Autor Wątek: Diatryba i dlaczego nie jestem wielbłądem. (Przeczytany 5538 razy)\n« dnia: Grudzień 04, 2012, 10:50:16 am »\nPierwszy raz słyszę, by zwykły artykuł w tygodniku typu "Wprost" był źrodłem wiedzy podręcznikowej. Może to nieprawda, albo półprawda (fakt medialny w "GW")? Jeśli zaś prawda, to znaczy, że bardzo utraciłem kontakt z dzisiejszą edukacyjną polska rzeczywistością.\n« Odpowiedź #1 dnia: Grudzień 04, 2012, 11:16:48 am »\nUderz w stół a nożyce się odezwą... To sędziowie są zdziwieni, poruszeni a nawet obrażeni że ktoś ich ocenia za beznadziejne sądownictwo w RP? Ob. Remuszko, Wasze twierdzenie że art. z Wprost jest źródłem wiedzy jest mocno naciągane poprzez skojarzenia, jakie wywołuje. Na ile to sprawdziłem w internecie, jest to wyraźnie zaznaczony przedruk wycinka artykułu, treść do dyskusji. Wycinki "z życia" są dość często przedrukowywane w podręcznikach i nie służą do wkuwania na pamięć tylko jako podstawa do dyskusji. Nie są więc "źródłem wiedzy" w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie. Co zresztą stoi w samym artykule.\nNatomiast Twoim zdaniem jaki wycinek powinien zostać przedrukowany, jeśli już w takim miejscu? Statystycznie reprezentatywny czy że jest świetnie? Sam wiesz, jak jest świetnie, a jak na chwilę zapomniałeś, to wpisz w guglach neutralne wyrażenie "polskie sądownictwo", odrzuć strony czysto informacyjne i policz odsetek tych, które pracę sądów oceniają pozytywnie.\nProszę, Wymiar Sprawiedliwości się obruszył do tego stopnia, że wyśledził urywek tekstu w podręczniku gimnazjalisty - ale przy Słowiku jakoś oślepł... Zaiste, tekst o niewidzialnej belce we własnym oku zyskuje u mnie na popularności.\n« Odpowiedź #2 dnia: Grudzień 04, 2012, 11:43:43 am »\nMaźku Kochany, czy zechciałbyś zacytować na użytek tej naszej niniejszej polemiki ten fragment artykułu, na którym budujesz całą swoją diatrybkę? To w końcu bardzo krótki tekst - a mi chodzi o merytorycznie wyjaśniające połączenie dwóch - następujących bezpośrednio po sobie - fragmentów Twej wypowiedzi.\nNa ile to sprawdziłem w internecie, jest to wyraźnie zaznaczony przedruk wycinka artykułu, treść do dyskusji. Wycinki "z życia" są dość często przedrukowywane w podręcznikach i nie służą do wkuwania na pamięć tylko jako podstawa do dyskusji. Nie są więc "źródłem wiedzy" w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie.\nCo zresztą stoi w samym artykule.\nŻeby być pewnym, że zostałem dobrze zrozumiany: mam wrażenie, że drugi przytoczony fragment Twej wypowiedzi odnosi sie do pierwszego przytoczonego fragmentu Twej wypowiedzi. Proszę Cię zatem, abyś zechciał zacytować ten fragment artykułu w "GW", w którym stoi, że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źrodło wiedzy, lecz tylko materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji.\n« Ostatnia zmiana: Grudzień 04, 2012, 12:50:00 pm wysłana przez Stanisław Remuszko »\n« Odpowiedź #3 dnia: Grudzień 04, 2012, 12:39:34 pm »\nCytat: Stanisław Remuszko w Grudzień 04, 2012, 11:43:43 am\nJest to wyraźnie zaznaczony przedruk wycinka artykułu, treść do dyskusji. Wycinki "z życia" są dość często przedrukowywane w podręcznikach i nie służą do wkuwania na pamięć tylko jako podstawa do dyskusji. Nie są więc "źródłem wiedzy" w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie.\nChętnie, pod warunkiem, że najpierw mnie uczciwie zacytujesz - tzn. nie wyrywając słów z kontekstu. Mój tekst jest przecież jeszcze krótszy. Uznam, że nie będą wyrywane z kontekstu, kiedy nie będziesz cytował jako zdania jego części - nie poprzedzając jej trzykropkiem (nie mówiąc już o zamianie małej litery na dużą ) ...\n« Odpowiedź #4 dnia: Grudzień 04, 2012, 12:49:27 pm »\nMaźku, formalnie masz rację, już poprawiłem (wstawiłem do pierwszego cytatu słowa "Na ile to sprawdziłem w internecie,"), lecz też zaznaczam, że - na mój rozum - ta fraza (pominięcie tej frazy) w niczym, ale to absolutnie w niczym nie zmienia (nie osłabia ani nie wzmacnia) wymowy/sensu tego, co napisałeś.\n« Odpowiedź #5 dnia: Grudzień 04, 2012, 01:13:22 pm »\nNa mój rozum brakująca fraza oznacza, że zanim cokolwiek napisałem, sprawdziłem w innym źródle, innym w stopniu takim, że nie było ono przedrukiem art. z Gazety. To "inne źródło" mieściło się tak na pamięć w pierwszych 5 wynikach wyszukiwania po cytowanej frazie "Polskie sądy źle funkcjonują, w środowisku obowiązuje klanowa solidarność...". Dla mnie to jest ważna rzecz, świadcząca IMO, że nie opieram się jedynie na zalinkowanym przez Ciebie artykule w swych twierdzeniach (a tak jednoznacznie wynikałoby z cytatu mego posta, jaki zamieściłeś).\nJeśli chodzi o treść samego art. GW to uważam, że następujące, niżej zacytowane jego fragmenty upoważniały mnie do napisania, iż o tym, że to przedruk "stało w artykule":\n- Tekst pochodzi z podręcznika "Wiedza o społeczeństwie" Elżbiety Dobrzyckiej i Krzysztofa Makary (Wydawnictwo Edukacyjne Operon). Cytowany fragment jest przedrukiem z tygodnika "Wprost" z 2002 r. To publicystyczna reakcja na sondaż, w którym tylko co piąty Polak oceniał pracę sądów pozytywnie.\n- Dobrym prawem autorów podręczników do wiedzy o społeczeństwie jest przedstawianie kontrowersyjnych tekstów źródłowych, które powinny wywoływać dyskusje - mówi prof. Bäcker. Jest też pewien, że dobry nauczyciel nie będzie traktował tekstów źródłowych jako prawdy objawionej.\n- W podręcznikach powinny być fakty. Dobór tekstów wartościujących, które posłużą do dyskusji, lepiej zostawić nauczycielom - mówi Piotr Kroll, nauczyciel WOS w Monnet International School w Warszawie. - Dopiero w liceum uczniowie mają wątpliwości, nie wierzą we wszystko, co czytają, szukają innych punktów widzenia. Gimnazjaliści w pierwszej klasie mają dopiero 13 lat, z podręczników korzystają na zasadzie przeczytać i zapamiętać - mówi.\n- Zgadza się z nim Jerzy Bracisiewicz, rzeczoznawca MEN podręczników do historii: - Wielu uczniów nie odróżnia w tekstach warstwy faktów od warstwy ocennej. Dobry podręcznik powinien brać to pod uwagę.\n- Współautorka podręcznika Elżbieta Dobrzycka to jednak nauczycielka z ponad 20-letnim stażem w szkole. - To tekst źródłowy, ma służyć jako podstawa do debaty w klasie. Jestem zaskoczona zarzutami. Jako pedagog i obywatel nigdy bym sobie nie pozwoliła, żeby podważać na lekcji system sprawiedliwości i rolę sądów! - mówi.\nPlus to, że w art. żadna z cytowanych osób nie twierdzi, że wycinek nie został oznaczony jako przedruk.\n« Odpowiedź #6 dnia: Grudzień 04, 2012, 01:43:30 pm »\nMaziek: Jeśli chodzi o treść samego art. GW to uważam, że następujące, niżej zacytowane jego fragmenty upoważniały mnie do napisania, iż o tym, że to przedruk "stało w artykule":\nStaszek: Maźku, nie polemizujesz ze mną, tylko z kimś/czymś innym. Ja w ogóle nie wypowiedziałem i nie wypowiadam się na temat Twojego powyższego twierdzenia: („następujące, niżej zacytowane jego fragmenty upoważniały mnie do napisania, iż o tym, że to przedruk "stało w artykule"”).\nProsiłem i proszę Cię nadal o COŚ INNEGO:\n„Proszę Cię zatem, abyś zechciał zacytować ten fragment artykułu w "GW", w którym stoi, że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źrodło wiedzy, lecz tylko materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji.”\nMoim zdaniem, w żadnym z poniższych fragmentów (1-5) nie stoi, że "ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy, lecz tylko materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji”\n1. - Tekst pochodzi z podręcznika "Wiedza o społeczeństwie" Elżbiety Dobrzyckiej i Krzysztofa Makary (Wydawnictwo Edukacyjne Operon). Cytowany fragment jest przedrukiem z tygodnika "Wprost" z 2002 r. To publicystyczna reakcja na sondaż, w którym tylko co piąty Polak oceniał pracę sądów pozytywnie.\n2. - Dobrym prawem autorów podręczników do wiedzy o społeczeństwie jest przedstawianie kontrowersyjnych tekstów źródłowych, które powinny wywoływać dyskusje - mówi prof. Bäcker. Jest też pewien, że dobry nauczyciel nie będzie traktował tekstów źródłowych jako prawdy objawionej.\n3. - W podręcznikach powinny być fakty. Dobór tekstów wartościujących, które posłużą do dyskusji, lepiej zostawić nauczycielom - mówi Piotr Kroll, nauczyciel WOS w Monnet International School w Warszawie. - Dopiero w liceum uczniowie mają wątpliwości, nie wierzą we wszystko, co czytają, szukają innych punktów widzenia. Gimnazjaliści w pierwszej klasie mają dopiero 13 lat, z podręczników korzystają na zasadzie przeczytać i zapamiętać - mówi.\n4. - Zgadza się z nim Jerzy Bracisiewicz, rzeczoznawca MEN podręczników do historii: - Wielu uczniów nie odróżnia w tekstach warstwy faktów od warstwy ocennej. Dobry podręcznik powinien brać to pod uwagę.\n5. - Współautorka podręcznika Elżbieta Dobrzycka to jednak nauczycielka z ponad 20-letnim stażem w szkole. - To tekst źródłowy, ma służyć jako podstawa do debaty w klasie. Jestem zaskoczona zarzutami. Jako pedagog i obywatel nigdy bym sobie nie pozwoliła, żeby podważać na lekcji system sprawiedliwości i rolę sądów! - mówi.\nMaziek: Plus to, że w art. żadna z cytowanych osób nie twierdzi, że wycinek nie został oznaczony jako przedruk.\nStaszek: Jak ten „Plus...” ma się do mojej prośby?\n« Odpowiedź #7 dnia: Grudzień 04, 2012, 03:09:11 pm »\n« Odpowiedź #8 dnia: Grudzień 04, 2012, 03:23:48 pm »\nCytat: Stanisław Remuszko w Grudzień 04, 2012, 01:43:30 pm\nJa nie napisałem w swej pierwotnej wypowiedzi niczego takiego "że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy..." Wkładasz mi to w usta ale ogóle nie ma tam takiego stwierdzenia. To są Twoje słowa i ew. Ty możesz wskazać, skąd są i co miałeś na myśli. Podkreślam, nie napisałem, że "ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy". Napisałem, że wycinki z prasy nie są "źródłem wiedzy" w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie. Wycinek z gadzinówki jest źródłem wiedzy ale nie do wkuwania dat. Myślę że to jest oczywiste, co chciałem powiedzieć. Tyle ściśle merytorycznie.\nDalej, wyjaśniając do spodu, zacytuję całość swej wypowiedzi:\ntwierdzenie że art. z Wprost jest źródłem wiedzy jest mocno naciągane poprzez skojarzenia, jakie wywołuje. Na ile to sprawdziłem w internecie, jest to wyraźnie zaznaczony przedruk wycinka artykułu, treść do dyskusji. Wycinki "z życia" są dość często przedrukowywane w podręcznikach i nie służą do wkuwania na pamięć tylko jako podstawa do dyskusji. Nie są więc "źródłem wiedzy" w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie. Co zresztą stoi w samym artykule.\nTak więc, napisałem, że sprawdziłem w internecie że jest to oznaczony przedruk z prasy, treść problemowa do dyskusji. Dalej napisałem, że takie wycinki często się w podręcznikach pojawiają (to wiem stąd, że moje dzieci chodziły niedawno do gimnazjum). Potem skonstatowałem, że takie coś nie jest "źródłem wiedzy" w takim znaczeniu, w jakim są nim "prawdy objawione" czyli daty historyczne czy wzory matematyczne. To jest moje własne stwierdzenie. Bo uważam, że na goło "źródło wiedzy", kiedy mowa o podręczniku, to tyle co "podręcznikowe źródło wiedzy" i uważam, że przesadnie tutaj tego stwierdzenia użyłeś, a konkretnie uważam, że jego użycie stwarza wrażenie, iż było ono w tym podręczniku "prawdą objawioną do wkucia". Napisałem "jest mocno naciągane poprzez skojarzenia, jakie wywołuje". Zakończyłem akapit "co stoi w artykule". Wyrażenie "stało w artykule" na moją a jak sądzę i na Twoją logikę może obejmować tekst po zdaniu "na ile to sprawdziłem w internecie..." (dowód: bo w artykule nie mogło stać, że maziek sprawdzi w internecie). To zaś co jest dalej, od "Wycinki..." znajduje jak uważam odniesienie w zacytowanych przeze mnie fragmentach artykułu. Konkretnie uważam, że z artykułu można wywnioskować łatwo iż:\na/ jest to przedruk: Tekst pochodzi z podręcznika "Wiedza o społeczeństwie" Elżbiety Dobrzyckiej i Krzysztofa Makary <<Wydawnictwo Edukacyjne Operon>>. Cytowany fragment jest przedrukiem z tygodnika "Wprost" z 2002 r. To publicystyczna reakcja na sondaż, w którym tylko co piąty Polak oceniał pracę sądów pozytywnie.\nGdyby to nie był przedruk, to w przeciwieństwie do tego, co napisałem "w dodatku", ktoś z oponentów by to podniósł.\nb/ jest to tekst źródłowy, zamieszczony do dyskusji, np.: Dobrym prawem autorów podręczników do wiedzy o społeczeństwie jest przedstawianie kontrowersyjnych tekstów źródłowych, które powinny wywoływać dyskusje, w podręcznikach powinny być fakty. Dobór tekstów wartościujących, które posłużą do dyskusji, lepiej zostawić nauczycielom. Wielu uczniów nie odróżnia w tekstach warstwy faktów od warstwy ocennej. To tekst źródłowy, ma służyć jako podstawa do debaty w klasie.\nUważam, że punkty a/ i b/ w oczywisty sposób pozwalają mi napisać "Nie są więc "źródłem wiedzy" w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie. Co zresztą stoi w samym artykule" . "Nie są" ponieważ wypowiadające się w art. osoby wartościują je inaczej od "faktów", traktują wycinki z prasy i fakty książkowe jako dwie różne kategorie.\nCzy muszę uzasadniać, że wycinek z gazety, będąc "źródłem wiedzy" jest jednak "innym źródłem wiedzy" (cyt. wycinki nie są więc "źródłem wiedzy" w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie". Nie są "w takim", a więc są w innym, wydaje mi się to jasne.\nMoim zdaniem, w żadnym z poniższych fragmentów (1-5) nie stoi, że "ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy, lecz tylko materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji"\nRównież moim zdaniem istotnie w żadnym z nich nic takiego nie stoi, że jest to "żadne źródło wiedzy". Bo to napisał Stanisław Remuszko. Stoi tam istotnie natomiast na mój rozum, że jest to "materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji".\n« Ostatnia zmiana: Grudzień 04, 2012, 03:27:28 pm wysłana przez maziek »\n« Odpowiedź #9 dnia: Grudzień 04, 2012, 03:36:56 pm »\nMaźku, niczego Ci nie wkładam, zwłaszcza w usta:\nJa nie napisałem w swej pierwotnej wypowiedzi niczego takiego "że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy..." Wkładasz mi to w usta ale ogóle nie ma tam takiego stwierdzenia. To są Twoje słowa i ew. Ty możesz wskazać, skąd są i co miałeś na myśli. Podkreślam, nie napisałem, że "ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy".\nJeśli uważasz inaczej, to zacytuj, proszę, fragment mojego wpisu, w którym ja twierdzę, że Ty coś takiego napisałeś. Przecież to prosty i łatwy dowód, nie?\nResztę po powrocie od prezesa. Przepraszam.\n« Odpowiedź #10 dnia: Grudzień 04, 2012, 04:15:26 pm »\nDowód, którego żądasz jest niemożliwy. Jest erystyczną sztuczką kazać sobie pokazać, gdzie "Ty (ob. Remuszko) twierdzisz, że ja (maziek) coś takiego napisałem" - podobnie jak wykazać, że nie bija się żony. Nigdzie bowiem ja nie napisałem, że Ty twierdzisz, że ja napisałem, "że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy...". Prawda? Jedyne co napisałem, to że ja tego (tego: "że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy...") nie napisałem, tylko Ty.\nTraktuję to (to: „Proszę Cię zatem, abyś zechciał zacytować ten fragment artykułu w "GW", w którym stoi, że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy, lecz tylko materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji.”) jako żądanie bezzasadne, bo oparte o błędne przedstawienie Twoimi słowami mojej myśli i prostuję, że takiej myśli ("... ten wycinek to nie żadne źródło...") nie wypowiedziałem. Prośba jest więc bezzasadna. A jeśli przedstawiasz swoimi słowami cudzą myśl i zdaniem jej autora (a także zapisanych słów) on takiej myśli nie wypowiedział, tylko nieco* inną - to przypisywanie komuś myśli, której nie wypowiedział, jest, jak dla mnie przynajmniej, w przenośni, pozbawionej seksualnych podtekstów oczywiście, wkładaniem mu jej w usta.\nA jeśli jest inaczej to wskaż ten fragment, w którym twierdzę, że Ty twierdzisz, że ja napisałem te słowa: "... że ten wycinek to nie żadne źrodło wiedzy, ...". To byłoby naprawdę proste, ale jest niemożliwe.\n*nieco bywa pojęciem eufemistycznym, skoro sens zdania może zmienić jeden przecinek.\n« Ostatnia zmiana: Grudzień 04, 2012, 04:37:13 pm wysłana przez maziek »\n« Odpowiedź #11 dnia: Grudzień 04, 2012, 05:35:33 pm »\n(wróciłem od prezesa)\nTo po kolei i po drobnemu.\nPo co piszesz, że nie napisałeś, skoro nikt nie twierdzi, że napisałeś?\n« Odpowiedź #12 dnia: Grudzień 04, 2012, 06:48:50 pm »\nPiszę tak ponieważ żądasz ode mnie rzeczy niemożliwej: "Proszę Cię zatem (znaczy mnię), abyś zechciał zacytować ten fragment artykułu w >>GW<<, w którym stoi, że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źrodło wiedzy, lecz tylko materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji." Nie stoi tak w artykule ani ja nie pisałem, że tak stoi. Ponadto nie jestem autorem tych słów (tych: "w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źrodło wiedzy...") - dlaczego więc mam ja podpierać je cytatami i co to ma do rzeczy, w szczególności, pomijając już autorstwo, jeśli nie uważam ich za prawdziwe?\nDalej, żądanie takie stawiasz w tym poście http://forum.lem.pl/index.php?topic=961.msg48463#msg48463 , w którym piszesz najpierw abym zacytował fragment artykułu, na którym buduję swą diatrybkę (co też uczyniłem), po czym przytaczasz (wówczas z moim zdaniem dość istotnym pominięciem), w dwóch częściach, moją wypowiedź, którą mam fragmentami art. z gazety podeprzeć.\nNastępnie, przynajmniej tak to zinterpretowałem, precyzujesz żądanie podsumowując całość: "Proszę Cię zatem, abyś zechciał zacytować ten fragment artykułu w >>GW<<, w którym stoi, że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źrodło wiedzy, lecz tylko materiał-przykład do dyskusji, podstawa-ispiracja do dyskusji". Jeślim się omylił, i powyższy cytat nie był całością z resztą posta, w którym był umieszczony - przebacz. Jeśli zaś był częścią tego posta, a nawet, jak sądzę, jego rekapitulacją i najistotniejszym elementem, to uznałem, że uważasz, że coś w tym guście rzekłem, skoro każesz mi pokazać, na jakiej podstawie to zrobiłem. I nie chodzi mi tu o pretensje o mniej lub bardziej dokładne cytowanie czy opisanie rzeczy po Twojemu, tylko o to, że pomiędzy stwierdzeniem, że "coś nie jest >>źródłem wiedzy<< w takim rozumieniu, w jakim są daty w podręczniku historii czy wzory w matmie", a stwierdzeniem, że "coś nie jest żadnym źródłem wiedzy" jest zasadnicza różnica. Taka jak między stwierdzeniami, że "Mercedes nie jest takim samochodem jak Porsche" i "Mercedes nie jest samochodem".\nI wracając do Twego pytania "po co piszę..." - po to, że pytanie o wskazanie skąd cytowane słowa się wzięły winno być skierowane do autora tych słów, nie do mnie.\n« Ostatnia zmiana: Grudzień 04, 2012, 06:50:26 pm wysłana przez maziek »\n« Odpowiedź #13 dnia: Grudzień 04, 2012, 07:07:30 pm »\nMaźku, pewnie wyrażam się nieprecyzyjnie, to przepraszam.\nW takim razie naprzód cytat:\nJa nie napisałem w swej pierwotnej wypowiedzi niczego takiego "że w inkryminowanym podręczniku jasno określono, że ten wycinek to nie żadne źródło wiedzy..." Wkładasz mi to w usta ale ogóle nie ma tam takiego stwierdzenia.\nCzy ten cytat jest prawdziwy (=czy te cytowane słowa są co do kropki Twoje)?\n« Odpowiedź #14 dnia: Grudzień 04, 2012, 07:13:57 pm »


Z życia intymnego krabów: co „mówią” podczas seksu? - Sputnik Polska\n06:19 12 Sierpień 2020\n22:21 01.03.2020 Krótki link\nKraby palmowe to ogromne stawonogi o wadze do 4 kg. Są powszechne w tropikach na wyspach Oceanu Indyjskiego i Zachodniego Pacyfiku.\nKiedyś wierzono, że krab palmowy może samodzielnie wyciąć orzechy kokosowe z drzew palmowych, a nawet nakłuć je kleszczami i stąd otrzymał swoje imię. Jednak w rzeczywistości kraby nic takiego nie robią, a po prostu zbierają orzechy kokosowe, które same spadły.\nKraby palmowe komunikują się między sobą wydając odgłosy klikania, a te kliknięcia są bardzo zróżnicowane. Badacze doszli do wniosku, że ich „słownictwo” jest bardzo różnorodne i dość złożone, przynajmniej jak dla skorupiaków.\nNaukowcy już dawno zwrócili uwagę na to, że kraby palmowe wydają różne dźwięki, ale nie wiedzieli, jak i dlaczego to robią. Teraz naukowcom udało się zarejestrować dźwięki wydawane przez kraby podczas kopulacji i te badania mają wielkie szanse na zdobycie nagrody Ig Nobla. Praca została opublikowana w czasopiśmie „Zoology".\nSamice i samce klikały przed, podczas i po kryciu, a na każdym etapie kliknięcia były różne.\nObrazy rentgenowskie pokazały, że kraby wydają te dźwięki za pomocą cienkich wibrujących przydatków (scaphognathites). Są to płytki na drugiej parze dolnych odnóży u wyższych skorupiaków, ich ruch powoduje przepływ wody przez skrzela. Podczas wibracji scaphognathites dotykają twardych płytek w kanałach skrzelowych krabów, stukając w nie. Zmieniając prędkość wibracji, kraby palmowe emitują dźwięki o różnych częstotliwościach.\nWcześniej jedynym znanym skorupiakiem zdolnym do tego był rak florydzki, Procambarus clarkii.\nNaukowcy zauważają, że chociaż to badanie poświęcono wyłącznie komunikacji krabów podczas kopulacji, to są one oczywiście w stanie przekazywać sygnały w innych warunkach. Konieczne są jednak dalsze badania w celu rozszyfrowania „języka” krabów palmowych.\nChociaż kraby nie przerywały sobie nawzajem i wydawały dźwięki po kolei, naukowcom trudno jest powiedzieć, kiedy „przemówiła” samica, a kiedy - samiec. Cel tych dźwięków jest wciąż nieznany - być może zapewniają one dodatkową stymulację podczas kopulacji.\n„Wyniki badania sugerują, że kraby palmowe komunikują się za pomocą dźwięków” - piszą autorzy pracy.\n„Oczywiście odtwarzanie dźwięków za pomocą układu oddechowego może być związane z innymi funkcjami. Wiadomo, że skorupiaki mają różne chemiczne sygnały do kopulacji, gromadzenia się w grupach i walk. Niektóre gatunki rozsiewają mocz za pomocą układu oddechowego. Dostosowując się do środowiska lądowego, kraby palmowe rozwinęły doskonały węch, co sugeruje, że komunikują się za pomocą sygnałów chemicznych. Dlatego potrzebne są dalsze badania w celu ustalenia, czy istnieje związek między sygnałami chemicznymi i akustycznymi - pozwoli nam to dowiedzieć się więcej na temat komunikacji interpersonalnej krabów”.\nChociaż kraby palmowe często żywią się pokarmami roślinnymi, w rzeczywistości są wszystkożerne.


Widzieliście zapewne reklamy i plakaty wyświetlane w telewizji czy billboardy na poboczu drogi i często te wrażenia przykuwają uwagę ciekawym językiem lub sloganami. Ale czy kiedykolwiek zastanawiałeś się, co to może odróżniać to wszystko? Czy to reklama, slogan czy plakat?\nW oparciu o duży słownik języka świata (KBBI), reklamy są uporządkowanymi wiadomościami, aby zachęcić, przekonać opinię publiczną do zainteresowania oferowanymi towarami i usługami, powiadomić opinię publiczną o sprzedawanych towarach lub usługach, zamieszczać w środkach masowego przekazu , zarówno gazety, jak i czasopisma, inne miejsce.\nReklama jako przekonywujący środek przekazu, służąca jako przypomnienie, które może sprawić, że ludzie zapamiętają reklamowane towary lub usługi. Ale nie wykluczaj, że reklama nie oferuje towarów ani usług. Reklama może zawierać przekonujące informacje, dzięki którym czytelnicy lub słuchacze będą postępować zgodnie z życzeniem autora reklamy.\nTymczasem znaczenie sloganów jest często nazywane krótkimi, atrakcyjnymi słowami. Z definicji slogan to słowo lub krótkie zdanie, które jest interesujące i łatwe do zapamiętania jako podstawa lub główna zasada firmy, organizacji itd.\nPrzykład sloganu „mędrzec podatkowy”. To hasło instytucji rządowych zajmujących się kwestiami podatkowymi. Mamy nadzieję, że tym hasłem społeczność zostanie wezwana do posłusznego płacenia podatków.\n(Przeczytaj także: Kompilowanie krytyki i esejów, oto kroki!)\nSamo hasło ma kilka funkcji, a mianowicie pobudzanie entuzjazmu lub motywacji, wpływanie na innych ludzi, aby coś zrobili lub nie, edukowanie ludzi i zachęcanie ich jako ideałów.\nW tym drugim przypadku plakaty są tablicami składającymi się ze słów i obrazów, które opowiadają o idei i czymś ważnym dla społeczeństwa. Plakaty są podobne do reklam i generalnie plakaty będą krótkie, zwięzłe i zrozumiałe, przy użyciu możliwie najbardziej atrakcyjnego modelu.\nDobry i atrakcyjny plakat łączy obrazy i słowa. Plakaty można znaleźć w miejscach publicznych i często są wywieszane na ścianach hali, ścianach targowych lub innych miejscach.\nW oparciu o swoją funkcję, zarówno reklamy, slogany, jak i plakaty mają na celu wpływać, zapraszać lub przekonywać odbiorców lub opinię publiczną. Gdzie istnieją 3 główne funkcje, a mianowicie funkcja informacyjna (zwykle znajdująca się w reklamach handlowych towarów i usług), funkcja transformacyjna (znajdująca się w reklamach usług publicznych), funkcja reszta lub przypomnienie, aby konsumenci zawsze korzystali z tych produktów lub usług rybnych .\nElementy reklamowe, slogany i plakaty\nZ poprzedniego wyjaśnienia znamy już znaczenie i funkcję reklam, haseł i plakatów. Podczas gdy wyjaśnienie elementów, które istnieją w tych trzech rzeczach, a mianowicie:\nReklamy to przekonujące teksty, które przedstawiają połączenie elementów obrazu ze słowami, ruchem i dźwiękiem\nSlogan to przekonujący tekst, który nadaje priorytet elementom słów\nPlakaty to przekonujące teksty, w których priorytetowo traktują obrazy i słowa wyświetlane w miejscach publicznych.


Pogłębianie wiary, uczenie się wartości, a także zwiedzanie ciekawych miejsc i aktywność sportowa – m.in. tak spędzali czas uczestnicy wyjazdów oraz zajęć parafialnych podczas zimowisk.\nSkauci podczas biegu patrolowego na jednym z punktów.\nArchiwum SK 5\nNaśladowcy św. Dominika Savio\nGrupa dzieci i młodzieży z parafii pw. św. Katarzyny w Nowej Rudzie-Słupcu spędziła tydzień ze św. Dominikiem Savio. Pod hasłem „Czuję potrzebę, by zostać świętym” umacniali swoją wiarę, uczyli się, bawili i nawiązywali nowe znajomości.\n– Parafialne wyjazdy zawsze są dedykowane jakiemuś świętemu. Większość uczestników zimowiska jest w wieku Dominika Savio. On mimo młodego wieku dzielnie spełniał powierzone mu obowiązki – wyjaśniał patronat ferii w woj. świętokrzyskim ks. Marcin Zawada. Każdy dzień miał inne słowo przewodnie np. „dobro”, „miłość” czy „kultura osobista”. Do niego nawiązywano podczas kazań, spotkań i zajęć profilaktycznych. – Uczestniczyłam w warsztatach, których celem było wzmacnianie pozytywnych relacji w grupie. Wiele frajdy sprawiło mi dekorowanie porcelany, wycinanie aniołków oraz robienie ozdób różnymi technikami – wspomina Małgorzata. Przeszło 70-osobowa grupa osób w wieku od 10 do 16 lat zwiedziła m.in. Sandomierz, Kraków i jaskinię Raj. •\nTygodniowy wyjazd dla młodych zorganizowała parafia pw. św. Anny w Ząbkowicach Śląskich przy wsparciu Stowarzyszenia Inicjatyw na rzecz Dzieci Ziemi Ząbkowickiej. Szlak zimowiska prowadził przez Kraków, Wadowice, Zakopane i Szaflary do Rabki-Zdroju. Codzienna Msza św., modlitwa, wizyty w miejscach kultu religijnego oraz zwiedzanie historycznych miejscowości składały się na program wyjazdu. Nie zabrakło zabaw ruchowych i rekreacji na śniegu. Na czele wyjazdu stał ks. Michał Jelonek.•\nZakopane było celem czterodniowego (26–29 stycznia) wyjazdu z parafii pw. Nawiedzenia Najświętszej Maryi Panny w Witoszowie Dolnym. Trzydziestoosobowa grupa zwiedziła również Kraków, Wadowice i Ludźmierz. – Jest dużo śniegu i piękne krajobrazy. Dzieci są bardzo zadowolone – relacjonował ks. Kamil Raczycki, kierownik zimowiska. •\nNie darowałabym sobie, gdyby moje dziecko nie mogło przeżyć tego, co dzieje się na obozie. Córka jest żywiołowa i trudno jej się skupić, a tu bardzo dobrze przeżywa wydarzenia, modli się i uwielbia Pana Boga – mówiła mama 3-letniej Dobrusi, która z całą rodziną przyjechała ze Skautami Króla do Jarnołtówka w woj. opolskim. Szczep nr 5 z Kudowy-Zdroju wraz ze skautami z Nysy i Wrocławia przez 4 dni (26–29 stycznia) szedł drogą Izraelitów do Ziemi Obiecanej. Zaczęli od poselstwa oznajmiającego, że Mojżesz nie podjął się od razu zadania, które wyznaczył mu Bóg. – Mówiliśmy skautom, w jaki sposób działa Pan, jak pokazuje im pewne sytuacje. Nieraz nie widzimy Jego znaków i nie od razu przyjmujemy wolę Bożą – wyjaśniał Jarosław Komorowski, komendant obozu. Podczas biegu patrolowego każdy z punktów oparty był na wydarzeniach, które miały miejsce na pustyni, np. wywyższenie węża, i przekazywał jakąś treść religijną. Niekwaszony chleb był punktem wyjścia do zachęty, by nie zakwaszać grzechem swojego życia. Centralnym punktem było ognisko obrzędowe, podczas którego skauci z różnych szczepów złożyli przyrzeczenia. – Dorosły nie dostrzega pewnych rzeczy, które widzi dziecko. Zdarzyły się trudne pytania, np. dlaczego anioł śmierci nie zgładził faraona, tylko pierworodne dzieci w Egipcie – opowiada Patryk Furman, który na co dzień jest zastępcą komendanta szczepu w Kudowie. – Organizacja obozu to duży trud, ale zwraca się, kiedy widzimy dzieci podczas modlitwy czy słyszymy ich przemyślenia – przyznaje z satysfakcją pan Patryk. •\nZabawy w salce parafialnej\nKto nie wyjechał, mógł przyjść do salki przy parafii ojców pallotynów w Ząbkowicach Śląskich na „Ferie w parafii”. Tam codziennie odbywały się zajęcia manualne i artystyczne, wspólne wyjścia na salę gimnastyczną oraz zabawy na powietrzu. – Stacjonarne zimowisko organizujemy w parafii od dekady. Zwykle chętnych jest 20–30 osób. Finansowo wspomagają nas parafianie, a niekiedy sami rodzice. W poprzednich latach dzieci m.in. odwiedziły straż pożarną, były na lodowisku w Świdnicy czy zwiedzały kopalnię w Nowej Rudzie – informuje ks. Tadeusz Beściak, proboszcz. – Dzieci mają zapewnione śniadanie. W przygotowaniu posiłków i organizacji pomagają panie ze Stowarzyszenia Pomocy Potrzebującym „Osiedlowy Uśmiech” – mówiła Anna Sztogryn, prowadząca zajęcia. – Rozpiętość wiekowa jest duża. Mamy 3-latkę i są siódmoklasiści. Zawsze rozpoczynamy spotkanie modlitwą. Pani Agnieszka, animatorka zabaw, prowadzi zajęcia ruchowe i integracyjne. Dzieci grają w planszówki. Mamy również system motywujący – za aktywność uczestnicy otrzymują śnieżynki. Na koniec do zwycięzcy trafia puchar – relacjonowała wychowawczyni.• Również w kilku innych parafiach uczniowie korzystali z zaproszenia księży i osób świeckich oraz Caritas Diecezji Świdnickiej do wspólnych wyjazdów i spędzenia wolnego czasu.


V Centralny Zlot Klas Mundurowych Żagań 2019 | Niedziela.pl\nV Centralny Zlot Klas Mundurowych Żagań 2019\nkpt. Krzysztof Gonera\nW poniedziałek, 23 września br. na żagańskim poligonie zainaugurowano Centralny Zlot Klas Mundurowych Żagań-2019. Uczniowie rozpoczynają rywalizację, o miano najlepszej klasy o profilu mundurowym w Polsce, już po raz piąty. Nad projektem patronat objął minister obrony narodowej.\nPrzedsięwzięcie organizowane jest przez Departament Edukacji, Kultury i Dziedzictwa Ministerstwa Obrony Narodowej oraz Dowództwo Generalne Rodzajów Sił Zbrojnych, zaś wykonawcą jest 11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej (11LDKPanc), 23 Śląski pułk artylerii z Bolesławca oraz jednostki wspierające.\nZobacz zdjęcia: V Centralny Zlot Klas Mundurowych Żagań-2019\nW czasie uroczystości otwarcia Centralnego Zlotu Klas Mundurowych, na wspólnym apelu w obecności kompanii honorowej wystawionej przez 11 batalion dowodzenia, stanęli uczniowie i nauczyciele klas mundurowych oraz organizatorzy i instruktorzy z jednostek wojskowych Czarnej Dywizji.\n„Celem zlotu jest popularyzowanie wśród młodzieży etosu zawodowej służby wojskowej, historii i tradycji dziejów oręża polskiego, jak również kształtowanie pozytywnego wizerunku Wojska Polskiego. Pragniemy, aby młodzież w wyniku rywalizacji sportowych nabyła niezbędnych umiejętności do współdziałania w grupie, poznała wybrane zagadnienia żołnierskiego rzemiosła oraz zdobyła wiele nowych doświadczeń z zakresu edukacji proobronnej.” – powiedział generał dywizji Stanisław Czosnek, dowódca 11LDKPanc.\nPrzez kilka kolejnych dni, niemal siedmiuset młodych ludzi z 16 klas mundurowych, wyłonionych w eliminacjach wojewódzkich, konkurować będzie o miano najlepszych z najlepszych. Do udziału w tegorocznej edycji Zlotu zaproszono także uczniów ze szkół o profilach wojskowych z Litwy, Rumunii i Ukrainy.\nZwracając się do uczniów – uczestników zlotu, zastępca dyrektora Departamentu Edukacji, Kultury i Dziedzictwa Ministerstwa Obrony Narodowej, Zbigniew Ciosek powiedział: „Będziecie mieli możliwość zapoznania się z różnymi zagadnieniami szkoleniowymi, a także zapoznania się z tym, jak wygląda, jak szkoli się Wojsko Polskie. Zachęcamy do tego, abyście ten czas wykorzystali na nawiązanie kontaktów z żołnierzami, na rozmowę o tym, jak wygląda służba, bo bardzo liczymy na to, że wielu z was zdecyduje się wstąpić w szeregi wojska. Mamy wśród nas także trzy szkoły zza granicy. Bardzo liczymy na to, że dzięki nim będziecie mogli poznać jeszcze jeden aspekt życia żołnierza – aspekt kontaktów z sojusznikami”.\nPodczas intensywnej i emocjonującej rywalizacji uczniowie będą musieli wykazać się umiejętnościami podczas manewrów sportowo – obronnych i szkolenia ogniowego. Nie lada wyzwaniem będzie również marszobieg rozgrywany się na dystansie ośmiu kilometrów. Ale to nie koniec emocji, bowiem na tej taktycznej pętli przewidziano szereg zadań do wykonania, jak między innymi ewakuacja rannego z pojazdu, dostarczanie amunicji na polu walki, czy maskowanie sprzętu – a wszystko wiąże się z czasem i precyzją wykonania.\nMiejsce Zlotu nie zostało wybrane przypadkowo, bowiem Żagań to pancerna stolica Polski, a 11. Lubuska Dywizja Kawalerii Pancernej, to przodujący związek taktyczny w naszym kraju, jedyny o strukturze pancernej.\nzlot Żagań Klasy mundurowe


KSZO ostatnim rywalem w roku i I rundzie - Enea PTPS Piła\nKSZO ostatnim rywalem w roku i I rundzie\nStrona główna / KSZO ostatnim rywalem w roku i I rundzie\nW meczu kończącym pierwszą rundę rozgrywek LSK sezonu 2018/2019 zawodniczki Enei PTPS Piła zmierzą się na wyjeździe z drużyną KSZO Ostrowiec Świętokrzyski.\nZawodniczki z Ostrowca Świętokrzyskiego w tym sezonie radzą sobie średnio. Po rozegranych 10. kolejkach plasują się na 11 miejscu w tabeli z dorobkiem 7 punktów na co składają się dwa zwycięstwa i 8 porażek. W poprzedniej kolejce siatkarki KSZO przegrały 3:0 na wyjeździe z zespołem ŁKS Commerecon Łódź.\nPo poprzednim sezonie z zespołem rozstało się 8 zawodniczek oraz trener, Adam Grabowski. Do drużyny z Ostrowca Świętokrzyskiego sprowadzono 9 siatkarek, a funkcję pierwszego trenera powierzono 27-letniemu Słowakowi, Františkowi Bočkay.\nSiatkarki Enei PTPS Piła w poprzedniej kolejce po dość specyficznym meczu pokonały w derbach Wielkopolski, Energę MKS Kalisz 3:2.\nMecz z KSZO będzie pierwszym spotkaniem, w którym pilanki poprowadzi nowy trener, Alessandro Chiappini.\n22.12.2018r. godz.: 17:00\nHala HWS KSZO


Niestety wysoka jakość towarów i usług nie gwarantuje tutaj sukcesu. Co z tego, że sprzedajemy towar z najwyższej półki, jeśli grupa docelowa o naszym towarze nie słyszała. Dlatego tak\nW dzisiejszych czasach na rynku towarów i usług panuje ogromna konkurencja, co sprawia że sprzedawcy i usługodawcy muszą toczyć boje o klienta. Niestety wysoka jakość towarów i usług nie gwarantuje tutaj sukcesu. Co z tego, że sprzedajemy towar z najwyższej półki, jeśli grupa docelowa o naszym towarze nie słyszała. Dlatego tak\nCo potrzeba do instalacji fotowoltaicznejOto Jak uczyć bhp W 6 Dni2021 czas aby lepiej znaleźć adwokataImplanty zębowe GliwiceSposoby na ogrzewanie problematycznych przestrzeniKrótko o podnośnikach koszowychCzy przejść szkolenie z bhp jest trudno?12 Mało Znanych Czynników, Które Mogą Przeszkodzić Ci znaleźć dentystę w CieszynieKilka słów o odzieży termoaktywnejChciał Tylko uzyskać pomoć prawną. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Sztukateria - na elewację i do wnętrzOto jak lepiej kupić panele fotowoltaiczneO psychologicznej pomocy w trudnych chwilachPorady na zdrowie. O zębachKwestia druku etykiet i nie tylkoProwadzić sprawy prawne? Dokładnie!Cała Prawda O Tym Jak uczyć się hiszpańskiego (a Której Sprzedawcy Ci Nie Powiedzą)Z wizytą w dentystycznym piekleKolorowa poligrafia. O drukowaniu i nie tylkoGdzie pozycjonować?Komfortowa klimatyzacjaTo może Cię zainteresować. Jak Znaleźć Dobrego Prawnika profesjonalnieMyjnia kontenerowa6 Największych Kłamstw O Tym Jak kupić kosmetyki orientalneTańsze panele słoneczneO edndoskopii i innych badaniachPromocja strony firmy w Google - poradnikJak umyć samochód?Jak klimatyzować pomieszczenia - stawka godzinowaOni Już Wiedzą Jak Pozycjonować Strony, Odbierz Dostęp Zanim O 11:11 System Wyłączy Rejestrację


Ciężarówki i Logistyka - SOLARIS: Już 20.000 autobusów wyjechało z wielkopolskiej fabryki\nHome»Aktualności » SOLARIS: Już 20.000 autobusów wyjechało z wielkopolskiej fabryki\nSOLARIS: Już 20.000 autobusów wyjechało z wielkopolskiej fabryki\nZ fabryki Solarisa w podpoznańskim Bolechowie wyjechał autobus z okrągłym numerem 20.000. Od czasu pierwszego wyprodukowanego pojazdu w portfolio produktowym Solarisa dokonała się całkowita rewolucja. Dziś firma jest liderem wśród producentów autobusów elektrycznych w Europie. Jubileuszowy Solaris to przegubowy autobus elektryczny Urbino electric w barwach MZA Warszawa. To również ostatni pojazd w ramach ogromnego zamówienia stolicy na 130 elektrobusów.\nFirma Solaris produkuje innowacyjne i ekologiczne autobusy od 1996 roku. 20.000 pojazd wyprodukowany w fabryce Solarisa wyjechał na ulice Warszawy. Jego numer w taborze MZA to 5999. To elektryczne Urbino 18, ciche, niezwykle komfortowe i nie generujące żadnych emisji. Autobus, który będzie woził mieszkańców stolicy, to ostatni pojazd dostarczony przez Solarisa z ogromnego zamówienia na 130 elektrobusów, jakie złożyła Warszawa w 2019 roku.\nMZA Warszawa to zdecydowanie największy, a także jeden z pierwszych klientów producenta. Miejski przewoźnik zakupił już ponad 1200 pojazdów marki Solaris różnych generacji, w tym aż 150 ultranowoczesnych „elektryków”. – Miejskie Zakłady Autobusowe były w 1994 roku odbiorcą pierwszego autobusu ówczesnej firmy Neoplan Polska i od tego czasu fabryka w Bolechowie dostarczała nam kolejne generacje autobusów Neoplan i Solaris, które dobrze sprawdzały się w warszawskim transporcie miejskim. Jestem przekonany, że również 130 elektrycznych przegubowców będzie dobrze służyło warszawiakom – mówi Jan Kuźmiński, prezes zarządu Miejskich Zakładów Autobusowych.\nDziś, kiedy firma produkuje ponad 1500 autobusów rocznie, niemal połowa z nich ma napędy elektryczne, z czego zdecydowana większość nie emituje spalin. Z każdym rokiem też firma umacnia swoją pozycję lidera elektromobilności w transporcie publicznym w Europie. W trzech pierwszych kwartałach 2020 roku Solaris był największym producentem autobusów bateryjnych. Flagowy model, Urbino 12 electric jest też zdobywcą prestiżowego tytułu „Bus of the Year 2017”.\nJubileuszowe Urbino również jest elektryczne. Dwudziestotysięczny Solaris będzie jeździć na linii 503, obsługiwanej wyłącznie przez tabor bezemisyjny. Pojazd w czerwono-żółtych barwach MZA będzie stacjonował w zajezdni Stalowa, gdzie nocą będą ładowane jego baterie. Ostatni ze 130 elektrobusów nie kończy imponujących decyzji zakupowych MZA. Zgodnie z planami przewoźnika, w 2027 roku aż połowa spośród 1,5 tysiąca warszawskich autobusów ma być nisko- albo zeroemisyjna. I choć warszawiacy zdążyli już przywyknąć do cichych i nowoczesnych elektrobusów w swoim mieście, warto tu podkreślić, że transformacja komunikacji miejskiej, jaka odbywa się w Warszawie, jest jedną z najbardziej dynamicznych i największych w Europie.


Troska o środowisko jednym z głównych celów marki Strefa Energii - Strefa Energii\nTroska o środowisko jednym z głównych celów\nmarki Strefa Energii\nStrefa Energii to firma, która powstała z pasji, zaangażowania oraz chęci dostarczania nowoczesnych rozwiązań. Istniejemy na rynku Odnawialnych Źródeł Energii od blisko 8 lat. Przez ten czas mieliśmy okazję zamontować tysiące instalacji fotowoltaicznych. Montaż fotowoltaiki przyczynił się do znacznego obniżenia rachunków naszych Klientów, ale nie tylko. Instalacje o łącznej mocy 35MW przyczyniły się do zmniejszenia emisji CO2 o ponad 32 tysiące ton. Dlaczego ekologia jest ważna dla Strefy Energii? Co robimy i jak działamy, by dbać o środowisko? O tym wszystkich przeczytasz w poniższym artykule.\nEkologia jako ważny aspekt działalności Strefy Energii\nOchrona środowiska to jeden z głównych powodów powstania Strefy Energii i jeden z filarów działalności firmy. Codziennie dostrzegamy negatywne zmiany zachodzące w środowisku. Widzimy, jak powietrze, którym oddychamy, jest coraz gorszej jakości. Chcemy, aby nasza działalność realnie wpływała na otoczenie. Oprócz montażu instalacji fotowoltaicznych staramy się brać udział w różnych ekologicznych akcjach oraz prowadzimy kampanie społeczne mające na celu zwiększenie świadomości ekologicznej.\nAkcja malowania ekologicznych murali „Ściany Płucami Miast” a środowisko\nAkcja „Ściany Płucami Miast” to inicjatywa pracowników Strefy Energii, która zakłada powstanie ekologicznych murali, które mają właściwości oczyszczające powietrze. Tego typu projekty mają pojawić się w różnych województwach w południowej i środkowej Polsce. W akcji biorą udział miasta w całej Polsce. Pierwszym miastem, w którym powstał oddychający mural Strefy Energii, była Zduńska Wola. Od niedawna mieszkańcy tego miasta znajdującego się w województwie łódzkim mogą podziwiać mural, który cieszy oko i pozytywnie wpływa na środowisko. Farba wykorzystana podczas wykonywania muralu działa pod wpływem światła. Ma wysokie właściwości oczyszczające, bakteriostatyczne i odkażające.\nWięcej o akcji przeczytacie na naszej stronie.\nCałoroczne wydarzenie „Eko i logicznie” – 52 fakty o ekologii\nPrzez cały rok, czyli 52 tygodnie, w każdy wtorek przedstawiamy fakty dotyczące ekologii. Są to fakty, które zaskakują i zadziwiają. Wydarzenie dostępne jest na Faceboooku Strefy Energii pod linkiem. Z informacji dodanych w wydarzeniu dowiecie się między innymi, ile śmieci rocznie produkuje przeciętny mieszkaniec Europy oraz ile milionów złotych wydaje co roku Polska na oczyszczanie lasów z odpadów.\nKoniec lipca to wciąż dobry czas na dołączenie do wydarzenia. Część faktów została już dodana i można zapoznać się z nimi w zakładce Dyskusja. Kolejne będą pojawiać się co wtorek do końca tego roku.\nAkcja „Czyste Tatry” – troska o środowisko\nKolejną akcją, o której warto wspomnieć, jest zbliżające się wydarzenie „Czyste Tatry”. Grupa ochotników ze Strefy Energii już 31 lipca wybierze się na jeden z górskich szlaków, aby razem z innymi wolontariuszami sprzątać Tatry. Zdecydowaliśmy się na wsparcie inicjatywy Stowarzyszenie Czysta Polska z kilku powodów. Po pierwsze, możemy połączyć przyjemne z pożytecznym. Strefa Energii to ludzie. Ponad 200 osób, które lubią spędzać ze sobą czas. Poprzez udział w wydarzeniu spędzimy trochę czasu razem, a jednocześnie przyczynimy się do zachowania większej czystości w polskich górach. Po drugie, lubimy wspierać takie akcje. W ciągu 9 edycji akcji „Czyste Tatry” udało się zebrać ponad 6 tysięcy kilogramów śmieci. W akcję przez 10 lat jej trwania zaangażowało się blisko 35 tysięcy wolontariuszy. To naprawdę imponujący wynik!\nZapraszamy do obserwowania naszych mediów społecznościowych, gdzie pokażemy, jak Strefa Energii dba o środowisko podczas uczestnictwa w tej akcji.\n– Facebooka (link: https://www.facebook.com/strefaenergiipv/)\n– Instagrama (link: https://www.instagram.com/strefa.energii/)\n– TikToka @strefa.energii\nPowyższy artykuł przygotowała dla Was Joanna Chmurzyńska, specjalistka ds. komunikacji i wizerunku w Strefie Energii.\nNa co dzień zajmuje się kampaniami wizerunkowymi, projektami związanymi z komunikacją i działaniami PR-owymi dla marki Strefa Energii. Projektuje i wdraża w życie projekty kampanii społecznych, których celem jest pozytywny wpływ na środowisko.


Pierwsza scena trzeciej powieści? Nie jestem pewna. | Katarzyna Sikora\nPierwsza scena trzeciej powieści? Nie jestem pewna.\nDochodziła jedenasta rano, kiedy licealistki stłoczone w niedogrzanej szatni, przebierały się na lekcję wuefu. Przez umieszczone pod sufitem okna do pomieszczenia wlewały się promyki porannego słońca wyjątkowo ciepłe jak na listopad. Joanna chciałaby stamtąd uciec, wymówić się bólem brzucha, co w slangu oznaczało miesiączkę, byleby tylko nie pokazywać się ludziom w obcisłym stroju gimnastycznym. Znów poczuła ssanie w żołądku, żeby zohydzić myśl o jedzeniu, spojrzała na swoje grube uda pokryte pajęczyną naczynek krwionośnych i na miękkie wałeczki tłuszczu w kształcie obwarzanków, które pojawiły się w miejscu gdzie kończyły się nogawki szortów. Zza pleców dobiegł ją złośliwy szept:\n– Zamieniła się w świnię Babe… – powiedziała, któraś z dziewczyn.\n– Cha cha cha – zaśmiała się inna w odpowiedzi.\nJoanna nie musiała się oglądać, żeby zorientować się, że to śmiech jej najlepszej przyjaciółki, Anki.\nPlecy Asi oblał zimny pot. Już od kilku tygodni prosiła mamę, żeby kupiła jej dres. To nic, że dres był nieprzepisowy, ale w tych spodenkach i koszulce na ramiączkach Asia wyobrażała sobie, że prezentuje się jak różowy Barbapapa wciśnięty w ubranko Barbie. Asia odruchowo zaczęła szukać w tornistrze czegoś do jedzenia.\nPrzenikliwy odgłos gwizdka dobiegającego z sali gimnastycznej poinformował o rozpoczęciu lekcji. Dziewczynki ruszyły biegiem przekrzykując się wzajemnie. Anka i Asia zostały same.\n– Czego tam szukasz? – Policzek Asi owiał ciepły oddech Anki. – Przepraszam za ten chichot, wymskło mi się. Seriaście nie chciałam… nie gniewasz się? – Słowa Anki były szczere, jak zawsze, gdy zostawały sam na sam.\nAsia nie odpowiedziała. Zorientowała się, że wciąż szpera w tornistrze w poszukiwaniu jedzenia. Zawstydziła się i cofnęła rękę.\n– Chodź – Anka objęła jej tłustą talię i pchnęła do przodu. Gdy wchodziły do sali, Anka cofnęła rękę i ignorując przyjaciółkę podbiegła do pozostałych dziewczyn.\n– Dzień dobry – przywitała się wuefistka ubrana w biały dres opinający zgrabne nogi, wąską talię i zadziwiająco obfity jak na szczupłą sylwetkę biust. Asia obrzuciła nauczycielkę zazdrosnym spojrzeniem.\n– Dzień dobry! – unisono wykrzyczały dziewczynki.\n– Dzisiaj się rozerwiemy, zagramy sobie w kosza – nauczycielka uśmiechnęła się. – Anna i Zuzanna typują zawodniczki do swoich drużyn – poinformowała i puściła oko do Asi.\nAsia ucieszyła się. Anka na pewno ją wybierze i oszczędzi jej upokorzenia, kiedy to nauczycielka będzie musiała podjąć decyzję, do której drużyny dołączy nieparzysta dziewczynka w klasie. Ostania ofiara i grubaska, przeszło przez myśl Asi. Tak, na Ankę mogła liczyć. Szczupła brunetka wciąż była jej przyjaciółką. Jedyną, która została przy Asi, od kiedy ta przeistoczyła się tłuste monstrum. Jednak Asia nic nie mogła poradzić na to, że wciąż tyła. Musiała jeść, żeby nie zemdleć. Tata twierdził, że powinna odstawić węglowodany i cukier. Mówił, że dla zdrowia, ale Asia wiedziała, że nie chodzi wyłącznie o „zdrowie”. Ilekroć wkładała coś do ust, tata patrzył na nią z obrzydzeniem. Zapewne wstydził się grubej córki. Przez miesiąc Asia próbowała się odchudzać, przetrwać w szkole, na samych tylko owocach, kanapki wyrzucała do kosza, w efekcie była tak głodna, że nie mogła zapamiętać co mówili nauczyciele. Tego ranka, w tajemnicy przed tatą, który tępił węglowodany, mama znów przyszykowała jej stos smakowitych kanapek. Najlepsze były te z serem i korniszonem. Na myśl o kanapce Asia poczuła jeszcze większe ssanie w żołądku.\n– Asica! – głos Anki wyrwał ją z marzeń o kanapce.\nAsia podeszła do Anki, która wybrała ją jako pierwszą. Serce załomotało ze szczęścia, obdarzyła Ankę szerokim uśmiechem.\n– Dziewczynki, zaczynamy rozgrzewkę – głos nauczycielki potoczył się echem po sali. – Osiem kółek biegiem!\nAsia ruszyła z miejsca, najpierw powoli, uważając, aby masywne uda nie ocierały się o siebie, potem coraz szybciej. Postanowiła, że będzie biegać, dopóki nie wybiega z siebie całego tłuszczu. Jeszcze bardziej przyśpieszyła. Czuła jak serce podchodzi jej do gardła, masywny brzuch faluje pod przyciasną koszulką, aż bawełna napręża się i unosi pozwalając wałkowi tłuszczu spłynąć na wysokość szortów. Asia obciągnęła podkoszulkę i pobiegła dalej, czuła bolesne pieczenie ud, ale nie zwolniła tempa.\n– Teraz po dwadzieścia przysiadów!\nAsia biegła dalej, nie mogła się zatrzymać.\n– Joanna, słyszysz?!\nSłyszała, ale wyobraziła sobie, że jak przebiegnie jeszcze sto kółek, to wreszcie schudnie i upodobni się do Ani.\n– Stój, nauczycielka złapała ją za ramię, zabolało. – Nie płacz – wyszeptała jej do ucha.\nAsia zorientowała się, że po policzkach ściekają jej łzy. – Wiem, że nie jest ci łatwo, ale zobaczysz, wyrośniesz z tego – pocieszyła.\nTylko że Asia już nie wierzyła, że kiedykolwiek z tego wyrośnie.\nCzas mijał zaskakująco szybko, gdy pocąc się i stękając z wysiłku zrobiła dwadzieścia przysiadów, potem serię pompek i ćwiczenia rozciągające. Miała wrażenie, że krew odpłynęła jej z mózgu. Głód nie dawał o sobie zapomnieć. W głowie miała pustkę, czuła się jak trybik maszyny, zaprogramowanej na wykonywanie poleceń.\nNagle doszło do niej, że to już nie jest rozgrzewka, że rozgrywają mecz koszyki. W głowie wciąż miała pustkę, w dłoniach trzymała piłkę. Podała ją do Anki. Na szczęście celnie. Anka pobiegła dalej, więc Asia przystanęła na chwilę, żeby złapać oddech. Spojrzała przez okno zabezpieczone metalową siatką. Chłopcy z klasy rozgrywali na dworze mecz piłki nożnej. W tamtej chwili miała wrażenie, że patrzą na nią. Spojrzała na koszulkę. Była przemoknięta, prześwitywały przez nią sutki rosnących piersi. Asia zakryła się dłońmi. Zastanawiała się, czy mogli to dostrzec z takiej odległości?\n– Asica! – usłyszała głos Anki. Odwróciła głowę i automatycznie odebrała podanie. Zrobiła trzy kroki, wystarczyło, żeby dobiec do kosza.\n– Asica, nie! – znów głos Anki. Ale nie odwróciła głowy. Wiedziała, że chłopcy na nią patrzą, w tamtej chwili wszystkie oczy wlepione były w nią. Musiała pokazać na co ją stać! Wybiła się i wrzuciła piłkę do kosza. To był strzał stulecia! Podbieg, wybicie i wsad! Zaraz Anka przybije piątkę, świat zobaczy w niej wreszcie kogoś więcej niż ohydną grubaskę. Uśmiechnęła się. Czuła się ja Miss Universum tym razem mogła być z siebie dumna. Od jutra wszystko się zmieni. Pomyślała, że zacznie codziennie biegać i trenować, zapisze się do drużyny koszykówki. Będzie spotykać się z dziewczynami na treningach, śmiać się do rozpuku, jeździć na turnieje. Wtedy na pewno uda jej się schudnąć. Wszystko zmieni się na lepsze! Asia podniosła do góry ręce w geście zwycięstwa. Czekała aż dziewczyny podbiegną do niej zaczną poklepywać po ramionach. Dziękować za ten decydujący strzał. W uszach dzwoniło. Serce wciąż biło jak szalone, przynajmniej oddech zaczął się uspakajać. Stała z zamkniętym powiekami i wciąż unosiła ręce. Sekundy zmieniały się w minuty. Ale nikt nie podbiegał, nikt nie poklepywał po ramionach. I wtedy dotarł do niej wzmocniony akustyką pustej hali wrzask dziewczyn.\n– Nieeeeeee! – do krzyku Anki przyłączyły się inne zawodniczki z drużyny.\n– Huraaaaaaa!!! – darły się dziewczyny z przeciwnej. Do Asi zaczęło docierać, co się stało. Serce podskoczyło do gardła. Zrozumiała, że strzeliła samobója. Takiej wpadki nie wybaczy jej nikt. Nawet Anka.\nNie pomyliła się. Do końca dnia Anka nie odezwała się do niej słowem. Po lekcjach Asia czekała na nią na boisku szkolnym. Anka przyłożyła do ucha dłoń dając znać Asi, że zadzwoni. Lecz kiedy Asia ruszyła z miejsca, żeby dołączyć do dziewczyn, Anka obrzuciła ją gniewnym spojrzeniem. Rozchichotane odeszły. Asia znów została sama.\nStawiają nogę, za nogą wracała do domu. Była wdzięczna losowi, że mieszka zaledwie dwieście metrów od szkoły. Obtarte uda paliły żywym ogniem. Na szczęście mamy nie było w domu. Widać już nic nie groziło bliźniakom, więc wstała z łóżka. Asia miała chwilę na wylizanie ran. Wpadka długo będzie ją męczyć wyrzutami sumienia, a już wkrótce cała szkoła zacznie się z niej naśmiewać i nie pozwoli zapomnieć. Póki co mogła przynajmniej opatrzyć poobcierane uda. Przetarła je wodą utlenioną, po czym wyjęła z lodówki wielką miskę winogron, na wierzchu położyła batonik prince polo, których zapas matka chowała przed nią na górnej półce szafki kuchennej tuż za puszkami z herbatą i wyszła z kuchni. Wdrapała się po schodach, do swojego pokoju na strychu. Kilka minut później usłyszała przekręcający się w zamku klucz i ciężkie kroki matki. Asia pośpiesznie połknęła resztki batonika i wsunęła folię za łóżko, potem zamierzała owinąć „dowód zbrodni” w gazetę i wyrzucić do kosza. Jakby na komendę rozdzwonił się telefon w korytarzu. Asia przykryła głowę poduszką, aby nie słyszeć rozmowy. Pewnie Anka relacjonowała mamie, co się wydarzyło dzisiaj w szkole.\n– Asiu, dlaczego wyłączyłaś telefon? – Matka weszła na strych, po raz pierwszy od wielu tygodni. – Ania dzwoniła, dziewczynki z klasy wybierają się do kina. Pójdziesz? – zapytała widząc malującą się na twarzy córki niechęć.\n– Będzie fajnie, zobaczysz – namawiała.\n– Tere fere… – Asia ugryzła się w język.\n– Przecież musisz mieć przyjaciół, nie możesz tak siedzieć sama. – Matka podeszła do telefonu i podniosła czerwoną słuchawkę. Odpowiedziała jej głucha cisza, zajrzała za szafkę i dostrzegła wyciągniętą z gniazdka wtyczkę – spojrzała z naganą na córkę.\nAsia nie odezwała się, choć ciekawiło ją czy mama już wie o jej wpadce. Teraz nawet ona uzna ją za ofiarę losu stulecia.\n– I czemu tu tak ciemno? Nie chcę być upierdliwa, ale w końcu zepsujesz sobie oczy. Ups – przepraszam.\n– Przeklęłaś! Dziesięć groszy do skarbonki! – Asia zapiszczała naśladując głos małej dziewczynki. Może mama znów przytuli ją do piersi i pogłaska po głowie i wybaczy jej, że jest taka beznadziejna.\nMatka zapaliła lampkę na stoliku nocnym i klapnęła na łóżko obok córki. Przez chwilę z trudem łapała oddech.\nAsia spoglądała na nią starając się nie ulec panice. Być może to bliźniaki znów napierały na jakiś organ wewnętrzny?\n– Mamo, w tym stanie, w ogóle nie powinnaś wchodzić na strych. Bliźniacza ciąża to nie przelewki! – powiedziała z pretensją, po czym roześmiała się spoglądając na skonsternowaną twarz matki.\n– Mówisz jak ojciec. Następna mądra się znalazła – Matka przytuliła do wielkiego brzucha jej głowę i pocałowała we włosy. – Idź z Anią do kina. Wyświetlają „Forresta Gumpa”. Prawda, że cudownie! – powiedziała podniecona jak mała dziewczynka. – To premiera!\n– Mamo, ja nie mam czasu na takie pierdoły – skłamała, nie chciała nigdzie iść z grupą dziewczyn. Co innego tylko z Anką. Ale wśród rówieśników nawet Anka będzie jej wypominać wpadkę.\n– Idź, rozerwiesz się. Jesteś jeszcze taka młoda, a całymi dniami siedzisz sama – matka spojrzała na podręcznik chemii organicznej, który Asia wyprosiła u ojca.\n– Mamo, to jest ciekawe, to wszystko… I nie potrzebuję towarzystwa – znów skłamała. – Poczytam sobie… – przypomniała sobie poranną wpadkę i głos uwiązł jej w gardle.\nMatka przez chwilę przypatrywała się córce, ale na koniec machnęła ręką, wypuściła córkę z objęć i uniosła jej głowę za podbródek. Uśmiechnęła się najpiękniejszym z uśmiechów. Jej zielone oczy lśniły, a długie blond włosy wymknęły się z ciasno upiętego koka i spłynęły na prawe ramię. Asię dopadła zazdrość. Mama była piękna, a ona taka potwornie brzydka. Czuła, że jeszcze chwila, a się rozklei i sama opowie o tym, co się stało w szkole.\n– Widzę, że coś cię dręczy. Powiesz mi jak będziesz gotowa… Wiesz, jestem z ciebie dumna, słoneczko – powiedziała.\nAsia straciła ochotę, żeby się zwierzać. Poco uświadamiać mamie, że tak naprawdę jest tylko tłustą ofiarą losu? Matka zrobiła gest jakby usiłowała podnieść się z łóżka, podparła się ręką o szafkę nocną, ale była już tak gruba, że nie dała rady wstać. Przynajmniej w tym były do siebie podobne, pomyślała Asia i poderwała się z łóżka. Wyciągnęła dłoń do matki.\n– Kochanie, nie dasz rady, jestem za wielka!\nAsia chciała zaprotestować, ale mama była szybsza.\nPrzekręciła się na brzuch i oparła dłońmi o łóżko. Wyglądało to jakby wilki żuk schodził z drabiny. Stanęła obok córki.\n– Myj ręce i przyjdź na kolację – westchnęła cicho.\n– Co jemy?! – krzyknęła Asia w drodze do łazienki.\nŁazienkę podobnie jak nowy pokój, też miała nową. Kiedy rodzice dowiedzieli się o ciąży, urządzili córce pokój na wyremontowanym strychu, żeby zwolnić dla niemowlaków ten przy swojej sypialni. Zapaliła światło i spojrzała na półeczkę pod lustrem. Przestawiła czerwony kubeczek na szczotki do zębów na skraj półki, obok pasty do zębów. Poustawiała powywracane w porannym pośpiechu próbki perfum. W maleńkim koszyczku poukładała kolorowe mydełka. Serce biło jej mocniej, gdy poprawiała na wieszaku przy umywalce mięciutki biały ręczniczek z wyszytą przez babcię czerwoną różyczką.\nNagle dobiegł ją gwałtowny huk, potem dźwięk, jakby ogromna piłka lekarska, toczyła się po schodach. Dziewczynka wstrzymała oddech. Poczuła na ciele ukłucie miliarda mikroskopijnych igiełek. Chciałaby tak stać i czekać. Usłyszeć uspakajający głos matki – „Nic się nie stało… kolacja stygnie na stole, pospiesz się”. Ale matka nie odezwała się. Serce Asi biło tak mocno, że niemal słyszała chlupoczący odgłos krwi w żyłach. Podbiegła do schodów. W tamtej chwili wydawały się długie i wąskie jak drabina. Na podłodze leżała mama. W dziwnej pozycji. U jej stóp Asia dostrzegła kałużę krwi. Nie było czasu na wahanie. Biegła po schodach. Miała wrażenie, że wszystko dzieje się jak na zwolnionym filmie. Poruszała się, ale cel się nie przybliżał. Sekundy zamieniały się w minuty, a te w godziny i lata. Głowa matki zsunęła się na parkiet podłogi. Asia ominęła potężny brzuch matki. Przyklękła przy jej twarzy.\n– Mamusiu, słyszysz mnie? – zapytała.\n– Mamo! – wrzasnęła.\nSpoliczkowała matkę z całej siły, ale tamta nie odzyskała przytomności. Przyłożyła policzek do ust matki i nie poczuła oddechu. Ojciec tak zrobił. Kiedyś na szosie byli światkami wypadku. Palce dłoni dotknęły szyi, tętna też nie było. Podbiegła do telefonu, wykręciła numer na pogotowie. Czekając na połączenie, ze słuchawką w ręce, podbiegła do matki. Delikatnie odwróciła jej głowę i uniosła podbródek, rozchyliła usta.\n– Jak to było? – na głos próbowała sobie przypomnieć co wtedy zrobił ojciec. – Trzydzieści ucisków i dwa wdechy? Trzynaście i wdech?\nCzuła uderzenie gorąca, ale nie zamierzała ulec panice, dyspozytorka odebrała połączenia.\n– Mama, mama spadła ze schodów, jest na początku dziewiątego miesiąca ciąży, nieprzytomna, przyjedźcie… natychmiast! Podyktowała adres jednym tchem, podała nazwisko. Dyspozytorka powtórzyła informacje takim tonem, jakby rozpoznała nazwisko najlepszego w mieście chirurga. Asia rzuciła słuchawką.\nUsiadła okrakiem starając się nie dotykać wielkiego brzucha mamy. Wymierzyła pięścią odległość od mostka i zaczęła masaż. Trzydzieści ucisków. Dwa wdechy, znów trzydzieści uścisków… wdechy i znów. Aż zaczęło jej się od tego kręcić w głowie. Jednak wciąż i wciąż uciskała i wdmuchiwała powietrze. Poczuła, że jeszcze chwila, a nie tylko nie uratuje matki, ale i sama straci przytomność.\n2 myśli nt. „Pierwsza scena trzeciej powieści? Nie jestem pewna.”\nMarzec 4, 2015 o 9:08 pm\nHalo! Pani! Chce wiedziec co bedzie dalej!!!!\nMarzec 4, 2015 o 9:33 pm\nTrudno powiedzieć, co będzie dalej, znaczy trochę już wiadomo, Joanna znajdzie pracę w szwajcarskim pensjonacie, tak pozna kilku wspaniałych i mniej wspaniałych ludzi… Wreszcie wyda jej się, że poszła na całość…\nAle reszty nie ujawnię, bo się pisze i kotłuje pod czaszką;)


Kup Gerbera GP01 — sklep Microsoft Store pl-PL\nWybierz upominek Gerbera GP01 — 3,60 zł\nSpecjalny Poskramiacz demonów zainspirowany dziełami legendarnego artysty, Shoji Kawamoriego. Z pięciu palców wystrzeliwuje fale uderzeniowe, które można swobodnie kontrolować, będąc na ziemi i w powietrzu.\nSpecjalny Poskramiacz demonów zainspirowany dziełami legendarnego artysty, Shoji Kawamoriego. Z pięciu palców wystrzeliwuje fale uderzeniowe, które można swobodnie kontrolować, będąc na ziemi i w powietrzu. Uwaga: z tej zawartości można korzystać od misji 2. Nie można z niej korzystać w trybie Krwawy pałac.\nPełna cena wynosiła 42,49 zł 42,49 zł Teraz 33,99 zł 33,99 zł


Pokoje gościnne z podatkiem lub bez - Infor.pl\nStrona główna » Moja firma » Aktualności » Pokoje gościnne z podatkiem lub bez\nPokoje gościnne z podatkiem lub bez\nTylko gospodarstwa z gmin wiejskich lub wiejsko-miejskich mogą korzystać ze zwolnienia. Pozostałe muszą płacić podatek na zasadach ogólnych lub podatek zryczałtowany.\nProblem jest szczególnie widoczny w odwiedzanym przez turystów Beskidzie Śląskim. Gospodarstwa z gmin miejskich, np. Wisły czy Szczyrku, muszą płacić podatki dochodowe, zaś w sąsiadujących z nimi Istebnej czy Brennej już nie.\n– Tyle mówi się o wsparciu agroturystyki, ale my z niego nie możemy skorzystać – mówi Alicja Ryczek, która prowadzi gospodarstwo agroturystyczne na zboczu Skrzycznego. Musi płacić podatek, bo administracyjnie leży ono w Szczyrku, czyli mieście.\nUrzędnicy samorządowi rozkładają ręce. Gminy nie mogą zwolnić z podatku, bo obowiązek jego płacenia wynika wprost z ustawy. Według resortu finansów nie ma powodu, by wspierać gospodarstwa działające na terenach miejskich, gdyż taka działalność bardziej przypomina usługi hotelarskie.


Młodzieżowa Rada Miasta w Myszkowie ogłasza konkurs. Do wygrania kurs na prawo jazdy kategorii "B" - Gazeta Regionalna\nStrona głównaPolecaneMłodzieżowa Rada Miasta w Myszkowie ogłasza konkurs. Do wygrania kurs na prawo...\nMłodzieżowa Rada Miasta w Myszkowie ogłasza konkurs. Do wygrania kurs na prawo jazdy kategorii “B”\nfot. Urząd Miasta Myszków\nŚwietny pomysł na konkurs i cenna nagroda. Nagroda, która poprawia komfort życia i ułatwia np. znalezienie pracy. Młodzieżowa Rada Miasta Myszkowa ogłasza konkurs, w którym zwycięzca otrzyma kurs na prawo jazdy kategorii “B”.\nPosiadanie prawa jazdy, jest częstym marzeniem młodego pokolenia, ale także konkretnym wydatkiem. To właśnie oczekiwania i potrzeby młodzieży stały się powodem ogłoszenia konkursu.\nMogą w nim wziąć udział mieszkańcy Gminy Myszków urodzeni w latach 2001-2004. Warunkiem jest wypełnienie formularzy konkursowych, które zawierają kilka pytań dotyczących Młodzieżowej Rady Miasta w Myszkowie. Konkurs składa się z dwóch etapów. Zapewne trzeba trochę poszperać, by znaleźć odpowiedzi na pytania, ale warto, ponieważ nagroda jest cenna.\nWięcej informacji znajduje się w regulaminie i formularzach dostępnych na stronie https://www.miastomyszkow.pl/aktualnosci/3121\nPrawidłowo wypełnione formularze zgłoszeniowe można nadsyłać lub składać do 8 kwietnia. Koperty z dopiskiem “Konkurs-kurs prawa jazdy” należy składać w biurze podawczym Urzędu Miasta Myszków lub przesłać pocztą(adres w regulaminie).\nW pierwszym etapie konkursu, Komisja oceni poprawność nadesłanych formularzy, a w etapie drugim, w drodze losowania, zostanie wyłoniony zwycięzca. Losowanie odbędzie się na sali sesyjnej Urzędu Miasta Myszków.\nWynik konkursu zostanie ogłoszony do 22 kwietnia na stronie Miasta Myszków i w mediach społecznościowych.\nPoprzedni artykułKacper Woryna z zielona.energia.com Włókniarz powalczy w piątek w XXXIII Kryterium Asów Polskich Lig Żużlowych im. Mieczysława Połukarda\nNastępny artykułWyprawki szkolne od Joanny Przetakiewicz dla 40 uczniów z Ukrainy. Bizneswoman odwiedziła PSP nr 7 w Radomsku


O ile bezskutecznie szukasz pożyczki przy bankach lub innych firmach ze względu na złą historię kredytową lub niedostatek zdolności kredytowej, oferujemy własną pomoc. Nie weryfikujemy dotychczasowej historii kredytowej ani jakichkolwiek bądź baz. Dzięki nam zdołasz uzyskać bezpieczną pożyczkę pozabankową na dowolny cel!\nWłaściwa porozumienie wierzytelności jest sporządzona na fundamencie tylko jednego dowodu tożsamości, jaki bezdyskusyjnie powinien zawierać fotografię. Być może dlatego być owo prawko, bądź każdego rodzaju dowód jaki spełnia wyżej zapisane nastręczania. Lombard Warszawa Przekazywane po zastaw zdołają być wszelkie przedmioty, które posiadają jakiemuś wartość handlową, dlatego zdołają egzystować owo sprzęty GOSPODARSTWA DOMOWEGO, samochody, mieszkania, dzieła sztuki i wiele innych sprawy, spośród jakimi szczegółowo wpływowa się wprowadzić na wortalu Lombard Warszawa Ursynów. Niemal kompletnie żadnego zastawu nie zaakceptować zaprzeczy Ci zatem mokotowski Komis.\nNasz firma z racji odpowiedzialności i ryzyka jakie na naszej firmy ciążą z racji wykonywania pożyczek pod zastaw jest ochraniana przez trzy duże korporacje ochroniarskie. Tym danym jesteśmy najbardziej wiarygodnym jak i również bezpiecznym partnerem w branży ofert lombardowych we Wrocławiu. W przeciwieństwie od czasu innych instytucji para instytucji bankowych, lombard to minimum sprawy formalne gdzie w ciągu kilkunastu chwil otrzymasz kwotę która jest Ci potrzebna. Nasi rzeczoznawcy szybko i fachowo wycenią przedmiot i dopełnią reszty formalności, abyś mógł otrzymać pożyczki.\nDzięki nam błyskawicznie zdobędziesz gotówkę. Wzięcie pożyczki pod zastaw nieruchomości, auta lub innych rzeczy, umożliwi Ci spłacić zaległe zobowiązania lub zainwestować je przy intratny biznes. Możliwości przeznaczenia zdobytych środków jest faktycznie wiele. Podobnie jak oraz zresztą wariantów naszych kredytów. Jeżeli zatem poszukujesz dzięki terenie Szczecina lub Rozpoznania rzetelnej agencji finansowej, która pomoże Ci zrealizować wytyczone cele, jesteśmy do Twej pełnej dyspozycji. Zapraszamy do odwiedzenia kontaktu!\nZdarza się, że wręcz można na tymże zarobić odrobinę dodatkowych pieniędzy, jeżeli już wyłącznie trafi się z kursem. Najpomyślniej zatem w kantorze zakupować waluty wówczas, kiedy są tanie, a sprzedawać hałasuje wtedy, gdy ichniejszym cena jest wiele korzystniejsza. żeby przeczytać więcej na ten zagadnienie, polecam zacząć od przejrzenia informacji dostępnych pod hasłem pożyczki pod zastaw Warszawa, gdzie w tym samym momencie można wyszukać adres wspomnianego lombardu i umówić się na spotkanie. Nie gorzej bowiem z góry dowiedzieć się, ile przynajmniej w przybliżeniu uda się wydobyć z poszczególnych rzeczy, aby w razie potrzeby dało się zabrać ze sobą większą ichniejszym suma. pozyczka na oswiadczenie


Kościół w Sudragach wypiękniał | Niedziela.pl\nStrzelista wieża kościoła w Sudragach jest widoczna już z daleka. Jej bryła pokazuje wiernym, dokąd mają zmierzać idąc na modlitwę. Już od wielu lat świątynia wymagała remontu, na co odpowiedział jej obecny duszpasterz ks. Krzysztof Krawczak, opiekujący się wspólnotą od grudnia 2006 r. Dzięki zapałowi, pomocy i ofiarności parafian, którzy nie szczędzili grosza, dzisiejszy wygląd kościoła jeszcze bardziej sprzyja modlitwie i stwarza atmosferę głębokiej sakralności\nW pięknej świątyni wszelkie nabożeństwa nabrały teraz jeszcze głębszego wymiaru. Zauważył to również bp Roman Marcinkowski, który 4 października nawiedził parafię. Uroczyste procesyjne wejście do świątyni w otoczeniu przybyłych kapłanów z dekanatu tłuchowskiego, licznej grupy ministrantów oraz braci strażackiej z Ochotniczych Straży Pożarnych działających na terenie parafii poprzedziło uroczystą Eucharystię, w trakcie której Biskup Roman poświęcił odnowioną świątynię oraz udzielił sakramentu bierzmowania 32 osobom.\nObecnych powitał na początku Mszy św. proboszcz wspólnoty ks. Krzysztof Krawczak. Do jego słów dołączyli się również przedstawiciele rodziców młodzieży mającej niebawem znaleźć się w gronie bierzmowanych. W homilii skierowanej przede wszystkim do młodych oczekujących przyjęcia darów Ducha Świętego Biskup Roman podkreślał, że jest to dla nich dzień szczególny, jedyny i niepowtarzalny zarazem. „Każdy z nas swoje życie musi przeżyć samodzielnie. Nikt za nas tego nie zrobi. I właśnie sakrament bierzmowania ma wam dopomóc przeżyć je godnie, ma pomóc podejmować dobre decyzje, ma pomóc przemierzać ścieżki waszego życia” - mówił Kaznodzieja.\nPo homilii bp Marcinkowski udzielił sakramentu bierzmowania przygotowanej młodzieży. Pod koniec liturgii Ksiądz Proboszcz opowiedział o pracach, które zostały przeprowadzone w świątyni i wokół niej. Dużego nakładu pieniężnego wymagała zmiana dachu na kościele oraz zainstalowanie ogrzewania kwarcowo-halogenowego. Nowa posadzka w prezbiterium, wstawienie nowych okien z szybami ze szkła katedralnego, zainstalowanie nowego nagłośnienia, położenie gładzi w całej świątyni i pomalowanie jej, a także odremontowanie zakrystii - to prace, których dokonanie było równie kosztowne. Ks. Krawczak szczególnie podziękował Biskupowi Romanowi, który ofiarował nowe tabernakulum. Pięknie komponuje się ono z kolorystyką ścian oraz dodatkowymi elementami zdobniczymi.\nWiele prac zostało przeprowadzonych w budynku plebanii. Oprócz prac remontowych w części mieszkalnej, wyremontowano również salki katechetyczne, w których mieszczą się teraz świetlica oraz siłowania dla młodzieży. Ksiądz Biskup po wysłuchaniu sprawozdania Księdza Proboszcza uroczyście poświęcił odnowiony kościół.\nPo Eucharystii nie mogło zabraknąć miłego akcentu, jakim była pamiątkowa fotografia z Biskupem Romanem. Wszyscy chcieli ją mieć, dlatego też do wspólnego zdjęcia ustawili się zarówno bierzmowani, jak i obecni na uroczystości członkowie rodzin oraz druhowie-strażacy.


Mamy 21 stycznia 2017 roku. Minęły równe 3 tygodnie nowego roku. Ze szczegółami mogę opowiedzieć, co działo się w sylwestrową noc, tak jakby było to wczoraj. Pomimo to zdarzyło się w tym okresie tak wiele rzeczy, że nie potrafię ich zliczyć. Ty masz zapewne podobnie, czyż nie? Czytaj dalej →\nNa pewno zdarza Wam się mieć gorszy dzień, gorszy okres w życiu, doła czy coś w tym stylu. Takie sytuacje miewa każdy człowiek, więc nie jest to coś co dotyka tylko Ciebie. Czytaj dalej →\nTemat tego wpisu wymyśliłem już ponad tydzień temu. Siedział on w mojej głowie i czekał na uwolnienie. Tematem ma być wena w codziennym życiu i tu się pojawia paradoks, bo pomimo znajomości tematu posta i zebranego materiału, nie mogę znaleźć w sobie weny, aby go rozpocząć. Czytaj dalej →\nPosted by tmk in Droga, początek, Samodoskonalenie\nWszyscy właśnie znajdujemy się w miejscu, które przedstawia ikona tego wpisu.\nNie zmarnujmy kolejnej szansy. Mówią że każdy moment jest dobry żeby zrobić coś ze sobą, żeby zmienić się na lepsze, ale czemu nie dodać sobie motywacji nowym rokiem? Już lepiej nie będzie. Nie odkładaj poszukiwań na potem. Czytaj dalej →


List otwarty do Premiera Mateusza Morawieckiego ws. transformacji energetycznej - GospodarkaMorska.p\n06.07.2020 11:38 Źródło: wwf.pl\nStrona główna Ekologia Morska, Rybołówstwo List otwarty do Premiera Mateusza Morawieckiego ws. transformacji energetycznej\nBrak daty odejścia od węgla może spowodować wykluczenie polskich rejonów górniczych z unijnych funduszy na sprawiedliwą transformację. Ponad 40 osób i organizacji podpisało list otwarty do Prezesa Rady Ministrów Mateusza Morawieckiego, domagając się wyznaczenia daty odejścia od paliw kopalnych w energetyce i gospodarce. Ponadto, sygnatariusze listu domagają się deklaracji wdrożenia neutralności klimatycznej, tak jak zrobiły to pozostałe kraje UE. List otwarty podpisali ekolodzy, naukowcy i samorządowcy z całego kraju.\nPoniżej publikujemy fragment listu, pełny tekst listu tutaj: https://tiny.pl/7dtb8\nPandemia koronawirusa przyspieszyła ujawnienie problemów ekonomicznych, ekologicznych i społecznych związanych z dalszym opieraniem gospodarki kraju na węglu. Najwyższy w Europie - 74% udział produkcji energii elektrycznej opartej na węglu kamiennym i brunatnym (dane z 2019 r.) - stanowi coraz większy problem. Funkcjonujemy bowiem w dobie szybkiego spadku ceny odnawialnych źródeł energii, braku rentowności większości polskiego górnictwa, utraty życia przez 50 tysięcy ludzi rocznie w konsekwencji utrzymywania się smogu oraz narastającego kryzysu klimatycznego.\nAktualnie już dwanaście rządów Unii Europejskiej zadeklarowało termin odejścia od węgla i wprowadza scenariusze alternatywne, zaś trzy państwa wykluczyły węgiel ze swojego miksu zupełnie (Austria, Belgia i Szwecja). Najczęściej zmiana opiera się na budowie oddolnej samowystarczalności energetycznej gmin i regionów, oszczędzaniu energii, wykorzystaniu odnawialnych źródeł i magazynów energii, wykorzystaniu technologii informatycznych lub alternatywnych źródeł. Wszystko dlatego, iż świat musi osiągnąć w połowie wieku neutralność klimatyczną, powiązaną z zastępowaniem paliw kopalnych nowymi, efektywnymi i czystymi technologiami. UE planuje być w awangardzie tej zmiany. Transformacja w kierunku neutralności klimatycznej jest szansą na nowe technologie i zielony rozwój gospodarczy, hamujący zmiany klimatyczne i katastrofalne niszczenie gatunków i przyrody.\nObecnie większość regionów zależnych od węgla w Polsce, takich jak Górny Śląsk, Wielkopolska Wschodnia, Zagłębia Turoszowskie, Bełchatowskie i Lubelskie nie jest gotowych sięgnąć po zaplanowane środki z unijnego Funduszu Sprawiedliwej Transformacji. Polska nie ma wciąż wyznaczonej daty odejścia od węgla, a regiony nie mają jeszcze gotowych planów rozwoju i terytorialnych planów transformacji. Część wspomnianych regionów nie prowadzi nawet jeszcze rozmów o potrzebie zmiany. Według informacji płynących z Komisji Europejskiej, pieniądze z Funduszu Sprawiedliwej Transformacji nie będą dostępne na pozorną transformację, czy punktowe projekty, a w szczególności wykluczają wspieranie jakichkolwiek inwestycji węglowych (w tym tak zwanego "czystego węgla") i dalszego opierania gospodarki o paliwa nieodnawialne. Zagłębia Turoszowskie, Bełchatowskie i Lubelskie, niebiorące w dalszym ciągu udziału w przygotowaniach do skorzystania z funduszu, mogą zatem stracić historyczną szansę na nowy impuls rozwojowy, co trwale zaważy na ich przyszłych perspektywach.\nDalsze zwlekanie z decyzją i przygotowaniem strategii dekarbonizacji z jasnym wskazaniem daty odejścia od węgla przez Polskę prowadzi do sytuacji, o której organizacje ekologiczne mówią od lat - do pozostawienia Polski z nieefektywną gospodarką, niekontrolowanego upadku górnictwa i energetyki węglowej. Z nadszarpniętym wizerunkiem na arenie międzynarodowej. A koszty wymienianych zaniechań polityków zostaną przeniesione na polskie rodziny, w tym rodziny górników - słyszymy dziś obawy pracowników z Wielkopolski, Górnego i Dolnego Śląska, łódzkiego, gdzie mówi się o zwolnieniach grupowych.\n11 liderów branżowych toruje drogę do przyspieszenia transformacji energetycznej 05.07.2020\nUE tworzy przepisy ws. funduszu transformacji; stolice nie chcą finansowania gazu 30.06.2020\nPostępy Europy w efektywności energetycznej 06.07.2020


Zlecenia na Usługi kierownika budowy Bytów na Portalu Ekspert Budowlany\n27 Zleceń - Usługi Kierownika Budowy Bytów\nChcesz wykonać zlecenie na nadzorowanie budowy, a nie masz Klienta? Nawiązanie współpracy w odpowiedzi na zlecenie o treści Dam zlecenie kierownikowi do odbioru domu lub mieszkania, do 100m² to wspaniały pomysł. Jeśli chcesz uzyskać dopasowanego Klienta skontaktuj się - to Ci się opłaci.\nStarasz się odnaleźć zlecenia jako warty uwagi profesjonalista? Twoja firma to świetna okazja dla tego Zleceniodawcy z Bytowa. Przyczyń się do realizacji jego celów. Podejmij decyzję bez zwłoki - przedzwoń i otrzymaj niezobowiązującą ofertę współpracy, która spełni Twoje wymagania.\nWykonaj zlecenie dotyczące profesjonalnego kierowania budową od pewnych Zleceniodawców zainteresowanych daniem pracy w miejscowości Bytów lub okolicy. Zdecyduj się od razu - zadzwoń i otrzymaj wstępną propozycję współpracy, która przypadnie Ci do gustu.\nPoszukuję kierownika do montażu instalacji, 301-500m², Osusznica\nPomorskie / Osusznica, 24 km od Bytów\nJako sprawdzony wykonawca i dobry nadzorca budowlany oferujesz swoje usługi w miejscowości Bydgoszcz oraz w sąsiednich miastach? Zadzwoń i prześlij ofertę, która na pewno zrobi dobre wrażenie na Kliencie.\nDaj znać Zlecającemu, że równie dobrej propozycji nadzoru budowlanego nie znajdzie w miejscowości Pomorskie i okolicy, więc jeżeli szuka bezkonkurencyjnego nadzoru budowlanego to niezwłocznie powinien poznać Twoją Firmę. Jeśli chcesz poznać Klienta skontaktuj się jeszcze dziś - warto.\nRodzaj prac objętych nadzorem: montaż instalacji Rodzaj budynku: dom typu bliźniak Powierzchnia budynku: 300m² Termin skorzystania z oferty: możliwy od zaraz...\nPomorskie / Korne, 24 km od Bytów\nJako nadzorca budowlany proponujesz swoje usługi w miejscowości Pomorskie oraz w rejonie powiatu? Umów się na rozmowę jak najszybciej, aby zaprezentować ofertę.\nPoszukuję kierownika do budowy obiektu, 900m², Przechlewo\nZleceniodawca napisał "Poszukuję kierownika do budowy obiektu, 201-300m²". Wykonaj usługę perfekcyjnego kierowania budową jako profesjonalista w tej branży. Poinformuj Klienta o chęci do wykonania działalności z Pomorskiego i sąsiednich miast. Chwyć za telefon, skontaktuj się i wyślij wycenę, która na pewno zrobi dobre wrażenie na Kliencie.\nPoszukuję kierownika do budowy obiektu, 101-200m², Dobrogoszcz\nPomorskie / Nowy Wiec, 34 km od Bytów\nChcesz przyjąć zlecenie na kierowanie budową, a nie masz Klienta? Nawiązanie kontaktu w odpowiedzi na ogłoszenie o treści Potrzebuję kierownika do budowy obiektu, 101-200m² to dobry wybór. Zadzwoń i wyślij wycenę, która na pewno zrobi dobre wrażenie na Kliencie.\nPrzyjmij usługę profesjonalnego nadzorowania budowy o treści "Poszukuję kierownika do budowy obiektu, do 100m²", jako fachowiec z miejscowości Słupsk. Zyskaj klientów swoimi kompetencjami i doświadczeniem. Pokaż, że w okolicy Słupska nie masz sobie równych. Pokaż wyjątkową ofertę temu Klientowi - skontaktuj się jak najszybciej.


Zwierzaki są świetnym rozwiązaniem jako dekoracja Do wnętrza użytkowego. Ich ogromną zaleta jest zróżnicowanie poszczególnych wzorów. Oczywiście chodzi tu nie tylko o same przedstawione zwierzęta, ale style – od rysunkowego, fantastycznego po, realistyczne odwzorowania i zdjęcia. Świetnym przykładem jest tu fototapeta Galopujący czarny koń na ciemnym tle. W tym wydaniu będzie idealnym dodatkiem Do wnętrza użytkowego. Wprowadzi do pomieszczenia powiew dekoracyjnej świeżości, połączonej z oryginalnym charakterem dodatku.


swidnica.gosc.pl → Wiadomości z diecezji → Tworzą szkołę, by pomóc rodzicom\nTworzą szkołę, by pomóc rodzicom\tprzejdź do galerii\nJustyna i Paweł Dochniakowie przez dwa lata na zakończenie Marszu dla Życia i Rodziny organizowali Święto Rodziny.\nOrganizatorzy - Justyna i Paweł Dochniakowie - proponują w tym roku hasło: "Rodzina szkołą życia", które - ich zdaniem - idealnie pasuje do rozpoczynającego się roku szkolnego we wrześniu.\n- Chcemy zwrócić uwagę na element wychowawczy każdej rodziny. Rodzina uczy i każdy członek rodziny, a szczególnie starsi - rodzice czy dziadkowie - mają decydujący wpływ na wychowanie, kształtowanie postaw, ale także na przekazywanie wiedzy dzieciom. Sami również się uczymy, jak być małżonkiem, rodzicem, dziadkiem. To hasło jest wieloaspektowe i bardzo bogate - podkreśla Justyna.\nJej mąż mówi natomiast o finale wspólnego przejścia przez ulice stolicy diecezji. - Zrezygnowaliśmy tym razem z festynu, który przez dwa lata towarzyszył marszowi. Nie wykluczamy powrotu do Święta Rodziny. Aktualne wydarzenia wymagają jednak od nas innych działań. Był czas zabawy, tym razem zabieramy się za naukę. Jest wrzesień, więc to świetny moment - mówi.\n- To będzie początek czegoś zupełnie nowego, projektu "Szkoła Rodziców". Sami mając dzieci, zrozumieliśmy, że wraz z rozpoczęciem roku szkolnego wielu rodziców odczuwa lęk o swoje pociechy, o to, jakie treści będą im przekazywane, i mają poczucie bezsilności. Tyle lat kształtowali w dziecku określone postawy, wychowywali według swoich poglądów, a teraz oddają je obcym ludziom, pod opiekę instytucji oświatowej, i nie wiedzą, co mogą zrobić. Jak reagować? Jakie mają prawa? Chcemy pomóc im odpowiedzieć na te pytania - wyjaśnia Justyna.\nMarsz rozpocznie się Mszą św. w świdnickiej katedrze o godz. 13.\nSzczegóły trasy i nazwisko zaproszonego na pierwsze spotkanie "Szkoły Rodziców" znajdziecie w kolejnym, 36/2019 numerze świdnickiej edycji "Gościa Niedzielnego" na 8 września.\ndodane 31.08.2019 11:47


Romans bez happy endu: Polacy szukają miłości w internecie - GazetaPrawna.pl\nPolacy poszukują miłości, a kończy się na przelotnej znajomości / ShutterStock\n– Potem wystarczy już rzut oka na zdjęcie i jeden ruch kciukiem. Albo w lewo, co oznacza: odrzucam znajomość, albo w prawo – pasujesz mi – dopowiada Agnieszka. – Jeśli druga strona też przerzuci cię na prawo, możecie się poznawać i umawiać.\nBadoo bije pod tym względem konkurencję na głowę – tylko w ostatnim miesiącu aplikację uruchomiono na świecie 71 mln razy, a czatowano ponad 15 mln godzin. Dziennie wysyłano ponad 350 mln wiadomości!\nSpotkałam się tylko z jednym mężczyzną z Tindera. „Nie mogę sobie na wiele pozwolić, bo jestem osobą publiczną” – powiedział na początku. „Co to znaczy? Co robisz?” – nie dawałam za wygraną. Kiedy znałam już nie tylko jego prawdziwe imię, ale też miejsce pracy, bardzo łatwo go namierzyłam. „O, masz fajne nazwisko” – zagaiłam. „Jak mnie znalazłaś?” – od razu odpisał. Spotkaliśmy się kilka razy. Raz, pamiętam, w środku nocy, po tym jak wróciłam z imprezy, poszliśmy pić w centrum. Chwilę posiedzieliśmy, po czym zdecydowałam: czas na mnie. „To cześć, chłopczyku” – tak do niego powiedziałam, odwróciłam się na pięcie i wyszłam. Był w szoku. Ale nie przeszkodziło mu to wydzwaniać do mnie następnego dnia i wyczekiwać pod domem. Tak, znał mój adres. „Mimo tego, że mnie nie wpuściłaś, i tak bardzo chce się z Tobą spotkać” – tak mi pisał. Jakiś czas później faktycznie się umówiliśmy. W konkretnym celu. I właściwie to był koniec. Swój cel zrealizowałam, brutalnie mówiąc. Podobał mi się, ale nie czułam, żeby coś z tego mogło być.\nW centrum handlowym już pustki. Jest późny piątkowy wieczór, kiedy pobliski hipermarket opuszczają ostatni klienci obładowani torbami wielkości komody. My z nosami w telefonach.\nAgnieszka – na swoim profilu ma 5–8 zdjęć, w tym tylko jedno całej sylwetki – na brak zainteresowania nie narzeka. Pod jej palcami tylko dziś przewinęło się kilkudziesięciu mężczyzn. Z gołą klatą i pod krawatem, na dalekich wyprawach i w przydomowym ogródku, w zamku i z meblościanką w tle, młodych i starych, singli i żonatych z dziećmi, bogatych i biednych – jeśli wierzyć temu, co piszą. Bo – jak wynika z badań firmy KasperskyLab „Niebezpieczne randki, czy wszyscy robią tak online” – „57 proc. kłamie podczas umawiania się na randki online – podając fałszywe informacje, aby wyglądać lepiej, niż czuje się w rzeczywistości”. Najwięcej kłamstw dotyczy przy tym: wieku (59 proc.), zdjęć (54 proc.), stanu cywilnego (35 proc.), zawodu (29 proc.) i oczekiwań co do związku (23 proc.). Rzadziej – miejsca pracy (16 proc.), preferencji seksualnych (14 proc.) i statusu majątkowego (13 proc.).\nKłamstwo kłamstwem pogania. – Są przecież i tacy, którzy zakładają fałszywe profile po to, by przyłapać drugą połówkę na zdradzie, podczas gdy innymi kieruje chęć zemsty. Gotowi są wrzucić do sieci nawet nagie zdjęcie partnera lub filmik z sypialni, żeby tylko go pogrążyć. Taka praktyka doczekała się już nawet swojej nazwy, to revenge porn – mówi seksuolog dr Robert Kowalczyk.\nW większości korzystają z sekstingu, czyli wysyłają teksty, zdjęcia i filmiki o treści erotycznej. I zazwyczaj nie ograniczają się tylko do jednego. Kasia, teraz na Badoo, wcześniej na Tinderze, do dziś zastanawia się, dlaczego na porządku dziennym jest przesyłanie fotografii penisa we wzwodzie (to tzw. dick pick). – Na dzień dobry. Bez ostrzeżenia. W pewnym momencie miałam tego dość, dlatego napisałam: „Panom pokazującym przyrodzenie już dziękujemy” – opowiada.\nBadanie „Niebezpieczne randki” pokazało też, że „niemal połowa (48 proc.) użytkowników internetowych portali randkowych korzysta z nich dla zabawy, a jednej osobie na dziesięć (13 proc.) chodzi po prostu o seks”. Ci, którzy chcą „znaleźć partnera na platformach takich jak: Tinder, Bumble, OK Cupid, Badoo i innych, stanowią jedynie 11 proc.”.\nA to prawili komplementy i zapraszali na spacer, a to proponowali masaż w samochodzie... Wszystko zaczęło się trzy lata temu. Przez pierwszych kilka tygodni euforia, bo jako nowa często pojawiałam się w wynikach wyszukiwarki. Pisali, prosili o numer, dzwonili... Od razu przestałam o sobie myśleć: „O, mam już 35 lat, a partnera jak nie było, tak nie ma”. Szybko załapałam też, kto chce tylko pogadać, kto szuka odskoczni od codziennego życia – czas na odpisywanie znajduje po północy, kiedy partnerka i dziecko śpią. A kto z kolei nie ma co ze sobą zrobić – jest w sieci non stop, potrafi pisać całostronicowe wypracowania i zapewniać: „Odpowiem na każde pytanie”. Ale byli i tacy, którzy od razu wyznawali, co jest ich fetyszem, jakie mają oczekiwania i kiedy będą przejeżdżać obok mojego domu.\nFlirt od kuchni\nPrzez aplikacje i portale randkowe przewija się kilka typów użytkowników – od macho po romantyków, którzy nie wyobrażają sobie seksu na pierwszej randce.\n– Dla większości Badoo, ale też inne tego typu aplikacje i portale, to przede wszystkim platforma poszerzania własnej seksualności – dopowiada dr Robert Kowalczyk.\n– Co to oznacza w praktyce? – dociekam.\n– Są osoby, które nie potrafiłyby powiedzieć partnerowi, że kręci ich np. BDSM. A tak przez sieć, która daje poczucie, że można więcej, uczą się, że można poprosić o to, na co dokładnie ma się ochotę. Ale też nazywać swoje potrzeby, rozpoznawać granice własnej seksualności i badać, na co jest się w danej chwili gotowym. A idąc tym tropem dalej: wiedzieć, w jakim chce się być związku i czego oczekuje się od partnera.\nW skrócie chodzi o realizację innego ja, co – jak tłumaczy seksuolog – jest próbą zrealizowania potrzeb, których przy partnerze nie ośmielilibyśmy się nazwać. – To silny wątek emancypacyjny, który pozwala uciec od napięć nierzadko znajdujących ujście dopiero w gabinetach seksuologów i psychologów – dodaje.\nAle wybór motywacji jest ogromny, bo w grę mogą wchodzić też sprawdzenie się w kontekście seksualnym czy np. podbudowanie ego. – Jest mi średnio, a chcę, żeby było milej. Niewiele myśląc, wrzucam swoje nowe zdjęcia i obserwuję, ile osób mnie lubi, ile chce do mnie napisać, a ile chce się ze mną spotkać. Przecież to z marszu buduje samoocenę i podnosi akceptację – tłumaczy. – Poza tym pozwala na sprawdzenie się na rynku matrymonialnym. „Mogę”. „Nie wypadam z gry”. „Wystarczy, że odpalę aplikację i proszę – wyskakują mi tysiące chętnych kobiet/mężczyzn. Na pewno jest tu taka/taki, z którą/którym mógłbym więcej...”.\nW większości prowadzi to jednak do myślenia, że nie warto się starać poznawać drugiej strony („Po co, skoro cały czas mogę być z kimś innym”). Stąd i kolejna kategoria użytkowników: wieczni poszukiwacze i nałogowi pisarze. Ci pierwsi święcie wierzą, że skoro już są tacy fajni – przynajmniej w swoim przekonaniu – i tyle kobiet/mężczyzn do nich pisze, to na pewno znajdą tego jedynego/tę jedyną. A jak już znajdą, to na pewno będą to wiedzieć. Kalka romantyczna jest w ich przypadku tak silna, że nie daje marginesu na poznanie kogoś z krwi i kości (czytaj: nie jesteś otwarty na poznanie kogoś, tylko na zweryfikowanie swojej projekcji). Jak tylko pojawią się więc przeszkody, to od razu urastają one do rangi problemu nie do przeskoczenia („trudno się nie rozczarować, skoro tak silnie działa mechanizm projekcji”). I zaczynają się pytania, czy to naprawdę ta osoba, czy chcę z nią dalej być. A odpowiedź jest natychmiastowa: „Mam Badoo, to po co ryzykować”.\n– Z jednej strony to więc złudne poczucie, że za chwilę będzie ktoś lepszy, a z drugiej – narcyzm, bo przecież nikt się nie może ze mną równać. Ale nierzadko jest to też próba odpowiedzi na pytanie, czy jestem w ogóle gotowy/gotowa na relację – dopowiada dr Robert Kowalczyk.\nCi drudzy – godzinami potrafią pisać i nadal nie wiedzieć, czy chcą się spotkać w rzeczywistości, czy nie. Wydaje się, że wystarcza im sama relacja w sieci. „Nigdy nie widziałem tej osoby, możliwe, że nigdy jej nie zobaczę, ale napędza mnie to, że jestem z nią w stałym kontakcie”, tłumaczą sobie. Seksuolog: – To nic innego jak flirt zastępczy, który z czasem jeszcze bardziej będzie przybierał na sile. Z ostatnich badań wynika, że sieć zaspokoi niebawem 100 proc. naszych potrzeb, także tych seksualnych. Przecież emocje, które się wówczas pojawiają, są jak najbardziej realne.\nA chętnych nie brakuje.\nJesteśmy ze sobą już półtora roku i do pewnego momentu wszystko się układało. Konto na Badoo zlikwidował zaraz po tym, jak się spotkaliśmy po raz pierwszy. Otwarcie opowiadał, że wcześniej był w związku – tak, też z kobietą z Badoo – ale im nie wyszło. Było tylko jedno „ale”. Miałam się trzymać z daleka od jego telefonu i komputera. „To moja prywatna sprawa”, zawsze powtarzał. Kiedy ostatnio wyskoczyło mi w wyszukiwarce jego imię i nazwisko oraz Badoo, oczom nie wierzyłam. „Co jest?”, „O co chodzi?”, „Jak to?”. Wchodzę na konto i co jeszcze widzę: aktualne zdjęcia z FB. Jak tylko wrócił z delegacji, to mu o tym powiedziałam. Najpierw się zdziwił: „Jakie Badoo?!”, „Przecież z tego nie korzystam!”, a potem zapewniał: „To musiał być jakiś błąd systemu, na pewno!”, „Szkodliwe oprogramowanie”. Komputera i komórki nie pokazał, więc nadal zakładam, że rozmawia z innymi laskami. I co mu powiem: „Odchodzę”? To tylko wzruszy ramionami i ani się obejrzę, a będzie z inną...\nUżytkownik z wirusem\nKiedy aplikacje i portale randkowe szturmem zdobywały kolejnych użytkowników, coraz głośniej zaczęło być też o zagrożeniach, które niosą. Najpierw głośno było o oszustach wyłudzających dane, potem także informacje finansowe. Z czasem pojawiły się i ostrzeżenia przed „niebezpiecznymi odsyłaczami lub szkodliwym oprogramowaniem infekującym urządzenia”. I wcale nie lepiej miały się osoby, które publikowały fałszywe informacje – „16 proc. z nich miało zainfekowane urządzenie szkodliwym oprogramowaniem, oprogramowaniem spyware lub ransomware za pośrednictwem internetowej platformy randkowej, podczas gdy wśród osób, które zachowują się uczciwie, odsetek ten wynosił 5 proc.”, podaje KasperskyLab. Ale niewielu zniechęciło to do korzystania z podobnych platform.\nNa początku miałam bardzo krótki opis, coś w stylu „fajna dziewczyna z poczuciem humoru”, ale im dłużej tu jestem, tym moje opisy stawały się dłuższe. W ten sposób chcę uniknąć niedomówień i nieporozumień. Ktoś mnie zapytał wprost: „Po co ci taki długi opis w dobie FB”. „Żeby się przekonać, czy ktoś czyta i jest na tyle inteligentny, że mnie zainteresuje” – odpisałam od razu, na co w odpowiedzi przeczytałam: „Fatalnie trafiłaś, bo ja nie jestem inteligentny”. „Nie ja na ciebie, tylko ty na mnie trafiłeś. To nie ja pierwsza napisałam” – zauważyłam przytomnie. Generalnie mam zasadę: nie piszę pierwsza. Do nikogo. Zdarzyło mi się to dwa razy i dwa razy nikt nie odpisał.\nSingiel razy pięć\nOdrębną kategorię użytkowników aplikacji i portali randkowych stanowią single. Uważają, że udana randka wcale nie musi zakończyć się w łóżku. 33 proc. jest przy tym zdania, że pierwszy seks z nowym partnerem powinien mieć miejsce, gdy pojawi się uczucie, 7 proc. – dopiero po kilku randkach, a jedynie 4 proc. – że im szybciej, tym lepiej.\n– Seks dla połowy ankietowanych jest głównie szansą na pogłębienie relacji, a dla co czwartej osoby sposobem okazania uczuć – przytacza dane dr Julita Czernecka, socjolog z Uniwersytetu Łódzkiego i ekspert w projekcie „Pokolenie singli” realizowanym dla Sympatia.pl. – Tylko dla 4 proc. to zaspokojenie potrzeb, a dla 2 proc. – przygoda.\nSinglom mniej chodzi o to, by było gorąco, czyli o jednonocne przygody, zapewnia. A bardziej o wersję romantyczną. – Jesteśmy bardziej pruderyjni i zachowawczy w realizacji potrzeb seksualnych. Mamy więcej hamulców, bo cały czas wierzymy jeszcze, że iść do łóżka powinno się z kimś, kogo się kocha albo z kim planuje się założyć rodzinę. A nie, że seks ma być po prostu rozrywką – tłumaczy.\nNa tej podstawie dr Julita Czernecka wyodrębniła pięć grup użytkowników. Pierwszy – bezkompromisowy, który wyznaje zasadę, że „lepiej być samemu niż byle jak i z byle kim”. „Żyje sam, ponieważ napatrzył się na negatywne relacje w związkach najbliższych i nie chce negatywnych modeli powielać w swoim życiu. Do tej kategorii zostali zaliczeni także ci, którzy sami wcześniej pozostawali w nieudanych związkach” – doprecyzowuje już w e-mailu badaczka.\nDrugi typ to singiel szczęśliwy („jestem zadowolony/zadowolona z tego, że nie jestem w stałym związku”), który akceptuje swój sposób życia i zależy mu wyłącznie na przelotnych znajomościach. Z reguły odpoczywa po poważnych związkach, ale też chce się skupić na karierze i hobby.\nTrzeci – oswojony („przyzwyczaiłem/przyzwyczaiłam się do bycia singlem”). „Nie chce burzyć ładu w swoim uporządkowanym świecie, rezygnować z własnych rytuałów i codziennych przyjemności na rzecz partnera. Wszystkie potrzeby emocjonalne, poczucie akceptacji i pomoc w codziennym życiu zapewniają mu najbliżsi, dlatego on sam często mówi, że »nikogo więcej już nie potrzebuje«” – doprecyzowuje.\nCzwarty – romantyczny, który czeka na wielką miłość („jestem sam/sama, bo wciąż czekam na swój ideał”). I albo nigdy nie był w poważnym związku, albo z niego wyszedł, bo partner nie spełniał oczekiwań.\nI typ piąty – zraniony, który zapewnia: „wolę być sam/sama niż znowu cierpieć”. „Mimo usilnych prób nie udało mu się zbudować trwałego związku, angażował się jedynie w nieszczęśliwe relacje. (...) nie potrafi zaufać drugiej osobie, przekonany, że sytuacja z przeszłości może się powtórzyć” – podsumowuje socjolog z UŁ. „Najczęściej wybiera życie w pojedynkę, by chronić się przed kolejnymi niepowodzeniami miłosnymi”.\nMaksymalnie jestem na portalu 15 minut, bo inaczej głowa by mi pękła. W tym czasie przeglądam średnio 80–120 profili. Widzę zdjęcie, rzucam okiem na opis – błędy ortograficzne dyskwalifikują – i decyduję lewo, prawo. Lewo, lewo, lewo... Większość siedzi tu dla łatwego seksu. Zarówno kobiety, jak i mężczyźni – płeć nie ma znaczenia. Dlatego o Badoo mówię krótko: ku...stwo. Ja? Co ja? Tak, może powinnam siebie zaklasyfikować jako łatwą... Ale tak ciężko znaleźć kogoś wartościowego. Kogoś, z kim idziesz na randkę na mieście i nie lądujecie od razu w łóżku.\nDlaczego jeszcze Polacy tak ochoczo korzystają z Badoo i innych podobnych aplikacji? – to pytanie nadal nie daje mi spokoju.\nO ile jedni mówią, że to nic innego jak wentyl bezpieczeństwa w społeczeństwie, w którym seks jest tematem tabu, o tyle inni wskazują na wzorce od lat obecne w naszej kulturze. – Niemcy są pragmatyczni, a Francja otwarta. Polska? Polska jest cierpiąca. To gdzie tu w ogóle miejsce na czerpanie przyjemności z seksu? – pytają retorycznie.\nPrzywołują przy tym książkę Marii Janion pt. „Niesamowita Słowiańszczyzna”. Tę, w której kobiecość i kobieta utożsamiana jest z matką Polką płaczącą nad grobem powstańca. – Czyli jeśli kobieta, to tylko matka, przy tym heroiczna. Taka, która wykarmi dziecko, ale przyjemności z seksu czerpać nie może. Ba, w ogóle nie powinna o niej myśleć – eksperci rozwijają ten wątek. – A co mamy we Francji? Mariannę. A w Niemczech? Beatę Uzę (założycielka pierwszego na świecie sex shopu), której stoiska spotkać można teraz w każdym markecie. To, nie przymierzając, tak jakby w Polsce cyklicznie organizować Dzień Erotyczny w Tchibo i sprzedawać wtedy np. wibratory. Za granicą nikogo by to nie dziwiło.\nO nowej rewolucji seksualnej mówi też dr Robert Kowalczyk. Ma ona polegać na uprzedmiotowieniu partnera zgodnie z zasadą: mam mieć seks, bo seks równa się sukces. – On jest teraz ważnym elementem dookreślenia tego, że odnosisz w życiu sukces. Zwłaszcza wtedy, kiedy możesz go sobie szybko zapewnić – tłumaczy. Skojarzenia z e-agencją towarzyską wcale go nie zaskakują; wydają się tym bardziej oczywiste, że teraz e-kochanków nazywa się najczęściej „friends with benefits” czy np. „fuck buddies”. – „Masz mieć 10 orgazmów w 10 minut, bo inaczej jesteś słaby”, słyszysz z każdej strony, a że brakuje ci cały czas zasobów, to zaczynasz się organizować tak, jak możesz, umiesz i potrafisz. Najszybciej właśnie w domu publicznym 3.0 – kwituje.\naplikacje mobilne społeczeństwo Roman S. z kraju


Chemia samochodowa - dobremedia.org.pl\nSzerokie propozycje dostępne w zasięgu ręki klientów, takie jak chemia samochodowa, trafiają perfekcyjnie w potrzeby oraz oczekiwania klientów. Klienci pragną wybierać dla siebie jedynie sprawdzone opcje, by mieć znaczną pewność trafienia na odpowiednie propozycje. Dzięki dużej liczbie rozwiązań, które dostępne są w wyjątkowo atrakcyjnych cenach, znaleźć można doskonałe połączenia dla siebie.\nUniwersalne zestawienia spełniają oczekiwania zamawiających w stu procentach. Dostępne są one w doskonałych cenach, dlatego nie jest wskazane zwlekać.\nRewelacyjna baza ofert, które wpisują się w aktualne wymagania klientów, dostępna jest na wyciągnięcie ręki klientów. Stawiając na wypróbowane oraz szczególnie cenione opcje, można być absolutnie pewnym znalezienia odpowiednich propozycji. Biorąc pod uwagę opcję taką jak chemia samochodowa, dostrzega się w szczególności systematyczne uzupełnianie asortymentu. Dzięki rewelacyjnie dopracowanej bazie ofert można bez problemu znaleźć coś idealnego dla siebie i wcale nie trzeba daleko szukać.\nŚwietne ceny a chemia samochodowa w ofercie\nStawiając na ofertę taką jak chemia samochodowa, widać w pierwszej linii złożoność rozwiązań oraz bezsprzeczną dbałość producenta o swych klientów. Konsumenci wybierają przede wszystkim przetestowane marki, jakie wyróżniają się doskonałą jakością swoich propozycji. Nieustannie poszerza się gama dostępnych propozycji, jakie okazują się strzałem w dziesiątkę dla klientów. Warte rekomendacji opcje mogą się okazać znakomitym wyborem dla wielu.\nMnogość propozycji a chemia samochodowa wysokiej jakości\nRekomendowanie klientów ma duże znaczenie, biorąc pod uwagę opcję taką jak chemia samochodowa. Wybór rozwiązań jest nieograniczony, więc wskazane jest zwrócić na nie szczególną uwagę. Możliwości wartych rozważenia stale przybywa, z tego też powodu wskazane jest ciągle uaktualniać dawane nam do dyspozycji możliwości.\nCzy omawiany temat wpadł Ci w oko? Jeśli tak, to pójdź do oferty (http://www.myj-car.pl/myjnia-reczna/) i przeczytaj informacje, w które bogaty jest odmienny portal.\nJeżeli wykorzystana w powyższym tekście narracja do Ciebie przemówiła, to zobacz tu inne tego typu posty – one dotyczą pokrewnej tematyki.\nIch rozbudowanie oraz atrakcyjne ceny zachęcają do wybierania jedynie wypróbowanych, a więc tych doskonałej jakości rozwiązań na stronie .\nCzerwiec 10, 2021 Czerwiec 10, 2021 admincena, chemia samochodowa, oferta, producent\nPoprzedni Poprzedni post: Jak stać się najlepszym przywódcą?\nNastępny Następny post: Projektant wnętrz prezentuje sporo fajnych wizji


Kolejny wykład z cyklu „Historia i ochrona zabytków kolejowych na ziemiach polskich” w magazynie Przekaźnik – Stowarzyszenie Krzewienia Sportu, Turystyki i Kultury "Kolejarz"\n· Opublikowane 3 listopada 2020 ·\nTradycyjnie już, strony 6 – 7 Przekaźnika przeznaczone są na tematykę związaną z działalnością naszego Stowarzyszenia.\nW ramach zawieszonych wykładów o historii kolei, które odbywały się do marca na Jaracza w naszej siedzibie, kolejny artykuł poświęcony tym razem kolei wąskotorowej.\nEpidemia nie ustępuje, nie możemy sobie pozwolić na wznowienie spotkań na sali wykładowej, ale staramy się utrzymać z Wami kontakt, taki zdalny.\nWspomaga nas w tym tak strona internetowa jak również Redakcja „Przekaźnika”.\nPaździernikowy (10/2020) numer miesięcznika w skrócie przedstawia historię kolejek wąskotorowych dostępną pod linkiem:\nNastępny post Wystawa Sport i Turystyka\nPoprzedni post Historia kolei