Kosmetyki M.A.C. cz.8 - Strona 19 - Wizaz.pl\n2014-06-10, 21:37 #541\nSkusiłam się jednak na te Sized to Go on-line skoro tu takie cyrki z cenami, a wyjeżdżam i i tak bym nie miała dostępu do salonu (każdy pretekst dobry ). Wzięłam pigmenty Vanilla (marzyłam o nim od ponad 3 lat!!!) i Naked oraz Fix+ na spróbowanie, chociaż wątpię, by przebił wodę różaną\nDzisiaj doszedł do mnie także podkład Studio Sculpt i mam nadzieję, że będę zadowolona i że będzie wyglądał równie pięknie jak nakładany przez Macówkę :P\n2014-06-10, 21:53 #542\nWoda rózana a Fix+ to całkowicie 2 rózne produkty\n2014-06-10, 22:02 #543\nObie mają właściwości nawilżające, uspokajające podrażnienia, odświeżające. Fix+ ma dodatkowo właściwości do wykończenia, scalenia makijażu i odświeżenia go w ciągu dnia, ale i w ten sam sposób działa u mnie woda różana przelana do buteleczki z dobrym atomizerem\nAle nie ukrywam, że przy Fix+ najbardziej liczę na te właściwości scalania makijażu. Czy używacie może na jeszcze inne sposoby?\n2014-06-10, 22:06 #544\nFix + nie ma zadnych własciwosci scalania makijazu, nie wiem skad sie to wzielo. Jest dobry jako nawilzacz pod makijaz.\n2014-06-10, 22:11 #545\nhmmm... sugerowałam się stroną MAC "Może być też stosowany na makijaż do jego wykończenia i odświeżenia w ciągu dnia" no i powszechną opinią o scalaniu warstw\n2014-06-10, 22:15 #546\nJakbym sie sugerowała tym co mac pisze na stronie, to bym połowy rzeczy nie miała Nie no, to jest taki nawilzacz, przygotowuje w sumie fajnie skóre na mkaijaz. Chociaz moze wzmóc jej swiecenie w ciagu dnia Czego nie tolerowałam w nim kiedyś, ale obecnie sie polubiliśmy\n2014-06-10, 22:18 #547\n2014-06-10, 22:23 #548\nMam nadzieje, ze sie u Ciebie sprawdzi\n2014-06-10, 22:37 #549\nA jeszcze lepsze są ceny w Stanach mam pigment Vanilla Sized to go i róż Well Dressed - pigment kosztował 10$+podatek, róż 21$+podatek. Wysłałam TŻ-ta na zakupy (zrobiłam zamówienie z koleżankami ) i pani mu powiedziała że dobrze, że przyszedł tam kupić bo w Europie to drogo (zauważyła w portfelu polskie prawo jazdy)\n2014-06-10, 22:44 #550\nUSA to wiadomo, ale normalnie to niemozliwe tam kupic, chyba ze sie kogos tam ma.\n2014-06-10, 22:50 #551\nMam nadzieje, że firma będzie Go częściej wysyłać na różne konferencje\nSzkoda, że Alluring weszło do sklepów stacjonarnych w dniu wylotu...\nJak porównuję ceny tam i u nas to aż mi szkoda iść tutaj do sklepu...\n2014-06-11, 02:30 #552\nA wiadomo kiedy dokladnie u nas bedzie Osbourne?\n2014-06-11, 07:48 #553\nZawsze sobie tlumacze, ze ktos musi na tym zarobic, a sprowadzenie tego wszystkiego do naszego pieknego kraju jest tez piekielnie drogie. Chociaz w przypadku MAC nie razi mnie to az tak bardzo, bo kosmetyki sa wydajne, ale np. w przypadku Bath&Body works czy the body shop juz tak. I tak mysle, ze ceny MAC nie sa tragiczne, jakosc i wydajnosc sa swietne, a i tak jest sporo taniej niz marki wysokopolkowe typu Dior czy Chanel.\nNo i darmowa wysylka jest (nie wiem czy to nie chwilowa akcja) i zawsze to dwie dychy w kieszeni, a w USA poczta jest tez bardzo droga\nCzas edycji: 2014-06-11 o 07:49 Powód: blad\n2014-06-11, 07:50 #554\nPisalam teraz ze znowu sprobowalam zakupow w USA\nJesli wszystko do mnie dotrze,chetnie wysle informacje na maila jak zrobic zakupy w USA w MAC online\nJa niestety ze wzgledow finansowych nie bede czesto zamawiac kosmetykow w MAC w USA,teraz kompletuje niezbedne produkty\ndolacze sie do zamowienia jak znajdzie sie kilka osob chetnych zeby razem zrobic zakupy USA\nCzekam jak wysla mi paczuszke do Polski i odezwe sie jak dojda\n2014-06-11, 08:30 #555\nMysle, ze moznaby zamowic MAC przez Polamer i moze wysylka nie bylaby tak tragiczna, bo to w sumie lekkie rzeczy zamawialysmy tak z dziewczynami Bath&body works i wszystko bylo git\nNa Temptalii pojawily sie swatche Moody Blooms http://www.temptalia.com/sneak-peek-...hotos-swatches\n2014-06-11, 09:09 #556\nW tak watpliwy sposób ja zakupów nie robię.\n2014-06-11, 09:19 #557\nA ja taupe uwielbiam\nNie rob tego bo to sie nie oplaca.\n2014-06-11, 10:38 #558\nPolamer omijaj szerokim lukiem jeśli nie masz kogos w USA, co pomoze Ci z wysylka ,ja korzystałam z ich usług. Rozumiem VAT i clo żeby zaplacic , inne opłaty mnie dobily zaoszczedzilam wtedy na calych zakupach może z 30 zl To już wole robic zakupy w Polsce\nTeraz to nowe zamówienie to inna sprawa ale o szczegółach napisze jak już kosmetyki do mnie dotra i to nic nielegalnego\n2014-06-11, 11:10 #559\nNo i niestety - Sculpt jako puder do konturowania u mnie się nie sprawdzi. Ma co prawda odcień chłodniejszy od większości bronzerów, ale i tak ociepla mi twarz... No nic, zostanie u mnie w kufrze dla innych + w lato będę go używać jak matowego bronzera, ale o scuplting mogę zapomnieć\nJa nie wiem, nie ogarniam tych moich tonacji - niby jestem w podkładach z tych cieplejszych odcieni, ale jeśli chodzi o róże i produkty do konturowania to zdecydowanie lepiej mi w chłodniejszych odcieniach. Idealne są MACowy Taupe, NYXowy Taupe i cień Heroine z Illamasqua. Wszystkie inne popularne bronzery matowe z tych chłodniejszych odcieni (jak Hoola np) u mnie wychodzą nienaturalnie, widać, że jestem umalowana, a czasami wręcz jakbym się ubrudziła\nWzięło się stąd, że na suchych cerach Fix+ bardzo dobrze sprawdza się przy wykańczaniu makijażu, bo niweluje efekt pudrowości.\n2014-06-11, 11:30 #560\nNo to bedzie idealny pod kompakt Pro Long, który jednak nabyłam. Ale powiem, że trzeba go bardzo dokładnie gabeczka nakładać i już nie pudrować, bo sam kompakt daje wykończenie pudrowe. No chyba, ze MSFN-em albo białym pre+prime. W przypadku blota, Careblenda i Sheer Pressed - efekt makabyrycznie pudrowy.\n2014-06-11, 17:23 #561\n2014-06-11, 18:28 #562\n[/COLOR]Na Temptalii pojawily sie swatche Moody Blooms http://www.temptalia.com/sneak-peek-...hotos-swatches\nz pomadek Moody bloom mi sie podoba, a reszta to znowu fuksja na 10 sposobow, dopiero co byla podobna kolekcja, nuda...\n2014-06-11, 18:35 #563\nNo i Candy Yum Yum jest juz w mojej kolekcji Razem z Shock Values tworza piekny duet To jest TAK bardzo moj kolor, ze nie wiem jak nie moglam jej wczesniej nie miec\nSprobowalam tego nowego kompaktu i Fixa Powder, tym razem dobrano mi NC30/35 a moze tydzien wczesniej NW22 Super.... O ile w tych lustrach i przy swietle wszystko wydawalo mi sie cudne, podklady sa za ciemne , robi mi sie male ciastko po jakims czasie, a tego nie lubie + podklady sa widoczne. Warunki do testowania sa ekstremalne jakies 35 stopni Ale moze to dlatego ze Macowka nalozyla mi chyba tone tego na twarz, ale moze to tak ma byc, profesjonalnie, ale ja sama preferuje makijaz naturalny i uzywam wszystkiego oszczednie...\nAle wybiore sie jeszcze do innego Maca na kolejne testy, ciekawe jaki wtedy mi kolor dobiora, NC50 albo NW10\n2014-06-11, 22:11 #564\nW tej kolekcji na szczęście nic mnie mocno nie kręci. Pomadki podobne już były - i to całkiem niedawno. Róże są nawet ładne, ale dupowalne. Cienie to z kolei nie mój konik. Uff!\nZa to zdecydowana jestem już na Kelly Yum Yum z Osbournów.\n2014-06-12, 13:47 #565\nDziewczyny ponawiam pytanie, kiedy te osbourne maja byc?\n2014-06-12, 14:18 #566\nW sierpniu, online i jeśli chodzi o Warszawę, to Mokotów i Złote.\n2014-06-12, 14:24 #567\nJa to jestem ciekawa, od którego sierpnia będzie online dokładnie bo trzeba będzie czatować, jak sie chce szminkę KYY, na UK w parę godzin je wywaiało\n2014-06-12, 14:35 #568\nOk to ja wysle moja mame do mokotowa w dzien premiery lub dzien przed\n2014-06-12, 14:47 #569\nA mnie Moody bardziej przypadło niż dziewczyny Ozziego. Podobają mi się pomadki z wyjątkiem tych b.ciemnych, w ogóle bardzo lubię formułę Sheen Supreme aczkolwiek mogłaby być trochę trwalsza z cieni wziełabym chyba Artistic License a z Ossbornów KYY o ile uda mi się zapolować\n2014-06-12, 15:11 #570


DentaMile 3D-Druck Materialien LuxaPrint Ortho Plus. DMG — wysokiej jakości materiały dentystyczne dla stomatologów i techników dentystycznych\nLuxaPrint Ortho Plus: Przewodnik dotyczący stosowania już dostępny\nLuxaPrint Ortho Plus to specjalistyczny materiał DMG do tworzenia przezroczystych szyn i aparatów ortodontycznych metodą druku 3D. W naszym Przewodniku dotyczącym stosowania, dostępnym pod adresem www.dentamile.com, omówione zostały metody osiągania najlepszych rezultatów.\nNasz Przewodnik dotyczący stosowania to szczegółowy, przejrzysty poradnik w formacie PDF obejmujący 22 strony, zawierający wiele ilustracji oraz cennych wskazówek i porad związanych z praktyką stomatologiczną.\nW Przewodniku dotyczącym stosowania LuxaPrint Ortho Plus prezentujemy nasze zatwierdzone procedury DentaMile, które mogą zostać wykorzystane do łatwego i niezawodnego uzyskania rezultatów spełniających wysokie wymagania stawiane wyrobom medycznym. Przedstawiony został krok po kroku proces tworzenia szyn okluzyjnych – od skanowania do obróbki końcowej wydrukowanego obiektu.\nUżytkownicy naszych materiałów mogą być pewni, że ich wyroby zawsze będą najwyższej jakości.\nPrzewodnik dotyczący stosowania LuxaPrint Ortho Plus jest już dostępny do pobrania w formacie PDF tutaj:\nPrzewodnik dotyczący stosowania LuxaPrint Ortho Plus


GASPARI NUTRITION Aminolast 420g Aminokwasy BCAA GASPARI NUTRITION\nDzięki Gaspari Nutrition Aminolast dostarczysz swoim mięśniom niezbędną dawkę aminokwasów. Jest to najlepszy preparat, dzięki któremu przyspieszysz proces regeneracji.\npoprawia wytrzymałość podczas treningów\nskraca okres regeneracji po wysiłku fizycznym\nPreparat bazuje na mieszance najważniejszych aminokwasów, które wpływają na zwiększenie wytrzymałości oraz poprawę wydolności organizmu. Gwarantują także szybką regenerację po wysiłku, co pozwala na podjęcie kolejnego ciężkiego treningu.\nL-leucyna to jeden z najważniejszych aminokwasów BCAA. Pobudza anabolizm mięśniowy, przyczyniając się do rozbudowy masy mięśniowej. Przeciwdziała katabolizmowi, chroniąc mięśnie przed rozpadem. Skraca okres regeneracji po treningu.\nL-tauryna to siarkowy aminokwas o silnych właściwościach antykatabolicznych. Wspiera zarazem proces budowy wartościowej masy mięśniowej.\nL-izoleucyna to kolejny aminokwas BCAA. Uczestniczy w procesie syntezy białek, mając wpływ na wzrost i rozwój masy mięśniowej. Zapobiega rozpadowi mięśni, działając antykatabolicznie.\nL-walina należy do grupy aminokwasów BCAA. Bierze udział w syntezie białek mięśniowych, wspierając rozwój muskulatury. Działa antykatabolicznie, chroniąc mięśnie przed rozpadem podczas intensywnego wysiłku. Przyspiesza proces regeneracji po treningu.\nL-asparaginian L-ornityny dzięki technologii AmmoJECT™, wykazuje wysoką zdolność usuwania pozostałości metabolicznych z komórek, m.in. szkodliwego amoniaku. Stymuluje syntezę hormonu wzrostu, odpowiadającego za rozwój masy mięśniowej.\nGaspari Nutrition Aminolast to zaawansowana odżywka, która zwiększa efekty stosowania odżywek keratynowych, fat-burnerów oraz innych preparatów przedtreningowych. Jeżeli poszukujesz wsparcia podczas budowy muskulatury, Gaspari Nutrition Aminolast to najlepsze rozwiązanie.\nCo wchodzi w skład Gaspari Nutrition Aminolast?\nSkładniki w 1 porcji (14 g)\nWapń - 92 mg\nSód - 25 mg\nL-leucyna - 2500 mg\nL-tauryna - 2000 mg\npeptydy leucyny - 2000 mg\nL-izoleucyna - 1250 mg\nL-walina - 1259 mg\nL-asparaginian L-ornityny - 1000 mg\nJak stosować Gaspari Nutrition Aminolast?\n1 porcję rozpuścić w 200ml wody i pić 1-2 razy dziennie - przed posiłkiem lub treningiem oraz po treningu lub przed snem. Popić dużą ilością wody (min. 250-300ml).\n5/5 Wystawiono: 2014-06-29\nProdukt oceniam bardzo dobrze, choć w można kupić aminokwasy o podobnej jakości w niższej cenie. Bardzo dobra regeneracja, nawet po najcięższych treningach nie miałem zakwasów. Proszek bardzo dobrze się rozpuszcza w wodzie bez konieczności używania miksera. Jako że cenie sobie firmę Gaspari i jej twórcę polecam produkt i daje ocenę 5.


Volkswagen KIM (dealer) - Gorzów Wielkopolski, Myśliborska 33 - Lista sieci - E-sieci.pl\n- Nauka Jazdy (39)\t- Salony Samochodowe (38)\t- Stacje Benzynowe (9)\t- Stacje Obsługi Samochodów (12)\t- Wypożyczalnie Quadów ()\t- Wypożyczalnie Samochodów (10)\tSalony Samochodowe\tAlfa Romeo\nVolkswagen KIM (dealer) - Gorzów Wielkopolski\nUlica: Myśliborska 33\nEmail: Opinie o tej placówce (3.38/5):\nSerwisTel. 95 / 733 65 90Fax 95 / 733 65 91SerwisTel. 95 / 733 65 92CzęściTel. 95 / 733 65 94\tInformacje dodatkowe\nSprawdź najlepiej oceniane placówki VW w mieście Gorzów Wielkopolski.\nSprawdź oferty pracy w sieci VW.\nPoznaj opinie o innych placówkach sieci VW.\nDowiedz się więcej na temat sieci VW.\nAdresy placówek sieci VW Gorzów Wielkopolski.\nOpinie Internautów o placówce "Volkswagen KIM (dealer), Myśliborska 33, 66-400, Gorzów Wielkopolski" należącej do sieci "VW"\nwyświetl opinie: wszystkie (32) | pozytywne (19) | neutralne (0) | negatywne (13)+dodaj opinie\nBardzo profesjonaly serwis polecam\nMili i sympatyczni, robiłem u nich przegląd i jestem w stu procentach zadowolony, fachowe podejście, pełen profesjonalizm. POLECAM\nPrzesadne ceny za usługę, mało profesjonalni mechanicy, nie mają pojęcia o naprawie z komputeryzowanych aut.\nData dodania: 25/01/2014\nSuper profesjonalna obsługa. Gorąco polecam. Zero problemów z wymianom pompo-wtryskiwaczy w Passacie B6 w ramach bezpłatnej wymiany. Data dodania: 13/01/2014\nDodał: Włodzimierz Opinia pozytywna\nProfesjonaliści w swojej dziedzinie. Gorąco polecam. A mam porównanie z obsługa w innych salonach np. Szczecin! Wspaniała i miła obsada nie tylko przed sprzedażą, nawet jak auto ma 9 lat. Ludzie w całości kompetentni do stanowisk, które zajmują.\nNajlepszy salon i sprzedaży, i serwisu w Gorzowie. Ci co piszą negatywnie, chyba nigdy tam nie byli. Naprawdę polecam, polecam, polecam.\nBardzo fajni ludzie przy okazji wizyty rozmawiałem na temat nowego auta z Panem, bardzo dobrze doradza, widać że podchodzi do fachu uczciwie, nie jak w innych salonach w których bywałem, tylko aby wcisnąć. Gorąco poleceń. Super naprawdę super. Data dodania: 13/06/2013\nProfesjonalna obsługa, doradcy super, wszystko ustalone koszty przed naprawą. W innych warsztatach wymieniali i dalej auto nie było naprawione. Super serwis. Data dodania: 19/04/2013\nDodał: darek witnica\nRewelacja muszę napisać, świetne doradztwo, chciałam kupić używanego a wybrałam nowego, pomogli sprzedać starego ... POLECAM !!!!!!\nBardzo profesjonalna obsługa, polecam każdemu. Data dodania: 13/02/2013\nTo najlepszy salon i serwis jaki znam a miałem kilka aut w swoim życiu. Naprawdę polecam, zrobili mi auto na gwarancji, które ma 5 lat. Super.\nNie zgadzam się z poprzednia opinią, wręcz przeciwnie najlepszy Salon w Gorzowie profesjonaliści, F1 chyba był w innym mieście. Polecam jeszcze raz polecam. Świetni ludzie,,,,\nPełen profesjonalizm, auto3 lata po gwarancji a naprawione w ramach gwarancji, Brawo Panowie, Brawo.\nWitam duzo nie bede pisal poprostu obsluga, doractwo do BANI zero podejscia do klienta tylko bierzesz czy nie jezeli tak jest terz w Swiebodzinie to Gratuluje.\nPolecam, polecam, jeszcze raz polecam. Sprawna i miła obsługa zarówno w serwisie jak i w sprzedaży samochodów - prawdziwi profesjonaliści.\nMam 5cio letniego Passata 2.0 TDi na pompowtryskach,ostanio mi jeden poszedł a w KIMe mimo wieku samochodu wymienili mi go w ramach gwarancji, czym mnie kompletnie zaskoczyli.W warszawie gdzie mieszkam i serwisuje za poprzedni pompowtry mnie skasowal\nJestem właścicielem vw od trzech lat,profesjonalna obsługa.Polecam !!!\nData dodania: 28/04/2011\nja byłem w tej stacji i jest ok fakt ceny wysokie ale szybko sprawnie\nDziwię się wcześniejszym negatywom. W końcu porządny serwis VW w Gorzowie. Ja tam jeźdżę i sobie chwalę.\nSuper serwis.Bardzo profesjonalna obsługa.Jestem mile zaskoczony.\nNie można uzyskać żadnych informacji, dzwoniąc do serwisu w Poznaniu czy Szczecinie nie robi to dla nich najmniejszych problemów. Data dodania: 12/01/2011\nNosiłem się z zamiarem kupna nowego VW. To ostatnia szansa na odliczenie vat-u. Podjeżdżałem dwukrotnie do salonu. Zero zainteresowania ze strony obsługi. Po tym, co przeczytałem w postach, odechciało mi się kontaktów z tym serwisem.\npodzielam zla opinie i nie polecam, nie naprawiaja nic gdy darmo. To swieta prawda. Kim to firma nastawiona na zysk zysk zysk, szczerze to jak chcecie kupic vw idzcie do innej firmy, bo gorzej nie traficie.\npodziwiam nieudolnosc tego serwisu, mam podobny problem jak inni, nie chca nic naprawiac na gwarancji, robia z klienta idiote, az dziwne bo sama dyrekcja KIM temu przyklaskuje, zapomnijcie o gwarancji w KIMie, serwis nie naprawi nawet kosiarki.\nmam udowodniona usterke silnika, mimo jasnych dowodow bardzo migaja sie od naprawy juz ponad rok, pewnie jak minie gwarancja to beda milsi. Wg tego co sami mowia nie maja pojecia jak naprawic i dlatego nie beda grzebac, podejscie godne SZPECOW KIM.\nSklep bez profesjonalistów, mili tylko przy zakupie.Zwodzenie z dostawą zakupionego samochodu, nie dotrzymanie terminu dostawy zawartej w umowie.Odradzam.\nbrak slow o serwisie, zero wiedzy, omijajcie z dala jesli chcecie miec sprawne auto, boje sie nawet na przeglad dac i pojade do innego, watpie ze zrobia tutaj bo patrza tylko na zarobek nie na wysilek, pewnie palcem nie rusza tak jak na pierwszym.\nData dodania: 06/03/2010\nmozna znalezc juz tyle o wadach vw i zbywaniu klientow ze nie wiem czemu mowi sie o tej firmie ze dobra, mysle ze Polscy serwisanci i brak bata nad nimi ze strony glownych siedzib skutecznie zrypia ta opinie, a sami na tym straca, typowe dla Polaka.\nto nie serwis to sciema.....jawne oszustwo. w 21 wieku to jest absurd !!!!!!!!!!!!!!!!\nnie wyatarczy ze auto na lawecie, gdy ma gwarancje a Ty nie placisz nie masz szans, to ze sa slabi to calemiasto juz wie ale czemu jeszcze istnieja to juz zagadka, za bogaci sa zebys tam podskoczyl, w oczy mowia ze vw nie ma gwarancji i tyle. Data dodania: 04/03/2010\nmloda stacja bez profesjonalistow, mili tylko przy kupnie. Idzie sie z jawna usterka i twierdza ze to ok. Nie znaja sie na tym czym handluja, chyba ze sporo sie placi, inaczej sa slepi nawet gdy auto stanie rozkraczone.odradzam serwisowanie,slabi.\nData dodania: 30/08/2009\nŁącznie oddanych głosów na Volkswagen KIM (dealer): 32, średnia ocen: 3.38/5


Ania | 2018-02-06\nTa historia nie była zła, ale ma swoja wady. Jest dosyć przewidywalna. Czytając sami możemy wiele się domyślać, snuć swoje wizje, które w większości będą słuszne. Tak naprawdę książka właściwie niczym mnie nie zaskoczyła. No dobrze, to w sumie romans, więc może nie powinnam się nastawiać na jakieś wielkie zaskoczenie, ale książka ma swoje tajemnice, które były ciekawe, ale jednak, które niestety można przewidzieć.\nGłówna bohaterka Aimee też nie zdobyła mojej sympatii od samego początku. Próbowałam ją zrozumieć, bo na pewno ciężko jest osobie, która w dniu swojego ślubu musi pochować swojego niedoszłego męża, a jednak trochę mnie irytowała. Potem to się zmieniło, ale nadal się nie polubiłyśmy. Za to polubiłam innego bohatera, którego autorka wprowadziła, a mianowicie niezwykle przystojnego fotografa.\nAutorka zawiodła mnie również tą tajemniczą kobietą, która powiedziała Aimee, że jej ukochany nie umarł. Spodziewałam się tu jakiegoś o wiele większego wątku. Tu mogła zaskoczyć, a jednak tego nie zrobiła.\nMimo tych wad, to jednak muszę powiedzieć, że książkę dobrze mi się czytało. Autorka zbytnio nie zaskakiwała, była przewidywalna, ale z drugiej strony jakoś ciekawiła, że przerzucałam kolejne strony. Książka jest podzielona na dwie części i o wiele bardziej też zainteresowała mnie ta druga część. Tu działo się nieco więcej i jakby „akcja” nabrała troszkę tempa. Nie będę jej Wam polecać, ale też nie będę odradzać. Sami zdecydujcie, czy chcecie poznać historię Aimee.


Jesteś tutaj: HomeRegionDokąd zmierza Europa? - debata o przyszłości UE\nNapisane przez Łukasz Religa\tOpublikowano w Regionalne piątek, 08 czerwiec 2018 21:11\nWspólnoty europejskie i Unia powstały po to, aby przeciwstawić się złu – przypomniał na dzisiejszej debacie zorganizowanej w Bydgoszczy przez Biuro Informacyjne Parlamentu Europejskiego w Polsce, europoseł Tadeusz Zwiefka. W dyskusji o przyszłości kontynentu wzięli również udział posłowie: Kosma Złotowski i Janusz Zemke.\nW słowie wstępu Bartłomiej Balcerzyk reprezentujący polskie Biuro Parlamentu Europejskiego podkreślił, że celem organizacji Regionalnych Forów Dyskusyjnyhc Parlamentu Europejskiego jest z jednej trony debata o kluczowych dla Europy wyzwaniach, ale także umożliwienie mieszkańcom województw spotkania się ze swoimi reprezentantami w Parlamencie Europejskiego. Sala sesyjna Kujawsko-Pomorskiego Urzędu Wojewódzkiego niemal się zapełniła, bowiem nie brakowało chętnych debatą o przyszłości Europy.\nPoseł do Parlamentu Europejskiego Kosma Złotowski nawiązał do wystąpienia prezydenta Francji Emanuela Macrona, który postuluje o zwiększenie zakresu federalizacji UE - Jest się wiele zastanawiać jak ta Unia ma wyglądać. Czy ma tak jak twierdzą niektórzy tworzyć jedno federalne państwo, z Komisją Europejską jako rządem, czy quazi rządem. Czy też dalej pozostać Unią 27 (po odejściu Wielkiej Brytanii) państw suwerennych, które widzą własny interes, aby działać w różnych obszarach razem.\nZdaniem posła Tadeusza Zwiefki, reprezentującego największą frakcję w PE – Europejską Partię Ludową jako członek Unii Europejskiej od 2004 roku, Polacy są uprawnieni do prowadzenia tego typu debat - Jest dzisiaj zdecydowanie więcej pytań, niż stały przed ojcami założycielami Unii Europejskiej. Przed politykami, którzy przygotowywali deklarację Schumana w maju 1950 roku, przed tymi którzy podpisali Traktat Rzymski w 1958 roku, czy wreszcie przed tymi którzy przyjmowali traktat z Maastricht ustanawiający Unię Europejską. Tych pytań jest zdecydowanie więcej, bo świat jest bardziej skomplikowany. Pamiętajmy, że wspólnoty europejskie i Unia powstały po to, aby przeciwstawić się złu. Taki był cel- aby zapewnić ludziom życie w spokoju i dobrobycie.\nZwiązany z lewicą Janusz Zemke, były polski wiceminister obrony narodowej natomiast największe wyzwania Europy widzi w zakresie zachowania bezpieczeństwa - Można zaryzykować tezę, że Unia do tej pory miała dwie takie wielkie polityki wspólnotowe. To była polityka spójności, która wyrównywała szansę i wspólna polityka rolna. Moim zdaniem – jesteśmy w przełomowym momencie, gdzie Unia będzie musiała w interesie bezpieczeństwa obywateli, będzie musiała zając się znacznie szerzej polityką związaną z zapewnieniem bezpieczeństwa. Dzieje się tak bo mamy masę problemów jeżeli chodzi o bezpieczeństwo dookoła Europy. To jest co się dzieje w Afryce, to co się dzieje na Ukrainie, mamy do czynienia też z nowym typem ataków- są to przede wszystkim cyberataki .\nW przyszłym roku odbędą się wybory do Parlamentu Europejskiego. Kluczowe decyzje dotyczące przyszłości Europy będą zależeć również od ich wyników.\nCzy UE powinna bardziej naciskać na Polskę?\nWśród uczestników debaty byli działacze Obywateli RP i Komitetu Obrony Demokracji – Grupa organizacji pozarządowych opozycyjnych występuje do Komisji Europejskie z wnioskiem o skierowanie sprawy polskiego Sądu Najwyższego z oczekiwaniem skierowania sprawy do Europejskiego Trybunału Sprawiedliwości. Zwrócimy się do panów posłów Zemke i Zwiefki, którzy się raczej opowiedzą za tym do czego my dążymy, o poparcie z wszelkich sił tego naszego apelu, bo wydaje się nam iż w inny sposób ta sprawa nie zostanie rozwiązana – mówiła przedstawicielka tej grupy, jednocześnie martwiąc się, że pojawiają się przesłanki, że Bruksela może chcąc łagodzić spór z Polską nie być aż tak stanowcza.\nEuroposeł Tadeusz Zwiefka nawiązał do ostatniego zjazdu Europejskiej Partii Ludowej, który odbył się w Warszawie – Przewodniczący partii Joseph Daul jednoznacznie powiedział, że nasza europejska partia polityczna wystąpi do Komisji Europejskiej ze wsparciem państwa wniosku.\nZwiefka zapowiedział również, że wizytę w Polsce planuje wiceprzewodniczący KE Frans Fimmermans, który będzie domagał się od premiera Mateusza Morawieckiego zdecydowanych działań.\n- Oceniam krytycznie wiele decyzji związanych z polskim sądownictwem począwszy od Trybunału Konstytucyjnego, przez Sąd Najwyższy i to co się stało z KRS i to jest jedna sprawa. Natomiast nigdy nie będę głosował za żadnym aktem unijnym, który będzie nakładał sankcje na Polskę – zadeklarował europoseł Janusz Zemke, po czym rozległy się brawa – Jak są głosowania, razem z kolegami z Polski się wstrzymujemy. Problem polega na tym, że my często pracujemy w horyzoncie kilkunastu lat, obecnie pracujemy o budżecie na lata 2021-2027, dlatego nie chciałbym doprowadzić do tego, aby Polska miała jakieś straty z tego tytułu.\n- Prawo i Sprawiedliwość przez wiele lat było w opozycji i nigdy nie prosiliśmy nikogo o rozstrzyganie naszych sporów. Jeżeli kogoś prosiliśmy to tylko naszych wyborców. Nasi wyborcy w wolnych wyborach w Polsce wybrali Prawo i Sprawiedliwość, a Platforma Obywatelska i Sojusz Lewicy Demokratycznej są w opozycji. To nie jest postanowienie na wieczność, ale na cztery lata, które za rok się kończą -bronił działań polskiego rządu poseł Kosma Złotowski. Jednocześnie parlamentarzysta powołał się na badania pokazujące, ze Polacy swój wymiar sprawiedliwości oceniają zdecydowanie gorzej niż np. Niemcy, co było przyczyną wprowadzenia przez rząd reformy.\nW czwartek z inicjatywy Biura Informacyjnego Parlamentu Europejskiego w Polce odbył się w Kinie Orzeł pokaz filmu ,,Krew Saamów” poświęconego Lapończykom. Szerzej o tym dziele filmowym napiszemy wkrótce na Portalu Kujawskim.\nWięcej w tej kategorii: « Jest decyzja w sprawie S-10. Ma powstać w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego\tCoraz bardziej ambitne plany dotyczące utworzenia supekorytarza Bałtyk-Adriatyk do Skandynawii »


„Przerwany marsz 1939 - 2019”\nAkcja „Przerwany marsz 1939 - 2019” - wyjątkowa inicjatywa podczas rozpoczęcia roku\nw Publicznej Szkole Podstawowej im. Jana Pawła II w Potoczku\nNaród, który zapomina o swojej historii jest skazany na zagładę.\nW ramach ogólnopolskiej akcji „Przerwany marsz 1939 - 2019”, 2 września b.r. młodzi Polacy - uczniowie Publicznej Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Potoczku rozpoczęli nowy rok szkolny wraz z przedstawicielami pokolenia Polskich Dzieci Wojny. Akcja miała na celu upamiętnienie 80-tej rocznicy wybuchu II wojny światowej oraz osób, którym brutalnie przerwała ona edukację. Przekroczenie progu szkoły przez przedstawicieli wojennego pokolenia w sposób symboliczny dokończyło ich przerwaną przed osiemdziesięciu laty edukację. Pięć lat okupacji zabrało ich beztroskie dzieciństwo przysparzając dni pełnych cierpień. Spotkanie z młodym pokoleniem pokazało i udowodniło, że ich poświęcenie i dramatyczny los nie poszły na marne, a dzięki temu, co przeżyli, współcześni młodzi Polacy mogą teraz spokojnie rozpocząć edukację pod okiem swoich nauczycieli w wolnej Polsce.\nNa uroczystość rozpoczęcia nowego roku szkolnego przybyli przedstawiciele wojennego pokolenia z terenu Gminy Potok Wielki: Pani Irena Szatkowska, Pan Jan Rapa, Pan Piotr Polnicki oraz Pan Zenon Dudek. Uroczystość zaszczycili również swoją obecnością – Wójt Gminy Potok Wielki Pan Leszek Nosal oraz przedstawiciel Nadleśnictwa Janów Lubelski – Pan Robert Cybart.\nW ramach akcji młodzież szkolna wraz z „Dziećmi wojny” wspólnie odśpiewali Mazurka Dąbrowskiego oraz zrobili pamiątkowe zdjęcia. Poza tym zaproszeni goście w dowód wdzięczności za przybycie otrzymali Honorową Legitymację Ucznia Publicznej Szkoły Podstawowej im. Jana Pawła II w Potoczku. Należy dodać, że projekt będzie kontynuowany także w trakcie roku szkolnego. Zadaniem młodzieży będzie przeprowadzenie wywiadów z innymi „Dziećmi wojny”, a następnie spisanie lub nagranie ich wspomnień. Kolejnym akcentem będą uroczystości upamiętniające pacyfikację wsi Osówek, które odbędą się 29 września 2019 roku, na które bardzo serdecznie zapraszamy.\nZdjęcia: Małgorzata Lisowska


Policjanci na „Dniach Gminy Jasienica Rosielna” | Brzozów w brzozów24.pl Serwis Internetowy Miasta i Powiatu Brzozów\nPolicjanci na „Dniach Gminy Jasienica Rosielna”\nBRZOZÓW24.PL / PODKARPACIE . Wczoraj brzozowscy policjanci wzięli udział w „Dniach Gminy Jasienicy Rosielnej”. Obecność funkcjonariuszy cieszyła się dużym zainteresowaniem. Największą atrakcją dla najmłodszych uczestników był pies służbowy „Gabot”, którego każdy mógł pogłaskać i zrobić sobie pamiątkowe zdjęcie.\nWczoraj w Jasienicy Rosielnej odbyła się impreza plenerowa z okazji obchodów „Dni Gminy Jasienicy Rosielnej”. Policjanci również wzięli w niej aktywny udział. Dzieci oraz ich rodzice mieli okazję zapoznać się z pracą policjantów, wsiąść do radiowozu oraz zobaczyć z bliska policyjne wyposażenie wykorzystywane w codziennej służbie. Ochotnicy mogli go nawet przymierzyć.\nAtrakcją dla najmłodszych była możliwość wejścia do radiowozu i zajęcia w nim miejsca kierowcy. Wówczas na ustach każdego dziecka pojawiał się wielki uśmiech i zadowolenie. Największą niespodzianką okazała się obecność na pikniku psa służbowego – „Gabota”, którego można było pogłaskać i zrobić sobie z nim pamiątkowe zdjęcia. Takie wrażenia z pewnością na długo pozostaną w ich pamięci.\nPikniki rodzinne są doskonałą okazją do tego by porozmawiać z jej uczestnikami o szeroko rozumianym bezpieczeństwie, zwłaszcza w okresie trwających wakacji i przypomnieć dzieciom, że policjant jest ich przyjacielem i w potrzebie zawsze mogą na niego liczyć.\nŹródło : KPP Brzozów\nTagi: Brzozów, brzozow24.pl, dni gminy, Jasienica Rosielna, kpp brzozów, podkarpacie, policja\n« Nie żyje Jan Ciupka, Prezes Okręgowego Związku Piłki Nożnej w Krośnie\nSzczęśliwy finał poszukiwań 46-latka »\nNowe miejsca pracy w Autosanie. "Szukamy fachowców"\nNiedźwiedzie w pobliżu! Nie polecamy takich spotkań\nPrzed wakacjami koniecznie zobacz ten film\nFinał święta pływania w Brzozowie\nStartuje sezon letni na brzozowskim basenie! Atrakcje już ...\nŚwięto Bożego Ciała w Brzozowie (RELACJA VIDEO)\nDNI GMINY OLSZANICA: Duet Gajda, Rompey, Sami. Sprawdź program!\nNIEBOCKO: XIV Międzynarodowego Festiwalu Folklorystycznego „Dzieci Gór i Dolin”\nKino SDK: Zimna Wojna. Czyli wielokrotnie nagradzany film z trudną historią w tle\nTeatr uliczny w Sanoku. Moralitet w centrum miasta\nDNI BRZOZOWA: Shazza, Kwarta Czystey, Wanda i Banda i wiele atrakcji!\nZorganizuj wesele w nowej Sali Bankietowej „Dziedzic” GARDEN – namiot weselny na 250 osób!\nNowe miejsca pracy w Autosanie. „Szukamy fachowców” (VIDEO, FOTO)\nAQUARIUS LESKO: Basen zewnętrzny w Lesku otwarty już od 23 czerwca! (VIDEO)\nWAKACJE 2018: Pamiętajmy, że najważniejsze jest bezpieczeństwo!\nPOWIAT BRZOZOWSKI: 17-latek zaatakował interweniujących policjantów\nNie zgłosili dużej gotówki, posypały się mandaty\nUważaj! Czy twoje dziecko używa dopalaczy?\nPłonął budynek. Ogień zagrażał pobliskim domom (ZDJĘCIA)\nFinał święta pływania w Brzozowie. „Dobra zabawa i sportowa rywalizacji” (FILM, ZDJĘCIA)\nCZWARTEK W ARŁAMOWIE: Piłkarze walczą o miejsce na mundial. Problemy Glika i Skorupskiego (FILM)\nŚRODA W ARŁAMOWIE: „Czegoś takiego jeszcze w życiu nie widziałem…” (VIDEO)\nPOLACY W ARŁAMOWIE: Trening Reprezentacji Polski! (TRANSMISJA NA ŻYWO)\nŚRODA W ARŁAMOWIE: Linetty i Szczęsny spotkali się z kibicami (FILM, SONDA)\nFolklorystyczne święto w Niebocku. Festiwal „Dzieci Gór i Dolin”\nTo impreza dla całych rodzin! W niedzielę Festiwal Nauki i Zabawy!\nŻonkilowy piknik rodzinny w Orzechówce\nV Konkurs Piosenki Polskiej “Nie takie stare… (jak świat)”\n© 2018 Brzozów w brzozów24.pl Serwis Internetowy Miasta i Powiatu Brzozów


Autor: Vic yo o 07:00 8 komentarzy:\nMoje „mieszkanie” było całkiem przytulne, coś jak kawalerka, ale nie w bloku. Państwo Keller też byli bardzo mili. Moje małe M1, moje i tylko moje, byłam w nim sama i to idealne rozwiązanie. Co do pracy w Grillu, radziłam sobie, tak mi się wydaje.\n-Jordan mogłabyś zastąpić mnie na barze? Przyjmę dostawę – krzyknął Matt w moją stronę. Zdziwił mnie, bo to ja robiłam wszystko na zapleczu z racji tego, że się uczyłam.\n-No dalej, dalej musisz się i tego nauczyć – poganiał mnie, poprawiłam kitkę i wskoczyłam za bar, przy którym był tylko jeden klient, Taylor.\n-No w końcu ktoś na kogo można patrzeć – skomentował moją obecność, ja jednak puściłam to mimo uszu.\n-Cóż za zdziwienie, że ta słynna Jordan, która poruszyła cały świat nad naturalny pracuje w podrzędnej knajpie gdzieś na końcu świata. Twoje zdrowie – tuż po tych słowach przechylił kieliszek, a przezroczysty płyn wpłynął do jego ust. Gestem dłoni polecił mi bym nalała następny.\n-Strażnik porządku i ładu w tym wszystkim tak bardzo pokręconym. Powinienem być na ciebie zły, przecież możesz zabić mnie tak szybko, ale jakoś się ciebie nie boję – zaśmiał się drwiąco. Zacisnęłam pięści, ale starałam się być profesjonalna w swojej pracy.\n-Powinieneś pantoflu Klausa – Damon usiadł obok i spojrzał na niego z wyższością.\n-Wiesz co lubię – zwrócił się do mnie z lekkim uśmiechem, ja bez słowa nalałam mu Burbon. Powinnam liczyć się z tym, że wampir tu przychodzi i będę musiała mu usługiwać. Taylor wypił jeszcze kieliszek na odchodne i odszedł. Został prawie pusty lokal, a przy barze on. Patrzyłam jak przechyla szklankę z alkoholem.\n-Masz zamiar traktować mnie jak powietrze? – odezwał się w końcu.\n-Nie… Damon po prostu… -zaczęłam się miotać, wzrok wbiłam w jeden punkt na blacie.\n-Tak wiem… Zraniłeś mnie, daj mi czas, bla bla bla – prychnął i dopił Burbon do końca i głośno odstawił szklankę.\n-Widzę Jordan, że nie ma dziś ruchu. Idź do domu tylko śmieci wynieś – Matt zabrał mi bawełnianą ścierkę z ramienia i zaczął nią wycierać kieliszki.\n-Poczekaj na mnie na zewnątrz to porozmawiamy – rzuciłam w stronę Damona, zdziwił się tym co powiedziałam, ale przystał na moją propozycję. Szybko uwinęłam się z obowiązkami i przebrałam się i wyszłam przed lokal. Damon stał oparty o swój samochód, delikatnie się do niego uśmiechnęłam.\n-Więc gdzie chcesz porozmawiać? – zapytał podnosząc się z maski.\n-Jedźmy na klif – zaproponowałam, po drodze zajechaliśmy do sklepu po alkohol, było już całkiem ciemno, przez co wyraźniej widać było światła miasta. Usiadłam na masce samochodu, Damon zrobił to samo, po czym odkręcił butelkę Burbonu. Wyraźnie czekał aż coś powiem.\n-Opowiedz mi dokładnie co się działo jak mnie nie było – zażądałam zabierając butelkę. Poczułam na sobie wzrok czarnowłosego.\n-Po prostu, zawarłem układ z Klausem. Da ci spokój jak będę dla niego służył. Jak się jednak dowiedziałem, że… Wiesz z resztą – zabrał mi alkohol nie dokańczając. Może jednak nie powinnam się na niego gniewać. Zrobił to by mnie chronić, by nic mi się nie stało.\n-Ile osób zabiłeś przez ten czas? – Na to pytanie nawet nie wiem czy chciałam by odpowiadał, w sumie nie zrobił tego.\n-Dlaczego w taki sposób to rozwiązałeś? Dlaczego takie słowa w liście? – to mnie chyba najbardziej nurtowało, dlaczego tak do mnie napisał?\n-Miałaś mnie nie szukać – spojrzałam na niego z lekkim smutkiem. Udało mu się to, co chciał zrobić. Oparłam głowę o jego ramię przysuwając się bliżej. Piłam powoli alkohol zabierając Damonowi co jakiś czas butelkę.\n-Żałujesz? – zapytałam cicho czując jego dłoń na talii przysuwającą mnie jeszcze bliżej.\n-Nie żałuję, ale następnym razem zrobiłbym zupełnie co innego.\n-Co dokładnie? – uniosłam głowę by spojrzeć na jego twarz.\n-Sam ochroniłbym cię przed Klausem i nigdy byś nie wyjechała – na jego słowa delikatnie się uśmiechnęłam i pogładziłam jego policzek. Szorstki, jednodniowy zarost drapał moją dłoń. Czułam jak dystans zdecydowanie się zmniejsza, a nasze usta stykają się ze sobą. Zadrżałam czując jego dotyk, a pocałunek stał się bardziej namiętny. Po chwili oderwałam się od niego i spojrzałam mu w oczy.\n-Wiesz, że to nie znaczy, że ci wybaczyłam? – zmarszczyłam brwi by wyglądać na poważną.\n-Wybaczaj mi jak długo chcesz – uśmiechnął się zadziornie i ponownie mnie pocałował. Usiadłam na jego kolanach, a właściwie sam mnie na nie wciągnął.\n-Nie, nie. Nie powinieneś mieć tak łatwo – delikatnie się odsunęłam.\n-Łatwo? Kobieto czekałem na ten pocałunek pięć miesięcy. Czy ty myślisz, że ja nic do ciebie nie czuję?! – oburzył się. Taka wylewność nie należała do jego licznych zalet. Gładziłam jego ramię i tors, by po chwili chwycić jego koszulę i przyciągnąć do siebie. Nasze usta znów złączyły się w tym razem łapczywym pocałunku.\nTamten wieczór trwał długo. Mimo to nocowałam w swoim domu, nawet nie zaprosiłam Damona do środka. Powinien czuć, że to musi się tym razem dziać powoli. Wiem, że mieliśmy wiele wzlotów i upadków. Mój zanik pamięci, wyjazd. To było naprawdę ciężkie półtora roku. Właśnie sobie uświadomiłam, że znam go już bardzo długo. Wszystko się jakoś ustabilizowało i czułam, że mam normalne życie. No może oprócz tego, że żywię się krwią i jestem jedyną w swoim rodzaju chorą krzyżówką.\nDamon wszedł do Grilla i od razu usiadł przy barze obserwując jak poleruję szklanki.\n-Witaj Jordan – postawiłam przed nim szklankę z bursztynowym płynem. Wiedziałam, że mnie szanuje, okazywał to przez to, że zwracał się do mnie po imieniu, a nie wymyślonym przezwiskiem. Ja jedynie uśmiechnęłam się w powitaniu i pocałowałam jego policzek. Mimo wszystko zachowywałam dystans, chyba jednak odrobinę się bałam. Dziś miałam jechać pod Mystic Falls na wieczór panieński kuzynki Brooke, Angeli. Damon zaproponował, że mnie tam zawiezie, więc wieczorem stał pod moim domem. Poprawiłam swoją sukienkę i założyłam buty. Gdy wyszłam na zewnątrz spotkałam się z niedowierzającym i zaskoczonym wzrokiem wampira. Podeszłam do niego, a on od razu objął mnie w talii.\n-Teraz to cię nigdzie nie zabiorę, zostaniesz ze mną – prawie wymruczał mi do ucha, złączył nasze usta, czułam, że mnie pożąda, bardzo tego chciał. Gdy odsunęliśmy się od siebie roześmiałam się i powoli ścierałam z jego ust ślady mojej szminki.\n-Jadę na imprezę – powiedziałam stanowczo na co on westchnął zrezygnowany.\n-Wyglądasz nieziemsko – szepnął mi jeszcze do ucha, na co zareagowałam szczerym uśmiechem. Już po paru dziesięciu minutach byliśmy na miejscu.\nWieczór panieński Angeli zaczął się wspaniale, parę drinków dziewczynom od razu uderzyło do głowy, mi oczywiście nie wystarczało. W końcu zaczęły się te rozmowy o facetach.\n-Jak z Damonem? – wypaliła w końcu Brooke.\n-Bardzo dobrze – w sumie tak było. Coraz lepiej.\n-Dziewczyny gdybyście go widziały. Takie ciacho – Brooke rozmarzyła się. Już po chwili każda namawiała mnie bym pokazała jego zdjęcie, a gdy już to zrobiłam zachwycały się nim. To jakiś kabaret, w dodatku nakręcany przez samą Brooke. Może była zazdrosna? Podobał jej się Damon, próbowała kiedyś z nim flirtować, ale wampir ją odrzucił. Napisałam SMS do czarnowłosego z prośbą by po mnie przyjechał, ale dalej słyszałam jak Brooke zachwalała mojego chłopaka. Chwila… Mojego chłopaka? W sumie nie był mój, bo nie mogłam mu do końca przebaczyć.\n- Dobra dziewczyny miłej zabawy – podniosłam się i poprawiłam chabrową sukienkę. Angela odprowadzała mnie do drzwi.\n-No faktycznie przystojny – szepnęła mi na ucho, gdy zobaczyła opartego o samochód Damona.\n-Nie wejdziesz? – Brooke krzyknęła w stronę wampira, ale on zauważył moje wymowne spojrzenie, stanęłam tuż przed nim i czekałam na to co jej odpowie.\n-Wybaczcie, mam już na dziś towarzystwo – uśmiechnął się dobrze i pocałował mnie namiętnie, ale krótko. Wsiedliśmy do samochodu i ruszyliśmy w stronę mojego domu, gdy stanęliśmy na podjeździe on odprowadzał mnie do drzwi. Tuż przed wejściem usta złączyliśmy w namiętnym pocałunku, złapałam go za koszulę i otworzyłam mieszkanie.\n-Wejdziesz? – przygryzłam dolną wargę, a wampir z chęcią wkroczył do mojego mieszkania, po chwili byłam przyszpilona do zimnej ściany, a Damon całował mnie namiętnie. Czułam jak moje serce szaleje na jego punkcie. Dłonią ściskał mój pośladek.\n-No dobra, albo dajcie popcorn, albo skończcie ten teatrzyk – usłyszeliśmy męski głos z brytyjskim akcentem. Oderwaliśmy się od siebie, byłam przerażona. Czego on znów ode mnie chce?!\n-Chyba nie myślałaś, że dałem sobie spokój z tobą, prawda? – Klaus uniósł jeden kącik ust do góry. Damon zacisnął palce na mojej talii, bym poczuła się bezpieczniej. Tylko trochę pomogło.\n-Jesteś pewna, że twoje ocalenie to dobry pomysł? Lepiej byś wyglądała jakbyś była martwa – roześmiał się łapiąc mnie za podbródek. Damon zacisnął zęby i rzucił się na pierwotnego. Był jednak za słaby i role szybko odwróciły się. Wampir po chwili wisiał przy ścianie tylko dlatego, że Klaus trzymał go za gardło, a drugą dłoń wsuwał w miejsce jego serca.\n-Zostaw go! – krzyknęłam zaciskając palce w pięść.\n-Zostaw powiedziałam! – zamknęłam oczy wykrzykując te słowa, gdy je otworzyłam zauważyłam Klausa leżącego na ziemi. Bycie wiedźmą ma swoje zalety, wybuchła ze mnie cała energia, którą skrycie chowałam. Moc pełna nienawiści do pierwotnego.\n-Spokojnie Jordan, już spokojnie – Damon podszedł do mnie i gładził mnie po ramieniu.\n-Pożałujesz tego, obiecuję ci to – warknął pierwotny jak odchodził. No tak zawsze był niepokonany, a teraz ja go w jakimś sensie pokonałam. Wtuliłam się w Damona.\n-Zostaniesz ze mną dziś w nocy? – spojrzałam mu w oczy, a on jedynie mnie pocałował.\n-Wiem, że nie powinienem się w tej sytuacji cieszyć, ale z przyjemnością zostanę z tobą w nocy – ujął mój policzek i pocałował mnie. Objęłam jego szyję, tylko przy nim czułam się bezpiecznie.\nRano obudziły mnie pierwsze promienie słońca. Otworzyłam oczy i spojrzałam na śpiącego przy mnie Damona. Wyglądał tak niewinnie i spokojnie, uniosłam się i zaczęłam muskać jego klatkę piersiową ustami. Po chwili poczułam jak się przebudza. Spojrzał na mnie z uśmiechem i przewrócił na łóżko a sam usadowił się nade mną. Złączył nasze usta w pocałunku. Tak, to zdecydowanie to był mój ulubiony poranek. Czułam się tak błogo i cudownie ułożyłam głowę na jego klatce piersiowej, a dłonie podłożyłam pod podbródek i po prostu patrzyliśmy na siebie.\n-Założyłaś moją koszulę – zauważył wampir.\n-Mówiłeś, że mam ją częściej zakładać, a to chyba była dobra okazja – musnęłam palcami jego szyję.\n-Idealnie by było jakbyś była bez niej – na jego słowa najpierw się zaśmiałam. Rozbrzmiał dźwięk mojego telefonu.\n-Oni to zawsze wiedzą kiedy dzwonić – Damon oburzył się gdy sięgałam po telefon. Roześmiałam się odbierając.\n-No cześć Stefan, co się dzieje? – zapytałam wtulając się w czarnowłosego.\n-Widziałaś może Elenę? – usłyszałam zdecydowanie zdenerwowany i przestraszony głos Stefana. Zmarszczyłam brwi i podniosłam się do pozycji siedzącej. To nie może być prawda, to znów ten pieprzony blondas. Ustaliłam z Damonem, że wampir pójdzie dowiedzieć się u źródła o co chodzi, a ja zaczekam w rezydencji. Siedzieliśmy ze Stefanem wpatrzeni w kominek. Powoli sączyliśmy bursztynowy płyn ze szklanek. Widziałam po minie, że Stefan bardzo martwi się o dziewczynę, mimo iż nie byli już razem.\n-Dlaczego się rozstaliście? - wypaliłam. Brawo Jordan to idealny czas na zadawanie takich pytań. Skrzywiłam się nieco szepcząc "przepraszam".\n-Nie przepraszaj. Nie mogliśmy się dogadać już. Nie iskrzyło między nami. Chyba za dużo się wydarzyło przez ostatni czas - po jego słowach podniosłam się ze swojego fotela i przytuliłam młodszego Salvatore. Wampir delikatnie się uśmiechnął. Po chwili z hukiem wszedł Damon. Razem ze Stefanem patrzeliśmy jak czarnowłosy klnąc podchodzi do barku. Jednym haustem wypił cały alkohol, który wlał przed chwilą do szklanki.\n-Szybko wróciłeś - tak Jordan, to nie jest twój dzień na myślenie. Znów warknęłam na siebie w myślach.\n-Nie da się z nim dogadać. Chce ciebie za Elenę i koniec - warknął. Westchnęłam głośno, a ja podniosłam się.\nAutor: Vic yo o 09:00 6 komentarzy:\nSłyszałam głosy, harmonijne, wiele połączonych w jedno, jak chór. Powoli otwierałam oczy, była noc, zauważyłam to widząc gwiazdy na niebie. Rozglądałam się wokół próbując się zorientować, co się dzieje. Po chwili podeszła do mnie babcia.\n-Babciu? - Zapytałam słabym głosem, ona przyniosła mi szklankę, wypełniona było czerwoną, ciemną krwią. Po jej gestach można było zrozumieć to, że muszę ją wypić. Gdy to uczyniłam głosy zamilkły. Poczułam, gdy ktoś podnosi mnie za ramiona.\n-Czy się udało? - Za mną rozbrzmiał niski, ciepły głos. Wzdrygnęłam się lekko i obróciłam się, dobrze pamiętałam ten głos, Damon stał teraz przede mną patrząc na mnie tymi swoimi błękitnymi oczami.\n-Drogie dziecko, nienawidzę tych stworzeń, ale on dba o ciebie – powiedziała Ana, ja jednak zaprzeczająco pokiwałam głową.\n-Zostawił mnie babciu, po prostu mnie zostawił – ruszyłam w stronę domu, on wiedział, że zatrzymywanie mnie nie ma sensu. Rzuciłam się na łóżko i po prostu płakałam, to było dla mnie za dużo. W sumie wiele razy to sobie powtarzałam ostatnimi czasy. Usłyszałam kroki i dźwięk naciskanej klamki. Obróciłam się twarzą do ściany i narzuciłam szybko na siebie kołdrę.\n-Jordan – głos Damona rozbrzmiał w mojej głowie. Próbowałam się uspokoić, nie mogłam mu pokazać, że działa na mnie.\n-Odejdź – mój głos jednak się łamał, poczułam dłoń na swoim ramieniu. Przy nim coraz mniej miałam sił by się opierać.\n-Powinnaś dowiedzieć się wszystkiego, co się teraz będzie działo – Damon starał się mówić spokojnie, obróciłam się z wrogim spojrzeniem.\n-Wiesz, co się teraz będzie działo? Wyjdziesz stąd i nie będę cię widzieć tak jak przez ostatnie miesiące. Wydaje mi się, że byłeś wtedy szczęśliwszy – spojrzałam na niego z pogardą, coraz trudniej przychodziło mi trzymanie dystansu. Spojrzałam w jego błękitne oczy, były teraz przepełnione smutkiem,. Przecież mu się należało, to, co zrobił, wyjechał.\n-Zostawiłeś mnie – ostatnią myśl wypowiedziałam nieświadomie na głos. Szybko odwróciłam wzrok, by nie patrzeć na niego.\n-Jordan... Wyjechałem, bo nie chciałem byś cierpiała przeze mnie, lepiej by było dla ciebie jakbyś posłuchała matki, jestem zły – powiedział próbując dotknąć mojego ramienia.\n-Skąd ty wiesz, co jest dla mnie dobre, co?! Może lepiej będzie jak sama będę o tym decydować! Byliśmy razem, kazałeś mi tu przyjechać, a ciebie już dwa dni później w Mystic falls nie było! Dwa dni, tyle znaczył dla ciebie nasz związek i moja miłość! - Podniosłam się z nerwów z łóżka, Damon też wstał.\n-Kochałem cię i będę cię kochał – patrzył na mnie. Nie zmięknij Jordan, nie zmięknij proszę cię.\n-Wcale o mnie nie myślisz! Wiesz jak się czułam jak się dowiedziałam, że wyjechałeś? Wyrzuciłeś mnie ze swojego życia w tak perfidny sposób! - Damon nic nie odpowiedział, podszedł bliżej i pocałował mnie ujmując w swoje dłonie moją twarz. Jego usta, tak dawno nie czułam ich smaku, delikatności. Nie, tak nie może być! Opanuj się kobieto on cię zostawił na tyle miesięcy! Odepchnęłam go, lecz teraz byłam dużo słabsza od niego i tylko delikatnie się odsunął.\n-Nigdy nie wyrzuciłem cię ze swojego życia, Jordan dalej cię kocham – słowa Damona były szczere, wiedziałam, że nie chce mnie okłamać, mimo to byłam dalej wściekła.\n-Nie? Ile miałeś kobiet jak wyjechałeś? Z iloma się przespałeś? Nie uwierzę ci jak mi powiesz, że z żadną, oboje wiemy, że akurat ty nie dałbyś rady – warknęłam, chyba uderzyłam w czuły punkt. Odsunął się znacznie ode mnie.\n-Przekazałem wszystko, co wiem Scottowi, jakbyś chciała Bonnie zaoferowała, że ci pomoże – powiedział smutno na odchodne, po czym wyszedł z pokoju. Osunęłam się na ziemię, a łzy płynęły mi strumieniami po policzkach. Serce i rozum przez całą tą rozmowę tak bardzo walczyły ze sobą. Wiedziałam, że nie mogę sobie odpuścić, zranił mnie, ale tak bardzo chciałam poczuć jego miłość, jego dotyk, pocałunki. Potrząsnęłam głową i spojrzałam w bok na lustro. Ten widok mnie przeraził, nie wyglądałam już jak ja. Okropność, wyglądałam strasznie. Usiadłam na łóżku próbując rozczesać moje potargane włosy i wyszłam się przejść. Gdy tylko złapałam zasięg mój telefon zawibrował. No tak Elena, mogłam się tego spodziewać.\n-Halo? - Powiedziałam odbierając telefon.\n-Jordan proszę wróć z Damonem do Mystic Falls – Elena mówiła błagalnie.\n-Nie, nigdzie z nim nie jadę. Nawet nie wiem gdzie on jest – mruknęłam wkurzona.\n-Daj mu szansę, jest jeszcze niedaleko, zatrzymał się w motelu nieopodal, jemu naprawdę zależy na tym byś wybaczyła mu.\n-Jakby mnie nie zostawiał nie musiałabym niczego mu wybaczać – mruknęłam patrząc jak liście na drzewach poruszają się od wiatru, a pomiędzy nimi prześwituje słońce, tak ciepłe, radosne. Taki był właśnie Damon. Zimny, ciemny i przerażający jak cień, ale gdy wzruszyło się nim, gdy odsunęło się ciemność, ukazywało się światło, ciepło i dobro, jakie miał w swoim sercu.\n-Jordan pojedź z nim musisz wiedzieć parę rzeczy, musisz żyć dziewczyno, nie możesz nas tak zostawiać – westchnęłam głośno.\n-Niech czeka przed wjazdem do miasta, będę tam za dwie godziny – odwróciłam się w kierunku domu babci, gdy rozłączałam się usłyszałam tylko „dziękuję” z głośnika telefonu. Może nie powinnam ulegać, wybrałam numer do Scotta i powiedziałam mu, że wyjeżdżam, gdy się pakowałam właśnie on zapukał do drzwi mojego pokoju.\n-Wiedziałem, że mu wybaczysz – nie mówił tego z żalem, po prostu oznajmiał.\n-Nie wybaczyłam mu, jadę by spotkać się z Eleną – wzruszyłam ramionami pakując ostatnie bluzki do walizki.\n-Odprowadzić cię, chociaż? - Zapytał siadając na moim łóżku, w sumie już nie moim, przecież wyjeżdżam.\n-Nie, dziękuję poradzę sobie sama – widziałam, że było mu przykro, że wyjeżdżam. Przytuliłam go mocno.\n-Jesteś najlepszym przyjacielem – uśmiechnęłam się do niego i pocałowałam w policzek. Niedługo później poszedł, a ja musiałam pożegnać się z babcią.\n-Może nie zachował się dobrze wyjeżdżając, ale rozumiem jego tok myślenia, twoja matka jest, jaka jest i obie dobrze o tym wiemy. Wnusiu on jednak uratował ci życie, swoimi sposobami, ale to zrobił. Fajny z niego chłoptaś, powinnaś z nim porozmawiać, kochanie – zdziwiłam się na słowa babci, ale może miała rację, mimo tych złych rzeczy zrobił dla mnie dużo. Wyściskałam babcię i ruszyłam piaszczystą ścieżką w stronę wyjazdu z miasta. Po kilkunastu minutach zauważyłam samochód Damona. Cabrio stało z otwartymi drzwiami, wampir musiał zauważyć mnie w lusterku, bo wstał i oparł się na tyle samochodu, by patrzeć jak idę. Wziął ode mnie walizkę i włożył ją do bagażnika, a ja usiadłam na fotelu pasażera, wiedziałam, że jest to długa droga i będziemy zatrzymywać się w hotelach, co najmniej raz, możliwe, że dwa. Wiatr porywał moje włosy, a promienie słońca delikatnie muskały moją twarz. Mijały minuty, może i nawet godziny, żadne z nas się nie odzywało.\n-Jakbyś chciała wiedzieć, to nie spałem z żadną – mruknął, chyba ciążyło mu to, bo słychać było wyraźną ulgę w jego głosie.\n-Nie musisz mi wierzyć – przez jego ciemne okulary nie widziałam tych błękitnych oczu, nie wiedziałam, co teraz czuje.\n-Damon... Wierzę ci – po moich słowach samochód zaczął zatrzymywać się, zjechaliśmy na jakiś parking. Gdy ściągnął okulary i spojrzał na mnie widziałam promyczek szczęścia w jego oczach. Cieszył się, że mu wierze, tak mało a dało mu szczęście, może on naprawdę mnie kocha?\n-Przepraszam cię, że tak postąpiłem, jestem dupkiem, a przez to straciłem kogoś, kto trzymał moje człowieczeństwo na wierzchu – obrócił się w moją stronę, czułam, że chyba przesadzałam.\n-Zjemy coś? Jestem strasznie głodna – rzuciłam szybko, nie chciałam wymięknąć. Wyszłam z wozu. Już chwilę później byliśmy z powrotem w drodze. Było już ciemno i robiło się coraz chłodniej, zajechaliśmy, więc do najbliższego hotelu, weszłam do swojego pokoju i postanowiłam wziąć prysznic, gdy wyszłam z łazienki ujrzałam Damona, no tak mogłam się tego spodziewać, zawsze tak robił.\n-Powiesz mi, kiedy znudzi ci się przychodzenie, gdy jestem pod prysznicem? - Zignorowałam jego obecność, ale mocniej przepasałam ręcznik.\n-Wolałbym być pod prysznicem z tobą – prawie nie usłyszałam tego, co powiedział, ale udawałam, że nie interesuje mnie to, kucnęłam przed walizką i wyszukałam rzeczy.\n-Jordan – podniosłam się i obróciłam na zawołanie, okazało się jednak, że jednak, że Damon był bliżej niż się spodziewałam. Pocałował mnie, znów z zaskoczenia. Byłam zdezorientowana, ale nie odepchnęłam go, sam po chwili odsunął się, gdy nie odwzajemniłam pieszczoty.\n-Więc już nigdy mi nie wybaczysz? - Zapytał trochę błagalnym tonem.\n-Musisz dać mi czas Damon, bardzo mnie zraniłeś – odwróciłam wzrok, nigdy nie mogłam oprzeć się jego wzrokowi. Wampir złapał mnie za podbródek, nie miałam wyboru musiałam spojrzeć w jego oczy, delikatnie się zarumieniłam.\n-Jestem cierpliwy, ale mam nadzieję, że nie będzie to wieczność – wyszeptał, a ja uśmiechnęłam się, pogładziłam go po szorstkim od zarostu policzku. Wiedziałam, że pragnie tego dotyku, więź między nami zacieśniła się na nowo. Staliśmy tak blisko, wspięłam się na palcach i musnęłam jego wargi swoimi, serce wygrało na sekundę, jednak to było tylko muśnięcie, odsunęłam się i spojrzałam mu w oczy. Gdy objął mnie w talii poczułam dreszcz przeszywający moje ciało. Wpił się w moje usta łapczywie, ale nie nachalnie, wiedziałam, że gdy dam znak on przestanie, ale czy chciałam tego? Powoli oddawałam pocałunki, jego usta. Jego miękkie wargi i te namiętne pieszczoty, które mi dawał. Gdy odsunęliśmy od siebie wargi oparliśmy o siebie swoje czoła. Widziałam, że się uśmiecha. Gładziłam jego policzek.\n-Nie myśl, że to wszystko ujdzie ci płazem – zagroziłam w żartach.\n-Mogę pokutować – mówił rozmarzonym tonem. Telefon zawibrował w jego kieszeni.\n-Czego? - Odebrał wkurzony, że ktoś psuje mu taki moment.\n-Dlaczego? No dobrze, braciszku, dla ciebie wszystko – mówił ironicznym tonem, gdy skończył spojrzałam na niego pytająco.\n-Jedziemy dalej – poinformował mnie, resztę podróży myślałam jak głupio zrobiłam. Byłam wściekła i nie, dlatego, że Damon naciskał na mnie tylko, dlatego że się dałam podejść jak mały szczeniak, wystarczyło mnie trochę podrapać za uszkiem i już. Jaka ja jestem głupia.\n- Mogę zatrzymać się u was dopóki nie znajdę mieszkania? – Zapytałam, gdy dojeżdżaliśmy do Mystic Falls. Wampir zdecydowanie nie był zachwycony tym pytaniem, bo zacisnął palce na kierownicy.\n-Myślałem, że zostaniesz na dłużej – ja jednak przecząco pokiwałam głową. Może jeszcze miałabym z nim w jednym łóżku spać? Nie ma opcji. Otworzyłam drzwi do rezydencji, od razu zostałam przywitana przez wszystkich, nawet Silvia uśmiechnęła się jak mnie zobaczyła. Po krótkiej chwili usiadłam na kanapie.\n-Jordan, wiesz, że jesteś Tantum. Istniejesz tylko ty jedna, jako zebranie wszystkich raz wilkołaka, człowieka, wampira i czarownicy. Wiesz też, że miałaś osiem tysięcy dni na wykonanie swojego zadania, czyli odprawienie rytuału, w którym zginą wszystkie hybrydy. Jednak nie wykonałaś go i miałaś umrzeć, co udało się przerwać. Teraz wygląda na to, że obojętnie, którą rasę wybierzesz i tak ponownie staniesz się Tantum i ponownie będziesz miała osiem tysięcy dni. Chcesz wiedzieć jak się odprawia ten rytuał? – Bonie zaczęła chwilę po tym jak przyszła, ja na jej pytanie pokiwałam przecząco głową, nie chciało mi się ani tego słuchać, ani o tym myśleć. Cóż, więc muszę wypić jakąkolwiek krew, poprosiłam Elenę o woreczek krwi i wypiłam ją szybko, teraz przynajmniej będę miała spokój. Teraz miałam prawdziwe pytanie do samej siebie, wszystkie pokoje zajęte. Od mojego wyjazdu Silvia zajmowała puste pomieszczenie. Została mi, więc tylko piwnica i kanapa w salonie. Westchnęłam głośno, chyba nawet za głośno, bo poczułam na sobie wzrok wszystkich zebranych. Wzięłam jedną ze swoich toreb i zaczęłam nieść ją w stronę piwnicy.\n-Co ty robisz? – Damon stanął przede mną.\n-Idę zanieść rzeczy, tam gdzie będę nocować? – Spojrzałam na niego jak na idiotę. Patrzył na mnie dość długo, ale zrezygnował uderzył w ścianę i odszedł bez słowa. Gdy już wszystko miałam opanowane wyszłam, ruszyłam w stronę Grilla.\n-Jordan – Matt uśmiechnął się radośnie i podał mi szklaneczkę Burbona.\n-Na koszt firmy – zaśmialiśmy się oboje.\n-A tak a propos firmy, nie macie może wolnego etatu?\n-Chcesz tu pracować? No akurat jest, od wczoraj nie pracuje tu jeden barman, zadzwonię do szefa, że już nikogo nie musi szukać i pewnie masz tą pracę – po jego słowach uradowana klasnęłam w dłonie.\n-Jakbyś mi jeszcze powiedział, czy znasz kogoś, kto wynajmuje mieszkanie.\n-Może to nie mieszkanie, tylko malutki domek zrobiony z garażu, ale wiem, że państwo Keller chcą go wynająć – podał mi numer na karteczce, czy on wie wszystko? Ucałowałam jego policzek i dopiłam szklaneczkę alkoholu. Teraz zdecydowanie miałam dobry humor. Uwolnię się od Damona, może jeszcze uda mi się oderwać od tych wszystkich paranormalnych rzeczy.\nLudzie wiem, że jestem beznadziejna w dodawaniu postów regularnie, ale proszę was, jeżeli wchodzicie i czytacie te wypociny wypowiedzcie się. Komentarze dają motywacje do działania.\nAutor: Vic yo o 07:26 7 komentarzy:\nStefan już nic nie powiedział, a ja nawet nie pożegnałam się z nimi, wrzuciłam torby do bagażnika i usiadłam na miejscu pasażera. Gdy ruszyliśmy Scott nie omieszkał zapytać się co się stało.\n-Damon zostawił mi jedynie list, że odchodzi – prychnęłam i patrzyłam za okno jak wyjeżdżaliśmy z Mystic Falls. Było już całkiem ciemno. Więc nie do końca było na co patrzeć.\n-Drań – warknął Scott, wszyscy chyba bardziej się przejmują niż ja.\n-Zabiję go jak spotkam – uderzył w kierownice, a ja dotknęłam jego dłoni, by się uspokoił.\n-Daj spokój Scott, on nie jest tego wart, nie jest wart niczego, nie jest wart mnie – mówiłam coraz ciszej. Chyba nie do końca miałam to wszystko gdzieś. Chciałabym go zobaczyć i po prostu dać mu w twarz. Droga mijała, a ja żegnałam się z życiem pełnym wampirów, generalnie żegnałam się z życiem. Nie miałam zamiaru mówić Scottowi ile czasu mi zostało, nie miałam zamiaru nikomu tego mówić. Gdy dojechaliśmy moja babcia była bardzo zdziwiona.\n-Kochanie, co tu robisz?- zapytała Ana widząc jak Scott wyładowuje walizki z auta.\n-Tamten goguś cię zranił? - ona wiedziała chyba wszystko, oprócz jednego i nie zamierzałam jej mówić. Powiedziałam jej w skrócie, że wyjechał, nie była zadowolona, ja też nie. Wracając marzyłam tylko o tym by wtulić się w niego. Wiele dni mijało zanim uporałam się z myślami o Damonie. Pewnego ranka wyszłam by zapolować, tu nie miałam innego pożywienia, tylko zwierzęcą krew. Gdy odeszłam daleko od domu poczułam wibracje telefonu. Nosiłam go ze sobą cały czas ze zwykłego przyzwyczajenia.\n-Tak? - wiedziałam kto dzwoni, to była Elena.\n-Cześć Jordan co u ciebie? - zapytała, jakby miało to ją teraz interesować.\n-Nic szczególnego – odpowiedziałam jej zdawkowo. Pytała czy chcę wrócić, czy ich odwiedzę, na każde pytanie odpowiadałam, że nie. Nie chciałam patrzeć na miejsca gdzie chodziłam z tym gnojkiem. Radzili sobie beze mnie tyle czasu, to i teraz sobie poradzą. Po dość długiej ciszy Elena pożegnała się i zakończyłyśmy rozmowę. Po chwili poczułam lekkie zawroty głowy. Oparłam się o drzewo starając się ignorować złe samopoczucie, gdy przeszło zaczęłam się zastanawiać kiedy ostatnio czułam się źle jako wampir.\n-Może to przez głód – pomyślałam i zaczęłam polowanie. Wracając do domu spotkałam Scotta, najwyraźniej przyjechał mnie odwiedzić.\n-Jordan nie odzywasz się – mruknął wilkołak z wyrzutem.\n-Wiesz jak to jest, jesteś bratem Cody'ego, a ja chcę mieć jak najmniejszy związek z osobami z Mystic Falls – wsunęłam rękę pod jego ramię. Tak było lepiej, cały czas w głowie mi wirowało.\n-Co się dzieje Jordan? - zapytał brunet gdy oparłam głowę o jego ramię. Wzruszyłam jedynie ramionami ukrywając przed nim całą prawdę.\n-Cody martwi się o ciebie, nie on jeden. Coś się z tobą dzieje, a ja podejrzewam, że nie chodzi tylko o tego dupka – stanął i spojrzał na mnie, na ułamek sekundy puścił mnie, szczęście, że moje złe samopoczucie minęło. Spojrzałam w jego oczy, wiedziałam, że muszę kryć tą tajemnice, lepiej będzie jak odejdę nagle, nie będą się martwić.\n-Scott, jesteś moim przyjacielem, wiedz, że o nic nie chodzi, jestem po prostu zawiedziona postawą Damona, jeszcze nie do końca mogę uwierzyć w to co zrobił – skłamałam szybko, choć po chwili zastanawiałam się, czy to właściwie było kłamstwo? Nie wiedziałam dalej dlaczego wampir tak postąpił, ale starałam się o tym nie myśleć. Z dnia na dzień czułam się słabsza, coraz trudniej było mi to ukrywać. Czy to przez to, że za miesiąc umrę? Powoli starałam się polować, coraz gorzej mi to wychodziło, byłam wolniejsza i mniej uważna.\n-Cholerny telefon – zaklęłam w myślach słysząc dźwięk urządzenia. Czemu zawsze jak poluję? Jest mi wystarczająco ciężko.\n-Słucham? - powiedziałam słabym głosem do słuchawki.\n-Jordan, czy ty komukolwiek powiedziałaś o tym co się dzieje? Czy ty coś z tym robisz? - Elena prawie krzyczała przez telefon. Oparłam się o pień drzewa.\n-Przestań to moja decyzja – mruknęłam, nie miałam siły z nią rozmawiać, nie miałam siły z nikim rozmawiać.\n-Trzeba coś z tym zrobić, nie możesz umrzeć! - ostatnie wykrzyczane słowa słyszałam bardzo słabo, gdyż telefon wysunął mi się z dłoni. Sama osunęłam się po pniu mrużąc oczy.\n-Halo? Jordan! - słyszałam krzyki w moim aparacie. Nie miałam siły odpowiedzieć, nie chciałam. Teraz brakuje mi tu tylko Scotta, żeby zobaczył mnie w takim stanie. Po chwili już trochę otrząsnęłam się i powoli wracałam do domu, głodna i zmęczona. Na ganku zauważyłam Scotta lekko poruszającego się na huśtawce, był wściekły widziałam to.\n-Nie powiedziałaś mi – mruknął smętny.\n-O czym? - spytałam, miałam nadzieję, że nikt do niego nie zadzwonił.\n-Ktoś do ciebie przyjechał – spojrzał w bok, a ja zauważyłam stojącego tam Damona. O nie, tak nie może być, uciekłam tu by nie myśleć o nim. To urojenia w mojej głowie. Do oczu napłynęły mi łzy, gdy przypominałam sobie treść listu. Kręciłam głową, gdy widziałam, że podchodzi do mnie.\n-Odejdź – warknęłam cofając się, by utrzymać dystans.\n-Jo... - chciał wypowiedzieć moje imię, ale nie dałam mu dokończyć.\n-Nie! Chcę byś zniknął mi z oczu! - krzyknęłam i znów poczułam, że moje siły mnie opuszczają. Zamknęłam oczy, tylko na sekundę, na chwilę, a gdy obudziłam się zauważyłam, że jestem w swoim pokoju. Poczułam zapach krwi, moje oczy automatycznie zrobiły się czerwone, dorwałam się do worka łapczywie pijąc zawartość. Gdy skończyłam podniosłam wzrok, by zobaczyć od kogo otrzymałam woreczek skrzywiłam się.\n-Natychmiast stąd wyjdź! - wrzasnęłam na niego, czując, że wściekłość we mnie narasta. Próbowałam się podnieść, ale byłam zbyt słaba.\n-Jordan daj mi coś powiedzieć – trzymał mnie za ramię bym nie wstawała, ja tylko kiwałam głową na nie.\n-Musisz żyć Jordan, nie możesz się tak zachowywać, wiem jak to zrobić – spojrzałam na niego wściekła.\n-Problem jest jeden, ja nie chcę żyć, mam tego dosyć – warknęłam na niego on tylko świdrował mnie wzrokiem. Zacisnął zęby.\n-Twój narzeczony będzie niepocieszony – warknął, czułam jak jest coraz bardziej wkurzony.\n-Wyjdź stąd! Od kiedy interesuje cię moje życie? Jak dzwoniłam dwa miesiące temu to nie raczyłeś odebrać – wyrwałam ramię spod jego dłoni.\n-Byłem więźniem Klausa. Byłem tam, żeby nic ci nie zrobił! Elena zadzwoniła, że umierasz! - teraz już krzyczał, łzy napłynęły mi do oczu.\n-Nikt cię o to nie prosił – warknęłam i obróciłam się tyłem do niego.\n-Kocham cię Jordan i nie pozwolę byś zginęła – słyszałam, ,że wstaje, myślałam , że chce wyjść, pomyliłam się. Poczułam gorzki smak w ustach i znów ciemność.\nAutor: Vic yo o 13:26 4 komentarze:\n-Pomóc ci go szukać? - zapytał gdy wysiadaliśmy z samochodu.\n-Nie... Nie wiem czy tam pojadę – mruknęłam, kocham go, ale to był jego wybór, on mnie zostawił, on nie chciał bym go szukała. Weszliśmy do rezydencji, usiadłam zrezygnowana na kanapie.\n-Jordan? - Elena usadowiła się obok i patrzyła zmartwiona. Nic nie odpowiedziałam, patrzyłam tępo na kominek przede mną. W głowie kłębiły mi się myśli, tak bardzo za nim tęskniłam, a on, on ani przez chwilę. Wzięłam do ręki szklankę. Wyjechał, gdy mnie nie było. Jest zwykłym tchórzem. Gdy zauważyłam, co trzymam w ręce cisnęłam szkłem w kominek, rozpadło się na miliony kawałeczków. Dopiero teraz dotarły do mnie słowa Eleny, odwróciłam się w jej stronę dając znak, że jej słucham.\n-Jordan, ja go zabiję jak go znajdę – powiedziała i chciała mnie przytulić. Ja jednak wstałam i machnęłam ręką na to, nie obchodziło mnie co robił, a raczej nie chciałam by mnie obchodziło.\n-Jordan nie możesz sobie tak po prostu odpuścić! - krzyknęła za mną, słyszałam to, ale nie zareagowałam. Westchnęłam głośno zatrzymując się przy drzwiach. Złapałam za klamkę, bałam się tam wejść, tak bardzo się bałam. W końcu się przełamałam, weszłam do pomieszczenia, czułam zapach Damona, tak wyraźny, mocny, wdzierał się do mojej głowy zalewając mnie falą wspomnień. Podeszłam do biurka i przejechałam po nim palcami, od czasu jego wyjazdu utworzyła się delikatna warstwa kurzu. Stałam tak i patrzyłam w ślady palców, aż w końcu ktoś zapukał do pokoju. Nie odpowiedziałam nic, nie wiem czy chciałam z kimś rozmawiać.\n-Jordan – Stefan wszedł do pomieszczenia. Podszedł do mnie widząc, że się nie odwracam i wyciągnął dłoń z woreczkiem krwi.\n-Powinnaś wypić – dodał po chwili, a gdy się nie ruszałam westchnął głośno. Dotknął mojego ramienia, przeszedł mnie dreszcz, automatycznie się wyprostowałam. Spojrzałam na niego, a z moich oczu popłynęły łzy. Przytulił mnie do siebie.\n-Mój brat to idiota Jordan, straszny idiota – pocieszał mnie, a ja się rozkleiłam, jak małe dziecko, które straciło coś co tak bardzo kochało. Poczułam jak ramiona Stefana mocniej zacisnęły się na moim ciele, pozwalając mi poczuć się odrobinę bezpieczniej. Trwałam tak przez chwilę, czułam, że muszę być twarda.\n-Na facecie świat się nie kończy, prawda? - spojrzałam na niego, gdy trochę się uspokoiłam, Stefan jednak chyba nie takiej reakcji oczekiwał.\n-Jordan wiem, że mój brat to kompletny kretyn, ale chcesz go skreślić? - zapytał ze zmartwieniem w oczach.\n-To on skreślił mnie – pokręciłam głową i odwróciłam się spoglądając na torebkę z krwią obok śladów startego kurzu. Wzięłam ją do ręki i powoli zaczęłam pić. Faktycznie potrzebowałam tego. Gdy już skończyłam postanowiłam się przejść. Szłam w bliżej nieokreślonym kierunku, ale gdzie moje nogi mogły mnie powieść w takiej sytuacji? Oczywiście, że na klif. Westchnęłam głośno.\n-Mózgu nienawidzisz mnie – warknęłam sama na siebie, ale postanowiłam zostać. Usiadłam na wilgotnej trawie, był chłodny wieczór. Zamknęłam oczy, ale przed nimi pojawiły się wspomnienia. Dotknęłam trawy obok siebie, tu zawsze siedział. Piliśmy Burbona, tu rozkwitł nasz związek, czy to tu musiało mnie przywiać? Wyrwałam pęk trawy i cisnęłam nim w przestrzeń. Zielone, podłużne źdźbła opadały w dół, jak łzy, które popłynęły mi po policzkach.\n-Boże, co za frajer! - krzyknęłam w eter, słowa odbijały się echem w mojej głowie. Podniosłam się i uderzyłam w drzewo. Ponacinane kostki szybko się zrosły, wróciłam do rezydencji. Spojrzałam na postać stojącą w salonie. To była Elena, znów pewnie będzie chciała mnie pocieszać.\n-Jo... - nie zdążyła dokończyć.\n-Nie Elena! Wystarczy! Tego właśnie chciał. Było fajnie, ale skończyło się, trudno. Przeżyję – krzyknęłam w jej stronę. Związek z Damonem był bezsensowny, wieczne problemy, czy to była moja wina? Czy nie zasługiwałam na odrobinę szczęścia?\n-Opanuj się, przecież się kochacie! - brunetka złapała mnie za ramiona i potrząsnęła mną.\n-Kochał! On mnie kochał, czas przeszły Elena! Od pięciu miesięcy ani przez chwilę nie myślał o tym co mogę poczuć jak przeczytam list. Pieprzony egoista! - wyrwałam się i weszłam z wściekłością na górę. Dobrze, że nie zdążyłam się rozpakować.\n-Jutro wracam do babci, rozprawię się z hybrydami i więcej nie będziecie musieli mnie oglądać – warknęłam ze schodów. Weszłam do pokoju Damona, miałam tam jeszcze parę rzeczy, które chciałam zabrać, gdy to zrobiłam zeszłam na dół.\n-Jordan zastanów się jeszcze chwilę, proszę – w oczach Eleny zauważyłam łzy, pogładziłam ją po ramieniu.\n-Możesz pisać, tam nie mam zasięgu, ale postaram się czasem odpisać – starałam się do niej uśmiechnąć, ale wyszedł mi dziwny grymas na twarzy. Usłyszałyśmy pukanie do drzwi, nikt nie czekał na odpowiedź tylko z impetem wszedł do rezydencji.\n-Bonnie? - Elena zdziwiła się widząc przyjaciółkę.\n-Dobrze Jordan, że jesteś – mówiła zadyszana, zmarszczyłam brwi, skąd ona wiedziała, że tu jestem.\n-Miałam wizję, miałam wizję jak umierasz, sprawdziłam to, Jordan... - mulatka zawahała się przez chwilę.\n-No mów w końcu – pospieszyłam ją, świetnie tylko tego mi brakowało.\n-Zostało ci jakieś trzy miesiące życia – uniosłam jedną brew w górę.\n-Są dzisiejszego dnia jeszcze jakieś ciekawe wiadomości? - zapytałam jakbym nie przejęła się tym co przed chwilą powiedziała Bonnie, w sumie tak było. Wszystko miałam już w głębokim poważaniu, a moje problemy miały się skończyć za jakieś trzy miesiące. Dziewczyny popatrzyły na siebie z lekkim przerażeniem, a ja tylko wzruszyłam nieznacznie ramionami. Wyciągnęłam telefon i wykręciłam numer do Scotta, chciałam, żeby mnie zabrał stąd.\n-Cóż mam dziś szczęście za pół godziny przyjedzie Scott, zatrzymał się pod Mystic Falls, żeby się przespać i nie zdążył ruszyć – uśmiechnęłam się do dziewczyn, były zdziwione moim zachowaniem.\n-Nie powinnaś szukać Damona? - zapytała mulatka, a ja tylko prychnęłam.\n-Nie, zdecydowałam, że skoro nie chce bym go szukała, to uszanuję jego decyzję – Bonnie popatrzyła na mnie ze współczuciem.\n-Jordan, dlaczego wyjeżdżasz? - zauważyłam Stefana, musiałam być zbyt zajęta słuchaniem dziewczyn by zauważyć jak schodzi po schodach.\n-A co mam tu robić? Czekać jak wierny piesek aż mój pan wróci? Jego strata, że mnie nie chce, Nie mam zamiaru użalać się, chcę spędzić ten czas, który mi został spokojnie – zaczęłam wystawiać walizki za rezydencję. Poczułam jak męska dłoń zabiera mi walizkę z dłoni.\n-Jordan proszę cię – Stefan spojrzał na mnie błagalnym wzrokiem.\n-O co mnie prosisz co?! Żebym była tu cały czas snując wspomnienia o nieudanym związku? Wypełniając sobie bólem ostatnie dni mojego życia?! Czy może bym zapomniała o sprawie i zaczęła walczyć z hybrydami? Ah i jeszcze jedna opcja, wyjść za Cody'ego, Tray'a albo Scotta jak sobie życzy moja matka i stworzyć w trzy miesiące rodzinę, jak to nakazuje tradycja?! - krzyczałam mu prosto w twarz.\n-Więc o co prosisz?! - krzyknęłam po raz ostatni po czym zauważyłam samochód Scotta.\nLudzie, cieszę się, że jeszcze to czytacie, staram się dodawać rozdziały tak często jak studia mi na to pozwalają.\nLiczę na wasze komentarze ; )\nAutor: Vic yo o 04:51 17 komentarzy:\n-Jutro muszę być w LA, mama zawiezie mnie do babci, bo nikt inny nie wie gdzie mieszka – mruknęłam patrząc ze smutkiem na Damona.\n-Nie będzie mnie co najmniej trzy miesiące – usiadłam obok niego. Już tak mało brakowało do naszego rozstania. Nie był zadowolony z mojego wyjazdu, ale bardzo dobrze to ukrywał. Musnęłam jego policzek i wstałam z sofy. Postanowiliśmy do mojego wyjazdu zostać w domku letniskowym, chcieliśmy się nacieszyć sobą. Chłopak patrzył na mnie smętnym wzrokiem gdy pakowałam ostatnie rzeczy. Tego dnia nie okazywał mi żadnej czułości, nie rozumiałam tego do końca, miałam nadzieję, że pożegnamy się normalnie. Wsiedliśmy do samochodu i ruszyliśmy do LA. Wampir nic do mnie nie mówi, dotknęłam jego dłoni na skrzyni biegów, ale nie zareagował.\n-Damon kocham cię – próbowałam każdego sposobu by się choćby odezwał, nic nie pomagało. Na moje słowa nawet się nie uśmiechnął, nic! Prowadził dalej jakby tylko to potrafił robić. Dotarliśmy do LA, a Damon parkował przy krawężniku mojego domu. Wyciągnął moje torby i chciał mi je wnieść do domu, ale przecież nie mógł do niego wejść. Postawił je więc przy drzwiach. Moja mama stanęła przy drzwiach i spojrzała na wampira ostro.\n-Nawet nie myśl, że wejdziesz do tego domu – warknęła.\n-Mamo! Daj mi się z nim tylko pożegnać! - zeszliśmy z ganku i stanęliśmy przy samochodzie.\n-Przecież nie wyjeżdżam na zawsze – mruknęłam i chciałam go pogłaskać po policzku. Damon stał z miną niczym zbity pies. Uniosłam się na palcach i złożyłam delikatny pocałunek na jego ustach.\n-Do zobaczenia – ostatni raz musnęłam jego dłoń.\n-Pa – odpowiedział patrząc jak odchodzę. Ruszyłam w stronę domu, z którego i tak zaraz miałam wychodzić. Dopiero po pięciu minutach usłyszałam odpalanie silnika Damona. Pojedyncza łza spłynęła mi po policzku. Parę godzin później byłam już u babci. Weszłam do drewnianego domku w środku lasu.\n-Babciu Ano! - zawołałam zamykając drzwi.\n-Oh, moja wnusia – ucałowała moje policzki, ja jednak całą podróż płakałam, więc miałam bardzo opuchnięte oczy.\n-Oj moja kochana, pewnie myślisz o tym wampirze, nie przejmuj się twoja mama przedstawiła mi braci Ashe, Scott to bardzo przystojny chłopak, ładnie byście razem wyglądali – nie mogłam tego słuchać, ale po paru dniach babcia zaczęła przekonywać się do mojej miłości. Czas mijał bardzo powoli, pewnego dnia babcia przyszła do mnie.\n-Ashe'yowie wydają dziś przyjęcie, powinnaś pójść – powiedziała siadając na łóżku. Westchnęłam cicho i zgodziłam się z nią, powinnam to zrobić, choć nie chciałam. Późnym popołudniem zaczęłam się szykować, sukienkę dostałam od babci, była przepiękna. Nie szła ze mną. Gdy weszłam do środka czułam się niepewnie, byłam tam sama. Ludzie w grupkach rozmawiali, śmiali się i pili.\n-Jordan z dnia na dzień piękniejsza – Scott stanął przede mną. Uśmiechnęłam się do niego i podziękowałam za komplement. Poczęstował mnie lampką wina, miało przyjemny słodki smak i zapach.\n-Jak ci się teraz żyje u swojej babci? - zapytał cały czas patrząc mi w oczy, trochę mnie to onieśmielało.\n-Eh... Nawet nie mam jak skontaktować się z Damonem – mruknęłam, dlaczego po prostu nie odpowiedziałam „dobrze” i nie byłoby problemu.\n-Jesteś pewna, że to z nim chcesz spędzić resztę życia? - podszedł do mnie bliżej. Scott był tak wysoki, że musiałam patrzeć w górę na niego.\n-Tak jestem – odpowiedziałam stanowczo, ale miło.\n-Dobrze więc, zatańczymy? - zapytał podając mi dłoń. Uśmiechnęłam się, był naprawdę uroczy. Ruszyliśmy na środek sali. Jedną dłonią ujął moją dłoń, a drugą położył mi na talii. Delikatnie oparłam palce o jego ramię. Starałam się trzymać dystans, ale gdy prowadził sprawił, że wykonałam obrót, a gdy mieliśmy powrócić do poprzedniej pozycji przyciągnął mnie do siebie. Przylgnął do mnie całym ciałem i spojrzał w moje oczy.\n-Scott proszę nie przesadzaj – szukałam wyjścia z tej sytuacji, liczył się tylko Damon i nie obchodziły mnie związki z innymi facetami. Odsunęłam się od niego.\n-Przepraszam nie chcę się płoszyć – powiedział pochylając się do mojego ucha. Wyciągnął z kieszeni karteczkę i coś na niej nabazgrał.\n-To mój numer telefonu i adres, więc jakbyś miała jakiś problem, albo po prostu chciała porozmawiać – podał mi karteczkę, uśmiechnęłam się i pogładziłam po ramieniu. Był naprawdę miły, ale mógł tylko liczyć na koleżeństwo. Czas w tym miejscu leciał mi bardzo powoli. Jednak wiele się od mojej babci nauczyłam. Była bardzo dobrą czarownicą, a ja od niej szybko się uczyłam. Pewnego wieczoru usiadłam na ganku. Było ciemno, więc jedyne co widziałam to pole rozświetlone od żarówki. Babcia Ana wyszła z domku.\n-Przeziębisz się – okryła mnie kocem i usiadła na wiklinowym bujanym fotelu, nie miałam serca mówić jej, że wampiry nie chorują na takie choroby. Siedziałam tak patrząc się w przestrzeń.\n-Tęsknisz za nim dziecinko? - zapytała babcia, była bardzo pomocną osobą, jej doświadczenie życiowe pomagało wielu osobom. Kiwnęłam tylko głową na tak.\n-Kochasz go, tak? - znów w odpowiedzi otrzymała tylko moje kiwnięcie głową.\n-Wiesz... Twoja matka się myli. Są pewne tradycje, ale nie można sztywno trzymać się czegoś, co wymyślono wiele lat temu. Najważniejsze jest to byś ty była szczęśliwa. Widzę, że mocno siedzi w twoim sercu, bo myślisz o nim nawet po pięciu miesiącach siedzenia tutaj. Wracaj do Mystic Falls, wystarczająco już umiesz. Nie będę fatygowała twojej matki, żeby cię odwoziła, poproś Scotta. - nie wierzyłam w jej słowa, od razu mocno ją przytuliłam, potrzebowałam takich słów. Faktycznie minęło już bardzo dużo czasu, tak wiele pozmieniało się w mojej osobowości. Czy on dalej mnie kocha?\nScott pomagał mi zmieścić walizki do samochodu.\n-Dziękuję babciu – mocno uściskałam ją, byłam jej bardzo wdzięczna za całą pomoc i wiedzę, którą mi dała. Jechałam, tak już byłam coraz bliżej dotyku Damona.\n-Odwiedzisz mnie kiedyś? - zapytał na krótką chwilę odrywając wzrok od jezdni.\n-Oczywiście, że tak – uśmiechnęłam się po czym znów wróciłam do swoich przemyśleń, do wspomnień jego śmiechu, wzroku. Tak bardzo za nim tęskniłam. Zmrużyłam oczy, zasnęłam niedługo później usłyszałam wołanie i delikatne poszturchiwanie w ramię.\n-Dojeżdżamy do Mystic Falls musisz mi powiedzieć jak dojechać do ich domu – uśmiechnęłam się, tak mógł budzić mnie zawsze. Prowadziłam go i jednocześnie poprawiałam fryzurę i makijaż. Chciałam wyglądać jak najlepiej. Dojechaliśmy pod rezydencję, pożegnałam się ze Scottem i obiecałam, że zadzwonię do niego. Uradowana weszłam do rezydencji, zapomniałam nawet zapukać. Zauważyłam Elenę siedzącą na sofie. Odwróciła się w moją stronę i od razu rzuciła się na mnie.\n-Wróciłaś jak dobrze! - krzyknęła przytulając się do mnie. Za nią też bardzo tęskniłam. Ze schodów zszedł Stefan, z którym też serdecznie się przywitałam. Gdy usiedliśmy spojrzałam na nich.\n-Gdzie jest Damon? - zapytałam, a oni nagle posmutnieli.\n-Co się stało?! - zadałam kolejne pytanie, teraz byłam zdenerwowana.\n-Chodź ze mną – Elena poprowadziła mnie do pokoju Damona. Podała mi kopertę i usiadła na łóżku każąc mi usiąść obok.\n-Co to jest? - zapytałam i powoli otworzyłam kopertę.\n-Jordan. Musisz mi wybaczyć, musiałem to zrobić. Nie jestem dobrym partnerem dla ciebie. Twoja matka miała rację, nie przynoszę szczęścia. Powinnaś jej posłuchać – czytałam w myślach, do moich oczu napłynęły mi łzy.\n-Nawet Cody jest lepszy ode mnie. Będzie cię pilnował, tymczasem musimy się pożegnać. Kochałem cię, wiedz o tym, zawsze będziesz w głębi mojego serca. Nie zmienię jednak swojej natury. Wczoraj zabiłem dwójkę ludzi, nic nikomu nie zrobili, chciałem się po prostu pożywić. Nie szukaj mnie, to pożegnanie. Było nam dobrze, ale to już koniec. Żegnaj Jordan – przez ostatnie przeczytane zdanie całkiem się rozkleiłam. Łzy płynęły mi po policzkach kapiąc na list i rozmazując tusz. Elena jedynie przytuliła mnie i gładziła po głowie.\n-Wyjechał dwa dni po twoim wyjeździe – mruknęła. Więc nawet na mnie nie czekał? Po prostu chciał to zrobić! Musiał wiedzieć o tym już wcześniej. Faktycznie jak się żegnaliśmy był jakiś dziwny, zamiast „do zobaczenia” powiedział „pa”. Bał się powiedzieć mi to w oczy. Nienawidzę tego, nie chcę by tak było. Bardzo długo zajęło mi ogarnięcie się. Poprosiłam Elenę by zostawiła mnie samą w pokoju Damona. Miałam nadzieję, że znajdę coś pomocnego. Musiałam go poszukać, usłyszeć to w twarz. Spojrzałam na biurko, było puste, nic, zero wiadomości gdzie mógłby teraz przebywać. Wyciągnęłam telefon, nie używałam go tyle czasu, nie mogłam. Włączyłam go licząc, że zostawił mi jakąś wiadomość. Nic, zero połączeń, czy głupiego SMS-a. Wykręciłam numer, ale po paru sygnałach rozłączył mnie, nawet nie chce ze mną porozmawiać. Zeszłam na dół i spojrzałam na Stefana siedzącego na kanapie. Jego wzrok pytał mnie czy coś znalazłam.\n-Nic nie ma – mruknęłam niezadowolona siadając obok niego.\nLudzie jak czytacie, proszę komentujcie, to mi daje większe chęci do pisania i regularnego dodawania postów :)\nAutor: Vic yo o 14:00 8 komentarzy:\n-Muszę cię gdzieś zabrać na dwa dni, nie mogę ci powiedzieć gdzie, ale musisz ze mną jechać, naprawdę musisz - mówił dość przekonująco, widać było, że już myśli nad tym co powiedzieć jak się nie zgodzę. Zmrużyłam oczy.\n-Jak bardzo ważne to jest? - zapytałam, tylko to mogło mnie przekonać do wyjazdu. Na moje nieszczęście kiwnął głową na tak. Weszłam z chłopakiem do domku i wskazałam mu kuchnię by tam na mnie poczekał, ale gdy odwróciłam się chcąc iść w stronę pokoju drogę zastąpił mi Damon.\n-Gdzie ją zabierasz? - był bardzo oschły, więc delikatnie pogładziłam go po ramieniu.\n-Damon wrócę pojutrze spokojnie - chciałam sprawić by nie był zły, patrzył groźnie na wilkołaka.\n-Damon - upomniałam go by zwrócił na mnie uwagę, gdy jego wzrok padł na mnie był zupełnie inny, ciepły i czuły. Delikatnie uśmiechnęłam się do niego i delikatnie pocałowałam.\n-Nie zabijecie się jak będę się szykować? - zapytałam, ale to była tylko moja nadzieja, bo wiedziałam jacy są i najchętniej pozabijaliby się wzajemnie. Postarałam się wyrobić jak najszybciej i po krótkim pożegnaniu z Damonem byłam w samochodzie Cody'ego.\n-Powiedz mi lepiej o co chodzi? - liczyłam, że powie mi cokolwiek, ale niestety nie było szans, nie mogłam od niego wyciągnąć nawet gdzie jedziemy, czy ile będziemy jechać, był wyraźnie zdenerwowany przez cały czas. Obserwowałam co się dzieje na zewnątrz, przez wydarzenia sprzed ostatnich miesięcy zaczęłam bardziej szanować przyrodę i to co mnie otacza. To był jesienny dzień, w oddali widziałam poszarzałe budynki, a wokół nas siąpił deszcz, dobrze, że nie jechaliśmy cabrio Damona. Po dłuższej chwili zatrzymaliśmy się na leśnej drodze, mokra ziemia zapadała się pod wpływem mojego ciężaru, po paru dobrych minutach marszu w milczeniu dotarliśmy na miejsce. Leśna polana z gromadą osób, wszyscy podzieleni w niewielkie grupki.\n-Cody! - ktoś męskim głosem zawołał wilkołaka. Wtedy podeszliśmy do dwóch chłopaków. Obaj byli dość wysocy, jeden mniej więcej wzrostu Cody'ego, a drugi wyższy o 10 centymetrów. Obaj mieli tak samo zielone, kocie oczy jak wilkołak, który mnie przywiózł.\n-No mówiłeś, że jest piękna, ale to już chyba lekka przesada – niższy uśmiechnął się do mnie i ucałował moją dłoń. Delikatnie się zarumieniłam. Okazało się, że byli to bracia Cody'ego. Niższy Tray i wyższy Scott, widać mieli bardzo przystojne geny, bo żaden z nich nie odstawał urodą. Po krótkiej rozmowie odeszliśmy od nich.\n-Po co mnie tu zabrałeś? - zapytałam z lekką pretensją w głosie. Nic nie odpowiedział, pokazał tylko palcem na punkt gdzieś za mną.\n-Mama?! - wykrzyczałam w myślach gdy się obróciłam. Moja matka stała i patrzyła na mnie. Podeszłam do niej szybkim tempem.\n-Córeczko – zaczęła, ale nie dałam jej czasu na dłuższe czułości, od razu kazałam jej powiedzieć, o co tu chodzi.\n-Widzisz... Pewnego razu wiedźma przepowiedziała nam twoje przybycie. Nie wiem czy, przyglądałaś się znamieniu tuż nad twoimi nerkami, jest w kształcie okręgu. Twoim przeznaczeniem jest uratowanie czystości rasy. Musisz uratować świat od mieszańców, a poza tym jako moja córka masz obowiązek wyjść za jednego z klanu Ashe'yów. - powiedziała spokojnym głosem.\n-Ja już mam mężczyznę – byłam lekko zdenerwowana tą wiadomością, chłodny wiatr powiał w naszą stronę, co jeszcze bardziej podkreśliło dramaturgię sytuacji.\n-Kochanie, wybacz, ale to twoje przeznaczenie, z nim nie można dyskutować. Poza tym dowiedziałam się, że zadajesz się z nieodpowiednim... ekhm facetem. Jest wampirem, prawda? - nawet od niej zaczęłam czuć nerwowość, a przecież moja matka była wyjątkowo spokojną osobą. Cody podszedł w naszą stronę, gdy wysłałam mu mordercze spojrzenie.\n-Przecież znasz już Cody'ego, chłopcze może zaprosisz ją na wasz bal, jak się lepiej poznacie, to na pewno się pokochacie – uśmiechnęła się w jego stronę, nic nie powiedziałam, ruszyłam szybkim tempem w stronę zaparkowanego samochodu, chciało mi się płakać, dlaczego niby tak średniowieczne przesądy miały zepsuć mi życie. Dopiero co z Damonem zaczęliśmy być szczęśliwi, a już miało by się to skończyć?!\n-Jordan! - usłyszałam za sobą wołanie Cody'ego, po chwili mnie dogonił.\n-Poczekaj! - złapał mnie za ramię i obrócił w swoją stronę.\n-Nie wiedziałem o tym! Przysięgam, pewnie, że chciałbym byś ze mną była, ale nie w taki sposób, przyjdź na bal, możesz przyjść z Damonem, nie pozwolę byś była nieszczęśliwa – powiedział szybko trochę zadyszanym tonem. Pokiwałam głową, musiałam się trochę oswoić z nową sytuacją. Zamknęłam oczy, by przestać o tym myśleć, niestety wiedziałam, że moja matka mówi poważnie. Była kobietą, która musi postawić na swoim, więc nie będzie to proste zadanie by przekonać ją do Damona.\n-Jo, proszę nie smuć się. Nikt nie będzie zmuszał cię do małżeństwa – mruknął Cody, wiedziałam jednak, że chciałby tego. Nienawidził wampirów, a zwłaszcza Damona. Ich walka nigdy się nie zakończy, a ja chciałabym rozwiązać moje problemy. Nic nie odpowiedziałam, na co chłopak głośno westchnął.\n-Mam nadzieję, że przyjdziesz z Damonem – prowadząc otworzył schowek tuż przede mną i wyciągnął kopertę.\n-Już dawno chciałem ci to dać, ale... Wiesz jak było – westchnął gdy otwierałam kopertę, było w niej zaproszenie na bal, starałam się lekko uśmiechnąć, ale wyszedł mi dość dziwny grymas. Droga niemiłosiernie mi się dłużyła. Chciałam być już w ramionach Damona. W końcu udało się, na horyzoncie zobaczyłam jezioro, przy którym stał domek. Nie byłam w stanie miło pożegnać się z nim, nie po tym co słyszałam.\n-Postaramy się przyjść – machnęłam zaproszenie i ruszyłam do domku. Panował w nim półmrok, zaczęłam szukać Damona. Znalazłam go w salonie, siedział w salonie z zeszytem na kolanach, coś robił, ale schował notatnik zanim zdążyłam podejść.\n-Nie miałaś wrócić jutro? - zapytał uśmiechnięty, że mnie widzi. Usiadłam zrezygnowana obok niego. Widział, że nie jestem w humorze, więc wstał i poszedł po coś do kuchni, wrócił błyskawicznie, nalał mi wina do kieliszka i podał, po czym objął mnie w pasie.\n-Powiedz co ci zrobił, chcę wiedzieć za co go zamorduję – warknął lekko. Upiłam łyk wina próbując się odprężyć.\n-To nie jego wina... Moja mama przekazała mi, co powinnam zrobić... A raczej kazała mi wyjść za mąż za Cody'ego, albo któregoś z jego braci – mruknęłam, wampir był wyraźnie niezadowolony, co mu się dziwić. To wcale nie była dobra wiadomość. Wstał i podszedł do okna, patrzył się przed siebie, w ciemność.\n-To którego wybierasz? - zapytał nie odwracając się w moją stronę.\n-Nie mam zamiaru wybierać nikogo prócz ciebie – podeszłam do niego i dotknęłam delikatnie jego nagie ramie. Patrzyłam na jego twarz, ale bardzo szybko ją odwrócił.\n-Dobrze wiesz, że to twoja matka. Nie chcesz chyba tracić rodziny? - gdy to powiedział opuściłam głowę, do oczu napłynęły mi łzy, dużo łez. Miałam ochotę po prostu rzucić się na łóżko i płakać jak dziecko.\n-Musi zrozumieć, że cię kocham, Damonie – głos delikatnie mi się łamał, ale dalej trzymałam postawę twardziela.\n-To tak samo jakby ona ci powiedziała, że musisz zrozumieć swoją tradycję – mruknął, a ja tylko podeszłam i pocałowałam go, przelałam całe uczucie w ten jeden mały gest. Łzy spływały mi po policzkach.\n-Proszę pójdź ze mną na ten bal, przekonamy ją – wtuliłam się w jego ramiona.\n-Jaki bal? - zapytał, no jasne, nic mu nie mówiłam, bo nie było kiedy.\n-Jordan spóźnimy się! - Damon krzyknął przez drzwi hotelowej łazienki. Oboje byliśmy bardzo zestresowani dzisiejszym wieczorem. Gdy wyszłam z łazienki wampir spojrzał na mnie i natychmiast podszedł do mnie. Połączył nas namiętny pocałunek, oparł mnie o ścianę, a dłoń położył na mojej talii. Fakt, dziś się bardzo postarałam o swój wygląd. Błękitna sukienka miała górę bez ramiączek, dość obcisłą, co podkreślało moje kształty, dół był prosty lekki i zwiewny. Strój dopełniały szpilki koloru ciemnego beżu i makijaż. Damon całował mnie z coraz większym pożądaniem, odsunęłam się i spojrzałam na niego poważnie.\n-Musimy już jechać – mruknęłam, nie chciałam tego kończyć, nie chciałam myśleć o tym co się może stać. Delikatnie kciukiem starłam szminkę z ust wampira, a sama poprawiłam szybko makijaż. Niedługo później byliśmy na miejscu. Gdy wchodziliśmy do wielkiej sali widziałam Cody'ego jak patrzy na mnie. Szłam pod rękę z Damonem, starając się wyglądać pewnie. Wilkołak podszedł do mnie by się przywitać.\n-Pięknie wyglądasz Jordan, witaj Damon – Cody starał się być miły nawet dla wampira, a to nie było do niego podobne. Uśmiechnęłam się delikatnie dziękując za komplement. Po krótkiej rozmowie Damon poprosił mnie do tańca. Nasze ciała poruszały się subtelnie w rytm muzyki. Było cudownie, przez chwilę mogłam zapomnieć o wszystkich problemach. Niestety nie trwało to długo, zauważyłam jak moja matka patrzy się na mnie. Westchnęłam i złapałam wampira za rękę i ruszyłam w jej stronę.\n-Cześć mamo. To jest Damon, mój mężczyzna – siliłam się na uśmiech, choć strasznie się bałam.\n-Ten wampir? Witam – nie podała mu nawet ręki tylko spojrzała z pogardą. Mocniej zacisnęłam palce na dłoni chłopaka.\n-Dobrze wiesz, że tego nie zmienisz, kocham go – chciałam ją przekonać, wiedziałam, że to będzie trudna bitwa.\n-Przejdzie ci, jakoś wcześniej nie mogłaś wytrwać długo w związku, mam nadzieję, że będzie tak i tym razem. Może Cody cię zatrzyma przy sobie. To taki przystojny i mądry chłopak – nie wierzyłam, że tak mówiła przy nim. Chciałam coś już powiedzieć, ale Damon mnie uprzedził.\n-Dlaczego nie chce pani pozwolić, by Jordan była szczęśliwa? - zapytał.\n-Bo nie będzie z Tobą szczęśliwa – odpowiedziała oschle.\n-Mamo! - krzyknęłam na nią jednak ta tylko pokiwała głową.\n-Najlepiej dla ciebie będzie jak pojedziesz do babci swojej, powinnaś uczyć się od niej magii, by sobie poradzić z hybrydami – znów chciałam odpowiedzieć coś Audrey, ale wampir mnie wyprzedził.\n-Pojedzie, dopilnuje tego. Też bym nie chciał by coś jej się stało – spojrzałam na niego zszokowana, myślałam, że chce bym była przy nim, widać myliłam się. Odwróciłam się i ruszyłam do wyjścia. Damon jednak zatrzymał mnie.\n-Kocham cię, tak będzie najlepiej – gładził mnie po policzku, ja jednak nie mogłam tego słuchać. Byłam na niego zła jeszcze parę ładnych godzin, później jednak zastanawiałam się, co powinnam robić. Niestety, wszyscy chcieli bym jechała.\nAutor: Vic yo o 04:58 8 komentarzy:


Kuchnia Letycji : Sok marchewkowo-jabłkowy - "W 90 dni do EKO"\nSok marchewkowo-jabłkowy - "W 90 dni do EKO"\nSłoneczny uśmiech wiosny każdego dnia...\nJesteśmy teraz pełni pozytywnej energii i chęci do zmian. Wiosenne promienie słońca, które coraz mocniej dają o sobie znać, wzbudzają chyba w każdym z nas takie potrzeby. Mamy ochotę na diety, spacery, jogging, rower i inne rodzaje sportu.\nWłaśnie dołączyliśmy do akcji "W 90 dni do EKO", która pokazuje jak w 90 dni przez odpowiednie odżywianie oraz zmianę stylu życia można poprawić swoje zdrowie i samopoczucie, a tym samym poczuć się młodziej :). Program kierowany jest do osób, które chcą żyć zdrowiej, naturalniej, porzucić złe nawyki żywieniowe i wyrobić dobre. Ideą akcji jest możliwość zmiany w organizmie poprzez odnowę krwi i poprawę jej jakości po 90 dniach stosowania diety opartej o ekologiczną żywność. W ramach programu uczestnicy otrzymują wskazówki, porady żywieniowe, przepisy na zrównoważoną dietę i zadania - dzienne i tygodniowe, za których dobrą realizację można też otrzymać ciekawe nagrody. Jednym słowem program inspiruje do zmian poprzez zabawę i dzielenie się swoimi małymi krokami z innymi :).\nWiosna to dobry czas na oczyszczenie i odnowę w organizmie zgodnie ze zmianami, jakie dokonują się w otaczającej nas naturze. Może Wy też dołączycie do "W 90 dni do EKO"?\nJeśli chcecie wziąć udział w akcji, załóżcie profil na platformie www.90dnidoeko.pl i do dzieła! :)\nNaszym pierwszym krokiem w ramach akcji był świeży sok z ekologicznych marchewek i jabłek do śniadania. Postanowiliśmy zrobić gęsty sok, więc zamiast sokowirówki (która wyciska jedynie sok, a oddziela twardsze części owoców i warzyw), z fantastycznym rezultatem użyliśmy zwykłego miksera koktajlowego. O wiele mniej sprzątania, a efekt świetny!\nMarchewka to cenne źródło prowitaminy A oraz ß-karotenu, dlatego chroni nas przed wolnymi rodnikami, będącymi przyczyną powstawania komórek rakowych, poprawia wzrok i spowalnia procesy starzenia, a także błonnika, który poprawia przemianę materii i wspomaga pracę układu pokarmowego.\nPoza tym marchewka pomaga naszej cerze stać się bardziej rumianą i promienną. Czy nie tego chcemy na wiosnę? :)\n3 marchewki ekologiczne,\n3 jabłka ekologiczne,\nObieramy marchewki i jabłka, a następnie myjemy je. Jabłka kroimy na cząstki pozbywając się ich gniazdek nasiennych. Marchewki też dzielimy na kilka cząstek.\nDo miksera koktajlowego wlewamy szklankę wody, a następnie dodajemy marchewki, jabłka i kostki lodu. Miksujemy przez około 4-5 minut do uzyskania gładkiej konsystencji.\nNaszym postanowieniem w ramach akcji "W 90 dni do EKO" są też spacery, co najmniej trzy razy w tygodniu! Zaczęliśmy już dziś - od spaceru w okolice Cytadeli Warszawskiej. Wiosna nas porwała! :)\nwiosna ach to Ty! :)\nAnonimowy 22 kwietnia 2014 10:10\nPopieram. Zaraz zrobię sobie i mężowi taki treściwy sok. Pozdrawiam..Jadwiga


Ciemiernik Double Ellen Purple P12 róża zimowa Zielonym do Góry - sklep internetowy\n» Ciemiernik Double Ellen Purple P12 róża zimowa\nCiemiernik Double Ellen Purple P12 róża zimowa\nKod produktu: 5907666714904\nCiemiernik "Double Ellen Purple"\nCiemierniki są niezwykłymi bylinami, które bardzo wcześnie, bo już zimą, zaczynają kwitnienie. Z tego powodu znane są także jako róże zimowe. Prezentowana odmiana jest mieszańcem dziko występujących gatunków.\nRoślina jest długowieczna i na jednym miejscu może rosnąć ponad 10 lat. Ma skórzaste, zimozielone liście, zebrane w kępy o średnicy do około 35 cm. Kwitnienie ciemiernika zaczyna się już w styczniu lub lutym i trwa do kwietnia. Kwiaty podwójną liczbę ciemnofioletowych, niemal czarnych płatków i kontrastowe, jasnożółte pręciki. Są miododajne i przyciągają pierwsze przebudzone wiosną pszczoły. Podczas kwitnienia roślina ma około 60 cm wysokości.\nCiemiernik jest dość wymagającym gatunkiem. Potrzebuje lekko ocienionego, chłodnego stanowiska, które powinno być osłonięte od wiatru. Gleba musi być próchnicza, przepuszczalna, o dużej zawartości wapnia i koniecznie stale wilgotna. Roślina źle znosi przesadzanie i jest wrażliwa na choroby grzybowe. Wymaga corocznego nawożenia. Jest odporna na mróz.\nZ racji na nietypową porę kwitnienia ciemiernik jest ciekawą propozycją do każdego ogrodu. Dobrze czuje się sadzony pod drzewami i krzewami i świetnie wygląda w grupach. Może być również uprawiany w pojemnikach.\nZdjęcie poglądowe sadzonki. Rośliny nieco się od siebie różnią. Pojemnik 12x12 cm.\nCiemiernik Double Ellen Red P12 róża zimowa\nCiemiernik Double Ellen Yellow Spotted P12 róża zimowa\nCiemiernik Double Ellen Pink P12 róża zimowa