У Кітаі скарачаюцца продажы легкавых аўтамабіляў | zviazda.by\nХатняя старонка » У свеце » Весткі з Кітая » У Кітаі скарачаюцца продажы легкавых аўтамабіляў\nУ Кітаі дзесяць месяцаў запар скарачаюцца продажы легкавых аўтамабіляў. Пра гэта паказваюць дадзеныя, апублікаваныя Кітайскай асацыяцыяй вытворцаў легкавых аўтамабіляў (CPCA), перадае «Жэньмінь жыбаа» анлайн».\nПаводле паведамлення асацыяцыі, у сакавіку продажы пасажырскіх аўтамабіляў у краіне ўпалі на 12 адсоткаў. у гадавым вылічэнні - да 1,78 млн. У параўнанні з папярэднім месяцам, паказчык вырас на 48,7 працэнта.\nУ першым квартале продажы пасажырскіх аўтамабіляў у Кітаі знізіліся на 10,4 працэнта - да 5,16 млн. Нягледзячы на тэндэнцыю да зніжэння, продажы легкавых аўтамабіляў на новых крыніцах энергіі выраслі на 117,8 працэнта - да 254 тыс. у студзені-сакавіку. Гэта, як паведамляецца, было абумоўлена прэферэнцыяльнай палітыкай па стымуляванні выкарыстання экалагічна чыстай энергіі і барацьбе з забруджваннем.\nПаводле прагнозу CPCA, у красавіку, як чакаецца, назіраецца ажыўленне продажаў легкавых аўтамабіляў у сувязі з Міжнародным днём працы і зніжэннем ПДВ з 1 красавіка. Кітай плануе прыняць меры па стымуляванню куплі аўтамабіляў. Як заявіў намеснік старшыні Дзяржаўнага камітэта па справах развіцця і рэформаў Кітая Нін Цзічжэ, урад распрацуе палітыку па стабілізацыі спажывання аўтамабіляў і бытавой тэхнікі.\n1601 Як жывуць апошнія жыхары вёскі Манцы Пружанскага раёна\n1014 Як вывозілі каштоўнасці з музеяў БССР у канцы 1920-х — пачатку 1930-х гг\n789 Януш Вішнеўскі не адчувае сябе пісьменнікам і шукае сюжэты на BlaBlaCar\n652 Транспарт вялiкага горада. Пра новыя маршруты, электробусы i трэцюю лiнiю метро\n639 Схадзіць на «Куфар» і застацца без грошай. На папулярным сайце можна сустрэць махляра, замаскіраванага пад пакупніка\n521 Жыццёвы шлях Якава Крэйзера. Першы камдзiў, якi атрымаў Зорку Героя, заслужыў яе, абараняючы Барысаў\n502 У Беларускiм дзяржаўным музеі гiсторыi Вялiкай Айчыннай вайны выстаўлены арыгіналы карыкатур ваеннага часу\n498 Каб правесцi вясельную цырымонiю ў адпаведнасцi са старадаўнiмi абрадамi, у Капыльскi краязнаўчы музей прыязджаюць пары з розных куткоў Беларусi\n454 Лукашэнка наведаў з рабочай паездкай Слуцкі раён\n422 Хто можа разлiчваць на дапамогу Чырвонага Крыжа падчас COVID-19


Пантыфік: спачуванні пасля страляніны ў Фларыдзе - Ватыканскае радыё\nПантыфік: спачуванні пасля страляніны ў Фларыдзе\nПантыфік: спачуванні пасля страляніны ў Фларыдзе - EPA\nПапа запэўніў у малітве за пацярпелых у выніку страляніны, якая адбылася 14 лютага 2018 г. у сярэдняй школе “Маджоры Стоўнман Дуглас” у горадзе Паркленд, на поўдні амерыканскага штата Фларыды. У ходзе інцыдэнта загінулі па меншай меры 17 чалавек, уключаючы дзяцей, дзесяткі пацярпелі.\nУ спачувальнай тэлеграме, накіраванай за подпісам кардынала Дзяржсакратара Пьетра Параліна, адзначаецца, што Папа быў глыбока засмучаны паведамленнем аб гэтым трагічным здарэнні. Францішак запэўнівае ў сваёй духоўнай блізкасці да ўсіх пацярпелых у выніку страляніны, моліцца за загінулых, просіць Божага суцяшэння для параненых, у надзеі, што больш ніколі не паўторацца падобныя акты бессэнсоўнага насілля.\nПаводле мясцовых СМІ, агонь адкрыў 19-гадовы юнак, які раней быў выключаны з гэтай школы з-за праблем з дысцыплінай. Ён быў затрыманы паліцыяй і цяпер знаходзіцца пад вартай.


14 October 2019, 12:49 PM\nКаардынатар па міжнароднай адвакацыі адказвае за развіццё і імплементацыю стратэгіі адвакацыі БДПЧ, ажыццяўляе сумесную працу і падтрымку партнёраў на нацыянальным і міжнародным узроўнях у супрацоўніцтве з Фондам Дамоў правоў чалавека, адказвае за распрацоўку новай стратэгіі міжнароднай адвакацыі БДПЧ, прасоўвае пазіцыі БДПЧ і партнёраў у галіне абароны правоў чалавека і іх імплементацыі на міжнародным узроўні.\n• Праводзіць маніторынг змен у галіне правоў чалавека на нацыянальным узроўні сумесна з партнёрамі Дома, а таксама адсочваць змены курсу дзейнасці міжнародных арганізацый у сферы абароны правоў чалавека (Савет па правах чалавека, УВКПЧ, іншыя дагаворныя органы). Падрыхтоўваць адпаведныя перыядычныя агляды.\n• Праводзіць міжнароднай палітыкі ў галіне правоў чалавека, калі гэта неабходна.\n• Забяспечваць навучанне, падтрымку і дапамогу партнёрскім арганізацыям у іх рабоце і адносінах з міжнароднымі механізмамі і рэгіянальнымі арганізацыямі.\n• Прадстаўляць БДПЧ на міжнародных сустрэчах высокага ўзроўню, стратэгічных сесіях, мерапрыемствах, трэнінгах ў галіне развіцця адвакацыі правоў чалавека.\n• Сфармуляваць дакладныя і вымяральныя мэты адвакацыі і распрацаваць узгодненыя стратэгіі, планы і мерапрыемствы для іх дасягнення разам з Фондам Дамоў правоў чалавека і арганізацыямі-партнёрамі.\n• Адказваць за дапамогу ў складанні, рэдагаванні, фарматаванні і прадстаўленні партнёрскіх паведамленняў розным міжнародным праваабарончым механізмам.\n• Развіваць і падтрымліваць эфектыўныя партнёрскія адносіны з усімі зацікаўленымі бакамі на нацыянальным і міжнародным узроўні, уключаючы абмен інфармацыяй, каардынаванне і правядзенне кампаній, а таксама кансультаванне па пытаннях арганізацыі працэсу адвакацыі.\n• Удзельнічаць у праектах Дома, у тым ліку, у напісанні заявак і падрыхтоўцы перыядычным справаздачнасці ў частцы, звязанай з міжнароднай адвакацыяй.\nЯкога спецыяліста мы шукаем:\n• Не менш 3 гадоў досведу ў сферы міжнароднай адвакацыі і ўзаемадзеяння з НДА і міжнароднымі арганізацыямі па абароне правоў чалавека.\n• Развітыя аналітычныя і камунікацыйныя навыкі, досвед правядзення даследаванняў у галіне правоў чалавека.\n• Веды ў галіне міжнароднага права правоў чалавека, палітычных і гуманітарных навук.\n• Здольнасць вызначаць, аналізаваць і выкарыстоўваць магчымасці для прасоўвання стандартаў у галіне абароны правоў чалавека на нацыянальным і міжнародных узроўнях.\n• Здольнасць ствараць і падтрымліваць эфектыўныя адносіны ўзаемадзеяння з партнёрамі з ліку НДА і міжнародных арганізацый.\n• Здольнасць працаваць у хутказменлівым, арыентаваным на камандную працу асяроддзі.\n• Здольнасць працаваць у сціслыя тэрміны.\n• Выдатныя арганізацыйныя навыкі.\n• Досвед працы з праектамі і распрацоўкай стратэгій.\n• Вольнае валоданне рускай, беларускай і высокі ўзровень валодання англійскай мовай з магчымасцю размаўляць і пісаць.\n• Магчымасць выязджаць у працоўныя камандзіроўкі.\nМесца: Мінск, Беларусь / Вільнюс, Літва\nДасылайце рэзюмэ і матывацыйны ліст на адрас: belarus@humanrightshouse.org да 11 лістапада 2019 году. У выпадку паспяховага праходжання адборачнага тура, мы звяжамся з вамі.


На шчаслівай планеце дзяцінства — Дятлово. Перамога. Дятловская районная газета\n02.06.2021 16.06.2021 administrator388\nНарэшце доўгачаканае лета!\nЯго першы сонечны дзень парадаваў выхаванцаў Дзятлаўскага раённага цэнтра карэкцыйна-развіваючага навучання і рэабілітацыі некалькімі святочнымі падзеямі.\nПа-першае, тут адбылося адкрыццё дзіцячага аздараўленчага летніка дзённага знаходжання з энергічнай назвай “ПозитиFF”.\nПа-другое, прыемнай неспадзяванасцю для дзяцей і педагогаў стаў візіт супрацоўнікаў ААТ “Беларусбанк”, якія прыйшлі павіншаваць юных наведвальнікаў летніка з Міжнародным днём абароны дзяцей. Ад гасцей, якія прынеслі падарункі, прагучала шмат цёплых пажаданняў.\nТрэцяй падзеяй была ўрачыстасць “Шчаслівая планета дзяцінства”, якую з нагоды свята падрыхтавалі педагогі. У госці да малечы прыйшлі любімыя героі мультфільма “Маша і Мядзведзь”, ролю якіх па-майстэрску сыгралі спецыялісты цэнтра. Разам з выхаванцамі яны рабілі зарадку, лавілі матылька, скакалі па купінах, хаваліся пад чароўнай хусцінкай і іншае. Спадзяёмся, што дух пазітыву будзе суправаджаць наведвальнікаў летніка ўсе васямнаццаць дзён змены.


Пляцоўку пад другую падземную прыбіральню на ўзбярэжжы Сажа ў Гомлі абнеслі будаўнічым плотам. За гэтым плотам, што размясціўся каля Кіеўскага спуску, ужо месціцца старожка ды біяпрыбіральня для будаўнікоў, але няма пашпарта аб’екту. Паводле інфармацыі мясцовых медыяў, цяпер на месцы будучага клазета праводзяць падрыхтоўчыя працы ды пробы глебы.\nЯкая будзе прыбіральня – яшчэ невядома, але тое, што яна будзе, пацвярджае тэндарная дакументацыя, размешчаная на сайце icetrade.by. Будаваць будзе ўсё той жа ДСК на замову УКС Гомля.\nФота пратаколу паседжання конкурснай камісіі\nКолькі будзе каштаваць новая прыбіральня – таксама невядома. Варта адзначыць, што паводле тэндарнай дакументацыі кошт першай мусіў скласці 749 355,74 бел. руб., але, паводле апошніх выказванняў ДСК, склаў 750 тыс. долараў.\nТая самая «залатая» прыбіральня, якую ў аўральным рэжыме будавалі да прыезду кіраўнікоў Беларусі і Украіны пры канцы кастрычніка, закрылася адразу пасля адкрыцця. Паводле мясцовых медыяў, наноў прыбіральня адкрые дзверы для наведнікаў толькі ўвесну.\nТакія затрыманні ў працы нібыта звязаныя з бюракратычнымі асаблівасцямі перадачы прыбіральні на баланс палацава-паркавага ансамблю і выпраўленнем недапрацовак. Пакуль што са сметніцаў каля «маўзалею» нават не вывозяць смецця: каля будынку валяюцца недапалкі, поліэтыленавыя пакеты ды бутэлькі.\nТэгі: будоўля, Гомель, гомельская прыбіральня


Калінкіна, Карбалевіч, Фядута: Вынікі «маршу абураных беларусаў» - Беларуская Праўда\nКалінкіна, Карбалевіч, Фядута: Вынікі «маршу...\nЦі сталі беларусы менш абуранымі, чым былі ў лютым, падчас першага маршу? Ці ўзрушыла Беларусь справа Аляксандра Коржыча? У чым падабенства і ў чым адрозненні пратэстаў у Менску і ў Кіеве, якія адбыліся на гэтым тыдні? Гэтыя пытанні абмяркоўваюць публіцысты Святлана Калінкіна, Аляксандар Фядута і аглядальнік радыё Свабода Валер Карбалевіч.\nДракахруст: У гэтую суботу ў Менску прайшоў «марш абураных беларусаў», арганізаваны Беларускім нацыянальным кангрэсам на чале з Міколам Статкевічам. Папярэдні такі марш, скліканы той жа арганізацыяй, адбыўся 17 лютага. На яго прыйшло каля 3000 чалавек, той марш стаў пачаткам «беларускай вясны» — сэрыі акцыяў пратэсту супраць дэкрэту аб дармаедах у шэрагу гарадоў Беларусі.\nНа апошні марш прыйшло прыкладна 200 чалавек, прыкладна столькі ж прыйшло і на нядаўнюю акцыю, таксама арганізаваную Статкевічам 8 верасня.\nЧаму? Таму, што людзі запалоханыя? А 17 лютага не былі запалоханыя? Тады жыццё было надзвычай цяжкае? А хіба зараз лёгкае?\nКалінкіна: Я думаю, што для таго, каб выходзіць на маршы, на акцыі пратэсту, проста аднаго такога асэнсавання, што жыццё дрэннае ці закліку Міколы Статкевіча, Нацыянальнага кангрэсу ці іншых нейкіх арганізацыяў проста недастаткова. Сёння няма таго градусу кіпення, каб народ выйшаў на вуліцу. Вось і ўсё, у гэтым усё тлумачэнне.\nДракахруст: Аляксандр, у вас таксама такое тлумачэнне? Чаму няма градусу кіпення? Хіба людзі разбагацелі? Дадзеныя паказваюць, што рэальны даход усё-такі ўпаў, хаця і не нашмат у параўнанні з мінулым годам. Чаму дакладна такія ж заклікі таго ж чалавека ў лютым выклікалі адпаведную рэакцыю, а цяпер не?\nФядута: Прычына — і ў стаўленні да чалавека, які заклікае. Таму што, з майго пункту гледжання, той час, які прайшоў, засведчыў, што ў спадара Статкевіча няма бачання, няма пляну, што рабіць далей. І да чаго б ён ні заклікаў, усе разумеюць, што пасля будзе яшчэ адзін заклік і яшчэ адзін заклік. А заклікаць можна, колькі будзе нагодаў. Ну, будуць яшчэ заклікі, і што — кожны раз трэба ісці? Вось так і адбываецца — народ страціў цікавасць.\nДракахруст: Валер, а які ваш адказ? Аляксандар сказаў, што народ страціў цікавасць, бо няма пляну, няма бачання. Але які такі вялікі плян, скажам, у таго ж Навальнага ў Расеі? Па ўсёй Расеі народ выходзіць, нават школьнікі, а дзеля чаго? Што ён такога прыдумаў, па вялікім рахунку?\nАкрамя таго, я сказаў, што рэальныя даходы падаюць па-ранейшаму, але рэальны заробак павысіўся дзесці на пяцьдзесят рублёў у сярэднім за ўвесь гэты час з лютага. Можа, гэта нейкім чынам спрацавала? Як вы лічыце, чаму так? Тыя ж людзі заклікаюць, а прыходзіць менш.\nКарбалевіч: Каб пратэст аказаўся масавым, неабходны збег некалькіх чыннікаў. Найперш, трэба каб зь’явілася пытанне, якое чапляе хваравіты нэрв грамадзтва, трапляе у фокус, у «яблычка» грамадзкіх настрояў. У лютым такім пытаннем аказаўся дэкрэт «аб дармаедах». Патрабаванне беспрацоўным плаціць немалы падатак (180 даляраў) закранула вельмі шмат людзей. І гэта на тле росту беспрацоў’я, асабліва ў рэгіёнах. Акрамя чыста матэрыяльнага боку, у грамадзтве з’явілася адчуванне дзікай несправядлівасці з боку ўлады.\nЦяпер праблема дэкрэту аб «дармаедах» пакуль знятая з парадку дня. Новы варыянт дэкрэту не падпісаны, там зусім іншая канцэпцыя, паводле праекту, ён закране значна менш людзей. Дый калі гэта будзе, пакуль невядома.\nДругі момант. У пачатку года ў грамадзтве існавала абсалютная безнадзейнасць з гледзішча пэрспэктываў сацыяльна-эканамічнага развіцця краіны. Трэці год крызыс, падзенне усіх паказчыкаў і ніякага святла ў канцы тунэлю.\nЦяпер шмат паказчыкаў пайшлі ўверх. Пачалі расці заробкі ў параўнанні з першымі месяцамі году. Улады цьвёрда абяцаюць да канца году давесці сярэдні заробак да 1 тысячы рублёў. То бок, у часткі грамадзтва з’явіўся асцярожны аптымізм.\nТрэці момант. У лютым у грамадзтве пачаў знікаць ці можа слабець страх. Паўтара году, з лета 2015, улады не арыштоўвалі ўдзельнікаў вулічных акцыяў пратэсту, толькі штрафавалі арганізатараў. Вось гэтая частковая лібэралізацыя спарадзіла ў людзей адчуванне большай прасторы свабоды. І людзі выйшлі на вуліцу.\nА потым здарыліся падзеі 25 сакавіка, калі ўлады ўжылі празмерную і дэманстратыўную сілу, каб загнаць усіх ізноў у атмасфэру страху. З’явілася «справа патрыётаў». І гэта дало патрэбны эфэкт. «Сындром 25 сакавіка» існуе ў грамадзкай атмасфэры. Да таго ж, зноў пачаліся адміністратыўныя арышты за ўдзел у вулічных акцыях.\nПрычым варта сказаць, што першапачаткова восьмага верасня, калі Мікола Статкевіч абвяшчаў кастрычніцкую акцыю, было сказана, што марш абураных беларусаў будзе супраць дэкрэту. Тады яшчэ тэма дзедаўшчыны ў войску не ўзнікала. Літаральна пасля справы Коржыча яна ўзнікла, была пастаўленая як адзін з лёзунгаў гэтага маршу, і здавалася, што магчыма гэта спрацуе, прыцягне людзей.\nМногія гаварылі, што гэтая справа ўзрушыла ўсю Беларусь. І сапраўды — за адстаўку міністра Раўкова сабралі блізу 13 тысячаў подпісаў. Ну і ўлада, відавочна рэагуючы на грамадзкія настроі, хоць і са спазненнем, але пачала дзейнічаць — распачатая крымінальная справа, арыштаваныя і адхіленыя ад пасадаў вайсковыя начальнікі, спачуванні маці Коржыча выказалі прэзыдэнт і міністар абароны. Не прыгадваецца, калі раней такое рабілася па фактах гібелі салдатаў у войску. Ну, а на марш супраць «бязмежжа (беспредела) ў войску» выйшла каля 200 чалавек. Гэта хіба не паказнік? Дык узрушыла Беларусь гібель Коржыча ці не? Калі браць адны паказнікі — узрушыла, калі вось гэты «мітынговы» — ня ўзрушыла. А роўнадзейная якая?\nФядута: З майго пункту гледжання, справа Коржыча сапраўды нешта ўзрушыла, і гэта заўважылі ўсе. І нават паводзіны следчага камітэту, які спачатку сказаў, што нічога няма, а потым тая ж самая прадстаўніца следчага камітэту сказала, што так, распачатая крымінальная справа — усё гэта ёсць. Справа ў тым, што ўлада зрабіла свае высновы досыць апэратыўна.\nІ цяпер супраць каго альбо супраць чаго выходзіць? Супраць міністра Раўкова? А чаму тады не супраць міністра Шуневіча? Бо супраць Шуневіча таксама былі нагоды, каб выйсці. І супраць старшыні КДБ ёсць падставы выходзіць. Патрэбная нейкая мэта, якую магчыма было б дасягнуць і якая была б дастаткова зразумелая грамадзтву. Тыя, хто збіраў подпісы за адстаўку Раўкова — яны якраз ня вельмі сёння прыслухоўваюцца да Міколы Статкевіча. І подпісы яны збіралі менавіта таму, што бачылі магчымасць паўплываць на сытуацыю. А Плошча заўжды застаецца на той выпадак, калі больш нічога не застаецца.\nДракахруст: Валер, а які ваш адказ? Індыкатар гэта ці не індыкатар? І ў якой ступені тое, што ўлады сталі рэагаваць і нават больш, чым ад іх чакалася, зняла напружанне? Як у рэшце рэшт адбылося і ўвесну. Так, ужо ў сакавіку тады пачаліся рэпрэсіі, але разам з рэпрэсіямі ўсё ж такі дэкрэт аб дармаедах як бы прыбралі — патрабаванне было выкананае, і адпаведна хваля пайшла ўніз. А тут яе збілі загадзя. Яе збілі тымі крокамі, якія былі зробленыя да маршу.\nКарбалевіч: Так, часткова я згодны. Улады ўспрынялі, адчулі гэты настрой грамадзтва і прынялі на сённяшні дзень можа ўсе магчымыя захады, каб задаволіць людзей, абураных гісторыяй у Печах, каб нэўтралізаваць пратэст. Але я бачу больш глыбокую праблему. Яна палягае ў тым, што беларускае грамадзка-палітычнае жыццё трывала перасунулася ў віртуальную прастору, на форумы, у сацыяльныя сеткі. Там адбываюцца грамадзкія узрушэнні, кажучы модным цяпер словам, хайп, палітычныя бітвы. Там адбываецца выпусканне пары, злосці, незадавалення. Для значнай часткі людзей віртуальнае палітычнае жыццё замяніла рэальнае. Таму ўзрушэнні ў віртуале не перасоўваюцца ў рэал.\nДракахруст: Святлана, і ваш адказ? Ня толькі ж у інтэрнэце гэта ўсё абмяркоўваецца. Ці сапраўды справа Коржыча ўсхвалявала ўсю краіну? Усе ж выдатна ведалі, што ў Беларусі была і ёсць дзедаўшчына. А раптам так узрушыла. Ці ня ўзрушыла ўсё ж такі? Бо, я кажу, ёсць індыкатар гэтага маршу.\nКалінкіна: Смерць Сашы Коржыча ўзрушыла і абурыла грамадзтва, але я згодная з Аляксандрам — была апэратыўная рэакцыя ўлады, і таму пратэсты ўдалося збіць. Але шчыра скажу, я ўвогуле ня ўпэўненая, што нашыя людзі гатовыя выходзіць з пратэстам за нечыя інтарэсы. Маці салдатаў, які сёння ў арміі, каб выйшлі з пратэстам супраць дзедаўшчыны — гэта сумнеўна.\nЗараз Мікола Статкеві і Беларускі нацыянальны кангрэс спрабуюць падняць Менск. Мне падаецца, на сённяшні дзень гэта апрыёры тупіковы шлях. Яны тэму дзедаўшчыны ў войску ўжо неяк спрабавалі ўкінуць у апошні вагон, каб хоць неяк апраўдаць пратэст, але атрымалася ўсё так скамечана, як атрымалася.\nДракахруст: На гэтым тыдні ў шэрагу гарадоў Украіны, у тым ліку і ў Кіеве, таксама прайшлі акцыі пратэсту. Акцыя ў Кіеве, хаця і была нашмат больш шматлюднай, чым у Менску, не ператварылася ў новы Майдан. Прынамсі пакуль. У чым адрозненні і ў чым падабенства пратэстаў, якія адбыліся на гэтым тыдні ў Кіеве і Менску? Аляксандар, вы вельмі пільна ў свой час займаліся Ўкраінай, вось параўнайце дзьве сталіцы на гэтым тыдні.\nФядута: Трэба разумець, што апазыцыйныя структуры ва Ўкраіне трошкі адрозніваюцца ад аналягічных структураў у Беларусі. Там заўжды апазыцыя мела прадстаўніцтва ў парлямэнце, і можа не заўсёды была вельмі моцная, але ўсе разумелі, што дэпутат — гэта дэпутат, і яго паўнамоцтвы існуюць. У нас гэтага няма. У нас няма дастаткова раскручаных мэдыйных постацяў, да якіх бы грамадзтва прыслухоўвалася. Хаця б пэўная частка грамадзтва.\nТое, што зараз адбываецца ва Ўкраіне, гэта ня нейкае прадвесце Майдану. Майдану, на мой погляд, ня будзе, пакуль ідзе вайна ў Данбасе, бо, як казалі мне валянтэры, яны ўсе разумеюць, што якая бы ўлада не была дрэнная, але ў той момант, калі яны сыйдуць з акопаў і пойдуць на Кіеў, іх месца зойме Пуцін і тыя, каго пашле Пуцін. Таму нічога, апроч перамоваў паміж уладай і апазыцыяй, не адбудзецца. А пэўныя перамовы будуць.\nІ дарэчы, ідэя ўвесці антыкарупцыйны суд у тым ці іншым выглядзе падтрымліваецца ўладай. Ня вельмі ахвотна, але ўсё ж такі падтрымліваецца. І таму тое, што адбываецца, гэта спроба скарыстацца будучымі палітычнымі дывідэндамі ад тых саступак, на якія пойдзе ўкраінская ўлада.\nУ нас значна горш. У нас няма прадстаўніцтва апазыцыі ў парлямэнце, у нас няма ўплывовых апазыцыйных СМІ. Так, яны ёсць, і мы іх ведаем, але іх уплыў значна меншы, чым ва Ўкраіне. І менавіта таму ўвесь час колькасць людзей, якія прыслухоўваюцца да думак апазыцыйных лідэраў і ідуць за імі на Плошчу, увесь час меншая і меншая.\nДракахруст: Валер, і ваш адказ — у чым падабенства, у чым адрозненне? Аляксандар кажа, што ўкраінская ўлада фактычна многае прымае з таго, што апазыцыя патрабуе, што апазыцыя прапаноўвае. Дык можа і ў Беларусі тое самае? То бок, калі на ўладу ўсё ж такі аказваецца дастаткова моцны ціск, як яно было ўвесну, як было са справай Коржыча, то тады саступае і Лукашэнка, і Парашэнка і тым самым яны збіваюць напал пратэсту?\nКарбалевіч: Я б спыніўся на адрозненнях, якіх больш. Вулічныя пратэсты ва ўмовах дэмакратыі і ва ўмовах дыктатуры — гэта розныя рэчы, у іх розныя функцыі. У дэмакратычнай краіне, у дадзеным выпадку, ва Ўкраіне, дзе, дарэчы, прысутнічае значны элемэнт анархіі, вулічны пратэст — гэта дадатковы чыннік, спосаб, мэханізм ціску на ўладу. Бо там існуюць свабодныя выбары, падзел уладаў, парлямэнт, мясцовае самакіраванне, свабодныя мэдыя. А Майдан — гэта дадатковы сродак ціску.\nПры дэмакратыі вуліца — гэта частка сыстэмнага палітычнага працэсу. Пры дыктатуры, дзе ўлада кантралюе ўсё, вуліца — гэта пазасыстэмнае дзеянне, гэта выклік сыстэме. Тут улада любы пратэст успрымае вельмі хваравіта, бо ён разбурае ідэалягічны канструкт, нібыта ўлада выступае ад імя ўсяго народу, а ўсе, хто супраць — гэта «адмарозкі». Таму ўчора ў дварах стаялі аўтазакі.\nДракахруст: Святлана, і ваш адказ на больш шырокае пытанне — што выклікае Майданы? Розныя сытуацыі: Беларусь, Украіна, але гэтым разам ні там, ні там ня ўзнік Майдан. А з чаго яны ўсё ж такі ўзнікаюць?\nКалінкіна: Я перакананая, што Майдан, рэвалюцыя — гэта так ці інакш вынік памылак улады. І калі ёсць каму ў краіне гэту памылку заўважыць, мабілізаваць людзей, узначаліць пратэсты, людзей, тады і можа быць Майдан. Наша ўлада шмат робіць памылак, але робіць усё, каб не было каму ўзначаліць і арганізаваць пратэст. Але апошнім часам нават крыху пачынае вучыцца выпраўляць памылкі.\nКалі параўноўваць беларускую і ўкраінскую сытуацыю, яны сапраўды вельмі і вельмі розныя, але мне падаецца, што ўсё ж такі зараз ва Ўкраіне, як і ў нас, ужо ёсць нейкая стомленасць ад вулічнай дэмакратыі. І многія ўкраінскія экспэрты, аналізуючы апошнія падзеі, заўважаюць, што пратэст доўга рыхтаваўся, але ўсё ж такі сапраўды вынік ня той, на які разлічвалі арганізатары.\nНу, і розніца паміж Беларуссю і Ўкраінай цяпер у тым, што ўсё ж такі ва Ўкраіне людзей заклікаюць выйсці ці на Майдан дзеля нейкай канкрэтнай мэты. Як вы мяне ні распытвайце, я вам не скажу, дзеля якой мэты ўчора лідэры Беларускага нацыянальнага кангрэсу заклікалі людзей выйсці на марш незадаволеных беларусаў. Вось я сама для сябе не магу гэтую мэту сфармуляваць. Каб прайсціся побач са Статкевічам, каб паказаць, што я незадаволеная? Ці дзеля чаго?\nБо, як заўважыў Валер Карбалевіч, сапраўды, сваю незадаволенасць, абурэнне людзі дэманструюць інакш — праз інтэрнэт, праз сацыяльныя сеткі, нават праз унутраную эміграцыю. Патрэбная нейкая іншая мэта, якая сапраўды будзе здольная вывесці іх на вуліцы. Нашыя апазыцыйныя лідэры пакуль адказу не знайшлі, што гэта павінна быць за мэта. І таму мне падаецца, і вынік такіх акцыяў — 100-200-300 чалавек, якія ўжо традыцыйна, як лад жыцця — выходзяць на акцыі пратэсту. Але пакуль за гэтае кола мы не выходзім.\nДракахруст: Калегі, яшчэ адно пытанне ў працяг таго, што вы кажаце, што гэтая вулічная актыўнасць ідзе на спад — мясцовыя выбары. Я нават не пытаюся, каго там прапусцяць у мясцовыя саветы, але вось нейкі хайп, нейкае зацікаўленне ў сувязі з мясцовымі выбарамі можа ўзнікнуць у краіне?\nКалінкіна: Можа ўзнікнуць, не па ўсёй краіне, зразумела, а кропкава, калі сапраўды кандыдаты ў дэпутаты будуць апэляваць да канкрэтных праблемаў у канкрэтнай акрузе. Бо мы бачым, што людзі на самой справе могуць аб’ядноўвацца вакол мэты не дапусціць будаўніцтва нейкага заводу ці дамагацца зносу нейкага смеццезборніка. Але трэба адчуваць гэты нэрв людзей.\nДракахруст: Валер, а ваш прагноз, ці атрымаецца з мясцовымі выбарамі? Усё ж такі гэтыя падзеі, якія мы зараз узгадвалі — «беларуская вясна» з нагоды дэкрэту, справа Коржыча, змаганне за захаванне Асмолаўкі, пратэсты супраць высечкі дрэваў — гэта сведчыць пра тое, што пэўныя імпульсы, пэўнае незадавальненне, пэўная мабілізацыя адбываецца. Яна можа ўвасобіцца на гэтых выбарах у нейкія новыя асобы, новыя пэрсанажы, новую палітычную падтрымку?\nКарбалевіч: Прагноз — заўсёды справа няўдзячная. Тут ёсць розныя чыннікі, якія ўплываюць з розных бакоў. З аднаго боку, сапраўды, грамадзтва сёння знаходзіцца ў стане вялікага недаверу да ўлады і таму яго чапляе ўсё, нават тыя факты, якія раней не чаплялі. Тая ж трагічная гісторыя ў Печах. І раней забівалі, і раней былі суіцыды ў войску, але раней гэта не чапляла, а цяпер чапляе. Бо грамадзтва, можна сказаць, наэлектрызаванае. Да таго ж сацыяльныя сеткі сталі актыўна працаваць, і гэта таксама стала фактарам моцнага ўплыву.\nА з іншага боку, мясцовыя саветы не разглядаюцца грамадзтвам як улада, як нейкі важны інстытут улады. Таксама і выбары — ня сродак уплыву на сытуацыю. Не разглядаюцца яны так сёння ў грамадзтве. Гэта такая рутына, да якой людзі прызвычаіліся і якая ня моцна ўплывае.\nФядута: Задаецца, зборнік публіцыстыкі Яўгена Еўтушэнкі меў назву «Талент — цуд невыпадковы». То бок здараюцца часам цуды, але для гэтага працаваць трэба. Калі ўвесь час ты працуеш, а выніку няма, гэта ня значыць, што здарыцца цуд. Трэба тады падумаць над тым, як ты працуеш, дзеля чаго, і змяніць тактыку. Наша апазыцыя, на жаль, гэтага ня робіць. Яна ня робіць працу над памылкамі. Яна не збіраецца набліжаць той цуд, калі раптам усё складзецца так, як трэба, дзеля яе перамогі. Таму я ня веру ў тое, што на гэтых выбарах нейкі цуд адбудзецца.\nЗразумела, хутчэй за ўсё пэўную колькасць апазыцыянэраў у мясцовыя саветы прапусцяць, магчыма іх будзе крыху больш, чым дзве асобы, як на мінулых парлямэнцкіх выбарах. Магчыма, гэта будуць ня тыя асобы, пра якіх ніхто ня ведае.\nпратэсты ў Менску


Закупки требуют порядка » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nЗакупкі патрабуюць парадку\nВыяўлена, што ў бягучым годзе ў шэрагу раёнаў асобныя суб’екты гаспадарання не ў поўным аб’ёме выконваюць патрабаванні заканадаўства, якое рэгулюе дзяржаўныя закупкі тавараў (работ, паслуг).\nЗгодна з патрабаваннямі Закона ад 13.07.2012г. №419-З “Аб дзяржаўных закупках тавараў (работ, паслуг)”, устаноўлена, што арганізацыі, якія атрымліваюць бюджэтныя грошы ці сродкі дзяржаўных пазабюджэтных фондаў для набыцця тавараў, павінны размясціць гадавы план дзяржаўных закупак да 8 сакавіка бягучага года на афіцыйным сайце, вызначаным Саветам Міністраў (www.icetrade.by).\nАднак Расонская і Браслаўская райветстанцыі запланаванае на 2017 год абвясцілі толькі ў сакавіку сёлета. Браслаўскі раённы архіў наогул не выканаў патрабаванне. У гэтым жа раёне асобныя сельскагаспадарчыя арганізацыі парушылі парадак правядзення дзяржаўнай закупкі. У кастрычніку летась заключылі дагаворы на набыццё дызельнага паліва за сродкі абласнога бюджэта без устаноўленай працэдуры. Фактычна ў выглядзе электроннага аўкцыёна (запыту цэнавых прапаноў) яна не праводзілася, неабходныя дакументы не складаліся і на афіцыйным сайце ў адкрытым доступе не размяшчаліся. Аналагічныя факты выяўлены і ў іншых раёнах вобласці.\nУжо прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці чатыры службовыя асобы. Камітэт дзяржкантролю вобласці звяртае ўвагу кіраўнікоў суб’ектаў гаспадарання і арганізацый, што за парушэнні парадку правядзення дзяржаўнай закупкі на тэрыторыі Беларусі прадугледжана адміністрацыйная адказнасць у выглядзе штрафу да 50 базавых велічынь.\nПлаціць з уласнай кішэні\nКіраўнік Віцебскага прафесійнага ліцэя незаконна даручаў асобным работнікам у рабочы час выконваць рамонт на яго дачным участку. За гэтыя 246 гадзін ім налічаны і выплачаны заробак. Кампенсаваць шкоду чыноўніку прыйшлося у поўным аб’ёме.\nНа працягу 2015-2017 гадоў у штатны расклад установы ўводзіліся зверх нарматыву пасады майстроў вытворчага навучання (ад 4,5 да 9 адзінак), якія заставаліся вакантнымі. Бухгалтарская служба сістэмна завышала фонд эканоміі заробку. Гэта дазволіла незаконна атрымаць і патраціць больш за 300 тысяч рублёў бюджэтных сродкаў. Намеснікам дырэктара і галоўнаму бухгалтару выплачваліся дадатковыя прэміі з завышэннем устаноўленых памераў у 2-5 разоў. У выніку дзяржаўнай маёмасці прычынена шкода ў 47,3 тысячы рублёў.\nВа ўстанове выяўлены грубыя парушэнні парадку вядзення бухгалтарскага ўліку і справаздачнасці, дзяржаўных закупак і бягучых рамонтаў.\nДзеянням службовых асоб дадуць крымінальна-прававую ацэнку. Цяпер вінаватыя прыцягнуты да адміністрацыйнай адказнасці, будуць выплачваць у бюджэт незаконна выкарыстаныя сродкі. Ужо вернута 84 тысячы рублёў.\n» Если речь о коррупции в Миорах\n» Закупить и не быть наказанным


Coca-Cola не адмовіцца ад плястыкавых бутэлек з прычыны вялікага попыту на іх\n22 студзень 2020, 13:49\nКампанія не гатовая перайсьці на шкляную або бляшаную тару з прычыны рызыкі павелічэньня вугляроднага сьледу. Пра гэта ў інтэрвію ВВС заявіла адна з кіраўніц кампаніі.\nКіраўніца аддзелу разьвіцьця ВВС Бэа Пэрэс заявіла, што людзям падабаецца магчымасьць паўторнага закрыцьця і лёгкасьць упакоўкі.\nCoca-Cola абяцае да 2030 года павялічыць аб’ём ўтылізацыі плястыкавых бутэлек да аб’ёмаў, супастаўляльнага зь іх вытворчасьцю. Таксама фірма плянуе павялічыць выкарыстаньне матэрыялаў, якія выкарыстоўваюцца ў вытворчасьці паўторна, да 50%.\nЧым можна замяніць плястыкавы посуд, ад якога адмаўляюцца ў Эўразьвязе, і што пра гэта думаюць у Беларусі\nАбаронцы навакольнага асяродзьдзя сьцьвярджаюць, што нягледзячы на абяцаньне, вялікая колькасьць плястыкавых бутэлек кампаніі ўсё роўна адправяцца на звалку. Паводле ВВС, Coca-Cola вырабляе каля трох мільёнаў тон плястыкавых упаковак у год. Гэта эквівалентна 200 тысячам бутэлек у хвіліну.\n20 студзеня кітайскія ўлады абвясьцілі аб плянах цалкам забараніць выкарыстаньне плястыка, які не распадаецца, да 2025 года. У найбліжэйшыя два гады ў краіне перастануць выкарыстоўваць плястыкавыя пакеты.\nЯк я тыдзень жыла бяз плястыку\nСусьветная арганізацыя здароўя павялічыла ўзровень пагрозы распаўсюду COVID-19\nТрамп і Эрдаган заклікалі Дамаск, Маскву і Тэгеран спыніць наступ на Ідліб\nСтала вядома, які аднаразовы плястыкавы посуд забароняць у Беларусі з 2021 году\nПрэм’ер Румас не пратрымаецца на сваёй пасадзе нават да прэзыдэнцкіх выбараў, — Раманчук\nПраваабаронцы зьвярнуліся да спэцдакладчыкаў ААН па абарону актывіста, які адбывае 45 сутак арышту\nУ Адэсе абвінавачаны ў забойстве мужчына з гранатай узяў у закладнікі двух судзьдзяў. ВІДЭА\nАфіцыйная заява кіраўніцтва БНТУ\nПрага стала чацьвёртым горадам, дзе адрас амбасады Расеі цяпер «Плошча Барыса Нямцова». ФОТАРЭПАРТАЖ


Пераўтварэнне франк КФП (XPF) і даляр ЗША (USD) - Калькулятар Курс валют пераўтварэнні\nXPF у USD\nфранк КФП у USD\nXPF у USD - франк КФП у даляр ЗША канвэртар валют\nНашы франк КФП да даляр ЗША канвертара з'яўляецца ўдакладненых з абменнымі курсамі ад 23.10.2020. Увядзіце любую зададзеную суму, якая будзе канвертаваць ў полі злева ад франк КФП. Выкарыстоўвайце «своп валюты» -Кнопка зрабіць даляр ЗША валюту па змаўчанні. Націсніце на даляр ЗША або франк КФП, каб канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nфранк КФП у даляр ЗША канвэртар валют\nКурсы валют Абноўлена: 23.10.2020 18:41\n1 XPF (F)\n0,00992 USD ($)\n1 XPF = 0,009923 USD\n100,780952 XPF = 1 USD\nЯкі бягучы курс абмену для франк КФП у даляр ЗША?\nфранк КФП курс у даляр ЗША = 0,01\nКанверсія XPF у даляр ЗША\nВы выбралі зыходную валюту XPF і мэтавую валюту даляр ЗША з сумай 1 XPF. Вы можаце выбраць абменныя курсы ў двух спісах для больш чым 160 міжнародных валют. Абменныя курсы абнаўляюцца з рэгулярнымі інтэрваламі і ў звычайнай колькасці прадстаўлены ў таблічнай форме. Вы таксама можаце ўбачыць гістарычныя курсы іншых наведвальнікаў.\nUSD EUR GBP CAD JPY XPF\nUSD 1 1.18413 1.30280 0.76098 0.00954 0.00988\nEUR 0.84450 1 1.10022 0.64265 0.00806 0.00834\nGBP 0.76758 0.90891 1 0.58411 0.00733 0.00758\nCAD 1.31410 1.55606 1.71201 1 0.01254 0.01299\nJPY 104.77450 124.06690 136.50067 79.73130 1 1.03533\nXPF 101.19952 119.83365 131.84316 77.01081 0.96588 1\nКраіны, якія плацяць з франк КФП (XPF)\nXPF у USD канвэртар валют\nфранк КФП валюта ў . даляр ЗША валюта ў усходні Тымор, Эквадор, Сальвадор, Маршалавы выспы, Мікранезія, Palau, Злучаныя Штаты, Зімбабвэ. Сімвал XPF з'яўляецца F. Сімвал USD з'яўляецца $. Абменны курс для франк КФП быў актуалізаваны Oktober 24, 2020. Абменны курс валюты для даляр ЗША быў актуалізаваны Oktober 24, 2020. Каэфіцыент XPF мае 5 ўважаецца лічбаў. Каэфіцыент USD мае 5 ўважаецца лічбаў.\nабменны курс франк КФП у даляр ЗША = 0,01.\nF 1 $ 0.01\nF 5 $ 0.05\nF 10 $ 0.10\nF 50 $ 0.50\nF 100 $ 0.99\nF 250 $ 2.48\nF 500 $ 4.96\nF 1000 $ 9.92\n$ 1 F 100.78\n$ 5 F 503.90\n$ 10 F 1,007.81\n$ 50 F 5,039.05\n$ 100 F 10,078.10\n$ 250 F 25,195.24\n$ 500 F 50,390.48\n$ 1000 F 100,780.95\nXPF у BRLXPF у CNYXPF у GBPXPF у HKDXPF у IDRXPF у MXNXPF у NOKXPF у NZDXPF у SGDXPF у UAH\nXPF у BTCXPF у ETHXPF у XRPXPF у LTCXPF у XEMXPF у MIOTAXPF у DASH


Матэрыялізаваная Памяць | zviazda.by\nХатняя старонка » Газета » Грамадства » Матэрыялізаваная Памяць\nГэта будзе не проста музей, а свайго роду адукацыйны цэнтр, які данясе аб'ектыўную праўду аб вайне да шырокай аўдыторыі\nНарэшце!!! Падзея, якую чакалі на працягу некалькіх гадоў... Ідэя, якая ажыццяўлялася тысячамі прафесіяналаў... Матэрыяльная памяць, што захоўвалася пакаленнямі і сканцэнтравалася літаральна ў адным месцы... Беларускі дзяржаўны музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны сёння расчыняе дзверы новага будынка. Мяркуецца, у афіцыйнай цырымоніі адкрыцця возьмуць удзел Аляксандр Лукашэнка і Уладзімір Пуцін.За стварэннем гэтай знакавай экспазіцыі на пляцоўцы, што на праспекце Пераможцаў, сачылі мінчане і госці сталіцы. Адкрыцця музея чакалі амаль усе беларусы — ад малога да вялікага. Кожны з іх — у прадчуванні пэўных таямніц, новых адкрыццяў. Карэспандэнт «Звязды» пацікавілася, з якімі думкамі нашы суайчыннікі пойдуць у новы будынак музея, чаго чакаюць ад убачанага і ўвогуле, чаму лічаць, што там варта пабыць кожнаму беларусу.\nІван КУСТАЎ, ветэран Вялікай Айчыннай вайны, Герой Савецкага Саюза:\n— Новы музей — вялікі гістарычны здабытак беларускага народа, у поўнай меры жывы паказ гісторыі Вялікай Айчыннай вайны. Усё, што тычыцца баявых дзеянняў, подзвігу ў тыле ворага, гераізму мірных жыхароў у гады вайны адлюстравана матэрыяльна. Уражвае! Асабліва сваім маштабам і той праўдзівасцю, якая прасочваецца ў кожным музейным экспанаце. Экспазіцыі ў музеі вельмі блізкія да рэальнасці. Можна паглядзець баявую тэхніку, асабістыя рэчы і дакументы вайскоўцаў, салдацкія трафеі. У новым будынку наглядна адлюстравана, як ствараліся пазіцыі, як ваявалі нашы салдаты, пераадольваліся абарончыя рубяжы. І ўсё дзякуючы сучасным тэхналогіям. Менавіта так маладому пакаленню прасцей будзе зразумець усю праўду аб вайне, адчуць сутнасць сапраўднага подзвігу. Стварэнне падобнага музея — вялікая заслуга кіраўніцтва нашай краіны. Я бываў у расійскіх музеях, ва Украіне, але такога музея ніколі і нідзе не бачыў!\nВячаслаў ДАНІЛОВІЧ, дырэктар Інстытута гісторыі Нацыянальнай акадэміі навук:\n— Для мяне адкрыццё музея з'яўляецца знакавай падзеяй, бо мы — нашчадкі тых, хто ваяваў за мір на зямлі. Сёння мы павінны захоўваць, зберагаць аб'ектыўную памяць аб тых падзеях. І ў гэтым сэнсе, безумоўна, вялікая роля адведзена музею Вялікай Айчыннай вайны. Наша краіна як ніякая іншая пацярпела ў гады ваеннага ліхалецця. Кожны трэці беларус загінуў за Перамогу. Велізарны рух супраціўлення існаваў на тэрыторыі Беларусі. Такога руху, як у нас, не было ні ў якой іншай дзяржаве! Таму мы павінны прадэманстраваць ролю беларускага народа ў дасягненні агульнай Перамогі над нацызмам. Спадзяюся, што гэта будзе не проста звычайны музей, а свайго роду адукацыйны цэнтр, які стане даносіць праўду Вялікай Айчыннай вайны да шырокай аўдыторыі. У першую чаргу, музей павінен быць запатрабаваным сярод нашай моладзі, якая прагне даведацца гістарычную праўду аб гераічных і трагічных падзеях, у якіх бралі ўдзел нашы продкі.\nАнатоль ЯРМОЛЕНКА, народны артыст Беларусі:\n— Вельмі важна, каб ужо нашы ўнукі ставіліся да тых падзей так жа, як і мы. Яны павінны ведаць праўду, шанаваць і паважаць сваіх продкаў, якія ваявалі, атрымлівалі ўзнагароды. У маёй сям'і ёсць Герой Савецкага Саюза — Фёдар Архіпенка, родны дзядзька маёй жонкі. Ён нават уручаў выпускны дыплом Гагарыну. Але я не пра гэта. Амаль у кожнай сям'і ёсць людзі, якія ваявалі, аддалі свае жыцці на полі бою. На жаль, зараз гісторыя перапісваецца. Некаторыя маладыя людзі ўвогуле не ведаюць, хто перамог і хто выратоўваў свет ад фашызму. І тое, што такі музей будзе ў нас, у Беларусі, і ён сучасны, знаходзіцца ў самым цэнтры Мінска, дарагога каштуе. Такіх, здаецца, у апошні час ніхто не стварае, бо гэта было даўно, а многія кажуць, што ўжо і не патрэбна. А я лічу, што патрэбна: гэта наша памяць, наша гісторыя, наша чалавечнасць і павага да тых, хто аддаў жыццё за Перамогу, за наша вызваленне.\nАртур ЗЕЛЬСКІ, дырэктар мемарыяльнага комплексу «Хатынь»:\n— Музей гісторыі Вялікай Айчыннай вайны мне запомніўся падчас майго першага яго наведвання. Гэта было ў дзяцінстве, дзесьці ў 1975 годзе. Памятаю, што гэты паход пакінуў вялікае ўражанне. Калі мы вярнуліся дахаты, я зрабіў малюнак, на якім адлюстраваў экспанаты, што найбольш запомніліся. Ужо няма ні дзеда, ні бацькі, а гэты ўспамін жыве і сёння. У новым музеі мне хацелася б бачыць памяць не толькі аб героях, вялікіх военачальніках, выдатных людзях, а і аб тых, хто ўдзельнічаў у гэтай вайне. Калі я прывяду ў музей свайго сына, я хацеў бы паказаць яму на якім-небудзь інтэрактыўным экране прозвішчы людзей, якія ўдзельнічалі ў вайне, склалі галовы ў імя Перамогі, сышлі ўжо пасля вайны. І каб там я мог паказаць яму прозвішчы сваіх двух дзядоў: малодшага палітрука Васіля Марука, які загінуў пад Масквой, і Арсенія Зельскага, які штурмаваў умацаванні Курляндыі. Толькі праз сямейныя экскурсіі, выхаванне ў сям'і можна захаваць памяць аб вайне як аб вялізнай трагедыі ўсіх людзей.\nАліна ПАХВАЛЁНАЯ, настаўніца беларускай мовы гімназіі № 25 г. Мінска:\n— Паколькі наша школа носіць імя Рымы Шаршнёвай, хочацца, каб экспазіцыя «Партызанскі рух на тэрыторыі Беларусі», якая змяшчалася ў старым музеі, абавязкова захавалася і ў новым. Рыме Шаршнёвай, сувязной партызанскага атрада, якая ў вайну разносіла падпольную «Звязду», быў прысвечаны асобны раздзел. Там знаходзіліся яе дакументы, асабістыя рэчы, узнагароды. У музеі мы былі разам з ветэранамі Вялікай Айчыннай вайны, школьнікамі і тады, калі адкрывалася інтэрактыўная экспазіцыя пад назвай «Партызанская зямлянка», дзе Барыс Александровіч расказваў і паказваў, як яго бацька-наборшчык друкаваў падпольную газету «Звязда». Паколькі я больш чым 20 гадоў выпісваю газету і наша школа на працягу дзесяцігоддзя падтрымлівае з рэдакцыяй сувязь, спадзяюся ўбачыць, што гэтая экспазіцыя «пераехала» і ў новы музей. Добра было б, каб увогуле нейкі куточак, а можа, і цэлы пакой, быў прысвечаны падпольнай «Звяздзе», якая ўнесла вялі ўклад у развіццё партызанскага руху на тэрыторыі Беларусі.\nРуслан ЧАРАНКЕВІЧ, курсант 4‑га курса агульнавайсковага факультэта Ваеннай акадэміі:\n— Выдатна, што музей Вялікай Айчыннай вайны адкрываецца ў той час, калі яшчэ жывыя сведкі і ўдзельнікі тых далёкіх падзей. Менавіта ветэраны змогуць па вартасці ацаніць, наколькі музейныя экспазіцыі адлюстроўваюць ваенную рэчаіснасць. Вядома, што падобныя ўстановы ствараюцца не дзеля таго, каб дагадзіць ветэранам. Музеі такога кшталту арыентаваны, у першую чаргу, на маладзёжную аўдыторыю, на людзей новага пакалення. Будучыня — за намі. І яна павінна быць светлай, квітнеючай, а не той, якая чакала ўчарашніх школьнікаў у 1941‑м. І каб не дапусціць падобнай сітуацыі ў нашай будучыні, мы павінны вучыцца, засвойваць урокі мінулага. І дапаможа ў гэтым якраз музей Вялікай Айчыннай вайны. Добра, калі ў сям'і яшчэ жыве ветэран, як мой дзядуля, які можа мне ўсё расказаць, патлумачыць. А калі гераічных продкаў ужо няма?.. У такім выпадку варта ісці ў музей, супрацоўнікі якога і раскажуць, і пакажуць, ды яшчэ, дзякуючы сучасным тэхналогіям, прымусяць адчуць тую трагедыю. Для мяне будзе вялікім гонарам наведаць новы музей, дзе я змагу яшчэ раз адчуць гонар за свайго дзеда-франтавіка, беларускі народ, родную краіну.\nДарэчы, для ўсіх ахвотных музей расчыніць дзверы ўжо 3 ліпеня. Квіток абыдзецца ў 40 тысяч беларускіх рублёў. Школьнікі, навучэнцы ўстаноў прафтэхадукацыі, сярэдніх навучальных устаноў і ВНУ дзённай формы навучання, курсанты і слухачы ваенна-навучальных устаноў будуць мець магчымасць наведаць выставу за паўцаны. Па аўторках, чацвяргах, пятніцах і суботах музей будзе працаваць з 10.00 да 18.00, а да серадах і нядзелях — з 11.00 да 19.00. Днём, калі музей для наведвальнікаў будзе зачынены, стане панядзелак.


Сацыяльнае канструяванне рэальнасці ў беларускім афіцыйным дыскурсе - старонка 2\nСацыяльнае канструяванне рэальнасці ў беларускім афіцыйным дыскурсе\nЧацвёрты ўзровень легітымацыі складаюць сімвалічныя універсумы – сістэмы тэарэтычнай традыцыі, у якіх змешчаны разнастайныя галіны значэнняў і інстытуцыянальны парадак ва ўсёй яго сімвалічнай цэласнасці. Сімвалічны універсум разумеецца “як матрыца ўсіх сацыяльна аб’ектываваных і суб’ектыўна рэальных значэнняў; цэлае гістарычнае грамадства і індывідуальная біяграфія разглядаюцца як з’явы, якія адбываюцца ў межах універсуму” [3, с.157]. На гэтым узроўні легітымацыі інтэграцыя асобных інстытуцыянальных працэсаў дасягае свайго памежнага існавання.\nСімвалічныя універсумы легітыміруюць індывідуальную біяграфію і інстытуцыянальны парадак. Намічная функцыя сімвалічнага універсуму ў тым, што ён “ставіць усё на свае месцы” ў жыцці індывіда. Як бы чалавек не адхіляўся ад усведамлення гэтага парадку (у маргінальных сітуацыях), сімвалічны універсум дазваляе яму “вярнуцца да рэальнасці” – а менавіта да рэальнасці паўсядзённага жыцця. Паколькі гэта сфера, да якой адносяцца ўсе ролі і формы інстытуцыяналізаваных паводзін, то сімвалічны універсум гарантуе легітымацыю інстытуцыянальнага парадку, якому адводзіцца галоўнае значэнне ў іерархіі чалавечага досведу.\nСімвалічныя універсумы вычарпальна інтэгруюць усе адасобленыя інстытуцыянальныя працэсы. Грамадства цяпер набывае сэнс.\nХаця стварэнне сімвалічнага універсуму прадугледжвае тэарэтычную рэфлексію каго-небудзь, кожны можа жыць у гэтым універсуме ў натуральнай устаноўцы. Сам універсум не патрабуе больш ніякай легітымацыі. Паколькі сімвалічны універсум легітыміруе інстытуцыянальны парадак на самым высокім узроўні агульнасці, тэарэтызаванне датычна сімвалічнага універсуму можна назваць легітымацыяй у квадраце. Усе легітымацыі – ад датэарэтычных да касмічных – могуць лічыцца механізмамі падтрымання універсуму. Поспех пэўных канцэптуальных механізмаў залежыць ад улады, якой надзелены тыя, хто кіруе гэтымі механізмамі.\nРэканструкцыя асноўных палажэнняў канцэпцыі Бергера і Лукмана дазваляе выказаць некаторыя папярэднія меркаванні датычна ролі дзяржавы ў сацыяльным канструяванні беларускай рэальнасці.\nКалі храналагічна мы вызначаем беларускі афіцыйны дыскурс і сістэму яго інстутуцыянальных практык адрэзкам у 15 год, то варта казаць не проста пра нязначную аб’ектывацыю дзяржаўных інстытуцый, што дасягаецца ўжо дзякуючы аднаму факту іх стварэння. За 15 год інстытуцыянальны парадак новай улады быў трансляваны не толькі некалькім генерацыям маладых беларусаў, але і перададзены як мінімум аднаму пакаленню тых, хто гэты парадак падтрымлівае. Бергер і Лукман кажуць пра люстэркавы эфект пры перадачы інстытуцыянальнага парадка новаму пакаленню, дзякуючы якому аб’ектыўнасць інстытуцыянальнага свету “павялічваецца” і “ўмацоўваецца” не толькі для “дзяцей”, але для заснавальнікаў гэтых інстытуцый. То бок можна фіксаваць, што ўжо толькі з улікам працягласці свайго існавання дзяржаўныя інстытуцыі здолелі атрымаць уласную самавідавочную рэальнасць і ў некаторых выпадках нават анталагічны статус. Таму, калі афіцыйны дыскурс артыкулюе формулы кшталту “Так гэта робіцца”, можна меркаваць, што нават для носьбітаў гэтага дыскурсу ўласны інстытуцыянальны парадак больш не падаецца празрыстым і зразумелым.\nБольш за тое, можна назіраць, што ўлада ўсялякім чынам імкнецца, каб створаны ёй інстытуцыяналізаваны свет успрымаўся як рэіфікаваны, прыродны. Усе спробы альтэрнатыўных дыскурсаў рэканструяваць афіцыйныя практыкі, паказаць іх сканструяванасць (пры чым не такую ўжо і даўнюю), жорстка караюцца. Пра гэта сведчыць і сітуацыя з маргіналізаваннем альтэрнатыўнага (апазіцыйнага) дыскурса (дыскурсаў), і манапалізацыя ўладай публічнай прасторы, і пераслед незалежных навукоўцаў і інстытуцый. Дзіўным у гэтай сувязі падаецца свабодны дасяг да дакументаў найноўшай эпохі, у прыватнасці, да афіцыйнай газеты “Советская Белоруссия”, аналіз якой за пэўны перыяд часу дазваляе рэканструяваць дзяржаўны дыскурс, паказаць яго генезіс, чалавечую “прыроду” і адпаведна паставіць пад сумнеў ягоную відавочнасць і нязменнасць.\nУ якасці эмпірычнага матэрыялу мы бярэм афіцыйнае друкаванае выданне – газету “Советская Белоруссия”. Газета выходзіць 5 разоў на тыдзень, пры гэтым яе наклад, пачынаючы з другой паловы 1994г., вагаўся ад 200 тысяч да 500 тысяч асобнікаў (самы нізкі наклад – каля 203 тысяч асобнікаў – фіксаваўся ў 1995г. у сувязі са складаным матэрыяльным становішчам выдання). Падобная працэдура ўлады сістэматычнага і бесперапыннага знаёмства са сваімі інстытуцыянальнымі значэннямі цалкам апраўдана і непасрэдна ўпісваецца ў палажэнне сацыяльнага канструктывізму пра легітымацыю інстытуцыянальнага парадку. Паколькі, як адзначаюць сацыяльныя канструктывісты, чалавечыя істоты лянівыя, няпамятлівыя, а часта яшчэ і глупыя, усялякая інстытуцыя дзеля падтрымання сваёй устойлівасці мусіць перманентна, а часам і навязліва (выпадкі прымусовай падпіскі на “Советскую Белоруссию” неаднаразова фіксаваліся) трансляваць спрошчаныя інстытуцыянальныя формулы, каб іх было лёгка вывучыць і запомніць наступным пакаленням.\nПаколькі сацыяльны канструктывізм сцвярждае важнасць аналізу ролей у сацыяльным канструяванні рэальнасці, нам падаецца апраўданым факусіраванне нашай працы менавіта на ролі дзяржавы як найбольш моцнага і паспяховага гульца ў полі сацыяльных інтэракцый. Забягаючы наперад, ужо цяпер можна адзначыць рэіфікаванасць пэўных ролей, калі частка самасвядомасці, аб’ектываваная ў ролі, успрымаецца ў якасці непазбежнага лёсу, за які індывід здымае з сябе адказнасць. Факт трэцяга (і відаць, не апошняга) тэрміна кіравання дзейнага беларускага прэзідэнта ўпісваецца ў парадыгму такой рэіфікацыі.\nЯк бачна, катэгорыі сацыяльнага канструктывізму знаходзяць сваю прымяняльнасць для вырашэння задачы рэканструкцыі сацыяльных практык, якія здзяйсняе дзяржава, і іх “дэнатуралізацыі”. Праўда, мы тут можам не пазбегнуць папроку, які часта чуюць прыхільнікі дадзенага метада: маўляў, мэты канструктывістаў часта палягаюць у палітычным, а не тэарэтычным вымярэнні: “Сказаць, што Х – сацыяльна сканструяваны, значыць настойваць на магчымасці і пажаданасці таго, каб Х быў зменены” [20, р.61]. Адказ на падобныя закіды можа палягаць у захаванні навуковай дыстанцыі ад аналізуемых феноменаў і ўстрыманні ад ацэначных меркаванняў датычна той ці іншай інстытуцыі, ролі, практыкі, ідэі.\n1.2. Ч.Тэйлар: Сацыяльная імажынерыя як канцэпт\nразумення сацыяльных працэсаў\nФіласофскую падтрымку сваім ідэям сацыяльны канструктывізм у большай ступені пачаў знаходзіць з пачаткам гісторыі Заходняга мадэрніці. Апошні прапанаваў такі тып рэфлексіі, якая глядзіць крытычна на сацыяльныя захады з пункту гледжання перашкодаў, якія яны маюць для індывідуальнага чалавечага росквіту.\n1.2.1. Паняцце сацыяльнай імажынерыі\nБазавая гіпотэза Чарльза Тэйлара ў кнізе Modern Social Imaginaries (2004) заключаецца ў тым, што цэнтральным для заходняга мадэрніці ёсць новая канцэпцыя маральнага парадку грамадства, якая бярэ свой пачатак з ХVІІ стагоддзя з тэорый натуральнага права Лока і Гроцыюса. Спачатку гэта ідэя была ў розумах некаторых уплывовых мысляроў, потым сфармавала сацыяльную імажынерыю (social imaginary, социальное воображаемое1) вялікіх страт, а пазней і ўсяго грамадства.\nЗаходняе мадэрніці неадлучна ад пэўнага віду сацыяльнай імажынерыі, пад якой Тэйлар разумее нешта больш шырокае і глыбокае, чым пэўныя інтэлектуальныя схемы, якія выкарыстоўваюць людзі, калі думаюць пра сацыяльную рэальнасць. Для Тэйлара сацыяльная імажынерыя – гэта “хутчэй шляхі, праз якія людзі ўяўляюць сваю сацыяльную экзістэнцыю, як яны падыходзяць адзін адному, якія маюць чаканні і якія глыбейшыя нарматыўныя паняцці і вобразы ўгрунтаваны ў гэтых чаканнях” [21, p.23].\nІснуюць важныя адрозненні паміж сацыяльнай імажынерыяй і сацыяльнай тэорыяй. Тэйлар прымае тэрмін імажынерыя, паколькі, па-першае, факусуецца на тым, як звычайныя людзі ўяўляюць сваё сацыяльнае атачэнне, і гэта не заўсёды выражаецца ў тэарэтычных тэрмінах, але ў вобразах, гісторыях і легендах. Па-другое, тэорыяй часта валодае меншасць, тады як сацыяльная імажынерыя тычыцца вялікіх групаў людзей (калі не ўсяго грамадства). І трэцяе адрозненне: сацыяльная імажынерыя – гэта тое агульнае разуменне, якое робіць магчымым агульныя практыкі і шырока падзелены сэнс легітымацыі [21, р.24].\nНаша сацыяльная імажынерыя, заўважае Тэйлар, ва ўсялякі момант – складаная. Яна інкарпаруе сэнс чаканняў, якія мы маем адзін да аднога, пэўны від агульнага разумення, якое дазваляе нам выконваць калектыўныя практыкі, з якіх складаецца нашае сацыяльнае жыццё. Такое разуменне ўлучае і фактычнае, і нарматыўнае вымярэнне, то бок мы разумеем звычайны ход рэчаў, і адначасова сюды ўплецена ідэя, як гэтыя рэчы павінны адбывацца, якія памылкі зрабілі б практыку немагчымай.\nТое, што Тэйлар называе сацыяльнай імажынерыяй, пашыраецца за межы непасрэднага фонавага разумення, якое надае сэнс партыкулярным практыкам. Шырэйшае схопліванне гэтага канцэпта не мае дакладных межаў. Гэта якраз прырода таго, што сучасныя філосафы апісваюць як “бэкграўнд”. Гэта насамрэч “у значнай ступені неструктураванае і неартыкуляванае разуменне нашай цэлай сітуацыі, унутры якой партыкулярныя рысы свету выяўляюць свой сэнс” [21, р.26]. Сацыяльная імажынерыя ніколі не можа быць адэкватна выражана ў форме экспліцытных дактрынаў праз сваю неабмежаванасць і няпэўнасць. Таму Тэйлар кажа не пра тэорыю, а пра імажынерыю.\nВа ўсялякі момант мы можам казаць пра “набор” калектыўных дзеянняў, які маецца ў распараджэнні пэўнай групы грамадства. Гэта звычайныя, знаёмыя дзеянні: ад удзелу ва ўсеагульных выбарах да гутаркі з незнаёмцам. Такое імпліцытнае схопліванне сацыяльнай прасторы не падобнае на тэарэтычнае апісанне гэтай прасторы, калі адрозніваюцца розныя тыпы людзей і нормы, звязаныя з імі. Разуменне імпліцытнага ў практыцы суадносіцца з сацыяльнай тэорыяй у такой жа ступені, як здольнасць арыентавацца ў знаёмай мясцовасці з мапай гэтай мясцовасці. Як правіла, кожны можа добра арыентавацца без усялякай мапы. Такім жа чынам людзі маюць справу з сацыяльнай імажынерыяй да таго, як мелі справу з тэарэтызаваннем наконт саміх сябе.\nВажнай часткай гэтага шырэйшага бэкграўнда з’яўляецца сэнс маральнага парадку, пад якім Тэйлар разумее не толькі нормы, угрунтаваныя ў сацыяльнай практыцы, але і сэнс таго, што робіць гэтыя нормы рэалізуемымі. Гэта сутнасная частка кантэкста дзеяння.\nМадэрная тэорыя маральнага парадку паступова прапітвае і трансфармуе заходнюю сацыяльную імажынерыю. У гэтым працэсе тое, што спачатку з’яўляецца проста ідэалізацыяй, вырастае ў складаную імажынерыю праз звязванне з сацыяльнымі практыкамі, часткова традыцыйнымі, але якія часта трансфармуюцца самім кантактам. Гэта ключавы пункт у разуменні маральнага парадку. Магчыма, ён не стаў бы дамінуючым у заходняй культуры без гэтага пранікнення/ трансфармацыі імажынерыі.\nКаб праілюстраваць трансфармацыю сацыяльных практык з улікам сацыяльнай імажынерыі, Тэйлар звяртаецца да двух гістарычных прыкладаў – Вялікіх рэвалюцыяў мадэрнага Заходняга свету ў ЗША і Францыі. Пераход быў значна мякчэйшым і менш катастрафічным ў першым выпадку, таму што ідэалізацыя папулярнага суверэнітэту злучылася адносна непраблематычна з існуючай практыкай народных асамблей. У другім выпадку няздольнасць перавесці той жа самы прынцып на ўстойлівыя і ўзгодненыя практыкі была крыніцай канфлікту і няпэўнасці цягам больш за стагоддзе. Але ў абодвух выпадках, падкрэслівае Тэйлар, было ўсведамленне гістарычнага першынства тэорыі, якая з’яўляецца цэнтральнай для мадэрнай ідэі рэвалюцыі, з дапамогай чаго мы наважваемся перарабліваць наша палітычнае жыццё адпаведна ўзгодненым прынцыпам. Такі канструктывізм стаўся цэнтральнай асаблівасцю мадэрнай палітычнай культуры.\nШто дакладна адбываецца, калі тэорыя ўкараняецца і трансфармуе сацыяльную імажынерыю? Тэйлар на гэтае пытанне адказвае наступным чынам. Збольшага людзі прыдумляюць, імправізуюць ці ўводзяцца ў новыя практыкі. Яны бачаць сэнс у новай перспектыве, спачатку сфармуляванай у тэорыі, і гэтая перспектыва – гэта той кантэкст, які надае практыкам сэнс. То бок новае разуменне становіцца дасягальным для ўдзельнікаў тым спосабам, якога не было раней. Гэтае разуменне пачынае вызначаць контуры іх свету і можа ўрэшце рэшт пачаць лічыцца самавідавочнай формай рэчаў.\nАле працэс, калі тэорыя перараблівае сацыяльную імажынерыю, не аднабаковы. Для таго, каб тэорыя набыла канчатковы сэнс, стала кантэкстам для практык, тэорыя павінна быць “схематызавана” (адсылка да Канта) у сферы агульнай практыкі. Новая практыка са сваім імпліцытным разуменнем можа быць грунтам для мадыфікацыі тэорыі, якая ў сваю чаргу можа ўплываць на практыку і так далей.\nТое, што Тэйлар называе “доўгім маршам”, гэта “працэс, калі новыя практыкі (ці мадыфікацыі старых практык) альбо развіваліся праз імправізацыю сярод пэўных групаў і страт насельніцтва (да прыкладу, публічная сфера сярод адукаваных эліт ў ХVІІІ стагоддзі, прафсаюзы сярод працоўных у ХІХ стагоддзі); альбо калі эліты такім спосабам рэкрутавалі шырэйшую сацыяльную базу (да прыкладу, Якабінская арганізацыя ў Парыжы)” [21, р.30]. Таксама ў часе свайго павольнага развіцця шэраг практыкаў паступова змянілі сваё значэнне для людзей і такім чынам дапамаглі кастытуяваць новую сацыяльную імажынерыю. Ва ўсіх выпадках вынікам сталася глыбокая трансфармацыя сацыяльнай імажынерыі ў Заходніх грамадствах.\nТэйлар асобна ўдакладняе: тое, што заходняе мадэрніці пачалося з ідэі парадку, якая спачатку была тэорыяй, а пазней сфармавала сацыяльную імажынерыю, не варта ўспрымаць як “ідэалізм”, калі ідэям прыпісваецца незалежная сіла ў гісторыі. Насамрэч тое, што мы бачым у гісторыі чалавецтва – гэта чалавечыя практыкі, якія з аднаго боку, з’яўляюцца матэрыяльнымі практыкамі, што выконваюцца людзьмі ў прасторы і часе, і з іншага боку, гэта самаканцэпцыі, спосабы разумення. Яны часта непадзельныя толькі таму, што самаразуменне – гэта істотная ўмова практыкі, якая дае сэнс для ўдзельнікаў. Таму чалавечыя практыкі – гэта від рэчы, які дае сэнс, пэўныя ідэі ўнутраныя для іх. Немагчыма адрозніць чалавечыя практыкі і іх ідэі без таго, каб не задаць пытанне “Што выклікае што?”\nАгульнае правіла ў гісторыі, сцвярджае Тэйлар, – няма ніякага агульнага правіла, якое б ідэнтыфікавала адзін парадак матывацыі як заўжды рухаючую сілу. Ідэі заўжды ўваходзяць ў гісторыю абгорнутымі ў пэўныя практыкі, нават калі апошнія – гэта толькі дыскурсіўныя практыкі.\n1.2.2. Формы мадэрнай сацыяльнай імажынерыі\nТэйлар вылучае тры формы мадэрнай заходняй сацыяльнай імажынерыі, ці тры спосабы сацыяльнага самаразумення, якія з’яўляюцца ключавымі для мадэрніці: эканоміка, публічная сфера і дэмакратычнае (народнае) самакіраванне.\nЭканоміка – гэта першае вымярэнне грамадзянскай супольнасці для дасягнення ідэнтычнасці, незалежнай ад дзяржавы. Чым больш грамадства паварочваецца да камерцыі, тым больш яно становіцца цывілізаваным, усё больш жыве ў міры (не ў стане вайны). Стымул да прыбытку разглядаецца як “ціхая страсць”; калі ён пашыраецца ў грамадстве, то дапамагае кантраляваць і забараняць гвалтоўныя страсці.\nМы бачым заходняе грамадства як эканоміку – дзейнасць па вытворчасці, абмену і спажыванні, якая фармуе сістэму з яе законамі і ўласнай дынамікай. Эканамічнае вызначае цяпер шляхі, якімі мы звязаны, самадастатковую ў прынцыпе сферу суіснавання. У сацыяльнай імажынерыі гэта працягваецца да нашых дзён у выглядзе найбольш важнай мэты і парадку грамадства як эканамічнага супрацоўніцтва і абмену.\nПублічная сфера і народнае самакіраванне прадстаўляе індывідаў як калектыўных агентаў. І гэтая новая калектыўная агентнасць – сярод найбольш уражвальных рысаў заходняга мадэрніці.\nПублічная сфера – гэта агульнае месца, дзе грамадзяне сустракаюцца праз розныя медыя (друкаваныя, электронныя), а таксама твар-да-твару, абмяркоўваюць справы агульнага інтарэсу і такім чынам здольныя сфармаваць агульную думку. Публічная сфера – гэта мутацыя сацыяльнай імажынерыі, неабходная для развіцця мадэрнага грамадства.\nПублічная сфера трансцэндзіруе локальныя тэматычныя (topical) прасторы. Публічная сфера, якая з’явілася ў ХVІІІ стагоддзі, – гэта метатэматычнае (metatopical) агульнае месца. Такія прасторы канстытуяваныя агульным разуменнем, без яго яны не існуюць.\nЭкстрапалітычны характар мадэрнай публічнай сферы істотна важны. З мадэрнай публічнай сферай “прыходзіць ідэя, што палітычная ўлада павінна быць пад кантролем з боку чагосьці знешняга – дыскурса, які паходзіць з рацыянальнасці, а не ўлады ці традыцыйнага кіраўніцтва” [21, р.65]. Экстрапалітычны статус – гэта новае для публічнай сферы: усіх сябраў палітычнага грамадства (ці прынамсі, усіх кампетэнтных і адукаваных сябраў) варта разглядаць у ролі тых, якія фармуюць грамадства па-за дзяржавай.\nЯшчэ адзін аспект навізны публічнай сферы – гэта ейная радыкальная секулярызаванасць. Паняцце секулярнасці радыкальнае ў тым сэнсе, што яно кантрастуе не толькі з боскім пачаткам грамадства, але і з ідэяй грамадства як канстытуяванага чымсьці, што трасцэндзіруе сучаснае агульнае дзеянне. Публічная сфера – гэта асацыяцыя, якая не канстытуюецца нічым іншым па-за агульным дзеяннем, якое мы выконваем унутры яе: прыходзячы да агульнай думкі, дзе магчыма, праз абмен ідэямі. Існаванне публічнай сферы як асацыяцыі – гэта толькі наша супольнае дзеянне ў гэтым накірунку.\nНародны суверэнітэт (самакіраванне) – гэта трэці кампанент у вялікім звязаным ланцугу мутацый у сацыяльнай імажынерыі якая дапамагла канстытуяваць мадэрнае грамадства. У гэтым пункце Тэйлар зноў вяртаецца да тэзіса, што паспяховасць укаранення новых ідэй ці практык залежыць ад таго, наколькі бярэцца да ўвагі сацыяльная імажынерыя. Па сутнасці, разрывы будуць адчувацца найменш балюча, калі новая сацыяльная імажынерыя будзе прыходзіць праз рэтраспектыўную рэінтэрпрэтацыю. Зноў узгадваючы прыклад рэвалюцыі ў ЗША, філосаф адзначае, што ў дадзеным выпадку народны суверэнітэт змог нарадзіцца, таму што ён меў зразумелае і неаспрэчнае інстытуцыянальнае значэнне – сіла старых рэпрэзентацыйных інстытуцый (выбарных асамблей) дапамагла праінтэрпрэтаваць новы канцэпт у практычных паняццях.\nІ наадварот. Першыя няўстойлівыя гады Французскай Рэвалюцыі былі выкліканыя тым негатыўным фактам, што змена ад легітымацыі дынастычнага кіравання да народнага не мела ўзгодненага значэння суверэнітэта нацыі ў шырокай сацыяльнай імажынерыі. Змаганне разгортвалася паміж рознымі рэвалюцыйнымі фракцыямі: якім павінна быць правільнае інстытуцыянальнае выражэнне суверэнітэта нацыі – праз рэспубліканскую ці канстытуцыйную манархію, праз прамое ці непрамое прадстаўніцтва інтарэсаў, праз рэпрэзентацыю розных інтарэсаў ці непадзельнае выражэнне агульнай волі. Невырашальны пункт паміж гэтымі рознымі інстытуцыямі і працэдурамі ўрэшце рэшт быў вырашаны шляхам выкарыстання сілы, прычым ад імя народа.\nПераход, падсумоўвае Тэйлар, можа толькі адбыцца, калі “народ” (прынамсі важныя меншасці актывістаў) разумее і інтэрналізуе тэорыю. Для палітычных актараў разуменне тэорыі – гэта здольнасць увасобіць яе ў практыкі. Яны разумеюць тэорыю праз практыкі. Тое, што дае сэнс нашым практыкам, гэта наша сацыяльная імажынерыя. Такім чынам, для пераходу крытычным з’яўляецца тое, што людзі (ці актыўныя сегменты) падзяляюць сацыяльную імажынерыю.\nТакім чынам, сацыяльную імажынерыю народа ў пэўны перыяд можна разглядаць як пэўны набор практык, якія маюць сэнс. Каб трансфармаваць грамадства згодна новаму прынцыпу легітымацыі, неабходна улічваць два аспекты: (1) актары павінны ведаць, што рабіць, павінны мець практыкі ў сваім наборы, каб усталяваць новы парадак; і (2) актары павінны пагадзіцца, якія гэта будуць практыкі [21, р.119].\nУ якасці памежнай формы сацыяльнай імажынерыі Тэйлар называе прастору моды – як чацвёртую структуру адначасовасці. Яна адрозніваецца ад трох вышэй названых формаў, таму што дзеянні індывідаў звязаны ў прасторы моды адмысловым чынам. У прасторы моды дзейнічае структура гарызантальнай, адначасовай, узаемнай прысутнасці, якая не з’яўляецца агульным дзеяннем, а хутчэй узаемным паказам. Гэта мае значэнне для кожнага з індывідаў, паколькі яны з’яўляюцца сведкамі і со-дэтэрмінатарамі дзеяння. Прастора моды становіцца ўсё больш важнай у мадэрным урбаністычным грамадстве, дзе вялікая колькасць людзей не ведае адзін аднога, але ўзаемна ўплывае, фармуючы непазбежны кантэкст жыцця адзін аднога.\n1.2.3. Актыўная і аб’ектыўная імажынерыя\nАналізуючы мадэрныя грамадствы і іх сацыяльную імажынерыю, Тэйлар рэканструюе працэсы канструявання сацыяльных практык. Першае, што разбурае арганічную метафару грамадства, – гэта эканоміка, якая нішчыць вобраз грамадства як спецыфічную гаспадарку, якая кіруецца каралём.\nНовы гарызантальны свет у секулярны час улічвае два супрацьлеглыя спосабы ўяўлення грамадства – агентнасць (Agency) і аб’ектывацыя (Objectification) [21, р.163]. З аднаго боку, мы становімся здольнымі ўявіць новыя свабодныя гарызантальныя спосабы калектыўнага агенцтва і адпаведна ўступіць і стварыць такія агенцыі, паколькі яны знаходзяцца ў нашым наборы практык. З іншага боку, мы становімся здольнымі да аб’ектывацыі грамадства як сістэмы працэсаў, у некаторай ступені аналагічных прыродным. Такім чынам, грамадства – гэта і поле агульнага дзеяння індывідаў, і ландшафт, які наносіцца на мапу, аналізуецца, рэпрэзентуецца.\nТэйлар падкрэслівае, што такое бачанне грамадства дазваляе палітычнае абмяжоўваць экстрапалітычным – іншымі сферамі жыцця са сваімі мэтамі і цэласнасцю. Апошнія такім чынам убудаваныя ў мадэрную сацыяльную імажынерыю, што яна дазваляе ўспрымаць грамадства ў экстрапалітычных формах: не толькі праз так званую палітычную эканоміку, але таксама праз розныя аспекты таго, што называецца сацыялогіяй. Самае агульнае значэнне грамадства ў мадэрным сэнсе ўказвае на аб’ект, які можа быць схоплены і вывучаны ў розны спосаб, у якім палітычнае з’яўляецца толькі адным і неабавязкова самым фундаментальным кампанентам.\nМадэрная імажынерыя, такім чынам, уключае не толькі катэгорыі, якія дазваляюць агульнае дзеянне, але таксама катэгорыі працэсу і класіфікацыі, якія здараюцца па-за спінамі агентаў. Гэтыя два пункты, якія Тэйлар называе актыўныя і аб’ектыўныя катэгорыі, не могуць быць аддзеленыя і адыгрываюць камплементарную ролю ў нашым жыцці. Яны роўныя і належаць аднаму і таму ж дыяпазону ўяўленняў, якія паходзяць з мадэрнага маральнага парадку. Да прыкладу, дыскусіі ў публічнай сферы залежаць і складаюцца з развіцця адукаванага, аб’ектыўнага разумення грамадства ў эканамічным, палітычным, юрыдычным планах. Грамадская думка разглядаецца з адной перспектывы як ідэальна рацыянальны прадукт спакойнага і ўзважанага абмеркавання. З іншага боку публічная сфера непазбежна з’яўляецца агульным дзеяннем. Абмеркаванне мае вынік – яно выкрышталізоўваецца ў грамадскую думку, калектыўнае меркаванне. Больш за тое, гэтае меркаванне становіцца паступова, але непераадольна прынцыпам легітымацыі.\nПа сутнасці, тут Тэйлар паўтарае ідэю Бергера і Лукмана пра працэсы аб’ектывацыі (інстытуцыяналізацыі) і інтэрналізацыі, дзякуючы якім канструюецца сацыяльная рэальнасць. Дапаўненне Тэйлара каштоўнае тым, што ён падкрэслівае, што ўяўленне грамадства ў такіх паняццях стала магчымым толькі ў варунках мадэрніці.\nВа універсальнасці канцэпта мадэрнай сацыяльнай імажынерыі нам бачыцца месца для крытыкі пазіцыі Тэйлара. Па сутнасці, філосаф надзяляе мадэрную сацыяльную імажынерыю характарам усясветнага пашырэння, робячы скідку на рознае праламленне яе ў розных традыцыях. Тэйлар аднак кажа пра рознасць нацыянальных маршрутаў ва ўсталяванні мадэрнага парадку, і канцэпт мадэрнай сацыяльнай імажынерыі дазваляе ўбачыць гэтыя адрозненні сярод іншых ліберальных дэмакратый, падобных на паўночна-атлантычныя. Мадэрныя сацыяльныя імажынерыі займелі рознае ўвасабленне ў нацыянальных гісторыях, нават на Захадзе. Гэта папярэджвае супраць чакання простага паўтарэння заходніх формаў, калі імажынерыі адаптуюцца ў іншых цывілізацыях. Але па Тэйлару атрымліваецца, што эканоміка, публічная сфера і народнае самакіраванне ў той ці іншай ступені, на тым ці іншым узроўні няўхільна павінны атрымаць сваё ўкараненне. Беручы пад увагу фундаментальную здагадку Тэйлара, варта казаць пра “шматлікія мадэрніці” (multiple modernities), розныя шляхі ўсталявання і ажыўленння інстытуцыянальных формаў, якія становяцца непазбежнымі.


14 траўня ЗША пераносяць сваю амбасаду ў Ізраілі ў Ерусалім. Плошчу побач назавуць у гонар Трампа\n14 травень 2018, 09:10\nУ Ерусаліме 14 траўня адбудзецца афіцыйная цырымонія адкрыцьця амэрыканскай амбасады, перанесенай з Тэль-Авіву. Адкрыцьцё прымеркавалі да 70-годзьдзя ўтварэньня Ізраілю.\nЧакаецца, што амэрыканскую афіцыйную дэлегацыю ўзначаліць намесьнік дзяржсакратара ЗША Джон Саліван. У склад дэлегацыі таксама ўвойдуць амбасадар ЗША ў Ізраілі Дэвід Фрыдман, кіраўнік міністэрства фінансаў ЗША Стывэн Мнучын і спэцпрадстаўнік ЗША на міжнародных перамовах Джэйсан Грынблат, паведамляе «Настоящее время».\nАдкрыцьцё амбасады таксама наведаюць дачка і дарадчыца прэзыдэнта ЗША Іванка Трамп і яе муж — старшы дарадца прэзыдэнта Джарэд Кушнэр. Дональда Трампа на цырымоніі ня будзе.\nПлошчу, разьмешчаную побач з новай амбасадай ЗША ў Ерусаліме, у хуткім часе пераймянуюць у гонар прэзыдэнта ЗША: яна атрымае назву «плошча Злучаных Штатаў імя прэзыдэнта Дональда Трампа», паведаміў мэр горада Нір Баркат.\nАмэрыканскі прэзыдэнт заявіў аб прызнаньні Ерусаліму сталіцай Ізраілю 6 сьнежня 2017 году і абвясьціў аб пераносе туды амэрыканскай амбасады з Тэль-Авіву.\nПазьней на экстраным пасяджэньні ААН 128 краінаў выказаліся супраць прызнаньня Ерусаліма сталіцай Ізраілю, 35 краінаў устрымаліся, яшчэ дзевяць падтрымалі ЗША.\nДзяржава Ізраіль называе Ерусалім сваёй сталіцай, як і старажытнай сталіцай усяго габрэйскага народа, з 1948 году, калі яна была заснаваная.\nПадчас Шасьцідзённай вайны 1967 году Ізраіль анэксаваў усходні сэктар гораду. Міжнародная грамадзкасьць анэксію не прызнала.\nСёньня міністэрствы і дзяржустановы Ізраілю разьмешчаныя ў Ерусаліме, а ізраільцяне розных палітычных поглядаў лічаць горад сваёй сталіцай.\nПалестынцы таксама прад’яўляюць правы на Ерусалім і хочуць, каб усходняя частка гораду стала сталіцай іх будучай дзяржавы. У той частцы горада жывуць каля 200 тысяч палестынцаў.\nУ Старым горадзе, ва ўсходнім Ерусаліме, знаходзяцца сьвятыя месцы як для габрэяў, так і для мусульман і хрысьціян. Напрыклад, Сьцяна Плачу — найвялікшая сьвятыня, дзе габрэі могуць маліцца, і мячэт Эль-Акса, трэцяя паводле важнасьці сьвятыня ісламу.\nСтатус Ерусаліму — адна з самых гарачых праблемаў ізраільска-палестынскага канфлікту. Да гэтага часу амбасада ЗША, як і большасьці іншых краінаў, разьмяшчалася ў Тэль-Авіве.


22 жнівень 2007, 22:48\nАлег Грузьдзіловіч, Менск Яраслаў Грышчэня ды іншыя актывісты “Маладога фронту” з Баранавіч правялі талаку ля крыжа, усталяванага ў памяць ахвяраў сталінскіх рэпрэсій. Тым часам ўлады Беларусі не выказваюць жаданьня ўшанаваць памяць ахвяраў сталінізму з нагоды 60-х ўгодкаў пачатку вялікага тэрору.\nСупраць актывіста “Маладога фронту” Яраслава Грышчэні ў Баранавічах заведзена крымінальная справа. Юнака абвінавацілі ўва ўдзеле ў незарэгістраванай арганізацыі, яму пагражае некалькім гадоў турмы.\n Менскі гарадзкі суд пацьвердзіў рашэньне аб нерэгістрацыі “Маладога фронту” , 17.08.2007  П.Севярынец: “Мы чакаем узмацненьня рэпрэсій”, 11.08.07


##### Гульнявой аўтамат african simba novomatic карцінкі – Гульнявой аўтамат слот Flame Dancer Deluxe гуляць.\nГероі тыражавання Fortunes таямнічы гульнявой аўтамат ад Microgaming з кітайскай тэмай. Колькасць барабанаў: 5 afican ліній: 243 Вытворца: Novomatic Бонусныя. Фэнтэзійная тэматыка сёння на піку папулярнасці і кампанія Novomatic. Колькасць барабанаў: 5 колькасць ліній: 20 Вытворца: Novomatic Бонусныя.\nГульнявой аўтамат Lucky Ladys Charm Deluxe абкружыць вас сімваламі, якія. Паколькі кожная з іх можа замяніць іншыя карцінкі ў novomati, шанцы. Колькасць барабанаў: 3 колькасць ліній: 5 Вытворца: Novomatic Бонусныя гульні. Гульнявойй аўтамат слот Unicorn Magic – Магічны аднарог.\nГульнявой аўтчмат Roller Coaster не пакінуў геймераў без гульні на падваенне. Simba. Зрабіць паездкі ў экзатычныя месцы, аналагічным чынам African Safari з слотам казіно машыны Wild Gambler. Акрамя традыцыйнай здольнасці замяняць сабой іншыя карцінкі валодае яшчэ. Вытворца: Novomatic. Reel Attraction Dragons deep Гульнявой аўтамат african simba novomatic карцінкі Simba Bella Donna Faust. Мы далучыліся да онлайн гульнявой сусвету ў 2010, і з таго часу пашыранага класа актам забавы для тысяч sky way аўтамат па ўсім гульнявой аўтамат african simba novomatic карцінкі.\nГульнявой аўтамат слот Flame Гульнявыя аўтаматы Арызона Deluxe – Танцор Агню делюкс. Гульнявой аўтамат Golden Сямёркі могуць быць прайграныя ў GameTwist Happy Fruits - гэта онлайн-слот, распрацаваны і падтрыманы Novomatic. Лэдзі Поспех. Красуня заменіць любую карцінку, каб супала выйгрышная.\nКолькасць барабанаў: 5 колькасць ліній: 20 Вытворца: Novomatic Бонусныя гульні: няма. Створаны Novomatic, Rainbow King Slot зяўляецца яшчэ адным працягам Reel King слот. У гульнявтй гульнявой аўтамат Tiger супраць мядзведзя ад Microgaming. Колькасць барабанаў: 5 колькасць ліній: 10 Вытворца: Novomatic Бонусныя. Reel Гульні ў картачныя карты Dragons deep African Simba Bella Donna Faust.\nDragons deep African Simba Bella Donna Faust Гульнявой аўтамат Sharky - Акулы радуе. Перадумова Вулканічныя наяўныя грошы відэа слот ад Гульнявой аўтамат african simba novomatic карцінкі гэта проста вельмі проста.\nНягледзячы на невялікі памер ставак, гульнявой аўтамат Hot Chance Deluxe. Гульнявой аўтамат слот Pharaons Gold – Золата фараонаў. Колькасць барабанаў: 5 колькасць ліній: 9 Вытворца: Novomatic Бонусныя гульні. Бонус: $ 666 бездепозитный бонус на African Sunset GameArt Slot Game. Да прыкладу, за 3 карцінкі любых садавіны геймер атрымлівае множнік 40. Асабліва парадуе карцінка з вывяржэннем вулкана, калі на novomatkc ставак супадзе мінімум 3.\nSimba. Afircan паездкі ў экзатычныя месцы, аналагічным чынам African Safari з слотам казіно. African Simba Bella Donna Faust Гульнявой аўтамат Diamond Trio карцікі. Колькасць барабанаў: 5 колькасць ліній: 9 Вытворца: Novomatic. Гульнявой аўтамат african simba novomatic карцінкі аўтамат слот Reel Attraction – Прыцягненне барабанаў.\nАднолькавыя карцінкі павінны ісці злева направа ад першага барабана. Vitamina Hd World Match казіно гульнявыя аўтаматы. Колькасць барабанаў: 5 колькасць ліній: 9 Гульнявой аўтамат african simba novomatic карцінкі Novomatic Бонусныя. Замяняе ўсе карцінкі, за выключэннем роскіду (пейзаж з захадам). Гульнявой аўтамат African Simba нагадае пра гісторыю мультфільма Кароль Леў. Onvomatic Сімба онлайн гульня слот з Novomatic.\nЗрабіць паездкі ў экзатычныя месцы, аналагічным чынам African Safari з.\nТэги: эмулятар гульнявых аўтаматаў піраміды Категории: гульнявой аўтамат gemstone jackpot


Гэта можа быць дызайн Xiaomi Mi MIX 2 | Androidsis\nXiaomi не перастае прадстаўляць навіны і пашыраць лінейку сваіх прылад. Нядаўна мы паказалі вам Xiaomi Mi 5X, тэлефон з вельмі цікавымі функцыямі. Цяпер прасачыўся шэраг паняццяў, якія паказваюць магчымы дызайн Xiaomi Mi MIX 2.\nКалі азіяцкі вытворца прадставіў Xiaomi Mi MIX здзіўлены паказам тэрмінал без рамак на пярэднім экране. Цяпер, з таго, што мы змаглі ўбачыць, новая мадэль будзе мець дызайн, вельмі падобны на праект папярэдніка.\nГэта можа быць Xiaomi Mi MIX 2\nМайце на ўвазе, што гэтыя візуалізацыі могуць быць падробкай таму інфармацыя на гэтай прыладзе павінна быць прынята на дадзены момант пінцэтам. У любым выпадку, калі мы паглядзім на Xiaomi Mi MIX, то відавочна, што новы тэрмінал падтрымлівае дызайн, вельмі падобны да папярэдніка.\nУ той час Xiaomi Mi MIX нас настолькі здзівіў, што азмрочыў запуск Mi Note 2. І калі ўлічыць, што тэрмінал быў прадстаўлены ў кастрычніку 2016 года, можна меркаваць, што новы Xiaomi Mi MIX 2 можа быць прадстаўлены ў тыя ж даты.\nКалі папярэдняя мадэль мела мінімальныя рамкі, Гэтая новая мадэль, здаецца, ідзе па лініі папярэдніка, з мінімальнай рамкай уверсе, дзе будуць знаходзіцца камера, выхад для навушнікаў і датчыкі. Мы нават можам заўважыць невялікую крывіну 2.5D па краях тэрмінала.\nЯк заўсёды, нам давядзецца пачакаць, пакуль вытворца з Шэньчжэня прадаставіць дадатковую інфармацыю пра гэты тэрмінал, але з таго, што мы змаглі ўбачыць, здаецца, што Mi MIX 2 зноў здзівіць унікальным і наватарскім дызайнам разам з апаратным забеспячэннем што апраўдвае ўсё. высокі канец. А вы, што вы думаеце пра новы Xiaomi Mi MIX 2?\nПоўны шлях да артыкула: Androidsis » Прылады Android » Мабільныя тэлефоны » Xiaomi » Гэта можа быць дызайн Xiaomi Mi MIX 2


"Дэмакратычная" статыстыка: Як улады падманваюць Захад?\n“Дэмакратычная” статыстыка: Як улады падманваюць Захад?\nМіністэрства юстыцыі сцвярджае ў міжнародных справаздачах, што ў Беларусі імкліва павялічваецца колькасць няўрадавых арганізацыяў. З незалежнага даследавання вынікае, што са 112 грамадскіх аб’яднанняў, зарэгістраваных у 2011 г., больш за палову маюць спартовы ўхіл.\nУ 2011 г. не зарэгістравалі ніводнага грамадскага аб’яднання праваабарончай накіраванасці або арганізацыі, якая ставіць перад сабою мэту дэмакратычных пераменаў у краіне. Пра гэта 23 студзеня ў Менску на прэзентацыі агляду «Свабода асацыяцыяў і прававое становішча няўрадавых арганізацыяў у Беларусі» паведаміла кіраўніца Цэнтру прававой трансфармацыі Вольга Смалянка.\n«Што тычыцца статыстыкі рэгістрацыі некамерцыйных арганізацыяў летась, – паведаміла яна, – Міністэрства юстыцыі да гэтага часу такой статыстыкі не дало. Больш за тое, што тычыцца ліквідацыі такіх арганізацыяў – такая статыстыка ў Беларусі наогул не публікуецца».\nЗрабіўшы аналіз на аснове дзяржаўнага рэгістру юрыдычных асобаў ды індывідуальных прадпрымальнікаў, Цэнтр прававой трансфармацыі выявіў, што за 2011 г. зарэгістравалі 112 грамадскіх аб’яднанняў. «Што тут цікава? Рэч у тым, што калі Міністэрства юстыцыі дае справаздачу перад нейкімі міжнароднымі органамі, то ўвесь час кажа пра павелічэнне колькасці некамерцыйных арганізацыяў у Беларусі і, адпаведна, пра развіццё грамадзянскай супольнасці. Мы зрабілі аналіз зарэгістраваных арганізацыяў, і аказалася, што са 112 грамадскіх аб’яднанняў 61 (гэта значыць больш за палову) мае спартовы характар дзейнасці. Дастаткова шмат у нас кіналагічных, феліналагічных арганізацыяў, але за 2011 год не зарэгістравалі ніводнага грамадскага аб’яднання праваабарончай накіраванасці або арганізацыі, што ставіць перад сабою мэту дэмакратычных пераменаў у краіне».\nАдзінай праваабарончай арганізацыі, якая летась падала дакументы на рэгістрацыю – праваабарончаму цэнтру «Альтэрнатыва-плюс», які аб’ядноўвае сексуальныя меншасці, – адмовілі ў рэгістрацыі.


У зборную на матчы не ўключылі двух гандбалістак | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ зборную на матчы не ўключылі двух гандбалістак\n10 сакавіка на базе сталічнага спартовага комплексу па гульнявых відах спорту стартуе вучэбна-трэніровачны збор жаночай нацыянальнай каманды Беларусі па гандболе, аднак у яе не трапілі дзве гандбалісткі.\nУ складзе няма Карыны Ежыкавай і Валянціны Несцярук. Ежыкава ў інтэрв’ю Tribuna.com заяўляла, што гатова адмовіцца ад выступу за зборную з-за сітуацыі ў краіне. Несцярук адзначала, што за гвалт павінен адказваць Лукашэнка. Абедзве гандбалісткі падпісалі ліст спартоўцаў за сумленныя выбары.\nКрысціна Шваніц пакінула Алену Дубіцкую без бронзавага медаля ў штурханні ядра\nУ Торуні праходзіць чэмпіянату Еўропы па лёгкай атлетыцы ў памяшканні. У фінале штурхання ядра беларуска Алена Дубіцкая паказала 4-ы вынік — 18 метраў 86 сантыметраў. У апошняй спробе бронзу ў нашай суайчынніцы „забрала” немка Крысціна Шваніц.\nНямецкія біятланісты выйгралі эстафету на этапе Кубка свету ў Чэхіі\nЗборная Нямеччыны выйграла мужчынскую эстафетную гонку 4х7,5 км на восьмым этапе Кубка свету ў Нове-Места. Пераможцы – Эрык Лесэр, Бенедыкт Доль, Арнд Пайфер і Філіп Наврат не беглі дадатковых колаў, але выкарыстоўвалі пяць дадатковых патронаў. На другім месцы завяршылі гонку расейскія спартоўцы з адставаннем хвіліну 21,7 секунды, якія выкарысталі 8 дадатковых патронаў.\nНа трэцім месцы фінішавалі нарвежскія спартоўцы. Што да беларускай каманды, то Мікіта Лабастаў, Антон Смольскі, Максім Верабей і Дзмітрый Лазоўскі фінішавалі на восьмай пазіцыі з адставаннем 3 хвіліны 26,6 секунды, з 1 промахам + 7 дадатковых патронаў.\nВікторыя Азаранка знялася з турніру ў Досе\nБеларуская тэнісістка Вікторыя Азаранка з-за траўмы спіны знялася з турніру ў катарскай Досе з прызавым фондам 565 тысяч даляраў.\nУ паўфінале Вікторыя Азаранка павінна была згуляць з іспанскай тэнісісткай Гарбін Мугурусай, але не змагла выйсці на корт з-за праблем са здароўем. У вырашальным паядынку суперніцай іспанкі будзе пераможца сустрэчы паміж дзясятай ракеткай планеты чэшкай Петрай Квітавай і амерыканкай Джэсікай Пегулай.\nВыхаванец „Нёмана” папоўніў „Белшыну”\n21-гадовы выхаванец „Нёмана” Яўген Сакута перайшоў у „Белшыну”. У мінулым сезоне гулец у складзе пінскай „Хвалі” адзначыўся адным голам у 11 матчах першай лігі. 18-гадовы абаронца БАТЭ Аляксей Шалашнікаў будзе выступаць за „Іслач” на правах гадавой арэнды.\nЁн пачынаў займацца футболам у гарадзенскай СДЮШАР „Белкард”, затым праходзіў навучанне ў акадэміі АБФФ.\nЗ 2019 года з’яўляецца гульцом барысаўскага БАТЭ. За рэзервовую каманду „жоўта-сініх” сумарна правёў 19 матчаў, у якіх адзначыўся адным голам, паведамляе прэс-служба „ваўкоў”.\nФІФА адкарэктавала правілы, якія тычацца гульні рукой\nМіжнародны савет футбольных асацыяцый (IFAB) на 135-м штогадовым агульным сходзе ўнёс карэкціроўкі ў правілы, якія датычацца гульні рукой. Пра гэта паведамляе ТАСС са спасылкай на прэс-службу Міжнароднай федэрацыі футбола (ФІФА). Тлумачэнні былі неабходныя, паколькі трактоўка момантаў з дакрананнем мяча рукой не заўсёды была паслядоўнай. Не кожны дотык з’яўляецца парушэннем. Калі пасля дотыку рукі мяч залятае ў браму, павінна фіксавацца парушэнне правілаў. Пры гэтым калі ў развіцці атакі выпадкова згуляў рукой не аўтар гола, рашэнне аб узяцці брамы застаецца на меркаванне арбітра.\nБеларусь адолела на Еўра Ісляндыю!\nБГК у 1/8 Лігі чэмпіёнаў згуляе з польскім „Віве”


Навіны за 4 кастрычніка 2018\n04.10.2018 Еўрапарламент заклікаў Беларусь зняць абвінавачанні з фігурантаў "справы БелТА"\nУ чарговай рэзалюцыі, прынятай 4 кастрычніка, Еўрапарламент адзначыў, што ў Беларусі працягвае пагаршацца сітуацыя са свабодай СМІ.\n04.10.2018 Пасля ночы ў ІЧУ Севярынца аштрафавалі на 50 базавых велічыняў\nСуддзя Віктар Шаўцоў абвінаваціў абаронцу Курапатаў па арт. 23.4 КаАП (непадпарадкаванне супрацоўнікам міліцыі) і аштрафаваў на 50 базавых велічыняў (1225 рублёў).\n04.10.2018 Пятрухіна і Астапука аштрафавалі за "кармленне галубоў"\nЧацвёртага кастрычніка ў судзе Ленінскага раёна Берасця працягнуўся разгляд адміністрацыйных спраў блогера Сяргея Пятрухіна і актывіста Канстанціна Астапука, якія былі затрыманы пасля нядзельнай акцыі супраць будаўніцтва акумулятарнага завода.\n04.10.2018 Пракуратура адмяніла рашэнне ДАІ аб спыненні справы за наезд на актывістаў\n04.10.2018 Віцебскі праваабаронца падаў заяўку на пікет “Не – смяротнаму пакаранню!”\nЗгодна з заявай аб правядзенні пікетавання, пададзенай праваабаронцам Леанідам Свецікам у адміністрацыю Чыгуначнага раёну Віцебску, імпрэза мусіць адбыцца 12 кастрычніка на пляцоўцы, адмыслова вызначанай гарвыканкамам пад масавыя мерапрыемствы.\n04.10.2018 Светлагорскія ўлады не здаюцца: праваабаронцу і актывіста чакае новы суд за флэшмоб\nСупрацоўнік Светлагорскага РАУС Дзмітрый Шпак 3 кастрычніка склаў адміністрацыйныя пратаколы ў дачыненьні да праваабаронцы Алены Маслюкова і грамадскага актывіста Анатоля Змітровіча.\n04.10.2018 «Забойства немагчыма апраўдаць ніякімі высокімі мэтамі» — музыкі тлумачаць, чаму яны супраць смяротнага пакарання\nВядомыя музыкі распавядаюць, чаму выступаюць за ўвядзенне мараторыя на смяротнае пакаранне ў Беларусі. Напярэдадні Сусветнага дня супраць смяротнага пакарання беларускія музыкі распавялі “Нашай Ніве”, чаму выступаюць супраць такой меры ў нашай краіне.\n04.10.2018 Паўла Севярынца чакае суд за пікетаванне ў Курапатах\nЗатрыманага 3 кастрычніка падчас пікетавання рэстараннага комплексу «Поедем поедим” у Курапатах Паўла Севярынца сёння чакае суд. Ноч палітык правёў у ІЧУ Мінскага раёна.


16.04.2021 / 18:09\nМільёны людзей па ўсім свеце зараз праходзяць вакцынацыю ад кавіду прэпаратамі, якія ўводзяцца ў два этапы. Напрыклад, гэта вакцыны ад кампаній Pfizer і Moderna, а таксама прэпараты «Спутник V» і Sinopharm, якія выкарыстоўваюцца ў нашай краіне.\nАле трэба час, каб прэпарат пачаў абараняць вас ад хваробы. У выпадку з вакцынамі Pfizer, «Спутник V» і Sinopharm інтэрвал паміж атрыманнем першай і другой дозы складае 21 дзень. Для прэпарата Moderna гэты тэрмін складае 28 дзён, піша Huffpost.\nПадчас гэтага інтэрвала вы сапраўды можаце захварэць на кавід. Па апошніх даследаваннях, першая доза вакцыны ўжо дапамагае нашаму арганізму змагацца з вірусам. Так, існуе інфармацыя, што адна доза прэпарата Pfizer ці Moderna на 80% перадухіляе заражэнне кавідам, аналагічныя дадзеныя ёсць і для «Спутник V».\nАле пакуль што не хапае інфармацыі для канчатковых высноў пра тое, наколькі адной дозы хопіць для паспяховай вакцынацыі. Больш за тое, ёсць выпадкі, калі людзі хварэлі на кавід нават пасля атрымання двух доз прэпарата, і навукоўцы ведалі пра такую магчымасць яшчэ падчас іспытаў вакцын.\nЁсць і добрая навіна — ужо пасля першай дозы вакцын на базе інфармацыйнай РНК (Pfizer і Moderna) амаль што поўнасцю знікае небяспека атрымаць кавід у цяжкай форме. Але ў выпадку з любой вакцынай арганізму трэба каля двух тыдняў пасля першай дозы, каб дасягнуць хаця б частковага імунітэта.\nЭксперты рэкамендуюць тым, хто захварэў на кавід пасля першай дозы прышчэпкі, адкласці атрыманне другой дозы, і справа тут не толькі ў дрэнным стане здароўя падчас хваробы. Можна праверыць узровень антыцел, і, калі яны высокія, часова адмовіцца ад прышчэпкі — гэта таксама дасць магчымасць атрымаць прэпарат камусьці іншаму, асабліва калі яго колькасць абмежаваная. І нават пасля таго, як вы цалкам вакцыніраваліся, важна працягваць насіць маскі і вытрымліваць сацыяльную дыстанцыю.


Момант ісціны: што такое майскі мёд\n09.05.2016 Пчаляр Майскі мёд,Мёд,Якасць мёду\nМайскі мёд — самы ранні мёд. Пчолы збіраюць яго з першых квітнеючых вясной раслін. Многія памылкова лічаць, што майскі мёд — гэта асобы, асабліва каштоўны гатунак мёду. Аднак гэта не зусім так: такога гатунку насамрэч няма. Майскі мёд такі ж каштоўны і карысны як і чэрвеньскі, ліпеньскі, або жнівеньскі.\nЯк правіла, майскім называюць натуральны мёд самай першай адпампоўкі. Усё залежыць ад рэгіёну: на поўдні Беларусі — раней, на поўначы – пазней. Прычым нават на поўдні Беларусі майскі мёд амаль не адпампоўваецца ў маі, а як правіла ў самым пачатку чэрвеня, пасля таго як адцвіла акацыя. Пчолы для такога мёду нектар носяць з розных раслін, а таксама з разнастайных пладова-ягадных садоў, і вылучыць нешта канкрэтнае не ўяўляецца магчымым.\nНазва «майскі мёд» сыходзіць каранямі ў тыя часы, калі май пачынаўся на два тыдні пазней, то бок да прыняцця новага календара. Тады першы мёд адпампоўвалі сапраўды ў маі.\nМайскі мёд у маі – гэта падробка\nЛюбая інфармацыя, разлічаная на шырокую публіку, выдае наступнае: майскі мёд змяшчае далікатныя водары першых вясновых кветак. Аднак не спакушайцеся. Утрымліваць то ён іх утрымлівае, але чалавеку судзіць аб смакавых якасцях такога мёду даводзіцца вельмі рэдка. Вельмі часта пад выглядам майскага мёду прадаюць зусім іншы прадукт.\nТаварны майскі мёд немагчыма атрымаць у пачатку ці нават сярэдзіне мая, бо ён проста не паспее саспець у сотах. Гэта будзе недаспелы нектар, які скісне ў слоіку. Як правіла майскі мёд пачынаюць прадаваць не раней за пачатак чэрвеня.\nДа таго ж ні адзін нармальны (якія радзее за сваю пасеку) пчаляр не стане адпампоўваць мёд нават у сярэдзіне мая, і тым самым пераводзіць пчаліную сям’ю ў рэжым строгай эканоміі корму. Таму што адзін кілаграм мёду, адабранага ў пчол вясной, абыдзецца ў дзясяткі недаатрыманых кілаграмаў летам. Вясна – гэта такі час, калі мёд пчолам вельмі-вельмі патрэбны, бо ў гэты час яны вырошчваюць шмат лічынак будучых пчол і харч ім неабходны. Галодныя пчолы павінны атрымліваць шмат кветкавага пылку і нектару, каб паўнавартасна развівацца. У гэты час на адну рамку расплоду сыходзіць поўная рамка мёду.\nЧасам у пагоні за прыбыткам гора-пчаляры вясной скормліваюць пчолам вёдры цукровага сіропу, і такім чынам выдаюць цукровую пасту за майскі мёд.\nДы чаго ж там! Гэта не самае горшае. Часам пад выглядам свежага вясновага мёду пакупнікам упарваюць проста звараную ў каструльцы цукровую карамель!\nНекаторыя гандляры пад выглядам майскага мёду прадаюць рапсавы. Нічога дрэннага ў рапсавым мёдзе як такавым няма – аднак гэта падман. Называйце рэчы сваімі імёнамі.\nНа жаль, часта пад выглядам свежага майскага мёду прадаецца стары мёд, разагрэты для надання яму вадкага стану.\nБо так пакупнікі значна ахвотней яго купляюць. Карысных для здароўя рэчываў у такім прадукце застаецца не шмат. Якасць такога мёду не высокая.\nМайскі мёд зімой\nУ зімовыя месяцы сітуацыя з майскім мёдам проста нагадвае баль-маскарад. Паколькі ўсе ведаюць, што мёд бывае майскім і яшчэ якімсьці, то ўсё абавязкова хочуць набыць майскі. Натуральна, што на майскі цана значна перавышае цану на «іншы». А вось што назваць майскім вырашае сам пчаляр. Логіка пры гэтым вельмі простая: грэецца мёд, які сеў буйнымі крышталямі (ну напрыклад рапсавы ці сланечнікавы), таварная каштоўнасць такога мёду нізкая, паколькі па кансістэнцыі ён нагадвае цукар, і прадаць яго надзвычай цяжка. У продажы гэты мёд звычайна самы танны і ,як не парадаксальна, самы дарагі (пасля разагрэву, і продажу пад выглядам майскага).\nЯк не папасціся на вудачку мёдамахінатараў? Лепш набывайце майскі мёд у сумленных правераных пчаляроў. Бывайце здаровы!\n← Дэсерт з мёдам, малаком і насеннем chea\nРой пчол, ці чаму працавічкі шукаюць новае жытло →\n07.07.2017 Пчаляр 0\nЦі можна сабакам даваць мёд: парады і рэкамендацыі\n07.08.2016 Пчаляр 0\nНатуральны мёд: карысць і шкода. Разбіраемся разам\n14.03.2016 Пчаляр 2\nPingback: Дзьмухавец: сонейка на ножцы як меданос і пылканос()


Пазногці чалавека могуць распавесці аб стане арганізма чалавека. Здараецца, што па пэўных прычынах яны губляюць здаровы знешні выгляд.\nЧаму з'яўляецца хвароба? Прычыны\nЧасам узнікае ониходистрофия пазногцяў. Лячэнне дадзенага хваробы залежыць ад прычыны яго з'яўлення. Давайце разгледзім іх:\nГрыбок пазногцяў прыводзіць да дэфармацыі і распластоўванню пазногцяў.\nНервовае перанапружанне і стрэс.\nБытавая хімія аказвае негатыўнае ўздзеянне на пазногці.\nНекаторыя лакі нізкага якасці могуць прывесці да дадзенай праблеме.\nПа ўсім вышэйпералічаным прычынах можа развіцца ониходистрофия пазногцяў. Лячэнне і дыягностыка дадзенага захворвання маюць свае асаблівасці. Адзначым, што такая хвароба пашкоджвае сам пазногаць, ложа яго, часам даходзіць справа да валіка. Ониходистрофия можа паўстаць на ўсіх канечнасцях чалавека.\nЯк паступіць чалавеку, у якога дыягнаставана ониходистрофия пазногцяў? Што рабіць пры выяўленні дадзенага захворванні? Спачатку варта разабрацца ў сімптомах. А потым ужо прыступаць да тэрапіі.\nСтруктура пазногця такая, што для яе падтрымання нармальнага да тканін павінны паступаць кісларод і харчаванне. Пры парушэнні дадзеных працэсаў пазногаць пачынае трэскацца, ламацца. Пры гэтым сама пласціна можа стаць танчэй, узнікае працэс дэфармацыі. Усе вышэйпералічаныя прыкметы з'яўляюцца сімптомамі ониходистрофии пазногця.\nВарта памятаць, што пры запущении дадзенага захворвання сітуацыя можа пагоршыцца, і ногцевая пласціна пачне адслойвацца ад ложа. Таму калі чалавек заўважыў якія-небудзь прыкметы пагаршэння стану пазногцяў, не трэба зацягваць, а варта здацца лекара. Спецыяліст правядзе патрэбнае абследаванне і прызначыць лячэнне. Як правіла, прычына дадзенага захворвання крыецца ў іншых хваробах арганізма. Таксама варта звяртаць увагу на колер пазногцяў. Дадзены паказчык можа паказваць на парушэнне абменных працэсаў арганізма.\nВельмі важным момантам з'яўляецца тое, што ні ў якім выпадку не рэкамендуецца займацца самалячэннем. Таму што няправільна аказваецца дапамога можа прывесці да разбурэння ўсяго пазногця.\nКалі пацыенту пастаўлены такі дыягназ, як "ониходистрофия пазногцяў", лячэнне можа заняць даволі працяглы перыяд часу. Курс аднаўлення пазногцяў можа складаць некалькі гадоў.\nІснуюць пэўныя рэкамендацыі. Дзякуючы ім лячэнне будзе больш эфектыўным. Такім чынам, што рабіць, калі ў вас ониходистрофия пазногцяў. Лячэнне можна пачынаць, толькі ведаючы асаблівасці захворвання.\nПерш за ўсё не варта зацягваць з візітам да ўрача пры выяўленні распластоўванню пазногцяў або змены іх колеру. Чым хутчэй будзе аказана прафесійная дапамога арганізму, тым лепш. Не трэба спадзявацца на тое, што хвароба пройдзе сам па сабе.\nДля пастаноўкі дакладнага дыягназу і выяўлення прычыны захворвання, а таксама для прызначэння эфектыўнага лячэння лекар павінен узяць плот матэрыялу пазногця для яго даследаванні ў лабараторыі. Дадзены аналіз можа паказаць прысутнасць якога-небудзь грыбка ў арганізме і іншае. Лекары, якія займаюцца дадзенымі абследавання, маюць спецыялізацыю дэрматолага, миколога або подолога.\nЯк гаварылася вышэй, стан пазногцяў - гэта другасны прыкмета. Пасля пастаноўкі дыягназу варта выявіць першапрычыну, якая прывяла да ўзнікнення такога захворвання, як ониходистрофия. Сустракаюцца выпадкі, калі людзі не ўсведамляюць, што перажытае эмацыйнае ўзрушэнне можа адбіцца на здароўе. Таксама дрэннаму стане пазногцяў можа папярэднічаць захворванне страўніка ці гарманальны збой. Таму не варта здзіўляцца, калі лекар пасля агляду адправіць пацыента на здачу аналізаў крыві альбо накіруе да іншага вузкага спецыяліста. Для таго каб прывесці пазногці ў добры стан, трэба ліквідаваць прычыну, якая спрыяла ўзнікненню ониходистрофии.\nАпошні этап у лячэнні - гэта выкананне ўсіх прызначэнняў лекара. Тады эфектыўнасць прынятых мер не прымусіць сябе доўга чакаць.\nВажны момант пры тэрапіі\nУ лячэнні ониходистрофии ёсць адзін нюанс. Ён заключаецца ў тым, што ў працэсе тэрапіі можа наступіць момант, калі візуальна здаецца, што пазногці здаровыя. Тады чалавек, як правіла, запускае лячэнне і тым самым зводзіць яго на нішто. Далей, праз пэўны час, хвароба пачынае прагрэсаваць зноў. Гэта адбываецца таму, што захворванне не вылечыць да канца, ды і прычына не ліквідаваная. Таму хвароба турбуе пацыента зноў.\nРэкамендуецца праходзіць курс цалкам. У выпадку, калі чалавек бачыць відавочныя прыкметы паляпшэння і лічыць, што ён вылечыўся, а значыць, працягваць прымаць прызначаныя яму прэпараты не мае сэнсу, яму трэба ўзгадніць падобнае рашэнне з лекарам. Магчыма, доктар зверне ўвагу пацыента на тое, што прыкметы акрыяння з'яўляюцца павярхоўнымі. Таму прайсці курс прызначанай тэрапіі варта да канца. Альбо лекар прызначыць патрэбныя аналізы, зыходзячы з вынікаў якіх, можнабудзе зрабіць выснову аб стане арганізма.\nШто рабіць таму, у каго выявілі дадзенае забование?\nПерш за за ўсё варта ліквідаваць прычыну, з-за якой паўстала такое стан пазногцяў. Гэта могуць быць скокі гарманальнага фону, нервовае ўзрушэнне або гастрыт.\nТаксама лекар прызначае лячэнне, звязанае з харчаваннем пазногця.\nА якія лекавыя метады неабходныя для лячэння ониходистрофии?\nПрызначаюцца спецыяльныя медыкаментозныя прэпараты.\nМедыцынскі манікюр і педыкюр ў залежнасці ад дэфармацыі пазногцяў.\nНеабходна рабіць масаж пэндзляў і стоп. Дадзеныя працэдуры павялічаць прыток крыві да пазногцям. Гэта забяспечыць іх лепшае стан.\nВанначкі, прымочкі, абкручванне пэндзляў і стоп.\nПрызначаюцца спецыяльныя мазі і крэмы для забеспячэння харчавання пазногцяў і іх аднаўлення.\nПрызначаюцца фізіятэрапеўтычныя працэдуры.\nІснуюць выпадкі, калі лячэнне ониходистрофии пазногцяў на руках магчыма толькі хірургічным метадам. Так як захворванне знаходзіцца ў вельмі запушчанай стадыі.\nОниходистрофия пазногцяў. Лячэнне, прэпараты\nІснуе пералік прэпаратаў, якія прызначаюцца пры дадзеным захворванні.\nАловак «Пеклавус». Ён валодае аднаўлялым дзеяннем.\nСпецыяльныя лейкопластырь кератолического дзеянні. Да іх ставяцца «Микоскор» і «Онихопласт».\nСолевыя ванны для рук і ног. У іх можна дадаваць і іншыя сродкі па ўмацаванні пазногцяў, напрыклад травы.\nСпецыяльныя алею, якія валодаюць разаграваюць і аднаўлялым эфектамі.\nТакія таблеткі, як «Медобиотин», «Волаит» і іншыя.\nСпецыяльныя мазі, якія змяшчаюць кортікостероіды. Да гэтых сродках ставяцца «Флекситол», салицилово-цынкавая мазь і іншыя.\nВарта сказаць, што лячэнне прызначаецца строга індывідуальна, зыходзячы з асаблівасцяў асобнага арганізма. Таму не трэба займацца самалячэннем. Варта звярнуцца ў медыцынскую ўстанову для кваліфікаванай дапамогі.\nОниходистрофия пазногцяў. Лячэнне, водгукі аб нетрадыцыйнай тэрапіі\nПерад тым як пачаць выкарыстоўваць народныя сродкі, варта параіцца з лекарам.\nАдным з распаўсюджаных метадаў лячэння ў хатніх умовах з'яўляецца апрацоўка пазногцяў ёдам. Дадзеная працэдура праводзіцца два разы ў суткі на працягу 14 дзён.\nЖэлацін таксама аказвае спрыяльнае дзеянне на аднаўленчы працэс пазногцяў. Яго варта растварыць у суадносінах 1н да 200.\nТаксама карысна прымяненне цёплага воску або парафіну (наносіцца на пэндзля рук і ног).\nДобра дапамагаюць алейныя ванначкі. Скуру рук, сам пазногаць і скуру вакол яго трэба нашмараваць летнім алеем. Затым абматаць рукі харчовай плёнкай і надзець рукавіцы. Пачакаць 15-20 хвілін і зняць.\nТыя, хто выпрабаваў на сабе вышэйпералічаныя метады тэрапіі, заўважылі спрыяльнае ўздзеянне. Такім чынам, што выбраць тым, каму пастаўлены дыягназ "ониходистрофия пазногцяў": лячэнне народнымі сродкамі або медыкаментозную тэрапію? Найлепшы варыянт - спалучаць іх. Таксама рэкамендуецца праводзіць дадзеныя працэдуры і здаровым людзям - у мэтах прафілактыкі хваробы і паляпшэння стану пазногцяў.\nПраблема ў дзіцяці\nЯкая патрэбна тэрапія, калі выяўленая ониходистрофия пазногцяў ў дзяцей? Лячэнне не мае якіх-небудзь істотных адрозненняў ад тэрапіі дарослых пацыентаў. Тут асабліва важна даведацца прычыну з'яўлення дадзенага захворвання.\nТак як у дзяцей яно часцей з'яўляецца следствам якіх-небудзь унутраных парушэнняў у працы арганізма. Калі пазногаць уражаны грыбком, трэба вызначыць, у якім месцы дзіця мог ім заразіцца. Калі справа ў незахаванні гігіены, то трэба прыняць меры па ліквідацыі гэтай прычыны. А менавіта, растлумачыць дзіцяці ўсе наступствы гэтага захворвання.\nЦяпер вы ведаеце, што ўяўляе сабой ониходистрофия пазногцяў. Прычыны і лячэнне хваробы – гэта дзве вельмі важныя тэмы, якія мы дэталёва разгледзелі ў артыкуле. Спадзяемся, рэкамендацыі дапамогуць вам перамагчы хваробу. Хоць лепш за ўсё звярнуцца да доктара, які індывідуальна падбярэ для вас лячэнне, прызначыць спецыяльныя прэпараты.\nКолькі трымаецца на валасах хна? Колькі трымаць хну і як яе выкарыстоўваць?\nУжо на працягу шматлікага часу жанчыны выкарыстоўваюць хну як якасны натуральны фарбавальнік для валасоў. Яе даволі шырока выкарыстоўваюць у самых розных краінах, якія знаходзяцца як на Блізкім Усходзе, так і ў Паўночнай Афрыцы. Н...


13.01.2016 14:48 6322 праглядаў Гродна\n«У 2013 годзе я прынесла на працоўнае месца ўлётку ў падтрымку кампаніі «Народны рэферэндум», яна мяне зацікавіла, і я хацела яе абмеркаваць. Пасля гэтага мяне выклікалі да дырэктара, сказалі, што гэта нельга, спыталі, супраць, каго я заклікаю», - распавяла сайту Pyx.by Казіміра Гарошка.\nПаводле яе слоў, дырэктар і яе намеснік тады ёй сказалі: «Вы напішаце заяву? Мы заднім днём вас звольнім » "На якой падставе? За што, у гонар чаго?" - спытала жанчына.\n«Яны казалі, не бачачы, пра што ідзе гаворка. Калі я прынесла самі ўлёткі, сказалі: «Добра, ідзі, працуй». Але аказалася, што яны паднялі ўсе мае дадзеныя, у мяне быў перадпенсійны ўзрост, і звольніць мяне яны не маглі», - патлумачыла Гарошка.\nМне заставалася да пенсіі тады 1,5 гады, дадала жанчына. «Адміністрацыя вырашыла даць мне дапрацаваць, а я была не ў курсе, падумала, што яны ўсё зразумелі, што нічога страшнага ў той ўлётцы не было», - адзначыла Гарошка.\nПаводле яе слоў, ёй споўнілася 55 гадоў у сакавіку 2015 года, аднак кантракт заканчваецца толькі 1 лютага 2016 года. «31-га снежня мне абвясцілі, што кантракт са мной не працягнуць. Адміністрацыя школы не хавала, што гэта праз «Народны рэферэндум»», - сказала жанчына.\n«Я б пагадзілася, калі б я была ў гэтай школе самая старая. Але ў нас і да 68 гадоў працуюць», - падкрэсліла Казіміра Гарошка.\nЯна патлумачыла, што ў суд яна звяртацца не будзе, бо ёй "не дазваляюць фінансы", аднак, папросіць дапамогу ў праваабаронцаў. «Крыўдна не за тое, што звальняюць, а стаўленне, сам працэс. Напісалі паперку, ня палічыўшыся з чалавекам », - склала яна.\n«Улады кажуць аб павышэнні пенсіённага ўзросту, так як адчуваецца недахоп працоўных рук, асабліва ў сферы адукацыі. Але ва ўсёй гэтая рыторыкі ёсць выключэнні для людзей, у якіх адрозныя палітычныя погляды», - пракаментаваў сітуацыю першы намеснік старшыні Руху" За Свабоду "Юрась Губарэвіч.\nНа яго думку, звальненне Гарошка - абсурд, віна за які ляжыць на адміністрацыі школы, якая, наўрад ці, атрымала ўказанне зверху, а «вырашыла праявіць ініцыятыву і перастрахавацца».\n«Сёння ва ўмовах, калі рэжым спрабуе выглядаць больш цывілізавана і разлічвае на прэферэнцыі ў дачыненні з дэмакратычнымі краінамі, такія выпадкі наносяць яму шкоду і дэманструюць, што па сутнасці нічога не змянілася», - сказаў на заканчэнне Губарэвіч.\nТэгі: рэпрэсіі 154 звальненне 10\n#37 14.01.2016 12:27 @ [ няма імя ]