Tygodnik Program - Wierzę, że będę dobrze służyć rozwojowi naszej Ojczyzny!\nOctober 16, 2015 , 08:21am\nWierzę, że będę dobrze służyć rozwojowi naszej Ojczyzny!\nRozmowa z córką gen. Andersa – panią Anną Marią Anders, kandydatką do Senatu RP\nGratuluję Pani podjęcia tak ważnego i odważnego kroku jak start w wyborach do Senatu. Bycie prawdziwym politykiem to niezwykle trudne i odpowiedzialne zajęcie. Skąd u Pani aspiracje polityczne?\nJa nigdy nie miałam żadnych aspiracji politycznych. Jeszcze do niedawna uważałam się za osobę apolityczną, choć w wyborach w USA jako wyborca uczestniczyłam wybierając Republikanów, a w Wielkiej Brytanii Partię Konserwatywną. W Polsce jednak zajmowałam się patriotyzmem, pamięcią o Ojcu i jego żołnierzach oraz pomocą Polakom ze Wschodu. W pewnym momencie wiele osób w kraju zaczęło sugerować mój start w wyborach. Nadal nie brałam tych propozycji na serio. Zaczęłam się zastanawiać, dlaczego rodacy mieszkający w kraju, choć większość dotychczasowego życia spędziłam na emigracji, widzą we mnie osobę, która mogłaby ich reprezentować w senacie. Uczestnicząc w wielu spotkaniach i uroczystościach patriotycznych w kraju zrozumiałam, że choć urodziłam się w Londynie po II wojnie światowej, to jestem dla wielu Polaków, szczególnie w kraju, reprezentantką idei – chwały i wartości II Rzeczypospolitej, której całe życie poświęcił mój Ojciec. Nigdy bezpośrednio nie poznałam PRL-u, wszystko co zostało mi zaszczepione w polskim Londynie, czerpało swe korzenie w przedwojennym polskim patriotyzmie i kulturze. Nie było skażone komunizmem. Dlatego być może moje spojrzenie na polskie sprawy, które oparte jest o chęć dopisania „ostatniego rozdziału” do drogi Ojca, zaczęło skupiać się na kwestiach potomków Polaków, którzy nie zdołali opuścić „nieludzkiej ziemi” wraz z Armią Andersa oraz wzmocnieniu współpracy kraju z Polonią.\nStartuje Pani do Senatu z ramienia PiS, ale jeszcze nie tak dawno mówiła Pani, że jest osobą bezpartyjną. Czy musiała Pani zadeklarować przynależność polityczną aby brać udział w wyborach?\nNadal jestem bezpartyjna i nikt ode mnie nie wymagał wstąpienia do partii. Jedynie kandyduję z Listy Komitetu Wyborczego Prawo i Sprawiedliwość.\nCzy przed otrzymaniem propozycji od PiS rozważała Pani start w wyborach jako kandydat niezależny?\nSpotykałam się z takimi głosami, ale to jest bardzo trudne technicznie i mało skuteczne. Jako córka generała Andersa doskonale pamiętam jego zasadę, że podejmuje się walkę wtedy, gdy można ją wygrać. Tymczasem niezależni kandydaci są poza wielkimi machinami politycznymi i w praktyce nie mają szansy na objęcie mandatu w parlamencie. W wyborach duże znaczenie mają tzw. twarde elektoraty, więc start jako osoby bezpartyjnej, ale z listy wyborczej PiS, był najbardziej racjonalny i dający nadzieję na sukces.\nDlaczego PiS? Czy miała Pani inne propozycje?\nPrzebywając w trakcie kampanii prezydenckiej w Polsce zaczęłam się z uwagą przyglądać polskiej polityce. Uświadomiłam sobie, że prawdziwie dokończyć dzieło Ojca można tylko czynnie uczestnicząc w podejmowaniu odpowiedzialności za kraj. Szczególnie przekonujące były dla mnie wypowiedzi pana prezydenta Andrzeja Dudy. Dostrzegłam w nich patriotyzm, obronę narodową, NATO, współpracę z Polonią i Polakami poza granicami kraju, historię, kulturę i tradycję. Dla mnie są to bardzo ważne tematy, którymi się żywo interesuję od lat. Doniesienia prasowe, że jakoby PiS „podebrał” córkę Generała Andersa PO bardzo mnie zaskoczyły, bowiem ja nigdy z moimi znajomymi z PO nie rozmawiałam o polityce, tylko o Ojcu, patriotyzmie i tradycji.\nUrodziła się Pani w Londynie. Większość swojego życia przebywała pani poza granicami Polski – Anglia, USA. Czy osoba taka jak Pani wie wystarczająco dużo na temat problemów i potrzeb Polaków w Polsce, aby ich reprezentować?\nOdpowiem w ten sposób; czy gen. Kościuszko, gen. Pułaski, czy gen. de Lafayette z Francji mieszkali na stałe w Ameryce przed rewolucją? Oczywiście, że nie, ale na wieść, że Ameryka zbuntowała się przeciwko Imperialnej Anglii i potrzebuje ekspertów wojskowych, pośpieszyli z pomocą i dzielnie dowodzili całymi brygadami powstańców. Gdyby nie gen. Kościuszko, który rozbił flotę angielską na rzece Hudson, pokonał Anglików pod West Point w stanie New York, rewolucja by upadła. Dlatego ja dzisiaj chcę pracować w kraju, aby tam oddać rodakom do dyspozycji moje talenty i doświadczenie, wierzę, że będę dobrze służyć rozwojowi naszej Ojczyzny. Polska nie potrzebuje teraz skorumpowanych polityków i urzędników, ale oddanych sprawie patriotów. Mam obywatelstwo polskie. Jestem Polką i jak powiedział Roman Dmowski „mam obowiązki polskie”. Doskonale orientuję się w problemach zwykłego obywatela, który boryka się z wieloma problemami na co dzień. Potrzeby i problemy Polaków są podobne, do tych w innych krajach. Mówię biegle sześcioma językami. Mieszkałam w Anglii, Szwajcarii, we Francji, we Włoszech, w Niemczech, a od 20 lat w Ameryce. Mam tytuł magistra biznesu (MBA) z Boston University, pracowałam między innymi dla UNESCO w Paryżu i w prywatnym biznesie. Uważam, że z moim zagranicznym doświadczeniem i duchem tradycyjnego patriotyzmu, w którym zostałam wychowana, będę mogła dobrze służyć Polsce i godnie reprezentować moich wyborców, a szczególnie Polaków z zagranicy, dla których kontakt z krajem jest ważny.\nStartuje Pani z okręgu 44. więc mogą na Panią głosować osoby mieszkające poza granicami Polski. Dlaczego Polonia w Chicago powinna zagłosować na Panią?\nPolonia i Polacy poza granicami kraju żyją na niemal wszystkich kontynentach. Na przykład w USA ponad 12 milionów ludzi uważa siebie za Polaków lub mówi o swoim polskim pochodzeniu. Podróżując po świecie poznałam wielu zdolnych Polaków, którzy z różnych względów wyemigrowali z kraju udając się w nieznane. Wielu z tych ludzi ma dzisiaj eksponowane stanowiska; są lekarzami, profesorami na uniwersytetach, inżynierami, prawnikami, dentystami czy ekonomistami, nie mówiąc, że wielu spośród nich ma zakłady budowlane, malarskie, czy rzemieślnicze. Wielu chciałoby przyjechać do Polski i otworzyć interes, albo powrócić do kraju na emeryturę, ale nierealnie wysokie podatki i wysokie koszty prowadzenia biznesu w Polsce stwarzają niedobry klimat dla powrotów. To trzeba zmienić! Uważam, że powinniśmy wyciągnąć rękę do Polonii, aby zachęcić ją do powrotu i aby przywiozła swój kapitał, doświadczenie oraz etykę pracy. Chcę być głosem Polaków z zagranicy w polskim parlamencie.\nJakie najważniejsze cele wyznaczyła sobie Pani po wygranych wyborach?\nMoimi priorytetami są sprawy obronne (umacnianie polskiej armii i współpraca z NATO), edukacja ze szczególnym naciskiem na wychowanie patriotyczne i obywatelskie oraz zasadniczy rozwój współpracy kraju z Polonią Świata i Polakami poza jego granicami. Ważne jest także zagadnienie uczciwej reprywatyzacji, służba zdrowia oraz los kombatantów i weteranów. Powtórzę jeszcze raz, przede wszystkim chciałabym być głosem Polonii w Senacie Najjaśniejszej Rzeczypospolitej!\nW jednym z wywiadów powiedziała Pani: „Jestem za tym, że w tym momencie powinniśmy się koncentrować na Polakach ze Wschodu. Trzeba zadbać o naszych.” Państwo polskie niewiele zrobiło, aby sprowadzić wywiezionych niegdyś Polaków, ale otwiera swoje ramiona na rzecz uchodźców z Syrii. Jakie jest Pani zdanie w tej sprawie?\nUważam, że sprawa uchodźców z Syrii jest wtórną wobec problemów Polaków na Wschodzie. Zasadniczą kwestią jest sprawa repatriacji Polaków, których przodkowie zostali przemocą wywiezieni z terenów Rzeczypospolitej i do dziś żyją w dalekich postsowieckich republikach, takich jak Kazachstan czy Uzbekistan. Te kraje wracają do islamu, w wyniku czego żyjący tam Polacy są obywatelami drugiej kategorii. To wstyd, że przez 25 lat wolnej Polski nie udało się rozwiązać tego problemu. Zamierzam wspierać inicjatywę podjętą w tej sprawie, kiedyś przez św. pamięci Marszałka Macieja Płażyńskiego, którą dziś przypomina jako symboliczny testament swego ojca mecenas Jakub Płażyński. To bardzo bliskie memu sercu, bo jedną z najważniejszych spraw, które leżały memu Ojcu na sercu, a w której po 1942 roku nic nie mógł już zrobić, był los tych, którzy nie zdążyli do Jego Armii i zostali w Rosji Sowieckiej. Tę sprawę trzeba rozwiązać. To nasz narodowy obowiązek wobec rodaków, których Sowieci wywozili przemocą na wschód, tylko za to, że byli Polakami. Nie tylko po 17 września 1939, ale już wcześniej, z terenów byłej I Rzeczypospolitej, znajdujących się przed II wojną w obrębie Związku Sowieckiego. Jeżeli chodzi o muzułmańskich emigrantów napływających do Europy to uważam, że nie powinniśmy się uginać pod presją UE. Bogate kraje arabskie powinny przyjąć uchodźców, szczególnie muzułmańskich.\nZałożyła Pani na obczyźnie Fundację im. gen. Władysława Andersa, która pomaga Polonii i Polakom na emigracji. Jaki rodzaj pomocy świadczy Pani fundacja?\nMoja Fundacja powstała w Polsce, a nie na obczyźnie. Jej zadaniem jest pomoc młodzieży ze wschodu w zdobyciu wykształcenia w Polsce. Do tej pory udało się nam objąć realną pomocą ponad 150 uczniów i studentów z Uzbekistanu i Kazachstanu. Oni są bardzo szczęśliwi, że mogą kształcić się w Polsce. Pomagamy im w zapewnieniu możliwości nauki i życia w Polsce. To daje ogromną satysfakcję.\nJak Pani myśli, co powiedziałby gen. Anders widząc Pani zaangażowanie w życie polityczne w Polsce?\nObowiązki matki i żony sprawiły, że przez wiele lat nie mogłam przyjeżdżać do Polski, bo miałam w USA dom, który stworzyliśmy wspólnie z mężem – amerykańskim oficerem, którego poznałam na Monte Cassino, gdy był attaché amerykańskiej ambasady w Rzymie. Po śmierci, zarówno mego Męża, jak i mojej Mamy – Generałowej, gdy mój syn stawał się coraz bardziej dojrzały, poczułam iż powinnam kontynuować w kraju misję upamiętniania Generała Andersa, jego Armii, a przede wszystkim ich marzeń o wielkiej, suwerennej, uczciwej i demokratycznej Polsce. Ja chcę dopisać ostatni rozdział do Jego dzieła. I dlatego czuję, że moje miejsce jest w Polsce. Koło historii się zamyka. Generał Anders, któremu nie dane było żyć w wolnej Polsce, jednak wbrew swym wrogom i prześladowcom powrócił do Ojczyzny w osobie swojej córki. Wierzę, że Ojciec jest dumny z mojej decyzji.\nZ Panią Anną Marią Anders rozmawiały Magdalena Stefanowicz i Janeta Jankowiak\nZdj. dzięki uprzejmości NGM Anders


Nafta kosmetyczna na włosy? Właściwości i zastosowanie nafty kosmetycznej\nDzięki swoim właściwościom pielęgnacyjnym nafta kosmetyczna poprawia kondycję włosów suchych, łamliwych i zniszczonych. Ponadto ułatwia rozczesywanie, zapobiega elektryzowaniu i wspomaga leczenie łupieżu. Jakie właściwości ma nafta kosmetyczna i dla kogo jest przeznaczona? Jak ją stosować i jakie są tego efekty? Gdzie ją kupić i ile kosztuje? Czy maseczka na włosy z nafty kosmetycznej jest skuteczna? Przedstawiamy przepis.\nNafta kosmetyczna – właściwości\nNafta kosmetyczna to parafina (Paraffinum Liquidum) w formie ciekłej. Jest pozyskiwana w procesie wielokrotnej destylacji z ropy naftowej, torfu, smoły węgla brunatnego i smoły łupkowej, co tłumaczy jej specyficzny zapach.\nNafta kosmetyczna ma szereg właściwości pielęgnacyjnych. Po pierwsze, działa na włosy od samych cebulek. Wzmacnia je, a co za tym idzie – zapobiega ich wypadaniu. Ponadto tworzy na powierzchni włosów szczelną barierę ochronną, która zabezpiecza je przed szkodliwymi czynnikami zewnętrznymi i utratą wilgoci. Co więcej, nafta kosmetyczna zapobiega rozdwajaniu końcówek, ponieważ po jej zastosowaniu włosy stają się bardziej elastyczne. Kosmetyk pielęgnuje nie tylko włosy, lecz także skalp, bo poprawia jego ukrwienie, a tym samym pobudza cebulki włosów, co z kolei przyspiesza wzrost włosów. Ponadto nafta kosmetyczna wspomaga leczenie łupieżu.\nNafta kosmetyczna nie ma właściwości odżywczych; dopiero po dodaniu do niej pewnych składników włosy stają się odżywione. Pośród substancji o takim działaniu znajdują się witaminy, biopierwiastki, olej rycynowy i wyciągi z roślin, takich jak pokrzywa, aloes, rumianek lub czarna rzodkiew.\nOsoby o wrażliwej skórze, które stosują naftę kosmetyczną, mogą obserwować u siebie zaczerwienienie, podrażnienie i swędzenie skalpu. W takim wypadku zaleca się aplikację preparatu jedynie na włosy. Nie należy sięgać po naftę kosmetyczną częściej niż 2 razy w tygodniu, bo w przeciwnym razie może dojść do wysuszenia włosów i skóry głowy.\nNafta kosmetyczna – dla kogo jest przeznaczona?\nNafta kosmetyczna nadaje się do pielęgnacji wszystkich rodzajów włosów, zwłaszcza suchych, łamliwych, matowych, puszących i zniszczonych, także zabiegami fryzjerskimi. Nawet w przypadku włosów przetłuszczających można sięgnąć po naftę, ale należy ją aplikować w minimalnych ilościach.\nNafta kosmetyczna – jak ją stosować?\nAby zastosować naftę kosmetyczną, wystarczy wetrzeć jej niewielką ilość w skórę głowy i na całej długości włosów na 10 minut przed myciem. Dzięki temu, że nafta nie wnika w głąb włosa, tworzy na jego powierzchni bardzo szczelny film. Po 10 minutach należy ją dokładnie spłukać, ale uwaga: to nie jest łatwe i wymaga kilkukrotnego mycia włosów szamponem. Z tego powodu najpierw zaleca się użyć oliwki do mycia włosów, zwłaszcza w przypadku włosów tłustych, ponieważ normalizuje wydzielanie łoju.\nMaseczka na włosy z nafty kosmetycznej – przepis\nAby przygotować taką maskę, należy wymieszać 3 łyżeczki nafty z żółtkiem i 2 łyżkami oleju rycynowego oraz nałożyć na włosy na około 20 minut przed umyciem (dla lepszego efektu można dodatkowo owinąć głowę folią). Po upływie tego czasu dokładnie spłukujemy maseczkę i myjemy włosy szamponem.\nNafta kosmetyczna – efekty\nPo zastosowaniu nafty kosmetycznej włosy stają się miękkie, gładkie i błyszczące. Są sypkie, łatwo się rozczesują i nie elektryzują się. Regularne stosowanie nafty kosmetycznej wyraźnie poprawia wygląd i kondycję włosów.\nNafta kosmetyczna – gdzie ją kupić i ile kosztuje?\nNafta kosmetyczna jest dostępna w aptekach i niektórych drogeriach w przystępnej cenie. Warto się w nią zaopatrzyć, ponieważ to kosmetyk wydajny, który wystarcza na długo.\nmaseczka na włosy z nafty kosmetycznej przepis\nnafta kosmetyczna dla kogo\nnafta kosmetyczna efekty\nnafta kosmetyczna gdzie kupić\nnafta kosmetyczna ile kosztuje\nnafta kosmetyczna właściwości\nnafta kosmetyczna zastosowanie\nTajemnice pielęgnacji. Mydło antybakteryjne – pomaga czy szkodzi?\nCo to jest łupież rzęs i jak go pokonać?\nJak o suchą skórę dbać zimą? Program pielęgnacji i dieta\nJak wykonać najmodniejszy makijaż brwi? Fluffy brows krok po kroku\nKanada w kremie. Które kosmetyki kanadyjskie warto stosować?


Karty pamięci microSD / SD - Botland - Sklep dla robotyków\nWróć do kategorii Karty pamięci i dyski\nKarty pamięci microSD / SD33\nAkcesoria do kart pamięci35\nPendrive - pamięć USB20\n100 MB/s 14\n60 MB/s 5\n170 MB/s 3\n120 MB/s 2\n160 MB/s 2\n130 MB/s 1\n95 MB/s 1\n10 MB/s 5\n120 MB/s 3\n90 MB/s 3\n20 MB/s 2\n15 MB/s 1\n19 zł 263 zł\nKarty pamięci SD pozwoliły na miniaturyzację w przechowywaniu danych i są używane w m.in. kamerach cyfrowych, odtwarzaczach muzyki, telefonach, tabletach czy też komputerach. To co różni między sobą te nośniki danych, to rozmiar fizyczny, klasa prędkości oraz pojemność karty. W kamerach, karty SD często pełnią funkcję pamięci operacyjnej, a w innych urządzeniach, tj. telefony, tablety czy komputery – umożliwiają rozszerzenie dla standardowo wbudowanej pamięci. W ofercie sklepu Botland znajdziesz odpowiednią kartę SD pasującą do Twojego urządzenia.\nKarta pamięci Samsung EVO Plus microSD XC 128GB 130MB/s UHS-I U3 klasa 10 z adapterem\nFormat microSD XC , wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy 10 z interfejsem UHS-I, firmy Samsung. Prędkość odczytu: do 130 MB/s , zapisu: do 60 MB/s.\nPopularny format karty pamięci micro SD/SDHC , wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy 10 z interfejsem UHS-I, firmy SanDisk. Prędkość odczytu:...\nGoodram All in One M1A4 - karta pamięci microSD 64GB 100 MB/s klasa 10 + adapter + czytnik OTG\nCena podstawowa 45,99 zł Cena 45,99 zł\nKarta pamięci SanDisk microSDXC 128 GB Extreme 160MB/s UHS-I U3 klasa A2 z adapterem\nPopularny format microSDXC, wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy U3 z interfejsem UHS-I, firmy SanDisk. Prędkość odczytu: do 160 MB/s, zapisu: do...\nCena podstawowa 153,00 zł Cena 153,00 zł\nKarta pamięci Goodram IR-M3AA microSD 256GB 100MB/s UHS-I klasa U3 z adapterem\nKarta pamięci micro SD od Goodram. Szybki interfejs UHS , prędkość odczytu do 100 MB/s oraz zapisu do 70 MB/s . Klasa szybkości Video V30 pozwala cieszyć się...\nPopularny format karty pamięci micro SD/SDHC , wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy U3 z interfejsem UHS-I, firmy SanDisk. Prędkość odczytu:...\nKarta pamięci Goodram IR-M3AA microSD 128GB 100MB/s UHS-I klasa U3 z adapterem\nKarta pamięci micro SD od firmy Goodram. Szybki interfejs UHS 1 pozwala maksymalnie wykorzystać atuty nowoczesnych urządzeń. Osiąga prędkość odczytu do 100 MB/s oraz...\nKarta pamięci Kioxia Exceria microSD 16GB 100MB/s M203 UHS-I U1 Klasa 10 z adapterem\nKarta pamięci microSD o pojemności 16 GB , klasie 10 z szybkim interfejsem UHS-I, który pozwoli na pełne wykorzystanie atutów nowoczesnych smartfonów i tabletów. Urządzenie...\nKarta pamięci Kioxia Exceria microSD 32GB 100MB/s M203 UHS-I U1 klasa 10 z adapterem\nKarta pamięci microSD o pojemności 32 GB , klasie 10 z szybkim interfejsem UHS-I, który pozwoli na pełne wykorzystanie atutów nowoczesnych smartfonów i tabletów....\nCena podstawowa 22,99 zł Cena 22,99 zł\nPopularny format micro SD/SDHC , wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy 10 z interfejsem UHS-I, firmy Samsung. Prędkość odczytu: do 95 MB/s ,...\nKarta pamięci SanDisk microSD 64GB 80MB/s klasa 10 + system Raspbian NOOBs dla Raspberry Pi 4B/3B+/3B/2B\nKarta pamięci w formacie microSD marki SanDisk w klasie 10. Ten rodzaj kart najczęściej znajduje zastosowanie w smartfonach, tabletach oraz aparatach. Na karcie o pojemności...\nCena podstawowa 77,00 zł Cena 50,05 zł\nGoodram All in One - karta pamięci microSD 16GB klasa 10 + adapter + czytnik OTG\nKarta pamięci SanDisk Ultra 667x microSD 64GB 120MB/s UHS-I klasa 10, A1 z adapterem\nPopularny format karty pamięci micro SD/SDHC, wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy 10, klasa A1 umożliwia instalowanie aplikacji, posiada...\nKarta pamięci SanDisk Extreme microSDXC 64GB 160MB/s UHS-I klasa U3 z adapterem\nPopularny format micro SD/SDXC, wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy U3 z interfejsem UHS-I, firmy SanDisk. Prędkość odczytu: do 160 MB/s,...\nCena podstawowa 90,99 zł Cena 90,99 zł\nKarta pamięci SanDisk microSD 16GB 80MB/s klasa 10 + system Raspbian NOOBs dla Raspberry Pi 4B/3B+/3B/2B\nKarta pamięci microSD marki SanDisk , klasa 10, najczęściej stosowana w smartfonach, tabletach, aparatach. Pojemność karty 16 GB , a prędkość transmisji danych wynosi 80...\nKarta pamięci SanDisk Extreme Pro microSDXC 64GB 170MB/s UHS-I U3, klasa A2\nPopularny format karty pamięci micro SDXC , wykorzystywany w smartfonach, tabletach, aparatach. Produkt klasy A2 z interfejsem UHS-I U3, firmy SanDisk. Prędkość odczytu:...\nKarta pamięci Goodram M1AA microSD 64GB 100MB/s UHS-I klasa 10 z adapterem\nCena podstawowa 42,99 zł Cena 42,99 zł\nKarta pamięci Goodram IR-M3AA microSD 64GB 100MB/s UHS-I klasa U3 z adapterem\nKarta pamięci micro SD z szybkim interfejsem UHS 1 pozwala na maksymalne wykorzystanie atutów nowoczesnych urządzeń. Produkt z serii IRDM gwarantuje swobodny przepływ...\nKarta pamięci Kingston Canvas Select Plus microSDHC 32GB 100MB/s UHS-I klasa 10 z adapterem\nKarta w formacie micro SD/SDHC przeznaczona do wykorzystania jako nośnik pamięci w urządzeniach elektronicznych, takich jak smartfon, tablet lub aparat fotograficzny. Produkt...\nKarta pamięci SanDisk microSD 32GB 80MB/s klasa 10 + system Raspbian NOOBs dla Raspberry Pi 4B/3B+/3B/2B\nKarta pamięci microSD SanDisk, klasa 10 o pojemności 32 GB , popularnie stosowana w takich urządzeniach jak smartfony, tablety oraz aparaty. Prędkość transferu danych wynosi...\nDysk SSD PNY CS900 to bardzo dobre rozwiązanie jeśli planujemy usprawnić pracę naszego komputera, dzięki użyciu tego typu nośników pamięci, praca naszego systemu operacyjnego...\nCena podstawowa 184,00 zł Cena 184,00 zł\nKarta pamięci Goodram M1AA microSD 32GB 100MB/s UHS-I klasa 10 z adapterem\nKarta pamięci justPi microSD 32GB 100MB/s klasa 10 + system NOOBs do Raspberry Pi 4B/3B+/3B/2B\nKlasa prędkości karty pamięci\nParametrem, na który warto zwrócić uwagę przy wyborze karty SD pod swoje potrzeby, jest jej klasa prędkości. Przykładowo, jeśli jesteś profesjonalnym fotografem posługującym się lustrzanką cyfrową i zapisujesz zdjęcia w formacie RAW o wysokiej rozdzielczości, najbardziej odpowiednim wyborem będzie karta o najwyższej klasie prędkości, umożliwiająca najkrótszy możliwy czas zapisu zdjęcia między kolejnymi fotografowaniami. Karta SD o najwyższej klasie prędkości również sprawdzi się podczas nagrywania filmów o wysokiej rozdzielczości i ich bezpośrednim zapisie. Jeśli natomiast potrzebujesz kartę pamięci do telefonu czy przenośnego odtwarzacza muzyki, klasa prędkości karty jest wówczas znacznie mniej istotnym parametrem. Karty SD są produkowane w czterech klasach prędkości – 10, 6, 4 i 2. Klasa 10 jest najwyższą klasą prędkości i karty SD tej kategorii są zalecane do nagrywania filmów w rozdzielczości full HD. Natomiast klasa 2 jest najniższą klasą prędkości i jest wystarczająca przy nagrywaniu filmów w standardowej rozdzielczości. Natomiast karty SD klasy 4 i 6 będą dobrym wyborem, jeśli nagrywasz filmy w jakości HD. Jeśli nagrywasz w jakości 4K, wówczas świetnie sprawdzi się karta UHS klasy 1 lub 3.\nDobór karty SD pod budowę urządzenia\nKarty SD produkowane seryjnie są dostępne w trzech rozmiarach obudowy. Standardowa karta SD ma wymiary 32.0x24.0x2.1mm, waży zaledwie 2.0g i wyróżnia się charakterystycznym ucięciem górnego prawego rogu obudowy. Karta typu miniSD ma mniejsze wymiary i wynoszą one 21.5x20.0x1.4mm, waga wynosi zaledwie 0.8g, ale obecnie jest to najrzadziej używany rodzaj karty SD, pasujący głównie do starszych telefonów komórkowych i został on wyparty przez kartę microSD o wymiarach 15.0x11.0x1.0 i wadze zaledwie ćwierć grama. Ten rodzaj karty jest szczególnie popularny wśród użytkowników tabletów i smartfonów. Rozmiar fizyczny karty musi być dobrany pod wymiary gniazda na kartę w urządzeniu. Jeżeli chcesz włożyć kartę microSD do urządzenia, które ma slot na standardową ,,dużą” kartę SD, niezbędny będzie specjalny adapter dopasowujący.\nMożliwości magazynowania danych na kartach SD\nTak samo, jak pamięci Flash USB, dyski twarde, dyski SSD i inne nośniki danych, również karty SD charakteryzuje pojemność, czyli ich zdolność do magazynowania danych. Karty SD różnią się standardami pojemności. Pośród nich, występuje SDSC - obejmujący pojemności od 1MB do 2GB. W późniejszym czasie, powstał standard SDHC, w którym zawierają się karty o pojemnościach od 2GB do 32GB oraz najnowszy – SDXC, w którym rozpiętość pojemności kart sięga od 32GB do nawet 2TB. W małych urządzeniach mobilnych w celu rozszerzenia pamięci wbudowanej najczęściej są wybierane karty o pojemnościach 16GB, 32GB oraz 64GB. Pośród wymienionych, w większości urządzeń dostępnych na rynku krajowym i zagranicznym przeważa standard SDHC. Przed wybraniem karty SD sprawdź, czy parametry Twojego urządzenia pozwalają na jej współpracę pod kątem klasy prędkości, wymiarów i pojemności karty pamięci.\nPrzykładowe pojemości kart pamięci\nkarta pamięci microsd 8GB - idealna do przechowywania dokumentów, kilku filmów czy plików muzycznych\nkarta pamięci microsd 16GB - uniwersalny rozmiar na którym zmieścisz już dużą ilość danych i mniejszych kopii zapasowych\nkarta pamięci microsd 32GB - jest to już spora pojemnośc, ale która nie zapewni Ci np. zapisu wszystkich Twoich danych z komputera\nkarta pamięci microsd 64GB - pojemność najmniejszych dysków, która występują w komputerze, zmieścisz na niej sporą ilość danych\nkarta pamięci microsd 128GB - pojemność sporych dysków komputerowych


Klimacie Hochbuchedt – Na pewno śnieg • Kiedy jechać • Pogoda\nKiedy jechać, pogoda i klimat Hochbuchedt\nKiedy jechać Hochbuchedt, Austria\nNajkorzystniejszą porą na podróżowanie po Hochbuchedt w Austria jest w maj i sierpień i wrzesień, kiedy to temperatury są przyjemne i niewiele do średnie, a opadów jest niewiele. Najwyższa średnia temperatura w Hochbuchedt jest 26°C w sierpień a najniższa 2°C w styczeń. Pogoda i klimat Hochbuchedt nadaje się na sport zimowy.\nŚrednia wartość dla Hochbuchedt wynosi 6,7. Opiera się to na kilku czynnikach, takich jak średnie temperatury, prawdopodobieństwo opadów atmosferycznych i doświadczenia innych.\nW Hochbuchedt jest klimat oceaniczny. Jeśli chcesz wiedzieć, ile wynosi średnia temperatura w Hochbuchedt oraz kiedy pada tam najwięcej deszczu lub śniegu, możesz to szybko znaleźć poniżej. W ten sposób będziesz dobrze przygotowany. Nasze średnie miesięczne dane klimatyczne bazują na danych z ostatnich 30 lat.\nMiesięczny klimat Hochbuchedt\nZobacz wszystkie informacje o klimacie z Hochbuchedt\nHochbuchedt w skrócie\nWspółrzędne 48° 23' N, 14° 17' E\nW Hochbuchedt jest klimat oceaniczny. Występują częste opady deszczu przez cały rok. Średnia temperatura roczna dla Hochbuchedt wynosi 15° i spada tam rocznie 310 mm deszczu. Przez 196 dni w ciągu roku jest sucho z wilgotnością powietrza wynoszącą 75% i 4 w indeksie UV.\nKlimat Hochbuchedt styczeń\nZazwyczaj maksymalna temteratura w styczeń w w Hochbuchedt wynosi 2°, a najniższa -4°. Opady atmosferyczne w styczeń wystepują przez 13 dni, a ich całkowita ilość wynosi 92 mm.. Ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 6 dni jest sucho i a opady śniegu w styczeń występują średnio przez 12 dni.\nKlimat Hochbuchedt luty\nZazwyczaj maksymalna temteratura w luty w w Hochbuchedt wynosi 3°, a najniższa -4°. Opady atmosferyczne w luty wystepują przez 11 dni, a ich całkowita ilość wynosi 69 mm.. Ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 7 dni jest sucho i a opady śniegu w luty występują średnio przez 10 dni.\nKlimat Hochbuchedt marzec\nZazwyczaj maksymalna temteratura w marzec w w Hochbuchedt wynosi 10°, a najniższa 1°. Opady atmosferyczne w marzec wystepują przez 15 dni, a ich całkowita ilość wynosi 82 mm.. Ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 11 dni jest sucho i a opady śniegu w marzec występują średnio przez 5 dni.\nKlimat Hochbuchedt kwiecień\nZazwyczaj maksymalna temteratura w kwiecień w w Hochbuchedt wynosi 16°, a najniższa 6°. Opady atmosferyczne w kwiecień wystepują przez 18 dni, a ich całkowita ilość wynosi 65 mm.. Ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 11 dni jest sucho i a opady śniegu w kwiecień występują średnio przez 1 dzień.\nKlimat Hochbuchedt maj\nZazwyczaj maksymalna temteratura w maj w w Hochbuchedt wynosi 20°, a najniższa 11°. Opady atmosferyczne w maj wystepują przez 23 dni, a ich całkowita ilość wynosi 137 mm. i ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 8 dni jest sucho.\nKlimat Hochbuchedt czerwiec\nZazwyczaj maksymalna temteratura w czerwiec w w Hochbuchedt wynosi 23°, a najniższa 15°. Opady atmosferyczne w czerwiec wystepują przez 22 dni, a ich całkowita ilość wynosi 150 mm. i ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 8 dni jest sucho.\nKlimat Hochbuchedt lipiec\nZazwyczaj maksymalna temteratura w lipiec w w Hochbuchedt wynosi 25°, a najniższa 16°. Opady atmosferyczne w lipiec wystepują przez 22 dni, a ich całkowita ilość wynosi 152 mm. i ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 9 dni jest sucho.\nKlimat Hochbuchedt sierpień\nZazwyczaj maksymalna temteratura w sierpień w w Hochbuchedt wynosi 26°, a najniższa 16°. Opady atmosferyczne w sierpień wystepują przez 19 dni, a ich całkowita ilość wynosi 105 mm. i ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 12 dni jest sucho.\nKlimat Hochbuchedt wrzesień\nZazwyczaj maksymalna temteratura w wrzesień w w Hochbuchedt wynosi 20°, a najniższa 11°. Opady atmosferyczne w wrzesień wystepują przez 16 dni, a ich całkowita ilość wynosi 87 mm. i ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 14 dni jest sucho.\nKlimat Hochbuchedt październik\nZazwyczaj maksymalna temteratura w październik w w Hochbuchedt wynosi 15°, a najniższa 5°. Opady atmosferyczne w październik wystepują przez 14 dni, a ich całkowita ilość wynosi 73 mm.. Ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 16 dni jest sucho i a opady śniegu w październik występują średnio przez 1 dzień.\nKlimat Hochbuchedt listopad\nZazwyczaj maksymalna temteratura w listopad w w Hochbuchedt wynosi 10°, a najniższa 1°. Opady atmosferyczne w listopad wystepują przez 12 dni, a ich całkowita ilość wynosi 55 mm.. Ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 15 dni jest sucho i a opady śniegu w listopad występują średnio przez 3 dni.\nKlimat Hochbuchedt grudzień\nZazwyczaj maksymalna temteratura w grudzień w w Hochbuchedt wynosi 3°, a najniższa -2°. Opady atmosferyczne w grudzień wystepują przez 15 dni, a ich całkowita ilość wynosi 84 mm.. Ono w tym miesiącu w w Hochbuchedt przez 7 dni jest sucho i a opady śniegu w grudzień występują średnio przez 9 dni.\n14-dniowa prognoza pogody Hochbuchedt\nPrognoza pogody dla Hochbuchedt in Austria w ciągu najbliższych 14 dni to 18° do 14° met enkele dagen kans op lekkie opady deszczu lub umiarkowane opady deszczu.\nDoznania pogodowe Hochbuchedt\nCzy byłeś/byłaś w Hochbuchedt?\nOpisz swoje doznania pogodowe w Hochbuchedt, a zyszkasz szansę na wygranie 500 zł!\nHotele i apartamenty w Hochbuchedt\nJeśli nie chcesz rezerwować pakietu podróżnego, możesz znaleźć najtańsze hotele, apartamenty i inne miejsca zakwaterowania w w Hochbuchedt na Booking.com.\nBilety lotnicze do Hochbuchedt\n3 lotnisk, na które możesz polecieć, leżących najbliżej Hochbuchedt, to:\nZa pośrednictwem naszych partnerów poniżej możesz znaleźć najtańsze bilety lotnicze do Hochbuchedt. Kliknij na logo, żeby przenieść się na stronę internetową lub zobacz najtańsze loty wszystkich linii lotniczych bezpośrednio na Skyscanner.\nHochbuchedt leży w Austria leży w prowincji Oberösterreich. Jeśli chcesz zadzwonić do Hochbuchedt, należy wybrać +43 lub 0043 przed numerem telefonu, nie używając pierwszego zera z numeru telefonu (jeśli w nim występuje). Jeśli numer telefonu to np. 05012457809, to należy usunąć pierwsze zero i zadzwonić na +435012457809 lub 00435012457809.\nHochbuchedt leży w odległości 641 km w linii prostej od Warszawa. Lot z lotniska Lotnisko Chopina trwa około 2 godziny10.\nWspółrzędne geograficzne Hochbuchedt, Austria to latitude: 48.385, longitude: 14.293889\nWspółrzędne GPS to N 48° 23' 6.0000", E 14° 17' 38.0400"\nW Hochbuchedt używa się waluty Euro jako środek płatniczy.\nRóżnica czasu Hochbuchedt\nW W Hochbuchedt jest teraz godzina 13:03 w ciągu dnia w piątek 18 wrzesień 2020. Taki sam czas jak w Polska. Strefa czasowa Hochbuchedt to Europe/Vienna a czas w odniesieniu do Greenwich wynosi UTC+02.\nTe szczepienia mogą się różnić w zależności od osoby i/lub są zalecane na podstawie pobytu w w Hochbuchedt.


PROMOCJA Chicco BABY HUG 4IN1 (4w1 łóżeczko kołyska/leżaczek/krzesełko/fotelik) 2019 10% od ceny i KURIER GRATIS [id27807] - 899 zł : DINO - najlepsze wózki dziecięce, meble, foteliki samochodowe, Dino wózki Sklep\nSklep dziecięcy » MEBLE DZIECIĘCE - rodzaje » Krzesełka do karmienia » Krzesełka do karmienia plastik » PROMOCJA Chicco BABY HUG 4IN1 (4w1 łóżeczko kołyska/leżaczek/krzesełko/fotelik) 2019 10% od ceny i KURIER GRATIS\nPROMOCJA Chicco BABY HUG 4IN1 (4w1 łóżeczko kołyska/leżaczek/krzesełko/fotelik) 2019 10% od ceny i KURIER GRATIS\n217 € ▪ 187 £ 217\nBaby Hug 4in1 Kolory leżaczka\nOPIS BABY HUG 4in1 :\nWyjątkowe rozwiązanie 4w1 które pozwala na przekształcenie: w kołyskę,leżaczek,krzesełko do karmienia, pierwszy fotelik dla dzieci,\nAby towarzyszyć rodzicom i maluchom w domu każdego dnia.\nŁATWY DO PRZENOSZENIA: 4 praktyczne, hamujące koła do łatwego przenoszenia w domu\nZABAWA:Elektryczny pałąk ze zwisającymi zabawkami ze światłami, dźwiękiem i różnymi aktywnościami\nREGULOWANE OPARCIE: Może być regulowane do różnych pozycji ( 3 pozycje)\nKOMFORTOWY: Miękki wyjmowany materac z możliwością prania.\nBEZPIECZNY:Krzesełko jest komfortowe i bezpieczne dla pierwszych posiłków dziecka\nMOŻLIWOŚĆ WYPRANIA: Wyjmowana, nadająca sie do prania podszewka.\nPORĘCZNY:Łatwy do przysunięcia do stołu dzięki jego 4 kółkom.\nREGULOWANY Regulacja wysokości z wygodnym pedałem.\nŁóżeczko zapewnia wygodne drzemki\nLeżaczek wyposażony w pasy bezpieczeństwa\nW kompelcie materacyk redukcyjny dla malucha\nPrzekształcane w praktyczne krzesełko do karmienia (od 6 miesiąca)\nPo obniżeniu krzesełka do najniższego poziomu może być używane dla starszego dziecka do rysowania czy przekąsek.\nW opcji można dokupić tackę do krzesełka do karmienia z przydatnym pokrowcem.\nKod Produktu: id27807\nWanienka z przewijakiem Chicco Comfort Cuddle & Bubble 2019\nAlbero Mio by Klupś Lamy 011 - miękki przewijak niemowlęcy 70x50cm


Marka mająca do zaoferowania najwyższej jakości nadruki na odzieży oraz akcesoriach reklamowych – StanislawDziewonski.pl\n13 listopada 2020 13 listopada 2020 Stanisław Dziewoński Reklama\nWykorzystanie najpopularniejszej metody znakowania ubrań, a więc sitodruku oddziałuje na to, że oferta firmy Terraprinting jest bardzo warta uwagi. Sitodruk jest metodą cenioną na przykład ze względu na oszczędność. Pozwoli albowiem uzyskać niższe koszty jednostkowe przy dużych nakładach. Eksperci z podanej drukarni wykorzystują do druku wysokiej jakości farby. Dlatego rezultaty są świetne, a nadruki z sitodruku wyróżniają się wysoką solidnością. Kiedy zamawiający ma takie życzenie, to stosowane są nie tylko farby tradycyjne, ale też pozwalające na uzyskanie rezultatów większych, a więc wykorzystany jest nadruk wypukły lub neonowy.\nSitodruk stosowany jest na odzieży reklamowej, sportowej oraz roboczej. Metoda sitodruku opiera się na nanoszeniu na materiał farb poprzez naświetlone sito do sitodruku. Naświetlenie sita bazuje na zakrywaniu części otworów i pozostawieniu jedynie tych przez które muszą przenikać farby. Każdy kolor nakładany jest osobno, a umocnienie nadruku ma miejsce, gdy poddawany jest on wysokiej temperaturze. Drukarnia sitodrukowa, jaką prowadzi firma Terraprinting oferuje zrobienie druku przy wykorzystaniu karuzeli automatycznej, półautomatycznej albo ręcznej. Specjaliści z nadruki na koszulkach zalecają zleceniodawcom zdecydować się na sitodruk wtedy, gdy chcą drukować oni duże nakłady, mające więcej niż 100 sztuk z tego samego wzoru. Ponadto, oferta rekomendowana jest dla zleceniodawców, jacy chcą wydrukować niewielkie nakłady, lecz z wykorzystaniem jednego lub dwóch barw.\nPewne jest to, że kiedy komuś będzie zależało na wysokiej jakości nadruku na ubraniach oraz gadżetach reklamowych, to sitodruk jest mu to w stanie zapewnić. Kwota za usługi w podanej firmie wyznaczona jest indywidualnie, z uwagi na to, jak skomplikowana jest realizacja zamówienia. Przy kosztorysie uwzględni się: nakład oraz rozmiar nadruku, projekt graficzny pod kątem ilości wykorzystywanych wybarwień, wymiar nadruku na wyznaczonym materiale. Zleceniodawcy po zakończeniu zamówienia widzą, że nadruk realizowany w zielonogórskiej firmie był doskonałą inwestycją.\nPodarki pozyskiwane przez Internet – sprawdź, co rekomendujemy


Wideo promocyjne gali Knockout Art 3, Środa Wielkopolska - Miejski serwis informacyjny: Środa Wielkopolska, Dominowo, Krzykosy, Nowe Miasto nad Wartą, Zaniemyśl\nWideo promocyjne gali Knockout Art 3, Środa Wielkopolska\nJuż w następną sobotę w hali widowiskowo-sportowej ZSR odbędzie się 3. edycja gali Knockout Art. W jej trakcie obejrzymy 6 walk w formule muay thai oraz 4 w formule MMA. Na ringu nie zabraknie Średzian oraz gwiazdy serwisu YouTube – Jędrzeja „Pakola” Gromadowskiego. Więcej informacji na portalu nowaSroda.pl\nPrzedsiębiorstwo "Wojan". Nowy Tygodnik Średzki


Cudne Manowce : Paradoksy wyborcze w Sianowie\nJest kilka zaskakujących wyników wyborów w Sianowie.\nAle najpierw gratulacje dla Daniela Kalickiego nowego radnego z okręgu Węgorzewo, Szczeglino, Mokre, Maszkowo i Szczeglino Nowe. Serdecznie zapraszam do współpracy i chętnie spotkamy się, aby porozmawiać o naszych problemach z Radą Sołecką.\nA teraz paradoksy:\n1. Największym paradoksem wyborów do Rady Powiatu jest Renata Grosiak, która startowała z KWW Platforma Nowoczesna. Jej komitet zdobył 4420 głosów i dostał mandaty w radzie, a Ona zrobiła rekordowy wynik 592 głosów (drugi w całej gminie Sianów) nie dostała mandatu, choć Joanna Czerwińska zdobyła mandat mając 299 głosów startując z Polski Samorządowej.\n2. W wyborach do Rady Miejskiej burmistrz Maciej Berlicki przekombinował w okręgu Karnieszewice - Wierciszewo. Nie wystawił w swym komitecie Dominika Kaczorowskiego (który startował z jego listy w 2014), tylko z jego listy wystartowała Irena Zygulak-Jankowska, która miała zabrać głosy w Karnieszewicach opozycyjnemu kandydatowi Ryszardowi Socha. Oczywiście po to, aby Kaczorowski wszedł do rady z listy PSL-u. Niestety pułapka się, nie udała. Kaczorowski zdobył -105, Zygulak-Jankowska - 106, a Socha - 114 głosów. I to on dostał mandat.\nI na koniec podziękowania dla tych, co głosowali na naszą listę KUKIZ`15 w wyborach do Rady Powiatu.\nZdobyliśmy łącznie 1390 waszych głosów !\nMandatu niestety nie mamy, ale to nie koniec.\nTo był tylko sparing !\nAutor: Piotr o 21:19:00\nAnonimowy 23 października 2018 22:12\nJoanna Czerwińska 23 października 2018 22:50\nOprócz mnie w radzie są jeszcze Ryszard Sobczyński i Zbigniew Grabarek, którzy też mieli mniej głosów od Renaty. Taka jest metoda Donta, którą ktoś kiedyś wymyślił. Więcej miał tylko Tomasz Tesmer, na którego pracował cały komitet M. Barlickiego. Więc szacun dla Reni.\nPiotr 25 października 2018 17:09\nSytuacja mandatowa w wyborach do Rady Powiatu Koszalińskiego jeszcze bardziej zadziwia, gdy spojrzy się na wynik w Okręgu Polanów.\nTutaj mandat zdobył Wiesław Lebioda mając tylko 135 głosów !\nNo ale zasługa w tym Dariusza Kalinowskiego, który pociągnął listę Polski Samorządowej i zdobył 989 głosów.\nA tak przy okazji pozdrawiam Wieśka, bo to fajny chłopak, który gra jak z nut ...


Hotel Bystrina Demänovská Dolina - Noclegi.pl\nJaskinia Lodowa Demanowska 2.3 km\nDemanowska Jaskinia Wolności 4.4 km\nCentrum Narciarskie Jasna 7.9 km\nRezerwując tutaj otrzymasz bezpłatne udogodnienia w ilości: 6 szczegóły » Bezpłatne wifi, bezpłatne korzystanie z siłowni, karnet narciarski ze zniżką: 10%, bezpłatne korzystanie z bilardu, widokówka, bezpłatne materiały reklamowe o atrakcjach turystycznych w okolicy.\nPokoje, usługi Gości poszukujących noclegu w Demänovská Dolina zapraszamy do rezerwacji 20 ładnie umeblowanych pokoi w Hotel Bystrina Demänovská Dolina. W hotelu dostępne są usługi przyjazne dzieciom, które zapewnią wesołe wakacje dla całej rodziny. Hotel każdego dnia oferuje świeżo przygotowane lokalne posiłki w restauracji. Jeśli potrzebujesz zaparkować samochód, skorzystaj z parkingu hotelu za darmo. Niektóre pokoje w hotelu posiadają balkon lub taras, gdzie możesz się cieszyć miłym wieczorem na świeżym powietrzu. Hotel oferuje bezprzewodowe połączenie z Internetem (WiFi) bez naliczania dodatkowych opłat, dlatego możesz być dostępny w każdej chwili swojego pobytu jeżeli masz laptop. Dokładny zakres usług oferowanych przez Hotel Bystrina Demänovská Dolina (również tych za dodatkową opłatę) i dokładne wyposażenie pokoju są dostępne w informatorze poniżej i w informatorze konkretnego pokoju.\nZakwaterowanie Hotel jest zlokalizowany 7.9 km od Centrum Narciarskie Jasna, Jaskinia Lodowa Demanowska 2.3 km, Demanowska Jaskinia Wolności 4.4 km.\nPłatność Kiedy płacisz za swój pokój, możesz wybrać z następujących metod płatności: karta i gotówka. Aby zakończyć proces rezerwacji Hotel Bystrina Demänovská Dolina wymaga aby 50% zostało opłacone zaliczką.\nPrzyjazd, godziny otwarcia Najwcześniejsza godzina na zameldowanie w hotelu to 14:00, najpóźniej możesz się wymeldować o 10:00. Personel mówi po angielsku, niemiecku, słowacku, polsku i czesku.\nHotel Bystrina Demänovská Dolina - informacje o pokojach - informacje o pokojach\nObiekt Hotel Bystrina Demänovská Dolina otrzymał ocenę 9.6 na 10, na podstawie opinii 6 gości.\nBezpłatny parking w pobliżu (15 szt parkin pod nadzorem kamer w odległości 50 m)\nFitnes, Boisko (10 € (~ 43 zł)/seans w odległości 1000 m), Tenis (w odległości 1000 m), Bilard, Wypożyczenie łódki (w odległości 10 km), Futbol (w odległości 1000 m), Narciarstwo (w odległości 1000 m), Wycieczka statkiem (w odległości 10 km), Wynajem rowerów wodnych (w odległości 10 km), Łucznictwo (w odległości 1000 m), Bobsleje (w odległości 1000 m), Wypożyczalnia rowerów (w odległości 1000 m), Łowienie ryb (w odległości 10 km), Turystyczne możliwości (w odległości 50 m)\nMasaż (15 € (~ 65 zł) - 45 € (~ 193 zł)/seans masaż leczniczy, masaż limfatyczny, masaż stóp, masaż gorącymi kamieniami, masaż miodowy, masaż relaksacyjny, masaż czekoladowy, masaż sportowy)\nod 44.75 € (~ 192 zł) / os. / noc (1. marca - 23. grudnia 2019.) - Wellness pobyt\nod 47.25 € (~ 203 zł) / os. / noc (1. marca - 23. grudnia 2019.) - Romantic package


A C T L I K E A R E A L L A D Y : act like a lady\nAutor: Act like a real lady o 10:44\nMrsMargaret 26 lutego 2013 10:57\nJudyta Ziółkowska 26 lutego 2013 12:08\nAct like a real lady 26 lutego 2013 12:20\nJudyta Ziółkowska 26 lutego 2013 12:09\nbardzo ladne kolczyki:) i czapa! wszystko swietnie dobrane\nMyfashioonstyle 26 lutego 2013 13:03\nFajnie że udało mi się tu trafić!\nAct like a real lady 26 lutego 2013 15:32\ndziekuje, ja tez bardzo sie ciesze, ze tu trafilas :D\nBo4Go Iphoneography of fashion 26 lutego 2013 13:42\nAnna Jażdziewska 26 lutego 2013 14:02\nnice ;) piękne fotki\nDarina 26 lutego 2013 14:13\nWow... stunning outfit... I like your fur hat, gloves and clutch... perfect! Do you wanna follow each other?\nBosko!! stylizacja rewelacyjna, wysmakowana i elegancka ale "paniusiowanie" przełamane fajnym rockowym pieprzykiem dzięki torebce i rękawiczkom. Tak trzymać:):) Pozdrowienia z Lbn:)\nAct like a real lady 27 lutego 2013 09:38\ndziekuje i pozdrawiam Lbn :D\nlucky lady 26 lutego 2013 17:23\nViktoria Dimitrova 26 lutego 2013 20:26\nAct like a real lady 27 lutego 2013 09:44\nthanks! its very nice to hear that :))\nFour Seasons 26 lutego 2013 21:44\nOmgSpoczi 27 lutego 2013 02:33\nświetna pomadka !\nOlalalala 27 lutego 2013 12:34\nPiekna Kejsi:)) Super stylizacja i czekam na następny post:*\nAct like a real lady 28 lutego 2013 08:20\nOLa :D dziekuje :*\nOlalalala 28 lutego 2013 12:37\nOlalalala 28 lutego 2013 12:40\nKinga Pośnik 27 lutego 2013 17:43\nPięknie wyglądasz, a te kolczyki <3\nSolidaryExpensive 27 lutego 2013 17:46\npatrząc na Ciebie utwierdzam sie w przekonaniu ze bloga zakładaja laski które maja mega bogatych rodziców. szkoda ze do tej pory nie zaprezentowalaś zadnej zdobyczy z second handu jak to mają w zwyczaju robić naprawde dobre blogerki. Bede czekać na taka stylizacje :)\nPaulina Komorowska 27 lutego 2013 22:22\nprzepraszam bardzo ale co to za idiotyczna wypowiedź- od kiedy wyznacznikiem "naprawdę dobrej blogerki" jest pokazywanie stylizacji ze zdobyczami z sh???\nAct like a real lady 28 lutego 2013 08:22\nAnonimie :) nie uwazam aby, wyznacznikiem jakości bloga były marki ciuchów tak samo jak ilość ubrań z sh.\nja też czekam na stylizacje z wykorzystaniem tanich rzeczy. ciekawa jestem co potrafisz wyszukać i jak to zestawić. i takie jest moje zdanie. dziewczyna, która wspomniała o ciucholandach pierwsza też je ma. a co niektórym komentującym troszeczkę brak kultury niestety\nWho needs Chanel? 27 lutego 2013 18:24\nPaulina Komorowska 27 lutego 2013 18:46\nszkoda, że nie chodzisz ubrana tak na co dzień. z pewnością nikt nie przeszedłby obok Ciebie obojętnie na ulicy:) bardzo pasuje Ci taki styl. jak dla mnie wszystko tutaj jest perfekcyjnie dobrane. całość razem z Twoją osobą wygląda zjawiskowo!\nAct like a real lady 28 lutego 2013 08:23\nsuper wyglądasz. Pięknie i ze smakiem!\nRoksana 27 lutego 2013 20:45\nTorebka i rękawiczki <3\nIwona a cup of ideas 27 lutego 2013 21:37\npierwsze zdjęcie jest piękne! do tego ta czapka :)\nMilex 28 lutego 2013 03:11\nahh zakochałem się.\nAct like a real lady 28 lutego 2013 08:24\ndziekuje za wszystkie komentarze i miłe slowa :)\nIlczix 28 lutego 2013 16:58


Produkcja ciężarówek. MAN dopasowuje się do popytu - Money.pl\nStrona głównaManagerWiadomości biznesoweProdukcja ciężarówek. MAN dopasowuje się do popytu\nProdukcja ciężarówek. MAN dopasowuje się do popytu\nW bieżącym roku zapotrzebowanie na samochody ciężarowe spadło, dlatego niemieckie zakłady MAN wprowadzają skróconą pracę.\nProducent ciężarówek i autobusów MAN ogranicza w swych niemieckich zakładach produkcję i wprowadza pracę w skróconym wymiarze - poinformował w wywiadzie dla dziennika _ Sueddeutsche Zeitung _ szef działu MAN Truck&Bus Anders Nielsen.\n- _ Po przerwie bożonarodzeniowej wprowadzimy od 14 stycznia pracę w skróconym wymiarze w dwóch zakładach. W Monachium będzie to dotyczyło 3500 kolegów, w Salzgitter 1800 _ - powiedział Nielsen. Według niego, planuje się, że skrócony wymiar pracy obowiązywać będzie przez pierwsze półrocze 2013 roku, ale przedłużenie tego nie jest wykluczone.\nJak zaznaczył Nielsen, MAN musi dopasować swą produkcję do popytu. W bieżącym roku zapotrzebowanie na samochody ciężarowe spadło. Wskutek osłabienia koniunktury gospodarczej przewozi się mniej towarów, co odbija się również na zakupach środków transportu.\nPoza zakładami w Monachium i Salzgitter MAN Truck&Bus dysponuje w Europie placówkami produkcyjnymi w Norymberdze (wytwarza się tam silniki) i Plauen w Niemczech, w Steyr i Wiedniu w Austrii oraz w Polsce - w Poznaniu, Starachowicach i Krakowie.\nMitsubishi zatrzymuje produkcję aut bazujących na i-MiEV Problemy Mitsubishi narastają. Marka broni się jak może, ale w sieci pojawia się coraz więcej...\nW tej branży w Polsce również nie jest dobrze Poprawy można oczekiwać dopiero za 2-3 lata, wynika ze specjalnego raportu ekonomistów.\nW tej branży zarabiamy więcej od Niemców Brak inżynierów procesów produkcji oraz oczekiwania płacowe pracowników to główne pola obaw pracodawców branży motoryzacyjnej.\nTagi: produkcja samochodów, man, business news, wiadomości, wiadmomości, gospodarka, manager\nProdukcja aut skurczyła się o blisko 15 proc.\nMAN zamyka fabrykę koło Poznania. Co z 900-osobową załogą?\nNajtańszy samochód świata powstał w Indiach\nNa giełdowym rynku gazu brakuje popytu


Genealogia rodziny Bohosiewiczów\nBohosiewiczowie należą do grona rodzin ormiańskich, od wieków osiadłych na Bukowinie. Nazwisko podawane jest jako przykład nazwiska ormiańskiego występującego wśród nazwisk polskich, które zostało utworzone od imienia ormiańskiego Bohos czyli Paweł. Jest to nazwisko do dziś popularne w Armenii, z tym, że jego ormiańska forma brzmi Bohosjan lub Poghosjan, w zależności od tego, z której części Armenii pochodzi. Obecnie w Polsce żyją 73 osoby o tym nazwisku. Najstarsze informacje na temat Bohosiewiczów podaje S. Barącz w "Żywotach Sławnych Ormian", gdzie opisuje losy rodzeństwa: Jakuba Bohosiewicza i jego siostry diakonisy Marianny Bohosówny. Żyli oni w XVII wieku. Jakub był ławnikiem sądu ormiańskiego w Stanisławowie, a jego siostra należała do zgromadzenia panien pobożnych przy kościele ormiańskim w Kamieńcu Podolskim. Marianna była osobą światłą, o czym może świadczyć fakt, że ok. 1650 roku została wysłana w podróż z misją pozyskania środków finansowych, z początku do Eczmiadzinu, a następnie do Konstantynopola i Rzymu. W podróż tę została wyprawiona przez współsłużebnice, gdyż w tym czasie sytuacja w Kamieńcu nie była najlepsza, do przeszłości odchodziły czasy świetności i strategicznego znaczenia Kamieńca, społeczność ormiańska czuła się dyskryminowana przez władze polskie w mieście i po prostu służebnice popadały w biedę. Spotkanie w Konstantynopolu z Patriarchą Filipem, zaowocowało podniesieniem jej do rangi diakonisy. Niestety, jak to często bywa, po powrocie doszło do konfliktu między nią a współtowarzyszkami, trochę potrwało zanim oczyściła się przed Arcybiskupem z zarzutu sprzeniewierzenia pozyskanych środków. Na tyle ceniła sobie tytuł diakonisy i ubiór, jaki przywdziała za wskazaniem Patriarchy Filipa, że nie dała się namówić na przyłączenie do zakonu Benedyktynek we Lwowie, przekazała zakupiony folwark Benedyktynkom i do końca życia pozostała przy bracie w Stanisławowie. Niestety Barącz tylko wspomina o Jakubie Bohosiewiczu, nikłe są szanse na ustalenie jego rodziców, ewentualnego rodzeństwa i dzieci . Odnotować jednak należy, że już wówczas istniało nazwisko Bohosiewicz, a stanowisko ławnika sądowego, jednego z czterech wybieranych ławników, świadczyć może o tym, że cieszył się poważaniem wśród Ormian stanisławowskich i to od samych początków miasta, założonego przez Jędrzeja Potockiego i nazwanego na cześć jego ojca Stanisława i syna Stanisława. Inną postacią, jaką wymienia Barącz jest ksiądz Piotr Bohosiewicz, urodzony w 1711 roku, proboszcz w kościele ormiańskim we Lwowie. Również szkoda, że jak dotąd brak jest informacji o rodzinie ks. Piotra.\nWażnym źródłem dociekań genealogicznych są księgi parafialne kościoła w Kutach. Zapisy w nich dokonane znacznie poszerzają dotychczasową wiedzę o Bohosiewiczach. Gromadzone przez rodzinę informacje np. w zwoju genealogicznym prowadzonym przez Jana Bohosiewicza z Podhajczyków, obecnie przechowywanym przez jego syna Krzysztofa przyzwyczaiły nas sądzić, że najstarszym tam odnotowanym Bohosiewiczem był Jan (Owanes) urodzony ok. 1755 roku. Otóż po zaznajomieniu się z zapisami w księgach parafialnych natknąłem się na braci Jana tj. na Theodora, Awedyka i Tomasza. Być może któraś z osób płci żeńskiej, pasująca wiekowo, też stanowi rodzeństwo Jana. Przy jego nazwisku w zapisie wspomnianych ksiąg dodano Dobreńki. Początkowo sądziłem, że jest to jakiś przydomek, ale w takim razie dlaczego w kolejnym pokoleniu Jana, Dobreńki zanika, a występuje wśród jego braci. Korzystając z internetowej wersji ksiąg parafialnych, znajdującej się na stronie Fundacji Kultury i Dziedzictwa Ormian Polskich, doszedłem do wniosku, że Dobreńki jest nazwiskiem panieńskim matki Jana. Zwrócił też moją uwagę fakt, że Jan, Theodor, Awedyk i Tomasz nadawali swoim pierworodnym imiona Paweł Antoni. Panował wówczas obyczaj, by imieniem dziadka nazywać pierwszego syna. Ta zależność była bardzo konsekwentnie przestrzegana. Można zatem z dużym prawdopodobieństwem wnioskować, że ojciec Jana (Owanesa) Bohosiewicza nosił imiona Paweł Antoni, a matka nazywała się Dobreńki, najprawdopodobniej o imieniu Anna. Można też zauważyć, że ów Paweł Antoni, mógł być rodzonym bratem ks. Piotra Bohosiewicza i Józefa Bohosiewicza, który jak to wynika z dotychczasowego stanu wiedzy miał tylko jedno dziecko - Aurelię.\nNajstarszy zachowany portret Bogdana (Deodata) Bohosiewicza, syna Jana (Owanesa)\nTeraz kilka słów o stworzonym przeze mnie drzewie genealogicznym. Pierwowzorem było drzewo, jakie znalazłem w domu, najprawdopodobniej prowadzone przez Franciszka Bohosiewicza z Czerniowiec. Na jego podstawie, a także konfrontując z drzewem Jana Bohosiewicza z Podhajczyków i nanosząc liczne poprawki, zgłaszane przez osoby z bliższej i dalszej rodziny powstało drzewo pokazujące nie tylko 10 pokoleń rodziny, ale też pokazujące koligacje z innymi rodzinami, śledzące losy Bohosiewiczówien, które zmieniły nazwiska po wyjściu za mąż. W ten sposób, opierając się na związkach z rodziną Romaszkanów i Krzysztofowiczów, udało mi się poszerzyć drzewo Bohosiewiczów o genealogie tych ormiańskich rodów. Wszystko to jest dostępne w Internecie na mojej stronie prywatnej www.bohosiewicz.pl w zakładce "Drzewo pokoleń".\nNazwisko Bohosiewicz, przytaczane jako typowo ormiańskie przez badaczy nazwisk występujących w Polsce, bywało też przeinaczane. W książeczce Ludwika Theodorowicza "Garść wspomnień Ormianina Polskiego", napotkałem przeinaczenie nazwiska mojego stryja Bogdana na Bohusiewicz przy podawaniu składu pierwszego Zarządu Archidiecezjalnego Związku Ormian w Polsce, czasem też w wykazach np. właścicieli ziemskich, spotkałem pisownię przez "ch". Zastanawiam się, czy podobnym przeinaczeniem nie jest nazwisko Bohosiuk, zalatujące z języka ruskiego. Wspomniany Bogdan Bohosiewicz doszukiwał się podobieństwa z Bohuszewiczami herbu Gozdawa. Sprawdziłem ten trop, który prowadzi wszak na ziemię wołyńską. A skoro o szlachectwie mowa, to są tu pewne niekonsekwencje. To, że Bohosiewiczowie należeli do ludzi znaczących, potwierdza choćby relacja prasowa z pogrzebu arcybiskupa ormiańskiego Izaaka Issakowicza. Opis uroczystości w Dzienniku Polskim opisuje zgromadzenie się wokół katafalku, cyt. "elity Ormian, przybyłych z Galicji południowo-wschodniej, wśród której zauważyliśmy bar. Szymonowicza, Agopsowicza, Bohosiewicza i w.in.", jako jedynych wymienionych z nazwiska. Tadeusz Gajl w swoim herbarzu "Polskie rody szlacheckie i ich herby" pisze, że Bohosiewiczowie pieczętowali się herbem Sas, nadanym w 1676 roku przez indygenat. Zapytałem pana Gajla o źródło tej informacji i wymienił m. innymi Polską Encyklopedię Szlachecką, pod redakcją S.J. Starykoń-Kasprzyckiego. Z drugiej strony wiadomo, że indygenat, który był przypuszczeniem przez króla i sejm do stanu szlacheckiego szlachcica zza granicy, wydarzył się w Rzeczypospolitej zaledwie 413 razy i obejmował całą rodzinę i po wszeczasy, stawiał wszelako warunki: prócz zasług od kandydata wymagano posiadania na terenie naszego państwa majątku ziemskiego oraz złożenia przysięgi wierności Rzeczypospolitej. Osoba herbowa mogła go utracić, jeśli zajęła się rzemiosłem lub kupiectwem. Wspominam o tym dlatego, że przy niektórych przodkach w księgach parafialnych zapisano Mercator - kupiec. Istnieje też opracowanie Michała Terleckiego "Szlak dziejowy rodu Sas", które wymienia bardzo wiele osób zamieszkujących Bukowinę, którym nadano herb Sas, niejako zbiorowo i równocześnie, wywodząc szlachectwo od Dragów-Sasów, głównie ludności rusińskiej. Ale niejako na obrzeżu książki podano nazwiska polskie, w tym Bohoziewicz , (chyba literówka).\nA kim, tak naprawdę Bohosiewiczowie byli? Gniazdo rodziny mieściło się na początku w Kutach. Bardzo wcześnie stali się właścicielami majątków ziemskich w Baniłowie, Harasymowie, Podhajczykach, Jezierzanach, Isakowie, Krzywotułach, Skotnikach k/Lwowa, Kozinie, Hańczarowie, Milijowie, i innych.\nDwór Jana Bohosiewicza w Podhajczykach koło Kołomyi.\nDwór Emila Bohosiewicza w Baniłowie\nMożna przekonać się, że pozyskując majątki ziemskie przede wszystkim wyróżniali się wiedzą agrotechniczną, często po studiach rolniczych np. w Dublanach pod Lwowem. Erwin Bohosiewicz był pierwszym prezesem Towarzystwa Hodowców Koni Rasy Huculskiego, właścicielem stadniny koni rasowych w Podhajczykach, posiadającej konia arabskiego Oczereta, wywodzącego się od Dahomana II-11, ponadto wymieniany jest jako właściciel winnicy w Lesiecznikach koło Zaleszczyk, posiadającej pierwszą w kraju szkółkę winorośli szczepionej, planującą już w 1930 r. wyprodukować 150 tyś. sadzonek. Można wręcz powiedzieć, że każdy z Bohosiewiczów posiadający majątek ziemski znał się na rolnictwie. Przykładem był tu Jan Bohosiewicz, który po II wojnie światowej zarządzał kluczem PGR-ów. Podobnie Marian Bohosiewicz i jego syn Jakub w sposób profesjonalny zarządzali pracami rolnymi w swym majątku w Skotnikach. Bohosiewiczowie (a nie Bohosiewicze, jak to wydrukowano kolejny już raz w kalendarzu ormiańskim) przywiązywali dużą uwagę do kształcenia swoich dzieci. W podręczniku historii stomatologii podano biogram prof. Teodora Bohosiewicza, który do dziś jest wymieniany w wydawnictwach Uniwersytetu Medycznego we Lwowie. To zapewne jego sława miała wpływ na wybór zawodu przez mojego ojca, który jako dentysta przepracował ponad 50 lat, mojego przyrodniego brata Jerzego, którego do dziś pamiętają w Wieliczce, czy wreszcie Mieczysława Bohosiewicza, prowadzącego po wojnie praktykę dentystyczną w Makowie Podhalańskim. Mieczysław był osobą niezwykle dynamiczną. Więzień Oświęcimia znalazł swój powojenny dom w Makowie, gdzie założył teatr, w którym też czasem grywał. Jego córka Ewa, po mężach Sztolcman i Kotlarczyk była aktorką scen krakowskich, m.in. Teatru Rapsodycznego, a wnuczka Mieczysława Sonia Bohosiewicz jest odkryciem aktorskim ostatnich lat. W ślady Soni poszła jej siostra Maria (Maja) Bohosiewiczówna. Żoną Mieczysława była Maria z z Bezegów Rokoszowa, znana animatorka kultury w Krakowie. To właśnie ona odkryła młodego i utalentowanego Zbigniewa Cybulskiego płynęła w nim ormiańska krew Krzysztofowiczów). Dla kompletu, wnuk mojego brata Jerzego Jakub Bohosiewicz, jest dziś znanym aktorem serialowym i reżyserem sztuk wystawianych w Teatrze Bagatela w Krakowie. W uzupełnieniu wątku medycznego nie sposób nie wymienić znanego chirurga, prof. Janusza Bohosiewicza, którego niezwykle szanuję za dokonanie wręcz niewiarygodnych operacji serca u jeszcze nienarodzonego dziecka, czy też zootechnika-toksykologa prof. Michała Bohosiewicza z Wrocławia. Godni zauważenia są Bohosiewiczowie mieszkający obecnie w Rumunii, w tym prof. Kazimierz Bohosievici pracujący na Uniwersytecie w Iasi i jego brat Władysław.\nBohosiewiczowie działali na niwie społeczno - politycznej. Emil Biedrzycki w "Historia Polaków na Bukowinie" pisze, że w 1899 r. poseł polsko-ormiański bukowińskiego sejmu Zachariasz Bohosiewicz (1852-1911), wybrany członkiem Wydziału Krajowego podzielił się dobrowolnie swoim mandatem z Ukraińcem Smal-Stockim w ten sposób, że każdy z nich miał sprawować swój urząd po pół roku. Tak uniknięto rozwiązania Sejmu lub ustąpienia prezydenta kraju. Wcześniej Komitet Wykonawczy stronnictwa ormiańsko-polskiego desygnował m. innymi Zachariasza Bohosiewicza na kandydata na posła, co zostało zaakceptowane przez Rumunów głosujących wspólnie w kurii wielkiej własności. Zachariasz Bohosiewicz był też posłem parlamentu wiedeńskiego po dr Stefanie Stefanowiczu i pełnił tę funkcję do 1906 roku. Dodać należy, że Zachariasz był wnukiem Bogdana (Deodata) Bohosiewicza, mojego pradziada. Jego grób znajduje się w Baniłowie.\nW Serecie liczba Polaków na początku XX wieku była niewielka (345 osób), tym niemniej zajmowali oni w hierarchii społecznej czołowe stanowiska. Starostą powiatu Seret był Jan Bohosiewicz, jego syn Franciszek był później profesorem polskiego gimnazjum realnego w Czerniowcach i działaczem oświatowym, a żona Franciszka Maria "Mimi" doktorem germanistyki i filologiem romańskim. Bohosiewiczowie zamieszkujący Bukowinę nie tylko kształcili własne dzieci, ale też szerzyli kulturę i oświatę. Niektórzy z ziemian zajmowali się tym bądź osobiście, bądź zatrudniając nauczycieli. Urządzali dla pracowników folwarcznych i dla chłopów z okolicy uroczystości z okazji rocznic narodowych, często połączone z zabawami, w których sami uczestniczyli, a dla dzieci gwiazdkę. W akcji tej wyróżniały się rodziny Axentowiczów, Bohdanowiczów, Bohosiewiczów, Jakubowiczów, Łukasiewiczów, Passakasów i inne.\nBohosiewiczowie od najdawniejszych czasów byli skoligaceni z wieloma ormiańskimi rodzinami. Wspominany już wielokrotnie Bogdan (Deodat) był ożeniony z Marianną Romaszkan (córką Bogdana Romaszkana). Z tego związku jedna z córek Rypsyma Antonina Bohosiewiczówna wyszła za Antoniego Romaszkana, których syn Andrzej był właścicielem znanego we Lwowie Pasażu Mikolascha, a wnuczka Andrzeja Zofia, poprzez związek z Janem Marią Komornickim, wprowadziła nazwisko Bohosiewicz do Genealogii Potomków Sejmu Wielkiego opracowanej przez Minakowskiego. Siostra Rypsymy Antoniny, Anna Rozalia Bohosiewiczówna, która wyszła za mąż za Teodora Romaszkana, brata wcześniej wspomnianego Antoniego Romaszkana miała córkę Marię, której mężem był z kolei Leopold Seidler. Warto przypomnieć tę koligację, gdyż synem Marii i Leopolda Seidlerów był późniejszy prezydent Stanisławowa Teodor Seidler. Dziećmi zaś Teodora byli: prof. Grzegorz Leopold Seidler, rektor UMCS i prof. Adam Stefan Seidler, prawnik.\nTeraz ciekawostka z innej linii Bohosiewiczów. Brat Bogdana (Deodata), Teodor (Toros) miał córkę Petronelę, która wyszła za Mikołaja Karczewskiego. Z tego związku urodziła się Jadwiga Karczewska, po mężu Zarugiewiczowa. To właśnie ona była symboliczną matką bezimiennego obrońcy Lwowa, którego ciało spoczęło w Grobie Nieznanego Żołnierza w Warszawie.\nOpublikowanie w Internecie genealogii Bohosiewiczów spowodowało, że zwróciło na nią uwagę wiele osób, zadając mi szczegółowe pytania o swoich przodków, a także wzbogacając drzewo rodowe ich i moje. Teraz po latach wydaje się, że ta praca nigdy się nie zakończy i wierzę, że będzie kontynuowana przez następne pokolenia Bohosiewiczów.\nWykład ten został wygłoszony przez Andrzeja Bohosiewicza w dniu 31.05.2010 na spotkaniu Ormiańskiego Towarzystwa Kulturalnego w Krakowie.


Masło do ciała DIY. 3 proste przepisy na masła do ciała - MartynaGornicka.pl\n25 listopada, 2018 2 grudnia, 2018 Martyna\nNiedawno zawitała do nas zima, w związku z tym należałoby bardziej zaopiekować się naszym ciałem. Zmiany temperatur, suche powietrze i klimatyzacja nie najlepiej wpływają na skórę. Często skupiacie się na twarzy, ale ciało też zasługuję na dopieszczenie. W drogeriach macie wiele wspaniałych, gotowych, tańszych lub droższych produktów. Ja dzisiaj zachęcam Was do zrobienia własnego kosmetyku dostosowanego do Waszych indywidualnych potrzeb, dlatego mam dla Was 3 proste przepisy na masła do ciała.\nW kosmetykach używam dwóch głównych składników: masła i oleju, ale zachęcam Was do eksperymentów. Możecie łączyć różne masła i oleje w zależności od Waszych potrzeb. Kombinujcie z proporcjami, by zmienić konsystencję, tak aby była dla Was przyjemniejsza. Aby masło było rzadsze, musicie dodać więcej oleju, aby było gęstsze więcej masła lub wosku. Zapach możecie zmieniać dzięki różnym olejkom eterycznym.\n60 – 80% masła lub oleju w formie stałej (np. olej kokosowy)\n20 – 40% oleju roślinnego\n1 – 5% wosku\n1 – 2,5% olejków eterycznych (zapach)\nPrzepisy na masła do ciała\nBardzo lubię masło kakaowe i jego czekoladowy zapach. Ma ono właściwości nawilżające, natłuszczające i ochronne. Łatwo się wchłania i jest dobrze tolerowany przez skórę. Zawiera m.in. glicerydy wyższych kwasów tłuszczowych, wolne kwasy tłuszczowe (kwas: palmitynowy, stearynowy, oleinowy, linolowy) oraz sterole roślinne.\nOlej jojoba zmiękcza skórę i zapobiega jej przesuszaniu, a budową chemiczną przypomina nasze naturalne sebum. Zawiera witaminy A, E i F, skwalen oraz kwasy tłuszczowe.\nmasło kakaowe – 6 łyżki\nolej jojoba – 4 łyżki\nolejek eteryczny – 10 kropel\nOlej kokosowy zmienia stan skupienia w zależności od temperatury. Występuje w postaci stałej lub płynnej. Skutecznie zmiękcza skórę i pomaga przywrócić właściwy poziom nawilżenia. Zawiera: nasycone kwasy tłuszczowe, kwas laurynowy, kwas mirystynowy oraz kwas linolowy.\nOlej makadamia ma cudowny orzechowy zapach. Działa odżywczo, regenerująco i wygładzająco. Poprawia wygląd skóry. Zawiera witaminy A, B, E, kwasy nasycone i nienasycone oraz składniki mineralne.\nolej kokosowy – 8 łyżki\nwosk pszczeli – 1/2 łyżki\nolej makadamia – 4 łyżki\nIntensywnie nawilżające i natłuszczające masło do ciała\nJest to mój absolutny faworyt! Uwielbiam naprawdę gęste masła, które otulają naszą skórę.\nJeśli wolicie coś lżejszego, możecie dodać innego oleju.\nMasło shea ma działanie nawilżające i natłuszczające, wspomaga utrzymanie wody w skórze i dodatkowo ułatwia gojenie się ran i podrażnień. Zawiera witaminy A, E i F oraz alantoinę.\nOlej z awokado silnie nawilża oraz uzupełnia barierę lipidową skóry. Zwany jest olejem 7 witamin: A, B, D, E, H, K, PP. Zawiera m.in. kwas oleinowy, fitosterole i sole mineralne.\nmasła shea – 8 łyżki\nolej awokado – 2 łyżka\nWszystkie tłuszcze musicie włożyć do zlewki, słoika lub miseczki i rozpuścić w kąpieli wodnej.\nNastępnie mieszajcie aż do połączenia się składników. Jak mikstura trochę ostygnie, dodajcie olejek eteryczny.\nCałość przelejcie do wcześniej umytego i odkażonego pojemniczka i włóżcie do lodówki.\nPo upływie paru godzin macie gotowe masełko. 😀\nPamiętajcie, że najlepsze są oleje i masła nierafinowane, nieoczyszczone, dzięki temu pozostaną w nich wszystkie składniki odżywcze, o których Wam pisałam.\nA Wy jak przygotowujecie skórę swojego ciała na nadchodzące mrozy?\nMacie jakieś sekretne sposoby?\nA może macie już swoje ulubione przepisy na masła do ciała?\nOpublikowany w Blog, PielęgnacjaTagged DIY, pielęgnacja, przepisy


Spodenki męskie granatowe Born2be na lato w Domodi\nSpodenki męskie granatowe Born2be na lato\nSzorty Funky z regularnym stanem. Zapięcie na guzik i zamek błyskawiczny. Z przodu i z tyłu wsuwane kieszenie, po bokach kieszenie z klapami zapinane na zatrzask.\nSpodenki męskie Mcneal bawełniane\nSpodenki męskie Blend casual\nSpodenki męskie Pit Bull czerwone\nSpodenki męskie Mcneal casual\nSpodenki męskie Montego\nSpodenki męskie Denley\nSpodenki męskie Casual Friday bez wzorów\nSpodenki męskie Mcneal\nCzerwone spodenki męskie Pit Bull\nSpodenki męskie Pit Bull letnie casualowe\nZobacz Spodenki męskie Born2be\nSpodenki męskie Born2be\nSpodenki męskie pomarańczowe Born2be\nZobacz wszystkie Spodenki męskie born2be\nChcesz optycznie wysmuklić i wydłużyć nogi, a zarazem zyskać wygodny, ciepły look na jesień czy zimę? W tym sezonie postaw na kozaki muszkieterki sięgające za kolano! Idealnie uzupełnią Twoje stylizacje zarówno te eleganckie, jak i casualowe. Sprawdź, jak nosić największy, obuwniczy hit jesieni i zimy 2017!


Windykacja metodą "zastraszania rodziny" - Kancelaria INLET\nCiekawi Was ciąg dalszy historii pani Kowalskiej, która była nękana przez windykatora? Jeśli tak, koniecznie przeczytaj. Jeśli jeszcze nie poznałeś naszej bohaterki, koniecznie musisz nadrobić zaległą lekturę!\nPamiętacie windykatora podszywającego się pod policjanta, który zastraszył panią Kowalską? Otóż historia miała swój dalszy ciąg. Nie dalej niż kilka tygodni później dręczona była również rodzina pani Kowalskiej.\nPozostaje nam zatem odpowiedzieć na pytanie,\nCzy wierzyciel ma prawo niepokoić rodzinę dłużnika?\nOdwiedzanie dłużników przez windykatora, jego zachowania noszące znamiona gróźb karalnych, jak też bardzo często spotykane prowadzenie rozmów z rodziną dłużnika czy jego sąsiadami to nic innego jak naruszanie prywatności i nękanie. Wielu z Was może się zastanawiać, jak to możliwe, że windykator zna adresy członków rodziny dłużnika? Jeśli chcecie się tego dowiedzieć, warto przeczytać nasz wcześniejszy wpis.\n1. Zgodnie z prawem przewidziana jest kara grzywny, kara ograniczenia wolności albo nawet pozbawienia wolności do lat dwóch w przypadku przestępstwa polegającego na grożeniu innej osobie popełnieniem przestępstwa na jej szkodę lub szkodę osoby najbliższej, jeżeli groźba wzbudza w zagrożonym uzasadnioną obawę, że będzie spełniona. Ściganie opisanego przestępstwa nie następuje jednak „z urzędu” – może nastąpić na wniosek osoby pokrzywdzonej (art. 190 kodeksu karnego).\n2. Kto stosuje przemoc wobec osoby lub groźbę bezprawną w celu zmuszenia innej osoby do określonego działania, zaniechania lub znoszenia, podlega karze pozbawienia wolności do lat 3. Tej samej karze podlega, kto w takim celu stosuje przemoc innego rodzaju uporczywie lub w sposób istotnie utrudniający innej osobie korzystanie z zajmowanego lokalu mieszkalnego. Jeżeli sprawca działa w opisany sposób celem wymuszenia zwrotu wierzytelności, podlega karze pozbawienia wolności od 3 miesięcy do lat 5 (art. 191 k.k.).\n3. Windykator nie ma prawa „zawłaszczać” sobie uprawnień przynależnych jedynie komornikowi. Tak więc nie ma on prawa straszyć egzekucją, która może być prowadzona przez komornika i ma miejsce tylko w przypadku gdy wyrok sądowy zaopatrzony jest w klauzulę wykonalności.\nW tym miejscu zachęcamy do przeczytania jednego z naszych wpisów, w którym pisaliśmy zarówno o uprawnieniach komornika\n4. Windykacja narusza prywatność Twoich danych osobowych w momencie, gdy prowadzi „wywiad” wśród sąsiadów dłużnika. Takie zjawisko należy wiązać z naruszeniem przepisów Ustawy o ochronie danych osobowych.\nCo robić w przypadku zastraszania?\nCo może zrobić dłużnik i jego rodzina, jeśli są zastraszani przez windykację? Pamiętacie jak Kowalska była poddana zastraszaniem metodą „na policjanta”? I tu jest pewien paradoks, bo… Słusznym rozwiązaniem jest właśnie… poinformowanie windykatora, że zamierzamy zawiadomić policję o zaistniałym incydencie. Najprawdopodobniej pracownik windykacji zrezygnuje wówczas z prowadzenia dalszej rozmowy…\nZanim z kimkolwiek porozmawiasz, skontaktuj się z nami\n37 124 osobom


publikacja 13.12.2011 09:57\nRekonstrukcja upamiętniająca pacyfikację stoczni szczecińskiej w 1981 roku\nWyobraźcie sobie, że nagle nie działają wszystkie telefony komórkowe, włączacie komputer, a tam nie ma internetu, w telewizji nie ma programu tylko jeden wojskowy komunikat. Tak czuli się ludzie 13 grudnia 1981 roku. W tym roku mamy 30 rocznicę wprowadzenia stanu wojennego.\nNa terenie całego kraju wprowadzono godzinę milicyjną. Dziś spokojnie możemy wieczorem wyjść na miasto, spotkać się ze znajomymi. W czasie stanu wojennego od godziny 22.00 do 6.00 rano nie wolno było chodzić po ulicach bez specjalnej przepustki. Nie wolno było bez zezwolenia pojechać z jednego miasta do drugiego. Aby spotkać się z rodziną w Wigilię 1981 roku w sąsiednim mieście, trzeba było otrzymać specjalne zezwolenie władz.\nZa posiadanie ulotek można było dostać nawet kilkuletni wyrok więzienia. Na ulicach stały czołgi i wojsko i co chwilę kontrolowano dokumenty i przejeżdżające samochody. W kinach nie puszczano filmów a w teatrach zawieszono wystawianie przedstawień. Z gazet wychodziły tylko "Trybuna Ludu" i "Żołnierz wolności". Ludzie nie wiedzieli co się dzieje, ponieważ wszystkie media były w rękach władz, a cała Polska była odcięta od świata zewnętrznego.\n31 grudnia 1982 r. stan wojenny został zawieszony, a 22 lipca 1983 r. odwołany. Dokładna liczba osób, które w wyniku wprowadzenia stanu wojennego poniosły śmierć, nie jest znana. Szacuje się, że jest to od kilkudziesięciu do ponad stu nazwisk. Nie wiadomo również ile osób straciło zdrowie na skutek prześladowań, bicia w trakcie śledztwa czy też podczas demonstracji ulicznych.


DZIEDZICTWO KULINARNE WSI JAKO PRODUKT TURYSTYCZNY REGIONU\nCelem szkolenia jest zapoznanie uczestników z tematyką dziedzictwa kulinarnego, które stanowi istotny element dziedzictwa kulturowego. Zagadnienia związane z tym tematem obejmują swym zakresem m.in. produkty tradycyjne i regionalne będące doskonałą formą prezentowania narodowych zwyczajów, co przyczynia się do pielęgnowania dziedzictwa oraz do premiowanie najlepszych i unikalnych produktów tradycyjnych i regionalnych.\nSzkolenie trwa od 15 kwietnia do 15 czerwca 2021 roku.\nLink do szkolenia: https://forms.gle/pwuST89RpoxQMBoj9\nNa kolejne nasze szkolenia zapraszamy po wakacjach


Powstaniec z Mokotowa. Dzienniki z Powstania - Historia - Newsweek.pl\n„Dziś wieczorem wymarsz”. Niezwykły pamiętnik z Powstania\nJan Rydzek walczył na Mokotowie od 1 sierpnia do kapitulacji dzielnicy 27 września 1944 r. Tego dnia został rozstrzelany w egzekucji przy ulicy Dworkowej, podczas której niemieccy żandarmi zabili 120 ludzi. Miał 20 lat.\n© Forum 9ZOBACZ GALERIĘ\n1.VIII.1944 r. – wtorek\nO godz. 3 dostaliśmy rozkaz zgłosić się na ul. Odyńca z całym oporządzeniem. Ledwie oczyściliśmy broń, gdy o 5 godz. (...) nastąpił alarm. Ja otrzymałem nagana i do niego 7 sztuk amunicji. Stanęliśmy róg alej Puławskiej i Odyńca, gdzie ostrzelaliśmy samochód niemiecki, który jednak zdołał ujść. Natychmiast ludzie cywilni zostali przydzieleni do budowania barykad, a my poszliśmy w stronę szkoły1, w której z (...) podobno około 300 ( ...) Szkoła znajdowała się róg Narbutta i Kazimierzowskiej. Osiągnęliśmy ul. Madalińskiego, gdzie część była za domem, druga część żołnierzy okopała się w ogródku. Tu dostaliśmy huraganowy ogień z ckm i rkm. (...) wieczora ogień (...) ustał, a szkoła (...) jąca się za nami nie była obsadzona przez niemców, zapaliła się od pocisków świetlnych. Pożar trwał przez całą noc. Ja, jako właściciel krótkiej broni siedziałem za domem i robiłem z plastyku miny przeciw czołgowi, który od czasu do czasu sadził do naszej ulicy.\nZobacz także: Kim był autor tego pamiętnika?\n[W nawiasach okrągłych zaznaczono miejsca nieczytelne – poplamione krwią. Informacje w nawiasach kwadratowych pochodzą od redakcji. W tekście zachowano oryginalną pisownię]\n2.VIII.44 r. – środa\nO godzinie 1 w nocy zgłosiłem się na ochotnika do naciągania siatki, (...) godz. pracy dostaliśmy rozkaz przerwać ją i wracać z powrotem do (...). O godz. 2 zamieniłem się z kolegą i zająłem jego miejsce w ogródku. Tam się okopałem i tam po raz pierwszy doznałem silnego ognia z ckm.\nWarunki były kiepskie tej nocy, gdyż prał silny deszcz i trzeba było leżeć w błocie. Przemokłem do ostatniej suchej nitki. O godzinie 5 rano wyszedł rozkaz cofnięcia się na Odyńca. Było kilka ofiar tej nocy: cywil, Jerzy – dowódca drużyny minerskiej, który padł rażony własną kulą. Także zginął Olszewski z 3 drużyny. Z rannych byli Łącki mój znajomy i jeszcze dwóch kolegów, których bliżej nie znałem.\nNasza drużyna pod dowództwem Lutka [kpr. pchor. Jan Keller] została cofnięta na ul. Odyńca. (...) były bardzo dobre, (...) za posterunkiem człowiek sobie odpoczywał. (…) eliśmy również rzadko. Słuchaliśmy sobie muzyki i wiadomości z Anglii, które jednak nie były pocieszające.\n3.VIII.44 r. – czwartek\nBez zmian. Zaczyna robić się nudno. Od czasu do czasu rwą się pociski z czołgu. Intensywne budowanie barykad. Zanosi się na to, że pozostaniemy tu dłużej. Warunki higieniczne i aprowizacyjne dobre. Radio zachwyca się naszym bohaterstwem, ale pomocy ani słychać, ani widać.\n4.VIII.44 r. – piątek\nDzień mija monotonnie. W nocy byłem pierwszy raz na patrolu pod dowództwem [Lut]ka.\n5.VIII.44 r. – sobota\nCzołg czasem pierze w naszą stronę, ale bez celu. Dom, w którym stoimy zabarykadowaliśmy gruntownie, porobiliśmy sobie strzelnice oczekując natarcia niemców. Dziś wykąpałem się cały, chociaż w zimnej wodzie, ale dzięki temu czuję się wspaniale.\nW nocy byłem po raz drugi na patrolu pod dowództwem Gerwazego [kpr. pchor. Tadeusz Skassa, zginął 15.09] i Grzmotalskiego [prawdopodobnie ppor. z Kampanii K2]. Patrolowaliśmy okolice ul. Różanej, Kazimierzowskiej, Racławickiej. Następnie wykonaliśmy skok przez Puławską, doszliśmy do ul. Dolnej. W drodze powrotnej podczas skoku przez Puławską natknęliśmy się na ogień nieprzyjaciela.\n6.VIII.44 r. – niedziela\nDzień mija na czytaniu książek i słuchaniu radia. Ogień nieprzyjaciela ustał zupełnie.\n7.VIII.44 r. – poniedziałek\nJesteśmy trochę rozgoryczeni, bo komenda placu zabrała nasze radio.\nDziś otrzymaliśmy legitymację wojskową. Koledzy moi na ogół trzymają się równo. W drużynie obok mnie jest Kazik [Lubomski]2 i Olek Boruń [strz. Aleksander Boruń „Mikuś”, zg. 17.08], który dobrze się trzyma. Zaczynam palić papierosy z nudów. Jedzenia i papierosów mamy dużo.\n8.VIII.44 r. – wtorek\nMija już tydzień naszej walki i przypuszczalnie przeciągnie się jeszcze kilka tygodni. Żadna perspektywa, nie ma co!\nPluton Startera [ppor. Karol Jan Niewiarowski, zg. 2.08] został rozbity pod Służewcem koło kolejki. Starter zniknął bez śladu. Kilku naszych było zabitych i rannych. Lekko ranny był Zygmunt w nogę. Na skutek rozkazu został spalony samochód ciężarowy niemiecki zdobyty przez naszą kompanię. Pluton Rawicza [sierż. pchor. Wiesław Cergowski] zdobył kilka samochodów, a w nich trochę broni, amunicji i granatów. Każdy z nas otrzymał po jednym granacie trzonkowym. Jeśli chodzi o umundurowanie, to nie mamy żadnego, a wojsko rozpoznaje się po opasce biało-czerwonej. Z przyjemnością patrzyliśmy na przesuwające się przed nami samochody i motocykle z naszym godłem.\n9.VIII.44 r. – środa\nW nocy nastąpił wymarsz. Nasza drużyna stanęła róg ulicy Wiśniowej i Szustra3. Tu okopaliśmy się i zajęliśmy kwaterę w narożnym domu. Niemcy walą z granatników. Olek (Mikuś pseudonim) został gońcem dowódcy plutonu.\nKwatera nasza nie była wspaniała i gorzej było z jedzeniem. Ogień niemiecki powiększa się. Dzisiaj spotkałem Krysię4, która czuje się dobrze. Nastrój wśród nas dobry.\nDowództwo plutonu kwateruje w tym samym domu, co i my.\n10.VIII.44 r. – czwartek\nPrzed południem nasza drużyna otrzymać miała dwie placówki. Ja zostałem przydzielony na ul. Szustra róg Kazimierzowskiej z Lutkiem i Sokołem [kpr. Ludwik Owczarek]. Jedzenie tam mieliśmy pierwszorzędne. W południe przyszedł do nas Kazik z wódką, mięsem, konserwami i ciastkami i mieliśmy zrobić sobie libację. Tymczasem o godz. 2.30 po południu, będąc na posterunku, zaobserwowałem 9 sztukasów, które krążyły nad nami. Nagle widzę, iż one kierują się na nas i zaczynają pikować. Wtedy ja dobiegłem do przedpokoju, gdy usłyszałem świst bomby i huk. Wszystkie szyby powylatywały i nawet futryny popękały. Ja z kolegami i gospodynią uciekliśmy na dół. Po drodze bomby padały jak groch. Chcieliśmy się dostać do piwnicy, ale była zamknięta i trzeba było przez pewien czas stać na korytarzu. Potem znaleziono klucze i otworzono piwnicę. Zdążyliśmy zejść do piwnicy, gdy tak gruchnęło, że myślałem, że z nami koniec, ale pomacałem się po czole i okazało się, że jestem cały.\nPo zrzuceniu wszystkich bomb samoloty waliły z działek pokładowych. Po 15 minutach uspokoiło się. W piwnicy mieliśmy jedną osobę ranną w nogę. Ja dopiero zobaczyłem, że dostałem szkłem w dwa palce. Naprędce obandażowali mi je i udaliśmy się na podwórze, aby stwierdzić, czy nasz dom się nie pali. Palił się, ale sąsiedni. Przystąpiliśmy niezwłocznie do ratunku i po godzinie pożar został ugaszony. Przy gaszeniu brał również udział Mikuś (Olek), który dzielnie się spisywał.\nPodczas tej pracy musieliśmy kilkakrotnie uciekać do schronu, gdyż samoloty zaczęły znów nas ostrzeliwać z działek. W czasie takiej ucieczki zwichnąłem sobie nogę. Dostałem rozkaz stawić się do dowódcy plutonu. Po drodze spotkałem po raz drugi Krysię, która zrobiła mi opatrunek.\nZ rozkazu dowódz. zostałem przydzielony wraz z Kazikiem do druż. Tollego [plut. pchor. Witold Szczepański], z czego byłem niezmiernie zadowolony.\nTolly stał na ulicy Różanej między Falencką a Kazimierzowską. Tolly sławny był jako dowódca patrolu.\nPoczątkowo mieliśmy dwie placówki. Druga placówka była również na Różanej na wprost ul. Lewickiej.\nZ nowymi kolegami zaprzyjaźniłem się bardzo szybko. Panowała tu prawdziwa atmosfera koleżeńska. Czuliśmy się jak bracia.\n11.VIII.44 r. – piątek\nNoga napuchła mi jak bania i z tego względu nie mogę się swobodnie poruszać.\nDziś zobaczyliśmy na Madalińskiego czołg, który po oddaniu kilku pocisków oddalił się spokojnie.\nNowa kwatera okazała się bardzo dobra, zwłaszcza wygodne było spanie.\n12.VIII.44 r. – sobota\nOd naszej drużyny oddzieleni zostali: Eugeniusz, Gaj, Kazimierz. Eugeniusz został dowódcą 4-tej drużyny. Doszedł do nas Stadian [strz. Stefan Komornicki zg. 27.09]\nNoga trochę mniej boli.\nNa naszym froncie bez zmian. Alianci we Francji rozpoczęli wielką ofensywę. Bolszewicy cofnęli się spod Warszawy.\n13.VIII.44 r. – niedziela\nDziś gwałtownie biją z granatników. Samoloty niemieckie co pewien czas dostarczają niemcom amunicję i żywność. Pomocy w dalszym ciągu nie widać.\nTej nocy poszedłem na patrol, co prawda kulejąc. Nic specjalnego nie stwierdziliśmy.\n14.VIII.44 r. – poniedziałek\nO godz. 2 w nocy alarm i wymarsz w kierunku Narbutta. Ja z powodu chorej nogi pozostałem na kwaterze z nowo zaciągniętym ochotnikiem Mogiem.\nPodczas wymarszu ukazały się samoloty alianckie, które zrzucały broń. My niestety zrzutek nie dostaliśmy.\nArtyleria pelot [przeciwlotnicza] dobrze grzała. Widok przelatujących pocisków żółtych, czerwonych, zielonych był wspaniały.\nO godz. 5 rano chłopcy wrócili wszyscy zdrowi. Natarcie, jak było do przewidzenia, nie udało się. Nasi mieli bardzo ciężki skok przez Madalińskiego.\n15.VIII.44 r. – wtorek\nWalczymy już dwa tygodnie. Pomocy prawie żadnej. Czasem Anglicy zrzucają trochę broni, ale to wszystko pestka. Dzisiejszej nocy widziałem, jak niemcy strącili jeden samolot angielski.\n16.VIII.44 r. – środa\nOgień nieprzyjaciela zwiększa się. Podczas patrolowania ulicy Lewickiej i Falenckiej znaleźliśmy fabrykę kombinezonów. Kombinezony stały się wkrótce naszymi mundurami wojskowymi. Oprócz tego znaleźliśmy bele materiałów wojennych. Osiem takich bel schowaliśmy dla naszej drużyny.\n17.VIII.44 r. – czwartek\nOgień nieprzyjaciela bardzo silny. Granatniki walą raz po raz, tak że trudno wyjść na ulicę. Po południu dowiadujemy się, iż kilka granatów padło przy dowództwie plutonu i zabiło Eugeniusza [st. strz. Eugeniusz Sobczak] i Mikusia (Olek Boruń) oraz raniło ciężko Panterę [strz. Jan Fuchs] i Jastrzębia [st. strz. Zbigniew Górecki].\nWieczorem pogrzebaliśmy Eugeniusza i Mikusia na cmentarzu wojskowym w Królikarni koło Szpitala ss. Elżbietanek.\n18.VIII.44 r. – piątek\nPantera po długich cierpieniach umarł. Jastrząb czuje się coraz lepiej. Niemcy nie odzywają się, czasem tylko rwie się granat.\n19.VIII.44 r. – sobota\nDziś wieczorem wymarsz. Cofnęliśmy się za Odolańską 22. Na nasze miejsce przyszła inna drużyna. Nowa kwatera jest pierwszorzędna. Mamy łóżka, pościel, wodę i dobre jedzenie. Czujemy się wspaniale. Ludność cywilna bardzo miło jest do nas ustosunkowana. Mamy dwie młode dziewczynki – Oleńkę i Sabinkę. Bardzo miła i sympatyczna jest Oleńka. Jest również jedna pani, która pomaga nam przy gotowaniu.\nW południe wysłałem list do Irci do Piaseczna przez pewną panią i czekam na odpowiedź.\n20.VIII.44 r. – niedziela\nDzisiaj byłem w kaplicy i obejrzałem szpital ss. Elżbietanek. Byliśmy ubrani znakomicie, na głowach hełmy, na ciele kombinezon z pasem głównym, opaska na prawej ręce, buty wyczyszczone i kabe [karabin] w ręce. Ludzie byli pewni, że mają do czynienia z żandarmami.\nNiedziela minęła nam nadzwyczaj wesoło i miło. Trzeba wiedzieć, że mamy dużo instrumentów muzycznych: fortepian, harmonię, 2 patefony i nawet organki. Ponieważ w sobotę był ślub Andrzeja (naszego dowódcy plutonu) [sierż. pchor. Zbigniew A. Idźkiewicz] z Gabą (łączniczką) [Izabela Jędryszko-Idźkiewicz], dlatego też postanowiono urządzić à la wesele. Jako że nasza kwatera okazała się do tego najlepsza, przeto urządzono weselisko u nas.\nZorganizowanie weseliska spoczęło tym samym na naszych barkach. Udało nam się wynaleźć trochę wódki, butelkę szampana, masła, smalcu, a nawet prawdziwej kawy. Z drugiej strony młoda para również nam dostarczyła trochę żywności. Na przyjęciu byli obecni dowódca batalionu Burza [mjr piech. Eugeniusz Landberger], dowódca kompanii Jacek [por. piech. Stanisław Szymczyk], dowódca plutonu Rawicz, Czarny [prawdopodobnie ppor. Zygmunt Kalina-Kalinowski „Czerny”, zg. 23.09], Misiewicz [ppor. Kazimierz Grzybowski], Cygan [plut. pchor. Stanisław Falkowski], młoda para, dowódcy drużyn naszych Tolly, Korczak [kpr. Jan Kurzeja], Lutek, Dąbrowski [kpr. Zbigniew Lassota] i nasza drużyna.\nPo skonsumowaniu nasi goście udali się do „pokoju przyjęć”, gdzie jeden z gości popisywał się swoją grą na pianinie i pierwszorzędnymi kawałami.\nAle tej nocy nie mieliśmy spokojnej. O godzinie 1 w nocy dostajemy rozkaz wymarszu na Czerniaków.\nDo pilnowania kwatery przydzielono mnie, jako że jeszcze nie mam zdrowej nogi. Wyobrażać sobie można moją złość. Pozostałem sam. Resztę nocy spędziłem w samotności!\nDobrze się wyspałem, posprzątałem kwaterę i zabrałem się do czytania książki. Po obiedzie przyszedł do mnie Sokół, który również został z powodu rany w ręku. W dwóch zaraz było weselej. Graliśmy sobie na fortepianie i na samograju. Sokół kupił½ kg masła za 250 zł i 20 jaj po 13 zł za jedno i zrobiliśmy sobie wspaniały obiad i kolację.\n21.VIII.44 r. – poniedziałek\nWyspaliśmy się solidnie i wtroiliśmy porządne śniadanie. Później przyszło jeszcze dwóch znajomych Krzyś [strz. Tadeusz Kręcki] i Marlicz [Zdzisław Bodyński, zg. 27.09]. Ja ugotowałem dobrą zupę i placki.\nPonieważ było nas czterech, więc zaciągnęliśmy posterunek przed budynkiem z rozkazu zastępcy dowódcy Rokity [sierż. pchor. Lechosław Garwacki].\nDzień minął nam również przyjemnie.\n22.VIII.44 r. – wtorek\nO godz. 4 po południu minął trzeci tydzień naszej walki i Anglicy jak dobrze przypuszczałem pomocy nie przysyłają, usprawiedliwiając się trudnymi warunkami przebywania tak dalekiej drogi. Ale ja zawsze twierdzę „chcieć to móc”. Bolszewicy również jakby celowo cofnęli się spod Warszawy, mówiąc sobie: „Bijcie się sami, my za was krwi nie będziem rozlewać”. Mili sojusznicy, nie ma co!\nPrzybyła ze Śródmieścia pewna pani, która do nas szła 3 dni i noce, posuwając się często kanałami ulicznymi. Twierdzi, że w Śródmieściu na ogół domy są całe. Przez nią wysłałem do mamusi list.\nNiemcy czołgami podchodzą pod nasze pozycje, zapalają domy. W nocy zawsze widoczne są łuny na niebie.\n23.VIII.44 r. – środa\nO godz. 4 rano nasi przybyli z wypadu z Czerniakowa. Mieli oni na celu osłaniać wracające z lasu wojsko polskie. Nasz pluton zdobył 5 Kabe, w czym naszej drużynie przybyło 2 Kabe. Chłopcy nasi porozwalali trochę szwabów. Ponieważ chłopcy byli bardzo zmęczeni, więc musiałem pełnić służbę 8-godzinną. Ale za to otrzymałem nagrodę w postaci prawie nowego Kabe numer 9770 i od Kazika pas główny niemiecki.\n24.VIII.44 r. – czwartek\nBardzo gorący dzień. Co chwila rozrywają się granatniki i stękają miotacze min. Kilka z nich padło koło nas. Pociski z miotacza mają niezwykle dużą siłę i robią dużo huku.\nW nocy wyruszamy na patrol. Tolly, Kazik, Józik [strz. Kazimierz Kijek, zg. 27.09], Klat [strz. Władysław Jakubowski, zg. 27.09] i Ja tworzymy skład patrolu. Zaciągamy placówki na ul. Grażyny w pobliżu alei Puławskiej.\n25.VIII.44 r. – piątek\nNa placówce byliśmy bez przerwy 14 godzin, po czym nas zmieniła drużyna Korczaka. Swoje stanowisko przekazałem Gajowi [st. strz. Jan Gabara, zg. 25.08] i udaliśmy się na starą kwaterę. O godz. 5 po południu pluton nasz dostał rozkaz wymarszu. Starej kwatery było mi żal, gdyż się do niej przyzwyczaiłem, ale rozkaz rozkazem. Nasza drużyna zajęła fabrykę „Społem” jako kwaterę. Była ona o wiele gorsza od poprzedniej, gdyż musieliśmy spać na podłodze i jedzenie było gorsze. Tu nam się udało dostać około 1000 Sportów. Budynek był mocny i nowoczesny, tak, że nie obawialiśmy się żadnych pocisków.\nBędąc wieczorem na posterunku, dowiedziałem się od Kolegi, iż Zygmunt [st. strz. Czesław Wojak] jest ciężko ranny w brzuch. Dostał postrzał z pm. Do naszej drużyny został przydzielony Piotr (Zbyszek) [kpr. pchor. Zbigniew Klimowicz], który niestety długo u nas nie zabawił. W nocy Tolly, Piotr i ja poszliśmy na patrol w kierunku al. Puławskiej. Zatrzymaliśmy się koło grupy saperów pod dowództwem [Adama] Brodzisza (aktora filmowego), którzy budowali barykadę. Mieli oni osłonę w postaci 3 żołnierzy z Kabe. Spatrolować mieliśmy pewien dom, czerwony. Ponieważ od przodu wejście było zamknięte, udaliśmy się na tył budynku. Po drodze natknęliśmy się na żołnierza, który obserwował domy sąsiednie. Wejście od tyłu było również zamknięte. Mnie rozkazano obserwować ul. Grażyny. Piotr z Tollym udali się w powrotną drogę, by od przodu otworzyć drzwi. Nagle usłyszałem wystrzał i krzyk przeraźliwy Tollego: „Nie strzelać, to ja Tolly – Piotr jest ranny – Szybko sanitariuszy”. Później okazało się, że obserwator był pewny, że widzi niemców i strzelił, raniąc Piotra. Szczęście, że obserwatorowi zaciął się automat 10-strzałowy, gdyż w innym razie mógłby ukatrupić Tollego. Po strzale udałem się na miejsce wypadku. Piotr leżał blady, ciężko oddychając. Pocisk przeszedł przez prawe płuco i prawą rękę, wychodząc na zewnątrz. Po minucie przyszły dwie sanitariuszki,\nktóre szybko obandażowały rany i przenieśli Piotra do szpitala. Ja z Tollym udaliśmy się strapieni do kwatery.\nPo Piotrze odziedziczyłem hełm niemiecki, który często mi go przypomina.\n26.VIII.44 r. – sobota\nNowa smutna wiadomość; Gaj nie żyje. Podczas skoku dostał w samo serce z Kabe. Był to bardzo porządny chłopak. Zdał na drugi rok leśnictwa w SGGW. Wieczorem znowu marsz naprzód. Zatrzymaliśmy się w budynku 4-piętrowym – róg Puławskiej i Grażyny 1. Kwatera stosunkowo dobra, w każdym razie lepsza niż w „Społem”. Mamy tu łóżka, trochę pościeli. Gorzej z wodą, ale przynosi się ją z piwnicy. Nieprzyjaciel jest widoczny gołym okiem. Mamy wgląd na ul. Dworkową. Często strzelamy z Kabe. Mamy dwa 2 posterunki. Jeden przed drzwiami, drugi na 4-tym piętrze.\nNieprzyjaciel wali silnie z granatników i z broni maszynowej. W budynku tym mieszkała większość volksdeutschów, których mieszkania były puste. Znaleźliśmy trochę wina, swastykę niemiecką i 3 radia.\n27.VIII.44 r. – niedziela\nOgień zwariowany. Nieprzyjaciel wysila się, ale bez skutku. O godz. 1 w nocy wymarsz na Madalińskiego, w celu zmylenia nieprzyjaciela i ściągnięcia na siebie uwagi. Tymczasem ze strony Czerniakowa inna grupa ma atakować ul. Podchorążych.\nTolly, Józik i Ja udaliśmy się na dach, aby stamtąd obserwować nieprzyjaciela.\nZabawialiśmy się w linoskoczków. Pierwszy raz łaziłem po dachu i okazało się, że nie jest to wielka sztuka, trzeba tylko pewnie się trzymać.\nPodczas szturmu ze strony Czerniakowa dostaliśmy piekielny ogień z granatników i broni maszynowej, myślałem, że to moja ostatnia chwila życia. Jednak utrzymaliśmy się.\nPo godzinie zszedłem na piętro i stamtąd prażyłem ogniem garaże ZOM-u. O godz. 4 rano wycofaliśmy się planowo bez żadnych strat.\n28.VIII.44 r.– poniedziałek\nPiotr i Zygmunt zmarli. Zygmunt był cały czas przytomny i przechodził podobno straszne cierpienia. Piotr śmierć przyjął spokojnie.\nDzisiaj dały się nam we znaki miotacze min, które zniszczyły większą część szpitala Elżbietanek, oraz kilka domów na Odyńca. Ponieważ są duże zmiany na zachodzie, dlatego chciałbym się nad nimi zastanowić.\nAlianci posuwają się szybkim tempem we Francji. Zajęto Paryż. Na południu Francji wylądowała armia aliancka i zajęła Marsylię, Tulon, posuwając się w kierunku granicy szwajcarskiej. Bolszewicy w dalszym ciągu celowo do Warszawy nie zbliżają się. Alianci pomocy nie przysyłają, co nas już teraz wcale nie dziwi.\n29.VIII.44 r. – wtorek\nSzpital jest systematycznie przez niemców niszczony. W południe odbyła się ewakuacja rannych ze szpitala. Ranni porozmieszczani są po różnych willach. Podczas ich przenoszenia barbarzyńcy jeszcze bardziej wzmocnili ogień z miotaczy min, granatników, broni maszynowej, a nawet z dział stojących na polu mokotowskim. Wygląd rannych był godny pożałowania – niektórzy byli kilkakrotnie zasypywani i ranni. Pomimo tego wszyscy trzymają się wspaniale.\nWieczorem ogień nieprzyjaciela ustaje zupełnie, co nas zaczyna dziwić. Powód tego wyjaśnia się z chwilą przyjścia Gerwazego (Tadek Skassa). Podobno więc niemcy poprzez megafony nawołują „Bohaterską Armię Krajową do poddania się, złożenia broni i udania się najpóźniej do jutra rana na ul. Puławską z podniesionymi rękoma”. Dobrzy oni, nie ma co! W odpowiedzi na ich ultimatum zaczęliśmy strzelać z P.M. i z Kabe jednocześnie do okien szwabskich. Po chwili niemcy rozpoczęli gwałtowny ogień.\nNaraz słyszę przeraźliwy głos Kazika: „Ratunku, jestem ranny”. Pobiegliśmy do niego, okazało się, że dostał lekki postrzał w plecy i w rękę. Szybko został opatrzony przez Stadiana i położony na łóżko. A propos ultimatum, to niemcy wysunęli groźbę: że w razie nie usłuchania zrobią nam Getto. A my czekamy, zobaczymy, jak wygląda groźba szwabów.\nZapomniałem powiedzieć, że Kazik wyfasował mi dobre saperki po szwabie.\n30.VIII.44 r. – środa\nNasza drużyna ma nawet aparat fotograficzny i robimy sobie czasem zdjęcia. Kazik czuje się lepiej, tylko narzeka na żołądek.\nNiemcy rozpoczynają ogień nękający – walą na przemian z dział, z miotaczy, z granatników, z broni maszynowej. Dziś ze sklepu spalonego zarekwirowaliśmy 5 lit. Wódki, trochę grochu, mąki i grzybki marynowane.\nO godz. 4 po południu przelatuje nad nami 16 sztukasów z bombkami. Samoloty kierują się w kierunku Czerniakowa. Po chwili słyszymy oddalone detonacje od bomb, ćwierkanie z działek pokładowych – trwa to przeszło ½ godz.\nSamoloty były ostrzelane z artylerii prawdopodobnie bolszewickiej znajdującej się za Wisłą. Wieczorem przybywa do naszej drużyny Gerwazy, uzupełniając nasz zespół. Obecny stan ludzi u nas jest 1/10, a więc: Tolly, Gerwazy, Klat, Tommy [kpr. Tomasz Przysiecki, zg. 26.09], Stadian, Józik, Kazik, Jog [strz. Jerzy Ogonowski, zg. 26.09], Eskulap [strz. NN, zg. 27.09], Robert [strz. Krzysztof Zarzecki] i ja.\nO godz. 8 wieczór Tolly, Andrzej i Gerwazy udają się do budynku czerwonego, leżącego naprzeciw nas. Stamtąd rekwirują 500 szt. junaków i 100 szt. sportów.\n31.VIII.44 r. – czwartek\nOd godz. 2-4 w nocy odbywam służbę na pierwszym piętrze. Służba wymaga ciągłej obserwacji i zaostrzonych uszu. W pewnej chwili słyszę jęk miotacza i bardzo silne huki. Pociski padły niedaleko od nas. Na drugiej stronie naszej placówki znajduje się biały dom, który jest często przez niemców odwiedzany. Słychać stamtąd ciche chodzenie, zamykanie drzwi, a nawet czasem niemcy próbują strzelać w naszym kierunku.\nSamoloty krążą nad nami i skierowują się na Śródmieście. Kazik czuje się coraz lepiej i niedługo wstanie.\nNastrój u nas jest coraz lepszy. Czasem Tommy grywa nam na pianinie. Nadzwyczajne są kobiety. Pomagają nam jak tylko mogą: piorą, gotują itp. Zwłaszcza bardzo zaradna jest pani Janeczka.\nA teraz o naszych czynnościach w ciągu dnia:\nŚpimy do godz. 8 rano, Od 8-9 – ubranie, umycie i sprzątanie O godz. 9 śniadanie składające się z czarnej kawy ocukrzonej i z chleba razowego posmarowanego miodem, potem czyszczenie broni i służba. O godz. 2 po południu obiad złożony z zupy – kartoflanej z kluskami najczęściej.Od godz. 3 do 7 wieczór czas wolny. Potem służba znowu. O godz. 9 kolacja – gorące kluski na gęsto albo ziemniaki. Modlitwa wieczorna i spoczynek. Każdy z nas pełni 2 posterunki w dzień po 2 godz. i 1 w nocy. Nieprzyjaciel do południa milczy, zupełnie nawet nie słychać było trajkotek (tj. karabin maszynowy). Za to po południu zaczął gęsto i często walić z granatników i z dział. O godz. 5 po południu Tolly, Józik, Gerwazy i ja udaliśmy się na patrol. Patrol nieprzyjaciela nie wykrył, ale za to znalazł 2 gatunki smalcu, trochę papierosów i tytoniu. Dzięki temu mieliśmy wspaniałą kolację. Wieczorem był doktor u Kazika i nakazał mu na 1 dzień dietę. Stan jego zdrowia polepsza się z dnia na dzień.\nW rękę dostała mi się gazeta Armii Ludowej operującej na Starym Mieście. Walki są tam bardzo ciężkie. Polacy musieli oddać Katedrę św. Jana. Walki toczą się prawie na ruinach. Samoloty bez przerwy rzucają bomby, moździerze, granatniki, działa, itp. W Śródmieściu na ogół spokój. Wstrzymane zostało natarcie z poczty na Nowogrodzkiej. Ul. Żurawia pod obstrzałem. Alianci posuwają się szybkim marszem naprzód. Zbliżają się do Reims.\n1 Szkoła Rękodzielnicza (kryptonim Basy) u zbiegu ulic Kazimierzowskiej i Narbutta, w której stacjonował batalion SS\n2 Kazimierz Lubomski (1925-1944), cioteczny brat Jana Rydzka. Zginął 27 września podczas ewakuacji kanałami z Mokotowa do Śródmieścia\n3 Obecnie ulica Jarosława Dąbrowskiego\n4 Krystyna Gdak (z domu Seweryn; 1925-2012), cioteczna siostra Jana Rydzka, sanitariuszka na Mokotowie\nOpracował Dominik Czapigo, Ośrodek KARTA. Drugą część dziennika opublikujemy w numerze wrześniowym.\nFOT. REPRODUKCJA: FILIP MILLER, ARCHIWUM RODZINNE TERESY I KAROLINY SOLCZAK, FOKA/FORUM (2), MUZEUM POWSTANIA WARSZAWSKIEGO (3)\nJanekdziennik powstańcapowstanie warszawskie


Rafa - Jan Józef Szczepański | Książka w Lubimyczytac.pl - Opinie, oceny, ceny\nOpowiadanie polskie 20 wieku\nHinduizm. Mini... Marta Kudelska, Jan...\nRozłogi Jan Józef Szczepański\n„[…] Do jakiegoś momentu w naszym życiu świat był nieruchomym objawieniem. Teraz widzimy, ku czemu zmierza. Nasze oczy nauczyły się patrzeć tak jak kamera przyrodnika, ściągająca do kilku minut okres kiełkowania, kwitnienia i więdnięcia kwiatu [..]”.\nJan Józef Szczepański (1912 – 2003) był pisarzem, tłumaczem, żołnierzem AK, dziennikarzem, podróżnikiem, scenarzystą, ostatnim prezesem rozwiązanego w czasie stanu wojennego Związku Literatów Polskich,…\n„Rafa”, zbiór opowiadań (lub może lepiej esejów?), w którego narratorze i głównym bohaterze zarazem można bez trudu odnaleźć samego Szczepańskiego, po raz pierwszy ukazał się w 1974 roku. W jego skład wchodzą teksty o różnorodnej tematyce (także mocno rozstrzelone czasowo – bo niektóre dotyczą wydarzeń sprzed II wojny, inne opowiadają o wydarzeniach rozgrywających się tuż po niej, a inne opisują świat z szerszej perspektywy czasowej, znacznie bliższy współczesności (czyli dacie wydania książki).\nW „Biwakach” Szczepański oddaje hołd światu, który odszedł, a który istnieje w jego prywatnym ogrodzie pamięci. Mieszkanie babki, jego niepowtarzalna atmosfera, urok rodzinnych rytuałów, wspólnie przeżywane chwile – choć nie istnieje już w sensie materialnym, będzie trwać, dopóki będą żyć osoby współtworzące tamte prywatne historie.\nCiekawym tekstem jest również „Tapczan gestapowca”. Opowiada o historii zaklętej w przedmiotach, jednak daleko mu do chwinowskiego uporu wsłuchiwania się w tajemnice i sekrety rzeczy pozostawionych przez poprzednich właścicieli – więcej – bohater z premedytacją nie chce odtwarzać historii właściciela lokum, które przypadło mu po wojennej zawierusze, gdyż musiał to być gestapowiec. Nasz bohater nie chce wiedzieć, nie chce zachować w pamięci, ponieważ być może musiałby wysnuć historię zwykłego funkcjonariusza wykonującego sumiennie swoje obowiązki, jednego z wielu. Szczepański podkreśla jednak, że to dzięki takim osobom potężny mechanizm terroru i przemocy działał tak sprawnie przez kilka lat wojennego szaleństwa. Ważny głos w kwestii odpowiedzialności jednostki.\n„Biskup jedzie przez morze” i „Łopata archeologa” to interesujące teksty o ludziach sztuki i ich dziełach. „Biskup…” to spotkanie z Nikiforem. Szczepański był kolejną osobą, która próbowała przeniknąć i zrozumieć umysł genialnego półanalfabety z Krynicy. W „Łopacie archeologa” przenosimy się za to w świat akademickich dyskusji o istocie sztuki, podróżujemy po USA wraz z kapryśnym artystą i zapatrzoną w niego muzą.\n„Trzy czerwone róże” - ciekawy tekst, w którym punktem wyjścia dla opowieści są znów przedmioty znajdujące się w gabinecie narratora – tym razem chodzi o dwa fotele, które przed wojną stały w pokojach właściciela goszyckiego dworku. Goszyce były w czasie wojny ostoją dla wielu potrzebujących różnorakiej pomocy – od „chłopców” z lasu, przez arystokratów pragnących poświęcić się służbie w konspiracji, po cwaniaczków, cynicznie wykorzystujących dobroć i szlachetne porywy serca pani domu. I to właśnie owa „pani domu”, energiczna „ciociuniusia” jest główną bohaterką tego opowiadania…\nJesteśmy jak koralowce, obudowujące swoje wątłe ciała coraz bogatszymi strukturami – a wystarczy jakieś wydarzenie graniczne, jak wojna, choroba, śmierć najbliższej osoby, byśmy zobaczyli wszystko we właściwej perspektywie i doznali oczyszczenia, które – na skutek zawieruchy wojennej – stało się doświadczeniem narratora opowiadań ze zbioru „Rafa”.\nPolecam „Rafę” Szczepańskiego, także ze względu na piękną polszczyznę, którą jest napisana. Jest to szczególna wartość, zwłaszcza w dobie zeszmacenia języka polskiego, kiedy to na szczyty popularności wspinają się autorzy epatujący masy gruboskórnymi kolokwializmami i fekalną frazeologią (patrz choćby książki Niekrytego Krytyka i popularność jego bloga, który osiągnął ponoć ponad milion odsłon…).\nJan Józef Szczepański (1912 – 2003) był pisarzem, tłumaczem, żołnierzem AK, dziennikarzem, podróżnikiem, scenarzystą,...\nZbiór czterech opowieści, które ukazują jak różne miejsca i przestrzenie są postrzegane po wielu latach zachowując wspomnienia. Po takich historiach czasem człowiek zastanawia się, jaką tajemnice kryją niektóre rzeczy. Jednak mimo wszystko średnio mi się podobała ta wysoka literatura - idealna do analizy formalnej, ale mało interesująca treściowo.\nDodaj cytat z książki Rafa