Zadzwoń, kocham cię [Anna Łacina] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00233 003738 21318649 na godz. na dobę w sumie\nZadzwoń, kocham cię - ebook/epub\nAutor: Anna Łacina Liczba stron: 320\nISBN: 9788310132772 Data wydania: 2017-08-30\nAnna Łacina („Czynnik miłości”, „Telefony do przyjaciela”, „Niebo nad pustynią”) opowiada o miłości w niebezpiecznych czasach, w jakich przyszło nam żyć.\nAnna Łacina – z wykształcenia i pasji biolog. Autorka serii bajek edukacyjnych, opowiadań fantastycznych i powieści obyczajo¬wych. Dwukrotnie wyróżniona przez Polską Sekcję IBBY (w 2007 roku za „Inwazję wirusów”, a w 2010 za „Czynnik miłości”).\nUważa, że wspólne czytanie i dyskusje o literaturze zbliżają ludzi, dlatego stara się raczej tworzyć powieści, które można czytać razem, niż adresować je do konkretnej grupy wiekowej.\nChadza własnymi drogami, często zaczytana, więc jak nikt ro¬zumie wszystkich „osobnych”. Ale nie tylko o nich i dla nich pisze.\nAnna ŁacinaZadzwoń, kocham cię Fragment Wydawnictwo NASZA KSIĘGARNIA\nZadzwoń, kocham cię FragmentSpis treściOkładkaKarta tytułowaZajrzyj na stronyROZDZIAŁ IROZDZIAŁ IIROZDZIAŁ IIIROZDZIAŁ IVROZDZIAŁ VROZDZIAŁ VIROZDZIAŁ VIIROZDZIAŁ VIIIROZDZIAŁ IXROZDZIAŁ XROZDZIAŁ XIEPILOGPODZIĘKOWANIAKarta redakcyjna\nZajrzyj na strony:www.nk.com.plZnajdź nas na Facebookuwww.facebook.com/WydawnictwoNaszaKsiegarniaPoznaj naszą ofertę książek dla dziewczynhttp://nk.com.pl/literatura-dla-dziewczyn/8/kategoria.html\nROZDZIAŁ ISobota, 25 czerwca 20161.Weronika zakochała się podczas dogrywki meczu Polska–Szwajcaria.Miłość spadła na nią jak letni deszcz, gwałtowny i długo wyczekiwany po fali dusznego upału; deszcz, który nie pyta o pozwolenie, tylko wylewa się przez rozdzierane błyskawicami niebo szumiącym wodospadem, ogarnia i zatapia wszystko. Ignoruje peleryny i parasole, moczy włosy, twarz, dłonie, płynie chodnikiem jak rzeka, wlewa się do butów, wpada za kołnierz i nie ma sposobu, by się przed nim zabezpieczyć.Oczywiście, można siedzieć w domu, obserwując ulewę przez szybę. Ale jeśli ktoś decyduje się wyjść akurat w czasie burzy, z pewnością nie wróci do domu suchy.Kiedy Szwajcaria remisowała z Polską, niebo pociemniało, zerwał się wiatr, więc Weronika szybko zdjęła z balkonu pranie, które wywiesiła na początku drugiej połowy. Zdziwiła się, że już wyschło, nie minęło nawet czterdzieści pięć minut. Kiedy je segregowała, za oknem rozpętało się pandemonium.Błyskawice co chwilę rozjaśniały niebo, po szybach spływały strumienie wody, drzewa chłostane deszczem biły niskie pokłony, rośliny w skrzynkach porzuciły leniwą wegetację i próbowały wyrwać się z korzeniami z rozmiękłej ziemi, jakby chciały polecieć do Francji obejrzeć dogrywkę.Weronika patrzyła na tonące w strugach deszczu osiedle i nagle głośno wciągnęła powietrze.– Dziadek siedzi na ławce – powiedziała ze zdumieniem.Ojciec i Maks, wpatrzeni w telewizor, nie zareagowali.– Dziadek siedzi na ławce – powtórzyła. – W taką ulewę...– Jaki dziadek? – zdziwił się ojciec. Druga połowa meczu właśnie się skończyła, więc co nieco zaczęło do niego docierać. Maks nadal wgapiał się w ekran.– No ten... – Nie wiedziała, jak go określić, chociaż niemal codziennie widywała go z okna, kiedy drobniutkim kroczkiem, wsparty na lasce, powoli przemierzał osiedle. Charakterystyczne szuranie rozlegało się kilka razy dziennie, gdy dokądś szedł lub skądś wracał. Weronika, mijając go na ulicy czy w sklepie, parę razy spełniła jego prośbę, by coś mu przynieść, podać albo kupić. Nie wiedziała, jak się nazywa ani gdzie mieszka, sam czy z kimś, był po prostu częścią krajobrazu. – No ten... – powtórzyła. – Co tak wolno chodzi. Pewnie nie zdążył do domu przed burzą. Siedzi na ławce.Ojciec podniósł się z kanapy i zerknął przez okno.– Rzeczywiście... – mruknął. – Teraz to już po ptokach. Ale leje! Chyba oberwanie chmury.– Przecież nie można go tak zostawić! – oburzyła się. – Maks – szturchnęła brata – chodź, weźmiemy parasole i zejdziemy do niego. Trzeba mu jakoś pomóc.– Daj spokój! – Maks machnął ręką, jakby oganiał się od natrętnej muchy. – Pewnie specjalnie tak siedzi, ma darmowy prysznic i pralnię. Ciepło jest, nic mu nie będzie.– Oszalałeś?! Wcale nie jest ciepło! Zbieraj się! – Szturchnęła go mocniej. – Idziemy! To starszy człowiek.– Ale co mu pomożesz, jak JUŻ jest cały przemoczony? – Spojrzał na nią z politowaniem. – Przecież on chodzi pół centymetra na godzinę! Zaniesiesz go? – Popukał się w czoło i wrócił do kontemplacji telewizora. – Nawet jeśli mieszka dwa kroki stąd – dorzucił – to zanim się dowlecze, skończy się dogrywka! Dziadkowi nie pomożesz, a sama zmokniesz.Weronika gniewnie zacisnęła usta. „Dogrywka”! Zabrała z przedpokoju największy parasol i wybiegła z domu. Trudno. Sama sobie poradzi.Kiedy otworzyła drzwi klatki schodowej, zrozumiała, że się przeliczyła. Mimo to brnęła przed siebie, wspierając się na parasolu jak na lasce. Nawet nie próbowała go otwierać. Miała wrażenie, że znalazła się nie na osiedlu, ale na środku wzburzonego morza. Woda zalewała ją ze wszystkich stron, wiatr szarpał i popychał. W pewnej chwili tuż obok niej wylądował z trzaskiem spory konar. Przyśpieszyła kroku. Nie, nie zawróci, nie ma mowy! Maks śmiałby się z niej przez miesiąc i wyzywał od naiwnych idealistek albo Matek Teres.Skręciła za róg i wreszcie znalazła się wewnątrz nieforemnego kwadratu, w jaki ustawiono budynki, więc szło się trochę łatwiej. Kątem oka zarejestrowała obecność jeszcze kogoś, kto wybiegł z sąsiedniego bloku i pochylony parł w stronę ławki, na której, nawet oślepiona deszczem, wciąż mogła dostrzec nieruchomą sylwetkę dziadka. Weronika też zaczęła biec.Dopadła ławki chwilę po niespodziewanym sprzymierzeńcu; teraz, z bliska, mogła dostrzec, że to chłopak. Pochylony nad staruszkiem o coś się dopytywał.Razem pomogli dziadkowi się podnieść i pod osłoną parasola Weroniki ruszyli powolutku drogą między blokami. Chłopak trzymał parasol w mocnym uścisku, nie pozwalając, by wiatr wyrwał mu go z ręki albo przewrócił na lewą stronę. Co prawda nie zabezpieczało to nikogo przed zacinającym ze wszystkich stron deszczem, ale przynajmniej dziadkowi nie lało się już na głowę. Po nieskończenie długim marszu znaleźli się przed drewnianym domkiem na tyłach ulicy Leśnej. Na pewno powstał w czasach, gdy budowa osiedla Karolin nikomu się jeszcze nie śniła.– Bój się Boga, panie Stasiu, jest pan po prostu cały mokry! – wykrzyknęła korpulentna kobieta, gdy tylko weszli na zapuszczone podwórko. Stała na progu, w otwartych drzwiach, z naręczem grubych ręczników, podskakując z niecierpliwości.Weronice skojarzyła się z piłką plażową w niebieskie i białe pasy.– Już się po prostu zastanawiałam, czy po syna nie dzwonić, ale zanimby dojechał, to już pewnie przestałoby padać – mówiła, równocześnie wciągając ich do środka, podając im ręczniki i usiłując największym owinąć pana Stasia. – Stańcie na tej szmacie, bo przecież ze wszystkich was po prostu się leje! Podłoga się, że tak powiem, wypaczy. Trochę pana Stasia doglądam – wytłumaczyła – bo jego syn w Poznaniu, po prostu nie ma, że tak powiem, czasu, wiadomo, jakie tam tempo życia, praca, a on się do syna nie przeniesie, bo i po co? Po prostu nie przesadza się starych drzew. Tam by, że tak powiem, zawadzał, a tu ma swój pokój i jakby go tak nie nosiło, to po prostu w ogródku by przecież mógł posiedzieć, czy ja mu bronię? No kto to widział, panie Stasiu, na taki deszcz!– Kiedy wychodziłem, była piękna... – bronił się dziadek, ale pani nie dopuściła go do głosu.– Szybciutko teraz gorąca, że tak powiem, kąpiel! Po prostu widziałam przez okno, że idziecie, to już napuściłam wody – wyjaśniła. – A potem, że tak powiem, do łóżka, bo się pan, panie Stasiu, po prostu przeziębi! A wy się wytrzyjcie w kuchni – wskazała uchylone drzwi po prawej – tam już stoi dla was, że tak powiem, gorąca herbata, śpieszcie się, zanim wystygnie, tylko nie wiem, w co byście się, że tak powiem, suchego mogli przebrać...– Nie trze... – zaczął chłopak, ale i jemu pani nie pozwoliła dokończyć zdania.– Żadne „nie trzeba”! Nie trzeba to się, że tak powiem, krygować, przecież na tę ulewę nie wyjdziecie, bo jeszcze was, po prostu, szlag trafi! – Zaśmiała się. – Pioruny walą niby gdzieś dalej, ale burza dopiero się, że tak powiem, przybliża, po prostu liczyłam sekundy, więc wiem. Ja muszę teraz zająć się panem Stasiem, a wy do kuchni i niech mi żadne się nie waży wyściubiać nosa na tę pompę!Ruszyła w kierunku łazienki, w której już znikał owinięty ręcznikiem dziadek.– Teraz grzecznie, po prostu, poczekacie – dorzuciła zachęcająco, odwracając się jeszcze ku nim, jakby chciała sprawdzić, czy wykonują polecenie – a kiedy skończę z panem Stasiem, poczęstuję was ciasteczkami.– „Kiedy skończę z panem Stasiem”... – szepnął chłopak, gdy znaleźli się w kuchni. – Ciasteczka pewnie z arszenikiem.Weronika przestała wycierać włosy i po raz pierwszy mu się przyjrzała. Wydał się jej znajomy, chociaż nie umiała skojarzyć, skąd go zna. Może z widzenia, mieszkają przecież w sąsiednich blokach.– Czy my się... – zaczął chłopak i umilkł, marszcząc brwi. – Wiem! – wykrzyknął. – „Wera drzwi otwiera”! Chodziłaś do przedszkola na Zawadach, prawda?– Winiu?! – Właściwa szufladka w głowie wreszcie się otworzyła. – Winiu Klamka!Przed oczami stanął jej obraz chuderlawego szczerbulca od starszaków, który popychał ją na zjeżdżalni. I któremu zabrała foremki i ukradkiem zakopała w piaskownicy. Znalazła je Ola Zając i nie była skłonna oddać. Winiu Klamka musiał poszukać sobie innej zabawki.Z dawnego Winia pozostało charakterystyczne przymrużenie oczu, kiedy się uśmiechał. I sam uśmiech, lekko asymetryczny, chociaż już nie szczerbaty. Ale teraz chłopak przewyższał ją prawie o głowę, a pod mokrą koszulką widziała rysujące się mięśnie.On też chyba coś dostrzegł pod jej mokrą sukienką, bo popatrzył tak, że nagle poczuła się nieswojo, a potem oboje uciekli spojrzeniem.– Tu jest ta herbata – wybąkała.– Uhm. – Szybko podszedł do stołu.Usiedli naprzeciwko siebie, dziwnie speszeni.– Właściwie co to za imię „Winiu”? – rzuciła, by przerwać krępującą ciszę. Herbata była mocno ciepła, ale nie gorąca. Weronika z przyjemnością upiła łyk.– Taki film kiedyś leciał: Historia żółtej ciżemki. Moja mama była fanką i już całe wieki temu postanowiła, że nazwie swojego syna Wawrzyniec. Wawrzuś – dorzucił, krzywiąc się. Wsypał dwie łyżeczki cukru do szklanki i zamieszał.– Wolisz „Winiu”?Potrząsnął głową. Poczuła kilka drobnych kropel na policzkach, jedną na wargach. Odważyła się spojrzeć mu w oczy. Szaroniebieskie, przyjemnie kontrastowały z opaloną twarzą. Dziwne, w przedszkolu nie zauważyła, że Winiu ma takie ładne oczy.– Wawrzyniec... – Na próbę wymówiła jego imię. – Podoba mi się.Niemal poczuła zapach rozgrzanej słońcem Grecji, wawrzynowego żywopłotu w którymś ze zwiedzanych miast, laurowych drzew we Włoszech. Przypomniała sobie gorzki i nieco cierpki smak na języku, kiedy zerwała jagodę wawrzynu, myśląc, że to może oliwka.Uśmiechnął się do niej.– Pomału zaczynam się do niego przyzwyczajać. Nawet lubić. Zwłaszcza odkąd dowiedziałem się trochę o moim patronie. To jednak musiał być megagość, skoro potrafił żartować, leżąc na rozpalonej kracie.Za oknem błysnęło, a zaraz potem przewalił się grzmot.– A przy okazji – dorzucił Wawrzyniec – wiesz, że liście laurowe miały chronić dom przed piorunami?– To dlatego wybiegłeś na tę burzę?Roześmiał się.– Znasz pana Stanisława? – uchwyciła się kolejnego tematu.– Tylko z widzenia, a ty?– Też. Kiedy zobaczyłam, jak tak siedzi... w tej ulewie...Potwierdzająco skinął głową.– Nie oglądasz Euro? – zdziwiła się, myśląc o Maksie.– Oglądam. – Spojrzał na zegar. – Dwadzieścia po – westchnął. – Pewnie już po dogrywce. Wymknę się, co? Usprawiedliwisz mnie przed gospodynią.– Idę z tobą, ona jest gorsza od mojej matki! Że tak powiem, po prostu zagada mnie na śmierć.Parsknęli cichym śmiechem, jak spiskowcy, a potem, nie umawiając się, równocześnie wstali od stołu i na palcach podkradli się do drzwi.Z łazienki dobiegał szum wody i monolog.– Teraz! – powiedział bezgłośnie Wawrzyniec. Chwycił w jedną rękę stojący w kącie parasol Weroniki, drugą ręką wziął ją pod ramię i oboje wypadli na szalejącą ulewę.2.– Możesz przeczekać deszcz u mnie – zaproponował, kiedy dobiegali do jego bloku.Weronika powinna poczuć się urażona. Co za: „możesz”? Jakby ona się napraszała, a on łaskawie pozwalał. Powinna uprzejmie podziękować i skręcić w stronę swojej klatki, tymczasem zdrowy rozsądek i konwenanse pewnie były z lukru, bo rozpuściły się w deszczu. No przecież ma prawo odwiedzić kolegę z przedszkola? Zapytać, co u niego, powspominać stare czasy... Pewnie ze dwanaście lat się nie widzieli!Mieszkanie wyglądało inaczej, niż się spodziewała. Zupełnie nie z tej epoki. Meblościanka z telewizorem, stary komplet wypoczynkowy, kryształowa patera pełna przykurzonych sztucznych owoców, ława typu jamnik nakryta kordonkową serwetą i szklaną taflą. Na ławie napoczęta torebka chipsów – jedyny współczesny akcent – i szklanka w plastikowym koszyczku.Wawrzyniec od razu podskoczył do włączonego telewizora, gdzie na ekranie ciągle biegali piłkarze.– Jeden jeden – rzucił podekscytowany, zupełnie nie zwracając uwagi na mokre ślady, które zostawiał na wykładzinie i wytartym dywanie. – Sto dziewiętnas... – zaczął i umilkł, przygryzając wargi.Weronika przyglądała mu się z rozczuleniem. Wpatrywał się w ekran, jakby od tego zależało jego życie. Widziała podobne zachowania u Maksa i ojca, ale żaden z nich nie poświęciłby dogrywki, żeby wybiec w deszcz.Wawrzyniec wydał z siebie długie westchnienie ni to ulgi, ni to zawodu i opadł na kanapę.– Koniec meczu. Będą karne. Kurczę, gdyby Piszczek... Mało brakowało. – Potrząsnął głową i chyba przypomniał sobie, że jest cały mokry, bo wstał i szybko otworzył jedną z szafek meblościanki.Weronika zauważyła różnokolorowy stos ręczników. Chłopak wybrał dwa najgrubsze ze środka sterty. Kiedy je wyciągał, inne pospadały na podłogę, ale w ogóle się tym nie przejął.– Proszę! – Nie odrywając wzroku od ekranu, podał jej wielki płaszcz kąpielowy z kapturem, sam owinął się drugim i znów siadł przed telewizorem.Rozsądek i duma Weroniki krzyczały, że powinna wyjść jak najprędzej, jest tu zbędna, ale druga część rozsądku uspokajała, że byłoby to najgłupsze wyjście w historii. W tym puszystym płaszczu kąpielowym czuła się tak ciepło i bezpiecznie, dlaczego więc miałaby teraz pchać się na deszcz? Poza tym dokąd się śpieszy? Do ojca i brata tak samo wpatrzonych w ekran? Pewnie by jeszcze zażądali herbaty albo nawet kolacji, a żadnemu nie wpadłoby do głowy podać jej ręcznik. Tymczasem Wawrzyniec zrobił to, mimo karnych.– Lewandowski... – budował napięcie komentator. – Ależ pięknie!!! Mamy remis!– Jeden jeden. – Wawrzyniec rzucił jej radosne spojrzenie i znów wpatrzył się w telewizor, bo do strzału przygotowywał się kolejny Szwajcar. – Jest! – wykrzyknął, kiedy tamten chybił.Weronikę bawiło przyglądanie się jego emocjom. Widziała, jak wstrzymuje oddech przed strzałem, jak bezwiednie zaciska kciuki, kiedy strzela Polak, przygryza wargi, marszczy brwi...– Jeeest! – wykrzyknął chyba razem z całym osiedlem. Zerwał się z miejsca. – A jednak! Jesteśmy w ćwierćfinale Euro!W telewizorze komentator coś krzyczał na coraz wyższych tonach, piłkarze cieszyli się i obejmowali, a Wawrzyniec niespodziewanie chwycił Weronikę i... uściskał.– Po raz pierwszy w historii, rozumiesz to?!Nie wiedziała, co odpowiedzieć, więc tylko się uśmiechnęła.„ZNALAZŁA SIĘ w jego ramionach”. W ilu książkach czytała to zdanie? Ale dopiero w tej chwili dotarł do niej jego sens. Znalazła się. Wreszcie. A do tej pory nawet nie wiedziała, że się zgubiła.„Coup de foudre – przemknęło jej przez głowę. – Uderzenie pioruna”.Chyba rzeczywiście musiał ją niepostrzeżenie trafić, kiedy tak biegali w deszczu tam i z powrotem, bo czuła się dziwnie. Jakby miała za chwilę zemdleć albo zasnąć, a jednocześnie nigdy nie była równie przytomna, jak w tej chwili.Chciała powiedzieć, żeby tak na nią nie patrzył, ale nie mogła wydobyć głosu z zupełnie suchego gardła. Uciekła spojrzeniem i zaraz zatęskniła do widoku szarych oczu Wawrzyńca. Podniosła wzrok.„No przecież nie może mnie pocałować, nie całuje się nikogo na pierwszej randce, zresztą to nawet nie jest randka... – Wiedziała, że jeśli za chwilę coś się nie wydarzy, pocałuje go pierwsza, a to już byłaby totalna klęska. – Odkąd się znalazłam, jestem zgubiona”.Nigdy dotąd nie całowała się z żadnym chłopakiem. Tak wyszło, nie trafił się nikt na tyle sensowny, by Weronika chciała się z nim umówić na drugą randkę, a na pierwszej całować się przecież nie wypada. Zresztą, nie oszukujmy się, ile tych pierwszych randek miała w życiu? Cztery? Pięć? Same nieciekawe, więc nawet gdyby wypadało, żadna siła nie skłoniłaby jej do pocałunku. Umawiała się z nadzieją, że może potem zaiskrzy, ale nie iskrzyło. Więc w końcu przestała się umawiać.Tymczasem to, co działo się teraz, to nawet nie było iskrzenie.– Muszę iść – wyszeptała. Wysunęła się z jego ramion, zostawiając w nich tylko ręcznik, i zanim Wawrzyniec zdołał cokolwiek powiedzieć, ona już była po drugiej stronie drzwi. Zbiegła po schodach, nie oglądając się za siebie. Szła powoli, okrężną drogą, pozwalając, by deszcz spłukał z niej wszystkie emocje.I dopiero kiedy naciskała klamkę swojego mieszkania, przypomniała sobie o parasolu.„Jak Kopciuszek, cholera” – pomyślała i poczuła niespodziewaną radość.3.„Odkąd się znalazłam, jestem zgubiona” – ta myśl kołatała w głowie Weroniki przez cały wieczór. Nie wypłoszyły jej ani docinki Maksa, ani milczenie ojca, ani gadanie matki, która akurat wróciła z zebrania i oczywiście zdążyła zobaczyć ją całą przemoczoną.Weronika mogłaby sobie to zdanie zapisać, zrobić z niego sygnaturkę, może nawet rozwinąć w wiersz, ale nigdy nie pisała wierszy i nie zamierzała teraz zaczynać.„Zrób coś dobrego, a kara cię nie minie” – kto to powiedział? Wańkowicz? Tak twierdzi matka, powtarzająca tę maksymę średnio trzy razy w tygodniu. I wychodzi na to, że ma rację.Gdyby Weronika nie wybiegła w deszcz ratować zupełnie obcego dziadka, nie spotkałaby Wawrzyńca i jej dni toczyłyby się stałym rytmem, może bez fajerwerków, ale za to przewidywalnie i pewnie.Mogłaby chociaż tego żałować, tymczasem co chwilę łapała się na tym, że się uśmiecha. Albo krzywi na wspomnienie swojej haniebnej ucieczki.Zrezygnowała z kolacji i wymawiając się złym samopoczuciem, zaszyła się w swoim pokoju. Ciemność ukryła i uśmiech, i błyszczące oczy, i pojawiające się znienacka zdradzieckie rumieńce.A może to rzeczywiście zwyczajna gorączka, tak jak twierdziła matka, wmuszając w Weronikę aspirynę oraz herbatę z miodem i cytryną?Nie. Czuła, że wcale się nie przeziębiła.„Nic mi nie jest, mamusiu. Po prostu poraził mnie piorun”. Ciekawe, jak matka zareagowałaby na coś takiego.„Przecież to Winiu Klamka – próbowała sobie tłumaczyć. – Zwyczajny kolega z przedszkola”.Jak to możliwe, że w ogóle go zapamiętała? Bo że on ją zapamiętał, wcale Weroniki nie dziwiło. „Wera się wydziera”, „Wera drzwi otwiera”, „Weronika w majty sika”, „Weronika-skarżypyta”... Ciekawe, czy pamiętał wszystkie przezwiska i tylko z grzeczności ich nie zacytował, czy naprawdę zostało mu w pamięci wyłącznie to jedno. Córka pani z kuratorium nie mogła być lubiana. Co z tego, że matka wtedy zajmowała w kuratorium najpośledniejsze stanowisko? Wystarczyło, że pracuje w TEJ instytucji, by niektóre panie bardzo chciały się Weronice podlizać. A Weronika wtedy jeszcze nie wiedziała, jakie są konsekwencje takiego „wyróżnienia”.Winiu Klamka. „W co się uderzyłeś? W klamkę”. Nawet go nie spytała, jak naprawdę ma na nazwisko.„Wera, śpij wreszcie” – powiedziała do siebie, ale równie dobrze mogłaby zapragnąć lewitacji. Chociaż kto wie, czy w jej obecnym stanie lewitacja nie okazałaby się łatwiejsza.Nie ma mowy, nie zaśnie, póki nie rozplącze i nie uporządkuje kłębiących się w niej emocji. Pozwoliła sobie na rozpamiętywanie ostatnich wydarzeń, scena po scenie: szaroniebieskie oczy, uśmiech, dotyk jego ręki, kiedy uciekali przed panią Piłką Plażową, ciepło jego ciała, gdy biegli ramię w ramię, bok przy boku, nie zadając sobie trudu, by otworzyć parasol, przecież i tak byli przemoczeni. Brakowało jej powietrza, biegł za szybko, zauważył to i zwolnił, dostosowując swoje tempo do jej możliwości.Potem puszysta szorstkość ręcznika, zapach lawendy... Ręczniki Wawrzyńca pachną lawendą? I właściwie dlaczego był sam w domu, a mieszkanie sprawiało wrażenie dawno nieużywanego?I ten moment, kiedy ją przytulił. Zdziwienie w jego oczach, jakby się zastanawiał, skąd się wzięła w jego ramionach, i... co on takiego miał w spojrzeniu, co nawet teraz sprawia, że serce Weroniki bije mocniej, oddech przyśpiesza, a całe ciało ogarnia dziwna słabość?Właściwie dlaczego go nie pocałowała?Ze strachu? Czego miałaby się bać?Bo nigdy wcześniej tego nie robiła? Kiedyś, w szóstej klasie, zastanawiały się z koleżankami, czy nie powinny się podszkolić, żeby wiedzieć, jak się zachować, gdy przyjdzie co do czego. I wtedy Natalia, która miała dwie starsze siostry i brata, powiedziała, że oni wszyscy, zapytani, mówią to samo: „Dziewczyno, wyluzuj. Kiedy przyjdzie co do czego, na pewno będziesz wiedziała, co robić. Poczujesz to”.Poczuła to. Jak nigdy wcześniej. Więc czemu uciekła? Czy nie właśnie dlatego? Żeby nie zepsuć?„Żeby on się o mnie starał – przyszła nagła jasność. – Bo to mężczyzna ma się starać i pokazać, że jest porządny”.A więc chciała, żeby Wawrzyniec okazał się tym jedynym?„Teraz?! – przeraziła się. – Na rok przed maturą?!”.Przecież miała plany: skończyć szkołę z takimi ocenami, które otworzą jej drogę na studia jak najdalej od domu. Musi znaleźć kierunek, którego nie ma w Poznaniu, żeby wyprowadzka była nieunikniona. Skończyć dobre studia z możliwie wysoką lokatą, by szybko znaleźć pracę i już nie wracać do zapyziałych Koziegłów, zrzędzącej matki i przyklejonego do fotela ojca.Chłopak z Koziegłów ani nawet z Poznania nie mieścił się w tych planach. A chłopak tylko na rok to strata czasu.„A może on studiuje albo będzie studiował gdzieś daleko? – rozmarzyła się. Wtedy nie tylko nie pokrzyżowałby jej planów, ale wręcz dopomógł w ich realizacji! – Jeśli rzeczywiście jest księciem z bajki, to będzie szukał właścicielki pantofelka – pomyślała, zasypiając. – A jeżeli nie jest, to może szkoda, że go nie pocałowałam? Skąd wiadomo, kiedy trafi się następny kandydat na księcia?”.Czwartek, 30 czerwca1.Minął prawie tydzień (dokładnie sześć dni bez siedemnastu godzin), Polska nie przegrała z Portugalią, ale odpadła przez głupiego karnego, a książę wcale się nie kwapił do szukania właścicielki pantofelka. Może nawet nie zauważył, że Weronika czegoś zapomniała w panicznej ucieczce? A może uznał, że za taką wariatką nie warto się uganiać? Albo był przekonany, że zostawiła parasol specjalnie, i nie miał ochoty grać w babskie gierki pod tytułem „ach, och, uciekam, szukaj mnie”?No cóż, obustronna miłość od pierwszego wejrzenia czy, jak mówią Francuzi, coup de foudre, zdarza się tylko w książkach albo filmach. Trochę szkoda, ale przecież od początku wiedziała, że nic z tego nie będzie.Rozczarowanie bolało, mimo że rozum tłumaczył miliony razy w ciągu każdego dnia, ile korzyści płynie z bycia singielką. Natrętne wspomnienia powracały już tylko przed snem i dość szybko udawało się je uciszyć.Po co jej chłopak? Żeby siedział całymi dniami przed telewizorem? Jak to mówi matka: z pustego fotela jest więcej pożytku. Nie przynosi co prawda do domu marnych groszy, ale przynajmniej nie trzeba go karmić i tracić nerwów na skłonienie go do wykonania najprostszej czynności. Nie musiałaby też wyzywać go od niedołęgów i nieudaczników, sprzątać po nim, a potem na niego narzekać.Nie. Zdecydowanie lepiej jest liczyć wyłącznie na siebie. Tylko parasola szkoda.Mecz skończył się z pół godziny temu, ale ojciec z Maksem jeszcze zalegali w salonie, dyskutując zawzięcie. Nawet w swoim pokoju Weronika słyszała ich rozemocjonowane głosy. Ciekawe, co robi Wawrzyniec. Z kim dzieli pomeczowy smutek?Może źle, że do niego nie zapukała pod pretekstem parasola? Kiedy zaczął się mecz, postanowiła iść na spacer. Wawrzyniec z pewnością oglądał, nie miała więc obaw, że się na niego natknie.Ledwo wyszła z domu, osiedle zadrżało radosnym: „Jeest!”, a jej przypomniała się chwila, kiedy Polska awansowała do ćwierćfinału. Przez ułamek sekundy zapragnęła znaleźć się w tamtym mieszkaniu, nawet bezwiednie skręciła w stronę sąsiedniego bloku, ale szybko wzięła się w garść. Wszystko przez to, że siedzi bezczynnie w domu i marnuje wakacje. Matka wprawdzie obiecywała, że gdzieś pojadą całą rodziną, jak tylko weźmie urlop, przebąkiwała o wyjeździe zagranicznym, ale to dopiero za dwa tygodnie. Albo i później, bo pewnie w ostatniej chwili się okaże, że jeszcze ma coś ważnego do zrobienia, w czym nikt jej nie zastąpi, więc urlop trzeba przesunąć. Zawsze tak było. Nie ma sensu czekać. Musi wyjechać już teraz, jak najszybciej, gdziekolwiek, bo zwariuje. Tylko dokąd?Najfajniej byłoby nad morze. Zwłaszcza że matka raczej wybierze jakiś Paryż, Madryt albo inną stolicę naszpikowaną muzeami, bo to „edukacyjne”. Albo pojadą do ciotki Danki do Niemiec, bo znów nie będzie miejsc w hotelach.Słońce, plaża, kojący szum fal... Przeliczyła w myślach posiadane fundusze. Na podróż starczy, na jedzenie też, jeśli nie będzie szaleć, najgorzej z noclegiem. Matka pewnie coś dorzuci, ale szkoda wydawać wszystko na początku wakacji i potem być totalnie zależną od rodziców.A gdyby wprosić się do wujostwa? Może pozwolą jej spędzić chociaż tydzień w Gdyni? Wprawdzie zajmowanie się młodszymi kuzynami to żadna przyjemność, ale wszystko wydaje się lepsze od siedzenia w domu i unikania spotkań z Wawrzyńcem na przemian z włóczeniem się po osiedlu w nadziei, że się na niego natknie. Musi jak najszybciej się odkochać. A może na plaży w Gdyni pozna lekarstwo na to głupie zauroczenie?Jeśli uda się jej dużo przebywać poza domem, to chyba nawet belferskie ciągotki wujka Grześka zdoła znieść. I on, i jego żona pracowali w szkole, ale tylko wujek miał zwyczaj robienia miniwykładów przy każdej okazji, a potem egzaminowania słuchaczy.– Aaaach! – jęknęło osiedle. – Oooo! – Czyli 1:1. Wujostwo pewnie oglądają mecz. Zadzwoni, kiedy się skończy.Ale nie zadzwoniła, choć kilka razy sięgała po komórkę. Nie wypada o tak późnej porze. Weronika spojrzała na zaczęty SMS: „Czy mogłabym przy”. Nie, to bez sensu. Takie sprawy omawia się osobiście. Spróbuje rano.Piątek, 1 lipca1.– Weronika?! No słowo daję, telepatia! – ucieszyła się wujenka. – Właśnie o was myślałam! Nie macie ochoty pomieszkać u nas przez jakiś tydzień albo dwa?– Mama bierze urlop dopiero w połowie lipca, ale ja bardzo chętnie.Wujenka zamilkła. Przytłumione dźwięki świadczyły, że omawia coś, zasłoniwszy słuchawkę.– Maks przyjechałby z tobą? – zapytała po chwili.Weronika się zawahała.– Nie wiem – powiedziała ostrożnie. – Mam zapytać?– Prawdę mówiąc – wujenka zniżyła głos – skoro Teresa nie może, to wolałabym, żebyś przyjechała sama. Wiesz, Maksio to fajny chłopak, bardzo go lubię, ale...Urwała, pewnie szukając jak najdelikatniejszych określeń, lecz Weronika dobrze wiedziała, w czym problem. Chłopak, który nie ma zwyczaju sprzątać po sobie, nie jest mile widzianym gościem w wypieszczonym mieszkaniu wujostwa. Zwłaszcza bez żandarma w postaci matki – ona jedna była w stanie uświadomić mu, że talerze nie zmywają się same, i wyegzekwować po meczu odkurzenie pokoju z pokruszonych chipsów i orzeszków.– Ja też wolałabym przyjechać bez niego – powiedziała szybko. Wakacje z Maksem to nie był szczyt jej marzeń. Pewnie tak jak dwa lata temu spaliby w pokoju bliźniaków, a Maks przez całą noc słuchałby muzyki przez słuchawki. I do tego chrapał.– No to dobrze. – Wujenka wyraźnie odetchnęła. – To bardzo dobrze. Ale dzisiaj pewnie i tak nie dasz rady przyjechać? – Mówiła to takim tonem, jakby sama nie mogła się zdecydować, czy Weronikę namawiać, czy zniechęcać.– Jeśli tylko będzie pociąg, to mogę nawet dziś.– Naprawdę? Bo myślałam o Malwinie, ale skoro możesz, to już nie będę zawracać jej głowy. Ale musiałabyś najpóźniej przed siedemnastą, bo po dziewiętnastej mamy samolot z Gdańska. Polska nie weszła do półfinału, więc jednak lecimy na Majorkę, miałam zaklepane bardzo atrakcyjne last minute, niesamowita okazja, co za szczęście, że Błaszczykowski nie strzelił tego gola! Modliłam się o to cały tydzień! Tylko ktoś musiałby się zaopiekować domem i zwierzętami, dlatego...– Oczywiście, bardzo chętnie! Zaopiekuję się! – Do Weroniki dopiero teraz dotarło, jakiego ma farta. Dwa tygodnie w Gdyni i całe mieszkanie dla niej! Bez Maksa, bez matki, bez ojca! Dobrze, że zatelefonowała tak wcześnie! „Bo myślałam o Malwinie”. Pewnie, własna siostra bliższa niż rodzina męża. Mało brakowało. – Zaraz sprawdzę połączenia i wyślę SMS, o której przyjeżdżam.– Ale z dworca musiałabyś dotrzeć sama – zastrzegła wujenka. Czyżby zaczynała żałować, że się zgodziła?– Tak, pamiętam drogę. 194, prawda?– No to czekamy. Tylko bardzo proszę, nie spóźnij się, bo muszę ci przecież przekazać klucze i wyjaśnić, gdzie co jest.– Zdążę! – Uśmiechnęła się do słuchawki. – Czy wujek mógłby w wolnej chwili zadzwonić do mamy i powiedzieć, że jestem potrzebna w Gdyni?„Kochanemu braciszkowi niczego nie odmówi – dodała w myślach, włączając komputer. – Zresztą kiedy wróci z pracy, ja już będę daleko. A jeśli nie ma pociągu, to pojadę czymkolwiek, choćby autostopem, stanę na rzęsach, ale dotrę do Gdyni przed siedemnastą!”.2.Weronika nigdy w życiu tak szybko się nie pakowała. Pociąg odjeżdżał za niewiele ponad godzinę, bilet wprawdzie kupiła przez internet, ale pytanie, jak długo będzie się przepychać przez zakorkowany i rozkopany Poznań.Ojciec w pracy, Maks oczywiście spał, więc nie uznała za stosowne informować go o swoim wyjeździe. A nuż nabrałby chęci jej towarzyszyć?Zamknęła drzwi na klucz i szła w stronę przystanku tak szybko, jak pozwalała na to podskakująca na nierównym bruku walizka na kółkach. Trzeba było wziąć plecak. Szybciej i nie robiłaby tyle hałasu.Dochodziła już do świateł, kiedy poczuła, że ktoś stanął obok niej.– Cześć! – Wawrzyniec! Lekko zdyszany, jakby ją gonił. Skąd się tu wziął, i to akurat teraz?– Cześć – odpowiedziała spokojnie, chociaż jej serce też chyba zaczęło ćwiczyć biegi, i to przełajowe, bo czuła je wszędzie: w gardle, tłukące się o żebra, przeskakujące przez żołądek...– Wyjeżdżasz?Skinęła głową. Głos ukrył się gdzieś przed szalejącym sercem i udawał, że go nie ma.Zmieniły się światła. Ruszyła, chociaż każda noga ważyła chyba ze dwie tony.– Na długo? – indagował Wawrzyniec.Dotarła do krawężnika po drugiej stronie ulicy, a czuła się, jakby przepłynęła wzburzoną rzekę. Wzięła głęboki oddech.– Masz mój parasol – wydusiła.– Parasol? – Chłopak rozejrzał się dookoła.– Zostawiłam u ciebie. Po meczu. – Nie patrzyła mu w oczy i chyba tylko dzięki temu mogła panować nad głosem.– Ojej! Naprawdę? Zaraz ci...– Nie! – Świadomość, że on teraz odejdzie i nie zobaczą się przez następne dwa tygodnie, nagle wydała się Weronice nie do zniesienia.Zatrzymał się. Odwrócił. Nie zdążyła uciec przed jego spojrzeniem, ale tym razem patrzył na nią... zwyczajnie. Jak dawny kolega.– Zaraz mam autobus. Nie zdążysz. – Słowa przychodziły coraz łatwiej, serce znowu wróciło na swoje miejsce.– Pojedziesz następnym.Potrząsnęła głową.– O dziesiątej pięćdziesiąt mam pociąg do Gdyni.– Do Gdyni... Kiedy wracasz?– Nie wiem. – Co on ją tak wypytuje? – Za tydzień, dwa? – Wzruszyła ramionami. – Jak mi się znudzi.W oddali pojawiła się zielona sylwetka autobusu. Wawrzyniec też go zauważył.– No to ci wyślę ten parasol do Gdyni. Podasz mi adres?3.– Czyś ty oszalała, dziewczyno?! – Głos matki nieprzyjemnie skrzeczał, tak że Weronika musiała odsunąć komórkę od ucha. Przeszła na koniec wagonu i stanęła obok toalety. Tu nikt nie usłyszy ich rozmowy. – Przecież za tydzień idę na urlop! Mówiłam przecież! Pomyślałam, że może pojedziemy do Francji? Nie chcesz zobaczyć Paryża?Nie. Weronika wcale nie miała ochoty. Co za przyjemność łazić w upale po zatłoczonym mieście od muzeum do muzeum?– Za tydzień? Mówiłaś, że w połowie lipca. Zdążę wrócić. Chcesz, żeby przez ciebie wujek Grzesiek musiał zrezygnować z urlopu? Wiesz, ile oni czekali na tę Majorkę? Ktoś musi karmić, nie wiem, co oni teraz mają, chomika?– I ty już do nich jedziesz? – odezwała się mama nieco łagodniej. – Czemu nie powiedziałaś wcześniej? Zawiozłabyś coś, a nie tak z gębą na pączki.Mama jeszcze trochę pozrzędziła, ale Weronika wiedziała, że tylko dla formalności. Zresztą nie mogła gadać za długo, bo zaraz zaczynała się jakaś konferencja czy zebranie. Oni chyba w tym starostwie nie umieją żyć bez zebrań. Udzieliła jej jeszcze miliona dobrych rad, przypomniała o sprzątaniu po sobie i wreszcie się rozłączyła. Weronika schowała komórkę i wpatrzyła się w krajobraz za oknem. Trzeba się zbierać, niedługo Gdynia. Na niebie szarym jak oczy Wawrzyńca kłębiły się ciężkie grafitowe chmury. Ciekawe, czy przyśle jej parasol. Powinna mu była dać numer telefonu, a nie adres wujostwa. Ale przynajmniej zna teraz jej nazwisko. Jeśli będzie chciał, znajdzie ją także w Koziegłowach.\nROZDZIAŁ IIPoniedziałek, 4 lipca1.Lało przez całą sobotę i prawie całą niedzielę. Ale przynajmniej Weronika mogła bezkarnie poleniuchować, poczytać książki, pooglądać telewizję, posłuchać ulubionej muzyki bez komentarzy ze strony Maksa czy matki. Czasem trzeba pobyć zupełnie samej i wreszcie jej się to udało, jeśli nie liczyć towarzystwa rybek (szczypta pokarmu raz dziennie), jeża pigmejskiego imieniem Sonic (codziennie wieczorem zmienić wodę, nasypać miseczkę karmy, otworzyć terrarium na noc; nie zapomnieć o zastawieniu drzwi deską, żeby nie wyszedł z kuchni) oraz kanarka Bursztynka (zmieniać wodę, dosypywać ziarna, a raz na jakiś czas pozamykać okna i drzwi, wyłożyć pokój gazetami i otworzyć klatkę, żeby polatał; wymienić papier w klatce, a wieczorem po ciemku złapać kanarka i zamknąć).Weronika miała nadzieję, że zdoła nawiązać kontakt z kanarkiem albo jeżem, ale najbardziej kontaktowe okazały się rybki. Ptak na jej widok uciekał, a kiedy zbliżała rękę do klatki, stroszył pióra, rozkładał skrzydła, syczał i groził, że zaraz ją dziobnie. Jeż w ogóle się nie pokazał. O tym, że żyje i ciągle przebywa w kuchni, świadczyła opróżniana przez noc miseczka. No i kupy, które musiała sprzątać każdego ranka.Tego dnia Weronika obudziła się późno. Wreszcie przyzwyczaiła się do nowych hałasów i tym razem nie zbudziły jej ani tupot i szuranie Sonica, ani poranne ćwierkanie i śpiewy Bursztyna, ani nawet odgłosy zza okna.Obudziło ją dopiero słońce, świecące jej prosto w twarz.Słońce?! Nareszcie! Będzie mogła pójść na plażę!Spojrzała na zegar. Co?! Już po dziesiątej?!Wyskoczyła z łóżka. Nie może stracić ani chwili, nie wiadomo, jak długo taka pogoda się utrzyma!Szorując zęby, równocześnie pakowała rzeczy: koc, ręcznik, pareo, książka, krem do opalania. Kostium włoży na siebie.Wypłukała usta, przeczesała włosy palcami. Jeszcze tylko coś przekąsi i może ruszać. A właśnie, „przekąsi”! Kanarek i rybki!Zajrzała do pokoju bliźniaków. Rybki znowu poprzestawiały wszystko w akwarium.Przewróciły wrak statku, powyrzucały kolorowe szkiełka z kufra i rozwłóczyły je po całym dnie, przesunęły szkielet pirata w inne miejsce.Sięgnęła po torebkę z witaminizowaną dafnią i sypnęła hojną szczyptę.Przez chwilę obserwowała mieszkańców akwarium, zapominając, że się śpieszy.„Najmądrzejsza jest krewetka, kto by pomyślał? – przebiegło jej przez głowę. – Spokojnie sobie podpływa na powierzchnię i je, a ryby miotają się jak głupie i biją o to, co spada na dno. Fajnie by było mieć coś takiego w domu, to lepsze niż telewizor”.Z wraku wysunęło się długie zielonkawe coś, bardziej przypominające gąsienicę niż rybę. Weronika widziała je po raz pierwszy. Może to ono przestawia dekoracje? A może raczej należałoby podejrzewać stwora jeszcze bardziej tajemniczego, który zdradzał swoją obecność tylko poprzez ruch kamyczków na dnie i czasem pokazywał kawałek ogona albo pyska?W dużym pokoju rozćwierkał się Bursztyn, przypominając, że też nie jadł śniadania. Weronika spojrzała na zegar. Niedługo jedenasta, a ona jeszcze w proszku!Zanim nakarmiła kanarka, zebrała wszystkie kupy po Sonicu i przetarła podłogę, zrobiło się naprawdę późno. Zje coś nad morzem, dwa w jednym, śniadanioobiad, sama oszczędność.Chwyciła torbę, podbiegła do drzwi i dokładnie w chwili, gdy naciskała klamkę, rozległ się dzwonek.Otworzyła, zanim zdążyła pomyśleć.Na progu stał Wawrzyniec. Z parasolem. A ona taka rozczochrana... I nie pościeliła łóżka w salonie!Ciąg dalszy w wersji pełnej\n© Copyright by Wydawnictwo „Nasza Księgarnia”, Warszawa 2017Text © copyright by Anna Łacina 2017Projekt okładki Joanna GwisRedaktor prowadzący Anna GarbalOpieka merytoryczna Magdalena KorobkiewiczKorekta Małgorzata Ruszkowska, Malwina ŁozińskaKorekta plików po konwersji Irmina GarlejISBN 978-83-10-13277-2Plik wyprodukowany na podstawie Zadzwoń, kocham cię, Warszawa 2017www.naszaksiegarnia.plWydawnictwo NASZA KSIĘGARNIA Sp. z o.o.02-868 Warszawa, ul. Sarabandy 24ctel. 22 643 93 89, 22 331 91 49,faks 22 643 70 28e-mail: naszaksiegarnia@nk.com.plPlik ePub przygotowała firma eLib.plal. Szucha 8, 00-582 Warszawae-mail: kontakt@elib.plwww.eLib.pl\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/Zadzwon__kocham_cie-ebookRO/p128766i230762" target="_blank" title="Zadzwoń, kocham cię [Anna Łacina] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="Zadzwoń, kocham cię [Anna Łacina] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


Imprezy integracyjne. Hotel Pałac Alexandrinum**** - Krubki-Górki, Warszawa - e-konferencje.pl\nOferta z dnia 2018-05-30 11:35:44 dotyczy obiektu Hotel Pałac Alexandrinum****\nSpotkania pracownicze to niezwykle ważny element w życiu firmy. Między pracownikami nawiązuje się więź, która wpływa na jakość i wydajność pracy w codziennym życiu zawodowym.\nPałac Alexandrinum jest obiektem, gdzie pracownicy firmy w niezwykle komfortowych warunkach będą mogli zacieśnić więzi między sobą, nabrać sił do pracy i pracować z dużo większą wydajnością.\nPałacowe wnętrza, rozległy Park Krajobrazowy z miejscem na grilla oraz otoczenie lasów sprawią, że zrobimy dla Ciebie nawet rzeczy niemożliwe.\nW naszym 12 - hektarowym Parku oferujemy Państwu urozmaicone formy imprez integracyjnych w Warszawie. Staramy się nie tylko w pełni spełniać Państwa oczekiwania, ale także wychodzić im naprzeciw, stwarzając tym samym niepowtarzalny charakter spotkań firmowych.\nZapewniamy komfortowe warunki, które umożliwią Państwa pracownikom niczym niezakłóconą integrację. Bliskość przyrody oraz różnorodne atrakcje znajdujące się w naszym hotelu nadadzą imprezie integracyjnej niepowtarzalny charakter.


Działanie olejku nie powaliło mnie na kolana, tak jak to miało miejsce w przypadku olejku Migdały i Papaja. Olejek sprawia, że włosy są bardziej puszyste, może trochę bardziej miękkie, nie zauważyłam jednak jakiegoś spektakularnego nabłyszczenia. Po dłuższym czasie stosowania miałam nawet wrażenie, że nieco wysuszył mi włosy i ze skruchą postanowiłam, że wracam do olejku z migdałami i papają. Następnym razem mam zamiar kupić wersję antycellulitową Brzoza i Pomarańcza, która również zbiera dobre opinie.\nSkład: Zea Mays Germ Oil, Prunus Amygdalus Dulcis Oil, Vitis Vinifera Seed Oil, Oenothera Biennis Oil, Parfum, Olea Europaea Fruit Oil, Limonene, Simmondsia Chinensis Seed Oil, Glycine Soja Oil , Citral, Tocopherol, Bisabolol, Citrus Aurantifolia Oil, Helianthus Annuus Seed Oil, Cananga Odorata Flower Oil, Geraniol, Linalool, Citronellol, Benzyl Benzoate, Eugenol, Aloe Barbadensis Leaf Extract\nAlterra olejek do włosów\nlipca 24, 2012 Etykiety: Alterra olejek do włosów\nania blondynka 24 lipca 2012 17:08\nja uwielbiam wszystkie olejki z alttery :), ale pod względem zapachu, to bardziej odpowiada mi migdał i papaja. świetnie nadają się do smarowania skóry, ale i do włosów oczywiście :), zawsze na noc smaruję sobie końce włosów olejkiem i widać, że są nawilżone :))\nAnne-Claire 24 lipca 2012 18:18\nZapachy mają dość intensywne, co nie każdemu odpowiada. Ja osobiście je lubię. Migdał i Papaja to mój ulubiony:)\nMagdalena 24 lipca 2012 17:13\nLubię ten olejek do ciała :)\nAnne-Claire 24 lipca 2012 18:19\nJa używam go czasem do masażu pod prysznicem :)\nThe Latest Fashion 24 lipca 2012 17:56\nfrombodytohair 24 lipca 2012 17:57\nmam papaję i migdały,chwale sobie\nz chęcia bym ten wypróbowała;)\nAnne-Claire 24 lipca 2012 18:20\nWidzę, że moja ulubiona wersja jest najbardziej popularna :]\nAngel MakeUp World 24 lipca 2012 18:01\nKażdy z tej firmy mi się podoba :)\nAnne-Claire 24 lipca 2012 18:21\nNa szczęście cena jest dość atrakcyjna i można sobie pozwolić na wszystkie ;)\n*Natalia* 24 lipca 2012 18:14\nJa lubię wszystkie olejki Alterra, niestety zaczęło ich brakować na półce w Rossmannie...\nAnne-Claire 24 lipca 2012 18:22\nU mnie też ostatnio zauważyłam braki:( Dlatego właśnie kupiłam Limonkowy, choć poszłam z zamiarem zakupu tego na cellulit.\nblog o kosmetykach 24 lipca 2012 18:21\nMuszę się kiedyś wybrać i kupić ten olejek :D Mnie wystarczą miękkie i puszyste :D Z połyskiem mojego włosia nie mam problemu ;)\nAnne-Claire 24 lipca 2012 18:24\nZazdroszczę połysku! U mnie bez olejowania było średnio;)\nAnonimowy 24 lipca 2012 19:10\nnie używałam. Mam za to brzozę i pomarańczę ale szału nie ma w moim przypadku\nAnne-Claire 24 lipca 2012 20:57\nWłaśnie miałam zamiar kupić i trochę ostudziłaś mój zapał ;)\nshellmua 24 lipca 2012 19:12\nU mnie szału nie robią te olejki na włosach niestety :(. Na razie daje im odpocząć tylko nakładam na same końcówki, zobaczymy jak teraz będą sobie dawać radę. zapraszam do siebie www.shellmua.blogspot.com\nAnne-Claire 24 lipca 2012 20:58\nU każdego działa co innego, musisz próbować inne oleje;)\nDorota 24 lipca 2012 19:22\nPrzyznam, że nie słyszałam do tej pory o tych olejkach. Może kiedyś wypróbuję. :)\nPaula C 24 lipca 2012 19:26\nMiałam wersję z granatem ale miała dla mnie zbyt intensywny zapach ;/\nAnne-Claire 24 lipca 2012 21:00\nNiestety niektórym osobom przeszkadzają zapachy tych olejków:/ Ja je bardzo lubię. Pamiętam, że zupełnie nie do zniesienia był dla mnie zapach olejku Amla;)\nAnomalia i Radi 24 lipca 2012 21:19\nOlejek Alterra pomarańcza i brzoza jest właśnie moim ulubionym ;)\nAnne-Claire 24 lipca 2012 21:57\nWidzę, że opinie są różne. Tak czy siak na pewno się nie powstrzymam i go kupię :]\nmaxcom 24 lipca 2012 21:37\nstosowałam na wlosy ale nie widziałam super efeketów. Ale na ciało jest boski\nAnne-Claire 24 lipca 2012 21:55\nA jakie oleje lepiej się u Ciebie sprawdziły?\nCaught Her Eye 24 lipca 2012 21:47\nKurczę, już tyle się o tych olejkach naczytałam, a jeszcze nigdy nie kupiłam. I sama nie wiem dlaczego. Podobno najlepszy jest ten z brzozą, może to właśnie na niego się kiedyś skuszę. Ale to mooooże\nJak dla mnie to one są must have ;)\nloveyouamy 24 lipca 2012 23:53\nkurcze, nie pamiętam już, który miałam, ale byłam zadowolona ;)\nPalomita 25 lipca 2012 09:47\nw moich rosmannach na półce już tylko limonkowy. gdzieś widziałam komentarz, że mają zostać wycofane, dlatego nie ma nowej dostawy. miejmy nadzieję, że wprowadzą na ich miejsce inne, równie dobre olejki!\nAnne-Claire 25 lipca 2012 17:16\nMam nadzieję, że ich nie wycofają, a jeśli tak się stanie oby wprowadzili jakieś nowe, bo ja nie wyobrażam sobie bez nich mojej pielęgnacji;)


» Sukienka Lilia\nKod produktu: Lilia\nSukienka Lilia to nasza nowość na wiosnę i lato. Uszyliśmy ją z wyjątkowo miękkiej dzianiny w jasnym kolorze, który doskonale sprawdzi się podczas słonecznych dni. Jej casualowy krój sprawia, że doskonale nadaje się na codzienną sukienkę, która dotrzyma kroku wyzwaniom stojącym przed młodą mamą. Posiada dwa długie, pionowe zamki, które zapewnią wygodne karmienie również posiadaczkom dużych biustów. Do każdej sukienki dodajemy pasek. Sukienka pomieści też niewielkie ciążowe brzuszki.\nModelka brunetka ma 167 cm wzrostu i nosi rozmiar XL.\nModelka szatynka ma 172 cm wzrostu i nosi rozmiar M.\nUszyliśmy ją z bawełny z dodatkiem elastanu.


WNT środka trwałego – rozliczenie podatkowe\nwnt środka trwałego\nKiedy występuje WNT środka trwałego?\nObowiązek opodatkowania WNT w kraju nabywcy\nWartość początkowa środka trwałego nabytego w ramach WNT\nWielu kontrahentów prowadzących działalność gospodarczą stara się na bieżąco wprowadzać innowacje w swojej firmie. Dotyczy to zarówno otrzymywanych i świadczonych usług, jak i nowoczesnych sprzętów i maszyn, które wykorzystywane w działalności, w istotny sposób mogą przyczynić się do szybszego jej rozwoju. W tym celu przedsiębiorcy często szukają nowoczesnych maszyn na zagranicznym rynku, które śmiało mogą konkurować z krajową ofertą, w niektórych przypadkach nawet ją przewyższając. Wówczas, gdy przedsiębiorca zdecyduje się na zakup środka trwałego od kontrahenta z UE w ramach WNT środka trwałego, warto wiedzieć, jakie obowiązki podatkowe powstaną po jego stronie jako nabywcy.\nZgodnie z art. 22a ust. 1 ustawy o PIT za środki trwałe są uważane składniki majątku stanowiące własność lub współwłasność podatnika, które zostały nabyte lub wytworzone przez niego. Ponadto w dniu przekazania ich na cele działalności muszą być kompletne i zdatne do użytku, a ich przewidywany okres użytkowania powinien wynosić powyżej roku. Środki trwałe muszą być także wykorzystywane w działalności lub oddane do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub umowy określonej w art. 23a pkt 1. Zgodnie z ustawą zalicza się do nich w szczególności:\nJeśli dane składniki majątku nie spełniają wszystkich powyższych wymogów, wówczas nie podlegają ujęciu w ewidencji środków trwałych.\nZakup środka trwałego od kontrahenta z kraju Unii Europejskiej nie jest jedyną przesłanką do określenia transakcji mianem WNT środka trwałego. Zgodnie z definicją zawartą w art. 9 ust. 1 ustawy o VAT, za WNT uznaje się nabycie prawa do rozporządzania towarami jak właściciel, na skutek dokonanej dostawy z terytorium innego państwa członkowskiego, z którego miała miejsce faktyczna ich wysyłka/dostawa.\nPrzy czym należy pamiętać, że aby rozpoznać WNT, konieczne jest także spełnienie warunków wskazanych w ust. 2 ustawy o VAT:\nb. osoba prawna niebędąca podatnikiem, o którym mowa w lit. a – z zastrzeżeniem art. 10;\na. nabywcą jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 1,\nb. dokonującym dostawy towarów jest podmiot inny niż wymieniony w ust. 2 pkt 2 – jeżeli przedmiotem nabycia są nowe środki transportu.\nWówczas polski nabywca będący czynnym podatnikiem VAT dokonujący zakupu od zagranicznego kontrahenta z UE ma obowiązek dokonania rejestracji do VAT UE (krajowy NIP poprzedzony prefiksem odpowiednim dla danego państwa). Co do zasady sprzedawca zagraniczny również powinien posłużyć się numerem VAT UE. W przypadku zakupu produktów od kontrahenta z UE niezarejestrowanego do transakcji unijnych, nabywca według przepisów mimo braku numeru VAT UE po stronie sprzedawcy musi wykazać WNT.\nW przypadku, gdy nabywca towaru będący podatnikiem VAT nie jest zarejestrowany do VAT UE, wówczas sprzedawca nie ma możliwości zastosowania stawki 0% na fakturze sprzedaży. W takiej sytuacji sprzedawca jest zobowiązany do opodatkowania dokonanej sprzedaży odpowiednią dla danego towaru krajową stawką VAT.\nW przypadku wewnątrzwspólnotowego nabycia środków trwałych, podatek od towarów i usług, dalej zwany podatkiem VAT, należy rozliczyć w kraju nabywcy.\nNa otrzymanej od sprzedawcy fakturze dokumentującej zakup środka trwałego nabywca znajdzie informacje o:\nzastosowanej stawce VAT w wysokości 0% (gdy nabywca posiada VAT UE) lub\nkrajowej stawce VAT odpowiedniej dla kraju sprzedawcy (gdy nabywca nie posiada VAT UE).\nWówczas od wartości brutto wskazanej na fakturze zakupu nabywca ma obowiązek dokonać zarówno naliczenia, jak i odliczenia podatku VAT w oparciu o krajowe stawki odpowiednie dla danego zakupionego produktu. Oznacza to, że wykazany będzie zarówno VAT należny, jak i naliczony od transakcji WNT, co w praktyce nie rodzi fizycznego obowiązku zapłaty podatku od tejże transakcji do urzędu skarbowego, ponieważ wartość podatku VAT należnego i naliczonego ulega wzajemnej kompensacji.\nW przypadku nievatowca dokonującego zakupu środka trwałego od kontrahenta z UE, gdy wartość zakupionych towarów (w tym środków trwałych) w ciągu roku nie przekroczy kwoty 50 tys. zł, wówczas zakupu tego nie uznaje się za WNT. W przypadku przekroczenia tej kwoty, licząc od transakcji zakupu, która powoduje jej przekroczenie, należy rozpoznać WNT.\nRozpoznanie WNT u nievatowca wiąże się z koniecznością zarejestrowania do VAT UE, nie powodując jednak utraty statusu podatnika zwolnionego z VAT. Rejestracji do VAT UE w przypadku transakcji WNT dokonuje się na druku VAT-R w części C.3. w poz. 60.\nPrzy czym nievatowiec mimo nieprzekroczenia limitu może dobrowolnie dokonać rejestracji do VAT UE i wykazać WNT.\nKwestie dotyczące momentu powstania obowiązku podatkowego przy WNT reguluje art. 20 ust. 5 ustawy o VAT:\n"W wewnątrzwspólnotowym nabyciu towarów obowiązek podatkowy powstaje z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej, nie później jednak niż 15. dnia miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy towaru będącego przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia, z zastrzeżeniem ust. 8 i 9 oraz art. 20b."\nNależy wyróżnić, że jeżeli przedmiotem nabycia w ramach WNT jest nowy środek transportu, obowiązek podatkowy należy rozpoznać z chwilą otrzymania tych towarów, nie później jednak niż z chwilą wystawienia faktury przez podatnika podatku od wartości dodanej. Dodatkowo w terminie 14 dni od powstania obowiązku podatkowego podatnik jest zobowiązany do zapłaty kwoty podatku z tytułu nabycia środka transportu na rachunek urzędu skarbowego oraz złożyć informację na druku VAT-23.\nW odniesieniu do powyższego, obowiązek podatkowy w WNT powstaje w momencie wystawienia faktury przez sprzedawcę. Przy czym jeśli wystawienie faktury miało miejsce po 15. dniu miesiąca następującego po miesiącu, w którym dokonano dostawy, to wówczas obowiązek podatkowy należy rozpoznać najpóźniej 15. dnia kolejnego miesiąca następującego po miesiącu, w którym dostawa miała miejsce oraz rozliczyć VAT.\nNatomiast w przypadku zaliczki na poczet WNT środka trwałego, przed jego faktyczną dostawą, w odniesieniu do tej zaliczki nie powstaje obowiązek podatkowy.\nPrzy transakcjach dokumentujących WNT środka trwałego bardzo często zdarza się, że faktura zakupu jest wystawiona w walucie obcej. Wówczas w odniesieniu do podatku VAT należy dokonać przeliczenia VAT należnego i naliczonego na złote polskie z zastosowaniem średniego kursu NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury przez sprzedawcę.\nNabywca zamówił maszynę produkcyjną od sprzedawcy z Niemiec, który ma aktywny numer VAT UE. Wartość maszyny wyniosła 65 tys. euro. Przed faktyczną dostawą towaru, 25 kwietnia sprzedawca wystawił nabywcy fakturę zaliczkową na kwotę 20 tys. euro.\nW związku z powyższym nabywca zapłacił sprzedawcy zaliczkę na poczet dostawy 5 maja. Zakupiony środek trwały został dostarczony do nabywcy 20 maja. 17 czerwca sprzedawca wystawił fakturę końcową na pozostałą wartość zobowiązania.\nObowiązek podatkowy u nabywcy powstał 15 czerwca. W związku z tym dla celów podatku VAT kwotę podatku należnego i naliczonego należy wykazać w deklaracji VAT za czerwiec, składanej do 25 lipca.\nNa wartość początkową środka trwałego składa się zgodnie z art. 22g ustawy o PIT, w przypadku zakupu, wartość należna sprzedawcy powiększona o ewentualne koszty związane z jego nabyciem, poniesione przed wprowadzeniem tego środka do ewidencji, np. usługa montażu środka trwałego. Ponadto w przypadku WNT środka trwałego wszystkie koszty związane z jego zakupem, których wartość została wyrażona w walucie obcej, należy przeliczyć zgodnie z art. 11a ust. 2 ustawy o PIT lub art. 15 ust. 1 ustawy o CIT na złote polskie według kursu średniego ogłaszanego przez NBP z ostatniego dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury przez zagranicznego kontrahenta.\nW przypadku WNT środka trwałego na wartość początkową będą się składać, oprócz wartości z faktury zakupu i ewentualnych kosztów transportu zakupionego środka trwałego z danego kraju UE do Polski, także powstałe różnice kursowe. Różnice kursowe powstają wtedy, gdy faktura za zakupiony środek trwały jest wystawiona w walucie obcej, a płatność za nią jest regulowana w dniu innym niż dzień jej wystawienia. Przy czym płatność jest dokonywana z rachunku walutowego lub z rachunku krajowego (płatność w dacie wystawienia), dla którego bank zastosował swój własny kurs przeliczeniowy. Różnice kursowe powstają wówczas nie tylko w odniesieniu do faktury zakupu środka trwałego, lecz także w przypadku innych wydatków związanych z jego zakupem, które wpływają na wartość początkową.\nW takim przypadku należy porównać wartość wystawionej faktury w walucie obcej przeliczonej na PLN z zastosowaniem kursu średniego NBP z dnia roboczego poprzedzającego dzień wystawienia faktury z wartością faktycznie uregulowaną. Jeżeli uregulowane należności składające się na wartość początkową środka trwałego, przeliczoną odpowiednio na PLN, jest mniejsza lub większa w stosunku do jego wartości w dniu nabycia, powstają wówczas tzw. różnice kursowe, które także należy uwzględnić w wartości początkowej. Różnice kursowe:\nujemne powstają, gdy wartość środka trwałego w dniu zapłaty jest wyższa niż jego wartość w dniu nabycia – zwiększają wartość środka trwałego.\ndodatnie powstają, gdy wartość środka trwałego w dniu zapłaty jest niższa niż jego wartość w dniu nabycia – zmniejszają wartość początkową środka trwałego.\nPrzedsiębiorca z Polski zakupił od kontrahenta z Niemiec w ramach WNT sprzęt, który będzie stanowił dla niego środek trwały. Zagraniczny kontrahent wystawił mu 3 kwietnia 2018 r. fakturę sprzedaży o wartości 20 tys. euro. Faktura została zapłacona przez nabywcę 12 kwietnia 2018 r. z rachunku walutowego w całej wartości. Dodatkowe koszty związane z transportem środka trwałego z Niemiec do Polski pokrył sprzedawca, co oznacza, że nie wynikły już żadne dodatkowe wydatki (poniesione przed wprowadzeniem środka trwałego do ewidencji), które mogłyby wpłynąć na jego wartość początkową. W jaki sposób powinna zostać wyliczona wartość środka trwałego?\nZ uwagi na fakt, że nie wynikły żadne dodatkowe koszty dotyczące środka trwałego, które mogłyby wpłynąć na jego wartość początkową, wyliczenia należy dokonać jedynie na podstawie faktury zakupu, w poszczególnych krokach:\nwartość środka trwałego przeliczona na złote polskie według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia faktury:\n20 000 euro x 4,2085 (kurs z 30 marca) = 84 170,00 zł\nwartość środka trwałego w dniu zapłaty przeliczona na złote polskie według kursu średniego NBP z dnia poprzedzającego dzień opłacenia faktury:\n20 000 euro x 4,1911 (kurs z 11 kwietnia) = 83 822,00 zł\nróżnica kursowa dodatnia:\n84 170,00 zł - 83 822,00 zł = 348,00 zł\nZgodnie z powyższymi wyliczeniami wartość środka trwałego wynosi więc: 84 170,00 zł - 348,00 zł = 83 822,00 zł\nPonadto na wartość początkową środka trwałego mogą mieć wpływ nie tylko różnice kursowe wynikające z zastosowania odmiennych kursów przeliczeniowych zarówno dla wartości należności, jak i faktycznie zapłaconej kwoty, ale także różnice kursowe od środków własnych. W odniesieniu bowiem do art. 22g ust. 5 ustawy o PIT cenę nabycia oraz koszt wytworzenia środka trwałego koryguje się o różnice kursowe naliczone do dnia przekazania środka trwałego do używania, co oznacza, że ma to także zastosowanie do różnic kursowych od środków własnych. Różnice te dotyczą środków pieniężnych posiadanych na rachunku walutowym, który w momencie zasilenia rachunku miały inną wartość w przeliczeniu na złote polskie niż w momencie wypływu, wskutek dokonania np. zapłaty za fakturę walutową.\nRóżnice kursowe ujemne powstają, gdy wartość środków w dniu wpływu jest mniejsza, niż ich wartość w dniu wypływu, natomiast różnice kursowe dodatnie powstają, gdy wartość środków pieniężnych w dniu wpływu na rachunek jest większa, niż ich wartość w dniu wypływu.\nPrzedsiębiorca na potrzeby prowadzonej działalności 23 maja 2018 r. przelał z rachunku rozliczeniowego prowadzonego w polskich złotych kwotę 51 840,00 zł na rachunek walutowy, co dało 12 108,76 euro (średni kurs NBP z 22 maja 2018 r. – 4,2812). 29 maja 2018 r. przedsiębiorca opłacił fakturę opiewającą na kwotę 12 108,76 euro. Czy w skutek dokonywanych transakcji na rachunku bankowym, pojawiły się różnice kursowe od środków własnych?\nPowyższe transakcje dokonane w ramach rachunku bankowego, spowodowały wystąpienie różnic kursowych ujemnych od środków własnych, w poniższej wysokości:\n51 840,00 zł - (12 108,76 euro x 4,3031 - kurs z dnia 28 maja) = -265,21 zł\nW przypadku dokonywania płatności za fakturę w walucie obcej, która ponadto dokumentuje zakup środka trwałego, ze środków zgromadzonych na rachunku walutowym i powstania w związku z tym ujemnej różnicy kursowej, należy powiększyć o tę kwotę wartość środka trwałego, natomiast w odwrotnym przypadku, gdy wystąpią dodatnie różnice kursowe od środków własnych, należy wartość początkową środka trwałego pomniejszyć o wskazaną kwotę powstałej różnicy.\nDokonując zakupu środka trwałego od kontrahenta z kraju UE w ramach WNT, trzeba pamiętać o kilku kwestiach. Podstawową jest opodatkowanie dokonanego zakupu odpowiednią stawką krajową, wykazanie WNT w deklaracji VAT za okres, w którym, na podstawie dokumentu zakupu, środek trwały został nabyty oraz prawidłowe określenie jego wartości początkowej celem wprowadzenia go do ewidencji środków trwałych. Podczas ustalania wartości początkowej należy uwzględnić nie tylko wartość środka trwałego z faktury zakupu, ale także wszelkie inne wydatki związane z jego nabyciem, w tym usługi transportowe. Dodatkowo jeśli poniesione wydatki były wyrażone w walucie obcej, istnieje prawdopodobieństwo wystąpienia różnic kursowych pomiędzy wartością środka trwałego i faktyczną płatności oraz różnice kursowe od środków własnych zgromadzonych na rachunku bankowym, z którego regulowane były zobowiązania dotyczące nabytego w ramach WNT środka trwałego. Tylko poprawne ustalenie wartości środka trwałego stanowi podstawę do naliczania odpisów amortyzacyjnych i zaliczenia ich w ciężar firmowych kosztów.\nRóżnice kursowe od własnych środków pieniężnych a ...\nKorekta odpisów amortyzacyjnych po otrzymaniu dota...


Pellet 500g + 50 ml liquid 1-3 mm - Gliny Natura\n> Zanęty / Dodatki zanętowe>Feeder Guru>Pellet 500g + 50 ml liquid 1-3 mm\nZestaw mikropellet + liuqid. Bardzo skuteczny i prosty w użyciu. W celu jego prawidłowego przygotowania pellet zalewamy dipem dołączonym do opakowania, a następnie taką samą ilością wody. Całość zakręcamy, mieszamy, odstawiamy na 5 min i gotowe.\nPellet 500g + 50 ml liquid 1-3 mm Jest 5 produktów.\n9,09 zł\t12,99 zł -30% W magazynie\nPellet Red Devil 500g+50ml\nZestaw mikropellet + liuqid o smaku truskawkowym dedykowany do połowu karpi i amurów w ciepłych okresach roku. Bardzo skuteczny i prosty w użyciu. W celu jego prawidłowego przygotowania pellet zalewamy dipem dołączonym do opakowania, a następnie taką samą ilością wody. Całość zakręcamy, mieszamy, odstawiamy na 5 min i gotowe.\n9,09 zł\t12,99 zł -30%\nPellet Gold Fever 500g+50ml\nZestaw mikropellet + liuqid o aromacie cytrusowym przeznaczony do połowu karpi, karasi i amurów w ciepłych okresach roku. Bardzo skuteczny i prosty w użyciu. W celu jego prawidłowego przygotowania pellet zalewamy dipem dołączonym do opakowania, a następnie taką samą ilością wody. Całość zakręcamy, mieszamy, odstawiamy na 5 min i gotowe.\nPellet White Ghost 500g+50ml\nZestaw mikropellet + liuqid o czosnkowym aromacie dedykowany do połowu leszczy, brzan, cert i świnek. Bardzo skuteczny i prosty w użyciu. W celu jego prawidłowego przygotowania pellet zalewamy dipem dołączonym do opakowania, a następnie taką samą ilością wody. Całość zakręcamy, mieszamy, odstawiamy na 5 min i gotowe.\nPellet Green Betain 500g+50ml\nZestaw mikropellet + liuqid o aromacie rybno-pieprzowym. Uniwersalny, skuteczny przez cały rok i na wszystkie gatunki ryb. Bardzo prosty w użyciu. W celu jego prawidłowego przygotowania pellet zalewamy dipem dołączonym do opakowania, a następnie taką samą ilością wody. Całość zakręcamy, mieszamy, odstawiamy na 5 min i gotowe.\nPellet Black Magic 500g+50ml\nZestaw mikropellet + liuqid o aromacie ziołowym dedykowany do połowu leszczy i płoci w chłodnych okresach roku. Bardzo skuteczny i prosty w użyciu. W celu jego prawidłowego przygotowania pellet zalewamy dipem dołączonym do opakowania, a następnie taką samą ilością wody. Całość zakręcamy, mieszamy, odstawiamy na 5 min i gotowe.


Jak przygotować się do przeprowadzki biura? | Tanie przeprowadzki Kraków i usługi transportowe\nSprawne przeprowadzki firm\nPosted on 14 marca, 2022 by admin\tin Polecane firmy\nPrzewóz rzeczy ze starej do nowej siedziby firmy może stanowić duże wyzwanie. Aby nie uszkodzić cennych sprzętów, należy je odpowiednio zabezpieczyć. Samo wypakowywanie zawartości szaf zajmuje długie godziny, a przecież trzeba jeszcze wszystko przewieźć i wypakować – to czas, w którym firma nie pracuje, czyli nie zarabia. Przeczytaj artykuł i sprawdź, jak najlepiej przygotować się do przeprowadzki biura firmowego!\nZaplanowanie przeprowadzki biur\nZanim upłynie termin najmu obecnego lokalu firmowego, drobiazgowo zaplanuj przeprowadzkę biura. Wyznacz konkretną datę i osoby, które Ci w tym pomogą. Przypisz zadania do osób. Dobra organizacja pozwala zaoszczędzić czas i uniknąć nerwowej atmosfery. Jeśli to możliwe, zaplanuj przeprowadzkę biura na weekend, być może łącznie z piątkiem, w zależności od wielkości zajmowanego lokalu i ilości trzymanych w nim rzeczy. Jeśli wybierzesz środek tygodnia, firma będzie musiała przerwać pracę, a w efekcie nie będzie zarabiać.\nRozpisz na kartce kroki, które trzeba wykonać, aby przejść do kolejnego etapu przeprowadzki biura. Przykładowo pracownik A nie będzie mógł zacząć rozkręcać mebli, póki pracownik B nie wypakuje zawartości. Postaraj się rozplanować zajęcia w taki sposób, aby pomagające Ci osoby nie wchodziły sobie w drogę ani nie musiały stać bezczynnie. Upewnij się też, że przewóz rzeczy pomiędzy siedzibami firmy nie odbędzie się na ostatnią chwilę. Powinieneś mieć zapas czasu przeznaczony na margines błędu, gdyby przeprowadzka biura szła wolniej, niż założyłeś.\nJeśli interesuje Cię także przeprowadzka magazynu, zobacz naszą ofertę.\nPrzeprowadzki biura – kroki\nKiedy już ustalisz datę, wyznaczysz osoby i przypiszesz im zadania, musisz zaplanować konkretne kroki na dzień przeprowadzki biura. Zaliczają się do nich:\nSporządzenie listy przewożonych rzeczy – można to robić w trakcie pakowania, aby niczego nie pominąć.\nWypakowanie rzeczy z szaf.\nZabezpieczenie cennych przedmiotów w kartonach, np. za pomocą folii bąbelkowej, gazet, miękkich materiałów.\nRozkręcenie mebli, których przewóz będzie niemożliwy w całości.\nOpisanie zawartości kartonów na ścianach pudeł, np. markerem, a także oznaczenie czerwonym kolorem lub w inny sposób tych, w których przewożone są przedmioty kruche.\nJako szczególne potraktuj także te kartony, w których przewożone są dokumenty zawierające dane osobowe pracowników, klientów, kontrahentów. Zadbaj o poufność danych w świetle RODO podczas przeprowadzki biura.\nUstalenie, które pudła postawić na których – kieruj się wielkością, wagą i podatnością na uszkodzenia umieszczonych w nich rzeczy.\nJeśli nie wszystkie przedmioty ze starego biura będą Ci potrzebne w nowym, odpowiednio wcześnie zaplanuj, co z nimi zrobić. Sprzedaj, oddaj bądź skontaktuj się z firmą wywozową. Pamiętaj, że przedmiotów wielkogabarytowych nie można zostawić przy śmietniku ot tak!\nPrzewóz rzeczy z biura do biura – transport\nNajkorzystniejszym rozwiązaniem w kontekście transportu – przewozu rzeczy – jest skorzystanie z usług profesjonalnej firmy przeprowadzkowej, takiej jak ABC Kraków. Warto wiedzieć, że zajmujemy się również wszystkimi zadaniami wymienionymi do tej pory, a więc m.in. pakowaniem, rozkręcaniem mebli, oznaczaniem kartonów. Zrobimy to szybciej i sprawniej niż Ty, bo mamy wprawę. Jeśli jednak preferujesz samodzielną przeprowadzkę biura, pamiętaj o:\nwynajęciu samochodu bądź samochodów, które pomieszczą wszystkie przewożone rzeczy. Powinien to być pojazd wyposażony w akcesoria do zabezpieczania przedmiotów, np. pasy, a także mający dobrą amortyzację, by sprzęt nie obijał się o siebie,\nzaparkowaniu jak najbliżej siedziby firmy. Przeprowadzki biura wymagają noszenia licznych i ciężkich rzeczy, więc zatrzymanie się tuż przy budynku jest nieocenionym ułatwieniem. Uwaga! Zaplanuj przeprowadzkę w godzinach, w których na parkingu nie będzie tłoczno. Upewnij się też, że tego dnia nikt nie zajmie „Twoich” miejsc postoju,\nwyznaczeniu najkorzystniejszej trasy przewozowej – niekoniecznie najkrótszej. Wybierz te drogi, które są równe i pozwalają jechać stabilnie,\nponownym zaparkowaniu blisko budynku – w miejscu, dzięki któremu noszenie przewożonych rzeczy pójdzie sprawnie.\nDlaczego warto skorzystać z firmy oferującej przeprowadzki biur?\nPrzeprowadzki biura to nie lada wyzwanie. Jeśli organizacja Cię przerasta, nie masz ludzi do pomocy bądź chcesz maksymalnie skrócić czas, w którym firma nie funkcjonuje i nie zarabia, możesz powierzyć zadanie firmie przeprowadzkowej. ABC Kraków zrobi wszystko za Ciebie, i to w dogodnym dla Ciebie terminie.\nOsobną, nie mniej ważną kwestię stanowi odpowiedzialność za przewóz rzeczy i potencjalne uszkodzenia. Sprzęt firmowy jest drogi, a zniszczenie go może prowadzić do przestojów w działaniu firmy lub większych problemów (np. gdy uszkodzi się dysk z istotnymi danymi). Firma przeprowadzkowa dysponuje profesjonalnymi pojazdami i wysokiej jakości zabezpieczeniami. Mało tego, ABC Przeprowadzki bierze odpowiedzialność za przewożone przedmioty. Dajemy Ci gwarancję, że nic nie ulegnie uszkodzeniu.\nJeżeli chcesz poznać cenę przeprowadzki biura, skontaktuj się z nami. Dokonujemy wyceny indywidualnie w oparciu o położenie lokalu, liczbę przewożonych rzeczy i zlecenie dodatkowych zadań, np. rozkręcenia mebli, zapakowania przedmiotów, złożenia mebli w nowym biurze. Czekamy na Twój telefon!\nStanisław Szczypczyk ABC TRANSPORT\nTanie przeprowadzki Kraków i usługi transportowe Łokietka 266, 31-334 Kraków, Woj. małopolskie 601 419 872 | 602 136 020 abcprzeprowadzkiszczypczyk@onet.pl


"Dość tego wstydu!". Nowy spot. Uderza w Beatę Szydło - WP Wiadomości\n"Dość tego wstydu!". Nowy spot. Uderza w Beatę Szydło\nW sieci pojawiło się kolejne wideo prezentujące postawę polityków PiS na arenie europejskiej. Nosi tytuł "Wstyd". Jego "bohaterką" jest była premier, obecna wicepremier Beata Szydło. "26 maja powiedz 'dość' niszczeniu pozycji Polski w UE" - słyszymy na nagraniu.\nBeata Szydło jest w ostatnich dniach atakowana za negocjacje z nauczycielami (PAP, Fot: Leszek Szymański)\nSpot trwa nieco ponad 30 sekund. Widzimy w nim Beatę Szydło oklaskującą na forum Parlamentu Europejskiego polityków przeciwnych integracji europejskiej, oskarżanych o to, że są finansowani przez Putina. - Może powinna pani przemyśleć, w jakim sojuszu pani jest? - słyszymy. "Czy nie jest Ci wstyd?!" - pytają następnie autorzy nagrania.\nWideo jako pierwsza opublikowała 300polityka.pl. - Nie ma zgody na to, aby przedstawiciele polskiego rządu kompromitowali swoim zachowaniem Polskę na arenie międzynarodowej. To prowadzi do marginalizacji pozycji Polski i powoduje, że nikt poważnie nie traktuje polskiego rządu - skomentował w rozmowie z portalem ubiegający się o reelekcję europoseł PSL Krzysztof Hetman.\n- Wielokrotnie powtarzałem, że gesty są bardziej wymowne niż wiele wypowiedzianych słów. Tym razem chcę postawić pytanie, czy Polacy w dalszym ciągu muszą się wstydzić za zachowanie polityków PiS na arenie międzynarodowej? Moim zdaniem nie. Najwyższy czas z tym skończyć! Wybory do Parlamentu Europejskiego to najlepsza okazja do tego, aby powiedzieć dość niszczeniu pozycji Polski w UE - zaapelował.\nBeata Szydło pod ostrzałem. Drwiny\nBeata Szydło jest w ostatnich dniach atakowana za negocjacje z nauczycielami. - Nie wiemy, czym się zajmuje przez ostatnie miesiące, oprócz tego, że rozbiła kolejną kolumnę. Teraz wiemy przynajmniej, że jest i dostała jakieś zadanie. No, chapeau bas! - drwił w środę poseł PO Krzysztof Brejza w programie "Tłit".\nZobacz: "No, chapeau bas!". Krzysztof Brejza kpi z Beaty Szydło\n- Wicepremier Beata Szydło zaczęła we właściwym dla siebie żółwim tempie. Strajk na horyzoncie, w miastach sztaby kryzysowe, podjęła rozmowy, a kolejna ich odsłona jest za tydzień. To coś niesłychanego, nie rozumiem tej sytuacji. Być może jej nicnierobienie nie daje jej możliwości wyczucia dynamiki - mówił wcześniej Tomasz Siemoniak.\nZobacz: Tomasz Siemoniak drwi z Beaty Szydło. "Coś niesłychanego"


W naszej ofercie sklepu internetowego prezentujemy stolik pod TV MERKURY. Korpus szafki RTV wykonany został z płyty wiórowej w kolorze białym matowym, natomiast fronty z płyty MDF w białym połysku. Produkt posiada elementy dekoracyjne oraz nóżki wykonane z drewna w kolorze dąb Rivera. Stolik pod TV posiada 2 przestronne szuflady, w których pomieścisz wszystkie niezbędne akcesoria. Mebel świetnie zaaranżuje wnętrza w stylu skandynawskim, nowoczesnym oraz klasycznym.\nNumer katalogowy ZDNORNRTV107DIFM\nKolor biały,biały połysk, dąb Rivera


Pozbyć się perfekcjonizmu - raz na zawsze - Rozwój osobisty - Depresja.ws - Forum\nRozpoczęty przez odczepSię , 24 maj 2016 23:34\nNapisano 24 maj 2016 - 23:34\nCześć. Znacie to uczucie, kiedy macie coś do zrobienia...\nIdzie Wam świetnie, ale zdarza się jedna mała pomyłka i cały plan idzie na marne? Mnie ostatnio się to zdarzyło, chociaż czynność wychodziła mi świetnie, ale tylko jednej rzeczy nie byłem pewny i zaraz czułem wstyd, zdenerwowanie.. ech..\nMa ktoś jakiś sposób jak zacząć postrzegać siebie jako istotę nieidealną i, w tej "nieidealności", zasługującą na miłość, szacunek i dobre traktowanie?\nNapisano 25 maj 2016 - 07:22\nCałe szczęście, że masz ochotę jeszcze próbować. Ja na przykład jestem ofiarą perfekcjonizmu i skrupulatnie walczę z prokrastynacją. Właśnie boję się takich pomyłek. Społeczeństwo dziś, a w szczególności pokolenie milenijne jest zwykle bardzo cyniczne i będzie wytykać ci błędy w wyjątkowo nieelegancki sposób. Część osób zrobi tak nawet gdyby ich nie było. Moim zdaniem uznanie się za istotę nieidealną nie rozwiąże problemu, wówczas podporządkujesz się tylko innym. Należałoby raczej wierzyć w dobro swojej sprawy i akceptować porażki, ale jako krok do przodu. W końcu już nie powtórzysz tego błędu, a prędzej czy później to właśnie porażkami dochodzi się do sukcesu. Niech egoizm straci swój pejoratywny wydźwięk, jego szczypta nikomu nie zaszkodzi. Podobnie jak porażka - niech zacznie cię tworzyć, ale ostatecznie pozwól się przejąć tylko sukcesowi. A to przynajmniej moje lekarstwo w tej dziedzinie, które wprowadzam w swoje życie i jak dotąd pozwala mi się powoli odbudowywać.\nNapisano 25 maj 2016 - 08:38\nW końcu już nie powtórzysz tego błędu, a prędzej czy później to właśnie porażkami dochodzi się do sukcesu.\nJa mam na myśli drobne potknięcia, nawet nie porażki. Zwykłe, ludzkie przeoczenia, które burzą mi obraz tego co idzie mi świetnie!\nNapisano 10 czerwiec 2016 - 15:24\n"Prawdziwi ludzi nie są idealni,\nidealni ludzie nie są prawdziwi".\nPodstawową cechą ludzkości jest fakt, że popełniamy błędy. To dzięki błędom (a dokładniej dzięki informacją zwrotnym) zawdzięczamy wynalezienie koła, czy loty w kosmos. Nie jest to możliwe, aby nie popełniać błędów. To jest zwyczajnie jakaś nieodłączna część nas.\nMożna być lepszym, ale nie perfekcyjnym. W popełnianiu błędów nie ma nic złego. Każdy popełnia błędy i nawet jak ktoś jest w czymś lepszy, to w czymś również będzie gorszy.\nSzacunek i dobre traktowanie można zyskać np. poprzez zapał, starania, chęci, a nie koniecznie przez nie popełnianie błędów.\nPS. jeżeli niepopełnianie błędów było by wyznacznikiem miłości, szacunku i dobrego traktowania, to zwyczajnie nie istniałoby coś takiego jak miłosć, szacunek i dobre traktowanie\nBłędy to część naszej natury. Tak po prostu\nXAW i odczepSię lubią to\nNapisano 10 czerwiec 2016 - 18:13\nW pełni się zgadzam z emzetem, choć sam jestem perfekcjonistą z natury i od dawna się z tego leczę - sporo leczenia już za mną ale jeszcze trochę mam przed sobą.\nNie da się osiągnąć czegoś wielkiego bez pomyłek po drodze.\nNapisano 02 lipiec 2016 - 10:19\nU mnie ten perfekcjonizm wygląda trochę inaczej bo to nie jest tak, że uważam, że nie mam prawa popełniać błędów tylko mam obsesję na punkcie ich ciągłego poprawiania żeby efekt końcowy moich wysiłków był idealny i to jest mega męczące i jakiś takie niepotrzebne bo mimo, że wiem, że nikt od mnie takiego perfekcjonizmu nie oczekuje, że np. jak robię jakiś projekt to nikt nawet tego mojego wysiłku nie zauważy i tego jak dopieszczony do ostatniej kreseczki ten projekt jest to ja i tak nie umiem dać sobie na luz i zrobić czegoś ot tak na pół gwizdka byle było i się kupy z grubsza trzymało. Wszystko musi być na maks. moich możliwości zrobione a jeśli na maksimum nie jestem w stanie bo np. nie mam na to sił albo czasu albo umiejętności to się za coś nie zabieram w ogóle. Przez co często się nie zabieram i czegoś w ogóle nie robię chociaż wiem doskonale, że lepiej coś zrobić jakoś jakkolwiek by wyszło niż wcale W liceum np. notorycznie przepisywałam notatki i całe zeszyty żeby były ślicznie równiutkim pismem bez błędów zapisane. Na studiach potrafiłam jeden projekt przerysowywać po kilka razy od nowa bo w moim przekonaniu nie mogło tam być żadnych poprawek i śladów po gumce widać chociaż wszyscy mieli takie popoprawiane i wykładowcy na to uwagi nie zwracali żadnej. I jak z tym walczyć skoro samo uświadomienie sobie problemu jakoś nic a nic nie pomaga ?\nNapisano 02 lipiec 2016 - 14:41\nZawsze uświadomienie problemu jest pierwszym krokiem. Później jest postanowienie, próby, porażki, próby, porażki, jeszcze raz próby aż w końcu osiągasz sukces\nMusze przyznać że już lepiej sobie z tym radzę, może pomijając jakieś pojedyncze przypadki\nUżytkownik odczepSIE edytował ten post 02 lipiec 2016 - 14:43\nNapisano 03 lipiec 2016 - 07:22\nKilka postów i juz jest lepiej\nPrzyznam że też miewam takie problemy, z drógiej strony nie jest dobrze kiedy ktoś popada w bylejakość, lepiej się nauczyć robić coś solidnie, później okazuje się że wykonanie zadania dobrze zabiera niewiele więcej czasu niż gdyby zrobić to kiepsko. Kiedy nie idę na łatwiznę i patrze na to co zrobiłem mam satysfakcję. Dobrze mieć obok siębie 2 osobę która czasem ostudzi niezdrowe zapędy tam gdzie to nie jest konieczne.\nNapisano 11 październik 2020 - 20:03\nOdkopuje temat i melduje sie jako chora perfekcjonistka.\nNapisano 12 październik 2020 - 06:04\nCzasem odzywają się we mnie postawy perfekcjonistyczne ale chwilowo, ja przestalam byc perfekcjonistka bo wiecznie waliłam głową w mur własnych wymagań... Może gdy ktoś nie potrafi nigdy sprostać własnym oczekiwaniom to łatwiej jest pozbyć się perfekcjonizmu niż wtedy gdy od czasu do czasu jest on potwierdzany i gratyfikowany\nNapisano 12 październik 2020 - 06:26\nMoże podejscie do sprawy jak do eksperymentu? Eksperymenty mają to do siebie, że czasem nie wychodzą.\nNapisano 12 październik 2020 - 08:05\nHaha, przegrywowi takie problemy są obce.\nNapisano 17 październik 2020 - 23:31\nStaram się walczyć ze swoim perfekcjonizmem, ale nie zawsze udaje się tę walkę wygrać. Ale o wiele częściej niż kiedyś pozwalam sobie na bycie 'nieidealną'.\n22 październik 2020 - 18:38


Na czerwono zaznaczyłem wybudowane obwodnice z piątki Kaczyńskiego Aby lepiej było widać z podziałem na województwa. Mapka zawiera również wszystkie nowe mosty (na niebiesko), wybudowane za czasu PiS autostrady (na zielono), a na Bałtyku wszystkie nowe promy (kolor szary) – Demotywatory.pl\nL LubieHamaki 1 marca 2021 o 7:58\nDobrze, że nie zaznaczyłeś ziem pozyskanych przez KK za darmo, półdarmo i bezcen, bo by już zupełnie kolorami było naciapane..\nB borekpp 2 marca 2021 o 20:29\n@LubieHamaki albo gdybyś zaznaczył, ziemie i fabryki, oddane za bezcen zachodnim kontrahentom, za panowania Buzka, to by dopiero było kolorowo....\nM konto usunięte 2 marca 2021 o 20:57\n@LubieHamaki Akurat tu bym się nie czepiał, chyba że zrobisz zestawienie ziem sprzedanych KK za bezcen z tymi, które bez jakiejkolwiek rekompensaty zrabowali im komuniści.\nsolarize 2 marca 2021 o 21:05\n@maksiking9 Ale wraz z zestawieniem ziem, które wcześniej KK odebrał chłopom, szlachcicom i generalnie prywatnym ludziom na podstawie narzuconej na nich władzy KK oraz z zestawieniem ziem zakupionych przez KK za pieniądze ukradzione w postaci regularnie pobieranej dziesięciny pod przymusem przemocy?\nM konto usunięte 2 marca 2021 o 21:36\n@solarize Przecież Kościół niczego nie odebrał chłopom/szlachcicom. Kościół dostawał ziemie od króla, kupował albo zgarniał z zastawu pożyczek krzyżowców. Tak samo dziesięcina jest taką samą kradzieżą jak wszystkie inne podatki.\nsolarize 3 marca 2021 o 10:30\n@maksiking9 Za inne podatki przeciętny chłop otrzymywał obronę wojska, instytucje sądownictwa, która mogła mu rozsądzić spór, miał bitą monetę, którą mógł handlować, miał drogi, targowiska, gdzie mógł sprzedawać produkty, w późniejszym okresie także giełdy itp. Co miał z dziesięciny, która miała być "jak inne podatki"?\nA o krzywdzie i obłudzie wypraw krzyżowych, to już nawet nie wspominaj.\nPrawda jest taka, że KK całą swoją ziemię zawdzięcza nam - obywatelom. To my mu ją ufundowaliśmy. Najczęściej tego nie chcąc, pod rygorem przemocy. Nie ma potrzeby tego kontynuować (fundować dalej z naszych podatków, czyli naszych pieniędzy). To co teraz następuje, to nie żaden zwrot ziem od komunistów, tylko dalszy ciąg takiej samej grabieży, jaka miała miejsce od tysiąclecia.\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 3 marca 2021 o 10:34\nJ Jury1974 1 marca 2021 o 8:14\n+40 / 64\nBrawo. Pis tylko kradnie, rujnuje i klerowi oddaje. Kto tego nie widzi ma ogromną pustkę między uszami.\nB Barelik 2 marca 2021 o 15:35\n@Jury1974 szkoda tylko, że demot taki trochę niedokładny. Most w ramach południowej obwodnicy Warszawy oddany w 2020, w ramach S12 koło Puław - chyba 2019. Dalej szukać mi się nie chce, bo pewnie więcej ich jest.\nAutostrada A4 została dokończona za czasów PiS (choć za dużo ich udziału w tym nie było, ale nie o tym demot), zaś wszystkie docelowe autostrady (A1, A2 i A4 - bo tylko tyle docelowo ma być, reszta to ekspresówki [za wyjątkiem jakiś małych kawałków]) są w pewnych stadiach (tylko mały kawałek w stadium decyzji środowiskowej i mały na przetargu ziz - cała reszta w bardziej zaawansowanych stadiach).\nCo do zaś promów - czego oczekujesz od państwa? Żeby własną linię zakładało? Bo nie do końca rozumiem.\nTak czy inaczej - PiS w tylu miejscach zawodzi, nawet w budowie infrastruktury, jednak tworząc tego typu demotywatory chciałbym, żeby autor sprawdzał takie dane a nie brał je sobie z d*py.\ntema_lina 2 marca 2021 o 16:41\n@Barelik Odniosę się tylko do jednego aspektu twojego komentarza. Może nie wiesz, ale moradziecki w swojej piątce na rzecz odpowiedzialnego rozwoju umieścił budowę promów pasażerskich. Nawet stępkę pod pierwszy mu wykonano (nie wiadomo, na jakiej podstawie, bo planów do tej pory brak). Stępka rdzewieje, a złomiarze ukradli pamiątkową tabliczkę, że premier osobiście w tym miejscu..... :)\nPoczytaj też, czego dotyczył program "Luxtorpeda" :) I parę innych:):):)\nB Barelik 2 marca 2021 o 17:25\n@tema_lina mam gdzieś ich piątki i inne programy - bo większość i tak się nie wydarzy. Ale ok - pewnie z promami nic nie wyszło, jednak co do reszty - coś tam się wydarzyło. I to jest problemem - rysunek jest po prostu kłamliwy.\nCzyli: obwodnice i promy - prawda, mosty i autostrady - kłamstwo. Dość słabo jak na punkt wyjściowy do dyskusji.\nEdit: poważnie, jest za co pis obwiniać. Nie ma potrzeby wymyślać argumentów, bo taka sytuacja staje się śmieszna :)\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 2 marca 2021 o 17:26\npolm84 2 marca 2021 o 20:03\n@Barelik No ja tylko sprawdzilem, ze budowa tego mostu na poludniowej obwodnicy Warszawy zaczela sie w 2013r. Kiedy PiS nie byl u wladzy, wiec mozna sie kucic czy oni go wybudowali. Ale nie sprawdzalem wiec nie wiem co tam jeszcze wybudowali albo i nie\nB Barelik 2 marca 2021 o 22:47\n@polm84 budowa dróg krajowych (od przygotowań przez przetarg po realizacje) trwa koło 6-7 lat, więc trudno, aby były takie, które były całkowicie przez nich "wybudowane" wg. Twojego podejścia. Za ich czasów zaczęto np. procesować S19, a inne pchać do przodu (np. S17 czy A1). Naturalna kolej rzeczy, że przy tak długich inwestycjach zwykle jeden rząd zaczyna procesować a inny oddaje do użytku.\nZa "wybudowali" wziąłem więc punkt oddania do użytku.\ntema_lina 2 marca 2021 o 23:13\n@Barelik Nikt tych nieudaczników nie obwinia. Po prostu te wszystkie autostrady, mosty i inne inwestycje drogowe zostały zapoczątkowane przez ich poprzedników, a oni tylko za bardzo nie przeszkadzali w ich realizacji, jak np. z południową obwodnicą Warszawy, którą oddali... poza granicami Warszawy a w tutel wciąż jest "w budowie".\nB Barelik 3 marca 2021 o 0:45\n@tema_lina to co wg. Ciebie znaczy "wybudowane"? Bo jak pisałem - jedne kończyli, inne zaczynali. Pewnie w tym/ następnym roku mogą pojawić się pierwsze, których proces był od początku do końca za ich czasów przeprowadzony - ale to normalny czas całkowitej realizacji tego typu inwestycji..\nU uFo125 3 marca 2021 o 5:22\nDemotywatory obecnie mają za zadanie zakrzywia rzeczywistość administratorzy w ostatnim czasie to kpina.\nL Lemyjones 3 marca 2021 o 13:13\nJeśli jakiś rząd wykonał projekt, wykupił ziemię rozpisał przetarg, wybrał wykonawcę ustalił budżet i termin realizacji, a potem przyszedł inny rząd i w zasadzie jedyne co zrobił to zapłacił wykonawcy to kto wybudował drogę?\nCammax 1 marca 2021 o 9:42\nCo by złego nie mówić o poprzednich rządach, to za ich kadencji pieniądze przynajmniej szły wyłącznie na inwestycje, a Polska powoli się rozwijała. A nie na patologię, dzieciorobów, Rydzyka i resztę czarnej mafii, TVPIS. Ale ciemny ludek i tak tego nie zrozumie. Dla nich liczy się jedynie to, że "przynami dajo i nienawidzo tego lewactwa i całej lewacki jewropy" (jakby ktoś nie wiedział, to to jest język PISowców, oni tak mówią). I dzięki tej ciemnocie tylko się cofamy.\nW Wolfi1485 1 marca 2021 o 10:30\n@Cammax Nie szły na inwestycje, a do kieszeni rządzących i ich rodzin. Ale tu przyznam Ci rację - jedyny plus rządów PO jest taki że nie finansowali patologii, i menelnia w jakiś tam sposób była ekonomicznie trzymana za mordę. Szkoda że wielu uczciwie pracujących ludzi także...\nCammax 1 marca 2021 o 10:38\n@Wolfi1485 w Polsce niestety nie można mieć wszystkiego. I dlatego zawsze będziemy skazani na wybór typu mniejsze zło-zło, skrajna prawica-skrajna lewica.\nRydzyk chyba też nic nie dostawał za PO. No, oprócz emerytur od babć. PIS kradnie jeszcze więcej i obsadza wszystkie stanowiska swoimi ludźmi. Ci którzy mieli stanowiska za PO przynajmniej mieli jakiekolwiek kompetencje. Dziś stanowiska dostają największe prostaki i im gorzej wykształceni, tym lepiej. Ale ważniejszy i tak jest poziom chamstwa i posłuszeństwa, bo taka Pawłowicz teoretycznie jest profesorem, a Duda doktorem nauk prawnych.\nW Wolfi1485 1 marca 2021 o 10:52\n@Cammax Więcej? Ja bym powiedział że kradną po równo. Pamiętam doskonale rządy PO i uwierz mi, wcale nie byli lepsi. Ja nawet bardziej ekonomicznie po tyłku za nich dostawałem (umowy śmieciowe). Gdyby lewica wygrała może by się coś na lepsze zmieniło, ale że wyborcy są głupi... no cóż...\nP poiman 1 marca 2021 o 14:32\n@Wolfi1485 przecież masz lewicę u władzy, czego ty jeszcze chcesz?\nR Rocannon2 2 marca 2021 o 14:14\n@Wolfi1485 Ewolucja Dobrej Zmiany:\n2017 - oni więcej kradli\nL LUPUS1962 2 marca 2021 o 14:18\n@Rocannon2 2021 - oni nie mieli pandemii\nkriseq1970 2 marca 2021 o 14:30\n@LUPUS1962 z pandemią, z tego co mówi premier, mniej więcej co dwa miesiące wygrywamy...\nL LUPUS1962 2 marca 2021 o 15:08\n@kriseq1970 Zgadza się. Ale ONI i tak nie mieli. Tym samym nie wygrali. Czyli to były przegrywy.\nkomivoyager 2 marca 2021 o 15:31\n@poiman Nie myl lewicy z tymi polaczkokatolickimi komunistami z pisiorni.\nW wans 2 marca 2021 o 16:40\n@Cammax wyłącznie? nie żartuj... chyba, że nie pamiętasz jak się żyło za PO...\nP poiman 2 marca 2021 o 18:01\n@komivoyager A czym jest lewica jak nie komuchami? to że lubią kościółek nie znaczy że z automatu tracą status komuchów.\nCammax 2 marca 2021 o 18:46\n@wans pamiętam. Nie było dobrze, ale było z całą pewnością lepiej niż teraz. Byliśmy demokratycznym, europejskim, świeckim krajem.\nNikt nie obsadzał na stanowiskach miernot po podstawówce, nie dotował Rydzyka, patologii.\nNie było tak prymitywnej propagandy, wszechobecnej nienawiści i przyzwolenia na nią. Nie byliśmy skłóceni z całym światem.\nSzkolnictwo, armia, gospodarka i ogólnie cały kraj nie były w ruinie.\nL LordL 2 marca 2021 o 19:00\n@LUPUS1962 2023 tak kradniemy, mamy was gdzieś... i co nam zrobicie? Kontrolujemy sądy i to my decydujemy o ważności wyborów.\nL LUPUS1962 2 marca 2021 o 19:08\n@LordL To akurat mogą powiedzieć wszyscy politycy, no może poza sądami - to już szczególnie dotyczy kaczelnika i przydupasów\nL LUPUS1962 2 marca 2021 o 19:14\n@wans Jak było za PO? Jak się miało chęć do pracy i trochę oleju w głowie, nie było źle. Jakoś nie narzekałem wtedy. Teraz też nie narzekam, bo potrafię sobie zorganizować życie mimo pisladzkiego wtrącania się do wszystkiego, tylko mnie wk..wia zawłaszczenie wszystkiego i chęć kontrolowania każdej domeny życia. Mnie pisuary nie ogłupią, martwi mnie jednak, że ogłupiają kogo mogą, i dzięki temu wciąż rządzą.\nT tumas 2 marca 2021 o 19:21\n@Cammax jedyny uczciwy komentarz to dał Barelik ,Twój niestety wpisuje sie w propagandę drugiej strony .......... wszechobecnej nienawiści i przyzwolenia na nią.?!...tylu wulgaryzmów,chamstwa, niszczenia miejsc kultu jak na niedawnych protestach z ręką szukać w dawnych latach ,....dotacje Rydzyka ? rząd PO-PSL dawał na Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej ponad 400 tys. rocznie, 2014 roku około 410 tys. zł, a w 2015 roku – około 450 tys. zł..........jak widzisz każdy dawał ,jedni mniej inni więcej, armia w ruinie ? PrzyPOmnij ilu zawodowych żołnierzy liczyła armia za PO a ilu teraz ,jednego może nie wiesz za czasów 1 i 2 wojny światowej nie zginęło tylu generałów i oficerów Sztabu Generalnego co za czasów jednego ministra MON w rządzie PO-PSL , o armii milionów bezrobotnych nie wspomnę,umów śmieciowych i tych słynnych dotacjach dla upadających firm za czasów Tuska - ile ich było ? Ta władza ma wiele za uszami ale nie ma co nawet porównywać do rządów PO. i\nM MarcelinaMarcelina 2 marca 2021 o 19:43\n@LUPUS1962 PiSowi na szczęście trafiła się pandemia, teraz cokolwiek by im nie wyszło to powiedzą że to Pandemia, problem Pedofilii w kościele - pandemia, kobiety strajkują - pandemia, przekręty finansowe władz - pandemia. Na koniec się okaże, że rządy PISu były najlepsze od czasu gdy Polska odzyskała niepodległość, gdyby nie Pandemia. (☞ ಠ_ಠ)☞ Pandemia\nsolarize 2 marca 2021 o 21:13\n@tumas Pisząc "umów śmieciowych" masz na myśli... umowy, na których więcej się zarabia i płaci mniej podatków? Tylko się upewniam. :)\nCammax 2 marca 2021 o 22:03\n@tumas to posłuchaj sobie Obajtka, Kaczyńskiego, Pawłowicz, Czarnka, Jakiego, Mularczyka, Macierewicza. Ci to nie potrafią gęby otworzyć bez obrażania. Ale to PISowcowi już nie przeszkadza. Wam w strajku przeszkadzają nie wulgaryzmy, ale to, że "inkubatory" ośmieliły się wyjść na ulice.\nHm... może Rydzyk ma jakieś haki na wszystkich, skoro tak go dotują? To jedyna logiczna opcja.\nZa PO każdy, kto nie był leniem po podstawówce mógł zarobić i nie musiał oddawać patologii swoich pieniędzy. Teraz masz jeszcze wyższe bezrobocie, ale PIS zabroniło podawać statystyki lub je zaniża. Cała armia darmozjadów woli mnożyć się jak króliki niż pracować.\nS sraj_k_kobiet 2 marca 2021 o 23:27\n@Cammax Ty, no nie bądź śmieszny bo w tych swoich wywodach zagalopowałeś się dość mocno. Mam wypominać kompetencje poprzednich ekip ? Proszę bardzo: gdzie są moje pieniądze z OFE ? Wiesz ile mi ZUS po 30 latach pracy wyliczył emerytury, albo mojej żonie ? Mam ci przypomnieć kompetentną Kopaczową albo Nowaka ? Zapomniałeś już jak pani Bieńkowska śmiała się z biedaków co zarabiają mniej niż 6 tys.\nL LUPUS1962 3 marca 2021 o 9:57\n"rząd PO-PSL dawał na Wyższą Szkołę Kultury Społecznej i Medialnej ponad 400 tys. rocznie, 2014 roku około 410 tys. zł, a w 2015 roku – około 450 tys. zł..." W ciągu trzech lat które sam wymieniłeś kwota wyniosła 1 mln 260 tys. Łącznie. porównując dotacje pisu dla grzybka to średnio taka kwota wychodzi miesięcznie. Jeśli sam nie widzisz różnicy w skali, to szkoda z tobą gadać\nCammax 3 marca 2021 o 10:21\n@sraj_k_kobiet jeżeli o zarobki chodzi, to Gowin też narzekał, że 9000 to mu do pierwszego nie starcza. W momencie wypowiadania tych słów był już w PIS (choć to polityk wyznający zasadę "nie ważne z kim, ważne że przy korycie").\nEmerytur nie będzie wysokich, bo PIS nie dość, że obniżyło wiek emerytalny, to jeszcze zaniża zarobki poprzez swoje rozdawnictwo. Przykładowo: ty normalnie pracujesz, za jakąkolwiek kwotę, ale i tak twoje podatki trafią do bezrobotnej patologii z więcej niż piątką dzieci.\nNa pewno byli bardziej kompetentni niż PISowcy. W PISie nikt nawet nie zna ani jednego słowa w innym języku niż polski.\nW Wolfi1485 1 marca 2021 o 10:28\nA na pomarańczowo zaznaczono wszystkie ośrodki pomagające kobietom w ciąży, prowadzone przez skrajną prawicę\nL LUPUS1962 2 marca 2021 o 19:22\n@Wolfi1485 Nie, na pomarańczowo są te z pomocą dla dzieci i urodzonych z wadami letalnymi i ich rodziców.\nE energizer19 2 marca 2021 o 23:36\nNie, na pomaranczowo sa zaznaczone domy dla samotnych matek prowadzone przez femibistki i Julki :)\nS stanbo 2 marca 2021 o 14:11\nPo prostu kłamiesz.W moim powiecie w 2019-2020 wybudowano 2 obwodnice.jedna 2,5 km w tym 1800 m wiaduktu.Druga 7 km w tym 4 mosty.\nR Rocannon2 2 marca 2021 o 14:21\n@stanbo A który to dokładnie powiat? I czy to było z pieniędzy z budżetu centralnego czy samorządowego?\nG grzesik_w 2 marca 2021 o 14:30\n@stanbo Wychodzi 1 most na 1,7 km (nie licząc długości samych mostów). Gdzie Ty mieszkasz? W rozlewisku Amazonki? Tu są liczby - jakby nie patrzeć, to pokazują one drastyczny spadek oddawania nowych dróg. Kasa idzie na coś innego - wszyscy wiemy na co. https://ciekaweliczby.pl/drogi_2020/\nM marcinn_ 2 marca 2021 o 14:50\nstanbo jeszcze by się przydała informacja kiedy powstały plany i kiedy był ogłoszony przetarg. No właśnie ale to pokazuje, że ludzie widzą tylko ostatni etap.\nV VenarNarco 2 marca 2021 o 20:54\noddano s7 do gdańska roboty trwają od Napierk do Płońska\nH konto usunięte 2 marca 2021 o 14:30\nZaznaczyles najdrozsza autostrade w Europie?\nC cyprian1 2 marca 2021 o 14:47\nSłuchaj dalej propagandy i śpiesz się podzielić z nami nowymi rewelacjami. Pewnie niedługo dowiemy się że Pisiory rozbierają autostrady, żeby utwardzać place przy kosciołach i że przez Pis słońce przestało dawać mleko, bo to że są dowody, że w małżeństwach homoseksualnych rodzi się więcej dzieci niż w heteroseksualnych mamy już za sobą.\nG grzesik_w 2 marca 2021 o 15:36\n@cyprian1 Zamiast słuchać propagandy lub zarzucać innym słuchanie propagandy - najlepiej spojrzeć na cyfry. Wniosek niech każdy wyciągnie sam. https://ciekaweliczby.pl/drogi_2020/\nM mwa 2 marca 2021 o 15:02\nAutorze mam dla Ciebie prostą zagadkę matematyczną. Skoro obwodnicę buduje się co najmniej 3 lata, to ile obwodnic z "Programu budowy 100 obwodnic na lata 2020-2030" może być wybudowane na początku 2021?\nL lector 2 marca 2021 o 15:12\nW podpisie brakuje objaśnienia, że województwa zaznaczone kolorem różowym to województwa ze znaczącym wzrostem dzietności w wyniku, a jakże, programu pińcetplus.\nsolarize 2 marca 2021 o 21:16\n@lector A także gwiazdki, z podpisem małym drukiem, że jak 500+ zmieni się w 600+, to już w ogóle dzietność wystrzeli w kosmos i pokonamy Afrykę. Jest czego wyczekiwać w tym państwie sukcesów.\nD Dinus84 2 marca 2021 o 15:51\nbrakuje jeszcze wojewodztw w kolorze sinopapusiatym gdzie poszla pomoc na onkologie i w sinokoperkowym na psychiatrie dziecieca...\nJ Jury1974 2 marca 2021 o 21:31\n@Barelik. pis niczego kończy, przeważnie ciągnie i doi projekty obsadzając je swoimi amatorskimy przydupasami. Tylko niektóre prace udało się zakończyć. Niszczą wszystko czego dotkną,\nB Barelik 2 marca 2021 o 22:52\n@Jury1974 nie lubię takich generalizacji. To, że większości nie kończą to może i prawda, ale żeby wszystko niszczyli? To przesada.\nM m4ght 2 marca 2021 o 21:47\nDemotywator fałszuje rzeczywistość. Za rządów PiS oddane autostradę na odcinku od Częstochowy do Katowic oraz krótki odcinek od Warszawy do obwodnicy Mińska Mazowieckiego. Na siłę można teoretycznie dołączyć drogi szybkiego ruchu, bo w wielu krajach drogi szybkiego ruchu są po prostu autostradami.\nB Bulvvar 2 marca 2021 o 23:06\nHołownia niby lepszy będzie? Od lat go hodowali do tej roli, a ludzie idą na to jak barany.\nE energizer19 2 marca 2021 o 23:33\nPrzy calej mojej niecheci do PiS jestem zdzwiony dlaczego moderatorzy strony nie reaguja, gdy mamy do czynienia z fake newsem. 5 kaczynskiego Składa się z następujących obietnic wyborczych:\n„500+” na pierwsze dziecko;\n„trzynastka” dla emerytów i rencistów;\nBrak podatku dla pracowników do 26 roku życia;\nObniżenie PIT-u pracowniczego\nJestem tym bardziej zdzwiony, ze nikt z internautow nie zadal sobie trudu, aby zweryfikowac, ze w piatce kaczynskiego nie ma zadnych informacji na temat obwodnic.\nteszwonsz 3 marca 2021 o 1:25\nPowiadacie ze pis wybudował obwodnice na Słowacji w kształcie P S?\npo jaką niby cholerę?\n...kolejny fake news\nT tomborlew_2 3 marca 2021 o 5:48\nZielonym kolorem zaznaczono 500 mln drzew posadzonych przez premiera.\nQrvishon 3 marca 2021 o 8:18\nJeden prom widzę w górach zapierdziela\nJ jeszczejak 3 marca 2021 o 9:46\nTylko że program 100 obwodnic Kaczyńskiego został zaplanowany na lata 2020-2030. Za 9 lat zrób demot o tym i wtedy sprawdzimy ile im się udało zbudować. https://www.gov.pl/web/infrastruktura/program-budowy-100-obwodnic-na-lata-2020---2031\nZmodyfikowano 1 raz. Ostatnia modyfikacja: 3 marca 2021 o 9:47\nB bromba_2k 3 marca 2021 o 20:12\nRozumiem, że nowych okrętów, wojskowych helikopterów i polskich pojazdów elektrycznych nie pokazano, żeby nie zaciemniać informacji.


Burmistrz pogratulował mieszkańcom sołectwa Olchowo, którzy zajęli pierwsze miejsce w konkursie na najładniejszą wieś gminy Nowogard i otrzymali nagrodę 5.000 złotych (tę kwotę mieszkańcy muszą wykorzystać do końca roku), a następnie poinformował przybyłych o bieżących sprawach, które dotyczą gminy Nowogard. W dalszej części spotkania sołtys Olchowa przedstawiła propozycję podziału funduszu sołeckiego, która została jednomyślnie przyjęta na drodze głosowania przez wszystkich obecnych na spotkaniu. Zgodnie z podjętą uchwałą fundusz sołecki na 2014 rok w wysokości 11.560,40 złotych zostanie przeznaczony na:\nzakup namiotu na imprezy plenerowe,\nzakup stołów i ławek składanych,\nzakup podkaszarki spalinowej,\nzakup narzędzi do prac porządkowych,\nzakup paliwa, oleju i akcesoriów do kosiarek,\ndalsze wyposażenie świetlicy,\norganizację imprez (Dzień Dziecka i mikołajki),\nopłacenie rachunków za prąd wykorzystany w świetlicy.\nPani sołtys podziękowała burmistrzowi za przydzielenie osób osadzonych w Zakładzie Karnym w Nowogardzie do uporządkowania terenu nad jeziorem. Środowe spotkanie było dobrą okazją do rozmów na tematy ważne dla miejscowej społeczności. Dyskutowano więc między innymi o: wywózce odpadów wielkogabarytowych, remoncie kościoła, budowie drogi dojazdowej do jeziora, przedłużeniu ścieżki rowerowej oraz budowie placu zabaw w Olchowie.


Jestem w polu - Forum ogrodnicze - Ogrodowisko\n1 2 3 4 5 6 7 8 9 ... 715 716 Następna »\nWarmia 23:48, 14 cze 2015\nWitam Wszystkich! Jestem z Wami już od dawna i postanowiłam, że w związku z tym, że zaglądam do Waszych ogrodów, pokażę co nieco z mojego. Ostrzegam, szału nie ma\nMój ogród ma prawie cztery lata i powoli, nawet bardzo powoli (wiadomo finanse ) "tworzę" coś co ogrodem nazwać bym chciała Bardzo długa droga przede mną, ale może coś kiedyś z tego będzie. Niezależy mi na ogrodzie, w którym wszystko rośnie pod linijkę. Mieszkam na wsi, w szczerym polu ( na razie). Chciałabym aby mój ogród wpasował się w otoczenie. To czego u mnie brak to drzewa, które dadzą cień i tym samym wytchnienie w upał.\nBłędów u mnie cały ogrom, ale to nieuniknione jak ktoś bierze się za coś o czym nie ma pojęcia. Cały czas się uczę, więc wybaczcie niedoskonałości i niedociągnięcia\n2010 r pole, pole...\nWarmia 00:04, 15 cze 2015\nWarmia 00:18, 15 cze 2015\nWarmia 08:39, 15 cze 2015\ntrochę jeszcze zeszłego roku\nWarmia 08:56, 15 cze 2015\nTo teraz troszkę zimy\nWarmia 09:03, 15 cze 2015\nGorAna 09:13, 15 cze 2015\nWszyscy odpoczywają w swoich ogrodach i nie spieszą z powitaniami .....krzystaj z tego, że mieszkasz w polu .....masz dużo przestrzeni, śpiewu ptaków, czystego nieba ....a drzewa szybko rosną ....pokaż nam szerszą perspektywę swojego królestwa\nPs.......zapomniałam dodać, że śliczne fotki robisz\nWarmia 09:28, 15 cze 2015\nWitam pierwszego gościa Dziękuję za komplement.\nTo moje pole czasami jest udręką, bo wieje dość często i mocno, ale z drugiej strony to tak jak piszesz, przestrzeń i ten spokój Mam tylko nadzieję, że nigdy za płotem nie powstanie np. osiedle szeregowców.\nA dla Ciebie ode mnie na powitanie\niwka 10:03, 15 cze 2015\nto i ja się wpisuję jako drugi gość\nomelka1 10:04, 15 cze 2015\nJuż trochę zagospodarowane to twoje pole.Jeżeli brakuje Ci cienia to może kup jeden większy egzemplarz żeby chociaż trochę osłaniał.U siebie żeby można było siedzieć na tarasie/strona południowo-zachodnia/posadziłam pnącze Dławisz.W tej chwili po 4 latach mam tak zarośnięte że mogę na nim siedzieć cały dzień w największe upały.


Oferta: Zainwestuj i zarabiaj, apartamenty, idealne miejsce na wyciszenie\nZainwestuj i zarabiaj, apartamenty, idealne miejsce na wyciszenie (własność)\nZainwestuj i zarabiaj, apartamenty, idealne miejsce na wyciszenie\nPrzestawiam Państwu nieruchomość, która już dziś może stać się najlepszą inwestycją na przyszłość.\nNa sprzedaż 3 apartamenty, położone w pobliżu trzech jezior, z dala od zgiełku miasta, w malowniczej części Warmii i Mazur.\nNieruchomość idealnie nadająca się na dom spokojnej starości, pensjonat, agroturystykę, organizację imprez i eventów, wesela, warsztaty tematyczne, paintball, itp. Istnieje możliwość zaadaptowania wąwozu na park linowy lub inne miejsce służące rozrywce i rekreacji.\nW skład nieruchomości wchodzą 2 budynki wybudowane z solbetu i pustaka ceramicznego Winerberger, wędzarnia, zadaszone miejsce do grillowania, parking, las, taras widokowy wykonany z granitu, alejki granitowo - bazaltowe, miejsce odpoczynku przy ognisku.\nTeren wyróżnia niepowtarzalny, zapierający dech w piersiach krajobraz o każdej porze roku.\nPoprzez wynajem apartamentu jako obiekt wypoczynkowy, mogą Państwo uzyskać zwrot znacznej części lub całkowitej wartości wniesionego kapitału. Istnieje także możliwość zakupu całej posiadłości na wyłączność.\nJeśli chcą Państwo uzyskać więcej informacji, zapraszam do kontaktu.\nMiasto Morąg (okolice)\nPowierzchnia 110 (1 apartament) m²\nStan mieszkania stan surowy zamkniety