Валянсьен (футбольны клюб) — Вікіпэдыя\nВалянсьен (футбольны клюб)\n«Валянсьен» (па-француску: Valenciennes FC) — францускі футбольны клюб, які месьціцца ў горадзе Валянсьен, на поўначы краіны. Клюб быў заснаваны ў 1913 годзе й у цяперашні час выступае ў Лізе 2, другім дывізіёне францускага футболу. Свае хатнія матчы «Валянсьен» праводзіць на стадыёне «Стад дзю Эно», які разьмешчаны ў межах гораду.\nСтад дзю Эно\nУмяшчальнасьць: 25 172\n«Валянсьен» першапачаткова меў назоў Union Sportive de Valenciennes Anzin (USVA), які праіснаваў 80 гадоў, пасьля чаго клюб атрымаў сваю цяперашнюю назву. «Валянсьен» рэгулярна выступае то ў Лізе 1, то ў Лізе 2, аднак чэмпіянат Францыі гэтак ніколі не скарыўся клюбу. Акрамя таго «Валянсьен» выступаў у Нацыянальным чэмпіянаце й, нават, у аматарскім чэмпіянаце Францыі, які апошнім разам быў выйграны клюбам у 1998 годзе. У 1951 годзе клюб першы й апошні раз даўшоў да фіналу Кубка Францыі.\nЗ 2004 па 2011 гады «Валянсьен» знаходзіўся пад старшынствам Фрэнсіса Дэкур’е, былым палітыкам, які служыў у якасьці чальца Эўрапейскага парлямэнту ў рамках сацыял-дэмакратычнай партыі ў 1994—1999 гадох, а потым ад Зьвяза францускай дэмакратыі ў 1999—2004 гадох. У 2011 годзе Дэкур’е пакінуў пасаду, якую заняў Жан-Раймон Легран.\n«Валянсьен» быў заснаваны ў 1913 годзе групай маладых людзей. У сувязі з абмежаванымі фінансавымі рэсурсамі клюбу й ягоным фармаваньнем напачатку Першай сусьветнай вайны, «Валянсьен» шукаў кансалідацыю паміж мясцовымі клюбамі гораду. Зьліцьцё было завершана ў 1916 годзе, а клюб атрымаў назву Union Sportive de Valenciennes Anzin (USVA). Пасьля зьліцьця новы клюб правёў наступныя пятнаццаць гадоў гуляўчы ў мясцовым чэмпіянаце. У ліпені 1930 году Нацыянальны савет Фэдэрацыі футбола Францыі прагаласаваў у падтрымку прафэсіяналізму ў францускім футболе. «Валянсьен», пад кіраўніцтвам прэзыдэнта Ле Мітуа, дасягнуў прафэсіянальнага статусу ў 1933 годзе, пасьл ячаго атрымаў права выступу ў другім дывізіёне.\nПершы сэзон другога дывізіёну «Валянсьен» скончыў на сёмым месцы ў сваёй групе. На наступны сэзон, калі дзьве групы лігі былі аб’аднаныя ў адну, клюб заняў другое месца й прасунуўся ў выніку ў першы дывізіён. На працягу гэтага пэрыяду, клюб асабліва абапіраўся на замежным гульцоў, як то ангельцаў Пітэра Гібсана й Джорджа О’Даўда й гульцоў нямецкага паходжаньня Эдуара Вагі й Ігнацы Кавальчыка. У першы сэзон выступа ў вышэйшай лізе «Валянсьен» заняў 15 месца й зноўку патрапіў у другі дывізіён. Клюб скончыў чэмпіянат з роўный колькасьцю пунктаў з клюбам «Рэд Стар Парыж», аднак з-за меншай колькасьці перамогаў і розьніцы мячоў «Валянсьен» вылецеў у ніжэйшую лігу. Пасьля вылету клюб зьмяніў прэзыдэнта, новую пасаду заняў Цюрбо. У клюб быў закліканы гулец нацыянальнай зборнай Францыі Эрнэст Лібэраці, што й прынесла посьпех клюбу, то бок «Валянсьен» зноўку прасунуўся ў вышэйшую лігу ў 1937 годзе. Тым ня менш, на наступны сэзон клюб зноўку вылецеў зь лігі, заняўшы ў сэзоне 1937—1938 гадоў апошні радок турнірнай табліцы. З-за пачатку Другой сусьветнай вайны, «Валянсьен» вярнуўся да аматарскага статусу й правёў тры сэзоны ў ваенных аматарскіх лігах.\n^ "Nungesser II inauguré avec l'Ajax d'Amsterdam". Le Parisien\n^ "Francis DECOURRIÈRE"(недаступная спасылка). European Parliament.\nВалянсьен (футбольны клюб) — сховішча мультымэдыйных матэрыялаў\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Валянсьен_(футбольны_клюб)&oldid=2247764»\nАпошняе рэдагаваньне ў 22:34 25 жніўня 2021\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 25 жніўня 2021 году ў 22:34.


Паняцце адміністрацыйнай адказнасці ў Расіі мае на ўвазе (у адпаведнасці з прававымі нормамі) гатоўнасць і абавязак асобы зведаць фізічныя, маральныя і матэрыяльныя пазбаўлення, якія ажыццяўляюцца дзяржаўнай уладай. Заканадаўчай асновай пры гэтым з'яўляецца Канстытуцыя РФ, заканадаўства аб адпаведных правапарушэннях, якое ўключае ў сябе законы суб'ектаў РФ, а таксама КаАП РФ.\nРазам з агульнымі адміністрацыйная адказнасць валодае і асаблівымі рысамі.\nДа агульных рысах адносяць:\nПрамую сувязь з госпринуждением.\nПадставай для наступу адказнасці з'яўляецца здзяйсненне дзеянні супрацьпраўнага характару.\nНаяўнасць адмоўных наступстваў для правапарушальніка.\nСпалучэнне ажыццяўлення дзяржаўнага прымусу з маральным асуджэннем асобы, вінаватай у злачынстве.\nВарта адзначыць, што менавіта адміністрацыйная адказнасць надыходзіць пры здзяйсненні адміністрацыйнага правапарушэння. Разглядаць адпаведныя справы ўпаўнаважаны дастаткова шырокае кола суб'ектаў.\nАдміністрацыйнае заканадаўства рэгламентуе віды адказнасці. Прымяненне мер, як правіла, не цягне за сабой звальненьне з працы або судзімасці.\nУпаўнаважаныя разглядаць справы суб'екты вызначаюць адміністрацыйную адказнасць па адносінах да асоб, якiя не падначаленым ім. Асноўнай мэтай якая выносіцца меры пакарання з'яўляецца прафілактыка правапарушэнняў.\nАдміністрацыйная адказнасць падзяляецца на некалькі відаў. Сярод іх варта адзначыць такія, як:\n- выплатнае адабранне прадмета правапарушэння ці прылады яго здзяйснення;\n- выправаджэнне за межы расійскай дзяржавы асобы, які не мае грамадзянства, або замежнага грамадзяніна.\nСуб'ектамі правапрымянення (упаўнаважаныя да прыцягнення) могуць з'яўляцца прадстаўнікі ўлады судовай (суддзі), службовыя асобы органаў дзяржкіравання. Адміністрацыйная адказнасць можа распаўсюджвацца як на фізічных, так і на юрыдычных асоб. Прыцягнутыя могуць быць асобы за здзейсненыя правапарушэнні ў сувязі са службовым становішчам або дзейнасцю. Адміністрацыйная адказнасць службовых асоб часта усталёўваецца таксама асобамі службовымі. У дадзеным выпадку неабходна адзначыць некаторыя асаблівасці. Адміністрацыйная адказнасць (у адрозненне, напрыклад, ад дысцыплінарнай) усталёўваецца за злачынствы, наступствы якіх распаўсюджваюцца за межы внутрислужебных адносін. Пры гэтым суб'ектамі правапрымянення могуць быць службовыя асобы, з якімі правапарушальнікі не знаходзяцца ў службовым падначаленні.\nАдміністрацыйнае правапарушэнне прадстаўлена проціпраўным, вінаватым дзеяннем або бяздзейнасцю юрыдычнай або фiзiчнай асобы.\nУ працэсе вывучэння (аналізу) розных злачынстваў, як правіла, ужываецца вызначэнне "склад злачынства". Склад правапарушэння ўяўляе сабой сукупнасць (комплекс) юрыдычных прыкмет. Менавіта гэтыя прыкметы характарызуюць той ці іншы деликт (правіну, правапарушэнне). Да асноўных кампанентаў складу злачынства адносяць аб'ектыўную бок, аб'ект, суб'ектыўную бок, суб'ект.\nАб'ектам адміністрацыйнага правапарушэння з'яўляецца тое, на што пасягаюць (адносіны, якія рэгулююцца нормамі розных прававых галін і ахоўваюцца заканадаўствам).\nУсе злачынствы можна аб'яднаць у пэўныя групы, кожная з якіх мае свой асноўны прадмет (аб'ект) замаху. Па такім прыкмеце фармулююцца кіраўніка ў частцы Кодэкса аб адміністрацыйных злачынствах (напрыклад, правапарушэнні ў галіне здароўя, транспарту, інфармацыі і сувязі і іншых сферах).\nНесапраўднасць дагавора: падставы, практыка\nПублічны сэрвітуту - гэта што такое? парадак ўстанаўлення\nТрэція асобы ў грамадзянскім працэсе\n135-ФЗ: закон "Аб дабрачыннай дзейнасці"\nІнфармацыя для турыста: як зрабіць замежны пашпарт дзіцяці\nТрэція асобы ў арбітражным працэсе, іх правы і абавязкі\nСтруктура і абарачальнасць абаротных сродкаў\nНекалькі спосабаў зрабіць вараненне ў хатніх умовах\nКомплексныя праекты "разумных" дамоў: тэхналогія, апісанне, задачы\nДзе знаходзіцца "Сібірская Венецыя"?\n"Витасан" (крэм): водгукі, інструкцыя па ўжыванні\nПрогения - гэта што такое? Прогения: прычыны, лячэнне\nКарысныя выкапні Алтайскага краю: назвы, фота\nКартэс Хаакін. Жыццё ў стылі фламенко


7 танных шампуняў без сульфату, якія карысныя для вашых валасоў\nТам так шмат ілжывай рэкламы, што цяжка знайсці шампунь, які сапраўды сульфат. Знайсьці недарагі яшчэ цяжэй.\nВам больш не прыйдзецца марнаваць гадзіны на пошукі недарагога сульфату шампуня, бо ў гэтым артыкуле пералічаныя ўсе. Гэтыя шампуні не ўтрымліваюць лаўрэата сульфат натрыю альбо яго блізкіх сваякоў (напрыклад, натрый С14-16, сульфонат натрыю або лаўрылсульфацетат натрыю). Гэтыя шампуні таксама лёгка на кашальку.\nRenpure Organics аргановое алей раскошны шампунь прыроднага шампуня з натуральнымі варотамі прыроды не мацярынскі шлях да вырошчвання доўгіх і моцных шампуняў для валасоў Крым прыроднага вільгаці і бляску шампунь з аргановым алеем Nexxus Color Assure Shampoo Retention Shampoo L'Oréal Paris EverCreme Ачышчальны бальзам Jubrey Organsert Шампунь для аднаўлення травы\n1. Шампунь Renpure Organics Argan Oil\nСярэдняя цана: 10 долараў за 16 фунтаў унцый.\nНе ўтрымлівае рэзкіх сульфатаў, фарбавальнікаў і парабенаў, гэты шампунь бяспечны для афарбаваных валасоў або пашкоджаных цяплом валасоў. Лепш за ўсё падыходзіць кандыцыянер, які сілкуе валасы і пакідае іх увлажненной і не заблытанай.\nКалі ў вас сухія валасы і вы шукаеце танны шампунь без сульфату, вы не будзеце расчараваны гэтым.\nВельмі недарагі глютен, не змяшчае хларыду натрыю Выдатна падыходзіць для кучаравых валасоў Соль, фарбавальнік і без парабена Сульфат не пакідае валасы чыстымі, але не расчышчанымі Добра для валасоў, апрацаваных колерам.\nПах моцны. Гэта шампунь, які не змяшчае сульфат, таму ён, як правіла, не мые і моцна трымаецца на валасах, як гель. Каб нанесці пэўную пену, пераканайцеся, што вашыя валасы цалкам вільготныя, перш чым нанесці гэты шампунь. Можа пакінуць тлустыя валасы тлустымі\n2. Шампунь для ачышчэння Nature's Gate Herbal штодня\nСярэдняя цана: 7 долараў за 18 фунтаў унцый.\nГэты шампунь, багаты экстрактам шалвеі, лаванды і размарына, мякка чысціць валасы, забяспечваючы ім харчаванне і вільгаць, якія яму патрэбныя.\nБез сульфату, парабена і фталатаў, ён выдатна падыходзіць для афарбаваных пашкоджаных валасоў і для тых, хто спрабуе абмежаваць колькасць таксінаў у сродках асабістай гігіены.\nNature's Gate Herbal Daily Cleansing Shampoo рэкламуецца як штодзённы шампунь, але не варта штодня мыць валасы ім. Штодзённае мыццё наносіць шкоду валасам, якімі б мяккімі былі шампуні. Паспрабуйце падоўжыць працягласць паміж мыццямі. Вы павінны мыць галаву толькі тады, калі яны выглядаюць бруднымі і заўсёды старайцеся выкарыстоўваць халодную ваду.\nАдпаведны кандыцыянер добра, але калі вашы валасы больш на сухім баку, часта карыстайцеся добрым глыбокім кандыцыянерам.\nАчышчае валасы без празмернага высушвання і ўцяжвання Падаўжае працягласць паміж мыццём Вельмі нядорага падыходзіць для звычайных і тоўстых валасоў Пяшчотны шампунь, які не пазбаўляе фарбы для валасоў, без сульфатаў, парабенов, фталатаў, бутыленгліколя і штучных фарбаў. Лёгка даступны ў крамах харчавання і аптэках Сілікон бясплатна і насычана добрымі інгрэдыентамі, каб сілкаваць скуру галавы і валасы добра, добра ачышчае, добра чысціць і пакідае валасы бліскучымі і чыстымі\nПерасільны пах - калі вы асабліва адчувальныя да моцных духаў, гэта не самы падыходны для вас прадукт. Некаторыя з інгрэдыентаў могуць выбухнуць алергічнай рэакцыяй. Гэта не вельмі ўвільгатняе, таму не забывайце добра сачыць за валасамі\n3. Не ваш шампунь для вырошчвання доўгіх і моцных валасоў\nСярэдняя цана: $ 8,13 за 8 унцый.\nБез рэзкіх хімічных рэчываў, гэта шампунь без сульфатаў. Больш падыходзіць для валасоў, нармальных да тлустых. Але калі вашы валасы сухія, прапусціце адпаведны кандыцыянер і скарыстайцеся добрым ўвільгатняе кандыцыянерам.\nШампунь пастаўляецца ў перавернутую мілую ўпакоўку, якая зручная для падарожжаў. Трубка мае адкідную крышку, якая закрываецца пстрычкай, эфектыўна прадухіляючы ўцечку вырабы. Пах трускаўкі адчуваецца нябесным у душы і затрымліваецца ў валасах.\nШампунь не для мацярынства для вырошчвання доўгіх і моцных валасоў - не цудоўнае лекі для ночы для валасоў, якія не растуць і не перапрацоўваюцца, але дапамогуць вам, і як звычайны шампунь, ён дастаткова эфектыўны. Яна ачысціць вашы валасы, надасць прыемны аб'ём і шмат цудоўнага бляску.\nПрадукт без жорсткасці Лёгка знайсці ў CVS, Walgreens і Walmart. Вымывае і ачышчае вельмі добра. Прамывае чысціню Па разумных цэнах. Гэта дапамагае зрабіць валасы мацнейшымі, каб пазбегнуць паломкі без сульфату без фталата без парабена. Добры аб'ёмны шампунь\nЗацяжны пах можа быць праблемай для некаторых людзей. Шампунь не вельмі ўвільгатняе. Не забудзьцеся сачыць за добрым кандыцыянерам, а таксама карыстайцеся ім не толькі на валасах, але і на скуры галавы. Не засцерагае моцна ад завісання.\n4. Crmeme Nature Moisture & Shine Shampoo з аргановым алеем\nСярэдняя цана: $ 8,55 за 20 унцый.\nМараканскае аргановое алей славіцца сваімі пажыўнымі і ўвільгатняюць ўласцівасцямі валасамі. Менавіта таму яго часта называюць "вадкім золатам" альбо "цудадзейным алеем". Ён надзвычай багаты вітамінамі, асабліва вітамінам Е і тлустымі кіслотамі.\nГэта шампунь са 100% сульфатам. Таксама падыходзіць кандыцыянер. Выкарыстанне гэтых двух прадуктаў пакідае валасы мяккімі і бліскучымі, з кіраванымі кучарамі.\nАчышчае валасы, не здымаючы іх, пакідае валасы без заблытанасці Сульфат падыходзіць для нармальных і сухіх валасоў Далікатныя да афарбаваных валасоў. Пакідае валасы мяккімі нават перад даданнем кандыцыянера.\nМоцны мужчынскі пах Гэта густы ўвільгатняе шампунь, які не падыходзіць тоўстым валасам. Цяжка змыць\n5. Шампунь для ўтрымання жывучасці Nexxus Color Assure\nСярэдняя цана: 1 літр за 13 долараў\nПры выкарыстанні гэтага шампуня неабходна памятаць, што шампунь Nexxus Color Assure - гэта сульфатная формула, у якой для ачышчэння выкарыстоўваюцца не сульфаты, а натуральныя алею. Такім чынам, з часам пры пастаянным выкарыстанні вы можаце нарастаць гэтым шампунем. Каб выдаліць нарошчванне, вымыйце валасы добрым асвятляльным шампунем.\nNeutrogena Удакладняе шампунь лепш за ўсё падыходзіць для ўсіх тыпаў валасоў, недарагое і старанна чысціць. Але выкарыстоўвайце яго па меншай меры праз адзін месяц з дня, калі вы фарбавалі валасы, а потым толькі раз у дзесяць дзён. Нячастае выкарыстанне гэтага асвятляльнага шампуня не пашкодзіць вашаму колеру. Калі вы лічыце, што вашым валасам не патрэбны асвятляльны шампунь, пазбягайце выкарыстання.\nКаб праверыць спіс яго інгрэдыентаў, наведайце вэб-сайт вытворцы, таму што некаторыя сайты ўтрымліваюць яго стары спіс інгрэдыентаў.\nМякка ачышчае, не пазбаўляючы валасы ад вільгаці і колеру. Сульфат і без сілікону. Добры салон-шампунь без салоннага якасці для афарбаваных валасоў, багаты вітамінамі B5 і УФ-пратэктары. Захоўвае колер свежым і светлым. Дапамагае абараніць валасы ад пашкоджанняў і афарбоўкі. даўжэй, лісце валасы мацней, гушчы, менш схільныя да ломкасці\nНе адчувае шмат паху. Пах можа стаць праблемай, і гэта затрымлівае валасы. Можа стварыць назапашванне, таму вы павінны выкарыстоўваць добры асвятляльны шампунь. Тым, у каго вельмі тоўстыя валасы, можа здацца, што яны не чысцяць і не выдаляюць тлушч вельмі добра. вунь\n6. Ачышчальны бальзам L'Oréal Paris EverCreme\nСярэдняя цана: 16,9 унцый за 17 долараў\nГэта вельмі далікатны шампунь, багаты натуральнымі батанікамі і цалкам без сульфатаў. L'Oréal сцвярджае, што гэтая клапатлівая формула "за 1 крок забяспечвае асноўныя перавагі паўнавартаснага рэжыму догляду за валасамі: ачышчае, абслугоўвае, лечыць, расслабляе, змякчае і надае бляск".\nАчышчальны бальзам L'Oréal Paris EverCreme вельмі недарагі, і ён працуе для большасці тыпаў валасоў, бо ў яго ёсць убудаваны кандыцыянер, гэта таксама зэканоміць кошт куплі асобнага кандыцыянера. Цяпер вам не прыйдзецца марнаваць лішні час і грошы, каб даглядаць валасы.\nКалі вашы валасы сухія альбо пашкоджаныя альбо вы шукаеце што-небудзь досыць далікатнае, каб выкарыстоўваць яго часта, гэта можа быць выдатна для вас.\nАчышчальны бальзам L'Oreal выпускаецца ў трох тыпах: EverPure для афарбаваных валасоў, EverCurl для кучаравых валасоў і EverCreme для астатніх тыпаў валасоў.\nЛёгка даступны сульфат - лёгка даступны эканомія часу і грошай, бо гэта прадукт сілікон 6 у 1 Робіць валасы гладкімі і менш пышнымі без фарбавання. Ён не перачышчае валасы, але пакідае яго мяккімі і шаўкавістымі.\nБутэлька цяжка адкрыць, і сопла лёгка адламаецца, калі вы не будзеце ўважлівыя. Людзі з тонкімі і тоўстымі валасамі могуць выявіць, што яны абцяжарваюць валасы пасля пары, і яны адчуваюць сябе тлустымі, калі яны выкарыстоўваюцца самастойна. Выкарыстоўвайце добры асвятляльны шампунь раз у тыдзень - калі валасы афарбаваны, выкарыстоўвайце асвятляльны шампунь адзін раз у 2 тыдні. Не намыльвае шмат і цяжка вымыць. Звярніце асаблівую ўвагу, каб не выкарыстоўваць яго занадта шмат і старанна прамыць.\n7. Шампунь для аднаўлення жыцця Aubrey Organics JAY Desert Herb\nСярэдняя цана: 16 унцый за $ 19,61\nПах гэтага шампуня моцны, але добра, што ён не затрымліваецца. Вы моцна пахнеце, калі вы адкрыеце бутэльку, але калі вы наносіце шампунь на валасы ў душы, ён знікае.\nAubrey Organics JAY Desert Herb Revitalizing Shampoo - гэта натуральны шампунь, які пасля адкрыцця трэба выкарыстоўваць на працягу шасці месяцаў. Так што купляйце толькі ў тым выпадку, калі вы плануеце выкарыстоўваць яго за такі прамежак часу.\nЗмяшчае бялок кератыну, які дапамагае аднавіць пашкоджаныя валасы Робіць валасы бліскучымі і скарачае на завісае Багатыя валасамі пажыўнае алей янгу, арганічнае алей жажаба і сульфат алоэ Адзін флакон праслужыць вам даволі доўга, без глютена, 100% натуральнага і досыць араматызаваны фталат без жорсткасці Змест біяраскладаецца, пакідае валасы мяккімі з вялікай колькасцю цела\nПах трохі мужчынскі і травяністы, але ён не перасільвае і хутка вымываецца пасля мыцця валасоў. Не вельмі танна, але гэта якасны 100% натуральны шампунь. Гэта не так, як і шмат іншых марак шампуня, якія заяўляюць, што яны з'яўляюцца натуральнымі, але толькі 70% арганікі ў іх. Шампуні, багатыя кератином, могуць сушыць, таму не забудзьцеся выкарыстоўваць глыбока ўвільгатняюць кандыцыянеры. Не мые, як хімічныя аналагі. Ён робіць пену, больш пра другое мыццё, але спатрэбіцца некаторы час, каб прывыкнуць.\nАгляд механічных гадзіннікаў Corgeut 1527Догляд за валасамі для мужчын; Парады для сяброў і жонакНавучанне любіць мае кучарыЯк падфарбаваць цёмныя карані ў светлыя валасыЯк фарбаваць валасы ў чырвоны колер


12 ліпень 2020, 16:27\nМапа БССР у 1945\n«Узьнікае пытаньне: калі тая або іншая рэспубліка ўвайшла ў склад Савецкага Саюзу, але атрымала ў свой багаж велізарную колькасьць расейскіх земляў, а потым вырашыла выйсьці з складу? Але тады хай бы выходзіла хаця б з чым прыйшла і ня цягнула з сабой падарункі ад расейскага народу».\nЗ такой заявай выступіў у чэрвені Ўладзімір Пуцін. Улічваючы сумны досьвед Украіны шасьцігадовай даўніны, ня дзіўна, што ў суседніх з Расеяй краінах насьцярожыліся. Прэсаваму сакратару прэзыдэнта РФ Дзьмітрыю Пяскову нават давялося тлумачыць, што словы яго шэфа не азначаюць, што ў Расеі ёсьць тэрытарыяльныя прэтэнзіі да іншых былых савецкіх рэспублік. Пуцін «гаварыў не пра падарункі. Ён казаў пра раней дапушчаныя сыстэмныя памылкі ў Канстытуцыі, якія не прадугледжвалі цэлы шэраг сытуацый», — сьцьвярджаў Пяскоў.\nАглядальнік расейскай службы Радыё Свабода Яраслаў Шымаў прыгадаў, хто, каму і якія тэрытарыяльныя «падарункі» рабіў у СССР за ўсе гады яго існаваньня і якімі меркаваньнямі гэта дыктавалася.\nЛенін супраць Сталіна, фэдэрацыя супраць аўтаноміі\n101 год таму, у чэрвені 1919 году, у разгар грамадзянскай вайны на тэрыторыі былой Расейскай імпэрыі, Усерасейскі цэнтральны выканаўчы камітэт, намінальна найвышэйшы орган савецкай улады, прыняў пастанову «Аб аб’яднаньні савецкіх рэспублік Расеі, Латвіі, Літвы, Беларусі для барацьбы з сусьветным капіталізмам». Дакумэнт прадугледжваў абʼяднаньне вайсковых і гаспадарчых органаў гэтых рэспублік, стварэньне агульнай фінансавай, транспартнай, сацыяльна-эканамічнай сыстэмы. Трэба адзначыць, што ў той момант бальшавікі не лічылі, што іх рэвалюцыя абмяжуецца межамі былой Расейскай імпэрыі, а разьлічвалі, што яна перакінецца на іншыя краіны Эўропы і Азіі і ў канчатковым выніку стане сусьветнай. Менавіта гэта было галоўнай палітыка-ідэалягічнай мэтай паходу Чырвонай арміі ў Польшчу ў 1920 годзе.\nПадчас грамадзянскай вайны межы дзяржаўных утварэньняў, якія ствараюцца бальшавікамі і іх супернікамі, не раз мяняліся. У 1918-1922 гадах на мапе былой імпэрыі зьяўляліся, напрыклад, такія недаўгавечныя дзяржавы, як Літоўска-Беларуская ССР (ЛітБел) або Далёкаўсходняя рэспубліка — фармальна незалежная дзяржава, якая служыла буфэрам паміж Савецкай Расеяй і Японіяй. Ідэалёгія зьмешвалася ў нацыянальнай палітыцы бальшавікоў з грубым прагматызмам: з аднаго боку, урад Леніна выступаў пад лёзунгам самавызначэньня нацый, з другога — нярэдка краіў мапу ў адпаведнасьці зь бягучымі ваенна-палітычнымі патрэбамі.\nГэты падыход захоўваўся і пазьней: у 1940 годзе, пасьля савецка-фінскай («зімовай») вайны, Карэльская аўтаномія ў складзе РСФСР была ператвораная ў Карэла-Фінскую ССР. Яна праіснавала 16 гадоў і была зноў «паніжаная ў званьні» да аўтаномнай рэспублікі ў 1956-м, калі адносіны з суседняй Фінляндыяй нармалізаваліся — на знак чаго з назвы рэспублікі прыбралі слова «фінская», якое магло быць вытлумачанае суседзямі як намёк на тэрытарыяльныя прэтэнзіі.\nМаніфэстацыя камуністаў у Менску, 7 лістапада 2019\nКалі стала ясна, што сусьветнай рэвалюцыі пакуль не атрымаецца, бальшавікі заняліся ўладкаваньнем таго, што апынулася ў іх у руках у выніку грамадзянскай вайны. Паміж савецкімі рэспублікамі на пачатку 1920-х гадоў існавалі дамоўныя адносіны, але ў 1922-м бальшавіцкае кіраўніцтва вырашыла абʼяднаць гэтыя рэспублікі ў адзіную дзяржаву. Якім чынам? З гэтай нагоды сутыкнуліся думкі Леніна і Сталіна, які займаў пасаду народнага камісара ў справах нацыянальнасьцяў. Сталін высунуў праект «аўтанамізацыі»: іншыя рэспублікі павінны былі ўступіць у РСФСР на правах аўтаноміяў. Ленін быў супраць, назваўшы сталінскую прапанову «шкоднай задумай» і выступіўшы за фэдэрацыю фармальна раўнапраўных рэспублік: «Мы прызнаем сябе раўнапраўнымі з Украінскай ССР і іншымі. І разам і нароўні зь імі ўваходзім у новы саюз, новую фэдэрацыю» (зь ліста членам палітбюро ЦК РКП (б) 26 верасьня 1922 году).\nСупраць аўтарытэту правадыра рэвалюцыі не папрэш, і СССР быў створаны 30 сьнежня таго самага году ў складзе чатырох рэспублік: РСФСР, Украінскай ССР, Беларускай ССР і Закаўкаскай фэдэрацыі (ЗСФСР). У складзе апошняй апынуліся саветызаваныя годам раней Грузія, Арменія і Азэрбайджан. Аднак Сталін фактычна дамогся свайго пазьней, стварыўшы ў гады сваёй дыктатуры строга цэнтралізаваную дзяржаву, у якой аўтаномія саюзных рэспублік у дачыненьні да Масквы стала чыстай фармальнасьцю. Зь іншага боку, у РСФСР, быццам бы «галоўнай» савецкай рэспубліцы, не было некаторых дзяржаўных атрыбутаў, якія былі ў іншых саюзных рэспублік, напрыклад, уласнай кампартыі з адпаведнымі структурамі.\nУ 2016 годзе, выступаючы на форуме Агульнарасейскага народнага фронту, Уладзімір Пуцін уступіў у даўнюю спрэчку двух бальшавіцкіх правадыроў — фактычна на баку Сталіна. Ён адзначыў, што ў СССР «межы вызначаліся зусім адвольна і далёка не заўсёды абгрунтавана. Украіне, напрыклад, Данбас перадалі. Зь якой прычыны: павышэньне працэнту пралетарыяту ва Ўкраіне для таго, каб мець там вялікую сацыяльную падтрымку. Гэта жах нейкі». Хто ж каму і што перадаваў на самой справе?\nУкраіна: «падарункі» былі ўзаемнымі\nУ 1918 годзе, калі была абвешчаная незалежнасьць Украінскай Народнай Рэспублікі (УНР), у якасьці яе межаў былі заяўленыя межы некалькіх рэгіёнаў былой Расейскай імпэрыі зь перавагай украінскага насельніцтва: Кіеўскай, Валынскай, Падольскай, Херсонскай, Чарнігаўскай, Палтаўскай, Харкаўскай, Екацерынаслаўскай губэрняў і паветаў паўночнай Таўрыі. У пачатку 1919 году было абвешчана аб абʼяднаньні УНР з Заходне-Ўкраінскай Народнай Рэспублікай (ЗУНР), што азначала далучэньне да Ўкраіны шэрагу тэрыторый, якія да заканчэньня Першай сусьветнай вайны ўваходзілі ў склад Аўстра-Вугоршчыны. У тым самым 1919 годзе на Парыскай мірнай канфэрэнцыі ўкраінская дэлегацыя прадставіла мапу, на якой у склад УНР былі ўключаныя Крым, Кубань і некаторыя раёны вобласьці Войска Данскога і Слабадзкой Украіны. Гэтыя пляны не былі рэалізаваны ў сувязі з паразай прыхільнікаў украінскай незалежнасьці ў грамадзянскай вайне.\nМапа Ўкраіны, прадстаўленая ўдзельнікам Парыскай мірнай канфэрэнцыі дэлегацыяй УНР (1919)\nДзяржаўна-адміністрацыйная творчасьць бальшавікоў на ўкраінскай тэрыторыі таксама была вельмі разнастайнай. У лютым 1918 году ў частцы раёнаў левабярэжнай Украіны была абвешчаная Данецка-Крывароская савецкая рэспубліка, але вельмі хутка па распараджэньні з Масквы яе далучылі да Ўкраінскай савецкай рэспублікі — бальшавіцкай «альтэрнатывы» УНР. (Імаверна, менавіта гэты эпізод меў на ўвазе Ўладзімір Пуцін, кажучы аб «перадачы Ўкраіне Данбасу»).\nУ 1922 годзе УССР уступіла ў склад Савецкага Саюзу, прычым яе межы неаднаразова карэктаваліся. У 1919 годзе ад УССР да РСФСР былі перададзеныя 4 паўночныя раёны Чарнігаўскай губэрні. Тады ж савецкая Ўкраіна прэтэндавала на шэраг раёнаў Слабажаншчыны (цяпер у складзе Белгарадзкай і Курскай абласьцей РФ). 13 студзеня 1919 году часовы рабоча-сялянскі ўрад Украіны пастанавіў: «Улічваючы натуральную блізкасьць Белгарадзкага раёну да Харкаўскай губэрні... у адпаведнасьці з запытам Белгарадсзкага рэўкаму далучыць Белгарадзкі раён да Харкаўшчыны». Пасьля, аднак, гэтыя прэтэнзіі задаволеныя не былі. Наадварот, значная частка цяперашняй Растоўскай вобласьці з гарадамі Таганрог, Каменск і Шахты апынулася ў 1920 годзе ў складзе УССР, але празь пяць гадоў большую частку гэтых тэрыторый вярнулі РСФСР. Контуры, падобныя да цяперашніх, расейска-ўкраінская мяжа на данбаскім участку набыла толькі ў 1928 годзе.\nПрасоўваньне савецкай імпэрыі на захад у выніку пагадненьня зь Нямеччынай аб фактычным падзеле ўсходу Эўропы адбілася і на межах савецкай Украіны. Восеньню 1939 году да УССР былі далучаныя вобласьці Заходняй Украіны, якія ўваходзілі пасьля 1921 году ў склад Польшчы. У 1940 годзе ўкраінская тэрыторыя папоўнілася Паўночнай Букавінай, якую (разам зь Бесарабіяй) пад ціскам СССР саступіла Румынія, а ў 1944-м — Закарпацьце, перададзенае Савецкаму Саюзу Чэхаславаччынай. У 1954 годзе Украінскай ССР была перададзена Крымская вобласьць — паводле тагачаснага афіцыйнага вызначэньня, з прычыны «агульнасьці эканомікі, тэрытарыяльнай блізкасьці і шчыльных гаспадарчых і культурных сувязяў паміж Крымскай вобласьцю і Ўкраінскай ССР».\nБеларусь: прырашчэньні і скарачэньні\nУ 1903 годзе этнограф прафэсар Яўхім Карскі склаў «этнаграфічную карту беларускага племені» з пазначанай на ёй «мяжой беларускай вобласьці» — у яе разам з тэрыторыяй сучаснай Беларусі былі, зыходзячы з тагачаснага этнічнага складу насельніцтва, уключаныя, напрыклад, Вільня з навакольлем і значная частка цяперашніх Смаленскай і Бранскай абласьцей РФ.\nЗыходзячы з гэтай мапы, у 1918 годзе кіраўніцтва недаўгавечнай Беларускай Народнай Рэспублікі паспрабавала ўсталяваць межы нованароджанай краіны. Грамадзянская вайна ўнесла свае карэктывы, і «зборам» беларускіх тэрыторый займаліся ўжо бальшавікі, абвясьціўшы савецкую Беларусь у пачатку 1919 году. Затым яны на нейкі час абʼядналі яе зь Літвой — прынамсі на паперы, таму што рэальная абстаноўка на франтах мянялася імкліва, — і, нарэшце, аднавілі БССР, але на вельмі невялікай тэрыторыі, якая ўключала ў сябе толькі шэсьць паветаў Менскай губэрні.\n«Этнаграфічная мапа беларускага племені» праф. Я. Карскага (1903)\nУ сярэдзіне 1920-х гадоў да БССР былі далучаныя часткі Віцебскай, Смаленскай і Гомельскай губэрняў. Самым буйным тэрытарыяльным прырашчэньнем Беларусі стала далучэньне заходніх беларускіх земляў у выніку савецка-нямецкага падзелу Рэчы Паспалітай ў 1939 годзе. Тады ў склад БССР уключылі і Беластоцкую вобласьць, частку якой, аднак, пасьля Другой сусьветнай вайны вярнулі Польшчы.\nА вось Віленскі край, які беларускі нацыянальны рух лічыў «сваім», Беларусі не дастаўся. Больш за тое, у канцы 1940 году, пасьля далучэньня да СССР трох краін Балтыі, Сталін правёў карэкціроўку беларуска-літоўскай мяжы, перадаўшы ад БССР Літве шэраг раёнаў — у тым ліку курорт Друскінінкай (Друскенікі).\nМенш вядомы эпізод жніўня 1944 году, калі Крэмль плянаваў стварэньне Полацкай вобласьці, якая мелася быць уключаная ў склад РСФСР. Аўтарства ідэі прыпісваюць аднаму з паплечнікаў Сталіна — Георгію Малянкову. А яе правал — нечаканаму супраціву тагачаснага кіраўніка беларускіх камуністаў Панцеляймона Панамарэнкі. Паводле яго ўспамінаў, яму ўдалося пераканаць дыктатара не мяняць мяжу: «Сталін нахмурыўся, павісла мёртвая паўза, усе маўчалі і чакалі яго рашэньня. Нарэшце ён падняўся і сказаў: “Добра, скончым з гэтым пытаньнем. Полацкую вобласьць трэба стварыць, але ў складзе Беларусі. Народ добры, і крыўдзіць яго, сапраўды, ня варта“». Такую добразычлівасьць Сталіна сучасныя беларускія гісторыкі тлумачаць тым, што ён да таго часу ўжо вырашыў перадаць прасавецкаму ўраду Польшчы Беластоцкую вобласьць БССР. Дадатковае скарачэньне беларускай тэрыторыі, яшчэ і на карысьць Расеі, магло б выклікаць незадаволенасьць насельніцтва БССР, цалкам не патрэбнае савецкаму рэжыму ў складаны пасьляваенны пэрыяд.\nКазахстан са сталіцай у Арэнбургу\nУ пэрыяд грамадзянскай вайны на тэрыторыі сучаснага Казахстану была абвешчаная Алашская аўтаномія. Аднак, ня маючы колькі-небудзь прыкметнай вайсковай сілы, у 1920 годзе яна была зьнішчаная бальшавікамі. Яны абʼядналі большую частку казаскіх тэрыторый у рамках Кіргіскай, пазьней пераназванай у Казаскую, аўтаномнай рэспублікі. (У царскія часы казахаў называлі «кіргіз-кайсаками»). У 1936 годзе яе статус быў «падвышаны» да саюзнай рэспублікі. Першай сталіцай казаскай аўтаноміі стаў Арэнбург, толькі ў 1925 годзе сталіцу перанесьлі далей на поўдзень, у Кзыл-Арду, а Арэнбург з вобласьцю былі ўключаныя ў склад РСФСР.\nПецярбурскі палітоляг, ураджэнец Казахстану Грыгоры Голасаў іранічна заўважае ў гэтай сувязі: «З нагоды Казахстану, адкуль я родам, узьнікаюць пытаньні. З аднаго боку, амаль усю тэрыторыю Казахстану можна залічыць у традыцыйныя тэрыторыі — як-ніяк, Кацярына Вялікая ўжо была богападобнаю царыцай „кіргіз-кайсацкае арды“ (Г. Дзяржавін). Зь іншага боку, першай сталіцай Кіргіскай АССР, якая потым стала Казахстанам, быў Арэнбург, і ці ня варта з гэтай прычыны яго разглядаць як падарунак ад казаскага народу? »\nШто тычыцца астатніх цэнтральнаазіяцкіх народаў, то яны ў 1920-30-я гады перажылі працэс так званага нацыянальна-тэрытарыяльнага разьмежаваньня, у выніку якога паўсталі саюзныя рэспублікі (цяпер — незалежныя дзяржавы) у межах, блізкіх да сучасных. Але яшчэ ў 1928 годзе карта савецкай Сярэдняй Азіі выглядала наступным чынам:\nМежы саюзных і аўтаномных рэспублік СССР далёка не заўсёды адпавядалі межам пражываньня розных этнасаў. Часьцяком яны праводзіліся, зыходзячы хутчэй з палітычных, эканамічных ці адміністрацыйных інтарэсаў камуністычнага рэжыму, для якога гэтыя межы былі толькі ўнутранымі разьмежавальнымі лініямі: савецкая ўлада, натуральна, не разьлічвала на ўласнае падзеньне. У выніку на тэрыторыі СССР яшчэ да яго распаду або адразу пасьля яго ўзьнікла некалькі агмянёў міжэтнічных канфліктаў: Нагорны Карабах, Прыднястроўе, Абхазія, памежныя раёны Ўзбэкістану і Кігргізстану і г. д.\nТым ня менш пры скасаваньні дамовы аб утварэньні Савецкага Саюзу новымі незалежнымі дзяржавамі тэрытарыяльныя прэтэнзіі да суседзяў імі ў большасьці выпадкаў не прадʼяўляліся, пра «падарункі» з таго або іншага боку размова не ішла. Гэта дазволіла былому СССР пазьбегнуць найбольш крывавага сцэнару распаду — у адрозьненьне, напрыклад, ад былой Югаславіі.


15 ліпень 2019, 17:54\nМіністар замежных спраў Украіны Павел Клімкін, які пайшоў у «дыпляматычны адпачынак», у інтэрвію «Настоящему Времени» заявіў, што ў яго ёсьць падставы лічыць, што захопленыя Расеяй маракі хутка вернуцца дадому.\nПры гэтым ён зноў адзначыў, што для Ўкраіны непрымальна забраць маракоў у якасьці асуджаных.\n«Па-першае, самі нашы матросы не прызнаюць, што маглі нават тэарэтычна зьдзейсьніць нейкія злачынствы. Яны — ваеннапалонныя. Расея парушыла імунітэт нашых ваенных судоў. Расея спрабуе прадставіць усе так, быццам акупацыя — гэта факт, які павінен быць прызнаны. Але гэта прызнаецца толькі Расеяй. Але ўвесь сьвет гэтага не прызнае. Ёсьць пазыцыя ўсяго сьвету, ёсьць рашэньне Міжнароднага трыбуналу, што яны павінны быць вызваленыя неадкладна і безумоўна», — лічыць ён.\nУкраіна і Расея па-рознаму пракамэнтавалі рашэньне трыбуналу ААН пра вызваленьне маракоў\n«Існуюць палітычныя і юрыдычныя канструкцыі, якія дазваляюць Расеі іх вызваліць у любы момант. Для гэтага неабходнае толькі палітычнае рашэньне ў Маскве», — адзначае Павел Клімкін.\nНа пытаньне пра ролю Віктара Медведчука, кума Ўладзіміра Пуціна, у перамовах паміж Расеяй і Ўкраінай аб абмене і вызваленьні палонных, ён адказаў: «Медведчук пэўны час прымаў удзел у перамовах на Менскай пляцоўцы. Гэтыя перамовы былі сканцэнтраваныя толькі на акупаваным Данбасе і на нашых закладніках. У дадзеным выпадку я не хачу аналізаваць, да чаго гэта прывяло. Я б хацеў зусім іншага выніку».\nПра апошнее вызваленьне чатырох людзей, якія знаходзіліся ў так званых «ДНР» і «ЛНР», Клімкін адзначыў: «Лічу, што гэты крок быў нейкім чынам прывязаны да наступных парлямэнцкіх выбараў. Я так разумею, што ў Маскве ёсьць ідэя, каб павялічыць яго [Віктара Медведчука] уплыў як палітычнага гульца ва ўкраінскім палітычным полі. І такім чынам яму дапамаглі. Але тым ня менш хлопцы дома. І гэта вельмі добра».\nПрэзыдэнт Украіны Ўладзімір Зяленскі 1 ліпеня папрасіў прэм’ер-міністра Уладзіміра Гройсмана прыцягнуць Клімкіна да дысцыплінарнай адказнасьці. Адразу ж пасьля гэтага Клімкін заявіў, што сыходзіць «у дыпляматычны адпачынак» і на адпачынку зоймецца «стварэньнем сапраўднай каманды».\nКанфлікт паміж Зяленскім і Клімкіным зьвязаны са справай 24 украінскіх маракоў, захопленых Расеяй у Керчанскай затоцы ў лістападзе 2018 году.\nАднак замест рэальнага вызваленьня маракоў 26 чэрвеня МЗС РФ накіраваў ноты Ўкраіне і Трыбуналу па марскім праве. У іх, як заявілі ва ўкраінскім МЗС, зьмяшчалася «цынічная прапанова» суду над захопленымі маракамі. Украінскім уладам, па словах Клімкіна, прапаноўвалася даць Расеі пісьмовыя гарантыі таго, што крымінальны перасьлед маракоў на радзіме будзе працягнуты, прычым «у адпаведнасьці з расейскім заканадаўствам». І толькі на гэтых умовах маракоў маглі перадаць Украіне.\nМЗС Украіны ў ноце на адрас Расеі адхіліў гэтую прапанову і выказаў пратэст у сувязі з тым, што Крэмль так і ня выканаў рашэньне Трыбуналу па марскім праве. Гэта не спадабалася офісу Зяленскага. 27 чэрвеня прэзыдэнт Украіны публічна абурыўся, што кіраўнік МЗС, не параіўшыся зь ім, «робіць сьцьвярджэньні ад Украіны як ад краіны».


Функцыі жоўці ў страваванні\nЖоўць - гэта сакрэт пячоначных клетак гепатацытаў. Ён назапашваецца ў дробных жоўцевых пратоках, а затым паступае ў агульны пратока і праз яго - у жоўцевая бурбалка і 12-пярсцёнкі кішку. Функцыі жоўці для арганізма маюць вялікае значэнне. Адна з асноўных яе функцый - гэта ўдзел у працэсах стрававання.\nДзе назапашваецца жоўць?\nЖоўцевая бурбалка з'яўляецца назапашвальныя рэзервуарам для жоўці. У перыяд актыўнай фазы стрававання, калі са страўніка ў 12-пярсцёнкі кішку паступае часткова пераваранага ежа, туды ж вылучаецца максімальную яе колькасць. Асноўныя функцыі жоўці чалавека - гэта ўдзел у страваванні і стымуляцыя сакраторнай дзейнасці і маторыкі тонкай кішкі, што таксама забяспечвае перапрацоўку харчовага камяка.\nЖоўць, якая вылучаецца ў стрававальны тракт з жоўцевай бурбалкі, называецца сталай, а якая выдаткоўваецца непасрэдна печанню - малады, або пячоначнай.\nПрацэс жоўцеўтварэння і жоўцевылучэння\nПрацэс выпрацоўкі сакрэту гепатацытаў (холерез) адбываецца бесперапынна. У іх ажыццяўляецца фільтраванне шэрагу рэчываў з крыві ў жоўцевыя капіляры. Далей за кошт реабсорбцыю вады і мінеральных соляў адбываецца канчатковае фарміраванне складу гэтай сакраторнай вадкасці. Гэты працэс ажыццяўляецца ў жоўцевых пратоках і жоўцевай бурбалцы. Частка жоўці адразу паступае ў кішачнік, яна называецца пячоначнай, ці малады. Але асноўная яе маса запасіцца ў жоўцевай бурбалцы, куды рухаецца па жоўцевым параток. Пузырная жоўць назапашваецца, становіцца густой і канцэнтраванай. Яна больш цёмная, чым пячоначная.\nЗа суткі пячоначныя клеткі ў дарослага чалавека выпрацоўваюць каля двух літраў сакрэту. Нашча ён практычна не паступае ў кішачнік. Пасля прыёму ежы адбываецца жоўцевылучэнне (холекинез) у 12-пярсцёнкі кішку. Там жоўць выконвае функцыю стрававальную, а таксама бактерістатічныячі рэгуляторных. Т. е. Сама з'яўляецца рэгулятарам працэсу жоўцеўтварэння і жоўцевылучэння.\nТакім чынам, чым больш жоўцевых кіслот вылучаецца ў партальных крывацёк (варотную вену), тым вышэй іх канцэнтрацыя ў жоўцевай складзе і, адпаведна, менш сінтэзуецца гепатацытаў. Функцыі жоўці і падстраўнікавай соку асноўныя ў страваванні.\nАсноўным кампанентам жоўці з'яўляюцца жоўцевыя кіслоты. Большая частка (67%) - гэта холевая кіслата і хенодезоксихолевая. Астатнія кіслаты - другасныя, т. Е. Вытворныя гэтых двух кіслот: дезоксихолевая, аллохолиевая, литохолевая і урсодезоксихолевая.\nУсе жоўцевыя кіслоты знаходзяцца ў гэтым сакрэце ў выглядзе злучэнняў з таурін і гліцын. Змест вялікай колькасці іёнаў натрыю і калія надае жоўці шчолачную рэакцыю.\nАкрамя таго, у склад жоўці ўваходзяць некаторыя арганічныя рэчывы :\nБялковыя злучэнні, а менавіта імунаглабуліны А і М.\nБілірубін і биливердин (жоўцевыя пігменты).\nА таксама іёны некаторых металаў (цынку, медзі, свінцу, магнію, індыя, ртуці), вітаміны А, У, С.\nУсе пералічаныя кампаненты ўваходзяць у склад і пячоначнай, і пузырного жоўці, але ў першай іх канцэнтрацыя прыкладна ў 5 разоў ніжэй, чым у другой.\nУ асноўным яны звязаны з працай страўнікава-кішачнага гасцінца. Функцыі жоўці ў страваванні звязаны з шэрагам ферментатыўных рэакцый.\nПад яе уздзеяннем адбываецца эмульгирование тлушчаў, тым самым спрыяючы іх усмоктванню.\nЯна нейтралізуе шкоднае ўздзеянне пепсіну (асноўнага кампанента страўнікавага соку), які здольны разбурыць ферменты падстраўнікавай залозы.\nАктывізуе маторыку тонкага кішачніка.\nСтымулюе выпрацоўку слізі.\nАктывуе выпрацоўку гастроинтенстиальных гармонаў: сакраціну і холецистокинина, якія выпрацоўваюцца клеткамі тонкага кішачніка і спрыяюць рэгуляцыі сакраторнай працы падстраўнікавай залозы.\nПрадухіляе адгезію (счапленне) бактэрый і бялковых кампанентаў.\nАказвае антысептычнае дзеянне на кішачнік і прымае ўдзел у фарміраванні калавых мас.\nТакім чынам, функцыі жоўці ў страваванні пераацаніць немагчыма. Менавіта дзякуючы жоўці стрававальны працэс, пачаты ў страўніку, працягваецца і шчасна заканчваецца ў кішачніку.\nЗначэнне жоўці для чалавечага арганізма\nТакім чынам, мы высветлілі, што асноўныя функцыі жоўці звязаныя з стрававальным працэсам. Што ж адбываецца, калі па нейкіх прычынах змяняецца склад жоўці ці яна не паступае ў стрававальны тракт? Недахоп або адсутнасць яе вядзе да сур'ёзных паталогіям:\nГастроэзофагеальной рефлюксной хваробы (ГЭРБ) і інш.\nГэтая паталогія можа ўзнікаць з прычыны незбалансаванага складу жоўці. Такую жоўць называюць литогенной. Такія ўласцівасці яна можа набываць пры рэгулярных хібнасцях ў дыеце, а менавіта калі ў ежы пераважаюць жывёлы тлушчы. Функцыі жоўці печані могуць быць парушаны ў выніку эндакрынных захворванняў. Акрамя таго, литогенные ўласцівасці гэты пячоначны сакрэт можа набыць у выніку парушэння ліпіднага абмену, які, як правіла, суправаджаецца павелічэннем масы цела пацыента. Прычынай змены складу жоўці таксама могуць стаць інфекцыйныя і таксічныя паразы печані або недастаткова актыўны лад жыцця (гіпадынамія).\nЯк гаварылася вышэй, функцыі жоўці звязаны з эмульгированием тлушчаў. Калі па нейкай прычыне жоўць спыняе паступаць у тонкі кішачнік, абсарбавання тлушчаў не адбываецца, і яны пачынаюць вылучацца з калам. Тое ж самае можа адбывацца пры недахопе ў гэтым пячоначнай сакрэце жоўцевых кіслот (змене яго складу). Пры гэтым кал набывае белы або шэры колер і тлустую кансістэнцыю. Гэтая паталогія носіць назву стеаторея. Пры такім захворванні арганізму не хапае жыццёва неабходных тлушчаў, тоўстых кіслот і некаторых вітамінаў. З прычыны стеатореи пакутуюць ніжнія аддзелы кішачніка, т. К. Яны не прыстасаваныя да такога химусу.\nЯк даследуюць жоўць?\nДля таго каб даследаваць склад і функцыі жоўці, ўжываюць метад фракцыйнага многомоментного дуадэнальнага зандзіравання. Гэтая працэдура складаецца з пяці этапаў:\nБазальная сэкрэцыя жоўці - адбываецца вылучэнне сакрэту агульнай жоўцевай пратокі і 12-перстной кішкі. Доўжыцца каля 15 хвілін.\nФаза сакраторнай паўзы ці закрытага сфінктара Одди. Працягласць гэтай фазы 3 хвіліны.\nФаза выдзялення рэшткавым жоўці порцыі А. Доўжыцца каля 5 хвілін.\nФаза выдзялення пузырного жоўці порцыі В. Гэты перыяд доўжыцца каля 30 хвілін.\nВылучэнне жоўці пячоначнай - порцыя С. Гэтая фаза доўжыцца прыблізна 20 хвілін.\nТакім чынам, атрымліваюць 3 порцыі жоўці. Усе яны адрозніваюцца па складзе. Найбольш канцэнтраваная жоўць пузырная - порцыя В. У ёй утрымліваецца найбольшая колькасць тоўстых кіслот, білірубіну і іншых жоўцевых кампанентаў.\nГэты метад даследавання дазваляе вызначыць фізічныя ўласцівасці жоўці, яе склад, аб'ём жоўцевай бурбалкі, стан жоўцепратокаў і выявіць лакалізацыю паталагічнага працэсу.\nАнтыцелы да АТ ТПО\nКюрэтаж - што гэта такое? Кюрэтаж: водгукі\nХГЧ - расшыфроўка аналізу і яго асаблівасці\nГрудзі брыняе: чаму так адбываецца?\n«Этамзилат» пры месячных: прымяненне, водгукі\nВучымся рабіць смачнае здобнае печыва: рэцэпт і спосаб падрыхтоўкі цеста\nВестибулопатия - што гэта такое ... Вестибулопатия: апісанне, прычыны і асаблівасці лячэння\nПрыкметы расцяжэння звязкаў і першая дапамога\nКатлеты з индюшиного фаршу: рэцэпты прыгатавання


Яшчэ адзін шахцёр застаўся ў шахце да выканання патрабаванняў (дапоўнена) | Новы Час\nЗдымак мае ілюстрацыйны характар. Фота: Зміцер Брушко, TUT.BY\nАб гэтым паведамляецца ў телеграм-канале страйкама. Гэтую інфармацыю TUT.BY пацвердзіў адзін з калегаў. Работніка завуць Алег Кудзелка. Ён перадаў запіску, што застанецца ў шахце, пакуль не будуць выкананыя яго патрабаванні. Сярод іх: «спыненне бязмежжа сілавікоў, запалохвання, затрымання і збіцця мірнага насельніцтва краіны», а таксама адстаўка гендырэктара «Беларуськалій».\nЯк паведамляе страйкам, жонка шахцёра перадала сёння раніцай яго патрабаванні. Жонка Алега адмаўляецца пакуль адмаўляецца ад зносін з прэсай, удакладнілі ў страйкаме.\nСярод яго патрабаванняў таксама: вызваленне ўсіх зняволеных прадстаўнікоў стачкама, спыненне ціску на стачкамаўцаў і іх сем'і, адмена рашэння аб звальненні работнікаў з-за забастовак.\nАдзін з работнікаў, які таксама быў сёння ў начную змену ў гэтай шахце, пацвердзіў, што Алег застаўся ў шахце, і перадаў запіску.\n— Алег працуе зменным майстрам. Ён сустрэў нас (іншых калегаў), дзе нас забіраюць у канцы змены. Папрасіў жонцы і наверсе паведаміць, што застаецца ў шахце да выканання яго патрабаванняў. Ён перадаў запіску. — Ён не прыкоўваў сябе, як да гэтага Юрый Корзун, ён сабраўся і пайшоў кудысьці. Яго ўжо паехалі шукаць. Але ў шахце можна шукаць суткі, двое, а можна і за гадзіну знайсці чалавека.\n10 верасня шахцёр "Беларуськалія" Юрый Корзун у шахце таксама прыкаваў сябе кайданкамі да горназдабыўнага абсталявання, а пазней далучыўся да страйкама.\nНагадаем, раніцай 17 жніўня работнікі «Беларуськалія " выйшлі на страйк, а затым паўтарылі гэта 18 жніўня. Пасля гэтага асноўная маса работнікаў выйшла на працу, а частка працягнула стачку. Каля 20 чалавек па-ранейшаму знаходзяцца ў страйкаме.\nМінскі абласны суд прызнаў незаконнай страйк на «Беларуськаліі». Нагадаем, сярод патрабаванняў страйкоўцаў: вызваленне ўсіх палітычных зняволеных, адстаўка Аляксандра Лукашэнкі, правядзенне новых выбараў.\nТым часам пракуратура Мінскай вобласці высвятляе, да якіх негатыўных эканамічных наступстваў прывёў двухдзённая страйк у жніўні на «Беларуськаліі». Пасля гэтага пракуратура мае намер прыняць меры па кампенсацыі шкоды прадпрыемству і разгледзець пытанне аб прад'яўленні пазову ў яго інтарэсах.


https://spring96.org/be/news/94126 2019 2019-09-20T16:19:00+0300 2019-09-20T16:19:00+0300 2019-09-30T10:42:12+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/paluda_2019_viasna.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nЗ 5 па 10 кастрычніка ў Беларусі ўжо ў сёмы раз пройдзе Тыдзень супраць смяротнага пакарання, асноўным лозунгам якога стане "Правасуддзе без забойства”. Каардынатар кампаніі “Праваабаронцы супраць смяротнага пакарання” і арганізатар Тыдня Андрэй Палуда распавядае, якія мерапрыемствы плануецца правесці ў гэтым годзе, і заклікае ўсіх жадаючых далучацца да актыўнасцяў у межах Тыдня.\nАдкрые Тыдзень супраць смяротнага пакарання традыцыйны фестываль “Рок за жыццё”. Пятага кастрычніка адбудзецца канцэрт у Мінску, а шостага – у Магілёве. У фестывалі прымуць удзел папулярныя рок-гурты, якія падтрыміваюць ідэю ўвядзення мараторыя на смяротнае пакаранне: Крама, Nizkiz, “Петля пристрастия”, “Разбітае сэрца пацана”, Re1ikt, Luty Sakavik.\nЯк і ў папярэднія гады праваабаронцы выйдуць на вуліцы гарадоў, каб распаўсюдзіць спецыяльны выпуск газеты “Народная воля”, які будзе прысвечаны праблеме смяротнага пакарання.\nАкрамя гэтага, у Мінску і ў іншых гарадах краіны адбудзецца шмат асветніцкіх мерапрыемстваў на тэму смяротнага пакарання. Вось толькі няпоўны спіс:\nСумесныя мерапрыемствы з фестывалем дакументальнага кіно Watch Docs;\nПравядзенне гульняў жывога дзеяння (ларпаў) на тэму смяротнага пакарання разам з “Жывой бібліятэкай”;\nМерапрыемствы з удзелам амбасадаў;\nАдукацыйныя мерапрыемствы на пляцоўцы “Тэрыторыя правоў”;\nМерапрыемства разам з Беларускім ПЭН-цэнтрам;\nМоладзевыя дэбаты “ДысКУТ” на тэму смяротнага пакарання.\nАрганізатар Тыдня супраць смяротнага пакарання Андрэй Палуда адзначае, што вельмі важна цягам Тыдня паказаць, што грамадзянскай супольнасці сапраўды неабыякава праблема існавання ў Беларусі смяротнага пакарання.\nПраваабарончы цэнтр “Вясна” запрашае усе праваабарончыя арганізацыі і ініцыятывы далучацца да правядзення мерапрыемстваў у межах Тыдня супраць смяротнага пакарання, які арганізуе кампанія “Праваабаронцы супраць смяротнага пакарання”. Каб атрымаць кансультацыю для вашага мерапрыемства і па іншых пытыннях супрацоўніцтва просім звяртацца на E-mail: viasna@spring96.org.\nПоўная праграма Тыдня супраць смяротнага пакарання, а таксама афішы асобных мерапрыемстваў будуць апублікаваныя на сайце spring96.org, у сацыяльных сетках: facebook, twitter, Вконтакте, Telegram.\nПершы Тыдзень супраць смяротнага пакарання Праваабарончы цэнтр “Вясна” правёў у 2013 годзе ў межах кампаніі“Праваабаронцы супраць смяротнага пакарання ў Беларусі”, якая распачалася ў 2009 годзе з мэтай спынення гэтага бесчалавечнага віду пакарання і далучэння нашай краіны да агульнаеўрапейскіх каштоўнасцяў. На жаль, Беларусь застаецца адзінай краінай у Еўропе і на постсавецкай прасторы, дзе выносяцца і прыводзяцца ў выкананне смяротныя прысуды.\n20.09.2019 Тэгі: грамадства, сьмяротнае пакараньне Асобы: Андрэй Палуда


Перакуліўся карабель зь мігрантамі: да 700 загінулых\n19 красавік 2015, 12:17\nКаля берагоў Лібіі перакуліўся карабель зь мігрантамі, на борце якога было да 700 чалавек. Ідзе выратавальная апэрацыя, перадае ВВС. Выданьне Times of Malta паведамляе, што выратаваць удалося толькі 28 чалавек.\nПрадстаўнік італьянскай Берагавой аховы паведаміў BBC, што на борце «ад 500 да 700 чалавек». Да маштабнай выратавальнай апэрацыі, якая разгарнулася на поўдзень ад італьянскай выспы Лампэдуза, прыцягнутыя караблі флётаў Італіі і Мальты, а таксама гандлёвыя караблі.\nПрадстаўнік узброеных сілаў Мальты Дэвід Чыофі паведаміў СNN, што выратавальнікі дасталі з вады «мноства целаў», у тым ліку дзіцячых.\nTimes of Malta паведамляе, што карабель перакуліўся каля паўночы, калі да яго наблізіўся нейкі гандлёвы карабель, і мігранты сабраліся каля аднаго з бартоў карабля.\nНа мінулым тыдні падчас аналагічнага трагічнага інцыдэнту ў Міжземным моры перавярнуўся карабель з 400 мігрантамі. Выратаваць удалося толькі каля 150. Многія целы затым вынесла на бераг у Лібіі, адкуль людзі спрабавалі дабрацца да эўрапейскіх берагоў у пошуках лепшага жыцьця.\nІталія і Мальта, аддзеленыя ад Афрыкі толькі водамі Міжземнага мора, зьяўляюцца адной зь любімых мэтаў для нелегальных мігрантаў.\nСамую сумную славу мае невялікая італьянская выспа Лампэдуза, разьмешчаная за 113 кілямэтраў ад узьбярэжжа Туніса. Штомесяц адтуль прыходзяць дадзеныя аб новых караблекрушэньнях, калі паромы і караблі, што плылі на Сыцылію, пераварочваюцца, прычым вялікая частка зь іх — па прычыне перагружанасьці.\nМногія катастрофы наўмысна ігнаруюцца рыбакамі і іншымі грамадзянскімі карабляіт. Іх капітаны, не жадаючы апынуцца датычнымі да нелегальнай міграцыі, вядуць караблі далей, нягледзячы на крыкі аб дапамозе людзей, якія тонуць.\nНа выратаваньне мігрантаў не жадаюць вылучаць грошы\nУ 2014 годзе ў Італію марскім шляхам прыбыло рэкордная колькасць мігрантаў — 170 тысяч чалавек. Усе яны пакінулі месца свайго пражываньня ў Афрыцы або на Блізкім Усходзе з-за галечы і ваенных канфліктаў. Каб трапіць у Італію, ахвотным даводзіцца прарабіць марскі шлях у 500 кілямэтраў. Пры гэтым кантрабандысты выкарыстоўваюць старыя караблі, якія выходзяць у мора перагружанымі і безь неабходных запасаў вады, ежы і выратавальнага рыштунку.\nУлады Італіі ў чарговы раз папрасілі Эўразьвяз умяшацца ў сытуацыю і аказаць фінансавую дапамогу. Штомесяц ЭЗ выдаткоўвае 2,8 мільёна эўра на правядзеньне апэрацыі «Трытон», якая накіравана на выратаваньне мігрантаў у Міжземным моры. Гэтых сродкаў, відавочна, недастаткова.\nФінансаваньне праграмы ажыцьцяўляюць толькі 22 з 28 краін ЭЗ. Вялікабрытанія, напрыклад, адмовілася гэта рабіць. Ангельскія палітыкі лічаць, што выратаваньне нелегальных мігрантаў толькі павялічвае плынь перасяленцаў.


Будзьма беларусамі! » Як не звар’яцець, чытаючы навіны\n09.07.2020 | Грамадства\nЯк не звар’яцець, чытаючы навіны\nАлесь Кіркевіч на budzma.by пра набалелае: як захаваць раўнавагу і душэўны спакой у гэты няпросты час.\nГод у нас і праўда ўдалы выдаўся. Спачатку пажары ў Аўстраліі і гібель мільярда жывёл. Потым каранавірус: спачатку недзе ў свеце, пасля — у кожным пад’ездзе: маскі, антысептыкі, труны, прывіды ў белых халатах. Далей — палітычныя «турбулентнасці»: мітынгі, пасадкі, суткі, ланцугі салідарнасці, АМАП. З высокіх трыбунаў — улюлюканне напалову з пагрозамі. Потым вада ў Менску засмярдзела...\nЧытайце таксама: Ішоў 33-і год ад нараджэння «святога Ковіда»\nШто далей? Што заўтра або ўжо сёння праз гадзіну? Як наогул браць тэлефон, каб рукі не дрыжалі? Бо рэфлекс браць свой «яблычак» у рукі і гартаць навіны ёсць, а вось рэфлексу фільтраваць змест і заставацца псіхалагічна ўстойлівым няма. У камплекце не было. Толькі навушнікі і зарадка.\n«Сама патрэба атрымліваць навіны — прыкмета страху»\nЗгадваецца эсэ Эрнста Юнгера «Сыход у лес»:\n«Паніка распаўсюджваецца па сетках з хуткасцю маланкі. Ужо сама патрэба атрымліваць навіны па некалькі разоў на дзень ёсць прыкметай страху; уражанне разганяецца і застывае на высокіх абаротах. Усе гэтыя антэны вялікіх гарадоў падобныя да ўздыбленых валасоў. Яны быццам выклікаюць дэманаў...»\nУ якасці даведкі: Юнгер пісаў гэта 70 гадоў таму, у 1951-м. Ніякага інтэрнэту, ніякіх смартфонаў і сацыяльных сетак не было. Газеты і радыё ў асноўным. Людзі чакалі чарговай вялікай вайны, чакалі навінаў з прымачоў, а стары франтавік Юнгер толькі ўсміхаўся. Ведаў, што іншы бок рашучасці — гэта флегматычны фаталізм: часам варта запаліць цыгарэтку і спакойна паглядзець у шэрае неба. Ведаў, што паніка і страх распаўсюджваюцца як зараза, цярпець гэтыя з’явы небяспечна.\nУ каго там «псіхоз»?\nШтодня я назіраю новыя аватаркі ў сацыяльных сетках з лагатыпамі палітыкаў і кампаніяў. Штодня бачу гнеўныя смайлы і навіны пра затрыманні, суткі, суды, страшылкі з боку афіцыёзу. Штодня, калі выкідаю мяшкі са смеццем, бачу графіці «3%» на смеццевым кантэйнеры, а каля крамы — налепкі «Псіхо3%».\nЧытайце таксама: «Ці можа Ланцэлот перамагчы Дракона?»\nНе маю нічога супраць палітычна ангажаванай публікі і графіці (абы не на гістарычных будынках). Цікава проста, аўтары ставяць дыягназ «псіхоз» уладзе, сабе ці грамадству агулам? Апошні варыянт, мабыць, найбольш праўдападобны. Грамадства яшчэ ад стрэсу з каранавірусам не адышло, пасля палітычныя прыгоды, цяпер — планамернае і дзелавітае закручванне гаек. Паспрабуй тут не псіхануць!\nПражыць сваё жыццё ці жыццё краіны?\nТым не менш, калі вы не журналіст, не працуеце ў штабе нейкага кандыдата, не праваабаронца, але вам усё ж баліць за краіну, як намацаць аптымальную мяжу кантакту з грамадствам і светам, каб не з’ехаць з глузду? Не выходзіць з дому? Не чытаць навінаў зусім? З’ехаць на Браславы з сям’ёй, а тэлефон пакінуць у мінскай кватэры?\nЗусім не абавязкова. Можна проста выпрацаваць імунітэт. Найперш, як на мяне, варта разабрацца, хочаце вы пражываць жыццё краіны ці ўсё ж сваё ўласнае. Гэта важна.\n«Жыццё кароткае, Радзіма вечная!», «Жыве Беларусь! Жыве вечна!» — усё гэта цудоўна, ведаем, практыкуем. Але як бы нам ні хацелася, краіна не вечная. Нацыя не вечная. Тым больш не вечныя прэзідэнт і яго сістэма. А вось чалавек — вечны. Калі носіце крыжык на шыі, магчыма, вам прасцей зразумець.\nБольш за тое, кожная ідэя — стварэнне чалавечага розуму. Нацыяналізм, камунізм, анархізм, дэмакратыя, лібералізм, гендарныя правы — усё, у што вы маглі паверыць і з чым маглі ідэнтыфікавацца. Не забывайце пра гэта. Пражыць свой уласны лёс, як мне падаецца, значна цікавей, чым пражыць лёс прафсаюзнай суполкі ў пэўнай краіне ў пэўны перыяд гісторыі.\nХто я, дзе я, для чаго ўсё гэта?..\nВажна, як на мяне, рэгулярна адказваць самому сабе на пытанні: «Хто я?», «Дзе я?», «У якіх адносінах з рэчаіснасцю?», «Для чаго ўсё гэта?». Простая і дзейсная альтэрнатыва споведзі і сеансам у псіхааналітыка. Гігіена свядомасці. Хай увойдзе ў звычку, як чыстка зубоў. Так можна набыць імунітэт і ад грамадства, і ад навінаў, і ад таго, што табе навязваюць звонку.\nУ кожным разе рабіць варта тое, што ты хочаш. Прыняць рашэнне. Калі палітыка, выбары, ланцугі салідарнасці — тваё, то ідзі, удзельнічай. Псіхалагічна так будзе прасцей. Значна прасцей, чым сядзець за камп’ютарам, накручваць сябе, сваіх блізкіх і «фрэндаў» у фэйсбуку бясконцымі крыкамі: «Якія скаты!», «Як такое можа быць?!», «У гэтай краіне жыць нельга!».\nЧытайце таксама: Exodus-2020. Напярэдадні\nПрынамсі, вопыт Рэвалюцыі годнасці ва Украіне паказвае: прасцей быць на Майдане, чым сачыць за падзеямі на Майдане праз анлайн-трансляцыі. Калі ты там — адчуванні іншыя. Спакой і ўпэўненасць. Калі ты дома за камп’ютарам, то знішчаеш сваю псіхіку значна больш. Нявыкарыстаная воля і гнеў будуць выпальваць мозг, не інакш.\nІншае рашэнне — гэта не ўдзельнічаць, займацца нечым сваім. Тут бяздзеянне — таксама дзеянне. Бо варыянт «я працую», «я будую дом», «я займаюся сям’ёй» — гэта таксама рашэнне. І таксама імунітэт, каб не рваць душу на шматкі. Калі навокал інфармацыйная пандэмія, то варта ізалявацца. Напрыклад, сысці ў лес. Неабавязкова ў той, з шышкамі і мурашамі. Можна ў той, які кожны з нас носіць з сабою.\nВарта вызначыцца — і жыць далей.\nАлесь Кіркевіч, budzma.by\nМеркаванне аўтараў сайта budzma.by можа не супадаць з пазіцыяй кампаніі «Будзьма беларусамі!»


Канвертаваць Ганской сядзі (GHS) і Steems (STEEM) : Калькулятар абменнага курсу\nГанской сядзі (GHS) і Steem (STEEM) Курс валют пераўтварэнні калькулятар\nГэта Ганской сядзі і Steem пераўтваральнік да цяперашняга часу з абменнымі курсамі з 17 верасень 2019.\nКалі ласка, увядзіце суму, якую ў полі злева ад Ганской сядзі. Выкарыстоўвайце "абмен валют", каб зрабіць Steem валюты па змаўчанні. Націсніце на Steems або Ганской сядзі канвертаваць паміж гэтай валютай і ўсімі іншымі валютамі.\nГанской сядзі гэта валюта, у Гана (GH, ГСГ). The Steem гэта валюта, у ні ў адной краіне. Сімвал STEEM можа быць запісаная STEEM. Ганской сядзі дзеліцца на 100 pesewas. Абменнага курсу Ганской сядзі Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад Yahoo Finance. Абменнага курсу the Steem Апошняе абнаўленне 17 верасень 2019 ад coinmarketcap.com. GHS каэфіцыент мае 5 ўважаецца лічбаў. STEEM каэфіцыент мае 12 ўважаецца лічбаў.


Аўтар Кастусь Тарасаў | Новы Час\nАпошні кароль Рэчы Паспалітай\nАдзінокія коміны Студзёнкі\nУ Студзёнцы, на беразе Бярэзіны даўжынёю ў паўвярсты, пакутліва сустрэлі смерць у лістападзе 1912 года сорак тысяч французаў, а можа і больш. Гэта не адпавядала чаканням і планам Напалеона. Хто ж выпусціў перамогу са сваіх рук?\nУ XVI стагоддзі Маскоўскае княства і Польскае каралеўства cышліся ў вайне за перадзел земляў Вялікага княства Літоўскага. Гэты перадзел цягнуўся з перапынкамі амаль пяцьсот гадоў.


Калі зыходзіць з вызначэння паняцця сям'і, то гэта форма адносін паміж жанчынай і мужчынам, а так жа іх стаўленне да дзяцей.\nКлючавое слова тут - адносіны. Вы заключылі шлюб, але адносіны яшчэ не сфарміраваліся нават у адносінах адзін да аднаго. Можа ваш муж ставіцца да разраду празмерна адказных, той невялікай часткі чалавецтва, якія спачатку рупяцца за стварэнне і ўмацаванне сям'і, а потым плануюць працяг роду? У дадзенай сітуацыі вам абодвум трэба навучыцца прыслухоўвацца да жаданняў другой палоўкі. Варта падрыхтаваць матэрыяльны падмурак сям'і, арганізаваць вядзенне хатняй гаспадаркі, размеркаваць абавязкі па хаце, не пакiнуць без увагi i сэксуальныя ўзаемаадносіны і толькі пасля гэтага прыступаць да размовы, што ўжо час заводзіць дзяцей.\nУ вашай сям'і іншая сітуацыя? У вас ужо ўсё ў парадку, і дом поўная чаша, і сэрцы б'юцца ва ўнісон? Тады можа муж баіцца, што нараджэння дзіцяці можа парушыць дадзеную гармонію? А вы пагаворыце з ім, паспрабуйце ўгаварыць мужа завесці дзяцей, прывёўшы прыклады сем'яў, у якіх нараджэнне дзіцяці ўнесла ў сямейныя адносіны новыя станоўчыя адценні. Але пагаворыце ня спехам на бягу, няма з крыкамі і абвінавачваннямі, а паспрабуйце стварыць інтымную абстаноўку, такую каб яна мела да душэўнай гутарцы. Неабходна стварыць атмасферу давернай гутаркі. Можа гэта будзе вячэру пры свечках? Або прэлюдыя перад сном? Обставьте гэта так, каб заінтрыгаваць жонка, уцягнуць яго ў абмеркаванне праблемы.\nЯшчэ лепш арганізаваць паездку на прыроду з сям'ёй, у якой ужо ёсць дзеці, але тут трэба быць вельмі асцярожнай, каб не атрымалася зваротнага эфекту. Чужыя дзеці раздражняюць мужчын, асабліва, калі дзіця будзе капрызіць, патрабаваць празмернай увагі ад дарослых. Вельмі старанна падрыхтуйцеся да гэтага мерапрыемства. Добра, калі вы знойдзеце сабе саюзніцу, сярод сваіх сябровак, у якой ёсць спакойны і рахманы дзіця. Арганізуйце паездку так, каб у ёй удзельнічалі ўсе і асабліва, каб былі кантактныя гульні дарослых з дзіцем: катанне на санках, гульня ў снежкі, каб усім было весела і цікава.\nВашы дзеянні не павінны насіць разавы характар, яны павінны быць планамернымі, але разнастайнымі. Напрыклад, наведванне вашых сяброў з нагоды дня нараджэння іх дзіцяці, вядома лепш паказваць маленькага дзіцяці, так як міленькая мордачка ні каго не зможа пакінуць абыякавым. Пасля такога вечара можна ненадакучліва пагаварыць пра тое, як добра ўсё прайшло, нагадаць какая Машенька умничка, як яна пацешна лапатаў, як міла ...\nАле і з падлеткамі можна арганізаваць якое-небудзь мерапрыемства. Напрыклад, калі ваш муж захапляецца сотавымі тэлефонамі, або любіць гуляць, можна знайсці сям'ю з хлопчыкам, які добра разбіраецца ў патрэбнай вам тэме. Арганізаваць турнір гульні па сетцы.\nКалі гэтыя вашы дзеянні не прывялі да станоўчага эфекту, то неабходна звярнуцца да больш дэталёваму, сур'ёзнай гутаркі.\nПаспрабуйце пры размове як мага аргументавана растлумачыць, чаму вы хочаце, каб у вас быў дзіця. Але перш чым прыступаць да дадзенага размовы, спытаеце сябе, вы дакладна гатовыя стаць маці? Чаму вы вырашылі завесці дзяцей? Навошта вам патрэбен дзіця? Можа вы спрабуеце, такім чынам, умацаваць свае сямейныя ўзаемаадносіны? Можа вы баіцеся, што ваш муж кіне вас?\nПадумайце, а можа вам і не трэба ўгаворваць мужа заводзіць дзяцей, можа вы шануеце сваімі адносінамі з мужам настолькі, што вы гатовыя прынесці ў ахвяру сваю мару? Бо дзеці, з аднаго боку, гэта радасць, шчасце, мілае «гуление» і замілавана ўсмешка, а з другога - вялікая адказнасць і клопат.\nКалі ж дзіця для вас гэта самае каштоўнае ў жыцці, то можа вам варта змяніць кардынальна свой лёс? Калі вы гатовыя на гэты крок, то пастаўце пытанне рубам «Ці развод, або дзіця».\nКалі ні якімі спосабамі не ўдалося пераканаць мужа, што вам трэба завесці дзіцяці, то задайце сабе пытанне, а ці сапраўды муж вас любіць? Хіба можна назваць каханнем адносіны, у якіх няма месца нават простаму ўзаемаразумення?\nКалі малады чалавек крытыкуе вашу знешнасць\nПсіхалогія мужчынскага паводзін у зносінах з жанчынамі\nЗначэнне імя Станіслаў\nЯк вызначыцца з тым, з чаго пачаць у бізнэсе?\nКаляндар цяжарнасці: 23 тыдня\nЯк правільна загараць дзіцяці?\nКасметычны масаж асобы і шыі\nКаляндар прац у агародзе па сезонах\nХатні тварог халодным спосабам


Стары Свержань – пад малітвенным пакровам — Столбцы. Прамень. Новости Столбцов и Столбцовского района\n21.05.2018 18.05.2018 Марина Маглыш-Калинина1178Комментарии on Стары Свержань – пад малітвенным пакровам\nНадзвычай святочнай была пазамінулая нядзеля для жыхароў Старасвержанскага сельсавета. Раніцай вернікі спяшаліся ў Свята-Георгіеўскі храм у вёсцы Скамарошкі на прастольнае свята. У Юр’еў дзень на царкоўным календары – дзень памяці вялікамучаніка Георгія Пабеданосца, у гонар якога названы храм.\nА вечарам адбылася знакавая падзея ў Старым Свержані – прайшла першая служба ў новым храме Нараджэння Прасвятой Багародзіцы. Настаяцелем прыхода свяшчэннікам Сергіем Андрэевым, якія з’яўляецца і настаяцелем Свята-Георгіеўскага храма ў Скаморошках, быў адслужаны малебен.\nЗа паўгадзіны да службы стаў збірацца прыбраны народ, з букетамі кветак са сваіх клумбаў. А к 17 гадзінам – храм быў запоўнены. Усіх перапаўняла радасць, што пачынаюцца богаслужэнні ў царкве. Разам з вяскоўцамі малілася старшыня Старасвержанскага сельвыканкама Марына Таяноўская.\nХрам гэты пабудаваны з нуля. Раней на гэтым месцы стаяла царква, узведзеная ў ХVІІІ стагоддзі. У богаборчы час святыню ператварылі ў свіран, а потым здарыўся пажар, і будынак быў знішчаны. На гэтым намоленым вякамі мецы застаўся каменны царкоўны паркан.\nАднаўленне храма пачалося з моманту назначэння на прыход айца Сергія Андрэева. Усе гэтыя гады – а гэта ўжо два дзесяцігоддзі – ён служыць у Свята-Георгіеўскім храме і разам з прафесійным праекціроўшчыкам з Мінска Сергіем Кавалёвым з’яўляецца будаўніком царквы ў Старым Свержані. Велічны белы храм шатровага тыпу вельмі ўпрыгожыў мясцовасць, ён выглядвае на дарогу з-пад пышных крон векавых ліпаў. Будаўніцтва царквы яшчэ не завершана, патрэбна выканаць шмат унутранай работы, набыць аблачэнне для храма.\nАйцец Сергій раздзяліў з прыхаджанамі радасць і ў сваім прывітальным слове паведаміў, што цяпер кожную нядзелю ў 16 гадзін будуць служыцца малебны з акафістам Прасвятой Багародзіцы з надзеяй на дапамогу Божую ў завяршэнні будаўніцтва. Усе жадаючыя (храм знаходзіцца за некалькі кіламетраў ад райцэнтра) могуць удзельнічаць у богаслужэннях, падаць запіскі аб здароўі сваіх родных і блізкіх. У храме будуць здзяйсняцца таксама паніхіды і іншыя заказныя службы.\nНастрой у жыхароў Старога Свержаня і навакольных вёсак быў прыўзняты, узрушаны, яны выказвалі радасць, што цяпер маюць храм, дзе будуць саборна маліцца.\nДля тых, хто мае жаданне і магчымасць дапамагчы ва ўзвядзенні святыні на нашай роднай зямлі, змяшчаем рэквізіты. Прыход храма Нараджэння Прасвятой Багародзіцы, аг. Стары Свержань Стаўбцоўскага раёна.\nРазліковы рахунак (расчетный счет) IBAN: BY46BAPB30153102900100000000, БИК-ISO: BAPBBY2X, ААТ «Белаграпрамбанк», г. Мінск, код 964, УНП 600754798.


«Вясна» ладзіць прэс-канферэнцыю са сваякамі затрыманых\nПрэс-канферэнцыя, 2 частка\nУ офісе праваабарончага цэнтру «Вясна» адбылося спатканне некаторых сваякоў затрыманых па справе падрыхтоўкі закалотаў.\n13:38 Наста Дашкевіч заявіла, што ўсіх маладафронтаўцаў са «спісу 26-ці» – а гэта прынамсі шэсць асобаў –трымаюць у СІЗА на Валадарскага.\n13:22 Валянцін Стэфановіч звяртаецца ад імя ўсіх беларускіх праваабаронцаў да ўладаў спыніць істэрыю і запалохванне людзей праз дзяржаўныя медыі.\n13:14 Выступае жонка Сяргей Барстка, Аляксандра.\nСправу аб «арганізацыі масавых беспарадкаў» распачаў КДБ. 21 і 22 сакавіка па гэтым абвінавачанні спецслужбы затрымалі 26 чалавек і правялі 29 вобшукаў.\nПрэс-канферэнцыя, 1 частка\nНекаторыя з затрыманых знаходзяцца ў СІЗА КДБ.\n26 крымінальных справаў\nУ гэтак званай справе аб падрыхтоўцы да масавых закалотаў усё новыя затрыманні. Калі пачалося з колішніх чальцоў «Белага легіёну», то цяпер да спісу маланкава дадаюцца прадстаўнікі «Маладога фронту»: Зміцер Дашкевіч, Раман Васільеў, Уладзімір Яроменак, Зміцер Крамянецкі. Спіс увесь час абнаўляе праваабарончы цэнтр Вясна, у ім 26 асобаў. Застрашэнне падмацоўваецца і ў інфармацыйнай плашчыні.\nШто за зброю паказваюць дзяражўныя тэлеканалы?\nГалоўная ўвага дзяржаўных тэлеканалаў дасталася Віктару Данілаву і ягонаму быццам бы баявому арсеналу. Паводле экспертаў у рэпліках, ці копіях баявой зброі, зразумець з апублікаваных відэа, што перад намі (ці рэальная зброя, ці макеты стрэльбаў або стрэльбы, пазбаўленыя сваіх баявых функцый), вельмі складана.\n«Я бачу калекцыянера, ці ён займаецца страйкболам, ці зброяй, якая пазбаўленая сваёй функцыянальнасці і здольная стрэліць, бо напрыклад ствол заліты, або няма ўдарніка. Тады яна не да выкарыстання ў баявых маэтах. Але сцвердзіць гэта складана, не маючы гэтай зброі ў руках», – зазначыў Александэр Лукасік, кансультант парамілітарнай крамы.\nТэгі: Белы легіён Валянцін Стэфановіч КДБ Малады фронт Праваабарончы цэнтр «Вясна»


больш карыстальнікаў Android далучыцца да клуба сініх бурбалак; rcs Google пратэстуе асноўную функцыю паведамлення\nГалоўная Навіны І Агляды Больш карыстальнікаў Android далучаюцца да клуба 'блакітныя бурбалкі'; Google RCS тэстуе асноўную функцыю iMessage\nКарыстальнікі Android па ўсім свеце далучаюцца да клуба 'блакітныя бурбалкі'. Гэта азначае, што RCS (Rich Communication Services) распаўсюджваецца ва ўсім свеце, дазваляючы тым, хто карыстаецца тэлефонам з Android, далучыцца да тых у ЗША, якія атрымалі абнаўленне ў мінулым годзе. RCS замяняе старую праграму Android Messages і замест галасавой сувязі выкарыстоўвае злучэнне Wi-Fi або дадзеныя. Гэта азначае, што паведамленні, якія змяшчаюць фатаграфіі ці відэа, будуць выглядаць значна лепш, і значна большыя паведамленні могуць быць адпраўлены і атрыманы.\nGoogle імкнецца адпавядаць асаблівасцям iMessages ад Apple, асаблівасці скразнога шыфравання\nНекаторыя іншыя функцыі, якія ўваходзяць у склад RCS, ўключаюць квітанцыі пра чытанне, якія папярэджваюць вас аб прачытаным вамі паведамленні, і вы таксама будзеце ведаць, калі чалавек, з якім вы размаўляеце, набірае адказ на паведамленне, якое вы толькі што апублікавалі. RCS не працуе з iOS і нават з тэлефонамі Android, якія выкарыстоўваюць дадаткі для абмену паведамленнямі фірмы-носьбіта альбо іншыя. Па колеры тэкставай бурбалкі на экране вы можаце даведацца, ці выкарыстоўвае чалавек на іншым канцы вашай размовы новую платформу абмену паведамленнямі. Калі абодва бакі выкарыстоўваюць RCS, гэты бурбалка будзе сінім, падобна таму, як карыстальнікі iPhone ведаюць, ці выкарыстоўвае чалавек, якому яны пішуць, прыладу iOS або Android.\nУ паведамленні ў блогу, апублікаваным напрыканцы мінулага тыдня, Google паведамляе , «Па меры таго, як смартфоны становяцца ўсё больш дасканалымі, нашы камунікацыйныя праграмы таксама павінны развівацца, каб адпавядаць зменлівым патрэбам. На працягу апошніх некалькіх гадоў мы працавалі з мабільнай індустрыяй і вытворцамі прылад у некалькіх сетках аператараў у пэўных краінах, каб забяспечыць функцыі чата ў паведамленнях на аснове адкрытага стандарту Rich Communication Services (RCS). Функцыі чата абнаўляюць SMS-паведамленні, каб вы маглі адпраўляць і атрымліваць больш якасныя фатаграфіі і відэа, мець зносіны праз Wi-Fi або дадзеныя, ведаць, калі ваша паведамленне чытаецца, дзяліцца рэакцыямі і атрымліваць асалоду ад больш дынамічных і цікавых групавых чатаў. Сёння мы завяршылі глабальнае распаўсюджванне функцый чата, каб зрабіць гэты сучасны вопыт абмену паведамленнямі універсальным і ўзаемазвязаным для ўсіх на Android. Цяпер любы карыстальнік Паведамленняў па ўсім свеце1 мае доступ да сучасных функцый чата альбо ад свайго аператара, альбо непасрэдна ад Google. '\nАдна з гэтых функцый - скразное шыфраванне. З апошнім ніхто і нават не Google альбо любы трэці бок зможа прачытаць змесціва, якое вы адпраўляеце праз RCS, з вашага тэлефона на тэлефон чалавека, якому вы паведамляеце. Спачатку поўнае шыфраванне будзе выцясняцца для бэта-тэстараў з гэтага месяца і да наступнага года. Прыемныя размовы будуць аўтаматычна абноўлены да поўнага шыфравання, але толькі ў тым выпадку, калі ў чалавека на другім канцы паведамлення ўсталяваны 'Паведамленні' і ўключаны функцыі чата.\nВы можаце ўсталяваць прыкладанне 'Паведамленні' з крамы Play націснуўшы на гэтую спасылку .\nбачнае лязо zte a3 prime\nСакрэтны сад: як схаваць праграмы на iPhone\nЯк прайграваць аўдыя без страт на вашым iPhone або iPad (FLAC і г.д.)\nСхаваны таймер Apple iPhone дазваляе засыпаць пад музыку, не разраджаючы батарэі на працягу ночы\nLG Velvet - усё, што вам трэба, нічога не трэба\nНевялікія недарэчнасці: чаму на iPhone і Android Android няма кнопкі 'Паўза' для запісу відэа?\nАгляд чутак пра Apple Watch Series 4: цана, дата выпуску, дызайн і новыя функцыі\nНесупадзенне прадукцыйнасці паміж міжнароднымі і амерыканскімі мадэлямі, верагодна, вырасце з Galaxy Note 20


25 красавік 2014, 08:37\nУ 1939 годзе беларускімі навукоўцамі было зроблена адкрыцьцё, якое так і хочацца назваць фундамэнтальным...\nАле мала каму чаго хочацца. Каб раскідвацца такімі высокімі словамі, трэба, як казаў адзін вучоны, наважыцца на «сьмелае пранікненьне ў глыбіню сівых вякоў праз дылювіі, пліяцэны, міяцэны і іншыя напластаваньні».\nГеніяльны палеантоляг і мужны герой антысавецкага супраціву Алесь Гарлахвацкі пліяцэнаў не пабаяўся, выйшаў сухім з дылювіяў і перад іншымі напластаваньнямі таксама не адступіў. Так сярод цудаў і дзівосаў Беларусі зьявілася напалову сьвіньня, напалову мамант, істота, якая адкладае яйкі, мае жабры і харчуецца нацыянальна сьвядомай чалавечынкай — вялікі і жахлівы svintus grandiosus.\nПаколькі размова ідзе пра сур’ёзныя, навуковыя рэчы, дык ня лішне будзе зьвярнуцца да вартых даверу крыніцаў. А тыя недвухсэнсоўна сьцьвярджаюць, што костка сьвінтуса была ўпершыню знойдзеная ў 1939 годзе на заднім дварэ менскага рэстарана «Эўропа» асыстэнтам Цюлікам, які дарма што сабака, а прывалок тую частку дагістарычнай жывёлы не ў НКУС і не ў германскае консульства, а наўпрост у Інстытут геалёгіі. Знаходка выклікала ажыўленыя дыскусіі сярод беларускіх, дый ня толькі беларускіх вучоных.\nНя ведаю: у Менску мусіла б існаваць як мінімум дзьве вуліцы, названыя ў гонар згаданых герояў навукі. Вуліцай Гарлахвацкага магла б зрабіцца цяперашняя Карла Маркса, а вуліцай Цюліка — ну хаця б якая-небудзь у раёне сталічнага заапарку. Што да Акадэміі навук Беларусі, дык перад ёй цудоўна і сымбалічна глядзеўся б помнік Сьвінтусу, у поўны рост. Бо за ўсе астатнія гады беларуская навука так і не змагла зрабіць больш значнага адкрыцьця. Хаця старалася з усяе моцы. Ня там шукала, відаць. Ня ў тым рэстаране.\nПішуць, што цяпер нашы генныя інжынэры чалавечых і сьвінячых душ спрабуюць кланаваць сьвінтуса — ён добра прыдаўся б у сельскай гаспадарцы і іншых галінах эканомікі і грамадзка-культурнага жыцьця. Даручэньне ажывіць і прыручыць выкапня даў нядаўна беларускім навукоўцам сам прэзыдэнт, звыкла прапанаваўшы акадэмікам альтэрнатыву: або сьвінтус, або астрог. То бок ці костку на патрэбу наргасу, ці ўласныя косьці на нары. Вучоныя падумалі сэкундачку і выбралі сьвінтуса — інтэлектуалы ўсё ж, з галавой і жабрамі ўсё ў парадку. Аднак пашкадавалі, напэўна, што «не адстаюць ад сусьветнага ўзроўню, а ў некаторых галінах нават лідзіруюць», як прызнаўся ў адным інтэрвію старшыня прэзыдыюму НАН Беларусі.\nУ чым такім лідзіруюць беларускія вучоныя, ніякага сакрэту няма: аказваецца, акурат у галіне геномнага мэханізму і клетак. А яшчэ ў нанатэхналёгіях, нанаматэрыялах, парашковай мэталюргіі... Знайшлі чым ганарыцца. На-на, на-на, заладзілі, як дзеці — хіба гэта беларускі шлях? Грандыёзус — вось гэта наш, айчынны маштаб. Так ці іначай, пагалоўя маладых сьвінтусаў, якія мірна пасьвяцца ў мэтро, вызваляючы яго ў гадзіны пік ад празьмернага наплыву пасажыраў, на жаль, як не было, так і няма. Упушчэньне і недапрацоўка, як кажуць пісьменьнікі, якіх забылі павіншаваць зь юбілеем.\nАле пісьменьнікі — гэта іншы акадэмічны інстытут. Палеанталягічны. Паспалітаму чалавеку да яго справы няма. Яму — дастань і пакладзі. Аднак дасягненьняў беларускай навукі ён неяк ня бачыць. Ці ён блізарукі, ці занадта ўжо яна на-на. Нананавука на нанаўзроўні. Цуды і дзівосы безь мікраскопу відаць, а навукі — днём з алімпійскім агнём не адшукаеш. Застаецца сьвінтус, на яго ўся надзея добранадзейных грамадзянаў.\nДарэчы, пра добранадзейнасьць. Сьвінтус мог бы вельмі добра прыдацца ў ахове грамадзкага парадку; галодны міліцэйскі сьвінтус з нумарам на баку глядзеўся б унушальна і аўтарытэтна: прынамсі, жалезам па шкле ніхто б у ягонай прысутнасьці маляваць ня стаў бы. І на камэру здымаць таксама. Можна было арандаваць яго расейцам за ўмераную плату, разганяць балотныя плошчы. Беларускім навукоўцам усё роўна, хто дае ім грошы.\nАле галоўнае прызначэньне сьвінтуса — вядома, іншае. На яго, сьвінтуса, можна ўсё сьпіхнуць. Сьвінтус уладарыць у беларускай навуцы — як інакш патлумачыць, што ў краіне няма ніводнага беларускамоўнага ўнівэрсытэту? Дзе прычына таго, што акадэмікі, выступаючы па тэлевізіі, двух словаў зьвязаць ня могуць: ні па-расейску, ні па-беларуску? Адзін нядаўна памерлы заслужаны прафэсар мовазнаўства ня ведаў, што такое «вікіпэдыя», і ганарыўся гэтым, выкінуў са слоўніка такія незразумелыя беларусам лексэмы, як «фатэль», «вечарына» і «імпрэза», а што да мовы, дык агучваў сваю пазыцыю так: «Кожнаму шчыраму прыхільніку беларускай мовы неабходна абмежаваць свае жаданьні распаўсюдзіць яе ўжываньне ва ўсіх сфэрах».\nЯ бачу Беларусь недалёкай будучыні. Дзе падчас чарговага хакейнага чэмпіянату сьвету (спадзяюся, яны будуць праводзіцца тут кожны год і сьвінтус зноўку вымра, гэтым разам ад вечнай хакейнай мерзлаты) замест сымбалічных зубранятаў тут на кожным кроку будуць выявы сымпатычных, зусім бясьпечных і палітычна ляяльных сьвінтусаў. Сьвінтус, сьвінтус грандыёзус, гаўдэамус ігітур. Зрэшты, калі мы ўжо загаварылі на лаціне, цудус цудум розьніцум. Некаторыя цуды мы ствараем самі — а іншыя ствараюць нас.


Искоркой Божьей отмечен директор-юбиляр Миорской СШ №2 Владимир Ханецкий » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nІскрынкай Божай адзначаны дырэктар-юбіляр Міёрскай СШ №2 Уладзімір Ханецкі\nПр 6 853\nВа Уладзіміра Ханецкага, які звыш 20 гадоў на дырэктарскай пасадзе, працоўны графік часта выходзіць за ўстаноўленыя межы. Кожны ранак у ліку першых спяшаецца на работу. Што паспявае зрабіць за дзень? І ўрокі правесці, і дзясяткі званкоў зрабіць, і пагутарыць з бацькамі, вучнямі, настаўнікамі. Вырашае шматлікія праблемы і пытанні.\nКіраўнік Міёрскай СШ №2 з падначаленымі на роўных, прыслухоўваецца да іх парад, і з вучнямі знаходзіць агульную мову. Падтрымлівае маладзейшых педагогаў. Мае за плячыма багаты працоўны стаж і ахвотна дзеліцца вопытам. З першых год работы ён упэўнена адчуваў сябе ў школе, бо любіў свой прадмет, прафесію, дзяцей. А пачаў Уладзімір Вікенцьевіч працоўны шлях у Міёрскай СШ №3 у 1992-ім годзе выкладчыкам фізікі.\n— Каб стаць настаўнікам, недастаткова мець дыплом педагагічнай ВНУ і глыбокія веды па прадмеце. Патрэбны яшчэ чуласць, уменне кантактаваць з дзецьмі і строга кантраляваць сябе, не дапускаючы злосці, нецярплівасці, несправядлівасці. Настаўнік — не проста прафесія, гэта — покліч душы і лад жыцця. Ва Уладзіміра Вікенцьевіча асаблівы талент, дар тонка адчуваць кожнага чалавека, знаходзіць ключыкі да дзіцячых сэрцаў. Ён не з ліку тых, хто працуе толькі ад званка да званка, — расказваюць пра калегу педагогі СШ №2. — Для Уладзіміра Ханецкага школа — асаблівы свет: вечна бурлівы, радасны, які штохвілінна змяняецца. Тут кожны дзень адбываюцца сотні важных адкрыццяў, адшукваюцца адказы на тысячы складаных пытанняў. У гэтым дзіўным свеце таленавіты настаўнік, які адзначаны " іскрынкай Божай ", адразу стаў сваім. Яго любяць вучні, бо ўмее даходліва, літаральна "на пальцах" растлумачыць незразумелы матэрыял.\nБылыя вучні Уладзіміра Вікенцьевіча, некаторыя з якіх таксама звязалі сваё жыццё з педагогікай, прыгадваюць, што для іх настаўнік заўсёды быў аўтарытэтам. Запомніліся не толькі яго ўрокі, але і паходы, песні ля вогнішча, першыя сакрэты, давераныя самаму класнаму "класнаму". Ён і футбольны мяч мог "паганяць" з вучнямі, і на гітары сыграць, і трапна пажартаваць.\nУ 1995 годзе Уладзіміра Ханецкага прызначылі дырэктарам Міёрскай СШ №1. Зарэкамендаваў сябе як выдатны кіраўнік, які стаў педагогам, выхавальнікам, метадыстам, псіхолагам, менеджэрам, эканамістам, забеспячэнцам, гаспадарнікам, кіраўніком і добрым сябрам для настаўнікаў і вучняў. І ўсё гэта ў адной асобе! А як часам няпроста разабрацца ў чалавечых учынках і паводзінах?! Як складана прыняць адзіна правільнае рашэнне, і пры гэтым застацца чалавекам мудрым і справядлівым. Такім, якім хочуць цябе бачыць настаўнікі, вучні і іх бацькі.\nУладзімір Вікенцьевіч праяўляе настойлівасць і патрабавальнасць, прымаючы рашэнні, — без гэтага кіраўніку нельга. Аднак умее і ўважліва выслухаць, падтрымаць і падба-дзёрыць. Можа зайсці ў настаўніцкую і пажартаваць, прыўзняўшы калегам настрой. Хутка арыентуецца ў складаных сітуацыях. Некаторыя здзіўляюцца яго здольнасці адначасова вырашаць шматлікія пытанні і імкліва перамяшчацца з аднаго месца ў другое. З-за гэтага нярэдка называюць яго "жывым серабром".\nНа дырэктарскую пасаду ў СШ №2 Уладзіміра Ханецкага прызначылі нядаўна — у 2016-ым. Цяпер даводзіцца быць яшчэ больш актыўным, бо пасля аб'яднання ўстаноў спраў істотна паболела. Між тым дырэктар паспяхова спраўляецца з абавязкамі і задачамі, па-ранейшаму ўдзельнічае ў пазашкольных мерапрыемствах: турзлётах, паходах, экскурсіях. Яго часта можна ўбачыць на раённай сцэне вядучым, акцёрам у сцэнках і прадстаўленнях, сольным спеваком. На спартыўнай пляцоўцы спрытна ўпраўляецца з валейбольным мячом.\nЯк чалавека дасведчанага, актыўнага, справядлівага і ініцыятыўнага мясцовыя жыхары некалькі год запар вылучаюць Уладзіміра Вікенцьевіча дэпутатам раённага Савета. Ён апраўдвае давер сваіх выбаршчыкаў, дапамагае ў вырашэнні праблем.\nКажуць, сапраўдны мужчына павінен пасадзіць дрэва, пабудаваць дом, выхаваць сына. Усё гэта рэалізаваў Уладзімір Вікенцьевіч, тым самым дэманструе добры прыклад іншым. У Міёрах узвёў прыгожы, светлы і ўтульны дом. Умее трымаць у руцэ не толькі шарыкавую ручку, але і будаўнічыя інструменты. На прысядзібным участку пасадзіў сад, даглядае агарод.\nЁн клапатлівы бацька, уважлівы і любячы муж. Радуецца поспехам сына, які жыве і працуе ў Мінску, і пабываў у службовых камандзіроўках у многіх куточках Беларусі. Хвалюецца за дачку, студэнтку Віцебскага медыцынскага ўніверсітэта. Яна стане фармацэўтам. Жонка Ірына Антонаўна — таксама педагог. Шмат год адпрацавала поплеч з мужам у Міёрскай СШ №1. Цяпер яна намеснік дырэктара па выхаваўчай рабоце СШ №3 імя Ягора Томкі.\n— Дырэктар нашай школы падобны да рэжысёра, які стварае спектакль, хоць сам не заўсёды на гэтай сцэне. Ён не лялькавод, які "тузае за нітачкі", а пастаноўшчык вялікага дзейства пад назвай "Жыццё школы". Тонка адчувае, разумее ўсе пералівы чалавечай душы, — так характарызуюць Уладзіміра Вікенцьевіча калегі з Міёрскай СШ №2. — Гледзячы на спартыўную падцягнутасць, не верыш лічбам у пашпарце, якія сведчаць пра паўвекавы юбілей. Вочы свецяцца маладым запалам і жывой цікавасцю да ўсяго, што адбываецца навакол.\nМенавіта калегі звярнуліся ў раённую газету з просьбай напісаць пра гэтага адметнага, адоранага настаўніцкім талентам чалавека і павіншаваць з важнай жыццёвай датай. Яны жадаюць Уладзіміру Вікенцьевічу здароўя, сілы духу, дабрабыту і заставацца надалей такім жа энергічным, мэтанакіраваным, бадзёрым. Упэўнена весці па жыцці школьны і сямейны караблі.\n» Депутат и директор школы в Миорах Владимир Ханецкий\n» 80 гадоў Беларускай энергасістэме


У Віцебску адкрылі паліклініку, за якую змагаліся сябры БХД (фота) » Vitebskby.com – новости Витебска и Витебской области\nТут былі і губернатар вобласці сп. Шарснёў, і мэр горада сп. Мікалайкін, які ўрачыста пераразаў чырвоную ленту, і галоўны доктар вобласці сп. Дзеркач. і нават цэлы прэм'ер-міністр сп. Сяргей Румас, які , аказваецца, у бытнасць сваю дырэктарам банка выдзеліў для завяршэння будаўніцтва, а яно доўжылася амаль 10 гадоў,, вялікі крэдыт. Нас, актывістаў ініцыятывы"За якасную медыцыну для ўсіх", сябраў аргкамітэта БХД, хто у 2014-м годзе разгледзеў за высокім будаўнічым плотам сумуючыя без працы краны, сваі, шыльду з даўно пратэрмінаванымі датамі заканчэння будоўлі гэтай паліклінікі, узяўся за калектыўны зварот ва ўсе інстанцыі, хадзіў па кабінетах, літаральна "браў за горла" адказных асоб у розных стадыях выканання рашэння пасля зваротаў6 паліклініку дабудаваць - ніхто не запрасіў. Мы і не прэтэндавалі. Галоўнае, яшчэ раз даказалі і сабе, і тым, хто не верыў, хто ўспрымаў нашыя паходы як аферу, што ўсё ў нашых руках.\nАдкрыццё было напярэдадні любімага савецкага свята, 7-га сакавіка, але дзверы для пацыентаў паліклініка адкрыла толькі 11-га. Зразумела, мы наведалі гэтую цуда-паліклініку.\nЛюдзей вельмі шмат, у рэгістратуры, а іх тут і тэрапеўтычная. і стаматалагічная, і дзіцячая, і жаночая - чэргі. Некалькі жвавых жанчынак у белых халатах перасоўваюцца скрозь натоўп і рэгулююць рух, бо ў паліклініцы аж тры корпуса, ёсць і басейн, і вадалячэбніцы і ўсё, што захочаш. Не ўсё яшчэ працуе. Яшчэ не ўсё падключана і абарудавана, але гэта праблемы часовыя, як сведчаць дактары Пакуль усё чысценька, пахне будматэр'яламі, ліфты скрыпяць ад напругі, развозячы па паверхах людзей і абсталяванне.\nНу што, жыццё ідзе далей. А ў нас назапашана немала "медыцынскіх" пытанняў да доктара Дзеркача (начальнік абласнога ўпраўлення аховы здароўя), якія мы яму зададзім 19.03. Віцебску - якасную медыцыну!


Тэлефонны код 02889 / +442889 (Вялікабрытанія)\nТэлефонны код 02889 / +442889\nТэлефонны код: 02889 (+442889)\nГорад або рэгіён: Fivemiletown (Northern Ireland)\nПрыстаўка 02889 з'яўляецца кодам горада БЕРЛIНА. І Fivemiletown (Northern Ireland) знаходзіцца Ў Вялікабрытанія. Калі вы знаходзіцеся за межамі Вялікабрытанія і хочаце патэлефанаваць чалавеку ў Fivemiletown (Northern Ireland), у дадатак да кода зоны, неабходна ўвесці код краіны для краіны, у якую вы хочаце патэлефанаваць. Код краіны для Вялікабрытанія +44, так што, калі вы знаходзіцеся ў Беларусь і хочаце патэлефанаваць чалавеку ў Fivemiletown (Northern Ireland), вы павінны дадаць прэфікс да нумара тэлефона гэтага чалавека +442889.\nУ якасці альтэрнатывы коду +442889, які вы павінны змясціць перад нумарам тэлефона чалавека ў Fivemiletown (Northern Ireland), каб патэлефанаваць яму з Беларусь, вы можаце таксама выкарыстоўваць 810442889.


Быкаў Васіль - "Аповесць Васiля Быкава "Аблава" (1)", сочинения по белорусской литературе\nГлавная / Быков Василий Владимирович / Аповесць Васiля Быкава "Аблава" (1)\nАповесць Васiля Быкава "Аблава" (1) У тысяча дзевяцьсот восемдзесят восьмым годзе ў Мінску было створана гісторыка-асветніцкае таварыства памяці ахвяр сталінізму «Мартыралог Беларусі». Адным з ініцыятараў стварэння гэтага таварыства з'яўляўся Васіль Быкаў. Выступаючы перад аўдыторыяй, пісьменнік сказаў: «Мабыць, найбольшае зло ў нашым жыцці — спрадвечнае наша бяспамяцтва... Але мы болей не хочам жыць, каб не памятаць як аб нашым гонары, так і аб нашых ахвярах, нашых пакутніках. Урэшце прыйшоў час сказаць людзям праўду і зрабіць з яе пэўныя высновы...» I Васіль Быкаў сказаў. Праз год ён напісаў аповесць «Аблава», прысвечаную менавіта гэтай тэме. Праўда, «Аблава» — не перпіы твор, у якім аўтар выкрывае сталінскія часы, але ў адрозненне ад іншых, гэты твор цалкам прысвечаны страшным старонкам з жыцця нашага народа ў перыяд сталіншчыны.\nУ цэнтры ўвагі адзін герой — Хведар Роўба, раскулачаны беларускі селянін, які пахаваў у мёрзлай зямлі пад Котласам каханую жонку Ганулю і любімую дачушку Волечку. Знясілены і знявечаны, у адных лахманах Хведар уцёк з лагера і, хаваючыся ад людзей, прыйшоў на радзіму. Не вярнуцца сюды ён не мог: занадта нястрымным было жаданне яшчэ раз пабачыць свае Нядолішчы.\nУ сю дарогу Хведар думае аб сваім жыцці, стараецца зразумець, што дрэннага ён зрабіў для ўладаў, якія так жорстка расправіліся з яго сям'ёй? Але адказу не знаходзіць. Селянін упэўнены, што заўсёды стараўся жыць сумленна. З дзяцінства быў батраком. Потым, калі савецкая ўлада дала яму кавалачак зямлі, працаваў не пакладаючы рук і не разгінаючы спіны. Зразумела, і ўраджай атрымліваў някепскі. Гаспадарка яго пабагацела. Але пачалася калектьівізацыя, і Роўбу палічылі за кулака. Усё нажытае цяжкай працай адабралі, а самога з сям'ёй выслалі на поўнач. I гэта за тое, думае чалавек, што ён болып чым хто любіў і шанаваў зямлю, не быў злодзеем і п'яніцам.\nАдказ на Хведарава пытанне выразна гучыць з вуснаў аўтара. Быкаў абвінавачвае сталінскую сістэму, калі паўсюль вышукваліся ворагі, пісаліся даносы. Сістэму, якая не шкадавала нават дзяцей.\nВяртаючыся дадому, Хведар не разлічваў, што яго будуць радасна сустракаць, бо ведаў, што амаль усе людзі запалоханы, баяцца, каб самім не трапіць у пастку. Аднак надзея, што хоць адзіны чалавек яму будзе рады, не пакідала Хведара. Гэты адзіны — яго сынок Міколка.\nДы толькі таго, што здарылася, не мог прадбачыць і Хведар. Міколка, якога ён любіў і шкадаваў, стаў ініцыятарам аблавы на яго, свайго бацьку.\nЦяжка ўявіць сабе ўчынак больш жахлівы і бесчалавечны. I самае страшнае ў тым, што Міколка быў упэўнены, што робіць правільна. Бо гэта загад тых, каму ён верыў.\nУ гэтым эпізодзе, на мой погляд, уся сутнасць тагачаснай сістэмы. Васіль Быкаў выкрывае яе, асуджае, заклікае людзей у любой сітуацыі заставацца найперш людзьмі.


Ці скончыўся нафтагазавы канфлікт паміж Беларуссю і Расеяй? | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nЦі скончыўся нафтагазавы канфлікт паміж Беларуссю і Расеяй?\nРасея адновіць ранейшыя аб’ёмы паставак нафты беларускаму боку, а Беларусь адменіць рашэнне аб падвышэнні тарыфаў на транзіт вуглевадароднай сыравіны. Таксама Беларусь павінна да 20 кастрычніка пагасіць запазычанасць па плацяжах за расейскі газ, якая перавышае 300 мільёнаў даляраў. Так верагодна развязаўся энерга-паліўны расейска-беларускі эканамічны канфлікт. Паводле эканаміста Аляксандра Сінкевіча, канфлікт удалося ўлагодзіць толькі праз выкарыстанне сілавых прыёмаў.\n– Думаю, што тут нават не нейкі кампраміс, а пэўны абмен рознымі сілавымі прыёмамі. Гэта ўжо звычайная практыка ў беларуска-расейскіх адносінах, прынамсі, у энергетычнай сферы, калі расейцы спрабуюць ціснуць на афіцыйны Менск перакрыццём газавага ці нафтавага вентыля, а Беларусь адказвае пагрозай падаражэння ці нейкіх абмежаванняў на транзіт праз сваю тэрыторыю.\nГазавая спрэчка паміж Беларуссю і Расеяй доўжыцца з пачатку 2016 года. Менск настойвае на зніжэнні кошту расейскага газу, Расея з гэтым не згодная і абвінавачвае беларускі бок у парушэнні кантракта. Для стымулявання пагашэння доўгу Масква ў трэцім квартале скараціла пастаўкі нафты на беларускія НПЗ. У чэрвені віцэ-прэм`ер урада Расеі Аркадзь Дварковіч заявіў, што да скарачэння паставак прывяла недаплата беларускага боку за пастаўлены прыродны газ. Расейскі прэм’ер Дзмітрый Мядзведзеў сёньня паведаміў, што скідкі па цэнах на газ для Беларусі не прадугледжаны, яны застаюцца ранейшымі.\nСтаніслаў Шушкевіч: Навошта нам такая саюзная дзяржава?


Адыходзяць ветэраны. І музеі... | zviazda.by\nГолас Радзімы » Повязь часоў » Адыходзяць ветэраны. І музеі...\nАдыходзяць ветэраны. І музеі...\nЗ Кішынёва прыйшла тужлівая вестка: не стала Уладзіміра Вайцэховіча — ветэрана вайны, аднаго з актывістаў беларускай дыяспары ў Малдове.\nНапісаў нам у рэдакцыю, што памёр ветэран, ягоны паплечнік па грамадскай рабоце ў беларускай суполцы мастак Вячаслаў Ігнаценка: «Наш зямляк, якім усе беларусы Малдовы ганарыліся, адышоў у вечнасць 28 сакавіка».\nВячаслаў згадвае: падрабязна пісаў пра старэйшага сябра ў тэксце «Музей пад вінаграднымі лозамі» (20.05.2010). Уладзімір Вайцэховіч нарадзіўся 10 мая 1924 года ў вёсцы Скобраўка, што на Пухавіччыне. Абараняў Маскву, камандаваў узводам мінамётнай роты пад Сталінградам, дзе атрымаў і першы ордэн, Чырвонай зоркі, і першую кантузію. У складзе 144 палка пад камандаваннем Васіля Маргелава прайшоў з жорсткімі баямі да Вены. І ў пасляваенны час ветэран доўга заставаўся ў страі: стаў доктарам тэхнічных навук, працаваў у Аграрным універсітэце, быў Ганаровым грамадзянінам Рэспублікі Малдова. Пры дапамозе моладзі, студэнтаў у памяць пра гвардзейцаў, ветэранаў 49-й Херсонскай Чырванасцяжнай ордэна Суворава дывізіі стварыў музей — пра тое і быў аповед у публікацыі.\nАднак, паведамляе Вячаслаў Ігнаценка, і музея таго ўжо няма: тэрыторыю двара, дзе ён быў, гарадскія ўлады, кажуць, прадалі пад новае будаўніцтва: «Актывісты дыяспары раней выходзілі на гарадскія улады, але ж нам не далі музей прыватызаваць, каб стаў уласнасцю Вайцэховіча, а потым і дыяспары. Вось і аказаўся музей — нічый».


“Гродно. За (зеркалье)” – новы твор ад Андрэя Павача | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ гарадзенскім выдавецтве”Юрсапрынт” з’явіўся ў свет новы твор Андрэя Павача “Гродна. ЗА (зеркалье)”. Пад псеўданімам Андрэй Павач у Гародні працуюць вядомыя гісторыкі Андрэй Вашкевіч і Андрэй Чарнякевіч.\nПра новае выданне распавядае Андрэй Чарнякевіч:\n– Гэта чарговая спроба падыйсці да гісторыі Гародні трошкі інакш. Усе мы, жыхары горада, ствараем гэтую гісторыю, але часцяком сярод навукоўцаў гісторыяй лічыцца толькі тое, што пачынаецца пасля смерці асобаў-носбітаў гэтай гісторыі. І вось мы чакаем, калі нарэшце надыдзе час, каб узгадаць 80-ыя, 90-ыя, 00-ыя.\nНа думку гісторыка, у кнізе паказаная адметнасць горада, напісаная самымі гарадзенцамі:\n-Ужо сёння вырасла новае пакаленне гарадзенцаў, якія проста не ўяўляюць той час. Таму вельмі цікава было звярнуцца да першакрыніцаў – успамінаў жывых гарадзенцаў. І такія ўспаміны адшукаліся нечакана ў сеціве на старонцах гарадзенскіх форумаў, сацыяльных сетак. Уласна кажучы, гэта кніга і ёсць галасы-узгадкі саміх гарадзенцаў, сабраныя і пададзеныя амаль у тым выглядзе, у якім знаходзяцца ў інтэрнэце.\nПакуль выйшаў толькі сігнальны асобнік кнігі, але цягам бліжайшага месяцу яе прэзентацыя адбудзецца ў гарадзенскім Цэнтры гарадскога жыцця.


Хэппи Хостел Happy Hostel гостиница Минск - цены 2019 онлайн оплата\nНядзеля, 15.09.2019 19:09 Мінск\nГалоўная → Усе гасцініцы → хостэл Happy Hostel - Мінск\nхостэл Happy Hostel\nАбмеркаванне на форуме (+2) Краявід са спадарожніка Yandex\nФота — хостэл Happy Hostel\nПаказаць усе фота Happy Hostel+18 фота\nАгульная інфармацыя — хостэл Happy Hostel\nХостэл Happy Hostel размешчаны ў горадзе Мінск. У крокавай даступнасці ад хостэла знаходзяцца Камсамольскае возера, выставачны комплекс БелЭКСПА, кінатэатр «Кіеў», гандлёвыя цэнтры «Рыга» і «Еўропа», забаўляльны парк «DreamLand».\nРазмяшчэнне - хостэл Happy Hostel:\nХостэл Happy Hostel знаходзіцца на адлегласці:\nГеаграфічныя каардынаты - 53°56.167' N, 27°32.988' E\nГрафік працы адміністрацыйных і дзяжурных службаў — хостэл Happy Hostel\nАдміністрацыя 10:00 — 17:00 выходныя: субота, нядзеля\nХарчаванне — хостэл Happy Hostel\nАгульная кухня ( ЗВЧ-печ, электрапліта, халадзільнік, чайнік, набор посуду )\nНумары і кошты — хостэл Happy Hostel\nвыгоды на паверсе (туалет, рукамыйнік, душ), выгоды на паверсе / 2-спальны ложак, Wi-Fi, ТВ\nвыгоды на паверсе (туалет, рукамыйнік, душ), выгоды на паверсе / Wi-Fi, ТВ\nx6 6-месны 1-пакаёвы\nвыгоды на паверсе (туалет, рукамыйнік, душ), выгоды на паверсе / Wi-Fi\nx8 8-месны 1-пакаёвы\nx10 10-месны 1-пакаёвы\nx12 12-месны 1-пакаёвы\nКошт на пражыванне пазначаны за адно месца!\nПрэйскурант зацверджаны ў Еўра, аплата за пражыванне ажыццяўляецца ў беларускіх рублях па курсе Нацыянальнага банка РБ на дзень выстаўлення рахунку.\nІнфраструктура — хостэл Happy Hostel\nЗВЧ-печ, электрапліта, халадзільнік, чайнік, набор посуду\nнеахоўваемая; на 8 месцаў\nабсталяваная: мангал, шампуры\nДад. паслугі — хостэл Happy Hostel\nАдрас, праезд — хостэл Happy Hostel\nАдрас — хостэл Happy Hostel:\n220053 Рэспублика Беларусь, г. Мінск, вул. Мозырская, 37a.\nПраезд на грамадскім транспарце ў хостэл Happy Hostel:\nРасклад руху транспарта хостэл Happy Hostel:\nПраезд на асабістым транспарце ў хостэл Happy Hostel:\nз Масквы: па трасе М1/Е30 да Мінска; уезд з Мінскай кальцавой аўтамабільнай дарогі на на Даўгінаўскі тракт да павароту на вул. Прыгарадная, далей па вул. Прыгарадная да павароту на вул. Мазырская, па вуліцы Мазырская да «Happy Hostel» (Мазырская, 37 А).\nз Прыбалтыкі: па трасе М7/Е28 да Мінска; уезд з Мінскай кальцавой аўтамабільнай дарогі на на Даўгінаўскі тракт да павароту на вул. Прыгарадная, далей па вул. Прыгарадная да павароту на вул. Мазырская, па вуліцы Мазырская да «Happy Hostel» (Мазырская, 37 А).\nз Варшавы: па трасе М1/Е30 да Мінска; уезд з Мінскай кальцавой аўтамабільнай дарогі на на Даўгінаўскі тракт да павароту на вул. Прыгарадная, далей па вул. Прыгарадная да павароту на вул. Мазырская, па вуліцы Мазырская да «Happy Hostel» (Мазырская, 37 А).\nз Кіева: па трасе М8 - М5/Е271 да Мінска; уезд з Мінскай кальцавой аўтамабільнай дарогі на на Даўгінаўскі тракт да павароту на вул. Прыгарадная, далей па вул. Прыгарадная да павароту на вул. Мазырская, па вуліцы Мазырская да «Happy Hostel» (Мазырская, 37 А).\nЗаказ таксі хостэл Happy Hostel\nЗамовіць таксі ў хостэл Happy Hostel на партале beltransfer.by\nРазмяшчэнне на карце — хостэл Happy Hostel\nЭкскурсіі — хостэл Happy Hostel\n08:00 16-Верасня Уся Беларусь 7 дзён Збіраецца група\n08:00 16-Верасня Мір - Нясвіж Засталося месцаў: +11\n10:00 16-Верасня English Minsk city tour Збіраецца група\n10:00 17-Верасня English Dudutki - open air museum complex Збіраецца група\n10:00 17-Верасня Дудуткі Засталося месцаў: +18\n11:00 17-Верасня Мінск - сталіца Рэспублікі Беларусь Засталося месцаў: +11\n13:00 17-Верасня БЕЛАЗ - брэнд Беларусі Засталося месцаў: +14


PressReader - Minskaya pravda: 2019-09-17 - ГАРТАЮЧЫ КАЛЯНДАР\nMinskaya pravda - 2019-09-17 - З Добрым Настроем -\nІмяніны 17 верасня\nПр. Алены, Аляксандра, Васіля, Івана, Ілоны, Міхаіла, Рыгора\nКат. Арыядны, Пятра, Стэфана, Фелікса\n18 верасня – Дзень HR-менеджара, Сусветны дзень маніторынгу вады\n19 верасня – Дзень нараджэння смайліка, Сусветны дзень бестраншэйных тэхналогій, Міжнародны дзень «Размаўляй як пірат»\n17 верасня 1940 г. брытанскі паветраны флот атрымаў адну з самых значных перамог у Другой сусветнай вайне. Лётчыкі брытанскага Каралеўскага паветранага флоту адбілі дзве моцныя атакі войскаў вермахта. У небе над Альбіёнам быў знішчаны 61 самалёт праціўніка. Англічане панеслі ўдвая меншыя страты: 29 машын. Даведаўшыся пра паражэнне, Гітлер адмяніў загад аб дэсанце на Брытанскія астравы, аднак бамбёжкі там па-ранейшаму працягваліся\n17 верасня 1939 г. нарадзіўся Уладзімір Мяньшоў, акцёр і рэжысёр («Масква слязам не верыць» – «Оскар» 1981 года за найлепшы замежны фільм,\n«Каханне і галубы», «Шырлі-Мырлі»).\n18 верасня 1925 г. з’явіўся першы ў савецкай гісторыі закон аб абавязковай ваеннай службе за подпісам Старшыні ЦВК СССР Міхаіла Иванавіча Калініна\n19 верасня 1478 г. вялікі Леанарда да Вінчы скончыў работу над «Джакондай». Дагэтуль не сціхаюць спрэчкі пра тое, хто адлюстраваны на палатне. Паводле афіцыйнай версіі, «Джаконда» – партрэт жонкі фларэнтыйскага гандляра дэль Джаконда. Хтосьці пазнаў там графіню Сфорцу, а хтосьці – маркізу дэ Эстэ. Нават лічыцца, што гэта аўтапартрэт самога Леанарда...\n17 верасня – Вавіла – познія вілы. Сена было ў стагах, хлеб – у сціртах, таму мужыцкім вілам давалі адпачынак. Мужчыны абыходзілі з віламі адрыну, дзе ляжала нарыхтаванае сена, і, утыркнуўшы іх у сноп, пакідалі. Лічылася, што гэта праганяе нечысць, якая хаваецца ў хляве і можа зімой учыніць шкоду свойскай жывёле\n19 верасня – Цуды. Гаворка ідзе пра «цуды», што былі звязаны з Прачыстай і маглі прынесці бяду. На Піншчыне казалі: «Не так бойся Прачыстай, як Цуда яе», а на Гомельшчыне павучалі: «Прачыста гаворыць: «Мяне не святкуй, а святкуй маё Цуда».