Журналіст адсудзіў кампенсацыю за месяц у СІЗА КДБ - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЖурналіст адсудзіў кампенсацыю за месяц у СІЗА КДБ\nЖурналіст Антон Сурапін адсудзіў у дзяржавы 8 мільёнаў кампенсацыі за месяц у СІЗА КДБ. Аднак пакуль не вырашыў, ці будзе падаваць скаргу ў Вярхоўны суд, каб павялічыць памер кампенсацыі. Бо 8 мільёнаў за месяц арышту і амаль год пад падпіскай пра нявыезд лічыць недастатковымі. Нагадаем, што Сурапін патрабаваў кампенсацыю ў памеры 190 мільёнаў рублёў, але прадстаўнікі дзяржавы хадайнічалі ў судзе пра спыненне працэсу. Нягледзячы на гэта, суд Маскоўскага раёна пастанавіў выплаціць Антону Сурапіну кампенсацыю ў памеры 8 мільёнаў беларускіх рублёў.\n– Пакуль не ведаю. У мяне на гэта ёсць тры гады. І пасля лета я, магчыма, вярнуся да гэтага пытання. Але пакуль што не факт. Скажу шчыра, асабіста для мяне было не вельмі складана, бо юрыст Беларускай асацыяцыі журналістаў Алег Агееў аказаў вельмі моцную падтрымку, таму мне было шмат прасцей, чым калі б гэтым я займаўся адзін.\nНагадаем, у 2012 годзе малады беларускі фатограф Антон Сурапін больш за месяц правёў у СІЗА КДБ Беларусі па абвінавачанні ў тым, што нібыта дапамагаў арганізатарам “плюшавага дэсанту” нелегальна трапіць у краіну. Пасля гучнай кампаніі салідарнасці журналістаў Сурапіна вызвалілі пад падпіску, а потым і наогул знялі з яго абвінавачанні. Тады хлопец вырашыў дамагацца кампенсацыі за месяц зняволення. Арышт Сурапіна ўзначаліў дзясятку самых абсурдных арыштаў года ў рэйтынгу Аmnesty International.\nЖурналіст адсудзіў у дзяржавы кампенсацыю за месяц у СІЗА КДБ\nУ Менск з’язджаюцца ўдзельнікі VII з’езду беларусаў Свету\nМіліцыя збірае паказанні супраць журналіста Змітра Лупача


Пасля рэвалюцыі: 240 затрыманых\nПаводле звестак праваабаронцаў, падчас акцыі “Рэвалюцыя праз сацыяльную сетку”, што адбылася 15 чэрвеня ў розных гарадах Беларусі, затрымалі больш як 240 чалавек.\nУ прыватнасці, у Менску схапілі 18 чалавек, у Берасці – 11, у Віцебску – 20, у Горадні – 22, у Гомлі – пяць. Затрыманні былі таксама ў Барысаве (27 чалавек), Баранавічах (трое), па два чалавекі затрымалі ў Жодзіне і Маладзечне, 19 чалавек – у Салігорску, 6 – у Слуцку.\nЯк паведаміў праваабаронца Валянцін Стэфановіч, названая колькасць затрыманых цяпер удакладняецца, і, магчыма, яна пабольшае, бо з некаторых гарадоў дакладных звестак пакуль няма. Напрыклад, у Горадні 22 чалавекі былі дастаўленыя толькі ў Цэнтральны РУУС. “А ў цэлым, паводле нашай інфармацыі, там былі затрыманыя ад 25 да 35 чалавек”, – сказаў Стэфановіч.\nПраваабаронцы таксама спрабуюць высветліць, у чым менавіта вінавацяць людзей і ці будуць іх судзіць.У некаторых гарадах затрыманых адпусцілі праз некалькі гадзінаў без складання пратаколаў.\nУдзельнікамі акцыі маўклівай салідарнасці “Рэвалюцыя праз сацыяльную сетку” ўвечары 15 чэрвеня сталі тысячы людзей у розных гарадах Беларусі. Самаю шматлікаю стала акцыя ў цэнтры Менску. Паводле ацэнак назіральнікаў, да яе далучыліся некалькі тысячаў чалавек, аднак ГУУС Менгарвыканкаму паведамляе пра 500 удзельнікаў.\nГэта ўжо другая акцыя, ініцыяваная групаю актывістаў сацыяльных сетак “ВКонтакте” і Facebook. Першая адбылася 8 чэрвеня. Учорашняя акцыя была значна больш шматлікаю, нягледзячы на папярэджанне Генпракуратуры і Міністэрства ўнутраных справаў.\n14 чэрвеня Генеральная пракуратура заклікала грамадзянаў “не паддавацца на правакацыйныя заклікі і ўстрымацца ад удзелу ў незаконных акцыях”, папярэдзіўшы пра магчымую адказнасць.\nЗ папярэджаннем таксама выступіла МУС. За некалькі гадзінаў да акцыі выканаўца абавязкаў начальніка ўпраўлення інфармацыі ды грамадскіх сувязяў МУС Канстанцін Шалькевіч правёў брыфінг, на якім заявіў: падчас несанкцыянаваных акцыяў, што ладзяцца праз сацыяльныя сеткі, магчымыя правакацыі з ужываннем спецсродкаў – выбуховых пакетаў, петардаў і нават агнястрэльнай зброі.\nЁн таксама паведаміў, што праваахоўныя структуры вызначаюць ініцыятараў акцыі ды тых, хто размяшчае заклікі да яе ў інтэрнэце.


За мужчынскімі плячыма - Шосты дзеньШосты дзень\nДа Дня абаронцаў Айчыны, або неафіцыйнага Дня мужчын, яшчэ пяць дзён. У той час, калі нашы любімыя дзяўчаты і жанчыны клапоцяцца пра выбар падарункаў для сваіх абаронцаў, для нас гэтыя пяць дзён з’яўляюцца выдатнай нагодай прааналізаваць свае ўчынкі, сваё жыццё, падумаць над тым, наколькі мы адпавядаем высокаму званню мужчыны, што наогул значаць словы “мужчынам звацца”.\nЗдаецца, прааналізаваць, нешта змяніць вельмі проста: заходзіш у інтэрнэт, гугліш “сапраўдны мужчына”, а там табе адразу выдаюць “10 прыкмет сапраўднага мужчыны”, “15 якасцей сапраўднага мужчыны”. Праходзім па спасылцы і чытаем: “Сапраўдны мужчына павінен быць надзейным”, “Сапраўдны мужчына павінен быць сур’ёзным”, “Сапраўдны мужчына павінен трымаць язык за зубамі”, “У сапраўднага мужчыны павінна быць таямніца”. Павінен, павінна… А калі згадаць яшчэ і знакамітае “пабудаваць дом, пасадзіць дрэва, выгадаваць дзіця”, то тут нават у самага моцнага духам мужчыны галава можа закружыцца. У лепшым выпадку ён засумуе, замкнецца, у яго панізіцца самаацэнка. Але ж сапраўдны мужчына не павінен сумаваць, павінен павышаць самаацэнку і пры гэтым рэальна сябе ацэньваць, таму будзем працаваць над сваімі слабасцямі, рабіцца моцнымі, ініцыятыўнымі, такімі, як героі лютаўскага выхаваўчага дадатку. Гэта педагогі, бацькі — людзі, якія ў шосты школьны дзень актыўна ўдзельнічаюць у жыцці сваіх дзяцей, выхаванцаў.\nПершым нашым героем стане настаўнік фізічнага выхавання Камунараўскай сярэдняй школы Буда-Кашалёўскага раёна Уладзімір Пятровіч Сляпцоў. Менавіта дзякуючы яго зацікаўленасці, ініцыятыўнасці каманда раёна рэгулярна становіцца прызёрам абласных турыстычных спаборніцтваў, а ў канцы мінулага года ў школьнай спартыўнай зале быў устаноўлены скаладром, другі па велічыні ў вобласці пасля скаладрома Гомельскага абласнога цэнтра турызму і краязнаўства дзяцей і моладзі. Калі гаварыць больш дакладна, то ўстаноўка скаладрома — гэта завяршэнне справы, пачатай папярэднікам Уладзіміра Пятровіча Віктарам Мікалаевічам Жгаровым. Добрая справа прыносіць свае вынікі: на нядаўніх абласных спаборніцтвах па скалалажанні каманда Камунараўскай сярэдняй школы заняла тры 1-я, адно 3-е і 1-е агульнакаманднае месцы. Не меншыя поспехі прыносяць і заняткі велатурызмам, тым больш што Уладзімір Пятровіч — майстар спорту ў гэтай дысцыпліне і з’яўляецца выдатным прыкладам для сваіх навучэнцаў.\nІніцыятыўны, адказны, мужны, сур’ёзны, надзейны — такім з’яўляецца наш герой, такія якасці характару варта выпрацоўваць кожнаму мужчыну. Яшчэ ёсць пяць дзён, ёсць над чым задумацца.\nКамунараўская сярэдняя школа настаўнік Уладзімір Пятровіч Сляпцоў фізічнае выхаванне\nЗ тегами: Камунараўская сярэдняя школа настаўнік Уладзімір Пятровіч Сляпцоў фізічнае выхаванне\nПапярэдняя: Калі молада не зелена\nНаступная: Клуб вытанчаных манер


Публікацыі па тэме «ВУП» (старонка 3) | Новы Час\nЧас сцяліць саломку?\nПагоня за светам, што імкліва змяняецца, патрабуе пастаяннай карэкціроўкі заканадаўства, у тым ліку і Асноўнага закона краіны — Канстытуцыі. Чаго варта чакаць беларусам?\nТэмпы росту беларускай эканомікі застаюцца нізкімі. Рызыкі для развіцця стварае нягнуткая структура эканомікі, стагнацыя на традыцыйных рынках экспарту і нявызначанасць у дачыненні да кампенсацыі за «падатковы манёўр». Пра гэта гаварылі на прэзентацыі паўгадавога Эканамічнага агляду Сусветнага банка для Беларусі.\nРост ВУП і даходаў: Лукашэнка зацвердзіў дакументы пра эканамічную палітыку\nАляксандр Лукашэнка зацвердзіў дакументы пра эканамічную палітыку ў Беларусі ў 2020 годзе, піша Еўрарадыё.\nЦі пераможа пустая лядоўня тэлевізар?\nУ мінулым аглядзе сітуацыі ў краіне мы пісалі, што Беларусь — на парозе стагнацыі. Пра гэта сведчаць усе эканамічныя паказчыкі і прагнозы. Але Аляксандр Рыгоравіч сказаў — і «вжух!» — у нас усё добра, і нават яшчэ лепш, чым было!\nБеларусь: крызіс як спосаб існавання\nЭканоміка Беларусі ўпадае ў чарговую стагнацыю. Што не дзіўна, бо пасля апошняга крызісу 2014 года ў нас толькі адно дасягненне — дэнамінацыя. У астатнім усё засталося як было, а «было» не вельмі добра.\nБеларусь на парозе эканамічнага паглынання\nАгульная падатковая, мытная і прамысловая палітыка, адзіны рэгулятар рынкаў газа, нафты і электраэнергіі. Расійскаму выданню «Камерсант» сталі вядомыя падрабязнасці «Праграмы дзеянняў» па інтэграцыі Беларусі і Расіі.\nЗа першую палову года ўдалося дасягнуць толькі 50% ад запланаваных эканамічных' паказчыкаў, піша «Еўрарадыё».\nМеншы за працэнт. Рост ВУП горш за самыя песімістычныя прагнозы\nНацыянальны статыстычны камітэт правёў першую ацэнку валавога ўнутранага прадукту Беларусі за першае паўгоддзе 2019 года.\nДзяржава хоча, каб беларусы пілі менш, але працягвалі набываць алкаголь\nНа наступствы алкагалізму беларусаў дзяржава выдае болей, чымся на абарону, прызнаюцца беларускія чыноўнікі, піша Белсат.\nСусветны банк знізіў прагноз па эканамічнаму росту Беларусі\nСусветны банк выпусціў красавіцкую справаздачу пра стан эканомікі краін Еўропы і Цэнтральнай Азіі. Прагноз росту беларускай эканомікі у 2019 годзе паніжаны.\nЧасам, калі чытаеш навіны, узгадваеш старыя анекдоты. Напрыклад, як адзін чыноўнік, каб прадухіліць падзеж жывёлаў на ферме, прапаноўваў пафарбаваць стайню ці ў зялёны, ці ў чырвоны колер. А калі худоба ўся памерла, сказаў: «Шкада! У мяне яшчэ столькі цікавых ідэй было!»\nНечакана. Пад «зачыстку» трапіў прарасійскі «Румол»


Catholic.by - У Мінску афіцыйна адкрыўся Цэнтр сям’і Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі\n06.09.2018 21:59 Фота: Віталій Палінеўскі / Catholic.by\nЦэлебрацыю св. Імшы з гэтай нагоды ўзначаліў арцыбіскуп Тадэвуш Кандрусевіч, Мітрапаліт Мінска-Магілёўскі. У гаміліі іерарх звярнуўся да Евангелля на чацвер XXII звычайнага тыдня, якое распавядае пра цудоўны ўлоў рыбы.\nЕзус кажа Пятру адплысці на глыбіню і закінуць сеткі. Пётр быў дасведчаным рыбаком і ведаў, што ўлову не будзе. Ён разам са сваімі напарнікамі лавіў усю ноч і нічога не злавіў. Аднак, што вельмі важна, ён кажа, што па слове Езуса закіне сеткі. І ўлоў сапраўды быў вельмі багаты.\nПаводле слоў арцыбіскупа Кандрусевіча, неабходна падкрэсліць, што Езус выкарыстоўвае законы прыроды. Быў дзень, станавілася горача, вада награвалася і рыба ішла туды, дзе халадней, гэта азначае на глыбіню. Менавіта таму Ён прапануе Пятру адплысці на глыбіню і закінуць сеткі.\nТрэба падкрэсліць і тое, што Пётр, які ведаў, што ў абставінах гарачага палесцінскага дня нават адплыццё на глыбіню не гарантуе добрага ўлову, тым не менш згаджаецца з прапановай Езуса.\n«Цудоўны ўлоў рыбы — гэта прыклад таго, як і мы павінны паступаць у штодзённым жыцці, таксама адносна сям’і», – падкрэсліў іерарх.\nАрцыбіскуп зазначыў, што сучасная сям’я перажывае нябачаны дасюль крызіс у свеце і ў нашай краіне.\n«Сям’я як галоўная клетка кожнага грамадства — гэта Богам створаны адзіны і непарушны саюз мужчыны і жанчыны з мэтай сумеснага жыцця, нараджэння патомства і яго выхавання.\nУ Беларусі палова сем’яў разведзена. Гэта азначае наяўнасць крызісу ў адносінах паміж ужо былымі мужам і жонкай і тое, што дзяцей выхоўвае не поўная сям'я, а бацька або маці. Для нармальнага выхавання патрэбны і бацька, і маці. А гэтага няма. Гэта адна з прычын крызісу ў выхаванні дзяцей.\nСям’я страчвае сваю ідэнтычнасць адзінага і непарыўнага саюзу мужчыны і жанчыны, бо ўсё часцей заканадаўча замацоўваюцца гомасексуальныя сем’і.\nСамы каштоўны Божы дар, якім з’яўляецца дар жыцця, дэвальвуецца, жыццём пачынаюць маніпуляваць. Нежаданне мець дзяцей і рост колькасці абортаў ужо прывялі да дэмаграфічнай зімы, аб чым красамоўна сведчыць тое, што колькасць насельніцтва Беларусі ў гэтым годзе зменшыцца на 35 тысяч чалавек.\nУ наша жыццё ўрываецца ідэалогія гендару, якая парушае Богам устаноўлены парадак, які гаворыць пра два полы – мужчынскі і жаночы. Гендарныя тэндэнцыі пераварочваюць устаноўлены Творцам парадак з ног на галаву.\nСпробы змены законаў прыроды вядуць да катастрофы, аб чым найлепш сведчаць прыклады з экалогіі. Падобна ёсць і ў духоўным жыцці: змена Божага закону вядзе да катастрофы, якую мы таксама назіраем у штодзённасці.\nУ апошнія часы ў нашай краіне вядуцца гарачыя дыскусіі па праблеме хатняга насілля. Касцёл ясна выступае супраць кожнага насілля, асабліва ў адносінах да жанчын і дзяцей. Аднак прапанаваны Закон аб супрацьдзеянні хатняму насіллю не вырашае праблемы, а нават яе ўскладняе: разам з вадой з ночваў можна выплеснуць і дзіця.\nУ прапанаванай форме закон не будзе служыць належнаму выхаванню маладога пакалення і падрыхтоўцы яго да самастойнага жыцця.\nКасцёл заўсёды абараняў вучэнне Евангелля адносна сям’і і Божага дару жыцця і выказваў сваё меркаванне на гэтую тэму.\nКалі аднойчы моладзь спытала старэйшую сужэнскую пару, якая шчасліва пражыла доўгае сумеснае жыццё, як ім гэта ўдалося, то адказ быў наступны: «Дзякуй Богу, мы былі выхаваны ў часы, калі сапсаваную рэч рамантавалі, а цяпер, на жаль, выкідаюць».\nКрызіс сям’і неабходна лячыць; трэба «рамантаваць» сям’ю, а не выкідаць яе на сметнік гісторыі як штосьці непатрэбнае. Для гэтага неабходны маніторынг сітуацыі ў галіне сужэнства і аховы жыцця. Менавіта для гэтага ў Мінска-Магілёўскай архідыяцэзіі быў заснаваны Цэнтр сям’і і Экспертная рада па справах абароны жыцця і сям’і.\nПерад вамі нялёгкае заданне. Ужо шмат зроблена. Не заўсёды ваша праца была належным чынам ацэнена, не ўсе яшчэ да канца разумеюць складанасць праблемы. Кажучы мовай сённяшняга Евангелля, улоў не заўсёды быў багатым. Але прыклад цудоўнага ўлову рыбы нагадвае пра тое, што з дапамогай Божай ласкі магчымы нават цуд».\n«Бярыце прыклад з Пятра, не бойцеся выплысці на глыбіню бурнага мора сучаснасці, у якім гіне сям’я і Божы дар жыцця; не бойцеся закінуць у яго сеткі Божага закону і вучэння Касцёла, і тады, напэўна, станецца цуд аздараўлення сям’і і захавання жыцця», — заключыў арцыбіскуп.\nАбноўлена 18.10.2018 17:19\n#Цэнтр сям'і (5)\n#Мінск (Каменная Горка) — парафія Маці Божай Будслаўскай (65)


Сувалкский коридор: там может начаться конфликт России и НАТО\n23 чэрвеня 2022, 17:15\nСалдаты НАТА ў Літве. Фота: NATO eFP Battlegroup Lithuania, twitter.com/BG_LTU_eFP\nУ НАТА чакаюць, што самай гарачай кропкай у магчымым канфлікце з Расіяй стане Сувалкскі калідор. Ён знаходзіцца ўсяго ў 35 кіламетрах ад Гродна. Амерыканскі часопіс Politico назваў гэта месца самым небяспечным на планеце. Палітычная сітуацыя ў рэгіёне абвастрылася пасля забароны Літвы на транзіт расійскіх тавараў у Калінінградскую вобласць. Чаму Сувалкскі калідор лічыцца галоўнай ваеннай мэтай Расіі ў Балтыі? Ці варта гродзенцам турбавацца праз гэта? Hrodna. life разабраўся.\n1. Сувалкскі калідор — гэта што такое і дзе?\nГэта ўчастак уздоўж польска-літоўскай мяжы, размешчаны паміж Беларуссю і Калінінградскай вобласцю. Атрымаў такую назву, бо ў цэнтры гэтай тэрыторыі знаходзіцца польскі горад Сувалкі. Гіпатэтычна Сувалкскі калідор можа забяспечыць Расіі самы кароткі сухапутны шлях у Калінінград праз тэрыторыю ЕЗ. Адлегласць паміж Расеяй і Беларуссю на гэтым участку складае каля 100 км уздоўж лініі мяжы і каля 70 км — па прамой.\nЗ боку Беларусі бліжэйшы да Сувалкскага калідора буйны населены пункт — гэта Гродна. Адлегласць ад нашага горада да крайняй паўднёва-ўсходняй кропкі калідора — 35 км.\nСувалкскі калідор. Ілюстрацыя: Brateevsky, Wikimedia Commons\n2. Чаму гэты ўчастак такі важны для Расіі і НАТА?\nСувалкскі калідор лічыцца адной з галоўных мэтаў Расіі ў выпадку магчымага нападу на краіны Балтыі. Кантроль над гэтай тэрыторыяй, з аднаго боку, дазволіць наладзіць наземнае спалучэнне з Калінінградскай вобласцю (важнай для Расіі ў тым ліку і як вайсковая база) і не дапусціць яе блакавання. З іншага боку, Расія, захапіўшы гэты ўчастак, зможа адрэзаць Літву, Латвію і Эстонію ад астатніх краін NATO.\nНа сёння, пакуль Фінляндыя і Швецыя не ўступілі ў альянс, краіны Балтыі знаходзяцца на перыферыі блока. Праз Сувалкскі калідор праходзіць адзіны наземны шлях, які злучае іх з саюзнікамі.\n3. Гэта праўда, што тут — самае слабае месца NATO на ўсходнім флангу?\nТак, гэта так. Сувалкскі калідор яшчэ называюць ахілесавай пятой НАТА. Справа ў тым, што ён практычна цалкам дасяжны для артылерыі і сістэм СПА Расіі і Беларусі. Расійскае войска мае тут магчымасць наступаць адразу з двух кірункаў - з Калінградскай вобласці і з Беларусі. Пры гэтым праз невялікую працягласць калідора і недастатковую інфраструктуру для NATO будзе праблематычна хутка перакінуць войскі і тэхніку на тэрыторыю Літвы ў выпадку расейскай агрэсіі.\nЧытайце таксама: Жители Литвы за три дня собрали 5 млн евро на беспилотник для Украины\n4. NATO наогул зможа тут абараніць Літву ад Расіі?\nПакуль ёсць сумневы. Проста зараз, паводле ацэнак Politico, у Літве недастаткова сілаў, каб супрацьстаяць нападу. Літоўскія ўлады не раз звярталіся да альянсу з просьбай пашырыць прысутнасць у краіне. Усяго ў краінах Балтыі цяпер знаходзіцца блізу 5000 вайскоўцаў NATO, іх колькасць заклікаюць павялічыць да 50 000, паведамляе Reuters. Гэтае пытанне будзе абмяркоўвацца ў канцы чэрвеня на бліжэйшым саміце НАТА ў Мадрыдзе.\nУ той жа час НАТА пачынаючы з 2014 года паступова павялічвае сваю прысутнасць у рэгіёне. У раёне Сувалкскага калідора на тэрыторыі Польшчы, паводле звестак газета.ru, засяроджана каля 6000 вайскоўцаў. Зараз для дапамогі Літве фарміруецца спецыяльнае падраздзяленне ў Германіі. Галоўная праблема ў тым, што гэтыя сілы знаходзяцца па-за межамі балтыйскіх краін.\nРасія мае ў Калінінградскай вобласці моцную ваенную інфраструктуру — штаб і найбуйнейшую базу Балтыйскага флоту, ядзерную зброю, дзесяткі тысяч салдат. Проста цяпер тут праходзяць ваенныя вучэнні.\nСалдаты літоўскай арміі бяруць удзел у вучэннях па абароне Сувалкскага калідора ў 2017 годзе. Фота: Інтс Калныньш/Reuters\n5. Сувалкскі калідор назвалі самым небяспечным месцам планеты. Там што, больш небяспечна, чым ва Украіне?\nІмаверна, так, калі глядзець з пункту гледжання патэнцыйнай магчымасці пачатку міжнароднага ваеннага канфлікту. Такія рызыкі павялічылася пасля таго, як Літва абмежавала транзіт у Калінінградскую вобласць. З 18 чэрвеня 2022 года Расія не можа правозіць тавары, якія трапілі пад еўрапейскія санкцыі: металы, дрэва, нафтапрадукты, транспартныя сродкі і запчасткі, бытавую тэхніку, адзенне, парфумерыю, цыгарэты і многія іншыя важныя рэчы. З 10 ліпеня забарона закране цэмент, алкаголь і іншыя прадукты, з 10 жніўня — вугаль і іншае цвёрдае выкапнёвае паліва, з 5 снежня — расейскую нафту.\nУ Расіі вельмі рэзка адрэагавалі на «блакаду» Калінінграда. Прэс-сакратар Крамля Дзмітрый Пяскоў назваў дзеянні Літвы «беспрэцэдэнтнымі» і «незаконнымі». У МЗС заявілі, што калі транзіт у Калініградскую вобласць не будзе адноўлены, Расія «пакідае за сабой права на дзеянні па абароне сваіх нацыянальных інтарэсаў».\nУ адказ на гэта Еўропа заявіла пра падтрымку пазіцыі Літвы. А ў Дзярждэпартаменце ЗША нагадалі, што гатовыя выконваць абавязацельствы ў адпаведнасці з 5 артыкулам Севераатлантычнай дамовы. Гэты артыкул гарантуе краінам НАТА абарону з боку саюзнікаў у выпадку нападу.\nЧытайце таксама: Латвия конфискует у Беларуси санаторий в Юрмале. В нем хотят разместить беженцев из Украины\n6. Так што, усё-ткі чакаць вайны?\nЦяжка сказаць. Кіраўніцтва Польшчы і Літвы лічыць, што ў дадзены момант пагроза ваеннага канфлікту невялікая. Большасць экспертаў ацэньваюць магчымасць ўварвання Расіі як малаверагоднае па двух прычынах. Па-першае, цяпер асноўныя сілы сканцэнтраваны на Украіне, а адкрыццё другога фронту можа аслабіць пазіцыі. Па-другое, апошнія заявы расійскіх спікераў даюць падставы думаць, што адказ Расіі на дзеянні Літвы будзе, хутчэй, эканамічным. Афіцыйны прадстаўнік МЗС РФ Марыя Захарава заявіла 22 чэрвеня, што меры ў адказ «будуць не ў дыпламатычнай, а ў практычнай плоскасці». Сакратар расійскай Рады бяспекі Мікалай Патрушаў днём раней паведамляў, што гэтыя меры акажуць «сур'ёзны негатыўны ўплыў на насельніцтва Літвы».\nУ той жа час многія аналітыкі адзначаюць, што ўсе прагнозы адносна паводзінаў Расіі павінны ўлічваць ірацыянальны сцэнар. Гінтаўтас Мажэйкіс, прафесар Каўнаскага ўніверсітэта імя Вітаўта Вялікага, піша, што ад Расіі можна чакаць не толькі абвастрэння ў зоне Сувалкскага калідора. Сярод сцэнарыяў ён называе адкліканне прызнання незалежнасці Літвы з наступным захопам Клайпеды і іншых тэрыторый.\n«Яны лічаць, калі мы выйдзем на вуліцу, то Лукашэнка адумаецца». Што зрабіць, каб спыніць паток нянавісці да беларусаў\nЭвакуявалі катоў і правяралі бамбасховішча. Як жыхары Украіны пражылі першыя дні вайны?\n« Ян і Цэцылія, плошча Герояў і беларускі Праванс: што хаваюць вёскі і мястэчкі над Нёманам


Сродкі злачынства — пэндзаль, пальчаткі, фарба. У Воршы вынеслі прысуды за надпісы на сценах\nhttps://spring96.org/be/news/102421 2021 2021-03-16T13:55:21+0300 2021-03-16T13:55:21+0300 2021-03-16T14:01:37+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/farby.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЖыхароў Воршы Аляксандра Бажкова і Міхаіла Беркаса прызналі вінаватымі ў здзяйсненні злачынства, прадугледжанага артыкулам 341 Крымінальнага кодэкса РБ. Суд прызначыў ім тры месяцы і 30 дзён арышту адпаведна.\n32-гадовага Аляксандра Бажкова абвінавацілі ў тым, што ён наўмысна ў стане алкагольнага ап'янення нанёс надпісы на будынкі калоніі ў Воршы. У якасці "сродкаў злачынства" ён выкарыстаў "пэндзаль нявызначанага ўзору, пальчаткі , а таксама фарбу чырвонага колеру". Яго дзеянні нанеслі шкоду ў 77 рублёў 50 капеек.\n24 лютага Міхаіл Беркас быў прыгавораны да 30 дзён зняволення за нанясенне пратэстных графіці ў раёне Заходняй. Пасля суда ў яго было 10 дзён на абскарджванне прысуда, але гэта й магчымасцю Міхаіл не скарыстаўся. У выніку сёння ён паехаў у Віцебскае СІЗО №2. Правесці ў зняволенні ён мусіць трохі меньш за 30 дзён, бо частку адседзеў пад час следства.\n16.03.2021 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед, ціск


Петрыкаўская арганізацыя ДТСААФ рыхтуецца да юбілею - Петриков | Петриковский район | Новости Петрикова | Петриковские новости | Петрыкаускiя навiны | Газета города Петриков\nПетрыкаўская арганізацыя ДТСААФ рыхтуецца да юбілею\nПятница, 11.03.2016 11:58. Рубрика: Падзеі Просмотров: 749\n28 лютага чарговы “дзень нараджэння” святкаваў ДТСААФ. Багаты летапіс гісторыі таварыства мае шмат цікавых старонак.\nНягледзячы на тое, што апошнія дні для райструктуры былі святочнымі, работа ў таварыстве арганізавана зладжаная. Петрыкаўская РАС ДТСААФ у гэтыя дні праводзіць месячнік абаронча-патрыятычнай і спартыўнай работы, прысвечаны Дню абаронцы Айчыны і “дню нараджэння”.\nНалежным чынам арганізавана падрыхтоўка моладзі па тэхнічных відах спорту. Закуплены вінтоўкі, у школах створаны секцыі.\nПраўда, як прызнаўся старшыня раённай арганізацыі ДТСААФ Аляксандр Рудзько, назіраецца некаторае зніжэнне ў колькасці жадаючых навучацца ў аўташколах. Але такая тэндэнцыя характэрная для ўсіх структур аб’яднання. Тым не менш кошт навучання быў зніжаны, прадугледжана таксама растэрміноўка аплаты да шасці месяцаў. Чакаецца, што асабліва зручнай такая паслуга будзе для выхаванцаў школьнага ўзросту, бо навучэнне аўтасправе можна пачынаць ужо з 16 гадоў.\nЗгодна з новай праграмай колькасць тэарэтычных заняткаў скарацілася на 10 гадзін, але да 50 гадзін павялічылася колькасць практыкі. Гэта дае свой плён – нядаўна адбыўся чарговы экзамен і з 16 чалавек вадзіцелямі сталі 13.\nЗаўважым, што тэрміны навучання не павялічыліся, падрыхтоўка на катэгорыю “В” складае тры месяцы. А вось тэрмін перападрыхтоўкі нават скараціўся: з катэгорыі “В” на “С” ці з “С” на “СЕ” – не менш месяца, а з “С” на “D” – паўтара месяца.\nПра работу калектыву можна расказаць шмат добрага, але лепш за усё кажуць паказчыкі – у петрыкаўскіх навучэнцаў заўсёды высокія здачы экзаменаў ў ДАІ, суадносна і раённая стуктура ДТСААФ – адна з лепшых у вобласці. Гэта заслуга калектыву, у асаблівасці – выкладчыка тэорыі Мікалая Петраўца.\nЗадач, якія стаяць перад петрыкаўскай арганізацыяй, расказвае яе кіраўнік, і планаў іх рэалізацыі хапае. У першую чаргу, таварыства рыхтуецца да 90-годдзя з даты ўтварэння. Да гэтага часу будуць праведзены конкурсы на лепшае асвятленне ў СМІ пытанняў патрыятычнага выхавання грамадзян, гісторыі дзейнасці і развіцця арганізацыі; фотаконкурс “ДТСААФ у фатаграфіі”, конкурсы дзіцячага малюнка “З чаго пачынаецца Радзіма”, школьных сачыненняў “У страі крочаць нашчадкі перамог!”, конкурс-фестываль песні. Акрамя гэтай святочнай падзеі, восенню петрыкаўская райструктура адзначае сваё 50-годдзе.\nАле не толькі задачы арга-нізацыі ўрачыстасцяў стаяць перад таварыствам. У сувязі з закрыццём міжшкольных вучэбна-вытворчых камбінатаў, ДТСААФ застаўся адзінай установай, дзе рыхтуюцца вадзіцелі. Узнікла неабходнасць пашырэння аўтадрома, што плануецца зрабіць у бліжэйшы час.\nХоць аўтапарк у таварыстве добры і нараканняў не выклікае, але ёсць у планах папаўненне яго аўтобусам КАвЗ.\nАляксандр Рудзько паведаміў, што ў сувязі з “днём нараджэння” арганізацыі былі распрацаваны падарункавыя сертыфікаты са зніжкай на 500 тысяч рублёў і правам перадачы сертыфіката родным ці блізкім. Імі будуць узнагароджваць лепшых жыхароў раёна, што адзначыліся спартыўнымі ці культурнымі дасягненнямі, узорнай працай ці плённай грамадскай дзейнасцю.\nЗапрашае тураўская іярдань\nНа Петрыкаўшчыне сёлета нарадзіліся дзве пары двайнятаў »


Залевы падтапілі жылыя дамы ў Навагрудку\nУ МНС расказалі пра наступствы непагадзі, якая абрынулася на большую частку тэрыторыі Беларусі ў чацвер. 14.07.2017, Sputnik Беларусь\nздарэнні, у беларусі, навіны , у свеце, мнс беларусі\n10:07 14.07.2017 (абноўлена: 10:13 14.07.2017)\n© PixabayЛетні дождж, архіўнае фота\nУ МНС расказалі пра наступствы непагадзі, якая абрынулася на большую частку тэрыторыі Беларусі ў чацвер.\nМІНСК, 14 ліп — Sputnik. Тры жылыя дамы і восем прыватных падворкаў былі падтоплены ў Навагрудку (Гродзенская вобласць) у выніку праліўных дажджоў, якія прайшлі ў чацвер, паведамілі Sputnik у МНС Беларусі.\nУ чацвер, 13 ліпеня, па большай частцы рэспублікі прайшлі праліўныя дажджы, з-за непагадзі быў абвешчаны аранжавы ўзровень небяспекі.\n"У выніку выпадзення вялікіх ападкаў у Навагрудку былі падтопленыя тры жылыя дамы і восем прыватных падворкаў", — распавялі ў прэс-службе МНС.\nСуразмоўцы агенцтва адзначылі, што ў перыяд з 10:00 да 21:00 выпала 57 мм ападкаў пры сярэднямесячнай норме 91 мм. У выніку непагадзі, па дадзеных ратавальнікаў, ніхто не пацярпеў.\n"Работнікамі МНС і іншых арганізацый праводзіліся работы па адпампоўцы вады", — дадалі ў МНС.\nПа дадзеных "Белэнерга", на працягу сутак на тэрыторыі рэспублікі перыядычна парушалася электразабеспячэнне 195 населеных пунктаў і 23 сельскагаспадарчых будынкаў. "Адключэнні аператыўна ліквідуюцца аварыйнымі брыгадамі", — заявілі ў МНС.\nПаводле апошніх дадзеных, на 06:00 пятніцы, застаюцца без электразабеспячэння пяць населеных пунктаў і адно сельскагаспадарчае будынак.\nРаней сіноптыкі папярэдзілі, што няўстойлівае надвор'е захаваецца ў Беларусі 14 ліпеня. Так, у шэрагу рэгіёнаў краіны пройдуць моцныя дажджы, якія суправаджаюцца навальніцамі. У беларускай сталіцы, па інфармацыі спецыялістаў, таксама чакаецца шквалісты вецер. У сувязі з неспрыяльнымі ўмовамі надвор'я ў Беларусі ў чарговы раз аб'яўлены аранжавы ўзровень небяспекі.


Залаты юбілей лідскага «Суквецця»\n21 чэрвеня ў памяшканні Лідскага гістарычна-мастацкага музея адбылася вечарына, прымеркаваная да 50-годдзя літаратурнага аб’яднання «Суквецце» пры рэдакцыі «Лідскай газеты». На святочным мерапрыемстве прысутнічалі лідскія паэты, а таксама тыя, хто супрацоўнічае з літаб’яднаннем, мае да яго дачыненне. Вядоўцамі святочнай праграмы былі кіраўнік «Суквецця» Алесь Хітрун (ён жа — яе арганізатар) і маладая па-этэса, якая параўнальна нядаўна ўлілася ў калектыў літаратурнага аб’яднання, Анастасія Яловік.\nЧасам утварэння літаратурнага аб’яднання «Суквецце» ўмоўна прынята лічыць чэрвень 1967 года, калі суполку літаратараў пры рэдакцыі газеты «Ўперад» (папярэдніцы «Лідскай газеты») узначаліў адказны сакратар Віктар Кучынскі (выразка з газеты «Ўперад» з нататкай аб гэтым перададзена ў літаратурны аддзел Лідскага гістарычна-мастацкага музея). Пасля Віктара Кучынскага літаб’яднанне доўгі час, больш за трыццаць гадоў, узначальваў Уладзімір Васько, а з 2004 па 2011 год «Суквеццем» кіраваў Міхась Мельнік (і Уладзімір Гаўрылавіч, і Міхась Іванавіч прысутнічалі на вечарыне, расказвалі аб колішняй дзейнасці «Суквецця»). Са студзеня 2012 года літаб’яднанне ўзначальвае Алесь Хітрун.\n— Наша «Суквецце» працягвае актыўна дзейнічаць, — гаворыць Алесь. — Вось ужо сёмы год лідскія паэты збіраюцца на паседжанні літаб’яднання ў доміку Таўлая — літаратурным аддзеле гістарычна-мастацкага музея. Сама атмасфера ў гэтым доміку па вуліцы Замкавай напоўнена паэзіяй і гісторыяй. Тут паэты чытаюць і абмяркоўваюць вершы, маюць зносіны паміж сабой, знаходзяць новых сяброў і аднадумцаў. З намі таксама сябруюць кампазітары, краязнаўцы, гісторыкі, пажылыя людзі з аддзялення «Актыўнае даўгалецце». Як і раней, паэты Лідчыны выступаюць у школах, бібліятэках, заяўляюць аб сабе праз новыя выдадзеныя кнігі паэзіі. Як і раней, мы, як кажуць, не варымся ва ўласным соку, а наладжваем і падтрымліваем сувязі з паэтамі і пісьменні-камі, якія жывуць паза межамі Лідчыны, запрашаем іх да сябе ў госці, арганізоўваем сустрэчы.\nАлесь таксама адзначыў, што дзейнасць літаб’яднання паранейшаму актыўна падтрымлівае рэдакцыя «Лідскай газеты», пры якой яно існуе, а падтрымка заўсёды дае творчым людзям натхненне. Вершы лідскіх паэтаў рэгулярна друкуюцца на літаратурнай старонцы «Лідскай газеты», амаль у кожным выпуску літ-старонкі з’яўляюцца новыя імёны. Дарэчы, у бягучым, юбілейным для літаб’яднання, годзе літаратурная старонка «Суквецце» змяніла свой фармат — у ёй з’явіліся дзіцячая рубрыка «Каласок», гумарыстычная рубрыка «Асака». Ёсць задумка стварыць на сайце «Лідскай газеты» закладку «Суквецце» — электронны варыянт літаратурнай старонкі — каб з творчасцю лідзян пазнаёмілася яшчэ больш шырокае кола чытачоў. А знаёміць ёсць з кім. За 2012-2016 гг. у “Лідскай газеце” былі змешчаны вершы 101 лідскага паэта. Друкуюцца творы сяброў літаб’яднання і ў альманаху «Ад лідскіх муроў» — літаратурна-мастацкім выданні Лідчыны.\nЛідскае «Суквецце» ўваходзіць у лік самых моцных і вядомых літаратурных аб’яднанняў Гарадзенскай вобласці, ведаюць аб ім і далёка за межамі Гарадзеншчыны. Наперадзе ў літаб’яднання — нямала задумак, у тым ліку цікавых літаратурных сустрэч.\nЗ залатым юбілеем літаратурнае аб’яднанне павінша-вала і пажадала яму далейшых творчых поспехаў галоўны рэдактар «Лідскай газеты», пры якой і існуе літаб’яднанне, Кацярына Серафіновіч. Віншавалі «Суквецце» і расказвалі аб супрацоўніцтве з ім рэдактар часопісаў «Лідскі летапісец» і «Ад лідскіх муроў», газеты «Наша слова» Станіслаў Суднік, дырэктар Лідскага гістарычна-мастацкага музея Ганна Драб, кіраўнік творчай музычнай майстэрні «Родник» пры Лідскім каледжы Святлана Мазітава.\nЗ даследчай працай «Літаратурнае аб’яднанне «Суквецце»: гісторыя і сучаснасць» азнаёміла прысутных кіраўнік гэтай працы, настаўніца рускай мовы і літаратуры СШ № 11 Наталля Анашкевіч (даследаваннем займаліся адзінаццацікласніцы згаданай школы Вераніка Аляхновіч і Дыяна Жэгала). Дарэчы, Наталля Мікалаеўна да юбілею распрацавала лагатып «Суквецця», бэйджыкі з гэтым лагатыпам былі раздадзены перад пачаткам імпрэзы кожнаму сябру літаб’яднання.\nВершы, прымеркаваныя да юбілею літаб’яднання, чыталі Святлана Цішук, Ірэна Сліўко, Таццяна Сямёнава, Ірына Бараздзіна, Жанна Сян-кевіч, Ірына Маркевіч, Святлана Антонік і іншыя лідскія паэты. Гучалі таксама песні ў выкананні Сяргея Чарняка, Жанны Сянкевіч, Анастасіі Яловік, аўдыязапісы песень на словы лідскіх паэтаў. Хвілінай маўчання ўшанавалі прысут-ныя памяць тых сяброў «Суквецця», якіх ужо няма з намі: Віктара Бачарова, Леаніда Вінніка, Смарагда Сліўко, Пятра Макарэвіча і іншых.\nУ заканчэнне імпрэзы лідскімі паэтамі быў дружна выкананы гімн «Суквецця» на словы аднаго з яго актыўных сяброў, супрацоўніка рэдакцыі «Лідскай газеты» Алеся Мацулевіча.\nГарадзенскае абласное аддзяленне\nГА «Саюз беларускiх пiсьменнiкаў»\nГарадзенскае абласное аддзяленне Саюза беларускiх пicьменнiкаў вiншуе сяброў лiтаб’яднання «Суквецце» з пяцi-дзесяцiгадовым юбiлеем. За паўстагоддзя cваёй плённай дзейнасцi Ваша лiтаб’яднанне зрабiла значны ўклад у куль-турнае жыццё Лiдчыны, Гарадзенскай вобласцi i ўсяго пры-нёмскага рэгiёна. Прапаганда беларускай мовы, лiтаратуры за ўзгаданы значны перыяд была прыарытэтнай задачай лiтаратараў Лiдчыны. А cталыя i маладыя паэты i пiсьменнiкi, якiх аб’ядноўвала i аб’ядноўвае «Суквецце», заўсёды будуць гонарам як Гарадзеншчыны, так i ўсяе Беларусi. Сябры абласнога аддзялення Саюза беларускiх пiсьменнiкаў зычаць Вам, а ў вашай асобе i ўсiм сябрам лiтаб’ядннаня «Суквецце» твор-чых поспехаў, здароўя i ўсяго найлепшага.\nГарадзенскага абласнога аддзялення\nГА «Саюз беларускiх пiсьменнiкаў» В.Я. Дубатоўка.\nМы — паэты\nЧакаем трэцяй серады —\nНастане дзень той — і тады\nЗбіраемся «Суквеццем» зноў\nЗбіраецца «Суквеццем» зноў\nці сшытачак лістамі —\nПасля паседжання «Суквецця»\nШчэ не адзін сустрэнем май —


21.05.2020 / 11:40 18\nЭкс-дырэктар ПВТ, патэнцыйны кандыдат у прэзідэнты Валерый Цапкала сышоў ад адказу на пытанне, хто вінаваты ў крызісе беларускай эканомікі. Пытанне задаў журналіст Белсата, звярнуўшы ўвагу на тое, што Цапкала шмат сказаў пра крызіс эканомікі, пра неабходнасць мадэрнізацыі, але так і не адказаў, хто вінаваты ва ўсім гэтым.\n«Я не хачу глядзець назад, я хачу глядзець наперад», — сказаў ён.\n«Роля дзяржавы павінна быць як роля начнога вартаўніка. Дзяржава не павінна ўмешваецца ў эканоміку, толькі пры форс-мажоры можа ўмешвацца», — дадаў ён.\n«Дык а хто вінаваты?» — перапытаў журналіст.\n«Давайце глядзець у будучыню, а не назад!», — сказаў Цапкала.\n21.05.2020 / 13:13\n⤷ Яугенi, "Ну сказал бы он что виноват АГ-сразу бы все Беларусы возрадовались", значыць, яму не радасць Беларусаў патрэбная, а каго? І для чаго? Па-мойму, застаецца адно- зазваць народ на "выбары", а яго потым павадыр аддзячыць.\nЦепкало тоже виноват, поэтому он не хочет отвечать, а хочет исправить став Президентом.\nТонка патролiла НН Цапкалу)


Вэрсія ад 01:03, 10 траўня 2013\n40 байтаў дададзена , 7 гадоў таму\nВыпраўлена 2 памылкі адносна станцый Лібава-Ромеснкай чыгункі.\nВэрсія ад 00:54, 9 сакавіка 2013 (рэдагаваць)\nд (Bot: Migrating 4 interwiki links, now provided by Wikidata on d:q2479029 (translate me))\nВэрсія ад 01:03, 10 траўня 2013 (рэдагаваць) (скасаваць)\n(Выпраўлена 2 памылкі адносна станцый Лібава-Ромеснкай чыгункі.)\nКанцэсія на пабудову дарогі была перададзеная Галоўнаму таварыству расейскіх чыгунак у [] годзе, але тады яна не была пабудаваная праз адсутнасьць капіталу. Потым дамова была перададзеныя інжынэру фон Меку. Казной чыгунка выкупленая [[1 траўня]] [] году.\nАгульная працягласьць дарогі склала 1275 [[вярста|вёрстаў]]. Чыгунка ўводзілася ў эксплуатацыю асобнымі дзялянкамі: [[Ліепая|Лібава (Ліепая)]] — [[Кашадары]], 294 вярсты, у верасьні 1871 году; [[:ru:Науйойи-Вильня|Новая Вялейка]] ([[Наўя]] — [[Вільня]], цяпер мескі раён Вільні) — [[Менск]], 173 вярсты, у студзені [] году; [[Менск]] — [[Бабруйск]], 139,5 вярсты, у верасьні [] году; [[Бабруйск]] — [[Гомель]], 141,8 вярсты, у лістападзе [] годзе; [[Гомель]] — [[Бахмач]], 184 вярсты у студзені [] годзе. Дарога ўлучала таксама дзялянку [[Кашадары]] — [[Вільня]] [[Пецярбурска-Варшаўская чыгунка|Пецярбурска-Варшаўскай чыгункі]].\nСкразны рух цягнікоў ад Лібавы да места [[Ромны]] пачаўся [[15 ліпеня]] [] году. На тэрыторыі Беларусі дарога перакрыжоўвалася ў Менску з [[Маскоўска-Берасьцейская чыгунка|Маскоўска-Берасьцейскай]], у [[Жлобін]]е зь [[Пецярбурска-Адэская чыгунка|Пецярбурска-Адэскай]], у Гомлі з [[Палескія чыгункі|Палескімі]] чыгункамі. Буйнымі чыгуначнымі станцыямі на Беларусі зьяўляліся [[БярэзаньСтанцыя_Бярэзіна|Бярэзіна]], [[Бабруйск]], [[Гомель]], [[Жлобін]], [[Менск]], [[Маладэчна]].\nВажнае значэньне ў перавозках па чыгунцы адводзілася хлебным грузам. Сярэдняя загрузка таварнага вагона складала 600 [[пуд]]оў. Па Лібава-Роменскай чыгунцы ў [] годзе. было перавезена 1 085 019 пасажыраў. Збор зь іх склаў 1 281 144 руб. У [] годзебыло ўжо перавезена 1 516 000 пасажыраў, а грузаў 185 623 пуды. Агульная сума валавога даходу склала 14 966 719 руб. У [] годзе было перавезена 3,5 млн пасажыраў і 355 млн пудоў грузаў.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/wiki/Спэцыяльныя:MobileDiff/1618388»


Галоўная ➠ Навіны ➠ Доля афармляюцца онлайн-укладаў у Байкальскай банку Ашчадбанка за год вырасла ў 2,5 разы\nАпублікавана 22.11.2016 12:07\nКліенты Байкальскага банка Ашчадбанка усё часцей для адкрыцця ўкладаў выкарыстоўваюць дыстанцыйныя каналы. Сёння доля дэпазітаў, афармляюцца праз інтэрнэт-банк, яго мабільнае прыкладанне і банкаматы, увогуле аб'ёме што адчыняюцца дэпазітаў складае 15%.\nЕсли вас интересуют горящие туры, стоит заглянуть на этот сайт www.otpusk.com вы найдете горящие туры отличного качества и по доступной цене.\nЗа год гэты паказчык павялічыўся ў 2,5 разы - яшчэ ў траўні 2015 года ён складаў каля 6%.\nУ сярэднім штомесяц у Байкальскай банку Ашчадбанка фізічнымі асобамі адкрываецца 6,5 тысячы укладаў-онлайн. Агульны партфель па такіх дэпазітах на пачатак чэрвеня склаў амаль 12 млрд. Рублёў. З іх больш за 7 млрд захоўваюць на онлайн-дэпазітах жыхары Іркуцкай вобласці, амаль 2 млрд - насельніцтва Забайкалля, астатняя сума у роўных прапорцыях належыць жыхарам Якуціі і Бураціі.\n- Прыватныя кліенты на ўсіх відах тэрміновых укладаў захоўваюць у нашым банку звыш 148 рублёў, - адзначае старшыня Байкальскага банка Ашчадбанка Анатоль песеннік. - Пры гэтым у апошні час мы назіраем добры трэнд росту папулярнасці менавіта онлайн-укладаў, паколькі дадзеныя віды дэпазітаў даюць укладчыкам магчымасць зручнага самастойнага кіравання размешчанымі ў банку грашовымі сродкамі праз сучасныя дыстанцыйныя каналы. Адкрыць або зачыніць такі ўклад можна ў некалькі клікаў. Пры гэтым чалавек зусім не залежыць ад часу працы офіса - інтэрнэт-банк даступны 24 гадзіны 7 дзён у тыдзень.\nКліенты Ашчадбанка могуць адкрыць тры выгляду онлайн укладаў - «Захоўвай-Онлайн», «Папаўняецца-Онлайн» і «Кіруй-Онлайн». Ад стандартных дэпазітаў банка іх адрознівае у тым ліку падвышаная стаўка.\nВынікі першай восеньскай сесіі ЗС\nАўстралія заблакавала мільярд даляраў на рахунках кітайскіх перабежчыкаў\nІркуцкія политеховцы пабудавалі на востраве Юнацтва драўляны памост для адпачываючых


50 ГАДОЎ БЕЛАРУСКАЙ СЛУЖБЫ РАДЫЁ СВАБОДА – ХТО СТАЯЎ ЛЯ ВЫТОКАЎ РАДЫЁ?\nУдзельнікі: Галіна Руднік (Мюнхен)\nКалі ў лютым 1954 году з Канады ў Мюнхен прыехаў доктар Вінцук Жук-Грышкевіч, каб распачаць працу па стварэньню беларускай рэдакцыі Радыё Вызваленьне, першым у штатныя супрацоўнікі ён запрасіў Пятра Сыча.\nПётра Сыч з 1951 году жыў у Нямеччыне, рэдагаваў беларускі сатырычны часапіс “Шарсьцень” і супрацоўнічаў з газэтай “Бацькаўшчына”, што выдавалася ў Мюнхене.\nСустрэча ў Мюнхене дзьвюх вядомых асобаў у асяродзьдзі беларускай эміграцыі была ня першай. Улетку 1940 году Вінцук Жук-Грышкевіч і Пятро Сыч разам сядзелі ў савецкай турме ў Полацку і з таго часу пасябравалі.\nКіраўнік Беларускай рэдакцыі добра ведаў пра адданасьць Пятра Сыча беларускай справе і лічыў, што менавіта такія людзі і павінны ствараць беларускае незалежнае радыё.\nПазьней у сваіх успамінах Жук-Грышкевіч так пісаў пра свайго сябра:\n“Ні польская школа, ні асяродзьдзе польскіх урадоўцаў, ні нават польская афіцэрская школа і служба ў польскай арміі не змаглі вырваць ці зламаць беларускасьць Пятра Сыча. Яна моцна сядзела ў ім і выявілася вялікім патрыятызмам у ягонай шматгадовай, ня раз гераічнай, беларускай рабоце”.\nШлях да беларускасьці Сыча, як і ягоны жыцьцёвы шлях ўвогуле, ня быў лёгкім. Нарадзіўся і вырас ён у Заходняй Беларусі, у вёсцы Батурына Вілейскага павету ў сялянскай сям’і. Скончыў сямігадовую польскую школу і гімназію ў Вілейцы. У 1930 годзе яму ўдалося паступіць на вучобу ў Віленскі ўнівэрсытэт, там ён правучыўся два гады і быў вымушаны кінуць навуку з-за хваробы маці. Уладкаваўся на працу ўрадоўцам у польскую адміністрацыю. Пачаў друкавацца ў польскіх віленскіх газэтах. Далучыўся да беларускага руху, быў знаёмы з Тарашкевічам, Рак-Міхайлоўскім.\nПасьля так званага вызваленьня ў 1939 годзе Пётра Сыч быў арыштаваны савецкімі ўладамі. Гэтак і апынуўся ў Полацкай турме, а потым яму прысудзілі 10 гадоў лягеру і вывезьлі ў Комі. Праз год на падставе ўмовы з урадам Сікорскага, як польскі грамадзянін ён быў вызвалены і накіраваны ў Самарканд, дзе фармавалася польская армія. Гэта быў пачатак эміграцыі, зь якой вярнуцца на Радзіму яму ўжо не давялося.\nВернемся ж у Мюнхен 1954 году. Пятро Сыч зь вялізным энтузіязмам ўзяўся за новую працу, укладаў у яе ўвесь свой талент і душу. Ён быў аўтарам тэксту звароту, зь якім першы раз выйшла да слухача 20 траўня 1954 году беларуская рэдакцыя Радыё Вызваленьне, цяперашняя Свабода. Называўся ён “Азымут сэрца”.\nСёньня мы запрасілі да размовы спадарыню Галіну Руднік зь Мюнхену – былую супрацоўніцу беларускай рэдакцыі Радыё Вызваленьне. Яна прыехала ў Мюнхен з Амэрыкі празь месяц пасьля таго, як пачало працаваць наша беларускае радыё.\n(Сурмач: ) “Спадарыня Галіна, Вам давялося быць амаль што ў першым складзе рэдакцыі. Як Вы сёньня ўспамінаеце пра сваіх калегаў, у прыватнасьці пра Пётру Сыча?”\n(Руднік: ) “Пётра Сыч, я яго называла Пятрусь, на выгляд быў вельмі хмуры, маўклівы. Твар ягоны быў увесь ў зморшчынках. Але гэта быў цудоўны чалавек! Ён быў вельмі чулы, меў вельмі добрае сэрца. Ён заўсёды ўсім спачуваў, дзе якая бяда, усё роўна ў каго. Цудоўны быў чалавек! І быў вельмі таленавіты. Ён праславіўся сваёй першай перадачай "Азымут сэрца". Перадача настолькі зрабіла ўражаньне нават на амэрыканскае начальства, што яны параілі ўсім рэдакцыям перакласьці гэты тэкст на свае мовы і перадаць у эфіры. І калі я не памыляюся, то амаль што ўсе рэдакцыі ў перакладзе на свае мовы, можа трохі скараціўшы, перадалі гэты скрыпт. Усе кінуліся ў слоўнікі глядзець, што гэта такое – азымут, бо ніхто не ведаў”.\nВеды, набытыя ў гімназіі й унівэрсытэце, спатрэбіліся Пётру Сычу ў новай працы, бо ён, фактычна, быў галоўным творчым штатным супрацоўнікам беларускай рэдакцыі.\n(Руднік: ) “Пятрусь, ён наагул быў вельмі адукаваны. Адчувалася такая салідная адукацыя, у гісторыі, у антычнай гісторыі. Пісаў вельмі добрыя скрыпты. Ён быў адным з галоўных, пісаў арыгінальныя тэксты. Тады была магчымасьць перакладаць, начальства нават вельмі любіла. Пераважна, тады з расейскай мовы перакладалі, гэта было прасьцей. А Пятрусь – не, ён пісаў арыгінальныя скрыпты на палітычныя тэмы.\nЁн быў зацяты антыкамуніст, ненавідзеў савецкую ўладу, быў абсалютна бескампрамісным у гэтым пытаньні, як і ў іншых. Гэта быў патрыёт беларускі да мозгу касьцей. І дзеля таго, што ён быў такі, што ў яго так адчувалася гэтая нянавісьць да савецкай улады, зразумела, што галоўны рэдактар доктар Жук-Грышкевіч мусіў зьвяртаць увагу на тое, каб ні ў якім выпадку гэтая нянавісьць не павінна была выяўляцца ў эфіры, бо гэта было строга забаронена.\nЁн быў вельмі здольны фэльетаніст, меў цудоўнае адчуваньне гумару. Тады ў нас была модная кітайская тэма, дык тут ён разыходзіўся, нават трошкі хуліганіў, стараўся прыдумаць розныя кітайскія імёны. Я адразу адчувала і казала :"Пятрусь, што гэта?" Ён зусім нявінна глядзеў: "А што такое?", як быццам бы не разумеў заўвагу.\nАле ён не пераносіў крытыкі ў адрас сваіх скрыптаў, мог так абразіцца і сказаць: "Ну, добра, дык я цяпер буду толькі перакладаць і ўсё". І некалькі дзён сапраўды нічога не пісаў, пасьля адыходзіў і зноў пісаў”.\n(Сурмач: ) “За што яго крытыкавалі?”\n(Руднік: ) “Крытыкавалі за рэзкасьць гэтую, за гэтую нянавісьць.У яго заўсёды такая злосьць выяўлялася і заўсёды стараліся зьмякчыць і гаварылі яму: "Пятрусь, у нас гэта няможна, гэта не "прадрашэнства". Калі насельніцтва Беларусі вырашыць, што савецкая ўлада для іх добрая, дык яна застанецца". Зразумела, ён з гэтым не пагаджаўся, заўсёды рэзка гаварыў "Крэмль". А слова "Крэмль", або "Масква вырашыла" увогуле нельга было ўжываць. Калі хацелі нешта сказаць, што там робіцца, то патрэбна было гаварыць "савецкія ўлады" ці "савецкія кіраўнікі".”\nГэтую злосьць у стаўленьні да савецкіх уладаў, як мы ўжо ведаем, спарадзілі ў ім савецкія турмы, дзе на допытах Пятру Сычу выбілі ўсе зубы.\nАднак, як успамінае Галіна Руднік, Пятро Сыч быў чалавекам вясёлым, з пачуцьцём гумару.\n(Руднік: ) “Ён быў вельмі здольны карыкатурыст, ён мог карыкатуру за дзьве хвіліны зрабіць. Мне асабліва часта даставалася. Вось толькі сядзеш, задумаесься, возьмеш алавік, можа каля вуха патрымаеш, а ён ужо кладзе табе на стол карыкатуру – на ёй намалявана, як Галіна вялікім алавіком калупае сабе ў вушах. Ён мог маляваць гэтыя карыкатуры, алавіком, атрамантам, чым хочаце.\nДрукаваў ён на машынцы двума пальцамі, але так моцна, што дзіркі былі на паперы. Я калі прыехала, я друкавала лепей, і ён вельмі любіў мне дыктаваць тэксты. І тут мы зь ім часта спрачаліся, бо ён часта ўжываў палянізмы. Я памятаю вялікую сварку з-за слова "сукцэс", ён любіў гэта слова. Я кажу: "Пятрусь, там жа не зразумеюць". "Што ты кажаш, сукцэс – усе ведаюць, што гэта такое". Я кажу, што гэта па-беларуску "посьпех", а ён спрачаецца, што гэта па-расейску, ад слова "успех".”\nПа вайне шмат з тых, хто перажыў гэтыя цяжкія часы, мелі за сабою драматычны шлях, страты. Пятро Сыч таксама ваяваў.\nЗ Самарканда ў складзе Арміі Андэрса паручнік Пятро Сыч трапіў на фронт у Італію, і там яму давялося ваяваць пад Монтэ Касына. Цягам вайны быў чатыры разы паранены.\n(Сурмач: ) “Спадарыня Галіна, ці адчувалася, што гэты чалавек быў баявым афіцэрам?”\n(Руднік: ) “Адчувалася, але неяк пра гэта мала гаварылі. Адчувалася, што ён шмат перажыў, але дакладна я ня ведала. Не любіў ён пра гэта распавядаць”.\nПра перажытае пад Монтэ Касына Пятро Сыч адважыўся распавесьці толькі напрыканцы жыцьця. За год да ягонай сьмерці, з чэрвеня 1963 году газэта “Бацькаўшчына” друкавала ягоную аповесьць “Сьмерць і салаўі”. Гэта бадай што адзіны мастацкі твор пра гераічную старонку мінулай вайны, якая прынесла славу і беларусам.\nПаслухаем урывак з аповесьці, дзе аўтар распавядае пра свае адчуваньні перад пачаткам баявой апэрацыі.\n“Сьвітае. З-за гораў вылазіць сонца. Сонца! Жыцьцядайная стыхія! Сонца вітаюць гімнамі. Пра сонца напісалі столькі паэмаў. Але, вось у гэтых умовах сонца выпаўзла нашым найгоршым ворагам. У цесным яры няма дзе схавацца. А яно пячэ. Італія – краіна сонца, віна, каханьня і песьні. І вось ніколі я так не праклінаў сонца, як у гэтым паршывым яры.\nПалкоўнік склікаў афіцэраў. Гаварыў коратка. Сёньня 11 травеня а 23-й гадзіне пачнецца акцыя, якая паводле штабовага коду называецца “гэнкэр”. Гэта па-ангельску крык дзікіх гусей, якія вяртаюцца з выраю. Ці гэты назоў быў выпадковы, ці можа нехта ў штабе падумаў пра нас, якія праз тры кантынэнты, празь дзесяткі краінаў ішлі і марылі, што вернемся з выраю ў свае гнёзды…\nРолі разьмеркаваныя й падзеленыя. Застаецца некалькі гадзін чакаць на “гэнкэр” – крык дзікіх гусей – і ісьці перамагаць ці паміраць”.\nМагчыма, што перажытае пад час вайны і было прычынаю таго, што Пётра дазваляў сабе часам выпіць лішні келіх баварскага піва.\n(Руднік: ) “Ён любіў выпіць, піў піва пераважна, а часам і мацней нешта. Але гэта ягонай працы абсалютна не перашкаджала, я нават сказала б, што можа і натхняла. Пасьля працы яны з калегамі, яны ўсе яшчэ былі нежанатыя, Марговіч, Цьвірка хадзілі ў кабачкі. Але, як бы ён шмат ня выпіў напярэдадні, на наступны дзень ён пунктоўна быў на працы. Вельмі адказны быў. У канцы тыдня можа выпівалі больш і кульмінацыйным пунктам быў, так званы, "танец скарпіёнаў". Як добра падпівалі, яны выходзілі ў кабачку на пляцоўку і пачыналі такія рухі, як барацьба скарпіёнаў”.\n(Сурмач: ) “Гэта ў звычайныя дні так бавілі вольны час, а на сьвяты?”\n(Руднік: ) “Хоць нас было мала мы заўсёды сьвяткавалі 25 Сакавіка, Слуцкае паўстаньне. І на Радыё былі розныя сьвяты. Ён заўсёды быў, ён быў вялікі патрыёт. Сьпяваць – не сьпяваў. Ён быў досыць такі сьціплы, ніякіх прамоваў публічных ніколі не гаварыў, ціхенька сядаў. Мог верш напісаць. Мне даставалася таксама часта, я маю некалькі вершаў”.\n(Сурмач: ) “Дарэчы, праглядаючы газэту “Бацькаўшчына” я там знайшла верш Пятра Сыча, прысьвечаны Галіне Ганчарэнка. Гэта Вашае дзявочае яшчэ тады прозьвішча. Ці ня быў ён часам у Вас закаханы?”\n(Руднік: ) “Ну, відаць, трохі нешта было, але не ўзаемна. У яго была жанчына Эльза, зь якой ён быў разам, і я старалася не ствараць нагоды, каб яна перажывала. Яны ўрэшце пабраліся шлюбам. Дзяцей у іх не было. Мне было 24 гады, ён быў шмат старэйшы за мяне”.\n18 студзеня 1962 году Пётра Сыч адзначыў сваё 50-годзьдзе. Супрацоўнікі беларускай рэдакцыі цёпла віншавалі калегу і сябра, а газэта “Бацькаўшчына” зьмясьціла юбілейны артыкул зь ягоным фотаздымкам, дзе зычылі “Сто год юбіляру!”\nАднак лёс адмераў яму яшчэ толькі два з паловаю гады жыцьця.\nЯны былі, як і ранейшыя, напоўненыя працай дзеля таго, каб жыло свабоднае беларускае слова, каб далятала яно ў паняволеную Беларусь і супрацьстаяла магутнаму прэсінгу савецкай ідэалягічнай прапаганды.\nПамёр Пётра Сыч 20 чэрвеня 1964 году.\n(Руднік: ) “Ён працаваў да самага канца. У 1964 годзе ён яшчэ працаваў. Пасьля сказалі, што Пятрусь захварэў. Я тады якраз нарадзіла дзіця і была ў шпіталі, так што ня ведаю, як сталася. Нават на паховінах не была”.\nГаліна Руднік – адна зь нямногіх, хто асабіста ведаў Пётру Сыча. Бальшыня ягоных паплечнікаў не дажылі да гэтага часу. Усе разам яны запачаткавалі справу, якая жыве і да сёньня.


Tag: Вольга Васільева\nАрхіў тэга: Вольга Васільева\nРасія: што чакае школы пасля пераназначэння Вольгі Васільевай?...\nВольга Васільева ўзначаліць Міністэрства асветы, вылучанае з Мінадукацыі і навукі. На сваёй пасадзе яна будзе займацца пытаннямі агульнай адукацыі: школамі, ліцэямі, каледжамі і тэхнікумамі. Універсі...\nРасія: пяць задач міністра Вольгі Васільевай...\nНа сустрэчы з педагогамі і кіраўнікамі сістэмы адукацыі ў Чыце міністр адукацыі і навукі Расіі Вольга Васільева расказала, якія задачы будзе вырашаць міністэрства ў найбліжэйшы час. “Нам неабходна пр...\nМіністр адукацыі і навукі Расіі Вольга Васільева заклікала прыцягваць у школы педагогаў мужчын. Гэтае пытанне абмяркоўвалася на ўрадавай гадзіне ў Дзярждуме. Міністр прывяла ў прыклад вопыт Тувы, дзе...\nРасія: пяць довадаў Вольгі Васільевай, чаму трэба вярнуцца да савецкай...\nМіністр адукацыі і навукі Расіі Вольга Васільева выступіла за “вяртанне да лепшых традыцый савецкай школы”. На думку міністра, роля сучаснай школы ўсё тая ж: выхоўваць “асобу, якая паважае свой народ...


Культура - Рамонт і праекты\nНягледзячы на тое, што ў Дзяржаўным музеі гісторыі беларускай літаратуры з 15 сакавіка бягучага года поўным ходам ідзе капітальны рамонт, супрацоўнікі ўстановы плённа працуюць над стварэннем новых экспазіцый. Дырэктар музея Лідзія\nМАКАРЭВІЧ распавяла карэспандэнту "К", што ж новага чакае наведвальнікаў пасля ўзнаўлення работы музея.\n— Зараз мы працуем над навуковым праектаваннем асноўнай экспазіцыі, дзе будзе адлюстраваны літаратурны працэс — ад ХІ да ХХІ стагоддзя. Першыя залы будучай экспазіцыі, якія адкрыюцца пасля завяршэння капітальнага рамонту, распавядуць пра гісторыю старажытнай беларускай літаратуры (ХІ — ХVІІІ стст.). Зразумела, стварэнне экспазіцыі мае адбывацца паэтапна. Акрамя таго, увазе наведвальнікаў пасля завяршэння рамонтных работ мы зможам прапанаваць і часовыя выстаўкі, якія стануць вынікам міжнароднага супрацоўніцтва з музеямі Расіі, Украіны, Польшчы ды іншых краін.\nНагадаем перадгісторыю. У 2010-м у музеі была створана літаратурна-дакументальная выстаўка "Васіль Быкаў. Шлях, вызначаны лёсам…", дзе былі прадстаўлены асабістыя рэчы, фотаздымкі, рукапісы пісьменніка. Экспазіцыя стала нагодай для далейшай музеефікацыі мясцін, звязаных з жыццём і творчасцю Васіля Быкава. І прапанова Ірыны Міхайлаўны Быкавай аб стварэнні музея на дачы была падтрымана кіраўніцтвам Міністэрства культуры Рэспублікі Беларусь.\nБудучы музей, як ужо пісала "К", уяўляе з сябе двухпавярховы будынак з шасцю невялічкімі памяшканнямі: гасцёўня, кухня, кабінет пісьменніка і два пакоі для адпачынку. Агульная плошча — 97 м2, у якую ўваходзіць і гараж. Зараз мара музейшчыкаў — дамова аб перадачы музею аўтамабіля ГАЗ-24 "Волга", які належыў Васілю Уладзіміравічу.\n— Мы будзем імкнуцца да максімальнай мемарыялізацыі дачы пісьменніка, — кажа Лідзія Макарэвіч. — Гэта значыць, што тое аблічча, якое мела лецішча пры жыцці Васіля Быкава, будзе амаль поўнасцю захавана. Нават прылеглая тэрыторыя застанецца нязменнай: альтанка і, безумоўна, дрэвы, пасаджаныя самім творцам. Ірына Міхайлаўна перадала музею праект азелянення дачы 1984 года, які будзе пакладзены ў аснову добраўпарадкавання тэрыторыі. Але самая галоўная задача, якую ставяць перад сабой музейшчыкі, — максімальна сабраць матэрыялы, звязаныя з жыццём і творчасцю пісьменніка, якія знаходзяцца як у прыватных асоб, так і ў дзяржаўных установах, з мэтай стварэння паўнавартаснай музейнай калекцыі для будучых праектаў. І з гэтай нагоды мы заклікаем усіх, хто валодае якімі-небудзь матэрыяламі або інфармацыяй, звязанымі з імем Васіля Быкава, падзяліцца імі з Дзяржаўным музеем гісторыі беларускай літаратуры. Мы будзем рады атрымаць лісты з перапіскі з Васілём Уладзіміравічам, ягоныя фотаздымкі, рукапісы і іншыя праекты. Так што наперадзе ўсіх нас чакае спасціжэнне і адкрыццё новых старонак з жыццёвай і творчай біяграфіі пісьменніка.


Колькі даставіць чаявых дастаўкі - TipWho\nГалоўная / Дастаўка грамадскага харчавання, дастаўка, Паўночная Амерыка, раёны, рэстаран, Калькулятары парад, ЗША / Колькі падкажаце дастаўку грамадскага харчавання\nКолькі падкажаце дастаўку грамадскага харчавання\n1 Дастаўка харчавання і парады\n1.1 Ці падказваеце вы дастаўку харчавання?\n1.2 Колькі падкажаце дастаўку грамадскага харчавання\n1.3 Грамадскі калькулятар дастаўкі\nДастаўка харчавання і парады\nВы замовілі харчаванне, напэўна, заплацілі плату за дастаўку, але цікавіцеся, ці варта вам даваць падказкі для арганізацыі дастаўкі? Чакаецца чаяванне кіроўцы дастаўкі? Калі вам трэба пакінуць падказку, навошта тады плата за дастаўку?\nЦі падказваеце вы дастаўку харчавання?\nТак, вы павінны падказваць кіроўцу дастаўкі з улікам адсотка ад агульнай сумы рахунку.\nНягледзячы на тое, што часта існуе плата за дастаўку, якая часта можа быць зусім няшматй, яна звычайна не перадаецца кіроўцам дастаўкі. Звычайна кіроўцы дастаўкі гастранінгу атрымліваюць мінімальную заработную плату з разлікам на тое, што змогуць зрабіць годныя парады. Ваш савет па добраму абслугоўванню будзе ацэнены.\nЧаявыя для дастаўкі харчавання заснаваны на агульным аб'ёме заказу на харчаванне. Для заказаў звыш 100 долараў дайце 10% ад агульнай сумы рахунку, у той час як заказы да 100 долараў павінны скласці 15% ад агульнай сумы. Гэта стандартныя парады. Цікава, чаму вы павінны даваць чаявыя 15% для заказаў звыш 100 долараў? Гэта таму, што большыя заказы - гэта даволі шмат працы, каб сабраць, але асабліва паставіць. Меншыя заказы прасцейшыя, і ніжняя стаўка чаявых адлюстроўвае гэта.\nграмадскае харчаваннедастаўкападказка калькулятарперакульваеСаветыСаветХтоЗлучаныя Штаты Дастаўка грамадскага харчаваннядастаўкаПаўночная АмерыкараёнырэстаранКалькулятары парадЗША


Асабісты капітал «Я не магу ад іх нічога дабіцца». Як чыноўнікі плююць на рашэнні суда\nСуды вынеслі рашэнні на карысць грамадзянаў, але навошта, калі чыноўнікі ўсё роўна іх не выконваюць?\nГэтая гісторыя пачалася ў 2008 годзе з незаконных перапланаванняў і маўклівага дазволу ЖЭСу. Калі суседзі спадарыні Тамары рабілі перапланаванне, яны моцна пашкодзілі столь ейнай кватэры, а яшчэ ўчынілі патоп, залілі электрычнасць і мэблю. Але гэта яшчэ выпраўляльна. А вось з вентыляцыяй усё нашмат горш.\nПерапланаванне парушыла сістэму вентыляцыі дому. З вентыляцыйнай шахты ў кватэру на першым паверсе пачало падаць смецце, чуецца гул, ідуць пахі. У ЖРЭА паабяцалі ўсё аднавіць падчас капрамонту дому. Але капрамонт сітуацыю толькі пагоршыў.\nСістэму вентыляцыі ў выніку вывелі праз суседні пад’езд. Але і гэта мала што выправіла. У кватэры газавая пліта, а вентыляцыі амаль няма, пахі, смецце і гул – засталіся.\nПраз чатыры гады змаганняў жанчына падала ў суд на ЖКГ. І перамагла. ЖРЭА абавязалі аднавіць вентыляцыйную сістэму 4 гады таму. Аднак працы не зробленыя дасюль. Прытым судовыя выканаўцы разам з ЖРЭА склалі акт, што вентыляцыя працуе, і закрылі выканаўчую вытворчасць.\nЗдараецца і так, што суды праходзяць адзін за адным, а зрушыць сітуацыю не атрымліваецца. Гэтак, пенсіянерка Галіна Лагацкая разам з дочкамі і ўнукамі жыве ў аднапакаёўцы – на 33-ох метрах агульнай плошчы. Стаіць у чарзе на паляпшэнне жыллёвых умоваў з 88-га года.\nКалі ў кааператыве вызваліліся тры кватэры, можна было скампенсаваць рэшткі паявых унёскаў – і яны твае. Ахвотныя знайшліся. Аднак старшыня кааператыву іх размеркаваў, як палічыў патрэбным, – не паводле чаргі, а ў залежнасці ад цяжкасці жыллёвых умоваў.\nАдміністрацыя раёну рашэнне зацвердзіла. Жыхары, якіх у чарзе абышлі, з гэтым не пагадзіліся. Высветлілі, што старшыня кааператыву быў абраны з парушэннямі, то бок ён нелегітымны. І звярнуліся ў суд па адмену рашэння. Суд рашэнне адмяніў. Каб усё было законна, трэба зарганізаваць новыя выбары старшыні і правесці пераразмеркаванне кватэраў паводле ўсіх правілаў. Але далей нічога не рухаецца. Два гады ў кааператыву няма старшыні. Бо раённая адміністрацыя не можа зарганізаваць выбараў і наагул абыякавая да законнасці ў кааператывах. Атрымліваецца, мала даказаць праз суд, што ты маеш рацыю. Бо далей пастанова суда можа выконвацца фармальна. А праблема не будзе развязвацца дзесяцігоддзямі.\nЧыноўнікі: на дзіцяці дастаткова 350 рублёў на месяц\nТэгі: Асабісты капітал, грошы, ЖКГ, жыллё, кааператыў, кватэры, пастанова, пенсіянеры, рамонт, суд, чыноўнікі\nАсабісты капіталДзіравая мяжа. Як з Беларусі выкрадаюць дзяцей праз Расею\nАсабісты капіталЛоўкостам тут не месца. Беларусам не дадуць лятаць танна


Музей «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці» ў Брэсце, Беларусь: гісторыя, апісанне, фота\nБеларусь, як і кожная іншая краіна, багатая гістарычнымі і мастацкімі каштоўнасцямі. Аднак час і падзеі бываюць бязлітаснымі да рарытэтных прадметаў. Нямала выпадкаў, калі антыкварныя рэчы проста знішчаліся падчас пажараў, рабаванняў і пры змене ўлады. Многія ж каштоўнасці спрабавалі вывезці з Беларусі, аднак пільныя супрацоўнікі мытных службаў своечасова затрымвалі «выкрадальнікаў».\nА такіх прадметаў, дарэчы, было нямала. Знаходлівыя гісторыкі ў сувязі з гэтым нават вырашылі заснаваць тэматычны музей у Брэсце. Так, у 1989 годзе адбылося ўрачыстае адкрыццё музея «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці», у якога, дарэчы, няма аналагаў на ўсёй тэрыторыі СНД. Тут можна ўбачыць антыкварныя і рарытэтныя рэчы, якія былі канфіскаваны мытнікамі на мяжы з Польшчай пры спробе вывазу іх за тэрыторыю краіны. Гэта месца яшчэ неафіцыйна завуць музеем мытнага канфіскату.\nСам музей знаходзіцца ў будынку, што ўваходзіць у разрад архітэктурных помнікаў. Гэта пабудова 1925-1927 гадоў належыць рукам таленавітага архітэктара Юльяна Лісецкага, які спраектаваў будынак у стылі сядзібы. У адрэстаўраваным будынку ў 1989 годзе наведвальнікам музея была прадстаўлена першая экспазіцыя. Цяпер гэта культурная ўстанова адносіцца да абласнога краязнаўчага музея горада Брэста.\nХоць музей і адкрыўся ў канцы XX стагоддзя, сама калекцыя пачала збірацца яшчэ ў 1953 годзе. Цяпер у фондзе музея знаходзіцца больш за 4000 экспанатаў. Калі пералічыць каштоўнасць экспазіцыі ў грошах, то яе кошт можна ацаніць у некалькі дзясяткаў мільёнаў даляраў! І гэта толькі па самых сціплых падліках.\nМузейныя экспазіцыі выстаўлены ў 10 залах. Значную частку калекцыі ўскладаюць рускія абразы, датаваныя XVI-XX стагоддзямі. Велізарнай культурнай і гістарычнай каштоўнасцю адрозніваюцца выявы «Спас у сілах», «Сёмуха Старазапаветная», «Шасціднеў» і многія іншыя.\nНекаторыя абразы маюць сваю незвычайную гісторыю. Нарыклад, «Святы Уласій Севастыйскі з жыццём» кантрабандысты падзялілі на шэсць частак і спрабавалі схаваць і правезці праз мяжу. Але іх планам не атрымалася спраўдзіцца, дзякуючы рабоце мытнікаў. Рэстаўратарам давялося прыкласці нямала намаганняў, каб выратаваць і аднавіць гэту найважнейшую культурную каштоўнасць.\nАсаблівай папулярнасцю ў наведнікаў карыстаецца і ўнікальная калекцыя рэчаў свецкага прызначэння. Гонар музея – гэта туалетны набор, зроблены з горнага крышталю ў срэбнай аправе. Гэтыя прадметы выраблены сусветна вядомай і культавай фірмы Фабержэ.\nМужчыны любяць слухаць аповеды пра каўказскія кінжалы са срэбнай аправай, а жанчыны не праходзяць міма каўказскіх срэбных жаночых паясоў. Для знатакоў усходняй культуры будзе цікава зірнуць на японскія малюнкі на шоўку, даведацца пра гісторыю будыйскіх скульптур і адчуць усё хараство кітайскіх ваз.\nЗнатакі мастацтва па заслугах ацэняць палотны Айвазоўскага, Вінаградава, Дэрбі, Мясаедава, Руда, Антанэлі і іншых вядомых мастакоў. Разыначкай калекцыі лічыцца карціна «Дэман зрынуты» аўтарства Урубеля. Такім чынам, музей «Выратаваныя мастацкія каштоўнасці» будзе цікавы шырокаму колу наведвальнікаў.


Што такое Карыстальніцкія фотаздымкі? Каб знайсці лепшае Карыстальніцкія фотаздымкі ад вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыбутара і фабрыкі\nмадэль - Best friend forever\nТыя дні, калі мы ішлі разам\nПаміж розумам і невуцтвам,мы больш сталыя.\nНават калі час ідзе,усе мы ведаем, што заўсёды займаем важнае месца адзін у адным’s сэрца.\nГэй, каханы,Мне ёсць што сказаць вам:\nСтоячы побач,Я ніколі не звяртаю ўвагі на час.Дагэтуль,Я зразумеў, што мы доўга ішлі.\nПамятаеце, як мы ўпершыню сустрэліся?Успомні наш мілы маленькі бой?\nПамятаеш тыя часы, калі я закахаўся і расчараваў мяне?Вы б ненавідзелі мяне за брыдкасць і смяяліся б з вас?\nМы ўдзельнічалі адзін у адным’вялікія і малыя рэчы,плачуць і смяюцца адно з аднаго,але забыўся, што мы можам быць разам,гэта самае годнае плакаць і смяяцца.\nСупрацоўніцтва з вашай кампаніяй,кожны раз, калі я прайграю мне,Я магу забыцца на гэтыя клопаты і знайсці сапраўднага сябе.\nЗараз,Я хачу запісаць лепшы знешні выгляд і лепшы спосаб выражэння, якія мы адчувалі ў мінулым і ў будучыні.\nВы самы далікатны і прыгожы чалавек у маім жыцці.Дзякуй за вашу кампанію ўвесь час.Скажыце мне пазней.\n999999999 http://schema.org/InStock USD 2020-12-31 https://www.designwatches.com.tw/be/custom-photo-watch.html\nXing Heart Enterprise Partnership вытворца спецыялізуецца на даследаваннях, астатнія ж ўдзельнічаць у вытворчасці Карыстальніцкія фотаздымкі in Taiwan, Распрацоўка і вытворчасць прэс-формаў. Усе нашы прадукты адпавядаюць міжнародным стандартам якасці і значна ацэненыя ў разнастайнасць розных рынках па ўсім свеце.\nКаб знайсці і набыць лепшае Карыстальніцкія фотаздымкі, вам трэба ведаць пра найвышэйшую якасць вытворцы, пастаўшчыка, аптавіка, дыстрыб'ютара з завода ў Taiwan


Жывіце ў радасці! – RH.by\nІ так з дня ў дзень, з месяца ў месяц, не маючы перадыху, спакою, назіраючы за жыццём праз акно аўтобуса і адчуваючы, як бягуць гады.\n“Ты ведаеш, – скардзіцца мне знаёмая, – я так стамілася ад такога рытму, што, здаецца, хутка сыду з рэек. Не магу цягнуць на сабе і работу, і дом, і дзяцей, а цяпер вось яшчэ і дачу”. “А ты адпачні, – кажу ёй, – падумаеш, не прыбярэш лішні раз у хаце альбо пакінеш “загараць” бялізну да выхадных. Яна недаверліва ўсміхаецца. Маўляў, гавары, ды не загаварвайся.\nМесяц таму давялося быць у Літве. Ведаеце, што больш за ўсё ўразіла? Вуліцы Вільні, на якіх і ў дзевяць гадзін вечара было ўсё яшчэ поўна народу. Гулялі маладыя таты і мамы з дзіцячымі каляскамі, бабулі з унукамі, сямейныя пары. З дзвярэй магазінчыкаў, размешчаных уздоўж вузенькай брукаванай вуліцы, лілася прыемная музыка, пахла піцай, піражкамі, смажаным мясам. Усё гэта гараджане спажывалі тут жа, на вуліцы, усеўшыся за драўляныя столікі. Елі няспешна, сядзелі доўга. Я б сказала, смакуючы жыццё і з цікавасцю назіраючы за ўсім, што адбываецца навокал.\nПаддаўшыся агульнаму настрою, прымасцілася з кубкам кавы пад парасончыкам невялічкага круглага століка. Насупраць дзяўчына, паклаўшы на стол дыктафон, штосьці хуценька пісала ў блакноце. А побач, утульна ўсеўшыся ў крэслы, пажылая сямейная пара вячэрала. На талерцы перад мужчынам ляжала вялікая круглая піцца і стаяў куфаль піва, жанчына абмежавалася піражкамі. На выгляд ім было гадоў па 70, а можа, і больш. Уявіла на іх месцы адных сваіх знаёмых і ледзь не засмяялася ўголас. Хіба што пад дулам пісталета можна было б усадзіць іх вось так пасярод горада перад талеркай з ежай. Ды яшчэ вечарам, ды ў акружэнні моладзі.\nДома дзялюся ўражаннямі ад убачанага. “Жывуць жа людзі”, – кажа мне адна сваячка. “Ат, бадзяюцца ад няма чаго рабіць, – дадае другая. – Насмажылі б бульбы, пад’елі ды тэлевізар глядзелі”. “Вось так і праходзіць наша жыццё ля патэльняў з бульбай і тэлевізараў”, – думаю пра сябе. І тут жа ўспамінаю словы псіхолага, прозвішча якога, на жаль, не запомніла. “Дарагія мае, – раіў ён чытачам, – хочам мы таго ці не, але жыццё праходзіць.\nМожна быць аптымістам і жыць. А можна заставацца песімістам і проста назіраць за гэтым жыццём. Не разумеючы людзей, якія ўмеюць радавацца першаму вясенняму дажджу, сонцу, зімоваму снегу. І кожны дзень ныць, ныць, ныць”.\nХаця чаму б і не? Дождж – мокры, сонца – гарачае, снег – халодны. Дарэчы, разам з ім прыходзіць зіма, на дарогах бывае галалёд, а сцежкі раніцай дворнікі пасыпаюць не заўсёды, ды і ў кватэрах часам бывае холадна, а за ацяпленне па жыроўках усё адно плацім. А тут яшчэ гэты Новы год. Ёлку купляць трэба. Добрую выбраць немагчыма, ды і на каляндар глядзець страшна. Яшчэ адзін год пражыты, яшчэ на год пастарэлі…\nВы, канешне ж, ужо здагадаліся, што гэта разважанні песіміста. Падобныя вас ніколі не наведвалі? Значыць, жывяце ў радасці!\nСледующая статьяАндрэй “Dzed” Каўзановіч: “Убачымся на канцэртах!”


Салодкая гаркота ўспамінаў: апавяданне “Горкі ліпавы мёд” Алены Васілевіч\n"Жонка Купалы ратавала бацьку некалькi разоў…": пра Сяргея Грахоўскага распавядаюць яго дачка Таццяна і ўнучка Марыя\nВялікабрытанія адрозніваецца ад іншых дзяржаў тым, што яна не мае адзінага дакумента, які носіць назву “канстытуцыя”. Адсутнасць такога дакумента ўздзейнічае на дзяржаўны лад і правапарадак у краіне. Асаблівае значэнне ў Вялікабрытаніі набылі канстытуцыйныя звычаі, якія замацавалі практычна ўсе элементы, што звычайна ўключаюцца ў тэксты канстытуцый. Менавіта канстытуцыйныя звычаі дазволілі захаваць у Вялікабрытаніі асноўныя дэмакратычныя ідэі прававых актаў, прынятых некалькі стагоддзяў таму ў іншых гістарычных умовах.\nСярод гістарычных дакументаў, ідэі якіх не згублены і цяпер, вылучаецца Вялікая хартыя вольнасцей 1215 г. – адзін з першых канстытуцыйных актаў у гісторыі сучаснай Еўропы. Хартыю лічаць зыходным пунктам развіцця сучасных канцэпцый праў і свабод чалавека, справядлівага і хуткага правасуддзя, панавання права адносна прыватных і службовых асоб, забароны адвольнага падаткаабкладання. Яна служыць адной з асноў адукацыі парламента. І сёння англійскі юрыст можа спаслацца на Вялікую хартыю, каб абгрунтаваць прынцып панавання права роўнасці перад судом.\nДакумент складзены на латыні, уключае прэамбулу і 63 артыкулы. Падпісаная каралём Іаанам у XIII ст. першая Вялікая хартыя вольнасцей не захавалася. Да нашых дзён дайшлі чатыры копіі Хартыі 1215 года. Усе яны захоўваюцца ў Вялікабрытаніі: дзве ў Брытанскай бібліятэцы, дзве ў саборах – Лінкальна і Солсберы.\nВыстаўка будзе цікавая гісторыкам і юрыстам, выкладчыкам, аспірантам і студэнтам ВНУ, а таксама спецыялістам у галіне параўнальнага правазнаўства і ўсім чытачам, якія цікавяцца прававым вопытам і прававой культурай замежных краін.\nЭкспазіцыя налічвае каля 80 дакументаў: кнігі, аўтарэфераты дысертацый, перыядычныя выданні на рускай і англійскай мовах.\nВялікая хартыя вольнасцей – асноватворны канстытуцыйны акт Англіі\nЭвалюцыя брытанскай канстытуцыі\nПарламент Вялікабрытаніі: гісторыя і сучаснасць\nЗаканадаўчы працэс Вялікабрытаніі\nАнглійская судовая сістэма\nАнглійскі грамадзянскі працэс\nКрымінальнае права і крымінальны суд Вялікабрытаніі


Як прымаць метадон | fariborzbaghai.org\nМетадон - гэта лекавы сродак, якое выкарыстоўваецца як абязбольвальнае сродак або з мэтай детоксікаціі і памяншэння сімптомаў адмены ў людзей, якія залежаць ад апіятычных наркотыкаў, напрыклад, гераіну.  Метадон дзейнічае, змяняючы спосаб рэагавання мозгу і нервовай сістэмы на боль, што прыводзіць да палягчэння болю ад адмены. У якасці моцнага лекі па рэцэпце варта прымаць метадон дакладна па ўказанні ўрача, каб пазбегнуць залежнасці ад яго альбо ўзнікнення іншых патэнцыйна шкодных пабочных эфектаў.\nПракансультуйцеся з урачом. Калі вы зацікаўлены ў прыёме метадону для апіоіднай залежнасці, запішыцеся на прыём да ўрача на сумоўе і фізічны агляд. Па законе метадон выдаецца толькі ў рамках праграмы лячэння апіоідамі (OTP), сертыфікаванай Адміністрацыяй па абароне рэчываў і псіхічнага здароўя (SAMHSA) і пад наглядам ліцэнзаванага лекара.  Такім чынам, калі вас прымаюць у праграму, вам трэба наведваць лекара кожныя 24 - 36 гадзін, каб атрымаць адпаведную дозу.\nПрацягласць лячэння метадонам мяняецца, але яна павінна быць як мінімум 12 месяцаў . Крыніца даследаванняў Некаторыя пацыенты патрабуюць шмат гадоў лячэння.\nМетадон прызначаецца ў першую чаргу праз рот праз таблеткі, парашок ці вадкасць.\nРазавыя дозы метадону не павінны перавышаць 80 - 100 мг штодня - яго эфектыўнасць можа доўжыцца ад 12 - 36 гадзін у залежнасці ад вашага ўзросту, вагі, узроўню прыхільнасці і талерантнасці да наркотыкаў . Крыніца даследаванняў\nАбмяркуйце патэнцыял прыёму метадону ў хатніх умовах. Пасля перыяду стабільнага прагрэсу і паслядоўнага захавання графіка дазавання метадону, вам могуць даць прэпарат у большай колькасці, каб прымаць яго дадому і прызначаць яго там самому.  Вам усё роўна прыйдзецца звярнуцца да ўрача для правядзення візітаў і дасягненняў сацыяльнай падтрымкі, але вы атрымаеце больш свабоды ад паліклінікі. Рашэнне з'яўляецца лекарам і ў асноўным зводзіцца да даверу і даказана, што паслухмянасць і жаданне пазбавіцца ад залежнасці.\nКлінікі наркаманіі часта разводзяць вадкім метадонам пацыенты, хоць таблеткі і парашкі, якія раствараюцца ў вадзе, звычайна даюць пацыентам для хатняга выкарыстання.\nНіколі не дзяліцеся сваім канкрэтным выдзяленнем метадону ні з кім. Гэта незаконна выдаваць ці прадаваць.\nЗахоўвайце метадон у бяспечным і бяспечным месцы ў сваім доме, асабліва ў месцах, недаступных дзецям.\nМетадон не ўводзіцца ў паліклінікі і не выкарыстоўваецца пад наглядам у хатніх умовах, хоць часам вулічныя карыстальнікі ўводзяць у вену незаконны метадон.\nНіколі не змяняйце дазоўку. Дазавання метадону, як правіла, грунтуецца на масе вашага цела і талерантнасці да апіятаў, але канкрэтная дазоўка разлічваецца і змяняецца з цягам часу ў залежнасці ад вашага прагрэсу - які вымяраецца па паніжанай цязе да апіятаў.  Пасля таго, як дазоўка будзе ўстаноўлена, а потым паступова зніжаецца, вельмі важна дакладна выконваць указанні лекара. Ніколі не прымайце больш метадону, чым рэкамендуецца, спадзяючыся, што ён працуе лепш і хутчэй. Калі доза метадону прапушчана альбо забыта, альбо яна не адчувае сябе так, не працуе, не прымайце лішнюю дозу - аднаўляйце свой графік і дозу на наступны дзень.\nТаблеткі, якія часам называюць "дыскетамі", утрымліваюць каля 40 мг метадону - што з'яўляецца звычайнай дазоўкай для людзей, якія прымаюць падчас увядзення дома.\nКалі вы не можаце ўспомніць інструкцыі лекара, то ўважліва выконвайце інструкцыі на этыкетцы рэцэпту альбо папытаеце фармацэўта растлумачыць усё, што вы не разумееце.\nДаведайцеся, як прымаць метадон ў хатніх умовах. Калі вам прызначаюць вадкі метадон для хатняга выкарыстання, то ўважліва вымерайце лекі пры дапамозе дазавання шпрыца альбо спецыяльнай мернай лыжкай або шклянкай - атрымаць іх можна ў любога фармацэўта.  Не змешвайце вадкасць з якой-небудзь дадатковай вадой. Калі ў вас ёсць таблеткі ці дыскеты, апусціце іх як мінімум на чатыры унцыі (120 мл) вады або апельсінавага соку - парашок не растварыцца цалкам. Выпіце раствор адразу, а потым дадайце трохі больш вадкасці, каб атрымаць усю дозу. Ніколі не жуйце сухія таблеткі альбо дыскеты.\nМагчыма, вам загадаюць узяць толькі палову таблеткі, таму разбіце яе па радках, набраных у яе.\nПрымайце метадон кожны дзень у адзін і той жа час альбо ў адпаведнасці з указаннямі ўрача.\nУсталюйце гадзіннік, тэлефон ці будзільнік, каб нагадаць пра час дазавання.\nПазбягайце метадону, калі ў вас ёсць фактары рызыкі. Вы не павінны ўжываць метадон, калі ў вас алергія на яго альбо ў вас астма, сур'ёзныя праблемы з дыханнем, парушэнне сардэчнага рытму, хваробы сэрца ці непраходнасці кішачніка (паралітычная непраходнасць).  Любое з гэтых умоў можа павялічыць рызыку ўзнікнення негатыўных рэакцый на метадон.\nПацыенты павінны падзяліцца поўнай гісторыяй хваробы / медыкаментаў з медыцынскімі работнікамі, каб забяспечыць бяспечнае выкарыстанне метадону.\nЗвычайна ваш лекар памяншае дозу або скажа вам прымаць менш метадону па меры праходжання лячэння, але яны могуць павялічыць дозу, калі ў вас узнікнуць непрадбачаныя болі ў адмене.\nРазуменне выкарыстання метадона\nДаведайцеся, для чаго звычайна прызначаюць метадон. Метадон быў упершыню выраблены ў 1930-х гадах у Германіі, таму што лекары спрабавалі вырабіць абязбольвальны прэпарат (анальгетык), створаны з лёгкадаступных прадвеснікаў. Такім чынам дэфіцыт опию ў Германіі будзе вырашаны.  Да пачатку 1970-х метадон выкарыстоўваўся менш як абязбольвальнае і больш для дапамогі людзям знізіць або кінуць прывыканне да апіятаў, уключаючы марфін і гераін. Метадон зараз з'яўляецца галоўным выбарам для апіятычнай залежнасці і шырока выкарыстоўваецца ў комплексных праграмах лячэння медыкаментозным лячэннем (MAT), якія таксама ўключаюць у сябе кансультаванне і сацыяльную падтрымку. \nКалі вы маеце справу са значнай хранічнай болем і хочаце, каб абязбольвальнае прымаць доўга, метадон, хутчэй за ўсё, не будзе адказам з-за шматлікіх пабочных эфектаў.\nКалі яго прымаюць па прызначэнні і на кароткі тэрмін, метадон адносна бяспечны і эфектыўны, каб дапамагчы людзям вылечыцца ад наркатычнай залежнасці.\nЗразумейце, як працуе метадон. Метадон дзейнічае як абязбольвальны сродак, змяняючы, як ваш мозг і нервовая сістэма рэагуюць на болевыя сігналы / адчуванні.  Такім чынам, хоць ён можа паменшыць балючыя сімптомы адмены гераіну, ён таксама блакуе эйфарычны эфект апіятаў - па сутнасці спыняючы боль, не выклікаючы адчуванне "высокага". Такім чынам, наркаман ужывае метадон, прымаючы менш апіятаў, пакуль не ўзнікне боль пры зняцці. Затым наркаман адлучаецца ад метадону.\nМетадон выпускаецца ў выглядзе таблетак, вадкасцяў і вафельных формаў. Гэта павінна быць прынята адзін раз у дзень, і абязбольванне доўжыцца ад чатырох да васьмі гадзін, у залежнасці ад дазоўкі.\nАпіятныя наркотыкі ўключаюць гераін, марфін і кадэін, у той час як паўсінтэтычныя апіоіды ўключаюць оксікодон і гідракадон.\nБудзьце ў курсе непажаданых пабочных эфектаў. Хоць метадон лічыцца адносна бяспечным лекам, пабочныя эфекты не рэдкасць. Найбольш распаўсюджаныя пабочныя эфекты, выкліканыя ўжываннем метадону, ўключаюць галавакружэнне, дрымотнасць, млоснасць, ваніты і / або павышаную потлівасць.  Больш сур'ёзныя, хаця і менш распаўсюджаныя, пабочныя эфекты ўключаюць цяжкае дыханне і цяжкае дыханне, боль у грудзях, хуткае сэрцабіцце, крапіўніцу, моцны завала і / або галюцынацыі / разгубленасць. \nХоць метадон прызначаны для прадухілення залежнасці ад апіятаў, залежнасці і балючых сімптомаў адмены, усё яшчэ існуе патэнцыял для захаплення залежнасцю ад метадону . Крыніца даследаванняў\nМагчыма, па іроніі лёсу, метадон злоўжываюць як незаконны вулічны наркотык, хаця здольнасць прымусіць людзей "высока" (эйфарычна) не так моцна, як апіяты.\nЖанчыны, якія цяжарныя або кормяць грудзьмі, могуць прымаць метадон для залежнасці (гэта не выкліча прыроджаных дэфектаў), і гэта зніжае рызыку выкідка.\nРазгледзім альтэрнатывы. Акрамя метадону, ёсць некалькі іншых варыянтаў лячэння апіоіднай залежнасці: бупрэнорфін і L-альфа-ацэтыл-метадол (LAAM).  Бупрэнорфін (Buprenex) - вельмі моцны паўсінтэтычны наркатычны сродак, нядаўна зацверджаны для дапамогі ў лячэнні гераінавай залежнасці. У параўнанні з метадонам, ён выклікае значна менш праблем з дыханнем і лічыцца больш цяжкім для перадазіроўкі. LAAM з'яўляецца добрай альтэрнатывай метадону, паколькі ён мае больш працяглыя эфекты - замест штодзённага лячэння наркаманы прымаюць наркотык толькі тры разы на тыдзень. LAAM падобны на метадон тым, што ён не атрымлівае карыстача "высокім", але лічыцца крыху больш бяспечным з пункту гледжання пабочных эфектаў.\nБупрэнорфін не прыводзіць да значнай фізічнай залежнасці або непрыемных сімптомаў адмены, таму выходзіць з яго звычайна значна прасцей у параўнанні з метадонам.\nLAAM можа выклікаць у карыстальнікаў неспакой, і гэта можа прывесці да дысфункцыі печані, гіпертаніі, скурных высыпанняў і млоснасці.\nКолькі часу ў вашай сістэме знаходзіцца метадон?\nПерыяд полувыведенія метадону складае 35 гадзін +/- 22 гадзіны; таму дыяпазон складае ад дзевяці да 87 гадзін. Гэта можа быць працяглым, калі ў пацыента ёсць шчолачны рН.\nКолькі часу патрабуецца працаваць у страўніку?\nЗняцце болю пачынаецца прыблізна праз 50 хвілін, а зніжэнне болю дасягае максімуму праз 120 хвілін.\nШто адбудзецца, калі я прапусціў дзень метадону?\nВазьміце яго як мага хутчэй. Чым даўжэй вы чакаеце, тым горш стане выснова.\nНе камбінуйце алкаголь з метадонам, бо гэта можа выклікаць сур'ёзныя ўскладненні і прывесці да раптоўнай смерці.\nМетадон можа пагоршыць вашу здольнасць думаць і / або рэагаваць, таму несапраўдным кіраваннем аўтамабіля або кіраваннем машынай падчас яго прыёму.\nЯк кіраваць сублінгвальным лекаміЯк раздушыць таблеткуЯк разрэзаць таблеткіЯк зрабіць аспірын, калі вы згубіліся ў лесеЯк перастаць прымаць ЭлівічыЯк праглынуць горкую лекіЯк праглынуць таблеткуЯк прымаць ГависконЯк прымаць парашок МорынгаЯк прымаць НугеніксЯк прымаць SoftgelsЯк прымаць TriphalaЯк падарожнічаць па рэцэпце лекаў\nяк алкаголь уплывае на ваш метабалізмвызначэнне пастаўшчыка медыцынскай дапамогібялок у мёдзедогляд за паляміглынае зубную пасту для вас


12 сьнежань 2006, 19:01\nУ першы дзень у страйку ўзялі ўдзел каля 40 работніц, якія зранку адмовіліся ўключыць станкі, запатрабаваўшы падвышэньня заробкаў ды расцэнак свае працы. У панядзелак, 11-га сьнежня, цэх ужо часткова працаваў, бо прадстаўнікоў-страйкоўцаў паабяцаў прыняць дырэктар “Чырвонага Кастрычніка” спадар Шаталаў.\nПаводле адной з удзельніц акцыі пратэсту, ад сёньняшняга дня прынятае рашэньне працаваць усім цэхам, бо адміністрацыя паабяцала выканаць галоўнае патрабаваньне – прыслаць у Першы кравецкі цэх нарміроўшчыка, каб перагледзець працоўныя расцэнкі. Нагадаем, што удзельніцы страйку перадусім пратэставалі супраць таго, што на аднолькавую працу на дзяржаўным “Чырвоным Кастрычніку” расцэнкі ніжэйшыя ў параўнаньні з акцыянэрным таварыствам “Марка”, адпаведна, і заробкі ніжэйшыя на 200-300 тысяч.\nКамэнтаваць страйк на прадпрыемстве адміністрацыя па-ранейшаму адмаўляецца. Дырэктар спадар Шаталаў дагэтуль сьцвярджае, што ніякае акцыі пратэсту ў Першым кравецкім цэху не было, што журналісты, якіх запрасілі работніцы, гавораць і пішуць няпраўду, і што патрабаваньні незадаволеных жанчын былі выкананыя “у рабочым парадку”.\nГл. таксама:  Віцебск: страйк на абутковым прадпрыемстве “Чырвоны кастрычнік” (фота)


Вокны з клеенага бруса: тэхналогія вырабу, камплектацыя і - Блог пра рамонт\nНе так даўно, у канцы 20 стагоддзя на будаўнічым рынку Расіі адбылася невялікая «рэвалюцыя» - з'явіліся аконныя канструкцыі з клеенага бруса. На працягу ўсяго свайго існавання і па сённяшні дзень, яны актыўна супернічаюць з добра вядомымі нам ПВХ шклопакетамі. Аднак вокны з евробруса у адрозненне ад пластыкавых з'яўляюцца экалагічнымі і больш эстэтычнымі. Таму менавіта ім будзе прысвечана наш артыкул.\nАконныя рамы з бруса - важныя аспекты\nШто ўяўляюць сабой брусовые вокны новага пакалення? Якія іх годнасці перад пластыкавымі «еврособратьями»? І ці ёсць тут «падводныя камяні»? На гэтыя і іншыя пытанні мы паспрабуем цяпер адказаць максімальна поўна.\nТэхналогія вытворчасці бруса для вокнаў\nДрэва заўсёды было, ёсць і будзе самым натуральным будматэрыялам. А натуральны матэрыял, перш за ўсё, экалагічны, не вылучае шкодных рэчываў, стварае спрыяльны мікраклімат у памяшканні і выдатна гармануе з іншымі дэталямі інтэр'еру. Што тычыцца канкрэтна брусовых вокнаў, напрыклад, з лістоўніцы - гэта ўдасканаленыя вырабы з дрэва, якія валодаюць значна вялікімі перавагамі, чым звычайная драўніна.\nА як вы думаеце што лепш: прафіляваны брус або ацыліндраванае бервяно? У першую чаргу, трэба трохі распавесці пра тое, як вырабляецца сам брус. Сыравінай для яго служаць іглічныя пароды дрэў з сібірскіх і паўночных дзялянак, з якіх здабываюць так званыя ламелі для стварэння бруса.\nДа ведама! У клееным брусе звычайна 3 ламелі. Аднак сустракаюцца брусовые вырабы, выкананыя з 5 ламелей.\nЛамелі атрымліваюцца шляхам радыяльнага, полурадиального або тангенцыйнага распілоўвання. Радыяльны распілоўванне ажыццяўляецца праз асяродак дрэва і лічыцца самым лепшым, бо дазваляе дамагацца больш трывалай драўніны, з меншымі паказчыкамі набракання і усушкі.\nПерад склейваннем ламелі падвяргаюцца сушцы - інструкцыя прадпісвае, каб пасля гэтай працэдуры яны мелі вільготнасць 12%. Такі невялікі адсотак вільготнасці дае магчымасць знізіць напружанне ўнутры матэрыялу, што ў сваю чаргу выключае ўсаджванне, скручванне і згінанне будучых вырабаў з бруса.\nЗатым ламелі старанна сартуюцца, адбракоўвае і толькі потым склейваюцца паміж сабой пад прэсам процілегла кірунку валокнаў. З-за рознага становішча валокнаў асобных ламелей ва ўжо гатовых вырабах амаль не ўтворацца шчыліны.\nЗвярніце ўвагу! Як правіла, афіцыйныя вытворцы выкарыстоўваюць для склейвання ламелей адмысловыя склады, якія не толькі надзейныя, але і цалкам экалагічна чыстыя. Гэта значыць, яны дазваляюць брусу дыхаць, а бо гэта асноўная перавага драўлянага акна перад ПВХ вокнамі, напрыклад.\nПры жаданні заказчыка вокны евробрус могуць быць пафарбаваныя ў любы колер. Ажыццяўляецца гэта пры дапамозе камп'ютэрызаванай лакафарбавай ўстаноўкі, што гарантуе глыбокае і раўнамернае афарбоўванне брусовых дэталяў аконнай канструкцыі.\nШклопакеты і фурнітура\nНа сённяшні дзень для брусовых вокнаў выкарыстоўваецца два віды шклопакетаў:\nДвухкамерныя, якія складаюцца з 2 ці 3 шыбаў.\nТрэба сказаць, шклопакет - гэта не проста шкла, устаноўленыя адно за адным. Межстекольном прастора запаўняецца асушаным паветрам, а ў зазоры мантуюцца алюмініевыя профілі, усярэдзіне якіх закладзены матэрыял паглынальны вільгаць.\nТаксама па ўсім перыметры пакет, як правіла, герметызуюцца арганічнай абкітоўкай і бутылавы стужкай - яны зніжаюць механічнае напружанне, а таксама перашкаджаюць пранікненню вадзяных пар у памяшканне. Атрымліваецца, што брусовой акно ў цэлым - гэта ўстойлівая канструкцыя з выдатнымі гука- і цеплаізаляцыйнымі ўласцівасцямі.\nДа ведама! Можна замовіць у вытворцы яшчэ больш надзейны шклопакет, які запоўнены аргонам ці іншым інэртным газам, а яго вонкавае шкло заменена на энергазберагальнае (I -стекло, K -стекло і да т.п.). У такім выпадку гука-і цеплаправоднасць вокны ўпадзе, аднак істотна ўзрасце цана на акно.\nШто тычыцца фурнітуры, то тут мноства цікавых рашэнняў, як па функцыянальнасці, так і па вонкавым выглядзе. Напрыклад, вы можаце набыць аконныя ручкі з пяццю фіксаванымі палажэннямі: зачынена, зімовы ветранне, паваротная і адкідное адчыненне, микровентиляция.\nА ўжо падабраць фурнітуру пад інтэр'ер жылля будзе не складана, бо сёння ўсе гэтыя дэталі выконваюцца ў розных стылях - мадэрн, класіка, хай-тэк - разнастайных каляровых рашэнняў і тыпу апрацоўкі паверхні.\nАсноўныя вартасці і недахопы вокнаў з евробруса\nДа станоўчым бакам тут можна аднесці наступнае:\nЯк гаварылася вышэй, элементы бруса склейваюцца процілегла валокнах адзін аднаго. За кошт гэтага ў матэрыяле здымаецца ўнутранае напружанне, што робіць вырабы з яго устойлівымі да скручвання, скрыўленню і парэпання.\nДа дробязяў прадуманыя шклопакеты і фурнітура - аб штогадовым заклейванні вокнаў у халодныя перыяды, а таксама пра нязручныя шпінгалетаў можна забыць!\nБо паміж шкламі маецца «паветраны» кішэню і алюмініевы профіль, добрая цяпло-і шумаізаляцыя забяспечана.\nЎстаноўка брусовых вокнаў у разы прасцей, чым тых жа ПВХ.\nЯшчэ адно велізарнае годнасць - вокны ў доме з бруса «дыхаюць», таму мікраклімат ўнутры памяшкання заўсёды будзе максімальна спрыяльным, а паветра не занадта сухім.\nБрусовые аконныя канструкцыі можна пры неабходнасці адрамантаваць. Невялікія сколы і ўвагнутасці лёгка ўхіляюцца пры дапамозе шпатлевок, напрыклад.\nПаставіўшы драўляныя еўрашыбы ад праверанага вытворцы, вы адразу ж адчуеце на сабе ўсе іх перавагі, а заадно дадасце вытанчанасці сваім жытле. Усё ж пластык, хай нават добры, глядзіцца неяк танна.\nПрыгажосць натуральнага дрэва не заменіць ні што! Да таго ж ёсць магчымасць афарбоўвання, каб падкрэсліць структуру драўніны або надаць ёй незвычайны адценне.\nМаюцца ў такіх вокнаў і недахопы. Па-першае, гэта кошт. Выраб бруса даволі-такі складаны занятак, а значыць і канчатковая цана гатовага еўрашыбы будзе вышэй, чым у яго ПВХ канкурэнта.\nА, па-другое, зрабіць якаснае акно з бруса сваімі рукамі практычна нерэальна без неабходнага абсталявання і навыкаў. А ўжо вырабіць сам брус у саматужных умовах - пагатоў немагчыма.\nВядома, ідэалу не існуе ні ў чым. Але брусовые вокны адназначна праслужаць верай і праўдай на дзясятак гадоў больш, чым пластыкавыя (пластык прыкладна - 45 гадоў, дрэва - 55 гадоў).\nДа таго ж, глядзяцца яны значна эстэтычна, пры гэтым 100% экалагічныя і валодаюць добрымі ізаляцыйнымі якасцямі. А ў прадстаўленым відэа ў гэтым артыкуле вы знойдзеце дадатковую інфармацыю па гэтай тэме (даведайцеся таксама якія стандартныя памеры бруса).


Крэмль: палітычная інтэграцыя тэарэтычна магчымая, але цяпер ніхто яе не рыхтуе | Новы Час\nПрэс-сакратар Крамля Дзмітрый Пяскоў заявіў, што палітычная інтэграцыя тэарэтычна магчымая, калі гэта будзе адпавядаць інтарэсам Беларусі і Расеі, але цяпер працу над ёй ніхто не вядзе.\nЯк паведамляе REFORM.by, такую заяву прадстаўнік Крамля зрабіў у эфіры праграмы «Контуры» на тэлеканале АНТ вечарам 12 верасня.\n«Ну, глядзіце, цяпер "пад сукном" нічога няма. І два прэзідэнта – і Пуцін, і Лукашэнка — яны досыць падрабязна распавялі, якраз пра гэты міф наступнай палітычнай інтэграцыі. Тут сітуацыя... Я паспрабую коратка перафразаваць у гэтай частцы вынікі прэс-канферэнцыі. Першае, у сапраўдны момант аб палітычнай інтэграцыі гаворкі не ідзе. Другое, тэарэтычна яна магчымая. Яна магчымая, калі гэта будзе адпавядаць інтарэсам дзвюх краін. Цяпер яе ніхто не рыхтуе, таму што гэта зусім іншы ўзровень інтэграцыі, да якога мы цяпер не гатовыя. І таму нічога “пад сукном” няма», — запэўніў ён.\nПаводле яго слоў, на дадзены момант бакі зацікаўлены ў рэалізацыі 28 саюзных праграм. Ён лічыць, што абедзве краіны атрымаюць ад гэтага выгаду. Пры гэтым прэс-сакратар адзначыў, што прыняцце праграм не азначае іх імгненную рэалізацыю.\n«Для таго, каб іх рэалізаваць, трэба будзе яшчэ тытанічная праца. Нам трэба будзе неяк прыводзіць у адпаведнасць з праграмамі заканадаўства. Кожная краіна павінна будзе працаваць са сваім парламентам. Трэба будзе прымаць законы, падзаконныя акты і гэтак далей, і таму падобнае. Гэта значыць нас яшчэ чакае вельмі доўгі шлях. Таму зноў жа, гэтыя вось чаканні таго, што хтосьці дастане нейкага труса з капелюша — яны абсалютна беспадстаўныя. І прэзідэнты вельмі і вельмі даходліва гэта патлумачылі падчас прэс-канферэнцыі», — падкрэсліў ён.\nПяскоў запэўніў, што ў канчатковым выніку карысць ад узгаднення атрымаюць абедзве краіны.\n«Гэта не тое, што адна краіна апынецца ў плюсе, іншая ў мінусе. Гэта, як кажуць, win-win situation. Гэта значыць, тут выйграюць абедзве краіны. Таму тыя скептыкі, якія кажуць пра тое, што хтосьці кагосьці спрабуе паглынуць, ці што хтосьці аказваецца ў выніку прыняцця гэтых саюзных праграм у становішчы, скажам так, падапечнага, яны абсалютна ў сутнасці сваёй не правы. І ўся гэтая крытыка — гэта не што іншае, як менавіта праява гэтай нядобразычлівасці, з якой мы з вамі вельмі часта сутыкаемся», — лічыць ён.\n«Ва ўмовах бязлітаснай сусветнай кан'юнктуры толькі інтэгруючыся эканамічна мы можам выстаяць і дазволіць сабе паступальнае і пастаяннае развіццё», — мяркуе прадстаўнік Крамля.\nНагадаем, Пуцін і Лукашэнка ўжо ўзгаднілі 28 саюзных праграм, якія вызначаюць напрамкі інтэграцыі. Гэта адбылося 9 верасня ў Маскве. Пасля гэтага, 10 верасня, праграмы былі ўхваленыя прэм’ерамі РБ і РФ на пасяджэнні Савета Міністраў Саюзнай дзяржавы.\nЗмест праграм невядомы, апублікаваны толькі іх пералік і кароткае апісанне.\nРаней прэс-сакратар Пуціна Дзмітрый Пяскоў паведамляў, што пасяджэнне Вышэйшага дзяржсавета, на якім Пуцін і Лукашэнка падпішуць праграмы інтэграцыі, адбудзецца 4 лістапада. Сёння стала вядома, што Лукашэнка і Пуцін сустрэнуцца 15 кастрычніка ў Мінску.


Недарагія гасцініцы Пушкіна, цэны ад 700 руб., Забраніраваць танныя гатэлі ў Пушкіна эканом класа 2022\n/ Недарагія гасцініцы Пушкіна, цэны ад 700 руб., Забраніраваць танныя гатэлі ў Пушкіна эканом класа\nДаступныя нумары гатэля Гатэль Пушкін\nВыдатны гатэль размешчаны ў парку імя Пушкіна горада Бузулук, у 10 хвілінах пешшу ад пляжу ракі Самара і 5 хвілінах ад центра.Бесплатный Wi-Fi доступ у інтэрнэт на тэрыторыі ўсяго гатэля. У гасцінічным комплексе Парк-гатэль "Пушкін" знаходзіцца сауна і рэстаран. Да паслуг гасцей бясплатная паркоўка ..\nГатэль размешчаны ў 20 хвілінах хады ад ГУМа і ў 5 хвілінах хады ад станцыі метро «Цвярская». Таксама гатэль прадугледжвае наяўнасць кругласутачнай аховы, пральні і трансферу з аэрапорта.\nГатэль знаходзіцца ў 2 км ад цэнтра Масквы, недалёка ад Цвярской вуліцы. Ад гатэля да Цар-званы можна дабрацца за 10 хвілін на аўто. Гатэль знаходзіцца ўсяго ў некалькіх хвілінах язды ад Вялікага тэатра.\nНаш фірмовы рэстаран "Ленскі" названы ў гонар героя рамана ў вершах А.С. Пушкіна "Яўген Анегін" Уладзіміра Ленскага. Рэстаран складаецца з трох залаў, кожны з якіх мае свой уласны вытанчаны інтэр'ер.\nКаб падзяліцца спадчынай рускай кухні, мы распрацавалі арыгінальныя рэцэпты традыцыйных страў: салодкія пельмені з тварагом і вішняй, аладкі з кабачкоў і каляровай капусты, бліны з рознымі дадаткамі. Аматары рэстараннай класікі ацэняць прадстаўленую ў нас еўрапейскую кухню: стравы з мяса і птушкі, рыбу на грылі, марскія і вегетарыянскія салаты. Сярод фірмовых пазіцый - боршч і сібірская вуха, курачка-грыль па-Пушкінская. На дэсерт кухары пякуць любімае пірожнае знакамітага паэта - крэмавы бісквіт з шакаладам.\nАсаблівая ўвага ў рэстаране «Ленскі» надаецца падачы страў, асабліва традыцыйных. Напрыклад, скоблянку - мяса, гародніна і бульба, запечаныя ў сліўках, - мы прыносім гасцям на патэльні прама з печы, а піва наліваем у гурткі ў выглядзе бочачак.\nПа раніцах ў рэстаране падаюць сняданкі ў фармаце «шведскага стала», у абедзенны час дзейнічаюць бізнес-ланч, меню якіх абнаўляецца штодня. Па вечарах мы сервируем для гасцей комплексныя вячэры.\nДадаткам да абеду ці вячэры стане піва, якое вараць спецыяльна для нас па адмысловым рэцэпце, ці віно - францускае, італьянскае, чылійскай, расійскае. Барная карта разлічана на розныя густы: мы прапануем стандартную лінейку моцнага алкаголю, каля двух дзесяткаў кактэйляў, пунш і дужыя кававыя напоі.\nКаб час у чаканні страў праляцеў незаўважна, госці могуць пагуляць у настольныя гульні: ёсць варыянты для дарослых і для маленькіх гасцей.


Караць ці не караць смерцю? - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Менску адбылася публічная дыскусія “Смяротнае пакаранне: за ці супраць” з удзелам прадстаўнікоў праваабарончага цэнтра “Вясна”. Дыскусія арганізавана ў межах Тыдня супраць смяротнага пакарання.\nНяважна, што колькасць пакаранняў смерцю зменшылася ў параўнанні з 1999-2000 гадамі, важна тое, што яны адбываюцца, кажа старшыня праваабарончага цэнтра “Вясна” Алесь Бяляцкі.\n– Зараз смяротнае пакаранне мае вялікае сімвалічнае значэнне, можа быць, больш за нейкае прыкладное. Але тым не менш, у тых інструментах, якія ёсць ва ўладаў, смяротнае пакаранне прысутнічае. І, на жаль, Беларусь застаецца апошняй краінай у Еўропе, дзе ёсць смяротнае пакаранне. І мы тут выдзяляемся вось гэтым.\nСа словаў Алеся Бяляцкага, апошнімі гадамі больш за траціну беларускіх грамадзянаў стабільна выказваюцца супраць смяротнага пакарання. Гэта дастаткова вялікая лічба ва ўмовах, калі ў падтрымку смяротнага пакарання паслядоўна і часта выказваецца кіраўнік дзяржавы.\nПрэм’ера балета „Карсар” пройдзе 7-8 кастрычніка ў Вялікім тэатры Беларусі\nДэпутат: У Берасці хапае месцаў для правядзення пікетаў\nУ Магілёўскай вобласці знойдзеныя трупы двух немаўлят


Незвычайная фатаграфічная выстаўка «Пінхол. ХХI» працуе ў галерэі Л. Д. Шчамялёва | zviazda.by\nХатняя старонка » Культура » Незвычайная фатаграфічная выстаўка «Пінхол. ХХI» працуе ў галерэі Л. Д. Шчамялёва\nУ экспазіцыі змешчаны 47 работ 16 аўтараў з Беларусі, Расіі, Украіны, Літвы і ЗША — удзельнікаў нефармальнага міжнароднага творчага аб’яднання «Саюз пінхалістаў». Куратар і сааўтар праекта ў галерэі твораў Шчамялёва — Сяргей Кулагін. Ён адзначыў, што гэта толькі другая выстаўка суполкі. Першая адбылася ў Разані ў 2019 годзе\nПа сутнасці, пінхол-камера — прылада без звыклага аб’ектыва: гэта значыць, што святло не факусіруецца пры дапамозе лінз і выявы атрымліваюцца размытымі.\nУ нашай краіне дадзены кірунак развівае менавіта «Саюз пінхалістаў». Удзельнікі гэтага добраахвотнага аб’яднання дзеляцца дасягненнямі і тэхналогіямі, ладзяць сустрэчы, з’езды і канферэнцыі, праводзяць лекцыі і майстар-класы, прапагандуючы і развіваючы бязлінзавую фатаграфію.\nПінхол-фатаграфія (англ. pinhole — шпількавая адтуліна) — здымак, створаны камерай без лінз, дзе замест аб’ектыва выкарыстоўваецца невялікая адтуліна, памер якой вылічваецца адносна яе аддаленасці ад плёнкі (ці іншага святлоадчувальнага элемента). Гэта самая простая канструкцыя камеры, якая дазваляе атрымліваць фатаграфічныя выявы. Святло, праходзячы праз заглушку з адтулінай у сярэдзіне, трапляе на спецыяльную паперу або плёнку. Пры гэтым карцінка пераварочваецца.\nТэхніка нагадвае працу сучасных камер або чалавечага вока з адным толькі адрозненнем — святло не факусіруецца на плёнцы пры дапамозе лінз.\nПінхол — з’ява ў асноўным індывідуальная.\nЯк адзначаюць самі фатографы, тэхналогія настолькі немудрагелістая, што часцей за ўсё не прадугледжвае апублікавання і выкарыстоўваецца толькі як этап у развіцці фатографа. Аднак трэба разумець: як і любы інструмент, пінхол можа быць самадастатковым і дасканалым. Між тым, камера, якая працуе па гэтай тэхналогіі, існавала да з’яўлення фотаапаратаў з аб’ектывамі. Упершыню такі аптычны эфект выкарыстаў у 1545 годзе астраном Гема Фрызіус.\nАднак лічыцца, што паўнавартасную выяву такога кшталту першым атрымаў вучоны з Англіі Дэвід Брустар. У сваёй кнізе пад назвай «Стэрэаскоп», выдадзенай у 1850 годзе, ён адкрыў і растлумачыў тэрмін «пінхол». Іншы навуковец, археолаг з Англіі Фліндрэс Пітрэ ў перыяд раскопак у Егіпце ў 1880 годзе стварыў велізарную колькасць фотаздымкаў з дапамагой прыстасавання. Сёння яны захоўваюцца ў музеях Лондана. У XIX стагоддзі пачалі з’яўляцца першыя камеры, якія ў XX стагоддзі былі выцеснены больш папулярнымі мадэлямі з лінзавымі аб’ектывамі.\nПра пінхол зноў успомнілі ў 1960-я.\nТакія апараты звычайна робяцца ўручную самімі фатографамі. Самы просты складаецца з святлонепранікальнай скрыні з невялікай адтулінай на адным баку і з лістом фотастужкі або фотапаперы на іншым. У якасці засаўкі можа выкарыстоўвацца кавалак кардона на шарніры.\nМалая адтуліна звычайна праколваецца швейнай іголкай або робіцца тонкім свердзелам у фользе або алюмініевай (латуневай) пласціне. Затым пласціна замацоўваецца знутры скрынкі, перакрываючы адтуліну большага дыяметра.\nУ свой час схемы некаторых канструкцый публікаваліся ў часопісах і кнігах для дапамогі аматарам. Даволі лёгка пінхол можа быць зроблены на аснове любой фотакамеры са зменнымі аб’ектывамі, у тым ліку лічбавай. Дарэчы, з усіх перабраных і выпрабаваных матэрыялаў для камер найбольш удалым і актуальным з’яўля ецца пачак запалак. — Стасункі з самаробным інструментам вельмі праз рыстыя, а давер да атрыманага выніку бясспрэчны, — адзначае адзін з удзельнікаў выстаўкі Іван Самавараў, які жыве ў Санкт-Пецярбургу. — Усё, што вы атрымаеце, і ўсё, што вас здзівіць, будзе аб’ектыўным вынікам толькі вашых намаганняў. Ёсць меркаванне, што жывапісец піша сабой. Тое ж можна сказаць і пра фатаграфаванне самаробным пінхолам.\nЗдымаючы самаробкам, вы фатаграфуеце сабой. Вашы існаванні супадаюць.\nПершае, на што звяртаюць увагу аматараў знаўцы, — неабходнасць выкарыстання штатыва. Таксама вялікае значэнне маюць вы трымка і дакладны разлік месцазнаходжання. Напрыклад, калі здымка адбываецца вечарам, ці ў хмарны дзень, то вытрымка можа дахо дзіць да 30 хвілін і нават больш. Здараецца, паміж адкрыццём і закрыццём засаўкі камеры для атрымання добрага малюнка трэба перачакаць некалькі гадзін. Пры стварэнні выявы дома фатографы пакідаюць засаўку камеры адкрытай на ўсю ноч. Пінхол захавае тое, што адбываецца, за ўвесь перыяд.\nгалерэя Л. Д. Шчамялёва\n4119 Страшнае слова «генацыд»