У Беларусі плянуюць увесьці адміністрацыйную адказнасьць за лішнія сумы ў жыроўках\n01 лістапад 2017, 11:47\nУ Беларусі плянуецца ўвесьці адміністрацыйную адказнасьць за лішнія сумы ў жыроўках, паведаміла карэспандэнту БелТА старшыня Пастаяннай камісіі Палаты прадстаўнікоў па заканадаўстве Натальля Гуйвік.\nЗаконапраект «Аб унясеньні зьменаў і дапаўненьняў у Кодэкс аб адміністрацыйных правапарушэньнях і Працэсуальна-выканаўчы кодэкс аб адміністрацыйных правапарушэньнях» ужо прыняты ў першым чытаньні. У працэсе падрыхтоўкі да другога чытаньня адміністрацыя прэзыдэнта прапанавала ўключыць у адзін з артыкулаў КаАП адказнасьць за выстаўленьне платы за асноўныя паслугі, якая перавышае іх рэальна аказаны аб’ём, паведамляе БелТА.\nМіністэрства жыльлёва-камунальнай гаспадаркі падтрымлівае ініцыятыву дэпутатаў Палаты прадстаўнікоў увесьці адміністрацыйную адказнасьць за налічэньне неабгрунтаваных плацяжоў за жыльлёва-камунальныя паслугі.\n«Мы падтрымліваем дэпутатаў у гэтым пытаньні. Сапраўды, у таварыствах уласьнікаў былі выпадкі неабгрунтаванага налічэньня платы за дадатковыя жыльлёва-камунальныя паслугі без заключэньня дамовы. Паступалі скаргі ад насельніцтва, асабліва ў Менску. Далей гэта кампэтэнцыя мясцовага выканаўчага і распарадчага органу», — сказаў намесьнік міністра жыльлёва-камунальнай гаспадаркі Беларусі Генадзь Трубіла карэспандэнту БелТА.\nНамесьнік міністра таксама падтрымаў магчымасьць увядзеньня прыкметы паўторнасьці пры прыцягненьні да адказнасьці работніка ЖКГ за неабгрунтаваныя плацяжы. «Калі чалавек першы раз спатыкнуўся, памыліўся, яму выносіцца папярэджаньне», — дадаў ён.\nЯк камунальнікі на Гомельшчыне «раскінулі» перарасход электраэнэргіі па «жыроўках» людзей\nАдным з прыкладаў лішніх сумах у «жыроўках» сталі нядаўнія вынікі праверкі камунальнікаў «Гомельскага райжылкамгасу», у выніку якой стала вядома, што ў 2015–2016 гадах і ў студзені–чэрвені 2017 году райжылкамгас перавысіў нормы расходу электраэнэргіі пры цепла- і водазабеспячэньні больш як на 350 тысяч КВт/г. Выдаткі (87 тысяч рублёў) уключылі ў кошт жыльлёва-камунальных паслуг, паведамляе БелаПАН.\nТаксама ў камуналку грамадзян раскінулі яшчэ 7,4 тысячы рублёў, выдаткаваных на амартызацыю артэзіянскіх сьвідравін, якiя ўжо доўгі час не выкарыстоўваюцца прадпрыемствам, і суму 259 тысяч рублёў, выдаткаваную на перапампоўку і ачыстку падземных водаў ад грунтовых, якія трапілі у каналізацыйную сетку прадпрыемства празь яе дрэнны стан. Камунальнікі аднесьлі гэтую суму да кошту паслуг водаадвядзеньня.\nПасля ўмяшаньня Камітэту дзяржкантролю прадпрыемства вярнула ў бюджэт 80 тысяч рублёў. Разглядаецца пытаньне аб пакараньні датычных службовых асобаў.


Суд над кіраўніком "Транснефти" перанесены на няпэўны тэрмін\n08 студзень 2007, 12:10\nРадыё Свабода Паседжаньне па справе кіраўніка расейскай кампаніі "Транснефть" Сямёна Вайнштока не адбылося. Прадстаўнікі "Транснефть" у суд Цэнтральнага раёну Гомеля не зьявіліся. Судзьдзя Марына Дамненка паведаміла, што разгляд справы адкладваецца ня няпэўны тэрмін. Прадстаўнікі Дзяржаўнага мытнага камітэту адмовіліся ад камэнтароў.\nПрадстаўнікі мытнага камітэту склалі пратакол на кіраўніка расейскай кампаніі "Транснефть". Бізнэсоўца вінавацяць паводле артыкулу Кодэксу адміністрацыйных правапарушэньняў "Недэкляраваньне альбо няправільнае дэкляраваньне тавараў і транспартных сродкаў".\n"Кампанія "Транснефть", парушаючы дзейнае заканадаўства, перамясьціла праз мытную мяжу Беларусі з Расеі ў трэція краіны па магістральнаму нафтаправоду тавар – сырую нафту," – цытуе прэсавую службу Дзяржаўнага мытнага камітэту Агенцтва фінансавых навінаў. Нафту перавезьлі "без мытнага дэкляраваньня і сплаты адпаведнай мыты".\nВіцэ-прэзыдэнт "Транснефти" Сяргей Грыгор''еў заявіў "Интерфаксу", што пакуль у кампаніі не атрымлівалі ніякіх позваў у суд.\n1 студзеня Беларусь увяла мыта на транзыт расейскай нафты ў Заходнюю Эўропу. Мыта складае $45 за тону.


3 мільярды чалавек паглядзелі цырымонію адкрыцця Алімпіяды\n08.02.2014 / 09:39\n3 мільярды чалавек паглядзелі цырымонію адкрыцця Алімпіяды 2\nЦырымонію адкрыцця XXII Алімпійскіх зімовых гульняў у Сочы паглядзела 40 тысяч гледачоў на трыбунах і 3 мільярды тэлегледачоў па ўсім свеце, паведамляе «Спорт-Экспресс» са спасылкай на аргкамітэт «Сочы-2014».\nУсяго ў рэалізацыі цырымоніі было задзейнічана больш за 12 тысяч чалавек. У парадзе краін-удзельніц Алімпіяды прынялі ўдзел 3,5 тысячы спартсменаў і прадстаўнікоў дэлегацый.\nчаму ня сем? / Адказаць\n08.02.2014 / 10:22\nГэта ж такая падзея для кожнага жыхара Азіі, Афрыкі ды абодвух Амерык, ня кажучы пра Аўстралію з Акіяніяй. Добра, калі хоць палова тых жа расейцаў, якая мела вольны час, адарвалася ад традыцыйнай пляшкі пры канцы працоўнага тыдня ды раптам зацікавілася спартовай імпрэзай.\n08.02.2014 / 11:35\nВы таксама заўважылi пра "традыцыйную пляшку напрыканцы",сумна што i да нас у РБ iдзе тая традыцыя.


ЦТ па рускай мове на 100 балаў здалі 0,05% абітурыентаў, па беларускай - 0,45%\n9 ліпеня 2020, 11:42\nФота ілюстрацыйнае. Падчас уступнай кампаніі.\n100 балаў на цэнтралізаваным тэставанні па рускай мове набралі 27 абітурыентаў. Тых, хто здаў на найвышэйшую адзнаку беларускую мову, амаль утрая больш.\n«Сёлета 100 балаў на цэнтралізаваным тэставанні па рускай мове набралі 27 абітурыентаў, у мінулым іх было 36. На гэты раз стобальнікаў крыху менш, але разам з тым абітурыенты ў цэлым лепш справіліся», — паведаміў БелТА дырэктар Рэспубліканскага інстытута кантролю ведаў Юрый Міксюк.\nПаводле яго слоў, 19 чалавек паказалі нулявы вынік, у мінулым годзе такіх было прыкладна столькі ж — 17. Атрымліваецца, найвышэйшы бал на ЦТ па рускай мове ў гэтым годзе атрымалі каля 0,05% абітурыентаў, піша «Радыё Свабода».\nУчора сталі вядомыя вынікі ЦТ па беларускай мове. Працэнт тых, хто атрымаў 100 балаў, там большы ў 9 разоў - 0,45%. Беларуская мова ў гэтым годзе здавалі прыкладна 17,5 тысяч чалавек, 78 з іх атрымалі найвышэйшую адзнаку. Як бачна, тых, хто здаў беларускую мову на 100 балаў, амаль утрая больш. 100 балаў на ЦТ па беларускай мове ў гэтым годзе набралі амаль удвая больш абітурыентаў, чым у мінулым.\nУ гэтым годзе ЦТ па рускай мове праходзіла ў два дні - 26 і 27 чэрвеня. Здаваць яго планавалі каля 52,7 тыс. абітурыентаў. З зарэгістраваных у першы дзень не з’явіліся 3,6%, у другі - 8% абітурыентаў.\nУсяго на ЦТ у Беларусі зарэгістраваліся больш за 64 тыс. чалавек. Наступнае ЦТ — па фізіцы — пройдзе 10 ліпеня.\nПравілы паступлення будуць мяняць\nАляксандр Лукашэнка даручыў да наступнай уступнай кампаніі распрацаваць новыя правілы паступлення ў ВНУ. На яго думку, сістэма тэставання ў найлепшыя ВНУ адсякае магчымасць паступлення дзецям з бедных сем’яў.\n«Сама сістэма не дае магчымасці паступіць у ВНУ хлопцам, скажам, з сельскіх школ, дзе выкладанне яшчэ трошкі ніжэй, чым у буйных гарадах, у Менску», — лічыць Лукашэнка.\nЛукашэнка лічыць, што пры адборы ў ВНУ прыёмнай камісіі неабходна бачыць чалавека, а не толькі вынік тэставання. Ён сказаў, што даручыў прапрацаваць гэтае пытанне міністру адукацыі.\nБацькі аб беларускамоўным класе ў «польскай» школе: «Камунікацыя з аддзелам адукацыі ні да чаго не прывяла»\nІPhone Xs — за ідэю. Як гродзенскія школьнікі прапануюць змяніць свет з дапамогай тэхналогій\nКлас на аднаго вучня ў школе з басейнам. Ці змогуць першакласнікі Гродна вучыцца па-беларуску\n« Каля Бераставіцы загінула рыба праз выкід хімічных рэчываў. Распачалі крымінальную справу


17.11.2011 | Arche.by\n«Беларуская эканоміка — гэта «брыдкае качаня», якое мае вялікі патэнцыял»\nШто станоўчага даў крызіс Беларусі? Ці могуць зменшыцца цэны? Што будзе з курсам беларускага рубля далей? Пра гэта расказаў эканамічны аналітык Сяргей Чалы. — У адным са сваіх інтэрв'ю вы сказалі, ...\n11 лістапада нашы суседзі па той бок Буга святкуюць ДзеньНезалежнасці. Хаця чаму толькі па той бок? Польская дыяспара – адна з самых буйных і ў Беларусі, і, у прыватнасці, у Берасці. З нагоды ...\nВялікадзяржаўны шавінізм, або каму перашкаджае беларуская мова і культура\nНе стамляюся дзівіцца прапагандысцкаму спрыту аўтараў аднаго з расійскіх інтэрнэт парталаў. Яны з зайздроснай сталасцю абвальваюцца на ўсё беларускае, не хаваючы сваіх «вялікарускіх» памкненняў. Нядаўна, прачытаў на скрозь антыбеларускі артыкул ...\nЯ. Пратасевіч: “Дыялёг з Лукашэнкам ня мае сэнсу”\nПалітыка дыялёгу Эўропы зь Менскам не прынесла посьпехаў. Праблема у тым, што Лукашэнка неадэкватны й ня варты даверу. Якую стратэгію ў стасунку да Беларусі абярэ Эўропа? "Зь ім немагчыма весьці дыялёг" ...\nУ Доме рыпяць палавіцы, Бы ў Храме вялікім, старым, Які ты стварыў не ў сталіцы, Які для Айчыны стварыў. (10.12.1939—14.11.2011) У Доме рыпяць палавіцы, Бы ў Храме вялікім, старым, Які ты стварыў не ў сталіцы, Які для Айчыны ...\n16 лістапада 1898 г. нарадзіўся а. Вінцэнт Гадлеўскі, каталіцкі сьвятар, грамадзкі дзяяч нацыянальнага руху, публіцыст.Адзін з заснавальнікаў і лідэраў Беларускай Хрысьціянскай Дэмакратыі, рэдагаваў газэту «Крыніца». Верагодны заснавальнік Беларускай Незалежніцкай Партыі. Ідэалёгія Гадлеўскага ...\nАд удзячных чыноўнікаў\nМой пацярпелы чалавек ад прыроды сціплы. Таму пакуль у Беларусі няма помнікаў "дарагому Аляксандру Рыгоравічу ад удзячнага народа".Чыноўнікі, зразумела, гатовы ставіць такія помнікі, але няма вышэйшага блаславення на такую актыўнасць. ...\nПа гісторыі паўстання 1863—1864 гг. у архівах Рэспублікі Беларусь маецца даволі вялікая колькасць нявыкарыстаных дакументальных матэрыялаў, што поўняцца арыгінальнасцю, навізной і грунтоўнасцю фактаў.У мінулым ёсць падзеі, якія застаюцца цікавымі і актуальнымі ...\nПраграма стыпендыі danceWEB 2012\nДля каго: танцоры і харэографы Дзе: Аўстрыя Калі: 11 ліпеня – 15 жніўня, 2012 Фінансавыя ўмовы: стыпендыя Дэдлайн: 15/12/2011 Амбіцыйныя танцоры і харэографы з Еўропы і Ўсходняй Еўропы запрашаюцца да ўдзелу ў праграме. Пажаданы ўзрост ...\nСтыпендыя Design*Sponge для студэнтаў дызайнераў\nДля каго: студэнты, аспіранты Дзе: ЗША Фінансавыя ўмовы: стыпендыя Дэдлайн: 28/11/2011 www.artschools.com/articles/scholarships/Стыпендыя Design*Sponge мае за мэту стымуляванне творчай дзейнасці студэнтаў спецыяльнасці мастацва і дэзайну праз фінансавую падтрымку. Гэта, свайго роду, прэмія без усялякіх умоваў, пераможцы змогуць скарыстацца ...


Атабаскі Аляскі — Вікіпедыя\n16000 (2016 г.)\nпаўночныя атабаскія мовы\nцуутына, дэнаіна, гвічын, тутчонэ\nАтаба́скі Аля́скі (саманазва: Dena, літаральна "народ") — групы паўночных атабаскаў, карэнных жыхароў унутраных раёнаў Аляскі. Агульная колькасць (2016 г.) - 16 000 чал.\nАтабаскі Аляскі з'яўляюцца прадстаўнікамі 11 моўных груп, якія здаўна займаліся вандроўным паляваннем і рыбалоўствам уздоўж рачных далін унутранай Аляскі. Кожная група складаецца з 30 - 100 нуклеарных сем'яў. У мінулым моўныя групы не з'яўляліся асобнымі палітычнымі адзінкамі і складалі розныя, не заўсёды ўстойлівыя аб'яднанні. Знутры буйных груп назіраюцца дыялектныя адрозненні.\nЗдабывалі карыбу, зайцоў, ласосяў з дапамогай лука і стрэл, дзіды, булаў і пастак. Вопратку і прадметы ўжытку выраблялі са скур, косці, драўніны, камення, кары. У нашы дні многія атабаскі жывуць у гарадах на поўдні Аляскі, аднак улетку наведваюць свае паляўнічыя тэрыторыі.\nТрадыцыйная сацыяльная арганізацыя абапіралася на паляўнічыя кангламераты да 40 чалавек. Часцяком ядром паляўнічага кангламерата з'яўлялася жанчына і яе брат. Мелі матрылінейную сістэму сваяцтва. Браты бралі клопат пра дзяцей сваёй сястры. У групах халікачук і дэг хіт'ан сваяцтва вызначалася па бацьку. Значную грамадскую ролю адыгрывалі старэйшыны. Яны прымалі рашэнні, што тычыліся гандлю, шлюбаў, кіравалі паўседзённым жыццём. Правадырамі станавіліся вопытныя паляўнічыя.\nПераважалі анімістычныя вераванні. Важным звычаям быў патлач.\n↑ Alaskan Athabascan in United States\n↑ Athabascans of Interior Alaska\n↑ ATHABASCAN CULTURES OF ALASKA\n↑ Alaska Athabascan Tribe\nУзята з "https://be.wikipedia.org/w/index.php?title=Атабаскі_Аляскі&oldid=3611818"\nАпошняе змяненне старонкі адбылося 09:48, 9 мая 2020.


Замаўляй кніжку «Мастацтва Беларусi ХХ ст. Парыжская школа» для дзяцей\nПадрыхтаванае да друку новае выданне пра сусветна вядомых мастакоў-суайчыннікаў у калабарацыi са знакамiтымi пiсьменнiкамi Беларусі. Кніга «Мастацтва Беларусi ХХ стагоддзя. Парыжская школа» для дзяцей – гэта выдатная магчымасць у самым далікатным узросце прышчапіць гонар тымі, кім варта ганарыцца.\nКніга распавядае пра беларускіх мастакоў, якія прадстаўлялі Парыжскую школу нароўні з Пабла Пікаса і Амадэа Мадзільяні. Размова ідзе пра Марка Шагала, Хаіма Суціна, Восіпа Любіча, Восіпа Цадкіна, Файбiша-Шрагу Царфiна, Міхаіла Кікоіна, Пінхуса Крэменя.\nВыданне складаецца з карцін, ілюстрацый, казак, вершаў і гульняў. Можна лічыць яго прасунутым падручнікам па гісторыі мастацтва з сучасным падыходам да засваення інфармацыі ў займальнай форме. За такі падгон табе будуць удзячныя і твае малыя, і твае знаёмыя, у якіх ёсць дзеці.\nЁсць як мінімум чатыры прычыны зрабіць перадзамову выдання. Гэтыя прычыны на сваёй старонцы ў Facebook пералічыла аўтарка гульняў Сафія Садоўская:\n1. Драйв. Мы вельмі любім беларускае мастацтва. Але яшчэ мы разумеем: ніхто не абавязаны любіць і ведаць нашых мастакоў. Гэта ж асабісты выбар. Іншае пытанне: чаму ж не ведаць, калі гэта весела і цікава, калі мастакі аказваюцца казачнікамі і яшчэ дапамагаюць фантазіяваць, маляваць і крыху хуліганіць рабятам, якія кнігу чытаюць.\n2. Партызанінг. Упадабаная нацыянальная тактыка. Бацькі, мы ведаем, што, пакуль вы чытаеце сваім дзецям гэтыя казкі і вершы, вы і самі даведваецеся шмат цікавага аб нашым мастацтве.\n3. Кайф. Вы памятаеце гэта цудоўнае, наэндарфіненае пачуццё пазнавання мастака, карціны, асабліва дзесьці ўдалечыні ад дому, у музеях Парыжа або Нью-Ёрка. Оп, мы ведаем, ды яшчэ задавальненне ад ведаў атрымліваем! Мама, тата, цукеркі можна схаваць у шафу, пайшлі ў музей па задавальненне.\n4. Вяртанне каштоўнасці імёнам. Гэта сур'ёзная і важная для нас частка – удзел у фарміраванні прасторы памяці.\nКазкі для праекта напісаў Адам Глобус, за вершаваную частку адказвалі Андрэй Хадановіч і Лявон Вольскі, а задызайніў гэтае цудоўнае выданне Bazinato.


08 красавік 2010, 11:57\nСёньня ў Палацы культуры Магілёўшчыны адбудзецца прэзэнтацыя кнігі “Гісторыя магілёўскага габрэйства. Дакумэнты й людзі”. У ёй сабраныя зьвесткі пра ахвяраў сталінскіх рэпрэсіяў, Галакосту і ўдзеле габрэяў у вайсковых злучэньнях супраціву фашыстам.\n“Гісторыю магілёўскага габрэйства” пісалі на матэрыяле з архіваў Нямеччыны, Ізраілю ды Беларусі. У ёй шмат успамінаў непасрэдных удзельнікаў тых трагічных часоў, а таксама сваякоў тых, хто не дажыў да сёньняшніх дзён.\nКніжка, якую прадставяць магілёўскай публіцы яе аўтары Іда Шандаровіч і Аляксандар Ліцін, трэцяя ў сэрыі “Гісторыя магілёўскага габрэйства. Дакумэнты й людзі”. У папярэдніх дзьвюх аўтары апавядалі пра габрэйская жыцьцё ад канца XVIII стагодзьдзя да канца 30 гадоў XX стагодзьдзя. Матэрыялы для прэзэнтаванай кнігі аўтары зьбіралі больш за дзесяць гадоў:\n“Аснова кнігі гэта матэрыялы знойдзеныя ў архівах Магілёву і Менску, а таксама архіве Яд Вашэм з Ізраілю. Дужа шмат унікальных фотаздымкаў з прыватных калекцыяў, а таксама з фэдэральнага архіву Нямеччыны, якія раней практычна не былі вядомыя. Наклад 500 асобнікаў. Дастаткова невялікі, але пакуль яго хапае”, – зазначае магілёўскі фатограф Аляксандар Ліцін.\nАкрамя беларускіх і нямецкіх архіваў зьвесткі пра лёсы габрэяў Магілёўшчыны аўтары шукалі ў Швэйцарыі і праваабарончай расейскай арганізацыі “Мэмарыял". У кнізе зьмешчаны сьпіс 633 рэпрэсаваных габрэяў рэгіёну. Аўтары прызнаюць, што ён далёка ня поўны. Колькі загінула габрэяў ад фашыстаў на Магілёўшчыне дакладных зьвестак няма. Толькі ў адным Магілёве загінулі больш за дзесяць тысяч чалавек у мясцовага гета.\n“Гэтая кніжка не аналізуе падзеі. Гэта наратыўная гісторыя. Вялікая гісторыя расказаная маленькімі людзьмі з абсалютна рознымі лёсамі. Недзе лёсы тыповыя для таго часу, а недзе ўнікальныя. Напрыклад тых хто выжыў у гета, у партызанскім атрадзе, падпольшчыках”, – адзначае ўнікальнасьць кнігі Іда Шандаровіч.\nАўтары здолелі дасьледаваць лёсы больш за дзьвесьце чалавек, якія прайшлі пекла сталінскіх рэпрэсіяў, Галакосту ды франтоў Другой Сусьветнай вайны. Кніжка не прэтэндуе на вычарпальнасьць зьвестак, кажуць яе ўкладальнікі, яна першы крок у дасьледаваньні трагічных часоў габрэйскай гісторыі.\nПрэзэнтацыя кнігі адбудзецца ў Палацы культуры Магілёўшчыны, у Белай залі а 18-й гадзіне.\n“Гісторыя магілёўскага габрэйства”, другая частка другой кнігі, прэзэнтацыя якой адбудзецца сёньня


Румас раскрытыкаваў працу дзяржсектара\n19.02.2019 / 18:06\nКлючавой задачай урада ў 2019 годзе будзе павышэнне эфектыўнасці і канкурэнтаздольнасці дзяржсектара, заявіў прэм'ер Сяргей Румас на пасяджэнні Рады Міністраў, перадае БелТА.\n«Ключавой задачай урада на бліжэйшую перспектыву з'яўляецца павышэнне эфектыўнасці і канкурэнтаздольнасці дзяржаўнага сектара эканомікі, прычым гэта тычыцца як рэспубліканскіх, так і камунальных прадпрыемстваў. Сёння фактычна не працуюць рынкавыя інструменты для фінансавага аздараўлення прадпрыемстваў. Пры гэтым многія дзяржаўныя прадпрыемствы разлічваюць выключна на бюджэтную падтрымку», — адзначыў Сяргей Румас.\n«Прадпрыемствы, якія не выканалі ўмоў аказанай ім дзяржпадтрымкі і не дасягнулі задэклараваных мэтаў яе давання, больш не маюць права разлічваць на такую дапамогу. Калі прадпрыемства сапраўды развіваецца, выходзіць на стабільную і рэнтабельную працу, але па аб'ектыўных прычынах не можа своечасова пагасіць назапашаную запазычанасць, урад у выключных выпадках гатовы разгледзець магчымасць яе рэструктурызацыі», — растлумачыў Сяргей Румас.\nАле ўсе рашэнні будуць суправаджацца жорсткім кантролем з боку ўрада і, як правіла, зменай кіраўніка прадпрыемства. Акрамя гэтага у 2019 годзе ўрад зоймецца выбудоўваннем карпаратыўнага кіравання на дзяржпрадпрыемствах.\nДаўно час настаў!\n19.02.2019 / 18:31\nСвежо предание - да верится с трудом.Удачи , а лучше настойчивости в это деле!\n19.02.2019 / 18:52\nПраблема, Румас, у тым, што не ты гэтых кіраўнікоў прызначаў.


Пошук у рэдакцыях інтаксікацый\nтым 16 No. 4 інтаксікацыі\nтым 16 No. 5 экстрасэнс інтаксікацыю\nтым 16 No. 6 псіхічныя ап'яненне\nтым 17 No. 1 Псіхічныя і духоўныя інтаксікацый\nVol 16 Студзень, 1913. Нумар 4\nАлкагольнае ап'яненне словамі ў "Стандартным слоўніку" азначае: "Акт нападпітку альбо стан п'янства; п’янства. Стан моцнага псіхічнага ўзбуджэння; П'яны, вызначаецца як "Пад уздзеяннем алкагольнага ап'янення да такой ступені, што страціў нармальны кантроль над сваім целам і разумовымі здольнасцямі, ... пераадолеўшы прыхільнасць да гвалту, сваркі і скотасці. "\nАтручванне - гэта слова, якое складаецца з прадмета або цела, таксічнае, з лацінскай мовы, таксік, альбо грэчаская, toxikon, значэнне атрута; прыстаўка in сэнс браць альбо вырабляць; і, суфікс, цыя, азначае дзеянне, дзяржава альбо агент. Таксікацыю называюць "актам атручвання альбо стане атручвання". Прыстаўка in пазначае ўступленне ў арганізм альбо стварэнне "стану атручвання".\nАтрута, як кажуць, "любое рэчыва, якое пры трапленні ў сістэму дзейнічае шкодна, а не механічна, імкнецца прывесці да смерці ці сур'ёзнай шкоды для здароўя". Такім чынам, алкагольнае ап'яненне - гэта прыём атруты альбо выпрацоўка стан атручвання; якія могуць "прывесці да смерці ці сур'ёзнай шкоды для здароўя". Час, які вызначаецца для гэтага, залежыць ад колькасці і якасці прымаючага або вырабленага алкагольнага ап'янення і ад здольнасці або няздольнасці канстытуцыі асіміляваць або супрацьстаяць ёй.\nСловам алкагольнага ап'янення сучасныя лексіконы не карыстаюцца толькі ў сэнсе прыёму алкаголю ці наркотыкаў, але ў больш шырокім сэнсе, калі ўжываюцца да розуму і маралі. Ідэя гэтага слова настолькі ж рэальная ў яго ўжыванні да розуму і маралі, як і пры ўжыванні алкагольнага стану. Тут слова ап'яненне будзе выкарыстоўвацца ў чатырох значэнні.\nІснуе чатыры віды алкагольнага ап'янення, якім падпарадкоўваецца чалавек, у адпаведнасці з яго чатырма прыродамі: атручванне яго фізічнай прыродай, яго псіхічнай прыродай, характарам яго розуму і яго духоўнай прыродай. Алкагольнае ап'яненне адной з яго прыроды можа ўздзейнічаць на аднаго або на кожнага з трох іншых. Формамі алкагольнага ап'янення будуць лячэнне фізічнага ап'янення, псіхічнага ап'янення, псіхічнага ап'янення і духоўнага алкагольнага ап'янення.\nУ сувязі з гэтымі чатырма алкагольнымі апісаннямі сэнс слова ап'яненне: стан атручвання, які ўзнікае ў выніку неабгрунтаванага стымулявання альбо прадухілення выкарыстання свядомым прынцыпам сваіх цялесных функцый, пачуццяў, псіхічных здольнасцей ці здольнасцей.\nУ кожнай з чатырох інтаксікацый існуюць прычыны, яго алкагольныя рэчывы, шляхі развіцця, прычыны прыёму алкагольнага ап'янення, наступствы алкагольнага ап'янення, яго працягласць і спыненне, а таксама лячэнне.\nАлкаголь і наркатычныя сродкі з'яўляюцца прычынамі фізічнага алкагольнага ап'янення. Такія напоі, як піва, алесь, віна, джыны, ром, каньякі, віскі, лікёры, гэта напоі, у якіх алкагольны дух з'яўляецца п'яным прынцыпам. Спосаб алкагольнага ап'янення - гэта распіванне тых ці іншых алкагольных рэчываў альбо прыняцце іх у якасці інгрэдыентаў у ежу. Ёсць прычыны прыёму алкагольных алкагольных напояў, напрыклад, што гэта сродак зносін, вырабляе добрыя зносіны, выклікае добры настрой, выклікае радасць, што гэта закуска, асвяжанне, што гэта перашкаджае блюзу, што стрымлівае непрыемнасці, адганяе тупую клопат, пазбаўляе ад смутку, выклікае забыццё няшчасцяў і перамагае адчай, што ён набірае мужнасць, што гэта стымулятар да мыслення. Іншыя зноў прымаюць гэта за любоў да адчуванняў, якія ён вырабляе, а трэція ў лячэбных мэтах, прызначаных лекарам.\nНаступствы алкагольнага ап'янення выяўляюцца фізічнымі дзеяннямі, цялесным станам, пачуццямі, характарам і розумам чалавека; якія вызначаюцца відам і колькасцю прыманага алкагольнага ап'янення, станам арганізма, які яго спажывае, і здольнасцю розуму змагацца з алкагольным і целам. У залежнасці ад характару асобы і рознай ступені алкагольнага ап'янення, тут праяўляецца цеплыня, мяккасць, узрушанасць, якая суправаджаецца дабразычлівасцю, аргументаванасцю, баязлівасцю, шумлівасцю, сваркасцю маўлення; і за імі ідуць дэпрэсія, расслабленасць, знясіленне, млявасць, няўстойлівасць хады, таўшчыня і няўпэўненасць у гаворцы, затуханне, здранцвенне, нечувальнасць. Адчуванні вар'іруюцца ад лёгкай прыемнасці да ўзрушэнняў гвалту, ад моцнага хвалявання да пакуты і смерці.\nАлкаголь ва ўсіх алкагольных наркатычных рэчывах пачынае вырабляць сваё ўздзеянне на ўвесь склад арганізма, як толькі ён трапляе ў страўнік. Ці будзе яго згубнасць адразу ж выраблена альбо доўга адкладзена, будзе залежаць ад сумесі напою і прапорцыі і магутнасці спіртнога ў спірце. У залежнасці ад злучэння, алкаголь спачатку ўплывае на арганізм ці мозг. Аднак у кожным выпадку ён дзейнічае непасрэдна на нервовую сістэму, потым на вадкасці цела, мышцы і не пакідае часткі цела. Пры прыёме ў невялікіх колькасцях асобамі, чый арганізм моцны, здароўе і страваванне якіх добрае, наступствы могуць быць карыснымі; па меншай меры, ніякіх нязручнасцяў не пацярпела. Пры працяглым і звыклым ужыванні, нават у невялікіх колькасцях, і асабліва ў людзей са слабым розумам, больш слабой мараллю і раздражнёным целам, наступствы згубныя. Пры першым прыёме алкаголь дзейнічае як стымулятар у невялікай дозе. У вялікіх дозах ён стварае п'янства; гэта значыць, дзейнічаюць цэнтральныя і сімпатычныя нервы, долі галаўнога мозгу здранцвелыя. Яны рэагуюць на спінна-спіннамазгавую сістэму, прыводзіць да паралічу цэнтральнай нервовай сістэмы, добраахвотныя мышцы робяць неактыўнымі, страўнік пакутуе і яго дзейнасць душацца. Адзіныя ўчасткі цела, не канфіскаваныя здранцвеннем і паралічам, з'яўляюцца аўтаматычнымі цэнтрамі ў даўгаватым мозгу, якія ажыццяўляюць і рэгулююць кровазварот і дыханне. Калі больш алкаголю не прымаць, перыяд п’янства заканчваецца, арганізм аднаўляе свае функцыі, правы на сябе і наступствы алкаголю могуць знікнуць. Пры неаднаразовым п’янстве альбо пры звыклым ужыванні алкаголю ў любой форме нервовая сістэма часта прыходзіць у стан, органы становяцца непрацаздольнымі або хворымі і не могуць выконваць свае рэгулярныя функцыі. Алкаголь выклікае ўсаджванне сакраторных залоз страўніка і правярае яго функцыі і пагаршае страваванне. Ён душыць печань, аслабляе сэрца і ныркі, выклікае дэгенерацыю мозгу. Карацей кажучы, падрывае канстытуцыю, выклікаючы разрастанне злучальнай тканіны практычна ва ўсіх органах і тканінах цела. Пасля смерці алкаголь можна знайсці ва ўсіх вадкасцях арганізма. Ён лёгка выяўляецца ў спіннамазгавой вадкасці, калі ўсе яго сляды зніклі ў іншым месцы цела; што паказвае яго асаблівую блізкасць да нервовай сістэме.\nМагчыма, памятаючы пра наступствы і ўпэўненыя ў тым, што яны могуць прынесці ім пацыенты, медыкі сталі прычынай шматлікіх алкагольных крушэнняў. Шмат якія лекары прызначаюць алкаголь у любой з яго формаў як стымулятар або агульнаўмацавальны сродак, і часам кажуць, што ён у некаторых формах прымусіць кроў, дасць сілы, назапасіць арганізм. Няхай гэта будзе ці не так, напэўна, што алкаголь, прыняты ў якасці лекі, падступна стварыў апетыт і жаданне алкагольных наркатычных рэчываў у арганізме, і пацыент часта перарастае ў п'яную.\nІншы спосаб развіцця п’янства - гэта вялізны выраб і продаж алкагольных наркаманаў пад маскай таго, што называюць "патэнтнымі лекамі". Яны шырока рэкламуюцца, каб вылечыць усе вядомыя і меркаваныя хваробы і хваробы. Тыя, хто купляе ўпэўнены алкагольны сродак на лекі, лічаць, што ім скарыстаўся стымулюючы эфект, які ён аказвае, і купляюць больш. Іншыя кампаненты лекі часта бываюць бясшкоднымі. Але алкаголь у патэнтнай медыцыне часта аказвае ўплыў на тых, хто яго ўжывае, і тых, хто яго вырабляе, мае намер. Гэта значыць, у гэтым выглядзе ён стварае апетыт і жаданне алкаголю.\nУплыў алкагольнага ап'янення на органы пачуццяў вар'іруецца ад адчуванняў мяккасці да вострасці і вялікай інтэнсіўнасці, а затым памяншаецца да поўнай неадчувальнасці. Гэтыя змены могуць ісці адзін за адным паступова альбо хутка. Ёсць удзячнае свячэнне, якое прапаўзае па целе і выклікае прыемнае пачуццё. Вока і вуха становяцца больш пільнымі. Густ больш зберагалы. Вынікае пачуццё святочнасці і радасці, якія падштурхоўваюць шукаць асацыяцыі з іншымі, альбо, напрыклад, капрызнасць, нахабства, празрыстасць і маўчанне з жаданнем сысці ад іншых і застацца ў адзіноце, альбо са схільнасцю да антаганізму і дрэннага характару. Узнікае адчуванне цяпла, гатоўнасць крыўдзіцца, сварыцца ці змагацца, што зроблена альбо сказана. Адчуваецца хвароба або здранцвенне. Аб'екты вакол, здаецца, рухаюцца і спалучаюцца. Зямля рухаецца мяккімі хвалямі, альбо як неспакойнае мора. Няма дакладнасці адлегласці. Ступні і ногі набываюць вялікую вагу. Вочы становяцца цяжкімі і плаваюць, вушы цьмяныя. Мова занадта тоўсты і адмаўляецца выразаць. Вусны губляюць гнуткасць; яны драўляныя і не дапамагаюць утвараць гук у словах. Прыходзіць дрымотнасць. Арганізм адчувае сябе свінцом. Свядомы прынцып адключаецца ад яго нервовага цэнтра ў галаўным мозгу, і адбываецца рух у нечувальнасць і смерць. Наступнымі наступствамі алкагольнага ап'янення з'яўляюцца страўнікавыя ўзбуджэнні, галаўныя болі, смага, паленне, дрыготка, нервовасць, агіду ад агіды пры думцы аб алкагольным ап'яненні, варожая цяга альбо гойсанне да большага выпіўкі, саманадзейнасць, глупства і хваравітасць, стан называецца белай гарачкай, у якой свядомы прынцып выціскаецца ніжэй фізічнага стану, дзе ён бачыць бяскрыўдныя ці агідныя істоты, мухі, насякомых, кажаноў, змей, няправільных монстраў, якіх беззаконныя спрабуюць пераследваць ці ад якіх ён спрабуе ўцячы мала альбо адсутнасць увагі да фізічных умоў і тых, хто побач. У гэтым стане той, хто пакутуе, можа прыціскацца да мух і падбіраць муроў са сцяны, альбо пераследваць рэчы па паветры, якія ніхто, акрамя яго, не можа бачыць, выпінаючы ад жаху вочы, задыхаючыся ад хвалявання, інакш ён можа быць халодным і жывым ад страху , паспрабуйце ўхіліцца ад таго, што пераследуе яго, альбо пазбегнуць таго, што ён бачыць, пакуль ён не ўступіць у канвульсіі і не ўпадзе ў стомленасць.\nУплыў алкаголю на думку, характар, розум індывіда шмат у чым будзе залежаць ад здольнасці розуму кантраляваць яго ўжыванне; але, як бы ні быў моцны розум, пастаяннае ўжыванне алкагольных наркатычных рэчываў у вялікіх колькасцях непазбежна прывядзе да тых жа фізічных наступстваў. Павінна ўплываць на думку і характар; і, калі не пераадолее, гэта разбурыць і заняволіць розум.\nПад уздзеяннем алкаголю ў характары характару дзіўныя змены. Ціхі і лагодны чалавек ператворыцца ў дэбашыра ці дэмана, а той, хто звычайна шмат размаўляе і агрэсіўна, можа быць мяккім і абразлівым. Пад уздзеяннем алкаголю некаторыя будуць боўтацца, як дзеці, альбо ляпаць, як імбецылы. Некаторыя будуць настойваць на тым, каб расказаць гісторыю свайго жыцця. Суровыя мужчыны могуць стаць сентыментальнымі і штотыдзень аб нейкай дробязнай падзеі. Тыя, хто высмейвае рэлігію і яе формы, могуць цытаваць доўгія ўрыўкі са Святога Пісання, выступаць з дысертацыямі на рэлігійную тэматыку, адстойваць нейкую форму рэлігіі ці рэлігійных назіранняў і сцвярджаць прычыну і пажаданасць святыні, а можа быць, і злу п'янства. Пад уздзеяннем алкаголю некаторыя мужчыны, якія займаюць пасады даверу і гонару, ператвараюцца ў звяроў, якія даюць свабоднае валадарства і аддаюць сабе самыя смелыя захапленні і пажаданні, займаюцца распуснымі оргіямі, думка пра якія прыводзіць у жах на сваіх паплечнікаў, як і самі ў цвярозыя моманты . Пад уздзеяннем алкаголю ўчыняюцца забойствы і іншыя злачынствы, якія мужчыны не маглі прымусіць інакш прыносіць смутак і разбурэнне сабе і іншым.\nАлкаголь душыць думкі адных і стымулюе думку ў іншых. Некаторыя пісьменнікі і мастакі сцвярджаюць, што яны робяць усё магчымае, калі знаходзяцца пад яго ўплывам; але пры стымуляцыі алкаголю гэта толькі часовыя наступствы. Звыклае алкагольнае ап'яненне падрывае мараль, фарбуе думку і разбурае розум. Іншыя віды фізічнага алкагольнага ап'янення могуць выклікаць распусту, выклікаць сямейныя непрыемнасці, разбурыць здароўе і прывесці да смерці; але толькі алкагольнае ап'яненне можа поўнасцю знішчыць сумленнасць і цноту, выдаліць усе сляды гонару і пашаны, змяніць людзей надзейнасці і дабрыні на бяздушных грудзей і злодзеяў, а на падробнікаў, нечувальных для нанясення шкоды іншым, і выклікаць поўную бессаромнасць і распусту. Толькі алкаголь здолеў прымусіць людзей багацця і культуры па-сапраўднаму поўзаць па жолабе, а адтуль, паменшыўшыся, узняўшы крывавыя вочы і працягнуць свае няўстойлівыя рукі, каб выпрасіць прахожага, каб купіць напой.\nПрычынамі фізічнага ап'янення наркатычнымі сродкамі з'яўляюцца спажыванне опіюму, гянджы (ад каноплі індыка), бханг (c), іх варыянты ў розных злучэннях і з іншымі рэчывамі.\nПрычыны прыёму наркатычнага сродку заключаюцца ў тым, што яны супакойваюць нервы, пазбаўляюць ад болю, ствараюць сон і дазваляюць спажыўцам пазбавіцца ад непрыемнасцей, убачыць бачанне і пачуць незвычайныя гукі, і што іх трэба прымаць, таму што - гэта не можа дапамагчы. Спосабы прыёму наркатычнага сродку - гэта спажыванне ў выглядзе таблетак, скразнякоў, ін'екцый, пры паленні ці ўжыванні ў ежу. Часта лекары ўводзяць наркотыкі тым, хто пазней становіцца ахвярай наркатычнага ап'янення. Ведаючы жаданне пацыента атрымаць хуткі вынік і атрымаць палёгку ад болю альбо задаволіць цягу да наркотыкаў, лекар прызначае альбо наркатычны сродак, не ўлічваючы наступствы, якія могуць вынікаць. Пры дапамозе іх іголак, гранул і зелля некаторыя лекары кожны год папаўняюць ад сваіх пацыентаў шэрагі марфінавых знаёмых. Пачуўшы цудоўныя эфекты, якія выклікае курэнне опію, "сяброўка", захапляецца звычкай, якая мяркуе паспрабаваць яго, ідзеш да трушчоб, бачыць тых, хто паліць сваіх паст і труб, з пустым цікаўнасцю ці з хваравітым жаданнем, паспрабуеш труба, "толькі адна". Гэтага звычайна недастаткова. Іншы неабходны "для атрымання эфекту". Эфект звычайна не той, які ён чакаў. Ён павінен атрымаць чаканы эфект. Ён робіць гэта зноў. Такім чынам, ён становіцца "наркаман". Падобным чынам можна ўвайсці ў звычку ганджа, якую звычайна кураць. Бханг п'юць альбо ўжываюць у ежу ў выглядзе кандытарскіх вырабаў, альбо прымаюць як напой у яго больш слабым выглядзе, званы сіддхі. Бханг - гэта не гашыш, ні індыйскі каноплі. Яго эфекты розныя. Хашыш - гэта далікатнае лісце канабіс Sativa, да таго, як распусціліся ныркі, а лісце высахлі і палілі. Бханг - гэта лісце, узятыя пасля цвіцення, вымытыя, прасякнутыя і выпітыя. Бханг звычайна не вядомы на Захадзе, але ў Індыі ён шырока выкарыстоўваецца. Там яго кажуць, што яго прымаюць асобна, альбо на асобных сходах, альбо на вялікім штогадовым фестывалі Дурджа П'юджа.\nУплыў наркатычных сродкаў на арганізм заключаецца ў тым, што яны перашкаджаюць страваванню, узмацняюць дыханне і кровазварот і памяншаюць нервы альбо робяць іх вострымі. Опіум робіць цела неактыўным. Гянджа можа дзейнічаць узбуджальна. Bhang стварае спакой. Уплыў наркатычных інтаксікацый на органы пачуццяў - спакой фізічнага і адкрыццё іншых пачуццяў на рэчы не фізічныя, не звычайныя. Узнікае млявае, летуценнае пачуццё, быццам пераходзячы ў няспанне. Фізічнае асяроддзе можа быць перабольшана, спалучацца з новымі сцэнамі, якія з'яўляюцца. Прыгажуні, прыгожыя мужчыны, дзейнічаюць альбо размаўляюць з займальнымі манерамі. У зачараваных садах, якія радуюць вока, чуецца захапляльная музыка, а смачныя парфумы дадаюць шарму. Тое, што найбольш прываблівае яго сэнс, прыцягвае ўвагу суб'екта. Паслабленне, млявасць і лёгкасць значна больш выяўлены ад уздзеяння опію, чым ад генджа. Звычайна Ganjah прымушае пачуццёвыя інстынкты быць больш актыўнымі, чым яны, ад уздзеяння опіюму. У адчуваннях, якія ўзнікаюць у выніку Бханга, пераважаюць адчуванні, якія пераважаюць у момант яго прыёму, у той час як у опіуму і генджа звычайна розныя. У генджа і опіюма адчуванні ўзмацняюцца. У опиуме туга нарастае, пакуль суб'ект не прытомна. З непрытомнага стану ён выходзіць павольна альбо з шокам. Чароўнасць, захапленне, захапленне часта мяняюцца месцамі. Замест істот любові, якія яго спакушалі альбо збівалі з панталыку, яго абрыдвалі сябры, рэптыліі, паразіты і іншыя жахлівыя і жахлівыя рэчы, ад прысутнасці якіх ён можа ўцячы, толькі прыняўшы наркатычны сродак. Магчыма, яго ахапіла толькі пякучая сухасць ці расшчапленне галаўнога болю і іншыя цялесныя непрыемнасці, якія ён можа зняць, прыняўшы яшчэ адну дозу. Наступныя наступствы бханг не такія ярка выяўленыя, хаця гэта можа забраць апетыт; сапраўды, гэта прадухіліць голад; і гэта таксама можа выклікаць пачуццё пустаты, пустаты і непатрэбнасці. Калі прымаецца занадта вялікая доза, спажывец не прачнецца.\nНаркатычнае ап'яненне аказвае выражаны ўплыў на думку і характар таго, хто яму падпарадкоўваецца. Ён адчувае пэўную свабоду і стымуляцыю мыслення і гульняў фантазіі, якія ні адзін звычайны чалавек не можа мець у сваім нармальным стане. Гэтая думка ўздымае крыло і падарожнічае па, здавалася б, бязмежнай прасторы, у любой частцы якой і па жаданні фантазіі будуе структуры, узбройвае арміі, стварае імперыі. Ён нават стварае свет і народы яго; ва ўсім, што ён валодае магічнай сілай рабіць і атрымліваць асалоду ад. Ва ўмовах наркатычнага ап'янення сціплы пісар можа стаць каралём фінансаў і кантраляваць сусветныя рынкі; дзяўчына ў краме становіцца каралевай, у якой удзельнічаюць прыдворныя і яе дамы любяць ці зайздросцяць; бяздомны вандроўнік адразу можа стаць уладаром велізарных уладанняў. Усё, што можа зрабіць думка і ўяўленне, - гэта сама рэальнасць у наркатычным ап'яненні.\nТакое дзеянне думкі выклікае рэакцыю на персанажа, які раз'ядноўвае яго са сваімі абавязкамі і абавязкамі ў свеце. Адбываецца збалансаванасць каштоўнасцей рэчаў. Увага падзяляецца на перыяды алкагольнага ап'янення і абавязкі ў свеце. Маральны тон паніжаны, інакш мараль можа быць скінута на вецер. Аднак, хто доўга захапляецца наркатычным ап'яненнем, можа паспрабаваць схаваць сваю звычку, гэта будзе вядома тым, хто разумее яе прыроду. У чалавеку ёсць пэўная пустата, непрыхаванасць, нечалавечасць, як быццам бы яго пачуцці дзейнічалі дзесьці ў іншым месцы. Яго адзначае пэўная адсутнасць няспання, і ён акружаны своеасаблівай атмасферай або пахам, які прымыкае да характару наркатычнага рэчыва, да якога ён залежны, і які ён, здаецца, выпраменьвае.\nЭфекты бханг адрозніваюцца ад эфектаў опіума і гашышу тым, што карыстальнік бханг можа вызначыць прадмет сваёй думкі, перш чым патрапіць пад яго ўплыў. Пад уздзеяннем бханг можна весці размову альбо весці развагі. Але ўсё, што ён думае альбо робіць, будзе перабольшаным, пашыраным альбо пашыраным у значнай ступені. Любы прадмет думкі можа быць разгледжаны ў думках так хутка, як кавалак тканіны пад мікраскопам вялікай магутнасці. Навакольныя прадметы альбо малюнкі слова будуць павялічаны і афарбаваны ў адпаведнасці з пераважаючымі настроямі. Кожны рух уяўляе вялікае значэнне. Рух рукі ахоплівае працяглы перыяд часу. Крок, як сто ярдаў; хвіліна, як месяц, гадзіна ва ўзросце; і ўсё гэта можна выпрабаваць, не адрываючыся ад фізічнага.\nНаступствы наркатычнага ап'янення на розум заключаюцца ў тым, што розум губляе пачуццё каштоўнасці і ідэю пра меры; ён падрываецца і становіцца незбалансаваным, няздольным змагацца з жыццёвымі праблемамі, працягваць сваё развіццё, выконваць свае абавязкі альбо рабіць сваю долю ў працы ў свеце.\nПрацягласць алкагольнага або наркатычнага ап'янення можа быць працяглай альбо толькі часовай. Ёсць такія, хто пасля перанесеных часовых наступстваў адмовіўся іх аднавіць. Але звычайна, калі чалавек захапляецца якой-небудзь звычкай, ён застаецца яго рабом на працягу ўсяго жыцця.\nІснуюць пэўныя лекі ад алкагалізму пад імёнамі іх складальнікаў, якія здушаць жаданне любога алкагольнага напою. Лячэнне ад наркатычнага ап'янення не часта бывае паспяховым. Калі той, хто «вылечыў», не зноў вып'е, ён застанецца лячэннем. Але калі ён спачатку не вылечваецца ў сваёй думцы і калі ён дазваляе сваёй думцы разважаць над тэмай свайго п'янства і разглядаць акт яго п'янства, думка пра напой выкліча крытычную сітуацыю, у якой яго заклікае хтосьці альбо па яго ўласнай думцы "ўзяць яшчэ адну". Потым прачынаецца стары голад, і ён вяртаецца туды, дзе быў раней.\nЛекі ад алкагольнага і наркатычнага алкагольнага ап'янення могуць палегчыць і дапамагчы ў лячэнні, але адзінае лекі ад фізічнага алкагольнага ап'янення павінна пачацца і выконвацца думкай. Там барацьбу за майстэрства і імунітэт трэба змагацца да канца і выйграць, перш чым можна будзе пастаянна вылечыць.\nДух, які дзейнічае праз наркотыкі, жыве на парозе пачуццяў. Ён не дазволіць свядомаму прынцыпу ў чалавеку выйсці за межы сваёй уласнасці альбо даведацца пра яго сакрэты і таямніцу, пакуль ён не праявіць сябе неўспрымальным да спакушэння пачуццяў і не навучыцца кіраваць імі.\nДух алкаголю - высокі законапрадстаўнік. Ён стаіць на памежных лініях светаў. Гэта слуга тых, хто падпарадкоўваецца і з’яўляецца гаспадарамі закона, і дазволіць ім прайсці і нават выконваць іх, калі ведаюць і ўмеюць кіраваць ім. Але тыран, бязлітасны і жорсткі, тычыцца тых, хто яго злоўжывае і не падпарадкоўваецца закону, якому ён павінен служыць.\nУ лютым нумары будуць апрацаваны іншымі формамі атрутных рэчываў.


Андрэй Сцепанюк: Спадзяюся, што і ў Беларусі з’явяцца школы імя Тарашкевіча | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nПашырылася інфармаванасць пра асобу лінгвіста і палітыка Браніслава Тарашкевіча на Беласточчыне і ў Беларусі. Так лічыць дырэктар агульнаадукацыйнага ліцэя з беларускай мовай навучання у Бельску-Падляшскім Андрэй Сцепанюк.\nРР: У Польшчы адбываецца другі этап працэсу дэкамунізацыі. Інстытут Нацыянальнай памяці ў Польшчы вырашыў, што імя беларускага мовазнаўцы Браністава Тарашкевіча не павінна быць у назвах вуліц, пляцаў, паркаў. Беларускі ліцей у Бельску-Падляшскім якраз носіць гэтае імя.\nАндрэй Сцепанюк: Тут яшчэ трэба адназначна сцвердзіць, што Інстытут Нацыянальнай памяці не вырашыў яшчэ нічога адносна нашага ліцэя. Ніякай звесткі мы не атрымалі. Але калі гаварыць пра Браніслава Тарашкевіча, то з аднаго боку крыху цешуся, што ў такі спосаб падыйшоў Інстытут Нацыянальнай памяці, бо мы, як самі беларусы, таксама крыху больш звярнуліся да гэтай постаці. Было звыкла, што ў Бельску ёсць ліцэй Браніслава Тарашкевіча, але, я думаю мала хто, у тым ліку і самі бельчане, цікавіўся самой постаццю Бранісла Тарашкевіча. А тут трэба адназначна сцвердзіць, што маем дачыненне з выбітнай постацці беларускай культуры, гісторыі, палітыкі. Бо такой постаццю быў Браніслаў Тарашкевіч.\nЁн, звяртаю на гэта ўвагу, жыў толькі 46 гадоў. А паглядзіце, як шмат зрабіў. Мы перадусім яго ўяўляем як эрудыта, які пераклаў “Пана Тадэвуша” Міцкевіча на беларукую мову, які стварыў беларускую граматыку. Мы ў самім ліцэі яшчэ раз звярнуліся да постаці Браніслава Тарашкевіча і ва ўсіх класах правялі размовы пра гэтую постаць. Хаця гэта рабілі кожны год. І мушу толькі нагадаць, што Браніслаў Тарашкевіч стаў ахвярай той сістэмы, да якой яго хочуць прыпісаць.\nЯ перакананы, што ёсць гісторыкі, якія займаюцца постаццю Тарашкевіча з польскага боку крыху глыбей, паглядзеўшы на гэтую постаць. Калі гэта ўсё пачалося, да мяне тэлефанавалі карэспандэнты амаль што з усяго свету. І пыталіся, што вы робіце з іншымі дырэктарамі школаў, якія носяць назву Браніслава Тарашкевіча? Я тады пачаў смяяцца, бо толькі адна такая школа ёсць. Такой школы, на жаль, няма нават у Беларусі! Спадзяюся, што неўзабаве мы ўбачым, што школы, якія носяць назву Браніслава Тарашкевіча з’явяцца ў Беларусі. Я хацеў бы ў гэта верыць.\nІнстытут нацыянальнай памяці будзе праводзіць яшчэ адно расследаванне біяграфіі Браніслава Тарашкевіча. Нагадаем, што Браніслаў Тарашкевіч апрача навуковай дзейнасці займаўся і палітыкай. Будучы дэпутатам, узначальваў Беларускі клуб у Польскім Сейме Другой Рэчы Паспалітай. Узначальваў беларускую сялянска-работніцкую грамаду, якая ў Заходняй Беларусі налічвала амаль 100 тысяч чалавек. Браніслаў Тарашкевіч быў закатаваны ў 1938 годзе .


Што рабіць, калі падлетак пачаў курыць? Інструкцыя для бацькоў - Сям’я і дзеці 2017 - строгія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс 2017\nШто рабіць, калі падлетак пачаў курыць? Інструкцыя для бацькоў\nстрогія сукенкі - Мода 2017 - Модны Жаночы Часопіс ⇒ Сям’я і дзеці 2017 ⇒ Што рабіць, калі падлетак пачаў курыць? Інструкцыя для бацькоў\nЯк гэта ні сумна, але праблема курэння ў нашай краіне з кожным годам закранае ўсё больш і больш маладое насельніцтва. Першыя цыгарэты, па статыстыцы, выкурваць хлопчыкамі ва ўзросце да дзесяці гадоў, а дзяўчынкамі ў трынаццаць. Па сцвярджэнні нарколагаў, з пятай па ліку цыгарэты ўжо з’яўляецца і сама нікацінавая залежнасць, змагацца з якой будзе вельмі складана. Што рабіць бацькам, калі дзіця пачаў курыць?\nАдчулі пах цыгарэт. Як быць?\nДзіця паліць. Як звычайна робяць бацькі?\nЧаму падлетак пачынае паліць\nШто рабіць, калі дзіця пачаў курыць?\nАд дзіцяці пахне цыгарэтамі - што рабіць?\nНе варта адразу хапаць дзіцяці за каўнер і трэсці з крыкамі «Будзеш яшчэ паліць, паганец?». Падыдзіце да праблемы сур’ёзна. Прааналізуйце, чаму дзіця запаліў. Што канкрэтна курэння дае дзіцяці. Цалкам магчыма, што гэта проста «эксперымент», і «захоп» пройдзе без вашага рамяня, само сабой. памятаеце:\nКурэннем падлетак можа выказваць свой пратэст супраць бацькоўскага дыктату.\nДзіця ўжо вырас. У яго ёсць патрэба ў незалежнасці, магчымасці самастойна прымаць рашэнні.\nПадумайце аб тым, якія абмежаванні вы ставіце для дзіцяці (любімую справу, сябры і г.д.). Пашырце правы дзіцяці, нагадаўшы і пра абавязкі.\nНе пачынайце сур’ёзных размоў са слоў «паліць - здароўю шкодзіць", "ты яшчэ не дарос» і інш. Гэтым вы загадзя забяспечыце сабе правал у дасягненні выніку. Будуйце фразу так, каб дзіця зразумеў, што яго ставяць у адзін шэраг з дарослым чалавекам.\nНе чытайце натацый, ня папракае, не крычыце. Дайце дзіцяці шанец прыняць рашэнне самастойна. Галоўнае - папярэдзьце яго аб наступствах. Як ні дзіўна, падлеткі, якім падаюць магчымасць выбару, звычайна прымаюць правільныя рашэнні.\nНяма сэнсу запалохваць падлетка малюначкамі з чорнымі лёгкімі. Для яго значна страшней непавагу сяброў. А вось расказаць пра шкоду курэння для галасавых звязкаў, скуры і зубоў, наадварот, трэба. Хоць на некаторых, асабліва ўражлівых дзяцей карцінкі могуць падзейнічаць.\nДзіця пачаў паліць. Як звычайна робяць бацькі?\nПрымушаюць выкурыць ўвесь пачак цыгарэт, каб выклікаць фізіялагічную адразу да нікатыну. Варта сказаць, што такі спосаб большую частку падлеткаў прымушае паліць яшчэ больш, каб адпомсціць бацькам.\nДазваляюць паліць хаты, каб дзіця не курыў з сябрамі па падваротнях. Часам такім чынам дапамагае. Але тут ёсць і адваротны бок медаля: дзіця можа вырашыць, што прызналі яго права на курэнне, і пайсці яшчэ далей.\nЛаюцца, пагражаюць пакараннем, патрабуе завязаць з шкоднай звычкай, забараняюць мець зносіны з "дрэннымі" хлопцамі. Такія меры, на жаль, рэдка бываюць эфектыўнымі.\nВыявіўшы, што дзіця паліць, у першую чаргу, варта супакоіцца і падумаць - як правільна ўплываць на падлетка, каб той цалкам адмовіўся ад шкоднай звычкі. Лепшы спосаб - пагаварыць з дзіцем добразычліва, у мірнай абстаноўцы, і высветліць, чаму ён пачаў паліць. Далей варта знайсці альтэрнатыву, замену той прычыне, якая стала штуршком для першай цыгарэты. Чаму ж падлеткі пачынаюць паліць?\nТаму што паляць сябры.\nТаму што паляць бацькі.\nПроста хацелася паспрабаваць.\nТаму што гэта «крута».\nТаму што ў вачах прыяцеляў тады думаю сталей.\nТаму што «ўзялі» на слаба »(ціск з боку аднагодкаў).\nТаму што «той герой у фільме выглядаў вельмі груба і аўтарытэтна з цыгарэтай».\nЛюбімыя зоркі (шоў-бізнэсу і г.д.) таксама паляць.\nМаляўнічая рэклама і розыгрышы прызоў ад вытворцаў цыгарэт.\nСупярэчнасці ў сям’і, бацькоўскі дыктат.\nШлюб уражанняў, увагі, эмоцый, нуда.\nЦяга да небяспечнага і забароненага.\nНа першым месцы заўсёды будзе стаяць прыклад тых, хто паліць бацькоў. Няма сэнсу пераконваць дзіця пад шкоду курэння, калі стаіш з цыгарэтай у руцэ. Дзіця, які з дзяцінства бачыць бацькоў курцамі, у васьмідзесяці працэнтах таксама запаліць.\nБяздзейнасць бацькоў, вядома, небяспечна. Але яшчэ больш небяспечны жорсткае пакаранне. Яно можа паслужыць не толькі ўкараненню звычкі, але і больш сур’ёзнага пратэсту. Дык што ж рабіць?\nДля пачатку разабрацца ў прычынах з’яўлення такой звычкі. І далей, ліквідаваць гэтыя прычыны, або прапанаваць дзіцяці альтэрнатыву.\nАдзначыць сваю пазіцыю да палення і разам з дзіцем шукаць спосабы ліквідацыі гэтай звычкі, не забываючы аб маральнай падтрымкі.\nНе захоўваць цыгарэты (калі бацькі паляць) дома ў лёгкадаступных месцах і, тым больш, не курыць у прысутнасці дзяцей. А лепш наогул кіньце курыць самі. Асабісты прыклад - лепшы метад выхавання.\nНе весці размову з дзіцем у агрэсіўнай ключы - толькі ў добразычлівай абстаноўцы.\nПаспрабаваць даказаць дзіцяці, што і без цыгарэты можна быць дарослым, модным, вылучаецца на фоне астатніх. Прывесці прыклады (спартсмены, музыканты). Пажадана, пазнаёміць дзіцяці з аўтарытэтным не паліць чалавекам, які «ўнясе свой уклад у барацьбу з гэтай звычкай. Вядома, меркаванне аўтарытэтнага чалавека «з боку» дае больш вынікаў, чым назойлівыя і сумныя ўгаворы бацькоў.\nЗвярнуцца па кансультацыю да дзіцячага псіхолага. Дадзены спосаб дастаткова радыкальны, так як дзіця можа ўспрыняць такі метад спачатку «ў штыкі».\nДанесці да падлеткаў інфармацыю з вартых даверу крыніц пра шкоду курэння (літаратура, відэа і г.д.), навукова аргументаваную і жыццёва матываваны.\nБерагчы давернасць ў адносінах з дзіцем. Не караць, не прыніжаць - быць сябрам. Правільным і дарослым сябрам.\nЗвярнуць увагу на становішча ў сям’і. Няшчасця ў сям’і часта становіцца адной з прычын. Дзіця можа адчуваць сябе непатрэбным, кінутым, проста быць незадаволеным той ролі, якая адведзена ёй у сям’і. Цалкам магчыма таксама, што ён спрабуе звярнуць на сябе вашу ўвагу: ўспомніце, як паводзяць сябе дзеці, калі ім гэта ўвагі не хапае - яны пачынаюць паводзіць сябе непрыстойна.\nСтаранна сочыце за вакол зносін дзіцяці, не ўлазячы ў яго асабістую прастору. На кароткі ланцужок пасадзіць падлетка немагчыма, але вы можаце накіраваць яго энергію ў правільнае рэчышча. Менавіта наша занятасць, як правіла, становіцца прычынай хібы. Трымаеце руку на пульсе, будзьце ў курсе падзей - дзе і з кім праводзіць час дзіця. Але толькі як сябра, а не наглядчыка.\nДзіця паліць, таму што для яго гэта спосаб арганізацыі зносін? Навучыце яго іншымі спосабамі, выкарыстоўвайце свой вопыт у жыцці, звярніцеся да спецыяльных трэнінгаў, калі досведу не хапае.\nДапамажыце дзіцяці адкрыць у сабе асабістыя якасці, таленты і цноты, якія дапамогуць яму набыць аўтарытэт ў аднагодкаў, заваяваць папулярнасць і павага.\nПацікаўцеся ў дзіцяці - чым ён хацеў бы займацца, звярніце ўвагу на яго захапленне. І дапамажыце дзіцяці адкрыць сябе ў гэтай справе, адцягваючы ад курэння, праблем станаўлення і інш.\nВучыце дзіцяці мець і выказваць уласнае меркаваньне, ня залежаць ад чужога ўплыву, адстойваць свае інтарэсы. Дзіця хоча быць «белай варонай»? Дазвольце яму самовыражаться, як ён хоча. Гэта яго права. Тым больш што гэта ўсё роўна часова.\nДзіця цыгарэтай здымае напружанне? Навучыце яго больш бяспечным і прыемным метадам рэлаксацыі. Іх - мора.\nГалоўная задача - падняць дзіцяці самаацэнку. Знайсці ў падлетка, то за кошт чаго ён зможа расці ва ўласных вачах.\nПаліць, каб прыцягнуць увагу дзяўчат? Пакажыце яму іншыя спосабы заваяваць аўтарытэт.\nШукайце доказы менавіта для свайго дзіцяці. Бессэнсоўна заклікаць да сумлення і розуму падлетка вялізнымі развагамі аб гіпатэтычнай смерці ад раку лёгкіх і інш. Знайдзіце «болевыя кропкі» менавіта ў свайго дзіцяці.\nПаспрабуйце вырашыць чаду паліць. Зрабіце выгляд, што гэта яго асабістая справа, як ён звяртаецца са сваім здароўем. Хутчэй за ўсё, дзіця страціць цікавасць да плён, які перастаў быць забароненым.\nФармуйце у дзіцяці пачуццё адказнасці за ўчыненыя дзеянні. Дайце яму больш свабоды. Дзіця павінна сам вырашаць, як апранацца, з кім сябраваць і пр. Тады яму не давядзецца даказваць сваю даросласць курэннем.\nСамае важнае ў выхаваўчым працэсе - адкрытыя зносіны бацькоў і дзіцяці. Калі дзіця з дзяцінства ведае, што ён можа прыйсці да бацькоў і расказаць ім пра ўсё, уключаючы страхі, надзеі і перажыванні, то ён заўсёды прыйдзе да вас, перш чым зрабіць нейкі сур’ёзны крок у жыцці. І ведаючы, што яго меркаванне важна для бацькоў, ён будзе ставіцца да сваіх рашэнням больш узважана. Плюс статус аднаго для бацькоў яшчэ і ў тым, што вы зможаце спакойна абмяркоўваць усе праблемы, якія ўзнікаюць у жыцці дзіцяці, вы будзеце проста ведаць пра гэтыя праблемы, а таксама зможаце кантраляваць кожны першы вопыт дзецi, у чым бы там ні было.\nКалі дзіця пачаў паліць... Відэа.\nПапярэдні Тэкст 7 Сакрэтаў выхавання паслухмянага дзіцяці - як зрабіць дзіцяці паслухмяным\nНаступная Артыкул Куды паехаць на навагоднія канікулы: зімовыя канікулы 2014 з дзіцем\nСарамлівасць: парок або дабрачыннасць?\nМяч-пойнт: трэніроўкі на Фітбол\nЯк апранацца для катання на лыжах\nЯк правільна напісаць ліст дзеду марозу\nДобры муж: як паводзіць выхаванне


Верашчака — Вікіпэдыя\nВерашча́ка — традыцыйная беларуская і польская страва, вядомая з «саскіх» (саксонскіх) часоў, ад сярэдзіны XVIII стагодзьдзя.\nбаравікі, сьмятана, грудзінка, цыбуля, пшанічная мука\nДля прыгатаваньня верашчакі выкарыстоўваюцца: 1 курыца сярэдняга памеру, сушаныя баравікі — 1 жменя, сьмятана — 1 шклянка, грудзінка — 100 грамаў, 2 цыбуліны сярэдняга памеру, пшанічная мука — 3 сталовыя лыжкі, зеляніна пятрушкі і кропу, перац, кмен і каляндра.\nКурыцу вараць да гатоўнасьці ў вадзе. Затым мяса курыцы аддзяляюць ад костак і дробна наразаюць. У асобным посудзе адварваюць папярэдне замочаныя сушаныя баравікі. Пасьля ў сатэйнік(ru) (глыбокую патэльню) уліваюць 2 шклянкі працэджанага курынага булёну і 2 шклянкі грыбнога. Грудзінку наразаюць дробнымі кавалкамі і падсмажваюць на патэльні. Туды ж дадаюць парэзаную цыбулю, якую гатуюць да залацістага адценьня. Затым булён у сатэйніку даводзяць да кіпеньня. Пасьля гэтага туды дадаюць парэзаную кураціну, баравікі і падсмажаную грудзінку з цыбуляй. Затым 3 сталовыя лыжкі мукі разводзяць у вадзе і тонкім струменем уліваюць у булён. Туды ж дадаюць шклянку сьмятаны, перац, кмен і каляндру. Пасьля сатэйнік закрываюць накрыўкай і пераводзяць на малы агонь, на якім гатуюць 30—40 хвілінаў. За гэты час выпякаюць бліны. Пасьля адкрыцьця накрыўкі верашчаку пасыпаюць зелянінай. Бліны дзеляць на чвэрці, якія зварочваюць у трубачку, каб макаць у верашчаку адкрытым бокам.\nПры двары караля Аўгуста III у Варшаве быў славуты кухмістр Верашчака, аўтар адмысловага спосабу падаваньня кілбасы: кілбаса, якая падавалася «на верашчаку», рэзалася ў талерцы, перакладалася кавалкамі сала і палівалася вострай падлівай. Есьці яе трэба было лыжкай, адсюль і прымаўка: «за караля Саса лыжкай кілбаса». У клясычнай польскай кулінарыі верашчака, або кілбаса па-старапольску, дагэтуль гатуецца зь белай кілбасы, зваранай у піве напалам з вадой, затым пакрышанай на кавалкі і вельмі хутка (каля 1 хв.) патушанай у густым заквашаным цыбулевым соўсе.\nНеўзабаве верашчака выйшла за межы каралеўскага двара і зазнала шэраг мадыфікацыяў у розных мясьцінах і сацыяльных пластах Польшчы й ВКЛ. Напрыклад, у канцы XVIII стагодзьдзя ў Нясьвіжы частавалі «каўбасой, так званай верашчакай, з соўсам падрыхтаванай», наведвальнікаў бэрнардынскага кляштару. У адным з варыянтаў верашчака ўяўляла сабою густы суп з кілбасой, паўгускамі ды ячнай кашай. Стравы падобнай рэцэптуры, зь мясцовымі адрозьненьнямі, вядомыя па ўсёй Літве (сучасная Беларусь) пад назвай верашчака, часьцей мачанка: падсмажаныя кавалачкі сала, каўбасы, сьвіныя рабрынкі з вострымі прыправамі падкалочваюць мукой і тушаць у печы. На паўночным захадзе Беларусі і ў Летуве верашчаку тушаць на бураковым квасе. Ядуць як мачаньне для бліноў.\nНародная этымалёгія выводзіла назву ад шыпеньня, якое зыходзіць ад кілбасы пад час гатаваньня. Адной з магчымых дадатковых падстаў пашырэньня своеасаблівага «культу верашчакі ў XIX стагодзьдзі была асоба Марылі Верашчакі, каханай Адама Міцкевіча.\n^ а б Аляксандар Вашчанка. Слухай бацьку і маці — будзе парадак у хаце // Ігуменскі тракт. — 27 жніўня 2013. — № 27 (42). — С. 6.\nАтрымана з «https://be-tarask.wikipedia.org/w/index.php?title=Верашчака&oldid=2105795»\nАпошняе рэдагаваньне ў 23:45 8 студзеня 2020\nГэтая старонка апошні раз рэдагавалася 8 студзеня 2020 году ў 23:45.


Уздзенскі РАУС адзначыў прафесійнае свята - Дзень міліцыі - zorkanews.by\nУздзенскі РАУС адзначыў прафесійнае свята — Дзень міліцыі\nЗ нагоды Дня міліцыі віншаванні атрымалі супрацоўнікі праваахоўных органаў.\nЗаслужаную ўзнагароду Мікалаю ДУБОВІКУ ўручае Андрэй БЯРОЗКА\nНа ўрачыстасці, прымеркаванай да Дня міліцыі, начальнік крымінальна-выканаўчай інспекцыі райаддзела ўнутраных спраў Святлана Назаранка атрымала не толькі юбілейны медаль “100 год міліцыі Беларусі”, але і прыгожы букет цюльпанаў. Таму не дзіўна, што на фоне калег-мужчын Святлана Паўлаўна, хай і ў параднай форме з пагонамі, выглядала асабліва прывабна.\nСвяточны настрой у Святланы НАЗАРАНКА\nСвята, якое сабрала разам ветэранаў міліцыі і тых, хто сёння годна нясе службу ў праваахоўных органах, іх родных і блізкіх, ладзілася ў Палацы культуры.\nСупрацоўнікаў міліцыі з прафесійным святам павіншаваў старшыня раённага выканаўчага камітэта Сяргей Савіцкі. Ён зазначыў, што на плечы міліцыянераў ускладзены сур’езныя задачы, якія патрабуюць жорсткай дысцыпліны і адказнасці. Ім даверана самае галоўнае – ахоўваць жыццё і спакой грамадзян. Сяргей Канстанцінавіч выказаў упэўненасць, што міліцыянеры і надалей добрасумленна, граматна і аператыўна будуць выконваць свой абавязак і стаяць на варце інтарэсаў жыхароў горада і раёна. Падзяку ад райвыканкама атрымалі Аляксандр Цыбулька і Леанід Крук.\n– Супрацоўнікі міліцыі ва ўсе часы былі і застаюцца ключавым звяном у праваахоўнай сістэме, – адзначыў начальнік райаддзела Андрэй Бярозка. – Сваёй працай гэта пацвярджаюць і ўздзенскія міліцыянеры. У аснове паспяховай працы па раскрыцці злачынстваў – зладжанасць і сістэмнасць работы адной каманды, якую прадстаўляюць следчыя, крыміналісты, супрацоўнікі пракуратуры і райаддзела па надзвычайных сітуацыях.\nЗа цеснае ўзаемадзеянне з выратавальнікамі падзякай райаддзела па надзвычайных сітуацыях адзначана праца ўчастковага інспектара Аляксандра Бабіча. Ганаровай граматай упраўлення ўнутраных спраў Мінаблвыканкама ўзнагародзілі старшага оперупаўнаважанага групы па барацьбе з эканамічнымі злачынствамі Яўгенія Медушэўскага. Падзякай – старшага інспектара па рэгістрацыйна-уліковай рабоце Мікалая Абражэвіча і старшага інспектара па растлумачальнай рабоце аддзялення аховы правапарадку і прафілактыкі міліцыі грамадскай бяспекі Аляксандра Бурло.\nСкарбонку ўзнагарод начальніка ізалятара для часовага ўтрымання затрыманых ці заключаных пад варту асоб Аляксандра Сцяшковіча і памочніка дзяжурнага аператыўна-дзяжурнай службы Андрэя Пецкалёва папоўніў медаль “100 год міліцыі Беларусі”.\nНагрудным знакам “За прафесійныя поспехі” галоўнага ўпраўлення крымінальнага вышуку крымінальнай міліцыі МУС РБ узнагароджаны капітан міліцыі Мікалай Дубовік. Нагрудны знак “За адданасць службе” галоўнага ўпраўлення крымінальнага вышуку крымінальнай міліцыі МУС Рэспублікі Беларусь атрымаў першы намеснік начальніка райаддзела Алег Коршак.\n“Служу Рэспубліцы Беларусь!”- гучалі гордыя словы тых, хто быў ушанаваны.\nПадарункам для міліцыянераў стала святочная канцэртная праграма з удзелам дзіцячых танцавальных калектываў, артыстаў і салістаў раённага Дома культуры.\nPrevious Каманда ўздзенскага клуба «Бушыдо» атрымала 25 медалёў


Міністр адукацыі: Ёсць спіс прадметаў, якія трэба выкладаць на беларускай мове\n«На мой погляд, мы прыйдзем да таго, што ў нас больш за палову прадметаў будуць [выкладацца] на беларускай мове», – заявіў міністр адукацыі Міхаіл Жураўкоў 21 студзеня на прэс-канферэнцыі ў Менску, каментуючы выказванні Аляксандра Лукашэнкі пра беларускую мову.\nПаступовае ўкараненне беларускай мовы ў сістэму адукацыі міністр назваў «нармальнай з’явай», да якой трэба заахвочваць.\nНа заўвагу журналістаў, што гэты працэс ідзе без удзелу Міністэрства адукацыі, чыноўнік адказаў: «Гэта меркаванне з боку. На самай справе мы гэтым пытаннем займаемся. У БДУ гэтае пытанне таксама разглядаецца. Можа быць, гэта не афішуецца, не выносіцца на шырокую грамадскасць. Мы абмяркоўвалі на вялікай радзе ўніверсітэту пытанне аб пераводзе некаторых прадметаў на беларускую мову. Але толькі тых, якія выкладаюцца на гістарычным ці філалагічным факультэтах. А, напрыклад, гісторыя БДУ. Была прапанова, што яе трэба выкладаць на беларускай мове. Мы рэкамендавалі выкладаць на беларускай мове гісторыю БДУ, проста гісторыю, яшчэ некаторыя прадметы – для ўсіх студэнтаў».\nПаводле міністра, на наступным тыдні ў Менску адбудзецца сустрэча прадстаўнікоў школ дзеля абмеркавання пытання выкладання гісторыі і геаграфіі на беларускай мове. «Гэта цвёрдае перакананне Міністэрства адукацыі. Мы параімся з выкладчыкамі школ, прадстаўнікамі раённых аддзелаў адукацыі. Ёсць пэўны пералік прадметаў, якія, бясспрэчна, неабходна выкладаць на беларускай мове. Таму што трэба разумець »родную мову«, і гаварыць пра гісторыю Беларусі на іншай мове – няправільна. Такое наша меркаванне, і мы гэта ўвядзём», – сказаў Жураўкоў.\n«У сістэме вышэйшай адукацыі, у БДУ, я назіраю, што непадагрэтая нармальная цікавасць да беларускай мовы сярод студэнтаў узрастае. На гістарычным факультэце, філалагічным усе студэнты размаўляюць на беларускай мове, але і студэнты тэхнічных факультэтаў таксама пачынаюць размаўляць па-беларуску. Выкладчыкі з задавальненнем кажуць, што ім прыемна слухаць адказы студэнтаў на беларускай мове», — зазначыў міністр.\nНа думку чыноўніка, «гэты працэс нельга ўкараняць сілай». «Ён павінен ісці знутры — са студэнцкага асяроддзя. Я ўважліва глядзеў сацыяльныя сеткі. Ёсць групы студэнтаў, у якіх зносіны паміж сабой па-беларуску, і гэта нармальна. Працэс ідзе, ён ідзе нармальна. Часам яго штучна падаграваюць, часам усплываюць нейкія факты. Да гэтага трэба ставіцца спакойна», — лічыць Жураўкоў.\nПаводле міністра, кожны чалавек павінен для сябе ўнутры вырашыць, якая мова яму бліжэйшая, але самае галоўнае – гэта адчуваць сябе грамадзянамі Беларусі і любіць сваю краіну. «Ёсць паняцце »мы беларусы«. У душы мы ўсе беларусы і любім сваю краіну. Але ў нас большасць людзей расейскамоўныя, і ў гэтым, напэўна, нічога дрэннага няма. Таму я лічу, што гэта не праблема, якая з’яўляецца суперважнай і невырашальнай. Гэта нармальны працэс».\nПаводле кіраўніка Міністэрства адукацыі, развіваючы беларускую мову, трэба яе больш прапагандаваць і паказваць прыклады, як прыгожа яна гучыць. Тады людзі загавораць на ёй, рэзюмаваў Жураўкоў.\nВыступаючы 20 студзеня ў Менску на 42-м з’ездзе БРСМу, кіраўнік Беларусі Лукашэнка заявіў, што беларуса робіць беларусам не толькі культурная спадчына, але і мова: «Культура — вось што робіць беларуса беларусам, а не проста »тутэйшым«, у якім бы пункце зямной кулі ён ні знаходзіўся. Не толькі наша багатая спадчына — літаратура, музыка, архітэктура, — але і мова, якую мы павінны ведаць, гісторыя, якую мы павінны памятаць, і каштоўнасці, якія мы павінны паважаць».\nПаводле Марыны Носавай, БелаПАН


1. Гістарычныя ўмовы ўзнікнення новай беларускай літаратуры. Асноўныя літаратурныя напрамкі канца ХVІII – пачатку ХІХ стст. і іх выражэнне ў беларускай літаратуры.\nУзнікненне новай беларускай літаратуры трэба адносіць да другой сярэдзіны ХVІІІ ст., калі яна, у адрозненне ад старабеларускай літаратуры, набыла рысы свецкасці, у гэты час і пачала ўзнікаць парадыйная літаратура, з’явіліся аўтарскія творы, пазбаўленыя ананімнага характару. Літаратура другой паловы ХVІІІ – пачатку ХХ стст. называецца новай беларускай літаратурай і мае ў сваёй аснове мову простых людзей.\nНа развіццё літаратуры дадзенага перыяду аказалі ўплыў перарваныя пісьмовыя традыцыі і фальклорныя матывы, а таксама суседнія славянскія літаратуры: польская, руская, з другой паловы ХІХ ст. – украінская. Новая беларуская літаратура не вызначалася разнастайнасцю метадаў, жанраў і стыляў. У ХІХ ст. былі распаўсюджаны гутаркі, ананімныя вершаваныя аповесці, вершы. У пачатку ХХ ст. жанравая тэматыка пашырылася: з’явіліся розныя віды паэм, апавяданні, аповесці, рабіліся спробы напісання новага беларускага рамана. Такім чынам, вымушаная даганяць больш развітыя суседнія літаратуры, беларуская літаратура другой паловы ХVІІІ – пачатку ХХ стст. характарызавалася невыразнасцю мастацкага метаду, утрымліваючы ў сабе элементы сентыменталізму, класіцызму, рамантызму, рэалізму. Асноўная ідэя літаратуры дадзенага перыяду – нацыянальнае вызваленне і адраджэнне.\nСярод літаратурных плыняў ХІХ ст. у Беларусі мелі месца наступныя:\n2. Рамантызм як напрамак і ўніверсальны творчы метад. Асаблівасці развіцця рамантызму ў Беларусі.\nКанец ХVІІІ – пачатак ХІХ стст. – пераломны час у гісторыі літаратур Еўропы. Для аўтараў гэтай пары ўсё меншае значэнне маюць усталяваныя раней каноны літаратурнай творчасці. Адбываецца працэс выразнай індывідуалізацыі стылю: менавіта індывідуальны аўтарскі стыль цяпер супрацьстаіць норме, аўтарытэт якой раней лічыўся непахісным. Творчае падпарадкоўвае сабе ўніверсальную норму, перамагае традыцыяналізм; вырашальную ролю ў гэтых рэвалюцыйных зменах адыграла ўзнікненне і развіццё рамантычнай плыні, фарміраванне рамантычнага метаду мастацкага адлюстравання рэчаіснасці.\nАсабліва моцна такія настроі адчуваліся ў Нямеччыне; там развіццё рамантызму напачатку мела найбольш спрыяльную глебу.\nЦікавасць рамантыкаў да гісторыі суправаджалася захапленнем нацыянальнай культурай, нацыянальнымі традыцыямі. Адной з галоўных задач рамантыкі бачылі ў фарміравані нацыянальнай свядомасці народа. З гэтага часу пад рамантызмам разумелася такая творчая плынь, галоўнай характарыстыкай якой стала мастацкае ўвасабленне невядомага, незвычайнага, бясконцага – што акаляе чалавека – пры дапамозе ірацыянальных з’яў і сіл пачуцця.\n2. Неабумоўленасць адзінства дзеяння ў творы адзінствам часу і месца (адмова ад захавання правіла «трох адзінстваў»).\nСкончылася панаванне ў літаратуры эпохі загадзя зададзеных форм, жанраў, стылёвых сродкаў. Гэта дало магчымасць творцу больш свабодна падыходзіць да мастацкага адлюстравання рэчаіснасці. Аўтары пачалі ствараць новы тып героя – асобы, перакананай у тым, што яе бачанне рэчаіснасці самае праўдзівае і ўсеабдымнае. Рамантыкі перабольшвалі самакаштоўнасць асобнага індывіда, што было галоўным мастацкім дасягненнем дадзенага метаду.\nЗ літаратурных жанраў рамантыкі вяртаюць на першае месца лірычныя і ліра-эпічныя, разглядаюць паэзію як найвышэйшую форму прозы. Яны выразна бачаць нацыянальную спецыфіку кожнай літаратуры і адначасова ўключаюць яе ў сусветны агульналітаратурны працэс.\nУ 1803 г. адбылося адкрыццё Віленскага універсітэта – цэнтра тагачаснай прагрэсіўнай думкі і асяроддзя беларускага пачатку ў літаратуры. На базе універсітэта пачалі ўзнікаць нелегальныя грамадскія таварыствы. Беларускі рамантызм як літаратурная плынь бярэ свой пачатак менавіта з творчасці філаматаў і філарэтаў.\nТаварыства шубраўцаў (у перакладзе з польскай мовы – «шэльмы») існавала з 1816 па 1822 гг., уключаючы студэнтаў, выкладчыкаў і жыхароў Вільні, якія негатыўна ставіліся да заган грамадскага жыцця: невуцтва, ганарлівасці шляхты, прыгоннага права. Прадстаўнікі таварыства (Антон Гарэцкі, Ігнат Ходзька, Фадзей Булгарын і інш.) праводзілі думку пра роўнасць людзей у грамадстве, імкнуліся да асветы. Таварыства выдавала гумарыстычна-сатырычную газету «Вулічныя весці» на польскай мове, у якой часам сустракаліся і беларускія словы, напісаныя лацінкай.\nНайбольш знакамітымі прадстаўнікамі рамантычнага напрамку з’яўляюцца: Аляксандр Рыпінскі, Ян Чачот, Ян Баршчэўскі, Тадэвуш Лада-Заблоцкі (1830–1840-я гады).\n3. Творчасць беларуска-польскіх пісьменнікаў (А. Рыпінскі, Я. Чачот, Я. Баршчэўскі, Т. Лада-Заблоцкі, У. Сыракомля, А. Вярыга-Дарэўскі, А. Кіркор, В. Каратынскі, А. Міцкевіч).


Рабочы почырк | Лепель. Лепельский край. Районная газета\n03.02.2012 441 Admin Комментариев нет\nКамбікормавы завод. Схаваныя пад засцярогай механізмы манатонна гудуць.\nУ першага сустрэчнага спытаў, дзе можна знайсці начальніка цэха Андрэя Хамёнка.\n— У цэху, — быў адказ.\n— Дык там ніводнага чалавека няма…\n— Заходзьце ў аператарную. Там будуць людзі.\n— Калі на нашым заводзе цішыня і рабочых не бачна, гэта азначае, што вытворчы працэс праходзіць без збояў, — смяецца Андрэй Хамёнак.\n— Каб вы пачулі грукат ды ўбачылі мітусню — дрэнь справа, паломка нейкая. Такое здараецца рэдка. Рабочыя ёсць, толькі яны не ля механізмаў завіхаюцца, а дзяжураць у пакоі адпачынку. Гэта майстар Святлана Пшонка, аператары Цімур Чарноў і Дзмітрый Грыгор’еў, электраманцёр Андрэй Зяленін, драбільшчык Дзмітрый Драздоў, два слесары і два падсобныя рабочыя. Вось і ўвесь штат змены цэха кормавытворчасці Лепельскага філіяла ЗАТ “Віцебскаграпрадукт”.\nПаверыць цяжка, што такім складам за змену вырабляецца 120 тон камбікорму. Працуюць у тры змены. Перазменкі праходзяць у восем, 16 і 24 гадзіны. Створаны ж чатыры змены, каб працаваць па бягучым графіку. Так і вытворчы працэс не спыняецца, і выхадныя рабочыя маюць згодна з заканадаўствам.\nДва аператары ўтаропіліся ў маніторы камп’ютараў. Дзмітрый Грыгор’еў на адным кантралюе працэс гранулявання птушынага камбікорму. Цімур Чарноў кіруе працэсам прыгатавання свінога камбікорму. Тры яго маніторы запоўнены прамавугольнымі, круглымі, авальнымі, квадратнымі сімваламі, злучанымі прамымі ці ломанымі лініямі. Так пазначаны ўсе кормапрыгатавальныя механізмы і транспарціровачныя артэрыі. Калі механізмы даюць збой, аб тым паведамляюць на пульт кіравання ўстаноўленыя паўсюдна датчыкі. Аператар сігналізуе дзяжурным слесарам ці электраманцёру, і тыя ўхіляюць няспраўнасць. Такое здараецца рэдка, паколькі стан механізмаў кантралюецца пры рэгулярных прафілактычных аглядах. Падношаныя ці падазроныя дэталі і вузлы адразу заменьваюцца.\nПрацэс прыгатавання камбікорму заключаецца ў здрабненні грубых кармоў, дапаўненні іх кармавымі дабаўкамі і перамешванні. Скажам, на гэты раз запушчаны тэхпрацэс прыгатавання корму для свінаматак. Згодна з лабараторнай картай, аператар запаўняе сістэму неабходнай колькасцю грубага фуражу: кукурузы, ячменю, шроту соевага і сланечнікавага, сушанага грануляванага жому (адходы пасля вырабу цукру з буракоў), камбікорму КК-55. Усё гэта перамешваецца і перамолваецца. Затым дадаецца прыгатаваная ў міні-цэху сумесь кармавых дабавак з прэміксу (мінералы, вітаміны росту), солі, монакальцыю фасфату, крэйды, віязіму, трэяпіну і кармалізіну (лякарствы). Пасля перамешвання дзвюх сумесяў дадаецца трэцяя, якая складаецца з рапсавага ці сланечнікавага алею і пшанічнай мукі першага гатунку. Вось які склад здавалася б простага камбікорму!\nПасля таго, як якасць гатовай прадукцыі праверыць лабараторыя, яна паступае на склад. Куды колькі паставіць камбікорму, ведае Андрэй Хамёнак: ён кожны дзень звязваецца з усімі спажыўцамі і вывучае попыт. Практычна ўсе яны — структурныя падраздзяленні ЗАТ “Віцебскаграпрадукт”. Толькі нязначная колькасць прадукцыі ідзе на продаж і разлік за пастаўленую сыравіну.\nУ сярэднім за месяц цэх кормапрыгатавання выдае дзевяць тысяч тон камбікорму.\nНа здымку: аператар аўтаматызаванай сістэмы кіравання вытворчым працэсам Цімур Чарноў.\n← Майстры жывёлагадоўлі\nДыпламаваныя «Сунічкі» →\n«СушиЛайм». Скоро появятся сладкие роллы и другие вкусные блюда


Ганна Красуліна: Беларусь мусіць удзельнічаць у перамовах, датычных вайны ва Украіне - БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nГанна Красуліна: Беларусь мусіць удзельнічаць у перамовах, датычных вайны ва Украіне\nДасягненні антываеннага руху ў нашым эфіры абмяркоўваем з прэс-сакратаркай Святланы Ціханоўскай – Ганнай Красулінай.\n-Мы ведаем, што зараз на Кіеў не прайшоў наступ – гэта ў тым ліку і заслуга нашага антывеннага руху, таму што пачалася рэйкавая вайна, якая насамрэч мае сур’ёзныя вынікі. Нават МУС дало справаздачу, што больш за 80 партызанскіх акцый прайшло на чыгунцы. У прыватнасці гэта з’явілася прычынай таго, што зараз расейскія войскі адведзены на паўночным фронце цалкам, вызвалена частка Украіны да беларускай мяжы, і гэтыя войскі перадыслакуюцца зараз на Краматорск. То бок, з нашага боку расейскія войскі не знаходзяцца на тэрыторыі Украіны.\nАле ёсць страты ў гэтай вайне. У нас ёсць розная інфармацыя пра тое, што людзі прапалі, пазней з’явілася інфармацыя, што людзей схапілі, я кажу пра трох бабруйскіх партызан, хлопцаў 27 – 28 гадоў. Улады прадэманстратавалі нам страшылку, што ўсіх людзей схапілі, што ім стралялі па каленных суставах, робячы іх калекамі на ўсё жыццё. Гэта рэальна жудаснае ваеннае злачынства. Мы разумеем, што гэта акт застрашэння, і вінаватыя будуць несці за гэта адказнасць. І разлік на тое, што яны змогуць неяк ад гэтай адказнасці сысці, абсалютна памылковы. І мы гэта бачым ужо па тым, як вядзе сябе Лукашэнка. Мы бачым, як ён пачаў падаваць сігналы Захаду, што ён хоча дамаўляцца. Ён выйшаў з інфармацыйнага наратыву Расеі пра спецаперацыю, ён назваў вайну вайной. І ён даў зразумець і сам, і праз Макея, што ён просіцца на перамовы. І ён гатовы дамаўляцца. Мы бачым, што ён ужо адчуў, у які бок падуў вецер.\nРР: Лукашэнка заяўляе, што Беларусь мае ўдзельнічаць у перамовах на адным з бакоў. На якім з бакоў, як вам здаецца?\nГанна Красуліна: Беларусь дакладна мусіць удзельнічаць у перамовах, датычных гэтай вайны. Бо зараз на тэрыторыі Беларусі знаходзяцца войскі іншай краіны, і частка незалежнасці Беларусі страчана. Пра незалежнасць Беларусі Беларусь і беларускі народ, зразумела, мусяць весці перамовы. Але прадстаўляць іх павінен прадстаўнік беларускага гарода. І гэта не Лукашэнка. Лукашэнка не з’яляецца прадстаўніком беларускага народа. Таму Беларусь будзе ўдзельнічаць у такіх перамовах, і будзе яна ўдзельнічаць, зразумела, на баку Украіны, разам з якой яна змагаецца за сваю незалежнасць і за незалежнасць Украіны ад расейскай акупацыі.\nРР: Калі мы гаворым пра тое, што Беларусь акупаваная, можа мы сеем паніку?\nГанна Красуліна: Я б гаварыла пра частковую акупацыю. Я б гаварыла, што Лукашэнка з’яўляецца прадстаўніком акупацыйнай адміністрацыі, ён абсалютна нелегітымны, улада ў Беларусі захоплена хунтай. Хунта не адчувае народ сваім, і не з’яўляецца беларускай уладай. Але беларускі народ змагаецца, ён не страціў кантроль над сабой, над сваімі арганізацыямі, над партызанскімі групамі. Таму знешняя акупацыя ёсць, яна частковая. І я ўпэўнена, што мы адновім незалежнасць сваёй краіны. І тут трэба раздзяляць, што ёсць Лукашэнка – суагрэсар і марыянетка Пуціна. І ёсць беларускі народ, які мае выразнае ўяўленне пра тое, што ён хоча і пра сваю будучыню. І ў гэтай будучыні месца Лукашэнкі – ў Гаазе.\nГанна Красуліна: Трэба не проста спыніць вайну, трэба пакараць агрэсара


02.04.2014 15:23 Адукацыйная прастора, Рознае\nУрачыстае закрыццё Рэспубліканскай алімпіяды па гісторыі і грамадазнаўстве прайшло ў пятніцу на базе гімназіі № 56 Мінска. Гэтая навучальная ўстанова была цэнтральнай пляцоўкай усёй алімпіяды, якая доўжылася тыдзень. І трэба адзначыць, што педагагічны калектыў гімназіі пастараўся на славу: дзеці ўвесь час адчувалі іх увагу, павагу і падтрымку.\nГімназічныя калідоры і вучэбныя класы яшчэ доўга будуць памятаць тыя жарсці, якія кіпелі тут падчас рэспубліканскай алімпіяды. І нядзіўна, бо пасля алімпіядных тураў ішло бурнае абмеркаванне выкананых і нявыкананых заданняў. Акрамя таго, як тут не пагаварыць ці не паспрачацца, калі вакол цябе толькі аднадумцы. Дарэчы, нават калі дыпломы былі ўжо ўручаны, алімпіядны гоман працягваўся. Быццам і раз’язджацца трэба, але і выгаварыцца хочацца.\nСамымі запатрабаванымі суразмоўцамі, вядома, з’яўляюцца члены журы. Хоць алімпіяда і закончылася, але пытанні засталіся, што ў прынцыпе не можа не радаваць. Значыць будзе над чым падумаць і што дапрацаваць да наступнага разу. Каб дабіцца каментарыя для газеты, давялося нават у чарзе пастаяць. Але заклапочанасць кіраўнікоў каманд толькі падагрэла журналісцкую цікавасць, таму хвіліны чакання не былі нуднымі.\nСтаршынёй журы алімпіяды па грамадазнаўстве быў Андрэй Віктаравіч Шыдлоўскі, намеснік дэкана па вучэбна-выхаваўчай рабоце юрыдычнага факультэта БДУ, дацэнт кафедры крымінальнага права, кандыдат юрыдычных навук. І яго ўразіла падрыхтоўка сёлетніх алімпіяднікаў:\n— Алімпіяда гэтага сезона паказала вельмі высокі ўзровень яе ўдзельнікаў. І гэта нягледзячы на тое, што заданні былі сфарміраваны няпростыя. Іх распрацоўкай займаліся не толькі члены журы, але і прадстаўнікі дзяржаўных органаў, напрыклад, Нацыянальнага цэнтра прававой інфармацыі, Нацыянальнага цэнтра заканадаўства і прававых даследаванняў. Мы нават не чакалі, што школьнікі пакажуць вынікі, як гаворыцца, ад сямі да дзесяці балаў.\nРазам з тым дзецям не хапае прыкладных навыкаў. Гэта адзначылі прадстаўнікі дзяржаўных органаў, якія ўваходзілі ў склад журы. Дзеці паказалі моцную тэарэтычную падрыхтоўку, шырокую эрудыцыю, алімпіядны вопыт. Іншым разам, не ведаючы дакладнага адказу, яны прапаноўвалі адказ агульны, але досыць аргументаваны і разумны, таму мы яго стараліся і ацаніць на ўзроўні. Алімпіяднікі — гэта тыя людзі, якія стануць сапраўднымі дыпламатамі, юрыстамі, сацыёлагамі, эканамістамі. І яны ўжо гатовыя студэнты. Хочацца адзначыць, што традыцыйна высокі ўзровень на алімпіядзе паказваюць мінчане і прадстаўнікі Мінскай вобласці. Акрамя таго, у гэтым годзе вельмі добрыя вынікі прадэманстравалі Віцебская і Гродзенская вобласці. Ды і прадстаўнікі Гомельшчыны не апускаюць планку.\nСяргей Артуравіч Калінін, член журы алімпіяды па грамадазнаўстве, прафесар кафедры агульнаправавых і грамадзянска-прававых дысцыплін юрыдычнага каледжа БДУ, дадаў, што, паколькі грамадазнаўства — гэта прадмет комплексны (уключае філасофію, сацыялогію, права, паліталогію, эканоміку), у сувязі з гэтым заданні складаюцца так, каб праверыць і тэарэтычныя веды, практычныя навыкі і каб удзельнікі маглі паразважаць.\n— Калі чалавек разважае, мы не можам катэгарычна дзяліць адказ на правільны або няправільны, нават калі ён зрабіў памылку і назваў недакладна тэрмін. Напрыклад, сёлета ў 11 класе ў нас было такое цікавае заданне: трэба было паразважаць, чым адрозніваецца шлюб дзяржаўны ад шлюбу царкоўнага і чым яны рэгулююцца. Правільным адказам было кананічнае права, а некаторыя пісалі пра рэлігію, і мы не зніжалі сур’ёзна адзнакі, бо былі разважанні, прычым аргументаваныя.\nПа філасофіі давалася традыцыйнае заданне: неабходна было суаднесці асобу філосафа з яго тэкстам. Па паліталогіі трэба было расказаць, што ёсць рэклама сацыяльная і рэклама камерцыйная, паразважаць пра іх значнасць і ўплыў. Па эканоміцы прапаноўвалася разлічыць падаткі. У заданні па праве неабходна было паразважаць наконт правоў чалавека (ці ўсякае права можна лічыць правам? Якія з іх з’яўляюцца антыправавымі, антыгуманнымі?), — расказаў Сяргей Артуравіч Калінін.\nВынікам Рэспубліканскай алімпіяды па грамадазнаўстве сталі 6 дыпломаў І ступені, 10 — ІІ ступені і 17 дыпломаў ІІІ ступені. Акрамя таго, 4 чалавекі атрымалі пахвальныя водзывы.\nДыпломы І ступені заваявалі Дар’я Краўчук, навучэнка 10 класа сярэдняй школы № 1 Нясвіжа, Надзея Палякова, дзесяцікласніца з ліцэя № 1 Ліды. Сярод вучняў 11 класа першымі сталі Аляксандра Малахава (гімназія № 1 Жодзіна), Эмілія Шуляк (гімназія № 4 Гродна), Ірына Дзямідзік (гімназія № 1 Ваўкавыска). А Варвара Башкірава з Кадзінскай сярэдняй школы Магілёўскага раёна разам з дыпломам І ступені атрымала і прыз міністра адукацыі як найлепшая выступоўца вясковай школы.\nНе менш насычанай і цікавай стала і Рэспубліканская алімпіяда па гісторыі. Тым больш што сёлета яна праходзіла ў крыху змененым фармаце. Пра гэта расказаў Андрэй Аркадзьевіч Прохараў, старшыня журы, кандыдат гістарычных навук, дацэнт кафедры гісторыі старажытнага часу і сярэдніх вякоў гістарычнага факультэта БДУ, намеснік дэкана па адукацыйных інавацыях і міжнародным супрацоўніцтве.\n— На фінальнай стадыі была апрабавана новая схема, якая ў агульным бярэ лепшае з мінулых гадоў, але разам з тым абнаўляе алімпіядны лад, які існаваў. Скараціўся час на тур, дзе правяралася тэорыя. Замест чатырох гадзін алімпіяднікі працавалі тры. Тое самае адбылося з тэставымі заданнямі. Замест трох гадзін тур доўжыўся дзве гадзіны. Як адзначылі ўдзельнікі, часу хапіла. Час быў скарочаны для таго, каб была магчымасць арганізаваць трэці тур, які заснаваны на мультымедыйных прэзентацыях. Яны ўтрымліваюць шэраг відэафрагментаў, карціны і іншую фота- і відэаінфармацыю. Напрыклад, даваўся відэаўрывак з адкрыцця алімпіяды, і трэба было расказаць пра гэтую падзею. Або апісаць гістарычную падзею ці з’яву па карціне, фармат якіх дазваляў разгледзець дэталі. Гэты тур доўжыўся гадзіну. Адказы на камп’ютарныя пытанні ўдзельнікі давалі пісьмова.\nТрэба адзначыць, што алімпіяда па гісторыі і далей будзе развівацца ў гэтым жа кірунку. Гэта сучасныя тэндэнцыі ў адукацыі. І вобраз гісторыі таксама мяняецца. Скажу нават больш, гісторыя ледзь не адзіная гуманітарная навука, якая бурна развіваецца і ў галіне камп’ютарызацыі.\nКалі гаварыць пра алімпіядныя заданні больш падрабязна, то адзінаццацікласнікі справіліся значна лепш, чым вучні 10-х класаў. Было заўважна, што большасць удзельнікаў была сур’ёзна падрыхтаваная, таму нам давялося пазнаёміцца з вялікай колькасцю добрых адказаў.\nДзесяцікласнікам жа трэба добра папрацаваць, каб дамагчыся жаданых вынікаў у наступным годзе. Безумоўна, на ўзровень падрыхтоўкі аказвае ўплыў скарачэнне гадзін на вывучэнне гісторыі. Але хочацца сказаць вялікі дзякуй школьным настаўнікам, якія прыкладваюць максімум намаганняў, каб падрыхтаваць дастойнага алімпіядніка, а ў далейшым выдатнага для нас студэнта. Гісторыя, як вядома, выхоўвае сапраўднага грамадзяніна. Узровень падрыхтоўкі гэтых дзяцей з’яўляецца ўзорным для нашых абітурыентаў.\nРазам з тым тэндэнцыі апошніх гадоў сведчаць пра тое, што нашы школьнікі перастаюць умець разважаць. На канкрэтныя пытанні яны добра адказваюць, а вось калі трэба паразважаць, паказаць сваё гістарычнае красамоўства, то тут ужо ўзнікаюць цяжкасці. Напэўна, усё ж адбіваецца тэставае мысленне. Алімпіяда таксама мяняецца, бо гэтага патрабуюць сучасныя тэндэнцыі, але тым не менш алімпіяднікам трэба пераадольваць замкнутасць мыслення, — распавёў Андрэй Аркадзьевіч Прохараў.\nУ Рэспубліканскай алімпіядзе па гісторыі прымалі ўдзел 43 адзінаццацікласнікі, 29 чалавек выступалі за 10 клас (былі сярод іх і дзевяцікласнікі). Волю да перамогі прадэманстравалі 32 алімпіяднікі. Дыпломы І ступені атрымалі 6 эрудытаў па гісторыі, ІІ ступені — 9, ІІІ ступені — 17. Два ўдзельнікі былі адзначаны пахвальнымі водзывамі.\nСярод дзесяцікласнікаў дыпломамі І ступені былі адзначаны Аляксандра Ткачэнка з Ліцэя БДУ, Сяргей Жук з сярэдняй школы № 19 Брэста. А сярод вучняў 11 класа першымі былі прызнаны Яўген Агіевіч (гімназія № 3 Салігорска), Алег Русін (Удзелаўскі дзіцячы сад — сярэдняя школа Глыбоцкага раёна Віцебскай вобласці), Арсеній Аўчыннікаў (гімназія № 2 Магілёва), Аляксандр Парахін (Ліцэй БДУ). Акрамя таго, Алег Русін стаў уладальнікам прыза міністра адукацыі, бо стаў найлепшым выступоўцам вясковай школы.\nХоць афіцыйныя вынікі каманднага заліку не робяцца, на закрыцці алімпіяды па гісторыі і грамадазнаўстве ўсё ж прагучалі некаторыя вынікі. Выдатную каманду па грамадазнаўстве ў гэтым годзе прадставіў Мінск. Добра выступілі і ліцэісты БДУ, прадстаўнікі Мінскай вобласці. Неблагія вынікі паказала Гомельская і Віцебская вобласці.\nА вось па выніках Рэспубліканскай алімпіяды па гісторыі сёлета прыстойна выглядае каманда Брэсцкай вобласці. Добрыя вынікі ў Віцебскай, Гродзенскай, Гомельскай абласцей.\nЗакончылася сур’ёзная інтэлектуальная барацьба, якая патрабавала ад удзельнікаў максімальнай канцэнтрацыі, мэтанакіраванасці. Як адзначыла Надзея Мікалаеўна Ганушчанка, кансультант упраўлення вышэйшай адукацыі Міністэрства адукацыі, рэспубліканская алімпіяда акумулюе вакол сябе самых лепшых вучняў краіны. Разам з тым яна ўдасканальвае і выкладанне прадмета ў школе, з чым нельга не пагадзіцца.\nгімназія № 56закрыццёМінскпедагагічны калектыўРэспубліканская алімпіяда па гісторыі і грамадазнаўстве


Немедикаментозное лячэнне астмы 🌡 Хатні Онлайн Доктар\nМногія людзі, якія пакутуюць хранічнымі або доўгатэрміновымі захворваннямі, звяртаюцца да немедикаментозной тэрапіі ў надзеі, што менавіта яна прынясе ім доўгачаканае палягчэнне. У выпадку астмы да альтэрнатыўных відах лячэння можна прылічыць фітатэрапію, харчовыя дабаўкі, іглаўколванне, хиропрактику і масаж, біялагічную зваротную сувязь, гамеапатыю, правільнае харчаванне і сродкі з расліннага сыравіны.\nЦі існуюць немедикаментозное лячэнне астмы?\nІснуе шмат немедикаментозных відаў лячэння, якія нібыта здымаюць сімптомы астмы. Але паколькі даследаванні большасці альтэрнатыўных метадаў лячэння праводзіліся мала ці не праводзіліся наогул, аб эфектыўнасці і бяспекі многіх з іх казаць цяжка.\nВось некаторыя прыклады немедикаментозных спосабаў лячэння астмы:\nФітатэрапія (травы) і натуральныя харчовыя дабаўкі. Многія віды траў, раслін і дабавак выкарыстоўваюцца для палягчэння сімптомаў астмы, напрыклад, індыйская ипекакуана (ванітавы корань), белакапытнік, эфедра (хвойник), катука (коптис японскі), вінаградная костачка, босвеллия і сухі экстракт лісця плюшчу. Паколькі няма канчатковых доказаў, якія пацвярджаюць эфектыўнасць гэтых раслін для зняцця сімптомаў астмы, яны не могуць быць рэкамендаваны. Так, эфедра (хвойник), распаўсюджаны кампанент харчовых дабавак, доўгія гады выкарыстоўвалася ў якасці бронхолитика, але была забароненая Упраўленнем па кантролі за прадуктамі і лекамі ЗША. Шэраг даследаванняў спрабаваў выявіць ўздзеянне вітаміна С і тоўстых кіслот шэрагу амега-3 (рыбін тлушч) на сімптомы астмы. Зноў жа не існуе дастатковай колькасці доказаў, якія дазваляюць рэкамендаваць тэрапію гэтымі сродкамі ўсім астматыкам.\nёга. Абвастрэння сімптомаў астмы часцяком спрыяе стрэс. Высветлілася, што дыхальныя практыкаванні, якія выкарыстоўваюцца ў ёзе, дапамагаюць некаторым астматыкам кантраляваць дыханне і палягчаць стрэс - распаўсюджаны ўзбуджальнік астмы.\nДыета. Паводле некаторых звестак, зніжэнне спажывання малочных прадуктаў і цукру станоўча паўплывала на стан дзяцей, якія пакутуюць на астму.\nІглаўколванне. Сутнасць гэтай галіне кітайскай медыцыны заключаецца ў выкарыстанні іголак для ўздзеяння на актыўныя кропкі на целе чалавека з мэтай палягчэння сімптомаў.Нягледзячы на тое, што іглаўколванне значна паменшыла прыступы ўдушша ў многіх астматыкаў, даследаванні карыснасці гэтага метаду нельга лічыць да канца пераканаўчымі.\nБіялагічная зваротная сувязь. Набытая здольнасць ўдыхаць большы аб'ём паветра знізіла ўзровень страху і турботы падчас прыступу ўдушша ў некаторых хворых на астму.\nНаколькі бяспечна немедикаментозное лячэнне астмы?\nМногія лічаць, што травы і расліны ў сілу свайго натуральнага паходжання бяспечныя для лячэння астмы. Тым не менш, многія травы і расліны не былі старанна вывучаны, і, як згадвалася вышэй, Упраўленне па кантролі за прадуктамі і лекамі ЗША, не рэгулюе іх прымяненне.\nЯк высветлілася, некаторыя раслінныя прэпараты парушаюць дзеянне медыкаментаў. Напрыклад, гінкго двулопастный, які выкарыстоўваецца ў складзе сродкаў для зніжэння запалення ў лёгкіх, выклікаў крывацёку ў людзей, якія прымалі антитромбатический прэпарат «Кумадин». Корань саладкакораня, які выкарыстоўваецца ў якасці змякчальнага сродкі пры астме, можа павышаць крывяны ціск. Эфедры выкарыстоўваюць у якасці бронхолитика, аднак некалькі нерастлумачанымі смяротных выпадкаў звязваюць менавіта з яе дзеяннем.\nВельмі важна заўсёды паведамляць лекара аб усіх сродках расліннага паходжання, харчовых дадатках або іншых немедикаментозных відах лячэння, да якіх вы звяртаецца для палягчэння сімптомаў астмы. Некаторыя травы могуць пагоршыць сімптомы ці стан у цэлым, а таксама ўступаць у супрацьдзеянне з прыманымі медыкаментознымі прэпаратамі.\nЯк даведацца, якія немедикаментозные спосабы лячэння астмы бяспечныя?\nПаколькі многія віды немедикаментозной тэрапіі ніяк не рэгулююцца, вельмі цяжка даведацца, якое менавіта лячэнне вы атрымліваеце. Ніжэй мы прыводзім некалькі саветаў, якія могуць спатрэбіцца вам пры выбары немедикаментозной тэрапіі:\n← Спленомегалия селязёнкі: прычыны, сімптомы і лячэнне\nКантроль астмы →\nАжына супраць рака


МЕНСК.BY (рас. Минск) - Якімі павінны быць статуі ў тэатры оперы і балету\nВядомаму скульптару Алесю Шатэрніку праект па ўсталяваньні статуяў не даспадобы: "Так, сапраўды, у будынку ёсьць вольныя нішы для скульптур. Яны былі нават заплянаваныя Лангбардам, легендарным архітэктарам будынку. Але! Нельга пры будынку ў канструктывісцкім стылі ставіць клясычныя скульптуры. Ну, нельга — ёсьць такое паняцьце, як канон і стыль. Галоўным патрабаваньні да скульптараў было прыўнесьці сваімі творамі самавітасьці, урачыстасьці, а яны прыўнясуць, пэўна, адно недарэчную пампэзнасьць. Каб усё было, як Бальшым Тэатры ў Маскве. Але ў нас сам будынак іншага стылю, чым у Маскве. Па-другое, нельга ставіць т.зв. круглыя, від на якіх адкрываецца з 360 градусаў, скульптуры ў нішы. Будынак як бы выштурхне іх вонкі і суладзьдзя паміж сьценамі і статуямі ня будзе ніяк. Для гэтых выпадкаў ёсьць барэльефы. Вось цудоўны прыклад — "Ракфэлер-цэнтар" у Нью-Ёрку. Гэты будынак пабудаваны амаль у адзін час зь менскай опэрай, у такім самым канструктывісцкім стылі. Але паглядзіце, як там выдатна падабралі пасоўныя скульптуры. Па-трэцяе, нават нягледзячы на статую Апалёна, порцік, калі паглядзець з боку помніку Багдановічу, усё адно застанецца невыразным. А трэба каб і пры такім ракурсе цэнтральная скульптура лашчыла зрок. Таму варта было б не паасобныя скульптуры ставіць, а ўсталяваць квадрыгу, калясьніца, запрэжаную чацьвёркай коней, якая таксама цудоўна глядзіцца збоку. І яшчэ: у клясычнай скульптуры ў німф ногі пакрываюць ноты. Клясычныя скульптуры — гэта ж канон, Рым, Грэцыя за сьпінай, а тут — нейкія стужкі".\nГенадзь Буралкін жа адпрэчвае падобную крытыку сваіх твораў: "Канструктывізм — панятак які існуе толькі ў архітэктуры, але канструктывісцкай скульптуры ж — не існуе, а таму трэба абыходзіцца іншымі стылямі. Клясычны тут у самы раз. Тэатар опэры і балету ж! А не рабіць нічога, пакідаць без скульптураў, нельга было.\nПраглядаючы чарцяжы, зробленыя Лангбардам для харкаўскай опэры, я заўважыў, што сам мастак хацеў зрабіць скульптуры.\nА харкаўская і менскія опэры маюць падобны стыль. Дадам яшчэ, што будынак Тэатру опэры і балету ня меў свайго цэнтру: дзе не падыдзеш, усё — галоўны ўваход. Так ня мае быць. Многія госьці сталіцы нават пыталіся: "Скажыце, а гэта ў вас будынак цырку?".\nСтатуі маюць быць усталяваныя да новага году.\n2008-10-24 11:13:34\t Версия для печати


Спецыялісты з Нямеччыны расказалі, як часта трэба вакцынавацца ад COVID-19\nЦяперашнія вакцыны неўзабаве будуць мадэрнізаваныя.\nПаводле ацэнак нямецкіх навукоўцаў, у выпадку з мРНК-вакцынамі, як напрыклад, BioNTech/Pfizer і Moderna паўторную вакцынацыю ад COVID-19 давядзецца праходзіць кожныя паўгода.\nСа слоў прадстаўнікоў пастаяннай камісіі вакцынацыі, пасля прымянення аднакампанентных вакцын, такіх як Johnson & Johnson, паўторна прышчапляцца давядзецца кожныя некалькі месяцаў.\nПра гэта паведамляе Нямецкая Хваля.\nНа думку спецыялістаў, сённяшнія вакцыны неўзабаве будуць мадэрнізаваны ў адпаведнасці са з’яўленнем новых штамаў каранавіруса.\nЦікавасць мае даследаванне, праведзенае спецыялістамі з Сінгапура. Там знайшлі 58 супрацоўнікаў сістэмы аховы здароўя, якія сутыкаліся з высокай рызыкай заразіцца каранавіруснай інфекцыяй, аднак ні разу так і не захварэлі, што было пацверджана неаднаразовымі тэстамі на COVID-19.\nДаследнікі вызначылі іх, як групу як серанегатыўных – якія маюць большую колькасць Т-клетак памяці.\nТ-клеткі прадухіляюць размнажэнне віруса ў арганізме і інфікаванне іншых здаровых клетак.\nВа ўсіх 58 удзельнікаў даследавання быў зафіксаваны павышаны ўзровень пратэіну IFl27, якія паказваюць на самыя раннія этапы інфікавання каранавіруснай інфекцыі.\nМагчыма, у гэтым выпадку менавіта Т-клеткі спрыялі таму, што каранавірус быў пераадолены ўжо на ранняй стадыі.\nАднак даследнікі так і не змаглі высветліць, адкуль у гэтых супрацоўнікаў такі высокі ўзровень Т-клетак у крыві.\nНавукоўцы разлічваюць, што ў выпадку паўторнага сутыкнення з COVID-19 імунная сістэма будзе больш эфектыўна рэагаваць на інфекцыю, а ў канчатковым выніку гэта будзе садзейнічаць фармаванню калектыўнага імунітэту.\nГенеральны сакратар Беларускага Чырвонага Крыжа Дзмітрый Шаўцоў заявіў, што нямецкі Чырвоны Крыж пацвердзіў намер вылучыць для мігрантаў у Беларусі 143 тыс. еўра ў рамках гуманітарнай дапамогі.\nПамер нямецкай дапамогі выклікаў іронію ў праўладных тг-каналах: «Калі падзяліць паміж бежанцамі ў ТЛЦ, выйдзе аж па 150 еўра кожнаму», ‒ піша канал АТН.\nАле ж можна ўспомніць, што сярэдняя пенсія ў краіне ‒ 188 еўра на месяц, з камуналкай, лекамі, прадуктамі.\n143 тыс. еўра ‒ гэта толькі дапамога нямецкай арганізацыі. 27 лістапада Шаўцоў заявіў, што беларускі бок ужо атрымаў дапамогу ад Міжнароднай федэрацыі Чырвонага Крыжа ў памеры 266 тыс. еўра.\nАгулам жа, паводле Шаўцова, чакаецца, што памер дапамогі па лініі Міжнароднага Чырвонага Крыжа для мігрантаў складзе каля 6 млн еўра.\n«Пра канчатковую лічбу пакуль казаць рана. Абвешчаны надзвычайны заклік па зборы сродкаў», ‒ дадаў ён.\nАляксандр Лукашэнка ацаніў выдаткі Беларусі на дапамогу мігрантам у $12,6 млн.\n«Мы тры дні таму палічылі: мы выдаткавалі на ўсе гэтыя мерапрыемствы [дапамогу мігрантам] $12,6 млн. Яны Чырвонаму Крыжу нашаму пералічылі $260 000. Разумееце, такія мярзотнікі», — заявіў Лукашэнка 26 лістапада.\n$12,6 млн ‒ грошы, што беларускі бок нібыта выдаткаваў на мігрантаў. Умоўнай тысячы беларускіх пенсіянераў (магчыма, столькі мігрантаў знаходзіцца цяпер на мяжы) гэтага хапіла б амаль на пяць гадоў пенсіі.\nТо-бок Лукашэнка ў 12,6 млн долараў ацаніў 3 тыдні мігранцкага лагера.\nШто забаронена правозіць з-за мяжы ў Нямеччыну?\nАўтар: Вікторыя Халадзеніна\nУ крамах турыстычных гарадоў досыць копій брэндавых рэчаў, кошты на якія прыемна адрозніваюцца ад коштаў у фірмовых крамах. Шматлікія разумеюць, што набываюць далёка не арыгінал сумак Louis-Vuitton, гадзіннікаў Bulgari ці красовак Nike, але ўсведамляюць таксама, што не могуць дазволіць сабе арыгінал. Чым жа пагражае такі фэйк-шопінг і ці існуюць абмежаванні на куплю падробак?\nЦі можна набываць падробкі ў Нямеччыне?\nКалі вы купляеце адзін падроблены асобнік, то вам нічога не пагражае. Незаконнымі вашы дзеянні будуць лічыцца ў тым выпадку, калі вы набудзеце вялікую колькасць такога тавару з мэтай яго далейшага распаўсюду. Тады вам могуць выпісаць штраф.\nЦі можна прывозіць копіі з адпачынку?\nПадробкі і копіі знакамітых брэндаў дазваляецца перавозіць праз мяжу толькі ў выпадку набыцця для асабістага карыстання. Праблемы могуць паўстаць, калі супрацоўнікі мытнай службы знойдуць у вас такую колькасць вызначанай прадукцыі, якая мае на ўвазе магчымасць яе далейшай рэалізацыі. У вас таксама могуць канфіскаваць увесь тавар.\nЦі можна насіць падробкі ў Нямеччыне?\nЯк вядома, у Нямеччыне рэчавай паліцыі няма, і ніхто не стане правяраць, што на вас надзета.\nЦі можна заказваць падробкі ў інтэрнэце?\nПадчас перасылання тавара на пасылку можа звярнуць увагу супрацоўнік мытнай службы і перадаць яе ўладам. Калі гэта адбываецца, то практычна заўсёды пасылку канфіскуюць. Прадстаўнікі мытнай службы могуць таксама перадаць дадзеныя пра атрымальніка ў офіс вытворцы арыгінальнага тавара, пасля чаго адвакаты арыгінальнага прадстаўніцтва накіруюць ліст-папярэджанне замоўцу тавара.\nНа што варта звярнуць увагу падчас шопінга за мяжой?\nДля мытнай службы адмысловае значэнне мае той факт, дзе менавіта быў набыты тавар — у межах ЕС ці не. Існуе даволі малаважная колькасць абмежаванняў на ўвоз тавараў з краін ЕС. Тавары асабістага карыстання ці падарункі можна ўвозіць і з іншых краін, але ў адпаведнай колькасці. Ці ёсць выключэнні для ўвозу тавараў у краіны ЕС?\nАлкагольныя і тытунёвыя вырабы\nЗ паездкі дазваляецца прывозіць з сабой не больш за 800 цыгарэт і 10 літраў спіртнога на чалавека. Перавысілі норму — плаціце падаткі. На віно абмежаванні не распаўсюджваюцца.\nПры ўвозе медыкаментаў вы павінны прытрымвацца правіл прымалай краіны. Пры ўездзе ў Нямеччыну максімальная колькасць кожнага асобна ўзятага лекавага сродку не павінна перавышаць колькасць, неабходную на тры месяца лячэння.\n— падробкі лекавых прэпаратаў;\n— асабліва небяспечныя рэчывы;\n— стымулятары (допінг);\n— прэпараты, для стварэння якіх выкарыстоўваюцца рэдкія віды жывёл і раслін.\nШто рабіць з наяўнымі грашыма?\nДэклараваць неабходна суму вышэй €10 000. Пры гэтым не варта забываць, што ўлічваецца таксама кошт каштоўных металаў і камянёў, якія ў вас з сабой, турыстычныя чэкі і ашчадкніжкі. На ўпрыгожванні гэта правіла не распаўсюджваецца.\nУвоз алкагольных і тытунёвых вырабаў на тэрыторыю краін ЕС\nТурыстам можна правозіць з сабой 200 цыгарэт. За большую колькасць неабходна будзе даплаціць. Замест цыгарэт можна правозіць 100 сігарыл, 50 цыгар ці 250 грамаў курыльнага тытуню. Дазволена таксама камбінаваць. Пры ўвозе алкаголю важны яго градус: меней 22% — можна правозіць да двух літраў, больш 22% — не больш аднаго літра. Дадаткова можна ўзяць з сабой 4 літры ігрыстага віна і 16 літраў піва.\nРэдкія віды жывёл і раслін\nУсё роўна, у якім выглядзе вы жадаеце правезці на тэрыторыю ЕС рэдкую жывёлу ці расліну — у любым выпадку гэта забаронена. Існуюць адмысловыя інтэрнэт-сэрвісы, дзе можна праверыць, якія віды жывёл і раслін лічацца рэдкімі ў асобна ўзятай краіне.\nНямеччына: Зачыняюцца калядныя кірмашы\nУніверсітэт у Нямеччыне будзе абагравацца вельмі незвычайным спосабам


Неабыякавыя да стану сваіх і суседскіх двароў людзі могуць набыць грамадскія паўнамоцтвы\nХатняя старонка > Неабыякавыя да стану сваіх і суседскіх двароў людзі могуць набыць грамадскія паўнамоцтвы\nНеабыякавыя да стану сваіх і суседскіх двароў людзі ў верасні — кастрычніку могуць набыць грамадскія паўнамоцтвы — наўпрост кантактаваць з камунальнымі службамі Заводскага раёна сталіцы і ўказваць ім на вулічныя праблемы: адчыненыя дзверы, зламаную лаўку, перавернутую сметніцу, пахіснуты слуп, няскошаную траву...\nУ сталіцы ўжо паспяхова працуюць такія арганізацыі, як КОТГСы — калегіяльныя органы тэрытарыяльнага грамадскага самакіравання, якія функцыянуюць на добраахвотных пачатках. Некалькі гадоў таму асвоілі практыку выбараў старшых па пад'ездах. Цяпер на чарзе — сталічныя двары.\n— У нас ужо ёсць кандыдаты на абранне старшымі па дварах. Гэта ініцыятыўныя жыхары, неабыякавыя да лёсу двара. Яны будуць нам падказваць, а мы — выконваць іх звароты, — тлумачыць новаўвядзенне Міхаіл ВАРЫКАШ, дырэктар жыллёва-камунальнай гаспадаркі Заводскага раёна Мінска. — Такім чынам мы выходзім на адкрыты дыялог з грамадзянамі і разлічваем, што праз гэта вялікая колькасць зваротаў, якая існуе цяпер, зменшыцца. Мы сумесна будзем наводзіць парадак, і тады жыць у нашым раёне стане лепш.\nАбірацца старшыя будуць на агульных сходах грамадзян самімі жыхарамі і прадстаўнікамі камунальных службаў, бо ўсе яны ведаюць ініцыятыўных суседзяў і здольныя прапанаваць найлепшыя кандыдатуры на пост «галавы двара».\n— Людзі, якія тут жывуць, штодня ідуць на работу, заўважаюць усё і адразу нам паведамяць аб праблеме. Камунальныя службы і ствараліся для насельніцтва, каб мы чулі іх і выконвалі запыты. І мы зусім не супраць, калі нам будуць хутка паведамляць аб праблеме. Магчыма, мы дзесьці самі нешта не дагледзелі, не заўважылі, — разважае дырэктар. — Галоўнае — вырашыць пытанне і патлумачыць людзям, што сёння мы не можам адрамантаваць гэтую лаўку, а вось праз два тыдні ці месяц — калі ласка. Аднак абяцанне такое трэба выконваць, тады будзе разуменне.\nЗвароты грамадзян будуць адпрацоўвацца камунальнікамі сумесна са службай «115», каб не пакінуць без увагі ніводную просьбу. Абраць старшых па двары плануюць за верасень — кастрычнік, а атрымаць першыя вынікі ад іх работы — ужо да канца гэтага года. Аднак рэальна пабачыць, ці прыносіць карысць дзейнасць актыўных жыхароў і ці варта распаўсюджваць вопыт Заводскага раёна на ўсю сталіцу, можна будзе не раней чым праз паўгода.\nЗагаловак у газеце: Старшы ў двары


Хартыя_ 12 лiпеня 2020, Нядзеля, 12:53\nШматдзетная маці Наталля Акунец з Калінкавічаў амаль паўгода не можа дамагчыся аплаты аліментаў ад «Праммеханікі». У выніку жанчына сёння мае запазычанасць за камунальныя паслугі і не ведае, як без грошай рыхтаваць дзяцей да новага навучальнага года. Паведамляе «Белсат».\nМуж Наталлі працуе на прадпрыемстве «Праммеханіка» . Летась муж з жонкай не знайшла паразумення ў фінансавых пытаннях. Таму ў лістападзе 2019 года жанчына падала дакументы на аліменты.\n«У маці 300 рублёў пенсія. На хлеб, малако стае. Гарод яшчэ ёсць! Муж дапамагае, прыязджае, набывае што-небудзь дзецям, – кажа Наталля. – Золата ў ламбард пазакладала. Пазычаю грошы, вінная шмат каму. Я ж не магу дзяцей без хлеба пакінуць! Стараюся, каб дзеткі ні ў чым не мелі патрэбы. Хлопчыкі год у басейн хадзілі, пакуль не пачаліся гэтыя затрыманні. На баян ходзім бясплатна».\n9.07 СМІ: У «таракана» пачынаецца істэрыка праз закрытую мяжу з Расеяй 68,295\n9.07 «Здымайце грошы з картак, забірайце з банкаў і купляйце валюту» 64,511\n7.07 Як працаўнікі «Белшыны» паставілі на месца ідэолага з афіцыйнага прафсаюзу 60,213\n7.07 Культпратэст: песня пра АМАПаўцаў 56,815\n8.07 Уладзімір Няпомняшчых: Лёс Лукашэнкі будзе вызначаць трыбунал 51,609\n7.07 Экспэрт: Сыход Лукашэнкі непазбежны 49,244\n10.07 Зміцер Бандарэнка: У выпадку нерэгістрацыі Святланы Ціханоўскай і Віктара Бабарыкі беларусы масава выйдуць на вуліцы 44,257