Генеральная Асамблея ААН уварвалася ў Нью-Ёрк, а сусветныя лідэры глядзелі: "Не выбірайце выміранне! Якое вашае апраўданне?"\nГалоўная » Артыкулы апошніх навін » Прыгодніцкія падарожжы » Генеральная Асамблея ААН уварвалася ў Нью-Ёрк, а сусветныя лідэры глядзелі: «Не выбірайце выміранне! Якое вашае апраўданне?»\nПрыгодніцкія падарожжы • Апошнія міжнародныя навіны • Урадавыя навіны • навіны • Людзі • Навіны аб устойлівым развіцці • турызм • актуальныя • Апошнія навіны ЗША\nАйса Майга запісвае агучку для камп'ютэрнага аніміраванага дыназаўра, паказанага ў новым кароткаметражным фільме для кампаніі "Не выбірайце вымірання" праграмы развіцця ААН, каб павысіць дасведчанасць аб змене клімату. Фота: Simon Guillemin\nПершы ў гісторыі фільм, які будзе зняты ў рамках Генеральнай Асамблеі ААН.\nПраграма развіцця ААН (ПРААН) прывозіць у штаб-кватэру ААН лютага, які гаворыць дыназаўра, каб заклікаць сусветных лідэраў да больш кліматычных дзеянняў,\nУ кароткаметражным фільме, запушчаным сёння як цэнтральная частка новай кампаніі агенцтва «Не выбірайце вымірання».\n«Прынамсі, у нас быў астэроід», — папярэджвае дыназаўр, спасылаючыся на папулярную тэорыю, якая тлумачыць знікненне дыназаўраў 70 мільёнаў гадоў таму. «Якое тваё апраўданне?»\nГэты першы ў гісторыі фільм, які будзе зняты ў Генеральнай Асамблеі ААН з выкарыстаннем камп'ютэрных малюнкаў (CGI), паказвае сусветных знакамітасцяў, якія агучваюць дыназаўра на шматлікіх мовах, у тым ліку акцёраў Эйза Гансалес (іспанская мова), Мікалай Вогнішча-Вальдано (дацкая), і Айса Майга (франц.).\nДалей дыназаўр падкрэслівае, што фінансавая падтрымка выкапнёвага паліва за кошт субсідый - грошай падаткаплацельшчыкаў, якія дапамагаюць спажыўцам падтрымліваць нізкі кошт вугалю, нафты і газу - нерацыянальная і нелагічная ва ўмовах змены клімату.\n«Падумайце пра ўсе іншыя рэчы, якія вы маглі б зрабіць з гэтымі грашыма. Ва ўсім свеце людзі жывуць у галечы. Ці не здаецца вам, што дапамагчы ім было б больш сэнсу, чым... заплаціць за гібель усяго вашага роду?» — кажа дыназаўр.\n«Фільм вясёлы і займальны, але праблемы, пра якія ён кажа, не могуць быць больш сур'ёзнымі», - сказала Ульрыка Мадэр, кіраўнік Бюро па знешніх сувязях і прапагандзе ПРААН. «Генеральны сакратар ААН назваў кліматычны крызіс «чырвоным кодам для чалавецтва». Мы хочам, каб фільм забаўляў, але мы таксама хочам павысіць дасведчанасць аб тым, наколькі крытычная сітуацыя. Свет павінен актывізаваць дзеянні па клімаце, калі мы хочам дамагчыся поспеху ў захаванні нашай планеты ў бяспецы для будучых пакаленняў».\nКампанія і фільм ПРААН «Не выбірай вымірання» накіраваны на тое, каб асвятліць субсідыі на выкапнёвае паліва і тое, як яны скасоўваюць значны прагрэс у спыненні змены клімату і спрыяюць няроўнасці, прыносячы карысць багатым.\nДаследаванне ПРААН, апублікаванае ў рамках кампаніі, паказвае, што свет марнуе ашаламляльныя 423 мільярды долараў ЗША штогод на субсідаванне выкапнёвага паліва для спажыўцоў - нафты, электраэнергіі, якая выпрацоўваецца пры спальванні іншых выкапнёвых відаў паліва, газу і вугалю.\nГэта можа пакрыць выдаткі на вакцынацыю супраць COVID-19 для кожнага чалавека ў свеце або заплаціць у тры разы гадавую суму, неабходную для выкаранення глабальнай крайняй беднасці.\nКампанія і фільм спадзяюцца зрабіць часам складаныя і тэхнічныя пытанні, звязаныя з субсідыямі на выкапнёвае паліва і надзвычайнай сітуацыяй у галіне клімату, больш даступнымі. З дапамогай розных мерапрыемстваў, да якіх запрашаецца грамадскасць, мэта складаецца ў тым, каб навучыць і даць голас людзям ва ўсім свеце.\nФільм «Не выбірай вымірання» быў створаны ў партнёрстве з Activista Los Angeles (крэатыўнае агенцтва, атрымала некалькі ўзнагарод), Дэвідам Літом (спічрайтэр прэзідэнта ЗША Барака Абамы) і Framestore (крэатыўная студыя Джэймса Бонда, Вартавых Галактыка, Мсціўцы End Game). Wunderman Thompson пабудаваў лічбавую экасістэму для ініцыятывы, каб даць магчымасць людзям ва ўсім свеце прымаць меры, а Mindpool распрацаваў інструмент калектыўнага ўзаемадзеяння разведкі для платформы кампаніі.\nPVBLIC Foundation, інавацыйная некамерцыйная арганізацыя, якая мабілізуе сродкі масавай інфармацыі, дадзеныя і тэхналогіі для ўстойлівага развіцця і сацыяльнага ўздзеяння ва ўсім свеце, забяспечвае стратэгічныя камунікацыі і падтрымку СМІ. Брэнд устойлівых аксесуараў BOTTLETOP і іх рух #TOGETHERBAND таксама супрацоўнічаюць з ПРААН і будуць вырабляць эксклюзіўныя тавары з бразільскім мастаком Спето, каб прынесці карысць кампаніі.\nДаведайцеся больш пра кампанію на www.dontchooseextinction.com


Канвертаваць Cardanos (ADA) і BitBars (BTB) : Калькулятар абменнага курсу\nCardano (ADA) і BitBar (BTB) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Cardano і BitBar пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 10 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Cardano. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць BitBar валюты па змаўчанні. Націсніце на BitBars або Cardanos канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nThe Cardano гэта валюта, у ні ў адной краіне. The BitBar гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал ADA можа быць запісаная ADA. Сімвал BTB можа быць запісаная BTB. Абменнага курсу the Cardano Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. Абменнага курсу the BitBar Апошняе абнаўленне 5 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. ADA каэфіцыент мае 11 ўважаецца лічбаў. BTB каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Лекі ад каранавіруса пачалі выпрабоўваць на людзях - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 19 студзеня 2021, aўторак, 18:21\nЛекі ад каранавіруса пачалі выпрабоўваць на людзях\nПрэпарат - гэта кактэйль двух антыцелаў.\nФармацэўтычная фірма Regeneron абвясціла, што ўступае ў пазнейшыя стадыі клінічных выпрабаванняў прэпарата для лячэння і прафілактыкі COVID-19 на людзях.\nПрэпарат, які пакуль называецца REGN-COV2, гэта кактэйль двух антыцелаў, якія блакуюць «спайкавы бялок» каранавіруса, паведамляе nv.ua.\nКампанія пераходзіць на заключную стадыю апошняй фазы выпрабавання, каб вызначыць, ці могуць яе лекі прадухіліць інфекцыю сярод людзей, якія нядаўна зведалі ўздзеянне віруса, напрыклад, у сваякоў хворага чалавека.\nЧакаецца, што ў гэтым даследаванні, якое праводзіцца супольна з Нацыянальным інстытутам алергіі і інфекцыйных захворванняў ЗША (NIAID), будзе зарэгістравана 2 000 пацыентаў у ЗША.\n«Мы рады супрацоўнічаць з NIAID для вывучэння REGN-COV2 у нашым імкненні да далейшага прадухілення распаўсюджвання віруса з дапамогай кактэйлю супрацьвірусных антыцелаў, які можа з'явіцца значна раней, чым вакцына», - сказаў прэзідэнт Regeneron Джордж Янкапулас.\nУ той жа час прадстаўнікі Regeneron абвясцілі, што пераходзяць да заключнага этапу выпрабавання, каб вызначыць здольнасць кактэйлю для лячэння як шпіталізаваных, так і не шпіталізаваных пацыентаў з COVID-19.\nСюды будуць уцягнутыя блізу 1850 шпіталізаваных і 1050 нешпіталізаваных пацыентаў у ЗША, Бразіліі, Мексіцы і Чылі, папярэднія звесткі чакаюцца пазней гэтым летам.\nНавукоўцы Regeneron ацанілі тысячы антыцелаў, сабраных у генетычна мадыфікаваных мышэй і людзей, выявіўшы два з іх, якія, на іх думку, найбольш эфектыўныя супраць віруса SARS-CoV-2, але не канкуруюць адзін з адным.\nКампанія выкарыстоўвае стратэгію стварэння лекаў з некалькіх антыцелаў, каб паменшыць імавернасць таго, што вірус будзе мутаваць, каб пазбегнуць блакавальнага дзеяння асобнага антыцела.\nУ мінулым годзе быў прадэманстраваны эфектыўны кактэйль з трох антыцелаў супраць віруса Эбола, таксама распрацаваны Regeneron.\nІдэя праводзіць выпрабаванні на людзях, каб паскорыць стварэнне вакцыны ад каранавіруса выклікала разлютаваныя дэбаты сярод навукоўцаў. Рэч у тым, што ў адрозненне ад іншых такіх выпрабаванняў, ад каранавіруса не існуе лекаў.\nПрыхільнікі гэтага спосабу выпрабавання на людзях кажуць, што такая стратэгія можа зэканоміць час, бо замест таго, каб праводзіць тэсты звычайным спосабам - чакаючы, пакуль вакцынаваныя людзі сутыкнуцца з вірусам натуральным шляхам, даследчыкі могуць проста заразіць іх.\nТакім чынам выпрабоўваліся вакцыны супраць брушнога тыфу, халеры, малярыі і іншых захворванняў. У выпадку малярыі добраахвотнікі засоўвалі рукі ў камеры з камарамі, каб тыя іх укусілі, і такім чынам заражалі. Але ў гэтых выпадках існавала лячэнне для тэрміновага палягчэння сімптомаў (rescue medicines) для тых, хто ўсё ж такі захварэе. Такога лячэння ад COVID-19 не існуе.\nУ папярэдняй справаздачы, апублікаванай у мінулым месяцы, Сусветная арганізацыя здароўя заявіла, што гэтыя выпрабаванні могуць даць важную інфармацыю, але іх будзе складана запусціць праз здольнасць каранавіруса «выклікаць цяжкае і смяротнае захворванне і яно вельмі заразнае».\n18:14 Журналістка Кацярына Андрэева паставіла на месца «хлопчыка»-прапагандыста Азаронка\n18:11 На инаугурацию Байдена в Вашингтон прибыли около 25 тысяч нацгвардейцев\n18:04 Мянчук абвясціў галадоўку з салідарнасці з Ігарам Лосікам\n17:56 «Саша, у нас адмена!»\n17:36 Честь может быть выше страха\n17:23 «Дэкан адмаўляе каранавірус»: у БДУІР памерлі загадчык кафедры і два дацэнты\n17:20 «Нават у Вадохрышча вы не адмыецеся»\n17:02 Каманда Байдэна прадэманстравала інаўгурацыйны плэйліст\n16:57 Фазэль расказаў, куды з Менска могуць перанесці ЧС у хакеі\n16:56 «Беларуськалій» - нашы героі!\n13.01 Командир бригады спецназа: Я предлагал ввести батальон и решить вопрос с импичментом Лукашенко проще 50,444\n15.01 Фазэлю на вока: псіхапат Карпянкоў заклікае міліцыянтаў забіваць пратэстоўцаў, каб абараніць сям'ю Лукашэнкі 44,021\n16.01 Чаму Лукашэнка хавае інфармацыю пра бацьку? 35,361\n13.01 Імправізацыя па-беларуску: новы транспартны падатак з падвохам 32,424\n13.01 Лукашэнку параілі ўцякаць як мага хутчэй 31,699\n18.01 «Карпянкоў, якога павінны выдаць міжнароднаму трыбуналу, прызнаўся ў злачынстве» 31,059\n13.01 Ад Балабы да сяржантаў: у сеціве з'явіліся асабовыя звесткі ўсіх супрацоўнікаў менскага АМАПа 24,724


Якія элементы праграмы «Якасная насенная бульба» ў ЗША? - Часопіс "Бульбяная сістэма"\nГалоўная Навіны сусветныя навіны\nЯкія элементы праграмы «Якасная насенная бульба» ў ЗША?\nв сусветныя навіны, Навіны, Селекцыя і насенняводства, Тэндэнцыя / Трэнды\nЯк вызначыць, што насенная бульба вольная ад хвароб?\nУ амерыканскай насеннай галіне бульбы складана арыентавацца. У кожным рэгіёне ці штаце дзейнічаюць свае правілы сертыфікацыі насення, што стварае няўзгодненасць.\n«Праграмы насеннай бульбы адрозніваюцца ў залежнасці ад рынкаў, якія яны абслугоўваюць. Калі штат мае значную камерцыйную вытворчасць, [яго] асноўнай мэтай можа быць забеспячэнне насеннем іх камерцыйных ферм», - кажа Ніна Зидак, Універсітэт штата Мантана, дацэнт-даследчык, спецыяліст па сертыфікацыі насеннай бульбы.\nПаводле слоў Зідак, у Мантане няма камерцыйнай бульбаводчай галіны, таму асноўная ўвага ўдзяляецца насенню.\nМэта праграмы па сертыфікацыі насеннай бульбы складаецца не ў тым, каб падаць насенне без хвароб, а ў тым, каб пераканацца, што насенне адпавядае прынятым стандартам якасці, кажа Касія Дуэлман, дацэнт і спецыяліст па насеннай бульбе Універсітэта Айдаха.\n"Праграмы сертыфікацыі насення забяспечваюць незалежную іншую праверку якасці насеннай бульбы", – кажа Алан Вестра з Асацыяцыі паляпшэння сельскагаспадарчых культур штата Айдаха, менеджэр па паўднёва-ўсходнім рэгіёне. Агенцтвы, якія праводзяць сертыфікацыю, вызначаюць, што менавіта вызначае якасць бульбы. Гэта не азначае, што орган па сертыфікацыі не можа патрабаваць адсутнасці пэўных захворванняў.\n"У многіх праграмах стандарты паказваюць на нулявую памяркоўнасць да адных захворванняў і памяркоўнасць да іншых", – кажа Дуэлман. "Некаторыя хваробы недапушчальныя толькі для насення высокіх рэпрадукцый або для ўсіх пакаленняў, прызначаных для сертыфікацыі".\nГэта азначае, што любыя партыі насення з выяўленым захворваннем не будуць сертыфікаваны, кажа Дуэлман. У іншых выпадках, аднак, можа быць устаноўлены допуск. "Калі дапушчальнае адхіленне перавышана, якасць партыі насення альбо паніжаецца, альбо яна бракуецца", – кажа яна.\nСертыфікацыя можа адрознівацца ў залежнасці ад пакалення. Сямёна высокіх рэпрадукцый (базісныя) звычайна прадаюцца іншым насенняводам, якія размножваюць іх яшчэ за год да таго, як яны стануць карыснымі для камерцыйных вытворцаў. Яны купляюць пазнейшыя пакаленні насення бульбы, звычайна пакаленні 3 і вышэй. Стандарты могуць быць вышэй для больш ранняга пакалення, бо любыя праблемы з гэтым насеннем будуць толькі памнажацца па меры таго, як яны вырошчваюцца вытворцамі насення, а затым камерцыйнымі вытворцамі.\nПраграма сертыфікацыі Універсітэта Мантаны мае бездакорную рэпутацыю. Гэта можа быць злучана з тым, што вытворцы гэтага штата канцэнтруюцца на вытворчасці насення. «Мы імкнемся вырабляць насенне, якое можна паўторна сертыфікаваць для вытворчасці насеннай бульбы ў іншых штатах, – кажа Зидак.\nПаколькі праграмы сертыфікацыі моцна адрозніваюцца, мы пачулі мноства меркаванняў аб тым, што мусіць уключаць кожная праграма.\nПрадстаўнікі ўніверсітэта штата Мантана тэстуюць усе базісныя пасадкі і 1 пакаленне на вірус мазаікі (PVY). Яны таксама праводзяць пасляўборачныя выпрабаванні, адпраўляюць узоры з палёў усіх вытворцаў на Гаваі для вырошчвання на працягу сезона. Каманда аглядае і бярэ ліст з кожнай расліны, а затым адпраўляе іх зваротна ў лабараторыю. Лісце правяраюць на наяўнасць трох вірусаў: PVY, віруса бульбы X (PVX) і віруса бульбы A (PVA).\nПраграма сертыфікацыі насеннай бульбы штата Вісконсін правярае не толькі ўраджай два разы летам і пасля збору ўраджаю, але і кропкі захоўвання і адгрузкі. Па словах Расэла Гроўса, прафесара і спецыяліста па пашырэнні ведаў Універсітэта Вісконсіна і часова выконваючага абавязкі дырэктара Вісконсінскай праграмы сертыфікацыі насеннай бульбы, паколькі пастаянна адбываюцца паляпшэнні, вельмі важна абнаўляць пратаколы дыягнастычных выпрабаванняў для выяўлення патагенаў і працэдуры для абмежавання змешвання гатункаў.\nДакументацыя таксама мае ключавое значэнне. Сямёна нярэдка перасякаюць межы штатаў, дзе ім неабходна прайсці кваліфікацыю для іншай праграмы сертыфікацыі. "Іншым аспектам надзейнай праграмы сертыфікацыі з'яўляецца выдаленне заражаных раслін", – кажа Браян А. Чарльтон, выконваючы абавязкі дырэктара факультэта бульбаводства Кламацкага басейна Арэгонскага дзяржаўнага універсітэта.\nАднак сертыфікацыя сама па сабе не можа замяніць трывалыя адносіны паміж пастаўшчыкамі насення і вытворцамі. "На мой погляд, давер і ўдзел важней, чым тэсціраванне", – кажа Рэйган Грабнер, віцэ-прэзідэнт CSS Farms, вытворцы насення ў штаце Вашынгтон. "Вытворца насення і камерцыйны вытворца павінны мець цесныя адносіны і ўзгадненне таго, што значыць пастаўляць высакаякасны прадукт".\nЧытаць артыкул у арыгінале\nПазнакі: насеннай бульбанасенняводства бульбыЗША\nРассельгаснагляд перасёк ўвоз амаль 40 тон заражанага бульбы з Азербайджана\nMAFEX-Potato. Абараняем бульбу ад хвароб


Не ў службу, а ў дружбу\n
"Звязда", 4 августа 2006 г.
Ад запiсу "Дэмбельскага альбома-2" артысты не "касiлi"\n"Звязда", 4 августа 2006 г.\nАд запiсу "Дэмбельскага альбома-2" артысты не "касiлi"\nГэта, падобна, стала традыцыяй: штогод напярэдаднi Дня дэсантнiкаў тэлекампанiя "ВаенТБ" выпускае музычны зборнiк "Дэмбельскi альбом". I не толькi выпускае, але i наладжвае пры дапамозе Мiнiстэрства абароны спецыяльны вялiкi канцэрт-прэзентацыю.\nЛетась такi канцэрт з удзелам беларускiх выканаўцаў i самiх вайскоўцаў прайшоў у "дэсантнай сталiцы Беларусi" Вiцебску. Сёлета свята адбылося ў Брэсце - вайскоўцаў з 38-й асобнай гвардзейскай брыгады i яшчэ мноства гледачоў (пляцоўка пад адкрытым небам разлiчана на 8000 месцаў) парадавалi сваiмi выступленнямi Iна Афанасьева, Пётр Елфiмаў, Леся Кодуш i Слава Нагорны, гурты "СССР", "Ванiльнае неба", "Ляпiс Трубяцкой", маладзёжная студыя ГА "Anno Domini" i г. д. Дарэчы, тэлеверсiю падзеi мы зможам убачыць 5 i 6 жнiўня ў дзвюх частках на БТ. На наступны год, як мяркуецца, аналагiчны канцэрт пройдзе ў Мар’iнай Горцы, дзе базуецца знакамiтая 5-я брыгада спецназу.\nПаўтарэнне пройдзенага i не толькi\nПаўторымся, праект не новы, таму канцэпцыя яго засталася ранейшай: захаванне лепшых вайсковых традыцый (што такое "дэмбельскi альбом", кожны з адслужыўшых ведае на ўласным вопыце i захоўвае ўспамiны на ўсё жыццё); укараненне ў свядомасцi маладога пакалення новай фiласофii: служба ў армii - не толькi абавязак перад Радзiмай, але i вялiкi гонар.\n- Памятаеце, у савецкiя часы быў лозунг "Народ i армiя адзiныя", што адразу ўбiвала клiн памiж народам i армiяй. У нас, у сучаснай беларускай армii, iншы падыход, - расказвае прадстаўнiк галоўнага ўпраўлення iдэалагiчнай работы Мiнабароны Генадзь Мазур. - Хiба ж самi ваеннаслужачыя, iх сябры, iх бацькi, якiя "суперажываюць" службу разам - не народ? Значыць, наш праект павiнен быць накiраваны не толькi на тых, хто непасрэдна зараз праходзiць службу, але i на тых, хто адслужыў, i хто толькi збiраецца, i на iх сем’i i сяброў... Вось чаму я спадзяюся, што цяперашнi "Дэмбельскi альбом" будзе мець працяг i рэзананс.\nДарэчы, паводле даных сацыялагiчных даследаванняў, якiя праводзiла Мiнiстэрства абароны, першы "ДМБ-альбом" карыстаецца папулярнасцю ў слухачоў ад 16 да... 60 гадоў. Чым не паказчык?\nА яшчэ праект мае ўсе шанцы стаць мiжнародным. Як паведамiў прадзюсар "ВаенТБ" Аляксандр Мышалаў, яшчэ летась зацiкаўленасць у супрацоўнiцтве на гэтай творча-патрыятычнай глебе выказалi некалькi вядучых ваенных тэлеканалаў Расii. Беларусы адправiлi заяўку на правядзенне сумеснага праекта ў тэлерадыёкампанiю Саюзнай дзяржавы - i нават пачалi б рэалiзоўваць яго ў гэтым годзе, калi б не мноства "папяровых" затрымак. Але мара не толькi стварыць музычна-армейскi расiйска-беларускi праект, але i арганiзаваць адмысловы "дэмбельскi экспрэс" ад Брэста да Уладзiвастока (па дарозе яшчэ ўкраiнскiх артыстаў прыхапiўшы), налета цалкам можа стаць рэальнасцю.\nШто змянiлася ў другiм па лiку "Дэмбельскiм альбоме" ў параўнаннi з першым праектам? Паводле слоў Аляксандра Мышалава, "першы зборнiк быў занадта ваенны, на чыста армейскую тэматыку, а зараз мы вырашылi пашырыць тэматычныя межы. Што можа аб’яднаць усю нацыю лепей, як песнi пра мiр i пра каханне"? "Пашырэнне" праекта, мiж iншым, мае i iншы сэнс - жывучы ў Беларусi, не ўсё ж нашай армii рускамоўныя страявыя спяваць: на "Дэмбельскi альбом-3" запланавана песня ад гурта "Крама", i, хочацца верыць, яна не стане адзiнай беларускамоўнай. Былi б жадаючыя выканаўцы - а за музычным прадзюсарам праекта Анатолем Марцiновiчам "не заржавее": "Я служыў у ПДВ, маю на рахунку 59 скачкоў, i для мяне армiя - гэта не толькi рамантыка, а неад’емная частка жыцця. Я дагэтуль памятаю iмёны ўсiх сваiх камандзiраў i нават нумар свайго аўтамата i пiсталета".\nНе служыў, дык хоць спявай\nСуадносiны ўдзельнiкаў засталiся прыкладна такiмi ж, як i раней: частка "прафесiйных ваенных" выканаўцаў, частка абсалютна неабходных для лiрыкi дзяўчат i частка проста зацiкаўленых артыстаў. Вось з гэтай трэцяй часткi, на жаль, мала хто можа пахвалiцца ўласным дэмбельскiм альбомам. З маладога пакалення артыстаў, вiдаць, толькi Андрэй Хлястоў чэсна адслужыў свой тэрмiн - у 51-й гвардзейскай брыгадзе. Нягледзячы на тое, што Андрэю падчас службы давялося спяваць за ўсю сваю роту i нават за штаб, армейскiя ўспамiны ён захаваў самыя цёплыя i ў родную брыгаду прапануе "з’ездзiць з канцэртам абавязкова!".\nА вось своеасаблiвы рэкорд па колькасцi "адкасiўшых" па праву можа трымаць гурт "Тяни-Толкай" - з чатырох удзельнiкаў нiводны не служыў. Нягледзячы на гэта, калектыў падтрымлiвае падкрэслена мужны iмiдж i папаўняе рэпертуар песнямi ваеннай тэматыкi. Права актыўна эксплуатаваць пры такiм раскладзе "армейскую рамантыку" пакiнем на сумленнi выканаўцаў.\nЯкое дачыненне да армii мае Iна Афанасьева? За апошнi год, як расказала спявачка, яна атрымала ажно дзве павесткi. Праўда, прыйшлi яны на iмя Iнiнага сына, якому споўнiлася 16 гадоў. Так што ў хуткiм часе спявачка можа блiжэй пазнаёмiцца з Узброенымi Сiламi. Зрэшты, яна i без таго многа гастралюе па вайсковых часцях i вельмi любiць гэту па-асаблiваму ўдзячную публiку. "Аднойчы мы выступалi ў вайсковай часцi на Магiлёўшчыне, засталiся з калектывам на вячэру. Адзiн з хлопчыкаў-салдацiкаў так загледзеўся на дзяўчат з нашага балета, што ўвайшоў... у стол. I я зразумела, што трэба часцей бываць у армii з канцэртамi", - прыгадвае Iна.\nДля спевака Славы Нагорнага ўдзел у "Дэмбельскiм альбоме" важны i значны, бо ягоны бацька служыў у дэсантных войсках. А паколькi былых дэсантнiкаў не бывае, тата з нецярпеннем чакае выхаду альбома i застаецца для Славы самым галоўным слухачом. "Падтрымаць усiх, хто служыць i абараняе нашу краiну - гэта вялiкi гонар для нас", - дадае "садуэтнiца" спевака Леся Кодуш.\n"Мы з мiнiстрам абароны сышлiся на тым, што мы абодва пацыфiсты, толькi кожны па-свойму", - ахарактарызаваў сваю кампазiцыю лiдар гурта "НЕО" Вадзiм Касалапаў. Да слова, пацыфiзм паводле мiнiстра абароны - гэта меркаванне, што армiя iснуе не дзеля таго, каб ваяваць, а дзеля таго, каб не дапусцiць вайны. А пацыфiзм паводле Вадзiма Касалапава... слухайце ў альбоме. "Калi не служыў, трэба хоць бы далучыцца да выпуску такога альбома", - жартам патлумачыў на гэты i на свой уласны конт дырэктар музычнай кампанii "Aistmusic" Вiктар Рудзь.\nСярод "прафесiйных ваенных" у зборнiку добра знаёмыя вайскоўцам бард Фагот (Юрый Бельскi), салiстка Ансамбля песнi i танца УС Беларусi Палiна Данская, гурт былых воiнаў-"афганцаў" "СССР", тэлежурналiст Мiкалай Анiсiмаў. З найбольш нечаканых сюрпрызаў на альбоме - Пётр Елфiмаў, якi i тут спявае пра каханне, i жвавая песенька гомельскай "Студыi 7", якую нехта дадумаўся назваць "Калыханкай" (гэта адсюль словы "Спiце, хлопцы, на канапе, толькi б не было вайны"!). Яшчэ здзiўленне: стваральнiкi хоць i абвясцiлi курс на сучаснага байца, якi захоўвае фотаздымкi не ў альбоме, а ў лiчбавым варыянце на камп’ютары, на дыск, тым не менш, акрамя песень, нi фотаздымкаў, нi клiпаў не змясцiлi.\nМузычны фронт пашыраецца\nНасельнiцтва ў Беларусi ўсяго 10 мiльёнаў чалавек, так што да бясконцасцi выпускаць "ДМБ-альбомы" бессэнсоўна. У падтрымку цяперашняга зборнiка прадзюсары плануюць выпусцiць некалькi клiпаў - хутчэй за ўсё, на песнi рок-гуртоў "НЕО" ("Сентыментальны") i "Лялькi" ("Танкi"). А пасля трэцяга "Дэмбельскага альбома" - ягоны выхад таксама будзе прымеркаваны да Дня дэсантнiкаў - праект трансфармуецца ў маштабны фестываль ваенна-патрыятычнай песнi. Толькi, у адрозненне ад многiх аналагiчных мерапрыемстваў, гэтае будзе праходзiць на высокiм прафесiйным узроўнi. Фестывальны праект, вiдаць, працягнецца не адзiн год - усё ж цяжкая гэта справа - перабудаваць свядомасць грамадства, каб маладыя людзi - i артысты таксама! - iшлi служыць ахвотна i з задавальненнем...


Андрэй Гайдукоў сустрэнецца зь сям’ёй - Віцебская вясна\nПрысуд у справе Кашаверавай не агучаны. З’явілася патрэба ў дадатковым вывучэнні матэрыялаў справы Панядзелак, 22 Люты 2021\n37 сутак і 140 базавых. Полацкі суд пакараў удзельнікаў шпацыру арыштамі і штрафамі Пятніца, 19 Люты 2021\n«Лісты цяпер сталі ісьці лепш. Мы рады, вядома, бо званкі званкамі, але лісты таксама важныя. Дзесьці тры разы на месяц ён тэлефануе нам. Зьбіраемся на спатканьне ў другой палове лютага. Дакладны дзень яшчэ прызначаць. Апошні раз мы сустракаліся недзе 26 сьнежня. Але гэта было кароткатэрміновае спатканьне, і мы прагаварылі літаральна хвілін 40. А цяпер у нас будзе доўгатэрміновае спатканьне. Мы там будзем зь ім трое сутак і ўжо абмяркоўваем, што прывязем і перададзім», - адзначыла яна.\nМаці палітвязьня дадала, што адчувае ён сябе нармалёва і нават пачаў гуляць у шахматы.\n«Бацька Андрэя - кандыдат у майстры спорту па шахматах. У дзяцінстве ён вучыў Андрэя, але, мабыць, не паддаваўся, таму сыну было нецікава. А зараз даслаў паштоўку, што выйграў першую ў сваім жыцьці партыю ў шахматы, чаму бацька быў вельмі рады. Таксама цешыць тое, што засталося менш за тры месяцы. Спадзяюся, яны пройдуць хутчэй, чымся ўвесь астатні час», - сказала Вольга Гайдукова.\nНагадаем, 1 ліпеня 2013 г. актывіста апазыцыі Андрэя Гайдукова прызналі вінаватым у «спробе ўстанаўленьня кантактаў з замежнай выведкай» і прысудзілі да 1,5 гадоў калёніі. Прысуд яму вынес Віцебскі абласны суд, а паседжаньне праходзіла ў закрытым рэжыме.\nЯшчэ ў гэтым разьдзеле: « Палітвязень Андрэй Гайдукоў сустрэўся ў калёніі з бацькамі\tПалітвязьню Андрэю Гайдукову далі сустрэцца з маці »


Палыновая квецень . Літаратурнае мерапрыемства адбылось на Піншчыне\n"Палыновая квецень". Літаратурнае мерапрыемства адбылось на Піншчыне\n1 2 Июля 2017 г. в 00:14, показов: 2309 : Разное: обо всём понемногу\nСаюза пісьменнікаў Беларусі Таццяна Дземідовіч


Міністэрства юстыцыі Беларусі адмовіла ў рэгістрацыі БХД » Афіцыйны сайт Беларускай Хрысціянскай Дэмакратыі (БХД)\nГалоўная старонка » Галоўныя навіны » Міністэрства юстыцыі Беларусі адмовіла ў рэгістрацыі БХД\n06.04.2018, 17:43 | Галоўныя навіны, Палітыка\nСярод падставаў для адмовы ў рэгістрацыі – адсутнасць хатніх ці працоўных нумароў у некалькіх заснавальнікаў. Апроч таго, улады палічылі прычынай для адмовы памылкі ў датах нараджэння двух заснавальнікаў. “Але гэта ўсё тэхнічныя памылкі, якія маглі б быць выпраўленыя. Яны не павінны быць падставай для адмовы ў рэгістрацыі палітычнай партыі. Ці шмат людзей сёння карыстаецца хатнім тэлефонам, калі ёсць мабільны? Дый на працах не паўсюль ёсць стацыянарныя тэлефоны. І тыя формы для рэгістрацыі палітычнай партыі, якія патрабуе Мінюст, ужо даўно састарэлі”, - адзначыла Вольга Кавалькова.\nТаксама ў Мінюста ўзніклі пытанні адносна памяшкання, якое было прадастаўленае ў якасці юрыдычнага адрасу. “Усе патрэбныя дакументы адносна адрэсы і нават больш, чым патрабуе заканадаўства, былі прадастаўленыя ў міністэрства, таму ніякіх пытанняў не павінна было ўзнікнуць”, - заявіла сустаршыня БХД.\n“Зразумела, што і на гэты раз рашэнне аб адмове ў рэгістрацыі было палітычным. Мы яго, безумоўна, будзем абскарджваць у належны тэрмін”, - дадала сустаршыня БХД.


За два дні ў датэрміновым галасаванні на парламенцкіх выбарах у Беларусі прынялі ўдзел 9,63 працэнта выбаршчыкаў | Парламенцкія выбары 2019 года ў Беларусі | Belarus.by\n8 верасня, Мінск /Кар. БЕЛТА/. За два дні, 6 і 7 верасня ў датэрміновым галасаванні на выбарах дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Беларусі шостага склікання прынялі ўдзел 9,63 працэнта выбаршчыкаў ад агульнай колькасці ўключаных у спісы. Такія даныя апублікаваны на сайце ЦВК, паведамляе БЕЛТА.\nУ Брэсцкай вобласці на ўчасткі прыйшло 7,68 працэнта выбаршчыкаў, у Віцебскай - 10,94 працэнта. У Гомельскай вобласці прагаласавалі датэрмінова 10,68 працэнта выбаршчыкаў, у Гродзенскай - 9,35 працэнта.\nУ Мінскай і Магілёўскай абласцях удзел у датэрміновым галасаванні за два дні прынялі 8,57 працэнта і 10,88 працэнта выбаршчыкаў ад агульнага спісачнага складу адпаведна. У сталіцы прагаласавала 9,65 працэнта выбаршчыкаў. На ўчасткі за межамі Беларусі прыйшло 10,54 працэнта выбаршчыкаў.\nДатэрміновае галасаванне на выбарах у Палату прадстаўнікоў стартавала 6 верасня і будзе прадаўжацца па 10 верасня. Выбары назначаны на 11 верасня.


нЌѕЋ «б«д .. «Ќ ѕ«г «бгж«ће« «бЏднЁ… ж”Ў Ўж—« г ”«—Џ… Ќжб Ќ”г гЏ—я… «бЌѕнѕ… | «б‘«еѕ днж“\n«б—∆н”н…√ќ»«— «бнгднЌѕЋ «б«д .. «Ќ ѕ«г «бгж«ће« «бЏднЁ… ж”Ў Ўж—« г ”«—Џ… Ќжб Ќ”г гЏ—я… «бЌѕнѕ…\nнЌѕЋ «б«д .. «Ќ ѕ«г «бгж«ће« «бЏднЁ… ж”Ў Ўж—« г ”«—Џ… Ќжб Ќ”г гЏ—я… «бЌѕнѕ…\n2020/10/09 - «б”«Џ… 07:30 ’»«Ќ«р («б‘«еѕ днж“)\nЌ”г «бёж« «бг‘ —я… ќб«б «б”«Џ« «бг«÷н…° «Ћд«Ѕ «‘ »«я« ћѕнѕ… гЏ гбн‘н« «бЌжЋн ѕ«ќб гѕнд… «бЌѕнѕ… (џ—» «бнгд)° »Џѕ √д Ќ«жб «ќ —«ё «бќЎжЎ «б√г«гн… ббёж« «бг‘ —я….\nжё«б г’«ѕ— Џ”я—н… "≈д «бёж« «бг‘ —я… ќ«÷ «‘ »«я« ЏднЁ… ÷ѕ Џд«’— ЌжЋн… Ќ«жб «ќ —«ё «бќЎжЎ «б√г«гн… ѕ«ќб гѕнд… «бЌѕнѕ…° ж«” Ў«Џ гдЏ √н ёѕг жя»ѕ «бгбн‘н« ќ”«∆— Ён «бЏ «ѕ° ж√жёЏ Ён ’ЁжЁе« ё бм жћ—Ќм".\nж Ќ«жцб гбн‘н« «бЌжЋн «” Џ«ѕ… «бгжёЏ «б н ќ”— е« ”«»ё«р г” џб… «беѕд… «б√ггн… Ён «бЌѕнѕ…° жбяд ѕжд ћѕжм° ≈– ÷«ЏЁ ќ”«∆—е« ж”ёЎ «бг∆« гд Џд«’—е« »нд ё нб жћ—нЌ »ндег ён«ѕ« »«—“…° »Ќ”» г« дёб «бг—я“ «б≈Џб«гн бёж« «бЏг«бё….\nжё«б ё—н— ббг—я“ "√д √н«г Џ’н»… жё«”н… Џ«‘ е« гбн‘н« «бЌжЋн «б≈—е«»н… √Ћќд Ёне« «бёж« «бг‘ —я… ћ—«Ќ «бгбн‘н« ждяб »гћгжЏ« е« жЏд«’—е« «б–нд ѕЁЏ »ег б‘д ећг« Џ”я—н…".\nЁёѕ я»ѕ «бгбн‘н« Ён ’Џнѕе« «б√ќн— ÷ѕ «бёж« «бг‘ —я… Ён ћ»е« «бѕ—негн° жянбж 16 жЌн” ж«б Ќн « ќ”«∆— џн— г”»жё…Ї ≈– ”ёЎ «бг∆« гд Џд«’—е« »нд ё нб жћ—нЌ° жб«ё ён«ѕ« ЌжЋн… гд «б’Ё «б√жб Ён гЌ«ж— г Ё—ё….\nжжЁё ≈Ќ’«∆н… "ЁЁн »ѕ«н… ’Џнѕ «бгбн‘н« Ён «бЌѕнѕ… ё б жћ—Ќ √яЋ— гд 170 г”бЌр« ЌжЋнр«° жЏ«жѕ «бгбн‘н« ‘д ећжг ¬ќ— Ён «бѕ—негн ќ”— Ёне 61 ё нбр« гд «б«д Ќ«—ннд° ўб ћЋЋег г—гн… Ён «бЏ—«Ѕ жж’б «бм «бг” ‘Ён« √яЋ— гд 88 ћ—нЌр«".\nжбён 12 г”бЌр« ЌжЋнр« г’—Џег Ёнг« ћ—Ќ ¬ќ—жд° Ён ећжг ‘д е «бгбн‘н« Џбм гж«ёЏ «бёж« «бг‘ —я… Ён гѕн—н… «б Ќн «° жб«ё гћгжЏ… ЌжЋн… г’—Џе« Ён ягнд гЌяг д’» е «бёж« «бг‘ —я… ‘г«б Ќн”Ї √Ћд«Ѕ гЌ«жб… «бгбн‘н« «б ”бб° жЁё «бг—я“ «б«Џб«гн.\nжгд– дЌж √”»ж ќж÷ «бёж« «бг‘ —я… гЏ«—я ЏднЁ… гЏ гнб‘н« «бЌжЋн «б«дёб«»н… Ён Џѕѕ гд ћ»е« «бё «б »гЌ«Ёў… «бЌѕнѕ… (џ—» «бнгд)° ЌнЋ Ќ«жб «бгнб‘н« Ќёнё «ќ —«ё »гж«ёЏ ”нЎ—… «бЌяжг… »Џѕ еѕд… е‘… ќб«б «бЏ«гннд «бг«÷ннд Џё» жёнЏ « Ё«ё "” жяежбг".


Хатняя старонка > Я.Алейнік і Ю.Быкава пра атрыманне прэміі: Прыемна і нечакана\nАдным з чатырох уладальнікаў прэміі «За духоўнае адраджэнне» сёлета стаў сямейны і творчы дуэт Яўгена Алейніка і Юліі Быкавай — аўтараў музыкі і тэкстаў песень, што ўвайшлі ў вялікі творчы праект, прысвечаны тэме малой радзімы.\nАфіцыйнае абгрунтаванне высокай дзяржаўнай узнагароды гучыць так: «за ўвасабленне тэмы малой радзімы ў сучасным эстрадным мастацтве, стварэнне цыкла высокамастацкіх вакальных твораў патрыятычнага кірунку». Калі ж гаварыць простымі словамі, то кампазітар і паэтка здолелі спалучыць тонкую лірыку — душэўнасць і трапяткую цеплыню, што суправаджаюць успаміны кожнага чалавека пра дзяцінства, бацькоў, родны дом, незалежна ад таго, маленькая гэта вёска ці вялікі горад, і разам з тым правільны выхаваўчы пасыл, калі хочаце, грамадзянскі пафас. А песні, якія ў выніку атрымаліся, не проста сучасныя і запатрабаваныя — яны здольныя ўпрыгожыць канцэрт любога ўзроўню, ад школьнага вечара да маштабнага дзяржаўнага свята.\nНагадаем, у творчым багажы Яўгена Алейніка ўжо медаль Францыска Скарыны, атрыманы ў пачатку 2017-га як прызнанне многіх заслуг — у іх спісе можна згадаць дзіцячы і дарослы конкурс «Еўрабачанне», нацыянальную музычную прэмію «Ліра», у распрацоўцы канцэпцыі якой удзельнічаў кампазітар і прадзюсар, і загалоўную музычную тэму чэмпіянату свету па хакеі — 2014... Ды што паглыбляцца ў мінулае: толькі летась песня «Brіght year, brіght you» на музыку Яўгена Алейніка (словы Святланы Гераськовай) заняла другое месца ў конкурсе песень для цырымоніі адкрыцця і закрыцця ІІ Еўрапейскіх гульняў, а пад канец 2018 года Яўген і Юлія прэзентавалі новы альбом «Куточак Беларусі», удзел у якім узялі як маладыя беларускія артысты, так і вядомыя дзеячы эстрады — Іна Афанасьева, Анатоль Ярмоленка, Алена Ланская, Іскуі Абалян, Аляксандр Саладуха.\nСловам, цяперашняя ўзнагарода стала, з аднаго боку, лагічна прадказальнай, а з другога — усё ж прыемна нечаканай. «Звязда» павіншавала дуэт з прызнаннем заслуг і спытала пра ўражанні.\n— Такія рэчы заўжды адбываюцца прыемна і нечакана — калі ты заўзята працуеш, творчы працэс распісаны літаральна па днях, і, здаецца, няма месца для сюрпрызу. А потым у адзін цудоўны момант раздаюцца дзясяткі тэлефанаванняў, сябры і журналісты віншуюць з прэміяй, — адказалі лаўрэаты. — Насамрэч усе атрыманыя ўзнагароды — і падзяка Прэзідэнта за перамогу Лёшы Жыгалковіча ў дзіцячым «Еўрабачанні-2007», і медаль Францыска Скарыны, і прэмія «За духоўнае адраджэнне», — як мы лічым, атрыманыя намі ўдваіх. І вельмі радасна, што нас перастаюць штучна раздзяляць і дапытвацца, хто галоўны ў дуэце Алейнік—Быкава, дзе чыя заслуга, а пачынаюць разумець, што творчасць у нас заўжды адбываецца на роўных... Ці будзем мы спыняцца? Не, не будзем. У планах ужо ёсць выпуск альбома пад рабочай назвай «Куточак Беларусі 2.0» — насамрэч, безумоўна, назва будзе іншая, але сутнасць у тым, каб сабраць у адно цэлае песні іншых аўтараў і выканаўцаў, аб'яднаныя тэмай малой радзімы, цеплыні чалавечых стасункаў, наогул вечных каштоўнасцяў. Таксама ў канцы красавіка плануем вялікі аўтарскі канцэрт паводле альбома «Куточак Беларусі», цяпер якраз шукаем, на якой пляцоўцы будзе зладжаны гэты канцэрт. І, натуральна, працуем над новымі песнямі — частка з іх ужо напісана, а некаторыя існуюць толькі ў адным-двух словах, але ўжо зразумела, што песня з'явіцца.\nЗагаловак у газеце: Зроблена з душой


Каляднае свята ў Малдове\nГалоўная » Навіны беларускага замежжа » Каляднае свята ў Малдове\nДата публікацыі: 09.01.2017\nПрыйшлі доўгачаканыя Каляды! Новае Сонца і Нараджэнне Божага Сына суайчыннікі, што жывуць на малдаўскай зямлі, сустрэлі згодна з беларускімі звычаямі.\n25 снежня пад дахам нядаўна адкрытага Беларускага культурнага цэнтра – новага беларускага прыстанку ў Малдове, прадстаўнікі нашай дыяспары на запрашэнне мецэнаткі Ганны Бабін зладзілі сумесныя Каляды, каб у святы час парадаваць беларускіх дзяцей і моладзь, а таксама іх бацькоў. Сілы згуртавалі чатыры грамадскія аб'яднанні: Беларускі культурны рух Малдовы, Таварыства дружбы і супрацоўніцтва «Малдова–Беларусь», Беларуская грамада ў Рэспубліцы Малдова і Асацыяцыя беларусаў муніцыпія Кішынёў «Беларусь». Падтрымку ў правядзенні свята аказалі Амбасада Рэспублікі Беларусь у Рэспубліцы Малдова і СП «Керамін Груп» – дапамаглі накрыць смачны салодкі стол і набыць навагоднія падарункі для маленькіх беларусаў Малдовы.\nБеларуска-малдаўскі этнічны тэатр «Куфар», што дзейнічае пры Беларускім культурным руху Малдовы, паказаў святочны спектакль «Каляднае свята» на беларускай і малдаўскай мовах. Гледачы паспрабавалі беларускую абрадавую страву – Куццю, перанесліся ў старажытны Віфлеем, дзе нарадзіўся наш Збаўца Ісус Хрыстос, а яшчэ прымалі беларускіх калядоўшчыкаў: выконвалі капрызы ўпартай казы, сімвала ўрадлівасці і дабрабыту, каб яна, нарэшце, ажыла ўсім на радасць. Прыйшоў да гасцей свята і Зюзя – бог беларускай зімы са сваімі памагатымі Зімой-Завірухай і Марозам. Дадалі ў спектакль яркай фарбы і дзве маладыя таленавітыя вакалісткі – сёстры Садоўнік, сяброўкі Таварыства дружбы і супрацоўніцтва «Малдова-Беларусь», якія ў вобразах калядоўшчыкаў цудоўна выканалі беларускія і малдаўскія калядныя песні.\nВыдатныя творчыя таленты прадэманстравалі маленькія беларусы. Вядомы мастак Вячаслаў Ігнаценка, які праводзіць заняткі ў нядаўна адчыненай студыі выяўленчага мастацтва пры Беларускім культурным цэнтры, са сваімі выхаванцамі, юнымі мастакамі ва ўзросце ад 4 да 12 гадоў, арганізаваў «Зімовы вернісаж», прымеркаваны да Каляд.\n«Каляднае свята» заўсёды збірае вялікую колькасць сяброў. Прыйло шмат гасцей з Пасольства Рэспублікі Беларусь, суайчыннікаў з многіх беларускіх грамадскіх аб'яднанняў у Малдове, шматлікія сябры з польскай, рускай і ўкраінскай дыяспар. Па традыцыі «Каляднага свята» ўсе дзеткі атрымалі смачныя навагоднія падарункі, шмат добрых эмоцый і выдатны калядны настрой!\nБеларусы Малдовы жадаюць усім землякам у Новым 2017 годзе вялікіх поспехаў, дабрабыту, усяго самага светлага і добрага.\nЗдароўя і шчасця каб усім пра запас!\tНе ведаць пра сум і нягоды!\tВіншуем са святам шчыра мы Вас,\tЗ Хрыстовым Раством, з Новым годам!\nГанна Мазур, Старшыня Праўлення Беларускага культурнага руху Малдовы


Дзівінская царква Параскевы Пятніцы - История родного края | Познай Кобрин\nДЗІВІНСКАЯ ЦАРКВА ПАРАСКЕВЫ ПЯТНІЦЫ, помнік драўлянага дойлідства 18 ст. Пабудавана ў 1740 у в. Дзівін (Кобрынскі р-н). Мае рысы стылю барока. Асн. прамавугольны зруб і 5-гранная алтарная апсіда, да якой па баках прыбудаваны нізкія рызніцы, накрыты агульным дахам з навісямі ў месцы злучэння зрубаў. На гал, фасадзе тарэц 2-схільнага даху вырашаны як спалучэнне франтона і атыкавай устаўкі з паўвальмай паміж 2 чацверыковымі вежамі. Вежы завершаны гранѐнымі галоўкамі, такая ж галоўка і над алтаром.\nГал. фасад на ўзроўні хораў падзелены галерэяй з балюстрадай. Сцены вертыкальна ашаляваны дошкамі з нашчыльнікамі. Вокны прамавугольныя з разнымі ліштвамі. Інтэр'ер зальны 8 плоскай столлю. 3 боку ад царквы званіца (васьмярык на чацверыку), накрытая шатром. Ахоўваецца.\nТ. В. Габрусь\nГабрусь Т. В. Дзівінская царква Параскевы Пятніцы / Т. В. Габрусь // Энцыклапедыя літаратуры і мастацтва Беларусі : у 5-ці т. – Мінск, 1985. – Т. 2. – С. 292.


Без рэформ Беларусь паволі заходзіць у тупік | Новы Час\nБез рэформ Беларусь паволі заходзіць у тупік\nАрцём Шрайбман, аналітык — для БелаПАН\n12 лістапада на сустрэчы са студэнтамі Беларускага дзяржаўнага эканамічнага ўніверсітэта Аляксандр Лукашэнка зрабіў шэраг заяў, сутнасць якіх можна звесці да нежадання афіцыйнага лідара ажыццяўляць сур'ёзныя і значныя рэформы.\nБыло сказана пра захаванне дзяржаўнага рэгулявання эканомікі і забюракратызаванага парадку прыватызацыі, нязменнасці знешняй і ўнутранай палітыкі.\nАднак ці ёсць у беларускай улады неабходныя рэсурсы, каб дазволіць сабе адмовіцца ад рэальнай мадэрнізацыі? Стан эканомікі, знешняй і ўнутранай палітыкі сведчаць пра вычарпанасць мадэлі "беларускага цуду".\n"Мне трэба ўмацаваць сваю дзяржаву і знешне, і ўнутрана", — заявіў Аляксандр Лукашэнка. Цяжка ўявіць сабе, што яшчэ ў прынцыпе можна зрабіць для гэтага самага "ўнутранага ўмацавання".\nСамым прыкметным дасягненнем беларускай улады за 18 гадоў стала поўная зачыстка палітычнага поля. Палітычная апазіцыя знаходзіцца, мабыць, у самым раздаўленым стане за ўсю сучасную гісторыю краіны.\nНядаўняя абсалютна вялая парламенцкая кампанія суправаджалася практычна поўнай абыякавасцю насельніцтва да стратэгіі байкоту, якая прапаноўвалася апазіцыяй, і папулісцкіх праграм праўладных кандыдатаў.\nРэйтынг самога Аляксандра Лукашэнкі, паводле ацэнак НІСЭПД, пасля скачкоў 2010—2011 гадоў трывала замацаваўся ў зоне 30—35%. Цяпер нават паляпшэнне ці пагаршэнне эканамічнага становішча наўрад ці здольнае яго сур'ёзна пахіснуць.\nУсё гаворыць аб тым, што насельніцтва канчаткова страціла ўсякую цікавасць да палітычнага жыцця. Улада яўна перастаралася з закручваннем гаек. Унутрыпалітычны рэсурс вычарпаны на доўгія гады наперад.\nАжывіць апатычнае насельніцтва не здольныя ні касметычныя рэформы выбарчай сістэмы, ні размовы пра будучую палітычную мадэрнізацыю. Настроі ў грамадстве ўсё больш нагадваюць часы брэжнеўскага застою.\nШэрыя знешнепалітычныя перспектывы\nУ той жа час адносіны з Еўропай практычна замарожаныя з-за нежадання беларускай улады ісці на ўступкі. Ва ўмовах апрыёры нераўнапраўнай інтэграцыі з Расіяй у межах Еўразійскага саюза Лукашэнка пазбавіўся свайго самага значнага козыра — знешнепалітычных "арэляў".\nА размарожваць адносіны Еўрасаюз не спяшаецца. Паводле меркавання аналітыка Беларускага інстытута стратэгічных даследаванняў (BISS) Андрэя Елісеева, "адмова ад санкцыйнай палітыкі без выканання Беларуссю асноўнай умовы — вызвалення палітзняволеных — не ўяўляецца магчымым у найбліжэйшай перспектыве".\nАле цяпер, падобна, нават прывычныя страшылкі пра "танкі НАТО пад Смаленскам" не будуць дзейнічаць на Маскву. З прыходам у расійскі ўрад прагматычнай каманды Дзмітрыя Мядзведзева ў адносінах брацкіх народаў усё менш эмоцый і ўсё больш сухой эканомікі.\nРазлічваць на эканамічную дапамогу Масквы без значных прыватызацыйных уступак, якім Лукашэнка працівіцца з усяе сілы, больш не трэба. Час "нафты і газу ў абмен на пацалункі" беззваротна прайшоў.\nАндрэй Елісееў бачыць сур'ёзныя эканамічныя рызыкі ў знешнепалітычнай непадатлівасці Мінска: "Беларусь рызыкуе апынуцца ў асабліва непрыемнай сітуацыі, калі знешнія рэсурсы будуць недаступныя ні з аднаго боку — напрыклад у выглядзе чацвёртага транша крэдыту ЕўрАзЭС, ні з другога — у выглядзе праграмы МВФ".\nПрыбліжаюцца сур'ёзныя эканамічныя праблемы\nЭканамічная ж дапамога можа спатрэбіцца вельмі хутка. Эканаміст Яраслаў Раманчук мяркуе, што "Беларусь можа застацца ў каляіне мяккай рэцэсіі, ад якой хранічна будзе спрабаваць пазбаўляцца знешнімі крэдытамі". Дарэчы, вяртанне ўжо набраных даўгоў у наступным годзе запатрабуе, паводле ацэнак экспертаў, прыцягнення новых пазык.\nЗ'явіліся сур'ёзныя праблемы з плацежным балансам пасля спынення рээкспарту растваральнікаў, разбавіцеляў і змазачных матэрыялаў. І калі ад пакрыцця пошлін у расійскі бюджэт беларускія ўлады, падобна, змогуць адбіцца (усё ж знайшлі дзірку ў прававым рэгуляванні), то больш такіх патуранняў Расія сапраўды не дасць.\nНатуральным рэсурсам у такіх умовах з'яўляецца прыватызацыя дзяржаўных актываў. Але аддаваць рычагі ўлады, хай пакуль і эканамічнай, замежным (чытай — расійскім) алігархам не даспадобы беларускаму прэзідэнту. Ад наменклатурнай жа прыватызацыі вялікіх грошай казна не атрымае.\nШто да абменнага курсу, то, паводле меркавання Яраслава Раманчука, "сітуацыя ў 2013 годзе будзе неспрыяльная ў сувязі з цяжкасцю абслугоўвання знешніх даўгоў, а таксама з прадказальным пагаршэннем знешнеэканамічнай кан'юнктуры". Тут эксперт мае на ўвазе прагназаванае падзенне цэн на нафтапрадукты як вынік агульнаеўрапейскай рэцэсіі.\nМабыць, упершыню за апошнія дзесяцігоддзі беларуская ўлада дайшла да сітуацыі, калі яе разнастайныя рэсурсы сапраўды блізкія да спусташэння.\nРаней праблемы з Еўропай можна было вырашыць квазілібералізацыяй. Праблемы ва ўнутранай палітыцы вырашаліся дзякуючы элементарнаму дырэктыўнаму павышэнню зарплат. А праблемы эканамічныя ўлада магла пераадолець пры дапамозе суседняй Расіі, толькі крыху пайграўшы на струнках братняй любві ці стратэгічных інтарэсаў.\nЦяпер жа як быццам адначасова закрыліся ўсе краны і басейн беларускай стабільнасці пачаў імкліва высыхаць.\nНясмелую спробу кінуць ратавальнае кола зрабіў Брусель, калі прапанаваў "Еўрапейскі дыялог аб мадэрнізацыі", прычым зрабіў гэта без усякіх папярэдніх умоў. Але ўлада не прымае ніякіх парад класава чужых ёй еўрапейцаў.\nПрэзідэнт рэгулярна заяўляе, што высокія пасады ва ўладзе займаць павінны толькі "дзяржаўнікі". Аднак часам здаецца, што менавіта дзяржаўнага мыслення сённяшняй уладзе не хапае. І той, хто ва ўсю моц гаворыць пра абарону інтарэсаў народа, можа пакінуць краіну каля разбітага карыта.


Беларуская дзяржава Вялікае княства Літоўскае читать онлайн БЕСПЛАТНО ᐊ\nГэта — яго кніга жыцця. «Беларуская дзяржава Вялікае княства Літоўскае» — апошняя кніга гісторыка Міколы Ермаловіча (1921–2000), якая пабачыла свет ужо пасля смерці аўтара. М. Ермаловіч працаваў над ёй да апошніх дзён, паспеўшы ўнесці ўсе неабходныя праўкі і дапаўненні. У адпаведнасці з поглядамі аўтара, Вялікае княства Літоўскае паўстала пасля заваявання Літвы князем-наёмнікам Міндоўгам, прынятым у Новагародак на «службу». Сама ж летапісаня Літва знаходілася на тэрыторыі сучаснай Беларусі. Таму Вялікае княства Літоўскае названа беларускай дзяржавай.\nНесавецкае бачаньне гісторыі Беларусі выклікала відавочнае раздражненьне ўладаў, некалькі разоў на кватэру да Ермаловіча работнікі КДБ прыносілі позвы з патрабаваньнем зьявіцца і разабрацца з «извечной самостоятельностью белорусов». Гістарычныя творы Ермаловіча ляжалі неапублікаванымі ў рэдакцыях часопісаў, нягледзячы на тое, што гэтыя працы былі вельмі папулярныя і ў вялікай колькасьці пашыраліся самвыдатам.\nГіпотэза Міколы Ермаловіча у канцы 1980-х–пачатку 1990-х гадоў адыграла значную ролю. Аўтар паказаў, што тэрыторыя летапіснай Літвы не тоесная тэрыторыі сучаснай Літоўскай рэспублікі. М. Ермаловіч звярнуў увагу на тое, што утварэнне і існаванне Вялікага княства Літоўскага не зводзілася да схемы захопу літоўскімі феадаламі саслабелых усходнеславянскіх земляў. М. Ермаловіч паслядоўна паказваў пагрозы існаванню ВКЛ і з Усходу, і з Захаду. Работы Міколы Ермаловіча паспрыялі абуджэнню як навуковай дыскусіі у гістарычнай навуцы, так і грамадскай свядомасці беларусаў.\nСтаражытная Беларусь. Полацкі і Новагародскі перыяды


Галоўны дырыжор пайшоў з Опернага праз два дні пасля прызначэння. Салідарнасць з Купалаўскім і Латушкам\n26.08.2020 / 19:14\n24 жніўня Вячаслаў Чарнуха-Воліч прызначаны галоўным дырыжорам Нацыянальнага тэатра оперы і балета Беларусі. Але ўжо сёння, 26 жніўня, ён пакінуў сваю пасаду. Інфармацыю пра гэта маэстра пацвердзіў Tut.by.\nВячаслаў Воліч. Фота: Tut.by.\n— Я напісаў заяву па стане здароўя. Я не магу выконваць свае абавязкі. У мяне кавідная двухбаковая пнеўманія. Лячэнне ідзе не так хутка, як мне хацелася. І мы прыйшлі да такога пагаднення. Гэта адзінае, што магу вам пракаментаваць, — заявіў Вячаслаў Іванавіч.\nЯк паведамілі парталу некалькі супрацоўнікаў тэатра, сыход Чарнухі-Воліча ніяк не звязаны са станам яго здароўя.\nПаводле інфармацыі Tut.by, сыход дырыжора звязаны з калектыўным лістом, які супрацоўнікі Опернага тэатра напісалі ў падтрымку Купалаўскага тэатра. На гэты момант пад ім сабралі ўжо больш за 300 подпісаў.


Каляда | Музей «Лошыцкая сядзіба»\nз 5 студзеня, 2022 - 10:00 да 23 студзеня, 2022 - 18:00\nг. Мінск, праезд Чыжэўскіх 8/2, 10\nЗ 5 па 23 студзеня 2022 года музей «Лошыцкая сядзіба», філіал ДУ «Музей гісторыі горада Мінска», запрашае на інтэрактыўную экскурсійную праграму «Каляда» па выставе сучаснага народнага дэкаратыўна-прыкладнога мастацтва «Скарбонка памяці».\nПраграма «Каляда» распрацавана па матэрыялах беларускага народнага каляндара і прысвечана пачатку святкаванняў у гонар зімовага сонцастаяння. Гэтае свята – старадаўняя традыцыя, прымеркаваная спачатку да зімовага сонцазвароту, а пасля і да Раства Хрыстова.\nКалядаванне прайшло праз стагоддзі і захавалася да нашых дзён амаль на ўсёй тэрыторыі Беларусі. У цёмныя вечары нашы продкі збіраліся разам, перапраналіся ў звяроў, міфалагічных персанажаў і хадзілі па хатах са спевамі, жартамі і тэатралізаванымі сцэнкамі. Экскурсійная праграма дапаможа ўзгадаць, а некаторым і даведацца аб традыцыях падрыхтоўкі да свята і правядзення галоўнага зімовага карнавала беларусаў.\nІнтэрактыўная экскурсія дапаможа вам здзейсніць сапраўднае падарожжа ў свет беларускіх Калядаў. Галоўны персанаж свята – Калядная Баба – пазнаёміць вас з традыцыямі святкавання, пасля чаго вы станеце сапраўднымі калядоўшчыкамі – згуляеце «У арэхі» і «Шкута», будзеце ведаць прызначэнне калядных масак і зорак, а таксама даведаецеся, якім персанажам Каляды вы маглі быць.\nДапаможцамі ў калядным падарожжы стануць саламяныя музыкі, абрадавыя маскі казы і лася, лялькі мядзведзя, дзеда і бабы, прадстаўленыя на выставе «Скарбонка памяці». Падымуць святочны настрой песні, прыпеўкі, загадкі і жарты, што выконваліся на калядных ігрышчах і вячорках. Вам трэба будзе ўзгадаць, якія прыказкі і павер’і суправаджалі святкі ў розных рэгіёнах Беларусі.\nУявіце сябе тым самым беларусам ці беларусачкай з мінулага і акуніцеся ў цёплую казачную атмасферу свята!\nЗапіс на інтэрактыўную экскурсію для груп (да 15 удзельнікаў) па телефоне: (017) 396 18 86, праз электронную пошту loshytsa@gmail.com, або сацыяльные сеткі музея ВКонтакте, Facebook і Instagram (/loshytsamuseum).\nпраезд Чыжэўскіх, д. 8-2\nтэрыторыя Лошыцкага сядзібна-паркавага комплекса\n(017) 396 18 86\n5-23 студзеня 2022\nпа папярэднім запісе\n5.00 руб. – 1 удзельнік\n+375 17 396 18 86\n10.00 – 18.00, ср-вс\nВход для посетителей: 10.00 – 17.30\nРабочие дни: среда – воскресенье


Лукашэнка праз дзесяць дзён успомніў пра трагедыю ў Пінску\n03.11.2010 / 13:17\nЛукашэнка праз дзесяць дзён успомніў пра трагедыю ў Пінску 12\nЛукашэнка выказаў спачуванні сем'ям загінулых на прадпрыемстве «Пінскдрэў».\nАляксандр Лукашэнка выказаў спачуванні родным і блізкім работнікаў на прадпрыемстве "Пінскдрэў-ДСП", што загінулі і памерлі ў выніку аварыі на прадпрыемстве.\n«Трагедыя, якая забрала жыцці блізкіх вам людзей, шакавала ўсіх грамадзян Беларусі.\nГэта не толькі ваша асабістае гора,\nа наша супольная бяда і сур'ёзны ўрок на будучыню,\n- гаворыцца ў спачуванні.\nУ гэту сумную часіну будзьце мужнымі і не падайце духам. Вы і ўсе, хто пацярпеў у тым страшным пажары, заўсёды можаце разлічваць на падтрымку дзяржавы. Мы зробім максімальныя высілкі, каб больш не дапусціць такога ў нашай краіне.\nСілы і вытрымкі вам. Светлая памяць аб вашых родных назаўсёды захаваецца ў нашых сэрцах»,\nгаворыцца ў спачуванні.\nНагадаем, што колькасць ахвяраў у выніку выбуху на прадпрыемстве «Пінскдрэў-ДСП» дасягнула 14 чалавек, шасцёра пацярпелых знаходзяцца ў стабільна цяжкім стане. 3 і 4 лістапада ў Брэсцкай вобласці абвешчана жалоба.\n03.11.2010 / 15:03\nЛу, дзе жалоба ? поимей павагі і зрабі хоць яе гэта ж не выбары + твой рейтынг павялiчыцца хаця мне на твой рейтынг пофіг\nЮрка з-пад Менску / Адказаць\n03.11.2010 / 15:51\nАжно дзесяць дзён пісаў тыя хлусьлівыя словы!..\n03.11.2010 / 16:00\nНа пахаванне Віці паедзе?\nPiS з вялікім адрывам перамагае на выбарах у Польшчы, фрыкавая «Канфедэрацыя» праходзіць у Сойм 2


Са сцэны вас вітае чароўная “Забава” - ЛЕПЕЛЬ -ВСЁ ПРО ЛЕПЕЛЬ\nАнсамблю танца ўжо споўнілася шэсць год, і за гэты час выступленні юных танцораў сталі добра вядомыя сярод шматлікіх прыхільнікаў творчасці. Яны становяцца ўпрыгажэннем многіх гарадскіх святаў і мерапрыемстваў. Кіраўнік ансамбля, выдатны харэограф Святлана Шэстала паставіла шэраг кампазіцый, і кожнай з іх уласцівыя індывідуальнасць і творчы каларыт. “Метамарфозы”, “Дудалка”, “Крок за крокам”, “Зімовы двор”, “Лявоніха”, “Чатыры двары”, “Закаблукі”, “Вечарына”, “Адпачынак на рэйдзе”… Кожная кампазіцыя нагадвае маленькі спектакль, перажыты на сцэне юнымі артыстамі. За рознакаляровай мазаікай харэаграфічных кампазіцый кіпіць штодзённая няспынная праца выкладчыка і ўдзельнікаў ансамбля, шэраг репетыцый.\n-- Як жа нараджаюцца новыя замалёўкі? –- цікаўлюся ў Святланы Міхайлаўны.\n-- Маімі галоўнымі натхняльнікамі ў творчасці з’яўляюцца самі дзеці, -- прызнаецца харэограф. –- Мае вучні –- гэта самы дарагі скарб. Гляджу на іх, мілых непасед, –- і тут жа з’яўляюцца новыя задумы, яркія малюнкі. Для таго, каб танец запомніўся гледачам, пакінуў ва ўсіх незабыўныя ўражанні, трэба нямала папрацаваць. Аднак калі пасля чарговага выступлення ў зале чуюцца ўвасторжаныя воклічы, не сціхаюць цёплыя апладысменты, гэта і ёсць найлепшая ўзнагарода для нас.\nЧую прыемны матыў –- і ў думках з’яўляецца харэаграфічны эцюд, якому тут жа хочацца даць жыццё. Так нарадзіліся танец “Чатыры двары” на песню вядомай рускай спявачкі Надзеі Бабкінай, “Лявоніха”, ”Закаблукі” і г.д.\nБыць выкладчыцай харэаграфіі Святлане Міхайлаўне было наканавана лёсам. Дзяўчынка нарадзілася і вырасла ў вёсцы Юркоўшчына, у сям’і калгасных рабочых. З самага дзяцінства Света любіла танцаваць, з задавальненнем удзельнічала ў школьных мерапрыемствах, выступала на канцэртах. І зараз яна з гумарам успамінае, як, апрануўшы новую сукенку, выходзіла на вуліцу і выступала перад аднавяскоўцамі. Тады ў нікога не ўзнікала сумнення, што ў сям’і Камека расце артыстка. І хоць навыкаў харэаграфіі Святлана не мела, пасля заканчэння васьмі класаў Старалепельскай базавай школы цвёрда вырашыла паступаць у Віцебскае вучылішча мастацтваў на харэаграфічнае аддзяленне. Святлана захапіла строгіх членаў журы сваімі прыроднымі данымі, пластыкай і артыстызмам. Яе светлая мара ажыццявілася, калі ўбачыла сябе ў спісе паступіўшых. Танец стаў для Святланы неад’емнай часткай жыцця.\n-- Мне пашчасціла вучыцца ў цудоўных спецыялістаў, апантаных і творчых людзей. Сваёй творчай энергіяй зараджаў усіх навучэнцаў выдатны харэограф Юрый Кашарнаў, яркімі ідэямі шчодра дзяліўся з намі класны кіраўнік, апантаны музыкант Юрый Смірноў. Праз некаторы час Святлана стала ўдзельніцай ансамбля танца “Белыя Росы”, які быў створаны пры вучылішчы мастацтваў. Выступленні маладых танцораў уражвалі не толькі жыхароў Віцебскай вобласці, а і рэспублікі. “Белыя Росы” гастралявалі ў Германіі і Прыбалтыцы.\nВіцебскае вучылішча мастацтваў Святлана скончыла “на выдатна” і была размеркавана працаваць выкладчыцай харэаграфіі ў Лепельскую дзіцячую школу мастацтваў.\nЗа гады сваёй работы ў школе Святлана выхавала не адно пакаленне танцораў. Многія па прыкладу любімай настаўніцы таксама звязалі сваё жыццё з харэграфіяй. Нядаўнія ўдзельніцы ансамбля танца “Забава” Вольга Кузьміч, Яўгенія Казлова зараз паспяхова вучацца ў Віцебскім вучылішчы мастацтваў. Сярод 19 выпускнікоў мінулага года многія і зараз займаюцца ў ансамблі, збіраюцца стаць прафесійнымі харэографамі.\nНа змену выпускнікам прыйшлі маленькія танцоры. На падрыхтоўчым аддзяленні ў Святланы Міхайлаўны займаецца 16 хлопчыкаў і дзяўчынак, а ў другім класе –- 25 чалавек.\n-- Усе мае вучні для мяне аднолькава блізкія і дарагія. Кожнаму імкнуся падарыць часцінку сваёй душы, зарадзіць творчай іскрынкай. Разам з імі вельмі хвалююся ў час выступленняў. Вучу дзяцей “запальваць сэрцы” гледачоў, каб кожнаму захацелася далучыцца да танца. Вельмі прыемна, што сярод маіх вучняў ёсць не толькі лепяльчане, а і жыхары бліжэйшых населеных пунктаў. Сярожа Бурэнь прыязджае на заняткі з Вялікага Поўсвіжа, а Сярожа Сінкевіч –- з Бароўкі. Па прыкладу свайго сябра Арцёма Рагавенкі прыйшоў у ансамбль Артур Кульба. З задавальненнем прыходзяць на заняткі Мацвей Вашкевіч, Ваня Федаровіч, Уладзік Закрэўскі… Наогул, усіх сваіх вучняў лічу вельмі здольнымі.\nУдзельнікаў ансамбля разам з выкладчыцай можна назваць адной вялікай творчай сям’ёй. Разам са Святланай Міхайлаўнай кожны год дзеці ходзяць у паход, раскладваюць касцёр, вараць уху. Шмат уражанняў у выпускнікоў пакінуў паход на возера Святое з начоўкай у мінулым годзе.\n-- Немагчыма ўявіць дзейнасць ансамбля без нашага цудоўнага акампаніятара-баяніста Валерыя Мяснікава, які вельмі тонка адчувае ўнутраны свет дзіцяці, -- адзначае Святлана Міхайлаўна. -- Для кожнага вучня ён індывідуальна падбірае музыку, задае тон дзецям у час танца. Вельмі прыемна, што ў нашым творчым жыцці актыўны ўдзел прымаюць бацькі вучняў. Менавіта за іх грошы мы набываем тканіну на касцюмы, самі ж займаемся кройкай і шыццём. Заўсёды рады пайсці мне насустрач калегі і аднадумцы. Цудоўныя дэкарацыі да танца “Зімовы двор” зрабілі мастакі Іван Будзіч, Аляксандр Саўчанка. Прапануюць сваю дапамогу ў час падрыхтоўкі да выступленняў выкладчыкі музычнага аддзялення Наталля Мазго, Ганна Панушкіна, Таццяна Літвіна. Ажыццявіць мае творчыя задумы пры распрацоўцы элементаў касцюма дапамагае муж. Гэта ён зрабіў шыкоўныя бусы для папуасаў, калі мы з дзецьмі рыхтавалі падтанцоўку да песні “Бармалей”.\nДарэчы, разам з мужам Святлана Міхайлаўна ў свой час займалася падрыхтоўкай танцавальнай залы, якая знаходзіцца ў будынку сярэдняй школы № 4. Муж зрабіў металічныя канструкцыі станкоў для заняткаў дзяцей. Сама ж Святлана выконвала работу муляра, фарбавала вокны, аклейвала шпалерамі сцены.\nСтарэйшы сын Святланы Міхайлаўны Арцём харэаграфіяй не займаецца, але ў свой час ён скончыў мастацкае аддзяленне дзіцячай школы мастацтваў, зараз набывае спецыяльнасць майстра халадзільнага абсталявання ў Віцебскім тэхнічным каледжы. Разам са сваімі сябрамі Арцём стварыў музычную групу, сам піша і чытае рэп. Васьмігадовая дачушка Святланы Міхайлаўны Ліза, як і маці, захапляецца харэаграфіяй, займаецца ў ансамблі танца “Забава”, а таксама пераймае навыкі вакальнага майстэрства ў педагога Таццяны Ермаловіч.\nАб высокім выканаўчым узроўні ансамбля танца сведчаць яго шматлікія перамогі на разнастайных конкурсах. Так, у 2008 годзе ансамбль танца “Забава” стаў лаўрэатам Першага раённага харэаграфічнага конкурсу “Вясновы карагод”. На чацвёртым абласным аглядзе-конкурсе народнага танца “Прыдзвінскія карункі”, які праводзіўся ў мінулым годзе ў Гарадку, ансамбль танца ўзнагароджаны Дыпломам Віцебскага абласнога метадычнага цэнтра народнай творчасці за лепшае выкананне аўтарскіх танцаў заслужанага дзеяча культуры Рэспублікі Беларусь, балетмайстра І.А.Серыкава. Шмат незабыўных уражанняў у гледачоў пакінула выступленне ансамбля танца “Забава” на рэгіянальным дзіцячым свяце “Двина – Дзвіна – Daugava”, якое праходзіла ў Верхнядзвінску. Граматай аддзела культуры райвыканкама за высокія творчыя дасягненні і прапаганду харэаграфічнага мастацтва сёлета ансамбль танца ўзнагароджаны на раённым фестывалі “Лепельскі карагод”, які праходзіў у рамках святкавання Дня горада. Нікога з гледачоў не пакінула раўнадушным выступленне лепельскіх танцораў, якія пад кіраўніцтвам Святланы Шэстала выканалі “Лявоніху” на плошчы Свабоды ў час святквання 570-гадовага юбілею горада.\n…Па танцавальным класе разлятаюцца задорныя найгрышы, а юныя артысты вывучаюць чарговыя элементы танца. Ідзе работа над новай харэаграфічнай кампазіцыяй. Святлана Шэстала падбадзёрвае маленькіх танцораў, упэўнена адбівае рытм. З захапленнем сачу за грацыёзнымі рухамі дзетак і ад душы жадаю “Забаве” квітнець, кожны год радаваць гледачоў прыемнымі сюрпрызамі.


Ці варта пераплачваць за прыватны дзіцячы сад? Водгукі бацькоў. - Сям’я і дзеці 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nЦі варта пераплачваць за прыватны дзіцячы сад? Водгукі бацькоў.\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Сям’я і дзеці 2017 ⇒ Ці варта пераплачваць за прыватны дзіцячы сад? Водгукі бацькоў.\nНекалькі гадоў у дзіцячым садзе для дзіцяці - гэта цэлае жыццё. І які ён яе запомніць, шмат у чым залежыць ад выбару бацькоў. Што лепш - аддаць дзіця ў муніцыпальны сад, прыватны сад, даць яму няню ці ўвогуле займацца выхаваннем маляняці самастойна, пакінуўшы яго дома? Няня - гэта, вядома, добра, калі ёсць грошы на аплату паслуг кваліфікаванага асабістага педагога, то чаму б і не? Але дзіцячы сад, у цэлым, безумоўна, мае свае перавагі перад хатнім выхаваннем.\nАддаваць дзіця ў дзіцячы сад ці не?\nПлюсы і мінусы прыватных дзіцячых садоў\nЯк выбіраць прыватны дзіцячы сад для дзіцяці?\nЦі варта аддаваць дзіця ў прыватны дзіцячы сад-за і супраць\nТое, што дзіцячы сад дзіцяці неабходны - сумневаў няма. Вядома, дома, пад наглядам, у малога менш магчымасцяў падчапіць чарговае ВРВІ ці разбіць калена пры няўдалым спуску з горкі. Але «хатні» дзіця пасля можа мець сур’ёзныя праблемы ў школе, з аднагодкамі і настаўнікамі.\nПеравагі дзіцячага саду:\nПаўнавартасная падрыхтоўка да школы (падрыхтоўчая праграма навучання);\nРазвіццё і станаўленне асобы ў калектыве, соцыуме;\nРэжым дня і харчавання;\nВыхаванне ў маленькім чалавеку адказнасці і самастойнасці.\nНават лепшая няня не зможа пісьменна і паўнавартасна падрыхтаваць маляня да школьнай праграмы. Застаецца толькі вызначыцца з выбарам дзіцячага саду.\nАсноўныя варыянты дзіцячага садка\nВедамасны дзіцячы сад;\nДзяржаўны дзіцячы сад. Чытайце таксама: Як патрапіць у жаданы дзіцячы сад?\nПрыватны дзіцячы сад: перавагі і недахопы\nПрыватны сад на дому - гэта сучаснае з’ява, характэрнае для мегаполісаў. Дзеці праводзяць час у кватэры, абсталяванай пад іх патрэбы. У ідэале ў такім садзе з’яўляюцца:\nнекалькі нянь і выхавальнікаў з педагагічнай адукацыяй;\nпакой для заняткаў.\nУ адваротным жа выпадку, ён уяўляе сабой кватэру беспрацоўнай мамы, якая за грошы даглядае за дзецьмі суседзяў і сяброў.\nПеравагі першага варыянту:\nМагчымасць для «хатніх» дзяцей хутчэй адаптавацца да зносін у калектыве;\nРознабаковае зносіны са аднагодкамі;\nДля каго зручны прыватны сад на дому:\nДля мам, якім не патрапіць у перапоўнены традыцыйны сад;\nДля прыезджых мам, якія не маюць рэгістрацыі;\nДля мам з малымі да года;\nАдсутнасць строгага кантролю за харчаваннем дзяцей;\nАдсутнасць кваліфікаванай медыцынскай дапамогі;\nНевыкананне санітарна-гігіенічных нормаў, абавязковых для дзіцячай установы (неабавязкова, але, як правіла);\nАдсутнасць у «кухараў» такіх садоў санітарных кніжак (як правіла).\nВядома, у жыцці ўсякае бывае. У прыватным садзе можа апынуцца выхавальнік, прыцягнуты хутчэй грашовай бокам пытання, чым любоўю да дзяцей. У дзяржаўных садах нярэдка сустракаюцца сапраўдныя энтузіясты, гатовыя сядзець з дзецьмі да цемры ў чаканні спазняюцца бацькоў і з лёгкасцю аддаюць капейкі свайго заробку на якія развіваюць цацкі для сваіх гадаванцаў.\nЯк патрапіць у дзяржаўны дзіцячы сад і як яго абраць - ні ў каго пытанняў не выклікае (за выключэннем выпадкаў, калі сады перапоўненыя, і трапіць у групу з чатырма дзесяткамі дзетак можна толькі за буйны хабар). А вось як не памыліцца з выбарам прыватнага саду?\nЯк правільна выбраць прыватны дзіцячы сад?\nНаяўнасць гульняў, прызначэнне якіх - раскрыццё творчага дзіцячага патэнцыялу;\nЗаняткі па мове, матэматыцы, фізкультуры (басейн, рытміка і г.д.);\nМастацкае развіццё (танцы, вакал, маляванне, наведванне тэатра і да т.п.);\nДаверныя адносіны дзяцей і выхавацеля;\nЗаняткі па замежнай мове;\nНаяўнасць у садзе псіхолага, лагапеда, лекара-педыятра;\nБлізкасць саду дадому;\nЛіцэнзія на адукацыйную дзейнасць, дакумент на займаны пляц, дагавор (комплекс паслуг, рэжым знаходжання дзяцей, умовы аплаты, абавязкі бакоў), статут установы і да таго падобнае;\nМеню шпацырная тэрыторыя, цацкі;\nПраграмы і методыкі, а таксама кваліфікацыя супрацоўнікаў;\nРэжым працы медкабінет, лекара;.\nПрацягласць работы дзіцячага сада (ад пяці гадоў і вышэй - гэта салідны тэрмін для саду).\nВыбар дзіцячага садка, у любым выпадку, заўсёды застаецца за бацькамі. І незалежна ад таго выбару, варта прасачыць, каб дзіцячы сад адрозніваўся адсутнасцю мінусаў і наяўнасцю большасці плюсаў. Калі справа тычыцца здароўя (фізічнага і псіхалагічнага) дзiцяцi, падстрахоўка заўсёды будзе дарэчы.\nЯкі дзіцячы сад лепш - водгукі бацькоў\nКалі б у нас прыватны сад, толькі ў яго і вадзіла сына. У нашых садках па трыццаць чалавек у групах, за дзецьмі не сочаць, дзеці ўсё растрапаныя, смаркатыя, шнуркі боўтаюцца . Жах. Значна лепш, калі чалавек дзесяць у групе, і выхавальнікі могуць надаваць увагу кожнаму. А рызык, я лічу, не больш, чым у дзяржаўным садзе.\nАдназначна размежаваць сады нельга. І ў прыватным садзе бываюць выпадкі дрэннага сыходу за дзецьмі, і ў дзярж. садках бываюць добрыя выхавальнікі. Проста трэба туды схадзіць, выведаць, пагутарыць з бацькамі іншых дзяцей з персаналам, увогуле, на свае вочы паглядзець. І выбіраць трэба не сад, а выхавацеля! Гэта маё цвёрдае перакананне. Хоць мы ходзім у прыватны. Мне там падабаецца, што чыста, як у шпіталі, усе дзеці пад чулым увагай персаналу, харчаванне смачнае - ядуць усё, без выключэння.\nА мой досвед кажа, што выбіраць трэба дзяржаўны сад. З іх, у выпадку чаго, ёсць попыт. А прыватны сад можа проста выпарыцца ў выпадку сур’ёзнага канфлікту і судовага разбору. Шукай іх потым...\nДзяржаўны сад падкантрольны розных інстанцыях, якія забяспечваюць бяспеку дзяцей. Гэта важна! А вырашэння розных камісій у прыватных садках нярэдка набытыя! З навучальнымі праграмамі таксама не зразумей што . дзяржаўным садзе праграма навучання - спецыяльна зацверджана для дашкольнікаў, а там выкладваюць у прыватным садзе - невядома. Я - за дзяржаўны садок.\nЯ не давяраю прыватным садам . кантролю за імі ніякага. Як яны там рыхтуюць, як педагогі з дзецьмі маюць зносіны, і іншае. Я ўжо не кажу пра кошт. І нічога потым не дакажаш, калі, напрыклад, дзіця ўпадзе, або атруціцца. Прагулкі арганізаваны не зразумей што, хоць тэрыторыі і агароджаныя. І яшчэ шмат мінусаў. Не, я супраць прыватных садоў.\nБольшасць маіх досыць забяспечаных знаёмых водзяць дзяцей у звычайныя садкі. Па прынцыпе - лепш даплаціць грошай, каб выхавальнік лепш глядзеў за дзіцем. Звычайны садок, ён і дадому бліжэй, і попыт з яго ёсць. Я таксама свайго ў муніцыпальны аддала.\nА я аддала свайго другога ў прыватны хатні сад. Дзясятак дзяцей, два выхавальніка, няня, яна ж кухар - выдатная жанчына, дабра. Усе з профільным педагагічнай адукацыяй. Варта, вядома, дарагавата, але сын сілкуецца паўнавартасна чатыры разы на дзень, а я магу спакойна працаваць да сямі вечара, ведаючы, што малым займаюцца не абы як, а як трэба. Пераспрабавалі многае, і звычайны сад, і прыватны, і цэнтр развіцця, але спыніліся менавіта на гэтым. З выхавацелямі пашанцавала. Увогуле, я задаволеная.\nУ хімкінскіх дзіцячых садках ўводзяць новае меню Відэа.\nПапярэдні Тэкст Як спраўляцца з дзіцячымі істэрыкамі\nНаступная Артыкул Прычыны мужчынскага астуджэння да сэксу\n10 міфаў пра каханне і сэкс\nТлушч на жываце і баках: як справіцца з праблемай


Feb. 19th, 2017 07:45 pm (UTC)\nДля меня ананас в мясных блюдах сладковат. Раньше вместо ананаса кисло-сладкие яблоки использовали.))\nЯ бы тому итальянскому официанту предложила отсутствующий зубик прикрыть подушечкой "Орбит". :)))


Во Львове белорусские футбольные фанаты смогут сдать кровь для бойцов АТО\n01.09.2015 / 14:24\nВо Львове белорусские футбольные фанаты смогут сдать кровь для бойцов АТО 2\n5 сентября пройдет совместная акция белорусских и украинских фанатов «Мы с тобой одной крови» по сдаче крови для пострадавших в украинском-российском конфликте.\nКогда: 5 сентября, начало в 9.30.\nАдрес: Огиенко, 5 (Огиєнка, 5)\nОбязательные условия: не менее 18 лет (иметь с собой паспорт)\nКому противопоказано сдавать кровь: Людям, у которых\n— хронические сердечные, легочные, острые инфекционные заболевания;\n— сифилис, СПИД;\n— проблемы с почками. Менее года прошло после операций или сотрясения мозга.\nЗа день до сдачи крови запрещается употреблять жирную пищу, молочные продукты, алкоголь, курить.\nТот, кто сдал кровь, получит справку и сможет взять себе дополнительный выходной или отгул на работе, стакан сока и талон на питание в столовой больницы на 17 грн. 80 коп.\nВсе желающие поучаствовать в акции, обращайтесь по телефону 0631313612 или пишите в личные сообщения.\nБудет формироваться виртуальная очередь.\nНе, я канешне ня супраць, але што ім сваіх донараў не хапае? Украінцаў 40 млн. Хаця б арганізавалі перасоўны пункт і праехалі па гарадах. Тады б шмат беларусаў здалі для братоў. Як заўсёды, бла-бла-бла, а толкам нічога ня робяць.\n01.09.2015 / 14:47\nВо, яшчэ адзін нуль з'явіўся! Прывітанне, цёзка! А па сутнасці, то донараў у іх, вядома, хапае. Проста даюць магчымасць неабыякавым прылучыцца. Я б здаў.


Міжнародная дзейнасць Германіі ў 30-х гг. XX ст. — История — Отечественная История — История Права\nИстория - Отечественная История - История Права > Вялікая Айчынная вайна > МІЖНАРОДНАЕ СТАНОВІШЧА > Міжнародная дзейнасць Германіі ў 30-х гг. XX ст.\nМІЖНАРОДНАЕ СТАНОВІШЧА211 views\n30-я гады – гэта час вельмі напружанага міжнароднага жыцця ў свеце, і асабліва – у Еўропе. Асэнсаваць падзеі міжнародных адносін можна толькі праз прызму галоўных агрэсіўных ідэалогій, якія панавалі ў гэты час. Гэта італьянскі фашызм, германскі нацызм і японскі мілітарызм. Рамантычны бальшавізм пачатку 1920-х гг. ужо саступае свае пазіцыі, але яго догмат «сусветнай рэвалюцыі» не дазваляе Маскве наладзіць нармальныя адносіны з еўрапейскімі дэмакратыямі і выкарыстоўваецца замежнай дыпламатыяй ў антысавецкай дзейнасці.\nАсноўныя палажэнні фашызму, нацызму і японскага мілітарызму прыкладна аднолькавыя, толькі ў розных краінах рабіўся ўціск на розных іх складаючых. Гэта аднапартыйнасць палітычнай сістэмы; перавага дзяржавы над асобай; непрыкрыты нацыяналізм – які аб’яўляў аб гістарычнай «абранасці» нямецкай, японскай і італьянскай нацый; гэтым нацыям патрабавалася большая «жыццёвая прастора», метадам яе здабычы з’яўлялася вайна; вайна аб’яўлялася вышэйшым дасягненнем чалавецтва; з гэтай нагоды яшчэ адна прыкмета ідэалогій – мілітарызм, які прывёў да панавання ВПК у эканоміцы і палітыцы; аб’ядноўваў іх яшчэ ваяўнічы антыкамунізм. Нацысты і японскія мілітарысты больш увагі надзялялі нацыянальнаму пытанню, вынішчэнню «шкодных» нацый, пашырэнню «жыццёвай прасторы» для сваіх нацый за кошт суседніх народаў. Германскі нацызм вырашаў тэрытарыяльнае пытанне праз ваенны націск на Усход – Drang nach Osten – значыцца на СССР. Італьянскі фашызм больш імкнуўся да аднаўлення былой Рымскай імперыі – палітычнага панавання ў рэгіёне.\nВыдзяляецца некалькі этапаў у еўрапейскай дыпламатычнай дзейнасці 1920-1930-х гг., і галоўным прынцыпам іх вылучэння ёсць актыўнасць германскага боку. Менавіта гэтая краіна вяла найбольш актыўную знешнюю палітыку для пераадолення наступстваў Версальскага мірнага дагавору па выніках першай сусветнай вайны, згодна з якім Германія апынулася ў прыніжаным стане. Першы этап – з 1923 па 1933 г. – гэта барацьба дыпламатыі дэмакратычнай Германіі за пераадоленне наступстваў Версальскага міру шляхам міжнародных канферэнцый і дасягнення ўступак з боку «вялікіх дзяржаў». Адначасова досыць добра развіваюцца адносіны паміж Германіяй і СССР. Другі перыяд пачынаецца з 1933 г. – з прыходам да ўлады нацыянал-сацыялістычнай партыі пад кіраўніцтвам А.Гітлера. Ідэалогія нацызму патрабавала «жыццёвай прасторы» для немцаў – а дасягнуць яе магчыма было праз вайну. Рэзка абвастраюцца адносіны паміж Германіяй і СССР, і, што цікава, – паміж Германіяй і Італіяй. Пачынаецца падрыхтоўка Германіі да вайны ў Еўропе. Адначасова спробы еўрапейскіх краін і СССР стварыць сістэму калектыўнай бяспекі праваліліся. Трэці перыяд – з вясны 1936 г. па восень 1938 г. – гэта палітыка вызначэння прыярытэтаў Германіі ў Еўропе і свеце, яе ўзмацнення, складвання лагера саюзнікаў і будучых ахвяраў. У гэты перыяд найбольш яскрава прасочваюцца рознагалоссі паміж «вялікімі краінамі», якія прыводзяць да патворству Гітлеру праз палітыку так званага «замірэння» і ў спробах накіраваць агрэсію на Усход – супраць СССР. Чацвёрты перыяд – з восені 1938 па лета 1939 г. – гэта перыяд пасля «Мюнхенскай змовы», якая адчыніла дзверы Германіі да распальвання сусветнай вайны.\nНестабільнасць у Еўропе пачатку 1920-х гг. скончылася Рурскім крызісам 1923 г. Францыя вымушана была ўвесці свае войскі ў важны прамысловы раён Германіі з мэтай прымусіць яе выплачваць непамерныя рэпарацыі. Відавочна, гэта было немагчыма без эканамічнага адраджэння Германіі. Летам 1924 г. у Лондане краіны-пераможцы зацвердзілі «план Даўэса», згодна з якім паліліся значныя інвестыцыі ў германскую эканоміку – асабліва з боку амерыканскіх кампаній. Восенню 1925 г. у Лакарна (Швейцарыя) быў падпісаны «Рэйнскі гарантыйны пакт», які ўстанаўліваў дэмілітарызаваны характар Рэйнскай зоны. Францыя і Бельгія абавязваліся паважаць вызначаную ў Версалі заходнюю мяжу Германіі. У 1926 годзе Германія была прынятая ў Лігу Нацый у якасці вялікай дзяржавы, дзе атрымала пастаяннае месца Савеце. У 1932 г. Германія дабілася канчатковай адмены рэпарацый і атрымала палёгкі ў справе ўзбраення арміі, але пры ўмове, што будзе створана сістэма калектыўнай бяспекі пры яе ўдзеле. Адначасова ў 1926 г. у Берліне быў падпісаны савецка-германскі дагавор аб ненападзенні і нейтралітэце. Вельмі актыўна развіваліся савецка-германскія ваенныя стасункі. Вялікая колькасць германскіх ваенных атрымлівала адукацыю ў савецкіх ваенных навучальных установах, а самае галоўнае – яны атрымлівалі практычны вопыт танкавых і авіяцыйных баёў. Валодаць Германіі цяжкімі ўзбраеннямі і авіяцыяй, а роўна і ўтрымліваць падрыхтоўчыя цэнтры было забаронена Версальскім дагаворам.\nПрыход да ўлады нацыстаў стаў паваротным момантам не толькі ў палітычным жыцці Германіі, але і еўрапейскіх краін. Ужо ў 1933 г. А.Гітлер паставіў мэтай дабівацца скасавання версальскіх абмежаванняў і вяртання Германіі калоній, страчаных пасля першай сусветнай вайны. Адначасова Германія адмаўлялася ўдзельнічаць у стварэнні сістэмы калектыўнай бяспекі. Гэтыя памкненні нацыстаў вызвалі падтрымку насельніцтва Германіі – партыя прыйшла да ўлады праз парламенцкія выбары. Ідэі рэваншу за «версальскую ганьбу», тэорыя расавай выключнасці «арыйцаў», пашырэння для іх жыццёвай прасторы, вынішчэння «шкодных народаў» (асабліва – багатага ў Германіі яўрэйскага) аказаліся папулярнымі ў дробных уласнікаў, беспрацоўных, а таксама ў часткі інтэлігенцыі, працоўных і моладзі.\nГалоўным напрамкам дзейнасці нацысцкага кіраўніцтва на міжнароднай арэне стала патрабаванне адмены абмежаванняў на ўзбраенне Германіі, якія прадугледжваліся Версальскім дагаворам. Вялікабрытанія і Францыя згадзіліся на ўступкі ў абмен на гарантыі бяспекі. Распачынаецца перыяд палітыкі «замірэння» Германіі – якая ўключала і станоўчае для Германіі вырашэнне пытання аб лёсе нямецкай меншасці на тэрыторыі іншых краін. Кіраўніцтва Англіі і Францыі не здолелі разглядзець небяспекі фанатызму Гітлера і ідэалогіі нацызму. Лічылася, што «замірэнне» прывядзе да падзення рэжыму Гітлера, а калі вырашыць супярэчнасці паміж Англіяй, Францыяй і Германіяй, армію апошняй можна накіраваць на разгром камуністычнага Савецкага Саюза. Так, 15 ліпеня 1933 г. прадстаўнікі чатырох дзяржаў (далучылася Італія) падпісалі ў Рыме «Пакт чатырох» – аб супрацоўніцтве. Пакт хутка разваліўся, бо ў кастрычніку 1933 г. Германія выйшла з Лігі Нацый і пакінула Жэнеўскую канферэнцыю па разбраенню. У пачатку 1934 г. паміж Германіяй і Польшчай падпісваецца пакт аб ненападзенні, а ў ліпені Берлін актыўна падтрымаў узброены путч аўстрыйскіх нацыстаў у Вене, які праваліўся дзякуючы ваеннаму націску Італіі. У гэты час Рым знаходзіць паразуменне з Парыжам у справах супрацьстаяння Германіі, якая ўсё болей ігнаруе Версальскія дамоўленасці.\n13 студзеня 1935 г. пасля 15 год кіравання Саарскай вобласцю праз мандат Лігі Нацый, на плебісцыце 90,9% яго ўдзельнікаў выказаліся за ўз’яднанне з Германіяй, і з 1 сакавіка 1935 г. багацейшы вугальны рэгіён Саар увайшоў у склад Рэйху. Гэта значна ўзмацніла эканамічную моц краіны. У 1935 г. Гітлер аднавіў ўсеагульную вайсковую павіннасць, пачаўся адкрыты выпуск цяжкога ўзбраення. Германія прыступіла да стварэння моцнай арміі, авіяцыі і флоту. 21 мая 1935 г. рэйхсвер быў перайменаваны ў вермахт, Гітлер стаў вярхоўным галоўнакамандуючым узброенымі сіламі. 11 красавіка 1935 года ў Стрэзэ па ініцыятыве Францыі і Італіі пачалася міжнародная канферэнцыя па германскаму пытанню. Удзельнікі канферэнцыі рэзка асудзілі аднабаковыя парушэнні Версальскай дамовы збоку Германіі. Практычнага характару рэзалюцыі не мелі, але яны паказалі аб адыходзе Францыі ад чэмберленаўскай палітыкі «замірэння» і складванні антыгерманскага італа-французскага саюзу. Але Захад не здолеў супрацьстаяць аднабаковаму выхаду Германіі ў Версальскай сістэмы. У гэты час Англія, занепакоеная збліжэннем Францыі і Італіі, у якасці супрацьвесу гэтаму саюзу выкарыстала Германію. Ужо некалькі стагоддзяў гэтая краіна выкарыстоўвала палітыку «балансу сіл» на кантыненце, і, па меркаванню лонданскіх палітыкаў, гэта дазваляла Англіі верхаводзіць у еўрапейскіх справах. Але XX стагоддзе прынесла новыя рэаліі ў знешнюю палітыку Еўропы, і англійская дыпламатыя своечасова іх не зразумела. У чэрвені 1935 г. было заключана сенсацыйнае англа-германскае марское пагадненне, якое ўводзіла суадносіны паміж флатамі краін 100:35 пры роўным па моцы падводным флоце. Разам з флотам аднаўляліся і сухапутныя войскі.\nУжо да канца 1935 г. Германія сфарміравала 31 баяздольную дывізію. У кароткі тэрмін і за амерыканскія інвестыцыі было пабудавана 300 новых ваенных заводаў, рэканструявана і мадэрнізавана авіяцыйная прамысловасць. Да сярэдзіны 30-х гадоў ХХ ст. у германскую прамысловасць было ўкладзена 27 млрд. марак, 70% належалі амерыканскім фірмам. У 1938 г. Германія мела 30 самалётабудаўнічых, 15 авіяматорных і 110 дапаможных авіязаводаў. Калі да 1932 г. у Германіі не было ні воднага ваеннага самалёта, то ўжо ў 1934 г. іх было пабудована 840, у 1936 г. – 2530, у 1938 г. – 3350, а ў 1939 г. ужо мелася 4733 самалёты навейшых мадыфікацый. Ваенная вытворчасць Германіі з 1934 г. па 1940 г. вырасла ў 22 разы. На гэтую моц абапіралася кіраўніцтва Германіі пры прыняцці важных міжнародных рашэнняў. Напрыканцы 1935 г. адбылася вызначальная падзея, якая паклала падмурак складвання агрэсіўнага блоку краін ў Еўропе, і лідэры Лігі Нацый – Англія і Францыя нічога не зрабілі – каб гэты італа-германскі саюз разваліць.


Для Беларусі Крыж Ефрасінні Полацкай з’яуляецца галоунай нацыянальнай рэліквіяй. Гэта каштоунасць як духоуная, так і матэрыяльная. Кавалачкі мошчау, закладзеныя у драу- ляную кіпарысавую аснову Крыжа; золата, срэбра і каштоуныя камяні, выкарыстаныя для упрыгожвання; тонкая ювелірная работа; надшсы — усё гэта робіць Крыж важнай крыніцай ведау для гюторыкау беларускага пісьменства і ушкальным помнікам мастацтва, шанаваным усімі хрысщянамй Зроблены у 1161 г.\nмайстрам-ювелірам Лазарам Богшам па заказе Ефрасінні для заснаванай ёй Спаскай царквы Крыж стау адным з сімвалау старажытнага усходнесла- вянскага царкоунага мастацтва.\nСведка 850-гадовай гісторыі, Крыж Ефрасінні Полацкай мае і уласную драматычную біяграфію. Аднойчы ён ужо пакідау межы Беларусі. Некаторы час ім валодау Іван Грозны. Аднак спужауся праклёну, напісанага на Крыжы, і палічыу за лепшае вярнуць яго у Полацк, што і зрабіу у 1563 г., калі захапіу горад. З канца ХVI ст. да 1841 г. Крыж захоувауся у полацкім Сафійскім саборы. У час нашэсця Напалеона рэлшвда замуравалі у яго сцяне. У 1841—1842 гг. полацкі архіепіскап Васіль Лужынскі вазіу Крыж у Маскву і Пецярбург, каб з яго дапамогай сабраць сродкі для сваёй епархіі. З 1842 да 1928 г. Крыж зноу захоувауся у Полацку, у Спаса- Ефрасіннеускім храме, пабудаваным у ХІІ ст.\nУ 1921 г. бальшавіцкія улады экспрапрыявалі святыню, як і шмат шшых дарагіх царкоуных каштоунасцей, і перадалі на захоуванне у мясцовы фінаддзел. У 1928 г. Крыж перадалі у Мінск, у Беларускі дзяржауны музей. Перадачу ажыццяуляу дырэктар музея, беларускі псторык і публі- цыст Вацлау Ластоускі, які дзеля гэтага спецыяльна прыязджау у Полацк. Акт перадачы- прыёмкі Крыжа, складзены і падшсаны В. Ластоускім, — важная і цікавая крынща па гісто- рыі рэліквіі.\nУ сувязі з тым, што мяжа БССР з Польшчай праходзіла недалёка ад Мінска, у пачатку 1930-х гадоу партыйна-дзяржаунае кірауніцтва Беларусі прыняло рашэнне, падтрыманае Крамлём, аб пераносе сталіцы рэспублш у Магілёу.\nПачалася падрыхтоука. У Магшёве пабу- давалі Дом урада — комплекс будынкау, які нагадвау мінскі Дом урада. Горад «падганялі» пад новы статус: пачалі знішчаць культавыя будынкі; звозілі каштоунасці Беларусі, шматлікія гютарычныя і культурныя рэлшви народа .\nМагілёускі збор каштоунасцей складауся у асноуным з царкоунага начыння, забранага у 1920-я гады у царквы: многія дзясяткі старажытных ікон, у тым ліку у каштоуных аправах, кніг; прадметы культу і інш. Найвялікшым рарытэтам магшёускай калекцыі у 1928 г. стау Крыж Ефрасінні Полацкай — адна з самых шанаваных святынь праваслаунага свету.\nКрыж змясцілі у экспазщыю Магілёускага краязнаучага музея у прыгожым асабняку, дзе да рэвалюцыі размяшчауся земскі банк. Гэта быу вельмі багаты і вядомы музей у СССР. Яшчэ да рэвалюцып ён славіуся унікальнымі калекцыямі гістарычных рарытэтау: кнігамі у залатых акладах, ювеліртімі Упрыгожаннямі з разрытых курганау, антычнымі залатымі рэчамі з раскопак Пампеі. Тут захоуваліся таксама залаты і срэбны ключы Магілёва; срэбная пячатка гэтага горада, дадзеная разам з магдэбургсюм правам; старажытная дарагая зброя; па некаторых даных — троннае крэсла імператрыцы Кацярыны ІІ; сані Напалеона і шшыя скарбы. Магшёусю музей стау своеасаблівым беларускім філіялам Дзяржсховішча.\nХутка мясцовыя улады былі занепакоены тым, што у музеі Крыж стау прадметам залішняй увагі і нават пакланення, і яго вырашылі схаваць ад людзей. Разам з іншымі каштоунасцямі\nКрыж схавалі у спецыяльна абсталяваным пакоі-сейфе з масіунай металічнай рашоткай на акне і браніраванымі дзвярыма. Гэта былы банкаускі сейф [4, с. 8]. Існуе думка, што гэты «опіум» улады збіраліся прадаць за мяжу як антыкварыят [2, с. 36]. У гэтым пакоі Крыж знаходзіуся да сярэдзшы ліпеня 1941 г., калі фашысты злучылі кальцо акружэння вакол горада, хоць у 1930 (па шшых звестках, у 1933 г.) музей пераехау у другі будынак, а у яго памяшкан- нях размясціуся абкам партып [1, c. 121].\nЗагадкавае знікненне Крыжа у першыя дні Вялікай Айчыннай вайны нарадзіла шмат чутак і падазрэнняу.\nШто стала з Крыжам далей — аб гэтым можна меркаваць на падставе шэрагу ускосных доказау яго знікнення і месцазнаходжання.\nУ пасляваенныя гады пошукамі Крыжа ніхто не займауся. Цікавасць да страчанай святын1 стала праяуляцца у Беларусі з атрыманнем незалежнасці.\nІснуюць тры галоуныя версіі знікнення нацыянальнай рэлжви № 1: заходняя, або «ня- мецка-амерыканская»; усходняя, або маскоуская; і мясцовая, або полацкая. Іх выразна сфарму- лявау беларускі вучоны, доктар фшалапчных навук, прафесар Адам Мальдзіс, які сорак гадоу займаецца пошукамі Крыжа. Значныя матэрыялы аб лёсе Крыжа за апошнія 20 гадоу сабра- ны камісіяй «Вяртанне» пры Беларускім фондзе культуры [3, с. 4].\nДоугі час самай папулярнай і афщыйнай была заходняя версія знікнення скарбау. У савецкі час агучваць усходнюю версію было справай заучаснай і бесперспектыунай.\nПаводле заходняй версіі, Крыж Ефрасінні Полацкай у Магілёве трапіу спачатку у рукі нямецкага афіцэра, а потым — у ЗША, у калекцыю Моргана. На гэты след навялі беларусау у 1970-я гады супрацоунікі Эрмітажа. Адзін з іх, Барыс Сапуноу, які рыхтавау адказ на запыт Магілёускага музея, ці няма у запасніках Эрмітажа эвакуяваных каштоунасцей, сцвярджау, што Крыж асеу у калекцыі Моргана. У прыватнай размове з А. Мальдзісам у 1990 г. ён удаклад- ніу, што Крыж быу куплены на аукцыёне у Заходняй Еуропе больш за 25 гадоу таму і на яго страчаны усе правы. Таму святыню наурад ці удасца вярнуць у Беларусь.\nСвой адказ на запыт Магшёускага музея Б. Сапуноу грунтавау на артыкуле пра перага- родчатыя эмалі іншага, тады ужо памерлага супрацоуніка Эрмітажа Б. Шалкоунікава, апублікаваным у 1970-я гады у адным спецыяльным амерыканскім часопісе. Будучы у свой час у Нью-Ёрку, Б. Шалкоунікау настойліва намагауся прарвацца у запаснікі морганаускага музея. Але яго папярэдзт, каб тут не вярцеуся, бо можа не вярнуцца дахаты.\nАдмова беларускім эмігрантам ЗША, якія наведалі фонд, бібліятэку і музей Пірпонта Моргана, у просьбе паказаць нацыянальную рэлжвда замацавала у заакіянскай беларускай дыяспары веру у заходнюю версію знікнення Крыжа.\nУ 1990 г. пошукі Крыжа у вядомай амерыканскай фундацып Пірпонта Моргана вёу А. Мальдзіс, які знаходзіуся у Нью-Ёрку у складзе беларускай дэлегацып на чарговай сесіі Генеральнай Асамблеі ААН. Ён наведау б!бл!ятэку, музей. Гэты музей заснавау яшчэ у канцы ХІХ ст. магнат і мецэнат Пірпонт Морган (1837—1913). У музеі беларускі вучоны бачыу Біблію Гутэнберга, а таксама нямала чэшсюх і нямецкіх крыжоу і іншых рэліквій часоу Ефрасінні Полацкай, якія Морган набыу яшчэ у час вучобы у Еуропе. Значыць, разважыу А. Мальдзіс, у прынцы- пе і наша рэлжв!я магла зацікавіць нашчадкау заснавальніка музея, які асабліва захапляуся сярэднявечным! шклянымі вырабамі.\nУ экспазіцыі музея Крыжа не аказалася. Але ён мог трапіць у запаснікі. Запаснікі уяу- ляюць з сябе вялікае сховішча пад падлогай музея, падзеленае на 12 адсекау, і у кожнага — свой асобны захавальнік, які ведае толькі тое, што знаходзіцца у яго адсеку.\nЦяпер гэтыя найбагацейшыя зборы не належаць Морганам — у 1924 г. яны набылі статус грамадскага фонду. Савет дырэктарау працягвае набываць на аукцыёнах экспанаты, цэлыя калекцый Прычым усё гэта робіцца галосна.\nТады ж, у 1990 г., прадстауніцтва Беларусі пры ААН зрабіла запыт у Морганаускі фонд на прадмет наяунасці у ім Крыжа Ефрасінні Полацкай. Адказ быу адмоуны — у зборы Пірпонта Моргана Крыжа няма, а за калекцый шшых Морганау Савет дырэктарау не ручауся.\nБыла зроблена і заяука у 1нтэрпол. Прауда, у ёй не хапала галоунага — аргументаваных доказау.\nУ Нью-Ёркскай публічнай б!бл!ятэцы А. Мальдзіс знайшоу згаданы вышэй артыкул Б. Шалкоунікава, апублікаваны у часопісе «The Journal of Glass Study» за 1966 г. Але у ім не аказалася ніякіх доказау, што Крыж дастауся нямецкім акупантам, а праз іх — амерыканцам. На падставе гэтага А. Мальдзіс прыйшоу да высновы, што у 1970-я гады супрацоунікі Эрмгтажа навялі беларусау на шжывы след [3, с. 4].\nШэраг аргументау накіроувае даследчыкау у пошуках Крыжа Ефрасінні Полацкай па усходнім следзе. Гэта успамшы сведкау і удзельнікау вывазу Крыжа, якія з’явіліся або былі абнарода- ваны праз прэсу у 1990-я гады.\nАбарона Магшёва у 1941 г. працягвалася доуга, і асноуныя каштоунасці з пакоя-сейфа у будынку Магшёускага абкама партый, паводле гэтых успамінау, былі вывезены на аутамашынах да захопу горада фашыстамй\nБылы чырвонаармеец Пётр Паддубскі (нядауна памёр) быу шафёрам, які вывозіу скарбы у Маскву. 13 ліпеня 1941 г., у самы разгар баёу за Магшёу, камендант загадау яму вывезц1 з горада нейкі каштоуны груз. Пятру добра запомнілася, як адзін з тых, хто з будынка абкама парші грузіу у кузау пакункі і мяшкі, сказау: «Какой крест красивый».\nУ кабіну да Паддубскага сеу першы сакратар ЦК КП(б)Б Панцеляймон Панамарэнка, які кіравау гэтай аперацыяй, і разам з дзвюма палутаркамі, гружанымі банкаускімі каштоунасцямі, калона рушыла на Маскву. Маршрут быу складаны, часта бамбілі варожыя самалёты. Але праз два дні груз даставілі у сталіцу ва упрауленне Чырвонай Арміі, будынак якога знаходзіуся на Ленінскіх гарах.\nГэту інфармацыю былы шафёр перадау супрацоуніку Камітэта дзяржбяспекі па Магілёускай вобласці Сяргею Багдановічу, які у 1997 г. агучыу яе на Міжнароднай канферэнцыі пад эгщай ЮНЕСКА па пытаннях рэстытуцый\nНекаторыя штрыхі у гісторыю прыёму-перадачы каштоунасцей у Маскве унёс адзін з ма- гіляучан, што ведау чалавека, які у 1941 г. эвакуявау маёмасць з пакоя-сейфа абкама партый Той яму расказау, што адвезлі у Маскву і здалі у банк карціны, абразы, золата, срэбра — усяго больш за дзве тысячы прадметау. Калі іх там прымал! па вопісе, нечакана з’явіуся Берыя, — уважліва аглядау прадметы і з захапленнем цмокау языком [3, с. 4].\nУ 1943 г., будучы у Маскве, П. Панамарэнка, які меу непасрэднае дачыненне да лёсу Крыжа, не ставіу пад сумненне яго рэальнае існаванне, прычым не дзесьці за акіянам, а на са- вецкай прасторы. Гэта не значыць, што пасля 1943 г. Крыж не мог трапіць на Захад: як апла- та па ленд-лізе, праз чорны рынак з удзелам Берый ці яго нашчадкау [3, с. 7].\nАле і у сакавіку 1945 г., выступаючы на VI Пленуме ЦК камсамола Беларусі, П. Панамарэнка зноу згадвау пра Крыж Ефрасінні Полацкай і пры гэтым, як вышкае з кантэксту, не лічыу яго зшклым, а, хутчэй за усё, ведау, дзе знаходзіцца рэліквія .\nДаваенны і пасляваенны дырэктар Магшёускага музея Іван Мігулін меу і добра ведау да- ваенны вопіс рэчау, што знаходзіліся у пакоі-сейфе у будынку абкама партыі, і у 1944 г., а потым у 1947 г. па памяці склау «Спіс разрабаваных нямецкімі акупантамі культурна-гіста- рычных каштоунасцей, якія захоуваліся у Магілёускім дзяржауным гістарычным музеі да Вялікай Айчыннай вайны 1941—1944 гг.» і «Акт аб кошце стратау». Гэтыя дакументы — важ- ныя гістарычныя крынщы. У абодвух спісах фігуруе Крыж Ефрасінні Полацкай, і у акце названы яго кошт — 6 млн руб. Сярод каштоунасцей, якія зніклі з Магшёускага музея, у пер- шым спісе — 89 пазщый, у другім — 24 (што выклжае шмат пытанняу). У акце страт пера- лічаны ключ горада Магшёва з золата і срэбра коштам 1 млн руб.; 150 ікон беларускіх майстроу ХШ—ХVШ стст., ацэненых у 5 млн руб.; калекцыя халоднай і агнястрэльнай зброі Х—ХІV стст., даспехау і узбраення з 280 прадметау, ацэненая у 1 млн руб.; калекцыя са 175 рукашсных і старадрукаваных кніг і грамат коштам 3 млн руб. і шшыя скарбы. Агульныя страты музея ацэнены у больш за 60 млн руб. . Гэта незлічоныя багацці.\nАле і гэта няпоуныя спісы зшклых каштоунасцей. Сярод іх былі таксама срэбныя пячаткі Магілёва, дадзеныя яму разам з магдэбургсюм правам; булава Жыымонта ІІІ; срэбная мітра Георгія Каніскага і інш. Ёсць падлікі, што агульны кошт магшёускай калекцып складае не менш за 300 млн доларау.\nЗастаецца незразумелым, чаму дырэктара І. Мігуліна, які у 1941 г. кінуу рэліквіі ворагу, а потым вярнууся у горад на другі дзень пасля вызвалення і пачау будаваць сабе дом, не пакаралі за бяздзейнасць. Ён адчайна апраудвауся: мауляу, што той Крыж — не такое прада- валася за мяжу у 1930-я гады. Нават залатыя Упрыгожанні з Пампеі не змаглі выратаваць. І не у яго усё гэта было, не у музеі, а у абкаме, пакоі-сейфе. Там гаспадарылі перад прыходам немцау адны партыйцы, масквічы нейкія [2, с. 36—37].\nСімптамагачна, што пасля вайны усё гэта нідзе «не засвяцілася», акрамя Слуцкага Еван- гелля. Таму даследчыю мяркуюць, што усе магшёусюя каштоунасці схаваны у адным месцы, і каб знайсці Крыж, трэба шукаць іх усе.\nКрыж Ефрасінні Полацкай знік з пакоя-сейфа разам з яшчэ адной вялікай святыняй беларускай зямлі — Слуцкім Евангеллем. Уласнаручна перапісанае у 1582 г. слуцкім князем\nЮрыем Алелькам і стагоддзямі захаванае у Свята-Троіцкім Слуцкім манастыры, яно успры- маецца даследчыкамі разам з Крыжам Ефрасінні непарыунай парай.\nВось цуд: у 1994 г. прыхаджанка аднаго з мінскіх прыходау прапанавала у знак падзякі святару, які адпявау яе сваяка, кнігу, якую гэты сваяк-нябожчык выратавау ад знпттчэння. Аказалася, што гэта вялікі духоуны і гютарычны скарб праваслаунай царквы — Слуцкае Евангелле . Гэта першая і прытым вельмі значная культурная каштоунасць, якая аб’явілася, была вернута народу з тысяч артэфактау, што летам 1941 г. зніклі з будынка Магшёускага абкама партыЁ Помнік нацыянальнай культуры вярнууся з 60-гадовага нябыту .\nУсходні след вядзе, такім чынам, у Маскву або — Санкт-Пецярбург, Эрмітаж. Называюц- ца таксама гарады Уфа і Самара, дзе у час вайны захоуваліся магілёускія архівы. Не выклю- чана і тое, што Крыж знаходзіцца у адным з царкоуных зборау Расіі.\nНа думку А. Мальдзіса, спасылка супрацоунікау Эрмітажа на памерлага прафесара Б. Шал- коунікава рабілася, хутчэй за усё, дзеля таго, каб адвесці падазрэнні. Ён зауважыу і тое, што як толькі беларусы актывізуюць пошукі Крыжа, кожны раз усплывае «заходні след». То з’яу- ляюцца сцвярджэнні, што каштоунасці маглі сплысці за акіян як аплата за пастаукі па ленд- лізе; то у расійскай прэсе з’яуляецца версія, што Крыж і шшыя магілёускія каштоунасці не давезлі да Масквы, схавалі па дарозе; то узнікае меркаванне, што яны у Смаленску папалі у рукі фашыстау, каманды Разенберга [3, с. 4].\nУ 2000 г. нехта Мікалай Пятроускі выступу у часопісе «Эхо планеты» з непрыняццем версіі беларускіх чэюстау аб тым, што «магшёусюя скарбы» згубіліся недзе на тэрыторы1 Расійскай Федэрацыі. Ён сцвярджау, што рассакрэчаныя архівы ваеннага злачынцы Альфрэда Разенберга дазваляюць меркаваць, што разам з іншымі мастацкімі каштоунасцямі Беларусі Крыж быу вывезены у фашысцкую Германію .\nАрхіу «Аператыунага штаба рэйхсляйтэра Разенберга» — спецыяльнай арганізацыі, якая займалася вывазам у Германію культурных каштоунасцей з акупаваных тэрыторый, разрознены, раскщаны часткамі па архівах і бібліятэках ЗША і Еуропы і для даследчыкау цяжкада- ступны. У анатаваным фондзе маскоускай часткі разенбергаускага архіва М. Пятроускі знай- шоу запіс 1943 г. Гэта паведамленне доктара Эсэра у зондэрштаб «Выяуленчае мастацтва» аб так званым Магілёускім срэбным скарбе. Указваецца, што скарб знаходзіцца у Смаленску у СД, але ужо афщыйна перададзены Штабу, а менавіта зондэркамандзе «Смаленск». Скарб складаецца з 369 прадметау, упакаваных у чатыры вялікія скрыні. Больш падрабязнага апісання няма. Эсэр абяцау пазней прыслаць вопіс.\nНа падставе гэтага запісу М. Пятроускі зрабіу выснову, што «магшёусюя скарбы» да Ма- сквы так і не дабраліся. Хутчэй за усё, яны былі схаваны у Смаленску у нейкім укрыцці падчас эвакуацып па дарозе з Магшёва у Маскву. Там яны і былі захоплены немцамі.\nВыяуленне спіса каштоунасцей, якімі валодау доктар Эсэр, на думку М. Пятроускага, можа даць новы імпульс пошуку «магшёусюх скарбау» у заходнім напрамку. У яго зашсцы нічога не гаворыцца пра Крыж Ефрасінні Полацкай. Але мы добра ведаем, што гэта святыня была у складзе магшёускай калекцыі .\nПаводле полацкай версіі знікнення Крыжа, ён застауся там, дзе і быу зроблены. Калі у 1920-я гады савецкая улада праводзіла экспрапрыяцыю царкоунай маёмасці, полацкае духа- венства прадставіла копію, падробку Крыжа. Зразумела, што такая падробка была пад сілу толькі майстру-ювеліру. Ці быу тады такі у Полацку? Вядома, што копія Крыжа на той час ужо мелася у адным з храмау Латвіі. Полацкая падробка трапіла у Мінск, потым у Магшёу і была вывезена далей.\nНа карысць гэтай версіі можа сведчыць апісанне рэліквіі, зробленае у 1928 г. Вацлавам Ластоускім у сувязі з яе перадачай з Полацка у Мінск. Дзіуна, чаму ён, дасведчаны гісторык, збіральнік старажытнасцей, нарабіу фактычных памылак у апісанні Крыжа. У акце прыёмю- перадачы сказана, што ён зроблены з дубовага дрэва (гюторык павінен быу ведаць, што асно- ва Крыжа — кшарысавая), што некаторыя каштоуныя камяні заменены шкельцамі. А можа такім чынам В. Ластоускі давау сігнал нашчадкам, што у яго руках быу не арыгшал, а падробка, а сама рэліквія з яго мауклівай згоды засталася у Полацку [3, с. 4]?\nЁсць яшчэ адна мясцовая беларуская версія — «магілеуская». Згодна з ёй, у 1941 г. каш- тоунасці вывезщ на усход не паспелі, бо 15—16 ліпеня у раёне Чавусау злучылася нямецкае кальцо акружэння Магілёва. Чэкісты, разумеючы, што ім не удасца прарвацца са скарбамі, закапалі іх дзесьці у гэтым раёне, а самі разышлюя, каб па адным перайсці лінію фронту. Ёсць таксама легенда, што Крыж разам з іншымі рэлігійнымі каштоунасцямі музея пакінулі на захаванне некаму з магшёусюх святароу, след якога навечна згубіуся у ваеннай віхурм [1, с. 123].\nНа жаль, тайну зніклай рэлжви да сённяшняга дня раскрыць не удалося. Але час ад часу дзякуючы новавыяуленым арх!уным дакументам і успамінам сведкау праясняюцца некато- рыя дэталі. Пошукамі займаюцца супрацоунікі 1нтэрпола, які зарэгістравау зніклую белару- скую рэлжвда пад нумарам 34-1130 [1, с. 124], і КДБ Беларусі. Нельга сказаць, што іх намаганні не даюць вышкау. Злоулена некалькі прадпрымальных дзеячау, якія намагаліся прыму- сіць замежнікау купіць зусім новы «Крыж Ефрасінні». Грошы за падробкі хацелі атрымаць сапраудныя.\nУ свой час балгарская беларусістка Венета Георгіева-Казарава спытала знакамітую праро- чыцу Вангу, дзе знаходзіцца Крыж Ефрасінні Полацкай. Тая адказала: «А чаго беларусы хва- лююцца? Крыж хутка знойдзецца».\nУ гэтай заблытанай, тупіковай сітуацыі у пачатку 1990-х гадоу нарадзілася ідэя аб аднау- ленні у сваім гістарычным выглядзе страчанай рэлжви беларускага народа. Пяць гадоу пра- цавау над гэтым ушкальным вырабам мастак-эмальер з Брэста Мікалай Кузьміч, карыстаючыся фотанегатывамі 1896 г., зробленым! з Крыжа, здымкамі ХХ ст. і дакументамі ХІІ ст.; асвоіу старажытную тэхніку нанясення эмалей. За гэту працу бібліяграфічны цэнтр Кембрыджска- га універсітэта (Вялікабрытанія) прысво!у брэсцкаму нашчадку Лазара Богшы званне «Чала- век стагоддзя» . Адноулены крыж, асвечаны мітрапалітам Філарэтам, разам з уманціра- ванымі у аснову мошчамі, прывезенымі з Іерусаліма, мае ужо самастойную духоуна-культур- ную каштоунасць.\nЁсць меркаванне, што спакой, згода і працвітанне прыйдуць на зямлю Беларусі, калі будзе знойдзена і вернута на месца галоуная нацыянальная рэліквія усіх беларусау — Крыж, зроблены Лазарам Богшам 850 гадоу таму.\nАсіноускі С. Таямніца крыжа Ефрасінні Полацкай // Арх!вы і справаводства. — 2006. — № 1. — С. 116—126. 2.\nМальдзіс А. З’яуленне Слуцкага Евангелля // Беларусь. — 2008. — Жн. — С. 34—37. 3.\nМальдзіс А. Рэальны след нацыянальнай раліквіі № 1 // Голас Радз!мы. — 2003. — 17 красав. — С. 5—6. 4.\nМальдис А. Крест Ефросинии Полоцкой: Три версии исчезновения национальной реликвии номер 1 // Беларусь сегодня. — 2008. — 4 апр. — С. 8—9. 5.\nНиколай Кузьмич: Тайны раскрываются во сне // Сов. Белоруссия. — 2004. — 18 авг. — С. 8—9. 6.\nПетровский Н. Кто же похитил Крест Ефросинии? // Эхо планеты. — 2000. — № 11. — С. 22—26. 7.\nСкалабан В. В ожидании Креста? // Труд в Беларуси. — 2005. — 20 янв. — С. 21. 8.\nЮшкевич В. Тайна креста // Сов. Белоруссия. — 1990. — 28 сент.\nЕще по теме С. В. Марозава лёс КРЫЖА ЕФРАСІННІ ПОЛАЦКАЙ У ПЕРШАЙ ПАЛОВЕ хх ст.:


Мульты прылады Зарадная прылада | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nМульты прылады Зарадная прылада\nВы тут: дадому -> прадукцыя -> Электроннае зарадная прылада -> Мульты прылады Зарадная прылада\nМы Alextronic Precision Industry Co., Ltd. якая займаецца вытворчасцю высокай якасцю Мульты прылады Зарадная прылада які вырабляецца з выкарыстаннем лепшай якасці сыравіны, даступных на рынку. Яны распрацаваны і выраблены ў адпаведнасці з рознымі нацыянальнымі і міжнароднымі стандартамі якасці і бяспекі. Мы ўпэўненыя, што прадукцыя вырабляецца ў адпаведнасці са стандартам, устаноўленым якія рэгулююць органамі.


Беларускія весляры паспяхова прайшлі ў наступныя раўнды алімпійскіх спаборніцтваў\nДвухразовая алімпійская чэмпіёнка Кацярына Карстэн ды Станіслаў Шчэрбачэня прабіліся ў чвэрцьфіналы адзіночных спаборніцтваў па акадэмічным веславанні, а Юлія Бічык і Таццяна Кухта ў паўфінал жаночых двоек.\nУ шостым папярэднім заездзе Кацярына Карстэн паказала другі вынік (8 хвілін 21,21 сек), саступіўшы Эме Твіг з Новай Зеландыі, якая лідаравала ад пачатку дыстанцыі. Перад апошняй чвэрцю дыстанцыі Карстэн была апошняй, аднак рэзка павялічыла абароты і абышла амаль усіх суперніц. Станіслаў Шчэрбачэня ў чацвёртым заездзе паказаў вынік 7.11,49 і таксама заняў другое месца.\nВясляркі Юлія Бічык і Таццяна Кухта паказалі трэці вынік (7 хвілінаў 27,22 секунды) і трапілі ў паўфінал.\nНаступныя заезды пройдуць 9 жніўня.


Armani Code Ultimate Intense духи, купить туалетную воду Armani Code Ultimate Intense оригинал с доставкой, отзывы, описание аромата\nГлавная / Каталог парфюмерии / Armani Code Ultimate Intense\nТуалетная вода Armani Code Ultimate Intense от Armani\nArmani Code Ultimate Intense (M) NEW 75ml edt 0.00 BYN Под заказ\nArmani Code Ultimate Intense (M) NEW test 75ml edt 0.00 BYN Под заказ\nArmani Code Ultimate (M) Intense 50ml edt 0.00 BYN Под заказ\nТуалетная вода Armani Code Ultimate Intense в Минске\nВы можете заказать и купить оригинальную туалетную воду Armani Code Ultimate Intense в нашем интернет-магазине по телефонам ниже или оформив заказ через корзину:\nА также ознакомиться с ценами и описанием аромата Armani Code Ultimate Intense.\nСтавь лайк если тебе нравится аромат "Armani Code Ultimate Intense" от Armani\nArmani Code Ultimate Femme - гэта новая флориентальная версія папулярнага водару Armani Code 2006 гады. Новае выданне, прысвечанае жаночай прыгажосці, пачуццёвасці і спакуслівасці, выйдзе на рынак увосень 2014. Armani Code Ultimate Femme таксама з'яўляецца водарам-партнёрам мужчынскага выдання Armani Code Ultimate, які выйшаў у 2012 году. Навінка ўбрана ў флакон той жа формы, што і арыгінальная парфума 2006 гады, які афарбаваны ў цёмна-сіні колер і дэкараваны кветкавым узорам.\nArmani Code Ultimate Femme заяўлены як ідэальнае спалучэнне пачуццёвасці і гламура, кававых адценняў арабики і салодкай ванілі. Кампазіцыя адкрываецца нотамі горкага апельсіна, імбіра і грушавага сорбета. Сэрца дорыць букет з флёрдаранжу і язміну самбак, упрыгожаны зернямі кавы арабика. Багатая мяккая база спалучае ў сабе пачуццёвую ваніль і акорды экзатычных парод драўніны.\nВы смотрите: Armani Code Ultimate Intense\nот 353.77 BYN\nот 678.55 BYN\nArmani Code Ultimate Intense (M) NEW 75ml edt (артикул - 40414)\nArmani Code Ultimate Intense (M) NEW test 75ml edt (артикул - 40677)\nArmani Code Ultimate (M) Intense 50ml edt (артикул - 46901)


Гульня One Man Band онлайн\nУ гэтай цаццы вам трэба будзе сустрэцца і пазнаёміцца з самым не звычайным у свеце музыкам, якім хапае ўсяго двух вушэй, двух рук і двух ног для таго каб замяніць цэлы аркестры, дыджэя, і ўсіх, каго\n© game24.ru - бясплатная гульня One Man Band анлайн ()\nГульня One Man Band анлайн\nАпісанне гульні One Man Band анлайн. Як гуляць у анлайн гульню : У гэтай цаццы вам трэба будзе сустрэцца і пазнаёміцца з самым не звычайным у свеце музыкам, якім хапае ўсяго двух вушэй, двух рук і двух ног для таго каб замяніць цэлы аркестры, дыджэя, і ўсіх, каго можна!\nАцэніце гульню: Згулялі: 596\nOne Man Band ( Галасоў:0, Сярэдні адзнака: 0/5)