Філасофскае таварыства Дэрбі — Вікіпедыя\nРаён Дэрбі, у якім праходзілі сустрэчы\nФіласофскае таварыства Дэрбі (англ.: Derby Philosophical Society) — Джэнтэльменскі клуб у Дэрбі, заснаваны ў 1783 годзе Эразмам Дарвінам. Клуб меў шмат выдатных членаў і iнiцыiраваў адкрыццё першай агульнай бібліятэкі ў Дэрбі, якая была адкрыта для пэўных колаў публікі.\nКлубы і грамадскія таварыствы былі вельмі ўласцівы грамадскаму жыццю геаргіанскай Брытаніі. Многія востра цікавіліся навукай ці, як гэта называлася, натурфіласофіяй, што моцна спрыяла развіццю і распаўсюджванню ідэй еўрапейскага Асветніцтва. Некаторыя з таварыстваў былі неафіцыйнымі гурткамі, але іншыя з'яўляліся высокаарганізаванымі таварыствамі з правіламі і абмежаваннямі, і часам нават са сваімі ўласнымі памяшканнямі і будынкамі. Аднак толькі нешматлікія нажылі мастацкі кніжны збор, навуковыя прылады або натуральныя экспанаты, як тое праз набыццё, так і праз атрыманне ў спадчыну.\nФіласофскае таварыства Дэрбі мела сярод сваіх сяброў такіх асоб, як Джон Вайтхерст, па сумяшчальніцтве ўплывовы член Бірмінгемскага таварыства «Lunar Society» да свайго пераезду ў Лондан ў 1775 годзе. Таварыства арганізавала сустрэчы па меншай меры да 1779 года, хоць іншыя клубы і гурткі існавалі ў горадзе і да яго ўтварэння. Іншымі знаёмымі Джона Вайтхерста былі выдатны мастак Джозеф Райт, яго сябар Пітэр Перэз Бурдэт і свяшчэннік Джошуа Уінтэр з Царквы Усіх Святых.\nФіласофскае таварыства Дэрбі было заснавана ў 1783 годзе Эразмам Дарвінам і групай ягоных паплечнікаў, адразу пасля таго, як ён пераехаў з Лічфілда ў Дэрбі і кароткага перыяду, у які ён жыў са сваёй новай жонкай Элізабет. Клуб быў урачыста адкрыты ў 1784 годзе ў доме Дарвіна на Фул-стрыт. Ён звярнуўся да членаў са словамі, у якіх ён распавёў пра свае надзеі на развіццё таварыства, якое ўключала ў сябе набыццё бібліятэкі і стварэнне публікацый. Мяркуецца, што ён таксама спадзяваўся правесці сумесныя пасяджэння з «лунацікамі», членамі Бірмінгемскага «Lunar Society».\nУ таварыства было некалькі мэт, тым не менш, клуб стварыў значную калекцыю кніг і меў мноства гасцей, звесткі аб некаторых з іх захаваліся ў дакументах.\nТаварыства арганізоўвала сустрэчы на Кінгс Хэд Ін (King's Head Inn) непадалёку ад дома Дарвіна на Фул-стрыт, дом 3.\nКолькасць членаў заснавальнікаў у розных крыніцах вагаецца ад сямі-васьмі да дзесяці чалавек (Рычард Фрэнч, Снэйд, доктар Джон Холіс Пігат, доктар Джон Берыдж, доктар Эразм Дарвін, Томас Гісбарн, містар Фокс і Уільям Страт). Зрэшты, Гісбарн і Снэйд не жылі ў Дэрбі, таму застаецца роўна сем плюс Эразм Дарвін, дзейнасць якога стала галоўнай прычынай існавання клуба. Дакументацыя філасофскага таварыства існуе, але часта яна адсылае да людзей толькі па прозвішчах, што ўскладняе ідэнтыфікацыю асобы, якая наведвала гурток. Задача клуба ўключала публічныя сустрэчы, аднак у яго членаў існавала і мноства іншых інтарэсаў, як у Дарвіна, звязанага з медыцынай. Пазней членамі з'яўляліся: Джозіян Веджвуд , Уільям Пікерынг, Чарльз Хоўп, Пітэр Кромптан, Эразм Дарвін-малодшы, Роберт Дарвін, Рычард Ліпер і Генры Хадлі, містар Хадээн, містар Фоўлер, містар Джонсан, Сачверэл Поўл, Уільям Дзюсберы, Роберт Бэйдж і Рычард Архдэйл. Каля паловы складу былі дактарамі, як Уільям Брукс Джонсан; аднак сярод іншых былі вельмі ўплывовыя людзі (сэр Роберт Вілмат, інжынер ДжэдэдзіахНяпэўнае слова Страт, паэт і джэнтэльмен сэр Брук Бутбі, хімік Чарльз Сільвестр, землеўладальнікі Чарльз Гант, Д'Эвес Кок і Томас Эванс. Кромптан, Ліпер і Чарльз Хоўп пазней сталі мэрамі Дэрбі.\nПасля смерці Эразма Дарвіна ў 1803 годзе на месца прэзідэнта клуба прэтэндавалі Уільям Страт і Рычард Фрэнч. Мясцовы школьны настаўнік і філосаф Уільям Джордж Спенсер быў сакратаром таварыства з 1815 года і яго сын, філосаф Герберт Спенсер, натхняўся літаратурнай і навуковай культурай Дэрбі.\nПадчас праўлення таварыствам Эразм Дарвін жыў у доме на Фул-стрыт у Дэрбі. Нягледзячы на тое, што гэты дом быў знесены, на яго месцы ў 2002 годзе была ўстаноўлена мемарыяльная таблічка ў гонар грамадскага ўкладу Дарвіна ў публічнае жыццё горада Дэрбі.\nУ 1858 годзе філасофскае таварыства Дэрбі пераехала ў раён Вардвік горада Дэрбі і аб'ядналася з Музеем і мастацкай галерэяй Дэрбі.\n↑ 1,0 1,1 1,2 The membership of Derby Philosophical Society, RP Sturges, p215-23, Midland history, Birminghan University, accessed 1 January 2009\n↑ 2,0 2,1 2,2 Musson, Albert Edward, & Eric Robinson, Science and Technology in the Industrial Revolution (Manchester University Press, 1969, ISBN 0-7190-0370-9) pp. 162—163; Paul Elliott, The Derby Philosophers; Science and Culture in British Urban Society, 1700—1850 (Manchester University Press, 2009)\n↑ Libraries Bookplate Archive, Paul Elliott, The Devonshire collection, accessed 1 January 2008\n↑ Map of Derby showing key points Архівавана 6 кастрычніка 2011., accessed 3 January 2009\n↑ 6,0 6,1 The Genius of Erasmus Darwin, Christopher Upham Murray Smith, Robert Arnott, 2005, ISBN 0-7546-3671-2, accessed 2 January 2009\n↑ Elliott, P. (1999). "Abraham Bennet F.R.S. (1749-1799): a provincial electrician in eighteenth-century England". Notes and Records of the Royal Society of London 53 (1): 59–78. http://www.journals.royalsoc.ac.uk/content/klgdd0umcmvjqnpr/fulltext.pdf. Retrieved on 9 чэрвеня 2011. Архівавана 27 сакавіка 2020.\n↑ Newsletter of the Geological Curators Club, Vol 1, No. 8, 1976, accessed 3 January 2009\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Філасофскае_таварыства_Дэрбі&oldid=4127835"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 22:07, 23 мая 2022.


Hrodna host the open-air Faces of Projects photo exhibition for the second time\nГродна ў другі раз прымае пад адкрытым небам фотавыставу "Праекты ў асобах"\n2 кастрычніка ў самым цэнтры Гродна, на Савецкай плошчы, адбылося ўрачыстае адкрыццё чацвёртага сезона фотавыставы "Праекты ў асобах". Экспазіцыя распавядае аб праектах, што рэалізуюцца пры фінансавай падтрымцы Прадстаўніцтва Еўрапейскага саюза ў Рэспубліцы Беларусь.\nУдзельнікаў імпрэзы — прадстаўнікоў грамадскіх арганізацый і журналістаў — віталі кіраўнік аддзела праграм супрацоўніцтва Прадстаўніцтва Еўрапейскага саюза ў Рэспубліцы Беларусь Берэнд Дэ Гроот, загадчык Гродзенскага абласнога ўпраўлення па наглядзе за рацыянальным выкарыстаннем паліўна-энергетычных рэсурсаў Дэпартамента па энергаэфектыўнасці Дзяржстандарту Рэспублікі Беларусь Андрэй Мінько і загадчык аддзела культуры Гродзенскага гарвыканкама Дзмітрый Бельчык.\n"Мы заўсёды плануем толькі тыя мерапрыемствы, якія магчыма рэалізаваць сумесна. Наша супрацоўніцтва ў тым, каб забяспечыць пэўны доступ да ведаў і вопыту прадстаўнікам вашай краіны, у тым ліку і тэхнічным экспертам. Звяртаю ўвагу, што Беларусі таксама ёсць што паказаць. Кожны раз мы ўсё больш у гэтым упэўніваемся", – падкрэслівае Берэнд Дэ Гроот.\nПерад прысутнымі таксама выступіла Анастасія Янчэўская, гераіня выставы, удзельніца праекта "Развіццё гарадскога роварнага руху ў інтарэсах грамадскасці Рэспублікі Беларусь". Праект ставіць на мэце распрацаваць план устойлівага развіцця роварнага руху і палепшыць роварную інфраструктуру ў Беларусі, у тым ліку і ў Гродне.\n"Для нас, як для прадстаўнікоў супольнасці раварыстаў, праект стаў вырашальным штуршком для пачатку маштабных зменаў у развіцці роварнага руху ў Беларусі. Прыняцце нацыянальнай канцэпцыі, стварэнне саветаў па развіцці роварнага руху, пастаянная прысутнасць велатэмы ў СМІ, развiццё рэгіянальных арганізацый і ініцыятыў — вось моманты, якіх мы так даўно чакалі", — адзначае Анастасія.\nНа адкрыцці выступіла яшчэ адна гераіня выставы – Алена Марыгероўская, удзельніца праекта "Развіццё сацыяльнага прадпрымальніцтва", які прадугледжвае развіццё сацыяльнага прадпрымальніцтва ў Беларусі. Яго удзельнікі могуць атрымаць якасную міжнародную адукацыю ў сферы сацыяльна арыентаванага бізнесу.\n"Праекты ў асобах" Гродна сустракае ўжо ў другі раз: упершыню героі фотавыставы былі прадстаўлены ў горадзе на Нёмане ў кастрычніку 2015 года. Працаваць выстава будзе да 14 кастрычніка, а пасля пераедзе у Брэст.


Кіраўнік арганізацыі - Дырэктар Дэпартамента пратакола\nДырэктар Дэпартамента пратакола\n/ / (подпіс) (П.І.І. па б.)\nРАЗДЗЕЛ IV: ПРАЕКТ ДАМОВЫ\nг. Масква «____» ____________ 2013 г.\nМіжнародная арганізацыя Еўразійская эканамічная камісія, называная далей «Заказчык», у асобе дырэктара Дэпартамента пратакола і арганізацыйнага забеспячэння А.У. Рыса, дзеючага на падставе _____________________________, з аднаго боку, і ____________________________, называнае далей «Выканаўца», у асобе ___________________________, дзеючага на падставе ____________________________, з другога боку, сумесна называныя «Бакі», у адпаведнасці з пратаколам ад ____________________________, заключылі дадзеную дамову (далей – Дамова) аб ніжэйпададзеным:\nПрадметам Дамовы з'яўляецца аказанне паслуг, прызначаных для афіцыйнага выкарыстання Заказчыкам па забеспячэнні матэрыяльна-тэхнічнай базы для правядзення перамоў дзвюх дэлегацый (далей – Паслугі).\nАказанне Паслуг па Дамове ажыццяўляецца ў адпаведнасці з Тэхнічным заданнем (Дадатак № 1 да Дамовы), Пералікам паслуг і каляндарным планам (Дадатак № 2 да Дамовы) і Спецыфікацыяй (Дадатак № 3 да Дамовы), якія з'яўляюцца неад'емнай часткай Дамовы.\nВыканаўца абавязаны аказаць у адпаведнасці з Тэхнічным заданнем і ва ўстаноўлены Каляндарным планам тэрмін прадугледжаныя Дамовай Паслугі і перадаць іх вынікі Заказчыку ва ўзгодненым Бакамі парадку.\nзабяспечыць Выканаўцу інфармацыяй, неабходнай для аказання Паслуг;\nпрыняць вынікі аказаных Паслуг па акце здачы-прыёмкі аказаных паслуг (далей – Акт) па форме, дададзенай да Дамовы (Дадатак № 4 да Дамовы), на прадмет адпаведнасці іх аб'ёму і якасці патрабаванням, устаноўленым у Дамове, і ўмовам Тэхнічнага задання і аплаціць іх або накіраваць Выканаўцу матываваную прэтэнзію з указаннем тэрміну ліквідацыі недахопаў.\nЗаказчык мае права:\nажыццяўляць кантроль за аказаннем паслуг, не ўмешваючыся ў галіну прафесійнай кампетэнцыі Выканаўцы;\nпоўнасцю ці часткова адмовіцца ад паслуг у выпадку невыканання ці неналежнага выканання апошнім сваіх абавязкаў, прадугледжаных дамовай, папярэдзіўшы Выканаўцу не менш чым за 10 дзён да накіравання абгрунтавання для такой адмовы.\nЦана Дамовы ўключае ў сябе ўсе расходы Выканаўцы, абавязковыя плацяжы (падаткі, зборы і інш.), а таксама выдаткі, звязаныя з выкананнем абавязацельстваў, прадугледжаных дамовай, і складае ___________________ ( ______________________ ) рублёў ____ капеек, ПДВ 0%.\nУ адпаведнасці з падпунктам 11 пункта 1 артыкула 164 Падатковага кодэкса Расійскай Федэрацыі, артыкулам 5 Пагаднення паміж Еўразійскай эканамічнай камісіяй і Урадам Расійскай Федэрацыі аб умовах знаходжання Еўразійскай эканамічнай камісіі на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі ад 08.06.2012 (ратыфікавана Федэральным законам ад 01.02.2013 № 2-ФЗ), пастановай Урада Расійскай Федэрацыі ад 22.07.2006 № 455 «Аб зацвярджэнні Правілаў выкарыстання падатковай стаўкі 0 працэнтаў па падатку на дададзеную вартасць пры рэалізацыі тавараў (работ, паслуг) для афіцыйнага выкарыстання міжнароднымі арганізацыямі і іх прадстаўніцтвамі, якія ажыццяўляюць дзейнасць на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі» і загадам МЗС Расіі і Мінфіна Расіі ад 09.04.2007 № 4938/33н «Аб зацвярджэнні Пераліку міжнародных арганізацый і іх прадстаўніцтваў, якія ажыццяўляюць дзейнасць на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі, пры рэалізацыі якім тавараў (работ, паслуг) для афіцыйнага ўжывання выкарыстоўваецца стаўка падатку на дададзеную вартасць у памеры 0 працэнтаў» (у рэдакцыі загада МЗС Расіі і Мінфіна Расіі ад 20.11.2012 № 20346/147н), прадугледжаная дамовай сума ПДВ налічваецца па падатковай стаўцы 0 працэнтаў.\nЗаказчык па ўзгадненні з Выканаўцам у ходзе выканання Дамовы мае права змяніць не больш чым на 20% прадугледжаны Дамовай аб'ём Паслуг пры змяненні патрэбнасці ў Паслугах, на аказанне якіх заключана Дамова, не прадугледжаных Дамовай, але звязаных з прадметам Дамовы. Пры аказанні дадатковага аб'ёму Паслуг Заказчык па ўзгадненні з Выканаўцам мае права змяніць першапачатковую цану Дамовы прапарцыянальна аб'ёму такіх Паслуг, але не больш чым на 20% цаны Дамовы, а пры ўнясенні адпаведных змяненняў у Дамову ў сувязі са скарачэннем патрэб у Паслугах Заказчык абавязаны змяніць цану Дамовы названым чынам. Змяненне цаны Дамовы без змянення прадугледжанага Дамовай аб'ёму Паслуг не дапускаецца. Павелічэнне аб'ёму Паслуг, якія аказваюцца, пры нязменнасці агульнай цаны Дамовы і іншых істотных умоў Дамовы дапускаецца без абмежавання.\nАплата па Дамове ажыццяўляецца Заказчыкам па факце аказання паслуг на працягу 10 (дзесяці) працоўных дзён пасля падпісання Бакамі Акта ў адпаведнасці з Каляндарным планам на падставе выстаўленага Выканаўцам рахунку з прадастаўленнем падпісанага са свайго боку рахунку-фактуры па форме, вызначанай заканадаўствам Расійскай Федэрацыі.\nАплата Паслуг па Дамове праводзіцца ў безнаяўнай форме ў расійскіх рублях на рахунак Выканаўцы, названы ў артыкуле 10 Дамовы.\nМомантам выканання Заказчыкам грашовых абавязацельстваў па Дамове з'яўляецца дата спісання грашовых сродкаў з рахунку Заказчыка.\nПарадак здачы і прыёмкі аказаных паслуг\nЗдача і прыёмка вынікаў аказаных Паслуг ажыццяўляюцца ў адпаведнасці з Тэхнічным заданнем і Каляндарным планам.\nПасля заканчэння аказання паслуг Выканаўца накіроўвае Заказчыку падпісаныя Акт у 2 (двух) экзэмплярах, рахунак за аплату і рахунак-фактуру.\nЗаказчык на працягу 10 (дзесяці) працоўных дзён з дня атрымання Акта абавязаны прыняць вынікі аказаных Паслуг і, пры адсутнасці заўваг, накіраваць Выканаўцу адзін экзэмпляр падпісанага Акта або матываваную адмову ад прыёмкі. У выпадку матываванай адмовы Бакамі складаецца двухбаковы акт з пералікам неабходных дапрацовак і ўказаннем тэрміну іх выканання. Выканаўца абавязаны правесці неабходныя дапрацоўкі ва ўзгоднены Бакамі тэрмін без дадатковай аплаты ў адпаведнасці з умовамі Дамовы і ў межах Тэхнічнага задання.\nДатай заканчэння аказання Паслуг па Дамове з'яўляецца дата падпісання Бакамі Акта.\nУ выпадку невыканання ці неналежнага выканання абавязацельстваў па Дамове вінаваты Бок пакрывае другому Боку страты ў адпаведнасці з дзеючым заканадаўствам Расійскай Федэрацыі. Упушчаная выгада не кампенсуецца.\nУ выпадку пратэрміноўкі выканання адным з Бакоў абавязацельстваў, прадугледжаных Дамовай, другі Бок мае права патрабаваць выплаты няўстойкі ў памеры 0,1% ад цаны Дамовы, але не больш за 5%. Няўстойка налічваецца за кожны дзень пратэрміноўкі выканання абавязацельства, прадугледжанага Дамовай, пачынаючы з дня, наступнага пасля дня заканчэння тэрміну выканання абавязацельства, вызначанага Дамовай. Бок вызваляецца ад выплаты няўстойкі, калі дакажа, што пратэрміноўка выканання такога абавязацельства адбылася па віне другога Боку.\nЗаказчык нясе адказнасць за своечасовае прадастаўленне Выканаўцу поўнай і дакладнай інфармацыі, неабходнасць якой вынікае з сутнасці Паслуг, якія аказваюцца. Выканаўца не нясе адказнасці за страты, выдаткі, расходы, якія ўзніклі ў выніку недакладнай інфармацыі, прадастаўленай Заказчыкам.\nПадставай для налічэння і выплаты няўстойкі, вызначанай п. 5.2 Дамовы, будзе з'яўляцца дакументальна пацверджанае пісьмовае патрабаванне Боку, чыё права парушана.\nВыплата няўстойкі не вызваляе Бакі ад выканання абавязацельстваў па Дамове.\nПрэтэнзійныя пісьмы накіроўваюцца Бакамі нарачным ці заказным паштовым адпраўленнем з паведамленнем аб уручэнні апошняга адрасату па месцазнаходжанні Бакоў, названым у артыкуле 10 Дамовы.\nДапускаецца накіраванне Бакамі прэтэнзійных пісьмаў пры дапамозе электроннай пошты. Такія прэтэнзійныя пісьмы маюць юрыдычную сілу ў выпадку атрымання Бакамі іх сапраўдных экзэмпляраў спосабам, указаным у пункце 6.2 Дамовы.\nПры недасягненні Бакамі згоды спрэчныя пытанні перадаюцца на разгляд у Арбітражны суд г. Масквы ў адпаведнасці з заканадаўствам Расійскай Федэрацыі.\nВыканаўца абавязваецца не выдаваць, не перадаваць і не рабіць якім-небудзь яшчэ чынам даступнымі трэцім асобам звесткі, якія ўтрымліваюцца ў дакументах, якія маюць адносіны да ўзаемаадносін Бакоў у межах дадзенай дамовы, інакш як з пісьмовай згоды Заказчыка. Гэта абмежаванне не выкарыстоўваецца ў выпадку, калі Бакі абавязаны прадастаўляць дамову ці інфармацыю, якая ўтрымліваецца ў ёй, упаўнаважаным дзяржаўным органам у аб'ёме, прадугледжаным законам, а таксама трэцім асобам з мэтай аказання паслуг па дадзенай дамове і ў аб'ёме, неабходным для аказання такіх паслуг.\nПа ўзаемнай згодзе Бакоў у межах дадзенай дамовы канфідэнцыяльнай прызнаецца канкрэтная інфармацыя, якая датычыцца прадмета Дамовы, ходу яе выканання і атрыманых вынікаў.\nВышэйпералічаныя абавязацельствы дзейнічаюць на працягу ўсяго часу аказання паслуг па дамове, а таксама на працягу 3 (трох) гадоў з моманту спынення дамовы.\nБакі вызваляюцца ад адказнасці за частковае ці поўнае невыкананне абавязацельстваў па дамове, калі неналежнае выкананне Бакамі абавязкаў выклікана абставінамі непераадольнай сілы, г.зн. надзвычайнымі і непазбежнымі абставінамі, якія не падлягаюць разумнаму кантролю і не залежаць ад волі Бакоў. Абставінамі непераадольнай сілы з'яўляюцца стыхійныя бедствы, прыродныя катастрофы, уключаючы землетрасенні, навадненні, пажары, буйныя аварыі, войны і ўмовы, аналагічныя ваенным.\nБок, які не мае магчымасці выканаць свае дамоўныя абавязацельствы з прычыны абставін непераадольнай сілы, неадкладна інфармуе іншы Бок аб пачатку і спыненні ўказаных абставін у пісьмовай форме, але ў любым выпадку не пазней за 7 (сем) працоўных дзён пасля пачатку іх дзеяння. Несвоечасовае паведамленне аб абставінах непераадольнай сілы пазбаўляе адпаведны Бок права ссылацца на вызваленне ад дамоўных абавязацельстваў па прычыне названых абставін. Паведамленне аб наступленні і спыненні абставін непераадольнай сілы дакументальна пацвярджаецца адпаведнымі кампетэнтнымі арганізацыямі.\nКалі названыя абставіны працягваюцца больш за адзін месяц, кожны Бок мае права на датэрміновае скасаванне дамовы. У гэтым выпадку Бакі праводзяць узаемаразлікі па стане на момант узнікнення абставін непераадольнай сілы.\nУсе змяненні і дапаўненні да Дамовы вызначаюцца дадатковымі пагадненнямі, якія падпісваюцца Бакамі.\nВыканаўца гарантуе, што ён валодае ў поўным аб'ёме правам на аказанне паслуг, прадугледжаных Дамовай. У выпадку, калі Заказчыку будуць прад'яўлены якія-небудзь прэтэнзіі з боку трэціх асоб, якія выцякаюць з парушэння яких-небудзь іх правоў, Выканаўца абавязваецца кампенсаваць Заказчыку ўсе расходы і выдаткі, панесеныя Заказчыкам у сувязі з парушэннем такіх правоў, і за свой кошт неадкладна прыняць меры да ўрэгулявання заяўленых прэтэнзій.\nДамова ўступае ў сілу з дня яе падпісання і дзейнічае да поўнага выканання Бакамі сваіх абавязацельстваў па Дамове.\nСкасаванне Дамовы дапускаецца выключна па пагадненні Бакоў ці па рашэнні суда па падставах, прадугледжаных грамадзянскім заканадаўствам Расійскай Федэрацыі. Пры гэтым факт падпісання Бакамі пагаднення аб скасаванні Дамовы не вызваляе Бакі ад абавязку ўрэгулявання ўзаемных разлікаў.\nБакі абавязаны пісьмова інфармаваць адзін аднаго аб змяненні любых сваіх рэквізітаў на працягу 3 (трох) працоўных дзён з моманту такога змянення. Пры невыкананні Выканаўцам абавязацельства па інфармаванні аб змяненні плацёжных рэквізітаў, усе рызыкі, звязаныя з пералічэннем Заказчыкам грашовых сродкаў на названы ў Дамове рахунак, нясе сам Выканаўца.\nМесца аказання паслуг вызначана ў Тэхнічным заданні.\nТэхнічнае заданне (дадатак № 1);\nКаляндарны план (дадатак № 2);\nСпецыфікацыя (дадатак № 3);\nАкт выкананай працы па аказанні паслуг (форма) (дадатак № 4).\nЗаказчык (адрас і рэквізіты)\nВыканаўца (адрас і рэквізіты)\nад « _____ » __________________ 2013 г. № _____\nна аказанне паслуг па забеспячэнні матэрыяльна-тэхнічнай базы для правядзення\nперамоў дзвюх дэлегацый.\nДадатак № 2 да Дамовы\nаказання паслуг па забеспячэнні матэрыяльна-тэхнічнай базы для правядзення\nТэрмін аказання паслуг\nВынікі аказання паслуг\nЦана, ПДВ 0%,\nРазам па ўсіх паслугах:\nДадатак № 3 да Дамовы\n(руб. ПДВ 0%)\nАгульны Кошт Паслуг па Дамове складае __________________ ( _____________________ ) рублёў _____ кап. ПДВ 0%.\nДадатак № 4 да Дамовы\nФорма акта здачы-прыёмкі аказаных паслуг\nздачы-прыёмкі аказаных паслуг\nВыканаўца ў асобе _____________________________, з аднаго боку і Заказчык у асобе ____________________________________________, з другога боку, склалі дадзены Акт, які пацвярджае перадачу наступных вынікаў аказаных Паслуг, прадугледжаных дамовай ад «_____» __________________ 2013 г. № _____:\nруб. ( ПДВ 0%)\nПа выніках аказаных Паслуг і ўмовах аплаты Бакі прэтэнзій адзін да аднаго не маюць.\nДадзены Акт складзены ў двух экзэмплярах, па адным экзэмпляры для кожнага з Бакоў.\n1 У выпадку ўдзелу прадстаўніцтва (філіяла) замежнай кампаніі, зарэгістраванага на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі, павінны быць прадстаўлены ўсе неабходныя звесткі прымяняльна да галаўной кампаніі і прадстаўніцтва (філіяла) з адпаведнымі паметкамі ці ў асобнай калонцы.\n2 Для індывідуальнага прадпрымальніка ўказваюцца неабходныя дадзеныя з табліцы, а таксама грамадзянства, пашпартныя дадзеныя\n3 У выпадку, калі патрабуецца пасведчанне аб акрэдытацыі на тэрыторыі Расійскай Федэрацыі, у дадзенай графе таксама ўказваюцца дадзеныя аб акрэдытацыі\n4 Для замежных кампаній ўказваюцца банкаўскія рэквізіты кампаніі і расійскага прадстаўніцтва (філіяла) кампаніі асобна (калі ёсць)


Prison Architect, канчатковая гульня ў рэжыме "Магнат" | Я з Mac\nХаўер Лабрадор | | Juegos\nБудуйце і кіруйце турмой строгага рэжыму. Гэта мэта гэтай дзіўнай гульні, якая даступная ў Mac App Store. Prison Architect дае нам магчымасць стварыць турэмны комплекс і кіраваць усімі неабходнымі дэталямі і дадатковымі прадуктамі ў турме, якая валодае ўсёй раскошай праблем, уключаючы беспарадкі, хваробы і іншыя кампраметуючыя сітуацыі.\nДа таго ж спосаб Магнат, у якім вам давядзецца паспяхова кіраваць турмой на свой густ і на ваша меркаванне, Prison Architect У ім ёсць 2 іншыя гульнявыя рэжымы: рэжым гісторыі і рэжым уцёкаў.\nУ гэтай гульні, Мы адчуем, наколькі складана можа быць кіраванне бізнесам такога тыпу. Цэглу за цаглінкай, вам трэба будзе вырашыць, што вы хочаце ўключыць у сваю турму, якую раскошу будуць атрымліваць вашы зняволеныя і колькі бяспекі вам давядзецца трымаць у страху. Класіка, але перапрацаваная зараз у іншай сітуацыі, якая цалкам паставіць вас на мяжу.\nPrison Architect таксама мае "Рэжым гісторыі". Для Эдварда жыццё было ідэальным і простым, пакуль яго жыццё не абарвалася і ён у выніку не здзейсніў злачынства з запалу. Засуджаны за электрычнае крэсла за гэта забойства, наша задача ў сюжэтным рэжыме будзе як мага палегчыць жыццё беднаму герою да апошніх дзён. Гэта будзе няпроста, бо яны чакаюць вас ад бандытаў з дрэннымі блыхамі, да праблемных членаў турэмных мафій, у тым ліку карумпаваных палітыкаў, якія зробяць жыццё немагчымым.\nУ адрозненне ад "Рэжым уцёкаў" гаворка ідзе пра спробу ўцёкаў з пекла, дзе вы будзеце праводзіць астатнія дні. Вы можаце выкарыстоўваць турму, якую вы стварылі раней, альбо выбраць выпадковы рэжым, каб загрузіць адну з 12.000 XNUMX турмаў, якія па змаўчанні ўключаны ў гульню.\nБягучая цана папулярнай гульні, у якой ужо загружана больш за мільён, складае 32,99 еўра. Мы ведаем, што спачатку цана можа быць страшнай, але ў SoyDeMac мы лічым, што гэта сапраўды таго варта. Без сумневу, мы можам сказаць, што Prison Arechitect нікога не расчаруе і што гэта лепшая відэагульня "зачыненая" на рынку.\nПоўны шлях да артыкула: Я з Mac » Праграмы Mac » Juegos » Prison Architect, канчатковая гульня ў рэжыме "Магнат"\nФільмы ў якасці фону працоўнага стала на Mac з "desktopCinema" Цяпер бясплатна!


Знаёмімся з прэтэндэнтамі на ўдзел у "Басовішчы-2006" гуртамі ZigZag, Relikt i PunKrot — Generation.by\nскачаць запіс "Кастрычнік-2" (4.686 Kb)\nЗаснавальнік гурта Ігар Загумёнаў. Пачыналася ўсё зь яго жаданьня стварыць сольны праект, Ігар і сцэнічны псэўданім сабе прыдумаў – ZigZag. І менавіта так з 2003 года пачаў называцца гурт.\nДэбютаваў ZigZag з кліпам на песьню “Кастрычнік” па цікаваму супадзеньню менавіта ў кастрычніку 2003-га. Кліп тады заняў першае месца ў “Кліп-абойме”.\nZigZag можна пабачыць і пачуць на розных альтэрнатыўных тусоўках, тэлеперадачах і ў ратацыях радыёстанцый.\nПасьля прэмьеры ангельскамоўнай песьні “Mine-Free World” на гала-канцэрце ў Кеніі ў 2004-ым, ZigZag атрымаў прапанову аб удзеле ў міратворчым туры па Афрыцы (!).\nНапачатку 2005 года ZigZag запісалі альбом “Bionic@”. Пасьля чаго Аўтарадыё намінавала гурт на беларускую “Песьню года”, але яго не ўключылі, прызнаўшы “альтэрнатыўна-рокавым”, то бок нефарматным. Па словах лідэра Ігара Загёмёнава ZigZag увесь час экспэрымэнтуе са стылямі. “Стыль для нас – толькі сродак для перадачы пэўных вобразаў”, – кажа Ігар. ZigZag бачыць сябе паміж альтэрнатыўным рокам сярэдняй цяжкасьці і рока-попсам.\nСьпевы ZigZag чула ня толькі Беларусь, але і Шатляндыя, Кіпр, Расея і іншыя краіны. Сярод апошніх дасягненьняў гурта – удзел у стварэньні складанкі сьпеваў на вершы Ларысы Геніюш.\nСклад гурта ўвесь час зьмяняецца і на сёньняшні дзень выглядае так:\nІгар Загумёнаў – сьпеў, музыка, тэксты\nСяргей Воўк – клявішы\nАляксей Яфрэменка – бубны\nАляксандар – бас\nСяргей Жылінскі – музыка, і ён, хутчэй за ўсё, заменіць сыйшоўшага гітарыста\nІгар, лідэр гурта: “Мы ўжо прымалі ўдзел у “Басовішчы” у 2003-ім, але тады ZigZag’ам яшчэ не называліся. У мінулым годзе нам прапанавалі ўдзельнічаць у адборачным туры, але папрасілі максымальма “уцежаліцца”. Але пасьля выступу сказалі: “На жаль, ZigZag усё ж чакалі пачуць такім, якім ведалі па электроннаму альбому” :)\nБыло б клясна, каб у гэтым годзе фэст прайшоў на новым – больш якасным – узроўні. Ну а мэта наша – непасрэдна сам удзел. Поп цікава рабіць у студыі, граць поп на сцэне – сумнавата. Хочацца выступіць менавіта на рок-сцэне, але ў Беларусі гэта атрымоўвацца ўсё радзей і радзей.\nНу а пераможам ці не – гэта другое пытаньне. Галоўнае – паказаць клясны і жывы выступ!”\nскачаць запіс "Вочы" (3.7Mb)\nУзрост у сьветлагорскага гурта Relikt ужо не дзіцячы – сем год. За гэты час склад ягоны зьмяняўся ня раз. Зьмяняўся і стыль выкананьня – напачатку хлопцы гралі нешта падобнае да Nirvana, але прыкладна з 2001 года – як сьцьвярджаюць самі музыкі – уплыў гэтага гурта назаўжды пакінуў межы калектыва.\nАдзінае, што заставалася нязьменным, – незвычайны назоў гурта. У перакладзе Relikt гучыць, як “старая рэч” – хлопцы граюць своеасаблівае “рэтра” (грандж і інш.)\nУ тым жа 2001-ым адбыўся дэбютны канцэрт, прысьвечаны пяцігодьдзю сьветлагорскага рок-клюба.\nІ праз некаторы час Relikt ужо граў на рок-пляцоўках Віцебска (Hard Life Heavy Music Fest), Мазыра, Магілева, Гомеля, Берасьця і іншых гарадоў.\nУ гурце граюць пяцёра музыкаў ва ўзросьце ад 20 да 23 гадоў. Прычым вакалістаў два: адзін зь іх толькі сьпявае, а другі яшчэ й грае на гітары. На сёньняшні дзень склад гурта наступны:\nВадзім Шакін – сьпеў, гітара\nДзяніс Іванашчук – бас\nУладзімер Казлоў – сьпеў\nАляксандар Дзямідзенка – бубны\nУладзімер, вакал: “Пра “Басовішча” мы даведаліся ня так даўна – усяго год таму. І вырашылі – спрабаваць будзем! Не абышлося, канешне, і без вядомай няўпэўненасьці. Выклікана яна была збольшага тым, што рэпэтуем мы ня так часта, як хацелася б: гурт жа, можна сказаць, “інтэрнацыянальны” – толькі адзін з нас увесь час жыве ў Сьветлагорску. Два музыкі навучаюцца ў Менску, два – у Гомелі. Але, нягледзячы ні на што, спадзяюся – усё ў нас атрымаецца. Канешне, хацелася б паказаць сябе на фэсьце, але для нас ня гэта галоўнае. Нашмат важней – пазнаёміцца зь іншымі музыкамі, пагутарыць зь імі і падзяліцца досьведам”.\nскачаць запіс "І прыйдзе" (2.4Mb)\nСвой Дзень Народзінаў гурт PunKrot зьбіраецца адзначаць штогод васемнаццатага лютага. Менавіта ў гэты дзень мінулай зімы вакаліст “Багны”, пасьля ейнага нечаканага развала, зразумеў: трэба ствараць новы гурт! Вырашыў – і зрабіў.\nХлопцы не гублялі дарма час: ужо на наступны дзень, маючы за плячыма ўсяго адну рэпэтыцыю, яны выступалі на “АльтФэстБелМуз2”.\nПасьля іх запрасілі паграць у клюбе “68”. Узрадаваныя посьпехам, хлопцы вырашылі запісаць першыя дэмкі.\nЦэлы месяц PunKrot упарта рэпэтавалі і вось 31 сакавіка – невялікі канцэрт у адной зь менскіх школаў.\n22 красавіка музыкі выступалі ў межах “Панк-рэвалюцыі” у клюбе “68”.\nСа словаў саміх музыкаў PunKrot грае панк-мэтал, панк-рок, хэві-мэтал і – час ад часу – прасочваецца і блэк.\nНя гледзячы на зусім непрацяглае існаваньне гурта, ягоны склад неаднаразва зьмяняўся, ўдасканальваўся і зараз выглядае наступным чынам:\nKrot – сьпеў, гітара\nDron – бубны\nCarabin – бас\nJack Daniels – гітара\nDon Jagoro – бубны\nKrot, вакаліст: “Пра існаваньне “Басовішча” я ведаю ўжо даўна – нават калісьці і “Багна” спрабавала патрапіць на яго. Узрост у нашага гурта невялікі, але кожны з музыкаў мае музычную адукацыю. Таму і вырашылі – абавязкова трэба спрабаваць! А для гэтага будзем рэпэтаваць, рэпэтаваць і яшчэ раз рэпэтаваць.\nДля нас “Басовішча” – рэальная магчымасьць набрацца досьведу для выступаў, а калі пашанцуе – і раскруціцца :). Упэўнены, усё будзе добра: і надвор’е будзе выдатным, і журы – справядлівым”.\nStudenty.by будзе працягваць азнаямленьне з гуртамі, што падаюць заяўкі на ўдзел у конкурсе на "Басовішчы-2006". Збор заявак працягваецца да 28 траўня.\nНагадаем, заяўка ад гурта на ўдзел у конкурснай праграме "Басовішча" мусіць уключаць запіс адной (ці болей) песень па-беларуску на CD-носьбіце. Да таго ж абавязковымі ўмовамі зьяўляюцца наяўнасьць 20-хвіліннай музычнай праграмы на беларускай мове, а таксама ўдзельнікі гуртоў на момант правядзеньня адборачнага канцэрту мусяць мець у пашпартох штампікі з дазволам на выезд за мяжу.\nАдрэсу, на якую патрэбна дасылаць дэма-запісы, можна даведацца, патэлефанаваўшы па нумарох (+029) 6855239 ці (+029) 2646974 (Сяржук). Альбо ў Менску кружэлкі з запісамі можна перадаць, скантактаваўшыся папярэдне праз тыя ж нумары. Уся інфармацыя пра "Басовішча-2006" праз нумар (+029) 6530595 (Воля).\nАдборышча,\tБасовішча,\tмузыка,\tZigZag,\tRelikt,\tPunKrot\nКася Сарокіна 13:00, 17/05/2006 | Басовішча |


Кафе «Весна» - Ленина, 102 в Красноярский край: официальный сайт, меню, телефон, адрес\nКафе «Весна» работает по адресу Ленина, 102 в городе Минусинск, почтовый индекс 662608. Основные виды деятельности: Кафе. Номер телефона +7 (39132) 2-53-33 +7-913-576-34-40. Режим работы Пн:09:00-20:00; Вт:09:00-20:00; Ср:09:00-20:00; Чт:09:00-20:00; Пт:09:00-20:00; Сб:09:00-20:00; Вс:09:00-20:00.\nРесторан / Кафе: Средний чек 120 ₽, Европейская кухня, Вегетарианское меню, Постное меню, Поминальные обеды, Проведение банкетов, До 50 мест; Меню кафе / ресторанов: Лагман, Лапша, Пельмени, Шашлык; : Wi-Fi\nТех кто хочет вкусно перекусить в кафе «Весна» в городе Минусинск по адресу Ленина, 102, больше всего интересуют меню и цены. Все это можете узнать следующими способами:\nпо номеру телефона +7-913-576-34-40 +7 (39132) 2-53-33;\nЧтобы заказать столик, позвоните по номеру телефона «Весна» +7-913-576-34-40 +7 (39132) 2-53-33. Работники заведения сообщат актуальные цены в меню, забронируют столик и сообщат о возможности доставки еды на дом. Либо сразу отправляйтесь в кафе расположенное по адресу Ленина, 102.\nКафе «Весна» — Ленина проспект, 33\nКафе «Весна» — Калинина, 6Б\nМинусинск Ленина, 102\n+7-913-576-34-40 +7 (39132) 2-53-33


а. доктар Георгі АВАКУМАЎ\nТоеснасьць і Пасланьне грэка-каталіцкай Царквы:\nканфесія, якая разбурае канфесійны сьвет\nКожная спроба пачаць гаворку пра Пасланьне грэка-каталіцкай Царквы для хрысьціянскага сьвету натыкаецца на неабходнасьць карыстацца тэрмінамі, якія зьяўляюцца ў найбольшай ступені шматзначнымі. Тэрмін “грэка-каталіцкі” ўказвае на неразрыўную еднасьць з абедзьвюма канфесійнымі азначэньнямі: “каталіцкі” і “праваслаўны”. Такім чынам, калі ўвогуле грэка-каталіцкая Царква можа несьці нейкае пазітыўнае “Пасланьне” сёньняшняму сьвету, то яно ў вачах шматлікіх хрысьціянаў, разглядаецца выключна ў персьпектыве служэньня праваслаўна-каталіцкаму дыялогу. Але, тым ня менш, кожны, хто хаця б крыху меў справы з гісторыяй багаслоўя і Царквы, ведае, наколькі шматслойнымі ды комплекснымі зьяўляюцца такія канфесійныя тэрміны, як “каталіцкі” і “праваслаўны”. З абодвума багаслоўскімі паняцьцямі старажытнай Царквы на працягу апошніх двух стагоддзяў адбыліся адчувальныя зьмены, у выніку якіх яны выйшлі па-за ўласныя патрыстычныя карані, спачатку стаўшы на службу канфесійнай палітыцы вялікіх еўрапейскіх краінаў 18-19 стст., такіх як Аўстра-Вугорская імперыя і Расейская царская імперыя, ды прывёўшы напрыканцы 20 ст. ажно да планетарна-палітычнай рэвальвацыі ў сэньсе азначэньняў культурнай прасторы, як, напрыклад, паводле нядаўна памёрлага амерыканскага палітолага Самуэля Гантынгтана (Samuel Huntington) і новага расейскага еўразіста і геапалітыка Аляксандра Дугіна. Эвалюцыя гэтага тэрміну пачынаецца з сукупнасьці нацыянальна-канфесійных ідэяў і рэалізуецца ў сьвеце постмадэрнова акрэсьленых канфесіяў пачатку трэцяга тысячагоддзя.\n“Каталіцкі і праваслаўны”, “Царква Захаду ды Царква Ўсходу”, ды яшчэ шырэй: “Захад і Ўсход”, “заходняе і ўсходняе хрысьціянства” – гэта вечная тэма хрысьціянскай багаслоўскай і царкоўна-гістарычнай думкі, як таксама і вечная тэма гістарычнага дасьледаваньня культурнай напружанасьці на тэрыторыях хрысьціянства. Бяскрайняе мора літаратуры на гэтыя тэмы напісана і пішацца сёньня, асабліва ў сувязі з экуменічнай праблематыкай. Тэарэтычнаму пастуляту пра супярэчнасьць паміж Усходам і Захадам адпавядае ўзаемаўспрыманьне бакоў у штодзённым жыцьці. Словы “праваслаўны” і “каталіцкі” зьяўляюцца, такім чынам, ня толькі багаслоўскімі і царкоўна-гістарычнымі паняцьцямі, але перадусім азначэньнямі тоеснасьці, якімі аперуюць з абодвух бакоў, каб правесьці межы сваёй уласнай тоеснасьці і захаваць сябе ад “чужой”.\nТакая самасьвядомасьць сучасных “каталіцкіх” і “праваслаўных” хрысьціянаў укаранёная ў доўгай гісторыі канфесіяналізацыі. Тэрміны “канфесія” і “канфесійнасьць” зьяўляюцца, як вядома, “спадчынай лютэраўскай Рэфармацыі”. Іхні пачатак, такім чынам, можна знайсьці ў рэлігійных хваляваньнях 16 ст. Прыкладна ў сярэдзіне 19 ст. у нямецка-лютэранскім кантэксьце ўсплывае ўпершыню слова “канфесійнасьць”, якое ўказвае на падкрэсьленае адмежаваньне ад “чужых” царкоўных супольнасьцяў на аснове раньнерэфарматарскіх веравызнаўчых тэкстаў. Тым ня менш, ня толькі пратэстанцкае, але і агульнахрысьціянскае рэлігійнае жыцьцё эпохі стала пазначана знакам канфесійнасьці, якая шчодра ( асабліва ва ўсходнееўрапейскіх рэгіёнах) чэрпала з тагачаснае нацыяналістычнае думкі.\nКанфесійнасьць у гэтым нацыянальна-афарбаваным сэньсе пазначана наступнымі прыкметамі:\n1. Прыналежнасьць да Царквы зьвязаная з прыналежнасьцю да нацыі ці народу так, што пануе погляд, што чалавек “народжаны” ў нейкай канфесіі.\n2. У ацэначным поглядзе на царкоўную супольнасьць/Традыцыю/канфесію заўсёды спачатку паўстае пытаньне пра яе “ролю” ў фармаваньні і падтрыманьні нацыі/народу/цывілізацыі і толькі ў другую чаргу пра яе “праўду”.\n3. У адносінах да ўласнай царкоўнай супольнасьці праяўляюцца цьвёрдыя (сама-)азначэньні, якія хоць і падобныя да тых, што ўжываліся ў раньнехрысьціянскія часы, але збольшага страцілі сувязь з іхнім першапачатковым сэнсам ды з сутнасных прыкметаў Царквы Хрыстовай сталі “ўласным імем” канкрэтнай канфесіі. Так, слова “праваслаўны” (“артадокс”) у Расейскім царстве з сярэдзіны 19 ст. больш не ўжываецца ўжо выключна ў сэньсе “чалавек правае веры”, але таксама, і ў першую чаргу – у канкрэтных сітуацыях, як азначэньне канфесійнай прыналежнасьці “вялікарусаў”.\n4. “Чужая” канфесія разглядаецца ня толькі як рэлігійны, але таксама як палітычны і нацыянальны “супраціўнік”.\nГэтая канфесійнасьць стала магчымай толькі з паўстаньнем і разьвіцьцём нацыяналізму. Словы “праваслаўны” і “каталіцкі” толькі на працягу 20 ст. зьмянілі цалкам сэнс на недвузначныя азначэньні канфесійнай тоеснасьці. Мы мусім гэта ўсьвядоміць перад тым, як пачнем ужываць гэтыя тэрміны ў кантэксьце сучаснага экуменічнага дыялогу. Ва ўсходняй Царкве адбылося гэта перадусім дзякуючы працам расейскай багаслоўскай школы, асабліва багасловаў са Сьвята-Сергіеўскага інстытуту ў Парыжы. Кніга Сяргея Булгакава “Праваслаўе”, якая моцна паўплывала на ўвесь Захад, адыграла ў гэтым вызначную ролю. На Захадзе, і канкрэтна ў Нямеччыне, да замацаваньня канфесійнага выкарыстаньня тэрмінаў спрычыніліся некаторыя працы, як напрыклад “Сутнасьць Каталіцтва” Рудольфа Сома.\nГэтая эвалюцыя паняцьцяў прывяла да таго, што сёньня мы маем дзьве тоеснасьці, якія выразна адмежаваныя адна ад адной, два, можна сказаць, ізаляваныя, створаныя Сусьветы, якія супрацьстаяць адзін аднаму. Кожная тоеснасьць – як “каталіцкая”, так і “праваслаўная” – самадастатковая сістэма, рэч у сабе і для сябе. Абодва бакі перакананыя, што за іхняй тоеснасьцю стаіць тысячагадовая гісторыя цывілізацыі, абодва бакі глядзяць на чужую тоеснасьць з перадузятасьцю. Адна тоеснасьць выключае іншую: калі ты каталік, тады ты не “праваслаўны”, калі ты сябе вызнаеш “праваслаўным”, тады ты ня маеш адносінаў да каталікоў. Для сярэднестатыстычнага праваслаўнага Каталіцкая Царква – гэта зборны пункт ня толькі “не-праваслаўных”, але і “анты-праваслаўных”. Гэтае разуменьне прыносіць шкоду ня столькі ў тэарэтычна-багаслоўскай сферы, але перадусім у сферы абрадаў ды звычаяў. Сьпецыфічныя формы каталіцкай пабожнасьці як, напрыклад, малітва Ружанца, вызнаюцца несумяшчальнымі з праваслаўнай пабожнасьцю, як таксама арганы ці аркестры ў храме, сьвяты Сэрца Хрыстовага ці Цела Хрыстовага і г.д. “Каталіцкі” азначае “ератычны”: гэтак вам можа сёньня сказаць кожны другі праваслаўны ў Расеі. Як вядома, тэрмін “каталіцкі” ў Расеі і ва Ўсходняй Украіне настолькі зьвязаны з палякамі і ўсім польскім, што ў будзённым моўным ужытку кожны каталіцкі храм пазначаецца польскім словам “касьцёл”, а кожны каталіцкі сьвятар – польскім словам “ксёндз”. “Каталіцкі” значыць для нас “чужы”: так гучыць унутранае пасланьне гэтага моўнага ўжытку.\n“Нашае заданьне мусіць быць большым: шукаць новыя шляхі і магчымасьці ў прасторы ўсходняй царкоўнай скарбніцы, маючы ў дапамогу нашае веданьне Захаду і наш вопыт жыцьця разам з заходнімі братамі ў Хрысьце.”\nЗвычайна сярэднестатыстычны каталік – напрыклад, у нямецкамоўнай прасторы – інфармаваны пра праваслаўе крыху лепш і ставіцца больш талерантна да праваслаўных, чым ягоныя браты з праваслаўнай Царквы ў адносінах да каталіцтва. Як вядома, у Каталіцкай Царкве ёсьць годная ўвагі колькасьць прыхільнікаў, якія з захапленьнем глядзяць на праваслаўе ці тое, што яны лічаць “праваслаўным”, у прыватнасьці на маляваньне іконаў ды на царкоўны сьпеў. Гэта пазітыўны знак таго, што сёньня каталіцкі сьвет больш ахвотна адкрываецца на вызнаньне чужой тоеснасьці, параўнальна з праваслаўным сьветам. Але і тут сітуацыя ў штодзённым жыцьці не зьяўляецца такой беспраблемнай, як гэта адразу здаецца. Экуменічныя, талерантныя погляды адносна іншых канфесіяў вызнаюцца ў каталіцкім сучасным сьвеце як годныя прызнаньня і пахвалы. Але за гэтым вызнаньнем на словах далёка не заўсёды адпаведныя дзеі ў штодзённым жыцьці. Хоць каталік у нямецкамоўнай прасторы наўрад ці будзе казаць, што праваслаўныя – гэта гарэтыкі, аднак даволі выразная стрыманасьць і дыстанцыянаваньне ад іх адчуваецца ў звычайных сітуацыях (гэтая стрыманасьць нярэдка праяўляецца падчас прыёму на працу замежнікаў). У некаторых выпадках ступень гэтай холаднасьці ўзрастае ажно да раздражнёнасьці з прычыны некаторых звычаяў праваслаўных. Апошняе вельмі лёгка ўбачыць на прыкладзе праблематыкі, зьвязанай з цэлібатам. Жанатае духавенства звычайна ўспрымаецца як “некаталіцкае”, а ў некаторых каталіцкіх колах яшчэ й як “антыкаталіцкае”. У побыце гэтыя ўяўленьні пра тоеснасьць з абодвух бакоў упарта трымаюцца сваіх перадузятасьцяў, сваіх незадаволенасьцяў, калі паўстае неабходнасьць прыняць чужую тоеснасьць. Мусім гэта сабе ясна ўсьвядоміць. Коратка падсумоўваючы: “быць каталіком” і “быць праваслаўным”, належаць (паводле гэтага ўяўленьня) да двух культурных прастораў, што супернічаюць паміж сабой – гэта той факт, які сёньня, у час вяртаньня цывілізацыйна-матываваных канфліктаў, прыносіць асаблівыя складанасьці для экуменічнага збліжэньня ды паразуменьня Цэркваў.\nАле гэтая карціна можа ўсё ж сутнасна зьмяніцца ў выпадку, калі гэты дуалізм спрадвечнай формулы “Захад – Усход”, “католік – праваслаўны” ператворыцца на трыяду “Захад-Усход-Памежжа”. Памежжа, “лінія падзелу” паміж культурнымі прасторамі ёсьць цалкам асаблівай зьявай. Дыялектыка мяжы цывілізацыяў, як таксама ўвогуле любой “мяжы”, мае ўласьцівасьць, паводле якой мяжа ці лінія падзелу ня толькі аддзяляе розныя культурныя колы адно ад аднаго, але і адначасова яднае іх. Таму знаходжаньне на лініі падзелу ёсьць небясьпекай, але адначасова і шанцам. Рух двух культурных прастораў насустрач адна адной, перамена іхняга “супраць-стаяньня” ў “разам-стаяньне” магчымыя толькі з ператварэньнем “месца падзелу” ў “месца дыялогу”. Галоўная роля ў гэтым заданьні належыць грамадзкім структурам, якія знаходзяцца на гэтай лініі падзелу.\nДля нашае тэмы гэта значыць, што да формулы “каталіцкі – праваслаўны” мы мусім дадаць яшчэ трэці элемент. Ня мусіць быць сумніваў, што гэты элемент ня можа быць пазначаны інакш, як толькі “грэка-каталіцкі” ці “ўніяцкі”. Менавіта тыя ўсходнія Цэрквы, што аб’яднаныя з Рымам, знаходзяцца на лініі падзелу паміж станам “быць каталіком” і “быць праваслаўным”. Што зьяўляецца сьпецыфікай сітуацыі хрысьціянаў грэка-каталікоў на лініі падзелу паміж дзьвюма культурнымі прасторамі? Што вызначае гэтую “ўніяцкую” тоеснасьць? Яна характарызуецца перадусім тым, што гэтая тоеснасьць ёсьць у вялікай меры “падвойная тоеснасьць”. Менавіта ў гэтым знаходзіцца яе найвялікшая цяжкасьць, але таксама і яе вялікі шанец. Гэтая падвойная тоеснасьць мае як пазітыўныя, так і негатыўныя вынікі.\nХрысьціяне грэка-каталікі, ці ўніяты, хочуць быць “каталікамі” ў сэньсе прыналежнасьці да Паўсюднай Царквы ў еднасьці з папам; яны і ёсьць сапраўды каталікамі. Але штодзённае, звыклае ўспрыняцьцё большасьці каталікоў не прымае гэтую іхнюю якасьць. “Якія з вас каталіцкія сьвятары, калі вы жанатыя?” – такая ці падобная рэакцыя, з якімі і я асабіста таксама не аднойчы сустракаўся, паказваюць тыповы пункт гледжаньня шматлікіх каталікоў у Нямеччыне на ўніятаў. Мой тыповы адказ на гэта такі: “Мы, уніяты, маем нашае ўласнае кананічнае права, якое кадыфікавана ў Codex canonum ecclesiarum orientalium”. Але таксама і гэта выглядае для шчырага каталіка, які давярае папе, падазрона. Неаднаразова пасьля доўгае падрабязнае вытлумачальнае размовы з якім-небудзь нямецкім каталіком пра сьпецыфіку каталіцкіх усходніх Цэркваў напрыканцы я чуў, на вялікі жаль, канчатковы вырак майго субяседніка: “Ага, такім чынам, вы ўсё ж праваслаўныя!”\nХрысьціяне грэка-каталікі хочуць быць “праваслаўнымі”, г. зн. прыналежнымі да ўсходняй Царквы. І яны сапраўды ёсьць “праваслаўнымі”. Але штодзённае, звыклае ўспрыняцьцё большасьці праваслаўных не прымае гэтую іхнюю якасьць. “Якія з вас праваслаўныя, калі вы ў еднасьці з папам?” – прыблізна так гучыць тыповае пытаньне да хрысьціяніна грэка-каталіка ў праваслаўным сьвеце. Як часта ў практыцы майго душпастырства расейцаў у Германіі пасьля доўгае вытлумачальнае размовы з якім-небудзь нядаўна прыехаўшым з Расеі праваслаўным пра ягоную канфесію (пасьля размовы, накіраванай не на пераманьваньне гэтага праваслаўнага ў іншую канфесію, але на талерантнае стаўленьне да нас, грэка-каталікоў), я, на вялікі жаль, пераконваўся, што нават простае ўзгадваньне папы ці Каталіцкай Царквы ў пазітыўным сэньсе адразу будавала паміж намі непераадольны бар’ер, так што я адразу рабіўся для яго чужым.\nХрысьціяне грэка-каталікі атакаваныя, такім чынам, з двух бакоў. Ці гэта прычына для адчаю? Я перакананы: Не! Наадварот, гэта магчымасьць выкарыстоўваць велізарны пазітыўны патэнцыял гэтага складанага і далікатнага становішча. Такім чынам, чаму ўніяты маюць такія праблемы і рознагалосьсе з так званымі “чыстымі”, “чыста-расавымі” каталікамі і праваслаўнымі? Адказ на гэтае пытаньне можа даць нам больш глыбокі погляд на сапраўдны сэнс і мэты экуменізму, на Пасланьне грэка-каталіцкай Царквы для сучаснага сьвету. Гэты адказ гучыць так: нават адно толькі існаваньне ўніятаў ламае сфармаваную сістэму канфесіяў, яны не пасуюць да гэтае карціны сьвету, да якой мы, хрысьціяне, ужо так прызвычаіліся за гэты час. Чаму рыма-каталік мае такія сумненьні? Чаму праваслаўны такі раздражнёны? Бо абодва інтуітыўна адчуваюць, што такая дзіўнаватая зьява як “грэка-каталік”, “візантыйскі каталік” ці “ўніят”, руйнуе іхнія ўласныя ўяўленьні пра тоеснасьць, у якіх ім было так утульна. На працягу стагоддзяў каталікі і праваслаўныя будавалі “бярлінскі мур” між сабою і цяпер прыходзіць нехта, хто ім абодвум хоча нагадаць, што “каталіцкі” і “праваслаўны” – зусім ня ёсьць супрацьлегласьцямі, але азначаюць, па сутнасьці, адное і тое ж; што “каталіцкі” і “праваслаўны” – не выключаюць адно аднаго, але хутчэй дапаўняюць. “Я – католік як і ты, але я таксама іншы”; “я – праваслаўны як і ты, але я таксама іншы”, так гучыць Пасланьне хрысьціяніна грэка-каталіка да сваіх братоў і сёстраў у заходніх і ўсходніх культурных прасторах. Гэты дзіўны чалавек – “праваслаўны каталік” ці “каталіцкі праваслаўны”, альбо як сабе хочаце назавіце – ёсьць тут, каб у гэты ўсталяваны і часта па-фарысейску афарбаваны сьвет самадастатковасьці хрысьціянскіх канфесіяў і культурных прастораў прынесьці няпэўнасьць і пагрозу. Гэтыя няпэўнасьць і пагроза выконваюць таксама пазітыўную ды плённую функцыю: яны правакуюць каталікоў, таксама як і праваслаўных, каб добра прадумалі сапраўдны сэнс, сапраўднае значэньне, сапраўднае заданьне іх уласнай канфесійнасьці. Яны дэманструюць каталіку, што “быць католікам” – не раўназначна “быць лаціньнікам”; яны паказваюць праваслаўнаму, што “быць праваслаўным” – не выключае прыналежнасьці да каталіцкай Паўсюднай Царквы. Магчыма, дзякуючы гэтаму, абодва змогуць па-за сваім “быць католікам” ці “быць праваслаўным” адкрыць агульнае – “быць хрысьціянінам”?\nГэта ўсё не зьяўляецца толькі тэарэтычным экуменічным вытлумачэньнем, якое застаецца на паверхні, як большасьць з таго, што ў апошнія дзесяцігоддзі ўжывалася з боку заходніх экуменістаў. Гэта ёсьць вытлумачэньне праз свайго роду “культурны шок”. Такая “шокавая тэрапія” паказвае сябе ўсё ж сапраўды як больш эфектыўную за шматлікія тэалагічныя размовы і афіцыйныя сустрэчы царкоўных дзеячоў. Але быць прычынай такога вытлумачэньня, гэтага выключна цяжкага заданьня – гэта зусім ня ёсьць гатовая для нас дадзенасьць. Гэта заданьне для нас, хрысьціянаў грэка-каталікоў. Выключная цяжкасьць гэтага заданьня, між іншым, у тым, што мусім прапанаваць прымальную і пераканаўчую альтэрнатыву для таго, каб “быць католікам” ці “быць праваслаўным” (у звыклым сэньсе) як для каталіка, так і праваслаўнага.\nГрэка-каталіцкая Царква не павінна забываць, што з яе існаваньнем зьвязаныя ня толькі негатыўныя пачуцьці ці рэакцыі, але і пазітыўныя чаканьні з двух бакоў гэтага памежжа культурных прастораў. Хрысьціяне-каталікі ў Нямеччыне праяўляюць сёньня ўсё больш цікавасьці да ўсходняй духоўнасьці, літургіі і мастацтва. Шмат з іх трактуюць каталіцкую Царкву візантыйскага абраду (гэта я ведаю з майго ўласнага досьведу) як самы просты спосаб заставацца каталіком і адначасова быць далучаным да ўсходняй царкоўнай культуры. Заданьне грэка-каталіцкай Царквы – зрабіць магчымым для братоў і сёстраў па веры доступ да ўсходняе Царквы. Але выканаць гэта яна можа толькі тады, калі сама будзе добра ведаць і дбайна захоўваць свае ўласныя традыцыі і скарбы, якімі валодае.\nТаксама і з праваслаўнага боку чуем ня толькі негатыўнае пра ўніятаў. Гэта я магу сьцьвярджаць таксама з майго ўласнага досьведу (на гэты раз ужо з іншага боку гэтай мяжы цывілізацыяў). Зацікаўленыя людзі без перадузятасьцяў сярод праваслаўных ва Ўкраіне і таксама ў Расеі (а іх ёсьць даволі шмат) жадаюць бачыць ва ўніяцкай Царкве лепшую альтэрнатыву той зацьвярдзеласьці, закрытасьці, фундаменталізму, што ёсьць у многіх праваслаўных. Тут я хацеў бы дыстанцыявацца ад эстэтызму, які часта можна сустрэць на Захадзе, эстэтызму, які ад грэка-каталіцкай Царквы чакае выключна сьляпога і скрупулёзнага насьледаваньня ўсіх літургічных і іншых звычаяў адпаведнай праваслаўнай Царквы-двайніка і са снабізмам гэтага патрабуе. Я перакананы: уніяцкія Цэрквы маюць права на ўласнае разьвіцьцё. Для гэтага разьвіцьця трэба выконваць, аднак, дзьве абавязковыя перадумовы:\n1. Кожная зьмена ці паляпшэньне мусіць рабіцца з вялікай асьцярожнасьцю. І хоць роля супольнасьці ды прыватная ініцыятыва сьвятара ў гэтай справе вельмі важныя, аднак усе літургічныя і дысцыплінарныя карэктывы мусяць адбывацца толькі ў выніку саборных рашэньняў адпаведнай мясцовай Царквы. Да гэтага нам мусіць быць вядомая і практыка адпаведнай праваслаўнай Царквы, нават пры магчымым разнагалосьсі.\n2. Любое ўласнае разьвіцьцё мусіць быць укаранёным ва ўсходнецаркоўнай традыцыі; нельга асобныя звычаі лацінскай Царквы – нават тыя, што выглядаюць добрымі і карыснымі – прыўносіць ва ўніяцкі кантэкст (с. 49 ССЕО: curent fidelem custodiam et accuratam observantiam proprii ritus nec in eo mutationes admittant nisi ratione eius organici progressus).\nПраблему ўласнага разьвіцьця ўніятаў можам добра патлумачыць з дапамогаю аднаго прыкладу з царкоўнага жыцьця маёй Айчыны, Расеі. У апошнія дзесяцігоддзі ў Расеі бурліць дыскусія адносна ўвядзеньня сучаснае мовы ў літургіі. Пры гэтым рух некаторых праваслаўных сьвятароў і вернікаў, які лічыцца “прагрэсіўным”, быў вельмі рашуча разьбіты царкоўнымі лідэрамі Маскоўскага патрыярхату. На парафіяльнага сьвятара, які толькі паспрабаваў крыху русіфікаваць і зрабіць больш зразумелай літургічную мову для сучаснага расейца, фундаменталісцкія колы адразу павесілі ярлык гарэтыка. Таксама разам з гэтым і шмат іншых ініцыятываў праваслаўных сьвятароў, скіраваных на паляпшэньне жыцьця супольнасьці (варта адзначыць – закаранёных ва ўсходнецаркоўнай практыцы!), былі падаўленыя. На маю думку, істотная пастырская памылка (калі не сказаць: глупства) – з прычыны гэткіх рашэньняў Маскоўскага патрыярхату, якія скіраваныя супраць “мадэрністаў”, забараняць падобнае разьвіцьцё ў грэка-каталіцкай Царкве ва ўсходнеславянскім рэгіёне ў кірунку “асучасьненьня мовы”, “актывізацыі жыцьця супольнасьці”. Старая формула Пія Х “Nec plus nec minus nec aliter”* (як у Маскоўскім Патрыярхаце), якая была аднойчы прадпісаная рускім уніятам, на маю думку, у сучасным сьвеце больш не функцыянуе. Час прыйшоў напоўніць яе новым сэнсам.\nТолькі гэтак можам мы, хрысьціяне грэка-каталікі, выйсьці з той правінцыйнасьці, якой часта нас дакараюць. Не дастаткова толькі ўвесь час даказваць нашую “нявіннасьць” перад усім сьветам, калі ўвесь час мы азіраемся на “добрых”, “чыстых”, “пародных” праваслаўных і паўтараем тое, што яны робяць. З іншага боку, існавалі ў гісторыі грэка-каталіцкай Царквы і існуюць яшчэ тэндэнцыі да сьляпога насьледаваньня рыма-каталіцкай Царквы. Абодва шляхі памылковыя. Нашае заданьне мусіць быць большым: шукаць новыя шляхі і магчымасьці ў прасторы ўсходняй царкоўнай скарбніцы, маючы ў дапамогу нашае веданьне Захаду і наш вопыт жыцьця разам з заходнімі братамі ў Хрысьце. Мы ня мусім баяцца паказаць нашым праваслаўным братам і сёстрам новыя персьпектывы і магчымасьці ў нашай супольнай усходнехрысьціянскай традыцыі. Трэба, аднак, памятаць, што ўсе ініцыятывы ўніятаў будуць зусім бясплённымі тады, калі яны вырастаюць не з усходняга культурнага багацьця, але адно толькі хочуць пераймаць лацінскія звычаі.\nДа гэтага я хачу падаць тры пункты, якія маюць значэньне для выкананьня гэтага роду заданьняў.\n1. Хрысьціянам грэка-каталікам неадкладна неабходна займець як мага больш сяброў сярод праваслаўных. Гэты выклік трэба разумець не як дыпламатычна-палітычнае заданьне, але як запавет, які вырастае з хрысьціянскае самасьвядомасьці. Сапраўдныя сябры і прыхільнікі сярод праваслаўных могуць зьявіцца ў нас толькі тады, калі мы адстойваем перад папам, перад лацінскай Царквой і перад усёй заходняй супольнасьцю справы Ўсходняй Царквы як аднаго цэлага (а ня толькі нашыя ўласныя, уніяцкія справы). Так напрыклад, як гэта рабіў вялікі ўкраінскі мітрапаліт Андрэй Шаптыцкі ў адносінах да праваслаўных у Польшчы ў 30-я гады 20 ст., альбо так, як гэта рабіў мяльхіцкі патрыярх Максім ІV (Maximos IV Saigh) на ІІ Ватыканскім саборы. Удзячнасьці, а таксама захопленай рэакцыі шматлікіх праваслаўных, як мы ўсе добра ведаем, доўга чакаць не прыйшлося.\n2. Хрысьціянам грэка-каталікам неадкладна неабходна займець як мага больш сапраўдных сяброў і прыхільнікаў сярод рыма-каталікоў, і асабліва ў заходнім грамадзтве. Шлях да гэтага ідзе праз сталую, цяжкую асьветніцкую (вытлумачальную) працу на Захадзе.\n3. І ў рэшце рэшт, неадкладна патрэбна наладжваць сталыя сувязі і сумесныя нарады паміж сабой. Уніяты розных абрадаў і нацыянальнасьцяў мусяць быць гатовымі выпрацоўваць сумесную пазіцыю па найважнейшых праблемах іхняга існаваньня, і таксама, калі гэта неабходна, яднацца ў агульны “Фронт” перад грамадзтвам. Гэта таксама азначае, што мусім быць гатовымі выйсьці па-за свае нацыянальныя межы.\nВернемся напрыканцы яшчэ раз да пытаньня, што ставілася на пачатку. Тоеснасьць і Пасланьне грэка-каталіцкай Царквы праяўляецца ў вельмі цікавым і нават правакацыйным парадоксе: гэта канфесія, якая разбурае ўсталяваны канфесійны сьвет. Складанасьці, балючасьці, супярэчнасьці праблематыкі ўніяцкіх Цэркваў папярэднічае складанасьць, балючасьць і супярэчнасьць, якія вынікаюць пры кожнай (і сапраўды: у кожнай!) праўдзівай і шчырай спробе знайсьці вырашэньне канфлікту паміж каталіцкімі і праваслаўнымі Цэрквамі. Таму будзе вялікай памылкай верыць, што з вырашэньнем, выдаленьнем “уніяцкага пытаньня” (як шмат хто мяркуе на Захадзе) абедзьве канфесіі, узятыя ў іхняй “чысьціні”, без перашкодаў знойдуць новыя шляхі да еднасьці. Усё ж такі шлях да таго, каб “быць разам” замест каб “быць супернікамі” ляжыць праз праблематыку грэка-каталіцкіх хрысьціянаў і непазьбежна праз яе, таксама як і геаграфічны шлях з Варшавы на Кіеў не абміне заходнеўкраінскія тэрыторыі. Мяжу паміж культурнымі прасторамі нельга абмінуць паводле нашага жаданьня, калі толькі мы сапраўды пачынаем гэты рух насустрач адзін аднаму. Напрыканцы я хацеў бы выказаць маё спадзяваньне, што Ўкраінская Грэка-Каталіцкая Царква можа перамяніць гэтае небясьпечнае месца падзелу між культурнымі прасторамі ў месца дыялогу і паразуменьня. Для гэтага перш за ўсё патрэбна шмат мужнасьці, каб годна абараняць інтарэсы ўсходніх Цэркваў у заходнім сьвеце і інтарэсы каталіцкай Царквы ў сьвеце праваслаўным.\n* Нічога болей, нічога меней, нічога інакш.\nДаклад прачытаны на Міжнародным сімпозіюме "Місія ўсходніх каталіцкіх Цэркваў у жыцьці Паўсюднай Царквы ды ў сучасным сьвеце" ў Гамінгу (Аўстрыя), 4-6.03.2009.\nПераклад з нямецкай а. Алеся Аўдзеюка\nАйцец доктар Георгі Авакумаў паходзіць з Санкт-Пецярбургу (нар. 06.08.1959 г.). Скончыў Пецярбургскі, тады яшчэ Ленінградзкі дзяржаўны ўніверсітэт, факультэт класічнай філалогіі, пазьней праваслаўную духоўную семінарыю і акадэмію ў Санкт-Пецярбургу. Ступень доктара багаслоўя атрымаў у Мюнхенскім універсітэце (Нямеччына). Тэма яго дысертацыі: “Una fide – diverso ritu. Абрад усходняй Царквы як праблема лацінскага сярэднявечнага багаслоўя. Досьледы пра генэзу ўнійнай ідэі”.\nВысьвячаны на сьвятара ў 1992 г. у Львове. З 1995 г. служыў душпастырам для расейскамоўнай каталіцкай парафіі Мюнхенскай архіяпархіі, выкладаў ва Ўкраінскім свабодным універсітэце. Жанаты, мае двух дзяцей.\nАўтар некалькіх манаграфіяў, сярод якіх «Мітрапаліт Андрэй Шаптыцкі і грэка-католікі ў Расеі», якая атрымала ўзнагароду на Форуме выдаўцоў у Львове (2004 г.).\nЗ студзеня 2007 году дэкан гуманітарнага факультэту Ўкраінскага каталіцкага ўніверсітэту, загадчык катэдры класічных, візантыйскіх і сярэднявечных студыяў.


ГАСПАДАРЧАГА ЖЫЦЦЯ І ПАЛІТЫЧНАЕ ПРЫЛАДА ЛЕВАБЯРЭЖНАЯ ГЕТЬМАНЩИНЫ І СЛАБАДСКОЙ УКРАІНЫ У ДРУГОЙ ПАЛОВЕ XVII ст. | Гісторыя Украіны (XVI-XVIII стст), 8 клас\nГАСПАДАРЧАЯ ЖЫЦЦЁ І ПАЛІТЫЧНЫ ПРЫЛАДА Левабярэжная Гетманщины і Слабадской УКРАІНА У ДРУГОЙ ПАЛОВЕ XVII стагоддзя\nпрацягу другой паловы XVII ст. узмацняўся наступ рускага царызму на ўкраінскую дзяржаўнасць. Гэта не магло не адбіцца на адміністрацыйна-тэрытарыяльным прыладзе. Сваю ўладу ў Гетманщине царскі ўрад ажыццяўляў праз Пасольскі прыказ. На працягу 1654-1662 гадоў ў яго складзе працавала канцылярыя з маларасейскага спраў. У 1662-1722 гг. Дзейнічаў спецыяльны Маларасійскай загад. Гэтыя ўстановы пільна сачылі за дзейнасцю ваенна-адміністрацыйных органаў Гетманщины. Маларасійскай загад ўмешваўся ў выбары новага гетмана і казацкай старшыны, падтрымліваючы адных прэтэндэнтаў і пазбаўляючы ўлады іншых; збіраў звесткі аб палітычнай сітуацыі ва Украіне, звяртаючыся нават да такіх брудным сродках, як даносы; ажыццяўляў непасрэднае кіраўніцтва ваяводамі ва ўкраінскіх гарадах і таму падобнае. P>\nмасавай каланізацыі УКРАІНСКІЯ СЛОБОЖАНЩИНЫ\nУсходней Гетманщины, на мяжы з Масковіяй розпросторилися некранутыя зямлі. Калі тыя землі належалі Чарнігава-Северскага княства, былі запоўненыя людзьмі і абжыты, але ў XIII ст. падвергнуліся спусташальныя набегі ардынцаў\nСтэпавыя заваёўнікі ўздоўж рэк уторувалы шляхі для сваіх нападаў на Украіну і Расію. Менавіта таму багаты край на працягу доўгага часу заставаўся закінутых і спусцелі. Ён быў своеасаблівым мяжой паміж Масковіяй і татарамі\nАд 1630-х гг сюды пацягнуліся чароды ўкраінскіх перасяленцаў, якія пакідалі прасвядныя родныя месцы пасля няўдалых паўстаньняў, войны, эксплуатацыі чужынцаў\nЦарскі ўрад, зацікаўленая ў залюднення порубежных зямель, усяляк заахвочваў перасяленне украінскую, ускладаючы на іх справу абароны маскоўскіх межаў ад разбуральных удараў па Стэпу\nПАДСТАВЫ СЛОБИДСКИЙ МОСТ\nМасавыя перасялення ўкраінскі выпалі на сярэдзіну XVII ст. Складанасць ўнутранай сітуацыі, звязанай з Нацыянальна-вызваленчай вайной, прымушала сям'і, а то і цэлыя вёскі пакідаць родныя месцы і адпраўляцца ў небяспечны шлях.\nТак, 1652 г. Тысячы казакоў пад кіраўніцтвам палкоўніка Івана Дзиковским з жанчынамі і дзецьмі прыйшлі з-пад Астрога на Валыні\nНедалёка ад Дона, на рэках Ціхай Сосны і Острогощи, яны заснавалі горад Астрагожск\nПалкоўнік Дзиковский прывёў з сабой усю палкавую старшыну: абазначаюць назвы, пісара, есаула, а таксама двух сьвятароў\nПерасяленцы прыбылі з усім гаспадаркай, што палягчала жыццё на новым месцы\nІншы буйны опт перасяленцаў з г. сажалкі Белацаркоўскі палка на чале з Герасімаў Кандрацьева таго ж года заснавалі г. Сумы\nУ 1654 г. на гарадзішча, дзе зліваліся рэкі Лопань і Харкаў, быў заснаваны г. Харкаў\nПадобную гісторыю заснавання мелі і такія гарады, як Салтов, Мурафа, Ахтырка, Балаклея, Разынкі і многіх іншых. Адначасова з гарадамі закладваліся вёскі\nУ іх звычайна сяліліся невялікія групы перасяленцаў з розных зямель Украіны\nПаколькі паселішчы, якія ўзнікалі, былі вызваленыя ад падаткаў, то і называліся яны па даўняй ўкраінскай традыцыі слабодамі . Адсюль адбываецца і назва цэлага краю - Слабадская Украіна , або Слобожанщина\nпакідалі абжытых месцаў і адпраўляліся ў небяспечнае падарожжа асноўным заможныя казацкія сям'і. Заахвочваем царскім урадам, яны атрымлівалі пэўныя прывілеі.\nДа галоўным з асяроддзя іх належала права заимки. Кожны перасяленец прысвойваў столькі зямлі, лесу, пакосы, колькі мог апрацаваць\nЗанятая зямля не абкладалася падаткам. Гэтак жа не браліся падаткі і па гаспадарчым промыслаў. Замест выплаты падаткаў, украінскія перасяленцы абавязваліся адбываць ваенную службу\nШматлікіх перасяленцаў з Левабярэжжа і правабярэжжа прыцягвала таксама права на казачае самакіраванне, што яго царскі ўрад у пачатку каланізацыі захоўваў за ўкраінскую. Прызнанне перасяленцамі улады цара выяўлялася ў прыняцці прысягі\nПравы ўкраінскіх перасяленцаў замацоўваліся царскімі дараваная граматамі\nТакім чынам, на працягу другой паловы XVII арт. нараўне з левабярэжная Гетманщиной паставіў яшчэ адзін казацкі край - Слабадская Украіна\nадміністрацыйна-тэрытарыяльнага ўладкавання Левабярэжная Гетманщины і Слабадской УКРАІНА\nАдміністрацыйна-тэрытарыяльнае прылада Гетманщины\nзахоўваўся амаль без змяненняў з часоў Нацыянальна-вызваленчай вайны. У канцы XVII ст. На левабярэжжы існавала 10 палкоў , якія адначасова былі адміністрацыйна-тэрытарыяльнымі і ваеннымі адзінкамі\nАдміністрацыйна-тэрытарыяльнае прылада Слабадской Украіне\nСфармавалася пяці казацкіх палкоў - Астрагожск, Харкаўскі, Сумскай, Ахтырский і Ізюмскі . Гэтыя паліцы, як і ў Гетманщине, былі не толькі вайскоўцамі, але і адміністрацыйна-тэрытарыяльнымі адзінкамі. Паліцы дзяліліся на сотні. Палком кіраваў палкоўнік з палкавы старшыной. Пасада палкоўніка была выбарнай . Ён узначальваў адміністрацыю палка, сцвярджаў судовыя пастановы, раздаваў пасяленцам свабодныя зямлі, а таксама камандаваў палком падчас паходаў\nпалкоўнікаў выбіралі пажыццёва Акрамя таго, на Слабадской Украіне нярэдка здаралася спадчыну пасады палкоўніка Гэта абумоўлена асаблівасцямі засяленне новых земляў: палкоўнікі звычайна былі верхаводамі перасяленчых груп. Яны мелі вялікі аўтарытэт, таму што фактычна былі заснавальнікамі палкоў, у адрозненне ад Гетманщины\nУЛАДА У левабярэжная Гетманщины і Слабадской УКРАІНА\nМесца Генеральнай ваеннай савета яшчэ пры Багданам Хмяльніцкім заступіла Старшинская савет. У яе склад уваходзілі гетман і генеральная старшына - абозны, пісар, двое суддзяў, двое Есаулаў, бунчужный, а таксама 10 палкоўнікаў. Гэты савет ўсталёўвала памеры падаткаў, арэнды, выносіла пастановы па пытаннях абароны\nНепасрэднае вядзенне спраў ўскладалася на Генеральную ваенную канцылярыю\nНайвышэйшай службовай асобай у Гетманщине быў гетман\nУ другой палове XVII ст. яго выбірала вузкая Старшинская савет, рашэнне якой ўхваляў казакі на Генеральнай ваенным савеце\nКанчаткова сцвярджаў гетмана цар\nУлада гетмана хоць і абмяжоўвалася царызмам, аднак у вырашэнні пытанняў унутранай жыцця левабярэжная Украіне заставалася значнай.\nПаўнамоцтвы гетмана вызначаліся спецыяльнымі артыкуламі (ўмовамі) , якія складаліся паміж гетманам і царом.\nГетман, у прыватнасці, меў права прадастаўляць старшыне ва ўласнасць зямлю за службу, прызначаць на пасады\nГетман вызначаў таксама кірункі ўнутранай палітыкі Гетманщины, умовы перамоў ці перапіскі з урадамі іншых дзяржаў\nдарадчыя права пры гетмане мела Рада генеральнай старшыны\nУ Слабадской Украіны пасады гетмана не існавала, не было і генеральнай старшыны. У гэтым складалася яшчэ адна асаблівасць адміністрацыйна-палітычнага ладу Слобожанщины, навязаная царызмам\nСлабадскіх палкоўнікі падпарадкоўваліся непасрэдна Белгарадскай ваяводзе\nКожны полк асобна і ў розны час атрымліваў царскую дараваная грамату, у якія вызначаліся яго права на казацкі лад, свабодную гандаль, вызваленне ад падаткаў на зямлю і таму падобнае. li>\nабраных у паліцах палкоўнікаў Белгарадскі ваявода, якому яны падпарадкоўваліся ў ваенных справах, прапаноўваў цару як ... кандыдатаў на гэтую пасаду\nКолькасны склад казацкіх палкоў не з'яўляўся\nРэестр ўсіх Слабадскіх палкоў утрымліваў пералік казакоў, якія мелі адбываць ваенную службу\nПасля Нацыянальна-вызваленчай вайны ўкраінскае таварыства зведала вялікіх зменаў.\nКолькасць казацтва расла, яно ператварылася ў прывілеяванае саслоўе\nКазакі запісваліся пайменна ва ўрадавых рэестрах і падлягалі толькі ўлады гетмана і старшыны\nЯны атрымлівалі права на свабоднае пражыванне ў гарадах і вёсках, заняткі рамяством, гандлем, здабычай\nзахоўваўся традыцыйны казацкі суд.\nКазакі вызваляліся ад падаткаў, іх асноўнай абавязкам была ваенная служба\nКазацтва было вядучым становішчам і ў Слабадской Украіне\nКазакі валодалі зямлёй, працавалі на ёй ва ўласных гаспадарках, мелі права свабодна гандляваць, не плаціць падаткаў.\nГэтак жа, як і ў Гетманщине, іх галоўнай павіннасцю была ваенная служба\nшматлікую групу складалі гарадавых казакі - так называлі казакоў, якія пражывалі ў гарадах, мястэчках, вёсках, хутарах Гетманщины і Слабадской Украіны, у адрозненне ад нізавых (запарожскіх) казакоў\nУ другой палове XVII ст. з асяроддзя казацтва вылучылася казацкая старшына , якая займала пануючае месца ў грамадстве\nзахоўвалася ў Гетманщине. Яна ўсё больш злівалася з казацкай старшыной выніку атрымання афіцэрскіх правоў і прывілеяў.\nшматлікая пласт Гетманщины . Пасля Нацыянальна-вызваленчай вайны іх становішча змянілася. Яны атрымалі права змяняць месца жыхарства, свабодна ўступаць у казацкае саслоўе (адзіным перашкодай было маёмаснае становішча, бо ваенная служба праходзіла на грошы)\nАсабістую свабоду захоўвалі сяляне і ў Слабадской Украіне . Іх адрозненне ад казакоў складалася ў тым, што яны павінны былі плаціць падатак у царскую казну\nІх становішча ў другой палове XVII ст. зведала змены\nЯно вызначалася царскімі граматамі і нормамі пункты\nЧастка жыхароў гарадоў покозачилася (60-80%). Затое да саслоўя мяшчан запісваліся некаторыя сяляне\nМяшчане атрымалі права свабодна валодаць землямі, іх не абмяжоўвалі ў рамёствах, промыслах, гандлю\nЯны плацілі падаткі і выконвалі павіннасці ў карысць дзяржавы, якія, аднак, былі значна менш, чым за Рэчы Паспалітай\nМногія мяшчан было сярод перасяленцаў у Слабадской Украіне. Яны, як і сяляне, больш жылі земляробствам, аднак не цураліся і рамёстваў, увёўшы цэхавая прылада, падобнае таму, якое існавала ў Гетманщине.\nпрывілеяванае становішча Гетманщины і Слабадской Украіны.\nЯго становішча вызначалася тым, што праваслаўе мела статус дзяржаўнай рэлігіі\nНа праваслаўную царкву Гетманскім ўрад ускладае надзвычай важная задача - быць ідэалагічнай апорай незалежнага казацкага дзяржавы\nНе выпадкова ўсе гетманы дапамагалі царквы: то фінансава падтрымліваючы манастыры, то клапоцячыся пра паляпшэнне адукацыі сьвятароў і спрыяючы друкавання царкоўных кніг\nПадначаленьне Украінскай Праваслаўнай Царквы Маскоўскага Патрыярхату\nВыкананне праваслаўнай царквой ролі стрыжня Украінскай дзяржавы турбавала рускі царызм, які імкнуўся поўнага падпарадкавання Украіны\nЦарскія чыноўнікі лічылі, што праваслаўе ў Украіне павінен апраўдваць іх захопніцкай палітыкі ў дачыненні да ўкраінскіх земляў\nМіж тым наяўнасць незалежнай Кіеўскай мітраполіі супярэчыла тым перакананнем\nТаму Масква прыкладала намаганьні, каб цалкам падпарадкаваць ўкраінскую праваслаўную царкву Маскоўскага патрыярхата\nПасля смерці мітрапаліта Язэпа Нелюбович-Тукальского (1675 г.) за ўмяшання Масквы доўга адкладаліся выбары на мітрапалітным кафедру.\nЦарскі ўрад імкнулася выкарыстаць сітуацыю для дасягнення сваёй мэты: вывесці Кіеўскую мітраполію з падначалення Канстантынопальскаму патрыярху, усталяваўшы над ёй перавагу патрыярха Маскоўскага\nСправа падпарадкаванне Украінскай праваслаўнай царквы Маскоўскага патрыярхата можна было наладзіць хутчэй, калі б да гэтага добразычліва ставіўся Кіеўскі мітрапаліт. Вось чаму на мітрапалітным кафедру шукалі прэтэндэнта, выгаднага Маскве. Нарэшце, такога знайшлі (ім апынуўся Луцкі біскуп Гедэон Чацьвярцінскіх), і 19 чэрвеня 1684 г. сабраўся царкоўны сабор\nПры садзейнічанні Масквы епіскапа Гедэона быў абраны мітрапалітам. У кастрычніку таго ж года новаабраны мітрапаліт адправіўся ў Маскву, дзе патрыярх Іаакім 8 снежні 1685 года ў Успенскім саборы ўрачыста высьвеціў яго\nМіж тым маскоўская дыпламатыя шукала сродкаў уздзеяння на Канстанцінопальскага патрыярха, каб той даў згоду на пераход Украінскай праваслаўнай царквы ў падпарадкаванне Маскоўскаму патрыярхату\nУ мая 1686 г. Канстанцінопальскі патрыярх пад ціскам турэцкага ўрада пагадзіўся на аддзяленне Украінскай праваслаўнай царквы ад канстанцінопальскага пасаду. Так, нягледзячы царкоўных, Кіеўскую мітраполію быў падпарадкаваны Маскоўскаму Патрыярху\nПадначаленьне Украінскай праваслаўнай царквы Маскоўскага патрыярхата стала цяжкім паражэннем вызваленчай барацьбы ўкраінскі - бо ад 1686 царква больш не давала ідэалагічнай падтрымкі ў барацьбе за дзяржаўную незалежнасьць Украіны, а наадварот, паступова станавілася паслухмянай прыладай захопніцкай палітыкі царызму, ператваралася ў сродак русіфікацыі ўкраінскі, пазбаўленне іх нацыянальнай государственнической ідэі\n← ЗАПАРОСКАЯ СЕЧ У ДРУГОЙ ПАЛОВЕ XVII СТАГОДДЗЯ\nГЕТЬМАНЩИНЫ І ЗЯМЛІ ПРАВАБЯРЭЖНАЙ УКРАІНЫ КАНЦЫ XVII - НА ПАЧАТАК XVIII СТ →\nГаспадарчая жыццё і палітычны лад левабярэжная Гетманщины і Слабадской Украіны ў другой палове XVII ст.\nПлан Харкава ў XVIII ст.\nДом палкавы канцылярыі ў Чарнігаве. З малюнка А. Сластиона\nСтаражытныя прылады ў Чарнігаве\nВаскрасенская царква ў Сумах. Пабудавана ў пачатку XVIII ст. сродкі Сумскай палкоўнікаў Герасіма Кандрацьева і яго сына\nУкраінскія горада. Малюнкі XVIII ст.\nУкраінскія стану: казак, сотнік, мешчанін, селянін. Малюнак XVIII ст.


13:23 18.12.2018 (абноўлена 11:54 18.12.2018)\nМІНСК, 18 сне - Sputnik. Беларускіх настаўнікаў папрасілі прыняць удзел у ананімным апытанні аб якасці абноўленых навучальных праграм, адпаведнае анкетаванне праводзіцца Нацыянальным інстытутам адукацыі (НІА).\nЗмяніць школьныя праграмы неаднаразова патрабаваў прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка: на яго думку, у іх прысутнічала шмат лішняга, а некаторыя тэмы былі занадта ўскладненыя. Апошнія некалькі гадоў чыноўнікі праводзілі актыўную працу ў гэтым напрамку.\nМіністэрства адукацыі Беларусі ў снежні вырашыла правесці "аналіз зместу абноўленых навучальных праграм па вучэбных прадметах". Для гэтага на партале Нацыянальнага інстытута адукацыі праводзіцца анкетаванне настаўнікаў - іх просяць ананімна ацаніць якасць праграм.\nПедагогі могуць даць ацэнку праграмам па шэрагу прадметаў для другіх-чацвёртых, а таксама сёмых і восьмых класаў, у пераліку дысцыплін - мастацтва, хімія, матэматыка, гісторыя і іншыя.\nУ саміх анкетах падкрэсліваецца, што апытанне з'яўляецца ананімным, і ні хатні адрас, ні месца працы паказваць не трэба.\nУслед за навучальнымі праграмамі ў Беларусі актыўна абнаўляюць і падручнікі. Згодна з устаноўленым у 2017 годзе на Рэспубліканскім педсавеце "дэдлайнам" кіраўніка дзяржавы ўсе змены ў сістэме адукацыі неабходна правесці да 1 верасня наступнага года - гэтую дату Лукашэнка называў "часам Ч" для кіраўніцтва Мінадукацыі.\nШкольная праграма, Міністэрства адукацыі РБ, Беларусь


Куды падзеліся пангасіус і тылапія, або Змаганне з экспартам\n17.01.2011 / 14:07\nКаб знізіць экспарт рыбы, згадалі, што гэта прэснаводныя гатункі.\nСа знікненнем з прылаўкаў філе пангасіуса і тылапіі пачалі распаўсюджвацца чуткі пра забарону на ўвоз іх у Беларусь нібыта праз шкоду для здароўя. Высветлілася, аднак, што забароны не было, але было прынятае рашэнне прыпыніць увоз гэтых відаў рыбы ў Беларусь.\nУ аддзеле прадуктаў жывёлагадоўлі Міністэрства гандлю Беларусі растлумачылі, што рашэнне прыпыніць імпарт філе прэснаводнай рыбы выкліканае тым, што ў Беларусі ёсць свае аналагічныя віды — напрыклад, карп альбо таўсталобік, і калі на складах пангасіус скончыцца, беларусы будуць купляць беларускае.


Amonostherium arabicum — Вікіпедыя\nВід: Amonostherium arabicum\nAmonostherium arabicum — від паўцвердакрылых насякомых-какцыд роду Amonostherium з сямейства Pseudococcidae.\nХарчуюцца сокамі такіх раслін, як ляўконія (Matthiola). Від быў упершыню апісаны ў 1960 годзе энтамолагам І. М. Эзатам (Ezzat, Y. M.).\nТаксон Amonostherium arabicum уключаны ў склад роду Amonostherium разам з відамі A. echinatum, A. hymenocleae, A. lichtensioides і іншымі. Відавая назва паходзіць ад родавай назвы расліны-гаспадара (палын (Artemisia)), на якой адбываецца развіццё чарвяцоў.\n↑ 1,0 1,1 Ben-Dov, Y. Amonostherium arabicum (англ.) . Scale insect web catalog. scalenet.info (26th of June, 2014). — Таксономия. Праверана 26 чэрвеня 2014.\n↑ Ezzat, Y. M. Three new mealybugs from Egypt (англ.) // Bulletin de la Société Entomologique d'Egypte : Часопіс. — 1960. — Vol. 44. — P. 23-32.\n↑ Ezzat, Y. M. Nada, S.M.A. List of Superfamily Coccoidea as known to exist in Egypt (англ.) // Bollettino del Laboratorio di Entomologia Agraria 'Filippo Silvestri' (Proceedings of the Fifth International Symposium of Scale Insect Studies) : Часопіс. — 1987. — Vol. 43 (Suppl.). — P. 85-90.\nБорхсениус Н. С. Червецы и Щитовки (Coccoidea). — Москва — Ленинград: Издательство АН СССР, 1950. — 1-250 с. — (Определители по фауне СССР, издаваемые Зоологическим институтом АН СССР. № 32). — 2 000 экз.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Amonostherium_arabicum&oldid=3451930"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 12:45, 20 верасня 2019.


Моманты з сябрамі 58\nШто заахвочвае нас да прозелізацыі для нашых меркаванняў. У якой ступені нам дазволіць супрацьстаяць нашым меркаваннем іншых?\nМеркаванне - вынік мыслення. Меркаванне заключаецца ў меркаванні паміж простай веры і ведамі, якія датычацца прадметаў або рэчаў. Той, хто мае меркаванне пра рэч, адрозніваецца ад тых, хто ведаў альбо проста веру ў дачыненні да прадмета. У каго ёсць меркаванне, таму што ён падумаў пра гэтую тэму. Яго меркаванне можа быць правільным або няправільным. Незалежна ад таго, ці будзе ён правільным, залежыць ад яго памяшкання і спосабу развагі, калі яго разважанні без шкоды, яго меркаванне, як правіла, будзе правільным, і, нягледзячы на тое, што ён пачынаецца з няправільнага памяшкання, ён даказвае, што яны няправільныя ў ходзе яго разваг. Аднак, калі ён дазваляе прадузятасці ўмешвацца ў яго разважанні, альбо абапіраючыся на прадузятасці, меркаванне, якое ён фармуе, звычайна будзе няправільным.\nМеркаванні, якія сфармаваў чалавек, сведчаць праўду пра яго. Ён можа быць няправільным, але ён лічыць, што яны маюць рацыю. Пры адсутнасці ведаў чалавек будзе стаяць альбо падаць на яго меркаванне. Калі яго думкі датычацца рэлігіі або нейкага ідэалу, ён лічыць, што ён павінен адстаяць іх і адчувае імпульс прымусіць іншых прыняць яго меркаванне. Адсюль ідзе яго прозелитизация.\nТое, што заклікае нас прыняць прозелізацыю для нашых меркаванняў, - гэта вера або веданне, на якім грунтуюцца нашы думкі. Нас таксама можа ўсхваляваць жаданне, каб іншыя скарысталіся тым, што мы лічым добрым. Калі да базавых ведаў і жадання дабра дабрацца да асабістых меркаванняў, намаганні па пераводзе іншых у свае ўласныя думкі могуць развіць фанатызм, і, замест таго, добра, шкода будзе нанесена. Разум і добрая воля павінны стаць нашымі гідамі ў прозелізацыі нашых меркаванняў. Разум і добрая воля дазваляюць нам прадэманстраваць свае меркаванні ў аргументацыі, але забараняюць нам спрабаваць прымусіць іншых прыняць іх. Разум і добрая воля забараняюць нам настойваць на тым, каб іншыя прымалі і перайшлі да нашага меркавання, і яны робяць нас моцнымі і сумленнымі ў падтрымцы таго, што мы думаем, што ведаем.


«Наша Ніва»: Вядомыя прозвішчы яшчэ двух дыпламатаў, якіх звольнілі з МЗС - Салiдарнасць\nГаворка пра работнікаў цэнтральнага апарату ведамства — Паўла Караткевіча і Андрэя Трусава.\nПавел Караткевіч. Фота з фэйсбука\nСпадар Караткевіч быў другім сакратаром Дэпартамента знешнеэканамічнай дзейнасці. У размове з карэспандэнтам «НН» спадар Караткевіч пацвердзіў, што ад 18 верасня не з’яўляецца супрацоўнікам МЗС, але падрабязнасці звальнення вырашыў не агучваць.\nАндрэй Трусаў. Фота з фэйсбука\nТаксама працы пазбавіўся Андрэй Трусаў — другі сакратар Галоўнага ўпраўлення Азіі і Афрыкі. Трусаў быў адзіным супрацоўнікам МЗС, які валодаў інданезійскай мовай.\n— Звальненні адбываюцца ці праз тое, што супрацоўнікі выказаліся ў сацыяльных сетках супраць гвалту, ці адмовіліся ўдзельнічаць у фальсіфікацыі выбараў на ўчастках за мяжой. На знешнепалітычным кірунку ў нас адбываецца поўнае фіяска. Праходзіць зачыстка дыпламатаў, што прывядзе да разбурэння сістэмы МЗС. Прымаюцца кадравыя рашэнні па лаяльнасці да ўлады, а не па прафесіяналізме. Я хацеў бы выказаць словы падтрымкі беларускім дыпламатам, якія занялі сваю прынцыповую пазіцыю, — сказаў Павел Латушка ў каментары «Нашай Ніве».


Бэтмен гульні Гуляць Бэтмен гульні Онлайн гульні\nFlash-гульні Pacman гульні\nПошук гульні дзяншчык Усяго гульняў: 7 знойдзена.\nFun дзеянне гульні ў галоўнай ролі дзяншчык дзе manporros службовая асоба падзяліць тых, хто не кіравацца законам. дзяншчык ёсць шмат спецыяльных здольнасцяў, сярод якіх плануюць, кінуўшы зоркі і складаюць камбінацыі з ...\nБэтмен Gotham Цёмная ноч\nдзяншчык гульні бясплатна Gothams Цёмны рыцар, Джокер скраў паліцэйскі патруль, і вы пераследваць па вуліцах Готэма ў Batmoto. Gotham дзяншчык цёмная ноч, Gotham дзяншчык цёмная ноч гульні бясплатна, Зло ...\nБарацьба з гульні дзяншчык і блакітны Beetle, як герояў. дзяншчык і блакітны Beetle баявых дзеянняў у баі Kanjar Ro і яго піраты месца для захавання планеты ўсёй галактыцы. ...\nBatman vs. Г-н замаразкі\nGotham была замарожаная адна з дзяншчык'З аркай, злачынны замаразкі г. Выкарыстоўвайце ўсе прыёмы і зброю дзяншчык забіць усіх дрэнных, якія ідуць на вашым шляху. Атрымлівайце асалоду ад лепшым дзяншчык гульні бясплатна. ...\nБэтмен Ледніковы перыяд\nХтосьці змяніў клімат Gotham City і замарозілі горад у летні час. Таямніча зіма наперадзе ў Gotham City. Дапамажыце дзяншчык Прадстаўляючы вам разабрацца, што адбылося ў лабараторыі ...\nБэтмен Пудзіла Помста\nВы гуляеце дзяншчык У гэтай фантастычнай гульнявой платформы. Пудзіла скраў страх газу з Готэм-лабараторыі. Ваша задача заключаецца ў аказанні дапамогі дзяншчык знайсці газ і захапіць Пудзіла, перш чым усё гэта destroye Gotham ...\n«Таямніцы Batwoman" любіць быць дзяншчык і пінгвінаў і раскрыць таямніцу Batwoman, забіць усіх злачынцаў, якія знаходзяцца ў вашым шляху. ...


Біткоіны: дзе ў Беларусі вучаць імі карыстацца\nПрарэктар БНТУ: усе хочуць гуляць у біткоіны\nГрупы жадаючых навучацца ў БНТУ па спецыяльнасці "крыптавалюты і дэрыватывы" ўжо амаль сфармаваныя. 26.12.2017, Sputnik Беларусь\nу беларусі, грамадства, галоўнае, беларусь, мінск, бнту\n17:55 26.12.2017 (абноўлена: 09:37 27.12.2017)\n© Sputnik / Любоў КаспяровічБНТУ\nГрупы жадаючых навучацца ў БНТУ па спецыяльнасці "крыптавалюты і дэрыватывы" ўжо амаль сфармаваныя.\nМІНСК, 26 сне — Sputnik. БНТУ запланаваў адкрыццё новай спецыяльнасці па працы з крыптавалютамі задоўга да таго, як прэзідэнт падпісаў дэкрэт "Аб развіцці лічбавай эканомікі", паведамілі ва ўніверсітэце.\nІнстытут павышэння кваліфікацыі і перападрыхтоўкі кадраў БНТУ абвясціў набор жадаючых прайсці навучанне па спецыялізацыі "крыптавалюты і дэрыватывы".\nПачатак заняткаў запланаваны на сакавік 2018 года, за некалькі дзён удалося набраць ужо амаль поўную групу абітурыентаў. Навучанне будзе праводзіцца па наступных напрамках: аперацыі з крыптавалютамі, аперацыі з ф'ючэрсамі крыптавалют, выкарыстанне тэхналогіі блокчэйн, ICO — як альтэрнатыва IPO.\n"Для адкрыцця новай спецыяльнасці неабходна наяўнасць навуковай школы, матэрыяльнай базы і інфармацыйных рэсурсаў. Калі ўніверсітэт адказвае тром гэтым крытэрам, у Міністэрстве адукацыі могуць прыняць рашэнне аб адкрыцці новай спецыяльнасці. Пакуль базы, уключаючы кадравую базу, няма, ніхто не дазволіць адкрыць спецыяльнасць", — распавёў прарэктар БНТУ Георгій Вяршына і дадаў, што большасць жадаючых навучацца на новай спецыяльнасці па родзе дзейнасці звязаны з інфармацыйнымі тэхналогіямі.\nВа ўніверсітэце не разумеюць, як узнікла шуміха вакол адкрыцця спецыяльнасці, і ўпэўненыя, што ёсць шэраг спецыяльнасцяў, якія перспектыўней зноў утворанай.\n"Ішлі б на нанатэхналогіі ў машынабудаванні, але ўсе хочуць гуляць у біткоіны. Нават сваякі тэлефанавалі і пыталіся, што за спецыяльнасць. Перспектыўных сфер шмат, ад атамнай энергетыкі да нанатэхналогій, іншая справа, што захапілі ўсіх менавіта крыптавалюты. Але для пашырэння далягляду гэта добра", — лічыць прарэктар БНТУ.\nЦі можна будзе новую прафесію прымяніць у жыцці, Вяршына адказвае па-філасофску — кадравая база ва ўніверсітэце ёсць, а вось чым заняцца спецыялісту з такім запісам у дыпломе, хай вырашае рынак.\n"Ці то праваліцца, як у Кітаі (Нацбанк Кітая забараніў ICO — Sputnik), ці то вырасце, як у Амерыцы", — па-філасофску рэзюмаваў суразмоўца.


Пакет пагадненняў аб супрацоўніцтве паміж рэгіёнамі Беларусі і Расіі падпісаны на сумеснай прамвыстаўцы ў Сочы | Падзеі, Беларусь | Belarus.by\n17 верасня, Сочы /Святлана Саўко - БЕЛТА/. Пакет пагадненняў аб супрацоўніцтве паміж рэгіёнамі Беларусі і Расіі падпісаны сёння на сумеснай беларуска-расійскай прамысловай выстаўцы ў Сочы, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nАкрамя таго, Беларусбанк і Расэксімбанк падпісалі генеральнае пагадненне аб фінансаванні з мяжой запазычанасці 2 млрд расійскіх рублёў. ААТ "БелАЗ" і ТАА "Рэгіён 42" падпісалі пагадненне на пастаўку кар'ернай тэхнікі.\nСёння ў Сочы адкрыўся II Форум Беларусі і Расіі, ён прадоўжыць сваю работу па 18 верасня. У пленарным пасяджэнні форуму прадугледжваецца ўдзел больш як 350 прадстаўнікоў заканадаўчай і выканаўчай галін улады Беларусі і Расіі, кіраўнікоў буйных прадпрыемстваў і бізнес-супольнасцей дзвюх краін.


Больш за 9 тысяч маладых дрэў будзе высаджана ў краі ў рамках праекта Лес Перамогі\nГалоўная ➠ Навіны ➠ Больш за 9 тысяч маладых дрэў будзе высаджана ў краі ў рамках праекта Лес Перамогі\nАпублікавана 14.05.2016 08:12\nУ Хабараўскам краі працягваецца падрыхтоўка да акцыі «Лес Перамогі», прымеркаванай да 70-годдзя перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне. Нагадаем, што ў яе рамках на тэрыторыі кожнага муніцыпальнага адукацыі з'явяцца памятныя алеі, скверы і паркі з імяннымі дрэвамі ў гонар удзельнікаў баявых дзеянняў і працаўнікоў тылу.\nЕсли вас интересует купить baofeng 4, стоит заглянуть на этот сайт vr-baofeng.ru вы найдете купить baofeng 4 отличного качества и по доступной цене.\nУ цяперашні час кіраванне лясамі Урада краю сумесна з адміністрацыямі раёнаў завяршаюць ўзгадненне тэрмінаў пасадкі дрэў, відаў і колькасці саджанцаў. Паводле папярэдняй інфармацыі, на агульнай плошчы звыш 13 гектараў з'явіцца 62 новыя зялёныя зоны, дзе будзе высаджана больш за 9 тысяч маладых дрэў, такіх як кедр, бяроза, рабіна, лістоўніца, елка, дуб, іншыя іглічныя і лісцяныя пароды. Частка пасадачнага матэрыялу будзе прадастаўлена ўстановамі лясной гаспадаркі краю.\nУ праекце змогуць паўдзельнічаць ветэраны вайны, прадстаўнікі моладзевых арганізацый, школьнікі і студэнты, а таксама ўсе неабыякавыя грамадзяне. Акцыя дазволіць жыхарам краю ушанаваць памяць загінулых у гады Вялікай Айчыннай вайны.\nЯк паведамлялася раней, у большасці тэрыторый рэгіёну праект будзе рэалізаваны да 9 траўня. У паўночных раёнах, зыходзячы з кліматычных умоў, дрэвы высадзяць у пачатку лета.\nУсерасійскі праект «Лес перамогі», арганізаваны экалагічным грамадскім рухам «Зялёная Расія», пройдзе ва ўсіх рэгіёнах краіны. Мэта акцыі - пасадзіць па імянным дрэве ў гонар кожнага з 27 млн. Якія загінулі ў гады вайны.\nАмаль 500 тысяч турыстаў наведалі Хабараўскі край у мінулым годзе\nДа 13 чэрвеня часовы зменена схема руху транспарту ў цэнтральнай частцы Хабараўска


10:56 05.05.2020 (абноўлена 11:28 05.05.2020)\nСусветная арганізацыі аховы здароўя старанна сочыць за эпідэміялагічнай сітуацыяй у краінах свету і дае рэкамендацыі па паляпшэнні сітуацыі з каронавірусам.\nМІНСК, 5 мая - Sputnik. Лепшым сродкам для барацьбы з каронавірусам з'яўляецца дбайнае мыццё рук, пра гэта заявіў генеральны сакратар Сусветнай арганізацыі аховы здароўя (СААЗ) Тэдрас Аданом Гебрэісус падчас прэс-канферэнцыі.\n"Адзін з лепшых сродкаў - самы просты. Гэта мыццё рук. Проста памыўшы рукі, можна выратаваць сабе жыццё. Мыццё рук застаецца самым галоўным сродкам абароны людзей, сем'яў і таварыстваў ад COVID-19 і многіх іншых хвароб", - падкрэсліў ён.\nГебрэісус заклікаў краіны павялічыць інвестыцыі ў вытворчасць мыла і антысептыкаў на аснове спірту, а таксама рэкамендаваў забяспечыць доступ людзей да чыстай вады. Паводле яго слоў, у дадзены момант менш за дзве траціны медустаноў ва ўсім свеце абсталявана ўмывальнікамі. Акрамя таго, каля трох мільярдаў чалавек не маюць дома мыла і вады.\nМісія СААЗ пабывала ў пачатку красавіка і ў Беларусі. Па выніках паездкі прадстаўнікі арганізацыі выдалі рэкамендацыі, якія трэба выконваць, каб эфектыўна змагацца з распаўсюджваннем COVID-19. Сярод іх - перанос ўсіх масавых мерапрыемстваў, перавод работнікаў на "удаленку", а дзяцей і студэнтаў - на дыстанцыйнае навучанне.


Вайцюшкевіч рыхтуе двайны альбом — Ultra-Music\nВайцюшкевіч ужо запісваў цэлыя праграмы на вершы, як Генадзя Бураўкіна (альбом «Лірыка»), так і Ўладзімера Някляева («Танга з ружай»), але супрацу з паэтамі на гэтым не спыніў. У выканаўцы даўно было ў плянах запісаць дыск у шансон-стылі на турэмную тэматыку.\n«Гэта будзе не шансон у разуменьні францускім, не шансон у разуменьні расейскім, а менавіта беларускі шансон», — патлумачыў Зьміцер у інтэрвію Tuzin.fm. У пэўнай ступені гэты альбом тэматычна будзе працягваць апошнюю працу «Ваячак», бо і тут, і там гаворка вядзецца «пра чалавека, які апынуўся ў цяжкіх жыцьцёвых абставінах». Але ёсьць і адрозьненьне, бо новы дыск будзе больш разьлічаны на масавую аўдыторыю, таму тут будзе менш музычных экспэрымэнтаў. Варта дадаць яшчэ, што паэт Генадзь Бураўкін напісаў словы адмыслова да гэтага дыску.\nМяркуецца таксама, што будзе бонус да «Беларускага шансона». На другім дыску Вайцюшкевіч плянуе запісаць песьні на словы Ўладзімера Някляева, якія зьявіліся ў апошнія некалькі гадоў. Дакладнай даты рэлізу не называецца, але выканаўца пэўны, што гэта адбудзецца ў 2013 годзе.\nМагчыма некаторыя новыя песьні прагучаць ужо на найбліжэйшых канцэртах Зьмітра Вайцюшкевіча 1 лютага ў арт-клюбе «Кипяток» (Пецярбург), 2 лютага ў FAQ-Cafe (Масква).\nТым часам, альбом «Ваячак» стаў адным з фаварытаў 2012 году па вэрсіі музычных экспэртаў. На сайце Experty.by гэтая праца атрымала сярэднюю адзнаку ў 9,25 з 10 магчымых. Свае вынікі экспэрты агучаць увесну.


Трамп засекретил план борьбы с Северной Кореей - Хартыя'97 :: Навіны з Беларусі - Беларускія навіны - Рэспубліка Беларусь - Мінск\nХартыя_ 13 жнiўня 2020, Чацвер, 6:26\nДействия США в отношении КНДР будут неожиданными.\nНа вопрос корреспондента Fox News, собирается ли он наносить военный удар по Северной Корее, президент США Дональд Трамп ответил, что не будет анонсировать план своих действий (перевод – РБК).\nНакануне глава департамента МИД КНДР по отношениям с США Хан Сон Рел заявил в интервью BBC, что Северная Корея продолжит испытания ракет «на еженедельной, ежемесячной и годичной основе», несмотря на международное осуждение и увеличение военной напряженности в отношениях с США.\n10.08 В Беларуси продолжаются массовые акции протеста (Онлайн) 298,950\n11.08 Белорусы снова вышли на протест (Онлайн) 285,488\n11.08 Всебелорусская забастовка (Онлайн) 234,059\n10.08 Массовые акции протеста в Беларуси (Онлайн) 203,399\n6.08 Мядзведзеў папярэдзіў Лукашэнку пра смутныя наступствы 172,680\n11.08 Лукашэнка збег з Беларусі ў Турцыю? 170,628\n8.08 У Менску выкрылі фальсіфікатараў выбараў і запісалі іхнюю размову 156,468


Читать книгу Кулі - Джэк Лондан » Библиотека Invlad.ru\nАвтор Джэк Лондан\nЧитать книгу Кулі - Джэк Лондан\nА-Чо не разумеў гэтага. Ён сядзеў у судовай залі і чакаў прысуду, які вызваліць яго і таварышоў. Тады яны вернуцца на плянтацыю і будуць працаваць. Хутка суд абвесьціць сваю пастанову. Разгляд справы зараз скончыцца. Сьведкаў больш ня пытаюць, і французы больш не балбочуць. Францускія чэрці таксама змарыліся і з нецярплівасьцю чакаюць прысуду. І, чакаючы канца, А-Чо пачаў успамінаць усё сваё жыцьцё аж да таго моманту, калі ён падпісаў контракт і на параходзе адплыў у Таіці. Цяжка жылося яму ў роднай вёсцы, — і ён лічыў сябе бяз меры шчасьлівым, калі надпісаў контракт на 5 год з умоваю працаваць каля Паўднёвых мораў, за 50 мэксіканскіх цэнтаў у дзень. Праўда, работа вельмі цяжкая, але затое праз пяць гадоў ён вернецца дадому і ўжо больш ня будзе працаваць. Ён будзе багатым чалавекам, у яго будзе свая хата, у яго будзе жонка і дзеці, якія будуць расьці і шанаваць яго. Так, хата… А за хатаю ён выгадуе маленькі сад, месца для разважаньняў і адпачынку… Так, у маленькай сажалцы будуць плаваць залатыя рыбкі, а прыемны ветрык будзе калыхаць галінкі дрэў. Сад ён агародзіць высокаю сьцяною, і ніхто і нішто не пашкодзіць яго адпачынку і развагам.\nНу, вось, тры гады з пяці ён ужо адпрацаваў. Землякі ўжо лічылі яго «багатыром». Яму заставалася толькі два гады папрацаваць на баваўнянай плянтацыі, а потым родная старонка і адпачынак. Але якраз цяпер ён растрачваў грошы і толькі таму, што быў пры забойстве Чун-Га. Ён ужо тры тыдні прабыў у астрозе і кожны дзень траціў па 50 цэнтаў. Але цяпер вырашэньне суду амаль што гатова, і ён вернецца на работу. А-Чо было 22 гады. Гэта быў добры, жыцьця-рады чалавек з вясёлым, круглым, як месяц, тварам. Добры характар меў А-Чо. Ён ніколі нікому не рабіў крыўды і ні з кім ня лаяўся. Гуляць ён ня любіў і здавальняўся маленькімі радасьцямі. Вялікае здавальненьне і супакой адчуваў ён увечары пасьля гарачага дню ў полі. Раззажаючы аб таямніцах жыцьця, ён мог шмат гадзін сядзець і пазіраць на самотную кветку. Блакітная чапля на пясчаным беразе, плюхаценьне рыб, прыгожы захад сонца рабілі на яго такое моцнае ўражаньне, што ён забываў цяжкую працу і бізун Шэмэра.\nШэмэр, Кароль Шэмэр быў зьвер, ад усіх зьвяроў зьвер. Але ён добра выконваў сваю службу, і за гэта яму добра плацілі. 3500 нявольнікаў ён выціскаў усю сілу, усю працаздольнасьць, на якую яны былі здольны. Так пад канец тэрміну контракту яны ўсе былі нявольнікамі. Шэмэр шмат працаваў для таго, каб выціснуць усю сілу з гэтых 500 потных цел. Такому бязьлітаснаму абыходжаньню, галоўным чынам, спрыяла яго ўладная, жорсткая натура.\nАдзін раз, гадоў тры таму назад, Шэмэр адным махам кулака забіў кулі. Ён не расьціснуў галавы кітайца, бы яйцо, — але так моцна выцяў, што ўсё нутро кітайца пераблыталася, і ён праз тыдзень памёр. Але кітайцы не паскардзіліся францускім чарцям, што панавалі ў Таіці. Яны павінны таксама сьцерагчыся гневу Шэмэра, як сьцерагуцца тысячаножак, што ціхенька шапацяць у траве і ў дажджлівыя ночы ўпаўзаюць і ў іх памяшканьні. Чынаго — так іх звалі гультаі-тубыльцы, — уважліва сачылі за тым, каб не рабіць няпрыемнасьці Шэмэру. Гэта значыла— даць яму поўную меру вытворчай працы. Забойства Шэмэрам кулі зрабіла сваю карысную справу, дало шмат тысяч даляраў кампаніі,—і ніякіх няпрыемнасьцяй з-за яго ня было.\nФранцузы, пазбаўленыя інстынкту колёнізацыі, былі надзвычайна здаволены вялізарнымі посьпехамі ангельскай кампаніі. Не вялікая бяда, калі там Шэмэр распраўляецца кулакамі з кулі. Не вялікая бяда, калі памрэ адзін з чынаго. Бо нарэшце-ж ён толькі чынаго…\nНіяк нельга зразумець гэтых белых чарцей. А-Чо сядзеў у судовай залі і, чакаючы прысуду, разважаў. Ніяк нельга сказаць, што зьвязвае іх думку. У сваім жыцьці ён бачыў шмат


Сліўка — Вікіпедыя\n53°05′28″ пн. ш. 27°51′02″ у. д.HGЯO\nУ гэтага паняцця ёсць і іншыя значэнні, гл. Сліўка (значэнні).\nСліўка на карце Беларусі ±\nСлі́ўка (трансліт.: Sliŭka, руск.: Сливка) — вёска ў Слуцкім раёне Мінскай вобласці. Уваходзіць у склад Сорагскага сельсавета.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Сліўка&oldid=3003086"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:59, 27 кастрычніка 2017.


Кружка Я - малыш! - купить в интернет-магазине Printdirect.ru\nКружка Я - малыш!\n
Я - малыш! от RAStvorenye
Добавь свой дизайн на Printdirect.ru\nДобавь свой дизайн на Printdirect.ru [URL=http://printdirect.ru/storefront/product_info/4171443][IMG]SRC[/IMG][/URL][URL=http://printdirect.ru/storefront/product_info/4171443][B]Я - малыш![/B][/URL] от [URL=http://printdirect.ru/index.php?mode=storefront&user_id=20767&clear=1]RAStvorenye[/URL][URL=http://printdirect.ru]Добавь свой дизайн на Printdirect.ru[/URL]