З'езд вучоных Беларусі адкрываецца ў Мінску | Навіны Беларусі | Падзеі ў Беларусі | Belarus.by\nЗ'езд вучоных Беларусі адкрываецца ў Мінску\n12 снежня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. II З'езд вучоных Беларусі адкрываецца ў Мінску, паведамляе БЕЛТА.\nУ форуме, які пройдзе 12-13 снежня, прымуць удзел 2,6 тыс. чалавек, у тым ліку замежныя госці. Чакаецца прыезд дэлегатаў з усіх рэгіёнаў краіны, а таксама вядомых вучоных Саюзнай дзяржавы, СНД, вядучых замежных акадэмій навук, сусветных навукова-даследчых арганізацый і цэнтраў.\nУ першы дзень работы з'езда дэлегаты і запрошаныя будуць працаваць па дзевяці секцыях, прысвечаных асноўным напрамкам развіцця навукі і міжнароднаму супрацоўніцтву. Прадугледжана арганізацыя маладзёжнай секцыі. Работа секцый будзе праходзіць у арганізацыях НАН Беларусі, а таксама ў арганізацыях іншых міністэрстваў і ведамстваў. На з'ездзе будуць працаваць секцыі: "Фізіка і інфарматыка ў тэхналогіях будучыні" (месца правядзення - Інстытут фізікі НАН), "Тэхнічныя навукі - Індустрыя 4.0" (БНТУ), "Сучасная хімія і рацыянальнае прыродакарыстанне" (БДУ), "Сучасныя біятэхналогіі" (Інстытут эксперыментальнай батанікі НАН); "Медыцынскія і фармацэўтычныя навукі" (Беларуская медыцынская акадэмія паслядыпломнай адукацыі), "Айчынная гуманітарыстыка - грамадству" (Прэзідыум НАН Беларусі); "Інавацыйны аграпрамысловы комплекс" (НПЦ НАН па механізацыі сельскай гаспадаркі); "Моладзь і новыя гарызонты навукі" (Ліцэй БДУ), "Міжнароднае навуковае ўзаемадзеянне на сучасным этапе" (Прэзідыум НАН Беларусі). У час работы апошняй секцыі адбудзецца пасяджэнне Савета Міжнароднай асацыяцыі акадэмій навук (МААН) і пасяджэнне Кансультатыўнага савета па пытаннях аховы інтэлектуальнай уласнасці і перадачы тэхналогій пры МААН. На кожнай з дзевяці секцый 12 снежня будзе арганізавана тэматычная выстаўка.\nПленарнае пасяджэнне пройдзе 13 снежня. На месцы яго правядзення адкрыецца абагульненая міжведамасная выстаўка. НАН Беларусі і Беларуская гандлёва-прамысловая палата прыменяць новую канцэпцыю выставачнай дзейнасці. Выстаўка пройдзе пад лозунгам "Беларусь інтэлектуальная" і будзе складацца з васьмі кластараў, звязаных з прыярытэтамі развіцця краіны: Беларусь як IT-краіна і тэхналогіі штучнага інтэлекту, электратранспарт, электроніка, нанаіндустрыя і адытыўная вытворчасць, касмічныя тэхналогіі, беспілотныя рабатызаваныя тэхналогіі, біятэхналогіі і фармацэўтыка, прамысловыя тэхналогіі і новыя матэрыялы. Будзе прадстаўлены беларускі персанальны суперкамп'ютар, электрамабіль, электравеласіпед і іх кампаненты, беспілотнікі, сонечныя элементы, разумныя ніткі для лёгкай прамысловасці, прадэманстраваны магчымасці 3D-друку з розных матэрыялаў, паказаны вынікі работы Беларускага касмічнага апарата дыстанцыйнага зандзіравання Зямлі і спадарожніка сувязі "Белінтэрсат-1".\nУ час з'езда будзе прэзентавана ўнікальнае выданне - кніга "Вучоныя, якія праславілі Беларусь". У ёй расказваецца пра больш чым 150 выдатных дзеячаў беларускай навукі. Кніга была падрыхтавана і выдадзена ў Год навукі.\nКлючавым дакументам, які будзе вынесены на II З'езд вучоных Беларусі, стане праект стратэгіі "Навука і тэхналогіі: 2018-2040". Цяпер гэты праект праходзіць грамадскае абмеркаванне. У стратэгіі вызначаны прыярытэты доўгатэрміновага развіцця навукі і тэхналогій, а таксама комплекс інструментаў удасканалення навукова-тэхнічнай сферы, якія забяспечаць новую якасць эканамічнага росту Беларусі і выхад у перспектыве на сусветны ўзровень па шэрагу напрамкаў. Стратэгія распрацавана вучонымі НАН Беларусі з улікам заўваг і прапаноў, што паступілі ад органаў дзяржкіравання, рабочых груп і асобных вучоных. Мяркуецца, што дзякуючы рэалізацыі стратэгіі да 2040 года навукаёмістасць ВУП павінна скласці 3 працэнты, доля прарыўных навуковых даследаванняў і распрацовак - 30 працэнтаў у агульным аб'ёме, доля высокатэхналагічных сектараў у структуры эканомікі - 10 працэнтаў. У агульным аб'ёме вытворчасці прампрадпрыемстваў 25 працэнтаў будзе займаць інавацыйная прадукцыя.


Леанід Заіка: Мы – не бараны, за такое трэба караць\nЧаму краіна нясе страты, калі НПЗ прадаюць перапрацаваную расейскую нафту?\nБеларуская эканоміка паслухмяна выканала загад Лукашэнкі і вырасла на 4,5% ВУП у I паўгоддзі - на 0,6 п.п. больш, чым сусветная эканоміка.\nПрэм'ер-міністр Андрэй Кабякоў і іншыя ўжо рыхтуюцца да размеркавання пула грашовай узнагароды і медалёў, а ацэнкі Лукашэнка не падобныя на радасць і поўнае задавальненне. Мабыць, правадыра краіны не пераконваюць пераможныя рэляцыі ягонага ўраду, бо ён выдатна ведае ім кошт. У рамках цяперашняй мадэлі Савок/Дзяржплан Саўмін можа напружыць дырэктарат, асвоіць мільярды даляраў крэдытных рэсурсаў, павялічыць заробкі і пенсіі.\nЁн можа нацыяналізаваць актывы, аб'яднаць стратныя прадпрыемствы ў холдынгі або перадаць камерцыйныя арганізацыі ва ўправу дзяржаўнай спецыялізаванай структуры. А вось стварыць прынцыпова новыя крыніцы хуткага доўгатэрміновага росту і развіцця цяперашняя вертыкаль не ў стане.\nУяўныя дасягненні беларускай эканомікі і яе рэальныя праблемы ў матэрыяле БелГазеты пракаментаваў кіраўнік аналітычнага цэнтра «Стратэгія» Леанід Заіка:\n- Гэта ўсяго толькі падскокванні раённага маштабу. У 2014 годзе ВУП у даляравым вылічэнні ляснуўся амаль на 40%, а цяпер будзем дадаваць па 3-4% за год? Такімі тэмпамі нам спатрэбіцца 10 гадоў, каб выйсці на дакрызісны ўзровень. Смешна.\nРазагрэў эканомікі адбыўся, з аднаго боку, дзякуючы росту кошту нафты. З іншага - за кошт росту купляў, абарачэння праз цалкам неабгрунтаваны завышаны рост заробку. Гэта нездаровая тэорыя. Каб унутраны рынак спрыяў росту эканомікі, ёсць два шляхі. Першы - стварэнне новых вытворчасцяў і рост эфектыўнасці малога і сярэдняга бізнэсу. Другі - кэйнсіянскі, які абвяшчае, што для росту эканомікі трэба стымуляваць рост даходаў - заробкаў, пенсій, дапамог, стыпендый, за кошт гэтага будзе павялічвацца ўнутраны спажывецкі попыт. Улады пайшлі акурат другім шляхам. Наколькі намінальна павялічыліся даходы ў нас?\nЗа студзень-травень 2018 года рэальныя даходы выраслі на 7,7%, намінальныя заробкі - на 18,8%, а рэальная - на 13,4% пры росце прадукцыйнасці працы на 5,2%.\nГэта значыць пры росце ВУП на 4%, заробак у намінальным вылічэнні вырас амаль на 19%? Гэта азначае наступнае: памер пірага павялічыўся на 4%, а азвотных з’есці гэты пірог - аж на 20%. Макраэканамічны дысбаланс, аднак, - дастаткова высокі прырост даходаў на фоне дастаткова нізкага прыросту ВУП. Гэта стварае пагрозу эканоміцы, ламае грашовую палітыку, абменны курс. Што з гэтым рабіць? Паставіць ўрад на лінейку гатоўнасці і даць выспятка.\nПрэзідэнт сказаў - тэмпы росту павінны быць вышэйшыя за сусветныя. Вось чыноўнікі і ўзялі пад казырок. У савецкі час, за Брэжневым, прымаліся 5-гадовыя планы, у якіх закладваліся высокія тэмпы росту - 23-25%. Тады гэта называлася навукова абгрунтаваным планаваннем. Цяпер чамусьці не кажуць пра навукова абгрунтаваную макраэканамічную палітыку. А я б усё ж такі рэкамендаваў міністру эканомікі Уладзіміру Зіноўскаму часцей гаварыць пра навукова абгрунтаваны макраэканамічны дырыжызм.\nВа ўлады развілося прывыканне да браку грошай і дрэнных фінансавых паказчыках эканомікі краіны. Гэта ўласціва ўсім эканомікам, у якіх адсутнічае ўсякая канкурэнцыя - палітычная, эканамічная, тэхналагічная.\nДарэчы, не трэба ставіць мэту дасягнуць сусветных тэмпаў росту эканомікі. Галоўная мэта - пэўная сума нормы ашчадку.\nТак рабілі ў Расеі ў 1990-я гады - прадпрыемствы проста з'ядаліся.\nТаварыш Вакульчык (старшыня КДБ. - заўв.), ыось вам тэма для разважання: чаму, прадаючы на замежных рынках за канверсаваную валюту 2/3 нафты, якую купляе сама Беларусь, нашы НПЗ стратныя? Чаму шматпакутная краіна нясе страты, калі беларускія НПЗ прадаюць на сусветным рынку перапрацаваную расейскую нафту?\nНавесці парадак у гэтай сферы трэба. Не можа рэнтабельнасць НПЗ быць на ўзроўні рэнтабельнасці малочных заводаў - 3%, як у 2017 годзе.\nВУП Беларусі вырас на 4,5%. Фармальна гэта азначае макраэканамічны рост. Урад такім чынам спрабуе сказаць прэзідэнту: мы зрабілі ўсё, каб адвесці краіну ад прорвы, аддаліць яе ад статусу «краіны, аб якую выціраюць ногі».\nТое, што ўрад адводзіць нас кудысьці, я заўважыў. Але мы ж не бараны. Мы бачым, што паўстала сур'ёзная макраэканамічная дэстабілізацыйная сітуацыя. За гэта трэба сур'ёзна караць.\nДругие материалы в этой категории: « Леў Марголін: Рост коштаў на бензін залежыць ад таго, наколькі ўлады баяцца пратэстаў «Бурбалкi» – o гарантиях китайцам, воскресшем премьере и пропавшем Лукашенко »


Праграма Сцежка з'яўляецца ўвядзенне ў навучальны план поўнай ступені адзін год і рыхтуе студэнтаў для іх уступлення ва ўніверсітэт. Гэтыя праграмы падрыхтоўкі студэнтаў па шырокаму колу пытанняў, такіх як Мастацтва, гуманітарныя, Бізнес, біялагічных і прыродазнаўчых навук, інжынерыі, тэхналогіі, натуральных навук і нават больш.\nУсе (180) курс (68) Certificate (11) Summer course (1) Preparatory Year (15) A-levels (2) Pathway (1) Undergraduate Certificate (3) Foundation Year (11) Diploma (83)


МТС Cloud прапануе рэзервовае капіраванне і аднаўленне даных у «воблаку» на базе рашэнняў Veeam\nГалоўнаяНавіныМТС Cloud прапануе рэзервовае капіраванне і аднаўленне даных у «воблаку» на базе рашэнняў Veeam\nМТС Cloud пачаў даваць паслугі рэзервовага капіравання (BaaS) і аварыйнага аднаўлення (DRaaS) даных у «воблаку» з дапамогай рашэнняў ад Veeam. Гэта дазволіць кампаніям забяспечыць бесперабойную працу, абараніць даныя ад страты ва ўсіх IТ-асяроддзях і аптымізаваць бізнес-працэсы.\nМТС Cloud прапануе скарыстаць рашэнні BaaS: Veeam Backup & Replication дазваляе рабіць рэзервовыя копіі віртуальных машын, размешчаных непасрэдна ў МТС Cloud, а Veeam Cloud Connect Backup дазваляе бэкапіраваць аб'екты з пляцоўкі кліента ў воблака МТС. Прадугледжанае рэзервовае капіраванне не толькі віртуальнай, але і фізічнай інфраструктуры (сервера або рабочай станцыі) з дапамогай Veeam Agent.\nШматфункцыянальныя рашэнні BaaS дазваляюць рабіць рэзервовыя копіі ўсіх аперацыйных сістэм, баз даных і праграм з магчымасцю гранулярнага аднаўлення файлаў, дакументаў, электронных лістоў без аднаўлення ўсёй сістэмы. Гэтыя сэрвісы запатрабаваныя кампаніямі, якія штодня акумулююць вялікія аб'ёмы даных у сваёй IT-інфраструктуры: банкі, транспартныя і страхавыя кампаніі, рэтэйл і інш.\nТаксама ў МТС Cloud даступнае аварыйнае аднаўленне віртуальных машын як сэрвіс (DRaaS) на базе Veeam Cloud Connect Replication. У выпадку аварыі або адмовы ўласнай інфраструктуры кліент за лічаныя хвіліны можа запусціць яе цалкам працаздольную копію ў «воблаку» МТС. Пасля аднаўлення сістэмы можна пераключыцца назад з захаваннем усіх змен, якія адбыліся за гэты час.\nЗ дапамогай Veeam можна арганізаваць бясшвовую міграцыю віртуальных машын кліента з любой віртуальнай пляцоўкі ў «воблака» МТС. Бяспека забяспечваецца абароненымі каналамі і пратаколамі перадачы даных, магчымасцю самастойнага шыфравання інфармацыі кліентам, а таксама інфраструктурай МТС Cloud.\n«Бізнесу, асабліва які працуе анлайн, крытычна важная бесперабойнасць сэрвісу. Беларускія кампаніі могуць выкарыстоўваць перадавыя сусветныя рашэнні ў галіне рэзервовага капіравання ад Veeam. Яны забяспечаць не толькі поўную захаванасць і цэласнасць даных, але і бесперапыннасць бізнесу ў выпадку аварыі ў кліента. Дзеля бэкапіравання мы даем прыватнае «воблака» МТС, цалкам гарантуючы надзейнасць і канфідэнцыяльнасць», - падкрэслівае начальнік упраўлення інавацыйных рашэнняў кампаніі МТС Арцём Максіменка.\n«Veeam - на 100% партнёрскі бізнес, і мы вельмі радыя пачатку супрацоўніцтва з такім моцным партнёрам у Беларусі. Упэўнены, што дзякуючы МТС Cloud і Veeam усё больш кампаній змогуць вывесці абарону даных на новы ўзровень, забяспечыць бесперапыннасць бізнесу і ацаніць усе перавагі простых, зручных і надзейных рашэнняў Veeam», - дадаў Уладзімір Клявін, рэгіянальны дырэктар Veeam у Расіі, СНД, Украіне і Грузіі.\nПаслугі даступныя ў МТС Cloud у фармаце штомесячнай падпіскі. Кошт залежыць ад колькасці аб'ектаў, якія бэкапіруюцца, іх тыпу і аб'ёму вылучанай дыскавай прасторы. Што тычыцца аварыйнага аднаўлення - вылічальныя рэсурсы аплачваюцца па факце іх выкарыстання.


Беларускі Партызан :: Чытаць ці прымусова падпісываць? Жук адказвае Пастарнак: Настаўнікам карысна чытаць дзяржаўную прэсу\nЧытаць ці прымусова падпісываць? Жук адказвае Пастарнак: Настаўнікам карысна чытаць дзяржаўную прэсу\nНовы галоўны рэдактар «Советской Белорусіі» Дзмітрый Жук патлумачыў сваё стаўленне да прымусовай падпіскі.\nУ эфіры «Клуба рэдактараў» на «Беларусь-1» ён адказаў на адкрыты ліст пісьменніцы Яўгеніі Пастарнак, апублікаваны на сайце «Нашай Нівы».\n«Паважаная Яўгенія Барысаўна. Па-першае, не трэба на ноч палохаць людзей. Я не ведаю ніводнага настаўніка, звольненага за падпіску — адмову альбо не адмову. Па-другое.\nЯк журналіст, чалавек і грамадзянін катэгарычна перакананы, што людзям, нанятым на працу дзяржавай, карысна чытаць дзяржаўную прэсу.\nТым больш настаўнікам — тым, хто павінен чытаць шмат і рознага. Як карыстацца, кожны для сябе вырашыць.\nА тое, што дзяржава прасоўвае менавіта свае выданні, што ж тут дзіўнага. Гэта, па-мойму, нармальна.\nІ яшчэ, мне проста дзіўна: за апошнія паўтара года на старонках «Советской Белорусіі» выйшлі парадку 10 публікацый, якія расказвалі пра вашы кнігі, пра вашу пазіцыю па розных пытаннях. Што ў гэтым дрэннага, калі гэта прачытаюць настаўнікі?»\n«Пчолы супраць мёду!» — засмяяўся былы старшыня Белтэлерадыёкампаніі Генадзь Давыдзька.\nБылы рэдактар «Советской Белорусіі» Павел Якубовіч падтрымаў Жука:\n«Гэта стандартнае і даволі прымітыўнае абвінавачванне пра тое, што настаўнікам навязваюць. Настаўнікам выдзяляюцца сродкі для падпіскі на прэсу.\nІ паверце, калі настаўнік выпіша «Советскую Белоруссію», то гэта яго перавага. Ён можа выпісаць, напрыклад, «Настаўніцкую газету», а не выпісаць «Советскую Белоруссію». Таму настаўнік робіць выснову, што яму цікавей. Але на яго бедны заробак дзяржава ні ў якім разе не прэтэндуе».\nПаводле афіцыйнай інфармацыі, штодзённы наклад «Советской Белоруссіі» перавышае 400 тысяч асобнікаў.


Открылась XХII Международная специализированная выставка «СМІ ў Беларусі» — Кореличи. Новости Кореличского района. Газета Полымя\n03.05.2018 479 Админ Комментариев нет\nОткрылась XХII Международная специализированная выставка «СМІ ў Беларусі», передает корреспондент БЕЛТА.\n← Секреты счастья семьи Зайцевых\nАлександр Лукашенко о задаче роста доходов населения: мы не можем в черном теле держать народ →\n19.03.2013 Админ Комментариев нет


08.04.2021 / 00:34\nПрадпрымальнік Аляксей Мельянец на 15 сутак апынуўся за кратамі за тое, што ў яго на балконе віселі бел-чырвона-белыя жалюзі. Прычым віселі яны там, на 14-м паверсе, ужо некалькі гадоў і толькі цяпер прыцягнулі ўвагу міліцыянераў. Адметна, што не так даўно за такія самыя жалюзі, толькі ў прыватным доме, вокны якога выходзяць на лес, судзілі брата Аляксея — шматдзетнага тату Сяргея. Апошняму, праўда, прысудзілі штраф на 30 базавых, а вось Аляксея адразу пазбавілі волі.\nАляксей Мельянец. Фота з сацыяльных сетак\nЗ фотаздымкамі жалюзі па мужчыну прыйшлі 21 сакавіка. Пры гэтым міліцыянеры супакоілі, што забяруць яго ад жонкі і непаўнагадовых дзяцей на прафілактычную размову ў Ленінскі РУУС. Нават паабяцалі, што самі прывязуць назад. Але ў выніку дахаты Аляксей не вярнуўся. Ён правёў дзве ночы на Акрэсціна, а пасля быў этапаваны ў Жодзіна.\n«Першую ноч правёў на драўляных ложках без пасцелі і ацяплення. Другую — у двухмясцовай камеры 2,5-3 метры, дзе нас было сямёра. Пасцеля, матрацы адсутнічалі. Мы проста клалі галаву пад ложак на падлогу, каб неяк змясціцца там і спаць. Зранку нас вывелі ў калідор, і камеру залілі хлоркай, адразу ж нас вярнуўшы. Прыйшлося ўсё гэта прыбіраць неяк і дыхаць гэтым. Як сказаў больш бывалы — цяпер так там робяць кожную раніцу», — расказвае Аляксей.\nСуд над Аляксеем цягнуўся хвілін 20. Дзесяць з іх нібыта разважалі над тым, якое рашэнне прыняць. Мужчына стараўся дагрукацца: тлумачыў, што балкон у падобных адценнях у яго аформлены не першы год, што жалюзі даўно віселі ў гарызантальным становішчы, і немагчыма было ўбачыць на 14-м паверсе, што там увогуле за колеры.\n«Ад суддзі проста чуў: «Вы ж разумееце, якая цяпер сітуацыя». А я не разумею. Калі гэтыя колеры сталі забароненымі?»\nНа трэці дзень Аляксея транспартавалі ў Жодзіна. Спачатку ўсё там яму падалося ледзь не ідэальным — у параўнанні з тым, канечне, як там абыходзіліся з затрыманымі ў жніўні.\n«Пасля 10 жніўня я быў у Жодзіне пару дзён. Суд тады так і не адбыўся. Нас пачалі збіваць яшчэ ў Савецкім РУУСе, пакуль мы амаль суткі стаялі на вуліцы. Пасля ўсю дарогу з Мінска штурхаў АМАП. Ну і прынялі адпаведна: людзі прайшлі праз калідор удараў. У гэты раз нічога такога не было. Нас нават адразу звадзілі ў душ. Назвалі мінскай элітай. Канечне, камера была перапоўненая: 13 чалавек на 10 месцаў, але ў нас былі і падушкі, і пасцеля, і кніжкі, і гульні. Адзінае, што не дазвалялі днём сядзець на ложках. Усё змянілася пасля Дня Волі. Ад нас адсялілі «бывалых» — нехта за крадзяжы сядзеў, нехта за бойку — і засталіся адны палітычныя», — згадвае суразмоўца.\nУ камеры ўжо стала 15 чалавек, у іх забралі ўсё — ад матрацаў да рэштак перадач. Калі раней на вячэру разам з кашчавай рыбай (сукамернікі Аляксея называлі гэтую страву «могілкамі») давалі бульбу, то цяпер пакінулі адну рыбу. Прычым лыжак не прыносілі — трэба было есці ўсё рукамі. Акрамя таго, у супрацоўнікаў ізалятара з’явілася новае «хобі» — па некалькі разоў прыходзіць у «хату» па начах і рабіць бессэнсоўныя пераклічкі, не даючы спаць.\n«Мы падумалі: раз камера перапоўненая — і метра квадратнага не было на чалавека, — то можам патрабаваць права хаця б сядзець на ложках днём. Паспрабавалі. І вось зранку яшчэ да праверкі да нас у камеру залятаюць з крыкамі: «Каму там месца не хапае»? Ну і вывелі спачатку сукамерніка Сашу ў душ. Збілі там. А пасля забралі маладафронтаўца Дзяніса Урбановіча як «самага галоўнага змагара» і таксама збілі. Потым нас усіх вывелі на калідор, ледзь не на шпагат паставілі. Мне таксама дасталася палкай па азадку. Але ў параўнанні з тым, што зрабілі з Дзянісам — гэта, канечне, нішто. Пасля ўсёй гэтай сітуацыі і калі Дзяніс выйшаў на волю ды распавёў пра ўмовы на Жодзіна ў СМІ, нас называлі самай «пеўневай камерай».\nЧытайце. «У Жодзіне адвялі ў душавую і сталі дубасіць. А пры вызваленні міліцыянер сказаў: «Давайце яму дубінку ў сраку засунем»\nДаставалася не толькі сукамернікам Аляксея. З яго словаў, з іншых камер таксама перыядычна чуліся стогны і крыкі. Так, у адной з суседніх «хат» асуджаным удалося схаваць адну падушку. Пасля таго, як супрацоўнікі выявілі гэта, пачалі збіваць мужчыну, што «правініўся».\nСукамернікамі Аляксея былі ў асноўным студэнты, затрыманыя пасля Дня Волі. А таксама інжынер, менеджар, вернік, юрыст. Былі і выпадковыя людзі, што трапілі пад хапун. Так, аднаго з мужчын забралі на Пушкінскай, калі той ішоў па піва.\n«Ëн расказваў, што зусім не цікавіўся палітыкай, апалітычны, але пасля сутак выйшаў амаль змагаром», — смяецца Аляксей.\n«Нас, канечне, спрабавалі зламаць маральна, прынізіць як мага мацней, але абстаноўка ў камеры была неверагоднай. Праз 10 дзён мы з хлопцамі так зрадніліся, што, калі развітваліся, — ледзь не плакалі».


Характарыстыка і граматыка[правіць | правіць зыходнік]\nЯн Вит. Историја Славеносрбскего језыка Архівавана 25 жніўня 2018.. Izviestija.org. 2012\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Славянасербская_мова&oldid=4025174"


Прэзідэнт Эстоніі абвясціла рускую мову пагрозай для дзяржаўнасці\n04.04.2019 / 19:26\nПрэзідэнт Эстоніі абвясціла рускую мову пагрозай для дзяржаўнасці 28\nПрэзідэнт Эстоніі Керсці Кальюлайд заявіла, што выкладанне рускай мовы ў школах краіны з'яўляецца пагрозай для эстонскай мовы і культуры, паведамляе Postimees.\n«Бестэрміновы працяг двухмоўнай школьнай сістэмы з'яўляецца пагрозай для існавання эстонскай мовы і культуры і ніяк не павялічвае згуртаванасць эстонскай дзяржавы», — сказала Кальюлайд.\nПаводле яе слоў, у краіны ёсць адзіная дзяржаўная мова і перад Эстоніяй стаіць задача, каб усе выхаванцы ў дзіцячых садках і выпускнікі школ гаварылі па-эстонску. Палітык падкрэсліла, што нізкі ўзровень валодання эстонскай мовай прывёў да таго, што ў буйных гарадах існуе сацыяльная ізаляцыя прадстаўнікоў рускай абшчыны. Яна таксама адзначыла, што ў краіне па-ранейшаму няма школ і дзіцячых садоў, якія працуюць цалкам на эстонскай мове.\n04.04.2019 / 19:29\nНу, ім няма чаго баяцца, у іх расейскай мовы няма, ну, я ня чуў...\nСказала тое, што ёсьць! Расейская мова - гэта забойца нацыянальных моў і культур. Беларусь гэтаму прыклад. Гэтаму прыклад і шматлікія народы паняволяныя імпэрскай Расеяй, мовы якіх зьнішчаны Масквой.\nАбсалютна разумная и своечасовая прамова !


Новы сезон прэміі Гедройца адкрыты – Беларускi ПЭН\nЛюдзі Слова ў няволі (23)\nПЭН » Навiны » Навіны ПЭНа » Новы сезон прэміі Гедройца адкрыты\nНовы сезон прэміі Гедройца адкрыты\nБеларускі ПЭН-цэнтр, Саюз беларускіх пісьменнікаў, Пасольства Рэспублікі Польшча ў Рэспубліцы Беларусь і Польскі Інстытут у Мінску абвяшчаюць пяты сезон Літаратурнай прэміі імя Ежы Гедройца.\nСёлета журы прэміі будзе працаваць паводле новага прынцыпу: асноўныя рашэнні будуць прымацца згодна з кансэнсусам. Галасаваннем будуць вырашацца толькі спрэчныя пытанні па доўгім і кароткім спісах, пераможцы ж будуць вызначацца толькі кансэнсусам сябраў журы. Сябры журы складуць фармулёўку, за што кнізе прысуджаецца I месца. Журы прэміі будзе названае ў снежні.\nУзнагароды, якія чакаюць трох найлепшых, паводле меркавання журы, празаікаў:\n— чэк на суму, эквівалентную 10 000 еўра, ад “Ідэя Банк” — для першага месца;\n— творчая стыпендыя ў Доме творчасці пісьменнікаў (г. Вісбю, Готланд, Швецыя) — для другога месца;\n— творчая стыпендыя ў Вентспілсе (Латвія) — для трэцяга месца.\nКнігі для ўдзелу ў конкурсе можна даслаць да 31 студзеня 2016 года праз афіцыйны сайт Прэміі, на паштовы адрас: 220050, Мінск, п/с 218, а таксама на электронны адрас: [email protected]. Заяўка мусіць утрымліваць наступныя звесткі:\nПрэмія імя Ежы Гедройца ўручаецца з 2012 года. Папярэднія пераможцы Прэміі: Павал Касцюкевіч з кнігай “Зборная РБ па негалоўных відах спорту” (2012), Уладзімір Някляеў з кнігай “Аўтамат з газіроўкай з сіропам і без” (2013), Ігар Бабкоў з кнігай “Хвілінка: Тры гісторыі” (2014), Віктар Казько з кнігай “Час збіраць косці” (2015).


Дзе, з кім і ў чым сустракаць Новы год? Сімвал 2014 года – сіні драўляны конь – RH.by\n15 снежня 2013 г.\nКолькі б ні было табе гадоў, але падрыхтоўка да сустрэчы Новага года зараджае цябе энергіяй і прыносіць нейкія новыя пачуцці. Уключайцеся ў казку, іграйце новыя ролі, стварайце сабе настрой, і вы будзе бязмерна шчаслівыя.\nСімвалам 2014 года будзе Конь – сіні драўляны Конь. Асноўныя колеры года – сіні і зялёны. Конь надзелены аптымізмам, жыццярадаснасцю, любіць забавы і прастор.\nУступіць у свае правы год Каня 31 студзеня 2014 года, з наступленнем Поўні.\nПершае, што трэба зрабіць перад Новым годам, – гэта правесці генеральную ўборку. Асабліва паклапаціцеся пра тое, каб не працякалі краны, бо разам з вадой будзе “выцякаць” і ваш дабрабыт. Так як стыхіяй года будзе дрэва, добра было б расставіць па жыллі драўляныя статуэткі, сувеніры.\nА яшчэ купіце падкову і ўпрыгожце ёю ўваходныя дзверы дома – гэта на ўдачу. Сімвалам спакою паслужаць званочкі, прымацуйце іх дзе-небудзь.\nХарактар людзей, народжаных у год Каня\nГэты год прынясе ўдачу тым, хто нарадзіўся ў 1942, 1954, 1966, 1978, 1990, 2002 гадах. Такія людзі маюць стальны стрыжань у сваім характары. Энергетыка гэтых людзей вельмі моцная, яны не любяць адзіноты і часта знаходзяць “аддушыну” ў рабоце.\nНезвычайная працавітасць і ўпартасць дапамагаюць ім быць заўсёды пры грашах. Яны ніколі не маюць даўгоў. У дзелавой сферы аддаюць перавагу разумнасці і меры. Конь аднолькава падае на ногі і ад застою, і ад празмернай язды – так і пра людзей, народжаных пад гэтым знакам.\nЁсць у іх і негатыўныя якасці, якія перашкаджаюць наладжваць адносіны з навакольнымі, – гэта запальчывасць і катэгарычнасць. А яшчэ жорсткасць і сваявольства.\nЛюдзі, якім пашчасціла нарадзіцца менавіта ў год Сіняга драўлянага Каня, пазбаўленыя ўпартасці, больш адкрытыя, шчырыя, добразычлівыя. У іх няма эгаізму. Такія людзі валодаюць мяккім характарам і бяскрыўдным пачуццём гумару.\nГэта людзі з багатым уяўленнем, фантазіяй. Нестандартны тып мышлення можа ім зрабіць кар’еру ў сферы рэкламы, тэатра, мастацтва. Дадайце да гэтага далікатнае, ветлівае абыходжанне – і вось вам ідэальны вядучы, дызайнер, мастак.\nУ іх учэпісты розум, пра такіх людзей кажуць, што яны схопліваюць на ляту. Часта разумеюць тое, што ім хочуць сказаць, яшчэ да пачатку паведамлення.\nТакія людзі калі кахаюць, то без аглядкі, калі ненавідзяць, то на ўсё жыццё. Дзеля кахання яны гатовыя пераадолець любыя жыццёвыя перашкоды. У адносінах стараюцца дамінаваць, перакладваючы адказнасць, у тым ліку і фінансавую, на сябе. Здараецца, гнуць сваю лінію без задняй думкі.\nКалі кіравацца ўсходнім гараскопам, то з пункту погляду сумеснасці, Каню ідэальна падыходзяць Каза, Сабака, Тыгр і зусім не падыходзяць Пацук і Свіння. Але трэба памятаць, каб адносіны развіваліся ў любым шлюбе, трэба прыкладаць максімум намаганняў.\nА яшчэ такія людзі любяць падарожнічаць, і варта адзначыць, што яны за гады свайго жыцця ўмудраюцца пабываць у шмат якіх месцах, нават недаступных па разуменні сяброў і калег. Абмяжоўваць прастору каня зусім бессэнсоўна, аднак аднастайная дзейнасць яго будзе прыгнятаць мацней, чым любы іншы знак.\nДзе сустракаць Новы год\nСустракаць Новы год лепш за ўсё з сям’ёй і блізкай раднёй, бо Конь любіць сваю сям’ю. Так як ён па сваёй прыродзе аптымістычны, жыццярадасны, любіць прастор, забавы, то да сустрэчы і не трэба рыхтавацца неяк асабліва. Галоўнае, каб гэты дзень быў напоўнены станоўчымі эмоцыямі, смехам, весялосцю. Забудзьце пра агрэсію, дарыце людзям любоў.\nНе ідзіце супраць сваіх жаданняў, адзначце гэта свята з задавальненнем, дазвольце сабе па-сапраўднаму адпачыць і адчуць чарадзейства, якім насычана сустрэча Новага года.\nНяхай кожны імкнецца да таго, што ў большай ступені прыносіць яму радасць: пушысты снег, які іскрыцца ад узрываў феерверку, ці сустрэча з каханым чалавекам або весялосць у вялікай кампаніі – Новы год – гэта свята жыцця, яму дастаткова проста ўсміхнуцца, каб увесь год быць удачным.\nУ чым сустракаць\nПадыдзіце да выбару ўбору адказна, бо сустракаць Новы год трэба ў чымсьці незвычайным. Адзенне павінна быць у сіняй ці зялёнай каларыстычнай гаме, у такім колеры як і сімвал надыходзячага года. Усе адценні гэтага колеру будуць у пашане. Можна звярнуць увагу і на пастэльныя адценні, асабліва на крэмавыя і кафейныя. Сіні колер паўплывае на характар чалавека самым станоўчым чынам.\nКонь – жывёла высакародная, гарманічная, менавіта гэтымі якасцямі і кіруйцеся пры выбары ўбору. А яшчэ выбірайце ўсё з натуральных тканін, бо сімвал 2014 года – сапраўднае дзіця прыроды, якое жыве з ёй у поўнай гармоніі.\nПры выбары аксесуараў аддайце перавагу дэкаратыўнай заколцы, элегантнаму рэменю, вытанчанаму варыянту брошкі ці кулона. Добрым дапаўненнем акажуцца ўпрыгажэнні, асабліва з бурштыну і бірузы.\nДызайнеры раяць цяпер сукенкі А-сілуэту, мадэлі з пышнымі спадніцамі, драпіроўкамі і складкамі. Уваходзяць у моду і сукенкі, злёгку расклёшаныя знізу. У модзе і расклёшаныя рукавы і лятучыя сілуэты.\nАле перш чым купіць убор, пераканайцеся, што ў ім вы адчуваеце сябе камфортна, бо Конь не пераносіць абмежавання рухаў.\nАле памятайце, што якім б там ні быў убор – не гэта галоўнае. Галоўнае, каб вы сустракалі Новы год у добрым настроі, сярод сваіх блізкіх ці сяброў, у атмасферы весялосці і радасці. І тады можна не сумнявацца, што год прынясе ўдачу і адкрые цудоўныя перспектывы.\nВядомыя людзі, якія нарадзіліся ў год Каня\nУладзімір Караткевіч, аўтар “Рушнікоў” Вера Вярба, касманаўты Уладзімір Кавалёнак і Пётр Клімук, Муслім Магамаеў, Аляксандр Лукашэнка, Андрэй Саннікаў, Леанід Брэжнеў, Антоніа Вівальдзі, Рэмбрандт, Ленін, Гарысан Форд, Мікіта Хрущоў, Фрэдэрык Шапен.\nФота interfax.by, cs1.livemaster.ru, astrofatum.ru, v2013.ru.\nПапярэдні артыкулКуды выкінуць батарэйкі: адрасы па рэгіёне\nНаступны артыкулПяцьдзесят тысяч еўра выдзялілі для вырашэння экалогічных праблем Вілейшчыны


Торжества по случаю 500-летия Жировичского монастыря перенесены на более поздний срок –БПЦ – Зельва. Праца. Районная газета\nВторник, 27 октября 2020 г. 13:17\nОпубликовано: 12 мая, 2020 г. 40


Аб’яднаная беларуская ваенная школа — Вікіпедыя\nАб’яднаная беларуская ваенная школа імя ЦВК БССР (АБВШ) — сярэдняя ваенная навучальная ўстанова («нармальная ваенная школа») РСЧА УС СССР у Мінску ў 1921—1941 гадах для падрыхтоўкі камандных і начальнікаў кадраў.\nАб’яднаная беларуская ваенная школа імя ЦВК БССР\n5 лютага 1921—1941\nЗаходняя ваенная акруга\n1200 чалавек (пастаянны і пераменны склады)\nЗа гады працы ў школе (вучылішча) было падрыхтавана каля 3,5 тысяч камандзіраў і начальнікаў Чырвонай Арміі (РСЧА).\n2 Гісторыя найменняў\n5 лютага 1921 года па загадзе Рэўваенсавета Рэспублікі ў Мінску былі арганізаваны кароткатэрміновыя 81-я пяхотныя курсы каманднага складу. Размяшчаліся ў будынку былой Мінскай духоўнай семінарыі.\nУ гэтым жа годзе навучальная ўстанова была двойчы перайменаваная: спачатку ў курсы Саўнаркама БССР, а затым, перайшоўшы ў ваеннае ведамства (Наркамат абароны) — Мінскія пяхотныя курсы РСЧА.\n9 кастрычніка 1924 года на базе гэтых курсаў была арганізавана 7-я Аб’яднаная ваенная школа імя ЦВК БССР з трохгадовым тэрмінам навучання.\nНазва «Аб’яднаная» адлюстроўвала спецыфіку навучання: на трох аддзяленнях рыхтаваліся кадравыя камандзіры для родаў войскаў РСЧА: кавалерыі, артылерыі, пяхоты. У пералік ваенных дысцыплін уваходзілі: тапаграфія, гісторыя Грамадзянскай вайны, ваеннае мастацтва, тактыка, агнявая падрыхтоўка, інжынерная справа. Тактыка пяхоты і кавалерыі (курсанты спасцігалі джыгітоўку і прыёмы язды) вывучалася ў іх з улікам прымянення артылерыйскага агню. Амаль трэць вучэбнага часу адводзілася на агульнаадукацыйныя прадметы. На працягу вучобы курсанты праходзілі стажыроўку: на другім курсе — на пасадзе камандзіра аддзялення, на трэцім — камандзіра ўзвода.\nВаенная школа ўяўляла сабой адзін батальён трох- ці чатырохротнага складу. Першачарговай задачай АВШ імя ЦВК БССР была падрыхтоўка камандзіраў для 2-й Беларускай стралковай дывізіі Заходняй ваеннай акругі (з кастрычніка 1926 года — Беларуская ваенная акруга).\nУ лютым 1931 года ў гонар 50-годдзя наркама па ваенных і марскіх справах, старшыні Рэўваенсавета СССР (РВС) К. Я. Варашылава курсанты школы здзейснілі лыжны марш Мінск—Масква. З 6 па 21 лютага 1931 дзесяць курсантаў, здзейсніўшы 800-кіламетровы забег, даставілі К. Я. Варашылаву «Рапарт аб дасягненнях і недахопах» АБВШ і асабіста павіншавалі наркама ў Маскве[сн 1].\nУ лютым 1931 года таксама адзначалася і дзесяцігоддзе Аб’яднанай Беларускай ваеннай школы. АБВШ была ўзнагароджана ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга. Ва ўказе, падпісаным старшынёй ЦВК БССР Аляксандрам Чарвяковым, гаварылася: «Адзначаючы выдатныя заслугі Аб’яднанай Беларускай ваеннай школы імя ЦВК БССР у справе падрыхтоўкі чырвоных камандзіраў, Прэзідыум ЦВК пастанаўляе: Узнагародзіць Аб’яднаную Беларускую ваенную школу ордэнам Працоўнага Чырвонага Сцяга». Начальнік школы І. І. Васілевіч і яго памочнікі атрымалі з рук сакратара ЦВК А. І. Хацкевіча імянную зброю.\nПа ўспамінах маршала Савецкага Саюза І. І. Якубоўскага, 8 верасня 1933 годаў школу прыязджаў М. І. Калінін. На мітынгу курсанты прапанавалі назваць школу яго імем. А 6 лістапада 1933 года, загадам РВС СССР № 174, школе прысвоена імя таварыша М. І. Калініна.\n16 сакавіка 1937 года школа была пераўтворана ў Мінскае ваеннае пяхотнае вучылішча імя М. І. Калініна.\n28 сакавіка 1941 года загадам НКА СССР № 0127 перафарміравана ў Мінскае Чырвонасцяжнае танкавае вучылішча імя М. І. Калініна,\n3 ліпеня 1941 года, на падставе дырэктывы ГШ ЧА № 638/орг, было перадыслацыравана ў горад Ульянаўск і пераіменавана ў 2-е Ульянаўскае Чырвонасцяжнае танкавае вучылішча імя М. І. Калініна. Расфарміравана ў 1947 годзе.\nПасля Вялікай Айчыннай вайны 21 мая 1952 года ў горадзе Мінску было адкрыта Сувораўскае ваеннае вучылішча, якое размяшчаецца ў будынку былой школы[сн 2].\n05.02.1921 — 81-е Мінскія пяхотныя падрыхтоўчыя курсы\n03.1921 — 81-е Мінскія падрыхтоўчыя курсы каманднага складу\n05.1921 — 81-е Мінскія пяхотныя камандныя курсы\n03.1923 — 6-е Мінскія пяхотныя курсы РСЧА\n03.1924 — 7-я Аб’яднаная Беларуская камандная школа\n10.1924 — 7-я Аб’яднаная Беларуская ваенная школа\n9.10.1924 — 7-я Аб’яднаная ваенная школа імя ЦВК БССР\n1924 — Аб’яднаная Беларуская ваенная школа імя ЦВК БССР\nЗагад РВС СССР № 174 ад 6.11.1933 — Аб’яднаная Беларуская ваенная школа ім. М. І. Калініна\n16.03.1937 — Мінскае Чырвонасцяжнае ваеннае пяхотнае вучылішча імя М. І. Калініна\n28.03.1941 Загадам НКА СССР № 0127 — Мінскае Чырвонасцяжнае танкавае вучылішча імя М. І. Калініна.\n3.07.1941 дырэктывай ГШ ЧА № 638/орг — 2-е Ульянаўскае Чырвонасцяжнае танкавае вучылішча імя М. І. Калініна.\nЯн Фрыцавіч Фабрыцыус (1922 — 1923)\nЖан Іванавіч Лаур (1923 — снежань 1925)\nІван Іванавіч Васілевіч (снежань 1928—1932)\nРыгор Міхайлавіч Кобленц (студзень 1932 — красавік 1933)\nЯўген Сцяпанавіч Алёхін (1933 — ліпень 1937)\nПётр Ермалаевіч Лавягін (ліпень — лістапад 1937)\nАляксей Фёдаравіч Левашаў (люты — сакавік 1938)\nІван Міхайлавіч Пузікаў (сакавік 1938 — сакавік 1941)\nМікалай Рыгоравіч Залатухін (з сакавіка 1941)\nАндрэй Лявонцьевіч Шымковіч (з 20.05.1942)\nНічыпар Яфрэмавіч Аляксееў (з красавіка 1943 па май 1946)\nЗа гады існавання ў вучылішчы было падрыхтавана каля 3,5 тысяч камандзіраў Чырвонай Арміі.\nСяргей Васільевіч Арыстаў (вып. 1931 — экстэрнам) — палкоўнік, камандзір 1-й гвардзейскай кавалерыйскай дывізіі, камандор Ордэна Брытанскай Імперыі\nАляксандр Рыгоравіч Бадзерка — палкоўнік, камандзір 116-га стралковага корпуса\nГаўрыіл Тарасавіч Васіленка — генерал-лейтэнант, Герой Савецкага Саюза.\nІлля Васільевіч Вінаградаў (вып. 1929) — савецкі ваеначальнік, генерал-лейтэнант.\nАнтон Станіслававіч Владычанскі (вып. 1932) — генерал-маёр СССР, генерал брыгады (ПНР), камандуючы Прыморскай ВА Войска Польскага.\nМіхаіл Паўлавіч Кутузаў — генерал-маёр, камандзір 2-га гвардзейскага стралковага корпуса\nІван Іванавіч Лісаў — генерал-лейтэнант, намеснік камандуючага ПДВ.\nМіхаіл Рыгоравіч Макараў (вып. 1929) — савецкі ваеначальнік, генерал-маёр.\nВасіль Піліпавіч Маргелаў (навучаўся: верасень 1928 года — красавік 1931) — камандуючы паветрана-дэсантнымі войскамі СССР у 1954—1959 і 1961—1979 гг., Герой Савецкага Саюза.\nВалянцін Антонавіч Пянькоўскі (вып. 1927) — генерал арміі, намеснік міністра абароны СССР у 1964-1968 гадах.\nГеоргій Сяргеевіч Тамілоўскі (навучанне, 1931—1934 года) — Гвардыі палкоўнік у адстаўцы, Герой Савецкага Саюза (16 кастрычніка 1943).\nНічыпар Фаміч Цыганкоў (вып. 1933) — савецкі ваеначальнік, палкоўнік.\nМікалай Аляксандравіч Швароў — генерал-маёр, камандаваў 20-м стралковым і 3-м горнастралковым карпусамі.\nІван Ігнацьевіч Якубоўскі (вып. 1934) — маршал Савецкага Саюза, двойчы Герой Савецкага Саюза, першы намеснік міністра абароны СССР і галоўнакамандуючы Аб’яднанымі ўзброенымі сіламі дзяржаў—удзельнікаў Варшаўскага дагавора ў 1967—1976 гадах.\nПавел Марцемьянавіч Алімаў — старшы выкладчык тактыкі, пам. камандзіра і камандзір батальёна курсантаў (верасень 1939 — ліпень 1941)\nМіхаіл Якаўлевіч Дадонаў — камандзір узвода і роты курсантаў (студзень 1921 — лістапад 1927)\nВасіль Міхайлавіч Ларын — камандзір узвода і роты курсантаў (сакавік 1934 — верасень 1938)\n↑ У гэтым прабегу ўдзельнічаў курсант В. П. Маргелаў, які атрымаў з рук наркама імянны залаты гадзіннік — «цыбуліну». У далейшым, стаўшы камандуючым ПДВ, В. П. Маргелаў адрадзіў традыцыю лыжных прабегаў, якая існуе ў ПДВ дагэтуль. А. В. Вихарев Лыжный переход // Российская кадетская перекличка, №5. — 2008.\n↑ Па іншых дадзеных, будынак не захаваўся: Костин Б. А. Маргелов. — м: Молодая гвардия, 2005. — 320 с. — (Жизнь замечательных людей). — 5 000 экз. — ISBN 5-235-02846-5.\n↑ 1,0 1,1 1,2 1,3 1,4 1,5 1,6 1,7 1,8 1,9 Костин Б. А. Маргелов. — м: Молодая гвардия, 2005. — 320 с. — (Жизнь замечательных людей). — 5 000 экз. — ISBN 5-235-02846-5.\n↑ 2,0 2,1 Воложинский, В.Г. Суворовское военное училище. Минск старый и новый. Архівавана з першакрыніцы 23 жніўня 2011. Праверана 23 студзеня 2010.\nДолготович Б. Д. Объединённая белорусская военная школа - кузница кадров. — Минск: Беларуская Савецкая Энцыклапедыя, 2011. — 128 с. — 2 000 экз. — ISBN 978-985-11-0557-7.\nКостин Б. А. Маргелов. — м: Молодая гвардия, 2005. — 320 с. — (Жизнь замечательных людей). — 5 000 экз. — ISBN 5-235-02846-5.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Аб’яднаная_беларуская_ваенная_школа&oldid=3332648"\nАпошнія змены 3 сакавіка 2019 а 14:09\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 14:09, 3 сакавіка 2019.


Оркестр ''Метаморфоза'', Дмитрий Смирнов (скрипка, Россия - Швейцария) и Денис Линник (фортепиано, Беларусь - Швейцария) - 14.03.2019 - Белгосфилармония\nОркестр ''Метаморфоза'', Дмитрий Смирнов (скрипка, Россия - Швейцария) и Денис Линник (фортепиано, Беларусь - Швейцария)\nОркестр ''Метаморфоза'', Дмитрий Смирнов (скрипка, Россия - Швейцария) и Денис Линник (фортепиано, Беларусь - Швейцария) Чт 14.03.2019 19:00 Белгосфилармония, Минск 22.00 - 32.00\nКупить ''Пакуль не ідуць тытры'': канцэрт памяці Алены Цэгалка (6+) ''Пакуль не ідуць тытры'': канцэрт памяці Алены Цэгалка (6+) Вт 26.02.2019Вт\nКупить Шэдэўры сусветнага арганнага мастацтва: Марыо Чыферы (Італія) (6+) Шэдэўры сусветнага арганнага мастацтва: Марыо Чыферы (Італія) (6+) Чт 28.02.2019Чт\nФевр19:00 Белгосфилармония, Минск 12.00 - 17.00\nКупить Густаў Малер. ''Песня аб зямлі'' Ансамбль ''Камерныя салісты Мінска'' Густаў Малер. ''Песня аб зямлі'' Ансамбль ''Камерныя салісты Мінска'' Пт 01.03.2019Пт\nМарт19:00 Белгосфилармония, Минск 13.00 - 17.00\nКупить Сімфанічная музыка сучаснай Беларусі Да 80-годдзя Беларускага саюза кампазітараў Дзяржаўны акадэмічны сімфанічны аркестр Рэспублікі Беларусь Сімфанічная музыка сучаснай Беларусі Да 80-годдзя Беларускага саюза кампазітараў Дзяржаўны акадэмічны сімфанічны аркестр Рэспублікі Беларусь Сб 02.03.2019Сб\nМарт19:00 Белгосфилармония, Минск 7.00 - 9.00


Ніва № 46 (2375), 18 лістапада 2001 г.\nУ Кнышэвічах, як паінфармавала мяне салэцкае сужонства Крыстына і Яўгеній Ярашэвічы, пражывае каля сямідзесяці душ. У іх ліку пяцёра дзяцей. Тройка дзяцей вучыцца ў падставоўцы ў Бабіках, а двое ў гімназіі ў Шудзялаве. Дашкольнікаў у вёсцы няма; наймалодшае дзіця мае дзесяць гадоў. Школа ў Кнышэвічах закрыта ўжо нейкія пятнаццаць гадоў таму. Не ўсе вучні змяшчаліся ў ёй: тут вучыліся толькі старшакласнікі, а малодшыя вучыліся па прыватных кватэрах. Большасць жыхароў вёскі, як самі гавораць, „васемнаццацігодкі” — без васемнаццаці сто. Жыве тут каля дваццаці кавалераў — трэць усяго насельніцтва. Ёсць многа пустых хат, з якіх насельнікі павыязджалі найчасцей у Саколку, Беласток і Супрасль.\nПраўдзівых гаспадароў, якія толькі з гаспадаркі жывуць, толькі чатырох. Жывуць яны галоўным чынам з малака. Дваіх, у іх ліку і солтыс, маюць уласныя рэзервуары малака; у суседніх, меншых, Шчасновічах такіх гаспадароў чатырох, а ў Сухінічах таксама дваіх. У кнышэвіцкім пункце скупкі малака ёсць і агульны халадзільнік, у які малако возяць яшчэ васьмярых пастаўшчыкоў з Кнышэвіч і крыху больш са Слоі. Малако забірае цыстэрна два разы ў дзень — пасля ўдояў.\nПа-за гаспадаркай працуе дваіх мясцовых жыхароў. Тутэйшыя сяляне маюць каля дваццаці трактароў, найчасцей гэта „трыццаткі” і „Владимирцы”; большых трактароў няма. Двое гаспадароў трымае коней, але не для працы яны, толькі для разводу. Курэй людзі трымаюць толькі для сваіх патрэб.\nКалісь была ў Кнышэвічах гээсаўская крама; цяпер яе няма. Тройчы крамы адчынялі прыватныя прадаўцы, але не ўтрымаліся. Цяпер праз вёску ездзіць многа аб’язных крамаў — найбольш з Саколкі і Кузніцы. А амаль усе справы трэба афармляць у гмінным Шудзялаве.


Прокат микроавтобусов на свадьбу Белая Церковь\nПрокат свадебных авто "Лімосвіт" - Прокат лимузинов, ретро авто, свадебных авто, микроавтобусов посетить сайт\nАдрес: г. Белая Церковь, б-р. 50-лет Победы, 101, 4-й этаж\nТел.: (0456) 38-04-25, (098) 606-53-70


Карнічае — Вікіпедыя\n53°16′41″ пн. ш. 27°53′17″ у. д.HGЯO\n(Пасля перасылкі з Вёска Карнічае)\nКарнічае на карце Беларусі ±\nКарні́чае (трансліт.: Karničaje, руск.: Корничее) — вёска ў Пухавіцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Шацкага сельсавета.\nВёска з'явілася каля 1906 года. На пачатку 20 ст. уяўляла урочышча ў Амельненскай воласці Ігуменскага павета Расійскай Імперіі.\nУ 1966 г. да в. Карнічае была далучана в. Парэцкі Асавец, а ў 1968 г. в. Зімовішча. Зімовішча у 1917 г. вядома як урочышча, 2 двары, 15 жыхароў.\nпачатак XX ст. — 3 двары, 10 жыхароў.\n1 студзеня 2002 — 16 двароў, 25 жыхароў.\n↑ Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь: Мінская вобласць: нарматыўны даведнік / І. А. Гапоненка, І. Л. Капылоў, В. П. Лемцюгова і інш.; пад рэд. В. П. Лемцюговай. — Мн.: Тэхналогія, 2003. — 604 с. ISBN 985-458-054-7. (DJVU). Сустракаецца таксама варыянт Карні́ча\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Карнічае&oldid=3087561"


Што гэтыя ўстановы сабой уяўлялi – не вядома. Але ў 1913 годзе ў Горках быў надрукаваны ў друкарні В.А.Хейнкiна «Каталог кніг Горацкай бібліятэкі», у якім ёсць шмат цікавых звестак. Хутчэй за ўсё гэта каталог бібліятэкі Волфа.\nГэты каталог знайшоў у аддзеле рэдкай літаратуры Нацыянальнай расійскай публічнай бiблiятэкi ў Санкт-Пецярбургу кандыдат юрыдычных навук Данiiл Пятроў. Яго сваякі жывуць у Горках і вельмі цікавіцца гісторыяй нашага горада. Менавіта Пятроў даслаў мне гэты каталог.\nЗ каталога (ён больш за 100 старонак) відаць, што каб карыстацца бібліятэкай, трэба было атрымаць абанементную кніжку і ўнесці грашовы заклад: дарослым – адзін рубель, дзецям – 25-30 капеек. Акрамя таго была штомесячная плата: ад 10 да 25 капеек.\nВыдавалі толькі адну кнігу. Калі чытач хацеў узяць дзве кнігі або вельмі каштоўную (дарагую), то павінен быў заплаціць дадатковы (двайны) заклад.\nА што было рабіць тым, у каго не было грошай, а чытаць кнігі хацелася?\nТакіх людзей у каталогу называлі «несостоятельными подписчиками». Яны маглі ў выглядзе закладу даць кнігу, якая ў іх была. Ну а калі і такой магчымасцi не было, то трэба было знайсці «поручителя». Словам, хто хацеў чытаць, той меў такую магчымасць, толькі трэба было прыкласці намаганні.\nКнігі для чытання выдаваліся толькі на адзін месяц, а зноў атрыманыя і часопісы – на адзін тыдзень. Было пакаранне за пратэрміноўку: у першым выпадку за кожны дзень – адна капейка, у другім – тры капейкі.\nМнога гэта ці мала па тых часах? Вырашайце самі. Заробак кваліфікаванага рабочага быў у 1913 годзе 90 рублёў, а некваліфікаванага – 36. А цэны былі такія: хлеб каштаваў паўтары капейкі за фунт (400 г.), фунт ялавічыны – 12 капеек, цукру – 9 капеек, пуд мукі пшанічнай – адзін рубель 65 капеек. Вядро гарэлкі каштавала 96 капеек. Так што карыстанне бібліятэкай было адносна даступным.\nЗ «Каталог кніг Горацкай бібліятэкі» відаць, што ўся літаратура была падзелена на шэсць раздзелаў: руская мастацкая літаратура, замежная, дзіцячая, па геаграфіі і прыродазнаўстве, грамадскія пытанні і філасофскія навукі, кнігі на старажытнаяўрэйскай (іўрыт) і жаргоне (ідыш) мовах.\nКолькі ўсяго лічылася кніг, з каталога не бачна. Аднак, напрыклад, у першых раздзелах было па некалькi сотняў найменняў вядомых рускiх i замежных пiсьменнiкаў, па грамадскіх пытаннях і філасофскіx навуках мелася каля 200 найменняў. Сярод іх кніга Ф.Энгельса «Паходжанне прыватнай уласнасці і дзяржавы». Мабыць, чытаць класіка марксізму ў той час не забаранялася.\nПа геаграфіі і прыродазнаўстве было больш за 100 найменняў кніг, на іўрыце і ідыш – каля 90 найменняў.\nБыло шмат кніг вядомых аўтараў па псіхалогіi, педагогіцы, філасофіі, палітычнай эканоміі і антрапалогіі.\nБібліятэка мела і 82-томны энцыклапедычны слоўнік «Бракгаўза і Ефрона», але на дом гэтыя тамы не выдаваліся.\nЗробiм вывад: нават пражываючы ў такiм невялiчкiм павятовым мястэчку як Горкi, той, хто прачытаў бы гэтыя кнiгi, быў бы дужа адукаваным чалавекам.\nЯшчэ трэба адзначыць, што бібліятэка працавала толькі дзве гадзіны (з 15 да 17 гадзін) штодня, акрамя суботы.\nУ каталогу таксама пісалася, што бібліятэка з падзякай прымае ахвяраванні як кнігамі, так і грашыма. Быў у бібліятэцы спецыяльны сшытак, куды чытачы маглі напісаць свае пажаданні, у прыватнасці, назваць кнігі, якімі варта было папоўніць бібліятэчны фонд.\nДададзім таксама, што бібліятэка выпісвала пяць часопісаў для дарослых: «Русское богатство», «Рассвет», «Новый восход», «Новая жизнь», «Новый журнал для всех», «Вестник». Два часопісы для дзяцей: «Колосья» і часопіс на іўрыце.\nА дзе ж працавала бібліятэка? Як сведчыць у кнiзе «Позавчера и сегодня» наш зямляк, вядомы пiсьменнiк Леў Разгон, бiблiятэка знаходзiлася ў будунку дваранскага сходу. У час Вялiкай Айчынная вайны будынак быў зруйнаваны, i зараз на гэтым месцы – гандлёвы цэнтр «Малая Еўропа».\nВось што нам стала вядома з гісторыі бібліятэчнай справы ў Горках. I ўсё гэта дзякуючы знаходцы Данiiла Пятрова. Вялікае яму за гэта дзякуй!


Маці і сястра Уладзіслава Кавалёва праз суд спадзяюцца даведацца пра месца ягонага пахавання\nhttp://spring96.org/be/news/64536 2013 2013-07-19T16:41:42+0300 2013-07-19T16:41:42+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/kavaleva-lubou-aan.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЛюбоў Кавалёва і Таццяна Казяр – маці і сястра асуджанага да смяротнага пакарання і расстралянага 15 сакавіка 2012 года Уладзіслава Кавалёва, абіванавачанага ў арганізацыі тэракту ў метро ў Мінску, звярнуліся ў суд Кастрычніцкага раёна сталіцы са скаргай на неправамерныя дзеянні Дэпартамента выканання пакаранняў, Міністэрства ўнутраных спраў і Камітэта дзяржбяспекі. Родныя Кавалёва лічаць, што адмова прадставіць звесткі пра месца пахавання Уладзіслава парушае міжнародныя стандарты, а таксама звяртаюць увагу на парушэнне Закона “Аб зваротах грамадзян”.\nПа словах юрыста-праваабаронцы Рамана Кісляка, родныя У. Кавалёва абскардзілі адмову Дэпартамента выканання пакаранняў у прадстаўленні звестак аб месцы ягонага пахавання у Міністэства ўнутраных спраў. Адтуль скарга была “спушчана” ў Дэпартамент, то бок у той орган, на які яны скардзіліся – гэта першае парушэнне. Другое парушэнне ў тым, што ў адмове раскрыць родным месца пахавання дзяржорганы спасылаюцца на арт.175 ч. 5 Крымінальна-выканаўчага кодэкса, які не адпавядае патрабаванням арт. 7 Міжнароднага пакта аб грамадзянскіх і палітычных правах, які забараняе катаванні і жорсткае абыходжанне. Практыка не разгалошваць блізкім інфармацыі, дзе пахаваны расстраляны па прысуду, падпадае пад дзеянне дадзенага артыкулу.\nНа думку Рамана Кісляка, калі існуе супярэчнасць паміж Крымінальна-выканаўчым кодэксам і Міжнародным пактам, перавага павінны быць аддадзена Міжнароднаму пакту.\nМаці і сястра Кавалёва спадзяюцца атрымаць праз суд інфармацыю пра месца пахавання Уладзіслава.\n19.07.2013 Тэгі: суды, сьмяротнае пакараньне


Да Дня машынабудаўніка: фотарэпартаж з Пружанскага завода радыёдэталей — Пружаны. Погода в Пружанах. Районные будни. Раённыя буднi\nШтогод у апошнюю нядзелю верасня ў нашай краіне па традыцыі адзначаецца Дзень машынабудаўніка. Гэтае свята з’яўляецца прафесійным для калектыву Пружанскага завода радыёдэталей, які выпускае масавую прадукцыю для аснашчэння аўтамабіляў, аўтобусаў, трактароў і іншай тэхнікі, што вырабляецца беларускімі вытворцамі. Машынабудаўнічая сфера айчыннай эканомікі выпускае значную частку нацыянальнага валавога прадукту. І пэўная доля ў ёй належыць пружанцам. Зразумела, што як у маштабе краіны, так і для нашага рэгіёна падобная вытворчасць — адзін з лакаматываў сацыяльна-эканамічнага развіцця. Таму лагічна, што сітуацыя ў машынабудаўнічай сферы рэспублікі, а для нас — на заводзе радыёдэталей, знаходзіцца ў цэнтры ўвагі грамадства. Чым жыве ААТ «ПЗР», якія будуе планы на будучыню?\nНа ўчастку гальванікі работа літаральна кіпіць, дзякуючы начальніку Н.А.Дземідзюк і лудзільшчыцы Л.В.Міранюк.\nПружанскі завод радыёдэталей — з аднаго боку, невялікая часцінка цэлага шэрага машынабудаўнічых заводаў Беларусі, якія са сваёй тэхнікай «адзначыліся» амаль ва ўсіх кутках планеты. Але наўрад ці гэтую «часцінку» можна назваць дробяззю: больш за 97% вырабляемай прадукцыі завод пастаўляе на ўнутраны рынак.\nУдзельная вага ў агульным аб’ёме рэалізацыі вытворцам аўта-трактарнай тэхнікі і камплектуючых да іх складае 86-88% (у тым ліку дзве трэці адгрузак на ААТ «МТЗ»). Астатнія спажыўцы — ТАА «Палессе» (камплектуючыя для дзіцячых машынак і многае іншае для падрастаючага пакалення), ЗАТ «Атлант» Баранавічы (айчынныя пральныя машыны-аўтаматы), гандлёвыя арганізацыі і іншыя вытворчасці. Сёння завод выпускае ўсю наменклатуру аўтатрактарных жгутоў для айчыннай сельгастэхнікі, дадаткова камплектуе сваёй прадукцыяй канвеерныя лініі акцыянерных таварыстваў «МАЗ», «Гомсельмаш», «МЗКТ», «Амкадор», «БелАЗ». Гэта дазваляе айчынным прамысловым аўтагігантам не шукаць адпаведныя камплектуючыя за мяжой, як было раней. З дапамогай калектыву ААТ «ПЗР» машынабудаўнічыя прадпрыемствы па праграме імпартазамяшчэння маюць магчымасць істотна зніжаць выдаткі на канчатковы прадукт.\nЗа бездакорнае асваенне інавацый адказвае тэхнічны аддзел, у якім працуюць інжынеры-тэхнолагі Т.А.Саскевіч, В.Э.Казловіч і інжынер-канструктар Я.А.Халецкі.\nПрацуюць над асартыментам\nВідавочна, што монавытворчасць, арыентаваная толькі на адзін від прадукцыі, рызыкуе будучымі прыбыткамі і можа згубіць інструментальны і кадравы патэнцыял. Гэта ўлічваюць і на заводзе радыёдэталей, дзе паралельна з выпускам аўтамабільных камплектуючых вырабляюць і іншы асартымент: мэблевую фурнітуру, скабяныя вырабы, цокалі для лямпачак, сельскагаспадарчы інвентар і многае іншае. Разам з гэтым пашыраецца і спіс аўтатрактарных камплектуючых, асвоены выраб камплекту прыборнага шчытка кабіны сельгастэхнікі. Акрамя таго, аказваюцца паслугі іншым арганізацыям па гальванапакрыцці і рамонце абсталявання агульнага і спецыяльнага прызначэння.\nЦі спыняюцца завадчане на дасягнутым? Як расказвае дырэктар адкрытага акцыянернага таварыства «Пружанскі завод радыёдэталей» А.В.Каласей, у адпаведнасці з распрацаваным і ўзгодненым з Міністэрствам прамысловасці бізнес-планам развіцця на 2020 год, на прадпрыемстве надаецца ўвага ўсім аспектам жыццядзейнасці стабільнай арганізацыі. А іх нямала:\n— выкананне даведзеных ключавых паказчыкаў, неабходных для стабільнасці фінансава-гаспадарчай дзейнасці;\n— тэхнічнае пераўзбраенне;\n— рэалізацыя распрацаваных мерапрыемстваў па зніжэнні выдаткаў;\n— асваенне інавацыйнай імпартазамяшчальнай прадукцыі;\n— рэалізацыя плана мерапрыемстваў па энергазберажэнні;\n— стварэнне бяспечных умоў працы;\n— рэалізацыя «Праграмы павышэння якасці прадукцыі на 2016-2020 гг.»;\n— працоўны патэнцыял, павышэнне ўзроўню жыцця работнікаў.\nІ сярод гэтых задач нельга вы-дзеліць найбольш важныя: выконваць неабходна ўсе адначасова, пераадольваючы на такім шляху нямала складанасцяў. Напрыклад, сур’ёзнае выпрабаванне чакала вясной і летам бягучага года, калі ў складанай эпідэміялагічнай абстаноўцы давялося вырашаць пытанні набыцця матэрыялаў і камплектуючых, павелічэння тэрмінаў вырабу прэс-формаў, неабходных для асваення новых вырабаў, у сувязі з ростам захворванняў прафесіяналаў, занятых у іх выпуску.\nЗа аўтарытэт прадпрыемства адказваюць кантралёр А.З.Макарэвіч, начальнік АТК Г.К.Савіцкая і старшы дыспетчар Т.А.Пракопчык.\nЦі хапае сілы?\nЗ гонарам Андрэй Васільевіч адзначае, што, нягледзячы на ўсе цяжкасці, калектыў спраўляецца з пастаўленымі задачамі.\n— Калі коратка, то плануецца выкананне ўсіх даведзеных ключавых паказчыкаў за 9 месяцаў бягучага года,— пералічвае дырэктар акцыянернага таварыства.— Сёлета намі асвоены новы выраб — чахол для гнёздавых кантактаў, які забяспечвае абарону ад пранікання вільгаці і пылу. На этапе вырабу доследныя ўзоры імпартазамяшчальнай прадукцыі: ушчыльняльнікі для герметызацыі раз’ёмаў і дзве гнёздавыя калодкі. Да канца года плануецца асвоіць серыйны выпуск яшчэ чатырох найменняў камплектуючых для аўтатрактарных жгутоў.\nТаксама рэалізаваны ў рамках выканання праграмы па энерга-зберажэнні інвестыцыйныя планы па «Тэхпераўзбраенні ўчастка гальванікі з паэтапным набыццём выпрамляльнікаў», што дазволіла значна знізіць энергазатраты на ўчастку гальванічнай вытворчасці.\nАб паспяховай рэалізацыі мерапрыемстваў, накіраваных на аптымізацыю выдаткаў, сведчыць той факт, што затраты па выніках бягучага года ўдалося знізіць на 3,4% замест запланаваных на сёлета 0,8%.\nВідавочна, што гэтаму спрыяе працоўны патэнцыял калектыву завода радыёдэталей, а таксама разумная кадравая палітыка. Істотная ўвага на прадпрыемстве надаецца арганізацыі сістэмы кіравання аховай працы, якая дазваляе забяспечваць бяспеку жыцця і здароўя на ўсіх вытворчых працэсах. Для работнікаў, занятых на ўчастках з павышанай небяспекай, праводзіцца навучанне па пытаннях аховы працы.\nПытанні якасці не менш важныя пры цяперашняй канкурэнцыі сярод вытворцаў. Рэалізацыя мерапрыемстваў праграмы якасці дазваляе забяспечыць запланаваны ўзровень дэфектнасці прадукцыі: плануецца правесці сертыфікацыю ўкаранёнага ў красавіку 2020 года стандарту ISO/TS 16949, які дазволіць ААТ «ПЗР» пашырыць магчымасці экспартных паставак.\nНу, і вядома, людзі\nНа прэс-аўтаматах працуюць ліцейшчыца В.В.Карпыза і наладчык тэхналагічнага абсталявання А.Д.Рагоўскі.\nКалектыў завода значна памаладзеў, сярэдні ўзрост працоўных складае 39 гадоў. Пашырыліся і штаты: сёння на заводзе працуе больш за 170 чалавек і кожны тут на сваім месцы. Сапраўднага спецыяліста: ліцейшчыка, паяльшчыка або вязальшчыка жгутоў — сёння знайсці не так проста, ні адна навучальная ўстанова ў краіне іх не рыхтуе. Таму навучанне арганізавана непасрэдна на працоўных месцах. А каб будучыя прафесіяналы набраліся вопыту і атрымалі адпаведную кваліфікацыю, патрабуецца не адзін год. Таму кожны завадчанін, які аддаў немалую частку свайго жыцця прадпрыемству або толькі-толькі прыйшоў працаваць сюды, ацэньваецца на вагу золата, што адлюстравана ў забеспячэнні работнікаў усім неабходным для работы, быту і адпачынку.\nАдна з найбольш вопытных вязальшчыц жгутоў на ААТ «Пружанскі завод радыёдэталей» — Вольга Фёдараўна Янушкевіч. Жанчына працуе на ўчастку вязкі жгутоў даўно, набыла каштоўны вопыт, якім ахвотна дзеліцца з навічкамі вытворчасці. А каб абсталяванне не падводзіла перадавікоў, кваліфікаваную дапамогу аказвае наладчык Мікалай Іванавіч Літвіновіч.\nПредыдущая записьПіянерская дружына імя Веры Харужай СШ №3 прыняла ў свае шэрагі 39 навічкоў\nСледующая записьДэпутат Аляксандр Ляўчук падрыхтаваў справадачу аб сваёй дзейнасці і расказаў, калі сустрэнецца з выбаршчыкамі


На "Госпадзе, Цябе клічу...": шэсьць песьняў нядзельных належнага тону і чатыры наступныя:\n(Тон 6). Kaлi Tы, Судзьдзя прaвeдны, прыйдзeш у aтaчэньнi нябeсныx сiлaў чынiць спрaвядлiвы суд i сядзeш нa пaсaдзe слaвы Tвaёй, вoгнeннaя рaкa прынясe пeрaд Tвaё суднae мeсцa ўсix людзeй, aгoрнутыx стрaxaм, i Tы будзeш судзiць ixнiя ўчынкi. У тoй чaс, Xрысьцe, мoлiм Цябe, пaшкaдуй нaс i ў дабрaсaрдэчнaсьцi Tвaёй дaлучы нaс дa лiку збaўлeныx.\nKнiгi будуць рaсчынeныя, i ўсe людзкiя ўчынкi стaнуццa яўнымi пeрaд Tвaiм няўмoльным судoм; дaлiнa плaчу нaпoўнiццa стoгнaмi, кaлi грэшнiкi, плaчучы дaрэмнa, будуць aсуджaныя спрaвядлiвa нa вeчныя мукi. Дзeля гэтaгa мoлiм Цябe: “Пaшкaдуй нaс, якiя слaвiм Цябe, бo Tы aдзiны дoбры i мiлaсэрны”.\nTрубы зaйгрaюць, мaгiлы aпусьцeюць, i ўвeсь людзкi рoд з трaпятaньнeм увaскрoсьнe. Tыя, штo чынiлi дaбрo, пoўныя вясeльля ўзрaдуюццa, спaдзeючыся aтрымaць нaлeжную зaплaту; a грэшнiкi зaдрыжaць i зaплaчуць нaўзрыд, бaчaчы сябe aсуджaнымi нa вeчную кaру i aдлучэньнe aд выбрaныx. Гoспaдзe слaвы, у дaбрынi Tвaёй дaй нaм удзeл з тымi, штo пaлюбiлi Цябe.\nПлaчу нaўзрыд, кaлi ўяўляю сaбe aгoнь вeчны, цeмру i пякeльную бeздaнь, чэрвi i скрыгaт зубoў, i нeсьцixaную муку тыx, штo бяз мeры згрaшылi i Цябe, Усядoбры, злымi нaмeрaмi ўгнявiлi, сярoд якix сaмы пeршы я, няшчaсны. Aлe ў Tвaёй мiлaсэрнaсьцi, Судзьдзя дoбрaсaрдэчны, збaў мянe.\nСлaвa..: (тoн 8). Kaлi пaстaвяць пaсaды i рaсчыняць кнiгi, i Бoг сядзe нa судным мeсцы, a вaкoл Ягo сa стрaxaм стaнуць aнёлы, i рaкa вoгнeннaя пaнясe ўсix дa Ягo – якi тaды будзe жax! Штo будзeм рaбiць мы, вiнaвaтыя ў нeзьлiчoныx грaxox, кaлi пaчуeм, як Ён клiчa блaслaвёныx Aйцa ў вaлaдaрствa, a грэшнiкaў пaсылae нa мукi? Xтo змoжa пeрaнeсьцi тaкi стрaшны прысуд? Aлe Tы, aдзiны чaлaвeкa-любны Збaвiцeлю i Ўлaдaру вякoў, пeрш чым прыйдзe кaнeц, нaвярнi нaс дa пaкaяньня i зьмiлуйся нaд нaмi.\nЦяпeр..: дaгмaтык нaлeжнaгa тoну.\nСлaвa..: (тoн 8) Гoрa тaбe, душa мaя! Як дoўгa будзeш зaстaвaццa ў грaxox? Дaкуль будзeш лянiццa? Чaму ня думaeш прa xвiлiну сьмeрцi? Чaму ўся нe дрыжыш пeрaд стрaшным судoм Збaвiцeля? Чым мoжaш aпрaўдaць сябe, якi дaсi aдкaз? Учынкi твae aбвiнaвaцяць цябe, дзeяньнi твae aсудзяць цябe. Душa мaя, aпoшнi чaс ужo блiзкa, дык сьпяшaйся, пaкуль ня пoзнa, клiчучы з вeрaю: “Згрaшылa я, Гoспaдзe, згрaшылa пeрaд Taбoю! Aлe вeдaю, Дoбры Пaстыру, дабрaсaрдэчнaсьць Tвaю. Дык у вялiкaй мiлaсэрнaсьцi Tвaёй, нe aдкiнь мянe aд Cябe, aлe дaй мнe стaць па правай руцэ Tвaёй”.\nЦяпeр..: (тoн 8) Чыстaя Дзeвa, штo Бoгa ў цeлe нeвыкaзнa зaчaлa, Maцi Бoгa ўсявышнягa, прымi мaлeньнi слугаў твaix, Усячыстaя, дaючы aчышчэньнe прaвiнаў; i, выслуxaўшы мaлiтвы слугаў твaix, мaлiся зa збaўлeньнe душаў нaшыx.\nТрапары адпушчальныя: нядзельныя адпаведнага тону.


(Пасля перасылкі з NGC 1976)\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. M42.\n↑ 1,0 1,1 NASA/IPAC Extragalactic Database (англ.) . Position data points for object MESSIER 042 (27 лістапада 2005).(Праверана 13 ліпеня 2011)\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Туманнасць_Арыёна&oldid=3383221"


Погляд на мастацтва ў кантэксце часу | zviazda.by\nБеларусь.Belarus » Асобы » Погляд на мастацтва ў кантэксце часу\nПрацяг размовы з рэктарам Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў Міхаілам Баразной\nЗаканчэнне. Пачатак у №9.\n— Ці складваецца ўдала лёс выпускнікоў? Знаходзяць сябе ў прафесіі, у творчасці?\n— У жыцці шмат розных абставінаў: сямейных, бытавых, выпадковых. Але ў цэлым выпускнікі займаюцца тым, чым яны павінны займацца па адукацыі. Здараецца графік становіцца жывапісцам, жывапісец — графікам. Але тое, што яны абраныя прафесіяй — адназначна ў пераважнай большасці. І дзе б не знаходзіліся, гэта людзі, якія займаюцца мастацтвам. Многія дасягаюць вельмі сур’ёзных вынікаў. Сацыяльныя сеткі дэманструюць, што нашы выпускнікі заяўляюць пра сябе і далёка за межамі Беларусі. Узяць Ігара Салаўёва, які ў нас працуе штатным педагогам, і сёлета заваяваў тры вышэйшыя намінацыі на конкурсе дызайну ў Германіі, у Эсэне. Ён — выпускнік Акадэміі, які атрымаў вышэйшае прызнанне дызайнерскай творчасці, дасягнуў значных вышынь у прамысловым дызайне. Ёсць студэнты, хто атрымліваў узнагароды конкурсу інавацыйнага дызайну «Pushka». Ці, напрыклад, Фёдар Шурмелаў, графік, летась стаў пераможцам конкурсу «Дэбют» краін СНД. Або Канстанцін Касцючэнка, які раней, у 2016 годзе, таксама стаў уладальнікам прэміі «Дэбют». Мы сочым і за кар’ерай выпускнікоў іншых факультэтаў. Кірыл Дэцэвіч, напрыклад, быў адным з нашых лепшых студэнтаў тэатральнага факультэта. Сёння ў тэатры імя Пушкіна ў Маскве ён стаў прыкметным акцёрам, а таксама ўдзельнікам многіх кінапраектаў. Хтосьці з аператараў працуе ў Галівудзе. Нашы мультыплікатары — на Саюзмультфільме ў Расіі. Мы рады гэтым поспехам, фіксуем іх для сябе, запісваем у гісторыю Акадэміі. Ведаем кожны ўстаноўлены помнік, які зрабілі нашы выпускнікі. Напрыклад, дыпломная праца Аляксандра Сакалова (скончыў Акадэмію ў 2014 годзе) адлітая ў бронзе каля кардыялагічнага цэнтра ў Мінску. Нацыянальны конкурс кнігі — таксама месца, дзе нашы мастакі, іх дыпломныя працы праяўляюць сябе. І нашы кінематаграфісты, тэлевізійшчыкі дасягнулі многага. Неяк я вырашыў паглядзець, чаго мы за 10 гадоў дасягнулі. Нават сам здзівіўся: многае зроблена! І будынкі МЗС, і клінікі, дзіцячыя садкі, культавыя збудаванні. Усюды ёсць нашы працы і цікавасць да іх. Мазаічная школа адчувае сябе вельмі добра. У нас дзве выставачныя залы. Ёсць студэнцкі цэнтр сучаснага мастацтва. Мы стварылі, я лічу, унікальныя праекты, якія былі паказаны двойчы ў Мастацкай акадэміі Дрэздэна, у Літоўскай акадэміі, у Вене праектаў пяць. А цяпер будзе функцыянаваць тэатральная зала. Мы зможам паказаць гледачу шмат цікавых работ, бо да пачатку рамонта ва ўсіх нашых спектакляў, якія ішлі адкрыта, заўсёды быў аншлаг. На іх квіткі нельга было купіць. Таму, я думаю, што новыя тэхнічныя магчымасці дазволяць паказаць грамадскасці цікавыя тэатральныя навінкі.\n— Дарэчы, на беларускай мове многія студэнты размаўляюць?\n— Трэцяя частка.\n— А выкладчыкі?\n— Іх таксама нямала. Па-першае, я вяду Савет Акадэміі на беларускай мове. Справаводства на тры чвэрці ў нас беларускамоўнае. Я заўсёды размаўляю на роднай мове з задавальненнем. Між іншым, з шасці маіх кніг, якія выдадзены, чатыры — на беларускай. Адзінае, што інтэрнацынальнасць студэнтаў мае нюанс. Вось, напрыклад, у нас кітаец, амерыканец, які беларускую мову не вывучае. А еўрапейцам яна цікавая. Хачу сказаць, што менш беларускай мовы не стала. Прынамсі, калі я вучыўся, у перапісцы не было гэтай мовы. А цяпер, як ужо адзначаў, справаводства ў асноўным на беларускай.\n— Сёння існуе дэфіцыт на добрых рэжысёраў, акцёраў, мастакоў. Вядома, учарашні выпускнік — гэта яшчэ далёка не майстар, які адбыўся. Але ж маладыя людзі прайшлі добрую прафесійную школу, яны падрыхтаваныя, хочуць рэалізаваць сябе, поўныя здаровых амбіцый… Ці, можа, усё выглядае па-іншаму?\n— Калі вярнуцца ў гісторыю, паглядзець крытыку перыяду імпрэсіяністаў і пазней, пра недастатковую прафпадрыхтоўку на пачатку мінулага стагоддзя казалі больш, чым цяпер. Гэта натуральны працэс, калі школа пастаянна звяртаецца да папярэдніх традыцый, як да больш важкіх, больш значных, прафесійных. Але мы рэдка ацэньваем тое, што адбываецца ў наватарскім стылі. Яго таксама неабходна ўлічваць. Напрыклад, мяняецца архітэктура, значыць, павінна мяняцца і форма скульптуры, манументальнага мастацтва. Яны не могуць ізалявана існаваць. Змяняецца кніжны дызайн, паліграфія, пашыраюцца яе магчымасці. З’явіўся інтэрнэт, і лагічным было чакаць, што зменіцца кніжная і камп’ютарная графіка. Рэчы не могуць быць застылымі ў стылі рэнесансу, барока або сацыялістычнага рэалізму. З часам мяняюцца ўмовы… Шкляныя памяшканні патрабуюць іншага жывапісу ў іх. Экслібрыс мяняецца на іншыя формы. Цяпер ён сам становіцца станковай формай ці формай экслібрыснай графікі і з’яўляецца чымсьці ўжо самастойным, а не формай вырабу знакаў. Выпускніку архітэктурнага факультэта мы не прад’яўляем патрабаванні, каб ён змог адразу ж не толькі спраектаваць, але і пабудаваць мост праз Місісіпі ці Хуанхэ. Ён павінен сам дайсці да таго моманту, калі становіцца генеральным канструктарам. Таксама і з маладым мастаком, з маладым рэжысёрам. Развіццё — галоўны элемент усяго выхаваўчага працэсу. Што сказаць аб прафесійнай падрыхтоўцы маладых людзей? Тут няма адзінага рэцэпта. Нават у рамках адной прафесіі курс на курс не падобны. Так адбываецца і ў сістэме прафесійнай падрыхтоўкі. Яшчэ мы заўважылі, часам самастойная падрыхтоўка не горш падрыхтоўкі навучэнцаў сярэдніх спецыяльных навучальных устаноў. Ёсць тэндэнцыя: хто не вучыўся ў мастацкім вучылішчы, могуць паказаць добры вынік. Нават па такіх складаных спецыяльнасцях як кампазіцыя ў выяўленчым мастацтве.\n— Методыка выкладання таксама мяняецца?\n— У аснове дасягненняў у творчай прафесіі ляжыць усё ж такі акадэмічны базавы падмурак. Яго лёгка страціць і адначасова страціць свой твар. Ужо лепш мець імідж празмерна кансерватыўнай навучальнай установы. У нас ёсць гэтая кансерватыўнасць у добрым сэнсе. І конкурс паступлення ў Акадэмію не прымушае нас пасыпаць галаву попелам, саромецца нашай працы. Актыўны ў нас і працэс укаранення маладых педагогаў у выкладанне. Ёсць тыя, хто не бачыць сябе па-за акадэмічнай манерай — такіх нямала. Але мы Акадэмію не ператвараем у манастыр. Не абмяжоўваем студэнтаў ад сучасных ведаў у свеце сучаснага мастацтва. На базе Акадэміі рэгулярна праводзім выставы не толькі нашых студэнтаў, педагогаў, але і выставы замежных аўтараў. На лекцыях па гісторыі мастацтваў у нас чытаюць пра найноўшыя плыні ў выяўленчым мастацтве, у дызайне. Лічым, што нашы студэнты павінны быць «узброеныя» сучаснымі ведамі. Педагогі таксама інтэграваныя ў мастацкае жыццё сучасных, канцэптуальных формаў творчасці. Але базавай асновай навучання застаецца акадэмічная традыцыя. Хачу з гонарам сказаць, што мы ніколі не былі рамесным вучылішчам. Мы — Акадэмія! А акадэмічны дух выдатны яшчэ і навуковай дыскусіяй аб шляхах развіцця мастацтва. Мы абмяркоўваем са студэнтамі многія праблемы. Таму ў нас заўсёды лунае дух філасофскага асэнсавання. І пытанні светапогляду нашага сучасніка для нас — не пустыя словы.\n— Мяркую, да наватарства ў педагогіцы вы ставіцеся станоўча. Але прынцыпы акадэмізму адстойваеце з усёй прынцыповасцю…\n— Лічу, што пытанне «А што інавацыйнага вы бачыце ў мастацтве?» няправільнае. Мастацтва, як творчая дзейнасць, інавацыйная па сваёй сутнасці. Няма сэнсу ў паўтарэнні чагосьці. Яно пастаянна ў абнаўленні. І лічу, што інавацыйнасць не можа прыходзіць толькі, напрыклад, у замене фарбаў алейных на больш экалагічныя — акрылавыя. Пэндзлі, якімі мы працавалі студэнтамі ў сямідзесятыя гады, ужо замянілі на іншыя. Інавацыі павінны прыйсці ў выглядзе новых матэрыялаў, новых палотнаў, падрамніку, мальбертаў. Тое, што мастак выкарыстоўвае камп’ютар, таксама норма. Але сама сутнасць прафесіі — акадэмічныя навыкі. Як гэта можа стаць інавацыйным? Я за традыцыі, якім ужо не адно стагоддзе. Бо, на мой погляд, чалавек сам мала змяніўся. Іншая толькі форма яго адзення, можа быць нейкія манеры… А па сутнасці стаўленне да дабра і зла ў многіх тыя ж самыя.\n— Вядома, моладзь заўсёды кудысьці «заносіць». І тут важна захаваць тое, чаго няма ў многіх краінах з, вялікімі, здавалася б, традыцыямі. Напрыклад, у шэрагу еўрапейскіх краін сёння не ведаюць, што такое класічны рэалізм у жывапісе. Як захаваць школу? Ёсць трывога аб тым, што з ёй будзе ў будучыні?\n— Трывога ёсць. Але гэта не катастрофа, якая адбываецца ў адукацыі. Так, мы не разбэшчаны колькасцю класічных твораў мастацтва XVIII–XIX стагоддзяў, што прадстаўлены ў музейных калекцыях, выставачных залах, грамадскіх будынках, як гэта ёсць у заходніх краінах, дзе можна знайсці працу выбітнага майстра ў невялікім раённым музеі. Існуе аб’ектыўная рэальнасць, калі ў 1945 годзе Беларусь была выпаленай зямлёй, пазбаўленай вялізнага пласта матэрыяльных, культурных каштоўнасцяў. Гэта і архітэктура, і дэкаратыўна-прыкладное мастацтва, у тым ліку крыж Еўфрасінні Полацкай. Цікавасць моладзі да фігуратыўнага метаду абумоўленая тым, што існуе недахоп артэфактаў, помнікаў такога мастацтва ў нашым асяроддзі. Імкненне стварыць камфортнае для сябе эстэтычнае асяроддзе стымулюе цікавіцца тым, чым ужо не цікавяцца на Захадзе: ні імпрэсіянізмам, ні сімвалізмам, ні экспрэсіянізмам, ні плынямі неа-прымітывізму. Сюррэалізм у беларускім мастацтве адкрылі ў 70–80‑я гады мінулага стагоддзя, калі ў Еўропе ён ужо скончыўся. Пра яго там сталі забываць, а ў нас ён толькі з’явіўся. Думаю, мы яшчэ вельмі доўга будзем цікавіцца не проста формай, але і чалавекам, яго пачуццямі, эмоцыямі — гэта якраз сфера фігуратыўнага мастацтва. Наш чалавек вельмі змяняецца, гэта цікава. І нават не абавязкова маляваць самога чалавека, дастаткова адлюстраваць яго асяроддзе і гэта многае пра яго раскажа, як, напрыклад, нацюрморт народнага мастака Беларусі Мая Данцыга аб Вялікай Айчыннай вайне. Там няма чалавека, але ёсць прадметы, якія кажуць пра яго светапогляд. Я бачу цікавасць да новых сінтэтычных формаў, але не бачу набліжэння той мяжы, калі цікавасць да фігуратыўнага мастацтва — натурнага, рэалістычнага — згасне канчаткова. Неабходна ўлічваць яшчэ і рынкавую сітуацыю. Аўтар — гэта чалавек, якому неабходна падтрымліваць свае жыццёвыя і сямейныя рэсурсы. Рынак не заўсёды нас задавальняе. Дзесьці мы спрабуем пад яго падладжвацца, дзесьці хочам змяніць. Мы сталі больш інфармацыйна насычанымі і пачынаем ўплываць на фарміраванне пакупніка, мяняць яго густы, адносіны, інфармаваць яго. Таму сітуацыю не бачу жаласнай, наадварот, яна вельмі цікавая.\n— Чаму ў нас лічыцца, што сучаснае мастацтва — гэта абавязкова авангард, абстракцыя? Няма тут скажэння, падмены паняццяў? Бо рэалістычнае выяўленчае мастацтва таксама сучаснае. І, можа, варта браць пад увагу больш працяглы часовы адрэзак, калі разглядаеш творчасць мастакоў-сучаснікаў?\n— Я супраць таго, каб лічыць сучасным мастацтва, створанае толькі ў бягучым годзе. Яно павінна адлюстроўваць пэўны перыяд часу: пяць, дзесяць, пятнаццаць, дваццаць гадоў. І зыходзячы з вопыту выстаў, калі паказваюцца працы, напрыклад, XVII стагоддзя, то даволі часта такія артэфакты актуалізуюцца. Сучаснае мастацтва — гэта працэс бясконцай дыскусіі. Працы, створаныя ў апошнія тры дні, могуць быць нецікавымі. А калі нецікавыя, значыць, не зусім сучасныя. Можа быць, цікавасць пазней з’явіцца, а можа быць ніколі. Сучаснае — значыць цікавае сучасніку.\nДобра мець справу з прафесіяналам. Нават у размове. Тады яе сутнасць атрымліваецца больш прадметнай, а ісціна бачыцца без усялякай залішняй двухсэнсоўнасці. Мы гаварылі пра мастацтва з Міхаілам Баразной — чалавекам, як прынята казаць у такіх выпадках, вельмі вядомым у пэўных колах. Вядомасць гэтая мае дачыненне, перш за ўсё, да сферы культуры. Міхаіл Баразна вельмі паважаемы як спецыяліст у галіне мастацтвазнаўчай крытыкі. І нездарма, бо вялікі знаўца ў гэтай справе. Адсюль і аўтарытэт. А яшчэ — сам рэалізуе сябе ў творчасці. Сур’ёзна займаецца, і не без поспехаў, графікай з элементамі фотаінсталяцыі. Адным словам, мастацтва — а менавіта пра яго была наша размова, — гэта жыццё Міхаіла Баразны, дзе яно акрэслена ў дастатковай меры глыбока.\n— Вам, як спецыялісту, добра вядомая гісторыя развіцця беларускага жывапісу. Ці можна даваць ацэнку сучаснаму стану гэтага віду выяўленчага мастацтва ў параўнанні? Калі так, то якім яно вам падаецца?\n— Вельмі складана параўноўваць. Хоць ёсць, напэўна, нейкія падобныя рэчы. Дапусцім, беларускі мастак Аляшкевіч, які жыў у ХІХ стагоддзі, атрымаў адукацыю ў Францыі, быў прафесарам Пецярбургскай акадэміі мастацтваў. Вядома, ён быў звязаны з родным краем. Але няпроста ацаніць яго ўплыў. Казаць пра яго ў тым часе даволі складана. Хоць і цяпер ёсць маладаследаваныя працы беларускіх аўтараў, якія знаходзяцца па-за межамі Беларусі. А наогул творы, якія ўваходзяць у гісторыю беларускага мастацтва, выхоўваюць гонар за тое, што Смуглевіч з Беларусі, што крыж Лазара Богшы зроблены тут. Не кожная краіна можа сказаць: тут Шагал працаваў, жыў і працаваў Малевіч. Беларусы заўсёды знаходзіліся ў кантэксце сусветнай мастацкай практыкі.\n— Якія тэндэнцыі ў нацыянальным выяўленчым мастацтве найбольш відавочныя ў апошняе дзесяцігоддзе?\n— Адна з такіх рысаў — дзённік вандроўніка. Калі для многіх еўрапейцаў не так цікавыя піраміды, то нашы мастакі адчуваюць захапленне ад іх. Я бачу ў тым добры знак. Мы не «зацёртыя», мы ўспрымаем свет адкрытымі вачыма. Падаючая Пізанская вежа для многіх — аб’ект турыстычнага наведвання, а наш мастак адчувае пры гэтым каласальны прыліў пачуццяў. Вялікі пласт выказванняў вандроўніка ў мастацтве відавочны, выразны.\n— Па-вашаму, беларускія мастакі ў большай ступені цяпер знаходзяцца ў працэсе пошуку. А калі абстрагавацца ад кагорты падарожнікаў, калі глыбей зірнуць, што характэрна для апошняга дзесяцігоддзя?\n— Прыкметна паважлівае стаўленне да тэхнікі выканання. Чаго б гэта не тычылася — відэаінсталяцыі, перформансу, жывапісу або графікі — беларускія мастакі да выканальніцкага майстэрства адносяцца асабліва. У мастацтве цяпер менш прысутнічае літаратурны складнік. Нашы графікі дасягнулі ў сярэдзіне 80‑х гадоў прыкметных поспехаў у ілюстраванні паэзіі, прозы, фальклору. Але гэта ўсё апора на літаратуру. Шмат у чым паўплывала на беларускага мастака не падзенне Берлінскай сцяны, а Чарнобыль. Бо пасля красавіка 1986 года афіцыйнае мастацтва само па сабе знікла, яно стала бессэнсоўным, бескарысным. Кожная сям’я на сабе адчула ўплыў Чарнобыля, змяніўся светапогляд. Мастак стаў больш засяроджаным на праблемах ўнутранага свету.\n— У якой меры ў галоўнай мастацкай навучальнай установе краіны, акцэнт робіцца на захаванне беларускай мастацкай школы?\n— Гэта галоўны акцэнт. Зыходзячы з таго, што адбываецца ў суседніх мастацкіх школах, у балтыйскіх краінах, мы робім усё, каб захаваць своеасаблівасць нацыянальнай мастацкай школы і даць студэнтам не толькі ўніверсальныя навыкі, веды ў мастацтве, але і паказаць традыцыі. Хоць эксперыментальнага ў адукацыі ўжо шмат, веды ў галіне гісторыі мастацтваў у студэнтаў шырокія, апошнія дасягненні ім знаёмыя. Мы імкнемся зрабіць так, каб не выклікаць у студэнта агрэсіўнага стаўлення да нейкага віду творчай практыкі. Але ўсведамляем, што лёгка растварыцца ў навакольным свеце сучаснага мастацтва. Ёсць у нас шмат у чым лідзіруючыя пазіцыі: упэўнены, кафедра графікі ў нашай Акадэміі — адна з самых лепшых у Еўропе. Гаворым пра гэта з пазіцыі гонару за нацыянальнае мастацтва, жадаем, каб гэтая традыцыя жыла і развівалася. Тое ж тычыцца і манументальнага мастацтва.\n— Якія ўсё ж выкладчыцкія падыходы культывуюцца ў Акадэміі мастацтваў? Тут рыхтуюць чалавека з пэўнай прафесіяй ці арыентуюцца на творчую асобу?\n— Гэтыя пытанні можна сумясціць і атрымаецца правільны адказ. Бо мы маем справу з чалавекам, які ўжо думае. У Акадэміі працуюць з асобай. Тут сакрэт просты: калі бачыш, што чалавек неардынарны, адораны — не нашкодзь.\n— Што асабіста вы лічыце галоўным у сваёй творчасці як графік?\n— Для мяне галоўнае думаць і ствараць. Каб гэта жаданне не спынялася. Канцэптуалізм моцна ўплывае. Я да сваіх прац стаўлюся эмацыйна. Тое, чым хочацца падзяліцца — самае галоўнае. Шмат у чым я нават «усёедны». У мяне няма такога, што калі я чорны квадрат намаляваў, значыць я ў жыцці буду рабіць толькі чорныя квадраты. Мяне можа нейкая абстрактная рэч, тая ж тэкстура натхніць. Гэта можа быць архітэктурны матыў, пейзаж, партрэт. Галоўнае, каб адпавядала эмацыйнаму стану. Напэўна, у сваёй творчасці я ў меншай ступені жадаю камусьці спадабацца.\n— У сваіх творах вы імкнецеся да таго, каб выхаваць эстэтычны густ гледача?\n— Напэўна, так. Агрэсіўнай накіраванасці ў маёй творчасці няма і не будзе. На сённяшні дзень у маім творчым лёсе няма эпатажу. Я заўсёды ставіўся з павагай да навакольнага свету, з любоўю, з беражлівасцю да прыроды, людзей. Мне цікавей пазнаваць свет, а не разбураць, ірваць на кавалкі.\n— У чым ваша філасофія як мастака?\n— Філасофія ў маім разуменні — гэта праява мудрасці. А мудрасць — якасць узросту. Філасофія — гэта вельмі складаны комплекс ведаў. Таму я б спрасціў пытанне, напрыклад: у чым маё разважанне? І я пра тое казаў. Да міру я стаўлюся як да рэчы стваральнай, і сам хацеў бы ў ім быць у такой ролі. Назваць сябе філосафам я не рызыкну. Бо крыху ведаю, што гэта за прафесія. Не хочацца быць дылетантам — у гэтым мая філасофія.\n— А давяраеце ў творчасці ўласнай інтуіцыі?\n— Так, інтуіцыя — гэта сціснуты ў часе вопыт. Ён дазваляе мне давяраць інтуіцыі. Не ва ўсіх, але ў большасці выпадкаў. Пакуль мая інтуіцыя нічога дрэннага мне не падказала...\n— Якую ацэнку выстаўляеце, як правіла, сваім працам?\n— Гэта частка майго жыцця, чатка сутнасці, ад якой не магу адмовіцца. Ні ад творчасці, ні ад сваіх работ.\n— Якім вам бачыцца заўтрашні дзень у беларускім выяўленчым мастацтве?\n— Яркім. Я не ідэаліст, але мне ён бачыцца годным. Бо патэнцыял вельмі істотны. Дасягненні школы дазваляюць казаць аб тым, што нашы мастакі могуць знайсці адэкватную пластычную мову, якая зразумелая не толькі ім самім, але і грамадзянам іншых дзяржаў, іншым мастакам. Наша мастацтва знаходзіцца ў стане ўступлення ў актыўны дыялог. У новага пакалення ўжо няма моўнага бар’ера. Выяўленчае мастацтва да таго ж працягвае ўдасканальваць сваю ўніверсальную мову. Таму я бачу будучыню упэўненай, яркай. Вядома не без цяжкасцяў. Я кажу пра тое моладзі, у якой ёсць прага тварыць. Хоць само мастацтва — гэта не такая ўжо гладкая дарога. Гэта цяжкі шлях. Але без веры ў будучыню немагчыма нешта ствараць.\n6872 Лукашэнка: «Галоўным крытэрыем для супрацоўніка КДБ з'яўляецца патрыятызм, недапушчэнне любых праяў карупцыі, а асабліва здрады»\n4796 Урач — пра тое, як цяпер праяўляе сябе каранавірус\n4539 Старадаўнія сядзібы Гродзеншчыны. Шукаем балі, прывідаў і натхненне\n3891 Іван Крупко: Забеспячэнне харчовай бяспекі — найважнейшы напрамак нацыянальнай палітыкі\n3770 Арктычнае ўварванне на змену цёпламу паветру. Калі чакаць першы снег? Прагноз ад Дзмітрыя Рабава\n3307 Як стаць чэмпіёнам свету? Георгій Выдзерка — пра шашкі, формулу поспеху і талісман\n3046 Харчовая бяспека. Гародніны і бульбы хопіць усім\n2516 З «шэрымі» выплатамі цяпер лепш не рызыкаваць\n2490 За бульбай, рыбай, салам — на кірмаш!\n2440 На краі бездані. Чаму Латвію захліснула пандэмія?


04.12.2018 / 10:47 2\nУзбек нелегальна перайшоў беларуска-літоўскую мяжу ў шапачцы з фольгі, каб падмануць цеплавізар 11\nАсцярожна: праз цёплую зіму ў Гродне прачнуліся кляшчы 3\nКаля Дома ўрада сёння гуляла курыца. Абсалютна дагледжаная ФОТАФАКТ 13\nНасельніцтва Украіны паменшала да 37 мільёнаў чалавек. У 1993-м было 52 мільёны 18\nАнекдот. Што параіце для гэтага віна? 7\nАйцішніца, якую могуць аштрафаваць за абразу беларускай мовы, больш не працуе ў EPAM 20\nСярэдзіна зімы: у Мінску грыміць навальніца. І гэта не жарт! 19\nПодпіс в.а. знікне з дакументаў 2


Набор Для Изготовления Картины Со Стразами Цветной \_"Алмазная Мозаика. Цветочный Зонт\_", 40 Х 50 См, Товары Для Детей Новосибирск\nНабор Для Изготовления Картины Со Стразами Цветной \_"Алмазная Мозаика. Цветочный Зонт\_", 40 Х 50 См


У ягады па снезе\nУ бізнес праз тэхнапарк\nЗахоўваючы лепшыя традыцыі\n17.12.2020 23:42 Краязнаўства\nМы прывыклі, што ягадны сезон пачынаецца і заканчваецца летам, таму стараемся да восені як мага больш наесціся вітамінаў. А лішкі ягад нарыхтоўваем на зіму: гатуем з іх варэнне і кампоты, сушым і замарожваем. 13-гадовая Аляксандра Казінец з Талачынскага раённага цэнтра дзяцей і моладзі не згодна развітвацца з водарам свежых ягад на ўсю зіму, і разам са сваім педагогам яна другі год запар збірае журавіны з-пад снегу.“Пралескі мясцовага балота” — менавіта так назвала дзяўчынка сваё даследаванне.\n“Пра ягады з-пад снегу расказвала мне яшчэ мая бабуля, — гаворыць Ірына Анатольеўна Картавіцкая, педагог дадатковай адукацыі Талачынскага РЦДіМ. — Я дачка лесніка, бацька ўсё жыццё працаваў у лесе, а маё дзяцінства прайшло побач з бабуляй. Яна лячыла людзей зёлкамі, і мы часта хадзілі з ёй збіраць іх. Яна прасіла мяне набраць то каласкоў, то кветак, то лісточкаў, то карэньчыкаў. А зімой часта, запаліўшы лямпу, сядзелі з бабуляй на печы, і яна расказвала мне пра карысныя ўласцівасці розных раслін і пра тое, як яны кармілі і лячылі людзей у пасляваеннае ліхалецце. Асабліва мне ўрэзаўся ў памяць бабулін аповед пра тое, як дзеці чакалі, калі пачне раставаць снег, каб пайсці на балота па журавіны. Сёння пра карысць кожнай травінкі, ягадкі я ўжо сама расказваю сваім дзецям, унукам і, канечне, навучэнцам. І калі я паведаміла пра збор журавін вясной, Саша прапанавала пайсці на балота і праверыць, ці захаваліся там гэтыя ягады”.\nАляксандра ўпэўнена, што калі мы гаворым пра пацяпленне клімату, то варта знайсці ў гэтым і станоўчыя моманты. Даўно прайшлі тыя зімы з высачэзнымі гурбамі снегу. Мінулы год увогуле выдаўся маласнежным, таму да вясны чакаць не сталі. Балот вакол вёскі Мяшкова, дзе жывуць Аляксандра і яе педагог, шмат, і гэтым разам яны сталі аб’ектам іх зімовага даследавання.\n“Вада вакол купін была не замерзлай, і нам даводзілася скакаць з купіны на купіну. Трэба было добра прыгледзецца, бо лісточкі ў журавін вельмі дробныя, скурыстыя і вечназялёныя, як іголкі ў елак. Цікава, што восенню гэтыя ягады ўсе наверсе, а вось зімой хаваюцца ў імху. Відаць, прырода стварыла такі цуд, каб хаваць ад марозу ягады і каб яны не перамярзалі. Добрая захаванасць журавін тлумачыцца і тым, што яны ўтрымліваюць прыродны кансервант — бензойную кіслату. Таму іх можна збіраць нават вясной. І гэта таго варта: такога водару і смаку восенню вы не адчуеце”, — дзеліцца ўражаннямі Аляксандра.\nСёлета снегу ўжо крыху падсыпала, таму ягаднікам трэба спачатку стрэсці яго з купіны. “Шукаць ягады нам не трэба, наша балота на журавіны багатае. Бачыш купіны з імхом — так і ведай, што там будуць ягады, — дае інструкцыі дзяўчынка. — Мы з бацькамі таксама прагульваемся зімой па лесе і заўсёды стараемся сабраць хоць трошкі ягад паласавацца. Мая мама заўсёды замарожвае журавіны на зіму, але з маразілкі яны не такія — становяцца мяккімі, вадзяністымі, калі растаюць. На балоце ж яны цвёрдыя, сакавітыя і значна саладзейшыя”.\nІ Аляксандра, і Ірына Анатольеўна ўпэўнены, што зімовыя журавіны больш карысныя, чым сабраныя ўвосень, у іх яшчэ больш лячэбных уласцівасцей. Адзіная бяда, што яны не маюць магчымасці праверыць хімічны састаў ягад у лабараторыі, таму выпрабоўваюць на сабе: лечаць журавінамі і кашаль, і ангіну, і нават галаўны боль. Зрэшты, афіцыйнае пацвярджэнне тут не так і важна. Прагулкі па зімовым лесе і жменька свежых ягад кожны дзень робяць сваю справу і лішні раз пацвярджаюць, што лепшыя лекі — у лесе.\nФота Ірыны КАРТАВІЦКАЙ.\nНатхніцца музейнай справай...\nКаб напіцца чыстай вадзіцы...


8. 12. 2020, 18:04


ДАІ заклікае да пільнасці ў сувязі пагаршэннем умоў надвор’я | zviazda.by\nДАІ заклікае да пільнасці ў сувязі пагаршэннем умоў надвор’я\nПа прагнозах сіноптыкаў, у бліжэйшыя дні чакаецца пацяпленне, а разам з ім дождж, мокры снег, туман і, як следства, пагаршэнне дарожных умоў.\nКаб пазбегнуць цяжкіх ДТЗ Дзяржаўтаінспекцыя звяртаецца да ўсіх кіроўцаў з заклікам праяўляць максімум увагі і асцярожнасці на дарогах.\nУ такіх умовах надвор'я значна пагаршаецца бачнасць і ў некалькі разоў узрастае тармазны шлях. Павялічваецца небяспека заносаў і страты кіравальнасці аўтамабілем, а таксама наездаў на пешаходаў і веласіпедыстаў.\nВа ўмовах абмежаванай бачнасці або пры трапленні ў паласу туману неабходна плаўна зніжаць хуткасць, уключыць блізкае святло фар і протцтуманные фары. Не забываць правяраць спраўнасць фар, габарытных агнёў і стоп-сігналаў, а таксама часцей іх праціраць.\nВа ўмовах змянення надвор’я выбіраць хуткасць руху, дыстанцыю і бакавы інтэрвал неабходна з улікам стану праезнай часткі і канкрэтнай сітуацыі на дарозе, абавязкова прышпільвацца рамянямі бяспекі, пазбягаць рэзкіх манеўраў, паскарэнняў і тармажэнняў.\nПешаходы абавязаны пераходзіць дарогу толькі ва ўстаноўленых месцах, пераканаўшыся, што кіроўцы іх заўважылі і прапускаюць. Нават на рэгуляваных пешаходных пераходах не пачынайце пераход, пакуль усе аўтамабілі не спыняцца.\nУ выпадку вымушанага руху па краі праезнай часткі абявязкова вызначайце сябе святлоадбіўнымі элементамі (лепш, калі гэта будуць павязкі на абодвух рукавах ці камізэлька). Важна, каб святловяртальнікі не было закрытыя адзеннем, сумкай ці парасонам. Пры гэтым выкарыстанне флікераў не дае права парушаць ПДР і беспадстаўна выходзіць на праезную частку.


Віншаванне з Днём пагранічніка | Афіцыйны інтэрнэт-партал Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь\nКамандаванню, асабоваму складу, ветэранам органаў пагранічнай службы Рэспублікі Беларусь\nВіншую вас са святам - Днём пагранічніка.\nСёння для нас асаблівы сэнс і вагу набываюць такія паняцці, як стойкасць, мужнасць, вернасць прысязе і народу. Гэтымі якасцямі заўсёды вызначаюцца пагранічнікі, якія першымі сустракаюць ворага на граніцы і не шкадуючы жыцця змагаюцца з ім.\nУ наш няпросты час, як і восем дзесяцігоддзяў таму, ля рубяжоў Айчыны складваецца напружаная ваенна-палітычная абстаноўка. Несумненна, кожны з вас добра разумее, перад якімі выклікамі і пагрозамі мы стаім сёння і якое проціборства ідзе вакол нашай дзяржавы, а на перадавой лініі абароны знаходзіцеся вы - воіны з зялёных фуражках.\nУпэўнены, што сваю незалежнасць і тэрытарыяльную цэласнасць мы абаронім, калі спатрэбіцца, а пагранічнікі зробяць усё магчымае, каб свяшчэнныя рубяжы нашай Айчыны заставаліся непарушнымі. Веру ў ваш патрыятызм і прафесіяналізм.\nДзякую за актыўную жыццёвую пазіцыю ветэранам-пагранічнікам. Ваш вопыт і веды сёння асабліва запатрабаваны ў справе выхавання падрастаючага пакалення.\nЖадаю камандаванню, асабоваму складу, ветэранам пагранічнай службы і вашым сем'ям моцнага здароўя, мірнага неба, шчасця і дабрабыту.


30 кастрычніка Саюз беларускіх пісьменнікаў запрашае ўшанаваць памяць усіх ахвяр сталінскага палітычнага тэрору. У Галерэі TUT.BY (Мінск, праспект Дзяржынскага, 57, ст.м. "Міхалова"). Пачатак у 18.30. Уваход вольны. Чытаць далей...\n29 жніўня ў дзень нараджэння паэта, гісторыка і сацыёлага Эдуарда Мазько (1970-2011) яго сябры, колішнія калегі па літаратурнаму цэху і ўніверсітэту, а таксама аматары добрай паэзіі сабраліся разам, каб ушанаваць памяць заўчасна адыйшоўшага ў лепшы свет гарадзенскага творцы. Чытаць далей...\nЦягам амаль трох месяцаў у менскай кнігарні «Логвінаў» пройдуць адкрытыя лекцыі, прысвечаныя беларускім пісьменнікам, якія сталі героямі праекту «(Не) расстраляная паэзія», а 29 кастрычніка ў клубе «Брюгге» адбудзецца канцэртная прэзентацыя альбому на іх вершы. Чытаць далей...\nстаронкi: 1...1 2 3 4 5 6...14


Выказваем заклапочанасць: палітыкі становіцца больш, чым ежы | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / Выказваем заклапочанасць: палітыкі становіцца больш, чым ежы\nВыказваем заклапочанасць: палітыкі становіцца больш, чым ежы\nКубінцы не хочуць выбіраць паміж айчынай і жыццём, англічане і італьянцы не хочуць выбіраць паміж футболам і COVID.\nГаіці цяпер трэба будзе выбіраць шмат і часта: там ужо два прэм'ер-міністры і адзін прэзідэнт. Гэта значыць, вельмі шмат палітыкаў у краіне, у якой больш за палову насельніцтва жыве за рысай беднасці.\nРасіяне ж зрабілі свой выбар: мяркуючы па апытаннях — яны кідаюць піць.\nВельмі хутка раскажам пра падзеі, якія нас уразілі.\nА што ты прывёз мне з "Еўра"? — Новы штам!\nКаля 60 тысяч заўзятараў учора сачылі за матчам "Італія — Англія" на стадыёне ў Лондане. А эпідэміёлаг з СААЗ Марыя Ван Керховэ сачыла за трыбунамі.\n"Я павінна атрымліваць задавальненне, назіраючы за тым, як перадача [віруса. — Еўрарадыё] адбываецца ў мяне на вачах?" — напісала яна ў сваім твітар-акаўнце.\nКарацей, усе, хто глядзеў учора матч у Лондане, — хуценька на ізаляцыю. І тых, хто глядзеў матч на "Дынама", гэта таксама датычыцца. Так-так, мы ўсё бачылі!\nШто там наогул адбываецца на Кубе?\nКалі коратка, то найбуйнейшыя за дзесяцігоддзі пратэсты супраць камуністычнага ўрада. І гэта бясспрэчна звязана з тым, што эканоміка летась зазнала наймацнейшы спад за дзесяцігоддзі. Адбіліся і пандэмія, і санкцыі з боку ЗША.\nАсноўны пасыл пратэстаў нескладана зразумець з лаканічнага слогана, які гучаў у Гаване: "Далоў дыктатуру!".\nГэта беларусы могуць зразумець. А вось чаго многім беларусам дагэтуль не зразумець: пратэстоўцы патрабуюць паскорыць вакцынацыю. У нядзелю на Кубе было 47 смерцяў, звязаных з СOVID-19, дэманстранты незадаволеныя адказам урада на пандэмію.\n"Мы не можам больш гэтага трываць. Няма ежы, няма лекаў, няма свабоды. Яны не даюць нам жыць. Мы ўжо стаміліся", — сказаў адзін з пратэстоўцаў у размове з ВВС.\nТурызм пацярпеў праз пандэмію. Цукар, які ў асноўным ідзе на экспарт, сёлета не ўрадзіўся. Дзяржаўныя рэзервы замежнай валюты вычэрпваюцца. Чэргі па ежу растуць. Ёсць перабоі з электрычнасцю.\nТысячы прыхільнікаў дзейнага ўрада таксама выйшлі на вуліцу. Яны заклікалі абараняць рэвалюцыю. Але тую, старую рэвалюцыю 1959 года, з якой пачаліся дзесяцігоддзі нязменнага кіравання камуністаў. Прэзідэнт Мігель Дыяс-Канель ужо заявіў, што пратэсты былі правакацыяй наймітаў, нанятых ЗША для дэстабілізацыі краіны.\nПратэст на Кубе / Reuters\nА некаторыя з дэманстрантаў спявалі хіт Patria y Vida — "Айчына і жыццё". Назва гэтай песні таксама звязана з той, старой рэвалюцыяй. І яе лозунгам "Айчына або смерць", які адсылае да тых часоў, калі рэвалюцыянеры Фідэля Кастра зрынулі ўрад. Цяпер кубінцы настойваюць: і айчына, і жыццё.\nУ Гаіці нічога не зразумела\nНа востраве ўжо некалькi патэнцыйных лідараў: два прэм'ер-міністры і адзін прэзідэнт.\nАле яшчэ больш прэтэндэнтаў на ролю вінаватага ў забойстве прэзідэнта Жавенеля Маіза. У банду, паводле звестак паліцыі, уваходзіла 28 чалавек.\nУ першую ж ноч пасля забойства былі застрэленыя чацвёра меркаваных вінаватых. Цяпер паліцыя заяўляе, што арыштавала лекара, якога лічаць ключавым падазраваным у арганізацыі забойства прэзідэнта.\nГэта 63-гадовы Эмануэль Санон. Ён быў першы, хто патэлефанаваў аднаму з падазраваных у забойстве. Санон прыляцеў у краіну на прыватным самалёце ў пачатку лета. У паліцыі заявілі, што па першапачатковым плане прэзідэнта збіраліся арыштаваць, але "місія змянілася".\nЗастаецца без адказу пытанне, як меркаваныя забойцы змаглі пракрасціся на тэрыторыю рэзідэнцыі. Целаахоўнікаў забітага прэзідэнта яшчэ плануюць дапытаць.\nКіраўнік Нацыянальнай паліцыі Гаіці / Reuters\nУ Гаіці ўжо прыбыла дэлегацыя чыноўнікаў службы бяспекі ЗША. Амерыканскія войскі таксама збіраюцца адправіцца на Гаіці, каб абараняць "ключавую інфраструктуру".\nПакуль што зразумела адно: прэзідэнта забілі. А Гаіці застаецца самай беднай дзяржавай у заходнім паўшар'і.\nРускія не такія, як мы пра іх думаем\nРасіяне правялі апытанне і высветлілі, што не так ужо шмат яны п'юць. Больш за тое: 38% расіян не п'юць наогул! Праўда, палова з непітушчых — старэйшыя за шэсцьдзясят гадоў.\nЧвэрць апытаных п'юць алкаголь радзей чым раз на месяц. Некалькі разоў на тыдзень п'юць толькі 4% апытаных. Свята кожны дзень толькі ў 1%.\nІ ўсё больш расіян лічыць, што ўсе віды алкаголю негатыўна ўплываюць на здароўе. Тры гады таму такога меркавання прытрымліваліся толькі 55% апытаных. Цяпер іх больш за 80%.\nМы ні на што не намякаем, але літаральна пару дзён таму беларускае Мінздароўя расказвала: сярэдні беларус вось неяк не быў заўважаны за адмовай ад алкаголю. І гэта пры тым, што маладзейшыя беларусы якраз кідаюць піць і пераключаюцца на ЗЛЖ.\nІ ўсё роўна на аднаго беларуса, старэйшага за 15 гадоў, у нас прыпадае 10,8 літра чыстага спірту ў год. Выказваем заклапочанасць.\nЭміграцыя знешняя і ўнутраная\nБізнесмен шатландскага паходжання Джон Скот купіў ненаселены востраў. Ён абышоўся яму ў 250 тыс. фунтаў — гэта значыць па цане не самага лепшага дома ў Лондане.\nУсяго ў Шатландыі 900 астравоў, населеных — толькі 90. З улікам вострава, які цяпер належыць Скоту, 91.\nСам бізнесмен жыве ў Манака. Журналісты, вядома, тут жа пачалі яму назвоньваць, каб спытаць, навошта ён купіў ненаселены востраў.\nСкот хоча ўзнавіць на востраве традыцыйную ферму, выкапаць невялікае азярцо, каб там можна было лавіць рыбу. Адным словам, ператварыць гэта месца ў прывабны аб'ект для турыстаў.\nГэта ўсё растлумачыў BBC прадстаўнік кампаніі Скота. Сам бізнесмен даваць тлумэнні не стаў. "Навошта вам ненаселены востраў?" Мы таксама не разумеем пытання. Усё роўна што спытаць Андруся Горвата, навошта яму замак.


Матэрыялы за Ліпень 2013 гады »\n» Матэрыялы за Ліпень 2013 гады\n20-07-2013, 15:36 [ Эканоміка і права ] • Быть празднику?\nОпубликовал: gazeta | Просмотров: 792 | Комментарии (0)\nУ нядзелю, 21 ліпеня, краіна адзначае Дзень металурга. Ці будзе калі-небудзь Міёршчына яго адзначаць? З такім пытаннем звярнуўся да дырэктара таварыства з абмежаванай адказнасцю "ММПЗ-груп" С. Я. Чабуранава.\n— Шчыра кажучы, над гэтым яшчэ нават не задумваўся,— адказаў Сяргей Ягоравіч...\n20-07-2013, 15:25 [ Афіцыйна ] • "Прямая линия"\nОпубликовал: gazeta | Просмотров: 571 | Комментарии (0)\nПа пытаннях аховы навакольнага асяроддзя звяртайцеся да галоўнага спецыяліста раённай інспекцыі прыродных рэсурсаў і аховы навакольнага асяроддзя Аляксандра Яўгенавіча ВАЯВОДАВА ў панядзелак, 22 ліпеня, з 8 да 10 гадзін па тэл. 4-99-36.\nОпубликовал: gazeta | Просмотров: 4703 | Комментарии (0)


Умацоўваць сувязі, а не ўзводзіць сцены | Настаўніцкая газета\nУмацоўваць сувязі, а не ўзводзіць сцены\n20.06.2016 - 14:51Інфармацыйная гадзіна, Рознае\nГенеральны сакратар ААН Пан Гі Мун лічыць, што Еўропа рухаецца ў няправільным кірунку — трэба ўмацоўваць сувязі, а не ўзводзіць новыя сцены. Пра гэта ён заявіў, выступаючы на ХХ Пецярбургскім міжнародным эканамічным форуме (ПМЭФ-2016), паведамляюць РІА Навіны.\n“Мы бачым разрыў сувязей паміж дзяржавамі і стварэнне новых сцен. Гісторыя вучыць нас таму, што Еўропа рухаецца не ў правільным кірунку. Нам неабходна ўмацоўваць сувязі і будаваць масты замест таго, каб узводзіць сцены”, — сказаў Пан Гі Мун.\nГенеральны сакратар таксама заявіў, што ААН цалкам падтрымлівае кааліцыі, якія змагаюцца ў Сірыі супраць тэрарыстычнай групоўкі “Ісламская дзяржава”. “Сёння мы занадта многа пакутуем (ад тэрарызму) і не можам дазволіць, каб такая сітуацыя працягвалася далей, — цытуе Пан Гі Муна ТАСС. — Менавіта таму па меры таго, як мы цалкам падтрымліваем кааліцыі, якія змагаюцца ў Сірыі супраць ІД, самы час звярнуцца да першапрычын тэрарызму”. “Я прадставіў Генеральнай Асамблеі ААН каля 70 рэкамендацый, для таго каб дзяржавы змаглі вельмі ўважліва прааналізаваць іх, а потым прымяніць гэтыя рэкамендацыі па абставінах. Спадзяюся, што Генеральная Асамблея будзе падтрымліваць гэтыя рэкамендацыі. Я таксама заклікаю вас разгледзець гэтыя рэкамендацыі вельмі ўважліва і паставіць іх у ваш нацыянальны парадак дня”, — заявіў Пан Гі Мун.\nГалоўнай умовай з’яўляецца захаванне рэжыму спынення агню\nЗ другога разу…


Канвертаваць Гамбіі даласи (GMD) і Малазийский ринггит (MYR) : Калькулятар абменнага курсу\nГамбіі даласи (GMD) і Малазийский ринггит (MYR) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Гамбіі даласи і Малазийский ринггит пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 11 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Гамбіі даласи. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Малазийский ринггит валюты па змаўчанні. Націсніце на Малазийский ринггит або Гамбіі даласи канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГамбіі даласи гэта валюта, у Гамбія (GM, GMB). Малайзійскі ринггит гэта валюта, у Малайзія (MY, MYS). Гамбіі даласи таксама вядомы як Dalasis. Сімвал GMD можа быць запісаная D. Сімвал MYR можа быць запісаная RM. Гамбіі даласи дзеліцца на 100 butut. Малайзійскі ринггит дзеліцца на 100 sen. Абменнага курсу Гамбіі даласи Апошняе абнаўленне 11 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу Малайзійскі ринггит Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад Міжнародны валютны фонд. GMD каэфіцыент мае 4 ўважаецца лічбаў. MYR каэфіцыент мае 6 ўважаецца лічбаў.


Ідэальнае пюрэ: роля малака і масла - bydobry.com\nHomeЕжаІдэальнае пюрэ: роля малака і масла\nІдэальнае пюрэ: роля малака і масла\nХатняе бульбяное пюрэ. Ідэальная тэкстура і выдатныя смакавыя якасці. Хараство! Кожная гаспадыня хваліць свой рэцэпт, але лайфхакі не перашкодзіць. Усе ведаюць, што ў складзе пюрэ добра б мець сметанковае масла, малако або сліўкі. Але не ўсе ведаюць як іх правільна дадаваць.\nСакрэты на заметку:\n*** гурманы аддаюць перавагу дадаваць сліўкі тлустасцю 10%\n*** на 500 гр бульбы варта браць не больш за 100 мл вадкасці\n*** важна прагрэць малако або сліўкі перад уліваннем\n*** пажадана дадаваць не расплаўленае масла, а кавалачкам (25-30 гр на паўкіло бульбы)\nPrevious articleСырнікі. Ці так проста? З-за нейкіх папулярных памылак яны не атрымліваюцца\nNext articleРэйды па месцах несанкцыянаванага гандлю першацветамі