Birinci Dünya Müharibəsi niyə 'Səngərlərdəki Savaş' olaraq bilinir? - Məlumat\nBöyük Müharibədə xəndək sistemlərinin miqyası görünməmiş olsa da, səngərlərin özləri yeni bir anlayış deyildi. Xəndəklər Amerika Vətəndaş Müharibəsi, Boer Savaşı və 1905-ci il Rus-Yapon Müharibəsi zamanı istifadə edildi.\nBirinci Dünya Müharibəsində səngərlərin istifadəsi plansız idi. 1914 -cü ilin sentyabrında, alman qüvvələri pulemyot kimi dağıdıcı silahlardan istifadə edərək mövqelərini müdafiə edərkən, çıxılmaz vəziyyət yarandı və qoşunlar qazma əmri aldı.\nHər iki tərəfdən generallar qüvvələrini şimala doğru itələyərək Şimal dənizi ilə mövcud istehkamlar arasındakı düşmən xəttində boşluqlar axtardılar. Bu manevrlər Şimal dənizindən İsveçrə Alplarına qədər davamlı bir xəndək xəttinin yaranması ilə nəticələndi.\nBöyük Müharibə səngərlərinin inkişafı\nBöyük Müharibənin xəndək şəbəkələri, əldə etdikləri sadə tülkü və dayaz xəndəklərdən daha mürəkkəb idi. Ön divar və ya parapet tipik olaraq 10 fut yüksəklikdə idi və yer səviyyəsində yığılmış bir qum torbası xətti vardı.\nİnsan həyatı digər heyvanların həyatı ilə dolaşır; pişiklərlə yaşayırıq, yumurtaları üçün toyuqlardan, südləri üçün inəklərdən istifadə edirik və bəzən yerli ferma və ya zooparka səyahətdən zövq alırıq. Ancaq insanlar da müharibələrinə kömək etmək üçün heyvanlar cəlb etdilər. Atların və itlərin döyüşdə istifadəsini izləmək çətin bir problem ola bilər; Jack Pettitt, Melton Mowbray'deki MoD Müdafiə Heyvan Təlim Alayını ziyarət edir və bu, tez-tez bilinməyən bir mövzuya fikir verə bilər.\nXəndək şəbəkələri istehsal etmək üçün ardıcıl xəndəklər tikildi. Bu şəbəkədəki ilk xətt əsas yanğın çuxuru idi və mərmilərin təsirini məhdudlaşdırmaq üçün hissələrə bölündü. Bunun arxasında telefon nöqtələri və sığınacaq üçün qazıntılar olan bir dəstək xətti dayandı.\nƏlavə ünsiyyət xəndəkləri bu iki xətti bir -birinə bağladı və tədarüklərin irəliləməsi üçün bir marşrut təmin etdi. Saps adlanan əlavə xəndəklər qadağan olmayan yerə yansıdıldı və dinləmə postları tutdu.\nXəndəklərdəki ünsiyyət ilk növbədə telefonlara əsaslanırdı. Ancaq telefon telləri asanlıqla zədələndi və buna görə də qaçışçılar tez -tez mesajları şəxsən daşımaq üçün istifadə olunurdu. Radio 1914 -cü ildə körpəlikdə idi, lakin zədələnmiş telefon telləri məsələsinə onun inkişafına böyük diqqət yetirildi.\nXəndək savaşı qaranlıq idi və kişilər tez -tez ölən dostlarının yanından keçməli olurdular. Kredit: Commons.\nƏsgərlər nizamlı olaraq cəbhə döyüşü dövrünü keçdilər, daha sonra dəstək xətlərində daha az təhlükəli iş gördülər və daha sonra cəbhə arxasında.\nXəndəklərdə bir gün şəfəqdən əvvəl şəfəq basqınına hazırlıq ilə başladı. Bunun ardınca 'səhər nifrəti' (Orwellin kitabı üçün götürəcəyi bir fikir, 1984), ağır pulemyot atəşi və atəş açma dövrü.\nKişilər daha sonra yalnız 1914-cü ildə İngilislərə 20.000 kişiyə başa gələn xəndək ayağı kimi xəstəliklər üçün müayinə edildi.\nLord Kitchener fəxr edir. Ölkənizin bu gözəl yeni üz örtüyünü əldə etməyinizə ehtiyacı var!\nİndi alış -veriş edin\nHərəkət məhdudlaşdırılmışdı və cansıxıcılıq adi hal idi. Gecə rejimi, gecə saatlarında patrul xidməti, dinləmə mesajları idarə etmək və ya gözətçi kimi fəaliyyət göstərmək kimi gecə vəzifələrindən başqa başqa bir dayanma ilə başladı.\nXəndəklərdə yemək monoton idi. Təzə ət az ola bilərdi və kişilər çirkli səngərlərin arasından qaçan siçovulları yeməyə əl atardılar.\nQərb Cəbhəsi itkilərinin üçdə birinin səngərdə öldüyü təxmin edilir. Mermi və pulemyot atəşi səngərlərdə ölümlə nəticələndi. Ancaq antisanitar şəraitdən qaynaqlanan xəstəliklər də bir çox insanın həyatına son qoyur.\nBritaniya Kral Dəniz Diviziyasından Piyada, 1915, Gelibolu Döyüşü zamanı Yunanıstanın Lemnos adasında təlim keçir. Kredit: Ernest Brooks / Commons.\nSnayperlər hər zaman vəzifədə idilər və parapetdən yuxarı qalxan hər kəs güllələnmək məcburiyyətində idi.\nXəndəklərin fərqli bir xüsusiyyəti qorxunc qoxusu idi. Çox sayda insan itkisi, bütün cəsədlərin təmizlənməsinin qeyri -mümkün olduğunu, nəticədə çürüyən ət qoxusu ilə nəticələndi. Bu, tualetlərin tökülməsi və yuyulmamış əsgərlərin özlərinin qoxusu ilə müşayiət olunurdu. Kordit və zəhərli qaz kimi döyüş qoxuları da hücumdan sonra günlərlə qala bilər.\nHər bir səngər xətti, hücum edən piyadaları yavaşlatmaq və dolandırmaq üçün tikanlı məftil sahələri ilə əhatə olunmuşdu. Pillboxların arxasında daha çox tikanlı məftil xətləri və artilleriya bombardmanına tab gətirmək üçün betonla möhkəmləndirilmiş daha çox xəndəklər və qazıntılar vardı.\nXəndək savaşı, Birinci Dünya Müharibəsini və ümumiyyətlə müharibəni xeyli dərəcədə dəyişdirdi, çünki Xəndək savaşı əvvəllər görüldüyündən fərqli idi. Digər əsas taktika, düşmən səngərlərini toplarla bombalamaq, sonra istehkamlarının məhv ediləcəyini ümid edərək düşmənlərə hücum etmək üçün əsgər göndərmək idi.\nSerbiyanın iki Balkan Müharibəsi (1912–13, 1913) tərəfindən daha çox alovlandığı üçün, Serb millətçiləri diqqətlərini Avstriya-Macarıstanın Cənubi Slavlarını "azad etmək" fikrinə yönəltdilər. Serbiya hərbi kəşfiyyatının rəisi, polkovnik Dragutin Dimitrijeviç də, "Apis" ləqəbi altında, gizli Birlik və ya Ölüm Cəmiyyətinin rəhbəri idi və bu Pan-Serbiya ambisiyalarının arxasında olacağına söz verdi. Serblərin səbəbinin Avstriya imperatoru Franz Joseph -in varisi Avstriya baş hersoqu Franz Ferdinandın ölümü ilə təmin olunacağına inanaraq, Baş Dükanın hərbi yoxlama turunda Bosniyaya səfər etmək niyyətində olduğunu öyrənərək Apis sui -qəsd hazırladı. Serbiyanın baş naziri və Apisin düşməni olan Nikola Paşiç planı eşidərək Avstriya hökumətinə xəbərdarlıq etdi, lakin mesajı başa düşülmək üçün çox ehtiyatla ifadə edildi.\n28 iyun 1914 -cü il saat 11: 15 -də Bosniyanın paytaxtı Sarayevoda Franz Ferdinand və Morganatik arvadı Hohenberg Düşesi Sofiya Bosniyalı Serb Gavrilo Princip tərəfindən güllələndi. Avstriya-Macarıstan Baş Qərargah rəisi Franz, Graf (Count) Conrad von Hötzendorf və xarici işlər naziri Leopold, Graf von Berchtold, cinayəti Serbiyanı alçaltmaq və Avstriya-Macarıstanın nüfuzunu artırmaq üçün bir tədbir olaraq gördülər. Balkanlarda. Avstriya-Macarıstanın Serbiyaya qarşı qabaqlayıcı bir müharibəyə başlamalı olacağı təqdirdə Conrad, (1913-cü ilin oktyabrında) Almaniyanın II Uilyam dəstəyi ilə təmin edilmişdi. Bu əminlik, sui -qəsddən bir həftə sonra, William, 6 İyulda, Norveçdəki Şimali Burna illik səyahətinə çıxmazdan əvvəl təsdiq edildi.\nAvstriyalılar Serbiyaya qəbuledilməz bir ultimatum təqdim etmək və sonra Rusiyanı müdaxilədən çəkindirmək üçün Almaniyaya güvənərək müharibə elan etmək qərarına gəldilər. Ultimatumun şərtləri nəhayət 19 İyulda təsdiqlənsə də, Fransa prezidenti Raymond Poincare və dövlət səfəri üçün yola çıxan baş naziri René Viviani -dən etibarən iyulun 23 -ü axşamına təxirə salındı. 15 İyulda Rusiyaya gedəcək, evə gedəcək və bu səbəbdən rus müttəfiqləri ilə dərhal reaksiya verə bilməyəcək. Çatdırılma elan edildikdə, 24 iyul tarixində Rusiya, Avstriya-Macarıstanın Serbiyanı əzməsinə icazə verilməməsini elan etdi.\nSerbiya 25 iyul tarixində ultimatuma cavab verdi, tələblərinin çoxunu qəbul etdi, lakin ikisinə etiraz etdi-yəni Serbiya rəsmilərinin (adları açıqlanmayan) Avstriya-Macarıstanın əmri ilə işdən çıxarılması və Avstriya-Macarıstan rəsmilərinin Serbiya torpaqlarında iştirak etməsi. , Avstriya-Macarıstana düşmən olan təşkilatlara qarşı icraat. Serbiya məsələni beynəlxalq arbitrajda təqdim etməyi təklif etsə də, Avstriya-Macarıstan diplomatik əlaqələri dərhal kəsdi və qismən səfərbərlik əmri verdi.\n27 iyul kruizindən evə gələn William, 28 İyulda Serbiyanın ultimatuma necə cavab verdiyini öyrəndi. Dərhal Almaniya Xarici İşlər Nazirliyinə Avstriya-Macarıstana müharibəyə heç bir əsas olmadığını və Belqradın müvəqqəti işğalı ilə kifayətlənməli olduğunu söyləməyi tapşırdı. Ancaq bu arada Almaniya Xarici İşlər Nazirliyi Berchtolda o qədər təşviq edirdi ki, artıq 27 İyulda Franz Joseph'i Serbiyaya qarşı müharibəyə icazə verməyə razı saldı. Əslində 28 İyulda müharibə elan edildi və Avstriya-Macarıstan topçuları ertəsi gün Belqradı bombalamağa başladılar. Rusiya daha sonra Avstriya-Macarıstana qarşı qismən səfərbərlik əmrini verdi və 30 İyulda, Avstriya-Macarıstan Rusiya sərhədində səfərbərlik əmri ilə şərti olaraq hazırlandıqda, Rusiya ümumi səfərbərlik əmri verdi. 28 İyuldan bəri hələ də Böyük Britaniyanın Avstriya-Macarıstanın Serbiyaya qarşı müharibəsinin Balkanlarda "lokalizasiya oluna" biləcəyinə dair xəbərdarlıq göstərişlərinə məhəl qoymadan hələ də ümid bəsləyən Almaniya, indi Şərqi Avropa baxımından məyus oldu. İyulun 31-də Almaniya Rusiyadan səfərbərliyini dayandırmasını tələb edən 24 saatlıq ultimatum və Rusiya ilə Almaniya arasında müharibə olacağı təqdirdə Fransadan bitərəflik vəd etməsini tələb edən 18 saatlıq ultimatum göndərdi.\nHəm Rusiya, həm də Fransa bu tələbləri gözardı etdi. 1 avqust Almaniya ümumi səfərbərlik əmri verdi və Rusiyaya qarşı müharibə elan etdi, Fransa da ümumi səfərbərlik əmrini verdi. Ertəsi gün Almaniya Lüksemburqa qoşun göndərdi və Belçikadan neytral ərazisindən Alman qoşunlarının sərbəst keçməsini tələb etdi. 3 avqust Almaniya Fransaya müharibə elan etdi.\n3-4 avqust gecəsi Alman qüvvələri Belçikaya hücum etdi. Bunun üzərinə Serbiya ilə heç bir əlaqəsi olmayan və nə Rusiya, nə də Fransa uğrunda mübarizə aparmaq öhdəliyi götürməyən, ancaq Belçikanı müdafiə etməyə sadiq olan Böyük Britaniya, 4 Avqustda Almaniyaya qarşı müharibə elan etdi.\nAvstriya-Macarıstan 5 Avqustda Rusiyaya qarşı 6 Avqustda Serbiya ilə Avqustun 6-da Monteneqroya Avqustun 7-də Avstriya-Macarıstana, 12 Avqustda Almaniyaya qarşı Fransa ilə Böyük Britaniyaya 10 Avqustda Avstriya-Macarıstana və 12 Avqustda Yaponiya Almaniyaya qarşı müharibə elan etdi. Avqustun 23-də Avstriya-Macarıstan Avqustun 25-də Yaponiyaya, Avqustun 28-də Belçikaya qarşı.\nRumıniya, 26 fevral 1914-cü ildə Mərkəzi Güclərlə 1883-cü ildə gizli anti-Rusiya ittifaqını yeniləmişdi, lakin indi bitərəf qalmağı seçdi. İtaliya 7 Dekabr 1912 -ci ildə Üçlü İttifaqı təsdiqləmişdi, lakin indi buna məhəl qoymamaq üçün rəsmi arqumentlər irəli sürə bilərdi: birincisi, İtaliya ikincisi, təcavüz savaşında müttəfiqlərini dəstəkləmək məcburiyyətində deyildi, 1882 -ci il orijinal müqaviləsi ittifaqın İngiltərəyə qarşı deyildi.\n1914 -cü il sentyabrın 5 -də Rusiya, Fransa və Böyük Britaniya hər biri Mərkəzi Güclərlə ayrı bir sülh bağlamayacağını vəd edən London müqaviləsini bağladılar. Bundan sonra onları Müttəfiq, ya da Entente, güclər və ya sadəcə Müttəfiqlər adlandırmaq olardı.\n1914 -cü ilin avqustunda başlanan müharibə, ümumilikdə, Avropa xalqları tərəfindən inam və sevinclə qarşılandı, onların arasında vətənpərvərlik hissi və bayram dalğası oyatdı. Avropanın böyük xalqları arasında bir savaşın nə qədər uzun və ya nə qədər fəlakətli olacağını çox az adam təsəvvür edirdi və əksəriyyəti ölkələrinin tərəfinin bir neçə ay ərzində qalib gələcəyinə inanırdı. Müharibə ya vətənpərvərliklə, milli zərurətdən irəli gələn müdafiəçi olaraq, ya da idealist olaraq, gücə, müqavilələrin müqəddəsliyinə və beynəlxalq əxlaqa qarşı haqqı müdafiə etmək kimi qarşılandı.\nBarışıq Günü: Birinci Dünya Müharibəsi başa çatır\n1918 -ci ilin 11 -ci ayının 11 -də saat 11 -də Böyük Müharibə başa çatır. O səhər saat 5 -də, işçi qüvvəsindən və təchizatından məhrum olan və qaçılmaz bir işğalla üzləşən Almaniya, Compi égne, Fransa xaricində bir dəmir yolu vaqonunda Müttəfiqlərlə barışıq müqaviləsi imzaladı. Birinci Dünya Müharibəsi, Almaniya, Rusiya, Avstriya-Macarıstan, Fransa və Böyük Britaniyanın hər biri təxminən bir milyon və ya daha çox həyatını itirdiyi halda, 9 milyon əsgər öldü və 21 milyon yaralandı. Bundan əlavə, ən az beş milyon mülki şəxs xəstəlikdən, aclıqdan və ya məruz qalmaqdan öldü.\n28 İyun 1914-cü ildə, Birinci Dünya Müharibəsinin başlamasına səbəb olan bir hadisə olaraq, Avstriya-Macarıstan imperiyasının varisi Archduke Franz Ferdinand, Bosniya Saravosu, Bosniya Serb Gavrilo Princip tərəfindən həyat yoldaşı ilə güllələnərək öldürüldü. . Ferdinand, Avstriya-Macarıstan mülklərinin yeni müstəqil Serbiyaya qoşulmasını istəyən Serb millətçilərinin təhdidinə baxmayaraq, Bosniya və Herseqovinada dayısının imperator silahlı qüvvələrini yoxlayırdı. Avstriya-Macarıstan hücumda Serbiya hökumətini günahlandırdı və hadisəni Slavyan millətçiliyi problemini birdəfəlik həll etmək üçün bir əsas kimi istifadə etməyə ümid etdi. Lakin Rusiya Serbiyanı dəstəklədiyi üçün Avstriya-Macarıstan müharibə elan etməsi, liderləri Alman lideri II Kaiser Vilhelmdən Almaniyanın Rusiya müdaxiləsi vəziyyətində Almaniyanın onların işini dəstəkləyəcəyinə dair zəmanət alana qədər təxirə salındı.\nİyulun 28-də Avstriya-Macarıstan Serbiyaya müharibə elan etdi və Avropanın böyük dövlətləri arasındakı zəif sülh çökdü. İyulun 29-da Avstriya-Macarıstan qüvvələri Serbiyanın paytaxtı Belqradı və Serbiyanın müttəfiqi olan Rusiyanı Avstriya-Macarıstana qarşı bir səfərbərlik əmri verməyə başladı. Rusiya ilə müttəfiq olan Fransa 1 avqustda səfərbər olmağa başladı. Fransa və Almaniya 3 avqustda bir-birlərinə qarşı müharibə elan etdilər. Neytral Lüksemburqdan keçdikdən sonra Alman ordusu 3-4 avqust gecəsi Belçikanı işğal etdi və bu səbəbdən Böyük Britaniya, Belçika və #x2019 -un müttəfiqi, Almaniyaya müharibə elan etmək.\nÇoğunlukla, Avropa xalqı müharibənin başlamasını sevinclə qarşıladı. Vətənpərvərlik baxımından çoxları, ölkələrinin aylar ərzində qalib gələcəyini düşünürdülər. İlk döyüşənlərdən, Almaniya hərbi əməliyyatların başlamasına ən çox hazırlaşmışdı və onun hərbi liderləri, Fransanın Belçika üzərindən böyük bir hücum hücumu ilə fəth edilməsini nəzərdə tutan “Schlieffen Planı ” olaraq bilinən inkişaf etmiş bir hərbi strategiya hazırlamışdılar. Fransanın şimalına. Almaniya Fransaya hücum edərkən, yavaş hərəkət edən Rusiya Avstriya-Macarıstan qüvvələri tərəfindən işğal altında qalmalı idi.\nSchlieffen Planı demək olar ki, müvəffəqiyyətli idi, lakin sentyabrın əvvəlində fransızlar Paris yaxınlığındakı qanlı Marne Döyüşündə Almaniyanın irəliləməsini dayandırdılar. 1914 -cü ilin sonuna qədər Avropanın döyüş sahələrində bir milyondan çox müxtəlif millətdən əsgər öldürüldü və nə Müttəfiqlər, nə də Mərkəzi Güclər göz önündə son qələbə idi. Qərb cəbhəsində və Fransanın şimalında və Belçikada uzanan döyüş xətti və döyüşçülər dəhşətli aşınma müharibəsi üçün səngərlərə yerləşdilər.\n1915 -ci ildə Müttəfiqlər 1914 -cü ilin oktyabrında Mərkəzi Güclərə qoşulan Türkiyənin amfibik işğalı ilə çıxılmaz vəziyyətdən çıxmağa çalışdılar, lakin güclü qan tökülməsindən sonra Müttəfiqlər 1916 -cı ilin əvvəllərində geri çəkilmək məcburiyyətində qaldılar. 1916 -cı il Almaniya tərəfindən böyük hücumlara uğradı və İngiltərə qərb cəbhəsi boyunca, lakin heç bir tərəf həlledici qələbə qazana bilmədi. Şərqdə Almaniya daha müvəffəqiyyətli oldu və təşkilatlanmamış rus ordusu 1917 -ci ildə Rus İnqilabının başlamasına təkan verərək dəhşətli itkilər verdi. 1917 -ci ilin sonlarında bolşeviklər Rusiyada hakimiyyəti ələ keçirdilər və dərhal Almaniya ilə sülh danışıqlarına başladılar. 1918 -ci ildə, Amerika qoşunlarının və qaynaqlarının qərb cəbhəsinə daxil olması, nəhayət, Müttəfiqlərin xeyrinə ölçüləri dəyişdirdi. Almaniya 11 Noyabr 1918 -ci ildə Müttəfiqlərlə atəşkəs müqaviləsi imzaladı.\nOuen, 18 Mart 1893 -cü ildə, Şropşirdəki Oswestry yaxınlığındakı Weston Lane -də bir ev olan Plas Wilmotda anadan olub. Tomas və (Harriett) Susan Owen'in ən böyüyü idi (yox Shaw) 'un dörd övladı, bacısı Mary Millard, (William) Harold və Colin Shaw Owen idi. Wilfred dünyaya gələndə valideynləri babası Edward Shawa məxsus rahat bir evdə yaşayırdılar.\n1897 -ci ilin yanvarında Edvardın ölümündən və mart ayında evin satışından sonra  ailə Birkenheadin arxa küçələrində qaldı. Orada Thomas Owen müvəqqəti olaraq bir dəmir yolu şirkətində işləyən qəsəbədə çalışdı. Tomas, 1897 -ci ilin aprelində ailənin Canon Caddesindəki Tomas'ın valideynləri ilə birlikdə yaşadığı Shrewsbury -yə köçdü. \nThomas Owen, 1898 -ci ildə Woodside stansiyasında stansiya müdiri olduqda yenidən Birkenhead -ə köçdü.  Ailə onunla birlikdə Tranmere bölgəsindəki üç ardıcıl evdə yaşadı,  Daha sonra 1907 -ci ildə yenidən Shrewsbury -yə köçdü.  Wilfred Owen Birkenhead İnstitutunda  və Shrewsbury Texniki Məktəbində (daha sonra) təhsil aldı. Wakeman Məktəbi olaraq bilinir).\nOuen, təxminən 1904 -cü ildə  Çeşirdə keçirdiyi tətil zamanı öz şeir peşəsini kəşf etdi. Evangelist tipli bir Anglikan olaraq böyüdü və gəncliyində, həyatı boyu davam edən anası ilə güclü əlaqəsi sayəsində dindar bir mömin idi. İlk təsirlərinə İncil və Romantik şairlər, xüsusən də John Keats daxildir. \nOwen'in son iki illik rəsmi təhsili onu Shrewsbury'deki Wyle Cop məktəbində şagird müəllim olaraq gördü.  1911-ci ildə London Universitetinə qəbul imtahanından keçdi, ancaq təqaüd üçün lazım olan birinci dərəcəli fərqlənmə ilə, ailəsinin şəraitində iştirak edə biləcəyi yeganə yol idi.\nPulsuz yaşayış və qəbul imtahanı üçün bir az təhsil müqabilində (bu sual altındadır [ sitata ehtiyac var ]) Owen, Reading yaxınlığındakı Dunsden Vicarının köməkçisi olaraq çalışdı,  1911 -ci ilin sentyabrından 1913 -cü ilin fevralına qədər köməkçi olaraq yaşadı. Bu müddət ərzində Universitet Kollecində, Readingdə (indiki Reading Universiteti) botanika dərslərinə qatıldı. və daha sonra İngilis Bölümü müdirinin təkidi ilə Köhnə İngilis dilində pulsuz dərslər aldı. Dunsden kilsəsində keçirdiyi vaxt, həm mərasimdə, həm də ehtiyacı olanlara yardım göstərə bilməməsi ilə kilsədən xəyal qırıqlığına səbəb oldu.  \n1913 -cü ildən Fransanın Bordo şəhərində Berlitz Dillər Məktəbində İngilis və Fransız dillərini öyrədən xüsusi müəllim olaraq çalışdı və daha sonra bir ailə ilə birlikdə çalışdı. Orada daha sonra fransızca yazışdığı yaşlı fransız şairi Laurent Tailhade ilə tanış oldu.  Müharibə başlayanda Ouen hərbi xidmətə getməyə tələsmədi - hətta Fransa ordusunu da düşündü - amma nəticədə İngiltərəyə qayıtdı. \n21 oktyabr 1915 -ci ildə Rəssam Tüfənglərinə yazıldı. Sonrakı yeddi ay ərzində Essexdəki Hare Hall Düşərgəsində məşq etdi.  4 İyun 1916 -cı ildə Mançester Alayında ikinci leytenant (sınaq müddətində) vəzifəsinə təyin edildi.  Başlanğıcda Ouen əsgərlərini lüt davranışlarına görə hörmətsiz tutdu və anasına yazdığı məktubda şirkətini "ifadəsiz topaqlar" olaraq xarakterizə etdi.  Lakin, onun yaradıcı varlığı bir sıra travmatik təcrübələrlə kəskin şəkildə dəyişdirilməli idi.Bir mərmi çuxuruna düşdü və sarsıntı keçirdi, xəndək minaatanı mərmisinin partlayışına tutuldu və bir neçə gün zabit yoldaşlarından birinin qalıqları arasında yatan bir bənddə huşsuz vəziyyətdə qaldı. Tezliklə, Owen nevrasteniya və ya mərmi şoku diaqnozu qoyuldu və müalicə üçün Edinburqdakı Craiglockhart War Hospitalına göndərildi. Craiglockhart -da şəfa taparkən, Owen'in həyatını dəyişdirəcək bir görüş olan yoldaş şair Siegfried Sassoon ilə tanış oldu.\nCraiglockhartda ikən Edinburqun bədii və ədəbi dairələrində dostluq etdi və şəhərin yoxsul bir bölgəsindəki Tynecastle Liseyində dərs verdi. Noyabr ayında yüngül alay vəzifələrinə uyğun olaraq mühakimə olunan Craiglockhart'dan tərxis edildi. Şimali Yorkşirənin Scarborough şəhərində məmnun və məhsuldar bir qış keçirdi və 1918 -ci ilin martında Ripondakı Şimal Komandirliyi Deposuna göndərildi.  Riponda olarkən "Gərəksizlik" və "Qəribə görüş" də daxil olmaqla bir sıra şeirlər yazdı və ya yenidən düzəltdi. Onun 25 yaşı, ad yoldaşı Hexhamdan olan Müqəddəs Wilfridə həsr olunmuş Ripon Katedralində sakitcə keçirildi.\nOwen, 1918-ci ilin iyulunda Fransada aktiv xidmətə qayıtdı, baxmayaraq ki, qeyri-müəyyən müddət ev vəzifəsində qala bilərdi. Qayıdış qərarı, ehtimal ki, "dostluq atəşi" hadisəsində başından güllə ilə vurulduqdan və müharibənin qalan müddətinə xəstə məzuniyyətinə buraxıldıqdan sonra Sassoonun İngiltərəyə geri göndərilməsinin nəticəsidir. Owen, savaşın dəhşətli həqiqətlərinin söylənməyə davam etməsi üçün Sassoonun səsinə səs qatmağı vəzifəsi olaraq görürdü. Sassoon, Ouenin səngərə qayıtması fikrinə şiddətlə qarşı çıxdı və sınayacağı təqdirdə "onu ayağından bıçaqla" təhdid etdi. Davranışından xəbərdar olan Ouen, bir daha Fransada olana qədər hərəkətləri barədə ona məlumat verməmişdir.\n1918 -ci ilin avqust ayının sonlarında Ouen bəlkə də Sassoon nümunəsini təqlid edərək cəbhə xəttinə qayıtdı. 1918 -ci il oktyabrın 1 -də Owen, İkinci Manchesters birliklərini Joncourt kəndi yaxınlığındakı bir sıra düşmənin güclü nöqtələrinə basqın etdi. Joncourt hərəkatında göstərdiyi cəsarətinə və liderliyinə görə, özünü hərbçi şair kimi haqq qazandırmaq üçün həmişə axtardığı bir mükafat olan Hərbi Xaç mükafatına layiq görüldü, lakin mükafat 15 Fevral 1919 -cu ilədək nəşr olunmadı.  30 iyul 1919 -cu ildə:\n2 -ci Lt, Wilfred Edward Salter Owen, 5 Bn. Manç. R., T.F. və s. 2 milyard. 1/2 Oktyabr 1918-ci il tarixində Fonsomme xəttinə edilən hücumda gözə çarpan cəsarət və vəzifəyə bağlılıq üçün. Komandir bir itki verərkən komandanlığı aldı və gözəl liderlik göstərdi və ağır bir əks hücuma müqavimət göstərdi. Şəxsən tutulan düşmənin pulemyotunu təcrid olunmuş mövqedən idarə etdi və düşmənə xeyli itki verdi. Bütün müddət ərzində ən cəsarətli davranırdı. \nOuen, 4 Noyabr 1918 -ci ildə, Sambre -Oise kanalının kəsişməsində, müharibəni bitirən Atəşkəsin imzalanmasından tam bir həftə (demək olar ki, bir saata qədər) keçərkən öldürüldü və ertəsi gün leytenant rütbəsinə yüksəldi. onun ölümü. Anası, Shrewsbury'deki kilsə zəngləri qeyd etmək üçün çalındığı üçün, Barışıq Günündə ölümündən xəbər verən teleqram aldı.   Ouen Fransanın şimalındakı Ors Kommunal Qəbiristanlığında dəfn edilmişdir.  Anası Susan tərəfindən seçilmiş məzar daşındakı yazı, şeirlərindən bir sitata əsaslanır: "HƏYAT BU BİDANLARI TƏMİRLƏYƏCƏK Mİ?  \nOwen, bir çoxları tərəfindən Birinci Dünya Müharibəsinin ən böyük şairi sayılır , səngər və qaz müharibəsinin dəhşətləri ilə bağlı ayəsi ilə tanınır. Müharibədən bir neçə il əvvəl şeir yazırdı, özü də on yaşında ikən Broxton by the Hilldə qalmaq üçün özünün poetik başlanğıclarını qeyd edirdi. \nWilliam Butler Yeatsın şeirləri Owen üçün əhəmiyyətli bir təsir idi, ancaq Yeats, Owen'in heyranlığına cavab vermədi. Oxford Müasir Ayə Kitabı, Yeatsın sonradan müdafiə etdiyi bir qərar, Ouenin "bütün qan, kir və əmilən şəkər çubuğu" olduğunu və "şairin bir ölkə qəzetinin köşəsinə layiq olmadığını" söylədi. Yeats daha ətraflı izah etdi: "Bütün böyük faciələrdə faciə ölən adam üçün bir sevincdir. Əgər bizim zamanımızda və yerimizdə müharibə lazımdırsa, qızdırma narahatçılığını yaşadığımız kimi onun əzablarını da unutmaq daha yaxşıdır." \nRomantik şairlər Keats və Shelley, erkən yazılarına və şeirlərinə çox təsir etdi. Böyük dostu, şair Siegfried Sassoon, sonradan onun poetik səsinə böyük təsir göstərdi və Ouenin ən məşhur şeirləri ("Dulce et Decorum est" və "Məhkum Gənclik üçün Marşı") Sassoonun təsirinin birbaşa nəticələrini göstərir. Şeirlərin əlyazma nüsxələri Sassonun əlyazması ilə yazılmış şəkildə sağ qalmışdır. Owen'in şeirləri, nəticədə, müəlliminin şeirlərindən daha çox bəyəniləcəkdir. Paronimdən assonansa çox güvənərək istifadə etməsi yenilikçi olsa da, o zaman bu xüsusi üsullardan istifadə edən tək şair deyildi. Bununla birlikdə, geniş şəkildə sınayan ilklərdən biri idi.\nMal-qara olaraq ölənlər üçün nə keçici zənglər?\nYalnız silahların dəhşətli qəzəbi.\nYalnız kəkələyən tüfənglərin sürətli səsi\nTələsik natiqlərini tələffüz edə bilər.\nİndi onlar üçün nə istehza var, nə namaz, nə də zənglər,\nXorlardan başqa heç bir yas səsi, -\nAğlayan mərmilərin cılız, ağılsız xorları\nVə kədərli şirlərdən onları çağıran böcəklər.\nHamısını sürətləndirmək üçün hansı şamlar tutula bilər?\nOğlanların əlində deyil, gözlərində\nVida müqəddəs parıltıları parlayacaq.\nQızların qaşlarının solğunluğu onların dərisi olacaq\nÇiçəkləri xəstə ağılların incəliyidir,\nVə hər gecənin qaranlığında pərdələrin çəkilməsi.\nŞeirinin özü 1917 -ci ildə əhəmiyyətli dəyişikliklərə məruz qaldı. Craiglockhartdakı müalicəsinin bir hissəsi olaraq, Owenin həkimi Artur Brock, Oweni yaşadıqlarını, xüsusən də xəyallarında yaşadığı təcrübələri şeirə çevirməyə təşviq etdi. Freyd psixoanalizindən təsirlənən Sassoon, burada Owenə şeirin nələr edə biləcəyini göstərərək kömək etdi. Sassoonun satira istifadə etməsi, "Sassoon üslubunda" yazmaqda özünü sınayan Oueni təsir etdi. Bundan əlavə, Owen'in şeirinin məzmunu, Sassoon ilə işləməklə şübhəsiz dəyişdirildi. Sassonun realizmə və "təcrübədən yazmağa" vurğu etməsi, əvvəlki sonetlərində göründüyü kimi Owenin indiyə qədərki romantik təsirli üslubuna zidd idi. Owen, həm Sassoonun cılız realizmini, həm də öz romantik anlayışlarını götürməli və məşhur "müharibənin yazığı" ifadəsi ilə ümumiləşdirildiyi kimi həm güclü, həm də simpatik bir poetik sintez yaratmalı idi. Bu şəkildə Ouenin şeirləri olduqca fərqlidir və o, bir çoxları tərəfindən Sassundan daha böyük bir şair hesab olunur. Buna baxmayaraq, Sassoon, Ouenin ölümündən əvvəl və sonra həm poeziyasını güclü şəkildə təbliğ edərək Owenin populyarlığına qatqı təmin etdi və onun redaktəsi Ouenin şair olaraq hazırlanmasında böyük rol oynadı.\nOwen'in şeirləri güclü himayədarlıqdan faydalanırdı və bu, Sassoonun təsirinin, Edith Sitwellin dəstəyinin və 1931 -ci ildə Edmund Blunden tərəfindən şeirlərin yeni və dolğun nəşrinin hazırlanmasının birləşməsiylə birlikdə populyarlığını təmin etdi. 1960 -cı illərdəki şeirinə maraq onu nisbətən müstəsna oxucu kütləsindən çıxarıb.  "Ön söz" yazdığı bir cildlik şeir planları olsa da, daxil etdiyi şeirlərdən başqa öz əsərini nəşr etməmişdi. Hydra, Craiglockhart War Hospitalda redaktə etdiyi jurnal və nəşr olunan "Mədənçilər" Millət.\nOuenin şeirinə anası da daxil olmaqla bir çox başqa təsirlər var idi. Ona yazdığı məktublar Ouenin cəbhədəki həyatına və müharibə ilə bağlı fəlsəfəsinin inkişafına dair fikir verir. Ouenin şahidi olduğu dəhşətin qrafik detalları heç vaxt əsirgənməmişdir. Owen'in dinlə yaşadığı təcrübələr, şeirlərinə də çox təsir etdi, xüsusən də cənazə mərasiminin kilsədə deyil, döyüş sahəsinin özündə yenidən qurulduğu "Məhkum Gənclik Marşı" kimi şeirlərdə və "yaxınlıqdakı bir Calvaryda" Məsihin çarmıxa çəkilməsini şərh edən Ancre ". Owen'in müharibə təcrübələri, "İfşa" adlı şeirində "Tanrı sevgisinin ölməkdə olduğunu" iddia edərək dini inanclarına meydan oxumağa səbəb oldu.\nOuenin şeirlərindən yalnız beşi ölümündən əvvəl, biri parçalı formada nəşr edilmişdir. Ən məşhur şeirləri arasında "Məhkum Gənclik Marşı", "Gərəksizlik", "Dulce Et Decorum Est", "Yaşlılar və Gənclər Məsəli" və "Qəribə Görüş" var. Ancaq əksəriyyəti ölümündən sonra nəşr olundu: Şeirlər (1920),Wilfred Ouenin şeirləri (1931),Wilfred Ouenin Toplanmış Şeirləri (1963),Tam Şeirlər və Fraqmentlər (1983) bu son kolleksiyada əsas olan şeirdir Əsgər XəyalıBu, Ouenin müharibə anlayışından bəhs edir.\nOwen'in tam araşdırılmamış əsərləri akademik iki cildlik əsərdədir Tam Şeirlər və Fraqmentlər (1994) Jon Stallworthy tərəfindən. Bir çox şeirləri heç vaxt populyar formada nəşr olunmamışdır.\n1975-ci ildə Wilfredin baldızı xanım Harold Owen, mərhum ərinin sahib olduğu bütün əlyazmaları, fotoşəkilləri və məktubları Oxford Universitetinin İngilis Fakültəsi Kitabxanasına bağışladı. Şəxsi əsərlər kimi, Owen'in bütün şəxsi kitabxanası və demək olar ki, tam bir dəsti də daxildir Hydra - Craiglockhart War Hospital jurnalı. İngilis Fakültəsi kitabxanaçısına əvvəlcədən müraciət edərək hər hansı bir ictimaiyyət nümayəndəsi tərəfindən əldə edilə bilər.\nAustin Texas Universitetində Harry Ransom Humanitar Elmlər Araşdırma Mərkəzində Ouenin ailə yazışmalarının böyük bir kolleksiyası var.\nOwen təqaüdündə əhəmiyyətli bir dönüş nöqtəsi 1987 -ci ildə Yeni dövlət adamı ağrılı bir polemikanı nəşr etdi 'Açılmayan Həqiqət' müəllifi Jonathan Cutbill, , homoseksual təcrübə şairi olaraq Owenin akademik sıxışdırılmasına hücum edən Edward Carpenter -in ədəbi icraçısı.  Diqqət çəkən məqamlar arasında, əvvəllər sirli olduğu iddia edilən "Shadwell Merdiven" şeirinin, bir vaxtlar tanınmış London doklarının bir hissəsində homoseksualların istəklərini yerinə yetirməsi idi.\nOwen, Siegfried Sassoon'u qəhrəman ibadətindən çox da uzaq olmayan bir hörmətlə qarşıladı və anasına "Sassoon borusunu yandırmağa layiq olmadığını" söylədi. Əlaqə, Craiglockhartdan ayrıldıqdan sonra Sassoon'a ilk məktubunda "Həyatımı düzəltmisən - nə qədər qısa olsa da" yazan Owenə çox böyük təsir göstərdi. Sassoon "instinktiv bir sevgini" aldığını,  yazdığını və birlikdə yaşadıqlarını "sevgi ilə" xatırladığını yazdı.  3 Noyabr 1917 axşamı Owen Craiglockhart'dan evə buraxıldıqdan sonra ayrıldılar. Bir neçə ay Scarborough-da ev vəzifəsində idi və bu müddət ərzində Sassoonun Robbie Ross və Robert Graves'in tanıdığı sənət dairəsinin üzvləri ilə əlaqə qurdu. H. G. Wells və Arnold Bennett ilə də tanış oldu və bu dövrdə indi tanındığı stilistik səsi inkişaf etdirdi. İlk şeirlərinin bir çoxu, Scarborough -un Şimal Körfəzindəki Clifton Oteli olan Clarence Garden Oteldə yerləşərkən yazılmışdır. Oteldə mavi turist lövhəsi, Owen ilə əlaqəsini göstərir.\nRobert Graves  və Sacheverell Sitwell  (onu da şəxsən tanıyırdılar), Ouenin homoseksual olduğunu və homoerotizmin Ouen şeirlərinin çoxunda mərkəzi bir element olduğunu bildirdilər.     Sassoon vasitəsi ilə Ouen, Oscar Wilde -in dostu Robbie Ross, yazıçı və şair Osbert Sitwell və İskoç yazıçı CK Scott Moncrieff, Marcel Proustun tərcüməçisi olan mürəkkəb bir homoseksual ədəbi dairə ilə tanış oldu. . Bu əlaqə Owenin dünyagörüşünü genişləndirdi və homoerotik elementləri işinə daxil etmə inamını artırdı.   Tarixçilər, Ouenin 1918 -ci ilin May ayında Scott Moncrieff ilə bir əlaqəsinin olub olmadığını mübahisə etdilər, o, "Cənab W.O." a müxtəlif əsərlər həsr etdi , lakin Ouen heç vaxt cavab vermədi. \nOuenin həyatı boyu və onilliklər ərzində kişilər arasındakı homoseksual fəaliyyət Britaniya qanunvericiliyində cəzalandırıla bilən bir cinayət idi və qardaşı Haroldun ölümündən sonra Ouenin məktublarında və gündəliklərində nüfuza malik olmayan hissələri çıxardığı üçün Ouenin cinsi inkişafının hesabı bir qədər qaranlıq qaldı. onların anası.  Andrew Motion, Ouenin Sassoon ilə əlaqəsi haqqında yazırdı: "Bir tərəfdən Sassonun sərvəti, təmtəraqlı əlaqələri və aristokratik davranışı Owendəki zülmkar adamı cəlb etdi: digər tərəfdən, Sassoonun homoseksuallığı Oweni həyat tərzi və düşüncə tərzinə qəbul etdi. təbii olaraq simpatiya tapdı. "  Sassoon, öz hesabına görə, o zaman aktiv olaraq homoseksual deyildi. \nSassoon və Owen yazışmalarla əlaqə saxlayırdılar və Sassoon 1918 -ci ilin iyulunda başından güllə ilə vurularaq sağalmaq üçün İngiltərəyə göndərildikdən sonra, avqust ayında görüşdülər və Sassoonun "isti buludsuz bir günortadan sonra birlikdə keçirdiklərini" keçirdilər.  Bir -birlərini bir daha görmədilər. Təxminən üç həftə sonra Owen, Fransaya qayıdarkən Sassoonla vidalaşmaq üçün məktub yazdı və ünsiyyətə davam etdilər. Barışıqdan sonra Sassoon, Owendən boş bir söz gözlədi, ancaq ölümündən bir neçə ay sonra xəbər verildi. Zərər Sassoon'u çox kədərləndirdi və o, "fəlsəfi olaraq bu yoxluğu qəbul edə bilmədi". \nGailly,  Ors,  Oswestry,  Birkenhead (Mərkəzi Kitabxana) və Shrewsbury -də Owen -in xatirələri var. \n11 Noyabr 1985 -ci ildə Owen, Westminster Abbey -in Şair Küncündə açılan bir şifer daş üzərində anılan 16 Böyük Müharibə şairindən biri idi.  Daşın üzərindəki yazı Ouenin "Ön söz" ündən şeirlərinə götürülmüşdür: "Mənim mövzum müharibədir və müharibənin yazığıdır. Şeir yazıqdır".  İndi Napier Universitetinin binası olan Craiglockhart War Hospitalda Owen və Sassoon'a həsr olunmuş kiçik bir muzey də var.\nOwenin son gecəsini keçirdiyi Orsdakı meşəbəyinin evi Maison forestière de l'Ermitage, Turner mükafatı namizədi Simon Patterson tərəfindən 1 oktyabr 2011 -ci ildə xalqa açılan Owen və şeirlərinin daimi bir abidəsinə çevrildi. \nSusan Owen, Shrewsbury, 1 Avqust 1920 -ci ildə Rabindranath Tagore'a yazdığı məktubda deyilir: "Londonda olduğunuzu eşitdiyim vaxtdan bəri sizə yazmaq üçün cəsarət tapmağa çalışıram - ancaq sizə bir şey söyləmək arzusu yol tapır. Bu məktub bu gün sizə çatmayacaq, çünki necə yazacağımı bilmirəm, çünki əminəm ki, adınızın zərfdə kifayət qədər olacağını düşünürəm. Təxminən iki il əvvəl böyük oğlum evə getdi. sonuncu dəfə və mənimlə vidalaşdığı günün müharibəsi-günəşlə dolu dənizin ortasında birlikdə baxırdıq-Fransaya baxırdıq, ürəkləri parçalanırdı-o, mənim şair oğlum, o gözəl sözlərini deyəndə-başlayaraq 'Buradan çıxanda bu ayrılıq sözüm olsun' - və cib dəftəri mənə qayıdanda - bu sözləri sevimli adında yazdım - adının altında. " \nWilfredin həyatını və şeirini anmaq üçün, Wilfred Owen Dərnəyi 1989 -cu ildə quruldu.   Dərnək, Şrewsbury və Oswestrydə daimi ictimai anıtlar qurdu. Oxumalar, söhbətlər, ziyarətlər və tamaşalara əlavə olaraq, sərgiləri, konfransları, Ouen şeirlərini dərk etməyi və qiymətləndirməyi təşviq edir. Wilfred Owenin qardaşı oğlu Peter Owen, 2018-ci ilin iyulunda ölənə qədər Assosiasiyanın prezidenti idi.  Dr Rowan Williams (Canterbury 2002–2012 arxiyepiskopu), Sir Daniel Day-Lewis və Grey Ruthven, Gowrie'nin 2-ci Qrafı Patronlarıdır.   Dərnək, əvvəlki mükafatçılar arasında Sir Andrew Motion (Şair Laureatı 1999–2009), Dannie Abse, Christopher Logue, Gillian Clarke daxil olmaqla yaddaqalan döyüş şeirlərini özündə birləşdirən davamlı bir əsər üçün bir şairə iki illik Şeir Mükafatı təqdim edir. və Seamus Heaney. Owen Sheers 2018 -ci ilin sentyabr ayında mükafata layiq görüldü.    2015 -ci ilin noyabr ayında aktyor Jason Isaacs, Owenin Birinci Dünya Müharibəsi zamanı mərmi şokundan müalicə olunduğu Edinburqdakı keçmiş Craiglockhart War Hospitalında Owenə bir ziyarətini təqdim etdi. \nƏdəbiyyat və filmlərdə Redaktə edin\nStephen MacDonald's oyunu Qəhrəmanlar haqqında deyil (ilk dəfə 1982 -ci ildə ifa edilmişdir) Owen və Sassoon arasındakı dostluğu mövzu olaraq götürür və Birinci Dünya Müharibəsi illərində Craiglockhartdakı görüşləri ilə başlayır .\nPat Barkerin tarixi romanı Rejenerasiya (1991), Sassoon və Owen arasındakı görüşü və əlaqəni təsvir edir , Sassoonun nöqteyi -nəzərindən görüşün Ouenə çox əhəmiyyətli bir təsir göstərdiyini qəbul edir. Ouenin öz həkimi Artur Brokla müalicəsinə də qısaca toxunulur. Ouenin ölümü Barkerin Yeniləşmə üçlüyünün üçüncü kitabında təsvir edilmişdir. Xəyal Yolu (1995).  1997 -ci il filmində Rejenerasiya, Stuart Bunce Oueni oynadı. \nOwen, BBC sənədli filminin mövzusudur Wilfred Owen: Xatirə Nağılı (2007), oynadığı Samuel Barnett. \nOwen, epistolar romanında müxbirlərdən biri üçün ilham mənbəyi olaraq xatırlandı. Guernsey Ədəbi və Kartof Peel Pie Cəmiyyəti (2008), Mary Ann Shaffer və Annie Barrows tərəfindən. \nHarry Turtledove-in çoxsaylı romanında Cənub Zəfər Seriyası, üçüncü cildin adı, Cəhənnəmdə gəzmək, "Mental Cases" dəki bir sətirdən götürülmüşdür. Seriyanın bu hissəsi, Birinci Dünya Müharibəsinin Kanadanın Amerika Birləşmiş Ştatları qoşunları tərəfindən işğal edildiyini və işğal edildiyini görən alternativ bir tarix versiyası zamanı qurulmuşdur. Owen, başlıq səhifəsində təklifin mənbəyi olaraq tanınır.\nAdlı bir film Dəfn Partiyası (Avqust 2018 buraxıldı), Ouenin Craiglockhart Xəstəxanasından Sambre Döyüşünə (1918) qədər olan son ilini təsvir edir. Matthew Staite Owen və Joyce Branagh kimi anası Susan rolunda oynayır.   \nOnun şeirləri müxtəlif formatlarda yenidən işlənmişdir. Məsələn, Benjamin Britten Ouenin səkkiz şeirini öz şeirinə daxil etdi Müharibə tələbi, Ölülər üçün Latın Kütləsindən gələn sözlərlə birlikdə (Misun üçün Defunctis). The Rekvizit Coventry Katedralinin yenidən təqdis edilməsi üçün sifariş verildi və ilk dəfə 30 May 1962 -ci ildə orada ifa edildi.  Derek Jarman, filmi 1988 -ci ildə, soundtrack olaraq yazaraq 1988 -ci ildə ekran üçün uyğunlaşdırdı. \nCazibədar Gözəllər 1982 -ci ilin aprel ayında John Peel sessiyasında Ouenin "Gərəksizlik" şeirini yazdı. \nHəm də 1982 -ci ildə 10.000 manyak, New Yorkun Fredonia şəhərində, şeirə əsaslanaraq "Mahkum Gənclik üçün Marş" adlı bir mahnı yazdı. Qeyd ilk EP buraxılışında göründü Beşinci İnsan Münaqişəsi və daha sonra kompilyasiyada Ümid Sinə. Üzərində də görünür Ümid Sinə albom, Owen'in mahnının əsaslandığı "Dulce et Decorum Est" şeirinin başlığına istinad olan "Latin One" mahnısı idi.\nƏlavə olaraq 1982 -ci ildə müğənni Virginia Astley "Gərəksizlik" şeirini bəstələdiyi musiqiyə qoydu. \n1992 -ci ildə Anathema sərbəst buraxıldı Crestfallen EP, "Onlar ölür" mahnısı ilə Ouenin Orsdəki məzarı üzərində epitaf meydana gətirən "Son" şeirindən sitatlar gətirir.\nRudimentary Peni 2009 -cu ildə "Wilfred Owen the Chances" adlı single buraxdı. Sözləri Ouenin "Şanslar" şeirindəndir. \nMusiqili simli musiqiçi Dean Johnson yaradıb Güllə və nərgizlər, 2010 -cu ildə Ouen şeirlərinə qurulmuş musiqilərə əsaslanır. \n2015 -ci ildə İngilis indie rok qrupu The Libertines adlı bir albom buraxdı Məhkum Gənclər üçün Marşlar bu, Ouenin şeirinin adını daşıyan "Məhkum Gənclik üçün Marş" mahnısını səsləndirdi.\nŞeirləri 2000 Jedi Mind Tricks albomunda dəfələrlə nümunə götürülmüşdür Dizayn tərəfindən şiddət.   Prodüser Stoupe Enemy of Bəşəriyyət, albomdakı nümunələri və Ouen şeirlərini daxil etməsi ilə məşhur oldu.\nOwen, İngilis dəhşət podcastının yeddinci bölümü olan "The Piper" də görünür Magnus Arxivləri. \nXəndəklərdə senzura: jurnalistlər Birinci Dünya Müharibəsinin dəhşətlərini niyə yazmadılar?\nİngiltərə 1914 -cü ilin avqustunda müharibə elan edəndə qəzet redaktorları, geniş, mexanikləşdirilmiş münaqişənin miqyasını və qəddarlığını işıqlandırmaq üçün jurnalistlərinin qarşısında duracaq çətinlik barədə çox az təsəvvür edirdilər. Üçün yazmaq Tarix Əlavə, Derek Taylor, cəbhə bölgələrindən İngiltərəyə diqqətlə nəzarət edilən xəbərləri çatdırmaq üçün tətbiq olunan sistemi və jurnalistlərin müharibə ilə bağlı yazdıqları öz rolları haqqında nə düşündüklərini araşdırır.\nYayımlanma tarixi: 8 Noyabr 2018, 10:30\nITN üçün müharibələri işıqlandıran müxbir olduğum günlərdə tez -tez bu sual üzərində düşünürdüm: Birinci Dünya Müharibəsi zamanı səngərlərdə TV xəbər kameraları olsaydı, yüz minlərlə gənc əsgərin həyatı xilas olardımı? Evə qayıdan adi insanlar - hər iki tərəfdən də özləri üçün qırğını görsəydilər, "Yetər!" və liderlərinin dərhal sülh danışıqları aparmaqda israr etdilər?\nƏlbəttə ki, cavabı heç vaxt bilə bilmərik. Ancaq belə bir nəzəri sual verməyimizə ehtiyac yoxdur, çünki vasitələr etdi həqiqəti ortaya çıxarmaq üçün o vaxt mövcuddur. Çatışmanın uzun müddətində cəbhə bölgəsində ağlasığmaz ölüm və əzabın şahidi olan qəzet müxbirləri var idi. Yəni gördüklərini bildirdilərmi?\nİngiltərə 1914 -cü ilin avqustunda müharibə elan edəndə, Londondakı redaktorlar, yaxınlaşan mexanikləşdirilmiş düşmənçiliyi işıqlandırmaq üçün göndərdikləri jurnalistlərlə qarşılaşacaqları çətinlik haqqında çox az təsəvvürə sahib idilər. Redaksiyalarda ortaq fikir, "müharibə müxbiri" nin süvari zabitləri ilə anlaşa bilən bir ovçunun işi olduğu idi. Lord Northcliffe, sahibi Gündəlik Poçt və Zamanlar, əmr etdi Poçt idman redaktoru bir at almaq və Müharibə Ofisinə hesabat vermək.\nBaş nazir Herbert Asquithin rəhbərlik etdiyi Liberal hökumət, öz növbəsində, bu müxbirlərin yazdıqlarına nəzarət edəcəyinə qərar verdi. Sentyabr ayında, müharibəyə bir ay qalmış parlament, hökümətə görünməmiş səlahiyyətlər verərək, Səltənətin Müdafiəsi Qanununa aşağıdakıların daxil edilməsini qəbul etdi:\n"Heç kim Əlahəzrət qüvvələrinin heç birində və ya mülki əhali arasında narazılıq və ya həyəcana səbəb ola biləcək xəbərləri ağızdan və ya yazılı şəkildə yaymamalıdır."\nBaşqa sözlə, generallar və hökumət nazirləri bəyənmədikləri hər şeyi nəşr etməyi dayandıra bilərlər.\nDöyüşün ilk bir neçə ayı ərzində müxbirlər müharibə cəbhəsində gəzmək üçün bir qədər azadlıqdan istifadə etdilər. Yazdıqları isə senzuraya məruz qaldı. Ancaq bu çox vaxt lazımsız idi. Arthur Moore zaman The TimesMəsələn, 1914 -cü ilin avqustunda İngilis və Fransız qüvvələrinin Monsdakı geri çəkilməsini bildirdi, o, ümid dolu xətləri daxil etdi:\n"Yenə də deyim ki, nizam -intizamda heç bir uğursuzluq, çaxnaşma və süngərin atılması yoxdur. Hər kəsin xasiyyəti şirindir və əsəblər özünü göstərmir. Kişilər sabit və şəndirlər. ”…\nMurun patronu Lord Northcliffe, "Generallara güvən" deyərkən Fleet Streetdəki münasibətini ümumiləşdirdi. Nazirlər Kabineti, evdəki mənəviyyatın yüksəlməsinə kömək etmək üçün mətbuatın özlərinə etibar ediləcəyini düşünməyə başladı. Sadəcə qısa bir sıçrayışla tutmaq lazım idi.\nBeləliklə, 1915 -ci ilin iyununda müxbirlər üçün yeni bir sistem tətbiq edildi. İngilis Ordusu Baş Qərargah heyətinin "bir neçə yazıçı" olaraq xarakterizə etdikləri cəbhə xəttinə gətiriləcək, lakin onların hərəkətləri və yazdıqları ciddi şəkildə polisə veriləcəkdir. Milli qəzetlər və mətbuat agentlikləri arasında altı müxbirin namizədliyini irəli sürməyə icazə verildi. Məsələn, Philip Gibbs, hekayələr yazırdı Gündəlik Teleqraf və Gündəlik Salnamə William Beach Thomas üçün Gündəlik Poçt və Gündəlik Güzgü.\nSeçilənlər Calaisdən 20 mil aralıda yerləşən St Omer şəhərindəki Baş Qərargaha aparıldı və burada qərb cəbhəsindəki İngilis qüvvələrinin baş komandanı Sir John French tərəfindən qarşılandı. Mareşal qısa bir çıxış edərək onların şərəfinə və sədaqətinə güvəndiyini söylədi. Daha sonra Fransanın şimalında, yaxınlıqdakı Tatinghem kəndindəki köhnə bir evə aparıldılar, bu da onların evi və ofisi idi. Tapşırıqları yerinə yetirmək və yerin təmiz saxlanılması üçün əmr verənlər var idi ki, onları götürmək üçün yük maşınları və sürücüləri olan maşınlar var idi və ən əsası müxbirlərlə birlikdə yaşayan, yeyən və yatan bir qrup zabit var idi. cəbhə - bunlar senzuralardı.\nAltı müxbirin tezliklə kəşf etdiyi kimi, bu adamlar bir qrup mülki "müdaxiləçiyə" qulluq etmək məcburiyyətində olan yaşlı məmurlar idi. 300 -dən çox pələng torbalanması ilə öyünən və qəzet qəzetçilərini açıq şəkildə lağa qoyan böyük bir oyun ovçusu olan Polkovnik John Faunthorpe var idi. Həmçinin polkovnik ş. 18-ci əsrə aid fil sümüyü fleytası üzərində Bax oynayaraq və alaq otları ilə ördək səsi oxşayaraq başqalarını əsəbiləşdirən Neville Lytton. Bütün müharibə müxbirlərinin bolşevik olduğunu israr edən polkovnik Hutton Wilson.\nXəndəkdəki jurnalist həyatı\nMüxbirlərin özlərindən zabit geyimləri geyinmələri tələb olunurdu - xaki gödəkçəsi və şalvarları bağlamaq üçün ayaqqabılar və təhlükəli bir vəziyyətdə qalay dəbilqəsi ilə dəyişdirilə bilən uclu papaq. Onlara kapitan fəxri rütbəsi verildi və yaşıl kəmərdən başqa əsl zabitlərdən fərqlənmədilər. Göründüyü kimi, müxbirləri ordunun bir hissəsi kimi göstərən yalnız xarici görünüşü deyildi. Düşüncələrində də tezliklə ətrafdakı zabitlərlə bir addım atdılar. Beach Thomas həmkarları üçün xarakterik idi: 4 Avqust 1915 -ci ildə oxucularına səngərdəki igid gənclər üçün gözəl bir həyat şəkli verdi:\n"Toyuq qovrularkən və qızardılmış kartof cızıldayanda, səngərlərin üstündən ara -sıra güllələr sancılırdı ... Deyə bilərəm ki, bu, Britaniya ordusundakı ən yaxşı, ən qürurlu köhnə alay haqqında idi. İngilis ordusundakı ən yaxşı, qürurlu köhnə alaylar. "\nBirinci Dünya Müharibəsinin İngiltərədəki ən bəd xəbəri, bir tərəfdən mətbuatla digər tərəfdən hökumət və generallar arasında gizli bir sui-qəsdin hazırlanması mərhələsi qoyuldu: Somme döyüşü. 1 iyul 1916-cı ildə başladı və dörd il yarım davam etdi. Üç milyon kişi döyüşdü və bir milyon yaralandı və ya öldürüldü. Təkcə ilk gün 19240 İngilis əsgəri öldürüldü, 38.230 isə yaralandı.\nDöyüşün açılış saatlarında kəşfiyyat rəisi General Charterisin göstərişi ilə müxbirlər öz evlərində qaldılar. Döyüşün gedişatı ilə bağlı onlara müntəzəm olaraq - diqqətlə yoxlanılırdı. Qəzet oxucularına dedikləri budur:\nThe Gündəlik SalnaməMüxbiri Philip Gibbs yazırdı: "İngiltərə və Fransa üçün yaxşı bir gündür. Bu müharibədə vəd günüdür.\nThe Manchester Guardian -ni təkrarladı Mətbuat Birliyi "İtkilərimiz ağır deyil" başlığı altında hesabat:\n"Hücumun ilk günü çox qənaətbəxşdir ... Burada artıq bıçaqla deşmək cəhdlərindən söhbət gedə bilməz. Bu olduqca yavaş, davamlı və metodik bir itkidir, həyatını qoruyur. "\nİngiltərədəki hər qəzet oxşar bir hesaba sahib idi-hamısı rəsmi kommünikələri yenidən hazırladı. Ancaq sonrakı bir neçə həftə ərzində müxbirlərə döyüşləri özləri görməyə icazə verildikdə, on minlərlə adamın öldürüldüyünü və ya yaralandığını görsələr də, iddianı davam etdirdilər.\nDəhşətlərin bu "sulanması" və qurbanların rəqəmlərinin gizlədilməsi müharibə boyu davam etdi. Bunu necə hesablamaq olar? Müəyyən dərəcədə bu bir tikiş tikişi idi. Lordlar Northcliffe və Beaverbrook kimi qəzet imperiyalarının varlı sahibləri hökumətə o qədər yaxın idilər ki, əslində kabinetdə çalışdılar: biri təbliğat naziri, digəri isə informasiya naziri olaraq. Kağızları üzərində işləyənlər arasında - müxbirlər və redaktorlar - vətənpərvərlik tez -tez jurnalist vəzifəsini üstələyirdi: mənfi xəbərlər düşmənə kömək edərdi. Eyni zamanda, cəbhə bölgəsindəki müxbirlər tez -tez bütün müharibə müxbirlərini gözləyən tələyə düşürdülər: özünü əsgər kimi düşünmək və biri kimi düşünmək istəyi.\nBütün bunların ən utanc verici tərəfi, ən azından müxbirlərin bəzilərinin jurnalist kimi uğursuz olduqlarını bilməsidir. Müharibə bitdikdən yeddi il sonra Güzgü adam, Beach Thomas yazdı:\n"İngilis Ordusu Kəşfiyyatı tərəfindən bizə verilən məlumatların böyük bir hissəsi tamamilə səhv və yanıltıcı idi ... Özüm üçün, ertəsi gün və ondan sonrakı gün, yazdıqlarımdan hərtərəfli və dərindən utandım. həqiqətə uyğun olmadığının çox yaxşı səbəbi. "\nGibbs Salnamə1923 -cü ildə yazaraq daha da irəli getdi:\n"Sahədəki ordularla tamamilə tanış olduq ... Göndərmələrimizdə senzuraya ehtiyac yox idi. Biz öz senzuralarımız idik. "\nTarixçilər, atalarımızın hərəkətlərini günümüzün standartlarına görə qiymətləndirməmək üçün həmişə diqqətlidirlər. Unutmamalıyıq ki, Birinci Dünya Müharibəsi əsnasında İngiltərənin Alman İmperatorluğunun işğalına, fəthinə, hökmranlığına və udulacağına dair real bir qorxu var idi. Yalnız milyonlarla adamı potensial işğalçılara qarşı silahlı bir insan maneəsi yaratmaq üçün işə cəlb etməklə dayandırıla bilər. Və bu, öz növbəsində, həmin kişilərin arvadlarından, qız yoldaşlarından, bacı -qardaşlarından, valideynlərindən və dostlarından davamlı dəstək və həvəs tələb edirdi. Baş nazir David Lloyd George 1917 -ci ildə dediyi kimi:\n"İnsanlar həqiqətən [həqiqəti] bilsəydilər, müharibə sabah dayandırılardı. Amma təbii ki, bilmirlər və bilmirlər. "\nDerek Taylor, ITN -ə qoşulmazdan əvvəl Oksford Universitetində hüquq və tarix fakültəsində təhsil aldı. Müxbir olaraq İslam inqilabı zamanı beş müharibəni işıqlandırdı və yeddi ay İranda qaldı. Amerikaya məxsus Associated Press Television News-un baş direktoru olmamışdan əvvəl BBC-də işləməyə davam etdi. İndi təqaüdə çıxanda məşhur tarix kitabları yazır. Onun son, Fayke Newes: VIII Henrydən Donald Trampa qədər Qüdrətli Media The History Press tərəfindən nəşr olunur.\nBirinci Dünya Müharibəsi (Birinci Dünya Müharibəsi)\n22 Aprel - 25 May 1915. İkinci Ypres Döyüşündə Almanlar ilk dəfə xlor qazı istifadə edərək hücuma keçdilər. Fransız Əlcəzair Diviziyası qaçdı, amma Kanadalılar çoxsaylı hücumları dəf etdi. Viktoriya Xaçını dörd Kanadalı qazandı (Richard Jack tərəfindən çəkilmiş rəsm, Kanada Müharibəsi Muzeyi/8179). Kanadalı əsgərlər Fransadakı Vimy Ridge-dən qayıdır, May 1917. Şəkil W.I. Castle/ Kanada Milli Müdafiə Departamenti/ Kitabxana və Arxivlər Kanada/ PA-001332-dən alınmışdır. R n\nBirinci Dünya Müharibəsində tanınmamış məzarı olmadan Fransada ölən 11.285 Kanadalıların adları Vimy Anıtı üzərində yazılmışdır. u00a9 Richard Foot Sir Robert Borden, Kanadalıları Bramshott, [İngiltərə] Aprel, 1917 -ci ildə nəzərdən keçirir. Courcelette döyüşü zamanı xəndəkdə yaralı geyinmək. 15 sentyabr 1916. Kanadalılar evdən satır. May, 1917. Son fırtına nəticəsində yaranan palçıqdan dövrə vura bilmir. Kanadalı bir elçi "atını" daşıyır. Avqust, 1917. Kanadalılar Salisbury düzündə çamur çalırlar, 1914. 20 -ci Batareyaya, Kanada Sahə Topçularına sursat aparan atları yığın. Aprel 1917. div> Kanadalı yaralıları daşıyan alman əsirlər. Arrasdan şərqə doğru irəliləyin. 1918 avqust.\n1914-1918 -ci illər Birinci Dünya Müharibəsi, Kanada tarixində 61 minə yaxın Kanadalı həyatını itirən ən qanlı münaqişə idi. Romantik müharibə anlayışlarını silib, kütləvi şəkildə qırğın törətdi və İkinci Dünya Müharibəsinə qədər davam edəcək xarici hərbi müdaxilə qorxusunu aşıladı. Kanadalı əsgərlərin Ypres, Vimy və Passchendaele kimi döyüş sahələrində qazandıqları böyük uğurlar, milli qürur hissi və Kanadanın Britaniya İmperatorluğundan başqa dünya səhnəsində tək başına dayana biləcəyinə inamı alovlandırdı. Müharibə eyni zamanda Fransız və İngilis Kanada arasındakı uçurumu daha da dərinləşdirdi və cəmiyyətə və iqtisadiyyata geniş dövlət müdaxiləsinin başlanğıcı oldu.\nKanada Parlamenti 1914 -cü ildə müharibəyə getməyi seçmədi. Ölkənin xarici işlərinə Londonda rəhbərlik edildi. İngiltərənin Belçikadan ordusunu geri çəkmək üçün Almaniyaya etdiyi ultimatum 4 Avqust 1914-də başa çatdıqda, Kanada da daxil olmaqla Britaniya İmperiyası Almaniya və Avstriya-Macarıstan imperiyalarına qarşı Serbiya, Rusiya və Fransa ilə müttəfiq idi.\nGənc Uinston Çörçill ilə, sonra Admirallığın Birinci Lordu (Kanada Milli Arxivi/C-2082). General Sir Sam Hughes, Kanadanın Milis və Müdafiə Naziri, 1911-1916. u00a0Şəkil: Kanada Milli Müdafiə Departamenti/Kitabxana və Kanada Arxivləri/C-020240. Kanada Vətənpərvərlik Fondu Posteri, 1917. Şəkil: Kitabxana və Arxivlər Kanada/1983-28-581. Qadınlar üçün Birinci Dünya Müharibəsi Posteri, 1914-1918. Şəkil: Kitabxana və Arxiv Kanada/1983-28-1504.\nMüharibə əvvəlcə Kanadalıları birləşdirdi. Liberal müxalifət Baş nazir Sir Robert Bordenin Mühafizəkarlar hökumətini yeni Müharibə Tədbirləri Qanununa əsasən geniş səlahiyyətlər almağa çağırdı. Milis naziri Sam Hughes, Québec yaxınlığındakı Valcartier'de yeni bir düşərgədə məşq etmək üçün 25.000 könüllü çağırdı. Oktyabrın 3 -də 30617 nəfərdən ibarət ilk kontingent İngiltərəyə üzdü. Kanadanın müharibə səylərinin çoxu könüllülər tərəfindən başladı. Kanada Vətənpərvərlik Fondu əsgər ailələrinə dəstək olmaq üçün pul topladı. Hərbi Xəstəxanalar Komissiyası xəstələrə və yaralılara qulluq edirdi. Kilsələr, xeyriyyə təşkilatları, qadın təşkilatları və Qırmızı Xaç müharibə səyləri üçün "əllərindən gələni etmənin" yollarını tapdılar. (Bax: Müharibə Cəbhəsi və Kanadalı Uşaqlar və Böyük Müharibə.) Vətənpərvərlik hissi ilə Kanadalılar Almanların və Avstriyalıların işlərindən qovulmasını və internatlanmasını tələb etdilər (görmək İnterneti) və Berlində, Ontarioya, özünü Kitchener adlandırması üçün təzyiq göstərdi.\nLegionun İrsindən Kanada perspektivi.\nMüharibə və İqtisadiyyat\nƏvvəlcə müharibə problemli bir iqtisadiyyata zərər vurdu, işsizliyi artırdı və Kanadanın yeni, borca bürünmüş transkontinental dəmir yollarının, Kanadanın Şimal və Böyük Magistral Sakit okeanlarının kredit tapmasını çətinləşdirdi. Lakin 1915 -ci ilə qədər hərbi xərclər 1913 -cü ilin bütün hökumət xərclərinə bərabər idi. Maliyyə naziri Thomas White vergilərin artırılmasına qarşı çıxdı. İngiltərənin Kanadaya borc verə bilmədiyi üçün Uayt ABŞ -a üz tutdu.\nKanadalıların heç vaxt öz hökumətlərinə borc verməyəcəyinə inansa da, Uayt risk almalı idi. 1915 -ci ildə 50 milyon dollar istədi və 100 milyon dollar aldı. 1917 -ci ildə hökumətin Zəfər Krediti kampaniyası ilk dəfə olaraq sadə vətəndaşlardan böyük məbləğlər toplamağa başladı. Kanadanın müharibə səyləri əsasən borcla maliyyələşdirildi. 1913-1918 -ci illər arasında milli borc 463 milyon dollardan 2.46 milyard dollara yüksəldi və bu zaman çox böyük bir məbləğ oldu.\nBöyük buğda, taxta və döyüş sursatı ixracı olmasaydı, Kanadanın iqtisadi yükü dözülməz olardı. Müharibə öncəsi məhsul çatışmazlığı çölçülük fermerləri üçün gələcək quraqlıq xəbərdarlığı idi, lakin 1915 -ci ildə bol məhsul və qiymətlərin yüksəlməsi ehtiyatlılıqdan uzaqlaşdırdı. Bir çox fermer işçisi Orduya getdiyindən, fermerlər işçi çatışmazlığından şikayət etməyə başladılar. Tənəzzül nəticəsində bağlanan fabriklərin müharibədən qazanc əldə edəcəyi ümid edilirdi. İstehsalçılar bir Shell Komitəsi qurdular, İngilis artilleriya sursatı hazırlamaq üçün müqavilələr bağladılar və yeni bir sənaye yaratdılar. Bu asan deyildi. 1915 -ci ilin yayına qədər komitənin 170 milyon dollarlıq sifarişi vardı, ancaq cəmi 5,5 milyon dollarlıq mərmi çatdırmışdı. İngilis hökuməti yenidən qurulmasında israr etdi. Yaranan İmperator Müharibə Şurası, Kanadada bir İngilis agentliyi idi, baxmayaraq ki, istedadlı, sərt Kanadalı Joseph Flavelle rəhbərlik edirdi. 1917 -ci ilə qədər Flavelle, 250.000 işçisi olan IMB Kanadanın ən böyük işinə çevrildi. İngilislər 1917 -ci ildə Kanadada alışını dayandırdıqda, Flavelle amerikalılarla nəhəng yeni müqavilələr imzaladı.\nEvdə işə qəbul\nİşsiz işçilər 1914–15 -ci illərdə hərbi xidmətə getməyə axın etdilər. Müharibədən əvvəlki milis alayları və vətəndaş təşkilatları tərəfindən idarə olunan işə qəbul, hökumətə heç bir şeyə başa gəlmədi. 1914 -cü ilin sonunda Kanada Ekspedisiya Qüvvələri (CEF) üçün hədəf 1915 -ci ilin yayına qədər 50.000, 150.000 idi. Baş nazir Borden həmin yay İngiltərəyə səfəri zamanı mübarizənin böyüklüyündən şoka düşdü. Kanadanın müharibə səylərinə sadiqliyini nümayiş etdirmək üçün Borden, 1916 -cı il Yeni il mesajını istifadə edərək, 8 milyonluq Kanada əhalisindən 500.000 əsgər vədi verdi. O vaxta qədər könüllülük demək olar ki, tükənmişdi. Erkən kontingentlər, 1915-ci ildə İngiltərəyə köçmək istəyən Kanadalıların çoxunu götürmüş son mühacirlər tərəfindən doldurulmuşdu. Cəmi, 330.000, təsir edici idi, lakin yetərli deyildi.\nKanada Vətənpərvərlik Fondu Posteri, 1917. Şəkil: Kitabxana və Arxivlər Kanada/1983-28-581. Fransız Kanadalılar üçün Birinci Dünya Müharibəsinin işə qəbulu afişası, 1914-1918. Şəkil: Kitabxana və Arxiv Kanada/1983-28-794. Toronto, Ontario, College Street-də Victory Bond posteri, 1917. Şəkil: John Boyd/Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-071302.\nİşə götürmə üsulları şiddətli və bölücü oldu. Din xadimləri xristian vəzifəli qadınlara "örgü və ya döyüş" elan edən nişanlar taxaraq getdikcə daha çox İngilis kanadalı Fransız Kanadanın öz payını etmədiyindən şikayətlənirdi. Bu təəccüblü deyildi: az sayda fransız kanadalı Fransa və ya İngiltərəyə dərin sədaqət hiss etdi. Borden hökumətində olan az adamlar 1911 -ci ildə keçirilən seçkilərdə imperializmə qarşı çıxaraq qalib gəlmişdilər.Québec millətçilərinin lideri və sözçüsü Henri Bourassa, əvvəlcə savaşı təsdiqlədi, lakin tezliklə Fransız Kanadasının əsl düşmənlərinin Almanlar olmadığını, Fransız dilində təhsilini bitirməklə məşğul olan "İngilis-Kanada düşmənləri, Ontario intriqaları və ya İrland kahinləri" olduğunu israr etdi. Ontario kimi ingilis dilli əyalətlər (görməkHatpinlər Döyüşü). Québecdə və Kanadanın hər yerində işsizlik yüksək maaşlara və insan çatışmazlığına səbəb oldu. Evdə qalmağın yaxşı iqtisadi səbəbləri var idi.\nKanada Ekspedisiya Qüvvələri\nCEF -də Kanadalılar İngilis ordusunun bir hissəsi oldular. Milis naziri olaraq Sam Hughesinsə zabitlərin seçilməsində və Kanada istehsalı olan Ross tüfənginin saxlanılmasında israrlı idi. Tüfəng asanlıqla sıxışdığından və Hughes -in bəzi seçimləri bacarıqsız adamlar olduğu üçün Kanada ordusunda ciddi çatışmazlıqlar var idi. Yüzlərlə yeni batalyon qurmağa əsaslanan bir işə götürmə sistemi, əksəriyyətinin İngiltərəyə yalnız parçalanmaq üçün gəldiyini və böyük bir bədbəxt məmur qalığı buraxdığını ifadə etdi. Hughes, Kanadalı mülki şəxslərin (peşəkar əsgərlərdən daha çox) praktikada təbii əsgərlər olacağına inanırdı ki, öyrənməli olduqları bir çox bahalı dərslər var idi. Bunu cəsarətlə və fədakarlıqla etdilər.\nKanadalı bir əsgər, Belçikanın Ypres Katedralindəki bir qabıq çuxurundan baxır. Noyabr, 1917. u00a0Şəkil: Kanada Milli Müdafiə Departamenti/Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-002136. Şəkil: u00a9 Kanada Hərbi Muzeyi/Beaverbrook Müharibə Sənəti Kolleksiyası/19710261-0179. R n Kanadalı əsgərlər Fransadakı Somme Döyüşündən qayıdırlar. Noyabr, 1916. Şəkil: W.I. Qala/Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-000832. Fransanın Somme Döyüşü zamanı Kanadalı ağır obüs. Noyabr, 1916. Kanada Milli Müdafiə Departamenti/Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-000917 izni ilə. U00a0\nİkinci Ypres Döyüşündə, 1915 -ci ilin aprelində, 1 -ci Kanada Diviziyası 6,036, Princess Patricia'nın Kanadalı Yüngül Piyadaları daha 678 itki verdi. Qoşunlar qüsurlu Ross tüfənglərini də tökdülər. 1916 -cı ildə Müqəddəs Eloi kraterlərində, 2 -ci Diviziya böyük komandirləri adamlarını tapa bilmədikləri üçün ağrılı bir uğursuzluqla üzləşdi. İyun ayında, Sorrel dağında 3-cü diviziya dağıldı, baxmayaraq ki, mövqe indi döyüşdə möhkəmlənmiş 1-ci diviziya tərəfindən bərpa edildi. Döyüş sınağı təcrübəsiz zabitləri ortadan qaldırdı və sağ qalanlara göstərdi ki, ehtiyatlı iş, hazırlıq və nizam -intizam vacibdir.\nKanadalılar, 1916 -cı ilin yazında Somme'nin ilk döyüşlərindən xilas oldular, baxmayaraq ki, ayrı bir Nyufaundlend qüvvəsi, 1 -ci Nyufaundlend Alayı, fəlakətli ilk gün, 1 İyulda Beaumont Hamel -də məhv edildi. Kanadalılar 30 Avqustda döyüşə girəndə, təcrübələri baha başa gəlsə də, məhdud gəlir əldə etməyə kömək etdi. Döyüşün sonunda Kanada Korpusu dörd hissədən ibarət tam gücünə çatmışdı. (Görmək Courcelette Döyüşü.)\nİngiltərədəki Kanada rəhbərliyinin utanc verici qarışıqlığı və Hughes'un yaxınlarını yerindən çıxarmaq istəməməsi, Borden hökumətini xaricdə CEF -ə nəzarət etmək üçün Londonda yerləşən ayrı bir Xarici Hərbi Qüvvələr Nazirliyi qurmağa məcbur etdi. Çox gücdən məhrum olan Hughes, 1916-cı ilin Noyabr ayında istefa verdi. Yeni nazirliyi yaradan Qanun, İngilis Ordusu ilə gündəlik əlaqələri dərhal dəyişməsə də CEF-in indi Kanada hərbi təşkilatı olduğunu təsbit etdi. İki nazir, Sir George Perley və sonra Sir Edward Kemp, tədricən xarici idarədə islahatlar apardılar və Kanadanın CEF üzərində təsirli nəzarətini genişləndirdilər.\nDigər Kanada Səyləri\nKanadalıların çoxu Kanada Korpusunda və ya Qərbi Cəbhədə ayrı bir Kanada süvari briqadası ilə xidmət edərkən, Kanadalılar Müttəfiqlərin müharibə səylərində demək olar ki, hər yerdə tapıla bilərdi. Gənc Kanadalılar (əvvəlcə öz hesablarına) İngilis uçan xidmətlərində pilot olmaq üçün təlim keçmişdilər. 1917 -ci ildə Kral Uçan Kolordu Kanadada məktəblər açdı və müharibənin sonuna qədər Kral Hərbi Hava Qüvvələrində pilotların demək olar ki dörddə biri Kanadalılar idi. Onlardan üçü, mayor William A. Bishop, mayor Raymond Collishaw və polkovnik William Barker, müharibənin ən yaxşı hava hücumları arasında yer aldı. Müharibənin son aylarında müstəqil bir Kanada hava qüvvələrinə icazə verildi (see Havada Böyük Müharibə.)\nBirinci Dünya Müharibəsi Kapitanı W.A. Bishop, V.C., Fransada Kral Uçan Korpus, Avqust, 1917. William Rider-Rider/Kitabxana və Arxiv Kanada/PA-001654-dən icazə alındı. Aviasiya Məktəbi, Kanada Kral Uçan Kolordu, Toronto Universiteti, 1917. Şəkil: Kanada Milli Müdafiə Departamenti/Kitabxana və Arxivlər Kanada.C-020396. Polkovnik Barker, VC, son döyüşünü keçirdiyi əsir alman təyyarələrindən birində (İngilis Kitabxanasının nəzakəti ilə). Kanada Dəniz Kanadalı Könüllü Qoruğu üçün işə götürmə afişası, 1914-1918. Şəkil: Kitabxana və Arxiv Kanada/1983-28-839.\nKanadalılar Kral Dəniz Qüvvələrində də xidmət etdilər və Kanadanın öz kiçik dəniz xidməti sahil sualtı patrulu təşkil etdi.\nMinlərlə Kanadalı Şotlandiya və Fransadakı meşələri kəsdi və İngiltərə cəbhəsinin arxasındakı dəmir yollarının çoxunu tikdi və istismar etdi. Digərləri Dəclə çayı üzərində gəmilərlə qaçdılar, Yunanıstanın Salonika şəhərində (Selanik) yaralılara qulluq etdilər və Baş Mələklə Bakıda bolşeviklərlə vuruşdular (görmək Kanada Vətəndaş Müharibəsinə Kanada Müdaxiləsi).\nVimy və Passchendaele\nİngilis və Fransız strateqləri, Avropa Qərb Cəbhəsindəki Alman qüvvələrinin böyük hissəsinə qarşı edilən əsas səydən yayınmalardan kədərləndilər. Dedilər ki, orda müharibə aparılmalıdır. Döyüşdə möhkəmlənmiş Kanada Korpusu bu aşınma savaşında əsas alət idi (görməkBöyük Müharibə illərində Kanada Komandanlığı). Bacarıqları və təhsili, 1917 -ci il Pasxa həftəsonu, bütün dörd bölmənin görünməz bir Vimy silsiləsini ələ keçirmək üçün göndərildiyi zaman sınaqdan keçirildi. Həftəlik məşqlər, toplama və bombardman nəticələrini verdi. Beş gün ərzində silsilə alındı.\nKanadalı pulemyotçular, Vimy Ridge, Fransa, Aprel 1917-də qabıq çuxurlarına girirlər (Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-1017). Kanadalı əsgərlər Fransadakı Vimy Ridge -də yaralıları geri gətirirlər. Aprel, 1917. Şəkil: Kanada Milli Müdafiə Departamenti/Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-001042. Kanadalı əsgərlər, Fransa, Vimy Ridge-dən qayıdır, May, 1917. Şəkil W.I. Castle/ Kanada Milli Müdafiə Departamenti/ Kitabxana və Arxivlər Kanada/ PA-001332. R n Fransa Vimy Ridge -də qorunan Birinci Dünya Müharibəsi səngərləri (şəkil Jacqueline Hucker). Julian Hedworth George Byng, May 1917. Byng, 1920 -ci illərdə Baş Nazir King ilə birlikdə vali olaraq vicdanla hərəkət etmişdi (görmək King-Byng İşi), ancaq kölgə altında Kanadadan getdi (nəzakətlə Kitabxana və Arxiv Kanada/PA-1356). Şəkil: Milli Müdafiə Departamenti/Kitabxana və Arxiv Kanada/PA-001370. R n Yaralı Kanadalılar, kömək məntəqəsinə gedərkən, Passchendaele Döyüşü, Noyabr 1917 (Kanada Kitabxanası və Arxivləri Kanada/PA-2107). Noyabr, 1917-ci il, Passchendaele Döyüşü zamanı palçıqların üstünə xəndək döşəkləri qoyulması. Görüntü William Rider-Rider/Kanada Milli Müdafiə Departamenti/Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-002156.\nKorpusun bacarıqlı İngilis komandiri Lt-General Sir Julian Byng, Byng'in metodlarını izləyən və bunları təkmilləşdirən Kanadalı general-leytenant Arthur Currie'nin varisi oldu. 1917 -ci ilin yazında Lensə hücum etmək əvəzinə, Currie yaxınlıqdakı 70 -ci təpəni ələ keçirdi və alman əks hücum dalğasından sonra dalğanı məhv etmək üçün toplardan istifadə etdi. Getdikcə müstəqil bir tabe olaraq, Currie əmrləri sorğu -suala tutdu, amma onları rədd edə bilmədi. 1917 -ci ilin oktyabrında Passchendaele -də fəlakətli İngilis hücumunu bitirmək əmri verildikdə, Currie 120.000 adamından 16.000 -ə başa gələcəyini xəbərdar etdi. Hazırlaşmaq üçün vaxtında israr etsə də, Kanadanın acınacaqlı və su ilə dolu döyüş meydanındakı qələbəsi 15,654 ölü və yaralıya səbəb oldu.\nBorden və Çağırış\n1916 -cı ilə qədər, hətta vətənpərvər liqalar da könüllü işə qəbul edilmədiklərini etiraf etdilər. Bishop Michael Fallon kimi iş adamları, Protestantlar və İngilis dilli Katoliklər Fransız Kanadasını tənqid etdilər. Hərbi xidmətə artan tələbatla üzləşən Borden hökuməti, 1916 -cı ilin avqustunda milli qeydiyyat proqramı ilə güzəştə getdi. Məşhur Montréal istehsalçısı Arthur Mignault, Québecin işə götürülməsi ilə məşğul oldu və ilk dəfə olaraq dövlət vəsaitləri təmin edildi. Fransız Kanadalı bir batalyon qaldırmaq üçün son cəhd - Quebec üçün 14 -cü və Kanada üçün 258 -ci - tamamilə 1917 -ci ildə uğursuz oldu.\nBirlik Hökuməti kampaniya afişası, 1914-1918. Kanada Kitabxana və Arxivləri izni ilə, 1983-28-726. 24 May 1917-ci ildə Quebec, Montréal, Victoria Meydanında çağırış əleyhinə mitinq. Şəkil: Kitabxana və Arxivlər Kanada/C-006859. Qadınlar üçün Birinci Dünya Müharibəsi Posteri, 1914-1918. Şəkil: Kitabxana və Arxiv Kanada/1983-28-1504. Henri Bourassa, 1917. Şəkil: Kitabxana və Arxivlər Kanada/C-009092.\n1917 -ci ilə qədər Bordenin qəzetlərdə oxuduğu qədər müharibə və müttəfiq strategiyası haqqında xəbəri yox idi. İngilis müharibə liderliyindən narahat idi, ancaq 1916 -cı ili Kanada hərbi idarəsini və döyüş sursatı istehsalını inkişaf etdirməyə həsr etdi. 1916 -cı ilin dekabrında David Lloyd George, yeni bir İngilis koalisiya hökumətinə başçılıq etdi və müharibəni qazanmaq üçün ürəkdən söz verdi. Kanadalı bir qürbətçi, Max Aitken, Lord Beaverbrook, dəyişikliyin hazırlanmasına kömək etdi. Şübhəli məmurlar və uğursuz bir müharibə cəhdləri ilə üzləşən Lloyd George, Dominions liderlərini Londona çağırdı. Müttəfiqlərin daha çox kişiyə ehtiyacı olduğunu özləri görərdilər. 2 Martda, Borden və baş nazir yoldaşları bir araya gəldikdə, Rusiya dağılırdı, Fransa ordusu qiyama yaxın idi və Alman sualtı qayıqları İngiltərəyə tədarükü az qala dayandırmışdı.\nBorden, Dominionlara siyasət qurmaqda və müharibədən sonrakı dünyada daha müstəqil bir status qazanmaqda söz sahibi olmaqda lider idi. Kanada düşərgələrinə və xəstəxanalarına edilən ziyarətlər onu CEF -in daha çox kişiyə ehtiyacı olduğuna inandırdı. Səfər zamanı Vimy Ridge -in zəfəri bütün Kanadalıların qürurunu oyatdı, lakin bunun 3.598 -i ölümcül olmaqla 10.602 qurbana başa gəldi. Borden hərbi xidmətə çağırış edərək Kanadaya qayıtdı. 18 may 1917 -ci ildə Kanadalılara hökumətinin yeni siyasətini izah etdi. 1914-cü ildə könüllü bir kontingentin vədi hadisələrlə əvəz olundu.\nİngilis dilli Kanadada bir çoxları-fermerlər, həmkarlar ittifaqı liderləri, pasifistlər və yerli liderlər hərbi xidmətə çağırışa qarşı idilər, lakin fikirlərini bildirmək üçün çox az yer var idi. Fransız Kanadasının müxalifəti, Kanadanın yetərincə iş gördüyünü, Kanadanın maraqlarının Avropa münaqişəsi ilə təmin edilmədiyini və kişilərin yemək yetişdirmək və döyüş sursatı hazırlamaq üçün daha çox ehtiyac duyduqlarını iddia edən Henri Bourassa altında demək olar ki, yekdil idi.\nBorden bu cür arqumentlərin soyuq və materialist olduğunu düşünürdü. Kanada dəstəyini gənc əsgərlərinə borclu idi. Müttəfiqlərin Prussiya militarizminə qarşı mübarizəsi azadlıq uğrunda səlib yürüşü idi. Rəqib baxış nöqtələrini bağlayan bir şey yox idi. Çağırış qazanmaq üçün Borden Sir Wilfrid Laurierə koalisiya təklif etdi. Liberal lider, partiyasının indi Mühafizəkarları məğlub edə biləcəyinə əmin olaraq imtina etdi. Bordenə qoşulacağı təqdirdə, Bourassanın millətçiliyinin Québec'i süpürəcəyindən də qorxurdu. Laurier dəstəyi səhv qiymətləndirdi.\nİngilis dilli bir çox liberal, müharibənin bir səlib yürüşü olduğunu qəbul etdi. İslahat və qurbanlıq əhval -ruhiyyəsi bir çox vilayətləri qadınlara səs verməyə və içki satışını və istifadəsini qadağan etməyə məcbur etdi.görməkKanadada Temperance Hərəkatı). Mühafizəkarlardan xoşlanmasalar da, Ontariolu Newton Rowell kimi bir çox islahat Liberalları Bordenin müharibə mövzusunda ciddi olduğunu və Laurierin olmadığını düşünürdülər. Borden özünə iki siyasi silah da verdi: 20 Sentyabr 1917 -ci ildə Parlament xaricdəki əsgərlər də daxil olmaqla bütün əsgərlərə franchise verdi, əsgərlərin arvadlarına, analarına və bacılarına, həmçinin silahlı qüvvələrdə xidmət edən qadınlara səs verdi və aldı. 1902 -ci ildən bəri vətəndaşı olan düşmən əsilli Kanadalılardan (görməkMüharibə Seçkiləri Qanunu). Bu, çağırış üçün bir çox səs əlavə etdi və müəyyən Liberal seçiciləri siyahıdan çıxardı. Oktyabrın 6 -da Parlament buraxıldı. Beş gün sonra Borden, hərbi xidmətə, siyasi himayəyə son veriləcəyini və Qadınların tam hüquqlu olacağını vəd etdiyi koalisiya Birliyi hökumətini elan etdi.\nKanadanın doqquz əyalətindən səkkizi yeni hökuməti təsdiqlədi, lakin Laurier Québecə hakim ola bilərdi və Kanadadakı bir çox Liberal sadiqliyini unutmazdı. Borden və nazirləri hərbi xidmətə çağırışı qəbul etmək üçün bir çox istisnalar vəd etməli idilər. 17 dekabrda İttifaqçılar Laurierin 82 -də 153 yer qazandılar, ancaq əsgərlərin səsi olmadan yalnız 100.000 səs partiyaları ayırdı (görmək Seçki 1917). Çağırış 1 Yanvar 1918 -ci ilə qədər tətbiq edilməmişdir. Hərbi Xidmət Qanununun azad edilmə və apellyasiya üçün o qədər imkanları var idi ki, 400.000 -dən çox zəng ediləndən 380.510 -u müraciət edir. İşçi qüvvəsi problemi davam etdi.\nÇağırış İngilis və Fransız Kanadasını bölən mübahisə doğursa da, 1918 -ci ilin nəhəng döyüşlərində Kanada Ekspedisiya Qüvvələrinə qoşulmaq üçün 24132 çağırışçı əsgər ("MSA adamları") Qərb Cəbhəsinə çatdı. 1918 -ci ilin avqust və noyabr (görmək Kanadanın yüz günü). Hər biri təxminən 1000 nəfərdən ibarət 48 piyada batalyonu ilə Kanada Korpusu, müharibənin son aylarında 24.000-dən çox çağırışçı tərəfindən böyük ölçüdə gücləndirildi-"MSA adamları" CEF üçün hər bir batalyona təxminən 500 nəfərlik bir artımı təmsil etdi. müharibənin mərhələsi.\n1918 -ci ilin martında müttəfiqlərin başına fəlakət gəldi. 1917 -ci ildə Rusiyanın dağılmasından sonra Şərqdən Qərb Cəbhəsinə köçən Alman orduları İngilis xətlərini qırdı. Beşinci İngilis Ordusu məhv edildi. Kanadada, Pasxa həftəsonu Kvebekdə hərbi xidmətə çağırış əleyhinə iğtişaşlar nəticəsində 4 nəfər öldü. Bordenin yeni hökuməti bütün istisnaları ləğv etdi. Oğullarının azad olacağına inanaraq Birlikçi səs verənlərin çoxu xəyanətə uğradığını hiss edirdi.\nKanada, Arras'ın şərqində, Fransanın irəliləməsi: Cambrai yanır, oktyabr 1918 (Kitabxana və Arxivlər Kanada/PA-3420). Halifax Partlayışının Nəticələri, 6 Dekabr 1917. Kanada Patent və Müəllif Hüquqları Ofisi/Kitabxana və Arxivlər Kanada/C-001832.\nMüharibə acı son mərhələyə qədəm qoymuşdu. 6 dekabr 1917 -ci ildə Halifax Partlayışı 1600 -dən çox insanın ölümünə səbəb oldu və bunun ardınca illərin ən pis qar fırtınası gəldi. Kanada daxilində, Sir Thomas White'ın (federal maliyyə naziri) ağır borcu, sonda qaçaq inflyasiyaya səbəb oldu. İşçilər həmkarlar ittifaqlarına qoşulub daha yüksək əmək haqqı tələb etdilər. Qida və yanacaq nəzarətçiləri indi konservasiyanı təbliğ etdilər, istehsalın artırılmasını istədilər və yığıcıları mühakimə etmək üçün agent göndərdilər. "Çağırış sərvətinə" qarşı ictimai təzyiq, 1917 -ci ilin aprelində istəksiz olan Ağı bir İş Gəlir Vergisi və Müharibə Gəlir Vergisi tətbiq etməyə məcbur etdi (görmək Kanadada vergi). "Əksəriyyət əleyhinə" qanun, qazanclı işləməyən hər bir adamı həbslə hədələyir. Federal polis qüvvələrinə fitnə ovlamaq əmri verildi. Sosialist partiyaları və radikal birliklər qadağan edildi. Qəzetlər də "düşmən" dillərində nəşr olunurdu. Kanadalılar, görünməmiş bir hökumət nəzarəti və gündəlik həyatlarında iştirak etməyi öyrəndi. Ərzaq və yanacaq çatışmazlığı "Ətsiz Cümə" və "Yanacaqsız Bazar günləri" nə səbəb oldu.\nDigər müharibə edən ölkələrdə tükənmə və ümidsizlik daha da dərinləşdi. Məğlubiyyət indi Qərb Müttəfiqləri ilə qarşılaşdı, lakin Kanada Korpusu Alman hücumlarının ardınca qaçdı. 1916 -cı ildən bəri İngiltərədə keçirilən 5 -ci Kanada diviziyası, möhkəmləndirmə təmin etmək üçün nəhayət dağıldı.\nBirləşmiş Ştatlar 1917 -ci ilin yazında müharibəyə girdi və nəticədə Almaniyaya qarşı gelgit çevirəcək möhkəmlətmə və təchizat göndərdi. Müttəfiq xəttinin bərpasına kömək etmək üçün Kanadalılar və Avstraliyalılar 8 Avqust 1918 -ci ildə Amiens yaxınlığında hücum etdilər (görmək Amiens Döyüşü). Təyyarə, tank və piyada istifadə edərək şok taktikaları Alman xəttini pozdu. Sentyabr və oktyabrın əvvəllərində Kanadalılar ağır itkilər verərək dəfələrlə hücuma keçdilər, lakin irəliləyişləri ağlasığmaz hesab etdilər.ee Cambrai Döyüşü). Almanlar 11 noyabr 1918 -ci il, 11 noyabrda (Qrinviç vaxtı ilə) Kanadalılar üçün döyüşlərin bitdiyi kiçik Belçika şəhəri Monsa qədər bütün bacarıq və cəsarətlə vuruşdular. Daha rəsmi olaraq, müharibə 28 İyun tarixində imzalanan Versal müqaviləsi ilə başa çatdı. 1919.\nYalnız Kanada 61 min müharibədə öldü. Bir çoxları, zehnində və ya bədənində şikəst olaraq qarşıdurmadan qayıtdı. Döyüşdə 170 mindən çox ağır yaralandı və minlərlə insan "mərmi şoku" ndan əziyyət çəkdi (bax: Kanadada Travma Sonrası Stress Bozukluğu (TSSB)). Sağ qalanlar, etək uzunluğundan tutmuş pulun dəyərinə qədər Kanada həyatının demək olar ki, hər tərəfinin müharibə illərində dəyişdiyini gördülər. Hökumətlər heç vaxt tərk etməyəcəkləri məsuliyyətləri öz üzərlərinə götürmüşdülər. Gəlir vergisi müharibədən sağ çıxa bilərdi. Hökumət idarələri daha sonra Veteranlar İşləri Departamenti və Pensiyalar və Milli Sağlamlıq Departamenti olacaq.\nXaricdə, Kanada əsgərləri İngiltərənin nəzarətindən xeyli dərəcədə muxtariyyət əldə etmək üçün mübarizə apardılar və qazandılar. Kanadanın qurbanlarına görə birbaşa mükafatı Versalda keçirilən Paris Sülh Konfransında təvazökar bir iştirakı idi (görmək Versal müqaviləsi) və yeni Millətlər Cəmiyyətində bir yer. Ancaq müharibənin və xüsusən 1917 -ci il hərbi çağırış böhranının yaratdığı Fransız və İngilis arasındakı dərin milli bölünmələr, müharibədən sonrakı Kanadanı beynəlxalq məsuliyyətlərdən qorxutdu. Kanadalılar müharibədə böyük işlər görmüşdülər, amma bunları birlikdə etməmişdilər.\nKredit: © Richard Foot. Vimy Ridge u00a9 Richard Foot üzərindəki Hill 145 üzərindəki Vimy Anıtı Milli Müharibə Memorialı, Ottava - Konfederasiya Meydanı (Kanada Parkları nəzarəti altında, şəkil B. Morin). St Julien'deki Kanadalı Birinci Dünya Müharibəsi abidəsi, Brooding Soldier olaraq bilinir. Birinci Dünya Müharibəsi Qərb Cəbhəsinin Ypres Salientindəki St Julien (və ya Flamand dilində St Juliaan) kəndinin yaxınlığındakı Keerslare qəsəbəsi tərəfindən Vancouver Corner adlı bir yol qovşağında yerləşir. Kanada qoşunlarının 22-24 aprel 1915 -ci il tarixli İkinci Ypres Döyüşünün açılış mərhələlərində Alman zəhərli qaz və piyada hücumlarına qarşı möhkəm dayandıqları yerdir. Foto çəkilmiş: 30 iyun 2011 Nyufaundlend abidəsi, Beaumont Hamel, Fransa (şəkil Jacqueline Hucker).\nXəndəklərin kompleksləri Qərb Cəbhəsinə yayıldıqca, Birinci Dünya Müharibəsində köpəklərin rolu böyük idi. 1918 -ci ilə qədər Almaniyanın 30.000, İngiltərənin, Fransanın və Belçikanın 20.000 -dən çox və İtaliyanın 3000 -dən çox çalışdığı təxmin edilir. Amerika, əvvəlcə xüsusi missiyalar üçün Müttəfiqlərdən bir neçə yüz istifadə etməkdən başqa itlərdən istifadə etmirdi. Daha sonra, bir şans qaçdıqdan sonra ABŞ, hərbi tarixdə ən çox bəzədilmiş və yüksək rütbəli xidmət iti Çavuş Stubbi istehsal etdi.\nBirinci Dünya Müharibəsi dövründə çoxlu it cinsləri istifadə edildi, lakin ən populyar itlər orta boylu, ağıllı və öyrədilə bilən cinslər idi. Xüsusilə ikisi, üstün gücü, çevikliyi, ərazi təbiəti və məşq qabiliyyətinə görə istifadə edildi, hər ikisi Almaniyada olan Doberman Pinscher və GSDs. Doberman həm yüksək zəkalı, həm də asanlıqla öyrədilə bilən və əla mühafizə qabiliyyətinə malik olduqları üçün istifadə edilmişdir. Kiçik bir çərçivəyə və son dərəcə çevik olan qaranlıq paltoları, düşməni xəbərdar etmədən ərazilərdə aşkar edilmədən sürüşməyə imkan verdi. Ən çox Almaniyada işlədilər. Alman Çobanlarından da gücləri, ağılları və təlim qabiliyyətləri, ustalarını sevindirmək istədikləri üçün istifadə edilmişdir. Birinci Dünya Müharibəsi ilə əlaqəli digər cinslər, xəndəklərdə siçovulları ovlamaq və öldürmək üçün öyrədilmiş 'ratters' itləri kimi işlədilən teriyerlər kimi daha kiçik cinslər idi.\nHərbi itlərin rolları və funksiyaları\nBirinci Dünya Müharibəsindəki hərbi itlər, ölçülərinə, zəkasına və təhsillərinə görə müxtəlif rollarda yerləşirdi. Ümumiyyətlə, rollar gözətçi itlər, kəşfiyyat itləri, qəza itləri, partlayıcı itlər, ratters və maskot itləri kateqoriyasına düşdü.\nBu itlər qısa bir sıçrayış və möhkəm bir əllə patrul edildi. Adətən bir xüsusi gözətçini müşayiət etmək üçün öyrədildilər və naməlum və ya şübhəli bir şəxsin düşərgə və ya hərbi baza kimi etibarlı bir ərazidə olduğunu bildirmək üçün hırıltı, hürmə və ya qışqırıq kimi bir xəbərdarlıq siqnalı verməyi öyrəndilər. Dobermans ənənəvi olaraq gözətçi itlər kimi istifadə edilmişdir və bu gün də qoruyucu itlər olaraq geniş istifadə olunur.\nBu itlər yüksək təlim keçmiş və sakit, intizamlı bir təbiətə sahib olmalı idilər. Onların rolu, qarşısındakı ərazini gəzən əsgərlərlə işləmək idi. Bu itlər hərbçilər üçün faydalı idi, çünki düşmənin qoxusunu 1000 metrə qədər, hər hansı bir adamın edə biləcəyindən daha tez aşkar edə bilərdilər. Köpəklər hürmək və komandaya diqqət çəkmək əvəzinə, sərt şəkildə dırnaqlarını qaldıraraq quyruğunu göstərərək düşmənin əraziyə müdaxilə etdiyini göstərirdi. Kəşfiyyatçı itlər, heyətin aşkarlanmasının qarşısını almaqda yüksək təsirli olduqları üçün geniş istifadə olunurdu.\nBirinci Dünya Müharibəsində təsadüf və ya 'mərhəmət' itləri həyati əhəmiyyət kəsb edirdi. İlk olaraq 1800 -cü illərin sonlarında Almanlar tərəfindən öyrədilmiş, sonradan Avropada istifadə edilmişdir. Almaniyada 'Sanitatshunde' olaraq bilinən bu itlər, yaralıları döyüş bölgələrində ölmək üçün öyrədilmiş və əziyyət çəkənlərə kömək etmək üçün tibbi ləvazimatlarla təchiz olunmuşdur. Təchizatla özlərinə kömək edə bilən əsgərlər öz yaralarına meyl edərdilər, digər ağır yaralı əsgərlər isə ölərkən onlarla birlikdə gözləmək üçün bir mərhəmət iti axtarırdılar.\nİtlər mesajçı kimi istifadə olunurdu və təhlükəli mesaj göndərmə işində əsgərlər qədər etibarlı olduqlarını sübut etdilər. Xəndək savaşının mürəkkəbliyi, ünsiyyətin həmişə bir problem olduğu anlamına gəlirdi. Sahə rabitə sistemləri xam idi və cəbhədən gələn həyati mesajların heç vaxt qərargaha və ya əksinə geri dönməyəcəyi ehtimalı həmişə var idi. İnsan qaçışçıları potensial olaraq böyük hədəflər idi və forma ilə çəkilərkən keçə bilməyəcəkləri bir şans var idi. Döyüşün qızğın vaxtında düşmənin artilleriyası cəbhə bölgənizi və onun arxasındakı bölgəni vuracağı ehtimal olunduğu üçün qaçıcının keçmə şansı daha az idi. Nəqliyyat vasitələri də problemli idi, çünki parçalana bilərdi və ya 'yollar' yumşaq bir pulpa halına gələ bilərdi və onların üzərində səyahət etmək mümkün deyildi.\nKöpəklər bu aktual problemin açıq həlli idi. Təlim edilmiş bir it, insan qaçışçısından daha sürətli idi, snayperə daha az hədəf təqdim etdi və istənilən ərazi üzərində səyahət edə bildi. Hər şeydən əvvəl, itlər yaxşı öyrədildikdə son dərəcə etibarlı olduqlarını sübut etdilər. Şotlandiyada bir it təlimi məktəbi quruldu və bu məktəbdən bir işçi Qərb Cəbhəsində 4000 metrdən çox məsafəni qət etdi və briqadanın qərargahına vacib bir mesaj verdi. Köpək bu məsafəni (müharibə qeydləri "çox çətin" bir ərazi olaraq təsnif etdi) altmış dəqiqədən az bir müddətdə qət etdi. Qərargahla ünsiyyət qurmağın bütün digər üsulları uğursuz oldu - ancaq it keçdi.\nKöpəklərin də Qərb Cəbhəsində başqa bir rolu vardı. Xəndək müharibəsinin dəhşətlərində qalan kişilər üçün səngərdəki bir it (xəbərçi it olsun ya da olmasın) yaşadıqları dəhşətləri qısa müddətə olsa da əlindən alan psixoloji rahatlıq idi. Adolf Hitlerin Alman səngərində yanında it saxladığı deyilir. Xəndəklərdə döyüşən hər iki tərəfdəki bir çox əsgər üçün bir it onlara ev rahatlığını xatırlatmış olmalıdır.\nHarry Patch, İngiltərənin Somerset əyalətinin Bath yaxınlığındakı Combe Down kəndində anadan olub. 1901-ci il siyahıyaalınmasında daşçı atası William John Patch (1863-1945), anası Elizabeth Ann (soyadı Morris) (1857-1951) və böyük qardaşları George Frederick (1888-1983) ilə birlikdə iki yaşında bir uşaq kimi görünür. və William Thomas (1894-1981) "Fonthill" adlı bir evdə.  Ailə, 1911 -ci il siyahıyaalınmasında "Fonthill Cottage" adlı eyni ünvanda qeyd olunur.  Böyük qardaşları dülgər və bankir mason kimi qeyd olunur. Uzunömürlülük Patch ailəsində qaçdı: atası 82, anası 94, qardaşı Corc 95, qardaşı William 87 yaşında idi.  \n1916 -cı ilin oktyabrında, Birinci Dünya Müharibəsi əsnasında, Taylanddakı Tolland Kışlasında vəzifə yerinə yetirmək üçün İngilis Ordusuna sıravi olaraq çağırıldı. 1916–17 -ci ilin qış aylarında o, korporativ zabit vəzifəsinə yüksəldi, ancaq Patchin çəkmələrini kütləsindən götürən bir əsgərlə yumruq davasından sonra vəzifəsi aşağı salındı və heç bir vəzifə yüksəltmədi.  Patch, Lewis-də silahçı köməkçisi olaraq xidmət edən Cornwallın Düşük Piyadası Dükü olan 7-ci (Xidmət) Batalyonuna göndərilmədən əvvəl, Royal Warwickshire Alayı da daxil olmaqla bir neçə alay üçün bir sıra qısa müddətli əlavələrdən keçdi. silah bölməsi.  Patch 1917 -ci ilin iyununda Fransaya gəldi.  Passchendaele Döyüşündə (Üçüncü Ypres Döyüşü olaraq da bilinir) Qərb Cəbhəsində vuruşdu və 22 yaşında bir mərmi partladıqda qasıq nahiyəsində yaralandı: 30 sentyabr 22 sentyabr 1917 -ci ildə üç yoldaşını öldürdü. Düşərgədə heç kim qalmadığı üçün anesteziya yardımı olmadan iki düymlük bir qəlpə parçası götürməyi seçdi. Cəbhə xəttindən uzaqlaşdırıldı və 23 dekabr 1917 -ci ildə İngiltərəyə qayıtdı. Patch, 22 Sentyabrı şəxsi Anma Günü olaraq qeyd etdi. Noyabr ayında Almaniya ilə barışıq elan edildikdə hələ də Wight Adasında sağalırdı. \nMüharibə başa çatanda, qalib gəldiyimizdən və ya geri dönməməyimdən daha çox rahatlandığımı bilmirəm. Passchendaele fəlakətli bir döyüş idi - minlərlə və minlərlə gənc həyatını itirdi. Məni əsəbiləşdirir. Bu ilin əvvəlində Almaniyadan müharibədən sağ çıxan yeganə veteran Charles Kuentzin əlini sıxmaq üçün Ypres -ə qayıtdım. Emosional idi. O, 107 -dir. Müharibənin nə olduğunu düşünmək üçün 87 ilimiz var. Mənim üçün çölə çıxmaq və adam öldürmək üçün bir sənəddir. Niyə İngilis hökuməti heç vaxt tanımadığım, dilində danışa bilmədiyim bir adamı vurmaq üçün məni çağırıb döyüş meydanına çıxarmalıdır? Müharibə zamanı itirilənlərin hamısı bir masa üzərində bitdi. İndi bunun mənası nədir? \nBirinci Dünya Müharibəsindəki xidmətinə görə Patch 8 medal və fəxri fərman aldı, İngiltərə Müharibə Medalı və Zəfər Medalı aldı.  1998 -ci ildə Fransa və Flandriyada Müttəfiqlər uğrunda döyüşən Birinci Dünya Müharibəsinin sağ qalan veteranı olaraq Fransa Respublikasının Prezidenti onu Légion d'honneur Şövalyəsi etdi. Mükafat Patchə 101 yaşında təqdim edildi. 9 Mart 2009 -cu ildə Patch, Somersetdəki qocalar evində Fransa səfiri tərəfindən Légion d'honneur zabiti təyin edildi.  7 Yanvar 2008 -ci ildə Belçikalıların Kralı II Albert, Patchə Leopold Ordeni Şövalyəsi mükafatını verdi. Mükafatı 22 sentyabr 2008-ci ildə təsadüfən döyüşdə yaralanan günün 91-ci ildönümü olan Belçikanın İngiltərədəki səfiri Jean-Michel Veranneman de Watervlietdən Londondakı səfir iqamətgahında aldı. ən yaxın dostlarından biri öldürüldü. \nİkinci Dünya Müharibəsi illərindəki xidmətlərinə görə Patch 1939–45 -ci illərdə Müdafiə Medalı ilə təltif edildi. Bu sonradan itirildi və 20 Sentyabr 2008 -ci ildə Bath Fire Fire Station -da keçirilən mərasimdə Patchə medal verildi.  Patch eyni zamanda iki xatirə medalı aldı: Milli Xidmət Medalı və Hors de döyüş medalı. Medallar qeyri -rəsmidir və heç bir Birlik aləmində rəsmi geyim qaydasının bir hissəsi deyil. İstəklərinə uyğun olaraq, Patchin medalları Bodmindəki Cornwall Duke's Light Piyada Muzeyində nümayiş olunur. \nŞeritler Redaktə edin\nMüharibədən sonra Patch su tesisatçı kimi işə qayıtdı və bu müddət ərzində Bristoldakı santexnika şirkətinin şöbəsinin müdiri olmamışdan əvvəl dörd il Bristoldakı Wills Memorial Binasında çalışdı.  1939-cu ildə İkinci Dünya Müharibəsi başlayanda hərbi xidmətə çağırılacaq yaşdan yuxarı bir il, Baedeker basqınları ilə məşğul olan Bathda yarı zamanlı yanğınsöndürən oldu.   Daha sonra müharibədə Somerset küçəsinə köçdü və burada 65 yaşında təqaüdə çıxana qədər bir santexnika şirkəti idarə etdi. \nPatch 13 Sentyabr 1919 -cu ildə Parrop Church, Hadley, Shropshire -də Ada Emily Billington (1891-1976) ilə evləndi.  Harry və Adanın iki övladı var. Denis Howard Patch (1920–1987) və Gorden Roy Patch (1927–2002). Ada 1976 -cı ildə ağır insult keçirdi və 20 sentyabr 1976 -cı ildə 85 yaşında Wells və Rayon Xəstəxanasında öldü. \nPatch 5 İyun 1982 -ci ildə Mendip Qeyd Ofisində Kathleen Alice Joy (soyadı Weedon) (1901–1989) ilə evləndi.  Harry 83, Jean kimi tanınan Kathleen 80 yaşında idi. Jean, St Margaret's Hospice'de döş xərçəngindən öldü. 18 Mart 1989 -cu ildə 87. \nPatchın böyük oğlu Denis, anasının ölümündən çox təsirləndi və çox içməyə başladı. Denis 1987 -ci ildə Londonun Kings College Xəstəxanasında 66 yaşında qaraciyər sirozundan öldü. \n100 yaşında Patch, Fletcher House Yaşlılar Evinə köçdü və orada dul Doris Whitakerdə bir yoldaş tapdı (1914-2007).\nPatch, Denisin ölümündən sonra Roy kimi tanınan oğlu Gordendən uzaqlaşdı və Royun həyatının son iyirmi ilində danışmadılar. Roy 2002 -ci ildə 75 yaşında xərçəngdən öldü. \nPatchın ortağı Doris 19 Mart 2007 -ci ildə 92 yaşında öldü. \nFəxri fərziyyə Redaktə\n16 dekabr 2005 -ci ildə, Patch, 1920 -ci illərdə binalarının inşasına kömək etdiyi Bristol Universiteti tərəfindən Honoris Causa sənət fəxri dərəcəsinə layiq görüldü.   Universitetin bərpa edilmiş Wills Memorial Binası 20 Fevral 2008 -ci ildə Patch tərəfindən yenidən açıldı. 9 iyun 1925 -ci ildə açılan qüllənin inşasına kömək edən işçi qüvvəsinin üzvü olduğu üçün bu şərəfə görə seçildi. King George V, Patchın da qatıldığı bir hadisə. \nBu dərəcəni aldıqdan sonra o, 107 yaş 182 günündə fəxri fərman almış ən yaşlı insan olaraq Ginnesin Rekordlar Kitabına düşdü. \nYamaq 25 İyul 2009 -cu ildə səhər 9 -da 111 yaşında, bir ayda, bir həftədə və bir gündə öldü. Ölümü, Kral Dəniz Hava Xidmətinin (RNAS) son qazisi və Kral Hərbi Hava Qüvvələrinin (RAF) qurucu üzvü, 113 yaşında olan veteran həmkarı Henry Allinghamın ölümündən yeddi gün sonra baş verdi. Uels Şahzadəsi Charles, xəracları ona çatdırdı deyərək: "Bu gün, Somersetdən Harry Patch -a xərac verməkdən başqa heç nə mənə böyük qürur verə bilməz".  Patch, Avropada yaşayan Birinci Dünya Müharibəsi veteranı və 1890 -cı illərdə doğulduğu bilinən son İngilis kişi idi.\nPatchin cənazəsi 6 Avqust 2009 Cümə axşamı günü Wells Katedralində keçirildi.   Saat 11: 00 -da Wells Katedralinin zəngləri həyatının hər ilini qeyd etmək üçün 111 dəfə çalındı. Grandsire Caters-in dörddə bir hissəsi də yarıya endirildi, dörddəbir də Bristolda və ölkənin bir neçə kilsəsində çalındı.   Tabutu ev Fletcher Evindən xidmətin günorta saatlarında başladığı kafedrala getdi.  Xidmətin mövzusu "Sülh və Barışıq" idi və "Tüfənglər" in (Cornwall Dükünün Yüngül Piyada Ordusunun davamçısı) alayçılarına əlavə olaraq, Patchin tabutunu Belçika ordusunun hər birindən iki şəxsi əsgər müşayiət edirdi. , Fransa və Almaniya. \nPatchın təlimatına uyğun olaraq, dəfn mərasimində silahlara icazə verilmirdi və hətta vəzifə yerinə yetirən əsgərlərin də mərasim silahları yox idi.  Televiziya və radioda canlı yayımlanan cənazəyə ictimai maraq səbəbindən xidmət üçün 1050 bilet hazır oldu.  Bəziləri, ehtiramlarını bildirmək istəyərək, bilet almaq üçün Katedral yaşıllığında gecələdilər.  Cənazəyə Wells Dekanı John Clarke və Taunton Yepiskopu Peter Maurice rəhbərlik etdi.  Cənazədə iştirak etmək üçün diqqət çəkənlər arasında Camilla, Cornwall Düşesi və Birgitte, Gloucester Düşesi vardı. Patch, Monkton Combe St Michael Kilsəsində, valideynləri və qardaşının yanında dəfn edildi.\nYarış at məşqçisi və sahibi Michael Jarvis, 2008 -ci ildə Patchın adını verdi. 2007 -ci ilin oktyabrında, Haşhaş Müraciətində atı satın alan Newmarket məşqçisi, Birinci Dünya Müharibəsi veteranının adını verməyə qərar verdi. Mayklın qızı haqqında yazılan məqaləni oxuduqdan sonra Patch -ı təklif etdi.  At, Xatırlama Bazarından bir gün əvvəl, 8 Noyabr 2008 -də Doncaster yarış pistində 1:30 qazandı. Patchın xatirəsinə xatirə lövhəsi Bathdakı Guildhall -a qoyulacaq. \nBBC, Şair Mükafatçısı Carol Ann Duffy -yə, Patch və Henry Allinghamın (18 İyul 2009 -cu ildə Patchdən bir həftə əvvəl öldü) ölümlərini qeyd etmək üçün bir şeir yazmağı tapşırdı. Nəticə, Son Yazı, Duffy tərəfindən oxundu Bu gün proqramı Allinghamın cənazəsi günü 30 iyul 2009 -cu ildə BBC Radio 4 -də. \n5 Avqust 2009 -cu ildə Radiohead qrupu "Harry Patch (In Memory Of)" mahnısını buraxdı. Müğənni Thom Yorke mahnının 2005 -ci ildə Patch -də verdiyi müsahibədən ilhamlandığını izah etdi Bu gün proqramı BBC Radio 4 -də. Mahnı Radiohead -in internet saytından İngilis Lejyonuna bağışlanan 1 funt sterlinqə satıldı.  \n2009-cu ilin ortalarında Harry albomun başlığına daxil olmaq üçün İngiltərənin ağır metal qrupu Imperial Vengeance üçün bəzi danışıq sözlərini yazdı. Günəşin Gedişində. Mahnı səngərlərin dəhşətlərindən bəhs edirdi və Patch şeirin bir hissəsini oxudu Düşmüşlər üçün. \nİngiltərənin keçmiş şairi, Andrew Motion bir şeir yazdı. Harry Patch Ölümü, ilk dəfə oxuduğu kitab Dünya Birdə Barışıq Günündə Radio 4 proqramı 2010. \n6 Noyabr 2015 -ci ildə Böyük Qərb Dəmiryolu, yaxınlaşan atəşkəs gününü xatırlamaq üçün 43 -cü sinif Yüksək Sürətli lokomotivlərindən birini Harry adına verdi. Lokomotiv, haşhaşların, əsgərlərin şəkillərini və Laurence Binyonun 'Düşmüşlər üçün' şeirinin mətnini ehtiva edən xatirə vinillərinə bükülmüşdü. Lokomotiv nişan lövhələrində belə yazılırdı: 'Xəndəklərin son xilaskarı' və Patchə verilən medallardan səkkiz lentdən ibarət rəngli bir xətt var.  Lokomotiv artıq etiket lövhələrini və ya vinilləri daşımır, bunlar lokomotiv 2019-cu ilin sonunda istismardan çıxarıldıqdan sonra 2020-ci ildə yenidən təmir olunaraq yenidən istismara verildikdə çıxarılıb.\nHarry Patch -in rəssam Bill Leyshon tərəfindən həyatdan çəkilmiş portreti 2007 -ci ildə Western Daily Press tərəfindən çəkilmiş və hazırda Somerset Muzeyləri Xidməti, Taunton kolleksiyalarındadır.  \nÖlümündən sonra, bir neçə məqalə, Patchın həyatı və imicinin Böyük Müharibənin mənası, anma və əslində veteranın siması haqqında düşünmək üçün bir istinad nöqtəsi olaraq necə xidmət etdiyini araşdırdı. Məsələn, Patch -in çətin qazandığı pasifizmin müasir cingoizm və militarist ritorika ilə narahat oturduğu görülə bilər. \nBiblioqrafiya (Son Tommy) Redaktə edin\nPatch, 1998 -ci ildə BBC One sənədli filminə yaxınlaşana qədər döyüş təcrübələrini müzakirə etməkdən imtina etmişdi Veteranlar"bütün müharibələri sona çatdırmaq üçün müharibə" nin sürətlə azalan qazilər qrupunun bir hissəsi olduğunu dərk edərək və bununla da razılaşdı. \nPatch 2003 -cü il televiziya serialında yer aldı Birinci Dünya Müharibəsi Rəngli və "əgər kimsə sənə zirvəni keçdiyini və qorxmadığını söyləsə, o, yalançıdır" dedi. İtkin düşmüş dostlarını və bir Alman əsgəri ilə üz -üzə gəldiyi anı xatırladı. Musanın "Öldürməyin" də daxil olmaqla Allahın On Əmriylə Sina dağından enməsi hekayəsini xatırladı və almanı öldürmək üçün özünü gətirə bilmədi. Əvəzində çiynindən vurdu, bu da əsgərin tüfəngini yerə saldı. Lakin, Lewis Silahına doğru qaçmağa davam etmək məcburiyyətində qaldı, buna görə də onu dizdən və ayaq biləyindən vurdu. Patch dedi ki,\nQərar vermək üçün təxminən beş saniyəm var idi. Onu yıxdım, amma öldürmədim ... Onlardan hər hansı biri mən ola bilərdim. Milyonlarla adam bu savaşa qatılmağa gəldi və geridə qalan mənim olduğumu inanılmaz hesab edirəm.\n—Flandriya müharibəsi qəbiristanlığındakı məzarlara münasibət bildirmək, iyul 2007. \n2004-cü ilin noyabrında, 106 yaşında, Patch, Passchendaele'de Alman tərəfində döyüşən (və İkinci Dünya Müharibəsində Fransa tərəfində xidmət etmiş) 107 yaşında bir Alsas qazisi Charles Kuentz ilə tanış oldu.  Yamanın sözlərindən sitat gətirildi: "Bir Alman əsgəri ilə görüşməzdən əvvəl bir qədər şübhə etdim. Herr Kuentz çox gözəl bir cənabdır. Hamısı vahid Avropa və sülhün tərəfdarıdır - mən də." Kuentz bir qalay Alsas biskvitini özü ilə gətirdi və Patch qarşılığında ona bir şüşə Somerset sidri verdi.  Görüş 2005 -ci ildə BBC TV proqramında nümayiş olundu Son Tommy, İngiltərənin son Birinci Dünya Müharibəsi veteranlarından bir neçəsinin hekayələrini izah etdi. \n2004 -cü ilin dekabr ayında Patch, Gaymer Cider Company tərəfindən istehsal olunan 106 şüşə Patch's Pride Cider hədiyyə edildi.  2005 -ci ilin yazında o, ilə müsahibə aldı Bu gün Birinci Dünya Müharibəsindən bəhs etdiyi proqram: "Çox adam öldü. Müharibə bir cana dəyməz" və 2005 -ci ilin iyul ayında Patch, Birinci Dünya Müharibəsi qəbiristanlıqları üçün Fransanın şimalında bir avtomobil yolu qurmaq planlarından qəzəbini dilə gətirdi. .\n2007 -ci ilin iyulunda, Passchendaele Döyüşünün başlamasının 90 -cı ildönümünü qeyd edən Patch, hər iki tərəfdən şəhid olanların xatirəsinə ehtiramını bildirmək üçün Flandriyadakı döyüş yerini yenidən ziyarət etdi.Onu tarixçi Richard van Emden müşayiət edirdi. Bu münasibətlə, Patch, müharibəni "insanların hesablanmış və razı bir şəkildə öldürülməsi" olaraq xarakterizə etdi və "müharibənin bir cana dəyər olmadığını" söylədi. \n2007 -ci ilin avqust ayında Patchın tərcümeyi -halı Son Döyüş Tommy nəşr olundu və onu indiyə qədərki ən yaşlı müəlliflərdən biri etdi.   Bu kitabdan əldə edilən gəlirlə, Patch, Krallığın Milli Gəmiçilik Təşkilatı (RNLI) üçün bir quruda xilasetmə gəmisini maliyyələşdirmək qərarına gəldi və rəsmi olaraq gəminin adını vermək üçün 20 İyul 2007 -ci ildə RNLI Cankurtaran Kollecinə qatıldı. Doris və Harry. \n2008 -ci ilin fevral ayında İngiltərənin şairi Andrew Motion, BBC West televiziya proqramı tərəfindən sifariş edildi. Qərb daxilində, Patch şərəfinə bir şeir yazmaq. "Harry Patch -in Beş Hərəkəti" başlıqlı kitab ilk dəfə Uels Şahzadəsi tərəfindən təqdim edildiyi və Harry Patch tərəfindən qəbul edildiyi Wellsdəki Bishop Sarayında təşkil edilən xüsusi bir tədbirdə oxundu.  \n2008 -ci ilin iyul ayında Wells Şəhər Şurası, Wells şəhərinə azadlıq verdi.  27 Sentyabr 2008 -ci ildə, bir neçə nəfərin qatıldığı xüsusi bir mərasimdə, Patch 1917 -ci ildə çayı keçdiyi nöqtədə Steenbeek sahilində bir xatirə abidəsi açdı.\nBurada, 16 Avqust 1917 -ci ildə, səhər saatlarında, 7 -ci Tabur, Cornwallın Hafif Piyada Dükü, 20 -ci (İşıq) Diviziyası, Langemarkdakı kəndə uğurlu hücumundan əvvəl Steenbeek'i keçdi. Bu daş şəhid yoldaşlarının xatirəsinə və Böyük Müharibə nəslinin şücaətinə, fədakarlığına və keçməsinə hörmət etmək üçün ucaldılmışdır. Köhnə Şəxsi və Lewis Gunner Harry Patch, No. 29295, C Company, 7 -ci DCLI, Qərb Cəbhəsi səngərlərində xidmət edən son sağ veteranıdır. "\n2008 -ci ilin oktyabr ayında Patch, Somersetdə 2008 Kral İngilis Legion Haşhaş Müraciətini başlatdı.  11 Noyabr 2008 -ci ildə Birinci Dünya Müharibəsinin bitməsinin 90 -cı ildönümünü qeyd edən həmyerliləri Henry Allingham və Bill Stone ilə birlikdə Patch, Londondakı Cenotaph -də Victoria Cross -un müşayiəti ilə Anma Aktı üçün xatirə çələngi qoydu. alıcı Johnson Beharry. \n9 Noyabr 2008 -ci ildə Kraliçanın Musiqisi Ustası Sir Peter Maxwell Davies, Patch -ə xərac verərək xor əsərinin dünya premyerasına qatıldı. Şair Laureat Andrew Motion tərəfindən yazılan əsər, London Motsart Oyunçuları, Portsmut Grammatika Məktəbi kamera xoru və kafedralın xor ifaçıları tərəfindən Portsmut Katedralində ifa edildi. Əsərin yaradıcılığı burada göstərilmişdir Harri üçün şeir, BBC West sənədli filmi sonradan BBC Four -da təkrarlandı. Proqram New York Festivals Beynəlxalq Televiziya Proqramlaşdırma və Tanıtım Mükafatlarında qızıl medal qazandı. \n18 İyul 2009 -cu ildə, Henry Allingham'ın ölümü ilə, Patch sağ qalan ən yaşlı veteran və eyni zamanda Birləşmiş Krallıqdakı ən yaşlı adam oldu.  Patch, Birinci Dünya Müharibəsinin son xəndək qazisi idi. Son Qərb Cəbhəsi qazisi, 9 Noyabr 2008-ci ildə vəfat edən Fransalı 108 yaşlı Fernand Goux 8 gün döyüşdü. O, 26 oktyabr 2008-ci ildə ölən Patch və son Alp Cəbhəsi qazisi, İtaliyalı 110 yaşlı Delfino Borroni-dən fərqli olaraq yarasız çıxdı. 4 Aprel 2009-cu ildə Netherwood Hughes-un ölümündən bəri sağ qalan son Tommy idi. müharibə başa çatanda hələ təlimdə idi. Son döyüşən Tommy Harold Lawton 24 dekabr 2005-ci ildə öldü. Son qalan Birinci Dünya Müharibəsi veteranı Claude Choules 5 May 2011-ci ildə öldü. \nBir şirkətdən bir oğlanla rastlaşdıq. Qəlpə ilə çiynindən belinə qədər qoparıldı və qan gölündə yatdı. Onun yanına çatanda dedi: "Məni vur". O, insan köməyindən kənarda idi və bir revolver çəkə bilməmiş, o öldü. Və söylədiyi son söz 'Ana' idi. O oğlanı xüsusi xatırlayıram. Həyatım boyu məni narahat edən, ağlıma sızan bir görüntü.\n- Patch kitabından bir çıxarış Son Döyüş Tommy cənazəsində, Belçika səfirliyinin müvəqqəti işlər vəkili Marie-France André tərəfindən oxundu, Avqust 2009. \nQərb cəbhəsində inqilab\nQərb cəbhəsi uzun müddət faydasızlıq və çıxılmaz vəziyyətin sinonimi idi. Nik Lloyd iddia edir ki, 1914-18 -ci illərdəki böyük döyüşlər, sonda yeni bir müharibə çağına qədəm qoyan böyük bir yenilik dövrünə səbəb oldu.\nYayımlanma tarixi: 11 Mart 2021, 15:52\nQərb cəbhəsi Birinci Dünya Müharibəsi xatirəmizdə sabit və dəyişməz bir mövqe tutur. Xəndəklər və qanlı, faydasız döyüşlərin tikanlı məftil və zəhərli qaz, toplu top batareyaları və pulemyotları, palçıq və qanla eyni məna daşıyır. Almaniya və Fransa, İngiltərə və Amerika ordularının (bir çox kiçik güclərin və müstəmləkə mülklərinin yanında) hərbi güclərinin böyük hissəsini yerləşdirdikləri və itkilərinin çoxunu yaşadıqları yer idi. Bu döyüş arenası, bu günə qədər müharibəyə münasibətimizi təsir etməyə davam edən bir xatirə və anma mirası buraxdı.\nQərb cəbhəsinin Birinci Dünya Müharibəsindəki ən əhəmiyyətli teatr olduğu şübhəsizdir. Müttəfiqlərin Fransa və Belçikadakı qələbəsi Almaniyanın müharibəni (Şərqi cəbhədə Rusiyanı və Balkanlarda Serbiyanı məğlub etməsinə baxmayaraq) qazana bilməməsini və İngilislərin, Fransızların və Amerikalıların müharibədən sonrakı Versal qəsəbəsini formalaşdırmağa davam etməsini təmin etdi.\nAmma nə edir mübahisə üçün qərb cəbhəsinin çıxılmaz vəziyyətə düşməsi və mənasızlığı ilə tanınmasıdır. Mübahisə edərdim ki, strategiya və yenilikdən məhrum olan, köhnəlmiş və dəyişməz bir arenadan uzaq olaraq, Fransa və Belçikada gedən döyüşlər, həm Almaniyada, həm də Müttəfiq tərəfdə heyrətamiz dərəcədə dəyişikliyin və inkişafın şahidi oldu. Qərb cəbhəsi müasir müharibənin qurulduğu bir müharibə qazanı idi.\n1914-1918 -ci illər arasında qərb cəbhəsindəki əsas problem atəş gücü ilə kosmos arasındakı əlaqələr idi. 1914-cü il orduları nəhəng gücə malik silahlara sahib idi: sürətli atəş topları, müasir jurnallardan tüfənglər və pulemyotlar, ancaq dəmir başlıqlarından ayrıldıqda sürətlə hərəkət etmək imkanları məhdud idi. Manevr mümkün olsa da, ordular döyüşə başladıqdan sonra, piyada sürətlə yerə düşdü və iki qüvvə arasındakı ölümcül atəşin söndüyü bölgədən qaçmaq üçün səngərlər və ya tülkü delikləri qazmağa başladı. Bu, müharibəni qazanmaq üçün hücuma keçməli olan komandirlər üçün böyük bir problem yaratdı.\n1914 -cü ilin sonunda hər iki tərəfin komandirləri xəndək müharibəsinin sarsıla biləcəyinə inandılar, ancaq bunun üçün nə lazım olduğunu qiymətləndirmədilər. Fransız Ordusu, 1914 -cü ilin qışı və 1915 -ci ilin baharı boyunca hücum edərək, Alman xəttini ikiyə bölmək üçün boş yerə cəhd göstərdi.\nNövbəti üç ilin əsas taktiki üsullarının vurulduğu Şampanda (Fransanın şimal-şərqində) idi. Hücum edən piyadalar əvvəlcə qəzəbli bir artilleriya bombardmanından əvvəl şaplar qazaraq düşmən mövqelərini bağlamağa çalışacaqlar. İlkin bombardman Almanların dediklərinə qədər artacaq trommelfeuer ("Nağara atəşi") piyada "yuxarıdan" keçməmişdən əvvəl. Ancaq çox vaxt topçu öz işini etmirdi, ya kifayət qədər ağır olmadığı üçün (haubitsaların olmaması yüksək partlayıcı mərmilərin hələ də çox sayda mövcud olmaması ilə birlikdə idi) və ya qeyri-dəqiq olduğu üçün piyadaları tərk edirdi. səngərlərini tərk etdikdən sonra dolu və tüfəng atəşinə məruz qaldılar.\nBəziləri yeni silahlardan istifadə etməklə (Alman ordusu 1915 -ci ilin aprelində Ypres yaxınlığındakı Langemarkda zəhərli qaz yerləşdirdi) və ya qərb cəbhəsindən tamamilə yayınmaqla (məsələn, Osmanlı İmperatorluğunu Gelibolu müharibəsindən çıxartmaq cəhdi kimi) bu problemdən qaçmağa ümid edirdi. .\nFransız Ordusunun da bunu etmək üçün çox imkanları yox idi, buna görə də qüvvələrini həlledici nöqtələrdə toplayaraq hücum üsullarını təkmilləşdirəcəyinə inanın. Bu, 9 May 1915 -ci ildə Vimy Ridge -də uğur qazandı, o zaman topçu qeydiyyatının son üsulları, "sürünən barajlar" və infiltrasiyaya əsaslanan piyada taktikaları xətti pozdu və Fransız hücum qoşunlarının hədəflərini ələ keçirməsinə icazə verdi. Ancaq hücumdan istifadə edilə bilməzdi və ehtiyatların cəbhəyə qalxması çox uzun çəkdi, bu da Alman ehtiyatlarının nüfuzunu bağlamasına və mərmi atəşi ilə toz halına gətirməsinə imkan verdi.\nTikanlı məftil kabusu\nMüttəfiqlər yeni hücum üsulları hazırladıqdan sonra müdafiəçilər əks tədbirlər üzərində çalışdılar. "Fransız hücumlarının əsas xüsusiyyəti, qırmaq istədikləri xəttin o hissəsinə qarşı yönəlmiş, bütün təsvirlərə meydan oxuyan, qarşısıalınmaz bir artilleriya hazırlığı idi." 1915 -ci ildən bir Alman hesabatı qeyd etdi. tezliklə "xarabalıq kütləsindən bir az çox" a endirildi. Buna görə də, "bir və ya hətta bir neçə sabit müdafiə xətti deyil, müəyyən bir hərəkət azadlığına imkan verən möhkəmləndirilmiş bir zona lazım idi ki, yerin konfiqurasiyasının təklif etdiyi bütün üstünlüklərdən ən yaxşı şəkildə istifadə olunsun. və bütün çatışmazlıqlar mümkün olduğu qədər aradan qaldırıla bilər ". Qərb cəbhəsi getdikcə daha da qalınlaşırdı - qum torbaları, tikanlı məftillər və istehkamlar kabusu.\n1915 -ci ilin sonuna qədər Fransız komandirləri üzləşdikləri dilemmaları və hərəkət savaşını bərpa edəcək böyük bir irəliləyişə nail olmağın çətinliyini başa düşdülər. Gələcəyin baş komandanı General Philippe Ptain, (1915-ci ilin noyabrında) indiki əməliyyatların "hazırkı silahlanma vəziyyətimizdə, hazırlıq üsulumuzda və rəqib qüvvələrimizdə bir-birinin ardınca getməyin çətinliyini, mümkünsüzlüyünü necə göstərdiyini" qeyd etdi. Düşmən mövqeləri bir dalğada ". Ediləcək yeganə şey, düşmən xətlərini tədricən çeynəmək üçün "xeyli işçi qüvvəsi" və "görünməmiş silah -sursat xərcləri" ilə əlaqəli bir sıra ayrı hücumlar etmək idi. Atəşlə atəşlə mübarizə aparacaq və bir irəliləyiş ideyasına sadiq qalaraq cazibədar bir şəkildə hərəkət edərdi.\nBu dilemmalar 1916 -cı ilə qədər davam etdi - bütün dəhşətləri ilə səngər müharibəsini simvolizə edən Verdun və Somme'nin əkiz döyüşləri ilə təyin olunan bir il. Kütləvi qırğınlar o qədər şiddətli artilleriya atəşi ilə cəbhənin kiçik bir sahəsinə sıxışdırıldı ki, bu döyüş sahələri palçıqla dolu səngərlərin ay görünüşünə çevrildi.\n1916 -cı ilin fevralında Almaniyanın Verduna hücumu, ehtimal ki, Alman təyyarələrinin (xüsusən Fokker) iştirak etdiyi dünyanın ilk müasir döyüşü idi. Eindecker) hücum başlamazdan əvvəl havaya nəzarəti ələ keçirdi. Alman əsgərləri, mərmi atəşi ilə yerlə yeksan edilmiş yerləri tutmaq niyyətində olan ən qanlı bombardmanlardan sonra (indi yeni buraxılan polad dəbilqələr geyinmişdi) irəli getdilər. Fransız xətti bükülsə də, ehtiyatlar sektora axdı və qanlı bir tarazlıq yarandı.\n1916 -cı ildə çıxılmaz vəziyyətdən çıxmaq üçün müxtəlif cəhdlər edildi. Almaniya, alov qrupları göndərən fosgen (Fransız qaz maskalarına nüfuz edə bilən) istifadə etdi və hətta 420 mm -lik "Böyük Bertha" super ağır haubitsalarını yerləşdirdi - hamısı Fransa ordusunu şikəst etmək cəhdi idi. Fransızlar həm yerdə, həm də havada cavab verdi. Yazın əvvəlində, Morane-Saulnier monoplane və Nieuport XI daxil olmaqla yeni nəsil təyyarələrlə Almaniyadan geri gələn havaya nəzarəti ələ keçirdilər. BebeXüsusi qırıcı eskadronlara qruplaşdırılmış və hücum patrullarının quraşdırılması tapşırılmışdı.\nFransızlar sürətli bir sənaye səfərbərliyindən də faydalandılar və indi hər gün yüz minlərlə mərmi ata bildilər. Oktyabrın 24-də, yarım milyon mərmi atdıqdan və piyada qüvvələrini hava dəstəyi ilə koordinasiya etdikdən sonra təsirli bir dəstə hücumundan sonra Fort Douaumontu (fevral ayında düşmüşdü) geri qaytardılar.\nİngilislər də fransızların keçdiyi eyni sınaq və səhv prosesindən keçdilər. 1915 -ci il döyüşlərində, Neuve Chapelle və Loosdakı bəzi ümidverici nəticələrə baxmayaraq, 1916 -cı ilin iyulunda Somme'ye hücum, İngilislərin kütləvi miqyasda ilk dəfə hücuma keçməsi idi - əksər fransız komandirlərinin xətti pozmağa çalışması. artıq tərk etmişdi. Bacarıq və ya texnologiyadan məhrum olan (İngilis silahları tez-tez qeyri-dəqiq mərmilərə uyğun olmayan istehsaldan əziyyət çəkirdi və kifayət qədər yüksək partlayıcı maddə yox idi), nəticə Britaniya Ordusu tarixinin ən pis günü idi (1 İyul 1916). Batalyondan sonra batalyon Alman xəndəklərinə hücum etdi, lakin müdafiənin toxunulmaz olduğunu, telin kəsilmədiyini və müdafiəçilərin döyüldüyünü, lakin yenə də döyüşlə dolu olduğunu gördü.\nFransız bir müşahidəçi, uğursuzluğun səbəblərinin "zəif artilleriya hazırlığı" və "ilk hücum dalğalarından sonra düşmən xəndəklərinin yuyulması" nın irəli getdiyini söylədi. "İngilislər," deyə yekunlaşdırdı, "hələ" bacarığı "yoxdur."\nİngilislərin "bacarıq" əldə etməsi aylar çəkdi. Somme üzərində döyüşlər yaz və payız boyunca davam etdi və İngilislərin performansı yaxşılaşsa da (xüsusən də artilleriyadan istifadə etməklə), sentyabr ayında tankların gəlməsi, səngər müharibəsinin boğazını qırmaq üçün yeni bir yol təqdim etdi. Bu zirehli maşınlar yavaş idi və çöl silahlarına qarşı həssas idi, lakin dərhal təsir etdi, İngilis bölmələrinin irəliləməsinə kömək etdi və müdafiəçilərə başqa bir əhəmiyyətli problem təqdim etdi.\nO ay, Almaniyanın ən yüksək səviyyəli komandirlərindən biri olan vəliəhd şahzadə Rupprecht, ordunun "uzun sürən və yorucu döyüşlərin" davam etdiyini söylədi. Almaniya əvvəllər "ölçü baxımından düşməndən aşağı" idi, lakin "keyfiyyət baxımından çox üstün idi". Ancaq bu, ordusunu boşaltmış və ona pis əhval -ruhiyyə və məğlubiyyət problemi ilə üzləşən çoxsaylı itkilər səbəbiylə dəyişmişdi.\nİndi müdafiəyə məhkum edilmiş, başqa bir möcüzəli silahın, məhdudiyyətsiz sualtı müharibəsinin (1 fevral 1917 -ci ildə başlayan) müttəfiqləri yenilməzdən əvvəl boğacağını ümid etməkdən başqa çıxış yolu yox idi.\n1917 -ci ilə qədər almanlar qərb cəbhəsində müdafiəni getdikcə çətinləşdirirdilər. İl, Aprel ayında Nivelle Hücumunun çöküşü ilə yaxşı başlamasına baxmayaraq (pis yerə çox yüksək iddialı Fransız hücumlarının uğursuz olduğu), müttəfiq orduları arasında artan silah, mərmi və tanklar və Alman ordusu yivli, sərt idi.\nAlmaniya, müdafiə taktikasını davamlı olaraq təkmilləşdirdi, müdafiə zonasını daha da genişləndirdi və İngilis və Fransızları arxadan əks hücumlarla vurmadan əvvəl içəri girdi. Ancaq bunu etmək xərcləri getdikcə artırdı. Paul von Hindenburg və Erich Ludendorffdan ibarət Alman komandanlıq qrupu, ehtiyac duyduqları silahı satın alacaqları təqdirdə sənayenin köklü bir şəkildə dəyişdirilməsinə ehtiyac olduğunu qəbul etdi. "İnsanlar, eləcə də atlar getdikcə maşınlarla əvəz olunmalıdır."\nArtan tükənmə və insan resurslarının azalmasına baxmayaraq, Müttəfiqlər 1917 -ci il ərzində hücum taktikalarını təkmilləşdirməyə davam etdilər. Yaz aylarında ağır artilleriya, ağıllı və çevik piyada birləşmələri, yeni tanklar və təyyarələrin olması (kəşfiyyat və aşkarlama və vaxtaşırı bombalamaq və yer hədəflərini kəsmək), müttəfiqlərin hücum etmək istədikləri hər hansı bir Alman mövqeyinə girməsinə, rəqiblərinə zərər verən itkilər verməsinə və qazanclarını tutmasına imkan verdi.\nBu yeni yanaşmanın tipik xüsusiyyəti, 1917-ci ilin oktyabrında Fransanın La Malmaisona hücumu idi. Chemin des Dames silsiləsində yerləşən tərk edilmiş bir qala olan Malmaison, "xüsusi mərmi" (fosgen və fosfor) istifadə edilməsini əhatə edən altı günlük bombardmandan sonra alındı. alman silah batareyalarına atəş açdı, zəhərlə doyurdu.\nZəmin çətin olsa da, ayüstü bir mənzərə olsa da, piyada məqsədlərinə vaxtında çatdı. "Qorxunc" dedi bir veteran. "Hər şey dağıldı, hər yerdə nəhəng kraterlərə, hər yerdə alman cəsədlərinə yıxılırıq, parçalanır, digərləri qazla uçur, ölürük. Dəhşətlidir, amma möhtəşəmdir. ”\nZarların son rulonu\n1918 -ci ilin son ilində hər şey tam dairəyə girdi. Rusiya məğlub olaraq Almaniyanın ali komandanlığı qərbdə həlledici bir hücumda hər şeyi qumar etmək qərarına gəldi. Bu, zarların son yuvarlanması idi. 6400 silahla dəstəklənən hücum bölməsində 77 diviziyanı bir araya gətirən Ludendorff, cəbhəni qırarkən, İngilisləri Fransızlardan ayıraraq, xətti yuvarlayaraq və sonra Müttəfiqləri sülh üçün məhkəməyə verməyə məcbur edərkən qumar oynayırdı.\nCəsarətli, nəfəs kəsən bir plan idi. Dörd illik müharibədən öyrənilən hər şey əməliyyata veriləcəkdi. Beş saatlıq yüksək partlayıcı və qaz bombardmanı düşmənin mövqelərini zərərsizləşdirəcək, artilleriyasına müdaxilə edəcək və lazımi müqavimət göstərə bilməyəcək şəkildə müdafiəçiləri yönləndirəcək. Alman bölünmələri təlimə və hücuma hazırlaşmağa davam etdi. Elit fırtınalılar, düşmənin arxasındakı xaosu yaymaq üçün müqavimət mərkəzlərini keçərək hücuma rəhbərlik edəcəklər.\n21 Mart 1918 -ci ildə Alman bahar hücumunun açılması, yalnız 1918 -ci ilin Noyabr atəşkəsiylə sona çatacaq bir sıra kütləvi döyüşlərə başladı. Almaniyanın üç hücum edən ordusu Somme üzərində uzanan Müttəfiq xəttlərini qıraraq İngilisləri və Fransızları ayırmaqla təhdid etdi. ordu və dəhşətli itkilər verdilər. Bəlkə də 21 Martda 21.000 İngilis əsgəri əsir alındı və müttəfiqlər qarışıq vəziyyətdə Almaniyanın qələbə çaldığı an yaxınlaşdı.\nGələcək məğlubiyyət kimi görünən İngilislər və Fransızlar, iki ordusunun qoşulduğu Amiensin müdafiəsində səylərini əlaqələndirmək üçün general Ferdinand Fochu ən yüksək komandir təyin etməyə razılaşdılar.\nAlman ordusu, artilleriya, piyada və hava qüvvələrini birləşdirən bir hendək şəbəkəsindən keçmək üçün lazımlı üsulları mənimsəmişdi, lakin sonrakı günlərdə belə böyük bir hücumu davam etdirmək üçün maddi -texniki dəstəyə malik deyildilər və hərəkət etmək üçün heç bir yolu yox idi. qoşunlar tezliklə döyüş meydanının ətrafında. Nəticə, 9 aprel, 27 may və 9 iyun 1918 -ci il hücumlarında göründüyü kimi, müttəfiqlərin ehtiyatları gəldikcə təkrar etmək daha çətindir və bu sürətlə davam edir. 1918 -ci ilin yazına qədər ABŞ (1917 -ci ilin aprelində müharibəyə girmişdi) nəhayət qərb cəbhəsində əhəmiyyətli insan qüvvəsi yerləşdirə bildi - bununla da müharibənin axını döndü.\n20-ci əsri təyin edəcək birləşmiş silahlı müharibənin bütün elementləri-piyada, topçu, zireh və hava gücü-1918-ci ilin yazına qədər bir araya gəlmişdi.İyulun 18-də Marne-yə Fransa-Amerika əks hücumu təşəbbüsü alman ordusundan uzaqlaşdırdı və müharibənin son mərhələsinə başladı. İndi yeni bir döyüş növü ortaya çıxdıqca səngər müharibəsinin dəhşətləri qovuldu: daha hərəkətli və qətiyyətli.\nSürətli bir qülləsi olan ilk müasir tank olan yeni Renault FT-17-nin rəhbərliyi ilə sürpriz bir tank hücumundan istifadə edərək, Fransa və Amerika diviziyaları alman xətlərinə qarşı hücuma keçdilər və bir neçə saat ərzində 20.000 əsir götürdülər. Daha sonra bir Alman hesabatı kədərlə qeyd etdi: “Daha əvvəl heç vaxt bilinməyən və texniki cəhətdən daha yaxşı inkişaf etdirilən tanklar, uzun, bağlı xətlərdə piyada qabağına yuvarlandı. Müdafiəimiz geniş cəbhədə bu kütləvi işə uyğunlaşdırılmadı və yalnız nöqtələrdə təsirli oldu. " 18 İyul hadisələri "dünya müharibəsi tarixində dönüş nöqtəsi" oldu.\nNövbəti üç ay ərzində Müttəfiq orduları Alman ordusunu məğlub edən son bir irəliləyiş əldə etdilər. Zəfər müharibə tarixində ən təsirli və nəticədə texnoloji və taktiki dəyişikliklərdən birinin nəticəsi idi.\nİnsan ətini texnologiya və sənaye əvəz etdi. Dünyada 1914-cü ilin iki ölçülü döyüş meydanından uzaq olan yeni bir dövrün şiddətli, qanlı doğuşu baş verdi. Qərb cəbhəsi dəyişməz bir boşluq arenası kimi deyil, tarixin köklü bir anı kimi xatırlanmağa layiqdir.\nNick Lloyd, London Kral Kollecində hərbi və imperiya tarixində oxuyur. Onun son kitabı, Qərb Cəbhəsi: Birinci Dünya Müharibəsinin Tarixi, Penguin Books tərəfindən mart ayında nəşr olunur\nVideoya baxın: 11-ci sinif Ümumi tarix - Almaniya I Dünya müharibəsindən sonrakı dövrdə\nCopyright © wolfgangpetersen.net | Birinci Dünya Müharibəsi niyə 'Səngərlərdəki Savaş' olaraq bilinir?...