Pomnik Cronusa Wyzwoliciela - Page 11\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 28.04.22 22:38\nNagradzanie wybitnych zasług było wspaniałą inicjatywą. Większość z tu zebranych czynnie uczestniczyła w każdych walkach i działaniach, których celem było oczyszczenie Wielkiej Brytanii ze szlamu i zdrajców, którzy stawali po ich stronie. Wielu z nich ryzykowało życiem i zdrowiem, byli i tacy, którzy polegli w swoich działaniach, oddając ofiarnie życie dla dobra wspólnej, wspaniałej przyszłości. Uhonorowanie działań każdego, kto nie obawiając się przeciwstawienia wspólnemu wrogowi było wspaniałym podziękowaniem za włożoną prace i wytrwałość. Byli przykładem dla tych, którzy jeszcze nie odnaleźli tej odwagi w sobie i nie zdecydowali się brać udziału w walce czy innego rodzaju działaniach. Tak jak Lady Evandra Rosier i Lady Primrose Burke. Odważnie stanęły na wysokości zadania, wykonując działania na misjach pokojowych i wspierając swoich najbliższych w działaniach. Był dumny zarówno z Evandry, jak i Primrose. Obie były mu bliskie i nie trudno było ukryć, jakim zaszczytem dla nich było to uhonorowanie.\nObserwowała każdy ruch Primrose na scenie. Prezentowała się wyjątkowo i wiele spojrzeń powiodło za nią. Była skromna, nie lubiła zwracać na siebie uwagi, a teraz wbrew temu… każdy spoglądał w ich stronę. Jej i Evandry. Zainteresowały nie tylko zgromadzonych, ale również prasę. Były żywym przykładem na to, że Lady nie musi siedzieć zamknięta w bezpiecznych czterech ścianach lukrowego pałacu, a może podejmować czynne działania, bez ukrywania się za wymówką zwaną „byciem kobietą” i faktem, iż mężczyźni z rodu na nic nie pozwolą. Każda kobieta decydowała sama za siebie, a one wyjątkowo udowodniły, jak wiele są warte.\n- W pełni zasłużone… – odparł na jej słowa, kiedy ponownie usiadła obok i nachyliła się w jego kierunku. Nie mógł jednak powiedzieć wiele więcej, Mistrz Ceremonii kontynuował. Przeciwdziałanie terroryzmowi, walka z wrogiem, zaangażowanie w misje pokojowe i stabilizacyjne… I ponownie jego imię zostało wywołane. Srebrny Medal Zasługi. Przyczyniał się do walki, przyczyniał się do oczyszczania Anglii, do wyzwolenia. Wolność była wartością nadrzędną i walka do samego końca o tę wolność, była priorytetową. Poproszony o podejście stanął zaraz obok Drew. Kolejne gratulacje i przyjęcie medalu. Krótka chwila, którą uwieczniali pracujący na miejscu reporterzy. I znów mógł wrócić na miejsce obok Lady Burke.\nRównież Zachary został odznaczony. Przyjaciel wspaniale podejmował wszelkie działania i z całą pewnością był jedną z tych osób, których działania wykraczały poza standardy. Tak i teraz zasługiwał na uhonorowanie swoich działań. Mathieu powiódł za nim wzrokiem na scenę. Był tam jako jedyny. Dolohov nie było na miejscu, a Luca Waffling… pośmiertne odznaczenie miało ogromną wartość. Był jednym z tych, którzy działali i brali udział w walce o lepszą przyszłość. Zaraz po tym Lord Malfoy zszedł ze sceny, a w rękach Mistrza Ceremonii nie pojawił się żaden więcej zwój czy lista była już wyczerpana, a wydarzenie powoli dobiegało końca?\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 28.04.22 23:33\nPrzypięte do szaty odznaczenie ciążyło mu przyjemnie, złotem i zielenią odznaczając się od ciemnej, wyszywanej w morskie wzory tkaniny, a powstrzymanie się przed wzięciem go w dłonie i dokładnym obejrzeniem, kosztowało go więcej wysiłku, niż byłby skłonny przyznać. Chociaż nigdy nie należał do ludzi skromnych, na ogół bez grama wstydu chwaląc się morskimi dokonaniami na lewo i prawo, to nie spodziewał się – podobnego wyrazu uznania otrzymanego z rąk samego ministra magii, znalezienia miejsca pośród czarodziejów, przed którymi karki chylił cały magiczny i niemagiczny świat. Gdyby ktoś pół roku temu przepowiedział mu podobną przyszłość, uznałby, że wypił za dużo rumu; ciążąca na jego losie klątwa wieszczyła mu wszakże zgubę, w Anglii spodziewał się więc nie odnaleźć niczego poza karą za przewiny. Dzisiaj trudno było mu uwierzyć, że gdy w odpowiedzi na wezwanie nestora zawijał do portu, wojna niezbyt go interesowała; teraz – nagle – na skutek wszystkiego, co doświadczył u boku Macnaira w mugolskim forcie – stając się jego głównym celem, obowiązkiem, fascynacją, której echo potrafił wyczuć w powietrzu, gdy kolejni Rycerze Walpurgii i Śmierciożercy odbierali zasłużone wyrazy uznania.\nPrzyglądał się im z pierwszego rzędu – kolejnym, niektórym pojawiającym się na scenie po raz drugi lub trzeci – jak Deirdre, której powrót na miejsce śledził przez dłuższą chwilę, mimowolnie przypominając sobie ich spotkanie w Corbenic Castle. Już wtedy wyczuł, że była kimś, z kim należało się liczyć – a dzisiejszy wieczór tylko to potwierdzał; nie był głupcem, doskonale zdawał sobie sprawę, że najwyższych odznaczeń nie otrzymała za samą pewność siebie ani trudną do zignorowania urodę – tym bardziej satysfakcjonowała go nawiązana przed paroma dniami współpraca. Z uśmiechem obserwował tez odznaczenie Drew, Tristana, Mathieu; obecność na scenie Evandry nieco go zaskoczyła, jednak wyłącznie pozytywnie – zawiesił na niej wzrok na parę długich sekund, dziwiąc się jedynie, że była jedyną przedstawicielką rodu jego matki, którzy pojawili się tego dnia pośród zebranych. Powracającemu do pierwszego rzędu Corneliusowi skinął głową, składając mu w ten sposób nieme gratulacje, te głośniejsze odkładając na później; spojrzał też na niego z widocznym zaintrygowaniem – gdy w trakcie ich rozmowy z Mouettem wychwalał swoje działania, w pierwszej chwili uznał je za czcze przechwałki – dopiero teraz orientując się, że musiało kryć się w nich znacznie więcej. Posłał czarodziejowi porozumiewawcze spojrzenie, zaraz potem odwracając się jednak; pozwalając jemu i jego partnerce wymienić parę słów w atmosferze pozornej prywatności.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 1:56\nObserwował scenę, starał się pamiętać nazwiska i twarze ludzi, którzy tam wychodzili - którzy odbierali te wszystkie odznaczenia, którzy celebrowali swoje zwycięstwo. Miał w nosie tę wojnę, coraz mniej chciał się nią przejmować - ale coraz bardziej zaczynał. Poczucie winy zżerało go od środka wraz ze wszystkimi strachami, tym bardziej kiedy wpatrywał się przed siebie na scenę, usilnie ignorując zamieszanie dobiegające gdzieś zza jego pleców. Jakiś idiota się wykłócał - głośno i dosadnie, robił zamieszanie. Nie chciał tam nawet patrzeć, bo to nie była jego sprawa. Nie powinien się przejmować cudzymi sprawami. Powinien się skupić na sobie i na swojej rodzinie, na tym jakie niebezpieczeństwo mogło na nich czekać, bo to było jego największą niewiadomą ostatnich tygodni - co właściwie się wydarzyło tam wtedy nad Lune? I czy dzisiaj nie ryzykował zbyt wiele, pojawiając się w Londynie. Może powinien być bardziej ostrożny? Ale nie czuł takiego przywiązania do siebie, aby nic mu się nie stało. Wciąż się bał jakiegoś abstrakcyjnego i najpewniej wyimaginowanego zagrożenia, ale bardziej z przyzwyczajenia.\nCo zrobi jeśli by go złapali tutaj? Będzie uciekał? Podda się? Jeśli się podda... to czy uda mu się przeżyć? Mógłby znów liczyć na łut szczęścia, ze w jakiś sposób wyjdzie z więzienia? Że w ogóle do niego trafi, a nie zostanie zabity na miejscu.\nWymusił uśmiech, wyciągając ręce przed siebie i klaszcząc z innymi, wyłącznie dlatego, aby zachować jakiekolwiek pozory dobrego obywatela, którego dzisiejsze sukcesy cieszyły. Jak wiele jeszcze ukrywali? Te wszystkie zasługi, o których mówili? Co mieli na myśli - czym one wszystkie były? Mordami, sprzedawaniem innych ludzi? Poczuł się słabiej na wspomnienie trupów w styczniu - to o tym mówili? O masowych nawet nie mogiłach, a ludziach rzuconych niczym szmaciane lalki na ziemię i pozbawione życia? To to właśnie oklaskiwali i wychwalali?\nNie chciał tutaj siedzieć - w Anglii, na wyspach brytyjskich. Chciał, żeby ta wojna w ogóle go nie obchodziła - tak jak wtedy, gdy znajdywał się w Szkocji. Nie myślał o tym, co się tutaj działo i czy ktoś ginął, czy ktoś miał się dobrze. Żył po prostu sam dla siebie bez większego celu. Dlaczego nie mógł teraz? Zabrać Jamesa i Sheilę, i Eve i po prostu o tym wszystkim nie myśleć? Dlaczego to wszystko wracało do niego?\nNie robił nic - nie podejmował działania i czuł jakby nie mógł tak więcej żyć. Zaczynał działać i sprowadzał na wszystkich nieszczęścia - stawał się mordercą. Nie był bohaterem i nigdy nie będzie, ale miał już dość bycia tchórzem. Ile mógł uciekać? Był tym wszystkim zmęczony.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 9:26\nJasna brew nie drgnęła, choć własne imię padające z ust Mistrza Ceremonii zdziwiło Evandrę. Nie dostała przecież imiennego zaproszenia, będąc tu wyłącznie w formie towarzyszki męża, nie spodziewała się więc żadnych honorów. ”Zapraszamy wraz z lady doyenne”, figurowało na karcie przesłanej przez asystenta Ministra Magii, zapewne założyli, iż pojawi się na wydarzeniu pomimo braku wyróżnienia. Przeklęty artykuł, rzuciła w myślach, czując jak to on bezustannie ściąga jej uwagę, nadając irytującego wymiaru wszystkiemu, co każdego innego dnia wywołałoby na półwilej twarzy niezrażony uśmiech.\nBez wahania podniosła się z miejsca, ruszając w stronę podwyższenia, gdzie skorzystała z podanej sobie dłoni, w przeciwieństwie do przyjaciółki nie obruszając się za gest uprzejmości. Jasnym przecież było, że trzymają się etykiety, jakże niezbędnej w świecie, w którym nierzadko próżno szukać dobrze wychowanych osób. Obleczona w ciemną rękawiczkę dłoń ledwie musnęła kłaniającego się czarodzieja i z niezwykłą, wrodzoną dla siebie gracją Evandra zajęła miejsce na scenie.\nNagły błysk fleszy oszołomił ją na krótką chwilę, nie od razu uniosła wzrok na wuja Cronusa, który przypinał order ponad jej lewą piersią. Wraz z dotykiem poczuła gwałtowne przyspieszenie bicia serca, wezbrała się gonitwa niepokojących myśli, przesłaniających radość z dobrze wypełnionego obowiązku. Czy naprawdę uważali ją za godną odznaczenia? A może była wyłącznie pionkiem misternie uknutej propagandy, która wsławić miała czarownice, zainspirować kobiety do bardziej aktywnych działań, lecz przede wszystkim do pięknych uśmiechów, dobroci oraz oddania innym. Ofiarność i empatia - czyż nie było to mimo wszystko bliskie uczuciu, jakie towarzyszyło lady doyenne podczas pracy na rzecz pokrzywdzonych konfliktem? W udzielanej pomocy szukała czegoś dla siebie, wykorzystania własnych zalet, możliwości spełnienia. Równo rok temu pogrążona w smutku snuła się po Château Rose, zawieszona w braku celu, bezsensie istnienia, oziębła wobec męża, niechętna do dziecka, szerokim łukiem omijając ukochaną harfę. Dziś stała na podwyższeniu, odbierając odznaczenie z rąk Ministra Magii - czy zasłużenie? Nie tylko jako sojuszniczka Rycerzy Walpurgii, ale i lady doyenne wykonywała swoje obowiązki - pomoc biednym, podnoszenie na duchu, wsparcie ludności. Wbrew opiniom wielu daleko było jej do typowej szlachcianki, by dawać upust swej niezmąconej dumie, cechowała ją skromność. Niebieska wstęga odznaczała się silnym kontrastem na czerwonym tle sukni, należało godnie przyjąć ten honor. Zerknęła na stojącą u jej boku Primrose, czując prawdziwą dumę ze wspólnego trwania na scenie. Przez ostatnie miesiące były dla siebie wsparciem i to wspólna inicjatywa zmobilizowała je do aktywnej działalności. Przyjaźniły się od wczesnych lat dzieciństwa, mimo licznych różnic zawsze odnajdując między sobą nić porozumienia. Ich praca nie kończyła się wraz z przypiętym do piersi orderem, jednak razem mogły zdziałać jeszcze wiele.\nSpojrzała w kierunku Tristana, widząc jak podczas braw ten nachyla się do Deirdre, by wymienić kilka słów. Szczerze wątpiła, że składa słowa pochwały w kierunku małżonki. Czyżby umawiali się już na wspólne świętowanie, tak jak miało to zapewne miejsce po uroczystościach w Stoke-on-Trent? Tamtej nocy nie widziała go w Château Rose, nie miała żadnych wątpliwości co do tego, gdzie był. Szeroki uśmiech lady doyenne nie zdradzał żadnej z kłębiących się w jej umyśle wątpliwości. Ciepłem i uprzejmością obdarowała najpierw wuja Malfoya, a następnie zgromadzonych gości i obiektywy przy błyskających fleszach pismaków. Wróciła na swoje miejsce, na krótko zatrzymując się przy westalce Fantasmagorii.\n- Dziękuję, madame. Poświęcenie się naszej wspólnej przyszłości oraz możliwość inspirowania czarownic do działania, to prawdziwy zaszczyt - powiedziała doń cicho z uśmiechem, łagodnie ujmując jej spojrzenie. Wśród tych wszystkich uprzejmości nie mogła być pewna jakie ma do niej nastawienie po nieco burzliwym pożegnaniu w ptaszarni.\nZajmując swoje miejsce utkwiła wzrok w Mistrzu Ceremonii. Przy kolejnych odznaczeniach wyczytywano znów te same nazwiska, te same twarze pojawiały się na scenie, dumnie wypinając pierś do orderu. Evandra zaczęła się zastanawiać skąd ci wszyscy czarodzieje w loży honorowej, skoro połowa z nich nie została wyczytana. Ilu z nich pojawi się na późniejszym przyjęciu w restauracji? Była ich ciekawa, w kuluarach zamierzała się za nimi rozejrzeć, lecz póki co czekała na kontynuację uroczystości.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 14:45\nKobiety miały jedną, wyjątkową zaletę, której brakowało im wszystkim, mężczyznom. Potrafiły zmieniać własną słabość w siłę i nigdy w to nie wątpił. Ta wiedza i pewność utkwiły mu w pamięci, choć nie potrafił sobie przypomnieć nikogo, kto by go tego nauczył — brak tej jednej, jakże istotnej jednostki w jego myślach czynił jego ego większym. Uzyskaną mądrość przypisał wszak sobie. Dołączył do aplauzu, kiedy dwie szanowne damy zostały wyczytane i zaproszone na scenę. Ich rola w tej wojnie była duża, jak rola wszystkich innych kobiet. Powinny brać z nich przykład i czynić właśnie to, za co zostały nagrodzone. Za poświęcenie, za ofiarność, za empatię i wielkość. Ich umiejętności były niepodważalne, podobnie jak życiowa mądrość, a ta sprawiała, że przyjmowały dziś ten order z uśmiechem i godnością. Wstał, kiedy z jego rzędu wychodziła lady Burke. Zajmował miejsce tuż przy czerwonym dywanie i niemalże pod samymi schodami; gdy go minęła postąpił te kilka kroków za nią, by podać jej dłoń, gdy wchodziła na scenę. Zaoferował swoją pomoc z niemałą satysfakcją, w dżentelmeński sposób, kąciki ust jednak drgnęły mu na samą myśl, że to właśnie on jej pomagał, po jej liście pełnym zawoalowanych wątpliwości i niezadowolenia. Powrócił na swoje miejsce, będąc pewnym już, że kiedy będzie schodzić ktoś bliżej znajdzie się, by użyczyć jej dłoni i pomóc zejść ze schodów, choć jej suknia była dość krótka i nie zagrażała upadkowi.\n— Gratuluję, lady Burke— odezwał się z uśmiechem, wstając, kiedy wracała na swoje miejsce. Spojrzenie prędko powędrowało jednak w stronę sceny i ministra, a nim dobrze się rozsiadł we własnym fotelu jego nazwisko znów zostało wyczytane.\nWkroczył na scenę z Rycerzami Walpurgii, którzy wiele zrobili w ostatnich miesiącach. Wiedział, że to nie ostatnie takie wydarzenie, wojna trwała — zmobilizuje wielu mężczyzn do tego, by uczynić wszystko, by następnym razem się tu znaleźć. Jego wzrok powędrował w stronę Manannana. Był aspirującym i ambitnym czarodziejem; potrzebowali takich jak on znacznie bardziej tutaj niż ciągle na morzu. Wykazał się, wiele osiągnął. Cillian miał wysoko postawioną poprzeczkę. Niegdyś grający pierwsze skrzypce, silny i wartki do działania dziś znikał w cieniu własnego krewniaka. W końcu Craig, na którym utkwił wzrok na dłużej, tuż przed tym jak stanął przed nimi sam Minister. Przyjął od niego odznaczenie i gratulacje, uścisnął dłoń po raz trzeci i zajął miejsce, rozsiadając się już wygodnie.\nBrak Tatiany go zaskoczył, podobnie jak jej uhonorowanie, choć nie okazał tego inaczej niż uniesieniem spojrzenia na Mistrza Ceremonii. Mijali się, ostatnie tygodnie nie widział jej w Londynie. Nie było jej tu także teraz. Przyjął zamknięte pudełko przeznaczone dla niej, jako jej krewny. Czy był tu jej ojciec? Czy widział, co uczyniła i kim się stała? Nie mógł się rozejrzeć, ale z pewnością te wieści prędzej czy później do niego dotrą. Może Tatiana sama będzie mu mogła wytrzeć nimi twarz.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 18:59\nW innych czasach, w innych okolicznościach podobne zdarzenie nie byłoby w żaden sposób przez niego negowane. W końcu... Patrząc na to z perspektywy kogoś, kto nie znał kontekstu, czyny, których podejmowali się ludzie wymienieni na liście, były szlachetne. Bronili słabych, uciśnionych, radzili sobie z wrogami i ich krzywdzącymi zapędami. Tłumili zagrożenie kierowane wobec ich społeczeństwa oraz grupy. Stawali w obronie własnych wartości. Byl bohaterami. Ginęli, poświęcali się. Czcili tych, którzy polegli. A więc byli lojalni. Nawet imię jego dawnej uczennicy jawiło się wśród nagradzanych oraz docenianych — czy i sam nie powinien był czuć się tym nagrodzony? Doceniony? Dumny z jej osiągnięć? Klaszczący na jej cześć, by uradować się faktem, iż przecież czyniła dobrze. Pomagała chorym i cierpiącym. Ratowała sieroty oraz ubogich. Tych pozostawionych samym sobie. Tych z marginesu społecznego, o których wszyscy lubili zapominać w przeciągu dnia codzienności i mijających minut roku kalendarzowego. Tak. Łatwo było być dobrym przez chwilę. Gdy tego było potrzeba. Gdy ignorowało się jednych, by znaleźć upodobanie wśród innych. Czy to była empatia? Czy empatia nie polegała na uaktywnieniu koncentracji dwuogniskowej, zamiast jednoogniskowej? Gdzie było rozpoznanie emocji drugiej osoby oraz właściwa na nie reakcja? Wszak dobre czyny nie oznaczały od razu bycia dobrym oraz działania właściwie. Nie, jeśli u ich podłoża leżało nic innego jak własny interes. I sęk w tym, że Vane znał kontekst. Wiedział i rozumiał sytuację, stojąc po stronie prawdy. Nie tej subiektywnej, którą sprzedawali zarówno zwolennicy Ministerstwa Magii oraz Rycerzy Walpurgii, jak i przynależący do szeregów Zakonu Feniksa. Wszak obie strony nie miały racji. Obie strony chciały narzucić własną ideologię pozostałym, nie dając im wolności wyboru.\nAle jak inaczej mogłabym postąpić? Oddać go w ręce policji? Liczyć na uczciwy proces?\nWciąż bolało go to, co usłyszał. Nie ze względu na kłamstwo zawarte w słowach Maeve, bo przecież wiedział, że tak właśnie było. Nie było uczciwych procesów ani uczciwej policji. Byli jedynie bojówkarze. W końcu... Wiedział to lepiej niż ktokolwiek. To jego żona została zabrana do Azkabanu i oddana dementorom, gdzie jej dusza nigdy nie miała zaznać spokoju ani wytchnienia. Zapętlona w wiecznym cierpieniu, które nijak nie mogło być przerwane. Wiedział, jak to było, cierpieć i czuć niesprawiedliwość. Bo mogła żyć. Mogła dalej być i wychowywać swoje dzieci. Nie. To nie tylko tę bolesną prawdę wyczuwał w słowach przyjaciółki. Czaiło się tam coś jeszcze innego. Coś gorszego, co przyprawiało go o dreszcze, a gęsia skórka nie raz pojawiała się na jego ciele, gdy tylko wracał wspomnieniami do tamtej rozmowy. W spowitej nieskazitelnie czystą bielą scenerii, na której tle odbijali się drastycznie jako ciemne figury bijące się z własnym wnętrzem. Własnymi demonami. Tamtego dnia, w tamtej minucie wyczuwał w czarownicy smutek, złość, boleść, ale także desperację, jaka się w niej czaiła. A ta wyzwalała w ludziach najgorsze z instynktów. I tu... Teraz... Wszędzie widział desperację. Desperację, która dosłownie wylewała się z każdego zakamarka, wlewała się w oczy, gardła, stali w niej po kolana. I chciała więcej i więcej. Aż nie miało zostać nikogo.\nPowinien się stąd zabierać. Jayden obejrzał się za siebie, a później rozejrzał wokół. Raczej nie powinien mieć trudności z odejściem. Chyba że wszyscy musieli tkwić do samego końca, a organizatorzy mieli coś jeszcze w rękawie na wielki finał?\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 19:10\nZ nieruchomą wręcz powagą obserwowała kolejne postaci, które mocą słów i czynów, po kolei znaczyły swoją obecnością scenę. Tylko serce niespokojnie, z ciążącą jej jeszcze zbyt głęboko dumą i tłumioną ekscytacją, kołysało się rytmicznie, jakby chciało wygrać rytm kroków bohaterów. Być może było tam coś więcej, wciąż nieuchwytnego, cichszego, należącego do jej własnej iskry pragnień, które kiełkowały pod skórą. Z szeroko otwartymi dumą oczami, ze źrenicami śledzącymi brata chciała zerwać się z miejsca, wzbić się wysoko. I kiedyś, dołączyć do historii dokonań. I nie przeszkadzał w tym gniew, który zdawał się pulsować na równi z zachwytem. Emocje splatały się ze sobą w najmniejszym stopniu nie dając poznać, że miałaby Tristanowi więcej do powiedzenia, niż słowa pochwały. Z echem rytmu serca w uszach ścigała postać Ramseya i samą Deirdre. Tak, jak jednostki występujące z tłumu, wyznaczające kierunek ich losu. Przecierali szlak czarodziejskiej przyszłości. Dlatego ona, jedna ze szlachetnych cór magii, chciała podążyć linią mocy, wzrastać w niej, chłonąć, by kiedyś mogła stanąć u boku światła, którego bohaterowie właśnie zostali odznaczeni.\nFascynacja mocą nie była jej obca, błyszczała w jej krwi, wrzała w charakterze, popychała do drogi, nawet mimo przeciwności, które krzyżowały cele i rzuciły ją na morska fale nie tylko symbolicznie. Ale skrajne pragnienia miały znaczenie tylko wtedy, gdy tego zażądała. Odsuwała wizje, które nawiedzały ją wciąż nocami, zastępując tymi nowymi, równie gwałtownymi, której źródłem stał się Manannan, a którego cień przyciągała do siebie. Nawet dziś z ledwie widocznym drgnieniem przyjęła zaciśniecie palców. Odpowiadał na jej gesty, chociaż to tłum zbierał lwią część uwagi, witając aplauzem uhonorowanych czarodziejów. Nieruchomą do tej pory mimikę rozjaśnił krótki, chociaż widoczny tylko dla męża - uśmiech, gdy wracał na miejsce - Do twarzy ci zieleni - szepnęła niemal lekko, odrobinę tylko zwracając twarz ku arystokracie. I w krótkim zdaniu i w geście krył się zawoalowany przekazać niekoniecznie sięgający wyłącznie walorów estetycznych otrzymanych odznaczeń. Dziś promieniała, jako żona bohatera. I była więcej niż pewna, że nie minie wiele czasu, gdy dołączy do grona czarodziejskich świateł. Zalśni jak Evandra, czy Primrose z sobie tylko znaną nutą zazdrości i dumy. Wiedziała lepiej niż wielu z zebranych, jak bardzo zasługiwały na odznaczenie tak wysokiej klasy. Nikt nie miał prawa się dziwić.\nOdetchnęła cicho, zdając sobie sprawę jak długo trwała wyprostowana jak struna. Pierwszy rząd pozwalał na dostrzeżenie najmniejszych szczegółów sceny przed nią. I chociaż ciche szepty wymienione z Ministrem umknęły jej zmysłom, nie miała wątpliwości co do ich znaczenia. Szumy gdzieś daleko z tyłu, nie miały znaczenia, tak, jak nie miały go uczynki odpartego z Anglii szlamu.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 19:30\nSzerokie bary milicjanta odpowiednio osłoniły mnie przed ciekawskimi i poirytowanymi spojrzeniami otoczenia. Na dodatek amator łażenia po drzewach skutecznie zwrócił uwagę służb, tak że upewniwszy się po raz kolejny, że na pewno nikt nie ma zamiaru zatrzymywać mnie i zmuszać do składania wyjaśnień, dlaczego mój tak zwany mąż zakłóca spokój uroczystości, ostrożnie odsunęłam się od całego zamieszania. Ci debile pewnie liczą, że sama się zjawię i będę kisnąć pod murami Tower do usranej śmierci.\nJebał to psidwak. Są na świecie tylko dwie osoby, dla których mogłabym zrobić coś podobnego, ale ten tu typek nie należał do ich grona.\nZrobiłam więc taktyczny odwrót w stronę Sebasitana, po czym odebrałam mu moje cygaro. Nie chce jarać - jego sprawa. Mnie to się akurat przyda po tych atrakcjach.\n-Cho, spierdalajmy gdzieś o tam, o - ruchem głowy wskazałam gdzieś w okolice fontanny. Im dalej od tego miejsca pod latarnią i tym lepiej. - Ja pierdole, no i przegapiliśmy najciekawsze…\nZniżyłam głos, bo starczy mi już uwagi otoczenia. Rzuciłam szybkie spojrzenie na scenę, gdzie nagradzali ludzi. Te same ryje, wciąż i w kółko te same ryje. Z nich to tylko na widok Burke’ów nie chciało mi się rzygać. Byli jebanymi szlachciurami, ale wydawali się najnormalniejsi wśród tej całej zgrai. No i nadal nie mogłam zapomnieć, jak panna lady Primrose pomagała mi wycinać jęzor szmalcownikowi. Słodkie.\nByło też jeszcze coś. Coś… albo ktoś. Nazwisko Mulciber, które padło ze sceny. No proszę, proszę… czyli podnóżki starego cara i układu, wyszli ze swojego zadupia, aby osiedlić się na wyspach i stać się podnóżkami kogo innego? Wsadziłam cygaro do ust, wypuszczając nosem dym, i zatrzymałam się, by uważniej przyjrzeć się dalekiemu… kuzynowi. Nie zobaczyłam nic ciekawego - oni wszyscy wyglądają, jakby im w dupę i po samo gardło wpakowali najnowszy model Zamiatacza.\nNie ukrywam, korciło mnie niemiłosiernie, by napisać mu list z Bardzo Szczerymi Gratulacjami. Ciekawe jak szybko straci swoje nowe ziemie? Ostatnio ich rodzinie poszło całkiem sprawnie przepierdolić wszystko, stawiając na niewłaściwą stronę.\nNo chyba, że po tylu latach w końcu zaczęli uczyć się na błędach.\n-Myślisz, że będą tu karmić? Jak Ragnuka kocham, jeśli po tym pierdoleniu nie dostanę przynajmniej kawałka kiełbasy, to chyba kogoś zajebię. - skrzywiłam się i pociągnęłam łyka z piersiówki, następnie podając ją Sebastianowi.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 19:58\n- Nie do wiary, czyżby każdy miał szansę dorosnąć? - uśmiechnęła się wpół ironicznie, nie mogąc odmówić sobie okazji do przytyku. Przez lata nie wyrobił sobie u Claire pozytywnej opinii, wiecznie wystawiając jej cierpliwość na próbę. Gdyby ktoś kilka lat temu powiedział, że Macnair odbierać będzie nagrody za niebywałe zasługi dla kraju, zaśmiałaby się głośno, z trudem łapiąc tchu, by zaraz zastanowić się czy nie został on przez kogoś przeklęty (i czemu to nie była ona?). Mimo wszystko koleje losu sprawiły, że zaangażował się w sprawę, pytanie tylko czy to zmiana na stałe, czy też jednorazowy wyskok?\nKiedy na scenie pojawiły się damy, brwi Claire powędrowały do góry. O ile sylwetka jednej czarownicy wcześniej nie wywołała zdziwienia, bo przecież zawsze musi być jakieś odstępstwo od reguły, czego sama była dowodem w Banku Gringotta, to młode szlachcianki o jasnych twarzach okazały się niespodzianką. Tak młode kobiety angażowały się w działalność pokojową? Ile miały charyzmy, na ile siłę przebicia, by ktokolwiek chciał słuchać ich słów i jeszcze odznaczać za to honorami odbieranymi z rąk Ministra Magii? Próbowała przedrzeć się pamięcią po znajdowanych w gazetach artykułach w poszukiwaniu wzmianek o działalności tych kobiet, jednak najwyraźniej interesowały ją głównie teksty naukowe. Zresztą skoro zostały wywołane na środek, musiały być dobre w tym co robiły. Fancourt dołączyła do braw, by zaraz wrócić spojrzeniem do Mistrza Ceremonii.\nLista wyróżnień była długa, a Claire mało uważnie śledziła kolejne postacie, jakie Ministerstwo Magii zdecydowało się odznaczyć, zwłaszcza gdy sylwetki zaczynały się powtarzać. Ciekawa była natomiast symboliki powstałych orderów, chętnie przyjrzałaby się każdemu z odznaczeń. Tym bardziej myśli Fancourt podążały już ku planom na później, kiedy uroczystości zdawały się chylić ku końcowi. W jednej z Londyńskich restauracji miał odbyć się bankiet umożliwiający zamienić kilka słów z bohaterami. Obejrzała się na Cilliana, z wolna uświadamiając sobie, że to także jego święto. Biła od niego pewność siebie i pomimo nieustannie malującego się na jego twarzy grymasu mogła wyczytać, że jest dumny. Może to wpływ podniosłego nastroju wydarzenia, a może w chroniącej ich przed deszczem kopule rozpylono eliksir rozluźniający - tylko tak mogła sobie wytłumaczyć własny uśmiechem.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 20:05\nRigel w skupieniu obserwował wydarzenia, zupełnie jakby oglądał sztukę teatralną. Gesty, błysk medali, powaga i duma - to wszystko wyglądało jak hipnotyzujący, idealnie wyreżyserowany spektakl. Aktorzy pojawiali się i znikali, by znowu zaistnieć na scenie. Jednak tak bardzo chciał wiedzieć, co działo się za kulisami - w umysłach nagrodzonych osób. Czy czuli ciężar odpowiedzialności, radość? A może strach, że to jeszcze nie koniec i za chwilę ich tez może tu zabraknąć, jak tych, których odejście wspominali przed chwilą minutą ciszy? Czy też nie czuli nic, odbierając kolejne medale jak coś, co im się zwyczajnie należy?\nTe rozważania przerwał mu głos Ministra, wypowiadający imiona i nazwiska jego serdecznych przyjaciółek. Black nie posiadał się z dumy, patrząc, jak kreacje kobiet dopełniają niebieskie wstęgi Orderu Morgany. Szeroki uśmiech zagościł na twarzy czarodzieja, a na sercu zrobiło się lżej. Nie czuł ani grama zazdrości, tylko rozpierająca go radość. Tak dobrze było widzieć, że w tej ogarniętej chaosem, krwią i łzami rzeczywistości liczą się jeszcze wartości, związane z budowaniem i wsparciem najsłabszych. Nawet jeśli był to tylko ruch propagandowy, Rigel chciał żyć w tej iluzji, że jeszcze w jego środowisku nie wszyscy oszaleli i myślą o przyszłym życiu w pokoju i dostatku, a nie tylko o przelewaniu krwi, ku chwale… No właśnie. Kogo? Dla przyszłych pokoleń, czy własnej mocy i ku chwale czarodzieja, który zadecydował, że stanie się bogiem? Czarodzieja, który nie ocalił jego brata?\nBlack mocniej chwycił białą chusteczkę z inicjałami Evandry, niczym tonący, próbujący uratować się przed pójściem na dno. Teraz już trudno było mu wyodrębnić poszczególne odczuwane emocje, gdyż wszystkie zmieszały się pod wpływem magicznego narkotyku. Euforia paliła, niczym gniew, gardło ściskał żal, a może histeryczny śmiech? Mężczyzna zamknął oczy, mocno zaciskając powieki. Próbował oddychać miarowo, jak zawsze podczas tych śmiesznych wschodnich ćwiczeń gimnastycznych, które czasami robił o poranku.\n-Gratuluję, Evandro - odezwał się przyjaciółki, podnosząc na nią lekko rozbiegane spojrzenie, kiedy tylko poczuł ruch po swojej lewej stronie. - Jak dla mnie, to powinni dać ci i Primrose wszystkie te medale. Zasłużyłyście na więcej. O wiele więcej...\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 20:44\nChętnie oddał dotychczasowej właścicielce porządnie nadpalone cygaro. Zachował dla siebie paczkę landrynek. Skinął głową, kierując się w stronę fontanny. — To nie nasza wina. Zawsze w złym miejscu, o złym czasie — Skwitował z wyraźnym niezadowoleniem słowa Zlaty. Gdyby nie to, co odjebał ten czarodziej o inteligencji niewiele większej od gumochłona, nic by ich nie ominęło. Sebastian również spojrzał na scenę pełną zupełnie nieznanych mu ludzi.\nNic o nich nie umiał powiedzieć poza tym, że są pierdolonymi szlachciurami, że mają dużo pieniędzy i srają wyżej, niż dupy mają. Miał tę wątpliwą przyjemność poznać jednego z nich, ale teraz nie dostrzegał na scenie jego nadętej gęby. Może od tamtego spotkania szlag go trafił, co nawet by go nie zaskoczyło. Nie w jego interesie leżało sprawdzanie takich rzeczy. Sięgnął po kolejną landrynkę.\n— Nas czy ich? Ich na pewno. Nas może niekoniecznie. Kiełbasy raczej tam nie będą podawać. Zabiłbym za porządny stek. Spróbujemy się wkręcić na darmowe żarcie — Odparł na pytanie Zlaty o organizację jakiegoś bankietu dla elity świata czarodziejów. Parsknął śmiechem pod nosem, gdy usłyszał o tym, że Zlata zjadłaby kiełbasy. Raczej szlachta nie jadała takich wyrobów na uroczystych bankietach. Aczkolwiek on ją doskonale rozumiał. Zwłaszcza teraz, gdy zdążył trochę wytrzeźwieć i zrobił się naprawdę głodny. Do tego był przed pełnią i naprawdę zrobiłby wszystko za olbrzymi, do tego krwisty stek. Takie zawsze jadał w swoim domu.\nUważał, że warto będzie spróbować się dostać na ewentualny bankiet, jeśli takowy będzie mieć miejsce. Czego nie robiło się dla darmowego żarcia. Sięgnął po podaną mu przez półgoblinkę piersiówkę, upijając z niej spory łyk trunku. Wyciągnął ją w stronę właścicielki.\n— Jeśli nam się nie uda to możemy poszukać czegoś w Londynie — Zaproponował. Londyn jako strefa niejako wolna od mugoli nie przeżył takiej zapaści ekonomicznej, jak wiele hrabstw. Wliczając w to Lancashire, w którym obecnie mieszkał.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 20:50\nBłądził spojrzeniem po scenie, kiedy wywoływane były kolejne nazwiska. Dwie damy, które stanęły na podwyższeniu, przykuwały jego uwagę, a raczej jedna z nich. Drobna sylwetka zbyt mocno przyciągała wzrok, nawet gdy próbował zawiesić błękitne tęczówki na czymś innym, jakimkolwiek punkcie w otoczeniu. Ledwie moment temu mimowolnie złapał jej spojrzenie stojąc wtedy w tym samym miejscu, co ona obecnie. Zastanawiało go, dlaczego mu się przyglądała, po co zwracała choćby uwagę. Powinna zapomnieć, bo znów mieli być sobie całkowicie obcy. Tamten wieczór miał zniknąć z pamięci, zepchnięty na skraj według jej woli. Zgodził się na to, mając świadomość, konsekwencji dla obu stron i nawet przez sekundę nie wątpił, że to jego dopadłyby te gorsze. Na co dzień nie zawsze warto było ufać jego słowu, lecz w podobnych okolicznościach, zbyt mocno dbał o własną skórę. Odwrócił głowę, znudzony już chwilą, gdy lady schodziły ze sceny, chociaż tak jak i pozostali zawtórował oklaskami. Poświęcił parę minut siedzącej obok kobiecie, której towarzystwo cieszyło go jednak bardziej, niż jakiejkolwiek innej. Słyszał jej słowa sprzed dłuższej chwili, ale zwlekał z odpowiedzią, nawet jeśli była to tylko zaczepka ze strony Claire. Dziś oszczędniej wchodził z nią w pyskówki, świadom, że lepiej było gryźć się w język, póki byli w tym konkretnym miejscu.\n- Wątpię, patrzę na ciebie i szczerze w to wątpię.- odparł cicho z zadziornością, odwdzięczając jej się w podobnym tonie.- Słyszałem, że kiedyś będę musiał, więc może to ten czas i dla ciebie też kiedyś nadejdzie. – dodał, nawet nie ukrywając kpiącego tonu. Nie był dzieciakiem od bardzo dawna, zwyczajnie nie mogąc nim pozostać już w rodzinnym domu, a tym bardziej później. Życie przeciągnęło go po najgorszych wertepach, odebrało każdą cząstkę szczeniackiego i naiwnego podejścia do codzienności. Charakter, który się w tym ukształtował, był tego najlepszym dowodem.\nPowrócił z uwagą na scenę, gdy padały kolejne nazwiska już powtarzane. Część po raz kolejny, raz za razem i bez wątpienia zapadną w pamięć zebranym nieco dalej ludziom, temu tłumowi na który nie próbował się nawet obejrzeć. Nie interesowali go ci, którzy byli za nimi, chociaż nie tak dawno mógł być właśnie tam. Zerknął na Claire, zauważając, że zwróciła swe spojrzenie na niego. Uniósł nieco brew, gestem zdradzając niewypowiedziane jeszcze pytanie.- No co?- spytał w końcu. Widząc uśmiech malujący się na jej ustach, wpół świadomie zareagował podobnie. Błękitne oczy przestały być aż tak chmurne. Raz jeszcze dołączył do oklasków, kiedy wywołani do odznaczeń opuszczali podwyższenie. Zastanawiał się czy to już koniec w tym miejscu, czy jeszcze coś ich czekało.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 29.04.22 22:06\nWspomnienie przez Belvinę hrabstwa Suffolk spowodowało, że mimowolnie na mojej twarzy pojawił się cień uśmiechu. Przeniosłem na nią spojrzenie, po czym uniosłem nieco wymownie brew i nachyliłem się, aby dyskretnie odpowiedzieć. -Teraz już nie będziesz mieć wymówki na poznanie mnie z rodzicami- szepnąłem z ironiczną nutą w głosie. Wyprostowałem się i ponownie skupiłem na scenie, gdzie odznaczenia odbierały kolejne zasłużone osoby. Rozpierała mnie duma, że tylu Rycerzy Walpurgii, a także person współpracujących z organizacją mogło dostąpić podobnych honorów. Z pewnością takowe motywowały, napędzały do dalszych działań i rozwijania skrzydeł. Wiele pracy było jeszcze przed nami, bowiem wbrew temu co padło dziś z mównicy wróg wciąż zwierał szyki, podburzał nielojalną ludność i przeciągał ją na swą stronę. Kąsał, może i delikatniej niż zwykle, lecz stwierdzenie, iż złożył broń było szczytem naiwności. Krok po kroku każdy z tu obecnych zyskiwał pewność odnośnie swego udziału w trudniejszych wyzwaniach i z czasem będzie gotów poświęcić własne marzenia oraz cele, aby z dumą poszerzać nasze horyzonty. To właśnie ta misja, fala zalewająca każde z hrabstw stawała się wewnętrznym pragnieniem, potrzebą bez jakiej odnaleźć można było jedynie pustkę. Liczyłem, że dzisiejsza uroczystość zachęci niezdecydowanych, wzmocni hart ducha i udowodni, iż są rzeczy ważne i ważniejsze, a działanie dla swojego kraju, czarodziejskiej historii znajdowało się na najwyższym szczeblu hierarchii.\nSkinąłem głową w ramach podziękowania za gratulacje. Byłem rad, że Belvina również została zaproszona w postaci gościa honorowego i miałem szczerą nadzieję, iż wkrótce jej zasługi zostaną nagrodzone. Miała wielkie umiejętności, jej pomoc zwykle była nieoceniona – musiała jednak wyjść przed szereg. Pokazać pasję i zaangażowanie, co przez pryzmat ostatniej rozmowy w Karczmie Pod Mantykorą mogło mieć głębszy sens. Stanięcie na skraju może miało być punktem zwrotnym? Granicą, której nie trzeba było przekraczać, a po prostu zmienić?\nWymienienie nazwisk dwóch lady sprawiło, że w kącikach mych ust zagościł lekki uśmiech. Oba rody z pewnością zalała fala dumy, gdyż nieczęsto podobne laury przypadały damom. Nie miałem jeszcze zaszczytu osobiście poznać małżonki Tristana, jednakże Primrose niejednokrotnie widziałem w akcji. Cechowały ją ambicja i wytrwałość, a strach zdawał się rzadko zaglądać w oczy – nie było to częste połączenie, dlatego nieszczególnie zdziwiła mnie jej obecność na scenie.\nPrzyszedł czas na kolejne odznaczenia, kolejne oklaski za zasługi i oddanie w walce. Słysząc własne nazwisko ponownie wstałem z miejsca i rzuciłem przelotne spojrzenie swej towarzyszce. Wolnym ruchem skierowałem się na podest i kiedy tuż obok siebie dostrzegłem Mathieu skinąłem mu nieznacznie głową. Odebrałem srebrny medal, za który podziękowałem uściśnięciem dłoni. Wszyscy mieliśmy dziś powód do świętowania, wielkiej fety, jaka miała zakończyć się wraz z następnym świtem będącym znakiem dla nowych wyzwań. Nie mogliśmy zwolnić, zawahać się, uwierzyć nader bardzo w swą siłę i potęgę, albowiem zachłyśnięcie się pochwałami oraz osiągnięciami mogło przynieść jedynie zgubę. Potknięcie zwiastujące kolejny rozlew czystej, czarodziejskiej krwi. Ceremonię traktowałem jako sygnał, za zagrzanie do walki – skuteczniejszej, owocującej w jeszcze większe i głośniejsze sukcesy.\nOpuściłem scenę mijając się z Zacharym, którego zasługi również zostały docenione i to nie po raz pierwszy w trakcie dzisiejszego wystąpienia Ministra. Podobnie radowało odznaczenie Tatiany, albowiem my także dostrzegliśmy w niej potencjał, za który została nagrodzona. Pozostawało pytanie odnośnie jej dzisiejszej nieobecności, jednak byłem przekonany, iż zatrzymało ją coś wyjątkowo pilnego.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 30.04.22 0:30\nCzłonek patrolu egzekucyjnego spojrzał na Jacka z zainteresowaniem, całkowicie ignorując to, co mówił o słyszeniu ich. Russel najwyraźniej nie zdawał sobie sprawy, że członkowie patrolu egzekucyjnego nie mieli ze strażnikami Tower zbyt wiele do czynienia, prócz chwil, w których przyprowadzali ludzi do czarodziejskiego więzienia. Kiedy czarodziej próbował wykonać zamach, nic się nie mogło wydarzyć — miał spętane kostki i nadgarstki zaklęciem, nie był w stanie uciec, a co dopiero zaatakować funkcjonariusza magicznej policji. Czarodziej cofnął się i spojrzał na niego z politowaniem. Zaklęcie esposas skutecznie broniło go od podobnych działań, był jednak przyzwyczajony do agresji skutych.\n— Bardzo dobrze. Skoro nie chcesz mówić... — stwierdził i splunął w bok. Chwycił czarodzieja za poły szaty i poprowadził go dalej, a po kilku jardach deportował się wraz z Russelem prosto do Tower of London, gdzie zamknięto go w celi.\nPrzy fontannie zapanował spokój. Goście zwróceni byli w kierunku sceny. Już nikt nie odwracał się do tyłu, a po winowajcy nie było już ani śladu. Młodszy funkcjonariusz odnalazł różdżkę czarodzieja, którego ściągnięto z drzewa i zajął z powrotem swoje miejsce, pilnując porządku podczas wydarzenia. Mistrz Ceremonii stanął na środku sceny i uśmiechnął się do wszystkich czarująco, a w tym samym czasie na samym końcu, na ulicy przystanęły karoce, którymi pojechali goście honorowi. Zatrzymały się w kolejce, oczekując powrotu swoich gości. To jednak nie był jeszcze koniec.\n— Szanowni państwo. Drogie damy i czarujący dżentelmeni. Ten wieczór obfitował w wiele emocji. Mieliśmy szansę tu, na tej scenie, gościć bohaterów, których piersi zdobią dziś oto te, wspaniałe odznaczenia. Nie ma wznioślejszej chwili niż ta. Jutro powrócimy do swoich obowiązków, wielu z nas ruszy na front, stawiać czoła niebezpieczeństwu i walczyć o naszą wolność. Jednak nim to nastąpi, pozwólmy sobie jeszcze na chwilę zapomnienia. — Mistrz pogładził się po drugiej brodzie i spojrzał na widownie. — Bardzo dziękuję wszystkim za tak liczne przybycie. Nim zjadą wszystkie pojazdy, nim pożegnamy się ze sobą lub wybierzemy na wykwintny poczęstunek, posłuchajmy wyjątkowego brzmienia... Panie i panowie, pani Valerie Vanity! Powitajmy ją gromkimi brawami. — Mistrz Ceremonii ukłonił się, a następnie zszedł ze sceny, oddając ją całą, przepięknej czarownicy.\nPierwsza w tej turze pisze Valerie. Po poście Valerie wszyscy mogą napisać posty kończące. Mistrz Gry dziękuje wszystkim za piękne posty i zaangażowanie w głównej części wydarzenia. Wszystkich chętnych zapraszam na ciąg dalszy bez udziału Mistrza Gry, który odbędzie się w Restauracji Wenus - do swobodnego rozegrania. Wszyscy, którzy wzięli udział w wydarzeniu zostaną nagrodzeni osiągnięciem: Rycerz na medal.\nJack, wylądowałeś w Tower of London. Po trzech dniach jeden z funkcjonariuszy wypuścił cię omyłkowo zamiast czarodzieja, który współdzielił z tobą celę. Jesteś pozbawiony różdżki, musisz fabularnie ją zdobyć w dogodny dla ciebie sposób.\nRe: Pomnik Cronusa Wyzwoliciela [odnośnik] 30.04.22 10:21\nWieczór dalej trwał i nic, dosłownie nic nie mogło wytrącić Valerie ze skupienia, w które popadła, z drobną przerwą na podziw i oklaski dla odznaczonych, niedługo po zakończonym przemówieniu narzeczonego. Jego głos jeszcze zdawał się wybrzmiewać w jej sercu — a może w duszy? — gdy także i ona musiała opuścić zajmowane przezeń miejsce i ostrożnie (zważywszy na wartość założonej na tę specjalną okazję sukni), choć bez ociągania (wprawiona przez lata występów także w znacznie bardziej krępujących ruchy kreacjach) wstąpić za kulisy. Kroki poniosły ją do namiotu wskazanego przez jednego z czarodziejów. Nie zwracała uwagi na jego wygląd ani twarz, uznając obie te informacje za skrajnie nieistotne. Oddała się znajdującej się wewnątrz charakteryzatorce, która upewniła się, że będzie się prezentować zupełnie nienagannie. Valerie wiele serca i wysiłku wkładała w to, by wszystkie jej występy przebiegały zgodnie z planem, by niosły ze sobą nie tylko ukojenie dla uszu, ale i pokarm dla duszy. By stanowiły niezapomniane widowisko, odbicie emocji własnych i tych, które chciała przekazać swej publiczności. Nie sądziła, by jej większa część była szczególnie wymagająca — stanowili ją bowiem w dużej mierze mieszkańcy Londynu, o całym przekroju wypchania sakiewki. To ta skoncentrowana na obitych aksamitem krzesłach interesowała ją znacznie bardziej, nie tylko stricte towarzysko, ale także zawodowo. Nigdy nie zwykła równać do dołu. Zawsze pragnęła wzbijać się wyżej, tak wysoko, jak tylko potrafiła, a potem jeszcze dalej, aby sięgnąć gwiazd. Lata ciężkiej pracy przynosiły wymierne efekty, diament talentu został oszlifowany i mógł być prezentowany ku uciesze nawet najbardziej wybrednych koneserów sztuki.\nSpokojnym krokiem przeszła od namiotu aż po schody prowadzące na scenę. Delikatne mrowienie przejęcia skumulowało się w czubkach jej palców, ale miast nurzać się w przestrachu, uśmiechnęła się do siebie. To właśnie ta nerwowość pozwalała przypomnieć sobie, jak ważne jest wystąpienie bezbłędnie, o tym, że nigdy nie można było polegać wyłącznie na szczęściu. O tym, że nerwowość była znakiem, iż wciąż jej zależało, wciąż miała apetyt na więcej. Ostatnie poprawki, słyszała już głos Mistrza Ceremonii, sekundy dłużące się w godziny, jedno uderzenie serca na każdą z nich. Wdech uniósł klatkę piersiową do góry, palce prawej dłoni zacisnęły się lekko na brezylkowym drewnie różdżki o rdzeniu z włosa trzminorka, umiejętnie rzucone zaklęcie wzmacniające głos, reszta zadziała się sama.\nSuknia zaproponowana przez lady Parkinson jeszcze w styczniu była strzałem w dziesiątkę. Jej umiejętne stworzenie (to magia, czysta magia, która stać musiała również za sukcesem Domu Mody) pozwoliło na odpowiednie wejście — kobieco miękkie, choć pewne w każdym kroku, zdradzające od razu kilka informacji. Po pierwsze tą, że na scenie czuła się może nawet pewniej niż poza nią. Po drugie, że nie znajdowała się na niej po raz pierwszy. Skłoniła się przed publicznością na przywitanie — również w tym geście pragnęła zamknąć całą grację i kobiecość, nieodłącznie związane nie tylko z nią samą, ale także jej zawodem. Przez moment — ułamek sekundy — jej spojrzenie zastygło na siedzącym w pierwszym rzędzie narzeczonym, później sunęło dalej, na lorda i lady Travers, Ministra Magii, nestorstwo Burke, wszystkich honorowych gości, aż prześlizgnęło się po pozostałych rzędach widowni.\nLewa dłoń ułożyła się na sercu w tej samej chwili, w której rozbrzmiał towarzyszący śpiewaczce akompaniament.\nMuzyka smyczkowa. Rozpoczęta od niskich, niemalże sentymentalnych tonów, do czasu aż kolejny z muzyków dołączył do gry, smyczkiem poruszając struny tak, by dopełnić melodię dźwiękami wyższymi, przyjemnymi dla uszu. Melodia, która niosła się w kierunku publiki, była smutna, niemalże tęskna. I tak też prezentowała się Valerie, niemalże zastygła w zadumie, powoli układając na wierzch lewej dłoni tę prawą, zdobną w zaręczynowy pierścionek. Głowę przechyliła delikatnie ku lewemu ramieniu, jasne fale włosów zamigotały w oświetleniu sceny, podobnie jak błyszczące elementy na krawędziach sukni. Cztery takty otworzyły piosenkę, nim dało się dosłyszeć pierwsze słowa pieśni.\n— Witaj, najdroższa siostrzyczko, wszystko u Was dobrze?\nDrogi do domu muszą być zasypane śniegiem.\nDziś byłem w Staffordshire i muszę powiedzieć Ci,\nNiebo nad Stoke-on-Trent rozjaśniało od spadających gwiazd — podobnie sekcji smyczkowej, także i ona zaczęła śpiewać w niskiej, jak na swą barwę tonacji. W trakcie występów w operze śpiewała partie sopranowe, toteż nie miała nawet szansy zabrzmieć prawdziwie nisko. Jednakże spokój, który wiązał się z przeciągniętymi zgłoskami, w szczególności przy końcu, musiał znaleźć swe odbicie także w odbiorze pieśni. Tonacja wznosząca towarzyszyła jej w wersie pierwszym i trzecim, opadała zaś w drugim i czwartym. Przy wspomnieniu spadających nad stolicą Staffordshire gwiazd — gwiazd panującej tam dotychczas mody na bratanie się z mugolami, gwiazd chwały rodu Greengrass, pospolitych zdrajców krwi — Valerie uśmiechnęła się, lekko, lecz zupełnie celowo i także to mogły usłyszeć wprawieni w odbiór muzyki odbiorcy.\nPiosenka, z którą występowała Vanity, skomponowana została przy udziale jej brata, kochanego Septimusa, lecz tekst wyszedł spod ręki samej śpiewaczki. Konsultowała go oczywiście ze swym niezawodnym narzeczonym, odmawiając mu jednak przedpremierowego wykonu. Premiera miała uświetnić dzisiejszą wielką uroczystość, świadczyć o chwale i sile prawdziwie czarodziejskiego świata. O trudach, które przeszli bohaterowie, które przeszli ci dzielni czarodzieje (i ku drobnemu niezadowoleniu samej Valerie, także i czarownice, choć Cornelius miał rację nazywając je wyjątkowymi) niezdolni do przesiadywania w wygodach własnych domostw, gdy wzywała ich ojczyzna.\n— Zeszłej nocy mugolskie dranie próbowały nas zaskoczyć,\nJeden z chłopców nie żyje, ale wróci do domu w chwale.\nPrzeklinam wszystkich, którzy podnoszą rękę na czystą krew,\nGdzie będzie trzeba, doprowadzimy do wschodu słońca — wysokie tony skrzypiec przestały nieść tęsknotę; prędkie pociągnięcia smyczków zwiastowały coś groźnego, choć dołączające w momencie rozpoczęcia drugiej zwrotki instrumenty klawiszowe wydawały się tłumić grozę, nadawać jej postać niemalże żałobną. Prawa ręka zsunęła się — prawie bez życia — z dłoni lewej, zaś oczy Valerie, roziskrzone od łez, w żadnym wypadku tych bezsilnych, a łez gniewnych, zwróciły się raz jeszcze ku publice. To tragedia, gdy życie na wojnie oddaje młody człowiek, lecz zaszczytem, niewątpliwym zaszczytem była możliwość odejścia w chwale. I to pragnęła przekazać śpiewaczka, gdy w połowie strofy i ona zabrzmiała groźnie, wznosząc się na wyższe rejestry swego głosu, wędrując w górę rangi. Groźba była niemalże namacalna, wisiała w powietrzu, gęstniała i pęczniała, a każdy, kto postanowi podnieść rękę na władzę czarodziejów, temu ów ręka zostanie odcięta. Zgodnie ze słowami, które wcześniej, z tej samej sceny kierował do zgromadzonych przed Pałacem Buckingham Cornelius.\n— Zbliża się niedziela, wypierzemy ubrania i zapomnimy o wojnie,\nZjemy ciepły obiad, ludzie są nam naprawdę wdzięczni, wiedziałaś?\nA potem pójdziemy — ja i chłopcy, staniemy na rozkaz.\nNiosąc pokój i chwałę, i wolność tym, którzy pod jarzmem cierpieli dość długo — muzycy odłożyli smyczki, pozostawiając tylko dwoje dźwięków — łagodne, ciche nuty płynące w odpowiedzi na nacisk, który uważny pianista nakładał na klawisze oraz jej własny głos. Jej ciało rozluźniło się nieco, po gniewnym, rozpaczliwym napięciu nie zostało ani śladu. Śpiewaczka wystąpiła o krok w przód, jakby pragnęła większej bliskości z publiką. Jakby dzieliła się z nimi swą codziennością, z całą jej podniosłością i przyziemnością. Tak, jakby na moment prawdziwie wszyscy stanowili rodzinę, wszyscy byli adresatem śpiewanego listu. Większość ze zgromadzonych miała rodzeństwo, część z nich nawet takie, które darzyło ciepłymi uczuciami. Arystokraci zapewne pisali piękniejsze listy, może oględniejsze, nie chcąc smucić swych wrażliwych sióstr i kochających małżonek, ale ci, którzy zajmowali miejsca za ich plecami, ci, którzy mieli dziś uwierzyć w wiekopomny sukces, w siłę Nowego Porządku, musieli również poczuć się częścią magicznej wspólnoty.\nPrzecież wszystko, czego dopuszczali się bohaterowie, nawet podejmując najtrudniejsze wybory... Wszystko to motywowane było wyższym dobrem, czyż nie?\n— Widziałem wczoraj jeszcze, prawie o tym zapomniałem,\nStarego przyjaciela, z czasów szkolnych zabaw.\nI boli mnie serce, siostrzyczko, nie mogę ukrywać,\nŻe jego słowa przeminą, gdy niebo i ziemia zostaną — bo to tragedia, prawdziwa tragedia, która teraz przybrała melodię fletu poprzecznego dołączającego się do łagodnych brzmień klawiszy, gdy zdradza przyjaciel. Gdy przyjaciel błądzi. Palce śpiewaczki splotły się ze sobą, gdy wyśpiewywała wyraźne ostrzeżenie kierowane ku Derby. To kwestia czasu, odpowiedział kiedyś narzeczony spytany przez nią o tę kwestię, a ona przyjęła to bez mrugnięcia okiem. Kolos stał na glinianych nogach, ba, chwiał się na oczach ich wszystkich, ale to wciąż było coś, czego dałoby się uniknąć, gdyby ten czy owy lord poszedł — po prostu — po rozum do głowy. Grono osób niezwyciężonych było zbyt wąskie, by pomieścić wszystkich. Pokora bolała, ale jak bolało serce tego, kto musiał, w imię ideałów silniejszych przecież od własnych sympatii, stawać do walki przeciwko temu, kto mógłby być jego druhem, bratem w boju, a zostawał wrogiem, w imię własnej pychy?\nAż wreszcie wszystkie instrumenty zamilkły, pozwalając głosowi Valerie wybrzmieć w całej swej okazałości.\n— Jeszcze raz, siostro, serdecznie Was wszystkich ściskam,\nAle proszę, nie martwcie się, jeżeli Wasze sowy nie zawsze mnie odnajdą.\nJeśli rodzice będą Cię pytać, o czym piszę, powiedz im prawdę,\nPowiedz im wszystkim, że jestem na wojnie — choć rytm powrócił do spokoju znanego z otwierającej pieśń strofy, śpiewaczka dawała teraz popis czystej, niezmąconej koloratury. To w takich chwilach najpiękniej prezentował się jej warsztat, to w takich chwilach można było podziwiać precyzję techniki, od umiejętnie i niepstrokato wykonywanego vibrato, ogólnej ruchliwości głosu i użyciu ornamentów, aż do końca — gdy zgodnie ze sztuką utrzymała głos na wysokiej skali, rozciągając ostatnie dźwięki tak, by wybrzmiały wyraźnie, by zapisały się w pamięci odbiorców jak najjaśniej, jak najmocniej.\nPo zakończonym występie ukłoniła się raz jeszcze. Głęboko, w manierze świadomej, acz wdzięcznej gwiazdy. W końcu dopiero wschodziła, a występy takie jak te stanowiły okazję, której nie potrafiła — nie mogła — przegapić. Po ostrożnym zejściu ze sceny nie wróciła do namiotu artystów. Zamiast tego ponownie zajęła miejsce pomiędzy Corneliusem a Manannanem, pozwalając narzeczonemu na odeskortowanie jej na dalszą część uroczystości w stosownym momencie.\n| śpiew III,


Blokada na koło – czy oznacza mandat? Jak ją zdjąć? - Moto Klub\nParkowanie w miejscu niedozwolonym kusi szczególnie, gdy trzeba zatrzymać się tylko na chwilę. Do banku, do sklepu, do lekarza… Wszystkie miejsca na parkingu zajęte, „nie było gdzie stanąć”. Czas parkowania niestety nie zmniejsza prawdopodobieństwa założenia blokady na koło przez straż miejską lub policję. Kiedy można się jej spodziewać? Jakie konsekwencje oznacza dla kierowcy? Jak się jej pozbyć? Odpowiadamy!\n1 Powody zakładania blokady na koło\n2 Kto jest uprawniony do zakładania blokady na koło?\n3 Jak wygląda założenie blokady na koło?\n4 Jak zdjąć blokadę z koła i jaki jest koszt usunięcia blokady?\n5 Czy można samodzielnie zdjąć blokadę z koła?\nPowody zakładania blokady na koło\nCharakterystyczna żółta klamra – blokada na koło – to niewątpliwy kłopot dla kierowcy, zwłaszcza gdy się spieszy, a pojazd pozostawił w mało dogodnym dla niego miejscu. Niestety, trudno mówić w tym przypadku o niesprawiedliwości. Przepisy jasno określają bowiem rodzaj sytuacji, w których klamra może się pojawić. A mówi o nich art. 130a. pkt 8. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 roku Prawo o ruchu drogowym, Usunięcie pojazdu z drogi na koszt właściciela. Wskazuje, że blokada na koło można być nałożona, gdy samochód stoi w miejscu zabronionym, które nie utrudnia ruchu albo nie stanowi tym samym zagrożenia bezpieczeństwa.\nDo takich miejsc należą na przykład:\nmiejsce parkingowe przeznaczone dla osób z niepełnosprawnością ruchową,\nmiejsce oznaczone zakazem zatrzymywania się (niezwiązanym z zakłóceniem bezpieczeństwa ruchu przy postoju),\nmiejsce parkingowe przystosowane do parkowania, ale przy zatrzymaniu się w sposób nieprawidłowy (na przykład równolegle w miejscu postoju oznaczonym znakiem jako prostopadły).\nWarto wspomnieć, że klamry na kole można się spodziewać także w przypadku nieuiszczenia opłaty za miejsce parkingowe w strefie płatnego parkowania.\nKto jest uprawniony do zakładania blokady na koło?\nPo odpowiedź na to pytanie należy wrócić do ww. ustawy Prawo o ruchu drogowym, art. 130a. Usunięcie pojazdu z drogi na koszt właściciela, pkt 9.: „Pojazd unieruchamia Policja lub straż gminna (miejska)”.\nBlokadę można zakupić w sieci. Jeśli jesteś więc właścicielem prywatnej posesji, przed którą często parkują inni kierowcy, blokując twój wjazd, to prawdopodobnie rozmyślasz nad możliwością jej samodzielnego zakładania. Prawo jednak nie daje takiej możliwości.\nSkąd więc możliwość zakładania klamry w przypadku braku uiszczenia opłaty za parkowanie w strefie płatnego parkowania? Ten przypadek jest wyjątkiem od powyższej reguły. Właściciel udostępnianego terenu będzie miał prawo założyć blokadę, jednak pod warunkiem, że w umowie korzystania z niego znajdzie się informacja o sankcji w postaci założenia klamry (zdejmowanej po wpłaceniu zaległej kwoty).\nJak wygląda założenie blokady na koło?\nSama klamra jest bardzo charakterystyczna i rzuca się kierowcy w oczy już z daleka. To metalowa żółta lub żółto-czerwona blokada, która może otaczać całe koło albo występować w formie klipsa zaczepianego o otwór w feldze. Powinna zostać założona na lewe przednie koło (od strony kierowcy). Użytkownik źle zaparkowanego samochodu za szybą czołową i drzwiami kierowcy znajdzie dodatkowo kartkę z takimi informacjami jak:\nnazwa organu, który założył blokadę na koło,\njego numer telefonu i adres,\nnumer ewidencyjny klamry.\nDane te umożliwiają zgłoszenie prośby dotyczącej usunięcia klamry. Tym samym przechodzimy do wyjaśnienia, jak zdjąć blokadę z koła i ile kosztuje jej zdjęcie.\nJak zdjąć blokadę z koła i jaki jest koszt usunięcia blokady?\nUżytkownik samochodu, aby odzyskać możliwość kierowania pojazdem, musi nawiązać kontakt ze wskazanym w notatce organem. Może albo zadzwonić, albo udać się na miejsce. Po skierowaniu prośby o odblokowanie samochodu zostanie do niego oddelegowany patrol, który usunie blokadę. Nie można się jednak spodziewać, by zrobił to „za darmo”. Należy liczyć się z otrzymaniem mandatu. Jaka jest jego wysokość w przypadku złego parkowania? Taryfikator w 2020 wskazuje:\n100 zł i 1 punkt karny – np. za blokadę drogi rowerowej, parkowanie w miejscu zastrzeżonym czy blokowanie dostępu do samochodu innego kierowcy,\n300 zł – za parkowanie w odległości mniejszej niż 10 m od pasów lub skrzyżowania,\n500-800 zł oraz 5-7 punktów karnych – za parkowanie w miejscach dla osób z niepełnosprawnością ruchową.\nW przypadku braku przyjęcia mandatu sprawa zostanie skierowana do sądu, ale pojazd zostanie odblokowany. Może jednak zdarzyć się tak, że patrol zastąpi mandat pouczeniem – w przypadkach szczególnych i uzasadnionych (choć nie są one określone).\nCzy można samodzielnie zdjąć blokadę z koła?\nUszkodzenie blokady może wiązać się z nałożeniem kary z tytułu uszkodzenia mienia zgodnie z art. 288 § 1. i 2. Przestępstwa przeciwko mieniu Kodeksu Karnego, od grzywny, przez karę ograniczenia wolności do pozbawienia wolności od 3 miesięcy do 5 lat.\nZ kolei jej zabranie będzie oznaczało skierowanie do sądu sprawy z tytułu przywłaszczenia mienia. W tym przypadku zakres kar określa art. 284. § 1. , 2. i 3. Kodeksu Karnego Przywłaszczenie; od grzywny, przez karę ograniczenia wolności do jej pozbawienia od 3 miesięcy do 5 lat.\nNiewątpliwie nie warto więc podejmować próby samodzielnego usunięcia blokady z koła. Rozsądnym rozwiązaniem będzie kontakt ze służbami wskazanymi w notatce i ewentualne nieprzyjęcie mandatu, gdy kierowca nie zgadza się ze słusznością jego przyznania.\nBlokada na koło kojarzy mi się tylko i wyłącznie z jedną sytuacją, jakiej doświadczyłem w życiu. Prawdopodobnie wiadomo, o co mi chodzi 🙂 Od tego czasu przykładam większą uwagę do tego, jak parkuję.


Mieszkanie na wynajem - Warszawa - Wola - RMI-MW-31358 - 51.00m² - REMI NIERUCHOMOŚCI\nDo wynajęcia 3-pokojowe mieszkanie na Woli przy ul. Płockiej 12\nMieszkanie o powierzchni 62m2 składa się z salonu, kuchni, dwóch sypialni, łazienki oraz balkonu.Mieszkanie w pełni wyposażone i gotowe do zamieszkania. Kuchnia wyposażona jest w dużą ilość szafek, lodówko-zamrażarkę, kuchnia gazowa wraz z okapem oraz zmywarkę. W łazience znajduje się pralka, wanna oraz WC. Mieszkanie mieści się na 10. piętrze w 10. piętrowym budynku z 1974r. z windą.\nCzynsz 2700+500zł (czynsz administracyjny), dodatkowo płatne: prąd według zużycia. Wymagana jednorazowa kaucja w wysokości 3000 zł.\nSymbol oferty RMI-MW-31358


Gdy zaczynam intensywniej pracowac, odretwienie zanika (!?!? - www.remonaminecraft.fora.pl\nGdy zaczynam intensywniej pracowac, odretwienie zanika (!?!?\nUkladaja sie jak chca...Codziennie z samego rana mocze je i ugniatam aby nadac im jakis ksztalt znosny hehehe...potem nakladam odzywke z nivei..Jestem z niej zadowolaona i polecam [link widoczny dla zalogowanych] Jest ,jest, tyle, Ĺźe jest baaardzo smutny\nTo ciebie krew zalewa, Ĺźe nic nie rozumiesz Ale faktem jest ze pije duzo herbaty i kawy ale mianowicie chodzi mi o to ze mam po raz 4 nadzerke, mam 23 lata, chce miec dzieci, bo je bardzo kocham, uwielbiam, i jezeli to wszystko miaĹo by spowodowac niepĹodoĹc nie wiem co by sie ze mna saĹo kiedys miaĹam zamrazanÄ\nnadzerke, i potem za jakiĹ czas wyleciaĹo ze mnie hmm jak to okreslic... nie wolno absolutnie jeĹÄ: Ja postawiĹam na sport, staram siÄ ruszaÄ, ale mimo wszystko jestem doĹÄ niecierpliwa jeĹli chodzi o efekty, wiÄc moĹźe u by siÄ wybraÄ do goodtimedayspa na seriÄ zabiegĂłw Icoone z Liposhockiem i powinno byÄ dobrze. [link widoczny dla zalogowanych]\nOkulista zakleiĹ Zosi zdrowe oko i nawet nieĹşle sobie wtedy radziĹa, wiÄc widzi na to oko ale sĹabiej. A kto czeka to siÄ zawsze doczeka. Mam niskie ciĹnienie, ale czy to moĹźe byÄ powodem tego bĂłlu? GĹupio mi siÄ zrobiĹo i tym razem nie zjadĹam zadnej ale mnie jÄzyk swÄdziaĹ Oj, kochana, brak czasu Cie nie usprawiedliwia...jakies 5 min.na krotki wpis zawsze sie znajdzie Dla chirurga to kilka minut, a Ty sam broĹ BoĹźe sobie w tym nie dĹub - o intekcjÄ nie trudno. PostanowiĹam, Ĺźe powoli oprĂłzniÄ lodĂłwkÄ wĹÄ\nenergii komĂłrkom( tak samo jak glukoza) [link widoczny dla zalogowanych] to ma byc ta z jedna dziurka na koncu czy kilkoma po bokach?\nnie jest wogĂłle sexowna, taka baba! pozdrawiam Alicecooper, dziÄkujÄ za odpowiedĹş.TĹumaczÄ sobie, Ĺźe to juĹź koniec i napewno nie odpiszÄ...jednak chodzi mi po gĹowie, ale wiem, Ĺźe to nie ma przyszĹoĹci...Nie wie juĹź w jaki sposĂłb ma mnie zdobyÄ, to prosi, Ĺźebym mu kupila Ĺrodek na komary, potem pisze, zebym wziÄla Jego rzeczy do prania, albo Ĺźebym mu ugotowaĹa obiad....(to sÄ\nĹźarty w Jego wykonaniu - ktĂłrych ja czasami nie rozumiem...). W Lovely Look w Katowicach zdecydowanie polecam paniÄ\nMariolÄ!!!! hej mam do sprzedania fajne szpileczki damskie czarne ze wstawkami w rozmiarze 42. [link widoczny dla zalogowanych]\nCzesc kochane! Pozdrawiam wszystkich i badzcie wytrwale bo warto i wtedy uznam ze to miĹoĹÄ Leczenie trwaĹo 4 dni a tak na prade to 1 dzien, bo siÄ wkĹada ten krem do Ĺrodka za pomocÄ\naplikatora ktĂłry jest w opakowaniu i juĹź. Kierownicy lubiÄ\nszantaĹźyki az zal d**e sciska. Nie mam tych kilku miesiecy.\nNie mam porĂłwnania. No i jest wiele rĂłĹźnych opini na temat tego leku??\na jakie salony kosmetyczne w wawie polecicie? [link widoczny dla zalogowanych] poprostu mierz buty po koleji a jak nic nie znajdziesz to czeka cie wyprawa na zakupy moze japonki??\nno ciezko zaaplikowac , mnie tez sie nie udalo.Mysle ze sa lepsze leki dopochwowe Chce mi ktos dotrzymac towarzystwa w glodĂłwce, to zapraszam, w koncu razem razniej. ludzie majÄ\nduĹźo na sumieniu a zwierzÄta??? MANEZ i jeszcze raz MAGNEZ Mailem taki sam problem - drÄtwienie rÄ\nk, kĹucie w okolicy serca. Pobolewanie brzucha za jakis czas minelo, ale piersi bola chyba coraz bardziej, ale za to jak rewelacyjnie wygladaja [link widoczny dla zalogowanych]\na przynajmniej mam taka nadzieje i jak Wam idzie ja znow wpadleam w wiir obrzerania sie poprostu tragedia mam ochote to chodze w skorze nawet przy 25 stopniach!!! ze sie tak wyraze ryj na klodke czy idziecie na calosc ? Moj oczywiscie nie sypia ze swoja. Pogadaj z nim powiedz mu ze to normalne i ze to nie jego wina, powiedz tez ze chcialabys kochac sie troszkÄ inaczej. Dziewczyna ma jakiĹ taki zĹoĹliwy wyraz twarzy i wyglÄ\n1 dzieĹ woda lub sok, 2 dzieĹ to na co mam ochotÄ. uzalaniem sie nad soba nie bede lepsza od nich, nic sie nie zmieni.\nwstydzÄ siÄ tego. [link widoczny dla zalogowanych] ĹwiÄ\nd weĹşmiesz 15 000 na operacjÄ, jak stanik za 150 zĹ to dla ciebie drogo? troche sie boje ze to boli i ze bedzie ropiec i wogule ... Czy w Anglii mozna ukonczyc szkole srednia dla doroslych i uzyskac maturÄ? Rozbawil mnie przy okazji bo osoba ktora to pisala zrobila zabawna literowke razem to zawsze raĹşniej [link widoczny dla zalogowanych]\ndo DidiLbn DziÄki! A mnie pozostaje pomarzyÄ, bo moja Ĺźona nie lubi w ogĂłle robiÄ loda, DZIEĹ CZWARTY: Efekty nawet po jednym zabiegu sÄ\ndoĹÄ bolesne. Postaram sie cwiczyc to 3 razy w tyg. SÄ PIÄKNI I ZDOLNI\n, dajmy na to nr 9 tez da radÄ oczyĹciÄ tak dobrze jak wlewnikiem? -to ja..\nDla mnie Nikola, Oliwia, Wiktoria, Nadia, Lena... [link widoczny dla zalogowanych] kolor khaki , butelkowa zieleĹ , purpura odpada , ognista pomaraĹcz..\nPoĹĂłĹź je (w wyobraĹşni) na tacce, w ciepĹym wilgotnym miejscu. hm .. chcÄ sie zabiÄ..., a w miarÄ postÄpujÄ\ncych metamorfoz muzyczka jest coraz weselsza a na finaĹ to juĹź wogĂłle caĹa orkiestra gra dla gwiazd! To jak odsiadka w pierdlu - kiedyĹ sie skoĹczy. o! [link widoczny dla zalogowanych]\nda nie hehe .. 1 ĹyĹźeczka lubczyku lub gaĹÄ\nzka ĹwieĹźego Pozdrawiam wszystkich. mieliĹcie na myĹli pana grzyba prezesa rapidu czy pana godziĹskiego dyr.sprzedazy A ja Joanny Brodzik i PawĹa Wilczaka nie chciaĹabym zobaczyÄ. to chyba nie w fartuszkach tylko w Ĺwintuszkach gratuluje gĹupoty, proponuje poszukaÄ czegoĹ o wchĹanianiu zwrotnym , ktore gĹodĂłwkom towrzyszy, jednym sĹowem, organizm z braku poĹźywienia zaczyna wchĹaniaÄ pozostaĹosci z jelita grubego, jednym slowem oczyszczanie wĹasnym gĂłwnem ......\nwygodne, bez Ĺźadnego obsuwania siÄ. [link widoczny dla zalogowanych] Warto teĹź zerknÄ\nBardzo miĹe sĹowa. Czy znacie moĹźe ginekologa-praktyka-zaufanego? Moja mama ileĹ tam lat temu miala warzywniak. 12 rovamycine i miaĹam przeprowadzone usg na ktĂłrym nie widaÄ zmian w ĹoĹźysku i u dzidzi. Ja braĹam przez miesiÄ\nJa nie mogĹam=czuĹam siÄ po tym jak po ciÄĹźkim zatruciu. Mam nadziejÄ, Ĺźe przyjmiecie mnie do swojego grona A macie jakies aktualne jej zdjecia? WracaĹ do antybiotykĂłw, ktĂłre i tak nie pomagaĹy. Jak idzie? Powodzenia nigdy nie zakĹadam ze na 100% sie uda.\ntkowo od nas uwagi i pewnego wysiĹku. [link widoczny dla zalogowanych] baaaaaardzo duzo, nie wiem czy to mozliwe by byĹo???\nNie jem miÄsa, serĂłw, mleka, jogurtĂłw itp. jeszcze jedno---a kolorek tego wĂłĹźka taki sam jak na zdjÄciu czy jest moĹźliwoĹÄ wyboru?? lewtywÄ robiÄ z przegotowanej wody, na kaĹźde pĂłĹ litra wody, dodajÄ zgodnie z zaleceniami, 1 ĹyĹźka soku z cytryny (sok przecedzony przez gazÄ) moj nic nie haĹasuje jest ciuchuteĹki now (..) we go now (..) with you with this ... glos bardzo podobny do SEAL'a ale przegladajac jego utwory nie znalazlam tego ;/ wiec licze na Wasza pomoc z gory dziekuje :* pozdroxy [link widoczny dla zalogowanych]\nz faktycznie...o jakiĹ ton, moĹźe nawet nie caĹy ton ciemniejsze niĹź moje naturale. We wtorek podjadĹam pizzy (dosĹownie max 50g) i od tego czasu waga stop. ale po pierwsze zmien lekarza= hormony sa pewnie zle dobrane a moze wymyslili cos lepszego Ok, ide makaron odcedzac DÄbowej u Agaty. Dopiero po tym znalazĹam pracÄ walcie jak w dym! No to i ja moze opowiem\nProszÄ o odpowiedĹş.. [link widoczny dla zalogowanych] MoĹźna jeĹÄ wszystkie owoce oprĂłcz bananĂłw.\nAle w razie koniecznoĹci torba bÄdzie spakowana w 5 min. sporty grupoe, takie jak koszykĂłwka, siatkĂłwka (gdy praca o ktora sie staracie wymaga pracy w grupie) lub szachy, narciarstwo itd itp WULGARNA I BEZ SENSU hej, ja teĹź mam torbiel. dostaĹam gynalgin. [link widoczny dla zalogowanych]\nsprÄĹźynek ale Ja chce pisac o Lidzie (oczywiscie pozdrawiam wszystkich zwolennikĂłw M) Lekarz chce mnie zobaczyc dopiero za miesiÄ\nobjawy ewentualnego pÄkniÄcia (krwawienie, bĂłl podbrzusza, inne). co post to REKLAMAAAAAA!!!!!! Balooniku- fajnie,Ĺźe jesteĹ z nami na topiku Z racji tego, Ĺźe Ĺykam teraz Ĺźelazo, bardzo zwracam uwagÄ na to co i kiedy jem. mdĹoĹci przeszĹy.


Obwud odbiorczy instalacji elektrycznej – Wikipedja, wolna encyklopedia\nObwud odbiorczy instalacji elektrycznej\nObwud odbiorczy instalacji elektrycznej (ang. (electric) circuit (of an electrical installation)) − część instalacji elektrycznej odbiorczej, mieszkaniowej bądź administracyjnej, znajdującej się za ostatnim zabezpieczeniem pżetężeniowym instalacji (patżąc od strony zasilania) i służącym bezpośrednio do zasilania odbiornikuw, grup odbiornikuw lub też gniazd wtyczkowyh. Głuwnymi elementami obwoduw instalacji elektrycznej są pżewody (tory prądowe) umożliwiające pżesyłanie energii elektrycznej, łączniki manewrowe umożliwiające załączenie i wyłączenie obwodu oraz zabezpieczenia hroniące elementy obwodu pżed skutkami zakłuceń, jakie mogą wystąpić w instalacji lub w odbiornikah.\nInstalacja elektryczna jest zazwyczaj podzielona na obwody. Wyrużnia się obwody rozdzielcze (zasilające rozdzielnice określonego typu) oraz obwody odbiorcze, zasilające poszczegulne odbiorniki.\nInstalacje elektryczna według normy N-SEP-E-002 powinna być podzielona na potżebną liczbę obwoduw w celu:\nzapewnienia niezawodnej pracy odbiornikuw energii elektrycznej,\nograniczenia negatywnyh skutkuw w razie zaistnienia uszkodzenia w jednym z obwoduw,\nułatwienia bezpiecznego sprawdzenia i konserwacji instalacji.\nObwody gniazd wtyczkowyh[edytuj | edytuj kod]\nObwud gniazd wtyczkowyh powinien być wykonywany jako pierścieniowy, aby wszystkie gniazda były zasilane nawet w razie pżerwania pżewodu w dowolnym miejscu. Zaciski w gniazdah powinny umożliwiać pżelotowe prowadzenie pżewoduw bez ih pżecinania, jak zaciski WLZ w odgałęzieniah. Zasada ta nie dotyczy obwoduw z jednym gniazdem dla odbiornika dużej mocy (kuhni, zmywarki naczyń, pralki).\n↑ IEV ref 826-14-01\n↑ N SEP-E-002:2003 „Instalacje elektryczne w obiektah budowlanyh. Instalacje elektryczne w obiektah mieszkalnyh. Podstawy planowania”.\nTę stronę ostatnio edytowano 21 sty 2018, 20:15.


O stronie – Jaśminowa Pracownia\nKiedy zaczynałam swoją przygodę ze scrapbookingiem nawet na myśl mi nie przyszło, że stanie się to nie tylko małym hobby po godzinach. Wkręciłam się w te kolorowe scrapy całkowicie. Ba, stało się tak, że porzuciłam co prawda nie całkowicie inne techniki robótek ręcznych, które stanowiły niejako wstęp do tego co dzieje się teraz.\nKiedy stworzyłam swoją pierwszą kartkę z okazji urodzin nie byłam zachwycona efektem. Pomyślałam sobie czy na pewno to jest ta droga, ale jestem osobą, która tak łatwo się nie poddaje, więc zaczęły powstawać inne. Motorem, który sprawił, że wkręciłam się w to był moment, kiedy otrzymałam zamówienie na swoją pierwszą kartkę. Miło było, że po zrobieniu jej , oddaniu w dłonie zamawiającego, obejrzeniu jej przez niego usłyszałam słowo „Wow, ale świetna”.\nPrzyznam, że to było bardzo budujące dla dalszego działania i tworzenia.\nKiedy pojawiały się kolejne zamówienia i kolejne w głowie zaczął się rodzić pomysł by wyjść na szersze wody. Powstał pierwszy blog robótkowy, pierwsza strona na Facebooku.\nW mojej malutkiej pracowni zaczęły się również w moim scrapowaniu inne rzeczy – zaproszenia, winietki na stół, albumy okolicznościowe, blejtramy.\nPomysł na stronę z prawdziwego zdarzenia no i związaną z jaśminem (którego zapach kwiatów uwielbiam) narodził się jakiś czas temu, kiedy ktoś zapytał mnie gdzie można obejrzeć moje prace, ba i gdzie można zamówić kartkę okolicznościową czy album na specjalną okazję. I ta myśl kręciła się po głowie aż stwierdziłam, że raz kozie śmierć – czemu nie spróbuję.\nW końcu jest! Moja własna mała Jaśminowa Pracownia, więc zaczynamy!


Powiększenie piersi poprawi ci wygląd sylwetki i samopoczucie. Wybierz właściwą metodę - Powiększanie piersi\nDla wielu kobiet wygląd ich piersi jest powodem do poważnych kompleksów. jak wykazały badania, w ankietach kobiety najczęściej wymieniają właśnie piersi, jako tę część ciała, której wygląd chciałyby zmienić. Zwykle kobiety rozważają, aby powiększyć piersi, często też chciałyby skorygować ich kształt oraz jędrność. Na szczęście to wszystko jest możliwe. Podpowiadamy, jak uczynić piersi piękniejszymi i pozbyć się związanych z nimi kompleksów! Powiększenie piersi jest możliwe i może być zupełnie bezpieczne.\nZacznijmy od tego, że nie zawsze trzeba powiększyć piersi, by poczuć sie lepiej. Tak naprawdę to nie rozmiar ma największe znaczenie, a kształt i sprężystość oraz ogólne zadbanie o biust. Warto pamiętać, że nie jest też prawdą, jakoby wszyscy mężczyźni preferowali kobiety obdarzone wyjątkowo obfitym biustem. Panie także mają różne preferencje co do męskich sylwetek, mężczyźni też różnią się gustami. Poza tym warto dbać o biust przede wszystkim dla własnego dobrego samopoczucia, a nie dla mężczyzn i ich zadowolenia. Na szczęście wygląd biustu w dużym stopniu zależy od kobiety i tego, jak ona ze swoimi piersiami postępuje. Oto przepis na piękne piersi.\nwiele kobiet traktuje zakup biustonosza jak coś mało istotnego, tymczasem to niezwykle ważne element garderoby, ktory ma ogromny wpływ nie tlyko na wygląd, ale nawet na rozmiar biustu! I bynajmniej nie chodzi tu o stanik wypełniony gąbka, który ma powiększyć piersi. Nadal niestety wiele kobiet nosi biustonosz w złym rozmiarze. Najczęściej stanik jest za luźny w obwodzie i ma za małe miseczki, przez co nie podtrzymuje właściwie piersi, a także spłaszcza je i sprawia, że wyglądają naprawdę mało efektownie. Wystarczy dobrze dobrać rozmiar biustonosza, w wielu sklepach z bielizną pracują już wykwalifikowane brafitterki, które w tym pomogą i biust od razu wygląda lepiej. Mało kto wie też, że regularne noszenie dobrze dobranego stanika może trwałe zmienić wielkość piersi i ich kształt, sprawiając, ze będa uniesione i zaokrąglone, bo odpowiedniej wielkości miseczki przestaną rozgniatać biust na klatce piersiowej co go zmniejsza.\nPielęgnacja piersi, nie zaniedbuj jej\nMało kobiet niestety przywiązuje wagę do właściwej pielęgnacji swojego biustu i w ogóle niewielka jest wiedza na ten temat czego potrzebują piersi? Przede wszystkim delikatnego traktowania, nie szoruj ich ostrą gąbka, nie rozciągaj i nie ugniataj za mocno. Pamiętaj, ze biust potrzebuje też pielęgnacji kremem, wiec codziennie wmasuj w niego odpowiedni preparat. Możesz tez, jesli chcesz powiększyć piersi, kupić specjalny preparat służący do tego celu, ale na co dzień bardzo dobrze sprawdza się po prostu ujędrniająca oliwka. Piersi ujędrnisz też stosując regularne naprzemienne natryski ciepłą i chłodną woda. niektóre kobiety raz na jakiś czas masują też biust kostkami lodu, co również poprawia jędrność ciała.\nJeśli chcesz, by twój biust na długo zachował dobry wygląd, zadbaj o odpowiedni trening tej części ciała. Wprawdzie ćwiczenia nie mogą powiększyć piersi, ale wpłyną na ich uniesienie i poprawę kształtu. Jak to działa? wprawdzie sam biust składa sie z tkanki tłuszczowej, ale na jego wygląd wpływają mięśnie klatki piersiowej i pleców. Jeśli będziesz je regularnie ćwiczysz, stworzą naturalne rusztowanie dla piersi, będą działały jak niewidoczny biustonosz push up. Jakie ćwiczenia warto wykonywać? Przede wszystkim pompki, a także różnego rodzaju wyciskanie sztangi i ciężarków. Nie zapomnij o mięśniach pleców, bo pomagają utrzymać prawidłową postawę, a gdy jesteś wyprostowana, biust dumnie wypycha się do przodu i niezależnie od rozmiaru wygląda po prostu świetnie.\nNaturalne metody, które pozwolą ci powiększyć piersi\nNie musisz iść do chirurga plastycznego, by powiększyć piersi. Są na to metody znacznie bezpieczniejsze, bo w pełni naturalne. Jesli jednak chcesz z nich skorzystać, musisz uzbroić sie w cierpliwość. Implanty są widoczne od razu, w przypadku metod naturalnych na większy biust będziesz musiała zaczekać. Mimo to warto, bo to pozwala powiększyć piersi bezboleśnie, bez blizn i ryzyka powikłań. Oto kilka sposobów, które warto wykorzystać.\nMasaż powiększający piersi wywodzi się ze starożytnej medycyny chińskiej, ktora zajmowała się nie tylko zdrowiem, ale też wyglądem. Zresztą do dziś widać, że Azjatki bardzo dbają o swoją atrakcyjność i potrafią w tym celu korzystać z sił natury. Masaż na powiększenie biustu jest bardzo prosty, chodzi o wykonywanie okrążeń wokół piersi, z dołu do góry. Trzysta okrążeń każdego dnia na każdą pierś i już po kilku miesiącach zauważysz, że biust jest pełniejszy i bardziej jędrny oraz delikatnie uniesiony. Dla lepszego efektu zastosuj do masażu krem powiększający biust.\nTabletki powiększające piersi są coraz popularniejsze. Wybierz te suplementy diety, które stworzono na bazie naturalnych składników roślinnych. Zawierają fitohormony, które łagodnie i naturalnei, ale bardzo skutecznie stymulują wzrost piersi.


Wiadomości24 » Moje Trzy Grosze » Hyde Park » Inwazja reklamy\nData dodania: 2008-11-25 21:14\nOtacza nas ze wszystkich stron, atakuje w coraz wymyślniejszy sposób, coraz trudniej się przed nią bronić i izolować. Czy to plaga XXI wieku , czy konieczny warunek rozwoju gospodarki? Czy i gdzie są granice jej ekspansji?\n„PKO Twoim bankiem”, „PZU ubezpiecza Ciebie i Twoje mienie”, PSS „Społem” , „Lataj Lotem” to najbardziej znane hasła reklamowe z czasów komunizmu. Nie było ich zbyt wiele, bo gospodarce niedoboru nie były potrzebne. Wielu rodaków z zazdrością oglądało więc kolorowe reklamy w zagranicznych mediach, fascynowało się neonami w zachodnich metropoliach. Niewątpliwie, mieliśmy w tym względzie poczucie narodowej niższości wobec Zachodu.\nTransformacja ustrojowa, która dokonała się od roku 1989, objęła również sferę reklamy. Nagle, w mediach i na ulicach pojawiły się nowe reklamy i z każdym kolejnym rokiem zaczęło ich być więcej i więcej. Dzięki nim, objętości nowych tytułów prasowych zaczęły pęcznieć, nadawany program telewizyjny – wydłużać, a ulice miast – stawać się kolorowe.\nW efekcie, po paru latach nasze reklamowe poczucie niższości zniknęło, ba, poczuliśmy się nieomal równi Zachodowi. Zabarwione na niebiesko podpaski i szampon „Dwa w jednym” można było bowiem oglądać w mediach całej Europy. Zachłysnęliśmy się kolorowym światem zachęt i obietnic.\nWkrótce przyszło pierwsze narodowe otrzeźwienie. Najboleśniejsze było doświadczenie z szeroko reklamowanymi bezpiecznymi kasami oszczędnościowymi i funduszami inwestycyjnymi, które w szybki i skuteczny sposób wyssały z kieszeni rodaków wiele miliardów złotych. Skala naiwności był piramidalna, podobnie jak konstrukcja owych maszyn do robienia łatwej kasy. Do części społeczeństwa zaczęło\ndocierać, że prawda ma różne oblicza, a szczególnie ta reklamowana. Nie zagroziło to jednak reklamowemu rozwojowi kolejnych Rzeczpospolitych. Niepostrzeżenie, reklama oplotła nasze codzienne życie trudną do zerwania siecią. Prywatne media poszły na całość, co było zgodne z ich filozofią działania, a przede wszystkim - finansowania. Publiczne również nie pozostały w tyle. Jedynym ich plusem okazało się nieprzerywanie filmów blokami reklamowymi.\nSpołeczeństwo polskie zostało wystawione na działanie wszelkich możliwych rodzajów reklamy. W miejsce krótkotrwałej dumy z naszej reklamowej światowości, rychło pojawiło się zniecierpliwienie, a przede wszystkim obojętność. I to spędza sen z powiek obecnym władcom polskiego rynku reklamowego, bo reklama musi docierać do odbiorcy. Dlatego też, zgodnie ze światowymi trendami, ofensywa reklamowa dalej się toczy, wykorzystując coraz to nowe nośniki.\nNasze otoczenie zostało wręcz zaśmiecone reklamą. Nasze komputery, telewizory, radia, skrzynki pocztowe, trasy przejazdów i domy mają coraz więcej i więcej reklam. Konkurencja agencji reklamowych i przedsiębiorstw wciąż się nasila, co źle wróży naszemu otoczeniu. Padają kolejne tabu: na pogrzebach wręczane są wizytówki domów pogrzebowych, problemy z zaparciami i gazami oglądają na ekranie miliony widzów, brakuje tylko piosenki o wesołych hemoroidach.\nKwitnie siermiężna reklama przydrożna, chwaląca kilkaset tysięcy najprzeróżniejszych firm, zakładów, knajp, sklepów i Bóg wie co jeszcze. Brzydota większości z nich poraża. To nie profesjonalne billboardy, lecz tablice i tabliczki wykonane metoda "byle taniej".\nObserwując inwazję reklamy coraz więcej ludzi ze zgrozą zauważa, że oto na ich oczach ziszcza się orwellowski model wszechobecnej kontroli instytucji nad człowiekiem. Instytucji reklamy. Czy ktokolwiek zdoła jej się przeciwstawić?\nTagi: reklama telewizja media\n+, Jest tak jak piszesz, reklamy zniechęcają zamiast zachęcać\n(+) Doskonały debiut! Dobry styl, zwięzły tekst. Czekam na więcej...\nczekam na następne arty!\nWitam ! hehee. gratuluję. Nic tylko kupić taki TV z wkładką, ogląda sie 15 minut pózniej, bo automat wycina reklamy. Od Stycznia Sony wprowadza do sprzedaży. można podłączyć do Tv.\nOczywiście to TYLKO sposób na telewizyjną reklamę.\nTyle jej w około , że chyba nie da się bez niej żyć.;))


Ponadto osoba decydująca się zostać prawnikiem nie może mieć trudności z artykulacją, z wysławianiem się, jak i z nawiązywaniem relacji z drugim człowiekiem. Musi być osobą kontaktową i uczciwą\nStudia prawnicze nie należą do lekkich. Trzeba dysponować dobrą pamięcią, aby zapamiętać tyle ustaw, paragrafów i przepisów prawnych. Ponadto osoba decydująca się zostać prawnikiem nie może mieć trudności z artykulacją, z wysławianiem się, jak i z nawiązywaniem relacji z drugim człowiekiem. Musi być osobą kontaktową i uczciwą\nZamek do vwSzybalski-stomatologia.plO kulinarnych tradycjachAbout plumber serviceWakacje życia - jedź do HiszpaniiCo to jest cewka zapłonowa?Opieka nad meblami skórzanymiGenerally about high pressure cleaning and maintenance of propertyKwestia dentystyczna...O prawie - ogólnieDobry prawnikCzy ktoś może mi pomóc wynająć zwyżkę?Czy warto wybrać się do Hiszpanii?Tekst o prawieAbout polish natureMotoryzacja - to warto wiedziećGeodeci i ich usługiNa szybko: pompy ciepła, wentylacja i klimaSzkolenia bhp onlineUmeblowanie na wynajem. Dla kogo i czemu?Elektroniczne kartoteki dla szpitaliOdzysk wodyElementy samochodu - gdzie kupić? Jak zadbać?Kursy bhp onlineKiedy naprawić ekspres do kawy i na co zwrócić uwagę?Strony www dla biznesu - czy wartoZ pociechą u psychologaDobry dywan, to dobry dywanKto Jeszcze Chce cyklinować parkiet?Facts about water system - pipes, boilers and plumbing


Jak trafić na Listę…? – BLOG: AKTOREM BYC…\nJeśli wyobrażacie sobie, że główne role w filmach obsadzane są przez:\nproducentów, którzy siedzą przy stole i rzucają znanymi nazwiskami,\ncórkę producenta, która szuka inspiracji w kolorowym czasopiśmie,\nreżysera, który wybiera do roli głównej aktorkę podobną do swojej mamy\nto mogę tylko powiedzieć niestety macie rację. Oczywiście istnieją reżyserzy castingu, wieloetapowe zdjęcia próbne i inne bardziej formalne drogi poszukiwania obsady, ale powyższe przykłady, o tym jak dany aktora w ogóle został wzięty pod uwagę, również funkcjonują. Możemy się oburzać, ale nikt nie mówił, że życie jest sprawiedliwe. A nasze zażalenia na takie przypadki, skończą się jak tylko nasze nazwisko pojawi się na Liście. Czy możemy zwiększyć jakoś swoje szansę na w ogóle pojawienie się w trybikach tego systemu opartego na znajomościach, rozpoznawalności i szczęściu?\nPamiętajcie naszą trójcę, która jest podstawą angażu: „zna, lubi, ufa”. Jak widzicie jeśli ważne osoby decyzyjne, nie wiedzą o Waszym istnieniu, ciężko aby Wasze nazwisko pojawiło się przy stole dyrektorskim. Waszą propozycję może zgłosić każda osoba zaangażowana w proces wyboru obsady, uwierzcie mi czasem może być to nawet sklepowa, która wspomni, że lubi jakiegoś aktora.\nMamy dla Was kilka pomysłów, jedne mniej szalone a inne bardziej, żeby zwiększyć swoją widoczność w branży.\nIdealistyczna: „Bądź tak dobry, że nie będą mogli Cię ignorować.” Rozwijaj swoje projekty. Współpracuj z niezależnymi twórcami, a Twoje kreacje aktorskie niech zdobywają nagrody na festiwalach.\nSocial media: Pewnie część z Was nadal nie zna takich Pań jak Jemerced czy littlemonster96, ale to nie ważne, bo zna je million użytkowników Instagrama. Zbierzcie swoją grupę fanów/potencjalnych widzów w Internecie tak jak aktorka Julia Wieniawa a producenci nie będę mogli dłużej Was lekceważyć. Jeśli potrzebujecie wsparcia techniczno-marketingowego zapraszamy na kurs INSTAstar! –> http://aktorembyc.shoplo.com przy zapisie na naszego Newslettera do piątku 14.09.2018, otrzymacie kupon rabatowy o wartości 69 zł!\nProgramy rozrywkowe: Czemu aktorzy decydują się na udział w programach np. „Twoja twarz brzmi znajomo”. Oficjalna wersja dla zabawy, dla pieniędzy, ale głównie dla wzrostu swojej popularności. Prześledźcie rozwój kariery Kasi Zielińskiej po udziale w „Jak oni śpiewają”, czy Olgi Bołądź po „Tańcu z Gwiazdami”. Nikt nie wątpi w ich umiejętności aktorskie, ale dopiero kontakt w show z milionami publicznościami przed telewizorami pomógł im naprawdę zaistnieć w branży. Castingi nie są wcale tak zamknięte jak mogłoby się wydawać, Wasze nazwisko musi podrzucić ktoś związany z programem: uczestnik poprzedniej edycji, Wasz agent lub charakteryzatorka.\nImprezy branżowe czyli tzw. ścianki: Większość aktorów ich nie lubi, to dla nich przykry obowiązek, oni chcą byćprzecież aktorami, chcą grać a nie uśmiechać się i tylko ładnie wyglądać. Przypomnę tylko, że ta branża nazywa się „Show business”. Jak będziecie tak znani jak Marcin Dorocińskie, w umowie ograniczycie udział w tego typu imprezach do minimum. Narazie chcecie wysłać sygnał światu filmowemu „Halo, żyje”, mam potencjał gwiazdy, poradzę sobię z fleszami, możecie śmiało dać mi główną rolę. Na tych imprezach bywają producenci, reżyserzy, inne gwiazdy i wiele innych osób. Wiem, kiedy gra się dopiero epizody a nasza gwiazda jeszcze nie rozbłysła możemy czuć się tam zupełnie nie na miejscu, ale uwierzcie mi networking a następnie to, że Wasze imię i nazwisko nie będzie już anonimowe po wpisaniu w wyszukiwarkę google, może naprawdę pomóc. Jak się dostać na tego typu imprezy, znacie na pewno kogoś kto się wybiera, spytajcie czy nie możecie mu towarzyszyć. Moja znajoma ostatnio wybrała się ostatnio na ramówkę Polsatu ze znajomą stylistką jednego z seriali. Ja na przykład wygrałam zaproszenie na premierę filmu w konkursie w radio!\nBądź dobrym człowiekiem i mów o czym marzysz: Świat jest mały! Kiedyś mówiło się, że od dowolnego człowiek na ziemi oddziela Cię 6 uścisków dłoni, dziś dzięki Facebookowi jest to 3,57. Wyobrażasz sobie znasz kogoś, kto zna kogoś i ten ktoś zna kogoś, kto może spełnić Twoje marzenie angażując Cię do swojego filmu. Kilka przykładów z życia: Moja koleżanka z przedszkola jest obecnie żoną dyrektora teatru. Moja szefowa z agencji reklamowej, gdzie miałam staż na studiach zapisała się na ten sam kurs instruktora fitness. Producentka serialu komediowego, w którym bardzo chce zagrać okazało się, że mieszka w tym samym bloku! Pamiętaj najważniejsi są ludzie, szanuj ich, pomagaj, bądź po prostu dobrym człowiekiem, a świat na pewno Ci to wynagrodzi. Może nie dziś, nie jutro, nawet nie za miesiąc, ale wtedy kiedy nadejdzie odpowiedni czas. Nagle okaże się, że Pani, której pomogłeś zanieść zakupy do Babcia znanego reżysera! Jeśli masz marzenie aktorskie po prostu podziel się nim z jak największą ilością osób.\nWykorzystaj swoją szansę. Opisałam to m.in. na przykładzie castingu do reklamy w tym wpisie https://aktorembyc.pl/nawet-gdy-ci-sie-nie-chce/ Są takie chwile, kiedy dzwoni agent lub reżyser castingu i ma dla Ciebie propozycję na ostatnią chwilę, kiedy Ty miałeś już inne plany… Albo ta propozycja, to rola, która wydaje Ci się zupełnie nieodpowiednia do Twojego typu. Ja? Mam grać super seksowną imprezowiczkę? Tu powinien pojawić się kolejny wpis o innej mojej reklamie 😉 A może stawka jest nieodpowiednia lub chcą, żebyś w krótkim czasie nauczył się jakiejś umiejętności… Albo poleciał jutro na casting do Londynu… I pierwsze co czujesz to podekscytowanie, drugie to strach, a potem już tworzysz listę w głowie, czemu nie powinieneś odwołać tego wyjazdu z przyjaciółmi, zagrać w tym projekcie, grać w kostiumie kąpielowym itd… I zanim się obejrzysz odmawiasz. A potem przez kolejne tygodnie, kiedy nic się nie dzieje wypominasz sobie, że mogłeś być na planie i grać! Nasza rada to bądź gotowy na taką szansę. Umiejętności dodatkowe z cv przypominaj sobie na bieżąco, wakacje kupuj z ubezpieczeniem na ewentualną zmianę terminu i zawsze miej włączony i załadowany telefon. Zdarzyło mi się, że agentka zadzwoniła do mnie o 8, kiedy spałam, a gdy oddzwoniłam 20 min później rolę dostał już ktoś inny. Zatem be always ready….!\nZachód lub Wschód: Mało znana aktorka dostała epizod niemówiony w zagranicznej produkcji i właśnie siedzi na kanapie telewizji śniadaniowej TVN i opowiada jak to było pracować z gwiazdą xxx i dostaje angaż w kolejnych polskich produkcjach. Jak idzie to przysłowie „Cudze chwalicie, swego nie znacie”. W tym przypadku „Cudzy chwalą, swego znacie”. Jeśli znacie języki próbujcie swoich sił za granicą. Kręci się coraz więcej kooprodukcji, Wielka Brytania jeszcze nie wyszła z Unii Europejskiej a system angażu aktorów za granicą jest dużo bardziej otwarty. Dzięki takiej platformie jak e-talenta macie bezpłatny dostęp do castingów europejskich, płatna platforma Spotlight z kolei jest wymogiem, jeśli chcecie mieć dostęp do castingów w UK. Potrzebujecie profesjonalnych headshotów, profesjonalnej sceny w obcym języku lub wizytówki w obcym języku i najlepiej docelowo agenta zagranicą. Jak będziecie gotowi podjąć taką próbę rozwoju kariery za granicą zapraszamy do AKTOREMBYC na mentoring, sesje foto lub do nagrania wizytówki. Możemy też pomóc w poszukiwaniach agenta na Wielką Brytanię, jeśli jesteście już na Spotlight. Wiele polskich aktorów gra również w produkcjach rosyjskich!\nKtórą ścieżkę dostania się na Listę wybieracie?\nNapisano w PAMIETNIK AKTORKIOtagowano aktorembyc, lista, ścianki, social media, szansa


Sprawdź, na czym polega praca pośrednika nieruchomości.\nStrona główna » Artykuły » Najważniejsze zadania pośrednika w obrocie nieruchomościami\nSzukanie odpowiedniego mieszkania, posiadającego dobrą lokalizację oraz standard to niełatwe zadanie, zwłaszcza jeśli realizuje się je w pojedynkę. Liczba dostępnych w sieci ogłoszeń związanych z kupnem domu lub mieszkania, cały czas wzrasta, co nie ułatwia znalezienia najlepszej oferty. Sytuację komplikuje dodatkowo nieznajomość prawa oraz rynku nieruchomości, są jednak specjaliści, którzy służą swoją wiedzą w tym zakresie.\nPoszukiwanie informacji o nieruchomościach na sprzedaż\nPodstawową rolą pośrednika nieruchomości jest zbieranie informacji na temat nieruchomości oraz ich udostępnianie. Musi on orientować się aktualnych trendach na rynku wtórnym oraz pierwotnym nieruchomości, ale także w aktualnych zmianach w prawie. Usługi swoje pośrednik kieruje zarówno do potencjalnych nabywców, jak i sprzedawców mieszkań i domów. Stąd prowizja od pośrednictwa sprzedaży może być pobierana od obu stron.\nPomoc w przyspieszeniu transakcji\nPośrednicy nieruchomości koncentrują się także na działaniach, które mają usprawnić i przyspieszyć przeprowadzenie transakcji pomiędzy kupującym a sprzedającym nieruchomość. W ramach współpracy z pośrednikiem zostaje sporządzona umowa, z którą każda ze stron musi się zapoznać. Umowy takie zazwyczaj podlegają negocjacjom. W przypadku współpracy ze sprzedawcą nieruchomości rola pośrednika obejmuje także pomoc w wycenie obiektu, sporządzenie ogłoszeń, ich promocję w różnych mediach, poszukiwanie chętnych do nabycia oraz organizacji spotkań z nimi.\nPoszukiwanie odpowiedniej oferty\nPośrednik nieruchomościami zajmuje się również znajdowaniem nabywców oraz dopasowywaniem poszczególnych propozycji do ich potrzeb i możliwości finansowych. Działalność ta wymaga komunikatywności i łatwości w nawiązywaniu kontaktów. Wśród usług oferowanych przez pośredników pojawia się czasami pomoc przy realizacji formalności związanych z zawarciem kredytu hipotecznego lub doradztwo odnośnie do takiej pożyczki. Dzięki temu możliwość kupna własnego mieszkania staje się coraz łatwiej dostępna.\nPrevPreviousObowiązkowa polisa OC dla pośredników nieruchomości. Co warto wiedzieć?\nNextJak zachęcić potencjalnych kupców, by zainteresowali się naszym mieszkaniem?Następny


JMP stawia na produkty ekologiczne - inwestuje w nowy projekt " BIO Farma Biedronki" - Detal\nAutor: dlahandlu.pl 1 kwietnia 2015 09:43\nSpółka zależna Jeronimo Martins Polska zarejestrował znak towarowy "BIO Farma Biedronki". - Obecnie prowadzimy działania związane z rozszerzeniem oferty produktów ekologicznych, zamierzamy także rozpocząć testy związane z wyselekcjonowanymi produktami z kategorii owoców i warzyw w wybranych sklepach naszej sieci - wyjaśnia w rozmowie z portalem dlahandlu.pl sieć Biedronka.\nBiedronka RSS Jeronimo Martins Polska RSS produkty ekologiczne RSS\nKondzio 2015-04-01 20:55:07\nJak się jest od wszystkiego to się jest do niczego. Widzę, że markety mają problem z określeniem swojego asortymentu- troszkę BIO, troszkę towaru konfekcjonowanego, troszkę ubrań czasami coś do samochodu czyli wszystko i gówno. Może jeszcze wprowadzicie dział techniczny z wyborem jednego gatunku żarówki, jedną wiertarką dział TV Sat oferujący do wyboru aż jeden telewizor i laptop. Paranoja...BIEDRONA niech się skupi na jednym asortymencie a nie kilku bez możliwości wyboru


Aktywny wypoczynek na łonie natury. Eko-Inicjatywa zaprasza na darmowe spływy kajakowe Liwą - NaszeMiasto.pl\nSpływ jest połączeniem wysiłku fizycznego z relaksem oraz integracją z otaczającą przyrodą. Nad bezpieczeństwem uczestników czuwał będzie ratownik. W każdym spływie może uczestniczyć siedemnastoosobowa grupa. Organizatorzy zapewniają bezpłatny transport oraz ubezpieczenie NNW. Spływy adresowane są do mieszkańców Kwidzyna w wieku od 13 lat, ale udział w nich mogą wziąć również młodsi, pod warunkiem, że będą pod opieką osoby dorosłej.\nSpływy odbędą się w kilku terminach: 8, 9, 15, 16, 29 czerwca oraz 7 i 14 lipca. Zapisy od poniedziałku, 13 maja (do wyczerpania miejsc) w godzinach urzędowania biura stowarzyszenia, czyli 8-15, pod numerem telefonu (55) 261 22 16. Warto pamiętać, że dzwoniąc jedna osoba może zapisać maksymalnie 5 innych, a osoba zgłaszając się musi podać swoje dane kontaktowe (mail, telefon).\nLiczba miejsc jest ograniczona, więc wszystkim spragnionym aktywnego wypoczynku i bliskiego kontaktu z naturą, polecamy niezwłoczny kontakt z kwidzyńską Eko-Inicjatywą.\nKwitnące Wakacje z Eko-Inicjatywą. Stowarzyszenie świętowało...\nMateriał oryginalny: Aktywny wypoczynek na łonie natury. Eko-Inicjatywa zaprasza na darmowe spływy kajakowe Liwą - Kwidzyn Nasze Miasto\nGość 11.05.2019 08:22:23\n2019-05-10T11:02:37 02:00, Gość:\nKrzysztofiak podniesie ceny wody i śmieci a póżniej przekaże 1mln na eko miernoty z naszych podatków i opłat.\nSkąś trzeba wziąść kase na utzrymanie swoich przy korycie\nnaliczanie opłat śmieciowych od wody ma na celu objecie opłatami osób ukrywających się i unikających opłat. Więc powinno to objąć więcej ludzi a więc(że sie powtórzę) rozłożenie kosztów na większą grupe - również tych uchylajacych się A WIĘC ceny powinny spaść - to dlaczego są wyższe?!\nGość 11.05.2019 00:48:06\nOd 2 lata rozmawiam ze wszystkimi, również z Eko-Inicjatywą, by uprzątnąć dzikie wysypisko eternitu przy drodze do Prabut.Chodzę od Annasza do Kajfasza, wszyscy mają gęby pełne zapewnień, ale eternit wciąż leży. No jasne, że kajaczki lepsze od zajmowania się eternitem.Usuńcie z nazwy Eko, będzie tylko Inicjatywa i będzie ok.\nCiekawski 10.05.2019 21:00:29\nA jaka trasa? Skąd dokąd ten spływ? Oprócz tego że Liwą.\nNa stronie eko inicjatywy tez nie ma informacji.\nGość 10.05.2019 11:02:37


Rozszerzenie pliku .CRS - Jak otworzyć plik CRS? File Extension CRS - FileTypes\nJeżeli trafiłeś w to miejsce, to wysoce prawdopodobne jest, że masz problem z plikiem CRS. Jeżeli chcesz otworzyć plik CRS, bądź rozwiązać inny problem dotyczący tego typu pliku, zapoznaj się szczegółowo z informacjami na tej stronie.\nInformacje o pliku CRS\nNajczęstszy problem, który występuje w momencie gdy nie możesz otworzyć pliku CRS jest kuriozalny - brak zainstalowanej opdpowiedniej aplikacji na Twoim urządzeniu. Rozwiązanie jest badzo proste, wystarczy wybrać i zainstalować jednen (bądź kilka) program do obsługi CRS z listy którą znajdziesz na tej stornie. Po poprawnej instalacji koputer powinien sam powiązać zainstalowane przed chwilą oprogramowanie z plikiem CRS którego nie możesz otworzyć.\nProgramy, które otworzą plik CRS\nInne problemy z plikiem CRS\nPobrałeś i poprawnie zainstalowałeś jeden z programów a problem z plikiem CRS nadal występuje? Może być kilka przyczyn takiej sytuacji - przedstawiamy kilka powodów, które tworzą najwięcej problemy z plikami CRS:\nplik CRS którego dotyczy problem jest uszkodzony\nw "Rejestrrze Windows" nie istnieje odpowiednie powiązanie pliku CRS z zainstalowanym programem do jego obsługi\naplikacja, która obsługuje plik CRS nie posiada odpowiednich zasobów komputera, albo nie zostały zainstalowane odpowiednie sterowniki które pozwolą programowi się uruchomić


Serwis Tesli – uśmiech i espresso w Berlinie – Tesla na co dzień\nJak to naprawdę jest z serwisem Tesli? Jeśli wierzyć niektórym postom w internecie, tragicznie. Albo gorzej! A już najgorzej to w Berlinie. Czy to prawda? Sami sobie na to pytanie odpowiedzcie, przytoczę kilka przykładów.\nTak się składa, że od 3 lat serwisuję teslę właśnie w Berlinie. Serwisuję to może zbyt mocno powiedziane – Tesla daje gwarancję na 4 lata lub 80.000 km (porównaj http://www.teslanacodzien.pl/technika/dlaczego-nie-kupowac-tesli-z-usa/ ), ale nie zobowiązuje do przeprowadzania serwisów/przeglądów, by tę gwarancję utrzymać. Po prostu: jeśli coś się zepsuje, robisz termin, podjeżdżasz, i zostaje to naprawione.\nW mojej pierwszej tesli miałem na gwarancji wymienione: fotel pasażera (zepsuty czujnik), cały nowy przypłynął z USA, dwa razy silnik (pierwszy za bardzo świszczał, czego nie zauważyłem, drugi faktycznie pewnego ranka nie chciał odpalić), akumulator 12V, klamkę pasażera (wysuwała się, ale nie dawało sie otworzyć drzwi, feler częsty w pierwszych teslach, ale bardzo prosto chałupniczo do ogarnięcia), i chyba tyle.\nJuż po gwarancji wymieniono mi hamulce postojowe (przy stanie licznika 120.000km, jarzma i klocki), ponieważ czujnik (kabel?) się zepsuł, jak i nasmarowano półosie napędowe („klikały” nieładnie, przy 150.000km). Również to za darmo.\nPrzeczytaj również: Gigafactory w Joplin, Missouri?\nOprócz tego zmieniono mi darmowo układ zawieszenia na ten z modelu P85 (mocniejszy, twardszy, pozwalający na jeszcze lepsze prowadzenie auta przy prędkościach wysokich na autostradzie, skąd i jego nazwa „autobahn upgrade”). Oczywiście każdorazowo ustawiana geometria też była gratis.\nZa dwie rzeczy w serwisie zapłaciłem: wymieniłem moduł internetowy 3G na LTE (ok. 500€), oraz dałem wymienić czujniki w kołach na nowe (300€), jako że przy zmianie opon na zimowe serwis (nazwy nie chcę podawać, ale jedna z nienajtańszych sieciówek) uszkodził czujniki tak, że latały w środku kół…\nOczywiście w 2016 roku tesli było mniej niż dziś, samochód każdorazowo był myty przed oddaniem, a dziś jest już tylko odkurzany – pracownicy są jednak bardzo mili i pomocni, tytułowe espresso, woda i soki pozwalają skrócić czas oczekiwania na auto, a darmowe wifi umila siedzenie:)\nNiestety, do serwisu zgłasza sie coraz więcej właścicieli tesli z Polski, czy Ukrainy oraz krajów ościennych, którzy auta nabyli z nieznanych źródeł, dziwiących się, że ich auta mają usterki – czy to po powodziach, czy po niepoprawnych naprawach w jakichś niekompetentnych zakładach. Owi klienci nierzadko są bardzo roszczeniowi, niemili, wylewają swoją gorycz na Bogu ducha winnych pracowników serwisu, po czym odjeżdżają (niekiedy mając szczęście nie na lawecie).\nPrzeczytaj również: Tesla, Tesla Motors, hmm?\nSam serwis w ostatnim roku powiększył się ponaddwukrotnie (zwiększono liczbę stanowisk), wciąż jeszcze ma „pełne ręce roboty”, jako że tesli „grzebanych” i „kombinowanych” przybywa…\nJeśli na czas naprawy potrzebne jest auto zastępcze, zazwyczaj otrzymuje się teslę, w szczególnych wypadkach auto klasy premium z wypożyczalni (oczywiście bezkosztowo).\nNie spotkałem się w serwisie z tym, by chciano mi coś na siłę sprzedać, wcisnąć w jakikolwiek sposób, zawsze byłem traktowany wyjątkowo uprzejmie. Faktem jest, że w ostatnim czasie trudno jest złapać termin, czy dodzwonić się do biura, mam nadzieję, że to się jednak wkrótce zmieni.\nBrudno, zimno, ale i tak przyjemnie:)\nModel 3 35.000 USD już jest!\nMam równie pozytywne doświadczenia 🙂\nTesla jest marką najbardziej lojalnych klientów na świecie, o czymś to świadczy 😉\nTak z innej beczki – ten blok w tle na ostatnim zdjeciu – to w DE? Takie braki w ociepleniu?\nJak najbardziej, Berlin Zachodni, wielka płyta. Bloki z lat 70tych, wtedy się nic nie ocieplało:)\nSkomentuj Marcin Stefański Anuluj pisanie odpowiedzi