Dokumentowanie zakupów produktów rolnych od rolników\nZakupy związane z produktami rolnymi dokonywane u rolników mogą zostać ujęte w księgach rachunkowych tylko na podstawie faktury VAT RR. Równocześnie dowody wewnętrzne dokumentujące zakupy u dostawców którzy nie są rolnikami ryczałtowymi nie powinny być zaliczane do dowodów księgowych dokumentujących poniesienie wydatku. Jeśli ktoś dokonuje zakupów ryczałtowych produktów rolnych u rolników musi być ewidencjonowany fakturą VAT-RR.\nFakturę wystawia nabywca produktów, a następnie przekazuje jej oryginał zbywcy produktów rolnych. W myśl artykułu 116 ustawy z dnia 11 marca 2004 roku o podatku od towarów i usług podatnik będący zarejestrowanym podatnikiem VAT czynnym nabywający produkty rolne u rolnika ryczałtowego musi wystawić dwa egzemplarze faktury będącej udokumentowaniem tych zakupów. Oryginał faktury musi trafić do dostawcy. Zgodnie z przepisami zawartymi w ustawie, faktura taka stanowi zewnętrzny dowód własny. Jeżeli w takim razie ktoś dokonuje zakupów produktów rolnych od rolników zryczałtowanych, to jako na podatniku VAT spoczywa na nim obowiązek wystawienia faktury VAT-RR i przekazanie jej oryginału drugiej stronie transakcji. Jeśli jednak zbywca produktów rolnych nie ujawnia wszystkich danych potrzebnych do sporządzenia faktury VAT-RR, nabywca produktów rolnych nie ma prawa do udokumentowania takiej transakcji jakimkolwiek dowodem zastępczym. Wystawianie dowodów zastępczych jest możliwe wyłącznie w przypadku zewnętrznych obcych dowodów źródłowych które nie dokumentują operacji gospodarczych których przedmiotem są transakcji opodatkowane podatkiem od towarów i usług. Takie dowody muszą być ponadto sporządzone przez osoby dokonujące operacji – mówiąc w skrócie, muszą one zawierać podstawowe dane obu stron transakcji. Artykuł 21 ustawy o księgowości definiuje wymagania stawiane wobec dokumentów księgowych. Ustalają one, co powinien zawierać dowód księgowy. Jest to między innymi: Dane określające obie strony transakcji; nazwy i adresy Dane określające rodzaj dowodu oraz jego numer identyfikacyjny Szczegółowy opis transakcji i podaną jej wartość; w miarę możliwości powinno się tutaj stosować jednostki naturalne Datę przeprowadzenia transakcji. Jeśli dowód został sporządzony w innym dniu, powinien również zawierać tę drugą datę Podpisy obu stron transakcji Zatwierdzenie sprawdzenia oraz przyjęcia dowodu oraz opis sposobu ujęcia go w księgach rachunkowych. Na końcu powinien znaleźć się podpis osoby za to odpowiedzialnej. Artykuł 21 ustawy o rachunkowości stwierdza również, że istnieje możliwość zrezygnowania z zamieszczania w dowodzie danych opisanych w ustawie ptk 5 i 6 w przypadku, gdy wynika to z odmiennych przepisów albo też innych technik dokumentowania zapisów księgowych. Dokumenty księgowe potwierdzające przeprowadzenie danej transakcji mogą zostać podzielone na zewnętrzne obce (czyli te, które otrzymujemy od naszych kontrahentów), wewnętrzne własne (te, które w oryginale przekazujemy swoim kontrahentom) oraz wewnętrzne (związane z operacjami przeprowadzanymi wewnątrz danej jednostki). Istnieją również dowody księgowe sporządzone przez jednostkę które mogą być dodatkową podstawą zapisów. Są to dowody zbiorcze (mogą służyć do dokonywania łącznych zapisów dowodów źródłowych, które muszą być wymienione pojedynczo w dowodzie zbiorczym), zastępcze (wystawia się je aż do momentu otrzymania zewnętrznego dowodu obcego), rozliczeniowe (ujmuje się w nich dokonane już wcześniej zapisy według nowych kryteriów) oraz korygujące wcześniejsze zapisy.\nDowody wewnętrzne które dokumentują zakupy dokonywane u rolników nieryczałtowych nie mogą być dowodem księgowym dokumentującym przeprowadzenie danej transakcji, bowiem osoby takie zwykle nie udostępniają swoich danych osobowych. Takie dowody nie spełniałyby wszystkich wymogów określonych przez ustawę o rachunkowości. Sprawia to, że zakupy od rolników ryczałtowych mogą być ujęty w księgach rachunkowych jedynie w przypadku, gdy odbywają się one na podstawie faktury VAT-RR.


Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dla obcokrajowca | S24.org.pl\nSpółki z ograniczoną odpowiedzialnością dla obcokrajowca\nSpółki z ograniczoną odpowiedzialnością dla obcokrajowca to jedna z najkorzystniejszych form w ramach której warto poprowadzić działalność gospodarczą na terenie Rzeczypospolitej Polski.\nDoskonale zdają sobie z tego sprawę zagraniczni inwestorzy, którzy coraz większym zainteresowaniem obdarzają nasz rynek.\nPolska z każdym rokiem jest chętniej wybierana jako miejsce rozwoju swojej działalności nie tylko przez naszych rodaków, ale także i osoby z zagranicy. Wpływa na to głównie intensywny rozwój, który nieprzerwanie od wielu lat przeżywa nasz kraj.\nNiestety tradycyjna rejestracja spółek z o.o. pozostawia wiele do życzenia. Wiąże się ona z ogromną biurokracją, a także sporą ilością czasu, którą należy jej poświęcić. Jako, iż sprawia ona trudność polskim obywatelom nietrudno wyobrazić sobie, jak kłopotliwa okazuje się dla cudzoziemców niejednokrotnie nie władającym w pełni językiem polskim.\nWychodząc potrzebom zagranicznych inwestorów, ale także i polskiego rynku nasza firma oferuje spółki z ograniczoną odpowiedzialnością dla obcokrajowca na sprzedaż. Gwarantujemy całkowicie nowe podmioty, przygotowane do natychmiastowego rozpoczęcia działalności gospodarczej.


Trzecia strona smażonego mięsa - Chimmo.pl\nTytuł artykułu jest, na pozór, nonsensowny. Każdy, kto choć raz gościł w kuchni, doskonale wie, że kotlet, stek, filet, czy inne mięsiwa rzucane na patelnię, mają, jakby nie liczyć, dwie strony. Albo górną i dolną, albo prawą i lewą – jak komu pasuje.\nNiestety, sztuka kuchenna każe się uporać z trzema stronami dwustronnego mięsa. I trzeba tu od razu zaznaczyć, że idea smażenia mięsa z, minimum, trzech stron, to nie fanaberia, czy nowa moda, ale dawno opracowana przez fachowców, specjalistów z zakresu żywienia i technik kulinarnych oraz kucharzy metoda obróbki cieplnej mięs.\nSmażenie mięsa, czy ryb z trzech lub większej ilości stron zakłada, że mięso lub ryby będą kilkukrotnie odwracane, a tym samym zostaną obsmażone równomiernie z zewnątrz, przy zachowaniu odpowiedniej wilgotności wewnątrz.\nSmażenie z, minimum, trzech stron gwarantuje też krótszy kontakt mięsa z tłuszczem, niż w przypadku „tradycyjnego” smażenia z dwóch stron, co znacząco wpływa na obniżenie kaloryczności mięsa, a wzmożenie jego wartości odżywczych. Przy smażeniu z trzech lub większej ilości stron redukujemy niemal do zera ryzyko przypalenia zewnętrznej warstwy mięsa, czy ryb. Dodatkowo – zmniejszamy prawdopodobieństwo pojawienia się goryczki wywołanej nadmiernym przypaleniem białek mięs.\nSmażenie mięsa z dwóch stron\nZ reguły (co zbadali fachowcy z dziedziny żywienia i technolodzy kulinarni) najdłużej smaży się mięso na tzw. drugiej stronie, po mocnym, choć stosunkowo krótkim, obsmażeniu pierwszej. To dość specyficzne, ale – jeśli poobserwować własne kuchenne poczynania, okaże się, że sami nie raz tak smażyliśmy.\nSurowe mięso położone na rozgrzanej patelni i gorącym tłuszczu zasyczy, zaskwierczy, bardzo duża ilość wilgoci wyparuje z zewnętrznej warstwy mięsa, a białka zetną się w okamgnieniu. Widząc, jak szybko zachodzi reakcja chemiczna, mamy wrażenie, że trzeba mięso niemal od razu przewrócić na drugą stronę, żeby się nie spiekło.\nPrzewracając mięso na drugą stronę, obniżamy nieco temperaturę patelni, stąd reakcja białek na gorący tłuszcz nie jest już tak gwałtowna. Na logikę wziąwszy, zakładamy, że smażyć na drugiej stronie będzie trzeba dłużej. Zakładamy również, że tutaj (na drugiej stronie) zakończymy proces smażenia.\nGłowa podpowiada – pierwsza strona jest gotowa, drugą trzeba dosmażyć i mięso jest już jadalne. Niestety, jak zbadano, w wypadku smażenia dwóch stron „statystycznych” porcji mięsa (1,5 – 2 cm grubości), strona tzw. pierwsza jest niedosmażona, a druga z kolei przysmażona za mocno i wysuszona.\nWyobraźmy sobie kawałek mięsa o grubości, właśnie wspomnianych, 2 cm. Po bardzo gwałtownej reakcji soków i białek mięsa pierwsza strona obsmażyła się na grubości ok. 2-3 mm. Druga strona, smażona dłużej, jest przegrzana na grubości ok., nawet, 1 cm. Widać różnicę?\nDlatego warto smażyć z trzech stron, by zyskać dobrze wysmażone, a jednocześnie niewysuszone mięsa, czy ryby.\nTego typu sugestia dotyczy zasadniczo każdego gatunku mięsa smażonego w jednym kawałku.\nTemperatura wewnątrz mięsa\nOd lat trwają dyskusje, jaka jest najbardziej optymalna temperatura smażonego mięsa. Mowa, oczywiście, o temperaturze mięsa w środku, która wynosić powinna:\n- od 50-58 stopni przy bardzo krwistym mięsie (np. steku),\n- od około 60-68 stopni przy średnio wysmażonych mięsach, które będą półkrwiste,\n- między 70-78 stopni przy klasycznie smażonym mięsie,\n- aż po ok. 87-90 stopni przy bardzo mocno wysmażonych mięsach (skórka będzie bardzo mocno zrumieniona).\nOczywiście, jak to z liczbami bywa, to wyliczenia bliskie ideałowi. Stopień w górę, czy w dół istoty rzeczy nie zmieni. To przykład ilustrujący problem smażenia z trzech stron i stopnia wysmażania mięs.\nWiadomo, że nikt nie będzie stał z termometrem przy patelni, niemniej – warto wiedzieć, że smażenie z trzech stron gwarantuje uzyskanie temperatury mięsa zbliżonej do ideału. Tym samym mięso będzie doskonale smakowało, będzie aromatyczne, zachowa bardzo wiele wartości odżywczych, a przy okazji nie będzie wysuszone.\nCzas smażenia zależny jest, niestety, od wielu czynników – począwszy od typu mięsa, jego wielkości, źródła ciepła, na którym stoi patelnia, tłuszczu użytego do smażenia i, co bardzo ważne, technologii patelni, z której korzystamy.


Tłoki odlane z żeliwa zaopatrzone są w denka z żaroodpornej stali austenitycznej. Szczelina powietrzna pomiędzy denkiem i tłokiem utrudnia wymianę miedzy nimi ciepła, Podczas pracy silnika denka tłoków silnie sie rozżarzają, co zapewnia intensywne nagrzewanie sprężanego powietrza i przyspiesza parowanie paliwa wtryskiwanego między tłoki, Silnik odznacza się bardzo miękkim biegiem i może prawidłowo pracować na różnych gatunkach paliwa w tym również i na niskooktan...\nRama jest tak skonstruowana, że wszystkie zespoły i mechanizmy oczyszczarki w położeniu transportowym znajdują się w skrajni taboru. Do czołownic ramy są przymocowane urządzenia cięgłowe i zderzaki, umożliwiające włączanie oczyszczarki do składu pociągu. W kabinie roboczej znajdują sie dźwignie wszystkich zaworów, niezbędnych do sterowania procesem roboczym oczyszczarki. Za siedzeniem (niewidoczne na zdjęciu) są zawory sterujące ruchami przenośnika wychylnego ods...\nUszczelka głowicy zapewnia szczelność komór spalania, uniemożliwiając przedostawanie sie gazów przez miejsca przylegania głowicy cylindrów do kadłuba lub bloku cylindrów. Ponadto w silnikach chłodzonych wodą uszczelka głowicy jednocześnie uszczelnia otwory do przepływu cieczy chłodzącej z kadłuba do głowicy, a w silnikach górnozaworowych ponadto uszczelnia kanały oleju oraz otwory przelotowe drążków popychaczy. Różnorodne i odpowiedzialne zadania spełniane p...\nKońce walu korbowego, wystające na zewnątrz skrzyni korbowej, wymagają skutecznego uszczelnienia w celu uniemożliwienia wyciekania oleju ze skrzyni korbowej oraz zapobieżenia przenikaniu do niej zanieczyszczeń i wody 2 otoczenia. Wymagane uszczelnienie otworów przelotowych w skrzyni korbowej zapewnia się zwykle przez zakladanie filcowych pierścieni uszczelniających lub samouszczelniaczy (pierścieni Simmera). Przeważnie stosuje się ponadto odrzutniki oleju na wałach korbowy...\nNajnowsze zdjęcia w galerii q7 v 12 tdi :\nford szczecin ustowo\nhttp://www.eszambabetonowe.info.pl 751# , #toyota zabrze otomoto , #suzuki bandit 600 gsf , #ceny lpg niemcy , #nissan micra k12 forum , #dsk lublin rejestracja , #pewne otomoto margonin , #amortyzator sportowy , #rejestracje poznań , #bmw do 30 tys ,\nCopyright © 2012 - All Rights Reserved - q7 v 12 tdi


Skręcenie stawu skokowego - przyczyny, objawy, leczenie i rehabilitacja - Fizjoplaner.pl\nData ostatniej aktualizacji: Marzec 24, 2018\nSkręcenie stawu skokowego (skręcenie kostki) jest najczęściej występującym urazem układu kostno-szkieletowego. W większości przypadków dochodzi do tego w mechanizmie inwersyjnym (kombinacja zgięcia podeszwowego, przywiedzenia oraz odwracania stopy). W momencie podwinięcia stopy do środka, uszkodzeniu ulegają więzadła stabilizujące staw skokowy od strony bocznej. Epizodycznie może dochodzić do skręcenia podczas nadmiernej ewersji stopy (kombinacja zgięcia grzbietowego, odwiedzenia oraz nawracania stopy), gdzie uszkodzeniu ulegają więzadła po stronie przyśrodkowej (więzadło trójgraniaste).\nI stopień: naciągnięcie więzadeł, lekkie pęknięcie torebki stawowej, niewielki obrzęk oraz tkliwość więzadła strzałkowo-skokowego przedniego ( ATFL). Stabilność stawu zachowana.\nII stopień: naderwanie więzadeł, rozerwanie torebki stawowej, duży obrzęk, wylew podskórny, ból w okolicy więzadła strzałkowo-skokowego przedniego ( ATFL) oraz więzadła strzałkowo-piętowego (CFL). Ograniczone funkcjonowanie kończyny.\nIII stopień: rozerwanie więzadeł, masywny obrzęk oraz znaczne dolegliwości bólowe. Ograniczona ruchomość stawu oraz dodatnie objawy niestabilności.\nRozległość urazu powinna wskazywać kierunek postępowania leczniczego. Nieleczone lub nieodpowiednio leczone skręcenie kostki może przyczyniać się do powstania niestabilności stawu oraz zmian następczych ( uszkodzenia chrząstki stawowej, zmiany zwyrodnieniowe stawu).\nDo uszkodzenia elementów stabilizujących po stronie bocznej stawu skokowego ( więzadło skokowo - strzałkowe przednie (ATFL) oraz więzadło strzałkowo-piętowe (CFL)) dochodzi najczęściej na skutek nagłego przywiedzenia, zgięcia podeszwowego oraz odwrócenia stopy. Z reguły ma to miejsce podczas biegu, zeskoku lub poruszania się po nierównym podłożu. Tego typu skręcenie występuje najczęściej. Zazwyczaj oznaczają poważną dysfunkcję, która może grozić trwałą niestabilnością stawu. Do uszkodzenia stabilizatorów przyśrodkowych (więzadło trójgraniaste) dochodzi na skutek mechanizmu odwrotnego: odwiedzenia, zgięcia grzbietowego i nawrócenia stopy. Urazy tego typu należą do rzadkości. Może się zdarzyć izolowane rozerwanie więzozrostu piszczelowo - strzałkowego. Uszkodzenia powstaje w wyniku maksymalnego zgięcia grzbietowego stopy, gdzie bloczek kości skokowej rozrywa więzadło (wysokie skręcenia stawu skokowego). We wszystkich wyżej wymienionych mechanizmach urazu, siły działające na staw mogą być różne. Właściwa ocena stopnia uszkodzenia będzie warunkowała wdrożenie odpowiedniego postępowania leczniczego, które w tym przypadku jest bardzo istotne.\nBardzo silny i ostry ból, najczęściej po bocznej stronie stawu skokowego – wynika to z bogatego unerwienia torebki stawowej oraz aparatu więzadłowego.\nDolegliwości bólowe nasilające się podczas ruchu imitującego mechanizm urazu.\nTkliwość uciskowa w miejscu urazu – najczęściej więzadła strzałkowo-skokowego przedniego (ATFL) oraz strzałkowo-piętowego (CFL).\nWylew podskórny, zasinienie skóry.\nOgraniczenie funkcji kończyny – utrudnione chodzenie oraz wspięcie na palce.\nZmniejszona ruchomość stawu.\nRozpoznanie skręcenia stawu skokowego jest możliwe na podstawie odpowiednio przeprowadzonego wywiadu z pacjentem, badania klinicznego oraz występujących objawów. Należy określić również stopień uszkodzenia stawu, co jest kluczowe w podjęciu właściwego leczenia. Badanie rozpoczyna się od porównania obu stawów skokowych. Ocenia się wielkość obrzęku, tkliwość uciskową oraz wydolność więzozrostu piszczelowo – strzałkowego oraz więzadła strzałkowo-skokowego przedniego (test szuflady przedniej), strzałkowo-skokowego tylnego (test szuflady tylnej), a także strzałkowo – piętowego i trójgraniastego (test talar tilt). Sprawdza się również wydolność ścięgien mięśni strzałkowych oraz piszczelowych. Dodatkowo w celu wykrycia ewentualnych złamań kostnych, wykonuje się badanie RTG uwzględniające zdjęcia w projekcji przednio – tylnej, bocznej oraz uwidaczniającej tak zwane widełki stawu skokowego. Czasem niezbędne są zdjęcia czynnościowe, które wykonuje się w znieczuleniu. Do określenia stopienia uszkodzenia więzadeł niezbędne jest badanie USG (ultrasonografia). W razie wątpliwości wykonuje się rezonans magnetyczny.\nWdrożenie odpowiedniego leczenia uzależnione jest w głównej mierze od stopnia uszkodzenia stawu. Pierwsza pomoc w przypadku urazu wymaga postępowania według zasady RICE (z ang.) :\nRest – odpoczynek: unikanie ruchów prowokujących ból, odciążenie kończyny.\nIce- chłodzenie: jak najszybsze schłodzenie miejsca urazu, co pozwoli zmniejszyć ból oraz obrzęk. Należy przestrzegać wszystkich zasad bezpieczeństwa, aby nie doprowadzić do odmrożeń (nie stosować lodu bezpośrednio na skórę).\nCompression- ucisk: zastosowanie opatrunku uciskowego np. bandaża elastycznego pozwoli ograniczyć obrzęk oraz poprawi stabilizację stawu.\nElevation- uniesienie: uniesienie kończyny ponad poziom serca poprawi odpływ krwi, zmniejszy obrzęk oraz wpłynie na szybszy proces gojenia.\nNie należy bagatelizować nawet najmniejszych skręceń, ponieważ może to prowadzić do rozluźnienia aparatu więzadłowego, co zwiększy podatność na kolejne epizody kontuzji oraz może doprowadzić do przewlekłej niestabilności stawu. Stopień skręcenia stawu skokowego determinuje postępowanie lecznicze:\nI stopień: przy niewielkich skręceniach wymagane jest ograniczenie aktywności przez 7 – 10 dni, do ustąpienia obrzęku oraz dolegliwości bólowych. Wskazane są w tym czasie zimne okłady (co 2 – 3 godziny po 10 – 15 minut), leki przeciwbólowe i przeciwzapalne, opatrunek uciskowy lub stabilizator. Pomocniczo stosuje się zabiegi z zakresu fizykoterapii ( pole magnetyczne, krioterapia, ultradźwięki), które przyspieszą proces regeneracji oraz drenaż limfatyczny.\nII stopień: wymagane jest odciążenie chorej kończyny oraz stabilizacja za pomocą łuski gipsowej lub ortezy przez 2 tygodnie. Pomocniczo stosuje się zimne okłady, leki przeciwzapalne i przeciwbólowe oraz zabiegi z zakresu fizykoterapii ( pole magnetyczne, krioterapia, ultradźwięki). Po unieruchomieniu wymagane jest dalsze postępowanie rehabilitacyjne. Powrót do pełnej sprawności możliwy jest po 3 – 4 tygodniach.\nIII stopień: stosuje się unieruchomienie w stabilizatorze (lub gipsie) na okres ok. 4 tygodni. W tym czasie obowiązuje odciążenie chorej kończyny (możliwy nacisk do 15 kg.) oraz przyjmowanie leków przeciwbólowych i przeciwzapalnych. Po tym okresie wskazana jest intensywna rehabilitacja. Powrót do pełnej sprawności fizycznej jest możliwy po upływie 10 tygodni. W przypadku poważnych uszkodzeń stawów lub niskiej skuteczności leczenia zachowawczego stosuje się zabieg operacyjny polegający na rekonstrukcji uszkodzonych struktur więzadłowych.\nPo okresie unieruchomienia i odciążenia stawu niezbędna jest rehabilitacja. Odgrywa ona kluczowa role w procesie powrotu do pełnej sprawności fizycznej. Jej nadrzędną rolą jest przywrócenie prawidłowego zakresu ruchu w stawie, wzmocnienie okolicznych tkanek oraz poprawa stabilizacji kończyny. Pomocne w procesie usprawniania są także zabiegi terapii manualnej oraz masaż tkanek głębokich. Należy mieć na uwadze, że każde skręcenie zwiększa ryzyko ponownego epizodu. W ich wyniku może dochodzić do przewlekłej niestabilności stawu. Konsekwencją niestabilności jest szybsze zużycie powierzchni stawowych oraz powstanie zmian zwyrodnieniowych. Właściwie przeprowadzona rehabilitacja ma na celu wzmocnienie kończyny, co wpłynie na zmniejszenie ryzyka odnowienia urazu.\nStaw skokowy ze względu na swoją znaczną ruchomość jest bardzo podatny na urazy. Skręcenie kostki jest jednym z najczęstszych kontuzji układu kostno – stawowego. Z reguły dochodzi do tego w mechanizmie inwersyjnym stopy (kombinacja zgięcia podeszwowego, przywiedzenia oraz odwracania stopy), gdzie uszkodzeniu ulegają boczne stabilizatory stawu: więzadło skokowo - strzałkowe przednie (ATFL) oraz więzadło strzałkowo-piętowe (CFL). Rzadko zdarzają się skręcenia na skutek nadmiernej ewersji stopy (kombinacja zgięcia grzbietowego, odwiedzenia oraz nawracania stopy), z uszkodzeniem więzadeł po stronie przyśrodkowej (więzadło trójgraniaste). Wyróżnia się 3 stopnie uszkodzenia stawu skokowego. I stopień wiąże się z naciągnięciem więzadeł, II stopień z naderwaniem więzadeł, natomiast III stopień z całkowitym ich rozerwaniem. Rozpoznanie urazu oraz jego rozległości jest możliwe na podstawie dokładnego wywiadu z pacjentem, badania klinicznego oraz występujących objawów. Dodatkowo celem wykluczenia złamań kostnych stosuje się zdjęcie RTG. Ocena struktur więzadłowych jest możliwa za pomocą badania USG, a niekiedy konieczne jest wykonanie rezonansu magnetycznego. Postępowanie lecznicze uzależnione jest od stopnia uszkodzenia stawu. W każdym przypadku pierwsza pomoc polega na zastosowaniu zasady PRICE (P - protection – ochrona, R - rest - odpoczynek, I – ice - lód, C – compression – ucisk, E – elevation – uniesienie), która pomoże opanować stan zapalny i ewentualny obrzęk. Niezbędne jest również unieruchomienie kończyny w specjalnym stabilizatorze, ortezie lub łusce gipsowej oraz odciążenie chorej kończyny przez dany okres (uzależniony od stopnia skręcenia). Kolejno niezbędna jest odpowiednio przeprowadzona rehabilitacja, dzięki której możliwy będzie powrotu do pełnej sprawności, a ryzyko nawrotów urazu będzie mniejsze. Stosuje się ćwiczenia zwiększające zakres ruchu, wzmacniające staw oraz poprawiające jego stabilizację. Pomocne mogą okazać się zabiegi terapii manualnej, a także masaż tkanek głębokich. W przypadku poważnego uszkodzenia więzadeł lub kiedy leczenie zachowawcze jest nieskuteczne, wskazana jest operacyjna rekonstrukcja więzadeł.\nOpracował: mgr Radosław Biały, fizjoterapeuta


Martwe światło. Początek drugiego rozdziału - Książki - POLTERGEIST\n» Fragmenty książek » Martwe światło\nPustka eksplodowała rozdartymi na pół wspomnieniami. Niewyraźne, nieskładne obrazy ukazywały się i znikały, zostawiając po sobie uczucie smutku i straty. Pojawiały się rozmazane postaci, przerwane w pół zdania, uśmiechy i okrzyki bólu – elementy jednej układanki, która została zniszczona. Pozbawione wewnętrznego rytmu resztki pamięci osuwały się w głąb ciemności, chciwie je połykającej. Odchodziły na dobre, a może tylko skrywały się w oczekiwaniu na impuls, który byłby w stanie je stamtąd wydobyć i na nowo poskładać. Teraz jednak bezsprzecznie tonęły, a czerń pożerała je, wydalając ból. Morze, ocean bólu. Cały kosmos cierpienia, w którym pulsowała myśl, że nic już nie będzie takie jak przedtem. Coś zostało stracone, odeszło. Nieodwołalnie.\nRuch powiek sprowadził światło. Zalało źrenice, atakując ukrywający się w nich mrok i wywołując kolejne salwy bólu. Tym razem pozbawionego znaczenia i świadomości. Nieukierunkowanego bólu wyłaniającego się z chaosu. Jego zwycięstwo było szybkie i całkowite. Wygnał z umysłu poczucie straty, wprowadzając na jej miejsce budzącą się jaźń. Nagą i obdartą ze wspomnień. Czystą kartkę z zapisanej po brzegi książki.\nPowieki zatrzepotały, z każdym uderzeniem coraz bardziej odrzucając w niebyt ból wywołany jasnością. W białej plamie zaczęły się pojawiać kształty. Z początku rozmazane, nałożone na siebie, stopniowo stawały się coraz mniej rozmyte, by w końcu zająć właściwe im miejsce. Z blasku wyłonił się biały sufit upstrzony szarymi plamami i odłażącą płatami farbą. Z sufitu zwisał na co najmniej metrowych linkach rząd lamp uzbrojonych w świetlówki. Obudowy lamp – tam gdzie nie zdążyła nadgryźć ich ruda rdza – były jasnozielone, choć kolor ten tłumiła warstwa szarego nalotu.\n– Budzi się... – rozległ się w pobliżu piskliwy głos.\n– To ten, co...? – Wypowiedziane szeptem pytanie zawisło w powietrzu.\nTen co...? – pytał zdezorientowany umysł, daremnie oczekując odpowiedzi. Nie mógł jej znaleźć, przynajmniej w sobie, wewnątrz. Została wchłonięta przez ciemność, strawiona, a potem wypromieniowana jako ból.\n– Uhmm. – Ciche potwierdzenie rozdarło ciszę niczym błyskawica zapowiadająca niespodziewaną wiosenną burzę. Było w nim coś odpychającego, coś podpowiadającego chciwej informacji świadomości, że nie chce poznać odpowiedzi. Pragnie jej, ale popełnia błąd, wiedza ta bowiem nie przyniesie nic dobrego.\nŹrenice, posłuszne woli, oderwały się od brudnych świetlówek, szukając źródeł dźwięków. Prześlizgnęły się z lamp na ściany – także jasnozielone, choć wypłowiałe, zmienione w wyjątkowo blady seledyn – i zatrzymały się na twarzy stojącej w pobliżu kobiety.\n– Słyszy mnie pan? – Blade usta bez cienia szminki poruszyły się i wypluły krótkie pytanie.\nTwarz kobiety była zniszczona. Szpeciły ją zmarszczki wokół oczu i w kącikach ust, układające się w grymas wiecznego niezadowolenia. Czujne szare oczy spoglądały bez sympatii. W ich głębi coś się kryło, ale była to raczej obawa niż troska.\n– Panie... Piotrze? – powiedziała, odgarniając z oczu niesforny kosmyk przetłuszczonych włosów, na których przez nałożoną przed kilkoma tygodniami jasną farbę zaczęły przebijać już ciemniejsze odrosty.\nPiotr. To chyba było jego imię. Brzmiało znajomo. Pasowało. Nagle, po tym jednym słowie odzyskał osobowość, a przynajmniej jej część.\n– Tak... Gdzie jestem...?\nŹrenice zsunęły się z twarzy kobiety na jej fartuch, a następnie objęły całą postać. Niewątpliwie była to pielęgniarka. Koło czterdziestki, brzydka, zmarnowana, z wyraźnie widoczną nadwagą. Anioł miłosierdzia, którego widok nie przynosi ulgi.\n– W szpitalu – stwierdziła z urażoną miną, jakby poczuła się dotknięta tym pytaniem.\nSzpital. Lampy, zielone ściany, łóżko, na którym leżał, i pielęgniarka. Tak, wszystko układało się w logiczną całość. Tylko co on tu robił? Dlaczego się tu znalazł i co... Jaźń wydaliła z siebie niewyraźne twarze. Pojawiły się nagle w umyśle, a przez drzwi, którymi zostały tam wepchnięte, wdarło się kilka podmuchów zimnego przerażenia.\n– Co z nimi...? – spytał, wciąż nie panując w pełni nad głosem.\n– Słucham. – Pielęgniarka się pochyliła. Jej ciało było napięte, przygotowane do ucieczki, jakby się spodziewała, że pacjent może się na nią rzucić.\n– Co z moimi dziećmi?\nKobieta odskoczyła. W jednej chwili pochylała się nad nim, a w ułamku sekundy znikła. Odsunęła się od łóżka. Piotr spojrzał za nią. Wychodziła z sali wraz z drugą kobietą, prawdopodobnie także pielęgniarką. Robiły to w dziwnym pośpiechu, jakby pytanie je przeraziło.\n– Co z dziećmi...? – powtórzył słabym głosem.\nZostał sam, nikt nie mógł mu udzielić odpowiedzi. Zamknął oczy i spróbował przywołać z pamięci obrazy ostatnich wydarzeń. Co się mogło stać? Dlaczego znalazł się w szpitalu? Czyżby miał jakiś wypadek? Wypadek samochodowy, wybuch gazu, napad... Rozważał różne ewentualności, jednak żadna nie przywołała wspomnień. Wszystkie wydawały się tak samo bezbarwne i obojętne. Nie dotyczyły go, a w każdym razie nie budziły najmniejszych emocji. Nabrał pewności, że chodzi o coś innego... Tylko o co?\nUniósł się na łokciach. Szpitalna sala zawirowała niebezpiecznie i ponownie osunął się na posłanie. Był za słaby, żeby wstać.\nZ korytarza dobiegł głośny stukot obcasów.\n– Panie doktorze, obudził się... ten z czwórki się obudził – usłyszał. Mógł się mylić, ale odniósł wrażenie, że chodzi o niego. Głos należał do pielęgniarki, którą zobaczył, gdy otworzył oczy.\n– To dobrze. Już pytali o niego...\nPytali...? – zdziwił się, ale nim zdążył rozważyć te słowa, pielęgniarka podsunęła odpowiedź.\n– Policja? – spytała.\n– Tak – odpowiedział lekarz. – Nasza mieścina stała się słynna, niech to szlag. Trąbią o niej chyba wszystkie stacje. Całe to bagno to teraz sprawa priorytetowa, w każdym razie tak długo, dopóki media nie znajdą sobie kolejnego ciepłego kąska.\n– Podobno ekipę do oględzin zbierali kilka godzin, a i tak kilku mniej odpornych zarzygało pół klatki schodowej. Po prostu rzeźnia – dodał mężczyzna.\nPolicja... rzeźnia... policja... rzeźnia... Piotr czuł, jak w jego gardle narasta krzyk. Czy chodziło o jego dzieci? Co się stało z jego dziećmi?! Pomyślał ze złością o pielęgniarce. Dlaczego ta tłusta krowa uciekła z pokoju, gdy zadał jej to pytanie? Zdrętwiał ze strachu. Lęk wypływał gdzieś z podświadomości, z głębi studni, na której dnie leżała pogrzebana prawda.\n– Dlaczego nic nie pamiętam? – załkał głośno.\nZerwał z siebie kołdrę i zrzucił na podłogę. Prawą ręką zahaczył o jakąś rurkę. Dopiero teraz zauważył, że z jego lewej dłoni wystaje wenflon. Wyrwał go wściekle i odrzucił. Krótki ból, który poczuł, zaginął w świadomości przytłumiony widokiem strużki ciemnoczerwonej krwi wypływającej z rany. W tym widoku było coś bardzo znajomego. Coś, co wywołało dziwną falę przerażenia, przy której wcześniejszy strach wydawał się jedynie nic nieznaczącą obawą, dreszczem niepokoju.\nW drzwiach sali ukazał się lekarz. Spojrzał na pacjenta i jego twarz dziwnie zszarzała. Błyskawicznie podszedł do łóżka.\n– Proszę się uspokoić – powiedział.\nPołożył dłoń na ramieniu Piotra, przyciskając go do pościeli.\n– Siostro, do mnie! – zawołał.\nPiotr wierzgał, próbując wyrwać się z uścisku. Kątem oka zarejestrował, że do sali wbiegły dwie pielęgniarki. Mógłby przysiąc, że miały zachlapane krwią fartuchy, ba, całe tonęły we krwi. Czerwone strugi spływały im po twarzach, kapiąc obficie na podłogę. Czarno-białą posadzkę przecięły purpurowe ślady chodaków.\n– Środek uspokajający – polecił lekarz. – Szybko!\n– Środek... – rzuciła niepewnie któraś z pielęgniarek, jakby to żądanie było zupełnie niezrozumiałe.\n– Tak! Środek uspokajający! Ja też dałbym najchętniej skurwysynowi strychniny, ale nie zamierzam pójść siedzieć! A posadziliby mnie jak za człowieka.\nPiotr nie próbował łowić sensu tej wymiany zdań. Patrzył na przytrzymującego go mężczyznę. On także ociekał krwią. Wypływała gdzieś spomiędzy jego rzadkich, siwiejących włosów i spłynąwszy po czole, rozlewała się po twarzy. Po chwili nowe potoki trysnęły z oczu, ochlapując wszystko dokoła. Z nosa lekarza, niczym z niedokręconego kranu, ciekły pojedyncze krople, padając wprost na twarz Piotra. Zalewały jego usta i nos, wciskając się w każdą dostępną szczelinę. Mężczyzna czuł miedziany posmak krwi, zalewała mu gardło, krztusił się nią.\nPrzestał krzyczeć, walczył o oddech.\n– Co z tym zastrzykiem?! – wrzasnął lekarz.\nPiotr obrócił nieznacznie głowę, by spojrzeć na pielęgniarki. Kobiety stały przy łóżku, spoglądając na niego z wyrzutem. W piersi jednej z nich tkwiło dwudziestopięciocentymetrowe ostrze kuchennego noża. Druga, ukryta nieco za nią, stała okrakiem i dopiero po kilku sekundach Piotr dostrzegł, że próbuje przytrzymać wnętrzności wypływające z rozciętego brzucha. Błyszczące jasne jelita, skąpane w czerwonej posoce, wyślizgiwały się z jej dłoni, układając się na podłodze w nieforemną piramidę niczym poskręcany sznur kiełbasek.\n– Ja nie chciałem... – szepnął, niezrozumiale dla samego siebie.\nCzego nie chciał? Co zrobił lub czego nie zrobił, że czuł się winny...?\nPrzeniósł wzrok z powrotem na lekarza i zamarł. Cała czerwień znikła. Wciskający go w łóżko mężczyzna był czysty, jakby nigdy nie zalewały go strużki krwi. Jego policzki zdobiły rumieńce, a na czole wystąpiła pulsująca żyła, ale Piotr nie dostrzegł nawet kropli krwi. Odwrócił głowę. Jedna z pielęgniarek ściskała jego prawy nadgarstek, druga trzymała w dłoni strzykawkę, gotowa wykorzystać każdą nadarzającą się okazję, by zrobić zastrzyk. Żadna z nich nie była ranna.\nZdezorientowany Piotr przestał się szarpać. Poczuł, jak w jego ciało wbija się igła, i zamknął oczy. To wszystko było tylko przywidzeniem, wytworem umęczonego umysłu. Koszmarem wydobytym z głębi niepamięci, spotęgowanym lękiem o dzieci.\n– Co z nimi? – wychrypiał.\nCzuł, jak zapada się w głąb łóżka, w głąb siebie. Spróbował jeszcze unieść powieki, ale okazały się stanowczo zbyt ciężkie. Uchyliły się jedynie, ukazując stojące nad nim rozkołysane trzy postacie. Niby etykieta wprawionej w ruch płyty gramofonowej, obracały się, stając się coraz mniej wyraźne i rozpoznawalne. Powoli wtapiały się w tło.\nPiotr wstał z wersalki, zsadzając z kolan trzyipółletniego Daniela. Chłopiec nie był tym zachwycony. Mocno ścisnął trzymaną w dłoni książkę i zmarszczył ledwie zarysowane jasne brwi.\n– Tato, chcę się dowiedzieć, co zrobił Włóczykij! – zawołał.\nPiotr przeciągnął ręką po jasnych włoskach syna, starając się go ułagodzić. Błękitne oczka malca wciąż wpatrywały się weń z wyrzutem. Dawały do zrozumienia, że mają przed sobą dorosłego zdrajcę, który nie potrafi dotrzymać słowa.\n– Za chwilę dokończę – powiedział Piotr.\nObiecał Danielowi przeczytać kolejny rozdział i wiedział, że nie uda mu się od tego wykpić. Zresztą wcale nie zamierzał. Po prostu musiał odebrać telefon.\n– Niech dzwoni. – Daniel pogardliwie wydął wargi. – Odbierzesz później. Jak przeczytasz.\n– To może być mama.\nTym argumentem przechylił szalę zwycięstwa na swoją korzyść. Dla mamy Daniel gotów był ustąpić. Rzecz jasna, pod warunkiem, że rozmowa nie potrwa zbyt długo. Albo że się do niej włączy... Ta ostatnia możliwość właśnie przyszła mu do głowy, bo uśmiechnął się i spytał:\n– Będę mógł porozmawiać?\nDaniel odłożył książkę, a właściwie zrobił to na swój własny sposób, upuszczając ją na podłogę. Następnie cofnął się o krok, a potem przeszedł po niej, kierując się za ojcem w stronę telefonu.\nPiotr pokręcił głową, ale nie powiedział nic. Wdając się w kolejną dyskusję, z pewnością nie zdążyłby odebrać. Zdecydował się upomnieć chłopca później. Dotarł do przedpokoju, gdy z pokoju obok dobiegł go głośny pisk. Obrzucił zrezygnowanym wzrokiem słuchawkę i uchylił drzwi.\n– Co tu się dzieje? – spytał.\nNa łóżku siedziały dwie dziewczynki, ciągnąc każda w swoją stronę szmacianą lalkę. Wydawało się, że zabawka za chwilę się rozerwie.\n– Matylda jest moja!\n– Dałaś mi ją w zeszłym tygodniu!\nRozległ się kolejny sygnał. Czwarty lub piąty – Piotr już nawet nie liczył.\n– Czy możemy rozstrzygnąć to po tym, jak odbiorę? – rzucił.\n– Nie – odpowiedziały razem dziewczynki.\nPiotr westchnął i wszedł do pokoju córek. Starsza, Magda, niedawno skończyła dwanaście lat i gdyby spór miał rozstrzygnąć się samorzutnie, niewątpliwie byłaby w nim górą. Młodsza od niej o sześć lat Kaśka – długo dojrzewali do tego, by postarać się o kolejne dziecko – nie poddałaby się jednak tak łatwo. Z pewnością nie obeszłoby się bez pisków i poszturchiwań.\n– A nie mogłybyście pobawić się każda swoją zabawką? Chyba nie brakuje lalek w tym domu? – Piotr wskazał dłonią niewielki regalik, na którym stało kilka tuzinów maskotek. Różnych kształtów i rozmiarów, od porcelanowych poprzez plastikowe do wykonanych z materiału. – Do wyboru, do koloru... To jak? Mogę odebrać?\n– Nie – kolejna wspólna odpowiedź. Gdyby nie spora różnica wieku, siostry mogłyby uchodzić za bliźniaczki.\n– Dała mi ją w zeszłym tygodniu – powtórzyła swoją wersję Kaśka, odgarniając z oczu kasztanowy kosmyk. W przeciwieństwie do siostry miała długie włosy, których końcówki nieznacznie się kręciły, tworząc wokół szyi i ramion kołnierz z loków. – Powiedziała, że jest już za stara, by się nią bawić.\nPiotr spojrzał na stanowiącą przedmiot sprzeczki zabawkę. Zwyczajna wypchana watą czy czymś podobnym szmaciana lala. Niespecjalnie ładna, a już na pewno niewarta całego tego zamieszania.\nTelefon nie milkł. Ktokolwiek dzwonił, nie poddawał się łatwo.\n– Naprawdę nie możesz oddać siostrze tego potworka? – spytał Magdy. – Masz całe mrowie o wiele ładniejszych lalek. Myślałem zresztą, że już wyrosłaś z takich zabaw...\nKaśka pociągnęła gwałtownie za szmaciankę, wyrywając ją z rąk siostry i w geście zwycięstwa pokazała Magdzie język. Piotr był przekonany, że zaraz dojdzie do przepychanek, ale starsza córka niespodziewanie ustąpiła. Skrzywiła się w dobrze znanym Piotrowi geście znaczącym: “zawsze stajesz po jej stronie” i zeskoczyła z łóżka.\n– Odbierz w końcu – powiedziała, wymijając ojca i wychodząc z pokoju.\n– Pogadamy za chwilę. – Piotr wymierzył palec w Kaśkę, dając jej do zrozumienia, że cała sprawa jeszcze się nie skończyła, i podniósł słuchawkę. – Słucham – rzucił.\n– Piotr Gradowski?\nGłos był nieco niewyraźny i poza tym obcy. Bez wątpienia nie należał do nikogo znajomego.\n– Przy telefonie – potwierdził.\n– Mąż Joanny Aleksandry Gradowskiej? – upewnił się rozmówca.\nUkłucie niepokoju spowodowało, że przebiegł go dreszcz. Nikt nie zaczyna tak rozmowy, tak urzędowo, chyba... chyba że ma do przekazania oficjalną wiadomość. Nieprzyjemną oficjalną wiadomość...\n– Słucham... – Piotr zacisnął dłoń na aparacie. Dopadły go naprawdę paskudne przeczucia.\n– Spada na mnie przykry obowiązek... – zaczął niepewnie rozmówca; z każdym słowem włoski na rękach Piotra unosiły się coraz bardziej, stając niemal na baczność. Ten cholerny oficjalny ton. Pieprzony dobór słów jak z nekrologu. Ramiona mężczyzny pokryły się gęsią skórką – ...powiadomienia pana, że pańska żona uległa wypadkowi.\nMinęła chwila, nim Piotr zdołał to z siebie wydusić:\n– Tak, jest w szpitalu, ale... – Rozmówca zawahał się i Piotr poczuł, jak uginają się pod nim nogi.\nZ Joanną było źle, wiedział to. To dlatego ten mężczyzna krąży wokół tego, co powinien powiedzieć wprost, jak pies wokół jeża. Piotr zdusił ochotę krzyknięcia w słuchawkę, by zmusić rozmówcę do wykrztuszenia sedna informacji. Ta zabawa w ciuciubabkę była gorsza niż najpaskudniejsze wiadomości.\n– Tak? – zapytał najspokojniej jak potrafił w tej sytuacji.\n– Ale jej stan jest poważny. Odniosła szereg obrażeń.\nJasne – pomyślał z irytacją Piotr – inaczej nie trafiłaby do szpitala! Opanowała go dziwna złość. Zupełnie jakby człowiek po drugiej stronie był czemukolwiek winny. Gdyby rozmawiali twarzą w twarz, chyba nie opanowałby się i chwycił go za koszulę, marynarkę, cokolwiek i mocno potrząsnął.\n– Jak bardzo poważny? – spytał zamiast tego. Spokojnym, rzeczowym tonem, który przerażał jego samego. Miał wrażenie, że usłyszał cudzy głos.\n– To, niestety, pytanie do lekarzy, ja nie jestem w stanie udzielić na nie odpowiedzi.\nZłość nie znikła. Wycofała się jednak, a na pierwszy plan wysunęła się myśl, że to wszystko stanowi jedynie koszmarny żart. Tak, to musiał być pieprzony żart. Jakiś dowcipniś o niewybrednym i pokręconym poczuciu humoru wybrał go sobie na ofiarę. Dowiedział się jakoś, że Aśka godzinę temu wyszła z domu, i teraz próbuje go nabrać. Przecież to niemożliwe, by miała wypadek, prowadziła świetnie, znacznie lepiej od niego.\nGłos mówiący mu, by nie brał telefonu poważnie, tłukł się po głowie, ale Piotr zdawał sobie sprawę, że jest fałszywy. To nie mógł być żart ani pomyłka. Jego żonie naprawdę przydarzyło się coś złego i teraz musiał się skupić. Przezwyciężyć wrażenie, że to wszystko jest nierealne, i zebrać się do kupy.\n– W szpitalu. Wie pan gdzie?\nMimowolnie rejestrował słowa mężczyzny. Starał się ich nie słuchać, wręcz odpychał je od siebie, ale i tak zapadały mu w pamięć. Nie potrafiłby się od nich uwolnić, nawet gdyby chciał. Głos rozsądku szeptał mu do ucha, że przecież musi słuchać, musi dowiedzieć się jak najwięcej.\n– Niedługo przyjadę – szepnął.\nW słuchawce rozległ się sygnał. Rozmowa dobiegła końca, mężczyzna się rozłączył. Piotr zawahał się, po czym również odłożył słuchawkę. Musiał jak najszybciej dostać się do szpitala. Jego rozmówca nie wiedział zbyt dużo albo zwyczajnie nie chciał być tym, który przekaże mu wszystkie złe wiadomości.\n– Ja też chciałem porozmawiać z mamą! – zaprotestował żałośnie Daniel, widząc, że ojciec skończył rozmowę.\n– To nie była mama – stwierdził Piotr.\n– To chodźmy czytać...\n– To może pokolorujemy obrazki?\nDaniel podbiegł do regału w dużym pokoju i przykląkł przy środkowej szafce. Właśnie tam, tuż nad dywanem, jedna z deseczek obracała się i chłopiec wykorzystywał kryjącą się za nią przestrzeń jako swoisty schowek.\nNim Piotr zdążył odpowiedzieć lub choćby zaprotestować przed chowaniem pod regał czegokolwiek – nie było to najczystsze miejsce, ale do Daniela nie trafiały w tym względzie żadne argumenty – w przedpokoju pojawiła się Magda. Wracała z kuchni i trzymała w dłoni szklankę mleka. Jej usta okalał biały ślad.\n– Wcale nie dałam jej tej lalki! – stwierdziła oburzonym tonem. – Sama ją sobie wzięła. A teraz kłamie!\n– Sama kłamiesz! – wrzasnęła Kaśka z głębi pokoju. – Powiedziałaś, że nie jest ci już potrzebna!\nMagda zrobiła gwałtownie dwa kroki, jakby zamierzała podbiec do siostry i utarczkę słowną zamienić w regularną bitwę na pięści, ale zamiast tego spojrzała wyczekująco na ojca. Chciała, by ten definitywnie rozstrzygnął spór.\nPiotr bezradnie popatrzył na dzieci. Zobaczył, jak Magda porusza ustami, jednak jej kolejne słowa nie dotarły do niego. Ugrzęzły gdzieś po drodze, jakby nie dzieliło ich półtora metra, a co najmniej kilka kilometrów. Z tego dziwnego otępienia wyrwało go dopiero pojawienie się drugiej córki i jej podniesiony głos:\n– Ty nie bawisz się już lalkami!\n– No to co?! Ale ona jest moja.\nMagda podeszła do siostry i chwyciła lalkę za nogę. Kaśka pisnęła głośno i dziewczynki zaczęły się szarpać.\n– Spokój! – Piotr był zaskoczony własnym wybuchem. W tej chwili uwolniła się cała wściekłość, jaką czuł, rozmawiając przez telefon. Żałował, że nie może dorwać tego pieprzonego kłamcy i rozbić jego łba o ścianę. Przecież to niemożliwe, by Aśka...\nSpokój przywrócił mu widok twarzy syna. Daniel, który zdążył się już pogodzić z faktem, że nie udało mu się porozmawiać z mamą, lecz wciąż był gotowy do pertraktacji w sprawie czytania książki, uniósł wzrok na ojca. W jego oczach czaił się strach. Przez chwilę ułożone w podkówkę usta malca drżały, a potem chłopiec rozpłakał się głośno.\nPiotr ukląkł i objął syna. Daniel mocno wtulił się w jego ramiona. Wybuch ojca zaskoczył go i przeraził.\n– Muszę wyjść – Piotr z trudem uwolnił się z uścisku. – Posiedzi z wami pani Helena. Zaraz po nią pójdę.\nPrzez głowę przemknęła mu myśl, że może powinien powiedzieć dzieciom o wypadku Joanny, jednak zdecydowanie ją odrzucił. Najpierw musiał dowiedzieć się, w jakim stanie jest żona. Nie chciał nikogo straszyć, a stwierdzenie: “mama miała wypadek, nie wiem co z nią” mogłoby im tylko niepotrzebnie napędzić strachu. Przecież być może nic się nie stało. Może skończyło się na złamaniu nogi lub ręki albo nawet na kilku siniakach, na tyle jednak paskudnych, by lekarze chcieli je obejrzeć.\nOkłamujesz sam siebie – ten głos podświadomości, a może jakiejś części sumienia, która nie znosiła kompromisów ani udawania, zmroził go. Potrzebował kłamstwa, jeszcze nie dla dzieci, na razie by samemu nie zwariować z troski o los żony.\n– Miałeś mi poczytać. Chcę wiedzieć, co zrobił Włóczykij! – protest Daniela wyrwał go z odrętwienia.\n– Pani Helena ci poczyta. Jeśli tylko ją ładnie poprosisz.\n– Ja nie chcę. Chcę, żebyś ty mi czytał!\n– Muszę wyjść – powtórzył. – Postaram się wrócić jak najszybciej, a teraz posiedzi z wami pani Helena.\nMagda spojrzała na ojca z dezaprobatą.\n– Dlaczego ona? Nie lubię kiedy z nami zostaje. Zawsze wypytuje się...\n– Nie interesuje mnie to – przerwał Piotr. – Nie masz jej lubić, tylko się jej słuchać! – Zorientował się, że jest zbyt szorstki, więc dodał łagodniej: – Nie mogę zostawić was samych, a zwłaszcza Daniela. Dlatego zajmie się wami pani Helena. Macie być grzeczni i robić, co ona wam każe. Żebym nie słyszał później żadnych skarg. Pamiętajcie, ona tu dowodzi, gdy nie ma mnie... albo mamy – dokończył nieco ciszej.\nNie czekając na dalsze protesty, które jak zwykle musiałyby nastąpić, otworzył drzwi wejściowe i wyszedł na klatkę schodową. Pani Helena, a właściwie Helena Jarzębska, mieszkała obok. Była wesołą starszą kobietą, faktycznie może nieco zbyt ciekawską, ale był to grzech typowy dla jej wieku. W każdym razie Piotr niezmiernie cieszył się, że ma taką sąsiadkę. Była zawsze gotowa do pomocy i nigdy nie odmawiała, gdy została poproszona o zajęcie się dziećmi. Wprost przeciwnie, sama często to proponowała. Nie mówiła dużo o sobie, ale Piotr wiedział, że jej jedyny syn jeszcze w latach osiemdziesiątych wyemigrował do Stanów Zjednoczonych. Rzadko dzwonił i prawie wcale jej nie odwiedzał. Samotna staruszka z radością włączała się w życie rodzinne, nawet jeśli nie była to jej rodzina.\nPiotr podszedł do drzwi mieszkania sąsiadki i zapukał. Zawsze to wystarczało. Helena miała dobry słuch, mężczyzna podejrzewał, że znacznie lepszy od niego. A może po prostu całe dnie spędzała na wsłuchiwaniu się w odgłosy bloku? Nawet jeśli inni twierdzili, że to wścibskość, on raczej przypisywał to osamotnieniu.\nStaruszka nie otworzyła.\nPiotr zapukał raz jeszcze, a potem dla pewności nacisnął dzwonek. Jego dźwięk wyraźnie dobiegał nawet przez zamknięte drzwi. Tego nie mogła przegapić. Najprawdopodobniej wyszła.\n– Psiamać! – zaklął pod nosem.\nZupełnie nie wiedział, co ma teraz robić. Sądził, że sąsiadka wyszła do sklepu i powinna niedługo wrócić, nie mógł jednak wykluczyć innych możliwości. Mogła pójść do lekarza albo pojechać na cmentarz na grób męża, możliwości było sporo. Czy powinien chwilę poczekać?\n“Odniosła szereg obrażeń”, przypomniał sobie słowa mężczyzny. Nie, nie będzie czekać, musi jak najszybciej znaleźć się w szpitalu. Niepokój o stan żony zabijał go.\nWrócił do mieszkania.\n– Nie ma pani Heleny – powiedział. – Ubierajcie się, jedziemy wszyscy.\nPrzez chwilę rozważał możliwość zostawienia Daniela pod opieką dziewczynek. Były już dość duże, zwłaszcza Magda, i powinny dać sobie radę, wolał jednak nie ryzykować. Aśka na pewno by tego nie pochwaliła, a on nie wiedział, czy zdołałby skłamać, gdyby zapytała, z kim zostawił dzieci.\n– Dokąd? – zaciekawiła się Kaśka.\nLalka, o którą rozgorzała niedawna kłótnia, leżała niedbale porzucona na regale i dziewczynka nie wydawała się nią w najmniejszym stopniu zainteresowana. Typowe – pomyślał Piotr i prawie się uśmiechnął. Choć dzieliła je duża różnica wieku, Magda i Kaśka od zawsze chciały się bawić jednocześnie tymi samymi zabawkami... i równie jednocześnie traciły na to ochotę, gdy jedna z nich odkrywała coś nowego.\n– Dokąd jedziemy? – powtórzyła pytanie siostry Magda, gdy ojciec dłuższą chwilę nie odpowiadał.\nPiotr nieświadomie skrzywił się. Jeśli dzieci miały pojechać z nim, nie mógł dłużej utrzymywać ich w niewiedzy. Nie chciał też niepotrzebnie (o, daj Boże, by naprawdę niepotrzebnie) ich straszyć.\n– Do mamy – stwierdził wolno, jednocześnie zastanawiając się, ile powinien im powiedzieć.\n– Hura, do mamy! – krzyknął niespodziewanie Daniel.\nMimo że chłopiec sprawiał wrażenie, że go nie słucha i jest w najwyższym stopniu zaabsorbowany tworzeniem budowli z książek, poukładanych jedna na drugiej, natychmiast zerwał się na równe nogi. Potrącona konstrukcja zachwiała się, po czym rozpadła w bezładną kupkę kolorowych książeczek.\n– Chodźcie tu wszyscy. – Piotr przykląkł i usadził na kolanie syna. – Muszę wam coś powiedzieć.\nMagda i Kaśka podeszły do niego. W oczach młodszej córki Piotr dostrzegł jedynie ciekawość, jednak w postawie Magdy było widać delikatne oznaki niepokoju. Zupełnie jakby wyczuwała coś, co umknęło jej rodzeństwu.\n– Czy coś się stało? – spytała z wahaniem.\nMężczyzna skinął głową. Musiał opowiedzieć wszystko od początku, inaczej trudno byłoby mu to im przekazać.\n– Ten telefon... – zaczął niepewnie – ten, który odebrałem... to była wiadomość, że mama miała wypadek.\n– Mama pojechała po zakupy – przerwał Daniel, zanim Piotr zdążył uspokoić córki, że z ich matką wszystko jest w porządku, a w każdym razie, że żyje. Wiedział przecież tylko tyle.\n– Czy...? – Magda zdołała wykrztusić tylko to jedno słowo.\n– Mama jest w szpitalu – wyjaśnił. – Na pewno nic jej nie będzie, przecież opiekują się nią lekarze. Musimy jednak tam pojechać i ją zobaczyć.\n– I nie powiedziałeś nam o tym od razu! – krzyknęła Magda. W jej oczach lśniły łzy.\nPiotr nawet nie próbował się bronić. Wszystko ułożyło się nie po jego myśli. Gdyby zastał panią Helenę, powiedziałby dzieciom o wypadku dopiero po powrocie ze szpitala. Wiedziałby już wtedy na czym stoi i jak przedstawić sytuację, by wydawała się mniej poważna niż w rzeczywistości.\n“Odniosła szereg obrażeń...”.\nWzdrygnął się, jakby chciał wytrząsnąć z siebie echo tamtego głosu. Miał tylko nadzieję, że nie popełnia błędu, zabierając dzieci do szpitala. Wyobraził sobie nieprzytomną Joannę podpiętą do tej całej aparatury, którą pokazują czasem w telewizji. Ten widok na pewno nie wpłynąłby korzystnie na dzieci. Nie miał jednak wyboru, teraz powiedział im już wszystko – albo prawie wszystko – i wiedział, że nie odwiódłby córek od pojechania z nim. Pozostawało mu tylko modlić się, by stan ich matki był względnie dobry. Przeklął w duchu swoją niewiedzę. Co niby, do cholery, oznaczały słowa: “stan jest poważny”? Poważne było zarówno skomplikowane złamanie biodra, jak i śpiączka pourazowa. W obu przypadkach nie było dobrze, ale między tymi przypadkami zachodziła kolosalna różnica.\n– Córeczko, ubieraj się – zwrócił się do Magdy.\n– Ale mama... Nic jej nie będzie, prawda? – Dziewczynka jakby go nie słyszała.\n– Jasne. – Spróbował się uśmiechnąć, ale zdawał sobie sprawę z niemożliwości ułożenia ust w tym grymasie. – Wasza mama jest twarda. To pewnie tylko kilka siniaków.\n– Takich jak ten? – zainteresował się Daniel, podwijając nogawkę i ukazując wszystkim ciemny siniak wielkości pięciozłotówki, usytuowany mniej więcej w połowie lewej goleni.\n– Może nawet większych. – Piotr zmierzwił synowi włosy.\n– Przewróciłem się na schodach – dodał tryumfalnie chłopiec, jakby przechwalał się orderem przyznanym na polu walki.\nDo Daniela powaga sytuacji jeszcze nie dotarła. Owszem, rozumiał pojęcia “wypadek” i “szpital”, ale nie dopuszczał do siebie myśli, że któremuś z jego rodziców mogłoby się zdarzyć coś naprawdę poważnego. Przecież byli wieczni, najmądrzejsi i niezniszczalni. Piotr zazdrościł synkowi tej pewności. Wiedział, że nie ma jej już starsza o trzy lata Kaśka. Trzy lata. Niby tak niewiele, ale gdzieś po drodze dowiedziała się tego, że nikt nie jest nieśmiertelny.\nPiotr zgarnął z wieszaka rzeczy syna. Kończył się styczeń i choć temperatura oscylowała koło zera, a śnieg, nie tak dawno zalegający grubą warstwą podwórka, zdążył już stopnieć, to wciąż ubieranie chłopca stanowiło skomplikowany rytuał, w którym ważną rolę odgrywały nie tylko poszczególne części garderoby, ale też kolejność ich wkładania. Czapka przed szalikiem, rękawiczki przed czapką; próba wszelkich zmian w raz przyjętej ceremonii nieodmiennie kończyła się głośnym protestem lub nawet płaczem.\n– Ubierajcie się – raz jeszcze ponaglił córki i zabrał się za zakładanie Danielowi ocieplanych spodni.\nKiedy wszyscy byli ubrani, Piotr sprawdził, czy kluczyki od samochodu nadal spoczywają w kieszeni kurtki, i wyszli z mieszkania. Mężczyzna na wszelki wypadek ponownie zapukał do drzwi pani Heleny, chociaż nawet gdyby niespodziewanie wróciła, pewnie miałby spory problem z przekonaniem dzieci, żeby zostały w domu.\nStaruszka nie otworzyła, więc nie tracąc ani chwili, zeszli na dół. Był nieprzyjemny pochmurny dzień. Temperatura w południe nie przekroczyła dwóch stopni Celsjusza, a zaledwie przed kilkunastoma minutami przestał mżyć deszcz, w którym od czasu do czasu pojawiały się płatki śniegu. Piotr odkaszlnął, zaczerpnąwszy pierwszy haust zimnego powietrza, i ruszył w stronę samochodu. Jego biały opel stał przed blokiem, naprzeciwko klatki schodowej. Mężczyzna podziękował w duchu losowi, że właśnie dziś wrócił z firmy służbowym samochodem. Ich ford focus w tej chwili zapewne stał gdzieś rozbity. Piotr uzmysłowił sobie, że nie zapytał o okoliczności wypadku ani gdzie do niego doszło. Zresztą, jakie to miało znaczenie? Mimowolnie wzruszył ramionami. Otworzył drzwi, gestem zapraszając dzieci do środka.\n– Nie mam gdzie usiąść – oznajmił Daniel.\nKażde z dzieci – no, może oprócz Magdy, która była dość wysoka jak na swój wiek – powinno jechać w specjalnie do tego przystosowanym foteliku. Piotr obrzucił spojrzeniem blok. W piwnicy trzymali jeden stary fotelik. Mógłby posadzić w nim Daniela. Tyle że musiałby wrócić do mieszkania po klucze do piwnicy, a następnie znaleźć go wśród dziesiątków zmagazynowanych w niej rzeczy. To wszystko zajęłoby mu przynajmniej dziesięć minut, prawdopodobnie więcej. Nie zamierzał tracić tyle czasu.\n– Pojedziesz jak dorosły – zwrócił się do syna. – Przypniemy cię pasami bez fotelika.\n– Ale mam mówiła, że nie wolno jeździć bez fotelika – zaprotestował chłopiec.\n– Dzisiaj wolno – stwierdził z przekonaniem Piotr. – Ale tylko dzisiaj.\nNie spodziewał się natknąć się na policję. Mógłby wtedy mówić o wyjątkowym pechu. Szpital był całkiem blisko, te półtora kilometra w sprzyjających warunkach – przy lepszej pogodzie – mogliby pokonać na piechotę. Jednak taki spacer z trzylatkiem nie był najlepszym pomysłem. Poza tym liczyła się każda minuta.\n– A czy ja mogę jechać z przodu? – spytała Magda.\n– Nie, wszyscy usiądziecie z tyłu. Daniel pośrodku. Poczekajcie, pomogę wam się zapiąć.\nSzybko uwinął się z pasami i usiadł za kierownicą. Przed oczami stanęła mu twarz Joanny. Tak bardzo się o nią bał... Próbował przekonać sam siebie, że wszystko będzie dobrze, ale strach nie chciał zniknąć. Znacznie łatwiej przyszło mu uspokojenie dzieci. Wrzucił jedynkę i wyjechał na drogę. Za kilka, może kilkanaście minut wszystko miało się wyjaśnić.\nTagi: Mariusz Kaszyński | Martwe światło


Córka Leszka Millera Juniora oskarżyła o śmierć ojca jego partnerkę... Padły mocne słowa! | Viva.pl\nCórka Leszka Millera Juniora oskarżyła o śmierć ojca jego partnerkę... Padły mocne słowa!\nMonika Miller zrobiła sobie też tatuaż na cześć taty!\nRafał Kowalski • 2 października 2018 20:58\nMinął ponad miesiąc od śmierci Leszka Millera Juniora, a wciąż nie wiadomo dokładnie, w jakich okolicznościach zmarł biznesmen. Jego ostatnie godziny, tygodnie, a nawet miesiące życia pozostają bowiem bardzo tajemnicze. Córka nieżyjącego 48-latka jednoznacznie jednak wskazuje, że do samobójstwa popchnęła Millera Juniora jego partnerka Katarzyna Sobkowiak.\nMonika Miller o Katarzynie Sobkowiak\n23-letnia celebrytka w mocnych słowach wypowiedziała się na temat samobójstwa popełnionego przez swojego tatę. W mediach podawało się, że przyczyną tej ogromnej tragedii mogła być depresja, na którą cierpiał biznesmen. Monika Miller wspomina o chorobie w swojej najnowszej wypowiedzi, jednak jeszcze mocniej akcentuje osobę Katarzyny Sobkowiak.\n„Ciekawe, jak to jest zniszczyć czyjąś rodzinę, doprowadzić do śmierci chorego człowieka a potem opowiadać kłamstwa na prawo i lewo o wymyślonych zaręczynach? Najpierw mówiłaś, że tego dnia była straszna awantura, a teraz mówisz, że nic się nie stało? Nieładnie tak zmieniać zeznania”, czytamy na InstaStories 23-latki.\nPrzypomnijmy, że Monika była bardzo blisko związana z tatą i bardzo przeżyła jego odejście. Kilka dni po śmierci ojca, celebrytka wypowiedziała się we wzruszających słowach dla jednego z dzienników. „Jestem wdzięczna mu za to, kim dzięki niemu jestem i za wszystko, czego zdążył mnie nauczyć. Był osobą, która miała na mnie zawsze największy wpływ i byłam najbardziej ciekawa jego opinii. Był wrażliwy, inteligentny i często niezrozumiany. Mam wrażenie, że połowa mnie zniknęła i nie wiem, jak mam sobie z tym poradzić”, mogliśmy przeczytać w Super Expressie.\n„Podcinał sobie żyły, był w takim stanie”. Narzeczona ostro o śmierci Leszka Millera Juniora\nMonika Miller oddała ojcu hołd tatuażem\nKilka godzin temu na InstaStories Moniki pojawiło się kilka zdjęć ze studia tatuażu, które 23-latka dziś odwiedziła. Teraz ciało celebrytki ozdabia piękny anioł z datą urodzenia i śmierci Leszka Millera Juniora. Warto odnotować także, że na koncie Moniki od śmierci taty wciąż nie pojawiło się żadne nowe zdjęcie. Miller zapowiadała, że wróci do aktywności w sieci, gdy upora się z żałobą.\nMusimy przyznać, że specjalnie zaprojektowany tatuaż to bardzo wzruszający gest ze strony córki biznesmena. Podoba się Wam taka forma wyrażenia miłości?\nPost udostępniony przez Szklarztattoo (@szklarztattoo) Paź 2, 2018 o 3:27 PDT\nFot. Facebook @Monica Miller\nTAGI #tatuaż #Leszek Miller #Monika Miller\nNIEZWYKŁE HISTORIE 52 lata bliskości i wsparcia. Historia miłości Aleksandry i Leszka Millerów\n„To jest ona albo żadna!”, pomyślał Leszek Miller, kiedy pierwszy raz zobaczył Aleksandrę


Obciach ma znaczenie | Gazeta Polska\nScena polityczna \_ Osuwanie się Platformy\nRząd przyjął założenia budżetowe na przyszły rok. Teraz projekt ustawy trafi do sejmu. Od tego momentu ustawa w ciągu czterech miesięcy musi zostać uchwalona. Jeśli tak się nie stanie, prezydent będzie mógł rozwiązać sejm. Wygląda na to, że może to być jedyny ratunek dla Platformy, który uchroni ją przed podzieleniem losu AWS i UW. Oczywiście w ciągu kilku najbliższych miesięcy może wydarzyć się cud – trend się odwróci i PO znów zajmie miejsce partii cieszącej się największym poparciem. W polskiej polityce wiele rzeczy jest możliwych. Choć prawdopodobieństwo takiego obrotu sprawy to nie więcej niż 5 proc. Znacznie bardziej realistyczny jest scenariusz przeciwny – osuwania się PO w odmęty obciachu.Koło kibla Obciach to jedno z ważniejszych zjawisk w polityce – często kluczowe dla kształtowania nastrojów społecznych. Gdy jakaś partia staje się obciachowa, gdy „zabija się ją śmiechem”, to właściwie oznacza koniec jej marzeń o wielkości. Przełamanie raz uruchomionego


Promocja! Eureka 2000 1-3 Ćwiczenia Część 3 Elektryczność i magnetyzm :: 8,00 zł ::.\nPrzewodnik dobrych obyczajów dla dzieci\nPost Peggy, Post Senning Cindy\nKsiążka tłumaczy, na czym polegają i dlaczego ważne są w życiu dobre obyczaje;uczy,jak poradzić sobie w nowych i dziwnych sytuacjach, planować przyjęcia, porozumiewać się dobrze z rodziną i przyjaciółmi.Zawiera wiele innych ważnych informacji i praktycznych porad cennych dla każdego młodego czytelnika.\nKornelia jest samotną młodą kobietą ceniącą niezależność i unikającą zmian. Jej oddane przyjaciółki są przekonane, że lepiej niż ona wiedzą, co dla niej najlepsze, więc co jakiś czas szukają dla niej partnera. Tym razem przekonują Nelę do atrakcyjnego przybysza i – wbrew jej uprzedzeniom – znajomość z Piotrem przeradza się w bliski związek. Wkrótce jednak powracają dawne rozterki i rodzą się pytania... Niebawem Kornelia przekona się, że romanse to błahostka w porównaniu z problemami, jakie niesi\nProfesjonalne przygotowanie motoryczne i mentalne piłkarzy NOWOŚĆ!\nSilna wola w 30 minut NOWOŚĆ!\nLogico Piccolo Early Bird At School Język angielski\nLOGICO PICCOLO - dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym Serie ćwiczeń LOGICO PICCOLO przeznaczone są dla dzieci w wieku wczesnoszkolnym\nMatematyka 2. Podręcznik do liceów i techników. Zakres rozszerzony NOWOŚĆ!\nKurczab Elżbieta, Kurczab Marcin, Świda Elżbieta\nPodręcznik dopuszczony do użytku szkolnego przez ministra właściwego do spraw oświaty i wychowania i wpisany do wykazu podręczników przeznaczonych do kształcenia ogólnego do nauczania matematyki.\nWśród znaków kultury. Sprawdziany. Klasa 1. Część 2. Renesans, Barok, Oświecenie\nWśród testów dotyczących literatury renesansu, baroku i oświecenia znajdują się sprawdziany tematyczne i przekrojowe.\nSaniami do nieba NOWOŚĆ!\nW swojej kolejne książce, Saniami do nieba, autor ponownie wraca wspomnieniami do Koropca, gdzie spędził dzieciństwo i młodość.\nPrzykładowy plan pracy dydaktyczno-wychowawczej z wychowania fizycznego w klasie IV szkoły podstawowej na podstawie Autorskiego programu nauczania „Wychowanie fizyczne bliższe wartościom”.\nObejmuje 11 ćwiczeń dotyczących badania: elementów rezystancyjnych, pojemnościowych, indukcyjnych, tłumików, nieliniowych elementów biernych (warystorów, termistorów), lamp elektronopromieniowych, diod półprzewodnikowych, sterowanych elementów półprzewodnikowych, tranzystorów unipolarnych i bipolarnych, elementów optoelektronicznych oraz galwanomagnetycznych.\n„Felberg First English Readers” to seria adaptacji popularnych bajek i opowiadań przeznaczona dla dzieci przedszkolnych i wczesnoszkolnych (5-10 lat) uczących się języka angielskiego. Każda z bogato ilustrowanych książeczek tej serii zawiera historię opowiedzianą prostym językiem dostosowanym do wieku i potrzeb bardzo młodego odbiorcy.\nAktualna Data: 2019-10-20 19:45


10 Najlepszych Kociołków Do Herbaty W 2021 R. - Fitted Kitchen\n10 Najlepszych Kociołków Do Herbaty W 2021 R.\nBez względu na to, czy podgrzewasz wodę na blacie kuchennym, czy po prostu naciskasz przycisk, nigdy nie ma złego sposobu podgrzewania wody, aby zrobić wspaniałą filiżankę herbaty. Tradycyjny czajnik stołowy przemawia do wielu z nas klasycznym stylem i gwizdkiem, a dla tych z nas, którzy nie lubią zbyt długo czekać na zagotowanie wody, czajnik elektryczny daje nam większą wydajność.\nW tym artykule przyjrzymy się bardziej szczegółowo różnicom pomiędzy tymi dwoma typami czajników, a także przejrzyjmy wybór najlepiej sprzedających się czajników z kuchenką i czajników elektrycznych. Mamy nadzieję, że do końca artykułu pomożemy Ci wybrać najlepszy czajnik do herbaty dla Twojego domu.\nCzajnik Circulon 1,5 kwarcowy Sunrise (dzwonek pieprzowy czerwony) jest naszym najlepszym wyborem ze względu na jego tradycyjny gwizdek i przydatność do wszystkich blatów kuchennych.\nSzklany czajnik z kolekcji Café Brew Collection WK112 zmontowany w USA jest naszym ekonomicznym wyborem, który nie zawiera BPA i można go myć w zmywarce.\nSzybkie porównanie: Top 10 Best Tea Kettles\n1. Circulon 1.5 Quart Sunrise Tea Kettle\n2. Kolekcja Café Brew WK112 Czajnik szklany\n3. Czajnik elektryczny Zeppoli\n6. Wielebny czajnik herbaciany\n7. Tajemniczy czajnik do herbaty Szefa Kuchni\n8. Cuisinart CTK-SS17 Czajnik do herbaty\n9. KitchenAid KEK1222ER Czajnik elektryczny\n10. Circulon Circulon Circulon Tea Kettle, Capri Turquoise\nRzeczy, które należy rozważyć przed zakupem czajnika do herbaty\nKorzyści wynikające z zastosowania czajnika elektrycznego\nUsuwanie osadu twardej wody z czajnika elektrycznego\nCirculon 1,5 kwarta Wschód słońca Czajnik do herbaty A+\nKolekcja Café Brew WK112 Czajnik szklany A\nCzajnik elektryczny Zeppoli B+\nWielebny czajnik herbaciany A\nTajemniczy czajnik do herbaty szefa kuchni B+\nCuisinart CTK-SS17 Czajnik do herbaty A\nKitchenAid KEK1222ER Czajnik elektryczny A\nCirculon Circulon Circulon Tea Kettle, Capri Turquoise A\nTen czajnik do herbaty z czerwoną papryką 1,5 kwarcową nadaje się na wszystkie płyty kuchenne, łącznie z indukcją.\nGwizdek, gdy woda jest gotowa i ma ścisk i wylewkę\nWykonany ze stali węglowej (z pokrywą ze stali nierdzewnej), pokryty emalią w celu łatwego czyszczenia\nCzajnik Circulon 1,5 kwarcowy Sunrise (dzwonek pieprzowy czerwony) to czajnik na piecyku, który może podgrzać do sześciu filiżanek wody. Jego ściskanie i wylewanie jest częścią uchwytu dla ułatwienia obsługi, chociaż wylewka może “wypluwać”, jeśli nalewasz ją zbyt szybko lub nie trzymasz czajnika pod całkiem prostym kątem.\nNadaje się do wszystkich blatów kuchennych, w tym indukcyjnych i wykonanych ze stali węglowej, jego pokrywa jest ze stali nierdzewnej. Stal pokryta jest atrakcyjną czerwoną emalią, ułatwiającą czyszczenie, a jej wnętrze jest emaliowane bezołowiowo. Jest to czajnik do gwizdania, który jest objęty dożywotnią ograniczoną gwarancją.\nWspółczesny czerwony gwizdek 1,5 czajnika do herbaty kwarcowej\nŚciskać i wylewać wylewkę\nStal powlekana emalią\nRączka może się nagrzewać, szczególnie w przypadku używania na wysokim palniku\nMoże być podatny na rdzewienie wewnętrzne, jeśli nie jest dopuszczony do wyschnięcia między użyciami\nWylewka może “rozpylić się”, jeśli wyleje się za szybko\n12 filiżanek szklanego czajnika do herbaty na piecu, który gwiżdże podczas gotowania\nPosiada niekapiącą wylewkę i odporny na wysoką temperaturę uchwyt\nZmontowane w Stanach Zjednoczonych z niemieckiego szkła żaroodpornego i części światowych\nElementy z tworzywa sztucznego nie zawierają BPA, a czajnik można myć w zmywarce.\nCzajnik szklany z kolekcji WK112 Café Brew Collection jest montowany w Stanach Zjednoczonych z niemieckiego szkła borokrzemianowego Schott DURAN. Posiada pojemność 12 filiżanek, uchwyt odporny na wysoką temperaturę i niekapiącą wylewkę. Czajnik ten nadaje się tylko do stosowania na niskim palniku, aby zminimalizować ryzyko uszkodzenia uchwytu.\nJest to tradycyjny czajnik do gwizdania, który jest wyposażony w metalowy trójnik rozpraszający ciepło, z którego należy korzystać, jeśli masz elektryczne cewki indukcyjne. Jest on wolny od BPA i można go myć w zmywarce.\nZmontowany w USA szklany czajnik do herbaty\nGwizdki podczas gotowania\nRączka bezpieczna termicznie\nMusi się nagrzewać na niskim palniku, aby zapobiec uszkodzeniu plastikowego blatu.\nJako czajnik szklany znacznie łatwiej jest pękać lub łamać niż typowy model stalowy.\nMa cichszy gwizdek\nMoże zaistnieć potrzeba użycia dostarczonego trójkąta w zależności od tego, jaki rodzaj pieca posiadasz\nBezprzewodowy czajnik szklany i nierdzewny czajnik do herbaty o mocy 1500 W\nWylewka jest łatwa do wylewania i zawiera filtr do wychwytywania zanieczyszczeń wody podczas zalewania.\nRękojeść silikonowa klasy spożywczej, antypoślizgowa i odporna na wysoką temperaturę\nCzajnik elektryczny Zeppoli jest szklany z akcentami ze stali nierdzewnej. Jest to 1500 watowy czajnik bezprzewodowy, który umożliwia obrót o 360° na jego podstawie. Uchwyt jest odporny na wysoką temperaturę i antypoślizgowy oraz zawiera silikon spożywczy. W tym czajniku nie ma BPA. Pokrywa jest łatwo otwierana i szersza dla łatwiejszego napełniania, chociaż niektórzy użytkownicy mogą doświadczyć czasem luzu przy montażu pokrywy.\nWylewka posiada filtr, który usuwa wszelkie zanieczyszczenia podczas nalewania, a jego dioda LED świeci się podczas ogrzewania. Po zagotowaniu automatycznie wyłącza się po 30 sekundach. Gotowanie trwa od 5 do 6 minut i trwa 1,7l.\nCzajnik elektryczny o mocy 1500 watów\nCzajnik bezprzewodowy z obrotem o 360° na podstawie\nNależy upewnić się, że pokrywa jest szczelnie zamknięta po napełnieniu, aby zminimalizować ryzyko jej otwarcia podczas nalewania.\nW zależności od miejsca zamieszkania, kamień lub osad wodny może spowodować zachmurzenie szkła.\nTradycyjny czajnik stołowy wykonany w stylu 18/8 ze stali nierdzewnej, który gwiżdże\nJego uchwyt jest odporny na wysoką temperaturę i można go obracać w celu łatwego napełniania.\nKołpak wylewki posiada silikonową plamkę dotykową zapobiegającą poparzeniom podczas otwierania.\nOXO Classic to czajnik o tradycyjnym kształcie wykonany z wysokiej jakości stali nierdzewnej 18/8, choć nadal może być podatny na rdzewienie. Jego odporny na wysoką temperaturę uchwyt obraca się podczas napełniania poprzez duży otwór. Nasadka wylewki posiada silikonową plamkę dotykową na wypadek konieczności jej otwarcia w celu łatwego nalewania. Jest to 1,7 kwarcowy czajnik do gwizdania.\nCzajnik gwiżdżący na kuchence stołowej\nWysokiej klasy stal nierdzewna 18/8\nObrotowy uchwyt ułatwiający napełnianie\nSilikonowa plama dotykowa na pokrywie wylewki\nChociaż stal nierdzewna jest odporna na rdzę, może być podatna na rdzewienie, jeśli nie zostanie wysuszona między kolejnymi zastosowaniami.\nNiektórzy użytkownicy mogą uznać, że gwizdek jest zbyt cichy.\nPosiada wąską wylewkę w kształcie gęsiej szyjki, która spowalnia nalewanie i maksymalizuje smak herbaty i kawy.\nWysokotemperaturowy uchwyt z tworzywa termoplastycznego\nMożna używać na kuchenkach gazowych, elektrycznych i indukcyjnych\nCzajnik do kawy Fino ma pojemność 1l (6 filiżanek). Wykonany w Japonii ze stali nierdzewnej 18/8, ma wąską wylewkę o gęsiej szyjce, która spowalnia nalewanie, aby zmaksymalizować smak z herbaty i kawy. Uchwyt jest termoplastyczny i wysokotemperaturowy, a czajnik nadaje się do użytku z kuchenką elektryczną, indukcyjną i gazową, choć nie posiada funkcji gwizdka. Można go również myć w zmywarce do naczyń.\nJak każdy czajnik ze stali nierdzewnej, może być podatny na rdzewienie przez cały okres jego użytkowania, możesz pomóc zmniejszyć część ryzyka poprzez odprowadzanie i osuszanie pomiędzy kolejnymi użyciami.\n1l czajnik stołowy\nJapońska stal nierdzewna 18/8\nWąska wylewka w kształcie gęsiej szyi\nChociaż czajnik na kuchence, nie gwiżdże\nW przypadku napełnienia lub na wysokim palniku, woda wydostanie się z wylewki, gdy zacznie się gotować.\nJak każdy czajnik ze stali nierdzewnej, może być podatny na rdzewienie.\nCzajnik z gwizdkiem w tradycyjnym stylu\nCzajnik ze stali nierdzewnej z dnem miedzianym o powierzchni 2⅓ kwarty, wykończony lustrem, dla szybszego ogrzewania\nMa łatwy uchwyt, który pozostaje chłodny w dotyku\nCzajnik do herbaty Revere gwiżdżący 2⅓ kwarty to wysokiej jakości stal nierdzewna o lustrzanym wykończeniu. Posiada charakterystyczny miedziany dno dla szybszego ogrzewania. Posiada łatwy do uchwycenia, czarny, fenolowy uchwyt, który pozostaje chłodny w dotyku. Producent zaleca stosowanie tylko na niskim lub średnim palniku, a po każdym użyciu należy go opróżnić. Czajnik ten posiada roczną ograniczoną gwarancję. Niektórzy użytkownicy mogą zauważyć, że pokrywa wylewki jest luźna i może być bardziej podatna na uszkodzenia termiczne niż porównywalne produkty.\n2⅓ czajnik kwarcowy gwiżdżący\nStal nierdzewna z wykończeniem lustrzanym\nZachowaj chłód i łatwy uchwyt\nTen czajnik może nie gwizdać tak głośno, jak można by się spodziewać.\nOsłona wylewki z tworzywa sztucznego może się poluzować i jest narażona na uszkodzenia termiczne podczas użytkowania.\nJeśli masz większe dłonie, może być konieczne użycie uchwytu do garnków z powodu konstrukcji uchwytu.\nDuży 2¾ kwarty tradycyjny czajnik do gwizdania\nKonstrukcja ze stali nierdzewnej z miedzianym dnem kapsuły środkowej dla lepszego ogrzewania\nRękojeść ma odporny na wysoką temperaturę uchwyt i jest nitowana dla większego bezpieczeństwa.\nPochodzi z ograniczoną dożywotnią gwarancją\nCzajnik na herbatę 2¾ quart Chef’s Secret jest wykonany z czterowarstwowej stali nierdzewnej T-304 z miedzianym centralnym dnem kapsułki dla szybszego ogrzewania. Posiada pewny, nitowany uchwyt z odpornym na wysoką temperaturę uchwytem, a kapturek wylewki znajduje się z dala od uchwytu, aby zminimalizować ryzyko poparzeń, chociaż dla większego bezpieczeństwa możesz użyć uchwytu na garnek, szczególnie jeśli masz większe ręce. Jest to tradycyjny czajnik do gwizdania.\nMimo, że czajnik ten jest odpowiedni dla płyt indukcyjnych, niektórzy użytkownicy mogą uznać go za niekompatybilny z określonymi płytami indukcyjnymi, więc jeśli posiadasz kuchenkę indukcyjną, przed zakupem możesz skontaktować się z producentem.\n2¾ kwarcowy czajnik do gwizdania\nStal nierdzewna z dnem miedzianej kapsuły\nŻaroodporna, nitowana rękojeść\nChociaż nadaje się do pieców indukcyjnych, może nie być kompatybilny z poszczególnymi modelami pieców\nJeśli masz większe dłonie, możesz mieć większe ryzyko oparzeń podczas używania ze względu na rozmiar uchwytu.\nStal nierdzewna czajnik kwarcowy 2-kwarcowy\nCzajnik do herbaty w tradycyjnym stylu z gwizdkiem\nCzajnik do herbaty Cuisinart CTK-SS17 to tradycyjny czajnik do gwizdania na piecu o pojemności 2 kwarty, wykonany ze stali nierdzewnej. Jak każdy czajnik ze stali nierdzewnej, może być podatny na rdzewienie, więc należy go wysuszyć pomiędzy kolejnymi użyciami, aby zmniejszyć ryzyko rdzewienia. Czajnik jest objęty ograniczoną dożywotnią gwarancją.\n2 kwarty gwiżdżące czajnik stołowy\nMoże wykazywać oznaki rdzewienia w ciągu swojego życia\nMoże zajść potrzeba użycia uchwytu na garnek podczas zdejmowania i nalewania, szczególnie jeśli masz kuchenkę gazową.\nTen czajnik ma bardzo głośny gwizdek\nCzajnik Empire Red 1500 W z korpusem ze stali nierdzewnej i aluminiowym uchwytem\nWnętrze czajnika jest wolne od BPA\nPosiada jednoroczną gwarancję na wymianę\nCzajnik elektryczny KitchenAid KEK1222ER ma pojemność 1,25l. Jest to 1500-watowy czajnik bezprzewodowy z automatycznym wyłączaniem, który może obracać się o 360° na podstawie. Posiada obudowę ze stali nierdzewnej z aluminiowym uchwytem. Jego wnętrze jest wolne od BPA, choć pod jego poziomem wody znajduje się kilka plastikowych elementów. Posiada roczną, bezproblemową gwarancję na wymianę.\nElektryczny czajnik bezprzewodowy o mocy 1500 W\nJak każdy czajnik ze stali nierdzewnej, wymaga wysuszenia po użyciu, aby zminimalizować ryzyko rdzewienia.\nMimo że wnętrze jest wolne od BPA, pod poziomem wody znajdują się elementy z tworzywa sztucznego.\nCapri turkusowy 2 kwarcowy czajnik do herbaty piecowej\nJest to stal lita pokryta emalią dla łatwiejszego czyszczenia\nPosiada gwizdek za jednym dotknięciem i jest przeznaczony do łatwego użycia.\nCzajnik do herbaty Circulon Circulon Cirquoise (Capri turkusowy) to czajnik do herbaty o pojemności 2 ćwiartek na piecyku z jednorazową wylewką ułatwiającą użytkowanie. Wykonany z litej stali, ten gwizdany czajnik posiada łatwą do czyszczenia powłokę zewnętrzną z czystej emalii. Ponieważ ma również emaliowane wnętrze, może być bardziej podatny na odpryskiwanie.\nTen czajnik jest wyposażony w dożywotnią ograniczoną gwarancję i można go używać na niskim palniku, aby zminimalizować ryzyko dostania się zbyt dużej ilości ciepła do wylewki lub trwałego uchwytu.\nTurkusowy czajnik stołowy\nJedno dotknięcie gwiżdżącej wylewki\nStal lita pokryta emalią\nUchwyt i nasadka wylotowa są bardziej podatne na uszkodzenia przy wyższych palnikach\nPowłoka emaliowana ma większe szanse na pęknięcia lub odpryski niż modele ze stali nierdzewnej\nWażną rzeczą, o której należy myśleć przy zakupie nowego czajnika, jest to, dla ilu osób trzeba będzie zaparzyć herbatę. Jeśli jest tylko Ty i Twój partner, możesz preferować mniejszy model, podczas gdy większa rodzina zazwyczaj potrzebuje czajnika o większej pojemności. Przeglądając pojemność czajników, spójrz również, jak szybko będzie trzeba podgrzać wodę – nie ma nic gorszego niż siedzenie i czekanie na zagotowanie się czajnika!\nGdy odbierasz czajnik, powinien on czuć się zrównoważony w dłoni, pokrywa musi być łatwa do usunięcia w celu napełnienia, a konstrukcja wylewki powinna umożliwiać łatwe nalewanie. Uchwyt powinien być odporny na wysoką temperaturę lub żaroodporny, co oznacza, że można używać czajnika bez uchwytu na garnek.\nGwizdek na czajniku kuchennym lub automatyczne wyłączanie czajnika elektrycznego są kluczowymi zabezpieczeniami, które powstrzymują czajnik przed gotowaniem na sucho, uszkodzeniem lub w skrajnych przypadkach, spowodowaniem pożaru. Jeśli mieszkasz w górach, musisz mieć również oko na czajnik elektryczny, ponieważ jego dolna temperatura wrzenia nie zawsze może spowodować jego automatyczne wyłączenie.\nOkoło pięciu tysięcy lat temu Mezopotamczycy używali czajników z brązu z ozdobnymi wylewkami. Inne wczesne czajniki były wykonane z wczesnego żelaza lub miedzi i służyły do gotowania. Ostatecznie przekształciły się one w czajniki do herbaty, z których wiele było charakterystycznych dla krajów lub części świata, w których ewoluowały.\nPierwszy czajnik elektryczny pojawił się w Wielkiej Brytanii w latach dziewięćdziesiątych XIX wieku. Był to miedziany i mosiężny czajnik z elektryczną cewką grzewczą na zewnątrz. W 1922 r. inni brytyjscy inżynierowie opracowali wężownicę grzewczą wewnątrz metalowej rury, która mogła siedzieć w wodzie. Ponieważ te “łabędzie” czajniki zużywały tyle mocy, nie było niespotykane, aby czajnik się stopił lub nawet podpalił. Do wtyczki czajnika dodano później mosiężny pręt – jeśli czajnik stałby się zbyt gorący, pręt rozprężałby się, aby wypchnąć wtyczkę i przerwać obwód elektryczny.\nW 1955 roku brytyjska firma Russell Hobbs wprowadziła czajnik K1, który posiadał termostat wyłączający zasilanie, gdy czajnik zaczął się gotować. Ten prosty termostat wyłączający jest nadal głównym zabezpieczeniem dzisiejszych czajników elektrycznych!\nCzajniki elektryczne są zazwyczaj szybsze niż płyty kuchenne, gotowanie trwa około czterech minut i są łatwe w użyciu. Zużywają również mniej energii niż czajniki stołowe.\nOprócz automatycznego wyłączania, inne przydatne funkcje to wodowskaz, dzięki któremu wiesz ile wody jest w czajniku w każdej chwili, a także podstawka bezprzewodowa lub odłączany przewód. Niektóre podstawy bezprzewodowe mogą przechowywać nadmiar kabla, nie dopuszczając do jego nadmiaru. Niektóre czajniki posiadają funkcję utrzymywania ciepła, idealną w przypadku konieczności zerwania podczas użytkowania lub konieczności wcześniejszego uzupełniania wody.\nW zależności od tego, jaką herbatę preferujesz, istnieją również czajniki elektryczne nowszej generacji, które pozwalają na niewielką regulację temperatury. Chociaż większość herbat czarnych najlepiej nadaje się do gotowania w temperaturze około 212°F, niższa temperatura, np. między 160°F a 185°F, będzie odpowiednia dla delikatniejszych herbat, takich jak herbaty zielone i białe.\nChociaż czajnik na kuchence jest wolniejszy niż czajnik elektryczny, to oferuje tradycyjną stylistykę Twojej kuchni i jeśli Twoje gniazda zasilania są już przeciążone w kuchni, to czajnik na kuchence może być rozwiązaniem. Czajniki stołowe są dostępne w różnych materiałach, takich jak żeliwo, miedź i stal nierdzewna.\nŻeliwo czajniki są trwałe, ale mogą być dość kosztowne. Długo się nagrzewają, ale nagrzewają się równomiernie i dłużej utrzymują ciepło, co czyni je idealnymi do ponownego napełnienia. Nie można zostawić wody siedzącej w żeliwnych czajnikach, ponieważ rdzewieje; trzeba ją odprowadzić i wysuszyć pomiędzy kolejnymi użyciami. Niektóre czajniki żeliwne mogą mieć emaliowaną wykładzinę. Chociaż mogą one pomóc zmniejszyć ryzyko rdzewienia, szkliwo jest podatne na odpryski, więc należy obchodzić się z nimi ostrożnie. Niektórzy miłośnicy herbaty twierdzą również, że żelazo z czajników żeliwnych wypłukuje się do wody, nie tylko dostarczając dodatkowe ilości żelaza, ale również poprawiając smak herbaty.\nMiedź Czajniki z dachem kuchennym gotują się szybko i choć wyglądają bardzo tradycyjnie, szybko się drapią i wgniecają, ponieważ miedź jest miękkim metalem. Miedź wymaga również regularnego polerowania, aby zachować jej blask. Niektórzy mówią, że w herbacie zrobionej z miedzi przegotowanej wody jest lekki miedziany chwyt, ale jak każdy smak ma znaczenie – to wszystko sprowadza się do osobistych preferencji.\nStal nierdzewna czajniki są powszechne w wielu kuchniach. Stal nierdzewna ma ogólnie dobrą wartość, zachowuje swoje lśniące wykończenie, jest twardsza w użytkowaniu i nie zmienia smaku wody. Czajniki ze stali nierdzewnej są jednak podatne na rdzewienie, dlatego powinny być suszone pomiędzy kolejnymi użyciami. Ponieważ stal nierdzewna również robi się bardzo gorąca, jeśli Twój nowy czajnik na herbatę nie posiada uchwytu odpornego na wysoką temperaturę, będziesz musiał użyć uchwytu do garnków, aby go podnieść.\nStal węglowa jest twardsza niż stal nierdzewna, ale rdzewieje łatwiej, więc czajnik ze stali węglowej jest zwykle pokryty emalią, aby utrzymać stal poza bezpośrednim kontaktem z wodą.\nSzkliwo Czajniki są zazwyczaj wykonane ze stali pokrytej emalią lub nawet z żeliwa i są łatwe do utrzymania w czystości. Chociaż emalia pokrywająca czajnik pomaga zmniejszyć korozję lub rdzę, emalia jest dość krucha, co oznacza, że czajnik emaliowany jest bardziej podatny na odpryski i pęknięcia.\nUwielbiamy lub nienawidzę tego – gwizdek jest kluczowym elementem bezpieczeństwa czajnika stołowego. Jeśli nie zostaniesz w kuchni podczas gotowania czajnika, posiadanie gwizdka zapewni, że czajnik nie będzie się gotował na sucho. Zagotowanie czajnika na sucho zniszczy jego wykończenie, a także może uszkodzić jego konstrukcję rdzenia.\nCzajnik z wylewką na gwizdanie ma dwa otwory. Para przechodzi przez pierwszy otwór, a ciśnienie, które z niego powstaje, przepycha węższy strumień pary przez drugi otwór lub gwizdek. Ponieważ ciśnienie pomiędzy tymi dwoma otworami jest niestabilne, powoduje ono, że gwizdek “macha” zanim zacznie w pełni gwizdać.\nOsady mineralne takie jak wapń i magnez, znajdujące się w twardej wodzie, gromadzą się w czajniku lub innym urządzeniu. Znany również jako kamień wapienny, może mieć wpływ na funkcjonowanie czajnika, jak również na odkładanie się odłamków mineralnych w wodzie. Ponieważ minerały pozostają w czajniku po zagotowaniu, zaczynają się one gromadzić i twardnieją – widać to na przykładzie mlecznej, kolorowej warstwy wewnątrz czajnika.\nMożesz kupić gotowe mieszane roztwory do czyszczenia nagromadzonej twardej wody lub zrobić w domu lekko kwaśny roztwór. Wystarczy dodać do czajnika mieszankę 50:50 wody i octu i zagotować. Roztwór pozostawić w czajniku na około 15 minut, odlać i dodać świeżą wodę. Kilka razy opłukać, następnie ponownie zagotować i wylać. Czajnik powinien być wolny od śladów octu i minerałów.\nMożna również wyczyścić czajnik stołowy roztworem octu – wystarczy pozostawić go na około godzinę przed wylewaniem roztworu.\nPodobna mieszanka dwóch filiżanek wody i uncji cytryny lub limonki, a nawet kilku świeżych plasterków cytryny w pół czajniku z wodą, również będzie działać w ten sam sposób.\nTrochę sody oczyszczonej na miękkiej szmatce przetartej dookoła wnętrza czajnika usunie resztki mineralne i jeśli filtr czajnika jest zbudowany z kamienia, to można go pozostawić do namoczenia w czystym occie na kilka minut, a następnie dobrze spłukać.\nCzajnik stołowy może być bardziej twoją filiżanką herbaty niż model elektryczny, nie tylko ze względu na tradycyjne stwierdzenie, jakie robi w każdym typie kuchni. Możesz preferować pokryty emalią czajnik stalowy z gwizdkiem dla jego jasnych kolorów i łatwego czyszczenia, lub model ze stali nierdzewnej z gęsiej szyjki dla wolniejszego nalewania i lepszego zaparzania.


Katarzyna Kolbusz medalistką Mistrzostw Polski Juniorek Młodszych – Jaslonet.pl\nStart/Sport/Judo i karate/Katarzyna Kolbusz medalistką Mistrzostw Polski Juniorek Młodszych\nZawodniczka klubu ASW JUDO JASŁO odniosła kolejny sukces, tym razem podczas Mistrzostw Polski Juniorek Młodszych, które odbyły się w Luboniu koło Poznania.\nTurniej zgromadził najlepszych judoków w naszym kraju w tej grupie wiekowej. Nasz klub reprezentowały cztery zawodniczki: : Katarzyna Kolbusz, Joanna Nocula, Paulina Górniak i Oliwia Brągiel. Najlepiej z nich zaprezentowała się Katarzyna Kolbusz, która wywalczyła srebrny medal. Kasia w walkach eliminacyjnych trafiła na bardzo wymagające rywalki , które w ostatecznej klasyfikacji zajęły trzecie miejsca. Podczas tych zawodów Kasia uległa tylko na punkty w walce finałowej reprezentantce Czarnych Bytom.\nZ pozostałych naszych reprezentantek na punktowanym siódmym miejscu sklasyfikowana została Joanna Nocula, natomiast Paulina Górniak oraz Oliwia Brągiel niestety nie przebrnęły walk eliminacyjnych. Dla podopiecznej trenera Przemysława Czarneckiego był to piąty medal Mistrzostw Polski czym udowodniła, że należy do grona najlepszych zawodniczek w naszym kraju.\nSukces ten to wynik wieloletniej pracy zawodniczek i przychylności wielu środowisk dzięki, którym nasz klub się rozwinął i jest liczącym się ośrodkiem sportu szkolącym judo w naszym kraju.\nWyjazd na Mistrzostwa Polski możliwy był dzięki wsparciu finansowemu Urzędu Miasta Jasła za co serdecznie dziękujemy.\nJasło judo miasto powiat uks


ULIC - w katalogu budowlanym\nulic - rezultaty wyszukiwania\nObiekty modułowe, Budownictwo drogowe, Projektowanie obiektów, Zaopatrzenie budownictwa, Budownictwo mieszkaniowe, Bielsko Biała, Serwis sprzętu domowego, Prace na wysokości, Wynajem maszyn, Projekty domów, Kuchnie, zachodniopomorskie, Budowa domów, Inne, Biura nieruchomości, Tworzywa sztuczne, Sklepy internetowe, Woda i kanalizacja, Maszyny budowlane, Inne, Sklepy, Wykańczanie domów, Instalacje gazowe, Sklepy budowlane, Ceramika budowlana, Inne, mazowieckie, Ogólnobudowlane, Centralne ogrzewanie, Remonty i modernizacje,\nSprawdzony hydraulik w Krakowie.\nSzukasz dobrego hydraulika w Krakowie. Całodobowe pogotowie hydrauliczne oferujemy pomoc przy awariach związanych z siecią kanalizacyjną, elektryczną i nie tylko.\nLuksusowe apartamenty w Warszawie, w doskonałej lokalizacji wśród parków, blisko centrum Warszawy. Stylowe kamienice zaprojektowane przez jedną z najlepszych warszawskich pracowni architektonicznych, zgodnie z najwyższymi standardami w dziedzinie ekologii i urbanistyki. Przestronne trzymetrowej wysokości komfortowe apartamenty wyposażone w indywidualną klimatyzację. NA POWIŚLU, położone u zbiegu ulic Kruczkowskiego i Ludnej, to doskonała lokalizacja blisko centrum Warszawy.\nKompleksowe usługi hydrauliczne w Krakowie\nNasza firma oferuje kompleksowe usługi hydrauliczne. Dzięki wykwalifikowanej kadrze fachowców gwarantujemy stuprocentowe zadowolenie z przeprowadzanych prac. Nasze wieloletnie doświadczenie pozwala na usunięcie "od ręki" najczęstszych usterek i awarii, które mogą przytrafić się w domu.\nTwój Instalator to przedsiębiorstwo z wieloletnim doświadczeniem w dziedzinie hydrauliki. Skutecznie realizuje najbardziej skomplikowane zlecenia m.in. budowę kanalizacji i remont łazienki. Usługi przedsiębiorstwa mają szeroki zasięg ? realizowane są na terenie całej Wielkopolski ? Poznań, Swarzędz, Luboń, Puszczykowo, Baranowo, Komorniki, Koziegłowy, Mosina, Murowana Goślina, Nowy Tomyśl, Przeźmierowo, Skórzewo, Suchy Las, Wysogotowo, Złotniki.\nCieknący kran? Przydarzyła ci się awaria w domu i nie wiesz co zrobić? Jesteśmy w pogotowiu, by pomóc tobie i uchronić dom przed wodną katastrofą. Pomoże ci Super Hydraulik- najlepsi specjaliści z naszej firmy zaopiekują się twoim domem. Oferujemy usługi hydrauliczne oraz wodno- kanalizacyjne w szerokim zakresie. Wejdź na stronę internetową i zapoznaj się z naszą ofertą.\nKompleksowe usługi instalacyjne i hydrauliczne ? od montażu centralnego ogrzewania, instalacji wodno-kanalizacyjnych lub sanitarnych przez remonty łazienek i kuchni po usuwanie zatorów i wymianę rur oraz drobne naprawy. Firma Twój Hydraulik i Instalator jest ceniona za fachowość, solidność, ogromną wiedzę praktyczną i teoretyczną oraz terminową realizację prac. Kontakt: tel. 518 595 158, email: twojinstalator@interia.pl. Poznań, ul. Wolsztyńska 13/3.\nInstal Spaw jest firmą zajmującą się szeroko pojętymi usługami hydraulicznymi.\nHydraulik Łódź oferuje swoje usługi hydrauliczne. Nasza firma posiada ponad dziesięcioletnie doświadczenie w branży hydraulicznej. Powierzone nam prace wykonujemy szybko, fachowo i solidnie. Sprawdź nas, nie pożałujesz. Zapraszamy wszystkich z Łodzi do skorzystania z naszych usług. Oprócz prac hydraulicznych wykonujemy również kompleksowo remonty biur, mieszkań, oraz lokali handlowych.\nFiltry hydrauliczne, akumulatory membranowe\nGrupa Ponar to będący w czołówce największych polskich producentów składników hydrauliki siłowej z kilkudziesięcioletnim doświadczniem w tej branzy. Rozległa propozycja komercyjna aparatów i zaopatrzeń hydrauliki siłowej w scementowaniu z kompetentnym doradztwem technicznym dopełnia oczekiwania nawet w najwyższym stopniu wymagających odbiorców, a program sprzedaży zezwala na zaspokojenie potrzeb Klientów ze wszystkich gałęzi przemysłu.\nAdam Vox - drzwi i podłogi, Pol-Skone DRE, okna Rehau Aluplast, panele\nPoczątki sięgają roku 1981, kiedy Wieńczysław Rakowski współtworzył Zakład Instalacji Sanitarnych i Ogrzewania. W roku 2002 firma zmienia nazwę na P.P.H.U. "ADAM", co zbiega się z nawiązaniem współpracy z siecią Składów Budowlanych VOX. Od 2007 na ulicy Morelowej w atrakcyjnie umiejscowionym obiekcie handlowym o powierzchni ok. 300m2 dotychczasowy asortyment (drzwi, okna, panele podłogowe) zostaje poszerzony o rolety zewnętrzne, rolety wewnętrzne a także płytki ceramiczne. Zapraszamy!\nInstalacje gazowe i sanitarne Katowice\nJednostka Instalex zaistniała w maju 1994 roku na bazie teamu instalacyjnego PRB PW Katowice z siedzibą w Piekarach Śląskich. Specjalizujemy się w wszechstronnym wykonawstwie instalacyjnym w zakresie instalacji grzewczych, sanitarnych oraz wodno-kanalizacyjnych. Przeprowadzamy instalacje w przeróżnych technikach, jakich używanie zdeterminowane jest właściwością celów albo warunkami technicznymi. Użytkujemy też rury preizolowane oraz technologie rur zgrzewanych i zaciskowych.\nMaszyny budowlane Rentrak. Maszyny nowe i używane, najlepsi producenci, części do maszyn, wynajem maszyn budowlanych i serwis. Białystok i cała Polska: koparki, spycharki, równiarki, ładowarki teleskopowe, mini-koparki, młoty hydrauliczne, młoty wyburzeniowe. Rentrak - lider rynku maszyn budowlanych.New Holland, koparko-ładowarka\nHydraulik Warszawa - 502 784 950 - Awarie hydrauliczne, instalacje san\nHydraulik Warszawa oferuje swoje usługi hydrauliczne, instalacje sanitarne, udrażnianie rur i odpływów a także wykopy i układanie rur kanalizacyjnych, przyłącza do wodociągów, studzienki kanalizacyjne. Oprócz prac hydraulicznych wykonujemy również kompleksowo remonty biur, mieszkań, oraz lokali handlowych.\nWykonujemy profesjonalne usługi hydrauliczne, usuwanie awarji hydraulicznych, udrażnianie rur kanalizacyjnych, przepychanie toalet, instalacje wodne z PP, PE, Cu, kanalizacyjne, sanitarne, drobne usługi naprawcze oraz kompleksowe wykonywanie instalacji. Podejmujemy również mniejsze zleceniea typu biały montaż czy naprawa lub wymiana baterii.\nUsługi Hydrauliczne, instalacyjne. Ogrzewanie podłogowe, centralne ogrzewanie. Kompleksowe instalacje wodne i kanalizacyjne. Kotłownie gazowe, elektryczne, na paliwa stałe, kotłownie olejowe, kolektory słoneczne. Instalacje hydrauliczne w domkach.\nSolfence ogrodzenia ażurowe - ...\nOferujemy szeroki wybór paneli ogrodzeniowych oraz akcesoriów niezbędnych do montażu ogrodzenia. Zap... nieruchomości Lublin...\nPoszukujesz taniego lokum na terenie Lublina lub okolic, a może domu, mieszkania czy działki, trafił... Cze´sci elektroniczne, trafopo...\nDystrybutor cze´sci, podzespolów elektronicznych przeznaczonych glównie dla zaopatrzenia serwisów na...\nPolecamy również: www.budowlany.org 37 0 7


Jak i gdzie kupić bilety na Euro 2012 ? + Opinie Forum 2021\nJak i gdzie kupić bilety na Euro 2012 ?\nZGORA 1 Komentarz lub opinia na forum porady, rozrywka, sport\nZapisy na bilety na Euro 2012 Mistrzostwa Europy w Piłce Nożnej mają trwać przez cały marzec 2011 roku. W zależności od sektorów, ceny biletów mają wahać się od 30 do kilkuset euro.\nJak zdążyli nas przyzwyczaić do tego organizatorzy, większość biletów trafi nie do kibiców lecz do Vip’ów, sponsorów i działaczy związkowych. Spośród 1,4 mln miejscówek zaledwie 41 % trafi do zwykłych kibiców piłkarskich. Daje to około 560 tys. biletów.\nIle będzie zgłoszeń na bilety na Euro 2012 i jakie mamy szanse na ich wylosowanie?\nWidząc jakie jest zainteresowanie biletami w Polsce, myślę że szanse trafienia biletu na mecz reprezentacji Polski to jakieś 1 do 1000.\nSystem przydzielania biletów nie polega jedynie na rozlosowywaniu. Opiera się on na wielu współczynnikach, chociażby miejsce zamieszkania. Jeżeli jesteś Polakiem i chcesz zdobyć bilet na mecz Hiszpanii podczas Euro 2012 masz dużo mniejsze szanse aniżeli obywatel Hiszpanii.\nPodczas wyboru biletu zaznacza się, który sektor nas interesuje: sektory boczne, w rogach czy za bramkami. Wybór należy do Was ale należy pamiętać żeby zaznaczyć opcję, iż w razie braku biletów w wybranym przez nas sektorze interesują nas także miejsca w innych sektorach, nawet droższych. Wtedy będziemy brani pod uwagę również przy losowaniu innych sektorów.\nSzanse zwiększymy też angażując w zapisy swoich krewnych. Wystarczy mieć ich dane tj: numer dokumentu, adres zamieszkania, data urodzenia czy adres e-mail. Tu UEFA nigdy nie robiła problemów i bilety można było przepisać zanim jeszcze trafiły do druku. Choć danych nikt przy wejściu i tak jak do tej pory nie sprawdzał.\nKolejną radą jest posiadania karty kredytowej umożliwiającą dokonywanie transakcji przez internet. Czasami jest wymagane podanie numeru karty. Jest to niejako gwarancja dla sprzedającego, iż ściągnie on kasę z kupującego.\nOstatnią radą jest czas zapisu po bilety. Na pewno na początku czyli od 1 marca nie mamy czego szukać. W dzień, sieci będą przeciążone przez pierwsze dwa tygodnie. Dobrą porą na zapisy są godziny późno-nocne około 3 i 4.\n← Jak przeprowadzić remont łazienki – porady\nJaki sprzęt będzie dobry dla grafika? →\nKomentarze i opinie na forum do poradnika: “Jak i gdzie kupić bilety na Euro 2012 ?”\nJest strona backticket.pl