Instrukcja Techniczna StoCrete TG PDF Free Download\nDownload "Instrukcja Techniczna StoCrete TG 202"\n1 Zaprawa naprawcza o spoiwie cementowym, modyfikowana polimerami, grubość warstwy 6 30 mm Charakterystyka Zastosowanie zaprawa naprawcza do konstrukcji betonowych (beton i żelbet) Właściwości zaprawa naprawcza o spoiwie cementowym, modyfikowana polimerami (PPC), doskonała przyczepność do podłoża betonowego, łatwa aplikacja w pozycji sufitowej, wysoka wytrzymałość, doskonała odporność na mróż / sól drogową Specyfika/informacje produkt zgodny z EN jako zaprawa naprawcza o klasie obciążenia M 2 (PCC I, II) wg przepisów RILI- SIB produkt zgodny z EN Dane techniczne Podłoże Wymagania Kryterium Gęstość objętościowa świeżej zaprawy Największe ziarno Norma/ przepis kontrolny EN Wartość/ Jednostka 2,2 kg/dm³ 2 mm Przyczepność (28 dni) EN 1542 > 2,0 MPa Informacje Wytrzymałość na ściskanie (28 dni) EN MPa Wytrzymałość na rozciąganie przy zginaniu (28 dni) TP BE-PCC 10 MPa Statyczny moduł sprężystości (28 dni) EN GPa Podane parametry są wartościami średnimi albo przybliżonymi. Z uwagi na zastosowanie w naszych produktach naturalnych surowców, rzeczywiste wartości w poszczególnych dostawach mogą nieznacznie odbiegać od podanych, co jednak nie ma wpływu na przydatność produktu. Wymagania dotyczące podłoża: Podłoże betonowe powinno być wytrzymałe oraz wolne od substancji antyadhezyjnych i obcych, jak również od składników sprzyjających powstawaniu korozji (np. chlorków). Warstwy betonu i powłoki szlamowe o mniejszej wytrzymałości należy usunąć. Wilgotne, zgodnie z definicją dyrektywy dot. napraw konstrukcji betonowych Nr wer.: 1 / PL /Sto Sp. z o.o../ / PROD0572 / 1/6\n2 10. Stopień czystości odsłoniętej stali zbrojeniowej po przygotowaniu podłoża: Sa 2 1/2 zgodnie z normą PN-EN ISO Średnia wytrzymałość na odrywanie 1,5 N/mm² Wytrzymałość na odrywanie najniższa wartość 1,0 N/mm² Przygotowania Podłoże należy przygotować stosując odpowiednią technikę mechaniczną, np. przez piaskowanie lub wodą pod wysokim ciśnieniem (> 800 barów). Pory i raki należy wystarczająco otworzyć. Brzegi wyłomów należy wyfazować pod kątem ok. 45. Wskazówka: Jeżeli technika przygotowania podłoża może prowadzić do osłabienia struktury podłoża, jak np. młotkowanie, kucie, frezowanie czy oczyszczanie płomieniowe, należy dodatkowo zastosować obróbkę strumieniowo-ścierną (np. piaskowanie, śrutowanie). Aplikacja Temperatura aplikacji Najniższa temperatura obróbki: +5 C Najwyższa temperatura obróbki: +30 C Czas obróbki Stosunek składników mieszanki Przygotowanie materiału w +5 C: ok. 90 minut w +23 C: ok. 60 minut w +30 C: ok. 45 minut 25 kg materiału zgodnie z opisem/3,0 3,125 l wody = 1,0 : 0,12 0,125 części wagowych Technologia SMF: ustawienie wziernika ok. 300 l wody/h Mieszarka przeciwbieżna: Przygotować wodę i dodać suchą zaprawę. Mieszać ok. 2 minuty. Pozostawić na ok. 3 minuty. Mieszać jeszcze przez ok. 30 sekund. W przypadku zastosowania mieszadeł ręcznych należy używać przeciwbieżnych zazębiających się urządzeń ręcznych. Średnica mieszadła powinna wynosić min. 1/3 średnicy pojemnika, w którym materiał jest mieszany, a wysokość kosza mieszadła nie powinna być mniejsza niż 2/3 wysokości pojemnika. Jeżeli używana jest mieszarka z jednym mieszadłem, mieszadło powinno mieć płaskie krawędzie mieszające ustawione tak, by materiał był unoszony środkiem mieszadła i opadał na zewnątrz. Prędkość obrotowa powinna wynosić do ok. 500 obr./min. Technologia silosowa Sto: rura mieszająca/wałek mieszający 2-stopniowy/dalsze mieszanie przy użyciu betoniarki przeciwbieżnej. Zużycie Rodzaj zastosowania Zużycie ok. Nr wer.: 1 / PL /Sto Sp. z o.o../ / PROD0572 / 2/6\n3 na 1 mm grubości warstwy 2,0 kg/m² Zużycie materiału uzależnione jest między innymi od obróbki, podłoża oraz konsystencji. Podane wartości dotyczące zużycia służą jedynie orientacji. Dokładne wartości dotyczące zużycia należy ustalić na miejscu, dla danego obiektu. Struktura powłok Aplikacja 1. Przygotowanie podłoża 2. Ochrona antykorozyjna z materiału StoCrete TK (w przypadku odsłoniętego zbrojenia). 3. Mineralny mostek sczepny ze StoCrete TH Zaprawa naprawcza Grubość warstwy: 6-30 mm, miejscami do 100 mm Możliwe są grubsze naprawy przez nałożeniu większej liczby warstw. ręcznie lub maszynowo przy użyciu technologii StoSilo (SM) jako produkt nieregulowany 1. Przygotowanie podłoża 2. Ochrona antykorozyjna (w przypadku odsłoniętego zbrojenia) Stal zbrojeniową oczyścić zgodnie z normą EN ISO 12944, część 4 i nanieść powłokę antykorozyjną StoCrete TK w dwóch cyklach roboczych. Pokryć stal zbrojeniową równomiernie i bez nieciągłości za pomocą pędzla. Przybliżony czas oczekiwania między cyklami roboczymi wynosi 4,5 godziny. Pierwsza warstwa musi tak długo twardnieć, aż nie będzie jej można uszkodzić w 2. cyklu. 1. Cykl roboczy StoCrete TK szary: zużycie ok. 130 g/m przy jednokrotnym naniesieniu do 18 mmø2. Cykl roboczy: StoCrete TK jasno szary: zużycie ok. 140 g/m przy jednokrotnym naniesieniu do 18 mmølub 1. Cykl roboczy: StoCrete TK szary: zużycie ok. 150 g/m, przy jednokrotnym naniesieniu Ø powyżej 18 mm 2. Cykl roboczy: StoCrete TK jasno szary: zużycie ok. 160 g/m, przy jednokrotnym naniesieniu Ø powyżej 18 mm 3. Mineralny mostek sczepny Przed naniesieniem StoCrete TH 200 należy w wystarczającym stopniu zwilżyć podłoże betonowe (za pierwszym razem około 24 godzin wcześniej). W momencie nanoszenia podłoże betonowe musi być tak wysuszone, aby było matowo-wilgotne. Nanieść mostki sczepne StoCrete TH 200 za pomocą odpowiedniego pędzla lub szczotki. Przeschnięty mostek usunąć z wykorzystaniem obróbki strumieniowo-ściernej Nr wer.: 1 / PL /Sto Sp. z o.o../ / PROD0572 / 3/6\n4 i nałożyć ponownie. Zużycie ok. 1,9 kg/m² 4. Zaprawa naprawcza Ręczne mieszanie odbywa się w kastrze za pomocą mieszadła przeciwbieżnego lub przy użyciu betoniarki przeciwbieżnej. Technologia SMF: Mieszać, stosując technologię SMF (silos i mieszanie), technika mieszania jest zintegrowana z silosem. Przy temperaturze +25 C możliwe jest przerwanie mieszania na maksymalnie 30 minut. Dalsze mieszanie za pomocą betoniarki przeciwbieżnej, czas trwania: ok. 0,5 minuty. nanieść na świeży mostek sczepny. Aplikacja odbywa się za pomocą kielni, szpachli i gładkiej pacy. W celu zapewnienia przyczepności zawsze pracować metodą mokre na morke. Zużycie: ok. 22 kg/m² na każdy cm głębokości ubytku / grubości warstwy (wymieszany i zagęszczony materiał) Zagęszczać warstwowo, a następnie zatrzeć powierzchnię nie wygładzać jej, aby zapewnić przyczepność ze szpachlówką drobnoziarnistą. 5. Pielęgnacja Technika pielęgnacji: a) pokrywanie folią lub matą b) spryskiwanie wodą c) chemiczna pielęgnacja Wskazówka: Chemiczną pielęgnację można przeprowadzić tylko, jeśli kolejne prace są z nią zgodne. Niemożliwe jest nadanie równomiernego odcienia powierzchni zaprawy. Folia nie może dotknąć powierzchni zaprawy. Istotną część pielęgnacji stanowi wystarczające nawilżenie podłoża betonowego przed aplikacją zaprawy, aby podłoże było nasycone wodą i nie odciągało wody zarobowej ze świeżej zaprawy. Podłoże przed aplikacją musi być matowo wilgotne. Schnięcie, twardnienie, czas oczekiwania do ponownej obróbki Czyszczenie narzędzi Informacje, zalecenia, W temperaturze +20 C i wilgotności względnej 65%: StoCrete TF 200 wzgl. StoCrete TF 204 po 5 dniach Wyczyścić wodą natychmiast po użyciu. Deklarację/e zgodności można otrzymać w centrum informacji technicznej Nr wer.: 1 / PL /Sto Sp. z o.o../ / PROD0572 / 4/6\n5 szczególne informacje, pozostałe Dostawa Opakowanie StoCretec Ogólne informacje dotyczące obróbki pod adresem (produkty) oraz w załączniku aktualnego podręcznika Instrukcje techniczne Worek Numer artykułu Oznaczenie Pojemnik Składowanie Warunki magazynowania Okres magazynowania kg worek Przechowywać w suchym miejscu. W oryginalnym pojemniku do... (patrz opakowanie). W produkcie zredukowano zawartość chromianów.ta właściwość jest gwarantowana do upływu maksymalnego okresu magazynowania.zwrócić uwagę na okres ważności zawarty w numerze serii podanym na opakowaniu. Objaśnienie numeru serii, np Okres magazynowania jest gwarantowany do końca 05. tygodnia kalendarzowego roku 2016 (pierwsza cyfra = ostatnia cyfra roku, cyfry druga i trzecia = numer tygodnia kalendarzowego).dalsze objaśnienia patrz cennik. Oznakowanie Grupa produktowa Zaprawa naprawcza Bezpieczeństwo Zgodnie z obowiązującą dyrektywą WE produkt ten podlega obowiązkowi oznakowania. Wraz z pierwszą dostawą otrzymają Państwo kartę charakterystyki substancji niebezpiecznych dla krajów UE. Prosimy zapoznać się z opisem postępowania z produktem, jego przechowywania i utylizacji. Nr wer.: 1 / PL /Sto Sp. z o.o../ / PROD0572 / 5/6\n6 Szczególne informacje Zamieszczone informacje lub dane odnoszą się do standardowych zastosowań i opierają się na naszych doświadczeniach. Nie zwalniają one użytkownika z obowiązku samodzielnego sprawdzenia przydatności i zastosowania produktu. Zastosowania niewymienione jednoznacznie w niniejszej Instrukcji Technicznej dozwolone są dopiero po konsultacji. W razie braku dopuszczenia do takiego zastosowania użytkownik działa na własne ryzyko. Dotyczy to w szczególności łączenia z innymi produktami. Wraz z ukazaniem się nowej Instrukcji Technicznej wszystkie dotychczasowe Instrukcje Techniczne tracą ważność. Aktualne wydanie można znaleźć w Internecie. Sto Sp. z o.o. ul. Zabraniecka 15 PL Warszawa Telefon: Telefax: Nr wer.: 1 / PL /Sto Sp. z o.o../ / PROD0572 / 6/6


co zrobić gdy nie dostałeś kredytu w banku? - Mała Pożyczka Online\nWeryfikacja zdolności kredytowej, zbyt niskie zarobki? To wszystko niestety może mieć wpływ na decyzję kredytową którą wydają banki. Jeżeli ubiegasz się o pożyczkę w banku musisz być przygotowany, że sprawdzenie Twojej wiarygodności finansowej będzie dość szczegółowe. Do podstawowych parametrów które są sprawdzane należą wysokość dochodów, historia kredytowa (szczególnie nieuregulowane zobowiązania) oraz aktualne wydatki bieżące.\nWażne jest również Twoje źródło dochodu. Najbardziej cenione są stabilne formy zatrudnienia, takie jak umowa o pracę na czas nieokreślony. Wysoko kwalifikują się także źródła dochodu takie jak emerytura czy renta. Dzięki nim pożyczkodawca ma pewność, że co miesiąc wpłynie Ci wynagrodzenie z którego będziesz mógł uregulować ratę pożyczki.\nCo w sytuacji gdy w banku nie otrzymasz pieniędzy?\nWtedy dobrze jest spróbować zawnioskować o pożyczkę w firmie pozabankowej. Tutaj parametry nie są tak bardzo sprawdzane, szczególnie jeżeli masz zadłużenie. Oczywiście zleży to od firmy pożyczkowej, jednak z reguły walidacja jest mniej skomplikowana.\nZ pewnością pomocne może okazać się specjalne zestawienie pożyczek dla osób zadłużonych, możesz takie sprawdzić na portalu zadluzeni.com.pl. Zapoznać się z nim warto. Czasami może się po prostu wydawać, że nasze zadłużenie jest duże. W rzeczywistości dla firmy pożyczkowej może nie być to takie straszne.\nMoże się również zdarzyć, że u jednego pożyczkodawcy otrzymacie pożyczkę, a u innego nie. Dlatego warto złożyć kilka wniosków online. Oto lista dobrych ofert pożyczek przez internet z których można skorzystać:\nAutor Mała PożyczkaKategorie Szybkie PożyczkiTagi kredyt w banku, pożyczka dla zadłużonych, pożyczka pozabankowa, weryfikacja zdolności, zdolność kredytowa\nPoprzednie Poprzedni wpis: wybierz pożyczkę dla siebie teraz!\nDalej Następny wpis: pożyczka online bez zdolności kredytowej przez internet


Dbasz o siebie i swoje zdrowie, wybierasz naturalną dietę, pijesz napary ziołowe, stosujesz suplementy i wyrzucasz chemię gospodarczą ze swojego domu? Najwyższy czas pomyśleć o skórze, jej odpowiednim odżywianiu i naturalnej, bezpiecznej pielęgnacji ciała. Czy wiesz, że rocznie wklepujesz około 4 kg różnych specyfików w skórę? Warto zatem, by były one naturalne, zgodne z płaszczem lipidowym skóry, pełne czynnych wyciągów ziołowych i prawdziwie ją pielęgnowały, a nie tylko na chwilę wygładzały zmarszczki lub tylko tuszowały jej niedoskonałości.\nbazach i konserwantach powszechnie stosowanych w kosmetykach, co mówią przepisy i jakie są praktyki\ndermokosmetykach polskiej marki Organic Life i tworzących je wyciągach botanicznych\njak dobrać kosmetyki dla siebie i bliskich w zależności od potrzeb i kondycji skóry\nPODCZAS SPOTKANIA DOSTĘPNE BĘDĄ TESTERY PRODUKTÓW, BY WYPRÓBOWAĆ JE NA WŁASNEJ SKÓRZE, SPRAWDZIĆ KONSYSTENCJĘ I ZAPACH.\nDołącz do wydarzenia na naszym Facebooku\nProwadzący: Joanna Kaczmarowska, absolwentka UAM, ekonomistka z tytułem MBA i wieloletnim doświadczeniem zawodowym, a od 2 lat zafascynowana kosmetykami organicznymi współpracuje z Organic Life S.A.


Odgrodź się od niechcianego światła i sąsiadów za\n2017-08-29 | Marek Kowal\nfrazy kluczowe: dom, ogród, wnętrze, żaluzje, rolety\nKażdy z nas potrzebuje chwili spokoju, wyciszenia się i pobycia w samotności. Wielkie okna naszych mieszkań nie pomagają w zbudowaniu sobie chwilowego azylu, a spojrzenia sąsiadów lub osób idących chodnikiem (w przypadku mieszkania na parterze) mogą irytować, a nawet prowadzić do silnego poczucia braku bezpieczeństwa i prywatności. Jeśli chcemy się odgrodzić, warto skorzystać z ochrony przed światem i światłem, jaką dają wewnętrzne rolety materiałowe.\nTe rozwijane "zasłony" z pewnością pomogą nie tylko zasłonić wnętrze naszego mieszkania przed niechcianymi spojrzeniami, ale także pozwalają rozkoszować się telewizją czy komputerem bez odbić światła, przez które na większości ekranów nie widać nic. Innym rozwiązaniem stają się rolety dzień-noc, które mogą być rozwinięte praktycznie całą dobę i pozwalając dozować światło na zasadzie szachownicy z materiału przepuszczalnego i nieprzepuszczalnego. Taka opcja w dzień działa jak punktowe firanki, a wieczorem i w nocy pozwala odgrodzić się od światła zewnętrznego.\nTrzecim ciekawym pomysłem na zasłonięcie okien są żaluzje poziome, które stanowią dość ciężkie i radykalne wyjście, ale w pełni blokują światło i możliwość wglądu we wnętrze mieszkania za sprawą - najczęściej - metalowych lub drewnianych poprzecznych elementów, które po przekręceniu rączki lub pociągnięciu sznurka prostują się i tworzą sztywną barierę. Niezależnie od tego czy zależy nam na spokoju we własnym mieszkaniu, czy też chcemy obejrzeć film w odpowiednich warunkach nawet w środku dnia, instalacja rolet lub żaluzji to rozwiązanie tanie i zabierające tyle samo miejsca, co samo okno, ponieważ montowane są właśnie bezpośrednio na framugę lub okiennicę. Przejdźmy się do sklepu lub zajrzyjmy na stronę: http://www.mikola.pl i wybierzmy model dla siebie.\n© 2020 Euro Floor - Wszystko o podłogach . Design by TH & TO Webdesign by Power Web Solution [4.0.0066]


BIP MOPS Kwidzyn Edycja 2022\nzaprasza mieszkańców Kwidzyna\ndo udziału w Programie „Opieka Wytchnieniowa” - edycja 2022,\nktóry finansowany jest ze środków państwowego funduszu celowego - Funduszu Solidarnościowego.\n– wartość dofinansowania: 195 840 zł\n– całkowita wartość: 195 840 zł\nCelem głównym Programu jest odciążenie członków rodzin lub opiekunów poprzez wsparcie ich w codziennych obowiązkach lub zapewnienie czasowego zastępstwa.\nDzięki temu osoby zaangażowane na co dzień w sprawowanie opieki dysponować będą czasem dla siebie, który będą mogły przeznaczyć na odpoczynek i regenerację, jak również na załatwienie niezbędnych spraw. Usługa opieki wytchnieniowej może służyć również okresowemu zabezpieczeniu potrzeb osoby niepełnosprawnej w sytuacji, gdy opiekunowie z różnych powodów nie będą mogli wykonywać swoich obowiązków\nProgram adresowany jest do członków rodzin lub opiekunów wspólnie zamieszkujących\ni sprawujących całodobową opiekę nad:\ndziećmi z orzeczeniem o niepełnosprawności, łącznie ze wskazaniami w pkt 7 i 8\nw orzeczeniu o niepełnosprawności: konieczności stałej lub długotrwałej opieki lub pomocy innej osoby w związku ze znacznie ograniczoną możliwością samodzielnej egzystencji oraz konieczności stałego współudziału na co dzień opiekuna dziecka w procesie jego leczenia, rehabilitacji i edukacji,\nosobami posiadającymi orzeczenie o znacznym stopniu niepełnosprawności lub\nz orzeczeniem traktowanym na równi z orzeczeniem o znacznym stopniu niepełnosprawności, które mają niepełnosprawność sprzężoną/złożoną (przez niepełnosprawność sprzężoną rozumie się posiadanie orzeczenia ze wskazaniem co najmniej dwóch przyczyn niepełnosprawności).\nKTO MOŻE ZOSTAĆ OPIEKUNEM ?\nPomoc przyznawana w postaci opiekuna jest bezpłatna.\nMieszkańcy Kwidzyna, zainteresowani udziałem w Programie wypełniają kartę zgłoszenia do Programu „Opieka wytchnieniowa” – edycja 2022, do której należy dołączyć:\npodpisaną klauzulę informacyjną RODO (załącznik nr 1 do Karty zgłoszeniowej);\npodpisaną klauzulę informacyjną RODO Ministerstwa Rodziny i Polityki Społecznej (załącznik nr 2 do Karty zgłoszeniowej);\nKarta pomiaru niezależności funkcjonalnej wg zmodyfikowanych kryteriów oceny – Skali FI (załącznik nr 3 do Karty zgłoszeniowej);\nwskazanie asystenta – w przypadku osób wskazujących asystenta osobistego (załącznik nr 4 do Karty zgłoszeniowej).\nKompletnie wypełnione druki należy dostarczyć do Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej\nw Kwidzynie, ul. Grudziądzka 6 do dnia 17 maja 2022 r.\nDruki można składać :\nosobiście w godzinach urzędowania tj. 7:00-15:00;\npoprzez pozostawienie w zamkniętej kopercie w skrzynce podawczej z tyłu budynku.\nW przypadku pytań zapraszamy do kontaktu pod nr (55) 646-16-26 wew. 127 lub za pośrednictwem poczty e-mail : zp@mopskwidzyn.pl\nProgram „Opieka wytchnieniowa”-edycja 2022;\nKarta zgłoszeniowa do Programu;\nKlauzula informacyjna RODO Ministra;\nKarta pomiaru niezależności funkcjonalnej;


Lista produktów marki TONAR\nTONAR to holenderski producent specjalizujący się w produkcji audiofilskich akcesoriów do sprzętu Hi-Fi, dedykując swoje produkty tym, którzy przywiązują wagę do najmniejszych detali - fizycznego sposóbu ustawienia sprzętu, czy absolutnej czystości płyt gramofonowych. Ceniony producent wkładek i akcesoriów gramofonowych.\nKomplet przewodów do wkładek marki Tonar – 4 sztuki\nWysokiej jakości kabelki umożliwiające podłączenie wkładki gramofonowej z headshellem.\nWewnętrzne koperty do płyt 7” marki Tonar (5983) – 50 sztuk\nZewnętrzne koperty do płyt LP 10” marki Tonar (5313) - 25 sztuk\nKoperty zewnętrzne do winyli LP 10” marki Tonar chroniące okładki płyt gramofonowych przed kurzem lub porysowaniem, utrzymujące winyle w stanie nienaruszonym.\nTonar TTO OIL – Olej do łożysk gramofonowych 20 ml\nOlej do łożysk w gramofonie Tonar TTO OIL charakteryzuje się odpowiednią konsystencją zapewniając niski poziom tarcia, zmniejszając zużycie materiałów oraz minimalizując szumy podczas pracy gramofonu.


Weekend w Melbourne, czyli o tym, że nie wszystkim trzeba się zachwycać | Careerbreak\nHome » Australia - Podróże i Przyroda » Weekend w Melbourne, czyli o tym, że nie wszystkim trzeba się zachwycać\nPosted on 13 Mar, 2013 | 17 comments\nJeśli nie pomyliłam się w liczeniu to wychodzi na to, że w Melbourne byłam dotąd pięć razy. Ostatni raz w miniony weekend. I za każdym razem wracałam z pobytu w Melbourne z poczuciem, że to miasto znów nie zrobiło na mnie większego wrażenia.\nMiłośnicy i mieszkańcy Melbourne już pewnie zrywają się z foteli, żeby wymieniać mi zalety tego miasta i to, w czym jest ono lepsze od Sydney (współzawodnictwo Melbourne i Sydney jest legendarne). Mnie to porównywanie bokami już wychodzi, więc nie będę brać w nim udziału. Oba miasta mają swoje plusy i minusy, i nikt kto nie mieszkał wystarczająco długo w obu nie powinien w ogóle zabierać się za ich porównywanie. Moje pięć wizyt w stolicy stanu Victoria to zdecydowanie za mało, żebym mogła Melbourne porównywać z Sydney, dlatego oceniać i porównywać nie będę.\nWiem za to jedno – podróżowanie, to bliższe i dalsze, jest wspaniałe. Ale nie wynika z niego obowiązek popadania w zachwyt nad każdym odwiedzonym miejscem. I o ile jest na świecie kilka takich miejsc , które na każdym zrobią ogromne wrażenie (tak mi się przynajmniej wydaje), to odważę się stwierdzić, że Melbourne do nich nie należy.\nNie zrozum mnie źle – Melbourne to ładne i przyjemne miasto (zresztą sam zobacz poniżej). Tyle, że mnie po prostu nie zachwyca. Każdy z moich tam pobytów pozbawiony był emocji, które bardzo często towarzyszą mi przy wyjazdach – ekscytacji, ciekawości, chęci poznania. Jak zauważysz, napisałam, że te emocje towarzyszą mi często, a nie zawsze. Bo Melbourne to nie jedyne miejsce, w jakim byłam, które nie zrobiło na mnie większego wrażenia. I myślę, że nic w tym złego. Byłoby ze mną coś nie tak, gdyby wszystko mnie zachwycało. Wolę przyznać, że tak nie jest, niż udawać euforię tam gdzie jej nie ma.\nSwietny wpis! Tak trzymać! Najważniejsza jest szczerosc!:)\nKonto Zimki via Facebook\nSlawek Kobialka via Facebook\nna pewno ładniej niż w Londynie ;p też uważam, że Sydney ładniejsze choć nie byłem, wszystko przede mną ;)\na ja, jak wiesz, lubię Melbourne, ale po tych plażach Sydney nie mogłam nie postawić Sydney na pierwszym miejscu ;)\nlubię takie wpisy, dzięki.\nW głowach się poprzewracało ;-)\nMoże patrząc z perspektywy Sydney Melburne nie robi wrażenia (choć dla mnie to trochę pytanie czy ktoś woli bardziej europejskość czy amerykańskość miast, raczej miasta biznesu i finansów czy nauki), ale zrobisz trzy kroki do tyłu to oba miasta są niesamowite. My wpadliśmy do Mel po miesiącach w Pd-wsch Azji i na przekór geografii okazało się, że nagle jesteśmy prawie w Europie. Taki kawał Starego Kontynentu na drugim koncu Ziemi robi wrażenie. Nikt Ci nie pluje pod nogi, nie proponuje taksówek, wszystko jest ładnie i zadbanie.\nGratuluje przelamania sie! Rzeczywiscie nie wszystko musi byc piekne i sie podobac. Mieszkancy Melbourne, pomozcie prosze, bo zawsze jak sa goscie, to jest pytanie, wlasciwie co by tu im pokazac i jest yyyyyyaaaaaayyyyyy i problem. Dla niektorych fajne jest przejechanie sie po torze formuly 1 samochodem (na codzien sa to normalne ulice, czasami niektore czesci nie sa dostepne), ale to nie jest atrakcja dla wszystkich. Wiec gdzie zabieracie przyjezdnych?\nJa mieszkam w Melbourne, czytam ten wpis i nie wiem o co w nim właściwie chodzi. Zdjęcia ładne, ale żadnych kompletnie argumentów.\nJa może powiem od swojej strony, że Melbourne to jest miasto, w którym się mieszka, a nie które się ogląda. Sydney daje się zachwycić w 1 dzień, ale po tygodniu zaczyna być nudne, bo ile razy można z promu patrzeć na Operę? Natomiast Melbourne z czasem nabiera uroku, zaczynasz doceniać lepsze planowanie, większą ilość parków, lepsze ścieżki rowerowe, bardziej urokliwe dzielnice etniczne.\nMelbourne odwiedza więcej turystów niż cały stan Queensland, mimo że nie ma tutaj rafy koralowej. Wabikiem nie jest architektura (chociaż i tak najlepsza w Australii), ani przyroda (chociaż i tak są tu piękne parki), ale fakt, że tutaj się coś dzieje cały czas.\nNo ale dlaczego musze miec argumenty na to co czuje? Po prostu tak czuje i tyle. Nie umiem powiedziec dlaczego, ale tak po prostu jest. Moj wpis to nie atak na Melbourne tylko przyznanie sie do tego, ze nie wszystko mnie zachwyca na tym swiecie i ze nie mam zamiaru sie z tym kryc.\nCo do reszty komentarza to miedzy wierszami porownujesz Melbourne z Sydney, choc nie masz do tego podstaw, bo Sydney znasz jako turysta, a Melbourne jako jego mieszkaniec. Ja sie prob porownywanie nie podejmuje, bo uwazam, ze nie mam do tego podstaw najmniejszych. I na serio nie musisz mi wymienac zalet Melbourne czy mowic ilu ludzi odwiedza miasto, bo to nie jest cos co mnie przekona. Zreszta ja nie potrzebuje przekonywania. Przeciez napisalam, ze Melbourne to ladne i przyjemne miasto. Ale to jest troche tak jak z zakochiwaniem sie w innej osobie – duzo wokol pieknych, umiesnionych facetow, ale jakos mnie oni wcale nie ruszaja. Po prostu dla mnie w Melbourne brakuje tego czegos, czegos czego nie potrafie nazwac, tak samo jak trudno jest czesto wytlumaczyc dlaczego zakochujemy sie akurat w tej a nie innej osobie.\nA czy Sydney jest nudne czy tez nudniejsze niz Melbourne jak sugerujesz? Punkt widzenia zalezy od punktu siedzenia. Mnie sie po 7 latach widok opery nie znudzil, i miasto wcale nie jest dla mnie nudne. Pewnie dlatego, ze wiem iz nie konczy sie ono na operze, ale byc moze z punktu widzenia turysty to jedyna jego atrakcja.\nI chyba wlasnie o to chodzi, ze mieszkajac gdzies dlugo poznajemy dane miejsce na wylot i znamy je tak jak turysta nigdy znac go nie bedzie. Moze gdybym zamieszkala w Melbourne i poznala je od podszewki to zawrociloby mi ono w glowie tak jak zrobilo to Sydney? A moze gdybys Ty zamieszkal w Sydney to odkrylbys ze poza Opera jest tu jeszcze sporo innych fajnych miejsc, i ze tez ciagle cos sie dzieje?\nHey, Mieszkam w Melbourne od 2 lat i poświęciłam wiele czasu, by znaleźć miejsca, które budzą zachwyt. Jeśli nie jest się miłośnikiem pustoty i tanich gadżetów, a ma się gust wyrobiony przez europejską kulturę i tradycję i jest się mną, to przez 2 lata nie ma się tu własnego miejsca… Z najszczerszymi chęciami nie wygrałam i szukałam długo. Na szczęście za kilkanaście dni będę już daleko, daleko… :) :)\nMozna ale Nie trzeba porownywac miast Melbourne I Sydney w cale. Są one fundamentalnie inne. Sydney ma plaże i jest lepiej dla ludzi co lubią być na plazy, Melbourne jest bardziej na nocy ustawiony, ma wiecej malych barów, małych klubów i ciekawszy wybór restauracji – jest to lepsze dla ludzi co lubią noc i kulture. Całkowicie inaczej sie mieszka w tych dwóch miastach więc nie ma sensu porównywać tak właściwie tylko wybrać co sie preferuje. Stwierdzam tak bo mieszkałem tu i tam przez dosyć długie okres. Fakt ze jednak kocham obe dwa miasta. Są one niesamowitymi miastami w światowej lidze… Żyłem w 34 miast na 4 kontynentach więc chyba przegląd jakiś tam mam. Masz całkowicie racie, Magda, ze wrażenia Melbourne nie robi po kilka dniach pobytu – tak samo to odebrałem jak sie tutaj pierwszy raz wprowadzilem. W Melbourne jest wszystko dobre male i schowane, i nawet po latach odkrywa sie ciekawe miejsca co robią wlasnie ten klimat którego w Sydney tak po prostu sie na da znaleść. Najważniejsze ze jest wybór i dla wszystkich coś :) przeprowadzam sie do Singapuru za tydzień, i w Australi następnym miastem dla mnie będzie Sydney dla odmiany :)\nJeśli mieszka się w jakimś mieście od urodzenia, jego piękno poznaje się dopiero wtedy, kiedy po długiej nieobecności się do niego wraca. Wówczas wszystko wydaje się takie piękne, budzą się wspomnienia.\nZgadzam się z opinią, że nie wszystko każdemu musi się podobać, a porównywanie miast może być kontrowersyjne dla tych, którzy je znają. Każdy będzie bronił własnego zdania, każdy widzi inne piękno. Ale ogólnie rzecz ujmując, podoba mi się, gdy ktoś nie boi się przedstawiać swoich opinii na dany temat. A zdjęcia zdają się nie robić Melbourne kryptoreklamy, a wręcz przeciwnie. Kto będzie chciał tam pojechać, na pewno się skusi.\nW zupelnosci popieram posta Magdy gdyz kazdy ma prawo do nie zachwycania sie i zupelne ma prawo do pisania o tym. Z drugiej strony w zupelnosci (ponownie) popieram wszystkich ktorzy bronia MElbourne. Takze ja uwazam ze najwspanialesze miejsca sa gleboko skryte. Miasto jest jak tajemniczy ogrod. Wciaz sie cos odkrywa. Przyznam sie jeszcze ze do wielu malych schowanych miejsc w ktorych bylam raz nie moge znalezc drogi ponownie. Co za dziwne miasto. NIe jestem tu dlugo bo ok 9 miesiecy. Przez pierwsze 2 nienawidzilam go. POzniej zakochalam sie i juz to sie nie zmieni. Prawda ze nie wiadomo co POKAZAC bo MElbpourne sie nie oglada MElbourne trzeba PRZEZYC. PO drugie MElbourne nie jest na jeden dzien. Z drugiej strony jak pytam co mozna zobaczyc w Sydney….. Opera….. i ….. plaza…. i ???? Ostatnio poznalam pare osob ktore przeniosly sie z Sydney do MElbourne. Wyjasniajac ze JEsli nie surfujesz i nie chodzisz sie opalac to Melbourne ma do zaferowania o wiele wiecej niz Sydney. JEst w dodatku nieco wolniejsze i bardziej zrelaksowane.\na mi te zdjecia sie bardzo podobaja i chyba jak bym tam pojechala to bym sie zachwycila ;)\nale dobrze cie rozumiem, sama mam pare takich miast, ktore nie zachwycaja, mimo bardzo dobrej opinii innych….\nCiekawe miejsce, może kiedyś tu przyjadę :|\nile szmalu wydalas na te melbern?\nJaponia z marzeń, czyli o niespełnionych oczekiwaniach | Careerbreak - [...] Piszę to wszystko, bo po prostu nie chce mi się udawać, że wróciłam zachwycona, skoro to nie prawda. Wiele…\nOdpowiedz plonka Anuluj pisanie odpowiedzi


Ponad 50 tysięcy fanów chce, aby Danny DeVito zagrał Wolverine'a\nPonad 50 tys. fanów chce, aby Danny DeVito zagrał Wolverine'a. Ja też mam swoje marzenia związane z obsadą MCU\nSą takie dni, kiedy Internet poprawia humor już na samym początku tygodnia. Tak też było w ten jakże szary i nieprzyjemny dla istot żywych poniedziałek. Okazuje się bowiem, że w sieci istnieje petycja domagająca się obsadzenia Danny’ego DeVito w roli Wolverine’a. I, co ważne, zebrała już całą masę podpisów.\nPod petycją domagającą się obsadzenia DeVito w roli Wolverine’a w MCU podpisało się ponad 50 tys. osób. Liczba oddawanych głosów rośnie, tak więc można się spodziewać, że do końca roku zostanie przekroczona granica co najmniej 75 tys. podpisów. Abstrahując od tego, czy jest to internetowy prank, niewinny żart, który wymknął się spod kontroli, czy szczera chęć i dobry pomysł na następcę Hugh Jackmana, Danny DeVito jako Wolverine robi furorę w sieci.\nPrzy całej sympatii dla DeVito wątpię, by Disney/Marvel zgodził się na taki ruch obsadowy. Tym bardziej, że, przynajmniej dla mnie, na zawsze pozostanie on już tylko Pingwinem z „Powrotu Batmana”.\nWarto się jednak zastanowić nad tym, kto mógłby być innym, równie ciekawym kandydatem do roli marvelowskiego Rosomaka. Osobiście zatrzymałbym się na Hugh Jackmanie i nie kontynuował już losów tej postaci, ale nie bądźmy naiwni, to w końcu Hollywood.\nDla mnie w tej chwili numerem jeden jest bezapelacyjnie Scott Eastwood, syn Clinta. Ma on dość podobny typ urody do Jackmana, jest w niej i pewna szorstkość, i delikatność zarazem. Eastwood od paru lat grywa niezbyt wymagające role w niewiele znaczących filmach klasy B, więc, podobnie jak w przypadku ojca, potrzebna mu szansa, by zapisać się w annałach popkultury.\nW tym wypadku nawet imię się zgadza. Logan to znakomity aktor, niestety nie znalazł dla siebie jak dotąd stałego miejsca w Hollywood, funkcjonuje raczej jako trochę ładniejsza wersja Toma Hardy’ego. A to bardzo krzywdzące, gdyż warsztat ma naprawdę świetny. Bez problemu widzę go jako cichego, ale też pełnego złości mutanta, z którym lepiej nie zadzierać. Ma on w dodatku w spojrzeniu pewną dumę, która sprawia wrażenie, jakby skrywał w sobie wiedzę co najmniej stulatka.\nKitsch próbował swego czasu flirtować z Hollywood, był o krok od zostania gwiazdą blockbusterów, ale niestety się nie udało. Po klapie „Johna Cartera” przeszedł na peryferia, grając w filmach niezależnych oraz epizodach seriali. Wolverine mógłby być więc jego powrotem do pierwszej ligi i pierwszym pełnoprawnym sukcesem.\nTo klasyczny twardziel, chociaż taki, któremu z oczu dobrze patrzy. Czyli jak ulał pasuje do Wolverine’a, będącego postacią pozytywną, choć szorstką względem wielu ludzi. Nawet tych, do których czuje głębsze, przyjacielsko-ojcowskie emocje. Ramirez to jeden z tych aktorów, który byłby w stanie unieść ten ciężar.\nWystąpił już m.in. w jednej z odsłon "Transformers" Michaela Baya, a także w znakomitym horrorze psychologicznych „Midsommar”. Reynor potrafi się więc odnaleźć zarówno w większych widowiskach, jak i grając bardziej charakterologiczne studium danej postaci. Jest na dobrą sprawę na początku swojej drogi.\nWysłuchajcie mnie spokojnie. Ja też nie uważam Harringtona za wybitnego aktora, ale z drugiej strony rola Wolverine’a nie jest jakoś specjalnie wymagająca jeśli chodzi o środki aktorskiego wyrazu. Już wiemy, że potrafi on zagrać milczącego typa. Na razie średnio go sobie wyobrażam w trybie „Berserk”, ale może właśnie dobrze by mu takie wyzwanie zrobiło. Choć z drugiej strony został on obsadzony w innym widowisku Marvela, „Eternals”, tak więc raczej nic z tego nie wyjdzie.\nDan Stevens już raz zagrał owłosioną bestię (gwoli przypomnienia dla mniej zorientowanych: w filmie „Piękna i Bestia”). W serialu „Legion” (notabene osadzonym w uniwersum mutantów Marvela) udowodnił, że jego warsztat jest znakomity i niezwykle szeroki. No i także posiada tę dzikość w oczach. Sęk w tym, że w „Legionie” gra on syna Charlesa Xaviera, więc to już wprowadziłoby poważne zamieszanie czasoprzestrzeni tego uniwersum. Niby Hollywood nie takie decyzje podejmowało, ale to byłoby zbyt naciągane, biorąc pod uwagę, że jest masa aktorów, którzy nie dostają tylu propozycji do grania.\nBena Barnesa kojarzycie pewnie z serialu „Westworld”. To dość intrygujący aktor, z całkiem sporym wachlarzem emocji oraz tajemnicą. Mógłby wnieść powiew świeżości do postaci Rosomaka. Póki co jest on dla mnie sporą niewiadomą, aczkolwiek taką, która stanowi fascynującą zagadkę.\nTagi: Ben Barnesdan stevensdanny devitodanny devito wolverineedgar ramirezkit harringtonkto zagra wolverineLogan Marshall-Greenscott eastwoodTaylor Kitschwolverine


Inna Brazylia, czyli „A czas płynie cz. V” | America Latina\nPosted by Admin on Lut 25, 2011 in Kategoria główna |\nScena filmowana jest z telefonu komórkowego, być może z ukrycia. Widzimy twarze trzech mężczyzn. Są dość wzburzeni, czymś zaniepokojeni. Głosy są dość niewyraźne, napisy pozwalają jednak bezbłędnie zrozumieć o czym dyskutują.\n– Gdzie jest głowa?- pyta jeden.\n– Nie wiem, myślałem, że ty ją gdzieś schowałeś- odpiera drugi, będąc wyraźnie zirytowanym bezpodstawnym atakiem kolegi.\n– Zgubiliśmy, kurwa głowę!?- ni to pyta ni oznajmia trzeci.\n– Spokojnie, nie denerwuj się, znajdzie się- uspakaja przyjaciel.\nInna scena, znowu filmowana amatorsko. Masa ludzi, gra głośna muzyka, jesteśmy na ulicy w faveli. Dookoła obwieszonych łańcuchami niczym niewolnicy przybywający z Afryki murzynów, pląsają skromnie odziane dziewczęta. Mnóstwo broni. Kamera wyłapuje jednak coś niecodziennego, nawet jak na te warunki. Wysoki mężczyzna rasy negroidalnej z długimi włosami, w które wpięte są kolorowe koraliki jest bez broni. Otacza go jednak dwóch innych uzbrojonych- zapewne ochroniarzy. Nie dzierżą oni jednak w swych wielkich łapskach kałacha, czy amerykańskiej M-16. To byłoby na porządku dziennym. Żadne media nie wyemitowałby tego, gdyż nie zainteresowałby się pies z kulawą nogą. Rzecz w tym, że panowie o śnieżno białych zębach, z wyrazami twarzy znanymi z filmów o Afryce gdzie podróżujące na starych pick- upach, szwadrony śmierci szerzą śmierć i pożogę wyposażeni są w broń zupełnie niecodzienną. Wymachują oni jednymi z najnowocześniejszych, amerykańskich rusznic przeciwpancernych używanych w wojnie w Iraku.\nKiedy indziej, o czym innym, rozmawiam z Brazylijczykiem.\n– Przecież dobrze mu tu było, dlaczego wyjechał?- pytam i zaraz dodaje- wszyscy go tu uwielbiają, nazywają imperatorem, w Europie to przeciętniak.\n– Oficjalnie…- zaczyna mój interlokutor i zaraz mu przerywam- nie, nie, oficjalnie to ja wiem, powiedz mi to, co i tak wszyscy wiedzą i wszystkie brazylijskie ptaszki śpiewają każdego ranka.\n– Zatem- zaczyna- jest taka favela, nazywa się Complexo do Alemao, to absolutne centrum handlu narkotykami. Widzisz…, on się urodził biedny w faveli, więc ma tam kumpli. Rzecz w tym, że oni nie tylko razem piją. Oni robią interesy. Tyle, że pomału im się zaczyna do tyłków dobierać policja. Więc chłopak wyjechał. Zresztą zwróć uwagę, gdzie wyjechał.\n-Ano, do Włoch, zawsze tam wyjeżdżał- odpowiadam.\n-Aha, a wiesz dlaczego?- pyta i nie daje szansy na odpowiedź- Procedura ekstradycyjna na linii Włochy Brazylia w praktyce nie istnieje. On tam jest po prostu nietykalny.\nCo łączy te trzy historie? Bandytyzm? Owszem, ale czy coś jeszcze? Ano, panowie będący głównymi bohaterami przytoczonych tu anegdot to trzej kumple z jednej drużyny piłkarskiej- wielkiego, mającego kibiców w całej Brazylii, powszechnie kochanego Clube de Regatas do Flamengo. Pierwszy to idol młodzieży, wysoki, przystojny bramkarz Bruno. Lecz jego historię zostawmy sobie na deser. Drugi pan, ten z koralikami we włosach, to znany z gry w Europie, napastnik Wagner Love. Trzeci zaś, to wielokrotny reprezentant Brazylii, grający obecnie we włoskiej Romie, Adriano imperador Leite Ribeiro.\nDlaczego w ogóle o tym zaczynamy mówić? Z kilku powodów. Po pierwsze by kontynuować naszą opowieść o Rio zatrzymaną na ostatnim odcinku z cyklu “A czas płynie…”. Rio de Janeiro bez futbolu to nie Rio de Janeiro. Piłka nożna ma tu status religii, a piłkarskie gwiazdy bożków. A jak to z bożkami zamkniętymi w ludzkich ciałach i obarczonymi wszelkimi ludzkimi wadami bywa, często w głowach im się pier….oli.\nPo drugie, warto te trzy historie opowiedzieć aby nieco odbrązowić naród brazylijski. Powszechna opinia o Brazylijczykach, mocno stareotypowa jest dość pozytywna. Parafrazując słowa jednego z bohaterów świetnego, polskiego filmu pt. “Wesele” można stwierdzić, iż owe patrzenie zamyka się w stwierdzeniu: “Mówią, że to dziki kraj, że gorszy od Polski. Nie kulturalny, znaczy, ale mój znajomy był i mówi, że dobrze. […] A jak się napiją to się nie napierdalają, tylko się bawią i śpiewają. A kible mają czyste”. Opinia owa dotyczyła, co prawda, Chorwatów, lecz wypisz, wymalują, jak ulał pasuje do Brazylii. Rzecz w tym, że to obraz co najmniej nie pełen. Piękne kobiety trzęsące tyłkami w zawrotnym tempie w rytm dźwięków bębnów szaleńczo wygrywających rytm przegorącej samby, pogodni ludzie, nie spieszący się nigdzie, nie zarażeni jak my, bakcylem szczurzego pędu do mamony, złociste plaże, zabawa, karnawał, etc… to tylko część tutejszego życia. Bo już chociażby szkoły samby, gdzie faktycznie weekenadami odbywa się coś co nazwać można wyłącznie żywiołem pełnym szczęścia, są doskonałym przykładem. Niemal wszystkie one znajdują się w favelach, więc wystarczy tylko przekroczyć próg tej szkoły, wyjść na zewnątrz aby zaczerpnąć świeżego powietrza, aby cała iluzja prysła. Niemniej to problem dalece bardziej złożony.\nPo trzecie i może najważniejsze, chodzi nam też o coś więcej aniżeli pokazanie wyłącznie biedy, bandytyzmu, kombinatorstwa, głupoty, ślepej przemocy i zatrważająco niskiej ceny życia. To, co mamy na myśli, to chyba największa patologia, która każe stwierdzić, że naród brazylijski to społeczeństwo trzeciego świata. Chodzi o powszechną znieczulicę. Ludzie normalni zdają się mieć naprawdę głęboko, co w okół nich się dzieje. Codziennie morduje się w Brazylii ludzi dla przysłowiowych kilku groszy. I nic, dziennik telewizyjny, gdzieś w tle się o tym zająknie i następny news. A ten może być różnoraki- np. BOPE spacyfikowało jedną z favel, zginęło około trzydziestu osób i dalej- Ronaldinho podpisał kontrakt z Flamengo, no i tu już mamy cały reportaż, wywiady z podekscytowanymi kibicami, atmosfera wyczekiwania, etc… A media są tylko odbiciem nastrojów ulicy, gdzie dyskutuje się dokładnie o tym samym. Fakt, że trzech tępoli zastrzeliło dziewiętnastoletniego chłopaka, bo nie chciał oddać im portfela, przebija się (lecz nie wywołuje posłuchu) do mediów wyłącznie dlatego, iż ofiara była piłkarzem Corinthians i o wszystkim, z oburzeniem, na swym blogu napisał Ronaldo. “Reszta jest milczeniem”, a nie powinna być. Już E. Burke w dziewiętnastym wieku napisał “Aby zło zatriumfowało, wystarczy, by dobry człowiek niczego nie robił. Jedyną rzeczą potrzebną złu do zwycięstwa jest bierność dobrych ludzi. Zło zwycięża, gdy dobrzy ludzie nic nie robią”. Nie chcę stawiać Polski za przykład, w ogóle będąc w Ameryce Południowej, unikam tego w związku z całą Europą. Niemniej, pamiętam do dzisiaj, zbrodnię, która miała miejsce, kiedy byłem dzieckiem. W któryś z Polskich gór zamordowano chłopaka, turystę. Ukradziono mu plecak, w którym poza bodajże płaszczem przeciwdeszczowym, znajdowała się tabliczka czekolady. Pamiętam jak dzisiaj, jak przez media i społeczeństwo przetoczyła się fala. Ta symboliczna tabliczka czekolady stała się niemal archetypem bestialstwa, powodem głębokiego oburzenia i refleksji nad kondycją mentalną morderców. Zadawano pytania, jak możliwe jest dla ludzkiego umysłu zabić dla czekolady. W telewizji, w prasie wypowiadali się psychiatrzy, psychologowie, socjologowie, spece od polityki społecznej. Od razu wrócił wątek przywrócenia kary śmierci, etc. W Brazylii zarzyna się ludzi za tabliczkę czekolady codziennie, a w mediach trwa jedenasta edycja Big Brothera i wszyscy śledzą losy Ariadne, która to okazała się była urodzić chłopcem, a potem pojechała do Tajlandii i co nieco jej obcięli. Następnie była we Włoszech, gdzie dawała za przyzwoitą kasę, a teraz jest gwiazdą. Ma miejsce na okładce każdego pisma. To też Brazylia, ta ponura, ta bezrefleksyjna, zidiociała, wyzuta z sumienia Brazylia.\nW Rio jednak, przynajmniej nie dźga się ludzi nożami (co nie jest obce Krakowowi) ze względu na dopingowanie innej drużyny. W mieście są cztery wielkie kluby: Fluminense (obecny mistrz Brazylii), Flamengo, posiadające najwięcej kibiców, Botafogo i “nasze”, niestety obecnie najsłabsze Vasco da Gama. Każdy klub ma swoich kibiców. Decyduje tu nie tylko przekazywana przez rodziców miłość do jednego z nich. Kibice klubów to także różne warstwy społeczne. Fluminense to klub bogatych, z resztą w jego barwach po boisku biega znacznie więcej białych, aniżeli w innych klubach. Flamengo zaś to jego przeciwność. O ile klub kibica Fluminense to środowisko dość zamknięte, hermetyczne, ekskluzywne, o tyle Flamengiści są jak najbardziej inkluzywni. Każdy może być Flamengistą, każdy od dzisiaj może zadeklarować, że kocha, przywdziać czerwono- czarne barwy i począć wspierać całym sercem. I tak też się dzieje. Niemal cała Amazonia i Nordeste (może z wyjątkiem Recife, gdzie lokalne kluby i ich rywalizacja są wciąż najważniejsze) to kibice Flamengo. Skoro środowisko jest inkluzywne, to można się domyśleć, że ciągnie za sobą motłoch. Złośliwi nie Flamengiści powiadają, że w Rio około siedemdziesiąt procent populacji do kibice czerwono- czarnych. W więzieniach, zaś ten odsetek przekracza dziewięćdziesiąt.\nWłaśnie piłkarzem Flamengo w zeszłym sezonie był Wagner Love, który to sobie hasał po imprezach w favelkach otoczony kumplami z armatami zdolnymi rozerwać pancerz radzieckiego czołgu T 80. Również zawodnikiem tego klubu był zamieszany w handel narkotykami, monobrwisty, cieszący się pokaźnym mięśniem piwnym, uwielbiany przez swych wyznawców imperator Adriano. Był nim także Bruno Menzega, hulający obecnie po boiskach ekstraklasy w barwach warszawskiej Legii. Miejmy nadzieję, że nie wziął sobie do serca wszystkich nauk wyniesionych ze swego poprzedniego klubu. No i last but not least był nim także Pan Bruno.\nBruno, Eliza, Macarrao, sfora psów i zagubiona głowa, czyli historia pewnego związku\nWe wrześniu 2009 roku, będąca w dziewiątym miesiącu ciąży, Eliza Samudio złożyła do sądu pozew przeciwko znanemu powszechnie bramkarzowi Flamengo- Bruno. Pozew dotyczył zmuszania jej przez piłkarza do dokonania zbiegu aborcji. Wkrótce zostało wydane postanowienie, wedle którego Bruno zabroniono zbliżać się do Elizy na mniej niż trzysta metrów. Zawodnik w swoim komentarzu do sprawy stwierdził:\n“To nie pierwszy raz kiedy [Eliza] wymyśla kłamstwa, aby spróbować zaszkodzić mnie. Zawsze okazywały się one nie prawdą, tym razem też tak będzie. Wczoraj osiągnęła swój cel wysyłając do niektórych redakcji e- maila, w którym twierdziła, że opuściłem trening Flamengo, bo byłem z nią. A ja brałem udział w zajęciach zarówno rano, jak i popołudniu, co mogą potwierdzić obecni tam dziennikarze. Po tym wszystkim, postanowiłem wypowiadać się wyłącznie przez mojego prawnika, który podejmie wszelkie kroki, aby zapobiec skrzywdzeniu mnie. Ona się tak zachowuje, bo ją zostawiłem i nie chcę mieć z nią jakiegokolwiek kontaktu. Nie dam jej nawet piętnastu minut sławy, której ona tak porząda”.\nOsiem miesięcy później Eliza zaginęła. Wkrótce po rozpoczęciu poszukiwań w jednym z wywiadów bramkarz niezwykle bolał nad sytuacją, lał krokodyle łzy i wyrażał nadzieję, iż dziewczyna się znajdzie. 24 czerwca 2010 policja otrzymała zawiadomienie, twierdzące, że Eliza została przez Bruno pobita i zamknięta w nieznanym miejscu wraz z jej dzieckiem. Policja skonfiskowała samochód bramkarza, w którym znaleziono ślady krwi. Po analizach okazało się, iż należały one do Elizy. W akcji przeszukania domu Bruno, policja znalazła pieluchy, damskie ubrania i bilet lotniczy z nieczytelnym nazwiskiem. Tym samym piłkarz stał się głównym podejrzanym. Wkrótce odnalazło się dziecko i od razu pojawiła się kwestia badania DNA, w celu stwierdzenia, czy Bruno miał motyw, dla którego wygodnie byłoby, gdyby Eliza zniknęła. Bramkarz jednak konsekwentnie odmawiał oddania próbki kodu genetycznego. W końcu Policja dostała pierwsze zeznanie obciążające Bruno. Wujek jednego z kuzynów Bruno stwierdził, iż jego siostrzeniec brał udział w porwaniu. Policja natychmiast go aresztuje.\nNa przesłuchaniu J. Stwierdza, że widział Elizę martwą w jednym z domów, nieopodal Belo Horizonte. Policja pomimo poszukiwań, wciąż nie może jednak znaleźć ciała kobiety. J. Zeznaje, iż Eliza znalazła się w Range Roverze Bruno w drodze z Rio do Belo Horizonte. W trakcie podróży została uderzona kolbą pistoletu w głowę. Po dojechaniu do celu, przybywa Bruno, prosi on swojego kumpla Macarrao (Makaroniarz) o “rozwiązanie problemu”. Elizie po przebudzeniu się chłopaki oznajmiają, że wszystko to było nieporozumieniem. Pozwalają zadzwonić do koleżanki. Podczas rozmowy dziewczyna stwierdza, że zarówno ona, jak i dziecko są w porządku. Następnie Macarrao z kumplami zabierają Elizę do samochodu. Dziewczyna została prawdopodobnie uduszona. Następnie jej ciało poćwiartowano, ugotowano i rzucono sforze psów rasy rotweiller. Psy jednak nie zjadły głowy. Zadowolony z siebie Macarrao wrócił do Bruno i zdał raport z wykonanego zadania. Bruno odetchnął z ulgą i stwierdził, że to “koniec męki”.\nPo zeznaniu J. Policja aresztowała Bruno, jego żonę i pięć innych osób podejrzanych o współudział w zbrodni. Dom, w którym miało dojść do morderstwa okazuje się należeć do eks policjanta, który według zeznania miał zabić Elizę. W ogródku w klatce znajdują się cztery psy.\nCiała nie odnaleziono, nawet głowy. Macarao zgubił kapitel ciała Elizy i ani on, ani policja nie wiedzą gdzie się on znajduje.\nMotyw był jasny- alimenty, dziecko prawdopodobnie jest Bruno, ten był szantażowany przez dziewczynę. Przestraszył się, że będzie musiał płacić i sprawa wyjdzie na jaw (a jak już wiemy pozostawał w związku małżeńskim) postanowił “rozwiązać problem”.\nI tak parafrazując Kazika, odtąd spoza krat Bruno i Macarrao bez Elizy widzą świat.\nHistoria zaszokowała Brazylię. Na Maracana, podczas meczu Botafogo z Flamengo, kibice pierwszego klubu śpiewali bez ustanku “OooOoo! Bruno assasino!”. Gazety, telewizja przez kilka tygodni nie zmieniały tematu. Gdy Bruno był przewożony z więzienia na przesłuchanie obraz pochodzący z kamery zainstalowanej na helikopterze transmitowany był na żywo przez telewizje. W internecie pojawiły się pierwsze żarty. Najpierw, że Bruno podpisał nowy kontrakt z drużyną Bangu 2 (nazwa więzienia), potem zestawiono drużynę morderców, w której jak się okazało, brakowało właśnie bramkarza. Bruno pojawiła się zatem na czas. Potem przerabiano zdjęcia opakowań pedigripal i innych karm dla psów, nanosząc na nie zdjęcie Elizy, itd… Gazety krzyczały Indefensable! Wydawało się, że sprawa jest jasna. Wkrótce jednak społeczeństwo ewoluowało. Przecież Bruno to jednak biedny chłopak. Ta “dziwka” nim manipulowała, nie dawała mu żyć, straszyła go… No, co miał bidula począć. A ta, tutaj można wstawić każde przychodzące do głowy słowo, kojarzące się z najstarszym zawodem świata, była bezwzględna. Z resztą kto to jest!? Porno gwiazda, szmata, dla sławy zrobi wszystko, na jej profilu MSN, wśród znajomych figuruje połowa brazylijskiej reprezentacji…, itp, itd…\nI już nie do końca jest wiadomo, czy Bruno skażą. W Brazylii bowiem, to nie niezawisły sąd decyduje. Tu mamy prawdziwą demokrację. Decyduje lud, poprzez wywieranie presji. A jak lud zażąda uwolnienia Barabasza, to wiadomo kogo się ukrzyżuje.\nA dzisiaj we Flamengo już nie ma Bruno, nie ma też Adriano i Wagnera Love. Ale nie ma się o co martwić. Tradycje kultywują następcy. W Rio już jest Ronaldinho. Od początku sezonu nie zagrał pół dobrego meczu. Poinformowani twierdzą jednak, że rzadko do się uświadczyć gwiazdę w stanie przynajmniej nie wskazującym na spożycie. Jest też nowy bramkarz. Ah…, jak ostatnio w półfinale Taca de Guanabara pięknie obronił karnego. Dzięki temu Flamengo jest w finale, a Felipe na ustach fanów. Nowy bramkarz, w końcu czerpie wzorce z najlepszych i już, jak przyszło na portero czerwono- czarnych, regularnie tłucze żonę. Czy dorówna poprzednikowi? Ot, pytanie, lecz to wykaże historia.\nProblem jest szerszy. Już kiedyś pisaliśmy o relatywizmie moralnym kościółków brazylijskich, jak to politycy modlili się do Boga w podzięce, że tak dobrze pozwolił im ukraść grubszą kasę. Tak jest jak widać z mordercami, tak też jest ze wszelkimi innymi rzeczami. Zasadniczo prawo tutaj jest bardziej wskazówką aniżeli nakazem. Ponadto wokół każdej reguły istnieje dość szeroki margines naginania. Zatem przejeżdżanie na czerwonym świetle nikogo nie dziwi. Naliczanie w rachunkach sumy wyższej, aniżeli powinna być to nie oszustwo czy wprost złodziejstwo, proza życia. Nawet sześciolatki sprzedające zamrożone soczki w plastikowych opakowaniach na plaży mają specjalną cenę dla białych obcokrajowców. Normalnie sztuka takiego przysmaku kosztuje reała, ale dla “przebogatego” Europejczyka- oferta specjalna- 2 reały, sto procent więcej. Już małe murzynki mają ten instynkt. Bez zawahania dają kłamliwą cenę.\nA ponad to są bezwzględni, szczególnie jeżeli chodzi o kasę. We wstępie opisaliśmy sprawę dziewiętnastoletniego piłkarza Corinthians. A pamiętamy jeszcze, jak wyjeżdżaliśmy w lipcu zeszłego roku z Rio. Grupa taksówkarzy na lotnisku Galeao zakatowała gołymi rękoma innego taryfiarza. Dlaczego? Bo był z innej firmy i robił im konkurencję. Taka jest tutaj cena życia. Przepisy drogowe w zasadzie nie istnieją, ulica to istny chaos, tutaj trzeba zdobywać prawo do przejechania. Jednak jak ktoś wymusza pierwszeństwo poważnie zagrażając wypadkiem, to trąbię. Moja brazylijska pasażerka przestrzega mnie- lepiej tego nie rób, w końcu trafisz na policjanta i Cię zastrzeli- I ona nie żartuje. Wkurzony policjant odstrzeli delikwenta i powie, że tamten sięgał po broń lub zmyśli coś innego. Takie rzeczy są tutaj na pożądku dziennym.\nBandytyzm jest powszechny. Kradzieże, włamania, powszechna przemoc to chleb powszedni. Sytuacja ocierająca się o groteskę- pojechaliśmy do centrum kulturalnego w samym centrum miasta. Wystawa bardzo ciekawa, zatem i ludzi dużo. Tylko, że trochę innych ludzi, twarze już coś wyrażają, brak bezdennej głupoty wypisanej na twarzy, białej twarzy. Bo, nie oszukujmy się, rasowo to społeczeństwo nie jest podzielone, ono jest przeorane. Skończyliśmy oglądać, wychodzimy na parking, gdzie zaparkowaliśmy samochód. Obok nas drzwi przekracza też pewne dziewczę. Rozgląda się najpierw bacznie na wszystkie strony, a następnie startuje sprintem przez ulicę w kierunku starego zabytkowego kościoła. Biegnie bez tchu. Zdziwieni pytamy przyjaciółki, o co chodzi.\n– Ona się boi, że ją napadną- odpiera\n-Na przestrzeni pięćdziesięciu metrów?\n– O tak, tu jest bardzo niebezpiecznie.\nDziewczyna nie jest przerażona, ona po prostu dba o siebie, jest świadoma otaczającego ją świata. Dlatego podjąwszy racjonalną decyzję, postanawia pokonać pięćdziesiąt metrów w szaleńczym pośpiechu, aby tylko dopaść do drzwi samochodu i jak najszybciej odjechać.\nMałe dzieci potrafią rzucać ciężkimi jak cholera płytami chodnikowymi w ludzi, którzy odmówili im dania pieniędzy. W tym mieście niejednokrotnie panuje terror bezwzględnych i tępych nad normalnymi. A czerwona władzuchna wszystko tłumaczy biedą i użala się nad tymi kreaturami. Nawet więcej, daje im kasę w postaci bolsa familia, żeby przypadkiem bidulki nie wpadły na pomysł, że pieniądze można zarobić. Logika jest zatem prosta- część się dostanie, część wyżebrze, a część ukradnie i wszystko gra!\nZarazem, jak rząd ma problem z biedakami potrafi się zachować równie bezwzględnie jak oni, dokładając jeszcze ilość hipokryzji przekraczający wszelkie wyobrażenia. Zona sul Rio de Janeiro to turystyczna wizytówka, maszynka do robienia pieniędzy. Ponadto za pasem mistrzostwa świata i igrzyska olimpijskie, zatem trzeba dbać o wizerunek. A Żebrak wizerunek ten psuje. Jak zatem rozwiązuje się problem. Prosto (na więcej Brazylijczyków nie stać)- podstawia się autobus policyjny, wyłapuje się żebraków i wywozi do zona norte. Tam się wywala na ulice i uznaje sprawę za załatwioną. Iście systemowe rozwiązanie problemu i “koniec męki”.\nSpołeczeństwo, które, wciąż w to ufam, ociera się chyba o jakieś granice przyzwoitości, czy normalności pozostaje bierne. Przygląda się zezwierzęceniu, jak gdyby była to najnaturalniejsza sprawa na świecie. Nieświadomie daje spychać się do narożnika. Nie ma nawet złudzeń, co do poprawy sytuacji. Politycy, którzy z natury rzeczy w demokracji są populistyczni zawsze w trakcie kampanii wyborczych szafują hasłami, które mają szansę trafić na podatny społecznie grunt. Zatem wydawałoby się naturalnym, że obiecywać będą walkę z przemocą. Tutaj jednak społeczeństwo najwyraźniej tego nie oczekuje, gdyż polityce “walczą” z handlem narkotykami (która to walka w znacznym stopniu spiralę przemocy nakręca) i biedą. Do tego walczą albo bezskutecznie, albo wprost przeciw skutecznie pogłębiając problemy.\nTak wygląda w duzym skrócie brzydsza strona Brazylii, czy Rio de Janeiro. Nigdzie (może poza Wenezuelą) w Ameryce Południowej, nie istnieją takie kominy społeczne pomiędzy biedą a bogatymi. Leblon, gdzie ziemia jest najdroższa na kontynencie graniczy ze wzgórzem, gdzie policja nawet nie próbuje wchodzić. W Rio istnieją favele, tak biedne, że zdaje się, iż nawet karaluchy nie mają tam szans na przetrwanie. W tym, społecznym nie ekonomicznym, sensie Brazylia to kraj trzeciego świata, wprost dziki. Ludy prymitywne wyróżnia nie poszanowanie dla historii i dzieł przodków. Z pośród pięknych budynków, które tworzyły Rio de Janeiro na początku XX wieku, nie ostało się chyba nawet pięć procent. Te, które jeszcze stoją rozsypują się na oczach. W samym Buenos Aires jest tyle księgarni, ile w całej stu osiemdziesięcio milionowej Brazylii. Nauka leży i kwiczy. Brazylijczyk potrafi zapytać czy Polska leży koło Nowej Zelandii. Kasjerka w sklepie dodaje cztery i pół reała do trzech i abyśmy nie mieli żadnych wątpliwości co do precyzyjności obliczeń, wynik z dumą nam prezentuje. Owszem cywilizacja tu niby dotarła. Ekonomia kwitnie, ale patrząc prawdzie w oczy, trzeba jasno sobie powiedzieć- dziko! Jest z resztą jedna sprawa, dotyczy kwestii rasowych i poruszałbym tematu, gdyby sami Brazylijczycy tego nie wyjaskrawiali. Wiele osób twierdzi, że Brazylii jest doskonałą mieszanką tego co przywiózł tu biały człowiek, murzyńskich niewolników i autochtonicznych ludów indiańskich. Mieszanka jest zaprawdę, doskonała. Zmieszano geny Portugalczyków, którzy są w Europie powszechnie uważani za najgłupszy z narodów, z murzynami, których to przodkowie dali się wyłapać i zawlec do kolonii i Indianami, którym nic nie ujmując, w chwili odkrycia ich, raczej wielką, zaawansowaną cywilizacją pochwalić się nie mogli.\n27-02-2011 o 17:28\nWczorajsze „O Globo” podało inforację, według której, najczęstszą przyczyną śmierci osób w przedziale wiekowym 15- 19 lat jest morderstwo.\nDzisiejsze „O Globo” skoliei informuje o śmierci 24 letniego turysty z Argentyny, który pokłóciwszy się w agencji turystycznej o cenę biletu na karnawał, został zastrzelony.\nWniosek jest prosty- nie kłócić się.


Galeria Artystyczna Anny- Przystanek Aniołowo...: Wesołych Świąt!!\nOstatnie miesiące były bardzo pracowite dla mnie, dlatego może dłuższa cisza na blogu, niedługo zasypię Was nowymi pracami, a teraz zasłużony odpoczynek z rodziną :)\nKochani z całego serca życzę Wam abyście te Święta spędzili w dobrym humorze w zdrowiu i miłości, z najbliższymi Wam osobami.\nW Nowym Roku 2015 życzę, aby spełniły się Wam marzenia, te najskrytsze :)\nAutor: Anna Rządkowska o czwartek, grudnia 25, 2014\nEtykiety: masa solna, mass of salt, Masse des Salzes, święta, życzenia świąteczne\nEDYTA L 25 grudnia 2014 12:11\nWesołych Świat Aniu\nBarbara Wójcik 25 grudnia 2014 14:28\nSpełnienia wszelkich marzeń i łask wszelakich Ci życzę!\nGosia-Stare Pianino 25 grudnia 2014 14:46\nAniu cudownych Świąt, pozdrawiam cieplutko:)\nszepty serca 25 grudnia 2014 18:12\nNatalia K 26 grudnia 2014 19:39\nAniu, najpiękniejsze życzenia! Moc świątecznych uścisków:)\nMaciek 27 grudnia 2014 10:36\nWszystkiego dobrego również dla Ciebie i szczęśliwego Nowego Roku! :)\nMałgorzata Margas 28 grudnia 2014 21:52


LPP będzie bardziej eko. Firma dołączyła do globalnej inicjatywy Zero Discharge of Hazardous Chemicals - ALLEbiznes.pl\nLPP, właściciel Reserved, Mohito, House, Sinsay i Cropp, jako pierwsza polska firma przystąpiła do międzynarodowej inicjatywy, której celem jest globalne ograniczanie negatywnego wpływu branży odzieżowej na środowisko naturalne. Polski producent stał się tzw. Przyjacielem Porozumienia Zero Discharge of Hazardous Chemicals (ZDHC). To kolejne działanie firmy w kierunku zrównoważonego rozwoju w ramach zapisów strategii „For People For Our Planet”na lata 2020-2025.\nLPP przyjacielem środowiska\nPorozumienie ZDHC powstało w 2011 roku, a jego misją jest umożliwienie przemysłowi tekstylnemu, odzieżowemu i obuwniczemu wdrażanie najlepszych praktyk w zakresie zrównoważonego bezpieczeństwa chemicznego w całym łańcuchu dostaw. ZDHC, poprzez ustanawianie nowych standardów i ich wdrażanie,przy wspólnym zaangażowaniu firm, ośrodków badawczych i akademickich, dąży do wyeliminowania niebezpiecznych substancji w branży odzieżowej.\nW ubiegłym tygodniu porozumienie ogłosiło listę kolejnych Przyjaciół ZDHC, wśród których znalazła się polska firma odzieżowa LPP, zaangażowana w przyjęcie ZDHC MRSL (ang. Manufacturing Restricted Substances List). MRSL to lista zakazanych, niebezpiecznych substancji na bieżąco aktualizowana przez organizację. Dla polskiej spółki to kolejne działanie w ramach Strategii Zrównoważonego Rozwoju, której celem jest m.in. dążenie do bezpieczeństwa chemicznego w produkcji.\nPowołanie ZDHC w formie porozumienia oznacza, że instytucja poprzez swoich przyjaciół i kontrybutorów wprowadza zmiany w skali globalnej. Aleksandra Pawelec, audytor ds. zrównoważonego rozwoju w obszarze chemii w LPP zwraca uwagę, że dołączenie do porozumienia nakłada na LPP nowe obowiązki.\n– Jako Przyjaciel ZDHC będziemy zobligowani do tego, aby nakłaniać naszych dostawców do całkowitego wyeliminowania szkodliwych substancji z produkcji. Dodatkowo będziemy wspierać ich w zarządzaniu środkami chemicznymi w taki sposób, aby zużywali ich jak najmniej. W ten sposób będziemy zwiększać bezpieczeństwo pracowników, którzy bezpośrednio odpowiadają za proces produkcyjny. Zrównoważone zarządzanie środkami chemicznymi to również odpowiednia utylizacja odpadów, takich jak ścieki i wody poprodukcyjne – mówi Aleksandra Pawelec.\nLPP to polska firma odzieżowa, która konsekwentnie od kilku lat wprowadza do swojej działalności zrównoważone rozwiązania w skali globalnej. W ubiegłym roku także jako pierwsza firma z Polski przystąpiła do międzynarodowego porozumienia New Plastics Economy Global Commitment, którego celem jest całkowita eliminacja plastikowych odpadów niepodlegających obiegowi zamkniętemu.\nPolski producent odzieży zobowiązał się, że do końca 2025 roku będzie wykorzystywał tylko te plastikowe opakowania, które spełniają jedno z kryteriów: w 100% nadają się do ponownego użycia, poddają się recyklingowi lub kompostowaniu. Przystąpienie do ZDHC jest więc kolejnym porozumieniem obejmującym następny ważny obszar pod kątem bezpieczeństwa naszej planety. Oba porozumienia przybliżają gdańską spółkę do międzynarodowego know-how i innowacyjnych rozwiązań, których priorytetem jest troska o środowisko naturalne.\nW 2021 roku zmieni się prawo budowlane. Nowe budynki będą…


Hulajnoga Lionelo Luca czarna z dużymi kołami - Hoplano.com\nHulajnoga dziecięca Lionelo Luca – bezpieczna zabawa Twojego dziecka\nAktywność fizyczna odgrywa szczególną rolę w rozwoju dziecka. Aby zadbać o świetną zabawę na świeżym powietrzu przy jednoczesnym zapewnieniu maluszkowi bezpieczeństwa, warto wybierać sprawdzone produkty. Hulajnoga Lionelo Luca bazuje na wzmocnionej i solidnej konstrukcji, która imponuje wytrzymałością. Będzie doskonałym towarzyszem dziecięcych zabaw i spacerów, sprawdzi się też jako środek transportu do szkoły.\nNowoczesne rozwiązania dla komfortu jazdy\nProducent zadbał o to, aby hulajnogę można było dostosować do różnych preferencji i potrzeb. Regulowana wysokość kierownicy – w trzech stopniach – pozwala zoptymalizować ją do wysokości użytkownika. Duże koła o średnicy 20 cm umożliwiają pokonywanie nierównego terenu, a ich wytrzymałość sprawia, że nie trzeba obawiać się drobnych przeszkód na drodze. Syntetyczny materiał zastosowany w kołach jest odporny na ścieranie. Nie bez znaczenia jest wysokojakościowy amortyzator ShockResist, który stabilizuje hulajnogę podczas jazdy.\nDynamiczna jazda, zabawa i bezpieczeństwo w jednym\nHulajnoga Lionelo Luca posiada antypoślizgowy podest, co podnosi poziom bezpieczeństwa i likwiduje ryzyko niekontrolowanego ześlizgnięcia nogi. Specjalna nóżka ułatwia ustawienie hulajnogi podczas postoju, a składana konstrukcja pozwala skompresować pojazd do mniejszych rozmiarów. Dzięki temu zmieści się nawet w małym bagażniku samochodowym. Hulajnoga jest lekka – waży zaledwie 4 kg – co ułatwia jej transportowanie.\nAluminium oraz elementy stalowe\nNapisz opinię o produkcie:Hulajnoga Lionelo Luca czarna


długi poprzednich właścicieli - Wspólnoty mieszkaniowe - Forum dyskusyjne | Gazeta.pl\ndługi poprzednich właścicieli\nmoja.droga 10.02.11, 14:50\nMam pytanie odnośnie długów po poprzednich właścicielach mieszkania. Czy możemy jako zarząd tymi długami obciążyć nowych właścicieli, czy powinniśmy egzekwować te pieniądze od poprzednich właścicieli?\nSytuacja wygląda mniej więcej tak: w zeszłym roku w wakacje jedna rodzina wyprowadziła się i sprzedała swoje mieszkanie. W akcie notarialnym zastrzeżone zostało, że mieszkanie nie jest obciążone długami, a w rzeczywistości było i jest nadal. Rodzina ta była świadoma zaległych wpłat. Nowi właściciele nie wiedzą, że kupili mieszkanie z nieuregulowanymi opłatami.\nTeraz zamykamy rozliczenia za rok 2010. Czy powinniśmy wykazać ten dług w rozliczeniu za lokal nowym właścicielom? Jak z tego wybrnąć?\nkoziorozka Re: długi poprzednich właścicieli 10.02.11, 15:50\nNowy właściciel nie odpowiada za długi poprzednika\nrumian54 Re: długi poprzednich właścicieli 11.02.11, 23:35\nSzanowna kozierozko, w pełni się z tobą nie zgadzam. Proszę podaj na jakiej podstawie oszust ma się czuć zwolniony od odpowiedzialności? Jedynym słusznym krokiem jest oddanie sprawy do sądu przez WM o zwrot zadłużenia w całej rozciągłości od nieuczciwego właściciela. Przy okazji powinno się zrobić "smrodu" notariuszowi co przygotowywał takie dokumenty transakcji kupna-sprzedaży.\nSprawy natychmiast się nie załatwi, bo takie mamy sądy. W znanym mi przypadku taka sprawa trwała okrągły rok a potem jeszcze 4 miesiące u komornika, któremu trzeba było wszystko podać na tacy. Oszust zapłacił za wszystko ile się należało, mimo że biegły doszukał się znacznie większej kwoty zadłużenia. Ale jak mówi przysłowie lepszy wróbel w garści...\nkoziorozka Re: długi poprzednich właścicieli 12.02.11, 09:34\nrumian - krótko napisałam, że "Nowy właściciel nie odpowiada za długi poprzednika", a i tak nie zrozumiałeś, więc jeszcze raz to samo, ale innymi słowami:\nDług to sprawa (windykacyjna) między wm a dłużnikiem, nowy właściciel (lokalu dłużnika) NIE jest stroną w tej sprawie.\ndesidero1 gmina 12.02.11, 10:32\nJaka jest rola gminy ? ( ma jakieś udziały w nieruchomosci? administruje budynkiem wm ? )\nlesher Re: długi poprzednich właścicieli 12.02.11, 11:01\nMożecie i powinniście windykować poprzednich właścicieli.\nMieliśmy podobny przypadek i postraszyliśmy poprzednich właścicieli złożeniem zawiadomienia do prokuratury (art. 272 kk) o poświadczeniu nieprawdy przed funkcjonariuszem publicznym (notariuszem).\nPo kilku dniach mieliśmy kasę na rachunku.\nxxxll Re: długi poprzednich właścicieli 13.02.11, 06:11\n> Mam pytanie odnośnie długów po poprzednich właścicielach mieszkania. Czy możemy\n> jako zarząd tymi długami obciążyć nowych właścicieli, czy powinniśmy egzekwować\n> te pieniądze od poprzednich właścicieli?\nTo zależy jaka jest treść aktu notarialnego?\nZazwyczaj długi ściągane są z tego co je narobił, ale czasami sprzedaję sie lokal z długami\ni wtedy nabywca jest związany do uregulowanie długów poprzednika .\nFakt ten winien być ujawniony w akcie notarialnym.\nLokal mieszkalny czy użytkowy wszak jest TOWAREM.\ngmj Re: długi poprzednich właścicieli 13.02.11, 22:52\nu nas przed sprzedażą notariusz żąda zaświadczenia o niezaleganiu/ zaleganiu z opłatami. Praktycznie 99% transakcji przechodzi przez zarządce, który wystawia odpowiednie zaświadczenia. W opisywanym przypadku, moim zdaniem celowo utajniono dług poprzedniego właściciela, ale trzeba sprawdzić zapis aktu(jaki jest zapis?) Moim zdaniem poprzedni właściciel winien spłacić dług.\nlesher Re: długi poprzednich właścicieli 14.02.11, 09:05\n> u nas przed sprzedażą notariusz żąda zaświadczenia o niezaleganiu/ zaleganiu z\nI tak powinno być. Ale niestety część notariuszy idzie na łatwiznę i wymagają tylko oświadczenia od sprzedającego o tym że mieszkanie jest wolne od obciążeń, w tym od zobowiązań wobec wspólnoty, i wogóle tego oświadczenia nie weryfikują.\nmoja.droga Re: długi poprzednich właścicieli 14.02.11, 11:46\nDziękuję za wyjaśnienie sprawy.\n> To zależy jaka jest treść aktu notarialnego?\nW treści aktu notarialnego jest zapewnienie sprzedającego, że lokal jest niezadłużony. Właściciele ani pośrednik sprzedaży nie zwracali się z prośbą o potwierdzenie tego faktu przez zarząd wspólnoty. Cóż, szkoda, że trzeba występować na drogę sądową.....\nxxxll Re: długi poprzednich właścicieli 14.02.11, 15:43\nchodzi o zapis - czy "ciężary" przechodzą na kupującego.\nxxxll Re: długi poprzednich właścicieli 14.02.11, 18:14\n"Art. 548. § 1. Z chwilą wydania rzeczy sprzedanej przechodzą na kupującego korzyści i ciężary związane z rzeczą oraz niebezpieczeństwo przypadkowej utraty lub uszkodzenia rzeczy."\ngmj Re: długi poprzednich właścicieli 14.02.11, 22:23\na jak jest w przypadku licytacji komorniczej? Kupił lokal z obciążeniem długami poprzednika, czy nie? Wspólnota nie zdążyła zgłosić roszczenia, ponieważ nie wiedziała o zajęciu za długi. Na starym właścicielu pozostała dług.\nBracia Barclay kupują wydawnictwo Hollinger Int...\nWolny lokal na wesele 14.08.2010r.\nprezydent Gliwic udaje zaskoczonego w/s A-4\nPolska anie poparła Rosji i Putina w sprawie\nCzy Ameryka zazdrości Rosji prezydenta W.W.Putina?\nDlaczego babcia ogląda TVPis\nKażda chmura ma srebrną podszewkę\nRozliczanie ogrzewania we wspólnocie - problem\nKrótka i długa firanka na okno\nRosiczka w ogródku?\nJakie kwiaty kupić na początek\nKolejne pytanie o storczyki (nawożenie)....\nSALE/LOKAL DO WYNAJĘCIA - WARSZAWA- CENTRUM\nBielany 80m, 4 pokoje, 460K\nposzukuję kwiaciarki, florystki - KRAKÓW\nTBS w Gdańsku odstąpię\nsprzedam mieszkanie w Garbowie koło Lublina


Czy akumulator można wykorzystać jako spawarkę? - elektroda.pl\nArbiter 22 Sie 2008 20:41 8396 13\n#1 22 Sie 2008 20:41\nNie wiecie czy można zastosować akumulator o dużej wydajności prądowej do spawania zwykłymi elektrodami w otulinie? Mam akumulatory 2V 160Ah, mogę je połączyć w 12V 160Ah, czy czymś takim da się spawać?\njakie napięcie zastosować lepiej, 2V czy 12V?\n#2 22 Sie 2008 20:54\nPierwsze spawanie łukowe prowadzono z akumulatorów - jako źródła prądu. 12 V to za mało dla stabilnego jarzenia łuku. Napięcie łuku to 20-24V. Prąd można regulować opornikiem wielkiej mocy. Myślę ,że to koncepcja powrotu ,,do źródeł'' i nie warto się w to bawić.\n#3 22 Sie 2008 21:48\nDzieki za odpowiedzi. Ogólnie potrzebuję zrobić tylko jednego smarka, stąd myśl wykorzytania akumulatora. Poza tym nie potrzebuje więcej spawac.\nNIe pomyslalem tak jak spiminacie o ograniczeniu pradu, bo przy tak wydajnym akumulatorze jakby mi sie coś zlepiło na chwile to zaraz by wszystkie kable stanęły ogniem\n#4 23 Sie 2008 13:54\nJak na jeden raz to najlepiej udać się po spawarkę do wypożyczalni narzędzi.\n#5 26 Sie 2008 19:08\nKolego Arbiter nie radzę bawić się "granatem". Prąd zwarcia sprawnego akumulatora 160 Ah/12V wynosi około 3000A. Z doświadczenia zawodowego, zwarcie stringu bateryjnego 48V 160Ah a nie 12V, przez spadający klucz metalowy( powinien być izolowany!), spowodowało "odparowanie" klucza!!\n#6 27 Sie 2008 02:09\nOdparowanie klucza to nic z możliwością rozsadzenia akumulatora i wybuchu wodoru (przy dużym akumulatorze będzie naprawdę ekstra wybuchowo ) i jak ktoś lubi fajerwerki to może poeksperymentować w końcu najlepszą nauką jest poznanie zjawisk empirycznie i na pewno Arbiter będzie zadowolony - efekt gwarantowany .\n#7 27 Sie 2008 21:12\nZwarcie 24V takie prowadzi do upalenia słupka - próbowałem o to olałem.\nPrzy 12V to se można zgrzewarke zrobić.\n#8 27 Sie 2008 21:30\nZwarcie 24V takie prowadzi do upalenia słupka\nZeby odpalilo slupek, musi dojsc do "zajarzenia" luku miedzy slupkiem a elementem, ktorym zwieramy akumulator. Jesli na akumulatorze sa dobrze dokrecone klemy a "spawasz" kablami to slupkom nie ma prawa sie nic stac, obojetnie czy to jest dwa czy dziesiec akumulatorow w szeregu, juz szybciej akumulator eksploduje.\n#9 06 Cze 2009 15:09\nLink - jak widac z linku jak trzeba to sie da spawac akumulatorami\n#10 06 Cze 2009 16:06\nSpawać, spawać nie krępować się - jak już pisałem najlepsza nauka to doświadczyć na własnej skórze - jak brakuje oleju w głowie to właśnie tak najlepiej czyli spawać ostro aż do skutku .\n#11 06 Cze 2009 16:53\nCzy grafitem z ołówka,można spawać?\n#12 06 Cze 2009 18:19\nGrafit z ołówka jest trochę zbyt cienki .ale da się spawać taką elektrodą . Musisz wtedy drut spawalniczy wsadzać w miejsce jarzenia łuku .\n#13 20 Sty 2018 19:05\nKoledzy mam jeden akumulator AGM 11V/7Ah\nNa YT znslazłem film gdzie facet ma identyczne akku w szereg dający 52V i spawa aż miło...\nPowiedzcie mi czy da sie bezpiecznie(tak żeby.mi nie eksplodował) spawać drobne płaskowniki z jednego aku?\n#14 20 Sty 2018 20:01\nSpawanie z wykorzystaniem akumulatorów stosuje się między innymi w samochodach off-road do szybkich napraw. Spina się 2 akumulatory od diesla i masz prymitywną spawarkę. Jest to rozwiązanie partyzanckie i takie spawy są mało trwałe a sam proces dość ryzykowny szczególnie w rękach nowicjusza (zwarcie może spowodować wybuch akumulatora).\nPodobne tematy Czy akumulator można wykorzystać jako spawarkę?\nWitam mam pytanie czy można jakąś małą spawarkę sklecić z tego trafa?Nie znam się za bardzo na tym. Witam Parametry tego transformatora (napięcie wt... (4)


USA. Jak działa armia wolontariuszy\n1 grudnia 2020 | 17:22\nWyborcy Joe Bidena i Kamali Harris cieszą się z ich zwycięstwa, East Atlanta w Georgii, 7 listopada 2020 (Jenni Girtman / AP)\nDemokracja to ciągle wyrażanie opinii na temat tego, jak oceniamy rządzących. Nie robi się tego na Facebooku. Trzeba iść i coś robić. Demokracja to też uliczne protesty, ale ich celem nie jest zawsze obalenie rządu. Demokratycznie wybrany rząd ma prawo rządzić, obojętnie czy nam się to podoba, czy nie.\nW noc wyborczą 2016 roku, gdy wiadomo było, że wygrał Trump, założyliśmy organizacje Indivisible (Niepodzielni). Jej kręgosłup stanowili młodzi ludzie z administracji Obamy. Pomysł na tę organizację i jej podstawy działania wzięliśmy od... naszych rodzimych faszystów z Tea Party, którzy rzucali kłody pod nogi prezydenturze Obamy. Tea Party nie była nigdy partią, a ruchem w obrębie Partii Republikańskiej. Nie mieli formalnych struktur ani przywódców. Sponsorowali ich bonzowie ropy naftowej z kręgu bajecznie bogatych braci Koch. Ruch opowiadał się głównie za zmniejszeniem rządu, deficytu budżetowego i obniżeniem podatków. Działalność ruchu polegała głównie na organizowaniu ulicznych protestów i pikiet. Lokalne komórki stały z transparentami pod biurami kongresmanów i senatorów, przychodziły na spotkania z nimi. Od czasu do czasu zjeżdżali się członkowie ruchu w Waszyngtonie DC i protestowali przeciw prezydentowi i jego polityce. Głównym celem ich protestów był plan Affordable Care Act zwany tez Obama Care. To największe osiągniecie prezydentury Obamy zaatakowali tak zaciekle, że nie zauważyli, iż sami stali się beneficjentami tego planu ubezpieczeń zdrowotnych. Ale to inna historia. Przed wyborami do kongresu Tea Party poparło tylko tych kandydatów na kongresmanów i senatorów, którzy podpisali zobowiązania do niepodwyższania podatków itp., czyli cyrografy z Tea Party.\nBrak jakiekolwiek struktury, brak władz, brak jednolitego programu ruchu Tea Party okazał się jego siłą. W całych Stanach przez kilka lat trwały nieustanne protesty. Polska to 3 proc. powierzchni Stanów lub - mówiąc inaczej - Polska jest jak stan New Mexico. Wyobraźmy sobie obecne protesty w Polsce rozciągnięte na wszystkie 50 stanów i na 7 lat!\nRuch Indivisible zdecydował się nie wymyślać koła, lecz skopiować ten model działania. Pierwszy raz wyszliśmy na ulice jako Women’s March on Washington DC 21 stycznia 2017 roku, w dzień po inauguracji Trumpa. W samej stolicy pojawiło się ponad pół miliona ludzi. Maszerowaliśmy we wszystkich 50 stanach. W całych Stanach wyszło na ulice 3-4 mln ludzi, czyli ponad 1 proc populacji. Był to jeden z największych protestów w historii kraju. Solidaryzował się z naszym marszem cały świat. Wzięło w nim udział ponad 7 mln ludzi.\nKilka dni później protestowaliśmy na wszystkich lotniskach Stanów przeciw zakazowi, który Trump wprowadził dla muzułmanów. Staliśmy z transparentami „Witajcie” i krzyczeliśmy, że muzułmanie są miłe widziani. Organizacje prawnicze zaskarżyły dekrety Trumpa, a my robiliśmy hałas.\nI tak przez cztery lata. Chodziliśmy pod biura kongresmenów i senatorów, przychodziliśmy z transparentami i pytaniami na spotkania z nimi, protestowaliśmy przeciw murowi na granicy z Meksykiem, tańczyliśmy z nauczycielami w stanie Kentucky, którzy ogłosili strajk generalny, pikietowaliśmy rurę z ropą, która biegła przez święte tereny Indian, szliśmy w marszu na siedzibę gubernatora Michigan, bo truł Afroamerykanów wodą z ołowiem. Pisaliśmy e-maile, SMS-y i wydzwanialiśmy do członków Kongresu w obronie braci i sióstr transgender, którym Trump zabronił służenia w armii. Protestowaliśmy przeciw wycofaniu Stanów z paryskiego porozumienia na rzecz klimatu. Robiliśmy to lokalnie, w każdej miejscowości, gdzie była grupka ludzi, którzy byli przeciw. Czasem była to rzeczywiście garstka ludzi z transparentami ustawiona wzdłuż ruchliwej ulicy w małym zapyziałym miasteczku Dzikiego Zachodu. Czasem szliśmy w potężnych marszach w każdym większym mieście, bo np. szaleńcy z karabinami zabijali nasze dzieci w szkołach. Właśnie dzieci z ogólniaka Stoneman Douglas na Florydzie zorganizowały Marsz o Nasze Życie w 2018 roku, po tym, jak świr z karabinem zabił 17 ich kolegów w szkole. W całych Stanach maszerowaliśmy wówczas w 880 miastach. Było nas ponad 2 mln. Nigdy nie zapomnę tego marszu, bo nigdy nie widziałam tylu ludzi, którzy by naraz płakali. Te marsze to był początek wielkiej fali różnorakich działań i aktywności na rzecz ograniczenia prawa do posiadania broni. Doprowadziło to do zmiany prawa w wielu stanach, m.in. na Florydzie.\nZa biblię naszego oporu przeciw Trumpowi służyła nam 23-stronicowa książeczka-instrukcja pt. "Indivisible: A Practical Guide for Resisting the Trump Agenda". Działaliśmy wspólnie z działaczami Partii Demokratycznej i wszystkich progresywnych organizacji oraz organizacji kobiecych. W sądach walczyli prawnicy z organizacji strzegących praw człowieka i praw mniejszości. Byliśmy razem jako geje, kobiety, Afroamerykanie, Latynosi, amerykańscy Indianie, Azjaci i wszyscy, którzy byli przeciwni temu, co robił Trump.\nPrzez cztery lata również rejestrowaliśmy nowych wyborców, bo w Stanach, by móc głosować, trzeba być zarejestrowanym. Chodziliśmy od drzwi do drzwi. Ustawialiśmy się na jarmarkach i protestach i „łowiliśmy” nowych wyborców. Budowaliśmy też bazę danych: telefony i e-maile nowych wyborców. Potem, przed wyborami, siadaliśmy do tzw. Phone banking, czyli jako wolontariusze przychodziliśmy dzwonić do ludzi, którzy deklarowali się jako demokraci. Dzwoniliśmy do nich i przypominaliśmy im, by poszli na wybory. Wolontariusze donosili ciasta, wodę, pizzę. Co dwa lata armia wolontariuszy siada i dzwoni: ludzie idźcie na wybory!\nPracowaliśmy też przy opracowywaniu danych z sondaży wyborczych. Budowaliśmy mapy wyborców. To pozwalało sztabom ustalać strategie wyborcze dla kandydatów.\nOstatnie cztery lata pracowaliśmy jako wolontariusze, poza innymi obowiązkami, jakby jutra miało nie być. Nigdy nie było nas tak wielu za czasów 8 lat Obamy. Wiedzieliśmy, że drugiej kadencji Trumpa amerykańska demokracja nie przetrzyma. Wpłacaliśmy pieniądze na kampanie demokratycznych kandydatów do limitu, roznosiliśmy ulotki, pukaliśmy do drzwi, pikietowaliśmy, maszerowaliśmy, pisaliśmy, dzwoniliśmy.\nGdybyśmy nie włożyli tyle serca, wysiłku i pieniędzy w te cztery lata, przegralibyśmy te wybory, bo na Trumpa poszło zagłosować kilka milionów więcej ludzi niż w 2016.\nNie spodziewaliśmy się tego. Myśleliśmy, że nikomu to, co on wyczyniał, nie może się podobać. A jednak. Gdy 150 mln ludzi dostało w pandemii czek pomocowy, na nim był Trumpa podpis. Oczywiście, że nie była to główna przyczyna, dlaczego ludzie głosowali na Trumpa, ale było to nasze 500+. Rasizm w znikającej populacji białej większości też trzyma się mocno, tak mocno, jak strach przed uchodźcami i nienawiść do nich w Polsce.\nSą dwa powody, dla których to pisze:\nPierwszy - by uzmysławiać, że demokracja to stan nietrwały, ze wymaga zaangażowania literalnie każdego i na co dzień. Demokracja to ciągle wyrażanie opinii na temat tego, jak oceniamy rządzących. Nie robi się tego na Facebooku. Trzeba iść i coś robić. Demokracja to też uliczne protesty, ale ich celem nie jest zawsze obalenie rządu. Demokratycznie wybrany rząd ma prawo rządzić obojętnie, czy nam się to podoba, czy nie.\nDrugi - by powiedzieć tym, którzy są zdegustowani brakiem „wyników” tych wszystkich protestów w Polsce. To jest OK. Tak ma być.\nOni rządzą, a my mamy im pokazywać, że jesteśmy z tych rządów niezadowoleni.\nNie można oczekiwać cudów i natychmiastowych rewolucyjnych zmian. Jeśli rząd upada w demokracjach parlamentarnych, to dlatego, że traci większość w parlamencie. I dla protestujących jest to bonus. Rządy, niestety, bardzo rzadko upadają od marszów na ulicach.\nOstatni sondaż opinii w Polsce pokazał, że na ugrupowanie, które opowiada się mocno za prawami kobiet i legalnością aborcji, chce głosować tylko 8 proc. ludzi. Na demokratyczne koalicje (poza PiS i faszystami), które nie chcą legalnej aborcji, chce głosować 39 proc. Polaków. Liczby nie kłamią. Istniejące partie trzeba opanować, społeczeństwo trzeba przekonać do postępu. To ciężka praca. Nam zajęło to cztery lata. W Polsce mamy trzy lata do wyborów. Bez wzmocnienia/opanowania/przejęcia tych ugrupowań, które bez żadnego krygowania się są za prawami kobiet i mniejszości, za postępem, za rozdziałem Kościoła od państwa - nic się w Polsce nie zmieni.\nA jeśli ktoś wierzy, że się zmieni, to po prostu nie jest realistą, tylko leniwym marzycielem, który nic lub niewiele zrobił dla demokracji, a chciałby, by demokracja dla niego wszystko zrobiła.\nWięcej na ten temat: wyborcza to wy, wybory prezydenckie USA 2020, Andrzej Duda, demokracja, PiS\nlizabet 01.12.2020, 20:23\nTak, tak trzeba postępować, krok po kroku, wchodzić w dyskurs, obnażać kłamstwa, ukazywać fakty, jeździć po największych dziurach, raz iść w marszu z garstką ludzi, innym razem z tysiącami, to zaprocentuje, nagroda przyjdzie, ale samo to się nie zrobi. W pełni popieram. I jeszcze jedno: nic nie jest gorsze od PiS-u, PiS musi być odspawany od państwa. Musi!!!!\nbrightboy 01.12.2020, 23:11\nNie jesteśmy suwerenni, bo czarna mafia z Watykanu zastąpiła czerwoną z Moskwy. Jedyny sposób na odzyskanie suwerenności (i demokracji): przestać chodzić do kościoła.\nsekwoja16 01.12.2020, 23:20\nPiękny artykuł, choć szczypie w oczy. W parafialnej mentalności Polaka.... leniwego, bezmyślnego, tchórzliwego, przekupnego i żenująco poddańczego, trudno takie programy realizować. Mimo ogromnych zmian w świadomości po wejściu do Unii i sporej emigracji, to wciąż o całości decyduje kruchta z tzw. tradycjami jw.\nMarekWMont 02.12.2020, 00:45\n"Dlaczego w Stanach udało nam się pozbyć Trumpa, a w Polsce nie udało się odsunąć PiS od władzy?"\nDlugi artukul, a prawda jest prosta. W Stanach madrych jest troche wiecej niz idiotow. W Polsce odwrotnie.\nmkk17 01.12.2020, 23:21\nNie wiem, czemu tyle ludzi stawia sprawy na głowie. Czemu mamy ciągle zajmować się jakimś PiSem czy ZL, być anty? Wszelkie programy negatywne są skazane na porażkę. Może jednak lepiej zastanowić się, w jakim kraju chcielibyśmy żyć, zdefiniować pozytywny program minimum i szukać dla niego poparcia? Przestać się zajmować tymi celebrytami politycznymi, odpuścić tego 20-30 procentowego "suwerena" i poszukać sprzymierzeńców wśród tych przynajmniej 50% w miarę sensownych obywateli wszystkich płci.\nczyzby2019 01.12.2020, 23:32\nDlaczego nie udało się wygrać wyborów prezydenckich? Bo ich nie było. Dlaczego nie uda się wygrać następnych? Bo ich nie będzie.\npileczka 02.12.2020, 03:45\nnie mamy opozycji a morawiecki rozdawal kartony i wierzący nie wiadomo w co ogłupieni przez p...? i starego uwierzyli ze to prawda\nukrytaopcjanorweska 02.12.2020, 00:27\nPrzede wszystkim dlatego, że elektorat Trumpa nie mógł liczyć i dostać od niego kasy w postaci transferów socjalnych?\nmarekbiernat5 02.12.2020, 08:18


Bursztyn dominikański - Amber Portal | Amber Portal\nHermann Dittrich, AmbarAzul\nKategoria: Surowiec bursztynowy\nBursztyn dominikański zdobył światową sławę dzięki filmowi "Park Jurajski". Niestety, choć bursztyn ten znany jest w Starym Świecie od czasów Krzysztofa Kolumba, ze względu na wydarzenia historyczne odgrywał mniej znaczącą rolę na światowej scenie bursztynowej.\nWschodnia część Wyspy Hispaniola w granicach Republiki Dominikańskiej od dawna znana jest z pięknej żywicy kopalnej ukrytej w jej łańcuchach górskich La Cordillera Septentrional oraz Cordillera Orieltal. Bursztyn ten nie jest łatwo dostępny, ponieważ bryłki trzeba wydobywać z twardego piaskowca na stromych zboczach górskich, a nie z luźnych utworów osadowych, jak w przypadku sukcynitu z Europy Środkowej. Nie ma tu kopalni na skalę przemysłową, lecz mocno rozrzucone pojedyncze szyby, rowy i sztolnie wykopane ręcznie za pomocą kilofów i dłut. Sztolnie te mają często postać długich i wąskich tuneli wykopanych poziomo do wnętrza gór, o długości sięgającej aż 70 metrów.\nPonieważ kopalnie zlokalizowane są głównie na terenach prywatnych, kopacze - których liczbę obecnie ocenia się na 3.000 - zmuszeni są sprzedawać cały urobek właścicielom ziemskim, choć "przemyt" jest tu częstym zjawiskiem. Potrafią oni wydobywać nawet kilka kilogramów w ciągu jednego dnia, lecz równie dobrze mogą bezskutecznie kopać całymi tygodniami. Z tego powodu trudno oszacować całkowity roczny urobek surowca. Oznacza to, że rokrocznie wydobywa się tu od jednej do dwóch ton surowego bursztynu nadającego się do obróbki.\nW 1987 r. rząd dominikański zakazał eksportu surowego bursztynu. Dlatego tylko eksporterzy, którzy gotowi są zastosować się do wymogów prawnych, mogą oferować bursztyn dominikański za granicą. W ofercie są różne wyroby: naszyjniki, bransolety, naszyjniki, jak również biżuteria w oprawie ze złota i srebra. Większość produktów sprzedawana jest na miejscu, a eksportowane są jedynie śladowe ilości.\nBurszty dominikański jest łatwy w obróbce dla doświadczonego rzemieślnika. Na przykład wielu azjatyckich bursztynników potrafi wytworzyć piękną biżuterię i kamienie, jak również formy rzeźbiarskie, szczególnie gdy umiejętnie zastosują odpowiednie techniki szlifowania, rzeźbienia i polerowania. Wbrew powszechnej opinii bursztyn dominikański jest wystarczająco twardy, a niektórzy wytwórcy polerują go wręcz z zastosowaniem proszku diamentowego i potrafią nadać mu niezwykle lśniący połysk.\nJeśli chodzi o stopień przezroczystości, bursztyn z Republiki Dominikańskiej jest wyraźnie lepszy od kopalnego sukcynitu, wśród którego przeważają odmiany woskowo-nieprzeźroczyste. 90% surowca z Dominikany jest przezroczysta. Z tego względu technologia klarowania termicznego, która niszczy różnorodność odmian bursztynu, nie upowszechniła się w Dominikanie. Bursztyn dominikański nie jest ulepszany termicznie, ani pozbawiany naturalnych cech. Choć stopień nasycenia kolorem złocistym jest zwykle o wiele niższy dla odcieni cytrynowych, to zazwyczaj zachowany jest on w swoim naturalnym stanie w wyrobach gotowych. Znajdowane są bryłki o intensywnych i naturalnych barwach: pomarańczowej, miodowej, aż po czerwoną, jak również naturalny bursztyn zielony, czarny oraz fioletowy.\nNajbardziej poszukiwaną, charakterystyczną i cenną odmianą bursztynu są bryłki z naturalną zdolnością fluorescencji o odcieniu błękitnym. Gotowe wyroby zachowują tę cechę przez długi czas oraz w zależności od kopalni, w której znaleziono bursztyn. W swojej książce "Dominican Amber and its Inclusions" ["Bursztyn dominikański i jego inkluzje"], wydanej w roku 1988, dominikański kolekcjoner Rafael Jie Chang Wu oszacował miesięczny urobek błękitnego bursztynu fluorescencyjnego na około 2,5 kg, tj. 30 kg rocznie, jednak nowe szacunki mówią o większej ilości, być może sięgającej nawet 200-300 kilogramów. Wciąż jednak jest to suma daleka od dużych ilości bursztynu bałtyckiego oferowanych na całym świecie.\nPonieważ bursztyn dominikański występuje rzadziej niż bursztyn bałtycki, osiąga przez to ceny wyższe od sukcynitu na światowych rynkach. Cena za zwykły polerowany żółty lub miodowy bursztyn wynosi około 3-5 euro za gram (w porównaniu do kamieni z sukcynitu, które kosztują 2-3 euro); za surową odmianę błękitnego bursztynu z fluorescencją trzeba zapłacić około 10-20 euro za gram. Plasuje to błękitny bursztyn dominikański na czele cennika bursztynu dostępnego na rynku komercyjnym i czyni go niedostępnym dla szerokiego kręgu odbiorców.\nZdjęcia pochodzą ze strony internetowej autora: www.blueamber.info\nZainteresowanym polecamy Blue Amber Channel: www.blueamberchannel.com


Obchody 99 rocznicy Odzyskania Niepodległości - Starostwo Powiatowe w Wieruszowie.\nAktualności » Obchody 99 rocznicy Odzyskania Niepodległości 2017-11-15\nPowiatowo-gminne obchody Odzyskania Niepodległości świętowano 11 listopada br. w Bolesławcu. Uroczystość rozpoczęła się Mszą Świętą za Ojczyznę w Kościele Parafialnym p.w. św. Trójcy w Bolesławcu.\nNastępnie włodarze powiatu na czele ze starostą wieruszowskim Andrzejem Szymankiem, przedstawiciele Samorządu Gminy Bolesławiec na czele z wójtem Gminy Bolesławiec Leszkiem Dominasem, wójtami sąsiednich gmin, przedstawiciele jednostek organizacyjnych Powiatu Wieruszowskiego, delegacje organizacji społecznych, mieszkańcy Ziemi Wieruszowskiej, poczty sztandarowe udali się pod pomnik Pamięci Narodowej, gdzie złożono wiązanki kwiatów.\nW tym symbolicznym miejscu starosta wieruszowski przywołał wydarzenia sprzed 99 lat, które miały miejsce na terenie Bolesławca i jego okolic. Podkreślił również, że nigdy nie możemy zapominać o wartościach, o które walczyli nasi rodacy, przywołując słowa Cypriana Kamila Norwida: Aby mierzyć drogą przyszłą - trzeba wiedzieć, skąd się wyszło.\nDalsza część uroczystości odbyła się w Gminnym Centrum Kultury w Bolesławcu, gdzie występ artystyczny przedstawili uczniowie Szkoły Podstawowej im. Korpusu Ochrony Pogranicza w Bolesławcu.\nPrzedstawiciele władz Powiatu uczestniczyli również w uroczystych obchodach Święta Niepodległości w Wieruszowie – na Podzamczu, Czastarach, Lututowie i Sokolnikach, gdzie w miejscach pamięci narodowej złożyli wiązanki kwiatów.