Cправа Уладзіміра Кондруся накіраваная ў суд\nhttps://spring96.org/be/news/85238 2016 2016-10-19T08:21:41+0300 2016-10-19T08:21:41+0300 2016-10-19T09:32:34+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/kondrus-5.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nУладзімір Кондрусь. Фота ПЦ "Вясна".\nАдвакат Кондруся і ягоная маці Галіна Васільеўна распавялі, што Уладзімір пакуль яшчэ знаходзіцца ў бальніцы. Але следства ўжо скончылася, і матэрыялы яго справы накіраваныя ў суд.\nПадрабязнасці самой справы Мушынскі каментаваць не можа — ён даваў падпіску аб неразгалошванні. Але ж пра тое, як сябе адчувае сам Кондрусь, адвакат трохі распавёў.\n«Апошні раз я бачыў Уладзіміра тыдні з тры таму — напрыканцы верасня. Ён быў пад вартай — у мінскім СІЗА на Валадарцы. Кондрусь яшчэ праходзіў нейкую там рэабілітацыю, быў у санчастцы, але ён ужо набраў вагу трохі, ужо сам хадзіў, нармальна размаўляў. Усё ў парадку было. Наколькі мне вядома, аніякіх звышжорсткіх наступстваў галадоўка не дала… Ва ўсякім выпадку, ён мне нічога пра такое не казаў», — распавёў «Нашай Ніве» Вадзім Мушынскі.\nБацькі Кондруся вельмі хацелі, каб сына адпусцілі дамоў пад падпіску. Але ж, кажа адвакат, такое хадайніцтва яны з Кондрусем пакуль не заяўлялі.\n«Можа, паспрабуем у судзе… Пакуль не ведаю. Бацькі Уладзіміра заяўлялі такое хадатайніцтва, але ж ніхто яго не задаволіў, улічваючы цяжкасць злачынства, у якім абвінавачваюць іх сына, — сказаў Мушынскі. — Сам Кондрусь падчас нашых сустрэч быў спакойны. Ён гатовы да ўсяго. Думаю, ён ведае практыку падобных спраў і ўяўляе, чым гэта можа скончыцца».\nСледства па справе ўжо скончылася. Матэрыялы перадалі ў суд.\n«Чым скончыцца суд, я прагназаваць не буду. Можа быць усё, што заўгодна», — сказаў Вадзім Мушынскі.\nБацькі Уладзіміра бачылі сына толькі адзін раз — калі ён быў яшчэ ў вельмі цяжкім стане.\n«Пасля яны некалькі разоў пісалі заявы, прасілі спаткання, і я прасіў у следства, каб ім дазволілі… Але нам і не адказвалі «не», і не адказвалі «так» — маўляў, хай бацькі пішуць заявы, мы будзем разглядаць… А калі заявы пісаліся, то ўжо адказвалі, што матэрыялы перадаюцца ў суд, звяртайцеся туды, ці ў пракуратуру… Прасцей кажучы, спатканне ніхто не даў», — распавёў Мушынскі.\nАле ж бацькі Уладзіміра абменьваюцца з сынам лістамі.\n«Так, спаткання нам не далі… Але ж лісты пішам. Уладзімір есць нармальна, набірае вагу няблага… Пісаў, што набраў 10 кілаграмаў, — расказала маці Галіна Васільеўна. — Але дакладна не ведаю, мы ж не бачылі яго. Да таго ж, піша, там з печанню пэўныя праблемы засталіся пасля галадоўкі… Але ў цэлым, піша, усё нармальна».\nНа сённяшні дзень Уладзімір знаходзіцца ў рэспубліканскай турэмнай бальніцы, што на Валадарцы, паведаміла маці Уладзіміра.\n«Тыдзень таму ён яшчэ ляжаў у бальніцы. Мы тады ездзілі перадавалі перадачу. Ён ужо іх бярэ, не адмаўляецца, — сказала Галіна Васільеўна. — Дазволена перадаваць 30 кілаграмаў на месяц, вось мы і возім яму час ад часу. Але сына яшчэ не бачылі. Пабачымся ўжо толькі на судзе».\nНагадаем, што жыхар пасёлка Рудзенск Уладзімір Кондрусь 1977 года нараджэння быў узяты пад варту 14 чэрвеня ў межах папярэдняга расследавання за яго меркаваны ўдзел у падзеях каля Дома ўрада падчас выбараў прэзідэнта ў 2010 годзе. Ён абвінавачваецца па артыкуле 293 Крымінальнага кодэкса «Масавыя беспарадкі», па якім у 2011 годзе было асуджана 49 чалавек, многія з пазбаўленнем волі на розныя тэрміны. На час следства ён утрымліваецца ў СІЗА №1 г. Мінска.\nБацькі, сястра і адвакат Уладзіміра не могуць распавесці СМІ падрабязнасці справы — яны далі падпіску аб неразгалошванні.\nСам Уладзімір амаль два месяцы адмаўляўся ад ежы, пасля чаго стан яго здароўя моцна пагоршыўся: ён не мог нават самастойна хадзіць.\nБацькі Уладзіміра Кондруся саромеюцца прасіць аб фінансавай дапамозе, але аплочваць адваката пенсіянерам непроста.\n19.10.2016 Тэгі: суды, крымінальны перасьлед


Як размаўляць з чыноўнікамі і змяніць правілы для ровараў | greenbelarus.info\nЯк размаўляць з чыноўнікамі і змяніць правілы для ровараў\nРаварысты і іх аднадумцы аб тым, што і як можа зрабіць раварыст ля сябе і горада.\nМяняць правілы не для раварыстаў, а для аўтааматараў\n“Мяняй правілы” – вельмі добрая ідэя, але звычайна маюць на ўвазе главу 20 “Рух ровараў і мапедаў, - мяркуе Джон Росмэн, дырэктар фонда “Экалагічны транспарт”. - Я штодня езджу на ровары па 15-20 кіламетраў, і ў мяне праблем з ёй не бывае”.\n“Езджу, дзе жадаю, і не спешваюся на пешаходных пераходах. Але з главой 19 “Прыпынак і стаянка транспартных сродкаў” у мяне штодня праблемы”, – і Джон прывёў прыкладам парушэнне пункта 143.3 правілаў: “На пешаходных пераходах і бліжэй за 15 метраў ад іх забараняецца паркоўка”.\nЧаста ў вялікіх гарадах месца на паркоўку не хапае, і гэта правакуе парушэнні. Але замест таго, каб развіваць роварны рух як экалагічную альтэрнатыву, даціруецца аўтатранспарт. Замест веламаршрутаў і ўвядзення платных парковак павялічваецца іх колькасць і робяцца шырэй праспекты. У такім разе, на думку Джона, нястача месца натуральная:\n“Тут шмат машын і мала месца. Калі я навучаўся, былі папулярныя “beer- паці”. І ніколі не хапала піва, бо бясплатнага яго ніколі не будзе дастаткова. Так і з паркоўкамі. Калі кажуць “Змяняй правілы”, мне падаецца, трэба думаць не аб правілах для раварыстаў, а аб правілах для аўтааматараў”.\nЭкскурс у Правілы (ПДР)\nІншы шлях зрабіць горад велапрыязным – усё ж працаваць над правіламі для раварыстаў. На думку Яўгена Харужага, старшыні Мінскага роварнага таварыства, не ўсе ставяцца да главы 20 правілаў так, як Джон, і над ёй варта працаваць. У прыватнасці над: п.148 (раварыст рухаецца па тратуарах) – але часта прыгожае правіла выліваецца ў канфлікты; п.151 (на пешаходным пераходзе раварыст спешваецца) - пераўтварае ровар з транспартнага сродку ў нешта досыць павольнае.\nТаксама, на думку Яўгена, калі ўжо раварыст едзе па тратуары, то яму наўрадці трэба люстра задняга віду (п.200; і гэта супярэчыць Венскай канвенцыі, да якой Беларусь далучылася). Таксама ў нашых правілах электраровар прыраўніваеца чамусьці да мапеда, адмысловых пераходаў праз дарогу для ровараў няма; не хапае многіх знакаў (напрыклад, знака велапераезда на пр. Незалежнасці).\nЗрабіць нашыя праблемы іх праблемамі\n“Змяняць правілы можна, уплываючы на сітуацыю праз прэцэдэнты”, - раяць юрысты таварыства “Зялёная сетка” Кастусь Кірыленка і Таццяна Сініца. У Беларусі вельмі эфектыўна працуе закон “Аб зваротах грамадзянаў”: можна ў пісьмовай форме звярнуцца са скаргай/запытам да адказнага органа, а пры адсутнасці адказу звяртацца ў пракуратуру.\nТо бок “зрабіць, каб нашы праблемы зрабіліся іх праблемамі”, – дадае Таццяна і тлумачыць, што ёсць мяжа, пры якой ім прасцей змяніць правілы, чым адказваць на кожны зварот. Таксама асабісты кантакт з адказнымі ўплывае на тое, як будуць рэалізоўвацца правілы.\nСвой спосаб камунікацыі для змянення непрактычных правіл і барацьбы з іх масавым адмаўленнем прапанаваў Фаланстэр у асобе Міхася Волчака. На яго думку, маладая роварная супольнасць – досыць адасобленая, стасункі якой можна было б наладзіць праз on-line – карыстанне адмысловым хэштгам і грамадзянскія слуханні праз, магчыма, wikiarguments. Фаланстар запрашае далучыцца да каманды, каб запусціць тэхнічную складаючую.


ГалоўнаяМерапрыемствыЛітаратурная гадзіна “Дарожная азбука”\nНавучыцца правілам дарожнага руху складана? Але калі памочнікамі стануць маляўнічыя кнігі з загадкамі, гульнямі, вершамі і казкамі, то падарожжа па няпростых дарожных правілах стане займальным і вясёлым.\nРазабрацца, як правільна паводзіць сябе на вуліцы, дарозе, у транспарце, разумець мову дарожных знакаў і сігналаў святлафора, дапаможа пазнавальная кніга “Дорожная азбука в картинках”.\nПраверыць і замацаваць свае веды дзеці змогуць у рухавых гульнях. Самым актыўным удзельнікам мерапрыемства будуць уручаны прызы.


Літаратурна-пазнавальна гадзіна «Семья – это то, что с тобою всегда» прайшла ў Квасоўскай СБ 13.05.2021\nЛітаратурна-пазнавальна гадзіна «Семья – это то, что с тобою всегда» прайшла ў Квасоўскай СБ 13.05.2021 Сям'я - гэта дом. Сям'я - гэта свет, дзе пануюць любоў і адданасць. Гэта радасць і смутак, якія адны на ўсіх. Гэта звычкі і традыцыі. Гэта крэпасць, за сценамі якой могуць панаваць толькі спакой і любоў. Сям'я для кожнага з нас - самае галоўнае, самае Continue Reading\nВыстава-савет «Семейный калейдоскоп» аформлена ў Адэльскай СБ 12.05.2021\nВыстава-савет «Семейный калейдоскоп» аформлена ў Адэльскай СБ 12.05.2021 У Адэльскай СБ да Дня сям'і аформлена выстава-савет «Семейный калейдоскоп». Выстава прадоўжыцца да 15.05.2021. 15.05.2021\nАкцыя да Дня сям’і «Волшебный рюкзачок» прайшла ў Сапоцкінскай ГПБ 13.05.2021\nАкцыя да Дня сям'і «Волшебный рюкзачок» прайшла ў Сапоцкінскай СБ 13.05.2021 13.05.2021 ў Сапоцкінскай ГПБ - цэнтры турызму і краязнаўства стартавала акцыя да Дня сям'і «Волшебный рюкзачок». Мэта акцыі - папулярызацыя сямейнага чытання. Заплечнік з кнігамі, размалёўкамі, пазламі, крыжаванкамі, алоўкамі, цацкамі на працягу тыдня кожны дзень пераходзіць ад адной сям'і да іншай. 15.05.2021\nПасяджэнне «Безопасное лето» прайшло ў Азёрскай СБ 14.05.2021\nПасяджэнне «Безопасное лето» прайшло ў Азёрскай СБ 14.05.2021 14.05.2021 у Азёрской сельскай бібліятэцы прайшло пасяджэнне дзіцячага клуба «Озерчата» «Безопасное лето». Наперадзе летнія канікулы - цудоўны час, які так чакана любім дзецям. Кожнае дзіця, незалежна ад узросту і шырыні размаху планаў на канікулы, абавязаны ведаць некалькі простых правіл бяспекі падчас адпачынку. Інакш канікулы могуць звярнуцца непрыемнымі наступствамі. Бяспека дзяцей - вышэй Continue Reading\nВаенная хроніка «Прошла через детство война» праведзена ў Квасоўскай СБ 08.05.2021\nВаенная хроніка «Прошла через детство война» праведзена ў Квасоўскай СБ 08.05.2021 Кожны год 9 мая ўся наша краіна адзначае Дзень Перамогі ў Вялікай Айчыннай вайне. Трэба ведаць, што дзеля гэтай Вялікай Перамогі аддалі жыцці і пралілі кроў не толькі дарослыя, але і дзеці, такія ж дзяўчынкі і хлопчыкі, як яны самі. Вайна і дзеці ... Няма нічога страшней, чым гэтыя Continue Reading\nЭкскурсія «Дом, где живет книга» прайшла ў Свіслацкай СБ 12.05.2021\nЭкскурсія «Дом, где живет книга» прайшла ў Свіслацкай СБ 12.05.2021 12 красавіка Свіслацкая сельская бібліятэка адчыніла свае дзверы для выхаванцаў ДУА "Яслі-сад аг. Свіслач". У бібліятэцы дзетак чакаў цёплы прыём. Бібліятэкар расказала дзецям пра тое, што яны прыйшлі ў сховішча кніг. Хлопцы з вялікай цікавасцю слухалі аповед пра тое, як правільна трэба звяртацца з кнігамі, для чаго яны патрэбныя і Continue Reading\nПасяджэнне «Покуда живы мы, они живут» прайшло ў Скідзельскай ГБ СЧ 13.05.2021\nПасяджэнне «Покуда живы мы, они живут» прайшло ў Скідзельскай ГБ СЧ 13.05.2021 Скідзельская гарадская бібліятэка сямейнага чытання правяла пасяджэнне па тэме «Покуда живы мы, они живут». 14.05.2021


Ви тут: Головна ➠ Рамонт ➠ Аздабленне сцен у ваннай пакоі агляд матэрыялау\nОпубліковано: Понеділок, 18 липня 2016, 07:24\nРамонт ваннай пакоі - справа пікантнае. Бо ванная пакой сустракае нас па раніцах і дапамагае стаць выдатным і сімпатычным пасля начнога сну і вожделеет мернай ночы.\nЕсли вас интересуют выгодные условия кредита, стоит заглянуть на этот сайт mko-credit.ru вы найдете выгодные условия кредита отличного качества.\nТаму ўсе часцей хочацца зрабіць дызайн ваннай пакоі крэатыўным і стыльным, насычанай каляровай палітры і аднаго кампазіцыйнага рашэння.\nЗвычайнае рашэнне: гліняная плітка\nГэты матэрыял аздаблення лічыцца адным з часта сустракаемых матэрыялаў для ваннай пакоі. Цяпер шматлікія вытворцы прапануюць цэлыя калекцыі, асаблівасцю якіх есць магчымасць зрабіць адзіны стыль інтэр'еру ваннай пакоі.\nАле будаўнічая прамысловасць прапануе ўжо велізарная колькасць іншых матэрыялаў для аздаблення ваннай пакоі, а стандартная кафляная плітка часам не задавальняе сваімі эстэтычнымі ўласцівасцямі абывацеляў.\nБольш падрабязная інфармацыя пра кладцы пліткі тут.\nЯкія матэрыялы падыходзяць для ваннай?\nДля таго, каб абраць лепшы аздобны варыянт для ваннай, варта обусловиться з параметрамі, якім павінны адпавядаць матэрыялаў:\nўстойлівасць да завышанай вільготнасці і нязменным перападаў тэмператур;\nгігіенічнасць і экалагічная чысціня;\nЗвярнуўшы ўвагу на прыведзеныя характарыстыкі, можна абраць належныя матэрыялы.\nПроста і зручна - расфарбоўка\nПры дапамозе сучасных фарбаў ванную пакой можна зрабіць кідкай небудзь цяжкай, залежна ад пажаданняў уладальнікаў. Такія сценкі будуць глядзецца модна, а скарыстаўшыся рознымі адценнямі 1-га колеру можна зрабіць годныя ўвагі пералівіста формы. Для афарбоўвання сценак лепш за ўсе выбіраць фарбы на аснове латекса, якія стойка пераносяць ваду. За такімі сценкамі проста даглядаць, але пры самім працэсе афарбоўвання варта быць уважлівым - сценкі павінны быць цалкам ровненькими, па іншаму будуць бачныя самыя маленькія недахопы.\nШпалеры - арыгінальна, але не заўседы даўгавечна\nАкрылавыя альбо вінілавыя шпалеры цяпер цалкам звычайна ўбачыць у ваннай пакоі. Яны выдатна падлягаюць догляду і сценкі абаронены ад вады. Да таго ж, пры дапамозе шпалер можна выказаць самы унікальны стыль і жадання пры афармленні інтэр'еру. Але есць адно істотна "але": такі рамонт не будзе доўгім, так як слабенькім месцам будуць злучэння шпалер, у якія можа трапляць вада.\nАдзіны выгляд шпалер, які не баіцца вады - стеклообои. Пра іх можна пачытаць у публікацыі пра віды шпалер.\nГіпсакардон - танны варыянт для вялізнага памяшкання\nТак, адмысловым водатрывалым гіпсакардон можна таксама абліцаваць сценкі ваннай пакоі. Да таго ж ен валодае нядрэнны гукавы і тэрмаізаляцыі. Гіпсакардон можна мантаваць сваімі сіламі. Але варта трымаць у галаве аб тым, што пасля варта да таго ж афарбаваць сценкі, а гэта - дадатковыя выдаткі.\nПластмасавыя панэлі з'яўляюцца незвычайным метадам надаць ваннай пакоі красы і ціхамірнасці. Панэлі могуць быць як аднакаляровымі, так і рознымі па колеры. Яны проста ўсталеўваюцца, ординарны ў сыходзе, не патрабуюць зусім ровненьких сценак, схаваюць ад іншых вачэй каналізацыйныя трубы, але дазволяць доступ да іх у хоць якой падыходны момант. "Мінусам" з'яўляецца кандэнсат, які збіраецца на паверхні панэляў і легкая магчымасць пашкоджанні.\nБольш падрабязную інфармацыю аб выбары і кладцы пластмасавых панэляў у ваннай чытайце па спасылцы.\nПры аздабленні ваннай пакоі можна выкарыстоўваць самыя натуральныя прыродныя матэрыялы - дрэва і мармур. Але дрэва варта пакрыць адмысловым складам, каб пазбегнуць тленьня і адукацыі грыбкоў, а мармур просіць самага карпатлівай сыходу. Акрамя гэтага, кошт такіх матэрыялаў досыць высокая.\nСучасныя інавацыйныя тэхналогіі ў выглядзе нацяжных столяў і наліўной падлогі таксама могуць змяніць ванную пакой, адрозніваючыся мадэрнам, стылем і арыгінальнасцю рашэння.\nВідэа: парады па афармленні ваннай


Віктар Панцялееў — Палітычныя вязні ў Беларусі\nДата нараджэння: 31 ліпеня 1993\nВіктар Сяргеевіч Панцялееў быў затрыманы ў межах крымінальнай справы па масавых беспарадках.\nМаладыя берасцейцы – 27-гадовы Віктар Панцялееў і 24-гадовая Яўгенія Аўчыннікава – былі разам цягам чатырох гадоў да траўня 2020 года. Абодва з гарачымі характарамі, увесну пасварыліся і разышліся. Пры канцы жніўня Яўгенія даведалася, што Віктар – за кратамі, яго абвінавачваюць ва ўдзеле ў масавых закалотах у Берасці 10 жніўня. Дзяўчына напісала былому хлопцу ліст.\nВіктар Панцялееў атрымаў 4 гады пазбаўлення волі ў калоніі ўзмоцненага рэжыму.


Топ-20 краін з самым маладым насельніцтвам у свеце 2022 - Victor Mochere\nУ той час як у некаторых краінах адбываецца «сівенне» насельніцтва, у іншых частках свету назіраецца зусім іншая тэндэнцыя. Кантраст, які існуе паміж самым старым і самым маладым насельніцтвам свету, даволі рэзкі. Краіны са старэйшым насельніцтвам, як правіла, больш эканамічна развітыя, што прыводзіць да лепшага харчавання, медыцынскіх паслуг і дзяржаўнай падтрымкі пры выхадзе на пенсію. У гэтых краінах людзі, як правіла, маюць менш дзяцей і жывуць даўжэй.\nТым часам у бедных краінах нараджальнасць вышэй, і людзі часцей паміраюць у маладым узросце ў выніку вайны або ад інфекцыйных захворванняў і ўскладненняў, звязаных з дзетараджэннем. Неабходна, каб урады краін з маладым насельніцтвам палегчылі для сваіх грамадзян доступ як да адукацыі, так і да кантролю нараджальнасці, а таксама пераканалі сваіх грамадзян перагледзець культурныя нормы адносна памеру сям'і і планавання.\nПерад краінамі з маладым насельніцтвам адкрываюцца значныя магчымасці. Больш маладое насельніцтва азначае большую колькасць маючых адбыцца працоўнай сілы і больш магчымасцяў для інавацый і эканамічнага росту. Гэтыя маладыя людзі таксама будуць мець патрэбу ў працы і эканамічных магчымасцях, калі яны старэюць, і, паколькі насельніцтва іх адпаведных краін працягвае расці, простае распаўсюджванне таго невялікага багацця, якое ўжо ёсць, проста не будзе варыянтам.\nВось топ-20 краін з самым маладым насельніцтвам у свеце.\n% насельніцтва ва ўзросце да 18 гадоў\nТоп-20 краін з самым старым насельніцтвам у свеце на 2022 год


«Гавары праўду» ўзначалілі Караткевіч і Дзмітрыеў\nТаццяна Караткевіч і Андрэй Дзмітрыеў. Фота Дзмітрый Брушко, TUT.BY\nУ Беларусі стварылі рэспубліканскае даследча-асветніцкае аб’яднанне «Гавары праўду». Адпаведнае рашэнне прынялі 65 дэлегатаў устаноўчага сходу арганізацыі, які прайшоў 7 лістапада ў Менску.\nУ арганізацыі будзе дзейнічаць інстытут двайнога лідарства. Так, адзін з заснавальнікаў Сяргей Вазняк зазначыў, што пасада старшыні арганізацыі – прадстаўнічая, звязаная з пытаннямі грамадска-палітычнага характару. Старшыня рэспубліканскага савету аб’яднання будзе займацца арганізацыйна-юрыдычнымі пытаннямі, падае БелаПАН.\nПа выніках галасавання на безальтэрнатыўнай аснове старшынёй аб’яднання абраная Таццяна Караткевіч, кандыдат у прэзідэнты на выбарах 2015 года.\nНа пасаду старшыні рэспубліканскага савету аб’яднання вылучаліся таксама Сяргей Вазняк і Андрэй Дзмітрыеў. Пры гэтым Вазняк узяў самаадвод, бо ўваходзіць у кіраўніцтва Беларускай партыі левых «Справядлівы свет». Такім чынам, старшынёй рэспубліканскага савету быў выбраны Дзмітрыеў.\nМэта аб’яднання – спрыяць пабудове ў Беларусі дэмакратычнай прававой сацыяльнай дзяржавы, развіццю грамадзянскай супольнасці, народнай гаспадаркі, умацаванню патрыятычных традыцый беларускага народу.\nАб’яднанне будзе прапагандаваць дасягненні Беларусі ў сацыяльнай і эканамічнай сферах, рабіць аналіз грамадскіх сацыяльных і эканамічных праблем краіны і шукаць шляхі іх вырашэння.\nТаццяна Караткевіч зазначыла, што ў планах арганізацыі – далейшае падтрыманне праграмы перамен, якую прапаноўвае «Гавары праўду». Для гэтага чальцы аб’яднання плануюць «актыўна ўдзельнічаць у парламенцкай кампаніі, працаваць з людзьмі, імкнуцца наблізіць перамены».\nУ прыватнасці, на парламенцкія выбары плануецца скласці адзіны спіс кандыдатаў у дэпутаты. Пры гэтым Караткевіч зазначыла, што ў гэтым пытанні «Гавары праўду» гатова супрацоўнічаць з прадстаўнікамі ўсіх дэмакратычных партый і арганізацыяў.\nГлядзіце яшчэ >>> Сяргей Вазняк: Караткевіч агаварылася пра яшчэ два тэрміны для Лукашэнкі\nДзмітрыеў адной з асноўных задач арганізацыі назваў «узмацненне мясцовых дэмакратый і самакіравання, дапамогу людзям у канкрэтных справах». «Мы павінны нарошчваць грамадскі націск наконт таго, што Беларусі патрэбныя перамены, рэформы», – сказаў ён.\nПакуль невядома, ці зарэгіструе Мінюст «Гавары праўду». Тры папярэднія спробы рэгістрацыі – у 2010, 2011 і 2013 гадах – былі няўдалыя.\nКампаніяй «Гавары праўду» з 2010 да красавіка 2015 кіраўваў экс-кандыдат на прэзідэнцтва Уладзімір Някляяеў. 28 траўня на рэспубліканскім сходзе актыву «Гавары праўду» старшынёй кампаніі быў абраны Андрэй Дзмітрыеў, а кандыдатам у прэзідэнты на выбарах 2015 года ад кампаніі вылучылі Таццяну Караткевіч.\nТэгі: Андрэй Дзмітрыеў, Гавары праўду, Таццяна Караткевіч


Як бачаць прафесію настаўніка прадстаўнікі розных пакаленняў? Разважаюць Таццяна Шаплыка і Кацярына Богуш з сярэдняй школы г.п. Мір — Кореличи. Новости Кореличского района. Газета Полымя\nЯк бачаць прафесію настаўніка прадстаўнікі розных пакаленняў? Разважаюць Таццяна Шаплыка і Кацярына Богуш з сярэдняй школы г.п. Мір\n06.10.2019 484 Марына Казловіч\nЛёс настаўніка… Які шлях чакае тых, хто насуперак модным тэндэнцыям, у эру айцішнікаў і блогераў ідзе вучыць дзяцей і ўкладвае ў іх выхаванне душу? За адказам мы завіталі ў ДУА “Сярэдняя школа г.п. Мір”, дзе пачулі два меркаванні наконт прафесіі ад прадстаўнікоў розных пакаленняў – дырэктара ўстановы Таццяны Ільінічны Шаплыка з дваццацісямігадовым педагагічным стажам і маладога настаўніка англійскай мовы Кацярыны Аляксандраўны БОГУШ.\n“Нарадзілася ў Міры, скончыла мясцовую школу і вярнулася сюды працаваць”, – у біяграфіі Таццяны Ільінічны Шаплыка ўсё звязана з роднай зямлёй. Тут яна знайшла асабістае і прафесійнае шчасце, пазнала свет, зразумела, хто яна ёсць, стварыла сям’ю і прайшла шлях ад настаўніка да дырэктара ўзорнай установы адукацыі Карэліччыны – сярэдняй школы г.п. Мір. Сёлета Таццяна Ільінічна атрымала высокую ўзнагароду – нагрудны знак Міністэрства адукацыі Рэспублікі Беларусь “Выдатнік адукацыі”. Але, прызнаецца педагог, галоўным здабыткам яна лічыць магчымасць у будні, а то і выхадны дзень, прыходзіць у родную школу, бачыць, як яна квітнее і развіваецца, дзяліцца з дзецьмі ведамі, а з маладымі калегамі – вопытам, ставіць цікавыя задачы і дасягаць іх.\n– Для мяне важна ў справу, якая стала сэнсам жыцця, укладаць максімум сіл. Так павялося яшчэ з дзяцінства, дзякуючы маім шаноўным настаўнікам Алене Уладзіміраўне Хіневіч, Анатолію Канстанцінавічу Цобкала, Аляксандры Іванаўне Ігнатовіч, Галіне Мікалаеўне Бойка, Вользе Міхайлаўне Грушавай, Людміле Уладзіміраўне Пятровіч і многім іншым. Дарэчы, мне пашчасціла не толькі вучыцца ў іх, але і разам працаваць у нашай школе. І гэта заўжды накладвала на мяне як на педагога і кіраўніка яшчэ большую адказнасць, – шчыра дзеліцца Таццяна Ільінічна.\nАле наша гераіня ніколі не баялася цяжкасцяў. Нездарма пасля школы яна не спужалася вялікага конкурсу і паступіла на фізічны факультэт Беларускага дзяржаўнага педагагічнага ўніверсітэта імя Максіма Танка. Тым самым Таццяна Ільінічна працягнула сямейныя традыцыі. Яе цёця выкладала ў школе фізіку і мела званне “Заслужаны настаўнік Рэспублікі Беларусь”. Цікава прайшла ў Таццяны Ільінічны і першая педагагічная практыка: урокі давялося праводзіць для выхаванцаў алімпійскага вучылішча ў Мінску. Затым яна атрымала дыплом у 1992 годзе і адразу прыехала працаваць у Мірскую сярэднюю школу. Тут напачатку выкладала матэматыку, затым у асноўным фізіку, а апошнія гады інфарматыку. Працы заўжды было столькі, што нават з двух дэкрэтных водпускаў давялося выйсці нашмат раней. Ды і з мужам, таксама настаўнікам фізікі Міхаілам Сцяпанавічам Шаплыка, яны больш часу праводзілі на працы. Пры такіх адданых прафесіі бацьках сыны з дзяцінства былі прывучаны да самастойнасці і хоць атрымалі ад таты з мамай талент да дакладных навук, але сталі праграмістамі.\n– Тая ж фізіка ці матэматыка часам становяцца для школьнікаў сур’ёзным выпрабаваннем. Але на прыкладзе і сваіх уласных сыноў, і вучняў я ўсвядоміла адну ісціну: усё, што незразумелае, выклікае ў нас страх. Але калі дзецям тлумачыць навуку простай мовай, на прыкладах з жыцця, то яны абавязкова палюбяць прадмет, – усміхаецца Таццяна Ільінічна і працягвае. – Наконт страху. Я і сама яго адчула ў 2007 годзе, калі мне прапанавалі стаць дырэктарам Мірскай школы. Шмат думала, былі сумненні, бо бачыла вялікі фронт працы наперадзе. Але мяне падтрымала сям’я і педагогі, і так пачалася новая старонка прафесійнага жыцця. Зараз наш калектыў з тэхработнікамі складае 55 чалавек плюс 234 вучня, і гэта без уліку бацькоў дзяцей. І кожны патрабуе індывідуальнага падыходу.\nАле радуе, што ў любой сітуацыі мы застаемся камандай. Нездарма наша школа з’яўляецца на працягу шасці год установай узорнага парадку і якасці адукацыі. На нашай базе паспяхова рэалізуецца ўжо трэці інавацыйны праект і ёсць планы на наступны. Уваходзім мы і ў асацыяцыю “Адукацыя для ўстойлівага развіцця”. Апроч таго, у нас дзейнічаюць два музеі – гісторыка-краязнаўчы і прысвечаны асобе Ігнація Дамейкі. Гэта дазволіла школе стаць рэсурсным цэнтрам сістэмы адукацыі Гродзенскай вобласці па музейнай педагогіцы. І галоўнае – дасягненні нашых дзяцей адзначаны на рэгіянальным, рэспубліканскім і нават міжнародным узроўнях. І надалей мы працягнем працаваць у такім зладжаным рытме, каб пра наш край і школу ведалі як у Беларусі, так і за яе межамі.\nНаладзіць дыялог установы на міжнароднай арэне дапамагае англійская мова, якую выкладае перспектыўны педагог Кацярына Аляксандраўна Богуш. Выпускніца сярэдняй школы № 1 г.п. Карэлічы, яна яшчэ ў маленстве свядома абрала будучую прафесію. І сёння маладой настаўніцы ёсць чым ганарыцца. Яна – пераможца раённага этапу рэспубліканскай акцыі “Вопытныя педагогі вырастаюць з маладых” у намінацыі эсэ, удзельнік рэспубліканскага метадычнага фестывалю “Пакліканне – педагог”, а яшчэ прадстаўнік нашага раёна ў “Віртуальнай кнізе гонару маладых спецыялістаў Гродзенскай вобласці”. Кацярына Богуш шчыра пераканана, што настаўнік – гэта дабрыня, разуменне, педагагічны такт, пачуццё гумару, выдатнае веданне прадмета і ўменне запаліць ім вучняў. Такі падыход яна пераняла ад сваіх школьных педагогаў – Вольгі Іванаўны Маліноўскай, Таццяны Іванаўны Карп, Наталлі Вячаславаўны Шут.\n– А яшчэ ад маёй матулі Іны Аляксандраўны Богуш, якая працяглы час выкладала беларускую мову і літаратуру ў сярэдняй школе № 1 г.п. Карэлічы і з’яўляецца для мяне прыкладам сапраўднага настаўніка, – дадае Кацярына Аляксандраўна. – З дзяцінства я ведала, што такое школа знутры, наведвала разам з мамай розныя мясцовыя падзеі, бачыла, як яна праводзіла ў якасці класнага кіраўніка цікавыя мерапрыемствы для сваіх вучняў. Таму ў старэйшых класах у мяне не было сумненняў, куды паступаць. А схільнасць да гуманітарных навук падказала накірунак для будучай педагагічнай дзейнасці. Я абрала факультэт сучасных замежных моў Мінскага дзяржаўнага лінгвістычнага ўніверсітэта, які скончыла ў 2015 годзе. Таксама завочна спасцігала навуку міжнародных адносін у Інстытуце дзяржаўнай службы Акадэміі кіравання пры Прэзідэнце Рэспублікі Беларусь. Але на гэтым вучоба для мяне не завяршылася. Зараз я працягваю атрымліваць новыя веды ў магістратуры Гродзенскага дзяржаўнага ўніверсітэта імя Янкі Купалы, а працую ўжо пяты год на малой радзіме.\nСярэдняя школа г.п. Мір сустрэла мяне дружным калектывам і таленавітымі вучнямі. Вядома, з веданнем замежных моў адкрыты шляхі ў розныя краіны. Але я радая, што абрала менавіта Карэліччыну, лічу, што мне пашанцавала. Тут ёсць усе магчымасці для прафесійнага росту, і каб у поўную моц раскрыцца як спецыялісту. Ды і на малой радзіме я асаблівым чынам адчуваю падтрымку старэйшых калег, блізкіх, сяброў. А педагагічны тонус падтрымліваю самаразвіццём, чытаю кнігі і гляджу фільмы на англійскай мове, падарожнічаю, шмат даведваюся, дзякуючы анлайн-размовам з жыхарамі іншых краін. Не забываю і пра іспанскую мову. У нашай школе нават вяду адпаведны факультатыў.\nУвогуле, люблю вывучаць мовы, як і новыя метады працы. Так, падчас вучобы ў лінгвістычным універсітэце на педагагічнай практыцы мне давялося выкладаць па-англійску на мове жэстаў для дзяцей з парушэннямі слыху ў сталічнай спецыялізаванай школе.\nАпроч таго, я трэці год як класны кіраўнік у цудоўным 7-м “А”. Гэта 10 хлопчыкаў і 6 дзяўчынак. Мы імкнёмся ўсё рабіць разам не толькі ў школе, але і ў свабодны ад урокаў час, адным словам, быць сям’ёй. Я з любоўю гляджу, як кожны год яны становяцца больш дарослымі і зменьваюцца, і летам сумую па свайму класу. Хаця падчас сёлетніх канікул мы сустрэліся з рабятамі ў школьным лагеры, дзе я была дырэктарам.\nЯк бачыце, праца – значная частка майго жыцця. А калі маю больш вольнага часу, то абіраю паход у тэатр, на канцэрт ці выставу, альбо часта накіроўваюся на прагулку каля Мірскага замка. Так цудоўна кінуць позірк на мясцовыя маляўнічыя краявіды, асэнсаваць падзеі і думкамі зазірнуць у будучыню, дзе абавязкова ёсць месца любімай працы настаўніка.\n← Выдатнік народнай асветы БССР Соф’я Бахар расказала пра прафесію вечнай маладосці\nВ Беларуси увеличивается продолжительность жизни →\nБеларусь, Казахстан и Республика Корея подписали меморандум о взаимопонимании и сотрудничестве по созданию Евразийской инфраструктуры пространственных данных\nЕгипет с 15 мая открывает внутренний туризм\n06.05.2020 Марына Казловіч Комментариев нет\nГлавные оптимисты Европы живут в Германии\nСоблюдается ли масочный режим на рынке в Кореличах, выяснилось во время рейда 683 просмотра\nПочему нельзя есть огурцы с помидорами? 163 просмотра\nКак регионы переживают эпидемию COVID-19? 157 просмотров


Браслаўскі раён-Культура-Рамёствы-Этнаграфія Браслаўшчыны\nгалоўная > прыдзвінскі край > браслаўскі раён > культура > рамёствы >\nэтнаграфія браслаўшчыны >\nБраслаўскі рэгіён размешчаны ў зоне існавання старажытнага ледавіка, які пакінуў тут сляды ў выглядзе няроўнага завалуненага рэльефу. Марэнныя пагоркі і грады, пакрытыя лісцева–хвойным лесам, перамяжаюцца з рачнымі далінамі і замкнутымі катлавінамі, што ўтвараюць цэлыя россыпы маляўнічых азёр. Глебы ў Паазер’і дзярнова–падзолістыя, завалуненыя і патрабуюць шмат клопату пры апрацоўцы. Вегетацыйны перыяд – 175–180 дзён – самы кароткі ў Беларусі. Усё гэта зніжала магчымасці земляробства, па-свойму вызначала асаблівасці земляробчай тэхнікі, структуру пасяўных культур, тэрміны сяўбы і збору ўраджаю. Разам з тым разнастайная прырода: лес з густым пладова-ягадным падлескам, шчодрай прамысловай фаунай, шматлікія азёры і рэкі, багатыя рыбай і вадаплаўнай птушкай – усё гэта служыла важнай кармавой базай і вабіла сюды насельніцтва. Найбольшая заселенасць назіралася вакол рэк і азёр.\nНекаторыя групы мясцовых беларусаў–католікаў называлі сябе палякамі, блыталі народнасць з рэлігіяй, хаця размаўлялі на беларускай мове, песні абрадавыя, ды і самі абрады былі беларускія. Прозвішчы тутэйшых сялян таксама выдавалі іх нацыянальнасць: Журня, Лапыр, Дундар, Стэльмачонак, Бабышка, Ляхновіч, Аўчынка. У той жа час праваслаўныя беларусы нярэдка залічваліся да рускіх.\nГаспадарчы ўклад і традыцыйна–бытавая культура, што складаліся на тэрыторыі Браслаўшчыны, так ці інакш адлюстроўвалі ўзаемаўплывы і сімбіёз розных этнакультурных элементаў, спецыфіку мясцовых гістарычных і экалагічных умоў. Тут не было шырокіх раўнін з урадлівымі глебамі. І ўсё ж, нягледзячы на неспрыяльныя глебава–кліматычныя ўмовы, узровень земляробства ў раннім сярэднявеччы тут быў не ніжэй, чым у суседніх рэгіёнах. У адрозненні ад іншых беларускіх рэгіёнаў, Браслаўшчына не забяспечвала сябе ўласным хлебам. У структуры пасеваў побач са збожжавымі важнае месца займала культура льну. З канца ХІХ ст. прыкметна пашырыліся пасевы бульбы і кармавых траў, якія садзейнічалі ўзнаўленню ўрадлівасці глеб. Палі апрацоўваліся з дапамогай мясцовага варыянта сахі з перакладной паліцай, архаічнай бараны–сукаваткі, ці смыка, на сугліністых глебах ужывалі круглую калоду з зубамі, матыку і чакуху для драблення камоў. Выбраны на палях лён у адрозненні ад іншых рэгіёнаў вымочвалі на дне вадаёмаў, а потым апрацоўвалі на двухрэбравых нахільных мялках.\nСакавітыя лугі і выпасы спрыялі развіццю жывёлагадоўлі. Асноўнай рабочай жывёлай у сялянскай гаспадарцы быў конь. З канца ХІХ стагоддзя жывёлагадоўля атрымала выразны мяса–малочны напрамак.\nНаяўнасць шматлікіх азёр садзейнічала шырокаму развіццю рыбалоўства, якое, адыгрываючы важную ролю ў гаспадарцы, пакінула прыкметны след у традыцыйна–бытавой культуры жыхароў Браслаўшчыны. З развіццём капіталістычных адносін значны штуршок атрымалі нарыхтоўка лесу, выраб брусоў, абадоў, бандарнай клёпкі і вываз іх у прыбалтыйскія парты. Многія сяляне ішлі на будаўнічыя работы; мясцовых каменячосаў, муляраў, цесляроў нярэдка можна было сустрэць у адыходзе ў губернях Расіі.\nНа Браслаўшчыне пераважалі маладворныя сельскія пасяленні (3–5 сяліб), раскіданыя сярод лясных пагоркаў паблізу рэк і азёр. Мясцовыя жыхары сяліліся наводшыбе, у баку ад вялікіх дарог з улікам прыстасаванасці да экалагічных умоў, наяўнасці побач выгану і “нічыйных” зямель, суседства з вадаёмам і лесам, што надавала пасяленням азёрнага краю патрыярхальна–экзатычныя рысы. Сельскія шляхі вызначаліся слабай набітасцю грунта і невыразнымі абрысамі. Паміж невялікімі вёскамі, хутарамі і асобнымі дварамі былі вузкія прасёлкі і сцежкі. Узімку ўзнаўлялася мноства часовых дарог – так званых зімнікаў, што вялі напрост скарочанымі маршрутамі па замёрзлых рэках і азёрах.\nПашыраны тып сядзібнай забудовы замкнуты ці вяночны, побач з размяшчэннем пабудоў па перыметры двара, сустракалася і кампактная забудова, калі памяшканні шчыльна прымыкалі да жылля, утвараючы адзіны жыллёва-бытавы комплекс з крытым дваром. На некаторай адлегласці ў глыбіні сядзібы будавалі гумно і лазню. Гумно ў мясцовым вызначэнні – гэта комплекс гаспадарчых пабудоў з уласна гумном, сушылкай, пуняй для саломы і сена, азяродамі.\nЗначную ролю ў касцюме, як жаночым, так і мужчынскім, і дзіцячым, адыгрываў пояс – тканы, плецены, скураны, шаўковы. Паясы ўпрыгожваліся бронзавымі або меднымі бляшкамі, спражкамі, фібуламі. Да іх падвешваліся ножычкі і падвескі–амулеты.\nВажнейшай часткай касцюма, асабліва жаночага, з’яўляўся галаўны ўбор. Дзявочымі ўборамі былі вяночкі з бяросты ці лубу, якія абшываліся тканінай і ўпрыгожваліся металічнымі пласцінкамі або вышыўкай.\nЖаночыя галаўныя ўборы на Браслаўшчыне адрозніваліся не столькі знешняй формай, колькі ўпрыгожваннем і спосабам іх павязвання. Традыцыйныя наміткі, падобныя на ручнік, ужываліся тут у другой палове ХІХ ст. як святочна–абрадавы ўбор. Пад намітку ці пад хустачку надзявалі чапец. Чапец меў знізу тасёмкі, якія завязваліся ззаду, на патыліцы.\nМясцовыя гаворкі вылучаюцца ў полацкую групу ў складзе паўночна–заходняга дыялекту. Для песеннага фальклору ўласціва сольнае выкананне. Мелодыя песень роўная, з плаўнымі пераходамі, напевы нетаропкія і свабодныя.\nАсобая ўвага надавалася выбару месца для жылля. Звычай не дазваляў будаваць хату на скрыжаванні дарог і на пакінутых шляхах, народнае павер’е звязвала іх з “чортавымі шляхамі”, дзе блукаюць па начах злыдні. Непрымальным для жылля лічылася і тое месца, дзе раней стаяла лазня, бо лічылася, што там жывуць ведзьмы. Перавага аддавалася раней абжытым, выпрабаваным мясцінам, дзе ўжо калісьці стаяла хата, у якой мірна і бестурботна працякала жыццё яе гаспадароў. На Браслаўшчыне быў вядомы і спосаб варажбы на каменнях: селянін браў невялікія камяні з чатырох палёў, клаў іх за пазуху або нёс на галаве пад шапкай на аблюбаванае месца, дзе складваў па вуглах мяркуемай будоўлі; калі тры дні апасля камяні заставаліся ляжаць на ранейшым месцы, выбар лічыўся ўдалым. Забаранялася выкарыстоўваць у будаўніцтве дрэвы, паваленыя бурай: па павер’і і новая хата можа быць разбурана стыхіяй. Асобны сэнс надаваўся закладцы першага вянца. Ва ўсходнім вугле першага вянца высякалі невялічкае паглыбленне, у якое клалі манеты, а таксама свянцоныя зёлкі, якія выконвалі функцыю абярэга ад маланкі.\nЗ даўніх часоў жыве на Браслаўшчыне такая традыцыя, як адведкі ці наведванне парадзіх пасля родаў. Калі ў сям’і нараджалася дзіця, гэта было свята ўсёй вёскі. Праз тыдзень збіраліся жанчыны (толькі замужнія) і ішлі ў праведкі. Жанчыны пяклі бліны, укладвалі іх на сподак і накрывалі зверху другім сподкам, завязвалі ў хусцінку і так іх неслі. Нельга было ставіць бліны ў кошык або ў сумку. Да сёняшняга дня захаваўся звычай хадзіць у адведкі з булкамі, пячэннем свайго прыгатавання.\nМаладых сустракаюць бацькі хлебам–соллю. Потым госці віншуюць маладых, уручаюць ім падарункі. Пасля гэтага ўсіх запрашаюць за вясельны стол. Звычайна вяселле доўжыцца два дні. Кіруюць ім сваты, якім дапамагаюць музыкі. У праграму вяселля ўваходзяць розныя гульні, конкурсы, песні, танцы. У адрас маладых прыходзяць жартоўныя тэлеграмы, парады на далейшае жыццё. Першы дзень вяселля заканчваецца апоўначы. Маладой здымаюць вэлюм, завязваюць на галаву хустачку, апранаюць фартушок, маладому надзяюць на галаву кепку. На другі дзень маладыя дораць падарункі радні, затым музыкі граюць “маршы” для гасцей. Ход вяселля залежыць ад сватоў, таму сватамі запрашаюць паважаных у вёсцы людзей.\n6 студзеня ў вёсках на Браслаўшчыне католікі адзначаюць свята “Тры каралі”. Гэта вялікае свята, у гэты дзень забаранялася ўсякая работа. Па хатах хадзілі “тры каралі”: Каспар, Мельхіёр і Балтасар. Некалькі чалавек апраналі касцюмы, хадзілі ад хаты да хаты, спявалі калядныя песні, віншавалі гаспадароў. Сярод калядоўшчыкаў былі: кароль у чырвоным плашчы, з каронай на галаве і вялікай зоркай; смерць у белым плашчы з касой; анёл у белым плашчы з крыламі; чорт у чорным адзенні з рагамі, барадой і хвастом, з віламі на тры зубы; яшчэ 2-3 чалавекі – “каралеўская світа”. Калядоўшчыкі пісалі мелам на дзвярах тры літары: К+М+В. Жыхары хаты нават не заўважалі, калі яны гэта рабілі.\nЗа тыдзень да Вялікдня святкавалі Вербную нядзелю. У суботу вечарам у хату прыносілі галінкі вярбы. А раніцай кожны член сям’і намагаўся ўстаць як мага раней. Хто першы ўставаў, той вярбой будзіў усіх астатніх, прыгаворваючы:\nВярба б’е, не я,\nІснавала павер’е, хто першы ўстане ў гэты дзень, той будзе цэлы год спрытны, будзе добра працаваць і добра вучыцца. Галінкі свянцонай вярбы захоўвалі за абразамі цэлы год. Калі першы раз вясной выганялі кароў у поле, падганялі гэтай вярбой.\nДажынкі святкавалі ў канцы жніўня, калі заканчвалі жаць жыта. Жалі ў нашай мясцовасці толькі сярпамі і толькі жанчыны. Мужчыны вязалі снапы і ставілі іх у бабкі. Пасля таго, як звязвалі апошні сноп жыта, плялі дзве касы, звязвалі іх разам і надзявалі на шыю гаспадару, а гаспадыні надзявалі вянок з жыта. Цікава, што ў нашай мясцовасці вянкі рабілі з чыстага жыта, кветак у яго не ўпляталі. Спявалі песні, часта прыгаворвалі такія словы: “Раёк, раёк! Паляцеў, задзёршы хвасток!” Раёк - канец, заканчэнне працы. Калі заканчвалі жаць, яшчэ гаварылі: “Трэба сербая зарэзаць.” Сербай – так называлі голад. Часта хлеба не хапала да новага ўраджаю. А пасля таго, як сажнуць, ужо праз тыдзень можна было малоць і пячы хлеб, “сербая“ ўжо не было.\n1. Браслаўскі жаночы святочны строй. Пачатак 20 ст. С. // Традыцыйная мастацкая культура беларусаў : у 6 т. / Т.Б. Варфаламеева [і інш.]. – Мн., 2004. – Т. 2. Віцебскае Падзвінне. – С. 834.\n2. Дучыц, Л. Касцюм і ўборы браслаўчан у IX – XII стагоддзях / Л. Дучыц // Памяць : Браслаўскі раён : гісторыка-дакументальныя хронікі гарадоў і раёнаў Беларусі / рэдкал. К.В. Велічковіч [і інш.]. – Мн., 1998. – С. 48 – 51.\n3. Зайцава, В. Рамяство сярэдневяковай Друі / В. Зайцава // Браслаўская звязда. – 1989. – 6 мая, 13 мая, 18 мая.\n4. Лобач, У. Этна-культурная спецыфіка Поўначы Браслаўскага Паазер’я / У. Лобач // Браслаўскія чытанні : матэрыялы III-й навукова-краязнаўчай канферэнцыі, прысвечанай 200 угодкам паўстання 1794 года. 21 – 22 красавіка 1994 г. / адказны за вып. К.С. Шыдлоўскі. – Браслаў, 1994. – С. 39–42.\n5. Ляшкевіч, Э. Рыбалоўства Браслаўшчыны па археалагічных дадзеных / Э. Ляшкевіч // Браслаўскія чытанні : матэрыялы V-й навукова-краязнаўчай канферэнцыі прысвечанай 935 годдзю згадкі Браслава ў пісьмовых крыніцах / К. Шыдлоўскі [і інш.]. – Браслаў, 2001. – С. 62–64.\n6. Маховская, И. Традиционные родинные обычаи и обряды Браславщины / И. Маховская // Браслаўскія чытанні: матэрыялы V-й навукова-краязнаўчай канферэнцыі прысвечанай 935 годдзю згадкі Браслава ў пісьмовых крыніцах / К. Шыдлоўскі [і інш.]. – Браслаў, 2001. – С. 65–67.\n7. Навагродскі, Т. Народная кулінарыя Браслаўшчыны (на матэрыяле палявых этнаграфічных даследванняў) / Т. Навагродскі // Браслаўскія чытанні : матэрыялы V-й навукова-краязнаўчай канферэнцыі прысвечанай 935 годдзю згадкі Браслава ў пісьмовых крыніцах / К. Шыдлоўскі [і інш.]. – Браслаў, 2001. – С. 68– 70.\n8. Разлуцкая, А. Паляванне старажытных браслаўчан / А. Разлуцкая // Браслаўскія чытанні : матэрыялы V-й навукова-краязнаўчай канферэнцыі прысвечанай 935 годдзю згадкі Браслава ў пісьмовых крыніцах / К. Шыдлоўскі [і інш.]. – Браслаў, 2001. – С. 83–84.\n9. Русецкі, А.У. Узоры адзення жыхароў Браслава 9-12 стст. / А.У. Русецкі, Ю.А. Русецкі ; мастак В.Г. Загародні // Мастацкая культура Віцебскага Паазер’я : Ад старажытнасці да пачатку ХХ стагоддзя. – Мн., 2005. – С. 25.\n10. Сергачоў, С. Мазаікі браслаўскага краю / С. Сергачоў // Мастацтва Беларусі. – 1987. - №4. – С. 64–68.\n11. Шыдлоўскі, К. Дрысвяты / К. Шыдлоўскі // Браслаўская звязда. – 1992. – 19 лют.


Чыноўнікі “пайшлі ў народ”\n23 студзень 2006, 09:21\nРадыё Свабода Падчас мінулых выбарчых кампаній для дасягненьня пасьпяховых вынікаў улада шырока выкарыстоўвала адміністрацыйны рэсурс. Ці адбываецца нешта падобнае цяпер? У якіх формах?\nЗ абвяшчэньнем цяперашняй кампаніі ўлады актывізавалі працу з насельніцтвам. Як паведамляюць з рэгіёнаў, чыноўнікі “пайшлі ў народ”. Распавядае жыхарка вёскі Заазерцы Шаркаўшчынскага раёну Сафія Табола.\n(Табола: ) “У нас да мяне завітала жанчына з райвыканкаму. Пыталася: як я жыву і ці добра мне? Ствараецца ўражаньне, што ўлада дужа клапоціцца пра людзей. Хаця вырашыць што-небудзь канкрэтнае яны ня могуць. Вось я задала пытаньне: чаму 1 студзеня былі зьнятыя ўсе аўтобусы, дык яна мне не адказала. Паціснула плячыма – гэтага, аказваецца, яна не вырашае”.\nАктывізацыя працы з насельніцтвам найперш заўважна на вёсцы. Паводле Аляксандра Лукашэнкі, менавіта тут пражывае найбольшая колькасьць яго прыхільнікаў. Захаваньне гэтага электарату, як лічаць назіральнікі, вымушае ўлады дэманстраваць цяпер павышаны “клопат” пра яго дабрабыт. Гаворыць сакратар выканкаму Суражскага пасялковага савету Тацьцяна Сцяпанава:\n(Сцяпанава: ) “У нас тут і ЖКГ добра працуе: ацяпленьне ёсьць, вада ідзе, вадаправод добра працуе. У нас няма зваротаў грамадзян, што з-за маразоў зьявіліся нейкія збоі. У нас ёсьць і вёскі: там таксама крамы нашы працуюць, ідзе дастаўка прадуктаў, як належыць”.\nМяркуецца, што ад такой “увагі” чыноўнікаў будзе аддача 19 сакавіка.Тым больш, што “рэпэтыцыя” выбараў у выглядзе збору подпісаў тут, як лічаць назіральнікі, удалася. У сельсаветах, клюбах і вясковых крамах чыноўнікі сабралі процьму подпісаў за Лукашэнку. Цяжэй са зборам было ў гарадах. Але адміністрацыйны ціск і тут рабіў сваю справу. Распавядае актывістка дэмакратычнага руху з Салігорску Ларыса Насановіч:\n(Насановіч: ) “Як нам тлумачылі жыхары гораду, прыходзілі з домаўпраўленьняў, прычым, не паказвалі ніякіх пасьведчаньняў прыналежнасьці да ініцыятыўных груп, казалі, што трэба падпісацца за Лукашэнку. На прадпрыемствах людзей у масавым парадку падпісваюць за Лукашэнку. Ва ўсіх страх, што зь імі не будзе падоўжаны працоўны кантракт”.\nПатлумачыла спадарыня Насановіч з Салігорску.


Эцио Аўдытары ды Фиренце - вядомы выдуманы персанаж і пратаганіста такіх папулярных ва ўсім свеце камп'ютэрных гульняў, як Assassin`s Creed II, Assassins Creed: Brotherhood, а таксама больш новага іх працягу Assassins Creed: Revelation. Прафесійны забойца тайнага ордэна, дваранін, знаёмы з мноствам самых выбітных асоб свайго часу, у ліку якіх Леанарда да Вінчы, Кацярына Софца, Нікола Макіявелі і многія іншыя яркія прадстаўнікі Рэнесансу. Нават сярод герояў відэагульняў было б даволі цяжка знайсці іншага, гэтак жа харызматычнага і настолькі ж стрыманага персанажа, як Эцио Аўдытары.\nДругая частка гульні пачынаецца своеасаблівай прэлюдыяй да асноўнага сцэнары, дзе не адбываецца нічога прыкметнага і яркага, хутчэй за ўсё, з мэтай данесці да гульцоў асаблівасці кіравання персанажам. Але затым Эцио Аўдытары ў адно імгненне, па вяртанні дадому, пазнае пра пакаранне сваіх родных - бацькі і братоў. Эцио пашкадавалі на ўвазе непаўналетняга ўзросту і тым самым здзейснілі прамашку. З самага дзяцінства бацька, які таксама быў сябрам Братэрства асасінаў, рыхтаваў сына да нечага падобнага. З яго адыходам з жыцця Эцио Аўдытары, малады і моцны спадчыннік усяго роду, быў ужо гатовы да ўсяго і, прымерыўшы экіпіроўку, выйшаў у свет, стаўшы на шлях доўгай і кровапралітнай вендэты. За ўвесь час выдаткаванае на помсту, юны Аўдытару пазнаёміўся з паловай ўсёй еўрапейскай эліты таго часу, адтачыў свае навыкі і ўменні, здолеў усё-ткі адпомсціць, але на гэтым яго прыгоды не скончыліся.\nСкончыўшы дзея помсты і спадарожнага выкараніўшы Ордэн Тампліераў, Эцио Аўдытары атрымлівае не толькі духоўнае задавальненне, але і прызнанне субратаў. Ён становіцца лідэрам (майстрам) Брацтва ў Італіі і ў наступстве кіруе ім. Апошняй місіяй Эцио становіцца адкрыццё бібліятэкі свайго далёкага продка Альтаір, у выніку чаго яму зноў прыходзіцца ладна пабегаць па свеце, збіраючы дыскі, якія ўяўляюць сабой карты яго памяці ў папярэдніх інкарнацыя, што паступова прыводзіць яго да разгадкі. У працэсе пошуку Эцио Аўдытары таксама знаёміцца са сваёй будучай жонкай (Сафіяй Сартор), якая таксама дапамагла яму ў пошуку ключоў. Пасля адкрыцця грабніцы-бібліятэкі ён выяўляе магутны артэфакт «Яблык Эдэма».\nРэшту сваіх дзён Эцио, свабодны ад прыгод, праводзіць у роднай яму Фларэнцыі, на поўначы Італіі, разам з жонкай і двума дзецьмі - Марцелл (сын) і Флавіяй (дачка). Памірае ён ад сардэчнага прыступу, на той жа плошчы ў цэнтры горада, дзе некалі былі павешаны яго сваякі.\nЯк бы дзіўна гэта ні гучала, але, нягледзячы на тое, што меркаванні фанатаў з нагоды таго, хто ж з трох персанажаў-асасінаў лепш, падзяліліся, Эцио Аўдытары всё равно прынята лічыць найбольш яркім і каларытным прадстаўніком серыі, які стаў сапраўднай загадкай для многіх , якія спрабавалі знайсці біяграфію рэальнага чалавека з такім імем. Але ... такая і была, магчыма, задумка стваральнікаў гульні, гэтак гарманічна якія ўпісалі ў сусветную гісторыю гэтага палкага і гарачага юнака, улучыўшага ў сябе самыя лепшыя рысы сапраўднага італьянца!\nХто такі Кэп і чаму ён так папулярны?\n"Касцёнкі" - музей-запаведнік. Гісторыя ўзнікнення\nПаклонны крыж: апісанне, ўстаноўка, традыцыі і цікавыя факты\nМагіла Невядомага Салдата. Магіла Невядомага Салдата - фота\nАкцёр Майкл Дж. Фокс: фільмаграфія, біяграфія і гісторыя поспеху\nАснова асноў французскай кухні - галандскі соус\n«Бриджстоун» (шыны летнія): водгукі. «Бриджстоун» (летняя гума): тэсты, парады па выбары\nДух і душа - у чым розніца паміж імі?\nБайкальская складчатость: будова, рэльеф, горныя сістэмы, асаблівасці\nВодгукі Micromax Canvas Spark Q380: агляд, характарыстыкі. Мабільны тэлефон\n"Гліцын Bio": інструкцыя па ўжыванні, водгукі, апісанне, аналагі


У Кітаі топ-мэнэджары Samsung на каленях папрасілі прабачэння за выбухі смартфонаў | Новы Час\nУ Кітаі прадстаўнікі Samsung Electronics укленчылі перад мясцовымі партнёрамі, але выклікалі гнеў інтэрнэт-карыстальнікаў. Пра гэта паведамляе сайт выдання «Жэньмінь жыбаа» (пераклад – tut.by).\nБольш за дваццаць чалавек сталі на калені падчас сустрэчы прадстаўнікоў Samsung з дылерамі ў кітайскім горадзе Шыцзячжуан. Фатаграфіі падзеі з'явіліся ў сацыяльнай сетцы Weibo 29 кастрычніка і набылі вірусную папулярнасць сярод мясцовых інтэрнэт-карыстальнікаў.\nХэштэг «Samsung паставіла кітайцаў на калені дзеля продажаў» сабраў амаль два мільёны праглядаў. Карыстальнікі раскрытыкавалі кампанію, абвінаваціўшы яе ў непавазе да кітайскай культуры і ўласных кітайскіх супрацоўнікаў, сам жэст назвалі «нечалавечай абразай».\nСправа ў тым, што стаць на калені — выключны жэст у кітайскай культуры. «Кітаец можа схіліць калені перад Богам, каб прасіць бласлаўлення або выказаць падзяку за выкананае жаданне, — тлумачыла «Жэньмінь жыбаа» раней. — Ён можа ўкленчыць на знак падзякі перад сваімі бацькамі ў асаблівых выпадкаў, такіх як дзень нараджэння ці свята Вясны. Ён таксама апусціцца на калені ў сітуацыі роспачы — калі на яго накіравалі пісталет, трэба маліць аб літасці для сваіх блізкіх ці прасіць міску рысу праз голад».\nПазней прэс-служба кампаніі растлумачыла, што апусціліся на калені карэйскія топ-мэнэджары кампаніі. Паведамляецца, што яны зрабілі гэта з удзячнасці за тое, што многія кітайскія дылеры замовілі прадукты Samsung, нягледзячы на скандал з выбухамі смартфонаў Galaxy Note 7. «Samsung — карэйская кампанія. У карэйскай культуры кленчанне ўважаюць за жэст удзячнасці і павагі», — гаворыцца ў паведамленні прэс-службы.\nАднак кітайцам жэст відавочна не спадабаўся. «Прабачэнне ад Samsung мне агіднае, — напісаў адзін з карыстальнікаў Weibo. — Гэта Кітай, і яны павінны выкарыстоўваць кітайскі спосаб прынесці прабачэнні».


Архивы Наша дзейнасць - Інстытут беларускай гісторыі і культуры\nАнатоль Тарас адзначыў пераход праз экватарRead more\nБеразіно — невялікі райцэнтр на шашы Мінск—Магілёў. Тут я пачуў пра рупліўцаў беларушчыны, сустрэўся з цікавымі, неабыякавымі людзьмі і пазнаёміўся з іх захапленнямі. Майстрыха сярод сваіх твораў. Фота з сямейнага архіву Алены Ждановіч Стваральніца Ганна Заснавальніца Музею драўлянай лыжкі ў Бярэзінскім…\nHistoryk 10/03/2016 10/03/2016 Культура, Наша дзейнасць\nСкарбы Бярэзінскага краюRead more\nHistoryk 15/02/2016 25/03/2016 Наша дзейнасць\nМастак Зміцер Шапавалаў — лаўрэат прэміі імя Вацлава Ластоўскага за 2015 годRead more\nПрэмію імя Вацлава Ластоўскага атрымаў мастак за «падарунак гісторыкам»Read more\nІніцыятары ўсталяваньня крыжа — сябры Таварыства аматараў гісторыі імя Вацлава Ластоўскага. Праца над крыжам у памяць Вацлава Ластоўскага падыходзіць да завяршэньня. Праект стварыў мастак Алесь Цыркуноў, а сам крыж робіць разьбяр Юрась Камандзірчык. Крыж будзе дубовы, з разьблёнымі выявамі Вацлава…\nHistoryk 20/11/2015 Наша дзейнасць\nПад Менскам паставяць крыж у памяць ЛастоўскагаRead more\nУ Вільні прайшла навуковая канферэнцыя, прысвечаная дзейнасці прадстаўнікоў заходнерускай ідэалогіі ў Беларусі. У апошнія пяць год на тэрыторыі нашай рэспублікі актывізавазавалі сваю дзейнасць адэпты заходнерускай пятай калонны. Пра тое, што гэта за з’ява і як ёй супрацьстаяць ішла гутарка на…\nБеларускія даследчыкі абмеркавалі “Выклікі рускага свету”Read more


У Чарнобыльскай зоне гарыць сухая трава | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nНа тэрыторыі комплексу лясной гаспадаркі „Чарнобыльская пушча” ў зоне адчужэння і адсялення ў раёне населенага пункта Каўшылаўка і пасёлка гарадскога тыпу Палескае ў пойме ракі Уж вечарам 29 чэрвеня ўзнік пажар — загарэлася сухая трава і чарот.\nЯк паведамляе прэс-служба Дзяржаўнай службы па надзвычайных сітуацыях Украіны, узгаранне распаўсюдзілася асобнымі ачагамі на плошчы прыблізна 130 га. Да яго тушэння прыцягнутыя 24 адзінкі тэхнікі і 117 чалавек.\nПа стане на 7 гадзін 30 чэрвеня тушэнне ачагоў узгарання працягваецца.\nНа месцы здарэння разгорнуты штаб пажаратушэння, працуе мабільная аператыўная група.\nНагадаем, што папярэдні пажар у зоне адчужэння Чарнобыльскай АЭС пачаўся 28 красавіка і быў патушаны праз некалькі дзён.


Падчас Еўрапейскіх гульняў метро ў Мінску будзе працаваць да 4.30\n16.05.2019 / 09:58\nПадчас Еўрапейскіх гульняў метро ў Мінску будзе працаваць да 4.30 1\nПра гэта паведамляе агенцтва «Мінск-Навіны».\nУ дні, калі фан-зоны ў Мінску будуць адкрытыя да чатырох раніцы, метрапалітэн будзе працаваць да 4.30. Пры гэтым ўваход у метро закрыюць у 4.10. А вось наземны транспарт зможа развозіць гасцей да 5-й раніцы.\nПяць спецыяльных экспрэс-маршрутаў (так званых шатлаў) будуць арганізаваны на час II Еўрапейскіх гульняў. Шатлы будуць курсіраваць паміж месцамі правядзення спаборніцтваў і станцыямі метро.\nТры экспрэс-маршруту даставяць гледачоў ад «Мінск-Арэны» да станцый метрапалітэна «Пушкінская», «Няміга» і «Акадэмія навук» і назад. Яшчэ адзін звяжа «Чыжоўка-Арэну» са станцыяй «Аўтазаводская», пяты шатл - цір імя Цімашэнкі са станцыяй метро «Уручча».\n16.05.2019 / 10:17\nНадо бы усилить меры безопасности метро!


Уітмар: Прэзыдэнта вызначаць 5-6% цэнтрыстаў\n14 верасень 2012, 11:20\nГалоўныя тэмы амэрыканскай выбарчай кампаніі, ўплыў зьездаў рэспубліканцаў і дэмакратаў на грамадзкую думку, арганізацыя падліку галасоў у ЗША камэнтуе аналітык Радыё Свабода Браян Уітмар.\nРС: Як паўплывалі на электаральныя настроі амэрыканскіх выбаршчыкаў зьезды Рэспубліканскай і Дэмакратычнай партый?\nУітмар: Кароткі адказ – дэмакраты атрымалі большую перавагу. Паводле традыцыі пасьля зьезду рэйтынг кандыдата ад партыі падвышаецца прыкладна на 5%, праўда, потым часам зьніжаецца. Сёлета пасьля зьезду Рэспубліканскай партыі Ромні атрымаў дадатковыя 1-2% максымум. Колькі менавіта – залежыць ад апытаньня, але ёсьць кансэнсус аналітыкаў, што зьезд практычна нічога не дадаў Ромні. Пасьля зьезду дэмакратаў рэйтынг Абамы падвысіўся на 5%.\nРС: Якія праблемы знаходзяцца ў цэнтры палітычных перадвыбарчых дэбатаў? Ці можна пазначыць стрыжнёвую тэму выбараў?\nУітмар: Цэнтральнае пытаньне гэтых выбараў – якую ролю павінна адыгрываць дзяржава ў эканоміцы. Рэспубліканцы хочуць, каб гэтая роля была мінімальнай, дэмакраты выступаюць за мадэрнізаваную дзяржаву Welfare. Гэта цэнтральная тэма. На мой погляд, такое пазыцыяваньне – таксама на карысьць дэмакратаў. Рэспубліканцы хацелі б, каб гэтыя выбары былі своеасаблівым рэфэрэндумам аб даверы Абаму: калі цябе не задавальняе Абама – галасуй за Ромні. А дэмакраты хацелі б, каб выбары факусаваліся вакол пытаньня аб ролі, «вазе» дзяржавы ў эканоміцы і грамадзкім жыцьці ў цэлым.\nКалі гаварыць больш канкрэтна, то кандыдат ад рэспубліканцаў на пасаду віцэ-прэзыдэнта Пол Раян прапаноўвае істотна скараціць праграму мэдычнай дапамогі для пэнсіянэраў. Гэта вельмі папулярная праграма, якая існуе з 1964 году, з часоў прэзыдэнта Джонсана. Раян і Ромні хацелі б, каб пэнсіянэры ў межах гэтай праграмы атрымлівалі ваўчар і маглі купляць страхоўку на свабодным рынку. Гэта было б істотнай зьменай – цяпер кожнаму чалавеку, старэйшаму за 65 гадоў, гарантаваная бясплатная мэдычная дапамога.\nДругое пытаньне – гэта, натуральна, дэфіцыт бюджэту. Рэспубліканцы хацелі б зьніжаць гэты дэфіцыт праз скарачэньне сацыяльных праграмаў, а дэмакраты – праз павялічэньне падатку на багатых.\nРС: Наколькі важную ролю ў кампаніі адыгрывае рэха эканамічнага крызісу? У кастрычніку 2008 году, напярэдадні абраньня Абамы, узровень беспрацоўя складаў 6%. Гэта было вельмі шмат у параўнаньні з папярэднімі гадамі. Але зараз, нягледзячы на ўсе высілкі Абамы, гэты ўзровень складае 8%. І як гэта ацэньваецца? Ці так, што рэспубліканцы тады давялі сытуацыю да ручкі, ці так, што Абама меў 4 гады, каб палепшыць сытуацыю, і гэта ў яго не атрымалася?\nУітмар: Крызіс безумоўна адыгрывае істотную ролю. Гэта сапраўды залежыць ад пункту погляду, ад інтэрпрэтацыі, адны прыгадваюць, якая сытуацыя была тады, калі пад пытаньнем быў лёс амэрыканскай аўтапрамысловасьці, лёс многіх буйных банкаў, іншыя сапраўды адзначаюць, што ўзровень беспрацоўя надзвычай высокі. Калі Абама выйграе, ён будзе першым палітыкам з часоў Рузвэльта, які захаваў прэзыдэнцкую пасаду пры беспрацоўі на ўзроўні вышэй за 8%.\nПогляды, інтэрпрэтацыі існуюць розныя, але я мяркую, што калі б наступстваў крызісу не было, Абама б выйграў лёгка.\nРС: Многія назіральнікі кажуць пра нарастаньне палітычнай палярызацыі амэрыканскага грамадзтва, сьведчаньне чаму – зьяўленьне такіх радыкальных правых і левых грамадзкіх рухаў, як Tea Party і Occupy Wall Street. Для адных Абама – ледзь не камуніст, для іншых рэспубліканцы – ледзь не фашысты. Гэтая палярызацыя неяк адбіваецца на перадвыбарных баталіях?\nУітмар: Так, зразумела. Але гэтая палярызацыя ня новая, яна існуе з 1960-х гадоў. Але гэтая палярызацыя ахоплівае ў асноўным палітычную клясу, ці шырэй – частку грамадзтва, якая зьвяртае ўвагу на палітыку. Большасьць амэрыканцаў – палітычна цэнтрысты. Таму ў абедзьвюх партый ёсьць дзьве задачы на выбарах: актывізаваць гэтыя свае палярызаваныя базы, але пры гэтым не палохаць выбаршчыкаў у цэнтры палітычнага спэктру, якія вырашаюць лёс выбараў. Іх лёс заўсёды вызначае выбар 5-6% цэнтрыстаў.\nРС: Хто праводзіць, арганізуе выбарчы працэс у ЗША? Ці ня могуць палітычныя перавагі гэтых людзей паўплываць на вынікі выбараў?\nУітмар: Выбары ў ЗША арганізуюць штаты, гэта адбываецца не на фэдэральным узроўні. Амэрыканскія прэзыдэнцкія выбары – гэта насамрэч 51 асобныя выбары, у 50 штатах і ў сталіцы.\nЯ ня памятаю ніводнага выпадку, каб склад выбарчай камісіі на месцы ўплываў на вынікі выбараў. Ёсьць пэўныя праблемы, скажам, рэспубліканцы заяўляюць, што ёсьць выпадкі, калі ў выбарах удзельнічаюць людзі, якія ня маюць права голасу. У некаторых штатах – у Флярыдзе, у Агаё – былі прынятыя законы, якія забясьпечваюць жорсткі кантроль над тым, каб галасавалі толькі тыя, хто мае права галасаваць, але потым Вярхоўны суд скасаваў гэтае рашэньне.\nАбедзьве партыі маюць дастаткова людзей у выбаркамах розных штатаў, каб кантраляваць адны адных, так што грубыя фальсыфікацыі амаль немагчымыя.\nРС: Чым будзе адрозьнівацца зьнешняя палітыка прэзыдэнтаў Абамы і Ромні? Некаторыя назіральнікі адзначаюць, што калі кандыдат ад рэспубліканцаў на мінулых выбарах Джон Макейн меў калясальны ўласны вопыт у міжнародных справах і цьвёрдыя палітычныя погляды на гэты конт, то Міт Ромні проста паўтарае тэзісы зьнешнепалітычнага крэда рэспубліканцаў. І таму ў рэальнасьці можа праводзіць практычна любую палітыку. Як у свой час Ніксан, які пачынаў у камісіі Макарці, а на пасадзе прэзыдэнта вёў палітыку разрадкі з Брэжневым. Вы згодны?\nУітмар: Мы ведаем, чаго можна чакаць ад Абамы. Ромні сапраўды збольшага паўтарае традыцыйнае рэспубліканскае зьнешнепалітычнае крэда. Я зьдзівіўся, калі ён некалькі разоў паўтарыў, што Расея – галоўны зьнешнепалітычны супернік ЗША. Я ня ведаю, адкуль гэта зьявілася. Паводле тых сыгналаў, якія мы атрымалі, можна меркаваць, што Ромні будзе крыху больш жорсткім з Расеяй, чым Абама. А можа і не. Існуе стэрэатып, што рэспубліканцы праводзяць больш жорсткую зьнешнюю палітыку, асабліва з Расеяй. Але ў рэальнасьці гэта не зусім так. Хто казаў, што паглядзеў у вочы Пуціна і ўбачыў яго душу? Рэспубліканец Буш.\nВайна паміж Расеяй і Грузіяй таксама пачалася пры рэспубліканцах. Так што гэта збольшага міт, што рэспубліканцы вядуць больш жорсткую зьнешнюю палітыку. Я бачу хутчэй блізкасьць зьнешнепалітычных пазыцый дзьвюх партый. Калі Ромні пераможа, я не чакаю велізарных пераменаў у зьнешняй палітыцы.\nЗША: Абама прыняў намінацыю на прэзыдэнта\nЗША: Міт Ромні паабяцаў кардынальныя зьмены ў палітыцы ЗША\nПуціну больш падабаецца Абама


Как выехать из Польши в Беларусь: Александр из Гродно помогает\nЯк выехаць з Польшчы ў Беларусь пры закрытай мяжы і адсутнасці транспарту? Як дабрацца з Варшавы хоць бы да Кузніцы і не плаціць шалёныя грошы за дарогу?\nГродзенец Аляксандр цяпер знаходзіцца ў Варшаве і займаецца тым, што дапамагае беларусам даехаць да мяжы з розных гарадоў Польшчы. Кажа, што гэта стала вострай праблемай для многіх нашых суайчыннікаў. Autogrodno.by пагутарылі з Аляксандрам.\nЁн больш за тры гады жыў і працаваў у Варшаве. Калі Польшча абвясціла каранцін, на фірму, дзе ён працаваў, перасталі прыходзіць заказы, вытворчасць спынілася і хлопец застаўся без працы.\n«Апынуўшыся без працы, я вырашыў вярнуцца дадому ў Гродна і размясціў аб’яву на сайце сэрвісу спадарожнікаў, што гатовы ўзяць людзей у дарогу. Але неўзабаве падумаў, што Польшча можа яшчэ доўга не ўпускаць іншаземцаў і вырашыў застацца.\nКалі папрасіў прабачэння ў спадарожнікаў і паведаміў, што паездка адмяняецца, мяне пачалі ўгаворваць адправіцца ў дарогу, падвезці людзей да мяжы, да Кузніцы. Я пагадзіўся. Дамовіліся, што яны аплацяць паліва і мне 100 злотых з усіх. Гэта той мінімум, які дазваляе ў Польшчы дзень харчавацца і аплачваць за кватэру".\nЗа дарогу з Варшавы ў Кузніцу просяць 250 злотых\nНеўзабаве з такой жа просьбай да яго звярнуліся знаёмыя. Аказалася, што праблема транспарту, каб выехаць з Польшчы ў Беларусь, вельмі актуальная. Тады хлопец распавёў аб сваёй паслузе на старонцы ў сацыяльнай сетцы.\n«Аўтобусы хадзіць перасталі, а на рынку прыватных перавозак тут жа здарыўся скачок цэн. Цяпер, каб даехаць з Варшавы ў Кузніцу з аднаго толькі чалавека патрабуюць ад 250 злотых. Гэта абуральна!»\nЗа апошнія два тыдні Аляксандр зрабіў 7 рэйсаў, у тым ліку з Лодзі і Кельцаў. У дапамогу падключыўся яго сябар, ён таксама на асобнай машыне вывозіць людзей.\n«Матывы паездкі ў мяне і сябра засталіся ранейшымі, як пасля самага першага выпадку. Гэта жаданне дапамагчы людзям і пражыць у Польшчы. Гаворкі пра амартызацыю і звышзаробкі няма, гэта як кампенсацыя за 7 гадзін шляху Варшава-Кузніца-Варшава. Я адводжу людзей і мы растаемся сябрамі, нас абдымаюць, дзякуюць і запрашаюць у госці пасля каранціну. Гэта вельмі прыемна».\nУсе пасажыры ў пальчатках і масках, машыну дезінфекуюць\nУ Польшчы 4 красавіка пацверджаны 3503 выпадкі заражэння каранавірусам і 73 смерці. Ці не баіцца Аляксандр заразіцца?\n«Я закупіў маскі, дэзінфектары і пальчаткі. Кожны мой пасажыр павінен скарыстацца гэтым антысептыкам, надзець пальчаткі і маску. Гэтак жа паступаю і я. Плюс сам дэзінфікую машыну. Вядома, рызыка ёсць, але я раблю ўсё, каб яго мінімізаваць. Дарэчы, я чытаў артыкул пра санітарную апрацоўку аўтамабіляў і здзіўлены, як той матэрыял высмеялі ў каментарах. Па гэты бок мяжы сітуацыя не падаецца вясёлай. Тут паслугі апрацоўкі парай і антысептыкамі адкрылі многія, гэта патрэбна людзям».\nНавошта людзі вяртаюцца дадому\nПагутарыўшы са сваімі пасажырамі, Аляксандр вылучыў 4 прычыны, якія прымушаюць людзей вяртацца дадому:\n1. Людзі сядзелі ў каранціне без працы, чакалі выплаты ад працадаўцы і, атрымаўшы, пакідаюць Польшчу\n2. Людзі, у якіх заканчваюцца візы\n3. Дальнабойнікі, якія зараз знаходзяцца ў Заходняй Еўропе і спрабуюць вярнуцца дадому. Спачатку яны прыязджаюць у Варшаву, а далей шукаюць транспарт да мяжы\n4. Людзі, у якіх ужо не засталося грошай на аплату жылля і харчавання\nСа слоў хлопца, з Варшавы да Беластока можна дабрацца цягніком, але далей паездка на таксі становіцца занадта дарагой. Ёсць яшчэ цягнік да Кузніцы, але рэйсы не стабільныя. Аляксандр рэкамендуе скарыстацца аўтобусам, які ходзіць па маршруце «Гданьск — Варшава — Гродна — Мінск». Кажа, яго няма нідзе ў раскладах, але запісацца на яго можна праз амбасаду. На ім дарога Варшава — Гродна абыходзіцца прыкладна ў 80 злотых.\nІнтэрв'ю з Аляксандрам Autogrodno.by запісвалі ў 23:50 4 красавіка. Прама ў гэты час Аляксандру напісаў лідчанін, які сядзеў на чыгуначным вакзале ў Варшаве і не мог з’ехаць. Да яго падышлі перавозчыкі, якія прапанавалі заплаціць за дарогу да Кузніцы 500 злотых. Мужчына адмовіўся. З самага ранку ён выехаў з Аляксандрам.\nЧытайце ўсе навіны пра каранавірус\n« Каля Фарнага касцёла паставілі агароджу. Навошта?


Фотограф-любитель из Дисны Алла Мойсеёнок » Афіцыйны сайт раённай газеты "Міёрскія навіны"\nФатограф-аматар з Дзісны Ала Майсяёнак\nУ гняздзе на слупе побач з царквой узмахвае крыламі бусел. На ўпрыгожанай на дварэ навагодняй елцы побач з жоўтай шкляной шышачкай прымасцілася цікаўная сінічка. Сімпатычная жаба ледзь не зліваецца з карой дрэў. Падбярозавік туліцца шапачкай да большага грыба, нібы дзіця да матулі. —Ух ты, здорава!—коратка і змястоўна каменціруе фотаздымкі калега і здзіўлена пытаецца: —Сапраўды без фоташопа?\nФатограф-аматар з Дзісны Ала Майсяёнак камп'ютарнай апрацоўкай сваіх работ не займаецца. Прырода—дасканалая, а ўласны Nikon здымае якасна. Праглядаю фота з цікавасцю, замілаваннем і захапленнем. Застылыя імгненні навакольнага свету, што жыве пастаянным рухам, вабяць, заварожваюць і здзіўляюць.\nЦікаўнае птушаня, загадкавая сон-трава, дрэвы ў асенняй пазалоце, пялёсткі півоні, што ўспыхне ружовым полымем… Сотні сюжэтаў, і за кожным асобная гісторыя і радасць аўтара.\nБольш за 20 год Ала Майсяёнак трымае ў руках фотаапарат. Прыгадвае, як яшчэ на плёнкавы "Olympus" здымала махаона. Матылёк прымасціўся на кветку ля ракі. Стала раз за разам націскаць на спускавую кнопку затвора. Колькасць націскаў наблізілася да сарака і закралася сумненне: на фотаплёнцы кадраў менш. Аказалася, прыбор не захапіў плёнку, здымала ўхаластую.\n—Так крыўдна,—гаворыць субяседніца.—Пасля не ўдавалася падлавіць зручны момант. Матылька бачыла, але ён пралятаў вельмі хутка. Махаон—рэдкі. Апошні раз сустракала яго ў пазамінулым годзе.\nСёлета ўлетку Ала Пятроўна зрабіла для сябе чарговае адкрыццё ў свеце прыроды. Калі гарадок ахутваў змрок, назірала за начнымі матылькамі, што зляталіся да яе ліхтара.\n—Вы не ўяўляеце, што адбываецца ўначы! Начных матылькоў у тысячы разоў больш, чым дзённых,—захапляецца фотааматар.—Прыляталі такія, якіх ніколі не бачыла. Прычым наведваліся толькі аднойчы і больш не з'яўляліся. Відаць, у іх вялікая тэрыторыя аблёту.\nСвятло адзінокага ліхтара прывабіла самага вялікага ў Беларусі матылька—блакітную ордэнскую стужку з сямейства совак. Насякомае з размахам крыл каля 10 см занесена ў Чырвоную Кнігу. Важнага госця Ала Майсяёнак пабачыла адзін раз і лічыць гэта вялікай удачай. Прылятаў яшчэ адзін чырвонакніжнік—мядзведзіца-спадарыня з чырвонымі ніжнімі крылцамі. Трапіў у аб'ектыў фотаапарата малінавы коканапрад, вусеня якога часта сустракала на Ельні.\nЗдымкаў з яльнянскімі флорай і фаўнай таксама багата. На балота Ала Пятроўна адпраўляецца з валанцёрскай і пазнавальнай місіяй разам з таварышамі-аднадумцамі. Неяк перад чарговым паходам паспала толькі гадзіну, але на ўлонні прыроды пачуваецца бадзёра, бо яна сілкуе энергіяй, надае сіл.\n—Ельня розная,—заўважае субяседніца.—Калі заходзіць з боку Міёр, бачыш азёры і азяраўкі з курганамі, на якіх растуць дрэвы. У дзісенскіх ваколіцах—сетка меліярацыйных каналаў. З балота вяртаешся з адчуваннем, што пакінуў там часцінку сябе, і зноў хочацца на Ельню.\nЗахоплена Ала Майсяёнак узгорыстымі пейзажамі роднага Варапаева, што ў Пастаўскім раёне. Уразіла трэцяе ў краіне па глыбіні возера Гінькова на Глыбоччыне, дзе дайверы шукаюць падводныя пячоры. Пабывала на вадаёме гэтым летам. Расповяд пра ўнікальную з'яву беларускай прыроды і фотаздымкі надрукаваны ў ліпеньскім нумары часопіса "Родная прырода".\nПтушак здымае і на ўласным падворку. Дапамагаюць кармушкі. Зімой дзейнічаюць тры птушыныя сталоўкі, а ў якасці чацвёртай гаспадыня выкарыстоўвае капялюш, рукавічку ці іншыя рэчы, куды насыпае корм. Назірала, як сінічка шукала на рукавіцы зерне. Прырода дорыць багата фотасюжэтаў. Толькі б паспець злавіць іх у аб'ектыў і потым, праглядаючы, зноў і зноў захапляцца хараством і непаўторнасцю навакольнага свету.\nУдзельнікі і госці фестывалю "Жураўлі і журавіны Міёрскага краю" палюбуюцца здымкамі Алы Майсяёнак на падворку Дзісенскага гарсавета.\nі з архіва Алы МАЙСЯЁНАК.\n» В конкурсе «Наш общий дом» первое место присвоено публикациям Аллы Мойсеенок из Дисны\n» Диплом за первое место\n» В объективе Екатерины Пумпур\n» Светлая душа и сильный дух\n» 2330 преступлений по статье 212 «Хищение путем использования компьютерной техники"


Ябацькі з плакатамі месячнай даўніны прыйшлі да амбасады ЗША, а там — выходны | euroradio.fm\nГалоўная / Ябацькі з плакатамі месячнай даўніны прыйшлі да амбасады ЗША, а там — выходны\nЯбацькі з плакатамі месячнай даўніны прыйшлі да амбасады ЗША, а там — выходны\n30/04/2021 - 15:40\nСярод удзельнікаў пікета — студэнты. А як жа пары ва ўніверсітэце? / Еўрарадыё\nУ акцыі ўдзельнічалі актывісты БРСМ. Аднаго з іх бачылі побач з амбасадай на такім самым пікеце месяц таму.\n30 красавіка каля 10 праўладных актывістаў пікетавалі амбасаду ЗША ў Мінску. Дзяржагенцтва БЕЛТА паведаміла, што акцыя прайшла ў сувязі "з паведамленнямі пра тое, што ЗША датычныя да арганізацыі змовы з мэтай забойства прэзідэнта і захопу ўлады ў Беларусі". Хоць ябацькі прынеслі да амбасады плакаты, намаляваныя месяц таму — задоўга да таго, як Лукашэнка расказаў пра "змову" супраць сябе.\n"Байдэн, мацней трымайся за парэнчы", "Даеш сумленныя выбары ў ЗША", "Калі пачнуць перамовы па перадачы ўлады Трампу?" — вось гэтыя плакаты месяц таму і сёння:\nАднолькавыя плакаты на розных пікетах\nЕўрарадыё пазнала некалькіх удзельнікаў пікета. Гэта студэнты і актывісты БРСМ.\nНапрыклад, Святаслаў Куцапалаў — студэнт 4 курса МТФ БНТУ. Ён разам з іншымі ўдзельнікамі пікета скандуе "Лукашэнка — наш прэзідэнт!". Месяц таму, 23 сакавіка, ён таксама пікетаваў амбасаду ЗША.\nАднойчы Святаслаў нават трапіў на адно фота з Аляксандрам Лукашэнкам:\nЕўрарадыё датэлефанавалася дэкану МТФ БНТУ Ігару Іванову.\n— Я ад вас першы раз чую, — адказаў ён на пытанне пра тое, як ставіцца да ўдзелу сваіх студэнтаў у такіх акцыях.\n— Нагадаем, што ў кастрычніку праз пропуск адной пары адлічвалі студэнтаў, за ўдзел у студэнцкім маршы было адлічана 54 студэнты. Адміністрацыя БНТУ, адлічыце гэтага студэнта? — задаюцца пытаннем у студэнцкім тэлеграм-чаце "БНТУ-97".\nЯшчэ адзін чалавек з пікета — Вадзім Барысюк, сакратар Ленінскай раённай арганізацыі БРСМ.\nВадзім Барысюк / Еўрарадыё\nАктывісты БРСМ прыйшлі да амбасады ЗША, нягледзячы на пахмурнае надвор'е раніцай 30 красавіка. Але "мэтавая аўдыторыя" — супрацоўнікі дыпламатычнага прадстаўніцтва — іх намаганні наўрад ці ацаніла. Бо 30 красавіка ў амбасадзе ЗША — выходны, Дзень працы.\nДобры дзень для пікета / by.usembassy.gov\nБайдэн пагаварыў з Зяленскім і запрасіў яго ў Вашынгтон\nЦіханоўская выступіць у камітэце па міжнародных адносінах Сената ЗША\nУ МЗС заявілі, што Фішэр пакуль ніякіх афіцыйных адносін да Беларусі не мае\nДзярждэп ЗША: амбасадар Джулі Фішэр працягне працу за межамі Беларусі


21 лістапад 2013, 19:18\nКамісія па справах няпоўнагадовых Сьветлагорскага райвыканкаму рэкамэндавала аддзелу адукацыі распачаць працэдуру адмены ўсынаўленьня Надзеяй Дударэнкай двух хлопчыкаў — Альбэрта й Андрэя.\nЯны ўжо месяц у мястэчку Парычы ня ходзяць у школу. Год таму райвыканкам з ініцыятывы аддзелу адукацыі забраў у Дударэнкі пяцёх прыёмных дзяцей.\nДругаклясьнікі Альбэрт і Андрэй, прыёмныя сыны Надзеі Дударэнкі, не наведваюць школу з 15 кастрычніка.\nДударэнка: «Ніхто на сёньняшні дзень ня можа абараніць ні мяне, ні маіх дзяцей Ні нават разабрацца ў сытуацыі. Мае дзеці неаднаразова атрымлівалі траўмы ў школе. На галаве у аднаго зь іх „Уральскія горы“ — шышкі. Колькі можна біць гэтых дзяцей?! Я напісала заяву на імя начальніка аддзела адукацыі з просьбай перавесьці маіх дзяцей на індывідуальнае навучаньне ў сувязі з тым, што для іх знаходзіцца ў школе — гэта пагроза для здароўя і жыцьця. Начальніца мне адказала, што я зьвярнулася не на той адрас — я мусіла зьвярнуцца ў Парыцкую сярэднюю школу».\nПадобную заяву Надзея Дударэнка напісала і ў школу, адкуль чакае адказу.\nСправа ў тым, што 14 кастрычніка сын Андрэй чарговы раз прыйшоў са школы са скаргай на галаўны боль. Апавёў маці, што яго стукнула настаўніца, якая замяняла асноўнага пэдагога другаклясьнікаў.\nМае дзеці неаднаразова атрымлівалі траўмы ў школе. Колькі можна біць гэтых дзяцей?!\nУ хлапчука яшчэ ад вясны засталіся гузакі на галаве, калі яго пабілі ў школе. А ў верасьні на зламаных школьных арэлях Андрэй атрымаў яшчэ й рваную рану языка.\nАтрымаўшы даведку з судмэдэкспэртызы, што ў сына страсеньне галаўнога мозгу, Надзея Дударэнка й зьвярнулася спачатку ў аддзел адукацыі, а пасьля і ў школу наконт арганізацыі для прыёмных сыноў індывідуальнага навучаньня. Апасалася таксама, што ўсыноўленых хлопчыкаў у школе забяруць, як забралі год таму прыёмных дзяцей.\nНа паседжаньні камісіі па справах непаўнагадовых, якую ачольвае намесьнік старшыні райвыканкаму Сяргей Мяркулаў, Дударэнка ня езьдзіць, бо яшчэ ў траўні яе сям’ю, як яна лічыць, беспрычынна паставілі на ўлік як сям’ю, у якой дзеці знаходзяцца ў «сацыяльна небясьпечным становішчы». Пра гэта яна даведалася толькі ў жніўні, калі прыйшла позва зьявіцца на паседжаньне пасялковага савету.\nУ камісіі райвыканкаму па справах непаўнагадовых заяўляюць, што факт зьбіцьця Андрэя Дударэнкі ў кастрычніку міліцыя пасьля праверкі не пацьвердзіла, а сама ж Надзея Іванаўна, як маці, не выконвае закон аб адукацыі:\nНа выклік у школу мама не зьяўляецца, пэдагогаў нікуды не пускае — злоўжывае бацькоўскімі правамі\n«У пастанове ёй рэкамэндавана было забясьпечыць выкананьне закона аб адукацыі. Дзеці за тыдзень да восеньскіх канікулаў перасталі наведваць школу. Мама, мякка кажучы, праігнаравала нашу пастанову. Ёй рэкамэндавана было зьвярнуцца ў цэнтар карэкцыйнага навучаньня, бо ў хлопчыка ёсьць свае асаблівасьці ў паводзінах. На выклік у школу мама не зьяўляецца, пэдагогаў нікуды не пускае — злоўжывае бацькоўскімі правамі. І сёньня дзеці ў школу ня ходзяць. Сказаць, што дзеці захварэлі, таксама нельга. Мама па мэдычную дапамогу для іх не зьвяртаецца. На кантакт ні з кім ня йдзе. Паколькі дзеці ўсыноўленыя, дык ёсьць такая працэдура, як адмена ўсынаўленьня».\nЯшчэ год таму Надзея Дударэнка выхоўвала сямёх дзяцей. Пяцёх — прыёмных і дваіх — Андрэя і Альбэрта — усыноўленых. Канфлікт са школаю пачаўся праз тое, што адна з настаўніц пабіла прыёмнага хлапчука за кепскі почырк. Надзея Іванаўна не змаўчала. Пазьней — стала дамагацца, каб прыёмным дзецям улады надавалі больш увагі. Патрабавала падвозу дзяцей, высьвятляла, як расходуюцца бюджэтныя сродкі на падтрымку дамоў сямейнага тыпу. Шматдзетная маці лічыць, што гэта прыйшлося недаспадобы раённым чыноўнікам.\nПрыёмных дзяцей у Дударэнкі забралі. У красавіку Надзея Іванаўна зьвярнулася ў суд, каб абскардзіць рашэньне райвыканкаму. Але падтрымкі там не знайшла. Скарга яе на райвыканкам знаходзіцца зараз у Вярхоўным судзе.\nЦяпер у Дударэнкі хочуць забраць усыноўленых хлапчукоў:\n«Я не спыняюся, не супакойваюся. Пакуль у іх улада, яны й вырашылі такім чынам пакараць мяне — забраць і гэтых дзяцей. Гэта рашэньне тых жа людзей, зь якімі я год змагаюся».\nНекаторыя абазнаныя ў парыцкай гісторыі людзі схільныя лічыць, што актыўнасьць раённых чыноўнікаў у дачыненьні да сям’і Надзеі Дударэнкі зьвязаная яшчэ й з тым, што той жа Сьветлагорскі аддзел адукацыі й ягоныя куратары з райвыканкаму прагледзелі ў Парычах дом сямейнага тыпу, у якім прыёмны бацька-выхавацель і яго сын гвалцілі непаўнагадовых сіротаў.


Журналіст Аляксей Салей зрабіў заяву ў сувязі з узбуджанай крымінальнай справай\nhttps://spring96.org/be/news/43368 2011 2011-05-16T17:21:07+0300 2011-05-16T17:21:07+0300 1970-01-01T03:00:00+0300 be https://spring96.org/files/images/sources/salej.jpg Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА» Праваабарончы цэнтр «ВЯСНА»\nГарадзенскі журналіст Аляксей Салей, які зараз знаходзіцца за мяжой і якога Гарадзенскае УУС аб’явіла ў росшук у звязку з заведзенай крымінальнай справай аб вырабе і распаўсюдзе парнаграфіі (www.uvd.grodno.by), зрабіў сёння заяву наступнага зместу:\n“6 студзеня я быў выкліканы на допыт у КГБ у сувязі з падзеямі ў Мінску 19 снежня 2010 году, паколькі я быў там у гэты дзень і рабіў здымкі для часопісу “Magazyn Polski” і газеты “Glos z nad Niomna”. Следчых цікавіла, што адбывалася на плошчы, што я бачыў і з кім ездзіў. Пасля таго, як яны даведаліся, што я ездзіў з Андрэем Пачобутам – іх больш зацікавіла гэтая асоба. Мне было прапанавана даць паказанні супраць яго, паколькі я быў фактычна заўсёды побач з Пачобутам. Калі ж я адмовіўся – сказалі, што будзе горш. Праз некаторы час у мяне дома адбыўся ператрус, пад час якога канфіскавалі кампутар і шмат нумароў згаданых вышэй выданняў. Праз некаторы час міліцыя распачала крымінальную справу супраць мяне за нібыта выраб і распаўсюд парнаграфіі. Такім чынам дзяржаўныя структуры хочуць дыскрэдытаваць маё імя. Я лічу, што гэта справа цалкам сфабрыкаваная, мае выразны палітычны падтэкст і з’яўляецца пераследам за прафесійную журналісцкую дзейнасць”.


Валожыншчына – інклюзіўная выспа ў моры турызму: першы хостэл для людзей з інваліднасцю адкрыўся ў Беларусі — Газета «Вместе!»\nУладзімір Патапенка, старшыня Беларускага таварыства інвалідаў, кажа, што індустрыя турызму страчвае 14-18 % прыбытку, калі не задавальняе патрэбы людзей з інваліднасцю. Аднак цяпер, прынамсі ў Валожынскім раёне, турызм адаптаваны і пад людзей з асаблівымі патрэбамі. Днямі ў Валожыне адкрыўся «Турыстычны інфармацыйны і рэкрэацыйны цэнтр для людзей з інваліднасцю» ў межах праекта «Валожын без бар’ераў: узмацненне магчымасцяў для давання сацыяльных і рэкрэацыйных паслуг для людзей з інваліднасцю». Ён стаў апошнім элементам у фарміраванні першага ў Беларусі аб’екта інклюзіўнай турыстычнай інфраструктуры.\nТурыстычны бізнес як важны складнік эканомікі Беларусі\n«Апошні час турыстычны бізнес развіваецца вельмі паспяхова, гэта адзін са складнікаў нашай эканомікі, – распавядае намеснік старышні Мінскага абласнога выканаўчага камітэта Іван Маркевіч. – У Мінскай вобласці існуюць каля 750 аграсядзіб розных аб’ектаў, якія аказваюць турыстычныя паслугі. Я памятаю, што 15-20 гадоў таму валожынцы былі першыя, хто пратоптваў сцежку ў сферы аграэкатурызму».\nВаложынскі раён мае сапраўды багатую гісторыка-культурную спадчыну. Тут змяшчаецца касцёл святога Язэпа, які быў пабудаваны ў 1816 годзе, рэзідэнцыя Тышкевічаў, праваслаўная царква 1866 года, касцёл ХVІІ стагоддзя ў Івянцы, мястэчка Ракаў, вядомае сваёй кантрабандысцкай гісторыяй у міжваенныя часы… Да ўсяго гэтага Валожыншчына знакамітая яшчэ і адметным прыродным ландшафтам: пагоркамі, лясамі і і пушчай. Канечне, тут дзейнічаюць аграсядзібы, якія дапамагаюць наведвальнікам акунуцца ў атмасферу Валожыншчыны. Цяпер турыстамі могуць стаць і людзі з інваліднасцю. Нарэшце мы можам казаць пра тое, што ў нашай краіне існуе інклюзіўны турызм у поўным сэнсе гэтага слова, а не проста пералічваць аграсядзібы, дзе ёсць безбар’ернае асяроддзе.\nАднак для таго, каб стварыць турыстычны інклюзіўны прадукт у Беларусі, спатрэбілася пяць гадоў рэалізацыі праекта «Валожын без бар’ераў». Турыстычны інфармацыйны і рэкрэацыйны цэнтр, ці хостэл для людзей з інваліднасцю, стаў фінальным інфраструктурным элементам у межах гэтага праекта. Перад гэтым у Налібоцкай пушчы для людзей з інваліднасцю была адаптавана экалагічная сцежка працягласцю каля двух кіламетраў, набыты транспартны сродак для людзей з інваліднасцю. Цяпер, калі чалавек прыязджае ў турыстычны інфармацыйны цэнтр, то без усялякіх праблем можа скарыстаць транспарт, каб дабрацца ў любы пункт раёна. Пасля быў праведзены конкурс на пяць лепшых аграсядзіб, у якіх можна стварыць безбар’ернае асяроддзе. «Мы можам даць паслугі па выпечцы хлеба, па сплаве на байдарках. Турысты змогуць паназіраць за рэдкімі птушкамі, – распавядае Яўгеній Круковіч, старшыня Валожынскага раённага выканаўчага камітэта. – З 286 аб’ектаў сацыяльнага накірунку мы выбралі 19, дзе гэтаксама забяспечылі безбар’ернае асяроддзе».\nУладзімір Патапенка, старшыня Беларускага таварыства інвалідаў, упэўнены, што аналагаў праекта «Валожын без бар’ераў» няма ў Еўропе: «Гэта інклюзіўны падыход да рэалізацыі турызму агулам. Мы распрацавалі, падлічылі і занеслі на разгляд у райвыканкам Валожынскага раёна ўсе лічбы». Пасля гэтага і пачалася праца над стварэннем інклюзіўнай турыстычнай Валожыншчыны.\nТурыстычны інфармацыйны і рэкрэацыйны цэнтр для людзей з інваліднасцю\nАб’ект створаны па праекце міжнароднай тэхнічнай дапамогі. Яго рэалізавалі Валожынскі райвыканкам сумесна з Беларускім таварыствам інвалідаў, БГА «Адпачынак у вёсцы» і мясцовым фондам садзейнічання развіццю міжнароднага дыялогу і супрацоўніцтва «Інтэракцыя».\nМіністр працы і сацыяльнай абароны Ірына Касцевіч на адкрыцці цэнтра адзначыла: «Сёння сапраўднае свята, бо мы з вамі сёння зрабілі вялікую справу: мы зрабілі крок па забеспячэнні безбар’ернага асяроддзя ў Мінскай вобласці. У 2016 годзе краіна ратыфікавала Канвенцыю аб правах інвалідаў. Такім чынам, мы з вамі падпісаліся пад рэалізацыю праектаў па безбар’ерным асяроддзі па міжнародных стандартах. Спачатку мы падрыхтавалі законапраект аб правах інвалідаў і іх сацыяльнай інтэграцыі. Праект закона прайшоў ужо першае чытанне. Адзін з накірункаў, які праходзіць праз увесь законапраект, – гэта стварэнне безбар’ернага асяродку. Толькі 69% сацыяльнай сферы мае элементы даступнага асяродку. А мы кажам далёка не толькі пра элементы. Зараз зрабілі першы крок. Наша задача зараз гэтым крокам прайсціся па ўсёй краіне».\nТурыстычны інфармацыйны і рэкрэацыйны цэнтр дае паслугі для ўсіх катэгорый грамадзян, ён гатовы размясціць у сваіх сценах 20 чалавек. Галоўнае яго прызначэнне –\nгэта аказваць інфармацыйную падтрымку турыстам з інваліднасцю і прасоўваць турыстычны прадукт Валожынскага раёна. Тут можна ўзяць напракат спартыўны інвентар, напрыклад, ровары, грошы на якія ў якасці падарунка вылучыў установе Мінскі аблвыканкам.\nУнутры будынка ёсць канферэнц-зала для правядзення канферэнцый, нарад. У пакоях стаіць па некалькі ложкаў, усталяваны спецыяльныя шафы, прыстасаваныя для людзей з інваліднасцю.\nЗгодна з умовамі праекта, у турыстычны цэнтр мусіў быць уладкаваны на працу чалавек з інваліднасцю. Ім стаў выпускнік гістфака БДУ Дзмітрый. «Я даведаўся, што ў гэты цэнтр на працу патрабуецца чалавек з інваліднасцю. Праз цэнтр занятасці сюды ўладкаваўся, працую тут другі тыдзень». Дзмітрый будзе распрацоўваць турыстыныя маршруты на аграсядзібы, размяшчаць інфармацыю на сайт, у будучым нават праводзіць экскурсіі.\nБудынак з’яўляецца цэнтрам яшчэ і для сталых людзей. Мясцовыя пенсіянеры тут займаюцца валанцёрствам, скандынаўскай хадзьбой. Нават 83-гадовыя жанчыны ходзяць на заняткі па лячэбнай фізкультуры.\nГлава дэлегацыі Еўрапейскага Саюза ў Беларусі Дзірк Шубель адзначыў, што праект аказаўся складаным у рэалізацыі, з вялікай колькасцю структурных змен. Ён таксама заклікаў выкарыстоўваць досвед Валожына ў Мінскай вобласці і па ўсёй краіне.\nТурызм, які мусіць быць даступны і матэрыяльна\nДырэктар Валожынскага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Галіна Рай сказала, што першым нешта заўжды рабіць складана: «Праект недасканалы, але мы будзем вучыцца». Галіна таксама адзначыла, што экалагічная сцежка падчас пандэміі карысталася вялікай папулярнасцю ў беларусаў.\nУладзімір Патапенка кажа, што перавагі турыстычнага цэнтра немагчыма зразумець, калі глядзець на яго толькі як на адзін з аб’ектаў інклюзіўнай турыстычнай інфраструктуры:\n«Часта мы шукаем безбар’ерную канферэнц-залу для таго, каб правесці нейкае мерапрыемства ў ваколіцах Мінска, і не знаходзім. Безбар’ернае асяроддзе – гэта адзін з элементаў праекта. Самая галоўная думка праекта – рэалізацыя самой ідэі інклюзіўнага турызму. Я перакананы, што гэта будзе запатрабавана. Магчыма, канечне, уладарам аграсядзіб прыйдзецца падкарэктаваць кошты, бо яны разлічаны на высокі прыбытак чалавека».\nДырэктар Валожынскага цэнтра сацыяльнага абслугоўвання насельніцтва Галіна Рай\nЗ Уладзімірам Патапенкам тут можна толькі пагадзіцца. Ёсць спадзяванне, што для людзей з інваліднасцю на пражыванне ў сядзібах будць усталяваны зніжаныя кошты, бо, нагадаем, пенсія інваліда 3-й групы складае 185 рублёў.\nАднак Уладзімір Патапенка перакананы, што, акрамя матэрыяльнага ўнёску, ёсць яшчэ і інтэлектуальны ўнёсак: створана працоўная група, распрацаваны план мерапрыемтваў: «Не трэба чакаць вынікаў сёння. Але праз некалькі гадоў мы дакладна пабачым, як Валожынскі раён будзе карыстацца папулярнасцю сярод турыстаў».


Удар і бег у суботу! | Martech Zone\nСубота, кастрычнік 21, 2006 Субота, кастрычнік 21, 2006 Douglas Karr\nЯ вёз дачку да яе мамы сёння на выхадныя для мамы-дачкі. У абодва бакі, праезд каля 2 гадзін. Я быў каля мілі за вяртанне дадому, калі ўбачыў, як перад сабою лёгкі пікап урэзаўся ў машыну перад ёй ... а потым яна ўзляцела! Я быў і здзіўлены, і па-сапраўднаму злы, таму зняў яе і патэлефанаваў на нумар 911 на мабільны. Мы праехалі каля 8 міль на поўнач, і яна заўважыла, што я іду за ёй, і спынілася на запраўцы.\nКіроўца і хлопец, з якім яна была, падышлі да майго акна і спыталі, ці не іду я за імі. Я сказаў ... "Ух, так" ... яна кажа: "Чаму, я цябе не біў !?"\nЯ не мог паверыць !!! Таму я сказаў ёй, каб яна сядзела нерухома і што я размаўляла з міліцыяй (я ўвесь час давала ім указанні). Яе крыху паставілі, сказала: "Я сышоў адсюль" і зноў села ў свой грузавік. Я бачыў хлопца, з якім яна прасіла яе, ён ведаў, што яны ў бядзе. Я даў ёй зразумець, што буду адразу за ёй :).\nТакім чынам, яны вярнуліся ў грузавік, і я думаю, што яны накіроўваліся назад да аварыі, але было ўжо крыху позна. У некалькіх мілях па дарозе міліцыя перакрыла вуліцу. Я сапраўды чуў, як міліцыянт, які стаяў на вуліцы, махаў ёй рукой, і ён чуў, як я гаварыў: "Гэй ... гэта яны!"\nНа жаль, беднае дзіця за рулём новенькага Мустанга папалася сярод усяго гэтага і закруціла міліцэйскую машыну перад самым спыненнем дамы (так, другая аварыя!). Я спыніўся і даў усю сваю інфармацыю.\nПасля гэтага я вярнуўся да першапачатковай аварыі, дзе пацярпела бедная дзяўчынка. Яе сапраўды ўзрушылі, але яе сям'я падбадзёрыла мяне за тое, што я адшукаў кіроўцу.\nЯ не магу сказаць вам, чаму я гэта зрабіў ... але я быў здзіўлены, што быў адзіным. На жаль, гэта другі раз, калі я стаў сведкам злачынства і не назіраў, як хто-небудзь яшчэ крочыў наперад. Гэта сапраўды жудасна. Калі б УСЕ зрабілі нешта, калі было здзейснена злачынства, я ўпэўнены, што ўзровень злачыннасці значна знізіцца. Гэтая аварыя закранула так шмат людзей! Бедная дзяўчынка, якую збілі, дзіця, які збіў міліцэйскую машыну, дама, якая збіраецца саджаць у турму, яе сябар, які сказаў мне, што ён сказаў ёй спыніцца ... якая субота для ўсіх.\nНе патрабуецца шмат актывізацыі, калі нешта падобнае адбываецца. Хтосьці сказаў мне аднойчы, што патрэбны асаблівы чалавек ... Я не згодны. Я вялікі прыхільнік кармы ... калі вы паглядзіце ў іншы бок, хутчэй за ўсё, хтосьці адвядзе погляд, калі вам патрэбна дапамога.\n22 кастрычніка 2006 г. у 11:07\nДзякуй, Шон ... Я не герой, не маркетынг-магал ... але мяне сапраўды раззлавала, калі я бачу, як хтосьці пакрыўдзіў кагосьці, а потым узляцеў. На шчасце, усё было добра, я ўпэўнены, што вынік мог быць значна горшым.\n22 кастрычніка 2006 г. у 7:59\nДуг, выдатная інфармацыя пра маркетынг, але гісторыя вашага героя была вельмі пераканаўчай і набралася смеласці. Я вельмі рада, што цябе не застрэлілі, я жыву ў графстве Кук, штат Ілінойс. Шмат каму ўжо ўсё роўна, я ганаруся тым, што ведаю кагосьці.


7 снежня ў судах разгледжана больш за 170 спраў у сувязі з акцыямі пратэсту | БЕЛАРУСКАЕ РАДЫЁ РАЦЫЯ\nУ Менску і іншых гарадах краіны 7 снежня суды разгледзелі не менш за 175 адміністрацыйных спраў у сувязі з удзелам людзей у акцыях пратэсту, паведамляе пазбаўлены дзяржрэгістрацыі праваабарончы цэнтр „Вясна”.\nБольшасць атрымалі адміністрацыйны арышт ад 7 да 25 сутак. Найбольш распаўсюджаны артыкул КоАП — 23.34 (парушэнне парадку арганізацыі і правядзення масавых мерапрыемстваў).\nУ прыватнасці, 15 сутак арышту атрымаў затрыманы напярэдадні паэт і рок-музыкант Уладзімір Лянкевіч (другі раз з пачатку пратэстаў).\nДва чалавекі (мужчына і жанчына) арыштаваныя на 13 сутак за вывешаныя на лоджыях бел-чырвона-белыя сцягі. Грамадзяне былі затрыманыя 4 снежня ва ўласных кватэрах. Суд пастанавіў сцягі знішчыць.\nПраваабаронцы не прыводзяць звестак аб колькасці затрыманых у сувязі з пратэстнымі акцыямі 7 снежня. Аднак, паводле інфармацыі тэлеграм-канала „Спісы затрыманых (Жодзіна+Акрэсціна+Баранавічы+Магілёў)”, не менш за 11 чалавек былі затрыманыя ў сталіцы падчас традыцыйнага для панядзелка маршу пенсіянераў, у тым ліку жанчыны 1939, 1948, 1949 і 1953 гадоў нараджэння, а таксама журналісты польскага тэлеканала „Белсат” Любоў Лунёва і Іван Куракевіч, якія дастаўленыя ў цэнтр ізаляцыі правапарушальнікаў, дзе будуць знаходзіцца да суда. Жанчына 1939 года нараджэння вызваленая, 1948, 1949 і 1953 гадоў нараджэння — дастаўленыя ў ізалятар часовага ўтрымання.


Удзельнікам IX Рэспубліканскага фестывалю нацыянальных культур — Газета «Минский курьер»\nСардэчна віншую вас з цудоўным святам — IX Рэспубліканскім фестывалем нацыянальных культур.\nЗа тысячагадовую гісторыю беларуская зямля, нібы ласкавая матуля, сабрала пад свае крылы прадстаўнікоў розных нацый, якія сёння адчуваюць сябе адной вялікай сям’ёй. Іх еднасць і братэрства — сакрэт той сілы, дзякуючы якой наша Радзіма паспяхова пераадолела ўсе гістарычныя выпрабаванні і стала незалежнай дзяржавай. Грамадзянскі мір і згода, непрымальнасць любых форм дыскрымінацыі і варожасці на этнічнай глебе з’яўляюцца найвялікшымі духоўнымі каштоўнасцямі краіны.\nВажкі ўклад у захаванне культурнай самабытнасці народаў, што жывуць на Беларусі, уносіць Рэспубліканскі фестываль нацыянальных культур. Ён заўжды збірае суквецце талентаў і дорыць добры настрой.\nСпадзяюся, што сёлетні фестываль прадоўжыць гэтыя традыцыі, паслужыць умацаванню адзінства жыхароў нашай краіны, дапаможа ім зберагчы сваю духоўную адметнасць дзеля ўзбагачэння агульнай беларускай культуры.\nЖадаю вам здароўя, шчасця і поспехаў у працы на карысць любімай Айчыны.\nПрэзiдэнт Рэспублiкi Беларусь Аляксандр Лукашэнка


Ананіч: Уладальнікам сайтаў будуць выносіцца папярэджанні за некарэктныя каментары на форумах — Медиа-Полесье — новости и реклама Пинска, Лунинца, Столина\n23 января 2021, суббота00:12\nАнаніч: Уладальнікам сайтаў будуць выносіцца папярэджанні за некарэктныя каментары на форумах\n19 января 2015, 20:48\nУладальнікі сайтаў будуць несці адказнасць за некарэктныя каментары карыстальнікаў, заявіла міністр інфармацыі Лілія Ананіч падчас анлайн-канферэнцыі на сайце дзяржаўнага інфармагенцтва БелТА.\n«Паводле закону аб СМІ адказнасць нясе ўладальнік сайта. Орган дзяржаўнага кіравання, які абавязаны ажыццяўляць кантроль за выкананнем заканадаўства ў гэтай сферы, будзе выносіць уладальнікам рэсурсаў папярэджанне, калі ў каментарах змяшчаецца інфармацыя, распаўсюд якой або забаронены законам, альбо наносіць шкоду дзяржаўным і грамадскім інтарэсам, альбо мае непраўдзівую, абразлівую інфармацыю», — сказала яна.\nПа словах міністра, калі каментар будзе ўтрымліваць абразу канкрэтнага грамадзяніна, гэты чалавек можа падаць у суд на яго аўтара. «Адна адказнасць не паглынае іншую. У цяперашні час Міністэрства інфармацыі вызначае пералік нарматыўных прававых актаў, якія патрабуюць удакладнення пасля прыняцця закона аб СМІ», — падкрэсліла яна.\nНа пытанне, ці лічацца сродкамі масавай інфармацыі форумы і блогі, Ананіч адказала, што пад дзеянне закона аб СМІ падпадаюць прадукцыя сродкаў масавай інфармацыі, якая распаўсюджваецца з дапамогай інтэрнэт-рэсурсаў, і іх састаўныя часткі. «Значыць, усё, што нясе інтэрнэт-рэсурс, з’яўляецца прадукцыяй СМІ. Адказнасць за змест кантэнту ляжыць на ўладальніках інтэрнэт-рэсурсаў», — сказала яна і дадала, што ў грамадзяніна ёсць таксама права падаць заяўку на акрэдытацыю пры дзяржорганах, якія, аднак, могуць разгледзець яе і прыняць сваё рашэнне.\n«Закон аб СМІ ніякім чынам не прыціскае свабоду ў інтэрнэце, калі яе ўспрымаць з пункту гледжання грамадзяніна Рэспублікі Беларусь, патрыёта сваёй краіны», — лічыць Ананіч.\nДапаўненні і змены ў закон аб СМІ былі прынятыя 17 снежня Палатай прадстаўнікоў адразу ў двух чытаннях, а на наступны дзень — адобраныя Саветам Рэспублікі Нацыянальнага сходу. 20 снежня дакумент падпісаў Аляксандр Лукашэнка. Дзеянне абноўленага закона аб СМІ распаўсюджваецца на інфармацыйныя інтэрнэт-рэсурсы, за выключэннем патрабавання аб дзяржаўнай рэгістрацыі.