Narodził się wam Zbawiciel • „Na Straży” 2019/6\n„Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi: Iż się wam dziś narodził Zbawiciel, który jest Chrystus Pan, w mieście Dawidowym” – Łuk. 2:10-11.\nŚwięto narodzenia Pańskiego, obchodzone na pamiątkę narodzenia Zbawiciela, było przez wieki święcone w dniu 25 grudnia i chociaż obecnie jest oczywiste, że data ta jest błędna oraz że lepiej odpowiada dacie zwiastowania Marii, dziewięć miesięcy przed narodzeniem Pana, oraz że On narodził się w rzeczywistości około 1 października – to jednak, ponieważ Pan nie dał nam pod tym względem żadnego polecenia, a ponieważ właściwe jest, aby każdego dnia dobrze myśleć i dobrze czynić, nie ma w tym żadnej niestosowności, gdy według ogólnego zwyczaju obchodzimy rocznicę narodzenia Pańskiego w tym czasie.\nPan nasz Jezus był wielkim darem Bożym dla Izraela i dla całego świata, lecz w zupełności doceniony był dotąd tylko przez duchowych Izraelitów. Wszystkie dary Boże są obiecane przez Niego i zostaną udzielone (Efezj. 4:8). Przez wzgląd na to, ów zwyczaj praktykowany w całym chrześcijaństwie, aby święto narodzenia Pańskiego uprzyjemnić wymianą prezentów, zdaje się być bardzo właściwy.\nGłówną myślą naszego tematowego tekstu jest, że Chrystus jest Zbawicielem świata – czyli wszystkich ludzi. Chociaż wszyscy mogą dostrzegać pewną siłę i znaczenie w słowie „Zbawiciel”, jako oznaczające wybawiciela, to jednak właściwa siła i znaczenie tego słowa nie są ogólnie zrozumiane. Przypuszcza się, że Pan i Jego uczniowie mówili powszechnym językiem, jakim mówiono wtedy w Palestynie, czyli językiem aramejskim, a w języku tym słowo przetłumaczone na „Zbawiciel” znaczy „Życiodawca”. Jak silniejsze wobec tego jest znaczenie naszego pięknego tekstu! Jezus urodził się, aby być Życiodawcą, i ta radosna wieść jest dla wszystkich ludzi. On może dać życie komukolwiek zechce, ale tymi, którym On da życie, będą, zgodnie z wolą Bożą, tylko ci, co przyjdą do Ojca przez Niego, w wierze i posłuszeństwie.\nŻyciodawca jest ojcem i z tego punktu zapatrywania proroczo o Jezusie jest powiedziane, że w przyszłości będzie On Ojcem wieczności, czyli dawcą wiecznego żywota dla wszystkich posłusznych ludzi tego świata, lecz nie dla Kościoła (Izaj. 9:6; 1 Piotra 1:3). Adam, ojciec ludzkiego rodzaju, nie dał swemu potomstwu doskonałego i trwałego życia, albowiem przez grzech sam dostał się pod wyrok śmierci i swoim dzieciom przekazał tylko skażony, umierający stan. Świat potrzebuje więc życia – wiecznego życia – a w zesłaniu Jezusa na świat Bóg spełnił nasze potrzeby jak najobficiej.\nJednakże Bóg nie zamierza dać wiecznego życia tym ze swoich stworzeń, dla których dar ten nie byłby rzeczywistym błogosławieństwem; a wiemy, że życie wieczne byłoby przekleństwem, a nie błogosławieństwem dla każdego niebędącego w zupełnej harmonii z Bogiem i z Jego sprawiedliwymi zarządzeniami. Odpowiednio do tego mamy powiedziane, że wszyscy, którzy pragnęliby otrzymać życie, jakie Jezus przyszedłszy, zapewnił dla ludzkości i im zaoferuje, muszą przyjąć takowe na warunkach i zastrzeżeniach Nowego Przymierza, którymi są: wiara w Odkupiciela oraz serdeczna harmonia i posłuszeństwo Bogu, według stopnia zdolności. W obecnym czasie (kiedy to grzech obfituje, a Szatan zwodzi i wiąże) niewielu umie ocenić ten wielki dar Boskiej miłości i niewielu staje się prawdziwymi uczniami Pana. Toteż w obecnym czasie Bóg powołuje z całego świata odkupionych tylko nieliczną klasę „wybranych”, „Małe Stadko” tych, którzy będą współdziedzicami z Chrystusem w Królestwie.\nDzięki jednak niech będą Bogu, że obecnie możemy widzieć, iż plan zbawienia nie kończy się na samym tylko wybraniu Kościoła, ale że w pełnym znaczeniu tego słowa, tam dopiero się zaczyna. Świadectwo anielskiego chóru śpiewającego przy narodzeniu naszego Zbawcy, a także anioła, który powiedział: „Oto zwiastuję wam radość wielką, która będzie wszystkiemu ludowi” (Łuk. 2:10), w zupełności zostaną dopiero wypełnione.\nW niniejszej lekcji (Hebr. 1:1-9) apostoł zwraca uwagę na fakt, że nasz Pan Jezus i Jego świadectwa były dalszym etapem wielkiego Boskiego planu, o którym Bóg mówił ludowi izraelskiemu „częstokroć i wieloma sposobami” w przeszłości. Wykazał też, że jeżeli zawsze właściwe było słuchać Boskich posłańców, to tym właściwszym jest słuchać najgłówniejszego Posłańca Bożego, naszego Pana Jezusa, „którego postanowił dziedzicem wszystkich rzeczy”.\nApostoł następnie wykazuje podstawę dla naszej nadziei zbawienia przez Chrystusa – podstawę, na której Boska sprawiedliwość i miłość mogą działać na korzyść upadłej ludzkości; mianowicie, że Jezus „oczyszczenie grzechów naszych przez samego siebie uczyniwszy, usiadł na prawicy majestatu na wysokościach”, wysoko ponad aniołów, księstwa i moce (Hebr.1:3).\nApostoł, wykazując wywyższenie naszego Pana, w nagrodę za Jego posłuszeństwo w poniesieniu śmierci za nas, dowodzi czterech rzeczy:\nŻe Pan nasz Jezus dał okup za nasze winy, okup zadowalający Boską sprawiedliwość tak, że sinością Jego możemy być uleczeni, pomimo wyroku śmierci, który ciążył na nas z powodu przestępstwa ojca Adama.\nDowodzi też, że nasz Pan zmartwychwstał i został nader wywyższony ponad aniołów, do działu w Ojcowskiej stolicy, naturze i w chwale.\nTo wywyższenie naszego Zbawiciela zawiera w sobie także moc – moc do przeprowadzenia zarządzeń Nowego Przymierza, które dotąd tylko zapieczętował swoją drogą krwią. Przymierze to musi jeszcze stać się skuteczne dla ludzkości.\nAby uczynić je skutecznym, Życiodawca użyje mocy i wywyższenia, jakie otrzymał od Ojca. Wykupiwszy świat spod wyroku śmierci, w słusznym czasie ustanowi Królestwo Niebieskie, zaprowadzając w ten sposób, jako prawo na ziemi, wieczną sprawiedliwość. Wymierzy sąd według miary a sprawiedliwość według sznuru, usunie wszelkie kłamstwo, zwiąże onego wielkiego przeciwnika – Szatana, a otworzywszy oczy ciemnych i uszy głuchych, całą ludzkość zaznajomi z miłością Bożą, która przewyższa wszelki rozum i która nie chce, aby ktokolwiek zginął, ale aby wszyscy mogli nawrócić się i żyć (Izaj. 11:9).\nWywyższony i obdarzony zupełną mocą Życiodawca będzie wtedy gotowy nie tylko zaznajomić całą ludzkość z warunkami Nowego Przymierza, pod którym przez posłuszeństwo Bogu wszyscy będą mogli otrzymać żywot wieczny, ale jako wielki Prorok będzie gotowy ich uczyć, a jako wielki Kapłan gotowy też będzie dopomagać im w ich słabościach i kierować ich ścieżki na drogę sprawiedliwości.\n„Alleluja! Co za Zbawca!”. „Doskonale zbawić może tych, którzy przez niego przystępują do Boga”. „Nie wstydzę się za Ewangelię Chrystusową; albowiem jest mocą Bożą ku zbawieniu każdemu wierzącemu” (Hebr. 7:25; Rzym. 1:16).\nR-2407 (1898 r.)\n„Straż” 1939/12 str. 182-183\n„Na Straży\t” 2019/6


Ochrona bramki pocztowej | Aiperos Technologies\nBezpieczna bramka pocztowa – ochrona poczty na styku z internetem przed spamem i szkodliwym oprogramowaniem.\nFilarem komunikacji biznesowej jest poczta elektroniczna. Podobnie jak witryny internetowe, będące źródłem wiedzy o naszej firmie, czy działalności naszych kontrahentów, jest newralgicznym elementem infrastruktury informatycznej mającym bezpośredni wpływ na biznes.\nWiele organizacji doświadczyło, co oznacza niemożność odbioru czy wysłania poczty elektronicznej i jakie skutki biznesowe, a także jaką frustrację wśród pracowników i kontrahentów to wywołało. Podobnie rzecz się ma, gdy nie ma dostępu do Internetu.\nPowodów może być wiele począwszy od ataków na firmową infrastrukturę, a skończywszy na awariach. Warto jednak pamiętać, że każda organizacja ma możliwość zminimalizowania ryzyka wystąpienia zdarzenia lub zagrożenia, które może doprowadzić do przestojów czy niedostępności usług. W przypadku ochrony przed zagrożeniami optymalnym rozwiązaniem jest zabezpieczenie styku firmowej infrastruktury z siecią publiczną.\nZagrożenia przenoszone pocztą elektroniczną.\nWiadomości email w dalszym ciągu bardzo często są wykorzystywane do przenoszenia zagrożeń lub wysyłania niechcianych wiadomości. Zagrożenia przenoszone pocztą elektroniczną to m.in wszelkiego rodzaju szkodliwe oprogramowanie (wirusy, trojany, robaki, programy szpiegujące itd), phishing (czyli wiadomości namawiające odbiorcę do podania w odpowiedzi konkretnych informacji lub wejścia na stronę, która ma na celu wyłudzenie takich informacji), wiadomości zawierające łącza do niebezpiecznych witryn infekujących szkodliwym oprogramowaniem system odwiedzającego, a także spam (niechciane wiadomości), który nie tylko zaśmieca skrzynki pocztowe, zaś jego czytanie zabiera czas przeznaczony na pracę, ale i przesyłany masowo potrafi zablokować serwer pocztowy, który nie nadąża z odbieraniem przychodzących wiadomości (atak typu Denial of Service). Co gorsza zagrożenie, które przedostało się do firmowej infrastruktury może powodować również wysyłanie na zewnątrz pocztą elektroniczną wykradzionych, poufnych informacji w wiadomościach, jak i dystrybuować spam do innych użytkowników. Podobne naruszenie bezpieczeństwa mogą spowodować przypadkowo lub celowo także pracownicy.\nRozwiązaniem powyższych bolączek może być zastosowanie odpowiedniego rozwiązania bramkowego, instalowanego w infrastrukturze firmowej lub w postaci usługi hostowanej poza infrastrukturą firmową. W zależności od zastosowanej technologii, architektury i konfiguracji możliwe jest zablokowanie nawet ponad 99% niechcianych wiadomości (spamu), zatrzymanie prawie wszystkich form szkodliwego oprogramowania, a nawet blokowanie wiadomości zawierających łącza do niebezpiecznych witryn. Co istotne tego typu rozwiązanie może również filtrować wiadomości wychodzące poza firmę pod kątem szkodliwego oprogramowania, poufnych informacji czy prób wysłania wiadomości mogącej być potraktowanej przez odbiorcę jako spam bądź wiadomości obraźliwej, co może skutkować konsekwencjami prawnymi dla nadawcy (organizacji).\nWspółczesne rozwiązania klasy Secure Email Gateway mają bardzo duże możliwości i dają się skalować dla potrzeb organizacji o każdej wielkości. Integrują w sobie ochronę przed zagrożeniami (spam, phishing, wirusy, szkodliwe oprogramowanie, zagrożenia mieszane, ataki ukierunkowane, DHA – metoda pozyskiwania aktywnych adresów email organizacji, DoS i email spoofing – wiadomości ze sfałszowanym adresem nadawcy), analizę zawartości poczty przychodzącej i wychodzącej, wymuszają reguły bezpieczeństwa, zapewniają zgodność, przeciwdziałają przypadkowemu wyciekowi danych, a nawet kontrolują zużycie pasma nie dopuszczając do spadku wydajności sieci spowodowanej nadmiernym używaniem poczty niezwiązanej z pracą. Opcjonalnie możliwe jest także wykrywanie niepożądanych lub pornograficznych obrazów, szyfrowanie wiadomości zapewniające poufność komunikacji i zgodność, czy też automatyczne archiwizowanie wiadomości. To wszystko w jednym, elastycznym i łatwym do zarządzania rozwiązaniu wdrażanym jako wolnostojące lub składające się z wielu, rozproszonych węzłów skonfigurowanych tak, by obsługiwać największe sieci. Scentralizowane zarządzanie z obsługą LDAP i Active Directory uzupełnia wszechstronne raportowanie.\nNaszymi partnerami technologicznymi w zabezpieczeniu bramki pocztowej są: Trustwave, Websense.\nTwoje dotychczasowe rozwiązanie nie sprawdza się? Brakuje Ci zasobów do jego utrzymania? Twoje potrzeby zmieniły się? Chcesz zwiększyć poziom bezpieczeństwa lub produktywności? Szukasz gwarancji jakości świadczonych usług (SLA)? Chcesz zoptymalizować dostępność poczty?\nJeśli chociaż na jedno z tych pytań odpowiedź brzmi tak – napisz do nas! Adres znajdziesz w zakładce kontakt »


Najważniejsze zasady uprawy roślin pod folią - Fotodoradca\nNajważniejsze zasady uprawy roślin pod folią\nKażdy kto zamierza uprawiać rośliny pod folią, powinien się do tego przygotowywać już od lutego. Najlepiej rozpoczynać uprawę pod koniec lutego, chociaż wiadomo, że w dużej mierze zależy to od rodzaju warzyw czy innych roślin. Jeśli mamy folię z zeszłego roku, to na pewno musimy sprawdzić dokładnie, w jakim jest ona stanie.\nMiejsce idealne do uprawy warzyw pod folią\nJeśli folia jest poprzerywana i będzie przepuszczać powietrze, to taka folia nadaje się tylko do wyrzucenia – trzeba kupić nową. Folia również może wykazywać objawy starzenia i rozpadać się w wielu miejscach – dotyczy to zwłaszcza folii jednosezonowych. Dlatego lepiej zapłacić trochę więcej, ale kupić folię dwusezonową. Jeśli na folii znajdują się tylko niewielkie uszkodzenia, przedarcia, to wystarczy użyć taśmy klejącej, by taką folię naprawić. Mimo wszystko wodoodporna folia budowlana wcale nie jest taka droga. Jeśli już naprawiamy folię taśmą klejącą, to zawsze należy robić to z dwóch stron, czyli przykleić taśmę i od wewnętrznej i od zewnętrznej strony. Warto wspomnieć też o tym, że pod folią rozwój chwastów jest bardzo silny. Wynika to z faktu, że mają one idealne warunki do wzrostu – tak samo jako uprawiane rośliny. Właśnie dlatego do upraw należy przeznaczać miejsca, w których jest najmniej chwastów. Może to być konkretny fragment ogrodu czy działki, gdzie chwasty się nie pojawiają. Jeśli korzystamy z folii, to zawsze należy ją umieszczać na terenie płaskim – wtedy porywy wiatru będą najsłabsze.\nPoza tym uprawa pod folią musi być dobrze nasłoneczniona, jeśli rzeczywiście plony mają być większe i zbierane szybciej. Bardzo ważną zasadą jest to, by nie przykrywać folią zawsze tego samego miejsca. Wtedy rozwijają się różne patogeny i po kilku latach plony drastycznie spadną, a ich jakość pogorszy się.\nGłówne funkcje kojców porodowych\nAkcesoria, które ułatwią jazdę konną\nZastosowanie przyczep w nowoczesnym rolnictwie


Reklamy dla zwierząt - Informacja - 2021\nReklamy dla zwierząt\nReklamy dla zwierząt, tańsze niż te na rynku nieruchomości, ale bardziej wymagające. Wybieramy towarzysza życia, okresu życia. Żywa istota, z którą można dzielić czas i przestrzeń. Ale nie tylko. Dlatego ważne jest, aby wybrać Reklamy dla zwierząt aby skonsultować się z ważnym etapem zakupu lub przyjęcia.\nOd tych dołączonych do słupów i bram, po te online, w sieciach społecznościowych, nie wspominając o rozmowach na żywo lub czatach: di Reklamy dla zwierząt są nieskończone, a wiedza, kiedy zaufać i pogłębiać, nie jest ani prosta, ani natychmiastowa. Ale cofnijmy się o krok. Dlaczego to robimy?\nNie jestem tutaj, aby zniechęcić kogokolwiek z tych, którzy chcą dzielić życie z psem o czterech nogach, czy to z psem, kotem, koniem czy jakimkolwiek innym zwierzęciem możliwym do adopcji, ale ważne jest, aby wiedzieć, co to oznacza. Odpowiedzialność, zaangażowanie, stałość. Pamiętam film - „28 dni” - w którym oceniam, czy bohater był na jeden gotowy związek emocjonalny, oczekiwano, że najpierw udowodni, że jest w stanie utrzymać żywą roślinę w domu, a potem zwierzę. To jest mentalność, z którą musimy myśleć Reklamy dla zwierząt. Pomysł opieki.\nTo powiedziawszy, wybierzmy, jak i gdzie wybrać. Kryteria, które proponuję, to porządek i autorytet, ale także „pionowość” i specjalizacja. Witryny, w których znajdujemy Reklamy dla zwierząt razem z innymi butami, domami, podróżami lotniczymi i garnkami, nie są „topem”.\nInaczej jest w przypadku poczucia niezawodności, jakie daje witryna Annuncianimali.it . Wystarczy rzut oka, aby zobaczyć, że jest on wyspecjalizowany, starannie wykonany i zaprojektowany tak, aby był praktyczny i łatwy, ale jednocześnie zawierał odpowiedzi na wszystkie nasze pytania dotyczące Reklamy dla zwierząt.\nTa strona oferuje miejsce nie tylko dla nich Reklamy dla zwierząt dla kupię psy, koty, konie czy szczenięta, ale także inne związane z usługi i miejsca które mogą być przydatne dla tych, którzy mają już w domu swojego futrzanego przyjaciela. Na przykład może go potrzebować pensjonat, a poniżej znajduje się obszerna lista, podzielona według regionów i prowincji i, w razie potrzeby, dostępna dla usług specjalnych, takich jak ta weterynarz lub ocieplenie. Podobnie też dla szukających specjalistycznych sklepów w swojej okolicy.\nInne sekcje dostępne w tej witrynie przez Reklamy dla zwierząt są poświęcone łączeniu się w pary, co często jest uważane za oczywiste lub zdegradowane do jednorazowych wyczynów, którym trudno ślepo ufać. Tutaj znajdziesz informacje i kontakty, aby dowiedzieć się więcej. Nie może ich również zabraknąć weterynarze i trenerzy które znajdujemy w dziale „Farmy”.\nDla hiper podejrzliwych ludzi, którzy mają do tego pełne prawo, istnieje możliwość zbadania kwestii kontrolowania reklam zwierząt domowych jednym kliknięciem, na pytanie „Jakie kontrolki są dostępne dla reklam?„: Ci, którzy pracują z uwagą, miłością i przejrzystością, mają odpowiedzi na wszelkie wątpliwości.\nDla tych, którzy żują angielski i chcą pogłębić świat Reklamy dla zwierząt i praktyki, aby nauczyć się lepiej dbać o siebie, oto kolejna interesująca strona do konsultacji, stworzona na podstawie poprzedniej. Jest nazywany Zwierzęta dla wszystkich.\nZapraszam do odkrywania przede wszystkim dział „porady” dla miłośników i właścicieli czworonogów. Istnieją praktyczne i dobrze ilustrowane wskazówki, a przede wszystkim, których możesz przestrzegać bez szaleństwa, dotyczące pielęgnacji i szkolenia szczeniąt, żywienia i „urody” naszych zwierząt i nie tylko. Oto kilka przykładów.\nAdopcja kota: wskazówki\nKto zostaje Reklamy dla zwierząt szukający kota najprawdopodobniej potrzebuje lub lubi poczytać informacje o tym, co go czeka i jak wybrać. Oto suma rzeczy do przemyślenia. Na przykład wiek kota, który nie zakłada, że mały jest lepszy, ale pozostaje świadomy tego, co się stanie, jeśli weźmiesz go, gdy ma już wypracowane nawyki.\nDobrze też wiedzieć jak zachowuje się kot gdy jest umieszczony w kontekście domowym, w którym żyją już inne zwierzęta. Nawet posadzenie kota nie zawsze jest banalne, biorąc pod uwagę jego nutę kotów i historycznej nieufności.\nJak podróżowanie z psem\nW okresie letnim przede wszystkim ważne staje się posiadanie kogoś, kto wspiera nas w podejmowaniu lokalnych decyzji podczas pakowania, a jednocześnie musimy dbać o psiaka, upewniając się, że on też może dobrej podrozy.\nNa polecanej stronie nie brakuje informacji również dla tego delikatnego przedsięwzięcia. Z informacji do weterynarza przed wyjazdem, al komfort w samochodzie lub na używanym pojeździe, aż do cech, które mają być sprawdzone w miejscu pobytu naszego przeznaczenia.\nTo tylko dwa przykłady, ale znajdujemy również bardziej szczegółowe artykuły na temat poszczególnych ras i sposobów ich rozmnażania lub edukacji, a także na temat zalet określonych rodzajów podejścia do treningu lub opieki nad szczeniakiem. Trzeba stać się super doświadczonymi i doskonałymi właścicielami zwierząt domowych.\nKarty wszystkich ras psów\nObroża GPS dla psów\nTerapia dla zwierząt i terapeuta zwierząt\nWyżywienie dla psów\nLęk przed separacją psa\nWideo: Reklama Biedronki - wszystkie 29 śmiesznych reklam do (Październik 2021).\nCopyright 2021 \_ Reklamy dla zwierząt...


Cukierki dropsy miód i mleczko pszczele 100g | sprzedaż online na HOLYART\nCukierki dropsy miód i mleczko pszczele 100g\nCukierki dropsy miód i mleczko pszczele wyprodukowane w Klasztorze Kamedułów.\nDoskonałym lekarstwem na ból gardła, smaczne i naturalne. Spróbuj i oferują. Rady.\nCukierki mają dobry smak, są one idealne do rozpuszczenia w ustach, zwłaszcza w przypadku ból gardła, po prostu trzeba należy uważać, aby nie gryzą ich zbyt, ponieważ trzymają się trochę się zębów.\nnaprawdę świetny, ale smak bardzo specjalne, tylko termin Kupię go ponownie. Wypróbuj swoje porady\nCukierki są smaczne, ale najbardziej smaczne złagodzić ból gardła i dostarcza energię do ciała, szczególnie w okresie zimowym!\nmiły prezent do miodu kochanka kopertę nawet małe zakończenia wkrótce Szybka wysyłka\nTo nie pierwszy raz, I kupić te cukierki. Są świetne i sprawia, że chcesz jeść dużo. Są dobre dla kiedy masz ból gardła.\nUważać, aby otworzyć torbę, więc istnieje ryzyko nie jest w stanie przechowywać go, dopóki jest wyczerpana: zdrowy dla treści w propolis, kropli czystego miodu, który stanowi rdzeń tych cukierków jest przysmak, który zawsze dostaje makeover.\nCandy dobry na kaszel i ból gardła, porady dla tych, którzy chcą zwalczać objawy z naturalnych metod.\nwielki cukierki jak te do gardła propolisu kojący szybka wysyłka


Często jest tak, że jeśli coś dobrze przemyślimy i zaplanujmy, mamy zagwarantowane połowę sukcesu. Podobnie jest z aranżacją wnętrz. W tym przypadku nie ma mowy o działaniach ,,at hoc” czy kierowaniu się wyłącznie emocjami. Liczy się pragmatyczne myślenie oraz dobra organizacja. Na szczęście w tej chwili mamy mnóstwo udogodnień, dzięki którym urządzanie domu staje się o wiele prostsze i wygodniejsze. Jednym ze sposobów są ogólnie dostępne i łatwe w obsłudze programy do projektowania wnętrz, dzięki którym każdy kto ma choć odrobinę chęci i samozaparcia może samodzielnie zaprojektować wymarzone wnętrze. W dzisiejszym wpisie chciałabym Wam przedstawić przykładowy program do projektowania łazienek online. Zapraszam!\nDarmowy program do projektowania łazienek online Villeroy & Boch\nJeśli tylko jesteście w trakcie urządzania łazienki lub jej remontowania, dobrze trafiliście, bowiem w dzisiejszym wpisie zadzieje się prawdziwa magia. Nie wychodząc z domu, w paru krokach możecie zaprojektować wymarzoną przestrzeń łazienkową. W jaki sposób? Za pomocą darmowego programu do projektowania łazienek online zaproponowanego przez firmę Villeroy & Boch.\nJak działa program? Wystarczy 5 kroków.\nKrok 1 – Określ kształt swojego pomieszczenia\nWyjściowym krokiem jest oczywiście zdefiniowanie kształtu łazienki. W przygotowanym panelu mamy do wyboru kilka standardowych rzutów. Jeśli jednak żaden z nich nie odpowiada Twojemu wnętrzu, istnieje możliwość ręcznego narysowania kształtu. Możesz to zrobić, wybierając opcję ,,Dowolny kształt łazienki”.\nWybieramy kształt pomieszczenia\nKrok 2 – Dodaj okna, drzwi oraz istniejące połączenia\nW drugim kroku możesz zaznaczyć, gdzie znajdują się drzwi, okna oraz przyłącza. Wykonanie tej czynności sprawi, że projekt będzie wiernym odwzorowaniem rzeczywistej łazienki więc podczas realizacji unikniemy przykrych niespodzianek.\nZaprojektuj wymarzoną łazienkę z Villeroy & Boch\nKrok 3 – Urządź swoją wymarzoną łazienkę, tak jak chcesz\nPrzed nami najważniejszy krok i chyba najbardziej ekscytujący, bowiem w tym momencie możemy urządzić wymarzoną łazienkę. Jak to zrobić? Wystarczy, że wybierzemy kolekcję spośród dostępnych w Villeroy & Boch, a także poszczególne elementy oraz ”wstawimy” je w wybrane miejsca w przygotowanym wcześniej rzucie. Bajecznie proste, prawa?\nWybieramy wyposażenie do łazienki z asortymentu Villeroy & Boch\nKrok 4 – Otrzymaj projekt swojej łazienki\nTeraz nie pozostaje nic innego, jak wypełnienie pól, dzięki którym otrzymamy na e – maila projekt, który samodzielnie stworzyliśmy.\nZaprojektuj własną łazienkę z programem od Villeroy & Boch\nKrok 5 – Zwróć się o poradę do specjalisty\nNa koniec możemy urzeczywistnić projekt. Wystarczy, że wybierzemy się do salonu, który ma w ofercie produkty marki Villeroy & Boch (np. Internity Home w Warszawie lub Łodzi, albo Prodesigne w Krakowie). Możesz również skontaktować się z naszym handlowcem, nie wychodząc z domu. Wyślij nam swój projekt i pozwól, że resztą zajmie się specjalista.\nWyposażenie do łazienki Villeroy & Boch\nZobacz darmowe programy do projektowania wnętrz\nbathroom plannerDarmowy program do projektowania łazienek onlineprojekty łazienekVilleroy-boch\nSalony sprzedaży Nasze marki Dla architektów IH/4 Designers Quarterly


Świat Tobatki...: Coś starego, coś nowego....\nIZZILAND 5 lutego 2012 19:56\nSzkiełka śliczne są. Wisior pępkowy:)) Wisidełko lampworkowe ciekawy pomysł.\nTobatka 5 lutego 2012 20:03\nNiby nic, gotowiec, ale... Czasem brakuje takiej kropki nad "i" :)\nnatanna 5 lutego 2012 19:57\nWitrażowa biżuteria piękna w swej prostocie.\nAnna Kowal 5 lutego 2012 20:12\noblutowane szkiełka! kapitalne! zwłaszcza ze względu na uniwersalność :):)\nwiki55 5 lutego 2012 20:22\nSylwka35 5 lutego 2012 21:12\nOblutowanie bardzo mi się podoba - ciekawa jestem szczegółów tej techniki. A szkło weneckie dostało godną siebie oprawę :-)\nTobatka 5 lutego 2012 21:21\nTo witraż metodą tiffany, czyli szkło owinięte taśmą miedzianą, potem polutowane spoiwem lutowniczym, potocznie zwanym cyną - ot cała filozofia :) Uwielbiam witraż, uwielbiam światło załamujące się w szkle - szkoda, że tak mało mam teraz czasu na takie przyjemności...\nSylwka35 5 lutego 2012 21:23\nNo to ja to umiem przecież, tylko zawsze robiłam na nieforemnych płaszczyznach. Chyba pora wziąć się za regularne formy, bo efekt końcowy bardzo mi się podoba.\nTobatka 5 lutego 2012 21:30\nTo się bierz i pokazuj! :)\nTe szkiełka kupiłam czas jakiś niedawny temu w hurtowni witrażowniczej - na kiedyś tam.. Ale tak mi się spodobały, że szybko je przerobiłam. I - jak wspominałam - pierwotnie miało być podklejone, ale w efekcie końcowym zostało gołe i fajnie wygląda na ciuchcach podkradając kolor odzieży :)\nSylwka35 5 lutego 2012 21:32\nOstatnio pokazywałam agaty, ale te Twoje są ciekawe w tej prostej formie. Muszę tylko materiału poszukać.\nbarbaratoja 5 lutego 2012 21:55\nStare, nowe, wszystkie ładne.\nOkreslenie pępkowy rozśmieszylo mnie, świetnie. Ja takie sobie skracam.\nklaudyna 5 lutego 2012 22:24\njak zwykle śliczności!\nFrasia 6 lutego 2012 07:02\nBardzo podoba mi się ten pierwszy komplet! Prosty, ale ma w sobie coś. No i kolorystycznie pasuje do wszystkiego :)).\nLucynka 6 lutego 2012 07:38\nŚliczne te "stare nowości":)Pozdrawiam ciepło:)\nKO$CI 6 lutego 2012 17:08\nhmmm... może dzięki tobie ja dojrzeje do swoich szkiełek ;)))\nTobatka 7 lutego 2012 11:44\nDojrzewaj... Te drugie sa bardziej wymyślne, jak Cię znam wyczarujesz coś bardziej porywającego, niż moja prostota :)\nkopalniapomyslow 6 lutego 2012 21:21\nŚliczne szkiełka, obydwa komplety bardzo oryginalne, ale bardziej porywa mnie sznur koralikowy. Cudo, po prostu cudo!\nbean 7 lutego 2012 13:21\nNie będę owijać w bawełnę - ten pierwszy komplecik bardziej przypadł mi do gustu :) (to pewnie za sprawą kolorystyki i formy) ale jednocześnie przyznaję, że koralikowy wąż zyskał dzięki pięknej zawieszce :) i wygląda teraz naprawdę pięknie.\nlid 7 lutego 2012 13:30\npierwsze super przez swoją prostotę, drugie super połączenie. Świetne. Skąd Ty wytrzeskujesz na wszystko czas? ;)\nTobatka 7 lutego 2012 14:27\nJa nie wytrzaskuję - od daaaawna nie zrobiłam niczego nowego.. Ot jakieś maleństwa... Ale ida ferie, mam zaplanowane duuuuużo różnych rzeczy :)\nEWA gyöngyös világa! / EWA's World of Beads 8 lutego 2012 12:01\nFantastic jewels!It’s simply stunning!\nbligu 8 lutego 2012 12:58\nTe fasetowane widziałam "na żywo" - naprawdę świetny efekt!\nAniarozella 9 lutego 2012 08:48\nMasz talent do witrażu i on się Ciebie pięknie słucha, co widac gołym okiem.\nTobatka 9 lutego 2012 10:51\nDziękuję za wszystkie cudne komentarze - uskrzydlają! :)\nPoohatka 15 lutego 2012 08:24\nCudny ten komplet fasetowany!!!!! Naszyjnik z wisiorem podziwiałam na forum, ale tu sobie też popodziwiam. O! :)


Kopmar – Usługi koparką, Wyburzenia – Bielsko-Biała\nSzukasz specjalistów od wyburzeń lub niwelacji terenu w Bielsko-Białej i okolicach?\nZależy Ci na profesjonalnych usługach koparką?\nPostaw na KOPMAR!\nSpecjalizujemy się w wykonywaniu usług koparką i innych robót ziemnych na terenie Buczkowic, Bielska-Białej i okolic. Naszymi klientami są zarówno osoby prywatne, jak i firmy, inwestorzy czy instytucje publiczne. W ramach współpracy zapewniamy fachowe doradztwo i proponujemy ciekawe rozwiązania techniczne. Do każdego zlecenia podchodzimy indywidualnie i z pełnym zaangażowaniem.\nChętnie podejmujemy się nietypowych usług koparką, nawet na trudnodostępnym terenie. Dysponujemy specjalistycznym sprzętem, który pozwala nam na wykonywanie robót ziemnych w szerokim zakresie.\nZatrudniamy wykwalifikowanych operatorów z wieloletnim doświadczeniem. W codziennej pracy stawiamy na solidność oraz realizację zleceń z zachowaniem wszelkich zasad bezpieczeństwa i ustalonych terminów.\nWyburzenia, niwelacja terenu\ni wiele więcej\nWyburzenia obiektów budowlanych rozbiórki czy niwelację terenu realizujemy przy użyciu sprzętu ciężkiego oraz lekkiego, w zależności od stopnia skomplikowania. Działamy kompleksowo, dlatego po skończonych pracach rozbiórkowych oferujemy wywóz gruzu i inne prace porządkowe.\nZapraszamy do zapoznania się z pełną ofertą naszej firmy.\nwarto skorzystać z naszych usług koparką?\n* DOŚWIADCZENI OPERATORZY\n* DOSKONAŁE ZAPLECZE TECHNICZNE\n* SZYBKA REALIZACJA ZLECEŃ\n* SOLIDNOŚĆ I PRECYZJA\n* ATRAKCYJNE CENY


Usunąć Cleanserp.net | Usuń Malware\nStrona główna / Porywacza przeglądarki / Usunąć Cleanserp.net\nPrzewodnik removal Cleanserp.net (usuń Cleanserp.net)\nCleanserp.net – jest rodzajem porywacza przeglądarki, który pojawia się, aby być skierowane na Chrome, Firefox, i Internet Explorer użytkowników w Indiach. Uważa się, że ten podejrzany wyszukiwarki może być zainstalowany jako nową stronę w tych przeglądarkach internetowych bez zgody użytkownika, co, oczywiście, coś traktować poważnie. Nasz zespół odkryli, że porywacz może być dostarczany w komplecie z potencjalnie niepożądane programy, znanej pod nazwą „unTabs”.\nTen szczeniak nie jest obecnie powszechne, i jest mało prawdopodobne, wielu użytkowników do czynienia z nim w przeszłości, i dopóki nie czujemy potrzebę dyskusji na temat tego programu, na pewno muszą dyskutować porywacza. Podczas badania, było nadal aktywne, a nasi naukowcy analizowali go, aby pomóc usunąć go z przeglądarki. Jeśli trzeba usunąć Cleanserp.net, kontynuuj czytanie.\nJeśli twoja przeglądarka został porwany Cleanserp.net, musisz rozwiązać ją za każdym razem, gdy ponownie uruchomić przeglądarkę. W tym przypadku prawdopodobieństwo, że złośliwy kawałek oprogramowania jest aktywny na swoim KOMPUTERZE. Jeśli porywacza odszedł po tym, jak ponownie uruchom przeglądarkę, jeśli został on stworzony, aby otworzyć najnowszą kartę – trzeba było przekierowany do podejrzanych wyszukiwarek. W tym przypadku szkodliwy program może być aktywny, lub można nacisnąć uszkodzony link routingu Cleanserp.net. W ogóle, skanowanie systemu operacyjnego z prawem skaner malware jest dobrym pomysłem, i w przypadku infekcji złośliwym oprogramowaniem, mam nadzieję, że będziesz informowany o nich w czasie. Należy pamiętać, że w przypadku infekcji złośliwym oprogramowaniem są aktywne, należy usunąć je jak najszybciej. Porywacz musi być również wyłączone.\nInterfejs Cleanserp.net dość czyste, i wygląda na to, profesjonalna wyszukiwarka. Również znacznik, który mówi: „wyszukiwarka, która szanuje twoje prawo do prywatności” jest mocowany po prawej stronie na dole w oknie dialogowym wyszukiwania, i, oczywiście, to daje pewne poczucie zaufania. Jednak, ten porywacz kieruje użytkownika do wyszukiwarki Google po wpisaniu słów kluczowych, i to jest jeden z głównych powodów, żeby mu nie ufać. Chociaż Google, oczywiście, jest niezawodny i godny zaufania, porywacz może ukryć sponsorowany przez treści za pomocą to znane nazwisko. Jak określono w niniejszej polityce prywatności, „innym firmom wyświetlać reklamy na Cleanserp”, i to jest mylące. Po pierwsze, nie znasz ludzi, którzy mogą dodać te reklamy, i dlatego im ufać-to ogromne ryzyko.\nJeśli chcesz usunąć Cleanserp.net od przeglądarki, musisz dowiedzieć się, jak przejawia się to w pierwszej kolejności. Na przykład, jeśli zostaniesz przekierowany na jego złośliwego oprogramowania, należy odinstalować złośliwego oprogramowania, aby porywacz jest również wyłączony. Jeśli on został porwany przeglądarki, musisz dowiedzieć się, czy ma on zmienić stronę główną i domyślnego dostawcy wyszukiwania. Instrukcja poniżej pokazano, jak usunąć Cleanserp.net na stronie głównej, ale jeśli potrzebujesz więcej wskazówek, nie wahaj się dodać komentarz poniżej. Jeśli niezawodny skaner malware, ostrzega o innych infekcji, trzeba myśleć, czy to nie lepiej zainstalować anti-malware oprogramowanie, które może automatycznie usunąć infekcji złośliwym oprogramowaniem. Jeśli chcesz, aby omówić coś jeszcze, rozpocząć rozmowę poniżej.\nDowiedz się, jak usunąć Cleanserp.net z komputera\nKrok 1. Cleanserp.net ręczne usunięcie Przewodnik\nKrok 2. Wyeliminować Cleanserp.net z przeglądarki\nc) Usuń Cleanserp.net z systemu Mac OS X\nZnajdź Cleanserp.net i każdy inny program, wątpliwe. Kliknij prawym przyciskiem myszy na je i naciśnij przycisk Przenieś do kosza.\na) Usuń Cleanserp.net z Internet Explorer\nb) Usuń Cleanserp.net z Google Chrome\nc) Cleanserp.net usuwanie z Mozilla Firefox\nd) Usuń Cleanserp.net z przeglądarki Microsoft Edge\nW dostawców wyszukiwania wypowiedzieć Cleanserp.net\nUsunąć Cleanserp.net i ustawić nową wyszukiwarkę\nNa karcie wyszukiwanie Usuń Cleanserp.net i ustawić nowy dostawca


Gdy okazało się, że nasz jubileusz, piąta edycja TDD stoi pod znakiem zapytania ze względu na pandemię, mieliśmy trzy wyjścia – odwołać zaplanowane wydarzenia, jak wielu organizatorów imprez, przesunąć je w czasie lub wymyśleć na TDD zupełnie nową, atrakcyjną i odpowiadającą na potrzeby branży formułę. Wybraliśmy oczywiście ten trzeci wariant.\nW poprzednich edycjach zgromadziliśmy tylu – i nie boję się tego słowa – przyjaciół Ceramiki Tubądzin, że to właśnie nasi partnerzy, biura architektoniczne i projektanci dali nam jasny sygnał o konieczności spotkania. Wiedzieliśmy, że musimy podjąć wszystkie trudne tematy, z którymi zmierzyć się musi nasze środowisko. Mogę z dumą powiedzieć, że Tubądzin zbudował taką pozycję rynkową, która pozwala nam przewodzić dyskusji na temat trendów, wyzwań i szans dla naszej branży. V edycja Tubądzin Design Days to najlepsza ku temu okazja – mówi Amadeusz Kowalski, wiceprezes zarządu.\nV edycja Tubądzin Design Days podzielona będzie natrzy tematyczne moduły. Zaproszeni eksperci odpowiedzą na nurtujące branże pytania z perspektywy wielu obszarów działania w biznesie, ale też mechanizmów, które kierują nami w dobie gwałtownych zmian. Organizatorzy postarają się także znaleźć odpowiedź na pytania o to, jak zmieni się świat architektury i designu po doświadczeniu pandemii.\nStrona internetowa: www.tubadzin.pl/eTDD\n•\tCzy postepidemiczne doświadczenie zmieni sztukę projektowania, czy wszystko wróci do stanu „przed”?\n•\tJak zaprojektować przestrzeń, którą można „modelować” zależnie od zmieniających się potrzeb? Czy jest to możliwe?\n•\tJak zmieniają się nasze miejsca pracy? Czy zrezygnujemy np. z open space’ów?\n•\tCzy obecna sytuacja „przyhamuje” branżę budowlaną podobnie do poprzedniego kryzysu? Jeśli tak, to czy następne 3 lata będą kluczowe dla rozpoczętych już inwestycji?\n•\tGdzie w tym wszystkim znajduje się człowiek jako nabywca? Na ile zapotrzebowanie na mieszkanie/lokal biurowy sprosta aktualnym planom deweloperów i ich przyszłym inwestycjom?\n•\tCzy ewentualna zmiana trybu pracy na home office byłaby realnym zagrożeniem dla rynku wynajmu?\n•\tCzy ludzie będą chcieli dalej kupować tanie i szybko zużywające się produkty?\n•\tJak sprawić, by przedmioty stały się trwałe i zarazem dostępne dla wszystkich?\n•\tCzy kryzys handlu detalicznego wpłynie na konsumpcję w branży fashion?


Ciąża jako wyjątkowy stan – wybór ubrań – Progresit\nIdąc za przykładem zachodnich państw, polskie kobiety zmieniły swoje nastawienie do ciąży. Przez wiele lat, uważano, że ciąża jest stanem bardzo intymnym, wręcz wstydliwym, wobec tego im mniej widać krągły brzuszek, tym prawidłowiej. Inna sprawa, że dostępne dla dam w ciąży ubrania nie pobudzały do jakiejkolwiek szczególnej prezentacji oraz ogromnego zadowolenia ze własnego stanu.\nPatrząc na współczesne kobiety będące w odmiennym stanie, spostrzegamy, że ciąża potrafi wręcz doliczyć skrzydeł, kobiety, dziewczyny starają się być jak najbardziej atrakcyjne, nie ma już żadnej mowy o cnotliwym ukrywaniu brzuszka pod znacznymi ubraniami, szalami. Duszne lato, to okres przede wszystkim niewdzięczny dla kobiet w ciąży. Niepodniesiona masa i waga ciała, puchnące nogi, uciski, wysokie temperatury – to wszystko powoduje, iż kobiety czują się słabsze, szybciej się męczą – właśnie dlatego sprawa odzieży, jaką się w tym okresie ubiera jest niezmiernie ważna. Bezwzględnie, najważniejsze jest należyte obuwie.\nLekkie, przewiewne, praktyczne – nic gorszego jak obuwie, które wywołują ucisk na spuchniętych stopach. Starajmy się nosić ubrania z naturalnych materiałów – najprawidłowiej z bawełny, lnu, nawet gdy będą dopasowane do stworzonego przez nas okrągłego brzuszka, nie będzie w nich za gorąco – przetestuj sukienki ciążowe wieczorowe. Nowoczesne kobiety ubóstwiają iść w spodniach.\nBeż najmniejszego problemu można aktualnie nabyć lekkie, letnie spodnie z oszałamiających materiałów, zaadaptowane do każdego miesiąca należącej do nas ciąży. Czas ciąży jest nadzwyczajnym okresem w życiu każdej kobiety.\nWskutek tego, zamiast frustrować się zmieniającą sylwetką, każda kobieta powinna być dumna ze swojego dopełnionego brzuszka. Zmieniająca się sylwetka, żąda od nas ubioru, w którym każda z kobiet będzie się czuła prawidłowo, wygodnie oraz kobieco. Nim wybierzemy się do sklepu z zamiarem zakupu nowych ubrań, dobrze jest przejrzeć swoją szafę. Ciuchy typowo ciążowe obejmują w zasadzie wyłącznie okres od czwartego do dziewiątego miesiąca, u wielu dam znamiennie brzuszek uwydatni się dopiero w szóstym miesiącu.


Lancia Prisma – testy i recenzje, zdjęcia, opinie, dane techniczne\nKatalog aut › Lancia › Prisma\nLancia Prisma to samochód osobowy klasy średniej-niższej produkowany przez włoski koncern motoryzacyjny. Samochód pojawił się na rynku w 1983 roku jako następca modelu Trevi. W rzeczywistości Prisma była 4-drzwiową odmianą sedan, kompaktowej Lancii Delty.\nKonstrukcyjnie Lancia Prisma bazuje na płycie podłogowej Fiata Ritmo, jednak Lancia zdecydowała się zastosować tylną oś własnej konstrukcji. Nadwozie Prismy było bardzo kanciaste i pozbawione jakichkolwiek obłych kształtów. W 1986 roku, wraz z Deltą, Prisma przeszła facelifting, który polegał na zmianie atrapy chłodnicy, wnętrza oraz wyboru felg. Dodatkowo, silnik 1.6 otrzymał elektroniczny wtrysk paliwa, dzięki czemu rozwijał 107 KM. Jego gaźnikowa wersja generowała najpierw 105, a potem 101 KM.\nOprócz tego w ofercie na początku była jednostka 1.3 o mocy 75 KM oraz 85-konny benzyniak 1.5. Topowym silnikiem była 2-litrowa jednostka generująca 115 KM. Z tym silnikiem oferowany był napęd na 4 koła, a od 1987 roku, zyskała oznaczenie Prisma Integrale. Jeśli chodzi o motory o zapłonie samoczynnym, Lancia oferowała wolnossący lub turbodoładowany silnik 1.9, który w pierwszym przypadku miał 65, a w drugim – 80 KM. Moc kierowana była na przednią oś (poza wersją 2.0 i.e. 4WD) za pośrednictwem 5-biegowej skrzyni ręcznej lub 3-biegowej przekładni automatycznej.\nW 1989 roku zakończono produkcję Lancii Prismy, a jej następcą została Dedra.


Bilingual Bible English / Polish: Exodus chapter 31 (King James Version (1769) with Strongs Numbers and Morphology & Polish Biblia Gdanska (1881))\nOtom wezwał z imienia Besaleela, syna Urowego, syna Churowego z pokolenia Judy.\nI napełniłem go Duchem Bożym, mądrością, i rozumem, i umiejętnością we wszelakiem rzemiośle.\nKu dowcipnemu wymyślaniu, cokolwiek może być urobione ze złota, i z srebra, i z miedzi.\nDo rzezania kamienia na osadzenie, i na wyrobienie drzewa ku wystawieniu każdej roboty.\nA oto, Ja przydałem mu Acholijaba, syna Achysamechowego z pokolenia Dan, a w serce każdego dowcipnego dałem mądrość, aby zrobili wszystko com ci przykazał.\nNamiot zgromadzenia, i skrzynię świadectwa, i ubłagalnią, która ma być nad nią, i wszystkie naczynia namiotu.\nStół także i naczynia jego, i świecznik czysty ze wszystkiem naczyniem jego, i ołtarz do kadzenia.\nTakże ołtarz do całopalenia ze wszystkiem naczyniem jego, i wannę ze stolcem jej.\nTakże szaty do służby, i szaty święte Aaronowi kapłanowi, i szaty synom jego ku sprawowaniu kapłaństwa.\nI olejek pomazywania, i kadzenie wonne do świątnicy; według wszystkiego, jakom ci rozkazał, uczynią.\nTy też powiedz synom Izraelskim, mówiąc: Przecię sabbatów moich przestrzegać będziecie; bo ten znak jest między mną i między wami w narodziech waszych, abyście wiedzieli, żem Ja Pan, który was poświęcam.\nPrzez sześć dni odprawowana będzie robota; ale w dzień siódmy sabbat jest, odpocznienie święte Panu; każdy, kto by robił robotę w dzień sabbatu, śmiercią umrze.\nPrzetoż będą strzec synowie Izraelscy sabbatu, zachowując sabbat w narodziech swych ustawą wieczną.\nMiędzy mną i między syny Izraelskimi znakiem jest wiecznym; bo w sześciu dniach uczynił Pan niebo i ziemię, a dnia siódmego przestał i odpoczął.\nI dał Pan Mojżeszowi dokonawszy mowy z nim na górze Synaj dwie tablice świadectwa, tablice kamienne, pisane palcem Bożym.


Kiedyś było lepiej - nostalgia fotografa - Herbata i Obiektyw\nFotografia analogowa – materialność obrazu\nListopad 25, 2017 Październik 26, 2018 herbataiobiektyw\nKiedyś było lepiej. Dzieci nie przesiadywały tyle przed komputerami, na imprezach nikt nie gapił się w smartfona, fotograficy byli bardziej świadomi, gry były lepsze…\nW końcu wszystkie dzieci same kupują smartfony a fotograficy wierzą w każdy mit jaki im sprzedać. Nie wiem, zaś co było takie lepsze, ale coś było. Cóż, ostatnio bardzo żyjemy nostalgią, za tym co było a czego po prawdzie nie możemy czasem nawet pamiętać.\nFotografujący na kliszy byli bardziej świadomi\nNie byli. Już niejaki Adams, zwykł mawiać, że karabiny na błonę 35 milimetrów są dla amatorów. Niejaki McNally napisał gdzieś, że z wyjazdu przywiózł 25 rolek filmu. 25×36 daje nam 900 fot 🙂\nFilm w czasie swojej świetności był tani. Bardzo tani. Nawet tata opowiadał mi, że za rolkę dawał jakieś grosze i wypstrykiwał ile się dało. Z dzieciństwa, pamiętam, że z wakacji takich tygodniowych przywoziło się 2-3 rolki. 108 zdjęć.\nZ pierwszego wypadu do Włoch, gdy jeszcze obowiązywały liry, pamiętam, że za rolkę płaciłem równowartość 4 złotych. Fujufilm 200 ISO, 36 klatek.\nWcale nie było “większej świadomości fotografowania”. Na podstawie osiągnięć kilku fotografów\ni często gęsto ich PRu przypisujemy wszystkim pewne cechy. Podejrzewam, że mity o fotografach którzy tak głowili się nad każdym kadrem, że Boską Sesję tworzyli na jednej rolce albo mniej, to zwykły PR. Czyli ściema.\nZabawa na trzepaku\nTo też nie dotyczyło wszystkich dzieci. Trzepak był domeną porzuconych dzieci, którymi nikt się nie zajmował, albo czytanie sprawiało im zbyt dużą trudność. Uraziłem? Taki miałem zamiar. Serio tak uważaliśmy. Grupka kilku osób, z którymi się przyjaźniłem, należała już do grona zapalonych komputerowców, którzy raczej spędzali czas po szkole z nosem w książce. Trzepak nie był głównym miejscem ich zabaw. Był to już czas pierwszych RPGowych sesji (pierwszych dla nas).\nW sumie takim miłym wspomnieniem z dzieciństwa, jest powrót ze stoku, i ogrzewanie dłoni na kubku słodkiej herbaty w oczekiwaniu na odpalenie konsoli (jakiegoś klona Nintendo, Pegasus czy coś), wspólne wieczory kina samurajskiego z tatą i bratem – w końcu ktoś mi z VHSów puszczał Tron we Krwi czy Ran, opowiadając, że to adaptacja dzieł Szekspira. Tak poznałem Kurosawę, Kobayashiego i żywot Króla Leara. Także, każdy miał inne dzieciństwo.\nGdy zaś właśnie ktoś wrzuca memy o owym trzepaku, mam jeszcze większy problem, bo w blokach spędziłem zaledwie 2 lata życia. I to pierwsze.\nZauważyliście, że prawie każdy magazyn o grach musi raz na rok wywalić obszerny tekst o retro gamingu albo historię komputerów? Mam wrażenie, że to takie żerowanie na sentymencie: czytelnicy odchodzą, nowych nie przybywa, to może zawrócimy kijem rzekę i napiszemy co było\nw latach 80tych? Chyba na tym to polega.\nOsobiście bardzo ciepło wspominam godziny przy Baldur`s Gate czy Torment ale nie zamierzam wracać do epoki tych RPGów. Kiedyś miałem więcej czasu na gry: teraz nie mam, ale nie wyobrażam sobie powrotu do tamtej epoki.\nZapewne dlatego, tak wielu fotografów sięga sobie po kliszę. A potem pewnie i tak tylko to wywołują i ładują do skanera. Przyszło wam kiedyś do głowy, że te ich analogowe dzieła oglądacie na ekranach komputerów? 🙂 90% z fanów kliszy nie fotografuje analogowo.\nFotografują cyfrowo, poddają obraz cyfrowej obróbce. Wiele z tych obrazów, wygląda jak skorygowane poprzez photoshop – nienaganna cera i takie tam. Fotografując na kliszy nie masz szans, żeby ktoś to zobaczył. Musisz załadować to do jpga i wrzucić na fejsa 😉\nDziś, w XXI wieku, musisz być bardziej świadomy, bo klisza jest droga. Za czasów Capy i Cartera nie trzeba było 😉 Poza tym, znaczna część tych fotografii jest taka sama jak cyfrowa.\nPortret, akt, moda, cokolwiek. Ta sama maniera, te same trendy. Powiem, że fotografuję na kliszy! Sprzedam popkulturę jako trochę szlachetniejszą?\nDodać należy, że w czasem w okolicy było trzech fotografów, w tym dwóch partaczy. Jak patrzę na moje fotografie z I komunii, to wiem, po prostu wiem, że dziś za 100 zł, lepsze zrobiłby każdy dzieciak z luszczanką, niż tamten profesjonalista. Jest za czym tęsknić. Dziś albo gonisz standardy jak szalony albo odpadasz. Wcześniej można było czyścić obiektyw raz na 20 – 30 lat.\nTak. Kiedyś było lepiej. Wszystko kiedyś było lepsze. Podejrzewam, że kiedy będę miał lat 50 czy 60 będę wspominał czasy gdy miałem lat 20-30, bo byłem silniejszy, sprawniejszy, miałem przed sobą więcej perspektyw i możliwości. Gdy rozglądam się po okolicy, nadal widzę że większość osób zachowuje się podobnie. Część dzieciaków biega po ulicach, jeździ na rowerach, kilku łazi w glanach i alienuje się od reszty a części nie widzę, bo są na lekcjach języka, czytają coś albo zajmują zupełnie czymś innym. Patrząc jednak na facebookowe wynurzenia, znajomych: chyba 80% z nich spędziło dzieciństwo na osiedlowych trzepakach od rana do wieczora. Ja osobiście tęsknię za czasem szkoły z innego powodu: plecak w kąt, dobry RPG, dobra książka i na trening! Jasne, trochę mi tego brakuje, bo dziś pograć godzinkę to jakby takie male wykroczenie 😉\nCała ta dziwaczna nostalgia, moda na retro, teksty że kiedyś było lepiej… dobra! Jak ktoś ma lat 70, 80, ok. Natomiast trzydziestolatek płaczący, że onegdaj było lepiej?! Jest czasem trudno,\nale możemy fotografować, pisać i filmować w 4k i pokazać to całemu światu. I naprawdę kiedyś było lepiej? Niby co?\nAha – dzielicie się całą tą nostalgią na FACEBOOKU. Portalu, z którego nigdy się nie wylogowujecie, który działa w Waszych smartfonach. Dobija mnie siedzenie na fejsie, celem narzekania na fejsa 😀 To jak siedzieć w “fastfudzie” z piwskiem w łapie i truć wszystkim tyłek, że kiedyś ludzie byli zdrowsi.\nMoże nie jest to najwybitniejsze dzieło kinematografii XXI wieku. Ot kolejny film Allena tłuczony na jedno kopyto. Temat tego filmu doskonale pasuje do tematu tego wpisu. Otóż, główny bohater, żyjący współcześnie, bardzo chciałby trafić bodaj do lat 20 XX wieku. Uważa, że była to najwspanialsza twórczo epoka, w jakiej może żyć artysta. Trafiwszy tam, poznaje kobietę, która chce cofnąć się do Bell Epoque, które we jej mniemaniu jest najcudowniejszą.\nPamiętajcie, że Lem też nie wiedział, że żyje w ważnej literacko epoce, która dała nam jego samego, Mrożka i Szymborską 🙂 Byli znajomymi swoją drogą. Z Mrożkiem chyba nawet dość bliskimi.\nObejrzyjcie. Nic wielkiego ale świetnie obrazuje tą tęsknotę za “tym co było”. Po prostu w epoce która minęła – nic już się nie zmieni. Nie powstaną nowe obrazy, fotografie, filmy i książki.\nHistoria oczywiście zna epoki, które starały się ożywić ducha poprzednich. Renesans. Z tym, że teraz nie przeżywamy miniaturowego renesansu bo ja wiem? Złotej Ery Fotografii Prasowej. Przeżywamy renesans formy. Bez treści :/\nKto tym dzieciom daje te cholerne komputery i smartfony? Same kupują? No, to byłby powód do szacunku. 12 latek sam zarobił 4000 na Jabłuszko.\nps. Obecni rodzice narzekają, że dzieci dziś tylko smartfony i smartfony. Nie trzeba być Mistrzem Jedi ani socjologiem – czarnoksiężnikiem że coś tu jest nie tak 😉\ngrafika w nagłówku: freepik.com\nOpublikowany w O fotografii, PrzemyśleniaTagged fotografia, przemyślenia


Cmentarz Wojskowy na Powązkach w Warszawie - Kwatery Powstańcze\nUtworzony w 1912 roku dla potrzeb garnizonu rosyjskiego w Warszawie cmentarz prawosławny na Powązkach, tzw. cmentarz carski, przechodził w czasie I wojny światowej zmienne dzieje. Chowano tu poległych żołnierzy wielu armii. Po odzyskaniu przez Polskę niepodległości w listopadzie 1918 roku cmentarz przejęło polskie duszpasterstwo wojskowe, nadając mu nazwę Cmentarza Wojskowego na Powązkach. W ramach prac dostosowawczych uporządkowano i zmodernizowano istniejące kwatery, wytyczono główną aleję, powiększono zajmowany obszar do 24,5 ha. Istniejącą wcześniej drewnianą cerkiew przycmentarną przebudowano na Kościół Św. Jozefata Kuncewicza.\nkościół św. Jozafata; po lewej widok pierwotny, po prawej stan współczesny\nWładze państwowe i społeczeństwo od pierwszych chwil niepodległości starały się nadać cmentarzowi charakter centralnej nekropolii wojskowej. W wydzielonych kwaterach pochowano 2,5 tys. żołnierzy ekshumowanych z pól bitewnych wokół Warszawy, ofiary wojny polsko-bolszewickiej w latach 1919-1920, w innych spoczęli żołnierze licznych polskich formacji wojskowych z I wojny światowej (Legiony, P.O.W., Dowborczycy, Hallerczycy).\ngroby żołnierzy poległych w wojnie polsko-bolszewickiej 1920 r.\nSzczególną czcią otaczana była kwatera C-13, gdzie złożono prochy poległych w Powstaniu Styczniowym i gdzie nadal chowano żyjących jeszcze weteranów z 1863 roku. Wzniesione pomniki i tablice przypominały historię walk o niepodległość i cenę, jaką przyszło za nią zapłacić.\ngroby poległych powstańców i weteranów Powstania Styczniowego 1863 r.\nCmentarz już w tamtej postaci, odwiedzany przez mieszkańców Stolicy i rzesze przyjezdnych z wszystkich stron Polski, stał się miejscem niezwykle ważnym i powszechnie szanowanym, zwłaszcza wśród młodzieży, która licznie uczestniczyła w patriotycznych obchodach historycznych rocznic, manifestacjach na cześć poległych, pogrzebach osób zasłużonych, odczytując na mogiłach bohaterów wzory postaw obywatelskich godnych upamiętnienia i naśladowania.\nAtak niemiecki 1 września 1939 r. nie zmienił wojskowego oblicza cmentarza, jedynie zapełniły się kolejne kwatery żołnierzami poległymi w Obronie Warszawy. W kilkuletnim okresie okupacji zarząd cmentarzem nadal sprawowały polskie władze kościelne, niemniej panujący powszechnie terror powodował, iż bardzo rzadko decydowano się na grzebanie zmarłych w tym miejscu.\ngroby żołnierzy polskich poległych we wrześniu 1939 r.\nTym bardziej godnym uwagi jest fakt pochowania w jednej z kwater trzech żołnierzy z Armii Krajowej (Szare Szeregi), poległych w walce z okupantem. Pierwszym z nich był harcmistrz ppor. Jan Bytnar, który odbity w słynnej akcji 26 marca 1943 roku pod Arsenałem, zmarł kilka dni później w wyniku tortur zadanych mu w bestialskim śledztwie przez funkcjonariuszy gestapo. Organizatorzy pogrzebu, Tadeusz Zawadzki ("Zośka") i Jan Wuttke ("Czarny Jaś") poprzez komórkę duszpasterską KG AK uzyskali zgodę na pochowanie "Rudego" na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Spoczął pod przybranym nazwiskiem, jako Jan Domański, 3 kwietnia 1943 roku w kwaterze A-20.\ngrób Janka Bytnara (widok współczesny)\nDrugim pochowanym, 8 czerwca 1943 roku na tej samej działce był "Oracz", sierż. podchorąży, Tadeusz Mirowski.\ngrób Tadeusza Mirowskiego (widok współczesny)\nWkrótce tragiczny los sprawił, że do tamtych dwóch doszła trzecia mogiła, Tadeusza Zawadzkiego, ("Zośki"), Komendanta Warszawskich Grup Szturmowych, który zginął 20 sierpnia 1943 roku w ataku na posterunek Grenzschutzu w Sieczychach.\ngrób Tadeusza Zawadzkiego (widok współczesny)\nNa cześć poległego dowódcy utworzonemu w ramach Kedywu KG AK batalionowi nadano 1 września 1943 roku imię "Zośka". Według świadectwa jego żołnierzy "jeszcze przed Powstaniem Warszawskim zapełnił się brzozowymi krzyżami niemal cały rząd, prawie pustej wówczas działki cmentarnej."\nkwatera "Zośki", 1945 r.\nDziś jest to miejsce szczególnie rzucające się w oczy wszystkim zwiedzającym cmentarz.\nkwatera batalionu "Zośka" (widok współczesny)\nW warunkach konspiracji chowanie poległych, zwłaszcza na cmentarzu wojskowym, wiązało się z olbrzymim ryzykiem i wymagało od organizatorów takich pogrzebów wyjątkowych starań i zabiegów. Potrzebna była pomoc ze strony szpitali, prosektoriów, przedsiębiorstw pogrzebowych, urzędników sporządzających akty zgonu, wreszcie samych grabarzy, a także uzyskanie "lewych papierów". Z czasem powstawały wyspecjalizowane komórki do tych prac, niemniej historię konspiracyjnych grobów na Wojskowym Cmentarzu wypada uznać za czyn wyjątkowy, zasługujący na najwyższe uznanie.\nPo upadku Powstania w październiku 1944 roku, po wypędzeniu ludności cywilnej i odejściu żołnierzy do obozów jenieckich, w zniszczonym i wypalonym mieście zamarło życie. Wśród gruzów, w prowizorycznych mogiłach na skwerach, podwórkach i ulicach leżały ciała zabitych w walkach żołnierzy i pomordowanych przez Niemców mieszkańców Warszawy. Wiele zwłok nie zdążono pochować.\nDopiero 17 stycznia 1945 roku do miasta wkroczyły oddziały sowieckie i polskie. Do opuszczonych ruin stopniowo wracała ludność, a wśród niej byli żołnierze, którzy nie poszli do niewoli i mimo formalnego rozwiązania Armii Krajowej (19 stycznia 1945 roku), pozostali nadal w konspiracji. Nowo powstała organizacja kierowana przez generała Leopolda Okulickiego, "Niedźwiadka", a po jego aresztowaniu przez władze sowieckie w marcu 1945 roku, przez płk. Jana Rzepeckiego, "Prezesa", oprócz działalności ściśle politycznej i wojskowej, starała się uczestniczyć w pracach cywilnych na rzecz społeczeństwa.\nZnalazło to szczególny wyraz w działaniach podejmowanych przez mianowanego Komendantem Obszaru Centralnego DSZ, płk. Jana Mazurkiewicza, ps. "Radosław", który wraz ze swoim sztabem opuścił Częstochowę i na początku lutego 1945 roku zatrzymał się na stałe w jednej z podwarszawskich miejscowości. Bazą dla dalszej działalności podziemnej stali się głównie b. żołnierze Kedywu KG AK, skupieni zwłaszcza w dwóch środowiskach wywodzących się z dawnych batalionów AK - "Zośka" i "Miotła.\nWczesną wiosną 1945 roku władze miejskie podległe rządowi lubelskiemu zarządziły usunięcie zwłok z ulic, placów, budynków Warszawy i pochowanie ich we wspólnych mogiłach. Wprawdzie za taką decyzją przemawiały w pełni względy sanitarne, jednakże nie można było wykluczyć ukrytych aspektów politycznych, ponieważ stronie komunistycznej z oczywistych powodów zależało na pomniejszeniu roli Armii Krajowej w Powstaniu Warszawskim.\nDowódcy obu zespołów otrzymali polecenie włączenie się w trybie konspiracyjnym do akcji poszukiwania i identyfikacji zwłok żołnierzy poległych w Powstaniu, ich zabezpieczenia w ramach prac prowadzonych przez Polski Czerwony Krzyż, lub pochowania na cmentarzach, jeśli to było możliwe. W "Zośce", dowódca grupy dyspozycyjnej, porucznik Henryk Kozłowski ("Kmita"), powierzył nadzór nad tymi poczynaniami Bogdanowi Celińskiemu ("Wiktorowi"). Z ramienia "Miotły" nadzór nad działalnością ekshumacyjną sprawował początkowo ppor. "Anatol", a po nim porucznik "Tadeusz Czarny" - Tadeusz Janicki.\nPodstawowym zadaniem w tym krótkim czasie było odnalezienie i zidentyfikowanie zwłok poległych żołnierzy, zanim trafią do zbiorowych mogił przygotowanych na terenie Starego Miasta, w Ogrodzie Krasińskich i na Czerniakowie, nad brzegiem Wisły. Identyczną akcję w środowisku b. żołnierzy i rodzin z batalionu AK "Parasol" zainicjowała Halina Dunin-Karwicka-Rakoczy, ("Janina"). Zorganizowani w 5 sekcjach pracowali niezwykle ofiarnie we wszystkich masowych ekshumacjach na terenie Warszawy, identyfikując poległych w Powstaniu kolegów i koleżanki.\nPotwierdzeniem konspiracyjnego charakteru pracy członków tych zespołów są zachowane protokóły PCK, w których często figurują fikcyjne dane dotyczące personaliów świadków ekshumacji. Nic dziwnego, zważywszy, że trwała jeszcze wojna z Niemcami, a w Polsce nasilała się walka z po-akowskim podziemiem. Ekipą PCK współpracującą z żołnierzami "Miotły" kierowała Anna Pia-Mycielska (także żołnierz AK), sygnująca swoje protokoły literami "AM" z datą początkową od 24 marca 1945 roku.\nZ powodu pośpiechu, braku ludzi i środków transportu oraz licznych trudności administracyjnych pogrzeby indywidualne nie często się zdarzały, niemniej w okresie wiosny i lata 1945r. udało się pochować pewna liczbę żołnierzy-powstańców na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach, w miejscach uzgodnionych z księdzem M. Żemralskim, proboszczem parafii św. Józefata, przy współpracy z brygadą starszego grabarza Jędrzejewskiego. Szczególnie uroczysty pogrzeb miał miejsce w drugiej połowie lutego 1945 roku, kiedy koledzy chowali na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach odnalezione ciało harcmistrza kapitana, Andrzeja Romockiego, ("Morro"), dowódcę kompanii "Rudy" w batalionie "Zośka".\nPogrzeb Andrzeja Romockiego "Morro" 1945 r.\nPodobno wśród uczestników pogrzebu dostrzeżono pułkownika "Radosława", który bardzo sobie cenił tego świetnego oficera.\ngrób Andrzeja Romockiego (widok współczesny)\nSytuacja uległa zasadniczej poprawie z chwilą powstania we wrześniu 1945 roku Komisji Likwidacyjnej b. Armii Krajowej. Odtąd osoby ujawniające się przed władzami komunistycznymi mogły działać legalnie (chociaż, jak się miało okazać w niedalekiej przyszłości, nie było to zajęcie bezpieczne).\nGrupa "Zośkowców" wychodząca z Cmentarza Wojskowego 1945 r.\nW głębi pomnik Orląt Warszawskich 1920 r., przeniesiony po wojnie do kwatery B-11.\nWładze komunistyczne zawierając 8 września porozumienie z płk "Radosławem" w sprawie ujawnienia żołnierzy Obszaru Centralnego DSZ nie skonfiskowały pokaźnych środków finansowych, będących w jego dyspozycji. Środki te mogły być użyte m.in. na takie cele społeczne, jak:\n- wykupienie niektórych działek na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach\n- koszty powtórnej ekshumacji żołnierzy pochowanych w mogiłach tymczasowych\n- budowę pomnika na kwaterach wojennych AK.\n- pomoc materialną dla rodzin poległych, w tym budowę Bursy im. Generała "Grota" dla sierot po powstańcach warszawskich. Stało się to możliwe dzięki przekazaniu na ten cel ruin budynków przy kościele parafialnym na Marymoncie. Ofiarodawcą był oddział "Caritas" kierowany przez ks. Zygmunta Trószczyńskiego.\nBursa im gen. "Grota"\nOkres zimowego zastoju, 1945/1946, ekipa płk. "Radosława" wykorzystała do oceny sytuacji i opracowania planu prac w nadchodzącej wiośnie. Nie brakowało sygnałów wskazujących na rosnącą niechęć oficjalnych czynników do środowisk akowskich wywodzących się z kręgów niedawnej antykomunistycznej konspiracji. Władze nie ufały deklaracjom o gotowości do pokojowej współpracy przy odbudowie zniszczonego wojną i okupacją kraju. Sprawami kombatantów miał się zajmować nowo powstały Związek Uczestników Walki Zbrojnej o Niepodległość i Demokrację, który od początku sprzeciwiał się tworzeniu na cmentarzach oddzielnych kwater dla powstańców warszawskich.\nWyjątkiem w tej postawie było udzielenie zgody na pochowanie ekshumowanych z Czerniakowa żołnierzy Zgrupowania AK "Kryska" na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach. Dzięki usilnym staraniom jego b. dowódcy, ppłk. Zygmunta Netzera ("Kryski) i kierowanego przez niego komitetu rodzin, już w 1946 roku spoczęli w kwaterze D 2 (prawy dolny róg cmentarza - od ul. Powązkowskiej).\nkwatera Zgrupowania "Kryska" (widok współczesny)\nZ czasem cały obszar tej kwatery zapełniły groby poległych powstańców ze Zgrupowania AK "Leśnik", żołnierzy IV Zgrupowania - Śródmieścia "Gurt" i batalionu AK "Bełt".\nkwatera Zgrupowania "Leśnik" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Gurt" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Bełt" (widok współczesny),\nWedług danych z archiwum PCK w I kwartale 1946 roku zidentyfikowanych "powstańców" w tymczasowych mogiłach zbiorowych było 2368, liczba zdecydowanie zaniżona, jednakże do tej kategorii zaliczano tylko wypadki, w których można było niezbicie stwierdzić przynależność zabitego do Powstania, jak legitymacje, opaski, ubiór.\nWcześniej, 25 listopada 1945 roku założono na Woli, na obszarze 1,5 ha, Cmentarz Powstania Warszawskiego, co mogło wskazywać na zamiar przeniesienia tam wszystkich ofiar pochowanych w zbiorowych grobach, w tym również poległych w powstaniu żołnierzy. Mogła temu zapobiec jedynie zdecydowana i skoordynowana akcja, pośpiech w działaniu.\nW 1946 roku Cmentarz Wojskowy na Powązkach przejęła administracja wojskowa, jednak na niższych i średnich szczeblach władzy państwowej nie było jeszcze zdecydowanej polityki w sprawach cmentarnych i wiele spraw udawało się załatwić po myśli akowskich komitetów rodzicielskich.\nPowstało ich w sumie 11, skupionych wokół pułkownika "Radosława", który odtąd występował w ich imieniu. Umożliwiło to realizację idei utworzenia w wybranym miejscu widomego symbolu, przemawiającego do najgłębszych uczuć narodu. Takim miejscem mógł być jedynie Wojskowy Cmentarz na Powązkach. Wynikał z tego podstawowy warunek: kwatery powstańcze z możliwie dużą liczbą indywidualnych mogił, odpowiednio oznaczonych, powinny zajmować zwarty obszar w najbliższym otoczeniu pomnika, wyrażającego patriotyczne uczucia tych wszystkich, którym bliska jest idea niepodległości.\nZadanie to, wbrew trudnościom stawianym przez komunistyczne władze, dzięki uporowi, odwadze i poświęceniu wykonawców, naciskom społeczeństwa, w tym komitetów rodzicielskich i środowisk oddziałowych, przy finansowym wsparciu z "funduszu socjalnego", szczęśliwie uratowanego przed konfiskatą przy ujawnianiu struktur konspiracyjnych we wrześniu 1945 roku, udało się w dużym stopniu zrealizować. Wystarczy tylko uważnie przyjrzeć się rozkładowi powstańczych kwater na planie cmentarza. Większość z nich nieprzypadkowo skupia się wokół centralnie umieszczonego pomnika "Gloria Victis".\nkwatera batalionu "Miotła" (widok współczesny)\nkwatera batalionu "Parasol" (widok współczesny)\nkwatera pułku "Baszta" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Żywiciel" (widok współczesny)\nKonkurs na ten pomnik zorganizowano w lutym 1946 roku. Po rozpatrzeniu kilkunastu zgłoszonych projektów do realizacji wybrano projekt opatrzony godłem "Monika". Autorką okazała się Helena Kłosowicz, była łączniczka i żołnierz Starówki. Budowę powierzono zakładowi kamieniarsko-artystycznemu Braci Koziańskich, pod nadzorem projektantki. Pomnik w formie wysokiego obelisku z czarnego marmuru u wierzchołka kończył się urną i narożnikami z różowego marmuru. Na czterech bokach granitu widnieją napisy z brązu: "Żołnierzom Armii Krajowej poległym za wolność" - "1939 - 1944" - "Powstanie Warszawskie 1.VIII - 2.X.1944"/pod wieńcem z liści dębowych" - "Gloria Victis"/ napis pod Krzyżem Virtuti Militari. Uroczyste odsłonięcie i poświęcenie pomnika przez regenta cmentarza wojskowego ks. kanonika M. Żemralskiego, odbyło się w dniu 1 sierpnia 1946 roku w drugą rocznicę Powstania.\nodsłonięcie pomnika "Gloria Victis" w 1946 r.\nWkrótce potem, 6 sierpnia 1946 roku, wyruszył w pochodzie przez całe miasto kondukt pogrzebowy, wiozący szczątki i prochy ludzi pomordowanych i spalonych przez Niemców w Powstaniu, odprowadzany w uroczystej procesji przez tysiące mieszkańców Warszawy. Spoczęły w 177 zbiorowych mogiłach na Cmentarzu Powstania Warszawskiego na Woli.\nCmentarz Powstania Warszawskiego na Woli\nW 1973 roku odsłonięto tam monumentalny pomnik "Polegli - Niepokonani", u stóp którego widnieje napis: "Tu spoczywają prochy ponad 50 tysięcy Polaków poległych w latach 1939-1945 w walce o wolność Ojczyzny z hitlerowskim najeźdźcą".\nPomnik "Polegli - Niepokonani"\nZbieżność w czasie obu powyższych uroczystości nie umniejsza w żadnym stopniu ich rangi i znaczenia dla idei uczczenia ofiar Powstania Warszawskiego. Zarówno cmentarz na Woli, jak i kwatery powstańcze na Powązkach są wyrazem pamięci społeczeństwa o tych, którzy w walce o wolność i niepodległość Polski zapłacili cenę najwyższą. Ich męczeństwo nie powinno być nigdy przedmiotem jakichkolwiek przetargów.\nKolejny etap prac ekshumacyjnych przypadł na wiosnę 1947 roku, kiedy otwarto tymczasowe mogiły w Parku Krasińskich. W tym czasie nadzór nad Cmentarzem Wojskowym przejęła Komenda Miasta zlecając Związkowi Uczestników Walki Zbrojnej o N. i D. kwalifikowanie poległych w powstaniu żołnierzy z różnych oddziałów walczących w Warszawie.\nDochodziło na tym tle do licznych nieporozumień i awantur. Referentem dla spraw grobownictwa na Cmentarzu Wojskowym został niewidomy inwalida wojenny, bez obojga oczu, który odtąd miał wydawać zezwolenia na pochówek. Zarząd cmentarza sprzeciwiał się dalszemu grzebaniu akowców, kierując ciała na cmentarz wolski, gdzie często długo leżały nie zabezpieczone, bez trumien. W kaplicy przy cmentarzu na Powązkach składowano ciała nie pochowane od jesieni 1946r. Zdarzały się wypadki wykradania zwłok, lub ich podmieniania. Wreszcie, 18 kwietnia 1947 roku Związek w ogóle wstrzymał ekshumację akowców z Ogrodu Krasińskich nie wydając pozwoleń na dalsze pochówki na wojskowym cmentarzu. Pogrzeby mogły się odbywać jedynie na cmentarzu wolskim. Pismo płk. "Radosława" do Premiera Rządu w tej sprawie pozostało bez odpowiedzi.\nStosunkowo najmniej oporów napotykały pogrzeby niezidentyfikowanych szczątków, chowanych głównie w skrajnie położonych kwaterach ( C-8, C-10, D-10).\nzbiorowe mogiły bezimiennych Powstańców Warszawskich\nW kwaterze B-8 pochowano ekshumowanych z Ogrodu Krasińskich żołnierzy batalionów AK "Gozdawa" i "Chrobry II".\nkwatera batalionu "Gozdawa" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Chrobry II" (widok współczesny),\nStopniowo zapełniły się pozostałe kwatery. Tak więc, mimo szykan, protestów i zakazów, nie udało się zarządowi cmentarza zapobiec powstawaniu oddzielnych kwater powstańczych. Proces ten w zasadzie zakończył się późną jesienią 1947 roku.\nkwatera batalionu "Kiliński" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Krybar" (widok współczesny),\nkwatera batalionu "Czata 49" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Chwacki" (widok współczesny),\nRaz jeszcze zwyciężyły upór, determinacja i patriotyzm społeczeństwa, w którego świadomości skromne żołnierskie mogiły na powązkowskim Cmentarzu urosły do rangi jednego z najważniejszych sanktuariów w Stolicy Polski.\nkwatera batalionu "Wigry" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Garłuch" (widok współczesny),\nkwatera batalionu "Róg" (widok współczesny),\nkwatera batalionu "Pięść" (widok współczesny),\nKomunistyczni namiestnicy Kremla zbyt późno zdali sobie sprawę z przegranej walki o symbole. Trzeba było odwołać się do argumentu siły i przemocy.\nCharakterystyczne, że czynny udział w pracach cmentarnych był traktowany w śledztwach jako jedno z najcięższych przestępstw przeciw ludowej władzy. Działalność ta miała być jedynie przykrywką do próby obalenia komunistycznego ustroju.\nW okresie nasilenia stalinowskiego terroru w latach 1949-1955 odwiedzanie Cmentarza Wojskowego na Powązkach wiązało się z ryzykiem, wchodzących bądź wychodzących legitymowano, pytając o cel wizyty. Nie prowadzono żadnych prac konserwatorskich.\nPo fali aresztowań, jakie dotknęły środowiska "Zośki" i "Miotły" na przełomie 1948/1949 roku, ustała jawna działalność komitetów rodzicielskich. Indywidualną opieką nad grobami zajmowały się przede wszystkim matki, ojcowie i krewni poległych. Wiele mogił powstańczych, nie pielęgnowanych, niszczała.\nwygląd kwater powstańczych w latach 50-tych\nCoraz częściej na wojskowym cmentarzu chowano zmarłych dygnitarzy reżimu. W 1953 roku przy głównej alei, w monumentalnym grobowcu, pochowano zmarłego w Moskwie prezydenta Bolesława Bieruta.\nPrzełom nastąpił w październiku 1956 roku, po dojściu do władzy Władysława Gomułki. Związane z tym pozytywne zmiany znalazły wyraz także w działalności jedynej organizacji kombatanckiej w kraju, która zreformowana, przekształciła się w Związek Bojowników o Wolność i Demokrację. Duża część akowców, w tym zwolnieni z więzień, aby móc legalnie uczestniczyć w pracach społecznych, wstępowała w jego szeregi.\nZwolniony i rehabilitowany po 7-letnim pobycie w więzieniu, płk. "Radosław" został w 1957 roku wybrany wiceprezesem Warszawskiego Okręgu Z. B. o W. i D. i za jedno z najważniejszych zadań uznał naprawę szkód powstałych na cmentarzach po kilkuletnim okresie celowych zaniedbań.\nWedług oceny Sekcji Opieki i Grobownictwa z 1957 roku, większość mogił znajdowała się w opłakanym stanie. "Mobilizując szeroką pomoc społeczną - ustawiono na warszawskich cmentarzach wojskowych około 2.000 krzyży drewnianych, zrekonstruowano od podstaw kwaterę żołnierską obrońców Warszawy z 1939 roku, oczyszczono i uporządkowano około 600 opuszczonych grobów."\nwygląd kwater "Żywiciela" i "Miotły" 1957 r.\nW pracach tych wzięły udział załogi licznych zakładów pracy, wojsko i młodzież szkolna. Gruntownej renowacji wymagał również sam pomnik "Gloria Victis". Przeprowadził ją latem 1958 roku Zakład Kamieniarski inżyniera Juliana Fedorowicza. Oprócz renowacji pomnik poddano nieznacznym przeróbkom przez dodanie nowej urny i czterech stylizowanych orłów na narożnikach. Uroczystego poświęcenia w dniu 1 sierpnia 1958 roku dokonał ks. Zygmunt Trószczyński.\nRenowacja pomnika "Gloria Victis"\nBył to sygnał do rozpoczęcia prac nad dalszą przebudową kwater przez utworzone w tym celu komitety poszczególnych zgrupowań przy wsparciu finansowym społeczeństwa. Szeroką pomoc okazywały zakłady pracy i jednostki wojskowe z garnizonu warszawskiego.\nNaczelne władze partyjne, zaniepokojone zbyt głośnym manifestowaniem przez społeczeństwo uczuć patriotycznych przy powstańczych kwaterach, postanowiły zmienić dominujący dotąd religijny i wojskowy charakter cmentarza na bardziej świecki, bliższy im ideologicznie. Wyrazem tego była zmiana nazwy w 1964 roku na Cmentarz Komunalny (d. Wojskowy) na Powązkach i powierzenie pieczy nad nim Urzędowi Stołecznemu.\nW ciągu następnych kilku lat cmentarz uporządkowano, wytyczono trzy aleje dla chowania zmarłych po wojnie wybitnych i zasłużonych dla państwa osobistości z różnych dziedzin życia w PRL. Powstała, z inicjatywy gen. E. Rozłubirskiego, "Gustawa", osobna kwatera poległych w Powstaniu Warszawskim żołnierzy Batalionu Szturmowego Armii Ludowej "Czwartaków" (B-6).\nUkoronowaniem tych działań i inwestycji było oddanie do użytku w 1969 roku Domu Pogrzebowego, gdzie odbywały się ostatnie pożegnania, wyłącznie świeckie.\nDopiero 4 maja 1988 roku, kiedy chowano zmarłego płk. Jana Mazurkiewicza, po raz pierwszy w pogrzebie obok kompanii honorowej wystąpili kapelani Ludowego Wojska Polskiego.\ngrób gen. Jana Mazurkiewicza "Radosława"\nZmiana nazwy, okazałe uroczystości pogrzebowe, nowe pomniki i nagrobki autorstwa wybitnych artystów i rzeźbiarzy nie mogły zatrzeć w społeczeństwie pamięci o ofierze żołnierskiej krwi i "d. Cmentarz Wojskowy" na Powązkach dla większości Polaków niezmiennie kojarzył się z Powstaniem Warszawskim. Wystarczyło o godzinie 17.00 każdego 1 sierpnia znaleźć się w gęstym tłumie rodaków, przy "Gloria Victis", aby się o tym przekonać.\nMiejsce to pełniło rolę szczególnie istotną w okresach napięć i społecznych zrywów. Morze zapalonych zniczy w "Dolince Katyńskiej", wskazywało na fiasko poczynać cenzury i kłamstw wypowiadanych przez partyjnych historyków. Stanął tu w nocy z 31 lipca na 1 sierpnia 1981 roku Pomnik Katyński, wzniesiony konspiracyjnie, pierwszy w Polsce. Usunięty potajemnie przez służbę bezpieczeństwa 6 lipca 1989 roku, odnaleziony po sześciu latach, wrócił na swoje miejsce 8 września 1995 roku.\nPomnik Katyński (widok aktualny)\nWydarzeniem wyrażającym głębokie uczucia patriotyczne społeczeństwa w stanie wojennym był pogrzeb doczesnych szczątków księdza Józefa Stanka, zamordowanego przez Niemców 23 września 1944 roku po kapitulacji Czerniakowa. Zebrane z pobojowiska zwłoki kapelana Zgrupowania AK "Kryska" złożono początkowo wraz z innymi w zbiorowej mogile, skąd po ekshumacji zostały pogrzebane wczesną wiosną 1946 roku na wojskowym cmentarzu. Po latach poszukiwań grób odnaleziono. Zapadła decyzja przeniesienia doczesnych szczątków bohaterskiego kapłana i pochowania ich wśród poległych towarzyszy broni (kwatera D-2). Uroczysty pogrzeb, przy bardzo licznym udziale żołnierzy Armii Krajowej z różnych zgrupowań i rzeszy wiernych, odbył się 4 listopada 1987 roku.\ngrób ks. Józefa Stanka w kwaterze "Kryski"\nZmiany, jakie nastąpiły w kraju po 1989 roku, nie zmniejszyły zainteresowania społeczeństwa cmentarzem - pomniki, tablice pamiątkowe, mogiły powstańcze, ich wystrój, wymowa napisów na krzyżach, są magnesem przyciągającym licznych odwiedzających, nie tylko z okazji historycznych rocznic. Cmentarz nawet w obecnej postaci nie zatracił nic ze swojego tradycyjnego charakteru i nadal jawi się ogółowi Polaków jako symbol walk o wolność i niepodległość, nic też nie wskazuje żeby pamięć o żołnierskiej ofierze miała kiedykolwiek wygasnąć.\npomnik "Gloria Victis" - stan obecny\nPrzykładem powszechnej więzi z bohaterską przeszłością były uroczyste obchody 50-lecia Powstania Warszawskiego. Obok "Gloria Victis" wzniesiono w 1994 roku pomnik-grobowiec ku czci kolejnych dowódców Armii Krajowej: generałów, Stefana Grota - Roweckiego, Tadeusza Bora - Komorowskiego, Leopolda Okulickiego "Niedźwiadka" i Dowódcy SZP generała Michała Tokarzewskiego - Karaszewicza "Torwida".\npomnik grobowiec dowódców Armii Krajowej\nW 1996 roku Rada m.st. Warszawy przywróciła dawną nazwę - Cmentarz Wojskowy, a w 1998 roku przekazała administrację powołanemu przez nią Zarządowi Cmentarzy Komunalnych w Warszawie. Zniesione zostały wszystkie restrykcje i dyskryminujące nakazy wprowadzone za czasów PRL.\naktualny widok wejścia na Cmentarz Wojskowy\nUkład topograficzny centralnie położonych działek powstańczych nie pokrywa się z oficjalnie ustalonym podziałem kwater w planie cmentarza. To wynik zmagań o każdy metr kwadratowy przestrzeni wokół pomnika "Gloria Victis" i najlepiej świadczy o toczonej tu niegdyś walce ideologicznej. Zagęszczenie mogił na niewielkim stosunkowo obszarze jest bardzo duże, rejony przyznane formacjom w poszczególnych kwaterach często zachodzą na siebie, niekiedy trudno je ściśle rozdzielić, niemniej reprezentowane są w tym miejscu wszystkie oddziały AK, które walczyły w Powstaniu Warszawskim.\nkwatera batalionu "Harnaś" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Golski" (widok współczesny),\nkwatera Zgrupowania "Obroża" (widok współczesny),\nkwatera oddziałów NSZ (widok współczesny),\nBezpośrednią opiekę nad powstańczymi kwaterami sprawują komitety powołane przez oddziałowe środowiska. Ich zasługą jest obecny stan mogił. Nieustannie trwają też prace konserwatorskie i pielęgnacyjne, w których coraz częściej uczestniczą młodsze pokolenia.\ntzw. "Łączka" (kwatera Ł) - miejsce gdzie potajemnie chowano niewinnie straconych w latach 1945-1956 polskich patriotów (widok współczesny)\nWojskowy Cmentarz na Powązkach z jego długą i dramatyczną historią stanowi potwierdzenie niezwykle ważnej zasady w życiu naszego ciężko doświadczanego narodu, że "być pokonanym i nie ulec - to zwycięstwo." Pamiętając o niej warto wspomnieć tych wszystkich, znanych i nieznanych, którzy pracą, wysiłkiem, a często i cierpieniem, stworzyli i utrwalili to dzieło niezwykłe. Zasłużyli na wdzięczność i szacunek.\nplan Cmentarza Wojskowego\nzdjęcia współczesne: Maciej Janaszek-Seydlitz\n1. Bielecki Robert, Żołnierze Powstania Warszawskiego Tom III, Warszawa 1997;\n2. Czugajewski Ryszard Umiłował do końca - Ks. Józef Stanek ps. "Rudy", Warszawa 1999;\n3. Malczewski Juliusz Jerzy Cmentarz Komunalny Powązki Dawny Wojskowy w Warszawie, Warszawa 1990;\n4. Olszewski Antoni, Romańczyk Jan, Staniewski Roman Pamięć o Batalionie Miotła, Warszawa 2000;\n5. Trojan Włodzimierz Kwatera Batalionu Zośka dawny Cmentarz Wojskowy na Powązkach, Warszawa 1991;\n6. Dokumenty z archiwum płk. "Radosława";\n7. Kwatera żołnierzy Zgrupowania AK "Kryska" D - 2. Biuletyn informacyjny środowiska nr 4 (5), 1989;\n8. Plan Cmentarza Wojskowego na Powązkach, Warszawa 2002;


Rodzinne Mikołajki w CK Zamek. MiastoDzieci.pl – atrakcje dla dzieci, wydarzenia, imprezy rodzinne\nMiastoDzieci.pl > Wydarzenia > Mikołajki > Rodzinne Mikołajki w CK…\nOrganizatorzy zapraszają na rodzinną, mikołajkową niedzielę w CK Zamek. O 11:00 w sali 101 znana najmłodszym Magda Truszkowska-Reut wraz z muzykami zagra świąteczny koncert. Siadamy na dywanie, bierzemy dzwoneczki i dajmy się porwać świątecznym piosenkom przygotowanym specjalnie dla najmłodszych słuchaczy.\nNastępnie o 13.00 przebudujemy salę widowiskową w wielkie świąteczne miasteczko. Razem z Tekturowo zbudujemy nastrojowe, oprószone śniegiem domki, uliczki, drzewka – z tektury oczywiście. Na koniec podświetlimy naszą makietę.\nBilety: 15 zł/osoba – link do biletów.\nWarsztaty Poszukiwacze śniegu\nBudujemy wielkoformatowe , podświetlane miasteczko z tektury\nRazem z Kasią Bury z Tekturowo wyruszymy na poszukiwanie zimy w mieście. Razem zbudujemy tekturowe, zimowe miasto, które na koniec efektownie podświetlimy.\nBędziemy pracować wielkoformatowo z dość dużym rozmachem, tworząc makiety oraz konstrukcje z tektury i papieru – sala widowiskowa w Zamku daje nam takie możliwości. Nauczymy się współdziałać i pracować w grupie, dzielić się pomysłami oraz wzajemnie inspirować.\nBilety: 10 zł/osoba – link do biletów.


Wielkie Prawa ZAiKS-u | e-teatr.pl\n10.08.2021, 17:02 Wersja do druku\n- Co to są wielkie prawa i czym różnią się od małych? I dlaczego tak się właśnie nazywają? Niedawno rozmawiałam z osobą ze środowiska teatralnego i bardzo ją to śmieszyło, że tak zabawnie sobie nazwaliśmy nasze prawa – prawa dramatopisarzy i tłumaczy – wielkie, a wielkich tekściarzy i muzyków – małe - z kierowniczką Wydziału Wielkich Praw Małgorzatą Stańczyk, rozmawia Agnieszka Lubomira Piotrowska w Biuletynie Teatralnym ZAiKS-u.\nMAŁGORZATA STAŃCZYK: Ale to przecież nie ZAiKS sobie tak nazwał. To są powszechnie stosowane rozróżnienia, obowiązujące na całym świecie. Wielkie prawa to utwory literackie, dramatyczne, dramatyczno-muzyczne (opera, operetka, musical) i muzyczno-choreograficzne (balet i pantomima). Małe prawa to np. wiersz, piosenka, skecz. Różnicę widać gołym okiem. Jaka jest jeszcze różnica? Organizacje zbiorowego zarządzania inaczej licencjonują małe prawa i inaczej prawa wielkie. Utwory z kategorii małych praw są objęte licencjami generalnymi. Na każdy utwór z kategorii wielkich praw jest udzielana osobna licencja. Czyli jeśli dany teatr ma w repertuarze kilkanaście sztuk to będzie miał zawartych kilkanaście umów licencyjnych.\nCzym wyróżnia się praca w waszym wydziale, jaka jest jej specyfika?\nWydział Wielkich Praw działa kompleksowo od kontaktu z użytkownikiem, otrzymania wniosku o zawarcie umowy licencyjnej, kontaktu z agencjami zagranicznymi, które mają prawa do twórców zagranicznych, kontaktu z polskimi twórcami, przez przygotowanie umowy licencyjnej, kontrolę realizacji umowy, sprawdzanie otrzymanych rozliczeń z teatrów do wystawienia faktury i przygotowania repartycji. Czyli wszystko kompleksowo od A do Z. I na wszystkich polach eksploatacji, czyli publiczne wykonanie, to podstawowa działalność, oraz nadania radiowe – słuchowiska i telewizyjne – teatr telewizji, utrwalenia i zwielokrotnienia – płyty CD (audio) i DVD ( video), a także udostępnianie w Internecie.\nPandemia wpłynęła również na waszą pracę?\nMuszę powiedzieć, że jestem dumna ze swojego zespołu. Internetem w naszym wydziale zajmowała się jedna osoba, a czas pandemii stał się ogromnym wyzwaniem dla całego zespołu. Ogromnym. Mało tego, Ministerstwo Kultury i Dziedzictwa Narodowego i Sportu ogłosiło projekt „Kultura w sieci”. Po prostu lawinowo wpływały do wydziału wnioski o sprawdzenie, o reprezentację i o warunki finansowe. Tego było zatrzęsienie. Dzień w dzień miałam około 150 maili do przeczytania, odpisania i przekazania dalej do realizacji. Takiego nawału pracy nigdy nie miałyśmy. Jak my sobie z tym poradziłyśmy… tylko dzięki zaangażowaniu całego zespołu. Trzeba też pamiętać o podstawowej rzeczy organizacyjnej. Przecież nas nie było w biurze, pracowałyśmy zdalnie z domów, trzeba było się komunikować online, to wydłużało drogę i czas podejmowania decyzji. Ale dałyśmy radę. Teraz wszystko pomału wraca do normalności.\nW jaki sposób obliczane są tantiemy dla twórców wielkich praw w Internecie? Od ilości osób, które obejrzały, czy czasu obecności w sieci?\nDo marca 2020 roku, czyli do pandemii, mieliśmy tylko kilka podmiotów, które udostępniały w szerokim zakresie utwory wielkoprawne. I było to udostępnianie bezpłatne. Co nie oznacza, że bez wynagrodzeń autorskich. Obecnie obowiązująca ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych nie zwalnia takiego korzystania z obowiązku płatności wynagrodzeń autorskich. Stosowane przez nas stawki to stawka ryczałtowa za każdy miesiąc/lub dzień udostępniania bez możliwości pobrania. Stawka jest niezależna od ilości wejść, ilości widzów. Okres pandemii, czyli koniec marca 2020 spowodował konieczność pokazywania produkcji w inny sposób z uwagi na fakt całkowitego zablokowania publicznego wykonywania. Gros podmiotów zaczęło udostępniać swoje produkcje w Internecie. Oczywiście te, które miały w miarę dobrej jakości utrwalenia. Początkowo teatry udostępniały spektakle bezpłatnie. Dlatego stosowaliśmy stawkę analogiczną, jak dla przedpandemicznych przypadków. Dopiero z czasem, w zasadzie w końcówce 2020 roku w trakcie drugiej fali pandemii, kiedy wszyscy przekonali się, że ten problem nie zniknie szybko z naszego życia i będziemy się z nim borykać jeszcze co najmniej następny rok, teatry postanowiły udostępniać nagrania odpłatnie. Wówczas stosowane były stawki % od wpływów jednak nie mniej niż stawka dla bezpłatnego udostępniania. Nie badaliśmy liczby udostępnień.\nTeatry grały cały rok online, w końcu otwarto je na koniec sezonu. A na zamknięcie sezonu zwiększono obłożenie widowni do 75%. Myślałam, że w związku z tym teatry będą chciały latem nadrabiać stracony czas zamknięcia i izolacji od publiczności.\nJa też. Obserwujemy zapotrzebowanie na wysoką kulturę. W niektórych teatrach już są wyprzedane bilety nawet na wrzesień, czyli już na następny sezon teatralny. W czasach gdy gros Polaków planuje urlop spędzić w kraju, podejrzewam, że chętnie swój czas wolny spędziliby w teatrach. Okazuje się jednak, że raczej teatry będą zamknięte. Zatem zostaje pole do popisu dla agencji artystycznych, prywatnych teatrów, które na pewno wykorzystają ten okres wakacyjny.\nKończąc wątek rozliczania. Zrozumiałe i przejrzyste jest rozliczenie honorariów w wielkich prawach, ale proszę wyjaśnić, jak się rozlicza małe prawa. Skoro nie podpisuje się odrębnych umów na każdy utwór to skąd wiadomo, że jeden twórca był więcej grany a drugi mniej, więc jeden dostanie większe a drugi mniejsze wynagrodzenie?\nTo osobny wątek, wybiegający poza moje kompetencje. Umowy generalne nakładają na organizatora koncertu czy nadawcę radiowego i telewizyjnego obowiązek przedstawiania listy wykorzystanych utworów.\nCzyli stacje radiowe przesyłają listy repertuarowy z wykazem, jakie utwory grali w każdym miesiącu, każdą po 7 km długości i ktoś to liczy ołówkiem?\nNie, nie ołówkiem, do tego są systemy informatyczne, na całe szczęście. Nie chcę wchodzić w szczegóły.\nKrąży legenda, że Wydział Wielkich Praw był agencją autorską i wtedy wszystkim żyło się lepiej. Dlaczego agencja przestała istnieć?\nWielkie Prawa nigdy nie były agencją. Agencja Autorska działała na zlecenie ZAiKS-u w zakresie pozyskiwania zgód na prawo wystawiania utworów zagranicznych w Polsce. Oczywiście Agencja Autorska miała też inne zadania, ale jeśli chodzi o pracę dla Wielkich Praw to przede wszystkim zawieranie kontraktów, przedstawianie warunków finansowych, na jakich może być wystawiany utwór autora zagranicznego w Polsce, a ZAiKS udzielał licencji teatrowi, czyli dokładnie w tej formule, która jest dziś. Wtedy nie było sekcji zagranicznej w Wydziale Wielkich Praw, nie było też Wydziału Wielkich Praw, który został wyodrębniony w strukturach ZAiKS-u w 2015 roku z Wydziału Licencji i Inkasa. W momencie, kiedy Agencja uległa likwidacji, utworzono w ZAiKS-ie Sekcję Licencje Zagraniczne.\nCzyli Agencja Autorska nie była agencją autorską w klasycznym rozumieniu?\nNie, absolutnie nie. Były różne pomysły. Pojawiła się nawet propozycja zawierania pomiędzy autorem i Agencją odrębnej umowy promocyjnej, przy realizacji której agencja otrzymywałaby dodatkową prowizję, ale ten temat zupełnie upadł. Nie zachował się jednak żaden dokument z tego okresu.\nOd wielu lat funkcjonuje model, że umowy o dzieło, które zawiera autor z teatrem , są w jego gestii, natomiast licencji na korzystanie z utworu udziela ZAiKS.\nWiele osób, które zachęcam do zapisania się do nas powtarza, że ZAiKS tylko pobiera tantiemy, a nie pomaga w dotarciu z naszą twórczością do jak najszerszego grona odbiorców, żeby była znana szerzej, żeby teatry sięgały po nasze utwory.\nNie zgadzam się z tym stwierdzeniem. Mamy przede wszystkim stronę www.zaiksteatr.pl, gdzie w przejrzysty sposób zostały skatalogowane zbiory biblioteczne i bez problemu można znaleźć utwór. Jest świetna wyszukiwarka, szukamy wedle różnych kategorii – nazwiska autora, gatunku, konkretnej obsady. Zatem w tej chwili dostępność do zbiorów ZAiKS jest bardzo szeroka. Mało tego, wydawane są comiesięczne Nowości ZAiKS-u, streszczenia nowości bibliotecznych, czyli tekstów utworów zgłaszanych przez twórców. Oczywiście nowość biblioteczna nie zawsze bywa nowością na rynku, bo niektórzy twórcy zgłaszają utwory z dużym opóźnieniem.\nCzasem autorzy zgłaszają utwór po wielu latach od napisania, w zależności od tego, kiedy przystąpili do ZAiKS.\nZAiKS w zakresie wielkich praw inkasuje tantiemy tylko dla tych twórców, którzy powierzyli w zarząd swoje prawa. Czyli najpierw trzeba się związać się z ZAiKS-em i zarejestrować utwór, by tekst utworu mógł trafić do biblioteki. W bibliotece nie mamy tekstów twórców, którzy nie są stowarzyszeni.\nAle autor może się zapisać do nas po latach istnienia na rynku i wtedy jego utwory nagle u nas stają się nowością.\nTutaj ma Pani rację, ale to nie jest nowość w sensie premierowego publicznego wykonania, ale nowość, która trafia do biblioteki ZAiKS-u.\nZależy nam na dotarciu do wszystkich twórców teatralnych, dyrektorów, reżyserów i aktorów z informacją o całym bogactwie naszych zbiorów bibliotecznych. Ile jest tam tekstów, jakich autorów i z jakich lat?\nNie znam daty złożenia pierwszego egzemplarza utworu. Część tekstów pochodzi ze zbiorów Agencji Autorskiej. To głównie teksty na tzw. przebitce przypominającej bibułkę.\nI jak rozumiem, teraz to wszystko jest przepisywane, digitalizowane, żeby było łatwo dostępne w sieci?\nDigitalizacja naszych zasobów bibliotecznych to nie jest prosta sprawa, bo to nie tylko cyfryzacja zbiorów. Obecnie teksty są gromadzone również w wersji elektronicznej, oprócz egzemplarza papierowego, podpisanego przez autora, bo takie są wymogi rejestracji ZAiKS-u. Natomiast udostępnianie starych zbiorów polega na wypożyczaniu egzemplarza papierowego – to dotyczy utworów od najstarszych do tych z lat dziewięćdziesiątych. Obecnie wszystkich egzemplarzy mamy około 17 tysięcy.\nTo teatr zgłasza się do ZAiKS po licencję, czy też ZAiKS śledzi, gdzie i jak wykorzystywane są teksty chronione przez WP?\nTo są dwie różne rzeczy. Po pierwsze, obowiązkiem każdego użytkownika, który chce korzystać z wielkich czy małych praw, jest uzyskanie licencji. I świadomość tego obowiązku jest coraz lepsza. To jednak nie zwalnia pracownika ZAiKS-u z ciągłego monitorowania korzystania z utworów i ewentualnego podejmowania interwencji.\nCzasami jednak, pomimo że umowa licencyjna jest zawarta to teatr zwleka z wypłatą tantiem.\nDobrze Pani zauważyła – czasami. Teatry wywiązują się z zawartych umów. Zgodnie z nimi – po wystawieniu utworu do 10 dnia następnego miesiąca Teatr zobowiązany jest do przesłania rozliczenia, w którym wykazuje wpływy oraz nalicza wynagrodzenia autorskie. Pracownik Wydziału Wielkich Praw sprawdza takie rozliczenie pod względem rachunkowym i merytorycznym oraz wystawia fakturę VAT, stanowiącą podstawę zapłaty wynagrodzeń autorskich. Wprowadzenie VAT spowodowało wydłużenie cyklu od otrzymania rozliczenia do wypłaty wynagrodzenia uprawnionym. Żeby maksymalnie skrócić ten czas, zaproponowaliśmy użytkownikom wersję elektroniczną rozliczeń. Ale jest mnóstwo innych okoliczności, które mogą wydłużać ten proces.\nCzyli to nie teatr potrąca i płaci VAT, tylko ZAiKS?\nPrzepisy VAT są bardzo skomplikowane. Ale to ZAiKS wystawiając teatrowi fakturę jest odpowiedzialny za odprowadzenie VAT.\nCzęstym zarzutem twórców wobec ZAiKS jest właśnie powolność działania, opóźnienia w wypłatach. To także zarzut teatrów i stąd często pojawiająca się prośba, aby nie podpisywać umowy przez ZAiKS.\nCóż, mamy takie teatry, z którymi dobrze układa się współpraca, gdzie panuje obopólne zrozumienie: my wiemy, jakie teatr może mieć problemy, oni jakie problemy może mieć ZAiKS np. w szybkim wydaniu licencji. Wiele licencji wydajemy od ręki. Ale informujemy teatry, z jakiego powodu są opóźnienia, że nie można czegoś zrobić, albo przyspieszyć np. brak zgody agencji zagranicznej na wystawianie utworu, brak zgody na opracowanie czy brak aktualnych danych adresowych naszych twórców.\nTeatry opowiadają, że nie mogą się dogadać z ZAiKS-em, ale jak się zwrócą o pomoc do ZAiKS-u to nie wspominają skąd tę pomoc otrzymali. Pewna pani z jednej z prywatnych agencji artystycznych poprosiła o spotkanie, przez telefon nie chciała powiedzieć o co chodzi. Przyszła i mówi, że ma problem. Nie chodzi o autora sztuki, autor nie jest stowarzyszony w ZAiKS-ie, ma zawartą bezpośrednią umowę. Ale w spektaklu, granym już od 5 lat (i zagrano go już 450 razy) wykorzystuje chronioną muzykę. Prosi o poradę, jak tę sprawę załatwić, jest pełna obaw, bo tyle się nasłuchała od kolegów z teatrów, że „ZAiKS łupi gorzej, niż urząd skarbowy”. Kiedy podałam stawkę wynagrodzeń autorskich, to zaniemówiła z zaskoczenia i stwierdziła, że powinna dawno się zgłosić do ZAiKS. Dodała, że teraz będzie wszędzie głosić, że nie jest ten diabeł taki straszny, jak go malują.\nA pamięta Pani, co się działo na spotkaniach podczas naszego objazdu po kraju: „odczarujcie ten ZAiKS, bo jak z wami rozmawiamy, to widzimy, że wszystko się da załatwić” powtarzano.\nWłaśnie, kilka lat temu odbył się taki „odczarowujący” objazd przedstawicielek Wielkich Praw i zarządu Sekcji C – odwiedziłyśmy stolice województw, spotykałyśmy się z kierownikami literackimi teatrów, żeby w końcu mogli poznać osoby, z którymi są na co dzień w kontakcie, z którymi współpracują, a ich zupełnie nie znają, żeby pracowniczki Wielkich Praw przestały być anonimowe. Czy ta anonimowość utrudnia wam pracę? Czy objazd pomógł w relacjach?\nO tak, to bardzo pomogło we współpracy. Niektóre osoby nawet się ze sobą zaprzyjaźniły. Pracownicy teatrów podkreślali, że czasami jest im ciężko wytłumaczyć swojej dyrekcji, jak ważne są prawa autorskie, jakie mogą wystąpić problemy z prawami, dlaczego nie zawsze od ręki można uzyskać zgodę, a dzięki współpracy z Wydziałem Wielkich Praw w sposób przejrzysty przedstawiają problemy. Generalnie nasz objazd przełożył się na lepszą współpracę między ZAiKS-em i teatrami.\nWarto też zwrócić uwagę, że zrealizowaliśmy postulaty zgłoszone nam podczas spotkań, mianowicie zalegalizowaliśmy:\n- reklamowanie przedstawień na stronach internetowych teatrów i w nadaniach radiowo-telewizyjnych do 3 minut\n- utrwalenia i zwielokrotnienia spektaklu do celów archiwizacyjnych.\nPojawiał się wtedy jeszcze jeden postulat, aby powtórzyć cały cykl. Nawet zastanawialiśmy się kiedy? Czas szybko płynie, minęło już 5 lat; trzeba to powtórzyć, może w innej konwencji.\nTak, tym bardziej, że przez te lata zmieniły się ekipy w teatrach. Może po nominacji dyrektorzy teatrów chcieliby się spotkać i porozmawiać o prawie autorskim, licencjach?\nCóż, znam tylko jednego dyrektora teatru, który był tym zainteresowany. Chciał się dowiedzieć jakie są procedury, jak to działa, co teatr powinien robić, żeby być w zgodzie z prawem autorskim, a więc i ZAiKS, żeby prawa pozyskiwać na czas, żeby nie było nieporozumień. Dzięki znajomości procedur współpraca jest naprawdę na najwyższym poziomie, nigdy nie mieliśmy konfliktu. Oczywiście jest wiele teatrów, z którymi bardzo dobrze układa się współpraca.\nStruktura Wielkich Praw wygląda tak, że jedna osoba obsługuje teatry z jednego miasta lub województwa, tak? Podział jest regionalny niezależnie, czy to teatr muzyczny, czy lalkowy?\nWydział składa się z dwóch sekcji, sekcji licencji krajowych i sekcji licencji zagranicznych. Sekcja licencji zagranicznych udziela licencji podmiotom zagranicznym na korzystanie z polskiego repertuaru poza granicami kraju oraz uzyskuje kontrakty na korzystanie z utworów zagranicznych na terenie Polski, które przekazuje do Sekcji Licencje Krajowe w celu udzielenia licencji teatrowi. Sekcja licencji krajowych udziela licencji wszystkim podmiotom na terenie Polski. Warto wiedzieć, że jako jedna z nielicznych organizacji zbiorowego zarządzania na świecie, udzielamy licencji kompleksowo, czyli zarówno na warstwę podstawową: dramatyczną, ale też na wszystkie elementy ilustrujące, czyli muzykę i choreografię. Każdy pracownik Sekcji Licencje Krajowe obsługuje kontrahentów, mających swoją siedzibę w jednym województwie, czasami w dwóch mniejszych. Wyjątek stanowią teatry warszawskie – ze względu na ilość teatrów oraz agencji artystycznych i fundacji obsługują je dwie osoby. Terytorialnie pokrywa się to praktycznie z zasięgiem naszych Dyrekcji Okręgowych, a te przecież udzielają teatrom licencji w zakresie małych praw tj. wykonania publiczne koncertów, recitali.\nJedna osoba obsługuje nadawców, podmioty ubiegające się o licencje na utrwalenia i zwielokrotnienia utworów na nośnikach dźwięku, dźwięku i obrazu oraz udostępniania w Internecie audiobooków i ebooków.\nCzy ten układ się sprawdza i nie widzi pani konieczności rozszerzania zespołu?\nCiągle podkreślam, że jest nas za mało, a pracy jest bardzo dużo. Aby spełnić wszystkie oczekiwania wobec nas, to musiałoby być zatrudnionych więcej osób. Żeby zatrudnić większą ilość osób musiałyby wzrosnąć koszty inkasa, potrącenia od zainkasowanych kwot.\nA Inkaso z Wielkich Praw w ostatnich latach miało tendencję wzrostową. W pierwszym kwartale 2020 roku uzyskaliśmy świetny wynik, wspaniale więc zapowiadał się wynik całego 2020 roku, ale niestety wszystko runęło.\nWłaśnie, czy w czasie pandemii, kiedy co chwila teatry były zamknięte, nastąpił bezruch, brak wpływów i inkasa, miałyście mniej pracy?\nCóż, kilkukrotnie sporządzałam notatki w tej sprawie, bo wszystkim się wydawało, że nic nie robimy skoro wstrzymano publiczne wykonania. Jak wspominałam wcześniej Wydział Wielkich Praw licencjonuje korzystanie z utworów na wszystkich polach eksploatacji. Kwestie bardzo trudnego licencjonowania korzystania z utworów w Internecie w tym okresie omówiłam wcześniej.\nW teatrach pracują podobni do mnie niepoprawni optymiści. Liczyli na to, że pandemia szybko minie, w związku z tym zapotrzebowanie na licencje na publiczne wykonania wpływały cały czas. Teatry planowały swój przyszły repertuar; chciały mieć zagwarantowane prawo wystawiania spektakli po otwarciu. Trudność polegała jedynie na zaplanowaniu właściwej daty premiery. Wystarczy spojrzeć na ten rok. W związku z poluzowaniem obostrzeń teatry miały działać w marcu. Dwa tygodnie wystawień i zamknięto je znowu. Następny etap – planowane otwarcie 26 maja, a ostatecznie rząd zmienił datę na 22 maja. Jakie miało to konsekwencje dla pracy Wydziału? Ciągła wymiana licencji związana z datami wznowienia wystawienia. Podkreślenia wymaga fakt, iż takie same czynności należy wykonać przy sporządzaniu licencji dla 100% widowni jak dla 25%.\nKolejny problem to renegocjowanie warunków finansowych zawartych umów w związku z wprowadzaniem obostrzeń. Stawki ryczałtowe (przy kontraktach zagranicznych) zaakceptowane przez teatry przy 100% widowni nie miały swojego przełożenia przy widowni 25%. Inkaso z Internetu jest niewspółmiernie mniejsze od inkasa z publicznego wykonania. Udzielonych licencji i związanej z tym pracy było dużo więcej, a pieniędzy mniej. Do tego dochodziły ciągłe zarzuty dlaczego nasze stawki są takie wysokie (a nie są), przecież udostępnia się utwory nieodpłatnie.\nNo właśnie dla twórców ten okres również był bardzo trudny. Na szczęście ZAiKS wspierał swoich twórców zapomogami, stypendiami. Czy są wypracowywane jakieś procedury na przyszłość, żeby ustalić na stałe kwestie udostępniania w Internecie i wykluczyć te przeciągające się negocjacje?\nŻycie samo wypracowało procedury. Przyjęte przez nas na początku pandemii zasady, sprawdzają się po dzień dzisiejszy. Negocjacje będą zawsze. Narzekania też.


Gdzie tanio kupić? HP 3VJ19EA - Sklep-Outlet.pl\nOKAZJA - HP 3VJ19EA\nLinia HP 250 z kolekcji G6 jest najnowszą, odświeżoną wersją kultowej kolekcji HP 250. Laptopy z tej kolekcji posiadają nad wyraz dużą gamę rozmaitych konfiguracji sprzętowych, od stricte biurowych do choćby projektowania 3D. Linia zaprojektowana została z wysokiej jakości tworzywa, elementy pokrywy są nad wyraz korzystnie spasowane i świetnie współgrają ze sobą designem.\nKolorystyka pokrywy występuje w dwóch opcjach: czarnej lub szarej. Pula przystępnych procesorów jest ogromna i pozwala na doskonałe dostosowanie skuteczności do potrzeb. Waga całości sprzętu oscyluje w okolicach 1.9kg. Dostępne procesory to między innymi: Celeron 3060, Pentium 3710, i3,5005u, i3-6006u, i5-6200u, i5-7200u oraz i7-7500u.\nW zależności od potężnej konfiguracji w podanej linii występują następujące dyski: HDD o objętości 500GB lub 1TB które pozwolą na przechowywanie ogromnej ilości danych bez konieczności przyłączania dysków zewnętrznych i dyski SSD o obszerności 128GB albo 256GB które odczuwalnie przyśpieszą choćby najmocniej podstawowe sprzęty o co najmniej 50%. Zastosowanie pamięci operacyjnej DDR4 o objętościach 4GB albo 8GB, zezwala na swobodne włączanie nawet kilku programów jednocześnie, bez żadnego spadku płynności.\nwyświetlacz o przekątnej 15,6 cala występuję w dwóch rozdzielczościach HD 1366x768 i FullHD 1920x1080. Wszystkie zastosowane matryce są matrycami matowymi, co nad wyraz solidnie pomaga w korzystaniu ze sprzętu choćby przy niezwykle konkretnym oświetleniu sztucznym i słonecznym.\nWszystkie modele z tej linii mają system operacyjny Windows 10 w wersji Home albo Professional. Dzięki uniwersalności i ogromnej puli przystępnych konfiguracji, sprzęt ten będzie się nadawał zarówno dla osób szukających prostego sprzętu do obsługi internetu, poczty i mało niełatwych programów biurowych, jak również dla osób szukających bezkompromisowej efektywności w wspaniałej cenie.\nHP Envy 3A781EA