Gdzie zgłaszać sprawy dotyczące zwierząt / Aktualności / OCHRONA ŚRODOWISKA / Strona główna - Bogatynia\nJesteś tutaj: Strona główna / OCHRONA ŚRODOWISKA / Aktualności / Gdzie zgłaszać sprawy dotyczące zwierząt\nGdzie zgłaszać sprawy dotyczące zwierząt\nGdzie zgłaszać wszelkie sprawy odnoszące się zwierząt: chorych, rannych lub martwych w wyniku kolizji drogowych, gdy zaginą, opuszczonych, porzuconych, wałęsających się luzem, zbiegłych gospodarskich?\nWszelkie zgłoszenia dotyczące zwierząt prosimy kierować do Wydziału Ochrony Środowiska i Zagospodarowania Przestrzennego Urzędu Miasta i Gminy Bogatynia: 75 77 25 383, 25 380, oraz Straży Miejskiej w Bogatyni: 75 77 32 408.\nPonadto całodobowy telefon kontaktowy: 660 725 062.\nSchronisko dla zwierząt w Dłużynie Górnej: 75 77 80 412.\nTelefony kontaktowe do lecznic weterynaryjnych z którymi Gmina ma podpisaną umowę na opiekę weterynaryjną nad bezdomnymi zwierzętami oraz wolno żyjącymi kotami z terenu naszej Gminy:\nGabinet Weterynaryjny „Serbinów”\ntelefon kontaktowy: 604 155 837.\npani Hanna Mutlu\ntelefon kontaktowy: 600 947 690.\npani Marta Gajewska\ntelefon kontaktowy: 782 180 202.\nPAMIĘTAJMY O ZGŁASZANIU FAKTU POTRĄCONYCH ZWIERZĄT NAWET, JEŻELI TO MY BYLIŚMY SPRAWCAMI WYPADKU! KILKANAŚCIE MINUT MOŻE WYSTARCZYĆ, ABY URATOWAĆ ŻYCIE RANNEMU ZWIERZĘCIU.\nSprawozdanie z realizacji Uchwały Nr X/86/15 Rady Gminy Bogatynia z dnia 27 marca 2015 roku.\nUchwałą Nr X/86/15 Rada Gminy Bogatynia przyjęła programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt z terenu Gminy Bogatynia w 2015 roku.\nRada gminy wypełniając powyższy obowiązek, określa w drodze uchwały corocznie, do dnia 31 marca Programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt.\nProgram swoimi ustaleniami obejmował:\n1. Gmina Bogatynia zapewniła 116 bezdomnym zwierzętom z terenu miasta i gminy miejsce w Schronisku dla Zwierząt z siedzibą w Dłużynie Górnej.\nZgodnie z obecnie obowiązującą umową prowadzący Schronisko dla Zwierząt zobowiązane jest do:\n‐ przyjmowania bezdomnych zwierząt z terenu Gminy Bogatynia - 116 zwierząt,\n‐ sprawowania bieżącej opieki nad zwierzętami przebywającymi w schronisku;\n‐ poszukiwania właścicieli dla bezdomnych zwierząt tam przebywających oraz przekazywanie tych zwierząt do adopcji osobom zainteresowanym - 405 zwierząt przebywających w schronisku oddano do adopcji;\n‐ prowadzenie pogotowia interwencyjnego: 49 interwencji w terenu Gminy Bogatynia,\n‐ współpracy z lekarzem weterynarii wykonującym usługi opieki weterynaryjnej, sterylizacji, kastracji oraz w uzasadnionych przypadkach usypiania ślepych miotów zwierząt bezdomnych z terenu Gminy Bogatynia na podstawie umowy zawartej pomiędzy Gminą a Towarzystwem Opieki nad Zwierzętami.\nW 2015 roku ogółem przyjęto do schroniska 417 zwierząt z Powiatu Zgorzeleckiego. Udział Gminy Bogatynia stanowi 20 % do ogólnej ilości przyjętych do schroniska zwierząt, jest największy po Zgorzelcu spośród wszystkich gmin należących do Związku.\nOznacza to, że porzucamy najwięcej zwierząt z terenu Naszej Gminy, przyczyniając się do zwiększenia ich bezdomności. Niechlubne to bardzo. W schronisku przebywają bezdomne psy z terenu naszej gminy, które oczekują w nim na znalezienie właściciela. Należy wspomnieć, że 116 zwierząt przyjętych zostało w roku poprzednim, natomiast w 2014 roku do schroniska trafiło 204 zwierząt z terenu miasta i gminy Bogatynia. Warto wspomnieć, iż zaledwie trzy lata wstecz ilość zwierząt porzuconych wynosił ok 40 sztuk i był najmniejszy spośród Gmin należących do Związku Gmin Ziemi Zgorzeleckiej.\nSchronisko prowadzi działania zmierzające do adopcji zwierząt tam przebywających i tak dla przykładu podajemy w liczbach przybycia i ubycia zwierząt na 2015 rok ogółem:\n1. Stan na 31.12.2014 rok : 104 psy i 19 kotów;\n2. Przyjęto ogółem w 2015 roku: 417 psów oraz 157 kotów;\n3. Oddano do adopcji w 2015 roku: 405 psów i 122 koty.\n4. Zwierzęta przyjęte do schroniska poddano leczeniu oraz obowiązkowej sterylizacji i kastracji.\n5. Zwierzęta, które nie znalazły nowych domów nadal przebywają w schronisku.\nWysokość środków finansowych przeznaczonych na realizację zadań realizowanych przez Schronisko: 144 126,00 złotych z tego:\n• składka członkowska na utrzymanie schroniska w 2015 roku - 136 696,00 zł,\n• dotacja na wykonywanie obligatoryjnych sterylizacji i kastracji zwierząt, usypianie ślepych miotów - 7 430,00 zł.\n2. Zadania w zakresie zapewnienia całodobowej opieki weterynaryjnej w przypadkach zdarzeń drogowych z udziałem zwierząt oraz obligatoryjnej sterylizacji i kastracji bezdomnych i wolno żyjących zwierząt realizowali lekarze weterynarii z poniżej wymienionych lecznic weterynaryjnych, z którymi Gmina ma podpisaną umowę.\ntelefon kontaktowy:782 180 202.\nW roku 2015 przeprowadzono następujące zabiegi weterynaryjne:\n• sterylizacja kotek - 120 zabiegów,\n• kastracja kotów - 19 zabiegów,\n• sterylizacja suki - 11 zabiegów,\n• kastracja psów - 1 zabieg,\n• profilaktyczne zabiegi lecznicze - 71 sztuk,\n• eutanazja - 1 szt.\nW roku ubiegłym lekarze weterynarii udzielili pomocy 71 zwierzętom oraz przeprowadzili akcję kastracji i sterylizacji u 150 zwierząt, a łączny koszt realizacji ww. zadań wyniósł: 31 353,00 zł.\n3. W zakresie zapewnienia opieki nad wolno żyjącym kotami Gmina Bogatynia sfinansowała zakup karmy oraz leczenie i zabiegi ubezpładniania wolno żyjących kotów.\nKarmę zakupiono oraz przekazano opiekunom wolno żyjących kotów z Osiedli, Rodzinnych Ogrodów Działkowych. Dokarmiano również koty i psy które trafiły do Fundacji Maja „Schronisko dla koni” prowadzone są we współpracy z Przedstawicielami Fundacji.\nW ramach prowadzonych działań, w sezonie 2014/2015 Gmina Bogatynia zakupiła ok 600 kg suchej karmy oraz 300 puszek dla kotów, która dystrybuowana jest przez przedstawicieli wskazanych organizacji wśród osób dokarmiających wolno żyjące koty. Koszt zakupionej w 2015 r. karmy wyniósł: 5 000,00 zł.\nGmina zabezpiecza także miejsce dla zwierząt gospodarskich w gospodarstwie zlokalizowanym w Bratkowie nr 30, jednak w roku ubiegłym, podobnie jak w latach poprzednich, nie było konieczności przekazania we wskazane miejsce jakichkolwiek zwierząt gospodarskich.\nProwadzimy na bieżąco działania promocyjne i informacyjne dzieci, młodzieży i mieszkańców we współpracy z organizacjami społecznymi, między innymi poprzez reklamę, środki masowego przekazu, prezentacje, spotkania, imprezy i festyny, a także poprzez publikacje ulotek, plakatów oraz materiałów informacyjnych rozpowszechnianych na terenie jednostek.\nKwota wydatkowana na ulotki w 2015 roku stanowiła 640,50 zł.\nŁącznie w roku 2015 Gmina Bogatynia na realizację programu opieki nad zwierzętami bezdomnymi oraz zapobiegania bezdomności zwierząt wydatkowała kwotę brutto w wysokości 181 119,50 zł.\nPan Andrzej Grzmielewicz


Wirtualna wizytówka firmy w 2021 roku nie jest już miłym dodatkiem do strategii marketingowej. Jest absolutnie niezbędną metodą do pozyskiwania klientów.\nW sytuacji, gdy zdecydowana większość ludzi poszukuje sklepów i usługodawców za pośrednictwem wyszukiwarek internetowych, obecność na jej kartach jest kluczowa. Na szczęście Google przygotował do tego specjalne narzędzie, za pomocą którego w prosty sposób można stworzyć swoją wizytówkę i umieścić na niej wszystkie potrzebne dane — Google Moja Firma.\nGoogle My Business, czyli inaczej Google Moja Firma, to narzędzie Google stworzone specjalnie na potrzeby lokalnych biznesów. Za jego pośrednictwem można wykonać wizytówkę firmy, która będzie figurować na kartach wyszukiwarki i mapy Google. Wewnątrz niej można umieścić takie informacje, jak godziny otwarcia, numer telefonu, adres punktu stacjonarnego i strony www, produkty, usługi, opis działalności, aktualne informacje o firmie, zdjęcia oraz opinie klientów. Niedawno Google udostępnił funkcję kontaktu klienta z firmą za pośrednictwem wiadomości bezpośrednio z GMB. W ten sposób biuro obsługi klientów ma szansę szybko reagować na wszystkie problemy konsumentów.\nCzy GMB jest darmowe?\nStworzenie i prowadzenie wizytówki w Google Moja Firma jest całkowicie bezpłatne. Wydatki mogą się pojawić tylko w przypadku, gdy GMB łączymy z kampanią reklamową Google Ads lub gdy zlecamy profesjonalne prowadzenie wizytówki zewnętrznej agencji marketingowej.\nDlaczego warto prowadzić wizytówkę Google Moja Firma?\nWizytówka Google Moja Firma to swego rodzaju postawienie profilu własnej firmy na lokalnej mapie. Użytkownicy, poszukując lokalnych usług, coraz częściej posługują się wyszukiwaniem Google, zamiast chodzić po bezcelowo po mieście. Wizytówka dodatkowo przekazuje informacje na temat godzin otwarcia, adresu, numeru kontaktowego, a także pokazuje dokładną trasę z obecnej lokalizacji. Wszystko to przybliża potencjalnego klienta do skorzystania z naszych usług.\nCodziennie w Google odbywa się ponad 3,5 miliarda wyszukiwań. 49% firm posiadających GMB wyświetla się w wynikach ponad 1000 razy miesięcznie. Na dodatek 84% z tych wyświetleń to wyszukiwania odkrywcze (ludzie szukają nowych miejsc, o których wcześniej nie mieli pojęcia). Wirtualna wizytówka to przede wszystkim krok w stronę klientów – danie im szansy na to, aby zauważyli nasz biznes.\nPamiętajmy również o funkcji dodawania recenzji do wizytówki. Badania pokazują, że ponad 90% ludzi je czyta, a dobre oceny to czynnik, na którym zależy aż 84% kupujących. Użytkownicy coraz rzadziej odwiedzają zewnętrzne strony z recenzjami – po co, skoro wszystko mają podane na tacy w jednym miejscu? Warto więc zatroszczyć się nie tylko o samo posiadanie GMB, ale również o jego reprezentatywny wygląd.\nCzy GMB wpływa na lokalne SEO?\nZdecydowanie tak. Google My Business wpływa na widoczność w lokalnych wyszukiwaniach. To właśnie dzięki wizytówce możemy być obecni na Mapach Google, a co za tym idzie, generować ruch organiczny wyszukiwań. Oprócz tego, wizytówki GMB znajdują się powyżej wyszukiwań organicznych, chociaż są całkowicie bezpłatne. Nad nimi znajdują się tylko adsy, które są podpisane jako reklama, co często odstrasza potencjalnych klientów. Z rozrachunku wychodzi, że GMB to obecnie najlepszy sposób na widoczność w wyszukiwarce Google.\nTworzenie i konfiguracja wizytówki Google Moja Firma\nUtworzenie wizytówki Google Moja Firma jest banalnie proste, a stanowi ważny czynnik rozwoju firmy. Oto następujące kroki:\nZnajdź na Google Maps miejsce, w którym znajduje się Twoja firma, a następnie kliknij na nie prawym przyciskiem myszki.\nSpośród wyświetlonych opcji wybierz: Dodaj swoją firmę.\nOtwarty zostanie kreator Google My Business. Następnie musisz uzupełnić poszczególne dane firmy, zaczynając od nazwy i kategorii działalności.\n6. Wskaż dokładny adres Twojej firmy.\n7. Istnieje możliwość, że pod podanym adresem istnieje już jakaś firma. Wtedy zaznacz: Ta opcja nie pasuje.\n8. W zależności od wybranego profilu działalności zostaniesz zapytany o parę kwestii uzupełniających.\n9. Możesz wybrać jakie dane kontaktowe chcesz wyświetlać potencjalnym klientom. Pamiętaj, że im więcej ich dodasz, tym użytkownicy będą mogli się łatwiej z Tobą skontaktować.\n10. Jednym z ostatnich kroków jest weryfikacja firmy. Możesz to zrobić za pomocą telefonu, e-maila lub kartki pocztowej, która w ciągu 14 dni przyjdzie na podany adres. Weryfikację można również przełożyć na później.\n11. Po zakończeniu weryfikacji wyświetli Ci się panel Google Moja Firma, w którym będziesz mógł zarządzać.\nCo zrobić, jeśli w Google nie ma odpowiedniej kategorii do Twojego biznesu?\nW takim przypadku należy wybrać kategorię bardziej ogólną. Nie należy się jednak obawiać. Google jest inteligentnym urządzeniem, które określa kategorię na podstawie informacji zawartych na Twojej stronie.\nCo to jest krótka nazwa w GMB?\nKrótka nazwa w GMB to po prostu skrócona nazwa naszej firmy. Dzięki niej użytkownicy mogą w jeszcze prostszy sposób nad odnaleźć. Warto dodać do niej słowo, które wskazuje naszą lokalizację jak np. nazwę ulicy czy miasta.\nJak zgłosić swoją firmę do Google Maps?\nMożesz to zrobić za pośrednictwem aplikacji Google Moja Firma i bezpośrednio z Google Maps. Zacznij od dodania swojej firmy w Google i postępuj zgodnie z wyświetlanymi instrukcjami. W drugim przypadku należy znaleźć swoją firmę na mapach Google, kliknąć nią, przewinąć widok na dół i kliknąć opcję „Zgłoś prawo do firmy” i wybrać opcje weryfikacji.\nW sytuacji, gdy Google informuje Cię, że ktoś inny zweryfikował już wybraną firmę, poproś o przyznanie Ci uprawnień właściciela profilu firmy.\nJak zmienić adres w GMB?\nAby zmienić adres, należy zalogować się na swoją wizytówkę GMB, a następnie wybrać „Informację”. Przycisk ten znajduje się po lewej stronie panelu. Następnie wyświetlić się powinny podstawowe informacje dotyczące naszej wizytówki, a wśród nich adres. Obok niego trzeba wybrać ikonkę długopisu, wpisać właściwy adres i kliknąć „Zastosuj”.\nCo zrobić, jeśli firma nie ma fizycznego adresu?\nMoże się tak zdarzyć, że firma nie będzie posiadała fizycznego adresu ze względu na charakter działalność. Przykładowo hydraulik dojeżdża do klienta, a więc nie ma potrzeby podawania swojego adresu domowego. Utworzenie wizytówki Google My Business nie wymaga podania adresu. W takim przypadku możemy określić jedynie obszar działania.\nJak dodać więcej niż jedną lokalizację do GMB?\nZaloguj się do swojego GMB, znajdź opcję „zarządzaj lokalizacją” i utwórz grupę lokalizacji. Następnie możesz już dodawać nowe lokalizacje.\nJak zoptymalizować swoje GMB?\nNa to pytanie nie da się niestety udzielić jednej, konkretnej odpowiedzi. Wszystko zależy od konkretnego przypadku. Bardzo waży, jest odpowiedni opis firmy, uzupełnienie podstawowych informacji (godziny otwarcia, numer kontaktowy, adres), a także liczba opinii klientów. Podczas audytu naszego GMB warto, jest porównać wizytówkę, do wizytówki lepiej pozycjonowanej konkurencji. Często po tym procesie wnioski same przychodzą nam do głowy.\nJak dodać pytania i odpowiedzi w GMB?\nAby zdać pytanie, klient musi przejść do sekcji „pytania i odpowiedzi” i wpisać treść pytania. Odpowiedzi może udzielić zarówno osobo odpowiedzialna za daną firmę, jak i inny użytkownik wyszukiwarki. Po udzieleniu odpowiedzi klient otrzyma powiadomienie. Pamiętaj, że aż 20% pytających spodziewa się dostać odpowiedź jeszcze tego samego dnia.\nCo to są etykiety w GMB?\nEtykiety są wyświetlane na mapie Google po odpowiednim przybliżeniu widoku. Pokazują, jakie lokale, atrakcje turystyczne i inne miejsca posiadające wizytówkę, są w okolicy. Co zrobić, żeby firma wyświetlała się w etykietach na mapie? Google bierze pod uwagę jakość naszego GMB – jego aktualność, ilość informacji w nim zawartych, obecność zdjęć, a także weryfikację firmy.\nJak śledzić połączenia z GMB?\nŚledzenie połączeń to fantastyczny sposób zbierania statystyk o klientach zainteresowanych firmą. Dane te pomogą w doskonaleniu wizytówki i co za tym idzie, jej lepszej widoczności.\nW jaki sposób to zrobić? Są dwa wyjścia. Jeśli korzystasz z numeru do śledzenia połączeń w wizytówce:\n– użyj numeru do śledzenia połączeń w polu „Główny telefon”,\n– dodaj swój podstawowy, lokalny numer telefonu jako „Dodatkowy telefon”,\n– dodaj bezpłatne i dodatkowe numery telefonów w polach „Dodatkowy telefon”.\nJeśli natomiast nie używasz numeru do śledzenia połączeń w wizytówce:\n– użyj swojego podstawowego, lokalnego numeru telefonu w polu „Podstawowy telefon”,\nJeśli macie jakieś pytania, na które odpowiedzi nie znaleźliście w powyższym artykule, zachęcamy do kontaktu z naszą agencją!\nGMB GMF Google Moja Firma Google My Business pozycjonowanie lokalne\nNowa strona WWW — REXIM\nJak być twórczym bez wspomagaczy? –…\nSprzedaż w czasach zarazy, czyli jak…\nCzy opłaca się inwestować w wideo…


Jest coraz więcej doniesień o tym, co mogą zawierać szczepionki przeciw COVID-19\nTutaj jedno z takich doniesień:\nTeoretycznie, jakość każdej serii szczepionki przed wprowadzeniem na rynek polski jest kontrolowana w systemie dwuetapowym - tj. przez wytwórcę oraz niezależne od producenta laboratorium państwowe należące do Sieci Państwowych Laboratoriów Kontroli Produktów Leczniczych (Official Medicines Control Laboratories, OMCL).\nOMCL wydaje dokument potwierdzający odpowiednią jakość szczepionki, który jest podstawą do zwolnienia danej serii na rynek polski przez upoważnioną instytucję. W Polsce taką instytucją jest Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego - Państwowy Instytut Badawczy.\nZ redakcją skontaktowało się kilka zaszczepionych osób. Chcą, by redakcja ustaliła, jaki jest skład szczepionek oraz, czy jakiekolwiek laboratorium w Polsce przebadało wyrywkowo szczepionki pod względem składu. Boją się bowiem o swoje zdrowie.\nPostaramy się to ustalić.\nOdpowiedzi przesłane przez Annę Delę, rzecznika prasowego Instytutu:\n– Ile, w rozbiciu na miesiące i konkretne szczepionki (producentów), Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy wystawił zwolnień danej serii szczepionek przeciw COVID-19 na rynek polski?\n– NIZP-PZH-PIB nie jest upoważniony do udzielania takich informacji. Dysponentem danych w tym zakresie jest Ministerstwo Zdrowia.\n– Ile w tym czasie, wyrywkowo lub w innym trybie – zostało przebadanych przez Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy szczepionek przeciw COVID-19? Jeśli zostały przebadane, to jak można zapoznać się z wynikami tych badań?\n– Szczepionki przeciw COVID-19 są dopuszczane na rynek europejski przez Europejską Agencję Leków (European Medicines Agency, EMA). Rejestracja ma wówczas formę Decyzji Komisji Europejskiej i jest wydawana na teren całej Unii Europejskiej. Jakość ww. szczepionek (podobnie jak w przypadku innych produktów leczniczych immunologicznych) kontrolowana jest przez sieć Państwowych Laboratoriów Kontroli Produktów Leczniczych (Official Medicines Control Laboratory, OMCL), koordynowaną przez Europejski Dyrektoriat ds. Jakości Leków (European Directorate for the Quality of Medicines, EDQM), agendę Rady Europy. Rodzaj i zakres badań wykonywanych przez ww. Laboratoria jest określony przez stosowne wytyczne, takie jak Europejska Administracyjna Procedura Zwalniania Serii (EU Administrative Procedure for Official Control Authority Batch Release).\nNa ich podstawie wydawany jest przez dane Laboratorium OMCL Certyfikat Zwolnienia Serii EU OCABR (EC/EEA OFFICIAL CONTROL AUTHORITY BATCH RELEASE TESTING CERTIFICATE FOR IMMUNOLOGICAL PRODUCTS), uznawany przez wszystkie Państwa Członkowskie Unii Europejskiej. Każda seria szczepionki przed dopuszczeniem do obrotu przechodzi również badania jakościowe u wytwórcy. Protokoły przeprowadzonych kontroli poszczególnych serii szczepionek nie są upubliczniane i dostępne są wyłącznie dla odpowiednich Organów Upoważnionych.\nNa polski rynek szczepionki posiadające certyfikat OCABR dopuszczane są przez Zakład Badania Surowic i Szczepionek Narodowego Instytutu Zdrowia Publicznego PZH – Państwowego Instytutu Badawczego (NIZP PZH – PIB), po weryfikacji poprawności wszystkich dokumentów i po wydaniu Orzeczenia o zwolnieniu z obowiązku kontroli seryjnej wstępnej.\nBadania szczepionek (w tym szczepionek przeciw COVID-19) wykonane przez laboratorium OMCL nie mogą być dublowane w innych krajach UE (Directive 2004/27/EC oraz Directive 2001/83/EC). W związku z powyższym NIZP PZH – PIB nie wykonuje powtórnie badań jakościowych ww. szczepionek.\nBadania szczepionek przeciw COVID-19 w ramach kontroli rynku nie są obecnie prowadzone w krajach Unii Europejskiej, w tym w Polsce – ponieważ szczepionki te nie trafiają na rynek lecz bezpośrednio do agencji rządowych.\n– Czy tlenek grafenu obecny jest w szczepionkach przeciw COVID-19?\n– Składniki szczepionek przeciw COVID-19 (substancja czynna oraz substancje pomocnicze) wyszczególnione są w drukach informacyjnych ww. produktów (Charakterystyka Produktu Leczniczego, ChPL), dostępnych na stronie Urzędu Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (URPLWMiPB):\nW żadnej z CHPL szczepionek przeciw COVID-19 tlenek grafenu nie jest wymieniony w składzie.\n– Czy Instytut może odnieść się do badań dr Ricardo Delgado, które przytoczyliśmy w ramach przeglądu prasy?\n– Badania Dr Delgado nie są opublikowane w żadnym recenzowanym czasopiśmie naukowym i niepoparte merytorycznymi danymi.\n1. Odpowiedź na pierwsze pytanie, to zagadka. Bowiem to Narodowy Instytut Zdrowia Publicznego PZH – Państwowy Instytut Badawczy wystawia zwolnienia danych serii szczepionek. Jest więc źródłem informacji. Dlaczego więc nie może udzielić w tym zakresie odpowiedzi, a jedynym dysponentem tych danych ma być Ministerstwo Zdrowia? – Sprawę będziemy dalej wyjaśniać.\n2. Instytut potwierdził, że w Polsce nie przebadano ani jednej szczepionki, ślepo wierząc w badania spoza kraju.\nJak jest to niebezpieczne, wykazało nasze śledztwo w sprawie szczepionki MMR:\nCo więcej, Inspekcja Handlowa co rusz sprawdza jakość żywności, paliw, zabawek, farb i klejów, mebli itd. Sprawdza, czy rzeczywista jakość jest zgodna z deklarowaną.\nJak widać, w przypadku szczepionek takich kontroli nie ma. Nie przebadano szczepionek, nawet w sytuacji, gdy są doniesienia w sprawie tlenku grafenu. I tu przechodzimy do punktu 3.\n3. Rzecznik prasowa napisała, że tlenek grafenu nie jest obecny w szczepionkach, bo producenci nie wskazali go... w składzie. Potwierdziła przy tym, że znane są w Polsce badania dr Ricardo Delgado, ale nie są brane pod uwagę, gdyż nie zostały „opublikowane w żadnym recenzowanym czasopiśmie naukowym i niepoparte merytorycznymi danymi”.\nA czy to istotne, czy zostały opublikowane czy nie – gdy chodzi o zdrowie Polaków? A tak dla ścisłości, jakie poważne „recenzowane czasopisma naukowe”? Te finansowane pośrednio przez koncerny farmaceutyczne, a może ostatnio skompromitowane wskutek zamieszczania niezweryfikowanych badań, za zamieszczenie których później przepraszają?


Zezwolenie jest przypisane do podmiotu, który prowadzi aptekę - Puls Medycyny - pulsmedycyny.pl\n„Mamy firmę rodzinną od 20 lat i prowadzimy 4 apteki pod różnymi firmami: spółka jawna, cywilna i osoba fizyczna. Chcielibyśmy wszystkie apteki wprowadzić do jednej spółki jawnej. Czy wymaga to uzyskania nowych zezwoleń na prowadzenie aptek? Pytam, bo jedna z placówek jest apteką typu B” – zastanawia się czytelnik.\nZasadą jest, że w każdym przypadku, w którym zmienia się podmiot prowadzący aptekę, konieczne jest wydanie nowego zezwolenia na prowadzenie apteki. Chociaż zezwolenie należy do niematerialnych składników przedsiębiorstwa, jakim jest apteka, to w odróżnieniu od innych składników nie może zostać przeniesione wraz z całym przedsiębiorstwem. Zezwolenie ma charakter uprawnienia publicznoprawnego, które jest przyznawane decyzją administracyjną indywidualnie oznaczonemu podmiotowi, i z tej racji jest wyłączone z obrotu cywilnoprawnego.\nPrzejście zezwolenia na inny podmiot może nastąpić tylko w dwóch przypadkach szczególnych: śmierci osoby fizycznej i przekształcenia spółki. Pierwszy przypadek opisałem w artykule „Na jakich warunkach następca przejmuje aptekę” („Puls Farmacji” nr 10 z 16 maja 2007 r.), a drugi w artykule „Przekształcona spółka cywilna zachowuje zezwolenie na prowadzenie apteki” („Puls Farmacji” nr 6 (30) z 1 kwietnia 2009 r.).\nCo zrobić z placówką typu B?\nWniesienie aptek do jednej spółki będzie wymagało uzyskania przez tę spółkę nowych zezwoleń na ich prowadzenie. Najwięcej trudności może przysporzyć uzyskanie nowego zezwolenia na prowadzenie apteki typu B, jeżeli pomieszczenia tej apteki nie zostały dostosowane do obowiązujących przepisów. Możliwość prowadzenia działalności w niedostosowanych pomieszczeniach została bowiem zachowana wyłącznie dla tych przedsiębiorców, którzy prowadzili apteki w dniu 1 października 2002 r. i nie dostosowali pomieszczeń w 5-letnim terminie. Mogą oni prowadzić apteki do czasu wygaśnięcia lub cofnięcia zezwolenia, przy czym cofnięcie nie może nastąpić z powodu niedostosowania pomieszczeń. Przekazanie apteki do spółki spowoduje wygaśnięcie dotychczasowego zezwolenia. Dlatego spółka, ubiegając się o wydanie nowego zezwolenia, będzie musiała dostosować pomieszczenia do obowiązujących wymogów.\nNa początku promesa\nWprowadzając 4 apteki do jednej spółki, należy zwrócić uwagę na ograniczenia wynikające z przepisów antykoncentracyjnych. Zgodnie z nimi, zezwolenie nie zostanie wydane, jeżeli podmiot ubiegający się o nie prowadzi na terenie województwa więcej niż 1 proc. aptek ogólnodostępnych. Chociaż liczba aptek w większości województw przekracza 400, to np. w województwie lubuskim jest ich mniej.\nAby uzyskać gwarancję, że zezwolenie zostanie wydane, można wystąpić do wojewódzkiego inspektoratu farmaceutycznego o promesę, czyli o przyrzeczenie wydania zezwolenia na prowadzenie apteki. Promesę uzyskuje się na takich samych zasadach, jak zezwolenie na prowadzenie apteki, na okres nie krótszy niż 6 miesięcy. W okresie ważności promesy inspektorat nie może odmówić udzielenia zezwolenia, chyba że dane zawarte we wniosku o promesę uległy zmianie, wnioskodawca nie spełnił wszystkich warunków podanych w promesie lub warunków prowadzenia apteki. Poza tymi przypadkami odmowę udzielenia zezwolenia posiadaczowi promesy może uzasadnić wyłącznie ważny interes publiczny.\n1) art. 37an, 99 ust. 3 pkt 2 i art. 104 ust. 1a i 1b Prawa farmaceutycznego;\n2) art. 16 ust. 2 i 2a ustawy z 6 września 2001 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo farmaceutyczne, ustawę o wyrobach medycznych oraz ustawę o Urzędzie Rejestracji Produktów Leczniczych, Wyrobów Medycznych i Produktów Biobójczych (Dz.U. nr 126, poz. 1382 ze zm.).\nPrawo/ Zezwolenie jest przypisane do podmiotu, który prowadzi aptekę


Obiekty komercyjne - realizacje - Superszafy - Twój Wymiar Szaf\nSuper Szafy / Obiekty komercyjne\nSuper Szafy w obiektach komercyjnych\nSuper Szafy to polski producent mebli na wymiar, który ze swoją ofertą dociera nie tylko do klientów indywidualnych, ale także małych, średnich i dużych przedsiębiorstw. Realizujemy systemy szaf wnękowych, a także systemy drzwi przesuwnych do obiektów użyteczności publicznej, biurowców i zakładów produkcyjnych.\nRealizacje w obiektach publicznych\nWnętrza użyteczności publicznej, takie jak gabinety lekarskie, fryzjerskie, czy kosmetyczne powinny odpowiednim wystrojem wnętrza tworzyć klimat wzbudzający zaufanie. Dlatego w takich miejscach szczególnie ważny jest dobór odpowiednich kolorów, materiałów, ale także rozwiązań, zapewniających funkcjonalność na najwyższym poziomie.\nRealizacje w biurowcach\nAranżacja nowoczesnej przestrzeni biurowej ma za zadanie nie tylko ładnie się prezentować, ale także oferować wysoką funkcjonalność. Takie rozwiązanie wdrożyliśmy w sali konferencyjnej jednego z biur w Warszawie, w którym zamontowaliśmy wysokiej jakości, solidne i cicho pracujące drzwi przesuwne.\nDo wykonania drzwi wykorzystaliśmy nowoczesne szkło lacomat w kolorze białym, które z jednej strony prezentuje się minimalistycznie, z drugiej zaś pasuje do eleganckiego charakteru biura. Zamontowane w metalowych prowadnicach rolki przesuwają się bardzo płynnie, dzięki czemu drzwi otwiera się i zamyka niemal, bez użycia siły.\nRealizacje w zakładach produkcyjnych\nZakłady produkcyjne mają to do siebie, że zatrudniają dużą ilość pracowników. Dlatego tak ważne jest odpowiednie rozplanowanie zarówno przestrzeni socjalnej, jak i hali produkcyjnej.\nRealizacje, które wykonywaliśmy dla zakładów produkcyjnych, to przede wszystkim systemy szaf frontami, wykazującymi wysoką wytrzymałość na uszkodzenia mechaniczne i inne szkodliwe czynniki.


» Podaruj bliskim wyjątkowy prezent - wspomnienia uwiecznione na magnesach\nPodaruj bliskim wyjątkowy prezent - wspomnienia uwiecznione na magnesach\nDodano: 23-11-2020 w kategorii: Lovelyparty blog autor: Martyna\nNie ma wątpliwości, że najlepsze prezenty to takie, które dajemy prosto z serca. Nowe ubrania w końcu się znoszą, kosmetyki zużyją, a gadżety znudzą i przestaną cieszyć.\nCo roku zastanawiasz się jaki oryginalny prezent podarować rodzince, ale co roku stawiasz na praktyczne upominki? Marzysz o tym, żeby zobaczyć\nłezkę wzruszenia przy odpakowywaniu prezentu, ale zazwyczaj jest to tylko lekki uśmiech?\nNaszym zdaniem najpiękniejszym prezentem są zdjęcia. Wasze wspólne chwile to najbardziej wyjątkowy i sentymentalny prezent, którego nikt nie wyrzuci do kosza ani nie schowa na dno szafy. Podoba Ci się ten pomysł, ale zwykłe ramki i albumy kupujesz już trzeci rok z rzędu? Tym razem postaw na nieco inną formę – wspomnienia uwiecznione na magnesach.\nGwarantujemy, że każdy będzie zaskoczony i zachwycony! Która babcia nie marzy o takim magnesiku, aby móc codziennie rano spoglądać na lodówkę i widzieć swojego ukochanego wnusia.\nRodzinka mieszka daleko i mimo chęci nie będzie możliwości spotkania? Wyślij magnes pocztą razem z kartką życzeniami bożonarodzeniowymi. A może to Wasze pierwsze wspólne Święta z Maluszkiem? Koniecznie podaruj bliskim magnesy z Waszym zdjęciem z rodzinnej sesji świątecznej. Gwarantujemy zaskoczenie i zachwyt! No i w końcu zobaczysz tą łezkę wzruszenia :)\nNie zapomnij o dodatkowym magnesiku dla siebie! Uzbieraj kolekcję ze wszystkich Waszych wspólnych Świąt – to niesamowita pamiątka!


KULTURA LIBERALNA > Czytając > SUCHCICKA: Piękna pogoda....\nO tym poecie muszę napisać, choćby krótko. A już najwyższy czas, ponieważ książka „Intencje codzienne” wyszła w końcu 2009 roku, nominowana została do nagrody Nike w 2010 i tejże Nike nie dostała. A że to szkoda, świadczy choćby genialność zapisanego w niej stwierdzenia: „na miłość trzeba zasłużyć, jak na życie po siedemdziesiątce”. Odezwą się może zwolennicy poezji ozdobnej i zdobnej, gdzie dopiero metafora wynosi wiersz na poziom poezji. Ale ja jestem gorącą zwolenniczką poezji dyskursywnej, takiej, która ze mną gada o sprawach ważnych. A poezja Jana Sochonia gada, że hej.\nCo przywołuje, na przykład, ta Sochoniowa wizja „zasłużonego życia po siedemdziesiątce”? Obraz starań, zaparcia się w sobie, ruchu, sportu, diety, odpowiedniej dawki zarówno powściągliwości, jak i pasji. A porównana do niego miłość? To też miłość wystarana. Jest więc Jan Sochoń uczniem Ericha Fromma, gdy mówi o wysiłku jako o podstawie do utrzymania miłości w dobrej kondycji przez długie lata. Ale nie wątpię, że i Biblii – słynnego Listu do Koryntian św. Pawła z frazą „miłość nigdy nie ustaje”. Taka rzeczywistość nam się uśmiecha i dlatego ten wiersz może się nazywać „Pogoda”.\nPogoda pojawia się w powietrzu, na twarzy, ale i w sercu. To prawdziwa pogoda ducha, bo zjawia się, choć „już za późno”. Co w zamian za wyprostowaną postawę, młodość, niemożność udawania już młodzika proponuje Sochoń? Ano wiedzę, świadomość, że wszystko co stworzone istnieje tylko „na okamgnienie”. I tutaj jest metafora, jaką lubię – obraz metaforyczny – nasze życie bowiem jest utożsamione z wiśniami, grzybami, ogórkami zamkniętymi w słoikach. To paradne! I ładne.\nNa pewno jednak nie dosadne, choć bardzo zmysłowe. I pomyśleć, że taki, rozsmakowany w świecie ziemskim, jest poeta-duchowny. Bo jest Jan Sochoń księdzem katolickim, ale jest też filozofem, profesorem, być może po to, aby podważać. Nie uznaje dychotomii ciała i duszy, co możemy przeczytać czarno na białym:\n„Oto moje ciało, zjednoczone ze mną/doskonale, że nie widać kreski podziału”.\nAle, co więcej, Jezus ma wiedzieć o dylematach podmiotu lirycznego i przybiegać z pomocą na każde drżenie. Śmiała to poezja jak na księdza, gdy czytamy o krótkiej rozkoszy trzymającej długo przy sobie – i przez to tak przejmująco ludzka. Podmiot tej poezji zaś, skoro doznaje wiele, wiele też może odebrać bodźców ze świata:\n„Co roku zdumiewa mnie zieleń,\njej intensywny blask, gęstość i siła;\n/…/ powstawanie świata jeszcze się\nnie zakończyło. Ręce dotykają liści /…/”.\nWłaśnie, liście zauważone przez Jana Sochonia. Tutaj muszę opuścić rzeczywistość wiersza i opowiedzieć o zdjęciach tego poety, które oglądałam. Powiększone makrofotografie, liście filmowane z małej odległości zmieniają parametry, strukturę, kontury i kolory. Na dużym powiększeniu tworzą nową rzeczywistość. Poeta, tym razem w fotografii, znów chce stanowić swój własny świat. Trudno chyba być poetą i księdzem. Przecież poeta stawia się w pozycji Stwórcy. W poezji sankcjonuje się przekraczanie granic, inaczej byłaby to niewola, a nie swobodna ekspresja własnego wnętrza. I Sochoń waży się na „rozmowę we wszystkich językach świata, jak ogień”. Nie czyni ze swego Boga żadnego ograniczenia, to tajemnica siły jego poezji. A więcej nawet – czyni z niego swą siłę. Tytułowe intencje codzienne, modlitewne podziękowania, pozwalają mu się delektować każdą najbanalniejszą czynnością: wkładaniem butów, czesaniem, wychodzeniem z domu. „Będę szedł bez cienia strachu / mam pod stopami grunt/ Twoich przykazań”.\nPozazdrościć, zwłaszcza, gdy ksiądz profesor pisze o wejściu do Kościoła „jak w najgłębszą niewinność”. Kto z nas nie marzy o powrocie do niewinności?\nKs. Jan Sochoń „Intencje codzienne”, Podkarpacki Instytut Książki i Marketingu, Rzeszów 2009.\n2010 Bóg Erich Fromm Intencje codzienne Jan Sochoń Jezus Katarzyna Suchcicka Kultura Liberalna liberalizm literatura Nike nr 107 poezja pogoda ducha św. Paweł wiersz


Spółka VOTUM znalazła się w raporcie Najlepszy Pracodawca 2017, opublikowanym przez Gazetę Finansową. Znaleźliśmy się wśród 25 firm działających od lat na rynku europejskim lub międzynarodowym, takich jak McDonald’s, T-Mobile czy PZU.\nGazeta Finansowa, umieszczając VOTUM S.A. w raporcie, uwzględniła takie czynniki jak atmosfera w firmie, warunki rozwoju pracowników, benefity, jakie otrzymują zatrudnione w przedsiębiorstwie osoby. Spółka szczyci się swoją wykwalifikowaną kadrą i stara się zapewnić jej najlepsze warunki do pracy.\nJak można przeczytać w raporcie: Praca w VOTUM to przede wszystkim możliwość niesienia realnej pomocy osobom poszkodowanym. Wspólna misja jednoczy zespół i pozwala dostrzec, co jest w życiu najważniejsze. Tym kierujemy się, wykonując naszą pracę i motywując naszych pracowników.\nZespół VOTUM S.A. to największy kapitał spółki. Liczne – bo aż trzystuosobowe – grono specjalistów działa na rzecz poszkodowanym w centrali VOTUM S.A. i Kancelarii Adwokatów i Radców Prawnych A. Łebek i Wspólnicy sp. k. we Wrocławiu. To nie tylko prawnicy i doradcy odszkodowawczy, ale także rzeczoznawcy, eksperci z dziedziny ekonomii czy rekonstrukcji wypadków. Na terenie całej Polski działają również przedstawiciele regionalni, którzy każdego dnia docierają do osób poszkodowanych i pomagają im uzyskać należne świadczenia.\nSpółka VOTUM umożliwia im rozwój i wspiera takie cechy jak empatia, wrażliwość i uczciwość, niezbędne przy pracy z ludźmi pokrzywdzonymi. Przez ponad dekadę właśnie tak wyjątkowy i zgrany zespół udało nam się zbudować. Realizujemy się nie tylko w pracy, ale również w działalności prospołecznej. Program CSR spółki, ukierunkowany na promocję zdrowego trybu życia, łączy we wspólnej pasji wspieranych przez VOTUM sportowców.\nPraca w VOTUM S.A. to praca w dużym zespole wśród ludzi o różnych specjalizacjach, ale ściśle współpracujących ze sobą. Praca w takim środowisku to gwarancja rozwoju zawodowego. Niezależnie od tego, czy masz jasno wyznaczony cel, czy nie wiesz, w jakim kierunku powinna rozwijać się Twoja kariera, w VOTUM masz szansę odnaleźć swoją pasję i satysfakcjonującą Cię ścieżkę zawodową.\nGrupa Kapitałowa Votum otwarta jest na wiele branż – w jej skład wchodzi od lat wysoko pozycjonowana w rankingu Rzeczpospolitej Kancelaria Adwokatów i Radców Prawnych A. Łebek i Wspólnicy, Polskie Centrum Rehabilitacji Funkcjonalnej Votum w Krakowie, a także Fundacja Votum, zajmująca się pomocą między innymi osobom poszkodowanym w wypadkach.


Plus i Play na czele sieci komórkowych | Interaktywnie.com\nPRESS-SERVICE Monitoring Mediów sprawdził, które sieci komórkowe najlepiej komunikują się za pomocą prasy i Internetu. Liderem ilościowym jest Plus, natomiast najbardziej pozytywny wizerunek zyskał Play. Ekspansja tego ostatniego coraz bardziej zagraża dotychczasowym głównym graczom.\nPlus i Orange zagarniają 2/3 tortu przekazu medialnego na temat sieci komórkowych, zostawiając znacznie mniej pozostałym – Erze i Play. Analiza PRESS-SERVICE Monitoring Mediów dotyczy październikowych publikacji z 1000 tytułów prasy ogólnopolskiej, regionalnej, branżowej i specjalistycznej, a także 2000 polskojęzycznych portali internetowych.\nW ciągu analizowanego miesiąca pojawiło się ponad 3,8 tys. publikacji zawierających informacje o sieciach. Aż 36% z nich dotyczyło Plusa, a 30% Orange. Era zagarnęła 17%, natomiast Play 16%. Dominacja Plusa – zwłaszcza w prasie – wiąże się z dużą liczbą tekstów na temat sportu, marka sponsoruje bowiem siatkówkę. Z kolei w Internecie sieć Polkomtela prowadzi, jeśli chodzi o liczbę informacji korporacyjnych. Natomiast największe zainteresowanie dziennikarzy wzbudzają produkty i usługi Play’a oraz Orange.\nNajczęściej publikacje negatywne dotyczyły Ery oraz Orange w kontekście Urzędu Komunikacji Elektronicznej oraz Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumenta. Orange zanotował sporo negatywnych komunikatów w związku z wyrokiem sądu w sprawie wprowadzającej w błąd reklamy oraz wniesieniu pozwu do sądu przez UOKiK za niedozwolone praktyki przy rozwiązywaniu umów.\nInaczej przedstawiała się w październiku sytuacja Plusa – najwięcej negatywów dotyczyło awarii. Ma to związek z 25-minutowym przestojem działania sieci na terenie Warszawy, Łodzi i Lublina, który miał miejsce 13 października.\nNajwiększy procent publikacji pozytywnych ogółem w październiku zanotował Play – aż 35,5%. Z kolei najwięcej materiałów negatywnych dotyczyło Ery – 7,8%.\nNa temat Plusa pojawiło się najwięcej informacji pozytywnych w liczbach bezwzględnych (329, co stanowi 23,6%), jednakże warto zauważyć, że w ponad połowie były to krótkie wzmianki, a więc formy w najmniejszym stopniu wpływające na świadomość. Z kolei na znakomity wynik Play’a wpłynęły zwłaszcza publikacje internetowe, co świadczy o priorytetach i kierunku rozwoju wizerunku marki.\nEra, Orange, PLAY, PRESS-SERVICE Monitoring Mediów, Plus, Telekomunikacja


Kiedy firmy otrzymają pomoc? Schreiber: Liczymy na początek stycznia - RMF 24\nSobota, 5 grudnia 2020 (21:42)\n"Jeśli Komisja Europejska wyrazi zgodę, rząd zacznie wypłacać kolejne środki pomocowe dla przedsiębiorców z tzw. tarczy 2.0 na początku stycznia" – powiedział minister-członek Rady Ministrów Łukasz Schreiber.\nMówiąc w sobotę w Polsat News o ograniczeniach związanych z pandemią i dotychczasowych działania rządu mających złagodzić skutki obostrzeń, Łukasz Schreiber podkreślił, że "ponad 160 mld zł zostało już skierowanych". Zaznaczył, że graniczenia działalności hotelarskiej i gastronomicznej "to nie żaden wymysł rządu, fanaberia, tylko realna potrzeba", a podobne decyzje podjęły władze innych państw.\nPrzypomniał zapowiedziany przez premiera program tzw. tarczy 2.0 zakładający wsparcie przedsiębiorców kwotą 35 mld zł z PFR. Zwrócił uwagę, że wypłaty będzie można rozpocząć, kiedy Komisja Europejska wyrazi zgodę. Liczymy że to będzie już na początku stycznia - dodał.\nWyraził przekonanie o skuteczności dotychczasowych działań podejmowanych przez rząd, przytoczył podawane wcześniej przez premiera dane, według których Polska należy do krajów o najmniejszym bezrobociu i najmniejszym spadku PKB, a mających "najwyższe wskaźniki, gdy chodzi o produkcję przemysłową".\nZOBACZ RÓWNIEŻ: Awaria ING Makler. "Walczymy o każdą minutę"\nPiotr Borys z PO zarzucił rządowi brak komunikacji i informowania przedsiębiorców z niezbędnym wyprzedzeniem. Zamknięcie nie dziwi, ale można to zrobić inaczej - powiedział Borys, wypominając rządowi podanie w ostatniej chwili informacji o zamknięciu cmentarzy na święta zmarłych. Pomoc musi być przewidywalna, szybka, możliwie duża; komunikacja musi być perfekcyjna, a tej komunikacji w chaosie, który macie, po prostu niema - mówił Borys. Wytknął także PiS odrzucenie kilkuset senackich poprawek - dotyczących m. in, pomocy dla taksówkarzy - do projektu kolejnej tarczy. Dodał, że zaniepokojenie przedsiębiorców budzą zapowiedzi zawetowania budżetu UE, w tym funduszu odbudowy.\nPod koniec listopada premier zapowiedział tarczę 2.0 mającą pomóc w utrzymaniu miejsc pracy. Zakłada ona przekazanie 35-40 mld zł, w tym 3 mld zł dla mikrofirm, 5 mld zł małych, a 25-27 mld zł dla firm średnich i większych. Pomoc ma polegać m. in. na świadczeniach na postojowe i zwolnieniu ze składek na ZUS.\nO wypłacie środków z tarczy 2.0 mówił w piątek Morawiecki. Zadeklarował, że rząd jest gotowy na uruchomienie pomocy dla firm, które ucierpiały przez drugą falę pandemii, ale to jest uwarunkowane zgodą Komisji Europejskiej. Dodał, że na wsparcie można przeznaczyć więcej środków, ale "blokuje nas unijna regulacja de minimis".\nNIE PRZEGAP: NBP: Szok spowodowany pandemią nie zagraża stabilności systemu finansowego


O współpracy Axor z Patricią Urquiola rozmawiamy z Philippem Grohe, szefem marki Axor\nO współpracy marki Axor z projektantką Patricią Urquiola rozmawiamy z Philippem Grohe, szefem marki Axor\n– Dlaczego do pracy nad kolejnym projektem Axor wybrał pan właśnie Patricię Urquiola? Co jest charakterystyczne dla niej jako osoby i jako projektantki?\nNie umiem pracować z dużą liczbą ludzi, dlatego muszę wybierać dobrze. I oczywiście próbować pracować z ludźmi, którzy mają wizję, których filozofia coś mówi i którzy potrafią to komunikować. Często pracuję z tymi, którzy zajmują się wieloma dziedzinami – od architektury po design, co myślę jest szczególnie istotne z perspektywy tego, że łazienka się zmienia. Szukam tych, co do których mam dobre przeczucia, ponieważ jeśli mam z tą osobą pracować np. przez kolejnych 5 lat, to chcę, żeby to doświadczenie było budujące, dobre. Jestem wyznawcą zasady, że wyniki będą lepsze jeśli współpraca jest rodzajem pozytywnej zabawy, przyjemności. W przypadku ostatniego projektu zależało mi bardzo na tym, by współpracować z kobietą. I muszę powiedzieć, że to zdecydowanie otworzyło moją perspektywę postrzegania pewnych spraw. Między innymi dlatego właśnie zaprosiłem do współpracy Patricię Urquiola. Co ciekawe, kiedy prezentujemy ten produkt nikt nie nazwałby go kobiecym designem. Tu nie chodzi o kobiecy design, tu chodzi o kobiecą perspektywę na życie, która jest zdecydowanie inna od mojej i wzbudziła we mnie pragnienie widzenia więcej. Spotkałem się z Patricią wczoraj w Mediolanie i to spotkanie było niezwykle wyczerpujące – oczywiście w pozytywnym sensie. Czułem się wręcz zmęczony fizycznie, a wszystko przez to, że jest ona osobą pełną energii i naprawdę wielu pomysłów. Chcąc być partnerem w rozmowie dla niej, musisz dotrzymać jej tempa. Patricia Urquiola jest niezwykłą projektantką. A ta inna perspektywa, o której wspomniałem jest super, super interesująca. To był naprawdę wyjątkowy projekt dla nas.\n– Jak zatem współpracowało się Panu z tak energetyczną i wymagającą zarazem osobą?\nWielu ludzi mówi, że biorę do współpracy ludzi ze znanymi nazwiskami i to jest mój klucz do sukcesu. Ale to nie prawda – nikt tak naprawdę nie wiedział o Jean-Marie Massaud. Jeżeli chodzi o Patricię, to ona rzeczywiście była już dobrze znana w świecie designu zanim zaczęliśmy współpracować w 2004 r. Na początku proces projektowy był tak naprawdę bardzo trudny, ponieważ dla mnie jako producenta, najważniejsze było, abym mógł otrzymać z tego konkretny produkt – baterię. Był taki moment, że miałem co do tego poważne wątpliwości. Myślę, że najprzyjemniejszą rzeczą w tej współpracy był moment nabrania pewności, uświadomienia sobie, że w końcu po dwóch latach doszliśmy do porozumienia. Szybkość pracy nad pewnymi elementami tej kolekcji, jak np. wanną czy grzejnikiem, była wręcz zadziwiająca. Dotarcie do tego momentu współpracy było niesamowicie motywujące i zarazem uwalniające.\nPatricia Urquiola, tak jak już wspomniałem, jest niezwykle energetyczną osobą. Myślę, że kobiety niejednokrotnie muszą walczyć zdecydowanie bardziej niż mężczyźni, aby osiągnąć swój cel, a akurat ona walczy niesamowicie. Ma bardzo silny charakter. Ale poza tą pozą niezbędną do walki o projekt każdy znajdzie w niej bardzo miłą i serdeczną osobę. Otworzyła się jednak przede mną dopiero po trzech latach. To jest niezwykły dar od drugiego człowieka. Nasz sukces wynika z tego, że lubimy współpracować z ludźmi, że się nam to udaje.\n– Czy ma Pan w tej kolekcji jakiś swój ulubiony element?\nGdybym musiał wymienić jakiś mój ulubiony produkt wymieniłbym te, które łączą w sobie funkcje, jak np. wanna i wieszak na ręczniki czy bateria umywalkowa połączona z kubkiem na szczoteczki. Długo pracowaliśmy nad tym, aby wieszak zintegrowany z wanną np. nie złamał się jeśli ktoś na niego usiądzie. Jestem bardzo dumny właśnie z tych produktów, które niosą więcej niż jedną funkcję.\n– Znane nazwiska projektantów, z którymi Pan współpracował pomagają w promocji produktu, czy są jakieś aspekty, w których stają się one utrudnieniem?\nZ tym jest jak z chodzeniem po linie. Czasem ja im pomagam, czasem oni pomagają mnie. Kiedyś ktoś zapytał mnie, czy mógłbym w jednym zdaniu powiedzieć na czym polega etyka mojej pracy. Odpowiedziałem: etyka mojej pracy polega na tym, że wygrywają obie strony. To jest coś co mnie uszczęśliwia. Jeżeli obie strony tak czują, współpracę uznać można za udaną i dotyczy to jej efektów w szerokim ujęciu.\n– Co sądzi Pan o projekcie Axor Inspiracje?\nJestem z niego bardzo zadowolony. To już trzeci raz kiedy uczestniczę w tym przedsięwzięciu. Dla mnie to zawsze dobra okazja, żeby odwiedzić Polskę, ludzi, którzy pracują w polskim oddziale Hansgrohe, porozmawiać z dziennikarzami. Axor Inspiracje to właśnie sytuacja, w której wygrywają obie strony. Wprawdzie na początku nie byłem przekonany, że jest to dobry sposób na promocję marki, ale pokonało mnie zaangażowanie Lecha Mielnika. To już czwarta edycja Axor Inspiracje, można powiedzieć, że stało się to już tradycją. Ludzie chcą oglądać efekty pracy fotografów inspirowanych naszą kolekcją, gości nas galeria – jestem bardzo zadowolony.\n(Wywiad przeprowadzono 21.10.2009 podczas konferencji prasowej Axor Inspiracje.)\nŁazienka \_"Axor Urquiola\_"


mapa konturowa świata « c e l e b r a t i o n l o u n g e\n« site in addition to on\nObróbka stali nierdzewki  ciekawe rozwiązania. »\nMapy konturowe stanowią niezastąpioną pomoc dla uczniów nie tylko szkół średnich ale także szkół gimnazjalnych i podstawowych. Przydają się one do nauki geografii w szkole. Mapa konturowa tak naprawdę nie jest mapą ponieważ nie posiada składników mapy, czyli odwzorowania, skali mapy i innych, jest w zasadzie rysunkiem. Bardzo pomocnym rysunkiem.\nMapy konturowe pomagają uczniom w nauce przestrzennego zróżnicowania elementów geograficznych. Wyróżniamy mapy konturowe różnych kontynentów, a także różnorodne mapy konturowe Polski. To właśnie mapa konturowa Polski cieszy się ogromnym zainteresowaniem wśród uczniów szkół średnich. Najczęściej korzystają oni właśnie z tego rodzaju mapy. Bardzo popularna jest także mapa konturowa Europy, a także mapa konturowa świata. Na mapie konturowej Europy można przećwiczyć sobie rozmieszczenie różnych zjawisk na kontynencie europejskim.\nInny wspomniany rodzaj mapy to mapa konturowa świata, na której uczniowie mogą uczyć się zróżnicowania zjawisk przyrodniczych i społeczno  ekonomicznych. Mapy konturowe nie są powszechnie dostępne w Internecie. Jest co prawda wiele witryn, na których istnieje możliwość pobrania mapy, ale najczęściej mapy konturowe jakie tam znajdziemy nie są wysokiej jakości. Są to najczęściej zeskanowane mapy z innych źródeł.\nSerwis Geomatura.pl jako jeden z niewielu w polskim Internecie oferuje uczniom bardzo wysokiej jakości mapy konturowe. Zostały one narysowane ręcznie. Mapy konturowe dostępne w serwisie zostały dobrane w taki sposób, aby uczniowie mogli w jak najprostszy sposób nauczyć się zróżnicowania zjawisk. Dostępne są mapy konturowe całego kontynentu, a także mapy konturowe z rzekami, państwami, miastami, stolicami i wiele innych. Mapy konturowe przedstawiają też kopie różnych odwzorowań kartograficznych.\nThis entry was posted on Saturday, February 2nd, 2013 at 03:36 and is filed under Aktuelles.\tYou can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed. You can leave a response, or trackback from your own site.


PILNE! Praca: Pary zakwaterowaniem, Lublin - Październik 2020 - 196 ofert pracy - JOOBLE.pl\nPraca Pary zakwaterowaniem Lublin\n...poniesiesz kosztów wydania książeczki sanepidowskiej (26€), jeżeli przepracujesz minimum 3 miesiące. • Zorganizowane, komfortowe zakwaterowanie (pokoje max. 2-osobowe) za ok. 59 € za tydzień • Tanie obiady w stołówce zakładowej • Bezpłatną odzież roboczą • Wsparcie...\n...doświadczenia zawodowego – zarobki wg taryfy branżowej z możliwością negocjacji stawki • Praca w zmotywowanym zespole • Komfortowe zakwaterowanie Wymagania: • Doświadczenie zawodowe na podobnym stanowisku - wymóg konieczny • Prawo jazdy kat. B • Samodzielność,...\nCJ Grup . ApS\n...-wymagany minimalny staż w zawodzie -mile widziane prawo jazdy kat.B -komunikatywna znajomość angielskiego , Firma gwarantuje zakwaterowanie , Pomoc w dokumentach rejestracji zgłoszenia W sprawie szczegółów pracy proszę śmiało dzwonić pod numer tel. (***) ***-****\nMiejsce pracy: Lublin Pracownik z dostępem do broni obiektowej Zakres obowiązków: - dozór powierzonego mienia, - rejestr zdarzeń, obchody i obserwacja terenu, - reagowanie w przypadku wystąpienia zagrożenia. Wymagania: - kwalifikacje pracownika ochrony...\n...technologie uprawowe, dzięki czemu od wielu lat jest liderem na rynku producentów kwiatów w Polsce i Europie. Potrzebujemy mężczyzn, kobiet i par, żadne doświadczenie zawodowe nie jest możliwe. Do głównych obowiązków pracowników należy podlewanie, ścinanie liści, nawożenie,...\nOpakowania na kwiaty / JMP Flowers\n...Nowoczesne miejsce pracy Wynagrodzenie w wysokości 10,15 euro brutto/h + dodatki i premie zgodne z taryfikatorem iGZ Komfortowe zakwaterowanie Wymagania: Gotowości do pracy zmianowej Sprawnego zapamiętywania liczb Samodzielności, dokładności Zdolności do...\n...doswiadczenia i bez koniecznosci jezyka niemieckiego,zaloga polsko-jezyczna Wystarcza checi i motywacja do pracy. Pracodawca zapewnia zakwaterowanie w hotelu robotniczym - odpłatne, odzież roboczą plus obuwie - bezpłatnie, polskiego koordynatora. CV można wysyłać @ tel. +48...\nPomocnik, pracownik produkcji -Niemcy bez języka!\n...pomocnicze w fabryce rolet i żaluzji Oferta: Stawka : 10,15 € brutto /godz. +podwyżka po 6 tygodniach: 10.90 € brutto/godz. zakwaterowanie: 300 Euro/m-c Wymagania: chęc do pracy 10 godzin/dzień Doświadczenie - nie wymagane Niemiecki - nie wymagany Samochód...\n...praca na dłuższy okres - opieka i pomoc polskich koordynatorów - dodatki za prace zmianowe - wypłaty przelewana na konto - zakwaterowanie oraz transport do pracy Zakres obowiązków: - sortowanie, pakowanie - prace magazynowe - order picker - oraz inne prace...\nelektryk zakwaterowanie Lublin\nhotel zakwaterowaniem Lublin


Super Tucano dla Blackwater - Altair Agencja Lotnicza\nBrazylijska prasa ujawniła, że lutym Embraer sprzedał amerykańskiej EP Aviation, spółce zależnej Blackwater Worldwide, lekki samolot szturmowy EMB 314 Super Tucano. Najemnicy prawdopodobnie zakupią kolejnych kilka samolotów.\nBlackwater zakupił EMB 314 Super Tucano w wersji dwumiejscowej (inne oznaczenie A-29B), identycznej z wykorzystywaną przez brazylijskie wojska lotnicze. Samolot przeznaczony jest do misji rozpoznawczych, dozoru, ale również bezpośredniego wsparcia na polu walki, szczególnie w konfliktach asymetrycznych. Ostatnio został wykorzystany przez Kolumbię do kontrowersyjnego, ale skutecznego zbombardowania obozu partyzantów FARC w sąsiednim Ekwadorze (zobacz: Ekwador i Chile wybrały Super Tucano; Wojna Kolumbii z Ekwadorem i Wenezuelą?). Samolot może być wyposażony w całą gamę nowoczesnego uzbrojenia podwieszanego na 5 szynach podskrzydłowych. Standardowo uzbrojony jest w dwa wkm-y kalibru 12,7 mm, wyrzutnię nkp kalibru 70 mm, podwieszane działko 20 mm, bomby klasyczne i kierowane oraz 2 kpr klasy powietrze-powietrze. Napęd zapewnia 1600-konny silnik turbośmigłowy Pratt & Whitney Kanada PT6A-68C / Zdjęcie: Embraer\nWedług dziennika Estado de Sao Paulo transakcja była warta 4,5 mln USD. Potwierdzono ją, sprawdzając rejestr amerykańskich władz lotniczych FAA. Okazało się, że od lutego figuruje w nim jeden Super Tucano, należący do EP Aviation.\nSamolot został jednak pozbawiony 2 skrzydłowych wkm FN Herstal M3P kalibru 12,7 mm. Prawdopodobnie po to, by obejść brazylijskie przepisy, zabraniające sprzedaży uzbrojenia dla przedsiębiorstw prywatnych bądź w strefy konfliktów zbrojnych. Tymczasem potwierdzono, że Blackwater chce wykorzystać samolot w Iraku, jako wsparcie swoich oddziałów (najemnicy nie mogą liczyć na bezpośrednie wsparcie formacji lotniczych wojsk amerykańskich).\nSprzedaż była dyskutowana między władzami obu państw. W tej sprawie spotkali się prezydent Luiz Inácio Lula da Silva z przedstawicielami administracji amerykańskiej. Według Luiza Carlosa Siqueiry Aguiara, odpowiedzialnego w Embraerze za sprzedaż samolotów dla agencji rządowych, władze USA wyraziły zainteresowanie nawet 8 samolotami. Wszystkie mają być wykorzystane w Iraku.\nBlackwater to ogromne przedsiębiorstwo, zarabiające przede wszystkim na rządowych zleceniach na misje ochrony w Iraku i Afganistanie. Ma ono nie tylko jeden z największych ośrodków treningu taktycznego w USA, ale również samoloty transportowe, śmigłowce (razem prawie 35 egz.), samochody patrolowe własnej konstrukcji (Grizzly), a nawet statek-bazę. Przeciwko spółce prowadzone jest jednak dochodzenie federalne w sprawie zabicia w ubiegłym roku 17 irackich cywilów, a także z powodu oskarżeń o przemyt broni.


Odsłon: 7445 17.04.2020\nSmakowita drożdżówka z naturalnym serem korycińskim i frużeliną z rabarbaru. Znika jeszcze ciepła polecam.\nDo miski wlewamy mleko, wsypujemy cukier i dodajemy drożdże. Mieszamy i odstawiamy w ciepłe miejsce na 15 minut. Mąkę przesiewamy, dodajemy jajka i zaczyn drożdżowy. Zagniatamy ciasto. Na koniec wlewamy olej i zagniatamy aż ciato będzie gładkie i elastyczne. Odstawiamy na 1,5 godziny w ciepłe miejsce.\nRabarbar obieramy, kroimy w plasterki. Wrzucamy do garnka, wsypujemy cukier i podsmażamy na małym ogniu aż puszczą soki.\nBudyń mieszamy z wodą i dodajemy do rabarbaru, zagotowujemy. Odstawiamy do wystudzenia.\nSer koryciński rozdrabniamy, dodajemy cukier i rozgniatamy widecem.\nCiasto dzielimy na 3 części i wałkujemy na takie same prostokąty. Na dwa z nich wykładamy po równo frużelinę. Na trzecią wykładamy ser. Ciasta zwijamy w rulony i zlepiamy końce z wzdłuż. Rulony skręcamy w warkocz.Wykładamy na blaszkę piekarnikową wyłożoną papierem do pieczenia. Smarujemy rozkłóconym jajkiem.\nZ mąki, masła i cukru robimy kruszonkę. Posypujemy ciasto\nWilgotna drożdżówka z rabarbarem i kruszonką\nNie ma nic wspanialszego niż rozchodzący się zapach ciasta drożdżowego po dom...\nPyszna drożdżówka z papierówką i kruszonką.\nDesery Pyszna drożdżówka z papierówką i kruszonką.\nSłynny przepis mojej wspaniałej koleżanki Honorata Orłowska, zagościł u nas n...\nMiały być, bułeczki drożdżowe z makiem i kruszonką, ale z lenistwa powstało,...\ndrozdzowka z raberberem\nDesery Drożdżówka z marmoladą\nDrożdżówka z marmoladą, miękka, pyszna, idealna na co dzień i od święta.\nDrożdżowe bułeczki z kozią brodą i serem korycińskim\nPieczywo Drożdżowe bułeczki z kozią brodą i serem korycińskim\nŚwięta, Święta, a jak Święta to mnóstwo pomysłów na potrawy. Jednym z nich są...\nKarkówka w marynacie jogurtowej z cebulą\nPrzepyszne muffinki z dodatkiem mleka w proszku. Dwukolorowe z kwaskowym raba...\nSałatki Sałatka z tortellini i kurczakiem\nTaka sałatka to świetny dodatek do dań z grilla oraz jako lunch do pracy jak...\nDania główne Karkówka w marynacie jogurtowej z cebulą\nTak przygotowana karkówka nadaje się idealnie na grilla lub po prostu tradycy...\n1/5 szklanki wody.\n250 g sera naturalnego korycińskiego,\nFrużelina: Rabarbar obieramy, kroimy w plasterki. Wrzucamy do garnka, wsypujemy cukier i podsmażamy na małym ogniu aż puszczą soki. Budyń mieszamy z wodą i dodajemy do rabarbaru, zagotowujemy. Odstawiamy do wystudzenia.\nSer: Ser koryciński rozdrabniamy, dodajemy cukier i rozgniatamy widecem.\nKruszonka: Z mąki, masła i cukru robimy kruszonkę. Posypujemy ciasto Pieczemy około 45-50 minut w 170 stopniach. Smacznego ;)


Silk Road Mountain Race - reportaż Łukasza Ugarenki cz. 2 - Rezerwat Przygody\nReportaż Łukasza Ugarenki\nNastępny sklep: 210 km\nChoroba ta jest obecnie uleczalna, wystarczy prawidłowa diagnoza i odpowiednie antybiotyki. Świstaków nie udało mi się uwiecznić na zdjęciach, ale byłem świadkiem polowania na nie, mimo że początkowo myślałem, że chłopaki chcą zapolować na mnie, gdy znikąd pojawiła się Łada Niva, a w środku ludzie z bronią.\nOstatnie metry wspinaczki na przełęcz są na tyle strome, że kolejny raz pcham rower. Na płaskowyż, rozpościerający się na przełęczy, docieram już po zmroku. Ręce mam skostniałe z zimna, podobnie stopy. Na tej wysokości po zachodzie słońca robi się bardzo szybko zimno. Staram się więc czym prędzej dostać na drogę Kumtor Mining Road, prowadzącą w kierunku południowego wybrzeża największego jeziora Kirgistanu – Issyk-Kul, znajdującego się na wysokości około 1600 m n.p.m. Issyk-Kul to również drugie co do wielkości górskie jezioro na świecie.\nKilka nitek Jedwabnego Szlaku przecinających Kirgistan przechodziło właśnie wzdłuż jeziora Issyk-Kul, gdzie karawany zwykle odpoczywały przed dalszą podróżą przez Azje Środkową. Nad jeziorem jest zdecydowanie cieplej, a zmiana wysokości dodała mi sił i poprawiła humor.\nMijając pierwsze miasteczko nie udało mi się trafić na żaden otwarty sklep. Jadę więc do kolejnego 10 km dalej. Droga (wyjątkowo) jest asfaltowa, ze względu na późną porę nie ma już kompletnie ruchu, co daje okazję chwilę odpocząć, spojrzeć na telefon i odpisać na wiadomości – wszystko podczas jazdy, nie tracąc niepotrzebnie czasu.\nW Tosor też już wszystko jest pozamykane, a ja w między czasie uświadomiłem sobie, że następny sklep jest ponad 200km dalej, co w tych warunkach oznacza mniej więcej 18 godzin samej jazdy, zakładając że wszystko pójdzie gładko.\nPomimo, że mam ochotę na dalszą podróż, zmuszony jestem zawrócić i poczekać aż otworzą sklep, bo prawdopodobnie brakłoby mi jedzenia a na tym etapie nie mam zamiaru niepotrzebnie ryzykować. W Kirgistanie większość sklepów otwierają około 9. Los mi jednak tym razem sprzyjał i udało się trafić na jeden mały sklepik czynny od 7. Nie zmienia to faktu, że źle zaplanowałem ten odcinek wyścigu, a także zaopatrzenie, co finalnie odbije się na końcowym wyniku.\nZaraz po otwarciu kupuje jedzenie i ruszam w drogę. Jestem wypoczęty, ładna pogoda i wysokość poniżej 2000 m sprawia, że czuję się naprawdę dobrze; humor mi dopisuje i mam ochotę na dalszą podróż. Przez to, że za długo spałem od rana w głowie przewijały mi się słowa najlepszych zawodników ultra, które brzmią: „nie wygrasz wyścigu jak będziesz spał”, więc tym razem nastawiam się na jazdę przez co najmniej 36 godzin. Do CP2 jest około 360 km i nieco ponad 6000 m przewyższeń do pokonania, wliczając w to Tosor Pass – przełęcz na wysokości 3893 m n.p.m. Droga na przełęcz jest relatywnie łatwa, przejezdna przez samochody terenowe, aczkolwiek ze względu na spore nachylenie i duże kamienie pojawiają się momenty, kiedy rower muszę pchać.\nDotarcie na górę zajmuje mi niecałe 5 godzin, a będąc już na szczycie zapominam o całym włożonym wysiłku. Przede mną 150 km jazdy w dół, a później wspinaczka do CP2. Po drodze mijam samochód techniczny, kilku zawodników, a nawet trzy bądź cztery osoby jadące w przeciwną stronę, jest to bowiem fragment trasy, który należy pokonać dwa razy: raz w jedną, raz w drugą stronę. W Naryn – kolejnym mieście na trasie, jestem po północy. Jest Internet, rzucam okiem na mapę i widzę, że większość zawodników jadących przede mną zdecydowała się zatrzymać na noc w hotelu. Dostrzegam w tym swoją szansę na przesunięcie się w klasyfikacji szczególnie, że nadal czuję się dobrze. Zatrzymuje się więc tylko na chwile w okolicy dworca autobusowego, przy sklepie. Co ciekawe jest to jedyne miejsce na całej trasie, gdzie znalazłem sklep czynny 24/7.\nNa co dzień pracuje w firmie Aptiv, gdzie jako lider zespołu skupia się nad systemami aktywnego bezpieczeństwa w samochodach. Po godzinach reprezentuje Sports Camp, która organizuje wyjazdy kolarskie w ciekawe miejsca Europy.\nOprócz startów w krajowych wyścigach ultra, Łukasz eksploruje takie trasy jak na przykład Atlas Mountain Race, czy opisywany tutaj Silk Road Mountain Race.\nChce na rowerze przejechać cały świat.\nYou are strong, third place!\nSiedząc na ławce wzbudzałem spore zainteresowanie, szczególnie wśród pijanych kierowców rosyjskich ład i zdezelowanych mercedesów, dlatego po paru minutach odpoczynku pakuję jedzenie i ruszam dalej. O tej porze nie ma zbytnio ochoty na rozmowy w języku, którego prawie nie znam. 15 kilometrowy asfaltowy podjazd ze średnim nachyleniem około 4% pokonuje w nieco ponad godzinę. Będąc już za miastem mogę spokojnie się zatrzymać i dokończyć kolację. Jadąc nocą przesunąłem się w klasyfikacji na 3 miejsce. Rano okazało się jednak, że czeka mnie bardzo ciężki dzień – najbliższe kilkadziesiąt kilometrów to jazda pod wiatr, po lekko unoszącej się ku górze drodze, a na dobicie solidny podjazd na wysokość około 3600 m kończący się w strefie przygranicznej z Chinami. Na domiar złego, zaczynam czuć się coraz słabszy i wydaje mi się, że mam gorączkę. Jadę jednak dalej.\nNa końcu podjazdu czeka na mnie żołnierz pilnujący strefy przygranicznej z Chinami. Łamaną angielszczyzna mówi „You are strong, third place”. Było bardzo miło usłyszeć te słowa mimo, że do mety jeszcze kawał drogi. Kontrola paszportowa zajęła dobre 20 minut, ale z uśmiechem na twarzy czekam cierpliwie na załatwienie formalności. Kolejne kilometry mijają przyjemniej. Wiatr już nie wieje prosto w twarz, w dodatku droga jest niezłej jakości i w końcu lekko w dół, a CP2, znajdujący się w obozie nad jeziorem Kel Suu w jednej z jurt, jest coraz bliżej. Dosłownie na chwilę zapominam o trudach wyścigu i cieszę się z jazdy. Niestety jak zaczął się kolejny podjazd, już wiedziałem że coś jest nie tak z moim zdrowiem.\nKompletnie opadłem z sił, doszły do tego problemy żołądkowe, a w dodatku głowa zaczęła płatać mi figle i pomyliłem trasę. Dogania mnie Axel – finalnie 2 na mecie, który uświadamia mi, że do CP2 jest dużo dalej niż początkowo sądziłem i nie będzie to łatwy kawałek trasy. Po chwili mi odjeżdża mimo, że starałem się by do tego nie doszło. Na CP2 wyglądam koszmarnie i podobnie się czuję. Wynajmuję łóżko w jurcie początkowo myśląc, że 3-4 godziny snu załatwią sprawę. Zostaję tam jednak ponad 16 godzin, co kompletnie rujnuje moje marzenia o dobrym wyniku. Garść leków pomogła pozbyć się gorączki, ale osłabiony byłem już do końca wyścigu.\nWydaje mi się, że mogłem zatruć się wodą, którą piłem bezpośrednio ze strumieni wysoko w górach, a później również z rzeki. Chcąc oszczędzić kilka chwil odpuściłem sobie filtrowanie i uzdatnianie wody. Aczkolwiek, tak naprawdę, trudno mi powiedzieć gdzie tkwiła przyczyna, może po prostu dały się we znaki trudy wyścigu. Do tej pory mój najdłuższy start trwał nieco ponad 6 dni. Jak już udało mi się pozbierać, okazało się, że cała czołówka już dawno odjechała, ale i tak od tej pory nie był to mój największy problem. W dalszą drogę ruszam bardzo powoli, chętnie bym został w jurcie i spał dalej. Czeka mnie ciężka przeprawa przez Old Soviet Road, z krótkim odcinkiem o nachyleniu w okolicach 25-30% i drutem kolczastym czekającym tylko na to, by przebić opony nieostrożnym zawodnikom.\n- fragment podcastu z Łukaszem Ugarenko\nPosłuchaj podcast z Łukaszem 👇\n2 025 odwiedziny\nNastępnie kilkadziesiąt kilometrów szutrową drogą wzdłuż granicy z Chinami, by na koniec, na dobicie, zmierzyć się z Tash Rabat pass 3964 m – najwyższy punkt wyścigu, przełęcz której końcówka jest kompletnie nieprzejezdna w obu kierunkach, a w dodatku niesamowicie stroma, a ja trafiłem tam już po zmroku. Czołówka ustawiona na pełną moc pozwoliła mi w miarę bezpiecznie sprowadzić rower przez przełęcz, następnie usiane kamieniami koryto rzeki, aż do drogi, mimo że ciągnęło się to w nieskończoność.\nTego dnia nic nie zjadłem poza odrobina Kirgiskiego chleba i wypiłem może jeden bidon wody. Bilans dnia to około 150 kilometrów, bardzo daleko od początkowych założeń. Idąc spać gdzieś przy drodze, lekko podłamany problemami zdrowotnymi, leżąc i próbując zasnąć, przypominała mi się rozmowa z Allanem sprzed dwóch dni, który stwierdził, że przecież teraz wystarczy przejechać dziennie 70km, żeby ukończyć wyścig w limicie czasu, a jestem przecież jakieś 400km od tej rozmowy. Mając taką perspektywę, a nie walkę o dobre miejsce, jestem w całkiem niezłej sytuacji. Do mety raptem 480 km, jedna mordercza przełęcz i kilka mniejszych do pokonania, jeden punkt kontrolny, a potem prosto do mety. Kolejnego dnia udaje mi się dojechać do CP3, znajdującego się nad jeziorem Son Kul. Punkt kontrolny ulokowany był również w obozie, w jednej z wielu jurt stojących na brzegu jeziora. Po całym dniu z własnym myślami była okazja porozmawiać chwilę z wolontariuszami, którzy otoczyli mnie opieką i nakarmili. W jurcie spędziłem godzinę, a o 22, wbrew zdrowemu rozsądkowi, wsiadam na rower i ruszam dalej przy świetle czołówki walczyć z trasą. Jadę jeszcze 3, może 4 godziny i udaje mi się przejechać nieco ponad 30 km. Na nocleg zatrzymuję się gdzieś pomiędzy jednym podjazdem a drugim, zaraz przy trasie, niedaleko pasących się koni.\nZ samego rana pokonuje kilkunastokilometrowy malowniczy podjazd i w perspektywie została już tylko jedna wysoka przełęcz – Kegeti Pass (3780 m). Zanim tam dotarłem sporo się działo: miałem okazję spotkać rodaków podróżujących motocyklami po Kirgistanie, następnie pod sklepem pogadałem z Kirgizem, który był kiedyś w Warszawie, na chwile zasnąłem pod ścianą opuszczonego budynku czekając aż przejdzie burza, a na koniec jadąc spokojnie szybkim kamienistym zjazdem trafiłem w kamień tylną opona i ją przebiłem. Dziura była na tyle duża, że nie było mowy o tym, by płyn uszczelniający sobie poradził. Naprawę zacząłem więc od\nwepchnięcia w dziurę kołka do opon, po czym pełen nadziei skorzystałem z pianki uszczelniającej, którą wziąłem właśnie na wypadek takiej sytuacji. Cała naprawa nie zajęła szczególnie długo, niestety po przejechaniu kilometra powietrze z koła uciekło, więc całą zabawę z kołem musiałem powtórzyć. Dalej był problem, bo powietrze uchodziło. Nie chciało mi się kolejny raz tego rozgrzebywać, w dodatku zbliżała się noc, a ja byłem niedaleko przełęczy.\nDoszedłem do wniosku, że będę pchać rower na górę, natomiast naprawą zajmę się już po drugiej stronie. To była dobra decyzja. Ostatni fragment szlaku na Kegeti Pass był wyjątkowo wredny, naprawdę wymagający i czasochłonny. Wyglądało to mniej więcej tak: rower podpychałem do góry, wciskałem hamulce, robiłem 2 kroki i cały proces powtarzałem w nieskończoność. Na szczęście ostatnie kilkaset metrów było nieco łatwiejsze, rower dało się pchać po wąskiej ścieżce. Niestety, zanim dotarłem do tej ścieżki,\nniefortunnie stanąłem i lewa noga wpadła pomiędzy dwa duże kamienie. Trochę zabolało, ale nic sobie z tego nie robiłem. Do czasu.\nZe szczytu rozpościerał się piękny widok zarówno na stronę południową, jaki i północną. Po stronie północnej trasa jest przejezdna, więc nie czekając aż się ochłodzi zjeżdżam trochę niżej na resztkach powietrza. Obręcz jednak co chwile odbija się od większych kamieni, muszę się zatrzymać i w końcu naprawić porządnie koło. Póki jest widno robię wszystko, by tym razem załatać dziurę i pozbyć się problemu na resztę wyścigu. Wyciągam stare kołki i i wciskam 3 nowe, wlewam zapasowy płyn uszczelniający i pompuje, całość zajmuje może 5 minut. Nie jest źle, wygląda na to, że nowe kołki i dolewka płynu pomogły, mogę więc jechać dalej.\nWieczorem przejeżdżam niewielką miejscowość i w napotkanym sklepie robię zakupy. Niestety, jak zwykle, kilku lokalnych pijaczków, nie mając nic lepszego do roboty zaczyna mnie zaczepiać. Pakuję szybko jedzenie i odjeżdżam. Zmęczony i zniechęcony ich nachalnością kolejny raz nie podejmuję nawet próby rozmowy. Kilka kilometrów za wioską decyduje się na nocleg i zjeżdżam z drogi jakieś 30 metrów. Jest ciepło i przyjemnie. Okazało się jednak, że jestem trochę za blisko drogi, bo ktoś przejeżdżając obok, zauważył mnie i się zatrzymał. Czekam na rozwój sytuacji, a nie wiedząc jakie są zamiary zakładam szybko buty i szykuje się na najgorsze. Kierowca jednak nie podchodzi i na szczęście po chwili samochód odjeżdża, ja natomiast muszę się zastanowić czy nie byłoby bezpieczniej zmienić miejsca na nocleg. Decyduje się zostać tu gdzie jestem, tłumacząc sobie zachowanie kierowcy jako troskę i typową gościnność znaną z krajów muzułmańskich oraz ludzi mieszkających wysoko w górach. Nie pomyliłem się tym razem i w nocy już nikt mi nie przeszkadzał.\nWstaje zaraz po wschodzie słońca. Plan jest prosty, chcę dziś w nocy dojechać do mety, do której zostało niecałe 200 km i około 4000 m przewyższeń do pokonania. Wszystkie wysokie przełęcze są już za mną, został mi jeden trudny odcinek, który będzie wymagał pchania roweru. Przez noc zeszło powietrze z koła, wyciągam kolejny raz pompkę. Kilka minut opóźnienia i w drogę. Przejeżdżam przez dwie kolejne wioski, a następnie kieruje się w stronę kopalni złota. Kirgistan jest jednym z krajów posiadającym bogate złoża tego kruszcu, niestety kopalnie powoli zaczynają przejmować Chiny. Przejazd przez teren kopalni miał być atrakcją dla zawodników, a dla mnie okazał się niezłą przygodą i kolejnym problemem do rozwiązania.\nMiałem to „szczęście”, że zostałem zatrzymany przed bramą wjazdową, a po krótkiej rozmowie dowiedziałem się, że 20 minut wcześniej strażnicy dostali polecenie, by nikogo na rowerach nie wpuszczać. I tak rozpoczęły się dość ciekawe dwie godziny, ale przyznać muszę, że nic mnie już podczas tego wyścigu nie mogło zdziwić ani zaskoczyć, więc zaistniałą sytuację przyjąłem z uśmiechem na twarzy. Megacom, czyli sieć komórkowa, w której kupiłem kartę SIM wjeżdżając do Kirgistanu, nie miała w tym miejscu zasięgu, zatem niewiele sam mogłem zrobić, tak więc po chwili rozmowy ze strażnikiem udało mi się dogadać i zadzwonił do organizatora wyścigu, by poinformować o sytuacji. Spędziłem na bramie jeszcze sporo czasu, trochę pogadałem ze strażnikami, śmieszna to była rozmowa, gdy zna się raptem kilka podstawowych słów i zwrotów w języku rozmówcy.\nDowiedziałem się co ich trzyma w kraju, w którym perspektywy na lepsze życie są raczej marne, ile zarabia strażnik pracujący w kopalni złota, ile jej dyrektor, ile zarabia Kirgiski nauczyciel, gdzie mieszkają, a przede wszystkim, że nie mogą mnie puścić mimo, że bardzo by chcieli, bo straciliby pracę. Był też czas, by pokazać rower, sprzęt, opowiedzieć trochę o sobie i jak się teraz żyje w Polsce. Na takich prostych rozmowach minęło dobre dwie godziny, po czym z piskiem opon podjechał Mercedes szefa ochrony, który oznajmił mi, że mogę, a nawet mam już jechać. Jadąc drogą przez teren kopalni byłem eskortowany przez ochronę, a to wzbudzało spore zainteresowanie pozostałych pracowników. Ci mnie pozdrawiali i na pewno zastanawiali się co się dzieje. Po drodze dostałem nawet butelkę wody, najwidoczniej ktoś zauważył, że słońce dało mi solidnie w kość. Za kopalnią czekał na mnie stromy, acz krótki podjazd. Ze względu na ból nogi i ogólne zmęczenie praktycznie całość szedłem. Dla kontrastu kolejny odcinek trasy sprawił mi niesamowitą frajdę, kilkadziesiąt kilometrów szutrowej drogi lekko nachylonej w dół, bez trudu i ryzyka można było jechać 40-50 km/h.\nDo mety zostało może 70 km, zrobiło się piekielnie stromo, a ścieżka wiodąca wzdłuż potoku naszpikowana była kamieniami i zdecydowanie nie nadawała się do jazdy, w dodatku od paru godzin było ciemno. Przedzierałem się przez ostatni już odcinek specjalny, jednocześnie dla mnie najtrudniejszy, mimo że do mety tak blisko. Najtrudniejszy bo 20, a może 30 km albo pchałem rower pod górę, albo szukałem ścieżki, albo odganiałem pasterskie psy, a wszystko to w towarzystwie bólu kostki, którą skręciłem dzień wcześniej, wspinając się na Kegeti pass. Do szczytu przełęczy zostało nie więcej niż 4 km i może 350 m w pionie do pokonania, czyli moim obecnym tempem około 2 godzin, a mimo tego coraz częściej myślałem o tym, by pójść spać. Mijając kolejną jurtę słyszę ujadanie psów. Na szczęście okazało się, że tym razem, wyjątkowo, psy były przywiązane więc mogłem bezpiecznie przejść bez dodatkowych atrakcji.\nMam dość tego dnia, zmęczenia, bólu nogi, a nawet całego wyścigu, w końcu już dawno miałem być na mecie. Na wzgórzu, przez które przechodziłem 2-3 godziny temu, widzę światło czołówki. Nie zmienia to mojej decyzji i szukam miejsca, gdzie mógłbym odpocząć. Skoro nie walczę o czołową lokatę to jakie to ma znaczenie czy dojadę jedno miejsce wyżej, czy niżej w klasyfikacji. Chwilę po tych rozmyślaniach kładę się przy samej ścieżce na ziemi tylko w śpiworze oparty o rower. Opieram się o rower, bo nachylenie jest tak duże, że śpiwór ześlizguje się po stoku, nie chce mi się jednak szukać lepszego miejsca. Po wschodzie słońca ruszam dalej powoli, bo noga boli jak diabli. Już godzinę później dogania mnie kolejny zawodnik – ten którego światło czołówki widziałem poprzedniej nocy. Okazało się, że też spał, choć nieco niżej. Chwilę rozmawiamy, mówię mu, że mam rozwaloną nogę i mimo, że robię wszystko co w mojej nocy to szybciej nie będzie. Oczywiście tradycji musiało stać się zadość – jak jest ciężko i jest z kim to trzeba ponarzekać na trasę i poprzeklinać trochę organizatora wyścigu. Na mecie śmiejemy się z tego razem z innymi. Ostatnie 20 kilometrów to ruchliwa droga asfaltowa wzdłuż jeziora Issyk-Kul.\nLudzie których mijam, widząc mój uśmiech na twarzy a jednocześnie ewidentne symptomy zmęczenia, pozdrawiają mnie czy to z jadących samochodów czy z pobocza drogi, przy której rozstawione są stragany. Zatrzymuję się jeszcze w sklepie kupić coś do picia, a także by odwlec w czasie nieuniknione. Zbliżając się do linii mety z jednej strony czuję radość – udało się, warto było się zaangażować i poświęcić czas na przygotowanie, cieszę się, że kolejny wyścig w mojej ultra wyścigowej karierze przechodzi powoli do historii, ale z drugiej chciałbym by ta przygoda dalej trwała. Ostatnie 10 kilometrów mija zdecydowanie za szybko.\nNa metę wjeżdżam na 12 miejscu, czeka na mnie Nelson i sporo osób, które przyjechały przede mną. Każdy wygląda bardzo podobnie: parę kilogramów mniej, spalone ręce i twarz, popękane usta od słońca, spuchnięte oczy, potargane włosy, symptomy odwodnienia, drobne rany na rękach i nogach. Za cały włożony wysiłek, ból i zmęczenie na mecie czeka jednak wspaniała nagroda – świadomość osiągniętego celu.\nPomimo tego od mety drażni się ze mną uczucie niedosytu, popełnione błędy przeliczam na stracony godziny i minuty. Od mety czuję, że wrócę, silniejszy i lepiej przygotowany, z większym bagażem doświadczeń zebranych podczas kolejnych startów, by powalczyć o więcej, mimo że marzenie, by wystartować i ukończyć jeden z najtrudniejszych wyścigów ultra na świecie już spełniłem.\nZapisz się do newslettera, aby nie przegapić żadnego artykułu.\nZobacz trasę Silk Road Mountain Race\nPomimo skrajnego zmęczenia spowodowanego pokonanym dystansem i 101 godzinami bez porządnego snu, już na mecie zeszłorocznej edycji królowej polskich terenowych ultra wiedziałem, że zechcę wrócić na tę niełatwą trasę. Przeczytaj o tym,\nKirgistanŁukasz UgarenkoSilk RoadSilk Road Mountain Race


Maxi Cosi Gondola Foldable carrycot Earth Brown, Figurki Dla wszystkich - zabawki dla dzieci w sklepie Urwis.pl\nMaxi Cosi Gondola Foldable carrycot Earth Brown\nNr katalogowy: YWMXCWGU1076002\nGondola Foldable carrycot Earth Brown Maxi-Cosi to składana wersja, która idealnie sprawdzi się podczas podróży samochodem. Aktywni rodzice lubią przemieszczać się autem razem bobaskiem, ale nie zawsze maja w posiadaniu duży bagażnik samochodowy. Dlatego docenią funkcję składania gondoli Maxi-Cosi....więcej\nGondola Foldable carrycot Earth Brown Maxi-Cosi to składana wersja, która idealnie sprawdzi się podczas podróży samochodem. Aktywni rodzice lubią przemieszczać się autem razem bobaskiem, ale nie zawsze maja w posiadaniu duży bagażnik samochodowy. Dlatego docenią funkcję składania gondoli Maxi-Cosi. Po zapakowaniu stelaża trzeba jeszcze zmieścić do auta gondole dla noworodka. Model Foldable to gwarancja kompaktowych rozmiarów, które zmieszczą się do każdego bagażnika.\n• Brązowa gondola posłuży maluszkowi od narodzin do 6 miesięcy lub osiągnięcia wagi 9 kg.;\n• Gondola Earth Brown posiada optymalne rozmiary i pozwala dziecku na relaks podczas spacerów;\n• Składana gondola Earth Brown.\nZapytaj o produkt: Maxi Cosi Gondola Foldable carrycot Earth Brown


newonce.sport | Młodzi szturmują Ligę Mistrzów. Największe talenty, którym będziemy się przyglądać\nTen tekst mógłby mieć melodię z cyklu „Mamy po 20 lat”. Problem w tym, że niektórzy gracze jak Eduardo Camavinga nie skończyli nawet jeszcze osiemnastki. Liga Mistrzów wraca z hukiem, a wraz z nią wysyp największych talentów w Europie.\nTworzyć można całe listy: od graczy nieco okrzepniętych jak Phil Foden w Manchesterze City po tych, którzy jeszcze przed debiutem w dorosłej piłce podpisali umowę z Nike na 10 milionów euro. Youssouf Moukoko ma przecież dopiero 15 lat. Większość ludzi nie widziała go w akcji, ale wiedzą, że w juniorskich zespołach Borussii Dortmund strzelił 137 goli w 87 meczach i że właśnie został zgłoszony do Ligi Mistrzów. BVB ma już 18-letniego Giovanniego Reynę i 17-letniego Jude’a Bellinghama. A teraz jeszcze mocniej szokuje, trzymając w odwodzie piłkarza, który do gry będzie gotowy od 20 listopada. Tego dnia Moukoko skończy 16 lat.\nPoniżej w slajdach pięciu innych graczy, którym warto się w tej edycji Ligi Mistrzów przyglądać. Ale równie dobrze mogłoby być ich dwudziestu pięciu. Inter ma przecież Alessandro Bastoniego, jednego z najbardziej obiecujących obrońców we Włoszech. Barcelona kupiła Trincao, czyli zdaniem szefów Bragi największy talent w Portugalii. A przecież ciągle jeszcze czekamy na pełen rozbłysk 17-letniego Ansu Fatiego. Dzisiaj nawet Dynamo Kijów eksponuje swoje perełki. Vladyslav Supryaga, mistrz świata U-20 nazywany jest nowym Andrijem Szewczenką. Już tego lata mógł trafić do Atalanty, ale Dynamo czeka. Rozmowy zacznie dopiero wtedy, gdy na stole pojawi się 15 mln euro.\nSalzburg miał kiedyś Erlinga Haalanda, Sadio Mane, albo Naby’ego Keitę, a teraz ma Dominika Szoboszlaia. Chłopaka z dychą na plecach, który kreuje grę, zachwyca ruletami a’la Zidane, a rzuty wolne wykonuje jakby nocami oglądał filmiki z Cristiano Ronaldo. Węgrzy dawno nie mieli takiego talentu. Szoboszlai za moment skończy 20 lat, a już teraz jest najlepszym piłkarzem ligi austriackiej ubiegłego sezonu, cały czas słysząc szepty na ucho Arsenalu, Lipska i Manchesteru United.\nTo oczywiście nie jest nowe nazwisko w Lidze Mistrzów. Wychowanek Videotonu wyróżniał się już w poprzednim sezonie na tle Napoli, Liverpoolu i Genku. Wtedy jednak show skradł mu Haaaland. Teraz wszystko kręci się wokół niego, nawet Jesse Marsch po odejściu Minamino każe mu grać wyżej, tuż pod napastnikami, tak by jeszcze bardziej wykorzystać jego potencjał. Szoboszlai za moment zagra przeciwko Bayernowi, Atletico, a w barażach o Euro zmierzy się z Islandią. Czuje ogromną presję, ale świetnie ją dźwiga.\nPiłkarzy z taką elegancją w ruchach zawsze ogląda się przyjemnie, poza tym cały Salzburg jest typową ekipą, do której warto dostawić lupę. Austriaccy dziennikarze zwracają uwagę, że Szoboszlai dojrzał i jest dziś lepszym zawodnikiem niż rok temu. Ale obok przecież niesamowicie wzrasta 22-letni Patson Daka. Zambijczyk gola w tym sezonie strzela średnio co 56 minut, dokłada asysty, kwestią czasu jest, gdy trafi do mocniejszej ligi.\nNowa gwiazda na niebie francuskiego futbolu, podążająca trudną do opisania trajektorią. Jak to mówią komentatorzy tamtejszego Canal+: „Oglądamy Mbappe 2020 roku”. Camavinga szum wokół własnej osoby rozpoczął rok temu, gdy przyćmił w meczu z PSG Marco Verrattiego. Po drodze był debiut w reprezentacji Francji. Teraz zagra w Lidze Mistrzów przeciwko N’Golo Kante (Chelsea) i Ivanowi Rakiticiowi (Sevilla). Poprzeczka idzie w górę, ale to dobrze. Akurat Camavinga wygląda na takiego, który jak już się rozpędził, to na dobre. Już teraz ma ofertę Realu Madryt, status największego talentu we Francji i setkę agentów, którzy chcieliby się pod niego podpiąć.\nPisałem o nim tutaj, w dłuższym tekście. Są tam wzmianki o tym jak Kylian Mbappe powiedział mu kiedyś: wymieńmy się koszulkami teraz, bo za rok może cię tu nie być. Camavinga to piłkarz tak wszechstronny, że nigdy nie wiesz, co tym razem zaserwuje. W wachlarzu ma „ciasteczka” do napastników, slalomy między obrońcami albo kolejne rekordy odbiorów. Jest szóstką, ósemką, za moment atakuje ze skrzydła, albo wciela się w rolę dziesiątki. Luis Fernandez mówi: „Już teraz jest gotowy na każdy klub świata, w skali od 1 do 20 dałbym mu 18″.\nAjax znowu szykuje okno wystawowe. Mecze z Liverpoolem, Atalantą i Midtjylland ściągną uwagę świata - to pewne. A zaraz potem powinniśmy zachwycać się 20-letnim brazylijskim napastnikiem Antonym albo 18-letnim Ryanem Gravenberchem, chłopakiem ze środka pola, który dobre warunki fizyczne łączy z otwartą głową i nogą tak szybką, że od razu widać rys Surinamu. Obok niego biegać będzie też Mohammed Kudus i tutaj trzeba zrobić dłuższą pauzę, bo 20-latek za moment może zaserwować nam karierę w stylu katapulty. To jest klasyczny baller. Chłopak z Akry przez duńskie Nordsjaelland trafił tego lata do Ajaxu i autentycznie się bawi. W ostatni weekend był najlepszy na boisku w meczu z Heerenveen (5:1). Zaliczył dwie asysty, strzelił gola, boisko należało do niego. Warto się mu przyglądać, bo to samo może powtórzyć w Europie\nTo się ogląda. Kulusevski ma luz, brawurę, gra jak na podwórku, choć to już dawno nie są przedmieścia Sztokholmu, a najlepszy klub w Serie A. Kibice ligi włoskiej już wiedzą z kim mają do czynienia. Ale ci spoza południowej zagrody, dopiero teraz usiądą przed telewizorami, włączą Ligę Mistrzów i zobaczą talent „made in Sweden”. Szwedzki 20-latek o macedońskich korzeniach idealnie wpisuje się w nową erę Andrei Pirlo. Nawet gola w jego debiucie strzelił, już przy szóstym kontakcie z piłką, strzałem tak wypieszczonym, że od razu znamionuje ogromny talent. Cristiano Ronaldo powiedział mu niedawno: „Zrobię wszystko, by ci pomóc. Mam nadzieję, że sporo tutaj razem postrzelamy”. Kulusevski ma dziś wszystko, by przeć do przodu: świetne otoczenie, mocną psychikę i coraz większe zaufanie trenera. Chłopak nie zaliczył jeszcze dwóch pełnych sezonów w Serie A, a już jest materiałem na gwiazdę.\nBędzie o nim coraz głośniej. Już teraz gra jako pierwszy lewy obrońca PSG, głównie z powodu kontuzji Bernata, ale za moment może się okazać, że zapuści tam korzenie na stałe. Dwa lata temu zagrał va banque, nie przedłużając umowy z Ajaxem. Za namową Mino Raioli rzucił się na wielką wodę i powoli zaczyna się to spłacać. Nie utonął w Ligue 1, stale dostaje pochwały od Thomasa Tuchela, teraz ma szansę wejść na wielką scenę i pokazać się w Lidze Mistrzów. Ostatnio „Tuttosport” wybrał go do elitarnego grona 20 piłkarzy w konkursie „Golden Boy”. Ligę francuską reprezentują tam tylko dwa nazwiska: Camavinga i właśnie Bakker.


MIEJSKI SERWIS DLA ORGANIZACJI POZARZĄDOWYCH W TORUNIU - FUNDACJA SPOŁECZNO-CHARYTATYWNA "POMOC RODZINIE I ZIEMI"\n> ORGANIZACJE POŻYTKU PUBLICZNEGO > FUNDACJA SPOŁECZNO-CHARYTATYWNA "POMOC RODZINIE I ZIEMI"\nFUNDACJA SPOŁECZNO-CHARYTATYWNA "POMOC RODZINIE I ZIEMI"\nZobacz profil: Fundacja Społeczno-Charytatywna "Pomoc Rodzinie i Ziemi" Hospicjum dla Dzieci "Nadzieja"\nFundacja Społeczno-Charytatywna "Pomoc Rodzinie i Ziemi" prowadzi trzy podmioty: Hospicjum domowe dla Dzieci "Nadzieja", Zakład Pielęgnacyjno-Opiekuńczy dla Dzieci i Młodzieży im. Jana Pawła II oraz Oddział dla dzieci wentylowanych mechanicznie.\nFunkcjonujemy od 2003 roku, opiekujemy się 50 dziećmi w Hospicjum Domowym i w Oddziale Pielęgnacyjno-Opiekuńczym. Są to Dzieci neiuleczalnie chore z chorobami nowotworowymi, genetycznymi i różnymi stopniami niepełnosprawności fizycznej i intelektualnej. Los naszych dzieci jest nam bliski. Nasi Podopieczni wymagają specjalistycznego sprzetu, rehabilitacji oraz odpowiednich środków pielęgnacyjnych.\nNaszym przedsięwzięciem jest budowa Domu Pielnacyjno-Opieluńczego z Opieką Krótkoterminową dla Dorosłych oraz dla naszych Podopiecznych, którzy osiągną już wiek pełnoletności.\nStąd nasza prośba o Państwa 1% podatku.\nStrona internetowa: http://hospicjumnadzieja.pl/\nŹródło: Fundacja Społeczno-Charytatywna "Pomoc Rodzinie i Ziemi"\nilość odsłon podstrony: 2420


do głowy. Współczuła mu serdecznie. - Musi ci jej bardzo brakować - powiedziała cicho. Powoli pokiwał głową. - Tak mi przykro, Ash. Zesztywniał na te słowa. „Przykro". Słyszał to dziesiątki razy, od rozmaitych osób. „Moje wyrazy ubolewania". Frazesy. Konwencjonalne zwroty. A jednak w ustach Maggie zabrzmiały zupełnie inaczej. Szczerze. Te proste słowa wypowiedziała tak, że trafiały prosto do serca. Tak go poruszyły, że przez chwilę nie był w stanie nic powiedzieć. Schylił głowę i dostrzegł kątem oka, że Maggie zaciska z całych sił dłoń, aż jej knykcie pobielały, jakby chciała w ten sposób powstrzymać napór emocji. Znał ten stan. On w analogicznych sytuacjach zachowywał się przecież podobnie. Położył dłoń na jej dłoni, zamknął palce i Maggie' z jakąś dziwną desperacją odwzajemniła uścisk, łzy napłynęły jej do oczu, wargi zaczęły drżeć. Była chyba 88 w tej chwili bardziej nieszczęśliwa i samotna niż on. Nie wiedząc, jak ją pocieszyć, otoczył ją ramieniem. Pragnął z całej duszy wesprzeć ją, dać trochę ciepła, serdeczności. Kiedy trochę się uspokoiła, kiedy już się wypłakała, zatopił palce w jej włosach, odchylił jej głowę i pocałował. Jej wargi miały słony smak łez. Przesunął po nich językiem, jakby chciał usunąć wszelkie ślady płaczu i smutku. Maggie zadrżała i przywarła do niego całym ciałem. Całował zachłannie, zatapiając palce głębiej w jej włosach. Czas przestał istnieć, rozproszyły się bolesne wspomnienia. Była tylko kobieta, którą trzymał w ramionach, wszystko inne zniknęło. Oszołomiła go własna reakcja na bliskość tej kobiety. Oszołomiła i przeraziła. Oderwał usta od jej ust, ujął twarz Maggie w dłonie i spojrzał w oczy. Dojrzał w nich pożądanie i przesunął kciukiem po ustach, które przed sekundą tak gwałtownie całował. I którymi jeszcze się nie nasycił. Wiedział, że na pocałunku by się nie skończyło, że nie potrafiłby zapanować nad sobą, tak silne pragnienia wyzwalała w nim ta dziewczyna. Wciągnął głęboko powietrze. - Wracajmy. Rano muszę wcześnie wstać. Przyjeżdżają bracia, pomogą mi pędzić bydło. Kiwnęła głową i odsunęła się o krok. Chwycił ją za rękę, zanim zdążyła odejść. - Maggie? Odwróciła ku niemu głowę. - Tak? 89 - Ja... - Chciał jej powiedzieć, ile dla niego znaczy, jak jest jej wdzięczny, że go wysłuchała. Rzadko cofał\nPosted in: Bez kategorii Tagged: jak naprawić zniszczone włosy, czeska wokalistka, beata tyszkiewicz 10,\nksia¿eczke adresowa. Niektóre z nazwisk wydały jej sie\nznajome, ale ¿adne nie kojarzyło sie jej z konkretna twarza. Smith, Johnson, Walters - to wszystko popularne nazwiska, nie przypomniały jej jednak ¿adnych osób. ...\t[Read more...]\nna tamtej zmianie, kiedy Shelby rodziła. ...\nNa dodatek przekazał pan Szpitalowi Naszej Matki Boskiej Bolesnej pokaźną sumę, tak na wszelki wypadek, żeby nikt nie ośmielił się puścić pary z ust. Ale pora się z tego rozliczyć, sędzio. Gdzie jest to dziecko? - Nie wiem. ...\t[Read more...]\n� myliłam. ...\nUznała, że nie ma sensu ciągnąć tej rozmowy. Ruszyła w stronę samochodu. Nevada dogonił ją, złapał za nadgarstek i odwrócił tak szybko, że omal się z nim nie zderzyła. - No, dobrze, to był chwyt poniżej pasa, ale chcę wierzyć, że teraz jesteśmy w tym samym położeniu. ...\t[Read more...]


Restauracje, kawiarnie i kluby w Krakowie\nW Krakowie za dnia zwiedza się zabytki i odwiedza muzea. Godzinami można spacerować urokliwymi uliczkami, które pamiętają lata świetności. Co jednak zrobić w Krakowie wieczorem? Warto zatopić się w trochę odmienny urok miasta. Najmodniejszą i najbardziej klimatyczną dzielnicą Krakowa wieczorami, podobnie zresztą jak za dnia, jest Kazimierz. Do niedawna zapomniany, dziś tętni życiem. Kultową knajpką jest tu Singer, gdzie zamiast stolików znaleźć można stare singery. To pierwsze miejsce, które powstało w tej lokalizacji. W chwili otwarcia lokalu Kazimierz kojarzył się głównie ze smakoszami taniego wina i odrapanymi, zaniedbanymi kamienicami. Lokal szybko jednak zdobył popularność. Kraków i jego mieszkańcy widocznie czekali na takie miejsce.\nKolejnym, obecnie sztandarowym lokalem na Kazimierzu jest Alchemia. Rozciąga się z niej widok na cały Plac Nowy. Wnętrze utrzymane jest w dość specyficznym klimacie ale najważniejsze jest jednak to, że siedząc przy stoliku można również posłuchać dobrego jazzu. W klubie Barace można zaś zatopić się w klimat futurystyczny, który w ostatnich latach ma coraz większe grono fanów. Z kolei w klimat indie-rockowy przeniesie nas lokal otwartym stosunkowo niedawno – B-side club. Le Scandale to lokal znany głównie zagranicznym turystom i odwiedzającym Kraków, warszawiakom. Tu kusi przede wszystkim różnorodność drinków i możliwość poznania ludzi z różnych zakątków świata.\nFlower Power to lokal przenoszący nas w lata sześćdziesiąte, od progu czuć tu zapach kadzideł i fajek wodnych. Poszukującym bardziej sielskich klimatów latem polecamy ogródek Mleczarni. Kazimierz to również ulica Szeroka, gdzie wciąż silnie zaakcentowana jest kultura żydowska. Jest tak wiele restauracji żydowskich. Poszukującym dobrych pierogów polecamy Pierożki u Vincenta zaś najlepsze naleśniki są w Kolanku No.6. Pragniesz napić się kawy w niecodziennym otoczeniu? Polecamy sklepik Lululiving. Kraków to jednak nie tylko Kazimierz. Na dobre jedzenie z przyjaciółmi można wybrać się do Cargo lub Bistro Hygge z wygodnymi siedzeniami i nowoczesnym wystrojem lub bardziej klimatycznego Pieca na Zabłociu. Wieczorem pobawić można się w jednym z modnych klubów takich jak np. Klub 89, The Club, Apoteka czy Dreams. Poszukując kuchni z różnych zakątków świata można odwiedzić np. Wawel Falafel&Hummus, Ka Udon Bar, Tbilisuri czy po prostu Gogo Burger.


124-132 Clerkenwell Rd, Londyn, Wielka Brytania\nThe Bryson Hotel jest świetną opcją zakwaterowania w Londyn. Oferując zakwaterowanie w 4-piętrowym budynku, The Bryson Hotel przyjmuje gości od 1860 r., oferując współczesną architekturę.\nOd obiektu do centrum Londyna idzie się nie więcej niż 30 minut. Hotel usytuowany w Londynie w dzielnicy finansowa dzielnica, w pobliżu muzeum i szkoły średniej.\nW kilku minutach od hotelu znajdują się uliczki zakupowe i sklepy.\nHotel oferuje różne rodzaje pokoi dla niepalących, każdy z których jest wyposażony w sejf, urządzenie do parzenia kawy/herbaty, PC, ergonomiczne krzesło i system nagłośnienia. Włoski styl pokoi dodaje komfortu i przytulności.\nGoście mogą zacząć dzień od kontynentalnego śniadanie, które podawane jest w restauracji. Na obiad można wybrać się do pobliższych Pieminister i Tohbang, do których idzie się nie więcej niż 5 minut.\nDo lotniska Londyn-City dojeżdża się samochodem w ciągu 20 minut.\nNa terenie obiektu można skorzystać z wyznaczonego miejsca do palenia, skrytki depozytowej i windy, sali konferencyjnej, kateringu i kserokopiarki.\nThe Bryson Hotel, Wielka Brytania


Czy winniśmy używać forów w necie? | Newski- Wszystko o zwierzętach\nHome » Czy winniśmy używać forów w necie?\nInternet to wynalazek, bez którego większość osób nie jest w stanie wyobrazić sobie codziennego funkcjonowania. Wiele osób jest uzależnionych od sieci, lecz nie można nie zaznaczyć, iż często korzystanie z Internetu jest wręcz koniecznością – np. podczas szukania pracy, robienia przelewów, kontaktów z klientami naszej firmy itd. Jednym z najciekawszych źródeł informacji w sieci są fora internetowe, jakie pomimo upływu lat niezmiennie cieszą się sporą popularnością. Czy powinniśmy ich używać?\nOnline funkcjonuje ogromna liczba forów internetowych, lecz nie wszystkie powinny być dla nas szczególnie interesujące. Aby odnaleźć właściwe dla nas forum dyskusyjne powinniśmy na początku określić nasze potrzeby. Inne bowiem forum okaże się odpowiednie dla gimnazjalisty, a inne dla dorosłego, jaki pragnie się dowiedzieć czegoś na temat kosztów związanych z zbudowaniem domu jednorodzinnego.\nBardzo nam przyjemnie, że poświęciłeś swój czas, żeby przeglądnąć ten artykuł. Jeśli masz ochotę na nowe, to kliknij link tanie fototapety na wymiar i przenieś się do następnej witryny.\nNie bez znaczenia jest także to, iż konkretne fora różnią się od siebie jakością. Nie wszędzie można znaleźć fachowców, którzy dzielą się własnymi doświadczeniami. Z forów dla gimnazjalistów dowiemy się głównie tego, jaką szkołę wybrać, w jaki sposób poszukiwać dorywczej pracy, przeczytamy historie pierwszych pocałunków oraz wielu zabawnych sytuacji. Nie brak także zaskakujących tematów typu zabawa w słoneczko zakończona ciążą - zabawa w słoneczko zakończona ciążą - czytaj więcej.\nNa nieszczęście tego rodzaju pytania i problemy publikowane są na forach niezwykle często.\nNajbardziej dla nas interesujące powinny być fora, które są sprofilowane oraz odpowiednio popularne. Jeśli ciekawią nas badania marketingowe przykłady, winniśmy poszukać forów dedykowanych tematyce reklamy. Mogą to być fora istniejące przy dużych serwisach dla profesjonalistów lub też fora studenckie - wybierz odpowiednie badania marketingowe. Jeśli natomiast ciekawią nas darmowe systemy operacyjne, musowo zajrzyjmy na strony dedykowane nowoczesnym technologiom oraz Internetowi - który darmowy system operacyjny wybrać. Pochwalić się mogą one niezwykle dużą popularnością, dlatego nie będziemy mieli trudności z ich odnalezieniem. Dlaczego powinniśmy stawiać na fora specjalistyczne oraz popularne? W głównej mierze dlatego, iż ściągają one dużą liczbę fachowców, którzy mogą nam przekazać masę ciekawych informacji.


Prawdziwa historia błyskawicznej drogi do sukcesu Farta Kielce | Echo Dnia Świętokrzyskie\nPrawdziwa historia błyskawicznej drogi do sukcesu Farta Kielce\nSławomir Stachura 12.05.2010\nDrużyna Farta Kielce powstała w 2007 roku i dopiero po trzech sezonach miała powalczyć o awans do pierwszej ligi. Ale kieleccy siatkarze wykonali plan z nawiązką i już teraz są w ekstraklasie!\nInicjatorem całego "zamieszania", jeśli chodzi o utworzenie seniorskiego zespołu siatkarzy w Kielcach, był Grzegorz Dudek, obecny kierownik drużyny. Pracował z siatkarską młodzieżą w Salosie Kielce i marzył o tym, by ci najbardziej utalentowani nie odchodzili z Kielc tylko dlatego, że nie ma klubu mającego sekcję seniorów. Znany z zamiłowania do siatkówki prezes Mirosław Szczukiewicz dał się namówić do założenia sekcji w klubie Fart, który do tej pory był znany jedynie z szachów, a trzecią osobą, która chodziła za utworzeniem ligowej drużyny w Kielcach po wielu latach przerwy, był Jacek Sęk, prezes Świętokrzyskiego Związku Piłki Siatkowej i jednocześnie międzynarodowy sędzia siatkówki. Jego osobiste kontakty pozwoliły na sprowadzenie do Kielc trenera Dariusza Daszkiewicza, który pracował z pierwszoligowym zespołem Szkoły Mistrzostwa Sportowego Spała, składającym się z młodzieżowych reprezentantów kraju.\nDrużyna przystąpiła do rozgrywek, kupując niejako miejsce w drugiej lidze - jest taka możliwość, jeśli inne zespoły rezygnują z udziału w rozgrywkach z różnych przyczyn - w pierwszym sezonie zajęła trzecie miejsce w tabeli i już w 2008 roku brała udział w rundzie play off o awans do pierwszej ligi. Przegrała w trzech meczach 0:3 z Będzinem, ale i tak awans do play off był nie lada wyczynem, bo walkę o pierwszą ligę Fart miał zgodnie z założycieli klubu, tak na poważnie rozpocząć dopiero w 2010 roku.\nKielczanie już w następnym sezonie awansowali jednak na zaplecze PlusLigi, choć łatwo nie było. Zajęli co prawda pierwsze miejsce w tabeli drugiej ligi, wygrali rundę play off, ale w turnieju mistrzów drugich lig w kwietniu 2009 roku, którego byli organizatorem, nie zdołali zająć jednego z dwóch miejsc premiowanych awansem. Z turnieju w Kielcach awansowały Ślepsk Suwałki i Joker Piła, a kielczanie pojechali na turniej ostatniej szansy do Jaworzna. I tam niespodziewanie osiągnęli historyczny sukces, zajmując drugie miejsce i zapewniając sobie pierwszą ligę. Po raz pierwszy w historii Kielc męska drużyna siatkarzy wywalczyła awans na zaplecze ekstraklasy.\nTo, co zrobili jednak siatkarze Farta w tym sezonie, przeszło już najśmielsze oczekiwania największych optymistów. Kielczanie jako beniaminek zajęli w pierwszej lidze drugie miejsce za Treflem Gdańsk, w pierwszej rundzie play off ograli w trzech meczach Jokera Piłę, a w finale Trefla Gdańsk. - A wszystko w niespełna trzy lata - mówi jeden z autorów sukcesu, trener Dariusz Daszkiewicz, który tworzył zespół i jest z nim od początku. Od początku są też w Farcie Sławomir Jungiewicz i Adrian Staszewski, w 2008 roku wzmocnili zespół Michał Kozłowski, Martin Sopko, Miłosz Zniszczoł, Krzysztof Makaryk, Adam Swaczyna i Mateusz Zarankiewicz, a przed tym sezonem do Kielc przyszli Kacper Bielicki, Greg Sukoczew i Maciej Krzywiecki.