Zaufanie i zrozumienie potrzeb to podstawa.\nZawód radcy prawnego jest jednym z zawodów prawniczych, wykonywanym na podstawie ustawy z dnia 6 lipca 1982 r. o radcach prawnych (Dz. U. 2010.10.65 j.t. ze zm.). Tytuł zawodowy "radca prawny" podlega ochronie prawnej.\nZawód radcy prawnego może być wykonywany w ramach indywidualnej kancelarii, umowy cywilnoprawnej, stosunku pracy lub określonych przez ustawę spółek, gdzie wspólnikami są wyłącznie inni radcowie prawni, adwokaci, rzecznicy patentowi, doradcy podatkowi lub prawnicy zagraniczni wykonujący stałą praktykę w Polsce.\nZ wyjątkami przewidzianymi przez ustawę, radcą prawnym może zostać jedynie osoba, która spełniając inne wymagania określone w przepisach ustawowych, ukończyła wyższe studia prawnicze, następnie odbyła aplikację radcowską oraz złożyła egzamin radcowski.\nKancelaria w w swych działaniach na rzecz Klientów, opiera się na zasadach pełnej transparentności, profesjonalizmu, szczerości i otwartości na potrzeby Klienta.\nPodstawą wzajemnych relacji radcy prawnego i jego Klienta musi być w każdym wypadku obopólne zaufanie i pewność dotycząca wzajemnych relacji.\nWspółpracę rozpoczynamy od wnikliwego zapoznania się z oczekiwaniami Klienta, analizy przedstawionego problemu oraz przejrzystego przedstawienia możliwych sposobów prowadzenia sprawy i zasad współpracy w konkretnym wypadku.\nTajemnica radcowska i obrońcy\nPodstawą relacji i współpracy pomiędzy radcą prawnym a jego Klientem jest zawsze dwustronne zaufanie.\nRadca prawny nie może być zwolniony z obowiązku zachowania tajemnicy zawodowej co do faktów, o których dowiedział się, udzielając pomocy prawnej lub prowadząc sprawę.\nObowiązek zachowania tajemnicy zawodowej nie dotyczy informacji udostępnianych na podstawie przepisów ustawy z dnia 16 listopada 2000 r. o przeciwdziałaniu praniu pieniędzy oraz finansowaniu terroryzmu (Dz. U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1505, ze. zm.) - w zakresie określonym tymi przepisami.\nW postępowaniu karnym przesłuchanie osoby obowiązanej do zachowania tajemnicy notarialnej, adwokackiej, radcy prawnego, doradcy podatkowego, lekarskiej, dziennikarskiej lub statystycznej może nastąpić co do faktów objętych tą tajemnicą tylko wtedy, gdy jest to niezbędne dla dobra wymiaru sprawiedliwości, a okoliczność nie może być ustalona na podstawie innego dowodu.\nPrzesłuchanie takie może nastąpić tylko w następstwie uprzedniej decyzji sądu wydanej zawsze indywidualnie w tym przedmiocie.\nRadca prawny, podonie jak każdy inny obywatel, ma w świetle obowiązującego prawa powinność zgłoszenia odpowiednim organom wiadomości o karalnym przygotowaniu albo usiłowaniu lub dokonaniu przestępstwa polegającego na:\neksterminacji ludzi (art. 118 k.k.)\nzbroni przeciwko ludzkości (art. 118a k.k.)\nstosowaniu, wytwarzaniu, gromadzeniu lub obrocie zakazanymi środkami masowej zagłady bądź stosowaniu niedopuszczalnyh sposobów walki w czasie działań wojennych, a także zamachu na życie lub zdrowie jeńców wojennych lub ludności cywilnej bądź innym naruszeniu przestępnym prawa międzynarodowego (art. 120-124 k.k.)\nzamachu stanu (art. 127 k.k.)\nzamachu na konstytucyjny organ Rzeczypospolitej Polskiej (art. 128 k.k.)\nszpiegostwa przeciwko Rzeczypospolitej Polskiej (art. 130 k.k.)\nzamachu na życie Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej (art. 134 k.k.)\nzamachu na jednostkę sił zbrojnych Rzeczypospolitej Polskiej (art. 140 k.k.)\nzabójstwie (art. 148 k.k.)\nsprowadzeniu zdarzenia zagrażającego życiu lub zdrowiu wielu osób albo mieniu w wielkich rozmiarach (art. 163 k.k.)\nzawładnięciu statkiem wodnym lub powietrznym - piractwo - (art. 166 k.k.)\nbezprawnym pozbawieniu człowieka wolności (art. 189 k.k.)\nbraniu lub przetrzymywaniu zakładnika (art. 252 k.k.)\noraz każdego przestępstwa o charakterze terrorystycznym.\nOd tajemnicy radcowskiej (podobnie adwokackiej) należy odróżnić tajemnicę obrończą - związaną z wykonywaniem funkcji obrońcy w postępowaniu karnym lub karnym skarbowym oraz w sprawach o wykroczenia lub wykroczenia skarbowe. Tajemnica obrońcy będącego radcą prawnym bądź adwokatem jest zawsze bezwzględnie nienaruszalna.\nWynagrodzenie radcy prawnego z tytułu wykonywanych czynności jest uzależnione od ich charakteru, koniecznego nakładu pracy oraz stopnia skomplikowania sprawy, a także oczekiwanego przez Klienta terminu realizacji poszczególnych czynności.\nHonorarium związane z konsultacją i udzieleniem porady prawnej przy nieskomplikowanym stanie faktycznym wynosi zazwyczaj 150 zł (w tym 23% podatku VAT). W ramach tej podstawowej usługi z zakresu pomocy prawnej Klient kancelarii uzyskuje ocenę i wyjaśnienie sytuacji prawnej, w której się znalazł, a także rekomendację co do dalszych kroków prawnych, możliwych do podjęcia w danej sprawie.\nDecydujący głos należy zawsze do Klienta, zarówno w wyborze formy oraz zakresu świadczonej pomocy prawnej. Na samym początku współpracy, po przedstawieniu przez Klienta swych oczekiwań i stanu sprawy, jest On zawsze dokładnie informowany o proponowanym przez kancelarię honorarium oraz ewentualnych dodatkowych kosztach, związanych z opłatami sądowymi, skarbowymi bądź notarialnymi.\nWskazówką co do wysokości hornorarium w konkretnych sprawach, zwłaszcza w sprawach dotyczących roszczeń majątkowych (np. o zapłatę), może być obowiązujące rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości w sprawie opłat za czynności radców prawnych.\nKażdy radca prawny i adwokat jest płatnikiem podatku VAT.\nKancelaria umożliwia swoim Klientom uzyskanie porady prawnej online - bezpośrednio na wskazany adres poczty elektronicznej.\nWierzymy, że porady prawne świadczone w ten sposób pozwolą uzyskać niezbędną pomoc i ocenę prawną sytuacji wszystkim osobom, które z różnych względów nie mogą osobiście pojawić się w siedzibie kancelarii. Jest to również rozwiązanie dedykowane Klientom, którzy poszukując porady prawnej nie mogą pozwolić sobie na poniesienie kosztów dojazdu do siedziby kancelarii bądź z różnych względów nie dysponują niezbędnym ku temu czasem.\nUdzielenie przez kancelarię porady prawnej online opiera się o dwuetapowy proces. W pierwszej kolejności prosimy naszych Klientów o skorzystanie z formularza kontaktowego bądź o bezpośrednie przesłanie wiadomości na adres sekretariat@libertowski.pl celem przedstawienia sprawy. Dokładne opisanie szczegółów sprawy i problemu prawnego pozwoli na sporządzenie możliwie precyzyjnej i jednoznacznej porady. Na podstawie tak przekazanych przez Klienta informacji, kancelaria sporządza proponowaną wycenę - zawsze indywidualnie przygotowywanej - porady prawnej w danej sprawie. W drugim etapie, w ciągu 24 godzin od zaksięgowania zapłaty, sporządzana jest przez kancelarię porada prawna, którą klient otrzymuje bezpośrednio na wskazaną przez siebie skrzynkę e-mail w postaci elektronicznej.\nPorada taka zawiera precyzyjną ocenę sytuacji prawnej Klienta, wraz z kompleksową rekomendacją co do podjęcia dalszych kroków w sprawie. Istnieje również możliwość uzyskania profesjonalnie przygotowanego pisma procesowego bądź innej urzędowej korespondencji - na życzenie Klienta. Zależenie od stopnia skomplikowania sprawy, może istnieć potrzeba uzupełnienia wybranych informacji ze strony Klienta, przed przystąpieniem do sporządzenia porady.\nKoszt przygotowania porady prawnej udzielanej Klientowi drogą elektroniczną zaczyna się od kwoty 80 zł brutto. Wycena sporządzenia porady jest zawsze darmowa.


Page Rank / WebMity, czyli jak nie ulegać złudnym opiniom / Pomysły, porady, sugestie - dobre nawyki. / Artykuły / Wortal / Home - php.pl\nMoże zastanawiać, dlaczego wybrałem takie a nie inne kwestie - uznając je za pewnego rodzaju ważniejsze (od innych) mity w pracy webmasterskiej, szczególnie młodych początkujących kreatorów. Wynika to jednak z długiego okresu pracy webmasterskiej, który pomógł wysnuć takie wnioski, dlatego do paru kwestii dołączyłem cytaty, które kiedyś napotkałem i możliwe, że one ugruntowały we mnie przekonanie o złym podejściu, niektórych twórców stron internetowych, do omówionych dalej kwestii.\nNa początek przytoczę cytaty pochodzące z pewnej rozmowy z młodym "pasjonatem" webmasterstwa:\nna kwestie związane ze Standardami sieciowymi - " w sieci nie ma ściśle narzuconych regół" [pisownia oryginalna],\nna zarzut o braku doctype w jego stronie - " to projekt a doctype jest naprawdę błahostką",\nna niezamknięcie tagu - "- na końcu powinno być </html>; - hehe no, ale jakoś to jak widać przeglądarka przeboleje"\nOgólnie rzecz biorąc, ten młody webmaster uważał że standardy sieciowe to chore wymysły panów z organizacji W3C i w ogóle nie są one konieczne. I tu bardzo się mylił.\nStandardy określają nam co jakie ma być, w tworzonych dokumentach. Dla nas - webmasterów - są kluczem jak tworzyć, jak coś budować, by zbudować to dobrze. Lecz często zapominamy, że jeśli dla nas jest to klucz jak tworzyć, to na pewno jest taki sam "zamek" do którego ten klucz pasuje - tym odbiorczym elementem jest przeglądarka. Dla nich oczywiście, czasami nie jest ważne czy zamkniemy jakiś Tag, bo sama to skoryguje, ale to tak jak by gotować i liczyć, że pominięte składniki same wskoczą do garnka.\nDlaczego mówię o standardach, jako o tych ważnych regułach? Bo przecież wszystko musi się rządzić jakimiś prawami. Wyobraźmy sobie totalną wolność w sferze webmasterskiej. Wtedy wszystkie tagi stały by się sobie równe - każdy mógłby przecież zamieścić obrazek przy pomocy div'a, tekst umieszczać jako <IMG>. Czemu ja bym nie mógł, nie semantycznie umieścić tytułu mojej strony w elemencie LI, który nie byłby w odpowiednim UL, ale wewnątrz jakiegoś znacznika META. Albo czemu by nie przeprowadzić konkursu na największą ilość umieszczonych body w ramach jednego dokumentu.\nTen pomysł dla tego młodego webmastera był całkiem realny, wychodził z założenia że jeśli skrypt php składa stronę dla przeglądarki z kilku podstron, to każda musi mieć swój osobny body.\nStandardy są czymś dobrym i niezbędnym, co należy podkreślić, systematyzują i ułatwiają prace przeglądarkom, które jasno wiedzą jak powinny dane znaczniki być stosowane i dzięki tym specyfikacjom też mają pewne narzędzia "ratujące" nasz niekiedy dosyć wadliwy kod. Oczywiście nikogo do stosowania się do "webmasterskiego kodeksu" nie zmuszę, lecz po co robić coś z góry źle, jak można skorzystać z odpowiednich wytycznych i mieć czyste sumienie.\nhttp://webmaster.helion.pl/kurshtml/porady/porady.htm (szczególnie "uwagi techniczne")\nWielu, początkujących webmasterów uważa, że tworzenie strony to ślepa wiara w nasz status PageRang, nasze liczniki odwiedzin i inne tego typu słupki. Powiem, że jest to totalną nieprawdą. I jeśli w to wierzysz, przeczytaj koniecznie.\nMożna mieć stronę, genialnie wypozycjonowaną, linkowaną przez wiele innych serwisów i reklamowaną w różnych płatnych systemach wymiany, lecz co z tego że będzie z tego powodu wypozycjonowana, statystyki będą rosły (ale de facto będą to jednokrotne wejścia, bez powrotów do tej strony). Na nic przyda się również wysoki PageRang, który nie jest miernikiem sukcesu czy oglądalności.\nNajważniejszym wyznacznikiem sukcesu jaki osiągniesz są pozytywne opinie, jakie o sobie wyrobisz - ale to proces długi i trudny, by zyskać renomę i stałych czytelników na swojej stronie, lecz takich prawdziwych i szczerych danych nie zastąpią żadne słupki.\nPrzykładem takiego typu sytuacji, są portfolia wielu webmasterów. Nie należą one do najczęściej odwiedzanych, choć często mają wysoki PR i pozycję w wyszukiwarce. Dzieje się tak dlatego, że nie posiadają często aktualizowanych treści, do których można by wrócić. To są dość statyczne w podawanych informacjach strony, lecz za to ich właściciele dbają by były wysoko pod względem wyszukiwania.\nZauważany już w każdym serwisie dynamizm - upraszczając to zjawisko do pojęcia Web2.0 - rozszalał się na dobre i to już od dłuższego czasu. Wszelkiego typu serwisy dążą do coraz większego chłonięcia informacji i treści od internauty-użytkownika, a nie bazowaniu na treściach własnych autorów portalu. Przejawia się to od najprostszej formy: komentarzy pod wpisami do całych rozbudowanych forów dyskusyjnych, które są dynamicznymi kombajnami, gdzie zero treści odautorskich a 100% pochodzi od użytkowników.\nWiele użytkowników uważa, że każda strona musi za tym iść, muszą być jak najbardziej mobilne, dynamiczne i w jak największym stopniu modyfikowalne przez użytkowników.\nJest to proces oczywistego przechodzenia od form statycznych i suchych dla użytkownika, w których jest tylko odbiorcą do form gdzie to on sam umieszcza treści i widzi je od razu na ekranach monitora, i wie że zobaczą je też inni.\nStąd ta fala blogów, cms'ów i forów zakładanych już praktycznie "z każdej okazji". Sam łapię się na tym, że przy każdym zaczynanym projekcie z jakimś zespołem pierwsze co przychodzi mi na myśl jest "Założę forum by było łatwiej się komunikować zespołowi".\nZastanówmy się jednak czy wszystkie serwisy muszą mieć takie udogodnienia.\nCzy strona, która ma tylko zebrać i uporządkować pewną porcje materiału musi być dynamiczna, współpracująca z użytkownikiem? Otóż nie. Możesz przyjąć, że strona jest twoją formą ekspresji czy wyjaśniania pewnych zagadnień - jak strona "O sobie" czy kurs, poradnik i wyjść z założenia że materiał będzie spójną całością, w którą nie potrzeba wnikać i komentować. Tym samym zamkniesz ważne źródło wiedzy o jakości tych treści, ale przecież nie zawsze jest to konieczne. Pamiętaj by przemyśleć, czy musisz mieć opcje "dodaj komcia" pod artykułami.\nPrzykłady strona na których nie można umieścić własnych treści (np. komentarzy):\nhttp://web20.pl/ - Przegląd i analiza trendów rozwoju Internetu w Polsce i na świecie\nCzęsty błąd, młodych webmasterów, którzy podchodzą do tworzenia stron jak do prywatnej batalii. Oczywiście, to jest walka, ale technologiczna a nie siłowa. Tutaj należy ze sobą współpracować, by odnieś sukces.\nOczywiście nikt nie mówi od razu o fuzji i rezygnacji z własnej autonomii. Mam na myśli raczej o korzystnej i dla nich i dla was wymianie.\nWymiana reklamą, Tobie przysporzy narybek, bo ktoś zobaczy nowo powstałą stronę, która zaczyna swoją historię. Oni, zyskają kolejny link polecający i kolejnych użytkowników, których będziesz sukcesywnie w pierwszych etapach rozwoju pozyskiwał.\nWażne dla wyszukiwarek i dla użytkowników jest też to, że znajduje linki do twojej strony na stronach o podobnej tematyce, co na pewno ułatwia proces pozycjonowania. A użytkownicy często odwiedzają strony pokrewne, polecane przez ulubione serwisy. Więc nie bój się stracić użytkowników, z powodu umieszczenia u siebie reklamy konkurenta, bo często wyjdzie Ci to tylko na dobre.\nKolejnym aspektem, konkurencyjności jest to by nie alienować się jako źródło informacji. Nie mianuj się alfą-omegą, podawaj inne alternatywne źródła, z których użytkownicy mogą przeczytać podobne tematycznie treści. To też element bycia obiektywnym w tym co się komuś przedstawia. Przykładem jest kurshtml.boo.pl który linkuje do kursu Pawła Wimmera, jako innego alternatywnego źródła informacji. Czy buttonów/linków do innych stron webmasterskich na stronie głównej w boksie reklamowym.\nDobrym sposobem współpracy - o ile na to pozwala typ prowadzonego serwisu - jest dyskusja z artykułami z konkurencyjnych serwisów, więc jeśli widzisz coś w serwisie o podobnej tematyce, co nie do końca uznajesz za racje napisz o tym u siebie, odwołując się do konkurencji. Nie w formie ośmieszenia, ale odpowiedzi czy wyjaśnienia że uważasz to za błędne. Nic lepiej nie promuje jak formy dyskusji, które zacieśniają współprace pomiędzy konkurentami.\nMożna by wyjść z założenia że co darmowe, to złe. O mniejszej jakości, wręcz w ogóle, jeśli ktokolwiek i cokolwiek rozdaje za darmo, to na pewno musi to być "produkt wadliwy". Pierwszym aspektem tego mitu jest korzystanie z darmowych szablonów, które jak widać w cytacie nieco mogą odstraszać niektórych. Co jest oczywistym błędem.Oczywiście można przyznać racje, że nie wszystkie szablony w sieci są świetne. Temu nie da się zaprzeczyć. Jednak kiedy wiemy gdzie szukać, od razu dochodzimy do wniosku że darmowe szablony nie są takie złe.\nNie są złe, jeszcze z jednego względu. Umożliwiają popularyzacje stron internetowych i nowych często ciekawych treści na przeróżne tematy, przez osoby nieznające się na tym całym "hateemelu" i "ceesesie".Przykładami stron, gdzie warto szukać, jeśli chcemy mieć profesjonalnie wyglądający szablon i jednocześnie chcemy by był już nowocześnie zakodowany:\nMożna uznać więc, że wybór szablonu to nie "powielenie tego co i tak wszyscy mogą ściągnąć" lecz dobra baza by mieć od czego wyjść i co w odpowiedni sposób zmodyfikować. Nurt korzystania do określania wyglądu strony ułatwia to, gdyż możemy w sposób nieskrępowany modyfikować stronę, bez konieczności ingerowania w kod html.\nPowyższy cytat właśnie uświadomił mi, jak dużo ludzi tak sądzi i jak bardzo się w tej kwestii mylą w gestii darmowych komponentów. I nie mam zamiaru odwodzić was od zamysłu wykupienia domeny .pl czy .net, bo wtedy można by posądzić mnie o celowe umniejszanie zysków oferentów domen. Chodzi jednak o to że nie każdy projekt - a co niektórzy, bardziej płodni webmasterzy mają ich całkiem sporo na swoim koncie - wymaga od nas pełnego wsparcia w postaci superszybkiego transferu, na mega poziomie, czy domeny prostej i łatwej.\nKiedy otrzymujemy za darmo lub kupujemy sam hosting u usługodawcy, zazwyczaj nominalnie dostajemy adres jako subdomenę w domenie usługodawcy. I dopiero po podpięciu jej pod wykupioną domenę (np. *.pl) nasza strona nie musi korzystać z tego darmowego adresu. Wiele ludzi jednak sądzi że adresy typu: boo.pl, prv.pl czy bee.pl są kiepskie i czują nieokrzesaną konieczność wykupu domeny. Poniższe przykłady naprawdę dobrych, docenianych w sieci i polecanych serwisów, które radzą sobie całkiem świetnie pomimo "darmowych" adresów.\ndawniej forumweb.e-vip.pl (aktualnie dzięki sponsorowi forumweb.pl)\nhttp://www.freetutorials.cba.pl/ (aktualnie zawieszony, ale radził sobie całkiem nieźle)\nhttp://www.dworce.boo.pl/ - zwycięzca konkursu (luty 2009)\nWięc jak wynika z przykładów, można mieć nieciekawy adres i osiągnąć sukces - pozycjonowania, popularności. Warto pamiętać, że wiele osób ma dużą wiedzę, dużo informacji które warto by przekazały, więc nie należy skreślać strony i myśleć o niej "nieprofesjonalna" bez zaglądnięcia w jej głębię, kiedy to treść jest najważniejsza.Jednym z przykładów, które idealnie o tym świadczą jest strona, której adres wygląda tak:http://www.toya.net.pl/~nemroth/, a która jest też dostępna pod aliasem: http://nemroth.glt.pl/. Obydwa adresy jak widać są równie antypiękne, a jednak serwis cieszy cię sukcesem ze względu na treść.\nWszystkie opinie uzytkowników: (1)\nSobota 06 Czerwiec 2009 2:36:11 pm - Brick\nFajny tekst. Page Rank się pisze a nie Rang\nRank od ranking a rang to czas przeszły od ring (dzwonić)


Prokurator i biegły w Wólce Kosowskiej | TVN Warszawa\nProkurator i biegły w Wólce Kosowskiej\n27 sierpnia 2012, 14:57\nProkurator i biegły z zakresu pożarnictwa przeprowadzają w poniedziałek oględziny Wólce Kosowskiej na miejscu pożaru hali magazynowej. Przygotowanie opinii przez biegłego może potrwać nawet kilka tygodni, a same oględziny - kilka dni.\nW poniedziałek ma zapaść także decyzja o wszczęciu śledztwa ws. pożaru. Śledztwo będzie prowadzone w sprawie spowodowania zagrożenia dla życia i zdrowia wielu osób i mienia znacznej wartości.\n- Dzisiaj na miejscu rozpoczną się oględziny z udziałem biegłego z zakresu pożarnictwa - powiedział PAP Dariusz Ślepokura, rzecznik warszawskiej prokuratury okręgowej. - Postępowania prowadzić będzie Prokuratura Rejonowa w Piasecznie - dodał.\n- Na razie nie wiemy, co było przyczyną pożaru. Rozpatrujemy różne hipotezy - dodał prokurator. Zaznaczył, że trwa przesłuchiwanie przez policję świadków.\nPożar w niedzielę\nStrażacy dostali zgłoszenie o pożarze hali w niedzielę po godz. 5 rano. Ogień objął ok. 5 tys. metrów kwadratowych obiektu, którego łączna powierzchnia to 10 tys. m kw. Ostatecznie spaliło się 2,5 tys. metrów kwadratowych. W sumie 105 strażaków gasiło pożar przez blisko 16 godzin.\n- Na miejscu nadal są strażacy, którzy przeszukują i zabezpieczają teren - powiedział PAP rzecznik komendanta głównego PSP Paweł Frątczak.\nW hali były głównie tekstylia, ale też sprzęt AGD. Udało się ocalić jej drugą część oddzieloną od pierwszej drzwiami przeciwpożarowymi.\nCo roku pożar\nTo kolejny pożar hali w Wólce Kosowskiej w ostatnich latach. Do pożarów doszło tam już w 2009 (22 sierpnia) i w 2011 roku (10 maja), ale w innych budynkach.\nW sierpniu 2009 r. z ogniem przez 17 godzin walczyły 42 jednostki straży pożarnej. Spłonęło ok. 100 boksów, a straty sięgnęły milionów zł. Podczas pożaru nikt nie został poszkodowany.\nW maju 2011 pożar zajął 10 tysięcy metrów kwadratowych. Z ogniem walczyły wówczas przez wiele godzin 34 jednostki straży pożarnej z Warszawy i okolicznych powiatów.


spradzyminek - Otwórz oczy, zobacz więcej!\nWe wtorek 21 grudnia odbyły się w naszej szkole jasełka pt. "Otwórz oczy, zobacz więcej". Występ przygotowali uczniowie klas IV - VI pod kierunkiem p. Katarzyny Żochowskiej i p. Agnieszki Szuwara - Podlaskiej. Na uroczystości obecni byli: Wójt Gminy Naruszewo p. Beata Pierścińska, sekretarz gminy p. Tomasz Konczewski, kierownik ZOPO p. Witold Rykowski, rodzice, uczniowie i nauczyciele (uczący obecnie i emeryci).\nCzy Zbawiciel jest wśród nas? Czy ten mały chłopiec, który narodził się w nędznej mieścinie Betlejem, jest rzeczywiście obiecanym Mesjaszem? Na te i inne pytania dziennikarzy odpowiedzi udziela ksiądz.\nKsiądz przekazał zebranym bardzo ważną prawdę. Dowiedzieliśmy się, że Boże Narodzenie jest wtedy, kiedy Jezus narodzi się w naszym sercu, a zobaczyć Go możemy w drugim człowieku.


Bezpieczeństwo: cenna rzecz - Puls Biznesu - pb.pl\nFirmy za programy, które wykryją włamanie i zdalnie zlokalizują intruza, są gotowe płacić setki tysięcy złotych. Straty liczyłyby w milionach...\nBezpieczeństwo — podobnie, jak zdrowie — to swoisty „worek bez dna”. Na te dwa cele można wydać praktycznie dowolnie duże kwoty pieniędzy. Jedna z krajowych instytucji finansowych za program chroniący sieć zapłaciła około miliona złotych.\n— Zawsze będzie istnieć jakieś kolejne zagrożenie, przed którym chcielibyśmy się ochronić. Dlatego tak ważne jest systematyczne i konsekwentne podejście do spraw bezpieczeństwa oraz przeprowadzenie rzetelnej analizy ryzyka — mówi Robert Dąbroś, konsultant ds. bezpieczeństwa w McAfee Polska.\nTrzeba tylko uważać, by nie przesadzić.\n— Gdy dostajemy więcej spamu niż wartościowych przesyłek, to jest to wyraźna wskazówka, że powinniśmy zakupić system antyspamowy — zaznacza Robert Dąbroś.\nSzacunki FBI mówią, że straty spowodowane różnego typu atakami na sieci komputerowe to ponad 400 miliardów dolarów rocznie. Według corocznych badań Computer Security Institute, największym zagrożeniem są wirusy komputerowe (w tym także robaki). Blisko 30 proc. strat firm spowodowanych jest ich rozprzestrzenianiem.\n— Są to zagrożenia o dynamicznym charakterze, niewymagające manualnej interwencji atakującego — wyjaśnia Piotr Żurawski ze stowarzyszenia ISSA Polska.\nPo nich największe straty przynosi nieautoryzowany dostęp do informacji. Jest to problem często nie zauważany w wielu polskich firmach. Na świecie udział strat powstałych z tego tytułu spadł w 2006 r. do 20 proc. z 25 proc. w roku poprzednim.\n— Nadal brakuje jakże potrzebnej polityki bezpieczeństwa — wprowadzanej systematycznie i odpowiedzialnie. Nawet najlepsze zabezpieczenia nie pomogą, kiedy pracownicy używają sieci w sposób nieodpowiedzialny — instalując komunikatory, otwierając pocztę nieznanego pochodzenia — twierdzi Jarosław Samonek, country manager w firmie Symantec.\nWśród kolejnych przypadków, narażających użytkowników na największe straty związane z utratą danych, są: kradzieże laptopów i komórek, kradzieże poufnych informacji, w tym szantaż, który stał się jednym z bardziej zmyślnych sposobów zarobkowania przez przestępców.\nDla każdej firmy te straty oczywiście będą różne.\n— Trudno przedstawić miarodajną kalkulację, gdyż wdrożenia rozwiązań bezpieczeństwa różnią się znacznie, w zależności od skali przedsiębiorstwa i jego specyfiki — mówi Piotr Skowroński, dyrektor techniczny Panda Software Polska.\nZałóżmy jednak pewien hipotetyczny scenariusz: firma mająca 100 komputerów i dostęp do internetu.\n— Sprzętowy firewall dobrej klasy może kosztować jakieś 3 tys. zł. Panda GateDefender Performa, w najwydajniejszej wersji — około 15 tys. zł. Aby dodatkowo uszczelnić system ochrony, dodajmy jeszcze programy antywirusowe dla stacji roboczych za 5 tys. zł (100 x 50 zł). Ogólny koszt wdrożenia, wliczając szkolenie pracowników, wyniesie blisko 25 tys. zł — wylicza Piotr Skowroński.\nKwota ta może wydawać się wysoka.\n— Wyobraźmy sobie jednak, że w wyniku planowanego ataku ze strony konkurencji i wycieku poufnych danych bezbronna firma przegrywa przetarg wart 1 milion zł. W tym kontekście, cena kompleksowego rozwiązania zapewniającego bezpieczeństwo jest już zupełnie niewygórowana — podsumowuje Piotr Skowroński.\nZłoty , Firma , Praca , Kurier , Bezpieczeństwo , Edukacja , Firmy , System\nPuls Innowacji / Technologie / Bezpieczeństwo: cenna rzecz


Miejski zarzad cmentarzy tarnów - artykuły | Tarnów Nasze Miasto\nKoronawirus. W Tarnowie kaplice cmentarne zostały zamknięte dla żałobników. W pogrzebach mogą brać udział tylko najbliżsi zmarłego\nW związku z zagrożeniem epidemicznym Miejski Zarząd Cmentarzy w Tarnowie ograniczył dostęp do kaplic cmentarnych. Nie będzie możliwości odprawienia tam mszy i wyprowadzenia trumny z ciałem zmarłego. Niektóre zakłady pogrzebowe przestały również zamieszczać informacje o pogrzebach na swoich stronach internetowych.\nTarnów. Kolejne mury w mieście wolne od bazgrołów. Dziś zamalowywano je na Starym Cmentarzu\nPo poniedziałkowej akcji usuwania antysemickiego napisu z muru niedawno odnowionego kirchołu, przyszedł czas na usuwanie kolenych szpecących mury miejskie napisów. Bazgroły usunięto z południowej części ogrodzenia Starego Cmentarza, obok kościółka na Terlikówce. W akcji wzięli udział m.in prezydent Tarnowa Roman Ciepiela, pracownicy Miejskiego Zarządu Cmentarzy, członkowie Komitetu nad Zabytkami Kultury Żydowskiej - Adam Bartosz i Krzysztof Chuderski, społecznicy oraz dziennikarze. Szczególnie cieszył udział w tym pożytecznym przedsięwzięciu udział najmłodszych tarnowian.\n25 lipca 2019, 11:03\nczyszczenie tarnowa z graffiti\nTarnów. Rekordowa kwesta na Starym Cmentarzu. Zebrano ponad 38 tys. zł\nRekordową kwotę ponad 38 tys. zł udało się zebrać podczas kwesty zorganizowanej przez Komitet Opieki nad Starym Cmentarzem w Tarnowie. Była to już 25. zbiórka pieniędzy organizowana w dniu Wszystkich Świętych.\n12 listopada 2018, 14:37\newa filipów tarnów\nstary cmentarz w tarnowie kwesta 2019\nzespół świerczkowiacy tarnów\nTarnów. Najciekawsze i najbardziej intrygujące nagrobki na Starym Cmentarzu [ZDJĘCIA]\nStary Cmentarz to najstarsza nekropolia Tarnowa. Został założony w 1790 roku. Spoczywa na nim wielu zasłużonych tarnowian, między innymi biskupi, właściciele miasta, burmistrzowie oraz prezydenci. Podczas spaceru sfotografowaliśmy dla Was - naszym zdaniem - najciekawsze i najbardziej oryginalne ngrobki. Zapraszamy do obejrzenia galerii.\nKwesta na Starym Cmentarzu w Tarnowie [ZDJĘCIA, WIDEO]\nNa Starym Cmentarzu w Tarnowie –jednym z najstarszych i najbardziej wartościowych tego typu obiektów w Polsce - prowadzona jest kwesta na ratowanie niszczejących, zabytkowych nagrobków.\n1 listopada 2016, 19:38\nkwesta na cmentarzu w tarnowie\ntarnów kwesta 2016\ntarnów kwesta 1 listopada\nkwesta na cmentarzu tarnów\nOd 26 lat przywracają dawny blask grobom zapomnianych tarnowian\nWe wtorek i środę Komitet Opieki nad Starym Cmentarzem w Tarnowie przeprowadza kwestę. Dzięki tej inicjatywie i hojności darczyńców do dziś udało się odrestaurować 50 nagrobków\n31 października 2016, 9:23\nkwesta na nagrobki\n18 listopada 2015, 11:54\nNa Starym Cmentarzu kwestowano na zabytkowe nagrobki\nNa Starym Cmentarzu w Tarnowie kwestowano na rzecz ratowania zabytkowych nagrobków oraz na Cmentarz Łyczakowski i Orląt we Lwowie. Obie kwesty to już tradycja 1-listopadowego święta. Kwestarze Społecznego Komitetu na Rzecz Starego Cmentarza pojawią się z puszkami w rękach przy bramach wejściowych i na cmentarnych alejkach dodatkowo również w Dzień Zaduszny. Dotychczasowych ponad 20 kwest przyniosło blisko 500 tysięcy złotych, za które odrestaurowano 46 nagrobków.\n1 listopada 2015, 20:35\nTarnów: udana kwesta na Starym Cmentarzu. Tym razem może paść rekord\nOkoło 30 osób przez dwa dni kwestowało na Starym Cmentarzu w Tarnowie. Za zebrane pieniądze odnowiony ma zostać grobowiec Piszów.\n3 listopada 2014, 11:17\nkwesta tarnów rekord\nWandale na cmentarzu w Tarnowie. Pomalowali pomnik żołnierzy radzieckich [ZDJĘCIA]\nWandale na cmentarzu w Tarnowie. Pomalowali pomnik żołnierzy radzieckich.Policja szuka sprawców.\n30 grudnia 2013, 9:48\ntarnów odnowa grobowca\ntarnów grobowiec szancerów\nTarnów: 20. kwesta na ratowanie zabytkowych nagrobków na Starym Cmentarzu [ZDJĘCIA]\nOd rana na Starym Cmentarzu w Tarnowie trwa kwesta na ratowanie zabytkowych nagrobków. Z puszkami po cmentarnych alejkach chodzą osoby różnych zawodów i profesji - nauczyciele, prawnicy, dziennikarze, lekarze, urzędnicy, kupcy, rzemieślnicy - członkowie Społecznego Komitetu Opieki nad Starym Cmentarzem oraz wolontariusze. To już 20. jubileuszowa kwesta.\n1 listopada 2013, 14:09\nstary cmentarz kwesta 2013\nkwesta 2013 tarnów


Metody kompensowania zaburzeń w produkcji – Encyklopedia Zarządzania\nZapasy kompensacyjne tworzone są dla grup o średnim, a szczególnie o małym udziale w wartości produkcji. Będzie to działanie w kierunku minimalizacji kosztów produkcji w toku procesu. Dla pozostałych asortymentów stanowiących jednak tylko około 10% ilości, należy iść w drugim kierunku kompensowania zaburzeń, a mianowicie stosować większą szczegółowość planowania i regulacji.\nDokładność sterowania może być kierunkowana na wszystkie przedmioty lub wybraną ich liczbę lub na cały cykl, względnie na niektóre stanowiska robocze. Dane dotyczące ograniczenia liczby przedmiotów wymagających dokładnego sterowania uzyskuje się z analizy krzywej Pareta. Przepływ wybranych wyrobów powinien być kontrolowany przez wszystkie stanowiska procesu. Pozostałe grupy przedmiotów produkcji można ograniczyć do kontrolowania przepływu jedynie przez najważniejsze stanowiska pracy.\nNastępnym czynnikiem wpływającym na dokładność sterowania jest poziom stabilności produkcji. Na tym etapie ograniczyć się trzeba do oceny jakościowej, ponieważ stabilność produkcji jest trudna do określenia w sposób bardziej wymierny.\nCzęstotliwość sterowania jest kolejnym problemem kompensacji wpływu zaburzeń. Analiza ta może być przeprowadzana z punktu widzenia sprawności operatywnego zarządzania procesem produkcyjnym.\nPająk Edward "Zarządzanie produkcją" PWN 2006 s. 276


Zupa grzybowa – idealny pomysł na obiad. Przepis na wegetariańską zupę, która zasmakuje także mięsożercom - WP Kuchnia\nZupa grzybowa. Nie masz pomysłu na obiad i zastanawiasz się jak spożytkować zebrane grzyby? Podajemy sprawdzony przepis na pyszną, wegetariańską zupę, która zasmakuje również najbardziej wymagającym mięsożercom.\nZupa grzybowa – idealny pomysł na obiad. Przepis na wegetariańską zupę, która zasmakuje także mięsożercom (123RF)\nZupa grzybowa – idealny pomysł na obiad\nSezon na grzybobranie trwa w najlepsze. Chociaż za nami już połowa października, ciepła pogoda i wilgoć zapewniają dogodne warunki do rozwoju grzybów. Skarby lasów przyciągają Polaków, którzy chętnie chwalą się swoim zdobyczami w mediach społecznościowych. Nasuwa się jedno pytanie. Co zrobić z tak dużą ilością grzybów? Chociaż suszone, dodawane do potraw, bardzo dobrze sprawdzają się w polskiej kuchni, można je spożytkować także inny sposób. Jeśli nie masz pomysłu na obiad, skorzystaj z naszego przepisu na wegetariańską zupę grzybową.\nZupa grzybowa – składniki (na około 4 porcje)\n500 g świeżych lub mrożonych grzybów (mogą być kozaki, maślaki, podgrzybki, prawdziwki oraz zajączki)\nokoło 50 ml słodkiej śmietany (30-36%)\nmakaron (według uznania)\nSposób przygotowania wegetariańskiej zupy grzybowej\nDokładnie czyścimy nasze grzyby. Najlepiej zrobić to szczoteczką, aby dokładnie pozbyć się wszystkich zabrudzeń. Następnie osuszamy je ręcznikiem i kroimy na spore kawałki.\nCebulę obieramy i kroimy w kostkę. Masło rozgrzejemy na patelni, następnie dodajemy do niej cebulkę i smażymy do momentu, aż się zeszkli. Dodajemy pokrojone grzyby. Smażymy je przez około 5 minut na największej mocy palnika.\nObieramy marchewkę i ścieramy ją na tarce.\nPrzekładamy grzyby z cebulą do niedużego garnka, dodajemy marchewkę i zalewamy danie gorącym wywarem. Doprowadzamy do zagotowania, a następnie gotujemy przez około 15 minut pod przykryciem na małej mocy palnika. Czekamy aż grzyby i marchewka zmiękną.\nNa koniec doprawiamy naszą zupę solą oraz pieprzem. Dodajemy śmietanę, natkę pietruszki i dokładnie mieszamy.\nDanie podajemy z ugotowanym makaronem.


Trzy niezbędne materiały biurowe | Reklama małej firmy\nLipiec 12, 2020 Sierpień 5, 2020\nObecnie ilość materiałów biurowych, które możemy zamówić dla naszej firmy jest tak ogromna, że czasami ciężko podjąć decyzję czego tak naprawdę potrzebujemy. Oferta hurtowni materiałów biurowych jest bardzo szeroka, dzięki czemu zaspokoi potrzeby najbardziej wymagających klientów. Głównym zadaniem wszystkich materiałów biurowych jest ułatwienie pracy oraz zapewnienie porządku i ładu w dokumentacji oraz przy każdym stanowisku pracy. Dzięki uporządkowanej przestrzeni nasi pracownicy na pewno będą pracować dużo efektywniej.\nW gąszczu wszystkich możliwości jakie dają nam producenci materiałów biurowych są trzy, bez których żadna firma, niezależnie od branży, nie byłaby w stanie sprawnie funkcjonować.\nNiezbędny element pracy każdego pracownika. Dzięki kalendarzom firmowym proces planowania będzie dużo łatwiejszy. Dodatkowo kalendarz firmowy nie pozwoli nam zapomnieć o ważnych datach, spotkaniach lub notatkach, które możemy w nim umieszczać. Dzięki nadrukowaniu w kalendarz logo firmy lub przygotowaniu go w kolorystyce charakterystycznej dla naszej firmy zapewniamy sobie doskonałą reklamę. Dodatkowo kalendarze firmowe świetnie sprawdzą się jako upominek dla naszych pracowników podczas świątecznego spotkania. Dobór rodzaju kalendarza firmowego zależy od branży w jakiej działamy oraz od zadań, które ma do wykonania dany pracownik. Dla osób pracujących w terenie idealny będzie kalendarz książkowy, który mogą wszędzie zabrać ze sobą. Dla tych, którzy pracują w biurze świetnie sprawdzi się kalendarz trójdzielny lub w formie piramidki do umieszczenia na biurku.\nTo bardzo ważny element promocji firmy. Składając ofertę klientowi lub potencjalnemu partnerowi biznesowemu nie możemy pozwolić na to, aby szczegóły wpłynęły negatywnie na decyzję. Wizualne aspekty są dla wielu osób bardzo istotne i wpływają na ocenę całej firmy. Dodatkowo dobre opakowanie na naszą ofertę wyróżni ją w gąszczu innych. W tym celu warto zadbać o ciekawe teczki ofertowe. Projektując je zgodnie z kolorystyką firmy, umieszczając na nich ciekawą grafikę oraz logo firmy na pewno wyróżnimy się na tle innych firm (https://www.drukomat.pl/produkty/teczki-ofertowe).\nJeden z najlepszych rodzajów materiałów promocyjnych. Notesy reklamowe charakteryzują się przede wszystkim funkcjonalnością, niskim kosztem produkcji oraz uniwersalnością. Możemy je przekazywać naszym klientom, pracownikom oraz kontrahentom jako dodatek do zakupów lub jako upominek. Dzięki umieszczeniu na okładce logo firmy zapewniamy sobie długoterminową reklamę. Główną zaletą notesów reklamowych jest fakt, że wszyscy z nich korzystają niezależnie od branży w jakiej pracują. Dzięki temu są one bardzo docenianym prezent.\nWarto skorzystać z możliwości jakie dają nam firmy zajmujące się sprzedażą materiałów biurowych. Każdy ma możliwość dobrać materiały odpowiednie do profilu oraz potrzeb firmy. Dodatkowo świetną opcją jest umieszczenie logo firmy na materiałach biurowych wprowadzając tym samym profesjonalny klimat w przestrzeni biurowej.\nWięcej na: drukomat.pl


Jak pięknie być kobietą - blog kosmetyczny, blog lifestylowy: listopada 2018\nAutor: Natalia | jakpiekniebyckobieta.pl 9 komentarzy\nPomysły na prezent do domu - co kupić na parapetówkę?\nMłodzi, gdy wprowadzą się do nowego mieszkania, jeszcze nie mają go wyposażonego w 100%. Dlatego organizowana przez nich parapetówka, to dobra okazja, by nieco wesprzeć naszych przyjaciół drobnym podarkiem. Jeżeli nie wiesz, co im kupić, to poniżej znajdziesz niejeden pomysł na prezent do domu.\nWłasne mieszkanie – wielkie wydarzenie\nNie bez powodu napisałam o „młodych”, bowiem to z reguły osoby w wieku 20-30 lat organizują parapetówki z okazji kupna nowego mieszkania i „odcięcia pępowiny”. W całym szaleństwie, jakie towarzyszy temu zakupowi oraz formalności, jakie należy zrobić, młodzi ludzie często nawet nie myślą o tym, by kupić jakieś konkretne wyposażenie do swojego nowego gniazdka. Z pewnością będą je sukcesywnie uzupełniać, jednak możemy ich w tym wesprzeć. Najlepszą okazją jest oczywiście parapetówka, na którą zwyczajowo przynosi się podarunki, które mają służyć nowym mieszkańcom. Niżej prezentuę kilka pomysłów na prezent do domu.\nPomysł na prezent do domu – co możesz kupić?\nWedług nas o wiele łatwiej wpaść na pomysł na prezent do domu, niż wybrać prezenty na święta dla rodziny. Dlaczego? Ponieważ prezenty z okazji parapetówki mogą, a nawet powinny być, praktyczne. Tutaj nie musimy wytężać naszej kreatywności do granic jej możliwości. Każda osoba, która dopiero co kupiła mieszkanie doceni drobiazgi, które ułatwią im codzienne życie. Jakie na przykład? Wszystko zależy od tego, komu masz zamiar wręczyć podarek. Dobry pomysł na prezent nie musi być drogi, jednak otwieracz do piwa przywieziony znad morza nie jest najlepszą opcją. Co więc się sprawdzi? Zegar ścienny, ramki na zdjęcia, pojemniki kuchenne, zestaw obiadowy, poduszka dla niej i dla niego, spersonalizowane kubki do kawy czy foremki do ciastek. Tanie, praktyczne i przydatne.\nElegancki pomysł na prezent do domu\nJednak nie zawsze musisz być do bólu praktyczny. Jeżeli twoi znajomi mają romantyczną duszę, możesz postawić na... plakat. Zobacz pod tym linkiem kilka z nich. Na pierwszy rzut oka wydaje się to średnio trafiony pomysł na prezent do domu, jednak po zastanowieniu, jest to dość logiczne rozwiązanie. Dlaczego? Młodzi nie zawsze mają czas i pieniądze, by odpowiednio zadbać o wystrój salonu czy sypialni. A plakat sprawi, że nawet goła ściana nabierze nieco więcej koloru i ciepła. No i będziesz miał pewność, że twój prezent nie zostanie szybko schowany na dnie szuflady. Jednak, by ten pomysł na prezent do domu się sprawdził, musi pasować w gusta obdarowywanych. Jeżeli nie wiesz, co lubią, postaw na sprawdzone i bezpieczne motywy, takie jak np. martwa natura.\nCzy ucieszyłby Was taki prezent? Byliście na jakiejś parapetówce? Co kupiliście w prezencie?\nSingles Day, który obchodzimy 11.11. to kolejna okazja ku temu, by zrobić zakupy w bardzo okazyjnych cenach. Jeszcze do niedawna sama nie wiedziałam o istnieniu takiego dnia, jednak dobre wieści szybko się rozchodzą, a możliwość kupienia produktów w znacznie niższych cenach to super okazja do tego, by powoli zacząć kompletować świąteczne prezenty dla swoich najbliższych oraz przyjaciół. Singles Day świętuje jedna z internetowych drogerii, tj. Iperfumy.pl, na której robię systematycznie zakupy. Nie mogłam nie skorzystać i tym razem. Do 12.11. można kupić wiele różnych produktów 11% taniej, a dodatkowo skorzystać z opcji darmowej wysyłki. Zatem, co wpadło mi najbardziej w oko?\nWszystkie zapachy Yankee Candle oraz Kringle Candle objęte są promocją. Ja mam bardzo duże zapachowe zaległości, jeżeli chodzi o te marki, dlatego chętnie kupię kilka zapachów. Jesień, to u mnie wzmożony czas palenia świec i wosków. Na mojej liście znalazły się 2 nowości (dla mnie) w postaci samplerów i są to Warm Cashmere oraz The Perfect Tree. Do koszyka dodałam również wosk, który doskonale znam. Piękny, słodki i otulający Vanilla Cupcake.\nMAKIJAŻ TWARZY Z RIMMEL\nRimmel jest mi bardzo dobrze znaną marką, jednak od dawna nie kupowałam niczego tej firmy. Kiedyś miałam podkład Wake me up i byłam z niego bardzo zadowolona, więc chętnie odświeżyłabym swoją pamięć. Poza tym, podkład ten wzbogacony jest o witaminę C, więc wydaje się być idealny na jesień. Mój makijaż jest ostatnio dość ograniczony, ale lubię dołożyć co nieco na kości policzkowe. Moja ulubiona paletka do konturowania prawie się skończyła, dlatego najwyższy czas znaleźć jej godnego następce. Powyższe trio, tj. potrójna paletka do konturowania Rimmel by Kate wydaje się mieć bardzo ładne 3 odcienie, które zagwarantują fajne wykończenie.\nPERFUMY POLICE THE SINNER\nZapachy marki Police ostatnio podbijają Instagram. I nie ma się czemu dziwić. Sama mam 1 zapach (a mój mąż drugi) i muszę przyznać, że to rewelacyjne perfumy w bardzo przyzwoitej cenie. Design opakowań jest bardzo nietuzinkowy. W ofercie znajdziemy flakony w kształcie trupich czaszek, kajdanek (jak wyżej) czy coś bardziej klasycznego. Czaszkę mam, więc chętnie dobrałabym do pary kajdanki, które patrząc po nutach zapachowych przypadłyby mi do gustu.\nA Wy planujecie jakieś zakupy z okazji Singles Day?


Napisy w sraczu żydowskiego satyra idealnie oddają mentalność mężów z klanu - Portal kontrowersje.net\nStrona główna Polityka Napisy w sraczu żydowskiego satyra idealnie oddają mentalność mężów z klanu\nJeden z mentorów peerelowskiej bohemy, wysmarował w swoim sraczu najnowsze napisy. Obsmarował artysta ściany i „organa konstytucyjne”. Wyszło z tego jak zwykle trochę przaśnej zabawy, która w zupełności wystarczy do zaspokojenia gustów aktorów reklamujących produkty Biedronki i dyrektorów teatrów debiutujących na „fejsie”. Lada dzień nada się tym bździnom rangę gombrowiczowską lub porówna z innym „Cricot 2”, ale póki co kawał niezłej zabawy i na całkiem niezłym poziomie możemy sobie poobserwować już dziś. Napisy w sraczu żydowskiego satyra miały ilustrować dialog między trzema politykami: Schetyną, Tuskiem i Kwaśniewskim. Wypowiedzi mężów z klanu natychmiast stały się przedmiotem szerokich analiz. Lud się podzielił na dwie grupy analityczne, pierwsza od razu wyczuła, że żydowski satyr robi sobie jaja, druga poważnie zaczęła się zastanawiać nad autentycznością dialogów. Miałem tego nie robić, żeby nie paskudzić we własnym gnieździe, ale niestety jestem zmuszony zacytować napisy ze sracza, ponieważ mam i ja swoją obserwację, którą najlepiej odda pewne zestawienie. Oto fragment dzieła gombrowiczowskiego, na miarę gustów peerelowskiej bohemy:\nT: – Technologia nie dla każdego. Jak ta z Poznania od teatru, y… no, ch**a papieża…\nT: – Tym bardziej, że on nie aż taki ch*j. Na moje kapował, ale teraz czyszczą.\nLitery wskazują na nazwiska mężów z klanu, resztę to sobie każdy oceni jak umie i lubi, natomiast jeśli chodzi o mój gust, to chcę przede wszystkim powiedzieć, że obie połowy ludu mają rację. Ta połowa, która wyczuła w powyższym dialogu ewidentne jaja mam rację, bo w oryginale dialogi mężów z klanu wyglądają następująco:\nZ.Ch.: Z tobą na… na 90 proc., Rysiu, że załatwimy. Tam walczę, nie jest łatwo, tak ci powiem.\nZ.Ch.: Ja ci powiem szczerze Rysiu… ja już nie mam siły sam walczyć z tym wszystkim… jakby Grzegorz, Mirek trochę pomogli mi… przecież wiesz, biegam z tym sam… blokuję tę sprawę dopłat od roku… to wyłącznie moja zasługa.\nJak widać oryginał przerasta radosną twórczość o kilka łbów i dlatego ma tez rację lud, który uwierzył, że rozmowa opublikowana w „Cricot 2” jest autentyczna, ale pewnie się Grzechu i Donald trochę krępowali, w końcu wszędzie kamery, smartfony itd. Z reakcji jednej i drugiej połowy ludu wzięło się moje poczucie humoru. Cholernie się ubawiłem tym, że ludzie zaczęli się zastanawiać nad prawdziwością przekazu, bo mieli do tego mocarne podstawy i wcale się naiwnie nie zachowali i równie mocno się ubawiłem reakcją przeciwną, bo bardziej pilni i masochistyczni obserwatorzy sceny politycznej od razu wiedzieli, że to za cienkie, jak na oryginał. Z tym, że cienkość nie wynika z topornej stylistyki użytej przez kancelistów żydowskiego satyra, ale z kultowego zawołania: „Panowie, Panowie, Panowie! Za mało „kurwa”. Kurwa! Powtarzamy! Kurwa!”. Dowcip wbrew pozorom i intencjom jak dla mnie wyszedł idealnie i kompletnie.\nPoprzedni artykułWielkopostny serwis plotkarski\nNastępny artykułPrzy świątecznym stole…\nchlor 29 marca 2013 At 20:53\nDialogi wyglądają jak prawdziwe, ale czy takimi są, to nie wiadomo.\nW paru miejscach chyba pomylono teksty i osoby (albo gorzej zmyślono – jeżeli zmyślono).\nOni na codzień mało bluzgają, ilość bluzgów wzrasta gwałtownie jeśli mówią o interesach.\ncmss 29 marca 2013 At 21:41\nilość bluzgów wzrasta gwałtownie jeśli mówią o interesach\nZauważ, "elitom" władza centralna jawić się musi jako "pasożyty", trzeżwe to oczywiście ale fakt ten ma konsekwencje polityczne.\nchlor 29 marca 2013 At 21:59\nElita nie może żyć dostatnio bez dobrych kontaktów z władzą, zaś władza pilnie potrzebuje usług elity, ale niestety nie całej, a tylko tej publicznie rozpoznawalnej, stąd takie samobójcze mordobicie w owej warstwie społecznej.\ncmss 29 marca 2013 At 20:55\nJOW, stanowczo, tylko JOW\n"Zabezpieczając się przed ewentualnymi zarzutami natury prawnej, informujemy, iż wszystkie rozmowy zostały przez nas zarejestrowane i będą zrozumiałe nawet dla głuchoniemych biegłych."\nTak z ciekawości, ktoś kiedyś wygrał przed sądem z Urbanem?\nchlor 29 marca 2013 At 21:11\nZdajsie Urban przegrał proces w sprawie o obrazę papieża. Było też coś kiedy wyciągnął podrobioną lojalkę J. Kaczyńskiego. Ale wtedy zachował się porządnie, odszczekał, i przyznał się że dostał fałszywy kwit z ubecji.\nKnock.out.4 30 marca 2013 At 08:57\n“Za mało… “\nCzy to ostatnia próby ofensywy na miarę ofensywy w Ardenach?


Wielka draka w WWE (zawieszony): 011. Losing own rules.\n- UWAGA! PROSIŁABYM, ABY POD TYM POSTEM, KAŻDY KTO TO CZYTA, NAWET W ANONIMIE, ZOSTAWIŁ CHOĆBY KROPKĘ W KOMENTARZU. CHCIAŁABYM MIEĆ ROZEZNANIE, DLA ILU OSÓB PISZĘ.-\nRoman obudził się tuż po tym, jak pusta, plastikowa butelka odbiła się od jego głowy. Nawet od tak delikatnego uderzenia jego niemal bezwładna głowa zsunęła się ze sztywnej poduszki na pełen wystających sprężyn materac. Roman miał wczoraj iść do busa magazynowego wymienić ten materac, ale jakoś nie miał do tego głowy.\nBył tak szczęśliwy, gdy Dean zdobył mistrzostwo, że na barana, z butelką najdroższego whiskey w buzi i dwóch półlitrówkach w dłoniach Deana zaniósł go do busa. Logika mówiłaby wszystkim, że powinien być wściekły, zawiedziony, smutny, ale na pewno nie szczęśliwy. Tymczasem Roman doznawał wręcz euforii. Gdy przegrał na wczorajszej gali z Sethem, zawalił mu się świat. Roman nie afiszował się z nienawiścią do Setha, ale przegrana z kimś takim była po prostu nożem w jego serce. Ta cała rywalizacja była tylko po to, by ją teraz przegrać? Pokazał wszystkim, że jest od niego gorszy. Że Seth pomimo całego zła jakie wyrządził jemu i Deanowi, wciąż wypływał na wierzch. A Reigns nie był w stanie go pokonać. Pokazać, że go nie potrzebuje, że Shield to już przeszłość... Ale upokorzył się. Stephanie i Triple H dali mu pstryczek w nos. Skierowali na jego miejsce- przegranego.\nAle jeszcze zanim Seth zdołał podnieść ten pas, Roman odzyskał zdolność logicznego myślenia i zdał sobie sprawę, co stało się zaledwie chwilę wcześniej w Money in The Bank Ladder Matchu. A raczej: przypomniał sobie, kto wygrał walizkę. I nie miał już żadnych wątpliwości, co się stanie. Dean nie pozwoliłby się Sethowi pysznić wraz ze swoim mistrzostwem. Nie pozwoliłby mu cieszyć się chwilą chwały. I wtedy, siedząc pod ogrodzeniem i słysząc muzykę wejściową Ambrose'a, uśmiechnął się w duchu. A gdy Dean znokautował Setha walizką i zabrał mu pas, śmiał się już otwarcie.\nTeraz tymczasem, na ogromnym kacu budził się ledwo żywy, zrzucając ze swojego koca puste puszki po piwie. Głowa bolała go tak niemiłosiernie, że zaczął się zastanawiać, czy zgorzkniały swą przegraną Rollins nie wbił mu siekiery w łeb. Nie stało się tak, aczkolwiek jego włosy były dziś tak tłuste i splątane, że nie był pewien czy nie będzie musiał potraktować ich siekierą. Nigdy w życiu. Wojownik musi mieć warkocz. Ach, za każdym razem gdy to mówił, Dean zabraniał mu oglądać więcej Gry o Tron.\nPowoli podniósł się z łóżka, podnosząc tułów na rękach, które rozrywał teraz ból. Chciało mu się pić, okrutnie mu się chciało. Rozejrzał się na podłodze wokół łóżka, jednak nie znalazł ani jednej pełnej. Spojrzał niewyraźnym wzrokiem obok na łóżko Ambrose'a. Blondyn leżał bez energii na łóżku w swoich wieśniackich bermudach we wzorek kobiecych piersi, które dostał trzy lata temu od Setha na urodziny, co w pełni świadczyło, że musiał być mocno pijany wczoraj w nocy, skoro je ubrał. Leżał niemal bez ruchu, z butelką wody pionowo przyłożoną do ust, opróżniając jej zawartość.\n- Deeeean...- jęknął Roman ku przyjacielowi, by zaakcentować, że już nie śpi. - Masz picie?\n- Już nie...- odparł, odrzucając kolejną pustą butelkę na podłogę. Roman miał w tym momencie ochotę go tą butelką zabić. Wypił wszystko sam! Co za bezczelność!\n- Stary, co się tu stało? - spytał, rozcierając zaspane powieki. Starał się trzymać nerwy na wodzy, ale jego pragnienie i gniazdo pustych butelek, jakie wybudował, mniej lub bardziej świadomie, Dean wokół swojego łóżka mu w tym nie pomagały.\nRoman z natury zawsze był bardzo spokojny. Mieszkając w jednym domu w Samoa z dwójką rodzeństwa, rodzicami, wujkami oraz dziewięcioma kuzynami, w tym Jimmym i Jey'em Uso, The Rockiem i Taminą, znany był ze swych mediacji, mających nie dopuścić do rozniesienia domu w pył. Jednak kac morderca potrafił wydobyć z Romana gdzieś głęboko schowane w nim pokłady agresji i, jak to zwykł mawiać Dean, wyrywał z łańcuchów swoją męskość. Dean, który zazwyczaj znany był ze swojej agresji i... hm... szaleństwa, wrodzony spokój Reignsa uważał za cechę wyjątkowo niemęską i zabijającą hulający w kroczu testosteron. Nie dało się mu wytłumaczyć, że jądra nie są głównym nośnikiem testosteronu. Dean wiedział swoje. Aż przypomniało mu się, jak to cała ich trójka zaczęła się przyjaźnić, gdy Seth i Dean dali sobie po pysku na trybunach SummerSlam 2010.\n- Jestem champem. A potem przyniosłeś wódkę. Tyle pamiętam - odparł ledwie żywy Ambrose.\n- Ja...? Przecież ja nie lubię wódki... - zauważył Reigns, starając się za wszelką cenę przypomnieć chociaż skrawek poprzedniej nocy. Nic to jednak nie dało. W jego pamięci wciąż panowała pustka.\n- Wiem, też się zdziwiłem. Ale mówiłeś coś, że musimy opić mój run z pasem, a pijemy wódkę, bo musimy jeszcze napić się przez twoją przegraną z Sethem, a wódka sponiewiera i nie będziesz potem pamiętał... czy coś tam takiego.\n- I my sami to wszystko wychyliliśmy? - Roman był niemal pewien, że to niemożliwe, bo naliczył chyba z siedem butelek. A przecież nie policzył jeszcze wszystkiego. Ale nie należy zapominać, że Dean jest z Cincinnatti. Tam to wcale nie było takie dziwne. Brunetowi do teraz śnił się po nocach dzień, kiedy odwiedził wraz z Ambrose'em przyjaciela Deana z dawnych lat. Widok tych slumsów tak go przeraził, że nie chciał sobie nawet tego przypominać. Ale obiecał tego dnia Deanowi, że nikomu nie piśnie słówka. I słowa dotrzymał. O tej wizycie nie wiedział nikt oprócz jego, Deana i jego starego przyjaciela Chucka.\n- Nie, głąby - Romana dobiegł dobrze znany wredny głos z górnej pryczy obok.\nCM Punk z nogami spuszczonymi z brzegu łóżka, opierając się o stos poduszek spoglądał na nich z mieszanką politowania i zażenowania w oczach. W jego ustach niezmiennie tkwił papieros. I gdyby ktoś nie znał zasad Straight Edge, wyznawanych przez Punka, mógłby pomyśleć, iż chłopak pił razem z nimi, bo jego twarz była soczyście czerwona, a oczy podkrążone. Roman mieszkał jednak już z tą skłonną do ironii imitacją człowieka wystarczająco długo, by wiedzieć, że Punk już tak wyglądał. Spowodowane było to tym, że ten człowiek po prostu ciągle był wściekły, a gdy był wściekły, to się czerwienił. Jego nerwica była za to samoistna. Punka denerwowało wszystko- od porannego śpiewu ptaków, po ruch na autostradzie, a kończąc na jego własnej żonie- AJ. Która też w sumie była niestałą emocjonalnie nerwuską.\n- Pomimo waszej galopującej ignorancji wobec ideologii abstynencji, nie jesteście aż tak pozbawieni zdrowego rozsądku, by wypić to wszystko sami, by potem dzielnie zwalczać w sobie amoralnego kaca na debiutanckiej dla naszego nowego mistrza gali, prawda? A nie, przepraszam, jesteście na tyle wypłukani z szarych komórek, by to zrobić, ale na szczęście w tym autobusie mieszkają również wyższe formy życia, które zwą się kobietami i tej nocy, jak i pewnie całe wasze życie, działały jako wasze bezprzewodowe mózgi.\nWypowiedź Punka była tak pokrętna, a mózg Romana tak prosty i dziś nieobecny, że nie zrozumiał niemal nic. A po uśmieszku Punka zrozumiał, że ta zawiła odpowiedź została wycelowana niczym strzał z snajperki w bezbronnego. Maił po prostu do końca rozwalić mu mózg.\n- Przestań pierdolić i mów jak człowiek! Myślisz, że nie wiem, że robisz to specjalnie? W Cincinnatti panuje prawo pięści, nie szarych komórek i mowy literackiej. Mogę ci to zaprezentować, jak tylko zaleczę kaca - Dean wyraził swoje zdanie bez ogórek, zapominając, że nie ma sensu iść w zaparte z kimś takim, jak Punk.\n- Dobrze, ty humanoidalna kupo mięsa, wyrażę się jaśniej. Owszem, mieliście w planach wychylić to sami, ale Becky i Eve was pilnowały, bo jako jedyne pamiętały, że jutro Dean będzie miał swoje pierwsze Raw jako mistrz.\n- A ktoś z nami pił?\n- Pewnie, było tu wiele...- Punk już zamierzał odpowiedzieć im normalnie, kiedy drzwi pokoju otworzyły się z hukiem, który niemal rozrywał czaszkę Romana od środka. Co to za morderca? Zapytał sam siebie, ale gdy obrócił głowę, wszystko się wyjaśniło...\n- Phil! Co to ma znaczyć?! Wszystko wiem!\nAJ, choć mała, wciąż wojownicza, otwierała swą buzię w salwach krzyku, mordującego zamroczony umysł Romana i, co Reigns wnioskował po mimice, również Deana. Jej silnie zarysowane mięśnie brzucha jak zawsze nie były ograniczane żadnym niepotrzebnym materiałem, bowiem długość bluzeczki AJ mogłaby spokojnie wpędzić obserwatora w konsternację, czy to aby bluzka czy stanik sportowy. Pomimo wyjątkowo słodkiego wyglądu małej dziewczynki, na jej twarzy rozpościerała się coraz wyraźniejsza groźba, wykierowana do Punka i całej reszty świata.\nGdzieś za nią stała Tamina, choć dużo większa, zdominowana mocą AJ, niemal niewidzialna. Kiwnęła w stronę Romana, gdy tylko go zauważyła. Ostatnio byli zmuszeni połączyć siły w jednej z dyskusji przy ich rodzinnym stole w Samoa, przez co stali się dla siebie... mniej obojętni. Jednak mimo pokrewieństwa dalej za sobą nie przepadali.\n- Słodka muzo mojego życia - zaczął Punk, tonem, który brzmiał niemal odwrotnie do wypowiadanych słów. - Nie mam pojęcia, o czym mówisz.\n- Jesteś pijany! Cały roster gada o tej imprezie, która była wczoraj u was w autobusie! Poza tym, jak to wszystko wygląda! Wszędzie walają się butelki, a Ci dwa idioci wyglądają, jakby ktoś ich zabił, pochował, a potem odkopał i kazał zmartwychwstać. - AJ podobnie jak jej mąż, lubił zalewać rozmówcę potokiem słów, zamiast, jak jej przyjaciółka Tamina, raczej mówić tyle ile to konieczne.\nPunk wyglądał, jakby ze zdenerwowania i załamania jego twarz miałaby zaraz odpaść od czaszki. Żyła na jego skroni niebezpiecznie pulsowała. Nie, proszę, tylko nie tutaj. Zaskomlał w myślach Roman mając przed sobą perspektywę małżeńskiej.\n- AJ, nie mam nic wspólnego z tą Sodomą, przysięgam - odparł najspokojniej jak potrafił Punk. Nigdy zbytnio tego nie potrafił.\n- Nie wierzę ci! Jesteś czerwony jak burak! Piłeś! - Mimika AJ tak bardzo przypominała naburmuszoną dziewczynkę, że Roman nie był w stanie się nie zaśmiać. Brunetka była jednak tak zaaferowana mieszaniem swojego męża z błotem, że nawet nie raczyła zasztyletować go wzrokiem, jak to robiła regularnie od gali TLC 2012. Chcąc nie chcąc, wspomnienie tamtej nocy napadło Romana...\nDłoń zaczęła boleć Romana. Bardzo mocno ścisnął ją rękawicą, jednak wiedział, że tym mocniej, tym lepiej. Dean flirtował gdzieś z tyłu z Kaitlyn, a w sumie z jej wielkimi piersiami. Dean pokochał je odkąd tylko pierwszy raz zobaczył klatkę piersiową Kaitlyn na backstage'u. Seth polewał swe włosy wodą, by mokre nie przeszkadzały mu w walce.\nA Roman w sumie sam nie umiał określić, co robił. Siedział na jednym z głośników, setny raz zapinając rękawice. To go uspokajało. Choć nie działało aż tak skutecznie, jakby tego chciał. Parę metrów dalej stał Kane, przypominając mu o niechybnie zbliżającym się meczu. To była pierwsza gala PPV Romana w głównym rosterze i chyba nawet nie wyobrażał sobie, że będzie stresował się tak bardzo. Ale nic dziwnego. Na swojej pierwszej walce od razu rzucono ich na głęboką wodę, bukując im walkę z mistrzami Team Hell No i Rybackiem. Roman nie wiedział, do czego mogą być zdolni po tym, co The Shield robiło im przez cały miesiąc na tygodniówkach.\n- Stary nie stresuj się tak. - Dean wrócił już ze swych łowów z zaczerwienionym policzkiem, co wystarczyło Romanowi, by określić, że Kaitlyn nie była przychylna jego zalotom.\n- Łatwo ci mówić. Widziałeś jak wygląda Kane? Albo Ryback? - Roman znał doskonale swoje rozmiary i możliwości, a mimo to... Cała trójka ich przeciwników jest w WWE dłużej i zapewne wiedzą i umieją więcej.\n- To weźmiemy się za Bryana. Jest najmniejszy, a nam potrzebne tylko jedno odliczenie do wygranej. - Seth podszedł do obojga kolegów z Tarczy, siadając pomiędzy nimi. - Nie ma szans, że to przegramy, Rom.\n- No, Seth dobrze gada - przytaknął Dean.\n- Bo to ja jestem mózgiem tej grupy, Lunatyk. Beze mnie byście zginęli. - Skromność Setha porażała dziś cały backstage...\n- Te, mózg, nie pozwalaj sobie - odparował mu przyjacielsko Dean. Tak naprawdę i Reigns i Ambrose doskonale wiedzieli, że to Seth jest tutaj szefem. Woleliby jednak być oskalpowani, niż się do tego przyznać. - Przypominam, że to ja mam największe doświadczenie w głównym rosterze.\n- Faktycznie, parę lat temu tu jobbowałeś wraz ze swoimi gustownymi różowymi włosami. Jesteś dla mnie wzorem - odparł Seth, uśmiechając się ostentacyjnie. Słowne przepychanki między tą dwójką były niemal normalnością.\n- Usz ty cholero! - Dean zmierzwił Sethowi włosy. Seth szybkim ruchem w odpowiedzi zerwał z szyi Ambrose'a nieśmiertelnik i pobiegł w kierunku bufetu. - Ja cię zaraz dorwę, Rollins!\nRomanowi nawet nie chciało się ich dziś uspokajać. Wolał sam nacieszyć się spokojem. Jednak nie było mu to dane, bowiem zaledwie chwile później tuż przed nim znalazła się pewna skoczna, mała, śliczna istotka.\n- AJ? - Roman był nieco zdziwiony tym widokiem. Co prawda ostatnimi czasy pomagał jej przy treningach w centrum i nawet udało mu się nauczyć ją spear'u, ale mimo to nie spodziewał się jej tu teraz.\n- Hej, Roman. - Uśmiechnęła się zadziornie, jak to miała w zwyczaju. - Chciałam ci życzyć powodzenia w dzisiejszym meczu.\n- Eee... dzięki? - odparł pytająco Roman, nie wiedząc, skąd ta nagła zmiana nastawienia.\nZa chwilę jednak się dowiedział. Gdy Reigns był już pewny, że AJ się oddali, ta w ostatnim momencie rzuciła się Romanowi w ramiona i pocałowała go. Roman nie czuł nawet, jaki był ten pocałunek, bowiem za bardzo zaaferowany był tym, co się działo. Gdy tylko do jego mózgu doszedł impuls mówiący mu, co się dzieje, natychmiast stanowczo, lecz zarazem delikatnie odepchnął od siebie dziewczynę. Nie chciał być dla niej niemiły, ale ciągle miał przed oczami widok Sarah- jego pięknej dziewczyny siedzącej na trybunach. Pomimo problemów kochał ją, chciał z nią być i nie zdradziłby jej nawet z dziewczyną tak piękną, jak AJ.\n- AJ, co ty wyprawiasz? - zapytał zszokowany.\n- Nie podobało ci się? - Kokieteryjny ton AJ świadczył, że nie widziała problemu w swoim zachowaniu.\n- Nie. To jest... tak. - Roman plątał się w zeznaniach. Wiedział jaka ekscentryczna jest Lee i nie chciał napytać sobie kłopotów. - Słuchaj, tu niedaleko jest twój John, a moja dziewczyna siedzi na trybunach i...\n- John? Daj spokój. Cenation i te rzeczy, to królestwo dzieciaków z podstawówki. Nie jest w moim typie, to tylko historia, która była nam obu potrzebna do wybicia się. A co do twoje dziewczyny, to czego oczy nie widzą, tego sercu nie żal. - Położyła Reignsowi swoje delikatne dłonie na ramionach.\n- AJ, nie! Ja nie jestem taki, na trybunach siedzi dziewczyna, którą kocham! Przestań.\n- Odrzucasz mnie?!\nPierwszy raz widział w oczach AJ taką szczerą wściekłość.\n- Pożałujesz tego, Roman. Mogę mieć każdego. Nie potrzebuję cię! - AJ odeszła odgrażając się mu groźnie palcem.\nI znalazła. Dolpha Zigglera. Od tego czasu bał się i unikał AJ jak ognia piekielnego. A końcu gdyby Punk dowiedział się o tym, starałby go pewnie zabić by wyeliminować konkurencję. Ale na miejscu Punka zrobiłby to samo. Tyle, że on był sam. Choć zaczynało mu już to doskwierać.\n- Kochanie, zapomniałaś, że wyznaję Straight Edge? - Odparował Punk unosząc wysoko brwi.\n- Straight Edge, Straight Edge. Takie gadanie. Ale papierosy to palisz. I to masowo. Mówiłam ci już, że umrzesz na raka płuc? - AJ skrzyżowała ręce ba swoich niedużych piersiach.\n- Na coś trzeba - odparł zupełnie obojętnie Punk. - Akurat papierosy to moja słabość. Też musiałabyś się odstresowywać, gdybyś żyła z takimi debilami...\n- A w ryj chcesz? - jęknął z dolnego łóżka Dean, ale brzmiało to, przez jego opłakany stan niemal tak niebezpiecznie jak: "Chodźmy do parku".\nPoza tym, chyba odpowiednim słowem byłoby nazwać teraźniejszą fizyczność Ambrose'a mianem szarugi. Romana przeraził fakt, że jego przyjaciel będzie jeszcze dziś musiał zaprezentować się z pasem. Zdegradują go, albo wyciągną Lesnara z kieszeni, by wygrał z nim tytuł, jeśli Roman nie doprowadzi go do porządku. A jeśli mu się nie uda, to Dean się załamie. A załamanie w przypadku Ambrose'a nie byłoby niebezpieczne tylko dla niego lecz i dla całego rosteru. Wścieķłość jaka by w nim wzrosła sprawiłaby, że mecz z Jericho na Extreme Rules uważany by był za delikatny. A Roman znów by wszystkich zawiódł. Tym razem nie jako mistrz, ale jako przyjaciel. Ale nawet jeśli uratuje mistrzostwo Deana, i tak nikomu nigdy nie przyjdzie się o tym dowiedzieć i go docenić, mimo iż zarówno ludzie, jak i sam Ambrose błagali o jego tytułowy run już bardzo długo. Gdyby to zależało od Romana, dałby Deanowi mecz o mistrzostwo już pierwszego dnia po Wrestlemanii, niestety, Stephanie nienawidziła Deana chyba jeszcze bardziej niż Romana, za to co zrobił jej Złotemu Chłopcu- Sethowi w 2014. I walczyła do ostatniej kropli krwi, by Deana jak najbardziej oddalić od pasa. Ale przegrała. Tak jak The Authority przegrało na największej gali roku. Tak jak Roman przegrał wczoraj.\n- W każdym razie, palę, żeby się odstresować złotko, ale nie piję - bronił się wciąż Punk. Okazało się, że w czasie zastoju Romana, kłótnia niemal w ogóle nie ruszyła się z miejsca.\n- Jak ja mam założyć rodzinę z kimś takim jak ty? Jesteś skrajnie nieodpowiedzialny!\nAJ Lee była jak nieaktywny wulkan. Gdy już miało dojść do erupcji, to nic nie było w stanie tego przetrwać. Małżeństwo Brooksów można by porównać do Wezuwiusza i Pompejów. Mimo iż oboje byli równie nerwowi, to Punk był tu biednymi Pompejami. Dean wiele razy ogłaszał wszem i wobec swoje zdanie na temat tego małżeństwa, i nigdy nie było ono pochlebne. Dean w ogóle miał dziwne zapatrywania na związki. Uwielbiał podziwiać kobiece atuty, flirtować i kokietować kobiety, ale bardzo rzadko decydował się na jednorazowe przygody. Za to od stały związków stronił jeszcze bardziej twierdząc, że: Kobiety to sam problem. Póki mam prawą rękę, to przeżyję.\n- AJ, jesteś w ciąży?! - Punk spadł z górnej pryczy próbując zejść, a Reigns niemal stąd słyszał przyspieszone bicie jego serca.\n- Nie! Oszalałeś? Skąd ci to przyszło do głowy? - Wszyscy w pokoju odetchnęli z ulgą. Punk w roli rodziciela byłby totalną katastrofą, a jego dziecko, gdy tylko nauczyłoby się chodzić i mówić, doprowadziłoby wszystkich do ostatecznego nerwowego załamania.\n- No mówiłaś o zakładaniu rodziny, to myślałem, że może w końcu udało mi się cię zaciążyć - powiedział Punk, wstając powoli z podłogi.\n- Zabezpieczam się, Phil. Biorę t a b l e t k i. Nie mów, że nie wiedziałeś? - Roman sam sobie musiał przyznać, że rozmowa była coraz ciekawsza. Choć trochę go wybudziła.\n- Jak to? Mówiłaś, że to witaminy. A ja od roku próbuję ci zrobić dziecko i już nawet zacząłem myśleć, że coś ze mną jest nie tak.\n- Dziecko? Czyś ty oszalał, Phil? W kulminacyjnym momencie mojej kariery? Poza tym, wiesz, jaka bym po tym była gruba!\n- Ale ja chcę syna! - uniósł się Punk, starając się mówić grubszym, bardziej męskim głosem, prostując się jak paw.\n- Nie wytrzymam z tobą!- odwrzasnęła mu, jeszcze cieńszym głosikiem niż normalnie AJ, po czym odwróciła się na pięcie i ciągnąc za sobą Taminę, niczym psa na smyczy, wyszła z autobusu.\n- Czekaj, AJ! Nie skończyliśmy tematu! - Punk wybiegł za żoną, nie zważając na fakt, że miał na sobie jedynie szare bokserki Calvina Kleina. A w autobusie znów zapanował spokój.\nRomana znów napadł ten pulsujący ból głowy. Chciałby sprawić, żeby zniknął, ale nikt nie mógł zrobić. Wiedział, że musi zmusić swoje zwiotczałe mięśnie do wstania z łóżka i zajęcia się Deanem. Na zegarku ściennym widniała jedenasta, co oznaczało, że czas najwyższy było się ruszyć. Ale na samą myśl tego wstydu, jaki odczuje, mijając się gdzieś z Sethem czy Dyrekcją, przyprawiała go o ciarki.\n- Ej, a gdzie jest Seth? - spytał, zdając sobie sprawę z nieobecności Rollinsa.\n- Jeśli mamy szczęście, wpadł pod samochód, a jeśli nie, to pewnie siedzi u Stefci. Szczerze, nic mnie to nie obchodzi - odparł Ambrose bez ogródek, a wtedy drzwi znów otworzyły się na oścież.\n- Hej, idziecie na siłownię? - o futrynę oparła się Becky z niezmiennym uśmiechem na twarzy. W przeciwieństwie do wszystkich, których dzisiaj widział Roman, ona tryskała pozytywną energią. Co w sumie było miłą odmianą.\n- Nie ma mowy. Idę spać - odparł Dean, chowając twarz w koszulkę.\n- Dean, wstawaj - odchrząknął Roman. - Idziemy. Musimy się rozruszać. Eveline też będzie?\n- To dobrze. Dean, wstawaj, do cholery - Roman wstał i pociągnął Ambrose'a do góry.\n- Au! Ambrose, ty debilu! - wrzasnął parę metrów od nich Miz, gdy Dean nieumyślnie wycelował pustą butelkę w używaną przez niego bieżnię i Mike prawie wybił sobie zęby. Maryse rzuciła Deanowi pełne zażenowania spojrzenie i wróciła do podziwiania swojego męża.\nDean kompletnie zignorował Mizanina. Nie miał dziś siły nawet na to, by się z nim kłócić, co Roman doskonale wiedział, bo on również nie miał, a i tak wyglądał dziesięć razy lepiej, niż jego przyjaciel.\n- Muszę coś wymyślić. Natalya mi za to zapłaci. Ale nie wiem, jak to zrobić. TJ i Cesaro wszędzie za nią łażą. Ma przewagę na starcie - opowiadała ze szczerym przejęciem Becky, trenując nogi na rowerku stacjonarnym. Tuż obok niej, uważnie się przysłuchując, pedałowała Eveline. Roman coraz większą uwagę zaczął przykładać do jej zgrabnych, długich nóg. I lśniących blond włosów. W ogóle Eveline była bardzo ładną, eteryczną blondynką. Sprawiała wrażenie tak delikatnej, że Reigns nie umiał sobie odpowiedzieć na pytanie, co ona w ogóle robi w WWE?\n- Proste, przestrasz ich. Stypulacja, steel cage match. Do klatki nikt nie wiejdzie, a ty będziesz mogła się wyżyć na tej blondi - odparł Dean zawzięcie uderzając w już ledwo trzymający się na łańcuchu worek treningowy.\n- Też mi rada, Dean. Kobiety nie walczą w klatkach. To już by była przesada - odparła Becky, wzdychając głośno. Była zawadiaką, ale widać nawet ona bała się niektórych rzeczy.\n- Skoro boisz się stypulacji, to widać tak naprawdę ci nie zależy. Stypulacje do wolność. - Dean wyciągnął jedną ze swoich ponadczasowych mądrości, a Eveline wywinęła teatralnie oczyma. O ile brunet się orientował, nic do Ambrose'a nie miała, ale nie trzeba było być geniuszem, by widzieć, że życiowa filozofia Ambrose'a do niej nie przemawia.\n- Och, cicho bądź, Ambrose - rzuciła chłopakowi blondynka, Lynch i Reigns niemo ją poparli. - Może powinnaś ich skłócić ze sobą? Chociaż tymczasowo. Wtedy byliby bardziej zajęci sobą niż tobą.\n- Zgadzam się z Eve, to brzmi rozsądnie - dopowiedział Samoańczyk, mimo iż ledwo był w stanie wykrztusić z siebie słowo, bo jego plecy pękały z bólu pod obciążeniem sztangi.\n- To brzmi świetnie, ale wykonanie może być o wiele trudniejsze...- odparła Ruda. - Cesaro i TJ to starzy przyjaciele, jeszcze z niezależnych federacji... skłócenie ich jest niemal niemożliwe.\n- Dobra, stop - Przerwała Becky.- Wracając do tematu, znają się pewnie tak długo jak Eveline i Tara.\nRoman naprawdę chciał znaleźć jakąś solucję, rozwiązanie sytuacji Becky, ale sam miał teraz poważniejsze problemy. Stracił pas i w sumie sam nie wiedział, co teraz powinien robić. Nie chciał zabierać go Ambrose'owi, a zarówno nie widział nigdzie indziej dla siebie miejsca. Może kreatywni coś wymyślą.\n- A właśnie, gdzie ta twoja narwana przyjaciółka? - zapytał Dean, kierując pytanie do Eveline.\n- Nie wiem, ostatnio często gdzieś znika.\n- I dobrze, nie zniósłbym jej tu.- Eveline chyba nie spodobał się ten komentarz.\n- Bo macie takie same charaktery - stwierdziła blondynka, a Dean już miał jej odpowiedzieć jakimś wrednym komentarzem, kiedy nagle przez głośniki dobiegł ich głos personelu.\n- UWAGA! UWAGA! Romana Reignsa, Deana Ambrose'a, Natalyę, Dolpha Zigglera oraz Charlotte prosimy do biura medycznego na niezapowiedziane testy antydopingowe! Powtarzam! Romana Reignsa, Deana Ambrose'a, Natalyę, Dolpha Zigglera oraz Charlotte prosimy do biura medycznego na niezapowiedziane testy antydopingowe!\nO kurwa, pomyślał Reigns.\nSiedzieli w poczekalni przed gabinetem, czekając, aż ktoś do nich przyjdzie. Roman nie był przerażony, raczej pewny swego. Ale inaczej było z Deanem. Wyglądał, jakby wszystkie problemy świata spadły na jego barki. Roman podejrzewał to od dawna, ale nigdy nie miał odwagi zapytać w prost. Teraz miał potwierdzenie. Przecież jak teraz wykryją coś u Deana, jego kariera będzie skończona. Nie dostanie się już do pasa bardzo długo. Romek nie chciał tego dla przyjaciela. Ale nie wiedział, co może zrobić.\n- Stary, zdetronizują mnie... - jęknął po cichu Ambrose, tak, by nikt oprócz Romana nie był w stanie tego usłyszeć.\n- Kurwa mać, coś ty wziął?! - krzyknął ściszonym głosem na kolegę. - Czy ty zawsze musisz coś odwalić?\n- Nic wielkiego. Ale liczy się, że wziąłem. - Dean wyraźnie żałował tej decyzji. Wcześniej, za Chiny by czegoś takiego nie zrobił. Roman był wstrząśnięty tym, że wszystko, co podejrzewał, okazało się prawdą.\n- Co zamierzasz zrobić? - zapytał znacząco Roman. Jego brwi podjechały niemal do szczytu czoła.\nCoś mu nie pasowało w tych badaniach. Był niemal pewien, że stoi za tym Stephanie. Wzięła i jego i Deana do jednego badania i tym się zdradziła. Miała nadzieję, że obaj coś brali. Szkoda, że miała rację aż w połowie. Jej kolejne zwycięstwo z rzędu. Roman nie zdzierży The Authority na Raw bez Ambrose'a. Dean by sobie poradził. Jakoś by się ich pozbył, ale Roman nie był takim szaleńcem jak on i jego Authority zgniecie. Jednym palcem.\n- A co mogę zrobić? Nic - odparł tonem złamanego człowieka. Pierwszy raz Roman szczerze czuł, że Dean zrozumiał i bardzo żałował swojego błędu. Błędu, który mógł go kosztować karierę. Jego oczy się zeszkliły. Niemożliwe.\n- I po co ci to było, Deano? - spytał zrezygnowany Reigns, wyobrażając już sobie Setha dumnie odbierającego Deanowi pas i szkalującego publicznie jego zawieszenie. Ten widok był zbyt przerażający, by był prawdziwy.\n- Wiesz dobrze, że gdybym nie wygrał ladder matchu, nigdy nie dostałbym title shoota. - Dean był pewien swoich słów. - Nawet jakbym na niego zasłużył. Co ja mówię, przecież na niego zasłużyłem!\n- Dean jakiego znałem nie zniżyłby się do tego poziomu...- Roman miał nadzieję, że te słowa podziałają na Deana. W rzeczywistości było wręcz przeciwnie.\n- Dean, którego znałeś był na równi z tobą i Sethem. Współtworzył The Shield i był ich członkiem nie podczłonkiem. - W głosie Deana pobrzmiewała dziwna frustracja. Jakby chciał pozbyć się tego, co leżało mu na sercu. - Chcesz wiedzieć czemu to zrobiłem? Bo nie miałem innego wyjścia, Rom. Inaczej zawsze byłbym na samym dole. Zawsze aż po wsze czasy. Skoro wy już na starcie mieliście pomoc, ja też musiałem sobie pomóc. - Roman spojrzał na przyjaciela jak na wariata. Mówił z takim zacięciem, że niemal piana toczyła mu się z ust.- Tak, Rom, dobrze słyszysz. Nie patrz na mnie jak na wariata, bo tak było.W The Shield byliśmy równi, byliśmy braćmi, przyjaciółmi. A potem wszystko się rozpadło i każdy z nas poszedł w swoją stronę. Seth był złotym chłopcem The Authority, którego kochała cała dyrekcja. Dostawał co tylko chciał. Stephanie podbiłaby dla niego Azję, gdyby miał takie widzimisię. Ty? Ciebie uwielbiał Vince. Dostałeś ogromny push. Nie ważne, jak fani cię nienawidzili, nikogo to nie interesowało. Wygrywałeś Royal Rumble, main eventowałeś Wrestlemanię i co chwila woziłeś się z głównym pasem federacji. Byłeś kimś. A co się stało z Deanem? A Dean został na lodzie. Tak, Roman. Kiedy ty całowałeś tyłek Vince'a, a Seth Authority ja byłem sam, bez niczego, czego mogłem się złapać, szukając dla siebie miejsca i walcząc jak lew o każdy, nawet najmniejszy segment na tygodniówce. Nie znaczyłem nic, a jak już prawie mi się udało, to odbierałeś mi tę szansę. Najpierw na Survivor Series, potem na Fastlane. Ale nie miałem żalu, wiedziałem, że zrobiłbym to samo. I błagam cię, Roman, nie mów mi, że nic nie wiedziałeś. Nie wiedziałeś, bo byłeś zbyt zajęty main eventowaniem i bycie top postacią całej federacji, by zobaczyć, jak kariera twoje przyjaciela się załamuje. Nie, Roman, nie wiedziałeś, bo nie chciałeś wiedzieć...\nDean zdenerwował się tak mocno, że dyszał niczym zmęczony koń. W jego oczach Roman widział... szczerość. Tylko szczerość. To poruszyło Deana do szczętu. Ambrose miał rację. Nie chciał tego widzieć. To była jego wina. To on cały rok był główną postacią WWE i mógł pomóc Deanowi. Ale nie interesował się nim. Nie interesowało go nic, oprócz jego mistrzostwa. A przecież widział go codziennie. I nie pomógł mu. Ale teraz wiedział, jak mu to zrekompensować.\n- Wyglądam idiotycznie! - wrzasnęła sfrustrowana Tara. Eveline nie mogła nie przyznać jej racji. Projektanci, jako, że mieli kontynuować pozycję ich Bloody Violence, zrobili im te same kostiumy, tylko w dwóch wersjach kolorystycznych. Tara miała na sobie czarne, króciutkie szorty, z boku wiązane na sznurówki, oraz biały wysoko wycięte body, ukazujący jej boczki, z dekoltem w serek i głęboko wyciętymi plecami. Na jej body cekinami wyryto słowo bloody, za to na body Eve napisane było: Stay, bo miało tworzyć efekt Stay bloody, gdy ustaną obok siebie.\nNiestety, projektanci nie uwzględnili tego, że obie dziewczyny mają totalnie inny typ figury, przez co to, w czym Eveline prezentowała się świetnie, z Tary robiło świnkę Peppę. W tym kostiumie wyglądała ewidentnie na jakieś dziesięć kilo grubszą. I bardzo z tego powodu ubolewała.\nDziś miały mieć swój oficjalny debiut na Raw. Tara miała zawalczyć z Paige, a Eve miała towarzyszyć jej przy ringu. Obie były bardzo podekscytowane. Wręcz nie mogły się doczekać. A Paige nie wydawała się zawzięta, czy wredna, bo miały z nią styczność parę dni temu.\n- Cendie, coś ty mi zrobiła?! Boże... - Brunetka była bliska płaczu.\n- Rzeczywiście, wyglądasz jak ciężarna hipopotamica w tym czymś - Seth, który zjawił się tu znikąd, nie mógł powstrzymać się od śmiechu.\n- Zamknij się, Seth! - warknęła w stronę chłopaka, ale ten nie przestawał się śmiać. - Nie masz nic do roboty?\n- Oprócz patrzeniem na ciebie? Nie. - Seth widać czerpał satysfakcje z męczenia dziewczyny. Eveline jednak zastanawiało, od kiedy zaczęli ze sobą rozmawiać. Wcześniej tylko się mijali, burcząc do siebie coś w stylu: Podasz mi sól? Z resztą, Seth zachowywał się tak wobec każdego z autobusu. A tu nagle taka zuchwała rozmowa...?\n- Ale z ciebie sadysta, wiesz? - Ton Tary dobitnie wskazywał, że dziewczyna nie żartowała.\n- Tak jak z ciebie dziś rano na basenie. Mam dożywotni zakaz wstępu do tego budynku.\nNa basenie? Tara była z Sethem na basenie? Eve nie była w stanie poukładać sobie tego w głowię. Przecież Tara nigdy nie przepadała za Sethem... czyżby tak mocno skupiła się na swojej karierze, że nie zauważyła co dzieje się z Tarą? Musi wypytać o to Tarę, nie ma opcji, że nie.\n- Umowa jest umowa, Seth. Ja bezpodstawnie się nad tobą nie znęcałam - odparła McTudy uśmiechając się wrednie. Seth chyba nie mógł uwierzyć w to, co słyszał,\n- Ale miałaś z tego równie dziką satysfakcję.\n- Dziewczyny, czas na was, za piętnaście minut wchodzicie - Trudy, pulchna kobieta nadzorująca wejścia na rampę przybiegła na nich na swoich krótkich nóżkach.\n- Zobaczysz, Seth, przyjdzie taki dzień, że to ja się będę śmiała - odparła na odchodne Tara, odgrażając się palcem. - A ciebie, Cendie, zabiję i wypatroszę po tym show.\nEveline słyszała dalej śmiech Setha i żałowała, że właśnie przegapiła coś w życiu swojej mentalnej siostry.\nTak się zamyśliła nad tą całą sytuacją, że idąc w stronę rampy, zderzyła się z czymś twardym i wysokim. Zanim upadła, jej mur złapał ją za nadgarstek. Był to Roman.\n- Eee.. sorry, nie zauważyłam cię. - Uśmiechnęła się nieśmiało.\n- Rzeczywiście, jestem tylko studziewięćdziesięcio centymetrowym Samoańczykiem, łatwo mnie przeoczyć - zironizował chłopak. - To czas twojego debiutu, no nie?\n- Trochę kicha, że nie dali ci walczyć - zauważył Roman, ale Eve wzruszyła tylko ramionami.\n- Mnie to nie przeszkadza. Tara na pewno lepiej zaprezentuje Bloody Violence, niż ja- odpowiedziała mu, ale Reigns chyba nie był przekonany. Dziwnie taksował ją swoimi niebieskimi oczami. Są bardzo ładne... Zauważyła wbrew sobie Eveline.\n- Blood Violence? - Eve widziała, ze Roman ledwo powstrzymuje się od śmiechu, choć jemu wydawało się zapewne, ze znakomicie gra powagę.\n- Wiem, ta nazwa jest beznadziejna, ale musiałyśmy coś wymyśli i Tara...\n- Eveline, mogę mieć pytanie? - wyskoczył nagle brunet, co wybiło Eveline z rytmu i nieco ją zdziwiło.\n- Tylko odpowiedz mi szczerze - zaczął. - Co byś zrobiła, gdybym zniknął stąd na dłuższy czas?\nTo pytanie zszokowało Eveline tak bardzo, że nie wiedziała co powiedzieć. I w jakim celu to pytanie w ogóle zostało zadane? Wzrok Romana zaczynał mieszać jej w głowie. Działał na nią jakoś hipnotycznie.\n- A skąd to pytanie? - Eve nie odpowiedziała od razu na jego pytanie. Wzrok Romana niemal natychmiast nachmurzył się. Jego oczy straciły blask. Coś Romana gryzło. Ewidentnie tak było. Eve czuła jakby wszystko wymykało jej się pomiędzy palcami. Najpierw ta sprawa z Tarą i Sethem, teraz Roman. Nie panowała nad swoim życiem. Skupiła się stanowczo za mocno na karierze, zamiast skupić się na przyjaciołach.\nW sumie sama nie wiedziała, czy może nazwać już Romana przyjacielem, czy może dalej znajomym. Znali się jakieś trzy tygodnie, a pomimo tego, już wytworzyła się pomiędzy nimi jakaś więź. Spędzali razem bardzo dużo czasu. Chodzili razem na siłownie, oglądali NBA, jedli lunche. Oczywiście, nie sami. Zawsze byli z nimi Dean, Tara czy Becky, a czasem nawet Usosi. Ale tyle wspólnie spędzonego czasu sprawiło, że odkryli, jak bardzo są o siebie podobni. Oboje uwielbiali filmy Scorsese i podziwiali Magica Johnsona. Oboje nie lubili indyjskiej kuchni i pochodzili z wielodzietnych rodzin. Z Reignsem Eve nigdy się nie nudziła. A ostatnio zauważyła nawet, jak przystojną i męską twarz. Choć upominała się, by nie myśleć o nim za dużo, nie przynosiło to pożądanego skutku.\n- Czysto teoretyczne - zbył ją szybko Roman, a Eveline postanowiła nie drążyć dalej tematu. - Więc jak byś się wtedy czuła?\n- Hmm... To dziwne pytanie, ale na pewno byłoby mi smutno. Bardzo smutno. I brakowałoby mi cię na pewno...\n- To... dobrze. - Reigns uśmiechnął się nieśmiele. Jego wzrok zderzył się z oczami Eve. Trwali tam chyba kilka minut jak zamurowani. Eve była pewna, że Roman chce coś zrobić, ale nie miała pojęcia co. On chyba sam zdawał się tego nie wiedzieć.\nIch milczenie przerwał donośny głos Tary.\n- Eve, gdzie ty jesteś?! Chodź tu natychmiast!\n- Chyba... muszę już iść - rzuciła krótko speszona do bruneta.\nNie patrząc w tył, mimo wielkiego pragnienia, by cofnąć się i dokończyć to, co miało zajść, Eveline ruszyła na rampę.\nIch muzyka wejściowa również się Tarze nie podobała. Była jej zdaniem za mało ostra. Ale brunetka powinna pamiętać, że były face'ami, nie heelami i miały wzbudzać sympatię u ludzi. Co nie było tak trudne, po tym jak skopały Charlotte tyłek.\nLudzie jednak nie dopingowali ich zbytnio przy wejściu. Eve się nie dziwiła. Zapomnieli tego, co stało się te trzy tygodnie temu i teraz już nikt ich nie pamiętał. A szkoda. Głos wywołującej ich Jojo przeszedł kompletnie bez szumu, co było bardzo rozczarowujące. Ale, po to tutaj są, żeby dopiero stać się sławne.\nTara weszła na ring i niepewnie starała się zaprezentować, jednak Eveline widziała, że drętwa widownia mocno ją speszyła. Blondynka zatrzymała się za to parę metrów przed ringiem.\nWejście Paige było zupełnie inne. Ludzie wykrzykiwali jej imię i wydawali się strasznie rozekscytowani. Paige naprawdę była tu królową. Eve marzyła o tym, żeby ten tłum szantował tak kiedyś jej imię. Ale ten czas miał dla niej jeszcze nadejść, a ona była cierpliwą osobą.\nDzwonek rozległ się po całej hali i walka się zaczęła. Na początku były delikatne. Sprawdzały siebie nawzajem, czając się niczym koty. Wtedy Paige ruszyła i próbowała przydusić Tarę. Przez parę sekund Tara nie była w stanie się wyrwać, ale w końcu jej się udało. Eve chodziła wokół ringu, starając się pokrzepiać do walki Tarę. Z czasem walka zaczęła się rozkręcać. Bum, jeden clothesline, drugi clothesline, uderzenie z łokcia, podcięcie... Krytyczny moment nadszedł, gdy Paige zapięła na Tarzę kniebar. Eveline była niemal pewna, że brunetka odklepie. Tak jednak się nie stało. Po tym, jak Tarze udało się wydostać z dźwigni, zaczęła dominować. Było coraz lepiej. Paige nie miała już za bardzo siły się bronić, choć widownia buczała widząc jej zbliżającą się klęskę.\nI wtedy nagle Eve poczuła silne uderzenie w potylicę i przewróciła się. Zanim doszła do siebie, poczuła już, jak ktoś łapie ją za włosy. Odwracając głowę widziała tylko rozwścieczoną minę Chartlotte i już wiedziała, że nie jest dobrze. Eve próbowała się bronić, ale pojawiła się również Dana i obie dziewczyny zapędziły Eveline pod barierkę i zaczęły kopać ją po plecach i brzuchu. Eve robiło się niedobrze. Była bliska wymiotów. Jej brzuch i plecy przechodził tępy ból z każdym kolejnym uderzeniem blondynek. Kiedy uderzenia w końcu ustały, poczuła zimno przechodzące pod jej skórą. Spodziewała się, że Dana i Charlotte już sobie poszły, jednak bała się otwierać oczu. I słusznie. Któraś z nich znów szarpnęła Eve za włosy. Otworzyła oczy w ostatnim momencie, by zobaczyć, jak leci z impetem na metalowe schody. Uderzenie niemal przemieliło jej wnętrzności, a z ust wyrwał się krzyk.\nWtedy dopiero Tara zauważyła, co się dzieje. Dziewczyna szybko odbiegła od Paige i pobiegła pod samą krawędź ringu.\n- Eveline! - krzyknęła i już zamierzała wyjść i przepędzić mistrzynię i jej uczennicę, kiedy to Paige wykonała szybki roll up. Tara nie miała szans wyrwać się na czas. Sędzia odliczył do trzech. Tara przegrała swój debiut. Na jej twarzy widać było szczere zszokowanie tym, co się stało. Ale było już za późno, by cokolwiek zrobić.\nZa to Charlotte wraz z Daną cofały się już po rampie na backstage z tryumfalnymi uśmieszkami na twarzach. Teraz Eveline już wiedziała, że właśnie takie skutki chciały osiągnąć. Upokorzyć je w ich debiucie.\n- To żebyście pamiętały, że to ja tu jestem królową! - krzyknęła do nich Charlotte, ale po twarzy Tary, Eve już wiedziała, że Charlotte totalnie nie ma rozeznania, w jakie bramy piekła wstąpiła.\nRoman patrzył z uśmiechem na Deana prowadzącego na ringu swoją przemowę na temat wczorajszej nocy. Był z niego dumny. Publika naprawdę go uwielbiała. Przez to, jak bardzo publika nie znosiła jego i Triple H, Roman zdążył już zapomnieć o tym, jak to jest, gdy widzowie kochają swojego mistrza. Ale Dean mu to przypomniał. Poranny kac morderca już dawno został wygnany, a Dean radził sobie pierwszorzędnie.\nReigns jednak nie był w stanie skupić się na jego, zapewne bardzo emocjonującej, przemowie. Myślał bardziej o tym, co stało się dziś między nim a Eveline. A właściwie co się nie stało. Chciał to dokończyć, ale wiedział, ze już teraz przez długi czas nie będzie miał okazji. Próbował wmawiać sobie, że to co zrobił dla Deana było aktem bohaterstwa, choć tak naprawdę w głębi siebie wiedział, że zrobił to dla siebie, choć wstydził się to przyznać. Nerwy zżerały go tu. Więc postanowił zadowolić i siebie i przyjaciela i tak własnie zrobił. Teraz zostało mu tylko czekać na wyrok.\nSłysząc kolejne słowa wypowiadane przez Deana, wiedział, że już czas, by wyszedł na scenę. Dał znak dłonią facetowi siedzącemu nad sprzętem grającym i gdy tylko zagrała jego muzyka, wziął mikrofon i ruszył ku Ambrose'owi.\n- Dean, Dean, stary, jestem z ciebie dumny - zaczął już w połowie drogi do ringu. - Naprawdę cieszę się z tego, że jesteś teraz mistrzem. - Jednym szybkim krokiem przeszedł przez liny. - Ale mam zamiar dostać to z powrotem.\nDean uśmiechnął się zawadiacko. Reigns wiedział, że dobrze robi. Dean czułby się nieposzanowany i nawet obraziłby się na bruneta, gdyby nie chciał ten swojego rewanżu o mecz.\n- No, Roman, nigdy cię o nic innego nie podejrzewałem - odparł z wyraźnym uśmiechem. - Z chęcią dam ci ten rewanż, ale na twoim miejscu nie napalałbym się na zwycięstwo. Za ciężko pracowałem by tak szybko ci...\nNagle, głośna, dudniąca muzyka przerwała Deanowi. Roman już w pierwszych nutach rozpoznał wejściową melodię Rollinsa. W przeciwieństwie do Romana, Seth wyglądał na naprawdę wściekłego.\n- Nie, nie, nie, nie, nie...- zaczął, zanim jeszcze dobrze wyłonił się zza backstage'u. - Nie ma opcji, żeby on dostał ten rewanż. Wczorajszej nocy pobiłem go i zdobyłem MÓJ WWE World Heavyweight Championship i nie pozwolę, by on zabrał moje miejsce w main evencie Battleground.\n- Nie masz nic do gadania, Rollins - odparł pogardliwie Dean, spoglądając na Rollinsa niczym na karalucha.\n- A właśnie, że mam. Bo trzymasz coś, co należy do m n i e ! - uniósł się Seth, zbliżając się do ringu.\n- Do ciebie? Jedyną rzecz, jaką mam, która należy do ciebie, są twoje stare, poprute bokserki, które mi pożyczyłeś trzy lata temu w Albuquerque. Ten pas należy od wczoraj do Deana Ambrose'a, nie do ciebie. Twój czas już minął - zażartował Ambrose.\n- Nie jest twój. Ukradłeś mi go. Jak podszyty szczur wylazłeś z nory i ukradłeś mi mój pas, znienacka używając walizki Money in the Bank. Nie pokonałeś mnie tak naprawdę. - Seth doszedł dawnej dwójki tarczowników i starł się z Deanem spojrzeniami. Roman uważał jego słowa za ciekawą autoironię.\n- Czyżby, Seth? Powiedz może, jak to było, kiedy skasowałeś na mnie swoją walizkę na Wrestlemanii 31 i sam zostałeś pierwszy raz mistrzem? Zapomniało się, co? - zauważył wrednie Reigns, a Seth przez ułamek sekundy wydawał się być nieprzygotowany na ten argument.\n- Ja przynajmniej miałem odwagę spojrzeć ci prosto w oczy, a nie zaatakowałem cię od tyłu walizką - bronił się Rollins.\n- Co nie zmienia faktu, że to, co teraz mówisz, to czysta hipokryzja - odpowiedział Dean.\nSeth widać i na to miał jakąś odpowiedź, ale nagle na ring wszedł Shane McMahon.\n- Panowie, panowie, spokojnie. - Roman nie był pewny intencji jego przyjścia, ale już wyczuwał kłopoty. - Przede wszystkim, gratuluję ci Dean zdobycia twojego pierwszego tytułu... - powiedział, a Roman słyszał, jak Seth klnie na Ambrose'a pod nosem. - Wygląda jednak na to, że i Seth i Roman zasłużyli na swój rewanż. Rozwiążemy więc to tak: Zawalczycie o ten rewanż. Teraz. Tutaj. Dean, ty możesz usiąść na stołku komentatorskim i pomóc komentować walkę. - Dean był wyraźnie zadowolony z tej solucji, w przeciwieństwie, do Setha, który aż miotał piorunami, mówiąc, że to jemu należał się rematch. - Sędzia? Możemy poprosić sędziego? Seth, nie denerwuj się, ta decyzja jest nieodwołalna. Szkoda twoich nerwów.\nDean już po chwili zniknął z ringu, tak samo jak Shane z całej hali, a na ich miejsce, na ringu pojawił się sędzia. Zabrzmiał dzwonek. A Roman wiedział, że zwycięstwo w tym meczu będzie mu potrzebne.\nI ruszyli. Najpierw Seth wymierzył mu potężny kopniak w brzuch. Już po tym Roman ledwo utrzymał się na nogach. Potem jeszcze parę prawych sierpowych. Receptory bólu dały o sobie znać, pobudzając Romana do walki. Z całej siły uderzył Setha clothesline'em. Rollins oberwał tak mocno, że aż obrócił się w locie i upadł karkiem na matę. Roman chciał go podnieść, ale wtedy chłopak uderzył go stopą w głowę i Reigns padł na matę. Seth natychmiastowo to wykorzystał, zakładając Romanowi dźwignię na plecy. Szarpnął nim tak mocno, że jego białka oczne niemal wypłynęły na wierzch. Ale nie mógł sobie pozwolić na odklepanie, mimo iż ból był niemal nie do zniesienia. Resztkami sił podniósł się, podnosząc tym samym Setha i upadł na plecy z impetem, przygniatając swoim ciałem chłopaka. Widząc, że Seth już po tym upadku ciężko oddycha, szybko podbiegł i przykrył go. Raz, dwa... I nagle łopatki Setha odbiły się od maty.\nTy zawzięta bestio. Roman podniósł Setha, tym razem bez żadnych ekscesów i z całej siły wepchnął go w narożnik. Seth osunął się do pozycji siedzącej, a Roman z dziką satysfakcją, czując, że odgrywa się za wczorajszą noc zaczął kopać go po brzuchu. Następnie wziął chłopaka na wciąż obolałe plecy i wykonał samoan drop. Był pewien, że to już wykończyło Rollinsa, ale ten, czując, że znów jest przykrywany, odbił się od maty, nim sędzia doliczył do trzech. Roman chciał rozpędzić się i odbijając się od lin pobiegł na Setha, kiedy w twarz z całej siły uderzyło go clothesline. Było tak silne, że czuł, że krew znów leci mu z nosa. Słyszał dzikie chanty widowni, która, niestety, dopingowała Rollinsa. To nie znaczy, że wygra. Roman wstał i uniknął kolejnego clothesline'u i w byka wjechał Sethowi w brzuch. Raz, dwa...I znów nic z tego. Gdy tylko Rollins się podniósł, Roman wykonał zamach, by uderzyć go ostatecznym superman punchem, ale wtedy Rollins skontrował to i wykonał pedigree. Roman nie miał szans się wyrwać. W ostatnim momencie, ostatnimi resztkami sił udało mu się oderwać łopatki od maty na dwa. Ale wtedy Seth obrócił jego bezwładne ciało na brzuch i znów założył mu tę samą dźwignię. Mimo iż ból opanował każdą komórkę jego ciała, Roman nie zamierzał się poddawać i odklepywać. On nigdy nie odklepywał, nie był w stanie odpuścić sobie czegoś, co wiedział, że jest w stanie zrobić. Świat wokół niego zaczął wirować i wtedy poczuł... jak ktoś łapie jego rękę i klepie nią o matę. Ale to nie był on!\nSeth natychmiastowo puścił Romana, a w hali rozległ się dzwonek. Nie! Tak nie może być! Gdy tylko Roman odzyskał ostrość wzroku rozejrzał się wokoło. Na ringu nie było nikogo oprócz jego i Setha, a Seth nie mógł tego zrobić, bo obie ręce miał zajęte. A mecz już się skończył. Seth wygrał drugi raz, a Roman znów nie wiedział, jak to się stało.\n- A zwycięzcą, przez poddanie jest Seth Rollins! - wykrzyczała do mikrofonu Jojo, a Roman natychmiastowo spojrzał na telebim, na którym pokazywano właśnie powtórkę.\nWidział na ekranie, jak okropnie wygięło się jego ciało pod wpływem dźwigni Rollinsa, widział, z jakim wysiłkiem Seth trzymał dźwignię, ale on sam wciąż nie odklepywał. I wtedy ktoś znienacka wtargnął na ring, nokautując sędziego kopniakiem w głowę. Ktoś przebrany w strój sędziego. I zaczął klepać ręką Romana o matę. I gdy odwrócił się, by obwieścić koniec meczu, Roman zobaczył jego twarz.\nJak to możliwe? To był jego własny kuzyn- The Rock. Na dodatek był tak tchórzliwy, że od razu po tym występku uciekł z ringu w widownię...\nRoman nie umiał opisać uczuć, jakie w nim teraz buzowały... Nie mówiąc nic, z zawzięciem na twarzy i wściekłością w postawie, nie spoglądając na pyszniącego się jak paw Rollinsa ruszył do szatni. Jednak i tam nie zaznał spokoju.\nBowiem w szatni czekali już na niego Stephanie i Shane, z minami tak stężałymi niczym beton.\n- Wiesz, po co tu jesteśmy, Roman? - spytała Stephanie.\nWiem, że długo mnie nie było, ale to szkoła, to siłownia, to w szpitalu byłam i tak jakoś wyszło. Ale jak tak człowiek siedzi w szpitalu to dużo myśli. I dlatego mam już pomysł na jakieś 60 rozdziałów do przodu, więc jeszcze długo będziecie się męczyć moimi wypocinami.\nAle wam dowaliłam rozdziałem, co? To chyba 16 stron a4. Strasznie dużo pracy w niego włożyłam i nie wiem, jak udało mi się to napisać w jeden dzień. Przepraszam, że taki długi ten rozdział, ale nie mogłam inaczej. To opowiadanie jest wielowątkowe i będzie trwać ze 100 rozdziałów, więc jakbym miała rozdzielać je jeszcze na mniejsze, to tych rozdziałów by mi wyszło 500.\nObiecam dodać kolejną notkę do 20 pażdziernika. Choć jestem mocno zdołowana, bo Dean stracił pas na rzecz tego ważniaka, AJ Stylesa. I to nieczysto. Co za chamstwo. Mam żałobę. Ale pociesza mnie to, że Roman zabrał Rusevowi pas. Chociaż coś.\nWybaczcie za ten gif na początku, ale tak mnie urzekł, że nie mogłam się opanować. Jest po prostu mega. I pasuje nawet trochę do tego rozdziału, więc go tu dałam. Chyba was będę raczyć częściej tymi gifami.\nSwoją drogą, pozmieniałam dużo w zakładce bohaterów, więc radzę tam zajrzeć. Zrobiłam tam w końcu porządek i teraz możecie być pewni, że są tam tylko ludzie, którzy będą REALNIE tu występować. A i macie nową zakładkę Battleground, którą będę aktualizowała z każdym rozdziałem i dopisywała nowe walki. Możecie typować tam wyniki, byłoby fajnie.\nAutor: Lilyanne Balor o 21:28\nEtykiety: Roman Reigns, The Apocalypse\nCameleon 30 września 2016 15:18\nSuper pomysł z typwaniem walk! =D\nA tak btw to HURRA!! Nareszcie nowy rozdział, tyle czekałam i wreszcie! Byłaś w szpitalu? Współczuję, nic nie robienie dobija.\nWychwyciłam dwa błędy "Reigns uśmiechnął się nieśmiele." powinno być "nieśmiało". A drugie... The Rock!? Jak mogłaś!? Pierwsze poważne odejście od fabuły i takie coś!\nAJ i Punk są cudownie uroczy! Oby było ich więcej bo to na prawdę wyjątowa para.\nWłaściwie to zaczęłam się zastanawiać dlaczego oni nie mówią do siebie po imieniu, bo ich ringowe imiona są oczywiście zmyślone. W blogu to raczej żeby się połapać, ale na serio to jestem tego ciekawa.\nChyba podejrzewam co zrobił Roman. Zamienił swój wynik z testu na sterydy z Deanem.\nHaha! Ta dyskusja o kolorze włosów Ambrose'a była dobra. Przypomniało mi to mój któryś poprzedni komentarz.\nWłaśnie! Komentarz ode mnie otrzymujesz i to nie tylko kropkę, bo jestem Twoją najwierniejszą fanką i potwornie się cieszę, że masz pomysły aż na tyle wpisów! To niesamowite, motywujące i inspirujące dla mnie jako bloggerki.\nZ niecierpliwością czekam na następny wpis :) I haha! Tym razem nawet mi nie zaspojlerowałaś w końcówce! Hurra!\nPrzesyłam pas WWE Womens Champion wydzielający wenę. Gdy go założyż do pisania rozdziały przyjdą same!\nSleepka Ambrose aka. Koksowa Wróżka 13 października 2016 22:12\nW realu pewnie mówia do siebie po imieniu, ale tutaj byłoby to mylące, dlatego tego nie zastosowałam. No od teraz to dla Punka i AJ jest z górki, bo będą się pojawiać regularnie.\nUznałam, że nie można zakłamywać prawdy i czas poruszyć temat koloru włosów Ambrose'a.\nDzięki za pas. Doszedł już pocztą XD\nHeretika Kain 30 września 2016 20:10\nA ja czytam, ale z opóźnieniem. Dużym opóźnieniem. U mnie to norma, że zawsze narobię sobie zaległości.\nSpoko, ważne, że czytasz :)\nKarolina 1 października 2016 14:23\nAnonimowy 8 października 2016 21:26\nTy mendo ruska jedna. Zakończysz tę historie wymówką jak większość bloggerek "nie mam weny" a to mnie dobije tak jak Dean Ambrose vs. Aj Styles.\nSleepka Ambrose aka. Koksowa Wróżka 8 października 2016 21:55\nNie zakończę tak tej hostorii. Mam zamiar ją pisać niezależnie od tego ile osób ją czyta i mam już sporo rozdziałów wprzód. I nie do końca wiem, czy to był hejt?\nAnonimowy 10 października 2016 17:26\nNie był hejt. Wolę mieć pewność żę opowiadanie na mojej liście numer 1 niezostanie zakończone w ten sposób.\nAnonimowy 10 października 2016 17:28\nProszę by April pojawiała się częściej. Jest pozytywnie szalona tak jak Ambrose.\nSleepka Ambrose aka. Koksowa Wróżka 13 października 2016 22:13\nBędzie się już teraz pojawiać często.\nAnonimowy 14 października 2016 12:20\nSleepka Ambrose aka. Koksowa Wróżka 14 października 2016 13:32


Parafia Najświętszego Serca Pana Jezusa w Rększowicach – Sanktuarium Krzyża Świętego – Strona 4 – Archideicezja Częstochowska\nMsze Święte Zobacz więcej\nSanktuarium Zobacz więcej\nGrupy duszpasterskie Zobacz więcej\nDodano 24 maja 2021 23 maja 2021 by Michał Zych\nDzisiaj obchodzimy Święto Najświętszej Maryi Panny Matki Kościoła, które przypada w poniedziałek po uroczystości Zesłania Ducha Świętego. Zostało ono wprowadzone do polskiego kalendarza liturgicznego 4 maja 1971 r. przez Episkopat Polski – za zgodą ówczesnego papieża Pawła VI. Dzień ten wybrano dlatego, że Zesłanie Ducha Świętego było początkiem działalności Kościoła. Natomiast w 1968 r. Paweł VI potwierdził swoje orzeczenie o Matce Kościoła w Wyznaniu Wiary, w tzw. Credo Pawłowym. Wówczas Episkopat Polski włączył do Litanii Loretańskiej nowe wezwanie: „Matko Kościoła, módl się za nami”. Równocześnie wniósł prośbę do Stolicy Świętej, aby powyższe wezwanie znalazło się w Litanii odmawianej w Kościele Powszechnym oraz aby papież ustanowił Święto Matki Kościoła również dla całego Kościoła Powszechnego.\nDodano 23 maja 2021 23 maja 2021 by Michał Zych\nDzisiejsza Niedziela jest Niedzielą Zesłania Ducha Świętego. Pięćdziesiątego dnia po swoim zmartwychwstaniu Chrystus zesłał Ducha Świętego na Maryję i Apostołów zgromadzonych w Wieczerniku. Wypełnił tym samym swoją obietnicę: Gdy przyjdzie Duch Pocieszyciel, którego Ja wam poślę od Ojca, Duch Prawdy, który od Ojca pochodzi, On będzie świadczył o Mnie (J 15, 26). W dniu Pięćdziesiątnicy Kościół, który został ożywiony Duchem Świętym, rozpoczyna przepowiadanie radosnej nowiny o zbawieniu wszystkim narodom.\nPopularna nazwa dzisiejszej Uroczystości to Zielone Świątki.\nDodano 18 maja 2021 19 maja 2021 by Michał Zych\nDzisiaj 18 maja po ciężkiej chorobie zmarł budowniczy kościoła i zarazem pierwszy proboszcz naszej parafii ks prałat Stefan Jachimczak. Dzięki jego staraniom powstał ten rększowicki Wieczernik, z pomocą Bożą, w trudzie czoła i ciężkiej pracy mieszkańców Hutek i Rększowic…\nKs prałat zawsze pozostanie w naszej pamięci…