З гаўна, палак і працы студэнтаў: як рабілі дапоўненую рэальнасць на Еўрагульнях | Навіны Беларусі | euroradio.fm\nГалоўная / З гаўна, палак і працы студэнтаў: як рабілі дапоўненую рэальнасць на Еўрагульнях\nПамятаеце, на Еўрапейскіх гульнях у Мінску ляталі зубры, а ў цэнтры стадыёна з'явілася гняздо буслоў? Дзякуй піцерскім студэнтам...\nПамятаеце, на адкрыцці II Еўрапейскіх гульняў у цэнтры стадыёна "Дынама" раптам з'явілася велізарнае гняздо, вакол якога кружыліся буслы? Аказалася, гэтую частку шоу літаральна "з гаўна і палак" рабілі студэнты з Санкт-Пецярбурга, гэта быў іх першы буйны праект. Пра тое, як гэта было, у падкасце "MIXR Talks", расказаў супрацоўнік Нацыянальнага цэнтра кагнітыўных распрацовак піцерскага ўніверсітэта ІТМО Андрэй Карсакоў.\n"Ну я ў галаве пакруціў — нібыта можам"\nТэндар на адкрыццё і закрыццё II Еўрапейскіх гульняў выйграла расійская кампанія "АРТ Сіці-5". Пастаноўкай шоу з расійскага боку займаўся рэжысёр Аляксей Сечанаў.\n"Каманда Sechenov.com забяспечыла поўнае сцэнарнае, тэхнічнае і музычнае суправаджэнне Цырымоніі адкрыцця, а таксама вытворчасць графічнага і відэакантэнту, — сказана на сайце Sechenov.com. — Спецыяльна да цырымоніі была распрацавана праграма дапоўненай рэальнасці Opening Ceremony AR Experience, якая дазволіла максімальна ўцягнуць гледачоў у дзеянне".\nЯк жа атрымалася, што распрацоўку дапоўненай рэальнасці для II Еўрапейскіх гульняў аддалі ў рукі студэнтаў ІТМО? Андрэй Карсакоў расказвае, што з супрацоўнікамі Sechenov.com ён пазнаёміўся выпадкова: на Science Fest у Санкт-Пецярбургу. Было гэта так:\n"Хлопцы шоўкейсілі [паказвалі. — Еўрарадыё] наш VR-праект. Нашы студэнты рабілі курсавік, выстаўляліся ў зоне нашага ўніверсітэта. У нейкі момант падышлі хлопцы — як высветлілася потым, тэхнічны дырэктар Sechenov.com і, па-мойму, выканаўчы прадзюсар. Падышлі, паглядзелі на ўсю гэту справу. І кажуць: "Вы ў віртуальную рэальнасць умееце? У дапоўненую рэальнасць умееце?" Так, што там асабліва? Нічога асабліва складанага няма. Яны кажуць: "Нам незвычайнае трэба, нам для тэліка". Ну я ў галаве пакруціў — нібыта можам".\nScience Fest 2018 прайшоў 22–23 верасня. Цікава, што тэндар на арганізацыю і правядзенне цырымоній адкрыцця і закрыцця II Еўрапейскіх гульняў да таго часу яшчэ не быў завершаны. Што не перашкаджала выканаўчаму прадзюсару "АРТ Сіці-5" Яўгену Цімашчуку (дарэчы, у кампаніі Sechenov.com ён таксама фігуруе як выканаўчы прадзюсар) прыглядацца да патэнцыйных выканаўцаў. У выніку кантракт сапраўды дастаўся "АРТ Сіці-5", яго сума склала 25,1 млн беларускіх рублёў.\nПерад камандай Андрэя Карсакова стаялі дзве няпростыя задачы. Па-першае, забяспечыць спецэфектамі жывы эфір з цырымоніі адкрыцця. Складанасць у тым, што распрацоўшчыкі хоць і ведаюць загадзя размяшчэнне камер — не ўяўляюць сабе, як яны будуць рухацца падчас шоу і якія планы будзе браць аператар.\n"Гэта часцяком вельмі дорага [такі від паслуг. — Еўрарадыё]. Па цане як мост чыгунны або крыло "Боінга". Для тых, хто можа гэта сабе рэальна дазволіць, — кажа Карсакоў. — Але ў нас была задача паспрабаваць гэта зрабіць... назавём гэта досыць бюджэтнымі сродкамі".\n"З гаўна, палак і опэнсорса?" — удакладняе вядучы падкаста.\n"З гаўна, палак і працы студэнтаў", — смяецца ў адказ Карсакоў. Прапанаваныя яго камандзе ўмовы ён называе "вілкай абмежаванняў па тэхнічных магчымасцях":\n"Усё гэта працуе на спецыфічным "жалезе". Гэта, напрыклад, NVIDIA Quadro [лінейка відэакартаў для стварэння візуальнага кантэнту. — Еўрарадыё], якая каштуе як першапачатковы ўзнос у іпатэку. Розныя карткі відэазахопу, якія каштуюць ад 250 да 300 тысяч расійскіх рублёў за штуку [$4000 — 4800. — Еўрарадыё], якіх можа спатрэбіцца і парачка. І шмат усяго яшчэ: цэннік пачынае ўзрастаць за працоўнае месца проста касмічны. Але ў нас было абмежаванне "зверху": "Вось у вас, хлопцы, ёсць карткі Black Magic, якія каштуюць 50 тысяч [расійскіх рублёў, гэта значыць $800. — Еўрарадыё], яны, у прынцыпе, такую функцыю выконваюць. Вось на іх гэта трэба ўсё "завесці", — расказвае Карсакоў.\nShazam для стадыёна\nПа-другое, трэба было інтэграваць дапоўненую рэальнасць у шоу на стадыёне, не перагрузіўшы пры гэтым сотавыя сеткі. Для гэтага была распрацавана аўтаномная праграма.\n"Калі ў цябе стадыён на 20 тысяч чалавек, узнікаюць цяжкасці. Нас адразу папярэдзілі: "Хлопцы, на мабільную сувязь, гэта значыць на знешні інтэрнэт, не разлічвайце. Шукайце варыянты, як вы будзеце сінхранізавацца афлайн". Былі дурныя ідэі раскідаць wi-fi-пункты па ўсім стадыёне, каб людзі падключаліся па лакальнай сетцы. Але потым [мы] зразумелі: каб разгарнуць такую інфраструктуру, спатрэбяцца вялікія траты".\nЗрабіць праграму цалкам аўтаномнай дапамаглі распрацоўшчыкі з Іжэўска. Сінхранізацыя з дзеяннем на сцэне адбывалася па мікрафоне смартфона. Трэкі цырымоній былі "прапісаныя" ў мабільнай праграме: праграма распазнавала музыку і ўключала на экран патрэбны эпізод з эфектамі дапоўненай рэальнасці.\n"На мыліцах", але усё запрацавала, прызнаецца Карсакоў. Вынікі працы ў Мінску ён ацэньвае як добрыя: "Прайшло не ідэальна. Магчыма, не так, як нам бы хацелася. Мы зразумелі, дзе былі нашы "касякі" і "факапы".\nЦырымоніі адкрыцця і закрыцця II Еўрапейскіх гульняў сталі палігонам для падобнага мерапрыемства ў Казані. У жніўні 2019 года там прайшоў чэмпіянат WorldSkills. Падчас цырымоніі адкрыцця каманда Карсакова таксама выкарыстоўвала тэхналогію дапоўненай рэальнасці. Атрымалася "практычна ідэальна": "Рабілі па тых жа самых рэйках, але ўжо на поўную моц".\nII Еўрапейскія гульні праходзілі ў Мінску з 21 да 30 чэрвеня. Яны абышліся ў 540 мільёнаў рублёў ($265 млн) — такую суму пасля мерапрыемства агучыў міністр фінансаў Максім Ермаловіч. 266 мільёнаў былі запазычаныя з бюджэту Беларусі, астатняе — спонсарская дапамога, крэдыты Банка развіцця і сродкі ад продажу білетаў.


11:06 13.11.2020 (абноўлена 11:10 13.11.2020)\nЗ сённяшняга дня маскі стануць абавязковым аксэсуарам у грамадскіх месцах яшчэ двух абласных цэнтраў.\nМІНСК, 13 ліс - Sputnik. Рашэнні аб увядзенні абавязковага нашэння масак і абмежавальных мерах у перыяд другой хвалі пандэміі каронавіруса былі апублікаваныя напярэдадні на шэрагу сайтаў выканаўчых камітэтаў.\nБез аб'явы ў Гродне\nУ Гродне афіцыйна масачны рэжым не абвяшчалі, аднак грамадзян усё роўна заклікаюць абавязкова выконваць пункт 9.4 Комплекснага плана мерапрыемстваў па прафiлактыцы (COVID-19).\nГэты пункт прадугледжвае "выкарыстанне сродкаў індывідуальнай абароны органаў дыхання пры наведванні аб'ектаў сацыяльнай інфраструктуры, бытавога абслугоўвання, рознічнага гандлю, пасажырскага транспарту і іншых грамадскіх месцаў у перыяд дрэннага эпідэміялагічнага становішча".\nСам план быў апублікаваны 12 кастрычніка, патрабаванні ўступаюць у сілу з заўтрашняга дня.\nПраз ТГ-канал у Брэсце\nБрэст таксама далучыўся да ліку гарадоў з абавязковым масачным рэжымам з 14 лістапада. Пра гэта жыхарам абласнога цэнтра паведаміў мэр горада ў сваім Telegram-канале.\n"Толькі што правёў нараду па эпідэмічнай сітуацыі ў Брэсце. Інфармую, што ва ўстановах аховы здароўя горада дастаткова свабодных ложкаў для аказання стацыянарнай медыцынскай дапамогі. Разам з тым, прынялі рашэнне аб увядзенні ў Брэсце абавязковага масачных рэжыму з 14 лістапада", - напісаў Аляксандр Рагачук.\nАкрамя таго ў абласным цэнтры пасля 23:00 забаронена праца аб'ектаў грамадскага харчавання, дыскатэк, начных клубаў, кальяных, боўлінгаў, більярдных, камп'ютарных клубаў, іншых забаўляльных і ігральных устаноў.\nУ горадзе на месяц адмянілі правядзенне выстаў, прэзентацый, кірмашоў і іншых мерапрыемстваў у закрытых памяшканнях. У гандлёва-забаўляльных цэнтрах, крамах нельга будзе арганізоўваць групавыя прэзентацыі, дэгустацыі, рэкламныя акцыі і іншыя актыўнасці.\nАфіцыйныя рашэнні ў Пінску і Пружанах\nГарадскія выканаўчыя камітэты Пружанаў і Пінска апублікавалі пералікі абмежавальных мер у сувязі з COVID-19. Зараз у гэтых гарадах кафэ і забаўляльныя ўстановы будуць працаваць да 23:00. У гандлёвых цэнтрах і крамах забаронена правядзенне дэгустацый, прэзентацый і рэкламных акцый. Масавыя мерапрыемствы ў закрытых памяшканнях таксама часова абмяжуюць.\nМасачны рэжым на дадзены момант дзейнічае ў пяці гарадах, 12 раёнах і адной вобласці Беларусі.\nПа дадзеных Міністэрства аховы здароўя, пандэмія COVID-19 ўчора ўстанавіла новы антырэкорд ў краіне. Колькасць хворых на каронавірус у Беларусі перавысіла 110 тысяч чалавек, а за суткі было зарэгістравана 1098 новых пацыентаў. За ўвесь перыяд пандэміі памерлі больш за тысячу пацыентаў, паправіліся больш за 92 тысячы.


Часопіс "НАША ВЕРА" :: 3(37)/2006 ::«УСТАНЬЦЕ, ХАДЗЕМ!»\n«Я схіляю калені мае\nперад Айцом Пана нашага\nЕзуса Хрыста, ад Якога бярэ\nсваю назву кожны народ\nна нябёсах і на зямлі» (Эф 3, 14–15).\nСупрацоўніцтва са свецкімі\nСвецкія, рэалізуючы сваё пакліканне ў свеце, могуць асягаць святасць не толькі праз актыўны ўдзел у справах на карысць бедных і тых, хто знаходзіцца ў патрэбе, але таксама ажыўляючы грамадства хрысціянскім духам, выконваючы свае прафесійныя абавязкі і даючы сведчанне прыкладнага сямейнага жыцця. Я маю на ўвазе не толькі тых, хто займае вядучыя месцы ў грамадскім жыцці, але ўсіх, хто здольны перамяніць сваю паўсядзённасць у малітву, ставячы Хрыста ў цэнтр сваёй дзейнасці. Ён сам прыцягне ўсіх да сябе, заспакойваючы іх голад і прагу справядлівасці (пар. Мц 5, 6).\nЦі не такая менавіта навука сыходзіць з заканчэння прыпавесці пра добрага самараніна (пар. Лк 10, 34–35)? Перавязаўшы найперш раны, самаранін звярнуўся да гаспадара заезду, каб апекаваўся раненым. Як бы ён даў сабе рады без яго? Насамрэч гаспадар заезду, застаючыся ў ценю, зрабіў найбольшую частку працы. Усе могуць рабіць гэтак, як ён, выконваючы ў духу служэння свае заданні. Кожная праца, такім альбо іншым чынам, дае магчымасць дапамагаць іншым. Зразумела, найперш гэта датычыць працы доктара, настаўніка, прадпрымальніка, якія не заплюшчваюць вачэй на патрэбы іншых. Але таксама чыноўнік, рабочы, селянін могуць знайсці шмат магчымасцяў служыць бліжняму, магчыма, маючы ўласныя цяжкасці, часам нават сур’ёзныя. Дакладнае выкананне ўласных прафесійных абавязкаў — гэта ўжо рэалізацыя любові ў адносінах да грамадства.\nБіскуп, са свайго боку, пакліканы да таго, каб не толькі сам натхняў і ствараў такога тыпу грамадскія хрысціянскія ініцыятывы, але каб дазволіў у сваім Касцёле ўзнікаць і развівацца добрым справам, распачатым іншымі людзьмі. Ён павінен толькі дбаць, каб усё рабілася ў любові і вернасці Хрысту, «пачынальніку і завяршальніку веры» (Гбр 12, 2). Трэба шукаць людзей, але трэба таксама дазволіць кожнаму, хто гэтага жадае, апынуцца ў супольным доме Касцёла.\nЯк біскуп я падтрымліваў шматлікія ініцыятывы свецкіх вернікаў. Яны былі самыя розныя, як, напрыклад, Душпастырства сем’яў, супольныя семінары клерыкаў са студэнтамі-медыкамі, якія называліся «Клермед», Інстытут сям’і. Перад вайною актыўна дзейнічала Каталіцкая акцыя, якая мела чатыры адгалінаванні: мужчынскае, жаночае і моладзевае — мужчынскае і жаночае. Цяпер у Польшчы яна адраджаецца. Я быў таксама кіраўніком Камісіі апостальства свецкіх у польскім епіскапаце. Падтрымліваў каталіцкі тыднёвік «Tygodnik Powszechny» і імкнуўся дадаваць адвагі асяроддзю, якое збіралася каля яго. Тады гэта было надзвычай неабходным. Да мяне прыходзілі рэдактары, вучоныя, дактары, людзі мастацтва...\nЧасам прыходзілі пакрыёма, бо гэта быў час камуністычнай дыктатуры. Арганізоўваліся таксама розныя сімпозіумы — дом амаль заўсёды быў заняты, поўніўся жыццём. А сёстры сэрцанкі павінны былі ўсіх накарміць... Я падтрымліваў таксама розныя новыя ініцыятывы, якія з’яўляліся, і ў якіх адчувалася дыханне Божага Духу. Аднак з Неакатэхуменальнаю дарогаю я сустрэўся толькі ў Рыме. Гэтаксама было з Opus Dei, якую я зацвердзіў у 1982 годзе як персанальную пралатуру. Гэта два феномены ў Касцёле, якія выклікаюць вялікую актыўнасць свецкіх. Абедзве гэтыя ініцыятывы выйшлі з Іспаніі, якая неаднаразова ў гісторыі Касцёла давала правідчыя імпульсы духоўнага аднаўлення. У кастрычніку 2002 года мне выпала далучыць да ліку святых Хосэмарыю Эскрыву дэ Балагера, заснавальніка Opus Dei, адданага святара, апостала свецкіх для новага часу.\nУ гады майго служэння ў Кракаве я заўсёды адчуваў духоўную блізкасць членаў Справы Марыі, факаляраў. Мяне захапляла іх актыўная апостальская дзейнасць, скіраваная на тое, каб Касцёл усё больш станавіўся «домам і школаю камуніі». З часу майго прыезду ў Рым я неаднаразова прымаў у Кастэль Гандольфо пані К’яру Любік разам з прадстаўнікамі шматлікіх адгалінаванняў руху факаляраў. З жыццяздольнасці Касцёла ў Італіі ўзнік таксама рух Communione e Liberazione. Яго кіраўнік — ксёндз пралат Луіджы Джуссані. Шмат у свеце свецкіх людзей ёсць ініцыятываў, з якімі я пазнаёміўся за апошнія гады. Згадваю, напрыклад, маючы на ўвазе французскае асяроддзе, пра L’Arche і пра Foi et lumiere Жана Ваньера. Ёсць яшчэ іншыя, але немагчыма іх усе пералічыць. Абмяжуюся тым, што скажу: я іх падтрымліваю, і яны прысутнічаюць у маёй малітве. Я звязваю з імі вялікія надзеі і жадаю, каб такім чынам спаўняўся евангелічны заклік: «Ідзіце і вы ў вінаграднік Мой» (Мц 20, 4). Бо як я пісаў у адгартацыі Christifideles laici, «гэты заклік датычыцца не толькі біскупаў, святароў, законнікаў і законніцаў, але ўсіх, таксама й свецкіх, якіх Бог кліча асабіста, давяраючы ім выконваць місію ў Касцёле і ў свеце» (н. 2).


> Новости > Сур’ёзнасці вучобы :)\nСур’ёзнасці вучобы :)\nЯшчэ адна вестачка ад нашай студэнткі Вікі Казакевіч, якая праходзіць стажыроўку ва ўніверсітэце г. Флэнсбург.\nПрывітанне, мае паважаныя чытачы! Сваімі заметкамі я Вас не пешчу, аднак мне і самой ад гэтага сумна.\nУ красавіку пачалася мая вучоба па той прычыне, што летні семестр пачынаецца тут у красавіку. Многія гадзіны заняткаў у мінулым. І шмат розных.\nРаскажу пра мае першае ўражанне, пра мае думкі ў самы першы дзень. Гэта заўсёды цікава. А мабыць і не. Для тых, хто ведае, чаго чакаць. Я не чакала, што немцы размаўляюць так хутка. На той час я прабыла месяц у Германіі, хадзіла на языкавыя курсы. Тое, што ў немцаў хуткі тэмп маўлення для мяне было не нова. І ўсё роўно здзівілася. Слухаць размову нямецкіх студэнтаў – нешта іншае. Першыя хвіліны на занятку я звыкалася з думкай, што зараз я студэнтка нямецкага ўніверсітэта.\nЯ звыкалася паступова, старалася засяродзіцца. Ужо тады я зразумела, што заняткі патрабуюць поўнай увагі. Не тое што, задумаешся на хвілінку, і ведаеш пра што ідзе размова далей. Тады ды і зараз на некаторых занятках, гэта хвілінка перадышкі, можа каштаваць дорага. Рызыкуеш заблудзіць, страціць пуцяводную ніць. Аднак жа гэтыя паўзы натуральны. На педагагічным занятку я даведалася, што мы не можам увесь час удзяляць увагу чамусьці аднаму, і вольна ці міжвольна робім гэтыя паўзы.\nУ Германіі на занятках шмат разважаюць. Разважаюць на розныя тэмы. Спачатку часта пыталася, калі мы вучыцца пачнём? Ды разумела: “Вось яна, краіна Канта, Гегеля”. Зараз я не звязваю такі прынцып з філасофскай гісторыяй Германіі. Гэта напрамак у адукацыі. Прачытаць і зразумець цяжкі тэарэтычны матэрыял гэта добра, але гэтага мала, гэтага не заўсёды хапае. Куды важней ацаніць працу знакамітага сацыёлага ці лінгвіста, аднесціся крытычна, выказаць сваю думку. Гэта і ёсць большая частка маіх экзаменаў. Пісьмовыя працы, у якіх трэба растлумачыць тэарэтычны матэрыял.\nГэта і ёсць вучоба. Калі на літаратуры мы ўвесь занятак абмяркоўваем, як можна прадставіць літаратурны твор у музеях і абавязковая частка заліку, прыняць удзел у экскурсіі. А на краіназнаўстве наша група рыхтуе праект гістарычнай ленты ў інстытуце паўночных фрызаў. І мы з Сашай маем магчымасць разам з нямецкімі студэнтамі абмеркаваць, як прадставіць гісторыю фрызаў, якія падзеі важныя, якія асобы вядомыя.\nШто датычыцца сістэмы навучання, у першаю чаргу, яна адрозніваецца тым, што нямецкія студэнты могуць выбіраць, якія прадметы вывучаць, якія экзамены здаваць, колькі пунктаў ім трэба. Хаця і яны скардзяцца, што зараз яны не такія свабодныя пры выбары прадметаў. Пасля ўваходу ў Балонскі працэс студэнты абавязкова павінны выбіраць модулі (у модулі некалькі прадметаў, якія нельга вывучаць адзін без другога). “Раней было лепей, раней было інакш”, чую я ад нямецкіх студэнтаў даволі часта.\nТут няма пастаянных груп. Я ведаю толькі некаторых студэнтаў з семінараў, і толькі нядаўна пачала пазнаваць знаёмыя твары на тэрыторыі ўніверсітэта. І, канечне, мне не хапае маёй групы. І я ведаю, што яны таксама сумуюць па мне.\nБольш за ўсё я хвалююся за пісьмовыя працы. Я не ведаю, колькі работ у мяне атрымаецца здаць. У мяне яшчэ самы разгар вучобы, усё наперадзе. Бясспрэчна адно, што мяне зацікавіла гэта сістэма. Я даведваюся шмат новага. Пакуль пераадольваю цяжкасці і складанасці навучання, падымаюся на ступеньку вышэй. Мне падабаецца вучыцца на тых жа ўмовах, на якіх вучацца нямецкія студэнты. І я з годнасцю называю наш універсітэт, наш факультэт, калі хто здзіўлена пытаецца, адкуль у мяне добрыя веды нямецкай мовы.\nМае даражэнькія, жадаю Вам удалага заканчэння вучэбнага года і лёгкай экзаменацыйнай сесіі!


Міліцыя пра зьбіцьцё Касінерава: Бойка была. Гэта прыклад, як ня варта дзейнічаць пацярпеламу\n23 чэрвень 2017, 15:24\nВячаслаў Касінераў пасьля бойкі ў Маладэчне\n«Праверка інцыдэнту, які адбыўся з актывістам Вячаславам Касінеравым у Маладэчне 21 чэрвеня, працягваецца, дасьледуюцца запісы відэакамэр. Прававая ацэнка таго, што адбылося, будзе абавязкова дадзеная», — сказаў карэспандэнту Свабоды кіраўнік прэсавай службы Менскай абласной міліцыі Яўген Сачак.\nПаводле Яўгена Сачака, у міліцыі падзеі, якія адбыліся зь Вячаславам Касінеравым, ужо адназначна ацэненыя як бойка, але праверка яшчэ не завершаная:\n«Калі ўчора я казаў, што мы вывучаем інфармацыю пра здарэньне, дык сёньня магу дадаць да гэтага наступнае. Міліцыя высьветліла, што сапраўды бойка была. Гэта здарылася каля 22 гадзіны вечара, на Цэнтральнай плошчы гораду Маладэчна. Але справа ў тым, што адразу адносна гэтай бойкі ў міліцыю ніхто не зьвяртаўся. Ані самі пацярпелыя, ані тыя, хто мог бы быць сьведкам. Атрымліваецца, што пацярпелы Касінераў прыехаў у Менск і толькі там зьвярнуўся да мэдыкаў па дапамогу. А ў такіх выпадках, калі прыходзяць людзі з траўмамі, з мэдычнай установы ідзе паведамленьне ў міліцыю. Гэтак было і ў гэтым выпадку. Пасьля таго як атрымалі такое паведамленьне, супрацоўнікі менскай міліцыі патэлефанавалі пацярпеламу, каб удакладніць акалічнасьці здарэньня, а ён сказаў, што гэтыя акалічнасьці не зьвязаныя зь нейкім крыміналам, патлумачыў усё бытавымі прычынамі, кшталту таго, што паваліўся.\nА назаўтра мы ўжо даведаліся з інтэрнэту пра іншую гісторыю, якая вымагае іншых дзеяньняў. Цяпер праводзіцца неабходны комплекс мерапрыемстваў. У тым ліку аналізуецца інфармацыя з камэр відэаназіраньня, якія ўсталяваныя ў цэнтральнай частцы гораду Маладэчна. Па выніках гэтай праверкі будзе дадзеная прававая ацэнка таму, што адбылося. Будзе вырашана, як быць далей. Заводзіць крымінальную справу ці нешта іншае. Пакуль пра гэта казаць рана, у тым ліку калі скончыцца праверка. У любым выпадку прававая ацэнка гэтаму факту будзе дадзеная».\nТаксама кіраўнік прэсавай службы Менскай абласной міліцыі Яўген Сачак праз Свабоду выказаўся пра дзеяньні пацярпелага Вячаслава Касінерава.\n«Міліцыя вельмі зацікаўленая, каб пра такія здарэньні, а тым больш злачынствы інфармацыя ад пацярпелых паступала максымальна хутка. Бо тады значна пашыраецца магчымасьць таго, што злачынства будзе раскрытае, а зламысьнік затрыманы. У нашым разуменьні гэты выпадак — проста антыпрыклад таго, як павінен дзейнічаць пацярпелы. Яшчэ раз паўтару, мы зацікаўленыя, каб падобная інфармацыя паступала ў міліцыю максымальна хутка».\nАтрымаць камэнтар ад Вячаслава Касінерава не ўдалося, бо актывіст быў не на сувязі. Раней Вячаслаў Касінераў тлумачыў, што не зьвяртаўся з заявай аб зьбіцьці ў міліцыю, бо «ня вельмі верыць, што такія мэтады дзейнічаюць у нашай краіне».\n«І зноўку, нахабныя паводзіны нацыстаў паказваюць, што, хутчэй за ўсё, яны разумелі, што яны робяць і дзе. У мяне два варыянты: ці яны дурненькія, што гатовыя нападаць на кагосьці пад камэрамі ў цэнтры гораду, ці гэта нейкая правакацыя, супраца», — казаў Касінераў 22 чэрвеня.\nПаводле Вячаслава Касінерава, увечары 21 чэрвеня ў цэнтры Маладэчна на яго зь сябрамі напалі 20–25 чалавек, якіх ён вызначыў як нэанацыстаў.\n«Міліцыі ніякай не было, хоць быў цэнтар гораду. Скончылася тым, што мяне моцна зьбілі, павалілі на зямлю. Білі каля 5–7 чалавек. У выніку ў мяне зламаны нос, закрытая чэрапна-мазгавая траўма. І ўсё — нас зьбілі, мы пайшлі. Але нас яшчэ пільнавалі да самага вакзалу, падыходзілі, прапаноўвалі кудысьці адысьці. Але побач з вакзалам не адважыліся нападаць», — казаў Вячаслаў Касінераў.\nКасінераў заявіў, што нэанацысты зьбілі яго зь сябрамі ў Маладэчна. Міліцыя праводзіць праверку\n«Пасьля майго арышту бацька ня можа размаўляць». Чаму футбольнага фаната пасадзілі на 4 гады і раптоўна адпусьцілі\nХлопца зь Бярозы пабілі за «Пагоню» і беларускую мову, пераблытаўшы з братам


Беларус спрабаваў увезці ў Польшчу цыгарэты на 1,5 млн долараў | Krynica.info\nБеларускі кіроўца быў затрыманы пры спробе нелегальна ўвесці ў Польшчу партыю цыгарэт на 1,5 млн даляраў. Мытная служба Польшчы ўзбудзіла ў дачыненні да 38-гадовага кантрабандыста крымінальную справу.\nЯк паведамляе прэс-служба Беластоцкай мытні, парушальніка на аўтапоездзе «Scania» затрымалі ў пункце пропуску «Будзiска» на польска-літоўскай мяжы. У грузавым аддзяленні знайшлі 450 тыс. пачкаў цыгарэт.\nКіроўца паведаміў, што вязе паперу ў Чэхію, і паказаў суправаджальныя дакументы. Але мытнікі вырашылі праверыць груз рэнтген-апаратам і затым папрасілі адкрыць скрынкі для дагляду – замест паперы там была кантрабанда.\nЗгодна з польскім заканадаўствам кіроўцу пагражае да дзесяці гадоў пазбаўлення волі.\n18.01.2016 Здарэнні| Тэгі: беларусы, кантрабанда, крымiнальная справа, мяжа, Польшча, цыгарэты\nБеларускаму кіроўцу пагражае ў Польшчы да 10 гадоў турмы за кантрабанду


Бульбалэнд, ці Калхознікі таленавітыя: Стась Карпаў крытыкуе Цэслера за плакаты да Чэмпіянату па хакеі\n26.11.2013 / 20:22\nБульбалэнд, ці Калхознікі таленавітыя: Стась Карпаў крытыкуе Цэслера за плакаты да Чэмпіянату па хакеі А Вам таксама даспадобы рэпрэзентацыя Беларусі як краіны дранікаў? Ці гэта ўсё ж просты, запамінальны вобраз?\nНядаўна Уладзімір Цэслер зрабіў шэраг білбордаў, якія мусяць рэкламаваць нашу краіну напярэдадні ЧС па хакеі і запрашаць гасцей ў Беларусь. «Бульбалэнд» вітае цікаўнага турыста дранікам у форме мапы нашай краіны. Чырвона-зялёная шайба, клюшкі, зоркі, бла-бла-бла. Карацей, адразу бачна, што «вы нас не забудзеце».\nЯ пішу і ведаю, што маё маленькае эсэ рана ці позна падзеліцца на дзве часткі. У першай я буду неэмацыйна апісваць анамнез, а ў другой – зраблю разгорнутае рэзюмэ, і далібог без мату.\nПаглядзіце направа. Вунь ідзе чалавек. Запытайце ў гэтага чалавека – ці ёсць у яго густ? У гэтага чалавека – дафіга густу. Вось, што вы пачуеце ў адказ.\nА на самой справе, мы ж з вамі ведаем, што густ, як і ягоная вартасць, тонкасць і эталоннасць – гэта таксама справа густу, які зноў жа не факт што ёсць. Інакш кажучы, вы не растлумачыце суседу, што ў яго густу, у адрозненне ад вас, няма і рэаліі такія, што сусед на раз-два дакажа вам, што ён мацнейшы фізічна, але нельга растлумачыць суседу, што вы, затое, разумнейшы ці танчэйшы духоўна.\nВа ўсіх эталонныя густы, ва ўсіх светлыя галовы.\nДакладней, не так. «Я» – заўсёды самы разумны і «я» заўсёды мае густ. За межамі «я» ёсць яшчэ «такія як я». У іх таксама і густ, і мозг. У астатніх ані мозгу, ані густу няма. Яны – калхознікі.\nПрынята лічыць, што ўвесь эстэтычны трэш ствараеца менавіта імі. Яны будуюць ромбакубактаэдр і называюць яго бібліятэкай, яны будуюць вялікую кітайскую хрэнь і называюць яе «домам, які трымае Свіслач», яны будуюць гатэлі, пяюць песні, здымаюць фільмы. Яны – не мы.\nЯны любяць вакол сябе толькі бежавае, руйнуюць гістарычную спадчыну і ўсё ніяк не здохнуць як від. Але мы верым, што як толькі зменіцца палітычны лад, які асацыюецца з калхозам – мы, каторыя з густам – наваяем такога, што ўся прагрэсіўная еўропа стане ў чаргу, каб паглядзець. Можа і так, але я хачу сказаць, што такое разуменне калхозніка мяне не задавальняе. Бо ўсе ведаюць, што калхознікі – гэта не тыя, каторыя жывуць у вёсцы. Мы ведаем, што даўным-даўно яны выйшлі за межы калхозаў і жывуць унутры прафесуры, чынавенства, бізнесменства, і асабліва камфортна сярод «селебрыці».\n«Калхознік», канечне, мне падабаецца. Ёмістае слова, калі хочаш кагосьці абразіць. Бяда ў тым, што паколькі ў якасці эталона густу людзі не могуць прапанаваць нікога, акрамя саміх сябе — усе называюць калхознікамі ўсіх.\nТак што давайце трымаць стандартнае азначэнне калхозніка ў галаве, але я прапаную іншае.\nКалхознік «у горадзе» – гэта чалавек, які успрымае горад і краіну выключна функцыянальна па аналогіі з калхозам. Калхознік не ўспрымае культурных і нацыянальных прыкметаў, бо не мае досведу такога успрыняцця: калхоз існуе асобна ад такіх прыкмет.\nКалхознік вырашае задачы так, як прынята ў калхозе — самым кароткім шляхам. Калі трэба пракласці дарогу — калхозніку ў галаву не прыйдзе сумнявацца ў мэтазгоднасці пераносу сельпо з прычыны яго эстэтычнай каштоўнасці.\nКалі трэба нешта сказаць пра калхоз — ён, натуральна, раскажа найперш пра прадукцыю.\nКалхознікам можна быць сітуацыйна ці перманентна, выпадкова ці ідэалагічна.\nКалі я кажу «калхознік» у дадзеным выпадку, я не маю намеру абразіць. Я такім чынам спрабую апісаць дастаткова сумную з’яву ўспрымання «свайго» намі ж. Мы ўсе час ад часу калхознікі. Усе да аднаго.\nЗараз патлумачу. Глядзіце. Як і ўсе мы, я пляваць на вас хацеў і люблю гаварыць толькі пра сябе. Уявім, што я нарадзіўся ў калхозе, сярод жывёл і раслін. Мае бацькі пераехалі сюды ці іх прыгналі гвалтам, і на мае пытанні: «Навошта мы тут? Што мы тут робім» – адказваюць, што мы тут зараз жнём.\nМне няма чым ганарыцца. Калхоза не было 100 год таму і нікому не цікава ведаць першага старшыню. У базе майго «калхознага» патрыятызму толькі суадносіны паміж паказчыкамі за мінулы год і планамі на наступны.\nЯ ведаю, што мой калхоз – гэта толькі калхоз. Ён ёсць не для таго, каб ім ганарыцца, а для таго, каб работу рабіць. Таму калі мяне ў 15 год як найлепшага паэта ў школе масавік папросіць напісаць верш пра наш калхоз – я напішу пра людзей, якія работу робяць і пра план на пяцігодку.\nА калі папросяць малюнак намаляваць – я намалюю камбайнёра і, па магчымасці, без камбайна, бо камбайны маляваць я яшчэ не ўмею.\nЯ не буду шмат вагацца, пра што пісаць і што маляваць. Гэта відавочна. Мы – калхоз.\nУ калхоза ёсць толькі «цяпер»; ягонае самае аптымістычнае заўтра – такое ж як сёння, а «ўчора» ў яго ніколі не было. У яго нават назва мяняецца ў залежнасці ад кан’юнктуры. Яму аказваюць фінансавую падтрымку нейкія банкі, якіх я ніколі не бачыў. Тыя, хто з’язджае з майго калхоза – нібы паміраюць, бо не вяртаюцца і не расказваюць, як жывецца «там».\nКалі дырэктар калхоза вырашыць прыцягнуць сюды турыстаў, я буду выконваць пастаўленую задачу.\nКалі ў калхозе вырошчваюць гарбузы – я намалюю гарбуз памерам з дом і запрашу ўсіх на радзіму самага вялікага гарбуза.\nКалі ў калхозе нарадзілася цяля з дзвюма галовамі – я запрашу ахвотных на радзіму двухгаловых цялятаў.\nКалі ў гэтым калхозе працаваў серыйны забойца – я зраблю улёткі ў стылі хорар, каб уся ваколіца ведала, што тут можна ўласнай сракай пасядзець у фатэлі «нашага чыкацілы».\nІ не будзе нічога, што б я не змог наваяць на сваіх рэкламных плошчах.\nБо гэта – калхоз, і нікому ён сам сабой не цікавы.\nБо гэта – калхоз, і нікому не будзе за яго крыўдна. Бо гэта – калхоз, і найлепшае, што абарыгены ў стане зрабіць, каб сабе дапамагчы – гэта замовіць рэкламу чалавеку, які ўмее маляваць, а не «калхознаму краязнаўцу» — які, як заўжды, пачне гундосіць пра цмокаў, лесавікоў і Вітаўта.\nХай усе называюць нас чыкацільцамі, гарбузятамі ці двухгаловымі. Абы ехалі.\nІ я вам так скажу: мне не шкада калхозаў. Я іх не люблю.\nАле мне шкада маю краіну, унутры якой да яе ж культывуецца стаўленне як да дробнага калхоза як мінімум з трактарам, я як максімум — з трактарам, рэчкай, дырэктарам калхоза і любым антраполагу біялагічным матэрыялам.\nУ нас калхознікі дзеляцца паводле пасады і сацыяльнага статуса на два тыпы, і ў выніку сімбіёзу калхознікі першага тыпу – без густу і пэндзля, патрабуюць рэкламы сваёй калхознай гаспадаркі ад калхознікаў другога тыпу, што з густам і пэндзлем. Першыя – тыя, каго калхознікамі называюць, каб абразіць, другія – калхознікі, бо проста лічаць, што жывуць у калхозе. Першыя застаюцца калхознікамі, дзе б яны ні знаходзіліся. Другія рэзка становяцца гараджанамі, як толькі трапляюць у тое месца, якое не падаецца ім калхозам.\nЖыхар вёскі, які малюе сваю вёску, – жыхар. Жыхар вёскі, які малюе адных трактарыстаў, – калхознік.\nЯ ў свой час марыў, што айдэнтыку і Мінска, і Беларусі замовяць геніяльнаму Цэслеру. Паглядзеўшы на «Драніклэнд», я падумаў, што ён не разумее, дзе ў пытаннях нацыянальных і калянацыянальных адкрытасць адмяжоўваецца ад пошласці і не разумее, што там, дзе пачынаецца «драніклэнд» — там пачынаецца і цыроз мозга, і папса, і лубок, і калхоз. Ён выканаў задачу, якую паставілі калхознікі і заняўся нечым іншым, а «ўмоўнаму мне» вось з гэтым неяк жыць.\nЯ не думаю, што мы ўбачым білборды «водкалэнд» да Сочынскай алімпіяды. І гэта не значыць, што ў Расіі няма дызайнераў, якім пофігу «на гэты ваш калхоз». Гэта значыць, што ім не даюць на ўсю краіну «білбордна» пра гэта паведамляць. І я папрасіў бы ўсіх таленавітых людзей тыпу Цэслера, якім, быць можа, похеру, патраціць пару хвілін свайго жыцця на тое, каб зразумець, што похеру не ўсім.


Следства па справе Гайдукова чарговы раз працягнута на месяц\n08.04.2013 / 15:55\nСледства па справе Гайдукова чарговы раз працягнута на месяц 2\nСледства па справе жыхара Наваполацка, 23-гадовага Андрэя Гайдукова, абвінавачанага ў «здрадзе дзяржаве шляхам агентурнай дзейнасці», прадоўжана яшчэ на месяц, да 8 мая.\nПра гэта паведаміў сябар Гайдукова, лідар незарэгістраванага грамадскага аб’яднання «Саюз маладых інтэлектуалаў» Яўген Канстанцінаў, якога раней КДБ дапытала па дадзенай справе ў якасці сведкі. Канстанцінаў таксама паведаміў, што яго не дапытвалі з канца лютага. Аб працягу следства стала вядома ад маці абвінавачанага. Канстанцінаў мяркуе, што гэта можа быць апошні працяг і да канца вясны акалічнасці справы высветляцца.\nНагадаем, Андрэй Гайдукоў, намеснік старшыні Саюза маладых інтэлектуалаў, быў затрыманы супрацоўнікамі КДБ у Віцебску 8 лістапада, паводле афіцыйнай версіі, «у момант закладкі тайніка са звесткамі, якія цікавяць замежныя спецслужбы».\nНа падставе арт. 356 Крымінальнага кодэкса (здрада дзяржаве ў форме правядзення агентурнай дзейнасці) яму пагражае ад 7 да 15 гадоў пазбаўлення волі. 11 лістапада Гайдукова перавялі з Віцебска ў Мінск у следчы ізалятар КДБ, 29 лістапада — назад у абласны цэнтр, а 22 снежня — зноў у сталіцу.\nПаводле слоў сваякоў, спачатку Андрэя ўтрымлівалі ў СІЗА на вуліцы Валадарскага, у СІЗА КДБ ён быў пераведзены 27 снежня.\n20 лютага праваабаронцы распаўсюдзілі заяву, у якой заклікалі ўлады забяспечыць інфармаванне грамадскасці аб ходзе расследавання і судовага разбору па справе Гайдукова.\nшпiён / Адказаць\n08.04.2013 / 17:52\nкловуны-гэбнючкi, дзе цэрэвушнiкi, дзе тайнiк?\n09.04.2013 / 10:15\nНавіна апынулася незаўважанай.


Вы глядзіце змест 4K? Вось як сказаць\nЗвычайная скарга на тэлевізары 4K заключаецца ў тым, што яны не выглядаюць лепш, чым HD-тэлевізары. Але праблема рэдка ў віне тэлевізара. Часта змесціва, якое вы праглядаеце, проста не ў 4K.\nЯк вы і чакалі, тэлевізары ведаюць, якое дазвол яны паказваюць. Але яны звычайна вам не скажуць. У большасці тэлевізараў няма магчымасці праверыць, ці глядзіце вы што-небудзь у 4K, 1080p ці іншым дазволе. Вам трэба будзе зразумець, які кантэнт даступны замест гэтага.\nЧаму вы не можаце сказаць розніцу паміж 4K і HD\nЁсць некалькі прычын, чаму ваш новы 4K тэлевізар можа выглядаць ідэнтычна вашым старым HD-тэлевізарам. Можа ўзнікнуць праблемы ў тым, што ваша зыходнае відэа на самай справе не ў 4K, але перш чым мы ўступім у яго, давайце выбярэм некаторыя больш тыповыя прычыны, чаму ваш 4K тэлевізар выглядае як HD-тэлевізар:\nВаш тэлевізар невялікі: дазвол вызначаецца колькасцю пікселяў на малюнку. Калі экраны павялічваюцца, павялічваецца прастора паміж гэтымі пікселямі, што можа паменшыць візуальную якасць малюнка. Пры гэтым 1080p пачынае выглядаць "дрэнна" прыблізна ў 60 ″, і менавіта там вы сапраўды можаце ўбачыць розніцу паміж 4K і HD. Каліброўка тэлевізара мае патрэбу: як і манітор кампутара, тэлевізар павінен быць калібраваны па колеры, яркасці і кантраснасці. Звычайна гэта робіцца вытворцам, але калі вы расчараваныя якасцю тэлевізара, яго, верагодна, трэба адкалібраваць. Акрамя таго, варта выключыць згладжванне руху на тэлевізары. Ваш тэлевізар недарагі: не быць грубым альбо паблажлівым, але танныя тэлевізары могуць выглядаць як глупства. Калі тэлевізар 4K выраблены з танных кампанентаў, ён можа выглядаць не лепш, чым HD-тэлевізар. Акрамя таго, некаторыя танныя 4K-тэлевізары не з'яўляюцца UHD-тэлевізарамі, а значыць, ім не хапае сучасных тэхналогій кантраснасці і афарбоўкі. (UHD - тэлевізар, аналагічны дысплею сятчаткі Apple). Вы карыстаецеся кабелі RCA: Не выкарыстоўвайце каляровыя раздымы за тэлевізарам, не выкарыстоўвайце кабель HDMI. Кабелі RCA існуюць з 50-х гадоў, і хоць новыя кампаненты RCA-кабелі здольныя перадаваць відэасігналы з высокім дазволам, яны амаль заўсёды абмежаваныя ў 1080p. Гэта проста Ты: Усе людзі здольныя бачыць розніцу паміж 4K і 1080p. У рэшце рэшт, 4K у чатыры разы перавышае дазвол 1080p. Але калі вашы чаканні занадта высокія, розніца можа здацца вам нязначнай.\nКалі ваш 4K тэлевізар усё яшчэ выглядае дрэнна, нягледзячы на памер, цэннік і належную каліброўку, то, верагодна, праблема заключаецца ў вашым крыніцы відэа.\nПадвышаны маштаб можа дапамагчы змест 1080p выглядаць лепш на тэлевізары 4K. Але павышэнне маштабу не з'яўляецца магіяй, і вы атрымаеце найлепшую фатаграфію з родным змесцівам 4K.\nКабель не падтрымлівае 4K\nПа любой прычыне кабель нельга атрымаць у 4K. Фармат з высокім дазволам існуе даўно, але гэта бескарысна, калі вы проста глядзіце кабельнае тэлебачанне. Некаторыя прыстаўкі падтрымліваюць 4K струменевага перадачы і загрузкі відэа, але не дазваляйце кабельнай кампаніі падманваць вас, максімум кабельнага тэлебачання складае 1080p.\nУ некаторых выпадках кабель выглядае інакш (абектыўна не лепш ці горш) на тэлевізарах 4K. Гэта пабочны прадукт лепшых, яркіх і больш выразных тэхналогій асвятлення; гэта не мае нічога агульнага з больш высокім дазволам.\nВы на самай справе струменіцеся ў 4K?\nNetflix, Amazon Video і мноства іншых струменевых платформаў могуць пахваліцца планамі па трансляцыі 4K. Але нават пры гэтых планах па трансляцыі, большасць відэа, якія вы праглядаеце, на самай справе не ў 4K. Справа не ў тым, што вы сталі ахвярай ілжывай рэкламы, гэта толькі тое, што большасць змесціва на струменевых службах папярэднічала 4K, не мела афіцыйнага выпуску 4K альбо не мае ліцэнзіі на прагляд 4K на струменевых платформах.\nКалі вы хочаце праверыць, ці ёсць улюбёныя шоу ў 4K, HD-справаздача мае поўны спіс 4K назваў на Netflix і Amazon Video. На сённяшні дзень у Hulu няма 4K змесціва, і ён даступны толькі на Apple TV і Chromecast Ultra. Вы атрымаеце 4K змест Netflix толькі ў выпадку, калі вы заплаціце за больш дарагі план прэміум-класа. Усе ўдзельнікі Amazon Prime атрымліваюць 4K змесціва Amazon Prime Video без дадатковай платы.\nКалі вы струменевае на ПК, ёсць некаторыя дадатковыя абмежаванні. Напрыклад, Netflix патрабуе пэўнага абсталявання і праграмнага забеспячэння для струменевай перадачы 4K на ПК.\nКалі вы купляеце альбо здымаеце тэлеперадачы ці фільмы ў такіх службах, як Amazon, Vudu, iTunes або Google Play, пераканайцеся, што вы плаціце за версію 4K (UHD). Гэта часта даражэй, чым версія 1080p (HD).\nНароўні з адсутнасцю фактычнага 4K змесціва ў струменевых паслугах, абмежаванні ў Інтэрнэце робяць 4K паток крыху больш фанатычным. Для аднаго, увесь 4K-змест, які ўтрымлівае паток, можа сціскацца як пекла, каб паменшыць памер файла. У той час як дыскі Blu-Ray пераносяць 4K змесціва з хуткасцю каля 80 Мбіт / с, струменевыя платформы, такія як Netflix, сціскаюць іх змест да такой ступені, што ён можа бесперашкодна перадавацца з хуткасцю каля 25 Мбіт / с. Як вы напэўна здагадаліся, наступства такога сціску заключаецца ў тым, што ўтрыманне 4K змесціва выглядае горш, чым 4K відэа, якое вы здыміце з дыска Blu-Ray.\nЗ улікам гэтага, вы не можаце перадаваць 4K кантэнт, калі хуткасць Інтэрнэту не складае каля 25 Мбіт / с. Калі вы не ведаеце хуткасці Інтэрнэту, прайдзіце тэст на хуткасць Ookla.\nВы глядзіце DVD або Blu-Ray дыскі?\nМагчыма, гэта відавочна для некаторых людзей, але DVD-дыскі не могуць пераносіць 4K відэа. На самай справе, максімальнае дазвол DVD-дыскаў - 480p, што нават не 720p! Калі вы хочаце атрымаць максімальную карысць ад 4K тэлевізара, магчыма, прыйшоў час перайсці на Blu-Ray.\nАле ёсць некалькі абмежаванняў для Blu-Ray. Старыя фільмы, нават калі яны былі пераабсталяваны для Blu-Ray Ultra HD, не абавязкова ў 4K. Фільмы, якія здымаліся на аналагавых фільмах (Alien, Rocky), звычайна маюць вельмі высокае дазвол і на самай справе памяншаюцца на 4K рэлізы, але фільмы, знятыя ў раннім узросце лічбавымі камерамі (напрыклад, Зорныя войны II, напрыклад), рэдка даступныя пры дазволе вышэй 1080p.\nНе ўсе відэагульні 4K\nНа сённяшні дзень адзіныя гульнявыя кансолі, якія падтрымліваюць гульні 4K, - гэта Xbox One S, Xbox One X і Sony PlayStation 4 Pro. Арыгінальны Xbox One не прапаноўвае 4K, а арыгінальны і тонкі PS4 (хоць ён можа прайграваць 4K відэа і дыскі Blu-Ray) не падтрымлівае 4K гульні). Насуперак логіцы і прычыне, перамыкач Nintendo - гэта кансоль 1080p, і ён прымае некалькі гульняў у 900p пры падключэнні да тэлевізара (калі на тэлевізары 4K гэта выглядае жудасна, адрэгулюйце рэзкасць і кантраснасць).\nУ гэтым артыкуле вы напэўна заўважылі тэндэнцыю. Паслугі струменевага забеспячэння прапануюць 4K, але іх бібліятэкі поўныя 1080p фільмаў. Прайгравальнікі Blu-Ray - гэта 4K машыны, але не ўсе фільмы на самай справе ў 4K. Тое ж самае тычыцца кансольных гульняў. Калі вы хочаце праверыць, ці не вашы любімыя гульні на самай справе ў 4K, праверце кіраўніцтва Xbox One 4K з Windows Central альбо спіс PS4 4K з Digital Trends.\nКалі вы гуляеце ў гатовую гульню ў 4K, але яна ўсё яшчэ выглядае як глупства на тэлевізары, тады прыйшоў час пагрузіцца ў меню кансолі. Для Xbox One вы хочаце націснуць кнопку Xbox, перайдзіце ў раздзел «Настройкі», адкрыйце «Параметры відэа» і ўключыце ўсе варыянты HDR і 4K. Для PS4 перайдзіце на галоўны экран, адкрыйце меню «Гук і экран» і наладзьце дазвол у раздзеле «Налады выхаду відэа».\nНекаторыя тэлевізійныя прыкладанні могуць сказаць вам, калі вы глядзіце 4K\nХоць тэлевізары звычайна не адлюстроўваюць гэтую інфармацыю ў сваіх інтэрфейсах, некаторыя праграмы для струменевага прагляду могуць вам сказаць. Вядома, гэта карысна толькі для гэтага індывідуальнага прымянення.\nНапрыклад, прыкладанне YouTube для тэлевізара мае зручную опцыю "Stats for Nerds", якая адлюстроўвае бягучае дазвол, хуткасць злучэння і іншую цікавую інфармацыю.\nАдкрыйце відэа, абярыце тры кропкі і адкрыйце опцыю "Stats for Nerds" (значок памылкі). Затым накладанне дазволіць атрымаць ваша бягучае дазвол відэа. Вярніцеся да гэтага адкрытага, калі вы будзеце гатовыя схаваць накладку.\nРазам з бягучым дазволам відэа з'яўляецца аптымальным дазволам. Аптымальнае дазвол разлічваецца зыходзячы з фактычнага дазволу экрана і павінна супадаць з вашым дазволам. Калі ваша бягучае дазвол не адпавядае аптымальнаму дазволу, то праверце хуткасць злучэння. Калі на вашым 4K-тэлевізары аптымальнае дазвол не будзе 4K, то само відэа не ў 4K. (Майце на ўвазе, што 4K тэхнічна складае 3840 х 2160. Людзі "4K" спраўляюць усё проста).\nЯк заглушыць асляпляльнае святло святлодыёдных агеньчыкаў вашых гаджэтаўШто такое "падводны фішынг" і як гэта знішчае буйныя карпарацыі?Як атрымаць максімальную аддачу ад свайго гнязда тэрмастатаЯк адключыць індыкатар стану на Nest CamЯк паўторна ўключыць цень падзення паказальніка мышы ў Windows 8


Пантыфік: калі старэйшыя маўчаць, моладзь павінна крычаць - Ватыканскае радыё\nПантыфік: калі старэйшыя маўчаць, моладзь павінна крычаць\nПантыфік: калі старэйшыя маўчаць, моладзь павінна крычаць - AP\nСпробы прымусіць моладзь замаўчаць, звязаныя з імкненнем маніпуляваць імі, лічыць Францішак. 25 сакавіка 2018 г. на плошчы св. Пятра ён узначаліў літургію Пальмовай нядзелі. Яна праходзіла ў 33-ці Сусветны дзень моладзі, што адзначаецца на дыяцэзіяльным узроўні, і была звязана з перадсінадальнай сустрэчай маладых людзей з усяго свету, якія ўвесь гэты тыдзень праводзілі нараду ў Рыме. Папа заклікаў вернікаў быць голасам Хрыста, які ніхто не падавіць.\nУ сваёй гаміліі ён, перш за ўсё, падкрэсліў незвычайны характар сённяшняй літургіі, якая вядзе ад “Гасанна” да “укрыжуй Яго”. Яна адлюстроўвае гісторыю радасці і смутку, поспехаў і памылак, супярэчнасці людзей, здольных да вялікай любові, але і да нянавісці. Пантыфік адзначыў, што радасць, якую абуджае Езус, з’яўляецца для некаторых прычынай раздражнення. Ён адзначыў, што ў радасці натоўпу, вітаючага Хрыста, можна адчуць радасць многіх грэшнікаў, якія атрымалі прабачэнне і знайшлі надзею і ўпэўненасць у сабе.\nФранцішак таксама падкрэсліў негатыўнае стаўленне да Хрыстовай радасці з боку людзей, якія лічацьсябе праведнікамі і вернымі закону і загадам рытуалу. “Як цяжка падзяляць радасць тым, хто давярае толькі сваім сілам і адчувае сябе лепшым, чым іншыя”, - сказаў прапаведнік. Ён дадаў, што менавіта адсюль бярэцца крык “укрыжуй Яго”, і заклікаў глядзець на крыж праз прызму ўсіх гэтых галасоў, каб падумаць пра тое, што бачыць наша сэрца. Ці з’яўляецца Езус па-ранейшаму прычынай радасці і падзякі ў нашым сэрцы, ці мы саромеемся Яго прыярытэтаў адносна грэшнікаў, апошніх і забытых? - спытаў Папа.\n“Дарагія маладыя людзі, радасць, якую Езус абуджае ў вас, для некаторых з’яўляецца прычынай прыкрасці і раздражнення, паколькі моладдзю цяжка маніпуляваць”, - адзначыў Францішак. Ён падкрэсліў, што заўсёды існуе жаданне прымусіць моладзь замаўчаць, каб не рабіла “мітусні”, не задавала сабе пытанняў, не думала пра сябе.\n“У гэтую Пальмовую нядзелю, калі мы адзначаем Сусветны дзень моладзі, цудоўна чуць адказ Езуса фарысеям, учарашнім і сённяшнім: “Кажу вам, калі яны змоўкнуць, дык камяні закрычаць” (Лк 19,40). Дарагія маладыя людзі, ад вас залежыць рашэнне пачаць крычаць; ці рашыцеся на нядзельнае “Гасанна”, каб не прыйсці да пятнічнага “укрыжуй Яго”... і залежыць толькі ад вас, ці не застанецеся маўкліва стаяць. Калі іншыя маўчаць, калі мы старэйшыя і адказныя маўчым, калі свет маўчыць і губляе радасць, я вас пытаюся: Ці будзеце вы крычаць? Калі ласка, вырашыце, перш чым камяні закрычаць”, - завяршыў сваю гамілію Святы Айцец.


24-27 красавіка ў Мінску пройдзе “Дударскі фэст-2008"\nНа працягу чатырох дзён - з 24 па 27 красавіка - у Мінску адбудзецца VII Міжнародны фестываль валынкі "Дударскі фэст". У ім возьмуць удзел дудары Беларусі, Літвы, Новай Зеландыі, Польшчы, Расіі, Украіны і Эстоніі.\nКропкай адліку ў правядзенні дударскіх вечарынаў лічыцца 1990 год, калі майстры Алесь Лось і Тодар Кашкурэвіч выступілі разам у Вільні на фестывалі "Skamble kankles". Неўзабаве да гэтых дудароў далучыўся майстар Алесь Жура. Яны пачалі збірацца і граць разам. У 1991 г. Ігар Міхно авалодаў наборам беларускіх, латышскіх і літоўскіх танцаў і распачаў традыцыю танцавальных вечарынаў пад дуду.\nУ 1992 г. поспехі беларускага дударскага руху падштурхнулі да правядзення ў Мінску першага фестываля дуды. Паводле распрацаванай канцэпцыі “Дударскі фэст” мусіў аб'ядноўваць традыцыі дудаў рэгіёна Балтыйскага мора. Таму фэст атрымаў назву "Дударскі балтыцкі фэст". Фестываль меў поспех і праз год.\nПасля чаго пачатая традыцыя перарвалася на 10 гадоў. У 2002 і 2003 годзе ў Заслаўі адбыліся дударскіх фестывалі.\nАднак затым зноў быў перапынак. Але дударскі рух на Беларусі пашыраўся і мацнеў. Вырасла новае пакаленне музыкаў і майстроў. Адкрылі свае майстэрні па вырабу дудаў Юрась Панкевіч, Дзяніс Сухі, Алесь Сурба. Беларускія дуды ахапілі амаль усе стылі музыкі - ад фольк-джаза да цяжкага року. Быў заснаваны "Дударскі клуб" і "Дударскае братэрства св. Васіля". Таму ў 2006 годзе кіраўнік гурта "Стары Ольса" Зміцер Сасноўскі вырашыў адрадзіць “Дударскi фэст” і стаў яго прадзюсарам.\nЧаму? Гаворыць Зміцер Сасноўскі: “На пачатку 90-х я толькі пачынаў цікавіцца старадаўняй беларускай музыкай. Потым стаў дазнавацца, што ды як. Але тады я не мог марыць аб тым, што ў мяне будзе 8 валынак і я стану прадзюсерам “Дударскага фэсту”.\nПерапынак у фэстах быў звязаны са зменай пакаленняў. На жаль, так адбылося, што старое пакаленне дудароў пераважна жыло ў вёсках і вяло адпаведны лад жыцця. Шмат хто сышоў з жыцця…\nЗатым цікавіцца валынкай пачалі гарадскія жыхары. Кола майстроў і музыкаў пашыралася. Вядомыя майстры Алесь Лось і Тодар Кашкурэвіч падрыхтавалі вучняў, якія перанялі вопыт сваіх выкладчыкаў. За гэты час у нашай краіне вырасла навая генерацыя выканаўцаў на беларускай дудзе. Таму наспела патрэба адрадзіць дударскія фэсты”.\nУ большай часткі жыхароў Беларусі дуда выклікае асацыяцыі з Шатландыяй. “Аднак гэта стэрэатып, - кажа Сасноўскі.- Дуды з’яўляліся лакальна у розных краінах Еўропы. У тым ліку і ў Беларусі. Менавіта таму мы вырашылі паказваць беларускую дуду прынцыпова ў еўрапейскім кантэксце, разам са шведскай sakspipa ці намяцкай dudelzak”.\nСёння ў Беларусі захаваўся толькі адзіны дакладны прыклад старадаўняй беларускай дуды — гэта дуда з вёскі Верабкі. Яна знаходзіцца ў Лепельскім музеі, і ўсе сучасныя майстры робяць дуды па яе ўзоры.\nПаводле беларускай этнічнай традыцыі дуда мае вялікае рытуальнае значэнне. Яна была знакавым інструментам падчас абрадаў. Перш за ўсё яно звязана са святкаваннем Каляд, падчас якіх адбывалася тэатралізаванае забіццё казы, са скуры якой потым рабіўся музычны інструмент. Гукі дуды суправаджалі жніво і Купалле. Не абыходзіліся без\nдудароў на вяселлях.\n“Дударскі фэст - 2008” прымеркаваны да адзначэння Вялікдня, калі паводле абраду "валачобніцтва" адбываецца абыход дамоў з дудой і спевамі.\nУ гэтым годзе будуць удзельнічаць гурты як з Беларусі (“Стары Ольса”, “Testamentum terrae”, “Ліцьвінскі Хмель”, “Келіх кола”, “Litvintroll”), так і з-за мяжы (“Mozaik” (Польшча), “Neolitic Age” (Украіна), “Vydraga” (Літва). Прымуць удзел і такія беларускія майстры як Алесь Лось, Тодар Кашкурэвіч, Дзяніс Сухі, Алесь Сурба. Прыедуць Ліанэ Барбо з Эстоніі, Вітаўтас Лінкявічус з Літвы, Эдуардс Клінтс з Латвіі, Андрэй Мароз з Новай Зеландыі.\nНа першы погляд вызывае нейкае здзіўленне прадстаўнік Новай Зеландыі. Але, па словах З.Сасноўскага, нічога дзіўнага ў гэтым няма. “Па-першае, Андрэй - наш былы суайчыннік. Па-другое, пасля вядомага перасялення шатландцаў у Новую Зеландыю, дударскія традыцыі там набылі вялікую моц. І зараз кажуць, што ў Новай Зеландыіі дудароў нават больш чым у Шатландыі”, - адзначае прадзюсар фэсту.\nТрадыцыйна лічыцца, што дуда - гэта мужчынскі інструмент. Але на "Дударскім фэсце" усё часцей сваё майстэрства дэманструюць і жанчыны. Так, напрыклад, зараз спецыяльным госцем фэсту будзе дударка з Эстоніі Ліанэ Барбо.\nУ сувязі з вялікім інтарэсам айчынных і замежных дудароў фэст падоўжаны з двух да чатырох дзён. У праграму фестывалю ўключаны канцэрты (24.04, малая зала к/з "Мінск" і 25.04, клуб "Рэактар"), міжнародная дударская канферэнцыя "Захаванне дударскай традыцыі на Беларусі і Балтыйскім рэгіёне Еўропы" (26.04, хутар старэйшага майстра-дудара Беларусі Алеся Лася ў Валожынскім раёне Мінскай вобласці), а таксама вечарына “Дударскага клуба” (27.04, клуб "Катакомбы").\n"Сон-трава" от этно-трио "Троіца"


У чаканні Зануссі | Сайт Дениса Мартиновича\nАдкрыўся парад спектаклем “Эсфір” паводле п’есы Людмілы Уліцкай “Мой унук Веньямін”.\nУ апошні час Рускі тэатр зрабіў стаўку на раскручаныя брэнды. У чэрвені на яго сцэне адбыўся паказ кракаўскага каралеўскага балета. У верасні плануецца прэм’ера спектакля “Дзева і смерць”, для чаго запрошаны славуты польскі рэжысёр Кшыштаф Занусі. Таму зварот да твора і імя Уліцкай быў цалкам разлічаным крокам. Папулярная пісьменніца, лаурэат Букераўскай і шэрагу іншых прэмій, Уліцкая больш вядомая як празаік. Яе п’есы (“Рускае варэнне”, “Сямёра святых з вёскі Брухо”, “Мой унук Веніамін” і іншыя) карыстаюцца меншай папулярнасцю. Тым не менш за апошнія два гады “Мой унук…” быў пастаўлены тройчы. Спярша да яго звярнуўся Марк Разоўскі, які пад назвай “Незабудкі” ўвасобіў яго ў сваім тэатры “Ля Нікіцкіх варот”. У красавіку гэтага года прэм’ера адбылася ў Магілёўскім абласным драматычным тэатры. Трэцяй па ліку стала пастаноўка Рускага тэатра.\nСпектакль пазначаны рэжысёрам-пастаноўшчыкам Валянцінай Ераньковай як “сямейная меладрама”. Сапраўды, яўрэйскай сям’і з Бабруйска, якая згубіла большасць сваіх суседзяў і сваякоў падчас вайны, даводзіцца перажыць шмат жыццёвых нягод. Вядомая краўчыха Эсфір Львоўна (Вольга Клебановіч) жыве ў Маскве, дзе абшывае Гурчанку і Пугачову. Яе нежанаты сын, фізік і кандыдат навук Лёва, які так і не з’явіцца на сцэне, знаходзіцца пад поўным кантролем сваёй самаахвярнай і дэспатычнай маці. Жадаючы працягнуць свой род, Эсфір прывозіць яму з Бабруйска нявесту, 18-гадовую Сонечку (Алена Сцяцэнка) і нават даводзіць маладых да ЗАГСа. Але тут Лёва, страціўшы ўсялякае цярпенне, ўцякае з дома, каб стварыць уласную сям’ю. А галоўная гераіня застаецца разам з нявесткай і сваёй сяброўкай Лізаветай Якаўлеўнай (Людмілай Былінская). Але без сына, таму настойліва імкнецца вярнуць яго і з-за таго перажывае шмат трагікамічных здарэнняў.\nЖыццё тыповых прадстаўнікоў яўрэйскага народа, атмасфера і лад ягонага жыцця не так часта станавілася аб’ектам ўвагі нашага драматычнага тэатра. З найбольш яркіх зваротаў да гэтай тэмы, несумненна з’яўляецца легендарная пастаноўка “Памінальнай малітвы”, ажыццёўленая ў 1989 годзе Барысам Эрыным на сцэне Купалаўскага тэатра. Прызнацца шчыра, у параўнанні з ёй “Эсфір” істотна праіграе. “Малітва” з’яўлялася эпічнай драмай, заснаванай на ўмяшанні жорсткага, бязлітаснага знешняга асяроддзя ў гарманічны і ўпарадкаваны свет герояў. Выпісаная яркімі, сакавітымі мазкамі, п’еса Горына адлюстроўвала каларыт яўрэйскага жыцця, яго цесныя ўзаемаадносіны з рускімі, часам камічныя, а калі-некалі і драматычныя.\nЖанр п’есы Уліцкай (сямейная меладрама) нібыта адразу расстаўляе прыярытэты і не прэтэндуе на ўсеагульнасць. Чаго ж тады не хапае “Эсфіры”? Дынамікі, асабліва ў першай дзеі? Але і ў “Памінальнай малітвы” хада падзей досыць павольная, яна перадае няспешнасць і, адначасова, хуткаплыннасць чалавечага жыцця. Не хапае жывой інтанацыі яўрэйскага маўлення? Ды не, у спектаклі ў гэтым плане зусім не адчуваецца штучнасці, наадварот драматург надзіва дакладна перадае нацыянальнай асаблівасці гаворкі. Прычым, Уліцкая не ішла ўслед за публікай і амаль не стварала наўмысныя камічныя эфекты. Думаецца, уся праблема ў тым, што аўтар засталася празаікам, але так і не стала драматургам.\nСтылістычна п’еса мае высокі ўзровень, але, на жаль, у ёй ёсць толькі адзін жывы, супярэчлівы, добра прапісаны характар – сама Эсфір. Спектакль стаў сапраўдным бенефісам непараўнальнай Вольгі Клебановіч, якая стварыла вобраз “апошняй местачковай яўрэйкі”. Бездакорнае маўленне, натуральная ігра, дэманстрацыя ўсёй палітры пачуццяў і адценняў настрою гераіні – гледачы ўбачылі сапраўдную Народную артыстку. Таму назва пастаноўкі была выбрана рэжысёрам вельмі ўдала.\nАднак усе астатнія героі атрымаліся ў п’есе схематычнымі, дэкаратыўнымі, нежывымі. Складвалася ўражанне, што на рэпетыцыях артысты атрымалі заданне, але выканалі яго нятворча і амаль механічна.\nРэжысёр Валянціна Еранькова вядомая шэрагам удалых і шмат у чым наватарскіх пастановак (кшталту, мюзікла “Утаймаванне свавольнай” па Шэкспіру). Таму яе выбар п’есы выклікае пэўнае здзіўленне. Спектакль “Эсфір” нагадвае дом, у аснову якога з самага пачатку забыліся закласці трывалы фундамент. Таму ўсе спробы палепшыць спектакль загадзя асуджаны. Пры гэтым пастановачная група (мастак-сцэнограф Андрэй Меранкоў, кампазітар Аляксей Еранькоў, мастак па касцюмах Таццяна Лісавенка) зрабіла сваю працу на ўзроўні. Дэкарацыі натуральна ўвасаблялі быт маскоўскіх кватэр Эсфір Львоўны і Лізаветы Якаўлеўны. Музыка тонка перадавала душэўныя пачуцці галоўнай гераіні. Сюжэт перыядычна перапыняўся ўстаўнымі харэаграфічнымі нумарамі (Сяргей Чэкерэс, Алёна Козырава, Віталь Краўчанка), якія, на жаль, не вызначаліся арыгінальнасцю (рэжысёр па пластыцы Яўген Карняг).\nВыканаўцы асноўных роляў дакладна выконвалі рэжысёрскую задуму. Але ні шчырая Сонечка, ні яе праставаты кавалер Віця (Аляксей Сенчыла), ні альтруістычная і крыху блазнаватая Лізавета Якаўлена не здолелі, а можа і апрыёры не маглі дадаць у пастаноўку новыя адценні. Акрамя моманту, у якім Эсфір спрабуе скончыць жыццё самагубствам, а таксама эпізоду, калі Соня даведваецца пра ўцёкі мужа, у спектаклі няма ніводнай сцэны, якая прымусіла б сур’ёзна перажываць за герояў.\nПрэм’ера “Эсфіры” не стала адназначана няўдалай ці нават правальнай. Але адначасова спектакль не стаў адкрыццём нечага новага і не вывеў калектыў на новыя вышыні. Атрымалася чарговая годная пастаноўка і бенефіс віртуознай артысткі Вольгі Клебановіч.\nУ чаканні Зануссі?// Настаўніцкая газета. 2010. 14 верасня. № 113. С. 8 (апублікавана са скарачэннямі).\nПредыдущая записьВеликая литература – в великом театреСледующая запись«Свет минувшего» о мстиславской истории


ТЭОРЫЯ І ПРАКТЫКА МОВЫ Білінгвізм. Інтэрферэнцыя. Трасянка | МОВА НАНОВА\nТЭОРЫЯ І ПРАКТЫКА МОВЫ Білінгвізм. Інтэрферэнцыя. Трасянка\nСЦЯГНІЦЕ І ІНШУЮ ПРЭЗЕНТАЦЫЮ ПА ТЭМЕ\nБілінгвізмам, або двухмоўем, называюць ужыванне ў моўнай практыцы дзвюх моваў папераменна. Асновай білінгвізму з’яўляюцца цесныя кантакты, у тым ліку моўныя, паміж рознымі народамі звычайна на той самай або суседніх тэрыторыях. Для нашай краіны сітуацыя білінгвізму вядомая здаўна. У часы Вялікага княства Літоўскага гэта беларуска-царкоўнаславянскае двухмоўе. Пазней, калі Беларусь апынулася ў складзе Польскай дзяржавы, – беларуска-польскае двухмоўе. А пасля трох падзелаў Рэчы Паспалітай – пачала фармавацца беларуска-рускае двухмоўе, якое дасягнула свайго “росквіту” ў другой палове ХХ стагоддзя, стаўшы, фактычна, вынікам гвалтоўнай русіфікацыі.\nПэўная частка насельніцтва нашай краіны ў штодзённым жыцці актыўна карыстаецца абедзвюма мовамі ў залежнасці ад сітуацыі. Аднак і тая частка, што гаворыць на адной мове (беларускай ці рускай) таксама адносіцца да білінгваў, бо валодае другой мовай пасіўна, успрымаючы на ёй інфармацыю (шыльды, абвесткі, газеты, радыё, тэлебачанне і г.д.). Такім чынам, на практыцы ўсё беларускае насельніцтва можна лічыць у той ці іншай ступені двухмоўным.\nАдсюль можна вылучыць два тыпы білінгвізму: актыўны і пасіўны.\nПра актыўны білінгвізм мы гаворым, калі ў свядомасці чалавека дзве моўныя сістэмы існуюць самастойна і ён можа вольна пераключаецца з рускай мовы на беларускую і наадварот, не звяртаючыся да паслугаў другой мовы. У такім выпадку дзве моўныя сістэмы з’яўляюцца больш-менш раўнапраўнымі. Аднак трэба прызнаць, што так бывае не вельмі часта.\nДля нашай краіны больш тыповым з’яўляецца пасіўнае двухмоўе, калі адна з моўных сістэмаў выступае як дамінантная. Звычайна гэта родная мова, на якой чалавек думае, а ўжо потым перакладае свой тэкст на другую мову. Так адбывалася, напрыклад, у пасляваенныя часы, калі вялікая колькасць беларускамоўных людзей пераехала з вёсак у гарады і сутыкнулася з рускамоўным чыноўніцтвам і справаводствам на рускай мове. У такой сітуацыі карэнныя беларусы, якія не вывучалі рускую мову ў школе, імкнуліся размаўляць па-руску.\nГэта было часта звязана, як зазаначае Г. Цыхун, з нейкім перамяшчэннем – геаграфічным (з вёскі ў горад) ці нават сацыяльным (з больш нізкай пазіцыі на больш высокую, дзе ўжо па статусе “трэба” было гаварыць на мове вышэйшага прэстыжу, то бок рускай).\nАнекдот пра чалавека, які з вёскі паехаў у горад\nПа вяртанні сусед яго запытваецца:\n– Ну, як з’ездзіў?\n– А нішто. Туды ехаў – гляджу, на дарозе ляжыць палена. Назад еду – сматру, ляжыць браўно.\nТакім чынам, засвойваючы рускую мову стыхійна, у працэсе моўных зносін з яе носьбітамі, а не ў школе, беларусы пад уплывам роднай мовы ў сваім маўленні рабілі безліч памылак. Такую вось прысутнасць элементаў адной мовы ў маўленні на іншай мове вучоныя называюць інтэрферэнцыяй. Інтэрферэнцыя тым большая, чым бліжэйшыя па сваім паходжанні мовы, якія ўступаюць ва ўзаемадзеянне.\nБеларуска-руская і руская-беларуская інтэрферэнцыя закранае практычна ўсе ўзроўні мовы.\nФанетычная інтэрферэнцыя адна з найбольш устойлівых і дрэнна паддаецца карэкціроўцы. Гэта наяўнасць у рускім маўленні білінгва цвёрдых р і ч (рыс, часы), фрыкатыўнае г на месцы выбухнога, дзеканне, цеканне, больш шырокае аканне (празідзент, распубліка) і інш.\nАкцэнталагічая інтэрферэнцыя звязана з месцам націску ў слове: бел. спі́на (рус. спина́), бел. ён зво́ніць (рус. звони́т), бел. адзіна́ццаць (рус. оди́ннадцать).\nМарфалагічная інтэрферэнцыя абумоўлена несупадзеннем ў родзе і ліку назоўнікаў: сабака, подпіс — муж. р. (рус. собака, подпись – жан. р.), гусь, шафа – жан. р. (рус. гусь, шкаф – муж.р.), дзверы, грудзі – мн. л (рус. дверь, грудь), у некаторых формах займеннікаў: іхні, ейны (рус. их, ее) , у склонавых формах лічэбнікаў: трыма, чатырма (рус. тремя, четырьмя), ва ўтварэнні і ўжыванні дзеепрыметнікаў і дзеепрыслоўяў: ссівелы (рус. поседевший), чытаючы, гледзячы (рус. читая, смотря) і г.д.\nСловаўтваральная інтрферэнцыя звязаная з несупадзеннем словаўтваральных элемантаў у беларускай і рускай мовах: слухач (рус. слушатель), узысці (рус. взойти), гарантаваць (рус. гарантировать).\nСінтаксічная інтэрферэнцыя выклікана адрозненнем у структуры словазлучэнняў і сказаў: смяяцца з яго (рус. смеяться над ним), чатыры сталы (рус. четыре стола), няма з кім пагутарыць (рус. не с кем поговорить) і г.д.\nЛексічная інтэрферэнцыя абумоўлена несупадзеннем значэння ці аб’ёму значэння словаў, а таксама іх стылістычнай афарбоўкі. Тут трэба ўзгадаць з’яву гіперкарэктнасці, калі няправільнае ўжыванне слова тлумачыцца жаданнем пазбегчы канструкцыі, ідэнтычнай рускай: гуляць на скрыпцы замест патрэбнага іграць на скрыпцы (рус. играть на скрипке), адчыніць вочы замест адкрыць, расплюшчыць вочы (рус. отрыть глаза). Прыкладам лексічнай інтэрферэнцыі могуць быць таксама так званыя лжэсябры перакладчыка – словы, якія гучаць аднолькава ці падобна ў розных мовах, але адрозніваюцца значэннем: бел. бяспечны (рус. безопасный) – рус. беспечный (бел. бесклапотны); бел. нядзеля (рус. воскресенье) – рус. неделя (бел. тыдзень).\nУ прынцыпе, інтэрферэнцыя сустракаецца паўсюль, дзе сутыкаюцца розныя мовы. Аднак вынікам беларуска-рускага двухмоўя ў нашай краіне стала змешаная мова, моўны гібрыд, які атрымаў назву “трасянка”.\nГэта з’ява ў нечым падобная да так званых піджынаў і крэольскіх моваў (крэольская мова Гаіці, такі-такі ў Сурынаме і г.д.), якія ўзніклі як спрошчаны сродак камунікацыі паміж рознымі народамі ў выніку гандлёвых кантактаў. Аднак крэольскія мовы ўзнікалі на базе няроднасных моваў. Трасянка ж развілася на базе блізкароднасных моваў, таму вучоныя часам вызначаюць яе як крэалізаваны варыянт беларускай мовы. Слова “трасянка” з’явілася ў канцы ХХ стагоддзя ў якасці метафары і мела спачатку адмоўную канатацыю. Цяпер жа гэта, фактычна, так званы лінгвонім або вобразны квазітэрмін.\nДык што ж такое трасянка ў прамым і пераносным значэнні?\nКалі сена на корм скаціне не хапала, у яго дадавалі саломы, што паніжала спажыўныя якасці гэтай сумесі, але дазваляла забяспечыць жывёлу хоць нейкім кормам. Такую нізкаякасную сумесь і называлі трасянкай.\nУ пераносным значэнні трасянка – гэта вусная гарадская паўмова ці, дакладней, маўленне, якое ўзнікае ў выніку механічнага змяшэння элементаў беларускай і рускай моваў у розных прапорцыях. Ад гутарковай мовы ці так званага прастамоўя, арыентаваных на літаратурную мову, трасянку адрознівае поўная адсутнасць узуса ці, іншымі словамі, правілаў ужывання.\nДа трасянкі таксама нельга аднесці дыялекты і сацыялекты, бо яны маюць сістэму, якую можна апісаць. Трасянку ж кожны чалавек стварае сам, таму яна мае непрадказальны характар і цяжка паддаецца апісанню, бо прапорцыі беларускіх і рускіх кампанентаў у ёй могуць істотна адрознівацца нават у маўленні аднаго чалавека ў залежнасці ад яго моўнай кампетэнцыі і камунікацыйнай сітуацыі. Сутнасць трасянкі калісьці вельмі трапна сфармуляваў былы страшыня Вярхоўнага Савета Рэспублікі Беларусь, які сам дэманстраваў змешанае маўленне падчас паседжанняў, сказаўшы: “Хто як хаціт, тот так і гаварыт”. Пасля гэтага трасянку у гонар яго на нейкі час нават перайменавалі ў дземянцееўку\nАсноўныя прычыны ўзнікнення трасянкі палягаюць пераважна ў пазамоўнай рэальнасці, перш за ўсё ў сацыяльнай і культурнай няроўнасці носьбітаў розных моваў, у выніку чаго яны вымушаны прыстасоўвацца да існай моўнай рэальнасці. У нашых умовах гэтаму спрыялі:\nгенетычныя блізкасць беларускай і рускай моваў;\nпрацяглы перыяд русіфікацыі беларускай мовы;\nяк вынік, нізкі прэстыж беларускай мовы на фоне прэстыжнасці рускай;\nу апошнія 20 гадоў – наяўнасць дзвюх дзяржаўных моваў;\nадсутнасць дзяржаўнай моўнай палітыкі ў падтрымку мовы тытульнай нацыі.\nАгульна лічыцца, што валоданне трасянкай сведчыць пра нізкі ўзровень адукацыі, належнасць да ніжэйшых сацыяльных груп грамадства, прымітыўны лад мыслення і ў сілу гэтага няздольнасць асэнсаваць чалавекам больш глыбокія паняцці і з’явы. Самімі носьбітамі трасянкі яна ўсведамляецца як нізкі ці непаўнавартасны варыянт мовы, якім пагарджаюць і якога саромеюцца.\nДарэчы, найбольш тыповы аргумент, чаму беларусы не гавораць на беларускай мове, гэта нежаданне гаварыць на трасянцы пры недасканалым веданні літаратурнай мовы. Прызнаючы гэта, мы як бы трапляем у зачараванае кола, выйсцем з якога можа быць толькі свядомае рашэнне пачаць гаварыць па-беларуску, няхай нават з памылкамі. І, натуральна, паболей чытаць на роднай мове. Бо ніякага іншага шляху, як моўная практыка, не існуе. А трасянкавыя словы і формы рана ці позна ў вашым маўленны выцесняцца сваімі, беларускімі.\nУВАГА! Каб пабачыць правільны адказ, вылучыце курсорам вобласць справа ад зорачкі.\nНіжэй прыведзены некаторыя словы з “трасянка-беларускага слоўніка” Юрася Пацюпы. Якія беларускія словы можна прапанаваць у якасці адпаведнікаў “трасянкавых”, паводле аўтара, словаў?\nАбладаць – * уладаць, валодаць, мець\nАбрадавацца – * узрадавацца\nАдобрыць – * ухваліць\nАдпусціць (бараду) – * адгадаваць\nАдчытваць (кагосьці) – * выгаворваць (камусьці)\nАпасацца – * асцерагацца, высцерагацца, засцерагацца\nБагатыр – * волат, асілак\nБалаўнік – * свавольнік, гарэза, жэўжык\nВывад – * выснова\nГанімы – * гнаны\nДапрос – * допыт\nДухі – * парфума\nЗвяргаць – * скідаць\nЗнешні – * вонкавы, знадворны\nЛюбіцель – * аматар\nМяркуемы – * меркаваны\nПастаянна – * стала\nПлануемы – * планаваны\nПрыйсці ў сябе – * апрытомнець, ачуняць\nТэгі: КУЛЬТУРА МОВЫ


Будзьма беларусамі! » Як беларуская моладзь у 1960–70-я гады заваёўвала тэрыторыю сваёй свабоды?\n11.05.2017 | Гісторыя\nУ сярэдзіне 1960-х гадоў у Злучаных Штатах нарадзіўся, а затым і ахапіў бальшыню заходніх краін моладзевы рух, які атрымаў назву «гіпі». Маладыя людзі з доўгімі валасамі, пераважна неахайна апранутыя, слухалі фальклёрны і псыхадэлічны рок, выступалі супраць пурытанскай маралі, вайны ў Віетнаме, прапагандавалі неабходнасьць вярнуцца да прыроднай чысьціні праз каханьне і пацыфізм. Яны верылі, што чалавек павінен быць свабодным. Свабода для іх была найвялікшай каштоўнасьцю. А дасягнуць яе можна было толькі тады, калі сам чалавек зьменіць унутраны лад душы. Маладыя людзі на Захадзе адваявалі ў грамадзтва сваю тэрыторыю свабоды. І стварылі сваю філязофію і сваю субкультуру. Іхняя філязофія выяўлялася ў лёзунгах тыпу Make love, not war (Займайцеся каханьнем, а не вайною!), All you need is love («Усё, што табе патрэбна, гэта каханьне» — назва песьні The Beatles). Іхняя культура грунтавалася на рок-н-роле, свабодным сэксе, наркотыках. Філязофія і культура гіпі, якая паўплывала на сьветагляд наступных пакаленьняў аж да нашых дзён, пранікала і праз жалезную заслону Савецкага Саюзу. Хай і ня масава, але ў буйных гарадах пасьлядоўнікі заходніх гіпі адваёўвалі ў несвабодным камуністычным грамадзтве тэрыторыю сваёй свабоды, фармавалі сваю контракультуру. Пра тое, як гэта адбывалася ў Беларусі, перадусім у Менску, мы гутарым з маладым дасьледчыкам Раманам Абрамчуком.\n— Раман, вы вельмі малады чалавек. Гіпі зьявіліся задоўга да таго часу, калі вы нарадзіліся. Нават я крыху маладзейшы за гіпі, хоць і быў пад уплывам іхняй культуры. Чаму раптам вас захапіла гэтая зьява, як кажуць, «дзіўная аповесьць мінуўшай славы і жыцьця»? Калі і чаму вы пачалі яе дасьледаваць?\n— Я зь дзяцінства слухаў рок-музыку, і гістарычны аспэкт мне таксама заўжды быў цікавы. Сапраўдным адкрыцьцём для мяне стаў цыкл радыёперадачаў Віктара Сямашкі, які зрабіў тытанічную і надзвычай цікавую дасьледніцкую працу пра беларускі музычны андэграўнд 1960–70-х гадоў. А канкрэтная практычная патрэба ў гэтай тэме ў мяне ўзьнікла ў зьвязку з правядзеньнем роварнай экскурсіі па Менску, якая была прысьвечаная гэтай тэме. Цікава, што гэта адна з тых экскурсіяў, дзе экскурсаводу ня трэба часта паўтараць: «На гэтым месцы раней знаходзілася…», бо архітэктурны кантэкст, гарадзкая атмасфэра савецкага Менску, дзе ўсё гэта адбывалася — амаль цалкам захаваліся. Больш за тое, дагэтуль жывыя многія з удзельнікаў таго вясёлага музычна-тусовачнага брацтва, і таму гэтая гісторыя дайшла да нас у даволі поўным аб’ёме, з мноствам цікавых дэталяў.\n— Што ж, раскажыце нашым слухачам самае цікавае, самае яркае з гісторыі, так бы мовіць, «баявой славы» пакаленьня вашых бацькоў. А ім будзе, спадзяюся, цікава пачуць, як іхныя дзеці праз гады ўспрымаюць іх паводзіны, учынкі. І спачатку для ня вельмі дасьведчаных: калі і як зьявіліся гіпі ў Менску? На якім грунце, зь якіх думак, ідэяй узьнік рух людзей, якія раптам захацелі быць свабоднымі?\n— Усё нараджалася зь несвабоды. Імпульс да разуменьня яе і ўнутранага пратэсту даваў той жа Захад, тыя пратэсты, якія там нараджаліся і адбываліся. Інфармацыя трапляла найперш праз радыёгаласы «з-за бугра», як тады казалі. З радыёпрымачоў, настроеных на хвалі «Бі-бі-сі», «Голасу Амэрыкі», Радыё Люксэмбург, Радыё Свабода, Радыё Швэцыя, вырывалася і музыка свабоды — бунтарскі рок-н-рол, якая захапляла моладзь.\nНатуральна, улады не маглі на гэта не адрэагаваць. Камітэт Дзяржбясьпекі на пачатку 1960-х гадоў усталяваў радыёглушылку непадалёк ад плошчы Перамогі. Тут трэба ўзгадаць і пра нашых умельцаў, якія маглі саматужна зьмяняць наладкі прымачоў, каб тыя ўсё адно лавілі патрэбныя хвалі. Радыё — адна з крыніцаў натхненьня руху гіпі ў Менску і іншых гарадах Беларусі.\nВарта тут узгадаць і нядаўна спачылага Сяргея Ханжанкова — знакамітага менскага дысыдэнта, які і сеў менавіта праз гэтую глушылку, бо хацеў зьнішчыць гэтую пачварную вынаходку і вырабіў дзеля гэтага выбухоўку. Арыштавалі яго незадоўга да акцыі.\nАле, зразумела, ня радыё само па сабе натхняла гіпі. Менавіта музыка, якую перадавала заходняе радыё, была жыватворнай крыніцай для маладых гіпі: The Beatles, пазьней — Led Zeppelin, Rolling Stones, Deep Purple. Гэта, бадай, найбольш паважаныя ў нашых шыротах гурты. Хоць і блізкімі суседзямі, і больш «клясычнымі» выканаўцамі цікавіліся. У 1970-я гады канцэрты польскіх «Чырвоных гітараў», Чэслава Немэна (які, дарэчы, нарадзіўся і гадаваўся ў Беларусі), Д’юка Элінгтана праходзілі ў Менску зь вялікімі аншлагамі.\nКружэлка Чэслава Немэна з аўтографам, падараваная Вячаславу Ракіцкаму ў Менску\n— Я ўжо добра памятаю ўсе 1970-я гады. Хадзіў на ўсе канцэрты, якія адбываліся ў толькі што збудаваным менскім Палацы спорту. Быў я там і на ўзгаданым вамі вялікім канцэрце вялікага джазавага музыкі Д’юка Элінгтана, захоўваю нават значок з таго канцэрту як вялікую рэліквію. Там жа я браў інтэрвію ў Чэслава Немэна. Усе гэтыя канцэрты, а пераважна ўсё ж выступалі там выканаўцы з гэтак званых сацыялістычных краін, зьбіралі аншлягі. А гэта — каля шасьці тысяч слухачоў кожны канцэрт. Натуральна, і ў Менску, у Беларусі моладзь пачала пераймаць тыя «мэлёдыі і рытмы замежнай эстрады»…\n— Так, менчукі ня толькі слухалі чужы рок-н-рол. Адказам, нашым водгульлем тых рытмаў, «бітоў», што нарадзіліся далёка ад нас, стала ўтварэньне ўласных электрагітарных ансамбляў, як іх раней называлі. Цікава, што галоўным асяродкам гэтага руху становіцца Радыётэхнічны інстытут. Здавалася б, якое дачыненьне «тэхнары» маюць да музыкі? Чаму не кансэрваторыя? Адказ даволі просты: савецкая прамысловасьць не вырабляла анічога зь неабходнага рыштунку, каб граць біг-біт і рок-н-рол. І першыя электрагітары ў Менску, і першыя ўзмацняльнікі з адпаведным гукам рабіліся сваімі рукамі.\nІ гэта ня значыць, што ўсё гэта было нізкай якасьці. Акурат наадварот. Гэта быў суцэльны hand made, «усілкі» і «гітары» з індывідуалізаваным гучаньнем, зробленыя з душой.\nВядома, што адзін з такіх апаратаў (зроблены Аляксандрам Янголам) карыстаўся такой славай у асяродзьдзі менскіх музыкаў, што Ўладзімер Мулявін хацеў яго набыць для філярмоніі ў хлопцаў з РТІ. А тыя адмовілі.\nЦікава і тое, што каб зрабіць гуказдымальнік для электрагітары, выкарыстоўвалі слухаўкі з тэлефонаў-аўтаматаў. То бок для вырабу гітары трэба было адважыцца на дробнае злачынства.\nЗначок Д’юка Элінгтана з калекцыі Вячаслава Ракіцкага, атрыманы ад музыкаў аркестру ў часе менскага канцэрту 1971 году\n— Гралі на танцах у студэнцкіх спартыўных залях, інтэрнатах. І нават праводзілі фэстывалі. Калі і дзе адбыўся першы зь іх?\n— Заканамерна, што менавіта ў РТІ ў 1968 годзе адбываецца і першы ў Менску, а знаўцы кажуць, што ці ня першы ў СССР, фэстываль біг-біт музыкі.\nФэстываль аказаўся надзвычай папулярным: сьведкі ўзгадваюць, што квіткі дастаць было немагчыма, і фанаткі залазілі на другі паверх галоўнага корпусу РТІ па вадасьцёку, паўз мужчынскую прыбіральню.\nУ памяць пра фэст захаваўся дакумэнтальны рэпартаж «13 маршрут», які з ідэалягічных прычын не пусьцілі ў эфір, а пазьней «выраклі» на зьнішчэньне. Улады баяліся моладзевых бунтаў, якія на той час ужо пракаціліся па краінах сацлягеру. Толькі дзякуючы «непаслухмянасьці» апэратара, які захаваў копію, фільм сёньня можна паглядзець. На YouTube ён ёсьць у вольным доступе. У стужцы добра бачная пазытыўная, сьвяточная атмасфэра фэсту.\nАдным зь пераможцаў стаў, бадай, самы вядомы менскі гурт таго часу — «Альгарытмы». І журы, і слухачы былі ўражаныя, наколькі ладна і самабытна граюць хлопцы, застаючыся ў той жа час у рамках любімага жанру. Заслуга ў гэтым была найперш Яўгена Канавалава — гітарыста-віртуоза, які стаў прыкладам для шмат якіх іншых музыкаў на многія гады, бо выдатна спалучаў адрэпэтаваныя фрагмэнты кампазыцыяў з жывой няўрымсьлівай імправізацыяй. Менавіта ён і граў на тым знакамітым «янголавым усілку». Іншыя калектывы журы крытыкавала за тое, што ў кампазыцыях было зашмат запазычанага, мала свайго, «савецкага». Але тыя ж «Альгарытмы» гралі і свае песьні, і іхнія гітарныя пройгрышы былі даволі пазнавальныя. Дарэчы, групу чакаў неблагі лёс — інстытуцкія актывісты арганізавалі музыкам працяглыя гастрольныя туры па аддаленых кутках «неабдымнай радзімы». Арганізатарам быў Яўген Будзінас — пазьней вядомы журналіст, публіцыст, пісьменьнік, стваральнік музэю «Дудуткі».\n— І вось у фокус нашай размовы трапляюць добра знаныя пазьней людзі культуры, літаратуры, мастацтва…\n— Менавіта. Наступны фэст адбыўся зноў у РТІ ў 1971 годзе. Адным з ініцыятараў быў вядомы сёньня беларускі кампазытар Уладзімер Кандрусевіч, а тады — студэнт кансэрваторыі, ураджэнец Гародні і навучэнец тамтэйшай музвучэльні. Кандрусевіч у Менску стварыў гурт «Пане-браце» разам з Уладзімерам Угольнікам (пазьней — прафэсарам, выкладчыкам гітары ва Ўнівэрсытэце культуры).\nГэты фэст таксама быў вельмі папулярны, і пра яго таксама ўзгадваюць, як самыя гарачыя прыхільнікі прабіраліся ў залю (і нават ня ў залю, а ў прастору над сцэнай) праз пажарныя лесьвіцы і вэнтыляцыйныя шахты. Улады былі гатовыя да імпрэзы таксама. Таму зьмест фэсту быў строга прафільтраваны, і са сцэны — насуперак чаканьням слухачоў — збольшага гучала эстрадная нуда.\nЛепшым быў заслужана прызнаны гурт «Арганаўты» з БДУ. Яны ледзь ня першымі сталі пісаць свае песьні па-расейску, адмовіўшыся ад ангельскай мовы, і першымі паспрабавалі спалучыць сымфанічнае гучаньне струннай сэкцыі з электрагітарнай музыкай.\nУ часе ўрачыстага закрыцьця фэсту Кандрусевіч, гітарыст Уладзімер Угольнік і бубнач Ігар Карастылёў, паддаўшыся эмоцыям, нечакана выскачылі на сцэну і зайгралі адну зь песень Creedence Clearwater Revival на радасьць публіцы. Але скончылася сумна: прыбег нейкі чалавек, як пасьля высьветлілася, супрацоўнік ЦК КПБ, і закрыў заслону. А Кандрусевіча, хоць ён і быў выдатнікам, на наступны дзень выключылі з кансэрваторыі, Праўда, праз пару тыдняў аднавілі, бо за яго заступіліся выкладчыкі і студэнты.\n— Я таксама памятаю камсамольскія сходы-разборкі ў БДУ, дзе я вучыўся. Я ня быў гіпі, але насіў сапраўдныя амэрыканскія джынсы, якія мне перасылала праўдамі і няпраўдамі цётка зь Лёндана. Пакуль не пачалася вайсковая катэдра, меў доўгія валасы. Мы зь сябрамі слухалі заходнія рок-гурты. У поўным захапленьні былі ад культавых рок-опэраў Jesus Christ Superstar і Hair. Артадаксальныя камсамольцы нас пясочылі на сваіх сходах за джынсы, валасы, рок-н-рол. Я быў асабіста знаёмы з многімі з тых, пра каго вы кажаце. Быў на выступах і «Артэфактаў», і «Альгарытмаў», і «Зодчых» з БПІ, і «Лявонаў».\n— Так, насамрэч — гэта яшчэ «мяккія», «інтэлігентныя» варыянты разьвіцьця падзеяў. Бо на вуліцы гэтак званых гіпаноў чакалі больш жорсткія рэаліі. Вядома, што на гіпі ладзіліся камсамольскія аблавы, іх заводзілі ў пастарункі, стрыглі «патлы», распорвалі джынсы і псавалі модныя боты, якія вельмі цяжка было дастаць.\nУ парку імя Янкі Купалы гіпаны вынайшлі спосаб пазьбегнуць хапуна — яны залазілі на дрэвы. Так, у Менску ўзьніклі знакамітыя «рэпэтыцыі на дрэвах»\nЦікава, што ў парку імя Янкі Купалы гіпаны вынайшлі спосаб пазьбегнуць хапуна — яны залазілі на дрэвы. Так, у Менску ўзьніклі знакамітыя «рэпэтыцыі на дрэвах», бо адзін з гуртоў, прыходзячы на гэтае тусовачнае месца, рэпэтаваў проста на дрэвах.\nНекаторыя гіпі мелі канфлікты з бацькамі, асабліва калі тыя належалі да органаў улады. Так, напрыклад, легендарная рок-сьпявачка Вольга Аліпава — дачка аднаго з начальнікаў КДБ — вымушаная была пакінуць бацькоўскі дом, пасьля таго як бацька пабачыў яе на «дошцы ганьбы».\nГэтая ж Вольга Аліпава, ад голасу якой «тырчала» публіка, стала пэрсонай нон-грата на танцавальных вечарынах у РТІ. І тады музыкі вынайшлі спосаб: Вольга хавалася за калёнкай і адтуль сьпявала, а сцэна заставалася пустой.\nВядомы і такі выпадак, калі на аднаго музыку (бас-гітарыста) скардзіліся ў міліцыю «гопнікі» (такім жаргонным словам называлі ў тыя часы агрэсіўную малаадукаваную гарадзкую праслойку моладзі без асаблівых маральных каштоўнасьцяў. — В.Р.), бо ў бойках ён даваў ім перцу, карыстаючыся сваім цяжкім інструмэнтам.\nВядома і пра разгоны шэсьцяў гарадзенскіх гіпі, калі міліцыя зьбівала шмат каго і забірала ў пастарунак.\n— А ў Менску нават пралілася кроў…\n— Адна з гісторый скончылася трагедыяй. У красавіку 1970 году ў часе вулічнай сутычкі з «гопнікамі» ў самым цэнтры сталіцы, на вуліцы Энгельса, дзе месьціўся папулярны на той час кінатэатар «Навіны дня», недалёка ад Цэнтральнай (цяпер Кастрычніцкай) плошчы, быў забіты 18-гадовы гіпі Вячаслаў Максакаў. Забойства выклікала хвалю абурэньня сярод менчукоў. Сотні людзей прыйшлі на месца трагедыі з кветкамі, на што міліцыя адказала брандспойтамі. Замежныя радыёстанцыі перадалі тады пра гэтыя хваляваньні як пра адну зь першых антысавецкіх маніфэстацый у СССР.


Кітайская фабрыка і пастаўшчыкі кіслароднай маскі, якая не аддыхае | Борнсун\nМедыцынская аднаразовая кіслародная маска з рэзервуарным мяшком выкарыстоўваецца для пацыентаў, якім патрабуецца вялікая колькасць кіслароду, каб эфектыўна ўжываць кісларод да самай высокай канцэнтрацыі. Маска, якая не расслабляе дыханне (NRB), выкарыстоўваецца для пацыентаў, якія патрабуюць вялікай колькасці кіслароду. Пацыенты, якія пакутуюць ад траўматычных пашкоджанняў або сардэчных захворванняў, звяртаюцца па нумары, у якіх працуе вялікі рэзервуар, які напаўняецца падчас выдыху пацыента. Выдых робіцца праз невялікія адтуліны збоку ад маскі. Гэтыя адтуліны герметызуюцца, пакуль пацыент удыхае, не дапушчаючы траплення вонкавага паветра. Пацыент дыхае чыстым кіслародам. Хуткасць патоку для NRB складае ад 10 да 15 LPM.\nЁн выкарыстоўваецца для перадачы дыхальных газаў кіслародам у лёгкія пацыентаў. Кіслародная маска мае эластычныя раменьчыкі і рэгуляваныя заціскі для носа, што дазваляе выдатна падыходзіць да шырокага дыяпазону памераў асобы. Кіслародная маска з цюбінгамі пастаўляецца з трубачкай для падачы кіслароду даўжынёй 200 см, а празрысты і мяккі вініл забяспечвае вялікі камфорт пацыенту і дазваляе візуальна ацаніць. Кіслародная маска з цюбінгам выпускаецца ў зялёным або празрыстым колеры.\n1. Выраблены з медыцынскага ПВХ.\n2. Рэгуляваная заціск для носа забяспечвае зручную пасадку.\n3. Эластычны папружка для галавы для рэгулявання пацыента\n4. Гладкі і пёрысты край для камфорту пацыента і памяншэння кропак раздражнення\n5. Два колеры на выбар: зялёны і празрысты.\n6. DEHP бясплатна і 100% латекса бясплатна.\n7. Даўжыню трубкі можна наладзіць.\n5. пакецік: 1000 мл або 600 мл\n6. Сертыфікацыя якасці: CE, ISO 13485\nУсе матэрыялы, якія выкарыстоўваюцца ў будаўніцтве кіслароднай маскі і кіслародных труб, не маюць латекса, мяккай і гладкай паверхняй без вострага краю і прадмета, яны не аказваюць непажаданага ўздзеяння на кісларод / лекі, якія праходзяць пры звычайных умовах выкарыстання. Маскі Матэрыял гіпаалергенны і павінен супрацьстаяць узгаранню і хуткаму зацвярдзення.\n1. Падключыце трубку падачы кіслароду да крыніцы кіслароду і ўсталюйце кісларод да абмежаванага патоку.\n2. Праверце паток кіслароду па ўсім прыладзе.\n3. Надзеньце маску на твар пацыента эластычным раменьчыкам ніжэй вушэй і вакол шыі.\n4. Акуратна пацягніце за канцы папружкі, пакуль маска не зафіксуецца.\n5. Сфармуйце металічную палоску на маску, каб яна адпавядала носу.\nТып ўпакоўкі: 1шт / ПЭ мяшок, 100шт / кт.\nЧас выканання: ＜25 дзён\nСтэрылізацыя: газ ЭО\nКолер: празрысты альбо зялёны\nПапярэдняя: Насавая кіслародная канюля - мяккі наканечнік\nДалей: Кіслародная маска


Тры беларускія гарналыжныя курорты ўвайшлі ў топ-10 месц СНД для зімовага адпачынку\nГрамадства 10.10.2017 | 10:43\nУ гарналыжным цэнтры "Сілічы". Фота з архіва\n10 кастрычніка, Мінск /Кар. БЕЛТА/. Сілічы, Лагойск і Якуцкія горы ўвайшлі ў топ-10 гарналыжных курортаў СНД для зімовага адпачынку, паведамілі БЕЛТА ў аналітычным агенцтве ТурСтат.\nУ першую тройку зімовых курортаў краін СНД для гарналыжнага адпачынку і снаўбордынга, папулярных у расійскіх турыстаў, уваходзяць Чымбулак (Казахстан), Шахдаг (Азербайджан) і Сілічы (Беларусь). Далей ідуць Цахкадзор (Арменія), Чымган (Узбекістан), Каракол (Кыргызстан), Лагойск (Беларусь), Туфандаг (Азербайджан), Алтайскія Альпы (Казахстан). Замыкаюць дзясятку Якуцкія горы (Беларусь).\nСамы танны зімовы адпачынак на Чымгане, а самы дарагі - на Чымбулаку. Турыстычны бюджэт адпачынку, уключаючы пражыванне і харчаванне, складзе ў Сілічах, Лагойску і Якуцкіх гарах да $85 у суткі, а на Чымбулаку - больш за $100 у суткі. Зімовы адпачынак на гарналыжных курортах краін СНД плануюць працягласцю ад 7 да 10 дзён.\nРэйтынг прадстаўлены па выніках аналізу даных ранняй броні сістэм анлайн-браніравання сродкаў размяшчэння турыстаў у зімовы сезон 2017-2018 года.-0-


У ПЕРАШКОДАХ ДЛЯ ПРАЦЫ ШТАБУ ГАНЧАРЫКА ГОМЕЛЬСКІЯ ЎЛАДЫ ДЭМАНСТРУЮЦЬ ВЫНАХОДЛІВАСЬЦЬ\nЧатыры давераныя асобы адзінага кандыдата ў прэзыдэнты спадара Ганчарыка працуюць зараз у Гомельскім рэгіёне. У прыватнасці, Алена Скрыган паведаміла нашаму радыё, што адміністрацыі швэйнага аб’яднаньня “Камінтэрн” і фабрыкі “Спартак” не дазволілі ёй сустрэцца з работніцамі гэтых прадпрыемстваў. Распавядае спадарыня Скрыган.\n(Скрыган: ) “Яны спаслаліся на тое, што ў кожным раёне прынята рашэнне, паводле якога вылучана адно ці два месцы для сустрэчы з кандыдатамі ў прэзыдэнты і іх даверанымі асобамі. Матывіроўка такая: па-за межамі гэтых месцаў ніякіх сустрэчаў праводзіць нельга”.\nЗ нагоды забароны давераныя асобы адзінага кандыдата накіравалі заяву пракурору гораду Леаніду Кірмелю пра парушэньне Выбарчага кодэксу.\nДругі ліст накіраваны пракурору вобласьці Алегу Палавінку. Працягвае Алена Скрыган.\n(Скрыган: ) “Зьвярнуліся да пракурора вобласьці з пратэстам на такое ж рашэньне Веткаўскага райвыканкаму, які наогул прыняў вельмі “мудрае” рашэньне: усе сустрэчы праводзіць у адной вёсцы,” – кажа, не стрымліваючы сьмеху, давераная асоба адзінага кандыдата.\nСтаршыня Веткаўскага райвыканкаму Аляксандр Баранаў удакладніў:\n(Баранаў: ) “У нас выдзеленыя два месцы – выдатны клюб у вёсцы Прысна і Дом культуры ў райцэнтры. Але ў той дзень якраз ішоў рамонт ДК тут, у горадзе. Ён і зараз вядзецца, а іншага памяшкання ў райцэнтры нельга было даць,” – кажа старшыня Баранаў.\nНаколькі вядома, рэкамендацыі пра вылучэньне усяго двух месцаў для перадвыбарных сустрэчаў райвыканкамы атрымалі ад абласной “вэртыкалі”. Праўда, ніхто пры гэтым не рэкамендаваў, якім чынам патрапіць на сустрэчу людзям з аддаленых паселішчаў. Больш за тое, міліцыянты хапаюць людзей, што раздаюць пра кандыдатаў друкаваныя матэрыялы. Прынамсі, учора ўвечары міліцыянты Навабеліцкага раёну, старшына Стагначоў і малодшы сяржант Якаўцаў, затрымалі Андрэя Яначкіна і Дзіму Казлова. Яны раздавалі буклеты пра Ўладзімера Ганчарыка ў краме “Крыштальная”.\nА сёньня ахоўнікі таго ж Навабеліцкага раёну Гомеля і людзі ў цывільным учынялі вобыск усім, хто выходзіў з дому раённага каардытатара ў падтрымку Ганчарыка Ўладзімера Пузікава.


Прагноз надвор'я ў горадзе Эд-Дуэйм\nБягучы час у Эд-Дуэйм:\nНадвор'е і метэаўмовы ўПятніца17Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўСубота18Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўНядзеля19Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўПанядзелак20Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўАўторак21Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўСерада22Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўЧацвер23Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўПятніца24Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўСубота25Жнівеньу Эд-Дуэйм\nНадвор'е і метэаўмовы ўНядзеля26Жнівеньу Эд-Дуэйм\nСонца: Узыход Сонца 06:05, Заход Сонца 18:34.\nМесяц: Узыход Месяца 11:33, Час заходу Месяца 23:35, Фаза месяца: Якая расце Месяц\nУ пятніцу, 17 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм характар надвор'я будзе такой :\nраніцай паветра прагрэецца да +23...+28°C, кропка расы: +21,37°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 1-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nднём паветра прагрэецца да +30...+31°C, кропка расы: +20,46°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр слабы, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 3-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +25...+29°C, кропка расы: +21,97°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 06:05, Заход Сонца 18:33.\nМесяц: Узыход Месяца 12:23, Час заходу Месяца --:--, Фаза месяца: Якая расце Месяц\nУ суботу, 18 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +23...+25°C, кропка расы: +21,88°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nраніцай паветра прагрэецца да +22...+29°C, кропка расы: +21,37°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nднём паветра прагрэецца да +30...+32°C, кропка расы: +20,02°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +26...+31°C, кропка расы: +21,53°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з захаду з хуткасцю 0-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nМесяц: Узыход Месяца 13:14, Час заходу Месяца 00:19, Фаза месяца: Першая чвэрць\nУ нядзелю, 19 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +23...+25°C, кропка расы: +22,16°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай паветра прагрэецца да +22...+27°C, кропка расы: +21,9°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +28...+31°C, кропка расы: +21,72°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +25...+28°C, кропка расы: +21,81°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 1-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 06:05, Заход Сонца 18:32.\nМесяц: Узыход Месяца 14:04, Час заходу Месяца 01:05, Фаза месяца: Якая расце\nУ панядзелак, 20 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +23...+25°C, кропка расы: +22,07°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай паветра прагрэецца да +23...+26°C, кропка расы: +21,71°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр слабы, што дзьме з поўдня з хуткасцю 3-4 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +27...+30°C, кропка расы: +21,78°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +24...+28°C, кропка расы: +22,48°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nМесяц: Узыход Месяца 14:53, Час заходу Месяца 01:52, Фаза месяца: Якая расце\nУ аўторак, 21 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +23...+24°C, кропка расы: +22,12°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай паветра прагрэецца да +23...+25°C, кропка расы: +21,79°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +26...+28°C, кропка расы: +22,62°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +24...+26°C, кропка расы: +22,2°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр ціхі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 06:05, Заход Сонца 18:31.\nМесяц: Узыход Месяца 15:42, Час заходу Месяца 02:40, Фаза месяца: Якая расце\nУ сераду, 22 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +23...+24°C, кропка расы: +22,03°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр ціхі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай паветра прагрэецца да +24...+27°C, кропка расы: +22,39°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nднём паветра прагрэецца да +28...+31°C, кропка расы: +21,72°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +25...+29°C, кропка расы: +22,08°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nМесяц: Узыход Месяца 16:28, Час заходу Месяца 03:29, Фаза месяца: Якая расце\nУ чацвер, 23 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +23...+25°C, кропка расы: +21,5°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, неба чыстае\nраніцай паветра прагрэецца да +25...+27°C, кропка расы: +21,86°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +28...+30°C, кропка расы: +21,38°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +26...+29°C, кропка расы: +22,11°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nСонца: Узыход Сонца 06:05, Заход Сонца 18:30.\nМесяц: Узыход Месяца 17:14, Час заходу Месяца 04:17, Фаза месяца: Якая расце\nУ пятніцу, 24 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +24...+26°C, кропка расы: +22,2°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; магчымы слабыя ападкі, ветeр ціхі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 1-2 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай паветра прагрэецца да +25...+28°C, кропка расы: +22,24°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +29...+33°C, кропка расы: +21,07°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; месцамі пройдзе невялікі дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр ціхі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +24...+29°C, кропка расы: +22,66°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр ціхі, што дзьме з захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nСонца: Узыход Сонца 06:05, Заход Сонца 18:29.\nМесяц: Узыход Месяца 17:58, Час заходу Месяца 05:06, Фаза месяца: Якая расце\nУ суботу, 25 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм характар надвор'я будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +23...+25°C, кропка расы: +22,79°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nраніцай паветра прагрэецца да +24...+28°C, кропка расы: +22,48°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-4 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nднём паветра прагрэецца да +29...+33°C, кропка расы: +21,51°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; ападкаў не чакаецца, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nвечарам тэмпература паветра апусціцца да +27...+30°C, кропка расы: +21,9°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; ападкаў не чакаецца, ветeр ціхі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 1-2 м/сек, на небе, месцамі, невялікія аблокі\nМесяц: Узыход Месяца 18:39, Час заходу Месяца 05:54, Фаза месяца: Поўня\nУ нядзелю, 26 Жніўня 2018 ў Эд-Дуэйм надвор'е будзе такой :\nноччу тэмпература паветра апусціцца да +24...+26°C, кропка расы: +22°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nраніцай тэмпература паветра апусціцца да +23...+26°C, кропка расы: +22,38°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: вельмі вільготна і некамфортна ; чакаецца дождж, рэкамендуецца захапіць з сабой парасон, ветeр ціхі, што дзьме з поўдня з хуткасцю 1-2 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nднём паветра прагрэецца да +27...+31°C, кропка расы: +22,13°C; суадносіны тэмпературы і вільготнасці: непрыемна ўспрымаецца большасцю людзей ; магчымы слабыя ападкі, ветeр лёгкі, што дзьме з паўднёва-захаду з хуткасцю 2-3 м/сек, неба зацягнута аблокамі\nпагадзіннай прагноз надвор'я ў горадзе Эд-Дуэйм\nНьялаМаадат эль ЭідаЭль-МугладДжубаЭль-ФулаУмм КаддадахЭль ФашерАн-НухудАль ЛаговаЗалінгейАвейльКутумАбу ЗабадБіраоДіллінгКадугліЭль-ГенейнаВауТалодіАдрэЕль ОбейдЭр-РахадГоз-БэйдаБарахТонжАбу ЖубаіяхЛерУмм-РувабаІрібаАбешеАм-ЦіманаМалакалЦендэлціРумбекБільцінэГос БэідаМараббаОбоБріаУм-ХаджэрРенкЭд-ДуэймУм Джар Аль ГарбіяКосціАль КаваВад аз ЗакіРабакАль КіцэнаФадаАль Кірэміт аль АракійінАль МанакілЯмбіоЭль-МэнэкільМонгоМарідіКінанаКйабэГорад ХартумОмдурманБангасуБорСеннарМаіурноАль МасалламіяАль-ХасахэісаАль ХілаліяВад РавахБіткінэВад-МеданіАс СукіГорад АціСінгаБамбаріГорад СархДжальканіМельфіАд ДіндарКурмукАд ДаббахАдз ДамазінАль РосэірэсКага-БандороАсосаЭль ХаватаГорад ДжубаЭль МатамаДонголаНгамаБутаГбадолітМоісалаШэндаКумраІсіроГундіМаравіБокороГамбелаКаріма\nпагадзіннай прагноз надвор'я ў горадзе Эд-Дуэймнадвор'е ў горадзе Эд-Дуэймтэмпература ў горадзе Эд-Дуэймнадвор'е ў горадзе Эд-Дуэйм сённянадвор'е ў горадзе Эд-Дуэйм заўтранадвор'е ў горадзе Эд-Дуэйм на працягу 3 дзеннадвор'е ў горадзе Эд-Дуэйм на працягу 5 дзённадвор'е ў горадзе Эд-Дуэйм на тыдзеньусходу і заходу сонца ў горадзе Эд-Дуэймусходу і заходу Месяца ў горадзе Эд-Дуэймдакладнае час у горадзе\nВы глядзіце прагноз надвор'я ў горадзе Эд-Дуэйм. Глядзіце таксама прагноз надвор'я ў краіне Судан,\nпрагноз надвор'я ў горадзе Эд-Дуэйм (v4), прагноз надвор'я ў краіне Судан (v4), прагноз надвор'я ў горадзе Эд-Дуэйм (v1), прагноз надвор'я ў краіне Судан (v1)\nADV, Ad Du'ayn, Ed Daein, aldʿyn, الضعین


Catholic.by - Сітуацыя з прызывам у войска: каталіцкія семінарысты атрымалі адтэрміноўку\n28.05.2018 16:59 Catholic.by\nНапярэдадні ў ваенкаматах семінарыстам паведамілі аб прадастаўленні адтэрміноўкі.\n«У тэлефоннай размове ішла гаворка аб адтэрміноўцы да лютага 2019 года, — адзначыў часова выконваючы абавязкі прэс-сакратара Канферэнцыі Каталіцкіх Біскупаў у Беларусі кс. Юрый Санько. — Афіцыйнага дакумента мы не атрымалі, але звычайна яго і не высылаюць. Адтэрміноўка на паўгода — звычайная практыка, якая была і раней».\nПадобную сітуацыю з адтэрміноўкай пацвердзіў для Catholic.by і старшыня Сінадальнага інфармацыйнага аддзела Беларускай Праваслаўнай Царквы протаіерэй Сергій Лепін.\nУ сувязі з гэтым каталіцкія біскупы Беларусі звярнуліся да Прэзідэнта Беларусі з просьбай разгледзець пытанне аб адтэрміноўцы семінарыстам і святарам прызыўнога ўзросту.\nЯк патлумачылі журналісту Catholic.by у Міністэрстве абароны, адтэрміноўка ад прызыву рэгулюецца артыкулам 32 Закона Рэспублікі Беларусь «Аб вайсковым абавязку і вайсковай службе».\n«Іншыя катэгорыі грамадзян, да якіх належаць і навучэнцы духоўных вучэбных устаноў, атрымліваюць адтэрміноўку ў адпаведнасці з Указам Прэзідэнта Рэспублікі Беларусь», — адзначыў прэс-сакратар Міністэрства абароны Уладзімір Макараў.\n«Усе, хто быў у спісах, атрымалі вызваленне ад прызыву. Усё робіцца ў адпаведнасці з Законам», — сказаў Уладзімір Макараў.\nАбноўлена 28.05.2018 17:02\n#Касцёл і грамадства (80)