Życie człowieka na tym świecie to ciągła droga - pielgrzymka, podczas której mamy czas na odpoczynek, na zastanowienie się nad sobą, na przemianę swego życia. To droga, która prowadzi do konkretnego celu – do Ojca, który jest w niebie. Taka droga nie jest łatwa, ale może prowadzić do doskonałości według najwyższej miary (por. Mt 5, 48; Jk 1, 4).\nJezus powiedział do swoich uczniów: Słyszeliście, że powiedziano: „Oko za oko i ząb za ząb”. A Ja wam powiadam: Nie stawiajcie oporu złemu. Lecz jeśli cię kto uderzy wprawy policzek, nastaw mu i drugi. Temu, kto chce prawować się z tobą i wziąć twoją szatę, odstąp i płaszcz. Zmusza cię kto, żeby iść z nim tysiąc kroków, idź dwa tysiące. Daj temu, kto cię prosi, inie odwracaj się od tego, kto chce pożyczyć od ciebie. Słyszeliście, że powiedziano: „Będziesz miłował swego bliźniego”, a nieprzyjaciela swego będziesz nienawidził. A Ja wam powiadam: Miłujcie waszych nieprzyjaciół i módlcie się za tych, którzy was prześladują; tak będziecie synami Ojca waszego, który jest w niebie; ponieważ On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych. Jeśli bowiem miłujecie tych, którzy was miłują, cóż za nagrodę mieć będziecie? Czyż i celnicy tego nie czynią? I jeśli pozdrawiacie tylko swych braci, cóż szczególnego czynicie? Czyż i poganie tego nie czynią? Bądźcie więc wy doskonali, jak doskonały jest Ojciec wasz niebieski.\nStwierdzenie „oko za oko i ząb za ząb” jest tzw. prawem talionu. Wprowadzono je w starożytności w celu utrzymania jakiegoś stopnia sprawiedliwości. Chodziło o to, żeby poszkodowany nie nadużywał swojego poczucia sprawiedliwości. Jeśli ktoś zniszczył naszą własność, zrobił nam jakąś krzywdę, to powinien ponieść odpowiedzialność za własne czyny, „zapłacić” - zrekompensować to, co zniszczył itd. Prawo talionu powodowało, że człowiek pozostawał na poziomie: „tyle ile mi zrobiłeś złego, tyle mogę ci odpłacić”. Zmniejszało to zagrożenie zemsty, czyli zasady, która obligowała człowieka (często w emocjach), by iść o wiele dalej niż wyrównanie krzywdy. Nasze cielesne, psychologiczne (ludzkie) zachowanie instynktowne powoduje, że żądamy sprawiedliwości. Czasami idąc trochę dalej, szukamy zemsty.\nWczytując się w następne słowa dzisiejszej Ewangelii, słyszymy o uderzeniu w prawy policzek. W prawy policzek można było uderzyć tylko zewnętrzną stroną ręki. Prawo rabiniczne pokazuje, że jest to większa zniewaga niż uderzenie wewnętrzną stroną dłoni w lewy policzek. Według prawa rabinicznego kara za uderzenie w prawy policzek uznawana była za większą zniewagę (dwukrotnie większa).\nSzata, o której mowa w 40. wersecie, to tunika. Długa suknia, którą zakładało się bezpośrednio na ciało. Była ona rzeczą niezwykle intymną dla każdej osoby. Płaszcz zaś był tym co ogrzewa, a więc szatą zewnętrzną. Szokujące jest też wspomniane tysiąca czy dwóch tysięcy kroków. Rzymscy żołnierze często przymuszali niewolników (podwładnych) do noszenia ciężarów, broni, żywności i innych. Przykładem w Ewangelii jest Szymon z Cyreny, który został przymuszony do niesienia krzyża Jezusa. Patrząc na to wydarzenie oczami obserwatorów, Szymon po prostu został przymuszony do niesienia krzyża skazańca.\nWidząc powyższe kwestie (tj. uderzenie w prawy policzek, prawowanie się o tunikę i płaszcz oraz tysiąc kroków), to tak po ludzku, instynktownie, człowiek nie będzie chciał "nastawić" drugiego policzka, by go znów uderzono; "oddać" płaszcza, gdy już mu zabrano tunikę; a tym bardziej "iść" drugi tysiąc kroków z kimś, kto go przymusza do niesienia czegokolwiek. Wykorzystywanie człowieka jako darmową siłę roboczą jest poniżające. Ewangelia uczy jednak wyjść ponad to, co jest instynktem cielesnym czy psychologicznym.\nDla Jezusa uczeń to osoba, która wychodzi ponad ludzką instynktowność; potrafi robić to, co pozornie nie możliwe. Myślę, że można to wyjście ponad ludzkie emocje nazwać „instynktem miłości”. Przykładem najbardziej ludzkim owego instynktu jest matka kochająca własne dziecko. Kobieta, która w nocy nie spała wiele godzin, nad ranem wstaje kolejny raz do swojego płaczącego dziecka (niemowlęcia).\nŚw. Mateusza w Ewangelii zwraca uwagę na jeszcze inne zachowanie instynktowne człowieka. Jest to pewien test dla ucznia Jezusa. Człowiek instynktownie żądania sprawiedliwości, która nieraz przeradza się w zemstę, a Bóg daje nam przykład miłości bez miary. Jest to przykład miłości wobec każdego i ponad wszystko. Wzór miłości Ojca Niebieskiego, który jest doskonały!\nMiłość bliźniego, o której mowa w następnej części Ewangelii, jest czymś bardzo ważnym w życiu chrześcijanina. Tym "czymś" jest konkretna postawa wobec bliźniego w naszym codziennym życiu. Miłość Boga uczy nas uniwersalnego zachowania: On sprawia, że słońce Jego wschodzi nad złymi i nad dobrymi, i On zsyła deszcz na sprawiedliwych i niesprawiedliwych (w. 45b). Kiedy my oceniamy i rozróżniamy ludzi („ten to jest złym człowiekiem, tamten jest dobry i miły” itd.), Bóg pokazuje, że należy kochać wszystkich, nawet nieprzyjaciół.\nMiłość nieprzyjaciół jest więc miarą chrześcijaństwa - miarą Prawa (por. Rz 13, 8n). Jezus uczy nas jak być doskonałym: przez miłość wyrażaną w czynach, w postępowaniu, słowach i myślach wobec każdego człowieka. Św. Grzegorz z Nyssy powiedział, że doskonałość polega na świadomości, że nigdy jej osiągniemy. Orygenes zaś przekonywał, że chodzi o stałe doskonalenie się, tj. dążenie do pewnego, założonego celu, jaki się ma przed sobą, aż do osiągnięcia go, jak strzała trafiająca w tarczę.\nNie jest łatwe stawanie się lepszym człowiekiem. Nie wolno jednak rezygnować z pracy nad sobą, by jeszcze bardziej miłować drugiego człowieka. Dlatego Bóg ofiarował nam swego Syna, aby świat został przez Niego zbawiony (por. J 3, 16n). To osobiste codzienne spotkanie z Jezusem, ze Słowem Bożym, pozwala nam przemieniać nasze myślenie. Przemiana myślenia pomaga zmieniać nasze słowa i czyny, nasze postępowanie. Warto zatem zapytać:\nJakie jest Twoje zachowanie wobec bliźniego – czy potrafisz być życzliwym, dobrym, cierpliwym wobec ludzi w takim samym stopniu, czy też dla jednego jesteś życzliwy, a kimś innym gardzisz?\nJak wprowadzasz w swoje życie przykazanie miłości bliźniego (każdego człowieka) – czy zmienia to Twoje myślenie, słowa i czyny?\nNad czym jeszcze chcesz (potrzebujesz) popracować i w jaki sposób?\nOjcze, Tato mój. Dałeś mi swojego Syna, który mnie uczy, jak w praktyce, w moim codziennym życiu być coraz lepszym człowiekiem; bardziej życzliwym i dobrym dla każdego człowieka. Dziękuję Ci za czas dzisiejszego rozważania Twojego, Bożego Słowa i za owoce tego rozważania, które mogę zobaczyć już teraz, oraz za owoce, które będą miały miejsce w przyszłości. Tobie Ojcze chwała, Twemu Synowi i Duchowi Świętemu. Amen.\nMaryjo, Gwiazdo Nowej Ewangelizacji – módl się za nami.\nZastanów się: co jest twoim największym atutem w relacji z drugim człowiekiem, a co sprawia ci największą trudność? Przemyśl, jak możesz pracować nad swoją trudnością (wadą) i ustal ze swoim spowiednikiem/kierownikiem duchowym konkretny sposób praca nad sobą.\nLiczba wizyt: 10918089


Magdalena Kukuła na czele strategii międzynarodowej organizacji lotniczej | Zmiany kadrowe | pulshr.pl\nMagdalena Kukuła na czele strategii międzynarodowej organizacji lotniczej\nOd stycznia 2021 r. Magdalena Kukuła będzie koordynować strategiczno-polityczne działania organizacji lotniczej zrzeszającej wszystkie światowe agencje żeglugi powietrznej - poinformowała Polska Agencja Żeglugi Powietrznej, w której Kukuła pełni funkcję jednego z dyrektorów.\n•11 gru 2020 17:32\n"Od 1 stycznia 2021 roku Magdalena Kukuła będzie przewodniczyć Grupie ds. Strategii i Polityki CANSO Europe. To pierwszy raz w historii, gdy Polka będzie koordynować strategiczno-polityczne działania organizacji lotniczej zrzeszającej wszystkie światowe agencje żeglugi powietrznej" - poinformowało w piątek PAŻP.\nCANSO jest organizacją zrzeszającą dostawców służb żeglugi powietrznej ze świata (CANSO Global) oraz Europy (CANSO Europe), do której należy PAŻP. Siedziba CANSO Europe znajduje się w Brukseli. W ramach CANSO Europe wyodrębniona została Grupa ds. Strategii i Polityki, która inicjuje, koordynuje i odpowiada za działania o charakterze strategiczno-politycznym organizacji na poziomie europejskim.\nPonadto, Grupa ds. Strategii i Polityki, w porozumieniu z prezesami europejskich dostawców służb żeglugi powietrznej wyznacza strategię dla całej organizacji, a także reprezentuje interesy branży w Europie i na świecie.\nPAŻP przekazała, że Kukuła, która jest dyrektorem biura strategii i współpracy międzynarodowej PAŻP, została wybrana głosami reprezentantów europejskich dostawców służb żeglugi powietrznej (ANSP). Zastępcami Kukuły będą przedstawiciele dwóch innych europejskich ANSP - Włoch (ENAV) oraz Niemiec (DFS).\n"Rok 2021 może być przełomowy dla lotnictwa, znajdującego się obecnie w największym w historii kryzysie. To pierwszy rok, gdy wg prognoz ruch może zacząć się odbudowywać. To także prawdopodobny rok wejścia w życie nowych regulacji unijnych dotyczących Europejskiej Jednolitej Przestrzeni Powietrznej, które mogą zmienić dotychczasowe ramy funkcjonowania dostawców służb żeglugi powietrznej w Europie" - wskazała PAŻP.\nPolska Agencja Żeglugi Powietrznej jest jedyną w kraju instytucją szkolącą oraz zatrudniającą kontrolerów ruchu lotniczego. PAŻP odpowiada też za zarządzanie polską przestrzenią powietrzną oraz za infrastrukturę lotniczą, którą buduje i rozwija. Sprawuje nadzór m.in. nad systemem radarowym, urządzeniami nawigacji lotniczej, systemami łączności i systemami wspomagającymi lądowanie.\nDo artykułu: Magdalena Kukuła na czele strategii międzynarodowej organizacji lotniczej


Słoik do pracy nr 15 (#sloikdopracy) - przepis ze Smaker.pl\nmała garść pestek granata (1/8 granata)\n60 g niebieskiego sera pleśniowego\nKukurydzę gotujemy w leciutko osolonej wodzie przez mniej więcej 15 minut. Ten czas przeznaczamy na wydłubanie pestek z granata, pokrojenie połowy czerwonej papryki w drobną kostkę i pokruszenie sera pleśniowego na drobniejsze cząstki.\nW Kuchni x 2 zawsze mamy w lodówce słoik z sosem winegret, a także z cytrynowym winegret (pisałam o nim przy okazji słoika do pracy nr 10. Więc po prostu sięgamy do lodówki i nakładamy odpowiednią ilość. Oba sosy mają w naszych domach ogromne wzięcie, i właściwie trudno sobie wyobrazić robienie sosu co drugi dzień, taki więc zapas sosu jest bardzo praktycznym rozwiązaniem. Przygotowany w większej ilości i przechowywany w lodówce ma trwałość co najmniej jednego miesiąca. Jeśli jednak nie macie jeszcze gotowego sosu winegret oto proporcje na tę maleńką ilość do słoika do pracy: 1 łyżka oliwy z oliwek, pół łyżki octu winnego, odrobina musztardy francuskiej (tyle co na czubek łyżeczki), odrobina czosnku (1/2 maleńkiego ząbka), szczypta soli i pieprzu. Wszystko mieszamy.\nKiedy kukurydza się ugotuje, po lekkim przestudzeniu skrawamy z niej ziarna nożem. Potem pozostaje tylko ułożenie składników warstwami w słoiku: 1) kukurydza, 2) papryka, 3) ser pleśniowy posypany granatem, wszystko polane winegretem. Lunch zjadamy na zimno jak solidną, treściwą sałatkę.\nPolecane przepisy: lunch\nPolecane przepisy: Słoik do pracy nr 15 (#sloikdopracy)


Jednakże ktoś musi się jej prognozowaniem zajmować. Robią to obecnie członkowie Komitetu Prognoz ?Polska 2000 Plus? przy Prezydium PAN. To właśnie gremium 6 lat temu ogłosiło Strategię Rozwoju Polski do roku 2020. Procesy zachodzące w Polsce, Europie i na świecie od roku 2000, skłoniły Komitet Prognoz do opracowania dokumentu: Droga Polski do roku 2025. Jego opublikowanie w przededniu wyborów w 2005 r. przeszło niemal bez echa. Książkę tę przygotował zespół pod kierunkiem prof. Zdzisława Sadowskiego, uwzględniając m.in. oceny, sugestie i wnioski, zebrane w wielu dyskusjach tego gremium. Jej autorzy nie chcą zastępować organów rządowych w budowaniu pełnych programów strategicznych - podkreśla prof. Sadowski - dodając, że istnieje paląca potrzeba posiadania długookresowej wizji rozwoju państwa.\nWizja ta powinna być stworzona ponad opcjami politycznymi, uwzględniająca szeroko problematykę społeczną. "W formułowaniu wiedzy o tym, co nas czeka, przyjęto orientację na konieczność budowania społeczeństwa informacyjnego (..). Naczelnym wyzwaniem w obecnej Polsce jest tworzenie kapitału społecznego, (...) którego poziom jest w Polsce bardzo niski. (...). Specjalnej uwagi wymaga kapitał intelektualny (..)."\nW tworzeniu długofalowej strategii rozwoju konieczne jest współdziałanie przedstawicieli różnych dyscyplin nauki, w tym przede wszystkim nauk tworzących wiedzę, a więc nauk przyrodniczych, biologii, fizyki, chemii, matematyki, informatyki i kojarzenie tego podejścia z naukami społecznymi. ?Strategii rozwoju kraju nie można nadawać charakteru ekonomicznej koncepcji rozwoju gospodarczego, czy też wzrostu gospodarczego. Jest to bowiem tylko jeden z wątków tego całego procesu, i to może nawet nie najważniejszy. (...) Najważniejsze są wątki, które najbardziej mogą przyczynić się do budowania społeczeństwa informacyjnego w takim kraju jak nasz, pod wieloma względami opóźnionym, jeśli nie wręcz zacofanym".\nNie kontynuować dotychczasowej polityki\nAutorzy książki Droga Polski do roku 2025 przyjęli założenie, że państwo będzie odgrywało aktywną rolę w kształtowaniu rozwoju kraju i że strategia na najbliższe 20 lat nie może być prostą kontynuacją dotychczasowej polityki. Oceniają, iż przez ostatnie 15 lat nie osiągnięto zdynamizowania rozwoju gospodarki; transformacja przyniosła rozszerzenie zasięgu ubóstwa; nie udało się rozwinąć szerzej nowoczesnych elementów struktury gospodarczej.\nZ tych m.in. względów członkowie Komitetu Prognoz PAN sugerują, że strategia musi określać program głębokich zmian, a w niektórych dziedzinach musi odwracać dotychczasowe tendencje. Odnosi się to np. do większego wykorzystania rezerw dynamizowania gospodarki poprzez przyspieszanie wzrostu popytu na dobra i usługi wytwarzane w kraju. Nie zamykając polskiego rynku dla importu, należałoby szczególnie wspierać te kierunki konsumpcji, które może zaspokoić krajowy przemysł i sektor usług. Dr Andrzej Karpiński podkreśla, że "jest to zgodne z zaleceniami ekspertów międzynarodowych, którzy w forsowaniu popytu krajowego upatrują ważny czynnik stabilizacji sytuacji finansowej?. Realizacja tego celu mogłaby się wiązać z przełamaniem kryzysu w budownictwie mieszkaniowym. Właśnie budownictwo mieszkaniowe, obok przełomu w budowie infrastruktury informacyjnej i komunikacyjnej, według autorów tej książki to priorytety strategii rozwojowej na lata 2006-2007 (w rok po opublikowaniu książki widać już jednak, iż postulat ten, jak i wiele innych, zgłoszonych przez uczonych z PAN, jest zupełnie nierealny).\nJako priorytet strategii na lata 2008-2009 wymieniono dokonanie przełomu w dziedzinie finansowania edukacji i nauki (tu również nie ma widoków na spełnienie tej idei - RG). Lata 2010-2011 powinny upłynąć pod znakiem większego przemieszczenia ludności wiejskiej do miast (jednym z argumentów jest fakt, iż wydajność pracy na wsi jest trzykrotnie niższa w porównaniu z miastem). Zwiększenie wydatków na politykę strukturalną powinno nastąpić w latach 2012-2013. W latach 2014-2015 należałoby przede wszystkim zintensyfikować rozbudowę nauki oraz gospodarki opartej na wiedzy.\nRealizacja tak sformułowanych priorytetów oznaczałaby, jak pisze dr A. Karpiński, reorientację dotychczasowej polityki w trzech kierunkach. Po pierwsze: zahamowałaby proces deindustrializacji Polski, oznaczałaby przejście do reindustrializacji, tworzenia nowych przemysłów dostosowanych do potrzeb przyszłości. Po drugie: główny wysiłek byłby kierowany na promocję i wspieranie rozwoju nowych dziedzin, stwarzających alternatywę zatrudnienia dla osób odchodzących z dziedzin schyłkowych. Po trzecie: powinno nastąpić przejście od imitowania (cudzych rozwiązań) do jak najszerszego wspierania procesów innowacyjnych w krajowej gospodarce i życiu społecznym.\nWedług autorów książki, powodzenie długofalowej strategii rozwoju Polski wymaga uzgodnienia jej celów i współdziałania w ich realizacji przez biznes, państwo i naukę. Ponadto ?państwo musiałoby znacznie zwiększyć sprawność decyzyjną we wszystkich dziedzinach, zwłaszcza we wspomaganiu i korygowaniu mechanizmu rynkowego w jego działaniu rozwojowym?. Równocześnie jest konieczne ?wstrzymanie narastającego kryzysu społecznego, związanego z masowym bezrobociem i rozległym obszarem biedy?. Kończąc omówienie Drogi Polski do roku 2025 , dr A. Karpiński stwierdza, że po dokonaniu tej zmiany istnieje (zdaniem autorów), szansa na osiągnięcie 70-75% średniego poziomu PKB na jednego mieszkańca 15 krajów UE pod koniec pierwszego ćwierćwiecza XXI w., a więc zrównanie poziomu Polski ze starymi członkami UE około 2030 r.\noem software\tOdsłony: 2550


Dlaczego ściągi są lepsze od zeszytów ćwiczeń - Charaktery - portal psychologiczny\n„Jeśli miałbym wymienić jedną aktywność, do której człowiek nadaje się najlepiej, tak jak albatros do latania czy gepard do biegania, to jest to właśnie uczenie się. Nasze mózgi są jak niesamowicie efektywne odkurzacze, wciągają wszelkie otaczające nas informacje; nie potrafią inaczej, jak tylko odbierać wszystko, co wokół nas ważne i przetwarzać w najbardziej efektywny sposób. (...) To, że jesteśmy stworzeni do uczenia się, udowadniają niemowlęta. One potrafią to chyba najlepiej; nie można ich tego oduczyć” – twierdzi prof. Manfred Spitzer w książce Jak uczy się mózg.\nZaglądając do pracującego mózgu, z użyciem np. funkcjonalnego rezonansu magnetycznego, można zobaczyć, w jakim stopniu i które struktury mózgowe zostały pobudzone w czasie wykonywania określonego zadania. Neurobiologów i neuropsychologów taki globalny obraz często nie zadowala, ponieważ chcą poznać szczegółowe\nObudź pasję w swoim dziecku – zapisz je na zajęcia dodatkowe!\nWpływ sportu na zdrowie psychiczne


„Trawa śpiewa” – Doris Lessing | Czytatnik\n„Trawa śpiewa” – Doris Lessing\tMaj 24, 2009\nFiled under: Przeczytane — Lilithin @ 00:03\nTags: afryka, Lessing, literatura angielska, noblista\n„Trawa śpiewa” to debiutancka powieść brytyjskiej laureatki Nagrody Nobla. Choć polski czytelnik ma okazję poznać tę powieść dopiero w tym roku, „Trawa śpiewa” zdobyła międzynarodowe uznanie już w roku 1950, kiedy została opublikowana po raz pierwszy.\nPowieść rozpoczyna się tragicznym wydarzeniem – morderstwem Mary Turner. Sprawca, Moses, czarny służący, nie stawia oporu przy aresztowaniu, a śmiercią Mary, oprócz jej męża, nikt nie wydaje się przejmować. Gdy sąsiad Turnerów, Charlie Slatter, zobaczył martwą Mary, ‘jego twarz wykrzywiła nienawiść i pogarda, których należałoby się spodziewać raczej w chwili, gdy stał twarzą w twarz z mordercą. Jego brwi zmarszczyły się, wargi w pełnym złości grymasie odsłoniły na kilka sekund zęby.”  Czytając powieść, dowiadujemy się, dlaczego reakcja Slatter’a była taka, a nie inna oraz jaką osobą była Mary i jak doszło do nieszczęsnego finału.\nDzieciństwo Mary nie należało do szczęśliwych, ojciec nadużywał alkoholu, a matka była zgorzkniałą i wiecznie niezadowoloną kobietą, więc kiedy Mary wyprowadziła się z domu do większego miasta i zaczęła pracować, odrodziła się na nowo. Miała wielu przyjaciół, ceniła swoją niezależność „i nigdy, ani przez chwilę, nie bywała samotna, z wyjątkiem nocy i godzin snu.”  Pewnego dnia jednak przez przypadek usłyszała swoje koleżanki dziwiące się, że nie wyszła jeszcze za mąż. Stwierdzenie jednej z nich, że „ona [Mary] nie jest taka, to nie ten typ”  zdeterminowało jej dalsze losy i prześladowało ją jeszcze wiele lat później. Kiedy więc Dick oświadcza się kobiecie, ta wychodzi za niego i przeprowadza się na farmę.\nW gruncie rzeczy w książce nie dzieje się wiele, nie ma żadnych nagłych zwrotów akcji. Doskonale za to jest nakreślony portret psychologiczny Mary i (choć w nieco mniejszym stopniu) jej męża, Dicka. Strona po stronie jesteśmy świadkami rozpadu ich kruchej więzi, widzimy jak początkową uprzejmość zastępuje całkowita obojętność i zgorzknienie. Dom, o który na początku Mary bardzo dbała, po kilku latach budzi odrazę w Charliem: „zasłony były podarte, szyba w oknie zbita i zastąpiona papierem; inna, pęknięta, też nie została wymieniona. Całe wnętrze było nieprawdopodobnie nędzne i zaniedbane”  stając się jednocześnie symbolem całkowitego rozpadu małżeństwa Turner’ów i rozpadu równowagi psychicznej Mary.\nPowieść ukazuje również życie w Rodezji (obecnie Zimbabwe) w czasach apartheidu. Ślepa nienawiść i pogarda Mary dla czarnych, wśród których jest jedyna życzliwa jej osoba, do końca pozostaje dla mnie niezrozumiała. Brytyjczycy najbardziej obawiali się przyznać, że rdzenni mieszkańcy Rodezji to też ludzie. Istniały specjalne sklepy dla krajowców i Charlie był zszokowany widząc materiał z takiego sklepu w domu Turnerów. Przecież biali nie mogą upaść tak nisko, aby mieć cokolwiek wspólnego z czarnymi! Nagła chęć pomocy Slatter’a nie wynikała z jego sympatii do Dick’a czy Mary, ale ze swego rodzaju solidarności białych – „Charlie walczył o to, by kolejny nieudacznik nie powiększył szeregów białej biedoty, która u szanowanych białych obywateli wywoływała znacznie silniejszy szok (nie wzbudzając litości, a jedynie wzgardę i nienawiść za zdradę standardów życia białego człowieka) niż wszystkie te miliony czarnych stłoczonych w slumsach […]” \nLektura na pewno nie należy do łatwych i przyjemnych. Nie pomoże się zrelaksować po ciężkim dniu, a raczej sprawi, że oprócz własnych problemów będziemy jeszcze przeżywać te z kart powieści. Jest to gorzka i pesymistyczna opowieść, ale jednocześnie doskonałe studium ludzkiej psychiki. „Trawa śpiewa” to powieść, która porusza do głebi i tkwi w czytelniku niczym drzazga, której trudno się pozbyć.\n Doris Lessing, „Trawa śpiewa”, tłum. Joanna Puchalska, wyd. Świat Książki, 2008, s. 18.\n Tamże, s. 201.\n Tamże, s. 209.\nOne Response to “„Trawa śpiewa” – Doris Lessing”\nProjekt Nobliści – wyzwanie czytelnicze « Czytatnik Says:\nPaździernik 10, 2010 at 17:16\n[…] Doris Lessing – „Trawa śpiewa” […]\n"Szerokie morze Sargassowe" - Jean Rhys\nByć kobietą w Indiach, część 1.\n"Przypadkowa" - Ali Smith


Chwilowe i wyjątkowe restauracje Pop-up, które warto poznać - Trójka - polskieradio.pl\nChwilowe i wyjątkowe restauracje Pop-up, które warto poznać\nOstatnia aktualizacja: 02.02.2017 00:00\n- Pop-up to restauracja, która powstaje na chwilę i wiadomo od razu, że będzie to ten jeden moment, kiedy będzie można tej kreacji kucharskiej spróbować - mówi krytyk kulinarny Agnieszka Kręglicka.\nCzym są restauracje Pop-up? (A nuż, widelec/ Trójka)\nPop-up to dobry sposób, by przekonać się, jak wygląda prowadzenie restauracjiFoto: Nick Kenrick.. via Foter.com / CC BY-NC-SA\nRestauracje pop-up to nowy trend na polskim rynku. Często pojawiają się w nieoczywistym miejscu, a bywają wyjątkowymi i wartymi odwiedzenia miejscami. Do skorzystania z ich oferty zachęca Agnieszka Kręglicka. - Taka restauracja bardzo podnieca faktem, że za chwilę zniknie. Pop-up to wielka szansa dla młodych ludzi, którzy by chcieli sprawdzić, jak to jest ugotować coś dla dużej publiczności, sprzedać to i zobaczyć reakcję, a jednocześnie nie inwestować tyle, co w założenie prawdziwej restauracji - podpowiada restauratorka.\nChwilowość i wyjątkowość stały się cechami nie tylko branży restauracyjnej. W programie mówimy, czy tego typu pomysły mają przyszłość i opowiadamy o różnych rodzajach lokali tego typu.\nZobacz więcej na temat: Trójka Katarzyna Pruchnicka restauracja gotowanie Agnieszka Kręglicka\n05'39 Co można przygotować z ziemniakiem w roli głównej? (A nuż, widelec/Trójka)


kamienie w kształcie serca wykonane z kwarcu różanego lub jadeitu są niezaprzeczalnie piękne, ale czy gua sha naprawdę działa? Odpowiedź jest skomplikowana. Maseczki Gua sha zaczynają być trendem konsumenckim w USA, ale praktyka gua sha istnieje od dawna – wielu praktyków tradycyjnej medycyny Wschodnioazjatyckiej mówi od czasów starożytnych. Nawet jeśli twój dermatolog prawdopodobnie nie przepisze ci kamienia gua sha w najbliższym czasie, ta tradycyjna praktyka pielęgnacji skóry może mieć pewne pozytywne efekty, które nie są jeszcze dobrze zrozumiane przez współczesną medycynę zachodu.\nGua sha nie jest nowym trendem odnowy biologicznej — ma długą historię w tradycyjnej medycynie chińskiej. Jego pierwsze odnotowane użycie pochodzi z 1337 roku. Często mówi się, że gua sha była praktykowana od czasów starożytnych. I to może być prawda — starożytni ludzie zdecydowanie mieli technologię do wykonywania gua sha. Wiele kultur poza Chinami (jak Starożytna Grecja) praktykowało skrobanie skóry jako technikę leczniczą. Ale nie znaleźliśmy żadnych twardych dowodów na to, że gua sha była praktykowana w epoce kamienia łupanego.\nto powiedziane? Dopiero w ciągu ostatnich kilku lat w USA pojawiły się maseczki gua sha. Niektórzy ludzie używają kamieni gua sha wykonanych z kwarcu różanego i jadeitu do nocnego masażu głowy i szyi. Ale może nie mieć znaczenia, co gua sha narzędzie jest wykonane z — monety, łyżki, i kości mogą być również używane jako narzędzia gua sha.\njakie są korzyści dla skóry z gua sha?\njesteśmy tutaj, aby powiedzieć ci, co wiemy\nuważamy, że gua sha może być świetną techniką relaksacji i łagodzenia stresu, ale jesteśmy sceptycznie nastawieni do szumu związanego z pielęgnacją skóry. Nie ma żadnych dowodów medycznych, że gua sha ma właściwości skórne. Ale jest kilka badań, które wskazują na potencjalne korzyści z techniki masażu gua sha. Oto, co wiemy:\nci, którzy kochają swoje maseczki gua sha, mówią, że liftinguje twarz, a także pomaga w opuchnięciach oczu i wzdęciach twarzy. Ale według naszych źródeł, gua sha prawdopodobnie nie jest skuteczną techniką rzeźbienia twarzy. Szczerze? Nie zauważyliśmy różnicy przed i po najpopularniejszym samouczku wideo gua sha. Zamiast tego, jednym z najlepszych sposobów radzenia sobie z opuchnięte torby oczu jest dokonanie pewnych zmian w stylu życia. Na początek: ogranicz spożycie soli, śpij więcej i opanuj wszelkie alergie.\ndla wielu osób Robienie gua sha jest przyjemne — i to jest prawdziwa korzyść, nawet jeśli jest to trudne do oszacowania. Większość ludzi czuje się świetnie po każdym rodzaju masażu, nawet jeśli ich lekarz go nie przepisał. Chociaż nie do końca sprawdzone, niektóre badania sugerują, że masaż głowy pomaga w migrenach. Więc blask post-gua sha może pochodzić z głębokiego relaksu.\njedno z bardziej fascynujących badań wykazało korelację między masażem pleców gua sha a łagodzeniem bólu — choć nie wiadomo dlaczego. Według badań ” istnieje niezidentyfikowany biomechanizm łagodzący ból związany z Gua Sha.”Chociaż te badania są przekonujące, pozostawiają więcej pytań niż odpowiedzi. Czekamy na dalsze badania. Do tego czasu, jeśli masz bóle pleców, nie krępuj się zarezerwować tego masażu gua sha-prawdopodobnie nie zaszkodzi.\nObraz przez Elly Fairytale\npełne ujawnienie: curologia zawsze była kierowana przez dermatologów, więc wierzymy w pielęgnację skóry, która jest poparta badaniami medycznymi. Praktyki takie jak gua sha nie były często częścią zachodniej medycyny, co oznacza, że nie są dobrze zbadane. Ci, którzy praktykują tradycyjną medycynę chińską lub medycynę integracyjną, mogą mieć zupełnie inne zdanie na temat gua sha w oparciu o własne doświadczenia i metody badawcze. Koniec końców, to, co zrobisz dla swojego ciała, zależy od Ciebie! Najlepszą rzeczą do zrobienia jest wyciągnięcie własnych wniosków na podstawie badań. Jeśli czytałeś tak daleko, prawdopodobnie już to robisz-Chwała Tobie!\nrozpocznij bezpłatny okres próbny (plus wysyłka i obsługa)\nJeśli chcesz, aby Twoja skóra była dostosowana do Twoich celów, zdobądź pierwszy miesiąc kuracji za darmo. Połączymy Cię z jednym z naszych wewnętrznych dostawców usług medycznych (licencjonowanym do praktyki w Twoim stanie), który przepisze ci Niestandardowy krem z mieszanką 3 aktywnych składników dla Twoich problemów skórnych. Możesz również wypróbować nasze inne produkty bez dodatkowych kosztów-wystarczy zapłacić 4,95 USD (plus podatek), aby pokryć koszty wysyłki + obsługi na pierwszym pudełku.


Niepodległa w PolskieRadio.pl (2)\nLwowski "Wiek Nowy" podsumowuje karnawał\nZobacz więcej na temat: Niepodległa\nMinister Konstanty Skirmunt – pośrednik między Londynem a Moskwą\nSprawa rosyjskich jeńców wojennych\nWyjątkowa wystawa na Dworcu Centralnym w Warszawie. Olimpijczycy stanęli wśród pasażerów\nNa Dworcu Centralnym w Warszawie można podziwiać rzeźby wybitnych polskich olimpijczyków ostatniego stulecia. To wystawa "Start" przygotowana z okazji 102. rocznicy powstania Polskiego Komitetu Olimpijskiego. Zobacz więcej na temat: POLSKA społeczeństwo SPORT wystawa Niepodległa igrzyska olimpijskie\nWybrano nowego dyrektora Biura Programu "Niepodległa". Znamy nazwisko\nWojciech Kirejczyk został powołany na stanowisko dyrektora Biura Programu "Niepodległa" - poinformowało w środę MKiDN. Zastąpił na tym stanowisku Jana Kowalskiego, który pełnił tę funkcję od grudnia 2017 r. Zobacz więcej na temat: POLSKA Niepodległa historia Polski społeczeństwo\n"Nie powinno być krytykowane". Jan Kowalski o Narodowym Święcie Niepodległości\n- Marsz Niepodległości jest jedną z form ekspresji świętowania odzyskania niepodległości, a Narodowe Święto Niepodległości nie powinno być krytykowane, ponieważ jest to dla Polaków najważniejsze święto państwowe - powiedział na antenie Polskiego Radia 24 dyrektor Biura Programu "Niepodległa" Jan Kowalski. Zobacz więcej na temat: POLSKA Marsz Niepodległości Święto Niepodległości 2021 społeczeństwo Niepodległa Mazurek Dąbrowskiego 11 listopada niepodległość


Markela - BESKIDZKIE FORUM\nWysłany: Wto 22:01, 18 Maj 2010\nna pewno nie ze wszystkim, skoro pytasz o co chodzi ze Slavkiem.\nWysłany: Wto 22:09, 18 Maj 2010\nNa pewno nie ze wszystkim. Nie mam obowiązku orientować się we wszystkim. Czytam to, co mnie interesuje. I chyba zadawanie pytań nie jest wykroczeniem przeciwko regulaminowi?\nWysłany: Wto 23:10, 18 Maj 2010\nA co to za problem wejść na profil użytkownika slavko i prześledzić jego ostatnie wypociny?\nOstatnio zmieniony przez dmirstek dnia Wto 23:11, 18 Maj 2010, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Wto 23:21, 18 Maj 2010\nWysłany: Śro 9:37, 19 Maj 2010\nMarkela ,widzieliście ile nabiła postów? A ponoć dostała ostrzeżenie?\nWysłany: Śro 10:01, 19 Maj 2010\n3 ostrzeżenia, a co za tym idzie trzydziestodniowy urlop.\nWysłany: Śro 10:26, 19 Maj 2010\nNo tak,posty są z wczorajszą datą.\nWysłany: Sob 22:38, 29 Maj 2010\nAle porównywanie mnie do syfiarza i jakiegos chama który grozi wszystkim to jakieś nieporozumienie...\nDobrze się bawicie "szanowni" forumowicze moim kosztem?\nBRAWO!! Widzę iz mnie można obrażać bez problemu i moderacja nie reaguje.\nO pudlu nawet nie wspominam bo to wasz kolega od picia wiec nikt kumpla nie zmoderuje czy z banuje.\nJak juz Ci Darku napisałem możesz mnie zbanowac na zawsze. Nie zamierzam tu wracać. Usun tez mój baner strony Cisca poniewaz strona rusza po wakacjach i nie chce by była kojarzona z tak PROSTACKIM forum.\nPamnietajcie "moderatorzy" zarzadzanie forum i portalem www to nie zabawa. To powazna sprawa. Ale wy do niej nie dorosliście.\nWysłany: Nie 0:44, 30 Maj 2010\nTo jest zabawa! I zawsze tak będzie, bo forum nie jest nastawione na zyski i zarabianie $. Nie wiem czy zauważyłeś, ale do tej pory administratorzy ani moderatorzy nie wykazywali nadmiernej aktywności w moderowaniu. A to dlatego, iż zazwyczaj nie było to aż tak potrzebne! Od czasu do czasu zdarzy się jakiś "dym" i wtedy ewentualnie temat został podzielony, itp. W momencie, gdy TY zacząłeś mimo ostrzeżeń od kilku osób o uspokojenie tonu wypowiedzi "trolować" na forum potrzebne stało się wprowadzenie regulaminu forum, aby do takich sytuacji jak z Twoim udziałem dochodziło jak najrzadziej i żeby w takich wypadkach właśnie administratorzy i moderatorzy mieli narzędzia do odpowiedniego reagowania. Paradoksem jest to, że na własnym forum masz regulamin, który gdyby obowiązywał na Beskidzkim Forum to dostałbyś bana na zawsze po pierwszych obraźliwych słowach.\nCzepiasz się konkretnych osób tj. Pudelka obrażając jednocześnie pozostałych użytkowników naszego forum oskarżając Nas o jednostronność i zarzucając koleżeństwo . Kilkakrotnie zwracano Ci uwagę na to, żeby wszelkie spory w stosunku do konkretnych osób załatwiać poprzez PW a nie na forum! Nie stosując się do tego przyczyniłeś się do tego, że niektóre wątki forum zeszły na jak to się wyraziłeś "prostacki" poziom! Tak więc nie pouczaj innych jak mają się zachować a zacznij naukę najlepiej od własnej osoby!\nBędąc z jednej strony moderatorem, a z drugiej jednak i użytkownikiem tej internetowej społeczności cieszę się, że opuszczasz to forum. Forum było bez Ciebie, jest i będzie! Swoim zachowaniem pokazałeś szczyt swojej kultury. I nie jest to zbyt wysoki poziom!\nŻegnając również nie pozdrawiam i nie życzę Ci wszystkiego co najlepsze w tym Twoim wydumanym idealnym górskim świecie!\nPozostałych moderatorów i administratorów proszę o nie usuwanie mojej wypowiedzi! Slavko prędzej czy później będzie chciał zaspokoić swoją próżną ciekawość i zobaczyć jak reagujemy na jego kolejną wypowiedź!\nOstatnio zmieniony przez taki1gość dnia Nie 0:46, 30 Maj 2010, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Nie 20:27, 30 Maj 2010\nTreść postu Slavka - jak to treść - dyskusyjna. Ktoś się zgadza z zarzutami (np. z częścią ja), ktoś nie. Normalne. Ale forma Slavku była nie do przyjęcia. Kuźwa czy nie można normalnie podyskutować? Czy nie można napisać: "Pudelku na forum są Twoi lizusi, którzy piją z Tobą wódkę na zlotach dlatego nie powiedzą Ci prawdy "prosto w profil", poglądy śląskofilskie są złe, bo A,B,C" etc? Tylko od razu trzeba rozpoczynać akcję z tzw. "kuchuspie" (czyli ku**a, ch*j, spie*****j itd.)?\nA, i Slavku... taka forma słów nie świadczy bynajmniej o prostackości audytorium, ale o wypowiadającego je. Moderatorzy może i muszą dorosnąć do moderacji, ale niektórzy użytkownicy też muszą dorosnąć do netykiety i użytkowania forum.\nPozdrawiam wszystkich, bo mimo że jakoś nie czuję się tu uwielbiany, nie mam też z nikim zatargów i umiem się "pięknie różnić" jak to pisał ks. Twardowski.\nWysłany: Sob 11:26, 19 Cze 2010\nPo długiej Banicji i przejściu pernamentnej resocjalizacji postanowiłem wrócić do forum.\nUważam ,że jest ono pożyteczne, zawiera dosyć dużo informacji krajoznawczych i życiowych.\nObawiam się kolejnego banowania (dla zasady)\nWysłany: Sob 11:29, 19 Cze 2010\nobawiam się, że będzie to powrót bardzo krótkotrwały - zarówno dla ciebie jak i Górnika...\nWysłany: Sob 11:35, 19 Cze 2010\nPudelek sprawiasz wrażenia gościa z poczuciem humoru, gościa z jajami.\nKlimaciarz z długimi piórami. Jednego nie rozumiem o co Tobie bracie chodzi?\nWysłany: Sob 12:10, 19 Cze 2010\nniniejszym, dla niezorientowanych, informuję o banie dla Markeli (i Górnika) - nie dość, że trollował, to jeszcze założył sobie drugie konto, "rozmawiając" sama ze sobą (rozdwojenie jaźni? )... w sumie bardzo mało inteligentnie przy widocznym IP\nOstatnio zmieniony przez Pudelek dnia Sob 12:21, 19 Cze 2010, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Sob 12:23, 19 Cze 2010\nto chyba był on - Markel\nszybko wrócił na urlop


CHLEB I INNE PRZEPISY: 120-BASIC WHITE BREAD\nIza, no nareszcie!\nZagladam, zagladam...odpoczęłaś od blogowania, pracy i domu, to jest potrzebne...ale fajnie że jesteś!\nChlebuś wygląda cudnie, i chyba pyszny jest?\n29/9/09 3:52 AM\nOj tak,cos sie po tym urlopie w Polsce nie moglam zebrac.Pomyslow 100 a jakos checi i czasu malo :) Po tak dlugiej przerwie nie popisalam sie oryginalnym przepisem,ale coz - pieke to co jedza moi domownicy :)\n29/9/09 8:45 AM\nIzuniu, witam Cię serdecznie, brakowało mi Twoich wpisów! Chlebek cudowny i jak zwykle...te nacięcia mnie powalają :)\nIzo, sliczny ten chlebek, tez bym chetnie sie poczestowala!\nChyba coś proporcje walnięte. Właśnie robię ów chlebek, mąki dałem już 600g i cały czas weodnista breja. Za dużo wody albo za mało mąki :(\n5/10/09 5:47 AM\nMoze masz bardzo wilgotna make i dlatego nie potrzebowalala tyle wody co w przepisie.Ja ten chleb robilam juz 7 razy i wszystko bylo ok.A na przyszlosc taka rada: Zawsze uzywa sie calosc maki jaka jest w przepisie, a plyny dolewa sie po trochu i patrzy na konsystencje ciasta.Wtedy bez problemu w razie wilgotnej maki zmniejszamy ilosc plynu :)\n5/10/09 6:23 AM\nChlebek ten robiłam 3 razy REWELACJA!! dziś przymierzam się do kolejnego razu i już tak chyba zostanie z nami.Piekę go w piekarniku i ten zapach to jak z dzieciństwa kiedy wracało się z piekarni a po drodze znikała połowa bochenka:)Ten smak....super:)\n13/1/10 5:09 AM\nKarolcia - bardzo się ciesze że smakuje i udaje sie :)\n14/1/10 1:03 PM\nZrobiłam dzisiaj ten chleb. Pierwszy w moim życiu. Wyszedł naprawdę świetnie. Mięciutki, delikatny, niemalże rozpływa się w ustach. Dodatkowo posypałam go na wierzchu makiem. Dziękuję za pomoc w rozwijaniu moich umiejętności kulinarnych...\nKasiu - bardzo się cieszę i życzę dalszych udanych i pachnących chlebków i bułeczek :)\n26/3/10 6:45 AM\nDziś piekę Pani chlebek na Wielkanoc do koszyczka. Mam nadzieję, że się uda.\n2/4/10 6:32 AM\nZyczę powodzenia i smacznego wielkanocnego chlebka :)\n3/4/10 2:03 AM\nMam problem z piekarnikeiem grzje za mocmo i przypieka mi gore.\nCzy wystarczy tylko jak ustawie grzanie na dolna czesc??\n1/9/10 3:45 PM\nMacieju - oczywiście że możesz włączyć tylko dól.Abo też po prostu ustawiasz za wysoką temperaturę.\nSuper fajny, prosty przepis ale kilka pytań :):\nCzy zwykła mąka pszenna do tego chlebka może to być mąka typ 500? I czy piec lepiej bardziej na spodzie piekarnika czy na środku? Rozumiem też że ciasto wkładamy do rozgrzanego piekarnika?\n24/10/11 9:10 AM\nDo anonimowej osoby - co do typu mąki to w Stanach nie ma oznaczeń numerowych.Na opakowaniu pisze że to mąka zwykła do wszystkiego i już.Z tego co pamiętam, to polska 500-setka to dobra mąka i bez problemu można jej użyć.Ciasto zawsze wkładam do nagrzanego piekarnika i zawsze ( obojętnie czy chodzi o piec gazowy czy elektryczny), na środkową półkę :)\n25/10/11 7:19 AM\nChlebek wychodzi super, jest pyszny, wygląda wspaniale ale na drugi dzień ma bardzo twardą skórkę, a na trzeci już się prawie nie da go jeść :( Czy jest to może kwestia że jest za dużo mąki, za mało wody? A może za długo piekę? Co mogę robić nie tak że wychodzi tak strasznie twardy? Nie mam żadnego doświadczenia w pieczeniu i dopiero się tego wszystkiego uczę :)Pozdrawiam i z góry dziękuję za odpowiedź!\n10/11/11 6:48 AM\nDo anonimowej osoby - powody mogą być dokładnie takie jak wypisałaś.No i jeszcze pytanie: jak i gdzie przechowujesz chleb? Spróbuj następnym razem krócej piec, czyli do momentu jak tylko skórka zacznie się rumienić.Następnym razem daj troszkę mnie wody.Zobaczysz jakie będą efekty.Grunt to się nie zrażać tylko próbować, powodzenia i czekam na wiadomości :)\nTo był mój pierwszy własnoręcznie zrobiony chleb. I wyszedł pyszniutki. Chrupiąca skórka, w środku puszek. Po wyciągnięciu od razu ukroiłam i ze świeżym masłem, które się na nim topiło wrąbałam połowę:) Dziękuję za ten przepis. Do kupnego już nie tęsknię:)\nDo anonimowej osoby - cieszę się że chlebuś dobrze wyszedł.Namawiam do skorzystania z innych przepisów :)\n18/11/11 1:46 PM\nWłaśnie zrobiłam twój chlebek był przepyszny, tylko, że źle go uformowałam bo trochę za bardzo spłaszczonego wstawiłam do piekarnika i mi powiększył się w szerz. Ale mam pytanie bo dziś strasznie sie kruszy, co źle zrobiłam ? i wyszła mi strasznie gruba skórka czy za mocno spiekłam? czy za dużo jajka położyłam na wierzch chlebka ?\n4/12/11 3:12 AM\ndziś zrobiłam ponownie chlebek ale tym razem dałam za mało wody zrobiła się straszna glajcha i za mało słona ale wyrósł mi super. Musze jeszcze poćwiczyć ;o)\n4/12/11 1:14 PM\nMagdo - może ciasto było za rzadkie i za długo piekłaś? No i trzeba go dobrze złożyć aby nie rósł na boki tylko w górę.Piszesz że piekłaś drugi raz, no i dobrze: praktyka czyni mistrza :) Powodzenia!\nJuż chlebek wychodzi mi fajnie, jest taki pyszny, jest chrupiąca skórka i taki piękny zapach w domu. Robiłam już ten chlebek wiele razy, pierwszego dnia jet super drugiego też jest dobry tylko już nie ma takiej chrupiącej skórki a trzeciego jest czerstwy. co robie nie tak?\n13/12/11 1:17 PM\nMagdo - u mnie chleb nigdy nie leży 3 dni bo najdalej drugiego dnia jest zjedzony.chleby na drożdżach zazwyczaj szybko tracą świeżość.A jak go przechowujesz?\n14/12/11 1:37 AM\nTrzymałam go w torebce foliowej. Ale i tak będę go robić, bo warto i będzie to moim zwyczajem w domku.\nTeraz chce połączyć mąke z ziarnami i z mąką przenna ciekawa jestem jak wyjdzie ;o)\n14/12/11 11:48 AM\nMam na imię Dorota i z podziwem oglądam Pani blog z chlebem. Zrobiłam właśnie powyższy chlebek, bardzo smaczny:) ale nie wiem jak zrobić aby wychodziły takie bochenki? chleb mimo moich zabiegów spłaszcza się na blasze, chciałabym podążać ku wzorowi ze zdjęcia:) ja to uzyskać?Pozdrawiam i dziękuję za podzielenie się przepisami\n11/1/12 5:14 PM\nDorotko - jeśli chlebuś "nie trzyma formy" to są przeważnie 2 powody: zbyt rzadkie ciasto lub też żle złożone ciasto.Polecam filmik\n12/1/12 10:01 AM\nWczorajszy chlebek expresowy rozszedl sie expresowo, ani okrucha po nim nie zostalo. Dzis robie ten, wlasnie jest w piekarniku.Podobnie jak Pani Iza zrobilam z podwojnej porcji. Wyrosl ogromny, za 5-10 minut wyjmuje.Mam nadzieje, ze bedzie smakowal tak jak wyglada....... mniam mniam..... Niedlugo zdam relacje :-)\nOla, ktora piekla wczoraj chleb exspresowy\n4/3/12 6:37 AM\nOlu - cieszę się i mam nadzieję że tak jak napisałaś,ten chlebuś również będzie ci smakował :)\n4/3/12 11:37 AM\nJest pyszny, dzieciaki caly czas zadaja chlebka :-) Nawet dzidzius dostal skorke do pociamkania. Nie wygladal tak pieknie jak na obrazku Mistrzyni Chlebowej Izabeli ale smaczny jest. Skorka sie troszke zbyt gruba zrobila, musze potrenowac jeszcze :-) Swietne sa wszystkie przepisy, bede chyba probowala kazdego po kolei.\nPozdrawiam z Bath, UK, Ola\n4/3/12 11:55 AM\nOlu - dziękuję za miłe słowa,cieszę się jeszcze raz i namawiam do dalszych wypieków :)\n5/3/12 10:48 AM\nKochana Pani Izabelo ( z góry przepraszam za poufałości ale Pani blog jest doskonały i wszystko w jednym miejscu) Dzisiaj piekłam ten chlebek i był to mój drugi chleb. Pierwszy był na miodzie i jakoś za słodki dla mnie... bardziej jak chałka niż chleb. A ten chlebek... po prostu doskonały, jutro piekę nowy, do dzisiejszego dobrałam się po 15 min, od wyjęcia z pieca, dłużej nie dałam rady wytrzymać :)\nZakupiłam również mąkę na zakwas który jeden dzień ma już prawie za sobą i zacznę niedługo także z nim eksperymentować :)\nMusze jeszcze dodać (a raczej sie przyznać), że rzadko kiedy, doprowadzam przepis do końca zgodnie z "recepturą", a zawsze muszę dodać coś od siebie lub zmienić to jest silniejsze ode mnie i tak było tym razem :(\nDoszłam do wniosku ze skoro w nazwie jest chleb podstawowy to przecież można go potraktować jako bazę... w ten sposób doszło kilka łyżek mąki pszennej razowej typ 2000 zamiast zwykłej oraz namoczone uprzednio ziarna słonecznika i dyni. chlebek troszke dłużej musiał wyrastać ( a może to normalne? bo nie dość że piekłam pierwszy raz taki chleb to pierwszy raz z drożdży suchych zwykle pracuje z świeżymi) troszkę sie martwiłam, że może niepotrzebnie zmieniałam/dodawałam bo teraz nie wyjdzie... ale udał się doskonale :)\nMam nadzieje że nie będzie Pani zła, że pozmieniałam troszkę przepis i jeszcze się do tego przyznaje na Pani blogu, ale naprawdę miło sie czyta Pani przepisy i chcialam się także z tym podzielić :)\n19/3/12 4:16 PM\nAgnieszko - po pierwsze bardzo przepraszam że odpisuję po tak długim czasie :) Bardzo się cieszę że pieczesz moje chlebki i że eksperymentujesz.Nie musisz mnie przepraszać, bo to ja powinnam cię pochwalić i właśnie to robię :) Zmieniaj, dodawaj, odejmuj, rób jak uważasz i piecz pyszne chlebki.Pozdrawiam!\n20/5/12 9:41 PM\nna Pani bloga natrafiłam zupełnie przypadkowo, szukając inspiracji kulinarnych w internecie :)\nI muszę się pochwalić, że upiekłam już dwa rodzaje bułeczek, no i ten właśnie chlebek. Właśnie się "studzi", z tym,że ja piekłam go ok. 30 minut i dosyć mocno się przyrumienił ( może to wina termoobiegu? ). Ale nie o tym chciałam, Pani przepisy są po prostu rewelacyjne, a wypieki PYSZNE !!! No i zakwas już od trzech dni robię. Ile dni muszę go dokarmiać aby był na tyle mocny by nie używać drożdży do pieczenia chleba?\n8/4/13 2:06 PM\nWitam! dziękuję za miłe słowa i cieszę się że bułeczki się udały :) Co do zakwasu to różnie z nim jest.Czasem jest już mocny po kilku dniach, a czasem po kilku tygodniach.Radzę na początku dodawać odrobinkę drożdży.


Inwestycja w las w 2021 roku – Zarabianie przez oszczędzanie\nO inwestowaniu w grunty rolne lub grunty przygotowane już pod budowę domów, mówiło się od wielu lat. Zdecydowana większość chwali ten pomysł, ale czy rzeczywiście ktoś wdraża go w życie?\nOstatnio bardzo modne było inwestowanie w nieruchomości, lecz to okazało się być złudne. W obecnej sytuacji znacznie skurczył się rynek wynajmu mieszkań, a kredyty hipoteczne poczynione pod te inwestycje trzeba dalej spłacać. Las jest zaś z pozoru niewymagający, rośnie sam i sprzyja ekosystemom.\nDrewno – najcenniejszy surowiec\nOd XVII wieku, drewno, jako surowiec, stało się bardzo cenne. To właśnie od tego momentu zaczęto myśleć o lesie, jako o drzewostanie, który trzeba chronić, a także regulować. Szybko bowiem zrozumiano, że nie ma nic bardziej cennego, niż las. Ropa naftowa czy surowce kopalne w długiej perspektywie czasowej nigdy nie będą warte więcej, niż drewno.\nDziś lasy prywatne stanowią zaledwie 20% wszystkich terenów leśnych, dlatego, jak się okazuje, dla inwestorów jest tu jeszcze spore pole do popisu.\nKup ziemię i posadź las\nProgram „Wsparcie na zalesianie i tworzenie terenów zalesionych” to duża pomoc dla tych, którzy chcąc posadzić las na swojej ziemi. Działka, na której chcemy posiadać las musi mieć min. 0,1 ha i min. 20 m, a nie więcej niż 20 ha.\nKoszt nasadzenia 1 ha waha się ok 5-7 tys. zł. Jednorazowa pomoc finansowa wynosi zaś od 8307 zł/ha do 12 707 zł/ha, w zależności od rodzaju działki i wielu dodatkowych czynników.\nWsparcie można także pozyskać w celu wykonania ogrodzenia 8,82 zł/mb lub na zabezpieczenie drzewek 3 palikami o wysokości 1132 zł/ha. Przez 12 lat od zalesienia corocznie wypłacana jest też premia zalesieniowa, której wartość wynosi 1215 zł/ha. W okresie 5 lat od zalesienia można również otrzymać tzw. premię pielęgnacyjną w kwocie od 794 zł/ha do 1628 zł/ha.\nOkazuje się zatem, że są to stosunkowo duże zapomogi finansowe, które pokrywają większość kosztów nasadzania i organizacji prywatnego lasu. Jest tylko jeden problem, aby uzyskać taką pomoc z państwa należy być rolnikiem. Czyżby nie każdy więc mógł posadzić prywatny las?\nDotacje finansowe dla właścicieli lasów\nUtrzymanie dobrostanu lasu wiąże się z wieloma obowiązkami. Należy chronić go przed zaśmiecaniem, ewentualnymi klęskami, pożarami itp. Konieczne jest dbanie o ekosystem leśny i sprawowanie opieki nad gatunkami chronionymi.\nWydaje się to być więc spore wyzwanie dla właścicieli lasów, jednak mogą oni liczyć na dużą pomoc, także finansową. Nieustannie pojawiają się nowe programy wsparcia, jak choćby „Wsparcie na inwestycje zwiększające odporność ekosystemów leśnych i ich wartość dla środowiska”, którymi mogą być objęte lasy w wieku od 11 do 60 lat.\nZyski z lasu\nInwestycja w las najbardziej opłaca się rolnikom, ze względu na duże dopłaty do opieki i pielęgnacji zalesionego już terenu. Lasy nie potrzebują wymagających gleb, jak innego rodzaju uprawy, więc na zalesianie można przeznaczyć ziemię niższej klasy.\nDrzewo wyrębowe sprzedaje się na różne cele i na tym później z pewnością da się zarobić, jednak z pieniędzy będą się już tylko cieszyć wnuki. Sosna największe zyski przynosi bowiem dopiero po 100 latach, a dąb 120-140 lat po zalesieniu. Warto jednak dobrze przemyśleć tę inwestycję, bo rzeczywiście może się opłacić.\ninwestycja w las\n« 4 pomysły na inwestycje w 2021 roku\nCzy oszczędności w banku są bezpieczne? »


Swego losu nie unikniemy, choć możemy go modelować...\nSygnał dzwonka u drzwi obudził w Aidzie ból. Rozchodził się promieniście po całym ciele. Kiedy zrozpaczona kobieta weszła do pokoju, ból stał się jeszcze dotkliwszy. Ale jednocześnie z głębi duszy zaczęło napływać ukojenie. Jeszcze do końca nie wiedziała o co chodzi, ale już nabrała pewności, że tragedia siedzącej przed nią kobiety dobrze się skończy.\nW oczach zrozpaczonej matki Aida zobaczyła małego chłopczyka na szpitalnym łóżku. Otoczony medyczną aparaturą walczył o życie. - Niech pani w żadnym wypadku nie zgadza się na odłączenie aparatury! Chłopak będzie żył, choć przejdzie jeszcze zapalenie krtani. I rzeczywiście! Po kilku miesiącach półtoraroczny Andrzejek, który w czasie zabawy wpadł do zbiornika przeciwpożarowego i podtopił się solidnie, mimo złych rokowań lekarzy - wyzdrowiał. Przeszedł jeszcze tylko zapalenie krtani, które pojawiło się na skutek podrażnienia gardła przez wprowadzoną do organizmu rurkę respiratora.\nAida Kosojan - filigranowa, czarnowłosa Ormianka nigdy nie zastanawiała się nad tajemnicą czy mechanizmem jasnowidzenia, którym obdarował ją los. Wie jedynie, że kiedy bardzo się skoncentruje wnikając swoimi ciemnymi oczami w głąb człowieczej duszy, widzi nie tylko jego teraźniejszy wymiar, ale wiele innych przestrzeni. Jedną z nich jest ścieżka przyszłości. Oczy ludzi przychodzących do Aidy po pomoc są dla niej jak zwierciadło dla powieściowej Alicji z krainy czarów. Przechodzi przez to lustro i idzie dalej, wyprzedza czas...\n- To, co przekazuję ludziom o ich życiu i sytuacji, w jakiej się znaleźli, to nie moja mądrość. Jeszcze jestem na to za młoda. To jest coś we mnie. Co? Nie wiem.\nMiała cztery lata, gdy rodzice odkryli jej zadziwiające zdolności. Na początku myśleli, że jak każde dziecko opowiada zmyślone naprędce bajki. Ot, takie dziecięce paplanie. Ojciec nieraz wymierzył jej za to solidnego klapsa. Aż któregoś dnia okazało się, że owe dziecięce bajki się sprawdzają! Wywołało to niezłe zamieszanie i tylko babka Aidy triumfowała. Bo kiedy mama Aidy stwierdziła, że jest w ciąży, babka - słynna na całą Gruzję wróżka i jasnowidzka - bez chwili wahania orzekła: urodzi się dziewczynka, i trzeba jej dać na imię Aida. Później babka miała sen, w którym nakazano jej, by swoje umiejętności przekazała właśnie tej wnuczce. Mało brakowało, by nie było komu ich przekazać.\nAida urodziła się bowiem jako siedmiomiesięczny wcześniak - ważyła niecałe półtora kilograma i wszystko wskazywało na to, że nie przeżyje paru tygodni. Lekarze na wszelki wypadek wypisali ją ze szpitala, by mogła umrzeć w domu. W Gruzji to bardzo ważne. Ale babka czuwała. Znowu miała sen. Aniołowie nakazali "przepuścić" dziecko przez koszulę. Następnego ranka babka mrucząc coś pod nosem przepuściła drobniutką Aidę przez swoją nocną koszulę. Dla lepszego efektu trzykrotnie. Pomogło. Nawet tak zasadniczy zawsze ojciec po raz pierwszy skłonny był uwierzyć w babcine możliwości. A trzeba wiedzieć, że niełatwo było go do takich spraw przekonać. Choć babka Aidy była wśród Gruzinów otoczona nie byle jaką legendą.\nUrodziła się gdzieś wśród wysokich, śnieżnych gór Gruzji i tak jak w wypadku Aidy zdawało się, że nie pożyje długo. Przeżyła, ale do czwartego roku życia nie wypowiedziała żadnego słowa i bezustannie ssała kciuk. Później nagle, w środku dnia zasnęła. Nie na godzinę czy dwie, ale na kilka dni. Rodzina sądząc, że umarła, przeniosła ją do kościoła szykując do pochówku. Całe szczęście, że dzień przed pogrzebem przyjechał jakiś daleki kuzyn i stwierdził, że to jeszcze nie śmierć, ale letarg.\nBabka obudziła się równie nagle jak zasnęła i oświadczyła (mówiąc bardzo płynnie), że odwiedziła Boga. Od tej pory w paznokciu palca, który ssała przez te cztery lata, widzi przyszłość. Pradziadek Aidy bojąc się, by nie było z nią kłopotów, poszedł za radą starszyzny i wydał za mąż trzynastoletnią dziewczynkę. Powiedziano mu bowiem, że jeśli utraci dziewictwo, to razem z nim swą moc. Nic takiego się jednak nie stało. Wprawdzie jej dziewictwo przeszło do historii, ale pierwszy mąż cieszył się tym małżeństwem jedynie dwa lata. Potem nagle zmarł. A babka jak widziała przyszłość w paznokciu kciuka, tak widzi do dzisiaj.\nKiedy więc Aida przyszła na świat, babka zaopiekowała się jej darem wbrew protestom rodziny. Woziła ją od cerkwi do cerkwi (co w byłym Związku Radzieckim nie było łatwe) i pozwalała jej przyglądać się swoim seansom jasnowidzenia i leczenia ludzi. Z czasem wnuczka zaczęła brać w tych spotkaniach czynny udział.\n- Nie dotykam ludzi, nie stawiam kart, ale widzę chore organy. Kiedy rozmawiam z osobami cierpiącymi, odczuwam ich dolegliwości. W Kijowie pomagałam ludziom w szpitalu. Byłam wówczas bardzo młoda, a tamtejsi lekarze traktowali moje praktyki jak nieszkodliwą ciekawostkę. Aż pewnego razu wezwali mnie do dziewczyny, która przeszła operację nóg i wpadła w śpiączkę. Lekarze byli bezradni. Wezwali mnie, bo właściwie niczym już nie ryzykowali. Spojrzałam na nią i dostrzegłam w jej żołądku dziwne leki. Lekarze byli zdziwieni. Po operacji nie podawali jej żadnych pastylek! Oni swoje.\nJa swoje - wspomina. Wreszcie wzięli na spytki rodzinę chorej. Okazało się, że jakaś kuzynka podała dziewczynie sporą dawkę leków uśmierzających ból i zatruła wycieńczony organizm. Po tym zdarzeniu zaczęłam leczyć na dobre. Szybko okazało się, że nie powinnam tego robić. Wprawdzie pomagałam innym, ale sama ciężko się rozchorowałam. Babka wytłumaczyła mi, że z moim darem mogę ludziom pomagać przewidując ich kłopoty lub ostrzegając przed zbliżającą się chorobą, a leczenie pozostawić innym.\nSwojego losu nie unikniemy, choć możemy go modelować. Wiem, co powinnam robić i wiem też, że z mocami, jakie są w innych przestrzeniach nie należy się wadzić ani targować. Chociaż... Kiedyś leciałam wraz z mężem z Warszawy do Kijowa. Nagle poczułam, że coś jest nie tak. Wyjęłam małe ikonki, zdjęcia znajomych i zaczęłam się po cichu modlić. Myślałam sobie: Boże, dlaczego mam się rozbić w tym samolocie? Jestem młoda, pozwól mi chociaż urodzić dzieci. Tak bardzo chcę je mieć. Wylądowaliśmy szczęśliwie, ale wokół samolotu stało mnóstwo wozów strażackich i karetek pogotowia. Nikt nie powiedział, że coś nam groziło, ale nikt przecież nie wprowadza na pas startowy straży i pogotowia bez powodu.\nTrzeba próbować. I to tłumaczę wszystkim, którzy do mnie przychodzą. Przychodzą z różnymi problemami. A tak naprawdę, chodzi nam wszystkim o jedno. Chcemy w bezmiarze otaczającego nas świata, w natłoku spraw, w bólu i namiętnościach - odnaleźć siebie. Nie potrafimy dać sobie rady i wtedy potrzebny jest ktoś, kto pomoże - więc jestem i pomagam.\nŹródło: Wróżka nr 1/1998


Gigant zawinie do Gdańska\nNajwiększy statek na świecie Maersk Triple-E przypłynie w sierpniu do Gdańska\nMaersk Triple-E to kontenerowce, których długość wynosi aż 400 metrów, szerokość 59 m, a wysokość 73 m. Tonaż statku to 165 000 DWT (DWT – jednostka nośności statku, ok. 1016 kg). Kontenerowce będą wyposażone w dwa 32 MW, dwusuwowe silniki Diesla, napędzające dwie śruby. Prędkość projektowa statków wynosi 19 węzłów.\nKontenerowce klasy Triple-E są największymi jednostkami, które w tym roku będą włączone do siatki połączeń Maersk Line. 10 pierwszych statków tej klasy buduje Daewoo Shipbuilding and Marine Engineering Co. Ltd. według standardów klasyfikacji ABS. Ich dostawa jest przewidziana na lata 2013-2015.\nStatek klasy Triple-E zawinie do portu w Gdańsku w drugiej połowie sierpnia tego roku. Pierwsza regularna trasa, na jakiej będą pływały kontenerowce z serii Triple-E, obejmie następujące porty: Gdańsk, Aarhus, Geteborg, Bremerhaven, Rotterdam, Port Tangier, Singapur, Yantian, Hongkong, Kwangyang, Ningbo, Szanghaj, Tantung.


ŁOWCY WĘDKARSKIEJ HISTORII - śladami namacalnych dowodów - Ogólne - jerkbait.pl - spinning, baitcasting, flyfishing\n2474 odpowiedzi w tym temacie\n#1 OFFLINE Matta\nNapisano 25 sierpień 2014 - 21:43\nWłaśnie wpadł mi w ręce przedwojenny katalog wędkarski warszawskiej firmy "Emges". Sądząc po dość obszernej ofercie wędek, kołowrotków i przynęt okazuje się że przed wojną wędkarstwo spininowe było w Polsce dość popularne. W katalogu są między innymi bardzo ciekawe obrotówki, które wyglądem przypominają Meppsy Lusox. Wygląda na to że Mepps skopiował swój wyrób od polskiej firmy!!\nCzy macie jakieś ciekawe spostrzeżenia na temat historii spiningu?\nFender i leszekd lubią to\n#2 OFFLINE 5384\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:02\nPolska myśl technologiczna w tamtych latach była na tak wysokim poziomie, że do dziś kopiują nasze pomysły z każdej dziedziny\nj1001, DonPablo, browarro i 1 inna osoba lubią to\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:10\nMógłbyś wrzucić skan tej strony z protoplastami Lusoxów?\n#4 OFFLINE Matta\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:13\nTak, kiedyś byliśmy dawcą technologii, dziś już z tego nic nie zostało, obecnie polskie marki mają tylko swoje loga, na sprzęcie produkowanym głównie w Chinach, no może poza nielicznymi wyjątkami.\nmajunio lubi to\n#5 OFFLINE Matta\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:28\n001.jpg 109,26 KB 197 Ilość pobrań\n002.jpg 57,76 KB 178 Ilość pobrań\njoker, Paweł Bugajski, wildriver i 14 innych osób lubią to\n#6 OFFLINE Matta\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:32\nKatalog ma ponad 80 stron. Ciekawe mieli wtedy żyłki po 5 metrów\n004.jpg 70,89 KB 175 Ilość pobrań\n003.jpg 83,89 KB 168 Ilość pobrań\nUżytkownik Matta edytował ten post 26 sierpień 2014 - 11:22\njoker, Dagon, czaro73 i 11 innych osób lubią to\n#7 OFFLINE Dagon\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:39\n"Włoś Kręcony" - wychodzi na to, że plecionkę również wynaleźliśmy.\nrobert74, Fiskare i cyta73032 lubią to\n#8 OFFLINE Matta\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:45\nTeraz trudno w to uwierzyć, ale polska myśl techniczna w tych czasach szła na równi, lub wyprzedzała świat.\n#9 OFFLINE Dagon\nNapisano 25 sierpień 2014 - 22:52\nJa akurat wierzę. Moi rodzice i dziadkowie dopilnowali, bym nie tylko wierzył, ale i wiedział.\nZ przyjemnością oglądałem Twoje skany. Chociaż zaczynałem od gorzowskiej, o końskim włosiu i niesamowitej mocy jaka miał wędkarski jedwab nasłuchałem się sporo.\npopper, Marcin Rafalski, joker i 3 innych osób lubią to\n#10 OFFLINE Matta\nNapisano 25 sierpień 2014 - 23:03\nPo wojnie to już tylko myśl techniczna braci moskali była. Ale patrząc na wytrzymałości żyłek niemieckich czy francuskich z lat 80-tych, to też rewelacji nie było (0,18-1,7 kg) widziałem taką\n#11 OFFLINE minecjusz\nNapisano 26 sierpień 2014 - 05:04\nDo dzisiaj się dużo nie poprawiło/zmieniło, bo oszukują na mocach i grubości\n#12 OFFLINE TriMack\nNapisano 26 sierpień 2014 - 07:24\nto bardzo przywoita wytrzymałość - faktycznej 0.18 mono na węźle , niewiele miękkich żyłek tyle osiąga\nminecjusz i Szymon82 lubią to\n#13 OFFLINE Fred A\nNapisano 26 sierpień 2014 - 08:00\nSkany baardzo fajne pasowały by do wątku RETRO... Toż to Święty Grall ...\n#14 OFFLINE remek\nNapisano 26 sierpień 2014 - 08:47\nTemat jest na tyle fajny, że z Cafe przeniosłem go do Ogólnego. Macie jeszcze jakieś stare rzeczy?\nDzulej lubi to\n#15 ONLINE gajosik\nNapisano 26 sierpień 2014 - 09:01\nJak byś miał chwilkę, wrzuć skany innych stron np z wędkami, kołowrotkami. Ciekawi mnie co było dostępne ze sprzętu w tamtych czasach. Taki katalog to skarb.\nNapisano 26 sierpień 2014 - 09:03\nZ tą polską potęgą technologiczną przed wojną to bym nie przesadzał. Raczej byliśmy krajem ciut zacofanym.\nWędkarstwo miało też chyba inny wymiar. Bardziej zamknięty. Masowość, która przyszła po wojnie niestety trwale związana była z bylejakością. I tak już zostało.\nDawido lubi to\n#17 OFFLINE Matta\nNapisano 26 sierpień 2014 - 09:10\nZ opisu i zdjęć w katalogu wynika że sprzęt szedł na cały świat. Kręcidła też robili, nie wiem jak z jakością, ale ten w prawym dolnym rogu nie odbiega wyglądem zbytnio od dzisiejszych z górnej półki.\n001.jpg 69,1 KB 122 Ilość pobrań\n002.jpg 76,95 KB 121 Ilość pobrań\njoker, Przemek, Dagon i 6 innych osób lubią to\n#18 OFFLINE Matta\nNapisano 26 sierpień 2014 - 09:23\nMyślę że ta bylejakość powojenna o której piszesz mikołaj, była związana z tym że nie można było produkować nic lepszego od tego co nasi okupanci zza buga tworzyli. Dla mnie osobiście w dzisiejszych czasach, polski wyrób oznacza wysoką jakość (choć w Polsce produkujemy bardzo mało). Wędzisk jest w katalogu kilkadziesiąt, w tym kilkanaście do spinningu.\n003.jpg 71,79 KB 116 Ilość pobrań\nUżytkownik Matta edytował ten post 26 sierpień 2014 - 09:32\njoker, Dagon, Mariano Mariano i 3 innych osób lubią to\nNapisano 26 sierpień 2014 - 10:48\nNa pewno były i są bardzo dobre firmy. Nie szukając daleko z naszego podwórka choćby przynety.\nJak porównuję te ryciny z katalogiem/poradnikiem z chyba 56 roku, który mam to faktycznie uderza profesjonalizm i zaawansowanie tych przedwojennych cacuszek. Po wojnie nastąpił wyraźny krok wstecz.\n#20 OFFLINE Matta\nNapisano 26 sierpień 2014 - 11:38\nJeszcze takie cacuszka\n011.jpg 74,08 KB 118 Ilość pobrań\n008.jpg 56,28 KB 117 Ilość pobrań\n009.jpg 69,71 KB 112 Ilość pobrań\njoker, Dagon, gooral i 6 innych osób lubią to


Kiedy nowy MacBook Pro? Już w drugiej połowie roku - Lubietechnologie.pl\nKiedy nowy MacBook Pro? Już w drugiej połowie roku\nApple jesienią zaprezentowało pierwsze komputery wyposażone w autorskie czipy M1. W przypadku MacBooka Pro oraz modelu Air wyglądają one niemal identycznie co wersje z procesorami Intela. Jednak wkrótce się to zmieni..\nAnalitycy firmy TrendForce w drugiej połowie tego roku Apple wprowadzi do sprzedaży przeprojektowane komputery MacBook Pro. Dostępne mają być dwa rozmiary ekranu – 14 oraz 16 cali. Laptopy będą wyposażone w nowy procesor ARM, więcej złączy Thunderbolt oraz wyświetlacz mini-LED. Będzie on oferował między innymi wyższy poziom jasności, lepszy kontrast oraz głębsze kolory.\nWarto dodać, że w zeszył roku Ming-Chi Kuo twierdził, że na przełomie drugiego oraz trzeciego kwartału 2021 roku do sprzedaży trafią nowe MacBooki Pro wyposażone we wspominanej wyżej ekrany.\nGrafika główna: Viktor Kadar Źródło: TrendForce


Zwycięstwo w konkursie matematyczno – fizycznym Náboj Junior\n„Fizyka jest zasadniczo nauką opartą na intuicji i konkretnych faktach. Matematyka stanowi jedynie narzędzie dla zapisywania praw, które rządzą zjawiskami w przyrodzie”.\nDnia 22 listopada 2019 roku drużyna w składzie: Jan Telega, Sylwia Kałwik, Ernest Kopecki i Krzysztof Kasperkowicz reprezentowała naszą szkołę w Międzynarodowych zawodach matematyczno-fizycznych Náboj Junior. Podopieczni Pani Edyty Krukar zdobyli 1. miejsce w Krośnie, pokonując 13 drużyn z terenu powiatu krośnieńskiego. Konkurs odbywał się jednocześnie w wielu miastach Polski, Czech oraz Słowacji i trwał 120 minut, podczas których drużyny starały się rozwiązać jak najwięcej zadań. W każdym mieście utworzono lokalny ranking drużyn. Uczniowie mogli również porównywać swoje wyniki z zawodnikami w kraju i za granicą.\nSpecyficzna struktura Náboja powoduje, że zawody są interesujące zarówno dla uczniów niedoświadczonych w konkursach matematycznych i fizycznych, jak i tych, którzy już odnosili sukcesy. Na początku zawodów każda drużyna otrzymuje sześć zadań. Gdy tylko poprawnie rozwiąże którykolwiek z problemów, otrzymuje nowe zadanie. Odpowiedzi zazwyczaj są numeryczne. Grupa, która poprawnie wskaże odpowiedzi do największej liczby zadań, wygrywa. Problemy są ustawione wraz ze wzrastającym poziomem trudności. Zadania różnią się znacząco od standardowych problemów szkolnych, które zazwyczaj wymagają tylko zastosowania znanej metody. Zadania w Náboju Junior wymagają inwencji i pomysłowości. Sukces w zawodach nie zależy tylko od indywidualnych umiejętności zawodników, ale także od efektywnej współpracy całej drużyny. Celem konkursu jest pobudzenie wyobraźni, rozwijanie myślenia logicznego i ukazanie uczniom piękna matematyki i fizyki. Uczniowie zgodnie przyznali, że pomimo zaciętej rywalizacji, doskonale się bawili. Gratulujemy sukcesu!


Spawalnicze urządzenia - katalog firm - Staleo.pl\nBaza kontaktów do przedsiębiorców wyspecjalizowanych w udostępnianiu spawalniczych urządzeń wraz z kompleksowym oprzyrządowaniem. Standardowo dobierzecie Państwo uchwyty spawalnicze, również w wersji plazmowej, okablowanie, szereg materiałów eksploatacyjnych, np. elektrody otulone MMA, okulary spawalnicze i wiele innych. Możecie Państwo wykorzystać spawalnicze urządzenia do obróbki dowolnych materiałów. Wystarczy tylko właściwe dopasowanie funkcji. Spawalnicze urządzenia wykorzystują łuk elektryczny, laser, plazmę, tarcie mechaniczne, itp. Marketingowe wsparcie gwarantujemy wszystkim firmom ze wskazanego sektora.\nObowiązkowy split payment w branży Poszerz wiedzę z zakresu technologii obróbki metalu Branża metalowa spotyka się w Suwałkach


Lublin i Świdnik - powiązania, współpraca, rozwój, plany na przyszłość - Page 4 - SkyscraperCity\nLublin i Świdnik - powiązania, współpraca, rozwój, plany na przyszłość\nAugust 29th, 2014, 12:45 AM #61\nOdwrotna sytuacja jest na granicy Lublina i Śidnika, gdzie to Świdnik odgradza się od Lublina, wyznaczając pomiędzy obwodnicą i lotniskiem tereny produkcji rolniczej. Dalej na południe "ratuje go" las i tylko w rejonie węzła Lublin-Felin jest szansa na zrastanie się obu miast. Może dlatego, żeby chociaż sprawiać wrażenie, że Świdnik jest hen... za lasami, za górami, ktoś zabrał tablice "Świdnik" z granicy administracyjnej i postawił za wjazdem do Świdnika, aby zmylić ludzi przekonanych, że Lublin i Świdnik graniczą ze sobą jak Gdynia z Sopotem.\nWydaje mi się, że tereny rolnicze w Świdniku, o których piszesz, były tam "od zawsze" i nie ma na razie istotnego powodu, żeby to zmieniać.\nA "zrastanie" się miast "przy pomocy" zabudowy? Co to właściwie by dało?\nZłudzenia bycia metropolią?\nI zanim dostanę jakąkolwiek odpowiedź, będę złośliwy. Niech najpierw Felin się zrośnie z Lublinem .\nTak, chodzi mi przede wszystkim o niezbyt piękne okoliczności przyrody między Doświadczalną a akademikami UP. Są to zasadniczo 2 pola, między którymi wiedzie droga gruntowa http://goo.gl/maps/SSHfh porośnięta po obu stronach tak bujną florą, że w wielu miejscach nie widać żadnych zabudowań.\nHaveblue, klajdos liked this post\nAugust 29th, 2014, 11:56 AM #62\nŚwidnik, jeżeli rozwój Lublina będzie postępował w tamtym kierunku tak jak obecnie, to prędzej czy później połączy się z Lublinem w praktyce (zanik pustych przestrzeni pomiędzy miastami, transport).\nCzy pójdą za tym również zmiany administracyjne, to obecnie trudno prorokować. Nie wiedziałem, że u części mieszkańców Świdnika jest taki opór mentalny.\nLublin ze Świdnikiem wcześniej czy później na pewno się połączy ale raczej tylko zabudową bo na wchłonięcie Świdnika w granice Lublina raczej nie ma większych szans. Świdnik nie jest wioską z 500 osobową populacją tylko miastem powiatowym dlatego formalne przyłączenie go do Lublina niosłoby ze sobą duże zmiany administracyjne, co związane jest z dużymi kosztami. Likwidacja urzędów lub przekształcenie ich w filie jest sprawą kosztowną. To samo dotyczy szkół, przedszkoli, szpitala, komendy policji, straży itd.\nPoza tym co miałoby się stać z resztą powiatu świdnickiego bez jego stolicy? Jeśli zostałby połączony z powiatem lubelskim to koszty związane z przerejestrowaniem samochodów, wymianą dowodów osobistych, praw jazdy, paszportów i innych dokumentów (również związanych z działalnością firm zarejestrowanych w powiecie świdnickim), byłyby kolosalne.\nTrzeba pamiętać też o władzy samorządowej, przywiązanej do swoich stanowisk . Myślę, że to z ich strony byłby większy sprzeciw na fuzję dwóch miast niż ze strony przeciętnego mieszkańca Świdnika.\nAugust 29th, 2014, 12:39 PM #63\nIstotnym powodem, dla którego tereny rolnicze warto zmienić na miejskie jest pojawienie się w pobliżu: lotniska, S12/17, lubelskiej SSE, co daje znakomitą okazję do lepszego wykorzystania gospodarczego kartofliska, które tam istnieje "od zawsze", czyli od kiedy nasi przodkowie wycięli tam puszczę (po co?), chociaż była ładna i pełna dzikiego zwierza. Otóż takie są koleje postepu cywilizacyjnego, który jest udziałem człowieka na planecie Ziemia. Można dyskutować, czy to źle, czy dobrze, ale jesteśmy tu i teraz, więc albo możemy dalej rozwijać cywilizację zagospodarowując teren na coraz wyższe poziomy, albo zatrzymać ten proces np. na drodze administracyjnej, bo naszą ambicją lub partykularnym interesem jest zachowanie status quo.\nAugust 29th, 2014, 08:17 PM #64\nŚcieżka rowerowa z Lublina do Świdnika? Są już trzy propozycje\nDodano: 29 sierpnia 2014, 8:30\nRaj kończy się na nowym wiadukcie kolejowym. Ścieżka, bez żadnej informacji, kończy się ślepo pod nim, bez możliwości wjazdu na jezdnię w kierunku Świdnika. Zdesperowany cyklista wrzuca rower na plecy, pokonuje strome zejście, tory i strome podejście schodkami na nowy wiadukt. Przenosi rower przez barierkę i już jest na wiadukcie. Kilkaset metrów po ruchliwej drodze i znowu ścieżka rowerowa, prowadząca do lotniska w Świdnika. Miejski trial – żartują rowerzyści, który korzystają z tej trasy.\nStrzala, KrzysiekLSW liked this post\nSeptember 1st, 2014, 01:08 AM #65\nNie jestem zwolennikiem utrzymywania status quo każdego kawałka ziemi, ale nie siej demagogii.\n1. Lubelska SSE powstała na terenach rolniczych, ale były to - o ile wiem - tereny zasadniczo niezamieszkałe (do tego chyba należące głównie do UP/AR).\n2. Przodkowie wycinali puszczę, bo była ona źródłem budulca, paliwa i miejsca pod pola uprawne i w dodatku nie mieli w sumie innej alternatywy. Poza tym puszcza była zasadniczo niczyja i niezamieszkana przez ludzi. Rolnicze "przedmieścia" Świdnika raczej nie pasują do powyższego opisu.\nZresztą jakby co, to pod lotnisko wycięto kawałek "puszczy". Ale zostało jeszcze sporo przy samej obwodnicy i na północ od lotniska - można wyciąć, a przynajmniej nikogo nie musisz wysiedlać .\nCzy chodzi Ci o to, żeby nowe tereny inwestycyjne powstały w granicach Świdnika, czy żeby postały w ogóle? Bo jak w ogóle, to przecież jest jeszcze sporo niezamieszkałych i niezabudowanych terenów na Felinie na wschód i zachód (o czym już pisałem) od osiedla?\nSeptember 2nd, 2014, 08:54 AM #66\nChodzi mi o to, żeby nie stwarzać sztucznych barier do procesu fizycznego zbliżania miast, a wygląda na to, że komuś zależy na tworzeniu jakiejś anonimowej przestrzeni, strefy buforowej, pomiędzy Lublinem i Świdnikiem, może właśnie w obawie, że mniejsze miasto zostanie wchłonięte przez większe.\nSeptember 3rd, 2014, 11:42 PM #67\nŻadna strefa buforowa nie powstrzyma wchłonięcia, jeżeli władza się uprze. Takie Międzyzdroje dla naprzykładu zostały częścią Świnoujścia mimo kilkunastu kilometrów lasu i bagien.\nA obwodnica jest właśnie taką sztuczną (w sensie zbudowania przez ludzi) barierą i to pomimo inwestycji towarzyszących, które ulepszyły komunikację LU-LSW.\nPopatrzmy na to bardziej szczegółowo. Przed obwodnicą takie bariery też już istniały. Przecież południowa część (czyli w sumie większość) Świdnika jest oddzielona od Lublina lasem, a to, że formalna granica miast jest poprowadzona ulicą Felin/Brzegową na zachód od lasu to jakieś, oględnie mówiąc, dziwactwo. Dalej na północ granica między miastami prowadzi linią kolejową o dość sporym nawet jak dzisiejsze czasy ruchu. Jeżeli odrzucamy wycięcie lasu, to co? Obudowanie na gęsto obu stron torów jakoś niby zbliżyłoby oba miasta? Zresztą całe szczęście, że te okoliczności zachowały wiejski charakter, bo w przeciwnym razie konieczność licznych wyburzeń mocno by utrudniła (uniemożliwiła?) budowę obwodnicy.\nZarówno wcześniej jak i teraz istniały w zasadzie 2 główne połączenia drogowe Lublina ze Świdnikiem. Oba nadal istnieją i przy okazji budowy S17 uległy znacznemu ulepszeniu, zwłaszcza to przez Zadębie. Połączenie południowe zyskało dodatkowy krótszy wariant w postaci świdnickiej JP2 dający przy okazji dostęp do terenów na południe od lasu. Również pseudopołączenie przez Rataja-Brzegową-Dworcową od strony lubelskiej stało się normalne (no ale bez doprowadzenia Dworcowej do stanu używalności nie ma co go liczyć).\nTak więc w aspekcie komunikacyjnym między Lublinem a Świdnikiem się poprawiło, i są szanse, że będzie jeszcze lepiej. Nie zmienia to jednak podstawowego faktu: miasta były oddzielone od siebie lasem i torami, teraz są jeszcze obwodnicą i jakiekowiek zrastanie się w sensie zagęszczania się zabudowy i zaludnienia w pobliżu granicy i tak jest determinowane przez istnienie jedynie 3 transgranicznych szlaków komunikacyjnych wschód-zachód .\nZaprawdę powiadam, zrośnijmy najpierw Felin z Lublinem, a potem martwmy się o Świdnik czy inne sąsiednie miejscowości .\nSeptember 3rd, 2014, 11:47 PM #68\nOd 30 lat Międzyzdroje są "niepodległym" miastem\nSeptember 4th, 2014, 12:00 AM #69\nWiem, ale nie były. Ich przejściowa jedność ze Świnoujściem była dość absurdalna.\nSeptember 4th, 2014, 01:39 PM #70\nTylko, że w przypadku Świdnika jest odwrotnie, bo to władze Świdnika opierają się fizycznemu zrastaniu miast, tworząc mentalne, fizyczne a nawet symboliczne bariery, bo czym można wyjaśnić przestawienie tablic "Świdnik" ze wspólnej granicy administracyjnej z Lublinem, w głąb swojego terytorium, żeby przejeżdżający nie dostrzegli wspólnej granicy miast ? Przy okazji wprowadzają ich w błąd, bo jadąc al.Witosa mijamy tablicę "koniec Lublina" przed wiaduktem, po czym wjeżdżamy "ślimakiem" na nową ul. Jana Pawła II w Świdniku, ale tablicy "Świdnik" nie napotkamy do samego centrum miasta. Wcześniej tablice stały prawidłowo, ale ktoś je zabrał jak na wspólnej granicy pojawiły się tablice "Lublin".\nPrzypadek wchłonięcia Międzyzdrojów przez Świnoujście na podstawie decyzji władz był możliwy w czasach PRL. Teraz, na połączenie potrzebna jest zgoda obu gmin i ich mieszkańców, co w przypadku naszego "dwumiasta" jest nierealne, z przyczyn o których była mowa. Przykładem jest nieudana próba wchłonięcia przez Lublin giełdy w Elizówce.\nSeptember 4th, 2014, 03:21 PM #71\nTylko, że w przypadku Świdnika jest odwrotnie, bo to władze Świdnika opierają się fizycznemu zrastaniu miast, tworząc mentalne, fizyczne a nawet symboliczne bariery, bo czym można wyjaśnić przestawienie tablic "Świdnik" ze wspólnej granicy administracyjnej z Lublinem, w głąb swojego terytorium, żeby przejeżdżający nie dostrzegli wspólnej granicy miast ? Przy okazji wprowadzają ich w błąd, bo jadąc al.Witosa mijamy tablicę "koniec Lublina" przed wiaduktem, po czym wjeżdżamy "ślimakiem" na nową ul. Jana Pawła II w Świdniku, ale tablicy "Świdnik" nie napotkamy do samego centrum miasta. Wcześniej tablice stały prawidłowo, ale ktoś je zabrał jak na wspólnej granicy pojawiły się tablice "Lublin". .\nJa mam troszkę inne podejrzenie, jeżeli chodzi o zniknięcie tej tabliczki. O ile kojarzę, jakiś czas temu jakiś "miszcz" kierownicy skosił słup stojący kilka metrów za tabliczką Świdnik.\nByć może przy okazji skosił też tą tabliczkę i jeszcze jej nie ustawiono z powrotem. Jakoś nie widzę racjonalnego powodu usuwania jej przez kogokolwiek. Szczególnie, że jest to raczej robota GDDKiA , a nie władz miasta.\nTym bardziej, że kilkadziesiąt metrów wcześniej stoi niebieska tablica: Powiat świdnicki Gmina Świdnik.\nI ona jest tam wciąż.\nKrzysiekLSW, Leming Lubelski liked this post\nSeptember 4th, 2014, 07:27 PM #72\nChyba szukasz na siłę próby wytłumaczenia postawienia znaków trochę dalej. Jakiś czas temu całe oznakowanie było odświeżane i w niektórych miejscach stawiane na nowo - najlepszy przykład tego jest gdy się jedzie od Piask w stronę Lublina. Tam wcześniej tablica Świdnik stała przed domami opieki społecznej a dalej koniec Świdnika mniej więcej jak teraz za ślimakiem przed Felinem. Sprawdź teraz gdzie jest umiejscowiona tablica - podpowiem mniej więcej za rozjazdem w prawo na odc 4 ekspresówki a w górę wiaduktem na Lublin i za jakieś 500 metrów masz koniec Świdnika. I to ma znaczyć, że z drugiej strony miasto odgradza się od Krępca ? Ktoś się nie popisał z tymi tablicami i jeśli ktoś tamtędy się przemieszcza ten wie, że tablice były zmieniane co jakiś czas i nie są one jakoś bardzo logiczne. Co do tych terenów między obwodnicą a Świdnikiem miasto chyba pracuje nad planami zagospodarowania dla tych rejonów. Zresztą nie rozumiem co tam wcześniej niby miało być ? Spójrz w którą stronę się rozwijał Świdnik przez ostatnie 20 lat - miasto się rozwija na południe między Lotników Polskich a Kusocińskiego i jeszcze ma tam troche wolnego miejsca do wykorzystania więc chyba naturalne jest, że nikt nie stawiał osiedla oddalonego od reszty miasta o 2 kilometry\nFind More Posts by OkolicznyElement\nSeptember 4th, 2014, 10:46 PM #73\nSeptember 4th, 2014, 11:59 PM #74\nchodzi wam o poletka doswiadczalne AR czy dawny poligon? bo o ile chodzi o poligon to nie bylo tam zadnych inwestycji planowanych i miasto w tamtym kierunku sie nie rozbudowywalo. jesli natomiast o poletka AR to tam byly odkad pamietam. zreszta i tak juz tam sie buduja, tylko kwestia czasu. po drugiej stronie witosa takze.\na i o ile mnie pamiec nie myli AR ani widzi odsprzedawac ta ziemie. zreszta nie dziwie im sie.\nSeptember 6th, 2014, 12:08 AM #75\nTylko, że w przypadku Świdnika jest odwrotnie, bo to władze Świdnika opierają się fizycznemu zrastaniu miast, tworząc mentalne, fizyczne a nawet symboliczne bariery, bo czym można wyjaśnić przestawienie tablic "Świdnik" ze wspólnej granicy administracyjnej z Lublinem, w głąb swojego terytorium, żeby przejeżdżający nie dostrzegli wspólnej granicy miast ?\nNawet jeśli władcy Świdnika uknuli spisek, to co z tego? Co tak naprawdę korzystnego dałoby fizyczne zrośnięcie? Potrzebne jest zrośnięcie komunikacyjne: więcej ZTM (o tu jest spisek - Świdnik nie chce płacić, choć ostatnio ZTM nie ma też czym jeździć ), remont Dworcowej, DDRy dla rowerzystów i tyle...\nBiorąc pod uwagę pojawiające się od czasu do czasu pomysły wspierania głównie aglomeracji, nie można wykluczyć zmiany prawa.\nMi chodzi przede wszystkim o poletka i napierającą dżunglę między akademikami UP a Doświadczalną (nie wiem zresztą czy te tereny należą do UP czy może do Instytutu Agrofizyki). UP jakieś poletka powinien sobie zostawić i uprawiać, bo jakoś nie wyobrażam sobie ich działalności naukowej i dydaktycznej w oparciu o doniczki na parapetach i komputery . Ale coś ostatnio sprzedaje na terenie SSE.\nOctober 3rd, 2014, 08:55 PM #76\nLubelskim rowerem po Świdniku?\nNa początku października przedstawiciele urzędu chcą złożyć wniosek o rozszerzenie systemu lubelskiego roweru miejskiego na Świdnik. Została już nawet wyznaczona trasa, którą cykliści będą mogli podróżować.\nO włączeniu Świdnika w system roweru miejskiego, który tydzień temu ruszył w Lublinie, przedstawiciele obu miast rozmawiali pod koniec lipca. Przedstawiciele ratusza liczyli, że system uda się uruchomić w Świdniku jeszcze w tym roku.\n– Konkretnego terminu podać w tej chwili nie możemy, ale mamy nadzieję, że już jesienią tego roku ruszy rozbudowa systemu w Lublinie i wówczas powstaną również punkty wypożyczeń w Świdniku – mówił Andrzej Radek, zastępca burmistrza Świdnika.\nNajwiększym problemem była jednak trasa, którą rowerzyści mogliby podróżować między oboma miastami. Przedstawiciele Świdnickiej Masy Krytycznej wskazywali kilka możliwych połączeń. Jedno miałoby biec przez ul. Dworcową w kierunku Felina, kolejne: przez dawną trasę mełgiewską, a później przez ul. Mełgiewską w Lublinie, następne przez al. Lotników Polskich, potem serwisówką wzdłuż „siedemnastki” i dalej ul. Drogą Męczenników Majdanka. Problem jednak w tym, że w przypadku każdej z proponowanych dróg pojawiły się przeszkody, albo formalne, albo w postaci kiepskiego stanu ulic, którymi miałby się odbywać ruch rowerowy. Z kolei przedstawiciele urzędu miasta w Lublinie zwracali uwagę, że zanim system mógłby zostać rozszerzony, powinno powstać bezpieczne połączenie między miastami.\nPrzedstawiciele świdnickiego ratusza przedstawili w ubiegłym tygodniu swoją propozycję drogi, łączącej oba miasta. Ich zdaniem nie trzeba specjalnych przygotowań, żeby cykliści mogli korzystać z tego połączenia.\n– Zaproponujemy połączenie przez ul. Wyszyńskiego w Świdniku. Przy ulicy już istnieje ścieżka rowerowa, którą można dojechać do drogi serwisowej biegnącej wzdłuż ekspresówki – mówi Artur Soboń, sekretarz miasta. – Rowerzyści dalej pojadą właśnie ekspresówką, bo ruch na tej drodze jest na tyle niewielki, że nie stanowi dla nich zagrożenia. Następnie będą mogli skorzystać z kładki nad „siedemnastką” i dalej pojadą ul. Droga Męczenników Majdanka.\nTaka propozycja znajdzie się we wniosku, który na początku października trafi do urzędu miasta w Lublinie.\n– Zwrócimy się w nim o rozszerzenie systemu lubelskiego roweru miejskiego na Świdnik – mówi Artur Soboń. – Jeśli zostanie on rozpatrzony pozytywnie, to zabezpieczymy na ten cel pieniądze w przyszłorocznym budżecie i uruchomimy stację wypożyczania rowerów również w Świdniku.\nJedna ze stacji powinna być przy Lublin Airport.\nOctober 3rd, 2014, 09:16 PM #77\nAle to jest rower miejski a nie międzymiejski czy wiejski... A po co stacja przy lotnisku? Ze niby ktoś z Lublina miałby rowerem miejskim jechać na samolot?\nFind More Posts by pawel.w1989\nOctober 3rd, 2014, 09:32 PM #78\nTeż nie bardzo rozumiem po co przy lotnisku, no chyba, że będzie można wypożyczyć rower z przyczepką na bagaż\nOctober 3rd, 2014, 09:49 PM #79\n– Rowerzyści dalej pojadą właśnie ekspresówką, bo ruch na tej drodze jest na tyle niewielki, że nie stanowi dla nich zagrożenia.\nRozumiem skróty myślowe, ale takie?!\nOctober 3rd, 2014, 11:13 PM #80\nOriginally Posted by pawel.w1989\nAle to jest rower miejski a nie międzymiejski czy wiejski...\nŚwidnik ma prawa miejskie, więc nie rozumiem o co Ci chodzi. Jeśli chcą się przyłączyć do wspólnego systemu z Lublinem (i za to zapłacić) to należy tylko przyklasnąć.\nA po co stacja przy lotnisku? Ze niby ktoś z Lublina miałby rowerem miejskim jechać na samolot?\nA dlaczego nie? Nawet nie wiecie ilu ludzi przyjeżdża tam żeby sobie popatrzeć na lotnisko i samoloty. A jak ktoś się wybiera na lot z bagażem podręcznym, to również może być ciekawa alternatywa.


Pielęgnacja ust jesienią. Odkryj idealną pomadkę i dowiedz się, jak malować usta ✔ | Portal lifestylowy Miasto Kobiet\nHome / PARTNER MK / Pielęgnacja ust jesienią. Odkryj idealną pomadkę i dowiedz się, jak malować usta\nPielęgnacja ust jesienią. Odkryj idealną pomadkę i dowiedz się, jak malować usta\nDowiedz się, w jaki sposób zadbać o delikatną skórę warg. Następnie wybierz ulubiony odcień pomadki, a my podpowiemy Ci, jak malować usta - nie tylko jesienią!\nZadbane i subtelnie podkreślone usta to atrybut każdej kobiety. W okresie jesienno-zimowym potrzebują dodatkowego wsparcia w postaci kompleksowej pielęgnacji. Dowiedz się, w jaki sposób zadbać o delikatną skórę warg. Następnie wybierz ulubiony odcień pomadki, a my podpowiemy Ci, jak malować usta – nie tylko jesienią!\nRegularna i odpowiednio wykonana pielęgnacja ust to czynność niezbędna – szczególnie w okresie, który sprzyja ich pierzchnięciu i pękaniu. Nawet jeśli nie posiadasz pełnych, zmysłowych warg, skorzystaj z poniższych metod pielęgnacyjnych, a zapewnisz im zdrowy i atrakcyjny wygląd.\nKrok 1 – intensywne nawilżanie. Delikatna skóra ust wymaga systematycznego nawilżania oraz natłuszczania. Możesz je wykonywać w warunkach domowych, stosując naturalne maseczki na usta – np. z awokado/banana i mleka lub z miodu. Masce należy pozwolić wyschnąć, po czym umyć wargi ciepłą wodą. Poza domowymi sposobami sprawdzą się także nawilżające sztyfty, balsamy, kremy i pomadki ochronne, które są dostępne w aptekach lub drogeriach. Nakładaj je na usta, aby zapobiec ich pierzchnięciu oraz ewentualnym podrażnieniom.\nKrok 2 – wygładzający peeling. To niezawodny sposób na wygładzenie ust i oczyszczenie ich z nadmiaru martwego naskórka. Możesz do tego celu wykorzystać naturalne składniki – np. ziarnisty brązowy cukier – lub przedmioty codziennego użytku – np. miękką szczoteczkę do mycia zębów. Delikatny peeling przyspieszy krążenie krwi, dzięki czemu usta zyskają zdrowy wygląd i zmysłowy odcień.\nKrok 3 – właściwy makijaż ust. Odpowiednio wykonany make-up ust powinien bazować na kosmetykach bogatych w składniki nawilżające – różnego typu masła oraz witaminę E. Najlepiej zupełnie zrezygnować ze stosowania wysuszających szminek oraz błyszczyków.\nKrok 4 – dokładny demakijaż ust. Warto pamiętać o każdorazowym, dokładnym oczyszczaniu skóry ust z resztek kosmetyków. Do tego celu używaj delikatnych preparatów – najlepiej hipoalergicznych, pozbawionych składników, które mogłyby dodatkowo wysuszać wargi. Najlepiej wypróbuj lekkie mleczko do demakijażu lub płyn micelarny.\nPoza realizacją powyższych czterech kroków pamiętaj też o kilku podstawowych zasadach. Mianowicie – staraj się nie oblizywać ani nie przygryzać warg, a także pij spore ilości wody. Dzięki temu skóra ust pozostanie optymalnie nawilżona, a problem spierzchniętych warg odejdzie w niepamięć.\nZmysłowa pomadka do ust – poznaj L’Oreal Rouge Caresse!\nBezustannie poszukujesz idealnej pomadki, która nie tylko nada wargom kuszącej barwy, ale jednocześnie je wypielęgnuje? Potrzebujesz więc szminki łączącej w sobie właściwości kremu nawilżającego, odżywczego serum oraz klasycznej, kolorowej pomadki. Idealna szminka to kosmetyk, który przyjemnie się aplikuje, a także nie przeciąża ani nie wysusza ust. Z drugiej zaś strony – perfekcyjnie pokrywa i pielęgnuje wargi, nadając im piękny kolor. Poznaj pomadkę do ust L’Oreal Paris z wyjątkowo zmysłowej serii Rouge Caresse, która to stanowi połączenie delikatnego błyszczyka oraz klasycznej szminki. Dzięki zawartości masła jojoba posiada lekką, kremową konsystencję, dzięki czemu jej aplikacja przebiega niezwykle sprawnie i przyjemnie, a usta na długo pozostają miękkie, odżywione, pełne naturalnego blasku i zmysłowego koloru. Wśród pomadek L’Oreal każda kobieta ma szansę znaleźć odcień idealny dla siebie – może wybierać aż spośród 16 modnych tonacji kolorystycznych! Szminka Rouge Caresse bez wątpienia stanowi innowacyjną metodę w makijażu, pielęgnacji i ochronie delikatnej skóry ust.\nKilka cennych rad – jak malować usta?\nTrwałość pomadki do ust w dużej mierze zależy od sposobu jej nałożenia. Aby przedłużyć jej działanie i utrzymać estetyczny wygląd, warto przed wykonaniem makijażu potraktować wargi lekkim kremem nawilżającym oraz niewielką ilością podkładu do twarzy. Kiedy kosmetyki dobrze się wchłoną, możemy przystąpić do malowania ust. Zaczynamy od zaznaczenia ich kształtu konturówką o ton jaśniejszą lub ciemniejszą od koloru pomadki. Po aplikacji wybranej szminki pamiętaj, aby usunąć jej nadmiar np. za pomocą chusteczki. Natomiast w przypadku poprawek makijażu nigdy nie nakładaj świeżej warstwy pomadki na tę starą. Usuń ją najpierw dokładnie, osusz wargi i zaaplikuj kolejną. Jeżeli chodzi o wybór wariantów kolorystycznych, kieruj się własnym gustem, uwzględniając przy tym typ swojej urody. W zbliżającym się sezonie najmodniejsze będą kolory w stylu nude, a także ponadczasowa czerwień, burgund i wiśnia.\ndobór pomadkidobór szminkiL’orealodkryj idealną pomadkępielęgnacja ustpielęgnacja ust jesieniąsponsorowane


Dodano poniedziałek, 1.05.2017 r., godz. 09.19\nZgodnie z zapowiedziami w poniedziałek rozpoczął się remont przejazdów przez torowisko na ulicy Przybyszewskiego. Z utrudnieniami muszą się liczyć pasażerowie komunikacji miejskiej i kierowcy.\nPrace obejmują przejazdy przez torowisko na skrzyżowaniach z ulicami Marcelińską i Szamarzewskiego. Wymieniane tu są torowisko i nawierzchnia drogi przy torach. Roboty potrwają do 11 maja i w tym czasie inaczej będzie tu kursować komunikacja miejska:\nOd poniedziałku funkcjonują dodatkowe, tymczasowe przystanki na ul. Przybyszewskiego (po zjeździe z ronda Jana Nowaka-Jeziorańskiego w kierunku północnym).\nZ utrudnieniami muszą też liczyć się kierowcy. - Czasowo zamknięte dla pojazdów są przejazdy na wprost i w lewo przez torowisko na skrzyżowaniach z ul. Marcelińską i Szamarzewskiego oraz ograniczona została prędkość pojazdów w rejonie prac - wyjaśnia Zarząd Dróg Miejskich. - Objazdy zamknięcia ul. Marcelińskiej wytyczono przez rondo Jana Nowaka Jeziorańskiego oraz nawrotkę na skrzyżowaniu z ul. Bukowską. Objazdy zamknięcia ul. Szamarzewskiego wytyczono przez ul. Dąbrowskiego oraz nawrotkę na skrzyżowaniu z ul. Bukowską - dodaje. Utrudnienia dla kierowców potrwają do 8 maja.\nfot. Jędrzej Gerwel fot. Jędrzej Gerwel fot. Jędrzej Gerwel fot. Jędrzej Gerwel fot. Jędrzej Gerwel fot. Jędrzej Gerwel\n#komunikacja #remont #przybyszewskiego #mpk #utrudnienia


Jednym z głównych etapów przejmowania władzy w Polsce przez komunistów miało być utworzenie na okupowanym terytorium nowej partii, mającej w przyszłości stanowić „bazę” dla kolejnych struktur. Partia ta miała stanowić w przyszłości „reprezentanta” narodu i oficjalnie wyrazić „wolę” wejścia Polski w orbitę ZSRR. Oprócz tego miała ona wyszukiwać obiecujących kandydatów na członków aparatu, stwarzać „bojową legendę” partii i zacząć walkę o „rząd dusz” przez intensywną propagandę. Decyzja o utworzeniu partii komunistów w Polsce została podjęta przez samego Józefa Stalina, który nakazał też przygotowanie planu działania. Już wkrótce rozpoczęła się wielka gra propagandowa i polityczna, mająca na celu przejęcie władzy nad Polską, z zachowaniem pozorów „spontaniczności”.\n28 grudnia 1941 roku na terytorium okupowanej Polski została zrzucona tzw. Grupa Inicjatywna, złożona z przeszkolonych w Moskwie polskich komunistów. Udało im się dotrzeć do Warszawy, gdzie założyli oni Polską Partię Robotniczą, 5 stycznia 1943 roku. Jej I sekretarzem został Marceli Nowotko. Prędko jednak okazało się, że wewnątrz partii toczą się już walki wewnętrzne o władzę w powojennej Polsce. Z tego też powodu po zagadkowej śmierci Nowotki 28 listopada 1942 roku przywódcami partii zostawali kolejno Bolesław Mołojec (wykluczony z Partii i zabity za przypuszczalne morderstwo Mołojca) i Paweł Finder (zabity przez Niemców) , by wreszcie ustąpić miejsca Władysławowi Gomułce (23.11.1943). To z jego inicjatywy 1 stycznia 1944 roku PPR powołano Krajową Radę Narodową, pierwszy „krajowy” rząd komunistyczny, powołany bez wiedzy Stalina, ale wkrótce przez niego zaakceptowany. Partia zaczęła intensywnie się rozwijać, wchłaniając działaczy lewicowych skłonnych do współpracy i mniejsze agentury komunistyczne, osiągając w połowie 1944 liczebność kilkunastu tysięcy członków. Trwała również intensywna kampania propagandowa. W myśl haseł partyjnych jej naczelnym celem było wyzwolenie Polski i wprowadzenie w niej „rządów robotniczych”, socjalistycznych. Na wyraźne polecenie Stalina w retoryce oficjalnej unikano jednak zapowiedzi radykalnych zmian czy kwestii powojennej granicy wschodniej, aby nie wystraszyć społeczeństwa. Unikano nawet samego używania nazwy „komunizm”, w celu przyciągnięcia jak największej liczby działaczy.\nTo członkowie PPR stanowili wraz ze swoimi kolegami z PKWN i ZPP rdzeń Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej, utworzonego 28 czerwca 1945 roku.\nW roku 1948 z połączenia PPR i PPS na tzw. „zjeździe zjednoczeniowym” doszło do powstania Polskiej Zjednoczonej Partii Robotniczej, która już oficjalnie stała się jedyną legalną opcją polityczną. W tej formie komuniści rządzili aż do 1990 roku.\nZwiązek Patriotów Polskich - historia, skład, cele\nMimo formalnego nawiązania stosunków dyplomatycznych w roku 1941 i walki przeciwko wspólnemu wrogowi – III Rzeszy – Związek Radziecki nigdy nie traktował londyńskiego rządu emigracyjnego Polski jako równorzędnego partnera. W istocie, już w tym momencie dyktator ZSRR, Józef... Więcej »\n•Polska Partia Robotnicza (PPR)\n•Związek Patriotów Polskich (ZPP)


A co jeśli padnie remis? Czy Amerykanie przewidzieli dogrywkę? - Bankier.pl\nGospodarkaA co jeśli padnie remis? Czy Amerykanie przewidzieli dogrywkę?\nA co jeśli padnie remis? Czy Amerykanie przewidzieli dogrywkę?\nW dzisiejszych wyborach prezydenckich w Stanach Zjednoczonych do zgarnięcia jest 538 głosów elektorskich. Możliwa jest sytuacja, że obaj kandydaci zdobędą tyle samo miejsc w Kolegium Elektorów. Co wtedy przewidują amerykańskie przepisy?\nfot. Joe Raedle / / FORUM\nWybory prezydenckie w USA są dwustopniowe. Amerykanie wybierają 538 elektorów, którzy 19 grudnia oficjalnie wskażą 45 prezydenta Stanów Zjednoczonych. W każdym stanie odbywają się oddzielne wybory, których zwycięzca zgarnia całą pulę głosów elektorskich (tylko w Maine i Nebrasce możliwy jest podział głosów elektorskich). Aby uzyskać nominację, kandydat musi zdobyć co najmniej 270 elektorów.\nKażdy stan ma przypisaną liczbę elektorów zależną od liczby ludności i stanowiącą sumę liczby senatorów (zawsze dwóch z każdego stanu) oraz liczby wybieranych w danym stanie członków Izby Reprezentantów. Najmniejsze stany dysponują tylko trzema głosami w Kolegium Elektorów. Najludniejsza Kalifornia ma aż 55 elektorów, Teksas 38, a Floryda i Nowy Jork po 29.\nCo się dzieje w przypadku remisu?\nNational Constitution Center przedstawiło kilka możliwych wariantów, w których Trump i Clinton uzyskaliby równą liczbę głosów elektorskich. Pierwszy zakłada, że Clinton przegrywa w New Hampshire, a Trump zdobywa Newadę, Florydę i Karolinę Północną. Inną możliwością jest podział głosów elektorskich w Maine, przy założeniu, że Trump weźmie Florydę i Karolinę Płn. Jeszcze mniej prawdopodobny scenariusz zakłada, że Clinton wygrywa na Florydzie, ale oddaje Trumpowi tradycyjnie demokratyczne Minnesotę i Wisonsin, a także New Hampshire. Wszystkie te scenariusze skutkują podziałem głosów elektorskich w stosunku 269 do 269.\nIstnieje zatem przynajmniej kilka możliwości uzyskania remisu, gdy zarówno Donald Trump, jak i Hillary Clinton zdobędą po 269 głosów elektorskich i wszyscy elektorzy zagłosują zgodnie ze swoją nominacją. Możliwe jest też, że któryś z kandydatów niezależnych wygra w przynajmniej jednym stanie, odbierając głosy dwóm głównym kandydatom. Wtedy ani Trump, ani Clinton mogą nie uzyskać wymaganych 270 głosów.\nJeśli Kolegium Elektorów nie będzie w stanie wybrać prezydenta, głosowanie przenosi się do Kongresu (contingent election). Wtedy prezydenta wybiera Izba Reprezentantów, ale proces wyborczy jest dość specyficzny. Każdy stan dysponuje jednym głosem, niezależnie od posiadanej liczby reprezentantów. Kalifornia (53 kongresmenów) ma wtedy takie samo znaczenie jak Alaska (1 przedstawiciel). Kandydat, który uzyska przynajmniej 26 głosów delegacji stanowych, zostaje prezydentem.\nZanim odbędzie się głosowanie w Kongresie, kongresmani z każdego stanu przeprowadzają wybory we własnym gronie. Poparcie danego stanu uzyskuje ten kandydat, który otrzyma większość głosów kongresmenów z danego stanu. Jeśli delegacja danego stanu będzie podzielona pół na pół, głos tego stanu nie będzie brany pod uwagę. W tych „kongresowych” wyborach nie biorą udziału przedstawiciele Dystryktu Kolumbii.\nW obecnym układzie politycznym wybory w Kongresie wygrałby kandydat Republikanów, którzy mają przewagę w 33 z 50 stanów. Demokraci mają przewagę w 14. Jednakże równocześnie z wyborami prezydenckimi odbywają się wybory do Izby Reprezentantów, które mogą zmienić obecny układ sił.\nJeszcze ciekawsze jest, że w ramach contingent election wyboru wiceprezydenta dokonuje Senat, wybierając wśród dwóch kandydatów na wiceprezydentów, którzy uzyskali najwięcej głosów w Kolegium Elektorów. Każdy senator głosuje indywidualnie. Do wyłonienia zwycięzcy potrzebna jest zwykła większość, czyli poparcie co najmniej 51 senatorów.\nA co w przypadku remisu po dogrywce?\nJeśli do 20 stycznia wybory w Izbie Reprezentantów nie przyniosą rozstrzygnięcia, obowiązki prezydenta przejmie wybrany przez Senat wiceprezydent i będzie je pełnił do czasu przełamania pata w Kongresie. Jeśli jednak także elekcja w Senacie zakończy się remisem, to pełnienie obowiązków prezydenta przypadnie spikerowi Izby Reprezentantów.\nW ramach obecnego systemu wyborczego jeszcze nigdy nie zdarzyło się, aby Kolegium Elektorów nie było w stanie wyłonić prezydenta. Ale w roku 1824, przy innym sposobie przydzielania głosów elektorskich, Izba Reprezentantów wybrała na prezydenta Johna Quincy Adamsa, choć to jego rywal Andrew Jackson uzyskał najwięcej głosów elektorskich (32 z 99 – wystartowało wówczas czterech kandydatów). W 1836 Richard M. Johnson został wybrany na wiceprezydenta przez Senat.\n~nanic 2016-11-09 07:24\nna nic sondaże i lewackie propagandy...\n~sxsxs 2016-11-08 16:42\njuz bardziej zachamecic sie nie dalo ???


(fot. Zuławy TV)\nPochodząca z Łomży 23-letnia Paulina zaginęła dwa miesiące temu. 30 kwietnia policja zatrzymała jej byłego chłopaka 20-letniego Patryka D., mieszkańca Nowego Dworu Gdańskiego, którego Paulina w ostatnim czasie przed zaginięciem odwiedziła.\nPodczas przesłuchania – jak informuje portal zulawytv.pl, mężczyzna przyznał się do morderstwa i wskazał miejsce porzucenia rozczłonkowanego ciała. Policja odnalazła szczątki w szczerym polu niedaleko Nowego Dworu Gdańskiego, porozrzucane w znacznej odległości.\nPatrykowi D. prokuratura postawiła zarzut zabójstwa. Decyzją sądu został aresztowany na trzy miesiące. Jak informuje prokuratura, mężczyzna przyznał się do popełnionego czynu i złożył szerokie wyjaśnienia.\nkto tu jest zwierzem - ludzie czy zwierzęta?\nEhhhhh, młody człowiek, a już spier. .. sobie resztę życia. Nie rozumiem, co musi się stać, żeby podjąć taką decyzję - zabić. Ona młoda, on młody, jeśli nawet go rzuciła, to czy będąc tak młodym, trzeba się decydować na taki krok?\nZwyrodnialec. I jeszcze takiego, będziemy utrzymywać z podatków.\nZwyrodnialca zutylizować. ..\nDo kopania rowów dać, do koszenia trawy, budowy dróg, niech zarabiają na siebie ! Przymusowa praca, albo śmierć ! Do wyboru, do koloru\nCo Patryk?! Masz coś do Patryków?!