02 кастрычнік 2017, 13:22\n«Гэтае пытаньне вывучаецца. Мы бачым, што цяпер расейцы прапануюць нам цэны за транспартаванне, супастаўныя з балтыйскімі. Аднак балтыйскія парты да нас бліжэйшыя за расейскія. Кілямэтраж у балтыйскім кірунку меншы. Таму нам выгадней, каб сытуацыя не зьмянялася і мы па-ранейшаму карысталіся найперш партамі Літвы і Латвіі», — сказаў Ляшэнка.\nПаводле яго, Менск цяпер даводзіць расейскім партнэрам, што з гледзішча рынку балтыйскі варыянт лепшы.\nРасейскі прэзыдэнт Уладзімір Пуцін на жнівеньскай нарадзе ў Калінінградзе сказаў кіраўніку ААТ «Российские железные дороги»: «На беларускіх НПЗ перапрацоўваецца наша нафта (іншай там няма і наўрад ці зьявіцца), таму трэба гэта запакетаваць: атрыманьне нашай нафты ў наўпроставай прывязцы да нашай інфраструктуры».\nСёлета Беларусь плянуе закупіць у Расеі 24 мільёны тон сырой нафты. Як адзначаюць экспэрты, па меншай цане нафту адпускаць у Беларусь ня будзе ніводная краіна.\nРасея прапануе Беларусі выгаднейшыя тарыфы на транзыт нафтапрадуктаў праз свае парты. У чым падступнасьць?


Шукаем начлегі па ўсёй планеце | Заря над Бугом\n/ Общество / Актуально / Шукаем начлегі па ўсёй планеце\nФранцузскі пісьменнік Альбер Камю аднойчы заўважыў, што падарожжа дапамагае нам зноў знайсці сябе. І сапраўды, год ад году колькасць падарожнікаў толькі павялічваецца. І не можа не цешыць тое, што вандраваць па свеце сёння можна амаль што бясплатна, а шукаць сяброў як у Беларусі, так і за мяжой становіцца ўсё прасцей, дзякуючы Інтэрнэт-праекту “Couchsurfing”\nПадарожнічаць можна бясплатна\nТрэба адзначыць, што “Каўч”, як проста называюць яго маладыя людзі па ўсёй планеце, з’явіўся на абшарах Сеціва ажно ў 1999 годзе, але ў публічным рэжыме пачаў працу толькі восем гадоў таму. І адразу набраў папулярнасць. Сёння праект аб’ядноўвае больш за 3 мільёны чалавек у амаль што 240 краінах.\nКалі казаць пра абласныя цэнтры Беларусі і сталіцу, то на дадзены момант замежнікі ці нашыя суайчыннікі могуць спыніцца ў сапраўды шматлікай арміі прыхільнікаў “Каўчу”. Так, толькі ў Мінску можна знайсці 4378 начлегаў. Сярод абласных гарадоў лідарам можна назваць Брэст – тут жыве больш за 250 карыстальнікаў сайта. У іншых жа цэнтрах абласцей іх меней, а Магілеў увогуле толькі нядаўна перасягнуў планку ў 50 чалавек. І гэта зусім не значыць, што ў меншых гарадах “каўчары” не жывуць – аднойчы аўтар гэтага матэрыяла знайшоў ложак нават у Полацку.\nПрынцып, па якім працуе сайт, геніяльна просты. Карыстальніку неабходна зарэгістравацца на старонцы “Каўчу” і запоўніць свой профіль. Наступны крок – пошукі чалавека, які пагадзіцца прыняць на начлег у тым месцы, куды збіраецца падарожнік. Пры гэтым у 99% выпадкаў такое спальнае месца будзе цалкам бясплатным. Акрамя гэтага, госць атрымае і прыемны бонус – знаёмства з мясцовым жыхаром, які пакажа не толькі папулярныя турыстычныя месцы, але і тое, што ведае толькі ён.\nІснуюць і іншыя “рэжымы”, паводле якіх прыезджыя могуць бавіць час у новым горадзе. Часта здараецца так, што прымаючы бок забяспечвае начлег, але не можа пашпацыраваць з гасцямі. Але, ва ўсялякім разе, ён заўжды падзеліцца патрэбнай інфармацыяй наконт найбольш цікавых для наведвання аб’ектаў. Дасылаючы заяўку “хостару”, можна пазначыць і тое, што вы гатовы толькі да невялікага шпацыру па горадзе ці кубачка кавы. Гэта схема не абавязвае мясцовага жыхара прымаць вас у сваім жытле.\nЦалкам зразумела, што падарожжа за мяжу Беларусі, калі толькі гэта не Расія ці краіны постсавецкай прасторы, вымагае ад вас ведання замежнай мовы. Ідэальна, калі гэта англійская: у выпадку прыняцця спантаннага рашэння аб працягу падарожжа далей на захад (да чаго заўседы спакушае Шэнген, бо межы на яго тэрыторыі адсутнічаюць), вы заўседы зможаце паразумецца з людзьмі. Калі ж плануецца падарожжа ў пэўную краіну, можна абмежавацца яе нацыянальнай мовай, зразумела, пры ўмове, што вы яе ведаеце. Плюс такога падыходу – сімпатыя з боку мясцовых жыхароў. Зрэшты, у кожнай краіне можна знайсці і руска- ці беларускамоўную асобу.\nВыпраўляючыся ў вандроўку, важна не забыцца на падарункі. Гэта могуць быць як традыцыйныя сувеніры, так і нешта не зусім звычайнае. Перад выездам навучыцеся смажыць дранікі ці гатаваць мачанку – гэтыя навыкі прыдадуцца ў сітуацыі, калі раптам знікне жаданне ствараць уражанне пра Беларусь толькі саломкай ці прыгожымі паштоўкамі.\nПаколькі на “Каўчы” збіраецца самы разнастайны народ усіх полаў, узростаў, прафесій і зацікаўленняў, заўсёды ёсць шанец натрапіць на цалкам незвычайную асобу. Акрамя гэтага, еўрапейцы – людзі экстрэмальна адкрытыя на камунікацыю. Таму варта навучыцца прыхоўваць свой шок у выпадках, калі, напрыклад, гаспадар кватэры, які мусіць сысці раней за вас, проста пакідае гасцей у пакоі, толькі папрасіўшы замкнуць дзверы пасля сыходу. Калі збярэцеся ў падарожжа ў шведскую сталіцу Стакгольм, пашукайце хлопца з імем Бэнгур і будзьце ўпэўненыя – цікавы суразмоўца на цэлую ноч, а таксама начлег у элітным раёне ў цэнтры горада будзе вам забяспечаны. Але варта памятаць: адказваць на дабрыню і адкрытасць “хостараў” трэба тым самым. Нават калі вельмі хочацца спаць, давядзецца пазмагацца з сабою і паразмаўляць з гаспадарамі.\n“Каўчсёрфінг” – гэта выдатная магчымасць не проста падарожнічаць з мінімальнымі выдаткамі, але і спосаб адшукаць сяброў і аднадумцаў у любой краіне свету. Пасля чаго заўсёды можна запрасіць іх да сябе, у Беларусь, каб распавесці пра яе тым, хто яшчэ не ведае. Тым больш, што ў Заходняй Еўропе цікавасць да Беларусі пастаянна расце, а наведваць яе становіцца нават модна. Таму выпраўляйцеся ў падарожжа як мага хутчэй! А нам застаецца толькі пазычыць простага пошуку начлегаў і вясёлых “хостараў”.\n“Каўч” – сайт “Couchsurfing” (www.couchsurfing.com).\n“Каўчсёрфер” – той, хто зарэгістраваны на старонцы.\n“Сёрфер” – той, хто шукае начлег.\n“Хостар” – той, хто прымае гасцей у сваім жытле.\n“Каўч, хост” – начлег у іншым горадзе.


Аварыя адбылася ўвечары 21 лістапада на тэрыторыі Дрыбінскага раёна.\n«37-гадовая жыхарка вёскі Міхееўка, рухаючыся на аўтамабілі Mitsubishi здзейсніла наезд на 61-гадовую жыхарку вёскі Русенка, якая рухалася па цэнтры праезнай часткі дарогі. У выніку ДТЗ жанчына атрымала траўмы, ад якіх памерла на месцы здарэння. Нягледзячы на цёмны час сутак, у пешахода адсутнічалі святлоадбівальныя элементы», — паведаміла міліцыя Магілёўскай вобласці.\nПазней стала вядома, што кіравала аўтамабілем Ларыса Крывіцкая, намесніца старшыні Горацкага райвыканкама.\n«Наша Ніва» звязалася з чыноўніцай. Яна пацвердзіла, што была за рулём. Цяпер Следчы камітэт завёў крымінальную справу па факце здарэння. Ларыса Крывіцкая праходзіць як падазраваная — яна на волі, але пад падпіскай.\nАнанімныя тэлеграм-каналы адразу абвінавацілі чыноўніцу, што яна была за рулём нападпітку.\n«Я не ўжываю алкаголю увогуле. Апошні месяц я нават квасу не піла. І ўсе экспертызы паказалі ў мяне нуль праміле», — адказала Крывіцкая.\nТаксама чыноўніца звяртае ўвагу на пашкоджанні машыны.\n«З якога боку рухаўся пешаход, калі ўдар быў з боку кіроўцы? Жанчына проста стаяла на праезнай частцы.\nЦяпер следства вядзецца. Будзе яшчэ следчы эксперымент, які будзе высвятляць, ці магла я ўбачыць гэтую жанчыну, — кажа Ларыса Крывіцкая.\n— Усе мы ходзім пад Богам. І барані Божа камусьці апынуцца на маім месцы! Гэта проста справа выпадку, абсалютна. У гэты дзень адбылося яшчэ некалькі ДТЗ, але рэзананс набыло толькі маё здарэнне. Чаму?\nЯ нікому не зычу апынуцца на маім месцы. Хай усе дарогі будуць без такіх няўважлівых бабуль на дарозе. Я нікому не зычу зла, таму будзьце ўважлівыя на дарогах, беражыце сябе і сваіх блізкіх».


«Казкі венскага лесу» — Беларускія тэксты\nСавецкая часць стаяла ў Аўстрыі, у невялікім гарадку непадалёку ад Вены. А на плошчы, побач з паркам, раскачагарыў кухар сваю кухню, і вецер стаў разносіць навокал пах свежага супу.\nСалдаты з кацялкамі пасталі ў чаргу. Зірнуў камандзір і бачыць: за нашымі салдатамі сталі ў чаргу некалькі аўстрыйскіх дзяцей. У каго ў руках міска, у каго талерка. Падумаў камандзір, прыкінуў і аддаў загад пакарміць дзяцей без чаргі. Прапусцілі байцы дзяцей наперад, адзінаццаць хлопчыкаў і адну дзяўчынку. У дзяўчынкі не было ні міскі, ні талеркі, а толькі невялікі белы кубак, у які кухар ёй і наліў супу.\nПачалі ежу і салдатам раздаваць. Не паспелі яшчэ салдаты як след прыступіць да абеду, як на плошчы спынілася калона з нямецкімі палоннымі. Палонныя кідалі панурыя позіркі на чаргу ля кухні, лавілі прыемны пах, каўталі сліну і адварочваліся.\nДа камандзіра падышоў сяржант, старшы аховы, і папрасіў дапамагчы прадуктамі, пакуль дабяруцца да фарміровачнага пункта.\nНе меў магчымасці камандзір накарміць адной ротнай кухняй увесь натоўп палонных, а прадуктаў больш не было. Армія наступала так хутка, што прыпасы не паспявалі падвозіць. Ды і ў першую чаргу патрэбны былі снарады, міны, патроны, гранаты і гаручае для танкаў. Прадукты ж для абеду даганялі часць не заўсёды.\nМаўчаў камандзір. А сяржант-канваір, разумеючы сітуацыю і без слоў, прасіў хоць бы параненых накарміць і тых, хто зусім слабы, каб да пункта збору дабрацца.\nКамандзір павярнуўся да роты. Хвіліну памаўчаў. У многіх жа салдат фашысты сем’і знішчылі. А колькі баявых сяброў байцы пахавалі, забітых кулямі ды снарадамі, бомбамі ды мінамі. I цяпер — на табе — аддай ім апошні абед.\n— Салдаты! — звярнуўся нарэшце камандзір да роты зычным голасам, па якім многія здагадаліся, што рашэнне ён прыняў ужо, а звяртаецца да салдат для таго, каб рашэнне гэта было не толькі яго, але і іх. — Салдаты! Вы бачыце калону палонных. Нядаўна яны змагаліся супраць нас. Магчыма, сярод іх ёсць тыя, хто па вас страляў. Але зараз яны без зброі, здаліся, каб больш не ваяваць. Нас просяць дапамагчы прадуктамі параненым. Што будзем рабіць? Я вам нічога не загадваю, сам пытаю ў вас. Толькі памятайце, што на вас зараз пазірае Еўропа, пазіраюць тыя, што будуць жыць пасля вас, — дзеці і ўнукі.\nРота маўчала. Байцы таксама прыйшлі не з гасцей, не ад святочнага стала, а з цяжкой салдацкай працы і даўно не елі. Ды ўрэшце справа была не столькі ў абедзе, а ў тым, каму трэба было яго аддаць.\nI тады выйшаў наперад старшына Васіль Чайка. Ён працягнуў канваіру кацялок і сказаў, што быў у блакадным Ленінградзе і ведае, што такое голад.\nI здарылася дзівоснае: усе салдаты, якія атрымалі ежу і не паспелі яшчэ яе з’есці, працягнулі свае кацялкі сяржанту-канваіру…\nА потым падыходзілі людзі. Бабуля ў доўгай спадніцы прынесла канцэнтрат малака ў парашку і доўга тлумачыла, каб яго растварылі ў вадзе, тады будзе вельмі смачна. Наблізілася і маладая жанчына з хлопчыкам гадоў дзесяці — адным з тых, каго кухар нядаўна карміў.\nХлопчык падышоў і аддаў кухару пакецікі з соллю. Прыносілі хто бульбу, хто лаўровы ліст, а хто перац.\nНастрой у салдат змяніўся. I раптам Чайка ўсклікнуў:\n— А мы ж, хлопцы, непадалёку ад Вены, амаль на радзіме вялікага Штрауса! Таварыш камандзір, дазвольце сыграць!\nПрынеслі баян, з якім старшына ніколі і нідзе не разлучаўся. I вось над плошчай гарадка паплылі гукі баяна, загучаў вальс «Казкі венскага лесу» вялікага аўстрыйскага кампазітара. Гукі музыкі ляцелі над плошчай. Гукі гэтыя ўрываліся праз зачыненыя вокны ў кватэры людзей, абуджалі ў іх душах нешта забытае, нешта вялікае і вечнае, нешта такое, што нараджала дабро, чалавечнасць, справядлівасць. I плылі гэтыя гукі з рускага баяна, на якім іграў рускі салдат, старшына Васіль Чайка, што прыйшоў сюды з легендарнага горада на Няве.


У штаб-кватэры кандыдата ў дэпутаты “Палаты прадстаўнікоў” Міколы Статкевіча былі вельмі зьдзіўленыя, калі да іх прыйшлі агітаваць за кандыдата ад улады вучні суседняе школы…\nСправа ў тым, што перадвыбарчы штаб Міколы Статкевіча месьціцца ў звычайнай кватэры на тэрыторыі выбарчай акругі. Пра тое, што дзеці з суседняе 121 школы пачалі агітаваць за намесьніка старшыні адміністрацыі Першамайскага раёну Людмілу Бур’як, прадстаўнікі перадвыбарчага штабу даведаліся выпадкова. Да іх у кватэру прыйшоў вучань 6 клясы гэтае школы, які пачаў пытацца, ці пойдуць яны на выбары. На наступны дзень прыйшлі вучні 9-е клясы з улёткамі Людмілы Бур’як.\n(Статкевіч: ) “Таму што не хапае ўжо ні ўрачоў, ні настаўнікаў, дык яны пачалі здымаць цэлымі клясамі дзяцей з заняткаў і на чале з настаўнікамі пускаць па кватэрах. Нават учора да нас у офіс прыйшоў вучань 6 клясы 121 школы на чале са сваёй настаўніцай, якая выкладае прадмет “Вселенная”. А сёньня ўжо 9 клясы зьнялі – яны разносяць улёткі. Нават у падрыхтоўчыя клясы дзеткам даюць улёткі, каб яны ў сваім пад’езьдзе кінулі”. Мы рабілі фатаздымкі тых дзяцей: як яны ідуць з заняткаў з гэтымі улёткамі. Кранальнае відовішча.”\n(Кіндырэнка: ) “Не, паводле той інфармацыі, якой валодаю я.”


Гібральтарская пратока — Вікіпэдыя\nПратока з космасу.\nГібральта́рская пратока (па-арабску: جبل طارق; па-гішпанску: Estrecho de Gibraltar) — пратока, якая лучыць Міжземнае мора з Атлянтычным акіянам. Даўжыня пратокі складае 65 км, шырыня — 14—44 км. Глыбіня ў фарватары сягае 338 мэтраў, найбольшая глыбіня — 1181 м. Па берагах Гібральтарскай пратокі разьмешчаныя стромкія скальныя масівы, якія ў старажытнасьці называліся Гэркулесавымі слупамі — Гібральтарская скала на поўначы і Муса на поўдні пратокі.\nДзякуючы свайму зручнаму геаграфічнамі разьмяшчэньню гэтая пратока мае вялікае эканамічнае ды стратэгічнае значэньне, знаходзіцца пад кантролем ангельскай фартэцыі ды вайскова-марской базы Гібральтар. У раёне пратокі разьмешчаныя гішпанскія порты Сэўта, Ля-Лінэя, Альхэсірас, а таксама мараканскі Танжэр.\nМногія годы Гішпанія ды Марока супольна вывучалі пытаньне пабудовы пад пратокай чыгуначнага ды/або аўтамабільнага тунэлю, аналягічнага таму, які злучае Францыю ды Ангельшчыну пад пратокай Ля-Манш. У 2003 была распачатая новая праграма дасьледваньняў, разьлічаная на тры гады. Амэрыканскія ды брытанскія будаўнікі, са свайго боку, разглядалі магчымасьць пабудовы маста праз пратоку. Такі мост мусіў бы стаць найвысокім (звыш 900 мэтраў) ды найдаўгім (15 км) з тых, што існуюць на Зямлі.\nГібральтарская пратока. NASA Earth Observatory.(анг.)\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Гібральтарская_пратока&oldid=2304599»\nПратокі Атлянтычнага акіяна\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 10 красавіка 2022 году ў 01:17.


Брус Спрынгсцін — Вікіпедыя\nДагледжаная версія была праверана 23 сакавіка 2019. 1 змена чакае праверкі.\nБрус Фрэдэрік Джозеф Спрынгсцін (англ.: Bruce Frederick Joseph Springsteen, 23 верасня 1949, Лонг Брэнч, Нью-Джэрсі, ЗША) - амерыканскі рок-і фолк- музыкант і аўтар песень. Выхаваны на музыцы The Beatles, Элвіса Прэслі, Вудзі Гатры, Піта Сігерых, Эдзі Кохрейна і Боба Дылана, Спрынгсцін стаў вядомы дзякуючы сваім рок-песням з паэтычнымі тэкстамі, асноўнай тэмай якіх з'яўляецца яго радзіма, Нью-Джэрсі.\n23 верасня 1949(1949-09-23) (71 год)\nЛонг-Бранч[d], Монмут[d], Нью-Джэрсі, ЗША\nOcean County College[d]\nмузыкант, спявак, аўтар-кампазітар, піяніст, гітарыст, музычны прадзюсар, студыйны музыкант\n1969 - па цяперашні час\nгітара, губны гармонік і фартэпіяна\nE Street Band[d]\nперсона года «MusiCares»[d] (2013)\nЗала славы рок-н-рола (1999)\nДваццаціразовы лаўрэат самай прэстыжнай прэміі ў свеце музыкі - «Грэмі». Акрамя гэтага, уладальнік кінематаграфічных прэмій «Оскар» і «Залаты глобус» за лепшыя песні да стужак «Філадэльфія» і «Рэстлер».\n2 "Born to Run"\n3 "Born in the U.S.A."\nУ падлеткавым ўзросце Спрынгсцін гуляў у шэрагу дваровых рок-каманд. Адной з гэтых каманд былі The Castiles. Да пачатку 1970-х гг. ён пасяліўся ў нью-ёркскім раёне Грынвіч-Вілідж, дзе выступаў з песнямі з моцным налётам фолк-рока ў духу Боба Дылана і Вана Морысана. З бескампраміснай шчырасцю ён імкнуўся адлюстроўваць у сваіх песнях спадзяванні і нягоды працоўнага амерыканца сярэдняй рукі.\nУ студзені 1973 выйшаў дэбютны альбом Спрынгсціна, «Greetings from Asbury Park, NJ», за якім праз паўгода рушыў услед дыск «The Wild, the Innocent & the E-Street Shuffle». Яны не прыцягнулі значнай увагі і прадаваліся дрэнна, хоць пасля трыумфу наступных пласцінак ўсё ж такі сталі плацінавымі. Больш за тое - песня «Blinded by the Light» з першага альбома Спрынгсціна ў 1977 годзе дайшла да першага месца ў Billboard Hot 100, праўда, у выкананні каманды Manfred Mann's Earth Band.\n"Born to Run"Правіць\nУ 1974 г. Спрынгсцін стварыў «E-Street Band» - музычны калектыў, які быў прызваны суправаджаць яго падчас тураў па ЗША. У жніўні 1975 трэці альбом Спрынгсціна, «Born to Run», вырабіў эфект бомбы, якая выбухнула, ператварыўшы аўтара на некаторы час у самага запатрабаванага персанажа ў амерыканскай музычнай індустрыі. Яго фатаграфіі мільгалі на вокладках часопісаў «Time» і «Newsweek», канцэрты збіралі поўныя стадыёны прыхільнікаў, а крытыкі хвалілі яго за тое, што ў стагоддзе хард-рока і прагрэсіўнага рока ён знайшоў у сабе смеласць адрадзіць спрадвечныя каштоўнасці рок-н-ролу.\nНа працягу другой паловы 1970-х крытыкі нястомна спявалі Спрынгсціну дыфірамбы, паказваючы, што ў яго неўтаймаваны драйв рок-н-ролу 1950-х ўжываецца з задуменнай лірыкай ў стылі Боба Дылана. Хоць многіх знатакоў музыкі адштурхоўвала паднятая вакол рокера істэрыя, нельга адмаўляць таго, што да канца дзесяцігоддзя ў амерыканскай музыцы з'явіўся цэлы шэраг паслядоўнікаў Спрынгсціна, сярод якіх першае месца аспрэчвалі Боб Сігерых і Джон Мэленкэмп. У 1978 Спрынгсцін напісаў песню «Because the Night» для Паці Сміт, якая стала яе самым вялікім хітом.\nНягледзячы на якая расце з кожным годам канкурэнцыю, Спрынгсцін выпусціў у кастрычніку 1980 вельмі годны двайны альбом «The River», які утрымліваў песню «Hungry Heart», якая стала адной з яго візітных картак. У верасні 1982 рушыў услед акустычны дыск «Nebraska» (1982), а на зыходзе года гітарыст Стыў ван Зандт абвясціў аб тым, што пакідае групу Спрынгсціна.\n"Born in the U.S.A."Правіць\nУ чэрвені 1984 чарговы альбом Спрынгсціна, «Born in the USA», стаў феноменам не толькі рок-, але і папулярнай музыкі. Сем хітоў з яго былі выпушчаныя сінгламі, і ўсе яны патрапілі ў лепшую дзясятку амерыканскага чарта продажаў (гэта адзін з трох падобных выпадкаў у гісторыі). Сам альбом дзесяць разоў станавіўся плацінавым. На хвалі гэтага трыумфу Спрынгсцін на працягу двух гадоў гастраляваў па ЗША і Еўропе. Якая выйшла ў лістападзе 1986 канцэртная запіс "Live" таксама ўзначаліла Billboard 200.\nПа вяртанні з тура Спрынгсцін развёўся з жонкай, заключыў шлюб з бэк-вакалісткай E-Street Band, аднак (у лістападзе 1989 г.) распусціў гэты легендарны калектыў. Яго наступныя альбомы ня выклікалі вялікай цікавасці крытыкаў і публікі, аднак напісаная для фільма «Філадэльфія» (1993) песня «Streets of Philadelphia» атрымала прэмію «Оскар». На працягу 1990-х і 2000-х гг. Спрынгсцін сабраў ўражальную калекцыю прэмій «Грэмі», уключаючы статуэтку за лепшы мужчынскі рок-вакал (2002 год, песня «The Rising»).\nУ 2008 годзе Спрынгсцін зарэкамендаваў сябе як палітычна актыўны выканаўца. Падчас перадвыбарнай прэзідэнцкай кампаніі 2008 года ў ЗША ён актыўна агітаваў за кандыдата ад дэмакратаў - Барака Абаму.\nБрус Спрынгсцін на Вікісховішчы\nАмерыканскі часопіс Billboard назваў Бруса Спрынгсціна адным з самых высокааплатных музыкантаў 2009 года. Ён заняў другое месца ў ТОП-10 з прыбыткам 57,6 мільёна амерыканскіх долараў. Падлікі вяліся на аснове даходаў ад канцэртаў і продажу альбомаў.\nЛаўрэат прэміі «Оскар» за кампазіцыю «Streets Of Philadelphia» да фільма 1993 года «Філадэльфія» у намінацыі «Лепшая песня»]] (1994)\nПа версіі часопіса Rolling Stone дыск «Wrecking Ball» ўзначаліў рэйтынг Топ-50 лепшых альбомаў 2012 года.\n↑ 1,0 1,1 http://brucespringsteen.net/the-band\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Брус_Спрынгсцін&oldid=3507808"\nАпошнія змены 19 лістапада 2019 а 01:08\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 01:08, 19 лістапада 2019.


http://spring96.org/be/news/26153 2008 2008-11-13T16:32:32+0200 2008-11-13T16:32:32+0200 1970-01-01T03:00:00+0300 be\nНезнаёмая жанчына нанесла Яне Паляковай некалькі рэзаных ран.\nЯк паведаміла “Свабодзе” праваабаронца, раніцай яна даведалася, што павінна быць у судзе а 16 гадзіне. Яна дамовілася, што прыйдзе ў суд на дзьве гадзіны раней, каб пазнаёміцца з матэрыяламі справы. Незадоўга да выхаду ў кватэру пазванілі, і, калі Яна Палякова адчыніла дзьверы, на яе напала жанчына. Паляковай удалося зачыніць дзьверы і выклікаць “хуткую”.\nПраваабаронца Яна Палякова знаходзіцца ва ўпраўленьні ўнутраных спраў Салігорску. Мэдыкі зафіксавалі ў яе на руках некалькі рэзаных ранаў. Як распавяла “Свабодзе” Палякова, раніцай ёй паведамілі, што ў судзе сёньня будуць разглядаць яе справу. У чым менавіта яе абвінавачваюць, не патлумачылі. Палякова кажа, што дамовілася з судзьдзёй прыйсьці за дзьве гадзіны да пачатку працэсу, каб азнаёміцца з пратаколам.\nІнцыдэнт адбыўся, калі праваабаронца сабралася ўжо выходзіць з дому.\nЯна Палякова паведаміла “Свабодзе”:\n“У дзьверы пазванілі і я пайшла адчыняць. Адчыняю... Я ведаю, што гэтая жанчына жыве ў нашым доме, але я ні імя яе, ні прозьвішча ня ведаю. Яна кінулася на мяне. Яна ў руках заціснула нешта -- нож ці яшчэ нешта такое. Пачала лаяцца, кінулася на мяне і ўдарыла спачатку ў руку, бо я абаранялася. Яна меціла ў грудзі, але я падставіла руку. У мяне траўмаваная левая рука, а таксама вышэй кісьці правая”.\nУсе непрыемнасьці ў Салігорску для Яны пачаліся пасьля таго, як яна падчас выбарчай кампаніі пачала зьбіраць подпісы за Вольгу Казуліну. Праваабаронца распавядала, што пасьля таго, як яна сабрала больш за дзьве тысячы подпісаў, ёй пачалі тэлефанаваць з КДБ, каб яна прыйшла на размову.\n30 жніўня яе спыніў на вуліцы ўчастковы міліцыянт. Ён і двое ў цывільным пасадзілі жанчыну ў машыну і адвезьлі ў міліцыю. Там міліцыянт нанёс ёй некалькі ўдараў па руках і назе.\nЯна Палякова апавяла, што яна зафіксавала зьбіцьцё і падала скаргу на дзеяньні міліцыянта ў пракуратуру.\n13.11.2008 Тэгі: праваабаронцы, перасьлед


Пра нас | SUNSUM БЫТОВАЯ ТАА, LTD\nSunsum бытавыя Лтдзнаходзіцца ў горадзе Нінбо правінцыі Чжэцзян, які з'яўляецца важным партовым горадам на паўднёва-ўсходнім узбярэжжы Кітая. Шматгадовая знешнегандлёвая традыцыя і перавага блізкасці да глыбакаводнага порта зрабілі Нінбо магутным знешнім гандлёвым горадам і стварылі прафесійныя міжнародныя гандлёвыя кампаніі, такія як наша кампанія.\nНаша кампанія ўжо больш за 10 гадоў спецыялізуецца на продажах відаў пластмасы, металу і сілікону для дома і рэкламных падарункаў на міжнародным рынку. Наша асноўная прадукцыя, уключаючы хатні посуд і серыі пітной посуду.\nНаша кааператыўная фабрыка прайшла аўдыт Disney, NBCU, AVON, Sedex, BSCI. З такімі кваліфікаванымі аўдытамі мы супрацоўнічаем з большасцю ліцэнзійных брэндаў, такімі як Disney, Minions, Mattel, DC, Marvel, Paw Patrol. А таксама адправіць шмат грузаў у такі вялікі супермаркет, як Tesco, Coles.\nУ нас ёсць прафесійная каманда кантролю якасці, строгія працэдуры праверкі і падтрымліваем цеснае супрацоўніцтва з прафесійнымі інспекцыйнымі агенцтвамі і тэставымі агенцтвамі, каб забяспечыць кліентаў якаснай прадукцыяй.\nУ нас ёсць магутныя магчымасці OEM і ODM, аздабленне паверхні, друк лагатыпа і ўпакоўку можна наладзіць. Форма можа быць апрацавана ў адпаведнасці з узорамі і чарцяжамі, прадстаўленымі кліентамі.\nМы маем больш чым 10-гадовы досвед працы ў прамысловасці і магутныя магчымасці інтэграцыі ланцугоў паставак, можам хутка рэагаваць на патрабаванні і прадастаўляць высакаякасныя паслугі.\nМы ганарымся сваім шырокім асартыментам прадукцыі па канкурэнтаздольным цэнах з добрай якасцю, хуткім адказам, хуткім часам дастаўкі і добрым абслугоўваннем. Працуючы з намі, вы адчуеце спецыялізаванае і цудоўнае абслугоўванне нашай рабочай групы. Мы імкнемся зрабіць ваш бізнес прасцейшым да максімальнай прыбытку.\nКалі вы зацікаўлены ў любым з нашых прадуктаў альбо хочаце абмеркаваць заказны заказ, звяжыцеся з намі. Мы з нецярпеннем чакаем фарміравання паспяховых дзелавых адносін з новымі кліентамі па ўсім свеце ў найбліжэйшай будучыні.


Народная православная книжность в собрании и ...\nМатериалы к спецкурсу «Белорусская народная рукописная книжность ХХ- XXI вв.»\nМатериалы спецкурса подготовлены и изданы в рамках реализации научно-исследовательского проекта РГНФ «Белорусско-украинская народная книжность XX–XXI вв.: православный «Богогласник» (Исследование и публикации)», проект № 08-04-00027 а Болей »\nМатэрыялы для кандыдатаў на выбарах у мясцовыя Саветы 27-га склікання\n“Працэдура і ўмовы прыватызацыі горадаўтваральных прадпрыемстваў”; “Якім чынам павінны прымацца рашэнні аб будаўніцтве шкодных вытворчасцяў?”; “Захады па павышэнні якасці паслуг у галіне ЖКГ”; “Ці варта абіраць кіраўнікоў выканаўчай улады адміністратыўна-тэрытарыяльных адзінак Беларусі усеагульным галасаваннем жыхароў гэтай адзінкі?”; “Рэформа сістэмы сярэдняй адукацыі”; “Неабходныя меры па развіцці прыватнага прадпрымальніцтва”; “Прабл... Болей »\nУ выніку сацыялагічнага апытання на замову Руху «За Свабоду» былі вызначаны восем праблемных тэмаў, якія хвалююць грамадзян Беларусі – патэнцыйных выбаршчыкаў. Гэта паводле працоўных назваў – «Працэдура і ўмовы прыватызацыі горадаўтваральных прадпрыемстваў»; «Якім чынам павінны прымацца рашэнні аб будаўніцтве шкодных вытворчасцяў?»; «Захады па павышэнні якасці паслуг у галіне ЖКГ»; «Ці варта абіраць кіраўнікоў выканаўчай улады адмініст... Болей »\nУ выніку сацыялагічнага апытання на замову Руху «За Свабоду» былі вызначаны восем праблемных тэмаў, якія хвалююць грамадзян Беларусі – патэнцыйных выбаршчыкаў. Гэта паводле працоўных назваў – «Працэдура і ўмовы прыватызацыі горадаўтваральных прадпрыемстваў»; «Якім чынам павінны прымацца рашэнні аб будаўніцтве шкодных вытворчасцяў?»; Болей »\nДапаможнік для кандыдатаў\nУ Беларусі 23 верасня 2012 г. адбудуцца выбары ў Палату прадстаўнікоў. Перад тым, як браць у іх удзел, калі ласка, задумайцеся, што прапануецца ў абмен на Ваш голас. Некаторыя кандыдаты будуць казаць Вам, у якой паспяховай краіне мы жывем. Пра тое, якія ў нас дагледжаныя палі, эфектыўная медыцына і даступнае жыллё. Будуць казаць пра «унікальнасць» беларускай эканамічнай мадэлі і абяцаць Вам заробкі ў пяцьсот, семсот ці нават у тысячу до... Болей »\nУ кнізе на матэрыяле гаворак Мсціслаўшчыны распрацавана 440 сінанімічных радоў, у якія ўвайшло больш 4000 шырокаўжывальных слоў. Праследжваюцца асаблівасці сінанімізацыі лексікі народных гаворак, паказваецца ўзаемасувязь народна-дыялектнай і літаратурнай лексікі. Значная ўвага ўдзяляецца сінаніміцы розных фразеалагічных зрашчэнняў. Болей »\nБеларуская радыкальная часопісь: орган Цэнтрасаюзу\n«Народны звон», газета, орган Цэнтральнага саюза беларускіх культурных і гаспадарчых арганізацый (Цэнтрсаюза). Выдавалася з 10.10 да 16.12.1930 у Вільні на беларускай мове. Апублікавала адозву галоўнага выбарчага камітэтата Цэнтрасаюза да выбаршчыкаў у сувязі з выбарамі ў польскі сейм і сенат восенню 1930, «Наказ» кандыдатам у дэпутаты як праграму дзеянняў. Акцэнтавала ўвагу на барацьбе за паляпшэнне сацыяльна-эканамічнага становішча на... Болей »


“І пшаніца на падыходзе” | "Нарачанская зара" (пасведчанне аб рэгістрацыі №765 ад 4.11.2009)\nХЛЕБАРОБЫ ААТ «Занарацкі» ў ліку першых у раёне вывелі камбайны ў поле. У гаспадарцы распачалі ўборку азімага рапсу. Як расказаў інжынер Ягор Іватовіч, гэта культура сёлета займала плошчу 400 гектараў.\n— Рапс паспеў. Таму без прамаруджвання прыступілі да ўборкі. Гэту адказную справу даверылі вопытным камбайнерам Віктару Сурвілу і Мікалаю Маркевічу. За імі замацаваны камбайны «КЗС-1218». Вывеў на рапсавы клін тэхніку і камбайнер Яраслаў Вяршыла. Хлопцы вопытныя, старанныя, — расказвае Ягор Баляслававіч. — Але старт аказаўся не вельмі ўдалы. Дзень папрацавалі — і пачаліся дажджы. У першы дзень убралі рапс з плошчы 20 гектараў і намалацілі 30 тон насення. Заўважу, што ўбіралі не лепшыя ўчасткі. Як толькі паспрыяе надвор’е, хлебаробы гатовы ў любую хвіліну ўключыць замацаваную тэхніку ў работу.\nЗ далейшай размовы даведаўся, што да ўборкі вырашчанага ўраджаю рыхтуюцца з адказнасцю. На жніве плануецца задзейнічаць дзесяць камбайнаў.\n— Тэхніка не новая. Але хлопцы імкнуліся падрыхтаваць яе найлепшым чынам, каб потым не было прастояў на хлебнай ніве, — дадае інжынер. — Не толькі рапс паклікаў хлебаробаў. Агляд палеткаў паказаў, што на падыходзе азімая пшаніца, хутка змогуць завіхацца камбайнеры і на ячменным палетку. У бліжэйшы час правядзём зажынкі, кожнаму камбайнеру давядзём заданне, эканамічная служба растлумачыць умовы аплаты працы, меры маральнага і матэрыяльнага заахвочвання ўсіх удзельнікаў уборачнай кампаніі. Галоўнае, каб толькі надвор’е паспрыяла. А нашы хлопцы не падвядуць.\nНа здымку: вопытныя камбайнеры ААТ «Занарацкі» Віктар Сурвіла і Мікалай Маркевіч, якія першымі вывелі замацаваную тэхніку на рапсавы клін.


Гадавіна аранжавай рэвалюцыі ва Ўкраіне: вынікі і высновы\n23 лістапад 2005, 17:48\nВалер Карбалевіч, Менск (эфір 22 лістапада) Новая перадача сэрыі “Экспэртыза Свабоды”. Удзельнікі: дырэктар Інстытуту палітычнага аналізу і міжнародных дасьледаваньняў Сяргей Талстоў з Кіева і палітоляг Андрэй Фёдараў зь Менску.\n(Валер Карбалевіч: ) “Украінскія падзеі гадовай даўніны выклікалі як вялікі рэзананс, так і супярэчлівыя ацэнкі і стаўленьне. Адны лічаць гэты вялікім прарывам да дэмакратыі на постсавецкай прасторы, іншыя — замежным праектам, што ажыцьцёўлены ці то на амэрыканскія грошы, ці то на грошы Беразоўскага. Значныя гістарычныя падзеі лепш відаць на адлегласьці. І вось цяпер, праз год, зноў узьнікае пытаньне: што гэта было? Рэвалюцыя? Зьмена кіроўных элітаў? І якое гістарычнае значэньне маюць падзеі гадовай даўніны?”\n(Сяргей Талстоў: ) “Найперш, хацелася б зьвярнуць увагу на сымбалічнасьць падзеяў гадовай даўніны. Паколькі, з аднаго боку, мы мелі прэзыдэнцкія выбары, якія адбываліся ў межах пэўнай прававой сыстэмы. А зь іншага боку, мы бачылі выбух масавых людзкіх эмоцыяў, якія больш вядомыя з гледзішча “памаранчавага Майдану” і менш вядомы з гледзішча “бела-сіняга майдану”, які таксама існаваў у шмат якіх месцах краіны.\nІ на працягу цэлага году новая ўлада не змагла зарыентавацца ў адным вельмі важным пытаньні. Што ж адбылося: рэвалюцыя, ці гэтыя падзеі не выходзілі за межы прававой і канстытуцыйнай плашчыні дзяржавы? Калі гаворка ідзе пра рэвалюцыю, то яе мэты былі вызначаныя чаканьнямі. Дасюль на працягу году не сфармуляваны лёзунг рэвалюцыі. Новая ўлада не змагла абвясьціць агульнадэмакратычнымі мэты тых ператварэньняў, якія яна нібыта хацела зьдзейсьніць”.\n(Андрэй Фёдараў: ) “Калі казаць строга, з тэарэтычнага гледзішча, да рэвалюцыі гэтыя падзеі ня мелі дачыненьня. Хутчэй наадварот. Рэвалюцыя, як мы ведаем, гэта гвалтоўная зьмена ўлады. Тут мы бачылі нешта адваротнае. Людзі выйшлі, каб абараніць свой выбар і законнасьць. Іншая справа, што рэвалюцыя адбылася ў галовах людзей, рэвалюцыя ў сьвядомасьці. Бо людзі ўсьвядомілі, што іх падманулі, калі сфальсыфікавалі вынікі выбараў. Па-другое, што яшчэ больш важна, яны выйшлі на плошчу. Гэта быў цяжкі выбар. Толькі ў гэтым сэнсе можна казаць пра рэвалюцыю”.\n(Карбалевіч: ) “Прайшоў год. Аранжавы блёк распаўся. Ва ўкраінскім грамадзтве існуе пэўнае расчараваньне вынікамі кіраваньня новай улады. Беларускія дзяржаўныя мэдыі зь вялікім задавальненьнем камэнтуюць любыя іхныя няўдачы. Але такія расчараваньні бываюць заўсёды. Ніводная рэвалюцыя ня можа спраўдзіць усіх спадзяваньняў, бо ў такі час яны заўсёды завышаныя. Які балянс дасягненьняў і няўдачаў каманды Юшчанкі ва ўнутранай і замежнай палітыцы?”\n(Талстоў: ) “Гэта вельмі складанае пытаньне. Таму што, з аднаго боку, паўстае праблема: ці ўсьведамляе каманда Юшчанкі задачы, якія стаяць перад краінаю, і што яна можа і хоча рабіць у гэтым сэнсе. Зь іншага боку, спэцыфіка палягала ў тым, што, прыйшоўшы да ўлады, прэзыдэнт Юшчанка фактычна перадаў кіраваньне эканамічным блёкам, кіраваньне ўрадам іншай асобе — Цімашэнцы, якая мела іншыя намеры і іншае бачаньне дзяржаўнага кіраваньня. Але гэта не вызваляе ад адказнасьці самога Юшчанку за той стан дзяржавы, які мы атрымалі праз год.\nУ сфэры эканомікі адбылося пагаршэньне сытуацыі. Паколькі, з аднаго боку, павысіліся сацыяльныя чаканьні насельніцтва. А зь іншага боку, урад цяпер ня мае магчымасьці задаволіць такія чаканьні. Таму што яны былі пабудаваныя на разьліках высокіх тэмпаў разьвіцьця, якія былі зруйнаваныя ўрадавай палітыкай. Дэмакратычныя зьмены павінны ўзгадняцца з вынікамі эканамічнай палітыкі. Таму што без эканамічнага разьвіцьця і росту жыцьцёвага ўзроўню ня можа быць і дэмакратыі.\nЗь іншага боку, стаіць задача стварэньня новай якасьці дзяржавы. Таму выхад людзей на Майдан летась у значнай ступені быў пратэстам супраць палітычнага балота, якім быў рэжым прэзыдэнта Леаніда Кучмы. Ад улады залежыць, ці зможа яна вылучыць задачы дэмакратычнага разьвіцьця, якія б адначасова грунтаваліся на беражлівым стаўленьні да нацыянальнай эканомікі. Таму што, вылучаючы якіясьці палітычныя мэты, новыя лідэры, якія прыходзяць на хвалі сацыяльнага і палітычнага пратэсту, не заўжды адпавядаюць гістарычным задачам.\nДа таго ж цяперашняе сьвяткаваньне гадавіны Майдану паступова ператвараецца ў партыйнае сьвята. Таму што памаранчавая сымболіка, якую цяпер раздаюць у Кіеве, супадае з партыйнай сымболікай кіроўнай партыі Народны саюз “Наша Ўкраіна”. Такім чынам. адбываецца пэўная падмена паняцьцяў. Пераможцы сьвяткуюць перамогу над пераможанымі. Але ж пераможаных, паводле трэцяга туру прэзыдэнцкіх выбараў, было 44% украінскіх выбаршчыкаў. І тут ёсьць пэўнае неразуменьне задачаў разьвіцьця краіны, якая мае пэўную пэрспэктыву, але можа не скарыстацца ёй. Гэта найбольш цяжкі момант, які выцякае з вынікаў Майдану”.\n(Фёдараў: ) “Мабыць, галоўнае дасягненьне ўкраінскіх уладаў за гэты час — значнае пашырэньне дэмакратыі і свабоды думкі. Другое, трэба адзначыць значныя дасягненьні ў міжнароднай палітыцы. Хоць, безумоўна, украінскія ўлады хацелі значна большага ў гэтай сфэры. Напрыклад, ужо відаць, не атрымаецца ўступленьне ва Ўсясьветную гандлёвую арганізацыю ў гэтым годзе. Таксама даволі стрымана паводзіць сябе Эўразьвяз. Бадай што толькі НАТО прыхільна ставіцца да Ўкраіны. Аднак тут ёсьць іншая праблема. Паводле сацыялягічных апытаньняў, толькі меншасьць насельніцтва схіляецца да ўступленьня ў НАТО”.\n(Карбалевіч: ) “Першыя месяцы пасьля прыходу да ўлады новай аранжавай каманды афіцыйныя ўкраінскія асобы даволі жорстка выказваліся наконт палітычнай сытуацыі ў Беларусі, прытрымліваліся пазыцыі, якую займалі адносна афіцыйнага Менску эўрапейскія структуры. Пасьля адбылася пэўная эвалюцыя ў палітыцы Кіева. Падчас знаходжаньня ў Парыжы В.Юшчанка выказаўся супраць ізаляцыі Беларусі, то бок, насуперак пазыцыі Эўразьвязу? Чым тлумачацца такія зьмены ў палітыцы Ўкраіны адносна Беларусі?”\n(Талстоў: ) “Шлях ізаляцыі Беларусі ня ёсьць выхадам. Зь іншага боку, лепшым увогуле спосабам уплыву Ўкраіны на постсавецкую прастору было б пазытыўнае і хуткае разьвіцьцё дэмакратычных працэсаў у краіне, дэманстрацыя эканамічных і іншых перавагаў. У пляне свабоды слова і скарачэньня палітычных рэпрэсій супраць грамадзян, тут ёсьць пэўны прагрэс. Ва Ўкраіне выказваць розныя пункты гледзішча цяпер ня страшна.\nКалі Ўкраіна будзе рэалізоўваць праект судружнасьці дзяржаваў Балтыйска-Чарнаморска-Касьпійскага рэгіёну, то ізаляцыя, напрыклад Беларусі ці Азэрбайджану ўвогуле падрывае гэты праект і робіць яго неэфэктыўным з самага пачатку. Украіна ня можа руйнаваць адносінаў з сваімі суседзямі. Могуць быць іншыя спосабы ўплыву — найперш, праз уплыў на палітычныя эліты краіны. Мне здаецца, што ўладныя вярхі Ўкраіны бліжэй да гэтага гледзішча. Аднак гэтае пытаньне дыскусійнае, паколькі і ў Польшчы, і ў краінах Эўропы палітычныя колы ня ведаюць, як уплываць на беларускае грамадзтва і на стан справаў у Беларусі такім чынам, каб гэта прывяло да разьвіцьця дэмакратычных працэсаў і не спрычыніла шкоды народу Беларусі.\nМне здаецца, можна весьці гаворку пра пасярэдніцтва Юшчанкі паміж краінамі Цэнтральнай Эўропы і Беларусьсю. Таму што за час прэзыдэнцтва Квасьнеўскага і Юшчанкі тут быў найбольш інтэнсіўны дыялёг, у тым ліку і ў беларускім пытаньні. Пры тым, эканамічны чыньнік вельмі важны”.\n(Фёдараў: ) “Мне падаецца, што ў замежнай палітыцы Ўкраіны адбываецца тая самая эвалюцыя, што і ў яе ўнутранай палітыцы: пераход ад рамантызму, эўфарыі да прагматызму. Цяпер добра разьвіваюцца эканамічныя дачыненьні паміж Беларусьсю і Ўкраінай. У гэтым годзе небывалы гандлёвы абарот — каля 1,5 мільярда даляраў. Украіна цяпер не ў такім добрым эканамічным стане, каб грэбаваць такімі грашыма і псаваць адносіны з краінай, зь якой так добра разьвіваецца гандаль.\nВось спадар Талстоў адзначыў, што Юшчанка мае шчыльныя дачыненьні з прэзыдэнтам Польшчы Квасьнеўскім. Дык той павінен быў яму растлумачыць, што такую палітыку адносна Беларусі, якую цяпер прапануе Ўкраіна, у свой час спрабавала рабіць Польшча. І мы добра ведаем, да чаго гэта прывяло”.\n(Карбалевіч: ) “Такім чынам. супярэчлівыя вынікі кіраваньня пострэвалюцыйнай каманды Юшчанкі наўрад ці змогуць паставіць пад сумнеў гістарычнае значэньне падзеяў, якія адбыліся год таму. Сёньня мы можам казаць толькі пра папярэднія высновы. Для больш грунтоўных высноваў патрэбны большы гістарычны час”.


Арыстакратыя зброду. Апошнія сябры Расіі — Медиа-Полесье — новости и реклама Пинска, Лунинца, Столина\n22 октября 2020, четверг11:37\nАрыстакратыя зброду. Апошнія сябры Расіі\nУ горадзе-героі Пецярбургу сустрэліся апошнія сябры Расеі. Зусім без сяброў, у суцэльным коле ворагаў, няхай і з Крымам, жыццё аказалася ўсё ж такі не такім салодкім, як ялцінская цыбуля.\nГрошай мала, крэдыту няма, і нават упэўненасць у сваім сакральным праве гнуць суседзяў паступова сыходзіць. Спрабавалі сябраваць з кітайцамі, але тыя раптам злачынна заявілі, што паважаюць тэрытарыяльную цэласнасць Украіны. Куды беднаму імперцу падацца, дзе ветлівую галаву схіліць? Тут воляй-няволяй ўспомнілі пра еўрапейскія каштоўнасці, але — асаблівыя. Існуюць, ведаеце, у Еўропе такія спецыяльныя людзі з асаблівасцямі. Пратэстуюць пастаянна, выказваюць сваю нязгоду з большасцю. Называюцца — неанацысты.\nНасамрэч, з кім яшчэ нам цяпер сябраваць? Ультраправыя супраць фальшывых каштоўнасцяў ліберальнай дэмакратыі, і мы супраць. Яны супраць буржуазнага індывідуалізму, і мы тут жа. Яны змагаюцца супраць матэрыялізму і абывацеляў, а галоўныя расійскія мысляры падкідваюць пасільную колькасць аргументаў. Яны расісты, ксенофобы і гамафобы, ну і мы трошкі ў гэтым кірунку працуем.\nНі ў каго ў свеце невядомых традыцыйных каштоўнасцяў няма, а ў нас з імі ёсць. Ну, можа быць, яшчэ ў ісламістаў ёсць усё, што нам трэба, каб разам пайсці супраць Захаду. Але ісламісты чамусьці пакуль не прызнаюць у нас сваіх, біць статуі не запрашаюць і крыўдна называюць кафірамі. А гэтыя адразу прызналі ў нас сваіх, падтрымалі і Крым, і Наваросію, і на выбарах усё, што трэба назіраць, назіралі (памятаеце, «Йобік»?). Гэта сябры нашы.\nІ вось 22 сакавіка ў гатэлі Holiday Inn у канферэнц-зале «Пятроў-Водкін» праходзіць Міжнародны рускі кансерватыўны форум, дзе, без перабольшання, збіраецца ўвесь колер арыйскай расы. Ёсць тут вайскова-патрыятычныя грэкі з «Залаты зары», гэткія Квачковы з Элады, звіхнутыя на нацыянальнай велічы. Ёсць каардынатары баявікоў-нацыяналістаў з ЕС, якія ваююць ва Украіне на баку «ДНР». Каларытныя нацысты-шведы з распушчанага ў 2008 годзе Нацыянал-сацыялістычнага фронту.\nНацысты з усёй Заходняй Еўропы і нават адзін ультраправы дэпутат Еўрапарламента з Германіі. Усяго адзінаццаць арганізацый, найвышэйшае фашысцкае грамадства, арыстакратыя зброду. Ну і прымаючы расійскі бок адпаведны. Асобы ўсе вядомыя, мажныя і традыцыйныя.\nАтрымліваецца загадкавая рэч. Сямідзесяцігоддзе перамогі ў вялікай вайне, Расія, якая цалкам складаецца з антыфашыстаў, праважаючых, як нядаўна ў Екацярынбургу, добраахвотнікаў «біць фашыстаў» і накрытая георгіеўскай стужачкай, — гэта з аднаго боку. Гасцявы домік для неанацыстаў, міжнародная канферэнцыя сыноў арыйскай расы, антысемітаў і нашых сяброў у горадзе, які перажыў блакаду, — з другога.\nУласна, з усіх еўрапейскіх ультраправых на злёт у Пецярбург, здаецца, забыліся запрасіць толькі ўкраінскіх. Так, можа быць, выкажам небяспечную думку, справа там зусім не ў Бандэры?\nРасійскае грамадства адцягнулася на крыкі аб кіеўскай хунце і ўпусціла той момант, калі стала удзельнікам вялікай міжнароднай неанацысцкай канферэнцыі ў зале «Пятроў-Водкін».\nФармальным арганізатарам злёту нашых апошніх сяброў з’яўляецца «Рускі нацыянальны культурны цэнтр — Народны дом». Але па факце з сябрамі працуе партыя «Радзіма», якая існуе пад пратэкцыяй віцэ-прэм’ера Рагозіна. Да 2016 года «Радзіма» можа стаць адным з галоўных саюзнікаў і выратавальнікаў «Адзінай Расеі» на выбарах у Дзярждуму. Саюзнікам справа.


09.10.2020 другі вебинар курсу " лінолеўм: ад А да Я». - навіны - Beaulieu International Group\nНавіны і інфармацыя/ Навіны/ 09.10.2020 другі вебинар курсу " лінолеўм: ад А да Я».\n09.10.2020 другі вебинар курсу " лінолеўм: ад А да Я».\n09.10.2020 ў 10.00 МСК вебинар " лінолеўм: ад А да Я», частка другая.\nНа гэтай сесіі мы разбярэмся з тонкасцямі захоўвання, транспарціроўкі, кладкі і догляду за сучасным лінолеўмам ПВХ. Успомнім якія класы памяшканняў бываюць. Пагаворым аб пакупніках: якія тыпы бываюць, як правільна будаваць дыялог з тым ці іншым кліентам.\nІнструкцыі для ўдзельнікаў, рэкамендацыі па праглядзе.\nhttps:/ / tech-vks.megafon.ru / # login_by_id\nКод мерапрыемствы: 655-510\nПры ўваходзе, калі ласка, прайдзіце рэгістрацыю\nМабільнае прыкладанне МегаФон канферэнцыя:\nОнлайн трансляцыя на афіцыйным YOUTUBE канале OPUS:


Сярэдні заробак у Беларусі ў верасні склаў Br963,60\nХатняя старонка > Сярэдні заробак у Беларусі ў верасні склаў Br963,60\nНалічаная сярэдняя заработная плата работнікаў у Беларусі ў верасні 2018 года склала Br963,6, паведамілі БЕЛТА  ў Нацыянальным статыстычным камітэце.\nУ жніўні гэты паказчык дасягаў Br987,5.\nСталіца ў разрэзе рэгіёнаў традыцыйна лідзіруе па гэтым паказчыку: сярэдняя зарплата работнікаў Мінска за верасень склала Br1319,5 (тэмп росту да верасня 2017 году - 109,1%). У Мінскай вобласці яна дасягнула Br954,1 (107,6%), у Гомельскай - Br880,9 (110,7%), Брэсцкай - Br843,7 (110,1%), Гродзенскай - Вr837,4 (109,3% ). Сярэдні заробак у Віцебскай вобласці - Br827,7 (110,6%), у Магілёўскай - Br817,2 (108,2%).\nУ цэлым па рэспубліцы рэальная заработная плата (заработная плата, разлічаная з улікам росту спажывецкіх цэн на тавары і паслугі) у студзені-верасні 2018 года па параўнанні з адпаведным перыядам 2017 года ўзрасла на 12,2%. Самы высокі яе рост адзначаны ў Гомельскай і Віцебскай абласцях (адпаведна на 13,6% і 13,5%), а ў Мінску гэты паказчык найменшы (рост на 11,0%). Рэальная заработная плата за верасень гэтага года ў сярэднім па рэспубліцы склала 109,4% да ўзроўню верасня мінулага года.\n http://twitter.com/share?url=http://zviazda.by/be/news/20181023/1540290303-syaredni-zarobak-u-belarusi-u-verasni-sklau-br96360&text=Сярэдні заробак у Беларусі ў верасні склаў Br963,60\n http://www.facebook.com/sharer.php?u=http://zviazda.by/be/news/20181023/1540290303-syaredni-zarobak-u-belarusi-u-verasni-sklau-br96360&t=Сярэдні заробак у Беларусі ў верасні склаў Br963,60&src=sp


Увага! Праз палітычныя падзеі ў краіне правядзенне форума адкладзена на больш позні час. Сачыце за нашымі абвесткамі!\nПадпісвайцеся на нашыя Telegram-каналы: Distant_ЛетучийУниверситет і «Думаць Беларусь»!\nГэтая падзея аб тым, як біятэхналогіі змяняюць чалавека, культуру, грамадскія адносіны, сацыяльныя і этычныя нормы.\nНа дыскусіях, выставах, форум-тэатры і чытках п’ес можна будзе задацца пытаннямі аб межах цялеснасці і здароўя, біятэхналогій і чалавечнасці, этыкі прагрэсу і разам шукаць на іх адказы.\nЗараз у кожнага ёсць права адрэдагаваць сваё цела і эмоцыі з дапамогай лекаў і працэдур. Да некаторых тэхналогій мы ўжо прызвычаіліся — медыкаменты і хірургічныя аперацыі сталі зразумелай часткай нашага жыцця. Але біятэхналогіі не стаяць на месцы, і тое, што здавалася фантастыкай, стала нашай рэальнасцю: эмоцыі можна «паправіць» антыдэпрэсантамі, дзіця за вас можа выносіць іншая жанчына, рэдагаванне генаў стала даступнай працэдурай.\nЦі застанецца ў нас хоць нешта чалавечае, калі мы адрэдагуем усё — ад эмоцый да саміх генаў?\nФорум пройдзе 19-22 жніўня ў Культ. цэнтры «Корпус» (Мінск, прасп. Машэрава, 9, корпус 8).\nУ сувязі з эпідэміялагічнай сітуацыяй у Беларусі, на некаторыя афлайн-падзеі з праграмы будзе патрэбная папярэдняя рэгістрацыя. Падрабязную інфармацыю чытайце ў нашых акаўнтах у Facebook і Instagram.\n4 дні — 4 фарматы:\nФорум-тэатр, чытка п’есы, выстава, дыскусіі.\n19 жніўня (серада):\n18:00 — Адкрыццё форума. Лекцыя Уладзіміра Мацкевіча: «Чалавек і яго мяжы: этычныя намаганні і культура».\n20 жніўня (чацвер):\n16:00-17:30 — Экскурсія па экспазіцыі выставы «Мяжа чалавечнасьці» з куратарам і аўтарамі;\n18:00-19:00 — «Медыкалізацыя і суб’ектнасць пацыента/ткі: сустрэча-гутарка з сацыёлаягам» Аксанай Луцкай (разам з праектам «Радзіны»);\n19:00-22:00 — Форум-спектакль «СурМАМА» (тэатр «Крылы халопа»).\n21 жніўня (пятніца):\n19:00-21:00 — Круглы стол: «Медыцынскія і сацыяльныя нормы, хто і як іх змяняе?»\n22 жніўня (субота):\n15:00-16:30 — Дыскусія: «COVID-19: этычныя, культурныя і сацыяльныя выклікі»;\n17:00-18:00 — «#НИЧЕГОСВЯТОГО». Чытка п’есы Н. Багаслаўскага (тэатр “HomoСosmos”);\n18:00-18:30 — Абмеркаванне п’есы;\n19:00-20:00 — Круглы стол. Вынікі форума.\n10-13 кастрычніка 2019 года прайшла арт-лабараторыя Лятучага універсітэта «Homo [im]perfect: даследаванне межаў, практыкі, права», прысвечаная сацыяльных і культурных наступстваў тэхналагічных інавацый у медыцыне і біялогіі. Усе арт-праекты для форума былі створаны па выніках гэтай лабараторыі.\nАрганізатарамі форума выступаюць: Лятучы універсітэт, тэатр «Крылы халопа», тэатр “Homo Cosmos”, праект «Радзіны», а таксама мастакі, даследчыкі, лекары і юрысты. Мы аб’ядналіся, каб абмеркаваць яшчэ не вельмі папулярную ў Беларусі тэму: як біятэхналогіі змяняюць чалавека на ўзроўні цела, эмоцый і як гэта закранае прававыя аспекты.\nДа сустрэчы на форуме!


Автор: Ганна КУРАК, фота Кастуся ДРОБАВА\nУ наш час сэнс многіх святаў звужаецца выключна да пасядзелак за сталом. Супрацоўнікі літаратурна-мемарыяльнага музея Якуба Коласа ў Мінску мірыцца з гэтым не намераны: кожны год для ўсіх жадаючых яны ладзяць музычную імпрэзу падчас Каляд.\nТрапіўшы на гэтае свята аднойчы, абавязкова абяцаеш сабе вярнуцца сюды і на наступны год. Тым больш праграма мерапрыемства ніколі не паўтараецца. У гэтым студзені пакоі, дзе калісьці жыў і працаваў Якуб Колас, напоўнілі галасы ансамбля мужчынскага хора Мінскага храма-помніка ў гонар Усіх Святых (рэгент Дзмітрый Такмакоў). Светлыя царкоўныя песні, вясёлыя калядныя прыпеўкі славян, пранікнёныя свецкія кампазіцыі… Вядома, што “калядоўшчыкам” з такім рэпертуарам будуць рады ў любым доме.\nУвогуле, коласаўскія Каляды адметныя сваім духоўным зместам, бо сярод арганізатараў - святары. Прычым з’язджаюцца яны з розных куточкаў краіны. Братоў протадыякана Свята-Пакроўскага храма горада Баранавічы Андрэя Гарбунова і настаяцеля храма ў гонар праведнай дзевы Іўліяніі, князёўны Альшанскай вёскі Альшаны Іаана Гарбунова наведвальнікі музея ведаюць добра. Тут, у музеі, яны прадстаюць у нечаканых для сябе ролях. Першы пранікнёна выконвае рамансы пад гітару, а другі выступае ў якасці вядучага. І трэба аддаць ім належнае: галасы гучныя, пастаўленыя – не наслухацца. Ды і дзе ты яшчэ пачуеш, як святар чытае ўрыўкі з “Новай зямлі” пра Каляды?\nІераманах Агафангел, які болей за дзесяць гадоў жыве ў Беларусі, але з’яўляецца насельнікам манастыра на поўдні Сербіі, парадаваў прысутных каляднымі песнямі на роднай мове.\n– У нашай краіне віншуюць не з Раством Хрыстовым, а з Божычам. Гэтае слова можна перакласці як “сын Божы, ці нават маленькі Бог”, якім і быў Хрыстос.\nСімвалічна прагучалі словы ўнучкі Якуба Коласа Марыі Міцкевіч. Яна зачытала ўрывак з паэмы “Сымон-музыка”, які ў савецкія часы быў выкінуты цэнзарамі, і толькі цяпер, праз сто гадоў пасля выдання паэмы, вярнуўся на сваё месца.\n– Гэтыя 114 радкоў – “Ода Богу”. У свой час Максім Гарэцкі назваў яе лепшай одай Усявышняму ў творчасці беларускіх пісьменнікаў, – распавяла Марыя Міхайлаўна.\nНе абышлося і без сюрпрызаў. Архіепіскап Пінскі і Лунінецкі Сцяфан (дарэчы, з прапановы якога ў Коласавым доме і пачалі ладзіцца Каляды) у чарговы раз здзівіў прысутных выдатным веданнем творчасці песняра. Уладыка на памяць зачытаў адзін з ранніх твораў паэта – гумарыстычны верш-апавяданне “Зяць”.\n– Вучыў я яго гадоў 50 таму. Таму калі забудуся што – выбачайце, а лепш падказвайце, – з хітрынкамі ў вачах усміхнуўся архіепіскап і разыграў перад гасцямі цэлы міні-спектакль па ролях.\n– Пасля нашых традыцыйных калядных сустрэч і думкі ў галаве святлейшыя, і дыхаць лягчэй. Госці з Палесся прывозяць да нас сонца нават у самыя марозныя дні, – прызналася дырэктар музея Зінаіда Камароўская. – Вершы, музыка, ды і проста размовы пра літаратуру заўсёды былі, ёсць і будуць у Коласавым доме.


Газета "Шахцёр" праігнаравала зварот Віктара Малочкі\nhttp://spring96.org/be/news/65532 2013 2013-09-02T10:08:31+0300 2013-09-02T10:08:31+0300 2013-09-02T10:08:31+0300 be http://spring96.org/files/images/sources/malochka.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nСалігорскі сябра Аб’яднанай грамадзянскай партыі Віктар Малочка яшчэ 22 ліпеня накіраваў у рэдакцыю газеты “Шахцёр” зварот, у якім прасіў змясціць на старонках газеты інфармацыю пра некаторыя актуальныя гарадскія праблемы. Аднак адказу на зварот, як і надрукаваных артыкулаў ў газеце на ўзнятыя тэмы, ён дагэтуль не дачкаўся.\n- Найперш, у сваім звароце я казаў пра канстытуцыйнае права грамадзян на ахову задроўя. У прыватнасці, пра неабходнасць будаўніцтва ў Салігорску новай паліклінікі. Таксама існуе праблема эфектыўнасці расходвання сродкаў пры рэканструкцыі вуліцы Багамолава, - кажа Віктар Малочка. - На жаль, адказу рэдакцыі газеты на свой ліст я так і не атрымаў. Аніякіх матэрыялаў па ўзнятых мною пытаннях на старонках “Шахцёра” таксама не з’явілася.\nАктывіст лічыць, што сваім бяздзеяннем рэдакцыя афіцыйнага выканкамаўскага выдання, як мінімум, парушыла закон “Аб зваротах грамадзян”. З гэтай нагоды ў бліжэшы час Віктар Малочка плануе звярнуцца з адпаведнай скаргай у пракуратуру.\n02.09.2013 Тэгі: свабода слова


Сення 99 год з дня нараджэння Андрэя Макаенка - Новости - БелДрук\nСення 99 год з дня нараджэння Андрэя Макаенка\nДраматург, сцэнарыст, перакладчык, грамадскі дзеяч.\nБеларускі пісьменнік Андрэй Ягоравіч Макаёнак нарадзіўся 12 лістапада 1920 г. у вёсцы Борхаў Рагачоўскага раёна Гомельскай вобласці ў сялянскай сям’і.\nУ 1938 годзе ён скончыў Журавіцкую сярэднюю школу, а затым працаваў масавіком у раённым Доме культуры. У 1939 годзе быў прызваны ў Чырвоную Армію. Падчас Вялікай Айчыннай вайны ўдзельнічаў у баях на Крымскім фронце. Пасля цяжкага ранення ў 1942 годзе быў дэмабілізаваны і напрацягу 1942-1943 гадоў працаваў у Акаурцкай сярэдняй школе ў Грузіі.\nПасля вызвалення Беларусі вярнуўся на радзіму і працаваў у камсамоле, спачатку - сакратаром Журавіцкага райкама камсамола, а затым - Гродзенскага гаркама камсамола. У 1949 годзе ен скончыў Рэспубліканскую партыйную школу пры ЦК КПБ.\nЗ 1949 года па 1953 год Андрэй Макаенак быў загадчыкам аддзела прозы часопіса «Вожык», а з 1966 года па 1978 год працаваў галоўным рэдактарам часопіса «Неман».\nДрукавацца ен пачаў з 1946 года. Спачатку пісаў гумарэскі, фельетоны, нарысы. Першую п’есу “Добра, калі добра канчаецца”напісаў у 1946 годзе. Гэта была аднаактоўная п’еса, якую Макаенак напісаў каб заняць гарадскую моладзь Гродна, калі працаваў у мясцовым камсамоле. Спроба аказалася ўдалай - твор быў адзначаны дыпломам і прэміяй на рэспубліканскім конкурсе, аб’яўленым упраўленнем па справах мастацтва і культуры БССР.\nДалей аднаактовыя п’есы пачалі выходзіць з-пад яго пяра рэгулярна - «Перад сустрэчай», «Жыццё патрабуе» (1950 год), «Аксеніна цялушка» і «Крымінальная справа» (1951 год), «Першае пытанне» (1952 год). Усе яны вызначаліся актуальнасцю праблематыкі.\nДругім накірункам творчай дзейнасці Макаенка былі сатырычныя камедыі - «Выбачайце, калі ласка» (1953 год), «Каб людзі не журыліся» (1957 год), «Лявоніха на арбіце» (1961 год), «Таблетку пад язык» (1972 год), «Святая прастата» (1974 год).\nА.Макаенак здзейсніў рэвалюцыю ў жанры беларускай драматургіі. З цягам часу ен пачаў пісаць не толькі камедыі, але і трагікамедыі - «Зацюканы апостал» (1969 год), «Трыбунал» (1970 год), «Пагарэльцы» (1980 год), «Дыхайце эканомна» (1982 год).\nЛітаратурную працу пісьменнік выдатна спалучаў з рэдактарскай, калі працаваў у часопісах "Вожык" і "Неман".\nШматграннасць таленту Макаенка падкрэсліваецца яго ўдзелам у стварэннні кіна- і тэлефільмаў, да якіх ен пісаў сцэнарыі. Так з’явіліся кінааповесць "Твой хлеб", сцэнарыі фільмаў "Шчасце трэба берагчы", "Кандрат Крапіва", "Рагаты бастыен", тэлефільм "Пасля кірмашу".\nАндрэй Макаенак пісаў таксама артыкулы па праблемах кіно, тэатра і драматургіі, а таксама перакладаў на беларускую мову п’есы савецкіх драматургаў.\nПамер пісьменнік 16 лістапада 1982года.\nУ гандлевых кропках РУП "Белсаюздрук" можна набыць мастацкую літаратуру і перыядычныя выданні на беларускай мове.


Як лепей шукаць кватэру? 23 наталька 18367 25.04.12 17:42\nБеларуская тэлевізія: Што было добрага, што ёсьць? 28 наталька 57541 23.02.12 10:47\n[ Апытанка ] Як зрабіць гэты сайт лепей? 144 julcik 183259 11.10.11 8:27\nЦі ёсьць у вашай дзеткі фотааальбом? 37 Tanya 54349 18.03.09 16:56\nБацькі рускамоўныя - што лепей рабіць? 29 SunKa 43945 18.02.09 3:37


Рэдакцыя Kyky: Мы чакаем замову на натыўную рэкламу ад сэкс-шопа! | baj.by\n05.10.2017 Крыніца: Алена Ляшкевіч для baj.by\nНа адкрытай лятучцы ў Прэс-клубе рэдакцыя Kyky.org не давала парадаў, проста весела і жвава распавядала пра выданне. Але, калі задацца мэтай, то можна іх досвед трансляваць у лайфхак ды выкарыстаць наўпрост па прызначэнні.\nКанечне, паўтарыць поспех Kyky можа толькі Kyky. Але тое-сёе спрацуе і ў іншых медыях. Калі на вашым сайце дасюль няма рубрыкі пра сэкс, яе трэба завесці. Найбольш праглядаў на Kyky набірае менавіта яна. Хаця там ёсць “Грошы”, “Героі”, “Праекты”, “Месцы”, “Культ”(ура) і “Боль” (экс-“Жыццё”). Не сказаць, каб рэдакцыя задаволеная такім станам рэчаў: “Калі з пяці тэкстаў у топе толькі два пра сэкс — гэта поспех”.\nДобрыя і кепскія навіны ад Kyky\nНеістотна, успрымаюць ваша выданне як жоўтую прэсу ці як “разумны” часопіс, па-руску вы публікуецеся ці па-беларуску… Пра поспех артыкулаў пра сэкс нядаўна казаў і рэдактар “Нашай нівы” Ягор Марціновіч. Вунь і "Плэйбой" вярнуўся да публікацый з аголенымі прыгажунямі. Таму, калі хочаце быць чытаным выданнем, без сэксу — нікуды.\nКепская навіна: толькі на якасным кантэнце самаакупляльным выданнем не стаць. Трэба грошы ад рэкламы. Добрая навіна: натыўная рэклама можа чытацца не горш і нават лепш за звычайныя артыкулы.\nКалі Kyky вырашыў выходзіць на самаакупляльнасць і стаў публікаваць больш натыўнай рэкламы, то рэдакцыя баялася страціць частку чытачоў. Але трафік наадварот павялічыўся. У прынцыпе, Kyky і так ніколі не замоўчваў назву брэндаў, не пужаючыся абвінавачванняў у рэкламе, і працягвае гэта рабіць у нерэкламных матэрыялах.\n“Натыўная рэклама аздараўлівае журналіста, — кажа Саша Раманава, дырэктарка выдавецтва “Мінт Медыя”, што цяпер яднае Kyky і беларускі The Village. — Гэта лепш, чым выдумляць навіны з канапы, а калонкі з галавы”. Жаданне максімальна наблізіць натыўную рэкламу да звычайнага рэдакцыйнага кантэнту, па словах Аляксандры Раманавай, “прымушае варушыць мазгамі”. Напрыклад, рэкламуючы прадукцыю МакДональдс, яны разам з рэдактаркамі Анастасіяй Рагатка (Kyky.org) і Яўгеніяй Сугак (the-village.me) спякотным летнім днём зладзілі пікнік на страсе. Ежай забяспечыў рэкламадаўца, а гутарылі пра мужчын. Ну, калі б яшчэ нам пашчасціла прачытаць развагі трох паспяховых жанчын пра супрацьлеглы пол?\nПраўда, рэкламадаўцу трэба актыўна шукаць. Колькасць штатных журналістаў у Kyky роўная колькасці мэнэджэраў па рэкламе: іх па тры. Яшчэ ў камандзе, акрамя рэдактаркі і дырэктаркі, пра якіх ужо пісалася, більд-рэдактар, SMM-шчык, праграміст. І шмат пазаштатных аўтараў.\nНекаторыя пішуць усяго адзін артыкул, на тэму, якая іх хвалюе і/ці дзе яны спецыялісты. Некаторыя супрацоўнічаюць з рэдакцыяй рэгулярна. У прынцыпе, стаць аўтарам Kyky можа кожны, галоўнае, каб была цікавая гісторыя, бо, на думку рэдакцыі, ніякая адукацыя не робіць журналістам, толькі практыка.\nКалі Вы хочаце ставіць “жывыя” тэксты — не высылайце іх на ўзгадненне. Самі журналісты Kyky, праўда, амаль усе тэксты ўзгадняюць. Але, па словах Сашы Раманавай, варта імкнуцца да такога ўзроўню даверу героя: “вы пасядзелі — і ён упэўнены, што ты напішаш файна”. Ну, і не з усімі праўкамі варта пагаджацца. Чалавеку бывае складана ўспрымаць свае словы, надрукаваныя журналістам. На сэлфі ж мы выглядаем не так, як у жыцці, праўда? Таму праўлены тэкст можа “прырасці” канцылярызмамі і літаратурным стылем. Даводзіцца тлумачыць: “Вы ж так не гаворыце на самой справе”.\nДарэчы, усе героі Kyky сапраўдныя. Але ці кажуць яны праўду? Kyky — часопіс меркаванняў, таму пытанне не залічваецца.\nПра што мараць і шкадуюць журналісты kyky?\nЯны чакаюць сэкс-шоп! Дакладней, чакаюць, што якая-небудзь крама адпаведнага профілю замовіць у іх натыўную рэкламу. Ужо маюць шмат ідэй ды накідаў, а "Германа ўсё няма"… Ні за адзін тэкст рэдакцыі не сорамна, яна ні пра што не шкадуе. Сумневы ў Сашы Раманавай выклікае хіба ўласны артыкул пра пантавыя ванны. Быццам бы ўсё ж не вельмі гуманны шлях аздараўлення і не трэба было згаджацца яго рэкламаваць, хоць аленяў і не забіваюць. На пытанне “Ці любы прадукт возьмецеся рэкламаваць?” рэдакцыя адказала, што не рэкламуе “рэчы, шкодныя для здароўя, лахатроны і казіно”.\nПасля выхада тэкста Марыі Вайтовіч пра патолагаанатамку паступіла просьба ад гераіні прыбраць публікацыю, хаця тэкст быў з ёй да слоўца ўзгоднены. Рэдакцыя адмовіла, і тады гераіня схавала допісы ў сваім Twitter, якія прынеслі ёй вядомасць. Марыя спрабавала высветліць у дзяўчыны, што здарылася, што памяняць у артыкуле, але яна перастала выходзіць на сувязь. “Мне вельмі шкада” — рэзюмавала журналістка.\nШмат пытанняў выклікаў тэкст Ганны Златкоўскай “Аборт — гэта не віна мужчын ці абставінаў. Гэта безадказнасць жанчыны”. Пасля халівару ў каментарах рэдакцыя і сама Ганна вырашылі, што артыкул патрабуе дадатковых тлумачэнняў, якія і апублікавалі на пачатку тэкста. Сайт Kyky прынцыпова не “чысціць”, нічога не прыбірае, якая б рэакцыя на тэкст ні была.\nСтатыстыка для тых, хто любіць лічбы:\nУ будні на kyky.org бывае 15-25 тысяч прагледжаных старонак. Каля 30 % прыйшло з сацсетак. Гэта, як кажа медыяэксперт Паўлюк Быкоўскі, сярэднестатыстычны ўзровень для еўрапейскага СМІ, а ў Беларусі далёка не ўсе яго дасягаюць. 57 % аўдыторыі Kyky – мужчыны. Большая частка наведвальнікаў – ва ўзросце ад 25 да 44 год, 5 % – пенсіянеры. Амаль увесь трафік арганічны – артыкулы не рэкламуюцца за грошы, толькі зрэдку рэдакцыя робіць платную прамоцыю матэрыялаў у Facebook.


Алесь Камоцкі в Минске на afisha.relax.by\nМузей гісторыі і культуры Беларусі\n11 сакавіка на дзве гадзіны вядомы бард і паэт Алесь Камоцкі разам са сваім бэндам і песнямі стане адной з экспазіцый Музею гісторыі і культуры Беларусі. Яны выканаюць музычны праект "З бацькоўскай кружэлкі", а таксама некалькі старых і новых твораў з іншых праграм.\nЗрабіць такі арыгінальны "экспазіцыйны" выступ запрапанаваў дырэктар музею, калі пачуў дыск "З бацькоўскай кружэлкі", на якім Алесь Камоцкі запісаў перакладзеныя на беларускую мову хіты савецкіх часоў.\n"Для мяне гэта будзе самы незвычайны выступ у жыцці. За дваццаць гадоў даводзілася граць у розных месцах, нават у турме і на сходцы ў бандзюкоў, а вось у музеях яшчэ не было, – прызнаецца Камоцкі. – Але тым больш цікава будзе паспрабаваць нешта новае".\nДарэчы, усе хто набудзе квіток на канцэрт атрымаюць магчымасць без дадатковай платы наведаць іншыя экспазіцыі музею, але рабіць гэта трэба пачатку выступа.\nДаведкі па тэлефонах (017) 227 43 22, (029) 253 25 04.\nПачатак – 18.00.\nКошт квіткоў – 12 500 руб.


Велейчукі вучыліся складаць радавод » Вялейка й Вялейскі раён | Вілейка і Вілейскі Раён | Вилейка и Вилейский район\nВелейчукі вучыліся складаць радавод\n29 верасня 2014, Катэгорыя - ІНШЫЯ НАВІНЫ, Мерапрыемствы, Відэа, аўдыё, Фота\nУ нядзелю сябры суполкі ВОЛАТ зладзілі заняткі па складанні свайго радаводу.\nНа пачатку Аляксей Лужынскі расказаў пра тэхнічныя пытанні - пошук інфармацыі і праграму для яе захоўвання.\nПошук інфармацыі трэба пачынаць са сваіх бацькоў, дзядоў і бабуль, якія могуць расказаць пра сваіх дзядоў і г.д. Але гэтага часцей за ўсё мала. Далей пошук можна працягваць у архівах і царкоўных кнігах. Спадар Станіслаў Суша паказаў кнігі, якія могуць некаторым дапамагчы арыентавацца ў сваіх пошуках. Напрыклад "Историография генеологии Беларуси", "Архіў уніяцкіх мітрапалітаў". Або кніга, якая утрымлівае 6000 прозвішчаў расстраляных у Курапатах, многія з якіх вялейскія.\nСпадар Станіслаў Суша\nСвой радавод можна пачынаць складаць праз сайт myheritage.com. Ён дае магчымаць задарма дадаваць да 250 асоб у сваё дрэва. Да гэтага можна дадаваць фотаздымкі і шмат самай разнастайнай інфармацыі. Быў прадстаўлены радавод на ўзоры Вераса Лужынскага.\nДругая частка была больш аб'ёмная і ўжо творчая. Эла Кулеш правяла медытацыі "Крылы радаводу" і "Родавае дрэва". Яшчэ кожны атрымаў магчымасць памаляваць кола сваёй сям'і, успомніць дзяцінства і бацькоў, а таксама памарыць аб невядомых продках, г.зн. у форме гульні сабраць першую інфармацыю пра ўласны радавод. Такі досвед у кожнага атрымаўся свой, унікальны і кожны вынес з гэтага нешта для сябе. Яшчэ Эла расказала пра псіхалагічныя аспекты складання радаводу, чаму гэта важна для нас. Таксама яна дала інструкцыі і парады, якія спатрэбяцца на практыцы тым, хто будзе далей, пасля гэтага семінару, складаць сваё родавае дрэва.\nГосці мерапрыемства зацікавіліся тэмай, нехта ўжо раней займаўся гэтым, але большасць была навічкамі. Калі гэтая зацікаўленасць выльецца ў справу, і велейчукі пачнуць складаць свае радаводы, то праз нейкі час будзе зладжана яшчэ сустрэча, з новымі цікавымі людзьмі, і кожны ахвотны ўжо зможа падзяліцца тым, што зрабіў.\nГістрачны экскурс праз прозьвічшы і гербы


2.3. Такая "апазіцыя" Archives - Page 10 of 16 - Беларусь - наша зямляБеларусь – наша зямля\nПерадвыбарчыя разборкі ў апазіцыі. Акт ІІ (частка 3: Атака на БНФ скончылася вылучэньнем Баршчэўскага, які таксама пойдзе да канца)\n9 ліпеня, 2009 | 49 каментарыяў\n20 чэрвеня г.г. старшыня Партыі БНФ Лявон Баршчэўскі быў рэкамэндаваны ў якасьці партыйнага прэтэндэнта на кандыдаты ў прэзыдэнты Беларусі. Гэтае рашэньне было прынятае на прайшоўшым у Палацы культуры Менскага трактарнага заводу сходзе-нарадзе. Супраць Л.Баршчэўскага галасаваў толькі адзін удзельнік сходу, яшчэ 7 чалавек устрымаліся. Усе астатнія (а паводле арганізатараў, зарэгістраваліся больш за 220 чалавек) падтрымалі свайго партыйнага лідэра. Рашэньне носіць рэкамэндацыйны характар, а афіцыйнае абраньне плануецца зрабіць на партыйным з’езде восеньню (гл. два фота з таго сходу; дарэчы, абсалютная большасьць інфармацыі для артыкула ўзята з матэрыялаў www.svaboda.org). Здавалася б, на гэтым можна паставіць кропку. Аднак з пададзенага факту наш аповед пра актуальную сітуацыю ў БНФ толькі пачынаецца...\nКатэгорыі: 1.3. Беларусь сёньня, 1.4. Гісторыя Беларусі й вакол, 2.3. Такая "апазіцыя", 3.6. Праверым прагноз, 4.1.4. Змаганьне за дэмакратыю, 4.4. Падаем дакумент\nПерадвыбарчыя разборкі ў апазіцыі. Акт ІІ (частка 2: Статкевіч, які пойдзе да канца)\n4 ліпеня, 2009 | 6 каментарыяў\n20 чэрвеня г.г. у Менску адбыўся г.зв. “Кангрэс эўрапейскага выбару”, які вылучыў лідэра БСДП “Народная грамада” Мікалая Статкевіча прэтэндэнтам на кандыдата ў прэзідэнты Беларусі. У кангрэсе бралі ўдзел дэлегацыі ад “Народнай грамады” (лідар Мікола Статкевіч), аргкамітэту руху салідарнасьці «Разам» (лідар Вячаслаў Сіўчык) і Беларускай сацыял-дэмакратычнай партыі «Свабода» (лідар Сяргей Скрабец). Таксама да кангрэсу далучыліся ўдзельнікі сходу Партыі БНФ (у прыватнасьці, намесьнік старшыні Партыі БНФ Віктар Івашкевіч, які ўваходзіў у склад аргкамітэту кангрэсу).\nАргентынскае танга ці Беларускі лохатрон\n12 сакавіка, 2009 | Каментары (1)\nВось і скончыўся яго чарговы “працоўны” дзень. Праблем вышэй крышы. Тут табе і крызіс, тут табе і газ, і Каўказ. Апазыцыя зноў пагражае ўсялякімі “сацыяльнымі маршамі” – і не надакучыла ім хадзіць туды-сюды. Зноў жа, МВФ захаміў пазыку. Вось жлабы. Хаця іх можна зразумець – гэта яны і справакавалі гэты крызіс. А Расея – “аддай кантрольны пакет “Белтрансгазу” – дадзім 100 мільярдаў драўляных “. Не, тут трэба меркаваць, можа здарыцца, як з Малдовай, ці той жа Аргенцінай – набралі пазыкаў, а вяртаць нечым. Забралі прамысловасць – поўны трындзец. Відаць, трэба патаньчыць з Бруселем. Можа так здарыцца, што і да новых выбараў не працягну, а ў мяне дзіцё малое без маці, шкада Міколку. Ніякія ахоўнікі-мардавароты яму яе не заменяць.\nЛукашэнка – відаць, вы яго ўжо пазналі – паклаўся на ложак і, цяжка ўздыхнуўшы, прамовіў – “ О, Господи Иисусе, вперёд не суйся и в зад не адставай”. Аднак не пасьпеў заплюшчыць вочы, як пачуў:\n– Хто імя Госпада спамінае мімаходзь?\nСпалохана ўсхамянуўшыся, навастрыўшы вушы, пачаў пільна ўглядацца ў цемру:\n– Нет, видно, показалось. Да и что удивительного, с такими проблемами и не то памярэшчыцца. Крыша и так набекрень, можа и совсем съехать.\nСтаронка 10 з 16« Першая«...89101112...»Апошняя »


Архіпелаг беларускіх СМІ | mediakritika.by\n13.08.2012 Точка зрения\nХто апошні раз чытаў матэрыял на тэму войска ў Беларусі? Калі не лічыць мядзведзікаў, натуральна. Ці параду 3 ліпеня. У гэтых выпадках войска мае пачэсную, але ролю другога плану. Бо лавіць лёгкаматорныя самалёты і псаваць дарогі тракамі - не галоўная задача войска. Відаць, галоўнае - у выпадку агрэсіі абараняць краіну.\nШто такое беларускае войска, навошта яно патрэбнае, дакладней, з кім і як збіраецца ваяваць, які агульны партрэт беларускіх афіцэраў, колькі і чаму беларусае войска забірае з бюджэту грошай? Колькі ў краіне кадравых афіцэраў, і што яны ўяўляюць з сябе ў сацыяльным плане? За каго галасуюць, якую бачаць будучыні краіны?\nВойска - асаблівая сацыяльная група, замкнёная, якая жыве не столькі па агульных законах краіны, колькі паводле статуту. А яшчэ гэтая група ўзброеная.\nІснуе сабе войска, як у паралельнай прасторы. Часам медыі распавядуць, як спецназ б'е галовамі цагліны, часам пра вучэнні на рубяжах Саюзнай дзяржавы, ці пра тое, як хлопцаў-апазіцыянераў пакаралі прымусовай тэрміновай службай. Але абітальны востраў Армія жыве сам па сабе, грамадства - само па сабе.\nІ вось рэдактар аднаго папулярнага парталу перадрукоўвае з сайту "Военной газеты" артыкул пра лейтэнанта, які даслаў ліст у газету.\nУ лісце малады афіцэр піша пра тое, што атрымлівае менш за прыбіральшчыцу на нафтаперапрацоўчым заводзе ў Наваполацку, і з такім заробкам разлічваць на паўнавартаснае жыццё лейтэнанту не выпадае.\nЛейтэнант прапануе скараціць войска, але даваць афіцэрам годны заробак. (Для параўнання, палкоўнік-камандзір палка ў сярэднім атрымлівае як добры грузчык - у раёне 6 млн).\n"Военная газета" адказвае, што не пра тое думае афіцэр. Пра доўг перад Радзімай трэба думаць, якая яму дала адукацыю, утрымлівала на пайку і гарантуе паляпшэнне матэрыяльнага становішча па меры кар'ернага росту. На колькі дазволіць бюджэт, зразумела.\nМатэрыял перадрукоўваюць іншыя СМІ, на форумах гараць жорсткія спрэчкі, а аўтара артыкулу "Истинное лицо товарища Д" незалежны тыднёвік "Белорусская газета" запрашае на свае старонкі ў якасці эксперта.\nЧаму "Военная газета" адказала артыкулам на ліст афіцэра (праўда, не даўшы поўнае імя аўтара ліста)? Бо газета ваенная, і жыве ня толькі (ці ня столькі) па законах журналістыкі, але найперш паводле вайсковага статуту. Ёсць сігнал - трэба рэагаваць.\nЧаму перадрук выклікаў такі рэзананс? Бо самі вайсковыя нечакана для сябе заакцэнтавалі ўвагу на праблеме, якая датычыць практычна кожнага ў Беларусі. Каго з гледзішча баяздольнасці войска, а каго з пытання эканамічнай мэтазгоднасці. (Утрыравана кажучы, гадзіна палёта знішчальніка каштуе як месяцовы заробак сарака медычных сёстраў).\nВыпадковасць справкавала актыўную дыскусію ў беларускім інтэрнэце па тэме, якая не ўздымаецца апошнія 20 гадоў незалежнасці: на колькі асэнсавана беларускае войска існуе ў целе дзяржавы?\nА цяпер давайце ўявім сабе товарища Д. - лейтэнанта з Наваполацку. Вось ён разрываецца між службай, абавязкамі ў новастворанай сям'і, гонарам афіцэра і расчараванасцю грамадзяніна. Магчыма, пасля ліста, які выклікаў нечаканы для кіраўнікоў абітальнага вострава Арміі рэзананс, у лейтэнанта ўзнікнуць дадатковыя праблемы. А кантракт яшчэ на два-тры гады.\nЦі можа гэты лейтэнант Д. блізка да сэрца ўспрымаць інфармацыю пра тое, што грамадзкіх актывістаў затрымалі за лаянку матам, і пасадзілі на дзесяць сутак? Ці пра падтасоўкі на выбарчых участках, ці пра разбурэнне старога Менску ці Горадні?\nЛейтэнант Д. напісаў у сваю - карпаратыўную - газету, а не ў рэдакцыю апазіцыйнага, ці незалежнага СМІ. Больш за тое, лейтэнант не пісаў у афіцыйную газету рэспубліканскага значэння.\nДля мяне пакуль загадка, чаму лейтэнант мяркуе, што матэрыяльнае забеспячэнне войска цалкам і маладых афіцэраў упрыватнасці залежыць ад Міністэрства абароны. Магчыма, у лейтэнанта Д. працуе карпаратыўная псіхалогія. Калі б ён напісаў у шэраг СМІ, а яшчэ лепш ў сацыяльныя сеткі, ліст лейтэнанта мы бы прачыталі цалкам. А так -- толькі сціслыя ўрыўкі, якія "Военная газета" дазволіла сабе надрукаваць.\nПакінем асабістую праблему абітальніка выспы Армія яму самаму. Урэшце рэшт, на што таварыш Д. спадзяваўся і чаму спадзяваўся, чаму здзівіўся і чаму расчараваўся? Магчыма, што перад тым не чытаў іншых СМІ, якія акурат скіраваныя на тое, каб расказаць пра грамадска-палітычную і эканамічную сітуацыю ў краіне.\nВынік? Мне падаецца, што беларускае грамадства - гэта архіпелаг выспаў з назвамі Армія, Калгас, Трэці сектар, Прадпрымальніцтва, Апазіцыя, Выканкам, Завод і г.д. І кожную з гэтых выспаў абслугоўвае асобнае СМІ.\nЦі можа з'явіцца СМІ, які б адлюстроўваў усю палітру? Ці спачатку архіпелаг мусіць аб’яднаццца ў матэрык? Ці ўсе разам адначасова.\nВыберите оценкуGive Архіпелаг беларускіх СМІ 1/5Give Архіпелаг беларускіх СМІ 2/5Give Архіпелаг беларускіх СМІ 3/5Give Архіпелаг беларускіх СМІ 4/5Give Архіпелаг беларускіх СМІ 5/5


Дрэва жыцця 3D - металічны жывапіс алеем\nДрэва жыцця - старажытны сімвал мудрасці і гармоніі. Некаторыя кажуць, што гэта адлюстраванне энергіі жыцця і геаметрычных фігур, якія складаюць тканіну рэальнасці. Але для нас астатніх дрэва жыцця з'яўляецца адным з найпрыгажэйшых сімвалаў у свеце, і яно натхняе на элемента ...\nЯк унікальная святлодыёдная карціна па метале асвятляе вашу хатнюю атмасферу ўначы\nХіба вы не жадаеце змяніць знешні выгляд вашага памяшкання, не парушаючы грошы? З дапамогай нашай святлодыёднай металічнай лазернай афарбоўкі з пультам мы зможам ператварыць вашу звычайную пакой у спектакль. Гэта бесправадное рознакаляровае святлодыёднае металічнае мастацтва можа імгненна атрымаць ідэальную жаданую атмасферу. Мы будзем ...\nКаля-лілія 3D металічным жывапісам, сапраўды асаблівая і унікальная форма для аздаблення сцен, індывідуальны памер падтрымліваецца ў залежнасці ад вашага памеру сцяны. У гэтым творы выдатная сумесь жывога зялёнага золата і белага колеру. Уручную намаляваны ўмелым дэзінгерам і падобны на сапраўдных прыхільнікаў. Ёсць пяць ...\nНекаторым вельмі падабаецца афармляць уласны дом нейкімі асаблівымі і ўнікальнымі ўзорамі, дык як наконт гэтага круга Koi размалёўка металу? Выглядае гэтак жа, як кераміка, калі святло ўключаецца знутры. Не толькі для ўпрыгожвання, але і можа быць выкарыстаны як лёгкі, сапраўды цудоўны з сапраўдных.\nАгляд нашай кампаніі We HANDSOME ARTS была створана ў 1998 годзе і спецыялізуецца на ручной працы. Уключаючы дэкаратыўную афарбоўку, афарбоўку металам і алюмініевую афарбоўку для аздаблення сцен у доме, офісе, рэстаране, гасцініцы і г.д. Як першы вытворца 3D-карціны алеем у Кітаі з найдаўжэйшым ...


Культура - "Варыяцыі без тэмы" не чыталіся\nРазнастайныя пластычныя і танцавальныя праекты даўно ўжо сталі неад’емнай часткай нашай тэатральнай прасторы. Раз-пораз яны робяць фурор сярод прыхільнікаў мастацтва, выклікаюць самыя зацікаўленыя дыскусіі, а то і рэзкае непрыняцце. Даўно наспеў час з’яднаць намаганні, падзяліцца досведам, нарэшце, правесці агляд таго, што назапашана ў гэтай сферы ў рэспубліцы ды замежжы, хаця б у суседніх краінах. Усяму гэтаму і быў прысвечаны Адкрыты форум пластычных і танц-тэатраў Беларусі “ПлаSтформа-Мінск-2013”, што прайшоў у лютым у Палацы культуры чыгуначнікаў і сабраў, акрамя сталічных удзельнікаў, калектывы з Гомеля і Гродна, а таксама прадстаўнікоў Польшчы і Швецыі.\nБольшасць арганізацыйных пытанняў усклаў на сябе добра вядомы, у тым ліку ў замежжы, пластычны тэатр “ІнЖэст” і яго кіраўнік Вячаслаў Іназемцаў. Але ініцыятыва, што асабліва прыемна, зыходзіла з абласных цэнтраў, ад Аляксандра Цебянькова і Іны Асламавай — апантаных кіраўнікоў, адпаведна, гродзенскага танц-тэатра “Галерэя” і гомельскай групы сучаснай харэаграфіі “Quadro”, якія ўжо неаднаразова ладзілі сумесныя выступленні ў Беларусі ды замежжы. Цяперашні праект, як і многія ранейшыя, шмат у чым трымаўся на энтузіязме. Гасцей мінчане размяшчалі па сваіх кватэрах, вячэрнія паказы і буклеты форуму былі платнымі для публікі, адзін з майстар-класаў — таксама, каб аплаціць арэнду залы. Астатнія ж тры, што праходзілі ўжо ў Маладзёжным тэатры эстрады, — бясплатнымі. Як і лекцыя пра стан польскай тэатральнай пластыкі, дзе словы, зразумела, спалучаліся з відэапраглядамі. А тое, якія дасведчаныя ў гэтым відзе мастацтва валанцёры працавалі на форуме, з якой шчырай зацікаўленасцю ўспрымала відовішча пераважна маладзёжная аўдыторыя, якімі гарачымі, нягледзячы на холад у зале, былі штовячэрнія абмеркаванні ўбачанага з удзелам публікі, — усё гэта дадаткова пераконвала ў важнасці не толькі ўласна эстэтычнага, але і сацыяльнага складніка пластычна-тэатральнага кірунку. Актуальнасць развіцця гэтага мастацтва як для нацыянальнай культуры ўвогуле, так і для маладзёжных субкультур ды разнастайных згуртаванняў была падкрэслена таксама на фінальным “круглым стале”. На яго пасяджэнні не толькі падводзіліся вынікі, але і, галоўнае, вызначаліся далейшыя перспектывы, ішла размова і пра магчымую дзяржаўную падтрымку пластычна-тэатральнай дзейнасці энтузіястаў — з боку Міністэрства культуры краіны і БРСМ.\nВось тут і давядзецца разглядаць два бакі танц-тэатраў паасобку: з мастацкага і маладзёжна-сацыяльнага ракурсаў. Сапраўды, ці адпавядала ўбачанае не толькі маладзёжным запытам, але і высокаму мастацкаму ўзроўню, годнаму прэзентаваць нашу культуру на ўнутраным і знешнім рынку?\nВыхаванне — экстраклас!\nМы цяпер ідзём да вас\nВялізнае выхаваўчае значэнне маладзёжных студый пластыкі відавочнае. Больш за тое: пашырэнне гэтага руху, прыцягненне да яго яшчэ большай увагі з боку падлеткаў і юнакоў, усебаковая падтрымка такіх захапленняў магла б дапамагчы вырашыць многія сацыяльныя праблемы. Асноўнае адрозненне пластычных студый ад іншых згуртаванняў — у магчымасці падарыць падлеткам гармонію душы і цела. Бо незадаволенасць сваёй знешнасцю, фігурай, рухамі часам і прыводзіць да канфліктаў з самім сабой.\nУ адрозненне нават ад эстраднага танца, куды моладзь ідзе больш ахвотна, пластычны тэатр патрабуе большага інтэлектуальнага напружання, выхавання не толькі цела, але і розуму. Да таго ж, многія адгалінаванні гэтага напрамку сёння ў той або іншай ступені звязаны з імправізацыйнасцю, якая таксама патрабуе не толькі фантазіі, але і асэнсавання сваіх дзеянняў, непрыняцце механічных паўтораў. А значыць — патрабуе інтэлекту. Невыпадкова адным з прыстанішчаў шырокага масавага развіцця пластычнага тэатра на ўзроўні аматарства маглі б стаць сярэднія і асабліва вышэйшыя навучальныя ўстановы, не спецыялізаваныя ў харэаграфіі. Акурат так, як было ў 1960-я з джазам, калі яго гралі найперш “фізікі” ды іншыя “тэхнары”. Скажаце, заманлівыя перспектывы? Але адразу паўстануць пытанні нават не матэрыяльна-арганізацыйныя, а творчыя, бо пакуль такіх спецыялістаў у нас — амаль няма. Дык што ж мы, вынаходзім веласіпед замест таго, каб пра яго даведацца? Тыя, хто сёння займаецца пластычным і танц-тэатрам, прыходзілі да гэтага часцей самастойна, праз самаадукацыю, наведванне замежных майстар-класаў, семінараў, фестываляў з разнастайнымі праграмамі. І на пытанне “круглага стала”: “Дзе можна павучыцца?” — давалі адказ: “У мяне, у якой-небудзь з іншых нашых студый, у замежжы”. Іншымі словамі — дзе заўгодна, акрамя беларускіх навучальных устаноў.\nАле веды, нават самыя грунтоўныя, — зусім не панацэя ад усіх праблем. Вельмі важным аказваецца, наколькі адораны чалавек узначальвае калектыў. І наколькі такі кіраўнік адэкватна ўспрымае тое, што ставіць сам, а што — іншыя. Маўляў, як там з мастацкасцю?\nМастацкасць — фактар тонкі:\nне ўсё тут бачна звонку\nНа жаль, цяперашні форум, добра сакцэнтаваўшы маладзёжна-сацыяльны кірунак, часам забываўся на вырашэнне яшчэ і мастацкіх ідэй. У некаторых творах, на ім паказаных, на першым плане была ідэя, часам сфармуляваная толькі ў час абмеркаванняў, бо іначай яна “не чыталася”, прычым з вельмі простай прычыны, а менавіта — з-за недахопу мастацкасці свайго ўвасаблення.\nПэўна, арганізацыйныя цяжкасці паўплывалі на склад удзельнікаў, бо ён аказаўся не самым паказальным. З розных прычын у форуме не ўдзельнічалі самыя, бадай, выбітныя калектывы, сярод якіх — тыя ж “Karakuly” Вольгі Лабоўкінай. Не было і прызнанага “Карняг-тэатра”, хаця сам Яўген Карняг прысутнічаў ледзь не на ўсіх паказах, а яго дзённы майстар-клас, уключаны ў праграму “ПлаSтформы”, папярэднічаў вячэрняй урачыстасці адкрыцця. Намецілася і пакуль незразумелая альтэрнатыва IFMC — Міжнароднаму фестывалю сучаснай харэаграфіі ў Віцебску. Так, на ім крыху іншыя прыярытэты, падкрэсленыя словам “харэаграфія”. Але з усіх, хто апошнім часам выстаўляў там свае творчыя работы (і вельмі паспяхова, дасягаючы конкурсных перамог), у “ПлаSтформе” ўдзельнічала хіба актрыса Купалаўскага тэатра Вольга Скварцова-Кавальская са сваёй “SKVO’s Dance Company”, рэзка вылучаючыся сярод іншых у лепшы бок. Запомніўся аднаактовы бута сола-перформанс “У пустэчы” Ірыны Ануфрыевай, якая вучылася ў студыі тэатра "ІнЖэст", а потым у Швецыі. Сучаснай жывой класікай успрымаўся шмат у чым эпатажны, але разам з тым глыбока філасофскі спектакль “…Пасля” пластычнага тэатра “ІнЖэст” на чале з неўтаймоўным Вячаславам Іназемцавым. Дзякуючы гэтаму адкрыццё форуму набыло канцэптуальнасць і ўдала перагукалася з адмысловай і святочнапрыўзнятай цырымоніяй закрыцця, падрыхтаванай тым жа калектывам. А што ж іншыя?\nНа жаль, складалася ўражанне, што запрашэнне ўдзельнікаў было шмат у чым спантанным, а іх рэпертуар папросту не адбіраўся. Бо ў некаторых можна было пакінуць усяго адзін нумар — як надзею на далейшы творчы рост. І гэта, паверце, успрымалася б сапраўднай падтрымкай маладога аматарскага калектыву — куды большай, чым пакінутае ім канцэртнае аддзяленне, складзенае з бясконцых “варыяцый без тэмы”.\nВостра паўстала і пытанне творчай самастойнасці. Бо ў некаторых работах надта кідалася ў вочы прамое ўздзеянне таго ж Матса Эка. Вядома, папросту абысці такую значную фігуру сучаснай харэаграфіі немагчыма. Але ж нельга і заставацца ўвесь час у ягоным цені!\nЛедзь не агульным пралікам, на што звярнулі ўвагу і прадстаўнкі замежжа, была слабая праца пастаноўшчыкаў з самім чалавечым целам як галоўным выразным сродкам пластычных відаў мастацтва. Часам вербальнае, “размоўнае” тлумачэнне ідэі спектакля ці мініяцюры атрымлівалася куды больш цікавым за яго непасрэднае ўвасабленне на сцэне.\nМагчыма, больш глыбокімі маглі б стаць і абмеркаванні, калі б яны былі скіраваны не толькі на эмоцыі ды атрыманне інфармацыі ад удзельнікаў форуму, але і на выразныя сродкі паказаных імі спектакляў і мініяцюр.\nТак што перспектыў у форуму — шмат. Ёсць куды расці, у чым удасканальвацца і асобным калектывам. Востра паўстае і пытанне сапраўднага, а не толькі “знешняга” сінтэзу пластыкі і тэатра. Пад час правядзення Нацыянальнай тэатральнай прэміі неаднаразова паўставала пытанне аб магчымасці ўдзелу пластычных і танц-тэатраў у гэтым найпрэстыжным конкурсе. Пакуль гэта немагчыма з-за незразумеласці статуса такіх калектываў: афіцыйна яны — аматарскія, а на справе?\nДзяржаўную падтрымку маюць на сёння “D.O.Z.SK.I” Дзмітрыя Залескага: яны сталі “калектывам пры калектыве” Беларускага дзяржаўнага маладзёжнага тэатра. Але той сам пакуль перажывае складаны перыяд рамонту будынка. Так што плён іх супрацоўніцтва мы зможам пабачыць не адразу. Але хацелася б спадзявацца, што такое “існаванне пад адным дахам” дасць штуршок творчаму натхненню як драматычнай трупы, так і пластычна-харэаграфічнай. Тым больш, галоўным рэжысёрам Маладзёжнага тэатра нядаўна стаў Віталь Катавіцкі, вядомы сваімі пластычнымі захапленнямі. Дарэчы, ён быў адным з самых зацікаўленых гледачоў “ПлаSтформы” і актыўным удзельнікам фінальнага “круглага стала”, унёс шмат папраўдзе рэальных, а не адно марных (у тым ліку ад слова “мары”) прапаноў. Так што — засталося дачакацца ўвасаблення новых ідэй. І не толькі ў разнастайных асобных праектах, якія апошнім часам ладзіць той жа Рэспубліканскі тэатр беларускай драматургіі ды іншыя ўстановы, але і непасрэдна на Другім такім жа форуме з красамоўнай назвай “ПлаSтформа”. А што? Так і ёсць! Калі правільна “расшыфраваць” назву, можна ўбачыць, што ў ёй закладзена галоўнае: форма спектакля — гэта ўжо вялізны, калі не галоўны, пласт яго зместу.\nНа фота:Ірына Ануфрыева (Беларусь — Швецыя), “SKVO’s Dance Company”, Пластычны тэатр “ІнЖэст” на чале з Вячаславам Іназемцавым.


Упершыню ў БДУ прайшоў «Зорны матч Перамогі». Чым запомніўся гэты дзень? [+cлайды і відэа] — Унiверсiтэт\nЗ нагоды / Крос-медыйныя публікацыі / Спортпляцоўка\nБольш за 700 студэнтаў, выкладчыкаў і гасцей БДУ сустрэліся 8 мая на пляцоўцы спартыўнага комплексу «Універсітэцкі». Нагода для сустрэчы – «Зорны матч Перамогі», грамадзянска-патрыятычная спартыўная акцыя, прымеркаваная да святкавання Дня Перамогі. У гэты дзень гулялі ў футбол, удзельнічалі ў забегу на розныя дыстанцыі, сустрэліся са знакамітым спартсменам, ацанілі тэхніку баявога мастацтва. Арганізатарамі мерапрыемства выступілі прафсаюзы студэнтаў і работнікаў, кафедра фізічнага выхавання і спорту БДУ.\nГэты дзень правялі з запалам пад добрае надвор’е. Тыя, хто прыйшоў на стадыён «Універсітэцкі», стракацелі кепкамі з надпісам «БДУ» і бегавымі нумарамі, прыцягвалі ўвагу рознакаляровыя сцягі. На мерапрыемства былі запрошаны прадстаўнікі Адміністрацыі Прэзідэнта Беларусі і Палаты прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу. Адкрываў спартыўную акцыю вітальным словам рэктар БДУ Андрэй Кароль:\n– «Зорны матч» праходзіць у нашай ВНУ ўпершыню. Гэта тое спаборніцкае мерапрыемства, якое аб’ядноўвае зорак эстрады і зорак з ліку прафесарска-педагагічнага і студэнцкага складу БДУ. Сённяшні матч прысвечаны Вялікай Перамозе, і я разлічваю, што ён стане знакам памяці трагічных падзей тых гадоў.\nЗ пазітыўным настроем пра падзеі гэтага дня выказаў сваё меркаванне выканаўчы дырэктар Беларускай асацыяцыі студэнцкага спорту Віталь Карнавушанка:\n– Сёння вельмі важнае мерапрыемства напярэдадні Дня Перамогі. Удзел у дадзеным спаборніцтве стаў той падзеяй, якая пацвярджае нашу павагу да памяці загінулых. Мы сёння ўбачым шэраг спартыўных сустрэч, будзем перажываць за ўдзельнікаў, павіншуем пераможцаў. Упэўнены, што гэты дзень пройдзе на высокім узроўні, будзе спрыяць прапагандзе спорту і здаровага ладу жыцця.\nМожна сказаць, што самай інтрыгуючай часткай праграмы стаў футбол. Ён пачаўся з удару рэктара па мячы, так быў дадзены адлік першаму тайму. У гульню ўступіла каманда выкладчыкаў, работнікаў і студэнтаў БДУ пад кіраўніцтвам прарэктара па выхаваўчай рабоце і сацыяльных пытаннях Івана Янушэвіча. Іх суперніцай стала зборная артыстаў беларускай эстрады, тэатра і кіно «Арт-Старс», а менавіта вядучы АНТ і журналіст Тэнгіз Думбадзэ, шоўмен Яўген Булка, саліст ансамбля «Беларускія песняры» Валерый Дайнека і іншыя. Другі капітан – кампазітар і спявак, кіраўнік тэатра песні і спорту «Дэльта-шоу» Альберт Скараход. Ганяліся за мячом і перахоплівалі яго ў суперніка, атакавалі вароты іншай зборнай. У выніку – перамога за камандай БДУ з лікам 2:1.\nА ў перапынку паміж першым і другім таймам прайшоў «Забег Перамогі». Жаночая палова бегла дыстанцыю ў 500 метраў, мужчынская – 1000 метраў. Сярод прадстаўніц БДУ ва ўзроставай катэгорыі да 35 гадоў першай прыйшла на фініш выкладчыца кафедры фізічнага выхавання і спорту Кацярына Осіпчык. Ва ўзроставай катэгорыі ад 36 да 50 гадоў «золата» было за намесніцай дэкана па навучальна-выхаваўчай рабоце ФФСН Веранікай Сайганавай. У катэгорыі ад 51 да 60 гадоў была першай старшая выкладчыца ФМА Таццяна Шарупіч. У катэгорыі ад 61 года перамагла дацэнт ФСК Надзея Цялюк.\nСярод мужчын ва ўзроставай катэгорыі да 35 гадоў «золата» ўзяў старшы выкладчык юрфака Віталь Вячорка. У катэгорыі ад 36 да 50 гадоў на першым месцы аказаўся старшы выкладчык хімічнага факультэта Аляксандр Пятроў.\nРанейшы Кафедра эканамічнай інфарматыкі БДУ запрашае на кар’ерны інтэнсіў ад кампаніі GP Solutions\nСпартыўныя дасягненнi выхаванцаў БДУ


Спампаваць 86.36 Kb.\nПамер 86.36 Kb.\nЛя сельмагу – стэнд з надпісам “Кіно”. Замест афішы – плякат “17 кастрачніка – выбары ў Палату прадстаўнікоў Нацыянальнага сходу”.\nУ мабільнай камандзе іх трое – актывістаў ініцыятыўнай групы кандыдата на дэпутата, які зьяўляецца сябрам партыі БНФ. Яны дзеляць вёску на сэктары і пачынаюць працу. Дамаўляюцца сустрэцца ля сельсавету. Я далучаюся да Алы Сахарушы.\nПаводле прафэсіі, яна мэдык. На дадзены момант ў адпачынку. Кабеціна ўжо гатовая пачаць збор подпісаў, але пэрад гэтым міні-інтэрвію.\nПакуль Ала запаўняе падпісны аркуш, я гутару з Марыяй Літвіновіч. Пэнсіянэрка засмучаная ўвагаю да сваёй асобы. Нядаўна ёй выдалілі некалькі зубоў. І цяпер яна калі гаворыць, закрывае далонямі рот.\nНаступны адрас – дом Анатоля і Сьвятланы Стасевіч. Перад пэнсіяй абодва дапрацоўваюць на фэрме. Кормяць цялятаў зранку і ўвечары, а днём адпачываюць у хаце.\n(Вера: ) “А каго я буду наймаць на гэбую драбіну зямлі? Свае прыедуць і дапамогуць. Я дачку пахавала, засталіся зяць і ўнучка. Сын мой спаралізаваны. Што мне казаць? Мне няма чаго казаць! Вы ў мяне нічога не выпытвайце! Людзі мае мілыя, нашто яна вам?! Госпадзі міленькі, Вы такіх дурняў старых не выпытвайце, бо яны аднаго разу скажуць гэтак, а іншы раз – па іншаму”.\n(Рудзіч: ) “Якая розьніца ён мне ўсё адно нічым на дапаможа. Я за гэтых дэтатаў не хаджу галасаваць. Плёну ад іх няма. Яна сабе толькі кішэні набіваюць. Пару гадоў таму былі выбары і казалі тое самае. А заробак нікому не паднялі. Як было 60 тысячаў, так і засталося. Уся моладзь зьязджае адсюдль. А куды ж яшчэ дзеца? У мяне ёсьць свая хата. Уладкуемся і будзем жыць”.\nУсё. Можна лічыць, што Харава адпрацаваная.


Набірае абаротаў кампанія «Працадаўца з сэрцам» - Беларуская Служба - polskieradio.pl\nНабірае абаротаў кампанія «Працадаўца з сэрцам»\nКампанія «Працадаўца з сэрцам» накіраваная на павелічэнне шанцаў людзей з абмежаванымі магчымасцямі на рынку працы.\nZdjęcie ilustracyjneFirma V/shutterstock.com\nСацыяльная кампанія «Працадаўца з сэрцам», накіраваная на павелічэнне шанцаў людзей з абмежаванымі магчымасцямі на рынку працы, атрымала ганаровае заступніцтва міністра сям'і і сацыяльнай палітыкі Марлены Малёнг.\nКампанія накіравана на пашырэнне інфармацыі аб перавагах для працадаўцаў ад працаўладкавання людзей з абмежаванымі магчымасцямі і а таксама на разбурэнне стэрэатыпаў і сацыяльных барʼераў, звязаных з дыскрымінацыяй і штучным падзелам у грамадстве.\nІніцыятар кампаніі Яанна Альшэўска з сеткі BPO падкрэслівае, што «такія ініцыятывы вельмі патрэбныя і чым больш масавых мерапрыемстваў у гэтай галіне, тым лепш».\nКампаніі спрыяе сітуацыя, калі працадаўцы і работнікі прызвычайваюцца да дыстанцыйнай формы працы. Людзям з абмежаванымі здольнасцямі гэтая форма працы вельмі выгадная. У рамках кампаніі праводзяцца адукацыйныя і матывацыйныя мерапрыемствы, і плануецца арганізаваць штогадовае ўрачыстае мерапрыемства, падчас якога будуць уручаны статуэткі для Працадаўцаў з сэрцам, адзначаных ганаровым журы.\nМерапрыемствы таксама ўключаюць сістэматычнае наладжванне адносін і супрацоўніцтва з фондамі, якія маюць падобныя мэты, і вядомымі людзьмі, якія падтрымліваюць кампанію сваім аўтарытэтам. Да гэтага часу падтрымку акцыі выказалі, сярод іншага тлеэзоркі Моніка Замахоўска, Мацей Орлось і акцёр Барташ Абуховіч.


LARWY PCHEŁ I ICH ZDJĘĆ - PCHŁY - 2019\nЯк выглядаюць лічынкі блох?\nЛад жыцця і харчаванне будучых паразітаў\nДзе шукаць лічынак блох у кватэры ці доме?\nСродкі і спосабы знішчэння лічынак блох\nБлыхі, роўна як і многія іншыя віды насякомых, у сваім развіцці перажываюць поўнае ператварэнне. Уласна, іх так і называюць: казуркі з поўным цыклам ператварэння. Гэта значыць, што з яек, якія адкладае самка блыхі, выводзяцца лічынкі, моцна адрозныя ад дарослых блох як сваім вонкавым выглядам, так і ладам жыцця.\nТакі тып развіцця забяспечвае пэўныя перавагі для насякомых: лічынкі блох і дарослыя асобіны не канкуруюць адзін з адным за крыніцы ежы і месца, дзе, і, адпаведна, на кожным этапе развіцця паразіты мае больш шанцаў на выжыванне.\nАднак для тых, хто спрабуе змагацца з блыхамі, напрыклад, у кватэры ці доме, такі тып развіцця паразітаў стварае пэўныя складанасці: у некаторых выпадках знішчаць лічынак трэба з ужываннем дадатковых сродкаў і мерапрыемстваў. Але ў першую чаргу іх трэба яшчэ здолець выявіць, каб ведаць, якія месцы апрацоўваць інсектыцыдамі.\nЛічынкі блох выглядаюць, як малюсенькія белыя чарвячкі белага колеру з напаўпразрыстым цельцам. Нават старанна прыгледзеўшыся, у іх нельга ўбачыць лапак - іх проста няма. Затое цела лічынкі пакрыта рэдкімі валасінкамі, добра адрознымі пад лупай або мікраскопам.\nНа павялічаным ў некалькі разоў фота - лічынка блыхі:\nУ яе целе добра прыкметны стрававод, напоўнены пераварваць ежай - рознымі арганічнымі рэшткамі.\nМаксімальная даўжыня лічынак блох, якія могуць сустракацца ў жылых памяшканнях - 4-5 мм, звычайная - 2-3 мм. Іх лёгка зблытаць з лічынкамі мух, якія насяляюць у падобных месцах, але пры гэтым опарыш больш рухомы і не мае гэтак празрыстых пакроваў цела.\nЛічынка блыхі мае даволі буйную галаву і 13 членікаў. Эвалюцыйна першыя тры членіка служылі для прымацавання ног, але паступова канечнасці атрафаваліся за непатрэбнасцю. У лічынак блох добра развітыя сківіцы скобляще-якая грызе тыпу, якія дазваляюць ім харчавацца дастаткова грубымі кармамі.\nНіжэй на фота паказаны яйкі і лічынкі блох:\nСамыя маленькія лічынкі блох, толькі-толькі выйшлі з яйка, маюць на цемені невялікі яйцевый зуб - цвёрды выраст, які дапамагае ім прарываць абалонку яйкі і з'яўляцца на святло. Пры першай жа лінькі зуб адпадае разам з хітынавую абалонкай цела.\nНезалежна ад таго, на кім паразітуе блыха - на котках, сабаках або пацуках (каціныя, сабачыя і пацучыныя блыхі), лічынкі насякомых выглядаюць практычна аднолькава. Таму выяўляючы лічынак блох у котак на падсцілцы або ў месцы адпачынку, ніколі нельга быць упэўненымі, да якога менавіта ўвазе яны належаць. Ды і асаблівай патрэбы ў гэтым няма - лад жыцця ва ўсіх гэтых відаў падобны, і змагацца з імі варта аднолькавымі метадамі.\nНа фота - лічынкі блох ў вялікай колькасці ў клетцы ў грызуноў:\nНаогул кажучы, лічынкі блох паразітамі не з'яўляюцца. Іх ежу складаюць розная раскладаецца арганіка, ад рэшткаў раслін, да экскрыментаў дарослых блох, у якіх захавалася неперавараных кроў ахвяры. Самі лічынкі не кусаюць ні жывёл, ні чалавека.\nЛічынкі блох у котак і сабак на воўны ня насяляюць. Калі ў гадаванца былі выяўленыя якія-небудзь червеобразные паразіты, гэта не лічынкі блох.\nРазвіццё лічынкі працягваецца, у залежнасці ад наяўнасці корму і тэмпературных умоў, ад 9 сутак да некалькіх месяцаў.\nПры аптымальных умовах - тэмпературы каля 23 ° C і вільготнасці паветра 60% лічынкі развіваюцца прыблізна тры тыдні. За гэты час яны ліняюць тры разы, пастаянна растуць і харчуюцца. На апошняй стадыі лічынка аблытвае сабе тонкім шаўковым коканам і ператвараецца ў лялячку.\nПры занадта высокіх тэмпературах лічынкі блох высыхаюць - пры нізкай вільготнасці гэта адбываецца ўжо пры 34-36 ° C. Пры высокай вільготнасці паветра (да 90%) гэтую тэмпературу падрастаючая маляўкі перажывае цалкам нармальна.\nЛічынкі блох могуць дастаткова доўга галадаць - да 3-4 тыдняў. Пры гэтым яны не развіваюцца, не растуць, але і не ўпадаюць у анабіёз. У лічынак развіты так званы адмоўны фототаксис - дзе б яны ні апынуліся, яны імкнуцца забрацца ў найменш асветленае месца. Хоць вочы ў лічынак блох практычна не развіты, яны добра адчуваюць наяўнасць святла і спрабуюць схавацца з асветленага месца.\nЛічынкі блох звычайна трымаюцца там, дзе яны маюць непасрэдны доступ да ежы і могуць знаходзіцца ў камфортных кліматычных умовах - у смецці, зацішных цёплых месцах, у клетках жывёл - ў прыбіральні і пад ляжанкамі. У прыродзе - у гнёздах і норах млекакормячых і птушак.\nУ кватэрах і дамах лічынак блох варта шукаць у першую чаргу ў месцах адпачынку і ўтрымання котак, сабак і іншых хатніх жывёл, у кучах смецця ў каморках і каморы, сярод запасаў старой бакалейнай прадукцыі.\nНа прысядзібных участках у куратнік і месцах утрымання жывёл лічынкі блох насяляюць непасрэдна ў падсцілцы і засохлая прыплодзе. Менавіта пад пластом смецця і памёту ў тым жа куратніку лічынкі блох корпаюцца часам літаральна тысячамі.\nАднак сустрэць лічынак блох можна і ў зусім нечаканых месцах - у вазах з кветкамі, пад смеццевых вядром, у скрыні, у якім захоўваюцца гародніна. Важна разумець, што самі па сабе яны тут не заводзяцца, і шукаць іх варта толькі тады, калі ў кватэры былі выяўленыя дарослыя блыхі.\nНа фотаздымку ніжэй паказана лічынка блыхі пад мікраскопам - лёгка можна суаднесці яе памеры з таўшчынёй валасоў кошкі:\nЗнішчаць лічынак блох у памяшканні варта тымі ж сродкамі, якія выкарыстоўваюцца і супраць дарослых блох:\nгэта могуць быць як канцэнтраты для развядзення тыпу Ката, Кукарача або Тетрикса, аэразолі Раптор або Камбат;\nа таксама микрокапсулированные сродкі тыпу Даны або Get (апошні амаль не мае паху);\nі нават народныя сродкі - шкіпінар, газа, воцат.\nЭфектыўныя супраць лічынак блох і традыцыйныя рэчывы тыпу дыхлафос i iнш або карбофоса, аднак па сваёй бяспекі і прастаце выкарыстання яны моцна саступаюць сучасных прэпаратаў.\nСупраць лічынак блох эфектыўныя таксама дустам, якія практычна бескарысныя супраць дарослых асобін. Аднак выкарыстоўваць парашкападобныя інсектыцыды некалькі складаней, паколькі іх трэба рассыпаць у месцах пастаяннай дыслакацыі лічынак, што часам бывае праблематычна, а часам - пры знаходжанні лічынак за ліштвой ці пад падлогай - і зусім немагчыма.\nПры гэтым вельмі важна, каб сам дуст абавязкова апынуўся каля лічынак, паколькі дзейнічае ён толькі тады, калі шкоднікі ядуць яго разам з іншым кормам.Таму з лічынкамі змагацца аказваецца ў цэлым складаней, чым з дарослымі блыхамі - нават аэразолямі пры барацьбе з імі трэба апрацоўваць месцы, куды вельмі складана падабрацца і дзе самі дарослыя блыхі не сустракаюцца.\nНяма сэнсу выводзіць падрастаючую маляўкі паразітаў натуральнымі прэпаратамі, здольнымі іх хіба што адпудзіць. Напрыклад, калі тыя ж палын або піжма могуць адпудзіць з памяшкання дарослых паразітаў, лічынкам нават у атмасферы такой травы дзявацца будзе няма куды, і яны папросту прывыкнуць да такіх адпалохваючым сродках.\nПры сталым выводзінах блох народнымі адпужваюць сродкамі ў іх хутка выпрацоўваецца да іх ўстойлівасць. Так, напрыклад, задакументаваныя выпадкі развіцця рэзістэнтнасці у блох да палыну, эўкаліпт, чабор - травах, традыцыйна выкарыстоўваным як сродкі для выводзін паразітаў з памяшкання. Такая ўстойлівасць амаль заўсёды развіваецца яшчэ на лічынкавай стадыі.\nЛічынкі блох не пранікаюць у памяшканне самі па сабе, на котках або сабаках. З'явіцца тут яны могуць толькі з яек, адкладзеных дарослымі казуркамі. Таму адзіны спосаб абараніць кватэру ад лічынак блох - не дапусціць траплення ў памяшканне дарослых кусаюць паразітаў.\nПрыклад дывана, літаральна кішаць лічынкамі блох\nВідэа аб размнажэнні блох: ад яйка да лічынкі і дарослай асобіны