25 красавік 2007, 15:08\nАлесь Дашчынскі, Менск Праваабаронца Алесь Бяляцкі абраны віцэ-прэзыдэнтам Міжнароднай фэдэрацыі правоў чалавека. Сэсія гэтай уплывовай міжнароднай арганізацыі праходзіла ў Лісабоне. Яе праваабарончыя цэнтры знаходзяцца амаль у 140 краінах сьвету.\nАлесь Бяляцкі стаў адным зь віцэ-прэзыдэнтаў Міжнароднай фэдэрацыі правоў чалавека — першы ў постсавецкай прасторы:\n“Тое, што мяне абралі віцэ-прэзыдэнтам, гэта гаворыць пра цікавасьць міжнароднай супольнасьці і трывогу пэўную за тое, што ў нас адбываецца. Яны такім чынам прызнаюць, што сытуацыя ў Беларусі ненармальная.\nМы задаволеныя тым, што адбылося, бо праблемы з правамі чалавека ў Беларусі можна будзе ставіць на даволі высокім узроўні й рабіць гэта значна больш інтэнсіўна, чым гэта ў нас атрымлівалася раней.\nБо сама Міжнародная фэдэрацыі правоў чалавека мае дастаткова міжнародных інструмэнтаў для падняцьця пытаньняў аб правах чалавека на міжнародным узроўні”.\nМіжнародная фэдэрацыя правоў чалавека мае бюро ў Жэнэве пры ААН, прадстаўніцтва ў Радзе Эўропы й наладжаныя кантакты з АБСЭ.\nПадчас канфэрэнцыі ў Лісабоне прынялі рэзалюцыю пра сытуацыю з правамі чалавека ў постсавецкіх краінах. Шмат увагі там надаецца Беларусі.\nАлесь Бяляцкі лічыць сымбалічным тое, што канфэрэнцыя ў Лісабоне адбывалася ў чарговую гадавіну партугальскай рэвалюцыі гвазьдзікоў, калі скінулі дыктатарскі рэжым Салязара й пачаліся дэмакратычныя перамены.\nПраваабарончы цэнтар “Вясна”, лідэрам якога зьяўляецца Алесь Бяляцкі, стаў сябрам Міжнароднай фэдэрацыі правоў чалавека у 2004 годзе. Гэта адбылося пасьля таго, як беларускія ўлады пазбавілі “Вясну” рэгістрацыі за назіраньне падчас прэзыдэнцкіх выбараў 2001 году.


Ці не бывае ў вас адчування марна згубленага часу, калі доўгачаканыя выхадныя праходзяць,\nа нічога выдатнага не адбываецца? Многія аддаюць перавагу прагляду тэлеперадач\nці сацыяльным сеткам. Але ці разумна гэта? Намнога лепш пагуляць на адкрытай пляцоўцы. Напрыклад, у пейнтбол.\nМногія ведаюць пра гэту гульню, але не ўсім вядома, што яна ёсць і ў Лунінцы. Сябры Раман Рашатко і Максім Лазько, па іх словах, займаюцца арганізацыяй спартыўных гульняў больш з-за жадання разнастаіць вольны час мясцовых аматараў актыўнага адпачынку, чым дзеля карысці.\nПятнаццаць хвілін на машыне, і вось мы ўжо на месцы: ад асфальтаванай дарогі ў лес вядзе даволі разбітая грунтовая. Непадалёк ад дачнага доміка – спецыяльна абсталяваная пляцоўка з самаробнымі хованкамі. Гэта, прызнацца, узрадавала ўсіх абяцаннем хуткага адпачынку. Арганізатары строга сачылі за выкананнем тэхнікі бяспекі: уласнаручна праверылі спраўнасць маркераў, дапамаглі ігракам апрануць уніформу і маскі (на пляцоўцы ні ў якім разе нельга знаходзіцца без яе). “Байцы” размеркаваліся на группы. Гульня пачалася! Галоўная задача – “вывесці” ўсіх сапернікаў. Тут давялося і поўзаць, і кароткімі перабежкамі мяняць хованкі, і “прыкрываць” адзін аднаго. Задачу абедзве каманды выканалі выдатна. У якасці “прыза” ўсіх чакалі прахалодная вада і сакавітыя яблыкі. А дапоўніла гэта па-сяброўску цёплая размова. Дарога назад прайшла ва ўспамінах.\nТакім чынам, што мы маем? Новыя прыемныя знаёмствы – раз, праведзены незабыўны, насычаны падзеямі дзень, актыўны спорт на адкрытым паветры – два, спасціжэнне свайго ўнутранага “Я” (дзякуючы магчымасці выявіць здольнасці і прадэманстраваць лідарскія якасці) – тры, развіццё карысных навыкаў і шмат пазітыўных эмоцый – чатыры. Вось вам па меншай меры чатыры прычыны не ляжаць у вольны дзень на канапе, не сядзець дзень напралёт у сацыяльных сетках, а эксперыментуюць, актыўнічаюць, можа, нават дзесьці крыху экстрэмальнічаюць. А для гэтага дастаткова толькі звязацца з арганізатарамі па тэлефонах: 8-029-397-29-91 ці 8-029-333-98-05.\nИнформация о пейнтболе:\nгруппа пейнтбольного клуба вконтакте.


Мувалады — Вікіпедыя\nМувалады (ісп.: muladí, мн. л. «muladíes») — іспанскія хрысціяне, якія перайшлі ў іслам. Адна са шматлікіх грамадска-рэлігійных груп, якія прысутнічалі на Іберыйскім паўвостраве ў Сярэднявеччы ў перыяд існавання Мусульманскай Іспаніі Аль-Андалус, складаючы да 10 % яе насельніцтва. Тэрмін мае арабскае паходжанне і азначае «атожылак». Перайшоў у іспанскую і партугальскую мовы, і пазней стаў адным з магчымых этымалагічных вытокаў слова «мулат», якім іспанцы і партугальцы звалі нашчадкаў ад шлюбаў паміж еўрапейцамі і неграмі. У мусульманскай Іспаніі тэрмін мувалады ўжываўся адразу ў некалькіх блізкіх значэннях.\nЗвычайна пад муваладамі разумеліся былыя хрысціяне (іспана-рымляне, вестготы, пазней масарабы) першага-другога пакалення, якія пакінулі хрысціянства і перайшлі ў іслам, як правіла для вызвалення ад джызьі, якой мусульмане абклалі заваяванае пасля 711 года хрысціянскае насельніцтва. З часам яны таксама засвоілі андалузска-арабскую мову. Мувалады некалькі адрозніваліся ад масарабаў, якія працягвалі захоўваць хрысціянства і раманскую гаворку, хоць таксама добра ведалі арабскую мову.\nЗварот хрысціян у іслам, асабліва былой рамана-вестгоцкай знаці, якая не жадала страчваць свае старыя прывілеі ў новай дзяржаве, прыняў значныя маштабы ў першыя дзесяцігоддзі пасля арабскага заваявання. Асабліва схільнымі да яго былі жыхары гарадоў паўднёвага ўсходу краіны. Аднак ужо з канца IX стагоддзя з пачаткам Рэканкісты, атрымаў распаўсюджванне і зваротны пераход мусульман у хрысціянства. Асаблівую вядомасць атрымаў Амар Бен Афсун. Ён паходзіў са знатнай гоцкай сям'і, яго дзед перайшоў у іслам. Аднак у якасці пратэсту Кордаўскаму халіфу, Амар вярнуўся ў хрысціянства (899), прыняў імя Самуіл, і заснаваў хрысціянскі біскупат у пасёлку Бабастра.\nТаксама гэтым тэрмінам пазначаўся чалавек, які быў народжаны ад змяшанага шлюбу мусульманіна і хрысціянкі (вельмі рэдка наадварот, з прычыны таго, што мусульманкам не дазвалялася выходзіць замуж за хрысціян), выгадаваны ў духу ісламу і практычна нічым не адрозніваўся ад уласна мусульман.\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Мувалады&oldid=1771311"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 11:56, 6 красавіка 2014.


Catholic.by - Гамілія Мітрапаліта Тадэвуша Кандрусевіча падчас Імшы Вячэры Пана\nГамілія Мітрапаліта Тадэвуша Кандрусевіча падчас Імшы Вячэры Пана\nМінскі архікатэдральны касцёл, 24 сакавіка 2016 г.\nГэта чыніце на Маю памяць\n1. Усе мы ведаем, што такое фотаапарат і для чаго ён прызначаны. Яшчэ зусім нядаўна былі плёначныя фотаапараты, цяпер – лічбавыя, якія больш зручныя ва ўжыванні і дзякуючы якім можна атрымаць лепшую якасць здымкаў. Так ці інакш, фотаапарат служыць для фатаграфавання, каб засталася памяць аб нейкім чалавеку ці падзеі. Мы стараемся захаваць старыя фатаграфіі ў спецыяльных альбомах ці каробках. Такім чынам мы захоўваем памяць аб нашых блізкіх, сябрах ці падзеях. Можа, гэта і выглядае смешна, але часам гэтую памяць мы нават змяшчаем у каробку з-пад абутку.\nНе так даўно амерыканскі гістарычны тэлеканал паказаў трохмерную выяву твару Езуса, якую вучоным удалося ажыццявіць дзякуючы складанай сучаснай камп’ютарнай тэхналогіі з выкарыстаннем Турынскай плашчаніцы. Цягам гісторыі хрысціянства мастакі намалявалі многа абразоў Езуса, навучаючага, укрыжаванага, уваскрослага і г.д.\n2. Сённяшняе набажэнства Вялікага чацвярга вучыць нас аб тым, што Езус Хрыстус не пакінуў нам сваёй фатаграфіі ці намаляванага мастакамі абраза або нават трохмернай выявы, але што Ён сам застаўся з намі на ўсе часы ў сакрамэнце Эўхарыстыі, устанаўленне якога мы ўспамінаем.\nПасланне святога апостала Паўла да Карынцянаў з’яўляецца першым апісаннем устанаўлення сакрамэнтаў Эўхарыстыі і святарства. Яно распавядае аб тым, як падчас Апошняй Вячэры Езус перамяніў хлеб і віно ў сваё Цела і Кроў. Пры гэтым Ён наказаў апосталам, каб працягвалі так чыніць на Яго памяць.\nСловы ўстанаўлення Эўхарыстыі з’яўляюцца б’ючымся сэрцам Касцёла. У гэтым сэнсе вельмі важнай з’яўляецца тэалагічная прыказка: “Касцёл цэлебруе Эўхарыстыю, а Эўхарыстыя будуе Касцёл”. Гэта азначае, што там, дзе цэлебруецца Эўхарыстыя, там Касцёл жыве, праяўляецца ў сваёй паўнаце і характарызуецца Божым дынамізмам. Таму мы заўсёды павінны памятаць аб устанаўленні як сакрамэнту Эўхарыстыі, так і сакрамэнту святарства.\n3. Сённяшняе Евангелле прадстаўляе яшчэ адзін, цесна злучаны з устанаўленнем Эўхарыстыі і святарства, аспект Апошняй Вячэры, аб якім мы таксама павінны заўсёды памятаць, а менавіта прадстаўленне Езуса як слугі іншых. Хрыстус устае на калені і мые ногі апосталам. У гэты момант нарадзілася служэнне дыяканіі. У рэлігійных часопісах мы можам убачыць сімвал дыяканіі – місу і рушнік. Ён нагадвае аб тым, што і мы павінны служыць іншым, з любоўю і пакорай мыць адзін аднаму ногі, як гэта чыніў Езус, бо служыць іншым – азначае быць Хрыстом.\nГэта не што іншае, як пасланне Езуса нашчадкам. Бог становіцца на калені, памяншае сябе, становіцца слугою іншых, як пакорны нявольнік і як просты мяккі кавалак хлеба. З гэтага жэсту Езуса мы вучымся, што азначае быць падобным да Хрыста.\nГэта ўсё вядзе да дзіўнага ўражання, што Бог як быццам памяншаецца, каб мы павялічваліся. Падчас аднаго са сваіх апошніх актаў на зямлі і апошняга супольнага моманту са сваімі вучнямі Езус клапоціцца пра іх і мые ім ногі.\nАбмыццё ног апосталам – гэта таксама прыгожая прэзентацыя святарства і сакрамэнту паяднання. Мы ідзём праз жыццё, несучы смецце штодзённага жыцця – нашы падзенні, грахі, слабасці. Яны перашкаджаюць нам. Але Езус ачышчае нас ад іх. Мы становімся новымі і можам распачынаць жыццё нанова.\n4. Хрыстус кажа нам: “Памятайце аб тым, што Я вам учыніў, і адначасова паступайце гэтак жа ў памяць пра Мяне”. Імітацыя Хрыста распачынаецца ў момант бескарыслівага служэння, чыніць тое, чаго іншыя не хочуць або не могуць.\nТаму ў святле сённяшняга Евангелля мы павінны спытаць сябе саміх: “Што мы ўчынілі патрабуючым і колькі ног абмылі?” Калі мы хочам убачыць, як выглядае Хрыстус, то павінны шукаць Яго аблічча не ў кнігах, фатаграфіях, кіно, тэлепраграмах, але ў служэнні бліжнім. Менавіта там мы ўбачым сапраўднае аблічча Хрыста.\nТакім чынам мы павінны быць людзьмі памяці і канкрэтных спраў. Такімі былі габрэі. У сённяшнім першым чытанні з Кнігі Зыходу Бог нагадвае габрэям памятаць дзень зыходу з егіпецкай няволі і святкаваць яго праз усе пакаленні, спажываючы пасхальную ежу. Гэтую самую ежу выкарыстаў Езус падчас Апошняй Вячэры, калі ўстанавіў сакрамэнт Эўхарыстыі.\nБог наказаў габрэям не забывацца гісторыю свайго збаўлення. Тое ж самае наказаў Езус апосталам і праз іх нам усім. Мы ўсе добра ведаем, што чым старэйшымі становімся, тым часцей забываемся. Так ужо ёсць у жыцці, што лягчэй забыцца, чым памятаць.\nУжо дзве тысячы гадоў чалавецтва збіраецца каля алтара, дзе святар паўтарае словы ўстанаўлення Эўхарыстыі. Дзве тысячы гадоў мы праз учынкі міласэрнасці мыем адзін аднаму ногі і гэтым самым паказваем, што любоў з’яўляецца найбольш моцнай сілай на нашай планеце, так, што нават няверуючыя кажуць: “Паглядзіце, як хрысціяне любяць адзін аднаго”.\n5. Фатаграфіі нам распавядаюць пра гісторыю нашых блізкіх, проста людзей, цэлых народаў, Касцёла і г.д. У іх можна прачытаць шчасце, настальгію, смутак і да т.п. Сучасны чалавек больш цэніць вобраз, чым слова, і часамі нават кажа, што вобраз варты тысячы слоў. З такім меркаваннем можна згаджацца і не згаджацца, але сёння мы ўспамінаем тую радасную падзею ўстанаўлення Эўхарыстыі, дзякуючы якой Езус назаўсёды застаецца з намі. Мы таксама ўспамінаем Яго прыклад служыць іншым і ў гэтым бачыць радасць.\nАднак, у той жа час, ад пачуцця радасці і ўдзячнасці Езусу мы пераходзім да смутку і цярпенняў Вялікай пятніцы і да адзіноты Вялікай суботы.\nАле за суботай ідзе нядзеля. Такі парадак рэчаў устанавіў Бог, а Езус сваёй Пасхальнай таямніцай яго асвяціў. Сённяшнім набажэнствам мы распачынаем Пасхальны Трыдуум, наш шлях на Кальварыю і адначасова шлях, які вядзе да Нядзелі Уваскрасення, да перамогі Езуса над грахом, злым духам і смерцю.\nНяхай на ім нам усім спадарожнічае памяць чыніць тое, што ўчыніў Езус – браць удзел у Эўхарыстыі, якая ёсць духоўным хлебам пілігрымаў на шляху да нябеснай айчыны, і служыць іншым, каб у нас увасобіўся вобраз Езуса. Амэн.\nАдноўлена 25.03.2016 14:31


«Ён быў д’яблам з апраметнай». Жыцьцё і сьмерць кáта Беларусі Барыса Бермана - Салiдарнасць\n«Ён быў д’яблам з апраметнай». Жыцьцё і сьмерць кáта Беларусі Барыса Бермана\nРадыё Свабода – пра крывавага старшыню сталінскай «тройкі».\n27 сакавіка 2014 году Вайсковая калегія Вярхоўнага суду Расейскай Фэдэрацыі на закрытым пасяджэньні разглядала пытаньне аб рэабілітацыі камісара дзяржбясьпекі, начальніка транспартнага ўпраўленьня НКУС СССР Барыса Бермана (1901–1939), абвешчанага адным з кіраўнікоў антысавецкай тэрарыстычнай арганізацыі і агентам нямецкай выведкі.\nСправа Бермана, як і ўсе справы нерэабілітаваных чэкістаў, засакрэчаная, але пастанова Вярхоўнага суду 2014 году дае ўяўленьне пра тое, якія матэрыялы захоўваюцца ў архіве ФСБ. Свабода атрымала гэты дакумэнт дзякуючы юрысту Аляксандру Бусараву. Менавіта ён хадайнічаў аб рэабілітацыі Бермана.\nАбураны ростам сталінскіх настрояў у Расеі, Бусараў у 2012 годзе пачаў зьбіраць зьвесткі пра афіцэраў савецкіх спэцслужбаў, якія былі рэпрэсаваныя ў 30-50-х гадах і да гэтага часу не рэабілітаваныя.\nПраз Галоўную вайсковую пракуратуру ён стаў дамагацца перагляду спраў арганізатараў дзяржаўнага тэрору, асуджаных у СССР за выдуманыя злачынства — шпіянаж і контррэвалюцыйную дзейнасьць.\nЁн хацеў, каб пуцінскае правасудзьдзе, пераглядаючы гэтыя справы, пацьвярджала, што савецкія спэцслужбы былі злачыннымі па сваёй сутнасьці.\nБарыс Берман таксама працаваў у прадстаўніцтве СССР у Нямеччыне, быў рэзыдэнтам ОГПУ ў Бэрліне. Ён быў арыштаваны 24 верасьня 1938 году, абвінаваўцы прышпілілі яго да справы арыштаванага раней «ворага народу» Генрыха Ягоды.\nСтаронка з дакумэнту Вярхоўнага суду РФ, які разглядаў справа Барыса Бермана ў 2014 годзе\nАднак пік кар’еры Бермана прыпаў на час, калі Ягода ўжо пазбавіўся пасады наркама ўнутраных спраў СССР. У сакавіку 1937 году Берман быў прызначаны наркамам унутраных спраў Беларускай ССР, у ліпені 1937-га-траўні 1938-га працаваў старшынёй «тройкі», выносіў расстрэльныя прысуды. Гэта быў разгар Вялікага тэрору, і рахунак арыштаваных ішоў на дзясяткі тысяч.\nДа таго часу ў Бермана ўжо быў сур’ёзны досьвед барацьбы з ворагамі народу. Ён удзельнічаў у сьледзтве па справах Зіноўева і Каменева, праводзіў ператрус у доме Мікалая Бухарына пасьля яго арышту.\n— Берман прыйшоў сапраўды на бяседу: у шыкоўным чорным гарнітуры, белай кашулі, кольца на руцэ з доўгім пазногцем на мезенцы. Яго самаздаволены выгляд выклікаў агіду, — успамінала ўдава Бухарына Ганна Ларына.\nУ Беларусі, пратрымаўшыся ў крэсьле наркама ўсяго адзін год, Берман паказаў сябе бязьлітасным катам.\nУ дакумэнце Вярхоўнага суду, заснаваным на крымінальнай справе 1939 году і матэрыялах дадатковай праверкі, гаворыцца пра тое, што ў бытнасьць Бермана наркамам было расстраляна амаль увесь урад савецкай Беларусі.\nНа аснове даведкі, складзенай асабіста Берманам, быў арыштаваны старшыня Савета народных камісараў БССР Мікалай Галадзед. У ходзе допыту ён пакончыў з сабой, выкінуўшыся з акна 5-га паверха будынка НКВД у Менску.\nТаксама былі арыштаваны намесьнік Галадзеда Іван Жураўлёў, якога Берман дапытваў асабіста, дамагаючыся ад яго «прызнальных паказаньняў».\nЧленаў беларускага ўраду Берман і яго падручныя сьледчыя вінавацілі ў стварэньні беларускай «нацыянал-фашысцкай» арганізацыі. У мітычную арганізацыю чэкісты запісалі наркама земляробства Бенека, наркама саўгасаў Турлан, наркама асьветы Дзякава, наркама унутранага гандлю Гурэвіча, намеснікаў наркама асьветы Ляшчынскага і Гершона, сакратара Мінскага райкаму партыі Кавальчука і іншых чыноўнікаў.\nНе пазьбегла рэпрэсій і партыйнае кіраўніцтва рэспублікі: да вясны 1938 году аказаліся арыштаванымі і прысуджанымі да вышэйшай меры пакараньня 34 з 64 членаў ЦК Кампартыі Беларусі і 8 з 21 кандыдатаў у члены ЦК.\nУсе яны былі рэабілітаваныя пры Хрушчову, прычым было ўстаноўлена, што іх прызнаньні выбіваліся «ў выніку выкарыстаньня адносна іх гвалту з боку супрацоўнікаў НКУС СССР, у тым ліку Бермана».\nБарыс Берман арганізоўваў паказальныя працэсы супраць «шкоднікаў» і «шпіёнаў». Рэпрэсіі прынялі масавы характар.\nУ адказ на патрабаваньне Масквы прадставіць з рэгіёнаў колькасьць чалавек, якія падлягаюць расстрэлу і высылцы, першы сакратар ЦК КПБ Васіль Шаранговіч 9 ліпеня 1937 гады адправіў Сталіну і Яжову такую шыфроўку:\n— На Вашу тэлеграму ад 3 ліпеня паведамляем, што намі ўлічана раней высланых і павяртанцаў кулакоў і крымінальнікаў ў Беларусі 12 800 чалавек, з гэтай колькасьці прапануем расстраляць 3 тыс. чалавек, як найбольш варожых і вядучых актыўную контррэвалюцыйную працу, і выслаць зь межаў Беларусі 9800 чалавек менш актыўных, але варожых элемэнтаў. У склад тройкі прапануем: НКУС Беларусі Бермана Б. Д. Рэзалюцыя Сталіна — «За».\nНа нарадах Берман цытаваў словы Максіма Горкага: «Калі вораг не здаецца, яго зьнішчаюць». Супрацоўнік НКУС БССР Віктар Быхоўскі паслухмяна выконваў указаньні.\n— Я пачаў скарыстоўваць пры допытах ў адносінах да арыштаваных самыя разнастайныя мэтады зьдзекаў… Біў іх рукамі, саджаў на крэсла, затым даставаў з-пад іх крэсла, і яны падалі, клаў на падлогу, згінаў ўдвая і ставіў зьверху зэдлік, сядаў на яго і сядзеў да таго часу, пакуль гэтыя асобы не пачыналі даваць паказаньні, пляваў ім у твар, — прызнаваўся Быхоўскі, які не сумняваўся ў тым, што калі ён ня будзе выконваць распараджэньняў Бермана, яго таксама абвесьцяць яшчэ адным польскім шпіёнам.\nАрыштаваныя пасьля так расказвалі пра мэтады допыту: «Сьледчы Быхоўскі зь першага ж допыту пачаў патрабаваць… хлусьні, паклёпу, перавернутых фактаў… і адкрыта заявіў, што праўды ён і не патрабуе. Са злосьцю ён выгукнуў: «Бач, сволач, Ісус Хрыстос знайшоўся, праўда яму патрэбная! Нам патрэбная праўда, якой ад цябе патрабуюць! … Калі ты савецкі чалавек, то павінен падпісаць усё, што патрабуе ад цябе сьледзтва. Гэта трэба ў інтарэсах дзяржавы…»\nСтэнаграфістка Жукоўская, якая працавала ў НКУС, распавядала, што «… шмат сьледчых, зьяўляючыся інструктарамі па баі, хадзілі па кабінэтах і зьбівалі арыштаваных, якія не прызнаваліся… Калі арыштаваныя гублялі прытомнасьць пасьля зьбіцьця, [Быхоўскі] калоў іх іголкай у шыю… арыштаванага ставіў нагамі ўверх да акна і зьбіваў…»\nВыконваючы плян Сталіна і наркама НКУС Яжова, Берман таксама праводзіў «польскую апэрацыю». Яна пачалася ў жніўні 1937 году. Супрацоўнік НКУС Іван Гарбаленя расказаў сьледзтву, што Берман загадаў «арыштоўваць грамадзян польскай нацыянальнасці, якія пражывалі на тэрыторыі Беларусі, незалежна ад наяўнасьці якіх-небудзь кампрамэтуючых матэрыялаў, лічачы іх усіх здраднікамі». У 1937—1938 гг. па ўказаньнях Бермана было арыштавана каля 60 000 грамадзян, «у выніку чаго ў памежных з Польшчай вёсках арыштавана амаль усё мужчынскае насельніцтва».\nУ адной зь вёсак Тураўскага раёну (80 двароў) пасьля арыштаў засталося трое мужчын; у калгасе «Чырвонаармеец» Плешчаніцкага раёну з 29 мужчын былі арыштаваныя 23…\nЧэкіст Аляксандр Гепштэйн на допыце ў 1939 годзе даваў паказаньні:\n— У жніўні месяцы згодна з загадам НКУС была пачатая шырокая апэрацыя па польскай агентуры… У другой палове кастрычніка 1937 году вярнуўся з Масквы Берман і заявіў мне, што мы, аказваецца, вельмі рэзка адсталі ад усіх без выключэньня упраўленьняў НКУС Саюзу, што ў Ленінградзе выкрыта 2000 чалавек, на Ўкраіне 4000 чалавек і што таму нам неабходна рэзка перабудаваць усю працу. Берман прапанаваў мне склікаць нараду сьледчых, на якой ён дасьць указаньні…\nБерман выслухаў даклад кожнага сьледчага, і тут на гэтай нарадзе, упершыню і была дадзена ўстаноўка аб тым, што арыштаваных можна біць, пра тое, што пратаколы павінны быць кароткімі, што па групавых справах трэба ўключаць арыштаваных у альбом кожнага адразу па меры адпрацоўкі, а ня ўсёй групай…\nУ Менску неўзабаве пачалося пагалоўнае біцьцё арыштаваных. Гэта распаўсюджвалася надзвычай хутка і шырока ва ўсіх астатніх аддзелах наркамату…\nПаэт Міхась Чарот быў расстраляны 29 кастрычніка 1937 году\nПатрабаваньне павелічэньня колькасьці арыштаваных «шпіёнаў» прывяло да поўнага вар’яцтва. Гепштейн у сваіх паказаньнях прызнаў, што «лінія на арышт у першую чаргу палякаў прывяла, у рэшце рэшт, да таго, што на месцах пры складаньні даведак на арышт, часта на падставе толькi таго, што ў чалавека польскае прозьвішча або імя ў ўсталявальных дадзеных, завочна пісалі «паляк», ведаючы, што пры гэтым Менск абавязкова дасьць санкцыю на арышт».\nУ выніку «з узятых асоб па польскай лініі чыстых палякаў было ня больш за 35–40%, а астатнія былі беларусы, рускія, габрэі, украінцы.\nУ ноч з 29 на 30 кастрычніка 1937 года ў сутарэньнях менскай унутранай турмы НКУС было забіта каля сотні дзеячаў беларускай культуры. Паэт Міхась Чарот запісаў на сьцяне адзіночнай камэры свой апошні верш «Прысяга», дзе яго ўбачыў і запомніў іншы вязень.\nАле руплівасьць не памагла Барысу Берману. Ён быў арыштаваны, а на пасадзе кіраўніка НКУС Беларусі ў 1938 годзе яго зьмяніў Аляксей Наседкін. Перад адпраўкай у Менск яго прыняў Сталін і папрасіў разабрацца з «спадчынай» Бермана і перадаў скаргі на неабгрунтаваныя рэпрэсіі.\nНаседкін называў Бермана «сапраўдным д’яблам, які вырваўся з апраметнай».\n— У суботы, — расказваў ён пазьней свайму сукамэрніку, — Берман ладзіў вытворчыя нарады. Выклікалі на сцэну паводле нарыхтаваных сьпісаў шэсьць чалавек зь ліку сьледчых — трох найлепшых і трох найгоршых. Берман пачынаў так: «Вось адзін з найлепшых нашых працаўнікоў, Іваноў Іван Мікалаевіч. За тыдзень таварыш Іваноў скончыў сто спраў, зь іх сорак — на вышэйшую меру, а шэсьцьдзесят — на агульны тэрмін у тысячу гадоў. Віншую, таварыш Іваноў. Дзякуй! Сталін пра вас ведае і памятае. Вы будзеце прадстаўлены да ўзнагароды ордэнам, а цяпер атрымаеце грашовую прэмію ў суме пяці тысяч рублёў! Вось грошы. Сядайце!»\nРаптам у мёртвым бязмоўі Берман гучна называў прозьвішча… «Вось Міхайлаў Аляксандр Сьцяпанавіч. Глядзіце на яго, таварышы! За тыдзень ён скончыў тры справы. Ніводнага расстрэлу, прапануюцца тэрміны ў пяць і сем гадоў».\nМёртвая цішыня. Берман павольна падыходзіць да няшчаснага. «Варта! Забраць яго!» Сьледчага адводзяць… «Высьветлена, што гэты чалавек завэрбаваны нашымі ворагамі, якія паставілі сабе мэтай сарваць працу органаў, сарваць выкананьне заданьняў таварыша Сталіна».\nНаседкін пратрымаўся на пасадзе кіраўніка НКУС у Беларусі яшчэ карацей за Бермана. У сьнежнi 1938 году ён таксама быў арыштаваны, а ў 1940 годзе прысуджаны да расстрэлу за тыя ж злачынствы, што і Берман — удзел у антысавецкай змове і шпіянажы.\nЗа ходам сьледзтва ў справе Бермана сачыў асабіста Сталін. У яго архіве захоўваецца накіраваная яму Лаўрэнціем Берыям копія допыту Бермана. Відаць, што Сталін яе ўважліва чытаў, на дакуменьце ёсьць яго пазнакі.\nУвесь допыт прысьвечаны нібыта нарадзе прадстаўнікоў замежных разьведак, якая адбылася «ў Нямеччыне ў зацішным мястэчку, недзе ў раёне Гарцу». Паводле сцэнару НКУС, Берман быў агентам нямецкай выведкі з 1933 году і «сыстэматычна перадаваў яе прадстаўнікам сакрэтныя матэрыялы пра сьледчую і агентурную працу НКУС і стан Узброеных сіл СССР на заходняй мяжы». Нібыта ад «афіцэра сувязі» нямецкай выведкі яму стала вядома аб тым, што выведкі розных краінаў (французы, англічане і немцы) на гэтай нарадзе закрылі вочы на рознагалосьсі, каб аб’яднаць намаганьні для актывізацыі яшчэ не разгромленых ў СССР кадраў і рэсурсаў. Нібыта на нарадзе асабіста прысутнічаў Герман Герынг.\nПаказаньні Бермана падаюцца абсалютнай ахінеяй.\n«Замежныя выведкі усялякімі шляхамі зьбіралі ў СССР праз сваю агентуру такія пытаньні і перадавалі іх у «лябараторыю Гебэльса», які зьяўляецца пастарам Троцкага і нейкіх буйных сацыял-дэмакратаў. На гэтай аснове ў «лябараторыі Гебельс-Троцкага» ўзнікла пытаньне аб выпуску дакумэнту, які б адказваў на «пытаньні», пайшоў бы далей гэтага, гэта значыцьб быў бы складзены дакумэнт — нешта накшталт праграмы для такіх людзей у мэтах барацьбы супраць СССР».\nПазнакі Сталіна, відавочна сур’ёзна занепакоенага расповедам Бермана аб інтрыгах замежных выведак, дазваляюць меркаваць аб маштабах яго параноі.\nЁн ня толькі паверыў сфабрыкаванай гісторыі пра нараду, але і чамусьці вырашыў, што Берман хлусіць і сам на ім прысутнічаў, а ня чуў пра яе ад «афіцэра сувязі».\nБарыс Берман была арыштаваны 24 верасьня 1938 году, а роўна праз 3 месяцы, 24 сьнежня 1938 году, арыштавалі яго магутнага старэйшага брата — Мацьвея Бермана, былога начальніка ГУЛАГу ОГПУ-НКВД, а затым наркама сувязі.\nЁн быў расстраляны 7 сакавіка 1939 году, праз два тыдні пасьля таго, як Вайсковая калегія Вярхоўнага суду СССР прысудзіла да сьмяротнага пакараньня яго брата.\nУ хрушчоўскія гады, калі справы рэпрэсаваных пераглядаліся, кіраўнік сталінскага ГУЛАГу Мацьвей Берман, які вінаваты гібелі тысячаў вязьняў, быў рэабілітаваны, а Барыса Бермана палічылі такім, які не падлягае рэабілітацыі.\nГэта рашэньне 1956 году пацьвердзіла ў 2014 годзе і Вайсковая калегія Вярхоўнага суду РФ, якая разглядала запыт Аляксандра Бусарава. Зрэшты, падобна на тое, што сучасныя чэкісты ня лічаць Барыса Бермана злачынцам. На сайце ФСБ ў 2001 годзе быў зьмешчаны артыкул, у якой ён з ушанаваньнем называецца «важным выведнікам».\n— Калі ў сучаснай Расеі сталіністы кажуць пра непазьбежнасьць «памылак» у працы савецкіх органаў дзяржбясьпекі, на памяць прыходзіць гісторыя з Барысам Берманам і тысячамі ахвяр яго вар’яцкага тэрору. Менавіта вар’яцкага, таму што няма іншага слова, якое б апісвала стан спусташэньня прыгранічных вёсак, урадавых структур і органаў мясцовай улады.\nКрывавая оргія кіраўніка рэспубліканскага НКУС, як вынікае з дакумэнтаў, зьдзяйсьнялася ў поўнай зьвязцы з такім жа звар’яцелым сакратаром ЦК Беларусі Шаранговічам, які ўсюды бачыў «шпіёнаў», «дывэрсантаў» і патрабаваў іх арышту і зьнішчэньня.\nІх крывавае вар’яцтва было працягам параноі Сталіна, якая, падобна ветранай восьпе, распаўсюджвалася па краіне ад вышэйшага кіраўніцтва да хатніх гаспадынь.\nБерман і Шаранговіч, пасьля будучы самі пад арыштам, абодва прызнаюцца ў выдуманых сьледзтвам злачынствах: Берман у тым, што ў 1933 годзе, будучы ў камандзіроўцы ў Нямеччыне, «быў раскансьпіраваны і злоўлены з доказамі злачынства, пасьля чаго супрацоўнікам нямецкай выведкі Протцэ завэрбаваны ў якасьці агента», а Шаранговіч у тым, што шкодніцкімі прышчэпкамі распаўсюджваў чуму сярод сьвіней.\nІ ўвесь гэты шматгадовы «карагод» жахлівай хлусьні, фарсу, агульнанароднага страху, сярэднявечных катаваньняў, крыві, сотняў тысяч сьмерцяў існаваў толькі дзеля адной мэты — улагодзіць поўную трызьненьняў галаву чалавеканенавісьніка Сталіна.\nЗлачынствы супраць чалавечнасьці, учыненыя савецкімі органамі дзяржбясьпекі, зьяўляюцца наўпроставым вынікам курсу дагадзіць вар’яцтву кіраўніка дзяржавы.\nНа жаль, расейскія спэцслужбы і праваахоўныя органы, раскручваючы ў цяперашні час махавік палітычных рэпрэсій, ідуць па тым жа шляху. Гісторыя іх нічому не навучыла.\nСредний балл - 5 (оценок:54)


Сыравіна YK-11 парашок (431579-34-9) Вытворцы - Phcoker хімія\nСыравіна YK-11 парашок (431579-34-9)\nПарашок YK-11 належыць да групы селектыўных мадулятараў андрогенных рэцэптараў (SARM). У асноўным, YK11 робіць выбарачна ……\nSKU: 431579-34-9 катэгорыя: Серыя Сарм\nСыравіна YK-11 парашок (431579-34-9) відэа\nСыравіна YK-11 парашок (431579-34-9) Апісанне\nYK11, таксама вядомы як Myostine, лічыцца адным з самых моцных ŠARMS на рынку. Гэта сінтэтычны стэроідны модулятор рэцэптара андрогена селектыўнага. Прэпарат валодае анабалічных актыўнасцю ў прабірцы ў C2C12 миобластов і праяўляе большую актыўнасць, чым дигидротестостерон (ДГТ) у сувязі з гэтым. YK11 таксама з'яўляецца інгібітараў Миостатина. яны могуць дапамагчы вам атрымаць мышцы і губляць тлушч.\nСыравіна YK-11 парашок (431579-34-9) Sикация\nНайменне парашок Сыравіна YK-11\nхімічнае назва YK11, (17a, 20E) -17,20 - [(1-метоксиэтилиден) біс (окси)] - 3-оксо-19-norpregna- 4,20-Дзісне-21-карбоновой кіслаты; YK11 ((17α, 20E) -17,20 - [(1-метоксиэтилиден) біс (окси)] - 3-оксо-; ДНК (штам Terrabacter YK11 16S фрагмент гена рРНК); GenBank, AB070463\nклас прэпарат SARMs\nНумар па CAS 431579-34-9\nМалекулярны Formula C25H34O6\nМалекулярны W8 430.53386\nПлаўленне Point 190-200 ° C\nFreezing Point Няма дадзеных для наяўных\nБіялагічнае Half-Life 6-10 гадзін, у залежнасці ад індывідуальнага\nколер цвёрдае рэчыва белага колеру\nSolubility Прапiленглiколь, ДМСО, этанол\nStorage Tемпера тура Пакаёвая тэмпература\nпарашок Сыравіна YK-11 AРИМЕНЕНИЕ Селектыўны андрогенных рэцэптараў Модулятор, Миостатин Інгібітары\nСыравіна для сыравіны YK-11 парашок (431579-34-9) Апісанне\nМногія карыстальнікі лічаць, што YK11 з'яўляецца ключом да таго, каб раскрыць увесь патэнцыял цела і дасягнуць хуткага павелічэння цягліц пры некалькіх пабочных эфектах. YK11, здаецца, супер-SARM на аснове водгукаў, у той час як на самой справе гэты прэпарат НЕ тыповы SARM. У гэтым артыкуле разглядаюцца навукі і агляды, якія даюць дакладнае ўяўленне пра тое, чаго чакаць ад гэтага SARM-пазіцыі, метадалагічнай гібрыд, з рызыкамі і пабочнымі эфектамі.\nУ ім таксама сказана, што YK11 здольны зніжаць актыўнасць миостатина, што робіць яго інгібітарам миостатина. Сармізон YK-11 - безумоўна, адзін з самых моцных. Вы сапраўды не можаце параўнаць YK з LGD-4033 або любой іншай SARM з-за таго, наколькі яна моцная.\nАднак, нягледзячы на тое, што парашок YK-11 неверагодна моцны, майце на ўвазе, што было праведзена толькі некалькі даследаванняў, звязаных з гэтым злучэннем. Гэта галоўная прычына, па якой большасць людзей, хутчэй за ўсё, ідзе з SARM, напрыклад, Ostamuscle, RAD-140 ці GW-501516.\nYK11 атрымлівае цікавасць у культурыст з-за яго здольнасці хутка нарасціць мышцы з мінімальнымі пабочнымі эфектамі, гэтак жа, як і розныя SARM. Структура YK11 унікальная. Малекула YK больш агульная са стэроідамі, чым SARM, хоць часта памылкова змяшчаецца ў той жа вядро, што і ўсе астатнія нестероідныя SARM.\nАдно з клеткавых даследаванняў паказвае, што YK11 павялічвае мышачную масу. Даследчыкі выявілі, што гэта павялічвае нарошчванне цягліц бялку фалістыцін (інгібітар миостатина).\nYK11 таксама можа палепшыць здароўе костак. У даследаванні на клеткі костак YK11 павялічваў узровень бялковых костачкаў.\nНекаторыя культурысты, якія эксперыментавалі з YK11, паведамляюць пра вялікую прырост цягліц і страту тлушчу пры мінімальных пабочных эфектах. Аднак у цяперашні час няма даследаванняў YK11 на жывёл і чалавека, і яго бяспека незразумела.\nСыравіна парашка YK-11 (431579-34-9) Механізм дзеянняў\nYK11 мае падобную хімічную структуру з DHT, і гэта паказана тым, як яно звязваецца з рэцэптарамі андрогенов. Цела вырабляе ДГТ натуральна з мэтай паляпшэння здароўя прастаты, росту валасоў і адпаведнага развіцця палавога паспявання.\nКалі б мы класіфікавалі YK11 як SARM, то гэта было б самым моцным і самым магутным у сваім родзе на рынку. Таму што ён толькі часткова актывуе рэцэптары андрогенов, што выклікае катабалічную андрогенную актыўнасць, якая страляе па даху. Акрамя таго, YK11 вядомы як інгібітар миостатина.\nДаследчыкі правялі даследаванне клетак, каб даведацца, як гэта працуе для нарошчвання мышачнай масы. Вынікі паказваюць, што ён проста накіраваны на павышэнне ўзроўню фалістатыну. Фоллистатин - гэта іншы прыродны бялок у арганізме чалавека, які дапамагае захаваць кантроль миостатина. Миостатин - гэта гармон, задача якога заключаецца ў скарачэнні росту цягліц.\nПакуль што толькі сырой парашок YK11 здольны душыць миостатин.\nДалейшыя дадзеныя сведчаць аб тым, што YK11 таксама можа спрыяць росту костак, перашкаджаючы шлюзу, які функцыянуе як DHT.\nльготы сыравіны парашка YK11 (431579-34-9)\n◆ Павялічвае Памер Мышцы\nХоць YK11 не з'яўляецца SARM само па сабе, ён валодае неверагоднай здольнасцю стымуляваць рост цягліц. Кажуць, што ён моцны, як і S23.\nГэта таму, што ён, натуральна, павялічвае ўзровень фалістатыну, што, у сваю чаргу, павышае здольнасць арганізма вырабляць мышачныя клеткі. Фоллистатин таксама адказвае за падаўленне миостатина і адкрывае вам магчымасць бязмежнага росту цягліц. Але калі эфекты фоллістаціну інгібіруюцца якім-небудзь чынам, інгібіраванне миостатина не можа адбыцца, што зробіць YK11 неэфектыўным.\nНе гучыць як зламаная запіс, але няма ніякіх даследаванняў чалавека і жывёл, каб падтрымаць дадзеныя аб гэтым злучэнні.\nУсё, што ў нас ёсць, - гэта неад'емныя дадзеныя, заснаваныя на водгуках бодзібілдынгу на інтэрнэт-форумах. Тое, што яны кажуць нам, - гэта тое, што яны змаглі адчуваць значнае зніжэнне тлушчу, а 15-LBS набліжаецца да павелічэння мышачнай масы на працягу кароткага часу.\n◆ Умацоўвае Косткі\nПалавыя гармоны неабходныя для падтрымання моцных і здаровых костак. Даступныя дадзеныя паказваюць, што парашок YK11-сырца можа павялічыць трываласць костак, звязваючы сябе з андрогеновыми рэцэптарамі, што падобна на тое, што робяць большасць SARM.\nYK11 таксама можа павялічыць колькасць актываванай PKB (пратэіна-киназы B), якая прысутнічае ў клетках цела, што палягчае рост костных клетак.\nНе будзем забываць, што вы хочаце мець моцныя, здаровыя мышцы і косткі, каб пазбегнуць пераломаў. Магчыма, гэта таксама можа дапамагчы, бо гэта вельмі эфектыўна нарошчваць мышцы, падтрымліваць здароўе костак і змякчаць наступствы далікатнасці костак.\nРэкамендуемая сырая парашка YK-11 (431579-34-9) Дазавання\nКультурысты, якія ўжылі сыравіну з парашком YK11, кажуць, што прымаць яго ў дозах 10 да мг 15 у дзень падыходзіць для іх. Іншыя паведамілі пра станоўчае ўздзеянне на мг 5 у дзень. Большасць карыстальнікаў цыклуюць гэта ад 4 да 8 тыдняў. Вы таксама знойдзеце карыстальнікаў, якія складаюць розныя SARM.\nпабочныя эфекты сыравіны парашка YK-11 (431579-34-9)\n▲ Да гэтага часу на YK11 праводзіліся толькі клеткавыя даследаванні.\nТам няма ніякіх клінічных доказаў і нават даследаванняў на жывёл, каб пацвердзіць любыя сцвярджэнні, якія робяцца ў дачыненні да прэпарата.\nГэта павінна прымусіць вас падумаць двойчы пра даследаванні гэтага злучэння. Магчыма, вы павінны праверыць розныя злучэнні, такія як Ostarine і Ligandrol. У іх ёсць шмат дадатковай інфармацыі і даследаванняў.\nКажуць, што YK11 можа быць таксічным для печані. Гіпатэтычна кажучы, гэта можа паўплываць на рост валасоў, галасавой шнур, здароўе прастаты і іншыя важныя органы ў арганізме.\nYK-11 цыкла і вопыт Зваротная сувязь ад рэальных карыстальнікаў\nThevis, М., Пайпер, Т., Диб J., Lagojda, А., Кюне Д., Packschies, Л., ... & Чанцер, В. (2017). Мас-спектраметрычнае характарыстыка селектыўныя мадулятары андрогенных рэцэптараў (SARM) YK-11 для легіравання мэтаў кіравання. Rapid Communications ў мас-спектраметрыі, 31(14), 1175-1183.\nКанно Ю., Ад, Р., Someya, К., Кусакабэ, Т., Като, К., & Иноуайте, Y. (2013). Селектыўныя мадулятары андрогенных рэцэптараў, YK11, рэгулюе миогенную дыферэнцыявання миобластов C2C12 па фоллистатину экспрэсіі. Біялагічныя і фармацэўтычны веснік, 36(9), 1460-1465.\nПайпер, Т., Диб J., Putz, М., Fusshöller Г., Поп, В., Lagojda, А., ... & Thevis, М. (2018). Даследавання метабалізму ў натуральных умовах у SARM Y1K11: Ідэнтыфікацыя і характарыстыка метабалітаў, патэнцыйна прыдатных для допінг-кантролю. Тэставанне і аналіз на наркотыкі, 10(11-12), 1646-1656.\nСыравіна Ibutamoren мезилат (MK677) парашок (159752-10-0)\nПарашок Ibutamoren Mesylate (MK677), таксама вядомы як MK677, MK-677, MK-0667 і L-163,191, …… ..\nЁмістасць: 1249kg / месяц\nСыравіну S-23 парашок (1010396-29-8)\nПарашок S-23 - гэта перорально біялагічна даступны, нестероідны селектыўны модулятор рэцэптараў андрогенов (SARM), які, як было даказана, павялічваецца худы ...... ..\nЁмістасць: 1360kg / месяц


Фота Юрыя Іванова. Сигов Игорь Алексеевич\n«Я не збіраюся спыняцца!»\nНапэўна, ніводны з айчынных артыстаў не мае столькі інфармацыйных нагод для сустрэчы з журналістамі, як акцёр Рэспубліканскага тэатра беларускай драматургіі Ігар СІГОЎ. Сёння Ігар Аляксеевіч у тэатры працуе над новай роляй у п’есе Алены Паповай «Сонечка»; літаральна на мінулым тыдні на Першым канале адбылася прэм’ера серыяла «Замах» Аляксандра Яфрэмава з удзелам акцёра... Нельга абысці ўвагай і дакументальнамастацкі праект «Гарады... Героі...» на АНТ, дзе Ігар Сігоў задзейнічаны як вядучы. А яшчэ немагчыма забыцца на славутую паездку беларускага акцёра на цырымонію «Оскар», куды ён быў запрошаны як выканаўца галоўнай ролі ў стужцы ірландскага рэжысёра Хуаніты Уілсан «Дзверы». Між іншым, на гэтым тыдні стужка кінапрэміі была прадстаўлена беларускай публіцы на сцэне роднага тэатра Сігова.\nГэты праект не забуду!\n- Ігар Аляксеевіч, журналісты маюць рацыю, патрабуючы сёння вашай увагі: вы цяпер - адна з самых медыйных персон. Прыемна, што вашу працу можна ўбачыць і ў тэатры, і ў кіно, і на тэлебачанні...\n- Так. Сёння я нават займеў магчымасць адпачываць, змяняючы розныя накірункі працы. Да прыкладу, вельмі цікавы і напружаны працэс здымак у мяне цяпер на праекце «Гарады... Героі» тэлеканала АНТ. Я пабываў у такіх славутых подзвігам сваіх жыхароў месцах, як Санкт-Пецярбург, Керч, Адэса, Севастопаль, Мурманск, Валгаград, Тула... - усяго ў трынаццаці гарадах-героях. У кожнага - свая гісторыя мужнасці, подзвіг абаронцаў, які не можа не ўразіць, пакінуць абыякавым. Здымкі, падкрэслю, адбываюцца на месцах! Ды прыкладу, прыязджаем у Мурманск, а там - мінус 12. Здымаем на ўзбярэжжы: страшэнны вецер, холад! І, адпаведна сваёй ролі, я мушу адчуць на сабе ўсе цяжкасці, якія выпалі на долю абаронцаў горада... На наступны дзень вяртаюся ў Мінск. І - на рэпетыцыю ў тэатр. А тут ужо зусім іншы клімат. Затым - рушу на поўдзень, пасля - зноў дадому. Так і атрымлівалася адпачываць: ад тэатра - на здымках праграмы, і наадварот.\n- Калі меркаваць па першых фільмах праекта, «Гарады... Героі» мусіць стаць адным з самых рэйтынгавых дакументальных цыклаў...\n- Спадзяюся. Але тое, што стваральнікі праекта зрабілі своеасаблівае вынаходніцтва ў канструкцыі фільмаў, - гэта сапраўды так. Мяркуйце самі. У праекце спалучаюцца розныя стылі: дакументалістыка, тэлевізійная пастаноўка, мастацкае кіно, тэлевізійная графіка. Ды і мне дасталася няпростая роля - гэткага выпрабавальніка-экстрэмала. Даводзіцца і знаходзіцца ў акопах, і будаваць снежныя сховішчы, і плаваць у вадзе, і падпальваць розныя прадметы, і лазіць па катакомбах... Усё гэта хоць і складана часам, але вельмі захапляльна. Ды і галоўнае: у аснове цыкла - неверагодныя гісторыі абароны гарадоў, якія застаюцца ў душы і сэрцы. Калі даведваешся, як людзі змагаліся, трымалі бой, як выжывалі ў тых жа катакомбах, шахтах, што дзеля гэтага выкарыстоўвалі, - гэтыя факты кранаюць неверагодна.\n- Вы адразу пагадзіліся на ўдзел у праекце?\n- Так. Але рэжысёру праекта Іллі Баранаву і здымачнай групе ў цэлым прыходзіцца нялёгка, бо ім даводзіцца весці шмат перамоў, спалучаць графікі мой і Уладзіміра Гасцюхіна, які ў праекце выступае ў якасці вядучага-апавядальніка, атрымліваць дазволы на здымкі на шэрагу ваенных аб'ектаў... Здавалася б, усё проста, але скаардынаваць намаганні ўсіх удзельнікаў праекта разам, пазбегнуць недарэчнасцей - гэта вельмі складаная і адказная праца. Я з вялікай цікавасцю прымаю ўдзел у праекце і мяркую, што гэтыя здымкі дакладна не забуду!\nАдчуваў, што мы - аднадумцы\n- Ігар, літаральна ўчора ў вашым тэатры адбыўся грамадскі паказ стужкі «Дзверы» ірландскага рэжысёра Хуаніты Уілсан, дзе вы сыгралі адну з галоўных роляў. Карціна прынесла вам заслужаную славу і паездку на цырымонію «Оскар». Разумею, што вы бачылі фільм неаднойчы, але ці памятаеце вашы ўражанні ад першага прагляду?\n- Першы раз я ўбачыў карціну два гады таму. Хуаніта зманціравала стужку і прывезла яе ў Беларусь, каб паказаць невялікаму колу сяброў. Вядома, усе хваляваліся, і я ў тым ліку. А як жа - убачыць сваю працу на экране! Гэты момант для акцёра заўжды асаблівы. Што да працы Хуаніты, дык зразумеў яшчэ на здымачнай пляцоўцы: яна - прафесійны і адметны мастак. Узровень стужкі толькі запэўніў мяне ў маіх адчуваннях.\n- Гэта прытым, што «Дзверы» былі дэбютам рэжысёра?\n- Тое, што гэта быў яе першы фільм, абсалютна не адчувалася. Уілсан ведала, што хацела сказаць, якую гісторыю распавесці людзям - на эмацыйным узроўні, на духоўным, на падсвядомым, - і таму, мабыць, усё ў яе і атрымалася. Нават у працы з акцёрамі яна была гранічна канкрэтнай у сваіх патрабаваннях. У маім выпадку, мы спачатку доўга размаўлялі, каб адчуць адно аднаго, знайсці творчае паразуменне. А потым ужо разумеліся без слоў. Да прыкладу, яна глядзіць у пэўны момант у манітор, і я бачу: нешта яе засмучае. «Што не так?» - пытаюся. Яна ў адказ паціскае плячыма. «Добра, давай паспрабуем па-іншаму», - кажу. І спрабую сыграць інакш. Вось так, на нейкай «птушынай мове», на невербальным узроўні і дамагаліся вынікаў. І гэта было абсалютна натуральна: бо я адчуваў - што мы аднадумцы. Трэба адзначыць, што ўся каманда Хуаніты была вельмі прафесійнай. Асабліва адзначу аператара, які прымаў удзел у здымках фільма Мэла Гібсана «Храбрае сэрца». Ягоны ўнёсак у стужку быў вельмі істотны.\n- Як, дадам, і праца акцёраў...\n- Так. Добра сыгралі і Джульета Казакевіч-Герынг, выпускніца нашай Беларускай дзяржаўнай акадэміі мастацтваў, якая цяпер працуе ў маскоўскім тэатры «Школа сучаснай п'есы», і Ліля - маленькая кіяўлянка, што праяўляла пад час здымак проста цуды гераізму. Самае цікавае, што ў Галівудзе фільм дэманстраваўся на рускай мове з англійскімі субцітрамі. Хуаніта сказала, што тыя эмоцыі, якія нараджаюцца ў нас, тое, як мы гаворым, наша маўленне - усё складаецца ў адзінае цэлае. І калі змяніць штосьці ў створаным - гэта ўжо не будзе праўдай.\n«Оскар» паказаў мне, што ўсё магчыма\n- Якія асноўныя ўрокі вы атрымалі пад час здымак карціны?\n- Нягледзячы на тое, што «Оскар» стужка не атрымала, лічу: той вынік, якога каманда дасягнула сваёй працай, - цудоўны. Трапіць з 500 прэтэндэнтаў у пяцёрку лепшых - гэта сапраўды пачэсна. Акрамя намінацыі на згаданую прэмію, «Дзверы» заваявалі ўзнагароды і прыцягнулі ўвагу публікі на шматлікіх еўрапейскіх кінафестывалях: у Ірландыі, Шатландыі, Італіі, Польшчы... Хуаніта, па сутнасці, зрабіла вельмі простую, але геніяльную рэч: яна - ірландскі рэжысёр, мы - беларускія, расійскія і ўкраінскія акцёры, а ў выніку нарадзілася гісторыя, якая кранае кожнага жыхара планеты. Галоўны ўрок, які я вынес, - гэта годнае стаўленне да сваёй працы. Калі мы працавалі над фільмам - усё і ўсе знаходзіліся на сваіх месцах, і кожны ведаў, чым ён мусіць займацца. Здымкі карціны адбываліся толькі шэсць дзён, але гэта былі тыя шэсць дзён, калі ніводная хвіліна не была згублена. Ішлі здымкі адной сцэны - у гэты ж час дэкаратары ціхенька рыхтавалі іншую пляцоўку...\n- Ёсць такая прыкмета, якую распавёў аніматар Аляксандр Пятроў, оскараўскі лаўрэат: кажуць, што калі дакрануцца да «Оскара» - то прыйдзе поспех. Вам пакуль дакрануцца да яго не ўдалося, але, магчыма, ён вам штосьці «паабяцаў»?\n- Галоўнае, што ён мне паведаміў: усе галівудскія акцёры - такія ж людзі, як і мы. Толькі размаўляюць па-англійску. Мне ўдалося сустрэцца ў неафіцыйнай абстаноўцы з Сандрай Балак, Мэрыл Стрып, Квенцінам Таранціна, Кіану Рыўзам... І зблізку адкрываецца простая ісціна: яны маюць тыя ж самыя паўсядзённыя праблемы, што і мы. Яшчэ «Оскар» зрабіў для мяне вельмі важную рэч: ён паказаў, што ўсё магчыма. Здаецца, працуеш днямі і начамі, год за годам, а тут раптам штосьці адбываецца - і здзяйсняецца твая запаветная мара. Гэта вельмі важна. Пасля цырымоніі я вярнуўся дадому з жаданнем працаваць больш аддана, з верай, што ўсё можна зрабіць яшчэ лепш, толькі трэба быць больш патрабавальным да сябе. «Оскар» стаў для мяне той прызмай, што дазволіла ўбачыць свет па-іншаму.\n- Таму цяпер у вас столькі праектаў?\n- І я не збіраюся спыняцца. Сёння ў тэатры ідуць рэпетыцыі п'есы «Сонечка» Алены Паповай, якую яна напісала па матывах твора Фёдара Дастаеўскага «Злачынства і пакаранне». У спектаклі я іграю Свідрыгайлава. Прэм'ера пастаноўкі чакаецца ў ліпені. Спрабуюся таксама ў шматлікіх кінапраектах. У цэлым, у мяне з'явіўся імпэт да працы, і я жадаю, каб гэты настрой не пакідаў мяне. Бо ёсць яшчэ куды расці!\n«Культура», № 20 (940) от 15 мая 2010 г.


Windows 10 пастаўляецца з узроўнем функцый налады, якога мы не бачылі ў многіх іншых версіях аперацыйнай сістэмы. Нешта зусім новае для гэтай ітэрацыі Windows - гэта набор налад, эксклюзіўных для Сметніцы.\nУ АС Windows 8 кошык - гэта тое, што ён ёсць - кантэйнер для вашых выдаленых файлаў. У Windows 10 мы можам унесці змены ў Сметніцу, каб прымусіць яе паводзіць сябе некалькімі новымі і карыснымі спосабамі.\nДля многіх мы ведаем толькі перыядычную ачыстку Сметніцы, каб яна не займала каштоўнае месца на дыску.Аднак у вас ёсць магчымасць змяніць максімальны памер кошыка, усталяваць кошык аўтаматычна самаачышчацца праз некалькі дзён альбо абыйсці кошык цалкам, каб проста назаўсёды выдаліць усе выкінутыя файлы.\nУ гэтым артыкуле мы раскажам, як зрабіць кожнае з гэтых трох дзеянняў на любой машыне Windows 10.\nЯк змяніць максімальны памер кошыка\nУ кошыку па змаўчанні ёсць месца для захоўвання каля 5% ад агульнага памеру дыска. Маючы гэта на ўвазе, выкажам здагадку, што вы прызначылі 500 ГБ месца для вашага тома.Для гэтага тома Корзіна пачне аўтаматычна назаўсёды выдаляць вашы самыя старыя файлы, калі будзе выкарыстана крыху больш за 25 ГБ яго прасторы.\nДля пераважнай большасці карыстальнікаў 5% - гэта больш чым дастаткова месца ў кошыку. Аднак вы можаце апынуцца ў сярэдзіне сеансу чысткі, выкліканага OCD, дзе вы хочаце быць вельмі асцярожнымі, каб усё, што вы выдаляеце, не знікала назаўсёды. У гэтым выпадку вы можаце разгледзець пытанне аб змене максімальнага памеру кошыка.\nКаб зрабіць гэта, проста пстрыкніце правай кнопкай мышы на абразку Сметніца на працоўным стале.Калі ў вас няма значка на працоўным стале, знайдзіце ў Windows "значкі працоўнага стала" і націсніце опцыю "Тэмы і звязаныя налады". У гэтым акне пракруціце ўніз да «Налады значкоў працоўнага стала».\nТут вы зможаце аднавіць значок на працоўным стале.\nАкно "Уласцівасці" Вашага кошыка дазволіць усталяваць максімальны памер для кожнага тома.\nВыбраўшы опцыю радыё «Нестандартны памер», вы можаце ўвесці максімальны памер у мегабайтах, да якога Кошык можа павялічыцца да таго, як файлы пачнуць пастаянна працаваць выдаліць.\nЯк абыйсці Сметніцу і назаўсёды выдаліць файлы\nКалі Сметніца бескарысная ў Вашым працоўным працэсе, Вы можаце ўсталяваць дзеянне па змаўчанні для выдалення файлаў, каб цалкам абыходзіць Сметніцу і выдаліць канчаткова.\nВы можаце зрабіць гэта ў тым самым меню "Уласцівасці", калі пстрыкнуць правай кнопкай мышы значок "Кашы".\nВыбраўшы опцыю «Не перамяшчаць файлы ў Сметніцу. Выдаляйце файлы адразу пасля выдалення ". варыянт радыё, Windows зробіць менавіта гэта.\nЯк прымусіць выдаляць файлы з кошыка праз некалькі дзён\nАдна з функцый Скрынкі для смецця Windows 10, ад якой можа выйграць кожны, - гэта ачыстка Windows пасля сябе.Гэтая функцыя ўбудавана ў сістэму Sense Storage Windows 10, якая дапамагае карыстальнікам у аўтаматызаванай ачыстцы дыскаў. Гэта параўнальна з уласным рашэннем Windows для чагосьці накшталт CCleaner (чаго мы больш не можам рэкамендаваць).\nКаб пачаць выкарыстоўваць Sense Storage, каб вызваліць месца вашага кошыка праз некалькі дзён, націсніце клавішы Windows + I, каб адкрыць Налады Windows. Адтуль націсніце Сістэма. У гэтым акне націсніце на сховішча ў меню злева. Тады вы павінны апынуцца ў акне, якое выглядае так:\nТут націсніце "Змяніць спосаб аўтаматычнага вызвалення месца".\nУ гэтым акне вы ўбачыце выпадальнае акно, якое належыць наладзе "Выдаліць файлы з маёй сметніцы, калі яны былі там больш". Даступныя наступныя варыянты: Ніколі 1 дзень 14 дзён 30 дзён 60 дзён\nПры выбары аднаго з гэтых варыянтаў выпадальнае акно захавае гэта змяненне ў наладах Sense Storage. Гэта змяненне будзе прымяняцца з зваротнай сілай, таму, калі ў вас ёсць файлы, якія знаходзіліся ў вашай кашы на працягу 80 дзён, і вы выбралі Sense Storage, каб выдаліць іх праз 60 дзён, яны будуць выдалены пасля прымянення гэтага змены.\nУ той час як падтрымліваць здаровую кошык проста як некалькі клікаў, удзячна, што Windows 10 прапанаваў карыстальнікам налады, якія дапамагаюць аўтаматызаваць і лепш кантраляваць, як паводзіць сябе адна з самых доўгіх і важных частак аперацыйнай сістэмы . Гэтыя тры простыя налады варта праверыць і зоймуць у вас толькі некалькі секунд!\nКалі вы хочаце даведацца больш пра спосабы ачысткі машыны Windows 10, абавязкова прачытайце наш артыкул пра запуск ачысткі дыска ў Windows 10.


У сацыяльных сетках мы праводзім вельмі шмат часу. Там мы можам мець зносіны, перадаваць якія-небудзь файлы, слухаць музыку, глядзець фільмы. Якая самая папулярная сацыяльная сетка на сёння? Вядома ж, гэта сайт "Укантакце". Ён мае даступны і зразумелы для ўсіх інтэрфейс і ўвесь час папаўняецца новымі абнаўленнямі. Функцыянальнасць сайта даволі шырокая: можна заблакаваць непажаданых асоб, падзяліць сяброў па катэгорыях, здзяйсняць відэазванкі і гэтак далей. У карыстачоў сацыяльнай сеткі ўвесь час узнікаюць пытанні па карыстанню сайтам, адзін з іх: "Як выдаліць усе запісы са сцяны" ВК "?» У дадзеным артыкуле мы падрабязна распавядзем аб гэтым.\nШто такое сцяна?\nСцяна на сайце "Укантакце" - гэта тое месца, дзе вы і наведвальнікі вашай старонкі могуць пакідаць запісы, малюнкі, малюнкі, каментаваць выказванні адзін аднаго і многае іншае. Знаходзіцца яна на галоўнай старонцы і больш за ўсё кідаецца ў вочы. З развіццём сайта функцыянальнасць сцены, як і шматлікіх складнікаў "Укантакце", расла. Любы карыстальнік можа на сцяне намаляваць што-небудзь (сэрвіс нагадвае ўсім вядомую праграму "Paint"), выкласці дакументы, адправіць музыку, відэа, падзяліцца спасылкай. Але вось адна маленькая оговорочкой: вядома, не любы чалавек валодае такімі правамі. У наладах прыватнасці вашага акаўнта вы можаце самастойна пазначыць, каму будзе даступны прагляд сцены, а каму вы дазволіце ўносіць на сцяну якую-небудзь інфармацыю.\nЗапісы на сцяне\nКолькасць запісаў на сцяне зусім не абмежавана. Аднак вы ў любы момант можаце выдаліць непатрэбныя вам або састарэлыя. Як выдаліць усе запісы са сцяны "ВК"? Усё вельмі проста:\nЗаходзім на галоўную старонку сайта.\nЗнаходзім сцяну. Для таго каб вырабіць выдаленне запісаў са сцяны "ВК", нам неабходна навесці курсор мышкі на правы верхні кут надпісы і націснуць крыжык ( «X»).\nГатова! Запіс выдаленая. Калі раптам вы выдалілі не тую запіс або перадумалі, то вы можаце націснуць на інфармацыю, якая з'явілася радок 'Аднавіць'.\nНа жаль, на бягучы момант па правілах сайта выдаліць усе паведамленні са сцяны адразу нельга, прыйдзецца «знішчаць» іх па адной. Зручна гэта ці наадварот, сказаць складана. Адміністрацыя сайта аргументуе гэта тым, што калі старонка будзе ўзламаная, то зламысніку будзе складана выдаліць усе запісы і выкарыстоўваць рахунак на сваіх мэтах. Калі вам важна выдаліць ўсю сцяну, то гэта прыйдзецца рабіць паэтапна.\nСхаваць сцяну ад непажаданых наведвальнікаў вельмі проста:\nЗаходзім у частку «Мае налады».\nУ гарызантальным меню выбіраем «Агульная».\nЗнаходзім «Настройкі сцены». Тут вы можаце адключыць каментаванне запісаў і зрабіць даступнымі для прагляду толькі свае нататкі. Паведамленні іншых карыстальнікаў будзеце бачыць толькі вы.\nУ дадзеным артыкуле мы распавялі пра тое, як выдаліць усе запісы са сцяны "вКонтакте" і выканаць яе наладу. Самі паведамленні выдаляць прыйдзецца толькі па адным. Магчыма, пазней адміністрацыя сайта пойдзе на саступкі карыстальнікам і пытання аб тым, як выдаліць усе запісы са сцяны "ВК", больш не паўстане.\nЕдзем у Реутов. славутасці горада\nЦвярская вобласць: славутасці Асташкаве


Дзеці, якія пражываюць у раёне фукусімы, прызнаныя самымі тоўстымі грамадзянамі японіі\nГалоўная ➠ Людзі ➠ Дзеці, якія пражываюць у раёне фукусімы, прызнаныя самымі тоўстымі грамадзянамі японіі\nАпублікавана 10.12.2012 20:16\nПа словах навуковых работнікаў з Японіі, вынікі праведзеных эксперыментаў паказваюць, што большасць хлопчыкаў і дзяўчынак, якія пакутуюць залішняй вагой, жывуць у раёне вядомай атамнай электрастанцыі, размешчанай у горадзе Фукусіме.\nГрупа спецыялістаў таксама выявіла, што індэкс масы цела гэтых дзяцей імкліва павялічыўся пасля таго, як у 2011 годзе адбылося трагічнае падзея, якая ўзрушыла ўвесь свет. Вядучыя даследчыкі мяркуюць, што аварыя справакавала празьмерную пасіўнасць хлопчыкаў і дзяўчынак. Многія людзі сталі надаваць больш часу кампутара, а актыўны лад жыцця «сышоў на другі план».\nЯк заяўляюць медыкі, сярэдняя колькасць ежы, спажыванай японцам, вырасла ў некалькі разоў. Такая тэндэнцыя прывяла да развіцця атлусцення. Пры гэтым, вынікі эксперыментаў паказваюць, што ў большасці выпадкаў, дзеці, якія маюць залішняя вага, пражываюць у паўночнай часткі дзяржавы. Кліматычныя ўмовы гэтай зоны характарызуюцца наяўнасцю снегападаў, таму дзіця часцей застаецца дома, чым гуляе на вуліцы.\nАднак, нягледзячы на гэтак песімістычныя працэсы, урачы фіксуюць памяншэнне колькасці дзяцей, якія пакутуюць лішнімі тлушчавымі адкладамі.\nПрыгажосць асобы не ўплывае на ступень даверу людзей адзін да аднаго\nАдзінота прымушае людзей ёсць больш\nПеравагу пэўнага алкаголю абумоўлена генамі\nЭксперты распавялі, якія бактэрыі чакаюць людзей у метро


2019.08.17 22:28\tВІДЭА\nУ Беларусі працуюць над праектам закону аб правілах утрымання катоў і сабак.\n2019.08.17 21:45\tВІДЭА\n2019.08.17 21:33\tВІДЭА\nЛідары камуністаў Генадзій Зюганаў і Павел Грудзінін заклікалі дапусціць да выбараў незарэгістраваных кандыдатаў ды выпусціць з ізалятараў усіх фігурантаў гэтак званае справы аб масавых закалотах\n2019.08.17 19:18\tАбноўлена\nУвечары суботы завяршыўся 24-гадзінны дабрачынны забег «24 РАЗАМ» у дапамогу дзецям з аўтызмам. Узяць удзел у ім мог кожны. У праекце ўзялі ўдзел зоркі спорту…\nПрацаўнікі прадпрыемства ў размове «Tut.by» кажуць, што лепш далі б грашыма.\nРаніцай 17 жніўня ў Бялыніцкім раёне Магілёўскай вобласці падчас пераезду паміж вёскамі загарэўся камбайн вытворчасці «Гомсельмашу» 2008-га года выпуску.\nПеравышэння ўтрымання радыеактыўных рэчываў у лекараў, якія дапамагалі пацярпелым у выбуху на сакрэтным вайсковым аб’екце ў паселішчы Нёнакса, не выяўлена. Пра гэта заявілі ў Міністэрстве…\n2019.08.17 13:35\tАбноўлена\nТэлеграм-канал прэс-сакратаркі МУС паведамляе, што днём 17 жніўня адбыўся налёт на ювелірную краму ў цэнтры Менску: злачынцы звязалі прадаўцоў і выкралі каштоўнасці.\nМіністарка па справах міжнароднага дыялогу Польшчы Анна Шміт-Радзевіч знаходзіцца з візітам у Беларусі. Тэма візіту – праблемы польскай меншасці ў краіне, у тым ліку пытанне…\n2019.08.17 12:55\tВІДЭА\nПа факту пажару ў адэскім гатэлі «Токіа-Стар» паліцыя распачала крымінальную справу паводле ч.2 арт. 270 «парушэнне патрабаванняў пажарнай бяспекі». Пра гэта паведамляецца на сайце МУС…\nУ аднаго з лекараў Архангельскага абласнога шпіталю, што дапамагаў пацярпелым у выбуху на сакрэтным вайсковым аб’екце ў паселішчы Нёнакса, знайшлі ў арганізме радыеактыўны нуклід цэзій-137.…\nПрацаўнікі Дэпартамента аховы ў Берасці затрымалі 18-гадовага хлопца, які сякерай граміў гіпермаркет. Пра гэта паведамляе тэлеграм-канал прэс-сакратаркі МУС.\nБеларускі бок разлічвае да канца 2019 года атрымаць кампенсацыю асноўных стратаў за брудную расейскую нафту ці прынамсі канчаткова падлічыць гэтыя страты. Пра гэта заявіў у…\nУ ноч на 17 жніўня адбыўся пажар у гатэлі «Токіа Стар» у Адэсе. У выніку здарэння загінулі 8 чалавек, яшчэ 10 атрымалі раненні. Пра гэта…\n2019.08.16 21:51\tВІДЭА\nДва паверхі Палацу мастацтва аддалі творцам, маладзейшым за 31 год. Побач з жывапісам, скульптураю, графікай і сучасны жанр – генератыўнае мастацтва, то бок карціны, створаныя…\n2019.08.16 21:40\tВІДЭА\nПарк імя Горкага ці Замкавы сквер? Вуліца Ленінская ці Вялікая Садовая? У Магілёве неаднойчы намагаліся вярнуць гарадскім аб'ектам старыя назвы, і такія прапановы ўхваляла тапанімічная…\n24-гадзінны дабрачынны марафон «24 РАЗАМ» у дапамогу дзецям з аўтызмам пройдзе 16-17 жніўня. Прыняць удзел у ім мог кожны жыхар Беларусі. Праект падтрымліваюць зоркі спорту…\n2019.08.16 21:37\tВІДЭА\nШтогод першы званок гучыць больш як для сотні тысяч вучняў. Летась сярод іх не набралася і дзесяці адсоткаў тых, хто атрымлівае адукацыю па-беларуску. Найгоршая сітуацыя…\n2019.08.16 21:33\tВІДЭА\nПра будову жылога комплексу і рэкрэацыйнай зоны, якія вядуцца з парушэннямі заканадаўства ля заказніка Лебядзіны, мы распавядалі летась. Цяпер жа ўлады абвесцілі пра грамадскае абмеркаванне…\n2019.08.16 21:30\tВІДЭА\nПабудавалі дамы ў крэдыт, каб жыць у ціхім і экалагічным месцы, а неўзабаве даведаліся: пад вокнамі, ля дзіцячых пляцовак, паўстане завод металаканструкцыяў. Бо так вырашылі…\n2019.08.16 21:25\tВІДЭА\nСавет Міністраў Беларусі зацвердзіў санітарна-эпідэміялагічныя патрабаванні для школаў і дзіцячых садкоў. Новаўвядзенні будуць датычаць фактычны ўсяго: як правільна карміць дзяцей, як абсталёўваць прыбіральні ды пясочніцы,…\n2019.08.16 20:32\tВІДЭА\n2019.08.16 20:30\tВІДЭА\nКаб вельмі жадаць адгуляцца з 0:5, трэба рабіць гэта з першых хвілінаў. І ўзяць суперніка адным, а лепей двума мячамі бліц-крыгам. Мяркуючы па ўсім, салігорскі…\nУ Афрыцы піраты захапілі судна з расейскімі і ўкраінскімі маракамі на борце\nЛя берагоў афрыканскай краіны Камерун 17 маракоў патрапілі ў палон. Сярод палонных, як мінімум, адзін украінец, піша «Украінская праўда».\nУ пракуратуры лічаць, што справу галоўнага інжынера МЗКТ Андрэя Галавача трэба разгледзець у судзе паўторна. Сёння ў Менскім гарадскім судзе была пададзеная апеляцыйная скарга супраць…\n2019.08.16 16:29\tФота + Відэа\nМітынгі, пікеты і шэсці – «Белсат» вядзе стрым з Масквы\nМэрыя Масквы адмовіла апазіцыі ў правядзенні пікета і шэсця 17 жніўня. Аднак заяўнікі гатовыя выйсці на недазволеныя акцыі. «Белсат» будзе весці стрым з месца падзеяў…\nПілотам, якія пасадзілі самалёт у кукурузным полі, далі званне Герояў Расеі\nЯны выратавалі жыцці больш за 230 чалавек, калі здолелі пасадзіць Airbus 321 проста ў полі.\nМужчына пасварыўся з моладдзю і параніў аднаго з хлопцаў нажом, а калі нападніка хацелі затрымаць, ён паспрабаваў напасці на інспектара ДАІ. Пра гэта паведамляе прэс-служба…\nДа просто один отморозок из идеологического сектора засел в исполкоме и гонит эту туфту про "старшее поколение"... А это поколение даже не имеет представления о том, что происходит.\nГлавное не старые, главное молодежь, за их счёт живём\nЦікава, што маецца пад гістарычнымі назвамі? Вялікая Садовая (каляніяльны абсурд у эўрапейскім горадзе) Суворава, тут без камэнтароў. А маладое пакаленьне дагэтуль Ратушную плошчу мянуе Саветамі, а Плошча Леніна ня стала ў лексіконе Сянным пляцам. Я ня чуў, каб моладзь пешаходніцу называла Ветранай. А Камсамольскі сквэр Шклоўскім Базарам, ці Першайскую Дняпроўскім праспэктам. Таму старое пакаленьне варта пакінуць у спакоі...\nЯ уважаю старших.Но я не хочу чтобы что-то мне напоминало о СССР.Я в нем родился и жил.Но не хочу ходить по улице ленина,Маркса, душегуба Дзержинского и прочих.Кто-то просто отчаянно цепляется за советское прошлое.Пока они не сгинут,будут улицы имени кровопийц и душегубов.


У Полацку зьбіраюць грошы, каб усталяваць крыж у Курапатах\n26 верасень 2016, 19:38\nКрыж у памяць ахвяр сталінізму ў Бельчыцах пад Полацкам\nПра збор сродкаў у «Фэйсбуку» паведаміў сябар Кансэрватыўна-хрысьціянскай партыі БНФ Мікола Шарах.\n«Ініцыятыва паходзіла ад супольнасьці „Курапаты“ — каб там усталяваць крыжы ад розных гарадоў. І ператварыць Курапаты ў мэмарыял для ўсёй Беларусі. Бо, верагодна, і з Полацку там нехта ляжыць расстраляны, ня толькі зь Менску. Напэўна, апроч Курапатаў, у нас і месца такога сымбалічнага больш няма, дзе б былі пахаваныя ахвяры сталінізму з усяе Беларусі», — кажа Шарах.\nДа гэтай справы было вырашана далучыць і жыхароў Наваполацку — гораду, які не зазнаў сталінскіх рэпрэсіяў у сілу сваёй маладосьці, але найбліжэйшага да Полацку. Мясцовыя сябры КХП БНФ, якія ўзяліся зьбіраць сродкі на крыж, усё ж вырашылі вырабіць яго ў Менску. Бо ён павінен быць вялікі, ня менш як 6 мэтраў вышынёй, і транспартаваць крыж такога памеру з Полацку, нават разабраны, досыць складана. Таксама пастанавілі, што крыж павінен быць драўляны — няхай не такі даўгавечны, як жалезны, затое прасьцей будзе ўсталёўваць.\nУсе дэталі гэтага працэсу Мікола Шарах ведае з уласнага досьведу. Зь ягоным удзелам у Полацку і ваколіцах ужо ўсталявалі чатыры крыжы.\n3 лістапада 1990 г. у памяць пра ахвяраў сталінізму ўсталявалі першы крыж у Бельчыцах\nМікола Шарах выступае на мітынгу 3 лістапада 1990 году (фота з архіву Васіля Падасетнікава)\nПершы крыж, таксама ў памяць расстраляных у сталінскія часы нявінных ахвяраў, зьявіўся 3 лістапада 1990 году каля могілак у прыгараднай вёсцы Бельчыцы.\n«Гэта былі зусім іншыя часы, у СССР ішла перабудова, тэма сталінскага генацыду шырока і публічна абмяркоўвалася. І мясцовыя ўлады, калі мы з Васілём Падасетнікавым падалі заяўку ад імя Полацкай Рады БНФ на шэсьце з крыжам, яе задаволілі. Праўда, толькі часткова: мы вырашылі несьці крыж ад плошчы Свабоды, дзе калісьці была турма НКУС, аднак гарвыканкам дазволіў шэсьце толькі ад малаказаводу да бельчыцкіх могілак».\nМітынг тады правялі калі цяперашняй музычнай школы. Раней там была турма. Пасьля рушылі калёнай у паўсотні чалавек.\n«Паперадзе несьлі крыж, ён быў драўляны, але цяжкі, і было вырашана несьці яго папераменна. Аднак наваполацкі „фронтавец“ Васіль Храмцоў, цяпер ужо нябожчык, тады катэгарычна адмовіўся ад зьмены: сказаў, што панясе са свайго боку гэты крыж усю дарогу... Так і пранёс», — згадвае падзеі больш як 25-гадовай даўнасьці Мікола Шарах.\nНясуць крыж. Са стужкай на галаве — Васіль Храмцоў (фота з архіву Ўладзімера Губскага)\nУдзельнікі шэсьця (фота з архіву Ўладзімера Губскага)\nПад наглядам міліцыі (фота з архіву Ўладзімера Губскага)\nЯшчэ чалавек 200–300 чакалі калёну ў Бельчыцах. Раённыя ўлады паспрыялі ініцыятыве БНФ: узгаднілі прапанаваны праект, напярэдадні па загадзе райвыканкаму было прывезена 4 машыны жвіру. Да таго ж праклалі асфальтаваную дарожку да мэмарыяльнага месца — рэшткі яе відаць яшчэ й дагэтуль. Крыж на ўскрайку могілак асьвяцілі сьвятар Полацкай праваслаўнай япархіі й рыма-каталіцкі сьвятар зь Мёраў, ксёндз Уладас Пятрайціс.\nМалебен каля крыжа (фота з архіву Ўладзімера Губскага)\nА вось за шэсьце па цэнтры Полацку спадару Шараху давялося потым адказаць у судзе. Судовы працэс быў маўклівы, а вынікам стала адміністрацыйнае папярэджаньне, успамінае актывіст:\n«Падчас шэсьця нас суправаджалі міліцыянты, і быў сярод іх намесьнік начальніка міліцыі. Калі прыйшлі ў Бельчыцы, я нават спытаўся: ці ёсьць да нас нейкія прэтэнзіі? Сказалі, што не, няма. Ажно неўзабаве да мяне дадому завітала міліцыя. Кажуць: „Вас трэба тэрмінова даставіць у суд“. У судзе я сказаў, што не разумею па-расейску і хачу, каб судзьдзя размаўляў са мной па-беларуску. Той замест гэтага замоўк увогуле, не сказаў больш ані слова. Аказалася, што на нас напісалі скаргу тагачасныя сябры КПСС, і міліцыя была вымушана распачаць справу. Я яшчэ спытаўся: „Што ж вы робіце? Вы ж павінны закону служыць, а ня ўладам“. А міліцыянт мне адказвае: „Вось будзеце вы ўладай, дык мы й вам будзем служыць“».\nКрыж у Бельчыцах ратавалі ад вандалаў мясцовыя жыхары\nНа адкрыцьці мэмарыяльнага крыжа карэнныя жыхары Бельчыцаў дзяліліся ўспамінамі. Расказвалі, што ў лесе за могілкамі і адбываліся расстрэлы. Там быў раней суцэльны лес, а потым частку яго зьнішчылі — калі пракладалі шашу з Полацку на Менск. Яна, выходзіць, ляжыць на чалавечых костках...\nТут адбываліся сталінскія расстрэлы. За сьпіной спадара Шараха — шаша Полацак — Менск\nПершы крыж, пранесены праз увесь Полацак, празь некалькі год зламалі вандалы. Прыкруціць зламанае дротам спрабавалі мясцовыя жыхары. Актывісты ж паставілі за ім новы крыж, таксама драўляны — замовілі яго цесьлярам, якія працавалі на адной з бліжэйшых фэрмаў.\nДва крыжы (фота з архіву Міхася Баўтовіча)\nАле праз колькі часу ўсё ж пастанавілі, што крыж павінен быць больш трывалы — жалезны.\n«Дэмакратычныя актывісты супольна набылі жалезныя трубы, і крыж зрабіў зваршчык, які тады працаваў у касьцёле. Здаецца, задарма зрабіў, нават грошы за працу ня ўзяў. Крыж быў зроблены паводле прапорцыяў крыжа Эўфрасіньні Полацкай, толькі ў маштабе 1 да 10. Над зямлёй ягоная вышыня 5 мэтраў 20 сантымэтраў, а яшчэ паўтара мэтра — пад зямлёй. Працы было шмат: спачатку капалі яму, залівалі ў яе бэтон. У яго спачатку ставілі жалезную трубу большага дыямэтру, а потым ужо ў яе ўстаўлялі крыж. Было гэта 18 траўня 1998 году, мне якраз у той дзень споўнілася 40 гадоў», — кажа Мікола Шарах.\nСамадзейны мэмарыял вядомы ў Полацку. Апрача шыльды са словамі «Ахвярам генацыду ад нашчадкаў, ня страціўшых памяць», умацаванай у падножжы крыжа, нехта ўмацаваў сваю, «сямейную» — зь імем расстралянага ў 1937-м сваяка.\nШыльда ў падножжы крыжа\nДа крыжоў у Бельчыцах актывісты і вернікі грэка-каталіцкай канфэсіі прыходзяць штогод па некалькі разоў — на Дзяды, на Радаўніцу, на Тройцу, якую на Полаччыне адзначаюць нават больш масава, чым іншыя памінальныя сьвяты. Тут прыбіраюць, ладзяць малебны, а міліцыя так і ня ведае, што зрабіць з гэтай завядзёнкай. З аднаго боку, выходзіць нібыта несанкцыянаваная масавая акцыя, а з другога — хто ж просіць дазволу, каб схадзіць на могілкі ды памаліцца ля крыжа...\nДакладна такі самы крыж сустракае пілігрымаў у вёсцы Струньне.\nЖалобнае месца каля могілак\nКрыж у Бельчыцах мае свайго «брата» ў вёсцы Струньне. Зроблены акурат па тых самых мерках, жалезны крыж зьявіўся тут у канцы верасьня 1997 году. Ён усталяваны там, дзе некалькі стагодзьдзяў месьцілася рэзыдэнцыя ўніяцкіх мітрапалітаў. Ці прыблізна там — бо ў мінулую вайну ў часткова зруйнаваных будынках колішняй рэзыдэнцыі былі склады боепрыпасаў, і потым некалькі разоў здараліся няшчасныя выпадкі — на снарадах і мінах падрываліся людзі. Таму крыж паставілі ўзбоч дарогі, якая вядзе зь Віцебску на Полацак, на пагорку над ручаём, у які ператварылася рэчка Струнка.\nПамятны крыж на месцы рэзыдэнцыі ўніяцкіх мітрапалітаў\nРэзыдэнцыя месьцілася на пагорку справа, займаючы вялікую тэрыторыю\nПа гэтай дарозе штогод ходзяць удзельнікі традыцыйнай пілігрымкі ў памяць пяцёх манахаў-базыльянаў, забітых 11 ліпеня 1705 году расейскім царом Пятром І у полацкім Сафійскім саборы. Пілігрымка пачынаецца ад памятнага шасьціканцовага крыжа на Ўсьпенскай горцы ў Віцебску, дзе быў забіты Язафат Кунцэвіч. А ў апошні дзень пілігрымы праходзяць празь вёску Струньне. Тут ля памятнага крыжа служаць паніхіду за спачылых мітрапалітаў, біскупаў, сьвятароў і вернікаў.\nТрадыцыя шанаваць продкаў — падстава для кансалідацыі беларусаў\nПолацкія грэка-каталікі пасадзілі некалькі дрэўцаў, каб паабапал дарогі да крыжа зь цягам часу ўтварылася алейка. Мікола Шарах, таксама грэка-каталік, упэўнены, што менавіта традыцыя шанаваць памяць продкаў здольная абʼяднаць усіх беларусаў:\n«Некалі ў Полацку было шматлікае і моцнае прадстаўніцтва Беларускага Народнага Фронту. Але раскалоўся Фронт, цяпер дзеляцца на часткі партыі, рухі, грамадзкія ўтварэньні... Але толькі разам мы мацнейшыя, і я перакананы, што ў грамадзтве павінен быць абʼяднаўчы пачатак — тое, што ў нас ёсьць агульнага. Беларуская традыцыя шанаваньня продкаў — унікальная, вельмі зьмястоўная, і менавіта яна можа стацца абʼяднаўчай ідэяй, каштоўнай для ўсіх і кожнага».\nМенавіта таму спадар Шарах абвясьціў збор сродкаў на крыж у Курапатах, каб усталяваць яго ад імя жыхароў Полацку і Наваполацку. Ён кажа, што грошай, па вялікім рахунку, трэба няшмат. Усяго каля чатырох мільёнаў «старымі», калі не лічыць транспартаваньня крыжа і дробных выдаткаў на працу. Але самае галоўнае — каб кожны, хто захоча, змог спрычыніцца да агульнай справы: ці грашыма, ці падтрымкай.\nКонкурс па мэмарыялізацыі Курапатаў: «Менш рамантыкі і больш крывавай рэальнасьці»\nНа месцы сталінскіх расстрэлаў пад Віцебскам зьявіліся новыя крыжы\nЧым інвэстараў вабяць нябожчыкі? Гісторыкі папярэджваюць пра небясьпеку для сталічных Залатагорскіх могілак


Корреспондент «Р» стала одним из первых пассажиров нового рейса «Белавиа» в Кишинев\nМаршруты высокага палёту\nОпубликовано: 01.11.2018 08:30:02\nУсяго паўтары гадзіны — і вы з Мінска прылятаеце ў Кішынёў. У аўторак «Белавія» выканала першы рэгулярны рэйс па гэтым маршруце. Адным з яго пасажыраў стала і карэспандэнт «Р».\nКарта палётаў "Белавія" будзе пашырацца і надалей.\nНа першы прамы рэйс з Мінска ў Кішынёў у зале чакання аэрапорта сабралася ні многа ні мала 64 пасажыры, з якіх 24 — транзітныя. Ігар Чаргінец, намеснік генеральнага дырэктара па маркетынгу і знешнеэканамічнай дзейнасці ААТ «Авіякампанія «Белавія», лічыць, такая загрузка рэйса — гэта добры вынік для пачатку:\n— Мы будзем выконваць 5 рэйсаў на тыдзень, але, магчыма, у будучыні павялічым іх частату да штодзённых. Мяркуем, што рэйс Мінск — Кішынёў — Мінск стане рэнтабельным, прыбытковым для авіякампаніі. Таксама «Белавія» разлічвае на рост ліку транзітных пасажыраў з адкрыццём гэтага маршруту.\nВылет у Кішынёў давялося крыху пачакаць — яго затрымалі па прычыне непагадзі. На шчасце, ненадоўга: праз паўтары гадзіны туман над сталіцай Малдовы рассейваецца, і нас запрашаюць на борт Embraer-195, у якім прадугледжана 107 крэслаў для пасажыраў. Дарэчы, першапачаткова меркавалася, што рэйс выканае Embraer-175, разлічаны на пералёт 64 пасажыраў эканом-класа і 12 — бізнес-класа, але колькасць жадаючых вылецець у Кішынёў прымусіла замяніць самалёт на больш умяшчальны. Час у дарозе за размовамі ляціць хутчэй: распытваю суседзяў у самалёце, ці даўно чакалі адкрыцця прамога рэйса.\n— Раней, каб дабрацца ў Кішынёў з Мінска, трэба было патраціць, як мінімум, 6—7 гадзін! Я ўжо не кажу пра цягнік, які ідзе 26 гадзін. Як толькі даведаўся пра тое, што «Белавія» адкрывае такі рэйс, купіў білет. Еду наведаць сваіх родных. Выдатна, што зараз ёсць такая магчымасць, — дзеліцца Аляксандр, які нарадзіўся ў Малдове, але ўжо больш за 20 гадоў жыве ў Мінску.\nУсяго паўтары гадзіны — і вы ў Кішынёве.\nКішынёў сустракае цёпла: 14 градусаў вышэй за нуль і прыемны лёгкі ветрык. Журналістам выпала магчымасць пагутарыць і з прэм’ер-міністрам Малдовы. Павел Філіп разам з 92 пасажырамі накіроўваецца з урадавай дэлегацыяй на зваротным рэйсе ў Мінск, каб прыняць удзел у Мюнхенскай канферэнцыі па бяспецы. Стаць адным з першых пасажыраў новага рэйса — гэта вялікі гонар, кажа ён:\n— Адносіны паміж Беларуссю і Малдовай заснаваны на дружбе, даверы і ўзаемнай павазе. Адкрыццё рэйса стане дадатковым інструментам для развіцця нашага супрацоўніцтва. Да таго ж гэта выдатны прыклад таго, як двухбаковыя адносіны паміж дзвюма дзяржавамі ператвараюцца ў канкрэтныя дзеянні.\nТаксама Павел Філіп анансаваў: тысячны пасажыр, які прыляціць у Кішынёў з Мінска, будзе прыняты ўрадам Малдовы і атрымае магчымасць наведаць адно з вінаробных прадпрыемстваў краіны.\nРэйс выконвае борт Embraer-195, у якім прадугледжана 107 крэслаў для пасажыраў.\nВылеты з Мінска ў сталіцу Малдовы будуць ажыццяўляцца ў 13.00 па аўторках, чацвяргах і нядзелях, у 8.00 — па панядзелках і пятніцах. З Кішынёва самалёты будуць вылятаць у 14.05 па аўторках, чацвяргах і нядзелях і ў 9.05 — па панядзелках і пятніцах, а прыбываць у Нацыянальны аэрапорт «Мінск» у 16.30 і 11.30 адпаведна. Кошт палёту ў адзін бок — ад 83 еўра, ад 153 еўра — туды-назад.\nДарэчы, «Белавія» працягне пашыраць карту сваіх палётаў: так, 17 снежня адкрываецца новы рэгулярны рэйс па маршруце Мінск — Варонеж — Мінск.\n— У наступным годзе пастараемся адкрыць рэйс у Мюнхен, а таксама, магчыма, у Талін і Мурманск, — падзяліўся планамі генеральны дырэктар авіякампаніі «Белавія» Анатоль Гусараў.\nНа прэс-канферэнцыі, прымеркаванай да Дня работнікаў грамадзянскай авіяцыі, дырэктар Дэпартамента па авіяцыі Мінтранса Арцём Сікорскі паведаміў, што ў Нацыянальным аэрапорце «Мінск» рэалізаваны ўнікальны праект па будаўніцтве другой узлётна-пасадачнай паласы. Яна ўжо не мае абмежаванняў па ўзлёце-пасадцы цяжкіх паветраных суднаў: «Перад намі стаіць задача па выкананні даручэння кіраўніка дзяржавы аб штогадовым павелічэнні пасажырапатоку на 15 і больш працэнтаў. Для рэалізацыі гэтага неабходна зніжэнне коштаў на авіябілеты, пашырэнне геаграфіі палётаў, паляпшэнне сэрвісу для спажыўцоў. У апошнія два-тры гады адбываецца пастаяннае зніжэнне коштаў на авіябілеты. Ключавы фактар — высокая канкурэнцыя». Карэспандэнт Выдавецкага дома «Беларусь сегодня» ў гэтай сувязі задаў пытанне аб магчымасці ўкаранення бюджэтных перавозак па аналогіі з лоўкостамі, калі, напрыклад, магчымы пералёт без багажу. Спецыяліст адзначыў, што для ўвядзення безбагажнага тарыфу неабходна ўнесці змены ў Паветраны кодэкс, а гэта працэдура патрабуе даволі шмат часу: «Мы прыкладаем усе намаганні, каб яе паскорыць. Разлічваем, што ў бліжэйшы час такая паслуга будзе ўкаранёна. Будзем спрабаваць за паўгода ўвесці такі тарыф».\nГендырэктар авіякампаніі «Белавія» Анатоль Гусараў паведаміў журналістам пра папаўненне авіяпарку: «У гэтым годзе мы набылі тры новыя самалёты Embraer. Кошт праекта — звыш 90 мільёнаў долараў. На наступныя два гады ў нас ёсць пэўныя планы па істотным абнаўленнi флоту авіякампаніі. У 2019 годзе ў лізінг набудзем чатыры самалёты Embraer і два самалёты новага пакалення Boeing-737 MAX 8. У 2020 годзе будзем набываць чатыры самалёты Boeing-737 MAX 8 і яшчэ адзін ад Embraer. Такім чынам мы абновім практычна палову флоту авіякампаніі».


08:58 31.10.2019 (абноўлена 09:13 31.10.2019)\nАдчувальна пацяплее ў рэспубліцы ўжо ў нядзелю: на пачатку наступнага тыдня пасля абеду паветра зноў будзе прагравацца да +9 .. + 15°С.\nМІНСК, 31 кас - Sputnik. Пацяпленне прыйдзе ў Беларусь на пачатку наступнага тыдня, пра гэта сведчаць дадзеныя рэспубліканскага гідраметцэнтра.\nУ краіну прыйшла халодная восень: пачаліся начныя замаразкі, а мінулай ноччу ў розных гарадах Беларусі нават прайшоў снег.\n"31 кастрычніка (у чацвер) тэрыторыя Беларусі ў асноўным будзе знаходзіцца пад уплывам вобласці павышанага атмасфернага ціску, раніцай і ўдзень у паўночна-заходніх рэгіёнах краіны ўмовы надвор'я будзе вызначаць малаактыўны франтальны раздзел", - паведамілі сіноптыкі.\nУ гэты дзень будзе воблачна з праясненнямі, а раніцай і ўдзень на паўночным захадзе краіны чакаюцца кароткачасовыя дажджы і мокры снег, могуць згусціцца туманы, утворыцца слабы галалёд. Уначы будзе -5 .. + 1°С (пры праясненнях да -7°С), удзень пацяплее да 0 .. + 7°С.\nУ пятніцу, 1 лістапада, надвор'е ў рэспубліцы абумовяць малаактыўныя франтальныя раздзелы, якія змяшчаюцца з акваторыі Балтыйскага мора, так што чакаецца воблачнае з праясненнямі надвор'е, зноў з аналагічнымі кароткачасовымі ападкамі, якія выпадуць месцамі па краіне. Ноччу пахаладае да -5 .. + 2°С (і да -7°С пры праясненнях), днём будзе крыху цяплей, чым напярэдадні: да +2 .. + 8°С.\nУ суботу, 2 лістапада, яшчэ крыху пацяплее, ападкаў пераважна не чакаецца, затое ў некаторых раёнах парывы ветру ў дзённыя гадзіны будуць дасягаць 15-18 метраў у секунду. Ноччу паветра астыне да -3 .. + 2°С, днём прагрэецца да +3 .. + 10°С.\nАдчувальна пацяплее ў рэспубліцы ўжо ў апошні дзень гэтага тыдня, 3 лістапада. У ноч на нядзелю амаль па ўсёй краіне, а днём у асноўным на ўсходзе будуць ісці кароткачасовыя дажджы. Захаваецца моцны вецер парывамі да 15-18 метраў у секунду.\nУ начны час тэмпература паветра будзе знаходзіцца ў межах 0 .. + 5°С. Пасля абеду пацяплее ў сярэднім да +6 .. + 12°С (а на паўднёвым захадзе нават да +13 .. + 15°С).\nПа папярэдніх прагнозах Белгідрамета, аналагічныя тэмпературныя паказчыкі чакаюцца і на пачатку будучага працоўнага тыдня. Так, у панядзелак і аўторак, 4-5 лістапада, ноччу будзе не халадней +5 .. + 12°С, а ў дзённыя гадзіны будзе цяплець у сярэднім па Беларусі да +9 .. + 15°С. Кароткачасовыя дажджы ў гэтыя дні могуць ісці толькі месцамі па рэспубліцы.