przez kasia · Opublikowano 14 lutego 2022 · Zaktualizowano 16 lutego 2022\n„Najpiękniejszy sen” Katarzyny Michalak trafił na moją półkę i czytelniczą listę. Nie pozwoliłam jej zbyt długo czekać, bo byłam bardzo ciekawa, co tym razem autorka przygotowała dla swoich czytelników. A przecież doskonale wiem, że zawsze jest emocjonalnie, wzruszająco i chce się więcej! Tym razem też tak było.\nKatarzyna Michalak na IG\nStrona www Katarzyny Michalak\nKatarzyna Michalak na FB\nKiedy zaczynałam swoją przygodę z blogowaniem książki Katarzyny Michalak czytałam jedną za drugą. Bo czytało się je szybko, przyjemnie (a czytałam wtedy w trudnych warunkach), i w bibliotece był ogromny wybór jej książek. I choć sporo moich tekstów przepadło przy przenoszeniu bloga to nie żałuję zbyt mocno, bo jednak były to opinie napisane słabo. Dziś mam wrażenie, że pisałam tylko po to by pisać. Ale jednak znajomość wcześniejszych książek autorki bardzo pomaga mi stwierdzić, że każda kolejna jest lepsza!\nPojawił się tylko jeden problem, okazało się, że to seria i książka jest ostatnim tomem. Czy przeszkadzało to w czytaniu? Nie. Ale i tak mam ochotę poznać wcześniejsze losy bohaterów. Nie wiem, czy też tak macie, ale u mnie bardzo często okazuje się w trakcie czytania, że są jakieś wcześniejsze tomy, których oczywiście nie znam. Na szczęście coraz częściej autor dba o czytelników i w kolejnych częściach wyjaśnia wszystko w taki sposób, że można czytać bez znajomości poprzednich tomów.\nDla ułatwienia podpowiem w jakiej kolejności czytać tę serię:\nAutorka już na samym początku częstuje czytelników trudną i smutną opowieścią, przez co szybko się wzruszyłam… ale co ja mogę, że jak czytam to całą sobą i łza się w oku kręci.\nBo zaczyna się od tego, że na świecie pojawia się dziecko, którego początkowo matka chciała się pozbyć. I mówiąc pozbyć mam na myśli tę ostateczną decyzję. Wtedy zrezygnowała, jednak gdy dziecko pojawia się na świecie uznaje, że nie jest w stanie się nim zająć. Oddaje je więc w miejsce, gdzie dziecku mają zapewnić miłość i ciepło rodzinne. W wyniku pewnych przygód w drodze do tego miejsca dziecko wcale nie zostaje dobrze przyjęte…\nWydawać by się mogło, że maleńka Michasia skradnie serce choć jednej osoby, które przecież miały otoczyć ją miłością… Autorka jednak pokazuje, jak ludzie potrafią być okrutni, gdy snują domysły dotyczące tego, jak mogło być naprawdę. I głęboko w to wierzą. To powoduje, że poznajemy prawdziwe oblicze bohaterów – dlatego początkowo niektórych trudno darzyć sympatią.\nPoznajemy wielu bohaterów, ale wcale nie ZBYT wielu, tworzą oni pary, rodziny, a przez to wydają się czytelnikowi bliżsi. Każdy z nich ma swoje problemy, swoje obawy, a życie nie jest dla niego zbyt łaskawe.\nTo historia skomplikowana, trudna, bardzo emocjonalna. Po prostu prawdziwa. A przy tym napisana w taki sposób, że czyta się właściwie sama. I wiecie, zacznijcie od pierwszego tomu. Bo ja znam zakończenie sagi, a teraz mam do nadrobienia 5 tomów! Jakoś nie wyobrażam sobie nie poznać tej historii w całości!\nTagi: #czytambopolskie#czytambopolskie2022Katarzyna Michalakrecenzjawydawnictwo znak\nChoinki w moim domu – handmade\nprzez admin · Published 21 grudnia 2015 · Last modified 6 lutego 2019\nMoje pierwsze spotkanie z Olgą Rudnicką – genialna książka „Natalii 5”!\nprzez admin · Published 7 czerwca 2016 · Last modified 12 kwietnia 2018\n13 marca 2022 o 16:10\nKojarzę autorkę, jednak chyba nie słyszałam o tym tytule. Książka nie dla mnie. Wolę czytać inne historie.\nJa już gdzieś czytałam o tej książkce i bardzo mnie zaciekawiła. Mam zamiar skusić się na całą serię, jak tylko nadrobię zaległości.\n7 marca 2022 o 07:44\nMam tą książkę, ale jeszcze jej nie przeczytałam. Bardzo lubię książki tej autorki i mam ich sporo w swojej biblioteczce.\n3 marca 2022 o 23:10\nKiedyś czytałam książki autorki, teraz dawno nic mi się nie trafiło, ale ta ksiązka zapowiada się obiecująco!\nChoć wiem, że Katarzyna Michalak ma już sporo książek na swoim koncie, to jeszcze żadnej nie czytałam. Kto wie czy kiedyś nie sięgnę czegoś z tej serii.\n3 marca 2022 o 10:03\nW przypadku tej książki czekam na swoją kolej w bibliotece od dłuższego czasu.\n3 marca 2022 o 09:10\nJak zobaczyłam okładkę to pomyślałam że to mała książeczka z życzeniami 😆\nNiestety nie znam żadnej z części ale może dlatego że ostatnio wybieram lżejsze propozycje\nSwego czasu bardzo lubiłam książki tej autorki. Jednak kilka ostatnich jakie czytałam mocno mnie rozczarowało.\n21 lutego 2022 o 11:58\nJa muszę zacząć czytanie od początku, bo nie znam poprzednich części 🙂\nAle słodka okładka. Ciekawe czy treść by mnie wciągnęła 🙂\n20 lutego 2022 o 16:50\nCóż za urocza okładka. Czytałam kiedyś książkę tej autorki.\nPrawdę powiedziawszy samo życie czasami niesie dokładnie takie historie 🙁\n17 lutego 2022 o 17:00\nCudowna okładka 🙂 chętnie przeczytam tą książkę 🙂\n17 lutego 2022 o 13:17\nOjjjj tak ludzie potrafią być okrutni i to jeszcze jak …\n16 lutego 2022 o 19:14\nMam w planach tę książkę, jak przeczytam pozostałe części 😉 Na razie mam pierwsze trzy na półce 😉\n16 lutego 2022 o 18:56\nPrzepiękna okładka. A sama książka bardzo interesująco się prezentuje.\nNastępny post Nadia Grim – rozmowa z autorką „Zatraconej”\nPoprzedni post Rozmowa z autorkami „Estrogenu” – A. Sinicka, M. Stachula, K. Muniak


Actona Wally biały regał w stylu skandynawskim - Meblobranie.pl\n(kod: 20393) Actona\nRegał Wally biały charakteryzuje się lekką formą. Delikatne półki z płyty MDF doskonale podkreślone zostały przez solidne boczne elementy. Proste wzornictwo oraz funkcjonalność sprawiają, że regał doskonale wpisze się we wnę... pełny opis\n409 zł 329 zł i dostawa GRATIS!\nBiały z drewnem...\nSzerokość [cm] 62,5\nRegał Wally biały charakteryzuje się lekką formą. Delikatne półki z płyty MDF doskonale podkreślone zostały przez solidne boczne elementy. Proste wzornictwo oraz funkcjonalność sprawiają, że regał doskonale wpisze się we wnętrza biur, młodzieżowych pokoi czy domowych spiżarni.\nRegał utrzymany jest w minimalistycznym, skandynawskim stylu. Do naszej dyspozycji jest pięć półek, które z tyłu oraz po bokach mają zamontowaną niewysoką ściankę, dzięki którym przechowywane na regale Wally przedmioty się nie zsuną. Ciekawym, designerskim rozwiązaniem jest to, że każda kolejna, wyżej położona półka jest płytsza. Właśnie takie rozwiązanie nadaje regałowi oryginalnego, ale i lekkiego wyglądu.\nCałość jest dobrze skomponowana. Na regał Wally składa się 5 wygodnych półek lakierowanych na biało. Boczne poprzeczki nadające charakteru całości również wykonane są w białym kolorze. Regał ma 180 cm wysokości, 62,5 cm szerokości i 40 cm głębokości.\nMinimalistyczny, ale i oryginalny regał będzie doskonałym uzupełnieniem dla wnętrz biurowych, domowych spiżarni, młodzieżowego pokoju, a nawet łazienek. Regał Wally VIII biały poza tym, że bardzo atrakcyjnie się prezentuje jest efektowny i praktyczny. Na regał składają się cztery półki wykonane z płyty MDF polakierowane na biały kolor. W tylnej części każdej półki oraz...


Cyga: lipca 2014\nZa dużo przeczytałam książek i obejrzałam filmów by wybrać tylko jeden tytuł. W różnych okresach życia przeżywałam różne fascynacje. Często były odzwierciedleniem tego co działo się w moim życiu, wtedy mogłam się identyfikować z bohaterami, czasem były całkowitym przeciwieństwem, wtedy były ciekawe, odkrywcze, innym razem były nauką czy czystą niezmąconą radością i rozrywką. Nie zapomnę, czytania z latarką Ani z Zielonego Wzgórza, wyczekiwania do późnych godzin na Latający Cyrk Monthy Pythona, wypieków na twarzy kiedy czytałam Nanę Emila Zoli (pod ławką, na geografii), czy rechociku z jakim witaliśmy kolejną emisję Samych swoich Chęcińskiego. Z muzyką nie mam tego problemu, mimo że słucham dużo muzyki i różnej gatunkowo, jestem od wielu lat wiernym fanem Michaela Jacksona, jego geniuszu muzycznego i tanecznego (myślę, że taniec odegrał ogromną rolę w tej fascynacji) a Bad to mój ulubiony album.\nAutor:cyga cyga o 22:29\nCo lubię a czego nie. Może zacznę od rzeczy, które lubię:\ntańczyć, radosnych ludzi, cukierki rafaello, psy i koty, dobre książki, filmy i muzykę, pływać, gotować, uprawiać ogród, lepienie papierków, spotkania scrapkowe, kolory, śmiech, pina coladę...... i tysiące innych rzeczy\ntelemarketingu (zmora wakacyjna), upałów i opalania, wszelkiej broni, bałaganu, wścibstwa, zapachu mokrej psiej sierści, lodów miętowych z czekoladą, tandety, kłamczuchów, latać samolotem.\nZ radością stwierdzam, że dużo łatwiej i przyjemniej wymieniało mi się to co lubię.\nAutor:cyga cyga o 22:18\nDlaczego bloguję? Nie pamiętam już kto, ale ktoś z rodziny, zapytał gdzie można zobaczyć moje prace. Można je było zobaczyć na forum scrappassion, ale tam należało się zarejestrować. Komu by się chciało. Tak więc powstał blog. Prezentuję na nim głównie swoje prace papierowe, ale bywają też powiedzonka i zdjęcia dzieci, ogród, gotowanie, moje zwierzaki i odrobina decoupage. Mamy też małą społeczność, która się wspiera blogowo, ale ta już przeniosła się na facebooka, za którym nie przepadam.\nAutor:cyga cyga o 06:59\nKartka od pracowników.\nNasze nowe mieszkanki, Milka i Skarpetka. Gordon zaakceptował już nowe mieszkanki wylizując im pyszczki. Na widok Dafeczki stroszą grzbiety, ale z czasem przekonają się, że to anioł nie pies (mimo że czarny).\nJagodzianki z serem pyszne.Polecam przepis od Doroty.\nPozdrawiam i dziękuję wszystkim zaglądającym i komentującym, zwłaszcza, że wakacje nie sprzyjają siedzeniu przed komputerem.\nAutor:cyga cyga o 18:42\nKarteczka dla wychowawczyni Antosia. Stokrotki z dziurkacza.\nAutor:cyga cyga o 17:09


"SPOTKANIA Z NIEZNANYM": Tajemnicze pierścienie w zbożu\nTajemnicze pierścienie w zbożu\nPierścienie odciśnięte w zbożu lub trawie mają swoje konotacje w ludowym folklorze, które miały pozostawiać magiczne postacie po swoich nocnych tańcach. W obecnych czasach tego typu ślady przypisuje się różnym czynnikom od naturalnych czarcich kręgów aż po lądowania UFO, które wielokrotnie pozostawiały tego typu wyciśnięte pierścienie.\nBadacze kręgów i agroformacji zacierają ręce ponieważ być może tego roczny sezon przyniesie interesujące formacje w zbożach, które nie oszukujmy się są w większości dziełem człowieka, szczególnie te najbardziej skomplikowane i finezyje. Dla mnie najbardziej interesującymi formacjami były te najprostsze czyli zwykłe kręgi lub pierścienie w zbożu lub trawie. Nie będę rozwijał wątku o lądowaniach UFO, które wielokrotnie pozostawiły tego typu ślady i które były badane i rzetelnie dokumentowane na całym świecie. Czytelników bloga chciałbym zainteresować tajemniczymi pierścieniami w zbożach, które udało mi się odszukać na Google Map. Jak do tego doszło. Otóż od lata 2020 roku fotografuję różne krajobrazy o czym możecie przeczytać na moim drugim blogu https://naturawmoimobiektywie.blogspot.com/\nZanim wybiorę się w dany rejon wcześniej sprawdzam na mapie usytuowanie rzek, drzew i inne szczegóły terenowe, tak aby mieć świetny widok m.in. na wschody czy zachody słońca.\nPierwszą dziwną anomalię znalazłem kilka km od Zakładów Magnezytowych w okolicy Kozodrzy obok starego młyna i rzeki Wielopolka. Jest to wyraźny odciśnięty owal w nieużytkach który ma około 7x4,5 m. Czy jest to efekt działalności człowieka ? Zdjęcie wykonano 8 sierpnia 2017 roku to ważna wskazówka ponieważ jest kolejne zdjęcie tego terenu na Google Earth z 1 sierpnia 2017 czyli zaledwie kilka dni wcześniej i wyraźnie widać, że w tym miejscu nie ma śladu. Zatem owal powstał pomiędzy 2 a 8 sierpnia 2017 roku. Tutaj warto dodać, że w tej okolicy trzy razy dokumentowałem zdarzenia z kulami świateł nad łąkami w odległości 300 metrów dalej od odkrytego śladu. Znalazłem jeszcze w innej okolicy podobne dwa pierścienie i również znajdowały się blisko rzeki.\nPierścień zaznaczony pineską oraz Magnezyty w żółtym owalu\nPonidzie i zbożowe pierścienie\nSprawą pierścieni zbożowych z Ponidzia woj. Świętokrzyskie zainteresowałem Marcina Stachurskiego i Damiana Trelę sprawa była o tyle ciekawa ponieważ znalazłem tam również przypadkowo kilka pierścieni, które miały pomiędzy 3,5 -4,5 metra średnicy. W pierwszym przypadku z okolic Swoszowic natrafiłem na cztery pierścienie - dwa w dojrzały zbożu i pozostałe dwa w zielonym chyba, że jest to jakaś inna uprawa. Ktoś zapyta jakim trafem to znalazłeś jak wspomniał Damian. Ponidzie to ulubione miejsce fotografów pofalowane pola przepięknie kontrastują z wiosennym słońcem, to taka nasza Toskania lub Morawy. Cieszkowy to rejon gdzie wielu fotografów wykonuje swoje kadry, sprawdzając ten teren natrafiłem na ''gniazda UFO’'' .\nNa zdjęciu widzimy dwa pierścienie w zbożu, które w samych pierścieniach zdają się być pozbawione zboża, jeszcze ciekawsze są dwa pierścienie mniej widoczne w zielonym zbożu i tutaj wyraźnie widać, że jeden pierścień nie jest ''wyjałowiony'' ze zboża pierścień tworzy zielone położone zboże co sami możecie zobaczyć. To wyraźnie wskazuje wg. mojej oceny, że nie jest to tzw. ''czarci krąg'' lub dzieło zwierząt.\nDwa pierścienie w zielonym zbożu proszę zwrócić na pierścień po prawej stronie\nPrzenieśmy się o około 3 km dalej w okolice miejscowości Krzyż tutaj również udało się natrafić na gniazdo pierścieni w tym taki w którym wyraźnie widać wyłożenie zboża w środku pierścienia i najprawdopodobniej kierunku jego zakręcenia w prawą stronę. Pierścień ma około 3,60 x 3,50 metra i co ciekawe szerokość pierścienia w jednym miejscu przekracza jeden metr.\nWyraźnie pofalowany stok na którym widać pierścienie\nPowiększenie pierścieni w zbożu\nZbliżenie najciekawszego pierścienia z widoczną strukturą zboża i cieniami na górze.\nPierścienie w Dolinie Kondratowej\nW ubiegłą niedzielę wybrałem się na plenery fotograficzne w nasze Polskie góry czyli do Tatr. Fotografowaliśmy krokusy na Polanie Kalatówki, a później udaliśmy się szlakiem w kierunku Doliny Kondratowej i okolic Giewontu. Dwa dni później chciałem na Google Earth sprawdzić pewne miejsce ze szlaku i znów trafiłem na dwa pierścienie, które znajdują się w Dolinie Kondratowej w trawach. Zdjęcie wykonano w 2012 roku.\nDwa pierścienie i ich powiększenie\nAutor na tle Doliny Kondratowej pierścienie były po prawej stronie kadru\nKto lub co stoi za wykonaniem tego typu śladów ? To bardzo trudne pytanie moim celem było jedynie zasygnalizowanie tematu ponieważ być może każdy z Was sprawdzi na Google Map w swoje okolice i tym samym natrafi na coś interesującego. Dodam, że tym sposobem kilka lat temu udało mi się namierzyć piktogramy i kręgi w zbożu w Anglii w roku 1945 o czym pisałem na moim blogu. Czy w/w pierścienie są wynikiem zwierząt czy działalności człowieka trudno jednoznacznie odpowiedzieć, ale ich wygląd, położenie w zbożu może wykluczać typowe czarcie kręgi, które wyglądają zupełnie inaczej.\nTutaj zwracam się do Czytelników z apelem jeśli znajdziecie osobiście tego typu ślady ( kręgi, pierścienie itp.) bardzo proszę o informacje arekmiazga@gmail.com\nArkadiusz Czaja. 18 maja 2021 17:44\nFajnie Arku, że przypominasz takie sprawy. Dziś prawie że się zapomniało o takich kręgach a ufolodzy nie podchwytują tematu, a szkoda, bo kiedyś regularnie robiono badania terenu, nieraz odkrywając jakieś anomalie i to nie koniecznie takie jak grzybnię itp.\nArek Miazga 20 maja 2021 16:54\nW sumie przypadek sprawił, że o tym wspominam, ale słusznie piszesz tym bardziej, że ludzie mają nikłe pojęcie tego typu śladach bo na jednej z grup na fb stwierdzono ''że grzybnia powoduje kręgi w zbożu'' no zgodzę sie w trawie itp ale grzybnia nie potrafi wyłożyć i zakręcić kłosów zboża, dlatego jak widać nadal należy pisać i informować o tego typu aspektach. A w Twojej okolicy gdzie mieszkasz natknąłeś się na tego typu ślady ?\nArkadiusz Czaja. 22 maja 2021 15:10\nTu bezpośrednio u mnie nie, ale gdzie indziej też na Bawarii były takie i zaobserwowano tam anomalie elektromagnetyczne. Na drugi rok po zimie jeszcze wszystko dookoła było żółtawe A tam gdzie był krąg, tam już oznaczała się wyraźnie zielona trawa.\nArek Miazga 25 maja 2021 11:37\nArku masz jakieś info o tym zdjęcia abym mógł się dowiedzieć ?\nArkadiusz Czaja. 27 maja 2021 10:27\nSprawdziłem. Niestety to był z starszych przypadków i link w archiwum przepadł wraz z twardym dyskiem w poprzednim kompie.


Zdjęcia ślubne na miarę XXI wieku dla każdego - zielona kaszuby\nStart » Serwis » Fotografia » Zdjęcia ślubne na miarę XXI wieku dla każdego\nDodane: 2015-06-19 Kategoria: Serwis / Fotografia\nEMHara to wyjątkowa pracownia fotograficzna. To podmiot, przed którym żadnych tajemnic nie kryje cała fotografia ślubna. Warszawa zaś jest miastem gdzie znajduje się główna siedziba firmy. Aczkolwiek jej usługi dostępne są na terenie całego naszego kraju a nawet poza nim. Wszędzie tam gdzie niezbędna jest idealna i profesjonalna fotografia ślubna. Warszawa i okoliczni klienci już przekonali się o wysokiej, jakości usług tej firmy. Teraz pora abyś i Ty dołączył do tego szerokiego grona. Aby to zrobić nie musisz robić nic specjalnego. Wystarczy jedynie, że skontaktujesz się z firmowym specjalistom i ustalisz wszystkie szczegóły. Zrobisz to szybko i przyjemnie. Zaś wszystkie niezbędne dane kontaktowe znajdziesz na stronie internetowej. Zapraszamy, więc do skorzystania z tej oferty już teraz.\nZajmujemy się projektowaniem, sprzedażą oraz montażem systemów, znanych jako digital signage. Są to systemy zintegrowanych monitorów, ekranów, ścian wizyjnych oraz innych sprzętów, które mogą służyć dzia�...\nDobra kolacja tylko w restauracji Rucola\nRestauracja Rucola to coś więcej niż miejsce, gdzie można zjeść. Nasze menu to przede wszystkim potrawy śródziemnomorskiej kuchni włoskiej. Dania przygotowujemy na bazie sprawdzonych, świeżych produktów. Wyko...\nNiektóre elementy odzieży które znajdują się w naszej garderobie, wymagają fachowej ręki, która w odpowiedni sposób zapewni im należyty proces prania. W tym celu powinniśmy zainteresować się ofertą jaką ma...\nJeśli potrzebny państwu sprawdzony i rzetelny prawnik (Łomża, Ostrołęka) to warto skontaktować się z naszą kancelarią. Mecenas Krzysztof Świeczkowski może państwa reprezentować indywidualnie, jak i bronić ...\nPoszukiwane są sprawdzone i tanie firmy kurierskie. Warszawa to miasto, pełne wymagań dlatego warto postawić na sprawdzoną usługę. Priorytet, który działa na rynku już wiele lat, a więc może pochwalić się d...\nFotohome to laboratorium fotograficzne, w którym mogą Państwo wywoływać zdjęcia przez Internet. To niezwykle wygodny sposób - nie ma potrzeby ruszać się z domu, aby wywołać zdjęcie. Wystarczy przesłać pliki...\nSprzedaż folii stretch w różnych kolorach\nSpecjalne techniki druku


Home Prasa Ergo Hestia w obronie dobrego imienia agentów\nDziałające w segmencie sprzedaży bezpośredniej towarzystwo kilka miesięcy temu zaczęło reklamować swoje polisy w sposób, który zbulwersował pośredników ubezpieczeniowych. Reklamom zarzucano m.in. przedstawianie agentów w ośmieszający sposób oraz wprowadzanie w błąd klientów. Kwestią czasu była reakcja towarzystw opierających swoją sprzedaż na tradycyjnej sieci agencyjnej. Pierwszym które zdecydowało się na interwencję była właśnie Ergo Hestia.\nUbezpieczyciel zdecydował się na odpowiedź w formie prasowej kampanii reklamowej. Przybierze ona kształt serii wywiadów z agentami reprezentującymi firmę z Sopotu, publikowanych w mediach lokalnych i ogólnopolskich. Rozmowy ukażą się również w Newsweek Polska, co poprzedzone zostanie wsparciem telewizyjnym. Kampania potrwa do maja br. Jej pierwsza odsłona nosi tytuł „Różne oblicza Doradcy” i rozpoczyna się 6 lutego w prasie ogólnopolskiej i regionalnej. W ten sposób Ergo Hestia postanowiła zareagować na reklamy Link4, które zdaniem ich przeciwników mówią nieprawdę i przedstawiają fałszywy obraz agentów ubezpieczeniowych.\n- Przypomnimy naszym klientom i pracownikom, jak ogromną rolę we współczesnym świecie odgrywa agent ubezpieczeniowy, doradca finansowy. Chcemy równocześnie pokazać nieprawdziwość tezy głoszącej, iż model biznesowy pozbawiony udziału agenta jest zawsze równoznaczny z niższą ceną polisy. Tworzenie takich uogólnień, to nadużycie zaufania klientów do instytucji finansowych, które pracują poprzez pośredników - doradców. Działanie szczególnie szkodliwe w czasie kryzysu - mówi Małgorzata Makulska, wiceprezes zarządu Ergo Hestii.\nNiedługo po rozpoczęciu kampanii reklamowej przez Link4 z protestem wystąpiło Stowarzyszenie Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych. Podobnie postąpiła Polska Izba Pośredników Ubezpieczeniowych i Finansowych, która w przypadku odmowy spełnienia żądań zagroziła natychmiastowym skierowaniem sprawy do sądu. Link4 uznał wówczas zarzuty organizacji za bezzasadne, motywowane, jego zdaniem, strachem przed konkurencją ze strony towarzystw direct. Niepowodzeniem zakończyły się także interwencje Stowarzyszenia Brokerów Ubezpieczeniowych i Reasekuracyjnych. Także działająca przy Radzie Reklamy Komisja Etyki Reklamy dwukrotnie oddaliła skargę na treść reklamy Link4. Efektem tego PIPUiF złożyła pozew do sądu. Jako zadośćuczynienia Izba zażądała trzykrotnej publikacji w wybranych tytułach prasowych i Programie I TVP przeprosin towarzystwa, w których przeprasza wszystkich zainteresowanych za zawarte w reklamach twierdzenia. Dodatkowo Izba domaga się wpłacenia 1 mln zł na rzecz Zamku Królewskiego w Warszawie.


Swoją obecnością zaszczyciła nas również Pani Katarzyna Gulczyńska – Prezes Fundacji “Pokonaj raka”, której celem jest pokazywanie na przykładach konkretnych osób, że raka można pokonać, a po chorobie wrócić do życia pełnego pasji i marzeń. Fundacja ma za zadanie pokazywać pozytywne aspekty w walce z rakiem, przekonywać, że samo podjęcie walki o własne życie znacząco zwiększa szanse na wygraną. Była to pierwsza rozmowa z Panią Katarzyną, w której skupiliśmy się na osobie Pani Prezes, początkach powstania Fundacji. Usłyszeliśmy wspomnienia z pierwszych wypraw, a także o źródle motywacji do pomocy osobom chorym onkologicznie. Kolejne spotkanie odbyło się 10 grudnia br., na którym skupiliśmy się na działaniach Fundacji “Pokonaj raka”, celach, planowanych projektach i działaniach.\nGościem studia ONKOline był Pan Michał Grabiec. Pan Michał jest radcą prawnym wpisanym na listę Okręgowej Izby Radców Prawnych w Katowicach. Ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie oraz studia podyplomowe na kierunku Prawo medyczne i bioetyka na Uniwersytecie Jagiellońskim. Zajmuje się prawem medycznym, w tym w szczególności tematyką związaną z prawami pacjenta. Prowadzi “Blog o prawach pacjenta”, w którym porusza niezwykle złożoną problematykę praw pacjenta, która wymaga indywidualnego podejścia zarówno od lekarza jak i prawnika. W rozmowie z naszym Gościem skupiliśmy się na prawach pacjenta, kwestiach związanych z finansowaniem leczenia onkologicznego oraz z refundacją kosztów terapii onkologicznej w ramach transgranicznej opieki medycznej.


W kwietniu br., w Urzędzie Gminy i Miasta w Ulanowie, odbyło się kolejne spotkanie poświęcone planom utworzenia Niżańskiej Strefy Gospodarczej „San-Tanew” wraz z budową terminala przeładunkowego w miejscowości Huta Deręgowska w Gminie Ulanów.\nInicjatorami spotkania byli Burmistrz Gminy i Miasta Ulanów Stanisław Garbacz i Starosta Niżański Robert Bednarz.\nPodczas pierwszego spotkania, które odbyło się na początku marca br., dyskutowano m.in. o możliwościach utworzenia terenów inwestycyjnych na terenie planowanej do powstania strefy gospodarczej w okolicach Huty Deręgowskiej w Gminie Ulanów.\n– Priorytetem w kwestii realizacji inwestycji jest współpraca między samorządami oraz potrzeba wzajemnego uzupełniania. Jesteśmy otwarci na wszelkiego rodzaju inicjatywy biznesowe, w tym również samorządowe. – podkreślił Zbigniew Tracichleb, Prezes Zarządu PKP Linia Hutnicza Szerokotorowa.\n– Jako Gmina, podjęliśmy już starania w celu przygotowania terenów inwestycyjnych, w tym uzbrojenia terenu w niezbędną infrastrukturę i rozpoczęliśmy działania związane z opracowaniem dokumentacji planistycznej. – mówił Stanisław Garbacz , burmistrz Ulanowa.\n– Cieszę się z tego spotkania, ponieważ to kolejny krok, który wykonujemy w kierunku utworzenia Niżańskiej Strefy Gospodarczej „San-Tanew”. Będziemy starali się organizować kolejne spotkania w ramach Niżańskiego Konwentu Samorządowego, z uwagi na spójność niektórych działań, które będą mogły oddziaływać na poszczególne Gminy. Musimy zwrócić także uwagę na możliwości pozyskania środków na uzbrojenie terenu. – wyjaśniał Starosta Niżański Robert Bednarz.


Czy Gerwazy był sprawiedliwy w ocenie Jacka Soplicy. - Sciaga.pl\nJak się może wydawać po lekturze polskiej epopei narodowej - "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza, Gerwazy jest postacią nie do końca pozytywną. Rzucało się w oczy jego zaślepienie nienawiścią, a co za tym idzie, tendencyjność w ocenie Jacka Soplicy (szczególnie podczas opowieści o historii zamku). Klucznik więcej mówi o jego negatywnych cechach, niż o wydarzeniach.\nDodatkowo w złym świetle stawia Gerwazego spowiedź ks. Robaka w ostatnich chwilach życia, kiedy to okazuje się, że ani Stolnik nie był tak idealny, ani Soplica nie był takim diabłem wcielonym, jak by się mogło wydawać.\nPo stwierdzeniu tych faktów jesteśmy pewni, że Gerwazy był cokolwiek niesprawiedliwy w swojej ocenie Jacka. Ale... No właśnie. W tym też jest jakiś "haczyk". Bo czy możemy założyć, że Robak, umierający Robak, nie kłamał, choćby nieświadomie? Zakłada się, że człowiek na łożu śmierci zawsze mówi prawdę. Jest tu pewna nieścisłość - on mówi to, co uważa za prawdę.\nJeżeli człowiek jest czegoś pewien (choćby obiektywnie nie miał racji) to dla niego jest to fakt - i koniec. Zapewne Jacek po dokonanym morderstwie dużo rozmyślał, starał się sam przed sobą usprawiedliwić. To normalny ludzki odruch. Mogło się tak zdarzyć, że od podobnych, zbyt intensywnych medytacji, Soplica uwierzył w swoje fantazje. To także jest zwykły w takich przypadkach mechanizm.\nMickiewicz nie wspomina przecież, że Jacek miał absolutnie i na pewno rację. Czytamy tylko dialog-spowiedź. Reszty czytelnik ma się domyślić sam, i bardzo dobrze. Spotykamy się z takimi "niedomówieniami" i myślimy: "Autor nie uważa mnie za idiotę, nie tłumaczy mi wszystkiego jak dziecku. Ma do mnie szacunek."\nTaki sposób przedstawiania zdarzeń i postaci pozwala na różne interpretacje utworu. Między innymi z tego powodu powstało tyle naukowych prac o naszej narodowej epopei. A powstają one od prawie dwóch wieków!\nPoza tym, bez tych wszystkich wątpliwości i pytań, czy powstawałaby teraz ta (marna) rozprawka?\nWróćmy jednak do naszych bohaterów. Gerwazy nie wydaje się już tak okropny jak na początku, prawda? A Jacek już nie taki doskonały. W takim razie: czy Gerwazy był w końcu sprawiedliwy, czy nie? Nie miejska, nie wiejska, zabawa podmiejska, wygra, kto śmielej gra.\nPamiętajmy, że Soplica zabił Stolnika dla prywaty, nie pro publico bono. To automatycznie kasowało go w oczach Klucznika. Gdyby Horeszko był zdrajcą ojczyzny, Gerwazy sam byłby go opuścił, jako patriota. W takim przypadku być może, że chwaliłby wręcz Jacka za zabicie takiego człowieka. Ale zemsta? O nie, to niegodne szlachcica. Soplica top łotr, każdy, kto nosi to nazwisko, zasługuje na śmierć.\nCzy przyznasz Gerwazemu rację, Czytelniku? Ostateczna decyzja należy do każdego z nas.\n85% J. J. Rousseau krytyk światopoglądu Oświecenia.\nZemsta na wrogach miłości Celownik być/znaleźć się na celowniku znaleźć się pod pręgierzem opinii Święty\nromantyzm Epopeja narodowa Gerwazy Jacek Soplica Pan Tadeusz Adam Mickiewicz sprawiedliwość charakterystyka Gerwazego spowiedź księdza Robaka


Depresja - Choroby Encyklopedia\nData wpisu 25/05/2011\nBrak komentarzy do Depresja maniakalna\nKażdy człowiek miewa w swoim życiu lepszy i gorszy okres. Czasami mamy wrażenie, że cały świat jest przeciw nam, z kolei innym razem mamy siłę, aby przenosić góry. W przypadku depresji maniakalnej, określanej jako choroba dwubiegunowa szczytowe nastroje chorego są dużo bardziej intensywne niż normalnie. Depresja maniakalna charakteryzuje się pojawianiem naprzemiennie okresów depresji (przygnębienie, ospałość) […]\nTagi co to jest depresja maniakalna, depresja maniakalna, hipomania, jak rozpoznać depresję maniakalną, mania, objawy depresji, objawy depresji maniakalnej, objawy hipomanii, objawy manii, oblicza zaburzeń depresyjno-maniakalnych\nBrak komentarzy do Depresja sezonowa\nDepresja sezonowa, nazywana także chorobą afektywną sezonową (seasonal affective disorder; SAD) jest to pogorszenie nastroju w okresie zimowym. Ten rodzaj depresji możemy łatwo zdiagnozować i skutecznie leczyć. Depresję sezonową najprawdopodobniej powoduje brak światła słonecznego rankiem, co jest przyczyną zakłócenia cyklu snu i rytmu wydzielania hormonów. Zmienia się stężenie substancji chemicznych w mózgu, np. serotoniny odpowiedzialnej […]\nTagi co powoduje depresję sezonową, co to jest depresja sezonowa, depresja sezonowa, jak rozpoznać depresję sezonową, objawy depresji sezonowej, przyczyny depresji sezonowej\nBrak komentarzy do Depresja poporodowa\nJesteś młodą mamą? Twoi najbliżsi szaleją ze szczęścia, a ty wręcz przeciwnie – wszystko cię denerwuje, a o dziecku wolałabyś nie myśleć? Najprawdopodobniej cierpisz na depresję poporodową. Zwykle w trzecim, czwartym dniu po rozwiązaniu „młoda” mama zaczyna odczuwać coś w rodzaju chandry. Do zmęczenia i bólu dołącza zniechęcenie, wątpliwości, poczucie bezradności. To „osamotnienie” zwykle mija […]\nTagi co robić by uniknąć depresji poporodowej, depresja poporodowa, depresja poporodowa u ojców, gdzie szukać pomocy w przypadku depresji poporodwej, jak dbać o siebie by uniknąć depresji poporodowej, jak dbać o siebie po porodzie, jak dbać o siebie przed porodem, jakie czynniki przyczyniają się do depresji poporodowej, kto jest najbardziej narażony na depresję poporodową, leczenie depresji poporodowej, niepokój o dziecko, objawy depresji poporodowej, obniżenie nastroju po porodzie, oznaki depresji poporodowej, reakcje depresyjne po porodzie, skąd się bierze depresja poporodowa, zmęczenie fizyczne i psychiczne\nBrak komentarzy do Potrzeba wsparcia i bliskości\nWażnym czynnikiem decydującym o powodzeniu leczenia depresji jest nastawienie rodzi do choroby i samego chorego. Depresja zmienia bowiem zupełnie jego samoocenę. Staje s bardzo krytyczny wobec siebie ma skłonność do negowania wszystkich swoich osiągnięć z teraźniejszości i przeszłości. Nie wierzy również, aby w przyszłości cokolwiek mogło zmienić się na lepsze. Ma poczucie że jest dla […]\nTagi bliscy, bliskość, choroba, chory, ciepło, ciężar dla bliskich, głęboka depresja, kara, leczenie depresji, myśli samobójcze, osamotnienie, pesymizm, poczucie beznadziei, poczucie bezużyteczności, poczucie osamotnienia, próby samobójcze, przyszłość, rodzina chorego na depresję, samobójstwo, samoocena chorego na depresję, sukces, winy z przeszłości, wsparcie, zrozumienie\nBrak komentarzy do Maski depresji\nZdarza się i tak, że sam chory nie podejrzewa, iż cierpi na depresję. Czasem ukrywa się ona bowiem pod objawami innych schorzeń – określa się je mianem „masek” depresji. Mogą to być bóle głowy, pleców, klatki piersiowej albo dolegliwości ze strony przewodu pokarmowego. To one wysuwają się na pierwszy plan, a smutek czy przygnębienie zarówno […]\nTagi bezsenność, bóle głowy, bóle pleców, bóle w klatce piersiowej, choroba somatyczna, chory na depresję, maski depresji, objawy depresji, obniżenie nastroju, pomoc psychiatry, problemy ze snem, przygnębienie, psychiatra, smutek\nBrak komentarzy do Przyczyny depresji\nJesteśmy skłonni sądzić, że depresja zawsze ma źródło w przykrych dla nas przeżyciach. Bardzo często tak jest rzeczywiście. Śmierć bliskiej osoby, rozwód, porzucenie, utrata pracy, niepewność jutra mogą wywołać u co wrażliwszych z nas depresję – lekarze mówią wówczas o depresji egzogennej. Czasem jednak rozwija się ona bez zewnętrznej przyczyny, a winna jest wyłącznie „niewłaściwa […]\nTagi chemia, choroba, choroba zagrażajaca życiu, depresja egzogenna, depresja endogenna, hormony, izolowanie się, izolowanie się od otoczenia, kondycja psychiczna, leczenie nowotworu, mechanizm powstawania depresji, niepewność, normalne funkcjonowanie, nowotwór, okaleczenie, porzucenie, przeżycia, przyczyny depresji, przykre przeżycia, rozwód, śmierć bliskiej osoby, smutek, utrata pracy, zaburzenia nastroju, zmiany biochemiczne w organizmie, zwątpienie w sens życia\nBrak komentarzy do Słabość czy choroba?\nZ niepokojem obserwujesz zmiany w zachowaniu najbliższej ci osoby. Człowiek, z którym tyle cię łączy, coraz częściej wydaje się kimś zupełnie innym. Kiedyś pełen inicjatywy, kipiący energią i radością życia, popadł w dziwną apatię. Zaniedbuje swoje obowiązki, stracił zainteresowanie światem, długie godziny spędza wpatrzony w sufit i prawie się nie odzywa. „Co się z nim […]\nTagi apatia, bierność, chłód uczuciowy, choroba, chory, energia, frustracja, hormon szczęścia, lęk, neuroprzekaźniki, noradrenalina, obniżenie nastroju, obojętność, obowiązki, pretensje, przygnębienie, psychiatra, radość, radość życia, serotonina, słabość, smutek, utrata energii, własny świat, wzruszenie, zaburzenia przesyłania impulsów nerwowych, zainteresowania, żal, zaniedbywanie obowiązków, zmiany w zachowaniu\nData wpisu 09/12/2008\nBrak komentarzy do Dziurawiec pomocny w depresji\nObecnie znamy wiele grup leków o działaniu przeciwdepresyjnym. Jednak niektóre z nich (zwłaszcza syntetyki starszej generacji) mogą przyczynić się do zaistnienia wielu interakcji lub obarczone są znacznymi działaniami niepożądanymi, z uzależnieniem i pogłębieniem depresji włącznie. W związku z tym, o ile to możliwe, ilość ordynowanych silnych leków przeciwdepresyjnych ogranicza się na rzecz innych metod. Są […]\nTagi aminokwas, aminokwas tryptofan, depresja sezonowa, działania niepożądane, dziurawiec, dziurawiec zwyczajny, fototerapia, jesień, kobiety, leczenie oparzeń, leczenie światłem, leki, leki przeciwdepresyjne, listek dziurawca, łagodzenie depresji, łosoś, metody leczenia depresji, mięso indyka, nastrój, niedostateczna ekspozycja na słońce, niski poziom tryptofanu, odmrożenia, olejki eteryczne, oparzenia, podrażnienia błony śluzowej żołądka, pogłębianie depresji, psychoterapia, rany, regulacja nastroju, rośliny, rośliny o działaniu przeciwdepresyjnym, serotonina, silne leki, surowce roślinne, syntetyki, szarówka, trudno gojące się rany, uzależnienia, właściwości moczopędne, właściwości rozkurczowe, właściwości żółciopędne, właściwości żółciotwórcze, ziele dziurawca zwyczajnego, zima


Ta całodzienna trasa poprowadzi Was przez znaczną część Łużyc. Celem jest przejażdżka na łodziach po urzekających kanałach tzw. Brandenburskiej Wenecji.\nNazwa: Na łodzie do Spreewald\nCzas jazdy: ok. 5 i 1/2 godziny\nDziś jedźcie z Żytawy (Zittau) wzdłuż polskich granic, drogą nr 99 na północ obok jeziora Berzdorfer See aż do Görlitz (punkt 1). Tutaj przy zoo skręćcie w lewo, zgodnie z drogowskazem na drogę nr 6. Skręćcie w nią w prawo, za miastem jedźcie dalej prosto drogą nr 115, aż do skrzyżowania z drogą S127 (punkt 2). Tu skręćcie w prawo w kierunku Rothenburga. Znajdziecie się na szosie prowadzącej terenami przygranicznymi, gdzie przez długie lata wstęp był zakazany. Droga nie jest zbyt dobra, ale urzeknie Was miejscowa nietknięta przyroda. Przejedźcie obok parku rozrywki, w Rothenburgu (punkt 3) jedźcie prosto, potem obok lotniska i drogą przygraniczną aż do Bad Muskau (punkt 4). Zdecydowanie polecamy przystanek we wspaniałym parku Fürst Pückler (Park Mużakowski). Wasza droga skręca jednak w kierunku Cottbus. Tuż przed Tschernitz (punkt 5) trzymajcie się tego kierunku, a na skrzyżowaniu w kształcie litery Y jedźcie w prawo drogą nr 115. Przejedziecie Döbern, za miastem droga 115 skręca w lesie w prawo, jedźcie jednak prosto przez Vorwerk Bohsdors i Trebendorf aż do wjazdu na drogę nr 15 (punkt 6). Musicie jechać w lewo w kierunku Berlina i Cottbus.\nPrzed Wami 38 szybkich kilometrów na czteropasmowej głównej drodze aż do zjazdu 2/ Boblitz (punkt 7). Za nim skręćcie w prawo, a po kilkuset metrach w lewo do Lübbenau/Spreewald. Tu przed dworcem skręćcie w lewo, a dojedziecie aż do obiecanych kanałów rzecznych. Dotarliście do południowej części Rezerwatu Biosfery UNESCO – wielkich błot, między którymi przepływają naturalne i sztuczne kanały rzeki Sprewy. Oprócz szeregu restauracji i kawiarni, słynną atrakcją, którą gorąco polecamy, są przejażdżki łodziami.\nGdy już będziecie mieli dość rzeki, wróćcie tą samą drogą na szosę nr 15 i ponownie znajdźcie kierunek Berlin. Za 2 km dojedziecie do wielkiego skrzyżowania, zjedźcie w prawo na drogę nr 13 w kierunku Dresden. Jedźcie dalej 33 km aż do zjazdu 14/ Grossräschen (punkt 8). Tu zjedźcie i na skrzyżowaniu skręćcie w lewo na drogę nr 96 w kierunku miasta Hoyerswerda. Zgodnie z oznaczeniami jedźcie do drogi nr 156, a potem między jeziorami do samego miasta (punkt 9). Jeśli jeszcze Wam mało wody, zatrzymajcie się w parku wodnym, możecie też odwiedzić małe, ale przytulne miejscowe zoo, w którym można też dobrze zjeść.\nPrzed Wami dalsza szybka podróż, drogą nr 96 jedźcie 38 km do Bautzen (punkt 10). Warto zatrzymać się w tym mieście siedemnastu wież i szeregu zabytków chociażby ze względu na słynnych miejscowych producentów musztardy – znajdziecie tu klasyczne, ale i naprawdę wyjątkowe smaki. Na moście Friedensbrücke możecie oglądać piękny widok na Stare Miasto. Warto zatrzymać się tu w jednej z wielu restauracji. Kiedy będziecie mieli już dość zwiedzania Budziszyna (Bautzen),a w bagażu słoiki z musztardą (oby były zamknięte!), wróćcie na obwodnicę miasta. Na drodze nr 6 zjedźcie w skręt do Löbau (punkt 11). Jeśli chcecie spojrzeć na okolicę z góry, polecamy odwiedziny słynnej wieży żeliwnej na szczycie Löbauer Berg. Jeśli nie, jedźcie dalej drogą nr 6 w kierunku Görlitz. Jeszcze w mieście, kawałek za supermarketem Penny skręćcie w prawo w ulicę Bernstäder, i dalej przez Bischdorf i Kemnitz do Bernstadt auf dem Eigen (punkt 12). Po drodze czekają Was zakręty, których w dzisiejszej trasie nie było za dużo. W centrum miasta skręćcie w prawo, zgodnie ze znakami na Zittau – tak, abyście dojechali do Großhennersdorf, gdzie wjedziecie na drogę nr 178. Po niej już tylko kawałek z powrotem do Żytawy (Zittau).


Konsument w świecie Zosi Samosi - Puls Biznesu - pb.pl\nCzy na dojrzałym rynku zarządzania dokumentami możliwe są jeszcze prawdziwe innowacje? Firmy Arcus, Kyocera i Zeccer udowadniają, że tak. Owocem ich współpracy jest sieć punktów samoobsługowego druku w kilkunastu miastach. Z usługi można korzystać w centrach biznesowych, placówkach akademickich, bibliotekach, kawiarniach, a także w galeriach handlowych, urzędach i na lotniskach. Użytkownicy mają dostęp do wielofunkcyjnych urządzeń potocznie zwanych kombajnami, dzięki którym — jak zapewniają dostawcy — drukowanie, skanowanie i kopiowanie jest intuicyjne, szybkie i bezpieczne.\nDostawcy technologii w równym stopniu powinni troszczyć się o marketing, jak o edukowanie rynku — mówi Michał Czeredys, prezes firmy Arcus. Fot. Marek Wiśniewski\n— Kowalscy często narzekają, że po drodze do sklepu czy z pracy nie mają punktu ksero, a nie opłaca się im kupować drukarek i materiałów eksploatacyjnych. W tej sytuacji wydrukowanie nawet kilku stron zamienia się w wielkie wyzwanie logistyczne. Stąd nasz pomysł, żeby odpowiedniej klasy sprzęt czekał na konsumentów tam, gdzie najczęściej przebywają i załatwiają różne codzienne sprawy — tłumaczy Michał Czeredys, prezes Arcusa.\nCo z tego ma jego spółka? Aby konkurować na coraz bardziej zatłoczonym rynku, przedsiębiorstwa muszą eksperymentować z nowymi modelami biznesowymi. Jeśli Arcus przez lata był obecny głównie w segmencie B2B (ang. business-to-business), to teraz rozszerza działalność o B2C (ang. business-to-consumer) — tym samym buduje świadomość marki.\nJak działa system Arcus Kyocera MDS?\n— Za pośrednictwem poczty elektronicznej, darmowej aplikacji mobilnej lub strony zeccer.pl klient wysyła dokument na adres maszyny. Ta zaś zapewnia wysokiej jakości wydruki o unikatowym nasyceniu kolorów, chyba że konsument wybrał tryb czarno-biały. Należność za usługę można regulować kartą płatniczą lub kredytową, płatnościami online, SMS-em bądź Blikiem — tłumaczy Michał Czeredys.\nCzy nasze prywatne dane nie trafią w niepowołane ręce? Bez obaw. Transfer dokumentów z komputera lub telefonu do urządzenia marki Kyocera jest szyfrowany, a oprogramowanie usuwa pliki zaraz po wydrukowaniu. Zdaniem szefa Arcusa, rozwiązanie łączy ogień i wodę — potrzebę ekskluzywnościz rozsądną konsumpcją i zrównoważonym rozwojem. Kiedyś ambicją wielu gospodarstw domowych było posiadanie drukarki, a odwiedzanie punktów ksero mogło świadczyć o tym, że nie stać nas na taki zakup — wskazuje. Dziś w dobrym tonie jest używać zamiast kupować, a obrastanie w rzeczy odbierane jest jako konsumpcja na pokaz.\n— Moda na wspólne użytkowanie, wymianę, dzierżawę i abonamenty potwierdza, że jesteśmy coraz bardziej racjonalni, praktyczni i ekologiczni. Takie podejście ochrzczono mianem ekonomii współdzielenia. Praktykujemy je, gdy korzystamy z miejskiej wypożyczalni rowerów, zwiedzamy świat z pomocą platform Airbnb i BlaBlaCar oraz słuchamy muzyki i oglądamy filmy online. Skoro Polacy pokochali streaming i serwisy sharingowe, dlaczego nie mieliby się przekonać też do druku na życzenie? — pyta Michał Czeredys.\nUsługa Arcusa, Kyocery i Zeccera wskazuje tendencję, która będzie się w najbliższych latach pogłębiać — stopniowego zastępowania relacji międzyludzkich kontaktami z maszynami. Automatyzacja i wirtualizacja, kojarzone z czwartą rewolucją przemysłową, najpierw rozgoszczą się w miejscach pracy, później zdominują również usługi, handel i transport, o czym przekonany jest dr Artur Modliński z Katedry Zarządzania Uniwersytetu Łódzkiego. Za zapowiedź nowego uważa pojazdy bez kierowców i sklepy bez sprzedawców i kasjerów.\n— Nie wiadomo, kiedy w Polsce pojawią się autonomiczne samochody i bezobsługowe sklepy. Nie ulega jednak wątpliwości, że wpłyną one znacząco nie tylko na nasze indywidualne zachowania, lecz także na rynek pracy, bezpieczeństwo i relacje z otoczeniem. Już dziś widzimy wiele przykładów przenoszenia odpowiedzialności z ludzi na maszyny i zacierania się granic między światem fizycznym i cyfrowym. To, co wydawało się science fiction, powoli zamienia się w rzeczywistość — zaznacza Artur Modliński.\nBarierą rozwoju technologii spod znaku przemysłu 4.0 są przyzwyczajenia i nawyki konsumentów, a także ich małe kompetencje cyfrowe. Co drugi konsument w Europie przyznaje, że nie rozumie, jak działają i co dla niego oznaczają technologie. Tylko niespełna 46 proc. respondentów twierdzi, że digitalne nowinki są częścią ich pracy i codziennego życia, a prawie jedna czwarta mówi wprost: nie mamy z nimi styczności — wynika z badania VMware. Jak w tej sytuacji mówić o konsumpcji 2.0? Albo spodziewać się, że społeczeństwo bez szemrania zaakceptuje bardziej zaawansowane rozwiązania: algorytmy do podejmowania decyzji oraz inteligentne domy i kryptowaluty?\n— Nawoływania do bycia innowacyjnym nie pomogą, gdy brakuje wiedzy i umiejętności związanych z IT. Młodzież podnosi poziom, niemniej w Polsce edukacja cyfrowa kuleje i wcale nie powinniśmy pocieszać się tym, że w niektórych państwach unijnych nie jest pod tym względem lepiej — podkreśla Stanisław Bochnak, strateg ds. biznesowych w VMware Polska.\nKonsumenckiej innowacyjności nie sprzyja także wyolbrzymianie zagrożeń, które niesie z sobą postęp cywilizacyjny. Zdaniem przedstawiciela VMware, ostrożność jest dobra, ale pod warunkiem, że nie przybiera monstrualnych rozmiarów. Największe obawy dotyczą naszej kariery zawodowej (czy automaty nie zabiorą nam pracy) i prywatności.\n— Ponad 65 proc. klientów europejskich banków niepokoi to, że mają one dostęp do informacji o ich stylu życia, zwyczajach urlopowych, nawykach zakupowych i żywieniowych. Wskaźnika tego nie poprawia nawet wiedza, że personalizacja usług finansowych może podnieść jakość obsługi — zwraca uwagę Stanisław Bochnak.\nWedług ankietowanych, winne są władze i biznes. To na nich spoczywa obowiązek popularyzacji nowości technologicznych.\n— Firmy i rządy powinny współpracować w dziedzinie edukacji społeczeństwa. Dzięki temu przyszłe pokolenia konsumentów, ale także pracowników, będą już na starcie mieć wiedzę, która podniesie technologiczną reputację danego kraju — komentuje Joe Baguley, wiceprezes i dyrektor generalny ds. technologii w VMware EMEA (region Europy, Bliskiego Wschodu i Afryki).\nChodzi o to, by się przygotować na postęp na długo, zanim ten nastąpi. Kanadyjski hokeista Wayne Gretzky powiedział kiedyś, że dobrego gracza poznaje się po tym, że jedzie zawsze tam, gdzie znajduje się krążek. Natomiast wybitny zawodnik kieruje się tam, gdzie krążek będzie za chwilę. Uprzedźmy zmianę. Nie pozwólmy, by przyszłość zostawiła nas daleko w tyle.\nInne / Konsument w świecie Zosi Samosi


Lokal na wynajem - Bełchatów - T55-LW-7561 - 40.00m² - Nieruchomości „55”\nBełchatów, Pabianicka Lokal na wynajem\nDo wynajęcia lokal w centrum, Pabianicka, B-tów\nDo wynajęcia lokal przy ulicy Pabianickiej w centrum Bełchatowa o powierzchni użytkowej 40m2.\nLokal składa się z dużego pomieszczenia około 32m2, oraz z dwóch mniejszych pomieszczeń, tj. toaleta, oraz część gospodarcza.\nLokal przeznaczony do prowadzenia działalności gospodarczej. W sąsiedztwie: sklepy, kancelarie adwokackie, banki, bankomaty, Plac Narutowicza (ogólnie ścisłe centrum Bełchatowa).\nMożliwość wynajęcia połowy pomieszczenia po wcześniejszym uzgodnieniu.\nOpiekun Oferty - Dorota- tel. 730-002-484\nNumer Licencji Pośrednika prowadzącego 7743. Uwaga dane o ofercie mogą odbiegać od stanu faktycznego i prawnego - biuro nie odpowiada za niezgodność danych z rzeczywistością. Oferta może być w danym momencie nieaktualna. Prosimy o telefon.\nSymbol oferty T55-LW-7561\nDo wynajęcia lokal o powierzchni ok. 80m2 Lokal może być przeznaczony na sklep, biuro lub magazyn Przy głównej drodze przelotowej na Myszaki Więcej informacji udzielę telefonicznie Zapraszam do kontaktu i oglądania, Agnieszka tel. 883 500 799 Nieruchomości ...\nlokal na wynajem - Bełchatów, Olsztyn


Podłączyć domofon proel cyfrowy - tematy na elektroda.pl\npodłączyć domofon proel cyfrowy\nZnaleziono około 50 wyników dla: podłączyć domofon proel cyfrowy\nDomofony i kontrola dostępu 09 Gru 2013 00:05 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 7575\nDomofony i kontrola dostępu 06 Mar 2007 18:24 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 5592\nBramka IP do domofonu Proel - jak rozwiązać?\nWitam serdecznie. W budynku wielorodzinnym, w którym mam lokale, zamontowano właśnie domofony cyfrowe firmy Proel. Klawiatura z wyglądu jak KDC1905 itp. Unifony PC512. Problem w tym, że zwykle jestem w sąsiednim budynku lub w pobliżu. Klienci przychodzą bardzo rzadko. Taki profil działalności. Chciałbym...\nDomofony i kontrola dostępu 30 Paź 2017 22:59 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 783\nTelefony Stacjonarne Serwis 22 Lis 2007 20:10 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 17787\nUnifon masz właściwy. Jest to domofon cyfrowy, więc wykorzystywane są tylko 2 żyły. Pozostałe 6 żył są odłączone lub zdublowane z tymi 2. Musisz zlokalizować, które z nich są tymi właściwymi. Najlepiej zrobić to miernikiem mierząc napięcie stałe, które powinno być w granicach 7-8V. W ten sposób określasz...\nDomofony i kontrola dostępu 18 Gru 2010 21:08 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 14808\nNie ma takiej możliwości. Stary unifon jest analogowy a nowy cyfrowy.\nDomofony i kontrola dostępu 25 Lip 2011 20:50 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 8907\nDomofony i kontrola dostępu 02 Kwi 2018 22:31 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1077\nDomofony i kontrola dostępu 23 Gru 2019 18:13 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 258\nDomofony i kontrola dostępu 12 Paź 2018 11:36 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 417\nDomofony i kontrola dostępu 03 Sty 2017 10:11 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 1350\nTelefony Stacjonarne Serwis 17 Lut 2005 21:51 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 7834\nDomofony i kontrola dostępu 18 Gru 2016 16:59 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1548\nWEKTA CCD 2001 + PROEL PC 255?\nWitam, Jestem laikiem w sprawie domofonów/elektroniki i mam prośbie o pomoc w odpowiedzi na dwa pytani pytania: 1) Chciałbym się upewnić czy da się podłączyć domofon PROEL PC 255 do centralki WEKTA CCD 2001? Wydaje mi się, że nie ponieważ wyczytałem w dokumentacji, że „Cyfrowa centralka...\nDomofony i kontrola dostępu 08 Cze 2010 23:08 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3633\nDomofony i kontrola dostępu 28 Lis 2012 10:44 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 3660\nWitam, Mam problem z podłączeniem domofonu. Pan w sklepie doradził mi, że aby wymienić domofon na nowy wystarczy aby był cyfrowy, tak jak poprzedni. Kupiłam więc urmeta. Nie mam zielonego pojęcia jak go podłączyć, ponieważ w instrukcji podpunkt odnośnie podłączenia brzmi "podłączyć końcówki przewodów...\nDomofony i kontrola dostępu 23 Lis 2014 15:21 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 3222\nTelefony Stacjonarne Użytkowy 25 Sty 2015 12:36 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 885\nDomofony i kontrola dostępu 20 Gru 2016 16:30 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 2283\nDomofony i kontrola dostępu 27 Paź 2015 10:23 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 1578\nDomofony i kontrola dostępu 29 Wrz 2010 18:36 Odpowiedzi: 0 Wyświetleń: 1939\nZabezpieczenia Poradniki 07 Lis 2019 18:47 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 10362\nDomofony i kontrola dostępu 13 Gru 2013 08:40 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 4161\nTelefony Stacjonarne Serwis 06 Lis 2008 23:12 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 4311\nCyfrowego unifonu nie da się podłączyć zamiast starego. Trzeba kupić analogowy np. Wekta TK6.\nPoczątkujący Naprawy 20 Gru 2013 10:42 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 3600\nDomofony i kontrola dostępu 03 Sty 2013 19:30 Odpowiedzi: 25 Wyświetleń: 17465\nDomofony i kontrola dostępu 11 Lis 2016 17:43 Odpowiedzi: 15 Wyświetleń: 7563\nDomofony i kontrola dostępu 04 Lis 2017 14:02 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 5259\nDomofony i kontrola dostępu 01 Kwi 2019 17:41 Odpowiedzi: 33 Wyświetleń: 54360\nDomofony i kontrola dostępu 03 Kwi 2020 06:44 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 180\nDomofony i kontrola dostępu 29 Maj 2017 19:27 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2157\nDomofony i kontrola dostępu 25 Wrz 2018 21:37 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 615\nStary unifon był cyfrowy a nowy jest analogowy. Stary był dwużyłowy i zworkami ustawiony miał numer mieszkania "4". Nowy kompletnie się tu nie nadaje, bo jest przeznaczony do instalacji analogowych wielożyłowych (4, 5 lub 6). Odnośnie samej instalacji, to wykorzystywane masz dwa kabelki, gdzie minus...\nDomofony i kontrola dostępu 20 Lis 2019 21:26 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 14411\nunifon 1131/1 płytka proel podłączenie\nJeśli system jest cyfrowy ( 2 przewodowy) to podłączasz tylko plus oraz minus. A zworkami na dole ustawiasz numer mieszkania. Jeśli domofon jest analogowy to w zależności od systemu może być potrzeba podłączenia większej ilości żył ale wtedy masz niewłaściwą płytkę elektroniki. Sprawdź miernikiem czy...\nDomofony i kontrola dostępu 23 Mar 2019 22:30 Odpowiedzi: 28 Wyświetleń: 627\nDaj fotke bramofonu przy drzwiach wejsciowych, bo pewnie cyfre masz ? Edytowałem posta i dodałem zdjęcie domofonu przy wejściu do klatki. Mimo 6 przewodów jest to instalacja cyfrowa?\nDomofony i kontrola dostępu 29 Mar 2018 21:09 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 672\nDomofony i kontrola dostępu 08 Lis 2015 11:09 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 4419\nJa zamierzam właśnie w tym zastosowaniu (Proel KDC1803), tylko utknąłem na montażu płytki, bo czas mi nie pozwala. Generalnie moduł będzie bez linii miejskiej, bo będzie podłączony pod FritzBox 7590 a on działa jak PBX.\nDIY Konstrukcje 17 Kwi 2020 11:56 Odpowiedzi: 68 Wyświetleń: 17946\nDomofony i kontrola dostępu 06 Sty 2019 20:56 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 873\nDomofony i kontrola dostępu 19 Gru 2011 09:08 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 7277\nDomofony i kontrola dostępu 20 Lut 2019 00:13 Odpowiedzi: 155 Wyświetleń: 255802\nDomofony i kontrola dostępu 01 Lis 2019 20:36 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 13245\nUpss, nie zdawałem sobie sprawy, że cyfrowe domofony niekonieczni mogą być takie same. Ja mam coś, co wygląda identycznie jak tu: ZABRONONY LINK czyli Proel PC255. Czy będzie to się nadawać do Cyfrala? Linki do sklepów są zakazane.\nTo cyfrowy domofon firmy Proel: zatem potrzebujesz unifon cyfrowy np. PC255: lub innej firmy np. Urmet 1132/520 ale zawsze lepiej kupować "firmową" słuchawkę, bo mogą występować jakieś problemy w użytkowaniu (drobne niedopasowania). W cyfrowych domofonach nie ma możliwości podłączenia (na jednym numerze)...\nDomofony i kontrola dostępu 13 Mar 2010 15:05 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 3903\nTemat bardzo obszerny pod tym linkiem znajdziesz rozwiązania systemów domofonów cyfrowych ze shematami . Natomiast tutaj masz rozwiązania zarówno domofonów jak i Videodomofonów również ze schematami podłączeń\nDomofony i kontrola dostępu 20 Kwi 2005 17:48 Odpowiedzi: 1 Wyświetleń: 1320\nschemat odpływ ferguson ariva sztywny kabel kontrolka deska polonez blaupunkt przycisk zasilania skype resetuje komputer tecumseh regulacja obrotów certyfikat zgodności inwertera warunki pracy równoległej przełącznik źródła komputer nagle zacina dmuchawą pieca


Groby weteranów walk o wolność i niepodległość Polski – Towarzystwo Pamięci Powstania Wielkopolskiego 1918/1919\n1 lipca 2020 Komunikatypiotr\nW dniu 1 stycznia 2019 roku weszła w życie ustawa mówiąca o zasadach sprawowania opieki nad grobami weteranów walk o wolność i niepodległość Polski. Ustawa reguluje m.in. kwestie związane z finansowaniem wsparcia dla podmiotów opiekujących się takimi grobami. Ustawa ma na celu wskazanie zasad i trybu prowadzenia ewidencji grobów weteranów walk o wolność i niepodległość Polski przez Instytut Pamięci Narodowej oraz zasad udzielania dotacji celowych i przyznawania świadczeń pieniężnych na pokrycie kosztów sprawowanej opieki nad tymi grobami. Grobami weteranów walk o wolność i niepodległość Polski są także groby Powstańców Wielkopolskich.\nUstawa zakłada, że m.in. stowarzyszenia „będą mogły ubiegać się o udzielenie dotacji celowej z budżetu państwa w celu sfinansowania albo dofinansowania zadań związanych z opieką nad grobami weteranów walk o wolność i niepodległość Polski, w tym na pokrycie nakładów koniecznych na wykonywanie czynności związanych z budową, remontem, przeniesieniem lub utrzymaniem tych grobów”.\nDotacja będzie udzielana przez IPN na wniosek. Wsparcie będzie mogła uzyskać także osoba fizyczna opiekująca się grobem weterana walk o wolność i niepodległość Polski, wpisanym do ewidencji. Wnioski będą rozpatrywane w terminie trzech miesięcy od dnia otrzymania.\nPoniżej zamieszczone są linki z tekstem ustawy i formularzem wniosku o wpis do ewidencji.\n← Uroczystość przy Narodowym Panteonie Powstania Wielkopolskiego w Biedrusku\tOdsłonięcie pamiątkowego obelisku w Jażyńcu →


Spotkanie z aktorką:)\nśroda, 27 lutego 2013 23:02\nGorzowskie Muzeum jest organizatorem cyklu edukacyjnego „Sztuka – Artysta – Dzieło”. Celem przedsięwzięcia jest przybliżenie sztuki i jej znaczenia odbiorcom, a także zaprezentowanie sylwetek oraz dorobku artystów gorzowskich. W ramach tego cyklu organizowane są spotkaniach z artystami uprawiającymi różne dziedziny sztuki. Ich istotą są dyskusje i rozmowy prowadzone w kameralnej atmosferze przy filiżance kawy lub herbaty.\nKiedy przeczytałam, że bohaterką kolejnego spotkania będzie moja ulubiona aktorka gorzowskiego teatru – Marzena Wieczorek, poukładałam swoje plany tak, bym mogła w spotkaniu uczestniczyć.\nPięknie spędzone ponad półtorej godziny, ale nie mogło być inaczej. Marzena Wieczorek jest postacią nietuzinkową. Z jednej strony strasznie się cieszę, że wchodzi w skład ekipy aktorskiej gorzowskiego teatru, a z drugiej, wiem, czuję to, że mogłaby grać na najlepszych scenach w Polsce i nie tylko. Piszę „scenach”, a nie na przykład przed kamerą, bo Marzena jest dzieckiem teatru. I choć mówi, że jest to miłość nieodwzajemniona tzn. ona kocha, a teatr nie zawsze odpłaca jej tym samym, to sposób w jakim mówi o tej swojej miłości nie pozostawia żadnych wątpliwości - teatr to nie tylko jej zawód, to rówież pasja, po prostu całe jej życie…\nJest perfekcjonistką, wciąż doskonali swój warsztat aktorski, ale nie tylko aktorski. Niedawno zdobyła dyplom z socjologii, w tak zwanym międzyczasie szkoli swój język angielski.\nKtoś z widowni zapytał o tremę. Okazuje się, że nie odczuwa żadnej tremy na scenie. Mówi, że dopiero na scenie żyje, oddycha, scena jest dla niej zupełnie naturalnym środowiskiem:) Publiczność zadawała wiele pytań. Podobało mi się, że aktorka nie migała się od żadnej odpowiedzi. Odpowiedziała nawet na pytanie dotyczące jej zarobków. I tu moje wielkie zaskoczenie. Aktorka zarabia 1800 zł brutto (!) Oprócz tego za główną rolę w spektaklu otrzymuje niewygórowaną gażę. Niewiele tego biorąc pod uwagę, że pracując w teatrze nie ma się właściwie życia osobistego. Próby bywają o różnych porach, a potem premiery, codzienne wieczorne spektakle, i znów próby do kolejnej sztuki…\nWidziałam Marzenę Wieczorek w wielu rolach zagranych na gorzowskiej scenie, jednak najbardziej poruszył mnie jej monodram pt. „Krzyk”. Monodram zdobył wiele nagród na różnych festiwalach, ale moim zdaniem za tę rolę należy się Marzenie teatralny Oskar. Aktorka wcieliła się w postać dorosłego mężczyzny (Maniusia), który naśladuje różne dźwięki. Zaczyna opowieść o swoim życiu, o chłopcu, który był w dzieciństwie …molestowany przez ojca. Tatuś bawił się z nim w czarodzieja. Mamusia kazała być grzecznym, bo inaczej tatuś ich opuści, a jego siostra cieszy się, że to nie z nią tatuś bawi się w czary. Na chłopcu spoczywała wielka odpowiedzialność. Poddaje się tyranowi… Aktorka wciąga widza w swoją historię. Opowiada o umiejętności naśladowania dźwięków, ale ten jeden, jedyny dźwięk – tytułowy krzyk – jest najtrudniejszy do naśladowania. Dlaczego? Bo są to zebrane w jednym krzyku, wszystkie krzyki skrzywdzonych dzieci. Ten krzyk podczas spektaklu ma się stać krzykiem prawdy. I dzięki rewelacyjnej grze Marzeny Wieczorek – staje się!\nOglądałam ten spektakl, a łzy jak grochy same płynęły mi po policzkach i wcale ich nie czułam… Tego rodzaju emocji się nie zapomina. Zapytałam dzisiaj aktorkę jak sobie radziła po zejściu ze sceny z tak wielkim ładunkiem emocjonalnym. No nie było łatwo…\nSzłam na to spotkanie i zastanawiałam się, czy czasami nie wyidealizowałam sobie Marzeny Wieczorek. Bo przecież często bywa tak, że genialny aktor okazuje się być nieciekawym człowiekiem. Zapewniam, że nie wyidealizowałam. Marzena Wieczorek jest wspaniałą aktorką i wspaniałym człowiekiem. A przy tym niesamowicie skromna. Tradycją stało się, że na tych spotkaniach główny bohater zasiada na fotelu/tronie. Ale nie Marzena. Tron stał sobie w tle, a aktorka usiadła przy stoliku na zwyczajnym krześle. Niby taki drobiazg, ale wiele mówi o człowieku.\nZdaję sobie sprawę, że ten wpis może kojarzyć się z „laurką” wystawioną aktorce. Ale nie jest to laurka. Napisałam prawdę, choć trudno uwierzyć, że i tacy artyści bywają….\nZdjęcie wykonane podczas Foto Day w teatrze. Uchwyciłam odbicie aktorki w lustrze, podczas przygotowania do roli w spektaklu pt. Kochać w reżyserii Artura Barcisia.\nMargo wspomniała w swoim komentarzu o głosie Marzeny Wieczorek:\n„Czasami usłyszymy ten idealny głos, który zostaje w nas na zawsze”.\nZnalazłam zajawki monodramu "Krzyk", serdecznie zapraszam do obejrzenia i wysłuchania.\nTagi: Marzena Wieczorek, aktorka, teatr im. J. Osterwy w Gorzowie, muzeum, sztuka, artysta, dzieło, spotkanie\nponiedziałek, 25 lutego 2013 16:40\nWiele lat temu byłam z dziećmi na wczasach w Dziwnowie. Ktoś z wczasowiczów powiedział, że w lasach, tuż przy wjeździe do Dziwnowa pokazały się grzyby. Wybrałam się tam z dziećmi. Nie znałam tamtych lasów, więc nie oddalałam się zbytnio od szosy. Była piękna pogoda, wokół cisza, słychać było jedynie szum lasu. W pewnej chwili usłyszałam jakiś tętent. Byłam przekonana, że to stado dzików. Ale nie… odgłos nasilał się, to już nie był tętent tylko głośne dudnienia. Czułam jak pod stopami drży ziemia. I wtedy ich zobaczyłam… Grupa około 100 młodych, wygolonych na łyso mężczyzn biegło w dwuszeregu i śpiewała:\nJaki znak Twój? (…)\nWystraszyłam się nieziemsko. Ci młodzi ludzie nie wyglądali przyjaźnie. Na nasz widok zatrzymali się. Jeden z nich powiedział, że to nie miejsce na zbieranie grzybów i żebym wracała tam skąd przyszłam. Dwa razy nie trzeba było mi powtarzać. Pewnie że wracałam, aż się pewnie za mną kurzyło. Wróciłam na ośrodek, a o swojej przygodzie opowiedziałam starszemu panu, który mieszkał w sąsiednim domku. Ten pan przyjeżdżał na ten ośrodek każdego roku. Powiedział, że nikt z wczasowiczów nie zapuszcza się w tamte lasy, bo latem można natknąć się na obozy „łysych bandytów”. Podobno w ramach ćwiczeń taka grupka właśnie spacyfikowała dyskotekę w Dziwnowie. Podczas tych „ćwiczeń” został zadźgany nożem młody człowiek. Ile w tym prawdy, a ile wyobraźni starszego pana, nie wiem. W każdym razie ten widok zapamiętałam na długo.\nZresztą gdybym nawet chciała zapomnieć, to po ostatnich wydarzeniach, nie da się. Najpierw bojówkarze zakłócili wykład prof. Środy, a po kilku dniach – Michnika. Mało tego. Czytam dzisiaj, że zakapturzeni zadymiarze podpisujący się jako młodzież wszechpolska (celowo używam małych liter) wysłali do Rektora Uniwersytetu Gdańskiego apel o odwołanie spotkania w sprawie związków partnerskich. I co robią władze uczelni? Ze STRACHU przed zadymiarzami – odwołują!\nBrrr naprawdę zaczyna się robić groźnie.\nJeśli ktoś bagatelizuje sprawę, lub próbuje przekonywać, że to niegroźne wyskoki młodych prawicowców, to odsyłam do lektury „Brunatnej księgi”. Ponad 600 incydentów na tle rasistowskim i ksenofobicznym, aktów dyskryminacji oraz przestępstw popełnionych w roku 2011 i 2012 przez skrajną prawicę opisuje publikacja stowarzyszenia „Nigdy więcej”.\n„W ostatnich dwóch latach odnotowaliśmy znaczący wzrost agresji ze strony skrajnych nacjonalistów na terenie całego kraju. Więcej jest rasizmu, antysemityzmu i przemocy” – pisze Marcin Kornak, autor publikacji. „Na naszych oczach neofaszyzm przestaje być marginesem. To bardzo niepokojąca tendencja, wobec której potrzebna jest zdecydowana reakcja”.\nTylko ja się pytam kto ma reagować skoro te bojówki działają za przyzwoleniem, czy też poparciem części polskiej sceny politycznej?\nTagi: brunatna księga, rasizm, ksenofobia narodowcy, młodzież wszechpolska, uczelnie\npiątek, 22 lutego 2013 19:23\nSiłą rzeczy nikt nie pamięta swojego pierwszego wózka. Jeśli jest taka możliwość można dopytać rodziców, a być może został gdzieś uwieczniony na fotografii służąc jako tło dla słodkiego bobaska jakim niewątpliwie był każdy z nas:)\nTemat wózków nasunął mi się kiedy byłam na spacerze z moją wnuczką. Chodniki w naszym mieście wołają o pomstę do nieba, a tu proszę, bez żadnego właściwie problemu pokonywałam wszelkie wyboje. Wózek zwrotny, lekki, i łatwy w prowadzeniu. Nie to co wózki z lat 80-tych, w których woziłam swoje dzieci. Tamte były zdecydowanie nieprzyjazne rodzicom. Wywrotne, ciężkie, toporne, o wiecznie odpadających kółkach nie wspomnę. Jak bardzo były ciężkie przekonałam się niejeden raz jak musiałam wtargać wózek na 10 piętro, bo akurat winda była popsuta, a popsuta była często. Zastanawiam się czy przypadkiem producenci tamtych wózków nie wzorowali się na pierwszych wózkach, których się nie pchało, a ciągnęło. I nie robili tego ludzie, tylko kozy, kucyki albo psy:)\nChoć trudno jednoznacznie określić, kiedy wynaleziono wózki dla dzieci jedno jest pewne, że były to właśnie wózki ciągnione. Zakłada się, że pierwszy wózek został skonstruowany w 1733 roku przez architekta ogrodów, niejakiego Wiliama Kenta. Wózek miał kształt takiej jakby muszli i ciągnięty był przez konika. Natomiast pierwszy patent na wózek został zgłoszony w Anglii dopiero w 1853 roku. Kilka lat później ( 1870r.) ciągnięty wózek z dyszlem przeszedł transformację do wariantu pchanego. A potem już poszłooo i wytwarzanie wózków rozwinęło się w odrębną gałąź przemysłu. Na przestrzeni lat wygląd wózka dziecięcego przechodził różne metamorfozy. Zmieniał się kształt, materiał, z którego został wykonany, czy wielkość kółek. Z czasem, mając na względzie wygodę rodziców, stopniowo rozbudowywano wózki o różne schowki oraz modne gadżety.\nNapisałam już na wstępie, że nie pamięta się swojego pierwszego wózka, za to wózek dla lalek jak najbardziej. Mój był wykonany z wikliny, wersja „spacerówka” i rzadko służył do wożenia lalek. Przeważnie woziłam nim budulec (piach, błoto itp.) niezbędny do budowy różnych podwórkowych konstrukcji. Mimo takiego sposobu użytkowania, długo mi służył. Poległ na dobre kiedy próbowałam przerobić go własnym sumptem na sanki:)\nW wydanym niedawno Albumie Gorzowian znalazło się również kilka fotografii wózków dziecięcych z lat powojennych. Wrzucam kilka zdjęć, może ktoś odnajdzie „swój” wózek, albo podobny:)\nTagi: wózek dziecięcy, historia, zdjęcia, Album Gorzowian\nwtorek, 19 lutego 2013 21:03\nStanowczo za prędko minął mi ostatni weekend. Zanim na dobre się rozkręciłam, trzeba było wracać do miasta. Wyjeżdżałam ze szczerym zamiarem odpoczynku, szwendania się po odludnych okolicach, podglądania natury no i oczywiście uwiecznianie jej na zdjęciach. Zamiar spełniłam prawie w stu procentach. Piszę „prawie”, bo to uwiecznianie nie wyszło tak do końca. Wszystkiemu winna aura. Wiem, wiem, złej baletnicy i tak dalej, ale naprawdę warunki do fotografowania były niesprzyjające. Brakowało mi malowniczego śnieżnego puchu, który opatulałby drzewa, krzewy i pola. Przez cały weekend było dżdżysto i mglisto, po prostu szaro – buro. Taka pogoda natomiast, zupełnie nie przeszkadza szwendaniu się, co też czyniłam praktycznie od rana do wieczora:)\nCudnie jest w lesie i wiecie co? Widać i czuć już wiosnę. Widziałam pierwsze w tym roku pękające pączki na gałęziach brzozy, a nawet maciupkie świeże listki na krzewie, którego nazwy nie znam. Leśne zwierzęta też jakby się ożywiły, bo na pozostałych gdzieniegdzie połaciach śniegu widać było ścieżki spacerowe wydeptane przez całe stada zwierząt. Niestety nie znam się na śladach. Obiecałam sobie w najbliższym czasie podszkolić się w tym temacie:)\nSpacerując po lasach przyglądałam się drzewom. O tej porze roku widać wyraźnie ich kształty, fakturę kory, ślepe oczy sęków, czy naturalne dziuple w pniach. Niektóre drzewa wyglądają jak surrealistyczne pomniki wyrzeźbione przez matkę naturę. Inne można pomylić z postacią człowieka, albo jakiegoś zwierzęcia. Znalazłam miejsce, które przypominało zaczarowany las. W innym z kolei śmiało można byłoby nakręcić sceny do filmu wojennego. A w jeszcze innym… i tak dalej i tak dalej. Wystarczy troszkę wyobraźni, wyciszenia się, a człowiek zobaczy więcej niźli widzą oczy:)\nTagi: las, drzewa, zdjęcia\nŚladami pewnej kapliczki - kolejna odsłona:)\nponiedziałek, 18 lutego 2013 16:35\nW sierpniu ubiegłego roku pisałam o przydrożnej kapliczce w Bledzewie (woj. lubuskie), a dokładnie o działaniach jakie podjęłam żeby ustalić jej historię:\nCiekawa byłam kto i dlaczego ją wybudował. Kiedyś ludzie budowali przydrożne kapliczki w celu upamiętnienia jakiegoś lokalnego wydarzenia albo jako wota dziękczynne, czy też ku czci. W całej Polsce stoi ich tysiące. Porozrzucane po polach i lasach na stałe wpisały się w krajobraz. Wielu mieszkańców opiekuje się nimi, malują ściany, odkurzają obrazy, figurki, zmieniają kwiaty na ołtarzykach. Bledzewska kapliczka stała zaniedbana, jakby zapomniana przez ludzi…\nPóki co moje poszukiwania stanęły w martwym punkcie. Od ubiegłego roku zaledwie udało mi się ustalić, że wybudowano ją w 1863 lub 1869 roku. A dzięki fotografii, którą przysłał mi sekretarz gminy w Bledzewie wiem jak kapliczka wyglądała przed wojną. Niestety nie wiadomo kiedy zdjęcie zostało wykonane. Poza tym zdjęcie jest bardzo niewyraźne . Owszem widać słoik, czy też wazon z bukietem kwiatów, nie mogę natomiast dopatrzyć się co zawiera wnęka kapliczki: obraz, figurę, czy może ołtarzyk?\nA na koniec dobra wiadomość:) Jakież było moje zdziwienie i radość zarazem, kiedy zobaczyłam ją wczoraj w nowej szacie. Kapliczka została odmalowana, a w jednej z czterech wnęk ktoś zamocował krzyż. Byłam przekonana, że renowacji dokonano na zlecenie gminy, ale okazało się, że kapliczkę odnowiła „prywatna” osoba.\nA co do moich poszukiwań… Nie zniechęcam się, nadal szukam informacji o bledzewskiej kapliczce. Cieszę się, że nie muszę już dodawać „zaniedbanej”.\nTak wyglądała przed wojną\na tak w sierpniu ubiegłego roku\ntak wygląda obecnie:)\nTagi: Bledzew, woj. lubuskie, przydrożna kapliczka\nMiłość na... balkonie:)\npiątek, 15 lutego 2013 7:59\nO wyjątkowo udanej premierze „Romea i Julii” w gorzowskim teatrze już pisałam. No to teraz napiszę jak Romeo i Julia odegrali w same Walentynki scenę balkonową. Ale nie w teatrze, a na balkonie w samym centrum miasta. A było to tak…\nGorzowski Teatr oraz Gazeta Lubuska ogłosili konkurs na „Balkony z Werony”.\n- Mamy tyle pięknych balkonów w mieście. Stąd nasz pomysł, żeby na jednym z takich balkonów zagrać słynną scenę z Szekspirowskiego „Romea i Julii" - rzucił pomysł dyr. teatru Jan Tomaszewicz.\nKażdy mieszkaniec mojego miasta, który uważał, że jego balkon jest wyjątkowo ładny mógł zrobić zdjęcie swojego balkonu i wysłać na konkurs. Nie wiem ile balkonów zgłoszono, w każdym razie wybrano ten jedyny, na którym Adrianna Góralska i Jan Mierzyński odegrali na Walentynki scenę balkonową.\nByłam, widziałam, bardzo mi się ten pomysł podobał, szkoda tylko, że tak krótko… Chociaż rozumiem, na dworze ciepło nie było, a aktorka odgrywająca rolę Julii, bidulka w samej sukience stała na balkonie brrr!\nNawet przejeżdżający tramwaj nie zakłócił sceny wyznawania miłości:)\nWprawdzie scenariusz sztuki został dawno „zaklepany”…. ale życie pisze swoje scenariusze:)\nZgromadzona licznie publiczność z napięciem czekała na pojawienie się na balkonie pary kochanków. Kamery oraz obiektywy aparatów wycelowane w wiadomy balkon, a tymczasem… „Julia” a i owszem pojawiła się, lecz na balkonie piętro wyżej. Takie bowiem imię nadała rozbawiona publiczność starszej pani, która weszła na balkon tuż przed rozpoczęciem spektaklu. Pani rozłożyła składane krzesełko, wygodnie się usadowiła i przesiedziała na balkonie cały spektakl\nA tak to wyglądało w szerszej perspektywie\nMiłego weekendu życzę:) Mój zapewne będzie miły, bo zaraz wybywam z miasta sycić oczy i duszę lasami, polami, łąkami, jeziorem, czyli wybywam w dzikie, niedostępne internetowi miejsce:)\nTagi: Romeo i Julia, Adrianna Góralska, Jan Mierzyński, Gorzów, Walentynki, scena balkonowa, ulica Chrobrego\nśroda, 13 lutego 2013 19:33\nBle, ble, ble, od czerwonego niedobrze się człowiekowi zaczyna robić. Gdzie nie spojrzysz: serduszka, kwiatki, kwiateczki, misiaczki, króliczki i takie tam inne, które w zamyśle producentów powinny nam się kojarzyć z miłością, kochaniem, przytulaniem, całowanie, seksowaniem… No i może kojarzą się. Nawet na pewno kojarzą, bo tam gdzie popyt, tam podaż, prawda?\nTo tyle „poprawnie politycznego” wstępu. A prawda jest taka, że chciałoby się, oj chciało być zakochanym. Niestety to uczucie obecnie jest mi obce. To znaczy uczucie w relacjach damsko – męskich, bo przecież kocham swoje dzieci, swoją wnuczkę, ale to się w dniu Walentego nie liczy. Ten dzień dotyczy miłości, czy zakochania o podłożu… ( hmm jakby to powiedzieć) no o pełnym podłożu - fizycznym i psychicznym.\nNa szczęście mam jeden przywilej, który nazywa się przywilejem wieku. A ten z kolei rodzi kolejny przywilej jakim są wspomnienia. No cóż nie pozostało nic innego jak powspominać. Siadam więc pod piecem, wyciągam szczękę i skrzeczącym głosem wspominam…\nMoja pierwsza szczenięca miłość. Ech… łza się w oku kręci na samo wspomnienie :)\nByłam bardzo młodą dziewczyną ( no a jaką miałam być jak to miłość szczenięca) , poznałam kilka lat starszego chłopaka, zakochaliśmy się w sobie i zaczęliśmy się spotykać. Chociaż teraz, po latach nie jestem tak do końca pewna tego „ zakochaliśmy” Ja byłam zakochana, ale czy on? Moja mama dowiedziała się o tej miłości i była stanowczo na NIE. Argumentowała to, że mam czas, że nauka, że on starszy, że z takiej rodziny pochodzi (jego rodzice byli zza Buga), że jak starszy to będzie czegoś chciał ode mnie (seksu znaczy się) i w ogóle. Rodzice postanowili mieć na mnie oku. A robili to tak skutecznie, że naprawdę nie mogłam wyrwać się z domu ani na chwilę. Młodym przypominam, że komórek wtedy nie było. Za to był sklep, a właściwie drogeria, w której kierowniczką była mama mojej koleżanki. Kiedyś w przelocie wpadliśmy na pomysł, że skoro nie możemy się spotykać, będziemy do siebie listy pisać. Za pocztę robiła drogeria. On zostawiał list u mamy mojej koleżanki, a ja odbierałam go idąc po chleb, czy jakieś inne zakupy, które miałam poczynić na rozkaz mamy. Z ukrytym listem biegłam do domu, zamykałam się w ubikacji i czytałam. Od tego czytania, całowania, popłakiwania z miłości, list z czasem wyglądał jak nie przymierzając ten szary papier wiszący w ubikacji. A potem odpisywałam i zanosiłam swój list do drogerii. A jeszcze potem drogerię przemianowano na wędliniarski. Zmieniła się załoga i żegnaj tajna skrytko pocztowa:)\nSiłą rzeczy nasza miłość ewoluowała w kierunku miłości platonicznej. Ale że w życiu nie jest tak źle, żeby raz chociaż nie było dobrze, nadarzyła się okazja do spotkania. Moi rodzice w drugi dzień Świąt Bożego Narodzenia wybierali się na srebrne gody do swoich znajomych. Z tej okazji miało się odbyć małe wesele. Tylko głupi nie wykorzystałby takiej okazji. Zachłysnęłam się perspektywą kilkugodzinnej wolności. Na dworze mróz około minus 18 stopni, a ja „stosownie” do temperatury na dworze ubrałam cieniutkie pończochy nylonowe, a do tego króciutką spodniczkę. No i kozaki oczywiście… Poszliśmy na spacer nad pobliski kanał. On trzymał mnie za rękę, a ja byłam w siódmym niebie… Na kanale podkusiło mnie sprawdzić grubość lodu przy brzegu. Popisać się chciałam, że taka odważna jestem, że lód mi niestraszny. Weszłam na brzeg, zrobiłam malutki kroczek i lód pękł. Oczywiście było płytko, ale do kozaków nalała się woda. On nalegał żebyśmy wracali, a ja nalegałam na dalszy spacer. Niestety posłuchał mnie. Po niedługim czasie nie czułam już w ogóle palców u stóp, a po kolejnym niedługim czasie w ogóle nie czułam stóp. Słuchajcie! On wziął mnie na ręce i niósł jak małe dziecko. Do pełni szczęścia brakowało tylko jakiejś kapeli, która szłaby za nami i przygrywała miłosne serenady.\nZ każdą chwilą nieuchronnie zbliżaliśmy się do mojego domu. Za czorta nie szło tej chwili przedłużyć. Pod domem postawił mnie na ziemi, a ja postanowiłam go sprowokować do śmielszych czynów. W pewnej chwili powiedziałam: „Zimno mi…” Oczyma wyobraźni widziałam już jak mnie przytula, ogrzewa, a nawet całuje.\n- Pewnie że zimno, a jak ma być, przecież grudzień mamy, a ty masz mokre buty. Szoruj do domu, bo się rozchorujesz – powiedział.\nI tymi słowami pogrzebał na wieki moją wielką szczenięcą miłość. Poczułam się odrzucona i upokorzona! Strasznie to wszystko przeżywałam. A po kilku dniach w mojej szkole pojawił się nowy uczeń. Przystojny był, a do tego mądry. No cóż, serce nie znosi pustki… naszedł więc czas na kolejną szczenięcą miłość\nTagi: szczęnięca miłość, wspomnienia\nCo będzie z naszymi blogami…?\nwtorek, 12 lutego 2013 18:51\nJakiś czas temu „obiło mi się o uszy”, że TPSA przymierza się do sprzedaży portalu Wirtualna Polska. E tam – pomyślałam, raczej niemożliwe. A tu masz ci los! Czytam na wirtualnemedia.pl, że zostali już wybrani doradcy, którzy mają przeprowadzić proces sprzedaży. Analitycy oszacowali wycenę Wirtualnej Polski na ok. 450 mln zł, a wśród potencjalnych kupców wskazują Agorę, Muratora i spółki zagraniczne.\nNo i jak tu się nie denerwować? Szukać sobie nowego miejsca w przestrzeni wirtualnej, czy cierpliwie czekać co z nami blogowiczami zrobią? Jak myślicie???\nPtaki i ich konkurencja:)\nponiedziałek, 11 lutego 2013 18:16\nOstatnio tak się składa, że nie mam zbyt wiele czasu na rozwijanie swojej pasji jaką jest fotografowanie. Po powrocie z pracy zrobię to i tamto, i momentalnie robi się szarówka, o zdjęciach w plenerze można sobie tylko pomarzyć. Czekałam na ten weekend jak na zbawienie. Sobota minęła jak z bicza trzasł, ale za to niedziela:) Wprawdzie całe niedzielne popołudnie „zagospodarowała” mi moja mama, ale udało się wyskoczyć z aparatem na dwie godzinki nad rzekę Wartę.\nTrochę zaskoczyło mnie, że moje ulubione nadwarciańskie ścieżki zostały zalane. Trzeba było przeskakiwać z jednej suchej kępki na kolejną. Po ostatnich śniegach Warta znacznie podniosła swój poziom tworząc przy swoich brzegach spore rozlewiska. Na jednym z nich, tuż obok kolejowego mostu zobaczyłam stado ptaków. To mewy, kaczki i wrony taplały się w wodzie. Bałam się podejść za blisko, żeby ich nie spłoszyć. Nastawiłam się na porządną sesję zdjęciową, ale zrobiłam raptem kilka zdjęć i ptaki się spłoszyły..\nAle to nie ja byłam przyczyną ich spłoszenia. Ptaki usłyszały, a pewnie nawet zobaczyły swoją latającą konkurencję prędzej niźli ja. Najpierw usłyszałam jakieś ciche buczenie, a może warczenie. Nie wiedziałam skąd dobiega ten odgłos dopóki nie podniosłam głowy. No tak… trudno się dziwić, że to coś przestraszyło ptaki. Przede wszystkim większe od ptaków, a do tego buczące:) To paralotniarze zrobili sobie zimowy rekonesans nad rzeką. Oj gapiłam się, i gapiłam… i zanim na dobre chwyciła mnie zazdrość z powodu tej podniebnej wolności, zdążyłam jeszcze ustrzelić kilka fotek :)\nAnia blondynką? O nie! I jeszcze raz nie!\nniedziela, 10 lutego 2013 13:03\nChyba każdy, kto lubił czytać w dzieciństwie książki w pewien sposób utożsamiał się z ich bohaterami, a jeśli nie utożsamiał to przynajmniej fascynował się swoimi ulubionymi postaciami. Jedną z moich największych „miłości” w dzieciństwie była Ania z Zielonego Wzgórza. Czytając byłam przekonana, że ta rudna, egzaltowana dziewczynka istniała naprawdę, nie wierzyłam, nie chciałam wierzyć, że to jedynie postać wymyślona przez Lucy Maud Montgomery.\nPotem, zanim wkroczyłam w świat bohaterów książek dla dorosłych, były jeszcze okresy zaczytywania się Ożogowską, Niziurskim, Nienackim, Bahdajem, czy Szklarskim. Niemniej jednak książki o Ani sprawiały mi najwięcej radości. Pozwalały na chwilę zapomnieć o świecie realnym i odgrodzić się od smutnej rzeczywistości, ot taki mój maleńki wentyl bezpieczeństwa…\nA teraz czytam, że ktoś poważył się na profanację wizerunku „mojej” bohaterki z dzieciństwa. Jeden z kanadyjskich wydawców korzystając z wygasłych w 1993 r. praw autorskich, postanowił wznowić drukowane wydanie „Ani”. W sklepie internetowym Amazon.com znalazła się okładka nowego wydania, na której Ania jest blondynką o okrągłej twarzy, „wiejską dziewoją” pozującą na tle stogu siana. Wśród miłośników powieści Lucy Maud Montgomery zawrzało. Jak podaje Rzeczpospolita pomysł zaprezentowany przez wydawcę został po prostu wyśmiany przez krytyków, którzy wskazywali na niespójność między wizerunkiem dziewczynki opisanym w książce a tym z nowej okładki. Głos w obronie wizerunku Ani zabrał między innymi profesor literatury z Uniwersytetu Toronto, który powiedział, że „jeśli istnieje jakakolwiek książka, która jest wspólna dla wszystkich Kanadyjczyków, wliczając w to nawet najmłodsze pokolenie, to jest to właśnie Ania z Zielonego Wzgórza i naruszanie tego wizerunku jest proszeniem się o kłopoty”.\nNatomiast Telewizja CBC przypomina, że wizerunek fikcyjnej Ani jest kontrolowany przez swego rodzaju urząd licencyjny ds. Ani z Zielonego Wzgórza, w skład którego wchodzą spadkobiercy kanadyjskiej pisarki i rząd prowincji Wyspa Księcia Edwarda. Każdy, kto chce wykorzystać wizerunek powieściowej Ani, powinien się najpierw w tej sprawie porozumieć z zarządzającymi prawami do wizerunku bohaterki powieści Montgomery.\nMam nadzieję, że po burzy jak rozpętała się wokół kontrowersyjnej okładki, wydawca wycofa się z tego kretyńskiego pomysłu. Dla mnie i pewnie dla wszystkich miłośników książki, Ania na zawsze pozostanie chudym, piegowatym rudzielcem o nadzwyczajnie pięknej duszy:)\nA wydawcy polecam pod rozwagę jeden z cytatów Ani Shirley:\n„Przecież liczba błędów, które przypadają na jedną osobę, musi być jakoś ograniczona.”\nTagi: Ania z Zielonego Wzgórza, książka, okaładka, Amazon.com


Działania marketingowe nim w ostatnich czasach klucz do osiągnięcia sukcesu - niezależnie od branży. Skuteczny marketing internetowy tak nie tylko zespół działań promujących firmę w Internecie. Powinien on istnień przede wszystkim spójny i mierzalny. Spójność działań najprościej osiągnąć dając ich produkcję doświadczonemu partnerowi, który oprócz wie, jak badać efekty prac. Te wystąpienia są gładkie i efektywne, postępujemy w zasięgu tzw. marketingu treści, polecamy się zajęciami w social media, SEM, SEO, zarządzamy rzeczami na częściach internetowych, umieszczamy je i optymalizujemy, przygotowujemy wpisy blogowe, redagujemy teksty na forach, optymlizujemy sciężkę marketingową pozyskania klienta, realizujemy testy konwersji. Pytamy to, by działania marketingowe przynosiły określone efekty dla firmy.\nProgram partnerski i marketing referencyjny - w programach partnerskich wynagrodzenie jest formę pieniężną. Często są one jeszcze związane z bardziej zaawansowaną akcją niż podzielenie się informacją sklepie oraz produkcie. Polecający otrzymuje wynagrodzenie, dopiero gdy wskazana przez niego działalność dokona zakupu. Programy partnerskie skupiają głównie klientów, którym chce na wyniku, to to naprawdę określa ich jak partnerów biznesowych, i nie ambasadorów marki. Za tą kwalifikacją przemawia także fakt, że przystępując do programu partnerskiego użytkownik, najczęściej musi podpisać umowę. W wypadku programów referencyjnych wystarczy, że użytkownik udostępni informację produkcie znajomym. Dodatkowo nagroda jest połączona ze świadczonymi usługami czy jest zniżką na polecony produkt.\n@ http://www.technologia-reklamy.co.pl/ : Aha, czyli stara spiewka. Jak widzisz kurewstwo i manipulacje PiS to jestes z peo czy (wtedy bywa różne) od swetru xD Nie moge uwierzyc, ze taka wielu prostolinijnych, aby nie rzec prostackich lemingow tutaj przebywa. Poza tym naucz sie definicji marketingu internetowego, bowiem to co tutaj sie odpierdala zatem w zadnym momentu nie jest marketing, tylko dobrej wody promocja i ważne, codzienne nagonki + manipulacje faktami. Okrezna logika zadanie lubienie slepym po ostatnie również takie wlasnie apologetyczne pierdu pierdu.\nDo ciała rzeczy jasnych, oprócz śmierci i podatków, dołączyła zmiana, która daje właśnie czymś stałym. Można odnieść wrażenie, że marketerzy biorą wkład w szaleńczym wyścigu bez mety, w którym pragną nadążać za przenoszącymi się ruchami i urządzeniami marketingowymi. Stąd tegoroczna edycja badania nawiązuje nowej roli marketingu, a szczególnie sprawdzenia poziomu cyfryzacji polskich marketerów i czasu przyswajania przez nich zmian.\nMarketing i dystrybucja nie miały nie więcej punktów końca z czytelnikiem oraz narzędzi do rodzaju. Efektem jest specjalizacja i przechodząca spośród nią pod ramię fragmentaryzacja działań marketingowych oraz sprzedażowych. Wszystko to prowadzi tarciami między sprzedawcami a marketingowcami. I dzięki takiej prezentacji dowiecie się jak wykonać żeby sprzedaż i marketing pracowały jak powinien naoliwiony mechanizm.\nBez znajomości dobrych praktyk których powinien dbać każdy, kto jest rozpocząć robienia z obszaru e-mail marketingu, bardzo dobre efekty swej usługi. Cumulus dzięki wieloletniemu doświadczeniu z działu e-mail marketingu może zbudować dla Twojej usługi spersonalizowaną bazę odbiorców mailingu lub zadbać aktualizowanie i higienę już będących baz. Przygotujemy dla Twojej firmy popularny i ciekawy komunikat, jaki nie będzie naruszał zakazu przysyłania niezamówionych informacji komercyjnych a nie będzie tkwił w kolizje ze świadomym wyrażeniem wiedzy na korzystanie informacji. Udzielimy Ci także raport uwzględniający współczynniki wiadomości wysłanych, skutecznie dostarczonych, Open Rate (otwarcia mailingu) oraz CTR (click-thru-rate) - stosunku kliknięć w danych do wszystkiej wysłanej liczby wiadomości.\nMarketing Progress z każdym rokiem przyciąga jeszcze bardziej cenne nazwiska największych specjalistów ze rynku komunikacji, innowacyjnych metodzie i biznesu. To zaszczyt być ważnym z prelegentów konferencji, która udowadnia, że możliwe jest zebranie specjalistów naszej domenie w innym mieszkaniu niż Warszawa. To jednak kluczowe, Marketing Progress nie jest kolejną imprezą, przy jakiej posłuchać można autorytetów piszących tymże po czym się znają. Jej postawienie we Wrocławiu - mieście, które walczy tytuł Narodowego Centrum Innowacji sprawia, iż istnieje przy tego to dzieje się w rynku innych mediów, metod i startupów. Ta bliskość sprawia, że każda nowa edycja konferencji jest ostatnim głosem w rozmowie na temat oferty i charakterów rozwoju rynku mediów i reklamy.\nNa moim charakterze na facebooku właśnie zaczęła się akcja agencji PR-owej mającej zneutralizować krytyczną recenzję filmu "Kamienie na szaniec". Kolejne podstawione osoby pozorują zabieranie głosu w rozmowy, jednak ich atuty są przepisane żywcem z produktów reklamowych dystrybutora filmu. Gdy jesteście zauważyć jak robi na prawdziwym przykładzie tzw. marketing internetowy, zapraszam na moją strone.\nContent marketing to popularny pogląd na budowanie wizerunku marki w Internecie, a na okazji prowadzenia skutecznego marketingu. Kompleksowość tego urządzenia polega tylko na stosowaniu w sobie wielu aspektów naraz, a nie musimy szukać po różne formy osobno. Warto zauważyć też, że content marketing doskonale przyznaje się na płatne promowanie treści, lub po SEM. Poza PRowym i marketingowym wymiarem nosi on zarówno wymiar stricte sprzedażowy, gdyż przy pomocy artykułów sponsorowanych można mieć skuteczną sprzedaż zintegrowaną z ofertą. Tak z początku tej wieloaspektowości marketingu treści trzeba się nad nim zastanowić. Zgłoś się do takiej agencji content marketingowej, oraz z pewnością Twoje pracowania w architektury będą surowe i miarodajne.\nKamil Sztubecki - z częścią internetową związany jest z ponad 10 lat. Przed w 2013 roku jako współwłaściciel rozpoczął zarządzanie agencją interaktywną, do jego znaczeń należało tworzenie i wprowadzanie strategii marketingu efektywnościowego zarówno dla największych popularności w Polsce i za granicą kiedy zarówno z rynku MSP oraz zarządzanie kilkuosobowym zespołem plannerów mediowych.\nJeśli szuka grywalizację w marketingu internetowym, przedsiębiorcy (często nawet nieświadomie, nie znając firmy tego zjawiska), starają się pobudzić zainteresowanie swoich użytkowników poprzez gry. Dobrym przypadkiem będzie Allegro. Platforma zakupowa, w jakiej po dokonanej transakcji użytkownicy wystawiają sobie komentarze. Pozytywne, negatywne bądź niezależne. Oraz to wysyła do przyznawania gwiazdek i odznak, które decydują pozycję danego producenta lub biorącego w allegrowej hierarchii. Serwis nie uznaje podczas takie żadnej nagrody finansowej, ale użytkownik żyje się wyróżniony, widząc jak zielona gwiazdka zmienia się w jasną gwiazdkę… Niby nic wielkiego, a takie faktycznie angażuje klientów i zwiększa ich lojalność również do portalu jak także do celu wystawiania komentarzy.\nNajbardziej opłacalnym krokiem jest wysłanie kilku zapytań do drugich instytucji i sprawdzenie, co są w stopniu nam zaoferować. W tematu większości firm, skuteczny marketing internetowy wymaga kilku tych po sobie (lub trwających razem) elementów, stałej analizy i stosowania do aktualnych warunków. Czasami za przekazanie funkcjonowań w ręce odpowiedniej agencji zapłacimy kilkaset złotych miesięcznie, a pozwoli nam to pewność, że polskim marketingiem internetowym biorą się specjaliści - a my będziemy potrafili kiedyś się zająć tym, na tym wiemy się najlepiej - swym sklepem.\nAby organizacja rosła, musi brać prawych klientów i niepowtarzalną obsługę klienta, prawda? Gratulacje, właśnie poznałeś przepis na szarpaninę z wiatrakami i bankructwo, a i dowiedziałeś się, ofiarą jakiego pozornego prawa marketingowego padłeś. Dlaczego? Ponieważ, aby zwiększyć lojalność klientów, nie powinieneś skupiać się na lojalności czy ponadprzeciętnej obsłudze. Po tym więc? Odpowiedź podczas działania.\nJesteśmy klientami. Wszyscy. My także. Znamy to wcale. Wierzymy też w wartościową reklamę - dopasowujemy te urządzenia do kontekstu użytkownika. Dzięki naszej specjalistycznej informacji oraz doświadczeniu maksymalizujemy efekt marketingowy zainwestowanych budżetów. Zawsze wyciągamy wnioski z wojny i rekomendujemy następne kroki - dzięki temu, kampanie które odprowadzamy są efektywne.\nPrzykład - w najnowocześniejszej własnej spółce branży turystycznej planowaliśmy kampanie mailingowe, wszystko było doskonale dopracowane - treści, grafika, grupa docelowa, firma wysyłająca mailing (omija wrzucanie poczty do spamu) - po sprzedaży nie zanotowaliśmy żadnej reakcji klientów. Na szczęście pracowała u nas specjalistka UX, pasjonatka marketingu internetowego. Wystarczyło, że poprawiła tytuł i parę stanowisk w samej zasadzie. Poziom przybycia do odbiorców skoczył do 50%, co stanowi właściwie nieosiągalne dla dobrej kampanii.


Sebald | Karol Templewicz\n7 lipca 2015 by templewicz Skomentuj!\nNiemiecki pisarz W. G. Sebald wciąż nie jest tak w Polsce tak rozpoznawalny, jak na to zasługuje. Prawdopodobnie winny jest temu styl jego książek: są zbudowane na dygresjach, czas płynie przez nie w różnych kierunkach i nigdy nie wiadomo, gdzie i kiedy za chwilę się znajdziemy.\nMoja osobista przygoda z Sebaldem zaczęła się od Pierścieni Saturna. To dzieło wymagające skupienia, kontemplacyjne. W zasadzie nie ma w nim fabuły. Jest to zbiór przesiąkniętych poczuciem przemijania historii. Ale jak wspaniale połączonych!\nPretekstem jest wycieczka po południowej Anglii. Sebald potrafi z prowincjonalnego krajobrazu, półżywych miasteczek wyciągnąć ich esencję. Uczepia się jednej nitki – historii człowieka, domu czy portu i podąża za nią do kłębka: w głąb historii.\nBo proza Sebalda jest przesiąknięta obsesją historii. Chęcią uchwycenia „teraz” przez to, co już się wydarzyło. Historycy mają tendencję do traktowania swojego rzemiosła z nadmierną powagą. Szanuję żmudną pracę w archiwach i rzetelne opracowywanie tematu. Ale prozie historyków bardzo często brakuje lekkości. Nie schodzi z utartych ścieżek. Sebald wędruje, jak chce.\nCo nie znaczy, że chodzi wyłącznie po bezdrożach. Po prostu nie boi się zakrętów, rozwidleń i zawracania. Wszystko to razem mówi więcej o nieprzystawalności wielkiej historii i osobistego doświadczenia, niż wiele postmodernistycznych książek naukowych. Ta nieodpowiedniość staje się wyczuwalna.\nWidać to znakomicie w świetnej książce Wyjechali. Jest to zbiór portretów – angielskiego lekarza, którego pasją jest przyroda, starego wuja kamerdynera, niemieckiego nauczyciela szkolnego, malarza ogarniętego obsesją poprawiania. Ten ostatni portret jest chyba kluczem do tej książki: portret nigdy nie jest gotowy. Trzeba podjąć decyzję o zakończeniu pracy ze świadomością, że wszystkiego nie da się uchwycić. Świadomość niezupełności, nieprzystawania jest w tej książce obecna w szczególny sposób. Towarzyszy jej wspomniana wcześniej obsesja historii. Sebald rozumie bowiem, że jesteśmy po szyję zanurzeni w przeszłości. Dlatego należy ciągle od nowa ją badać. Trzeba starać się, jak najlepiej ją rozumieć.\nWydana niedawno po Polsku Wojna powietrzna i literatura to chyba najmniej ciekawa książka Sebalda. Jest to zapis wykładów wygłoszonych pod koniec lat 90. w Zurychu. Po ich opublikowaniu w niemieckiej prasie, spotkały się z silnym odzewem. Zapis tych reakcji stanowi drugą część książki.\nW Wojnie… Sebald meandruje znacznie mniej. Stawia tezę, że alianckie bombardowania stoją u podstaw sukcesu powojennych Niemiec. Trauma została wyparta. Prawie natychmiast nastąpił szał sprzątania i odbudowy. Wymiecenie historii przez bombowce pozwoliło spojrzeć w przyszłość. Jednocześnie ogniowe burze wywołane przez bombardowania stanowiły rodzaj boskiej kary za nazistowskie zbrodnie. Alianci więc przyczynili się do „wyrównania” wyobrażonych rachunków krzywd.\nTa ostatnia książka słusznie spotkała się z krytyką. Tezy, mimo ich uwodzącego przedstawienia, pozostają dyskusyjne, a jej kompozycja jest faktycznie nieco dziwna. Dla mnie jednak istotne jest to, że i w Wojnie… obecne są – i to może jeszcze intensywniej – istotne dla Sebalda obsesje. Swoimi wykładami i swoją książką stara się zarazić nimi rodaków.\nWedług mnie to poczucie misji zasługuje na ogromny szacunek. A Sebald zasługuje na uważną lekturę. Jego proza uczy, że historia jest trudna i niedostępna. W Polsce wszyscy prowadzą jakąś politykę historyczną. Niemiecki pisarz może nas nauczyć, jak z historii korzystać pięknie.\nSamoloty i humanistyka


Fundacja Viva! nominowana w konkursie KOCIARZ ROKU 2008! - VIVA\nPo raz kolejny redakcja miesięcznika KOT ogłosiła konkurs na Kociarza Roku. Nasza fundacja została przez czytelników czasopisma nominowana w kategorii firma i instytucja!
W kolejności alfabetycznej miesięcznik KOT prezentuje listę osób, firm, i mediów, które zdobyły najwięcej głosów, i rozpoczyna finał plebiscytu. Spośród nominowanych wyłonią teraz Państwo zwycięzców (w każdej z trzech kategorii). Uroczyste ogłoszenie wyników i wręczenie statuetek odbędzie się w lutym, podczas gali z okazji Światowego Dnia Kota organizowanego przez miesięcznik KOT.\nNa kartki pocztowe i maile na adres redakcja@kot.net.pl z Państwa głosami oraz dopiskiem „Kociarz Roku 2008” redakcja Kota czeka do 15 stycznia 2009 roku. Wśród głosujących rozlosowane zostaną nagrody.\nBarbara Brus – opiekunka i karmicielka rzeszy bezdomnych kotów w Krakowie. Pani Barbara współpracuje z Fundacją „Zwierzęta Krakowa”, Krakowskim Towarzystwem Opieki nad Zwierzętami i lekarzami weterynarii, często sama finansuje zabiegi sterylizacji. W ciągu 10 lat dzięki niej nowych opiekunów znalazło ponad 130 żyjących dotąd na ulicy kotów. Jej dom i ogród stały się azylem dla całej gromady kotów po przejściach. Pani Barbara interesuje się losem każdego wyaadaptowanego zwierzaka i jest gotowa interweniować, gdyby w nowej rodzinie działa mu się krzywda.\nRyszard Czubaczyński – dyrektor Muzeum Historii Miasta Łodzi i wielki miłośnik kotów. Od 10 lat opiekuje się kotami, które odwiedzają muzealny dziedziniec, szuka im domów i promuje szacunek do zwierząt. Karmi koty codziennie, dba o to, aby miały zimą dach nad głową. W zeszłym roku uratował życie kociętom, które wpadły do fontanny w ogrodzie przy muzeum, a potem zamontował na fontannie specjalną siatkę, aby zapobiec takim nieszczęściom.\nAnna Mrozek – lekarz weterynarii z Łodzi, wolontariuszka łódzkiego Schroniska dla zwierząt, angażująca się mocno w pomoc bezdomnym kotom. Pani Anna zabiera najbardziej potrzebujące koty ze schroniska do swojej lecznicy, leczy je tam, odkarmia, znajduje im domy. Dzięki bezinteresownemu poświęceniu pani Ani ogromna liczba bezdomnych, chorych i niechcianych kotów odzyskała zdrowie, miłość i godność.\nKrystyna Sienkiewicz – aktorka znana ze swej ogromnej troski o los naszych „braci mniejszych”, prezes fundacji prowadzącej Schronisko dla zwierząt w Milanówku. Przygarnia bezdomne koty, bezinteresownie wspiera przedsięwzięcia, które mają za cel niesienie pomocy zwierzętom: występuje na charytatywnych koncertach, maluje i sprzedaje obrazy, z których dochód przeznacza dla potrzebujących kotów i psów. Na każdym kroku propaguje mądrą miłość do zwierząt, mówi o sterylizacji, dokarmianiu. W jednym z wywiadów powiedziała, że jej marzeniem jest postawienie pomnika kociary.\nBeata Tyszkiewicz – choć ta wielka dama polskiego kina sama nie ma kota, okazuje wiele serca bezdomnych zwierzakom. Od lat je dokarmia, uczy innych szacunku do kotów. Nigdy nie przejdzie obojętnie obok kota, któremu ktoś wyrządza krzywdę. Z odwagą i stanowczością przeciwstawia się każdemu, kto w jej obecności źle potraktuje kota.\nFundacja For Animals – działa dopiero od 2006, ale jej osiągnięcia są ogromne. Fundacja powstała w Katowicach, lecz ma swoje oddziały w Łodzi, Wrocławiu i Częstochowie. Wolontariusze z fundacji ratują potrzebujące zwierzęta, znajdują im domy, prowadzą akcje uczące dzieci i młodzież miłości do kotów. Fundacja znana jest ze swej skuteczności i pomysłowości – z sukcesem pozyskuje sponsorów, współpracuje z wieloma firmami i urzędami miast, prowadzi wielkie akcje sterylizacji. Założycielką i prezesem fundacji jest Joanna Zaremba, nominowana w zeszłym roku do tytułu Kociarza Roku 2007 w kategorii: osoba.\nFundacja VIVA! – od lat walczy o prawa zwierząt, pozyskując do współpracy media i osoby z pierwszych stron gazet. Fundacja pomaga nie tylko kotom, ale także psom, koniom, przetrzymywanym w nieludzkich warunkach krowom, świniom, kurom, karpiom… Tam gdzie cierpią bezbronne stworzenia, pojawiają się wolontariusze z VIVY! Fundacja znana jest z medialnych akcji, demonstracji i wielkich kampanii informacyjnych – choćby kampanii „Wybierz Miśka” mającej na celu znajdowanie domów bezdomnym kotom i psom czy rozpoczętej niedawno w Warszawie akcji sterylizacji psów i kotów, zapobiegającej bezdomności zwierząt.\nKoci Azyl w Konstancinie –przytulisko to mieści się w prywatnym domu należącym do Ireny Jarosz. Pani Irena udostępniła potrzebującym kotom prawie wszystkie pomieszczenia. Gdy do Azylu trafi informacja, ze ktoś gdzieś skrzywdził kota, pani Irena i jej przyjaciele interweniują i sprowadzają zwierzaka do siebie. Koty w azylu mają tam zapewnioną opiekę, ciepły kąt, jedzenie. Wolontariusze, jeśli tylko to możliwe, z poświęceniem szukają im nowych domów.\n„Cztery Łapy” – bezpłatny miesięcznik, którego redaktor naczelną jest Dorota Szulc-Wojtasik. Czytelnicy doceniają go za to, że na pierwszym miejscu stawiane jest tam zawsze dobro zwierząt. „Cztery Łapy” to czasopismo z misją, propagujące adopcję kotów, ich właściwe żywienie i pielęgnację. Redakcja organizuje imprezy i akcje mające poprawić los bezdomnych zwierząt, wciągając w swoje działania gwiazdy filmu i telewizji.\n„Zwierzowiec” – program TVP1, prowadzony przez Dorotę Sumińską (lekarza weterynarii, autorkę książek i artykułów o zwierzętach). Widzowie mogą dowiedzieć się z niego, jak opiekować się kotem i poznać wiele wzruszających kocich historii\n„Mój pies i inne zwierzaki” – program emitowany na antenie TVP3 Warszawa, pod redakcją Martyny Rux. Program uwrażliwia ludzi na los zwierząt, zachęca do opieki nad kotami. Tworzący go dziennikarze obecni są zawsze imprezach, których celem jej niesienie pomocy zwierzętom, i z całego serca wspierają działania miłośników kotów.\nLaureaci tytułu Kociarza Roku z ubiegłych lat:\nKociarz Roku 2005 – Krzysztof Cwynar\nKociarz Roku 2006 – Franciszek Klimek\nKociarz Roku 2007 w kategorii OSOBA – Lech Kaczyński; w kategorii INSTYTUCJA – Urząd Miasta Stołecznego Warszawy; w kategorii MEDIA: forum Miau.pl.\nRedakcja miesięcznika KOT\nPoprzedni artykułAkcja przeciwko niehumanitarnej sprzedaży karpi – zamów bezpłatne ulotki!\nNastępny artykułOświadczenie w sprawie reakcji Szwadronu Niepołomice na reportaż w programie Tomasz Lis Na Żywo