Dlaczego Kościół sprzeciwia się „sztucznej” antykoncepcji? | Błogosławiony jesteś, miłosierny Boże...\nOpublikowano 3 czerwca 2015 Autor: Alba\nPrzede wszystkim, warto sobie uświadomić, jak niewiele wówczas wiedziano o fizjologii człowieka – dość powszechnie przyjmowano na przykład, że jedynym „nośnikiem życia” (a w istocie już miniaturową, autonomiczną istotą ludzką! – średniowieczny homunkulus) jest męska sperma, która w ciele kobiety jedynie znajduje odpowiednie warunki do rozwoju (nie sądzono bowiem, aby „bierny” pierwiastek żeński mógł odgrywać jakąkolwiek czynną rolę przy poczęciu). Z tej racji również współczesne wspólnoty żydowskie – wyrastając z tego samego starożytnego źródła - spośród wszystkich metod antykoncepcyjnych szczególnie sceptycznie odnoszą się do…prezerwatywy, widząc w niej najbardziej jaskrawe naruszenie micwy (przykazania) „peru urewu” („bądźcie płodni!”) – która to ma się odnosić przede wszystkim do mężczyzn. W takim ujęciu kobieta była jedynie „naczyniem” które nosi w sobie życiodajne męskie nasienie. (I dlatego dziś jeszcze część duszpasterzy uważa za moralnie dopuszczalne intymne pieszczoty żony przez męża poza „właściwym” stosunkiem, lecz już nie odwrotnie – te drugie bowiem mogą się wiązać z niekontrolowanym wytryskiem nasienia:)). Tak więc każde działanie, zmierzające do zniszczenia owej „mocy życia”, zrównywano praktycznie z zabójstwem – a to już, jak wiadomo, jest zbyt poważna sprawa, by Kościół mógł się nie wypowiadać.\nŚwięty Augustyn, notabene były manichejczyk, którego poglądy w przemożny sposób ukształtowały kościelne przekonania w tej kwestii, okazuje się więc całkiem typowym intelektualistą swojej epoki, gdy mówi:„Rozpustne to okrucieństwo albo raczej okrutna rozpusta zapędza się nieraz tak daleko, że używa trucizn przeciw zapłodnieniu, a gdy zawiodą, niweczy jakimiś środkami poczęty płód w łonie i spędza go. Wolą tacy ludzie, by potomstwo już ginęło, nim jeszcze żyć zaczęło, lub, gdy już było w żywocie, wolą je zabić, niż mu pozwolić ujrzeć światło.” (Podkreślenia moje).\nJako ciekawostkę można jeszcze dodać, że z podobną nieufnością traktowano stosunki seksualne podczas menstruacji. Miały się z nich rodzić dzieci dotknięte szaleństwem, lub co najmniej… rude. :) Św. Tomasz zresztą twierdził, że zdrowa, zamężna kobieta w ciągu swego życia właściwie nie powinna mieć miesiączek (przypadłość tę uważano za swego rodzaju „chorobę” i skutek grzechu pierworodnego – teologowie, tak żydowscy, jak i chrześcijańscy, twierdzili, że przed upadkiem człowieka Ewa nie miesiączkowała…:)). Całe swe dorosłe życie powinna bowiem być w ciąży lub karmić piersią. Można więc z tego wysnuć podobny wniosek, jak pewna badaczka, analizująca przepisy judaizmu, odnoszące się do kobiet: że zasadniczo stosunki seksualne były dozwolone w okresie płodnym, zakazane zaś – w niepłodnym. Gwoli sprawiedliwości – i na pohybel tym wszystkim, którzy twierdzą, jakoby to dopiero współczesne feministki „przyznały kobietom prawo do orgazmu” – trzeba koniecznie jeszcze powiedzieć, że rozkosz kobiecą uważano za tak istotny element płodzenia dzieci, że byli teologowie, którzy uważali, że za grzeszne należy uznać także te akty małżeńskie, podczas których kobieta nie odczuwałaby przyjemności!\nKategorie: Cywilizacja, Historia Kościoła, NPR\t| Tagi: Antykoncepcja Apologetyka Chrześcijaństwo Ciało Doktryna Humanae Vitae Jan Paweł I Kontrowersje Kościół Kryzys demograficzny Małżeństwo Miłość Moralność NPR Papież Franciszek Paweł VI Pius XI Pius XII Postęp Płodność Reforma Kościoła Rewolucja seksualna Rozwój Seks Sobór Watykański II Średniowiecze Starożytność Teologia\n3 czerwca 2015 o 16:12 napisał:\nI bardzo uzasadnione są Twe obawy. Długofalowe skutki zażywania tychże mogą dać o sobie znać już wtedy, gdy za późno będzie na skuteczną interwencję.\n3 czerwca 2015 o 20:12 napisał:\nGdzieś kiedyś czytałam, że istnieją badania, sugerujące związek przyjmowania pigułek z niepłodnością w linii żeńskiej (tzn. że jeśli matka i/lub babka danej kobiety długotrwale przyjmowały pigułki antykoncepcyjne, może ona mieć problemy z płodnością). Byłoby to nawet uzasadnione, jeśli się weźmie pod uwagę znane prawo biologiczne, zgodnie z którym „zdolność nieużywana zanika.” A kto wie, jaki wpływ na nas wszystkich będą miały te wszystkie estrogeny, obecne w wodzie, glebie i pożywieniu? Oby tylko nie stało się z nami tak, jak w filmie s-f „Ludzkie dzieci”, gdzie ludzkość z drżeniem poszukiwała „ostatniej ciężarnej kobiety”. Bo mam wrażenie, że ku temu zmierzamy…\n3 czerwca 2015 o 21:01 napisał:\nLudzie po prostu nie mają już ochoty mieć dzieci. Oczywiście nie wszyscy, ale znaczna część społeczeństwa. Pigułka czy NPR – cel jest sam.\n4 czerwca 2015 o 11:39 napisał:\nAlbo, miałem pod tą notką napisać parę swoich przemyśleń, więc niniejszym to czynię. Na wstępie zaznaczając że być może nie wszystko co napiszę Ci się spodoba, względnie zgodzisz się z tym. Ale myślę że możemy sobie poradzić z taką rozbieżnością poglądów :)\nPo pierwsze, ta notka jest…. dziwna. Doceniam cały wywód historyczny, który notabene jest ciekawy, ale jak doszłaś do „sytuacji teraźniejszej”, hmm, chyba tak trochę po wierzchu.\nJakiś czas temu, na fali „przemyśleń związanych z wiarą” przeczytałem Humanae Vitae. Nie widzę w nim „hymnu na cześć miłości małżeńskiej” (seksualnej, bo rozumiem że taki miałaś na myśli). Natomiast jest tam napisane, że małżonkowie mają z pełnym trudem i poświeceniem znosić trudy okresowej wstrzemięźliwości bez względu na wszelkie okoliczności oraz że moralnie niedopuszczalne jest wszelkie takie planowanie aktu małżeńskiego co do przebiegu lub okoliczności, które miałoby ograniczyć jego płodność. Interpretacja dowolna, ale jeśli by się uprzeć – to chociażby sławetne zagadnienie „wytrysku poza” jak najbardziej można pod to podciągnąć.\nNotabene, ja jestem ścisłowcem i dla mnie jest zupełnie z czapki pisanie o „dobrej okresowej wstrzemięźliwości” i o „niegodziwości planowania”. Przepraszam bardzo, czy ścisłe, przy używaniu całkiem wyrafinowanych metod i nawet skomplikowanych urządzeń, planowanie CZASU aktu seksualnego na taki, by był on bezpłodny, nie podchodzi pod definicję tego, co parę stron dalej w tym samym dokumencie określono jako moralnie niegodziwe? Tłumaczenie, że „pozostaje zawsze jakaś otwartość na życie” jest szyte strasznie grubymi nićmi, bo – poprawnie i konsekwentnie stosowany – NPR jest naprawdę skuteczny. Idąc tym tropem dużo większą „otwartością na życie” jest prezerwatywa, bo zdaje się ma realny PI (indeks pearla) około 7, a NPR około 3.\nAntykoncepcja rodzi się w głowie. Dla mnie absolutnie wszelkie myślenie i działanie mające na celu sprawić, żeby „był seks i nie było dzieci” to jest antykoncepcja. NPR ma również taki cel. Owszem, zmniejsza ilość współżycia ale nie do zera. Tylko ja nie widzę w takim myśleniu zaraz jakiegoś wielkiego zła. Oczywiście nie chodzi o „dawanie na prawo i lewo”, ale o normalną małżeńską praktykę. Bóg dał człowiekowi rozum, więc niech człowiek z niego korzysta. Niech rozeznaje, czy dany czas jest dobry czy zły na dziecko, czy pojawienie się kolejnego będzie szczęściem czy rozpaczą. Sorry, ale bez względu na wszelakie „dziecko jest darem” – często tak jest. Chociażby (najczęściej?) z braku pieniędzy. Sił. Warunków.\nPoza tym, popatrz dzisiaj na wszelkie NPRowe publikacje broszurki etc. Te które widziałem: „npr to nie antykoncepcja!” a parę linijek wyżej/niżej „npr jest jedną z najskuteczniejszych metod!”. To w końcu jest skuteczną metodą, czy w ogóle nie jest jedną z tych metod? No bez jaj.\nNie widzę problemu w prezerwatywie w małżeństwie (nie jest to teraz czas i miejsce na rozprawianiu o seksie małżeńskim i przed-/poza-/ więc zostańmy przy temacie seksu małżeńskiego). czy, tym bardziej, wszelkiej bliskości bez względu czym się kończy. Każde bycie męża i żony ze sobą uważam za pozytywne, a „ideologia” NPRowa nie przemawia do mnie z powodów opisanych powyżej. Naczytałem się dość swego czasu w internetach o drugim obliczu NPRu, które rujnuje małżeństwa ludziom którzy nie są w stanie tak funkcjonować, które wciąga ich w stałe, nieprzerwane poczucie winy, które sprawia że normalne skłonności męża i żony do siebie traktują jak jakąś patologię. Nie, sorry. Ja odpadam. Bo za chwilę zacznę myśleć, że najlepiej gdyby się okazało że sam „strzelam ślepakami”.\nDodam, że ja chcę mieć dzieci. Ale nie uważam żeby „moralnie dobrym” było sprowadzanie ich na świat bez względu na wszelkie okoliczności, a „moralnie złym” decydowanie o liczbie i momencie potomstwa.\nTak bardziej w temacie ogólnym, ale tak mi teraz przyszło na myśl o tym napisać też. Właściwie aż do prawie teraz, bo dopiero może wiek albo dwa temu się to zmieniło, było tak że po pierwsze była potrzebna naprawdę duża siła robocza, a po drugie umieralność była bardzo duża. Dzieci umierały przy porodzie, w młodym wieku, potem w „młodzieńczym”. Teraz medycyna i ogólna „spokojność” znacznie poprawiła tę kwestię. A i co do siły roboczej – postępująca automatyzacja zmniejsza zapotrzebowanie na nią. Więc nie jest już więcej tak, że potrzebny jest stały bardzo wysoki przyrost naturalny. Oczywiście, Europa przegina w drugą stronę i – to akurat smutny wniosek ale przychylam się do niego – chyba nadchodzi zmierzch cywilizacji zachodnioeuropoejskiej w takiej postaci w jakiej ją znamy, ale co próbuję powiedzieć, że przyrost naturalny jeśli byłby minimalnie na plus (ale stale, bez „nurkowania” do ujemnego) właściwie było by ok.\nA Kościół dla mnie, nie pierwszy zresztą raz, zupełnie nie tam gdzie trzeba stawia „środek ciężkości”. Już spieszę z wyjaśnieniem.\nPisząc „NPR jest dobry a prezerwatywa i wszelkie inne środki antykoncepcyjne są złe” zupełnie pomijamy krytycznie ważną kwestię. Wszelkie środki antykoncepcyjne inne niż prezerwatywa MOGĄ działać wczesnoporonnie. Nie tylko te, których jest to główny mechanizm działania (spirale i inne o których istnieniu może wcale nie wiem). Ale zwykła pigułka także. Nie jest to główny mechanizm jej działania, ale istnieje taka możliwość, że nie powstrzyma ona owulacji, lecz doprowadzi do obumarcia i wydalenia z organizmu kobiety zapłodnionej komórki jajowej. I to jest dla mnie nie do przyjęcia, w życiu bym nie chciał żeby moja kobieta (ergh żona) łykała pigułki. Truła się dla mojej wygody, bo tak to należy powiedzieć. Tutaj powinien być stawiany cały ten nacisk. A nie na to, że za prezerwatywę idzie się do piekła.\n4 czerwca 2015 o 13:33 napisał:\nHmmm, po przeczytaniu całego komentarza mam w zasadzie TYLKO jedno pytanie: GDZIE, w MOIM tekście (a nie gdzie indziej w całym Internecie) wyczytałeś, że „za prezerwatywę idzie się do piekła”? Notabene, nie słyszałam, żeby ktokolwiek w Kościele dziś już aż tak ostro stawiał sprawę. Ojciec Knotz nawet DORADZA jej użycie małżonkom, którzy chcą nauczyć się NPR. Warto tylko pamiętać, że użycie prezerwatywy (czyli tzw. metoda FAM) nieznacznie zmniejsza skuteczność „naturalnej antykoncepcji” – bo jednak najczęściej zakłada się ją wtedy, kiedy prawdopodobieństwo poczęcia jest największe. :)Nawiasem mówiąc, jest to dla mnie też wielki plus „tych metod” – że pozwalają ludziom zrozumieć, „jak to naprawdę działa” – bo czytałam (wcale nierzadko), o parach, które leczyły się na niepłodność, aż się okazało, że współżyjąc ze sobą całkiem nieświadomie trafiały w dni niepłodne. Antykoncepcja, po pierwsze, STRASZY ludzi dzieckiem – „uważaj, to jest coś takiego, że wystarczy dmuchnąć, i już jest!” Lepiej zabezpiecz się po same zęby, bo inaczej… A po drugie, wbrew pozorom wcale nie uwalnia (zwłaszcza kobiet), od lęku, chociaż to obiecuje. Ileż razy ja czytałam na różnych forach: „A co będzie, jeśli mu pękła prezerwatywa?” Czytałam nawet zwierzenia pewnej 40-letniej kobiety, która brała pigułki, partner dodatkowo używał prezerwatywy, a ona się i tak bała. Panicznie. A wiesz, co jej doradziły inne? „Najlepiej niech on (przepraszam, to jest cytat) spuści się gdzieś z dala od Ciebie!” Serio. No, to ja nie rozumiem – jeśli ten wspaniały, wyzwolony, bezpieczny seks ma wyglądać w ten sposób – ona w jednym pokoju, on w drugim…- to po co w ogóle cała ta antykoncepcja? Moim zdaniem JEDYNA rzecz, która może ten lęk chociaż zmniejszyć, to świadomość, że się ma wokół siebie kochające osoby (a zwłaszcza wiernego partnera), które „w razie czego” pomogą kobiecie w opiece nad dzieckiem. Tylko MIŁOŚĆ (świadomość, że ktoś Cię kocha i nie opuści bez względu na wszystko) – ostatecznie „usuwa lęk.” Niestety, niewiele kobiet dziś ma ten luksus. Tzw. „skuteczna antykoncepcja” raczej zwolniła mężczyzn z odpowiedzialności (dziś ta, jutro inna… a w razie czego zawsze można powiedzieć jej: „No, i co z tego, że jesteś w ciąży?To na pewno nie ze mną, ja używałem prezerwatywy!”) niż uwolniła kobiety od strachu przed ciążą. Ten strach, który zawsze nam towarzyszył, od zarania dziejów chyba, dziś jest może nawet większy, niż kiedykolwiek – bo kobieta wielodzietna bywa od razu klasyfikowana jako „głupia gęś, co nie wiedziała, jak się zabezpieczyć.”Zresztą, nie oszukujmy się, KAŻDA metoda bywa czasami zawodna – i wydaje mi się, że ja, stosując NPR mam tego trochę większą świadomość, niż niektóre osoby skuszone zapewnieniami o rzekomo „absolutnie pewnym zabezpieczeniu.” Wiesz, ja lubię NPR, ale to, co nazwałeś „ideologią NPR” jest mi zupełnie obce. Byłam wręcz zniesmaczona, gdy jeden z takich „ideologów” uzasadniał swój sprzeciw wobec prezerwatywy twierdząc, że „w gumiakach to on wchodzi tylko do obory”. Wolę wyznawać zasadę, że to NPR jest dla ludzi, a nie ludzie dla NPR – i jeśli komuś NPR przeszkadza w kultywowaniu normalnego życia małżeńskiego, a nawet je rujnuje – to oznacza to, że przyjął błędne zasady. Zasady nigdy nie powinny być ważniejsze od człowieka, od miłości. Dlatego nie mam też najmniejszych problemów z różnymi formami wyrażania seksualnej miłości, tak długo, dopóki te formy zamykają się w ramach jednego małżeństwa. Jeden z moich spowiedników mądrze kiedyś powiedział, że sypialnia małżonków to jest swego rodzaju sanktuarium, na którego progu wszyscy inni (nawet Kościół ze swoimi radami – bo pamiętaj, że to mimo wszystko są tylko RADY, przecież nie jest tak, że pod każdym łóżkiem siedzi biskup – biskupów by nie starczyło!:)) muszą się zatrzymać. z) szacunkiem. Reasumując, ani NPR nie jest „dobre samo w sobie”, ani antykoncepcja nie jest koniecznie i zawsze „czystym złem.” Wiele zależy od sytuacji konkretnych ludzi, od ich motywacji. Znałam kobiety, które stosowały pigułki, zabezpieczając się przed mężami-gwałcicielami (*i dziś już nawet Papieska Akademia Życia nie powie, że robiły coś złego – a był taki czas, kiedy nauczano, że kobieta powinna, jak przed gwałtem, „aż do przelewu krwi”, bronić się przed mężem, który chciałby współżyć w prezerwatywie!). Znałam i takie, które tak skrupulatnie stosowały NPR, że prędzej by im się myszy w domu zalęgły, niż dzieci (czasem ku rozpaczy mężów, którzy bardzo chcieli mieć dzieci). Na pewno źle jest „brzydzić się” i pogardzać tym, co Bóg stworzył dziećmi, kobiecym czy męskim ciałem (spotykałam zarówno kobiety, które mówiły, że NPR kojarzy im się „z brudem”, jak i takie, które współżyły TYLKO w prezerwatywie, ponieważ twierdziły, że nasienie męża jest dla nich „obrzydliwe.” Nie należy nazywać nieczystym tego, co Bóg stworzył!:) Mimo wszystko najpiękniejszy jest naturalny seks, tzn. taki, który nie stawia żadnych fizycznych ani psychicznych barier między mężczyzną a kobietą – wtedy, kiedy wiedzą oni, że mogą się w pełni na siebie otworzyć. I do takiego współżycia powinniśmy dążyć.A prezerwatywa zawsze będzie tylko tymczasowym rozwiązaniem.:) Przerywnikiem, po którym powinno się, o ile to tylko możliwe, znowu wrócić do „normy”, tzn. do pełnego otwarcia na siebie nawzajem. Myślę, że wielu ludzi dziś za tym tęskni (i stąd te wszystkie prezerwatywy, które obiecują „prawdziwy dotyk skóry na skórze”:)). Zawsze trochę żal mi było tych kobiet, które NIGDY w życiu, od pokwitania do menopauzy, nie doświadczyły takiego zupełnie naturalnego współżycia – no, chyba, że akurat były w ciąży i nie musiały się już obawiać „najgorszego.” A teraz z drugiego bieguna: wiesz, jak silne wciąż jeszcze jest myślenie, że „katolicy mogą się kochać TYLKO po to, by mieć dzieci – poza tym nie ma już po co tego robić”? Oraz, że Kościół reguluje absolutnie WSZYSTKO w tych sprawach? Kiedyś przeczytałam na Forum „Katolika” wypowiedź pewnej młodej mężatki, która wyznała, że odkąd zaszła w ciążę, nie kochała się z mężem, bo… nie wiedziała, „jak Kościół się zapatruje na współżycie w ciąży!” (Sic!) To strasznie smutne, nie uważasz? A cały wywód historyczny – no, cóż – takie miałam założenie. Chciałam w ten sposób pokazać, że DZISIEJSZE nauczanie Kościoła (które się zresztą – powoli, ale jednak – -zmienia) – wcale nie jest „wzięte z Kosmosu”, tylko ma swoje źródło w pewnych odległych w czasie założeniach – i dlatego dla wielu ludzi jest już dziś niezrozumiałe. Tak samo zresztą, jak Twój sprzeciw wobec pigułek antykoncepcyjnych jest zrozumiały DLA MNIE – bo podzielam założenie, że nawet zygota licząca kilka komórek to już istota ludzka – natomiast może być kompletnie niezrozumiałe dla kogoś, kto takiego założenia nie podziela. Tak samo Ojcowie Kościoła, formułując wczesny zakaz antykoncepcji, wyszli z dwóch założeń, które przy ówczesnym stanie wiedzy były jak najbardziej racjonalne: 1) środki antykoncepcyjne to albo trucizny, albo czary i zaklęcia; 2) plemnik jest już zaczątkiem nowego człowieka – tak, jak dla nas zygota (potrzeba było wielu wieków, by odkryć, że to nieprawda). Myślę, że obecny postęp wiedzy sprawił, że należy zrewidować przynajmniej drugie z tych założeń :) – przy zachowaniu świadomości, że płodność jest mimo wszystko pozytywną wartością i że „normą” powinny być zawsze zbliżenia bez żadnych barier. I ufam, że to się kiedyś zmieni. Może już niedługo?:)\n5 czerwca 2015 o 08:11 napisał:\nŁomatko, myślałem że już mój komentarz jest strasznie długi, Twoja odpowiedź jest chyba jeszcze dłuższa :) Ale postaram się w miarę sensownie odpowiedzieć.\nW TWOIM tekście nigdzie tego nie wyczytałem, notabene pisałem Ci kiedyś, że Twoje podejście do tematu jest rozsądne. I że NPR w takim wydaniu byłbym w stanie przełknąć, co więcej chyba nawet bym go chciał. Jednak są osoby które tak stawiają sprawę. Wejdź na jakieś, pierwsze lepsze, katolickie NPRowe forum, szczególnie jest jakieś takie, liga rodzin się to nazywa czy jakoś tak. Ludzie się nakręcają na „ortodoksyjny” NPR, wg którego w płodnym okresie nie wolno dotknąć własnej żony/męża, a prezerwatywy to już używają rozpustnicy i bezbożnicy. Wejdź, poczytaj. Albo jeszcze lepiej zrób małą prowokację (koniecznie podziel się linkiem :D). Notabene z kolei z forum wielodzietnych dowiesz się, że w ogóle NPR jest grzechem bo sprzeciwia się woli bożej :D\nCzęść Twojego komentarza opisuje ogólnie rozwiązłość jako taką, ja nie mówię że ona jest dobra bo tak nie uważam. Pomijając wszystko inne, ale tak prosto i bez wielkich mądrości – seks bez miłości jest beznadziejny i nic dobrego za sobą nie niesie. Dlatego nie rozpatruję tu dyskusji na temat różnych metod „zabezpieczania się” w tym kontekście. Przyjmuję, że jeśli dwie osoby idą do łóżka, to, bez względu na uregulowania cywilno-prawno-sakramentalne, ale przynajmniej kochają się i na poważnie chcą ze sobą żyć. Cała dalsza część tego co napiszę ma w sobie to założenie, ok? :)\nDla mnie NPR to narzędzie, a narzędzie z zasady nie jest dobre ani złe. Jest raczej odpowiednie lub nieodpowiednie oraz ma swoje plusy i minusy. Plusem NPRu, i z tym się całym sobą zgadzam, jest wymuszenie lepszego „uświadomienia” osób stosujących go. Muszę posypać głowę popiołem, bo myślałem że pewne rzeczy (mam na myśli chociaż zgrubną świadomość nt. fizjologii kobiecej) są dla dorosłych ludzi absolutnie oczywiste, a życie mi zdążyło pokazać że tak nie jest, więc to jest niewątpliwa zaleta. I nawet jeśli nie chcemy się tak twardo trzymać „naturalnego rytmu płodności”, to w sumie dlaczego by nie zechcieć go poznać?\nNie do końca rozumiem, co masz na myśli pisząc, że ktoś przyjął błędne zasady dot. NPRu. Wiem tyle – bo wyczytałem choćby na wspomnianych przeze mnie katolicko-NPRowych forach – że naprawdę są ludzie dla których to ogromny ciężar, niszczący radość a czasem i miłość, mimo że miał właśnie je umacniać. Uważam, i to próbowałem powiedzieć, że po prostu w takiej sytuacji powinno się całą tę sprawę, przepraszam, olać, bo większą wartością jest małżeństwo i miłość. Tylko tyle i aż tyle.\nWiesz, nie zgodzę się z tym, że te nakazy, zakazy, nauki, to TYLKO RADY. Jeśli nie dostosowanie się do nich rozpatrujemy w kategorii „nieuporządkowania moralnego”, grzechu, i to nawet ciężkiego, to to nie są rady. Dla mnie to zakazy, narzucanie komuś „jak ma to robić”. I tego nie akceptuję. Cóż, Bóg mnie z tego kiedyś pewnie rozliczy.\nCo do tego, że antykoncepcja straszy dzieckiem – niestety zgoda. Przy czym robi to raczej przemysł antykoncepcyjny, niż realne osoby, takie mam wrażenie.\nI ogólnie jeśli ktoś odczuwa „paniczny lęk przed dzieckiem”, to źródła problemu nie szukał bym w sypialni. Tylko wszędzie poza nią. Jeśli dwoje ludzi jest we w miarę normalnym związku (szczerym, wiernym, w którym jest miłość) to dziwię się, że odczuwa coś takiego. Chyba wtedy tak ogólnie coś jest nie tak. Jestem w stanie zrozumieć, jeśli już jest gromadka dzieci, a w domu się nie przelewa, ale w innej sytuacji… no cóż. Może mało jeszcze w życiu doświadczyłem i widziałem.\nMyślę też, że całe te krucjaty antykoncepcyjne [może nie koniecznie ta - w końcu to jest tylko wymiana zdań między jakoś tam wierzącymi ludźmi ;) ], mówienie że NPR jest dobry a FAM zły (bo i z tym się oczywiście spotkałem), że NPR to nie antykoncepcja i tak dalej i tak dalej – tylko potęguje myślenie o którym piszesz. I ja wiem, że takie myślenie jest. I że oczywiście to nie jest prawda.\nW wolnej chwili polecam, przesłuchaj sobie konferencję o. Szustaka na temat seksu (jest na jutubie), notabene pochodzi ona z „Pomarańczarni”, całej serii pogadanek na różne okołozwiązowe tematy, nawet nie tak bardzo oderwanych od rzeczywistości, a przy tym nie głupich. Notabene, nawet on, w pewnej innej konferencji („Gdzie zbudować sypialnię”), trochę „zapędził się w kozi róg”, bo doszedł do momentu w którym właściwie sam przyznał, że jeśli dwoje ludzi się kocha i traktuje poważnie, to seks mimo braku sakramentu nie jest zły. Czyli coś w tym chyba jest…\n5 czerwca 2015 o 17:58 napisał:\nPisząc o „błędnych założeniach” miałam na myśli właśnie to „przestawienie pojęć”, w którym NPR, zamiast być jedynie ŚRODKIEM DO CELU (jakim jest rozsądne zaplanowanie kształtu własnej rodziny – I TYLE) staje się nagle celem samym w sobie, osobną „religią”, której wszyscy i wszystko w rodzinie (nawet miłość do współmałżonka) ma być bezwzględnie podporządkowane. Kiedyś tu się pojawił taki nieszczęśliwy pan, który opowiadał, że ilekroć próbuje zbliżyć się do żony, ta „załatwia go” z miejsca jakimś cytatem z Familiaris consortio Jana Pawła II lub przynajmniej z Humanae Vitae. I tak jest już od wielu lat. TAKIEMU NPR (wiem, o czym mówisz, ja też zaglądałam na te fora!) mówię ostre i stanowcze NIE. Tacy ludzie nie kochają swego współmałżonka, kochają jedynie pewną swoją IDEOLOGIĘ na temat „prawdziwie katolickiego małżeństwa” – no, i poczucie własnej „lepszości”, którą to im daje. Nie, nie i jeszcze raz nie. Moim zdaniem tacy „ideolodzy” są właśnie jak ci, którzy „nakładają na innych ciężary, których sami nie mieli siły dźwigać.” Największa jest MIŁOŚĆ, WIĘKSZA NAWET OD wiary… I dlatego, po pierwsze, taka seksualna „hipermoralność”, która próbuje WSZYSTKO ocenić i wymierzyć z linijką w ręku („to JESZCZE wolno, ale TEGO, kochani, to nawet w małżeństwie JUŻ nie!”) jest mi zupełnie obca. Jeśli (do jasnej choroby!) ONA jest JEGO, a ON jest JEJ – to jest tak dokładnie TAK SAMO w jej płodnych dniach, jak i w niepłodnych. I jeśli ona nie przestaje być jego żoną a on jej mężem w tym czasie, jeśli CAŁY CZAS są „jednym ciałem”, to jakim cudem grzeszne mogą być dla nich jakiekolwiek małżeńskie dotknięcia i pieszczoty? Przecież – chociaż czytałam i takie uzasadnienia! – NIE WRACAJĄ oni wtedy na powrót do narzeczeństwa, kiedy to rzeczywiście szeregu rzeczy „nie wolno” (bo przecież stan narzeczeński powinien się jednak czymś różnić od małżeńskiego, nie?). Moim zdaniem takie rozważania to wpędzanie ludzi w niepotrzebne i ciągłe wyrzuty sumienia („hmmm… a może wczoraj posunęliśmy się za daleko? Może ten pocałunek, ten strój, ta rozkosz były zbyt…?”), co w konsekwencji oddala ludzi od siebie i ich ZAMYKA, podczas gdy seks naprawdę „po Bożemu”, tak, jak ja go rozumiem, to właśnie pełne, zupełne otwarcie się na tę drugą osobę, w radości i bez lęku. A po drugie, nie wiem, jak to powiedzieć, ale myślę, że LEPSZA już jest prezerwatywa założona Z MIŁOŚCI do żony (naprawdę, jestem sobie w stanie wyobrazić takie przypadki – choć jednocześnie kiedyś tu pytałam, czy gwałciciel, który wcześniej założy prezerwatywę, naprawdę zachowuje się „bardziej odpowiedzialnie”, niż ten, który tego nie zrobił? Przecież nie troszczy się wcale o tę kobietę, tylko o własny tyłek…)niż NPR kultywowane bez miłości do męża..\n6 czerwca 2015 o 08:38 napisał:\nZgadzam się w 101%. Nawet nie ma sensu rozwijać – po prostu uważam dokładnie tak samo, jak napisałaś :)\nJeszcze mam takie inne przemyślenie „okołoseksowe”, nawiązując do Twojego „żona brzydzi się nasienia męża”. To oczywiście jest trochę stereotyp i uogólnianie, ale na podstawie własnych obserwacji chociażby, jednak je wyciągnąłem.\nWydaje mi się, że wiele dziewcząt, i to właśnie głównie takich „głęboko wierzących z pobożnych rodzin i aktywnych w parafii”, ma bardzo spaczony, wyidealizowany obraz seksu. Prawda jest taka, że – uwaga wkraczam z całą powagą rejony obowiązywania ostrzeżenia 18+ (ale po coś ono jest) – seks jest i trochę brudny, i – nie odmawiając mu całej jego „metafizyki” – w pewnych kwestiach bardzo przyziemny. Kobiecie robi się mokro, mężczyzna ma wytrysk, a w ogóle to przy dobrym seksie trzeba się trochę namęczyć, więc i np. spocić. On może mieć wielki bęben, ona rozstępy. No, może nie brnijmy w to dalej, wiesz co mam na myśli. To jest takie niby oczywiste, ale (ni-)jak się ma do „nasłuchania się” i „naczytania się”, że „jak już będziesz żoną to będziesz spędzać te cudowne chwile najpełniejszej celebracji sakramentu, małżeńskiego zjednoczenia z mężem”? Nie zrozum mnie źle, nie neguję tego wszystkiego – tylko zwracam uwagę na istnienie też tej drugiej strony. I pewne technikalia są też ważne. Dlatego trochę mam zawsze zgryz, przypominając sobie o istnieniu takich pogadanek na ten temat „Seks poezja czy rzemiosło”, bo… rzemiosło trochę jednak też. Co, uważam, absolutnie nie jest w opozycji do poezji. I również po to mówi się o seksie dopiero w małżeństwie, żeby ta „część rzemieślnicza” nie była najważniejsza. Ale też normalnym jest, że powinno się chcieć jak najbardziej dogodzić drugiej stronie? I nie mieć problemu z tym, że ona chce dogodzić nam?\n6 czerwca 2015 o 10:19 napisał:\nWiesz, w wielu kwestiach nie zgadzam się z o. Knotzem – chociażby dlatego, że i on CZASAMI – rzadziej niż inni! – chciałby wchodzić w te sprawy „z lupą i linijką” – patrz słynna kwestia dziurawionych prezerwatyw do badania nasienia. Jest to bzdura z dwóch powodów. Po pierwsze, można przecież i tu zastosować regułę „podwójnego celu” jaką się stosuje np. do pigułek antykoncepcyjnych, które leczą – przecież w tym przypadku chodzi o ludzi, którzy CHCĄ mieć dzieci i tylko muszą „złapać” trochę plemników, żeby je poddać badaniu! Tak samo nie robiłabym problemu z masturbacji w tym celu. Nie jestem mężczyzną, ale nie wierzę, żeby którykolwiek facet z wielką radością robił to „do słoiczka” – nikt nie idzie do laboratorium, żeby sobie „zrobić dobrze”! To raczej coś takiego, jak oddanie moczu. Notabene, prof. Testart, biolog, który zrobił pierwsze we Francji in vitro, zawarł w swojej książce także piękny opis pewnej pary, która „umiała zamienić tę medyczną procedurę w akt wzajemnej miłości i oddania” – otóż odmówili oni wejścia do kabiny, zażądali za to osobnego pokoju. I kiedy lekarze tam weszli, żeby odebrać pojemniczek, czekał już odstawiony, a oni wciąż jeszcze byli złączeni pocałunkiem. Wiesz, nie wiem, czy ci ludzie byli chrześcijanami, ale chyba właśnie o takie poszanowanie intymności powinno nam chodzić. Ale wracając do o. Knotza – on też stara się walczyć z tym nadmiernym „uduchowieniem” seksu małżeńskiego. Człowiek NIE JEST „czystą duszą w brudnym ciele”, lecz istotą, której wnętrze WYRAŻA SIĘ zawsze poprzez ciało. Jeden z moich spowiedników mówił wręcz, że „miłość platoniczna (czysto duchowa) pomiędzy ludźmi NIE ISTNIEJE.” Dlatego w oryginale hebrajskim „i stają się jednym CIAŁEM” należałoby tłumaczyć właściwie „i stają się jedną istotą ludzką.” A jak to się dzieje? No, właśnie FIZYCZNIE, przez te wszystkie „zwierzęce” gesty, zapachy i dźwięki – przez to, że mężczyzna może „wniknąć” w kobietę (hebr. jadar’) Dlatego DLA MNIE nic, co się wtedy dzieje nie jest „brudne”, chociaż owszem, jest bardzo przyjemne – a brzydzić się nasienia męża to jednak trochę tak, jakby czuć wstręt do niego samego. Bo przecież jego ciało to on sam. Chociaż, zastrzegam, WIEM, że nawet bardzo kochający się ludzie mogą mieć w tej kwestii różne lęki i zahamowania. I tutaj dochodzimy do tej „techniki”, którą słusznie poruszyłeś. Po pierwsze, wierzę głęboko, że Pan Bóg dał ludziom seks po to, by się nim upajali. Nowoczesna teologia mówi wręcz, że orgazm to „przedsmak raju.”:) Spotkałam kiedyś w Sieci faceta, który mi mówił, że tylko w tym momencie czuje, że poza rzeczywistością fizyczną jest „coś” (Ktoś?:)) ponad. I jak ja mogłabym go za to potępić? Być może dla niektórych ludzi rzeczywiście seks jest jedynym sposobem, żeby mogli jakoś „dotknąć” Boga? Zauważ, że w naszych czasach, im mniej duchowości, tym więcej seksu – może oba zaspokajają w ludziach ten sam głód? A skoro – w to też głęboko wierzę! – seks między kochającymi się małżonkami jest już sam w sobie „liturgią” ich sakramentu małżeństwa (i nie potrzebuje już żadnych innych „nabożeństw” – stąd pomysł specjalnej modlitwy „przed i po współżyciu” – niczym przed i po jedzeniu! – wydaje mi się trochę dziwaczny. Sam seks jest już modlitwą. Modlitwą ciałami. Dlatego trzeba tak usilnie starać się, żeby nasze ciała nigdy nie „mówiły” niczego, czego serce nie czuje.:)) – to obojgu powinno zależeć, aby to wydarzenie było jak najpiękniejsze i, a jakże, jak najbardziej przyjemne. Stare talmudyczne powiedzenie, które bardzo lubię, mówi: „Kiedy mąż i żona się kochają, chwała Boża ich otacza.” Ale żeby nasze ciała mogły się dobrze „zestroić” i wygrywać razem piękną melodię ku chwale Najwyższego i naszej radości, potrzeba nieraz długich lat pracy. Szczerze mówiąc, nie bardzo wierzę we „wspaniały seks od pierwszego wejrzenia”, nawet między nieznajomymi. Każdy mężczyzna i każda kobieta jest inna – dlatego trzeba po prostu dobrze poznać nawzajem swoje ciała i ich reakcje. A to, jak sądzę, najłatwiej jest osiągnąć w długotrwałym i wzajemnie wiernym związku. Dlatego zawsze żal mi ludzi, którzy twierdzą, że po latach miłość małżeńska zupełnie przestała im smakować. Dobry seks powinien być raczej jak wino – z latami coraz lepszy!:)\n4 czerwca 2015 o 20:56 napisał:\nFajny artykuł, zbierasz mnóstwo wiedzy i własne rozsądne przemyślenia w jednym miejscu.\nA dzieci, czy nie są ciężarem… trochę są, ale błogosławionym ;-)\n5 czerwca 2015 o 06:29 napisał:\ntekst jawi mi się jako ciekawy materiał reliogioznawczy… i w sumie tyle mam centralnie do powiedzenia…\nzaś niecentralnie, to nieco rozbawiła mnie logika ograniczenia akceptacji antykoncepcji tylko dla małżeństw /”deklaracja z Lambeth”/… bo skoro w doktrynie chrześcijańskiej istnieje zakaz okazywania sobie pozytywnych emocji w formie ogólnie zwanej „seksem” poza związkami małżeńskimi, to takie zastrzeżenie jest zbędne /Brzytwa Ockhama/… załóżmy jednak, że wspomniani biskupi są realistami i wiedzą, że ów zakaz seksu nie jest przestrzegany… co to oznacza?… to oznacza akceptację większej ilości urodzeń dzieci „w grzechu”… co prawda nie myśląc „po chrześcijańsku” mogę czegoś nie pojmować, ale nawet uruchamiając cały zasób empatii i próbując tak myśleć, to coś mi się w tym nie zgadza…\nosobna sprawa to dygresja na temat Cesarstwa Rzymskiego… ale to rozwinę nieco później, w następnym podejściu /real teraz nie pozwala/, bo to złożona historia…\nnatomiast co do ostatniego /eko/akapitu, to po prostu nie wiem… pierwszy raz dzięki Tobie zwróciłem na tą kwestię uwagę… na tą chwilę uważam, że bez wyników badań biodegradowalności owych syntetyków nic sensownego nie można powiedzieć…\n5 czerwca 2015 o 17:41 napisał:\nCo do pierwszego punktu, to dla mnie, jako chrześcijanki, założenie wielebnych biskupów anglikańskich jest dosyć zrozumiały.:) Rozumiejąc, że usunięcie strachu przed konsekwencjami może się walnie przyczynić do tego, co nazywano dawniej „rozpustą”, a dziś nazywa się promiskuityzmem,biskupi próbowali ograniczyć to ryzyko, pozwalając na korzystanie z tej nowinki jedynie tym, którzy już i tak mieli „prawo” do uprawiania seksu. :)\n5 czerwca 2015 o 19:58 napisał:\naha… to brzmi dość klarownie… ale co w takim razie z pokątnymi aborcjami „na nielegalu”? /co prawda nie znam sytuacji prawnej w UK w tamtych latach, ale chyba nie był to wtedy zabieg legalny nawet w rozumieniu prawa cywilnego/… jakby nie było, zezwolenie /nawet „przymknięcie oczu”/ na antykoncepcję wśród par „niemałżeńskich” mogłoby się przełożyć na zmniejszenie ilości zabiegów usunięcia ciąży…\ntu mi się nasunęły /tak piszę raczej w formie dygresji/ dwie sprawy nieco odbiegające od tematu…\n1/ nigdy w rozmowie na tematy „aborcyjne”, niezależnie od światopoglądu rozmówcy, nie spotkałem się z prostym w gruncie rzeczy podejściem, że antykoncepcja /albo metody wczesnoporonne/ to po prostu zabezpieczenie kobiety przed aborcją jako sytuacją ryzykowną…\n2/ nigdy nie potrafiłem zrozumieć, dlaczego seks „niemałżeński” tak często bywa utożsamiany z promiskuityzmem /ewentualnie „koniecznie musi” do tegoż prowadzić/… inna sprawa, że sam promiskuityzm może być mechanizmem selekcji, wzajemnego doboru stałych par, ale to już kompletnie inna dyskusja…\nno, i znowu Imperium Rzymskie musi poczekać :)…\n6 czerwca 2015 o 11:18 napisał:\n1) Ja bym jednak nie utożsamiała „antykoncepcji” i „metod wczesnoporonnych.” – te drugie (niezależnie od światopoglądu, jaki ktoś wyznaje!) mają na celu WYWOŁAĆ SZTUCZNE PORONIENIE – prawda? A więc są w istocie tożsame z aborcją, tyle, że w bardzo wczesnej fazie, co, być może, jest emocjonalnie łatwiejsze do przyjęcia dla kobiety. To trochę tak, jak rozważania Petera Singera na temat: czy (skoro noworodek NIE RÓŻNI SIĘ w zasadzie od płodu w późnej fazie rozwoju, z czym się zresztą zgadzam) – zabijanie noworodków nie powinno być TAK SAMO dopuszczalne, jak aborcja? Czy morderstwo dziecka 2-letniego powinno być mniej surowo traktowane, niż „bardziej rozwiniętego” 7-latka? A życie tego 7-latka jest zdecydowanie „mniej warte”, niż dajmy na to, profesora uniwersytetu? Ale zostawmy może takie rozważania – wiem, że w tej sprawie nikt nikogo nie przekona – i nie to było moim celem. Chciałam jedynie zwrócić uwagę na fakt, że jednak pomiędzy środkami „anty” i wczesnoporonnymi ISTNIEJE wyraźna różnica. Pierwsze mają za zadanie nie dopuścić do zapłodnienia, drugie – zniszczyć jego niechciany efekt.\n2) Gdyby rzeczywiście było tak, że „więcej antykoncepcji to mniej aborcji” – pierwsza pewnie pobiegłabym rozdawać prezerwatywy ma ulicach. :) To zresztą znana narracja producentów tych środków. Nawiasem mówiąc, nie bardzo wierzę w czystość ich intencji, gdy organizują np. wakacyjne akcje „uświadamiające” dla młodzieży. Czy myślisz, że producentom pigułek czy prezerwatyw NAPRAWDĘ zależy na tym, żeby, dajmy na to, moja córka jak najpóźniej rozpoczęła współżycie – czy raczej chodzi o to, żeby JAK NAJWCZEŚNIEJ zyskać nową klientkę, która kupi możliwie najwięcej ich produktów?:) Jasno pokazali to Szwajcarzy, reklamując (w stylistce placu zabaw!!!) prezerwatywy rozmiaru „XS” przeznaczone dla 12-letnich chłopców – mimo że w większości krajów Europy seks jest zakazany w przypadku tak młodych osób… No, cóż – oni zawsze będą się bronić, że w ten sposób „odpowiadają tylko na potrzeby społeczne” – a jeśli taka potrzeba nie istnieje, to postarają się, żeby ją stworzyć. Czyż nie na tym polega reklama, która jest dźwignią handlu?:) Ale nie o tym chciałam. Sęk w tym, że wydaje się, że TO TAK NIE DZIAŁA. Kobiety (tam, gdzie mają wolny dostęp do przerywania ciąży) nie wybierają pomiędzy antykoncepcją lub aborcją – lecz często traktują aborcję jako jeszcze jeden spośród dostępnych środków „antykoncepcyjnych”. Dobitnie pokazuje to przykład Francji, gdzie po 40 latach obowiązywania liberalnego prawa aborcyjnego i jednocześnie powszechnym dostępie do edukacji seksualnej (w szkole mojego kuzyna automat z prezerwatywami stanął, kiedy miał on – kuzyn oczywiście, nie automat – zaledwie 12 lat) i środków antykoncepcyjnych (oraz poronnych) liczba „klasycznych” aborcji wcale nie spada, lecz utrzymuje się na stałym poziomie około 250 tysięcy rocznie. Podobnie Wielka Brytania, ze swoim szeroko zakrojonym programem edukacji antykoncepcyjnej wciąż przoduje w Europie w liczbie ciężarnych nastolatek – i przerywania ciąży w tej grupie wiekowej. Dlaczego tak się dzieje? Można by powiedzieć, że osoby bardzo młode po prostu nie potrafią/nie chcą stosować metod, o których mówi im się w szkole. Można obwiniać system zasiłków, który „wynagradza” nastoletnie matki. Ale można też odwołać się do prostej statystyki. Antykoncepcja daje (często złudne) poczucie „bezpieczeństwa”, co skutkuje większą liczbą kontaktów seksualnych – a biorąc pod uwagę, że nie istnieją „metody stuprocentowe”, musi to owocować większą liczbą nieplanowych poczęć… A społeczne przyzwolenie na aborcję („skoro nasze prawo na to pozwala, to NIE MOŻE to być coś naprawdę złego!”) doprowadza do sytuacji „aborcji antykoncepcyjnej”, o której pisałam powyżej. I dygresja numer 2 (Przepraszam, ale ja myślę właśnie w taki sposób – jedne zjawiska przywodzą mi na myśl inne:)). To utożsamienie ciąży z „najgorszym, co nas może spotkać w wyniku przypadkowego seksu” ma i ten nieoczekiwany skutek, że w Europie wzrasta liczba osób zarażonych różnymi (poza AIDS) chorobami przenoszonymi drogą płciową. Bo wielu ludzi, zwłaszcza kobiet, które dzięki pigułce czują się „bezpieczne od najgorszego” – nie widzi już potrzeby, by się dodatkowo zabezpieczać.\n3) Co do promiskuityzmu – nie martw się, ja mam poczucie humoru. :) Chociaż mówiąc szczerze, nie wierzę, by u ludzi taki mechanizm „doboru naturalnego” był naprawdę skuteczny. :) To, że ktoś miał wcześniej 1000 partnerów/ek, NIE MUSI wcale oznaczać, że dzięki temu będzie umiał zadowolić 1001 osobę, tę, na której naprawdę mu (jej) zależy. Poza tym Twojej teorii przeczy samo istnienie chorób wenerycznych – wygląda na to, że dla Homo sapiens taki styl życia jest po prostu… niezdrowy.:)\n6 czerwca 2015 o 14:15 napisał:\n/nie wiem, gdzie ten komentarz wyskoczy – poprzedni wyskoczył nie tam, gdzie planowałem, ale chyba nie pogubimy się?/…\njasne, że odróżniam antykoncepcję od metod „po”, a także same metody „po” od siebie /kwestia, czy już się zagnieździło, czy jeszcze nie, a jeśli już to rzeczywiście można to nazwać aborcją/… odróżniam je na zasadzie różnic „mechaniki” samych procesów biologicznych… zaś kryterium oceny jest dla mnie stopień ryzyka ponoszonego przez kobietę /więc nie jestem entuzjastą np. ani nadużywania hormonów, ani tym bardziej zabiegów inwazyjnych/…\nzaś od strony czysto moralnej nie widzę różnicy do 6 tygodnia ciąży /początki mózgu/ i dopiero od tego momentu zmienia się cała problematyka, bo wtedy można rozmawiać o „dziecku”, czy „człowieku” /jako podmiocie/… jak widać, wśród aborcyjnych „liberałów” mogę uchodzić za „konserwę” /standardem jest 12 tygodni, którą osobiście uważam za liczbę wziętą z sufitu/…\nale okay… tu zostaniemy zamknięci przy swoich zdaniach na pewno…\nsprawa tych prezerwatyw „XS” kojarzy mi się z szerszym problemem dotyczącym przemysłu farmaceutycznego… gdy widzę ten natłok reklam leków /farmaceutyków, ściślej mówiąc/, to rzeczywiście mam wrażenie nakręcania pewnej spirali hipochondrii, tworzenia popytu na pomoc w sytuacjach, gdy człowiek może sobie pomóc sam bez zbytniego wysiłku…\nnatomiast rzeczywiście istnieją pewne braki informacyjne na temat skuteczności takiej, czy innej metody antykoncepcji… ile osób na sto zapytanych na ulicy wie, co to jest wskaźnik Pearla?… ale nawet prościej stawiając sprawę, nie widziałem nigdy na żadnym opakowaniu, żadnego rodzaju środka antykoncepcyjnego informacji o stopniu ryzyka zajścia w ciążę, na ulotce jest co najwyżej mowa o skutkach ubocznych… to już z paczki papierosów człowiek więcej się dowie, co go może czekać…\nz terminem „aborcja jako antykoncepcja” zapolemizuję wręcz odruchowo, dla mnie to jest manipulacyjne hasełko… niestety nie ma sposobu sprawdzić, jak poszczególne kobiety traktują ten temat… jedyne kryterium to ilość zabiegów wykonanych w życiu… trudno to zbadać, zwłaszcza w polskich warunkach prawnych… są jedynie pewne statystyki medyczne z okresu peerelu /z czasów, gdy i z antykoncepcją, i samą edukacją seksualną było gorzej/… otóż okazuje się, że przeważająca większość zabiegów była jednorazowych, drobny procent dwukrotnych, zaś przypadki multi były absolutnym marginesem…\njak na mój gust, mit upadł…\nkwestii promiskuityzmu nie ma co ciągnąć… jest to pojęcie względne, zależne od tego, jak głębokich emocji wymagamy, by do seksu doszło…\n6 czerwca 2015 o 04:00 napisał:\nwzmiankę o promiskuityzmie jako mechanizmie selekcji traktuj raczej jako żart, bo nawet przy braku jakichkolwiek ograniczeń kulturowych jest to zjawisko marginalne i demonizowane… np. słynna hipisowska „wolna miłość” wyglądała de facto zupełnie inaczej, niż jej mityczny obraz…\nczas na Rzym…\nakapit o przyczynach jego upadku przeczytałem z równym zainteresowaniem, co cały tekst i częściowo się z Tobą zgadzam /także w kwestii analogii do obecnej Europy/… mam tylko wątpliwości, czy ów spadek dzietności był przyczyną bazową?… obawiam się, że było tylko jedno z kolejnych ogniw łańcucha, kamieni domina, zaś przyczyną była po prostu nieudolna gospodarka, jej brak elastyczności w obliczu zmieniających się warunków…\n/ewidentnym przykładem jest obecna Polska, gdzie kompletnym nonsensem jest zwalanie winy na mityczny „hedonizm”, bo przyczyny spadku dzietności tkwią w gospodarce właśnie, polscy emigranci, gdy im się poprawi chętniej się biorą za rozmnażanie, niż w kraju/…\nna całą sprawę można spojrzeć globalnie, jako na pewien mechanizm obronny hamujący przeludnienie /chwała Pawłowi VI, że wreszcie zauważył jego istnienie/ i spadki dzietności są jego lokalnymi przejawami…\nz kolei kontrprzykładem mogą być Indie, gdzie mimo piszczącej biedy ludzie nadal się mnożą bez opamiętania… czyżby tam przeludnienie nie osiągnęło jeszcze poziomu nasycenia?…\nrozważania na ten temat można ciągnąć w nieskończoność, więc może na tym już się zatrzymam…\n6 czerwca 2015 o 14:22 napisał:\nPiszę odpowiedź jako nowy post bo była by już tak wąska, że niemal nie możliwa do odczytania ;)\nI mała uwaga techniczna, jestem w stanie wczytać się w Twoje odpowiedzi dopiero, jak przekopiuję je do notatnika i porobię sobie w nich improwizowane akapity :P\nNie wiem czy Ty właściwie chciałaś się ze mną zgodzić, czy zaprzeczyć :) Bo piszesz, że nie ma sensu „nadmierne uduchowienie”, po czym że nie jest to „brudne”. Mi nie chodziło, oczywiście, o jakąś biblijnie rozumianą „nieczystość”, tylko po prostu no taką przyziemność, o te „gesty, zapachy i dźwięki” o których piszesz. Nie uważam że one są złe, ani nawet niewłaściwe, nie uważam że przeszkadzają w uniesieniu i zjednoczeniu. Tylko po prostu im współtowarzyszą, z czego warto sobie zdawać sprawę, bo można się ciężko zdziwić czy może nawet przeżyć zawód, kiedy dopiero „w praniu” zostanie się o tym uświadomionym :) Szczególnie, taki przykład, kiedy taka para czeka do ślubu, jest spragniona utęskniona siebie, wreszcie dochodzi do TEGO i na dzień dobry są problemy. A przecież nie trzeba być noblistą żeby wiedzieć, że na początku bywają najróżniejsze.\nNotabene to też jest realna zaleta NPRu, że WYMUSZA na mężczyźnie zainteresowanie się fizjologią własnej żony zarówno „w ogóle”, jak i na bieżąco, stale. Już nie chcę wchodzić w te mistyczne „mężczyzna uzupełnia zeszycik i wie prędzej od swojej żony kiedy będzie miała okres”, ale pewna świadomość jest dobra i pożądana. Ogólnie uważam, że sama wiedza zawsze, a przynajmniej zazwyczaj, jest dobra.\nJeśli chodzi o „prezerwatywy z dziurkami” to dodał bym jeszcze jako argument przeciw, że może zakłamywać badania chociażby ze względu na styk próbki nasienia z kobiecym „sokiem”. Często (zazwyczaj?) takie badania mają na celu ocenę płodności mężczyzny, której przecież ważną miarą jest objętościowa zawartość plemników w nasieniu. A o ile wiem „ciecz nośna” nasienia jest bardzo podobna składem do niego.\nNotabene myślałem, że o. Knotz też nie jest z tych „prezerwatywa -> piekło!”.\nWiesz, ja nie wierzę w ten super seks „z tajemniczą/ym nieznajomą/ym”. Jak mi ostatnio ktoś bardzo mądrze powiedział, najpierw psychika, potem cała reszta. Musi być uczucie, akceptacja, chęć szczerego bycia ze sobą, wierności. Wtedy można się poznawać, razem odkrywać ten świat. A ten ostatni problem o którym piszesz, powszednienia współżycia z czasem, uważam że niestety powodem tego jest też „kościelny reżim”, nawet jeśli niewłaściwie rozumiany. Bo raczej „po bożemu” nie kojarzy się z urozmaicaniem. A i to w małżeństwie jest ważne. Powinno się dbać, żeby drugiemu było dobrze. Przecież to nie jest coś złego.\n6 czerwca 2015 o 15:25 napisał:\nPisząc o tym, że to WSZYSTKO – niezależnie od tego, jak bardzo jest „fizyczne” – jest dla mnie CZYSTE – NIE MIAŁAM NA MYŚLI JAKIEGOŚ PRZESADNEGO „UDUCHOWIENIA”, a tylko przypisywane Hipokratesowi powiedzenie: „to, co jest naturalne, nie jest obrzydliwe.” Notabene, jak już pisałam, zdarzało mi się spotykać kobiety, dla których NPR było nie do przyjęcia właśnie dlatego, że te wszystkie fizjologiczne wydzieliny wydawały im się po prostu „brudne.” Tym z reguły polecałam samo mierzenie temperatury (komputer cyklu) i ewentualnie test ze śliny.\nOczywiście, że urozmaicenia w seksie są ważne – jak to obrazowo ujmuje o. Knotz: „choćby ktoś uwielbiał zupę pomidorową, to i tak w końcu znudzi mu się ona, jeśli będzie ją jadł, podaną zawsze w ten sam sposób, dzień w dzień przez 20 lat.” I na organizowanych przez siebie rekolekcjach wręcz zmusza „stare, dobre małżeństwa”, żeby rozmawiały ze sobą o możliwych urozmaiceniach w sypialni. :) Jest on też współzałożycielem pierwszego w Polsce „seks-shopu dla katolików”, gdzie można nabyć np. komplecik bielizny z czekolady, do spożycia na partnerce. Opowiadał też o pewnej młodej parze, która w ramach tego „urozmaicania” wybrała np. kąpiel w kisielu. :)\nWidzisz, to wszystko NIE SĄ „rzeczy, których Kościół zabrania” (więc proszę, nie obwiniaj o całą bylejakość naszego życia seksualnego „kościelnego reżimu”,bo dojdziemy w końcu do tego, co stwierdziła pewna lewicowo zorientowana pani psycholog – że seksualizacja dzieci, te wszystkie koronkowe staniczki i rurki do tańca dla kilkuletnich dziewczynek, przed czym ostrzega Kościół, owszem, istnieje – ale to też jest, oczywiście, wina Kościoła!:) Bo (rzekomo) Kościół tak długo trzymał ludzi „w ciemnocie i zakłamaniu”, że teraz postępowym rodzicom, którzy chcą się wyrwać z tego ciemnogrodu, odbija w drugą stronę! No, tak – nawet to, że ktoś ubiera swoją malutką córeczkę jak prostytutkę, to wina Kościoła! Bardzo to wygodne…).\nW dawnych czasach chyba jednak dużo częściej zdarzało się, że kobiety dostawały histerii, odkrywając w noc poślubną tę „brzydszą” stronę seksu – dziś chyba nawet młode, całkiem niewinne katoliczki NIE SĄ aż tak naiwne, by nie wiedzieć, jak to od tej „technicznej” strony może wyglądać. Ja chodziłam do liceum prowadzonego przez siostry zakonne, i tam pewien rekolekcjonista polecał nam odpowiednie książki, do czytania i, a jakże, oglądania (bo te zdjęcia bardzo fajne były!:)) wspólnie z naszymi chłopakami. Więc chyba nie jest z tym aż tak źle, jak myślisz. No, może w starszym pokoleniu, gdzie rzeczywiście nawet „nowatorskie” pomysły o. Knotza spotkają się z „(nie)świętym oburzeniem.”\nI masz rację, ja też byłam zdziwiona, gdy właśnie na jego stronie znalazłam te nieszczęsne, dziurkowane prezerwatywy…\nDorzuciłabym tu jeszcze, że jest to przejaw braku wiary we wszechmoc Boga – no, bo jeśli (naprawdę w to wierzę!) Pan Bóg mógł dać ludzkie życie swemu Synowi nawet bez udziału mężczyzny, to cóż dla Niego za problem dać dziecko ludzkiej parze nawet mimo nieuszkodzonej prezerwatywy?:) To drugie zresztą zdarza się statystycznie bardzo często.\nI oczywiście, że jeśli się kogoś kocha, powinno nam zależeć na tym, żeby mu sprawić przyjemność – i tę rozkosz od niego wzajemnie otrzymywać. Na wszelkie możliwe sposoby. :)\nZawsze uważałam, że jeżeli ktoś ma to, czego pragnie, we własnym domu, nie będzie tego szukał gdzie indziej…\n6 czerwca 2015 o 17:03 napisał:\nOdniosę się tylko do akapitów (dziękuję!!! :P) numer 3 i 4, bo z pozostałymi się zgadzam.\nAlbo, jestem załamany tym co piszesz odnośnie „zwalania winy”. Pomiędzy moim, a Twoimi przykładami jest przepaść. Ja nie mówię że „wszystkiemu jest winien Kościół”. Ale przyznasz, że statystycznemu gorliwie wierzącemu małżonkowi określenie „po bożemu” nie kojarzy się w kąpielą w kisielu. Owszem, to się dość szybko i to właśnie teraz zmienia, ale droga do tej zmiany w głowach „końcowego wiernego” jest bardzo daleka jeszcze. Przecież to jest tak naprawdę ten sam problem, co zabijanie się na siłę NPRem. Patrz kilka (swoich!) postów wyżej. Ojciec Knotz to „światełko w tunelu”, a nie norma. To jest pozytywny wyjątek od nieciekawej wciąż jeszcze (choć coraz mniej nieciekawej) normy.\nCo do akapitu następnego – znam takie kobiety z imienia i nazwiska. I to są również moje rówieśniczki i młodsze. Nie badałem ich procentowego udziału w populacji, ale stwierdziłem jedynie, z absolutną pewnością, iż takie przypadki są.\nWiesz, ja zawsze powtarzam – i to jest prawdą – że zawsze, od samego początku miałem dobrych nauczycieli matematyki. Od podstawówki począwszy do uczelni wyższych (przerabiam aktualnie drugą :P) włącznie. Pewnie ta sprawa ma swój udział w moich „zawodowych” zainteresowaniach, kierunku studiów i tak dalej. Tobie natomiast widocznie trafili się dobrzy katecheci. Może teraz porównamy moich katechetów i Twoich matematyków? :)\n6 czerwca 2015 o 20:06 napisał:\nWiesz, ja ZAWSZE (zawsze!) jestem w kłopocie, gdy ktoś mi mówi: „przeciętny Polak to…, a przeciętny katolik tamto…” Bo ja nie znam „przeciętnych Polaków” ani „przeciętnych katolików” – znam tylko zupełnie konkretnych ludzi z ich historiami, które rzadko kiedy są „przeciętne”. Żywi ludzie mają raczej tendencję do popadania w różnego rodzaju skrajności (przegięcia, jak to się teraz mówi), niż do „przeciętności”. Do skrajności pewnej pani, która zadzwoniła do rozgłośni o. Rydzyka i powiedziała, że małżeństwo Maryi i Józefa dlatego powinno być wzorem dla wszystkich innych małżeństw, że „nie było tam tego strasznego seksu!” Naprawdę, sama to słyszałam!\nTe dziewczyny, o których pisałeś (tak potwornie „uduchowione”, że chyba nawet do toalety nie chodzą jak normalni ludzie?:)) to są właśnie takie skrajności, a nie żadna norma. Tylko że skrajności najbardziej słychać.\nHmmm… Tak, wiem, wiem, że „statystycznemu wiernemu” a i „niewiernemu” (pominę fakt, że nikt taki nie istnieje – „Statystyczny człowiek” i „statystyczny pies” mają średnio po trzy nogi, skoro już o matematyce mowa, tylko co to ma wspólnego Z PRAWDĄ?::)) „seks po bożemu” nie kojarzy się z… niczym, ogólnie mówiąc, przyjemnym ani podniecającym. Oczywiście jest to bardziej stereotyp, stworzony w głowach ludzi (tych wierzących bądź nie) niż realne nauczanie współczesnego Kościoła – sama, kiedy czytam lub słucham, czego to, rzekomo, „Kościół naucza” (nie tylko o seksie)to włos mi się normalnie jeży na głowie. Ale tak to już jest ze stereotypami,że długo żyją i mają się dobrze, wbrew wszelkim faktom.\nA więc, wyobraź sobie, WIEM, że dla niektórych ludzi „seks po bożemu” to znaczy: nudno, smutno, rzadko, bez wyobraźni i bez najmniejszej przyjemności. Za to z nieustającymi wyrzutami sumienia.Po to tylko, żeby mieć dzieci. Najlepiej po ciemku, pod kołdrą, w barchanowych gaciach i koszuli zapiętej pod szyję. I tylko w jednej, (rzekomo) „dozwolonej przez Kościół” pozycji – misjonarskiej. Na wszelki wypadek napiszę, że to nieprawda, bo jeszcze ktoś uwierzy…\nI co ja na to? A ja na to, że taka IDEOLOGIA „seksu po katolicku” moim zdaniem OBRAŻA Boga. Właśnie „seks po bożemu” powinien być możliwie najpiękniejszy, najbardziej twórczy i najprzyjemniejszy, jak to tylko możliwe! I na szczęście, ludzi którzy myślą tak, jak ja, wciąż i wciąż przybywa (może po prostu obracaliśmy się w innych kręgach katolików?:)). Przybywa również bardzo szybko różnych mądrych publikacji, z których nasz nieistniejący „statystyczny katolik” mógłby się dużo nauczyć.\nOczywiście, gdyby tylko chciał. Ale ponieważ wielu ludzi (tych żywych i prawdziwych, a nie „statystycznych”, w sutannach i nie)jest z natury leniwych i zwyczajnie NIE CHCE IM SIĘ niczego zmieniać – a może się boją?:) – łatwiej im powiedzieć, że to „Kościół tak naucza”, a w ogóle „to nie po Bożemu” i „religia im zabrania”!:)\nMam wrażenie, że to już od dawna nie jest tak, że o. Knotz jest tą „jedyną jaskółką, która nie czyni wiosny.” On jest niegłupi, ale są i inni, lepsi od niego i mądrzejsi. (Sama np. bardzo lubię Wołochowiczów, z ich klasycznym „Seksem po chrześcijańsku”) S. Małgorzata Chmielewska np. mówi, że „seksowne jest to, co zakryte – ale PIĘKNIE zakryte!” I produkuje w swojej manufakturze seksowne wdzianka na noc poślubną. Fajnie, prawda?:)\nWydaje mi się, że wciąż stoimy u progu nowej, wielkiej „rewolucji seksualnej” – tym razem wewnątrz Kościoła.\n14 czerwca 2015 o 18:27 napisał:\nAkurat w temacie naszej dyskusji :)\n7 czerwca 2015 o 16:17 napisał:\n„Od razu mówię, że nie wierzę, by przyczyną owego sprzeciwu było to – jak to z właściwym sobie brakiem subtelności ujął kiedyś tygodnik „NIE” – że Kościół żąda po prostu ciągłego dopływu nowych owieczek, aby móc je „strzyc” do skóry ”\nMoim skromnym zdaniem,Urban to stary cymbał.I jak zwykle ma problem z logicznym myśleniem.Same „durne katole” się rodzą?\nCo do reszty Twojego wpisu się nie odnoszę.Dzieciaki odchowałem,a teraz cieszę się z wnuków.\n7 czerwca 2015 o 16:46 napisał:\nUrban nigdy nie miał najmniejszych problemów z logicznym myśleniem. Właśnie jego metoda (z której z wielkim powodzeniem korzystał, jako rzecznik rządu) polegała na tym, by przyjąć fałszywe założenie, a dalej prowadzić bardzo logiczne, konsekwentne rozumowanie. Korespondenci zachodni doskonale się na to nabierali – nie potrafili znaleźć jakiegokolwiek błędu rozumowania, więc przyjmowali to, co mówił (a nie potrafili zadać pytania o prawdę założenia).\n7 czerwca 2015 o 17:47 napisał:\nMogę poprawić swój wpis.Wg,niektórych,Urban to szuja z wysokim IQ.Wg.mnie to stara menda.Jest inteligenty jak nie przymierzając,sam Belzebub.\nDoskonale się orientuje,z której strony chleb posmarowany.\nAle moim zdaniem, jego szmatławiec nawet do podtarcia tyłka się nie nadaje.Za duże ryzyko zakażenia.\n„W roku 2013 wszystkim życzę kryzysu, bezrobocia, chorób serca, bankructwa, komornika, czyraków, raków i mend łonowych. Tym samym życzę lepszego roku 2014.”\n7 czerwca 2015 o 18:29 napisał:\nTak – teraz pasi. A przyznam, że raz w życiu było mi go nawet zwyczajnie żal – w okresie stanu wojennego jego córka wychodziła za mąż za drukarza z „nowej”. Stał w największym kącie Pałacu Ślubów i nie było najmniejszych wątpliwości, że czuł się tam nieswojo.\nA na NIE szkoda czasu.\n7 czerwca 2015 o 18:46 napisał:\nTo dobrze,że się zrozumieliśmy.\nPrzy okazji zajrzałem na Twój blog.Interesujący.\n15 czerwca 2015 o 22:09 napisał:\nTo ja teraz wyskoczę jak filip z konopii z pytaniem tylko lekko związanym z tematyką wpisu:\nJestem ciekawa, (nie złośliwie, tylko autentycznie ciekawa) skąd masz te informacje o księżnej Grzymisławie, żonie Leszka Białego? Bo ja słyszałam podobną anegdotkę, ale jej bohaterami byli akurat Leszek Czarny i jego żona Gryfina :)\n16 czerwca 2015 o 01:55 napisał:\nGdzieś to kiedyś przeczytałam (czy też usłyszałam) w czasie studiów historycznych – nie dałabym głowy, że tego nie ma u Jasienicy. Gryfina, powiadasz… Niewykluczone, że istniały różne wersje tej opowieści – albo też, co równie prawdopodobne, mieliśmy w dawnych czasach więcej takich „wyzwolonych seksualnie” księżnych, co by zresztą chlubę przynosiło naszemu dzielnemu narodowi. :) Powiadano przecież i w czasach nieco późniejszych o Polkach, że są swobodne niemal jak Paryżanki – i kiedy Niemka, Hiszpanka czy Angielka idą do łoża w przykładnie długiej koszuli, to Polka w łożnicy sama tejże części garderoby chętnie się pozbywa… :) A wracając do naszej księżnej (Gryfiny? Grzymisławy?:)), miała ona ponoć publicznie paradować z rozpuszczonymi włosami i głosić, iż czuje się przy takim mężu „jako dziewica”, a gdy biskup ośmielił się zwrócić jej uwagę, że w ten sposób sieje zgorszenie i wystawia tylko małżonka na pośmiewisko, odważnie (i mądrze!) odparła, że nie po to wstąpiła w święty stan małżeński, żeby teraz żyć w czystości!:)\n16 czerwca 2015 o 21:06 napisał:\nWobec tego, przy takim rozwinięciu tej historii to na pewno chodzi o Gryfinę i oczywiście, że jest to u Jasienicy, gdzieżby indziej ;))\nA propos tej anegdotki, to dodam jeszcze, że ponoć sam Leszek Czarny był przy tym obecny i swoim milczeniem potwierdził słowa małżonki ;)\nDziękuję Ci za odpowiedź i obiecuję, że moje następne komentarze będą już bardziej merytoryczne :) A tymczasem pozdrawiam i wracam do czytania bloga.\n22 czerwca 2015 o 17:40 napisał:\nA ja słyszłąm, że Cesarstwo Rzymskie upadło, bo kupcy dodawali ołowiu do pieprzu, żeby więcej zarobić i wszystkich wytruło ;p\nale się napracowałas przy tym wpisie, podziwiam :)\n23 czerwca 2015 o 11:20 napisał:\nZ tym ołowiem coś jest na rzeczy…:) Choć ja z kolei czytałam, że winni byli budowniczowie wodociągów (słynnych, rzymskich akweduktów:)), którzy używali rur ołowianych. Nawiasem mówiąc, w wielu językach świata (np. po francusku:)) nazwa „hydraulik” do dziś kojarzy się z „ołowiem”. Ołów miał być też bezpośrednio odpowiedzialny za szaleństwo niektórych cesarzy. Ale myślę, że jedna teoria nie wyklucza drugiej. Biorąc pod uwagę, że ołów (podobnie jak inne metale ciężkie) może mieć niekorzystny wpływ na płodność…:)


Michał Gąsiorowski, Piotr Majchrzak 10.09.2019 12:30\nCharles Leclerc wygrał drugi wyścig z rzędu, a włoscy kibice oszaleli. Niestety, Robert Kubica znowu znalazł się na końcu stawki, bo jego bolidowi mocy starczyło tylko na kapitalny start, po którym przesunął się na 13. miejsce i jedynie 10 okrążeń. Polak musiał używać wysłużonego silnika, bo zespół spisał ten wyścig na straty, by w kolejnych nie dostawać kar. Na domiar złego miał wielkie problemy z hamulcami i niecodzienną przygodę w pit stopie. Dobra informacją jest to, że na kolejne GP Singapuru Polak dostanie nowy silnik, a to zdecydowanie najtrudniejszy tor w sezonie. Na kolejny odcinek F1 Sport zapraszają Michał Gąsiorowski i Piotr Majchrzak.\nF1 Sport jest omówieniem wydarzeń weekendowych zawodów Grand Prix Formuły 1. W programie pojawi się kilka stałych punktów, m.in. "Zawiłości F1” (autorski felieton o regulaminie i technicznych aspektach tego sportu) i "Lewis rozrabiaka” (o Lewisie Hamiltonie). Nowe odcinki "F1 Sport" oglądać będzie można co dwa tygodnie, we wtorki po każdym weekendzie Grand Prix o 13.


BMW zapowiada serię 2 Gran Coupe | Motocaina.pl\nBMW kontynuuje ofensywę modelową i zapowiada zupełnie nowy, kompaktowy model, który pojawi się w ofercie za rok.\nPodczas corocznej konferencji prasowej dotyczącej wyników firmy prezes BMW AG Harald Krüger zapowiedział prezentację pierwszego BMW serii 2 Gran Coupé. To czterodrzwiowe coupe uzupełni ofertę BMW w segmencie kompaktowym.\nAuto bazuje na najnowszej architekturze z przednim napędem i dzieli wiele rozwiązań technologicznych z nowym BMW serii 1, które również zostanie zaprezentowane w 2019 roku. Producent jest przekonany, że seria 2 Gran Coupe przyciągnie zupełnie nowych klientów.\nModel zadebiutuje na Los Angeles Auto Show w listopadzie 2019 r., a na rynek wejdzie wiosną 2020 r. Jego rywalem będzie Mercedes CLA, którego druga generacja niedługo pojawi się w salonach.


Światło w domu – jakie źródła światła wybrać?\nHome KuchniaŚwiatło w domu – jakie źródła światła wybrać?\nDomowe źródła światła to żarówki i świetlówki. Żarówki świecą dzięki rozgrzewaniu wolframowego drucika w szklanej bańce. Ich światło jest Niceo żółtawe, ciepłe, w związku z tym dobrze sprawdzają się w oświetleniu ogólnym. W żarówkach halogenowych dzięki innemu składowi gazów w szklanej bańce drucik można rozgrzać bardziej, co sprawia , że światło jest bielsze, czyli ma wyższą temperaturę barwową. Takie żarówki SA dużo mniejsze od zwykłych , mogą też mieć najróżniejsze kształty. Są wydajniejsze i bardziej żywotne niż żarówki konwencjonalne. Ich wada jest wysoka temperatura pracy. Wymagają specjalnych opraw i najczęściej transformatorów, które umieszcza się nad sufitem przez otwór wycięty w nim na Lampe. Są wprawdzie żarówki halogenowe niewymagające transformatorów, ale im mniejsze tym bardziej ich światło jest zbliżone do światła żarówek tradycyjnych. Dobierając je musimy zwrócić uwagę na kat świecenia – niektóre maja 5, inne 60 stopni. Do oświetlenia figurki z góry dobra będzie ta świecąca promieniem wąskim ale jeżeli lampa ma także wspomagać oświetlenie ogólne warto stosować te o najszerszym kącie świecenia.\nŚwietlówki świecą promieniowaniem wydzielanym przez warstwę luminoforu i zawsze są świecącą rurą: może być cieniutka, zwinięta i zakończona gwintem – wtedy jest świetlówka kompaktową. Zaleta świetlówek jest mały pobór prądu i niezbyt mocne nagrzewanie się. Dzięki współczesnym zapłonnikom elektronicznym świetlówka świeci i zapala się bez denerwującego mrugania. Należy je stosować tam, gdzie będą świeciły przez dłuższy czas, ponieważ częste włączanie i wyłączanie znacznie skraca ich żywotność. Światło świetlówek zależy od rodzaju i jakości luminoforu i może mieć różną temperaturę barwową oraz współczynnik oddawania barwy. Do domu nadają się jedynie świetlówki o barwie ciepłobiałej do oświetlenia ogólnego. Diody LED charakteryzuje niewielka moc i mała ilość światła. W domu SA używane do oświetlenia dekoracyjnego lub orientacyjnego, na przykład do nocnego oświetlenia korytarza. Zaleta diod jest długa żywotność. Nie ma problemu z mieszaniem światła żarowego, czyli żarówek klasycznych i halogenowych.\nOczywiście żarówkowe jest nieco cieplejsze a halogenowe jaśniejsze ale takie zróżnicowanie jest dobre dla wnętrza. Trudniej jest ze świetlówkami. Mogą one emitować różne światło. Te różnice są bardzo widoczne, dlatego we wnętrzu wszystkie świetlówki muszą mieć te same parametry , przede wszystkim temperaturę barwową. Wybór świetlówki jest ważny , kiedy chcemy ją połączyć ze światłem żarówek. Łatwiej uzyskać dobry efekt , gdy świetlówka jest osłonięta, świeci światłem odbitym i rozproszonym. Zestawienie bezpośredniego światła świetlówki i halogenów może stanowić dysonans.\nCategories: KuchniaTags: Światło w domu aranżacje\nPrevious Previous post: Jadalnia, kuchnia, salon i przedpokój razem. Jedno pomieszczenie – cztery wnętrza. Czy to możliwe?\nNext Next post: Mebin – Wokół stołu wielkanocnego


Materiały, które chronią ciało przed utratą ciepła | Na Tapecie\nGdy przychodzi zima, musimy właściwie zabezpieczyć się przed utratą ciepła. Jest to szczególnie istotne w przypadku dzieci, gdyż wychłodzenie ich młodych organizmów może prowadzić do przeziębienia, co jest wyjątkowo groźne u niemowlaków.\nKoniecznie musimy więc kupić dobre i co najważniejsze ciepłe czapki niemowlęce. Muszą one być wykonane z bardzo dobrego materiału, który ochroni głowę dziecka przed wychłodzeniem, ale zarazem sprawi, że nie będzie się ona nadmiernie pocić. Jest to przecież nieprzyjemne dla malucha i może spowodować przeziębienie. Czapka taka nie może też być zbyt ciasna, tak by nie uciskała głowy malucha. Bardzo dobre będą czapki zamszowe.\nCo po zimie?\nJuż teraz warto zadbać o to, by mieć co ubrać dziecku, gdy zrobi się nieco cieplej. Nie ma bowiem nic gorszego, niż przegrzanie jego organizmu. Czapka, którą ubieraliśmy maluchowi zimą, później może być już zbyt ciepła, dlatego koniecznie warto zajrzeć do sklepu, który ma w swojej ofercie czapki na wiosnę. Powinna być wykonana z nieco cieńszego materiału, który dobrze przepuszcza powietrze i sprawi, że głowa malucha nie będzie się pocić.\nPamiętajmy, by zawsze dobierać materiały z których wykonane są ubrania naszych dzieci, stosownie do pory roku i temperatury panującej na zewnątrz. Łatwo bowiem przegapić moment na zmianę garderoby, a to może okazać się zgubne w skutkach. Musimy przecież pamiętać o ważnej kwestii, że zarówno wychłodzenie, jak i zbytnie przegrzanie ciała naszej pociechy może prowadzić do przeziębienia.\nJak wyróżnić własne produkty?


Słowenia – otwórz się na nowe, Słowenia, atrakcje turystyczne, ciekawe wydarzenia, noclegi\nSłowenia – otwórz się na nowe\nSłowenia to jeden z najmniejszych krajów Unii Europejskiej, ale z bodaj najbardziej różnorodną ofertą turystyczną spośród wszystkich pozostałych krajów wspólnoty. Na szczególną uwagę zasługuje jej jakość, zróżnicowanie i fantastyczna dostępność.\nJeśli jeszcze nie odwiedziliście Słowenii, bo na przykład niewiele o tym kraju wiecie, to trudno Wam się dziwić. Jest to niewielki kraj, ma ledwie nieco ponad 2 miliony mieszkańców, a stolicę Lublanę zamieszkuje tyle, co Gdynię. Mało kto o nim wie, a jeszcze mniej się nim interesuje.\nA szkoda. Słowenia ma, bowiem, wszystko, czego potrzebuje nawet wytrawny turysta. Są słoneczne Alpy i plaże Adriatyku. Są świetne, jedne z największych w Europie jaskinie, przeurocze wąwozy i liczne termy. Jest kawał bogatej historii, jak Kotlina Panońska z zabytkami pamiętającymi Cesarstwo Rzymskie, które odnajdziemy m.in. w najstarszym mieście Ptuj. Jest też dziedzictwo w postaci średniowiecznych zamków oraz śladów zabytkowej architektury, na przykład w nadmorskim Piranie wpisanym na listę światową dziedzictwa UNESCO. Słowenia to także ojczyzna Jože Plečnika, jednego z ojców europejskiego modernizmu i narodowa duma Słowenii. Tak samo zresztą jak reprezentacja koszykarzy, która w 2017 roku zdobyła złoto Mistrzostw Europy.\nŚwietna kuchnia i małe ojczyzny\nPod względem dumy narodowej, to Słoweńcy na głowę biją Polaków i bezsprzecznie plasują się w ścisłej, światowej czołówce.\nŚwietna kuchnia, doskonała szynka pršut – według niektórych lepsza od prosciutto, różnorodność oferty turystycznej oraz niesamowita wiara mieszkańców w swoje małe ojczyzny. Brak wstydu, a wręcz ochota do promowania lokalnych różnorodności w połączeniu z gościnnością – to wszystko czyni Słowenię arcyciekawym miejscem na długi weekend, letnie, zimowe, i w ogóle jakiekolwiek wakacje.\nZarezerwuj nocleg w winnicach >\nNaszą wycieczkę po tym małym, ale wielkim kraju rozpoczynamy na wschodzie, tuż przy granicy z Węgrami i Chorwacją. Jest tu na przykład niewielki region Perlakija, którego mieszkańcy są dumni ze swoich doskonałych win, gęstych lasów i doskonałej kuchni, opierającej się na naturalnych i oczywiście lokalnych produktach. Winnice Milana Hlebca czy Blaža Puklavca to nie tylko świetne smaki, ale i wypoczynek, doskonały olej z pestek dyń, no i wybór wyśmienitych win\nHistoria pisana architekturą\nNieco dalej na zachód znajdziemy Maribor, drugie pod względem wielkości miasto Słowenii oraz ważny ośrodek gospodarczy i naukowy. Zwiedzanie Mariboru najczęściej odbywa się w sprzyjającej aurze, jest to bowiem najbardziej nasłoneczniona okolica w Słowenii. Pierwsze wzmianki o istniejącym tu grodzie pochodzą z XII wieku. Początkowo miasto funkcjonowało jako typowy średniowieczny gród z podzamczem, ale okres jego dynamicznego rozwoju przypada na czas panowania Habsburgów (do I wojny światowej). W 1864 roku Maribor uzyskał połączenie kolejowe z Wiedniem, co również przyspieszyło rozwój ośrodka. Do dziś w mieście zachowała się Stara Trta, czyli najstarsza winorośl na świecie, mająca około 400 lat.\nNiedaleko od Mariboru jest Ptuj, jedno z najpiękniejszych, a na pewno najstarsze miasto Słowenii, położone u stóp wzgórza z pięknie odrestaurowanym zamkiem. Nie ma wielu miejsc, które w takim stopniu zachowały średniowieczny układ urbanistyczny. Spotkasz się tu z architekturą pamiętającą jeszcze czasy rzymskie. Spacerując ulicami i rynkami dotrzesz do jednego z najpiękniejszych zamków w Słowenii, z którego rozciąga się widok na mozaikę ceglanych dachów średniowiecznych budynków, klasztorów i kościołów.\nPiran - „pocztówkowe” miasto\nKierując się dalej na południe dotrzecie do Piranu, niewielkiej nadmorskiej mieściny ze spektakularną, „pocztówkową” lokalizacją na długim cyplu wbijającym się w Morze Adriatyckie. Miasto uchodzi za jedno z najpiękniejszych, spośród wszystkich położonych nad Adriatykiem.\nJest też jednym z najważniejszych punktów na turystycznej mapie Słowenii, corocznie odwiedzanym przez tłumy turystów – głównie dzięki oryginalnemu, średniowiecznemu układowi zabudowy. W architekturze Piranu łatwo dostrzec wpływy weneckie. Natomiast dzięki wieczorom muzycznym na krużgankach klasztoru Franciszkanów, a także licznym festiwalom: soli, tańca, Tartiniego, czy Międzynarodowemu Śródziemnomorskiemu Festiwalowi Folkloru zakamarki niewielkiego Piranu zamieniają się w urocze i pełne gwaru miejsce na idealne, sielankowe wakacje.\nKontynuując wątek architektury, nie wolno również zapomnieć o Lublanie, mieście o wielkim sercu, którym lublańczycy chętnie się dzielą. Centrum, zamknięte dla ruchu samochodowego, stanowi prawdziwy, architektoniczny opis dziejów miasta. Swoje piętno odcisnęły na nim kolejno: średniowiecze, barok, secesja i w końcu modernizm, który dzięki XX-wiecznemu architektowi Jože Plečnikowi stał się wizytówką miasta. Biblioteka Narodowa i Uniwersytecka, Teatr Letni Križanke, czy Nowy Rynek oraz przepięknie odrestaurowane nabrzeże Ljublanicy nikogo nie pozostawią obojętnym.\nKolejną wielką dumą Słoweńców są Alpy. Julijskie, Kamniško-Savinjskie i Pohorje mają wszystko, czego potrzebują prawdziwi piechurzy. Oferują ogromny wybór szlaków, który na głowę bije polskie Tatry.\nDo tego słoweńskie szlaki są nieco bardziej różnorodne, dużo lepiej zorganizowane pod względem infrastruktury, i zdecydowanie mniej zatłoczone. Kolejki na szczyt wierchu? Zapomnij. Spacerując słoweńskimi górami możesz nie spotkać żadnego turysty przez długie kilometry. Dolina Logarska, Triglavski Park Narodowy z najwyższym słoweńskim szczytem Triglav – oczywiście dumą Słoweńców, czy wąwóz Vintgar to tylko niektóre z miejsc, gdzie piesze wycieczki nie zajmą godzin, ale całe dnie, a nawet i tygodnie.\nA to nie wszystko. Górska oferta turystyczna jest znacznie bogatsza. Są liczne szlaki rowerowe, jest przepiękna Dolina Soczy, czyli słoweńskie centrum sportów wodnych i jedno z najpiękniejszych w Europie miejsce do uprawiania raftingu. Zimą funkcjonują aż trzy, duże alpejskie ośrodki narciarskie z parkami śnieżnymi i długimi, szerokimi trasami – Kranjska Gora, Rogla i Mariborsko Pohorje.\nJaskinie, zamki i szynka\nAle jedźmy dalej. Ledwie godzinę jazdy na południe od alpejskich szczytów zaczyna się płaskowyż Kras, który po bliższym poznaniu odkrywa swoje prawdziwe bogactwo i zarazem zupełnie inne oblicze. Tamtejsza kuchnia, mieszanka kultur, przepiękne zamki i zadziwiające jaskinie są warte nie jednej wycieczki.\nDo dziś na tym niewielkim obszarze odkryto i zbadano już ponad 8000 jaskiń. I choć ledwie ok. 20 z nich jest udostępniona turystom, to wszystkie robią ogromne wrażenie. Jaskinia Postojna, dwudziestokilometrowy labirynt przejść, galerii oraz komnat, jest największą i najczęściej odwiedzaną w Europie jaskinią typu „klasyczny kras” i zarazem jedyną, w której zwiedzający podróżują kolejowymi wagonikami. A są jeszcze Jaskinie Szkocjańskie, Križna Jama i Vilenica. Wszystkie piękne i z unikalnymi przykładami form krasowych.\nDo tego niewielki region Kras słynie z unikalnego wina Teran, chwalonego już przez starożytnych Greków i Rzymian, a także drugiej kulinarnej wizytówki Słowenii - szynki Pršut. No i są jeszcze średniowieczne zamki, z których najsłynniejszy to oczywiście znajdujący się tylko 10 km od jaskini Postojna zamek Predjama. Osadzony od ponad 700 lat na 123 metrowym klifie, potężna i doskonała kryjówka obronna prostego rycerza rebelianta, barona rabusiów, bohatera wielu romantycznych legend imieniem Erazma z Predjama.\nAdriatyk albo wody termalne\nMniej niż godzinę jazdy samochodem dalej na południe mamy słoweńskie wybrzeże. Koper, Portorož, Izola i Piran to nadmorskie miasta niczym nie ustępujące najlepszym adriatyckim kurortom. Znajdziemy w nich zarówno kuchnię opartą na najlepszych i świeżych owocach morza, jak i bogatą ofertę wypoczynkową.\nZarezerwuj pobyt w termach >\nJeszcze inną turystyczną wizytówką Słowenii są termy. Na terenie całego kraju jest ponad 40 wielkich kompleksów z wodami leczniczymi, termalnymi, mineralnymi, ze zwykłymi basenami, centrami wellness i SPA. Do tego uzdrowiska rozsiane są po całym kraju, więc z każdego miejsca Słowenii możemy do jakiegoś dojechać w niespełna 30 minut. A warto, bo choć turystyczny renesans słoweńskich wód trwa od nieco ponad wieku, to ich zalety doceniali jeszcze mieszkańcy epoki klasycznej.\nSłowenia, kraj dla aktywnych i ciekawych\nOdpowiedź na pytanie dlaczego warto jechać do Słowenii jest dla nas oczywista. To kraj dla wszystkich, którzy lubią aktywny wypoczynek, zwiedzać i kochają różnorodność. To także idealny wakacyjny kierunek dla rodzin. I to nie tylko ze względu na fakt, że Słowenia to jedyny kraj ze słowem „love” w nazwie. To przyjazny, piękny, zielony kraj, którego aż 58 procent powierzchni zajmują lasy, gdzie wszędzie jest blisko, a mieszkańcy, choć pełni dumy, to niezwykle otwarci i przyjaźni turystom.


Chicago i Illinois zbliżają się do szczytu zachorowań - Dziennik Związkowy | Polish Daily News\nStrona główna Chicago Chicago i Illinois zbliżają się do szczytu zachorowań\nJ.B. Pritzker gubernator Illinois podczas czwartkowej konferencji prasowej fot. Governor JB Pritzker facebook/screenshop\nJuż ponad trzy tysiące pacjentów zmarło w Illinois od początku pandemii do czwartku 7 maja. Tego dnia władze Chicago ogłosiły również, że w najbliższych dniach spodziewają się osiągnięcia szczytu zachorowań.\nDo czwartku liczba zdiagnozowanych przypadków zachorowań na COVID-19 w naszym stanie osiągnęła 70 873, w tym 3111 ofiar śmiertelnych choroby. W ciągu doby ze środy na czwartek przybyło 2641 nowych zachorowań i 138 ofiar śmiertelnych.\nDo czwartku w Illinois przeprowadzono blisko 400 tys. testów, w tym ponad 17 tys. w ciągu ostatniej doby. Wskaźnik pozytywnych wyników testów na koronawirusa w czwartek wynosił około 15 procent.\nChicagowskie służby zdrowia ogłosiły, że w najbliższych dniach spodziewają się osiągnięcia szczytu zachorowań. W czwartek krzywa zachorowań jeszcze nie spadała, lecz coraz bardziej się spłaszczała. Dyrektor miejskiego departamentu zdrowia publicznego, dr Allison Arwady oceniła, że choć Chicago robi postępy, daleko nam jeszcze do wyjścia na prostą.\nDo 30 maja w Illinois obowiązuje nakaz pozostania w domach w celu ograniczenia rozprzestrzeniania się koronawirusa. Wychodzić można tylko pod jasno określonymi warunkami, w tym po żywność, leki lub po uzyskanie opieki medycznej albo na krótki spacer. Pracować poza domem mogą tylko osoby, których zajęcia znajdują się na liście usług niezbędnych dla dobra społeczeństwa. Mieszkańcy powyżej 2 lat mają obowiązek osłaniania nosa i ust w miejscach publicznych, gdzie niemożliwe jest zachowanie sześciostopowego (dwumetrowego) dystansu od innych ludzi.\nPoprzedni artykułBarack Obama przy telefonie\nNastępny artykułPrezydent Trump poddał się kolejnemu testowi na koronawirusa


rzeczoznawca Otwock - wycena nieruchomości Warszawa RPP ambitna Bytovia nie da&322;a rady Wi&347;le ci&281;&380;ka przeprawa Korony\nRPP: ambitna Bytovia nie dała rady Wiśle, ciężka przeprawa Korony\nTo było prawdziwe piłkarskie święto w Bytowie, gdzie w meczu 1/8 finału piłkarskiego Remes Pucharu Polski miejscowa Drutex-Bytovia II, występująca w klasie okręgowej, zakończyła swoją przygodę z tymi rozgrywkami. Gospodarze, którzy wcześniej wyeliminowali m.in. Polonię Bytom, nie dali rady mistrzowie Polski Wiśle Kraków, przegrywając 0:2 (0:1).\nKolejna odsłona głośnego procesu Radosława Majdana, Piotra Świerczewskiego i Jarosława Chwastka. Po prawie 2 latach od zajścia, w którym piłkarzom zarzucono pobicie policjantów, sądowi przedstawiono zapis z kamery przemysłowej. Taśma ma pomóc wyjaśnić, kto atakował. Monitoring nie zarejestrował jednak całej policyjnej interwencji. Agnieszka Radwańska jest już w II rundzie turnieju tenisowego WTA w Madrycie. Polka w pierwszym swoim meczu w stolicy Hiszpanii pewnie pokonała Rosjankę Marię Kirilienko 6:2, 6:2. Mecz trwał 85 minut. - Organizatorzy udowodnili po raz kolejny, że nie potrafią robić tras - oświadczyła Justyna Kowalczyk po zdobyciu w Whistler srebrnego medalu olimpijskiego w narciarskim sprincie. Polka powiedziała też, że "później będzie cieszyć się" ze swojego sukcesu.\nLewis Hamilton przyznał, że mógł ułożyć lepiej swoje relacje z Fernando Alonso, kiedy jeździli razem w McLarenie. - Nie rozumiałem wtedy sytuacji w zespole, a nasza ekipa dawała nam obu takie samo wsparcie - powiedział Hamilton. W obszernym wywiadzie udzielonym radiu TokSport prezes Polskiego Związku Piłki Nożnej, Grzegorz Lato odniósł się do feralnej w skutkach wypowiedzi kapitana Biało-Czerwonych, Mariusza Lewandowskiego, który po sobotnim spotkaniu w Pradze z Czechami zagalopował się i stwierdził, że polski zespół czeka na ruch motywacyjny ze strony Słowenii, która dalej ma szanse na awans na mundial w RPA. Profesor Zbigniew Waśkiewicz, prezes Polskiego Związku Biathlonu i rektor Akademii Wychowania Fizycznej w Katowicach, był bardzo szczęśliwy po starcie naszych pań w biegu na 15 k na Zimowych Igrzyskach Olimpijskich Vancouver 2010.\nKilka dni temu w mediach pojawiła się informacja, że były obrońca Legii, a obecnie piłkarz Catanii Calcio - Błażej Augustyn miałby przejść do drugoligowego Crotone. Sam zawodnik zdecydowanie zaprzecza tym rewelacjom.\nJustyna Mospinek (UKS Piątka Zgierz) walczyć będzie w sobotę w chorwackim Porecu o trzecie miejsce w pierwszych tegorocznych zawodach Pucharu Świata w strzelaniu z łuku klasycznego. Jej przeciwniczką została Francuzka Berengere Schuh. Zadłużenie zaczyna zjadać angielskie kluby. W środę Sąd Najwyższy w Anglii zlikwidował istniejący od 1885 roku Chester City FC. Klub nie zapłacił podatków w wysokości 26 tys. funtów, czyli ok. 110 tys. złotych. Podobny problem mogą mieć niedługo inne drużyny.\nKuwejt zremisował u siebie 2:2 (1:0) z Chinami w niedzielnym meczu towarzyskim. Zespół Sebastiana Janikowskiego - Oakland Raiders poniósł siódmą porażkę w obecnym sezonie ligi futbolu amerykańskiego NFL. W niedzielę przegrał u siebie z Kansas City Chiefs 10:16. Polski kicker (kopacz) zdobył cztery punkty. W meczu 5. kolejki Ligi Mistrzów Girondins Bordeuax pokonał Juventus Turyn 2:0 (0:0). Francuzi wygrali grupę A, zaś Włosi w meczu decydującym o awansie zagrają z Bayernem Monachium.\nMarcin Pietrowski podpisał nowy kontrakt z Lechią. W ramach umowy zawodnik będzie reprezentował barwy gdańskiego zespołu przez najbliższe trzy lata - poinformowała oficjalna strona internetowa klubu. Zlekceważyła rywalki czy miała zły dzień? Media prześcigały się w rozszyfrowaniu przyczyny klęski "carycy tyczki" w lekkoatletycznych mistrzostwach świata w Berlinie. Jelena Isinbajewa sama rozwiała wątpliwości. - Trzeba w pełni koncentrować się na sporcie. Jeśli tak nie jest, sport mści się za taką zdradę - tłumaczy rosyjska tyczkarka. Sześciokrotny mistrz świata Francuz Sebastien Loeb (Citroen C4 WRC) wygrał Rajd Meksyku, drugą eliminację samochodowych MŚ. Loeb, który triumfował w Meksyku po raz czwarty, odniósł 55. zwycięstwo w rajdzie zaliczanym do MŚ. Bardzo dobrze w rajdzie spisał się Polak Michał Kościuszko.\nSobiech: Cicha jest twierdzą nie do zdobycia\nArtur Sobiech regularnie trafia do siatki rywali na stadionie Ruchu przy ulicy Cichej. Młody snajper zaliczył swoje trzecie trafienie w spotkaniu z Polonią Warszawa. - Początek sezonu mam bardzo dobry. Cztery zwycięstwa, to jest właśnie to! - cieszył się młody snajper "Niebieskich".\nHME w narciarstwie alpejskim: złote medale Grange'a i Zuzulovej\nFrancuz Jean-Baptiste Grange oraz Słowaczka Veronika Zuzulova zdobyli w sobotę we francuskiej miejscowości Amneville złote medale pierwszych halowych mistrzostw Europy w slalomie. Organizatorem imprezy była założona w maju przez działaczy z Austrii, Francji, Szwajcarii i Włoch Europejska Federacja Narciarska (ESF).\n"Król Artur" o swojej przyszłości\nArtur Wichniarek nie ma zamiaru odchodzić z Herthy Berlin, która po remisie z Bayerem Leverkusen 1:1 nie ma szans na utrzymanie w niemieckiej Bundeslidze. Kontrakt polskiego piłkarza jest ważny jeszcze rok, a on chce go wypełnić.\nPP juniorek i juniorów młodszych w judo\nDominika Nowakowska (AZS Gliwice) triumfowała w najcięższej kategorii wagowej - plus 90 kg w Pucharze Polski juniorek i juniorów młodszych w judo, który odbył się w Bytomiu.\nReprezentant Polski wraca do składu Lecha\nPomocnik Lecha Poznań, Jakub Wilk, który przez ostatnie miesiące leczył uraz barku jest już gotowy do powrotu na boisko - poinformował oficjalny serwis "Kolejorza".\nLekkoatletyczne MŚ: rekordowa liczba uczestników\nW rozpoczętych w sobotę w Berlinie dwunastych mistrzostwach świata wystąpi rekordowa liczba lekkoatletów - 2098 (1152 mężczyzn i 946 kobiet) z 202 krajów\nMŚJ: kolejny medal Hojnisz\nMonika Hojnisz - proszę zapamiętać to nazwisko. Zawodniczka Lidera Katowice wywalczyła w szwedzkim Torsby drugi brązowy medal podczas mistrzostw świata juniorów.\nHiszpania zaczyna strzelanie\nHiszpania po kwadransie gry prowadzi z Polską już 2:0. Wielka szkoda, bo te bramki... mogły nie paść. W pierwszych minutach gry kadra "Franza" Smudy wyglądała naprawdę ładnie. Polacy grali z Hiszpanami jak równy z równym. Niestety sił wystarczyło im do... 12 minuty. Wtedy właśnie bramkę zdobył David Villa, a dwie minuty później drugą dołożył Silva. Hiszpanie grają z nami "na dobry humor" i zaczęli strzelanie. Relacja "na żywo" w tvn24.pl.\nPrezydent Barcelony odpowiedział Mourinho\nPrezydent FC Barcelony Joan Laporta, odniósł się do wypowiedzi Jose Mourinho, który stwierdził, że Barcelona ma "obsesję" na punkcie awansu do finału. Prezydent "Dumy Katalonii" stwierdził, że Portugalczyk jest "psychologiem drugiej kategorii".\nATP World Tour Finals: obrońcy tytułu bez szans\nKanadyjczyk Daniel Nestor i Serb Nenad Zimonjic przegrali w Londynie z Czechem Frantiskiem Cermakiem i Słowakiem Michalem Mertinakiem 3:6, 4:6 w kończącym sezon tenisowym turnieju ATP World Tour Finals.\nMŚ w brydżu: Polacy awansowali do półfinału\nPolska zagra z drugą reprezentacją USA w półfinale turnieju Senior Bowl 39. drużynowych mistrzostw świata w brydżu sportowym, które odbywają się w Sao Paulo. W ćwierćfinale Polacy zwyciężyli Szwedów 247:164.\nChiński mur rozbity\nSiatkarski dreszczowiec zafundowały kibicom polskie reprezentantki. Zwycięstwo przypieczętowały dopiero w tie-breaku, który wygrały 15:11, a cały mecz 3:2.\nWejście smoka Alonso\nŚroda jest ostatnim dniem testów bolidów F1 pod hiszpańską Walencją. Na tor po raz pierwszy wyjechał nowy kierowca Ferrari Fernando Alonso, dla którego na trybuny przyszło 25 tysięcy rodaków. Dwukrotny mistrz świata od razu pokazał klasę, w przeciwieństwie do Witalija Pietrowa, który za kółkiem Renault zastąpił Roberta Kubicę.\nZatrzymanie na śniadanie\nLicznik bije nieubłaganie - w czwartek CBA zatrzymało na Śląsku pierwszoligowego sędziego Andrzeja M., któremu po przewiezieniu do Wrocławia zostaną postawione zarzuty korupcyjne.\nProksa: myślałem, że skuszę do walki wszystkich z czołowej dziesiątki, a tu lipa\nW marcu minęło pięć lat od debiutu na zawodowych ringach Grzegorza Proksy, który przez ten okres zdobywał młodzieżowe pasy federacji IBF i WBC kategorii średniej, a ostatnio dołożył do kolekcji swoich sportowych trofeów także tytuł mistrza Unii Europejskiej tego samego przedziału wagowego. Niedawno "Super G" wrócił do współpracy ze swoim pierwszym zawodowym trenerem Węgrem Laszlo Veresem, co powinno ucieszyć liczne grono fanów pięściarza mieszkającego w... Węgierskiej Górce. - Mam już 26 lat, nie 20. Chyba dorosłem, zmężniałem i czuję się w ringu znacznie pewniej\nczytaj tutaj więcej | z tego źródła | storna główna | odwiedź


Premier Beata Szydło: uratowaliśmy umowę stowarzyszeniową UE z Ukrainą – Nowy Kurier Galicyjski\nPremier Beata Szydło: uratowaliśmy umowę stowarzyszeniową UE z Ukrainą\n16 grudnia 2016 24 lutego 2021\n– Wszystko wskazuje na to, że umowa stowarzyszeniowa z Ukrainą będzie ratyfikowana – oświadczyła szefowa polskiego rządu na zakończenie unijnego szczytu, który przyjął deklarację w tej sprawie. – Nieprzyjęcie umowy byłoby przejawem kolejnego kryzysu w Unii Europejskiej – oceniła.\nPrzywódcy państw Unii Europejskiej przyjęli w czwartek deklarację dotyczącą sposobu rozumienia umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą. Ma ona stworzyć warunki dla jej ratyfikacji przez Holandię. Obywatele tego kraju, który jako jedyny w UE nie ratyfikował jeszcze układu z Kijowem, wyrazili w referendum sprzeciw w tej sprawie. Referendum było niewiążące.\n– Udało się osiągnąć konsensus. Uratowaliśmy umowę z Ukrainą, ponieważ groziła przed dzisiejszym szczytem sytuacja, że Holendrzy nie przyjmą tych rozwiązań i nie będzie ratyfikacji umowy z Ukrainą – powiedziała premier. – Przy aktywnej roli Polski i zgłoszonych poprawkach udało się doprowadzić do tego, że dokument został przyjęty – podkreśliła Beata Szydło.\nBrzmienie deklaracji nie jest w pełni satysfakcjonujące\nW deklaracji zapisano, że porozumienie nie jest wstępem do członkostwa Ukrainy w Unii i nie jest przyznaniem Ukrainie statusu kraju kandydującego do Wspólnoty. Szefowa polskiego rządu przyznała, że brzmienie deklaracji nie jest w pełni satysfakcjonujące i Polska chciała, by dokument bardziej wzmacniał europejskie aspiracje Ukrainy.\nBeata Szydło zaznaczyła jednak, że kluczowe jest teraz dokończenie ratyfikacji. – Jest to dla nas ważne. To jest nasz sąsiad i chcemy, żeby Ukraina miała poczucie, że jest wspierana przez Unię. Wszystko wskazuje na to, że umowa stowarzyszeniowa z Ukrainą będzie ratyfikowana i Kijów zrobi jeden duży krok, by jeszcze bardziej zbliżyć się do Unii – powiedziała.\nJak stwierdziła premier, w umowie stowarzyszeniowej nigdy nie było mowy o akcesji Ukrainy do Unii. – To są dwa odrębne procesy, a unijny traktat jasno wskazuje, że wszystkie państwa europejskie, które spełnią odpowiednie warunki, mają prawo ubiegać się o przystąpienie do UE. Ukraina ma przed sobą taką możliwość – wskazała Szydło deklarując poparcie Polski dla europejskich aspiracji Kijowa.\nW jej ocenie nieprzyjęcie deklaracji w sprawie umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą stanowiłoby kolejny przejaw kryzysu jedności w Unii Europejskiej. – Dzisiaj się udało, Rada Europejska stanęła na wysokości zadania – oceniła. – Nie było tak, że wszyscy byli mili dla premiera Holandii Marka Rutte – oznajmiła premier. – Szefowie państw mówili bardzo wyraźnie, że oczekują od niego doprowadzenia do końca procesu ratyfikacji, do czego on się zobowiązał – zaznaczyła.\nW opinii szefowej rządu w czasie szczytu „dla wszystkich 28 państw członkowskich było jasne, że jeśli nie dojdzie do przyjęcia tych konkluzji i jeśli nie będzie umowy stowarzyszeniowej z Ukrainą, to będzie to kolejny kryzys pokazujący, że nie ma jedności, że Unia ma problemy, nie potrafi znaleźć kompromisu i mówić jednym głosem”. Według Szydło sprawa Ukrainy jest papierkiem lakmusowym, czy UE jest w stanie uniknąć kolejnego po Brexicie kryzysu.\nWiceminister spraw zagranicznych Konrad Szymański podkreślił, że na treść przyjętej deklaracji należy patrzeć w kontekście referendum w Holandii, które było – jak to ujął – „olbrzymim ciosem” w zbliżenie pomiędzy Unią Europejską a Ukrainą. W jego ocenie dzięki deklaracji Wspólnota odzyskuje inicjatywę w tej kwestii. Jak dodał, ratyfikacja umowy stowarzyszeniowej doprowadzi do ustanowienia najbardziej zaawansowanej formy współpracy, jaka dzisiaj jest możliwa pomiędzy UE a Ukrainą.\nPrzedłużenie sankcji nie budziło niczyich wątpliwości\nNa szczycie unijni przywódcy zgodzili się na przedłużenie unijnych sankcji gospodarczych wobec Rosji za agresję na wschodzie Ukrainy. Premier Beata Szydło wskazała, że dla Polski jest to priorytetowa kwestia, ponieważ nie zgadzamy się z polityką, którą prowadzi Rosja.\nSzefowa polskiego rządu powiedziała, że przedłużenie sankcji nie budziło niczyich wątpliwości. W przeszłości zastrzeżenia miały Włochy, ale teraz dyplomaci z tego kraju zaznaczyli, że nie chcą kwestionować jedności Unii Europejskiej.\nSankcje zostały przedłużone o pół roku, choć stronie polskiej zależało na tym, by było to 12 miesięcy. – Ja rzeczywiście zgłosiłam wniosek, żeby to było 12 miesięcy, chciałam też w ten sposób podkreślić zdecydowany sprzeciw Polski wobec polityki rosyjskiej – przyznała premier. Dodała, że ta propozycja była dyskutowana, ale większość państw była zwolennikiem rozwiązania, by było to sześć miesięcy.\n– Dla mnie najważniejsze jest to, że sankcje są utrzymane, nie będzie zgody Polski na rezygnację z sankcji dopóki nie zostaną wypełnione porozumienia mińskie – oznajmiła Szydło.\nPremier poinformowała, że Polska jest też za sankcjami wobec Rosji za jej działania w Syrii. We Wspólnocie nie ma jednak teraz większości, która chciałaby forsować taki pomysł. Nieoficjalnie źródła dyplomatyczne podkreślają, że mogłyby się pojawić zakusy, by wprowadzając sankcje wobec Moskwy za działania w Syrii, znieść sankcje nałożone uprzednio w związku z agresją na Ukrainę.\nNie wszyscy za koncepcją tzw. elastycznej solidarności\nPrzywódcy unijni dyskutowali także o problemach migracji – porozumienie w tej sprawie ma zostać wypracowane do połowy 2017 roku.\n– My bardzo jasno stawiamy sprawę, że zaangażowanie Polski w pomoc humanitarną i ochronę granic zewnętrznych będą po naszej stronie wypełniane i będziemy bardziej aktywni – powiedziała Beata Szydło. Poinformowała, że pod koniec roku rząd zwiększył finansowanie pomocy humanitarnej, większe środki na ten cel zostały zabezpieczone w budżecie również na przyszły rok.\nPremier dodała, że nie wszystkie kraje w Unii Europejskiej zgadzają się na proponowaną przez Grupę Wyszehradzką koncepcję tzw. elastycznej solidarności, zakładającej uzależnienie wkładu państwa w rozwiązanie kryzysu migracyjnego od jego możliwości.\n– Będzie na ten temat dyskusja. Najważniejsze, że jest zrozumienie wśród państw członkowskich, że nie można siłą narzucać pewnych rozwiązań i że te mechanizmy, które były do tej pory przyjęte, nie działały – zaznaczyła szefowa polskiego rządu.\nPolska zaprotestowała na najwyższym szczeblu\nSzefowa polskiego rządu przekazała również, że Polska zaprotestowała na najwyższym szczeblu przeciwko niekorzystnym dla węgla planom Komisji Europejskiej dotyczącym rynku energetycznego. Do tej pory krytycznie o pomysłach mówili ministrowie. Teraz Beata Szydło podniosła tę sprawę na szczycie w Brukseli.\nChodzi o zaproponowane kilka tygodni temu limity emisji CO2 dla wspieranych z publicznych pieniędzy producentów energii elektrycznej, zobowiązujących się do zapewnienia ciągłości dostaw.\nPremier podkreśliła, że Komisja Europejska przyjęła niekorzystne dla naszego kraju rozstrzygnięcia, które nie były konsultowane wcześniej z państwami członkowskimi. – Reakcja Polski musiała być zdecydowana i jasno postawiona właśnie na szczycie, że nie zgadzamy się na takie procedowanie, ale też takie rozstrzygnięcia – wskazała.\nPodobne stanowisko do polskiego zaprezentowały także Węgry, Czechy i Rumunia, wsparte przez Wielką Brytanię i Niemcy. Jednak do zablokowania propozycji Brukseli to zbyt mała grupa i państwa niechętne propozycji Komisji będą musiały jeszcze poszukać sojuszników.\nPrevious PostKonferencja Liderów Środowiska Polskiego 2016\nNext PostChór Benedictus zaśpiewa w katedrze Lwowskiej


Specyfikacja Intel Core i7-12700K ujawniona w SiSoftware Sandra | CHIP\nSpecyfikacja Intel Core i7-12700K ujawniona w SiSoftware Sandra\nPo tym, jak poznaliśmy TDP procesorów Intel Alder Lake-S kolejne informacje na temat nadchodzących procesorów 12. generacji od „Niebieskich” ujawniła baza danych SiSoftware Sandra. Dzięki jednemu z odkrytych przez momomo_us wpisów poznaliśmy, jak prezentuje się specyfikacja Intel Core i7-12700K najpewniej we wczesnej wersji inżynieryjnej.\nJak to z przeciekami bywa, nie powinniście wierzyć we wszystko. W przypadku tych procesorów oznacza to, że nie możemy uznać tego CPU za Intel Core i7-12700K, bo zwyczajnie schematu nazewnictwa Alder Lake-S nadal nie znamy. Z większą wątpliwością zdecydowanie musimy traktować rdzenie, wątki i przede wszystkim zegary, które przez hybrydową konstrukcję rdzeni i duże szanse na wczesną próbkę testową procesora, najpewniej nie odzwierciedlają tego, co finalnie zaoferuje domniemany Intel Core i7-12700K.\nWedle najnowszego wycieku Intel Core i7-12700K będzie miał do zaoferowania 12 rdzeni i 24 wątków, co jest błędnym odczytem oprogramowania. Trudno się temu dziwić, bo łatki do rozpoznawania hybrydowej struktury rdzeni Alder Lake-S jeszcze nie zostały udostępnione, więc konfiguracja 8 dużych rdzeni i czterech małych jest błędnie rozpoznawana.\nChociaż specyfikacja Intel Core i7-12700K nie jest dla nas tajemnicą od dawna, to do tej pory bazowaliśmy na niepotwierdzonej plotce, a dziś mamy na potwierdzenie tego solidne dowody\nDla przypomnienia podział rdzeni w ramach technologii Intel Hybrid obejmuje te wydajne wspierające HyperThreading oraz słabsze, taktowane niższymi zegarami, mniejsze, ale jednocześnie bardziej energooszczędne. W ramach rodziny Alder Lake-S te pierwsze bazują na architekturze Golden Cove, a drugie na Gracemont.\nWedle SiSoftware Sandra ta próbka i7-12700K pracowała przy bazowym taktowaniu 1,2 GHz, które pod obciążeniem mogła podbijać do 3,4 GHz. Jest to skalane nie tylko wczesną wersją samego CPU, ale też obecną niewiedzą oprogramowania, które błędnie odczytuje również pamięć podręczną. Wskazuje rozłożenie po 1,25 MB L3 na 9 rdzeni, czego powodem jest najpewniej rozpoznawanie 4 małych rdzeni, jako jednego klastra obliczeniowego.\nW rzeczywistości pamięć podręczna Intel Core i7-12700K trzeciego poziomu ma wynosić łącznie 25 MB, bo ośmiu dużym rdzeniom przypadnie po 2,75 MB, a małym po 768 kilobajtów.\nWarto tutaj przytoczyć dawne plotki o Intel Core i7-12700K, które jednak nie doczekały się tak solidnego dowodu, jak wpis w bazie danych programu. Te wskazywały TDP na poziomie 125 W dla Power Level 1 oraz aż 228 W dla Power Level 2, podczas gdy po stronie zegarów sugerowały bazowe taktowanie kolejno 4,7 i 3,6 GHz oraz Boost dla 1-2 rdzeni do odpowiednio 5 i 3,8 GHz.


Zarządzenie Nr 12/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 29 stycznia 2021 r. w sprawie odwołania obowiązywania rotacyjnego systemu pracy w Urzędzie Miasta Braniewa\t 08 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Anna Weryk\t Odsłon: 122\nZarządzenie Nr 6/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 25 stycznia 2021 r. w sprawie powołania Gminnego Biura Spisowego do przeprowadzenia Narodowego Spisu Powszechnego w 2021 roku.\t 08 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Anna Weryk\t Odsłon: 89\nZarządzenie Nr 31/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 15 marca 2021 r. w sprawie powołania komisji przeprowadzającej nabór na wolne stanowisko urzędnicze - inspektor ds. kontroli zarządczej w Wydziale Finansowym w Urzędzie Miasta Braniewa 06 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Marzena Skibniewska\t Odsłon: 137\nZarządzenie Nr 25/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 1 marca 2021 r. w sprawie zmiany Zarządzenia Nr 77/2009 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 5 czerwca 2009 r. w sprawie wprowadzenia Regulaminu Wynagradzania pracowników Urzędu Miasta Braniewa 06 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Marzena Skibniewska\t Odsłon: 178\nZarządzenie Nr 26/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 1 marca 2021 r. w sprawie zmiany Zarządzenia w sprawie wprowadzenia procedury postępowania w związku z ryzykiem zakażenia koronawirusem SARS-CoV-2 w Urzędzie Miasta Braniewa\t 06 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Marzena Skibniewska\t Odsłon: 115\nZarządzenie Nr 24/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 1 marca 2021 r. w sprawie zmiany Zarządzenia Nr 111/2018 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 25 maja 2018 r. w sprawie wprowadzenia Polityki Ochrony Danych w Gminie Miasta Braniewa\t 06 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Marzena Skibniewska\t Odsłon: 486\nZarządzenie Nr 23/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 26 lutego 2021 r. w sprawie odwołania zastępcy Inspektora Ochrony Danych w Urzędzie Miasta Braniewa\t 06 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Marzena Skibniewska\t Odsłon: 112\nZarządzenie Nr 37/2021 Burmistrza Miasta Braniewa z dnia 30.03.2021 r. w sprawie sprzedaży nieruchomości w drodze bezprzetargowej na rzecz użytkownika wieczystego\t 01 kwiecień 2021\t Udostępniony przez: Monika Elert\t Odsłon: 135\nZarządzenie nr 29/2021 z dnia 9 marca 2021r. w sprawie ogłoszenia wykazu nieruchomości przeznaczonych do sprzedaży w drodze bezprzetargowej\t 12 marzec 2021\t Udostępniony przez: Arkadiusz Wójcik\t Odsłon: 175