Ільючык Іван Рафаілавіч, н. у 1888 у в. Багданаўка, селянін. Арыштаваны 12.02.1941. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ (выхаваўчапрацоўны лагер). Рэабілітаваны 15.06.1989.\nАнтамонаў Іван Акімавіч, н. у 1891 на х. Мяшкоў Мігулінскай станіцы Данской вобл., ляснік у в. Бастынь у перыяд Польшчы, потым шорнік. Арыштаваны 17.02.1940. Асуджаны 27.04.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 11.06.1989.\nАрэхва Васіль Піліпавіч, н. у 1891 у в. Велута, намеснік вясковага старасты ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 14.08.1940. Асуджаны 10.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.05.1989.\nБабіцкі Франц Ігнатавіч, н. у 1986 у м. Талачын былой Магілёўскай губерні, памочнік механіка на лесазаводзе ў в. Бастынь. Арыштаваны 5.07.1940. Асуджаны 25.11.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nБаўкуновіч Васіль Дзмітрыевіч, н. у 1907 у в. Бастынь, майстар леспрамгаса. Арыштаваны 5.07.1940. Асуджаны 25.11.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 12.07.1989.\nБаўкуновіч Сямён Адамавіч, н. у 1905 у в. Бастынь, селянін. Арыштаваны 26.02.1941. Асуджаны 3.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nБушыла Рыгор Фёдаравіч, н. у 1899 у в Бастынь, ляснік у перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 13.07.1940. Асуджаны 29.11.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.07.1989.\nБычкоўскі Адам Карлавіч, н. у 1910 у в. Велута, бракёр Лунінецкага лясгаса. Арыштаваны 5.11.1940. Асуджаны 22.03.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nБычкоўскі Антон Феліксавіч, н. у 1873 у в. Велута, селянін. Арыштаваны 14.08.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nВікулаў Сямён Трафімавіч, н. у 1891 у в. Грыгораўка Чарапавецкага р-на, жыў у в. Бастынь, не працаваў. Арыштаваны 9.11.1929. Абвінавачаны ў тым, што неаднаразова пераходзіў дзяржаўную граніцу з Польшчы ў СССР. Пастановай тройкі пры ПП ОГПУ па БВА ад 9.02.4930 прыгавораны да расстрэлу. Месца і дата прывядзення ў выкананне гэтай пастановы не ўказаны. Рэабілітаваны 31.08.1989.\nГардзюк Адам Дзям'янавіч, н. у 1895 у в. Велута, стараста вёскі ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 14.08.1940. Асуджаны 10.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.05.1989.\nГерасімавец Апанас Фёдаравіч, н. у 1897 у в. Бастынь, селянін. Арыштаваны 25.09.1939. Асуджаны 21.08.1940 да 8 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nДамброўскі Мечаслаў Карлавіч, н. у 1875 у в. Белае Возера, селянін. Арыштаваны 5.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nЖуракоўскі Фёдар Іванавіч, н. у 1902 у в. Бастынь, селянін. Арыштаваны 30.11.1940. Асуджаны 21.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nЗылевіч Міхаіл Іванавіч, н. у 1890 у в. Бастынь, селянін. Арыштаваны 5.11.1940. Асуджаны 22.03.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 10.06.1989.\nЗяневіч Аляксандр Канстанцінавіч, н. у 1887 у в. Вялікія Чучавічы, ляснік у перыяд Польшчы, потым — селянін у в. Навасёлкі. Арыштаваны 18.02.1941. Асуджаны 21.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nЗяневіч Уладзімір Канстанцінавіч, н. у 1885 у в. Чучавічы, селянін на х. Навасёлкі. Арыштаваны 18.02.1941. Асуджаны 1.07.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.05.1989.\nКазлоўскі Станіслаў Людвігавіч, н. у 1902 у г. Варшава (Польшча), камендант арганізацыі "Саюз рэзервістаў" у перыяд Польшчы. Затым шафёр Пінскага гарпаліва, жыхар в. Бастынь. Арыштаваны 5.11.1940. Асуджаны 1.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nКлейман Іцка Абрамавіч, н. у 1906 у м. Ізбіца Лю6лінскага в-ва (Польшча), загадчык вузкакалейкі ў в. Навасёлкі. Арыштаваны 18.02.1941. Асуджаны 14.06.1941 да 8 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nМатусевіч Антон Міхайлавіч, н. у 1903 у в. Бастынь, бракёр леспрамгаса. Арыштаваны 5.07.1940. Асуджаны 11.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ Рэабілітаваны 4.07.1989.\nНаварыч Аляксандр Іванавіч, н. у 1883 у в. Навасёлкі, селянін в. Велута. Арыштаваны 30.11.1940. Асуджаны 21.05.1941 да 5 гадоў ВПЛ Рэабілітаваны 4.08.1989.\nПалтаржыцкі Аляксандр Барысавіч, н. у 1896 у г. Відзе, шорнік Бастынскага лесазавода. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 24.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nРэцельскі Аляксандр Аляксандравіч, н. у 1900 у г. Ловіч (Польшча), настаўнік сельскай школы в. Велута. Арыштаваны 5.01.1941. Асуджаны 21.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nРудніцкі Франц Карлавіч, н. у 1873 у в. Белае Возера, валасны старшыня ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 5.07.1940. Асуджаны 25.11.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nСцяпкевіч Фёдар Іванавіч, н. у 1893 у в. Нежын былога Бабруйскага навета, рабочы Бастынскага лесапільнага завода. Арыштаваны 16.09.1940. Асуджаны 21.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 9.06.1989.\nТушканаў Іван Міхайлавіч, н. у 1892 у г. Багучар Варонежскай вобл., рабочы на ст. Люшча. Арыштаваны 20.06.1941. Асуджаны 4.07.1942. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nХлуд Іван Калістратавіч, н. у 1902 у в. Велута, селянін. Арыштаваны 14.08.1940. Асуджаны 9.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.07.1989.\nЦяльпук Апанас Конанавіч, н. у 1903 у в. Бастынь, загадчык сепаратарнага пункта. Арыштаваны 5.11.1940. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nШульц Аўгуст Карлавіч, н. у 1898 у в. Белае Возера, бракёр леспрамгаса. Арыштаваны 5.07.1940. Асуджаны 9.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nБерднік Міхаіл Паўлавіч, н. у 1867 у в. Ахдзеляр Драгічынскага р-на, селянін в. Вулька 2 Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nБут-Гусаім Стэфан Якаўлевіч, н. у 1903 у в. Бярозцы Столінскага р-на, селянін х. Добрая Воля. Арыштаваны 27.03.1940. Асуджаны 26.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nВанюк Сцяпан Паўлавіч, н. у 1897 у в. Вулька 2, селянін. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nСвібовіч Іван Данілавіч, н. у 1901 у в. Чырвоная Воля, селянін. Асуджаны 28.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Вызвалены 3.10.1941. Рэабілітаваны 15.01.1966.\nСвібовіч Ілья Андрэевіч, н. у 1901 у в. Чырвоная Воля, селянін. Арыштаваны 28.07.1940. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.06.1989.\nСоц Навум Васільевіч, н. у 1903 у в. Вулька 2 селянін. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 901.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nСоц Яфім Васільевіч, н. у 1897 у в. Вулька 2, селянін. Арыштаваны 27.08.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nЯраховіч Кандрат Анісімавіч, н. у 1896 у в. Вулька 2, селянін. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nЯраховіч Мацвей Анісімавіч, н. у 1898 у в. Вулька 2, селянін. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nЯраховіч Сава Анісімавіч, н. у в. Вулька 2, селянін. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nАліфяровіч Рыгор Сямёнавіч, н. у 1906 у г. Лунінец, бакеншчык у м. Кажан-Гарадок. Арыштаваны 8.05.1940. Асуджаны 29.11.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.07.1989.\nАльцывановіч Іван Рыгоравіч, н. у 1896 у в. Цна, селянін. Арыштаваны 29.04.1940. Асуджаны 11.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nБандацкі Павел Майсеевіч, н. у 1899 у м. Кажан-Гарадок, вясковы стараста ў перыяд Польшчы. Арыштаваны 3.10.1939. Асуджаны 29.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.09.1989.\nБірыла Іван Фёдаравіч, н. у 1890 у в. Цна, селянін. Арыштаваны 24.09.1940. Асуджаны 21.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nГермановіч Марка Аляксеевіч, н. у 1899 у в. Дрэбск, селянін. Арыштаваны 17.05.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.09.1989.\nДружылоўскі Барыс Фёдаравіч, н. у 1900 у в. Валеўка Навагрудскага р-на, псаломшчык царквы ў м. Кажан-Гарадок. Арыштаваны 3.10.1939. Асуджаны 29.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nЕфімовіч Улас Сяргеевіч, н. у 1904 у в. Дрэбск, калгаснік калгаса "Чырвоны баец". Арыштаваны 7.05.1940. Асуджаны 11.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.08.1989.\nКаратыш Карп Карлавіч, н. у 1900 у в. Кажан-Гарадок, селянін. Арыштаваны 7.09.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.07.1989.\nКаратышэўскі Рыгор Паўлавіч, н. у 1892 у м. Кажан-Гарадок, селянін. Арыштаваны 8.05.1940. Асуджаны 24.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nКарповіч Дзям'ян Канстанцінавіч, н. у 1897 у в. Дрэбск, селянін. Арыштаваны 17.08.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.07.1989.\nМардухай Мікалай Сцяпанавіч, н. у 1918 у в. Дрэбск, інструктар псіхалогіі ў летніх лагерах "Харцэраў" у м. Усцечка Цярнопальскага в-ва. Арыштаваны 3.10.1939. Асуджаны 29.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nМарковіч Сцянан Усцінавіч, н. у 1902 у м. Кажан-Гарадок, селянін. Арыштаваны 7.09.1940. Асуджаны 10.02.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.05.1989.\nМікуліч Міна Кандратавіч, н. у 1895 у в. Кажан-Гарадок, намеснік солтыса ў перыяд Польшчы, потым — калгаснік. Арыштаваны 12.02.1941. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 6.05.1989.\nПаўлік Уладзіслаў Міхайлавіч, н. у 1907 у г. Кракаў (Польшча), дырэктар школы ў в. Дрэбск. Арыштаваны 19.10.1939. Асуджаны 29.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nХількевіч Баляслаў Кліменцьевіч, н. у 1903 у в. Кажан-Гарадок, селянін. Арыштаваны 8.05.1940. Асуджаны 11.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nХількевіч Іосіф Кліменцьевіч, н. у 1920 у в. Кажан-Гарадок, селянін. Арыштаваны 8.05.1940. Асуджаны 10.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.05.1989.\nХількевіч Кляменцій Баляслававіч, н. у 1878 у м. Кажан-Гарадок, валасны стараста, солтыс у перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 25.01.1941. Асуджаны да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 20.04.1989.\nЧарнюк Кузьма Герасімавіч, н. у 1900 у в. Цна, селянін. Арыштаваны 29.04.1940. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nЯцына Рыгор Пятровіч, н. у 1895 у г. Невічы, дырэктар школы ў м. Кажан-Гарадок. Арыштаваны 3.10.1939. Асуджаны 29.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nАліфяровіч Піліп Іонавіч, н. у 1900 у в. Ракітна, солтыс у перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 10.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 2.04.1989.\nАліфяровіч Сцяпан Міхайлавіч, н. у 1886 у в. Ракітна, селянін. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 10.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 20.04.1989.\nБарысевіч Антон Канстанцінавіч, н. у 1903 у в. Дварэц, селянін. Арыштаваны 7.09.1940. Асуджаны 1.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nБарысевіч Іван Яўстаф'евіч, н. у 1913 у в. Вічын, эканом у памешчыка ў перыяд Польшчы, потым — загадчык апаратнага пункта маслапрама. Арыштаваны 25.01.1941. Асуджаны 21.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 17.05.1989.\nГаўрыловіч Пётр Антонавіч, н. у 1901 у в. Ракітна, вясковы стараста ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 21.01.1941. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nДамброўскі Томаш Ромальдавіч, н. у 1876 у в. Дварэц, гандляр у перыяд Польшчы, потым — селянін в. Гарадзец Кобрынскага р-на. Арыштаваны 17.11.1939. Асуджаны 19.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 12.04.1989.\nЕмельяновіч Міхаіл Пятровіч, н. у 1900 у в. Азярніца, вясковы стараста ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 8.12.1940. Асуджаны 12.04.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nЕмельяновіч Сава Фёдаравіч, н. у 1898 у в. Азярніца, аб'ездчык Пінскагалясгаса. Арыштаваны 12.12.1940. Асуджаны 12.04.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nКоваль Нічыпар Васільевіч, н. у 1885 у в. Дварэц, селянін. Арыштаваны 6.09.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nКузьміч Ціхан Савіч, н. у 1891 у в. Вічын, вясковы стараста ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 27.08.1939. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.06.1989.\nПінчук Аляксандр Дзям'янавіч, н. у 1891 у м. Кажан-Гарадок, селянін в. Ракітна. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 29.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nШульган Іван Васільевіч, н. у 1900 у в. Мошкавічы Пружанскага р-на, селянін в. Азярніца. Арыштаваны 10.12.1940. Асуджаны 12.04.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nШэйна Дзмітрый Сямёнавіч, н. у 1883 у в. Крутаўцы Навагрудскага р-на, качагар электрастанцыі ў в. Яжаўкі. Арыштаваны 17.09.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.08.1989.\nЮрцэвіч Пракоп Васільевіч, н. у 1890 у в. Азярніца, солтыс у перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 18.09.1940. Асуджаны 22.03.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nКорзун Міхаіл Уладзіміравіч, н. у 1895 у м. Ганцавічы, бракёр лесазавода ст. Дзятлавічы. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 24.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 17.05.1989.\nКульпа Канстанцін Іванавіч, н. у м. Аляксандраў Варшаўскага в-ва, ляснік у в. Дзятлавічы Арыштаваны 8.10.1939. Асуджаны 9.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ, Рэабілітаваны 11.07.1989.\nХарытановіч Мікалай Уласавіч, н. у 189б у в. Дзятлавічы, вясковы стараста ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 19.03.1941 Асуджаны 1.07.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 22.07.1989.\nБарышын Фёдар Іванавіч, н. у 1896 у м. Лахва, член КПЗБ. Асуджаны 7.05.1933 да 10 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.05.1959.\nВасільчук Ілья Трафімавіч, н. у 1916 на х. Барсукова. Асуджаны 8.08.1939 да ВМП* Рэабілітаваны 11.02.1960.\n*Вышэйшая мера пакарання.\nГоза Аляксандр Кузьміч, н. у 1904 у м. Лахва, намеснік вясковага старасты ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 13.02.1941. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 9.06.1989.\nЗабабуха Красон Паўлавіч, н. у 1918 у в. Любань, селянін. Арыштаваны 3.07.1940. Асуджаны 25.11.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nЗіміч Міхаіл Міхайлавіч, н. у 1891 у м. Кажан-гарадок, займаў шэраг дзяржаўных пасад у перыяд Польшчы, потым — селянін у м. Лахва. Арыштаваны 25.01.1941. Асуджаны 26.04.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nКарпік Сямён Мікітавіч, н. у 1901 у в. Бездзеж Драгічынскага р-на, селянін х. Перунова. Арыштаваны 13.02.1941. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 9.06.1989.\nКаспшык Генрых Францавіч, н. у 1907 у г. Кракаў (Польшча), настаўнік Лахвенскап НСШ. Арыштаваны 28.05.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nКіслюк Сямён Іванавіч, н. у 1888 у в. Лахаўка, вясковы стараста ў перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 13.02.1941. Асуджаны 31.05.1941 да8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.05.1989.\nЛабанаў Раман Андрэевіч, н. у 1890 на ст. Лахва, служыў у Кранштаце, старшына-машыніст лінкора "Марат". Асуджаны 14.10.1938 да ВМП. Рэабілітаваны 29.05.1957.\nЛусевіч Фёдар Іванавіч, н. у 1920 у в. Любань, затрыманы пры пераходзе мяжы. Асуджаны 28.06.1939 да 15 гадоў ВПЛ. Вызвалены 25.08.1941. Рэабілітаваны 22.09.1962.\nЛясюк Фелікс Васільевіч (Базілевіч), н. у 1904 у в. Літоўска-Нова, начальнік пошты г. Лунінца, жыхар м. Лахва. Арыштаваны 7.05.1940. Асуджаны 21.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nМаксімовіч Аляксандр Сямёнавіч, н. у 1917 у в. Лахаўка, селянін. Арыштаваны 134.11.1939 Асуджаны 25.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989\nПартной Лейзер Ісакавіч, н. у 1896 у в. Сінкевічы загадчык Лахвенскага скурзавода, жыхар м. Лахва. Арыштаваны 5.11.1940. Асуджаны 12.04.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nСабалеўскі Франц Іванавіч, н. у 1886 у м. Крывошына Баранавіцкай вобл., пуцявы абходчык ст. Лахва. Арыштаваны 4.03.1941. Асуджаны 1.07.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nСергіевіч Іван Міхайлавіч, н. у 1918 у в. Любань, затрыманы пры пераходзе мяжы. Асуджаны 23.06.1939 да 15 гадоў ВПЛ. Вызвалены 20.08.1953. Рэабілітаваны 22.11.1962.\nСіда Міхаіл Васільевіч, н. у 1919 на х. Жучкова, селянін г. Кастопаль Валынскай вобл. Арыштаваны 21.11.1939. Асуджаны 6.08.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nСацута Сцяпан Іваяавіч, н. у 1890 у в. Крэцішак Іванаўскага р-на, селянін х. Перунова. Арыштаваны 13.02.1941. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 13.06.1989.\nСтажэцкі Мартын Вільгельмавіч, н. у 1898 у в. Войтын Пазнанскага в-ва (Польшча), пісар Лахаўскай воласці. Арыштаваны 8.10.1939. Асуджаны 27.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nХвастоўскі Станіслаў Якаўлевіч, н. у 1901 у г. Высокалітоўск, паштальён в. Лахва. Арыштаваны 23.08.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 11.07.1989.\nВасюшка Яфім Міхайлавіч, н. у 1901 у в. Лунін, солтыс у перыяд Польшчы, потым — селянін. Арыштаваны 20.11.1939. Асуджаны 2.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.06.1989.\nГаляковіч Павел Іванавіч, н. у 1902 у в. Дубаўка, загадчык кааператыва. Арыштаваны 10.12.1940. Асуджаны 12.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.05.1989.\nГалянка Іосіф Аланасавіч, н. у 1907 у в. Красуўка Бяла-Падляскага р-на, стрэлачнік чыгуначнай ст. Лоўча. Арыштаваны 5.12.1940. Рашэння па справе не было прынята ў сувязі з пачаткам Вялікай Айчыннай вайны. Паўторна арыштаваны 20.12.1944. Асуджаны 29.03.1947, сасланы ў Комі АССР на 5 гадоў. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nДуньчык Пётр Аятонавіч, н. у 1903 у в. Вулька 1, стараста ў перыяд Польшчы, потым - селянін, арыштаваны 27.07.1940. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гаД°Ў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nКуратнік Іван Карпавіч, н. у 1918 у в. Лунін, радавы СА. Асуджаны 9.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. вызвалены 17.05. 1948. Рэабілітаваны 12.05.1983.\nМяцеліца Франц Іосіфавіч, н. у 1887 у в. Парахонск Пінскага р-на, ляснічы ў в. Лунін. Арыштаваны 28.09.1939. Асуджаны 27.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.08.1989.\nПангоўскі Іван Антонавіч, н. у 1896 у г. Пончэў (Польшча), дырэктар школы в. Лунін. Арыштаваны 17.05.1940. Асуджаны 29.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nСавіловіч Мікалай Максімавіч, н. у 1918 у в. Лунін, загадчык склада лесапільнага завода. Арыштаваны 20.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nСніткова Дора Віктараўна, н. у 1891 у г. Петраград, упраўляючая маёнтка Лунін. Арыштавана 29.09.1939. Асуджана 27.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітавана 4.08.1989.\nПіткевіч Лявон Леанардавіч, н. у 1907 у г. Лібава, лтяснічы ў в. Лунін. Арыштаваны 29.09.1939. Асуджаны 27.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.08.1989.\nЧарнецкі Аляксандр Цітусавіч, н. у 1893 у в. Вронава Карнеўскага павета, ляснік у в. Лунін. Арыштаваны 29.09.1939. Асуджаны 27.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.08.1989.\nКазмяркевіч Пётр Антонавіч, н. у 1898 у м. Б'ельск былога Плоцкага павета (Полыпча), падафіцэр польскай арміі, потым селянін. Арыштаваны 12.02.1941. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nКасткевіч Антон Сямёнавіч, н. у 1890 у в. Вярбоўцы Заслонаўскага р-на Валынскай вобл., стараста вёскі пры Польшчы, потым селянін на х. Чэрабасава. Арыштаваны 28.07.1940. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 15.06.1989.\nНеўдах Мікалай Цімафеевіч, н. у 1906 у в. Чэрабасава. Арыштаваны пры пераходзе мяжы з Польшчы ў СССР. Асуджаны 10.11.1935 на 3 гады ВПЛ. Лёс невядомы. Рэабілітаваны 12.12.1960.\nРаханскі Юльян Янавіч, н. у 1886 у в. Пастамыты Валынскай вобл., стараста пры Польшчы, потым селянін у в. Рэдзігерава. Арыштаваны 12.02.1941. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nСавінскі Яўген Канстанцінавіч, н. у 1913 на х. Чэрабасава, арыштаваны пры пераходзе мяжы з Польшчы ў СССР. Асуджаны 10.11.1935 да З гадоў ВПЛ. Лёс невядомы. Рэабілітаваны 21.12.1960.\nСаўчук Кузьма Баніфацьевіч, н. у 1888 у в. Аршычэнь Валынскай вобл., селянін на х. Чэрабасава. Арыштаваны 13.02.1941. Асуджаны 18.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 20.04.1989.\nФурсевіч Сцяпан Бавентаравіч. н. у 1892 у в. Мокрава, служыў у паліцыі пры Польшчы, потым селянін на х. Манасеева. Арыштаваны 11.06.1941. Асуджаны 30.12.1942 да 7 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nЧапко Макар Андрэевіч, н. у 1913 на х. Рэдзігерава, селянін. Арыштаваны 13.02.1941. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nБарычэўскі Павел Самойлавіч, н. у 1903 у в. Сінкевічы, райупаўнаважаны птушкапрама ў в. Палосцевічы Жыткавіцкага р-на Гомельскай вобл. Арыштаваны 20.01.1941. Асуджаны 21.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nБасак Мікалай Акімавіч, н. у 1915 на х. Пруд, жыхар Польшчы. Асуджаны 8.04.1938 да ВМП. Рэабілітаваны 22.03.1958.\nВярэніч Міхаіл Іванавіч, н. у 1903 у в. Стахава Столінскага р-на, рабочы лесасплаву у в. Мокрава. Арыштаваны 11.06.1941. Асуджаны 4.07.1941 на З гады ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1989.\nВярэніч Рыгор Іванавіч, н. у 1902 у в Стахава Столінскага р-на, рабочы сплаўучастка ў в. Мокрава. Арыштаваны 15.03.1941. Асуджаны 1.07.1941 да 8 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nПрэйс Пётр Іванавіч, н. у 1896 у в. Конкохі Люблінскага в-ва (Польшча), сяржант б-на корпуса пагранічнай аховы пры Польшчы, потым селянін у в. Мокрава. Арыштаваны 21.01.1940. Асуджаны 17.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 20.04.1989.\nФурсевіч Васіль Віктаравіч, н. у 1900 у в. Мокрава, стараста вёскі пры Польшчы, потым — рабочы фанернага завода. Арыштаваны 19.05.1940 Асуджаны 29.11.1940 да 8 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nАнтаневіч Станіслаў Аўгусцінавіч, н. у 1885 у маёнтку Гараны (Латвія), настаўнік пачатковай школы ў в. Лугі. Арыштаваны 27.04.1940. Асуджаны 21.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 11.06.1989.\nБарай Іван Іванавіч, н. у 1891 у м. Леніна, селянін у в. Чучавічы. Арыштаваны 7.10.1939. Асуджаны 26.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nБараноўскі Аляксандр Іванавіч, н. у 1898 на х. Лемна Мінскай губерні, бракёр лесаматэрыя- лаў на лясных распрацоўках у в. Лугі. Арыштаваны 18.10.1939. Асуджаны 27.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nБойка Павел Лявонавіч, н. у 1918 у в. Лугі, селянін. Асуджаны 11.08.1939 да ВМП. Рэабілітаваны 6.03.1962.\nБойка Прохар Адамавіч, н. у 1918 у в. Лугі, селянін. Асуджаны 28.08.1939 да 12 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 12.01.1979.\nБуткевіч Пётр Паўлавіч, н. у 1873 у г. Аўгустаў Беластоцкага в-ва (Польшча), селянін у в. Вялікія Чучавічы. Арыштаваны 10.11.1939. Асуджаны 29.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.09.1989.\nГрыбкоў Іван Іларыёнавіч, н. у 1902 у в. Малімоны былой Палескай вобл,, се.тянін у в. Чу-чавічы. Арыштаваны 14.02.1941. Асуджаны 1.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nГрыцкевіч Мікалай Пятровіч, н. у 1913 у в. Вялікія Чучавічы, нарыхтоўшчык Белплодагародніны. Арыштаваны 29.09.1940. Асуджаны 28.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nГрыцкевіч Нічыпар Паўлавіч, н. у 1892 у в. Чучавічы, манстар лесараспрацовак у лясгасе на х. Старыя Вейкі. Арыштаваны 15.03.1941. Асуджаны 1.07.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nДзіціеў Барыс Саламонавіч, н. у 1892 на ст. Бакатаюрт Церскай вобл., грузчык на пошце у в. Вялікія Чучавічы. Арыштаваны 16.09.1940. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nДоеў Шыкам Апанасавіч, н. у 1897 у в. Гізель Арджанікідзенскага р-на Паўночна-Асецінскай АССР, селянін у в. Вялікія Чучавічы. Арыштаваны 16.09.1940. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989\nКазлоўскі Лявон Іосіфавіч, н. у 1900 на х. Заложжа Уздзенскай воласці Слуцкага павета, селянін у в. Вялікія Чучавічы. Арыштаваны 16.09.1940. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nКаравай Піліп Дзямідавіч, н. у 1911 у в. Вялікія Чучавічы, дарожны работнік лясніцтва Арыштаваны 10.11.1939. Асуджаны 27.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nПаўлюкевіч Павел Рыгоравіч, н. у 1912 у в. Лугі, селянін. Асуджаны 11.08.1939. Рэабілітаваны 6.03.1962.\nРылач Аляксей Аляксеевіч, н. у 1899 у в. Вялікія Чучавічы, селянін. Арыштаваны 22.08.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nШумскі Фёдар Іванавіч, н. у 1902 у м. Чучавічы, селянін. Арыштаваны 22.08.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nАксельрод Лявон Капелевіч, н. у 1899 у г. Цярнопаль (Украіна), урач у перыяд Польшчы, з 1939 - загадчык рэнтгенкабінета Лунінецкай бальніцы. Арыштаваны 19.12.1939. Асуджаны 27.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.05.1989.\nАліфяровіч Назарый Яфрэмавіч, н. у 1900, былы член ВКП (б), пражываў у г. Рыбінск, служыў у Чырвонай Арміі, памочнік начальніка штаба артылерыйскага палка. Асуджаны 16.03.1938 да ВМП — расстрелу. Рэабілітаваны 3.09.1957.\nАндруш Рыгор Іванавіч, н. у 1905, афіцэр ваеннага флоту ў перыяд Польшчы, потым пуцявы рабочы ст. Пінск. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 13.07.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 27.04.1989.\nАнташэўскі Іосіф Іванавіч, н. у 1898 у в. Бржэзе (Польшча), служыў у жандармерыі і ў арміі Ў перыяд Полыьшчы, з 1939 — бухгалтар у г. Лунінец. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 22.03.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nБагдановіч Франц Казіміравіч, н. у 1899, Дарожны майстар ст. Ганцавічы. Арыштаваны 24.03.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.08.1989.\nБарычэўскі Міхаіл Фёдаравіч, н. у 1898, былы член ВКП (6), служыў у Чырвонай Арміі. Асуджаны 21.12.1937 да ВМП. Рэабілітаваны 19.09.1957.\nБауман Якаў Аронавіч, н. у 1893 у г. Пінск, Сакратар суда, член яўрэйскай гміны ў перыяд Польшчы, з 1939 — бухгалтар пажарнай аховы ў г. Лунінец. АРыштаваны 2.02.1941. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.06.1989.\nБжэзінскі Іосіф Іосіфавіч, н. у 1923 у г. Варшава, цясляр рамканторы Лунінецкага гарсавета. Арыштаваны 17.10.1940. Асуджаны 18.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nБжухальскі Станіслаў Каралевіч, н. у 1902 у в. Кулакевіца Люблінскага в-ва (Польшча), кадравы афіцэр польскай арміі, потым беспрацоўны, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 13.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.07.1989.\nБубневіч Уладзіслаў Адамавіч, н. у 1889 у г. Варшава, галоўны кандуктар ст. Лунінец. Арыштаваны 14.10.1939. Асуджаны 17.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nБулат Уладзімір Іосіфавіч, н. у 1908, селянін у в. Малішава Столінскага павета. Арыштаваны 10.07.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nБярнацкі Георгій Ксавер'евіч, н. у 1923 у в. Здалбунаў, навучэнец у г. Лунінец. Арыштаваны 10.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nВараноўскі Лявон Альбінавіч, н. у 1921, навучэнец. Арыштаваны 5.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nВашчук Эдуард Андрэевіч, н. у 1893 у г. Межырэчы (Польшча), пячнік, муляр у г. Лунінец. Арыштаваны 28.09.1939. Асуджаны 10.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nВашчула Арцём Парфёнавіч, н. у 1904 у в. Пажэжын Маларыцкага р-на, касір-рахункавод у Лунінецкім гарсудзе. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 23.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 29.05.1989.\nГерцулін Ліпман Іоселевіч, н. у 1872 у г. Давыд-Гарадок Столінскага р-на, самы буйны гандляр у перыяд Польшчы ў г. Лунінец, з 1939 — беспрацоўны. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 9.07.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 3І.07.1989.\nГжыб Уладзіслаў Лаўрэнцьевіч, н. у 1903 у м. Даўголка Люблінскага в-ва (Польшча), кандуктар чыгуначнай станцыі Лунінец. Арыштаваны 3.10.1939. Асуджаны 19.08.1940. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nГрадоўскі Аляксандр Генрыхавіч, н. у 1884 у с. Псары Плоцкага павета, дзяжурны па дэпо ст. Лунінец. Арыштаваны 19.10.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 25.08.1989.\nДавыдчык Радзівон Якаўлевіч, н. у 1906, служыў у Чырвонай Арміі, ветурач 37 ап 37 сд, ваенветурач 3 рангу. Асуджаны 5.08.1939 да З гадоў ВПЛ. Вызвалены 6.07.1940. Рэабілітаваны 21.05.1965.\nДамброў Мечыслаў Пятровіч, н. у 1914 у в. Корвін Гулаўскага р-на Лукаўскага павета, электраманцёр Лунінецкай электрастанцыі. Арыштаваны 25.04.1940. Асуджаны 28.08.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nДамброўскі Віктар Кліменцьевіч, н. у 1911, беспрацоўны. Арыштаваны 16.10.1939. Асуджаны 19.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nДанілевіч Георгій Піліпавіч, н. у 1920, інструментальшчык Лунінецкай рамеснай школы. Арыштаваны 13.12.1939. Асуджаны 6.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 17.05.1989.\nДанілевіч Піліп Ігнатавіч, н. у 1877 у м. Молчадзь былога Баранавіцкага павета, беспрацоўны ў г. Лунінец. Арыштаваны 13.12.1939. Асуджаны 6.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 17.05.1989.\nДзмітрыеўскі Адам Францавіч, н. у 1902 у м. Ленчыцы былога Мазырскага павета Мінскай губерні, сталяр ст. Лунінец. Арыштаваны 1.02.1941. Асуджаны 31.05.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.08.1989.\nДолмат Аляксандр Сямёнавіч, н. у 1903, грузчык чыгуначнай ст. Лунінец. Арыштаваны 15.12.1940. Асуджаны 1.07.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.08.1989.\nДзягцяр Файвель Хаімавіч, н. у 1889 у в. Капцэвічы Мазырскага павета, буйны лесапрамысловец у перыяд Польшчы, з 1939 бракёр Лунінецкага леспрамгаса. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 29.11.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 6.05.1989.\nДраніч Аляксандр Міхеевіч, н. у 1903, часова не працаваў. Арыштаваны 28.09.1939. Асуджаны 19.08.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.07.1989.\nДулінец Генрых Сцяпанавіч, н. у 1900 на ст. Дземкаўка Падольскай губерні, рабочы склада лесаматэрыялаў. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 26.04.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 11.06.1989.\nЗавістовіч Мечаслаў Канстанцінавіч, н. у 1923 у в. Дрэбск, чорнарабочы Лунінецкай рамканторы. Арыштаваны 17.10.1940. Асуджаны 18.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nЗалеўскі Станіслаў Казіміравіч, н. у 1916 у г. Чэлябінск, грузчык Лунінецкага леспрамгаса. Арыштаваны 21.10.1940. Асуджаны 18.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nЗвяршкоўскі Эдуард Іосіфавіч, н. у 1896 у г. Варшава, слесар дэпо ст. Лунінец. Арыштаваны 6.11.1939. Асуджаны 17.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nЗлачэўскі Леанід Міхайлавіч, н. у 1913, токар паравознага дэпо ст. Лунінец. Арыштаваны 17.10.1939. Асуджаны 19.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 4.07.1989.\nЗуй Рыгор Ільіч, н. у 1906, дзяжурны па ст. Лунінец. Арыштаваны 21.08.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.09.1989.\nІлькевіч Уладзіслаў Іосіфавіч, н. у 1908 у в. Палубочкі Віленскай вобл., рабочы паліўнага склада ст. Лунінец. Арыштаваны 16.09.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.09.1989.\nКавальчык Рычард Феліксавіч, н. у 1920 у в. Рагаля Лукаўскага павета, навучэнец у г. Луннец. Арыштаваны 5.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nКазак Аляксандр Паўлавіч, н. у 1897 у в Астравок Мінскай вобл., качагар Лунінецкай чыгуначнай электрастанцыі. Арыштаваны 1.10.1939 Асуджаны 17.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабітітаваны 28.07.1989.\nКалета Станіслаў Міхайлавіч, н. у 1894 у м. Фаленціна Келецкага в-ва, паравозны машыніст дэпо ст. Лунінец. Арыштаваны 20.10.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1989.\nКандзерскі Ян Станіслававіч, н. у 1888 у г. Варшава, аглядальнік будынкаў ст. Лунінец. Арыштаваны 29.02.1940. Асуджаны 10.07.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.09.1989.\nКапланскі Шлема Мееравіч, н. у 1885, гандлёвы інспектар гандлёвага аддзела г. Лунінец. Арыштаваны 22.12.1939. Асуджаны 26.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.06.1989.\nКлеўжыц Іван Антонавіч, н. у 1912 у в. Сінкевічы, тэлеграфіст Лунінецкай канторы сувязі. Арыштаваны 22.02.1941. Асуджаны 3.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nКрасоўскі Міхаіл Рыгоравіч, н. у 1896 у г. Луганск былой Екацярынаслаўскай губерні, слесар Лунінецкага паравознага дэпо. Арыштаваны 27.07.1940. Асуджаны 22.03.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nКрысюк Сцяпан Сцяпанавіч, н. у 1908 у в. Дзярэўная былога Антопальскага р-на Брэсцкай вобл., электраманцёр 4-ай дыстанцыі Брэсцкай чыгункі на ст. Лунінец. Арыштаваны 3.06.1940. Асуджаны 10.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 12.07.1989.\nКрыц Уладзімір Гаўрылавіч, н. у 1919, сталяр чыгуначнай ст. Лунінец. Арыштаваны 05.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nКулеш Рычард Генрыхавіч, н. у 1923 у м. Гайнуўка Беластоцкага в-ва, навучэнец у г. Лунінец. Арыштаваны 5.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nКуцко Іван Аляксандравіч, н. у 1902, паліцэйскі ў перыяд Польшчы, у 1939 - селянін у в. Молчадзь Баранавіцкага р-на. Арыштаваны 15.12.1939. Асуджаны 4.09.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 2.04.1989.\nКушнер Хаім Мееравіч, н. у 1896 у в. Сафонаўка Сарэйскага павета Валынскай вобл., у 1922 нелегальна перайшоў граніцу з СССР у Польшу, перад арыштам — намеснік дырэктара Пінскага леспрамгаса. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 9.09.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nЛазарэвіч-Гулецкая Зінаіда Вікенцьеўна, н. у 1909, без вызначаных заняткаў Арыштавана 2.06.1940. Асуджана 9.01.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітавана 20.04.1989.\nЛусевіч Іван Юльянавіч, н. у 1897 у м. Лахва памочнік машыніста дэпо ст. Лунінец. Арыштаваны 15.10.1940. Асуджаны 31.05.1941 да 8 гадоў ВПЛ Рэабілітаваны 25.08.1989.\nМакоўскі Стэфан Сігізмундавіч, н. у 1921 у г. Брэст беспрацоўны ў г. Лунінец. Арыштаваны 5.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nМаркуль Уладзіслаў Станіслававіч, н. у 1922 у г. Бяла-Падляска, памочнік пекара ў чыгуначнай пякарні №1 ст. Лунінец. Арыштаваны 17.10.1940. Асуджаны 18.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nМарон Вольф Яўсеевіч, н. у 1893 у в. Мядзведзічы Баранавіцкага р-на, буйны лесапрамысловец у перыяд Польшчы, перад арыштам — начальнік участка Лунінецкага леспрамгаса. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 29.11.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 6.05.1989.\nМолчан Ядвіга Рыгораўна, н. у 1922, без вызначаных заняткаў. Арыштавана 14.10.1940. Асуджана 14.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітавана 24.05.1989.\nМузыкант Янкель-Шмуел Беркавіч, н. у 1903, бухгалтар на мясакамбінаце. Арыштаваны 28.03.1940. Асуджаны 26.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.94.1989.\nМыц Сямён Ільіч, н. у 1906, старшы рабочы сувязі. Арыштаваны 10.01.1940. Асуджаны 2.02.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.07.1989.\nНалівайка Аляксандр Андрэевіч, н. у 1899 на ст. Капцэвічы былой Палескай вобл., кандуктар ст. Лунінец. Арыштаваны 16.09.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1989.\nПалхоўскі Фёдар Якаўлевіч, н. у 1900, старшы тэхнік дарожнага аддзела Жабіцкага р-на ў г. Пінску. Арыштаваны 3.02.1940. Асуджаны 6.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nПамажынскі Станіслаў Фаміч, н. у 1897 у г. Наўроцлаў (Польшча), рабочы на будаўнічых работах у г. Лунінец. Арыштаваны 18.07.1940. Асуджаны 26.04.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nПракоп'еў Андрэй Барысавіч, н. у 1909, начальнік чыгуначнага вакзала ст. Лунінец. Арыштаваны 20.10.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1989.\nПяткевіч Іосіф Міхайлавіч, н. у 1902, грузчык леспрамгаса пас. Малькавічы. Арыштаваны 4.11.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1989.\nРазвадоўскі Яўген Пятровіч, н. у 1917 у г. Мінск, тэхнік Дняпроўска-Бугскага воднага басейнаўг. Лунінец. Арыштаваны 22.03.1940. Асуджаны 9.07.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 23.05.1989.\nРучынскі Эдвард Томашавіч, н. у 1896 у в. Замбры Лукаўскага р-на, вагонны раздатчык чыгуначнай ст. Лунінец. Арыштаваны 12.10.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.09.1989.\nРымашэўскі Адольф Адамавіч, н. у 1919, тэхнік-будаўнік Баранавіцкага мясакамбіната. Арыштаваны 14.03.1940. Асуджаны 30.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nРэміз Анфім Іпалітавіч, н. у 1900, беспрацоўны. Арыштаваны 4.10.1939. Асуджаны 10.07.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nСавіцкі Ісідор Купрыянавіч, н. у 1908 у с. Страцішкі Віленскай вобл., грузчык чыгуначнай ст. Лунінец. Арыштаваны 25.04.1940. Асуджаны 26.08.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nСавох Іосіф Францавіч, н. у 1915 у в. Лахва, электраманцёр электрастанцыі Лунінец Брзсцкай чыгункі. Арыштаваны 10.10.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 5 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1989.\nСамахвалаў Мікалай Майсеевіч, н. у 1911, электраманцёр электрастанцыі Лунінец. Арыштаваны 2.12.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 20.09.1989.\nСасульскі Пётр Іосіфавіч, н. у 1896 у в. Сабясеніі Алькушскага павета, касір Лунінецкай таварнай канторы. Арыштаваны 31.10.1939. Асуджаны 26.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 11.06.1989.\nСвятніцкі Станіслаў Вікенцьевіч, н. у 1919 у г. Мінск, беспрацоўны ў г. Лунінец. Арыштаваны 2.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nСержан Уладзімір Антонавіч, н. у 1902, старшы вагаўшчык ст. Лунінец. Арыштаваны 20.10.1940. Асуджаны 23.04.1941 да 5 гадоў ПВЛ. Рэабілітаваны 10.06.1989.\nСеўрук Мечаслаў Вячаслававіч, н. у 1921, без вызначаных заняткаў у пас. Малькавічы Ганцавіцкага р-на. Арыштаваны 18.11.1940. Асуджаны 14.06.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.05.1989.\nСкіба Іван Фердынандавіч, н. у 1894 у м. Новы Торг Кракаўскага в-ва, сяржант Польскай арміі, з 1939 — часова не працаваў, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 27.04.1940. Асуджаны 1.07.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 15.08.1989.\nСтружэк Генрых Іванавіч, н. у 1900 у г. Варшава, рассыльны ў школе ФЗУ г. Лунінец. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 26.08.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 8.08.1989.\nСудал Станіслаў Войцехавіч, н. у 1902 у г. Баранаў Львоўскай вобл., грузчык ст. Лунінец. Арыштаваны 6.11.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.09.1989.\nТаргонскі Павел Мікалаевіч, н. у 1911, селянін. Асуджаны 14.02.1939 да 10 гадоў ВПЛ. Вызваленне невядома. Рэабілітаваны 25.05.1957.\nТрахімовіч Антон Канстанцінавіч, н. у 1903 у м. Ружанка Навагрудскай воласці, часова не працаваў, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 19.10.1939. Асуджаны 19.08.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 30.06.1989.\nФарнальскі Генрых Антонавіч, н. у 1904 у в. Кавалёўка Варшаўскага в-ва, бухгалтар сельпо в. Звінне. Арыштаваны 6.09.1940. Асуджаны 1.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nФлат Бенцыён Абелевіч, н. у 1905, рамізнік у г. Лунінец. Арыштаваны 30.10.1939. Асуджаны 28.08.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.07.1989.\nХадароўскі Лявон Антонавіч, н. у 1905, сышчык аддзела вышукной паліцыі ў перыяд Польшчы, з 1939 — часова не працаваў, жыхар г. Пінска. Арыштаваны 29.10.1939. Асуджаны 4.09.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 24.07.1989.\nЦвіклінскі Пётр Ігнатавіч, н. у 1890 у в. Лагіўнікі Пазнанскага в-ва, паштальён Лунінецкага паштовага аддзялення. Арыштаваны 3.08.1940. Асуджаны 11.12.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nЦялушка Мікалай Рыгоравіч, н. у 1912, прыёмшчык леспрамгаса, жыхар в. Люсіна Ганцавіцкага р-на. Арыштаваны 13.09.1940. Асуджаны 9.01.1941 да 8гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nЧарнецкі Збігнеў Людвікавіч, н. у 1.920 у г. Львоў, вучань Лунінецкай чыгуначнай школы. Арыштаваны 24.05.1940. Асуджаны 29.12.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 11.07.1989.\nШнайдзер Вільям Аляксандравіч, н. у 1913 у г. Амбург (ЗША), майстар вытворчага навучання Лунінецкага чыгуначнага вучылішча. Арыштаваны 11.06.1941. Асуджаны 26.06.1943 да 10 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nШыдлоўскі Дзеаніз Вітольдавіч, н. у 1922 у г. Лодзь (Польшча), навучэнец, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 8.03.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nШыдлоўскі Сігізмунд Канстанцінавіч, н. у 1903, беспрацоўны, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны17.10.1939. Асуджаны 4.09.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 31.07.1989.\nШыфман Рахмаіл Шамшылевіч, н. у 1903, нумарны гасцініцы, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 30.09.1939. Асуджаны 4.09.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nЮрасік Міхаіл Паўлавіч, н. у 1904 у г. Кастопаль, машыніст паравоза ст. Лунінец. Арыштаваны 7.11.1940. Асуджаны 22.02.1941 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1989.\nЯніцкі Зянон Францавіч, н. у 1894 у г. Андрэхаў Кракаўскага в-ва (Польшча), упраўляючы лясной гаспадаркі памешчыка Бараўскага, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 1.10.1939. Асуджаны 4.09.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.07.1989.\nЯраст Ігнат Паўлавіч, н. у 1894 у г. Вільна, машыніст паравоза ст. Лунінец. Арыштаваны 23.03.1940. Асуджаны 17.08.1940 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 29.07.1989.\nЯраст Уладзімір Ігнатавіч, н. у 1921, не працаваў, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 2.04.1940. Асуджаны 19.10.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 21.08.1989.\nЯргот Францішак Іванавіч, н. у 1896 у м. Крэчаў Мехаўскай воласці Ілжэцкага павета, у лістападзе 1939 нелегальна перайшоў граніцу з Германіі ў СССР, беспрацоўны, жыхар г. Лунінец. Арыштаваны 5.11.1939. Асуджаны 25.06.1940 да 8 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 28.04.1989.\nАнтановіч Фёдар Іванавіч, н. у 1896, загадчык магазіна. Асуджаны 16.03.1946 да 15 гадоў. Вызвалены ў 1955. Рэабілітаваны 31.05.1966.\nНавіцкі Канстанцін Вікенцьевіч, н. у 1912, селянін. Асуджаны 16.03.1946 да 15 гадоў. Вызвалены 14.09.1955. Рэабілітаваны 31.05.1966.\nКаховіч Гардзей Гаўрылавіч, н. у 1898 у в. Велута, селянін. Арыштаваны 18.12.1944. Асуджаны 19.01.1946 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 17.05.1989.\nХлуд Касьян Гардзёевіч, н. у 1900 у в. Велута, цясляр Лунінецкага леспрамгаса. Асуджаны 5.07.1945 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 27.03.1955. Рэабілітаваны 17.06.1955.\nХлуд Пётр Васільевіч, н. у 1928 у в. Велута, грузчык Лунінецкай лесабазы. Асуджаны 24.09.1947 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 25.01.1955. Рэабілітаваны 2.03.1971.\nГрудзько Таццяна Сцяпанаўна, н. у 1928 у в. Чырвоная Воля, сялянка. Асуджана да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалена 15.05.1954. Рэабілітавана 19.06.1973.\nЯраховіч Піліп Астапавіч, н. у 1906 у в. Вулька 2, чорнарабочы Лунінецкай канторы сувязі. Асуджаны 6.08.1945 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены ў 1954. Рэабілітаваны 9.12.1971.\nПлотнік Шолам Лейзеравіч, н. у 1914 у м. Кажан-Гарадок, зубны тэхнік 308 армейскага ваенрага шпіталя. Асуджаны 2.09.1942 да ВМП. 18.10.1942 ВМП заменена да 10 гадоў ВПЛ. Вызваленне невядома. Рэабілітаваны 11.05.1960\nСтахавец Генадзь Іванавіч, н. у 1914 у м. Кажан-Гарадок, начальнік паштовага аддзялення м. Лахва. Асуджаны 27.03.1951 да 5 гадоў ВПЛ. Вызваленне невядома. Рэабілітаваны 23.07.1956.\nАбрамчук Мікалай Трафімавіч, н. у 1912 у в. Язвінкі, селянін. Асуджаны 27.09.1946 да 6 гадоў ВПЛ. Вызвалены 21.09.1951. Рэабілітаваны 30.04.1986.\nБірукевіч Васіль Іосіфавіч, н. у 1931 у в. Любачын, калгаснік. Асуджаны 27.10.1951 да 10 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 19.06.1956.\nГрышкевіч Павел Паўлавіч, н. у 1888 у в. Любачын, селянін. Асуджаны 9.12.1946 да 15 гадоў катаржных работ. Вызвалены 26.11.1955. Рэабілітаваны 14.09.1965.\nКузьміч Сямён Ігнатавіч, н. у 1906 у в. Любачын, сталяр ст. Лунінец. Асуджаны 16.02.1951 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 10.06.1954. Рэабілітаваны 17.01.1968.\nКорзун Іван Уладзіміравіч, н. у 1897 у в. Замошша Баранавіцкага р-на, настаўнік Дзятлавіцкай школы. Асуджаны 10.04.1946 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 13.11.1954. Рэабілітаваны 29.07.1971.\nБагук Ксенія Давыдаўна, н. у 1907 у в. Лахаўка, дэпутат Ленінскага райсавета, сялянка. Асуджана 25.06.1949 да 25 гадоў ВПЛ. Вызвалена 202.1955. Рэабілітавана 1.07.1970.\nБеластоцкі Васіль Максімавіч, н. у 1912 у в. Лахаўка, селянін, жыхар в. Рэдзігерава. Асуджаны 25.06.1949 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 11.03.1955. Рэабілітаваны 31.10.1968.\nКурыловіч Мацвей Аляксандравіч, н. у 1908 у в. Лахаўка, міліцыянер Ленінскага РА НКУС. Асуджаны 28.09.1945 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены ў 1953. Рэабілітаваны 1.08.1962.\nМаксімовіч Дзмітрый Сцяпанавіч, н. у 1912 у в. Лахаўка, селянін. Асуджаны 20.08.1949 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 15.05.1954. Рэабілітаваны 19.06.1973.\nМаксімовіч Лізавета Сямёнаўна, н. у 1912 у в. Лахаўка, сялянка. Асуджана 20.08.1949 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалена ў 1954. Рэабілітавана 19.06.1973.\nНікалаевіч Канстанцін Міхайлавіч, н. у 1922 у в. Любань, старшы стрэлачнік ст. Лахва. Асуджаны 20.08.1949 да 8 гадоў ВПЛ. Вызвалены 6.05.1954. Рэабілітаваны 19.06.1973.\nПадароўскі Аляксандр Кірылавіч, н. у 1911 у м. Лахва, радавы 172 гв. сп. Асуджаны 3.02.1945 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 11.09.1954. Рэабілітаваны 14.05.1971.\nПоўх Андрэй Дзмітрыевіч, н. у 1916 у м. Лахва, радавы 1166 гаўбіч. - арт. палка 173 бр. Асуджаны 15.10.1944 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены ў кастрычніку 1954. Рэабілітаваны 3.08.1978.\nШчагрыковіч Дзмітрый Васільевіч, н. у 1922 у в. Лахаўка, рыбак Лахврыбгаспадаркі Пінскай вобл. Асуджаны 20.08.1949 да 8 гадоў ВПЛ. Вызвалены 26.04.1954. Рэабілітаваны 19.06.1973.\nБасевіч Вера Пятроўна, н. у 1922 на ст. Лоўча, загадчык справаводства рамбудканторы ў г. Пінску. Асуджана 16.01.1951 да 25 гадоў ВПЛ. Вызвалена, рэабілітавана 25.12.1954.\nІльюкова Аксіння Малафееўна, н. у 1892 у в. Лобча, сялянка. Асуджана 23.10.1948 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалена 5.05.1955. Рэабілітавана 21.06.1966.\nМаццева Ніна Віктараўна, н. у 1908 у в. Лунін, да арышту пражывала на х. Дварок Лагішынскага р-на і працавала ў калгасе. Асуджана 13.09.1949. Вызвалена 19.09.1954. Рэабілітавана 21.01.1976.\nПлянта Сяклета Макараўна, н. у 1889 у в. Сінкевічы, сялянка. Асуджана 13.10.1945. да 15 гадоу катаржных работ, Вызвалена 5.03.1955. Рэабілітавана 19.03.1966.\nБойка Рыгор Адамавіч, н. у 1912 у в. Лугі, калгаснік. Асуджаны 10.08.1951 да 10 гадоу ВПЛ. Вызвалены 14.05.1956. Рэабілітаваны 21.10.1981.\nГушчэня Аляксей Васільевіч, н. у 1907 у в. Баравікі, ляснік Бастынскага лясніцтва. Асуджаны 24.09.1947 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 27.01.1955. Рэабілітаваны 2.03.1971.\nШчотка Канстанцін Іванавіч, н. у 1913 у в. Вялікія Чучавічы, калгаснік. Асуджаны 10.08.1951 да 25 гадоу ВПЛ. Вызвалены 12.05.1956. Рэабілітаваны 21.10.1981.\nЯрац Фёдар Тарасавіч, н. у 1903 у в. Бялінок Драгічынскага р-на, чорнарабочы Чучавіцкага лесаўчастка Лунінецкага леспрамгаса. Асуджаны 10.12.1944 да 15 гадоў катаржных работ. Вызвалены 1.09.1954. Рлабілітаваны 21.03.1963.\nАляшкевіч Павел Пятровіч, н. у 1905, начальнік Лунінецкай пажарнай каманды. Асуджаны 25.03.1947 на 5 гадоу ВПЛ. Рэабілітаваны 7.08.1964.\nАляшкевіч Сямён Фядотавіч, н. у 1897, вартаўнік паравознага дэпо ст. Лунінец. Асуджаны 28.08.1945 да 10 гадоў ВПЛ. Вызвалены 23.02.1955. Рэабілітаваны 2.04.1965.\nГаеўскі Анатоль Пятровіч, н. у 1923, рахункавод Днепрабугбуда. Асуджаны 18.09.1946 на 5 гадоў ВПЛ. Вызвалены са ссылкі на пасяленне 12.05.1954. Рэабілітаваны 3.02.1965.\nЖук Мікалай Іванавіч, н. у 1882, селянін Асуджаны 24.10.1945 на 6 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 12.06.1965.\nЗдановіч Яўгенія Ксавіраўна, н. у 1909 у г. Лунінец, рахункавод Лунінецкага леспрамгаса Арыштавана 23.12.1944. Асуджана 11.01.1947 да 5 гадоў ВПЛ. Рэабілітавана 17.05.1989.\nКрэйдзіч Аркадзь Мікалаевіч, н. у 1903 галоуны інжынер-землеўпарадкавальнік Пінскага аблземаддзела. Асуджаны 11.11.1950 на 25 гадоў ВПЛ. Вызвалены восенню 1954. Рэабілітаваны 27.09.1968.\nМесніковіч Яўгенія Васільеўна, н. у 1905, хатняя гаспадыня. Асуджана 5.09.1947 на 5 гадоў ВПЛ. Памерла ў 1949 у месцах пазбаўлення волі. Рэабілітавана 27.02.1969.\nНікановіч Фёдар Мікалаевіч, н. у 1924, майстар райдараддзела Лунінецкага р-на. Асуджаны 10.08.1951 да 25 гадоу ВПЛ. Вызвалены 24.08.1956. Рэабілітаваны 21.10.1981.\nПракаповіч Данат Казіміравіч, н. у 1901, тэлеграфіст Лунінецкай канторы сувязі. Асуджаны 27.06.1946 на 4 гады ВПЛ. Вызвалены у 1948 і да 8.06.1954 знаходзіўся на пасяленні. Рэабілітаваны 12.09.1968.\nТрумаў Аляксандр Сафронавіч, н. у 1902 у г. Пінск, тэхнік сельгасаддзела Лунінецкага райвыканкама. Арыштаваны 26.05.1949. Асуджаны 26.11.1949, сасланы на пасяленне ў Краснаярскі край. Рэабілітаваны 16.05.1989.\nШпак Пётр Пятровіч, н. у 1914, сакратар Лунінецкага гаргандлю. Асуджаны 1.04.1946 на 7 гадоў ВПЛ. Вызвалены ў 1951. Рэабілітаваны 13.10.1965.\nЯгела Уладзімір Лявонцьевіч, н. у 1904, баец ваенізаванай пажарнай аховы на ст. Лунінец. Асуджаны 18.12.1947 на 10 гадоу ВПЛ. Вызвалены 7.06.1955. Рэабілітаваны 16.03.1966.\nЯрмушэвіч Сяргей Аляксеевіч, н. у 1897, памочнік камандзіра аддзялення Лунінецкай пажарнай каманды. Асуджаны 28.12.1948 на 10 гадоў ВПЛ. Рэабілітаваны 2.09.1965.\nРабота над устанаўленнем прозвішчаў ахвяр беззаконня і сталінскіх рэпрэсій і іх рэабілітацыяй працягваецца.


Онлайн гульні Оборона - бясплатныя гульні для ўсіх!\nКасмічныя караблі Вайскоўцы\nСяляне супраць Вампіраў\nТытан абароны сістэмы Interceptor\nLaser Defender: знішчыць усіх ворагаў\nTap Tap бясконцасць\nNeed For абароны\nАбарона сваёй базы\nНіколі не здавайся\nMicro базы абароны\nApple, забойца Td\nДывергенцыя вежы абароны\nПранікненне ў прыцемках\nЗахаваць свой свет!\nПасля заходу сонца 2\nValkyrie: Крызіс у Берліне 1944\nМолатава Вашай мерии\nРобаты супраць прышэльцаў\nЗахопнікі з космасу\nКаровы супраць Вікінгаў\nШахта Phaeria ў\nабароны калоніі Месяца\nStickman арміі: Супраціў\nКазак і магія\nДзень усіх Святых 3D Archer\nNickelodeon спыніць вірус\nМяхі v Kaijus\nЗамак абароны Інтэрнэт\nTeddy Bear Zombies Гранаты\nНепаседа Spinner зомбі вайны\nStickman арміі Defenders\nRed Wizard Tower Defense\nКветкі VS Aliens\nВялікія гарматы Tower Defense\nЖыццё ў адным\nБітва хатніх жывёл\nКароль Bacon Vs Вега\nGuard TD караля\nНапалеон VS Zombies\nНацісніце Battle Вар'яцтва\nПінгвін супраць Снегавікі\nЗомбі не ўмеюць скакаць null\nЗомбі не ўмеюць скакаць 2 null\nАбарона Karmax 3 null\nМонстар Tower Defense null\nРасліны супраць Монстраў\nHold Position 2 Medieval\nНястрымныя 2 Deploy & Destroy\nНястрымныя III Deploy & Destroy Reloaded\nФинес і Ферб Backyard абароны\nЭлітны атрад 2\nКалі не баіцеся апынуцца ў небяспечнай сітуацыі, вам спадабаецца знаходзіцца ў гэтай рубрыцы, даследуючы гульню за гульнёй.\nКаманда атакі бок паступова становіцца мацней, дэманструе магутнае ўзбраенне, і гатовая ўзмацніць націск. Менавіта таму важна мець, што можна паставіць у процівагу, і не даць агрэсару захапіць вашыя зямлі і рэсурсы.\nВы можаце выбраць бок людзей або прышэльцаў, і ў залежнасці ад ролі, выконваць місію & ndash; абараняць Зямлю або захопліваць яе. Нават адправіўшыся на рыбалку, ня здагадваешся аб маючай адбыцца сустрэчы з піратамі. Для гэтага трэба расставіць на яго шляху гарматы і іншае зброю рознага дзеянні і радыусу паразы. Калі ў іх поле будуць трапляць салдаты, аўтаматычна спрацуе спускавы механізм, знішчыўшы войска на подступах.\nУ якасці зброі падчас гульні абарона могуць выкарыстоўвацца таксама магічныя артэфакты.


У человека должно быть увлечение — считает Надежда Рублевская — Шумилино. Новости Шумилино и Шумилинского района. Герой працы. Герой труда. Районная газета\nУ человека должно быть увлечение — считает Надежда Рублевская\n20.09.2016 shumilino166Комментарии on У человека должно быть увлечение — считает Надежда Рублевская\nЯе люстэрка душы\nКалі заходзіш у дом да Надзеі Рублеўскай, погляд адразу спыняецца на шматлікіх вырабах з лазы. Вазы для садавіны ўпрыгожваюць кухню, шкатулкі стаць на паліцы і стале. “Не, гэта не лаза, – усміхаецца жанчына, – гэта вырабы з папяровых трубачак. Зверху іх пакрываю марылкай, каб былі падобныя да дрэва. Спачатку яе купляла, а цяпер навучылася варыць з дубовай кары сама”.\nВырабы з паперы Надзеі Уладзіміраўны Рублеўскай з а.-г. Кардон – гэта яе люстэрка душы, мастацтва самавыяўлення, перадача пачуццяў і эмоцый. Гэта не проста цеплыня яе рук, а бачанне прыгожага і імкненне яго стварыць самой. Жанчына робіць розныя вазачкі, шкатулкі, талеркі, пано.\nВырабы з паперы – не адзінае захапленне Надзеі Рублеўскай. У яе кватэры бачыш кветкі бэзу, сакуры, хрызантэмаў і руж. Так і хочацца нахіліцца да гэтых кветак і ўдыхнуць водар адышоўшага лета, водар спякотных сонечных дзён. Так, адразу гэтыя кветкі не адрозніш ад сапраўдных.\n“Кветкі зроблены па метаду халоднага фарфору, – расказала Надзея Уладзіміраўна. – Захапляюся такой методыкай трэці год. Даглядаю дзіця-інваліда, таму вырабы з халоднага фарфору – гэта і хобі, і творчасць, і адпачынак адначасова. Халодны фарфор, які, дарэчы, прыдумалі ў мінулым стагоддзі ў Аргенціне, – гэта сумесь кукурузнага крухмалу, клею, алею і гліцэрына. Гэта зручны, танны і бясшкодны матэрыял для лепкі. Ён, у адрозненне ад пластыліну, за некалькі гадзін засыхае”.\nНадзея Уладзіміраўна бясконца можа расказваць пра сваё захапленне. Яна апантаная любімай справай, удасканальвае творчасць, трымае сувязь з майстрамі розных краін па інтэрнэце. З халоднага фарфору (па знешнім выглядзе ён нагадвае сапраўдны фарфор – адсюль і назва) можна рабіць літаральна ўсё: цацкі, сувеніры. Але Надзеі больш падабаюцца кветкі.\n“У чалавека павінна быць нейкае захапленне, – упэўнена Надзея Уладзіміраўна. – Наша жыццё вельмі хуткае, падобнае на пастаянны бег. І вельмі важна знаходзіць хоць крышачку вольнага часу для любімага занятку. Гэта дадае жыццю сэнс. А калі твае вырабы падыходзяць да фінішнай прамой, з’яўляецца азарт, асаблівая асалода і задавальненне. У такія хвіліны адчуваю сябе шчаслівай. Таму кожнаму жыхару раёна раю мець нейкае захапленне – яно дапамагае жыць і робіць чалавека шчаслівым”.


КУДЫ РУХАЕЦЦА НАША ДАКУМЕНТАЛЬНАЕ КІНО? | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » КУДЫ РУХАЕЦЦА НАША ДАКУМЕНТАЛЬНАЕ КІНО?\nКУДЫ РУХАЕЦЦА НАША ДАКУМЕНТАЛЬНАЕ КІНО?\nВясковая рэальнасць vs «офісны планктон»\nНа кінастудыі «Беларусьфільм» апошнім часам вельмі рупяцца пра розгалас і інфармацыйную падтрымку. Для гэтага наладзілі нават трохдзённы паказ дакументальных фільмаў, зробленых на студыі «Летапіс» за мінулы 2013 год. І цяпер гэта ўжо не закрыты паказ выключна для кінакрытыкаў і нешматлікіх прадстаўнікоў прэсы. Абвесткі аб праглядзе можна было знайсці нават у інтэрнэце, а значыць — запрашаліся ўсе кінааматары. Па шчырасці, гэта радуе. Бо чаго-чаго, а адкрытасці, свабоднага доступу да інфармацыі і арганізацыйнай зладжанасці беларускаму кіно не хапае найперш.\nУсяго на «Летапісе» за 2013 год знялі 20 дакументальных фільмаў агульнай працягласцю 11 гадзін 45 хвілін. Для параўнання: пазалетась былі зняты 24 фільмы працягласцю 9 гадзін 10 хвілін. Сярэдні кошт адной дакументальнай стужкі складае недзе 300 млн рублёў. Вядома, сёння вытворчасцю студыі «Летапіс» дакументалістыка Беларусі не абмяжоўваецца. Але студыя існуе з 1968 года, і менавіта яе прынята лічыць апірышчам школы беларускай кінадакументалістыкі. Толькі вось што ў «сценах» гэтай школы адбываецца сёння, адназначна сказаць пакуль даволі цяжка. Паглядзеўшы 18 мінулагодніх фільмаў студыі «Летапіс», я прыйшла да высновы, што ўсе гэтыя фільмы ўмоўна можна падзяліць на фільмы пра асоб, герояў, гістарычныя постаці і іх захапленні і фільмы пра мясціны. Але стужак пра людзей усё-такі больш. Чаму іх больш і што з імі не так, разважаем далей.\nАдметна, праўда, што на «Летапісе» працягваюць ствараць як сталыя рэжысёры (Анатоль Алай, Міхаіл Жданоўскі, Віктар Аслюк, Ірына Волах ды іншыя ), так і з'яўляюцца новыя імёны. Так, гэтым разам у цітрах удалося разгледзець імёны Ігара Чышчэні (фільм «Андрэй Такінданг. Спыняюся ў сярэдзіне»), Наталлі Жамойдзік («Сёстры Парфяновіч. Гісторыя аднаго ўвасаблення»), Юрыя Ківалава-Станкевіча («Забытыя імёны. Мікалай Мінскі»). За мінулы год на «Летапісе» працавалі 17 рэжысёраў. І як сцвярджаюць на студыі, спрыяць росту новай генерацыі маладых кінематаграфістаў — праграмнае рашэнне «Летапісу».\nШто праўда, разгарнуцца новым, асабліва маладым, на студыі, здаецца, цяпер даволі цяжка. Справа ў тым, што спектр тэм «Летапіса» калі не звужаецца з часам, то застаецца адным і тым жа. Гэта, як правіла, фільмы да юбілейных дат, стужкі пра знакамітых гістарычных асоб і нашых знакамітых і не вельмі знакамітых сучаснікаў, а таксама пра вёску, беларускую глыбінку, так званую беларускую паралельную рэальнасць. Я асабіста заўжды прыязна стаўлюся да стужак, напрыклад, пра вёску і вясковых людзей. Магчыма, таму, што большую частку дзяцінства сама правяла ў бабулі на вёсцы, мне цікава назіраць за вясковым ладам жыцця, гаворкай гэтых негарадскіх людзей, разбірацца ў іх філасофіі і светапоглядзе. Тым больш, што нашу вёску ўжо, здаецца, не ўратуеш ад знікнення. Дык трэба хоць напоўніцу засведчыць дакументальна, чым яна жыве сёння, што мы страчваем. Але калі глядзіш дакументальныя фільмы тры дні запар па некалькі гадзін, то ўспрымаюцца яны вельмі «канцэнтравана». Гэта адначасова і ўскладняе ўспрыманне, і дапамагае ўбачыць тое, чаго не ўбачыш, гледзячы фільмы «паасобку». Вось і атрымалася, што дакументальных карцін пра вёску ў тым ці іншым сэнсе (пра мясціны, мінулае, асобу) у «Летапіса» надзвычай шмат. Нават зашмат. На гэтым вясковым фоне хочацца пабачыць сучасныя беларускія фільмы хаця б пра той жа «офісны планктон», жыццё гарадскіх кантор і сталічных менеджараў — так званага «новага працоўнага класа» Беларусі. А яшчэ лепш было б звярнуцца да нейкіх праблемных тэм. Менавіта праблемнага поля, магчыма, нават публіцыстычнасці ў нейкім сэнсе беларускай кінадакументалістыцы сёння і не хапае.\nЯны, праблемы, у нашых дакументальных стужках паўстаюць як быццам ускосна, не займаючы цэнтральнага месца. Як у фільме Кацярыны Махавай «Напярэдадні»\n. Гэта фільм-назіранне за жыццём звычайнай школы ў вёсцы Бабічы Чачэрскага раёна, якая знаходзіцца недалёка ад чарнобыльскай зоны адчужэння. Але пра гэта глядач даведваецца толькі ў сярэдзіне фільма. І тое здагадваецца, бо адносна ведае пра сітуацыю з Чарнобылем у Беларусі. А калі замежнік будзе глядзець, дык не здагадаецца. Не ацэніць замежнік і дыялогаў настаўніцы з вучнямі пра тое, што такое каханне або да чаго трэба ў жыцці імкнуцца. «Вучыцца, паступіць», — гаворыць галоўны герой, школьнік Ваня, які піша вершы. «І весці здаровы лад жыцця», — падказвае настаўніца. Вось яны — каштоўнасці сучаснай беларускай глыбінкі.\nУласна герой у Каці Махавай атрымаўся вельмі сімпатычны. Такі просты і добры вясковы хлопец, шчыры, трошку сарамлівы і вельмі працавіты. Увесь час даводзіцца бачыць сучасных гарадскіх дзяцей, якія суткамі «завісаюць» каля камп'ютара і не адрываюцца ад экранаў смартфонаў у метро. А тут — такія жывыя, «аўтэнтычныя» дзеці, якія гуляюць у свае немудрагелістыя «аналагавыя» гульні на перапынках паміж урокамі. А па-за школай саджаюць бульбу і робяць усялякую іншую гаспадарчую працу.\nЯшчэ адным у пэўным сэнсе адметным фільмам стала стужка вядомага рэжысёра Галіны Адамовіч «Шамбала» пра беларускія балоты. Недзе на Палессі ёсць яшчэ мясціны, дзе на выспах сярод вады жывуць людзі. Тут яшчэ захаваўся стары, традыцыйны ўклад жыцця. Некаторыя жыхары з захапленнем і ўзнёсласцю распавядаюць пра жыццё на балотах: чыстае паветра, суладдзе з прыродай. Іншыя — скардзяцца і шкадуюць, што ўсё жыццё ім давялося пражыць у такіх нечалавечых складаных умовах. Жыццё на балоце — гэта выжыванне. І так рэальны геаграфічны факт, на якім пабудаваны фільм, ператвараецца ў вобраз і сімвал жыцця ўсёй Беларусі. Фільм Галіны Адамовіч — гэта таксама фільм-назіранне. А яшчэ вялікую ролю ў ім адыгрывае музыка. У Адамовіч апошнім часам шмат музыкі, яна нават наперад забягае. Быў фільм пра Святлану Бень і яе гурт «Сярэбранае вяселле». Зусім нядаўна на кінафестывалі «Лістапад» адбылася прэм'ера стужкі «Музыка вайсковая» пра Макса Мермана. І вось у «Шамбале» гучыць музыка этна-трыа «Троіца». Цудоўная музыка! Але здаецца, што яе ў фільме зашмат. Амаль магічны эпізод, калі адна з сталых жыхарак балот чытае замову, якой яе навучылі продкі, а на экране мы бачым, як магутны вецер гайдае дрэвы і траву. Гэтае спалучэнне зачароўвае. Ёсць у ім кінематаграфічна-медытатыўная сіла. Якая, праўда, знікае, як толькі пачынае гучаць музыка...\nУся ўлада — людзям\nЦікава, што сярод аўтарскіх рэжысёрскіх праектаў фільмаў-назіранняў на «Летапісе» — большасць. І ў гэтым іх слабасць. У нечым яны ўсе падобныя адзін на аднаго павольнасцю, размеранасцю. А галоўнае — адсутнасцю дакладна прадуманай драматургіі. У мастацтве ж нават назіранне павінна быць абгрунтаваным. А фільмы распавядаюць пра кранальныя лёсы і рэчы, але не маюць прадуманай кампазіцыі, і многае ў іх стылістычна неаднародна. Як, напрыклад, у бясспрэчна вельмі смелым ідэйна, але канцэптуальна недасканалым фільме Юрыя Цімафеева «Крокі над вадой» пра мастака-інваліда Анатоля Галушку, паралізаванага пасля цяжкай траўмы пазваночніка. Ён уваходзіць у спіс Сусветнай асацыяцыі мастакоў-інвалідаў, якія малююць зубамі і нагамі. На працягу ўсяго фільма не гучыць ані слова. У суправаджэнні класічнай музыкі дэманструюцца кадры з няпростага побытавага жыцця мастака, які не можа хадзіць і варушыць рукамі. Яму дапамагае, відаць, маці. І гэты амаль акварэльны фільм напрыканцы чамусьці ператвараецца ў нейкі рэпартаж з адкрыцця выставы мастака.\nФільм Вольгі Дашук «Не адзін» таксама распавядае пра мастака. Віктар Залацілін — самадзейны мастак. Ён жыве на беразе Нёмана, на ўскрайку Налібоцкай пушчы. Абсалютна адзін. Хіба што верны сабака Вольф з'яўляецца яго адзіным і самым верным сябрам, які заўсёды побач. Віктар Залацілін — інвалід, мае вельмі маленькі рост. У 41 год ён свядома вырашыў пераехаць з горада ў вёску. І цяпер жыве на хутары, дзе паблізу няма больш ніводнага чалавека. Па сутнасці, «Не адзін» — гэта своеасаблівы фільм-партрэт. Толькі не на фоне параднага інтэр'еру, а на фоне жорсткай рэчаіснасці, калі мастак разумее, што з яго хваробай доўга не жывуць...\nФільмы-партрэты ў беларускай кінадакументалістыцы — даніна савецкім традыцыям, калі неабходна было з уласцівым тым часам пафасам паказаць усю веліч героя. Вось Уладзімір Дашук у фільме пра галоўнага кінолага Мінскай вобласці Дзям'яна Хадатовіча («Ut Vіtae Est. Жыццё, як яно ёсць») і хірурга ваеннага шпіталя Уладзіміра Кучмея («Fіtae Est Fragіle. Жыццё хрупкае») ад пафаснай параднасці адышоў, імкнуўшыся паказаць перадусім самога чалавека, з яго перажываннямі, побытавым жыццём. Але не ўнікнуў мазаічнасці наратыву, празмернай раздробленасці кампазіцыйных частак. Нібыта вельмі шмат хацеў спалучыць у адным фільме, зашмат расказаць пра аднаго чалавека і няпростую справу яго жыцця. Хаця, трэба аддаць належнае, фільмы Уладзіміра Дашука не сумныя, дынамічныя і глядзець іх цікава.\nСярод фільмаў пра людзей на «Летапісе» стварылі яшчэ некалькі адметных стужак. Рэжысёр Іван Пінігін па сцэнарыі Валерыі Куставай зняў фільм «Аляксей Дудараў. Крыніца часу» пра вядомага беларускага драматурга. Пра шлях ад вясковага дзяцінства да вучобы ў Наваполацкім ПТВ нафтавікоў і працы слесарам на нафтаперапрацоўчым заводзе Аляксей Дудараў распавядае сам, перанёсшы напярэдадні здымак фільма інфаркт. Такім чынам стваральнікам фільма, якія рыхтуюць цяпер другую частку, удалося ператварыць аўтара сцэнарыя знакамітых «Белых рос» практычна ў тэлежурналіста, які карыстаецца ў кадры метадам рэпарцёрскай стойкі, пераходзячы ад аднаго аб'екта да іншага, жвава жэстыкулюючы і распавядаючы пра сябе. І хаця драматургічна фільм пра Дударава падаецца даволі слабым, бо традыцыйна распавядае пра героя ад нараджэння да сучаснасці, але партрэт яго ад гэтага, прынамсі, не робіцца застылым.\nЧаго не скажаш пра фільм Яўгена Сяцько «Леанід Дранько-Майсюк. Бязмежнае». Тут галоўны герой — вядомы беларускі паэт — аказваецца застылым, «забранзавелым» і недасягальным. І для гледача застаецца загадкай, хто імкнуўся дабіцца менавіта такога эфекту: ці рэжысёр, ці сам паэт. Леанід Дранько-Майсюк, чытаючы за кадрам свае развагі пра паэзію і жыццё, дабіваецца такога ўзроўню пафасу, што становіцца нават трохі няёмка. Хто ёсць сапраўдны паэт, а хто з'яўляецца не-паэтам? Як зрабіць так, каб у жыцці пераважала вечнае над часовым, а інтэлект і душа не супярэчылі адно аднаму? На гэтыя і многія іншыя экзістэнцыяльныя пытанні ён дае свае адказы... Ён разважае пра сваю беларускую Вільню, як пра месца месцаў; пра тое, як у школцы настаўніца спрабавала перавучыць яго размаўляць па-руску (гэтую міні-навелу, напрыклад, асабліва адзначала кінакрытык Наталля Агафонава). І ў гэтых навелах ёсць нешта жывое. А вось апагеем пафасу сталі задуменныя здымкі на марскім беразе ў Клайпедзе, якія выклікаюць асацыяцыі з лёсам і прызнанасцю Максіма Багдановіча, на фоне якіх зноў-такі гучыць закадравы голас паэта і яго самотна-задуменныя развагі пра быццё і мастацтва.\nІ ўсё-такі пра тое, што «Летапіс» рухаецца, а не стаіць на месцы, сведчыць, напрыклад, і абранне героямі фільмаў маладых беларускіх творцаў. Такіх, як Андрусь Такінданг. А яшчэ ў студыі дакументальных фільмаў з'явілася новая застаўка, якую ў стылі «выцінанкі» зрабіў мультыплікатар Міхаіл Тумеля. Пад фальклорную музыку піша наша кінематаграфічнае пяро свой «Летапіс».\n1607 У Тэатры юнага гледача адбылася прэм’ера спектакля «Альпы. Сорак першы»


18 верасень 2018, 16:04\nДжэф Монсан на Краснай плошчы ў Маскве ў дзень народзінаў Уладзіміра Леніна, 22 красавіка 2016 году\nАмэрыканскі баец Джэф Монсан, які атрымаў расейскае грамадзянства і быў абраны дэпутатам падмаскоўнага Краснагорску ад урадавай партыі «Адзіная Расея», раскрытыкаваў прэзыдэнта Ўладзіміра Пуціна за яго сувязь з алігархамі. Пра гэта піша The Time.\nПаводле Монсана, ён прыйшоў у расейскую палітыку, каб разьвіваць дзіцячы спорт. Баец падкрэсьліў, што не зьяўляецца «карысным ідыётам» Расеі. «Я выдатна разумею, што адбываецца. Крэмль выкарыстоўвае мяне або спрабуе выкарыстоўваць», — заявіў ён, дадаўшы, што разумее верагодныя нэгатыўныя наступствы сваіх выказваньняў.\nДэпутацкая прысяга Джэфа Монсана:\nЁн сказаў, што не падтрымлівае партыю «Адзіная Расія» і не зьбіраецца далучацца да яе, а Пуціна назваў «непрыстойна багатым» чалавекам. У той жа час ён падтрымаў ваенныя кампаніі расейскага прэзыдэнта ва Ўкраіне і ў Сырыі, патлумачыўшы, што лічыць гэтае процідзеяньнем «амэрыканскай гегемоніі».\nМонсан называе сябе прыхільнікам сацыялізму, аднак адмаўляецца далучыцца да Камуністычнай партыі Расеі з-за яе савецкага «бэкграўнду», паведамляе выданьне. Паводле The Time, у 2021 годзе Монсан мае намер абріацца ў Дзяржаўную думу Расеі.\nАмэрыканскі баец зьмешаных двубояў Джэф Монсан адмовіўся ад грамадзянства ЗША і ў чэрвені атрымаў расейскі пашпарт, а ў верасьні — дэпутацкае крэсла. У сваёй анкеце кандыдата ў дэпутаты ён напісаў, што працуе трэнэрам па фізпадрыхтоўцы ў аўтаномнай некамерцыйнай арганізацыі «Спартыўны клюб «Зоркий». Цяпер ён нібыта жыве ў Краснагорску і вучыць расейскую мову. У гутарцы з ТАСС ён абяцаў таксама заняцца праблемамі навакольнага асяродзьдзя.


Тэракт у Бостане: беларуская бягуха паспела фінішаваць да выбухаў | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nТэракт у Бостане: беларуская бягуха паспела фінішаваць да выбухаў\n16/04/2013 - 12:29\nАлена Макоўская супакоіла сваіх бацькоў па тэлефоне. Яна пачула выбухі, калі ішла ў аўтамабіль да сяброўкі. (Фота, відэа)\n“Пераказваю вам расповяд Алены сваім бацькам. Яна звязалася з імі па тэлефоне, — паведамляе Еўрарадыё стрыечны брат нашай бягухі Аляксей Зярняк. — Яна паспела скончыць марафон да выбухаў. І пайшла на сустрэчу з сяброўкай. Яны разам прыехалі туды на машыне. Вось у гэты момант яна пачула воплескі. Алена не пацярпела, ёй пашанцавала".\nЕўрарадыё: Як даўно ваша сястра жыве ў ЗША?\nАляксей Зярняк: “Яна з’ехала годзе ў 2001-м. Скончыла там каледж (Rutgers-Newark, знаходзіцца ў Нью-Джэрсі). Залічылі ёй многія адзнакі, якія яна атрымала ў мінскім наргасе. Жыве сястра ў горадзе Хэкенсак, працуе ў кансалтынгавым аддзеле кампаніі Merrill Lynch, якая сёння ўваходзіць у структуру Banc of America. Здаецца, работа звязана з кансультаваннем кліентаў наконт укладання грошай. Марафонскім бегам яна займаецца даўно, займае месцы ў сваёй узроставай катэгорыі. На рабоце яе за гэта прэміруюць".\nЗвестак пра нашых бягух няма ні ў Міністэрстве спорту Беларусі, ні ў Федэрацыі лёгкай атлетыкі. Паводле апошняй інфармацыі, яшчэ адна беларуска, Жанна Івашчанка, на Бостанскім марафоне не фінішавала і, магчыма, зусім не бегла. Яе лёс пакуль невядомы.\nЖыхар Бостана: Пасля выбухаў не было панікі\nБеларусь магла б атрымаць вакцыну Pfizer у якасці дапамогі ад ЕС / Reuters\nВакцыны Pfizer у Беларусі пакуль не будзе\nЦэны абмежавалі толькі на некаторую гародніну беларускай вытворчасці / ілюстрацыйнае фота pixabay.com\nУ Беларусі абмежавалі цэны на яблыкі і некаторую гародніну\nВайна ва Украіне, санкцыі, спрэчка Лукашэнкі з Пазняком — стрым з Чалым\n"Змагар" з "ябацькам" за адзін стол не сядуць: раскол у грамадстве нарастае\nКнігі ад Акадэміі навук / president.gov.by\nУ Літве затрымалі абсталяванне для шыфравання інфармацыі, якое везлі ў Беларусь\nКіраўнік ДПК сцвярджае, што палякі плануюць "захапіць беларускага памежніка"\nЛукашэнка звернецца з пасланнем "да народа і парламента" 27 студзеня\nБеларусь вядзе аварыйныя пастаўкі электраэнергіі ва Украіну / t.me/Minenergo_by\nПраваслаўны святар асвячае стадыён "Дынама" / stadium-dinamo.by\nСабаленка на Australian Open сенсацыйна прайграла эстонцы з 2-й сотні рэйтынгу


Злачынства, сэр! - an awfully big adventure\n01 Ліп 2013 at 12:24 PM\nУра, таварышчы! Некалькі дзён таму мне ў лапы трапіў сігнал прайдзісвецкага зборніка дэтэктыўнага апавядання “Злачынства, сэр!”, і ён атрымаўся, як і варта было чакаць, прыўкрасным. Улічваючы ўсе прыгоды, што здарыліся з гэтым зборнікам падчас падрыхтоўкі, я баюся прагназаваць, калі з’явіцца ўвесь наклад, але ёсць надзея, што час гэты няўмольна набліжаецца.\nКніга будзе ў двух варыянтах, з мяккай і цвёрдай вокладкай, прычым бібліяграфічнай рэдкасцю рызыкуе зрабіцца менавіта мяккая версія: яна складзе ўсяго пятую частку сціплага накладу. Сярод аўтараў зборніка — Чэстэртан, Гофман, По (новыя тэксты, якія не друкаваліся ў выбраным), Чапэк, Такарчук, Брэт Гарт, Капітанява, Клугер і інш. У кнігу ўвайшлі і протадэтэктывы, і класіка жанру, і сучасныя мадыфікацыі, і пародыі, і парады па напісанні — карацей, усё, што адбывалася з дэтэктывам на працягу больш чым стогадовага развіцця. Асноўная канцэпцыя кнігі, як і адпаведнага нумару ПС, з якім кніга не зусім і супадае (у ёй ёсць тэксты, якіх у нумары няма, і наадварот), — гэта прадстаўленне дэтэктыву як твора мастацтва, які з кітчам і масавай літаратурай не мае нічога агульнага.\nУра перакладчыкам (па чарговасці іх з'яўлення ў змесце) ilnur, Паўлу Донаву, Аляксею Жбанаву, мне, kastani, Юлі Цімафеевай, Надзеі Кахновіч, valodzi4ak, Ганне Пазюк, danilchyk, smatrycenka і Яніне Голуб! Аўтарскія будуць раздавацца, як толькі наклад выпаўзе з друку. А пакуль ён яшчэ паўзе — вось вам анатацыя:\nТак, у нас тут, безумоўна, забіваюць. Ну, і крадуць усё, што кепска ляжыць альбо старанна ахоўваецца: дыяменты, лісты, партсігары, галёшы і грошы. А яшчэ ў нас смяюцца — бо, як гэта ні парадаксальна, нават забойства можа зрабіцца крыніцай добрага настрою. Прынамсі для чытача.\n01 Ліп 2013 09:52 (UTC)\nDziakuj za vinshavanne i za vokladku! Pryvitanne z Rumynii! Sa svajgo boku taksama usikh vinshuju!\ndum spiro – traduco\nего стихи хорошие\nмае вершы таксама харошыя\nнататкі на палях перакладу\nсацыёніка галаўнога мозгу\nчто мучит меня\ndanilchyk : (бяз тэмы) [+0]


Грамадзкі актывіст з Баранавічаў скардзіцца ў Брэсцкі абласны суд | «Берасцейская Вясна»\nНа сваёй старонцы Рыгор Грык піша: «Суд горада Баранавічы і Баранавіцкага раёна завочна пакараў мяне штрафам у 50 базавых велічынь за арганізацыю і правядзенне несанкцыянаванага пікета другі раз за год. Я не атрымліваў позвы ў суд і з’ехаў з краіны ў пошуках працы.\nСуддзя Аксана Копач ўзяла пад увагу сведчанні міліцыянтаў і супрацоўніцы ідэалагічнага аддзела Баранавіцкага гарадскога выканаўчага камітэта. Ніхто з іх да мяне не падыходзіў. Першыя вялі відэаздымку, другая толькі магчыма бачыла мяне на месцы пікету.\nДа мяне падыходзілі толькі два міліцыянты з ППС, яны не знайшлі парушэнняў і адышлі. Чамусьці іх не запрасілі на суд. Без мяне суд увогуле не павінен быў пачынацца.\nЗараз напісаў скаргу ў Брэсцкі абласны суд, бо лічу што ў маіх дзеяннях няма парушэнняў заканадаўства. Спадзяюся, што праўда будзе на маім баку. Жыве Беларусь!»\nТэгі: суд, Баранавічы, Копач, актывіст


Дзеяслоў 71 (4’14): KNIHI.BY. Беларускія кнігі\nПамер: 170x260 мм\nЛіпень—жнівень 2014. Літаратурны часопіс. — Мінск, 2014. — 308 с.\nУ гэтым нумары літаратурна-мастацкага часопіса “Дзеяслоў” упершыню да ўвагі чытачоў — раннія вершы Тацяны Сапач. Публікацыя прымеркаваная да Дня памяці паэткі, што традыцыйна праводзіцца 26 жніўня на яе малой радзіме, у вёсцы Маркава.\nТаксама ў часопісе — заканчэнне дэкаданснага рамана Людмілы Рублеўскай “Дагератып”, мемуары Ніла Гілевіча, студэнцкі дзённік Рыгора Барадуліна і многае іншае.\nПрозу “Дзеяслова” таксама складаюць творы Сяргея Дубаўца, Лідзіі Арабей, Уладзіміра Міхно, Алеся Емяльянава.\nНумар адметны сваёй паэтычнай рубрыкай: тут можна прачытаць новыя вершы Галіны Дубянецкай, Зянона Пазьняка, а таксама падборкі двух Віктараў — Жыбуля і Слінкі.\nДэбютуе ў № 71 празаік Андрэй Захарэўскі з навелай “Край”.\nЯк заўсёды, даволі важкае месца ў “Дзеяслове” адводзіцца перакладам. Выданне змяшчае вершы сучаснай шведскай паэткі Атэны Фарухсад (перастварыў на беларускую Дзмітры Плакс) і апавяданне Артура Конан Дойля (пераклала Алена Казлова).\nЭпісталярная спадчына ў часопісе рэпрэзентаваная заканчэннем публікацыі “Лістоў з Гародні” Васіля Быкава і пісьмамі да жонкі Вячаслава Адамчыка.\nВалеры Дубоўскі згадвае пра апошнюю сустрэчу з Рыгорам Барадуліным, а Ева Лявонава піша пра творчую спадчыну Якуба Коласа і Янкі Купалы ў прачытанні Алеся Разанава.\nТаксама ў нумары можна знайсці згадкі Уладзіміра Мароза, эсэ Сержука Сыса. У рубрыцы “Палата № 6” — матэрыял Яўгена Рагіна.\nЗавяршаецца “Дзеяслоў” традыцыйным аглядам кніжных навінак.\n(Паводле прэсавай службы Саюза беларускіх пісьменнікаў)\nСяргей Дубавец. Вайна і мір. Справаздача\nЛідзія Арабей. Пошукі ісціны. Абразкі\nУладзімір Міхно. Галавеш. Апавяданне\nАлесь Емельянаў. Тэлепаэтыка. Рытарычныя адказы\nЛюдміла Рублеўская. Дагератып. Дэкадансны раман. (Заканчэнне)\nГаліна Дубянецкая. Крылы, альбо Памылка стваральніка. Гарэзіі\nЗянон Пазьняк. Святло Айчыны. Вершы\nВіктар Жыбуль. Вуха бліжняга. Вершы\nВіктар Слінка. Узыходжанне. Вершы\nАндрэй Захарэўскі. Край. Навела\nФарухсад Атэна. Пачатак. З кнігі “Белая нізка”. Пераклад Дзмітрыя Плакса\nАртур Конан Дойл. Саюз рудых. Апавяданне. Пераклад Алены Казловай\nНіл Гілевіч. У віры быцця. Запісы розных гадоў\nРыгор Барадулін. “Вярніся, вясна мая!” Студэнцкі дзённік\nВасіль Быкаў. Дзякаваць богу, ёсць яшчэ на свеце сяброўства. Лісты з Гародні (1963—1977). Заканчэнне\nВячаслаў Адамчык. Лісты да жонкі\nТацяна Сапач. Раннія вершы. Рукапіс, знойдзены ў бацькоўскай хаце. Прадмова Сяргея Дубаўца\nВалеры Дубоўскі. Цягам імгнення быцця. Згадка пра апошнюю сустрэчу з Рыгорам Барадуліным\nЕва Лявонава. “Яны аднаго прызвання”. Творчая спадчына Якуба Коласа і Янкі Купалы ў прачытанні Алеся Разанава\nУладзімір Мароз. Паралельныя прамыя. З аповедаў жыцця\nСяржук Сыс. Святло і шчасце кніжніка\nЯўген Рагін. “Дыздзец пізайну!”, ці Пачытаем рок-н-рол…\nНебяспечнае лета. Новыя выданні на кніжных паліцах “Дзеяслова”


Информация о «прямых телефонных линиях» и приемах граждан | Несвиж. Нясвіжскія навіны. Новости Несвижа. Районная газета\n02.11.2018 4 Нясвіжскія навіны 0 Comment\nВ субботу, 3 ноября, с 9.00 до 12.00, по телефону 5-16-00 состоится «прямая телефонная линия» с заместителем председателя Несвижского районного исполнительного комитета Александром Николаевичем БАЛТЕНКОВЫМ.\nУ панядзелак, 5 лістапада, прыём грамадзян правядзе член Савета Рэспублікі Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Мікалай Вячаслававіч РАДАМАН. Прыём пройдзе ў будынку райвыканкама, каб. 313. Пачатак — у 10 гадзін.\nВ пятницу, 9 ноября, с 10.00 до 11.00, в Городейском сельском исполнительном комитете будет проводиться прием граждан судебным исполнителем отдела принудительного исполнения Несвижского района Натальей Александровной Жилко.\nПад парасонам уласных мараў… Гісторыя адной выставы →


Жыхары Беларусі любяць мора ў Адэсе і ў цэлым пра Украіну гавораць з цяплынёй. Глядзіце на відэа, што ведаюць беларусы пра краіну-суседку. 04.02.2017, Sputnik Беларусь\nЖители Беларуси любят море в Одессе и в целом об Украине говорят с теплотой. Смотрите на видео, что знают белорусы о стране-соседке.\nапытанка, у беларусі, грамадства, беларусь, адэса, украіна, кіеў\n08:52 04.02.2017 (абноўлена: 11:20 06.02.2017)\nЖыхары Беларусі любяць мора ў Адэсе і ў цэлым пра Украіну гавораць з цяплынёй. Глядзіце на відэа, што ведаюць беларусы пра краіну-суседку.\nЯкія б ні былі палітычныя абставіны, беларусы любяць і ўкраінцаў, і Украіну і жадаюць ім, каб абстаноўка хутчэй наладзілася.\nКіеў называюць традыцыйна горадам гарадоў і нагадваюць слаўнае мінулае Кіеўскай Русі, якая там зарадзілася. Некаторыя апытаныя ўспомнілі ўкраінскія санаторыі, у якіх квітнела сапраўднае сяброўства самых розных народаў.\nАпытанне "што вы ведаеце пра Украіну" пераўтварылася фактычна ў апытанне "за што вы яе любіце".\nЗа што беларусы любяць Украіну, глядзіце ў апытанні Sputnik.


Нумары ў Прэзідэнт-Гатэлі - Ваш лепшы адпачынак у Мінску\nАдрас: вул. Кірава, 18, 220030, Мінск, Мiнская вобласць, Беларусь\nАдлегласць да цэнтра 1.3 km\nАдлегласць да аэрапорта 41 km\n«Прэзідэнт-Гатэль» - гэта выдатны пяцізоркавы гасцінічны комплекс, які размяшчаецца ў гістарычнай частцы беларускай сталіцы ў непасрэднай блізкасці ад галоўнай магістралі Мінска - праспекта Незалежнасці. Назва гасцініцы невыпадковая, паколькі «Прэзідэнт-Гатэль» адмыслова падрыхтаваны да прыёму гасцей самага высокага ўзроўню, правядзенню маштабных мерапрыемстваў і бізнес-сустрэч.\nПракат аўтамабіляў ()\nПры размяшчэнні усіх дзяцей малодшых за 3 гады, пражыванне і дзіцячыя ложкі прадастаўляюцца бясплатна.\nПры размяшчэнні аднаго дзіцяці меньш за 12 гадоў на наяўных ложках, пражыванне яму прадастаўляецца бясплатна. Дзецям да 7 гадоў сняданак (шведскі стол) прадастаўляецца без дадатковай аплаты, пры ўмове што бацькі наведваюць сняданак. Кошт сняданку для дзіцяці ад 7 да 12 гадоў складае 10 USD па курсе НБ РБ. Кошт сняданку для дзіцяці ад 12 гадоў i дарослага складае 20 USD па курсе НБ РБ\nУ нумарах катэгорыі Junior Suite, Suite, Apartment магчыма прадастаўленне дадатковага месца для дзіцяці па жаданні гасцей (за дадатковую аплату). Кошт дадатковага месца для дзіцяці ад 3 гадоў - 25 USD у суткі (без прадастаўлення сняданку).\nГасцям гатэля штодня з 7:00 да 11:00 прапануецца сняданак па тыпу «шведскі стол».\nЛобі-бар, размешчаны на першым паверсе, прапануе шырокі выбар спіртных і ахаладжальных напояў, кава, чай, аўтарскія кактэйлі і арыгінальныя кандытарскія вырабы. Пры жаданні можна замовіць стравы з меню рэстарана «Сталіца». Час працы – кругласутачна.\nРэстаран «Сталіца» знаходзіцца на першым паверсе, у галоўным холе гасцініцы. Госці змогуць атрымаць асалоду ад страваў еўрапейскай кухні, а барная зона парадуе вялікім выбарам напояў і аперытываў. Спецыяльна для поўдня прадугледжана абедзеннае меню па спецыяльных расцэнках. Час працы рэстарана з 12:00 да 24:00, сняданак – з 7:00 да 10:30, бізнес-ланч – з 12:00 да 16:00.\nШматпрофільны Spa&Wellness цэнтр «BEAUTY RESIDENCE» запрашае гасцей правесці незабыўны час, прыносячы карысць здароўю і прыгажосці. СПА-цэнтр прапануе паслугі акватэрмальнай зоны, у тым ліку 25-метровы басейн, фінскую сауну, хамам і турэцкую парную.\nТаксама СПА-цэнтр запрашае у трэнажорную залу з прафесійнымі трэнажорамі прэміяльнай серыі кампаніі STAR TRAC.\nАднавіць і палепшыць стан скуры асобы і цела можна падчас касметычных, фізіятэрапеўтычных і масажных працэдур, шырокі асартымент якіх прапануе СПА-цэнтр.\nПоўнае вяртанне кошту забраніраваных паслуг у выпадку адмены больш чым за 24 гадзіны да даты заезду.\nУтрыманне 100% кошту першых сутак забраніраваных паслуг у выпадку адмены менш чым за 24 гадзіны да даты заезду або незаезда.\nГасцініца «Прэзідэнт-Гатэль» размешчана:\n• ад чыгуначнага вакзала – 1,5 км\n• ад аўтавакзала «Цэнтральны» – 1,5 км\n• ад Нацыянальнага аэрапорта «Мінск» – 41 км\n• ад цэнтра горада – 1,3 км\n• станцыя метрапалітэна «Купалаўская» – 280 м\n• прыпынак грамадскага транспарта «Ліцэй БДУ» – 420 м\nГеаграфічныя каардынаты: 53°53′58″N, 27°33′56″E


алавечае дотык-гэта ўся лютасьць казіно Betfair, якое толькі што абвясціла аб даданні стайні жывых дылераў.Згодна з знакамітаму гульцу казіно Betfair Адаму Джозэфу, жывое казіно "забяспечыць плыўны ўваход для наземных гульцоў", забяспечваючы "хваляванне і непасрэднасць, якія ўзнікаюць толькі ў рэальным казіно".\nУ цяперашні час на продаж прапануюцца блэкджек, рулетка, баккара, sicbo і paigow маджонг і казіно Холдэн.На жаль, пакуль яшчэ няма магчымасці ўзаемадзейнічаць з жывым біржавых брокерам, пакуль вы спрабуеце знайсці пакупніка на акцыі Betfair, якія вы купілі ў кастрычніку па 13 фунтаў за штуку, але цяпер таргуецеся усяго за 951 пенс.Унутраны рынак Грэцыі апублікаваў некаторыя расчаравальнымі лічбы за 2010 год, у тым ліку падзенне прыбытку на 27%.У той час як продажу афінскага пастаўшчыка латарэйных і гульнявых паслуг выраслі на 24% да 1, 1 млрд еўра, паказчык EBITDA знізіўся на 1,1% да 152,7 млн еўра, а чысты прыбытак звалілася да 36, 6 млн еўра.Спісанне і рэзервы абышліся кампаніі ў 5 млн вам трэба заплаціць. еўра ў мінулым годзе, але гэта менш за траціну паказчыка 2009 года ў 18,5 млн.еўра.Прасоўваючыся наперад, Intralot кажа, што разглядае магчымасць адмовы ад "непрацуючых" аперацый у 50 з лішнім краінах, у якіх ён працуе.Бінга-канал Gala Coral знікае з лічбавай лінейкі Sky, каб зноў з'явіцца ў рэжыме 24-гадзінны онлайн-аперацыі на galabingo.co.uk.Сайт, які будзе шырока выкарыстоўваць сацыяльныя сеткі і чат для развіцця пачуцці агульнасці сярод сваіх гульцоў, дэбютуе 1 красавіка. Кіраўнік Gala TV Адилла Имамбокус сцвярджае, што пераход на анлайн-канал быў больш ці менш непазбежны, так як большасць гледачоў перадач Sky падыгрывалі на сваіх наўтбуках, а не выкарыстоўвалі опцыю "чырвоная кнопка".Каб удакладніць гэта, мы звяртаемся да Марку Мэрфі з etv Media (які вырабляе кантэнт канала), які сцвярджае, што "чырвоная кнопка мёртвая" (мы амаль упэўненыя, што ён меў на ўвазе не акцёра, які атрымаў прэміі "Оскар", які сапраўды памёр у 2006 годзе) каб прыпаркавацца ў казіно encore ў Бостане. Gala мае намер пашырыць ахоп канала на мабільныя прылады і планшэты да восені 2011 года вам трэба даказваць пройгрышы ў азартных гульнях.\nНарэшце, пагрозлівая забастоўка іспанскіх футбалістаў не адбудзецца ў гэтыя выхадныя, пасля таго як суд Мадрыда падтрымаў выклік шасці "адкалоліся" клубаў, якія не пагадзіліся з жорсткай тактыкай іспанскай футбольнай лігі (LFP).ЛФП хацела пакончыць з зацверджаным урадам правілам, згодна з якім адна гульня Ла Лігі ў дзень матчу паказваецца па бясплатным тэлебачанні. LFP хоча выкарыстоўваць дадатковую гульню ў якасці рычага для атрымання больш высокіх збораў з вяшчальнікаў платнага тэлебачання.ЛФП таксама хоча атрымаць гарантыі ад урада ў дачыненні да долі клубаў у даходах ад ставак і латарэй, звязаных з футболам.У сваёй апеляцыі ў суд шэсць адкалоліся клубаў, у тым ліку "Севіллю"і "Вільярэал", назвалі прапанаваную страйк "несоразмерной, несвоечасовай, накіраванай супраць інтарэсаў клубаў, канкурэнцыі і заўзятараў, і, больш таго, супраць закона". Суд пагадзіўся, заявіўшы, што расклад футбольных матчаў "павінна заставацца нязменным для наступнага раўнда матчаў". Ключавая фраза там - “наступны раўнд" вы павінны паведамляць аб усіх выйгрышах у азартных гульнях. Гэта доўгі сезон, так што чакайце, што гэтая тэма зноў падыме сваю выродлівую галаву ў нейкі момант у найбліжэйшай будучыні.Атрымаеце апошнія навіны аб азартных гульнях ад Кельвіна Эйра расклад месцаў для правядзення канцэртаў у казіно fallsview.\nкаб прыпаркавацца ў казіно encore ў Бостане\nвам трэба даказваць пройгрышы ў азартных гульнях\nрасклад месцаў для правядзення канцэртаў у казіно fallsview


RHCE Навучанне ў Гургаон | RHCE сертыфікацыі ў Gurgaon | ІТС\nRHCE Навучанне ў Гургаон | RHCE сертыфікацыі ў Гургаон\nВучыццаRHCE курсу Гургаон. запісацца дляRHCE навучанне ў Гургаонутоп трэнінгавай кампаніі«Інавацыйныя тэхналагічныя рашэнні» і атрымацьсертыфікацыі RHCE, Атрымаць падрабязную інфармацыю аб кошту курса, вучэбнага плана, працягласці пакетных таймінгі.\nСпіс RHCE навучання і сертыфікацыі курс\n1 RH254 - Red Hat System Administration III Паглядзець больш\n2 RH299 - Red Hat Certified Інжынер (RHCE) Паглядзець больш


Спорт і палітыка ў Беларусі | Belarusian Green Party\nSubmitted by leuchkinbpz on 2014-07-04 13:51\nУ маі ў Мінску адбыўся чэмпіянат свету па хакеі. Сфакусаваная на тэме палітычных пераследаў (прафілактычныя арышты, запалохвання, забарона ўезду у краіну), замежная грамадская думка не звярнула увагі на іншыя аспекты чэмпіянату.\nУ Лукашэнка даўно ўжо бзік на тэме лёду. Беларускі дыктатар мае сваю любімую каманду, у якой ён гуляе. Гэтая каманда, насуперак правілам, складаецца з былых прафесіяналаў, якія скончылі сваю кар'еру.\nПа ўсёй краіне будуеца ўсё больш і больш "лядовых палацаў". Не толькі ў буйных гарадах, але і ў малых гарадах, дзе няма хакейных каманд. Будаўніцтвы паглынаюць велізарныя сумы грошай, але на гэтым выдаткі не сканчаюцца. Выручка ад продажу квіткоў або арэнду будынкаў для правядзення канцэртаў і спартыўных мерапрыемстваў недастаткова для пакрыцця выдаткаў на падтрыманне аб'ектаў. Грошы, якія маглі быць выкарыстаны на сацыяльныя праграмы, укладваюцца ў тое, каб эксплуатаваць штучны лёд.\nАналагічная лёс чакае і Чыжоўку-Арэну. У Мінску ў 90-х быў пабудаваны адзін "лядовы палац", але, падобна, яго аказалася занадта мала для чэмпіянату свету. Спецыяльна для чэмпіянату былі пабудаваны два новых аб’екты: Мінск-Арэна і Чыжоўка-Арэна. У той час як Мінск-Арэна выкарыстоўваецца для хакейных гульняў і канцэртаў сусветных зорак, перспектывы Арэны Чыжоўка выглядаюць не так вясёла. Верагодна, аб'ект стане пустым (адразу ўнкае алюзія з Нацыянальным стадыёнам ў Варшаве).\nБудаўніцтва Чыжоўка-Арэну выявіла адну з самых вялікіх цяперашніх праблем ў Мінску: знішчэнне зялёных зон. Мінск быў узорным савецкім горадам. На працягу дзесяцігоддзяў ўрад ВКП (б) - КПСС цалкам разбурыў гістарычны ландшафт гораду, але ў сучасным планаванні гораду адпаведна меліся станоўчыя бокі.\nНапрыклад, быў створаны водна-зялёны дыяметр: сістэма паркаў, сквераў і іншых рэкрэацыйных зон па берагах рэк і Сляпянкі Свіслач. У апошнія гады гэты дыяметр актыўна разбураецца, што вылікае пратэсты. . Чэмпіянат свету па хакею з шайбай стаў для ўлады і інвестараў добрай нагодай, каб падштурхнуць рэалізацыю вялікай колькасці непапулярных праектаў. Тая ж Чыжоўка-Арэна была пабудавана ў парку на беразе вадасховішча. Гэты парк функцыянуе як зона адпачынку для густанаселенага раёну.\nУ 2010-ым годзе было абвешчана, што да чэмпіянату ў Мінску будуць пабудаваны дзесяткі гатэляў. У тым жа Ленінскім раёне планавалася пабудаваць восем з іх (у Мінску дзесяць адміністрацыйных раёнаў). Замежныя і мясцовыя бізнесмены атрымалі не толькі прагныя кавалачкі ў выглядзе зямельных участкаў для будаўніцтва, але і падатковыя льготы. Зразумела, што пляцоўкай для развіцця праектаў у большасці выпадкаў сталі фрагменты зялёнай зоны. Большасць запланаваных гатэляў не адкрыліся перад чэмпіянатам - іх яшчэ будуюць або будаўніцтва яшчэ не пачалося.\nНа фоне скандалу быў адкрыты гатэль "Пекін" (комплекс пабудаваны на кітайскія грошы). Ён быў пабудаваны на месцы знішчанага пасля парку, хоць побач знаходзіцца зона закінутай фабрыкі, будынкі якой ужо даўно прызначаны пад знос. Пратэсты жыхароў і экалагічных арганізацый не былі пачутыя.\nНе меншым скандалам суправаджалася будаўніцтва гатэля "Кемпінскі". Пад яго канстытуцыю быў выдаленыя стары будынак электрастанцыі. Такім чынам быў знішчаны адзін з аб’ектаў культурнай спадчыны дзяржавы. Муніцыпальныя ўлады нават былі вымуганы фармальна пачаць следства, аднак у выніку пераслед правапарушальнікаў абмежаваўся невялікім штрафам. Тое ж гатэль "Кемпінскі" часткова знішчыў Праспект Незалежнасці (першапачаткова - Праспект Сталіна), які таксама з'яўляецца аб'ектам важнага культурна-гістарычнага значэння.\nУ некаторых выпадках (напрыклад, на скрыжаванні вуліц Кірава і Леніна) "інвестары" секлі дрэвы і агароджвалі тэрыторыі, раней даступныя для ўсіх. Цяжка назваць гэта інакш, чым рабаванне зямлі.\nБольшасць гатэляў чатырох-і пяцізоркавых. Да канца не зразумела, хто будзе іх кліентамі. У Мінску ёсць дастаткова гатэляў такога класа, які ніколі цалкам не занятыя.\nБылі і іншыя аспекты хакейнага Кубка свету. У красавіку навукоўцаў, студэнтаў мінскіх ВНУ выгналі з інтэрнатаў. Іх месцы маюць заняць хакейныя заўзятары, якія прыбываюць на чэмпіянат.\nПерад пачаткам спартовай імпрэзы былі ўведзеныя новыя меры бяспекі: кантроль на уваходзе ў метро. Чэмпіянат скончаны, а меры бяспекі застаюцца. Грошы на іх утрыманне будуць, вядома, будуць ўзятыя з кішэняў пасажыраў і падаткаплацельшчыкаў.\nДля будаўніцтва Чыжоўка Арэна быў праведзены суботнік. Супрацоўнікі розных устаноў (напрыклад, тых, хто працуе ў школах) працавалі у тыя дні не ў школах, а на будаўнічых пляцоўках.\nЧэмпіянат адбываўся на фоне правядзення жорсткіх эканамічных рэформаў. Незадоўга да апісаных падзей павялічыўся аб'ём працы настаўнікаў (ад 18 да 20 гадзін у тыдзень) без павелічэння заработнай платы. Музеі Беларусі зрабіў велізарныя скарачэння ( звольненыя да 25% супрацоўнікаў), а іншым зарплаты былі зніжаны. У той жа час лёгка знайсці грошы на цацкі і розныя шоу для Лукашэнкі. Гутарка не толькі пра чэмпіянат свету па хакеі, але таксама пра ваенны парад 3-га ліпеня або "Палац Незалежнасці" - новае месца адміністрацыі Лукашэнка.\nЧэмпіянат па хакеі не дасягне маштабаў на чэмпіянаце свету ў футбол або Алімпійскіх гульняў. Такім чынам, маштабы знішчэння прыроды і сацыяльных праблем, адпаведна, менш. Характар праблем, якія ўзніклі у сувязі з Алімпійскімі гульнямі у Сочы, на чэмпіянаце свету ў Бразіліі, на чэмпіянаце Еўропы па футболе ў Польшчы і Украіне і чэмпіянаце свету па хакеі ў Беларусі дазваляе зрабіць выснову - трэба адмовіцца ад спорту мегавыдаткаў, які на карысць толькі дзяржаўнай ідэалогіі і карпапарцыям, якія прагнуць прыбыткаў.


Докшицкий хлебозавод поставляет свою продукцию кроме Докшицкого района ещё в Минск, Глубокое и Мядельский район. — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\nДокшицкий хлебозавод поставляет свою продукцию кроме Докшицкого района ещё в Минск, Глубокое и Мядельский район.\n04.12.2014 146 Главный редактор 0 Комментариев\nЗа 10 месяцаў выпушчана 2185 тон хлебабулачнай прадукцыі, што да ўзроўню мінулага года склала 103, 6 працэнта, і 47 тон кандытарскіх вырабаў, колькасць якіх таксама перавышае планавае заданне. У гэтым аб’ёме 38 працэнтаў займае інавацыйная прадукцыя. Прадпрыемства мае тры ўласныя гандлёвыя кропкі, пастаўляе вырабы ў Мінск, Глыбокае, Мядзельскі раён. Атрымана 1456 мільёнаў рублёў чыстага прыбытку. Рэнтабельнасць прадаж склала 11,9 працэнта пры даведзенай 7-8 працэнтаў. Сярэдняя заработная плата – 4892,9 тысяч рублёў.\nДастойна трымаюць марку докшыцкага хлеба, працягваючы справу сваіх папярэднікаў, начальнік лабараторыі Докшыцкага хлебазавода Святлана Чурко (стаіць), інжынер-тэхнолаг Наталля Онухава.\nЯшчэ да гадоў 70-х мінулага стагоддзя спячы бохан хлеба ўмела амаль кожная гаспадыня. Практычна да гэтага часу яму і надавалі перавагу на вёсцы. Завадскі хлеб прадаваўся ў Докшыцах, Бягомлі, Крулеўшчыне, Параф’янаве. Да 50-х гадоў яго выпякалі ў маленькіх прыватных пякарнях. У Докшыцах да вайны іх было пяць, а яшчэ восем булачных, і ўсе яны належалі габрэям. Будынак адной з іх на вул. Пушкіна захаваўся да сённяшняга часу (зараз крама рытуальных тавараў спажывецкай кааперацыі). Яго гаспадыня Рыва Элька Хацкель выпякала найсмачнейшыя булачкі, баранкі і была добрай жанчынай. Дзецям бедных гараджан падгарэўшую булачку магла даць бясплатна. Трэба сказаць, што хлеб, і асабліва здоба, былі вельмі смачнымі і параўнальна недарагімі. Вырабы пакупнікам прадаваліся толькі свежымі, нават гарачымі. Знявагай лічыў для сябе гаспадар пякарні прадаваць хлеб учарашняй выпечкі.\nПрыкладна ў 1950 годзе ў горадзе была адкрыта дзяржаўная пякарня. Месца для яе адшукалі ў канцы вул. Савецкай, дзе застаўся не разбураны вайной каменнай кладкі будынак. Праз два гады прыйшла туды працаваць Браніслава Корсун.\n– У пякарні было два паверхі, – успамінае заслужаны хлебапёк, – на другім месціліся невялічкая лабараторыя і кантора, а сам цэх, калі яго так можна было назваць, быў як бы ў падвале, там працавалі дзве печы. У адну з іх хлеб саджалі лапатай, у другой – выпякалі булкі ў формах, але клалі цеста туды таксама рукамі. Наогул уся праца была ручной. Самі насілі дровы, ваду з калодзежа, выграбалі жар, сеялі муку. Цяжкая фізічная праца ўскладнялася яшчэ і невыноснай спякотай у цэху. Але ж дзе тады, пасля вайны, было лёгка? Людзі працавалі на знос, але радаваліся, бо над намі было мірнае неба.\nНалежала пякарня прамкамбінату (папярэднік КБА). Яе дырэктары зменьваліся вельмі часта, бо якасны хлеб патрэбных аб’ёмаў у падобных прымітыўных умовах выпякаць было вельмі складана. Пра гэта не раз тады пісала раённая газета “Ленінская праўда”. Акрамя хлеба, варылі карамель, рабілі газіроўку, мачылі яблыкі, салілі капусту і грыбы.\nУ 1967 годзе на базе пякарні быў створаны хлебазавод, але ў вытворчасці ад гэтага мала што змянілася.\n– Змены прынесла будаўніцтва новага будынка завода на месцы таго, які ў 1971 годзе знішчыў пажар, – успамінае старэйшы работнік, былы лабарант Людміла Сушко. – Прыйшла некаторая механізацыя працы, але закваску рабілі самі і “трэсліся” над ёй, каб не звялася. Затое пах ад “жывога” хлеба запаўняў наваколле. На Савецкай было чутна, што недалёка знаходзіцца хлебазавод.\nПершая рэканструкцыя, у час якой быў пабудаваны хлебабулачны цэх, закончылася ў 1975 годзе. Хлебазавод пачаў выпякаць хлеб, які хутка стаў вядомы далёка за межамі раёна. Заслуга ў гэтым многіх работнікаў і, у першую чаргу, начальніка лабараторыі Яўгеніі Лібоза. Самая вялікая рэканструкцыя прыйшлася на канец 80-х – пачатак 90-х гадоў. Распачынаў яе Пётр Арцёмаў, а завяршыў Анатоль Цыбульскі. Пасля яе завод стаў нагадваць сучасную вытворчасць. Пачалі працаваць кандытарскі цэх, булачны, склад бястарнага захоўвання мукі. Новыя памяшканні атрымалі лабараторыя, адміністрацыя. Шмат сіл уклалі ў хлебапякарную вытвор\nчасць механік Сяргей Тычко, пекары Яўгенія Палуйчык, Соф’я Батура, Таццяна Гушчык, Тэрэса Захарэвіч, Ніна Кукуля, экспедытар Мікалай Лагуцька, мікрабіёлаг Валянціна Рамейка, качагар Мікалай Адамовіч і многія іншыя работнікі.\nСтолькі сартоў хлеба, колькі прапаноўваюць сёння докшыцкія майстры, старажылам і прысніцца не магло. Гэта Бураціна ў казцы прасіў у гаспадара карчмы тры скарыначкі хлеба, зараз жа пакупнік у задуменні стаіць перад вітрынай, вырашаючы, якому прадукту надаць перавагу. Ёсць хлеб традыцыйны, ёсць бяздрожжавы. Вельмі пашырыўся ў апошні час выбар чарэневага хлеба, галоўная перавага якога ў тым, што ён даўжэй захоўваецца. Сярод навінак – “Мартынаўскі”, “Дзвінскі жытні дыябетычны”, вітамінізаваны “Ульянка”. Смакату і карысць спалучае ў сабе хлеб з сухафруктамі “Багаты аматарскі”, які не здымаецца з вытворчасці ўжо каля трох год. Знайшлі свайго пакупніка хлеб на фруктозе “Куцянскі дыябетычны”, булка з вотруб’ем “Альгерд”, хлеб “Бялыніцкі” – з дабаўленнем вітамінна-мінеральных прэміксаў і іншыя.\nДля ласуноў багаты выбар тартоў і пірожных на любы густ. Пакупнікі ўжо даўно адзначылі сваёй увагай пірожныя з арахісам, з маслянічным крэмам “Бушэ”. Асаблівым попытам карыстаюцца тарталеткі, якія раскупліваюцца імгненна. Напоўненыя любой салатай, яны адразу робяць стол прыгожым і святочным.\n– У час работы над асартыментам, – гаворыць інжынер-тэхнолаг Наталля Онухава, – мы прыйшлі да высновы, што найбольшым попытам у пакупніка карыстаюцца вырабы, дзе прысутнічаюць раслінная смятанка, варанае згушчанае малако, шакалад, арэхі. Менавіта гэтыя інгрэдыенты ўваходзяць у навінкі, якія мы падрыхтавалі нашым пакупнікам да навагодняга стала. Умелыя рукі старэйшага кандытара Ганны Грыцкевіч упрыгожваюць тарты “Зорны дождж”, “Млечны шлях”, “Ночка” фундуком, шакаладнай глазурай і іншымі ўпрыгожаннямі так, што яны самі просяцца ў рот. Гэта вырабы вагой да 1 кілаграма, якія ідуць у масавы продаж. Эксперыментуе майстар з дэкорам заказнога торта “Шацілінскі”. Упрыгожанне вырабляецца з суфле, у склад якога ўваходзяць толькі натуральныя прадукты.\nПоспех любога прадпрыемства ствараюць людзі, але вельмі вялікую ролю мае і тэхнічная аснашчанасць вытворчасці. Пастаяннае тэхпераўзбраенне, асваенне новых тэхналогій – гэта той шлях, якога прытрымліваецца завод на працягу апошніх дзесяцігоддзяў. У бягучай пяцігодцы ўведзены ў эксплуатацыю печы «Tubix-432», “Ротар-812”, цестамясільная машына “Прыма-300Р”, чатыры аўтамабілі для перавозкі хлебабулачных вырабаў і шмат чаго іншага. Сёлета трэба асвоіць 900 мільёнаў рублёў інвестыцый. Гэты план практычна ўжо выкананы.\nНа прадпрыемстве працуюць 111 чалавек. У большасці сваёй гэта людзі, якія аддалі вытворчасці не адзін дзясятак год. У першую чаргу, першакласны спецыяліст прафесіянал з вялікай літары нязменны галоўны інжынер Марыя Качаткова. Разам з ёй больш за 35 год аддалі заводу кладаўшчык Тамара Канапелька, слесар Аляксандр Кулікаў (здымак 1), якія сёлета да прафесійнага свята атрымалі каштоўныя падарункі. Усё працоўнае жыццё прайшло на заводзе ў майстара вытворчага ўчастка Крысціны Хацяновіч, галоўнага бухгалтара Таццяны Стукан (здымак 2), былога галоўнага эканаміста, а зараз дыспетчара Ліліі Агафончык. Такіх адданых прафесіі хлебапёка людзей на заводзе налічваецца больш за чатыры дзясяткі. Прадпрыемства прываблівае высокай зарплатай, дастойнымі ўмовамі працы, сацыяльным пакетам. Дырэкцыя і прафсаюзная арганізацыя памятаюць і клапоцяцца пра кожнага члена калектыву, у тым ліку і тых, хто зараз знаходзіцца на заслужаным адпачынку. Раз у год ветэраны-пенсіянеры бываюць гасцямі на заводзе і радуюцца яго поспехам. Для маладога пакалення такія сустрэчы з’яўляюцца доказам таго, што выбранае імі месца працы – гэта сапраўдная вытворчая сям’я, дзе ўсе дружна працуюць на карысць свайго прадпрыемства.\n← Молодежь – стратегический ресурс общества\nТема недели: О поставках белорусского продовольствия на российский рынок →\nЖдут потока молока в ООО «Торгуны» Докшицкого района\n30.01.2012 Родныя вытокi 1


29.07.2016 28.07.2016 Маяк Палесся2785Комментарии on Свой двор Ніна Антанюк з Буркоў без кветак не ўяўляе\nЦёплая летняя раніца. Ля дома Ніны Ягораўны Антанюк любіць затрымлівацца сонца. Яна адчыняе дзверы – і ў які раз углядваецца ў квецень свайго двара. Гэта вабіць вока, сагравае сэрца. І настройвае на аптымістычную жыццёвую хвалю.\nУ сваім паважаным узросце жанчына застаецца такой жа неабыякавай да прыгожага, як і ў маладосці. Кветкі ёй дораць пачуццё радасці і добры настрой, яны – абавязковы атрыбут вясковай сядзібы. Таму і займаюць штогод увесь падворак – высадзіць дапамагае дачка Святлана.\nНіна Ягораўна Антанюк\nСама Ніна Ягораўна пераехала бліжэй да дзяцей, на Брагіншчыну, з Буда-Кашалёўскага раёна. Менавіта яны вырашылі купіць маці дом у Бурках, калі яе стала падводзіць здароўе. Да гэтага шмат гадоў яна аддала нялёгкай калгаснай справе – працавала даяркай. Выхавала трох дачок і сына. І хаця зараз ужо няма сіл і магчымасці трымаць хатнюю гаспадарку, свой зямельны ўчастак 67-гадовая жанчына ўсё роўна не ўяўляе без расліннага хараства. Шчыра прызнаецца: “Люблю кветкі. Іх заўсёды было многа і каля дома, дзе жыла дагэтуль”.\nКажуць, што па стане падворка можна меркаваць і аб душы гаспадара. Відаць, яна ў Ніны Ягораўны такая ж прыгожая і светлая, як яе квітнеючая сядзіба.\nВыхаванцаў дзіцячага сацыяльнага прытулку павіншаваў старшыня райвыканкама Аляксандр Кохан


Боярышня. 1890 - Маковский Константин Егорович - Образ женщины, Русь... и др. - Фотоальбомы - Народ Руси в веках и сегодня\nГлавная » Фотоальбом » Мировые шедевры - художники » Маковский Константин Егорович - Образ женщины, Русь... и др. » Боярышня. 1890\nПросмотров: 1178 | Размеры: 840x1117px/514.1Kb