня ў народным календарыСёння ў народзе адзначаецца свята коней: дзень святых Флора і Лаўра. У гэты дзень коней чысцілі, кармілі лепшым аўсом, упляталі ў грыву стужкі, не запрагалі, не аралі на іх. "Умаліў Фрола і Лаўра — чакай каням дабра", — казалі ў народзе.31 жніўня гаспадыні прымаліся за жаночыя працы – ткалі і шылі па вечарах пры агні. Лічылася, што пасля Фрола і Лаўра сеяць жыта позна – будзе холадна, яно памерзне. У гэты дзень часта здаралася "сухая" навальніца – без дажджу, толькі маланкі і гром. Тады ўтрымліваліся ад працы, каб не наклікаць пажар.\n© Sputnik / Альфрэд МікусГлушанскі хутарок


Саша Мінёнак на дзіцячым "Еўрабачанні-2016" выканае джазавую версію песні | Афіцыйныя прэс-рэлізы, Беларусь\n11 кастрычніка, Мінск /Вікторыя Апанасёнак - БЕЛТА/. Прадстаўнік Беларусі на дзіцячым "Еўрабачанні-2016" Саша Мінёнак вучыць англійскую мову і запісвае джазавую версію конкурснай песні. Аб гэтым паведаміла карэспандэнту БЕЛТА маці выканаўцы.\nПаводле яе слоў, Саша ўпарта вучыць англійскую мову для паездкі на Мальту. "Ён вельмі хоча размаўляць з сябрамі, якіх набудзе ў якасці канкурсанта, на англійскай мове. А вось для таго, каб выконваць конкурсную песню на замежнай мове, асаблівых намаганняў не спатрэбілася", - сказала Алена Мінёнак.\nГаворачы аб песні для выступлення на Мальце, яна адзначыла, што 14 кастрычніка ўжо будзе запісана джазавая версія, якую і пачуюць гледачы конкурсу.\nФотасесію выканаўцы для буклетаў, дыскаў і г.д. правяла ў якасці фатографа сястра юнага спевака - Ганна. "Мы вырашылі зрабіць фатаграфіі Сашы і яго каманды ў тэматыцы музычных стыляў, аб якіх і спявае ён у сваёй конкурснай песні", - падкрэсліла Алена Мінёнак.\nАляксандр Мінёнак вакалам займаецца з 8 гадоў, цяпер ён - выхаванец тэатра эстраднай песні "Хвілінка" ДК МАЗ. Дэвіз Сашы па жыцці - глядзець пазітыўна на ўсё і ніколі не сумаваць. Любіць слухаць разнастайную музыку (ад класікі да рэпа), танцуе, вядзе канцэрты і перадачы, гуляе ў футбол, любіць катацца на скейтбордзе, веласіпедзе, роліках, каньках. У сяброўстве цэніць давер і вернасць, да сваіх няўдач ставіцца па-філасофску - стараецца змагацца і не адступаць.\nПераможца фіналу нацыянальнага адбору прадставіць краіну на прэстыжным конкурсе 20 лістапада гэтага года ў горадзе Валета (Мальта).


03 красавік 2018, 18:07\nАдзін з арганізатараў сьвяткаваньня 100-годзьдзя незалежнасьці Беларускай Народнай Рэспублікі #БНР100 Павал Белавус апублікаваў у сваім фэйсбуку новую канцэпцыю сьвяткаваньня Дня Волі.\nУ размове з Радыё Свабода ён сказаў, што фармат сёлетняга «Сьвята Незалежнасьці» ўзьнік летась прыкладна з такой жа ідэі. Першапачаткова паплечнікі Белавуса па Арт Сядзібе думалі, што рэалізаваць такое будзе немагчыма.\nПляцоўка ля менскага Опэрнага тэатру падчас «Сьвята Незалежнасьці»\nНазву «Дзень Волі» можна замяніць на «Дзень Беларусі», мяркуе Павел Белавус. Маўляў, беларусы маюць некалькі афіцыйных і неафіцыйных Дзён Незалежнасьці і блізкіх да яго, а таксама шматгадовы Дзень Волі. А 25 сакавіка — гэта Дзень нараджэньня Беларусі, пачатак фармаваньня сучаснай краіны і дзяржаўнасьці.\nДзень Беларусі як дзяржаўнае сьвята\nБелавус хоча распачаць кампанію, каб 25 сакавіка прызналі дзяржаўным сьвятам і сьвяточным днём, да таго ж яна мае папулярызаваць «Дзень Беларусі» на міжнародным узроўні. Міжнародная кампанія будзе ўключаць у сябе імпрэзы беларускай дыяспары, а таксама дыпляматычныя і бізнэс-сустрэчы з прадстаўнікамі беларускіх кампаній ва ўсім сьвеце.\n«25 сакавіка павінен стаць днём, калі ў сьвеце гавораць пра Беларусь, віншуюць Беларусь, знаёмяцца зь Беларусьсю, прыяжджаюць ці па выніку плянуюць прыезд у нашую краіну», — напісаў Павал Белавус.\nНа думку арт-мэнэджэра, сёлетняе «Сьвята Незалежнасьці» і магчымы «Дзень Беларусі» могуць спрыяць зьменам у дзяржаве і яе ідэалёгіі мірным шляхам.\nАрт-мэнэджэр адзначыў, што пакуль гэта толькі ідэя без дакладных крокаў да дзеяньня.\n«Я падзяліўся ідэяй, каб пачуць меркаваньні, наколькі гэта рэалістычна», — сказаў Белавус.\nУ бліжэйшыя дні арганізатары «Сьвята Незалежнасьці» плянуюць сустрэцца, каб вызначыць свае далейшыя дзеяньні. Іншыя арганізатары таксама прапануюць сваё бачаньне працягу супрацы. Белавус прапануе абмеркаваць і адзначэньне 101 угодкаў БНР.\nПра буйнейшыя лякацыі\nПляцоўку ля Опэрнага тэатру, дзе праводзілася «Сьвята Незалежнасьці» 25 сакавіка, Павал Белавус назваў замалой для такой колькасьці людзей. І прапанаваў новыя пляцоўкі: «Менск-Арэна» і Палац спорту, а таксама пляцоўка каля яго і ГЦ «Галерэя».\n«Калі не перакрываць вуліцы, то гэтай тэрыторыі (каля менскай Опэры. — РС) рэальна мала, каб разьмясьціць вялікую колькасьць разнастайных лякацыяў. Напрыклад, нас крытыкавалі, што фудкорт быў малы, і ў нас было значна больш заявак, нават на фудкорт ад „ЛІДО“. Але не было фізычна дзе ўсё гэта разьмясьціць».\nКаб зладзіць новы Дзень Беларусі масштабней за «Сьвята Незалежнасьці», трэба ладзіць шэраг буйных мерапрыемстваў, аб’яднаных пад «адной шыльдай», кажа Белавус. Дзеля гэтага трэба прыцягваць да арганізацыі сьвята прафэсіяналаў з розных сфэраў, якія арганізуюць буйныя эканамічныя форумы ці мастацкія выставы. У прыклад Белавус прывёў мерапрыемствы probussiness ці Галерэі «Ў».\nКуды пайшлі грошы, сабраныя на Дзень Волі — 2018\nСьвяткаваньне 100 год незалежнасьці БНР у Менску 25 сакавіка праводзілася з дазволу гарадзкіх уладаў.\nПадчас краўдфандынгу на Дзень Волі-2018 сабралі 58 860 рублёў, на #БНР100 ахвяравалі больш за тысячу чалавек, таксама далучыліся кампаніі-спонсары.\nПаводле розных ацэнак, на пляцоўцы каля менскага Опэрнага тэатру 25 сакавіка сабраліся ад 11 да 50 тысяч чалавек. Афіцыйных лічбаў менская міліцыя не называла, атрымаць камэнтар Свабодзе не ўдалося.\nПа колькасьці ўдзельнікаў гэта найбольш масавы Дзень Волі ў ХХІ стагодзьдзі. Паводле падлікаў праваабаронцаў, вядома пра 120 затрыманьняў па ўсёй Беларусі 25 сакавіка.