Раманава Ірына, Махоўская Ірына. Мір: гісторыя мястэчка, што расказалі яго жыхары. Вільня, 2009 (Анджэй Екацерынчук) | Беларускі Гістарычны Агляд\nРаманава Ірына, Махоўская Ірына. Мір: гісторыя мястэчка, што расказалі яго жыхары. Вільня, 2009 (Анджэй Екацерынчук)\nРАМАНАВА, ІРЫНА; МАХОЎСКАЯ, ІРЫНА. Мір: гісторыя мястэчка, што расказалі яго жыхары. Вільня: Еўрапейскі гуманітарны ўніверсітэт, 2009. 247 с.\nМір, што фігуруе ў назве кнігі Ірыны Раманавай і Ірыны Махоўскай, — сёння невялікі гарадскі пасёлак у Гродзенскай вобласці, які, аднак, мае надзвычай багатую гісторыю. Менавіта яе раскрыццё і паставілі сабе на мэце даследчыцы. Але дасягнуць гэтай мэты яны вырашылі не традыцыйным для гісторыка спосабам — праз даследаванне дакументаў, а пры дапамозе жывых сведак і непасрэдных удзельнікаў колішніх гістарычных падзей.\nНазваны населены пункт адметны тым, што тут знаходзіцца замак XVI ст., у якім да Другой сусветнай вайны і прыходу савецкай улады жылі прадстаўнікі княскага роду Святаполк-Мірскіх. Наяўнасць у гісторыі Міра замка і княскага роду дагэтуль з’яўляецца прадметам гонару і падставай для пачуцця выключнасці сярод яго жыхароў. Дадавала славы Міру і тутэйшая ешыва (існавала ў 1815–1939 г.), славуты адукацыйны цэнтр для паслядоўнікаў іўдаізму з многіх краін Еўроры, а таксама Амерыкі і Афрыкі. Выключны каларыт наваколля прадвызначаў і этнічны склад мястэчка: тут мірна жылі беларусы, палякі, татары і яўрэі.\nГэтае багацце і з’яўляецца прадметам рэканструкцыі непаўторнай мікрагісторыі Міра аўтаркамі кнігі. Іх мэтай была не чарговая спроба раскрыцця „аб’ектыўнай ісціны”, а пошук рэспандэнтаў, здольных расказаць даследчыку мноства „суб’ектыўных ісцін”. Са статыстычных зводак і дакументаў акцэнт быў перасунуты на простых людзей. У аснове рэцэнзаванай працы ляжыць перакананне, што гэтыя суб’ектыўныя веды з’яўляюцца гістарычнымі фактамі не ў меншай ступені, чым падзеі, якія рэальна мелі месца. Сёння вусная гісторыя — адзін з найбольш папулярных напрамкаў гістарычнай навукі. Аргументам на карысць такой метадалогіі даследаванняў выступае той факт, што вусны слой гісторыі знаходзіцца пад пагрозай незваротнай страты разам з адыходам носьбітаў гэтых ведаў. Узятыя даследчыцамі інтэрв’ю — гэта гісторыя вачыма людзей, якія самі ніколі не перанеслі б яе на паперу. Аўтаркі зафіксавалі ўспаміны непасрэдных сведак і ўдзельнікаў падзей, якія адносяцца сама меней да трох, а то і чатырох перыядаў. Гэта гісторыя, якая ў адваротным выпадку ніколі не была б прадстаўлена шырокаму колу чытачоў. Некаторыя інфарматары не дачакаліся выхаду кнігі.\nКніга стала плёнам навуковых экспедыцый, якія пра водзіліся з ліпеня 2003 да ліпеня 2005 г. з удзелам студэнтаў гістарычнага факультэта Беларускага дзяржаўнага ўніверсітэта. Была складзена спецыяльная анкета з выкарыстаннем двух метадаў вывучэння вуснай гісторыі: біяграфічны метад і праца па схеме „пытанне — адказ”. Даследаванне з’явілася камбінацыяй гэтых двух метадаў.\nДаследчыкі наведалі кожны дом у гарадскім пасёлку Мір, у выніку чаго былі ўзяты 85 інтэрв’ю. Рэспандэнтамі ў пераважнай большасці сталі людзі, якія нарадзіліся ў 1910–1930 г. Яны далі згоду на публікацыю сваіх прозвішчаў, і гэты спіс можна знайсці ў канцы кнігі. Са браны такім чынам матэрыял няпроста паддаваўся аналізу. Аўтары даследавання распрацавалі віртуальную мадэль такога аналізу, паводле якой інфарматары, ні быта сабраныя ў адным месцы, апавядалі гісторыю мяс тэчка Мір, узаемна дапаўняючы адзін аднаго. На прак тыцы аналіз запісаных інтэрв’ю ажыццяўляўся наступным чынам: браўся фрагмент успамінаў аднаго з рэспандэнтаў і шукаліся дапаўненні ва ўспамінах іншых інфарматараў. Такім чынам быў ажыццёўлены свайго роду мантаж фрагментаў успамінаў паводле тэматычнага крытэрыя. Плёнам такой методыкі стаў зборны (калектыўны) аповед жыхароў Міра, рэканструкцыя прасторы іх штодзённага побыту на працягу некалькіх гістарычных перыядаў.\nЗаслугоўвае ўвагі тое, як аўтары справіліся з праблемай аналізу яўрэйскай памяці пра жыццё ў Міры. Па аб’ектыўных прычынах даследчыкі не мелі магчымасці апытаць яўрэяў, якія дажылі б у Міры да сёння, бо не ўдалося адшукаць ніводнага прадстаўніка гэтай супольнасці. Жыццё яўрэяў паказана ў кнізе з пункту гледжання беларусаў, палякаў і татараў. Вядома, такое адлюстраванне не можа быць тоесным карціне, намаляванай самімі яўрэямі. Імкнучыся кампенсаваць адсутнасць яўрэйскіх аповедаў пра мінуўшчыну Міра, аўтары кнігі скарысталі ўспаміны, лісты яўрэяў — былых жыхароў мястэчка — і апублікавалі іх у канцы кнігі ў якасці дадаткаў. Без іх праца, несумненна, страціла б каштоўнасць, стала б няпоўнай, фрагментаванай рэканструкцыяй гісторыі Міра.\nКніга складаецца з трох раздзелаў, кожны з якіх прысвечаны пэўнаму гістарычнаму перыяду. Яны маюць наступныя назвы: I. Мір „за польскім часам”, II. Другая сусветная вайна, III. Пасляваенны Мір. У трох згаданых раздзелах змешчаны аналіз шырокага эмпірычнага матэрыялу, назапашанага пад час экспедыцый. Неад’емную частку публікацыі складаюць таксама першакрыніцы, сабраныя пад адным загалоўкам „Дадаткі. Лісты і ўспаміны аб Міры”. Гэта перш за ўсё карэспандэнцыя і ўспаміны былых яўрэйскіх жыхароў Міра, перакладзеныя Ірынай Махоўскай на беларускую мову з англійскай і рускай.\nРаздзел «Мір „за польскім часам”» складаецца з двух падраздзелаў, першы з якіх атрымаў назву „Штодзённае жыццё мястэчка”. Аўтары на падставе сабранага ад рэспандэнтаў матэрыялу здолелі дэталёва рэканструяваць тапаграфію міжваеннага Міра, што ўваходзіў тады ў склад другой Рэчы Паспалітай. Мы даведваемся пра назвы вуліц, месцазнаходжанне храмаў і найважнейшых устаноў — гміннай адміністрацыі, паліцэйскага ўчастка, дома культуры, школ, пра размяшчэнне крам, рэстаранаў, корчмаў, лазні, пра этнічнае паходжанне і прозвішчы іх уладальнікаў.\nАўтаркам кнігі на аснове ўзятых інтэрв’ю ўдалося дэталёва паказаць узаемаадносіны жыхароў Міра з тамтэйшай яўрэйскай грамадой. З гэтай часткі кнігі вынікае, што кожная з этнічных супольнасцей, якія насялялі Мір, спецыялізавалася на канкрэтнай сферы дзейнасці: напрыклад, крамамі, рэстаранамі, корчмамі апекаваліся галоўным чынам яўрэі, а коньмі гандлявалі цыганы. Аўтаркам праекта ўдалося таксама зафіксаваць успаміны жыхароў Міра аб „прафесіях”, якія незваротна адышлі ў нябыт, — бабках-павітухах і шаптухах. Асабліва цяжка пад час палявых даследаванняў здабыць інфармацыю пра апошніх, бо шаптухі знаходзяцца пад аховай своеасаблівага культурнага табу. З аналізу эмпірычнага матэрыялу вынікае, што ў той час асноўнымі заняткамі жыхароў Міра, з якіх яны жылі, былі, у першую чаргу, рамяство і земляробства. З першага падраздзела паўстае таксама маёмасная структура мястэчка і звязаныя з ёй побытавыя ўмовы жыцця насельніцтва. Да цікавых назіранняў адносіцца хоць бы тое, што „простым” людзям жылося ў той час дрэнна, а тым, хто слугаваў князю Святаполк-Мірскаму, — добра.\nАсаблівую ўвагу аўтаркі кнігі прысвяцілі міжнацыянальным адносінам у даваенным Міры. Перад намі паўстае мястэчка, дзе яўрэі складалі больш за палову насельніцтва, а на некаторых вуліцах — і пад 90%. Побач з імі жылі беларусы, палякі і татары. Кожная з гэтых супольнасцяў культывавала свае традыцыі, прычым у вачах беларусаў, палякаў і татараў найбольш адрозніваліся ад усіх якраз яўрэі. Яны вылучаліся не толькі адзеннем, але і паводзінамі ды мовай. Вучні Мірскай ешывы між сабой гаварылі на сваёй мове, а з беларускім насельніцтвам — па-беларуску. Бела-русы ўспрымалі яўрэяў праз прызму матэрыяльнага становішча і прафесійных заняткаў апошніх. З прааналізаванага матэрыялу паўстае вобраз яўрэя як чалавека, які займаецца перш за ўсё гандлем ці рамяством і амаль ніколі не працуе на зямлі. У кнізе, аднак, можна знайсці інфармацыю і пра яўрэйскія сем’і, што знаходзіліся ў цяжкім матэрыяльным становішчы.\nНеяўрэйскія супольнасці (асабліва беларусы) успрымалі яўрэяў у цэлым пазітыўна, хоць толькі яўрэі былі прадметам жартаў і кпінаў з боку астатніх груп. Яўрэі часцей за ўсё ўспрымаліся як „чужыя”. Заслугоўвае ўвагі той факт, што яўрэйская супольнасць мястэчка была найбольш ізаляваная ад астатніх. З аднаго боку, эмірычны матэрыял сведчыць, што беларускім рэспандэнтам імёны і прозвішчы яўрэяў было прыгадваць цяжэй, чым палякаў. З другога боку, як вынікае з прыведзенай у дадатках перапіскі выпускнікоў Мірскай ешывы, яўрэям найцяжэй запаміналіся прадстаўнікі польскай супольнасці, на чале з князем Святаполк-Мір -скім. У кнізе прыводзяцца прыклады прадузятых меркаванняў і негатыўных стэрэатыпаў пра яўрэяў, якія нібыта маглі быць забойцамі хрысціянскіх дзяцей, хоць тут жа прысутнічаюць і цалкам процілеглыя выказванні.\nЗусім па-іншаму апісваюць беларускія жыхары Міра тамтэйшую татарскую грамаду, якая для іх была куды больш блізкая і зразумелая. Гэтыя дзве супольнасці яднала не толькі адна мова, але і род заняткаў ды лад жыцця. Падкрэсліваецца адсутнасць варожасці паміж беларусамі і татарамі, доказам чаго часта былі мяшаныя шлюбы. Татары атаясамліваліся з працавітасцю і з канкрэтнай прафесіяй — агародніцтвам.\nПерад чытачом паўстае адметны вобраз беларуска-польскіх узаемадачыненняў, на шкоду якім ішла надта вялікая маёмасная розніца паміж польскім і беларускім насельніцтвам. Шкодзіла тут, на думку бе ла рускіх рэс-пандэнтаў, і тыповая польская пыха, якая ўспрымалася як самаўзвышэнне. З апісання польска-беларускіх узаемаадносін вынікае, што беларусы ў стасунках з палякамі схільныя былі акрэсліваць сябе не як беларусаў, а як „рускіх”. У процілегласць „сваім” татарам палякі ўспрымаліся як прыхадні, „чужыя”. Беларускія жыхары Міра згадваюць і пра ўзмацненне антыяўрэйскіх настрояў сярод часткі палякаў у другой палове 1930-х г.\nЗ гэтага падраздзела мы даведваемся і пра тагачасную сістэму асветы ў мястэчку Мір, а таксама пра багацце культурнага жыцця тамтэйшай шматнацыянальнай грамады. Важную ролю ў культурным жыцці мястэчка выконвала пажарнае дэпо. Ёсць тут і ўспаміны, прысвечаныя рэлігійным, народным і дзяржаўным святам.\nВельмі цікавыя ўспаміны жыхароў Міра датычаць жыцця ў Савецкай Беларусі. Сабраныя матэрыялы дазваляюць аўтаркам меркаваць, што міране досыць добра ведалі пра становішча, якое панавала ва ўсходняй частцы Беларусі, але ж не заўсёды хацелі верыць весткам з-за ўсходняй мяжы. З успамінаў, змешчаных у гэтым падраздзеле, заслугоўваюць увагі фрагменты, што апавядаюць пра дзейнасць на тэрыторыі Заходняй Беларусі падпольных камуністычных арганізацый, якія распаўсюджвалі сярод беларускага насельніцтва станоўчыя меркаванні пра савецкую рэчаіснасць і паджыўлялі негатыўны вобраз палякаў у процілегласць „сваім” рускім. З прааналізаванага матэрыялу вынікае, што камуністычная агітацыя знаходзіла ў Міры дабратворную глебу.\nДругая частка першага раздзела атрымала назву „Замак і маёнтак”. Яна цалкам прысвечана русіфікаванаму ў XIX ст. беларуска-польскаму княжацкаму роду Святаполк-Мірскіх, і ў першую чаргу асобе Міхала Святаполк-Мірскага, які сярод жыхароў мястэчка карыстаўся выключнай папулярнасцю. Адмоўна на гэтую папулярнасць уплываў той факт, што шляхі звычайнага жыхара Міра і князя перасякаліся вельмі рэдка. Магчымасць доступу ў маёнтак князя ўспрымалася мясцовымі жыхарамі ў катэгорыях вялікага прэстыжу, нават калі гэта датычыла княскіх слуг або парабкаў. Заўважым, што хоць жыхары Міра і князь жылі нібыта ў двух паралельных светах, але ж ён залічваўся ў катэгорыю „сваіх”. Відаць, гэтаму спрыяла тое, што, нягледзячы на валоданне некалькімі мовамі, з мясцовымі жыхарамі князь кантактаваў па-беларуску. Супольная мова і вера збліжалі князя ды праваслаўнае беларускае насельніцтва ў каталіцкай дзяржаве.\nДругі раздзел пачынаецца падраздзелам, які атрымаў назву „Першыя Саветы”. Менавіта так старэйшыя жыхары Заходняй Беларусі яшчэ і сёння называюць перыяд пасля 17 верасня 1939 г. З прыведзеных у гэтай частцы аповедаў мы даведваемся, як выглядала ўступленне ў мястэчка савецкіх войскаў, як рэагавалі на гэтую падзею мясцовыя жыхары. Дзякуючы камуністычнай агітацыі прадстаўнікі савецкага боку ўспрымаліся як „свае”. Рэспандэнты адзначаюць, што савецкія войскі ўвайшлі як вызваленчыя сілы, якіх віталі з кветкамі і непрыхаванай радасцю. Зусім нямногія ўспрымалі гэты момант як пачатак вайны.\nЦікавымі выглядаюць каментары рэспандэнтаў, якія апісваюць канфлікт паміж уяўным вобразам Саветаў і „жывым” савецкім войскам. Найбольшае здзіўленне жыхароў Заходняй Беларусі выклікала сціплае адзенне і рыштунак салдат Чырвонай Арміі; гэта было першым сігналам таго, як на самай справе жывецца ва ўяўным „раі” за ўсходняй мяжой. Ахвярамі агітацыі былі і чырвонаармейцы, якія не маглі зразумець, чаму польскае насельніцтва гаворыць на зразумелай рускім мове.\nКніга прыводзіць цікавыя сведчанні пра паводзіны яўрэйскага насельніцтва пасля прыходу Чырвонай Арміі. На думку рэспандэнтаў, пасля далучэння Заходняй Беларусі да БССР яўрэі занялі значную долю кіраўнічых пасад на розных узроўнях новай улады. Негатыўнае адценне набыло паўсюдна ўжыванае раней слова жыд. Савецкія ўлады прапагандавалі выкарыстанне замест яго эмацыянальна нейтральнага наймення яўрэй.\nІншай істотнай для рэспандэнтаў з’явай у той час былі рэпрэсіі савецкай улады супраць „варожых элементаў”. З аналізу эмпірычнага матэрыялу вынікае, што ў 1940 г. пачаліся высылкі ў Сібір, якія закранулі не толькі польскіх асаднікаў і чыноўнікаў, але і беларускіх „кулакоў”. Інфарматары таксама падрабязна апісваюць метады прымусовай калектывізацыі. Аўтаркі кнігі падкрэсліваюць, аднак, што большасць рэспандэнтаў пазітыўна паставіліся да змен, якія адбыліся пасля далучэння іх земляў да БССР, асабліва да замены афіцыйнай польскай мовы ў дзяржаўных установах і сістэме адукацыі беларускай ды рускай мовамі.\nЗ другой часткі другога раздзела („Штодзённае жыццё ў часы нямецкай акупацыі”) вынікае, што ў свядомасці большасці беларускіх рэспандэнтаў вайна пачалася толь кі 22 чэрвеня 1941 г. — пасля абвяшчэння Гітлерам вайны СССР і пасля ўступлення ў Мір нямецкіх войскаў 28 чэрвеня таго ж года. Перад гэтым мястэчка зведала бамбардзіроўкі. Змяшчаюцца ўспаміны пра ўзаемаадносіны паміж нямецкімі акупантамі і мясцовым беларускім насельніцтвам. Глыбокі і балючы след у памяці жыхароў Міра пакінулі катаванні, ужытыя супраць мясцовых камуністычных актывістаў. Рэспандэнты падрабязна апісваюць усталяваную немцамі сістэму кіравання ў мястэчку і этапы ўкаранення нямецкай улады.\nПерыяд нямецкай акупацыі рэспандэнты ўспамінаюць як час, калі панаваў адносны спакой, што тлумачылася строгасцю ўсталяваных парадкаў. Падкрэсліваецца, што падаткі, якія трэба было плаціць намцам, былі куды ніжэйшыя, чым „за Польшчай”. Апрача таго, немцы не цікавіліся тымі, хто не лез у палітыку. Яны не рабавалі гаспадарак. Вельмі важнай падзеяй, асацыяванай з нямецкай акупацыяй, інфарматары называюць адкрыццё немцамі ў Міры беларускай школы, вучні якой мелі магчымасць наведваць урокі праваслаўнай рэлігіі. Частка беларускай моладзі заахвочвалася да ўступлення ў новаствораны Саюз беларускай моладзі, які будаваўся на ўзор нямецкага гітлерюгенда. На думку рэспандэнтаў, моладзь уступала туды не з уласнага пераканання, а па прымусу, не ўсведамляючы вынікаў, пад пагрозай адпраўкі на прымусовыя работы ў Нямеччыну. З тэксту кнігі паўстае вобраз немцаў як сілы, якая больш-менш добра абыходзілася з мясцовым насельніцтвам, за выключэннем яўрэяў. Маладыя мужчыны пад прымусам уступалі таксама ў атрады дапаможнай паліцыі. Каб пазбегнуць вывазу на працу ў Нямеччыну, моладзь далучалася і да партызанскіх атрадаў.\nЯшчэ адной з’явай, асацыяванай з нямецкай акупацыяй, быў прымусовы вываз жыхароў Міра на работы ў Нямеччыну. Аднак самыя трагічныя ўспаміны ваеннага перыяду ў рэспандэнтаў пакінуў Халакост. Сярод аповедаў мы знаходзім дэталёвыя апісанні вынішчэння яўрэяў, яўрэйскага гета, створанага ў мястэчку, і масавых забойстваў яўрэйскага насельніцтва. З расказаў жыхароў Міра мы даведваемся і пра паўстанне ў яўрэйскім гета. Рэспандэнты звяртаюць увагу на тое, што пад час знішчэння яўрэйскага насельніцтва немцы выкарыстоўвалі паліцэйскія атрады, укамплектаваныя перш за ўсё літоўцамі і латышамі. Ёсць таксама сведчанні аб спробах выратавання яўрэяў ад смерці беларускімі жыхарамі Міра.\nПрыгадваючы паўторны прыход Саветаў, рэспандэнты сцвярджаюць, што гэтым разам яны ўспрымаліся без такога энтузіязму, як у 1939 г. З іх прыходам звязваецца неадкладная мабілізацыя ў Чырвоную Армію. Заканчэнне вайны жыхары Міра атаясамліваюць з неапісальнай радасцю.\nТрэці раздзел называецца „Пасляваенны Мір”. Першыя гады пасля вайны — гэта, ва ўспрыманні жыхароў Міра, перыяд адбудовы разбураных дамоў, дэфіцыту ежы, адзення і абутку. Тым не менш, яны падкрэсліваюць, што насельнікам Усходняй Беларусі жылося ў гэты час яшчэ цяжэй. Паводле пераканання жыхароў Міра, „за Польшчай” узровень жыцця ў мястэчку быў куды вышэйшы, чым у першыя пасляваенныя гады. У такіх умовах квітнеў нелегальны гандаль, які дзяржавай разглядаўся як спекуляцыя. Гэты гістарычны перыяд у Заходняй Беларусі атрымаў назву „другіх Саветаў”. Паводле сведчанняў, прыведзеных у кнізе, жыхары Міра ўсведамлялі, што новую ўладу ажыццяўлялі людзі прыезджыя, перш за ўсё з Расіі, а шанцы на кар’еру для прадстаўнікоў мясцовага насельніцтва павялічвала партызанскае мінулае. У кнізе знайшло адлюстраванне стаўленне жыхароў Міра да пасляваеннай калектывізацыі. З успамінаў рэспандэнтаў вынікае, што гэтае стаўленне шмат у чым залежала ад маёмаснага становішча канкрэтнага гаспадара. Інфарматары з роспаччу ўспамінаюць сталінскі перыяд, які атаясамліваецца з вайной, голадам, раскулачваннем, арыштамі і высылкамі. Яны не хаваюць свайго непрыхільнага стаўлення да дзяржаўных улад, якія ўжывалі рэпрэсіі супраць жыхароў, у прыватнасці, за ўдзел у рэлігійным жыцці.\nРэспандэнты больш падрабязна апісваюць пасляваенны перыяд, чым міжваенны ці ваенны. Парадаксальна, што міжваенны і пасляваенны перыяды ацэньваюцца жыхарамі Міра вельмі падобна, хоць на самай справе яны істотна адрозніваліся. Гісторыю XX ст. жыхары гэтага мястэчка, як і іншыя насельнікі Заходняй Беларусі, прывыклі дзяліць на наступныя перыяды: „за царом”, „за Польшчай”, „першыя Саветы”, вайна („за немцамі”) і „другія Саветы”. У гэты час Мір зведаў істотныя сацыяльныя і эканамічныя трансфармацыі, якія закранулі ў першую чаргу маёмасны аспект. У міжваенны перыяд найвялікшым багаццем была зямля. Пасля вайны становішча змянілася, і індывідуальныя гаспадары апынуліся ў цяжкім становішчы. Іншым наступствам ваеннай віхуры стала адзначаная ў кнізе страта шматнацыянальнага характару мястэчка. З пасёлка назаўсёды знікла яго неад’емная частка — яўрэйскі субстрат разам з усім сваім багаццем.\nСкладанасць і разнастайнасць гісторыі ды традыцый Міра былі па-майстэрску рэканструяваныя ў памянёнай кнізе. Апрача падрабязнага аналізу ўспамінаў беларускіх, польскіх і татарскіх жыхароў Міра ў кнігу былі ўключаны пераклады лістоў і ўспамінаў яўрэйскіх выпускнікоў Мірскай ешывы. Без гэтага раздзела рэканструкцыя мікрагісторыі мястэчка, ажыццёўленая аўтарамі кнігі, была б няпоўнай. Успаміны яўрэяў служаць каштоўным дадаткам да згадак прадстаўнікоў іншых этнічных груп, якія нярэдка свядома ідэалізуюць сябе. Дадатковай вартасцю кнігі з’яўляецца змешчаны ў ёй ілюстрацыйны матэрыял з міжваеннага перыяду. Гэта і фотаздымкі найважнейшых будынкаў, і партрэты прадстаўнікоў княжацкага роду Святаполк-Мірскіх. Кніга „Мір: гісторыя мястэчка, што расказалі яго жыхары” — гэта праца, важная не толькі для жыхароў Міра і не толькі для жыхароў усёй Заходняй Беларусі. Яе варта ацэньваць і як важкі ўклад у агульнабеларускую гістарыяграфію. Урэшце, фіксацыя такой мікрагісторыі — вуснай гісторыі, расказанай непасрэднымі сведкамі па дзей, — мае вялікае значэнне ў працэсе аднаўлення гістарычнай памяці беларускага народа.\nTags: Гісторыя культуры, Заходняя Беларусь, Рэцэнзіі, Сацыяльная гісторыя


18/01/2011 СП Навіны, Святочныя даты 0\nПаважаныя супрацоўнікі і ветэраны падраздзяленняў Міністэрства надзвычайных сітуацый!\nСардэчна віншуем вас з прафесійным святам — Днём выратавальніка, святам мужных і высакародных людзей, заўсёды гатовых прыйсці на дапамогу любому, хто мае патрэбу ў ёй.\nНялёгкая мужчынская работа выратавальнікаў заўсёды будзе пачэснай у народзе. Яна ўваходзіць у лік пяці прафесій з максімальнай прафесійнай рызыкай, на якую ідуць і аварыйна-выратавальныя падраздзяленні МНС пры выкананні сваіх службовых абавязкаў.\nПажары, тэхнагенныя катастрофы, стыхійныя бедствы, няшчасныя выпадкі — усё, што мы называем надзвычайнымі сітуацыямі, — гэта вашы працоўныя будні. Пайсці на рызыку ў імя выратавання — для вас звычайная і штодзённая работа. Дзякуючы вашай карпатлівай працы дзеля папярэджвання надзвычайных сітуацый, бяда ўсё радзей стукаецца ў дамы людзей. Мы ўпэўнены, што выратавальнікі раёна і надалей будуць пільна несці сваю службу, надзейна стаяць на варце людскіх жыццяў.\nДзякуй вам за годную, добрасумленную працу, жадаем вам і вашым сем’ям, родным і блізкім моцнага здароўя, шчасця, удачы і далейшых поспехаў!\n“Гэта — наша работа”\nЯк толькі была зацверджана Палажэнне аб Міністэрстве надзвычайных сітуацый Рэспублікі Беларусь (1999 год), у краіне пачалі адзначаць прафесійнае свята — Дзень выратавальніка. Мы арганізоўваем і ажыццяўляем захады для папярэджвання і ліквідацыі надзвычайных выпадкаў прыроднага і тэхнагеннага характару, вядзем нагляд і кантроль для абароны насельніцтва і тэрыторыі ад усялякай непрадугледжанай бяды і г.д.\nПрафесія выратавальніка паводле небяспечнасці і шкоднага ўздзеяння на арганізм работніка займае адно з першых месцаў у свеце. Выратавальнікі — людзі бясстрашныя і мужныя. Яны ў любых сітуацыях не адступаюць. Няма нічога дзіўнага, што да тых, хто працуе ў нашай службе, ставяцца вельмі высокія патрабаванні. У першую чаргу гэта прафесіяналізм і смеласць, сяброўская дапамога і ўзаемадапамога, дабрыня і спагада да чужой бяды.\nСёння ў Жабінкаўскім раённым аддзеле надзвычайных сітуацый працуюць акурат сапраўдныя прафесіяналы, якія самымі першымі паяўляюцца там, дзе здараецца небяспека, ратуюць людзей, жывёлу, пабудовы. У нашым калектыве ўдала спалучаюцца ў адно цэлае багаты вопыт і маладая энергія.\nМінулы год быў нялёгкі. Работнікі аддзела ажыццявілі 37 выездаў на пажары. З-за неасцярожнага абыходжання з агнём пры курэнні загінулі чатыры чалавекі. Малюнак, вядома ж, не з прыемных. Аднак ва ўсіх выпадках нашы байцы рабілі ўсё магчымае, змагаліся з вогненнай стыхіяй да канца.\nСмела і прафесійна вядуць сябе ў розных сітуацыях такія работнікі, як Раман Філіпук, Аляксандр Гузарэвіч, Іван Ганчук, Віктар Каменеў, Андрэй Варанчук, Аляксандр Саевіч, Андрэй Прыбыш і іншыя. З усмешкаю на твары хлопцы прымаюць віншаванні і без пахвальбы прыгадваюць выпадкі, у якіх ім даводзілася рызыкаваць уласным жыццём. Для кагосьці гэтыя будні здаюцца вельмі суровымі, а яны з годнасцю кажуць: “Гэта наша работа”. Работа, якая прадугледжвае поўную аддачу сіл круглыя суткі.\nУ дзень прафесійнага свята жадаю ўсім работнікам аптымізму, дабра, моцнага здароўя, сямейнага шчасця, а таксама чым найменш вымушаных выездаў на барацьбу з надзвычайнымі, небяспечнымі сітуацыямі.\nА.БУТРЫМ, начальнік раённага аддзела надзвычайных сітуацый.\nНа здымку: адны з лепшых супрацоўнікаў райаддзела МНС: камандзір аддзялення Юрый Андросенка, шафёр Андрэй Варанчук, дыспетчар Аляксандр Цупа і начальнік каравула Раман Філіпук.


Бясплатныя размалёўкі для дзяцей у колер летам\nНешматлікія рэчы больш займальныя для дзяцей, чым пастаянная змена сезонаў з вясны да лета, дый зноў у халодных месяцах восені і зімы. Усё ж лепш, калі вы падтрымліваеце ў якасці бацькоўскага змяняецца характару з навучальным матэрыялам, такія як размалёўкі і можаце захапіць уяўленне дзяцей. Таму што кожны сезон прыносіць сваю ўласную магію.\nПры націску на спасылцы адкрываецца старонка з адпаведнай размалёўкі пра лета:\nДзеці гуляюць на пляжы\nКактэйлі рэцэпты для лета | піць


Армянскія ўлады назвалі ўмовы для прымянення сілы супраць мітынгоўцаў\nАрмянскія ўлады назвалі ўмовы для прымянення сілы супраць мітынгоўцаў 4\nАрмянскія ўлады не прымаюць сілавога ўмяшання ў мірныя акцыі пратэсту, але калі пачнуцца беспарадкі, у дачыненні да пратэстоўцаў будуць прыняты меры.\nПра гэта в.а. міністра юстыцыі Давід Аруцюнян распавёў на прэс-канферэнцыі.\n«Калі размова ідзе аб мірных дэманстрацыях, сілавыя метады мы выключаем першапачаткова. Сілавыя метады могуць прымяняцца, толькі калі пачынаюцца масавыя беспарадкі, якія пагражаюць жыццю і здароўю людзей або пагражаюць іншымі падставамі, якія прадугледжаны Канстытуцыяй, як і ў любой іншай дэмакратычнай краіне», - сказаў Аруцюнян\n28.04.2018 / 12:14\nмаскоускія стаулєньнікі атрималі ґварантиі падтримкі з Крамлю...\n28.04.2018 / 14:10\nВ Армении всё решают "кланы" ,а не какие то политические силы ,какой бы партии они не принадлежали. Кавказ дело тонкое ...))\nать / Адказаць\nВасисуалий Лоханкин,Там ,,все повязаны,, ,а это значит,что демократии там не бывать...


Апазыцыйны кандыдат выступіў па тэлебачаньні экспромтам\n03 верасень 2012, 21:08\nКандыдат у дэпутаты ад Аб’яднанай грамадзянскай партыі ў Жыткавіцкай выбарчай акрузе № 39 Анатоль Хамец стаў першым у рэгіёне апазыцыйным вылучэнцам, каму 3 верасьня быў дадзены тэлеэфір на канале «Беларусь-2» для перадвыбарчага выступу. Іншых прадстаўнікоў АГП толькі запісвалі ў студыі тэлерадыёкампаніі «Гомель», але ў эфір не пускалі.\nХамец: «Я прыехаў на тэлебачаньне зь Петрыкава. Мне ў студыі паказалі паперу, паводле якой мне забаранялася як кандыдату нешта казаць супраць улады, заклікаць да байкоту выбараў — і ўсё такое. Пра што мне было расказваць? Я сказаў, што абясцэнілася праца сельскіх жыхароў, вёскі выміраюць. У гады застою на вырашчаную бульбу, сабраныя й здадзеныя нарыхтоўшчыкам жалуды, ягады, грыбы я мог купіць легкавік. А цяпер што — здавай усё за бясцэнак. Нават у мінулым годзе за кіляграм чарніц я мог купіць кілё каўбасы, а сёлета нават бутэлька квасу не выходзіць».\nКандыдат кажа, што папярэджаньнямі перад запісамі яго проста напалохалі, і ён вымушаны быў адмовіцца ад падрыхтаванага загадзя 5-хвіліннага выступу: «Я трохі спужаўся — таго нельга, пра гэта не кажы. Нашых партыйных кандыдатаў у эфір не прапусьці, і мяне, думаю, не прапусьцяць, калі скажу што-небудзь супраць. Можа, нават і з Гомеля ня выеду. А што? Вунь як зьбілі перад выбарамі кандыдата ў прэзыдэнты — я ж гэта бачыў па расейскіх каналах».\nАнатоль Хамец, тым ня менш, кажа, што часта езьдзіць па вёсках і чуе, як вяскоўцы кажуць: выбараў няма. Людзі нібыта маладасьведчаныя, але лічаць выбары менавіта камэдыяй, дарэмнай тратай грошай — прызначалі б ужо адкрыта дэпутатаў і ня трэба было б выдаткоўваць сродкі на так званыя выбары.\nУ эфіры спадар Хамец толькі й сказаў, што выбары лічыць недэмакратычнымі, а вылучаныя з Гомелю ў Жыткавіцкай акрузе № 39 іншыя прэтэндэнты на дэпутацкі мандат наўрад ці будуць адстойваць інтарэсы жыткавіціх ды петрыкаўскіх жыхароў.\nСказаў пра выбарчы фарс — не пусьцілі ў эфір\nЦярэшчанка: Цераз калена мяне ламалі, і ўсё


09 лістапад 2015, 16:42\nЯк паведамляе The Guardian, 325-старонкавую справаздачу падрыхтаваў былы кіраўнік Усясьветнага антыдопінгавага агенцтва ((WADA) Дзік Паўнд. Адзінаццаць месяцаў ён вывучаў матэрыялы, датычныя сыстэмнага махлярства і ўтойваньня ўжываньня допінгу расейскімі спартоўцамі. Сэбасьцьян Каў, прэзыдэнт Міжнароднай Асацыяцыі лёгкаатлетычных фэдэрацый, заявіў, што гэтв былі цёмныя дні для спорту.\nФранцузкая паліцыя на мінулым тыдні арыштавала папярэдніка Каў, Ламіна Дзіяка, і яшчэ некалькі высокапастаўленых функцыянэраў Асацыяцыі. Дзіяк абвінавачваецца ў атрыманьні больш як аднаго мільёна эўра за ўтойваньне станоўчых тэстаў на наяўнасьць допінгу.\nЯк чакаецца, галоўным у справаздачы будзе сыстэмнае выкарыстаньне допінгу расейскімі лёгкаатлетамі і ўтойваньне гэтых фактаў праз карупцыйныя схемы. Назіральнікі адзначаюць, што тэарэтычна WADA можа выключыць Расею зь міжнароднай фэдэрацыі.\nРадыё Свабода будзе сачыць за разгортваньнем сытуацыі.


Безопасность детей — приоритет для взрослых — Докшицы Бегомль Официальная газета Докшицкого района Родныя вытокi Районная газета Новости Докшиц и региона Реклама в Докшицах Работа в Докшицах Докшицы онлайн Фото и видеоинформация о Докшицах Услуги в Докшицах Объявления в Докшицах\n20.03.2018 247 Natali 0 Комментариев\nПад такой назвай у рэспубліцы праходзіць рэспубліканская акцыя, якая накіравана на папярэджанне дарожна-транспартных здарэнняў з удзелам непаўналетніх.\nУ студзені-лютым у рэспубліцы назіраўся рост колькасці ДТЗ з удзелам дзяцей: 39 выпадкаў супраць 24 за такі ж перыяд 2017 года. Пры гэтым сёлета чатыры непаўналетнія загінулі, 41 дзіця было паранена (у 2017 — 1 і 29 адпаведна). Сярод пацярпелых у аварыях найбольшую катэгорыю складаюць пешаходы – амаль 58 працэнтаў, у 40 працэнтах выпадкаў пацярпелі дзеці-пасажыры. Усе загінулыя таксама былі пасажырамі.\nГалоўная роля ў забеспячэнні дзіцячай дарожнай бяспекі адводзіцца вадзіцелям. З’яўленне непаўналетняга паблізу праезнай часткі – сігнал павышанай небяспекі для кіроўцы. У гэтай сітуацыі трэба да мінімуму знізіць хуткасць і быць максімальна ўважлівым, асабліва пры праездзе праз дваровыя тэрыторыі, паблізу школ, дзіцячых садкоў, каля пешаходных пераходаў.\nАсобнае пытанне – перавозка дзяцей-пасажыраў. Малых ва ўзросце да трох гадоў перавозяць з выкарыстаннем дзіцячых прыстасаванняў, якія адпавядаюць іх вазе і ўзросту. Ва ўзросце ад 5 да 12 гадоў дзяцей перавозяць таксама з бустэрамі, спецыяльнымі падушкамі і дадатковымі сядзеннямі. Дапускаецца перавозка дзяцей ва ўзросце да 12 гадоў і без гэтых прыстасаванняў у выпадку, калі рост дзіцяці перавышае 150 сантыметраў, а таксама ва аўтамабілі-таксі.\nПаважаныя дарослыя! Не толькі пастаянна нагадвайце дзецям пра Правілы дарожнага руху, але і выконвайце іх самі.\n← В День Конституции юные докшичане получили паспорта (+фото)\nДень православной книги отметили в Докшицах →


Традыцыйна, у беларускамоўны чацвер, школьны музей матэрыяльнай і духоўнай культуры “Скарбы” гасцінна запрасіў сваіх наведвальнікаў, вучняў 6-х класаў, на этнаграфічную экскурсію-аповед “Я беларус, я нарадзіўся на гэтай казачнай зямлі…”\nПанарама народнага жыцця, прадстаўленая ў экспазіцыі музея, уражвае і здзіўляе адначасова. Як прыемна апынуцца ў беларускім асяроддзі! Дакрануцца да спрадвечнай беларускай спадчыны! Адчуць духмяны пах жытняга хлеба, што ляжыць на лаўцы пад ручніком… Зазірнуць у сціплы матулін куфар і пяшчотна ўсміхнуцца някідкім дзявочым строям… Падысці да дзіцячай люлькі і пачуць ціхую ласкавую калыханку…\nЯк жа гэта проста і прыемна адначасова! Як жа хораша адчуваць сябе часткай беларускай гісторыі, якая пачынаецца тут, сярод бабуліных і дзядулевых рэчаў, такіх родных і мілых сэрцу, дзякуючы якім мы з гордасцю і годнасцю кажам: “Я беларус, я нарадзіўся на гэтай казачнай зямлі…”


Тэлевядучы Андрусь расказаў, як пазнаваў вясковае жыццё на Лепельшчыне\nЦікавага чалавека выпадкова сустрэў у цэнтры Віцебска. Андрусь Такінданг на працягу некалькіх гадоў вучыў нас праз тэлевізійны канал размаўляць па-беларуску. А яшчэ ён мастак, музыка і паэт.\nПрославленному белорусскому боксеру, олимпийскому чемпиону, почетному гражданину Витебска Вячеславу Яновскому 24 августа исполняется 60 лет Так чествовали юбиляра на 55-летии в родном Витебске\nКсёндз Міхал Ермашкевіч – адзін з тых духоўнікаў, хто непасрэдным чынам спрычыніўся да аднаўлення паўнавартаснага каталіцкага жыцця на ўсходзе нашай вобласці. Не адзін год ён з’яўляўся пробашчам віцебскага касцёла святой Барбары, дзе дагэтуль радуюць вока створаныя ім велічныя маляўнічыя палотны на біблійныя тэмы. Сёння святар служыць у родным Сянне, у парафіі Святой Тройцы. Ксёндз Міхал Ермашкевіч ля сенненскай капліцы\nЛюбовь к музыке, людям и самой жизни, по признанию популярной болгарской певицы Йорданки Христовой, помогает ей в 73 года быть в прекрасной физической форме и не стареть душой. С Витебском и «Славянским базаром» судьба артистки связана со времени первых международных форумов. На сцене Летнего амфитеатра состоялся ее большой сольный концерт.


На што спадзяецца Данія | zviazda.by\nХатняя старонка » У свеце » Кантыненты » На што спадзяецца Данія\nАмаль палова спажытай у Даніі летась электраэнергіі — рэкордныя для ўсяго свету 43,4 працэнта — была згенераваная з дапамогай ветраных установак. Пра гэта паведаміў агенцтву Rеutеrs міністр клімату і энергетыкі краіны Ларс Крысціян Лілехольт. «Гэта будзе не апошні рэкорд, які мы ўстанаўліваем», — заявіў міністр, растлумачыўшы, што краіна ў будучыні мае намер цалкам адмовіцца ад выкапнёвых энерганосьбітаў на карысць аднаўляльных крыніц энергіі. На што спадзяецца Данія?\nДанія — самая паўднёвая са скандынаўскіх краін, яна абмываецца Балтыйскім і Паўночным морамі. Тэрыторыя каралеўства ўключае ў сябе вялікі паўвостраў Ютландыю і 409 астравоў Дацкага архіпелага. Фармальна ў склад краіны ўваходзіць самы буйны ў свеце востраў — Грэнландыя, а таксама Фарэрскія астравы. Аднак гэтыя тэрыторыі карыстаюцца самакіраваннем, якое робіць іх практычна незалежнымі. Плошча краіны складае каля 43 тыс. кв. кіламетраў (працягласць берагавой лініі — звыш 7,3 тыс. км), колькасць насельніцтва, паводле апошніх даных, — 5,7 млн чалавек. Данія — канстытуцыйная манархія, кіраўніком дзяржавы з'яўляецца манарх, які ажыццяўляе заканадаўчую ўладу сумесна з аднапалатным парламентам — фолькетынгам. Гэтая краіна з'яўляецца членам ЕС з 1973 года, але дагэтуль не ўваходзіць у Еўразону. Паўночнае каралеўства — адзін з заснавальнікаў НАТА і Арганізацыі эканамічнага супрацоўніцтва і развіцця (АЭСР).\nДацкая эканоміка — сучасная рынкавая сістэма, якая ўключае ў сябе высокатэхналагічную сельскую гаспадарку, прамысловасць, шырокія меры дзяржаўнай падтрымкі, высокі ўзровень жыцця, а таксама значную залежнасць ад знешняга гандлю.\nВядучыя галіны — металаапрацоўка, машынабудаванне (асабліва электратэхнічнае і радыёэлектроннае), харчовая, хімічная, цэлюлозапапяровая, тэкстыльная, моцная і прыбытковая вытворчасць хай-тэк. У сельскай гаспадарцы вядучая роля належыць мяса-малочнай жывёлагадоўлі. Данія з'яўляецца стратэгічным транспартным хабам. Доўгі час адной з вядучых галін прамысловасці краіны было суднабудаванне, але за апошні час яго доля ў сусветнай вытворчасці скарацілася.\nУ дацкай эканоміцы заўсёды пераважалі малыя і сярэднія прадпрыемствы. Урад актыўна падтрымлівае і развівае стартапы, стымулюючы прадпрымальнікаў генераваць новыя ідэі, ствараць інавацыйныя праекты і працоўныя месцы. У Даніі можна хутка і без стартавага капіталу зарэгістраваць уласную кампанію, маючы ўсяго 1 крону (32 капейкі), пры гэтым яна вызваляецца ад выплаты падаткаў да таго часу, пакуль абаротны капітал не перавысіць 50 тысяч крон (каля 16 тыс. рублёў). Кампанію можна зарэгістраваць анлайн на працягу 15 хвілін, падаўшы электронную заяўку і запоўніўшы ўсе неабходныя дакументы. Урад краіны аказвае фінансавую падтрымку найбольш тэхналагічным і інавацыйным стартапам. Так, дапамога кампаніям за чатыры гады склала 128 млн еўра. Ініцыятыва ўрада стымулявала і прыватных інвестараў, аб'ём інвестыцый якіх у стартапы ўжо перавысіў дзяржаўныя ў пяць разоў.\nДарэчы, прызначаны першы ў свеце «лічбавы» пасол МЗС Даніі для ўзаемадзеяння з сусветнымі лідарамі ІT-бізнесу. Ва ўрадзе лічаць, што сусветныя ІT-кампаніі сталі чымсьці накшталт новых краін, і дзяржава павінна рэагаваць адпаведным чынам. Карпарацыі станоўча паставіліся да ініцыятывы. Напрыклад, ІBM адкрывае ў Капенгагене цэнтр па распрацоўцы праграмнага забеспячэння, а Аррlе і Fасеbооk вядуць будаўніцтва ў краіне буйных dаtа-цэнтраў.\nДанія бедная карыснымі выкапнямі, таму залежыць ад знешняга рынку. Аднак у плане энергарэсурсаў гэтая краіна цалкам самадастатковая — вядзецца здабыча нафты, прыроднага газу, энергія выпрацоўваецца пры дапамозе ветраной, сонечнай і біяэнергетыкі. Каралеўства ў сусветных лідарах па долі даходаў ад выкарыстання аднаўляльных крыніц энергіі ў ВУП. Цяпер у гэтай сферы занятыя 67 тысяч чалавек — удвая больш, чым у нафтагазавай галіне.\nКаралеўства з'яўляецца «калыскай» ветраэнергетыкі. Дацкая Vеstаs з'яўляецца найбуйнейшым у свеце вытворцам ветрагенератараў, а Оrstеd (былая DОNG Еnеrgу) — найбуйнейшым будаўніком ветрапаркаў марскога базавання.\nЛетась ветрагенератары ў Даніі выпрацавалі 14,7 тысячы ГВт/гадзін, паведаміла Rеnеwаblеs Nоw са спасылкай на дацкую энергетычную асацыяцыю (DЕА). Краіна з кожным годам павялічвае магутнасці ветрагенератараў. Па звестках DЕА, з 2001-га агульная магутнасць ветравых электрастанцый (ВЭС) вырасла ўдвая. Пры гэтым колькасць турбін зменшылася на 20 працэнтаў. Гэта тлумачыцца ўдасканаленнем тэхналогій — для выпрацоўкі адпаведнай колькасці энергіі патрабуецца менш установак.\nАгульная магутнасць ВЭС у Даніі — як наземных, так і марскіх — складае 5,3 ГВт. Апошнія 15 гадоў каралеўства ўпэўнена лідзіруе ў выпрацоўцы электрычнасці ветравымі электрастанцыямі сярод краін АЭСР. Толькі за апошні год краіна ўстанавіла некалькі новых рэкордаў. Як стала вядома ў студзені 2017-га, ветравая турбіна ў горадзе Остэрлід за суткі выпрацавала амаль 216 тысяч кВт/гадзін электраэнергіі. Гэтага дастаткова, напрыклад, каб забяспечваць электрычнасцю стандартны амерыканскі дом на працягу 20 гадоў. У зімовыя месяцы ў краіне ўстанаўліваецца ветранае надвор'е — як следства, ВЭС б'юць новыя рэкорды. У лютым мінулага года ветравыя турбіны Даніі выпрацавалі дастаткова электраэнергіі, каб забяспечыць патрэбы ўсёй краіны. Ветрагенератары на сушы выпрацавалі 70 ГВт/гадзін энергіі, а марскія станцыі дадалі яшчэ 27 ГВт/гадзін.\nГэтыя лічбы адлюстроўваюць значнае павелічэнне долі вытворчасці аднаўляльнай энергіі ў каралеўстве з 2008 года, калі яна складала ўсяго 19,3 працэнта. «Мы яшчэ раз паказалі ўсяму свету, што ў Даніі найлепшая энергетычная сістэма ў свеце», — сказаў міністр Ларс Крысціян Лілехольт у заяве для прэсы. У найбліжэйшыя гады ў каралеўстве будуць устаноўлены новыя ветраныя электрастанцыі. «Урад прыкладае намаганні да таго, каб да 2030 года ў Даніі не менш за 50 працэнтаў энергетычных патрэб краіны было пакрыта за кошт аднаўляльных крыніц энергіі, такіх як энергія ветру і сонечная энергія. Гэта вельмі амбіцыйная мэта таксама можа прывесці да стварэння новых працоўных месцаў у каралеўстве», — заўважыў Лілехольт. «Сувязі з еўрапейскім рынкам таксама дазваляюць дацкім вытворцам прадаваць ветраэнергетыку за мяжу», — адзначаецца ў паведамленні міністэрства клімату і энергетыкі краіны, паведамляе Thе Lосаl.\nРазвітанне з вуглевадародамі\nНафтавы крызіс 1973 года нанёс моцны ўдар па дацкай эканоміцы, следствам чаго стала ўнутраная палітычная нестабільнасць: цягам наступнага дзесяцігоддзя ні адной партыі не ўдалося сфарміраваць доўгатэрміновую ўрадавую кааліцыю. Не дзіўна, што Данія адкрыта дэманструе сваю цікавасць да аднаўляльных крыніц энергіі. Хоць на тэрыторыі краіны працягваецца здабыча «чорнага золата», каралеўства ўжо не валодае ніводнай нафтавай кампаніяй. У жніўні мінулага года дацкая кампанія АР Mоllеr-Mаеrsk абвясціла аб продажы свайго нафтагазавага прадпрыемства французскаму гіганту Tоtаl за $7,45 млрд. Гэтае падраздзяленне займаецца здабычай і перапрацоўкай нафты і газу, якія здабываюцца ў Паўночным моры, а таксама ўдзельнічае ў розных праектах у Казахстане, Алжыры, Анголе, Кеніі, Бразіліі, Іраку і Мексіканскім заліве. У 2016 годзе аб'ём здабычы склаў 313 тыс. бараляў у нафтавым эквіваленце ў дзень. «Гэта пагадненне прыкметна ўмацуе фінансавую гнуткасць нашай кампаніі і вызваліць рэсурсы для канцэнтрацыі на такіх відах дзейнасці, як кантэйнерныя перавозкі, парты і лагістыка», — адзначыў гендырэктар Mоllеr-Mаеrsk Серэну Скоў.\nГэта была апошняя нафтагазавая кампанія, якая належыць Даніі. Продаж Mаеrsk Оіl французам адбыўся ўсяго праз некалькі месяцаў пасля таго, як дзяржаўная дацкая энергакампанія Dоng Еnеrgу прадала брытанскай нафтахімічнай кампаніі ІNЕОS увесь свой нафтагазавы бізнес. Каралеўства развітваецца з вуглевадародамі — Капенгаген пазбаўляецца ад апошніх нафтагазавых актываў.\nЯк адзначае інфармагенцтва Blооmbеrg, нафта і газ яшчэ спатрэбяцца Даніі, бо менавіта гэтыя рэсурсы дапамогуць фінансаваць пераход на чыстую энергетыку.\nПа ўмовах здзелкі, Tоtаl працягне распрацоўку «чорнага золата» ў Паўночным моры. «Чым больш грошай яны заробяць у Паўночным моры, тым больш мы зможам выдаткаваць на пераход да «зялёнай» энергетыкі», — цытуе міністра энергетыкі Даніі Ларса Крысціяна Лілехольта Blооmbеrg. Дарэчы, цяпер паўночны захад Еўропы займае 7-е месца сярод самых актыўных рэгіёнаў па выпрацоўцы нафты і газу ў свеце.\nРаспродаж нафтагазавых актываў найбуйнейшымі дацкімі прыватнымі і дзяржаўнымі кампаніямі ўваходзіць у рамкі доўгатэрміновай стратэгіі дацкіх улад па нарошчванні долі крыніц аднаўляльнай энергетыкі ў агульнай энергагенерацыі, што было яшчэ раз пацверджана ў праграмным дакладзе дацкага ўпраўлення па энергетыцы за мінулы год. Упраўленне адзначае, што ў 2015-м у Даніі 56 % электрычнага спажывання і 51 % цеплазабеспячэння жылых дамоў забяспечваліся аднаўляльнымі крыніцамі — ветрам, сонцам, біяпалівам. Да 2020 года дацкі ўрад плануе давесці долю аднаўляльных крыніц у вытворчасці электрычнасці да 72 %, а ў ацяпленні — да 71 %.\nЗрэшты, энергетычнае ўпраўленне Даніі адзначае, што пасля 2020-га, калі ў ЕС спыніцца дзеянне цяперашняй праграмы ЕU Еnеrgу Еffісіеnсу Dіrесtіvе па субсідаванні альтэрнатыўнай энергетыкі, развіццё гэтага сектара можа запаволіцца. Напрыклад, сістэма адабрэння дзяржаўнай дапамогі пры будаўніцтве наземных ветраных электрастанцый завершыцца ў 2018 годзе, заводаў па вытворчасці біяпаліва — у 2019-м, а па вытворчасці біягазу — у 2023-м. У сувязі з гэтым упраўленне лічыць, што неабходна ўжо зараз пачаць ацэнку эканамічнай мэтазгоднасці далейшага развіцця аднаўляльнай энергетыкі, а для гэтага «неабходна, каб было прынята палітычнае рашэнне аб працягу субсідавання такіх тэхналогій».\nДарэчы, днямі Еўрапарламент ухваліў стратэгічны план «чыстая энергія», які быў вынесены на галасаванне Еўракамісіяй. Як адзначае Еurоnеws, у імкненні дамагчыся поўнай адмовы ЕС ад выкарыстання выкапнёвага паліва Еўрапарламент праявіў сябе яшчэ больш рашуча, чым Еўрапейская камісія. Апошняя настойвала на тым, каб да 2030 года 27 % спажыванай у супольнасці энергіі паступала з аднаўляльных крыніц.\nЗаканадаўцы ж вырашылі давесці гэтую долю да 35 %. Далей Бруселю трэба будзе перыяд складаных перамоў з урадамі краін — членаў Еўрасаюза. Бакі павінны выпрацаваць агульную пазіцыю да лета бягучага года. А ўласна Данія свой выбар ужо зрабіла і ўпэўнена рушыць па вызначаным шляху.\nЗагаловак у газеце: Ветразі каралеўства


Палітыка 06.12.2018 | 19:54\nУ час выступлення Уладзіміра Макея. Фота МЗС\nМіністр падкрэсліў, што Беларусь гатова прадаўжаць добрасумленна ставіцца да гэтага працэсу з мэтай зніжэння пагроз ваеннай канфрантацыі, стварэння ўмоў для аднаўлення даверу на еўрапейскім кантыненце. "На наш погляд, гэта лепшы адказ на так званую дылему бяспекі ў рэгіёне АБСЕ, калі дзеянні некаторых дзяржаў-удзельніц, накіраваныя на забеспячэнне іх уласнай бяспекі, на самай справе вядуць да пагаршэння бяспекі для ўсіх", - сказаў Уладзімір Макей.-0-


Навіны за 24 лютага 2011\n24.02.2011 У гаспадарчым судзе разглядаюць справу «Аўтарадыё»\nУ Вышэйшым гаспадарчым судзе пачаўся разгляд двух пазоваў «Аўтарадыё» – да Рэспубліканскай камісіі па тэлебачанні і радыёвяшчанні, а таксама да Міністэрства інфармацыі.\n24.02.2011 Яшчэ адзін судовы працэс прызначаны на 1 сакавіка\nУ аўторак, 1 сакавіка, у судзе Фрунзенскага раёна Менска будзе разглядацца крымінальная справа Аляксандра Малчанава, абвінавачанага ва ўдзеле ў масавых беспарадках 19 снежня. Пачатак – а 10-ай гадзіне.\n24.02.2011 Расійская “Салідарнасць” патрабуе спынення крымінальнага пераследу Івана Гапонава і Арцёма Брэуса\nАб’яднаны расійскі дэмакратычны рух “Салідарнасць” заклікае падпісацца пад петыцыяй з патрабаваннем вызвалення Івана Гапонава і Арцёма Брэуса, а таксама ўсіх арыштаваных па справе 19 снежня. Петыцыя змешчана на адмысловым сайце, створаным жж-супольнасцю руху ў падтрымку расійскіх грамадзянаў, абвінавачаных ва ўдзеле ў снежаньскіх масавых беспарадках у Менску.\n24.02.2011 Дзясяткі каталікоў просяць біскупаў выступіць у абарону палітвязняў\nЗварот падпісалі касцельныя актывісты з дзясяткаў гарадоў Беларусі. Падаём дакумент цалкам.\n24.02.2011 «Патрабуем тэрміновага і безумоўнага вызвалення журналіста, прызнанага вязнем сумлення...»\n1 сакавіка павінен пачацца суд над прэс-сакратаром экс-кандыдата ў прэзідэнты Аляксандрам Атрошчанкавым. 23 лютага на сайце грамадзянскай кампаніі «Еўрапейская Беларусь» з’явілася заява з гэтай нагоды.


Зісер Юры Анатолевіч | Belarus Profile - дырэкторыя асобаў беларускай палітыкі, грамадзянскай супольнасці і бізнэса\nЗісер Юры Анатолевіч\nУласнік УП «Надзейныя праграмы»\nАд 1978 да 1980 года працаваў тэхнікам і інжынерам у Львоўскім політэхнічным інстытуце. У 1981–1982 гадах быў паштальёнам на Львоўскім паштамце , а ад 1982 да 1986 года займаў пасаду інжынера-праграміста на Львоўскім прадпрыемстве “Біяфізпрыбор” .\nУ 1986–1990 гадах быў старэйшым інжынерам у навукова-даследчым цэнтры анкалогіі і медыцынскай радыялогіі Міністэрства аховы здароўя БССР. Ад 1990 да 1991 года працаваў галоўным інжынерам праектаў у кааператыве “Факел” у Расіі.\nАд 1992 года ўладальнік УП “Надзейныя праграмы”, суўладальнік некалькіх іншых кампаній. Стажаваўся ў фірмах ЗША, Германіі і Францыі і выкладаў у Беларускім дзяржаўным універсітэце інфарматыкі і радыётэхнікі.\nПаўночна-Заходні політэхнічны інстытут\nЗаснавальнік і ўласнік партала TUT.BY


Вольга Севярынец: Павел моцна схуднеў у калоніі | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nВольга Севярынец: Павел моцна схуднеў у калоніі\nСустаршыня партыі Беларускай Хрысціянскай дэмакратыі, палітвязень Павел Севярынец, які адбывае свой тэрмін ва ўзмоцненым рэжыме ў Шклоўскай калоніі, моцна схуднеў, але духам не падае, трымаецца бадзёра. Цяжка працуе, але на шматлікія пісьмы стараецца даваць адказы, кажа яго жонка Вольга Севярынец:\n„Нейкія зносіны з Паўлам ёсць, таму што ідуць лісты, зрэдку, але ідуць. Раз на некалькі тыдняў мы іх атрымліваем: да мяне, і да Францішка асобныя лісты з малюнкамі. Раз на нейкі час даюцца ім з калоніі званкі на вайбер, таму на пару хвілін таксама можна пачуць ягоны голас. Альбо нават зрэдку пабачыць яго на відэа, што вось, ён жывы. Ведаем мы, што ён працуе там на пілараме, відаць у другую змену, таму што пісаў, што калі вяртаецца з працы, то ўжо зоркі на небе. Пахудзеў вельмі ён. Я спадзяюся, што ўмовы цярпімыя для яго. Але гэта толькі мае надзеі”.\nВа ўзмоцненым рэжыме дазваляецца раз у год прадуктовая перадача і адна рэчавая і невялікія вітамінныя перадачкі раз на месяц. У снежні Паўлу Севярынцу споўніцца 46 гадоў. За сваё жыццё ен тройчы быў асуджаны на вялікія тэрміны. У 2006, 2011 и 2020 годах международная организация Amnesty International прызнала Паўла Северынца вязнем сумлення.\nПавел з жонкай Вольгай\nПавел Севярынец папрасіў мітрапаліта Веніаміна заступіцца за бел-чырвона-белы сцяг


Будзьма беларусамі! » Прэмія беларускай кінапрэсы «Чырвоны верас» абвяшчае прыём заявак\n21.10.2021 | Кіно\nПрэмія беларускай кінапрэсы «Чырвоны верас» абвяшчае прыём заявак\nГэтай восенню прадстаўнікі кінапрэсы стварылі спецыялізаваную прэмію «Чырвоны верас». Яе мэта — вызначыць і ўзнагародзіць найлепшыя стужкі, створаныя беларускімі аўтарамі за апошнія два гады.\n— Прэмія супольнасці беларускай кінакрытыкі мусіла нарадзіцца ў больш спрыяльны для нашага кіно час, але штуршком для яе заснавання сталі беспрэцэдэнтныя культурныя рэпрэсіі ў краіне. Ліквідацыя кампаній, якія садзейнічалі з’яўленню і папулярызацыі беларускага (незалежнага) кіно, змяненне выпрацаванай у папярэднія гады канцэпцыі Мінскага міжнароднага кінафестывалю «Лістапад» (у сувязі са зменай арганізатара паводле рашэння Міністэрства культуры) выносяць працу беларускіх кінематаграфістаў на абочыну культурных працэсаў.\nУ пошуках выйсця з сітуацыі і ў мэтах падтрымкі беларускага (незалежнага) кінематографа супольнасць беларускіх кінакрытыкаў вырашыла заснаваць прэмію «Чырвоны верас». Нам важна прыцягнуць увагу да беларускага (незалежнага) кіно, а таксама прааналізаваць яго дасягненні ў складаных варунках адсутнасці кінаіндустрыі і каналаў прэзентацыі, — зазначае аргкамітэт прэміі.\nДа падачы заявак ў якасці прэтэндэнтаў на прэмію «Чырвоны верас» запрашаюцца аўтары каротка- і поўнаметражных ігравых, дакументальных і анімацыйных фільмаў, прэм’ера якіх адбылася ў перыяд з пачатка 2019 па канец 2020 года. Спасылкі на фільмы, дасланыя на конкурс, будуць выкарыстаныя выключна для прагляду сябрамі журы прэміі, а не для публічнага паказу.\nАфіцыйная старонка ў Facebook.


Падрыхтоўка і мантаж пластыкавых вокнаў\nЯк правіла шматлікія аконныя кампаніі прапаноўваюць выезд замершчыка бясплатна, наша фірма не выключэнне. Як жа пісьменна зрабіць замер, каб пластыкавае акно праслужыла значна больш?\nЗамер пры мантажы пластыкавага акна варта вырабляць абапал праёму: знутры (з памяшкання) і звонку (з вуліцы). Абодва гэтых замеру вельмі неабходныя для азначэння глыбіні чвэрці існага аконнага праёму. Відавочна, што акно павінна быць не менш (!) вонкавых памераў праёму, каб не "выпадаць" вонкі. А вось на колькі больш - залежыць ад мноства малопредсказуемых фактараў, якія мы разгледзім ніжэй.\nНеабходна ўлічваць той фактар, што існы праём можа быць моцна перакошаны (асабліва ў панэльных хатах), што прыводзіць да неабходнасці павелічэння памераў акна на велічыню перакосу. Іншымі словамі, каб не дапусціць скразных шчылін паміж бокам праёму і бокам аконнай скрынкі, памер акна павінен быць больш вонкавага памеру аконнага праёму як мінімум на 30 - 40 мм па шырыні і 15 - 20 мм па вышыні. Гэтага можна дамагчыся двума шляхамі: альбо проста павялічыць габарытны памер аконнай скрынкі, альбо пашырыць пластыкавае акно за рахунак адмысловых доборных профіляў, нащелкивающихся на скрынку.\nВызначыцеся з вонкавым выглядам акна са боку вуліцы. Некаторым падабаецца, каб практычна ўся скрынка пластыкавага акна замуровывалась у сцяну і не была бачная звонку, а іншыя аддаюць перавагу паказаць акно ва ўсёй красе. У тым жа выпадку, калі пераважны першы варыянт, не забудзьцеся аб магчымых перакосах аконнага праёму, каб не перастарацца і не схаваць унутр сцены не толькі саму пушцы, але і бок шклопакета. Другі варыянт з'яўляецца больш пераважным з-за меншай верагоднасці памылак і меншага цяжару іх наступстваў.\nНе забудзьцеся, што з вонкавага боку акна знізу (а часам і зверху) павінен быць усталяваны адліў для адводу дажджавой вады. Таму ніжняя абза скрынкі акна павінна быць не ніжэй вонкавага боку праёму (незалежна ад спосабу ўсталёўкі адліву). Гэта неабходна для таго, каб гарантавана не перакрыць адмысловыя водаадводныя адтуліны на вонкавым боку аконнай скрынкі. Акрамя таго, стык паміж адлівам і рамай (роўна як паміж падваконнікам і рамай) абавязкова варта герметызаваць, напрыклад, сіліконам. А наогул, адліў пажадана ўсталёўваць пад акно, каб выключыць любую магчымасць прасочвання вады ў месцы іх злучэння. Не варта таксама забываць і аб падваконніку, які варта таксама ўсталёўваць пад акно (а не ўсутыч да яго), і герметызаваць сіліконам, што, з аднаго боку, павялічвае механічную трываласць злучэння, а з іншай - не дапушчае прасочванні вільгаці праз стык пад падваконнік. Для ўсталёўкі адліву і падваконніка пад раму, пластыкавае акно камплектуецца адмысловым подставочным профілем мелым вышыню 2,5-4 гл. Для таго, каб кандэнсат (калі такі ўтворыцца) не сцякаў пад акно, падваконнік усталёўваецца з невялікім ухілам уніз (СНИП рэкамендуе ўхіл у 3 градусу).\nПасля таго, як вызначыцеся з памерамі будучыні вокны - параўнаеце іх з унутранымі (кантрольнымі) памерамі аконнага праёму. Гэтае параўнанне дазваляе своечасова выявіць механічную памылку ў папярэдніх разліках, ацаніць, наколькі тоўсты пласт тынкоўкі прыйдзецца накладваць на ўнутраныя адхоны, каб зраўняць іх з бокам акенца, а таксама, не ці прыйдзецца "угрызацца" у адхоны, каб Ваша акенца ўстала на месца. У любым выпадку варта імкнуцца да таго, каб выходзіла паменш падобнай дурной працы.\nГерметызацыя пластыкавых вокнаў пры мантажы\nУжо не сакрэт, што пры ўсёй шматстатнасці будаўнічых матэрыялаў адзіным ужывальным на практыцы метадам герметызацыі пластыкавага акна з'яўляецца запаўненне стыку паміж аконнай скрынкай і сцяной поліўрэтанавай пенай. У спісе бясспрэчных пераваг гэтага варыянту ідуць: выдатная цеплаізаляцыя і герметызацыя, здольнасць прымаць на сябе і раўнамерна размяркоўваць механічныя высілкі і ветравыя нагрузкі, абыякавасць да няроўнасцяў уплотняемых паверхняў, прастата выкарыстання і адносная таннасць. Сапраўды, больш тэхналагічнага метаду на сённяшні дзень няма. Але бяздумнае і няўмелае ўжыванне гэтага спосабу багата вельмі непрыемнымі ўскладненнямі.\nПа-першае, пена руйнуецца (цямнее і охрупчивается) пад дзеяннем сонечнага святла і атмасфернага ўздзеяння, таму яе варта абавязкова (!) абараняць пластом герметыка, тынкоўкі або, у крайнім выпадку, фарбы. Але досыць зірнуць на свежыя фасады новабудоўляў, каб пераканацца ў тым сумным факце, што практычна ніхто не толькі не тынкуе пену, але нават не знаходзіць час абрэзаць яе лішкі, якія звісаюць з брылёў і стыкаў, і што набываюць са часам "нечаканы" колер.\nПа-другое, пена не з'яўляецца гидроизоляционным матэрыялам, таму яе варта абавязкова (!) абараняць ад атмасферных ападкаў любым гидроизоляционным матэрыялам (суцэль падыдзе сіліконавы герметык).\nПа-трэцяе, зусім нядаўна высвятлілася, што нават высмаглая пена здольная змяняць свой аб'ём пад дзеяннем тэмпературы на велічыню не меней 5%, а то і ўсё 10%! Ну і што? А тое, што ў выніку гэтых перыядычных "уцягванняў-выпінанняў" пры занадта вялікай таўшчыні стыку (8 - 12 гл) скрынка акна "шпацыруе" на велічыню 4 - 6 мм, што, з аднаго боку, прыводзіць да разбурэння пласта тынкоўкі, прылеглай да акна, а з іншай - да парушэння працы запорных механізмаў фурнітуры, і акно то не зачыняецца, то не адчыняецца - у залежнасці ад сезону. Такім чынам усталёўка "на пену", т.е. без механічнага крапяжу, шырока практиковавшаяся адразу пасля з'яўлення мантажнай пены на рынку, не вытрымоўвае ніякай крытыкі, не забяспечвае цвёрдага замацавання акна ў праёме і не прадухіляе распіранне скрынкі пенай.\nІмкнецеся да таго, каб шырыня стыку паміж сцяной і аконнай рамай пластыкавага акна не перавышала 3 гл, асабліва пры вялікіх памерах акна! Тым больш, што зрабіць гэта цалкам не складана - усе вытворцы аконных профіляў акрамя асноўнага набору, неабходнага для выраба ўласна пластыкавага акна, абавязкова вырабляюць поўны набор дадатковых профіляў, якія дазваляюць павялічваць шырыню скрынкі пластыкавага акна пры нязменных памерах шклення. Гэтыя профілі адмыслова сканструяваныя і прызначаныя для такіх выпадкаў, таму не варта баяцца, што пластыкавае акно стане "непаўнавартасным". Больш таго, мы катэгарычна не рэкамендуемы эканоміць на такіх пашыральніках, бо прагны будзе плаціць двойчы.\nКаб пазбегнуць сур'ёзных непаразуменняў у будучыні, абавязкова трэба герметызаваць вонкавае шво паміж рамай і сцяной. Калі ўсе створкі ў пластыкавым акне адчыняюцца - вялікіх праблем няма, вонкавыя швы заўсёды даступныя. А вось калі маюцца глухія часткі, то лепш герметызаваць адразу, т.к. пасля таго, як пластыкавае акно ўсталявана і шклопакеты ў глухіх частках пастаўленыя на месца, доступ да вонкавых швам спыняецца, а зноў здымаць шклопакеты, або, таго горш, выклікаць альпіністаў-тынкоўшчыкаў не захочацца. Наогул-то, на гэтым пункце варта спыніцца больш падрабязна, т.к. узнікае законнае пытанне: "А чым лепш герметызаваць?". Нажаль, пакуль невядомы адначасова: тэхналагічны, універсальны і недарагі метад. Уся праблема складаецца ў тым, што прылеглая да пластыкавага акна паверхня сцяны ў большасці выпадкаў настолькі няроўная, а праём настолькі перакошаны, што шырыня шва па перыметры пластыкавага акна вагаецца ў межах ад 0 да 5 гл (!).\nУ такіх выпадках адзіны вынахад - тынкаваць, а затым фарбаваць, каб надаць шву хоць нейкую эластычнасць на стыку з рамай. Калі жа шырыня шва не перавышае 15 мм, то можна абраць на сваё меркаванне альбо сіліконавы герметык, альбо выкарыстаць тэхналагічную, але вельмі дарагую поліўрэтанавую саморасширяющуюся ўшчыльняльную стужку (ПСУЛ). Ужыванне стужкі апраўданае толькі для герметызацыі верхніх адліваў (брылёў) пры ўсталёўцы вокнаў на гаўбцах і лоджыях з прычыны яе вялікага кошту і страты гидроизоляционных уласцівасцяў у несціснутым стане. У астатніх выпадках мае сэнс выкарыстаць пастообразные сіліконавыя герметыкі з прычыны іх высокай адгезіі да бетону і нізкай кошты. Варта, аднак, спадзявацца, што ў недалёкім будучыні на рынку з'явіцца што-небудзь больш надзейнае, зручнае і ўніверсальнае. Ну а зараз, калі ёсць надзея, што Ваша новае пластыкавае акно мае менавіта тыя памеры, якія дазваляюць яго бязбоязна мантаваць, а акрамя таго ў Вас ёсць усе неабходныя матэрыялы, можна абгаварыць некаторыя тонкасці гэтага працэсу.\nМетады мантажу пластыкавых вокнаў\nІснуе два агульнапрынятых метаду мацавання аконнай рамы:\nнепасрэднае мацаванне скрозь пушцы;\nмацаванне з дапамогай металічнай пласціны-анкера, якая чапляецца за адмысловы пластыкавы замак на вонкавым боку скрынкі.\nУ кожнага метаду ёсць свае перавагі і недахопы. Так першы метад патрабуе здыманні з рамы ўсіх створак і шклопакетаў на час мантажу, але дазваляе мацаваць пластыкавае акно практычна ў любым праёме і гарантуе перадачу нагрузак непасрэдна на ўнутраную металічную арматуру пластыкавага акна, а не на пластык. Другі жа метад спрашчае працэс нівелявання пластыкавага акна па ўзроўні і адвесу і не пакідае слядоў на кантавой паверхні пластыка. Ізноў жа, можна доўга спрачацца, які з іх лепш, але на практыцы выбар метаду вызначаецца хутчэй асабістымі густамі монтажников і, часткова, формай металічнай арматуры ўсярэдзіне скрынак. Першы метад больш універсальны, гарантавана надзейны і просты.\nУ астатнім працэс мантажу досыць відавочны: пластыкавае акно вызваляецца ад усіх шклопакетаў і навясных створак, затым пустая рама дбайна выстаўляецца з дапамогай распорных калодак (клінаў) па вертыкальным адвесе і гарызантальнаму ўзроўню, свідруюцца адтуліны ў раме і сцяне для будучыні крапяжу па ўсім перыметры пластыкавага акна, рама замацоўваецца з дапамогай адмысловых цанговых нітаў, шклопакеты і сворки вяртаюцца на месца, а стык паміж пластыкавым акном і сцяной герметызуецца поліўрэтанавай пенай. Пасля гэтага застаецца толькі выдаліць ахоўную плёнку з профіляў, усталяваць адліў і падваконнік, загерметызаваць стык са боку вуліцы, адрэгуляваць фурнітуру, і працэс можна лічыць скончаным.\nПрамаркіруйце ўсё якія здымаюцца штапики, якія мацуюць шклопакет, каб пасля паставіць іх сапраўды на ранейшае месца. Гэта неабходна таму, што падчас вытворчасцяў пластыкавага акна неабходныя памеры штапиков вызначаюцца сапраўды па месцы адмысловай мернай лінейкай. І аднолькавыя, па ідэі, штапики апыняюцца рознымі па даўжыні. Вядома, гэтая розніца складае ўсяго 1 - 2 мм, але нават такая дробязь выдатна прыкметная ў месцы стыку гарызантальнага і вертыкальнага штапиков.\nПластыкавае акно павінна стаяць (!) на ніжніх апорных калодках, якія не выдаляюцца пасля мантажу. Ні ў якім лучае не дапушчайце, каб пластыкавае акно "вісела" на дзюбелях, бо вага металлопластикового вокны з двухкамерным шклопакетам можа дасягаць 150 кг, і ні мантажная пена, ні дзюбеля яго не ўтрымаюць. Вядома, размяшчаць гэтыя калодкі варта зблізку вертыкальных элементаў: па кутах рамы і пад вертыкальнымі перагародкамі-импостами у раме.\nПры выстаўленні пластыкавага акна па вертыкалі карыстайцеся толькі адвесам (!) з абсалютнай восевай сіметрыяй і вострым кончыкам. Ні ў якім разе не карыстайцеся для гэтага планкай-узроўнем, т.к. у большасці выпадкаў дакладнасць паказанняў такіх узроўняў "не лезе ні ў якія вароты". Па тым жа чынніку пры нівеляванні гарызанталяў рэкамендуецца карыстацца "дзедаўскім" вадзянікам узроўнем, вырабленым з досыць тоўстага празрыстага шланга, тым больш, што гэты жа ўзровень неабходны для ўсталёўкі некалькіх пластыкавых вокнаў на адной фіксаванай вышыні.\nДбайна сочыце за тым, каб не дапусціць трапленне вады праз крапежныя адтуліны ўнутр цэнтральнай камеры. Гэта ставіцца не толькі да крапежных дзюбеляў. Любай профіль сканструяваны так, каб адводзіць вонкі ваду, просачивающуюся праз першы пласт ушчыльнення. Але першапачаткова гэтая вада можа запасіцца ў адмысловай канаўцы над цэнтральнай камерай, у якую ўстаўленая металічная арматура. І, быўшы "шкоднай" па прыродзе, гэтая вада можа зацякаць пад импост у месцы яго мацавання да рамы, альбо прасочвацца праз адтуліны для саморезов, якімі мацуецца ўнутраная арматура. Дарэчы, адным з прафілактычных метадаў дужання з усёткі якая з'явілася вадой у цэнтральнай камеры могуць служыць некалькі адтулін просверленных з ніжняга тарца скрынкі, і праз якія назапашаная вільгаць можа "сысці" у бетон (гэта, вядома, "не ёсць добра", але ўсё жа лепш, чым прамярзанне).\nПры закручванні крапежных шруб не імкнецеся заціснуць іх потуже. Інакш Вы самі можаце не заўважыць, як акно прымет бочкападобны выгляд. У любым выпадку, мэтазгодна пасля размацавання яшчэ раз праверыць агульную нівеліроўку акна і адсутнасць прагінаў профіля ў месцах мацавання.\nПа канчатку прац не забудзьцеся выдаліць ахоўную плёнку з пластыкавых профіляў. Лепш зрабіць гэта адразу, бо гэтая плёнка не прызначаная для доўгай эксплуатацыі, і пад дзеяннем сонца яна хутка губляе эластычнасць і трываласць і ператвараецца ў пласт абсалютна не якая змываецца фарбы.


Брытанская паэтка напісала верш пра траўму Дэвіда Бэкхэма | Часопіс "ПрайдзіСвет"\n"Бэкхэм - сам па сабе практычна міфічная постаць у поп-культуры", - растлумачыла Дафі адсылку да старажытнагрэцкага міфу ў інтэрв'ю BBC News.\n34-гадовы Бэкхэм парваў сухажылле ў матчы "Мілан"-"К’ево", які адбыўся 14 сакавіка. У той жа дзень ён быў праапераваны. Паведамляецца, што аднаўленне футбаліста пасля траўмы можа заняць некалькі месяцаў.\nРаней Дафі ўжо пісала вершы пра скандал з растратай бюджэтных сродкаў чальцамі брытанскага ўрада, а таксама пра салдатаў Першай сусветнай вайны. Нагодай для напісання апошняга твора стала смерць двух апошніх удзельнікаў тых падзей.\nФеміністка і адкрытая лесбіянка Кэрал Эн Дафі была зацверджана на пасаду паэта-лаўрэата ў траўні 2009 года, стаўшы першай жанчынай на гэтай пасадзе за яго больш за 400-гадовую гісторыю. Паэт-лаўрэат - афіцыйная пасада ў Злучаным каралеўстве, прэтэндэнты на якую сцвярджаюцца ўрадам краіны. У яго абавязкі ўваходзіць напісанне вершаў, прысвечаных значным падзеям у гісторыі краіны і каралеўскай сям'і Вялікабрытаніі, у таксама грамадска значным падзеям.


Ці дапаможа апазіцыі перамагчы на выбарах адстаўка Ярмошынай? | euroradio.fm\nГалоўная / Ці дапаможа апазіцыі перамагчы на выбарах адстаўка Ярмошынай?\nЦі дапаможа апазіцыі перамагчы на выбарах адстаўка Ярмошынай?\nІлля Дабратвор і Анатоль Лябедзька ў студыі Еўрарадыё\nПра тое, ці ёсць метады, каб ужо сёння перамагчы сістэму на выбарах, гаворым з Анатолем Лябедзькам і Іллёй Дабратворам.


GlobalConnect разгортвае Nevion Virtuoso і VideoIPath для дыстанцыйнага вытворчасці і ўкладу | NAB Show News | 2020 NAB Show Media Partner і прадзюсар NAB Show LIVE. Трансляцыі навін інжынерыі\nГалоўная » навіны » GlobalConnect разгортвае Nevion Virtuoso і VideoIPath для дыстанцыйнага вытворчасці і ўкладу\nNevionУзнагароджаны пастаўшчык віртуалізаваных рашэнняў для вытворчасці сродкаў масавай інфармацыі сёння абвясціў пра гэта GlobalConnect разгарнула Nevion Virtuoso, праграмнае забеспячэнне, вызначанае медыя-вузлом, і Nevion VideoIPath, праграма для аркестрацыі і SDN, для дыстанцыйнага вытворчасці і прыкладанняў на ўклад. Вядучы пастаўшчык валаконнай сеткі, цэнтраў перадачы дадзеных і хмарных рашэнняў выкарыстоўвае гэтае рашэнне для абслугоўвання вядучых медыя-правайдэраў дацкай футбольнай лігі Superliga, а таксама падтрымлівае выдаленую вытворчасць іншых відаў спорту, такіх як гандбол.\nGlobalConnect запатрабавала новага рашэння для замены наяўнай інфраструктуры, якая б уключала як сціснутыя, так і несціснутыя паслугі з выразным шляхам да магчымай міграцыі на SMPTE ST 2110. Да разгортвання NevionРашэнне GlobalConnect, якое перадало каналы Superliga, выкарыстоўваючы некалькі аўдыя-, відэа- і сеткавых кабеляў ад адкрытага шафкі да фургона OB, дзе сёння выкарыстоўваецца толькі адно злучэнне валакна 10G у фургонах.\nАсаблівасці новага рашэння Nevion носьбіты класа Virtuoso MI, якія выкарыстоўваюцца для кадавання і транспарціроўкі HD і каналы 4K / UHD (з выкарыстаннем JPEG 2000) у рэжыме рэальнага часу на футбольных арэнах. Яны таксама разгорнутыя ў агульнай колькасці грузавікоў 4 OB і мабільных падраздзяленняў 2 па ўсёй краіне, каб забяспечыць хост-кармы для кліентаў GlobalConnect. Nevion VideoIPath кіруе і аркеструе сетку, забяспечваючы, у прыватнасці, балансаванне нагрузкі і час працы.\nХанс Хассельбахом, камерцыйны дырэктар, Nevion\nАндэрс Кун Саабі, тэхнічны дырэктар ад GlobalConnect, сказаў: "Мы маем даўнія адносіны Nevion за гэты час мы змаглі падаваць запыты на прадукты ў адпаведнасці з нашымі патрэбамі. Як пастаўшчык інтэграванай лічбавай інфраструктуры, мы маем вялікую зацікаўленасць у развіцці ІПВ і ІС Nevion іграе важную ролю ў нашай першай фазе пераходу да IP. "\nХанс Хассельбахом, камерцыйны дырэктар, Nevion, пракаментаваў: "Мы супрацоўнічаем з GlobalConnect з часоў 2012 і прапанавалі ў гэты час шэраг рашэнняў, у тым ліку VideoIPath, дзе мы ўсё яшчэ разлічваем унесці больш карысці з новымі магчымасцямі для нашых шматнацыянальных і мабільных кампанентаў інфраструктуры. Мы разлічваем на далейшае супрацоўніцтва з GlobalConnect і ў далейшым па меры пераходу да вытворчай асяроддзя IP ".\nДля атрымання дадатковай інфармацыі аб Nevion і яе рашэння, калі ласка, наведайце сайт Nevion.\nGlobalConnect з'яўляецца вядучай тэхналагічнай і тэлекамунікацыйнай кампаніяй у Паўночнай Еўропе. Група прадастаўляе комплексныя рашэнні для сувязі ад зямлі да воблака. Рашэнне заснавана на ўласнай інфраструктуры GlobalConnect, якая складаецца з валаконнай сеткі 42,000 км і цэнтру апрацоўкі дадзеных 18,000 кв.м.\nGlobalConnect мае кліентаў 24,000 B2B і ахоплівае ўсе сектары - ад МСП да дзяржаўнага сектара і транснацыянальных кампаній.\nЯк архітэктар виртуализированного вытворчасці сродкаў масавай інфармацыі, Nevion забяспечвае медыя-сетку і шырокавяшчальныя інфраструктуры рашэнняў для вяшчальнікаў, правайдэраў тэлекамунікацыйных паслуг, дзяржаўных устаноў і іншых галін прамысловасці. Усё часцей на аснове IP, віртуалізацыя і хмарныя тэхналогіі, Nevionрашэння «s дазваляюць кіраванне, транспарт і апрацоўкі прафесійнага якасці відэа, аўдыё і дадзеных - у рэжыме рэальнага часу, надзейна і бяспечна. Ад вытворчасці кантэнту да размеркавання, Nevion рашэння выкарыстоўваюцца для харчавання буйных спартыўных і жывыя падзеі па ўсім зямным шары. Некаторыя з найбуйнейшых у свеце медыя-груп і правайдэраў тэлекамунікацыйных паслуг выкарыстання Nevion тэхналогіі, у тым ліку AT & T, NBC UniversalСынклэрам Broadcast Group Inc., NASA, Arqiva, BBC, CCTV, EBU, BT, TDF і Telefonica.\nДля атрымання дадатковай інфармацыі наведайце www.Nevion.com Выконвайце Nevion на Twitter @nevioncorp\nАпошнія паведамленні Рэдактар (паглядзець усе)\nATEME і ANEVIA ўваходзяць у эксклюзіўныя перамовы для атрымання ATEME 87% акцый капіталу і 90% права галасавання аневіі - Ліпеня 31, 2020\nATEME дазваляе QNET Telecom забяспечваць якаснае кадаванне відэа - Ліпеня 30, 2020\nКладка ключ да выжывання на перапоўненым рынку OTT - Ліпеня 22, 2020\nТрансляцыя інжынер Broadcast Engineering кобальт кадавальнік ўклад Graham Chapman Prmoted toEditor ПТС SoftAtHome, MStar, CES2017 Spears & Arrows Ультра HD Forum відэа Інжынер 2019-09-19\nПапярэдняя: Нядаўна запушчаная платформа Content Discovery Vionlabs заваявала Best of Show на IBC2019\nдалей: ATEME Уключае поўны IP-працоўны працэс і паслугі на некалькіх экранах на NPC Media


Цыплята. Купить фото № 310844. Фотограф Goruppa / Фотобанк Лори\nИзображение № 310844


Цудадзейная сустрэча - Часопіс «Ave Maria»\n28.05.2013|№ 6 (219) 2013|Ганна Валуевіч\nМая гісторыя не такая яркая і эмацыянальная, як тыя, што часам прысылаюць у ваш часопіс. Тым не менш і мне хочацца падзяліцца сваімі перажываннямі.\nЯ ні разу не была ў Будславе. Некалькі апошніх гадоў усё збіралася, ды па розных прычынах не магла даехаць. Адчувала праз гэта нейкі сорам і вінаватасць. А калі ў друку чытала водгукі аб фэсце, душылі слёзы — ну чаму мяне там не было!\nІ вось у гэтым годзе сама Маці Божая Будслаўская завітала ў нашу парафію. Вялікая радасць для многіх, але не для мяне: я была хворая — ніяк не адпускаў грып і пайсці не змагла. Малілася дома. Два дні гасцяваў абраз Маці Божай у нашым касцёле. Горача спадзявалася, што стане назаўтра лягчэй і таксама змагу пакланіцца цудадзейнаму абразу. Але і на наступны дзень не палягчэла. Бачыла, як людзі спяшаліся ў касцёл, і такая туга, такі жаль мяне агарнуў, што не магла стрымаць слёз. Роўна ў той час, як пачыналася св. Імша, я стала маліцца да Маці Божай Будслаўскай на ружанцы, потым чытала іншыя марыйныя малітвы. Прасіла ў Матачкі Божай прабачэння ў чарговы раз за тое, што не прыйшла прывітаць Яе, і прасіла аб выздараўленні. Не адпускала думка: я нявартая нават наблізіцца да цудадзейнага абраза, нават калі ён знаходзіцца зусім блізка. І гэта мяне мучала больш за ўсё іншае. Колькі малілася, столькі ж і плакала, лепш сказаць, слёзы самі проста сыпаліся з вачэй.\nЗ нашага касцёла абраз павезлі ў суседнюю парафію. Дзесьці пад вечар я ўбачыла дзве машыны, якія ехалі міма дома. Сама не ведаю, чаму (бо машыны міма дома цэлы дзень снуюць туды-сюды) мяне так зацікавіла другая машына і якая сіла змусіла мяне выглянуць у акно. Я ўбачыла ў той машыне ўвесь у кветках абраз Маці Божай Будслаўскай. Нібы ласкавы промень сонейка бліснуў у акно! Гэта напоўніла мяне такой светлай радасцю, што ўвесь астатак дня ўсмешка не сыходзіла з майго твару. Значыць, святая Марыя мяне прабачыла, калі дазволіла сябе ўбачыць хоць мімалётна, хоць на хвілінку!\nА раніцай я ўстала і адчула сябе здаровай! Не магла паверыць, кожную хвіліну чакала, што зноў праявіцца хвароба. Але, дзякаваць Богу і Маці Божай Будслаўскай, з таго дня з кожным днём мой стан здароўя стаў хутка і няўхільна паляпшацца.\nЛюдзі! Слаўце, шануйце, выхваляйце і давярайце свае беды нашай Заступніцы, ласкавай і літасцівай\nМаці Божай Будслаўскай!


Весткі з факультэтаў — Page 3 — Унiверсiтэт\n5 снежня ў рэдакцыі “Беларус-МТЗ агляду” адбылося ўрачыстае адкрыццё і прэзентацыя філіяла кафедры перыядычнага друку Інстытута журналістыкі БДУ. Мерапрыемства прайшло ў рамках святкавання 70-годдзя інстытута. Філіял арганізаваны на базе дадзенай газеты з мэтай умацавання...\nСёння факультэт міжнародных адносін можа пахваліцца выкладаннем англійскай мовы на вельмі высокім узроўні. І ў гэтым заслуга тых людзей, якія стаялі ля вытокаў стварэння кафедры англійскай мовы на ФМА. З таго часу прайшло амаль...\nДа 75-годдзя кафедры тэарэтычнай фізікі і астрафізікі БДУ будзе прымеркавана школа-семінар “Прыкладныя і фундаментальныя аспекты тэарэтычнай фізікі і астрафізікі”, якая пройдзе 10–11 кастрычніка на фізічным факультэце. Цыкл папулярных лекцый, прызначаных e першую чаргу для...\nРубрыка Весткі з факультэтаў / Юбілеі,\n1 верасня ўрачыста адкрыўся новы навучальны корпус Інстытута бізнесу і менеджменту тэхналогій БДУ. На цырымоніі прысутнічалі ганаровыя госці, у ліку якіх рэктар БДУ акадэмік Сяргей Абламейка, а таксама прадстаўнікі міністэрстваў адукацыі і эканомікі. Дырэктар...\nРубрыка Весткі з факультэтаў / Інтэрв'ю,\n16 верасня ў БДУ прайшоў форум “Мультымедыйная бібліятэка ў адукацыйнай прасторы Інстытута журналістыкі і факультэта філасофіі і сацыяльных навук”, на якім спрабавалі ўявіць ідэальнае кнігасховішча. У сценах мультымедыйнай бібліятэкі сабралася нямала выкладчыкаў, студэнтаў і...\n18 Sep, 2014.\nПершы выпуск слухачоў спецыяльнасці «Спартыўная журналістыка» факультэта павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі Інстытута журналістыкі БДУ адбыўся 29 мая. Дыпломы дзяржаўнага ўзору на ўзроўні вышэйшай адукацыі з прысваеннем кваліфікацыі «Спартыўны журналіст» атрымалі прадстаўнікі розных сфер дзейнасці....\nУзаемная цікавасць людзей розных краін адзін да аднаго – гэта аснова культурнага і прафесійнага ўзаемаабагачэння. Кафедра дызайну гуманітарнага факультэта БДУ вось ужо некалькі гадоў ажыццяўляе партнёрскае супрацоўніцтва з цэлым шэрагам замежных краін, скіраванае на...\nКалі вы думаеце, што на журфаку вучацца адны дзяўчыны, памыляецеся. Так, хлопцаў у нас няшмат, затое ўсе – як на заказ. У гэтым можна пераканацца, зазірнуўшы ў актавую залу Інстытута журналістыкі на конкурс “Містар...


Джэйсан Флемінг – папулярны англійская акцёр. Гледачам ён вядомы па такіх кинолентам, як «Карты, грошы, два ствала», «З пекла», «Вялікі куш». У апошнім акцёр пераўвасобіўся ў гідкага слугу Джэка Патрашыцеля. У творчай скарбонцы Джэйсана ўжо хутка набярэцца сотня работ, штогод ён удзельнічае ў некалькіх французскіх і галівудскіх праектах. У 1996 годзе на кінафестывалі ў Жэневе Флемінга прызналі лепшым акцёрам.\nДзяцінства і юныя гады акцёра\nДжэйсан Флемінг з'явіўся на свет 25 верасня 1966 года ў Лондане ў сям'і Гордана Флемінга, вядомага шатландскага рэжысёра. З самага дзяцінства Джэйсан марыў стаць акцёрам, любоў да мастацтва ў яго з'явілася разам з першай любоўю да знаёмай дзяўчынцы. Яго пасія ў школьнай п'есе «Чараўнік з краіны Оз» гуляла Дораці. Каб быць бліжэй да дзяўчынкі, Флемінг таксама вырашыў прыняць удзел. Кастынг хлопчык прайшоў, але яму далі толькі ролю палохала. Тым не менш, Джэйсан зразумеў: яму падабаецца гуляць на сцэне, пераўвасабляцца ў іншых персанажаў.\nУ пачатку 80-х гадоў маладое дараванне ўступіла ў палітычную партыю сацыялістаў, а таксама ўвайшло ў склад трупы Нацыянальнага моладзевага тэатра. На некаторы перыяд Флемінг далучыўся да лейбарыстаў. У 1990 годзе Джэйсан паступіў у Лонданскую акадэмію драматычнага і музычнага мастацтва. У хуткім часе малады чалавек ўступіў у Каралеўскую Шэкспіраўскую кампанію.\nДжэйсан Флемінг дэбютаваў у 1992 годзе ў тэлевізійным серыяле «Прыгоды маладога Індыяны Джонса». У 1994 годзе пачаткоўца акцёра запрасілі ў кінакарціну «Кніга джунгляў». Пасля выхаду на вялікі экран гангстэрскага фільма Гая Рычы «Карты, грошы, два ствала» стаў больш вядомым Джэйсан Флемінг. Фота акцёра стала часцей з'яўляцца ў папулярных выданнях, пра яго загаварыла прэса, кінакрытыкі, спадабаўся малады чалавек і гледачам. Джэйсан прызнаўся, што ў перапынках паміж здымкамі гуляў з прадзюсарамі ў покер. У выніку ён так прайграўся, што некалькі дзён працаваў цалкам бясплатна. З такімі зоркамі Галівуду, як Джоні Дэп, Джэйсан Стэтхем, Шон Конэры ў свой час паспеў папрацаваць Джэйсан Флемінг.\nУпершыню Флемінг праявіў свой патэнцыял у адным з тэлевізійных серыялаў. Ролю яму дасталася эпізадычная, але ж пачынаць трэба было з чаго-то. У 1992 годзе Джэйсан зняўся ў тэлесерыяле «Добрыя хлопцы», міні-серыяле Witchcraft і тэлефільме «Пакуль, дзетка». У наступным годзе акцёра запрасілі ў тэлевізійную карціну «Алмазныя мячы». У 1994 годзе ён зняўся ў прыгодніцкай меладраме «Кніга джунгляў», а ў 1995 годзе – у біяграфічным баявіку «Роб Рой». У 1996 годзе актыўна папрацаваў Джэйсан Флемінг, фільмаграфія папоўнілася адразу чатырма стужкамі: серыялам Beck, а таксама драмамі «Выслізгвалая прыгажосць», «Полы трыснёг», «Жывы і які памірае». У апошняй карціне акцёр зняўся ў галоўнай ролі.\n1997 год быў не менш прадуктыўным, Джэйсан прыняў удзел адразу ў чатырох працах: тэлефільме The Temptation of Franz Schubert, карціне The Life of Stuff, крымінальнай камедыі «Банда Джэймса» і сямейнай камедыі «Спайс Уорлд». У 1998 годзе Флемінг зняўся ў двух короткометражках Clueless і Shuttle, меладраме «Чырвоная скрыпка», драме «Тэсс з роду д’Эрбервилей», фантастычным баявіку «Ўздым з глыбіні». Дзякуючы апошняй працы стаў мегапапулярным Джэйсан Флемінг.\nФільмы новага тысячагоддзя таксама можна назваць удалымі. Акцёр зняўся ў трылеры «Выкідала», драме «Цела», крымінальнай камедыі «Вялікі куш». У 2001 годзе Яе запрасілі ў драмы «Рок-зорка», «Ламота» і трылеры «Бункер», «З пекла». У 2002 годзе Флемінг здаўся ў трылерах «Аназапта» і «Глыбіня». У 2004 годзе яму дасталіся ролі ў трылерах «Пластовы торт», «Нашчадства Чакі», «Барабан» і драме «Закінутыя». У 2005 годзе акцёр зняўся ў серыяле «Аддзел Зданяў», тэлефільме «ВПС: Людаеды», баявіку «Перавозчык-2».\nУ 2006 годзе Флемінга запрасілі ў драмы «Жанчына зімой», «Плутоній-239», а таксама трылеры «Жорсткія вуліцы», «Падстава», «Дрыгва». У наступным годзе акцёр зняўся ў трылеры «Таямніца рукапісы» і меладраме «Зорная пыл». У 2008 годзе Джэйсан парадаваў прыхільнікаў карцінамі «Спрытняга», «Люстэрка». У 2009 годзе Флемінг зняўся ў драме «Горад жыцця» і баявіку «Саламон Кейн». У 2010 годзе акцёр сыграў ролі ў баевіках «Жалезны рыцар», «Бітва тытанаў», «У» і трылеры «Змрочная цень». У 2011 годзе Флемінг парадаваў прыхільнікаў драмамі «Страчанае Каляды» і «Дзікі Біл», у 2012-м – камедыяй «Даю год», баевіком «Сардэчна запрашаем у пастку». У 2013 годзе Джэйсан прэзентаваў трылер «Вій». У 2014 годзе акцёр пачаў здымацца ў серыяле «Мушкецёры». На дасягнутым не збіраецца спыняцца Джэйсан, у яго яшчэ шмат планаў і задумак.\nУ 2008 годзе Флемінг звязаў сябе вузамі шлюбу з ангельскай актрысай Элі Фэйрмэн. Вяселле маладыя згулялі ў Таскане. Дзяцей у пары пакуль няма.\nЦікавыя фактыз біяграфіі\nДжэйсан Флемінг прафесійна бегае на доўгія дыстанцыі, удзельнічаў у некалькіх марафонах.\nАкцёр свабодна валодае французскай мовай.\nЛюбімая футбольная каманда Джэйсана – «Чэлсі», ён не прапускае ні аднаго матчу з яе ўдзелам.\nДоўгі час сустракаўся з Ленай Хідзі, папулярнай актрысай. Іх раман доўжыўся 9 гадоў.\nСалі Стразерс: біяграфія і творчасць\nСалі Стразерс (часцей у рускай транскрыпцыі яе прозвішча гучыць як "Струтерс") — амерыканская акторка. Яна вядомая дзякуючы ролі ў серыяле «Дзяўчынкі Гілмар». Дадзены праект выходзіў на экраны з 2000 па 2007 г. Т...


“Чаму ў Беларусь імкнуцца ўцекачы з Таджыкістану?”\n29 верасень 2009, 21:12\nУ “Званках на Свабоду” — водгукі нашых слухачоў на візыт у Беларусь патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Кірыла, прапанова распавесьці ў праграмах, у чым розьніца паміж праваслаўнымі і каталікамі. Беларус, які быў вымушаны на пачатку 90-х зьбегчы з Таджыкістану, уздымае праблему ўцекачоў. Пэнсіянэры абураюцца несумленнасьцю супрацоўнікаў пунктаў прыёму шклотары.\nПачнём праграму з водгукаў слухачоў Свабоды на візыт патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Кірыла:\n“Добры вечар, Свабода! Ёсьць такая прапанова. Паколькі ў вашых перадачах шмат часу адводзіцца разважаньням пра тое, якія беларусы набожныя, пра хрысьціянства, каталікоў, праваслаўных, а вось цікава, каб хто-небудзь з вашых карэспандэнтаў запытаў на вуліцах мінакоў, у чым яны бачаць розьніцу паміж праваслаўнымі і каталікамі. Большасьць зь іх адкажа, што каталікі ў касьцёл ходзяць, а праваслаўныя ў царкву, і што ў іх каляндар адрозьніваецца. Можна такія пытаньні задаць у вандроўках вашых па вёсках”.\nІ яшчэ адно тэлефанаваньне ў зьвязку з візытам патрыярха Маскоўскага і ўсяе Русі Кірыла і просьба:\n“Учора мітрапаліт Кірыл выказаўся наконт сымбалю пакутаў Беларусі і назваў адно месца — Курапаты. У апошнім нумары „Народнай Волі“ прачытаў, што ёсьць нейкі фонд, які зьбірае, акумулюе грошы на рахунку наконт устаноўкі гэтых крыжоў у Курапатах. Адзін крыж каштуе каля 60 тысяч беларускіх рублёў. Дык я думаю, можа, слухачы Свабоды самі хто колькі можа, хто тысячу, хто пяць, пералічылі б на гэты рахунак. Я сам пералічу, колькі магу. Цікава даведацца нумар гэтага рахунку”.\nНа жаль, слухач Радыё Свабода не зусім правільна зразумеў. Фонду такога няма, сьцьвярджае супрацоўніца “Народнай Волі” Сьвятлана Кліменценка, якая кожную суботу бывае ў Курапатах:\n“Я многія гады працую ў Курапатах і магу сказаць, што крыжы ставяцца на тыя грошы, якія зьбіраем мы самі — паміж сабой, на акцыях у Курапатах. Ні зь якімі фондамі і іх грашыма, якія невядома куды ідуць, мы абсалютна не знаёмыя. Мы надрукавалі артыкул Алеся Чахольскага, адказнага сакратара Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі, які вядзе Курапаты і Чарнобыль. Ён там і просіць усіх, хто можа пералічыць грошы ці сам прывезьці крыж, зьвяртацца да яго. Вось гэты тэлефон мы можам даць, ён ёсьць у рэдакцыі”.\nТакім чынам, хто хоча дапамагчы ўсталяваць крыжы ў Курапатах, тэлефануйце ў прыёмную “Народнай Волі”: 328-68-71.\nНаш слухач уздымае вельмі актуальную і балючую праблему — праблему ўцекачоў. Сам ён быў вымушаны зьбегчы ў свой час з Таджыкістану:\n“Прайшло паведамленьне, што прыяжджае дэлегацыя з Таджыкістану, якая будзе вырашаць пытаньні па міграцыі і ўцекачах. Мы з 1939 года пражывалі ў Таджыкістане. У 90-я гады нам сказалі: рускія і беларусы нам патрэбныя як рабы. Дык чаму яны бягуць зараз да нас? Нас выгналі і да гэтай пары ня выбачыліся. Дык як нам ставіцца да таджыкаў? Як ставіцца да бежанцаў? Не, зло павінна быць пакарана”.\nНа пытаньне былога ўцекача з Таджыкістану адказвае грамадзскі рэдактар тыдня Аляксандра Дынько:\n“Я якраз такі вітала б вырашэньне гэтай праблемы на дзяржаўным узроўні. Тут спадар дзеліцца асабістай крыўдай, але насамрэч прыбыцьцё гэтай дэлегацыі якраз сьведчыць, што людзі нешта робяць, каб праблему ўцекачоў вырашыць. Іншае пытаньне, якое тут паўстае — гэта ўвогуле праблема ўцекачоў у Беларусь, альбо мігрантаў у Беларусь, што зь імі тут адбываецца. Было б цікава журналістам Радыё Свабода параўнаць, колькі людзей з постсавецкай прасторы выбірае Беларусь краінай сталага пражываньня (у параўнаньні з Украінай, Расеяй), як яны тут адаптуюцца. Па маіх назіраньнях, яны пасьля становяцца электаратам і падтрымліваюць існуючую уладу, таму што тут яны атрымліваюць нейкі дом, прытулак, атрымліваюць працу”.\nСлухачы Свабоды — людзі з пачуцьцём гумару, і часьцяком пакідаюць на нашым аўтаадказьніку жартаўлівыя частушкі, анэкдоты. Вось адно такое тэлефанаваньне, якое ўздымае і сур’ёзную праблему:\n“Прэзыдэнт у нас спартсмэн,\nА родненькі пэнсіянэр,\nТаксама хацеў сказаць пра прыём шклатары, якую зьбіраюць сацыяльна неабароненыя людзі. Гэта бамжы, пэнсіянэры. Яе прымаюць, як кажа прэзыдэнт, дрэнныя людзі. Гэтыя бутэлькі, якія па 400 рублёў каштуюць, прымаюць па сто і па дзьвесьце рублёў, тым самым абіраючы пэнсіянэраў, якія здаюць шклатару”.\nНагадваем тэлефон у свабоды ў Менску — 266-39-52, працуе 24 гадзіны на суткі. Тэлефануйце і пішыце!


Жыхар Бабруйска Рыгор Спасюк – сябра Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі «Грамада». На «Белшыне» працуе з 1988 года зборшчыкам пакрышак 6-га разраду. У 2016 годзе спадар Рыгор балатаваўся ад «Грамады» на выбарах у Палату прадстаўнікоў. Ён быў не адзіным кандыдатам з шыннага камбіната. Адначасова ў выбарах браў удзел начальнік зборачнага цэху № 3 заводу масавых шын ААТ «Белшына» Віталь Уласевіч, які і стаў урэшце дэпутатам.\nЧытайце на belsat.eu: чаму Віталь Уласевіч адмовіўся падпісваць петыцыю за адмену дэкрэта аб «дармаедах»


Кавалёў Сяргей. Чатыры гісторыі Саламеі: выбраныя п’есы | Prastora.by\nПамеры: 125x210 мм\nЧатыры гісторыі Саламеі: выбраныя п’есы / Сяргей Кавалёў.— Мінск : Мастацкая літаратура, 2013.— 335 с. — Цвёрдая вокладка.


Парламент Грэцыі ўхваліў перайменаванне Македоніі | Новы Час\nМінск +12℃ +21℃ +19℃ +16℃\nБрэст +15℃ +23℃ +21℃ +16℃\nВіцебск +12℃ +22℃ +17℃ +13℃\nГомель +13℃ +23℃ +18℃ +14℃\nГродна +17℃ +26℃ +21℃ +16℃\nМагілёў +16℃ +22℃ +17℃ +14℃\n1 долар ЗША 2.0417 2.0352\n1 еўра 2.307 2.3169\n100 грывень 7.7898 7.7702\n10 польскіх злотых 5.414 5.4535\n100 расійскіх рублёў 3.2352 3.2365\nГрэчаскія дэпутаты падтрымалі пагадненне з Македоніяй аб яе перайменаванні ў Рэспубліку Паўночная Македонія. Гэта рашэнне адкрывае Скоп'е шлях у Еўрасаюз і NАТO.\nДэбаты ў парламенце Грэцыі аб перайменаванні Македоніі. Фота www.dw.com\nПарламент Грэцыі ўхваліў пагадненне з Македоніяй аб перайменаванні гэтай краіны ў Рэспубліку Паўночная Македонія. За гэты дагавор са Скоп'е ў пятніцу, 25 студзеня, прагаласавалі 153 дэпутаты — прадстаўнікі кіруючай партыі прэм'ер-міністра Алексіса Цыпраса, а таксама некалькі незалежных парламентарыяў. Супраць выказаліся 146 дэпутатаў, яшчэ адзін устрымаўся, паведаміў старшыня парламента.\nРашэнне аб перайменаванні краіны ў Рэспубліку Паўночная Македонія парламент у Скоп'е ухваліў яшчэ 11 студзеня, адпаведныя папраўкі ў канстытуцыю падтрымала неабходная большасць дэпутатаў — дзве траціны (81 з 120).\nУ чэрвені 2018 года прэм'ер-міністр Грэцыі Алексіс Цыпрас і яго македонскі калега Зоран Заеў падпісалі Прэспанскае пагадненне аб перайменаванні Македоніі ў Рэспубліку Паўночная Македонія. Праз некалькі месяцаў у Македоніі прайшоў рэферэндум, удзельнікі якога адказвалі на пытанне: "Ці падтрымліваеце вы ўступленне ў ЕС і NАТO, пагаджаючыся з дамовай паміж Македоніяй і Грэцыяй?"\nКанфлікт паміж Афінамі і Скоп'е\nСпрэчка вакол назвы дзяржавы Македонія паўстала ў 1991 годзе пасля абвяшчэння незалежнасці гэтай былой югаслаўскай рэспублікі. Прычына канфлікту крыецца ў наяўнасці ў складзе Грэцыі вобласці Македонія. Афіны асцерагаюцца, што ў выпадку замацавання назвы "Македонія" за суседняй краінай Скоп'е можа прад'явіць тэрытарыяльныя прэтэнзіі на грэчаскую вобласць. З-за гэтага афіцыйнай назвай Македоніі ў ААН з 1993 года з'яўляецца словазлучэнне "Былая югаслаўская рэспубліка Македонія", а Афіны блакуюць уступленне Скоп'е ў Еўрасаюз і NАТO.\nУ Македоніі паведамілі аб пачатку падрыхтоўкі да перамоваў аб уступленні ў Еўрасаюз\nУ Паўночнай Македоніі сёння абіраюць прэзідэнта\nДасье ў карыкатурах: Ганконг выходзіць са складу Кітая\nАмерыканскіх беларусаў уганаравалі медалём Рады БНР (фота)\nНа шляху да Галіцкай дзяржавы?


Канвертаваць Мангольскіх тугрыкаў (MNT) і Stellars (XLM) : Калькулятар абменнага курсу\nМангольская тугрыкаў (MNT) і Stellar (XLM) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Мангольская тугрыкаў і Stellar пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 10 жнівень 2020.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Мангольская тугрыкаў. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Stellar валюты па змаўчанні. Націсніце на Stellars або Мангольскіх тугрыкаў канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nМангольская тугрыкаў гэта валюта, у Манголія (Мінесота, МНГ). The Stellar гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал MNT можа быць запісаная Tug. Сімвал XLM можа быць запісаная XLM. Мангольская тугрыкаў дзеліцца на 100 mongos. Абменнага курсу Мангольская тугрыкаў Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Stellar Апошняе абнаўленне 10 жнівень 2020 ад coinmarketcap.com. MNT каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. XLM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Мааісцкія паўстанцы – заўзятыя ворагі Індыі і індыйскай цывілізацыі і выступаюць супраць вывучэньня ў Нэпале санскрыту – клясычнай мовы індуізму. Мааісты кантралююць каля 40% тэрыторыі Нэпалу.\n* ЛЁНДАН. Арыгінальная партытура Дзявятай сымфоніі Бэтховэна была прададзеная на аўкцыёне “Садэбіз” за 1 мільён 300 тысячаў фунтаў стэрлінгаў. Прадстаўнік аўкцыёну паведаміў, што пачатковы кошт партытуры складаў ад 150 да 200 тысячаў фунтаў. Гэты першы варыянт адной з самых папулярных сымфоніяў быў напісаны ў 1818 годзе – за шэсьць гадоў да яе прэм’еры. Партытуру выставіў на продаж фонд падтрымкі музычнай адукацыі, назва якога трымаецца ў сакрэце. Пакупнік таксама пажадаў застацца ананімным.\n* БЭРЛІН. Дзевяць твораў мастакоў-экспрэсіяністаў, скрадзеных у бэрлінскім мастацкім музэі “Мост”, былі знойдзеныя, а ў справе крадзяжу былі арыштаваныя пяць чалавек. Паліцыя знайшла карціны ў кватэры ў паўдзённым прадмесьці Бэрліну. Карціны Эрыха Гэкеля, Эміля Нольдэ, Макса Пэхштайна і Эрнста Людвіга Кірхнэра былі скрадзеныя 20 красавіка. Агульны кошт скрадзеных карцінаў ацэньваецца на 3 мільёны даляраў. У сувязі з крадзяжом затрыманыя тры югаславы і два немцы. Мастацкая група “Мост” была заснаваная ў 1905 годзе і забароненая нацыстамі ў 1933 годзе.\n* ПАРЫЖ. Амэрыканскія фільмы надалей застаюцца найбольш папулярнымі сярод тэлегледачоў сьвету. Пра гэта сьведчаць вынікі дасьледаваньня, праведзенага агенцтвам “Эўрадата ТВ” ў 64 краінах сьвету і апублікаванага ў пятніцу. Найбольшым посьпехам у гледачоў карысталіся фільмы “Тытанік”, “Доктар Дулітл”, “Армагедон”, “Чалавек у жалезнай масцы”, “Шэсьць дзён, сем начэй”. Аднак калі амэрыканскія фільмы маюць глябальны посьпех, нацыянальны кінэматограф захоўвае пазыцыі ў сваіх краінах – так, у Францыі тэлегледачы аддалі перавагу фільму Франсіса Вэбэра “Вячэра дурняў”, а ў Італіі – кінастужцы Рабэрта Бэніньі “Жыцьцё – цудоўнае”.\n* КАННЫ. Славуты дызайнэр моднага адзеньня П’ер Кардэн, выступаючы на Канскім кінафэстывалі з нагоды 40-годзьдзя сэрыі фільмаў пра Джэймса Бонда, выказаў спадзяваньне, што ў ХХІ стагодзьдзі лідэрства ў сьвеце моды захопяць кітайскія мадэльеры. “Кітай – вельмі таленавітая краіна, якая мае мноства талентаў”, – зазначыў Кардэн, якому сёлета споўніцца 80 гадоў. Сам майстар не зьбіраецца сыходзіць з творчай сцэны і заявіў, што хацеў бы памерці разам са сваім стылем. У фірмах гандлёвай маркі П’ера Кардэна ў 140 краінах сьвету працуе каля 200 тысячаў чалавек.


Прогулочная коляска Emmaljunga Nitro City PP Lime. Детские коляски Emmaljunga. Купить коляску Emmaljunga Nitro City\nПрогулочная коляска Emmaljunga Nitro City PP Lime\nПрогулочная коляска Emmaljunga Nitro City PP Lime 2011


12 января 2018 г. 21:15 категория: Автоновости\nЭто интересно: Toyota создает конкурента для Volkswagen Golf GTI\n70 запросов. 0,583 секунд. 28.0060577392582 Мб