Place where I feel at home! :: Zagubieni w dziczy\nPlace where I feel at home! Strona Główna » STEP TWO » » Retrospekcje » Zagubieni w dziczy Poprzedni temat «» Następny temat\nStudentka fizyki stosowanej\nLucas zdecydowanie za bardzo siedzi mi w głowie\nWysłany: 2018-12-09, 22:21 Zagubieni w dziczy\nSprawy z Lucasem znacznie się skomplikowały i nawet, jeśli Samantha chciała to dłużej ukrywać, nie była w stanie, ilekroć tylko widziała studenta, a trzeba powiedzieć, że spotykała się z nim dość często, biorąc pod uwagę, że przygotowywali się do konkursu mającego się odbyć za dwa tygodnie. Fakt, że zaledwie kilka dni temu ze sobą spali, nie ograniczając się do jednego razu, w niczym nie pomagał. Ziarenko niepewności zostało niesiane, skutecznie rozpraszając myśli, które powinny być skupione na nauce fizyki i na zadaniach oraz projekcie, z którymi mieli się zmierzyć.\nNic dziwnego, że w dniu, w którym udali się na uczelnię, na której ważyły się ich przyszłe losy, odnieśli porażkę, nie potrafiąc zapanować nad własnym umysłem tak, jak powinni. Właśnie dlatego Samantha znacznie bardziej wolała unikanie ingerencji uczuć. Pozwalanie im się panoszyć jedynie utrudniało osiągnięcie celu. Nawet, jeśli tak naprawdę Montrose nigdy specjalnie ich nie unikała. Teraz tylko widziała różnicę, oczywiście nie chcąc otwarcie przyznać, że ostatnia spędzona z Lucasem noc była najlepszą w jej życiu. Łatwiej było powiedzieć, że to wina narkotyków, które spotęgowały doznania.\nPorażka w konkursie, w którym zajęli drugie miejsce, była dla niej pewnego rodzaju ciosem. Może i wygrali wycieczkę, która zapowiadała się dość przyjemnie, patrząc na program, ale jej bardziej zależało na stażu, który dostał ktoś inny. NASA to nie była, ale korporacja na tyle znacząca, jeśli chodzi o inżynierię fizyczną, że spędzenie tam czasu mogło owocować dobrą posadą za kilka lat. A ona mogła jedynie o tym pomarzyć.\nCzas do wycieczki Samantha spędzała na zastanawianiu się, czy w ogóle powinna pojechać. Rozmawiała z Grace, która przekonywała ją, że nie powinna marnować okazji, tym bardziej, że wszystko było za darmo. Zaznaczyła przy tym, że Sammy przyda się odpoczynek od nauki i wszystkiego. Problemem dla samej Montrose był jedynie Lucas, który miał jej towarzyszyć, a z którym nie rozmawiała od dnia konkursu.\nOstatecznie pojechała. Jej zdrowy rozsądek powrócił tuż po tym, jak się wyciszyła i analizując wszystko doszła do wniosku, że nie może pozwalać, aby błędy z przeszłości ciążyły na teraźniejszości i przyszłości. Wszak na wycieczce alkoholu nie będzie, nie będzie narkotyków, więc nic nie wpłynie na jej podejście do Lucasa, którego traktowała trochę z dystansem podczas lotu. Całkiem przeszło jej dopiero, kiedy wylądowali na niewielkiej wyspie, na tyle kolorowej, by Samantha zapomniała o tym, aby trzymać się z dala od Jamesa, jak to czyniła jeszcze kilka miesięcy temu, gdy tylko ze sobą rywalizowali.\n-Pięknie tutaj - powiedziała, rozglądając się na około, kiedy wyszli z lotniska, udając się w stronę busa, który miał ich zabrać do hotelu. Przeczesała dłonią włosy, czując na ramionach ciepły powiew - powietrze było wyjątkowo nagrzane.\nPółtorej godziny później znaleźli się w hotelu, który nie przypominał zwyczajnych. Składał się bowiem z osobnych domków, które można było wynająć dla rodziny czy pary. Im przypadł w udziale ten drugi, co spowodowało pewne komplikacje - jedno łóżko. Sammy stała przez chwilę przyglądając się posłaniu, po czym skierowała się w stronę kanapy. - Będę spała tutaj - usiadła na niej. Wydawała się wygodna, a ona niezależnie od wszystkiego chciała uniknąć zbliżania się do Jamesa, zwłaszcza w łóżku.\nWysłany: 2018-12-10, 19:24\nCzy uważał, że popełnił jeden z większych błędów w swoim życiu idąc z Samantha do łóżka na tamtej imprezie? Tak. Czy wypierał powód, dla którego tak uważał? Tak. Czy wypieranie jednak coś mu dawało? Zdecydowanie nie. Sposób w jaki zachowywał się po całym wydarzeniu przy Sammy i fakt, że kompletnie nie mógł się na niczym skupić, mówiły bowiem same za siebie. Lucas wolał niestety wszystko wypierać i tłumic. W mniemaniu chłopaka było to lepsze rozwiązanie. Gdyby się jednak, chociaż przez chwilę nad tym zastanowił, zobaczyłby, że nie miał racji. Zdarzało się to nieczęsto. Niemniej, tutaj mylił się całkowicie. W końcu, gdyby wspólnie spędzona noc z Sam była wyłącznie pomyłką, to nie rzutowałaby tak mocno na ich relację. W głębi duszy, Lucas zdawał sobie z tego sprawę. W końcu nad pierwszą wspólnie spędzona nocą przeszli do porządku dziennego (no prawie). Łatwiej było niestety ignorować sprawę i udawać, że całą jego uwagę pochłaniają przygotowania do konkursu. Zaiste bowiem jedynie udawał. Nie mógł, przecież skupić się na niczym, kiedy tylko Samantha znalazła się w pobliżu, nieważne ile stołów laboratoryjnych by ich dzieliło. Takim właśnie, oto sposobem położyli konkurs i zamiast zająć pierwsze miejsce, znaleźli się na marnym drugim (według standardów Jamesa). Student nie mógł sobie tego wybaczyć. Nie mógł w to uwierzyć. Wydawało się być to czystą abstrakcja, a jednak naprawdę miało miejsce.\nOstatnie na co miał zatem ochotę, to wyjazd na wygraną wycieczkę, która miała przypominać mu o porażce. Zarówno ona, jak i Samantha. Oczywiście nie obwiniał dziewczyny o przegraną, a na pewno nie w pełni. Nie dało się bowiem ukryć, że swój udział w niej miała. W końcu to ona była powodem, przez który Lucas zaczął myśleć jak prawdziwy facet, nie tę partię ciała, co powinien, używając za mózg i przez to nie mógł się skupić. Gdyby nie to, z pewnością staż byłby w ich rękach, a on nie zastanawiałby się, czy rezygnować z wyjazdu w ciepłe miejsce - sam by sobie taki zorganizował, jako dodatkową nagrodę, bez Smanthy, która... która... no właśnie. Która co? Przestała być już tylko rywalką i dlatego Lukie unikał z nią kontaktu? Bał się podobnej odpowiedzi. Bał się rozmyślania o Sam w podobnych kategoriach. Strach ten kazał mu natomiast nie jechać, chociaż tchórzostwo było ostatnim, co można było zarzucić studentowi do tej pory. I gdyby nie wpadniecie do jego domu, jak burzy Grace, kiedy usłyszała o planach chłopaka, i spakowanie jego walizki, a później zaciągnięcie na lotnisko, to na pewno nie siedziałby z Montrose w samolocie. A gdy już się tam znalazł nagle przestał pojmować, czego tak właściwie się bał. Chyba zwyczajnie przemęczenie związane z nałożoną na siebie zbyt duża presją nadal przez niego przemawiało (zdecydowanie łatwiej było sobie to wytłumaczyć w taki sposób prawda?).\nNiemniej, podczas lotu, tak jak u Samanthy, tak również u Lucasa panował pewnego rodzaju dystans. Zrozumienie, że strach był bezpodstawny (taki inteligentny, a czasami taki głupi), było jednym, przywrócenie starych stosunków z Sam było natomiast drugim. Wylądowanie na miejscu i jego atmosfera dała pewnego rodzaju rozluźnienie.\n- Masz rację, naprawdę ładnie – przyznał, rozglądając się dookoła i chłonąc widoki. Mógłby powiedzieć, że nie spodziewał się takich obrazów wokół siebie i nie skłamałby. Nie myślał bowiem o wycieczce pod kątem atrakcji... aż do tej pory.\nKiedy dojechali do hotelu, a oczom Lucasa ukazało się tylko jedno łóżko, westchnął zrezygnowany pod nosem. Z trudem powstrzymał się przed komentarzem, że to chyba jakieś jaja.\n- Daj spokój. Ja wezmę kanapę, a jeśli będzie naprawdę niewygodna, to będziemy się zamieniać – puścił jej bez namysłu oczko, po czym zajrzał do łazienki. Przynajmniej tutaj było co zobaczyć. Mieli nie tylko kabinę prysznicową, ale i wannę – prawdziwy pokój dla par im się trafił, świetnie. - Jakie mamy plany na dzisiaj? – zapytał, opierając się o framugę drzwi od łazienki i spoglądając na Sam.\nWysłany: 2018-12-10, 21:49\nBiorąc pod uwagę obie sytuacje, zarówno tą niedawną, jak również mającą miejsce kilka tygodni wcześniej, Samantha mogła jasno wywnioskować, iż nie powinna nigdy więcej imprezować razem z Lucasem. Działo się bowiem wtedy zbyt wiele nieprzewidywalnych i z pewnością nieplanowanych rzeczy, by spokojnie mogła przejść z tym do porządku dziennego, jak to miała w zwyczaju, wyjaśniając sobie i światu w logiczny sposób przyczynę, jak również konsekwencje. Niestety, po ostatnim razie było to niemal niemożliwe, a jeśli już, Montrose musiała zużywać niemal całe pokłady silnej woli, aby nie dopuszczać do siebie pewnych myśli, które niemal krzyczały w jej głowie. Myśli o tym, że James przestał być zwyczajnym kolegą, rywalem w nauce, a stał się kimś, kim nie powinien się stać nigdy. Kimś, z kim być może Drago mógłby konkurować, gdyby nagle pojawił się przy studentce.\nNikt nie mógł jej mieć za złe, iż nie mogła się zdecydować na wyjazd. Nie chciała doprowadzać niepotrzebnie do konfrontacji, tym bardziej, że mieli jej aż nadto, kiedy przygotowywali się do konkursu. Tego samego, który przegrali. Pomyśleć, że zwycięstwo mieli w kieszeni, wiedziała o tym. Wiedziała, że gdyby nie doszło do zbliżenia, właśnie siedzieliby na stażu, ciesząc się z szybko rozwijającej się kariery. Wszak nic tak nie pomagało w przyszłości, jak zdobyte podczas studiów doświadczenie zawodowe. Jednak zamiast tego przyszło jej wylegiwać się na jakiejś wyspie, łapiąc słońce i leżąc na plaży rozmyślać o tym, że odniosła porażkę, wspólnie z Lucasem, który również nie potrafił się w tak ważnym dniu skupić. Cóż, nie mogła go winić. Skoro na niej się to odbiło, na nim również musiało.\nNie będąc fanką podobnych wyjazdów, niespecjalnie wiedząc, co takiego można było robić na plaży poza leżeniem i czekaniem, aż skóra całkowicie stanie się czerwona, milczała w samolocie. Było to jeden z dwóch powodów, chociaż ten ważniejszy siedział tuż obok niej, również się nie odzywając. Cisza dała jej przestrzeń, jak również czas do przemyślenia wszystkiego, a faktycznie było się nad czym zastanawiać.\nWszelkie scenariusze, usprawiedliwienia czy wymówki poszły w niepamięć, kiedy miała szansę rozejrzeć się po okolicy. Niby nic szczególnego, ale robiło wrażenie. Od razu było wiadomo, że wyspa była niewielka, przynajmniej pod względem cywilizacji, a znaczną większość stanowiła czysta natura. To przypadło jej do gustu. Znaczyło, że jeśli zajdzie potrzeba, będzie mogła wyjść gdzieś sama, unikając chłopaka.\n-Nie musisz mi odpuszczać tylko dlatego, że jestem kobietą. Ale zamiana brzmi dobrze. Mamy tu spędzić cztery noce, więc dla każdego po dwie. Zacznijmy od ciebie - nie dała się przekonać, stawiając na swoim. Brzmiało sprawiedliwie, chłopak nie mógł zaprzeczyć. Zresztą była niemal pewna, że później zacząłby się wykręcać i nijak nie chciał się przenieść na łóżko.\nWiedziona ciekawością, zajrzała mu przez ramię, tym samym zaglądając do łazienki.\n-Przynajmniej tu nie mogę narzekać. Wanna brzmi wspaniale - stwierdziła, planując wzięcie długiej kąpieli. Zawsze jej takie pomagały, a zazwyczaj nie miała na nie czasu. Tutaj, nie mając niczego twórczego do roboty, mogła sobie pozwolić na chwilę wytchnienia.\nCofnęła się o krok, kiedy obrócił się w jej stronę, opierając o framugę drzwi. Patrzyła na niego przez chwilę, lustrując twarz. W tej pozie, z niemal nonszalancją, wyglądał dobrze. Aż za bardzo, skoro Samantha pomyślała o czymś podobnym.\n-Z tego co wiem, nic. Możemy sprawdzić okolicę. Kilka atrakcji zaplanowano nam dopiero na jutro - powiedziała, pamiętając rozpiskę, którą dostali. Tak wiele razy ją czytała, że niemal wyryła się w jej głowie. - Ewentualnie iść na plażę, jeśli chcesz - dodała, przypominając sobie, że mieli ją niemal pod nosem.\nWysłany: 2018-12-11, 18:13\nNie przypuszczał, że coś podobnego będzie miało miejsce i nie chodziło w tym wszystkim jedynie o to, że on naprawdę sporadycznie przegrywał. Chodziło o to, że przegrał, bo pozwolił sobie na rozproszenie. Rozproszenie i to nie takie byle jakie. Samantha bowiem, jako pierwsza dziewczyna, w całym jego życiu, była w stanie zrobić to w taki sposób. Kiedy znajdowała się obok, dosłownie zaczynał mieć sieczkę w głowie. Nie mógł skupić się na niczym, poza napięciem, które zaczynało w nim gwałtownie rosnąć. Napięcie to związane było natomiast z przyciąganiem seksualnym, które Sam nagle zaczęła roztaczać wokół siebie po ich ostatniej nocy ( a pewnie robiła to już wcześniej, tylko Lucas nie dostrzegał tego tak jasno). Nocy, której wspomnienie nie chciało opuścić umysłu Lucasa, dodatkowo go rozpraszając. Wszystko, to razem wzięte spowodowało, że podczas konkursu, mówiąc swoją część prezentacji jąkał się, jakby w ogóle nie był przygotowany. Nie mówiąc już o tym, że prawie stracił całkowicie wątek, kiedy w charakterystyczny dla siebie sposób przeczesała włosy. Tak, wystarczyło zaledwie tyle, żeby James popadł w otchłań osłupienia. Dlaczego więc zamiast zaprosić Samanthę po konkursie na randkę, zdecydował się ograniczyć z nią kontakty? Cała sytuacja zwyczajnie przerosła studenta. Szczerze mówiąc, nigdy dotąd nie znalazł się w podobnej. Łatwiej więc i logiczniej, było się odsunąć na bok, tłumacząc wszystko zakłopotaniem spowodowanym kolejną, wspólnie spędzoną nocą pod wpływem alkoholu. Wspomnienie było, przecież na tyle żywe, że nadal zdawało się, iż odczuwa podobne, jak wtedy emocje. One natomiast rozpraszały go i nie pozwalały na odpowiednie skupienie. Tak... Wydawałoby się, że Lucas jest zbyt inteligentny na to, żeby uwierzyć w podobne, naiwne wyjaśnienie. Okazało się jednak, że w takich kwestiach nie różnił się od innych i zwyczajnie wierzył w to, w co chciał. Bał się bowiem pewnych rzeczy tak samo mocno, jak inni, a przecież myśl, że Sam przestała być jedynie koleżanką, wydawała się w jakiś sposób przerażająca. Burzyła całe jego logiczne spojrzenie na ich relację. Niemniej, najgorsza w tym wszystkim była możliwość, że zmiana postrzegania mogła zajść tylko u niego. Rozsądniej było więc trzymać się utartych schematów i nie mieszać jeszcze bardziej, niż zrobili to do tej pory.\nKiedy więc Grace zaciągnęła go siłą na lotnisko, odwołując się do jego rozsądku i dobrego wychowania – nie mógł być, przecież takim dupkiem i pozwolić Sammy jechać tam samej jak palec (kto jednak wie, co ona tak naprawdę próbowała zyskać wsadzając ich oboje do tego samolotu!), miał zamiar zachować wyłącznie koleżeńskie kontakty z Montrose. Trzeba przyznać, że jak na razie szło mu świetnie!\n- W porządku, brzmi sprawiedliwie – przystał, chyba po raz pierwszy nie mając zamiaru się z dziewczyną spierać. Zajrzał następnie do łazienki, a kiedy Samantha znalazła się tuż za nim poczuł bijące od niej ciepło. Spostrzeżenie tego w ogóle, było dość niepokojące. Dlatego postanowił się odwrócić, mając nadzieję, że zmusi to Montrose do cofnięcia się, co na szczęście udało się – Sam faktycznie odsunęła się od niego, tworząc między nimi odpowiedni dystans.\n- Obydwie opcje mi odpowiadają. Możemy więc najpierw sprawdzić okolicę, a później pójść na plażę – powiedział, uśmiechając się delikatnie, a w głowie myśląc o tym, że kubeł zimnej wody przydałby mu się już teraz. Zdecydowanie. Sposób w jaki Sam lustrowała jego twarz wywoływał w nim bowiem chęć zmniejszenia między nimi dystansu i pocałowania jej. Co do cholery?\nWysłany: 2018-12-16, 00:06\nW ich sytuacji wspólny wyjazd nie był najlepszym pomysłem i z całą pewnością zdawali sobie z tego sprawy, a fakt, że nie mówili o tym na głos, nie miał większego znaczenia. To, co siedziało im w głowie było tym, co odzwierciedlało rzeczywistość, której zawsze próbowali się wyprzeć. Gdyby nie to, że już dwa razy na wspólnej imprezie Sammy wylądowała z Jamesem w łóżku, zapewne wycieczka nie stanowiłaby żadnego problemu. Ot, zwyczajny relaks. Niestety, nie umiała o tym wszystkim myśleć w podobny sposób, kiedy jej ciało, niezależnie od umysłu, reagowało na blondyna tak, a nie inaczej, utrudniając jej chłodny, logiczny osąd i podobne nastawienie, nakrapiane dystansem. Zamiast tego zdała sobie sprawę, że jej serce biło znacznie szybciej, kiedy chociażby musnął jej ciało dłonią, czy dotknął przypadkiem ramieniem, jak to miało miejsce w samolocie, gdy siedząc obok siebie, nie mogli sobie pozwolić na zbyt wielką ilość przestrzeni osobistej.\nNic dziwnego, że uznała, iż znacznie lepiej będzie się zdystansować. Może nie całkiem zapominając o zabawie, bo jednak obiecała Grace, że opowie jej o wszystkim ciekawym, co robiła (a wiadomo, że nie chciała zawieść swojej przyjaciółki), ale mimo wszystko dbając o to, aby nie prowokować sytuacji, które mogłyby się wymknąć spod kontroli, na którą Montrose nigdy nie musiała zwracać uwagi, a która aktualnie wymagała od niej pełnego skupienia, tym bardziej, że miała z Lucasem dzielić jeden pokój. Ile jeszcze utrudnień ją spotka podczas tych kilku dni?\nStarając się o tym nie myśleć i podejść do całości jak logicznie myślący człowiek, zrobiła pierwszy błąd, którym było zbliżenie się do chłopaka, kiedy ten zaglądał do łazienki. Powinna przewidzieć, że jej ciało zacznie wariować, kiedy tylko zniknie bezpieczna odległość. Zorientowała się za późno i chwilę później patrzyła na jego twarz z dość niebezpiecznie bliskiego dystansu. Na tyle, by mogła zobaczyć tak dobrze znane tęczówki. Cofnęła się dość szybko, ale nie w panice, która mogłaby wzbudzić podejrzenia. Ot, normalne kilka kroków w normalnym tempie.\n-W takim razie daj mi chwilę, muszę się przebrać. Mam wrażenie, że jest tu znacznie bardziej gorąco, niż uprzedzali - rzuciła, nie zdając sobie do końca sprawy jak jej słowa mogły zostać odebrane. Najwidoczniej nie wszystko się w niej zmieniło, bo na wypowiedzi nie uważała tak, jak na to, co robiła.\nWróciła do walizki, z której wyciągnęła kilka ubrań. Wydawały się idealne.\n-To jak, będziesz jeszcze stał w drzwiach łazienki, czy dasz mi się przebrać? - spojrzała na niego, unosząc lekko i niewinnie (przynajmniej z założenia) brew ku górze, podchodząc trochę bliżej, oczywiście zachowując bezpieczeństwo.\nDziesięć minut później była gotowa i razem z chłopakiem wyszła na zewnątrz, gdzie słońca prażyło w najlepsze, nie przejmując się tym, że komuś mogłoby być zdecydowanie zbyt gorąco.\n-Prawo czy lewo? - spytała, spoglądając w obie strony. Jedna zdawała się prowadzić w stronę miasta (o ile można tak było to nazwać), zaś druga bardziej zagłębiała się w tereny należące do hotelu.\nWysłany: 2018-12-16, 21:17\nNic nie było już jak kiedyś w relacji z Samanthą, a Lucas kompletnie nie był na to gotowy. Wszystko zmieniło się w zaledwie sekundzie, a wręcz nanosekundzie - przynajmniej dla studenta. On bowiem nie dostrzegał żadnych, z tych drobnych zmian, które miały miejsce, a które jednoznacznie prowadziły ich do miejsca, w jakim się znaleźli. Dla chłopaka aktualna sytuacja była więc niesamowitym szokiem, uderzającym w niego z całą swoją mocą. Bliskość Samanthy nagle stała się czymś nienaturalnym, w koleżeńskim pojęciu tego słowa. James zaczął odczuwać przy dziewczynie coś, czego wcześniej nie było. Niesamowite i zarazem przerażające. W większym jednak stopniu przerażające. Zdecydowanie bezpieczniej było zatem zamieść wszystko pod dywan, bez względu na wszelkie podszepty podświadomości oraz reakcje ze strony ciała.\nWspólny wyjazd nie sprzyjał zbytnio zamiataniu wszystkiego pod dywan, ale James nie z takimi rzeczami sobie radził! Był umysłem, który potrafił wybrnąć z kłopotów odpowiednio, dlaczego więc nie miałoby udać się i tym razem? Trafna odpowiedź nasuwała się raczej od razu na język, ale niestety nie Lucasowi. W tym wypadku jego zbyt duża pewność siebie miała go zawieść. Właściwie, miał zawieść go jego własny, logiczny umysł. Student nie był jednak jeszcze tego świadom. Dlatego dał namówić się Grace na wylot i znalazł się z Samanthą w jednym pokoju i to dodatkowo z jednym łóżkiem. Czy mogło być gorzej? Podobno.\n- Jasne, nie ma sprawy – odparł obojętnie. Udawał przy tym, że wcale nie dostrzegł drugiego dna w jej wypowiedzi. Prawdą jednak było, że odebrał je i to w mgnieniu oka. Kiedy bowiem Samantha znajdowała się zbyt blisko niego, sam miał wrażenie, że temperatura nagle skakała w górę. Na jej skok w pełni wpływał również ślicznie wypięty tyłek Sammy, która schylała się do walizki, wyciągając z niej nowe ubrania. Nic więc dziwnego, że biedny Lukie zawiesił się i dosłownie utknął w drzwiach łazienki. Dlatego kolejne słowa rzucone ze strony dziewczyny, wyrwały go, jak z transu.\n- Czy ty boisz się przejść obok mnie, Montrose? – zapytał bez namysłu, niekontrolowanie, do czego sprowokowała go uniesiona w górę przez Samanthę brew (niewinnie, ta jasne!).\nKiedy Sam zajęła w końcu łazienkę, Lucas usiadł na kanapie. Chwilę później się na niej położył, sprawdzając przy tym, czy faktycznie była wygodna. Oszacował ją na w miarę w porządku i zaczął przeglądać na telefonie atrakcje, o które mogliby dzisiaj zahaczyć. Dziesięć minut później, gdy Sammy już opuściła łazienkę, ruszyli razem na podbój miasta. Upał odrobinę nie sprzyjał podbijaniu czegokolwiek i zdecydowanie zachęcał do ucieczki nad wodę i chociaż Lucas miał wrażenie, że się rozpływa, zdecydował pokierować się rozsądkiem. Zwiedzając miasto nie będzie obserwował zgrabnej sylwetki Montrose w stroju kąpielowym, po której spływałyby leniwie krople wody, przypominając ich ostatnią wspólną noc w basenie na domówce, zakończonej w znany dla wszystkich sposób.\n- Lewo – rzucił więc, dostrzegając że ten kierunek prowadzi w stronę miasta i daje mu więcej czasu na możliwość utrzymania Sammy na dystans (przynajmniej dla jego oczu).\nWysłany: 2018-12-16, 22:30\nChociaż w przypisanym im domku spędziła zaledwie kilkanaście minut, czuła się tak, jakby koniecznie musiała się z niego wyrwać. Wszystko za sprawą Lucasa, który właśnie w taki sposób działał na studentkę. Zmuszał ją nieświadomie (a może nie?) do robienia rzeczy, do których kiedyś nie przywiązywała większej wagi. Nie dość, że musiała teraz uważać na wszelkie gesty, jakie prezentowała, tak dodatkowo sama jego bliższa obecność, która w owym domku była nieunikniona, skoro mieli spędzić w nim kilka dni, nie pomagała, rozstrajając ją jeszcze bardziej. Gdzie podziały się wszystkie te szare komórki, które do niedawna pozwalały jej utrzymywać uczucia w ryzach? Ba, przecież ona nawet nie zwracała na nie większej uwagi, zajmując się jedynie nauką, która była jej miłością. Nigdy, dosłownie nigdy nie pomyślałaby, że całą równowagę może zachwiać osoba, z którą początki znajomości były dość napięte. Owszem, nie mogła powiedzieć, że nigdy żaden mężczyzna nie wzbudził jej zainteresowania, bo paru się pojawiło, w tym jej pierwsze zakochanie, jak również i najlepszy przyjaciela, ale mimo wszystko zdawało się, że to właśnie Lucas rozprasza ją najbardziej, zmieniając w stopniu, w którym zmieniać się nie chciała. O ile życie było łatwiejsze, kiedy człowiek nie przejmował się niczym innym, jak dobrymi stopniami i konkursami, do których się przygotowywał. Zamiast tego otrzymała mętlik w głowie, który musiała niemal całą siłą woli kontrolować, by nie wynikło z tego nic niepożądanego. Zbyt wiele razy dawała się ponieść własnemu ciału i najwidoczniej pragnieniom pod wpływem alkoholu, by po raz kolejny przez to przechodzić.\nTylko czy musiało już na starcie okazać się to tak skomplikowane? Najwidoczniej, skoro nie umiała się oprzeć wrażeniu, że jej własne ciało reagowało jeszcze bardziej chaotycznie, nie mówiąc już o tym, że zaczynało docierać do jej umysły to, iż Lucas zwyczajnie w świecie jest przystojny. Coraz bardziej sobie to uświadamiała, patrząc tak na niego, kiedy stał w drzwiach. Nic dziwnego, że musiała przerwać to wszystko, dodatkowo nie wzbudzając żadnych podejrzeń. Stąd ten pomysł z przebraniem się. Bezpiecznie i neutralnie.\nSłysząc jego słowa, zatrzymała się na chwilę. Czy się bała? Nie, to nie tyle o strach chodziło, co o własny komfort.\n-Nie. Po prostu obawiam się, że zajmujesz je całe, a ja nie jestem na tyle chuda, aby się zmieścić - stwierdziła, uśmiechając się przy tym lekko. Tak, to miał być żart. Taki skromny, na rozładowanie napięcia, które z całą pewnością się pojawiło. Nic dziwnego, że ulgę odczuła, kiedy znalazła się w łazience.\n-Dobry wybór - powiedziała, kiedy już wyszli. Od razu ruszyła w wybranym kierunku, zastanawiając się jak dużo będą musieli przejść, by ostatecznie trafić na coś ciekawego. Jak się okazało, było tego całkiem sporo, bo dopiero po jakichś trzydziestu minutach doszli do miejsca z większą ilością sklepików i restauracji.\n-Patrząc na to wszystko poczułam się głodna - skomentowała, bo do jej nosa doleciało naprawdę wiele wyśmienitych zapachów. - Wiem, że jedzenie mamy wliczone we wszystko, ale może wejdziemy coś zjeść tutaj? A później możemy wstąpić do tej kolorowej kawiarenki. Ich desery lodowe wyglądały wspaniale - cóż, była fanką wszystkiego, co słodkie, chociaż nie było tego po niej szczególnie widać. Tyle dobrego, że nie musiała się kontrolować z jedzeniem.\nSzare komórki, które utrzymywały ich umysły w ryzach zmarły razem z ilością alkoholu i substancji psychoaktywnych, które dobrowolnie, ale nie da się ukryć, że również bezmyślnie, umieścili w swoich organizmach. Byli sami sobie winni. Pierwszy, wspólny raz, jasno ukazywał, że oni i alkohol w jednym pomieszczeniu, to nie do końca dobry pomysł. Oczywiście tylko, jeśli nadal chcieli utrzymywać koleżeńskie relacje, a przecież chcieli. Nie wyciągnęli z tego jednak odpowiednich wniosków i sytuacja powtórzyła się, komplikując wszystko jeszcze bardziej. Dlatego Lucas nie zamierzał pić podczas wycieczki. No ok, ewentualnie jakąś lampkę wina do obiadu, nie dajmy się zwariować. Niemniej, nic więcej. Trzeźwy umysł, to stabilne ręce, które zdecydowanie trzymał przy sobie. A to było najważniejsze – trzymać ręce przy sobie i przestać przyglądać się Sammy tak intensywnie. Zatrzymać myśli krążące wyłącznie wokół jej osoby (ubranej, czy nago). Zatrzymać tę karuzelę absurdu. Skupić się na wypoczynku. Powinien powtarzać sobie w głowie, jak mantrę skupić się na wypoczynku, to może faktycznie jego myśli skierują się w tym kierunku. Zawsze warto spróbować. Start.\nMeta. Kto pomyślałby, że znajdzie się na niej tak szybko. Jeden ze słupków skupienia został jednak w mgnieniu oka zachwiany, kiedy Lucas zobaczył tylko jedno łóżko w domku, następnie Sam znalazła się tuż za nim, co poskutkowało, że w przeciągu sekundy cała reszta posypała się, jak domino. W głowie Lucasa przestało odbijać się echem skupić się na wypoczynku, a zaczęło utrzymać odpowiedni dystans. Wiemy natomiast, że od tego miejsca do katastrofy nie pozostawało tak daleko. James uparcie wierzył jednak, że wszystko da się jeszcze obrócić na jego korzyść. Jeszcze wierzył.\n- Wymówka godna drugiego miejsca – rzucił ironicznie, ale i zaczepnie, w równie żartobliwy sposób, co ona. Jego wcześniejsze słowa także były w podobnym tonie, chociaż... nie. Aktualne faktycznie miały na celu rozładowanie napiętej atmosfery. Wcześniejsze natomiast, dość nieświadomie, próbowały ją jeszcze bardziej podgrzać. Na całe szczęście Samantha stanęła na wysokości zadania i nie dała się podejść. Lucas bowiem wcale nie planował robić żadnych podchodów. Chciał ich uniknąć, jak ognia. Niestety, podświadomość chłopaka pchała go ku samospaleniu. Jednak nie tym razem. Teraz udało mu się umknąć. - Stać cię na lepszą i wiarygodniejszą – dodał jeszcze, uśmiechając się przelotnie i odsunął się, robiąc dziewczynie tym samym miejsce i możliwość wejścia do łazienki.\nRuszył zaraz za Sammy, w wybranym przez siebie kierunku. Idąc w stronę miasta, rozglądał się dookoła, starając się chłonąć klimat miejsca. Trzeba jednak przyznać, że do tej pory nie był, aż zaangażowany w chłonięcie klimatu jakiegokolwiek miejsca. Chęć ucieknięcia od myśli o Montrose była naprawdę duża. Nie zapomniał w tym wszystkim jednak o sztuce konwersacji. Podczas półgodzinnej wędrówki rozmawiali więc o mijanej okolicy i innych, mało osobistych rzeczach.\n- Wygląda na dobre miejsce, możemy wejść – zawyrokował po pospiesznej analizie ilości osób w knajpie i ich rodzaju. Było w niej sporo lokalnych ludzi, a więc faktycznie musiała być dobra. - a co do deserów, to nie zwróciłem uwagi, więc wierzę ci na słowo – puścił Sam oczko, po czym otworzył dziewczynie drzwi i weszli do klimatyzowanego pomieszczenia, które zachęcało do nie opuszczania go nigdy! A przynajmniej do wieczora, dopóki nieznośny upał nie zmniejszy się.\nWysłany: 2018-12-19, 20:26\nSamantha liczyła, że na wycieczce dużo czasu będą spędzali poza hotelem, a tym samym pojawi się znacznie więcej miejsca pomiędzy nimi, niż gdyby siedzieli ciągle w hotelowym pokoju. To pozwalało jej sądzić, że nie stanie się na wyjeździe nic, czego by nie chciała i nie planowała. W jej głowie ani przez chwilę nie pojawiła się myśl, iż dwie sytuacje z imprez mogłyby mieć miejsce podczas wypoczynku. Uznała za niemal pewne, że podobne zajścia mieli już za sobą, tym bardziej, że zawsze towarzyszył im alkohol. To kazało jej myśleć, że to on był przyczyną, bo jak wiadomo, blokował szare komórki i pchał ludzi do robienia rzeczy, których nie mieli zamiaru robić nigdy. Bo jak wiedział każdy, Sammy nie sądziła nigdy, że mogłaby się z Lucasem przespać. Ba, prawdę powiedziawszy był ostatnią osobą, która znalazłaby się na liście Montrose, gdyby ta w ogóle ją miała. Nic dziwnego, że czuła się trochę zagubiona po tym, jak ostatecznie wylądowała z blondynem w łóżku.\nKiedy więc w pomieszczeniu ponownie powstała atmosfera, która nie powinna się zrodzić (a wszystko za sprawą słów, jakie wypowiadali w swoim kierunku) chciała to ukrócić, zdecydowanie nie mając zamiaru bawić się w gierki z Jamesem. Przynajmniej z założenia, że czasem mówiła coś, zanim w ogóle pomyślała, jakby mogło to zabrzmieć.\n-Przypominam, że właśnie na takim się znaleźliśmy. Ja jedynie staram się wpasować. W końcu kiedy wejdziesz między wrony i tak dalej - odpowiedziała, lekko się uśmiechając. Jeśli w jakikolwiek sposób chciał ją podejść, nie dzisiaj. Pomimo wszelkiego chaosu panującego w jej umyśle i ciele, nie straciła kondycji, jeśli chodziło o sprawne odpowiedzi rzucane chłopakowi.\nKolejne słowa przemilczała. Czy było ją stać? Jak najbardziej, była całkiem dobra, jeśli chodziło o przekonywanie, może dlatego, że praktycznie zawsze mówiła prawdę. Czasem zdarzało jej się coś pominąć lub powiedzieć okrężnie, ale dalekie to było od kłamstwa.\nRozglądając się po okolicy była zachwycona. Nawet tak logiczny umysł jak jej potrafił dostrzec piękno natury, a z pewnością tutaj mieli jej pod dostatkiem. Dodatkowo zwyczajna pogadanka z Lucasem, która daleka była do poruszania rzeczy, na które nie chcieli rozmawiać, sprawiła, że się rozluźniła i wyparła z głowy wszystko to, co mogło jej przeszkadzać. Wszak nie byli już w jednym pomieszczeniu sam na sam.\nWeszła do knajpy tuż po tym, jak się zgodził. Pachniało wyśmienicie, a sądząc po ilości osób jedzenie musiała być dobre.\nKilka minut później siedzieli przy stoliku, zaproszeni przez kelnerkę.\n- A później będzie na mnie, jak okażą się niesmaczne - uśmiechnęła się, nawiązując do deserów. Sięgnęła w tym czasie po menu, lustrując je. Na całe szczęście było też po angielsku. - Stawiamy na coś egzotycznego, czy na coś, co chociaż brzmi znajomo? - uniosła wzrok, spoglądając znad karty na chłopaka. Osobiście nie była pewna, czy chce ryzykować, bo co, jeśli jej zaszkodzi i straci z wycieczki więcej, niż chciała?\nWysłany: 2018-12-24, 00:38\nHormony Lucasa wariowały przy Sammy. Wariowały po spożyciu alkoholu i odrobinę na wspomnienie minionej, wspólnie spędzonej nocy. James nie podejrzewał jednak, że mogłyby wariowac również podczas wypoczynku. Atmosfera w hotelowym pokoju dała mu niestety do zrozumienia, że przezorny zawsze zabezpieczony. Lepiej było zatem zadbać o częste przebywanie na zewnątrz i mało bliskiego kontaktu. Logicznie rzecz ujmując, nie było opcji, w której Lucas ponownie ląduje z Samatha w łóżku. Niemniej, życie lubilo robić niespodzianki i ich dwie, poprzednie noce ukazywały to jasno. Zdecydowanie bezpieczniej było więc trzymać się pewnego, ustalonego i stabilnego planu, który zapewniał utrzymywanie ich w odpowiedniej odległości. Logika logika, ale zawsze bezpieczniej było posiadać dodatkowe zabezpieczenie.\nSzybka ucieczka na miasto, wydawała się więc Lucasowi idealnym wyjściem. Nie oponował zatem na propozycję ze strony koleżanki z roku (bo tylko nią nadal Samantha była, niech nikt nie myśli inaczej). Atmosfera zbyt niespodziewanie przybierała bowiem niebezpieczny obrót. Student wolał przy tym nie wskazywać palcami przez kogo - nie mógł niestety nazwać siebie niewinnym. Było to zresztą widać, jak na dłoni, gdy rozmawiał z Sam przed wpuszczeniem jej do łazienki.\n- Od kiedy to z ciebie typ, który wpasowuje się w stereotypy? - zapytał, unosząc w górę zaczepnie brew, a ton, który z założenia miał być ironiczny, zwyczajnie był lekko rozbawiony. Nic już nie zostało z dawnej złośliwości, którą kiedyś raczył Samanthe. Stosunek Lucasa do dziewczyny zmienił się diametralnie i to bezpowrotnie. Kontakty o charakterze zbyt intymnym były więc niewskazane. Jeśli bowiem doszło do tak druzgocacych (w końcu przez to nie wygrali konkursu) zmian, to należało nie pozwolić im posunąć się dalej. A na pewno były jak choroba. James musiał zatem zdusic je w zarodku. Nie chciał, przecież żeby w jakikolwiek sposób wpłynęły na jego wizerunek świetnego naukowca. Zdecydowanie wolał nim pozostać, niż zacząć być postrzeganym jako zwyczajny koleś, który nie potrafi utrzymać spodni na tyłku, a później przez to ląduje na szarym końcu (drugie miejsce takim bowiem dla chłopaka było). Co to, to nie.\nWędrując po okolicy, Lucas skupił więc całą swoją uwagę na widokach. Prowadził z Sammy niezobowiazujaca konwersacje, ale głównie zajmował go krajobraz. Wszystko miało ulec zmianie, gdy znaleźli się w restauracji, a ich przestrzeń została zawezona do jednego, małego stolika.\n- Na kogoś wina, przecież musi spaść - zażartował. Nie był bowiem typem, który dąsałby się z powodu niezbyt dobrego deseru. Zanurzyl następnie nos w menu, szukając odpowiedniego posiłku dla siebie. - Jak na pierwszy dzień, wydaje mi się, że powinniśmy postawić na bezpieczniejszą wersję i coś znajomego - stwierdził, idąc prawdopodobnie tym samym tokiem myślenia, co Sammy. W końcu pod wieloma względami byli do siebie niesamowicie podobni. - Masz coś na oku? Ja myślę o łososiu - powiedział, nie odrywajac wzroku od karty dań i kompletnie nie dostrzegając, jak obsługująca ich stolik kelnerka, przygląda mu się intensywnie.\nNie chciała prowadzić z Lucasem wymiany zdań, która mogłaby zakrawać na rozmowę z podtekstami lub zaczepkami. Chociaż może nie tyle nie chciała (bo przecież nie zawsze to kontrolowała), ile nie powinna z oczywistych względów. Ilekroć bowiem wchodzili na podobny grunt, kończyło się to nie tak jak powinno, a ich następnie zjadały wyrzuty sumienia. Czy więc nie lepiej było oszczędzić sobie podobnych emocji i po prostu zdystansować się w sposób odpowiedni? Ułatwiało to codzienność, która i tak sama w sobie potrafiła być przytłaczająca.\nNiestety, jak wiadomo chcieć nie zawsze znaczy móc i odwrotnie, o czym przekonali się już nie raz. Chociażby w chwili, w której stali na przeciwko siebie, jeszcze zanim Montrose weszła do łazienki, by się przyszykować do wyjścia. Coś w środku najwidoczniej kazało im zachować się tak, a nie inaczej, a studentka miała nad czym zastanawiać się pod prysznicem.\n-A od kiedy to Lucas wiesz o mnie wszystko? Może nie jestem takim typem, jak ci się wydaje? Zapewniam, że skrywam jeszcze wiele niespodzianek - odpowiedziała, uśmiechając się delikatnie, a przez jej ciało przebiegł dreszcz, którego nie powinno tam być. Coś musiało wisieć w powietrzu, więc może i lepiej, iż chwilę później zamknęła za sobą drzwi, oddając się kąpieli. Wolała nie ciągnąć tego wszystkiego, bo kto wie czy później nie musiałaby się pakować do domu.\nWraz z prysznicem wszystko przeszło i stan ten utrzymywał się, kiedy spacerowali po okolicy, szukając ciekawych miejsc. Jedno z nich najwidoczniej znaleźli, skoro chwilę później siedzieli w przyjemnej restauracji, otoczeni rozmowami zarówno miejscowych, jak i turystów, podziwiając wystrój i kartę dań. Sammy, czytając angielskie odpowiedniki, nie wiedziała na co tak właściwie miała największą ochotę.\n-Trafna uwaga. Ostatniego dnia zafunduję sobie coś, czego nawet angielska nazwa nic mi nie mówi - stwierdziła. Najwyżej będzie chorowała w samolocie, ale przynajmniej z wycieczki nic nie straci. Och, gdyby tylko wiedziała, że wyprawa przedłuży się niespodziewanie o ładnych kilka dni. - Łosoś. Proszę, jak dostojnie. Ja prawdę powiedziawszy zastanawiam się pomiędzy sałatką z krabami i krewetkami w cieście, a zapiekanką rybną. Zauważyłeś, że niemal wszystko jest tutaj z rybami? - uniosła wzrok w chwili, w której pojawiła się kelnerka. Oczywiście nie umknęło jej uwadze, że młoda dziewczyna wdzięczy się do Lucasa, uśmiechając się przy tym zalotnie. Zaraz, skąd Sam wiedziała, jak to rozpoznać? I skąd właściwie pojawiło się dziwne uczucie, które niemal kazało jej przepędzić kelnerkę? Pokręciła szybko głową, uśmiechając się do blondynki. - Łosoś, sałatka i zapiekanka. Do tego dwie duże cole i dwie lampki dobrego czerwonego wina pasującego do jedzenia - złożyła zamówienie, odkładając kartę. A kiedy dziewczyna odeszła, przeniosła wzrok na Lucasa. - Jeśli będziesz chciał się urwać gdzieś wieczorem, jestem pewna, że ta urocza kelnerka ci potowarzyszy. Trzeba było wiedzieć, jak na ciebie patrzy - uśmiechnęła się, mając nadzieję, że to dziwne uczucie w środku już nigdy nie wróci.\nWysłany: 2018-12-28, 19:31\nOn sam nie chciał prowadzić z Samanthą żadnych gierek, zdawał sobie bowiem sprawę, tak samo, jak ona, że nie prowadziły one do niczego dobrego. Niestety, nie za każdym razem był w stanie kontrolować to, co wydobywało się z jego ust. Szczególnie przy Montrose. Działała na studenta w sposób odrobinę ogłupiający. Cała jego logiczność i powściągliwość całkowicie ulatywały, kiedy Sammy znalazła się zbyt blisko chłopaka. Nie podobało mu się to, ponieważ burzyło jego poukładany świat, w którym wszystko miało swoje miejsce. Nie było w nim żadnych nieoczekiwanych niespodzianek, których powodem byłby on sam. Nie żył bowiem w ułudzie, zdawał sobie sprawę, że życie jest pełne niespodzianek. Przychodziły one jednak do tej pory z zewnątrz. Kiedy natomiast obok pojawiała się Samantha, powodowała, że to on stawał się jedną, wielką niespodzianką. Lepiej było więc trzymać się na dystans, lepiej było nie igrać z ogniem. Lucas dobrze o tym wiedział i chciał się tego trzymać za wszelką cenę. Niestety jego rozsądek nie zawsze szedł w parze z postanowieniami, co swoją drogą zdarzało się tylko w towarzystwie Montrose. Przypadek?\n- W to nie wątpię, ale nie wmówisz mi, że ślepo podążasz za tłumem. Zbyt długo się znamy, żebym w to uwierzył, Sam – powiedział, posyłając dziewczynie praktycznie identyczny uśmiech. Patrzył przy tym intensywnie w jej tęczówki, a atmosfera ponownie zaczynała się zagęszczać. Kiedy więc Samantha zdecydowała się zamknąć w łazience, Lucas odetchnął z ulgą – ewentualna katastrofa została zażegnana. Dlaczego jednak dochodził do podobnych wniosków dopiero, kiedy Sam znikała z jego radaru? Zdecydowaniem powinien wziąć się w garść.\nPomogło mu w tym w pełni wyjście z pokoju hotelowego i znalezienie się na zewnątrz. Zwiedzanie miasta pochłonęło całkowicie uwagę Lucasa i pozwoliło oderwać myśli od Samanthy i wszystkich tych niezrozumiałych emocji, które w nim wzbudzała, a których nie chciał. Zdecydowanie lepiej było mu bez tego wszystkiego. Po co on w ogóle dał się namówić Grace na wylot? Och, no tak, żeby nie wyjść na dupka. I chociaż jeszcze przed wyjściem z hotelu myślał, że wolałby za takiego uchodzić, to z każdym, kolejnym krokiem, z którym chłonął klimat miejsca, przestawał żałować, że przyjechał tutaj. Miejsce miało w sobie to coś i Lucas zaczynał to dostrzegać, a wszelkie rozterki przestawały mieć znaczenie – przynajmniej do momentu, aż nie znaleźli się w restauracji.\n- Czyli mam się przygotować na emocjonujący powrót? – zapytał z rozbawieniem, śmiejąc się cicho i nie wychylając nosa znad swojej karty. – Skoro nie możesz się zdecydować, to weź obydwie opcję – podrzucił jej pomysł, nie odrywając jeszcze oczu od menu, gdyby przypadkiem miało wpaść mu coś innego w oko. – Hm… faktycznie. Pewnie to dlatego, że mamy zaraz pod nosem morze – odpowiedział, zerkając na Sam z delikatnym uśmiechem, po czym zamknął kartę i oddał ją kelnerce. Dziewczyna faktycznie posłała Lucasowi zalotny uśmiech, falując wachlarzem gęstych rzęs, ale Lukie, jak to Lukie, kompletnie nie zwrócił na to uwagi, niezainteresowany blondynką. Odpowiedział jedynie przyjaznym uśmiechem, aprobując następnie zamówienie złożone przez Samanthę. Sięgnął następnie po szklankę wody, gdy Montrose podzieliła się swoim spostrzeżeniem, które w dziwny sposób go ukłuło. - Od kiedy to bawisz się w swatkę? – zapytał, nieoczekiwanie w sposób agresywny, jak gdyby Samantha wpychała się bezczelnie z butami w jego życie. Prawdą jednak było, że zwyczajnie nie spodobały się chłopakowi próby swatania go przez Sam z kelnerką. Dlaczego? Wolał nie odpowiadać sobie na to pytanie, a to jedynie zwiększyło stopień agresji w jego wypowiedzi. Kiedy więc dotarło do niego, jak nieprzyjemnie się zachował, odchrząknął i zerknął na dziewczynę. – Przepraszam, zwyczajnie… – urwał. Nie potrafił bowiem logicznie wytłumaczyć swojego dziwnego wybuchu – Przepraszam, możemy zapomnieć o temacie? – zapytał więc i napił się wody, bo niesamowicie zaschło mu w gardle. Lucas, ty idioto.\nPlace where I feel at home! Strona Główna » STEP TWO » » Retrospekcje » Zagubieni w dziczy


Niekonwencjonalne badania w ZSRR i Rosji | PRACowniA\nTags: efekt fantomowy, Kernbach, promieniowanie wysoce przenikliwe, psychotronika, robotyka, swarms of robots\nKrótko: Niekonwencjonalne badania obejmują fizykę, sztuczną inteligencję i zjawiska paranormalne.\nPor.: ”Wyścig po miliard dolarów: Związek Radziecki rywalizował z USA w badaniach nad kontrolą umysłu”, Russia Today, 17 grudnia 2013\n© 2013 Russia Today. “Jak wykazało nowe badanie, Związek Radziecki, współzawodnicząc z USA w okresie wyścigu zbrojeń, wkładał wiele wysiłku w niekonwencjonalne badania, dążąc do osiągnięcia przewagi nad rywalem w zrozumieniu sterowania zachowaniem, zdalnego wywierania wpływu oraz parapsychologii”.\nTytuł niniejszego artykułu zaczerpnięty jest z opublikowanej ostatnio pracy Serge’a Kernbacha:\n“Unconventional research in USSR and Russia: short overview” [Niekonwencjonalne badania w ZSRR i Rosji: krótki przegląd], Serge Kernbach (Złożono 4 grudnia 2013 (wersja 1), ostatnia korekta 5 grudnia 2013 (ta wersja, v2))\nPraca ta stanowi krótki przegląd niekonwencjonalnych badań prowadzonych w Rosji od końca XIX do początku XXI wieku w obszarach związanych z wytwarzaniem i wykrywaniem promieniowania o „wysokiej przenikliwości” o pochodzeniu innym niż biologiczne. Przegląd oparto na ogólnie dostępnych materiałach naukowych i publicystycznych. Wykazany jest wyjątkowy charakter tych badań, wywodzących się z programów rządowych ZSRR, oraz ich historia. Omówiono związek z współczesnymi badaniami nad biologicznymi skutkami słabej emisji elektromagnetycznej, kilka zagadnień z bioinformatyki i teorie próżni fizycznej.\nW dzisiejszych czasach prawie każdy fizyk w taki czy inny sposób monitoruje wszystkie nowe prace z zakresu jego zainteresowań. Wśród fizyków, matematyków i informatyków chyba najbardziej popularna jest strona arXiv. Złożenie tam pracy nie należy do najłatwiejszych zadań. Problem tkwi nie tyle w obowiązującym tam procesie recenzowania (peer-review), co w potrzebie poparcia od jakiegoś naukowca o „ugruntowanej” pozycji. W przeciwnym razie praca nie zostanie przyjęta do wstępnej publikacji. Dlaczego zatem praca Kernbacha została przyjęta? Bo Kernbach ma tam już 16 innych prac. A także, prawdopodobnie, dzięki temu, skąd się wywodzi:\nCybertronica Research, Research Center of Advanced Robotics and Environmental Science – Badania nad cybertroniką, Centrum Badań nad Robotyką i Środowiskiem – Melunerstr. 40, 70569 Stuttgart, Niemcy\nPrzeglądając publikacje Serge’a Kernbacha dowiadujemy się, że interesuje go głównie robotyka teoretyczna i jej zastosowania, a przede wszystkim „roje robotów” (swarms of robots). Armię minirobotów można już tak zaprogramować, żeby działała w sposób przypominający zachowanie mrówek i pszczół. Spójrzcie na te filmy – są niesamowite, a jednocześnie w pewien sposób przerażające:\nAle dlaczego ekspert od rojów robotów zainteresował się „niekonwencjonalnymi badaniami”, które należą do dziedziny fizyki?\nTakie pytanie przyszło mi do głowy, kiedy zainteresowałem się jego artykułem. Zacząłem więc trochę szukać na własną rękę. Praca Kernbacha zawiera również wzmiankę, że:\n2) V.1.4. Rosyjska wersja tej pracy została zgłoszona do czasopisma International Journal of Unconventional Science.\nSprawdziłem więc, co jest, że Serge Kernbach publikuje w języku rosyjskim, a nie angielskim? Otóż okazuje się, że jest on jednym z założycieli czasopisma Journal of Unconventional Science. W pierwszym numerze tego internetowego czasopisma znajduje się artykuł wstępny, napisany wspólnie z Władem Żigałowem, w którym autorzy poruszają temat etyki naukowej, a także opisują, jak będzie działało to nowe czasopismo. Jest też inna praca, również napisana razem z Władem Żigałowem, w której przedstawiona jest seria eksperymentów z „efektem fantomowym” – zjawiskiem czasem klasyfikowanym jako „paranormalne”. Ale jeszcze ciekawsza jest praca Kernbacha w najnowszym numerze Journal:\nZ tego artykułu wynika, że Kernbach interesuje się „wysoce przenikliwym promieniowaniem”. W istocie, jest on wynalazcą pewnych urządzeń wytwarzających takie „promieniowanie”. Natura tego promieniowania, w sensie fizycznym, nie jest jasna. Może ono oddziaływać zarówno na urządzenia fizyczne, jak i na układy biologiczne. Może przenikać ściany i oddziaływać na odległość, nawet „szybciej niż światło”.\n© www. second-physics.ru – – IGA1 – jeden z dostępnych na rynku detektorów „wysoce przenikliwego promieniowania”. Z pracy W. Żigałowa „Charaktiernyje jefekty niejeliektromagnitnogo izłuczienija”, 2011\nJednak wciąż należy to do „obrzeży nauki”, „pseudonauki” lub „fałszywej nauki”. Czasem publikacjom dotyczącym tego tematu udaje się trafić do czasopism naukowych głównego nurtu fizyki, ale zawsze są jakoś zakamuflowane.\nTeraz możemy ponownie zapytać: dlaczego Serge Kernbach, spec od sztucznej inteligencji i rojów robotów, jest także zainteresowany „zjawiskami paranormalnymi” (lub „psychotroniką”, jak się to nazywa w Rosji)?\nCzęściowo odpowiedzi na to pytanie można się domyślić na podstawie recenzji, opublikowanej pod artykułem [Kernbacha] w The International Journal of Unconventional Science. Recenzja została napisana przez A. Ju. Smirnowa, kolejnego eksperta z zakresu „promieniowania o nieznanej naturze” i wynalazcy kolejnego „generatora” takiegoż promieniowania.\nSmirnow omawia w niej rolę „informacji” i rolę „ludzkiego operatora” w doświadczeniach z podobnymi urządzeniami – zarówno generatorami, jak i detektorami. Zagadnienia te wydają się być pominięte w artykule Kernbacha. Smirnov sugeruje, że jeden z powodów tego zaniechania i tego, że Kernbach jest głównie zainteresowany jakimś oficjalnym „poświadczeniem” tego typu urządzeń, może być natury handlowej. Byłoby dobrze, gdybyśmy mogli wyposażyć roboty w tego typu czujniki, pozwolili im się komunikować za pomocą nie do końca zrozumiałych, ale czasami bardzo skutecznych procesów, i je sprzedawać. Oto dwa zdania z recenzji Smirnowa :\nТаким образом, можно предположить, что у автора речь идет, не больше и не меньше – о сертификации генераторов и приемников ВИ, по-видимому, как необходимого этапа к подготовке к массовому, в том числе, коммерческому использованию приборов: генераторов, а, возможно, и детекторов „высокопроникающего излучения„.\nW ten sposób możemy założyć, że autorowi chodzi – ni mniej ni więcej – o certyfikację generatorów i detektorów „wysoce przenikliwego promieniowania”, oczywiście jako konieczny krok na drodze do masowej produkcji, łącznie z komercyjnym wykorzystaniem urządzeń: generatorów, a być może także detektorów „wysoce przenikliwego promieniowania”.\nTakie podejście jest zrozumiałe, ale co to ma wspólnego z nauką?\nOryginalny artykuł Sergieja Kernbacha, ten o „Niekonwencjonalnych badaniach w ZSRR i Rosji”, o którym pisała Russia Today, omawia badania prowadzone do 2003 roku. Co się stało potem? Potem Serge Kernbach był zajęty własnymi niekonwencjonalnymi badaniami.\nJako że przedmiot badań dotyka kilku dziedzin fizyki, które są w zasięgu moich własnych zainteresowań naukowych, zamierzam napisać więcej na temat tych zagadnień w przyszłych artykułach.\nAktualizacja: Już po opublikowaniu tego artykułu [na SOTT.net] otrzymałem dodatkowe informacje, uprzejmie nadesłane mi przez Serge’a Kernbacha:\n1. „On metrology of systems operating with ‚high-penetrating’ emission” [O metrologii układów działających z użyciem “wysoce przenikliwego promieniowania] – to druga część przeglądu – badanie pomiaru emisji (Kończę teraz trzecią część, która jest związana z tym samym tematem, ale dotyczy historii nauki zachodniej)\n2. „Replication Attempt: Measuring Water Conductivity with Polarized Electrodes” [Próba replikacji. Pomiar przewodnictwa wody z zastosowaniem spolaryzowanych elektrod] – To artykuł z JSE, gdzie byłem bardzo zaciekawiony takim promieniowaniem i wykonałem dużą liczbę powtórzeń opartych na podejściu A. W. Bobrowa.\n3.”Long and Super-Long Range device-device and operator-device Interactions” [Współoddziaływania urządzenie-urządzenie i operator-urządzenie na dużą i bardzo dużą odległość] – ta praca jest o naszym eksperymencie (przeprowadzonym wraz z kolegami) dotyczącym długodystansowej i „nielokalnej” transmisji sygnału.\nCytując z tej ostatniej ww. pracy, 3):\nSerge Kernbach, Witalij Zamsza, Jurij Krawczenko\nStreszczenie – W pracy opisano przeprowadzone doświadczenia urządzenie-urządzenie i operator-urządzenie na długich i bardzo długich dystansach: > 1 km, > 100 km i> 10.000 km. Układ doświadczalny wykorzystuje dwa rodzaje czujników: elektryczne dwuwarstwowe oraz urządzenie IgA-1, a także dwa różne typy generatorów – LED i laserowe. Przeanalizowano budowę instalacji i utworzenie połączenia między odbiornikiem a nadajnikiem, pojawiły się liczne efekty. Zakłada się tę samą naturę oddziaływań z udziałem urządzenia oraz operatora. Takie podejście można uznać za nowy system komunikacji, a także za system szkolenia operatorów z obiektywną odpowiedzią urządzeń.\nPrzykłady generatorów wykorzystanych w tych doświadczeniach:\n© Association of Unconventional Science – LED i generatory laserowe Rys. 6. (a) Budowa i (b) zdjęcia LED i emitera laserowego bez polimerowej przykrywy; (c) wielospektralny emiter LED\nZainteresowani tematem mogą zajrzeć do wpisu na blogu Autora, gdzie przedstawił on skrót tego artykułu pod nieco innym kątem i gdzie toczy się na ten temat dyskusja.\n„Wyścig po miliard dolarów: Związek Radziecki rywalizował z USA w badaniach nad kontrolą umysłu”\nTylko bilion? A dlaczego nie dwa biliony? A może tylko pół biliona?\nCzy dla kogoś mniej-niż-ociemniałego-na-rozumie podobne badania po obu stronach teatrzyku propagandowej „zimnej wojny” wydają się czymś nadzwyczajnym? Czy jakikolwiek autor chciałby żeby percepcja psychopatycznych świrów pracujących na rzecz quasi rządowej oligarchii oscylowała na osi „dobry psychopata – zły psychopata”?\nCzego mają dowodzić w/w badania? Ich nieprzydatności? Raczej tak.\nA skąd bierze się takie idiotyczno-magiowe przekonanie? Z analizy przypadków historycznych. Autorzy bredzeń technologicznych wciąż cieszą się ŻYCIEM w wymiarze 3D.\nCi, którzy za bardzo zbliżyli się do prawdy już niekoniecznie. Ot, dla przykładu: Marinow.\nKomentarz - autor: Magia — 30 grudnia 2013 @ 21:03


NEWSLETTER NR 65 : STYCZEŃ 2012\nNOWOŚCI w STYCZNIU 2012\nSpotkanie z panią Iloną Skibińską-Fabrowską\nDyrektor lubelskiego Oddziału NBP\nAkademia Złota 9 spotkała się z panią Iloną Skibińską-Fabrowską, Dyrektor Oddziału Narodowego Banku Polskiego w Lublinie.\nHistoria banków centralnych i komercyjnych w Polsce i na świecie - o tym 14 stycznia mówił gość Akademii "Złota 9" – pani Ilona Skibińska-Fabrowska, dyrektor lubelskiego oddziału NBP, podczas pierwszego w tym roku spotkania Akademii.\nPodczas spotkania słuchacze Akademii dowiedzieli się, jakie są różnice pomiędzy bankiem centralnym a komercyjnym, gdzie powstały pierwsze banknoty i jak kształtował się system monetarny i bankowy w Polsce. Dyrektor Skibińska-Fabrowska opowiedziała także o metodach radzenia sobie z problemami ekonomicznymi podczas Wielkiego Kryzysu w latach 30 XX wieku oraz zagrożeniach ekonomicznych, z jakimi borykamy się dzisiaj.\nPo wykładzie pani Ewa Waszkiewicz z Działu Komunikacji lubelskiego Oddziału NBP poprowadziła szybki kurs rozpoznawania autentyczności polskich banknotów, który uwieńczony został konkursem sprawdzającym pozyskaną przez słuchaczy wiedzę. Wygrać można było m. in. książkowe wprowadzenie do wystawy Narodowego Banku Polskiego "Pieniądz czasu wojny i okupacji w Polsce 1939-1945" Zbigniewa Nestorowicza, czy monety wyemitowane z okazji XX-lecia Wielkiej Orkiestry Świątecznej Pomocy.\nW spotkaniu uczestniczyła młodzież z VI Liceum Ogólnokształcącego w Lublinie oraz słuchacze z Łukowa, Motycza, Świdnika, Lubartowa oraz Białej Podlaskiej. Spotkanie poprowadził Łukasz Piętka z Europejskiego Domu Spotkań – Fundacji Nowy Staw w Lublinie.\nMiędzynarodowe seminarium kontaktowe już niebawem!\nW dniach 5 – 9 lutego w Europejskim Domu Spotkań w Nasutowie odbędzie się seminarium kontaktowe. Będzie to trzecie i ostatnie spotkanie w ramach projektu wielodziałaniowego „Towards active participation”. W spotkaniu wezmą udział pracownicy oraz liderzy młodzieżowi z Polski, Łotwy, Estonii, Litwy, Rumunii, Portugalii, Grecji oraz Włoch. Celem spotkania jest podsumowanie dotychczasowej współpracy międzynarodowej, ewaluacja wspólnie zrealizowanych projektów oraz zaplanowanie działań na kolejne miesiące. Podczas seminarium uczestnicy podzielą się ze sobą swoimi spostrzeżeniami oraz doświadczeniami z zakresu współpracy międzynarodowej, przedyskutują jej mocne oraz słabe strony oraz wypracują narzędzia komunikacji dla dalszej współpracy. Punktem kulminacyjnym będzie praca nad pomysłami na wspólne projekty międzynarodowe.\nWarsztaty aktywizacyjne „Akcja - Aktywacja!”\nMEDIA CAMP organizowany przez Akademię "Zlota 9"\nJuż od poniedziałku rusza kolejny MEDIA CAMP organizowany przez Akademię "Zlota 9", który odbędzie się podczas ferii zimowych w dniach 30 stycznia – 5 lutego 2012 (pn-nd włącznie) w Domu Nasutów pod Lublinem - ośrodku szkoleniowym Europejskiego Domu Spotkań – Fundacji Nowy Staw.\nW programie m.in.: warsztaty telewizji internetowej, obsługa kamery, przygotowywanie krótkich materiałów reporterskich – nagrywanie, montaż, scenariusz, operator, dźwiękowiec, pisanie relacji i opisów reporterskich, artykułów, tworzenie bloga, zdjęcia, filmiki, warsztat dziennikarski, warsztaty z wystąpień publicznych.\nPonadto zaplanowano ognisko, grę terenową, wycieczkę niespodziankę i spotkania z Ojcem Ludwikiem.\nWarsztaty prowadzić będą trenerzy europejskiego stowarzyszenia nadawców telewizji internetowej Yout4Media Team oraz dziennikarze mediów obywatelskich i publicznych. Do udziału zaprosiliśmy młodzież z Lubelszczyzny (w wieku 16-21). Uczestnicy na zakończenie otrzymają potwierdzenie zdobytych umiejętności w postaci certyfikatu, potwierdzającego udział w zajęciach szkoleniowo-warsztatowych.\n30 osób rozpoczęło udział w projekcie „Czas na Aktywność”.\nW grudniu zakończyła się rekrutacja do I edycji projektu „Czas na Aktywność”, wybrana grupa 30 osób rozpoczęła udział w pierwszych warsztatach.\nProjekt cieszył się dużym zainteresowaniem wśród mieszkańców województwa podlaskiego. Wybrana grupa 30 osób w grudniu 2011r. wzięła udział w warsztatach aktywizujących.Obecnie odbywają się warsztaty aktywnego poszukiwania pracy z elementami przedsiębiorczości, po których każdy uczestnik spotka się na trzech dwugodzinnych sesjach z psychologiem/doradcą zawodowym, a następnie będzie uczestniczył w szkoleniach zawodowych i 5-miesięcznym stażu zawodowym.


Love curl controller - Papaver\nLove curl controller, to krem ujarzmiający włosy falowane i mocno kręcone, który w doskonały sposób umożliwia kontrolowanie objętości fryzury. Jest to produkt bogaty w proteiny B i E, które zapewniając włosom elastyczność i objętość. Love curl controller zawiera specjalną żywicę, która utrwala włosy na dłużej. Włosy pozostają miękkie, nie elektryzują się, a skręt pozostaje zdefiniowany przez wiele godzin. Żywica zastosowana w formule curl controller zapewnia także ochronę przed wysoką temperaturą bez obciążania włosów.\nilość Love curl controller\nKategorie: Davines, Essential Haircare, Pielęgnacja Tagi: curlcontroller, curlyhair, davines, essentialhaircare, haircare, kremdolokow, loki, love, lovecurl, ochronaprzedtemperatura, ochronawlosow, papaver, pielegnacjawlosow, wlosyfalowane, wlosykrecone, włosy, zdefiniowanyskret\nKREM UJARZMIAJĄCY WŁOSY MOCNO KRĘCONE I FALOWANE\nProdukt należy aplikować na umyte i wilgotne włosy, po uprzednim umyciu włosów szamponem i zastosowaniu odżywki. Produktu nie należy spłukiwać.


Re: [VXa] Wiedźmin: KRES CECHU - Strona 3 - Gospoda RM Archive\nDzisiaj jest 01 lip 2022, 06:34\nPost autor: Rahim » 19 gru 2020, 16:54\nW "Opowieść" nie powinno być "dłuższy" czas ataku? Większy czas ataku brzmi na moje tak jakoś... No sam nie wiem, ale nie obrazuje na moje tego do czego się to faktycznie odnosi.\nPost autor: Piolodiusz » 22 gru 2020, 18:38\nW imieniu Wilczego Miotu miałem przyjemność w postaci kilkuminutowego filmiku przedstawić dubbing, który mógł być powodem niepokoju u niektórych. ~Piolodiusz\nPost autor: Crashykk » 06 cze 2021, 19:54\nCos tak cicho sie od was zrobilo? Zyje w ogole projekt?\nPost autor: PInroz » 15 cze 2021, 20:40\nCrashykk pisze: ↑\n06 cze 2021, 19:54\nPo małej aferce, twórcy Wiedźmina: Kres Cechu ograniczyli wstawianie materiałów w zapowiedź gry, bo zbulwersowało ich że ludzie za dużo od nich wymagają\nPost autor: Vitold » 16 cze 2021, 05:40\nŻyć, żyje. Nawet ma się coraz lepiej, brak kontaktu z community wynika z tego że jesteśmy na ostatniej prostej, która jednocześnie jest najdłuższą i najżmudniejszą częścią całego projektu, tzn "ożywianie" świata, wkładanie dubbingu do zadań pobocznych (nawiasem, ciągłe wymyślanie nowych zadań) itp niezbyt ekscytujące zajęcia... Nie ma się nad czym rozwodzić.\nPost autor: Wilczy Miot » 30 mar 2022, 21:46\nChcieliśmy poinformować jakie postępy zrobiliśmy w projekcie, jakie zaszły zmiany w ostatnich kilku miesiącach.\nZmieniliśmy ścieżkę muzyczną. Nawiązaliśmy współpracę z Denisem Kolesnikovem, którego kilka utworów zostało już włożonych do gry.\nDodano jeden dodatkowy poziom trudności (łatwy).\nZmieniliśmy menu główne.\nWprowadziliśmy zmianę koloru pasków huda wraz ze zmianą odcienia czcionki.\nZmieniliśmy system rzemiosła, tak by bardziej odpowiadał potrzebom gry. Oprócz tego umieściliśmy połowę z planowanych zadań pobocznych w aktach 2 i 3. Ustaliliśmy balans alchemii i rzemiosła, wraz z recepturami. Na ten moment zrobiono około 65% dublażu samej fabuły, w zadaniach pobocznych jest niestety nadal mało. Ukończono „zalesianie" lasów, dzięki temu mapy wyglądają o wiele lepiej i szczegółowo. Ulepszyliśmy automatyczne przewijanie dłuższych dialogów (coś, czego w ogóle wcześniej nie było i co myliło niektórych testerów wersji rozwojowych gry) z równoczesną możliwością przewinięcia ich przez gracza. Dzięki nasilonej rekrutacji na stanowisko grafika zwiększyliśmy szybkość tworzenia grafik do gry (aktualnie najbardziej problematyczny etap produkcji). Jest to sytuacja porównywalna do wymiany perkusisty w Nirvanie. Dodaliśmy wiele nowych animacji NPC (koleś pijący temerską żytnią!), dzięki czemu świat gry będzie bardziej żywy. Poza tym wprowadziliśmy wiele pomniejszych zmian, poprawek jak i ukończeń poszczególnych pomniejszych elementów.\nPost autor: Kryzz333 » 08 kwie 2022, 16:35\nHej, fajnie, że tworzycie nadal Kres Cechu, moją uwagę przykuło wspomnienie o questach, w sumie nie zdawałem sobie sprawy jak spragniony jestem RPGów. Mam nadzieję, że macie fajnie zaplanowane questy (powypełniałbym parę), trailer dubbingu sugerował, że będzie trochę tropicielstwa\nNowe menu mi się podoba, nawet fajny styl macie. Moglibyście dać podobnie ładną czcionkę w wyborze poziomu trudności, obecna czcionka wygląda zbyt technicznie :) Poza tym moim zdaniem tak dokładny opis tego, co wprowadza zmiana poziomu trudności jest niepotrzebny. Moglibyście uprościć całość i dać np.: "Przeciwnicy są słabsi, a postać gracza silniejsza. Sytuacja ekonomiczna gracza jest lepsza."\nW sumie jeśli celujecie w to, aby gra domyślnie była bardziej hardkorowa, "Ballada" mogłaby zmieniać trudność w taki sposób, że jedynie walki są znacznie łatwiejsze. Chyba zachowałoby lepiej to wrażenie brutalnego świata - poprawa ekonomii gracza może nie być dobra dla tego.\nPost autor: Wilczy Miot » 31 maja 2022, 19:40\nKrok za krokiem zbliżamy się do zakończenia produkcji. Mamy już większość (o ile nie wszystkie, ale to się jeszcze okaże) grafiki, które były nam potrzebne. Dodatkowo, po wielu trudnościach, udało się wprowadzić opcje włączenia i wyłączenia dubbingu. Samych opcji jeszcze nie ma wiele, no ale coś jeszcze na pewno się wprowadzi, prawdopodobnie wraz z posortowaniem tego, bo na razie jak widać (o ile nie zapomniałem wstawić zrzutu ekranu //goblin) jest wszystko na raz. Przy okazji zaszły małe zmiany w samych zapisach rozgrywki - będzie (a przynajmniej taką mamy nadzieję) łatwiej się zorientować z jakiego etapu rozgrywki jest zapis. Próbowaliśmy wprowadzić sterowanie za pomocą gamepada, ale występują spore problemy z kompatybilnością (jeden pad skrypt wykrywa, drugi nie - to czy ta opcja w ogóle się pojawi ostatecznie będzie zależeć od wyników testów). Cały czas zajmujemy się głównie zadaniami pobocznymi, więc w związku z tym pytanie, które wpłynie na dalszy rozwój gry. Czy (jeśli główny wątek trwa około 4 godzin) zadanie poboczne może trwać aż 3 godziny (zakładając, że jest to faktyczne zadanie, a nie typu „zabij, przynieś, pozamiataj")? Jeśli nie to ile?\nOprócz tego małe oświadczenie od Piolodiusza:\nChciałem rozwiać wątpliwości wielu osób i zapewnić, że nie jestem „szefem" zespołu Wilczy Miot. Dołączyłem do niego w lecie 2020 i od tego czasu zajmowałem się głównie dubbingiem, ale też tworzyłem zadania poboczne. Później awansowałem i byłem jedną z osób z kadry zarządzającej t.j. grupy osób głosującej, co ma się znaleźć w grze i.t.p. Zacząłem zajmować się też promocją, dlatego najczęściej mój nick można zobaczyć jeśli chodzi o jakieś publiczne info n.t. gry. Po odejściu z zespołu głównego scenarzysty przejąłem także jego funkcje. Za inne elementy gry nie jestem odpowiedzialny. Aktualnym szefem zespołu jest Ziemniak (tj. Goblin) i nie zmieni się to do ukończenia produkcji.\n(w domyślnej jasności)\n(w najwyższej jasności)\nOstatnio zmieniony 01 cze 2022, 20:24 przez Wilczy Miot, łącznie zmieniany 1 raz.\nPost autor: GameBoy » 01 cze 2022, 10:24\nTe wartości na zrzucie ekranu są domyślne? Jaki jest sens dodania do gry kompletnie nieczytelnego interfejsu?


Niedługo nowy sezon w Destiny 2! - Movies Room\nAutor: Tymoteusz Wojcik 2 lutego 2021\nSezon 13 gry Destiny spełnia oczekiwania, zapewniając nową aktywność Pól bitewnych, sprzęt, szturmy oraz powrót Zawodów Strażników.\nDziś Bungie ogłosiło nowy sezon w Destiny 2. Sezon Wybrańców będzie trwał od 9 lutego do 11 maja. Gracze będą mogli wziąć udział w nowych szturmach, zdobyć nowy sprzęt, stoczyć walkę o honor w sezonowej aktywności Pól bitewnych i użyć Młota Chrztu przeciwko Kombinatowi.\nPodczas gdy Piramidy i Xivu Arath destabilizują Układ, cesarzowa Caiatl, przywódczyni Kombinatu i córka Calusa, chce zawrzeć sojusz. Ale kiedy prosi o więcej, niż Zavala jest w stanie zaoferować, negocjacje zostają przerwane. Strażnicy stają się grotem włóczni, która musi uderzyć w coraz to większą Radę Wojenną.\nZobacz również: Destiny – grafika polskiego artysty na aukcję WOŚP\nW Sezonie 13. Strażnicy wkroczą do akcji na Polach bitewnych – aktywności dla trzech osób z dobieraniem graczy. W każdej z nich stoczą rytualną walkę z wybranymi wojownikami Caiatl. Na początku Sezonu 13. z oryginalnej gry Destiny powrócą szturmy Jaskinia Diabłów oraz Upadły S.A.B.E.R. Następnie odblokowany zostanie nowy szturm Poligon, w którym czempioni ludzkości staną do walki z Kombinatem. Będą oni decydować o losach Ostatniego Miasta.\nSezon 13 obfituje w nowy sprzęt! Posiadacze przepustki sezonowej natychmiast odblokują nowy sezonowy zestaw pancerza prefekta oraz egzotyczny łuk Wróżba Ticuu. Jego unikalność polega na możliwości jednoczesnego wypuszczania kilku słonecznych strzał, namierzających wiele celów. Oprócz tego do zdobycia będzie ponad 25 egzotycznych, legendarnych i rytualnych egzemplarzy broni.\nŹródło: Activision / Ilustracja wprowadzenia: materiały prasowe\nDestiny 2, DLC, nowy sezon,


Porfiria erytropoetyczna wrodzona - objawy, przyczyny, diagnostyka\nStrona główna » Choroby i zdrowie » Choroby Genetyczne » Porfiria erytropoetyczna wrodzona – objawy, przyczyny, diagnostyka\nPorfiria erytropoetyczna wrodzona – objawy, przyczyny, diagnostyka\n2 Porfiria erytropoetyczna wrodzona – objawy\n3 Diagnostyka, leczenie i czynniki ryzyka w porfirii\nPorfiria erytropoetyczna wrodzona, inaczej choroba Günthera to bardzo ciekawa przypadłość, kojarząca osoby chore z wampirami. Co ma wspólnego ta jednostka chorobowa z wampirami?\nPrzyczyną choroby są mutacje w genie kodującym enzym odpowiedzialny za prawidłową produkcje hemoglobiny. Skutkiem tych mutacji jest odkładanie się w skórze porfiryn. Porfiryny to związki bioorganiczne, które bardzo łatwo łączą się z metalami. Są także bardzo wrażliwe na światło. Przez krótki czas gromadzą w sobie energie świetlną, a podczas jej utraty rozpadają się tworząc w skórze owrzodzenia. Podobieństwo osób chorych na porfirię do baśniowych wampirów jest więc oczywiste. Chorzy jak ognia unikają światła słonecznego, które dosłownie ich zabija!\nPorfiria erytropoetyczna wrodzona – objawy\nPorfiria erytropoetyczna wrodzona objawia się przede wszystkim bardzo ostrą reakcją skóry chorego na światło. Skóra chorego jest wyjątkowo delikatna. Nawet niewielka ekspozycja na światło słoneczne powoduje powstawanie nadżerek. Powstałe wskutek pękania pęcherzy rany mogą ulec nadkażeniu. Powstają szpecące blizny. W miejscach ciała narażonych na działanie promieni UV obserwuje się też pewne ubytki.\nMożna zaobserwować utratę palców czy małżowin usznych oraz nosa – miejsc najbardziej narażonych na ekspozycję na światło. Chorym nie domykają się powieki, mogą wystąpić choroby rogówki. W szkliwie oraz zębinie nagromadzona jest porfiryna, która powoduje czerwone zabarwienie zębów. Chory wygląda więc zupełnie jak wampir świeżo po krwawej uczcie!\nDiagnostyka, leczenie i czynniki ryzyka w porfirii\nObjawy porfirii mogą nasilać się na skutek stresu, alkoholu, terapii niektórymi lekami, głodówek. W diagnostyce stosuje się badanie stężenia porfiryn, szczegółowy wywiad rodzinny. Wykonuje się również badania genetyczne, w przypadku choroby rodzinnej.\nNajważniejsza w porfirii jest profilaktyka. Chory powinien bezwzględnie unikać słońca, również zimą i w pochmurne dni. Wychodząc na zewnątrz powinien używać kremów z wysokim filtrem za każdym razem. Musi osłaniać twarz, dłonie i stopy przed słońcem. Istotna będzie konsultacja dermatologiczna, stomatologiczna, chirurgiczna, hematologiczna i okulistyczna.\nZaleca się doustną suplementację węgla aktywowanego, beta-karotenu i cholestyraminy. Ma to na celu minimalizowanie zwrotnego wchłaniania porfiryn. Stosuje się także profilaktykę leczniczą witaminą A. Choroba ta jest nieuleczalna. Dlatego tez postępowanie profilaktyczne będzie jedynym postępowaniem leczniczym. W przypadku już istniejących owrzodzeń stosuje się leczenie objawowe.\nIstotne jest także zapobieganie nadkażeniom bakteryjnym. W domu i w samochodzie konieczne jest zamontowanie filtrów UV na szybach. W celach zapobiegania niedoborom, należy doustnie suplementowac witaminę D. Jest ona wytwarzana między innymi w skórze pod wpływem słońca. Chorzy na porfirię nie mogą jej wytwarzać w ten sposób z oczywistych względów. Zmuszeni są więc stosować jej suplementację, prawdopodobnie nawet do końca życia.\nHeterochromia iridis – przyczyny, objawy, leczenie\nGenetyka – klucz do długowieczności? Tajemnica genetyki od A do Z.\nHemimelia – rodzaje, leczenie tibial hemimelii poprzecznej i podłużnej\nOsobowość borderline – objawy, czynniki ryzyka, leczenie


ile wam pali ? - strona 258 - Ogólne - Forum SIP\ndodany przez madmax3, 18 Listopad 2006 w Ogólne\nStrona 258 z 291\nACL RACE? Pewnie tak. Swoje wytrzymają ale przebiegu raczej mniej niż seria. Na podobnej zasadzie jak z kutymi tłokami. Bo rozumiem, ze mówimy o panewkach. Dobra jesteś na tyle napalony, ze i tak kupisz. Miej tylko na uwadze, ze koszt zrobienia silnika dla Ciebie nie powinien stanowić, żadnego problemu.\nNie no, ja już kupiłem hehe.\nMyślałem, że dobry pancerny osprzęt silnika powinien wytrzymać więcej niż seria.\nZ resztą ja więcej niż 10kkm rocznie nie zrobię.\nNo wytrzyma więcej. Okrążeń na torze z gazem w podłodze.\nMoże nie gtek, tylko forek i ponad 300 kucy. Jak jeździłem poza godzinami szczytu to po mieście 10, 11 litrów. Teraz codziennie zasuwam w korkach do huty i notuje 14, 15. A w sobotę głupi zalalem shell costam 100 plus I wyszło 18 :-S. Pozostałe wartości oczywiście 98ka.\nOstatecznie zrobiłem 260 km na 50 litrów. Wracam do 98 z Lukoil :-S\nAuto: Subaru Impreza 2.5 168KM Automat\nŚrednie spalanie 16-17,5l / 100km\nTemperatura: idzie zima, z rana potrafi być zimno\nDystanse: krótkie, 100% miasto\nSilnik i skrzynia: 2.5 n/a + Automat\nPaliwo: Verva 98 Orlen\nOstatnio mam więcej czasu i wziąłem sobie STi do normalnego przemieszczania. 215 km z czego 110 w trasie podmiejskiej. Normalnie jeżdżone. Wyprzedzanie z gazem w podłodze. 12,64\nWczoraj pobiłem swoj rekord, który moze nie jest jakims super osiągnięciem, ale nie nastawiam się na bardzo oszczędna jazdę, wiec generalnie jestem zadowolony\n8,8l/100 w trasie ok. 350km, w tym ok. 70 autostrada.\nSamochód: Lanos 2.0 n/a\nEdytowane 10 Listopad 2015 przez piotreg\nŚrednie spalanie w cyklu miejskim to 12,4l/100 km. Podczas jazdy za miastem około 10,5l/100km. Nigdy nie zszedłem poniżej 10 litrów.\nSamochód: Forester XT MY 09\nPanowie, testowaliście benzynke shella 100+ oktanów?? Jakieś odczucia??\nIle razy nie zalalem 100 to przerywa mi swiniak. Srednie spalanie wrx 100% miasto to jakies 16l/100km bez oszczedzania. Paliwo bp ultimate 98\nAuto: beSTIa 06\nU mnie powtarzalne 15-16l w mieście bez oszczędzania\nJa przy spokojnej jeździe nie przekroczyłem 11 w mieście. Natomiast słyszałem opinie dwóch osób, że spalanie mocno poszło w górę po zalaniu 100oktanów shella. Macie jakieś doświadczenia?\nKiedyś próbowałem tego Shell'a to nie zauważyłem jakiś zmian w spalaniu, silnik trochę może trochę ciszej chodził. Może wzrost spalanie wynikał z chęci sprawdzenia ile koni przebyło\nAuto: Impreza 2.0R + MX-5 NBFL + Mini Cooper\nJa mam, ale ja mam samochód strojony na 100. Na początku nie powinienem ale jeździłem trochę na 98.\nRóżnica taka, że na 100 lepiej się wkręca między 6500-8000RPM.\nNie wiem do czego chcesz to zalać, ale jak do GT, WRX itp na seryjnej mapie to nic nie poprawi.\nTak samo jak lanie 98\nSam lałem do GTka ze dwa lata ale to bez sensu kompletnie\n13,66 - 50% trasa 50% miasto\nWolnossącym Forkiem 2.0 na 98\nA po co 98?\nWydaje mi się, że nie występuje spalanie stukowe-lepiej reaguje na pedał gazu, nie mam takiej dziury\nJakiej dziury jak masz wolnossaka?\nA na 95 występuje spalanie stukowe? Cofa zapłon i "zamula" ?\nTemat dość powszechny. Na 95 miałem objaw dziury po dociśnięciu pedału gazu. Na 98 nie ma tego problemu.\nJa ekspertem nie jestem, ale z tego co czytałem to ilość oktanów w benzynie nie powinna mieć żadnego wpływu na osiągi samochodu, jak w końcu jest?\nJa mam gorszy problem... Jeżdżę już totalnie wolno do 2-2.5k obrotów. A nie mogę uzyskać normalnego spalania. Coś w moim 2.5NA jest uszkodzone... Sam już nie wiem. Na forum też nie mogę znaleźć sensownej opcji.\nMam przejechane jakiś smieszny dystans. 100% miasto. Średnia z 18l/100. Aż strach myśleć jak bym pojeździł trochę agresywnie...\nMasz większe spalanie niż ja upalając seryjnym WRXem po torze lub w zimę po serpentynach Komp nie ma żadnych błedów w pamięci?\nN/A - trasa Toruń -Rzeszów z gazem w podłodze przy wyprzedzaniu - 9,5L/100km Rzeszów-Toruń - spokojniej i wolniej bo ciemno - 8L\nBledow zero. Wszystko w normie. albo go zalewa albo gdzies ucieka?


III SA/Gl 1538/07 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2008-04-14\n6111 Podatek akcyzowy, Podatek akcyzowy, Dyrektor Izby Celnej, Zwolniono od kosztów sądowych, III SA/Gl 1538/07 - Postanowienie WSA w Gliwicach z 2008-04-14, Centralna Baza Orzeczeń Naczelnego (NSA) i Wojewódzkich (WSA) Sądów Administracyjnych, Orzecznictwo NSA i WSA\nKrzysztof Targoński /przewodniczący sprawozdawca/\nWojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Krzysztof Targoński ( spr. ) po rozpoznaniu w dniu 14 kwietnia 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. J. na postanowienie Dyrektora Izby Celnej z dnia [...] roku, nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego w kwestii przyznania stronie skarżącej prawa pomocy w zakresie całkowitym p o s t a n a w i a: 1. zwolnić od kosztów sądowych, 2. ustanowić adwokata.\nSkarżący wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Uzasadniając wniosek oświadczył, że z uwagi na brak potrzebnych zezwoleń nie może w ramach prowadzonej działalności gospodarczej kontynuować dotychczasowej produkcji, wobec czego utrzymuje się on wraz z małżonką, otrzymującą zasiłek [...] w kwocie [...] zł, wyłącznie z [...] w wysokości [...] zł. Dodał, że posiadany przez niego i żonę majątek – zdewastowany las i przedsiębiorstwo obciążone długiem hipotecznym w wysokości [...] zł – jest pozbawiony wartości.\nReferendarz sądowy, działając na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej w skrócie p.p.s.a.), wezwał stronę do uzupełnienia danych zawartych we wniosku (wezwanie z dnia [...]r.) poprzez:\n- udokumentowanie wszelkich dochodów skarżącego i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym, w tym wnuczka,\n- przedłożenie informacji o rachunkach bankowych i dokonywanych na nich operacjach,\n- złożenie wyjaśnień dotyczących prowadzonej przez skarżącego działalności gospodarczej,\n- nadesłanie dokumentów dotyczących stanu zdrowia skarżącego i jego małżonki,\n- udokumentowanie wysokości wydatków z tytułu stałych opłat związanych z utrzymaniem gospodarstwa domowego.\nW piśmie z dnia [...] r. skarżący oświadczył, że:\n- dochody nie uległy zmianie,\n- on ani jego żona nie posiadają rachunków bankowych,\n- do dokumentów wnuka nie ma dostępu,\n- w zasadzie nie prowadzi działalności gospodarczej,\n- wszczęto egzekucje sądową należności Banku [...], które zabezpieczono hipoteką na nieruchomości, na której znajduje prowadzone przez niego Przedsiębiorstwo "A",\n- w dalszym ciągu nie posiada pozwolenia na produkcję [...],\n- stan zdrowie uległ dalszemu pogorszeniu, przy czym w związku z inflacją zwiększyły się koszty zakupu leków.\nDo pisma skarżący załączył plik dokumentów obrazujących jego sytuację majątkową, ponoszone wydatki na zakup leków, umowę o pracę wnuczka, postanowienie o wszczęciu egzekucji, a także kopie deklaracji VAT – 7 z ostatnich sześciu miesięcy.\nPostanowieniem z dnia 10 marca 2008 r. referendarz Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy.\nW piśmie z dnia [...]r., nadanym w tym samym dniu przesyłką pocztową, skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 10 marca 2008 roku.\nPismo to została potraktowane jako sprzeciw od postanowienia referendarskiego. Skarżący podniósł, że pozostający z nim w gospodarstwie domowym wnuczek osiąga dochód w wysokości [...] zł miesięcznie i ma na utrzymaniu swoją czteroosobowa rodzinę, a także opiekuje się babką w wieku [...] lat. Pomaga również w opiece żony skarżącego i jego [...] letniej siostry.\nWnioskodawca dodał również, iż od [...] r. został pozbawiony dochodów, jednak musi ponosić koszty utrzymania przedsiębiorstwa, w związku z brakiem możliwości ogłoszenia upadłości.\nW tym miejscu należy wyjaśnić, iż zgodnie z art. 260 p.p.s.a. w razie wniesienia sprzeciwu, który nie został odrzucony, zarządzenie lub postanowienie, przeciwko któremu został on wniesiony, traci moc, a sprawa będąca przedmiotem sprzeciwu podlega rozpoznaniu przez sąd na posiedzeniu niejawnym. Na postanowienie przysługuje zażalenie.\nSąd nie znalazł podstaw do odrzucenia sprzeciwu wniesionego na postanowienie referendarskie z dnia 10 marca 2008 r., a zatem kwestia przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych podlega rozpoznaniu przez Sąd.\nPrzechodząc do oceny wniosku wskazać przyjdzie, iż zasługuje on na uwzględnienie.\nStosownie do przepisu art. 245 § 1 w zw. z art. 243 § 1 p.p.s.a. strona może się ubiegać o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 2 p.p.s.a.) Przysługuje ono osobie fizycznej, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania ( art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).\nW ocenie Sądu skarżący wykazał, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów utrzymania koniecznego dla siebie i żony. Ich wspólne miesięczne dochody to kwota [...] zł, z której ponoszą znaczne wydatki na leczenie. Nie bez znaczenia pozostaje również podeszły wiek skarżącego oraz jego małżonki.\nZ przedstawionych przez wnioskodawcę dokumentów wynika, że saldo końcowe na rachunku bankowym jest ujemne, a jego sytuację majątkową pogarsza dodatkowo prowadzona przeciwko niemu egzekucja sądowa.\nW tych okolicznościach Sąd uznał, że skarżący wykazał, iż spełnia ustawowe przesłanki przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie.\nPrzedstawionej wyżej oceny nie może zmienić fakt, iż skarżący od [...] do [...] r. prowadził działalność gospodarczą, bowiem ocenie Sądu podlega sytuacja majątkowa wnioskodawcy i osób pozostających z nim we wspólnym gospodarstwie domowym na dzień złożenia wniosku o przyznanie prawa pomocy – w tej sprawie na [...]roku. Natomiast analiza przesłanych przez wnioskodawcę kopii deklaracji podatkowych uzasadnia stwierdzenie, że prowadzona w tym okresie działalność gospodarcza nie miała istotnego wpływu na sytuacje majątkową skarżącego.\nW ocenie Sądu nawet gdyby przyjąć, że wnuczek skarżącego ponosi stałe koszty utrzymanie mieszkania (czynsz, gaz, energia elektryczna), to i tak nie zmieniłoby to zaprezentowanej już wyżej oceny, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Podeszły wiek skarżącego i jego żony uzasadniają stwierdzenie, że wnuczek jest ich opiekunem.\nZ tych względów Sąd, na podstawie przepisu art. 246 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji postanowienia.


Mistrzostwa Polski chippendales - TOP-Ogloszenia.Net\n26 lutego 2011 roku we Wrocławiu w Regionalnym Centrum Turystyki Biznesowej w kompleksie Hali Stulecia odbędą się Mistrzostwa Polski WRATISLAVIA MAN – konkurs dla solistów i grup tanecznych tzw. CHIPPENDALES.\nJest to jedyna w Polsce tego typu impreza, zrzeszająca i promująca najlepszych tancerzy z wielu krajów Europy. Mistrzostwa odbędą się w nowoczesnym wielofunkcyjnym obiekcie na terenie kompleksu Hali Stulecia.\nUczestnicy konkursu zaprezentują się w czterech konkurencjach.\nKażda z nich oceniania i komentowana będzie przez 3-osobowe jury w składzie:\nAgnieszka Frykowska (Frytka), Dawid Ozdoba (tancerz-manager) oraz wrocławska autorka artystycznych pokazów mody Aga Magerle.\nImprezę poprowadzi znany showman Krzysztof Skiba.\nPodczas wieczoru odbędą się również pokazy barmańskie, pokaz body painting, pokaz mody bielizny damskiej oraz sety Dj-skie.\nImpreza trwać będzie od godz. 20.00 do 4 rano.\nMariusz Trzebniak tel: 513 029 173\nKatarzyna Żukiewicz tel: 500 073 103\nJuż wkrótce bilety sprzedawane będą w internecie przez stronę eBilet.pl oraz strony partnerskie.\nRównież sprzedawane będą stacjonarnie przez punkty np. empik z systemu tj. online.\nCena biletu przez Internet i w punktach stacjonarnych to 90 złotych.\nCena przy kasie w dniu imprezy 120zł\nOgłoszenie dodane: Wtorek, 04 Styczen, 2011 21:18\nPolski - Prezentacje\nOgłoszenie Nr: 260638


Departament Stanu USA publikuje „JUST Act Report”. Polska skrytykowana m.in. za brak ustawy ws. mienia bezspadkowego | Dziennik Polityczny\n30 lipca, 2020 Świat 0 56\nNa wstępie, w rozdziale „Kluczowe wnioski raportu Just Act” czytamy, że obywatele USA są „bezpośrednio dotykani przez starania krajów wymienionych w raporcie pod względem ich zaangażowania wobec realizacji Deklaracji Terezińskiej”. Zaznaczono, że mimo upływu 10 lat od jej podpisania, „wiele pracy pozostaje do zrobienia, żebyzapewnić choćby część sprawiedliwości ekonomicznej ocalałym z Holokaustu i spadkobiercom mienia bezprawnie skonfiskowanego przez nazistów i ich współpracowników lub znacjonalizowane goprzez komunistów w okresie po drugiej wojnie światowej”.\n„Choć polski rząd utrzymuje, że wdrożył szeroko zakrojone prawodawstwo, to Polska jest jednym krajem członkowskim UE, w którym istnieją znaczące problemy dotyczące mienia z czasów Holokaustu, który nie przyjął narodowej,kompleksowej ustawy o restytucji mienia prywatnego.Ocaleni z Holokaustu i ich potomkowie będący amerykańskimi obywatelami donoszą, że procesy wymagane do odzyskania ich prywatnych nieruchomości poprzez polski system sądowy lub poprzez ugody z rządem lub samorządami są długie, niewygodne, kosztowne i w znacznym stopniu nieefektywne. Niektórzy wyrażali frustrację, że nawet po odzyskaniu własnościwyzwania ze strony najemców lub innych osób uniemożliwiają pełne wykorzystanie ich nieruchomości.\nJak informowaliśmy , na początku sierpnia 2019 roku 88 na 100 członków amerykańskiego Senatu podpisało się pod listem do szefa dyplomacji USA, domagając się nacisku na Polskę, aby zaspokoiła żądania finansowe środowisk żydowskich. Inicjatorami pisma byli demokratka Tammy Baldwin oraz republikanin Marco Rubio – główni autorzy ustawy JUST Act 447, znani jako politycy o mocno proizraelskim nastawieniu i powiązani z żydowskim lobby w USA. Rubio był też współautorem niesławnego listu amerykańskich senatorów do premiera Mateusza Morawieckiego . W liście nawiązano też do wystąpienia Pompeo na antyirańskiej konferencji, zorganizowanej przez Amerykanów w Warszawie przy asyście rządu Prawa i Sprawiedliwości. Sekretarz stanu wzywał wówczas władze Polski do działań w sprawie „kompleksowego ustawodawstwa o restytucji mienia prywatnego” Żydów . W końcowej części listu przypomniano poprzednie pismo, podpisane przez 59 członków Senatu USA w którym domagali się oni od premiera Mateusza Morawieckiego uchwalenia ustawy umożliwiającej zaspokojenie roszczeń organizacji amerykańskich Żydów.\nPrzeczytaj: Polonia w USA protestowała przeciw ustawie o roszczeniach żydowskich [ FOTO/ VIDEO]\nWładze Polski początkowo bagatelizowały znaczenie ustawy 447, a niektórzy jej przedstawiciele usiłowali ukazywać informowanie o niej jako „rosyjską propagandę” . Działania władz USA wywołują sprzeciw w Polsce oraz wśród Polaków w Niemczech i w USA. W krajach tych odbyły się protesty przeciwko roszczeniom środowisk żydowskich i wspierania ich przez Waszyngton. Największa manifestacja, zorganizowana przez Stowarzyszenie Marsz Niepodległości i środowiska narodowe, odbyła się 11 maja ub. roku w Warszawie . Według organizatorów wzięło w niej udział 20 tys. uczestników.


"Listopad" / November - recenzja — Demland\nKratt to w mitologii estońskiej istota stworzona ze słomy i narzędzi domowych, służąca człowiekowi, który powołał ją do życia. Bez krattów wielu mieszkańców estońskiej wioski nie miałoby szans przeżyć zimnych miesięcy, zwłaszcza że wszyscy prawie są już starzy i schorowani, a zapasy jedzenia kończą się jeszcze przed nadejściem zimy.\nNic więc dziwnego, że kratty to najczęściej występujące w "Listopadzie" nienaturalne istoty. Z radością ukradną dla swojego pana nie tylko jakieś drobiazgi, ale także całą krowę. Cała ekonomia filmowej XIX-wiecznej wioski opiera się na kradzieży - każdy zawłaszcza sobie, co tylko może. Najczęstszą ofiarą jest tutaj naturalnie germański baron, bo on jako jedyny coś posiada. Ale nawet zmarli dręczeni są pytaniami o lokalizacje swoich ukrytych skarbów, a sam diabeł notorycznie daje się oszukać wieśniakom.\nJak się więc możecie spodziewać po tym opisie, "Listopad" ma bardzo dowcipny ton. Trudno go jednak mimo to nazwać lekkim. Humor nie zrzuca z widza ciężaru, bo zawsze jasne jest, że jak dziwaczna by ta filmowa rzeczywistość nie była, te postacie nią żyją. Pomaga tutaj scenariusz, który chętnie powraca do wcześniej ustalonych zasad i wątków, dzięki czemu świat zachowuje konsekwencję.\nDo tego w samym sercu opowieści leży historia nieszczęśliwej miłości. I choć stara jak świat, pachnie świeżością, po części dzięki całej pogańskiej aurze filmu, a po części dzięki świetnym rolom, zwłaszcza bardzo poświęcającej się dla sztuki, tarzającej się nago w błocie Rei Lest. Bo tak, młodzi ludzie także decydują się zwrócić o pomoc do nadprzyrodzonych mocy, by osiągać swoje sercowe cele.\nMoże was pewnie po tym wszystkim zdziwić, że określiłbym "Listopad" mianem horroru. Przynajmniej w pewnym sensie. Jak bardzo by ta rzeczywistość ekranowa nie była śmieszna w swojej logice, to jednak życie w niej wydaje się być sennym koszmarem. Prawie wszyscy mają w sobie coś nieludzkiego, a czarno-białe zdjęcia przytłaczają intensywnością bieli i czerni. Do tego lekcje, jakie można wynieść z filmu, porównywalne są właśnie z morałem strasznej baśni, którą rodzice by opowiadali dzieciom, by się więcej modliły i porzuciły marzenia o kontroli nad własnym życiem.\nFilm oparty jest na powieści "Rehepapp ehk November" Andrusa Kivirähka, wydanej w 2000 roku w Estonii. Kivirähk według estońskiej Wikipedii jest najpopularniejszym estońskim pisarzem XXI wieku, gdyż jego książka sprzedała się w osiem lat w 32 tysiącach egzemplarzy.\nNewer Post"Touch Me Not" - recenzja\nOlder Post"Bergman - rok z życia" - recenzja


Przeanalizuj swoje mocne strony\nserwis niszczarek warszawa Fotowoltaika / Tychy\nPrzeanalizuj swoje mocne strony, zarówno zawodowe, jak i osobowościowe. Dokładnie przemyśl, dlaczego twoje atuty miałyby być atrakcyjne w nowej branży i środowisku. Postaraj się znaleźć możliwie najwięcej wspólnych elementów twojego doświadczenia z ostatnich trzech lat i tych wymaganych na stanowisku, o które się ubiegasz. Istotne wskazówki do przemyślenia:\n– 1. Być może twoim atutem będzie doświadczenie w rozwiązywaniu podobnych (lub takich samych) problemów jak w miejscu pracy, o które się starasz.\n– 2. Może wniesiesz do firmy nowe spojrzenie i niekonwencjonalne podejście do istotnych tam zagadnień.\n– 3. Może będziesz w stanie udowodnić, że mimo iż ostatnie trzy lata pracowałeś gdzie indziej, to cały czas interesowałeś się branżą, do której obecnie kandydujesz, masz dużą wiedzę na jej temat.\nJednym słowem musisz pokazać, że twoje doświadczenie z pracy w odmiennym fachu czy dziedzinie może nowemu pracodawcy jedynie wyjść na dobre. Że razem z tobą zyska świeże pomysły i nowe umiejętności, co będzie dodatkową wartością dla jego firmy.\nNa koniec pamiętaj, że tak jak dzisiaj oczekujesz, aby ktoś dał ci szansę odniesienia sukcesu w nowym środowisku, również i od ciebie – gdy już dostaniesz tę pracę i będziesz o czymś decydował – inni będą oczekiwać, że dasz im szansę. Złota zasada brzmi: jeśli będziesz się przykładał do tego „piekła” uprzedzeń i stereotypów, nie dając szans wejścia do twojej firmy ludziom spoza branży, pragnącym zmienić zawód, tym trudniej będzie i tobie znaleźć pracę w innej branży w przyszłości.


Schronisko Dąbrówka – Strona 378 – Schronisko OTOZ Animals Dąbrówka działa dzięki waszemu 1%, rozlicz się naszym programem PIT i pomagaj zwierzętom!\nRóża i piątka kociaków szukają nowych domów\nRóża z piątka kociaków trafiły do schroniska OTOZ ANIMALS w Dąbrówce k. Wejherowa z działek na ul. Sucharskiego w Wejherowie. Cała kocia rodzina niestety ma koci katar i obecnie są leczone. Róża jest młodą, kontaktową kotką. Kociaki to czterech chłopaków (Chaber, Bratek, Fiołek i Krokus) i jedna dziewczyna Dalia. Maluchy mają ok. 2 miesięcy i póki co na widok człowieka syczą ale jest to kwestia kilku dni żeby nabrały zaufania i się oswoiły. Róża i maluchy mimo leczenia mogą zostać adoptowane ponieważ w domowych warunkach szybciej dojdą do zdrówka. Kontakt w sprawie kociej rodzinki pod numerem telefonu 607 540 557 —\nGrot i Reja\nDnia 30.07.15r w okolicy Schroniska kręciły się 3 owczarkowate psy, mokre, zziębnięte, głodne….Dwa z nich udało nam się załapać, jest to ewidentnie jeden miot, są identyczne, trzymają się razem, pewnie pochodzą z tej samej posesji, domu. Sądzimy, że ktoś w nocy musiał je wyrzucić w pobliżu Schroniska…. Psy są wystraszone, ale bez cienia agresji, udało nam się je złapać przy użyciu smakołyków, niestety 3 pies wciąż krąży dookoła Schroniska. Staramy się go złapać. Może ktoś rozpoznaje te psy? Kontakt w ich sprawie pod numer 607-540-557 lub dabrowka@otoz.pl\nHoney i Miela\nDnia 30.07.15r z miejscowości Reda z ul. Miodowej do Schroniska OTOZ Animals w Dąbrówce k/ Wejherowa trafiły dwie ok. 4-5 miesięczne dziewczyny- Honey( brązowa-pręgowana ) i Miela ( brązowa ). Suczki zostały prawdopodobnie porzucone. Na chwilę obecną są odrobaczone, niebawem zostaną zaszczepione. Szukamy nowych właścicieli dla tych ślicznych dziewczynek. Kontakt w sprawie adopcji pod numer 607-540-557 lub dabrowka@otoz.pl\nWader-duży psiak mix malamuta?ale większy:)na zdjęciu wygląda mniejszy niż w rzeczywistości.Przyjechał do schroniska OTOZ Animals w Dąbrówce ze wsi Puc w gminie Koscierzyna. Duży,raczej zadbany,bez agresji do ludzi i innych psów. Źle czuje się w małym boksie,potrzebuje przestrzeni.Szukamy wlaściciela,jeżeli taki się nie znajdzie to Wader za dwa tygodnie bedzie gotowy do adopcji.Rezerwacja psa pod nr tel 607 540 557\nDnia 28.07.15r z miejscowości Kniewo ( Gmina Wejherowo ) do Schroniska OTOZ Animals w Dąbrówce k/ Wejherowa trafił bardzo sympatyczny i kontaktowy psiak- Brandy. Samiec jest zadbany, wesoły i widać, że za kimś tęskni. Poszukujemy właściciela tej zguby. Wszelkie informacje, zapytania prosimy kierować pod numer 607-540-557 lub dabrowka@otoz.pl Brandy do adopcji zostanie przeznaczony od dnia: 12.08.15r\n« Poprzednie 1 … 373 374 375 376 377 378 379 380 381 382 383 … 431 Następne »


Call of Duty: Black Ops Cold War – rzut oka na ray-tracing oraz DLSS 2.0 | ITHardware\nCall of Duty: Black Ops Cold War – rzut oka na ray-tracing oraz DLSS 2.0\nTomasz Cugowski | 04-01-2021, 16:40 | 0\n1. Call of Duty: Black Ops Cold War – rzut oka na ray-tracing oraz DLSS 2.0 2. Platforma testowa, metodologia 3. Wydajność z aktywnym ray-tracingiem 4. Jakość obrazu przy włączonym ray-tracingu, cz. 1 5. Jakość obrazu przy włączonym ray-tracingu, cz. 2 6. Jakość obrazu przy włączonym DLSS, cz. 1 7. Jakość obrazu przy włączonym DLSS, cz. 2 8. Podsumowanie\nTest ray-tracingu i DLSS 2.0 w Call of Duty: Black Ops Cold War\nZgodnie z wieloletnią tradycją, w roku 2020 rzecz jasna nie mogło zabraknąć następnej odsłony serii Call of Duty, tym razem zatytułowanej Black Ops Cold War. A skoro jesteśmy w temacie częstości premier, to nie da się ukryć, że Activision wyraźnie dba, by pod tym względem górować nad konkurencyjną Battlefield, który to efekt uzyskano angażując do produkcji kilka podmiotów, naprzemiennie realizujących poszczególne części. Ta, którą będziemy się dzisiaj zajmować, przypadła w udziale duetowi Treyarch oraz Raven Software, fabularnie będąc kontynuacją Black Ops, co - przynajmniej dla mnie - stanowi miłą odmianę na tle innych tytułów z tej podrodziny Call of Duty, gdzie powiązania z oryginałem wprowadzano de facto na siłę. Mamy więc powrót do czasów zimnej wojny oraz tematyki kontroli umysłów, a także dobrze znanych bohaterów, w tym Hudsona, Masona i Woodsa. Sama kampania nie jest zbyt długa, tzn. można ją ukończyć w około pięć godzin, ale w gruncie rzeczy oceniam ją jako całkiem przyzwoitą, szczególnie na tle tego, co rywale zaserwowali nam ostatnio przy okazji Battlefielda V. Niemniej tryb do samotnej rozgrywki, ani żaden inny, nie są tematem przewodnim dzisiejszego materiału, gdyż skupiać się będziemy głównie na warstwie technicznej, gdzie mamy m.in. ray-tracing oraz DLSS. Sprawdźmy, jaki wpływ na oprawę i wydajność mają wymienione rozwiązania.\nCall of Duty: Black Ops Cold War to kolejna część tej popularnej serii, tym razem ze wsparciem ray-tracingu i DLSS. Przekonajmy się, co wnoszą te techniki.\nFortnite – rzut oka na ray-tracing oraz DLSS 2.0\nRozpoczynając od technikaliów, Call of Duty: Black Ops Cold War korzysta z usprawnionego silnika napędzającego wcześniej Black Ops III, który został rozbudowany o wsparcie API DirectX 12, co pozwoliło na zaimplementowanie śledzenia promieni. Jednocześnie warto dodać, że ta konkretna wersja IW, gdyż tak w ogólności nazywa się silnik, nie jest bezpośrednio powiązana z wydaniem używanym w ubiegłorocznej części Modern Warfare, ponieważ tamta gra została stworzona przez studio Infinity Ward, choć oczywiście baza jest ta sama, tzn. id Tech 3 znany z Quake III Arena. Owe zamieszanie z rozwojem technologii wynika właśnie ze wspomnianej wcześniej mnogości twórców kolejnych odsłon, przez co wytworzyło się kilka różnych gałęzi IW, ergo nietrudno się w tym pogubić. Wracając do meritum, ray-tracing wykorzystywany jest tutaj na potrzeby cieni i okluzji otoczenia (ang. Ambient Occlusion). Te pierwsze mieliśmy już w Modern Warfare, aczkolwiek tylko dla lokalnych źródeł świata, do których dołączyło teraz oświetlenie globalne, zaś RTAO to nowość w serii Call of Duty, analogicznie jak DLSS w wersji 2.0 i z dodatkowym trybem dla rozdzielczości 8K (takie wydanie bywa oznaczane jako 2.1). Jeżeli natomiast chodzi o użyty sprzęt, do testów praktycznych wykorzystałem m.in. kartę graficzną KFA2 GeForce RTX 3080 SG (1-Click OC), do spółki z kilkoma innymi GPU od zielonych.\nCall of Duty: Black Ops Cold WarTreyarchRaven SoftwareIW EnginePCtestśledzenie promieniray-tracingDXRtest ray-tracinguDLSS 2.0DLSS 2.1test DLSS 2.0benchmarkwydajnośćNVIDIAAmpereTuringGeForce RTX\nZgłoszenie dot. artykułu o ID 14551. Opis błędu:\nKomentarze do: Call of Duty: Black Ops Cold War – rzut oka na ray-tracing oraz DLSS 2.0\nPokaż / Dodaj komentarze do: Call of Duty: Black Ops Cold War – rzut oka na ray-tracing oraz DLSS 2.0


Kontakt - centralne ogrzewanie - Poznań | Technika Grzewcza\nSzukasz firmy solidnej i niezawodnej? Chcesz powierzyć projektowanie instalacji grzewczych osobom, które mają szeroką wiedzę oraz bogate doświadczenie w branży montażu instalacji centralnego ogrzewania w Poznaniu? Zapraszamy do skorzystania z naszych usług!\nFirma TECHNIKA GRZEWCZA Roman Mądrawski z Poznania każdego dnia udowadnia, że montaż ogrzewania grzejnikowego, płaszczyznowego, podłogowego lub ściennego można przeprowadzić bezproblemowo.\nSpecjalizujemy się w montażu instalacji grzewczych na terenie Poznania. Nasze usługi wykonujemy sprawnie i profesjonalnie. Zapewniamy również montaż bardziej skomplikowanych instalacji jak montaż kotłów gazowych, kotłów stałocieplnych i kominków. Dodatkowo prowadzimy doradztwo z zakresu montażu ogrzewania centralnego. Prezentujemy różne rozwiązania i technologie odpowiednie do potrzeb, wymagań i możliwości budynku.\nSwoje usługi świadczymy profesjonalnie i kompleksowo. Realizujemy je od pierwszego etapu, jakim jest projekt. Prowadzimy również wycenę, aż po ostateczną realizację.\nPonadto oferujemy serwis instalacji centralnego ogrzewania, a także gazowych podgrzewaczy wody oraz kotłów gazowych. W przypadku wystąpienia usterki w funkcjonowaniu instalacji przeprowadzimy szybką i skuteczną naprawę. Gwarantujemy pomoc zarówno w prostych, jak i skomplikowanych przypadkach.\nGorąco zachęcamy do kontaktu! Proponujemy niezawodne usługi w konkurencyjnych cenach oraz błyskawiczną realizację zleceń. Rzetelność, solidność i znajomość branży to nasza główne atuty.\nSERWIS: KOTŁÓW i URZĄDZEŃ GRZEWCZYCH,\nINSTALACJE WOD.-KAN. GAZ.-C.O.\n*To pole jest wymagane. *Nieprawidłowa wartość. *To pole jest wymagane. *Nieprawidłowy adres e-mail. *To pole jest wymagane. *Nieprawidłowy numer telefonu.\n*To pole jest wymagane. *Zbyt krótka wiadomość.\n*Proszę podać imię. *To pole jest wymagane.\n*Proszę podać prawidłowy e-mail. *To pole jest wymagane.\n*Proszę podać prawidłowy numer.\nWypełnij pola prawidłowo lub spróbuj później


Tworzywa do budowy nagrobków. Wszystko, co należy wiedzieć | czerwony-fortepian.pl\nTworzywa do budowy nagrobków. Wszystko, co należy wiedzieć\nWybrane zakłady kamieniarskie stosują kamieniarstwo jako sztukę i dają temu wyraz w swoich aranżacjach. Dbają o to, żeby realizowane przez nich projekty wyróżniały się niecodziennym wzornictwem i starannym wykończeniem. Nasze cmentarze z każdym rokiem zmieniają się i budzą zaskoczeniem coraz odważniejszym doborem form i barw płyt. Który kamień wybrać i w jakim czasie stawiać płytę?\nWiele przedsiębiorstw spod szyldu kamieniarstwo Warszawa wykonuje nie tylko ładne płyty nagrobne na zamówienie, ale również szybciej służy pomocą oraz oferuje duży zakres usług powiązanych z szeroko pojętym kamieniarstwem – uzupełnianie brakujących lub uszkodzonych liter lub remonty nagrobków (przeczytaj na stronie). Czasem wystarczy zrobić kilka działań, żeby przywrócić płytom jakiś charakter. Można to uzyskać poprzez dyskretne elementy, jak na przykład kamienne wazony nagrobkowe, lampy na nagrobki czy zdjęcia portretowe.\nKliknij na ten link, aby poznać pokrewne teksty. Dla przykładu zobacz serwis (https://ortodoncjacyfrowa.com.pl/aparat-invisalign/), który prezentuje intrygującą Cię problematykę, a niewątpliwie się nie zawiedziesz.\nKamieniarstwo Warszawa ma bardzo spore – konkurencja wśród firm w tym mieście jest spora, więc najlepsze firmy wytwarzają płyty w sporej gamie naturalnych tworzyw, lecz zwykle robią płyty nagrobne granitowe oraz marmurowe i piaskowca, szczególnie nagrobki dziecięce – użyj tego linku. Marmur, z uwagi na jego cechy i klimat naszego kraju, stosowany jest bardzo rzadko jako materiał budulcowy płyt nagrobnych, bo zbyt szybko ulega erozji. Granit z kolei jest bardzo modny. Dobra wytrzymałość i wysoka jakość, z której już od wieków znany jest granit i jego zalety wizualne i wysoka estetyka, przysparzają mu wielu zwolenników, a także sprawiają, iż budulec ten znajduje mnóstwo zastosowań. Najczęściej używany jest właśnie granit – kamień niezwykle trwały, niezależnie od pochodzenia. Poza marmurem i granitem jest dodatkowo piaskowiec. Ten kamień też jest dobrym tworzywem na duże nagrobki albo nagrobki dziecięce, lecz wymaga sporo pielęgnacji.\nPośród pracowników firm kamieniarskich istnieje kilka różnych zdań jeżeli chodzi o czas postawienia pomnika. Powodem jest pracująca ziemia, która wymaga czasu na optymalne ubicie i stwardnienie. Część osób uważa, iż minimalny czas od pochówku do wzniesienia grobu to 6-12 miesięcy. Kiedy nagrobek nagrobki podwójne montowany jest na piwnicy, nie ma potrzeby odkładania jego montażu.\nWrzesień 4, 2019 admin\tmontaż, remont, Warszawa, zamówienie, zdjęcia