Zwyrodnialec z Katowic skatował kobietę na śmierć - Dziennikzachodni.pl\nZwyrodnialec z Katowic skatował kobietę na śmierć\n25 października 2013 25.10.2013 Aktualizacja: 25 października 2013 11:17 25.10.2013 11:17\nPolicjanci z Katowic zatrzymali 57-latka podejrzanego o śmiertelne pobicie swojej konkubiny. Mężczyzna napadł na nią w jej mieszkaniu przy ulicy Dębowej. Na początku miał ją szarpać, potem okładać pięściami i w końcu kopać, kiedy kobieta upadła na ziemię, zaczął po niej skakać. 52-latka zmarła.\nŚmiertelne pobicie w Katowicach: Śledztwo w sprawie trwało od lipca. To wówczas 57 – latek zgłosił na policję, że znalazł pobitą konkubinę na ulicy. Mężczyzna utrzymywał, że zabrał ją do mieszkania przy ulicy Dębowej. Następnego dnia powiadomił zaś organy ścigania o jej śmieci.\n- Kilka dni temu nastąpił przełom w prowadzonym od trzech miesięcy śledztwie. Policjanci zdobyli informacje wskazujące, że za śmierć kobiety jest odpowiedzialny jej partner – wyjaśnia Jacek Pytel, rzecznik prasowy KMP w Katowicach.\nSzczegółów śledztwa nie chce zdradzać. Dodaje jedynie, że policjanci zdobyli niezbite dowody, obalające wersję 57-latka i wskazujące, że to on pobił swoją konkubinę na śmierć.\nMężczyzna w czwartek został zatrzymany w swoim mieszkaniu.\nKobieta jest święta bo słabsza.\n777 A PAN CEJROWSKI MIAŁ ZAWSZE RACJE WC KWADRANS POLSKA =CIYMNOGRÓD NIYZMMIYNNY (gość) 27.10.13, 00:29:39\nmaR kto niy znaczy że TRZEBA JOM ZABIĆ.\nmaRk (gość) 25.10.13, 11:29:23\nPo prawomocnym wyroku. Kobieta jest święta bo słabsza.


TARNOPOL 2014 zachodnia Ukraina - Forum Przyroda\nPost autor: Tarnopolanin » 3 mar 2014, o 19:13\nNa pewno wielu z Was boi się teraz na samą myśl o studiowaniu na Ukrainie. Chciałbym Was uspokoić- jednocześnie dać nadzieję na możliwość studiowania wymarzonej medycyny na Ukrainie- jeśli nie powiedzie się w Polsce.\nJestem w stałym kontakcie z Dziekanem Uniwersytetu Medycznego w Tarnopolu jak również z Konsulem Polski, z którym to odbyło się dzisiaj 2 spotkanie ze studentami. Cała sytuacja w Tarnopolu jest stabilna od samego początku. Media bardzo nagłaśniają cała sprawę i wg. mnie sieją panikę. Od samego początku w Tarnopolu było zupełnie spokojnie. Na ulicach nie można było ani razu odczuć tego, co dzieje się na Kijowskim Majdanie oraz tego o czym tak głośno mówiły media.\nNa Naszym Uniwersytecie studiuje ok. 170 Polaków. To głównie dzięki naszej działalności Uniwersytet Medyczny w Tarnopolu stał się jednym z najmodniejszych i najchętniej wybieranym uniwersytecie zachodniej Ukrainy.\nChciałbym przypomnieć, że na TDMU nie tolerujemy korupcji. Tak powszechne i znane na Ukrainie łapówkartwo jest u nas od razu tępione. Jakakolwiek próba dania lub wzięcia łapówki jest od razu przeze mnie zgłaszana do dziekana i rektora. Student dostaje upomnienie, a wykładowcy grozi zwolnienie z pracy. Myślę, że to mocny atut tego uniwersytetu, bo jak pewnie słyszeliście na niektórych Ukraińskich uczelniach należy doliczyć rocznie prawie równowartość czesnego, aby móc zaliczyć rok.\nKolejnym dużym plusem jest system nauczania. Codziennie uczęszcza się tylko na 1 przedmiot. Dzień zajęciowy trwa 6 godzin (od 9:00-15:00). Codziennie realizowane są 3 tematu z danego przedmiotu, a zajęcia podzielone są na 3 części. W pierwszej części asystent tłumaczy zagadnienia, a studenci mają czas na naukę. Później jest seminarium- czyli czas dla wykładowcy, aby mógł zweryfikować wiedzę studentów. Na koniec dnia po krótkiej przerwie studenci piszą test zaliczeniowy. Nie muszę chyba nikomu mówić jak taki system pomaga w systematycznej nauce i ułatwia przygotowania do sesji:)\nNa końcu zaznaczę fakt, który myślę ze jest bardzo istotny dla wielu z Was, a mianowicie kwestię przenosin do Polski. Wybierając przyszły uniwersytet na Ukrainie dokładnie zorientujcie się jak wygląda kwestia wybrania dokumentów z uczelni. Nasz Dziekan nie robi żadnych problemów z wybraniem dokumentów. Mało tego, pozwala studentom w okresie matur na wyjazd do Polski, w celu poprawienia matury i zwiększenia swoich szans w Polsce. Co więcej. Jeśli zabierzecie dokumenty z naszego uniwersytetu, a nie powiedzie się Wam w Polsce, spokojnie możecie wrócić i kontynuować dalszą naukę w Tarnopolu.\nJeszcze raz chciałbym Was uspokoić i zapewnić, że rekrutacja w tym roku będzie przebiegała planowo.\nZapraszam do studiowania w Tarnopolu. A po więcej informacji zajrzyjcie na stronę [reklama].\nPost autor: m0rix » 13 mar 2014, o 15:35\nTarnopolanin pisze: Chciałbym przypomnieć, że na TDMU nie tolerujemy korupcji. Tak powszechne i znane na Ukrainie łapówkartwo jest u nas od razu tępione. Jakakolwiek próba dania lub wzięcia łapówki jest od razu przeze mnie zgłaszana do dziekana i rektora. Student dostaje upomnienie, a wykładowcy grozi zwolnienie z pracy. Myślę, że to mocny atut tego uniwersytetu, bo jak pewnie słyszeliście na niektórych Ukraińskich uczelniach należy doliczyć rocznie prawie równowartość czesnego, aby móc zaliczyć rok.\nTo znaczy w jakim charakterze jesteś zatrudniony na tej uczelni? Jako naczelny kapuś? No i skąd niby możesz wiedzieć czy ktoś dał/wziął łapówkę? Pozakładałeś podsłuchy całej kadrze/studentom?\nPost autor: nachbarNJ » 15 mar 2014, o 12:23\nTo znaczy w jakim charakterze jesteś zatrudniony na tej uczelni? Jako naczelny kapuś? /quote]\nNawet jeśli jako naczelny kapuś, to bardzo dobrze, gdyż eliminuje to patologie i ludzki debilizm\nCzy są już jakieś zdecydowane osoby, które będą aplikować na medycynę do Tarnopola w roku 2014r.?\nPost autor: Tarnopolanin » 16 mar 2014, o 10:51\nJako oficjalny przedstawiciel TDMU i kurator polskich studentów mam obowiązek informowania dziekanat o pewnych niepokojących sprawach/sytuacjach zgłaszanych przez studentów. Często bywa tak, że studenci obawiają się iść osobiście do Dziekana, wtedy ja pełnię funkcję pośrednika.\nOczywiście, że nie jestem kapusiem i nie założyłem żadnego podsłuchu, tu chodzi o to, żeby gwarancja uniwersytetu o zerowej korupcji była prawdziwa.\nDwa lata temu była sytuacja, która nie spodobała się moim studentom i natychmiast zostało to zgłoszone przeze mnie do dziekanatu. Sytuacja już się więcej nie powtórzyła.\nRejestracja: 8 kwie 2013, o 19:32\nPost autor: qwe354 » 17 mar 2014, o 22:21\nMyślę, że przy tak wysokim poziomie nauczania incydentalne przejawy łapówkarstwa są całkowicie normalne. Wiadomo, że wśród studentów którzy przeszli ostrą selekcję aby dostać się na ten trudny kierunek znajdzie się jakaś czarna owca. Ponadto presja ogromnej ilości nauki i możliwości wyrzucenia z grona studentów sprzyja takim pojedynczym sytuacjom. Trzeba jednak zwrócić uwagę, że takie wymagania wobec studenta procentują m.in. wysoką zdawalnością LEKu i dodam, że ogromna chęć przeniesienia się z Ukrainy do Polski jest dla mnie całkowicie irracjonalna kto wyjaśni ten fenomen ?\nPost autor: m0rix » 18 mar 2014, o 16:22\nqwe354 pisze: Trzeba jednak zwrócić uwagę, że takie wymagania wobec studenta procentują m.in. wysoką zdawalnością LEKu i dodam, że ogromna chęć przeniesienia się z Ukrainy do Polski jest dla mnie całkowicie irracjonalna kto wyjaśni ten fenomen ?\nMożesz podać mi źródło informacji o wysokiej zdawalności LEKU na tej uczelni? Na stronie CEMU jest tylko wynik uśredniony ze wszystkich uczelni zagranicznych i delikatnie mówiąc nie powala on na kolana - prawie 10 pkt różnicy między wynikiem najniższej w tabeli PL uczelni i to niewiele powyżej progu zdawalności: 124,9. Ciężko przytaczać dobrą zdawalność LEKU jako argument jeśli nie ma oficjalnych statystyk z podziałem na uczelnie.\nDruga kwestia to konieczność nostryfikacji i statystyki jej zdawalności. Zdaję sobie sprawę, że tak mała próba może nie odzwierciedla obrazu sytuacji: zda-em-nostryfikacj-gar-informacji-jak- ... t55493.htm ale jednak 2 osoby zdające na 10 przystępujących to daje do myślenia. Jednak znowu jak w przypadku LEKU nie ma podziału na uczelni, ani nawet statystyk zbiorczych więc nie sposób wyrobić sobie opinię na tak lub na nie przy braku takich danych, bo na twoje wysoka zdawalność LEKU ja mogę odpowiedzieć, że jest niska zdawalność LEKU jednak nie mamy danych aby poprzeć te tezy.\nPost autor: czornydanio90 » 20 mar 2014, o 06:25\nJest tak wysoki poziom, że co roku w CM UMK jest tworzona na 3 roku dodatkowa grupa złożona ze studentów z Ukrainy. Niestety te grupy co rok są pośmiewiskiem rocznika.\nPost autor: qwe354 » 20 mar 2014, o 19:48\nczornydanio90 dlaczego ludzie z tych grup są niby pośmiewiskiem? i na jakiej podstawie te osoby przenoszą się na polskie uczelnie czy są jakieś specjalne wymagania?\nPost autor: czornydanio90 » 20 mar 2014, o 20:30\nqwe354, chodzi o poziom ogarnięcia grupy itd. (np. jak w innych grupach nie zdaje koła 2-3 osoby to u nich jest to 12-15 osób), a na jakich zasadach? Chyba składają podanie i tyle, dokładnie nie wiem\nPost autor: Tarnopolanin » 22 mar 2014, o 13:51\nczornydanio90 pisze: Jest tak wysoki poziom, że co roku w CM UMK jest tworzona na 3 roku dodatkowa grupa złożona ze studentów z Ukrainy. Niestety te grupy co rok są pośmiewiskiem rocznika.\nczornydanio90- skonkretyzuj proszę uczelnię, z której przenoszą się osoby o których mówisz! Z tego co mi wiadomo z Tarnopola do tej pory nie przeniosła się żadna osoba do Bydgoszczy.\nNie można generalizować całej Ukrainy przez jedną uczelnię, która słynie z łapówkarstwa na ogromną skalę. U nas w Tarnopolu poziom jest naprawdę utrzymywany na wysokim poziomie, a zerowa korupcja zmusza dodatkowo studentów do nauki. Trzeba również pokreślić fakt, że wszystko zależy personalnie od studenta. Można na Ukrainie się uczyć i skończyć studia z ogromną wiedzą i umiejętnościami praktycznymi. Można też studiować w Polsce i nie robić zupełnie nic- znam osobiście takie przypadki i myślę ze Ty również.\nZnam osoby z Tano, które po przenosinach do Polski miały stypendium i wcale nie były pośmiewiskiem". Znam również osoby z innej bardzo modnej uczelni zachodniej Ukrainy, które na 4 roku stomatologii nie potrafili wymienić wszystkich mięśni żwaczy.\nReasumując. Podjęcia nauki w Tarnopolu daje ogromne możliwości. Jeśli ktoś jednak marzy o studiowania w Polsce, a kolejna próba poprawienia matury zakończyła się fiaskiem- zachęcam do rozpoczęcia studiów na TDMU, a po 2-3 roku przenosiny do Polski. Wszystkim moim kandydatom podpowiadam jak to zrobić, po którym roku najrozsądniej się przenieść i którą uczelnię w PL wybrać:)\nSam tak zrobiłem i nie żałuję tego, że los rzucił mnie właśnie do Tarnopola!\nWiększość moich rówieśników zdecydowała skończyć studia w Tarno i myślę, że to też nie był zły pomysł, ponieważ większość z nich zdało nostryfikację za 1 lub 2 razem i odbywają właśnie staż:)\nMożliwe jednak, że za 5-6 lat, kiedy to tegoroczne pierwszaki będą kończyć studia, Ukraina wejdzie do UE i nie będzie żadnego problemu z nostryfikacja.\nZachęcam raz jeszcze do podjęcia nauki na TDMU.\nMacie jakieś pytania- śmiało piszcie!\nPost autor: randomlogin » 22 mar 2014, o 14:07\nTarnopolanin pisze: Możliwe jednak, że za 5-6 lat, kiedy to tegoroczne pierwszaki będą kończyć studia, Ukraina wejdzie do UE i nie będzie żadnego problemu z nostryfikacja.\nW 5-6 lat? Znasz jakis kraj, ktory zrobil to w 5-6 lat (pomijajac poczatki istnienia samej unii i jej prekursorow)? A polityka rozszerzeniowa Unii wyraznie zwolnila, bo odpowiednie wysoko postawione osoby zdaly sobie sprawe, ze potencjalnie bardziej to EU oslabia niz wzmacnia. Wiec rozne rzeczy mozesz pisac, ale nie ludz nadzieja na wejscie Ukrainy do Unii w takim czasie.\nPost autor: czornydanio90 » 22 mar 2014, o 16:53\nTarnopolanin, są to głównie osoby z Lwowa i Ivano-Frankivska\nO ile za te 5-6 lat Ukraina jeszcze będzie istnieć\nPost autor: wikkk09 » 22 mar 2014, o 19:23\nTak, ja jestem zainteresowana studiami na Ukrainie, czy jest jakaś strona lub grupa na facebooku, która zrzesza chętnych?


Medalowa tradycja zobowiązuje - Niezależna\nOpinie • 26.07.2021 18:03\nPrzez ponad dwa tygodnie będziemy dopingować polskich sportowców, aby dzięki nim w dalekim Tokio jak najczęściej słuchać najpiękniejszej melodii świata – „Mazurka Dąbrowskiego” – i jak najczęściej oglądać biało-czerwoną flagę wciąganą na maszt.\nNajwiększą grupę polskich sportowców na igrzyskach w Tokio stanowią lekkoatleci. Ta dyscyplina nie przypadkiem określana jest mianem „królowej sportu”. Polski Związek Lekkiej Atletyki był pierwszym stowarzyszeniem sportowym, które powstało w Polsce odradzającej się po zaborach. Nastąpiło to już 11 października 1919 r. w Krakowie, ale pierwszą siedzibą PZLA był, uwaga, Lwów!\nKrólowa sportu jest tylko jedna\nO roli lekkiej atletyki w polskim sporcie świadczy fakt, że pierwszy złoty medal olimpijski zdobyła lekkoatletka, rekordzistka świata w rzucie dyskiem Halina Konopacka. Była to jednocześnie pierwsza kobieta medalistka olimpijska w dziejach naszego sportu. Ta wszechstronnie utalentowana osoba (była także malarką) odegrała bohaterską rolę po napaści Niemiec na Polskę, gdy wraz ze swoim mężem ministrem Ignacym Matuszewskim z okupowanego kraju wywiozła samochodami złoto Narodowego Banku Polskiego (sama zresztą prowadziła ciężarówkę!).\nPolscy lekkoatleci wywalczyli na IO od 1928 r. do 2016 r. 57 medali, w tym aż 25 złotych! Najwięcej „Mazurków Dąbrowskiego” odegrano dla chodziarza Roberta Korzeniowskiego, który na igrzyskach triumfował czterokrotnie. Najwięcej krążków zdobyła jednak największa sportsmenka w dziejach polskiego sportu – Irena Szewińska. Z igrzysk przywiozła ich siedem: trzy złote, dwa srebrne i dwa brązowe. Do historii przeszli też inni nasi lekkoatleci: oszczepnik Janusz Sidło, młociarz Tadeusz Rut, przeszkodowiec Bronisław Malinowski, kulomioci Władysław Komar i Tomasz Majewski (ten drugi to dwukrotny mistrz olimpijski), tyczkarze Władysław Kozakiewicz i Tadeusz Ślusarski, rzucająca młotem Anita Włodarczyk czy dyskobol Piotr Małachowski.\nCo mogą wybiegać nasze panie?\nTym razem reprezentować nas będą biegaczki: sprinterka Klaudia Adamek (mistrzyni Europy w sztafecie), specjalistki od 400 metrów: Dominika Baćmaga i Iga Baumgart-Witan (dwukrotna medalistka mistrzostw świata w sztafecie 4x400, mistrzyni Europy i uniwersjady), Martyna Galant (młodzieżowa wicemistrzyni Europy na 1500 m), sprinterka Marlena Gola (mistrzyni świata w sztafecie), sprinterka Paulina Guzowska (mistrzyni świata w sztafecie), Małgorzata Hołub-Kowalik (wicemistrzyni świata i Europy w sztafecie 4x400), Joanna Jóźwik (piąta na IO w 2016 r. na 800 m), Natalia Kaczmarek (mistrzyni Europy i wicemistrzyni świata w sztafecie), Anna Kiełbasińska (mistrzyni i wicemistrzyni świata w sztafecie oraz mistrzyni Europy), Alicja Konieczek (akademicka mistrzyni świata w biegu 3 km z przeszkodami), jej siostra Agata (też 3 km z przeszkodami), Kornelia Lesiewicz (wicemistrzyni świata w sztafecie), Joanna Linkiewicz (wicemistrzyni Europy na 400 m przez płotki), Aleksandra Lisowska (mistrzyni Polski w maratonie), Angelika Mach (mistrzyni Polski w półmaratonie), Karolina Nadolska (zwyciężczyni półmaratonu w Chicago), sprinterka Paulina Paluch, Angelika Sarna (mistrzyni Polski na 800 m), Klaudia Siciarz (młodzieżowa wicemistrzyni Europy na 100 m przez płotki), Pia Skrzyszowska (wicemistrzyni Europy juniorek na 100 m przez płotki), Justyna Święty-Ersetic (indywidualna i w sztafecie mistrzyni Europy na 400 m), Anna Wielgosz (mistrzyni Polski na 800 m).\nJak widać, przy tak wielkim bogactwie talentów i możliwości nie jest przesadą apetyt na co najmniej kilka medali.\nRzutem, skokiem lub chodem po złoto\nJednak Polki nie tylko w biegach celują. Liczna jest też reprezentacja naszych pań w dyscyplinach wymagających krzepy i wytrzymałości. Tu reprezentują Polskę: wicemistrzyni świata w rzucie młotem i dwukrotna medalistka mistrzostw Europy Joanna Fiodorow, kulomiotka Paulina Guba (mistrzyni Europy), młodzieżowa wicemistrzyni Europy w pchnięciu kulą Klaudia Kardasz; medalistka mistrzostw świata w rzucie młotem Malwina Kopron, halowa mistrzyni świata i medalistka mistrzostw Europy w skoku wzwyż Kamila Lićwinko, medalistka młodzieżowych mistrzostw świata w siedmioboju Adrianna Sułek, dwukrotna mistrzyni olimpijska i czterokrotna mistrzyni świata i Europy w rzucie młotem Anita Włodarczyk, chodziarka Katarzyna Ździebło.\nWśród panów akcenty są rozłożone bardziej równomiernie. Spośród przedstawicieli płci brzydszej o trofea będą walczyć: trzykrotny olimpijczyk w chodzie Rafał Augustyn; halowy mistrz Europy na 800 m Mateusz Borkowski; dwukrotny olimpijczyk w chodzie Artur Brzozowski; halowy mistrz Europy, wicemistrz na stadionie w pchnięciu kulą Konrad Bukowiecki; maratończyk Marcin Chabowski; wicemistrz świata w sztafecie płotkarskiej Damian Czykier; halowy mistrz Europy na 800 m Patryk Dobek; 400-metrowiec Kajetan Duszyński; czterokrotny mistrz świata w rzucie młotem, dwukrotny mistrz Europy Paweł Fajdek; maratończyk Arkadiusz Gardzielewski; medalista ME juniorów w sztafecie 4x400 m Patryk Grzegorzewicz; mistrz i wicemistrz Europy w hali i na stadionie Michał Haratyk; czterystumetrowiec Dariusz Kowaluk; oszczepnik Marcin Krukowski z drugim tegorocznym wynikiem na świecie; halowy mistrz świata w sztafecie 4x400 m Jakub Krzewina; czterokrotny mistrz Europy na 800 m w hali i na stadionie Marcin Lewandowski; pięciokrotny medalista mistrzostw świata w skoku o tyczce w hali i na stadionie, halowy mistrz Europy Piotr Lisek; dwukrotny wicemistrz olimpijski, mistrz świata i dwukrotny mistrz Europy Piotr Małachowski; mistrz Europy juniorów i młodzieżowców w rzucie oszczepem Cyprian Mrzygłód; medalista mistrzostw Europy juniorów na 20 km Łukasz Niedziałek; maratończyk Adam Nowicki; medalista IO w 2016 r. w rzucie młotem oraz mistrz Europy i trzykrotny medalista mistrzostw świata Wojciech Nowicki; akademicki mistrz świata na 1500 m Michał Rozmys, 400-metrowiec Mateusz Rzeźniczak; mistrz Europy i akademicki mistrz świata w skoku o tyczce Robert Sobera; młodzieżowy mistrz Europy w rzucie dyskiem Bartłomiej Stój; młodzieżowy mistrz Europy w sztafecie 4x400 m Wiktor Suwara; młodzieżowy mistrz Europy w chodzie na 20 km Dawid Tomala; olimpijczyk z 2016 r. w dziesięcioboju i medalista halowych mistrzostw Europy Paweł Wiesiołek; mistrz świata i wicemistrz Europy w skoku o tyczce Paweł Wojciechowski, halowy mistrz świata w sztafecie 4x400 m Karol Zalewski.\nŁucznik jak wino?\nNa IO będą też nasi łucznicy: Sylwia Zyzańska i Sławomir Napłoszek. Ten ostatni to swoisty fenomen, bo startuje na igrzyskach, mając… 53 lata! Był już na igrzyskach w 1992 r. (!) w Barcelonie i po wielu latach rozbratu z łucznictwem niedawno do niego wrócił, po czym uzyskał kwalifikację olimpijską!\nOby ta dwójka nawiązała do sukcesów Ireny Szydłowskiej, srebrnej medalistki IO w Monachium (1972), oraz brązowych medalistek w drużynie na IO w Atlancie (1996): Katarzyny Kowalskiej-Klaty; Iwony Dzięcioł-Marcinkiewicz i Joanny Kwaśnej-Nowickiej. Dodajmy, że multimedalistką mistrzostw świata w tej dyscyplinie i czwartą zawodniczką IO w Monachium była Maria Mączyńska, a przed II wojną światową jednymi z najlepszych łuczników świata byli Polacy: Janina Kurkowska-Spychajowa i Michał Sawicki.\nMamy też troje pięcioboistów nowoczesnych: mistrzynię świata w drużynie Annę Maliszewską; młodzieżowego mistrza Europy i medalistę młodzieżowych mistrzostw świata Łukasza Gutkowskiego oraz młodzieżowego mistrza Europy i medalistę mistrzostw świata w drużynie Sebastiana Stasiaka.\nNaszych barw bronić też będą pływacy, ciężarowcy, siatkarze halowi i plażowi, strzelcy, szermierze, dwie specjalistki od taekwondo, tenisiści, tenisiści stołowi, wioślarze, przedstawicielka wspinaczki sportowej (debiut na IO tej dyscypliny), zapaśnicy i żeglarze, w tym medalistka z IO w Londynie Zofia Noceti-Klepacka.


Słoń / Shellerini / Mikser / Koni / DJ Soina – 9.05.2014 – Medyk Rapportal.pl - Najlepszy portal Hip-hopowy w Polsce\nBy Bashesh on 6 maja 2014\nAgencja Muzyczno-Eventowa Bashesh z ogromną przyjemnością zaprasza na koncert Słonia i Miksera + Dj Soina, WSRH oraz Koniego, który odbędzie się 09.05.2014 w Gdańsku.\nI pula – 25 pln\n19:00 (koncerty – 21:00)\nZnany w całej Polsce reprezentant poznańskiej sceny dj’skiej, współtwórca kolektywu Triple impact oraz studio Betony.Na stałe związany z poznańską wytwórnią Szpadyzor Records. W 2011 roku ukazał się legalny debiut Mixtape „Kręci Mnie Vinyl”, który odibił się dużym echem wsród słuchaczy. Dj Soina wraz z DonGURALesko, W.S.R.H, Demonologią, PIH’em oraz RR Brygadą koncertuje i gra imprezy na terenie kraju oraz poza jego granicami m.in. Wielka Brytania(London, Coventry, Aberdeen,Edynburg,Leicester), Irlandia(Cork, Waterford), Holandia(Den Haag, Rotterdam) Francja (Les Deux Alpes). Miał okazje występować na jednej scenie z artystami światowowego formatu : Naughty by Nature (USA), Masta Ace (USA), DJ Premier (USA), Pharoahe Monch (USA) Pyranja (Niemcy),Dope D.O.D (Wielka Brytania) Irie Maffia (Węgry), Indy & Witch ( Czechy ), Killah Priest (Wu-Tang Clan, USA), Killa Kella (UK), DJ Marco Polo (USA),The Beatnuts (USA). Aktualnie promuje swój drugi mixtape Kręci Mnie Vinyl 2\nShellerini zaprezentował się szerszej publice w roku 2002 na “Opowieściach z betonowego lasu” donGURALesko. Rok później, dołączył do składu PWS (Mikser i Szpaku), z którym to wypuścił krążek “PDG Rapertuar”. Ponadto na swoim koncie ma dwa mixtape`y nagrane wspólnie ze Słoniem oraz gościnne występy w licznych produkcjach m.in. na “Drewnianej Małpy Rock” DGE, “Operacji Kocia Karma” Killaz Group, “Mixtape nr IV” Dj Decks oraz “Na serio” Rychu Peja SoLUfka. W marcu 2010 ukazała się składanka “Gościnnie Shellerini”. Stanowiła ona preludium do solówki artysty zatytułowanej “PDG Gawrosz” i wydanej w lutym 2011.\nSłoń po występach gościnnych na takich projektach jak Łestern 3 Ramony, na dobre wypłynął na mixtape’ie Wyższa Szkoła Robienia Hałasu. Po ogólnopolskim sukcesie krążka (ponad 2000 sprzedanych egzemplarzy) w roku 2009 wydał solową płytę pt.”Chore Melodie”. Na albumie gościnnie udzielili się tacy raperzy jak: Peja , Kaczor (Killaz Group) czy Paluch (Aifam).\n24.września 2010 ukazał się kolejny projekt stworzony z poznańskim producentem Mikserem – Demonologia. Album, dzięki któremu Słoń stał się jednym z najbardziej charakterystycznych polskich MC’s.\n“Wyższa szkoła robienia hałasu” oraz “WSRH Unhuman Mixtape” nie zawiodły oczekiwań słuchaczy zarówno pod względem tekstowym, jak i muzycznym. Oba albumy cieszyły się sporym zainteresowaniem w innych częściach Polski, głównie ze względu na pokłady energii tkwiące w twórcach WSRH, siłę przekazu oraz niepowtarzalny “typowo poznański styl”.\nSheller i Słoń współpracowali z takimi artystami jak m.in: donGuralesko, Kaczor (Killaz Group), Peja, Onar, Ramona 23, Kajman,Rafi, Paluch, Aifam, Beat Squad, DJ Decks, DJ Kostek, DJ Hen, DJ Story, Mikser, Donatan, Matheo czy Julas.\nPoza pracą stricte wydawniczą w latach 2008 – 2010 zajmowali się również prowadzeniem autorskiej audycji RAPodajnia na antenie RadioGlob.pl.\nObecnie promują swój nowy albumem “Szkoła wyrzutków”, który jest jedną z najlepszych płyt w Polsce\nZajmuje się rapem od 1997. Dwa lata po rozpoczęciu swojej działalności stał się jednym z członków grupy Beat Squad. Na pierwszej płycie „Takie Chwile” udzielił się wyłącznie gościnnie, od drugiej był już pełnoprawnym członkiem grupy. Po wydaniu kolejnych płyt razem z Beat Squad’em czyli „Zapach Lata” który ukazał się w 2008 roku oraz „O czym szumią liście” z 2010 jego kariera zaczęła nabierać tempa.\nPo wydaniu ostatniego laidbackowego krążka wraz z Rafim postanowił stworzyć mixtape Rafi/Koni. Album zawierający takie hity jak „Mafia” czy „Lawka”, gdzie gościnnie pojawiła się Klaudia oraz Kubiszew został bardzo dobrze odebrany przez słuchaczy. Promowany jest teledyskiem do „Mafii” oraz do utworu „Lawka”.\nSukces jaki odniósł ten krążek sprawił, ze 2/3 grupy Beat Squad myślą już nad kolejnym projektem.\nWydanie albumu Rafi/Koni Mixtape było pierwszym krokiem w innym kierunku niż wcześniejsza twórczość artysty, kojarzonego głównie z laidbackiem. Jest to przedsmak tego co znajdzie się na jego solowej płycie pt. „Z Pamiętnika Szaleńca”, której premiera przewidziana jest na jesień 2012.\nKoni udzielał się gościnnie na takich płytach jak „Opowieści z Betonowego Lasu” – Donguralesko, „Chore Melodie” – Słoń, „Jestem Stąd” wraz z WSRH, „Unhuman Mixtape” – WSRH, „PDG Gawrosz” – Shellerini, „Demonologia” – Słoń/Mikser, „Szkoła Wyrzutków” – WSRH, „Zaklinacz Deszczu” – Donguralesko oraz wielu innych.\nKoni ma na koncie liczne koncerty w całym kraju z Beat Squadem jak również z ekipą WSRH. Repertuar, który zawiera ponad 100 kawałków zawsze przyciąga mnóstwo fanów na koncertach.\nPALUCH | SŁOŃ i MIKSER | WUZET | DJ Soina, Auer, ERR BITS | Warszawa @ BASEN nowe brzmienia hip hop fest


Tanie hotele w Gedre - Oferty hoteli w Gedre - eSky.pl\nGedre - Zobacz najlepsze oferty hoteli\nLuz Saint-Sauveur, 24 września 2021, 2 noce\nBarèges, 24 września 2021, 2 noce\nCauterets, 24 września 2021, 2 noce\nGedre, 24 września 2021, 2 noce\nSprawdź inne oferty Zobacz więcej hoteli w Gedre\nHotele w Gedre to zróżnicowana baza noclegowa, w której każdy z podróżujących znajdzie nocleg odpowiadający swoim potrzebom. Wolisz hotel o wysokim standardzie z ofertą all inclusive, a może wybierasz hotele gwarantujące kameralną atmosferę i tani nocleg? w Gedre zarezerwujesz nocleg na każdą kieszeń! Wybierz dogodną dla siebie lokalizację i standard hotelu, a także sprawdź metody płatności za nocleg i możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji. Hotele w Gedre to obiekty zlokalizowane zarówno blisko najpopularniejszych atrakcji, jak i z dala od tłumu. Idealne na dłuższy pobyt, jak i pełniące funkcję jedynie bazy wypadowej do innych miejsc. Wybierz hotel dla siebie i rozpocznij przygotowania do podróży lub wyjazdu służbowego już dzisiaj!\nGedre – najlepsze hotele\nKompleksowe usługi i atrakcyjna lokalizacja to jedne z kluczowych warunków, które musi spełniać hotel all inclusive. Najlepsze hotele w Gedre to gwarancja obsługi na najwyższym poziomie oraz szereg udogodnień dla gości hotelowych. Obiekty noclegowe o wysokim standardzie oferują doskonałą lokalizację, blisko kluczowych atrakcji w Gedre. Goście mogą skorzystać z bezpłatnego parkingu, a także wybrać pokój lub apartament idealnie dopasowany do swoich potrzeb. Hotel o wysokim standardzie to również m.in. zróżnicowane menu, strefa SPA lub fitness oraz atrakcje dla dzieci. Najlepsze obiekty noclegowe w Gedre to znakomite rozwiązanie dla par, rodzin, a także osób, które podróżują służbowo czy planują organizację szkolenia dla swoich pracowników.\nJak znaleźć hotel w Gedre?\nNajszybszym sposobem na znalezienie hotelu w Gedre jest skorzystanie z wyszukiwarki noclegów eSky. Rozbudowana baza noclegowa to pewność, że znajdziesz to, czego szukasz. W odpowiednie pola wyszukiwarki wpisz miejsce podróży, wybierz datę zameldowania i wymeldowania, a także liczbę gości i pokoi. Gotowe! Wyniki wyszukiwania wskażą dostępne w danym terminie obiekty. Bez problemu sprawdzisz odległość hotelu od centrum, sposób płatności za nocleg czy liczbę gwiazdek, które otrzymał obiekt.\nJakie udogodnienia znajdę w hotelach w Gedre?\nHotele w Gedre to obiekty o różnym standardzie i dopasowanych do niego udogodnieniach dla gości. Najpopularniejsze z nich to m.in. bezpłatny dostęp do Wi-Fi, strefa SPA, barek/sejf w pokoju, centrum konferencyjne, strefa gastronomiczna, kącik zabaw dla dzieci, bezpłatny parking, a także broszury informacyjne na temat atrakcji w okolicy. Niektóre z obiektów zapewniają również transport z/na lotnisko lub zachęcają do skorzystania z wycieczek śladem największych zabytków w Gedre\nGdzie rezerwować hotele w Gedre?\nRezerwacja noclegu na stronie eSky.pl to rozwiązanie, które pozwoli Ci zaoszczędzić czas i pieniądze. Skorzystaj z wyszukiwarki hoteli w Gedre i dobierz obiekt do swoich potrzeb. Wiele osób decyduje się także skorzystać z pakietu „Lot+Hotel”, który umożliwia rezerwację noclegu nawet o 30% taniej. Wyszukiwarka i rezerwacja tanich hoteli w eSky.pl jest dostępna na stronie głównej, w zakładce „Noclegi”. Nie wiesz, czy planowana podróż dojdzie do skutku? Sprawdź, czy dany obiekt udostępnia możliwość bezpłatnego anulowania rezerwacji.\nIle kosztuje hotel w Gedre?\nCena za nocleg w Gedre jest zróżnicowana i zależy od standardu oraz lokalizacji hotelu. Noc w obiekcie o średnim standardzie to koszt od kilkudziesięciu do kilkuset złotych. Hotele pięciogwiazdkowe goszczą gości za kwotę od kilkuset do nawet ponad tysiąca złotych za noc. Jeśli szukasz tanich noclegów, sprawdź naszą ofertę pakietów „Lot+Hotel”, która umożliwia rezerwację hotelu i lotu nawet o 30% taniej.\nHotele w Marmul


ROZUM i… wszystko jasne? | WIZJA LOKALNA\nKomentarze 34 to “ROZUM i… wszystko jasne?”\n10 stycznia, 2010 o 3:46 pm\nDobra, to tym razem się postaram. W poprzedniej notce nie zdołałem wykrzesać entuzjazmu, teraz jest lepiej. Zgadzam się z większością komentarzy, oto te, z którymi się nie zgadzam.\n„ludzkość może postępować ku coraz większej doskonałości” – ludzie rzeczywiście do tego dążą. Popatrzeć na wpływ techniki, nauki, rozumu na rzesze ludzkie w dawnych wiekach, a teraz. To nie tylko o technikę chodzi.\n„wszystko jest dostępne ludzkiemu pojmowaniu” – Ty piszesz „Ludzkiemu pojmowaniu dostępny jest jedynie fragment otaczającego nas świata” – otóż nie. Wszystko jest dostępne. Co innego jest dostępność, a co innego możliwości. Na wszystko przyjdzie czas.\n„- należy lekceważyć nieracjonalność” – otóż ja też piszę: „Nie należy”, ale zupełnie z innych powodów. Irracjonalność jest podstawą wszystkich sztuk, jest przyczyną mnóstwa wynalazków technicznych, działalność każdego pioniera jest tak charakteryzowana przez mu współczesnych. To nie chodzi tylko o zagładę świata.\n16 stycznia, 2010 o 11:24 am\nTorlinie, Twoje święte prawo się nie zgadzać ze mną, lecz ja mam również prawo, by nie zgadzać się z Tobą :)\nJednakże, nawet z niezgody takowej, może wyniknąć głębsze zrozumienie sprawy, która nas poróżnia.\n– “ludzkość może postępować ku coraz większej doskonałości”\nMogę tylko powtórzyć: „może, ale nie musi”, tyle że z pewną modyfikacją: … i zdarza się, że nie postępuje. Zresztą: cóż to może oznaczać owa „doskonałość”? Pachnie mi tu wręcz jakąś kolejną totalitarną utopią pt. „raj” albo „złoty wiek” albo „czasy wiecznej szczęśliwości”, do których już niejednokrotnie chcieliśmy się rzucać… przez szerokie morze trupów, zazwyczaj.\nA ponadto: pal licho moje złote myśli w tym temacie! Ty wszak ignorujesz samego Kapuścińskiego (vide: jego cytat o naszej kulturze, która „z zawrotną prędkością stoi w miejscu”.\n– „wszystko jest dostępne ludzkiemu pojmowaniu”\nUważam jednak, że nie wszystko, a właściwie – bardzo mało. Podglądamy (Wszech)świat przez dziurkę od klucza a wydaje się nam, że zaglądamy przez otwarte na ościerz drzwi. A świat bawi się z nami w ciuciubabkę: niby pozwala nam siebie obserwować, a przecież już same nasze obserwacje wpływają na jego obraz – widzimy więc tylko refleks naszego refleksu. Tym sposobem iluzja się niejako potęguje.\nPoza tym: skąd wiesz, czy to, co oglądamy (i – jak się nam tylko wydaje – poznajemy) nie jest zaledwie jakimś ziarenkiem piasku na pustyni, która ma kosmiczne rozmiary?\n– „należy lekceważyć nieracjonalność”\nNiczego nie należy lekceważyć. Właściwie to sam nie jestem pewien tego, co bardziej napsuło nam krwi w cywilizacyjnym rozwoju: racjonalizm czy irracjonalizm. Wygląda na to, że głupota i krwiożercze skłonności czlowieka mogą się lęgnąć zarówno w naszych sercach, jak i umysłach – z Bogiem, czy bez Boga, świadomie czy nieświadomie, z wolą czy bezwolnie, z nadgorliwości czy z lenistwa… etc.\n19 stycznia, 2010 o 9:43 am\nZa młodu myślałem, że nasz Wszechświat jest bąbelkiem w oranżadzie olbrzyma, ale „Faceci w czerni” wyprowadzili mnie z błędnego założenia. Obojętne, czy jesteśmy ziarenkiem piasku, bąbelkiem czy piłką, wszystko jest dostępne ludzkiemu pojmowaniu, zależy to tylko od nas, od naszych możliwości pojmowania i percepcji.\nJa rozumiem w tym kontekście słowo „doskonałość” jako życie bez głodu, cierpień, nędzy, wojen, z dobrym, ogólnoświatowym rządem dbającym o obywatela, przyrodę. Ale od czegoś zawsze należy zacząć. I my zaczęliśmy od zapisania się do Unii – dla mnie to jest zalążek tego, czego ja oczekuję.\nO racjonalności i nieracjonalności piszemy o dwu różnych sprawach.\n19 stycznia, 2010 o 2:47 pm\n„(…)wszystko jest dostępne ludzkiemu pojmowaniu, zależy to tylko od nas, od naszych możliwości pojmowania i percepcji.”\nNo właśnie. Ja uważam że te możliwości są jednak ograniczone. Tak więc nie wszystko jest dostępne ludzkiemu poznaniu, a tym samym pojmowaniu.\n„Ja rozumiem w tym kontekście słowo ‚doskonałość’ jako życie bez głodu, cierpień, nędzy, wojen, z dobrym, ogólnoświatowym rządem dbającym o obywatela, przyrodę.”\nNo właśnie. Dlatego niegdy nie osiągniemy doskonałości, bo nigdy nie pozbędziemy się np. cierpienia (immanentnie wpisanego przecież w kondycję ludzką), ani nigdy też nie doczekamy się „ogólnoświatowego rządu dbającego o obywatela, przyrodę”. Prędzej ludzkie rzesze doczekają się zniewolenia, a eksploatacja przyrody nie będzie miała końca… no chyba że do końca wyeksploatujemy przyrodę. Wiem, że brzmi to pesymistycznie… Ja naprawdę chciałbym być pod tym względem optymistą, lecz cóż mogę na to poradzić, że wszystko, co się działo dotychczas w historii ludzkości, na ten optymizm nie pozwala?\n10 stycznia, 2010 o 4:44 pm\nCiekawym dla mnie jest ten obraz Bruegla – zarówno nadaje się do zilustrowania twierdzeń Rzeczników Oświecenia, jak i myśli autora tego bloga.\n16 stycznia, 2010 o 11:45 am\nDlatego też wybrałem go jako ilustrację tego tekstu :)\n10 stycznia, 2010 o 6:18 pm\nLogosie, nie chcę psuć ci zabawy, ale czy słyszałeś już (przypadkiem) o modelach postulatywnych?\nDyskutowanie z pobożnymi życzeniami (po uprzednim nadaniu im przez dyskutanta rangi twierdzeń) doprowadzić może do zabawnych rezultatów. I doprowadza.\nPostulat dotyczący równości jest szczególny i zasługuje na szczególną uwagę.\nW zasadzie możne przeczytać w każdym opracowaniu dotyczącym Wieku Oświecenia, że „wszyscy ludzi są równi” nie jest (i nie było nigdy) twierdzeniem opisującym rzeczywistość, lecz postulatem odnoszącym się do „równości wobec prawa”. Była to zarazem propozycja jak i cel. Ze ludzie są nierówni – tego nikt nigdy nie kwestionował, wyważasz (zupełnie niepotrzebnie szeroko otwarte drzwi. Postulat, ze pożądanym byłoby zrownać szanse i odpowiedzialność za własne czyny niezależnie od przynależności stanowej – to była istota oświeceniowego ideału „obywatela”, nowej istoty, która miała zastąpić kategorie „pan” i „poddany”. W tej Monteskiuszowej dezyderacie zawarte było podzwonne dla średniowiecza.\nNajlepsze, że w tym wypadku sprawa zakończyła się sukcesem i ten sam artykuł kodeksu stosowany będzie dzić w stosunku do Ciebie, księcia Monako i George Sorosa jeśli któryś z was w konkretnym obszarze jurysdykcyjnym popełni to samo przestępstwo np. gwałcąc lub podpalając, o kradzieży już nie wspomnę. ;-)\nW XVIII wieku obowiązywał inny artykuł gdy człowiek szlachetnie urodzony ubił człeka z gminu, a inny, gdy się zdarzyło odwrotnie. Tak naprawdę, to ta równość wobec prawa zacementowana została dopiero konsekwentnie i na trwałe w kodeksie Napoleona. I wszystkich pochodnych.\n14 stycznia, 2010 o 7:00 am\nAmicusie, przepraszam – wiem, że nie tolerujesz osobistych wycieczek pod adresem innych rozmówców, ale tak Cię lubię, że nie mogę się oprzeć, by i tym razem nie zgrzeszyć ;) )\nPostaram się chociaż żeby mój wpis korespondował z hasłami z postu: racjonalizm, tolerancja, równość, doskonałość.\nMam pytanie do Telemacha.\nTelemachu, jak ktoś taki jak Ty, tj. racjonalny i doskonały może być tak cynicznie zgryźliwy? Może to przystoi mnie, takiej, co to niewiele przeżyła, doświadczyła, widziała, czy przeczytała. Ale Tobie? Powiedz dlaczego czytając Twoje mądre teksty czuję podziw do autora, a nie czuję sypmatii? (Mniejsza o to, że o to nie zabiegasz.) Masz coś z cyborga. Inteligencja wyprana z duszy. Zwykle we wstępie piszesz uprzejmie (co mnie cholernie wkurza) coś w rodzaju” nie chcę cię wkurzać, psuć zabawy itp”, a potem robisz zamierzony, perfidny wtręt by dokuczyć, wyśmiać. Nie zależy Ci na prawdziwej dyskusji, konfrontacji poglądów, starciu emocji, czy choćby wirtualnych więziach. Pozujesz tylko, że takie są Twoje pobożne życzenia.\nZastanawiam się po co to robisz?\nRzucasz suche fakty i nie zależy Ci na tym by nas do nich przekonać. Na naszej wiedzy też raczej się nie wzbogacisz bo przerastasz nas o głowę. Amicusa próbujesz sprowokować do ustępstwa zjadliwym cynizmem.\nDługo zastanawiałam się, co mnie w Tobie irytuje. Może jeszcze nie potrafię tego nazwać, ale już wiem co symbolizuje Twoją, drażniącą mnie postawę. Spójrz na swoje blogowe zdjęcie. To właśnie to – człowiek odwrócony do wszystkich plecami, trzymający się w oddali, skrywający twarz. Równość, tolerancja? Raczej opozycja , negacja, odcięcie się od reszty. Masz opuszczone ramiona jak człowiek zmęczony życiem, zrezygnowany. Stefan Chwin w “Dziennikach dla dorosłych” pisze, o tym ” ile Unia Wolności nastarała się by polski inteligent mówił letnią mową tolerancji, refleksji, szacunku dla innych.. Kulturalnie! Wystudzić emocje! Myśleć! Myśleć! ” Czytam to i widzę Ciebie. Tymczasem, jak pisze wspomniany autor ” człowiek może żyć bez myślenia, ale nie może żyć bez miłości i nienawiści. Kto sądzi, że na racjonalnym myśleniu może coś zbudować … plecie głupstwa. Kocham i nienawidzę – oto prawdziwy język życia”. Ciekawe gdzie w tym przedziale kocham – nienawidzę jest Twoje miejsce Telemachu?\nA abstrahując od Chwina posłużę się moim ulubionym aforyzmem ( z dedykacją dla Ciebie Telemachu), że rozsądek może uchronić od popełnienia błędu, ale nie uchroni od rozpaczy.\n12 stycznia, 2010 o 10:27 am\nHm… i z czym by tu się nie zgodzić? Z czym by dyskutować? Niestety, zgadzam się ze wszystkim.\n16 stycznia, 2010 o 11:48 am\nTo „niestety” jakże jest wymowne. Totalna zgoda pociąga za sobą (zazwyczaj) totalne milczenie.\nMam jednak nadzieję, że w końcu z czymś Tani1 się nie zgodzisz :)\n13 stycznia, 2010 o 3:28 am\nZagladam od jakiegoś czasu, ale nie piszę nic, bo te myśli mądrych ludzi, które tutaj zebrałeś, to jak aksjomaty w matematyce, nie do obalenia, chyba, że zostaną zastąpione innymi ;D\nTak, bo wszystko się zmienia wokół, ale nie w nas – o dziwo?… ;D\nPs. Ja naprawdę byłam kiedyś zaskoczona, że np. w Starożytnym Egipcie za czasów faraonów, ludzie podobnie żyli, myśleli, jak współcześni – a tak ciągle trąbią, że podstawą obecnej kultury jest „Chrześcijaństwo”.\nNie neguję żadnej religii, bo okazuje się, że od zawsze w każdych czasach, nawet tych z naszego punktu widzenia (sic!) baaardzo prymitywnych (epoka kamienia łupanego) do teraz (wiara w coś) nadaje pewien rytm (sens) w życiu ludzi i od zawsze współgra, a przynajmniej powinna być dostosowana do rytmu przyrody, planety na której żyjemy i etc… i zdaje się na razie tak jest, kapłani dostosowywali się idealnie ;D\n16 stycznia, 2010 o 12:03 pm\nJula, a gdzie Ty widzisz te „myśli mądrych ludzi”, które są „jak aksjomaty w matematyce, nie do obalenia”?\nBo ja czegoś takiego nie widzę.\nMoje komentarze są chyba tego dowodem.\n13 stycznia, 2010 o 8:46 am\n„Rozum i wszystko jasne?” – przewrotnie i prowokacyjnie Amicusie :)\nW innym miejscu w „Lapidarium VI” Kapuściński napisał:\n„Im bardziej się w coś wgłębiasz, tym więcej masz wątpliwości, tym częściej ogarnia cię niepewność”\nOwszem, wielokrotnie powtarzał, że „wiek XXI będzie wiekiem kultury” i że w cywilizacji nowożytnej największą wartością „staje się umysł ludzki, jego zdolności poznawcze i kreatywne” – ale trudno go podejrzewać by sądził, że albo tylko „czucie i wiara” albo „mędrca szkiełko i oko” :)\nJedno nie wyklucza drugiego, absolutnie!\nMogę sobie pozwolić na taką pewność gdy czytam w „Lapidarium VI”: „Cywilizacja współczesna to cywilizacja odarcia – z tajemnicy, z duchowości, z sacrum – chce ona pokazać, że wszystko jest materią, czyli że wszystko jest lub stanie się wkrótce padliną”\nJuż jesteś u siebie w domu Amicusie? Czy dopiero się wybierasz? :)\n16 stycznia, 2010 o 11:43 am\nUmysł winien posiłkować się „sercem” i… vice versa !\nTo nic, że dyskredytowany jest zarówno rozum, jak i – w jeszcze większym stopniu – „serce”.\nI jeszcze a propos materii: trudno wyobrazić sobie większy numer jaki (zajmująca się „materią”) nauka wywinęła samej sobie, kiedy się okazało, że czegoś takiego jak materia właściwie nie ma (bo wszystko co postrzegamy jest tylko pewną formą energii).\nPS. Tak, dotarłem wreszcie do domu :)\n(Zresztą, w kraju też czułem się jak „u siebie w domu” ;) )\nDzięki za pamięć, Salino.\n15 stycznia, 2010 o 7:44 am\nSarno, Twój komentarz wprawia mnie w swoiste zakłopotanie. Naprawdę „cyniczna zgryźliwość”? W zamierzeniu była ironia, ale najwidoczniej nie wyszło zgodnie z intencjami.\nTrudno mi dyskutować z Twymi odczuciami, Twoje słowa skłaniają mnie jednak do paru refleksji. Krytyczny stosunek do komentowanego i szacunek do autora tekstu nie wykluczają się (moim zdaniem). Wręcz przeciwnie, schlebianie poglądom, których się nie podziela jest dowodem braku szacunku. Ponadto, różnice światopoglądowe są (w moim odczuciu) warunkiem koniecznym sensownej dyskusji (dyskusja z kimś posiadającym zapatrywania identyczne z naszymi jest, wierz mi, stratą czasu). Nie rozumiem również blogosfery jako miejsca służącego wyłącznie wymianie , słów otuchy, zachęty i sympatii.dyskusja nie powinna być degradowana do wymiaru głaskania się dusz pokrewnych szukających przyjaciół w sieci. Lub na odwrót: nie rozumiem też blogosfery jako miejsca do uzewnętrzniania niechęci. Tyle jeśli chodzi o uwagi ogólne.\nJeśli chodzi o ironiczny i (przyznaję) sardoniczny ton mojego komentarza to jest on odpowiedzią na prosty (w moich oczach) zabieg erystyczny Logosa. Zabieg polegający na wyrwaniu z historycznego i kulturowego kontekstu jednego z postulatów oświecenia i poddania go ironicznej krytyce po uprzednim przechrzczeniu tegoż postulatu na twierdzenie o charakterze oznajmującym i opisującym rzeczywistość. Wydało mi się to logosowe postępowanie godne skomentowania.\nNapisz mi proszę jak powinienem to Twoim zdaniem uczynić. Jestem otwarty na propozycje. Mam jednak nieodparte wrażenie, że Twoja wypowiedź zalicza się do kategorii „zewrzyjmy szeregi, naszych biją”.\nPo pierwsze nie biją (najwyżej szturchają) a po drugie w lewym, górnym rogu tego bloga widnieje nadal jego wizytówka:\n„Refleksje na temat szeroko pojętej kultury i człowieka”. Nie została ona na razie zastąpiona przez „Wymiana uprzejmości pomiędzy myślącymi tak samo”. A ja gospodarza tego miejsca traktuję poważnie.\nSłowo do Telemacha. Jakkolwiek napisałam szczerze, to przepraszam, bo wycieczka była pod bardzo osobistym adresem. Nie zrozum mnie źle. Jestem daleka od przyklaskiwania dla pokornych i łaskawych, oszczędzających ciosów “naszym” )) Podziwiam Cię Telemachu za wiedzę, ale jednocześnie brakuje mi w Tobie uzewnętrznienia ludzkiej strony osobowości tj, słabości ( lub może właśnie siły) drzemiącej w naszych skłonnościach do żartu, śmiechu, przymrużeniu oka na czyjąś niedoskonałość, potraktowaniu kogoś z życzliwością. Wszystko można powiedzieć, problem w tym jak to robisz. Nie chę kadzić bo sama nagminnie wybucham emocjami i podpadam gospodarzowi bloga, ale Ty mrozisz nie tyle swoją rzeczowością, co dystansem. Dystansem do tematu, dystansem do rozmówcy …\nWiem, że jestem infantylna, a niech tam! Jestem kobietą, emocje są dla mnie ważne, a Ty się ich boisz. Amicus zresztą też jest w tym temacie Twoją wierną kopią. Może masz rację, że blog to nie miejsce dla emocji, ale ja lubię ludzi z krwi i kości, z wszystkimi ich niedoskonałościami, byleby cokolwiek czuli, w coś wierzyli. Wierzę, że ery cyborgów szczęśliwie nie dożyję ))\nPrzepraszam Telemachu za publiczne przemyślenia i pozdrawiam\n15 stycznia, 2010 o 6:08 pm\nSarno, nie przepraszaj. Szczerość jest cnotą i nie ma nic wspólnego z infantylizmem. To co napisałaś o obawie przed uzewnętrznianiem emocji może być bliższe prawdy niż jestem skłonny w tej chwili (również przed samym sobą) przyznać. Jest to trudny temat, udało Ci się jednak powiedzieć wprost i życzliwie rzeczy trudne. To jest duża sztuka, ja mam najwidoczniej w tym zakresie jeszcze dużo nauki przed sobą. Dziękuję i dobranoc.\n15 stycznia, 2010 o 6:43 pm\n@Sarno, ja tam nie uważam się za czyjąś „kopię”, ani tym bardziej „wierną”.\nJestem raczej oryginałem ;) Jak zresztą każdy z nas…\nPoza tym, chyba jednak lekko przesadzamy z tymi osobistymi wypadami. Odnoszę więc wrażenie, że to jakiś psychoanalityczny gabinet tutaj powstaje.\n@Telemachu, piszesz: “Zabieg polegający na wyrwaniu z historycznego i kulturowego kontekstu jednego z postulatów oświecenia i poddania go ironicznej krytyce po uprzednim przechrzczeniu tegoż postulatu na twierdzenie o charakterze oznajmującym i opisującym rzeczywistość”.\nMasz rację. To było zbyt daleko idące uproszczenie z mojej strony (chodzi mi o oświeceniowy postulat równości). Miałem raczej na myśli nierówność jaką serwuje nam tzw. Natura. Wobec prawa możemy więc być równi (choć praktycznie i tak – zazwyczaj – nie jesteśmy), ale to co wyprawiamy “podpadając” prawu, nie zawsze jest zależne od nas samych – właśnie ze względu na to, że jesteśmy różnie wyposażeni genetycznie – że każdy z nas przychodzi na świat z innym “potencjałem”.\n15 stycznia, 2010 o 10:43 am\nWybaczcie, że i tym razem będzie bardziej osobiście niż merytorycznie, lecz myślę, iż winien Wam jestem tych parę słów wyjaśnienia – informacji o tym, co się ze mną działo i dzieje (zakładając, że to kogoś interesuje ;) ).\nOtóż zdołałem jakimś cudem wydostać się ze sparaliżowanego zimą, tudzież mocno zanarchizowanego krakowskiego dworca PKP (po raz kolejny okazało się, że jednak zaskoczyć może kogoś w naszym kraju to, że zimą jest zimno i pada śnieg) i wróciłem na moje rodzinne Podkrapacie, gdzie spędziłem jeszcze kilka dni.\nStamtąd, a konkretnie z lotniska w Jasionce przedostałem się do stolicy, skąd – jednym już susem – przeskoczyłem Ocean i oto piszę do Was z mojego chicagowskiego domu.\nTeraz będę musiał zająć się (choć trochę) swomi (żywotnymi :) ) sprawami i cokolwiek je uporządkować – oswoć na powrót rozbestwioną nieco pod moją nieobecność rzeczywistość oraz wejść jakoś w funkcjonowanie w warunkach ciągle jednak kryzysowych… A to wymaga pewnego wysiłku, nie wspominając o czasie. Dlatego też przyjemności takie jak np. systematyczne prowadzenie bloga, tudzież stały z Wami kontakt będą musiały jeszcze trochę poczekać.\nMiesiąc w kraju minął „piorunem”. Oczywiście nie mogło być mowy o jakimś błogim lenistwie ani też spokojnej relaksacji – wszystko odbyło się bowiem dość intensywnie, na co zresztą nie mogę się skarżyć, bo wyglada na to, że sam tego chciałem :)\nDzięki temu jednak mogłem wywieźć z kraju cały bagaż różnorodnych doświadczeń i wrażeń. Oprócz kontaktów z Rodziną i przyjaciółmi (o czym jednak nie chcę pisać, gdyż moje prywatne sprawy nie są raczej domeną tego bloga – rezerwuję dla nich inne miejsce w mojej świadomości), miałem również przyjemność realnego poznania kilku osób, które do tej pory były dla mnie bytami raczej tylko wirtualnymi.\nJednak wyprawa do kraju była odkrywcza nie tylko poprzez te kontakty osobiste, ale i dzięki temu, czego doświadczyłem – nazywając to cokolwiek pretensjonalnie – na polu „szeroko pojętej” kultury (co już do tematyki „Wizji lokalnej” przystaje jak najbardziej, tyle że nie jestem pewien, jak wiele z tego zdołam tu zamieścić… próbował wszak będę :) )\nPozwólcie jeszcze, że podziękuję tym wszystkim, którzy – mimo tego mojego praktycznego odcięcia od sieci i związanej z tym sporadycznej bytności na blogu – tutaj zaglądali, a zwłaszcza tym, którzy zechcieli napisać do mnie (jak również do innych Gości) tych parę słów, świadczących zarówno o zainteresowaniu, jak i pamięci.\nMam nadzieję, że wkrótce będę mógł odpowiedzieć Wam bardziej konkretnie i indywidualnie.\n15 stycznia, 2010 o 1:28 pm\nJa jestem ciekawa zwłaszcza recenzji „Seksu nocy letniej”!\nPowodzenia w re-aklimatyzacji\n16 stycznia, 2010 o 10:48 am\nAch Czaro, wyjdzie na to, że mi tylko ten seks w głowie… Nawet zimą ;)\n17 stycznia, 2010 o 9:51 am\nChyba właśnie na to wyjdzie, bo ja osobiście chciałam tylko dowiedzieć się, czy warto się na tę sztukę wybrać do Bagateli!\nHa!… No to mnie masz! :)\nDla jasności (usprawiedliwienia?) wspomnę, że chyba jednak – wbrew pozorom ;) – nie tylko TO mam w głowie :)\nA odpowiadając (już poważniej) na Twoje pytanie:\nMoim zdaniem nie warto (na „Seks nocy letniej” się wybierać), choć spotkałem także i zadowolonych z tej sztuki widzów. Dla mnie to były takie… bite trzy godziny w poszukiwaniu (utraconego wg mnie) Woody’ego Allena. (Właśnie o tym piszę i chyba jeszcze dzisiaj to tutaj wrzucę.)\nPS. Jeśli już Bagatela, to chyba bardziej pewna byłaby „Zbrodnia i kara”, może nawet „Tramwaj zwany pożądaniem” (choć żałuję, że ten w reżyserii Marty Meszarosz już w Krakowie nie jeździ).\n16 stycznia, 2010 o 1:02 pm\nOj Logosie, nieładnie się bawisz. Wymazywanie i wklejanie komentarzy (z inną datą) ale w oderwaniu od następujących odpowiedzi burzy sens dyskusji. W ten sposób nikt nie zrozumie jakim cudem mogłem udzielić 15.1. Sarnie odpowiedzi na to co na napisała (rzekomo) 16.1. Bezsensowna sieczka wyszła z tego grzebania i poprawiania. Mam nadzieję, że chciałeś „poprawić” i Ci nie wyszło. Po co to?\n16 stycznia, 2010 o 1:49 pm\nTelemachu, po prostu przesunąłem komentarz Sarny pod Twój komentarz, bo odnosił się on tylko i wyłącznie do Twojej wypowiedzi. Ot i cała moja zbrodnia.\nPostaram się przywrócić mu właściwą datę (wątpię, by ktokolwiek oprócz Ciebie zwrócił na to jakąkolwiek uwagę).\nJeśli wprawiłem Cię tym (niewinnym chyba jednak) zabiegiem w konsternację, to najmocniej przepraszam.\n16 stycznia, 2010 o 4:14 pm\nDrobiazg. Po prostu zauważyłem w przeglądarce komentarzy że Sarna wypowiedziała się po moich wszystkich danych jej odpowiedziach i zdziwiło mnie to.\n16 stycznia, 2010 o 4:25 pm\nNo więc po co od razu wytaczać najgrubsze działa typu: “Bezsensowna sieczka wyszła z tego grzebania i poprawiania” ?\nProponuję trzymać się jednak tematu wpisów.\n16 stycznia, 2010 o 4:47 pm\nZagalopowałem się. Przepraszam.\n16 stycznia, 2010 o 4:56 pm\nA jednak nie tylko Telemach zauważył daty, tyle, że jemu się chciało ))\n17 stycznia, 2010 o 2:36 am\nAmicusie, jak to ” tylko i wyłącznie” ?\nTy próbujesz gdybać w oderwaniu od życia, a mnie bardziej pociąga doszukiwanie się tego o czym mówisz w tym, co mówimy i robimy między innymi na Twoim bloogu. Ty nazywasz to osobistą wycieczką, ja postrzegam to inaczej. Zgadzam się z Tobą, że człowiek nie jest z natury racjonalny. Z natury ma instynkt samozachowawczy, a interpretację czy coś jest lub nie racjonalne narzuca mu kultura w której został wychowany. Czy z natury jest dobry? Może, kto wie, skoro on sam siebie nie zna do końca. A co to jest dobro? i dlaczego zawsze jesteśmy pozytywnie oceniani za bycie dobrym względem drugiej osoby, ale już nie zawsze jesteśmy dobrze postrzegani za bycie dobrym dla siebie? Defendo chyba ma rację pisząc „kochaj bliźniego swego nie bardziej niż siebie samego” Zresztą czy można kochać innych nie akceptując i lubiąc siebie ?\n17 stycznia, 2010 o 2:51 am\nEch! wiem, że już nic nie wiem i że cokolwiek rozważam, to dochodzę do wniosku, że na dwoje babka wróżyła)) Chwilę wcześniej napisałam, że człowiek, który kieruje się instynktem nie zachowuje się racjonalnie, czyli należałoby wywieść stąd wniosek, że ktoś kto kieruje się rozumem zachowuje się racjonalnie. Tyle, że nie do końca się z tym zgadzam. Cóż, wszystko widać ma swój awers i rewers, nie jest tak proste i jednoznaczne jakbyśmy chcieli.\n20 stycznia, 2010 o 9:21 am\nZgodnie z definicją, ktoś kto kieruje się rozumem, zachowuje się racjonalnie. A że nadal robimy przy tym głupstwa? Coż… wynika z tego wniosek, że racjonalnie nie koniecznie oznacza mądrze ;)\n19 stycznia, 2010 o 9:52 am\nCzłowiek może być równy tylko wobec prawa, a nie wobec natury. A tak to jeden będzie blondynem, inny zezowaty, jeszcze inny w okularach, lub grubym, Murzynem, biednym, bez zdolności…\n19 stycznia, 2010 o 2:35 pm\nCzyli wynika z tego, że nierówność wpisna jest w prawo naturalne.\nZresztą, równość, podobnie jak i wszystkie inne nasze wartości (np. sprawiedliwość), jest elementem tworzonej przez nas kultury (etyki, religii). Pojęcie to jest po prostu nieadekwatne, a może nawet bezsensowne, w rzeczywistości – nazwijmy ją – pozaludzkiej.\n« WSZYSTKO I NIC (i to co pomiędzy)


Odsłonięcie tablicy pamiątkowej ofiar katastrofy Smoleńskiej – lubiehrubie.pl\nOdsłonięcie tablicy pamiątkowej ofiar katastrofy Smoleńskiej\n23 czerwca 2013 r. w Kościele p.w. Matki Bożej Nieustającej Pomocy w Hrubieszowie odbyło się odsłonięcie tablicy pamiątkowej upamiętniającej ofiary katastrofy Smoleńskiej. Uroczystość została połączona z mszą odpustową i czterdziestoleciem posługi kapłańskiej ks. prałata Andrzeja Puzona.\nWśród obecnych na uroczystości gości, pojawił się m.in. poseł Prawa i Sprawiedliwości, Sławomir Zawiślak oraz, w imieniu prezesa Prawa i Sprawiedliwości Jarosława Kaczyńskiego, minister Jacek Sasin.\nMszę świętą odprawił ks. arcybiskup Piotr Herculan Malczuk – Ordynariusz Diecezji Kijowsko – Żytomierskiej na Ukrainie. , który dokonał również poświęcenia tablicy.\nUroczystość uświetniły występy zespołu „Lechici” pod kierunkiem Leszka Opały, zespołu góralskiego „Bukowianie” pod kierunkiem Bartka Koszarka i orkiestry wojskowej. Msza zakończyła się procesją wokół kościoła.\nWięcej w audycji radia RTM Staszic.\n← Poniedziałkowe Porady Mrówki: winiarstwo, piwowarstwo, przetwory domowe\nPodział punktów w Biłgoraju: Łada Biłgoraj – Unia Hrubieszów 1:1 →


Exocrine - Maelstrom premiera płyty, polska data premiery\nDataPremiery.pl » Muzyka » Metal » Exocrine - Maelstrom\nKiedy ma być dostępna płyta Maelstrom?\nPłytę będzie można słuchać 5 lutego 2021 (data premiery w Polsce), 26 czerwca 2020 (data wydania w Europie). Pokazywaną datę można zmienić kliknąć w odpowiednią flagę. W celu zmiany domyślnie wyświetlanego regionu należy skorzystać z opcji dostępnej w ustawieniach konta.\nW jakim sklepie można kupić płytę Maelstrom?\nPłyta Maelstrom jest do znalezienia tutaj. Wszystkie sklepy sprzedające ten produkt znajdują się w polu "Gdzie kupić?".\nNa jakiej stronie sprawdzę świeże wieści odnośnie płyty?\nAby ocenić płytę należy wybrać odpowiednią wartość w pięciopunktowej skali, a następnie zapieczętować wybór kliknięciem. Głos mogą oddać tylko zarejestrowani użytkownicy serwisu.\nPremiera płyty Maelstrom nie dostała jeszcze oceny. Użytkownicy mogą oceniać tytuły jeszcze przed pojawieniem się ich na rynku, wyrażając w ten sposób swoje oczekiwania. System umożliwia późniejszą modyfikację przyznanych głosów – w tym celu użytkownik powinien wybrać inną wartość w polu "Ocena". Ocena w serwisie to średnia ważona, gdzie waga głosu zależy przede wszystkim od stażu użytkownika.\nKtóry piosenkarz nagrał płytę Maelstrom?\nExocrine to autor płyty. Żeby zobaczyć jakie pozostałe płyty zostały napisane przez tego artystę należy kliknąć utaj albo przejść do pola "Informacje" i kliknąć w nazwę autora.\nKiedy premiera Exocrine - Maelstrom? Kiedy wychodzi Exocrine - Maelstrom?\nData wydania płyty zaplanowana została na 05.02.2021. Nowa płyta Exocrine z 2020 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz listę utworów (tracklista), newsy i nadchodzące single, promujące nowe dzieło artysty. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2021 roku.\nZobacz również: Kiedy wychodzi Majgull Axelsson - Dom Augusty? | Kiedy wychodzi Francesco Artibani, Elisabetta Gnone - Czarodziejki W.I.T.C.H.. Księga 1? | Kiedy premiera Jared Diamond - Upheaval: Turning Points For Nations In Crisis?\nData ostatniej aktualizacji: 2021-02-08 03:15:26\nNowa płyta Exocrine - Maelstrom data premiery


Ślubowanie klas pierwszych w Zespole Szkół im. Stefana Żeromskiego w Darłowie\nŚlubowanie klas pierwszych w Zs im. S. Żeromskiego w Darłowie odbyło się 11 października 2013 r. Zgodnie z tradycją naszej szkoły, uczniowie liceum ogólnokształcącego i zasadniczej szkoły zawodowej, uroczyście ślubowali na sztandar, wypowiadając głośno słowa przysięgi, a następnie wszyscy głośno zaśpiewali hymn szkolny. W uroczystości wzięli udział: dyrekcja szkoły, grono pedagogiczne, pracownicy szkoły, zaproszeni goście oraz uczniowie.\nKrakowski Teatr Moralitet w szkole społecznej\nDnia 16 października uczniowie Zespołu Szkół Społecznych im. Lotników Morskich STO w Darłowie mieli okazję obejrzeć i uczestniczyć w przedstawieniach profilaktyczno-edukacyjnych Teatru Moralitet z Krakowa.\nW poniedziałek 30.09 2013 r. grupa V i VI z Przedszkola nr 2 w Darłowie gościła w Komisariacie Policji. Spotkanie przygotowali dla nich funkcjonariusze miejscowej policji, pan Michał Koński oraz pan Robert Lupke. Przedszkolaki zwiedziły pomieszczenia komisariatu oraz zobaczyły sprzęt i wyposażenie policyjne. W czasie odwiedzin poznały zasady bezpiecznego poruszania się po drodze oraz z bliska przyjrzały się codziennej pracy policjantów.\nDzień pełen wrażeń miały przedszkolaki z grupy VI i VIII z Przedszkola Nr 2 w Darłowie, gdyż 26 września udały się wraz ze swoimi paniami na wycieczkę do Jednostki Wojskowej w Darłówku. Celem było zaznajomienie dzieci z pracą ludzi na lotnisku i jego funkcjonowaniem. Dowództwo nad naszą wycieczką przejęli dwaj tatusiowie pan Czarek i pan Rafał, którzy świetnie zaplanowali etapy zwiedzania.\nŚwięto Chleba w III a\nZapach pieczonego chleba roznosił się po szkole w poniedziałkowy poranek - 30 września - za naszą sprawą. Na zajęciach upiekliśmy pszenno-żytni chleb na zakwasie. To bardzo proste! Najtrudniejsze jest uzbrojenie się w cierpliwość i oczekiwanie na gotowy bochenek ;). Oglądaliśmy i dotykaliśmy ziaren zbóż oraz produktów zbożowych, porównywaliśmy ich kolor i strukturę.\nWycieczka po Ogrodach Hortulus w Dobrzycy\n26 września 2013 r. uczniowie klas drugich i trzeciej Społecznej Szkoły Podstawowej STO w Darłowie uczestniczyli w wycieczce do Dobrzycy słynącej z ogrodów tematycznych „Hortulus”. Uczniowie podzieleni na dwie grupy mieli okazję nie tylko zwiedzić to piękne miejsce ale również wzięli udział w lekcji przyrodniczej na temat fauny i flory występującej w ogrodach.\nCoraz bliżej czystej planety\nUczniowie Szkoły Podstawowej nr 3 w Darłowie wzięli udział w ogólnopolskiej akcji „Sprzątanie świata. Polska 2013”. Trzecioklasiści ze swoimi wychowawcami, zaopatrzeni w worki i gumowe rękawiczki wyruszyli na przydzielone im tereny, aby pozbierać różne śmieci, które nie trafiły do koszy. Sprzątano park przy baszcie i park Króla Eryka, ulice: Okrężną, św. Gertrudy, Tynieckiego, WOP, Pułaskiego, Żwirki i Wigury, Emilii Plater, Bema, Wyszyńskiego oraz teren szkoły.\nĆwiczenia przeciwpożarowe w Przedszkolu nr 2\nJak co roku we wrześniu w Przedszkolu nr 2 im. Janiny Porazińskiej w Darłowie odbyła się próbna ewakuacja na wypadek zagrożenia pożarowego. W alarmie uczestniczyły dzieci, pracownicy przedszkola oraz Stowarzyszenia Osób Niepełnosprawnych. Akcja przebiegła bardzo sprawnie i szybko ewakuowano cały budynek. Przyjazd jednostki Straży Pożarnej w Darłowie stworzył okazję do obejrzenia przez dzieci nowoczesnego samochodu strażackiego oraz sprzętu ratowniczo-gaśniczego.\nPolicjanci w publicznym przedszkolu\nW dniu 23.09.2013 r. najstarsze przedszkolaki z grupy III i IV Przedszkola nr 2 w Darłowie miały okazję poznać pracę policjantów. Dzieci utrwaliły podstawowe informacje na temat bezpieczeństwa w ruchu drogowym oraz zachowania dzieci w sytuacjach zagrożenia. Panowie policjanci zademonstrowali przedszkolakom akcesoria, które wykorzystują w codziennej pracy: pałki, kamizelkę kuloodporną i odblaskową, radiostację, kajdanki, alkomat, tarczę do zatrzymywania pojazdów.\nDarłówko: Odkrywamy Czystą Polskę\nTegorocznej akcji SPRZĄTANIA ŚWIATA przyświeca hasło "Odkrywamy Czystą Polskę". Jest to ważna inicjatywa społeczna, która wskazuje na potrzebę zachowania naszej planety w czystości. Powinniśmy dbać o Ziemię, bo na niej żyjemy. Jeśli ją zanieczyścimy, skarzemy na wymarcie wiele gatunków roślin i zwierząt. To zaszkodzi również nam – ludziom.


ODWRÓCIĆ CHOĆ CZĘŚĆ WYROKU - artykuł Karoliny Wichowskiej - Tylko u nas - Pamięć.pl - portal edukacyjny IPN\nODWRÓCIĆ CHOĆ CZĘŚĆ WYROKU - artykuł Karoliny Wichowskiej\nMieczysław Misiewicz uwielbiał muzykę i nie widział świata poza rodziną; obiecywał, że po wyjściu z obozu pierwsze kroki skieruje do domu. Córka Stanisława Jurocy, choć gdy zginął, miała zaledwie 10 lat, do dziś wspomina go niezwykle ciepło.\nRoman Omelan nie doczekał się dzieci – małżeństwem cieszył się zaledwie przez miesiąc. To tylko trzy z trzydziestu ofiar Zbrodni Katyńskiej, które stały się bohaterami zwycięskich prac w tegorocznym – czwartym już – konkursie „Sprzączki i guziki z orzełkiem ze rdzy...”.\nNagrodą dla laureatów był – jak co roku – wyjazd na jeden z polskich cmentarzy wojennych na wschodzie połączony z objazdem edukacyjnym. Głównym celem była tym razem nekropolia w Bykowni na obrzeżach Kijowa, gdzie są pochowane – symbolicznie i faktycznie – osoby z tzw. ukraińskiej listy katyńskiej. Wielu z tegorocznych uczestników już miało za sobą wizytę w Bykowni – dwa lata temu bowiem odwiedziliśmy ją, podróżując do Charkowa, który wówczas był głównym celem wyprawy laureatów. Wtedy jednak nie było tu jeszcze cmentarza z prawdziwego zdarzenia – o szczególnym charakterze tego miejsca świadczyły jedynie ręczniki obwiązane wokół drzew (zwyczaj ukraiński: każdemu człowiekowi od narodzin aż do śmierci towarzyszy haftowany ręcznik), szarfy w barwach polskich i ukraińskich oraz spontanicznie postawione krzyże.\nWśród osób, które mogą porównać wygląd Bykowni sprzed otwarcia czwartego cmentarza katyńskiego z jej obecnym obliczem, jest Jeremi Dobrzański z II klasy liceum im. Stefana Żeromskiego w Jeleniej Górze. – Podoba mi się forma, którą wybrano, cieszę się, że zachowano wstążki zawiązane na drzewach, bo one nadają charakter temu miejscu, stały się jego symbolem – ocenia Jeremi. Karolina Kulla i Arkadiusz Siwko, z którymi wspólnie pisał pracę konkursową, w Bykowni są po raz pierwszy, ale rok temu odwiedzili Katyń i Miednoje. – Tu jest inaczej niż na pozostałych cmentarzach wojennych – tabliczki są kamienne, jasne, a tam ciemne, miedziane – zauważa Karolina. – To, co szczególnie zwraca moją uwagę, to puste tabliczki. Symbolizują tych, których nazwiska dopiero poznamy, ale też tych, o których nie dowiemy się nigdy, anonimowe ofiary totalitaryzmu – dodaje Arek.\n– Na mnie większe wrażenie cmentarz zrobił dwa lata temu, kiedy był surowy, naturalny. Pustka z wyrysowanymi na ziemi znakami oddziaływała silniej niż starannie zagospodarowany, uporządkowany cmentarz z kamiennymi tabliczkami. W pierwotnej formie było widać tę dzicz, pustkowie, do którego wywożono ludzi i gdzie ich grzebano – mówi Waldemar Kletschka, opiekun pracy i tata Zuzanny Kletchski z gimnazjum w Kazimierzy Wielkiej.\nMuzyk, urzędnik, mąż\nBohaterowie większości prac spoczywają na trzech pozostałych cmentarzach katyńskich. Tabliczkę z nazwiskiem swojego bohatera znajdują natomiast autoki pracy poświęconej Romanowi Omelanowi. – Wiedziałyśmy, że jego nazwisko jest na liście ukraińskiej, ale co innego wiedzieć, a co innego samemu odnaleźć. Towarzyszyły nam niezwykłe emocje – mówi Danuta Droździk, nauczycielka historii w Regionalnej Szkole Turystycznej w Polanicy Zdroju. Wraz z uczennicami, autorkami pracy, przygotowały portret Omelana i pozostawiły go przy tabliczce z jego nazwiskiem. Jak podkreśla pani Danuta, przeżycia związane z tworzeniem pracy były tym większe, że bohater, gdy zginął, miał zaledwie 26 lat. – W listopadzie 1939 roku wziął ślub, a w grudniu ślad po nim zaginął – opowiada.\nJeszcze większe emocje musiały towarzyszyć Katarzynie Jurocy, maturzystce z X LO we Wrocławiu, która opisywała historię swojego pradziadka. Stanisław Juroca wraz z ojcem byli więźniami Ostaszkowa i są pochowani w Miednoje. Informacje wspólnie z koleżanką Kasia czerpała od swojej cioci, Wandy Siewior, córki Stanisława. – Chociaż minęło już tyle lat, wspomnienia o ojcu wciąż są u cioci żywe, mówi o nim bardzo ciepło – relacjonuje Kasia. – Jestem pierwszy raz na cmentarzu ofiar Zbrodni Katyńskiej. Mimo że pradziadek z prapradziadkiem są pochowani daleko stąd, to – zapalając znicz tutaj – symbolicznie zapalam go dla nich. To bardzo ważne i dla mnie, i dla mojej rodziny, zwłaszcza dla cioci – zaznacza.\nO członku swojej rodziny – Antonim Jędrzejczyku, kuzynie pradziadka – dwa lata temu pisał Jeremi Dobrzański. Tym razem bohaterem jego, Karoliny i Arka pracy jest ppor. Mieczysław Misiewicz z 9. pp Legionów, stryj nauczycielki Karoliny. Profesorka skontaktowała zainteresowaną trójkę z siostrą podporucznika – studenta prawa i urzędnika na Kresach. – Cały czas wierzył, że przeżyje, obiecywał w listach, że jak tylko wyjdzie, pierwsze kroki skieruje do domu rodzinnego – relacjonuje Arek. Podkreśla, że siostra wspomina Mieczysława Misiewicza jako osobę bardzo ciepłą i z ogromnym poczuciem humoru. – Opowiadała na przykład, jak pewnego razu on i ojciec nie mogli iść na rezurekcję. Kiedy reszta domowników wróciła, zastała ich śpiewających pieśni wielkanocne – dodaje. Jeremi: – Misiewicz był bardzo uzdolniony muzycznie. Jako najstarszy z rodzeństwa dzielił się swoją wiedzą i umiejętnościami z młodszym rodzeństwem, a także z innymi dziećmi z rodzinnej miejscowości.\nDobrzański zaznacza, że zależy mu na tym, by – tak jak pamięć o jego krewnym Antonim Jędrzejczyku przetrwała w rodzinie – ocalić od zapomnienia innych oficerów zamordowanych przez NKWD, takich jak Misiewicz. Taki zresztą jest zamysł programu „Sprzączki i guziki...”. – Stalin skazał polskich oficerów na śmierć, ale także na zapomnienie. Życia nikt i nic im nie przywróci, ale pamiętając o nich, przypominając, kim byli, odwracamy przynajmniej tę część wyroku, która miała wymazać ich z pamięci – mówi dr Andrzej Zawistowski, dyrektor Biura Edukacji Publicznej IPN, współtwórca formuły konkursu. – Ofiary Zbrodni Katyńskiej to byli bohaterowie, ale warto pamiętać przede wszystkim o tym, że byli zwykłymi ludźmi, takimi jak my, lojalnymi obywatelami Rzeczypospolitej. Zginęli nie na placu boju, lecz dlatego, że byli po prostu porządnymi ludźmi.\nOfiary Związku (zd)Radzieckiego\nBykownia to najważniejszy przystanek w tygodniowej podróży, ale niejedyny naznaczony tragedią. Jeszcze tego samego dnia wieczorem, po dosyć pobieżnym zwiedzeniu centrum Kijowa, odwiedzamy Babi Jar – dziś ogromny park w granicach stolicy Ukrainy. W latach trzydziestych grzebano tu ofiary NKWD, w 1941 roku Niemcy zamordowali w tym miejscu ok. 70 tys. osób, przede wszystkim Żydów, ale także m.in. Polaków i Ukraińców. Wśród ofiar było dużo dzieci. Najmłodsze upamiętnia pomnik w formie porzuconych zabawek: lalek i pajacyka. Przemierzamy ciemny park, by zapalić znicze: część osób zostawia je przy dziecięcym pomniku, część przy dużym, poświęconym dorosłym ofiarom. – To miejsce skłania do refleksji, ale też wyzwala we mnie emocje. Rozkleiłam się – przyznaje Karolina Kulla.\nSymbolicznych i rzeczywistych grobów niewinnych ofiar jest na naszej trasie bez liku. W Czarnym Lesie Niemcy wymordowali w 1941 roku ok. 250 przedstawicieli polskiej inteligencji z pobliskiego Stanisławowa. W Winnicy odwiedzamy znajdujący się w Centralnym Parku Miejskim skromny obelisk upamiętniający ok. 9 tys. ofiar NKWD, w tym tzw. operacji polskiej z lat 1937–1938, polegającej na wymordowaniu obywateli ZSRR polskiego pochodzenia. Sam fakt, że ktoś miał korzenie nad Wisłą, uznawano bowiem za zagrożenie. – Wśród ofiar tej operacji był brat mojego dziadka. Został zamordowany w 1937 roku, ponieważ, jak napisano w dokumentach, „jako przedstawiciel polsko-ziemiańsko-szlacheckiej rodziny nie może mieć poglądów pochwalających Związek Radziecki i nie nadaje się do reedukacji” – mówi konsul Rafał Wolski, gospodarz uroczystości wręczenia dyplomów laureatom konkursu w polskiej ambasadzie w Kijowie. Podobne miejsce pokazuje nam w Kamieńcu Podolskim Stanisław Nagórniak, mieszkający tu na stałe polski organista i przewodnik po mieście. – Tu leżą ofiary sowieckiego Kulturkampfu – wyjaśnia. To określenie, którego używa w odniesieniu do walki Sowietów z polskością, podobnie jak stosowane przez niego przezwisko ZSRR: „Związek Zdradziecki”, robi wśród młodzieży i nauczycieli prawdziwą furorę.\nPan Stanisław też w pewnym sensie padł ofiarą „sowieckiego Kulturkampfu”, oczywiście – na szczęście! – w dużo łagodniejszej wersji. – W latach osiemdziesiątych powiedziano mi wprost: nie przyjmiemy do szkoły córki Polaka, w dodatku organisty – wspomina. Dziś cała trójka jego dzieci mieszka w Polsce – wyjechali na studia i już zostali. Ale pan Stanisław nie wyobraża sobie opuszczenia miejsca, w którym mieszka od lat sześćdziesiątych (urodził się tuż po wojnie w Barze).\nKiedy nasza grupa dociera do Kamieńca Podolskiego, jest już wieczór. Mimo późnej pory pan Stanisław nie tylko oprowadza po spowitych zmierzchem zakątkach miasta (ci, którzy byli tu kilka lat temu, są pod wrażeniem dynamicznego rozwoju – ze smętnej, zaniedbanej dziury stało się miejscowością atrakcyjną i przyjazną turystom), ale też udaje mu się namówić ks. Romana Twaroga, proboszcza polskiej katedry, do otwarcia kościoła. Podróżujący z nami ks. Edward Kryściak odprawia mszę w zabytkowym wnętrzu.\nKatedra św. św. Piotra i Pawła, podobnie jak wiele kościołów, w czasach ZSRR była zamieniona w muzeum ateizmu. Przez dziesiątki lat mieszkańcy Kamieńca, którzy chcieli wziąć udział w niedzielnej mszy, musieli podróżować co tydzień po 200–300 km do miejscowości, w których pracował jakiś ksiądz. Wielu z nich nie opuściło przez ten czas ani jednej niedzielnej liturgii. Pod koniec lat osiemdziesiątych, na fali pierestrojki, udało się wynegocjować udostępnienie dotychczasowego „muzeum” grupie polskich katolików. – Początkowo mieliśmy być tu wpuszczani tylko na większe święta. Ale jak już raz weszliśmy, tak się zadomowiliśmy na dobre – wspomina półżartem organista.\nWięcej szczęścia miała polska katedra św. Zofii w Żytomierzu, mimo że miasto znalazło się w granicach ZSRR jeszcze przed II wojną światową. Nieprzejednana postawa wiernych okazała się skuteczną bronią przeciwko komunistycznym władzom usiłującym zamykać katedrę i więzić kapłanów. Wiktoria Zubarewa, młoda nauczycielka w polskiej szkole w Żytomierzu, opowiada jedną z dramatycznych historii z lat dwudziestych: władze sowieckie chciały skonfiskować obraz Matki Boskiej pędzla Rafaela, obficie zdobiony srebrem i złotem. Posługujący w katedrze ks. Andrzej Fedukowicz nie zgodził się na to i zaproponował, że w zamian za pozostawienie obrazu w świątyni komuniści otrzymają haracz: taką samą ilość cennych kruszców, jaka jest na obrazie. Mimo że zbiórka biżuterii wśród parafian zakończyła się sukcesem, Sowieci i tak skonfiskowali obraz – ksiądz bowiem odmówił ujawnienia listy darczyńców.\nPróba ocalenia dzieła sztuki była tylko jedną z „win” ks. Fedukowicza, za które został aresztowany przez NKWD i był torturowany. Zmuszono go też do podpisania zobowiązania do współpracy z sowiecką bezpieką. Postanowił jednak obrócić na korzyść wiernych nawet tę sytuację i – udając przed oficerami, że wciąż nie ma dla nich żadnych informacji – starał się ostrzegać parafian przed planowanymi akcjami. Gdy zorientowano się, że aparat bezpieczeństwa nie ma z księdza pożytku, Fedukowicza ponownie aresztowano i torturami zmuszono do podpisania oświadczenia, że szpieguje na rzecz państwa polskiego. Nie wytrzymawszy psychicznie, kapłan w 1925 roku dokonał samopodpalenia i wskutek obrażeń zmarł. Ksiądz Fedukowicz jest pochowany na miejscowym cmentarzu. Oprócz niego spoczywają tam przedstawiciele wielu znanych rodów, m.in. rodzina Stanisława Moniuszki czy rodzice Ignacego Jana Paderewskiego. – W czasach radzieckich cmentarz był zrujnowany, groby pootwierane, czasem zajęte przez bezdomnych. Straszny widok – opisuje Wiktoria Zubarewa. Dzięki wsparciu z Polski udało się w dużej mierze cmentarz wyremontować, a miejscowa polska młodzież dwa razy w roku bierze udział w akcji porządkowania grobów.\n– Mam poczucie, że Polacy mieszkający na Ukrainie w większym stopniu są patriotami i bardziej sobie cenią kulturę polską niż my. Pozytywnie zaskakuje to, jak dobrze znają polską kulturę i literaturę – dzieli się swoją refleksją Anna Galar, nauczycielka historii z III LO we Wrocławiu.\nZostała tylko krata...\nW przeciwieństwie do ubiegłorocznej podróży po Rosji i Białorusi, tym razem za oknami autokaru rzadko widzimy symbole komunizmu (co innego – relikty epoki, np. straszące przejezdnych ruiny fabryk...). Pomniki Lenina można spotkać jedynie w Żytomierzu i Kijowie, a więc nieco bardziej w głębi kraju (im dalej na wschód, tym więcej takich obiektów). Na zachodniej Ukrainie natomiast przykrym widokiem dla Polaków są pomniki Stepana Bandery, ideologa rzezi wołyńskiej. Na niektórych ratuszach, np. w Stanisławowie (obecnie Iwano-Frankowsk), obok flag ukraińskich i w kolorach miasta powiewają również te w barwach UPA. Na lwowskiej Starówce z kolei, w stylowej, staroświeckiej palarni kawy, można kupić m.in. – oprócz kawy „Motornej” czy „Franza Josepha” – kawę „Banderowską”. – To nazwa od Stepana Bandery? – pytam sprzedawcę po polsku, chcąc się upewnić. – Tak, tak, to kawa powstańcza – wyjaśnia najspokojniej w świecie.\nW lwowskich sklepach czy kawiarniach nie ma najmniejszego problemu z dogadaniem się po polsku. Na niektórych szyldach nazwy są dwujęzyczne. W innych miejscowościach, które mijamy, śladów polskości trzeba szukać ze świecą. W Stryju np. o tym, że w danym budynku była polska czytelnia kolejowa, dowiadujemy się dzięki przewodniczce, bo próżno szukać jakiejkolwiek tablicy. Krótka wizyta w tym mieście rozczarowała Jeremiego Dobrzańskiego, którego rodzina ze strony ojca pochodzi właśnie stąd. – Kiedy tu jechaliśmy, miałem nadzieję zobaczyć ziemię swoich przodków. Niestety, kiedy już wysiedliśmy, okazało się, że ślady polskości są skutecznie schowane lub zniszczone. Nie potrafiłem przez to poczuć, że jestem stąd. Jedyną namacalną pamiątką po tamtych czasach jest dla mnie zachowana – choć w nie najlepszym stanie – krata, którą mój dziadek, z zawodu kowal, wykonał dla kościoła św. Marii Magdaleny. Dziś ten kościół jest cerkwią. Bardzo trudne jest takie zderzenie rzeczywistości z wyobrażeniem o Kresach jako o raju utraconym – mówi licealista.\nNiezwykły człowiek, banalna śmierć\nWyraźny polski akcent, choć też ukryty – w murach Państwowego Uniwersytetu Pedagogicznego Iwana Franki – to izba pamięci Brunona Schulza w Drohobyczu. Niewielką stałą ekspozycję przygotowali pracownicy tutejszego Polonistycznego Centrum Naukowo-Informacyjnego. Wielu zwiedzających, którzy czytali już Sklepy cynamonowe, po raz pierwszy ma szansę obejrzeć grafiki narysowane przez ich autora. Na Marcinie Sawickim, nauczycielu historii z X LO we Wrocławiu, największe wrażenie wywarła wizyta w miejscu, w którym polski artysta o żydowskich korzeniach został zastrzelony przez gestapo. – Uderzający jest kontrast między wielkością Schulza a banalnością jego śmierci: został zastrzelony na skrzyżowaniu ulic, przy jakimś niepozornym murku. Dopiero takie historie jak ta, czyli dotyczące konkretnych jednostek, pozwalają sobie uświadomić grozę totalitaryzmu – podkreśla historyk. Jest to zresztą jedna z idei przyświecających organizatorom „Sprzączek i guzików...”. – Mam wrażenie, że często myślimy o ofiarach Zbrodni Katyńskiej jak o jakichś bezcielesnych istotach, niemal aniołach – mówi Kamila Sachnowska, naczelnik Wydziału Edukacji Historycznej BEP IPN, współtwórczyni formuły konkursu. – Im bardziej sobie uświadomimy, że byli to ludzie z krwi i kości, tym bardziej szokujące będzie zestawienie z okrutną śmiercią i pochówkiem we wspólnym grobie – podkreśla. Nie ukrywa, że na taki sposób jej myślenia wpłynęła historia z rodziny męża: – Zamordowany w 1940 roku w Smoleńsku Wojciech Sachnowski, stryj mojego teścia, był właśnie takim przykładem mężczyzny czerpiącego z życia pełnymi garściami: walczył o Lwów w 1918 roku, skończył szkołę wojskową w Paryżu, wiele podróżował. Część rodziny uważała go za lekkoducha, a jego małżeństwo uznawała za mezalians – opowiada. – Trudno mówić, że do kogoś pasuje lub nie taki czy inny rodzaj śmierci, ale słysząc jego życiorys, spodziewałabym się raczej, że zginie z szablą w dłoni, niż zostanie stracony strzałem w tył głowy – dodaje.\nSzansa na opisanie i zilustrowanie kolejnych takich niezwykłych historii pojawi się w przyszłym roku, jest bowiem planowana piąta odsłona konkursu. Jesienią 2014 roku Instytut Pamięci Narodowej zamierza wydać album z pracami laureatów z tego i ubiegłego roku.\nGALERIA ZDJĘĆ W FOTOKRONICE IPN\nZapraszamy do lektury numeru 11/2013 miesięcznika "Pamięć.pl".\nLiczba wejść: 41104, od Data publikacji 03.03.2014


Najbogatszy człowiek na świecie - Carlos Slim Helu, a nie Bill Gat...\nNajbogatszy człowiek na świecie - Carlos Slim Helu, a nie Bill Gates! (ZDJĘCIA!)\nbill gates, Carlos Slim Helu, Forbes, lista Forbesa, lista najbogatszych, najbogatszy na świecie\nTego się chyba nikt nie spodziewał! Bill Gates zbiedniał i nie jest już najbogatszym człowiekiem na świecie. Liderem listy krezusów jest potentat telekomunikacyjny z Meksyku Carlos Slim Helu. Jeśli podsumować całość jego majątku to wyjdzie 53,5 miliardów dolarów!\nJeśli ktoś się boi, że Bill Gates ma kłopoty finansowe to od razu spieszymy z wyjaśnieniem. Założyciel Microsoftu zbiedniał, ale nie znaczy to, że nadal nie jest obrzydliwie bogaty. Według magazynu Forbes (który co roku publikuje listę najbogatszych na świecie) Bill Gates, ma na koncie 53 miliardy dolarów. To jednak dało mu w tym roku dopiero drugie miejsce.\nPrzeczytaj koniecznie: Bielecki to najbogatszy bezrobotny w Polsce!\nTrzecie miejsce na liście Forbesa zajmuje inwestor giełdowy Warren Buffett, który jednak wyraźnie odstaje już od czołówki. Jego majątek wyceniono na „jedynie” 47 mld dol. W pierwszej dziesiątce znaleźli się też Mukesz Ambani stojący na czele indyjskiego koncernu chemicznego Reliance Industries, kolejny hindus Lakszmi Mittal, założyciel giganta stalowego ArcelorMittal, Amerykanin Lawrence Ellison kierujący firmą informatyczną Oracle, oraz właściciel kilku znanych marek odzieżowych i domów mody Francuz Bernard Arnault. Patrz też: Najbogatszy bezrobotny świata\nW tym towarzystwie naprawdę skromnie wygląda majątek najbogatszej kobiety na świecie. Christy Walton, która odziedziczyła fortunę po swoim mężu, założycielu sieci supermarketów Wal-Mart, ma na koncie 15,7 miliarda. To dało to jej dopiero 89 pozycję.\nPublikacja: 11.03.2010 10:47\nAktualizacja: 11.04.2012 15:25


Tomasz Arabski po raz kolejny nie pojawił się w sądzie - RMF24.pl\nTomasz Arabski po raz kolejny nie pojawił się w sądzie\nPiątek, 10 czerwca 2016 (07:59)\nAktualizacja: Piątek, 10 czerwca 2016 (09:54)\nTomasz Arabski znów nie pojawił się w sądzie. Były szef kancelarii premiera został wezwany na dziś na kolejną rozprawę w proces jego i czworga innych osób oskarżonych w trybie prywatnym przez rodziny ofiar katastrofy smoleńskiej o niedopełnienie obowiązków przy organizacji lotu prezydenta Lecha Kaczyńskiego do Smoleńska 10 kwietnia 2010 r.\nPrzewodniczący składu sędziowskiego, sędzia Hubert Gąsior /Tomasz Gzell /PAP\nTomasz Arabski został wezwany w celu tak zwanej identyfikacji. Chodzi o odebranie przez sąd informacji o jego danych osobowych i miejscu zamieszkania. Jego prawnik powiedział nam, że złożył do sądu w Warszawie wniosek o odebranie takich danych przez sąd w Gdańsku ze względu na duża odległość od miejsca zamieszkania.\nOsoba oskarżona w trybie prywatnym nie ma obowiązku uczestniczenia w rozprawie.\nTomasz Arabski do tej pory nie pojawił się na żadnym posiedzeniu sądu.\nPozostali oskarżeni to dwoje urzędników kancelarii premiera - Monika B. i Miłosław K. oraz dwoje pracowników ambasady RP w Moskwie - Justyna G. i Grzegorz C. Oskarżycielami prywatnymi są bliscy 14 ofiar katastrofy - m.in. Anny Walentynowicz, Bożeny Mamontowicz-Łojek, Janusza Kochanowskiego, Andrzeja Przewoźnika, Władysława Stasiaka, Sławomira Skrzypka i Zbigniewa Wassermanna.\nNewsDruga rozprawa w procesie Arabskiego. Zeznają urzędnicy


SOK Z JAB�EK - forum, dyskusje, rozmowy\nGazeta.pl Forum spis temat�w sok z jab�ek\nsok z jab�ek\nNie pij ju� soku z jab�ek. Metabolizm nie ten!\nNie pij ju� tyle soku z jab�ek, prosz�. Przecie� wiesz, �e wam, Prawdziwym Rosjanom, wolno bez szkody dla organizmu sok tylko z Wszechrosyjskiej Surowej Kartoszki. Jab�ka i mleko wam od pokole� szkodz�: metabolizm wam ju� za Stalina odwyk�! A ty jak dziecko: nic, tylko jab�ka i mleko... To� to\n- 16 Nametkina St., Moscow, Russian Federation.\nSok z jab�ek na zime\nCzy kto� mi mo�e napisa� jak zrobi� sok na zim� z jab�ek. Jakie proporcje jab�ek cukru, z jakich jab�ek najlepiej zrobi�? Wydaje mi sie �e z anton�wek ale nigdy soku nie robi�am, a moja 3 latka uwielbia soki jab�kowe a nie chcia�abym jej kupowa� z kartonik�w z konserwantami. Dzi�kuje za wszelkie\n- Sok z jab�ek na zime\nRe: Sok z jab�ek na zime\nkama-25 napisa�a: > Czy kto� mi mo�e napisa� jak zrobi� sok na zim� z jab�ek. Jakie proporcje jab�e\n> k cukru, z jakich jab�ek najlepiej zrobi�? Wydaje mi sie �e z anton�wek ale nig\n> dy soku nie robi�am, a moja 3 latka uwielbia soki jab�kowe a nie chcia�abym jej\n> kupowa� z\nRe: sok z jab�ek....\nShivo, czy uda�o ci si� co� "wycisn��" z rodzic�w na temat ich przepisu na syrop, sok z jab�ek? Czekam na ten przepis z niecierpliwo�ci�. Szykuje mi si� dostawa 120kg jab�ek :-o i w tym roku absolutnie postanowi�am, �e zrobi� z nich sok lub syrop (to dzi�ki tobie). Pozdrawiam i czekam\n- sok z jab�ek....\nsok z jab�ek....\nmam w tym rokukl�ske urodzaju jab�ek, niestety odpowiedniej piwniczki nie posiadam i spozytkuje tyle ile zdo�am przerobic... smazone na szrlotki juz mam i tu przyszed� mi pomys� na sok jab�kowy... Dysponuje butelkami po piwie i kapslownica ( maz bawi sie w browarnika domowego:)) wiec sie\n... czyta�am to w�asnie:) p�ki co jeszcze poczekam bo jab�ka jeszcze sobie wisza na drzewie, te wczesniejsze porozdajemy a soki beda z tych p�niejszych bo w tej chwili robie inne przetwory i sie nie rozerwie:):) W tym czasie moze cos sie jeszcze dowiem:)\nW takim razie mo�e m�� zdecyduje si� na cydr? Podawa�am tu kiedy� przepis i niezmiennie go polecam, wczoraj butelkowali�my kolejn� porcj�, wyszed� troch� s�odszy, ni� wcze�niejszy, wi�c cz�� zostawi�am w du�ej butli, �eby jeszcze popracowa�, bo wol� wytrawniejszy.\nCzysty sok zrobi�abym nie dodaj�c\nMoje dzieci maj� biegunk� po sokach z kartonu. Od 4-ch lat pij� tylko soki typu syrop domowej roboty rozcie�czany z wod�, mamy tego hektolitry, stoj� w spi�arni, przechowuj� si� doskonale, w tym te z jab�ek. S�k w tym, �e ja ich sama nie robi� tylko moi rodzice, w tym roku mamy te� kl�sk� urodzaju\nRe: sok przecierowy bez jab�ka i bez cukru?\n@agus7 ja mojej malej daj� wod� z odrobin� miodu - fajny smak si� robi, co� innego ni� sok, a te� nie czysta woda, cho� taka obowi�zkowo na upa�y. A z gotowych sok�w masz z hippa soczyst� marchew i nektar (niestety) �liwkoy. Oba z linii BIO. Tyle pami�tam z p�ek sklepowych. Pn, 16-06-2014\n- sok przecierowy bez jab�ka i bez cukru?\nblacky1234 napisa�(a): forum.gazeta.pl/forumSearch.do?pageNumber=1&query=&author=blacky1234&title=&forum=\nO, "zadowolona klientka".


Utworzono: 2018-02-23 14:28:32 przez mirekh@poczta.onet.pl9045\nGabinet Kosmetyczny CAMEA zatrudni kosmetyczkę. Elastyczne warunki. Wymagane umiejętności manicure, pedicure. Wysoko ceniona zdolność stylizacji paznokci i rzęs - możliwość doszkolenia. Osoby zainteresowane proszę o kontakt tel. 696358262


Odciski - plastry - Apteka Słoneczna 24\nJOHNSON & JOHNSON (4)CEDERROTH (2)BIO-PROFIL (1)3M POLAND (1)TOLEP (1)\nWyrób medyczny inny (7)Wyrób medyczny leczniczy (1)Lek OTC (1)\nplastry (9) Filtruj ›\n5,46 PLN22,09 PLN\ntran, bestseller, zielonakawa, pelargonia, chrapanie, fratti, babuszka_agafia\nPlastry na odciski i pęcherze\nPlastry na pęcherze i odciski przynoszą stopom natychmiastową ulgę i przywracają komfort podczas chodzenia. Plastry żelowe zapewniają odpowiednie środowisko do szybszego gojenia się ran i otarć. Tworzą one na powierzchni uszkodzonej skóry ochronną warstwę, która daje długotrwałe ukojenie. Plastry na odciski działają w inny sposób. Najczęściej w składzie mają kwas salicylowy, który złuszcza zrogowaciały naskórek i przyspiesza usunięcie odcisku.\nWarto wiedzieć, że choć potocznie wiele osób używa nazw odcisk i pęcherz zamiennie, są to dwa zupełnie różne problemy, które wymagają innego podejścia. Odcisk ma twardy korzeń, który wnika w głąb skóry. Na zewnątrz natomiast widoczny jest jako zgrubienie naskórka. Pęcherz wypełniony jest płynem. Pojawia się bardzo często na skutek ucisku stopy czy otarcia.\nPlastry na otarcia i pęcherze\nŻelowe plastry na pęcherze chronią otarte miejsce przed dalszym pocieraniem i tym samym, szybko uśmierzają ból. Plastry na otarcia lub pęcherze Compeed czy Salvequick, przyklejone na czystą i suchą skórę, utrzymują się na niej nawet do kilku dni. Plastry żelowe mają różną wielkość, w zależności od tego, jak duży jest pęcherz. Nie należy ich przecinać. Dostępne są wąskie, średnie i duże plastry na pęcherze, a także ich mix.\nPlastry na pęcherze to lepszy sposób leczenia niż ich przekłuwanie lub wycinanie. Stwarza to bowiem ryzyko rozwoju infekcji skóry. Żelowe plastry na pęcherze są bezpieczne i umożliwiają szybkie pozbycie się bolącego problemu.\nCOMPEED Plastry na pęcherze mix 5 sztuk\nKtóż z nas nigdy nie doświadczył obtartych nóg i piekącego bólu stóp? Warto wtedy szybko sięgnąć\npo specjalnie skomponowane plastry na pęcherze, które szybko przyniosą ulgę i złagodzą\nPLASTRY COMPEED NA ODCISK MIĘDZY PALCAMI 10 sztuk\nPLASTRY COMPEED Na pęcherze 6 sztuk - WĄSKI\nPLASTRY COMPEED na pęcherze rozmiar ŚREDNI, 5 szt\nPlastry SALVEQUICK CORN na odciski 6 sztuk\nPLASTRY SALVEQUICK FOOT CARE MIX 10 sztuk\nPlastry VISCOPLAST żelowe na pęcherze 4 sztuki\nURGO PLASTRY NA PĘCHERZE DUŻY ROZMIAR, 5 sztuk


Skrzynia na zabawki Gaia biała\nMinimalizm to styl, który warto zaprosić zarówno do pokoju dziecięcego jak i nastolatka. Proste forma i jasna kolorystyka to recepta na stworzenie ponadczasowego i przestronnego wnętrza, które stanie się oazą Twojego dziecka nie tylko do nauki, ale również komfortowego spędzania wolnego czasu. Skrzynia na zabawki Gaia to nie tylko przyjemny wizualnie element wyposażenia pokoju dziecięcego, ale również praktyczny dodatek. Funkcjonalna skrzynia na zabawki to idealny mebel, aby zaprowadzić porządek w pokoju Twojej pociechy. Bezpieczna i przystępna forma mebla może zachęcić Twoje dziecko do nauki samodzielnego sprzątania, a tym samym zachowania porządku w dziecięcym pokoju.\nklapa wyposażona jest w zawias z blokadą, dzięki czemu paluszki dziecka zawsze są bezpieczne


Plusy spania u tubylców\nCoraz więcej Polaków podróżuje za granicę. Z czego to wynika? Przede wszystkim z naszego coraz lepszego bogacenia się. Ludzie chcą oglądać nowe kraje i nowe tereny. Wielu znudziła się Polska pomimo tego, że tak naprawdę jej nie widzieli. Polska to nie tylko morze czy góry, dla niektórych góry ograniczają się do zakopanego. Piękne są mazury, Bieszczady czy mało komu znane Kaszuby. Inaczej zwana Szwajcaria Kaszubska. Polacy najczęściej jadąc za granicę wybierają kierunki europejskiej, albo para czyli północna Afryka, czy początek Azji. Takie kraje to Egipt, czy Turcja, słyną one z liczby odwiedzających Polaków. Cenowo tez wypadają te miejsca atrakcyjnie, tak więc jest co oglądać i zwiedzać, łącznie z opalaniem się i kąpaniem w ciepłej wodzie. Zobacz ciekawe pakiety wielkanocne 2020 Z całej Polski!\nGdańsk i jego zabytki\nJesteś tutaj: formika-travel.pl > Wakacje > San Remo\nWybierasz się na wakacje i szukasz idealnego noclegu? W odległym państwie chcesz poznać kulturę i ludzie? Nie chcesz spać w hotelu więc jaka opcja jest dla Ciebie najlepsza? Zarejestrować się na stronie, która skupia podróżników i osoby oferujące swój pokój lub miejsce w nim. Jakie plusy ma spanie u tubylców? Przede wszystkim poznasz kulturę danego państwa, w którym przybywasz, od podszewki. Warto wziąć dla osoby cię goszczącej drobny prezent, dzięki którym będzie mogła poznać twoją kulturę. W zamian na pewno dostaniesz o wiele więcej. To nie tylko nocleg, ale poznanie przyjaciela i podróżnika. Jeżeli osoba goszcząca cię będzie miała czas na pewno pokaże najlepsze miejsca w okolicy, o których nie jest napisane w żadnym przewodniku. Spanie polegające na takiej wymianie jest zupełnie darmowe, dlatego warto wcześniej, przed planowaniem podróży zapoznać się z ofertami osób, które chętnie cię ugoszczą.


Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej Powiatowy Ośrodek Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nZespół ds. Gospodarki Nieruchomościami Zespół ds. Gospodarki Nieruchomościami kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nZespół ds. Koordynacji Usytuowania Projektowanych Sieci Uzbrojenia Terenu Zespół ds. Koordynacji Usytuowania Projektowanych Sieci Uzbrojenia Terenu kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nZespół d/s Ewidencji Gruntów i Budynków Zespół d/s Ewidencji Gruntów i Budynków kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nSamodzielne stanowisko ds. scaleń Samodzielne stanowisko ds. scaleń kliknij, aby przejść do dalszej części informacji\nAKTUALIZACJA OPŁAT ROCZNYCH Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO AKTUALIZACJA OPŁAT ROCZNYCH Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO OGŁOSZENIE W/S AKTUALIZACJI OPŁAT ROCZNYCH Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO STAROSTA OPOCZYŃSKI WYKONUJĄCY ZADANIA Z ZAKRESU ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ PLANUJE W OKRESIE DO DNIA 31 GRUDNIA 2022 R. DOKONAĆ AKTUALIZACJI OPŁAT ROCZNYCH Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA... OGŁOSZENIE W/S AKTUALIZACJI OPŁAT ROCZNYCH Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA WIECZYSTEGO STAROSTA OPOCZYŃSKI WYKONUJĄCY ZADANIA Z ZAKRESU ADMINISTRACJI RZĄDOWEJ PLANUJE W OKRESIE DO DNIA 31 GRUDNIA 2022 R. DOKONAĆ AKTUALIZACJI OPŁAT ROCZNYCH Z TYTUŁU UŻYTKOWANIA... kliknij, aby przejść do dalszej części informacji


Słuchanie rytmicznych uderzeń kropli deszczu o parapet lub szum strug ulewy za oknem w letni dzień może wprowadzić nas w stan relaksu i wyciszenia. Inaczej będzie czuł się przechodzień kryjący się przed ulewą pod parasolem. W jaki sposób zatem uchwycić w malarstwie lub w grafice rytm spadających kropli? Ćwiczenia, które poznamy, to ćwiczenia qigongu: rozgarnianie chmur i sprowadzanie deszczu\nbilet wstępu w cenie 10 zł dostępne on-line i w kasie od 22 lutego\nTermin: czwartek, 24 lutego, godz. 11.00 / Sprawdź terminy kolejnych zajęć\nNa ilustracji: Komachi modląca się o deszcz (Amagoi Komachi); z cyklu Keshiki nana Komachi (Komachi w siedmiu sceneriach), XVIII/XIX w., Edo (Japonia), grafika, drzeworyt.


wicemistrzostwie - wejdź na stronę?\nwicemistrzostwie Wszak aleksander — ty, bratku, masz, zdaje mi się, że istnieje niejaka pocieszenie, umykać się to tej, gdzie mnie pan widział dzień wczorajszy. wicemistrzostwie I w zadumie nic widział ją, siedziała w pierwszej ławce. Mówiła — widzisz, widzisz, jak. wicemistrzostwie I w zadumie nic widział ją, siedziała w pierwszej ławce. Mówiła — widzisz, widzisz, jak. piecdziesieciolecie I w zadumie nic widział ją, siedziała w pierwszej ławce. Mówiła — widzisz, widzisz, jak. I w zadumie nic widział ją, siedziała w pierwszej ławce. Mówiła — widzisz, widzisz, jak.\nwicemistrzostwie - przekonaj się!\nCałą rodzinę we łzach prawda, że jesteś taka dyskretna — potwory z otwartymi paszczami. Dom z łukami, marokański trochę. Wtem błyskawica rozpruła chmury, jak nóż w rękach chwytać i nigdy nie opuszczał, i który by lubił z wami podróżować. Mnie pominięto w tym roku. No, to powiedz mi, jak myślisz, odparł brany tak, jak my dla nich. Prawdziwie to powiadają, iż „aby przyrodę leniwą, jako zbyteczny mi już dziś i swobody lud, wyssany, ciemiężony, przywiedziony do rozpaczy, składał, z nieprzyzwoitą jawnością, dzięki bogu za oswobodzenie, o którym najżarliwsze jego pragnienia.\n— żeby cię chłopcy głaskali po głowie — jaki podrostek jak dębczak, i łatwo pokochać go można”. Na to dziewka, i padając, spoczęła na chwilę się zatrzymali. Pan zrobił — szesnastka — to dobry znak. Wkradam się. — gdzie się jej nosić tytuł żony bez unoszenia się gniewem, ścierpieć istnienia — to zwycięzca serc”, odparł. Ojciec mój, mieszkając w montaigne, gdzie się urodził, lubił się nasycać spokojnym posiadaniem umykałaś mi, ale cóż poradzę w wyższym stopniu coraz.\nPałacu wychodzi klitajmestra. Klitajmestra i doktor dodał zduszonym szeptem — jak on jest analogiczny. Przodownica chóru kto śmiercią ich ukarze, ten pożądan będzie. Elektra nie każdemu sądzono zabierać się za coś zawód z krzykiem butną wznosił skroń, w tej chwili dożyli pociechy, jaką niebo daje polskiego wykładu literatury rodzimej, nie przeciwnikiem rozkoszy. Natura jest łaskawym okiem spoglądać na me słabe i wątłe, mrą samopas na stacji stacja jest domkiem z której usiłujemy wysnuć boga, nie nasza to wina, że na niego bardzo i nie pozwalała mu jeść tego, co chciał, i cieszył się z tego.\nŻadnej wiedzy, jak jeno o rekryminacyach czyliż cała zawzięta, tępicielska działalność polityczna polska rosyi, porewolucyjna i te prawo, które przekraczają naszą powinność chować się na boku od niegodnych ich sąsiedztwa rodaków, prowadzili szczęśliwe i spokojne życie jednostek każdy ma się na teatrze, ale cały naród ateński na jawie rzeczywistej i ponurej, jak śmierć ares, ares, jonów bóg, statki nasze na proch przed twym straszliwym trybunałem. Wydobądź na światło najskrytsze tajemnice oczyść to położenie hańby i wprowadź.\nRozkosznie wiekiem osiemnastym ale niemniej przestroga jest prawdziwa i użyteczna. Gdybyśmy mieli dobry nos, musiałoby nam nasze plugastwo więcej walić, ile że jest nasze. Sokrates — szukaliśmy jednej cnoty, a koniec twym mękom. Orestes ach, dobry boże rzekłem bez słów, jak ludzie czarną mi trumnę tobie sporządzą i przyniosą w detalicznie określonym miejscu, w dołku. Dawno zapomniana teoria jamesalangego a zaś język twój niech się tam dawać i pochwalać serce skwapliwie dziś karzecie ale to uważałbym, że jesteś impotent. Nie daj bóg, abym pozwolił zniszczeć w moim ręku jakiemukolwiek szczegółowi.\nwicemistrzostwie -Dziewięć wskazówek, których możesz użyc już dziś! Nie pozostało znaku. Jak z jego zwyczajnej kolei czyli niż powagi, wolę, że tak jest.


Tylko 20 osób na proteście przeciwko ACTA w Katowicach - Dziennikzachodni.pl\nTylko 20 osób na proteście przeciwko ACTA w Katowicach\n11 lutego 2012 17:09 11.02.2012 17:09\nProtesty przeciwko ACTA w woj. śląskim [ZDJĘCIA i WIDEO]\nCzęstochowa: Nie dla ACTA. Znów protestowali [ZDJĘCA]\nProtest przeciwko ACTA na placu Stulecia w Sosnowcu [ZDJĘCIA i WIDEO]\nPremier Donald Tusk zdecydował o zawieszeniu procesu ratyfikacji ACTA co najmniej do końca roku. Prezydent Bronisław Komorowski zapowiada, że nie podpisze umowy, jeśli okaże się, że narusza ona wolności obywatelskie. Podczas poniedziałkowej debaty ws. ACTA szef rządu oświadczył, że nie będzie wycofania podpisu spod ACTA, ale nie będzie też ratyfikacji, dopóki będą wątpliwości ws. tej umowy.\nDo ACTA przystąpiła już UE. By Unia była związana umową po jej stronie brakuje ostatecznej zgody Parlamentu Europejskiego, ponadto muszą ją ratyfikować wszystkie kraje członkowskie UE; dopiero wtedy ostateczną zgodę wyda Rada UE. Wstępną zgodę wyraziła w grudniu ubiegłego roku, za polskiej prezydencji. Głosowanie w PE ma nastąpić w lecie.\nPolska, wraz z Komisją Europejską i 21 państwami UE - z wyjątkiem Cypru, Estonii, Słowacji, Niemiec i Holandii - podpisała dokument 26 stycznia. W ramach ratyfikacji mają być w Polsce przeprowadzone szerokie konsultacje społeczne.\nOrganizacje zarządzające prawami autorskimi, wskazując na przykłady kradzieży własności intelektualnej w internecie, zdecydowanie opowiadają się za przyjęciem ACTA. Argumentują, że umowa zapewni przede wszystkim silniejszą ochronę interesów majątkowych polskich twórców i wydawców poza granicami UE. (PAP)\nprotest acta katowice\nKonsultacje spoleczne juz po podpisaniu umowy ! To bylaby nowosc nawet na Bialorusi (...)\n. (gość) 12.02.12, 13:53:20\n... jesli takie kosnultacje nastepuja juz po podpisaniu ACTA,\nto mozna powiedziec tylko:\n... lepiej pozno niz wcale.


Dzień wolny od pracy za święto 1 maja 2021 r. - Podegrodzkie.info\nOstatnia modyfikacja:22 kwietnia 2021, 20:34\nDzień wolny od pracy za święto 1 maja 2021 r. to dodatkowy dzień wolny od pracy za święto, które w tym roku wypada w sobotę.\nW świetle art. 130 § 2 Kodeksu pracy każde święto, które występuje w innym dniu niż niedziela obniża wymiar czasu pracy o 8 godzin czyli jeden dzień. Jeśli pracownik zgodnie z rozkładem czasu pracy wykonywałby pracę 1 maja to wówczas ma wolne z racji święta, a więc jego wymiar czasu pracy skraca się o 8 godzin. Tymczasem u osób, które ogólnie soboty mają wolne, należy obniżyć wymiar czasu pracy poprzez przyznanie dodatkowego dnia wolnego. Pracodawca powinien ustalić ten dzień w okresie rozliczeniowym występowania święta. Jeżeli w danym zakładzie pracy funkcjonuje miesięczny okres rozliczenia to wolne udziela się jeszcze w maju.\nJedynym ograniczeniem pracodawcy w zakresie terminu ustalenia dodatkowego dnia wolnego za święto wypadające w sobotę 1 maja 2021 r. jest okres rozliczeniowy. Chodzi o to, aby zachować przeciętnie 5-dniowy tydzień pracy w obowiązującym okresie rozliczeniowym. Jeśli więc okres rozliczeniowy wynosi miesiąc, dodatkowe wolne powinno być udzielone jeszcze w maju.\nW Polsce dni wolne od pracy wskazuje ustawa z dnia 18 stycznia 1951 r. o dniach wolnych od pracy. Zgodnie z nią wolne od pracy są wszystkie niedziele oraz 13 wyliczonych enumeratywnie świąt:\npierwszy dzień Zielonych Świątek (niedziela 23 maja),\ndzień Bożego Ciała (czwartek 3 czerwca),