Si Deus nobiscum, quis contra nos (лац.)\n(«За веру, праўду і караля» — ад 18 стагоддзя)\nСталіца Кракаў (да 1596)\nГрашовая адзінка Q9393498?\nПлошча 1580 — 865 000 км²\nНасельніцтва 1580 — 7,5 млн. чал.\nПалітычны рэжым Шляхецкая дэмакратыя\nСацыяльна-эканамічны стан[правіць | правіць зыходнік]\nСацыяльна-эканамічнае развіццё (1-я палова XVII — 1-я палова XVIII)[правіць | правіць зыходнік]\nЭканоміка гарадоў і рамесніцтва[правіць | правіць зыходнік]\nСтановішча і роля гарадоў у дзяржаве і іх уплыў на палітычную і эканамічную сітуацыю заўсёды з'яўляліся паказчыкам агульнага эканамічнага стану. Менавіта гарады канцэнтравалі ў сабе рамяство і гандаль, аказвалі дзейсны ўплыў на развіццё культуры.\nПершая палова XVII ст. з'явілася ў Беларусі часам хуткага развіцця гарадоў, якія сталі сапраўднымі цэнтрамі вытворчасці і гандлю, аказвалі рашаючы ўплыў на ўсе бакі жыцця грамадства.\nУ сярэдзіне XVII ст. на тэрыторыі Беларусі налічвалася не менш як 462 гарадскія паселішчы (у другой палове XVI ст. — 382). Яны адрозніваліся паміж сабой як па размяшчэнні, так і па велічыне і асноўных занятках насельніцтва. Сярод гарадскіх паселішчаў вылучаліся гарады і мястэчкі. Апошнія звычайна мелі невялікую колькасць насельніцтва (не больш за 300 дамоў) і з'яўляліся лакальнымі цэнтрамі невялікіх сельскагаспадарчых акруг. У колькасных адносінах мястэчкі пераважалі над гарадамі.\nУ разглядаемы перыяд гарады Беларусі выконвалі некалькі функцый: гаспадарчую, адміністрацыйную, культурную, ваенную. Акрамя таго, што кожнае гарадское паселішча з'яўлялася гандлёва-прамысловым цэнтрам рознай велічыні і значэння, некаторыя з іх мелі свае, адметныя ад іншых віды гаспадарчай дзейнасці. Так, Віцебск, Полацк, Слуцк, Пінск, Бабруйск і некаторыя іншыя былі буйнымі партовымі гарадамі, Нясвіж, Наваградак, Орша, Шклоў, Капыль — цэнтрамі кірмашовага гандлю і г.д. Гарады з'яўляліся адміністрацыйнымі цэнтрамі розных тэрытарыяльных адзінак — ад ваяводстваў да самых невялікіх войтаўстваў ці асобных уладанняў.\nУ першай палове XVII ст. ен толькі з'явілася 80 новых беларускіх гарадоў, але павялічвалася колькасць жыхароў і ў асобных паселішчах. Насельніцтва гардоў мела як натуральны прырост, так і павялічвалася за кошт прыезджых. Часта ў гарады і мястэчкі перасяляліся вясковыя рамеснікі, якія маглі на новым месцы больш зрабіць і хутчэй прадаць свае вырабы. Пастаяннай крыніцай павелічэння насельніцтва гарадоў было таксама перасяленне туды феадаламі сялян-рамеснікаў. Вядомы і шматлікія факты ўцёкаў у гарады сялян ад сваіх уласнікаў. У 1630 — 1640-я гады сярод судовых рашэнняў вышэйшага апеляцыйнага суда ВКЛ справы аб невыдаванні беларускімі гарадамі прыгонных сялян, якія ўцяклі туды, займаюць прыкметнае месца. За такія дзеянні да суда прыцягваліся Магілёў і Полацк (па 4 разы), а таксама Кобрын, Берасце, Дзісна, Орша, Мсціслаў, Чэрыкаў і інш. Зразумела, што выпадкаў такіх уцёкаў было значна больш.\nПаводле першага падзелу Рэчы Паспалітай усходняя частка Беларусі ў 1772 годзе была ўключана ў склад Расійскай імперыі. 5 жніўня 1772 года Расіяй і Прусіяй у Санкт-Пецярбургу была падпісана канвенцыя, паводле якой да Расіі пераходзілі цалкам Мсціслаўскае і Інфляндскае ваяводствы, усходнія землі Менскага ваяводства і большая частка Віцебскага і Полацкага ваяводстваў. У адпаведнасці з гэтымі дакументамі Аўстрыя атрымлівала Галіцыю, Прусія – Памор'е (апроч Гданьска) і частку Вялікай Польшчы.\nСейм 1773 вымушаны быў ратыфікаваць дадзеныя дагаворы. У той жа час на гэтым і на наступных сеймах былі прыняты і рашэнні, накіраваныя на ўнутраную стабілізацыю Рэчы Паспалітай. Быў створаны Пастаянная рада для ажыццяўлення функцый урада ў перыяд паміж сеймамі, заснаванае першае ў Еўропе міністэрства асветы – Адукацыйная камісія, выдадзены шэраг пастаноў па пытаннях развіцця гандлю і прамысловасці. Чатырохгадовы сойм (1788–1792) 3 мая 1791 прыняў Канстытуцыю, якая ўмацоўвала цэнтральную выканаўчую ўладу. Выбарнасць караля замянялася выбіральнасцю дынастыі. Пры каралю стваралася рада «Варта законаў», якая складалася з прымаса і 5 міністраў, прызначаных каралём. Кароль узначальваў раду, меў права прызначаць біскупаў, сенатараў, службоўцаў і афіцэраў, у выпадку вайны здзяйсняў вярхоўнае камандаванне войскам. Адмяняліся пасольскія інструкцыі, канфедэратыўныя соймы і liberum veto. Рэфармавалася таксама і судовая сістэма. Вялікай памылкай патрыятычнай партыі сейма, якая і дабілася прыняцці канстытуцыі, было яе зварот за падтрымкай да Прусіі, якая імкнулася насамрэч да далейшых падзелаў Рэчы Паспалітай.\nПольскія патрыёты, не змірыўшыся з рашэннямі сейма, у сакавіку 1794 абвясцілі ў Кракаве аб пачатку паўстання супраць замежных войскаў. На чале паўстання стаў Тадэвуш Касцюшка, пры ім быў створаны Галоўная нацыянальная рада. У першай буйной бітве – пры Рацлавічах – паўстанцы атрымалі перамогу над рускімі войскамі. У красавіку перамаглі паўстанні ў Варшаве, а таксама ў сталіцы ВКЛ Вільні. 7 мая Касцюшка выдаў Паланецкі ўніверсал, якім сялянам даравалася асабістая воля, скарачаліся памеры паншчыны, прызнавалася спадчыннае права сялян на апрацоўваемыя імі землі. Аднак шляхта ўсяляк сабатавала правядзенне гэтага ўніверсала ў жыццё, а ў самой Варшаве пачаліся сутыкненні паміж Галоўнай нацыянальнай радай і мяшчанамі, якія выступалі за больш радыкальныя меры.\nМіж тым у чэрвені прускія войскі ўступілі ў Кракаў, а рускія – у жніўні ўзялі Вільню. У лістападзе, не вытрымаўшы націску войскаў А.В. Суворава, здалася і Варшава.\nПараза паўстання 1794 прывяла да поўнай ліквідацыі Рэчы Паспалітай. 3 студзеня 1795 была падпісана канвенцыя аб трэцім падзеле Рэчы Паспалітай паміж Расіяй і Аўстрыяй, а 24 кастрычніка падобная жа канвенцыя была падпісана паміж Прусіяй і Расіяй. Да Расіі адышлі Заходняя Валынь, а таксама рэшткі ВКЛ і Курляндыя. Аўстрыя атрымала малапольскія землі з Любліным і Кракавым, Прусія – частку Падляшша і Мазавецкіх земляў з Варшавай, а таксама частка Жамойці.\n↑ Frost, R. I. «Initium Calamitatis Regni»? John CAsimir and monarchial power in Poland-Lithuania, 1648 — 1668 // European History Quarterly. — 1986. — № 16. — P. 181 — 207.\n↑ Пичета, В. И. Белоруссия и Литва XV – XVI вв. (исследования по истории социально-экономического, политического и культурного развития) / В. И. Пичета; Академия наук СССР, Ин-т славяноведения; Под ред. З. Ю. Копысского, В. Д. Королюка, Н. Н. Улащика. — М.: Изд-во Академии наук СССР, 1961. – 816 с. — С. 124\n↑ Голубеў, В. Ф. Сялянскае землеўладанне і землекарыстанне на Беларусі XVI – XVIII стст. / В. Ф. Голубеў; Акадэмія навук Беларусі, Ін-т гісторыі; Пад рэд. В. І. Мялешкі. — Мн.: Навука і тэхніка, 1992. — 176,  с. — С. 56, 67, 77 — 78, 85 — 87\n↑ Похилевич, Д. Л. Крестьяне Белоруссии и Литвы в XVI – XVIII вв. — Львов: Изд-во Львовского ўниверситета, 1957. — 175 с. — С. 27\n↑ Копысский, З. Ю. Социально-политическое развитие городов Белоруссии в XVI – первой половины XVII в. — Мн.: Наука и техника, 1975. — 189 с. — С. 9\n↑ Копысский, З. Ю. Социально-политическое развитие городов Белоруссии в XVI – первой половины XVII в. — Мн.: Наука и техника, 1975. — 189 с. — С. 11 — 12\n↑ Мелешко, В. И. Могилев в XVI – середине XVII вв. / Под ред. З. Ю. Копысского. — Мн.: Наука и техника, 1988. — 264 с. — С. 23\nУзята з "http://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Рэч_Паспалітая&oldid=3453393"\nЗ’явіліся ў 1569 годзе\nДзяржавы ў гісторыі Украіны\nДзяржавы ў гісторыі Літвы\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:16, 23 верасня 2019.


🕌 Время намаза в Краснобродский (Кемеровская область) на июль 2021 - точное расписание намаза – 5 намазов\nВремя намаза на июль 2021: Краснобродский (Кемеровская область)\n01 Чт. 2:40* 4:44 13:20 17:48 19:03 21:52 23:44*\n02 Пт. 2:41* 4:44 13:20 17:48 19:03 21:52 23:44*\n03 Сб. 2:42* 4:45 13:20 17:48 19:02 21:52 23:44*\n04 Вс. 2:43* 4:46 13:21 17:48 19:02 21:51 23:42*\n05 Пн. 2:44* 4:47 13:21 17:47 19:02 21:50 23:41*\n06 Вт. 2:46* 4:48 13:21 17:47 19:02 21:50 23:41*\n07 Ср. 2:47* 4:49 13:21 17:47 19:02 21:49 23:40*\n08 Чт. 2:49* 4:50 13:21 17:47 19:01 21:48 23:38*\n09 Пт. 2:49* 4:51 13:21 17:47 19:01 21:47 23:37*\n10 Сб. 2:51* 4:52 13:22 17:47 19:00 21:47 23:37*\n11 Вс. 2:53* 4:53 13:22 17:47 19:00 21:46 23:35*\n12 Пн. 2:55* 4:55 13:22 17:46 19:00 21:45 23:35*\n13 Вт. 2:57* 4:56 13:22 17:46 18:59 21:44 23:32*\n14 Ср. 2:57* 4:57 13:22 17:46 18:59 21:42 23:31*\n15 Чт. 3:00* 4:59 13:22 17:45 18:58 21:41 23:29*\n16 Пт. 3:01* 5:00 13:22 17:45 18:57 21:40 23:28*\n17 Сб. 3:03* 5:01 13:22 17:45 18:57 21:39 23:26*\n18 Вс. 3:06* 5:03 13:22 17:44 18:56 21:38 23:25*\n19 Пн. 3:06* 5:04 13:23 17:44 18:56 21:36 23:23*\n20 Вт. 3:09* 5:06 13:23 17:43 18:55 21:35 23:22*\n21 Ср. 3:10* 5:07 13:23 17:43 18:54 21:34 23:20*\n22 Чт. 3:13* 5:09 13:23 17:42 18:53 21:32 23:18*\n23 Пт. 3:15* 5:10 13:23 17:42 18:52 21:31 23:16*\n24 Сб. 3:17* 5:12 13:23 17:41 18:52 21:29 23:15*\n25 Вс. 3:18* 5:13 13:23 17:41 18:51 21:27 23:12*\n26 Пн. 3:21* 5:15 13:23 17:40 18:50 21:26 23:10*\n27 Вт. 3:23* 5:17 13:23 17:39 18:49 21:24 23:08*\n28 Ср. 3:25* 5:18 13:23 17:39 18:48 21:22 23:05*\n29 Чт. 3:27* 5:20 13:23 17:38 18:47 21:21 0:56\n30 Пт. 3:29* 5:21 13:23 17:37 18:46 21:19 0:44\n31 Сб. 3:32* 5:23 13:23 17:37 18:45 21:17 0:35\n01 Вс. 3:34* 5:25 13:23 17:36 18:44 21:15 0:27\nНа сайте 5namaz.com указано точное время намаза в Краснобродский (Кемеровская область) на месяц июль 2021. В таблице имеется расписание намазов на июль 2021: Фаджр (утренний), Зухр (полуденный), Аср (послеполуденный), Магриб (вечерний), Иша (ночной), а также время восхода солнца на июль для Краснобродский. Времени окончания сухура соответствует указанное в таблице время утреннего намаза (Фаджр), а времени ифтара (начала разговения) соответствует время вечернего намаза (Магриб) из графика намазов на июль 2021.\nПри расчете времени намаза в Краснобродский (Кемеровская область) на месяц июль 2021 использован метод Всемирной Мусульманской Лиги (г. Мекка).


Чаму многія беларусы не ўдзельнічаюць у фінансаванні дзяржаўных сацыяльных праграм?\nЧалавек я ўвогуле незайздросны: не люблю лічыць грошы ў чужых кішэнях. Аднак, шчыра скажу, іншы раз устрымацца цяжкавата. Ну, сапраўды, як не пазайздросціць — хоць крышачку, ледзь-ледзь — суседу, у якога і хата, бы каралеўскі палац, і машына новенькая, толькі што з аўтасалона, і каханка — прыгажуня? Хто скажа, што ў яго ўсё роўна — ні грамулькі зайздрасці, маўляў, хрысціянская рэлігія лічыць гэтае пачуццё адным з найцяжэйшых чалавечых грахоў? Калі такі знойдзецца, хай першы кіне ў мяне камянюку.\nНеяк падзяліўся гэткімі думкамі са сваім даўнім сябрам Міхаілам (дарэчы, родам з Ганцаўшчыны, з вёскі Лактышы). А ён мне ў адказ праўду-матку: не зайздросціць трэба, а працаваць больш, бы твой сусед, тады і жыць будзеш багата. У мяне таксама аргумент для спрэчкі знайшоўся. І распавёў я сябруку пра аднаго знаёмца Рыгора, таксама ганцаўчаніна, з вёскі Раздзялавічы. Працуе трактарыстам у мясцовай гаспадарцы. Прычым не абы дзень да вечара, а ад цямна да цямна шчыруе на калгасных палетках. Можна сказаць, што ягоны магутны трактар замест вясковых пеўняў служыць. Яшчэ толькі сонца ўзыходзіць, а Рыгор ужо спяшаецца: вясною — на сяўбу, летам — на нарыхтоўку кармоў, восенню — на ўборку бульбы. То з плугам, то з сеялкай, то з якім іншым прычапным агрэгатам. Ды і ўвогуле, ён на ўсе рукі майстар, нават сам рамантуе свайго механічнага волата. Працоўны дзень у яго часам працягваецца па дзесяць — дванаццаць гадзін. Карацей кажучы, намнога больш, чым у майго суседа. Аднак ні палаца ў Рыгора каралеўскага няма, ні машыны з аўтасалона. Жыве небагата: машына ёсць, але старэнькая, абстаноўка ў хаце сціплая, а сама хата даўно чакае рамонту, але гаспадару няма калі гэтым заняцца за грамадскай работай.\nЯ гэта да чаго? Ды справа ў тым, што мой сусед з палацам і каханкай-прыгажуняй… беспрацоўны. З ранку да вечара па мабільніку нейкія тэлефонныя перагаворы вядзе. Адно купляе, другое прадае, трэцяе мяняе… Падаткаў са сваіх даходаў, вядома ж, не плаціць, а сацыяльнымі паслугамі карыстаецца ўся сям’я. Дзеці атрымалі бясплатную сярэднюю, а потым і вышэйшую адукацыю, жонка (таксама, прынамсі, нідзе афіцыйна не працуе) два разы за год праходзіць “рэабілітацыйны курс” (бясплатны!) у мясцовай бальніцы. Як не пазайздросціць чалавеку?\nТолькі сляпы не бачыць, што забяспечаных, багатых людзей у нас шмат. Дастаткова паглядзець, якімі выдатнымі, камфартабельнымі катэджамі абрастаюць ускраіны Мінска, абласных і раённых цэнтраў, нават у вёсках такая мода пайшла. А шчыльныя патокі машын на нашых вуліцах і дарогах, сярод якіх “прэміяльных” нямецкіх мадэлей, магчыма, больш, чым на нямецкіх жа аўтабанах. Небагатыя грамадзяне, з сярэднім дастаткам, такія палацы не будуюць і такія аўтамабілі не купляюць. Зайздрошчу? Ды не, на здароўе, як кажуць!\nКалі меркаваць па знешніх прыкметах, дык большасць насельніцтва ў нас — такія забяспечаныя людзі. Многія замежнікі гэта заўважаюць, адкуль бы яны ні прыехалі, — хоць з Даніі, хоць з Польшчы, хоць з Францыі. А сярэдняя зарплата ў Беларусі, калі верыць статыстыцы (а якія падставы ёй не верыць?), ніяк не дасягае жадаемага ўзроўню ў тысячу рублёў. Ды нават з такой лічбай, калі да яе дабяромся, столькі не пабудуеш і не накупіш. Можа, статыстыкі няправільна налічылі колькасць нулёў?\nДы не, справа, хутчэй, у іншым. Памятаеце, нядаўна адбылася цікавая гісторыя з буйным бізнесменам з суседняй краіны, доларавым мільярдэрам? Яго затрымалі за… нявыплату падаткаў на некалькі мільёнаў долараў. Што — мільёнаў? У той краіне сурова караюць і за нявыплату тысячы долараў. Увогуле кажучы, у большасці краін, якія мы адносім да цывілізаваных, менавіта нявыплата падаткаў лічыцца найцяжэйшым злачынствам. Напэўна, мы так не лічым, бо няўзброеным вокам бачна: значная частка нашых грамадзян зарабляе намнога больш, чым сумы, з якіх плаціць падаткі.\nІ як тут не ўспомніць пра Дэкрэт № 3 “Аб папярэджанні сацыяльнага ўтрыманства”? Здавалася б, зусім нядаўна апублікавалі, у красавіку 2015 года, а ўжо, бач, прызабылі. У прыватнасці, гэты дакумент павінен стымуляваць працаздольных мужчын і жанчын да работы. Такія патэнцыяльныя работнікі ў кожнай вёсцы ёсць, не кажучы ўжо пра вялікія і малыя гарады. І працаваць многія з іх не супраць, ды вось бяда — работы няма. Таму адны перабіваюцца выпадковымі заробкамі, другія жывуць і п’юць на бацькоўскую пенсію.\nАднак цяпер размова нават не пра іх, а пра тых, хто працуе, а заробкі свае ад дзяржавы (падатковай інспекцыі) утойвае. Напэўна, пакрыўдзяцца, калі іх назавеш сацыяльнымі ўтрыманцамі: мы ж, маўляў, працуем. А па сутнасці, яны і ёсць самыя сапраўдныя сацыяльныя ўтрыманцы. Таму што кожны з нас павінен рабіць свой уклад у сацыяльны бюджэт дзяржавы. Каб было за што будаваць новыя дзіцячыя садкі і бальніцы, новыя школы і жылыя дамы, ствараць новыя працоўныя месцы і выдаваць людзям крэдыты. Грамадзяне ж, якія ўтойваюць свае прыбыткі, падаткаў не плацяць і ў фінансаванні дзяржаўных сацыяльных праграм не ўдзельнічаюць. Затое ўсімі сацыяльнымі дабротамі карыстаюцца напоўніцу. І гэта справядліва?


Краіны і мовы@Kraіny і movy - беларуская / Nynorsk\nбеларуская » Nynorsk Краіны і мовы\nДжон – з Лондана. Jo-- e- f-- L-----. John er frå London.\nЛондан знаходзіцца ў Вялікабрытаніі. Lo---- l--- i S------------. London ligg i Storbritannia.\nЁн размаўляе па-англійску. Ha- p----- e------. H-- s------ e------. Han pratar engelsk. Han snakkar engelsk.\nМарыя – з Мадрыда. Ma--- k--- f-- M-----. Maria kjem frå Madrid.\nМадрыд знаходзіцца ў Іспаніі. Ma---- l--- i S-----. Madrid ligg i Spania.\nЯна размаўляе на іспанскай мове. Ho s------ s-----. H- p----- s-----. Ho snakkar spansk. Ho pratar spansk.\nПетэр і Марта – з Берліна. Pe--- o- M----- k--- f-- B-----. Peter og Martha kjem frå Berlin.\nБерлін знаходзіцца ў Германіі. Be---- l--- i T-------. Berlin ligg i Tyskland.\nВы абое размаўляеце па-нямецку? Pr---- d- t--- b-- t-? Pratar de tysk båe to?\nЛондан – гэта сталіца. Lo---- e- e-- h--------. London er ein hovudstad.\nМадрыд і Берлін – таксама сталіцы. Ma---- o- B----- e- ò- h----------. Madrid og Berlin er òg hovudstader.\nСталіцы вялікія і шумныя. Ho---------- e- s---- o- b------. Hovudstadene er store og bråkete.\nФранцыя знаходзіцца ў Еўропе. Fr------- l--- i E-----. Frankrike ligg i Europa.\nЕгіпет знаходзіцца ў Афрыцы. Eg--- l--- i A-----. Egypt ligg i Afrika.\nЯпонія знаходзіцца ў Азіі. Ja--- l--- i A---. Japan ligg i Asia.\nКанада знаходзіцца ў Паўночнай Амерыцы. Ka---- l--- i N-----------. Kanada ligg i Nord-Amerika.\nПанама знаходзіцца ў Цэнтральнай Амерыцы. Pa---- l--- i M-------------. Panama ligg i Mellom-Amerika.\nБразілія знаходзіцца ў Паўднёвай Амерыцы. Br---- l--- i S----------. Brasil ligg i Sør-Amerika.\n« 4 - У школе\n6 - Чытаць і пісаць »\nMP3 беларуская + Nynorsk (1-10)\nМовы і дыялекты\nУ свеце існуе ад 6000 да 7000 розных моў. Колькасць дыялектаў, канешне, значна большая. Але ў чым разніца паміж мовай і дыялектам? Дыялект заўжды адносіцца да адной пэўнай мясцовасці. Ён з'яўляецца рэгіянальнай моўнай варыяцыяй. Гэта азначае, что дыялекты з'яўляюцца моўнай формай вельмі нязначнага распаўсюджвання. Зазвычай на дыялектах толькі размаўляюць, не выкарыстоўвая іх у пісьмовай форме. Яны ўтвараюць уласную моўную сістэму. І трымаюцца ўласных правіл. У тэорыі кожная мова можа мець некалькі дыялектаў. Усе дыялекты падпарадкоўваюцца моўнаму стандарту краіны. Стандартную мову разумеюць усе жыхары краіны. Носьбіты розных дыялектаў могут размаўляць на ёй адзін з адным.\nАмаль што ўсе дыялекты ўсё больш і больш страчваюць сваё значэнне. Наўрад ці пачуеш дыялект у гарадах. У прафесійным жыцці часта таксама размаўляюць на стандартнай мове. А тых, хто размаўляе на дыялекце, часта лічуць неадукаванымі або дурнаватымі. Аднак такія людзі ёсць ва ўсіх сацыяльных пластах. Словам, носьбіты дыялектаў не менш разумныя за іншых людзей. Зусім наадварот! Тыя, хто размаўляе на дыялекце, маюць шмат пераваг. Напрыклад, на курсах замежнай мовы. Носьбіты дыялекту ведаюць, што існуюць розныя моўныя формы. І яны навучыліся хутка змяняць моўны стыль. Таму размаўляючыя на дыялекце валодаюць большай кампетэнтнасцю ў варыяцыях. Іх адчуванне падказвае ім, які моўны стыль падыходзіць у тых ці іншых абставінах. Гэта нават навукова даказана. Таму смялей размаўляйце на дыялекце - гэта таго варта!


Аксессуары — Novaya\nBalaclava light blue\nВязаная балаклава. Откидной высокий воротник-горло и капюшон. Модель унисекс. Предназначена как для самостоятельной носки, так и в качестве дополнения к изделиям.\nHELMET white stone\n4 800 ₽ SOLD OUT\n5 000 ₽ SOLD OUT


Беларус Ілья Шымановіч устанавіў новы рэкорд Беларусі - 19.09.2021, Sputnik Беларусь\nБеларус Ілья Шымановіч устанавіў новы рэкорд Беларусі\nГэта не першае падобнае дасягненне Шымановіча - прызёр чэмпіянатаў свету і Еўропы з'яўляецца ўладальнікам сусветнага рэкорду на стометроўцы брасам. 19.09.2021, Sputnik Беларусь\nМІНСК, 19 вер - Sputnik. Беларускі плывец Ілля Шымановіч ўстанавіў новы рэкорд Беларусі на дыстанцыі 200 метраў брасам, паведамляе прэс-служба НАК рэспублікі.Рэкорд быў усталяваны ў італьянскім Неапалі, дзе праходзіць Міжнародны этап лігі плавання (ISL). Гэта рэгулярны клубны турнір па плаванні, у якім удзельнічаюць спартсмены з усяго свету.Шымановіч, выступаючы ў заплыве на 200 метраў, паказаў вынік 2 хвіліны 02,10 секунды, што з'яўляецца рэкордам Беларусі. Папярэдняе дасягненне было 2 хвіліны і 02,77 секунды.Беларус на этапе ISL выступае за каманду Францыі, капітанам якой з'яўляецца вядомая шведская плыўчыха, васьмікратная чэмпіёнка свету і 11-разовая чэмпіёнка Еўропы Сара Шострэм.Ілля Шымановіч - прызёр чэмпіянатаў Еўропы і свету ў эстафеце і на 100-метровай дыстанцыі ў 25-метровым басейне і з'яўляецца ўладальнікам сусветнага рэкорду ў гэтай дысцыпліне. У ходзе летніх Алімпійскіх гульняў у Токіа беларус выйшаў у фінал, аднак у вырашальным заплыве стаў толькі восьмым.\nрэкорды, плаванне, спорт, ілля шымановіч\n© Photo : Facebook / International Swimming League Ілья Шымановіч\nГэта не першае падобнае дасягненне Шымановіча - прызёр чэмпіянатаў свету і Еўропы з'яўляецца ўладальнікам сусветнага рэкорду на стометроўцы брасам.\nМІНСК, 19 вер - Sputnik. Беларускі плывец Ілля Шымановіч ўстанавіў новы рэкорд Беларусі на дыстанцыі 200 метраў брасам, паведамляе прэс-служба НАК рэспублікі.\nРэкорд быў усталяваны ў італьянскім Неапалі, дзе праходзіць Міжнародны этап лігі плавання (ISL). Гэта рэгулярны клубны турнір па плаванні, у якім удзельнічаюць спартсмены з усяго свету.\nШымановіч, выступаючы ў заплыве на 200 метраў, паказаў вынік 2 хвіліны 02,10 секунды, што з'яўляецца рэкордам Беларусі. Папярэдняе дасягненне было 2 хвіліны і 02,77 секунды.\nБеларус на этапе ISL выступае за каманду Францыі, капітанам якой з'яўляецца вядомая шведская плыўчыха, васьмікратная чэмпіёнка свету і 11-разовая чэмпіёнка Еўропы Сара Шострэм.\nІлля Шымановіч - прызёр чэмпіянатаў Еўропы і свету ў эстафеце і на 100-метровай дыстанцыі ў 25-метровым басейне і з'яўляецца ўладальнікам сусветнага рэкорду ў гэтай дысцыпліне. У ходзе летніх Алімпійскіх гульняў у Токіа беларус выйшаў у фінал, аднак у вырашальным заплыве стаў толькі восьмым.


Фонд Жуана Міро — Вікіпедыя\nФонд Жуана Міро\nкатал.: La Fundació Joan Miró en Barcelona\n10 чэрвеня 1975\n425 067 чал. (2016)\n352 903 чал. (2018)\nParc de Montjuïc 08038 Barcelona і Parc de Montjuïc, s/n, 08038 Barcelona, Spanien\nаўтобус 50, 55, bus turístic. Parc de Montjuic\nаўт.— сб с 10.00 да 19.00, чац. 10.00 — 21.30, нядз. і святы с 10.00 до 14.30, пан. выходны.\nФонд Жуана Міро на Вікісховішчы\nФонд Жуана Міро ў Барселоне (катал.: La Fundació Joan Miró en Barcelona) — музей сучаснага мастацтва ў Барселоне. Заснаваны 10 чэрвеня 1975 года ў Барселоне, у памяшканні, пабудаваным па праекце аднаго вялікага каталонскага мастака — Жазепа Луіса Серта (ісп.: Josep Lluís Sert).\nБудынак музея Жуана Міро размешчаны высока, на схіле пагорка Манжуік, за Нацыянальным палацам, у якім змяшчаецца Нацыянальны музей мастацтва Каталоніі. Калекцыя музея разнастайная, адлюстроўвае розныя бакі творчасці мастака. У шматузроўневых памяшканнях прадстаўлена 300 карцін, 150 скульптур, 9 тэкстыльных работ і больш за 8000 малюнкаў, якія ўключаюць як раннія працы, так і шырока вядомыя, якія ў поўнай меры прадстаўляюць ярка індывідуальны стыль Міро.\nНа першым паверсе праходзяць выставы работ сучасных, маладых мастакоў, а з тэрасы другога паверха адкрываецца ўражлівы від на Барселону.\nАртыкул «Музеи Барселоны» на www.holaespanol.ru (руск.)\nАфіцыйны сайт музея Página de la Fundación (англ.) (ісп.)\n↑ Gonzales C. Barcelona Museos. -Espana: Poligrafa, 2003. -c. 156. — ISBN 84-343-1018-X\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Фонд_Жуана_Міро&oldid=2963873"


Мц 5:1-12 | Прастора малітвы\nСёння, як звычайна, Езус "сядае" ў прасторы малітвы майго сэрца. Я слухаю Пана і Ягоныя Словы жыцця. Якая з запаведзяў Благаслаўленняў суцяшае мяне сёння? Якая запаведзь становіцца для мяне натхненнем у дадзены момант?\nЯ разважаю яшчэ над адным пытаннем: якой з запаведзяў мне цяжэй за ўсё прытрымлівацца?\nАдзін з гэтых адказаў паказвае наступны крок на маім жыццёвым шляху.\nБлагаслаўленні паказваюць мне Сэрца Езуса і даюць зразумець, што Ён лічыць прыкметамі Божага Валадарства. Я прашу Бога адкрыць мне вочы, каб я мог распазнаць Валадарства вакол і ўнутры мяне.\nКожны святы, якога я успамінаю сёння, рэалізаваў пэўныя аспекты евангельскіх благаслаўленняў у сваім жыцці; я дзякую Богу, што я магу вучыцца на гэтулькіх цудоўных прыкладах, каб жыць так, як святыя Божыя.\nІрландскі паэт, філосаф і пісьменнік Джон О’Донах’ю, які памёр не так даўно, апісваў благаслаўленне як “кола святла, што ахінае чалавека, каб яго бараніць, лячыць і мацаваць… калі благаслаўленне дадзена – акно адчыняецца ў вечнасць”.\nКаго я магу благаславіць сёння?\nВа ўрачыстасць Усіх Святых далучымся да радаснага воклічу Джорджа Герберта, паэта XVII ст.: “Няхай увесь свет спявае без канца, мой Бог і Цар!”


Хто можа пазычыць аўтакрэсла? 2 nata 4180 28.08.17 4:02\nА можа хто добра малюе? 4 tasia 18579 22.05.08 8:29


04 верасень 2013, 10:34\nМіністар эканомікі Беларусі Мікалай Снапкоў лічыць, што канфлікт, зьвязаны з «калійнай справай», ня будзе зацяжным, і што Беларусь зможа самастойна пазыцыянаваць сябе на калійным рынку.\n«У сваіх ацэнках я не адзін. Многія экспэрты кажуць, што канфлікт будзе кароткачасовым. І „Ўралкалій “, як бок, які разарваў адносіны, павінен будзе дамовіцца, каб захаваць на рынку парытэт», — заявіў Снапкоў падчас наўпростай тэлефоннай лініі ў газэце «Рэспубліка». "Хоць любую справу лепш рабіць разам. Але калі ўсё ж і будзе захоўвацца такая сытуацыя, я ўпэўнены, што мы ніякім чынам не прападзем",— сказаў ён.\n«Паводле маіх асабістых ацэнак, наша кампанія («Беларуськалій») лепшая за «Ўралкалій». Хоць сабекошт экспарту ў нас крыху вышэйшы (на $ 100 за тону), але ў нас значна лепшая лягістыка. І я ўпэўнены, што мы цалкам здольныя самастойна сябе пазыцыянаваць на калійным рынку. Незалежна ад таго, якая формула будзе ў далейшым: цана альбо аб’ёмы, як прадэкляраваў "Уралкалій",— адзначыў міністар эканомікі Снапкоў.\nЁн выказаў перакананьне, што ўсё скончыцца для Беларусі пазытыўна:\n«Мы на самой справе такая краіна, у такім месцы, з такім народам, што што б ні адбылося, у канчатковым рахунку ўсё выліваецца для нас у пазытыў. Напэўна, таму што мы пад Богам. Таму я ўпэўнены, што і „калійная эпапэя“ скончыцца ў выніку для нас пазытыўна».\nБеларусь за калій «расплаціцца» нафтай


У ГОНАР СЛОВА — Гомельскае абласное аддзяленне грамадскага аб'яднання "Саюз пісьменнікаў Беларусі"\nУ ГОНАР СЛОВА\nУ рамках Тыдня роднай мовы ý чытальнай зале бiблiятэкi ўніверсітэта адбылося свята беларускай паэзii «З вытокаý роднай мовы» пад слоганам «Пачувайся беларусам», дзе вялася гаворка пра родную мову, бо на працягу стагоддзяў яе прыгожае гучанне беларус пачынаў успрымаць з матчыных песень, цудоўных беларускіх казак, легенд, паданняў. Мова — душа народа, плён працы многіх пакаленняў, люстэрка духоўнага жыцця народа, наш галоўны нацыянальны скарб. Жыве мова ‒ жыве народ, жыве памяць продкаў. Няма роднай мовы ‒ няма народа, няма суцяшэння ў горы, няма слоў радасці.\nНа сустрэчы са студэнтамi прысутнiчаў Мiхась Болсун — таленавiты гомельскi паэт, празаiк, журналiст, член Гомельскага абласнога грамадскага аб’яднання «Саюз пiсьменнiкаý Беларусi» i Беларускага саюза журналiстаý, лаўрэат абласнога літаратурнага конкурсу імя Івана Мележа, лаўрэат Міжнароднай літаратурнай прэміі Баяна (2013 г.), лаўрэат абласной прэміі імя Анатоля Грачанікава (2013 г.), лаўрэат літаратурнай прэміі імя Кірылы Тураўскага ў намінацыі «Паэзія» (2016 г.), узнагароджаны ганаровым знакам Саюза пісьменнікаў Беларусі «За вялікі ўклад у беларускую літаратуру» (2014 г.), Ганаровы грамадзянiн Чачэрскага раёна Гомельскай вобласцi.\nПаэт расказаý пра гiстарычны шлях роднай мовы, пра сваё юнацтва, калi ýпершыню напiсаý першы верш, як далей складвалася жыццё, што скончыў Палескую сярэднюю школу, факультэт педагогікі і методыкі пачатковага навучання Гомельскага дзяржаýнага унiверсiтэта і аддзяленне журналістыкі Мінскай ВПШ. Доýгi час працаваý у рэдакцыях раённых газет Чачэрска i Буда-Кашалёва, на Гомельскiм абласным тэлерадыёаб’яднаннi, што пiша вершы на беларускай мове. Студэнты з цiкавасцю слухалi вершы паэта, прысвечаныя сваёй малой радзiме, родным мясцiнам, дзе нарадзiýся; сiнявокай Беларусi, яе краявiдам; Гомелю, гораду над Сожам; вершы пра цудоўную, мiлагучную, непаўторную, родную мову, бо яна ýвайшла ý яго жыццё з вуснаý мацi. У творчасцi М. Болсуна ёсць гумарыстычныя вершы пра каханне, пра сучасную моладзь, з якiмi ён шчыра падзялiýся са слухачамi. На запытанне паэта: «Колькi народных пiсьменнiкаý дала Беларусi Гомельшчына?» — студэнты адразу назвалi Iвана Шамякiна, Iвана Мележа, Iвана Навуменка, Андрэя Макаёнка i атрымалi падарунак з надпiсам паэта. Таксама студэнты прымалi ýдзел у конкурсе «Я – беларус», чыталi вершы на беларускай мове. Мiхась Болсун уручыý пераможцам падарункi са сваiм аýтографам. Напрыканцы сустрэчы была праведзена полiтэхнiчная вiктарына «Сакрэты роднага краю», дзе студэнты актыýна ýдзельнiчалi i правiльна адказвалi на пытаннi вiктарыны. Да мерапрыемства была падрыхтавана прэзентацыя «Мы — беларусы» i тэматычная кнiжная выстава « Слаýлю цябе, беларуская мова». Будзьце разам з тымi, хто думае пра будучыню роднай мовы, матчынай мовы. Размаýляйце па-беларуску, бо заýтра наша мова ýсiм нам, нашым дзецям i ýнукам стане неабходнай. Ведай: учора ты яшчэ не гаварыý па-беларуску, сёння размаýляеш на «трасянцы», а заýтра будзеш гаварыць на чыстай лiтаратурнай мове. Нашы бацькi, дзяды i прадзеды нямала зрабiлi, каб беларуская мова была прызнана роýнай сярод iншых моý свету.\n← В ГОМЕЛЕ ПРОХОДИТ НЕДЕЛЯ ПРАВОСЛАВНОЙ КНИГИ\nНА КАРЫСЦЬ БУДУЧЫНІ. ТВОРЧЫЯ СУСТРЭЧЫ Ў ГОД КЛАСІЧНАЙ ЛІТАРАТУРЫ І ЧЫТАННЯ →


Январь 2020 — Страница 20 — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\nНовы год – стары, падарункі – новыя\nУ Беларусі ёсць выдатная традыцыя адзначаць Стары Новы год.\nНа прыступках п’едэсталаў – цяжкаатлеты з Дзятлаўшчыны\nНа прыступках п’едэсталаў абласных спаборніцтваў – цяжкаатлеты з Дзятлаўшчыны.\nРаботнікі сектара пазастацыянарнага абслугоўвання насельніцтва Дзятлаўскага цэнтра культуры і народнай творчасці сумесна з прадстаўнікамі ГА “БРСМ” і супрацоўнікамі МНС правялі калядкі для дзятлаўчан.\n15.01.2020 15.01.2020 administrator340\nИнцидент произошел вчера около 10.30 на автодороге Лунно–Олекшицы.\nСлужба 101. Бацькам на заметку\nУ 2019 годзе пажары забралі жыцці двух дзяцей.\nГалоўны метад барацьбы – прафілактыка\nБеларускае заканадаўства прадугледжвае суровыя пакаранні за правапарушэнні, звязаныя з вырабам, захоўваннем, распаўсюджваннем і ўжываннем наркотыкаў, таму што гэтыя злачынствы найбольш небяспечныя для грамадства.


Талент і прыгажосць - 5 Октября 2011 - НЕСВИЖ - ТАЙНА ИСТОРИИ\nГлавная » 2011 » Октябрь » 5 » Талент і прыгажосць\nТалент і прыгажосць\nНесвіжанкі Надзея і\nУ 15-м рэспубліканскім фестывалі-кірмашы "Дажынкі-2011" прымалi удзел працаўнікі і "культурнай нівы" Нясвіжчыны.\n30 верасня на цэнтральнай пляцоўцы Маладзечна з сумесным нумарам выступiлi узорны ансамбль "Аношкаўскія музыкі" Аношкаўскай дзіцячай школы мастацтваў (кіраўнікі Аляксей Андросік і Юрый Кабяк) і народны ансамбль навучэнцаў каледжа імя Якуба Коласа "Нясвіжскія лыжкары" раённага Цэнтра культуры і адпачынку (кіраўнік Уладзімір Сухавей).\nУ гэты ж дзень у эпізодзе святочнай дзеі "Дажынкі мінулых гадоў" Нясвіж прадставіла несвіжанка, першакурсніца БДУ Вераніка Карабко.\nУ другі фестывальны дзень у эпізодзе "Дзіва Міншчыны" прыняла ўдзел бухгалтар аддзела культуры Нясвіжскага райвыканкама Настасся Грабарава, а ў эпізодзе "Вобразы мілыя роднага краю" - балетмайстар раённага Цэнтра культуры і адпачынку Святлана Панасік.\nУзорны ансамбль "Аношкаўскія музыкі"\nУ канцэрце "Песняй дакрануцца да жніва" прынялi удзел несвіжанкі Надзея і Ксенія Гжыбоўскія. Іх, разам з блізнятамі з іншых раёнаў, запрасілі прыняць удзел у нумары-дэфіле "Як дзве кроплі вады".\nНезвычайныя і прыгожыя касцюмы з саломкі і галаўныя ўборы блізнятам, а таксама Н. Грабаравай і С. Панасік, іншым удзельнікам фестывалю зрабіла народны майстар Беларусі несвіжанка Алена Хоміч.\n1 кастрычніка таксама выступiлi народныя калектывы Нясвіжчыны: "Млечны шлях" РЦКіА (кіраўнік Таццяна Казлова), "Зараніца" Нясвіжскай дзіцячай школы мастацтваў (кіраўнік Леанід Шышко), "Вяночак" Сноўскага СЦКіА (кіраўнік Тамара Прыгун) і "Лянок" Аношкаўскага сельскага Дома культуры (кіраўнік Віктар Высоцкі).\nПросмотров: 379 | Добавил: nesvizh1223 | Рейтинг: 5.0/2 | - Оценить - Отлично Хорошо Неплохо Плохо Ужасно


Міклаш Хорці - адмірал бяз флёту, рэгент без караля (ФОТА) - Польскае Радыё\nМіклаш Хорці - адмірал бяз флёту, рэгент без караля (ФОТА)\nValery Sauko 23.06.2018 08:03\nХорці далучыўся да Гітлера падчас Другой сусьветнай вайны, таму што лічыў расейскую экспансію небясьпечнай для Эўропы.\nАдмірал Міклаш Хорці (зьлева) й маршал Польшчы Эдвард Рыдз-Сьміглы падчас сустрэчы ў Кракаве, люты 1938 году\nСёньня ў гістарычнай рубрыцы пазнаёмім з постацьцю, якая хоць і ўвайшла на старонкі сусьветнай гісторыі, то аднак яна мала вядомая шырэйшаму колу. Сёньня – пра кіраўніка Вугоршчыны міжваеннага пэрыяду адмірала Міклаша Хорці.\nМіклаш Хорці – вельмі цікавая гістарычная пэрсона. Пасьля Першай сусьветнай вайны, калі распадаліся імпэрыі, распалася й Аўстра-Вугоршчына, на руінах якой паўсталі многія краіны, у тым ліку й значна абрэзаная Вугоршчына. Яна ня мела выхаду да мора. Вугоршчына была каралеўствам, хоць ня мела караля, а Хорці займаў пасаду рэгента (правіцеля) – часова выконваючага абавязкі манарха. І сучасьнікі, і нашчадкі жартавалі, што Міклаш Хорці быў рэгентам у каралеўстве без караля й адміралам бяз флёту.\nРэгент Вугоршчыны адмірал Міклаш Хорці (першы справа) і прэзыдэнт Польшчы Ігнацы Масьціцкі (поруч зь ім на першым пляне) у Кракаве, люты 1938 году\nЁн паходзіў са старога шляхецкага роду. У маладосьці шмат падарожнічаў, быў на аўстра-вугорскай дыпляматычнай службе ў Турцыі й іншых краінах. Падчас Першай сусьветнай вайны – капітан, затым віцэ-адмірал Аўстра-Вугорскага ваенна-марскога флёту, атрымаў шэраг перамог, у сакавіку 1918 года прызначаны галоўнакамандуючым флётам. Займаў гэтую пасаду аж да загаду імпэратара Карла I Габсбурга аб здачы флёту новастворанай дзяржаве сэрбаў, харватаў і славенцаў, што адбылося 31 кастрычніка 1918 году.\nГэта быў вельмі адукаваны чалавек, які закончыў ваенна-марскую акадэмію й валодаў шасьцю мовамі. Пра постаць Міклаша Хорці гаворыць гісторык, публіцыст і спэцыяліст па вугорскіх пытаньнях Ежы Робэрт Новак. Архіўны запіс Польскага радыё з 1995 году.\nЕжы Робэрт Новак: Міклаш Хорці – гэта напэўна неадназначная гістарычная постаць: адны яго любяць, іншыя – не. Адміралам ён стаў у часы Аўстра-Вугоршчыны, быў ад’ютантам імпэратара Франца Іосіфа. Гісторыя так склалася, што гэты чалавек, народжаны ў 1868 годзе, дастаткова ў сталым узросьце дайшоў да ўлады. Ён стаў рэгентам Вугоршчыны й кіраваў краінай цягам усяго міжваеннага пэрыяду, у вайну таксама, да 1944 году. Насамрэч Міклаш Хорці быў чалавекам 19-га стагодзьдзя.\nХорці ўзначальваў дзяржаву з 1 сакавіка 1920 году да 15 кастрычніка 1944 году. Цягам яго кіраваньня была ўстаноўленая кансэрватыўная аўтарытарная ўлады, хоць у міжнароднай палітыцы Вугоршчына старалася лявіраваць паміж моцных дзяржаў. Хорці далучыўся да Гітлера падчас Другой сусьветнай вайны, таму што лічыў расейскую экспансію небясьпечнай для Эўропы. Узамен за ляяльнасьць ён атрымаў частку Славакіі й Закарпацкую Ўкраіну. Хоць насамрэч, як сьцьвярджаюць гісторыкі, адмірал Хорці быў англафілам.\nАдмірал Міклаш Хорці прымае парад, верасень 1940 году\nКалі Нямеччына пачала несьці паразу ў вайне, і перш за ўсё на ўсходнім фронце, на якім змагаліся вугорскія часткі, рэгент Хорці зразумеў, што зьдзейсьніў памылку. У 1944 ён намагаўся заключыць перамір’е з Савецкім Саюзам, шукаў кантакты з ЗША й Вялікабрытаніяй, за што ў кастрычніку 1944 году быў скінуты нямецкімі й мясцовымі фашыстамі з пасады й інтэрнаваны ў Баварыі.\nПасьля заканчэньня вайны 77-гадовы Хорці ня быў аддадзены пад суд як ваенны злачынца, хоць на гэтым настойваў урад Югаславіі (па абвінавачваньні ў масавых забойствах, арганізаваных вугорскімі вайскоўцамі ў Ваяводзіне ў 1942 годзе) і пераехаў зь сям'ёй у Партугалію ў 1949 годзе. Там пражыў яшчэ амаль трынаццаць гадоў.\nАдмірал Міклаш Хорці кіраваў краінай у вельмі цяжкія часы. Ён уцягнуў Вугоршчыну ў крывавую вайну, увёў аўтарытарызм (хоць у той час усе краіны Эўропы за выключэньне Чэхаславакіі былі аўтарытарнымі), пайшоў на супрацу зь Гітлерам. З другога боку гісторыкі нагадваюць, што да апошняга моманту ён не згаджаўся на зьнішчэньне вугорскіх габрэяў, і іх генацыд пачаўся толькі пасьля таго, як адмірала адхілілі ад улады.\nна відэа: фрагмэнт амэрыканскага фільму Walking with the Enemy (2013 год)\nСёньня ў гістарычнай рубрыцы пазнаёмім з постацьцю, якая хоць і ўвайшла на старонкі сусьветнай гісторыі, то аднак яна мала вядомая шырэйшаму колу. Сёньня - пра кіраўніка Вугоршчыны міжваеннага пэрыяду адмірала Міклаша Хорці.\nЁн паходзіў са старога шляхецкага роду. У маладосьці шмат падарожнічаў, быў на аўстра-вугорскай дыпляматычнай службе ў Турцыі й іншых краінах. Падчас Першай сусььветнай вайны - капітан, затым віцэ-адмірал Аўстра-Вугорскага ваенна-марскога флёту, атрымаў шэраг перамог, у сакавіку 1918 года прызначаны галоўнакамандуючым флётам. Займаў гэтую пасаду аж да загаду імпэратара Карла I Габсбурга аб здачы флёту новастворанай дзяржаве сэрбаў, харватаў і славенцаў, што адбылося 31 кастрычніка 1918 году.\nЕжы Робэрт Новак: Міклаш Хорці – гэта напэўна неадназначная гістарычная постаць: адні яго любяць, іншыя – не. Адміралам ён стаў у часы Аўстра-Вугоршчыны, быў ад’ютантам імпэратара Франца Іосіфа. Гісторыя так склалася, што гэты чалавек, народжаны ў 1868 годзе, дастаткова ў сталым узросьце дайшоў да ўлады. Ён стаў рэгентам Вугоршчыны й кіраваў краінай цягам усяго міжваеннага пэрыяду, у вайну таксама, да 1944 году. Насамрэч Міклаш Хорці быў чалавекам 19-га стагодзьдзя.\nХорці ўзначальваў дзяржаву з 1 сакавіка 1920 году да 15 кастрычніка 1944 году. Цягам яго кіраваньня была ўстаноўленая кансэрватыўная аўтарытарная ўлады, хоць у міжнароднай палітыцы Вугоршчына старалася лавіраваць паміж моцных дзяржаў. Хорці далучыўся да Гітлера падчас Другой сусьветнай вайны, таму што лічыў расейскую экспансію небясьпечнай для Эўропы. Узамен за ляяльнасьць ён атрымаў частку Славакіі й Закарпацкую Ўкраіну. Хоць насамрэч, як сьцьвярджаюць гісторыкі, адмірал Хорці быў англафілам.\ntags: by-audio, Машына часу, Міклаш Хорці


Сугіліт - апісанне, лячэбныя і магічныя ўласцівасці, каму падыходзіць і кошт - Armonissimo\nСугіліт - пурпурны мінерал адносіцца да сілікатаў. Гэта малады самацвет з мноствам імёнаў і не меншай колькасцю загадак. Вывучыць усе ўласцівасці незвычайнага каменя яшчэ не ўдалося нікому - яны захоўваюцца за таямнічай ліловай заслонай.\nСугіліт – юны самацвет, адкрыты менш за стагоддзе таму. Радзімай першай знаходкі лічыцца японскі востраў Івагі. Мінерал назвалі ў гонар свайго першаадкрывальніка - японскага прафесара мінералогіі Ken-ichi Sugi.\nПершыя здабытыя ў 1944 годзе ўзоры не адрозніваліся высокай якасцю. Праз 10 гадоў сугіліт знайшлі на землях Індыі, але самыя цудоўныя экзэмпляры самацвета знайшлі толькі ў 1976 годзе на афрыканскім радовішчы. З таго часу сугіліт стаў вядомы і вельмі папулярны.\nГэта цікава! Першыя спробы апрацаваць новы мінерал не прынеслі захаплення. З каменя выходзілі толькі гладкія непразрыстыя кабашоны, якія не бліскалі прыгажосцю. Але адна з амерыканскіх калекцый дыяментавых упрыгожванняў са ўстаўкамі з сугіліту, прадстаўленая ў сярэдзіне 1980-х гадоў, змяніла ўяўленні аб гэтым самародку. Узоры апрацаванага самацвета лінзавіднай формы, а таксама рэдкія празрыстыя асобнікі ўзляцелі на пік папулярнасці.\nЗа свой незвычайны колер мінерал атрымаў яшчэ некалькі прыгожых назваў:\nЛавуліт. Так ювеліры называюць узоры мінерала лавандавага колеру.\nКаралеўскі Азель. Гэта назва звязана з мясцовасцю непадалёк аднаго з радовішчаў, а таксама пурпурным колеры самародкаў, якія здабываюцца там.\nПурпурная біруза. Так самацвет назвалі за характэрныя для бірузы прожылкі і матавы бляск.\nВесэлсіт. Гэта імя дадзена па назве самага буйнога сусветнага рудніка ў Афрыцы - Весселс.\nСугіліт утворыцца агрэгатамі з шчыльна зрослых крышталяў прызматычнай формы. Залягае ліловы самацвет побач з такімі мінераламі, як альбіт, пекталіт, цыркон, эгірын і апатыт.\nСугіліт малады, але мінералогам ужо вядома, што запасы каменя нязначныя і ў хуткім часе скончацца. За ўсе гады распрацоўкі радовішчаў агульны аб'ём здабытага мінерала склаў каля 5 тон. Гэта робіць бэзавы самацвет яшчэ больш запатрабаваным.\nПершым адкрытым радовішчам быў японскі востраў Івагі. Пазней паклады мінерала знайшлі ў Індыі, а затым у пустыні Калахары непадалёк ад Намібіі. Многія гады афрыканскі руднік Весселс пастаўляў свеце самыя прыгожыя крышталі сугіліту. На сённяшні дзень паклады афрыканскага каменя вычэрпваюцца.\nНевялікая колькасць мінерала знойдзена на тэрыторыях Італіі, Канады, Таджыкістана, Аўстраліі (шахты Tamworth, Woods mine, New South Wales). Пакінутыя паклады працягваюць здабываць на землях Японіі (у сіенітавых штоках, на рудніку Iwagi Islet), Індыі (руднік Madhya Pradesh), ПАР (горныя выпрацоўкі Cape Province, Kuruman, а таксама руднікі N'Chwaning mines і Wessels).\nСугіліт ставіцца да сілікатаў, што абумоўлівае складаны хімічны склад мінерала. Апроч трыа з натрыю, калія і літыя, сугіліт утрымоўвае прымешкі марганцу і алюмінія, жалеза і тытана, якія адказваюць за шматстатнасць адценняў каменя. Часам самародак змяшчае ваду, пры страце якой камень губляе свае дэкаратыўныя якасці.\nРаім прачытаць: Улексіт - апісанне, магічныя і гаючыя ўласцівасці, сумяшчальнасць па Задыяку, упрыгожванні і кошт\nшчыльнасць 2,7 г / см³\nзалом Няроўны да ракавістага\nбляск Шкляны да матавага\nпразрыстасць Празрысты ці непразрысты\nКолер Ад карычнева-жоўтага да ліловага\nСугіліт далікатны, валодае слаба выяўленым плеахраізмам. Самыя рэдкія асобнікі каменя нададзены александрытавым эфектам пры дзённым святле самацвет блакітна-фіялетавы, а пад штучным асвятленнем становіцца чырванавата-пурпурным.\nКаралеўскі азель багаты прымешкамі розных элементаў, але менавіта марганец надзяляе камень адметным бэзавым колерам ва ўсіх яго магчымых адценнях. На кожным радовішча здабываюцца асобнікі розных адценняў -ружова-пурпурныя, сіне-фіялетавыя, бэзавыя, ліловыя, ярка-фіялетавыя. Сустракаюцца нават жаўтлявыя сугіліты. Самымі каштоўнымі лічацца празрыстыя камяні густой афарбоўкі.\nУ параўнальна юнага мінерала спецыялісты па камені лячэнні выявілі карысныя для чалавечага арганізма ўласцівасці. Сярод іх:\nпаляпшэнне працы сардэчна-сасудзістай сістэмы;\nдапамогу пры галаўных болях;\nухіленне сімптомаў дэпрэсіі, трывожнасці;\nпавышэнне ахоўных сіл арганізма, што выступае прафілактыкай прастудных захворванняў;\nальтэрнатыва лазернай тэрапіі пры анкалагічных паталогіях.\nСеансы літатэрапіі з выкарыстаннем сугіліту праводзяцца рознымі спосабамі. Каб дамагчыся лепшага выніку лячэння, лекары злёгку разаграваюць мінерал, папярэдне вышмараваўшы яго спецыяльным алеем. Неабходнай умовай лячэння з'яўляецца супадзенне вібрацый каменя з вібрацыямі цела чалавека.\nБранзалет з каменя\nІншыя знахары праводзяць лячэнне метадам кантакту самацвета з зонай сонечнага спляцення і цэнтра далоні. Пасля сеансу з ужываннем пурпурной бірузы пацыенты адчуваюць не толькі фізічны эфект, але і душэўную гармонію, што забяспечвае здаровы, спакойны сон.\nВядома, што пасля праведзенага сеансу сугілітавы крышталь неабходна ачысціць ад прынятай на яго негатыўнай энергетыкі. Каб самацвет яшчэ паслужыў, яму неабходна аднавіць страчаныя сілы. Для гэтага дастаткова прамыць мінерал пад бруёй праточнай халоднай вады, а затым пакінуць на некаторы час у зацішным цёмным месцы.\nВажна! Літатэрапеўты не рэкамендуюць насіць некалькі вырабаў з сугілітам адначасова, бо ў лілавога самацвета вельмі моцная энергетыка, якая ў выпадку празмернасці абгарне балазе на шкоду - чалавек адчуе стомленасць і нервовую напругу замест прымірэння і спакою. Акрамя таго, рэгулярны кантакт з лавулітам супрацьпаказаны людзям такіх прафесій, як хірург, дыспетчар авіякампаніі або вадзіцель, гэта значыць усім тым, чыя дзейнасць звязана з неабходнасцю пастаяннай канцэнтрацыі ўвагі. Мінерал расслабляе чалавека, што можа прывесці да ўсыплення пільнасці, а значыць, пагражае недаравальнай прафесійнай памылкай.\nДля адчування карыснасці пурпурнога мінерала неабавязкова насіць упрыгожванні з гэтым каменем. Некалькі звычайных сферычных сугілітавых пацерак на працоўным стале зробяць працоўны дзень спакойным, абараняючы ад стрэсаў, хваляванняў, нервовасці. Акрамя таго, перыядычнае сузіранне фіялетавых каменьчыкаў дапаможа зняць напружанне з вочнай мышцы пасля працяглай працы за кампутарам, а таксама запаволіць працэс страты вастрыні зроку.\nЛічыцца, што сугіліт выбірае сабе ўладальніка, а не наадварот. Для гэтага важны першы кантакт з каменем да набыцця талісмана. Гэты дзіўны мінерал здольны прачуць душэўны стан які крануў яго чалавека, няхай гэта будзе боль, няўпэўненасць ці дысгармонія пачуццяў. Для лепшых адносін з мінералам таксама важны астралагічны аспект.\nПрыгожы фіялетавы самацвет не мог застацца ў старонцы, незаўважаным эзатэрыкамі. Ва ўсе часы мінералы такога колеру, як лавуліт, лічыліся праваднікамі ў свет духоў. Ліловыя камяні выкарыстоўваюцца падчас правядзення спірытычных сеансаў і сёння. І хоць чараўнікі не выявілі ў сугіліта выбітных чароўных уласцівасцяў, прожылкі каменя, здольныя змяняць адценне пры змене кута заваротку, сапраўды лічацца прыкметай магічнага дарунка.\nЛічыцца, што бэзавы камень адкрывае ў чалавеку дар празорлівасці, тэлепатыі, экстрасэнсорыкі. Гэта ідэальны самацвет для медытацый, магічных рытуалаў, злучаных з вандраваннямі астральнага цела скрозь часовыя межы.\nУ індуізме і будызме любы фіялетавы камень адказвае за чакру прытомнасці. Таму сугіліту прыпісваюць здольнасць звязваць чалавека з вышэйшым розумам, што прывядзе ўладальніка талісмана да гармоніі духу з целам. Да таго ж, ліловы самацвет - выдатны абаронца ад негатыву, зайздрасці, злосці або энергетычных вампіраў. Дзякуючы лавуліту чалавека наведвае пачуццё абароненасці, спакою, дабрабыту.\nЭзатэрыкі заўважаюць, што сугіліт гуляе ролю дарадцы ў складаных жыццёвых сітуацыях, якія патрабуюць прыняцця адзінага дакладнага рашэння. Гэта свайго роду мінерал мудрасці, які папярэджвае ўладальніка аб "падводных камянях" і наступствах магчымых варыянтаў рашэння праблемы.\nСам колер мінерала кажа пра яго значнасць - з спрадвечных часоў фіялетавы выступае колерам судзейскіх мантый. Зыходзячы з гэтага, пурпурная біруза стане карыснай усім прадстаўнікам такіх прафесій, як суддзя, адвакат, пракурор або тым, хто мае непасрэдны ўплыў на лёсы людзей - ваеначальнікам, палітыкам.\nВажна! Лепшым формай ўвасаблення мудрасці стануць сугілітавыя пацеркі. У іх павінна быць няцотная колькасць пацерак, асновай для якіх паслужы конскі волас. У хвіліны прыняцця рашэнняў варта павольна перабіраць каменьчыкі, разважаючы аб магчымых зыходах сітуацыі. Талісман дапаможа знайсці адзіны правільны шлях.\nАпроч чараўнікоў, уласцівасці сугіліта тлумачаць таксама знаўцы ў вобласці цветотерапии. На іх думку, адценні мінерала дзейнічаюць, як падзарадка галаўнога мозгу, а менавіта яго творчага "аддзела".\nТаму тыя, чыё жыццё звязана з мастацтвам, атрымаюць максімум карысці ад гэтага самародка - прасоўванне ўверх па кар'ернай лесвіцы, узмацненне патэнцыялу і натхнення, падмацаванне ўнутранай упэўненасці ў сабе. Лепш за ўсё ў такой справе дапамагае пярсцёнак на безназоўным пальцу.\nНе пакіне без дапамогі каралеўскі азель і тых, хто імкнецца раскрыць таямніцы нашага свету - навукоўцам, падарожнікам, журналістам, а таксама студэнтам.\nСугіліт набыў папулярнасць у майстроў ювелірнай справы. Гэты каштоўны мінерал нададзены якасцямі, якія так важныя для ўмельцаў – незвычайнай і прыгожай каляровай палітрай, неабходнай цвёрдасцю, плеахраізмам. Таму асартымент упрыгожванняў з сугіліту ў розных варыяцыях каштоўных аправах вельмі шырокі.\nКошт на вырабы з пурпурной бірузы не малая, а тэндэнцыя ўзрастання кошту каменя мацнее з кожным днём. Гэта абумоўліваецца не толькі прыгажосцю самацвета, але таксама яго рэдкасць - наяўныя радовішчы вычэрпваюцца, а новых, на жаль, няма. Так, сярэдняя ацэнка упрыгожванняў з сугілітам:\nСярэбраныя кольцы - каля 180-300 еўра.\nЗавушніцы са срэбра - 320-400 еўра.\nБранзалет каштуе ад 200 еўра за срэбра.\nКулон - ад 180 еўра.\nПацеры з аграненымі буйнымі пацерамі каштуюць прыблізна 700 еўра. Але цана на такі выраб можа дасягаць і 1200-1800 эўра.\nСугіліт часта блытаюць з такімі мінераламі, як чараіт, бэзавы аметыст або согдыяніт. Да таго ж, сучасны рынак багаты на шкляныя і пластыкавыя падробкі. І калі адрозніць прыродны мінерал ад шкла або пластыка можна, кіруючыся агульнымі правіламі (цяжар і халоднасць прыроднага каменя параўнальна з пластыкам, сумнеўная натуральнасць афарбоўкі), то адрозніць два падобных мінерал складаней.\nТут на дапамогу прыйдзе гемалагічная экспертыза, бо любы з падобных самацветаў кардынальна адрозніваецца ад сугіліту хімічным складам. Да таго ж, выдаваць чараіт за сугіліт не рэнтабельна, бо чараіт яшчэ больш рэдкі мінерал з адзіным радовішчам на планеце.\nПрырода пастаралася, каб рэдкі самацвет паслужыў людзям як мага даўжэй. Тым не менш, да вырабаў з каралеўскага азэля варта ставіцца беражліва. Гэты мінерал цвёрды, але крохкі. Таму любое механічнае ўздзеянне (удары, драпіны) непажадана.\nЧысцяць мінерал з дапамогай мыльнага раствора, пасля прамываюць праточнай вадой і прасушваюць на паветры. Для чысткі і сушкі можна таксама ўжываць мяккія тканкавыя сурвэткі.\nПацеры з Сугіліта\nЗахоўваюць упрыгожванні з лавулітам асобна ад іншых вырабаў, у індывідуальнай ёмістасці з падкладкай з тканіны. Не рэкамендуецца падвяргаць пурпурны самацвет доўгаму ўздзеянню сонечнага святла.\nДля таго каб падабраць талісман з любога мінерала Зямлі, варта ведаць сумяшчальнасць таго ці іншага каменя са знакам Задыяку.\nСугіліт стане ідэальным талісманам для сузор'я Рыбы. Гэты знак вельмі супярэчлівы, а мінерал дапаможа спраўляцца з гэтымі супярэчнасцямі шляхам выбару аднаго дакладнага або кампраміснага рашэння. Шчаслівым металам для сямейства Рыб лічыцца срэбра, таму яго спалучэнне з мінералам прынясе максіму карысці.\nЗ асаблівай прыхільнасцю сугіліт паставіцца да Вадаліваў – свабодалюбным і творчым натурам. Некаторыя астролагі лічаць, што мінерал таксама падыходзіць Скарпіёну, Стральцу і Панне. У любым выпадку супрацьпаказанняў да нашэння гэтага каменя няма ні ў аднаго знака задыякальнага круга. Тым больш, што самацвет будзе выбіраць сабе ўладальніка на энергетычным узроўні. Калі вы адчуеце цеплыню і прыцягненне да вызначанага каменя - гэта ваш талісман.\nПрыродны колер сугіліта гаворыць аб яго здольнасці пераадольваць рознагалоссі. Вядомы тэолаг і філосаф XV стагоддзі Мікалай Кузанскі некалі вывучыў фіялетавы колер, апісаўшы яго здольнасці, як гармонію супярэчнасцяў.\nУ амерыканскім Смітсанаўскім інстытуце захоўваецца самы вялікі агранены каралеўскі азель. Вага каменя складае 23,5 карат.\nСамымі каштоўнымі і дарагімі самацветамі лічацца густа афарбаваныя асобнікі з уключэннямі рыхтэрыту - мінерала групы шчолачных амфіболаў.\nвырабныя 0 17 праглядаў


Воркшоп для маладых навукоўцаў у Яд-Вашэме | gwminsk\nВоркшоп для маладых навукоўцаў у Яд-Вашэме\nАспірантаў і тых, хто абараніў дысертацыю на працягу апошніх 5 гадоў, запрашаюць прыняць удзел 3-7 чэрвеня 2018 года ў міжнародным даследчыцкім воркшопе на тэму "Эга-дакументы ў савецкай сферы па Халакосце: выяўленне асабістых галасоў" ў Яд-Вашэм (Іерусаліме, Ізраіль). Больш пра патрабаванні да падачы заяўкі ў дададзеным файле. Дэдлайн падачы: 12 сакавіка. Арганізатары аплочваюць усе выдаткі акрамя страхавання.\nТэматычна воркшоп будзе прысвечаны Халакосту і яўрэйскаму жыццю ў Савецкім Саюзе падчас Другой сусветнай вайны, як гэта адлюстравана ў крыніцах ваеннага і пасляваеннага перыядаў, такіх як дзённікі, лісты, мемуары, успаміны, інтэрв'ю і звароты асоб да ўлады. Мерапрыемства тэрытарыяльна ахоплівае краіны былога Савецкага Саюза, у тым ліку тыя вобласці, якія былі акупаваны нямецкімі і румынскімі войскамі ў Другой сусветнай вайне. Гістарычныя тэмы могуць ўключаць у сябе наступныя (але не абмяжоўваюцца імі): выжыванне ва ўмовах акупацыі, гетаізацыя, яўрэйскія ваеннапалонныя і савецкія яўрэі ў лагерах смерці, яўрэі ў падпольным і партызанскім руху, гендэр і Халакост, лёс і вопыт яўрэйскіх сем'яў, адносіны яўрэяў з неяўрэямі, калабарацыя, эвакуацыя і яўрэйскае жыццё ў савецкім тыле, а таксама яўрэі ў Чырвонай Арміі.


Прэзыдыюм Рады Беларускае Народнае Рэспублікі зьвярнуўся да кіраўніцтва дэмакратычных краінаў і міжнародных фінансавых арганізацыяў з заклікам паставіць выдаткаваньне дапамогі Беларусі ў залежнасьць ад вызваленьня палітычных вязьняў і ўсталяваньня канстытуцыйнае законнасьці.\nУ Нью-Ёрку адбылося паседжаньне Прэзыдыюму Рады Беларускае Народнае Рэспублікі. Нагадаю, што ў ягоны склад уваходзяць Старшыня й Намесьнікі Старшыні, а таксама некаторыя сябры Рады. У часе паміж сэсіямі Прэзыдыюм зьяўляецца кіруючым ворганам Рады БНР.\nГэтым разам Прэзыдыюм абмеркаваў вынікі візыту Старшыні Рады Івонкі Сурвілы ў Вільню, які адбыўся напачатку верасьня.\nСпадарыня Івонка Сурвіла лічыць, што Расея не пазбавілася ад свайго імкненьня інкарпараваць Беларусь у імпэрыю. З гэтай прычыны ўсе нацыянальна сьвядомыя беларусы мусяць яднацца ў змаганьні за незалежнасьць Бацькаўшчыны. А Рада БНР мусіць, як таго вымагае ейны Статут, выкарыстоўваць усе даступныя ёй сродкі, каб дасягнуць галоўнае ейнае мэты – незалежнасьці Беларускае Народнае Рэспублікі. На думку спадарыні Сурвілы, адным з такіх сродкаў ёсьць падтрымка ўсіх тых палітыкаў і грамадзкіх дзеячоў, якія вядуць змаганьне за незалежнасьць у Беларусі.\nАдным з такіх палітыкаў, на думку Старшыні Рады БНР, зьяўляецца й Сямён Шарэцкі, які ёсьць адзіным легітымным кіраўніком улады ў Беларусі, чые мэты шмат ў чым супадаюць з мэтамі Рады БНР. Менавіта гэтая акалічнасьць і сталася падставаю таго, што Івонка Сурвіла паставіла свой подпіс разам са Станіславам Шушкевічам і Радзімам Гарэцкім пад Зваротам да беларускага народу, беларусаў сьвету і ўсіх дэмакратычных парлямэнтаў. Нагадаем, што ў гэтым звароце Старшыня Рады БНР, былы сьпікэр Вярхоўнага Савету й Старшыня Згуртаваньня беларусаў сьвету "Бацькаўшчына" заклікалі адмовіць Лукашэнку ў падтрымцы й падтрымалі Сямёна Шарэцкага, які, паводле Канстытуцыі, выконвае абавязкі прэзыдэнта. Акрамя спатканьняў зь беларускімі апазыцыянэрамі, спадарыня Сурвіла мела сустрэчы і зь некаторымі палітыкамі Летувы\nНа паседжэньні Прэзыдыюму Рады БНР адзначана, што пасьля 18-га году, калі Ўрад БНР быў змушаны пакінуць Беларусь, Старшыня Рады БНР ўпершыню непасрэдна ўзяла ўдзел у палітычным жыцьці Бацькаўшчыны. Місія Івонкі Сурвілы даволі падрабязна асьвятлялася ў летувіскай прэсе.\nНа паседжэньні Прэзыдыюму адзначалася, што нягледзячы на ўсе папрокі, якія могуць быць выстаўленыя спадару Шарэцкаму, трэба кіравацца найперш інтарэсамі Беларусі й знайсьці спосабы падтрымаць намаганьні дэпутатаў Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня ў справе ўсталяваньня канстытуцыйнае законнасьці. Пры гэтым, як стала вядома карэспандэнту "Свабоды", сябры Прэзыдыюму адзначылі, што ім хацелася б бачыць больш выразную пазыцыю Сямёна Шарэцкага і апазыцыйных дэпутатаў ў адстойваньні ідэалаў Акту 25 Сакавіка. Першым крокам на гэтым шляху, на думку сябраў Рады, магло б быць вяртаньне бел-чырвона-белага сьцягу й гербу "Пагоня" статусу дзяржаўных сымбаляў.\nПрэзыдыюм Рады БНР вырашыў падтрымаць Сямёна Шарэцкага й дэпутатаў Вярхоўнага Савету 13-га скліканьня ў іхных намаганьнях ў справе абароны незалежнасьці Беларусі ды аднаўленьня канстытуцыйнае законнасьці.\nПадкрэсьлена, што гэта а ні ў якім разе не азначае перадачы паўнамоцтваў Рады БНР ці іхняга абмежаваньня.\nСябры Рады БНР Янка Запруднік і Алесь Сільвановіч паінфармавалі пра пазыцыю некаторых вашынгтонскіх палітыкаў у дачыненьні да сытуацыі ў Беларусі. Доўгі час лідэры беларускае дыяспары дамагаліся ад афіцыйнага Вашынгтону, каб амэрыканская дапамога Расеі залежыла ад стаўленьня Крамля да Лукашэнкі і ягонай палітыкі ў галіне правоў чалавека. Днямі прадстаўнікі дыяспары атрымалі ліст з Дзяржаўнага дэпартамэнту ад Амбасадара ў надзвычайных даручэньнях спадара Роса Вільсана, у якім ён паведаміў, што сёлета ў ліпені, пад час апошняга візыту расейскага прэм'ера ў ЗША, прадстаўнікі амэрыканскага ўраду абмяркоўвалі зь ім і беларускую праблему. Сябры Прэзыдыюму Рады БНР будуць і надалей працягваць кантакты з амэрыканскімі палітыкамі.\nНа паседжэньні ў Нью-Ёрку быў прыняты Зварот Рады БНР "Аб фінансавай дапамозе Рэспубліцы Беларусь". Рада БНР выказала заклапочанасьць катастрафічным станам эканомікі й правоў чалавека ў Беларусі. Яна прапанавала урадам краінаў Эўропы, а таксама ЗША і Канады, міжнародным фінансавым арганізацыям паставіць выдаткаваньне дапамогі Рэспублікі Беларусь у залежнасьць ад вызваленьня палітычных вязьняў, выкананьня міжнародных стандартаў ў галіне правоў чалавека і ўсталяваньня канстытуцыйнае законнасьці.


10 сакавік 2015, 19:01\nНа 1 сакавіка афіцыйна ў Беларусі налічваецца 36 тысяч беспрацоўных. Але гэта вяршыня айсбэрга. І Лукашэнка, і іншыя афіцыйныя асобы, калі абгрунтоўвалі неабходнасьць барацьбы з „дармаедамі“, называлі лічбу 400–500 тысяч тых, хто не працуе. Чаму расьце беспрацоўе?»\nБарыс Жаліба: «Прычына росту беспрацоўя — крызіс, які пачаўся ў Расеі, потым перакінуўся на Беларусь. Пачаліся звальненьні на буйных дзяржпрадпрыемствах. Шмат дзе перайшлі на 3—4-дзённы працоўны тыдзень. Працаўнікоў вымушаюць браць неаплатны адпачынак».\nСяргей Чалы: «Зарэгістраванае беспрацоўе расьце і з прычыны скарачэньняў на шмат якіх прадпрыемствах. І таксама з той прычыны, што шмат грамадзян, якія не працуюць, пачалі рэгістравацца ў службе занятасьці, каб іх не прылічылі да „дармаедаў“.\nКарбалевіч: «Раней улады забаранялі звальняць працоўных зь дзяржпрадпрыемстваў. Цяпер гэтая забарона зьнятая. За дзевяць месяцаў мінулага году колькасьць работнікаў МАЗа зьменшылася на 10% — гэта 2000 чалавек. З „Гродна-Азоту“ звольнілі 2,4 тысячы работнікаў — пятую частку ўсіх занятых. На 15% — на 1 тысячу працоўных — скараціўся пэрсанал „Магілёўхімвалакна“.\nУ сьвеце, акрамя Расеі, сёньня няма эканамічнага крызісу\nКарбалевіч: «Што варта было б рабіць уладам у такой няпростай сытуацыі? Найперш — не пагаршаць, не абвастраць праблему. Насамрэч жа ўсё робіцца з дакладнасьцю да наадварот. Напрыклад, кампанія барацьбы з „дармаедамі“ магла б мець хоць нейкі эканамічны сэнс, калі б у краіне быў дэфіцыт рабочых рук. Калі ж расьце беспрацоўе, спроба прымусіць працаваць незанятае насельніцтва ператвараецца ў абсурд.\nБарацьба з дармаедамі — гэта прыклад максымальнага маразму\nЧалы: «Барацьба з дармаедамі — гэта прыклад максымальнага маразму. Мы назіраем, як нібыта „сацыяльна арыентаваная дзяржава“ ператвараецца ў сваю процілегласьць. Сэнс гэтай кампаніі ня ў тым, каб прымусіць непрацуючых працаваць, а ў тым, каб прымусіць гэтых людзей плаціць дзяржаве падушны падатак, як пры фэадалізьме.\n«Няхай робяць годны заробак — тады ня будзе дармаедаў». Гавораць гамельчукі\nРост беспрацоўя як прыкмета крызысу беларускай мадэлі


Год малой родины — Страница 5 — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n23.06.2018 22.06.2018 Марина Маглыш-Калинина101Комментарии on Герб і флаг горада Стоўбцы\n22.06.2018 19.06.2018 Марина Маглыш-Калинина142Комментарии on «Мае родныя Стоўбцы! Край гасцiнны, прыгожы!»\n19.06.2018 15.06.2018 Марина Маглыш-Калинина52Комментарии on На ўлонні\n19.06.2018 18.06.2018 Марина Маглыш-Калинина87Комментарии on Каб ведаць, дзе наш пачатак Зямлі…\n12.06.2018 08.06.2018 Марина Маглыш-Калинина71Комментарии on Здатнасць\n11.06.2018 08.06.2018 Марина Маглыш-Калинина67Комментарии on Фэст экскурсаводаў у райцэнтры\n07.06.2018 05.06.2018 Марина Маглыш-Калинина49Комментарии on Па інавацыйнай Стаўбцоўшчыне\n07.06.2018 05.06.2018 Марина Маглыш-Калинина52Комментарии on Вырасціць сад будучага\n07.06.2018 05.06.2018 Марина Маглыш-Калинина91Комментарии on У двары – дыван з кветак


Каналізацыя на дачы сваімі рукамі: пакрокавая схема працы - Падручнік сантэхніка\nНа самай справе адносна простая каналізацыя на дачы сваімі рукамі робіцца даволі хутка і што самае галоўнае - нядорага. Аднак тут трэба разумець некаторыя нюансы і, вядома, валодаць тэарэтычнымі ведамі адносна інструкцыі мантажу.\nУ гэтым артыкуле мы разбярэмся, як зрабіць каналізацыю на дачы сваімі рукамі пакрокава, што для гэтага трэба і на што звяртаць увагу.\nЗвярніце ўвагу на тое, што разглядаць будзем сапраўды толькі самыя простыя наглядныя прыклады. Гэта значыць тыя, якія без праблем можна зрабіць самастойна і нядорага.\nДавайце пачнем з самага галоўнага моманту.\nМагчымыя варыянты канструкцыі\nМаецца на ўвазе тое, што для пачатку трэба вызначыцца з аптымальным выглядам канструкцыі, а ўжо потым рэалізоўваць тэхналогію.\nРазгледзім, якія наогул бываюць каналізацыі для прыватнага сектара. Лепш за ўсё гэта зрабіць з дапамогай параўнальнай табліцы.\nтып сістэмы асаблівасці\n1. Назапашвальная. Па сутнасці, гэта простая яма ці ж спецыяльная ёмістасць, у якую збіраюцца ўсе каналізацыйныя сцёкі з хаты. Асноўная перавага дадзенага сцёку складаецца ў тым, што ён з'яўляецца на 100% аўтаномным. Акрамя таго робіцца такая каналізацыя для дачы сваімі рукамі вельмі лёгка і нядорага. Што ж тычыцца недахопаў, то гэта, бадай, толькі той момант, што назапашвальнік мае абмежаванні ў плане аб'ёму і яго перыядычна прыйдзецца адпампоўваць. Робіцца гэта з дапамогай звычайнай ассенизаторской тэхнікі.\n2. анаэробных з палямі фільтрацыі. Сэнс тэхналогіі складаецца ў тым, што вадкасць праходзіць першаснае ачышчэнне шляхам адстойвання, а потым трапляе на спецыяльна падрыхтаваныя ўчасткі зямлі. На гэтых участках вільгаць праходзіць натуральную глебавую фільтраванне, паскораную за кошт працы анаэробных бактэрый. У выніку вада чысціцца прыкладна на 50% .Преимущество спосабу заключаецца ў высокім узроўні экалагічнасці, а недахоп складаецца ў тым, што кошт прылады такой сістэмы немаленькая.\n3. Аэробная. Скажам так - гэта своеасаблівая станцыя ачысткі. Тут таксама ачышчэнне адбываецца за кошт працы бактэрый, але ўжо ў асяроддзі, якая добра насычана кіслародам. На выхадзе вада атрымліваецца вычышчанай практычна полностью.Аэробная станцыя - гэта досыць дорага, ды і да таго ж не аўтаномна. Таму што тут патрабуецца забяспечваць працу кампрэсараў і аэратар.\nАтрымліваецца, што першы спосаб - самы прыдатны для мантажу сваімі рукамі.\nЯго мы і разгледзім на канкрэтных прыкладах.\nСамастойнае прылада назапашвальнай каналізацыі\nТут варта адзначыць, што зборка назапашвальнай сістэмы можа быць вельмі рознай па сваім прынцыпе. Таму што галоўны элемент канструкцыі - саму ёмістасць, можна зрабіць з некалькіх матэрыялаў.\nЗыходны матэрыял асаблівасці\n1. Цэгла. Варыянт добры тым, што такая дачная каналізацыя сваімі рукамі вельмі танна абыходзіцца. Аднак мае істотны недахоп - цэгла ў падобнай асяроддзі не занадта доўга служыць, а акрамя таго патрабуе дадатковых гідраізаляцыйных работ з-за наяўнасці швоў.\n2. Маналітны бетон або кольцы з яго. Спосаб больш дарагі, аднак, і больш эфектыўны. Справа ў тым, што бетон і праслужыць доўга, і ваду прапускаць не будзе.\n3. Гатовая пластыкавая ёмістасць. Пластык добры тым, што не гніе і не псуецца вельмі доўгі час. Але кошт добрай і вялікай ёмістасці маленькай адназначна не будзе.\nЗвярніце ўвагу на тое, што назапашвальная каналізацыя на дачным участку сваімі рукамі часта робіцца таксама з звычайных аўтамабільных пакрышак. Яны папросту ставяцца ў загадзя выкапаную яму, адна зверху іншы. Плюс у тым, што іх часцей за ўсё і купляць не трэба - бо падобную гуму нярэдка аддаюць цалкам бясплатна на СТО.\nНу а зараз вернемся да пакрокавым схемах працы - інструкцыя будзе прадастаўлена на ўсе вышэйпералічаныя тэхналогіі.\nПачнем рабіць каналізацыю.\nТакая сістэма, па сутнасці, уяўляе сабой выкапаную яму, усярэдзіне якой выкладзены кораб з цэглы. Гэты кораб і з'яўляецца той самай назапашвальнай ёмістасцю.\nРобіцца цагляная аўтаномная каналізацыя сваімі рукамі для дачы па такім прынцыпе:\nВызначаем месца, дзе будзе размяшчацца сэптык для каналізацыі. Звычайна яго робяць на невялікай адлегласці ад самага дома.\nУ гэтым месцы выкопваем яму, глыбіня якой, як правіла, складае каля метра з невялікім (гэтая лічба на самай справе залежыць ад узроўню залягання грунтавых вод). Шырыня ж можа быць любы, але зручней за ўсё рабіць яе прыкладна 2 на 2 метры.\nНа дне ямы цяпер трэба зрабіць нейкае падабенства падмурка для ўзвядзення цагляных сцен. Гэта робіцца так - па перыметры дна заліваецца бетонны пояс шырынёй прыкладна сантыметраў 20-30. Пры гэтым у яго трэба абавязкова закласці арматуру.\nКалі падмурак застыгне, выкладваем на яго плоскасці цагляныя сцены. У выніку атрымліваем той самы «кораб».\nПадводзім да ямы трубу з дому пад невялікім ухілам і вставляем яе краю ў загадзя падрыхтаванае адтуліну ў цэгле. Шчыліны паміж трубой і каменем латаем цэментава-пяшчаным растворам.\nЗасынаем ўсю прастору паміж знешняй плоскасцю цаглянай канструкцыі і ўнутранымі сценкамі ямы зямлёй.\nЎкладваем на цагляныя сценкі некалькі бетонных пліт - гэта будзе «вечка» нашага палукашка. Пры гэтым трэба будзе прабіць у нейкі з пліт адтуліну для плота вадкасці і вымярэння яе ўзроўню. Зрабіць такі люк можна з дапамогай перфаратара ці балгаркі з дыскам па камені.\nТакая вось схема дачнай каналізацыі сваімі рукамі.\nРада: такую канструкцыю варта апрацаваць з вонкавага боку бітумнай масцікай. Гэта мера дасць магчымасць заблакаваць трапленне вільгаці ў сэптык звонку. А гэта і тэрмін службы сістэмы падоўжыць, і скароціць частату адпампоўвання вадкасці з «бака».\nЗараз разгледзім ўстаноўку пластыкавай ёмістасці ў яму.\nКаналізацыя з пластыка\nБак з дадзенага матэрыялу можа быць як круглай, так і квадратнай формы. У залежнасці ад гэтага моманту залежыць і патрэбная форма ямы, вядома.\nПрынцып ўстаноўкі досыць просты:\nРобім яму з патрэбнымі параметрамі.\nЗасынаем дно пластом пяску і старанна трамбуючы яго. Гэта будзе нейкая амартызацыйная падушка паміж пластыкам і цвёрдым грунтам.\nЗверху пяску усталёўваем бак. Пры гэтым не забудзьцеся звярнуць яго да дома тым бокам, дзе маецца адтуліна для каналізацыйнай трубы.\nПадводзім трубу да адтуліны і злучаем элементы.\nЗасынаем ўсю прастору паміж пластыкам і грунтам зямлёй.\nЗакрываем вечка ёмістасці.\nКанструкцыя гатовая да эксплуатацыі.\nЗараз разбяромся, як робіцца бетонная сістэма каналізацыі на дачы сваімі рукамі.\nЗліўная яма з бетону\nУ якасці падставы тут могуць служыць каменныя кольцы або жа маналітны бетон. Мантаж першага варыянту разглядаць не будзем, таму што такая каналізацыя збіраецца па тым жа прынцыпе, што і канструкцыя з пакрышак. А вось пра маналіце пагаворым падрабязна.\nРобіцца сістэма такога тыпу прыкладна так:\nНа дне ямы робіцца бетонны пояс з арматурай. Шырыня пояса павінна быць трохі больш, чым шырыня будучых сценак. Як правіла, хапае 20-30 гл.\nЗ пояса загадзя выпускаюцца вертыкальныя дубцы арматуры для сценак. Вось да гэтай сталі нам трэба дадаць металу так каб атрымалася своеасаблівая сетка з памерамі вочак 40 на 40 см.\nПаабапал гэтай сеткі усталёўваем апалубку сцен. Лепш за ўсё яе рабіць з фанеры або дошак. Пры гэтым, зноў-такі, не забудзьцеся пра адтуліну для труб.\nУ гэтую апалубку заліваем бетонную сумесь на аснове друзу. Керамзіт тут не падыходзіць, таму што ён не вельмі ўстойлівы да ўздзеяння вільгаці.\nКалі раствор ўнутры апалубкі застыгне, здымаем акантоўку і робім крышку «палукашка». Яна, па сутнасці, робіцца сапраўды гэтак жа, як і сцены - проста апалубка і каркас збіраюцца як бы гарызантальна, а не вертыкальна. Гэта значыць зверху сцен кладуцца дошкі, на іх высцілаецца плёнка, потым збіраецца клетка з арматуры (на гэтым этапе закладваем прастору для адтуліны вечка!) І заліваецца бетон.\nПасля ўсяго гэтага да ямы падводзіцца труба, ўстаўляецца ў патрэбную кропку і канструкцыяй можна карыстацца.\nЯк бачыце, прылада каналізацыі на дачы сваімі рукамі - гэта сапраўды не такое ўжо складаная справа і ўсё цалкам рэальна арганізаваць нядорага і сваімі сіламі.\nПарады і інструкцыі мы падалі - спадзяемся, што яны спатрэбяцца ў справе. Калі ж хочаце даведацца яшчэ больш інфармацыі па такой спецыфічнай тэме, то абавязкова праглядзіце яшчэ і відэа ў гэтым артыкуле.


Каб злучыць выспы ў мацярык | Arche.by\nКаб злучыць выспы ў мацярык\nБадай у Беларусі толькі адзін філосаф, які аператыўна адгукаецца на ўсе асноўныя палітычныя і культурніцкія падзеі, што адбываюцца ў краіне. Гэта – Валянцін Акудовіч. Ведаючы пра такую ягоную мабільнасць, да Акудовіча любяць звяртацца журналісты па каментары і інтэрв’ю. І ён рэдка каму адмаўляе.\nГэтыя каментары-рэфлексіі на актуальныя падзеі сталі для творцы адмысловым жанрам філасофскага асэнсавання рэчаснасці. З пачатку 90-х іх сабралася ў філосафа вялікая колькасць. Увесь гэты матэрыял нагадваў сумбурныя дзённікавыя запісы якой-небудзь экстрымальнай экспедыцыі. Друкаваць іх у неапрацаванай форме не зусім выпадала, бо, па вялікаму рахунку, гэта былі журналісцкія, часам зусім не дасканалыя, матэрыялы розных людзей, але і цалкам адмовіцца ад сваіх думак і разважанняў – таксама было не разумна. І Валянцін Акудовіч знайшоў, у які спосаб можна апрацаваць гэты матэрыял. Ён абраў некалькі істотных тэмаў-раздзелаў і згрупаваў паводле іх свае выказанні, якія рабіў за апошнія 20 гадоў. І таму, калі ў адным інтэрв’ю або гутарцы былі пытанні пра літаратуру, пра філасофію, пра палітыку, пра Беларусь, пра штосьці яшчэ, дык у кнізе яны разнесеныя па розных раздзелах.\nКніга названая паводле метафары, якой у 90-х ахарактарызавалі беларускую культуніцкую прастору ў Беларусі, маўляў, яна як архіпелаг — складаецца з невялікіх выспаў – як рэгіянальных, так і з розных суполак і арганізацыяў. Дзеячы беларускага руху марылі, каб гэтыя выспы злучыліся і нарадзілася цэльная беларуская Беларусь. У прынцыпе, гэтая кніга Валянціна Акудовіча і прысвечана праблеме – як злучыць гэтыя выспы і ці былі шанцы гэта зрабіць раней.\nКніга “Архіпелаг Беларусь” напісана па-мастацку — з мастацкімі вобразамі, алюзіямі і часам з адмысловым акудовічаўскім гумарам. Аўтар не ўпадае ў нейкія завоблачныя разважанні. Думкі свае выкладае даступна, немудрагеліста, але ад гэтага яны не робяцца плыткімі і банальнымі.\nАдзін з разделаў кнігі называе “Беларуская Атлантыда”, па аднайменнай назве перадачы Вячаслава Ракіцкага на Радыё Свабода.\nНеаднойчы беручы ўдзел у гэтай перадачы, Валянцін Акудовіч шмат цікавага распавёў пра Беларусь і беларусаў. Напрыклад пра тэорыю беларускага акадэміка Васіля Купрэвіча, які ў 60-х стварыў “філасофію вечнага жыцця”. Згодна з гэтай філасофіяй смерць не заўсёды існавала ў свеце, яна стала патрэбнай дзеля эвалюцыі. Але, згодна Купрэвічу, эвалюцыя выканала сваю функцыю, а значыць, ад яе трэба пазбаўляцца, як ад анахранізму. І тут хочацца працягнуць думку пра эвалюцыю — вось і Беларусі трэба пазбаўляцца ад дэстуктыўнага, бо эвалюцыя завершылася – незалежная краіна паўстала і цяпер толькі павінны аб’яднацца беларускія выспы ў мацярык.


Футбол, Іран, жанчыны | Новы Час\nУ фінале азіяцкай версіі Лігі чэмпіёнаў 10 лістапада тэгеранскі клуб «Persepolis» прымаў у сябе на полі японскі «Kashima Antlers», каб у выніку прайграць 0-2. Фіяска пазбавіла «Persepolis» магчымасці ўзяць галоўны трафей турніру, аднак матч выклікаў у іранскім грамадстве каскад станоўчых эмоцый.\nУсё праз тое, што ўлады дазволілі прысутнічаць на трыбунах некалькім сотням заўзятарак. Гэта стала галоўным сюрпрызам матчу.\n«Гэта было як рэалізацыя мары. Я не ведаў, што рабіць — мне плакаць, альбо, наадварот, смяяцца. У мяне амаль адбыўся інсульт», — апісаў свае пачуцці на стадыёне адзін з мясцовых спартыўных журналістаў. Газеты аднагалосна апісваюць фантастычны эпізод, калі 80-тысячны стадыён устаў, каб прывітаць апладысментамі з’яўленне жанчын на адной з трыбунаў.\nТакая рэакцыя не дзіўная, калі ўзгадаць, што жанчын на матчах мужчынскага футболу ў Іране не бачылі прыкладна 35 гадоў. Сама прычына забароны ўваходу жанчын на стадыёны ў Іране дасюль цалкам незразумелая. Відавочна, яна нейкім чынам звязана з новымі нормамі, якія ўводзіліся ў краіне пасля Ісламскай рэвалюцыі.\nПару гадоў таму адзін з спартовых чыноўнікаў аргументаваў неабходнасць абмежаванняў тым, што мужчыны-заўзятары любяць скандаваць на адрас гульцоў і суддзяў брудныя крычалкі. Маўляў, падобная лексіка можа духоўна параніць прадстаўніцу слабага пола. Таксама чыноўнікі непакоіліся, што жанчын можа разбэсціць выгляд мужчынаў, якія бегаюць на полі ў спартовай вопратцы. Цікава, што перажывалі аяталы таксама і за ўнутраны духоўны свет жанчын з замежжа. Толькі з 2005 года замежніцам дазволілі прысутнічаць на іранскіх стадыёнах.\nАсабліва дыскамфортнай для ўлады была сітуацыя, калі іранская зборная прымала ў сябе каманду з іншай суседняй мусульманскай краіны, дзе жанчынам дазволена хадзіць на спартовыя мерапрыемствы. Вельмі часта замежных футбалістаў суправаджала тарсіда з удзелам жанчын. Іх, паводле статуту FIFA, на стадыён (у адрозненне ад іранак) прапускалі. Знешне гэта выглядала як дыскрымінацыя.\nЯк вынік, паступова тэма права жанчын хадзіць на футбол у Іране набыла глабальнае палітычнае вымярэнне. Пачынаючы з 2013 года ўсе ліберальныя кандыдаты ў прэзідэнты абяцаюць перагледзець драконаўскі закон 1981-га. Кампаніі салідарнасці з іранкамі-фанаткамі рэгулярна праводзіліся на Захадзе. У самім Іране актывісткі наўмысна намагаліся прайсці на стадыёны — нягледзячы на пагрозу арышту. У сакавіку 35 жанчын былі арыштаваныя за спробу наведаць сустрэчу вядучых сталічных клубаў.\nУ мінулым годзе гульня Іран — Сірыя, на якую завіталі шмат сірыйскіх жанчын-тыфозі, зноў выклікала агульнанацыянальную палеміку пра неабходнасць перагляду архаічных правілаў. У выніку лёд зрушыўся. Праўда, кансерватары да апошняга працягвалі супраціў. Разумеючы неадэкватнасць закона 1981 года, яны прапанавалі свой варыянт вырашэння праблемы: стварыць на стадыёне спецыяльны сектар для жанчын, куды тыя маглі трапіць выключна ў суправаджэнні мужа.\nІ вось з 10 лістапада старыя правілы, магчыма, скасаваныя. Праўда, у заходняй прэсе можна стыкнуцца са скептычнымі каментарамі. У іх звяртаюць увагу на адну дэталь: на матчы паміж «Persepolis» і «Kashima Antlers» прысутнічаў Джані Інфанціна, кіраўнік FIFA. Натуральна, пад візіт такога высокага госця іранцы маглі стварыць адпаведную інсталяцыю, якая павінна была сведчыць пра фантастычную гендарную роўнасць на іранскіх стадыёнах. Тым больш, што (паводле чутак) не так даўно ў офіс FIFA перадалі адпаведную петыцыю, якую падпісалі 200 тысяч іранак. Трэба было стварыць ілюзію, што ўсё добра. Нарэшце, іранскім чыноўнікам рабіць такія фокусы не ўпершыню. У 2005 годзе некалькім дзясяткам жанчын дазволілі глядзець сустрэчу зборных Ірана і Бахрэйна. Тады таксама шмат казалі пра легалізацыю, аднак хутка сітуацыя аказалася закансерваванай.\nУ прэсе хапае плётак і пра тое, што 10 лістапада на стадыён пускалі спецыяльна абраную публіку. Спісы «фанатак» былі складзеныя загадзя адпаведнымі дзяржструктурамі. Як правіла, гэта жонкі або родныя футбольных функцыянераў або спартоўцаў. «Дзверы стадыёнаў усё яшчэ зачыненыя для іранскіх жанчын. Іх адкрылі абраным, і толькі на адзін дзень», — робіць выснову агенцтва AFP News.\nТым не менш, ліберальны Іран усё роўна святкуе перамогу. «Дзверы напалову адчыненыя. Трэба яшчэ трошкі націснуць, каб адчыніць іх цалкам», — кажа адна з ліберальных дэпутатак іранскага парламента. Натуральна, шмат хто марыць пра тое, што лібералізацыя на стадыёнах з’яўляецца пралогам да больш шырокіх рэформаў.\nНапэўна, такія надзеі маюць пад сабой нейкую глебу, аднак пакуль, на жаль, падаецца, што рацыю маюць усё ж скептыкі. 10 лістапада віцэ-прэм’ер Ірана сустрэўся з намеснікам кіраўніка азіяцкай футбольнай федэрацыі і заклікаў візаві не дапускаць палітызацыі футболу.\nРасфарбуй свет у аранжавы: у Беларусі ідзе кампанія супраць гвалту


Метка: сярэдняя школа № 5 | Страница 2 | Page 2\nПачынаць дзень з усмешкі — значыць дарыць добры настрой сабе і падзяліцца з іншымі. А яшчэ з дапамогай усмешкі можна вырашыць асобныя праблемы і непаразуменні. Так лічаць удзельнікі клуба “Пазітыў” с...\nПершы ўрок у Дзень ведаў “Мне выпала шчасце тут нарадзіцца” ў 6 “А” класе сярэдняй школы № 5 Слоніма быў праведзены ў форме адкрытага дыялогу “100 пытанняў да дарослага”. І стаў гэтым дарослым Пётр Ф...\nСамым яркім і запамінальным мерапрыемствам для выхаванцаў лагера працы і адпачынку “Новагародцы” сярэдняй школы № 5 Навагрудка стала квэст-экскурсія “Пазнай Навагрудак”. Хлопчыкі і дзяўчынкі адправіл...\nЯк зрабіць летні адпачынак дзяцей не толькі карысным, але і цікавым? На гэтае пытанне знайшлі адказ у сярэдняй школе № 5 Навагрудка, дзе працуе аздараўленчы лагер “NOVAадрывальнікі”. У Год малой радз...\nТрадыцыйна ў практыцы школьнага навучання асноўную ўвагу мы ўдзяляем паспяховасці ў авалоданні ведамі і ўменнямі. Асобаснае развіццё дзяцей, на жаль, часта аказваецца не настолькі значным для нас, пе...\nДа гэтага часу не ведаеце, навошта ў вашым двары рознакаляровыя кантэйнеры? Ведаеце, але ўсё роўна не раздзяляеце паперу, шкло і пластык? Тады мы ідзём да вас! Сёлета ў рамках рэалізацыі экалагічнага...\n“Сям’я — гэта мы. Сям’я — гэта я. Сям’я — гэта тата і мама мая!” — пад такім дэвізам ужо шмат гадоў душа ў душу жыве шматдзетная сям’я Рабецкіх, якая напярэдадні Міжнароднага дня сям’і прадставіла ся...\nСёлета ў маі ў сярэдняй школе № 5 Навагрудка было надзвычай шумна, весела. Галоўнымі героямі ў школе сталі навучэнцы пачатковых класаў, якія гасцінна запрасілі на тыдзень пачатковых класаў. На працяг...\nПравілы бяспекі — на практыцы!\nПытанні бяспекі жыццядзейнасці дзяцей заўсёды актуальныя для настаўнікаў і бацькоў. У навучэнцаў 5-х класаў сярэдняй школы № 5 Навагрудка з’явілася магчымасць адкрыць штосьці новае на практычных заня...\nАдметнай падзеяй мінулага навучальнага года стала стварэнне ў сярэдняй школе № 5 Навагрудка школьнага тэатра на англійскай мове “Inspiration”. Час паказаў, што такая актыўная форма мастацка-творчай с...


У басейне@U baseyne - беларуская / кітайская\nбеларуская » кітайская У басейне\nСёння горача. 今天-----\nПойдзем у басейн? 我们------\nТы жадаеш пайсці паплаваць? 你有--------\nУ цябе ёсць ручнік? 你有----\nУ цябе ёсць плаўкі? 你有-----\nУ цябе ёсць купальнік? 你有-----\nТы ўмееш плаваць? 你会----\nТы ўмееш ныраць? 你会----\nТы ўмееш скакаць у ваду? 你会----\nДзе знаходзіцца душ? 淋浴---\nДзе знаходзіцца кабіна для пераапранання? 更衣----\nДзе знаходзяцца акуляры для плавання? 游泳-----\nТут глыбока? 水深--\nВада чыстая? 水干---\nВада цёплая? 水暖- / 温---\nЯ замярзаю. 我感----\nВада занадта халодная. 水太---\nЯ зараз выйду з вады. 我现-------


МАСТАЦКАЯ СУПОЛКА “ПАГОНЯ”, БНФ І ТБМ НАЛАДЗІЛІ СУМЕСНУЮ ВЫСТАВУ-ПРОДАЖ\nВыйшаў у сьвет юбілейны — 500-ы — нумар газэты “Культура”, заснаванай дакладна 10 гадоў таму. У першыя гады свайго існаваньня і незалежнасьці самой Беларусі газэта была значным інтэлектуальным асяродкам: з рубрыкі “ЗНО” нарадзілася сучасная беларуская філязофія, у рэдакцыі месьціўся штаб авангарднага руху Бум-Бам-Літ, друкаваліся тэксты з архіву Радыё Свабода, у тым ліку радыёп’еса Аляксандра Лукашука “Вяртаньне нацыяналіста”. Цяпер газэта “Культура” сталася афіцыёзным органам Міністэрства культуры, ледзь не штонумар друкуе партрэты Лукашэнкі, але ўсё адно ня мае сродкаў, каб адзначыць юбілей. Некаторыя супрацоўнікі не атрымлівалі заробку ўжо больш за два месяцы.\nПры Беларускім калегіюме пачала дзеіць Лябараторыя сучаснага мастацтва. Яе кіраўнік, мастак Артур Клінаў, распавёў першакурсьнікам пра мэты й структуру навучаньня. Лекцыі і майстар-клясы беларускіх і замежных авангардыстаў маюць на мэце стварыць кола адукаваных крытыкаў і мэнэджэраў сучаснага мастацтва. Дзяржаўныя навучальныя ўстановы такіх знаўцаў пакуль не рыхтуюць. Першая лекцыя адбудзецца 27 лістапада. Тэма — “Псыхалёгія творчасьці”.\nУ Нацыянальным музэі гісторыі й культуры адчынілася выстава дарожных аксэсуараў ХІХ-ХХ стагодзьдзяў. Бальшыня выстаўленых рэчаў зробленыя за межамі Беларусі, што сьведчыць пра ня надта вялікую любоў беларусаў да далёкіх вандровак (гэтым тлумачыцца й вядомы этнонім “тутэйшыя”). Сярод найбольш цікавых экспанатаў — менскі зімовы вазок-“таксоўка”, куфэрак для перавозкі кілішкаў і бутлі з гарэлкаю, сыгнальны ражок чыгуначніка.\nПабачылі сьвет асобнай кнігаю матэрыялы дзьвюх навуковых канфэрэнцыяў, якія ў 2000 годзе ладзілі Навукова-асьветны цэнтр імя Скарыны й Варшаўскі ўнівэрсытэт. Тэмаю канфэрэнцыяў “Шлях да ўзаемнасьці” й “На шляху да праўды” былі праблемы нацыянальнае ідэнтычнасьці й беларуска-польскага дыялёгу на мяжы тысячагодзьдзяў. Дапамог выдаць кнігу Польскі інстытут у Менску.\nМастацкая суполка “Пагоня”, Беларускі Народны Фронт і Таварыства беларускае мовы наладзілі ў галерэі “Золата” дабрачынную выставу-продаж пад назовам “Усё часовае, мастацтва вечнае”. Можна набыць творы Алеся Марачкіна, Алеся Пушкіна ці іншых вядомых аўтараў. Сродкі ад продажу карцінаў пойдуць на пабудову мэмарыялу ў Курапатах.\nІнстытут Гётэ наладзіў у Нацыянальнай бібліятэцы выставу, прысьвечаную нямецкай мове й культуры. У трох адмыслова збудаваных павільёнах можна паглядзець відэакліпы, карыкатуры, гульні са словамі, калекцыю ўсьмешак знакамітых немцаў. Адзін з плякатаў сьцьвярджае, што продкі сучасных людзей — нэандэртальцы — былі немцамі.


Для ўдзелу ў конкурсе было накіравана 43 работы ад публічных бібліятэк Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь, бібліятэк устаноў адукацыі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь і іншых ведамстваў. На суд кампетэнтнага журы рэспубліканскага этапа конкурсу былі прадастаўлены лепшыя работы.\nУ ходзе пасяджэння рэспублiканскага журы былі вызначаныя пераможцы ў чатырох намінацыях: “Духоўна-маральнае выхаванне дзяцей і моладзі”, “Гісторыя Праваслаўя роднага краю”, “Сям'я – спадчынніца маральных і духоўных каштоўнасцей”, “Патрыятычнае выхаванне на праваслаўных традыцыях”. У выніку было намінавана і вылучана на заахвочванне 29 конкурсных работ.\nУ склад журы ўвайшлі: епіскап Барысаўскі і Мар'інагорскі Веньямін (старшыня журы), дырэктар Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі Р. Матульскі (намеснік старшыні журы), галоўны бібліятэкар навукова-даследчага аддзела бібліятэказнаўства Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі В. Рынкевіч (сакратар журы), галоўны спецыяліст упраўлення культуры і народнай творчасці Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь С. Бацян, галоўны спецыяліст упраўлення агульнай і сярэдняй адукацыі Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь І. Булаўкіна, сакратар Выдавецкага савета Беларускай праваслаўнай царквы Т. Самайлюк, загадчыца Цэнтральнай бібліятэкі Беларускага экзархата С. Вінаградава, член Каардынацыйнага савета па бібліятэчнай дзейнасці пры Сінадальным аддзеле рэлігійнай адукацыі і катэхізацыі БПЦ Т. Квасова.\nПасля зацвярджэння пратакола пасяджэння журы Мітрапалітам Мінскім і Заслаўскім Паўлам, Патрыяршым Экзархам усяе Беларусі, інфармацыя пра пераможцаў будзе апублікавана на афіцыйных сайтах Беларускай праваслаўнай царквы, Нацыянальнай бібліятэкі Беларусі, Сінадальнага аддзела рэлігійнай адукацыі і катэхізацыі БПЦ і сайце “Праваслаўныя бібліятэкі Беларусі”.


Бацькі прэзыдэнтаў: як выхаваць лідэра нацыі?\n23 кастрычнік 2008, 22:37\nАляксандар Лукашэнка не перастае зьдзіўляць грамадзкасьць, усё часьцей зьяўляючыся на публіцы са сваім 5-гадовым пазашлюбным сынам Мікалаем. Гэтымі днямі Лукашэнкі назіралі за вайсковымі вучэньнямі “Восень-2008”, прычым малодшы знаходзіўся пры Галоўнакамандуючым на ўсіх фазах вялікіх манэўраў. Псыхолягі мяркуюць, што такім чынам Аляксандар Лукашэнка кампэнсуе свайму меркаванаму спадкаемцу недахоп бацькоўскай увагі, які зазнаў сам — будучы прэзыдэнт вырас бяз бацькі, жыў у нястачы і ня мог дазволіць сабе нават таго элемэнтарнага, што мелі вясковыя аднагодкі. Наколькі адчувальны бацькоўскі код, закладзены ў першых асобаў розных дзяржаваў? Ці залежаць цяперашнія паводзіны сусьветных лідэраў ад багажу, набытага ў сям’і?\nПаводзіны Аляксандра Лукашэнкі цалкам укладаюцца ў схему манархічных дынастыяў. Каралі ды цары часта зьяўляліся на публіцы ў суправаджэньні непаўналетніх нашчадкаў трону, каб падданыя прызвычайваліся да будучага манаршага спадкаемца.\nАктыўны піяр малодшага Мікалая, мяркуюць адмыслоўцы, з той жа опэры — беларусаў прывучаюць да думкі, што Лукашэнкі ў гэтай краіне ўсур’ёз і надоўга. Адкуль манаршыя прэтэнзіі ў чалавека, які рос у сьціплых умовах? На якім жыцьцёвым этапе прымерыў на сябе імпэратарскія шаты ўраджэнец невялічкай вёсачкі Александрыя?\nУ біяграфічных зьвестках пра кіраўніка краіны дзіцячыя гады абмінаюцца ўвагай. Узгадваецца маці Кацярына Трафімаўна, якая ўсё жыцьцё рабіла на цяжкой фізычнай працы. Бацька — “белая пляма”. Наяўнасьць імя па бацьку нарадзіла ў дасьледчыкаў процьму варыянтаў паходжаньня Аляксандра Рыгоравіча, аднак ніводзін не атрымаў афіцыйнага пацьвярджэньня.\nМузэйны супрацоўнік Мікола Жыгоцкі днямі прэзэнтаваў сыгнальны асобнік ужо другой сваёй біяграфічнай кнігі, прысьвечанай Аляксандру Лукашэнку. Тут адзначаныя ўсе галоўныя вехі жыцьця прэзыдэнта, асобны разьдзел прысьвечаны маці кіраўніка Беларусі. А вось зьвестак пра бацьку таксама няма. Які генафонд атрымаў у спадчыну першы беларускі прэзыдэнт — па-ранейшаму можна толькі гадаць:\n“Шчыра кажучы, не хачу асабліва ў гэта ўлазіць, хоць у рукапісным варыянце было пра бацьку. Але ў выдавецтве вырашылі апусьціць гэты момант, у кнізе няма ўзгадак. Я гэта наўмысна апусьціў, таму што на ўзроўні чутак мусіруюцца розныя варыянты — то мясцовы, то яшчэ адкуль.\nА шмат хто лічыць, што зусім не беларусам ён быў, казалі, што габрэй ці цыган. Дык вось, я даўно адкрыў, што гэта цыган быў. Ну, ня чысты цыган, адкульсьці, а беларускі. Але ж такога ў друк не дасі, вы ж самі ведаеце”.\nДарэчы, няма бацькі і ў новага прэзыдэнта Расеі Дзьмітрыя Мядзьведзева. У 2004 годзе Анатоль Мядзьведзеў памёр пасьля інфаркту.\nДа таго выкладаў у Санкт-Пецярбурскім тэхналягічным унівэрсытэце. Менавіта там ён колісь пазнаёміўся з выпускніцай Варонескага ўнівэрсытэту, якая прыехала паступаць у асьпірантуру і стала маці будучага прэзыдэнта. Цяпер яна жыве ў Маскве, побач з сынам. Мядзьведзеў у адным з інтэрвію ўзгадваў, што бацькі ніколі не перашкаджалі яму фармавацца свабоднай асобай, з-за чаго ён, як і бальшыня піцерскіх, хоць і жыў у Савецкім Саюзе, але нутром быў “цалкам празаходні”. Праўда, у новай ролі Мядзьведзеў зусім не вядзе пасьлядоўна празаходняй лініі, ад чаго ўсё больш пераўтвараецца ў кіраўніка якраз савецкага ўзору.\nЗрэшты, ад бязбацькаўства не ўратаваны ніхто. Кіраўнік аддзелу навінаў тэлеканалу “Белсат” Аляксей Дзікавіцкі кажа, што падобнае актуальна для “Болека і Лёлека” польскай палітыкі — Леха і Яраслава Качыньскіх:\n“Іх бацька кінуў, разьвёўся з маці. То бок яны ведаюць, хто іхны бацька, але ён іх не выхоўваў. Можа, якраз з гэтага ў братоў — і ў аднаго, і ў другога — ёсьць пэўны культ маці. Усюды мама, мама, мама — яны гэта заўсёды падкрэсьліваюць. Нават гумарысты жартуюць: маўляў, як мама скажа, так у дзяржаве ўсё і будзе. Калі розныя інаўгурацыі адбываюцца, то мама таксама недзе побач прысутнічае. То бок і ў Леха-прэзыдэнта, і ў Яраслава, былога прэм’ера, мама ў жыцьці адыгрывае надзвычай важную ролю. Яны заўсёды гэткую багавейлівасьць перад ёй маюць. Дарэчы, да апошняга часу Яраслаў Качыньскі, які не жанаты, з мамай разам жыў, ня ведаю, як зараз. Прэзыдэнт — не, бо жанаты і мае дачку. З усяго гэтага пасьмейваюцца, хоць дрэннага ў такой пашане да маці, канечне, нічога няма. Але менавіта так усё выглядае”.\nУ бальшыні заходніх краін сям’я адлучаная ад вялікай палітыкі, і генэтычнае падабенства зорных дзяцей да бацькоў прасачыць досыць складана. Журналіст з Дортмунду Ёрк Фролінг расказвае, што асабістае жыцьцё ўсіх апошніх канцлераў аб’яднанай Нямеччыны — пад вялікім замком. Прыкладам, пра Ангелу Мэркель — трэцяе дзіця ў сям’і лютэранскага пастара і настаўніцы — вядома хіба тое, што яе бацька ў сярэдзіне 1950-х быў кінуты на ўзмацненьне веры з “буржуйскага” Гамбургу ва ўсходнія землі — у Тэмплін за 80 кілямэтраў ад Бэрліну. Таму сама Мэркель расла сярод ідэалягічнага кактэйлю — сумесі рэлігійнага і камуністычна-камсамольскага:\n“Яе бацька — пратэстанцкі пастар. То бок гэта была сям’я, якая больш зьвязаная з царквой. Нельга сказаць, што ў часы ГДР яе бацькі былі ў апазыцыі да Ўсходняй Нямеччыны, але яны шчыра жадалі пераўтварэньняў у грамадзтве. У тым ліку царкоўным словам заклікалі адмовіцца ад закрытага сацыялістычнага грамадзтва, як было ў ГДР, а агітавалі за дэмакратыю. Можна нават сказаць, што яны былі прыхільнікамі гэткага дэмакратычнага сацыялізму… У прынцыпе, у нас не прынята цягнуць сям’ю за сабой, калі ты кіраўнік дзяржавы ці бундэсканцлер. Наадварот, палітыкі імкнуцца схаваць сям’ю ад грамадзкага жыцьця. Напрыклад, у былога канцлера Гэльмута Коля два сыны, але яны ніколі на публіцы не зьяўляліся. Такім чынам ён абараняў іх ад магчымых тэрактаў ці кіднэпінгу. Што да вашай сытуацыі, то я бачыў па тэлевізары Лукашэнку з сынам. Я так разумею, што гэтаму хлопчыку 4 ці 5 гадоў, а гэта значыць, яшчэ гадоў 15 ён мяркуе кіраваць краінай, каб потым перадаць уладу”.\nНямецкі калега памыляецца. На прэзыдэнцкую пасаду ў Беларусі можна заступаць у 35 гадоў. А значыць, гіпатэтычныя чаканьні могуць расьцягнуцца сама меней гадоў на 30 — калі чарговым разам не перапісаць Канстытуцыю.\nЗагадчык аддзелу міжнароднай палітыкі ўкраінскай газэты “Дзень” Мікола Сярук лічыць, што прэзыдэнцкія амбіцыі да людзей прыходзяць паступова, а ня ўсмоктваюцца з малаком маці. Таму ён ня бачыць вялікай залежнасьці паміж паводзінамі на вышэйшай пасадзе і багажом, атрыманым у дзяцінстве.\nТак, прэзыдэнт Украіны Віктар Юшчанка, як і беларускі лідэр, нарадзіўся ў вёсцы. Абое бацькі — выкладчыкі. Маці ўсё жыцьцё адпрацавала настаўніцай матэматыкі. Бацька — франтавік, прайшоў Асьвенцім, пасьля вызваленьня вярнуўся ў родную вёску, выкладаў ангельскую мову. Але вясковае паходжаньне — адзінае, што сёньня яднае Лукашэнку і Юшчанку:\n“Фактычна гэта былі сяляне, жыла сям’я ў вёсцы Харужыўка. І маці, і бацька ўжо памерлі. Цяжка сказаць, наколькі моцна ўплывае сям’я, бо ў бальшыні выпадкаў усё залежыць ад самога чалавека. Усе намагаюцца дзецям даць самае лепшае, але, прыкладам, у Шчарбіцкага сын быў п’янтосам. За савецкім часам, здавалася, можна было такому ўсемагутнаму бацьку нешта зрабіць, але не атрымалася. То бок калі генэтычна нейкія рысы і перадаюцца, то хутчэй нейкай мясцовасьці, якія фармуюць характар. Ня думаю, што Юшчанка нейкія асаблівыя дывідэнды атрымаў у сэнсе выхаваньня. Служыў у войску, быў афіцэрам, пачынаў працоўную кар’еру бухгальтарам. А вось брат ягоны ў рэлігію ўдарыўся. То бок калі ўжо капаць, то пачынаць трэба ад дзядоў: часта ад дзеда ці бабулі сувязь больш прасочваецца, чым ад бацькоў. А нейкія адметнасьці? Дык яны фармуюцца ў працэсе: Пуціна суправаджае любімы сабака, а Лукашэнка прызнаў за сына гэтага бялявага хлопчыка”\n"Калі б я выйшаў да войска з сынам, падумалі б, што я дурны"\nМікалай Лукашэнка наведаў вайсковыя вучэньні


c.反馈(code identification)和语言反馈(verbal cue)\n1)Code identification：The students could go anywhere whey wantvt.\n2)Verbal cue：The students could go anywhere whey wantverb tense.\n目前，在国内，对英语写作错误的研究基本上都是停留在对错误的分析以及对教学的启示层面上，也有人对反馈在英语写作教学中的作用进行了实证性的研究。而教师应该如何应对学习者的英语写作错误，国内尚缺乏有关这方面的深入、系统的论述。本文拟对需要反馈的错误的确定、反馈的时间、反馈的方式以及增强学生的反馈意识的作用等问题进行探讨。　确定需要反馈的错误 确定需...


! nstaBro, аглядальнік Instagram. Праглядайце свой рахунак Instagram з вашага Mac | Я з Mac\n! nstaBro, аглядальнік Instagram. Праглядайце свой рахунак Instagram з вашага Mac\nМагчымасць карыстацца ўліковым запісам Instagram з нашага Mac - гэта тое, што многія карыстальнікі робяць непасрэдна з Інтэрнэту, але ёсць таксама шмат тых, хто хацеў бы мець уласнае прыкладанне для macOS. У гэтым выпадку не дадатак дазваляе нам загружаць фатаграфіі і фактычна мець уліковы запіс Instagram у дадатку, але! NstaBro, Instagram Browser дазваляе нам свабодна праглядаць гэтую сацыяльную сетку з Mac і нават без неабходнасці ствараць асабісты кабінет.\nУ гэтым выпадку мы маем прыкладанне для прагляду Instagram - як гаворыцца ў назве прыкладання - гэта дазваляе нам знаходзіць карыстальнікаў, цэтлікі, месцы альбо вывучаць прыкладанне ў агульных радках. Нельга сказаць, што гэта менавіта тое, пра што просяць многія карыстальнікі Instagram, але гэта можа быць добрым варыянтам карыстацца сацыяльнай сеткай на Mac.\nДадатак быў даступны на працягу некаторага часу сярод прыкладанняў Mac App Store, у гэтым выпадку з мінулага года 2016 года, і час ад часу ён прапануе абнаўленне для паляпшэння сваёй працы. У гэтым выпадку бягучая версія - 5.1.5 і некалькі дзён таму да яго былі дададзены выпраўленні памылак.\nСярод варыянты, якія дазваляюць зрабіць! nstaBro, аглядальнік Instagram, мы знайшлі магчымасць экспартаваць дадзеныя ў фармаце CSV, увайсці ў сістэму з дапамогай нашага ўліковага запісу, даць "лайк" фотаздымкам альбо ўбачыць папярэдні прагляд малюнкаў і відэа з Instagram. Бясплатнае прыкладанне (з пакупкамі ў дадатку), якое, несумненна, даволі цікавае, каб мець магчымасць бачыць змест сацыяльнай сеткі Instagram.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » Праграмы Mac » Mac App Store » ! nstaBro, аглядальнік Instagram. Праглядайце свой рахунак Instagram з вашага Mac\nЦяпер мы можам выкарыстоўваць Apple Pay для рэзервавання нашай мадэлі 3\nMicroLED, экраны, якія Apple будзе распрацоўваць у сакрэце


Ці ёсць розніца паміж Пепсі і Кока-Колай? 2020\nЦі ёсць розніца паміж Пепсі і Кока-Колай?\nТак Калі вам 40 і старэй, вы можаце ўзгадаць праблему Pepsi, у якой адначасова з завязанымі вачыма людзям давалі адначасова шклянку кока-колы і шклянку пепсі пры той жа тэмпературы.\nВыснова эксперыменту заключалася ў тым, што 50% выпадкаў выяўлены адзін над адным. Ходзяць чуткі, што іх не пададуць пры той жа тэмпературы і з іншымі хітрасцямі, але Пепсі хацеў даказаць, што яны такія ж добрыя, як Кока-Кола і што ніхто не можа сказаць розніцу. Пацешная маркетынгавая стратэгія, калі ўлічыць, што Pepsi ў той час меў вельмі малую долю рынку ў Лацінскай Амерыцы і нават не быў блізкі да Coca-Cola, як у ЗША.\nАле ўсё ж магу сказаць розніцу. І калі я магу, значыць, ёсць. Некаторыя могуць і не заўважаць, іншыя могуць не хваляваць, але яно ёсць. Гэтак жа, як ёсць паміж дыетай - лёгкім - нулем і звычайнай кока-колай.\nCoca-Cola была выраблена ў Грузіі ў 1886 годзе, а Pepsi - у Паўночнай Караліне ў 1893 годзе. Пепсі саладзей, чым кола, нягледзячы на тое, што бутэлькі кажуць пра ўтрыманне цукру. Кола ўтрымлівае ванільны хімікат, які надае ёй водар ванілі, у той час як Pepsi мае больш цытрусавы водар. Пепсі менш газаваны, чым кола, таму што змяшчае менш CO2. Гэта азначае, што напоі Coca-Cola больш бурбалкі, чым напоі Pepsi. Для таго, каб канкураваць з Coca-Cola, Pepsi распрацавала новую формулу свайго "Pepsi Challenge". Гэта быў паспяховы крок, бо людзі аддалі перавагу характэрны цытрусавы густ менш газаванага напою. Кола мае больш высокае ўтрыманне солі, чым у пепсі. У той час як Pepsi змяшчае 20 мг натрыю ў порцыі 240 мл, кола змяшчае 33 мг. Пепсі змяшчае больш кафеіну, чым Кока-Кола. Таму калі вы шукаеце што-небудзь выпіць, калі вам трэба крыху больш энергіі, Pepsi можа быць больш прыдатным.\nДапамога выдаленая са спасылкі:\n(7 адрозненняў паміж Coca-Cola і Pepsi)\nАднак я хацеў бы сказаць вам, што безалкагольныя напоі сапраўды шкодзяць вашаму здароўю і іх трэба піць вельмі рэдка ці перыядычна.\nЯ таксама чуў у Індыі, што многія інгрэдыенты ў Кока-Коле і Пепсі забароненыя ў прамыслова развітых краінах, але не забароненыя ў Індыі, што робіць спажыванне яшчэ больш небяспечным для індзейцаў. Тут прымаюцца менш жорсткія меры.