Віктар Гардзей - Старыя жорны — Кароткі змест / Краткие содержания\nГлавная → Беларуская літаратура → Віктар Гардзей → Віктар Гардзей - Старыя жорны\nВіктар Гардзей - Старыя жорны\nКаля хлява Карпей стругаў яловыя калкі, каб залатаць імі дзіркі ў плоце, а то ж куры, хай на іх немач, залазяць у градкі і здзёўбваюць маленькія пуплы гуркоў разам з пахучым жоўтым цветам. Аберуч трымаючы за тронкі востры струг, Карпей саскрэбваў з жардзін кару і бачыў, як з хаты выбегла Алена, зірнула на ранішняе, яшчэ чырвонае, сонца і борздзенька схавалася пад паветкай. Адтуль яна выскачыла з ахапкам сухіх трэсак і слязамі па вачах.\n– Трэба ж так нагою ўгрэць! – скрывілася ад болю Алена, пачухала пабітае калена і пачала сварыцца на Карпея: – Мужык ты мне, ці хто? Каторы раз жонка б’е ногі, а яму хоць бы што! Выкінь ты адсюль гэтыя праклятыя жорны. Дакуль яны бесталку будуць стаяць пад паветкай.\n– Так ужэ і праклятыя, – кінуўшы струг і заглядваючы пад паветку, разважліва сказаў Карпей. – Помніш, пасля вайны цаны не было нашым жорнам. Уга! Суседзі яшчэ як радаваліся, што ёсцека дзе скруціць жменьку жыта.\nБоль у Алены пакрысе праходзіў, і яна ўжо без ранейшай злосці адказала:\n– Дзіва што радаваліся. Мы ж нічога з іх не бралі за мліва. А жорны добрыя былі...\n– Але, добрыя. Лёгка круціліся, – пацвердзіў Карпей і, на момант задумаўшыся, спытаў не то ў сябе, не то ў Алены: – А ці не рана пускаць іх на злом?\n– Выкідай, што тут думаць? Хлеба цяперачы хапае. А батоны прывозяць куды лепшыя, чым той даўнейшы велікодны пірог.\nНакульгваючы, Алена пайшла распальваць у печы, а Карпей, забыўшы пра свой занятак, стаяў каля паветкі, і на яго заклапочаным маршчыністым твары адбілася нерашучасць. Ён думаў пра Алену і не мог пагадзіцца з ёю. Ну, пабіла калена, прыскулела трохі, дык трэба ж хадзіць асцярожней, абачлівей, каб не сунуць ногі абы-куды. Вунь колькі гадоў жорны стаялі на дрывотні, не замінаючы гаспадару, то і яшчэ пастаяць. Карпей нахмурыў лахматыя бровы, зайшоў пад паветку і тут зразумеў, што Алена ўсё-такі праўду казала. Калі жорны не разбіваць, то варта хоць пашукаць для іх якую лепшую сховань: пад паветкай і без таго цесна. Жорны загарадзілі сабою добрую палавіну дзвярэй, і, каб зайсці сюды, трэба бокам плішчыцца ў вузкім праходзе, а як на Аленін стан, то гэты праход павінен быць удвая шырэйшы.\nКарпей разглядваў з усіх бакоў жорны і бачыў, што яны рассохліся, ледзьве ліпяць. Ножкі, вычасаныя з яловых круглячкоў, пабіў шашаль, дошкі карыта пачарнелі, а ў самым днішчы прасвечваюцца шчыліны. Карпей дзівіўся, што без догляду так хутка заняпалі жорны, хоць было б яшчэ дзіўней, каб яны ўцалелі да гэтага часу. Пад паветкай усё ж не ў хаце: тут сыра, праз дзіркі ў дзвярах не раз засякаў дождж, і таму жорны пакрысе буцвелі, трухлелі. Як ні круці, а цяпер усё роўна іх прыйдзецца выкінуць.\nКарпей шырэй расчыніў дзверы, паспрабаваў выцягнуць жорны на двор, але духу не хапіла, і тады Карпей зняў верхні, заседжаны курамі, камень, адкаціў пад плот. У карыце намацаў дзве ржавыя шасцярні і жалезную аблупленую корбу. «Адкуль яны тут?» – падзівіўся Карпей і, успомніўшы, што да чаго, выкінуў непатрэбныя жалязякі ў крапіву. Натужваючыся, зноў пацягнуў жорны, і цяпер яны лягчэй сарваліся з месца, разграбаючы ножкамі трэскі, праехалі трохі больш, як у першы раз. Але Карпей ужо стаміўся, грувасткія жорны былі яму не пад сілу. «Старасць – не радасць, – падумаў Карпей. – Без помачы тут, відаць, не абыдзешся».\nЁн выйшаў з дрывотні і, аддыхваючыся, пачаў чакаць, калі на вуліцы пакажацца хто-небудзь з суседзяў. Карпею рупіла няскончаная праца, у яго наогул было многа клопату, і ён як не з абурэннем убачыў, што па вуліцы, горбячыся, ідзе старая Сэльчыха. Яна ішла марудна, апіраючыся на кій, дык сапраўды: не клікаць жа на помач старую, нямоглую кабету? Карпей бачыў, як цяжка ісці Сэльчысе, і, паспачуваўшы ёй, ужо без ранейшай прыкрасці спытаў:\n– Куды ты сабралася, Матруна, з самай раніцы?\n– У краму іду, куды ж яшчэ? – павярнулася на яго голас Сэльчыха. – Кажуць, свежага хлеба прывезлі.\n– Не бачыў, каб хто нёс, – паціснуў плячыма Карпей. – Але ж крама цяпер, улетку, адчыняецца рана. Так што ўпаўне маглі прывезці свежага хлеба.\n– Колькі мне, бяззубай, трэба яго, – уздыхнула Сэльчыха. – Вазьму бухеначку, то і ляжыць у шкапчыку, пакуль не счарсцвее.\n– Дык ідзі ж, Матруна, не стой, – Карпей ужо не рады быў, што зачапіў старую Сэльчыху. – Iдзі, а то ўвесь хлеб разбяруць.\n– Майго не возьмуць, не бойся ты вельмо.\nСэльчыха пайшла, і яшчэ не паспела яна схавацца з вачэй, як на вуліцы паказаўся Панок, і Карпей зноў абурыўся. Вуліца проста здзекуецца з яго: замест таго каб паслаць на падмогу здаровага, дужага мужчыну, яна шле то старую Сэльчыху, то гэтага маленькага, шчуплага чалавечка. Абмінаючы лужыны, Панок ціснецца бліжэй да платоў – відаць, таксама спяшаецца ў краму, бо пад пахай у яго тырчыць скручаная ў трубку магазінная сумка. Карпей падумаў, што не варта клікаць на помач Панка – які з яго толк, – але жорны пад паветкай ужо былі зрушаны з месца, апроч таго, каля хлява, прыслоненыя да сцяны, стаялі неакораныя жэрдкі. I Карпей гукнуў худому і шчупламу, як абшчыпанаму, суседу:\n– Здароў быў, Аляксей! Ты не вельмо спяшаешся?\n– Во ў краму бягу, – без асаблівага настрою спыніўся Панок, убачыўшы цераз плот Карпея. – Хлеба трэба купіць. А што?\n– Помач невялікая спатрэбілася. Жорны ніяк не магу выпхнуць на двор.\n– Ну, гэта можна. Як жа не памагчы, жывучы па суседству? – ужо весялейшым голасам сказаў Панок, зарадаваўшыся, што Карпей прапаноўвае не вельмі цяжкую работу. – То ж дзе яны ў цябе?\n– На дрывотні стаяць, – паказаў рукой Карпей і паскардзіўся: – Сіла ў мяне ўжэ не тая. Раней бы не прасіў помачы.\n– I не скажы, сусед. Пастарэлі мы...\nПанок павесіў на плот рыжую сумку і ўслед за гаспадаром уціснуўся пад паветку. Удвух, як і спадзяваўся Карпей, выцягваць жорны было спадручней. Панок, нягледзячы на свае нешырокія плечы, нечакана аказаўся пруткім у руках: як ухапіўся за ножкі, то і не выпусціў, пакуль жорны не апынуліся на двары. Іх адцягнулі ад дзвярэй, каб не заміналі, бо Алена можа зноў прыбегчы па трэскі, прысланілі да плота, вытаптаўшы расу на крапіве, і Панок, здымаючы з плота сумку, сказаў:\n– Глядзі, як скасабочыліся. Хутка і зусім рассыплюцца.\nКарпей атрос з сябе пыл, таксама зірнуў на залепленыя павуціннем жорны і абыякава махнуў рукой:\n– Столькі тае бяды. От зараз вазьму сякеру ды на дровы пасяку.\n– Дарма ты так, – як бы з дакорам пахітаў галавой Панок. – Я дык свае ў хляве паставіў. Зрабіў памост, каб не было сыра, а зверху сенам прыкідаў. I стаяць жорны цэленькія...\n– Ты ж заўсёды ўпраўны ды разумны быў, – сказаў з’едліва Карпей, хоць, наадварот, не злавацца, а дзякаваць трэба было Панку за дапамогу. – Колькі помню, усё выгадваеш нешта.\n– I жыць-то трэба ўмець, – буркнуў Панок, ушчаміў сумку пад паху і хуценька пайшоў з двара.\nКарпей патаптаўся каля жорнаў, пачухаў патыліцу, ужо шкадуючы, што мо дарма ўпікнуў Папка мінулым. Настаяў, паразважаў, потым заглянуў пад паветку, выйшаў адтуль, трымаючы ў руцэ цяслярскую сякеру. Зноў шкроб патыліцу, зноў таптаў ботамі крапіву вакол жорнаў, і яму ўжо не хацелася разбіваць іх, не хацелася нішчыць тое, што калісьці зрабіў сваімі рукамі. Тады, у пасляваенныя гады – а ведама ж, якія былі яны, халодныя Ды галодныя – Карпей сам, відаць, не дапетрыў бы змайстраваць жорны, калі б не Алена. Ну, канечне ж, ён і думкі не меў пра ўласныя жорны, але аднойчы Алена як не з плачам прыбегла ад Панка, да якога, бадай, усе суседзі хадзілі з млівам.\n– Ты паглядзі, Карпей, – ставячы на стол саламяную каробку з мукою, сказала Алена, расчырванелая ад гневу. – Саўсім распанеў Панок. Гэта ж падумаць! Колькі таго жыта было, а ён, халернік, аж два гарцы мукі ўзяў за жорны.\n– Няўжэ ўзяў? – не паверыў Карпей.\n– Хіба ж я лгу? Цяперачы там Сэльчыха меле, дык Панок і над ёю трасецца, каб хоць не ўцякла без гарца.\n– Ад яго ўсё можна чакаць, – перастаўшы дзівіцца, сказаў Карпей. – Разам жа на хронце былі, дык Панок усё па абозах агінаўся.\nАбураючыся на суседа, Карней сабраўся ісці з хаты, бо на двары было багата пільнага, неадкладнага клопату, але ў парозе яго перасцігла Алена, засланіла сабой дзверы.\n– Як ты сабе хочаш, а да Панка я болей не пайду, – рашуча заявіла яна. – Рабі свае жорны, Карпей! I не круці носам, а рабі. Хопіць ужэ таму халерніку нажывацца з нашых гарцаў.\nТакой настырнасці і рашучасці Карпей не чакаў ад Алены, а таму не стаў адмаўляцца: узяў малаток і пайшоў на выган шукаць гранітныя валуны. Не кожны валун прыдатны для жараноў: патрэбен не шэры, а ружовы граніт, і найлепш, каб быў ён не вельмі зярністы, бо граніт з буйнымі зернямі хутка змолваецца і крышыцца, – праз які год ці два рабі новыя жараны.\nКарпей ішоў на выган, дзе, як помнілася яму, ляжалі якраз такія – ружовыя – гранітныя глыбы. На выхадзе з вёскі неспадзявана сустрэўся з Панком, чамусьці разгубіўся, хацеў схаваць за спіну малаток, які нёс у руцэ. Але пранырлівы Панок ззорыў гэтую яго разгубленасць, убачыў вялікі кавальскі малаток і, не тоячы сваёй цікаўнасці, спытаў:\n– I куды гэта сабраўся, суседзе? – Панок змераў позіркам Карпея, таргануў уверх падбародкам, паказваючы вачыма на малаток. – Струмант, нябось, не так сабе захапіў?\n– Камень для жорнаў шукаю, – не стаў хлусіць Карпей, бо Панок, відаць, і сам здагадаўся, куды ён ідзе. – Ты ж, кажуць, муку ад баб забіраеш. Ссыпку нейкую выдумаў...\nУ Панка зноў таргануўся падбародак, на твары адбілася трывога, але ён неяк саўладаў з сабой і, апраўдваючыся, сказаў:\n– Выдумляюць, не слухай ты. Калі і вазьму гарнец мукі, то што з таго? Стараюся ж, каб усім добра было.\nI жорны сам зублю, і на замок іх ніколі не зачыняю. – Панок пастаяў, падумаў і раптам лісліва зазірнуў Карпею ў вочы: – А ты, суседзе, не туды ідзеш. На выгане няма добрых валуноў. Сам шукаў, дык ведаю. Гэта каб на Кругляк найшоў. Там ружовага граніту хоць заваліся.\n– Кажаш, на Кругляк, на поле, трэба ісці? – перапытаў Карпей.\n– Але, там пашукай, – пацвердзіў Панок. – А на выгане няма талковых камянёў.\nI Карпей паслухаўся Панка: краем мінуў вясковы выган, па якім здалёк чарнелі шэрыя глыбы валуноў, пайшоў на Кругляк і смыкаўся па полі як не да самага вечара. Хадзіў ад адной глыбы да другой, малатком сколваў пласцінкі граніту, але ружовы, не моцна зярністы камень не трапляўся. Валуны, відаць, ужо нехта аглядаў і раней, бо па іх бялелі свежыя сколкі, і Карпей раптам здагадаўся, што тут быў Панок і што ён, той куслівы здрок, ашукаў Карпея, накіраваўшы на поле, дзе граніту з ружовым крапам не было.\nКарпей зазлаваў, вярнуўся на выган і тут лёгка знайшоў два ружовыя валуны. Назаўтра перавёз дадому і пачаў абсякаць камяні зубілам, на злосць Панку ляскаючы малатком на ўвесь панадворак. Граніт быў цвёрды, зубілы тупіліся, і Карпею не адзін раз давялося вастрыць і загартоўваць іх у кузні. Праз дні два валуны ўсё ж былі абгладжаны як і мае быць; Карпей акаваў жараны жалезнымі абручамі, потым звязаў драўляную раму, абшыў карыта сухімі бярозавымі дошкамі. А калі круглыя камяні ўжо ляжалі па сваім месцы, высветлілася, што не хапае самага галоўнага – млёна. Карпей абстругаў яловы калок і пайшоў з ім у кузню. Сусед Сэлька быў добрым кавалём, да таго ж ніколі не адмаўляў у яко-небудзь просьбе. Ён забіў у тарэц калка жалезны шпень, нацягнуў рэхву і, падаючы млён Карпею, сказаў задаволена:\n– Бяры, цяпер млён нізашто не расколецца.\nКарпей падзякаваў Сэльку і, падумаўшы, дадаў:\n– От зляскаў такія-сякія жорны, дык хай стаяць сабе.\n– I правільна зрабіў, – адобрыў Сэлька, выціраючы замазучаныя рукі аб закарэлы брызентавы фартух. – Не ўсё ж таму Панку з жанок паборы здзіраць. Я ўжэ сам падумваў пра жорны, ды здароўя няма.\nСэлька ўздыхнуў, зайшоўся доўгім, пакутлівым кашлем, і гэта як бы пацвердзіла, што ён гаварыў праўду. Сэлька прыйшоў з фронту і з таго часу не мог вычухацца ад хваробы: у грудзях сядзеў асколак, не даваў дыхаць.\n– А млён добры, не паколецца, – ужо наўздагон гукнуў каваль.\nДома, перад тым як пусціць у ход жорны, Карпей заўважыў, што млён яшчэ не вельмі роўны – жанкі хутка панабіваюць мазалі. Узяў гэблік, абгладзіў дзяржак, потым выскраб млён кавалачкам шкла, вышараваў заечай шкуркай. Але можна было і не старацца: за які тыдзень шурпатыя далоні так адпаліравалі, выгладзілі млён, што ён ажно заблішчаў. Гэта было і не дзіўна, бо клопаты пра жорны якраз супалі з дажынкамі, і суседкі адна за другой неслі да Карпея маладое пахучае жыта. Новыя жорны стаялі ў сенцах, мліва заўсёды ішло пры адчыненых дзвярах, каб не вельмі пыліліся сцены, і скрогат камянёў разносіўся далёка па вуліцы. Хаваючыся за платамі на сваім панадворку, Панок чуў гэты скрогат, чуў і шалеў ад злосці, а неяк усё ж не вытрымаў, прыбег да Карпея.\n– Кажуць, ты жорны сабе змудрыў? – спытаў ён. – Я ж бо і чую: млён ляскае.\n– Зрабіў, і вельмі ўдалыя, – хмурачыся, адказаў Карпей, а жорны пахваліў знарок, каб узлаваць Панка. – Круцяцца лёгка. Папробуй...\nПанок пакруціў жорны, пацмокаў языком, і было відаць, што ён пазайздросціў Карпею, але адкрыта зайздросціць было няёмка, і Панок таксама пахваліў новыя жорны:\n– Праўду кажаш, Карпей. От ужэ не думаў, што ты такі майстар. – I, нагнуўшыся да Карпея, спытаў даверліва: – Няўжэ нічога не бярэш за мліва?\n– Не бяру і браць не буду! – сказаў як адрэзаў Карпей.\n– I дарма. Усё-такі свой мазоль трэба шанаваць.\nПанок пайшоў, злуючыся па Карпея, на ўвесь белы свет, і доўга яшчэ не мог паверыць, што от так, задарма, Карпей пускае суседзяў да сваіх жорнаў. Панок круляваў па дварышчы, слухаў, як скрогаюць суседавы жорны, і яму, відаць, хацелася заткнуць вушы ад гэтага ненавіснага скрогату жорнавых камянёў.\nА жорны ў Карпеевых сенцах, бадай, ніколі не сціхалі – круціліся і днём, і вечарам. Кабеты яшчэ зранку займалі чаргу: хто намерваўся змалоць жыта, хто хацеў здзерці на крупы гарнец пшаніцы, а часам жанкі, не вельмі тоячыся, прыносілі на мліва солад. I на гэта ў кожнага былі свае сямейныя прычыны: то радзіны, то вяселлі, дык як тут абыдзешся без вясёлай чаркі? Адна Сэльчыха, мабыць, ніколі не малола соладу: яе Сэлька не піў, шануючы сваё слабое здароўе, і Карпей быў здзіўлены, калі аднойчы, на згоне зімы, убачыў у Сэльчысінай саламянай сявеньцы сухое прарошчаыае жыта.\n– Для якой жа гэта патрэбы? – спытаў ён і толькі тут угледзеў, што ў Сэльчыхі ўчарнелы твар, а вочы мокрыя ад слёз.\n– Хіба ты не чуў? Мой жа Сэлька злёг. Ужэ які дзень не падымаецца, – заплакала Сэльчыха, і горкія слёзы закапалі ў сявеньку з соладам. – Не паправіцца ён.\n– Не дурыся, Матруна. Што ты пляцеш? – спалохаўся Карпей.\n– Ды ўжэ ж бачу, што кажу, – выцерла заплаканыя вочы Сэльчыха і яшчэ мацней налягла на млён.\nКарпей стаяў каля жорнаў, збянтэжаны нечаканай навіной, і раптам глянуў у сявеньку, з якой Сэльчыха жменькамі чэрпала прарошчанае жыта і засыпала ў жорны. Зярняты ў сявеньцы былі зморшчаныя, з двума вусікамі расткоў. Потым Сэльчыха выбірала муку з жорнаў, абмятала карыта гусіным пяром, і здавалася, што з адтуліны ў сявеньку сыплецца чорная мука. Праз дзён колькі Карпей быў на пахаванні, сядзеў за жалобным сталом, а ўваччу ўвесь час стаяла тая саламяная сявенька з соладам.\nПасля таго як памёр Сэлька, соладу Сэльчыха, здаецца, больш ні разу не малола: на руках у яе засталося трое малых дзяцей, дык трэба было і апрануць, і пракарміць іх, а не пускаць на глум жыта, якога мела не вельмі багата. А Панок, мусіць, пільнаваў Сэльчыху, бо калі на часе яна паказалася на вуліцы з жоўтай саламянай сявенькай, ён выскачыў з брамкі і пачаў лагодна прасіць:\n– Чаго табе, Матруна, ісці да Карпея? Станавіся ў мае жорны ды мялі сабе. Я толькі што пазубіў камяні.\n– Ці не ўсё роўна, у чыіх жорнах малоць? – адмахнулася ад яго Сэльчыха.\n– Прыходзь, Матруна. Цяпер жа я ад цябе гарцаў не буду браць.\nПанок запыняў ля сваіх варот яшчэ і Ганну Тадорыну, і Броньку Петрусёву, гаварыў ім тое ж самае, але жанкі, як змовіўшыся, абміналі Панкоў дом. Ішлі да Карпея, і жорны тут то круціліся амаль бесперастанку, ад ранку да вечара, то надоўга сціхалі – у залежнасці ад таго, які запас зерня быў у сялянскіх засеках і паташоўках. Карпей радаваўся, што суседкі не ідуць да Панка, і стараўся добра глядзець свае жорны. Зубіў жараны, падбіваў кліны, каб лепш круціліся камяні, але не так ужо і лёгка было цягаць млён, і тады Карпей надумаўся прыстасаваць шасцерні, каб круціць жорны корбай.\nЁн схадзіў у МТС, выпрасіў у трактарыстаў патрэбныя жалязякі, а дома, прысеўшы каля жорнаў, доўга мудраваў, як бы лепш прыладзіць сваю механізацыю. Калі б жывы быў Сэлька, дык, канечне, той адразу даўмеўся б, што і як тут зрабіць. У Карнея ж з гэтай задумай нічога не выйшла. З прыкрасцю па сваю няздаласць ён закінуў корбу і дзве зубчаткі ў кут, а неўзабаве высветлілася, што яны і зусім не патрэбны. На калгасным двары ўстанавілі шатрак з электрычным маторам, каб на месцы драбіць жывёле фуражнае збожжа, і людзі, досыць хутка ацаніўшы выгоды тэхнікі, рынулі з млівам туды. Маторны шатрак не раўня, вядома, ручным жорнам. Тут не трэба пяцца, з усёй сілы налягаць на млён: высып зерне ў прыёмны бункер і чакай, калі гатовая мука напоўпіць мяшэчак.\nКарпей не горшы быў за сваіх суседзяў і, калі выпадала пільная патрэба, таксама хадзіў у шатрак, а ручныя жорны сіратліва стаялі ў сенцах, пакуль Алена не заўважыла, што тут яны здорава замінаюць. Карпей перацягнуў жорны пад паветку, і яны глівелі ў сырасці не адзін год, а гаспадару неяк і ў галаву не прыйшло, што драўляную раму даўно патачыў шашаль.\nГэтая яго безгаспадарчасць надта кідалася ў вочы цяпер, калі сонца высака паднялося над хатамі і затапіла святлом увесь панадворак, высушваючы на траве ранішнюю расу. Карпей стаяў каля жорнаў, трымаў на вісу сякеру, якую вынес з-пад паветкі, шкроб патыліцу і не мог падняць руку на крывыя, скасабочаныя жорны. Усё ж з імі трэба было нешта рабіць, каб яны не тырчэлі каля плота, і Карпей занёс над галавой руку з сякерай, і пляскаты абух ужо гатовы быў абрынуцца на жорны, але тут Карпей адчуў, што з вуліцы на яго нехта глядзіць. Ён падняў вочы і ўбачыў, што каля варотцаў стаіць старая Сэльчыха.\n– Ну і як? Прывезлі хлеба? – апускаючы сякеру, спытаў Карпей.\n– Прывезлі, дзве бухеначкі купіла. А нашто мне дзве? Мусіць, ад зайздрасці – хлеб жа такі свежанькі, нават цёплы яшчэ.\n– То і добра, калі свежы.\nСэльчыха не так сабе спынялася каля варотцаў: хацела, мусіць, нешта спытаць у Карпея, але забыла пра сваю думу і пайшла каля плота – сухенькая, сівая, з двума боханамі хлеба пад пахай. Карпей правёў яе вачыма, зноў замахнуўся сякерай, і зноў яму перашкодзілі. На готы раз у варотцах паказаўся Панок – адхіліў нагою брамку і, хмылячыся, ішоў да Карпея. Падышоў, паставіў на траву рыжую сумку з хлебам, глянуў на жорны і здзівіўся:\n– Ты яшчэ не разбіў іх? А я думаў, што ад іх толькі камяні засталіся.\nКарпей глядзеў па Панка і бачыў, што ён нечага хоча, а чаго – не мог здагадацца.\n– Паспею. Тут і работы на пяць мніут, – сказаў Карпей і, перакінуўшы сякеру ў левую руку, папляваў на далонь. – Гэта ж табе не новыя жорны рабіць.\n– Слухай, Карпей, – пачмыхаў у нос Панок. – Я ішоў з крамы і падумаў: ты от разаб’еш жорны, а камяні куды дзенеш? Выкінеш, напэўна?\n– Выкіну, на халеру яны мне.\n– От бачыш, не патрэбны яны табе, – зарадаваўся Панок. – Не выкідвай, лепш мне аддай. У маіх жорнах камяні даўно змалоліся. Верхні жарон дык зусім пляскаты, як блін.\n– Бяры. Вунь ужэ адзін ляжыць, – паказаў на крапіву Карпей. – Бяры ды каці ў свой двор.\n– Я табе за іх якую пяцёрку перакіну.\n– Не трэба мне тваёй пяцёркі! – абурыўся Карпей. – Бяры от, пакуль даю.\n– То я мігам... Толькі хлеб занясу.\nПанок, радуючыся, амаль подбегам пайшоў з двара, і як толькі ён адышоўся, з сянец выглянула Алена:\n– Карпей, а чаго гэты халернік да цябе ўнадзіўся? Так сабе ён не ходзіць да нас.\n– Ведама чаго! Просіць, каб жараны я аддаў.\n– Скулу яму ў бок, а не жараны! – чмыхнула Алена. – Бачыш ты! Трухлявы як пень, а яшчэ пра нешта думае. – Яна пакруціла галавой, дзівячыся з нахрапістага Панка, і сказала рашуча: – Абронь бог, не аддавай! От разбівай жорны ды ідзі снедаць.\nКарпей разбіваў скрыпучыя, скрыўленыя жорны, сярдзіта грукаў сякерай, і яму сапраўды варта было спяшацца, бо ў хаце стыла на стале гарачая бульба, а каля хлява стаялі неакораныя жэрдкі – іх трэба абстругаць і залатаць плот, каб куры не залазілі ў агарод і не дратавалі гурочныя градкі, якія пасля нядаўніх цёплых дажджоў успучыліся жоўтым пахучым цветам.\nАлесь Разанаў → Алесь Разанаў - Жорны


Свiнапас. Казка Андэрсена - Сказки Андерсена\nГлавная\tКазкі Андэрсена на беларускай мове\tСвiнапас\nЖыў-быў бедны прынц. Каралеўства ў яго было зусiм маленькае, але якое-нiякое, а ўсё ж каралеўства, — хоць ажанiся, i вось ажанiцца ён якраз i хацеў.\nЯно, вядома, дзёрзка было ўзяць ды спытаць дачку iмператара: «Пойдзеш за мяне?» Але ён асмелiўся. Iмя ў яго было вядомае на ўвесь свет, i сотнi прынцэс сказалi б яму дзякуй, але што адкажа iмператарская дачка?\nА вось паслухаем.\nНа магiле ў прынцавага бацькi рос ружовы куст, ды якi прыгожы! Квiтнеў ён толькi раз у пяць год, i распускалася на iм адна-адзiная ружа. Затое салодкi быў яе водар, панюхаеш — i адразу забудуцца ўсе твае гаркоты i турботы. А яшчэ быў у прынца салавей, i спяваў ён так, быццам у горлейку ў яго былi сабраны ўсе самыя цудоўныя напевы на свеце. Вось i вырашыў прынц падарыць прынцэсе ружу i салаўя. Паклалi iх у вялiкiя срэбныя куфэркi i адаслалi ёй.\nЗагадаў iмператар прынесцi куфэркi да сябе ў вялiкую залу — прынцэса гуляла там у госцi са сваiмi фрэйлiнамi, бо iншых спраў у яе не было. Убачыла прынцэса куфэркi з падарункамi, запляскала ў ладкi ад радасцi.\n— Ах, калi б тут была маленькая кiска! — сказала яна.\nАле з’явiлася цудоўная ружа.\n— Ах, як хораша зроблена! — уголас сказалi фрэйлiны.\n— Мала сказаць хораша, — адгукнуўся iмператар, — проста нядрэнна.\nТолькi прынцэса пакратала ружу i ледзь не заплакала.\n— Фi, тата! Яна не штучная, яна сапраўдная.\n— Фi! — уголас паўтарылi прыдворныя. — Сапраўдная!\n— Пачакаем сердаваць! Паглядзiм спачатку, што ў другiм куфэрку! — сказаў iмператар.\nI вось выпырхнуў з куфэрка салавей i запеў так дзiўна, што спачатку нi да чаго i прычапiцца было.\n— Superbe! Charmant!* — сказалi фрэйлiны; усе яны балбаталi па-французску адна горш за адну.\n* Непараўнана! Цудоўна! (фр.)\n— Гэта птушка так нагадвае мне арганчык нябожчыцы iмператрыцы! — сказаў адзiн стары прыдворны. — Так, так, i гук той жа, i манера!\n— Так! — сказаў iмператар i заплакаў, як дзiця.\n— Спадзяюся, птушка несапраўдная? — спытала прынцэса.\n— Сапраўдная! — адказалi пасланцы, якiя даставiлi падарункi.\n— Дык няхай ляцiць, — сказала прынцэса i катэгарычна адмовiлася прыняць прынца.\nТолькi прынц не журыўся; выпацкаў твар чорнай i бурай фарбай, насунуў на вочы шапку i пастукаўся ў дзверы.\n— Дзень добры, iмператар! — сказаў ён. — Цi не знойдзецца ў вас у палацы месцейка для мяне?\n— Шмат вас тут ходзiць ды шукае! — адказваў iмператар. — Урэшце, пастой, мне патрэбны свiнапас! У нас процьма свiней!\nТак i прызначылi прынца свiнапасам яго вялiкасцi i ўбогую каморку побач са свiнарнiкам адвялi, i там ён павiнен быў жыць. Ну вось, праседзеў ён цэлы дзень за работай i да вечара зрабiў цудоўны маленькi гаршчочак. Увесь абвешаны бразготкамi гаршчочак, i калi ў iм што-небудзь варыцца, бразготкi вызваньваюць даўнейшую песеньку:\nАх, мой мiлы Аўгусцiн,\nУсё прайшло, прайшло, прайшло!\nАле самае забаўнае ў гаршчочку тое, што калi патрымаць над iм у пары палец — адразу можна даведацца, што ў каго гатуецца ў горадзе. Няма слоў, гэта было цiкавей, чым ружа.\nАднойчы прагульваецца прынцэса з усiмi фрэйлiнамi i раптам чуе мелодыю, што вызвоньваюць бразготкi. Стала яна на месцы, а сама так уся i ззяе, таму што таксама ўмела найграваць «Ах, мой мiлы Аўгусцiн», — толькi гэту мелодыю i толькi адным пальцам.\n— Ах, гэта ж i я гэтак магу! — сказала яна. — Свiнапас у нас, мабыць, адукаваны. Паслухайце, хай хто-небудзь пойдзе i спытае, колькi каштуе гэты iнструмент.\nI вось адной з фрэйлiн давялося прайсцi да свiнапаса, толькi яна надзела для гэтага драўляныя чаравiкi.\n— Што возьмеш за гаршчочак? — спытала яна.\n— Дзесяць пацалункаў прынцэсы! — адказваў свiнапас.\n— Госпадзi памiлуй!\n— Ды ўжо нiяк не меней! — адказваў свiнапас.\n— Ну, што ён сказаў? — спытала прынцэса.\n— Гэта i вымавiць немагчыма! — адказвала фрэйлiна. — Гэта жахлiва!\n— Дык шапнi на вуха!\nI фрэйлiна шапнула прынцэсе.\n— Якi недалiкатны! — сказала прынцэса i пайшла далей, ды не паспела зрабiць i некалькi крокаў, як бразготкi зноў зазвiнелi так слаўна:\n— Паслухай, — сказала прынцэса, — iдзi спытай, можа, ён згодзiцца на дзесяць пацалункаў маiх фрэйлiн?\n— Не, дзякуй! — адказваў свiнапас. — Дзесяць пацалункаў прынцэсы, альбо гаршчочак застанецца ў мяне.\n— Якая нудота! — сказала прынцэса. — Ну, станьце наўкол мяне, каб нiхто не бачыў!\nЗахiнулi фрэйлiны прынцэсу, растапырылi спаднiцы, i свiнапас атрымаў дзесяць пацалункаў прынцэсы, а прынцэса — гаршчочак.\nВось дык радасцi было! Увесь вечар i ўвесь наступны дзень стаяў на агнi гаршчочак, i ў горадзе не засталося нiводнай кухнi, хай гэта дом камергера альбо шаўца, пра якую прынцэса не ведала, што там гатуюць. Фрэйлiны скакалi ад радасцi i пляскалi ў ладкi.\n— Мы ведаем, у каго сёння салодкi суп i блiнчыкi! Ведаем, у каго каша i свiныя катлеты! Як цiкава!\n— У вышэйшай ступенi цiкава! — пацвердзiла обер-гафмайстэрына.\n— Але толькi трымайце язык за зубамi, я ж дачка iмператара.\n— Змiлуйцеся! — сказалi ўсе.\nА свiнапас — гэта значыць прынц, але для iх ён быў па-ранейшаму свiнапас дарма часу не губляў i змайстраваў трашчотку. Варта пакруцiць ёю ў паветры — i вось ужо яна сыпле ўсiмi вальсамi i полькамi, якiя толькi ёсць на свеце.\n— Гэта ж suреrbе! — сказала прынцэса, iдучы мiма. — Проста не чула нiчога лепшага! Паслухайце, спытайце, што ён хоча за гэты iнструмент. Толькi цалавацца я болей не стану!\n— Ён патрабуе сто пацалункаў прынцэсы! — паведамiла фрэйлiна, выйшаўшы ад свiнапаса.\n— Ды ён, вiдаць, вар’ят! — сказала прынцэса i пайшла далей, але, зрабiўшы два крокi, спынiлася. — Мастацтва трэба заахвочваць! — сказала яна. — Я дачка iмператара. Скажыце яму, я згодна на дзесяць пацалункаў, як учора, а астатнiя хай атрымае з маiх фрэйлiн!\n— Ах, нам так не хочацца! — сказалi фрэйлiны.\n— Якое глупства! — сказала прынцэса. — Ужо калi я магу цалаваць яго, то вы i тым болей. Не забывайце, што я кармлю вас i плачу вам жалаванне!\nДавялося фрэйлiне яшчэ раз схадзiць да свiнапаса.\n— Сто пацалункаў прынцэсы! — сказаў ён. — А не — кожны застанецца пры сваiм.\n— Станьце наўкол! — сказала прынцэса, i фрэйлiны абступiлi яе i свiнапаса.\n— Гэта што яшчэ за зборышча ля свiнарнiка? — спытаў iмператар, выйшаўшы на балкон. Ён працёр вочы i надзеў акуляры. — Не iнакш як фрэйлiны iзноў нешта выдумалi! Трэба пайсцi паглядзець.\nI ён выпрастаў заднiкi сваiх туфляў — туфлямi яму служылi стаптаныя чаравiкi. I-эх, як хутка ён пайшоў!\nСпусцiўся iмператар у двор, падкрадваецца пацiхеньку да фрэйлiнаў, а тыя толькi тым i занятыя, што пацалункi лiчаць: гэта ж трэба, каб справа зладзiлася як належыць i свiнапас атрымаў роўна столькi, колькi прызначана, нi больш нi менш. Вось чаму нiхто не заўважыў iмператара, а ён прыўстаў на дыбачкi i глянуў.\n— Гэта што яшчэ такое? — сказаў ён, убачыўшы, што прынцэса цалуе свiнапаса, ды як стукне iх туфлем па галаве!\nЗдарылася гэта ў тую хвiлiну, калi свiнапас атрымаў свой восемдзесят шосты пацалунак.\n— Неrаus*! — у гневе сказаў iмператар i выштурхаў прынцэсу са свiнапасам за межы сваёй дзяржавы.\n* Вон! (ням.)\nСтаiць i плача прынцэса, свiнапас лаецца, а дождж так i палiвае.\n— Якая я гаротная! — галосiць прынцэса. — Хай бы я выйшла за цудоўнага прынца! Якая я няшчасная!\nА свiнапас зайшоў за дрэва, сцёр з твару чорную i бурую фарбу, скiнуў брудную вопратку — i вось перад ёй ужо прынц у царскiм адзеннi, ды такi прыгожы, што прынцэса мiжвольна зрабiла рэверанс.\n— Цяпер я пагарджаю табою! — сказаў ён. — Ты не захацела выйсцi за сумленнага прынца. Ты нiчога не зразумела нi ў салаўi, нi ў ружы, затое магла цалаваць за забаўкi свiнапаса. Так табе i трэба!\nЁн пайшоў да сябе ў каралеўства i зачынiў дзверы на засаўку. А прынцэсе толькi i заставалася стаяць ды спяваць:


Валанцёры запрашаюць у анлайн-лагер | zviazda.by\nХатняя старонка » Грамадства » Адукацыя » Валанцёры запрашаюць у анлайн-лагер\nАмаль 23 тысячы падлеткаў i маладых людзей плануюць працаўладкаваць гэтым летам органы па працы, занятасцi i сацыяльнай абароне.\n— Штогод мы праводзiм арганiзацыйную работу па аказаннi садзейнiчання ў працаўладкаваннi моладзi ў вольны ад вучобы час, — расказала падчас сутрэчы з журналiстамi ў Грамадскiм прэс-цэнтры Дома прэсы кансультант упраўлення палiтыкi занятасцi Мiнiстэрства працы i сацыяльнай абароны Жанна ШЧАМЯЛЁВА. — Заключаюцца дагаворы, вызначаюцца вiды работ i памер фiнансавання. У 2020 годзе моладзь пераважна будзе займацца азеляненнем i добраўпарадкаваннем тэрыторыi навучальных устаноў i ўстаноў сацыяльнай абароны, рамонтам вучэбнай мэблi, рэстаўрацыяй кнiжнага фонду, гэта значыць, тымi вiдамi работ, што дазволены заканадаўствам у пэўным узросце. Школьнiкi сярод працаўладкаваных займаюць 85 працэнтаў — гэта асноўны наш кантынгент. Таксама падзарабiць змогуць навучэнцы сярэднiх спецыяльных навучальных устаноў, прафтэхустаноў i ВНУ.\nНа гэтыя мэты было выдзелена амаль шэсць мiльёнаў рублёў, у тым лiку на зарплату для маладых людзей.\nНа сённяшнi дзень органамi па працы заключана 697 дагавораў з наймальнiкамi на працаўладкаванне моладзi. За студзень—май ужо амаль чатыры тысячы чалавек з лiку моладзi працавала ў вольны ад вучобы час.\nЧасовая занятасць моладзi арганiзуецца ва ўсiх рэгiёнах. Дарэчы, ёсць i тыя наймальнiкi, якiя гатовыя прыняць дзяцей на работу за свае сродкi — такое пажаданне выказала 131 арганiзацыя. У iх лiку «Белпошта», «Белсаюздрук», гандлёвыя арганiзацыi, лясгасы, аграгаспадаркi, ЖКГ i iншыя.\nДля таго каб працаўладкавацца, трэба звярнуцца ў тэрытарыяльную службу занятасцi: там хлопцам i дзяўчатам дапамогуць вызначыцца з выбарам работы на летнi перыяд.\nКiраўнiк Рэспублiканскага валанцёрскага цэнтра Наталля Апанчук паведамiла, што 6 лiпеня для дзяцей i моладзi запусцяць летнi анлайн-лагер. Гэта была iнiцыятыва самiх валанцёраў. У iм могуць прыняць удзел дзецi i падлеткi ва ўзросце ад 12 да 15 гадоў. Усяго запланаваны чатыры летнiя змены па 30 дзяцей у кожнай.\n«Гэта эксперыментальны праект, спадзяёмся, што налета ён будзе ўжо больш маштабны, — канстатавала Наталля Апанчук. — Над праграмай ужо працуюць восем валанцёраў. Астатнiх анлайн-важатых пачнуць набiраць з 8 чэрвеня. Найлепшыя будуць адабраны па вынiках сумоўя».\nРэгiстрацыя самiх школьнiкаў для ўдзелу ў змене стартуе пазней. Iнфармацыя з'явiцца на сайце цэнтра i яго старонках у сацсетках. Плануецца, што дзецi ў вызначаны час будуць заходзiць на платформу, кантактаваць з важатымi, абмяркоўваць якiя-небудзь тэмы, атрымлiваць ад iх заданнi. На працягу дня яны будуць iх выконваць, таксама падлеткi змогуць далучыцца да майстар-класаў i дыскусiйных клубаў.\nНаталля Апанчук паведамiла, што падчас летнiх канiкулаў ва ўсiх рэгiёнах будуць сфармiраваны валанцёрскiя атрады па прафiлактыцы каранавiруса. Зараз завяршаецца анлайн-праект #AntiCOVID-19, якi праходзiў пры падтрымцы ЮНIСЕФ. Рэспублiканскi валанцёрскi цэнтр навучыў 100 валанцёраў i 120 каардынатараў валанцёрскага руху, як правiльна i бяспечна арганiзоўваць работу валанцёраў у такi складаны час.\nПры ўмове спрыяльнай эпiдэмiялагiчнай сiтуацыi валанцёры плануюць удзельнiчаць у рэспублiканскiм свяце «Александрыя збiрае сяброў» i мiжнародным фестывалi мастацтваў «Славянскi базар у Вiцебску».\nТаксама моладзь працягне дапамагаць Чырвонаму Крыжу, тэрытарыяльным цэнтрам па працы i сацабароне, палiклiнiкам, а таксама адрасна — ветэранам, якiя маюць у гэтым патрэбу.\n4555 Урач — пра тое, як цяпер праяўляе сябе каранавірус


Вузкі рэмень V | вытворчасць і пастаўкі з Taiwan аптовы дыстрыб'ютар\nМы з\_'яўляемся тэхнічным Taiwan Вузкі рэмень V вытворца , завод , пастаўшчык і экспарцёр. У залежнасці ад стабільных інвестыцый, начальнік кампетэнтнасць і добрае пасляпродажным абслугоўванне, мы зрабілі нас адным з вядучых вытворцаў і экспарцёраў у гэтай галіне. Мы гарантуем якасць прадукцыі і канкурэнтаздольныя цэны і своечасовую дастаўку для Вас. Мы ўсталяванне доўгатэрміновых дзелавых з нашымі кліентамі. Калі вы зацікаўлены ў любой мадэлі нашай прадукцыі, калі ласка, будзьце вольныя звязацца з намі.\nмадэль - 3V, 5V, 8V\n1.Ацэнка высокай магутнасці\n3.Цепла- і маслостойкой\nDYNAFLEX®загорнутыя цяжкі-абавязак вузкія V-Рамяні выраблены ў адпаведнасці з RMA стандарты.Вузкі профіль дазваляе забяспечыць больш высокую магутнасць і магутнасць перадачы больш эфектыўна і вынікова, чым класічная V-рамяні.Паколькі адзін рэмень можа зрабіць тую ж нагрузку некалькіх класічных стужак,ваджэння месца, хутчэй за ўсё, захоўваюцца ў палове два-траціны.\nВузкі рэмень V вытворца і Вузкі рэмень V Пастаўшчык таксама завод аптавікі пастаўшчыка - больш за 16,555 пакупнікоў ва ўсім свеце bestindustrialbelt.com


Pawet: Аляксандра Нарбут з Ліды–акадэмік Берлінскай акадэміі навук\nАляксандра Нарбут з Ліды–акадэмік Берлінскай акадэміі навук\nКрыніца: Лаўрэш Л. Аляксандра Нарбут з Ліды – акадэмік Берлінскай акадэміі навук // ІІІ-я Няфёдаўскія чытанні. Вялікае Княства Літоўскае ў гісторыі культуры Беларусі. Мінск. 2009. Т.2. С.120-124.\nМіхаіл Балінскі ў сваёй працы "Даўняя Віленская акадэмія" пра Аляксандру Нарбут пісаў наступнае: "… У той час у Вільні кожны адукаваны месціч, кожны, хто меў адносіны да навукі, быў моцна ўсхваляваны навіной, якая толькі што разышлася па горадзе, што агульнавядомая сваімі талентамі і адукаванасцю высакародная літоўская панна Аляксандра Нарбутоўна , дачка подкаморага лідскага, была выбрана сябрам Акадэміі навук у Берліне на пасяджэнні 19 студзеня 1788 г., і патэнт на тое з рук прускага князя Генрыха атрымала. Усцешыла гэта шмат асоб і асабліва шматлікую радзіну. Некаторыя здзіўляліся гэтаму і лічылі гэта не жаночай справай, а ў некаторых, як гэта часта бывае ў свеце, гэты факт узбуджаў зайздрасць, калі не здзек" .\nУнікальны выпадак - жанчына-акадэмік у XVIII стагоддзі! І гэта жанчына - з Ліды!\nПошук інфармацыі ў літаратуры і інтэрнэт-бібліятэках дазволіў аднавіць некаторыя штрыхі біяграфіі нашай знакамітай зямлячкі са шляхецкага роду Нарбутаў.\nЯе бацька Тадэвуш Нарбут  (каля 1740 - ?) герба Трубы - падкаморы лідскага павета і каралеўскі шамбелян, сын Казіміра Юзафа Нарбута (каля 1700 - ?). Ад першага шлюбу ў Тадэвуша Нарбута каля 1760 г. нарадзіліся тры дачкі: Канстанцыя , Аляксандра  і Тэкля, ад другога шлюбу з Кацярынай Вяжэвіч - сын Войцех  (1762 - 1837), каралеўскі шамбелян, посол сейма 1788 г. ад Лідскага павета, і дачка Ганна. Хутчэй за ўсё, Тадэвуш Нарбут меў дом у Лідзе зямлю каля горада. У 1790 г. яму, паводле інфармацыі Ч. Малеўскага, у Лідскай парафіі належала Зарэчча (прыгарад Ліды), ваколіца Бельскія, Плясавічы, фальварак Сукурчы. Такім чынам, Аляксандра і Канстанцыя, хутчэй за ўсё, былі карэннымі лідзянкамі.\nАляксандра выйшла замуж за Станіслава Цясельскага (1750 - 1823) і вядомая таксама як Аляксандра Цясельская.\nПра яе сясцёр Канстанцыю і Аляксандру вядома, што яны выхоўваліся і атрымалі адукацыю ў Пулавах пры двары княгіні Ізабэлы Чартарыскай з Флемінгаў (1745 - 1835). У той час князь Адам Казімір Чартарыскі разам з жонкай стварыў у Пулавах сапраўдны асяродак навукі і мастацтва. Пры княжым двары жылі і працавалі мастакі Я. Норблін, З. Фогель, К. Войнякоўскі, Я. Рыхтар, пісьменнікі Ф. Княжнін, Я. Вароніч, Я. Нямцевіч, архітэктары Ч. Айгнер, Я. Хемпель, музыканты Вінцэнт і Францішак Лесловы. У палацы была выдатная бібліятэка, фінансаваліся навуковыя даследаванні у галіне філалогіі, літаратуры, гісторыі. Да навуковай працы прыцягваліся лепшыя навукоўцы Еўропы. Пры двары атрымлівала адукацыю і выхаванне таленавітая моладзь. Таму ў ХІХ ст. Пулавы зваліся "польскімі Афінамі". Вядома, што княгіня Ізабэла Чартарыская вельмі добра адносілася да сясцёр Нарбут.\nАляксандра Нарбут стала знакамітай актрысай, перакладчыцай і літаратарам. Яе прозвішча ёсць у спісе літаратараў Яна Савінскага . У "Гісторыі польскай літаратуры …" Фелікса Бенткоўскага  ёсць інфармацыя аб перакладзе п'есы дэ Жанліс "Зэлія, альбо шчырасць". Выхадныя дадзеныя гэтага перакладу наступныя: Zelia, czyli Szczerość (Zelia, albo Szczera; Zelia czyli Osobliwsze wychowanie). Kom. w 5 a. Narbutówna Al. (1790). Ładowski R. Warszawa, 1793.\nУдалося ўстанавіць некаторыя ролі і спектаклі, у якіх іграла Аляксандра. Гэта роля Тэлэзіі ў оперы з трох актаў "Маці Спартанка" Францішка Княжніна. У гэтай жа оперы ігралі таксама яе старэйшая сястра Канстанцыя Нарбут (па мужу - Дэмбоўская), якая таксама стала таленавітай і папулярнай актрысай і кампазітарам, і сама княгіня Ізабэла Чартарыская (у ролі Тэоны). Спектакль ставіўся ў тэатры Пулаў . У п'есе Ф. Княжніна "Паветраны шар, ці пулаўскія вечары" Аляксандра выконвала ролю Кліадоры, Канстанцыя - ролю Ірыс . Старэйшая сястра Аляксандры - Канстанцыя.\nЮ. Крашэўскі ў працы "Польшча пад час трох пазелаў, 1772 - 1799" пісаў аб прыездзе "панны Нарбутоўны (Аляксандры - Л.Л.) з княжной Радзівілавай" на сойм у Гродна . У зборніку Марыі і Уладзіслава Тамкевічаў "Даўняя Польшча ў анекдоце" ёсць нават анекдот пра Аляксандру: "У Чартарыскіх ў Пулавах пэўны час стала жыла панна Аляксандра Нарбутоўна. Была яна ўсімі паважаная і любімая, аднак князь Адам не мог ёй дараваць таго, што яна зашмат ужывала тытунь. Таму ён сказаў аб панне Аляксандры: "Калі б іншыя часткі цела ў нашай панны Аляксандры, так як нос, былі неўтаймаваныя, яка ж панна была бы!" \nАляксандра Нарбут - добра вядомая сваім сучаснікам і даследчыкам першай паловы ХІХ ст., але невядомая сучасным лідчанам жанчына-акадэмік, якая ўнесла свой уклад у дыялог культур. Мы маем яшчэ адзін факт у доказ неабвержнай ісціны, што Гродзеншчына - калыска талентаў.\n Alexandra Narbutówna (у Балінскага - з адным "t", у іншых крыніцах - з двумя).\n Balinski Michal. Dawna academia Wilenska. Petersburg, 1862. S.322.// Wszakże mało może zważano na, to cu czytał, bo właśnie wtenczas w Wilnie każdy światły mieszkaniec, albo majncy pretensya do nauki, mocno był zajęty osobliwa wiadomością, która tylko co rozeszła się w mieście, że znajoma wszystkim z talentów i nauki, zacna litewska panna, Alexandra Narbutówna, podkomozanka lidzka, wybrana została na towarzyszkę akademii nauk w Berlinie, na posiedzenia jej dnia 19 stycznia r. 1788, i patent na to z rak książecia Henryka pruskiego otrzymała. Pochlebiało to wielu osubom, a mianowicie całej licznej rodzinie, dziwiło niektórych jako nieoswojonych z tym rodzajem zaszczytu dla kobiet, a w innych nawet, jak to nieraz bywa na świecie, obudzalo uczucie jakiejś zazdrości, jeżeli nie szyderstwa.\n Genealogia potomków Sejmu Wielkiego// с sejm-wielki.pl:2318/sejmwielki?p=tadeusz;n=narbut+h.+zadora\n Genealogia potomków Sejmu Wielkiego // sejm-wielki.pl:2318/sejmwielki?p=konstancja;n=narbut+h.+zadora\n Genealogia potomków Sejmu Wielkiego // sejm-wielki.pl:2318/sejmwielki?p=aleksandra;n=narbut+h.+zadora\n Genealogia potomków Sejmu Wielkiego // sejm-wielki.pl:2318/sejmwielki?p=wojciech;n=narbutt+h.+zadora\n Jan Sowiński. O Uczonych Polkach. Warszawa, Krzemieniec i N. Gluncksber, 1821.\n Fielix Bentkowski. Historya literatury polskiej w spisie dziel drukiem ogloszonych. Warz. i Wilnia, 1814 S. 566.\n Dzeila Franciszka Dyonizego Kniaznina. T. IV., Warsz., 1828. S.5.\n Dzeila Franciszka Dyonizego Kniaznina. T. III., Warsz., 1837. S.7\n Józef Ignacy Kraszewski. Polska w czasie trzech rozbiorow, 1772-1799: studya do historyi ducha i obyczaju Warszawa, Nakl. Gebethnera i Wolffa, 1903. T. 3. 1791-1799, S.308.// … panna Narbuttówna, która przybyła z księżną Radziwiłłówą, i wiele innych. Mnóstwo panien szukało mężów na tych ryinach. Było to chwiła, gdy z Francyi przybyły mody greckie, - suknie przezroczyste, podinane, wdziewane bez koszuli, obnażone nóżki …\n Maria Tomkiewiczowa, Władysław Tomkiewicz. Dawna Polska w anegdocie. Warszawa, 1968. S.287-288. // U Czartoryskich w Puławach przez pewien czas przebywała w charakterze rezydentiki panna Aleksandra Narbuttówna. Była ona przez wszystkich szanowana i lubiana, jednakże książę Adam nie mógł jej datować tego, że ustawicznie zażywała tabakę. Toteż mawiał on o pannie Aleksandrze:\n- Zęby inne członki u naszej panny Aleksandry tak jak nos były niewstrzemięźliwe, co by to za panna była!"


Pawet: Міхаіл Клеафас Агінскі ў сучаснай беларускай гістарыяграфіі\nМіхаіл Клеафас Агінскі ў сучаснай беларускай гістарыяграфіі\nКрыніца: Марозава С. Міхаіл Клеафас Агінскі ў сучаснай беларускай гістарыяграфіі / С. Марозава // Kunigaiksciu Oginskiu kulturine, politine veikla: praeities atspindziai, ateities perspektyvos: VII tarptautines mokslines konferencijos pranesimu tezes. - Vilnius: Vilniaus pedagoginio universiteto leidykla, 2011. - P. 58 - 59.\nПостаці Міхаіла Клеафаса Агінскага прысвечана значная літаратура, выдадзеная на працягу XIX - пачатку XXI ст. у Францыі, Польшчы, Англіі, Расіі, Літве i іншых краінах. Свой уклад у вывучэнне яго дзейнасці i папулярызацыю яго спадчыны ўносяць даследчыкі Рэспублікі Беларусь. Узмоцненая i ўстойлівая цікавасць да "агінскай" праблематыкі з явілася ў нашай краіне ў сярэдзіне 1990-х гадоў i не згасае да сённяшняга дня. Ранейшая беларуская гістарыяграфія гэту знакавую асобу, як правіла, ігнаравала, бо тая не ўпісвалася ў марксісцка-ленінскую парадзігму мінулага з яе класавым падыходам.\nПачалі з выдання крыніц, якія выйшлі з-пад пяра самога М.К.Агінскага. У 1995 г. у перакладзе на беларускую мову выйшлі складовыя часткі знакамітага "плана Агінскага" па адраджэнню Вялікага княства Літоўскага: "Праект указа аб арганізацыі заходніх губерняў" i яго "Памятныя запіскі" на імя імператара Аляксандра I ад 15 мая i 1 снежня 1811 г. 3 ix з'яўленнем (у скароце) у дапаможніку А.Лукашэвіча "Беларусь напярэдадні i ў час вайны 1812 г." "план Агінскага" прапісаўся на старонках навейшай універсітэцкай вучэбнай літаратуры. Была таксама надрукавана "Мая біяграфія з дзяцінства па 1788 г.".\nНа мяжы XX - XXI ст. вывучэннем жыццёвага шляху палітыка займаліся А. Грыцкевіч, Я. Ліс, Я.Анішчанка, С. Верамейчык, Т. Кляшчанок, П. Краўчанка i інш. Шмат матэрыялаў пра яго друкуецца ў беларускай прэсе, асабліва ў сувязі з юбілейнымі датамі.\nЗразумела, нашых даследчыкаў цікавіць найперш тое, што звязвае М.К.Агінскага з Беларуссю. Кожны з ix, як правіла, звяртаецца да тых ці іншых аспектаў яго дзейнасці ў кантэксце свайго праблемнага поля. A. Грыцкевіч, A. Ерашэвіч, A. Лукашэвіч,\nВ. Швед бачаць ва ўплывовым графе найперш барацьбіта за ўзнаўленне страчанай дзяржаўнасці. У.Снапкоўскі разглядае яго дыпламатыю ў кантэксце гісторыі знешняй палітыкі Беларусі. Уклад Агінскага-кампазітара ў развіццё музычнай культуры Беларусі даследуе С.Немагай. Сядзіба i палацава-паркавы комплекс Залессе, пераўтвораны магнатам у культурны асяродак еўрапейскага значэння, - прадмет даследавання С. Верамейчыка, Л.Рогач i інш.\nНамаганнямі даследчыкаў i папулярызатараў навукі ў апошнія 10-15 гадоў веды пра М.К.Агінскага ў беларускім грамадстве выйшлі за межы яго ранейшага ўспрыймання толькі як аўтара "Паланэза". Гэтыя веды распаўсюджваюць энцыклапедычныя выданні, абагульняючыя працы i вучэбныя кнігі, сродкі масавай інфармацыі.\nАле ў нашым асэнсаванні гэтай неардзінарнай постаці пакуль пераважае навукова-папулярная літаратура. Грунтоўнае манаграфічнае даследаванне на тэму "Міхаіл Клеафас Агінскі i Беларусь" пакуль адсутнічае. Несумненную цікавасць уяўляе распрацоўка сюжэтаў пра яго пазіцыю на гродзенскім сейме 1793 г., яго ролю ў паўстанні 1794 г. на беларускіх землях i інш.\nВучонымі далека не вычарпаны раскіданы па краінах i дакументасховішчах корпус архіўных крыніц аб М.К.Агінскім, выяўленне i публікацыя якіх з'яўляецца актуальнай задачай не толькі беларускай гістарычнай навукі. Наспела патрэба выдання яго мемуараў у беларускамоўным перакладзе. Уяўленне пра яго эпоху, падзеі асабістага жыцця, акружэнне тады перастануць быць набыткам толькі вузкага кола навукоўцаў.


Кувиклы. Народные инструменты\nРожок | Жалейка | Свирель | Кувиклы | Варган\nКувиклы (кугиклы) — русская разновидность многоствольчатой флейты, известной науке под названием «флейта Пана». Инструмент этот распространён в разных частях, у каждого народа для него свои названия : у грузин это ларчеми (соинари), в Литве — скучудай, в Молдавии и Румынии — най или мускал, у латино-американских индейцев — сампоньо, английские флейты Пана — panpipes или pan-flute.


Каталіцкі Веснік » Як атрымаць поўны адпуст у гэтыя дні?Каталіцкі Веснік » Print\nPosted By catholic_admin On 01.11.2019 @ 10:13 In Усе навіны,Цікава ведаць | Comments Disabled\nВа ўрачыстасць Усіх Святых (1 лістапада) і ўспамін усіх памерлых вернікаў (2 лістапада) можна атрымаць поўны адпуст і ахвяраваць яго душы, якія пакутуюць у чыстцы.\nДля гэтага трэба прыняць удзел у святой Імшы, быць у стане асвячальнай ласкі і прыняць Святую Камунію, памаліцца «Ойча наш» і «Веру ў Бога», а таксама памаліцца ў намерах Святога Айца. Адпуст можна ахвяраваць за душу аднаго памерлага: адзін дзень — адзін адпуст.\nЗ 1 па 8 лістапада можна атрымаць поўны адпуст за наведванне могілак, выканаўшы таксама вышэй апісаныя ўмовы. У іншыя дні на працягу года за наведванне могілак і малітву можна атрымаць частковы адпуст, а падчас актавы — поўны.\nАдпуст ці індульгенцыя — гэта поўнае ці частковае зняцце часовага пакарання за грахі.\nІндульгенцыі або прабачэнне, што дорацца Касцёлам у сілу заслуг Хрыста і ўсіх святых, залежаць ад шматлікіх дзей, якія прапануецца ажыццяўляць хрысціяніну. Індульгенцыю можна атрымаць, напрыклад, чытаючы асаблівыя малітвы, наведваючы некаторыя месцы паломніцтва, молячыся ў намерах Папы, робячы справы міласэрнасці, наведваючы могілак і т. Д. Усе ўмовы індульгенцыяў строга абумоўленыя і вызначаць іх можа толькі Папа Рымскі, або, часам, кіруючы біскуп.\nДля атрымання адпусту неабходна быць свабодным ад усіх цяжкіх грахоў, атрымаўшы дараванне ў сакрамэнце пакаяння, мець шчыры намер атрымаць індульгенцыю і выканаць усе неабходныя прадпісанні.\nІндульгенцыі бываюць поўныя і частковыя. Пры атрыманні поўнай індульгенцыі прабачаецца ўсё часовае пакаранне. Пры атрыманні частковай індульгенцыі — яго частка.\nКаб атрымаць поўны адпуст, павінна быць адсутнасць прывязаннасці да граху. Гэта ўмова важная і азначае, што вернік, які жадае атрымаць адпуст, шчыра прагне не мець нічога супольнага з грахом, гэта значыць патрэбна ўзбудзіць у сабе намер адрачыся ад граху.\nURL to article: https://catholicnews.by/yak-atry-mats-pou-ny-adpust-u-ge-ty-ya-dni/


Гарады ў БССР[правіць | правіць зыходнік]\nГарады ў Рэспубліцы Беларусь[правіць | правіць зыходнік]\nКарта размяшчэння гарадоў Беларусі[правіць | правіць зыходнік]\n— ад 500 000 да 999 999 — ад 10 000 да 19 999\n— ад 200 000 да 499 999 — ад 5 000 да 9 999\n— ад 100 000 да 199 999 — ад 2 000 да 4 999\n— ад 50 000 да 99 999 — 1 999 і менш\nСпіс гарадоў Беларусі[правіць | правіць зыходнік]\n↑ Закон Белорусской ССР от 14 ноября 1939 года «О принятии Западной Белоруссии в состав Белорусской Советской Социалистической Республики»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ Постановление Президиума Верховного Совета Белорусской ССР «Об образовании Барановичской, Белостокской, Брестской, Вилейской и Пинской областей в составе Белорусской ССР»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 24 жніўня 2011.\n↑ Договор от 10 октября 1939 года о передаче Литовской Республике города Вильно и Виленской области и о взаимопомощи между Советским Союзом и Литвой(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 5,00 5,01 5,02 5,03 5,04 5,05 5,06 5,07 5,08 5,09 5,10 5,11 5,12 5,13 5,14 5,15 5,16 5,17 5,18 Указ Президиума Верховного Совета БССР от 15 января 1940 года «Об образовании районов в Барановичской, Белостокской, Брестской, Вилейской и Пинской областях Белорусской ССР»(нявызн.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 20 кастрычніка 2010.\n↑ Закон СССР от 3 августа 1940 года «О принятии Литовской Советской Социалистической Республики в Союз Советских Социалистических Республик»(нявызн.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 16 кастрычніка 2010.\n↑ Указ Президиума Верховного Совета БССР «О выделении города Молодечно в самостоятельную административно-территориальную единицу областного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ Указ Президиума Верховного Совета СССР от 20 сентября 1944 года «Об образовании Бобруйской, Гродненской и Полоцкой областей в составе Белорусской ССР»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 14,0 14,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «Об отнесении города Минска к городам республиканского подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 15,0 15,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Толочин Толочинского района Витебской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 16,0 16,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Мосты Мостовского района Гродненской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 17,0 17,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Марьина Горка Пуховичского района Минской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 19,0 19,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Щучин Щучинского района Гродненской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 22,0 22,1 Указ Президиума ВС БССР от 14.12.1963 о преобразовании рабочего посёлка Полоцкий в город и присвоении ему наименование Новополоцк(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 23,0 23,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «Об отнесении городского посёлка Ивацевичи к категории городов районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 25,0 25,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Дрогичинского района Брестской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 26,0 26,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Хойники Хойникского района Гомельской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 27,0 27,1 27,2 27,3 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городских посёлков Березино, Любань и Смолевичи Минской области в города районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 28,0 28,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Новолукомль в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 29,0 29,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании рабочего посёлка Белоозёрск Берёзовского района в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 30,0 30,1 30,2 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городских посёлков Жабинка Жабинковского района и Малорита Малоритского района Брестской области в города районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 31,0 31,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Ивановского района Брестской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 32,0 32,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Ельского района Гомельской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 33,0 33,1 33,2 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городских посёлков Наровлянского района и Чечерск Чечерского района Гомельской области в города районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 34,0 34,1 34,2 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городских посёлков Житковичи Житковичского района и Василевичи Речицкого района Гомельской области в города районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 35,0 35,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании городского посёлка Буда-Кошелёво в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 36,0 36,1 Указ Президиума Верховного Совета БССР «О преобразовании рабочего посёлка Барань Витебской области в город районного подчинения»(руск.) . ru.wikisource.org. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011.\n↑ 37,0 37,1 Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 7 января 1972 года «О преобразовании городского поселка Миоры Миорского района Витебской области в город районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ 38,0 38,1 Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 6 декабря 1973 года «О преобразовании городского поселка Ганцевичи Ганцевичского района Брестской области в город районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ 42,0 42,1 Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 24 июня 1983 года «Об отнесении городского посёлка Брестской области к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ 43,0 43,1 Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 29 апреля 1984 года «Об отнесении городского посёлка Копыль Минской области к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 14 августа 1985 года «Об отнесении городского посёлка Заславль Минского района Минской области к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 26 января 1987 года № 1300-XI «Об отнесении города районного подчинения Заславля Минского района Минской области к категории городов областного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ 46,0 46,1 Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 21 сентября 1990 года № 276-XII «Об отнесении городского посёлка Дятлово Дятловского района Гродненской области к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ 47,0 47,1 Указ Президиума Верховного Совета Белорусской ССР от 21 сентября 1990 года № 277-XII «Об отнесении городского посёлка Берёзовка Лидского района Гродненской области к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 2 верасня 2010.\n↑ 48,0 48,1 Указ Президиума Верховного Совета Республики Беларусь от 7 мая 1991 года № 768-XII «Об отнесении городского посёлка Крупки Крупского района Минской области к категории городов районного подчинения»(нявызн.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 10 чэрвеня 2010.\n↑ 49,0 49,1 49,2 49,3 Закон Республики Беларусь от 5 мая 1998 года № 154-З «Об административно-территориальном делении и порядке решения вопросов административно-территориального устройства Республики Беларусь»(нявызн.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь. Праверана 3 чэрвеня 2010.\n↑ 50,0 50,1 50,2 Закон Республики Беларусь от 20 февраля 1991 года № 617-XII «О местном управлении и самоуправлении»(нявызн.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь. Праверана 3 чэрвеня 2010.\n↑ 62,0 62,1 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 28 мая 1998 года № 844 «Об отнесении городского посёлка Логойск к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 1 кастрычніка 2010.\n↑ 63,0 63,1 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 18 ноября 1998 года № 1772 «Об отнесении городского посёлка Мядель к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 1 кастрычніка 2010.\n↑ 64,0 64,1 64,2 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 10 марта 1999 г. «Об отнесении городских поселков Узда Узденского района и Фаниполь Дзержинского района Минской области к категории городов районного подчинения»(нявызн.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь. Праверана 19 мая 2010.\n↑ 65,0 65,1 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 12 января 2000 года «Об отнесении городского посёлка Ивье Гродненской области к категории городов районного подчинения»(нявызн.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь. Праверана 3 чэрвеня 2010.\n↑ 66,0 66,1 66,2 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 11 сентября 2000 года № 1408 «Об отнесении городских посёлков Свислочь и Кличев к категории городов районного подчинения»(руск.) . Bankzakonov.com. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 1 кастрычніка 2010.\n↑ 67,0 67,1 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 4 июня 2001 г. «Об отнесении городского посёлка Кировск Могилевской области к категории городов районного подчинения»(нявызн.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь. Праверана 3 чэрвеня 2010.\n↑ 68,0 68,1 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 3 августа 2004 года«Об отнесении г.п. Туров к категории городов районного подчинения»(нявызн.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь. Праверана 3 чэрвеня 2010.\n↑ 69,0 69,1 Постановление Совета Министров Республики Беларусь от 29 июля 2005 года «Об отнесении рабочего поселка Микашевичи к категории городов районного подчинения»(нявызн.) . Национальный правовой Интернет-портал Республики Беларусь. Праверана 3 чэрвеня 2010.\n↑ 76,0 76,1 76,2 Советы депутатов базового уровня(нявызн.) . Брестский областной исполнительный комитет. Архівавана з першакрыніцы 26 жніўня 2011. Праверана 3 чэрвеня 2010.\n↑ Гл. артыкул 20 Канстытуцыі Рэспублікі Беларусь, а таксама артыкул 4 Закона Республики Беларусь от 5 мая 1998 года № 154-З\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Гарады_Беларусі&oldid=4010767"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 08:49, 15 студзеня 2022.


Сёння стане вядома, хто прадставіць Беларусь на дзіцячым "Еўрабачанні-2019"\nУжо сёння Беларусь пачуе голас, які прадставіць нашу краіну на дзіцячым "Еўрабачанні-2019". Пераможца будуць выбіраць тэлегледачы і прафесійнае журы. Арганізавала нацыянальны адбор Белтэлерадыёкампанія - адзіны ў нашай краіне член Еўрапейскага Вяшчальнага Саюза. А галоўны здымачны павільён медыяхолдынга ўжо гатовы да вялікага шоу.\nШто мы не ўбачым у вячэрняй трансляцыі - закуліссе падрыхтоўкі гала-канцэрта ў рэпартажы Дар'і Тарасавай. Рэпетыцыя ў рэжыме прамога эфіру. Без прыпынкаў і права на памылку. У студыі "600 метраў" сёння рыхтуюцца да выніковага шоу нацыянальнага адбору на дзіцячае "Еўрабачанне-2019". На генпрагоне вакалісты праспяваюць у сцэнічных касцюмах і з грымам.\nПрыгожую карцінку песеннага шоу ствараюць каля 200 светлавых прыбораў. Кампазіцыю сцэны ўпрыгожаць тры святлодыёдныя аркі. Сімвалізуюць яны сонца і яго промні. Убачым таксама подыумы, якія дазволяць артыстам узаемадзейнічаць з танцпляцоўкай. Цэнтральная пазіцыя за святлодыёдным экранам, які ахоплівае ўвесь перыметр студыі.\nПадтрымаць фаварытаў першая кнопка запрашае ў сваім "Інстаграме". Белтэлерадыёкампанія стварыла маску спецыяльна для фіналу нацыянальнага адбору. Прымерыць стылізаваныя сэрцы ў колерах нацыянальнага флага і воблака з лагатыпам дзіцячага "Еўрабачання" зможа кожны падпісчык афіцыйнага акаўнта "Беларусь 1".\nПадтрымліваць фіналістаў падчас прамога эфіру будуць вядучыя шоу - стэндап-комік Андрэй Макаёнак і Хелена Мерааі, прадстаўніца Беларусі на дзіцячым "Еўрабачанні-2017" у Грузіі.\nСачыць за конкурсам гледачы могуць анлайн на афіцыйным сайце Белтэлерадыёкампаніі tvr.by. Таксама ў 22 гадзіны трансляцыю гала-канцэрта пачнуць тэлеканалы "Беларусь 1" і "Беларусь 24". Імя пераможца нацыянальнага адбору даведаемся ўжо апоўначы.\nУ ЗША сёння асноўны дзень прэзідэнцкіх выбараў\nСпартыўны год у Беларусі чацвёрты раз адкрывае Калядны міжнародны турнір аматараў хакея на прыз Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь.\nУ Палацы Рэспублікі праходзіць канцэрт Нані Брэгвадзэ і Вахтанга Кікабідзэ "З Грузіі з любоўю"\nАдборачны тур "Славянскага базару" прайшоў у Магілёве


Віншаванні са святам! — Воложин. Працоўная слава. Новости Воложина и Воложинского района\n31.12.2010 21.08.2019 admin1089Комментарии on Віншаванні са святам!\nШаноўныя жыхары Валожыншчыны!\nНяма на свеце больш радаснага, вясёлага і доўгачаканага свята, чым Новы год. У ім – нараджэнне мар, у ім – яднанне і вера. За некалькі гадзін да яго наступлення мы быццам зноў перажываем усё тое, што адбылося з намі ў адыходзячым годзе.\n2010 год быў насычаным разнастайнымі падзеямі, быў удалым і адначасова напружаным. Развітваючыся з ім, хочацца выказаць сардэчную ўдзячнасць вам, дарагія валожынцы, за плённую працу на карысць нашай дзяржавы. Жыхары раёна дастойна жылі і працавалі ў адыходзячым годзе. Нам ёсць чым ганарыцца. Дасягненні ў вытворчасці, сельскай гаспадарцы, сацыяльным і бытавым абслугоўванні насельніцтва, адукацыі і культуры пераконваюць у гэтым. Дасылаем словы шчырай удзячнасці ўсім, хто плённа шчыраваў дзеля таго, каб родны Валожынскі край заставаўся такім жа прыгожым, утульным і гасцінным кутком Беларусі.\nДарагія сябры! Напярэдадні Новага года ад шчырага сэрца жадаем вам усяго таго, што заўжды жадаюць самым блізкім людзям, – шчасця, здароўя, узаемаразумення, стабільнасці і сямейнага дабрабыту.\nПрыміце сардэчныя віншаванні з надыходзячым 2011 годам і Ражаством Хрыстовым! Няхай гэтыя святы, поўныя радасці і самых светлых надзей наблізяць і аб’яднаюць нас, раскрыюць сэрцы насустрач дабру і міласэрнасці, падкрэсляць сэнс самых галоўных каштоўнасцей – забеспячэнне росквіту Айчыны, міру і згоды на роднай зямлі, дадуць сілы і натхненне для добрых спраў. Няхай Новы год і Ражаство Хрыстова прынясуць у нашы дамы дабрабыт і ўтульнасць, моцнае здароўе і добры настрой, узаемаразуменне і спакой. З Новым годам! З Ражаством!\nДэпутаты Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу Рэспублікі Беларусь Іван БАГАТКА, Уладзімір СІНЯКОЎ.


07 чэрвень 2017, 13:42\nКіраўнік МЗС Літвы Лінас Лінкявічус\nПаводле delfi.lt, Лінкявічус такім чынам пракамэнтаваў выклік амбасадара Літвы Андруса Пулокаса ў МЗС Беларусі для тлумачэньняў з нагоды нядаўняга выказваньня прэзыдэнта Літвы Далі Грыбаўскайце.\n«Мы заўсёды памятаем пра тое, што гэта наш сусед, што мы з гэтым суседам і гандлюем, і супрацоўнічаем, і партнэрства ў гэтым сэнсе вельмі важнае. Аднак ёсьць аспэкты, якія заслугоўваюць камэнтараў. Мы не можам не зьвяртаць увагі на гэта. Наколькі мне вядома, прэзыдэнт выказала свой погляд з нагоды манэўраў, якія арганізуюцца Расеяй у апошні час і ў якія Беларусь вельмі інтэграваная, яе тэрыторыя выкарыстоўваецца для дысьлякацыі вялікіх магутнасьцяў», — сказаў Лінкявічус.\n5 чэрвеня ў інтэрвію тэлекампаніі LRT перад сваім візытам у Эстонію Грыбаўскайце сказала: «Эстонія, як і Латвія ці Польшча, нам вельмі важная, бо гэты рэгіён — гэта ўсходняе памежжа NATO, таму выклікі і пагрозы — тыя самыя. Гэта знаходжаньне на ўсход ад нас Расеі і Беларусі. Вядома, і мілітарызацыя, якую мы бачым у Калінінградзе, выкарыстаньне тэрыторыі Беларусі для розных экспэрымэнтаў і небясьпечных гульняў, скіраваных супраць Захаду. Сярод іх — і будучыя вайсковыя манэўры», — адзначыла Грыбаўскайтэ.\nУ сваёй заяве МЗС Беларусі адзначыла, што «выкарыстаная прэзыдэнтам Літвы лексыка, уключаючы словы „агрэсіўныя гульні“, зьяўляецца абразай для нашай краіны, якая вядзе міралюбівую палітыку і ўносіць рэальны і агульнапрызнаны ўклад у справу ўмацаваньня бясьпекі нашага рэгіёну».


83% 5 000 963\nAlex Sasha 2 години таму\nКриминал NR-1 Дзень таму\nVanel Sadgam 3 дні таму\nMarcos 3 дні таму\nРуслан Калиев 3 дні таму\nИлья Крылов 3 дні таму\nЛена Беляева 4 дні таму\nВаня Думанський 5 дзён таму\nElement Grom Quba 5 дзён таму\nZef Fox 5 дзён таму\nFinancier ! 7 дзён таму\nAdam Beatmarkt 7 дзён таму\nАккаунт Удалён 9 дзён таму\nSerhio na teme 9 дзён таму\nНаталия Белоцерковская 10 дзён таму\nTravoltov Official 11 дзён таму\nZosia Solarz 12 дзён таму\nTim Farmer 12 дзён таму\nНаталья Овечкина 12 дзён таму\nRasul Karimov 12 дзён таму\nBlackCatCrew 13 дзён таму\nEugene 13 дзён таму\nЮра 13 дзён таму\nАндрей Тяско 13 дзён таму\nДенис Батькович 13 дзён таму\nВладислав Песчанский 15 дзён таму\nAndrei Barac 15 дзён таму\nДавним h2o, lived, были 15 дзён таму\ndetrinitator 15 дзён таму\nАлександр Чистяков 15 дзён таму\nЖАРАСЫНДА ОЙБОЙ 16 дзён таму\nSamael Pritecci 16 дзён таму\nФилипп Кузьмин 16 дзён таму\nyung t1mti 16 дзён таму\nNickolay K. 16 дзён таму\nБогдан Бояновський 16 дзён таму\nVladimir fly 17 дзён таму\ntamtut tamtut 17 дзён таму\nАлексей Господинов 17 дзён таму\nИгорь войтенко 17 дзён таму\nRoman Panevschi 18 дзён таму\nAleksey Vorotynsev 18 дзён таму\nginger cat life 18 дзён таму\nБогдан Иванов 18 дзён таму\nСвободный конал 18 дзён таму\nСтанислав Луговий 18 дзён таму\nАня Кухмар 19 дзён таму\nДмитрий Галушкин 19 дзён таму\nПавел Бринаев 19 дзён таму\nДмитрий Сергеев 19 дзён таму\nTurgunbaev 19 дзён таму\nТимофей Шуренков 20 дзён таму\nAdekvat Live 20 дзён таму\nBoogorik 20 дзён таму\nRuslan Ruslanov 20 дзён таму\nGanik Rus 20 дзён таму\nИван Козорез 20 дзён таму\nTolik PRO 20 дзён таму\nPashkinator An 20 дзён таму\nMariannka 20 дзён таму\nВ'ячеслав Ісаєв 20 дзён таму\nvoodoo doll 20 дзён таму\nвсе свои 20 дзён таму\nСашка EKB 20 дзён таму\nIlay Mort'ye 20 дзён таму\nСемён Семёнович 20 дзён таму\nruslan notbadman 21 дзень таму\nГенерал Альбинку драл 21 дзень таму\nвіктор сеник 21 дзень таму\nRomāns Lazuko 21 дзень таму\nЖуравлёв Вячеслав 21 дзень таму\nunnormal 87 21 дзень таму\nЧе думаешь? 21 дзень таму\nBobby Myxa 21 дзень таму\nНиколай Барабанов 21 дзень таму\nАлексей Сазин 21 дзень таму\nAgro Brothers 22 дні таму\nДенис Джус 22 дні таму\nMr. Black 22 дні таму\nGordei Gordievskii 22 дні таму\nLevan _M 22 дні таму\nPANKER 1700 22 дні таму\nVirtual Fm 22 дні таму\nGLIT JET 22 дні таму\nMarina Verzilina 22 дні таму


5 сакавіка 1985(1985-03-05) (35 гадоў)\n↑ Stanislau Shcharbachenia Праверана 7 студзеня 2020.\n↑ Stanislav Shcherbachenya Праверана 31 студзеня 2020.\nАпошнія змены 14 студзеня 2019 а 16:47


Стужка навiн | Навіны Беларусі | Беларускія навіны | Беларусь - афіцыйныя навіны | Мінск | БелТА Старонка 5\n"Мы былі і будзем разам". Лукашэнка адказаў тым, хто папракае Беларусь у падтрымцы Расіі "Нас сёння папракаюць, што мы адзіная краіна ў свеце, якая падтрымлівае Расію ў яе барацьбе супраць нацызму. Мы падтрымлівалі і будзем падтрымліваць Расію", - падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\nЛукашэнка заклікаў моладзь прымаць эстафету па ўвекавечанні памяці аб подзвігах і героях вайны "Сёння тут, на месцы лёсавызначальных баёў, мы ўспамінаем усе бітвы, з якіх склалася Вялікая Перамога. Вымпеламі "За мужнасць і стойкасць у гады Вялікай Айчыннай вайны", якія вы бачыце перад сабой, адзначаны 27 населеных пунктаў Беларусі", - сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nЛукашэнка: лёсавызначальная дата 3 ліпеня назаўсёды ўпісана ў каляндар галоўных дзяржаўных свят Аб гэтым Прэзідэнт Беларусі Аляксандр Лукашэнка заявіў на цырымоніі ўскладання вянка ў мемарыяльным комплексе "Курган Славы".\nКачанава: толькі ў свабоднай суверэннай краіне людзі могуць нармальна жыць і развівацца "Толькі ў свабоднай суверэннай краіне людзі могуць нармальна жыць, развівацца, развіваць сваю краіну, працаваць, вучыцца. У гэтым няма ніякага сумнення. Таму, вядома, вельмі важна, каб краіна была суверэннай, незалежнай і мела ўсе магчымасці для свайго далейшага развіцця", - падкрэсліла Наталля Качанава.\n3 ліпеня - Дзень Незалежнасці Рэспублікі Беларусь У гэтым годзе святочныя мерапрыемствы ў Дзень Незалежнасці па традыцыі пройдуць па ўсёй краіне. У Мінску 3 ліпеня пройдзе мноства мерапрыемстваў, у якіх змогуць прыняць удзел жыхары і госці сталіцы.\n"Сіла беларусаў у праўдзе, адзінстве і патрыятызме". Лукашэнка павіншаваў суайчыннікаў з Днём Незалежнасці "Тры дзесяцігоддзі беларусы паспяхова будуюць уласную суверэнную дзяржаву. Нас натхняюць прыклад гераічных продкаў, шматвяковая гісторыя, багатая культура і разуменне таго, што магчымасць свабодна распараджацца сваім лёсам - найвышэйшая каштоўнасць для любога народа", - гаворыцца ў віншаванні.\nСергяенка: беларусы сталі самадастатковай нацыяй Ён адзначыў, што новыя пагрозы фарміруюць і новыя задачы, якім краіна паспяхова процістаіць. "Выстаім!" - упэўнены Ігар Сергяенка.\nЛукашэнка: пакуль мы ганарымся сваёй гісторыяй, народам і краінай, мы свабодны Прэзідэнт падкрэсліў, што беларусы, нягледзячы ні на што, прадаўжаюць будаваць сваю дзяржаву так, як рабілі іх продкі, - з клопатам пра людзей, павагай да іншых народаў, гатоўнасцю абараняць праўду і справядлівасць.\nЛукашэнка: яшчэ раз паўтараю: мы не імкнёмся ваяваць ва Украіне "Нас па-ранейшаму спрабуюць уцягнуць у вайну ва Украіне. Мэта адна - адным махам разабрацца і з Расіяй, і з Беларуссю. Яны нібыта перажываюць, заяўляюць з Украіны, што не хацелі б, каб беларускія войскі ўварваліся праз паўночную граніцу ва Украіну", - падкрэсліў Аляксандр Лукашэнка.\n"Вы сапраўдныя нашчадкі пераможцаў". Выступленне Лукашэнкі на ўрачыстым сходзе да Дня Незалежнасці Беларусі Свяшчэнная для беларусаў дата 3 ліпеня - гэта нацыянальны сімвал народнага адзінства і перамогі ў барацьбе за сваю свабоду. Перамогі, якая стала вянцом усіх здзяйсненняў шматвяковай гісторыі роднай зямлі.\nЛукашэнка ветэранам: вы наша апора і арыенцір у будучыню Звяртаючыся да ветэранаў і воінаў тылу, кіраўнік дзяржавы падкрэсліў: "Мы ведаем, што абавязаны вам усім, што ў нас ёсць. Жыццём, свабодай, незалежнасцю. Вы наша апора і арыенцір у будучыню. Гэта на вашых плячах выстаяла і адрадзілася родная зямля".\nЛукашэнка: тры дні таму Украіна спрабавала атакаваць Беларусь, але мы здолелі перахапіць усе ракеты "Нас правакуюць. Павінен вам далажыць: тры дні таму, можа, крыху больш, з тэрыторыі Украіны спрабавалі нанесці ўдар па ваенных аб'ектах на тэрыторыі Беларусі. Але, дзякуй богу, проціпаветранымі комплексамі "Панцыр" удалося перахапіць усе ракеты, якія былі пушчаны Узброенымі сіламі Украіны", - сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nЛукашэнка: беларусам не давядзецца эканоміць на вадзе і паліве, як у Еўрасаюзе Беларускі лідар падкрэсліў, што Дзень Незалежнасці - гэта памяць аб самым галоўным гістарычным уроку. Гэта дата не проста вяртае да падзей Вялікай Айчыннай вайны, але і вучыць цаніць тое, што зроблена пасля Перамогі.\nЛукашэнка: успаміны пра вайну былі нашай ціхай сумнай памяццю, а цяпер стануць набатам! "Пакуль у краінах, якія Савецкая армія вызваляла ад фашызму, разбураюць магілы нашых дзядоў і прадзедаў, тут, на беларускай зямлі, мы будзем будаваць новую Беларусь, падымаць архівы і аднаўляць гісторыю кожнага воіна, кожнай бязвіннай мірнай ахвяры", - сказаў Аляксандр Лукашэнка.\nЛукашэнка: беларускі народ сёння робіць правільны выбар "Сёння я хачу перш за ўсё падзякаваць нашаму беларускаму народу. Народу, які глядзіць на нікчэмныя спробы сучасных калабарацыяністаў перапісаць гісторыю Вялікай Айчыннай вайны і робіць, наш беларускі народ, як заўсёды, правільны выбар", - сказаў Аляксандр Лукашэнка.


На сяброўства дрэнна ўплываюць доўгія расстанні. Яно патрабуе сустрэчаў. Таму сябры суполкі сустракаюцца прынамсі раз на месяц. Удзел у штомесячных сустрэчах абавязковы (ад выканання гэтага абавязку, як і іншых, можна быць вызваленым па ўважлівых прычынах).\nСупольная малітва — цудоўны спосаб глыбейшага пазнання адзін аднаго, дасягнення адзінства душаў, усведамлення прысутнасці Хрыста ў супольнасці. Аднак яна не здзейсніць усяго гэтага, калі — дастаткова доўгая — не дапаможа супакоіцца, забыцца пра клопаты. Малітве неабходна прысвяціць прынамсі 15 хвілін перад тым, як пачаць абмен думкамі. Перад малітваю сужэнствы называюць свае інтэнцыі. Каб яны былі прынятыя ўсімі сябрамі суполкі, неабходна прадставіць іх дастаткова падрабязна і такім чынам, каб было зразумела, што яны блізкія сэрцу тых, хто іх называе. Пасля называюцца і даручаюцца супольнай малітве актуальныя інтэнцыі вялікай каталіцкай сям’і (напрыклад, пераследаванні хрысціянаў, патрэбы місіі, апостальская дзейнасць, святарскія пакліканні і г. д.).\nПасля малітвы неабходна прысвяціць некаторы час на тое, кааб сябры суполкі расказалі пра сваю рэалізацыю заданняў, акрэсленых у Дэкларацыі. Кожнае сужэнства шчыра расказвае, ці выканала яно з часу апошняй сустрэчы заданні, ускладзеныя на яго Дэкларацыяй. Безумоўна, ёсць інтымная і асабістая сфера, якой не трэба раскрываць нават перад сябрамі. У Суполках Маці Божай мы змагаемся з гэтым, занадта частым сёння, няўменнем захоўваць таямніцу ў некаторых сужэнствах, якія не саромеюцца выяўляць свае сужэнскія праблемы. З такой перадумоваю дзяленне праблемамі і шчырая ўзаемная братэрская дапамога адпавядае сапраўднай евангельскай любові. Колькі ж сужэнстваў уратавана ад пасрэднасці і нават распаду дзякуючы таму, што яны не былі пакінутыя на адзіноце са сваімі праблемамі!\nРазмовы, якія не адбываюцца ў прысутнасці Бога, могуць лёгка стаць павярхоўнымі: пачуцці кіруюць розумам, сэрцы адпрэчваюць праўду, якая патрабуе пераменаў. У Суполках Маці Божай сужэнствы імкнуцца да абсалютнай шчырасці; кожная праўда, глыбей пазнаная, павінна ўпісвацца ў жыццё. Абмен думкамі толькі тады будзе плённым, калі ён падрыхтаваны загадзя. Таму сужэнцы павінны разам прадумаць тэму для абмеркавання і за некалькі дзён да сустрэчы прадставіць свае разважанні ў пісьмовай форме сужэнству, якое адказвае за правядзенне абмену думкамі. Гэты абавязак штомесячнай супольнай рэфлексіі можа прынесці вялікі плён. Узаемная дапамога ў разважаннях заключаецца ў тым, каб да абмену думкамі рыхтаваліся ўсе; у гэтай сферы дапамога яшчэ больш неабходная, чым у сферы матэрыяльнай, дзе кожны мае цяжкасці з прыняццем дапамогі, калі сам не можа даць нічога іншым. Тэмы для абмену думкамі суполка не можа выбіраць па сваім жаданні. Іх прапаноўвае адказная суполка. Такі парадак устаноўлены не для самавольнага злоўжывання ўладаю, а для таго, каб дапамагчы сужэнствам сфармаваць найбольш шырокі стыль хрысціянскага мыслення і сапраўдную сужэнскую і сямейную духоўнасць.\nПасля гэтых трох гадоў суполкі могуць выбіраць з вялікай серыі тэмаў, да якіх, як і раней, далучаецца план працы, пытанні і рэкамендацыі. Відавочна, суполкі могуць арганізоўваць дадатковыя сустрэчы для новага абмену думкамі альбо для паглыблення сяброўства.\nЗараз 130 госцяў анлайн


Чалавек, які падарыў нашаму тэатру Шэкспіра. Аповед пра перакладчыка Юрку Гаўрука\nЧалавек, які падарыў беларускаму тэатру Шэкспіра. Аповед пра цудоўнага перакладчыка Юрку Гаўрука\n07 ноября 2021 в 14:35\nАвтор: Тарас Щирый . Фото: Onliner, profil.adu.by\nМарыя Пушкіна — перакладчыца. На беларускую мову з польскай пераклала творы Чэслава Мілаша, Тадэвуша Далэнгі-Мастовіча, Анджэя Стасюка, Сяргея Пясецкага і іншых.\nЧарговы выпуск серыі падкастаў «Пашпарт грамадзяніна» прысвечаны драматургіі. А калі быць больш дакладным, чалавеку, які паспрыяў з’яўленню на нашых тэатральных сцэнах твораў Уільяма Шэкспіра. Адбылося гэта яшчэ ў першай палове мінулага стагоддзя. Хто такі Юрка Гаўрук, чым ён адметны, як вырашыў перакладаць самага вядомага драматурга і дзе ставілі гэтыя п’есы, журналісту Тарасу Шчыраму распавяла Марыя Пушкіна, перакладчыца, літаратуразнаўца, улюбёная ў тэатр.\nВось толькі некалькі цікавостак пра Гаўрука, якія змяшчае наш падкаст:\nЧаму Гаўрука назвалі Юркам? Ён нарадзіўся ў Слуцку 6 траўня 1905 года — акурат на Дзень святога Георгія. Бацькі казалі, што гэтае імя ён абраў сабе сам. Ягоны бацька, Павел Сямёнавіч, быў рамеснікам, сялянскага паходжання і меў трайное прозвішча Гарват-Гарбач Гаўрук. Адкуль узялося такое дзіўнае спалучэнне, малому ніхто не мог патлумачыць. Аказалася, што так павялося з прыгонных часоў. Пазней прозвішча раскалолася. Старэйшы брат бацькі нашага героя стаў Гарбачом, Павел Сцяпанавіч — Гаўруком, а частка «Гарват» паступова знікла. Даследчык беларускай тапанімікі і асабістых імёнаў Васіль Шур пісаў, што Юрка Гаўрук у будучым свядома не хацеў казаць пра свае шляхетныя карані, асабліва з-за спазнаных у 1930-я рэпрэсій. Ён каля 20 гадоў правёў у высылцы.\nВучыўся Юрка спачатку ў Слуцкай гімназіі, потым коратка ў Пскоўскай, калі сям’я збягала ад вайны, а пасля зноў у Слуцку. З прадметаў найлепш даваліся прыродазнаўства, гісторыя і замежныя мовы, асабліва французская і лацінская. Вучылі ў тыя часы літаратуры так, што, калі б не было гэтай любові ўнутры, сам бы не прыйшоў. Вось што прыгадвае сам Гаўрук пра часы, калі навучаўся ў Расіі: «Руская літаратура не лічылася ў нас цікавым прадметам, з класа ў клас мы капаліся ў старажытным; вывучалі „Дамастрой“, Дзяржавіна, Хераскава, Фанвізіна, так і не дабраўшыся да Пушкіна, якога наш выкладчык — інспектар гімназіі Васкрасенскі называў прадстаўніком „навейшай“ літаратуры». Юрка пачаў чытаць кнігі ў школе запоем. Гэта і вызначыла ягоны лёс. На гарышчы закінутага панскага дома ён знайшоў цэлы стос кніжак на французскай і польскай мовах. І пачаў чытаць, карыстаючыся слоўнікамі. Першай кнігай, якую адолеў самастойна, быў «Сабор Парыжскай Божай Маці» Віктора Гюго. Падкрэсліваў кожнае незнаёмае слова і значэнне выпісваў на палях, а пасля яшчэ раз перачытваў.\nАнглійскую мову ён вывучыў з дапамогай настаўніцы. У Слуцку жыла жонка мясцовага кальвінісцкага пастара. Старая жанчына сядала ў крэсла, вязала панчоху, а вучань чытаў ёй уголас. Калі траплялася незнаёмае слова, настаўніца тлумачыла сэнс на французскай ці польскай, бо беларускай не ведала.\nУ 1925-м Гаўрук скончыў Вышэйшы літаратурна-мастацкі інстытут імя Валерыя Брусава. Там быў вір тагачаснага пісьменніцкага жыцця. На заняткі часта завітвалі зоркі літаратуры: Ясенін, Маякоўскі, Брусаў і іншыя. У тыя часы Гаўрук пазнаёміўся з Міхасём Чаротам і Уладзімірам Дубоўкам. Калі Юрка вучыўся на апошнім курсе, беларуская студыя ў Маскве ставіла шэкспіраўскі «Сон у летнюю ноч» са Стэфаніяй Станютай і Канстанцінам Саннікавым. І гэты тэкст папрасілі Гаўрука перакласці на беларускую мову, але, на жаль, ён не захаваўся.\nЮрка Гаўрук і Уладзімір Дубоўка\nЯго страшна натхняў увесь велізарны аб’ём неперакладзенага на мову, той літаратуры, якую чытаў, калі вучыўся. Якую хацелася засвоіць, перастварыць. Гаўрук стаў аўтарам першай паэтычнай анталогіі перакладаў замежнай літаратуры. Кніжачка з’явілася ў 1928 годзе і называлася «Кветкі з чужых палёў». Пад адной вокладкай ён сабраў прадстаўнічы спіс імёнаў: Байран, Шэлі, Тэнісан, Лангфела, Уітмен, Гейнэ, Шылер, Гюго, Бадлер, Верлен, Петрарка... Яму хацелася ўсяго, каб гэтае багацце ў беларускай літаратуры прысутнічала.\nПрацаваў у Беларускай сельскагаспадарчай акадэміі на кафедры беларускай мовы і літаратуры. Калегам па працы быў Максім Гарэцкі, сябрам Юркі ў той час стаў Кузьма Чорны, які таксама прыязджаў да яго, а ў тамтэйшым літаратурным гуртку ўдзельнічала Паўліна Мядзёлка. У 1929-м Гаўрук ажаніўся са студэнткай акадэміі Таццянай Мытнік, і ў іх нарадзілася дачка. Потым ён некаторы час працаваў у Магілёве і на падставе перакладаў распрацаваў курс замежнай літаратуры. Пра тое, што здарылася пасля, пісаў наступным чынам: «Мабыць, у гэтым кірунку я працаваў бы і далей, але 8 лютага 1935 года мяне выклікалі з лекцыі і арыштавалі і тае ж начы вывезлі ў Мінск. Пачаліся мае новыя ўніверсітэты». Яго асудзіла асобая нарада пры Народным камісарыяце за антысавецкую дзейнасць — і выслалі з Беларусі. Больш за 20 гадоў правёў у Комі, Карэліі, Усходняй Сібіры. Пілаваў лес, тынкаваў, рабіў тапографам, інжынерам, брыгадзірам... У гэты ж самы час ягоны пераклад «Гамлета» ставілі ў Беларусі, але імя і прозвішча перакладчыка нідзе не пазначалі. Рэабілітавалі Гаўрука ў 1956 годзе.\nПотым Гаўрук працаваў загадчыкам літаратурнай часткі ў тэатры імя Янкі Купалы. Займаўся тым, што перакладаў, падбіраў літаратурны матэрыял, прысутнічаў на пачатковых рэпетыцыях (рабіў акцёрам правільнае вымаўленне) і на фінальным прагоне. Працягваў актыўна перакладаць і для Купалаўскага тэатра, і для тэатра імя Якуба Коласа ў Віцебску. Гэта былі творы Шэкспіра, Гюго, Астроўскага, Мальера, Фігэйрэду, Хікмета... На рускую мову пераклаў раман Кузьмы Чорнага «Подых навальніцы». Памёр у 1979-м, але, калі сёння вы захочаце паставіць «Гамлета» ці «Караля Ліра» па-беларуску, так ці інакш сцежкі прывядуць да ягоных перакладаў.\nШто тычыцца другіх перакладаў на мову, варта прыгадаць Уладзіміра Дубоўку і ягоныя пераклады санетаў, Кандрата Крапіву. Іван Красоўскі пераклаў «Гамлета». Яго работа аматарская, але зробленая з любоўю да Шэкспіра, пачытаць яе можна ў архіве. Годныя кавалкі «Гамлета» друкаваў Антон-Францішак Брыль. Акрамя таго, Кацярына Маціеўская пераклала «Рамэа і Джульету» для тэатра юнага гледача, маем «Буру» ў перакладзе Уладзіміра Някляева, пераклады Алеся Разанава, Аляксея Дударава і Уладзіміра Шахаўца.


Баўгарскія пэнсіянэры атакавалі МФ!!! | Малады Фронт\nБаўгарскія пэнсіянэры атакавалі МФ!!!\nантыкамунізм, замежжа, Скрыня\nЗакіданы яйкамі Ленін у Менску выклікаў гнеўны ліст на скрыню Маладога Фронту з Баўгарыі. Чытач зь мянушкаю “СССР” і е-мэйлам “proletar_1917@*****.bg” даслаў праз сайт mfront.net гняўлівы ліст.\nЯгоны тэкст у перакладзе на беларускую мову глядзіце ніжэй (арыгінал змешчаны ў канцы):\nЦі існуе, сапраўды, такая сволач, як вы?*\nЧаму наогул існуюць такія людзі, як вы?\nПерад тым, як пратэставаць супраць бацькі Лукашэнкі і рабіцца дысідэнтамі прыходзьце й паглядзіце, як мы жывем тут, у Баўгарыі. Тут няма таталітарызму, дыктатуры, не… тут ёсьць капіталізм, голад і заходняя дэмакратыя. Вы так марыце аб заходняй дэмакратыі. Прыязджайце й паглядзіце, як галадаюць баўгарскія пэнсіянэры. Прыяждайце й паглядзіце на моладзь Баўгарыі, на яе прыніжанае становішча. Прыяжджайце й паглядзіце на тысячы беспрацоўных і тады.. можа быць вы яшчэ задумаецеся, ці супраць вы Лукашэнкі.\nПрыблізна ў гэты ж час грэцкая газэта “Сімэра” апублікавала аналітычны артыкул пра баўрагскі народ. Вытрымкі з гэтага артыкулу ўдала пасуюць у якасьці адказу абуранаму пралетарскаму пэнсіянэру з Баўгарыі. Лічым цікавым асьвятліць і для беларускіх чытачоў сапраўды цяжкую сытуацыю, у каторай знаходзіцца Баўгарскі народ: сітуацыю бязьдзейнасьць і няздольнасьці выказаць свой пратэст :\n“Баўгары — самы бедны народ у Эўропе, гэта не сакрэт нават для іх саміх, але ці бачыце вы іх пратэст? Не, і ня можаце яго ўбачыць, бо яны ня могуць сабе гэтага дазволіць,— піша газэта “Сімэра”.[тут і далей вытрымкі прыводзяцца зь невялікімі скарачэньнямі]\nНя гледзячы на бедны стан народу, большасьць тавараў і паслугаў каштуе даражэй, чым у сярэднім па Эўропе.\nКаб выжыць, баўгары павінны працаваць у жахлівых умовах, з масавымі парушэньнямі працоўных стандартнаў, яны не скардзяцца, бо баяцца перасьледу. Іх прафсаюзныя лідары, калі іх можн так назваць, знаходзяцца сярод чальцоў ураду, а не на плошчах у авангардах пратэсту — з-за адсутнасьці пратэсту.\nІ мы, як грамадзяне Грэцыі, звыклыя адстойваць свае правы, ня можам не запытаць: як гэта магчыма? Як пры такім узроўні жыцьця, пры такім нахабным стаўленьні, яны сядзяць ціха?\nАдказ адзін — яны бедныя настоць, што кінуць працу і выйсьці на пратэст нават на адзін дзень стала бы фатальным для іх выжываньня. Тады яны ня змогуць аплочваць рахункі, набываць ежу. Яны настолькі бедныя, што йдуць на працу хворымі, яны хутчэй памруць на працы, чым зробяць перапынак, неабходны кожнаму жывому арганізму.\nІх краіна, прамысловасьць была разграблена й распрададзена за капейкі. У Баўгарыя няма аніякіх рэальных замежных інвэстыцыяў. Усё прададзена замежнікам за бесцань альбо зьнішчана, каб не выпускаць тавары, каторыя маглі б канкураваць з замежнымі.\nУрад Баўгарыі больш за ўсё грошаў інвэставаў у паліцыю, каторая складае 1% ал колькасьці насельніцтва. Аднак паліцыя не змагаецца са злачыннасьцю, яна сама карумпавана, і судовая ўлада таксама, не кажучы ўжо пра палітыкаў. Паліцыя застаецца гарантам бясьпекі карумпаванай эліты, таму нават робкія спробы пратэстаў і патрабаваньняў адказнасьці ўлады будуць разагнаныя…”\nЗ улікам усяго вышэйсказанага, хацелася б адказаць сп. Пралятару_1917, а роўна і ягоным беларускім калегам з падобнымі поглядамі.\nКанешне, пры выпадку мы заедзем да вас у Баўгарыю. Роўна як зганяем у Ірак, Аўганістан, Калумбію, Зімбабвэ й Судан… Але куды б нас не закінуў лёс, і як бы пагана ТАМ не было, мы не пагодзімся з узурпатарам Лукашэнкам і ягоным марыянеткавым уладным апаратам, бо ведаем, што НАШ НАРОД МОЖА І ПАВІНЕН ЖЫЦЬ ЛЕПШ, ЧЫМ ЗАРАЗ. А ПАРАЎНОЎВАЦЬ ТРЭБА З ЛЕПШЫМІ, А НЕ З ГОРШЫМІ.\nМы разумеем вашую настальгію па маладосьці, па падмеценых вуліцах і дзяўчынках з бантамі на першамайскіх мітынгах часоў генсека Тодара Жыўкава… Але камунізм – злачынная ідэалёгія, роўна як і нацызм, а на яе рахунку мільёны чалавечых жыцьцяў па ўсім сьвеце, узарваныя цэрквы, разрабаваныя гарады і вёскі, сем’і, высланыя ў Сібір ды Казахстан на сьмерць…ЗАБЫЦЬ ГЭТА? ПРАБАЧЫЦЬ?\nНа рахунку ж Лукашэнкі жыцьці знікнуўшых палітыкаў, спайваньне цэлай нацыі, утойваньне рэзультатаў Чарнобыльскай трагедыі, зламаныя жыцьці й адабранае здароўе мінулых і сучасных палітвязьняў, у рэшце рэшт кроў немаўлятаў, якія загінулі ў рэзультаце выкідышаў, калі іх маці пападалі ў аблавы спецназу падчас маўклівых акцыяў пратэсту гэтым летам… ЗАБЫЦЬ? ПРАБАЧЫЦЬ? НІКОЛІ!!!\nКалі Лукашэнка лічыць сябе камуністам, то хай адказвае як за свае грахі, так і за грахі бальшавікоў у мінулым. І гэты дзень абавязкова настане!\nШто тычыцца нас, то прынцыповымі момантамі нашай ідэалёгіі зьяўляюцца хрысьціянскія каштоўнасьці й беларускі патрыятызм. Уступленьне Беларусі ў Эўразьвяз і “продаж краіны капіталістам” прынцыповымі момантамі не зьяўляюцца.\n* ліст прыйшоў на баўгарскай мове.\nНіжэй прыводзім ягоны арыгінальны тэкст. Беларускі пераклад рабіўся з дапамогаю гугла й не прэтэндуе на дакладнасьць. Калі вы разьбіраецеся ў баўгарскай мове й заўважылі недакладнасьці перакладу можаце пакінуць заўвагі ў камэнтарох. 🙂\nИма ли наистина такава измет като вас???\nЗащо изобщо същесвуват такива като вас???\nПреди да протестирате срещу батцка Лукашенко и да се правите на дисиденти елате и ни вижте как живеем ние тук в България. Тук няма тоталитаризъм, тук няма диктатура…тук има капитализъм, глад и западна демокрация.. тъй бленуваната от вас западна демокрация. Елате и вижте как гладуват българските пенсионери. Елате да видите младежта на България на какви унижения е подложена. Елате да видите хилядите безработни и тогава… може би ще се замислите дали да сте “против” Лукашенко.\n21.06.2015 Разгром бальшавізму — як першая мэта і асноўная догма


Беларускія кампаніі сталі пераможцамі конкурсу ў галіне камерцыйнай нерухомай маёмасці ў Паўночна-Усходняй Еўропе | Бізнес-навіны Беларусі | Бизнес, Беларусь | Belarus.by | Афіцыйны сайт Рэспублікі Беларусь\n1 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Беларускія кампаніі атрымалі прэстыжныя ўзнагароды EuropaProperty. Цырымонія ўзнагароджання адбылася ў час форуму па камерцыйнай нерухомай маёмасці ў Паўночна-Усходняй Еўропе, які прайшоў упершыню ў сакавіку бягучага года, паведамілі карэспандэнту БЕЛТА арганізатары конкурсу.\nУ цэлым на конкурсе былі выбраны пераможцы больш як у дзесяці намінацыях, якія датычацца камерцыйнай нерухомай маёмасці ў Паўночна-Усходняй Еўропе. Пераможцам конкурсу, прычым адразу ў некалькіх намінацыях, стаў найбуйнейшы забудоўшчык Беларусі - кампанія "Дана Холдынгс", якая атрымала ўзнагароды ў трох намінацыях конкурсу - "Дэвелапер года", "Кампанія года", "Канцэпцыя і праект года". Пры гэтым апошнюю ўзнагароду холдынгу ўручылі за гандлёва-забаўляльны цэнтр Dana Mall у Мінску. У 2014 годзе на прэстыжнай выстаўцы гандлёвай нерухомай маёмасці MAPIC у французскіх Канах праект Dana Mall заваяваў узнагароду за лепшую канцэпцыю ва Усходняй Еўропе.\nЛідарам у намінацыях "Рознічны аператар года", а таксама "Гіпермаркет года / аператар магазінаў вялікага фармату" прызнана сетка магазінаў "Еўраопт". Узнагароды былі прысуджаны за актыўнасць аператара па ўсім рэгіёне, грунтуючыся на пашырэнні бізнесу, укладзе ў рынак, займаемай долі, канцэпцыі і дызайне гандлёвых аб'ектаў, а таксама камерцыйным поспеху.\nЛідарам у намінацыі "Інвестар года" стаў Еўрапейскі банк рэканструкцыі і развіцця. Праект кампаніі Svitland Development - Clever Park - атрымаў дзве значныя ўзнагароды: "Офісны забудоўшчык года" і "Лепшы праект года". ГЦ "Замак" (кампанія "Тытунь-Інвест") атрымаў перамогу ў намінацыі "Гандлёвы аб'ект года".\nВыбар пераможцаў з ліку намінантаў праводзіўся незалежным журы, у склад якога ўваходзілі вопытныя прафесіяналы, якія прадстаўляюць усе сектары камерцыйнай нерухомай маёмасці і рознічнага гандлю ў рэгіёне. Працэс галасавання кантраляваўся аўдытарам мерапрыемства кампаніяй Ernst & Young.\nУрачыстае ўручэнне ўзнагарод EuropaProperty і форум па камерцыйнай нерухомай маёмасці ў Паўночна-Усходняй Еўропе сёння - адзінае ў рэгіёне мерапрыемства, прысвечанае развіццю камерцыйнай нерухомай маёмасці ў Беларусі, Расіі, у тым ліку Калінінградскай вобласці, Літве, Латвіі і Эстоніі. У бягучым годзе ў форуме прынялі ўдзел 150 кампаній: інвестары, забудоўшчыкі, рэтэйлеры і іншыя ігракі рынку нерухомай маёмасці з краін Паўночна-Усходняй Еўропы (у тым ліку Беларусі), а таксама Вялікабрытаніі, Польшчы, Турцыі, Казахстана, Расіі. Партнёрам мерапрыемства выступіла Нацыянальнае агенцтва інвестыцый і прыватызацыі Беларусі. Адным з актыўных арганізатараў форуму стала кампанія "Дана Холдынгс".


Publié par Tranquillus | Ян 13, 2018 | офіс\nВы гадзінамі стварэння і напаўнення файлы Excel? Гэта сапраўдная галаваломка, і вы ніколі не знайшлі час, каб растлумачыць розныя магчымасці, якія прадстаўляюцца гэтым праграмным забеспячэннем?\nКалі вы хочаце, каб разгледзець асновы, вывучаючы новыя магчымасці або палепшыць свае веды, не глядзець далей і глядзець гэтыя відэа, каб стаць майстрам у гэтай галіне.\nУ гэтым трэнінгу Excel, вы зможаце знайсці розныя навучальныя праграмы, кароткі і лаканічны фармат (2 11 мін мін). З дапамогай гэтых відэа, вы даведаецеся ўсё трукі, каб дапамагчы вам кожны дзень, каб зрабіць вашу жыццё прасцей з Excel.\nКлючавыя словы гэтага трэнінгу: зэканомце час, вывучыце новыя функцыі, каб стаць эфектыўнымі і эфектыўнымі ў сваёй працы.\nВось некалькі розных тыпаў падручнікаў, якія можна знайсці ў гэтым навучанні Excel:\nТыя, хто зэканоміць ваш час:\n- Пераўтварыце ваш стол у адзін клік\n- Капіяванне дадзеных адным пстрычкай мышы і формулы\n- Майстар зручных спалучэнняў клавіш\nТыя, якія дазволяць вам даведацца новыя функцыі:\n- Навучыцеся выкарыстоўваць пэндзаль\n- Адкрыйце для сябе і даведацца, як выкарыстоўваць буфер абмену\n- Акунуцца ў свет макрасаў і даведацца, як выкарыстоўваць яго\nТыя, якія дазволяць вам быць эфектыўнымі:\n- Адкрыйце для сябе значэнне калькулятара\n- Праверце ўвод дадзеных\n- Авалоданне панэлі інструментаў для хуткага доступу\nКарацей кажучы, 23 парады відэа і рэсурсы, памяншае намаганне!\nEXCEL: ТРЫМАЦЬ У загалоўках слупкоў ўсё яшчэ мабыць #06\nEXCEL: у соце, пішыце ТЭКСТ НА НЕКАЛЬКІ радкоў #28\nEXCEL: паверне СТОЛ НА CLICK (радкі / слупкі) #21\nEXCEL: навучыцца выкарыстоўваць пэндзлік і зэканоміць час #16\nEXCEL: ЗНАЙСЦІ СВАЮ ГРУПУ, з якога знікла! #03\nEXCEL: Капіяванне ў адзін клік ДАДЗЕНЫХ І ФОРМЫ УНІЗ #29\nEXCEL: 7 Спалучэнні клавіш вельмі практычныя #34\nЭксэля: Схаваць змест аднаго або некалькіх вочак #36\nEXCEL: Як палегчыць паўтаральную і абцяжараную ў канфіскацыю? #37\nEXCEL: ВЫКАРЫСТОЎВАЦЬ ZOOM Эфектыўна #39\nEXCEL: устаўка з CLICK ТАК ШМАТ ЛІНІЙ ЖАДАЮЦЬ #26\nEXCEL: САВЕТ: ONE CLICK TO "Захаваць як" #40\nEXCEL: АДКРЫТЫ Карыснасць калькулятар ў EXCEL #42\nEXCEL: ёсць праблемы з вялікай шырыні слупкоў #14\nEXCEL: KNOW ВЫКАРЫСТАННЕ хуткага #44 панэлі інструмэнтаў\nExcel Part-Павышаючы сваю прадукцыйнасць Саветы Ліпеня 14th, 2018Tranquillus\nЧЫТАННЕ Падручнік па анімацыі руху ў PowerPoint\nPrécédentЧаму б не выкарыстоўваць нашы навыкі?\nSuivantПаскарэнне вашага поспеху ад узроўню да лепш дасягнуць сваіх мэтаў.


Развіццё эканамічных кантактаў Беларусі застаецца прыярытэтам для парламентарыяў - Рахманаў | Апошнія падзеі ў Беларусі - прамовы і інтэрв’ю | Belarus.by\n24 красавіка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Развіццё эканамічных кантактаў Беларусі застаецца прыярытэтам для парламентарыяў. Такое меркаванне 24 красавіка журналістам выказаў старшыня Пастаяннай камісіі па міжнародных справах і нацыянальнай бяспецы Савета Рэспублікі Сяргей Рахманаў, перадае карэспандэнт БЕЛТА.\nСяргей Рахманаў адзначыў, што ў рабоце на знешнім контуры асноўны ўпор парламентарыям неабходна рабіць на развіццё гандлёва-эканамічных сувязей. "Гэта аснова эканамічнай і нацыянальнай бяспекі ў цэлым", - растлумачыў ён. Аб гэтым неаднаразова гаварыў Прэзідэнт Аляксандр Лукашэнка, тэма закраналася і ў Пасланні беларускаму народу і Нацыянальнаму сходу.\nПаводле слоў старшыні Пастаяннай камісіі Савета Рэспублікі сенатары ў час сустрэч з замежнымі калегамі традыцыйна выходзяць за рамкі нарматыўнай базы і стараюцца разглядаць пытанне па сутнасці. У ходзе дыскусій абмяркоўваюцца канкрэтныя праекты і напрамкі. Такім чынам парламентарыі дапамагаюць выканаўчай уладзе, МЗС устанаўліваць прамыя кантакты і вырашаць пытанні эканамічнага характару, падкрэсліў Сяргей Рахманаў.\nДакументы, накіраваныя на ўмацаванне гандлёва-эканамічных сувязей, традыцыйна ўваходзяць у парадак дня пасяджэнняў Савета Рэспублікі. Сенатары разгледзелі дзесяць пытанняў, з якіх палавіна так ці інакш датычыцца міжнароднай дзейнасці. Так, сенатары адобрылі законапраект аб далучэнні Беларусі да пагаднення паміж урадамі дзяржаў - членаў Шанхайскай арганізацыі супрацоўніцтва аб стварэнні спрыяльных умоў для міжнародных аўтамабільных перавозак, ратыфікавалі пратакол аб папраўках у міжурадавае беларуска-армянскае пагадненне аб міжнародных аўтамабільных зносінах ад 20 верасня 1997 года. Акрамя таго, сенатары далі згоду на назначэнне Дзмітрыя Калечыца, Дзмітрыя Лапко і Аляксандра Шаўко на пасады членаў праўлення Нацыянальнага банка. Адпаведны ўказ быў падпісаны 4 красавіка.


Dress.net.ua | Renata трусики жіночі молочні (3шт) Oro (XL) #N/A. Цена, купить Renata трусики жіночі молочні (3шт) Oro (XL) #N/A в Киеве, Харькове, Днепропетровске, Одессе, Запорожье, Львове. Renata трусики жіночі молочні (3шт) Oro (XL) #N/A: цена, отзывы, описание, продажа\nRenata трусики жіночі молочні (3шт) Oro (XL) #N/A\nRenata трусики жіночі молочні (3шт) Oro (XL) #N/AВ наличии\nИнтернет магазин Dress.net.ua предоставляет возможность выбрать или купить Renata трусики жіночі молочні (3шт) Oro (XL) #N/A с быстрой доставкой по всей Украине, у нас постоянно актуальные цены, а на весь товар - гарантия. Очень быстрый срок оформления заказа! Телефон для того чтобы купить Renata трусики жіночі молочні (3шт) Oro (XL) #N/A или получить качественную консультацию: +380 (68) 837-75-50 Київстар


Зь віцебскай турмы вызвалілі палітвязьня Гайдукова » Свободный регион\n1 ліпеня 2013 году яго асудзілі паводле крымінальнага артыкулу «замах на ўстанаўленьне супрацоўніцтва са спэцслужбай, органам бясьпекі або выведным органам замежнай дзяржавы» на 1,5 году пазбаўленьня волі.\nПершае інтэрвію на волі вызвалены сёньня з калёніі «Віцьба-3» палітвязень Андрэй Гайдукоў даў Свабодзе. Ён адказаў на пытаньні пра турму, пра сьледзтва, пра прычыны свайго пакараньня\n— Андрэй, як ты думаеш, чаму ўвогуле ўзьнікла гэтая шпіёнская справа супраць цябе?\n— Сьледчыя КДБ ціснуць на падсьледных вельмі моцна і ўжываюць розныя недазволеныя прыёмы. Былы палітвязень Аляксандар Атрошчанкаў пра гэта вельмі дакладна напісаў. У «амэрыканцы» ўсё так і ёсьць, як ён апісаў. Магу толькі дадаць, што там яшчэ ёсьць катаваньне холадам. Побач са мной у адной камэры сядзеў былы віцэ-мэр Менску Васільеў, дык на яго ціснулі нават больш, чым на мяне. Але, наколькі я ведаю, ён сябе вінаватым так і не прызнаў. Тым ня менш яму ўсё роўна далі 14 год турмы...\nКалі каля КДБ у Віцебску ўзарвалі нейкае выбуховае прыстасаваньне, сьледчыя адразу западозрылі, што я магу мець да гэтага дачыненьне. Мяне вельмі жорстка некалькі дзён прэсавалі. Цяпер я ведаю, што за гэтую справу асудзілі нейкую жанчыну, і зь мяне былі зьнятыя ўсе падазрэньні. Тады ж сьледчыя КДБ падазравалі, што ў мяне цэлая тэрарыстычная групоўка...\nДоблестному КГБ РБ в 2014 году есть куда расти. Ведь на просторах нашей Родины еще много доверчивых слесарей, сантехников, колхозников и дворников...


Пухавіцкі раён на XVI фестывалі народнай творчасці “Напеў зямлі маёй” прадставіць узорны хор “Мара” — Пухавiцкiя навiны. Пуховичские новости. Марьина Горка. Новости Марьиной Горки\n25.10.2019 465 Redactor Комментариев нет\nПухавіцкі раён на XVI фестывалі народнай творчасці Мінскай вобласці “Напеў зямлі маёй” прадставіць узорны хор “Мара” Мар’інагорскай дзіцячай школы мастацтваў.\nКалектыў быў створаны ў 1988 годзе, у 2003 годзе яму было прысвоена званне “ўзорны”. Першым кіраўніком хору была Людміла Ажгірэй, канцэртмайстрам — Наталля Дзмітрук. З 2013 года ім кіруе загадчыца харавога аддзялення Іна Собаль.\nСёння ўдзельнікамі хору з’яўляюцца 52 выхаванцы Мар’інагорскай дзіцячай школы мастацтваў ва ўзросце ад 9 да 14 гадоў. Кіраўнікі калектыву імкнуцца прывіць ім любоў да творчасці, добры музычны густ.\n“Мару” вылучае акадэмічная манера выканання. У рэпертуар уваходзіць руская і замежная класіка, духоўная музыка, апрацоўкі народных песень, музыка сучасных аўтараў. І якія б творы ні выконваў хор, дзіцячыя галасы “Мары” зачароўваюць слухачоў.\nХор вядзе актыўную канцэртную дзейнасць, прымае ўдзел у разнастайных конкурсах і фестывалях не толькі ў нашай краіне, але і за яе межамі. У 2007, 2010 і 2016 гадах ён станавіўся лаўрэатам III ступені абласнога конкурсу харавых калектываў, які праходзіць у горадзе Маладзечна. У скарбонцы ўзнагарод ёсць і дыпломы адкрытага рэгіянальнага фестывалю песні і музыкі «Майскі вальс» на прыз кампазітара Ігара Міхайлавіча Лучанка, які на працягу шэрагу гадоў праходзіў у Мар’інай Горцы: у 2012, 2014 і 2016 гадах калектыў атрымаў дыпломы лаўрэата I ступені, у 2013 годзе — дыплом лаўрэата II ступені. У 2016 і 2018 гадах хор станавіўся лаўрэатам міжнароднага фестывалю “Дзеці міру”, які праходзіць у Польшчы. У гэтым годзе атрымаў Супер-гран-пры на I Рэспубліканскім конкурсе “Дарога да мары”.\nУ фестывалі народнай творчасці Мінскай вобласці “Напеў зямлі маёй” узорны хор “Мара” прымае ўдзел другі раз. Упершыню гэта адбылося ў 2006 годзе. Дэбют быў паспяховым: калектыў стаў лаўрэатам II ступені. І ў гэтым годзе на фестывальнай сцэне ён будзе змагацца за права быць у ліку лепшых творчых калектываў сталічнай вобласці.\n← Региональные кастинги «Мисс Беларусь-2020» стартуют 1 ноября\nПрадстаўнікі Пухавіцкага раёна сталі дыпламантамі фестывалю “Запалі сваю зорку”