plany zagospodarowania gmina Kostrzyn, wielkopolskie strona 1\nwojewództwo wielkopolskie > powiat poznański > gmina Kostrzyn\nMiejscowe plany zagospodarowania przestrzennego gmina Kostrzyn, wielkopolskie\nplan zagospodarowania Libartowo\nData ogłoszenia: 2017-09-04 Data wydania: 2017-08-24\nTytuł dokumentu: uchwała nr XXXV/281/2017 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 24 sierpnia 2017 r. w sprawie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego obszaru aktywizacji gospodarczej w Libartowie, gm. Kostrzyn\nplan zagospodarowania Sokolniki Drzązgowskie\nData ogłoszenia: 2015-11-23 Data wydania: 2015-10-29\nTytuł dokumentu: uchwała nr XIII/94/2015 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 29 października 2015r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości Sokolniki Drzązgowskie, gm. Kostrzyn – część A\nplan zagospodarowania Węgierskie\nTytuł dokumentu: uchwała nr XIII/95/2015 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 29 października 2015r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości Węgierskie, gm. Kostrzyn\nplan zagospodarowania Kostrzyn\nTytuł dokumentu: uchwała nr XIII/93/2015 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 29 października 2015r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenu w Kostrzynie w rejonie ulic Granicznej, Zbożowej, Żniwnej i Poznańskiej – część A\nData ogłoszenia: 2015-11-10 Data wydania: 2015-10-29\nTytuł dokumentu: uchwała nr XIII/92/2015 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 29 października 2015r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w rejonie ulic Jadwigi i Leszczyńskiego w Kostrzynie, gm. Kostrzyn\nTytuł dokumentu: uchwała nr XIII/96/2015 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 29 października 2015r. w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości Wróblewo, gmina Kostrzyn\nplan zagospodarowania Tarnowo\nTytuł dokumentu: uchwała nr X/55/2015 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 29 czerwca 2015r. w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości Tarnowo, gm. Kostrzyn\nplan zagospodarowania Glinka Duchowna\nData ogłoszenia: 2015-04-27 Data wydania: 2015-03-26\nTytuł dokumentu: uchwała nr VI/38/2015 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 26 marca 2015r. w sprawie: zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w miejscowości Glinka Duchowna przy ul. Krajowej, gm. Kostrzyn\nplan zagospodarowania Gwiazdowo\nData ogłoszenia: 2014-11-17 Data wydania: 2014-09-29\nTytuł dokumentu: uchwała nr XLIII/285/2014 Rady Miejskiej Gminy Kostrzyn z dnia 29 września 2014r. w sprawie: miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego terenów w Gwiazdowie i Skałowie część A, gm. Kostrzyn\nplan zagospodarowania Skałowo


OstroVit Pharma Elite Krill Oil 60 caps - 29,90 zł - Kulturystyka.sklep.pl\nOstroVit Pharma Elite Krill Oil to najwyższej jakości suplement diety w kapsułkach typu softgel na bazie oleju z kryla antarktycznego, standaryzowanego na kwasy tłuszczowe Omega 3 (EPA i DHA), fosfolipidy oraz astaksantynę. Linia Pharma to najnowsze "dziecko" firmy OstroVit, która jakość surowców, farmaceutyczną staranność produkcji oraz wszystkie komponenty dzięki, którym powstaje suplement, stawia na pierwszym miejscu. OstroVit Pharma to bezwzględnie elitarne suplementy dla konsumentów wiedzących co jest dla nich najważniejsze.\nEuphausia superba, czyli kryl antarktyczny to mały skorupiak, którego gatunek zasiedlił niemal cały Ocean Południowy. Ogromne znaczenie w branży suplementacyjnej zyskuje dzięki wysokiej koncentracji kwasów omega-3 w formie fosfolipidów oraz zawartości astaksantyny. Tym co sprawia, że olej z kryla zyskuje na swojej unikalności są przede wszystkim fosfolipidy czyli grupy organicznych związków chemicznych, lipidów, które oprócz reszt glicerolu i wyższych kwasów tłuszczowych zawierają resztę kwasu fosforowego. Omega 3 czyli głównie kwasy EPA i DHA wspierają poprawne działanie układu krwionośnego, mogą wspomagać redukcję trójglicerydów we krwi, wykazywać działanie przeciwzapalne czy nawet antydepresyjne. Prawdziwy opus magnum produktu OstroVit Krill Oil jest zawartość astaksantyny.\n1 porcja: 2 kaps.


Zostaną z niczym? - Wieści Podwarszawskie\nZostaną z niczym?\nKobyłkowscy radni nie wyrazili zgody na nabycie przez miasto lokali użytkowych, wchodzących w skład kompleksu usługowo-mieszkaniowego, który wybudowano w ramach partnerstwa publiczno-prywatnego w Kobyłce przy ul. Leśnej. Zgodnie z wcześniejszymi planami, do tego obiektu miała zostać przeniesiona miejska biblioteka publiczna.\nPrzypomnijmy, że zgodnie z umową zawartą ze spółką Kobyłka Dom, która zajęła się budową kompleksu mieszkaniowo-usługowego przy ulicach Leśnej i Fałata, miasto Kobyłka, w ramach włożonego wkładu własnego w postaci nieruchomości znajdującej się przy ul. Leśnej, miało otrzymać powierzchnię użytkową, zlokalizowaną w parterze nowopowstałego budynku mieszkalnego. Tak zwana umowa rezerwacyjna obowiązuje do końca marca br., zatem jeżeli do tego czasu burmistrz Kobyłki nie podpisze stosownych dokumentów, potwierdzających chęć nabycia wspominanych wcześniej lokali, to nie przejdą one w posiadanie miasta. Podczas ostatniej sesji Rady Miasta Kobyłka nie przyjęto jednak uchwały zezwalającej na nabycie tychże lokali. Dlaczego? Większość radnych zaniepokoiła informacja o zajęciu hipotecznym na księdze wieczystej przedmiotowej nieruchomości. (…)\nkorneliusz 16 stycznia 2019 at 09:42\nA CBA zakończyło już sprawę?\nMecenas 16 stycznia 2019 at 16:25\nPartnerstwo publiczno-prywatne to idiotyzm, którego konsekwencje objawią się pewnie i tutaj. Miasto niech się zajmie sprawami, które tylko ono może załatwić: niech robi drogi, chodniki czy oświetlenie. Resztą niech zajmie się rynek i przedsiębiorcy na nim. Miasto nie jest od budowy domów, lokalów usługowych czy nawet przedszkoli. Od tego są właśnie przedsiębiorcy. Mieszanie tych dwóch stref powoduje zazwyczaj marnotrawstwo pieniędzy podatnika.\nMieszkaniec 16 stycznia 2019 at 17:42\nZ lektury artykułu wynika że: - radny Grubek nie ma oporów żeby zakupić lokal z wpisem do hipoteki dokonanym przez obcy podmiot który zabezpiecza w ten sposób swoje roszczenia wobec sprzedającego,. Radny Grubek tak się składa jest w radzie nadzorczej tego podmiotu. - mecenas Trzaska, prawnik urzędu też nie widzi problemu - w obu wyżej wymienionych przypadkach gdyby p. Grubek i p. mecenas kupowali za swoje szybko pojawiłyby się wątpliwości ale publiczny grosz należy do wszystkich czyli do nikogo. - radny Grubek pozwala sobie na cenzurowanie postanowień sądu - cytuję "Sąd poszedł o krok za daleko"- który zdecydował o zabezpieczeniu hipoteki lokalu który miało pozyskać miasto na wniosek wierzycieli. - radny Grubek, członek rady nadzorczej spółki Kobyłka Dom, były wiceburmistrz Kobyłki twierdzi, że miasto ma lokal przejąć, tymczasem dyskusja dotyczyła zakupu lokalu... Cyrk Pani Burmistrz Zbieć- kiedy mieszkańcy poznają treść umów z Kobyłka Dom? -Czy w tej sprawie prowadzi działania CBA? -Czy miasto ma kupić lokal czy odebrać od Kobyłka Dom za działki wniesione do spółki aportem? -Czy pan mecenas Trzaska najęty do pracy przez poprzedniego burmistrza nadal będzie pracował w urzędzie? -Kiedy będzie dostępny publicznie wynik audytu podsumowującego rządy Roberta Roguskiego?\nKobułczanin 17 stycznia 2019 at 14:19\nBurmistrz poradzi sobie z Wołomina ściągneła specjalistów tzn, kierowca z U M Wołomin i Kudłaty kolega Martela\nwzorzec 17 stycznia 2019 at 21:01\nOdnajduje pewien wzorzec w nowej polityce kadrowej burmistrz: ma być śmiesznie. Rydlewski i Urbanowski jak ta dwójka prezentuje się na poważnych urzędowych spotkaniach? Jeden gra na basie a drugi na bębnach? Zgadnijcie kto obstawia mikrofony. Kiedyś urzędnik to był urzędnik. Dziś zatrudnia się facetów o wyglądzie wolontariuszy z pomocy dla powodzian.\nAnna 17 stycznia 2019 at 21:27\nBoże, największy Wołomiński hejter zatrudniony w Kobyłce, czekamy jeszcze na Ciepielewskiego i będzie skład\ntrololo 18 stycznia 2019 at 20:25\nNie znam numeru KW więc nie wiem co to za wpis, ale ogólnie taka hipoteka nie oznacza czegoś strasznego. Czasami takie wpisy sie pojawiają i są związane z konkretnymi lokalami kupowanymi na kredyt. Więc ogólnie straszenie chociaż tak naprawdę nie wiadomo do końca o co chodzi\nkkkk 22 stycznia 2019 at 13:34\nJak wynika z ostatniego oświadczenia majątkowego Pana Grubka posiada on 20 akcji TORPOL a jednocześnie jako przedstawiciel gminy z tą spółką współpracował, a mieszkańcy nie mogli doczekać się naprawy zdewastowanych dróg. Zatem czyje interesy reprezentował pan Grubek - gminy czy spółki? Czy odpowiednie organy wyjaśnia tą sprawę? . Ot i etyka byłego burmistrza i obecnego radnego.


Dice Brewing - Gra planszowa - Księgarnia Internetowa PWN\nDice Brewing(Gra planszowa)\nReceptury odkrywane są z talii kart receptur, jednak cała rozgrywka polega na tym, że pozostali gracze również mogą chcieć zdobyć naszą upragnioną i wypatrzoną recepturę. Tym samym mogą skutecznie utrudniać nam życie i jednocześnie nie szczędzić wysiłków, aby ubiec nas w jej zdobyciu.\nPrzewidywany czas rozgrywki: 45-90 minut (90 minut to czas maksymalny dla 4 graczy)\nSimurgh. Zew Władcy Smoków\nTen produkt to idealny prezent dla wszystkich fanów gry wideo The Elder Scrolls V: Skyrim. Wyjątkowe wydanie dla wszystkich kolekcjonerów.UWAGA! Gra w angielskiej wersji językowej! Gra już w sprzedaży!Monopoly to n...\nTo rozszerzenie składa się z 4 mniejszych, które można łączyć z grą podstawową pojedynczo lub razem. Po za tytułowymi dodatkami w pudełku znajdują się też miejsca kultu oraz rabuś. Zawartość pudełka: 1 drewniany pionek hrabi...\nCelem gry SEQUENCE jest ułożenie dwóch sekwencji (jedna sekwencja to 5 żetonów tego samego koloru w jednej lini - linie mogą być pionowe, poziome lub ukośne), zanim zrobią to przeciwnicy. Plansza powinna być ułożona na płaskiej powierzchn...


Zarządzanie projektem | SGS Polska\nEnergetyka Zarządzanie projektem\nZarządzanie projektami przez firmę SGS — ogranicz ryzyko, zapewnij jakość oraz terminową realizację Twojego projektu przy założonym budżecie.\nBez względu na to, o jaki projekt chodzi, zawsze chcesz, aby został ukończony terminowo i w ramach budżetu. Ponadto zależy Ci na zachowaniu wysokiej jakości. Jednak realizacja tych założeń oznacza skoordynowanie szeregu złożonych czynników. W takiej sytuacji pomocne mogą być nasze usługi w zakresie zarządzania projektem.\nDlaczego warto wybrać świadczone przez firmę SGS usługi w zakresie zarządzania projektem?\nograniczyć ryzyko techniczne;\nzachować zgodność z planowanym harmonogramem;\nspełnić wszystkie stosowne wymogi, zarówno wynikające z przepisów, jak i dobrowolne lub pochodzące od klienta.\nRzetelne usługi w zakresie zarządzania projektem świadczone przez światowego lidera\nJako światowy lider w dziedzinie usług zarządzania projektami zapewniamy pomyślność różnych projektów we wszystkich branżach. Aby zapewnić sukces Twojemu projektowi i maksymalnie ograniczyć Twoje ryzyko, opieramy swoją ofertę na wyjątkowej globalnej sieci oraz rozległej specjalistycznej wiedzy i jesteśmy do Twoich usług w dowolnym miejscu na świecie.\nDzięki temu możemy pomóc Ci w koordynacji i zarządzaniu każdym etapem twojego projektu — od przeglądu, oceny, zaopatrzenia, budowy, nadzoru, przez weryfikację i kontrolę, aż do testów i przekazania do użytku. Ponadto, nasze zespoły wyspecjalizowanych inżynierów i techników oferują Ci niezależne specjalistyczne doradztwo i opinie oraz mogą pomóc Ci w spełnieniu wymogów przepisowych oraz norm jakości.\nSkontaktuj się z nami już dziś, aby omówić, w jaki sposób świadczone przez nas usługi w zakresie zarządzania projektem mogą pomóc Ci ograniczyć ryzyko, zapewnić jakość i zapewnić terminowe zakończenie prac przy zachowaniu założeń budżetowych.


NIe ma jednej Rosji. Ebook. Barbara Włodarczyk. Ebookpoint.pl - tu się teraz czyta!\nNIe ma jednej Rosji (ebook)(audiobook)(audiobook)\n26,00 zł 19%\nIch losy pozwalają czytelnikowi dojrzeć wszystkie przemiany, które zaszły w Rosji w ostatnich dwóch dekadach. Książkowy debiut Barbary Włodarczyk to świadectwo wieloletniej, rzetelnej pracy dziennikarskiej. Zbiór reportaży, napisanych z werwą i prostotą, odsłania cząstkę owej jakoby nieuchwytnej rosyjskiej duszy.\nBarbara Włodarczyk po studiach dziennikarskich podjęła pracę w redakcji publicystyki międzynarodowej TVP. W latach 20042009 była korespondentką TVP w Moskwie, obecnie jest komentatorem politycznym TVP. W ramach cyklu Szerokie tory zrealizowała ponad 100 reportaży poświęconych życiu mieszkańców byłego ZSRR. Cykl nagrodzony został między innymi Grand Press i The International Chicago Televisions Awards w kategorii filmów dokumentalnych. Należy do grona najbardziej znanych dziennikarzy telewizyjnych.\nOszczędzasz: 12,45 zł ( 21% )\nKtoś, kto przed laty zachwycił się reportażami "Szerokie tory" i każdy miłośnik wszystkiego co rosyjskie, musi koniecznie siegnąć po tę książkę! Wyjątkowa wśród pozycji reportażowych, bo napisana językiem przemawiającym do każdego czytelnika.


Odszkodowanie po operacji, błąd lekarza. | pomada.info.pl\nOdszkodowanie po operacji, błąd lekarza.\nHej wszystkim. Jakiś czas temu miałam operację, oszczędzę sobie szczegółów w tym temacie. Chodzi o to że chcę się ubiegać o odszkodowanie z tego tytułu ale niestety nie wiem jak mogę to zrobić. Walka z firmą ubezpieczającą będzie długa i ciężka a ja nie mam na to zdrowia.\nTeż miałam taki problem z odszkodowaniem i raczej nie ma co się zabierać do tego samemu. Byłam na jednej rozprawie sądowej związanej z tym odszkodowaniem i zaraz po tym zgłosiłam się do firmy która odzyskuje takie należności bo samemu to można walczyć i walczyć. Wysyłam namiary na jedną firmę w prywatnej, może uda się pomóc ;)\nJest taka firma która zajmuje się odszkodowaniami za błędy medyczne w Poznaniu. Korzystałem z ich usług po mojej operacji kolana po której mam marne szanse na chodzenie na tej jednej nodze. Wejdź sobie na stronę invicte.pl i tam zobacz. Firma naprawdę doświadczona i z pewnością uda ci się z ich pomocą dużo załatwić ;)\nNa twoim miejscu to nawet bym się nie zastanawiał. Zobacz ile jest osób które są poszkodowane przez takie firmy i latami nie mogą się doprosić aby wypłacili im świadczenie. To jak walka z wiatrakami, tylko jeżeli masz naprawdę konkretnych ludzi za sobą to możesz coś tam próbować zdziałać ;)\nRozmawiałam ostatnio ze znajomą która pracuje w jednej z tych firm i powiedziała mi że prawda jest taka że prawnicy mają zrobić wszystko aby klient nie dostał ubezpieczenia, gdyby było inaczej to wszystkie firmy dawno by już poupadały :D\nI miała w tym całkiem sporo racji. U mnie w firmie jest to tak rozwiązane że po prostu są pewne standardy i jeżeli osoba ubezpieczona nie wykaże wszystkiego to nici z odszkodowania.


Media: Niemcy planują wycofać wojska z Afganistanu - Sputnik Polska\n22:41 20.11.2020 (zaktualizowano 23:07 20.11.2020) Krótki link\n„Konieczne jest, zwłaszcza ze względu na ochronę wojsk niemieckich, aby niemieckie Ministerstwo Obrony opracowało różne scenariusze wycofania Bundeswehry (z Afganistanu), w tym wycofania (wojsk) w mniej niż cztery miesiące” – powiedział rzecznik frakcji Zielonych w Bundestagu Tobias Lindner.\nRzecznik MON potwierdził, że obecnie opracowywany jest plan wycofania niemieckich wojsk z Afganistanu w ciągu czterech miesięcy. Jednocześnie resort obrony podkreślił, że taki scenariusz był planowany jeszcze przed niedawnym zapowiedzią przez prezydenta USA Donalda Trumpa redukcji wojsk amerykańskich w Afganistanie.\nWcześniej niemiecki minister spraw zagranicznych Heiko Maas powiedział, że Berlin spodziewa się szybkiego omówienia z nową administracją USA zapowiedzianych wcześniej przez Waszyngton planów wycofania części amerykańskiego kontyngentu z Niemiec.\nNa początku tygodnia p.o. ministra obrony USA Christopher Miller powiedział, że liczba amerykańskiego kontyngentu w Afganistanie do 15 stycznia zostanie zmniejszona z 4,5 do 2,5 tysiąca osób. Podkreślił, że jest to zgodne z planem USA i strategicznymi interesami. Później Biały Dom powiedział, że obecny prezydent USA Donald Trump spodziewa się całkowitego wycofania wojsk USA do maja 2021 roku.\nbaza wojskowa, wojsko, Afganistan, Niemcy


Polskie Startupy 2016: startupy zatrudniają i zarabiają na siebie – MamStartup\nStrona główna - Raport - Polskie Startupy 2016: startupy zatrudniają i zarabiają na siebie\nPolskie Startupy 2016: startupy zatrudniają i zarabiają na siebie\nPolskie startupy tworzą wartościowe miejsca pracy, choć wciąż większość z nich to mikroprzedsiębiorstwa – pokazuje najważniejsze badanie polskich startupów Polskie Startupy 2016 przeprowadzone przez Startup Poland we współpracy z Politechniką Warszawską.\nZ raportu wyłania się obraz startupów, które rosną, ale w swoim tempie: organicznie, wciąż wykazując zachowawczość w sięganiu po zewnętrzne źródła finansowania, takie jak środki UE, kredyty czy środki inwestora. Zaskakują dane dotyczące poziomu innowacyjności startupów.\nBadanie Polskie Startupy 2016 zostało przeprowadzone przez Startup Poland już po raz drugi i ma na celu dostarczenie informacji o startupach jako części polskiej gospodarki. – Jestem dumna, że to badanie jako pierwsze w tak szerokim zakresie – w sensie liczności ankietowanych podmiotów, bada charakter działalności startupów jako zjawiska gospodarczego w Polsce. Przebadano niemal 700 podmiotów, co oznacza, że kwestionariusz wypełniła co czwarta firma, do której dotarła informacja o badaniu.Tak szeroki zasięg to najmocniejsza strona Raportu, bez precedensu w badaniach nad startupami w Polsce – mówi dr Agnieszka Skala z Politechniki Warszawskiej odpowiedzialna za opracowanie ankiety i wyników badań.\nBadanie pokazuje, że zdecydowaną polską stolicą startupów, przynajmniej pod względem ich liczebności, jest Warszawa. Stolica zostawiła w tyle inne mocne ośrodki jak Kraków, Trójmiasto i Poznań. – Tak duża różnica między Warszawą (27%) a Krakowem (11%) jest o tyle dziwna, że w grodzie Kraka powstało najwięcej najlepszych polskich spółek technologicznych z globalnym potencjałem –komentuje wyniki Artur Kurasiński, współtwórca inicjatywy Aula Polska.\nZatrudnienie: Startupy tworzą miejsca pracy\nDla przeciętnego polskiego startupu pracuje obecnie 6-8 osób. Aż 83 proc. ankietowanych firm zwiększyło liczbę pracowników w ostatnim półroczu, przeważnie o 1-3 osoby. Najwięcej, bo ponad 10 osób, zatrudniły startupy dojrzałe, w fazie ekspansji. – Jako młody startup mało rekrutujesz. Najpierw powinna być pewność, że jest product-market fit. Potem można się skalować, rekrutować szybciej. Chodzi też o koszty – mówi Mariusz Gralewski, prezes DocPlanner.\nWśród założycieli startupów przeważają trzydziestoparoletni absolwenci studiów wyższych, z których połowa ukończyła kierunki związane z naukami technicznymi lub ścisłymi. Co czwarty startup ma wśród założycieli kobietę.\nŻródła kapitału: polskie startupy wciąż zachowawcze\nDokładnie połowa polskich startupów finansuje się wyłącznie ze środków własnych. Jest to możliwe, ponieważ ponad połowa (52 proc.) badanych startupów deklaruje, że ich biznesy regularnie generują przychody. Co czwarty z tych startupów podwoił sprzedaż swojego produktu w ciągu ostatniego półrocza. – Z jednej strony finansowanie się ze środków własnych wydaje się mądrym rozwiązaniem: brak kredytu, zobowiązań, inwestora domagającego się połowy udziałów w przedsięwzięciu. Takie podejście do prowadzenia biznesu jest jednak bardzo zachowawcze. Warto zadać sobie jednak pytanie: czy i na jak długo fundusze własne zapewnią wystarczający wzrost – mówi Sławosz Sawicki, dyrektor ds. koordynacji projektów strategicznych w Citi Handlowy.\nTe z firm, które wybierają kapitał ze źródeł zewnętrznych, najczęściej sięgają po dotacje z UE (24%), fundusze Venture Capital (22%) oraz środki inwestowane przez aniołów biznesu (17%).\nEksport: brakuje pewności siebie\nŚrednio co drugi startup sprzedaje swoje usługi za granicą. To dobra wiadomość. Zła jest taka, że połowa nie eksportuje. – Na świecie żyje 7 mld ludzi, więc ograniczenie się do małego 40-milionowego rynku to wielka utracona szansa na zdobycie tysięcy klientów, którzy czekają na całym świecie. Polska ma szansę wyrobić sobie markę równie mocną jak Skandynawia. Brakuje nam jedynie prewności siebie i aktywnego wyjścia do klientów – mówi Grzegorz Pietruszyński, współzałożyciel Growbots.\nPołowa wśród eksportujących startupówealizuje poza granicami Polski więcej niż 50% swoich przychodów. Ciekawy jest również fakt, że 60% eksporterów prowadzi sprzedaż zagraniczną od momentu swojego powstania. Na jakich rynkach sprzedają swoje usługi? Głównie w ramach Unii Europejskiej (54%), w tym w Wielkiej Brytanii 14% i w Niemczech 9%. Kolejnym rynkiem wyboru są Stany Zjednoczone, na terenie których sprzedaje 25% ankietowanych startupów.\nNajbardziej innowacyjna grupa przedsiębiorstw\nZaskakująco wysoki jest odsetek startupów deklarujących działalność patentową. Patenty to bardzo interesujący wskaźnik, ponieważ to właśnie one dają obraz tego, jak bardzo innowacyjne są produkowane rozwiązania.\nNa tle ogółu polskich przedsiębiorstw startupy wypadają znakomicie. Aż 14 proc. badanych startupów, czyli co siódmy, ma patent lub jest w toku procedury patentowej w kraju (co trzeci patentujący) lub za granicą (⅔ patentujących). Tymczasem wśród wszystkich polskich przedsiębiorców patentami pochwalić może się jedynie około promila z nich.\n– Startupy potrzebują innowacji, aby skutecznie konkurować na globalnym rynku. Jednak opracowanie wartościowych rozwizań często wiąże się z koniecznością korzystania z dobrze wyposażonych laboratoriów. Pieniądze statutowe, jakie otrzymują jednostki naukowe, mogłyby w większym stopniu być przekazywane na badania, które są odpowiedzią na realne potrzeby polskich startupów – mówi Paweł Przybyszewski, broker technologii z BT Progress.\nPrawie 80 proc. startupów twierdzi, że ich produkt to całkowita nowość na rynku. Trzech na czterech ankietowanych przedsiębiorców prowadzi działalność badawczo-rozwojową, czyli współpracuje z uczelnią, laboratorium badawczym lub indywidualnie z naukowcami.\nStartupy twardo stąpają po ziemi\nPo raz kolejny badanie pokazało, że klientami polskich startupów są przede wszystkim firmy. Ponad ¾ przebadanych startupów sprzedaje swoje rozwiązania w modelu B2B, z czego połowa dużym firmom lub korporacjom. – Spada liczba firm kierujących swoje produkty do klientów indywidualnych z 49% do 42% na rzecz korporacji, administracji rządowej i samorządowej i NGO. Uważam, że to dobry kierunek zmian na polskim rynku startupowym, bo rynek B2C jest coraz bardziej nasycony – komentuje wyniki raportu Dariusz Żuk z Business Link. 26 proc. startupów wybiera sprzedaż w modelu mieszanym: swoich klientów znajduje, zarówno wśród firm, jak i klientów indywidualnych.\nBadane startupy najcześciej wytwarzają produkty lub usługi w kategorii “mobile”, “e-commerce” oraz “oprogramowanie dla firm”. – Ten wybór potwierdza twarde stąpanie po ziemi naszych przedsiębiorców. To są obszary, w których mogą dostarczyć wartość swoim klientom i ją szybko monetyzować. Coraz więcej branż (transport, jedzenie, zdrowie, uroda itd.), które od dziesięcioleci nie zmieniały swoich modeli biznesowych, jest rewolucjonizowana przez aplikacje mobilne i e-commerce – komentuje Stefan Batory, Prezes Zarządy iTaxi. Warto podkreślić też wysoki udział wskazań na tworznie produktów w kategoriach: “edukacja’, “big data” oraz “Internet of Things”. Co piąty startup deklaruje, że ma produkt związany z hardware’m.\nPełna treść raportu Polskie Startupy 2016\n#badania #Fundacja Startup Poland #polskie startupy 2016 #raport #Startup Poland


Dyskusje na temat tenisa, turniejów itd. - pytania i odpowiedzi użytkowników | Forum Bukmacherskie\n27 grudnia 2019 12:24\nCaroline Wozniacki i Serena Williams będą partnerkami deblowymi (Nowa Zelandia - Auckland | 6-12 I 2020 | hard).\n27 grudnia 2019 12:25 przez kombajn\n29 grudnia 2019 22:09\n149 1 163 11\nSezon 2019 dobiegł końca, więc postanowiłem napisać kilka słów na temat głównych bohaterów, zaskoczeniach oraz rozczarowaniach. Rozpocznę od głównego cyklu, a następnie zajmę się rozgrywkami niższej rangi czyli ATP Challenger Tour – zapraszam.\nSpośród zawodników z Wielkiej Trójki Rafael Nadal wypadł w tym roku najlepiej. Zaczął znakomitym występem w Melbourne, gdzie zaliczył finał, w którym zdecydowanie uległ Novakovi Djokoviciowi. Następnie zaliczył falstart na początku sezonu ziemnego, gdyż odpadł w półfinale tysiącznika w Monte Carlo ze świetnym, w tamtym czasie Fabio Fogninim (który ostatecznie triumfował), a mając w pamięci historię tego turnieju, wynik tego meczu był niespodzianką, a szczególnie rozmiar porażki Hiszpana. Później przyszła jeszcze porażka ze Stefanosem Tsitsipasem w Barcelonie, lecz w dobrym momencie się odbudował zaliczając triumf w Rzymie, ogrywając Nole w finale, a później obronił tytuł na Roland Garros pokonując pewnie Dominica Thiema. Po Paryżu już było wiadomo, że Rafie niewiele trzeba by wrócić na szczyt, gdyż zbyt wielu punktów do obrony już nie miał. Niedługo później osiągnął półfinał Wimbledonu, gdzie musiał uznać wyższość króla trawy czyli Rogera Federera, który wziął rewanż za pojedynek na RG. Miesiąc po Wimbledonie Hiszpan zaliczył kolejny znakomity występ, tym razem na kortach twardych i wygrał tysięcznik w Montrealu, pokonując w finale będącego w wysokiej formie Daniila Medvedeva. Miesiąc później przyszedł czas na ostatni szlem roku i tam ponownie okazał się najmocniejszy, a po pięknym finale w pełnym rozmiarze, ograł ponownie świetnego Rosjanina. Niedługo później przyszedł czas na turniej pokazowy w Genewie czyli Laver Cup, w którym znów wygrała drużyna Europy z Nadalem i Federerem na czele. Ostatnim mocnym akcentem dla Rafy był Paryż, gdzie nie szło mu zazwyczaj za dobrze, ale tym razem osiągnął znów bardzo dobry wynik, bo półfinał, w którym ostatecznie nie zagrał z powodów zdrowotnych. Finały sezonu nie poszły po jego myśli, lecz odbił je sobie genialnym występem w Madrycie podczas finałów Davis Cup, w których poprowadził swoją reprezentację do końcowego triumfu. Turniej był bardzo wyczerpujący, a Nadal wygrywał swoje mecze w singlu, ale też i w deblu, co było niezwykle ważne i został wybrany graczem turnieju. W całym sezonie zaliczył cztery triumfy, w tym dwa wielkoszlemowe oraz jeden finał i półfinał, a także zwycięstwa w turniejach zespołowych czyli Davis Cup oraz Laver Cup. Został numerem rankingu ATP Tour oraz zwyciężył w klasyfikacji Race. Hiszpan w swoim stylu zagrał niewiele turniejów, ale w większości pokazał się ze znakomitej strony.\nSerb sezon 2019 na pewno musi zaliczyć do udanych, choć nie jest to jeszcze tak wybitny i równy poziom jak przed kilkoma laty. Nole stracił pozycję lidera rankingu, ale numer dwa jest dla niego dobrą motywacją na kolejne lata. Djokovic w tym roku pięć triumfów, więc nawet więcej od Hiszpana. Zaczął świetnie od ulubionego Australian Open, lecz później zaliczył kilka słabszych występów, a dopiął swego dopiero w maju, w Madrycie wygrywając tamtejszy tysięcznik na cegle i to bez straty seta. Następnie wspomniany finał w Rzymie przegrany z Rafą i na zakończenie sezonu ziemnego półfinał Roland Garros i porażka w dramatycznych okolicznościach z Dominiciem Thiemem. Sezon trawiasty to występ jedynie na Wimbledonie, ale za to okraszony zwycięstwem w finale z samym Federerem, po obronie dwóch piłek meczowych i zakończony w tb piątego seta – mecz, który można umieścić w czołówce rankingu zeszłego sezonu. Amerykańskie tournee było dla Djokovicia tylko przeciętne, a kolejny triumf zaliczył dopiero w stolicy Japonii, a później dołożył znakomity występ w Paryżu. Finały sezonu wypadły bardzo słabo i podobnie jak Nadal odpadł już w fazie grupowej. Wystąpił także w Madrycie w finałach Davis Cup i grał tam znakomicie, lecz reprezentacja Serbii odpadła w ćwierćfinale po dramatycznym deblu z Rosją, w którym fatalnie zagrał Viktor Troicki. Sezon Serba trzeba uznać za bardzo dobry, lecz widać, że ma jeszcze rezerwę. Kluczem okazały się długie przestoje podczas sezonu, a można zauważyć takie dwa czyli po Australian Open oraz po Wimbledonie czyli po szlemach, w których triumfował.\nWśród hegemonów najstarszy, więc powinno się już stosunkowo mniej wymagać od wybitnego Szwajcara, lecz poniżej pewnego poziomu dalej nie schodzi. Zasłużył na numer 3 w rankingu, choć chyba wszyscy zdają sobie sprawę, że będzie mu arcytrudno utrzymać tę pozycję na koniec sezonu 2020. Sezon 2019 okazał się bliźniaczo podobny do 2018, gdyż znów zajął 3. miejsce w rankingu, a także triumfował w czterech turniejach. Jednak w utrzymaniu tej pozycji niewątpliwie pomógł mu występ w sezonie ziemnym, w którym rok wcześniej nie uczestniczył, więc nie bronił żadnych punktów. Początek roku to obrona tytułu w ostatniej edycji Pucharu Hopmana wraz z Belindą Bencic. Następnie przeciętny występ na Australian Open i porażka ze świetnym młodzianem czyli Stefanosem Tsitsipasem. Pierwszy triumf przyszedł w Dubaju, gdzie w finale zrewanżował się Grekowi. Chwilę później Szwajcar osiągnął finał Indian Wells, gdzie nieco niespodziewanie uległ Dominicowi Thiemowi. Kilkanaście dni później jednak odbił sobie tę porażkę i triumfował w Miami, więc pierwszy kwartał sezonu mógł uznać za udany. Na cegle wypełnił plan optimum, gdyż na Roland Garros osiągnął półfinał i powalczył z królem mączki. W czerwcu zaliczył trzeci turniejowy triumf w sezonie, a mianowicie w jednym z ulubionych jego miejsc czyli Halle. Niedługo później uległ we wspomnianym wcześniej, dramatycznym finale Wimbledonu z Nole, oddając dwie piłki meczowe. W USA na kortach twardych podobnie jak Serb wypadł tylko przeciętnie, a chwilę później triumfował u siebie, razem z Rafą na Laver Cup. Ostatni triumf w sezonie przypadł Helwetowi także u siebie, bo w Bazylei, gdzie nie dał większych szans swoim młodszym rywalom i pokazał, że mimo 38 lat jeszcze będzie się liczyć przez jakiś czas i w przyszłym sezonie jeszcze powinien gdzieniegdzie triumfować. Zawodnik wybitny.\nPowrót roku–Andy Murray\nJeszcze w styczniu 2019 roku Szkot podczas poruszającej konferencji prasowej mówił, że prawdopodobnie Wimbledon będzie jego ostatnim turniejem w karierze, o ile do niego dotrwa, a treningi sprawiają mu ból. Sam Andy już raczej nie wierzył w skuteczny powrót i większość kibiców raczej też, tym bardziej, że Murray bazuje na świetnym przygotowaniu fizycznym, a przecież w tym roku skończył 32 lata. Australian Open dało mu na pewno nadzieję, by jeszcze spróbować i mimo, że odpadł już w pierwszej rundzie to łatwo skóry nie sprzedał z faworyzowanym Roberto Bautistą Agutem. Szkot przegrał dopiero w piątym secie, a mecz stał na dobrym poziomie. Andy na kort wrócił niestety dopiero w sierpniu, ale jego spotkania nie stały nawet na przyzwoitym poziomie. Próbował odbudować się nawet na challengerze na Majorce, lecz nawet tam uległ Matteo Violi czyli zawodnikowi z trzeciej setki, bez żadnych osiągnięć na wyższym poziomie niż turnieje drugiej kategorii. Jednak z meczu na mecz widać widać było lekką poprawę w grze, co zapoczątkował występ w Zhuhai i emocjonujące mecze z Tennysem Sandgrenem i Alexem De Minaurem. W Pekinie zaliczył kolejny progres, gdyż odprawił Matteo Berrettiniego oraz Camerona Norrie, a przegrał dopiero z Dominiciem Thiemem. W Szanghaju odpadł w drugiej rundzie z Fabio Fogninim, lecz dopiero po tb trzeciego seta. Jednak w październiku rozegrał turniej jakiego się jeszcze nikt nie spodziewał, a mianowicie ATP Tour 250 w Antwerpii. Murray rozegrał pięć spotkań, z których trzy ostatnie rozegrał w rozmiarze trzech setów, a w dwóch z nich musiał wracać ze stanu 0-1. W finale pokonał Stana Wawrinkę, który swoją drogą także aspirował do nagrody powrotu roku, lecz bezkonkurencyjny okazał się Szkot. Emocjonujący turniej oraz piękna historia Andiego Murraya, która daje mu jeszcze nadzieję na dobre czasy i miejmy nadzieję, że nie był to jego ostatni triumf w karierze. Niestety Szkot dalej zmaga się z urazami, lecz ma być gotowy na początek sezonu 2020. Na Australian Open prawdopodobnie otrzyma dziką kartę, gdyż jest klasyfikowany poza pierwszą setką rankingu lub skorzysta z zamrożonego rankingu. Powstał także film opowiadający historię powrotu na kort byłego lidera rankingu.\nDebiut roku–Jannik Sinner\nNiewątpliwie było to wejście do zawodowego tenisa z mocnym przytupem i raczej długo takiego nie będzie. Chłopak, którego nie znał nikt, nie miał żadnych sponsorów i rozgrywał turnieje w jednych ubraniach, a rankingowo plasował się w drugiej pięćsetce! Wygrał w cuglach trzy turnieje rangi challenger, zaliczył debiut w głównym cyklu oraz pierwszy półfinał ATP Tour 250, a na koniec sezonu dołożył wygraną w Next Gen ATP Finals i zaliczył debiut w TOP 100 rankingu ATP (więcej o nim w dziale nt. podsumowania roku w challenger series).\nDominic Thiem (rank. 8. -> 4. – różnica rankingowa w stosunku do 1. stycznia 2019)\nObok Novaka Djokovicia zdobył najwięcej indywidualnych tytułów w tym sezonie, gdyż było ich aż 5. Dla Austriaka był to na pewno bardzo dobry sezon, który odpowiedział na pytanie czy jego tenis idzie w dobrą stronę. Świetnie wykonana praca z Gunterem Bresnikiem i szczególnie Nicolasem Massu dała należyty efekt czyli trofea i zbliżenie się do Wielkiej Trójki, a ponadto poprawa gry na twardej nawierzchni. Pod względem techniki sezon 2019 także był przełomowy dla Dominica, gdyż zmniejszył rotację w bekhendzie, co teoretycznie spowodowało bardziej ryzykowne uderzenia (bardziej płaskie), lecz nie odbiło się to negatywnie na jakości, a wręcz przeciwnie. Efektem tego było zwycięstwo na Indian Wells, w Pekinie czy w Wiedniu. Co ciekawe na kortach twardych triumfował częściej niż na cegle (Barcelona i Kitzbuhel). Thiem dołożył do tego finał Roland Garros oraz finał Nitto ATP Finals, gdzie zagrał kilka znakomitych spotkań, tj. z Djokoviciem czy Federerem (oba wygrane). Austriak całkowicie odpuścił sezon trawiasty i zaliczył jedynie pierwszą rundę Wimbledonu, lecz możliwe, że ta decyzja miała sens w kontekście dalszej części sezonu. Dominic Thiem jest niewątpliwie jednym z tych graczy, którzy naturalnie mogą zastąpić w TOP 3 obecnych hegemonów. Co ciekawe ograł w tym roku wszystkich graczy z wielkiej trójki.\nDaniil Medvedev (rank. 16. -> 5.)\nNiewątpliwie świetny sezon Rosjanina, a szczególnie jego druga część, kiedy to zdobył 4 tytuły zaczynając od Cincinatti, przez Petersburg i kończąc na Szanghaju. Po drodze zaliczył znakomite US Open i przegrany finał z Rafaelem Nadalem po pięciosetowym boju. Wcześniej doszedł do dwóch finałów mocno obsadzonych turniejów w Montrealu i Waszyngtonie, gdzie przegrał także z Nadalem i Kyrgiosem. Na początku roku triumfował w Sofii, a niedługo później zaliczył finał pierwszego tysiącznika w karierze – Monte Carlo. Gra Rosjanina ewaluowała i obok Thiema jest głównym kandydatem do wejścia na podium rankingu ATP oraz do szlema dla gracza z młodego pokolenia. Podobnie jak Austriak finał już ma, ale triumfu jeszcze nie. Być może już w przyszłym sezonie. Medvedev przed kilkoma dniami w Arabii Saudyjskiej pokazał, że będzie się znów liczyć wygrywając pokazówkę Diriyah Cup i to świeżo po wakacjach na Malediwach. Warto wspomnieć też o trenerze, który został wybrany najlepszym w tym sezonie, a mianowicie Gilles Cervara.\nStefanos Tsitsipas (rank. 15. -> 6.)\nBardzo udany sezon dla Greka, który z roku na rok zalicza wyraźny progres w swojej grze. Wcześniej nieco niedoceniany, lecz obecnie liczyć się z nim musi każdy zawodnik. Silny charakter, mentalność oraz wydolność Greka to niewątpliwie jego mocne strony. Bardzo solidny bekhend oraz serwis są wartością dodaną, co odbiło się na świetnych wynikach. Sezon rozpoczął bardzo dobrze, bo od półfinału w Melbourne ustępując Nadalowi, wcześniej ogrywając Federera. W lutym zaliczył pierwszy turniejowy triumf w sezonie, a dokładnie na twardych kortach w Marsylii. Tydzień później doszedł do finału w Dubaju, w którym rewanż na Greku wziął Federer. W obu wspomnianych turniejach Stefanos ogrywał Huberta Hurkacza. Na kolejne świetne występy musiał czekać do sezonu ziemnego, gdyż triumfował na mniejszym turnieju w Estoril, a już tydzień później uległ w finale tysiącznika w Madrycie z Djokoviciem, wcześniej ogrywając w półfinale samego Nadala. Środkowa część sezonu to przestój Greka z wyjątkiem półfinału w Waszyngtonie. Kolejne bardzo dobre wyniki to dopiero październik, w którym osiągnął finał w Pekinie i półfinały turniejów w Szanghaju i Bazylei. Ostatnim mocnym akcentem i zwieńczeniem bardzo solidnego sezonu były finały sezonu, które wygrał w znakomitym stylu ogrywając w finale Dominica Thiema i wcześniej Rogera Federera. Jako jeden z nielicznych ograł w jednym sezonie każdego z Wielkiej Trójki. Pierwszy zawodnik w historii, który rok po roku wygrał Next Gen i Nitto ATP Finals.\nMatteo Berrettini (rank. 54. -> 8.)\nZawodnik, który niewątpliwie zaliczył jeden z największych progresów wśród tych, którzy byli plasowani w TOP 100 na początku sezonu. Zaliczył ogromny awans o 46 pozycji, co w efekcie dało mu przepustkę do finałów sezonu. Matteo Berrettini zastąpił Fabio Fogniniego na pozycji lidera w swoim kraju i godnie piastuje tę pozycję, a jeśli będzie dalej się tak rozwijał to długo tego miejsca nie odda, choć konkurencja, szczególnie w ubiegłym sezonie mocno urosła. Berrettini wyróżnia się mocną mentalnością, świetnym serwisem oraz atomowym forhendem. Sezon zaczął spokojnie, bo od półfinału małego turnieju w Sofii, a później dołożył zwycięstwo w Phoenix (challenger). Wyraźna zwyżka formy przypadła na przełom kwietnia i maja, kiedy to triumfował na cegle w Budapeszcie, a tydzień później został finalistą w Monachium (w wyrównanym finale uległ Garinowi). Kolejny bardzo mocny akcent to Stuttgart, gdzie w cuglach wygrał cały turniej rozgrywany na trawie. Włoch serwował świetnie i nie pozostawił złudzeń dobrze dysponowanym rywalom. Później przyszedł półfinał prestiżowego turnieju w Halle oraz czwarta runda Wimbledonu. Niewątpliwie sezon ziemny i trawiasty mógł uznać za bardzo dobry. Jednak co najlepsze przyszło w Nowym Jorku, bo dość niespodziewanie osiągnął tam półfinał, choć niewątpliwie pomogło mu losowanie oraz wyniki w jego części drabinki. Półfinał w Szanghaju i w Wiedniu spowodowały, że Włoch mógł zadebiutować w finałach sezonu w Londynie i rok zakończył na 8. miejscu w rankingu.\nFelix Auger-Aliassime (rank. 108. -> 21.)\nJeszcze w styczniu notowany na 108. miejscu w rankingu i początek sezonu raczej nie zwiastował znacznego progresu. Impulsem okazał się świetny występ w Rio de Janeiro, gdzie przegrał w finale z niesamowitym Laslo Djere. Następny świetny występ przyszedł w Miami, gdzie osiągnął półfinał i wyraźnie uległ mentalnie w końcówkach setów z bardziej doświadczonym Johnem Isnerem. Niedługo później zaliczył kolejny finał w głównym cyklu i ponownie na cegle, tym razem na europejskiej – Lyon (porażka z Benoitem Paire). Niecały miesiąc później osiągnął swój trzeci finał ATP, tym razem na trawie w Stuttgarcie i ponownie go przegrał ze znakomitym Berrettinim. Ostatnim mocnym akcentem w wykonaniu Kanadyjczyka była londyńska trawa, gdzie osiągnął półfinał. W kolejnych miesiącach przyszedł kryzys i 19-latek nie wyglądał już tak dobrze. Niewątpliwie jest to zawodnik z ogromnym potencjałem, o którym świat usłyszał już jak był nastolatkiem. W sezonie 2020 powinniśmy doczekać jego debiutanckiego triumfu, o ile wróci do dobrej dyspozycji.\nHubert Hurkacz (rank. 86. -> 37.)\nKsiążkowo układa się kariera Huberta Hurkacza, który przed rokiem ograł się na szczeblu challengerowym zaliczając kilka turniejowych zwycięstw oraz debiuty na Wielkich Szlemach, a w tym sezonie zagrał w drabinkach głównych wielu prestiżowych turniejów głównego cyklu zaliczając świetne wyniki i kilka spektakularnych zwycięstw. Sezon rozpoczął jeszcze od zmagań w challengerze w Canberze, który wygrał i był to wyraźny znak, że można już powalczyć o znacznie wyższe cele. Jednak dopiero pod koniec lutego przyszedł czas na ważne zwycięstwa, bo właśnie w Dubaju okazał się lepszy od gracza z TOP 10 – Kei Nishikori. Konkretnych skalpów na koncie Polaka dalej brakowało, bo trafił dwa razy na świetnego Tsitsipasa. Pierwszym poważnym osiągnięciem Wrocławianina okazał się ćwierćfinał prestiżowego Indian Wells, w którym odpadł po dobrym widowisku z Rogerem Federerem. Wtedy rodak pokazał się szerokiej publiczności, a występ nie przeszedł bez echa w światowych mediach. Później z lepszych wyników warto odnotować trzecią rundę tysiącznika w Madrycie, a w zasięgu wzroku było zwycięstwo z Alexandrem Zverevem. Na kolejny bardzo dobry występ Hubert kazał nam czekać na sierpnia, ale za to jaki – pierwsze turniejowe zwycięstwo w głównym cyklu tuż przed US Open, w Winston Salem. Był to pierwszy polski triumf w turnieju tej rangi od prawie 37 lat (Fibak, 1982 – Chicago). Polak plasuje się obecnie w czwartej dziesiątce rankingu, która daje mu występ we wszystkich najważniejszych imprezach sezonu oraz w większości z nich daje rozstawienie, co może procentować jeszcze lepszymi wynikami w przyszłym sezonie. Jestem bardzo ciekawy, gdzie jest granica dla Huberta i czy uda mu się osiągnąć TOP 20, a może nawet przebić wynik Jerzego Janowicza czyli 14. miejsce w rankingu ATP Tour.\nChristian Garin (rank. 84 -> 33.)\nDla Chilijczyka ubiegły sezon był niesamowity i zaskoczył nie jedną osobę, która myślała, że to Nicolas Jarry będzie numerem jeden w tym kraju. Garin w sezonie 2018 pokazał się z solidnej strony na szczeblu challenger i płynnie przeszedł do turniejów głównego cyklu. Wejście miał jednak bardzo mocne i raczej sam przed sezonem nie liczył, że wygra aż dwa turnieje głównego cyklu (Houston i Monachium) i zaliczy w sumie aż trzy finały (Sao Paulo). W efekcie dało to awans na bardzo dobrą 33. pozycję czyli skok o ponad 50 miejsc. Niewątpliwie jedno z objawień tego sezonu i gracz, którego stać na dobre wyniki nie tylko na cegle, podobnie jak jego rodak, który w 2019 roku mocno obniżył loty – Nicolas Jarry.\nRadu Albot (rank. 98. -> 46.)\nNiedoceniany zawodnik z nietenisowego kraju czyli Radu Albot, który po cichu zrobił na tyle dobre wyniki, że na koniec sezonu znalazł się w czołowej pięćdziesiątce rankingu przeskakując ponad 50 pozycji. Ponadto zaliczył premierowe, turniejowe zwycięstwo w głównym cyklu – Delray Beach. Dodatkowo półfinały w Los Cabos, Genewie i Montpellier czy też trzecia runda Indian Wells. Wyniki solidne i dość równe na przestrzeni całego sezonu. Można rzec, że rezultaty ponad oczekiwania Mołdawianina, który nie jest już młodym graczem. Utrzymanie pozycji w czołowej pięćdziesiątce będzie niewątpliwie celem i sporym osiągnięciem dla Radu Albota na kolejny sezon.\nKamil Majchrzak (rank. 177. -> 102.)\nDo plusów zaliczę także sezon dla drugiej rakiety naszego kraju z kilku powodów. Sezon 2019 był tym, w którym można było w końcu zauważyć wyraźny progres w grze, który przełożył się też na wynik sportowy. Widać rękę trenera Iwańskiego i przy odpowiedniej mentalności oraz luźniejszej ręce Piotrkowianin zagrał kilka naprawdę znakomitych meczów, których brakowało we wcześniejszych sezonach. Majchrzak zadebiutował w turniejach wielkiego szlema i to w aż trzech (nie udało się jedynie na Roland Garros), a do tego zaliczył dwa premierowe zwycięstwa w turniejach rangi challenger (Brieuc i Ostrawa). Rok dla Polaka zacząć się znakomicie, gdyż przeszedł kwalifikacje AO i zadebiutował w drabince głównej szlema. Rozegrał znakomite widowisko z Kei Nishikorim, z którym prowadził już 2-0, a później niestety organizm odmówił posłuszeństwa (emocje, zmęczenie oraz klimat zrobiły swoje). Po zwycięstwach w challengerach, przyszła kolej na Wimbledon i tam ponownie zaliczył świetne kwalifikacje, a w pierwszej rundzie czekał Fernando Verdasco, z którym niestety gładko przegrał, choć o dziwo to Polak został uznany za faworyta wg bukmacherów (wg mnie presja spowodowana stawką zrobiła swoje). Na US Open niestety nie udało się przejść kwalifikacji, ale pozycja rankingowa pozwoliła na przepustkę jako lucky loser. W Nowym Jorku nastąpił przełom i Kamil rozegrał póki co życiowy szlem, gdyż po pięciosetowych bojach ograł Nicolasa Jarry oraz Pablo Cuevasa, a zatrzymał się dopiero na późniejszym półfinaliście czyli Grigorze Dimitrovie. Majchrzak poza wygranymi challengerami najlepiej w tym roku wypadał na szlemach, co jest dobrym prognostykiem na nowy sezon i nadzieją na poprawę wyników z AO, RG i Wimbledonu oraz chociaż obronę punktów za US Open. Bardzo prawdopodobne, że Kamil w Melbourne wystąpi już bez kwalifikacji (jeszcze oczekuje), co pozwoli mu na udział w innym turnieju poprzedzającym szlema i zebranie kolejnych punktów. Majchrzak w tym sezonie osiągnął swój życiowy ranking – 82, lecz słabsza końcówka spowodowała spadek tuż poza setkę. Sezon 2020 to niewątpliwie test, który da wiele odpowiedzi.\nAlexander Zverev (rank. 4. -> 7. – różnica rankingowa w stosunku do 1. stycznia 2019)\nNiemiec co prawda nie zaliczył znacznego spadku i nawet wygrał jeden turniej, lecz niewątpliwie zawiódł i raczej nie tylko mnie, a większość fanów tenisa ziemnego. Zverev w tym roku potwierdził, że brak sukcesu na szlemie nie jest dziełem przypadku, a w większości turniejów nie obronił punktów. Gra Niemca ewidentnie się rozchwiała i jego głównym znakiem rozpoznawczym były podwójne błędy oraz spora ilość niewymuszonych błędów – wyraźna walka z samym sobą i szukanie odpowiedzi na trybunach. Przez większą część sezonu Sasza wyglądał tak samo mizernie, a dobre mecze można zliczyć na palcach jednej ręki. Dobrych turniejów Niemca także było tylko kilka, lecz i w nich zdarzały mu się słabe mecze, w których dopisało szczęście jak np. w finale w Genewie, który mógł spokojnie przegrać (obronił dwie piłki meczowe). Niezły turniej rozegrał także w Acapulco, gdzie w finale musiał uznać wyższość Nicka Kyrgiosa oraz zaliczył ćwierćfinał Roland Garros (porażka z Djokoviciem). W drugiej części sezonu warto wspomnieć o półfinale w Pekinie i finale tysiącznika w Szanghaju. Ponadto brak turniejów wartych odnotowania. Niemiec i jego sztab mają spory materiał do pracy i przyszły sezon da odpowiedź czy wyciągnięto odpowiednie wnioski. Ktoś mógłby powiedzieć, że wyniki, których pozazdrościć może większość graczy, ale to co dla niektórych jest sufitem, dla innych jest podłogą.\nMilos Raonic (rank. 18. -> 31.)\nKolejny przeciętny sezon za już doświadczonym Kanadyjczykiem. Można rzec, że nieco w cieniu swoich młodszych kolegów, co można działać na jego korzyść, gdyż może spokojnie pracować i nie być na świeczniku (póki co efekty średnie). Milos w tym roku grał mało i zazwyczaj poniżej swojego poziomu, który jakiś czas temu stabilizował się w czołowej dziesiątce. Początek roku był obiecujący, gdyż zaliczył ćwierćfinał Australian Open oraz półfinał Indian Wells, więc wydawało się, że będzie dobrze i finały przyjdą z czasem. Niestety sezon trawiasty miał dość słaby, a właśnie na Wimbledonie bronił punktów za finał sprzed roku, a odpadł w czwartej rundzie z graczem rodem z cegły – Guido Pellą. Później było tylko gorzej i do końca roku rozegrał jedynie cztery turnieje, w których wygrał … trzy mecze. Pokazał się także na Laver Cup, lecz tam przegrał oba spotkania singlowe. Milos Raonic niestety nie radzi sobie na ten moment z graczami mobilnymi, którzy opierają swoją grę na trzymaniu piłki w korcie. Kontuzje (m.in. kolana czy nadgarstka) odebrały mu sporo pewności siebie i nawet na serwisie nie jest już tak groźny. Sporo pracy przed Milosem, lecz szczególnie brakuje mu zdrowia. Kolejny podobny sezon będzie zwiastować przedwczesne zakończenie kariery.\nMarin Cilic (rank. 7. -> 39.)\nKolejny z zawodników, który jeszcze kilkanaście miesięcy temu był w ścisłej czołówce. Marin Cilic nie spędził połowy sezonu w gabinecie lekarskim, a jego problem bardziej tkwi w głowie. Zawodnik o świetnych warunkach fizycznych, ogromnym potencjale na serwisie, a także w wymianach, które potrafił rozgrywać na znakomitym poziomie, mimo wysokiego wzrostu. Chorwat to zwycięzca US Open czy też finalista Wimbledonu i Australian Open. Sezon 2019 był pierwszym od 12 lat, w którym nie zdobył żadnego tytułu! To nie przypadek, bo gra Marina spadła na jakości praktycznie w każdym elemencie i trudno na pierwszy rzut oka zdiagnozować jego problem – być może mentalność, lecz nie wykluczam wypalenia lub mniejszych urazów. Naprawdę ciężko przytoczyć dobre turnieje Chorwata z tego roku, ale wspomnę tylko ćwierćfinał w Madrycie (wycofanie z powodów zdrowotnych) oraz czwartą rundę Australian i US Open – mierne wyniki jak na zawodnika, który od ponad dekady wygrywa turnieje głównego cyklu i plasował się przez dłuższy czas w czołowej dziesiątce rankingu. Marin nie jest już młodym graczem i przyszły sezon będzie kluczowy dla jego przyszłości w tourze – o punkty będzie jeszcze ciężej z racji rzadszych rozstawień.\nRichard Gasquet (rank. 26. -> 61.)\nBardzo trudny rok za bardzo doświadczonym Francuzem. Gasquet zmaga się z mniejszymi lub większymi urazami, które zaburzają jego rytm treningowy, a jest to gracz, który opiera się na stabilności oraz doświadczeniu. Przerwy w startach raczej mu nie pomagają, a znacząco obniżył loty na serwisie czy forhendzie. Jedynie bekhend funkcjonuje dalej na wysokim poziomie, który był od zawsze jego znakiem rozpoznawczym. Na pewno żaden kibic tenisa nie chciałby absencji tak pięknie grającego zawodnika, a niestety lata chwały ma już raczej za sobą. W przyszłym roku skończy 34 lata, więc niestety nie wróżę mu znacznej poprawy, choć mam nadzieję, że się pomylę. Sezon rozpoczął dopiero w maju, a warte odnotowania turnieje to tylko Hertogenbosch i Cincinatti, gdzie osiągnął półfinały. Końcówka sezonu niestety bardzo słaba nie zwiastująca niczego dobrego na przyszłość.\nMarco Cecchinato (rank. 20. -> 71.)\nSpory regres fantastycznego Włocha, który w sezonie 2018 zagrał ewidentną „życiówkę” i trudno powiedzieć czy wróci do tej gry. Miejsce w czołowej setce zawdzięcza głównie triumfowi w Buenos Aires oraz półfinałowi w Doha czyli zawodach odbywających się na początku roku. Od maja do sierpnia zaliczył 10 porażek z rzędu. Współczynnik zwycięstw to niecałe 38%, z czego spory odsetek to dwa wspomniane turnieje oraz challenger w Szczecinie. Podsumowując, fatalny sezon za Włochem i jeśli nie obroni punktów za turnieje z początku roku to szybko zamelduje się poza czołową setką. Marco na pewno stać na fantastyczną grę, szczególnie na cegle, więc na pewno nie ma powodu jeszcze go skreślać – jest w bardzo dobrym wieku do osiągania świetnych wyników. Spora niewiadoma przed nowym sezonem.\nSteve Johnson (rank. 33. -> 85.)\nZawodnik, który nigdy niczym szczególnym się nie wyróżniał – ot solidna, typowo amerykańska szkoła tenisa, rodem z turniejów uczelnianych, w których się nieco zasiedział i karierę zawodową rozpoczął dość późno. Wygrał nawet cztery turnieje głównego cyklu, lecz ten sezon był dla niego zdecydowanie słabszy w stosunku do lat poprzednich. Gra Amerykanina się posypała wraz ze śmiercią ojca, który był jego trenerem i przyjacielem. Johnson jest typowym walczakiem lub nieelegancko ujmując – wyrobnikiem, który ciężką pracą na korcie osiągnął wspomniane sukcesy oraz ranking w czołowej 30-stce. O powrót będzie bardzo trudno z racji prezentowanego stylu i rozwoju tenisa, ale z czystej sympatii będę mu kibicował, bo zwyczajnie na to zasłużył. W sezonie 2019 wygrał jeden turniej rangi challenger – Aptos oraz zaliczył półfinał w Winston-Salem, co jest dobrym prognostykiem na kolejne lata i być może jeszcze jakieś sukcesy w głównym cyklu.\nKevin Anderson (rank. 6. -> 96.)\nBardzo trudny sezon za Afrykanerem, który zagrał tylko w pięciu turniejach i spadł aż o 90 pozycji w stosunku do początku sezonu. Dla Andersona sezon 2018 był najlepszym w karierze, a 2019 był raczej tym najgorszym. Najpierw przytrafiła się kontuzja łokcia, a później doszły problemy z kolanem, co w konsekwencji wykluczyło go z gry do końca sezonu. Kevin już trenuje i ma zamiar wrócić do gry na początku sezonu 2020. Mimo krótkiego sezonu zdążył pokazać się z niezłej strony, bo wygrał turniej w Pune, zaliczył ćwierćfinał w Miami czy też trzecią rundę Wimbledonu, choć bronił punktów za finał. Podsumowując sezon jednak in minus, choć oczywiście nie z powodu gry, a raczej z jej braku. Razem z Lloydem Harrisem mogą tworzyć bardzo mocny duet w reprezentacji RPA.\nHyeon Chung (rank. 25. -> 129.)\nKolejny zawodnik, który przegrał sezon z kontuzjami. Na początku roku rozegrał cztery nieudane turnieje i wrócił dopiero w sierpniu, w całkiem dobrym stylu, gdyż wygrał turniej rangi challenger w Chengdu. Następnie udanie przeszedł kwalifikacje do US Open i zatrzymał się na trzeciej rundzie, w której odpadł gładko z późniejszym triumfatorem. Później poza ćwierćfinałem w Tokio zaliczał same słabe występy i rok zakończył poza pierwszą setką. Chung zmagał się z kilkoma urazami, m.in. kręgosłupa i stawu skokowego. Koreańczyk to zawodnik ze sporym potencjałem, który odzwierciedlał jego ranking w okolicach czołowej dwudziestki. Na ten moment nie jest nawet numerem „1” w swoim kraju.\nMartin Klizan (rank. 41. -> 140.)\nZawodnik, który swego czasu ponoć uchodził za najbogatszego człowieka na Słowacji, a na pewno sportowca. Niestety ogromny talent nie przynosi odzwierciedlenia na korcie. Według mnie ewidentnie ma problemy mentalne i chyba brakuje motywacji by wygrywać na korcie, choćby z przeciętnymi graczami. Zaledwie dziewięć zwycięstw w głównym cyklu na przestrzeni całego roku, a największe osiągnięcie to … III runda Roland Garros. Słowak co prawda miewa problemy z urazami, ale nie jest to jego największy problem.\nRobin Haase (rank. 50. -> 162.)\nHolender już od trzech lat bez tytułu na jakimkolwiek szczeblu, ale rankingowo to właśnie w tym sezonie zaliczył największy regres. Gracz kojarzony od lat z głównym cyklem, którego mecze ogląda się ze sporym zaciekawieniem, często ze względu na jego temperament i show. Haase rozegrał pełny sezon, bez dłuższych przerw i mimo to trudno znaleźć turniej, za który mógłbym go pochwalić. Jedynie dobrze zaakcentował końcówkę sezonu, gdyż wygrał dwa mecze dla reprezentacji Holandii, podczas finałów Davis Cup w Madrycie. Trudno powiedzieć jak długo jeszcze zabawi w tourze, gdyż może brakować motywacji na tułanie się w challengerach, do czego nie jest przyzwyczajony.\nBernard Tomic (rank. 83. -> 185.)\nJeden z Australijczyków, który marnuje swoją karierę, a potencjał miał ogromny. W tym roku tylko w Atlancie i Antalyi osiągnął ćwierćfinały, a poza tym zaliczał słabe lub fatalne występy, niektóre zakończone walkowerami. Na szlemach zaliczył trzy razy pierwszą rundę, a na US Open nie wystąpił. Na Wimbledonie został dodatkowo ukarany za niesportowe podejście do meczu i nie dość, że nie otrzymał gaży, to zapłacił jeszcze karę. Bernard Tomic to wzorcowy przykład gracza, który utracił radość z gry w tenisa, głównie przez pieniądze, o czym mówił sam w niektórych wywiadach. Życie poza tenisem stało się dla niego ważniejsze, a kort jedynie dodatkiem, pracą dorywczą.\nMalek Jaziri (rank. 45. -> 203.)\nW ostatnich latach najbardziej znany przedstawiciel w tourze spośród krajów Afryki Północnej czyli tzw. Maghrebu. Wielokrotnie napsuł krwi zawodnikom ze ścisłej światowej czołówki i kilka takich spotkań wygrał. Niestety zeszły sezon był jego najgorszym od dekady, a przecież 2018 był tym najlepszym. Jaziri niedługo będzie obchodził już 36. urodziny, więc przyszły sezon będzie kluczowy i odpowie na pytanie czy stać go jeszcze będzie na powrót do poważnego grania. Obecny ranking pozwala mu jedynie na grę w turniejach rangi challenger i to bez rozstawień, więc bardzo prawdopodobne, że w głównym cyklu możemy już go nie zobaczyć, a szkoda, bo jest postacią niewątpliwie ciekawą.\nMarco Trungelliti (rank. 123. -> 209.)\nStracony sezon dla Argentyńczyka, który w ostatnich latach potrafił sprawiać niespodzianki i ogrywać graczy z szerokiej czołówki jak np. Marin Cilic. Niestety Argentyńczyk wpakował się w pewne problem, których sam się na pewno nie spodziewał – związane z ustawianiem meczów, choć sam nigdy tego zrobił. Pod koniec roku wygrał challenger we Florencji, co jest dobrym prognostykiem na przyszłość. Trzymam kciuki.\nErnests Gulbis (rank. 95. -> 227.)\nZawodnik, który rozgrywa wybrane turnieje i należy do grupy tych bez większej motywacji na wynik. Dobre mecze rozgrywa zazwyczaj z graczami z szerokiej czołówki, o ile jest przygotowany, a bywa ostatnio bardzo rzadko. Łotysz pochodzi z zamożnej rodziny i trudno się dziwić, że motywacji na trening nieco brakuje jak żyje się w luksusie. Ernests uważany był do niedawna za kandydata do TOP 10 (obok Jerzego Janowicza), lecz niestety zmierza to w złym kierunku i raczej odwrotu tej tendencji nie zobaczymy. Postać barwna, ale jeśli tak dalej pójdzie to zobaczymy ją co najwyżej w kwalifikacjach do Wielkiego Szlema. W tym roku zaledwie siedem zwycięstw, więc jeszcze mniej od Martina Klizana, a najlepszy wynik osiągnął na inaugurację sezonu w Pune (ćwierćfinał). Później przypomniał się polskim kibicom wygrywając w Montpellier z Hubertem Hurkaczem.\nMischa Zverev (rank. 69. -> 283.)\nDrugi z braci Zverev, który rozgrywa słaby sezon oczywiście zachowując wszelkie proporcje. Ostatnie trzy sezony oprócz zeszłego miał na wysokim poziomie i plasował się mniej więcej w połowie czołowej setki. W tym roku przyszedł kryzys, a w wielu spotkaniach dosłownie poległ. Co ciekawe pierwszy mecz w głównym cyklu wygrał dopiero w połowie lipca w słabiej obsadzonym turnieju na trawie, w Newport. Wcześniej zaliczył tylko jedną wygraną w Miami, z Kuhnem, który doznał fatalnej kontuzji, a mecz był już w końcowej fazie, na korzyść Hiszpana, więc ja osobiście nie liczę tego meczu jako zwycięstwo. Być może zawodnicy nauczyli się stylu Niemca, gdyż nie jest dziś łatwo wygrywać stylem serve & volley, tym bardziej jak jest się graczem już wszystkim znanym. Trzeba jednak dodać, że forma Niemca także spadła, szczególnie ta serwisowa. Próżno szukać solidnych występów w tym roku, może z wyjątkiem wspomnianego turnieju w Newport, choć i tam mimo ćwierćfinału odpadł w słabym stylu.\nRyan Harrison (rank. 62. -> 304.)\nJeden z kilku reprezentantów USA, który ma za sobą fatalny sezon. W tym roku występował rzadko i jak już się pojawiał na korcie to grał zwyczajnie słabo. Odkąd został pomówiony o rasizm przez Donalda Younga zaczął grać bardzo słabo. Być może w grę wchodzą jeszcze urazy, o których niestety nie słyszałem. Mam wrażenie, że Harrison nieco stracił zainteresowanie tenisem na korzyść NFL (sportów amerykańskich).\nJack Sock (rank. 106 -> nieklasyfikowany)\nNajwiększy zawód w męskim tenisie, jeśli chodzi o rok 2019. Sezon 2018 już był słabszy, ale nie zwiastował aż takiego zjazdu. Jack Sock w zeszłym sezonie nie wygrał ani jednego spotkania o stawkę, a jedynym jego triumfem było zwycięstwo nad Fabio Fogninim podczas Laver Cup. Na pewno przeszkodzie stanęła kontuzja, której nabawił się na snowboardzie (naderwane więzadło). Pod koniec roku oświadczył się swojej partnerce Lauren Little (modelka), co niekoniecznie zwiastuje poprawę gry – historia pokazała wielokrotnie, że związki małżeńskie niekoniecznie służą zawodnikom. Gracz jest stosunkowo młody, więc na pewno w jakimś stopniu się odbuduje, pytanie czy choć trochę nawiąże do lat poprzednich, a warunki do gry ma dobre (szczególnie serwis i forhend).\nZakończyli zawodowe kariery (osiągnięcia turniejowe w głównym cyklu):\nDavid Ferrer (27 triumfów singlowych i 2 deblowe)\nTomas Berdych (13 triumfów singlowych i 2 deblowe)\nNicolas Almagro (13 triumfów singlowych i 1 deblowy)\nMikhail Youzhny (10 triumfów singlowych i 9 deblowych)\nRadek Stepanek (5 triumfów singlowych i 18 deblowych)\nJanko Tipsarevic (4 triumfy singlowe i 1 deblowy)\nMarcos Baghdatis (4 triumfy singlowe i 1 deblowy)\nCarlos Berlocq (2 triumfy singlowe i 2 deblowe)\nVictor Estrella (3 triumfy singlowe)\nSteve Darcis (2 triumfy singlowe)\nMax Mirnyi (52 triumfy deblowe i 1 singlowy)\nMarcin Matkowski (18 triumfów deblowych)\nWarto poświęcić dłuższą chwilę na temat rozgrywek niższej rangi czyli zaplecza głównego cyklu – ATP Challenger Tour. Przez te turnieje musiał przejść każdy wielki gracz na początku swojej kariery, ale uczestniczą w tych rozgrywkach także gracze, którzy chcą się odbudować i szukają formy. Sezon 2019 przejdzie do historii za sprawą kilku graczy, a główną postacią bym niewątpliwie Jannik Sinner, który na początku roku wygrał turniej w Bergamu w zaledwie czwartym starcie na tym poziomie. 17-latek zrobił to będąc poza TOP 500 rankingu ATP i został najmłodszym Włochem z zawodowym tytułem. Kolejny krokiem był triumf w Lexington, dzięki któremu dołączył do grona 11 graczy, którzy w wieku 17-stu lat wygrany co najmniej dwa zawodowe tytuły. Jednak to nie koniec, gdyż Włoch zakończył rok ponownie tytułem w ojczyźnie, a dokładnie w Ortisei stając się drugim najmłodszym graczem w historii z dorobkiem trzech tytułów. Miał wtedy 18 lat i 3 miesiące. W tym zestawieniu póki co niedoścignionym liderem jest Richard Gasquet, który zrobił to w wieku równo 17-stu lat. Młodzieniec przez cały sezon zaliczył skok o 685 pozycji i pod koniec roku pewnym krokiem wszedł do czołowej setki i raczej szybko z niej nie wyjdzie. Co ciekawe Jannik Sinner znalazł się wśród czołowych czterech graczy sezonu z najwyższym odsetkiem wygranych. Tuż przed triumfem w Ortisei wygrał w cuglach Next Gen ATP Finals, a jeszcze wcześniej zaliczył debiutancki półfinał w turnieju głównego cyklu w Antwerpii. Niewątpliwie niesamowity rok za Włochem.\nNajwięcej trofeów w sezonie:\n4 – James Duckworth, Mikael Ymer, Ricardas Berankis, Emil Ruusuvuori\nNiewątpliwie dobry rok za sobą mają także gracze z krajów północnej Europy, gdyż przez ostatnie lata nie było praktycznie nikogo kto zaistniał by w głównym cyklu. Najpierw pojawił się Casper Ruud, a w tym sezonie dołączyli Mikael Ymer oraz Emil Ruusuvuori, którzy zaliczyli po cztery challengorowe triumfy, co wystarczyło Szwedowi by dostać się do Next Gen ATP Finals. Zagrał tam także Norweg. 20-letniemu Finowi zabrakło punktów do występu w Mediolanie. Do czterech triumfów w challengerach dołożył jeden w ITF i stał się graczem z największą liczbą zwycięstw w turniejach niższej rangi od czasów Hyeona Chunga w 2015 roku. Przez cały sezon zrobił awans o ponad 300 miejsc rankingowych. Na szczycie triumfów challengerowych w 2019 roku oprócz wspomnianych zawodników znaleźli się także James Duckworth oraz Ricardas Berankis.\nBardzo dobry sezon zaliczył także wspomniany James Duckworth, który nie ma łatwych lat za sobą, gdyż prześladują go przewlekłe kontuzje. W tym roku wygrał 49 spotkań i 4 turnieje rangi challenger (Bangkok, Las Vegas, Playford i Pune) i zapewnił sobie start w Australian Open 2020.\nDebiutanckie triumfy w sezonie 2019 zaliczyło aż 32. graczy. 19-letni Seyboth-Wild został najmłodszym Brazylijczykiem z triumfem od 2012 roku, a Ruusuvuori najmłodszym Finem od 2013 roku. Po swoich pierwszych triumfach kariera większości graczy nieco przyśpieszyła jak np. Dominika Koepfera, który dzikiej karcie zaliczył czwartą rundę Wimbledonu, Soon Kwon ćwierćfinał w Los Cabos czy też Kamil Majchrzak trzecią rundę US Open.\nNajwięcej turniejów wg krajów:\n· USA – 28\n· Włoch – 18\n· Francja – 16\n· Chiny – 13\n· Polska – 3\nLucas Pouille zaliczył pierwszy tytuł rangi challenger (Bordeaux) po tym jak wygrał turniej głównego cyklu. Jest trzecim zawodnikiem z takim osiągnięciem po Kei Nishikorim i Sergiyu Stakhovskim.\nBardzo dobry sezon zaliczają Włosi, którzy wygrali najwięcej tytułów spośród wszystkich narodowości – 15 i wyprzedzają w tej klasyfikacji Amerykanów. Wśród nich przodują Jannik Sinner, Gianluca Mager czy też Stefano Travaglia. Ponadto Salvatore Caruso wygrał turniej w Barcelonie, a w trakcie sezonu pokonał Davida Goffina czy Bornę Coricia. Matteo Berrettini triumfował na początku roku w challengerze Phoenix i dwa razy w głównym cyklu oraz zaliczył półfinał US Open dostając się do Nitto ATP Finals w Londynie. Lorenzo Sonego obronił w tytuł w Genui zostając jednym z pięciu graczy, którzy triumfowali w głównym cyklu jak w i w challengerze jednego roku (ponadto zdobył premierowy tytuł w Antalyi na trawie!).\nDo turniejów rangi challenger wrócili także gracze kojarzeni raczej wyłącznie z głównym cyklem. Odbudować się postanowili Joe Wilfried Tsonga, Vasek Pospisil oraz Hyeon Chung. Szczególnie dwóm pierwszym wyszło to na dobre. Tsonga zaliczył udane starty w głównym cyklu wygrywając turniej w Metz (na początku roku jeszcze Montpellier). Francuz w sumie wygrał 3 turnieje w ubiegłym sezonie i wszystkie w swojej ojczyźnie. Vasek Pospisil zaliczył dwa kolejne triumfy w Las Vegas i Charlottesville. Hyeon Chung po dłuższej przerwie wrócił do gry pod koniec sezonu wygrywając 12 z 13 spotkań i triumfując w Chengdu.\nWarto wyróżnić także grono graczy, którzy dominowali w challengerach w sezonie 2018, a w 2019 wyróżnili się już w głównym cyklu. Byli to: Hubert Hurkacz, Juan Ignacio Londero, Cristian Garin, Felix Auger Aliassime, Reilly Opelka (wygrali w tym roku swoje pierwsze tytuły w głównym cyklu) oraz Miomir Kecmanovic i Casper Ruud (zaliczyli pierwsze finały).\nPonadto należy wyróżnić następujących graczy:\n· Christoph O’Connell – Australijczyk zdążył już zakończyć karierę przez kontuzję tułając się po turniejach rangi ITF z dalekim rankingiem. Po 9-ciu triumfach w turniejach ITF przyszedł czas na wygraną w challengerze Cordenons, a później w Fairfield. Po drodze pokonał Steve’a Johnsona.\n· Tommy Paul – Amerykanin równy przez cały sezon osiągnął jeden z czołowych współczynników wygranych i uplasował się tuż za Pablo Andujarem i Ricardasem Berankisem.\n· Carlos Alcaraz – młodziutki Hiszpan został pierwszym graczem z rocznika 2003, który wygrał mecz przy okazji zostając czwartym najmłodszym zawodnikiem z wygraną w turnieju tej rangi (młodszy był Nadal, Auger Aliassime i Soloviev).\n· Juan Pablo Varillas – pierwszy triumfator turnieju rangi challenger z Peru od 11-stu lat.\n· Zhizhen Zhang – debiutancki triumf w Shenzhen w pierwszym historycznym chińskim finale – spory talent i warto obserwować jego karierę.\n· Max Purcell i Luke Saville – zdominowali rozgrywki deblowe, wygrywając aż 41 spotkań i 7 trofeów. Ponadto zaliczyli debiutanckie zwycięstwo w głównym cyklu.\nW Santo Domingo pożegnano tamtejszą legendę i stałego bywalca głównego cyklu od wielu lat czyli Victora Estrelle Burgosa. Kibice wypełnili trybuny w pierwszej rundzie i szalenie dopingowali gospodarza, który wygrał spotkanie, a dzień później jego karierę zakończył Thiago Monteiro – było wiele emocji oraz łez – jedno z piękniejszych wydarzeń ubiegłego sezonu.\nWażnym momentem był także powrót Andiego Murraya do turnieju rangi challenger pierwszy raz od 2005 roku w celu odbudowania się po groźnej kontuzji. Była to Majorka, której nie zdołał podbić. Do touru wrócił jednak turniej w Glasgow zwany Murray Trophy do czego walnie przyczynił się Jamie Murray.\nJeremy Chardy rozpoczął nowy rozdział swojego rodzinnego miasta – Pau, a mianowicie na początku roku zorganizował tam turniej. Turniej wypadł bardzo dobrze i jest to jeden z nielicznych przypadków, by aktywny gracz organizował turnieje.\nOsobny akapit należy się Polakom. Hubert Hurkacz zaczął świetnie rok od wygranej turnieju w Canberze. Jeszcze w styczniu szybko odpadł z turnieju w Quimper i później dopiero w czerwcu zagrał w Poznaniu po szybkim odpadnięciu z Roland Garros. W stolicy Wielkopolski przegrał w półfinale z młodym, niemieckim talentem Rudolfem Mollekerem i nie obronił punktów za zeszłoroczny triumf. Kamil Majchrzak na arenach challengerowych spędził zdecydowanie więcej czasu, co wynika oczywiście z rankingu, który pozwala mu głównie na udział w dobrze obsadzonych challengerach i słabszych 250-tkach. Kamil rok zaczął optymistycznie od półfinału w Burnie, a następnie zaliczył dwa dość przeciętne występy w Indian Wells (ch) oraz w Phoenix. W marcu jednak na twardych kortach halowych wygrał turniej w Brieuc tracąc po drodze tylko jednego seta. Niedługo później, bo w maju zaliczył kolejny triumf, tym razem na ceglanych kortach otwartych w pobliskiej Ostrawie, gdzie ograł m.in. Jannika Sinnera. Polak później zagrał jeszcze w kilku turniejach tej rangi, lecz nie do końca były one udane, a swoich sił próbował już w głównym cyklu oraz na szlemach osiągając trzecią rundę US Open czy debiut na Wimbledonie. Pozostali rodacy niestety nie mogą zaliczyć sezonu do udanych na tym szczeblu. Organizatorzy turniejów w Polsce chętnie obdarowali ich dzikimi kartami, ale w większości przypadków były zwyczajnie zmarnowane, co można tłumaczyć presją nakładaną przez samych zawodników na dobry wynik. W Poznaniu nikt nie przeszedł pierwszej rundy (oprócz Hurkacza). W Sopocie zrobił to Michalski, lecz tylko dlatego, że w pierwszej rundzie spotkał Michała Przysiężnego, który po tym przeszedł na emeryturę. Jedynie w Szczecinie nie wyglądało to źle, gdyż trzecią rundę osiągnęli Cias i Michalski, a drugą Kolasiński i Żuk, co jest już jakąś nadzieją. Pochwalić za niezły sezon należy też deblistów tj. Zieliński (występują też w singlu), Drzewieckiego, Kowalczyka czy Walkowa. Wszyscy ze sporym potencjałem na dobre wyniki i grę w reprezentacji, gdyż czas Łukasza Kubota niebawem się zakończy, a dwaj liderzy naszej reprezentacji wcale się nie muszą być najlepsi w deblu. Na ATP Cup pojadą Kacper Żuk i Wojciech Marek czyli jeszcze inni gracze, a któryś z nich prawdopodobnie zadebiutuje właśnie w grze podwójnej u boku Łukasza Kubota.\nTurniej roku 2019: Heilbronn, Puerto Vallarta, Brunszwik, Szczecin\n20 lat w tourze: Bratysława, Fergana, Barletta, Tallahassee\n30 grudnia 2019 00:04 przez waldi1979\nCytuj Zgłoś 56 pkt. (przyznaj) Cytuj\n30 grudnia 2019 09:37\nAndy Murray wycofał się z Australian Open.\n30 grudnia 2019 15:42\nKei Nishikori wciąż zmaga się z kontuzją łokcia. Japończyk zrezygnował z udziału w przyszłorocznym Australian Open. O krok od udziału w turnieju głównym jest Kamil Majchrzak.\nZe startu w Australian Open w roku 2020 zrezygnowali wcześniej Andy Murray, Lucas Pouille oraz Ołeksandr Dołgopołow. Ich miejsca zajęli James Duckworth z Australii, Lyoyd Harris z RPA oraz Amerykanin Jared Donaldson. Tenisistą, który jako pierwszy w kolejce oczekuje na rezygnację zawodnika z wyższego miejsca jest Kamil Majchrzak. Polak w najbliższych dwóch tygodniach dowie się, czy będzie mógł wystartować w turnieju głównym.\n3 stycznia 2020 23:18\nKamil Majchrzak w głównej drabince AO. Wchodzi w miejsce JM del Potro\n19 stycznia 2020 18:20\nJerzy Janowicz wraca na korty.\nWystąpi w challengerze w Rennes gdzie jego pierwszym rywalem będzie Czech Tomas Machac (358 w rankingu)\n19 stycznia 2020 19:34\nWiadomo juz od kilkunastu dni ze bedzie grał 20 stycznia\n19 stycznia 2020 20:08\n27 320 1\nDodatkowo z Szymonem Wałkowem wystąpi w deblu, więc widać, że szuka jak najwięcej okazji do ogrania się\n28 stycznia 2020 23:24\nKolejna tenisistka ogłosiła zakończenie kariery. Tym razem to Jekaterina Makarowa.\n31 stycznia 2020 13:48\nWeronika Baszak awansowała do finału gry pojedynczej juniorek w Australian Open. Po trwającym dwie godziny 20 minut meczu, Polka pokonała Niemkę Aleksandrę Vecic 7:5, 2:6, 6:2.W sobotę w finale jej przeciwniczką będzie Victoria Jimenez Kasinseva z Andory.\nFrancuska Federacja Tenisowa podjęła decyzję o przeniesieniu kolejnej edycji Roland-Garros 2020 na termin 20.09 - 4.10 2020 roku.\n24 marca 2020 16:35\n679 361 9\nNiesamowita decyzja, ciekawe czy zostanie podtrzymana. Niewątpliwie najbardziej powinien skorzystać na tym Nadal, oczywiście druga opcją jest tutaj zupełne odwołanie tego turnieju w tym sezonie. Jeśli rzeczywiście odbędzie się on we wrześniu zaraz po dwóch innych wielkich szlemach to Hiszpan będzie miał jeszcze większa fizyczną przewagę przynajmniej nad Federerem i Djokovicem u którego już w tym sezonie było widać zmęczenie podczas AO. Ponadto bardzo newralgiczny moment dla Nadala, który zawsze wygrywa FO a tym razem zrównałby się liczbą zwycięstw w szlemach z Federerem (po 20). Bardzo ciekawie się to wszystko zapowiada.\nWimbledon w tym roku odwołany...\n253 4 267\nPiszą w temacie Dyskusje na temat tenisa, turniejów itd.\n451 1 045 12\n91 78 4\n62 14 7\n1 072 8 558 22\n136 303 2\n321 1 088 12\n4 206 8 332 28\n64 57 4\n211 3 024 10\n720 6 226 20\n238 992 10\n375 630 17\n769 3 453 20\n137 49 7\n171 103 11\n161 827 9\n191 388 9\n514 5 238 24\n1 741 2 538 22\n131 113 4\n127 677 9\n86 3 7\n177 754 14\n265 169 9\n150 166 8\n2 081 9 002 29\n144 324 4\n228 511 12\n436 336 6\n52 86 2\n100 435 5\n173 943 12\n17 70 4\n1 261 166 19\n221 877 17\n671 2 274 15\n175 3 009 8\n521 707 10\n314 78 7\n244 317 4\n63 117 7\nHokej na lodzieSiatkówkaKoszykówkaSporty WalkiŻużelPiłka RęcznaSnookerFormuła 1KolarstwoE-SportFutbol AmerykańskiBaseballSporty ZimoweInne Sportytennisbiossystem multi multiSTS opinie o bukmacherzeLV BET opinie o bukmacherzeBukmacher internetowy a podatkiFortuna opinie o bukmacherzeBłędy początkujących typerówpoker dla początkujacychpuchar hopmana tenispunkty w tenisierakieta tenisowa forumrównowaga w tenisieslajs tenisstatystyki w tenisiesystem na tenistenis wta madryt 2015tenisiści i tenisistkitenisowy walkowertie break tenisturniej tenisowy australian openturniej tenisowy dohaturniej tenisowy us openturniej tenisowy w rzymie 2013turnieje ATPwyniki tenisa livepodwójny błąd w tenisieobstawianie tenisanajseksowniejsze tenisistkimecze tenisa na żywokrecz w tenisiehandicap tenisdrabinka wta wimbledondrabinka wimbledon 2014doping w tenisiebwin tenisbet365 tenis


Narcos / Seriale / Stado Lwiej Ziemi\n#1 05.10.2017 21:27\nDzisiaj opowiem coś o czymś, co urzekło mnie ostatnimi czasy. Dla fanów akcji\n"Narcos" to serial oparty na faktach. Tak jak można się domyślić, że chodzi w nim o narkotyki. Fabuła opowiada o powstaniu największego producenta narkotykowego, znanemu światowi - Pablo Escobara, pochodzącego z Medellin. Serial również pokazuje wspólną walkę rządu USA i Kolumbii z bossem.\nW sezonie trzecim strona dobra i prawa walczy z innym, dużym wrogiem - Kartelem z Cali. Nic więcej mówić nie będę, bo spoilery.\nZachwyca mnie to, jak twórcom udało się odtworzyć niektóre sceny i postacie. Są tak dobrze zrobione! Ich dokładność widać nawet w ubraniach postaci. Są momenty, gdzie po scenie serialu pokazują zdjęcie z akcji, na którym się wzorowali w niej. Wtedy to najbardziej widać. Oczywiście dokładność to nie jedyna zaleta tej serii. Po resztę rzeczy kieruję do samego serialu.\nJak to do siebie niektóre thrillery i filmy akcji mają, jest tam trochę scen brutalnych i i mrożących krew w żyłach, więc ostrzegam.\nSeria ma już 3 sezony i oficjalnie dostępna jest tylko na Netflixie, ale spokojnie można go znaleźć w internecie. Poznałam go przez brata i głowy nie mogłam oderwać, tak się wciągnęłam. Teraz trzeba czekać rok na następny sezon.\nNarcos - tutaj odnośnik do polskiej strony Wikipedii o serialu.\nNarcos Wikia - tutaj skrót i opis wszystkich postaci występujących w serialu oraz inne tego typu, wiki'owe rzeczy.\nW spoilerze zamieszczam banner z Netflixa, randomowe screencapy i jeszcze coś.\nOstatnio edytowany przez Leah (05.10.2017 21:28)\n#2 05.10.2017 23:09\nJuż dawno myślałam o tym by obejrzeć Twój opis jeszcze bardziej przekonuje!


Goblin Sword - najlepsza gra w jaką grałem na iPhone | AppleCenter.pl\nGoblin Sword – najlepsza gra w jaką grałem na iPhone\nPlatformówka z grafiką w staroświeckim, pikselowym formacie która zabierze nas do przeszłości – do czasów Game Boy’a kiedy wszyscy zagrywali się w Pokemony.\nMogło by się wydawać, że gry tego pokroju nie mają dzisiaj racji bytu. Nic bardziej mylnego. Goblin Sword jest totalnym hitem. Stara oprawa graficzna w porównaniu z nowymi pomysłami i stylem zapewniła pozycję lidera w App Store jeśli chodzi o tego typu gry. Do czynienia mamy z nieskomplikowaną platformówką, co jest świetnym rozwiązaniem. Gdyż zarówno gra jak i sterowanie jest świetnie dopasowane do wielkości ekranu dotykowego. Dodatkowo podczas grania, czas umila nam świetna oprawa dźwiękowa. Jestem zwolennikiem tego typu gier, które sprawiają mi większą radość niż najnowsze tytuły z super grafiką – takie mnie nie cieszą. Cóż, może jestem z tych starych, którzy wolą pograć w Pokemony, Heroes of Might & Magic III czy Warcraft III.\n[youtube id= rqVfn5Td3ls]\nGłówny bohater w którego się wcielimy, to rycerz, który musi pokonać wiele złych kreatur chodzących po świecie i zaprowadzić pokój.\nW grze znajdziemy także proste zagadki logiczne polegające na przesunięciu wybranych elementów w celu otwarcia np. drzwi.\nW grze znajdują się elementy RPG. Monety zebrane w grze możemy wymienić na nową broń, pancerz czy dodatki (np. buty zwiększające wysokość skoku – moje ulubione czy miecz Midasa – mój ulubiony).\nWisienką na torcie jest boss na końcu każdego etapu. Aby przejść dalej trzeba się trochę namęczyć i pokonać wielokrotnie mocniejszego przeciwnika.\nNajbardziej cieszy mnie brak mikropłatności, które psują każdą grę. Wolę raz zapłacić i mieć spokój. Tak jest w tej grze. Jak za starych czasów, zbieramy monety i wymieniamy na ciekawe artefakty, bronie. Taki sposób grania bardzo mi odpowiada.\nJeżeli ktoś z Was przeszedł już tę grę, to proszę o pomoc. Nie potrafię przejść kilka ostatnich zadań (czasowych, jak i wyświetlić dobre zakończenie). Jeżeli ktoś ma informacje na ten temat to proszę o kontakt 🙂\n[appstore id= 905488045]\nPowiązane z:Gelato Games, Goblin Sword, gry ios, klasyczne gry\nMonument Valley – świetna, darmowa gra tygodnia!\nAuto Repair, czyli auto-naprawa dla najmłodszych\nLost Within,Bouncy Bits, Goo Goo! Najlepsze gry iOS. Tydzień 18\nKtóra z funkcji iPhone’a 6S podoba Wam się najbardziej?


Katarzyna Wasick szybsza od rekordzistki świata! Złoty medal dla 41-latka - Sport WP SportoweFakty\nKatarzyna Wasick wygrała pierwszy półfinał na 50 metrów stylem dowolnym podczas mistrzostw świata 2021 na krótkim basenie w Abu Zabi.\nPZ 20 Grudnia 2021, 16:22\nUczestniczka czterech edycji igrzysk olimpijskich miała drugie rezultaty podczas eliminacji i fazy półfinałowej - tak samo jak to było w listopadowych mistrzostwach Europy na 25-metrowej pływalni. Najlepsza w obu częściach rywalizacji okazała się ponownie Sarah Sjoestroem. Szwedce w drugim półfinale zmierzono 23.30. We wcześniejszym wyścigu Katarzyna Wasick uzyskała 23.41 i pokonała rekordzistkę świata, obrończynię mistrzowskiego tytułu. Ranomi Kromowidjojo - czterokrotna triumfatorka czempionatu globu na krótkim basenie w konkurencji 50 m kraulem (2010, 2014, 2016, 2018) - osiągnęła 23.54. W eliminacjach Sjoestroem miała 23.31, Wasick zaś 23.63.\nSzóste miejsce zajęła polska sztafeta 4x50 metrów stylem zmiennym w składzie: Kacper Stokowski, Marcin Cieślak, Jakub Majerski, Paweł Juraszek (1:33.13). Zwyciężyli ex aequo Rosjanie Kliment Kolesnikow, Kirił Strelnikow, Andriej Minakow, Władimir Morozow i Amerykanie: Shaine Casas, Nic Fink, Tom Shields, [tag=57708]Ryan Held\nTytuł mistrza świata na 50 metrów stylem motylkowym obronił 41-letni Brazylijczyk Nicholas Santos (21.93). Drugi był Dylan Carter (21.98), a trzeci - Matteo Rivolta (22.02). Tuż za podium znalazł się Szebasztian Szabo (22.14), który podczas mistrzostw Europy 2021 wyrównał rekord świata Santosa z 2018 roku (21.75).\nNajlepszy wynik w historii na 50 metrów stylem grzbietowym poprawiła Margaret Macneil. Reprezentantka Kanady uzyskała 25.27. Wcześniejszy rekord świata ustanowiła Kira Toussaint - 25.60 w listopadzie 2020 roku. Na drugim stopniu podium stanęła Kylie Masse (25.62), trzecim zaś - Louise Hansson (25.86).\nPiąty z rzędu złoty medal w konkurencji 400 metrów stylem zmiennym zdobył Daiya Seto (3:56.26). Do końca o wygraną walczył Ilja Borodin (3:56.47). Rosjanin pobił rekord świata juniorów. Trzecią lokatę zajął Carson Foster (3:57.99). Seto triumfował również w latach: 2012, 2014, 2016 i 2018. Zawody w Abu Zabi zakończą się we wtorek.\nKtóre miejsce zajmie Katarzyna Wasick we wtorkowym finale mistrzostw świata 2021?\nZjednoczone Emiraty Arabskie Abu Zabi Pływanie Polska Katarzyna Wasick Marcin Cieślak Władimir Morozow Ranomi Kromowidjojo Sarah Sjoestroem Paweł Juraszek Ryan Held Nicholas Santos Kacper Stokowski Jakub Majerski Kliment Kolesnikow Kylie Masse Margaret Macneil


Ersatz WOT - Page 2 - Towarzyskie - Hyde Park - Forum Odkrywcy\nCzlowieksniegu 161 posts\nbalans 91 posts\nTyr 73 posts\nNiemożliwe. Na granicy są same nieletnie jazydki w dziewiątym miesiącu ciąży i w dodatku chore na cukrzycę.\nSam w MON-ie latałem z kałachem po lesie Kabackim i ćwiczyło się strzelanie a sucho" I nie było to z bidy,ale z chęci wykorzystania lasu przy jednostce w którym pełno spacerowiczów czy innych cyklistów.Oczywiście było to uzupełniane co jakiś czas na strzelnicy/poligonie już strzelaniem ostrym i ślepakami.\nA tu mamy rozpisane uzbrojenie WOT.http://superbiz.se.pl/nowoczesne-technologie/zobacz-w-jaki-sprzet-beda-wyposazeni-zolnierze-wot-galeria_918160.html\nMamy naprawdę spory przekrój społeczny kandydatów. W zależności od województwa jest to od 40 do 55% żołnierzy rezerwy. Ponad 30% kandydatów legitymuje się wyższym wykształceniem."\nJego bezmyślny wyraz twarzy z góry narzuca, warunki weryfikacji potencjalnych kandydatów - same blokerskie Einsteiny" będą tam robić jeb,jeb; a w razie konfliktu zbrojnego (oczywiście przegranego) pokażą swoje morale w panice prując z beryla do wszystkiego co się rusza.\nFala, o ile pamiętam PZ nie zasuwała yralierą za BWP na zachód" tylko szykiem rozproszonym z KM (RPK, PKM)na skrzydłach i BWP jako odwód ogniowy. Taktyka bez amunicji była, ze ślepakami też, strzelanie dynamiczne to był nr3, choć to co dziś robi za dynamikę" nazywało się aktyka walki w terenie zabudowanym" i robiło się to już po dłuższym szkoleniu.\nPS Zgadzam się że podstawowym felerem" WOT są niezborne działania ministra.\nwiekszajac ilosc zawodowych, raz zwiekszamy koszta, dwa zmniejszamy PKB i wplywy podatkowe."\nmietek (7815 / 295) 2017-06-05 17:21:44\nmietek (7816 / 295) 2017-06-05 17:21:44\n1 Pracujacy w sektorze prywatnym, placy podatki, ktory dostej 500zl w WOT"\n....takie same jak dla jakichkolwiek innych wojsk, do wykorzystania w warunkach mobilizacji...."\n.... jak wyzej, jest to infrastruktura dla wjoska, nie zas tylko i wylacznie WOT..."\nA g...uzik. AM planuje nie tylko odtworzenie infrastruktury po zlikwidowanych JW, ale także stworzenie nowej sieci takowych. Dla przykładu, jeśli nie wierzysz- pkt zbiorczy dla broni osobistej" przypisanej przypisanej do poszczególnych członków WOT. Ma to być w każdej... gminie :-)\nCala kwota idaca na WOT wg tego argumentu napedza konsumpcje, tymbardziej iz promuje polskie zakupy."\nI tutaj możesz się poczuć mocno zaskoczony- część, nie wiem, jak duża przyznam, zostanie na początek utopiona w różnej maści prototypach i/lub gadżetach" z importu- masz przykład dronów.\nTo zle czy dobrze?"\nPodstawowy niedostatek koncepcji WOT to szkolenie wyłącznie na poziomie gołej" piechoty. Nawet jeżeli koncepcja wypali, będziemy mieć w rezerwie dużo zajęcy" i zero techników. A gdzie współpraca z artylerią, czołgami, lotnictwem pola walki ? Gdzie taka elementarna rzecz jak łączność ? Przez smartfony sobie pogadają w razie w" ?\nmietek (7817 / 295) 2017-06-06 09:56:15\nMoim zdanem na te weekendy powinni byc kwaterowani w namiotach, wolnych magazynach, szkolach czy co tam w okolicy jest."\nMagazyny broni, akurat tutaj decentralizacja jest, mimo kosztow, zalecana."\nTam, wg pomysłów ma być ylko" broń osobista- większe zabawki i tak będę w prawdziwych jednostkach wojskowych trzymane.\nChoc akurat nad magazynami trwaja prace, maja byc w formie mobilnej, czyli kontenery z bronia, kolejny z amunicja."


PPT - âNie musisz byÄ geniuszem, aby programowaÄâ¦ .â PowerPoint Presentation - ID:2886647\nâNie musisz byÄ geniuszem, aby programowaÄâ¦ .â\n<iframe src="https://www.slideserve.com/embed/2886647" width="600" height="485" frameborder="0" marginwidth="0" marginheight="0" scrolling="no" style="border:1px solid #CCC;border-width:1px 1px 0;margin-bottom:5px" allowfullscreen webkitallowfullscreen mozallowfullscreen> </iframe>\nâNie musisz byÄ geniuszem, aby programowaÄâ¦ .â - PowerPoint PPT Presentation\nKoło ROBOTyki. „Nie musisz być geniuszem, aby programować… .”. Programowanie robotów. Algorytm. to przepis, który podaje wszelkie czynności, jakie należy wykonać, by osiągnąć rozwiązanie określonego problemu w skończonej liczbie kroków. . W celu stworzenia algorytmu należy: .\nPowerPoint Slideshow about 'âNie musisz byÄ geniuszem, aby programowaÄâ¦ .â' - rian\nto przepis, który podaje wszelkie czynności, jakie należy wykonać, by osiągnąć rozwiązanie określonego problemu w skończonej liczbie kroków.\nW celu stworzenia algorytmu należy:\nwymyślić uszeregowany ciąg kroków rozwiązujący problem i zapisać go w odpowiedniej formie,\nprzeanalizować algorytm w celu jego udoskonalenia i wyeliminowania wad,\nprzenieść algorytm do wybranego przez siebie języka programowania.\nFormy przedstawienia algorytmu:\nopis za pomocą listy kroków,\nopis w postaci schematu blokowego,\nopis za pomocą drzewa.\nto uproszczona wersja typowego języka programowania.\nSymbole geometryczne używane w schemacie blokowym zostały zastąpione zdaniami w ojczystym języku, które opisują kodowany problem.\nnazywamy graficznym algorytm przedstawiony w postaci linii lub wektorów symbolizujących drogę wzdłuż której wykonywane są operacje arytmetyczno logiczne.\nDrogi mają wspólny początek, lecz inne wierzchołki końcowe.\nstanowi uporządkowany opis wszelkich czynności, jakie mają być wykonywane w ramach algorytmu.\nKrokto pojedyncza czynność realizowana w algorytmie.\nPonieważ kolejność wykonywania ma znaczenie, poszczególne kroki w algorytmie są numerowane.\npolega na podaniu czynności, które należy podjąć, by uzyskać oczekiwany efekt.\nOpis musi być zrozumiały dla odbiorcy.\nto plan algorytmu przedstawiony w formie graficznej struktury elementów zwanych blokami.\nKażdy blok zawiera informację o operacji, która ma być w nim wykonana.\nPomiędzy blokami znajdują się połączenia, inaczej linie przepływu, określające kolejność wykonywania klatek schematu.\nPodstawowe elementy graficzne schematu blokowego\nnazywamy skompilowaną do formy bitowej sekwencje symboli opisująca obliczenia zgodnie z pewnymi regułami zwanymi językiem programowania.\nProgramy mogą być wykonywalne przez wszystkie urządzenia elektroniczne posiadające procesor , pamięć elastyczną (RAM) i pamięć stałą (HDD), może być wykonywany bezpośrednio – jeśli wyrażony jest w języku zrozumiałym dla danej maszyny lub pośrednio – gdy jest interpretowany przez inny program zwany interpretatorem.\nProgramy komputerowe można zaklasyfikować według ich zastosowań:\nkompilatory i inne.\nto zbiór zasad określających, kiedy ciąg symboli tworzy program (czyli ciąg symboli opisujący obliczenia) oraz jakie obliczenia opisuje.\nJęzyk programowania pozwala na precyzyjny zapis algorytmów oraz innych zadań, jakie komputer ma wykonać.\nto silnik elektryczny wykorzystywany w urządzeniach w przypadku gdy siła ludzka nie jest wystarczalna bądź urządzenie działa automatyczne.\nW przypadku Lego Mindstorms NXT\nserwomotor jest silnikiem elektrycznym o mocy 9V, zawiera także zestaw metalowych przekładni, hamulec i czujnik obrotów.\nmontowany jest do kostki NXT do jednego z portów oznaczonym literami od A do C.\nKabel zapewnia zasilanie i dwukierunkową komunikację.\nPozwala to kostce NXT wydawać polecenia startu i zatrzymania swobodnego lub z hamowaniem, a także odczytywać aktualną prędkość i położenie oraz zliczać wykonane obroty.\nto urządzenie dostarczające informacji o pojawieniu się określonego bodźca, przekroczeniu pewnej wartości progowej lub o wartości rejestrowanej wielkości fizycznej.\nPrzykładowe sensory to:\nsensor odległości, itp.\nSensor dotyku LegoMindstorms NXT\nwykrywa nacisk na umieszczony z przodu obudowy pomarańczowy przycisk i zwraca go kostce NXT poprzez połączenie analogowe.\nPrzycisk posiada krzyżakowy otwór pozwalający na dołączenie osi i podobnych elementów lego w celu integracji z resztą konstrukcji.\nrozpoznaje kolory z zakresu RGB,\npotrafi także odtwarzać odpowiedni kolor z wyżej wymienionego przedziału.\nW celu rozpoznania koloru sensor wysyła pojedynczą wiązkę koloru na przedmiot i bada intensywność odbitej wiązki.\nSensor koloru w Lego Mindstorms NXT\nwykorzystuje trzy różnokolorowe diody LED do oświetlenia powierzchni i mierzy intensywność odbitego światła dla każdego z nich.\nDane te zwraca jako kolor w formacie RGB lub jako numer jednego z 18 kolorów podstawowych.\njest urządzeniem potrafiącym wydawać dźwięki i badać odległość między miejscem w którym się znajduje, a przeszkodą.\nW tym celu dalmierz wysyła sygnał ultradźwiękowy i bada czas z jakim sygnał wraca do urządzenia.\nDalmierz ultradźwiękowy w Lego Mindstorms NXT\ndziała poprzez wysyłanie impulsów ultradźwiękowych i mierzenie czasu, po jakim wracają odbite od obiektu.\nZintegrowana elektronika automatycznie dokonuje pomiaru i oblicza odległość w cm.\nto Inteligentna kostka sterująca pracą robota.\nWyposażona jest w 32-bitowy procesor,\n4 wejścia dla sensorów,\n3 wyjścia dla serwomotorów,\ngłośnik i przyciski sterujące.\nPołączenie z komputerem zapewnia port USB lub bezprzewodowa technologia Bluetooth.\nCzaplicki K. , Kowalczuk K. „Poradnik programowania robota Lego Mindstorms”, Zespół Szkół Elektrycznych im. prof. Janusza Groszkowskiego w Białymstoku,\n„Być kompozytorem i nie być muzykiem to tragedia. Oznacza, że jest się geniuszem bez talentu. „ -. opracował kevin domin kl.ii. 1.\tcechy muzyki barokowej : budowa wspaniałych organów, rozwój teatrów operowych we\nAlpy -. podstawa programowa. uczeń: opisuje krajobrazy wybranych obszarów europy (śródziemnomorski, alpejski), rozpoznaje je na ilustracji oraz lokalizuje na mapie. położenie. Łańcuch górski ma długość ok. 1200 km . ciągnie się od


Książki Krzysztof Bielecki | Autor - Księgarnia www.znak.com.pl\nKsięgarnia ZNAK.com.pl > Autorzy > Krzysztof Bielecki\nKrzysztof Bielecki to polski prozaik.\nUkończył filologię polską na Uniwersytecie Łódzkim. Debiutował w 1980 r. na łamach miesięcznika „Nowy Wyraz” jako prozaik. Od lat publikuje w „Twórczości”. Laureat nagród literackich: im. Wyspiańskiego, Piętaka, Gall.\n•\tNie ma czarów, nie ma aniołów (opowiadania, 1987)\n•\tFistaszek, czyli nadzwyczajna księga czynów Fistaszka oraz dziwów arcygłupich.\n•\tPowieść tylko dla dorosłych (1987)\n•\tEnd and Fin Company (1992)\n•\tGagatek a sprawa polska (2005)\n•\tPrzepaść (2014)\nNowa powieść Krzysztofa Bieleckiego z „gwiazdorską obsadą”: Niemen, Deyna, Bóg. Nóż jest kolejną zaskakującym utworem tego autora, utworem, w którym zachwyca świat przedstawiony. Czas, przypadek, pełnia, pustka i opisujący to język są jednym. Nastrój końca wakacji roku 1977 i nostalgiczny obraz zagubionego miasteczka przynoszą portret dorastającego do pierwszych tajemnic człowieka. Jak ujść z życiem? Czy za[...]\nOpowiadania ukazały się w „Twórczości”. Czy zapowiadają literaturę nowych obrachunków? Krzysztof Bielecki dokonuje między innymi oceny postaw inteligenckich po 10 kwietnia 2010 roku, uznając Krakowskie Przedmieście za swoisty wyrzut sumienia. Drwi z tych, którzy tam drwili – jak[...]


Cybinka: Bezpańskie psy biegają i straszą ludzi - plus.gazetalubuska.pl\nNowa siedziba KAS w Gorzowie. Co to oznacza dla skarbówki w Zielonej Górze?\nTrwa remont drogi w Kalsku. To zadanie z budżetu obywatelskiego\nDom Samotnej Matki w Zielonej Górze będzie miał nową siedzibę!\nCybinka: Bezpańskie psy biegają i straszą ludzi\nNa Facebooku pojawił się post, w którym jedna z mieszkanek zamieściła zdjęcie biegających po mieście dwóch psów rasy rottweiler. Pod postem pojawiły się komentarze typu: „Kup sobie helikopter, jak ci to przeszkadza”, „Pilnuj swojego nosa”.\nPod postem znalazło się wiele komentarzy. Jedni pisali o tym, że się boją, bo psy mogą zaatakować, inni bronili właściciela psów, pisząc komentarze uderzające w osoby, które wyrażały swoje obawy. Doszło do ostrej wymiany zdań, ale jak się okazuje, sprawa do policji nie trafiła.\n- Oficjalnie nikt żadnej skargi na tego pana nie złożył - mówi Ewa Murmyło, rzeczniczka policji powiatowej w Słubicach. - W czerwcu właściciel został ukarany mandatem karnym i od tamtej pory zgłoszenia nie było.\npsy cybinka bezpańskie\npsy straszą cybinka\nMoje działania reporterskie skupiają się na terenie powiatu słubickiego i sulęcińskiego. Szukam tu ludzi, miejsc, wydarzeń, o których warto pisać i je pokazywać. Szukam tematów, które niosą jakiś przekaz, pokazują ciekawe działania, ale także takich, w których poprzez nagłośnienie mogę pomóc rozwiązać problem. Zawsze staram się dociec prawdy wysłuchując różnych wariantów, jeśli chodzi o spór – wysłuchuję i opisuję obie strony. Staram się, żeby Czytelnik sam ocenił, po której stronie leży prawda. Można zgłosić mi każdy temat, każdy problem, każdą inicjatywę.\nJestem zawsze blisko ludzi i staram się spotykać z nimi osobiście, by ocenić sytuację, a w temacie ująć także emocje. Lubię pisać o ludziach i ich przeżyciach, pokazywać to, co w moim rejonie dzieje się dobrego, ale nie uciekam od spraw kontrowersyjnych, o czym nie raz przekonali się moi Czytelnicy.\nJestem optymistką i nigdy się nie załamuję. Wierzę, że zawsze jest jakieś wyjście. Lubię dobry żart i ludzi wesołych z pozytywną energią. Nie znoszę smutasów.\nGęsi nad zielonogórskim Gęśnikiem. Psy stawały jak wryte. Performance Boba Group\nNiesamowite. Karatecy z Zielonej Góry zdobyli 37 medali na jednych zawodach\nBudowa siedziby KAS w Gorzowie. Czy to coś zmienia dla pracowników Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze?


poznań | Moto Pod Prąd\nCzęść kierowców traktuje swoje pojazdy jako typowe narzędzie. Jest też grupa osób, dla których auta to przyjemność, o którą trzeba zadbać. Jak zatroszczyć się o swój samochód?Kontynuuj czytanie\nNa tę informacje czekaliśmy od dawna. Po latach sukcesów polskich fabryk nadszedł czas na kolejne wyróżnienie, a jednocześnie wyzwanie. Zakład Volkswagen w podpoznańskim Antoninku przygotowuje się właśnie do produkcji najnowszej generacji modelu Caddy.Kontynuuj czytanie\nJuż jutro rozpoczyna się największe motoryzacyjne święto nowych samochodów w Polsce. W Poznaniu pojawią się nowości i polskie premiery. Co warto zobaczyć na Poznań Motor Show?Kontynuuj czytanie\nPoznań Motor Show to największe targi motoryzacyjne w Polsce. Każdego roku jesteśmy świadkami wielu premier jednak podczas tegorocznej edycji zaprezentowano rekordową liczbę nowości.Kontynuuj czytanie\nTargi motoryzacyjne w Poznaniu to zdecydowanie największa i najbardziej renomowana impreza dotycząca nowych samochodów w Polsce. W tym roku oczywiście też odwiedziliśmy hale MTP. Wy macie czas do 8 kwietnia.Kontynuuj czytanie\nPoznański Motor Show każdego roku odwiedza rekordowa liczba gości. Nie ma w tym nic zaskakującego, ponieważ jest to jedyne wydarzenie motoryzacyjne w Polsce o tak wysokiej randze.Kontynuuj czytanie\nPonad 100 miejsca pracy dla wysoko wyspecjalizowanych pracowników motoryzacji pojawi się w Poznaniu. To efekt inwestycji Inchcape Motor Polska – brytyjskiego koncernu motoryzacyjnego i jednego z czołowych dealerów w Polsce. Poznań stanie się 3 miastem, gdzie powstanie salon ekskluzywnej sieci sprzedaży samochodów w Polsce. Kontynuuj czytanie


Zestaw do pie...\n190005000EU Manna https://static.manna.global/img/product/pl/630/zestaw-do-pielegnacji-wlosow-105554-280.png\nWolne od środków chemicznych i oleju palmowego naturalne kosmetyki w Zestawie do pielęgnacji włosów Manny powstały z wyłącznie naturalnych surowców specjalnie po to, żeby upiększać włosy! Manny z Zestawu wywierają działanie synergiczne, co oznacza, że wpływ zawartych w nich naturalnych substancji aktywnych wzmacnia się nawzajem\n1716 recenzje (4.2/5.00)\nMydło jest stworzone z samych naturalnych składników, a zapewnia włosom odżywienie i wzmocnienie! Opakowanie: 90 g\nINCI: Sodium Olivate Sodium Castorate Sodium Cocoate AquaWoda Montmorillonite Lavandula Angustifolia Oil Melaleuca Alternifolia Leaf OilOlejek eteryczny z drzewa herbacianego LimoneneSkład naturalnego olejku eterycznego LinaloolSkład naturalnego olejku eterycznego\nSkładniki: Zmydlona oliwa z oliwek Zmydlony olej rycynowy Zmydlony olej kokosowy Woda Glinka zielona Olejek eteryczny lawendowy Olejek eteryczny z drzewa herbacianego LimonenSkład naturalnego olejku eterycznego LinalolSkład naturalnego olejku eterycznego\nŚnieżnobiała, egzotyczna Manna o oszałamiającym zapachu kokosa, nie przetłuszcza skóry, a dzięki odżywczym, naturalnym składnikom sprawia, że będzie ona aksamitna i pachnąca. Opakowanie: 10 ml\nSkładniki: Zmydlony olej kokosowy Woda Zmydlone masło shea Olejek eteryczny z drzewa herbacianego LimonenSkład naturalnego olejku eterycznego\nWetrzyj w nawilżone włosy Mydło „Zdrowe włosy” Manny, następnie okrężnymi ruchami palców wmasuj delikatnie pianę w skórę głowy. Umyj je jak zazwyczaj, nie zapominając o masażu głowy. Po dokładnym umyciu wypłucz starannie całe mydło. Jeśli zachodzi taka potrzeba, powtórz czynności od początku.\nJeśli Twoja skóra na głowie jest przesuszona, zmęczona i łuszczy się, śmiało zastosuj do mycia włosów także Mydło COCO z olejkiem z drzewa herbacianego od Manny. Uważaj jednak, żeby przy jednej okazji używać zawsze tylko jednego rodzaju mydło. (Tą zasadą stosuj również przy myciu twarzy i kąpieli.)\nPrzed lub po myciu głowy wmasuj we włosy i w skórę głowy olej kokosowy, zawiń w ręcznik i pozostaw na 20 minut. Spłucz dwukrotnie, najpierw z użyciem mydła, wówczas olej łatwiej da się usunąć z włosów. Zastosuj tę odżywkę raz na tydzień.\nW celu całkowitego usunięcia z włosów piany mydlanej, na zakończenie mycia poleca się zastosowanie płukanki z cytryną lub octem. Dzięki niej włosy nabiorą olśniewającego blasku.\nSposób przygotowania: wlej do flakonu ciepłej wody, dodaj sok wyciśnięty z 1-2 cytryn lub 1-2 łyżki stołowe octu. Możesz również dodać olejek eteryczny od Manny: idealne proporcje to najwyżej 20 kropel olejku do 1 litra wody.\nUwaga! Składające się na Zestaw produkty wysyłane są luzem razem z innymi zamówionymi Mannami, nie są pakowane w osobne pudełko.\nPodczas demakijażu i mycia twarzy mydłem należy bardzo uważać, aby piana z mydła nie dostała się do oczu, ponieważ mydło nie zawiera żadnych sztucznych składników, natomiast jego naturalne składniki mogą powodować podrażnienie oczu.