Re: Jarmark [odnośnik] 18.10.15 0:22\n- Fakt, że mnie tu zaciągnęłaś nie jest dziełem przypadku, prawda? - spytał, starając się, by jego ton był poważny, zakrapiany odrobiną oskarżenia i wyrzutu. W praktyce wyszła mu mieszanina rozbawienia i udawanej powagi. Nie potrafił ukryć faktu, że był rozbawiony całą sytuacją. Szedł za Eileen, rozglądając się dookoła ale pilnując też, by przypadkiem jej nie zgubić. Zatrzymał się przy jednym ze straganów, ciągnąc ją lekko za materiał ubrania, by zwrócić jej uwagę i cicho przekazać, by ona również się zatrzymała. Na jego twarzy nieustannie gościł uśmieszek rozbawienia. Stanął przy straganie i popatrzył na niego, poprzez drapanie brody udając silne myślenie nad czymś.\n- Co byś mogła chcieć? Może to? - wskazał palcem na białą perłę, ale zaraz zmienił zdanie i przesunął wzrok na świeczki. - Albo to? - spytał, zerkając to na Eileen, to na świeczki. Sprzedawca zerkał na nich niepewnie, nie wiedząc czy czegoś chcą, czy nie. - Wiem! - wykrzyknął nagle - Z pewnością chciałabyś tę suknię! - wskazał na piękne ubranie wiszące w przyciągającym wzrok miejscu. Zaśmiał się i odwrócił od stoiska, patrząc na przyjaciółkę z góry. Może i był młodszy od niej o te dwa lata, ale nadal był wyższy, więc miał ten luksus dominowania nad nią fizycznie, co czasem lubił wykorzystywać, głównie drocząc się z nią. Teraz wyciągnął palec w jej stronę, by sprzedać jej pstryczka w sam środek czoła. Na ustach gościł mu figlarny uśmiech, który Eileen z pewnością znała bardzo dobrze. Czyż to nie taki malował się na jego twarzy gdy się poznali?\n- Nic z tego. Nici z Twoich niecnych planów, Eil. - powiedział z wyrzutem, krzyżując ręce na piersi i starając się nie roześmiać. Bardzo cenił sobie czas spędzany z nią. Zwłaszcza teraz, kiedy widywali się tak rzadko. Ubolewał nad tym bardzo, ale nic nie mógł na to poradzić. Zarówno ona, jak i on dużo pracowali i przez to nie mieli czasu. Ale Sulla dzielnie się spisywała, dostarczając Eileen listy od niego. Dzielne ptaszysko znosiło to dobrze, choć czasami przesadzał z częstotliwością ich nadawania. Musiał wykorzystać fakt, że Eil była jedną z niewielu kobiet, które Sulla tolerowała. No i tęsknił za nią, co tu dużo mówić. Z utęsknieniem wspominał czasy, gdy widywali się niemal codziennie. Z bólem zaś przyjmował fakt, że takie czasy już nie nadejdą. Dorosłość dorwała i ich, nie dając szans na ucieczkę. Praca, rachunki, mieszkanie, brak czasu, masa problemów. Musieli się z tym mierzyć każdego dnia. A gdzie miejsce na inne rzeczy, w tym przyjemności? Było go raczej bardzo mało, a przynajmniej w życiu Alana. Cieszył się więc z faktu, że zarówno jemu jak i Eil udało się znaleźć nieco czasu na to, by zjawić się dziś na jarmarku. Był wdzięczny przyjaciółce za wyjście z tą propozycją.\nRe: Jarmark [odnośnik] 18.10.15 15:23\n- Oczywiście, że nie! - odparła, odwracając się w jego stronę i próbując zawinąć za uszy porywane w pędzie włosy. - Ileż można siedzieć w tych sterylnych ścianach Munga? Muszę dbać o twoje płuca, coby od czasu do czasu zaznały trochę świeżego powietrza i o mózg, żeby doświadczył rozrywek zgoła innych od naprawiania ludzkich tkanek.\nStrasznie cieszyła się, że Festiwal Lata zaczynał się akurat w sierpniu. Wtedy zawsze znajdowała chwilę wolnego, by móc pojawić się na nim i zawiesić oko na atrakcjach. Miała nadzieję, że i w tym roku zobaczy nieduży kram z sadzonkami przeróżnych roślin, których Eileen nie miała jeszcze w swojej kolekcji albo które ostatnimi czasy więdły lub były ofiarami czyichś ataków. Myślała nad dyptamem i walerianą, bo ostatnie doniczki zostały zniszczone przez dzieciaki mieszkające w kamienicy. Nie pogardziłaby także asfodelusem, ale to raczej opcjonalnie.\nCo oczywiście nie znaczy, że przyszła tu podziwiać tylko i wyłącznie rośliny. Zainteresowała ją wystawa biżuterii, mieniąca się wszystkimi kolorami tęczy na bogatym kramiku. Uśmiechnęła się do siebie, słysząc błaznującego Alana. Pacnęła go dłonią w ramię, podśmiewając się pod nosem. Ona również ceniła sobie czas spędzony z nim. Odkąd Rossandra wyjechała zwiedzać świat, rzadko miała okazję z kimś porozmawiać, wyżalić się, obgadać trywialne życiowe kwestie. A Alanowi, choć był zapracowany, mogła zwalić się bez konsekwencji na głowę.\n- Nie, nie, nie, żadnych sukienek, żadnej biżuterii. Spójrz tam! - aż podskoczyła w miejscu, kiedy zobaczyła doniczki dumnie wypinające się na wystawie kramu florystycznego. - Oh, Alan, no chodź!\nChwyciła go za rękę i pociągnęła w kierunku tego cudnego miejsca rozkoszy jej zielarskiej pasji. Dziwna była z niej kobieta. Nie była sroką, bo od tych wszystkich świecidełek wolała doniczki z sadzonkami, którymi mogła się zajmować.\n- Spójrz - popatrzyła na niego z szeroko otwartymi oczami, jakie widzi się u małych dzieciaków, zafascynowanych tym, co zobaczyły. - Jakie cuda... i ten agapant, oh...\nWestchnęła cicho. Na pewno wiedział, że miała fioła na punkcie kwiatów!\nRe: Jarmark [odnośnik] 18.10.15 18:43\nOczywiście, przecież wiem - przeszło mu przez myśl, kiedy Eileen zaprotestowała. Tylko się z nią droczył. Znał ją bowiem zbyt dobrze, by rzeczywiście sądzić, że zaciągnęła go tu by go naciągnąć. Nie była tego typu osobą i był to jeden z wielu powodów, dla których darzył ją sympatią przez te wszystkie lata.\n- Jeszcze niedawno ktoś mówił mi coś podobnego. Co was tak nagle naszło na ratowanie mnie od przepracowania? - spytał i parsknął śmiechem, kręcąc głową z rezygnacją. No tak... Wszyscy jego bliscy próbowali wyciągać go z Munga, szukać mu zajęcia i powodu, by przestał spędzać w pracy całe dnie i tygodnie. A on lubił swoją pracę. Uważał też, że w przypadku pracy w szpitalu jego chęć do ciągłej pracy była rzeczą lepszą niżeli lenistwo i zbyt częste powroty do domu. Był lekarzem, ludzie potrzebowali go. Podczas gdy on sobie robił przerwy i chodził na festiwale, ktoś mógł walczyć o życie i potrzebować jego pomocy. Nie potrafił o tym zapomnieć.\n- Dobrze wiesz jak ważna jest moja praca. Ja się bawie, a ktoś może w tym czasie cierpieć. - mruknął, nieco poważniejąc i markotniejąc. Tyle razy już przerabiali ten temat... O ile bowiem Eileen jako nauczyciel miała czasu mało, o tyle Alan bił ją na głowę. Chłopak przepracowywał się i Eil była jedną z osób, które starały się go od tego ratować.\nDobry nastrój szybko do niego wrócił i objawił się wygłupami przy straganie. Chciał zobaczyć co powie, ale nie bał się ryzykować, nawet w żartach proponując jej kupno tych drogich świecideł. Wiedział po prostu, że Eileen i tak nie będzie ich chciała. Dobrze wiedział za to, co przyciągnie jej wzrok i stanie się obiektem jej westchnień. Już tylko czekał na chwilę, gdy zobaczy stoisko z sadzonkami. Nie zdziwił się więc, kiedy nagle usłyszał charakterystyczny okrzyk dziewczyny. Zaśmiał się i ruszył za nią, ciągnięty za rękę. Stanął przy straganie i przyglądał mu się bez większego zainteresowania. Eileen uwielbiała rośliny, on natomiast potrafił zabić nawet te najbardziej wytrwałe. On kochał medycynę, biologię i tego typu rzeczy, Eil już nie bardzo. Ale mówiło się przecież, że przeciwieństwa się przyciągają, prawda?\n- Tak, tak. - Pokiwał głową, obserwując z rozbawieniem jej podekscytowanie. - Doprawdy cudne. - Kiwał głową dalej, potwierdzając jej słowa, choć zapewne doskonale zdawała sobie sprawę z faktu, że nie należało brać jego słów na serio. - To może teraz porozmawiamy o anatomii? Organy wewnętrzne człowieka są takie intrygujące. - zaproponował, zerkając na nią i ledwo powstrzymując się od wybuchnięcia śmiechem. Droczył się z nią. Musiał nadrobić zaległości spowodowane dużą przerwą między ich spotkaniami.\nRe: Jarmark [odnośnik] 18.10.15 21:53\nPrzekomarzanie się było jakąś niepisaną zasadą przyjaźni. Dotyczyła ona każdego aspektu życia, w każdy kąt dało się wcisnąć prztyczka w nos albo zgryźliwą (ale w tym pozytywnym sensie) uwagę o ubiorze.\n- Głupie pytanie, Alan - spojrzała na niego niczym wielce zdziwiona wydra. - Wiesz, że pracoholizm powoduje wyniszczenie organizmu? Moja matka zawsze powtarzała to ojcu, kiedy całymi dniami siedział w swojej piwnicznej pracowni próbując wytworzyć nowy eliksir. Albo kiedy przesiadywał nad papierami w jadalni.\nUśmiechnęła się pod nosem na to groteskowe wspomnienie z dzieciństwa. Szanowała swoich rodziców, bo w gruncie rzeczy byli jedynymi ludźmi, którzy pchali ją do przodu, miast zatrzymywać i wychowywać na grzeczną panienkę. Dlatego właśnie z tego powodu przy jej boku trwały rośliny, a nie mężczyźni.\nSplotła dłonie z tyłu i z trudem oderwała wzrok od tych pięknych kwiatów, przenosząc go na twarz Alana. Uśmiech nie spływał z jej ust, które musnęła pomadką koloru dojrzałych brzoskwiń.\n- O ile się nie mylę, to w Mungu lata jeszcze sporo innych magomedyków, a kitli to wam nie brakuje! - powiedziała i niespodziewanie dała mu prztyczka w nos. - Więc nie rzucaj mi takimi argumentami. Słabe są.\nWzruszyła lekko ramionami, chichocząc niedyskretnie. To za te wszystkie bez okazyjne prezenty, którym ją raczył.\nOstatnim był sweter z magicznie podmienionym wydzierganym rysunkiem królika jedzącego marchewkę. Mina Eileen była jednoznaczna... i najwyraźniej bardzo rozweseliła pana Bennetta, bo śmiał się jak szalony przez pół dnia!\nZ rozkoszą wróciła wzrokiem do roślin. Zielarka uśmiechała się do nich, najwyraźniej mając nadzieję, że kupią coś z wystawionego na sprzedaż asortymentu. Ellie sięgnęła do swojej małej, skórzanej torebki, by sprawdzić, czy nadal ma w niej portmonetkę ze swoimi galeonami. Nie była dusigroszem, ale walutowo wylewna też nie była!\n- Poproszę doniczkę z dyptamem... i jeszcze z frumokwiatem! Dziękuję - wysypała na dłoń kobiety odliczoną kwotę, po czym jedną doniczkę wzięła sama, a drugą dała Alanowi. - To tak dla urozmaicenia obowiązków, mój drogi. - znacznie wywróciła oczami i parsknęła śmiechem. - Dobrze, pociągnijmy ten temat! Co masz mi do powiedzenia o swojej wątrobie? Jak się czuje? Nie ubolewa?\nNigdy nie interesowała się anatomią, ani nawet zaklęciami magii leczniczej, ale kiedy ma się obok kogoś tak z tym zaznajomionego, to nie idzie uniknąć poznania choć cząstkowej wiedzy na ten temat.\nRe: Jarmark [odnośnik] 19.10.15 0:50\n- Wiem, wiem. - westchnął. - Mówiłaś mi to wielokrotnie, ale ja naprawdę lubię moją pracę. Gdy mam za dużo wolnego czasu, często nie wiem co mam ze sobą zrobić. - wyjaśnił jej. Był pewien, że mówił jej to nie po raz pierwszy. Nic nie mógł na to poradzić. Odkąd rozpoczął pracę w Mungu, spędzał tam właściwie całe dnie. I choć lubił spacery, książki i fotografię, to czuł się dziwnie skołowany, gdy zbyt długo nie przebywał w pracy. Pracocholizm chyba zaczynał być u niego po prostu chorobą. Może Ci, którzy chcieli go od niego ratować rzeczywiście mieli rację? Szkoda tylko, że Alan nie był w stanie tego zrozumieć. A przynajmniej na razie. Może kiedyś Eileen uda się coś zmienić w tej sprawie. Tak samo jak kiedyś oduczyła go wybryków i psot w Hogwarcie. Widać było, że miała na niego dość spory wpływ.\n- Ja uważam, że są całkiem mocne. Naprawdę mam wyrzuty sumienia, Eil. - mruknął marudnie. Był uparty, szczególnie w tej sprawie. Zazwyczaj był pełen energii, optymizmu i wesołości, ale także jemu zdarzały się chwile, gdy zaczynał marudzić. Nie licząc momentów, gdy po prostu padał z przepracowania. Ale sam sobie na to zasłużył, nieprawdaż? Momentami zachowywał się jakby ciągle był dzieckiem.\nJedno było pewne - prztyczka się nie spodziewał, toteż na jego twarzy początkowo wymalowało się zdziwienie, które następnie przerodziło się w rozbawienie. No dobra, byli kwita. Prztyczek za prztyczek. Co zaś tyczyło się prezentów... Nie było szans, by Alan nagle zaprzestał rytuału znoszenia Eileen wszelkich króliczych rzeczy. Kubek z króliczkiem? Okej! A może sweterek z króliczkiem? Jeszcze lepiej! Czasami musiał się sporo namęczyć, by znaleźć bądź wytworzyć coś takiego, ale opłacało się. Mina Eil zawsze była bezcenna i na długo sprawiała, że chciało mu się śmiać. To przecież nie jego wina, że gdy tylko zobaczył królika - od razu myślał o niej.\nRośliny nie interesowały Alana wcale. Poniekąd nie rozumiał też fascynacji Eileen nimi, ale w pełni to akceptował. Nie mogli być tacy sami nawet jeżeli tak dobrze dogadywali się w wielu kwestiach. Ona równie dobrze mogła nie rozumieć jego miłości do medycyny. Jedno było pewne - Alan nijak nie umiał się zajmować roślinami. Wszelkie roślinki, które znalazły się pod jego opieką nie żyły zbyt długo.\n- Zdajesz sobie sprawę z tego, że to coś nie przetrwa u mnie nawet miesiąca, prawda? - mruknął, spoglądając niepewnie to na czarownicę, to na "chwasta", który od niej otrzymał. Niepewnie i ze zmrużonymi oczami oglądał roślinę dookoła. Aż w końcu w jego spojrzeniu coś się zmieniło. I mogło to sugerować tylko to, że chłopak najwyraźniej został oświecony. - To dyptam, ten dyptam? No dobra, to Ci się udało. Nawet ja wiem, że te rośliny są wykorzystywane w medycynie. - przyznał, zerkając na nią z uśmiechem. Poklepał ją po głowie, śmiejąc się po cichu. - Co nie zmienia faktu, że nie przeżyje u mnie zbyt długo. - dodał.\nKiedy natomiast wspomniał o rozmowie na temat anatomii, nie spodziewał się tego, że dziewczyna podłapie temat. Cóż... zapewne było tak głównie dlatego, że normalnie nie podłapałaby. Zrobiła to zapewne tylko po to, by go zaskoczyć. A tym samym odbić niewidzialną piłeczkę między nimi. Na twarzy Bennetta pojawił się zadziorny uśmieszek.\n- Ma się bardzo dobrze. To jeden z plusów mojego ciągłego przebywania w Mungu - nie mam czasu, by ją uszkodzić. A jak tam u Ciebie, Eil? Trwa letnia przerwa więc masz więcej czasu ode mnie. - łypnął w jej kierunku, szczerząc się niczym głupi do sera. Nic nie potrafił poradzić na fakt, że w jej towarzystwie zawsze miał dobry humor. - Swoją drogą skoro dostałem od Ciebie prezent, musze dać też jakiś Tobie. Ostatnio dostajesz ode mnie stanowczo zbyt mało króliczych upominków. - dodał po chwili przerwy, zerkając na nią zadziornie. Droczył się z nią. Uwielbiał to, o czym Eileen wiedziała już od wielu lat.\nRe: Jarmark [odnośnik] 19.10.15 21:20\n- I to są właśnie pierwsze objawy pracoholizmu! - powiedziała do niego swoim nauczycielskim tonem, który sprawdzał się nie tylko w trakcie rozkazywania uczniom, ale także i przy potyczkach słownych z dorosłymi. - Sądzę, że powinieneś coś z tym zrobić. Źle mi się na ciebie patrzy, takiego przemęczonego.\nPrzyjrzała mu się, poprawiając uścisk dłoni na brązowej doniczce z rośliną. Jeśli już się sprzeczali, to praktycznie zawsze szło o to samo. Alan spędzał stanowczo za dużo czasu w Mungu. Eileen doskonale wiedziała, że właściwie na tym polegała jego pracę - na oddawaniu swojego cennego czasu tym, którzy cierpią - ale co z tego, skoro to on niedługo wyląduje na jednym ze szpitalnych łóżek?\nZa każdym razem używała nowych argumentów, ale one nie przynosiły właściwych skutków. Nic nie przynosiło.\nSpojrzała na sadzonkę dyptamu, którą trzymał w rękach i uśmiechnęła się.\n- Oh, nie! Nie, Alan, nie. Rośliny w twoim domu skazuje się od razu na śmierć, dlatego te kwiaty kupiłam dla siebie. Muszę zająć się badaniami do mojej nowej książki. - kuksnęła go łokciem w rękę, chichocząc cicho i próbując odgonić jego dłoń od swojej głowy, jakby to była dręcząca ją mucha. - Ale mogę kupić ci agapant! To świetna roślina. Prosta w uprawie, w utrzymaniu jeszcze prostsza, a przecudnie pachnie. Co ty na to? Podlewasz ją tylko raz w tygodniu. Przyozdobi ci mieszkanie.\nObejrzała się na kram i wróciła się do niego. Jeśli Alan protestował, ona zbywała go prostym machnięciem dłoni. Niedługo potem stał już nie z jedną, a z dwoma doniczkami! Roześmiała się rozbawiona, zabierając od niego jedną z nich.\nTen śmiech został jednak brutalnie urwany. Jej mina jak zwykle była bezcenna. Wyrażała w tej chwili bezbrzeżne powątpiewanie w owy prezent, który miała od niego dostać.\n- Nie mówisz chyba o... - westchnęła. - Co tym razem? Komplet obieraczek do marchewek? Zastawa stołowa? - przewróciła oczami, rechocząc.\nMimo wszystko ją też to bawiło, ale głównie z tego prostego względu, że widziała uśmiech na jego twarzy. Nieczęsto się ostatnio widywali, dlatego jego dobry humor tak pozytywnie na nią wpływał. I w związku z tym dobrym humorem coś jej się przypomniało.\n- Miałam o czymś z tobą porozmawiać - mruknęła enigmatycznie.\nRe: Jarmark [odnośnik] 23.10.15 18:18\n- Dobrze, już się nie sprzeczam. - przyznał ostatecznie, unosząc dłonie w poddańczym geście. Nie było sensu kontynuować tego tematu, skoro obydwoje byli równie uparci. Ona za wszelką cenę chciała mu uświadomić, że jest pracoholikiem i może się to dla niego źle skończyć. On natomiast powoli zaczynał zdawać sobie z tego sprawę, ale nie bardzo miał ochotę cokolwiek z tym robić. Różnica interesów. Alan nie lubił zmian w swoim życiu, choć zależało o jakie zmiany chodzi. - Dobrze, postaram się, Eileen. - dodał. Choć tak naprawdę była to chyba obietnica, która uleci wraz z wiatrem, który muskał ich lekko odkąd pojawili się na jarmarku. Nie wiadomo było co tu zrobić z tym uparciuchem, by podziałało. Może potrzebował kobiety, która czekałaby na niego w domu? Być może. Nie miał już 15 lat. Eileen też nie miała, ale była przynajmniej dużo rozsądniejsza jeżeli chodziło o jej pracę.\nNawet cieszył się z tego kwiatka. Może dlatego, że była to roślina przydatna także w medycynie? Gdy jednak usłyszał, że owa roślinka wcale nie jest dla niego, wygiął usta w podkuwkę niczym dziecko i popatrzył na nią z wyrzutem pięciolatka, któremu zabrano lizaka.\n- No wiesz co. Tak dawać i odbierać. Nie ładnie z Twojej strony. - burknął, choć tak naprawdę mówił pół żartem, pół serio, co Eil powinna dobrze wiedzieć. Wszak znała go nie od dziś. A on nie był typem obrażającym się za takie rzeczy. Zwłaszcza, że chodziło o rośliny, nie o książki medyczne. Zaśmiał się więc, kiedy w odpowiedzi stwierdziła, że kupi mu agapant. Pokręcił głową z rozbawieniem i klepnął ją po jej głowie (o ile mu nie uciekła). - Nie, Eil, zgrywam się przecież. Nie chcę żadnego kwiatka, bo przecież dobrze wiemy, że masz rację i nieszczęśnik umrze po kilku tygodniach. - zaczął, ale nie przyniosło to żadnego skutku. Protestował jeszcze przez jakiś czas, ale ostatecznie dziewczyna i tak postawiła na swoim. W efekcie miał teraz w dłoniach nie jedną, a dwie doniczki. Westchnął przeciągle, zerkając to na jedną, to na drugą. Mimo wszystko w jego oczach igrała iskierka rozbawienia. Szybko uniósł ręce do góry, kiedy Eileen chciała mu zabrać jedną z nich.\n- A, a, a, nie tak prędko! - odezwał się, nie opuszczając rąk. - Najpierw mnie nie słuchasz i mimo moich protestów kupujesz mi kwiatka, a teraz chcesz nieść dwie doniczki, kiedy ja niósłbym jedną. Nie rób ze mnie drania. Jestem facetem i ja niosę dwie - koniec kropka. - odezwał się, zerkając na nią. Parsknął cichym śmiechem i kiedy odpuściła, on opuścił ręce. Wygrał, tym razem postawił na swoim. I żeby się odegrać, wspomniał o upominku od siebie. Dobrze wiedział jaka będzie reakcja. Wybuchł śmiechem, widząc jej minę.\n- Na Twoje szczęście jeszcze nic nie wymyśliłem. Ale dam znać jak tylko coś mi przyjdzie do głowy. Chociaż królicza zastawa stołowa brzmi kusząco. - odezwał się, robiąc niewinną minę i przenosząc wzrok gdzieś w bok. Był mocno rozbawiony i cudem powstrzymywał się od śmiechu. Ten stan jednak znikł, gdy usłyszał słowa Eileen. Nie znosił słyszeć tego typy tekstów. Wszelkie ,,muszę z Tobą porozmawiać", ,,muszę Ci coś powiedzieć" i tak dalej, działały na niego niczym alarm. Spojrzał na nią niepewnie i podejrzliwie. Tego typu słowa kojarzyły mu się z czymś negatywnym, z nieciekawymi wieściami. Miał nadzieję, że się myli.\n- No już - mów. Nie trzymaj mnie w niepewności, bo wiesz, że nie lubię zaczynania od ,,muszę Ci coś powiedzieć". Źle mi się to kojarzy. - ponaglił ją. Niecierpliwił się.\nRe: Jarmark [odnośnik] 24.10.15 11:44\nObróciła się w jego stronę ze zdziwioną miną rysującą się na jej twarzy, kiedy Alan wyraził swoją dezaprobatę względem utraconego kwiatka. Nie zrobiła tego po to, żeby go zirytować, tylko... no... żebyś uratować tę Bogu ducha winną roślinę! Dyptam miał zbyt duży potencjał, by umrzeć w samotności w mieszkaniu Alana! A Eileen była na tym punkcie bardzo wrażliwa.\nNa szczęście sytuacja szybko została zażegnana i Alan pogodził się ze swym nowym losem.\n- Tylko go podlewaj. Pamiętaj, raz w tygodniu. Najlepiej wtedy, kiedy masz wolne... o ile masz taki dzień - zachichotała pod nosem, z ulgą oddając mu drugą doniczkę. - Męski obowiązek spełniony.\nUśmiechała się ciepło, patrząc na niego. Za każdym razem, kiedy się spotykali, przypominały jej się czasy Hogwartu, te kilka lat, w których temperowali własne charaktery i zwyczaje. Eileen nie akceptowała takich psotników jak Alan, Alan krzywo na nią patrzył, bo była zbyt spokojną duszą... ale jakoś to się w końcu stało, że zawiązała się między nimi nić przyjaźni.\n- Masz jeszcze sporo czasu. Jeśli chcesz zrobić mi prezent, to najlepiej na urodziny. Piętnasty dzień sierpnia - poruszyła zabawnie brwiami w jego kierunku.\nWzrokiem spróbowała ogarnąć przestrzeń jarmarku, żeby znaleźć odpowiednie miejsce na rozmowę, którą chciała z nim przeprowadzić. Nie mieli przed sobą żadnych tajemnic... no, prawie, nie licząc tej jednej, którą Eileen schowała głęboko we własnym sercu, z dala od oczu i dotyku innych.\nWskazała mu ławkę znajdującą się z dala od zgiełku, a kiedy do niej dotarli, usiadła, odłożyła na bok swoją doniczkę i zaczęła temat:\n- Ostatnio ojciec wziął mnie i Rossandrę na poważną rozmowę. Uwierz, byłam tak samo zestresowana jak ty, a może i nawet bardziej. Wiesz, jaki temat poruszył? - spojrzała na niego, zawijając za ucho kosmyki falujących włosów. - Temat swojego pochodzenia i rodziny. Wiesz, jak naprawdę ma na nazwisko? Weasley. Tak, Weasley. Mój ojciec był kiedyś szlachcicem, ale wydziedziczono go, gdy jego rodzice dowiedzieli się o romansie z moją matką. Alan... jestem w połowie szlachcianką! - szepnęła do niego głosem pełnym entuzjazmu. - Co prawda już nie taką z prawdziwego zdarzenia, no ale... no! Wcześniej rodzice utrzymywali nas w przeświadczeniu, że matka wzięła nazwisko po ojcu, bo przecież ja i Rossa wciąż jesteśmy Wilde. A tu proszę, taki psikus!\nRe: Jarmark [odnośnik] 24.10.15 15:30\nPrzedzieranie się przez zgromadzoną na festiwalu ciżbę było męczące i frustrujące. Dotykały go dziesiątki osób, setki otarć, dotknięć i muśnięć znaczyły jego ciało, a on sam czuł się jak manekin na wystawie, którego nie tyle się podziwia, co wtyka paluchy we wszystkie nieodpowiednie miejsca, aby sprawdzić, by na pewno nie jest to przypadkiem żywy model. Miał tego wszystkiego powyżej uszu; potrzebował odpoczynku, chwili oddechu i jedynie umówione spotkanie trzymało go jeszcze w stanie względnego spokoju, chociaż najchętniej już dawno teleportowałby się do domu, zaszył w gabinecie z dobrą książką, kieliszkiem szkockiej i miauczącym kotem na kolanach. Nie miał wielkich wymagań, za chwilę ciszy oddałby pół swojego majątku, ale najwyraźniej nikt z Prewettów nie doszedł do wniosku, by wydzielić dla gości sferę przestrzennego komfortu, chroniącą wrażliwe uszy specjalnymi zaklęciami wyciszającymi. Warknął na kilku gówniarzy zastawiających mu drogę i ruszył w kierunku rozłożonych kramów i straganów, przy których kręciło się kilkadziesiąt osób, ale na żadną z nich nie zwrócił większej uwagi. Nie zwrócił właściwie żadnej uwagi, zbyt zaaferowany tajemniczymi specyfikami, które sprzedawcy zachwalali donośnym tonem, niemożliwie frustrująco brzęczącym mu w uszach. Zastanawiał się między czarnymi jagodami a czerwonymi czekoladkami, ze złośliwością myśląc o tych wszystkich biednych niewiastach, które musiały sięgać po podobne wspomagacze, by usidlić swoich kochanków przynajmniej na kilka krótkich chwil. Czyż nie łatwiej byłoby ich po prostu upić, skoro damy te były aż tak bardzo niepewne swoich wdzięków i naturalnego czaru - tu nieco się skrzywił, wciąż pomny dziwnych nauk Samaela w tej kwestii, które zupełnie do Colina nie trafiały; wciąż hołdował swoim hedonistycznym zapędom, korzystając, owszem, z cielesnych uciech oferowanych przez kobiety, ale jednocześnie doceniając ich inne zalety, również niejako intelektualne - zamiast wydawać galeony na magiczne specyfiki o zapewne wątpliwym działaniu?\nPokręcił głową, sięgając dłonią po kolejną propozycję podsuniętą przez usłużnego sprzedawcę; zaskakujące, jak szybko te sprzedajne harpie potrafią wywęszyć bogatego klienta, który nie szczędziłby zawartości swojej sakiewki na zakup kolejnego badziewia. Z rozbawieniem przeczytał napis na etykiecie głoszący, że właśnie trzyma w ręku Zwój z receptą na Zniewalające Bańki Pierwszej Miłości. Doprawdy, osoba wymyślająca te urocze nazwy z pewnością marnowała się na swoim stanowisku; od dawna powinna pracować w Proroku albo w Czarownicy i pisać tytuły do idiotycznych artykułów, które co chwila pojawiały się w obu gazetach. Skoro te durne receptury sprzedawały się jak ciepłe bułeczki - a świadczyło za tym prawie puste pudełko - z pewnością jednak nie brakowało osób, które naiwnie wierzyły w siłę chwilowego zauroczenia. Jaką zabawę czerpało się z wiedzy, że adoracja partnera wynika nie z jego wewnętrznego przekonania, chęci i pragnienia, ale z wypowiedzianego zaklęcia, wypitej mikstury czy magicznych bąbelków? Sama myśl była śmieszna i absurdalna; Colin uśmiechnął się lekko, dziękując sprzedawcy powątpiewającym spojrzeniem i przeszedł do drugiego stoiska, wciąż niezbyt zainteresowany otaczającymi go ludźmi. Nerwowym warknięcie reagował dopiero wtedy, gdy ktoś zbyt mocno naruszył jego osobistą przestrzeń - co w festiwalowych warunkach zdarzało się nagminnie. Coraz bardziej żałował, że pojawił się tu tak wcześnie, skoro umówione spotkanie miało się odbyć dopiero wieczorem; późnym wieczorem, gdy większość uczestników zebrałaby się na konkursie alchemicznym, a mniejszość rozeszła do swoich namiotów. Lub cudzych namiotów, w końcu nie przez przypadek chodziło o festiwal miłości.\nRe: Jarmark [odnośnik] 24.10.15 15:34\nCoroczny miłosny festiwal w Dorset nie należał do ulubionych wydarzeń lady Avery, nawet kiedy była zaledwie młódką, przechadzającą się po włościach Prewettów kilkanaście lat temu. Już wtedy szczerze gardziła dziką przyrodą, pomimo upływu czasu dalej atakującą jej wymuskaną nieskazitelność ze wszystkich stron w ten sam, irytujący sposób. Ostry wiatr psuł równo upięte loki, roztrzepując złote kosmyki w niepoukładane fale, igrając także z leciutką sukienką z koła, unoszącą się raz po raz do góry. Nadmorskie powietrze, przesycone solą, drażniło jej suchą skórę a uporczywe, letnie słońce prażyło niczym podgrzewające zaklęcie, przenikające morderczymi promieniami zarówno elegancki, ażurowy kapelusz jak i letnią sukienkę, mile muskającą chłodnym materiałem odkryte łydki. Przyzwoita długość stawała się jednak przekleństwem na tej wydeptanej w piachu ścieżce, poprzecinanej jakimiś chabaziami, niebezpiecznie zahaczającymi o dół ubrania.\nLaidan akceptowała przyrodę tylko jako egzotyczną ciekawostkę – uwielbiała odwiedzać z ojcem londyńskie ZOO, oglądając niespotykane zwierzęta z mieszaniną zainteresowania i obrzydzenia – ewentualnie jako całkowicie martwą naturę, przedstawianą na obrazach. Żyjąca tkanka, kurz, pyłki, wiatr, nierówne podłoże, liście spadające z gnijących drzew i robactwo, pełzające, fruwające oraz po prostu egzystujące tuż obok niej, doprowadzały ją do skrajnej frustracji. Odcinała się więc od wypoczywania na łonie natury zdecydowanie, preferując raczej wystawne bankiety w chłodzie marmurów niż niemalże plebejskie rozrywki pod palącym słońcem. Kochała zimę, ten cudowny czas mrozu i śmierci dla całego plugastwa, wyłażącego z ziemi. Tylko wtedy pozwalała sobie na długie spacery, wdychając lodowate powietrze głęboko do płuc objętych Klątwą, dającą się jej coraz częściej we znaki.\nZwłaszcza w okresie upałów. Sierpniowe powietrze wcale nie łagodziło pojawiających się ostatnio duszności – które to skrzętnie ukrywała przed wszystkimi – a wręcz nieprzyjemnym żarem osiadało na jej klatce piersiowej, czyniąc towarzyskie obowiązki trudnymi do zniesienia.\nGdyby nie wsparcie Samaela, będącego tuż obok, pewnie musiałaby wytłumaczyć swoją nieobecność na tym szlacheckim wydarzeniu obłożną chorobą, co tylko wzmogłoby plotki o jej ostatniej niedyspozycji. Do tego dopuścić nie mogła, tak samo jak do opuszczenia prewettowskiego festiwalu oraz pozostawienia syna samego w tym upojonym afrodyzjakami gnieździe żmij. Uśmiechała się więc szeroko, łagodnie, spacerując pod ramię z najstarszym synem, jak przystało na lady Avery, ostatnią taką arystokratkę, zachowującą klasę nawet w trzydziestostopniowym upale. Ukrywała swój prawdziwy nastrój – do całego zdrowotnego dyskomfortu dochodziły również wspomnienia ostatniej nocy z Reaganem – tak samo doskonale, witając się raz po raz z równymi sobie, ciągle jednak kurczowo trzymając się ramienia górującego nad sobą mężczyzny. Założenie ukochanych szpilek nie wchodziło w grę, przez co wyglądała przy Samaelu niezwykle filigranowo, czubkiem głowy sięgając zaledwie do jego barku.\n- Judith nie chciała się tu z tobą pojawić? Powinniście jak najczęściej pokazywać się razem – spytała lekko, wręcz z troską o nieskazitelny wizerunek narzeczonych, chociaż najchętniej widziałaby pannę Skamander przysypaną gorącym piaskiem, wyżerającym jej śliczne oczęta. Uśmiechnęła się przelotnie do swoich myśli, dając prowadzić się Samaelowi po nierównym terenie, wolną dłonią przytrzymując rondo kapelusza.\nRe: Jarmark [odnośnik] 24.10.15 16:05\n- Przecież tylko żartuję, głuptasie. - odezwał się nagle, widząc zdziwienie malujące się na twarzy Eileen. Dodał do tego także pstryczek w środek nosa czarownicy. Widocznie dziewczyna wzięła jego słowa na poważnie. A nie powinna, wszakże znali się nie od dziś. Alan nigdy nie wykazywał większego zainteresowania roślinkami. No dobrze, w prawie nigdy. W Hogwarcie bowiem zielarstwo szło mu całkiem dobrze, a on sam nawet darzył ten przedmiot sympatią. Inaczej jednak sprawa wyglądała, gdy zajmowało się roślinami na zajęciach, a inaczej gdy trzeba było o nich pamiętać i dbać o nie we własnym mieszkaniu. To całkowicie nie wychodziło Alanowi, zwłaszcza od kiedy pracował w Mungu i nie miał czasu dla roślin. Te jednak nigdy nie żyły zbyt długo. Dlatego też sprzeciwił się, gdy Eileen zaproponowała kupienie mu rośliny. Nic to jednak nie dało i ostatecznie skończył z dwiema doniczkami w dłoni. Eil była równie uparta, co on.\n- Dobrze wiesz, że albo będę podlewał ją zbyt rzadko z powodu pracy, albo po prostu nie będę o niej pamiętał. Skazujesz ją na pewną śmierć, Eileen. - mruknął. Rozpogodził się jednak, gdy udało mu się spełnić swój męski obowiązek i nie pozwolić dziewczynie na noszenie dwóch donic. Mężczyźni byli wiecznymi dziećmi, toteż cieszyły ich także takie pierdoły, jak ta. Jego duma także została ocalona. Z Eileen rozumieli się bez słów. Już dawno przestał zastanawiać się, jak to się właściwie stało, że się przyjaźnili. Początkowo byli przecież tak od siebie różni. On lubił psocić i wpadać w tarapaty, ona ratowała go i prawiła morały. Ostatecznie Bennett uspokoił się i wyciszył, co było zasługą właśnie Eil, ale również Quidditcha. Nie zmieniło się to jednak nawet wtedy, gdy przestał w niego grać.\n- Pamiętam, Eileen, pamiętam. Nie musisz mi przypominać, nie mógłbym zapomnieć. - stwierdził, kiedy nagle padła data jej urodzin. No dobra, może nie do końca pamiętał. Albo raczej dopiero teraz zdał sobie sprawę z tego, jak mało czasu do nich mu pozostało. Musiał rozejrzeć się za prezentem. I gdy tak przeszło mu to przez myśl, wpadł na coś. Uśmiechnął się szeroko do Eileen, z widoczną w tym również złośliwością, albo raczej chęcią podroczenia się, podokuczania jej. - Dostaniesz ode mnie dużo kilogramów marchewek. - mruknął i parsknął śmiechem. Żarty o marchewkach i królikach nigdy mu się nie znudzą.\nPodążył za Eileen, która chciała mu coś opowiedzieć. Przysiadł, kiedy już znalazła odpowiednie, nieco odosobnione miejsce. Miał obawy co do tego, co chciała mu powiedzieć. Czy stało się coś złego? Nie wiedział czemu, ale tylko negatywne myśli przychodziły mu w takich momentach do głowy. Odetchnął więc z ulgą, gdy dowiedział się o co chodzi. Na jego twarz ponownie wrócił uśmiech.\n- A więc Weasley... - mruknął, poniekąd do niej, poniekąd sam do siebie, a poniekąd w przestrzeń. - Coś mi właśnie nie pasowało w tym wszystkim. Znam kilka Weasleyów. Przez długi czas jedna dziewczyna Weasleyów była moją pacjentką. Ciężki i nieprzyjemny przypadek, ale wyszła z tego. - mruknął. No właśnie, znowu wracał myślami do pracy, nawet w takich momentach. Pracoholizm jak nic. - Ale to świetnie, Eil. Już jest wszystko jasne i nie jesteście trzymane w niewiedzy. Okazuje się też, że masz szlacheckie pochodzenie, ale wiesz co... - Zatrzymał się, patrząc na nią. Przez chwilę milczał, aż w końcu westchnął, uśmiechając się lekko. - Cieszę się, że tak się to wszystko potoczyło, choć Twoim rodzicom musiało być ciężko. Gdybyś wychowywała się z Weasleyami, byłabyś pewnie teraz zupełnie inna. Nie mówię o nich źle, ale wiesz co myślę o czarodziejach szlachetnej krwi. Większość z nich jest zepsuta. - wyjaśnił. Tak... naprawdę cieszył sie, że tak się to wszystko potoczyło. Gdyby było inaczej, być może teraz nie miałby tak wspaniałej przyjaciółki.\nRe: Jarmark [odnośnik] 24.10.15 22:51\nObowiązku przygniatające jego kark wykonywał niemalże instynktownie, nie zastanawiając się nad tym, czy są mu miłe, czy też nie. Rozumiał konieczność niektórych czynności, jak i obecności na spotkaniach, zaszczycenia swoją osobą bankietów tudzież plebejskiego święta Prewettów. Przypominającego nieco dawne saturnalia, kiedy to wszystkie obyczaje zostawały wywrócone do góry nogami, a kamienie węgielne zamieniane w pył. Również teraz, na wzór starorzymskich obrzędów, przez tydzień (zbieg okoliczności?) podziały społeczne przestawały istnieć i każdy był sobie równy. Piękna mrzonka stworzona na potrzeby festiwalu miłości, propagandowa bajka wymyślona przez żyjącego przed wiekami potomka Aenghusa ku uciesze gawiedzi spragnionej swobody. Kompletne szaleństwo, stwarzające jednak pospólstwu pozory takiego życia, jakiego parweniusze zapewne od zawsze pragnęli. Załagodzenie zwyczajowych norm, delikatne odejście od sztywnych konwenansów zwykle trzymających motłoch w ryzach nie mierziło wszakże Avery’ego w stopniu ogromnym. Dostrzegał bowiem w tym obrządku pewien sens, a także prawidłowość – zgodną z antyczną wymową święta rozpusty, swawoli i swobody. Puszczał się zatem w tany z panienkami z niższej warstwy społecznej, rozmawiał z mugolskimi pomiotami, jak z równymi sobie, folgował nadzwyczajnym zachowaniem, znacząco obniżając pułap standardowej powściągliwości. Czynił to zaś jedynie po to, aby po siedmiu dniach ponownie przywdziać kamienne oblicze i obdarzać każdego – czy to arystokratę, czy marnego pół-czarodzieja chłodną uprzejmością, narzuconą mu przez zawód, jakim się parał. Wbrew pozorom zabawa Prewettów umacniała wyraźną stratyfikację, wskazując niedorozwiniętym szumowinom, iż obalenie panującego ładu nie poskutkowałoby niczym innym od zapanowania totalnego chaosu – dlatego Samael chętnie pokazywał się w Dorest.\nZwłaszcza, jeśli za towarzyszkę miał kobietę, której złożyłby w ofierze cały znany mu świat. Wyruszyłby na jego podbój zupełnie jak Aleksander, aby rzucić matce do stóp bogactwa i zaszczyty, uczynić ją królową, cesarzową, założyć nowy kult, wielbiący Laidan jako boginię. Granatowe oczy Avery’ego łagodniały, kiedy napotykał pełne miłości spojrzenie identycznych tęczówek kroczącej przy nim matrony. Trzymał ją pod ramię, jak przystawało na wzorowego syna, całkowicie oddanego swojej familii oraz obowiązkowi opieki nad rodzicami. Spośród boskich praw respektował tylko czwarte przykazanie, w pełni się z niego wywiązując i pokazując ową cześć niemal na każdym kroku. W jego postępowaniu nikt nie doszukałby się niczego niewłaściwego, przeciwnie, Samael nie wątpił, iż każda stateczna kobieta pragnęłaby znaleźć się na miejscu Laidan. Przepełniało go to niesamowitą dumą oraz podbudowywało jego ego - i tak już przerośnięte do absolutnych granic. Nie wykonywał zbędnych, czy nieostrożnych gestów, zachowując stosowny dystans, choć w jego umyśle, niecierpliwe ręce właśnie wędrowały po rozpalonej skórze Lai. Torturował się tym obrazem, jakby był wytrwanym masochistą, aczkolwiek zdawał sobie sprawę, iż po powrocie do rezydencji, fantazje obrócą się w rzeczywistość. Wystarczy odrobina cierpliwości…\n-Nie rozmawiajmy o niej – szepnął do matki, bezwiednie przesuwając dłonią po jej talii – ciebie pragnąłbym przedstawiać jako swą wybrankę – rzekł tak cicho, że choć stała tuż obok, słowa płynące z jego ust mogła jedynie odczytać z ruchu warg Avery’ego. Zdecydowanym krokiem zaprowadził Lai do jednego z kramów, gdzie handlarz głośno zachwalał swoje produkty – proszę, wybierz sobie cokolwiek zechcesz – powiedział, ignorując obleśny uśmiech sprzedawcy, węszącego spory zarobek. Samael nie zamierzał oszczędzać na swojej kobiecie… A także pragnął pokazać, że ma gest, kiedy zauważył stojącego opodal Fawley’a.\n-Nie spodziewałem się, że się tu spotkamy – przywitał się (szaleńczo wylewnie), ściskając jego dłoń (choć wolałby, zobaczyć, jak ponownie zgina przed nim kark) – matko, pozwól, że ci przedstawię mojego przyjaciela, Colina Fawley’a – rzekł, zwracając się do Laidan, choć spojrzenie nadal miał utkwione w księgarzu. Przewiercał go niemal na wylot, wspominając ostatnie spotkanie i ostatnie słowa, jakimi go pożegnał. Pełne nadziei na powtórkę z rozrywki?\nOstatnio zmieniony przez Samael Avery dnia 25.10.15 13:30, w całości zmieniany 1 raz\nRe: Jarmark [odnośnik] 25.10.15 11:25\n- Au! - mruknęła znów odganiając jego dłoń sprzed twojej twarzy. - Nie mamy już po siedemnaście lat, ale to wciąż boli tak samo! I jest tak samo denerwujące.\nWcisnęła mu ze śmiechem palec w pierś.\nI on o tym wiedział, i ona, że Alan nie będzie dbał o podarowaną mu roślinę, ale coś powiedziało jej, że powinna spróbować. I tu nie chodziło o to, żeby obarczyć go jakąś olbrzymia odpowiedzialnością. Ot, przyjacielski prezent, taki rozjaśniający mieszkanie.\nUrodziny. Właśnie. Była wdzięczna losowi za to, że podarował jej ten dzień akurat w sierpniu. Mogła pojechać do rodziców, uraczyć się cudowną szarlotką matki, porozmawiać z ojcem na przeróżne tematy, uścisnąć Rossandrę, bo i ona zazwyczaj wtedy przyjeżdżała. Gdyby urodziła się miesiąc później, musiałaby otrzymywać te wszystkie miłe chwile w listach, co absolutnie nie zastępowało tych prawdziwych doznań.\n- Marchewki, no tak. Przyjmę w każdych ilościach, bo i tak jestem od nich uzależniona. To jedyne warzywo, które przyjmę w ramach prezentu urodzinowego - zachichotała.\nWyciągnęła ze swojej torebki małą puszeczkę. Otworzyła ją i poczęstowała Alana. W środku były malutkie landrynki o smaku owoców leśnych, które Eileen zawsze towarzyszyły. Dziwne, że nie miały smaku marchewek, co? Wsunęła sobie do ust jednego cukierka i spojrzała na Alana, zaskoczona jego słowami.\n- Miałeś za pacjentkę jakąś dziewczynę od Weasleyów? Opowiesz mi o niej? Jak miała na imię? - spytała od razu.\nOjciec dał jej i Rossie pergamin z krewnymi, o których się dowiedział. Sam zaczął odnawiać swoje kontakty z rodziną, przepraszał, spowiadał się z grzechów, które wobec nich uczynił. Nikt nie wiedział tylko, czy rodzina przyjmie to z aprobatą.\n- Tak, tak, wiem. - wzięła głęboki wdech. - I ja też się z tego cieszę, chociaż wiem, że po wydziedziczeniu ojciec na pewno by się nie zmienił. Rozumiesz, o co mi chodzi? Byłby tak samo biedny, jak jest teraz. Po prostu dowiedzieliśmy się o naszych korzeniach i rodzinie, z którą teraz możemy nawiązać kontakt. Z tego cieszę się najbardziej - na jej usta wkradł się uśmiech pełen ulgi. - I teraz będę mogła ją znaleźć. Właściwie mam już potrzebne namiary. Muszę tylko tam pójść, wręczyć im czekoladki i powiedzieć, że jestem ich kuzynką.\nRe: Jarmark [odnośnik] 25.10.15 14:52\nSzalony czy pijany los rzucił go właśnie w to miejsce, w tym czasie, na to konkretne stoisko, które tylko pozornie nosiło ślady bezpiecznej przystani, dalekiej od porywczych prądów posłuszeństwa i uległości, którym na co dzień się poddawał? Czy to ironiczny chichot przeznaczenia kazał mu skierować swoje kroki w stronę jarmarku, by rzucić go na głęboką wodę nowego wyzwania, jakim było stawienie czoła już nie jednemu, ale dwojgu Averych? W dodatku zastali go w sytuacji nieco niezręcznej - jeśli można tak nazwać otoczenie saszetek z afrodyzjakami i miłosnymi wspomagaczami, które pasowały raczej do uroczych dziewczątek, a nie statecznego szlachcica - jeszcze bardziej wprawiającej go w zakłopotanie. Powiększane stokrotnie nagłym napływem wspomnień ze spotkania, w którym miał niezapomnianą przyjemność uczestniczyć; i choć spojrzenie Samaela niewiele różniło się teraz od tego, którym obdarzał go wtedy, to kryło dziś w głębi tęczówek drwiącą zapowiedź zabawy. Kosztem Colina, czy może mistrz wybierze sobie inną zabawkę, którą będzie mógł zaprezentować w swoim kukiełkowym teatrzyku, zabawiając przedstawieniem ukochaną matkę?\n- Samaelu, pani Avery - nie mógł sobie odmówić drobnego nieposłuszeństwa, gdy zginał głowę w ukłonie najpierw przed nim, ledwie nią drgając, by chwilę później w potężnym kontraście schylić ją przed kobietą, której przyglądał się z niekrytym zainteresowaniem. Pozostającym jednak wciąż na granicy dobrego smaku, bez przekraczania wątłej linii ciekawskiej wścibskości, której wiele osób nie potrafiło opanować przy pierwszych spotkaniach. Darował sobie uwagi o istotnym podobieństwie między nimi; puste komplementy o kobiecej urodzie pozostawały niewypowiedziane jako zbyt oklepane i miałkie, by zaprezentować je tak niezwykłej kobiecie - niezwykłej już przez sam fakt zrodzenia syna, który odegrał w życiu Colina niepośrednią rolę. - Doprawdy, niesamowity zbieg okoliczności. Szukacie czegoś konkretnego? - zdołał jeszcze wykrztusić, zanim kolejna fala wspomnień opanowała jego myśli, wyrzucając na powierzchnię sekundowe urywki obrazów. Wirujący płomień kominka, schylone plecy, uginające się kolana i bezwarunkowa postawa posłuszeństwa. Bał się rozejrzeć, by nie napotkać zainteresowanych spojrzeń obserwatorów, którzy mogliby dostrzec jego niepewność i zagubienie. Całkiem niepotrzebnie, ponieważ trzymał się wręcz doskonale, nie tracąc nic ze swojego zaskoczonego, choć uprzejmego wyrazu twarzy; to kolejna nauka Samaela, umożliwiająca zachowanie się odpowiednio w każdej sytuacji. Emocje i uczucia trzymane na wodzy były jedną z domen prawdziwego szlachcica, a nie plebejusza żywo reagującego na każdą niespodziankę.\nSkupił się ponownie na kobiecie, która mimo swojego wieku - nigdy nie pytał o to Avery'ego, ale nawet przy najpomyślniejszych wiatrach musiała mieć na karku co najmniej cztery i pół krzyżyka - prezentowała się o wiele lepiej od dziesiątek zniszczonych kobiet. Nie dziwił się temu zresztą, arystokratki nie były zmuszane do pracy, utrzymywania rodziny i obarczane milionem obowiązków, a podejmowane przez nie zawody raczej nie charakteryzowały się nadmierną fizycznością. Kolejna z cech, dla których szlachecki stan pociągał go coraz bardziej - świadomość, że wybranka jego serca nawet po wielu latach będzie wyglądała wystarczająco dobrze, by nie budzić w nim obrzydzenia.


Analizy i pierwsze podsumowania\nTen numer „Zwiastuna Ewangelickiego” wyjątkowo ukazał się nie z datą niedzielną, ale z datą wtorkową – dokładnie w tym dniu przypada bowiem 500. rocznica rozpoczęcia przez ks. Marcina Lutra procesu odnowy Kościoła, czyli Reformacji.\nWewnątrz tematy związane z Reformacją: o kobietach w dziele odnowy pisze Alicja Dylewska, o wycieczce śladami małopolskiej Reformacji opowiada Paweł Nalepa, a temat Reformacja a demokracja szlachecka w Rzeczpospolitej analizuje Łukasz Barański.\nCzęść tekstów przynosi też pierwsze podsumowania obchodów roku jubileuszowego. Co rok jubileuszu Reformacji dał mnie osobiście, a co przyniósł mojej diecezji, ewangelikom w Polsce, Kościołowi? Na takie pytanie odpowiadają na łamach najnowszego „Zwiastuna Ewangelickiego” 20/2017 zwierzchnicy diecezji: katowickiej – bp Marian Niemiec, cieszyńskiej – bp Adrian Korczago i pomorsko-wielkopolskiej – bp Marcin Hintz. Natomiast diakon Aleksandra Błahut-Kowalczyk pisze o tym,jak to jest być luteraninem dzisiaj? Czy Rok Reformacji coś zmienił w tym względzie? Te pytania są również tematem konkursu dla wszystkich czytelników, który został ogłoszony w numerze. Zapraszamy do nadsyłania swoich refleksji.\nW rubryce Wydarzenia także relacje z lokalnych obchodów jubileuszu oraz z obrad synodu Kościoła.\nPonadto stali felietoniści – Henryk Dominik, Bogdan Zeler i ks. Piotr Gaś oraz trzecia część quizu zatytułowanego 17 pytań na rok 2017, którego rozwiązanie przynosi odpowiedź na pytanie: Czy jako ewangelicy wiemy, jak wierzymy i co wyznajemy?\nZachęcamy do prenumeraty na pozostałe miesiące roku 2017 oraz do prenumeraty na 2018 rok – ceny pozostają bez zmian.\nZachęcamy do lektury – w wydaniu papierowym lub w formacie pdf. Przypominamy, że w parafiach „Zwiastun Ewangelicki” można zaprenumerować od dowolnego miesiąca do końca 2017 r. Szczegóły na www.zwiastun.pl w zakładce ZE 2017.


Gabi Kobylak- Blog lifestyle: Przegląd nowości; prośba do biorących udział w rozdaniu\nPrzegląd nowości; prośba do biorących udział w rozdaniu\nCześć :) Co tam u Was?:) Jak dobrze, że to już piątek. Z jednej strony przeraża mnie fakt, że zostało tak niewiele czasu do maja, a z drugiej ufff weekend.\nW związku z tym, że nie bardzo mam czas cokolwiek dzisiaj napisać, podzielę się z Wami jedynie nowościami i zmykam. Mam przez weekend przerobić maturę z biologii, 2 maturki z matmy, sześćdziesiąt kilka zadań na udowadnianie, ok 90 zadań ze stereometrii, napisać bibliografię, poprawić prezentację, napisać zadania, listy na rosyjski, przeczytać 'Dżumę' i 'Cudzoziemkę'. Ambitny plan. A to tylko weekend (nie mówię o nauce na ten tydzień, który jak się okazuje, będzie obfity w spr z geografii, historii, matmy, faq z biologii, wypracowania + niespodzianki;/). Życzę sobie powodzenia.\nWizyta u lekarza z wynikami badań skończyła się dużą dawką leków. Na chwilę obecną tarczyca ok (dolne granice normy, w których ledwo się mieszczę, ale jednak to norma). Moje powieki to skutek alergii, nie wiadomo, na co.Niestety w sobotę złapało mnie przeziębienie, z którym do dzisiaj walczę.\nmnóstwo leków na przeziębienie, gardło, katar, gorączkę, Flonidan( używany wcześniej na alergię), Actiferol( niski poziom żelaza nie jest u mnie nowością)\nSekret Urody (poszłam po kilka rzeczy, wróciłam z maseczką i próbkami;/ Bo niestety żadnego z produktów promocyjnych nie ma w tej drogerii. Było mi bardzo przykro, więc zapytałam o to sprzedawczynię, której chyba zrobiło się głupio i dlatego dostałam 3 próbki szamponu). Na zdjęciu jeszcze olejek rycynowy :)\nLipcowe pudełko shinybox, które dostałam za darmo w związku z zabawą na vinted:)\n1.Delia Hair Silk Naturalny jedwab do włosów\n2.Lancaster jedwabiste mleczko do ciała SPF 15\n3.PHENOME zestaw pięciu kremów do pielęgnacji twarzy i ciała\n4.WISE Żel do mycia ciała\n5. Lavera lotion mocno nawilżający po opalaniu z bio-alosem i bio-masłem shea\nMleczko do ciała i lotion poczekają do lata, część kremów pewnie sprezentuję:)\nA teraz zawartość paczuszki otrzymanej w związku ze współpracą z firmą Tenex i Gerovital. Dzięki pani Monice dostałam do testów 4 z 6 wymienionych przeze mnie produktów. Bardzo się cieszę, bo liczyłam na to, ze otrzymam jeden, ewentualnie dwa i próbki, a tu proszę- pełnowartościowe produkty i próbki:) Niedługo zaczynam testowanie:P\n1.KREM PRZECIW NIEDOSKONAŁOŚCIOM SKÓRY- gerovital plant\n2. Krem do rąk i paznokci -tenex\n3.Szampon HONEY - miodowy-tenex\n4. maska do wszystkich rodzajów włosów SPF -tenex\n5. próbki kremu nawilżającego -gerovital\nZ okazji Dnia Kobiet życzę Wam wszystkiego, co najlepsze:))\nW tym roku chłopcy się postarali- kupili nam tulipany:P (szok po zeszłorocznym prezencie- jajka na twardo z malunkami).\nJednak najsłodszy prezent otrzymały dziewczyny z 3B (olbrzymi szyld nad głównym wejściem do szkoły, chłopcy w garniturach, kwiatuszki... ohh)\n(przepraszam za jakość- deszcz padał i musiałam robić zdj z okna ;/)\nPrzeglądałam zgłoszenia do rozdania i jestem w szoku! Nie czytacie regulaminu!!!! Jeżeli jest napisane publiczna obserwacja, to o taką proszę- nie jestem jasnowidzem, nie wiem, która z was obserwuje prywatnie. Poza tym sprawdzajcie, czy podlinkowałyście banery i czy spełniłyście warunki, które wpisujecie "TAK'.\nAutor: gabikobylak.pl o 04:06\nwiolkaa93 8 marca 2013 19:20\nCzekam na recenzje :D\ngabikobylak.pl 8 marca 2013 21:57\nmam nadzieję, że niedługo się wypowiem:)\nSzuszu 8 marca 2013 19:24\nsuper! tylko pozazdrościć:P\nmoooni-que 8 marca 2013 19:32\nno te pierwsze tanie nie są :D\na drugie w zwykłym sklepie z butkami :D była przecena -50% :)\nzaczarowanaa 8 marca 2013 19:36\nTobie również wszystkiego najlepszego! :)\nTesterka 8 marca 2013 20:00\nDużo zdrówka kochana i gratuluję współprac :*\nZareklamowana Paula 8 marca 2013 20:14\nOjej ile leków... biedna... życzę dużo zdrowia!\nUnknown 8 marca 2013 20:31\nCudzoziemka to moja ulubiona lektura z liceum, już nawet nie pamiętam jak to jest być szkole. Dużo zdrowia\ngabikobylak.pl 8 marca 2013 21:59\nCudzoziemka jest super:) Już raz czytałam, ale teraz znowu do prezentacji muszę:(\nMonika D 8 marca 2013 20:42\nzapraszam wszystkich na rozdaniu u : zwierzenia-kosmetykomaniaczki.blogspot.com\nUnknown 8 marca 2013 21:04\nWitamy :) Super, że już piątek. A to, że niedługo maj bardzo nas cieszy.\nRuda 8 marca 2013 21:38\nale super prezent chłopcy sprawili klasie 3b, co tam pisze dla sroki? :D nie mogę doczytać :)\nobserwuję! i wszystkiego najlepszego kochana:*\ncamm 8 marca 2013 21:45\nżyczę zdrowia :D\nNoellena 8 marca 2013 21:59\nale dużo tabletek o.o współczuję z nauką...\nmoooni-que 8 marca 2013 22:27\nno pierwsze w porównaniu do drugich są drogie :)\nmyślałam że tanie to masz na myśli te drugie? :))\nja tam nie patrzę co modne tylko co mi się podoba :-)\nonly the original style 9 marca 2013 09:18\nDonna 14 marca 2013 21:39\nczekam na recenzje z otrzymanych produktów :)


Kilka informacji o ogrzewaniu - http://okon.waw.pl/\nDodane: 18-09-2016 10:40\nBudowa domu? Potrzebny jest geodetaWeterynarz w pracyPotencjał internetu dla firm - pozycjonowanieWygórowana cena za małe ilości olejków zapachowych, ale czy warto?Jak kupić Comarch ERP XL?Ciekawe zegarkiCo musisz wiedzieć o dentystach i stomatologachStomatologia estetyczna oraz dentyści. Czyli o zębachOto Jak Zaparzyć Włoską Kawę (i Jak Możesz To Skopiować)Klimatyzacja i pompa ciepła - słów kilkaO skórach na tapicerce, odzieży czy meblachJak naleźć dobrego dentystę?Bycie pięknym, a poczucie własnej wartościKlima- nie tylko od chłodzeniaKilka dobrych porad odnośnie wystrojuWypożycz klimatyzacjeZdrowa skóra i włosyGdzie pozycjonować?Budowa i wykończenie domu. Kilka słów o kostceAkcesoria podróżne. Niezbędnik każdej osoby podróżującej!Sprzątnie - przeszkadza w efektywnym zarządzaniu czasemCiekawostki o kosmetykach arganowych i nie tylko!Czy ktoś też potrzebuje wybrać ekspres do kawy?Sekrety dobrego marketingu w sieciArtykuł o wartościOrientalne i naturalne sposoby na zdrową skóręPodróż busem do pracy za granicęZrób coś dla siebie - idziemy do kosmetyczkiJak nie zgubić się w przepisach prawa?Do you like nature?


Iras Czaplinek na podium podczas turnieju KTP CUP w roczniku 2005 – KS IRAS\nAktualnościHome AKTUALNOŚCI Piłka nożna Iras Czaplinek na podium podczas turnieju KTP CUP w roczniku 2005\nIras Czaplinek na podium podczas turnieju KTP CUP w roczniku 2005\nW sobotę 10 lutego w hali widowiskowo-sportowej w Czaplinku odbył się pierwszy Halowy Turniej Piłki Nożnej dla Dzieci z cyklu KTP CUP w roczniku 2005, podczas których świetnie spisał się zespół Irasa Czaplinek. Podopieczni Krzysztofa Bołdysza zajęli wysokie trzecie miejsce. W turnieju uczestniczyło 10 drużyn , które podzielone zostały na dwie grupy. W fazie grupowej Iras zajął drugie miejsce wygrywając trzy spotkania i jedno przegrywając. W spotkaniu o finał chłopcy z Czaplinka niestety przegrywają z Żakami Szczecin. W meczu o trzecie miejsce po bardzo zaciętym i emocjonującym spotkaniu Irasa Czaplinek z Wybrzeżem Rewalskim Rewal w regulaminowym czasie gry padł remis 1:1, a bramkę wyrównującą strzela bramkarz Irasa Oliwier Biegajło na minutę przed gwizdkiem kończącym spotkanie. O zwycięstwie zadecydowały więc rzuty karne, które wygrywa Iras Czaplinek 2:0. Podobnie zakończyło się spotkanie finałowe pomiędzy Żakami Szczecin a Błękitnymi Stargard. W regulaminowym czasie było 1:1 i tu również o zwycięstwie zadecydowały rzuty karne, które wygrała drużyna Błękitnych Stargard i tym samym zdobyła pierwsze miejsce w całym turnieju. Podczas turnieju został wyłoniony najlepszy zawodnik,bramkarz oraz strzelec turnieju KTP CUP 2018.\nTytuł najlepszego zawodnika zdobył Kober Mikołaj z zespołu Błękinych Stargard. Bramkarzem turnieju wybrany został Oliwier Biegajło z KS Iras Czaplinek. Najwięcej bramek strzelił Dawid Włodarczyk z Wybrzeża Rewalskiego Rewal.\nKlasyfikacja turnieju KTP CUP w roczniku 2005:\nMUKS Żaki Szczecin\nKS Iras Czaplinek\nWyniki w poszczególnych spotkaniach Irasa Czaplinek:\nKS Irasa Czaplinek – Mewa Resko 4:2\nKS Irasa Czaplinek – Stal Gorzów Wielkopolski 3:0\nKS Irasa Czaplinek – Salos Szczecin 1:0\nKS Irasa Czaplinek – Wybrzeże Rewalskie Rewal 0:1\nMecz o finał:\nKS Irasa Czaplinek – MUKS Żaki Szczecin 0:3\nKS Irasa Czaplinek – Wybrzeże Rewalskie Rewal 1:1 (k.2-0)\nCałej drużynie Irasa należą się gratulację za walkę i świetną postawę na boisku.\nDziękujemy bardzo wszystkim rodzicom, którzy pomogli przy organizacji całego turnieju a szczególności dla mam na które zawsze możemy liczyć.\nSzczególne podziękowania kierujemy również do naszych sponsorów. A byli nimi:\nFirma LIFESTYLE Krzyszof Branicki\nPasieka Fujarskich KLUCZEWO\nZ tego miejsca zapraszamy na kolejny turniej z cyklu KTP CUP , który odbędzie się w sobotę 17 lutego w hali widowiskowo-sportowej. Zawody rozpoczną się o godzinie 10.00 a rywalizować w nim będą zawodnicy z rocznika 2006.\nPrzegrana Irasa Czaplinek w meczu z Drawą Drawsko Pomorskie\n24 września 2016r. rozegrana została 3 kolejka spotkań…\nIRAS CUP 2015 – TAK BYŁO! Zapraszamy w przyszłym roku.\nI miejsce KS Iras Czaplinek w Turowie\nŚwietnie zaprezentowali się podopieczni Krzysztofa Bołdysza podczas turnieju…\nNominacje w plebiscycie Sportowiec Roku 2018 dla przedstawicieli KS IRAS Czaplinek!\nSparing Irasa Czaplinek z Olimpem Złocieniec\nUdział Irasa Czaplinek w turnieju Błękitni CUP o Puchar Prezesa AMICA we Wronkach\nSparing Irasa Czaplinek z AP Drawsko Pomorskie\nZespół Irasa z rocznika 2007 zagrał w Nakle\nBal karnawałowy KS Iras Czaplinek


Xavi podpisze nowy kontrakt w poniedziałek - DumaKatalonii.pl- strona Barcelony\nJeden z kapitanów FC Barcelony, Xavi Hernández, w poniedziałek podpisze nowy kontrakt z katalońskim klubem. Od 28 stycznia pomocnik będzie miał umowę, która będzie obowiązywała do 30 czerwca 2016 roku.\nPomocnik FC Barcelony, Xavi Hernández, pojawi się w siedzibie klubu w poniedziałek o godzinie 16:00, aby podpisać swój nowy kontrakt. Umowa ta będzie obowiązywała aż do 30 czerwca 2016 roku.\nPrzypominamy, że 18 grudnia FC Barcelona ogłosiła, że doszła do porozumienia w sprawie nowych kontraktów z trzema ważnymi ogniwami zespołu. Kapitan był pierwszym, który podpisał swoją nową umowę, teraz przyszła kolej na Xaviego Hernándeza, a wciąż na wyznaczenie daty czeka Lionel Messi.\nPoprzedniRoura: To jest nasza pierwsza piłka meczowa\nNastępnyGuaita może odejść, jeśli nie będzie grał\nTito Vilanova wrócił do pracy


Porady | Strona 8 z 8 | dom-REHAB\nOdczuwasz ciągłe zmęczenie, smutek, nic Cię nie cieszy? To mogą być pierwsze symptomy depresji. Zacznij działać jak najwcześniej i skontaktuj się z nami. Samobójstwa są zjawiskiem tak samo obecnym w naszych życiach jak narkomania...\nMasz problem z narkotykami? Możesz zerwać z nałogiem. Kliknij i napisz do nas, pomożemy Ci się uporać z uzależnieniem. Dopalacze to narkotyki XXI wieku. Te substancje chemiczne – wbrew powszechnej opinii – powodują...\nNarkotyki, dopalacze, alkohol – dlaczego uzależniają?\nPodejrzewasz u członka rodziny uzależnienie? Nałóg negatywnie wpływa na rodzinę, ale możesz to zmienić. Wystarczy, że skontaktujesz się z nami. Dowiesz się co możesz zrobić. Alkohol, narkotyki, dopalacze są dziś...\nPoniższe objawy pokrywają się z Twoimi? Podejmij leczenie już dziś. Nie zwlekaj. Diagnoza oraz objawy alkoholizmu to trudne zagadnienia. Bardzo często spotykamy się problemem diagnostycznym, który definiowany jest przez serię...\nKtoś bliski zażywa narkotyki? Nie czekaj dłużej i uzyskaj pomoc już teraz. https://rehab-terapia.pl/narkomania-wsrod-mlodziezy/Najczęstsze pytanie, jakie zadają bliscy i rodziny osób uzależnionych od narkotyków, dzwoniące...


Czego nauczyło mnie prowadzenie bloga? - Avka.pl\nProwadzenie bloga nauczyło mnie zwracać uwagę na pisownię.\nTo nie jest żart. Tak właśnie było i nadal jest. Moją piętą achillesową była ortografia i błędy stylistyczne. Mam z tym problem dotąd, jednak z tekstu na tekst ćwiczyłam swoją pamięć fotograficzną, pracowałam nad zasobem słów, porównań, rozbudową myśli, aby były czytelne i łatwo przyswajalne dla odbiorców. Nie jest łatwo, nauczyć się czegoś, czego się nie czuje. Mrzonki o czytaniu książek i zapamiętywaniu pisowni, można między bajki włożyć.\nZdecydowanie nie jestem wzrokowcem, jak się okazuje słuchowcem też nie, ale jeśli sama coś napisałam i się na tym skupiłam, to po jakimś czasie zostawało mi to w głowie. Tym bardziej że na blogu publikowałam częściej, niż pisałam wypracowania w szkole. Zresztą odbiór, danego tekstu na blogu jest zupełnie inny, niż odbiór szkolnego opowiadania przez oceniającego nauczyciela.\nNadal robię błędy, staram się korzystać z automatycznego sprawdzania pisowni, bo o ile kiedyś nie zwracałam uwagi, jak piszą inni, tak obecnie przeszkadza mi wiele rzeczy. Potrafię zapomnieć o przecinku, zrobić błąd ortograficzny, ale staram się tego unikać. Ponadto częściej zwracam uwagę na blogi, które interpunkcji nie stosują zupełnie. Kropkę mogę znaleźć gdzieś po 3 tysiącach znaków, a wielka litera pojawia się tam tylko raz, na początku wpisu. Strasznie mnie to męczy i denerwuje, dlatego staram się Was nie denerwować.\nNie znoszę clickbaitów i fake newsów.\nKilka razy na blogu rozminęłam się z prawdą, opublikowałam coś za szybko, nie dokładnie. Nie sprawdziłam, czy to, co publikuje, jest w 100% prawdziwe. Nie były to rzeczy wielkiej wagi, jednak te sytuacje dały mi bardzo mocno do myślenia. Nikt nie lubi trafiać na nierzetelne informacje, na wpisy, które pozornie mają pożądaną przez nas tematykę, a okazują się zupełnie czymś innym. Przez takie rzeczy przestałam ufać niektórym blogerom, teraz kilka razy sprawdzam, czy dane informacje są w 100% prawdziwe, zanim o nich komukolwiek powiem.\nCo więcej, przez to, że sama zajęłam się prowadzeniem bloga, łatwiej mi wychwycić fake newsy i clickbaitowe nagłówki, które są wyssane z palca i zostały stworzone tylko po to, żeby nabić sobie oglądalności. Szalenie mnie to denerwuje, jeśli jest to nagminna praktyka. Pojedyncze wyskoki są dla mnie do zaakceptowania, ale niektórzy nie znają umiaru.\nDowiedziałam się, że nie wszystko złoto co zachwalają.\nZauważyłeś u mnie, że od czasu do czasu pojawiają się wpisy z recenzjami lub innego rodzaju wpisy sponsorowane? Oprócz tego, że czasem mogę zarobić na blogu, wiem że zbyt zachwalany przedmiot niekoniecznie jest dobry, dlatego sama staram się tego nie robić, a produkty pokazuję w ramach ciekawostki, zwracam uwagę na ich parametry, ewentualnie skupiam się na zupełnie innym zagadnieniu, a pokazywany produkt jest tylko dodatkiem do treści, która została stworzona. Staram się zrobić i dać coś więcej niż tylko zachwalić daną rzecz. A jeśli już to robię, to tak uważam, ale wiem, że nie wszyscy tak działają i nie jest to wyłącznie domena blogerów.\nNauczył dążyć do spełniania marzeń.\nBlog to nośnik informacji może być bardzo popularnym miejscem, w którym reklamuje się wiele rzeczy, ale może być też zupełnie prywatnym miejscem. Ja obecnie jestem gdzieś pomiędzy, bo zaczynałam prowadzenie bloga od zupełnej prywaty, a dążąc do komercji (na szczęście nieudanej), znalazłam balans. Dowiedziałam się, że marzenia są po to, żeby je spełniać, ale nie czekając w miejscu, ale działając. Czasem wychodzi mi to lepiej, a czasem gorzej, ale efekt jest zazwyczaj taki, że gdy zaczynam działać i dążę do wyznaczonego celu. A jeśli nie podejmuję walki, to nie mam pretensji do nikogo, tylko do samej siebie. Dzięki blogowi nauczyłam się, że aby mieć efekty, trzeba być systematycznym. Teraz to może zabawne, bo systematyki w pisaniu nie mam, ale pojawia się ona w innych dziedzinach i daje efekty.\nA dlaczego Ciebie nauczył blog? Może nie masz swojego miejsca do pisania i wolisz czytać innych?\nCiąża- Koniec I trymestru.\n28 października 2019 o 11:21\nSystematyczności, pisania, spełniania marzeń. Dzięki blogowi odwiedzamy też wiele miejsc, do których pewnie zwyczajnie byśmy nie zajrzały. Do tego prowadzenie mediów społecznościowych i trochę obsługi informatycznej.\n24 listopada 2019 o 12:29\nDobry blog. Nie będę czytał, bo rodzina ani dom ani bycie kobietą to nie jest w ogóle moja tematyka. Ale dobry blog na pewno.\nProwadzę bloga, bo w zasadzie nie mam nic lepszego do roboty. Zamiast siedzieć przed ekranem telewizora i oglądać diabli wiedzą co, wolę tworzyć własne dzieło.\nby Anna 5 marca 2018


Regulamin sklepu - Chilli Co!?\nPrzed rozpoczęciem korzystania ze sklepu internetowego www.sklep.chilli-co.com usługobiorcy są zobowiązani zapoznać się z treścią Regulaminu.\n9. Warunki rozwiązania umów o świadczenie usług elektronicznych\n10. Gwarancja produktu\n11. Tryb postępowania reklamacyjnego\n12. Prawo odstąpienia od umowy\n14. Towar spersonalizowany\nSklep internetowy działający pod adresem www.sklep.chilli-co.com prowadzony jest przez Dagmarę Weis prowadzącą działalność gospodarczą pod nazwą CHILLI CO z siedzibą w Myszkowie, ul. Szpitalna 2 , 42-300 Myszków, NIP:577-182-69-99,\nSklep www.sklep.chilli-co.com działa na zasadach określonych w niniejszym Regulaminie.\nRegulamin określa rodzaje i zakres usług świadczonych drogą elektroniczną przez sklep www.sklep.chilli-co.com, zasady świadczenia tych usług, warunki zawierania i rozwiązywania umów o świadczenie usług drogą elektroniczną oraz Umów Sprzedaży Produktu, a także tryb postępowania reklamacyjnego.\nKażdy Usługobiorca z chwilą podjęcia czynności zmierzających do korzystania z Usług Elektronicznych Sklepu www.sklep.chilli-co.com, zobowiązany jest do przestrzegania postanowień niniejszego Regulaminu.\nSklep www.sklep.chilli-co.com prowadzi sprzedaż detaliczną za pośrednictwem sieci Internet na terenie Polski.\nWszystkie Produkty oferowane w Sklepie są nowe, wolne od wad prawnych i zostały legalnie wprowadzone na rynek polski.\nW sprawach nieuregulowanych w niniejszym Regulaminie mają zastosowanie przepisy: Kodeksu cywilnego; Ustawy o świadczeniu usług drogą elektroniczną z dnia 18 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr 144, poz. 1204 ze zm.); Ustawy o ochronie niektórych praw konsumentów oraz o odpowiedzialności za szkodę wyrządzoną przez produkt niebezpieczny z dnia 2 marca 2000 r. (Dz. U. Nr 22, poz. 271 ze zm.); Ustawy o szczególnych warunkach sprzedaży konsumenckiej oraz o zmianie Kodeksu cywilnego z dnia 27 lipca 2002 r. (Dz. U. Nr 141, poz. 1176 ze zm.) oraz inne właściwe przepisy prawa polskiego.\nFORMULARZ REJESTRACJI – formularz dostępny na stronie internetowej www.sklep.chilli-co.com umożliwiający utworzenie Konta.\nFORMULARZ ZAMÓWIENIA – formularz dostępny na stronie internetowej www.sklep.chilli-co.com umożliwiający złożenie Zamówienia.\nKONSUMENT – osoba fizyczna, która dokonuje czynności prawnej niezwiązanej bezpośrednio z jej działalnością gospodarczą lub zawodową.\nSKLEP - Sklep internetowy Usługodawcy działający pod adresem www.sklep.chilli-co.com\nSPRZEDAWCA, USŁUGODAWCA –Dagmara Weis prowadząca działalność gospodarczą pod nazwą CHILLI CO z siedzibą w Myszkowie, ul. Szpitalna 2, 42-300 Myszków\nŚwiadczenie Usług na rzecz Usługobiorców w Sklepie odbywa się na warunkach określonych w Regulaminie.\nUsługodawca ma prawo do zamieszczania na stronie Sklepu treści reklamowych. Treści te, stanowią integralną część Sklepu i prezentowanych w nim materiałów.\na) poprzez witrynę internetową za pomocą Formularza Zamówień ( Zawsze wpisując nazwę zamawianego modelu )\n(Sklep www.sklep.chilli-co.com) – 24 godziny na dobę przez cały rok.\nb) telefonicznie pod numerem 662099522\nc) za pośrednictwem poczty elektronicznej ( zawsze wpisując nazwę zamawianego modelu ) na adres: info@chilli-co.com\nSklep realizuje Zamówienia złożone od poniedziałku do piątku w godzinach pracy Sklepu tj. od 900 do 1700 Zamówienia złożone w Dni Robocze po godz. 17 00 w soboty, niedziele oraz święta, będą rozpatrywane następnego Dnia Roboczego.\noświadczenie Sklepu o przyjęciu Zamówienia.\nNumer konta: ING Bank Śląski 26 1050 1168 1000 0090 7142 7554\nCHILLI CO ul. Szpitalna 2, 42-300 Myszków NIP:577-182-69-99. W tytule przelewu należy podać numer Zamówienia.\nW przypadku zapłaty przelewem na rachunek bankowy, Produkt wysyłany jest po zaksięgowaniu kwoty na rachunku bankowym Sprzedawcy.\nKlient zobowiązany jest do dokonania zapłaty ceny z tytułu Umowy Sprzedaży w terminie 7 dni od dnia jej zawarcia, chyba że Umowa Sprzedaży stanowi inaczej. Brak wpłaty Klienta w stosownym terminie oznacza anulowanie Zamówienia.\nZakupione w Sklepie Produkty są wysyłane za pośrednictwem Poczty Polskiej, Paczkomatów InPost oraz firmy kurierskiej.\na) Czas realizacji zamówienia wynosi od 1 do 14 Dni Roboczych,\nb) Dostawa Produktu przez przewoźnika następuje w terminie przez niego deklarowanym tj. od 2 do 3 Dni Roboczych (dostawa następuje wyłącznie w Dni Robocze z wyłączeniem sobót, niedziel i świąt).\n1. Usługodawca - administrator danych, na podstawie RODO w związku z UŚUDE ma prawo przetwarzać Dane osobowe Użytkownika w celu korzystania z Usług (Konto, Zamówienie, Newsletter, Przeglądania treści,), zgodnego z Regulaminem rozliczenia zamówionego Towaru (rachunkowym), rozpatrzenia reklamacji, dochodzenia roszczeń z tytułu płatności za zamówiony Towar, a także w celach archiwizacyjnych oraz na potrzeby prawnie uzasadnionych interesów Administratora lub osoby trzeciej (szerzej opisanych w Polityce Prywatności).\n2. Szczegóły przetwarzania danych osobowych ( w tym informacje o których mowa w art. 13 ust. 1 RODO oraz uprawnienia Klientów związane z przetwarzaniem ich Danych Osobowych) - znajdują się w Polityce Prywatności.\n3. Usługodawca przetwarza dane eksploatacyjne (oznaczenia identyfikujące Użytkownika w sklepie internetowym, adres IP, informacje o sposobie korzystania z Usług) na potrzeby dokonywania ulepszeń Sklepu, a także w celach statystycznych.\n4. Usługodawca zapewnia bezpieczeństwo przetwarzanych Danych osobowych Użytkownika. Usługodawca wdrożył i stosuje środki ochrony fizycznej, organizacyjnej oraz technologicznej, niezbędne do zapewnienia odpowiedniego poziomu bezpieczeństwa przetwarzanych Danych osobowych w związku ze świadczeniem Usług w ramach Sklepu. Usługodawca wdrożył środki techniczne zapobiegające pozyskiwaniu i modyfikowaniu przez osoby nieuprawnione Danych osobowych przesyłanych drogą elektroniczną (środki uwierzytelniania, protokół https).\n5. Usługodawca chroni Dane osobowe przed dostępem osób trzecich oraz ich ujawnieniem, z zastrzeżeniem, że w określonych sytuacjach obowiązek ujawnienia Danych osobowych może wynikać z przepisów prawa.\n6. Podanie danych jest dobrowolne, jednakże niekiedy niezbędne w celu świadczenia Usług, na zasadach określonych w Regulaminie.\n7. Adres poczty elektronicznej oraz numer telefonu Użytkownika może być wykorzystywany przez Usługodawcę na potrzeby przesyłania informacji handlowych drogą elektroniczną, po uprzednim wyrażeniu przez Użytkownika odrębnej zgody. Zgoda nie może być domniemana lub dorozumiana z oświadczenia woli o innej treści.\n8. Usługodawca umożliwia Użytkownikowi korzystanie z Usług w ramach Serwisu anonimowo lub z wykorzystaniem pseudonimu w przypadkach Usług, w których jest to technicznie możliwe oraz zwyczajowo przyjęte.\n9. WARUNKI ROZWIĄZANIA UMÓWE O ŚWIADCZENIE USŁUG ELEKTRONICZNYCH\nb) Usługobiorca może wypowiedzieć umowę ze skutkiem natychmiastowym i bez wskazywania przyczyn poprzez przesłanie stosownego oświadczenia za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: info@chilli-co.com\nProdukty oferowane w Sklepie posiadają gwarancję producenta lub Sprzedawcy, obowiązującą na terenie Rzeczypospolitej Polskiej. Rodzaj gwarancji wynika z opisu danego Produktu.\nOkres gwarancji producenta oraz Sprzedawcy, na Produkty oferowane przez Sklep wynosi 12 miesięcy i jest liczony jest od dnia dostarczenia Produktu do Klienta.\n11. TRYB POSTĘPOWANIA REKLAMACYJNEGO (formularz reklamacyjny)\nb) Zawiadomienia o niezgodności Produktu z Umową Sprzedaży oraz zgłoszenie odpowiedniego żądania można dokonać za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: info@chilli-co.com lub pisemnie na adres:ul. Szpitalna 2, 42-300 Myszków ( CHILLI CO Dagmara Weis )\nd) Gdy jest to niezbędne dla oceny niezgodności Produktu z umową, należy go dostarczyć na adres: ul. Szpitalna 2, 42-300 Myszków ( CHILLI CO ).\nW związku z uzasadnioną reklamacją Klienta będącego Konsumentem, Sprzedawca pokrywa koszty odbioru, dostawy i wymiany/naprawy Produktu na wolny od wad\na) Reklamacje związane ze świadczeniem Usług Elektronicznych za pośrednictwem Sklepu Usługobiorca może składać za pośrednictwem poczty elektronicznej na adres: info@chilli-co.com\nKlient będący jednocześnie Konsumentem, który zawarł umowę na odległość, może od niej odstąpić bez podania przyczyn, składając stosowne oświadczenie na piśmie w terminie 10 dni. Do zachowania tego terminu wystarczy wysłanie wręczonego przez Sklep oświadczenia o odstąpieniu od umowy.\nSprzedawca dokona zwrotu wartości Produktu na wskazany przez Konsumenta numer konta bankowego lub w inny wskazany przez Konsumenta sposób.\nKonsument odstępujący od Umowy Sprzedaży (zgodnie z rozdziałem XI pkt. 1 Regulaminu) ponosi jedynie koszty odesłania Produktu do Sprzedawcy.\nTermin dziesięciodniowy, w którym Konsument może odstąpić od umowy, liczy się od dnia wydania Produktu.\nPrawo odstąpienia od umowy zawartej na odległość nie przysługuje Konsumentowi w wypadkach świadczeń, które z uwagi na ich charakter nie mogą zostać zwrócone lub których przedmiot ulega szybkiemu zepsuciu. Dotyczy to również Produktów wykonanych na indywidualne Zamówienie\n*ZWROTY* Klient ponosi koszty transportu zwrotnego oraz ponowną wysyłkę wówczas gdy zostanie wybrany zły rozmiar, kolor lub model produktu.\nW przypadku odstąpienia od umowy Konsumentowi zwracane są wszystkie otrzymane od Konsumenta płatności, z wyjątkiem dodatkowych kosztów wynikających z wybranego przez Konsumenta sposobu dostarczenia, niezwłocznie, a w każdym przypadku nie później niż 14 dni od dnia, w którym Sprzedawca został poinformowany o decyzji o wykonaniu prawa odstąpienia od umowy. Zwrot płatności zostanie dokonany przy użyciu takich samych sposobów płatności, jakie zostały przez Konsumenta użyte w pierwotnej transakcji (przy zakupie Towaru) o ile jest to możliwe do spełnienia przez Sprzedawcę, chyba że Konsument wyraził zgodę na inny sposób zwrotu należności.\nwww.sklep.chilli-co.com korzystają z ochrony prawno autorskiej i są własnością Dagmary Weis prowadzącej działalność gospodarczą pod nazwą CHILLI CO z siedzibą w Myszkowie, ul. Szpitalna 2, 42-300 Myszków, NIP:577-182-69-99. Usługobiorca ponosi pełną odpowiedzialność za szkodę wyrządzoną Usługodawcy, będącą następstwem użycia jakiejkolwiek zawartości strony www.sklep.chilli-co.com, bez zgody Usługodawcy.\nJakiekolwiek wykorzystanie przez kogokolwiek, bez wyraźnej pisemnej zgody Usługodawcy, któregokolwiek z elementów składających się na treść oraz zawartość strony www.sklep.chilli-co.com stanowi naruszenie prawa autorskiego przysługującego Usługodawcy i skutkuje odpowiedzialnością cywilnoprawną oraz karną.\n1. http://sklep.chilli-co.com umożliwia zakup niektórych towarów z indywidualnym projektem graficznym wykonanym na zamówienie klienta („Towar Spersonalizowany”). Towar, przy którym istnieje możliwość wykonania indywidualnego nadruku oznaczony jest słowami: „towar spersonalizowany”, „możliwa opcja nadruku”, „nadruk” lub innym podobnym zwrotem.\n2. Towar Spersonalizowany może zawierać logo firmy, indywidualną grafikę zaprojektowaną specjalnie dla Klienta itp. .\n3. Sklep zastrzega możliwość anulowania zamówienia w przypadku wskazania przez Klienta jako treści nadruku: wyrazów obraźliwych, naruszających godność osób trzecich lub powszechnie uznawanych za wulgarne.\n4. Koszt wykonania projektu podany jest podczas składania zamówienia.\n5. Czas realizacji zamówienia towaru spersonalizowanego może wydłużyć się o 14 dni roboczych w stosunku do czasu realizacji wskazanego w niniejszym regulaminie dla standardowego zamówienia.\n6. W przypadku zamówienia towaru spersonalizowanego nie ma możliwości zapłaty gotówką przy odbiorze (za pobraniem). Dostępne są pozostałe sposoby płatności określone w Regulaminie.\n7. Na podstawie art. 38 pkt 3 ustawy z dnia 30 maja 2014 r. o prawach konsumenta (Dz.U. z 2014 r. poz. 827 ze zm.), brak jest możliwości odstąpienia od umowy (zwrotu towaru) w zakresie towaru spersonalizowanego. Produkt z nadrukiem nie podlega również wymianie.\nWszelkie spory wynikłe z Umów Sprzedaży między Sklepem, a Konsumentami będą rozstrzygane w pierwszej kolejności na drodze negocjacji, z intencją polubownego zakończenia sporu. Jeśli jednak nie byłoby to możliwe, lub też byłoby niesatysfakcjonujące dla którejkolwiek ze stron, spory będą rozstrzygane przez właściwy sąd powszechny (zgodnie z rozdziałem XIII pkt. 5 Regulaminu)\nb) Ewentualne spory powstałe pomiędzy Usługodawcą, a Usługobiorcą (Klientem) niebędącym jednocześnie Konsumentem zostają poddane sądowi.


Sniegowce Cortina r. 32 Kielce • OLX.pl\nSniegowce Cortina r. 32\nŚniegowce dziewczęce, koloru granatowego, z ciepłą podszewka-ocieplone. Zapięcie boczne na rzep. Podeszwa tworzywo sztuczne, materiał wierzchni syntetyczny, wnętrze buta materiał tekstylny-futerko. W bardzo dobrym stanie, zupełnie nie zniszczone.\nID ogłoszenia: 635394471\nOgłoszenia użytkownika hanekem1\nŚniegowce Elbrus r.30\nButy Fila sniegowce r.32\nSweter marki Cool Club, rozm. 122\nBluzka z futerkiem rozm. 122/128


Szlaki górskie – blog, opisy tras i szlaków – szlakowe.pl – Strona 13 – po szlakach górskich i nie tylko…\nSzlak na Police przez Halę Krupową z Sidziny\nDzisiaj chcę Wam przedstawić bardzo ciekawy szlak prowadzący do miejsca, o którym nigdy wcześniej nie słyszeliśmy. Dowiedzieliśmy się o nim patrząc na na najwyższe szczyty w Beskidzie Żywieckim. Boże Ciało, dzień wolny – doskonała okazja, żeby wyskoczyć w góry. Mimo, że zaledwie cztery dni wcześniej zdobyliśmy Romankę. Pokonując prawie 20 …\nSandra 2 czerwca 2018 15 września 2019 Szlaki turystyczne / Dziecko w górach / Beskid Żywiecki\nRomanka szlak z Sopotni Małej\nDługo zastanawialiśmy się gdzie wybrać się tym razem. Skoro poznajemy od jakiegoś czasu Beskid Żywiecki, to grzechem byłoby nie odwiedzić jednego z wyższych szczytów w tym rejonie. Oczywiście jak zawsze prześledziliśmy szlaki prowadzące na szczyt w aplikacji „Mapa Turystyczna”. Na Romankę postanowiliśmy ruszyć ze wsi Sopotnia Mała – to był doskonały wybór. Zależało nam …\nSandra 29 maja 2018 15 czerwca 2021 Szlaki turystyczne / Dziecko w górach / Beskid Żywiecki\nWielka Racza szlak z Przełęczy Graniczne\nPomysł na zdobycie Wielkiej Raczy zrodził się w naszych głowach podczas wyprawy na Wielką Rycerzową w poprzedni weekend. Wielka Racza to najwyższy szczyt w grupie Wielkiej Raczy (Worek Raczański) leżący w Beskidzie Żywieckim. Jego wysokość to 1236 m n.p.m. Sprawdzaliśmy na aplikacji wszystkie możliwe szlaki prowadzące na szczyt, najprzystępniejszy do pokonania …\nSandra 22 maja 2018 25 grudnia 2020 Szlaki turystyczne / Dziecko w górach / Beskid Żywiecki\nSzlak na Wielką Rycerzową z Rycerki\nNasza ostatnia wyprawa w góry była pełna emocji. Mimo, że był to 13 maj dla nas okazał się naprawdę udanym dniem. Szlak, który wybraliśmy był wymagający, szczególnie z dzieckiem i wózkiem. Stromy, bardzo kamienisty. Nie mówiąc o przeszkodach w postaci korzeni i licznych połamanych drzew torujących przejście. Takie szlaki mimo, …\nSandra 19 maja 2018 25 grudnia 2020 Szlaki turystyczne / Dziecko w górach / Beskid Żywiecki\nMagurka Radziechowska szlak z Radziechów\nDo tej pory Magurkę Radziechowską zdobywaliśmy zawsze ze wsi Ostre (w moim odczuciu trasa cięższa, ale bogatsza widokowo). Tym razem postanowiliśmy urozmaicić sobie nieco wycieczkę – wybierając całkiem inny szlak. Udaliśmy się do leżącej nieopodal Żywca Wsi Radziechowy. Chcieliśmy uniknąć tłumów na szlaku. Szczególnie, że weekend majowy trwał w najlepsze. Udało nam się! Do …\nSandra 18 maja 2018 6 lutego 2021 Szlaki turystyczne / Beskid Śląski / Dziecko w górach\nBłatnia z Doliny Wapienicy\nW tym roku Wielką Sobotę spędziliśmy na szlaku. Wybraliśmy się na Błatnią obierając szlak niebieski z Wapienicy. Był to wyjątkowy czas. Choć pogoda od samego rana zapowiadała się nieciekawie – poprawiła się jak na zawołanie. Szliśmy tempem spacerowym, bez presji czasu. Trasa: Wapienica (szlak niebieski) – Palenica – Kopany – Wysokie …\nSandra 16 maja 2018 13 czerwca 2020 Szlaki turystyczne / Beskid Śląski / Dziecko w górach\nSzlak na Pilsko przez Halę Miziową z Korbielowa Smrek\nNasza wyprawa była zaplanowana już od dawna. Początek kwietnia wydawał się nam idealnym czasem, żeby zdobyć Pilsko. Czekaliśmy tylko na odpowiednią pogodę, aby rzucić wszystko i wyruszyć w góry. Wybraliśmy się w środku tygodnia – to był strzał w dziesiątkę. Wolny parking, niewielu turystów na szlaku. Sezon narciarski się już …\nSandra 12 kwietnia 2018 15 października 2020 Szlaki turystyczne / Dziecko w górach / Beskid Żywiecki\nKarocą w góry! Przyczepka Qeridoo i dziecko w górach\nCzy jest możliwe wyjście w góry z trzyletnim dzieckiem? Oczywiście, że tak! Nam na szlaku towarzyszy zawsze synek. Biorąc pod uwagę, że nasze trasy mają często +20 kilometrów, obowiązkowo musimy wziąć pod uwagę, że dziecko w tym wieku nie jest w stanie pokonać takiego dystansu samodzielnie. Poza tym nasz Syn zawsze …\nSandra 18 marca 2018 19 sierpnia 2020 Dziecko w górach\nBrenna na Kotarz przez Halę Jaworową\nDzisiaj chcę Wam przedstawić bardzo przyjemną trasę, którą koniecznie warto wybrać w ładny, słoneczny dzień. Na trasie jest sporo punktów, z których można podziwiać górskie widoki. Idąc tym szlakiem nie ma mowy o nudzie. Czeka na nas sporo urozmaiceń. Trasa jest o tyle ciekawa, że nie musimy obracać się na …\nSandra 18 marca 2018 14 października 2020 Szlaki turystyczne / Beskid Śląski / Dziecko w górach\nKarolina - Hala Barania Bacówka z Kamesznicy – opis trasy\nMagda - Hrobacza Łąka z Lipnika, Beskid Mały\nSafo - Trzy Kopce Wiślańskie szlak ze Szczyrku


Powiat mielecki ma być wolny od LGBT. Tak zadecydowała Rada - PCh24.pl - Prawa Strona Internetu. Informacje z życia Kościoła i prawicowa publicystyka\n#GENDER #DYKTATURA LGBT+ #STOP #RADA #DEKLARACJA #MIELEC #ZATRZYMAJ GENDER #SEKSEDUKACJA\nJak poinformował nas Zbigniew Tymuła, szef Klubu Radnych PiS w Radzie Powiatu Mieleckiego, stanowisko to zostało zaprezentowane przez będący w opozycji klub PiS jeszcze na poprzedniej sesji, ale głosowanie nad projektem się nie odbyło. - Koalicja rządząca powiatem mieleckim argumentowała, że należy się zapoznać z tym zjawiskiem, przeanalizować, przemyśleć temat. Zaproponowali oni powołanie specjalnej komisji która miała stanowisko takie przygotować, klub radnych PiS stanął twardo na stanowisku, że podejmowane działania przez obecne władze mają na celu rozmycie sprawy, przeczekanie, mamienie opinii publicznej – wyjaśnił.\nOstatecznie udało się zmienić porządek obrad i zamiast rozmawiać o powoływaniu komisji rozpatrzono stanowisko w sprawie ochrony przed LGBT. Za przyjęciem stanowiska zaproponowanego przez radnych PiS głosowało 19 radnych (w tym cały klub Radnych PiS – 12 osób), 5 wstrzymało się od głosu, 1 radny był przeciwny.\nRada Powiaty Mieleckiego przyjęła taką oto deklarację:\nDATA: 2019-06-16 13:13\nBrawo Mielec ! Dziękujemy za wspaniały, mądry przykład dla całej Polski. Uchwalony tekst deklaracji trzeba rozpowszechniać.\n5 miesięcy temu / Radulfus[email protected]\nBrawo Mielec! A kiedy kolejne powiaty, gminy i miasta?\n5 miesięcy temu / Miro\nBrawo! To służy niszczeniu społeczeństwa. Dzieci maja byc dziećmi a nie nowym mięsem dla trzeciej płci. W naturze tego nie ma. To wymysły jakiś chorych...\n5 miesięcy temu / El\nWiktor Orban ujawnił organizacje Sorosa i ludzi dla niego pracujących i pomogło! Czy nie czas u nas również?\nJuż wiadomo gdzie cena gruntu wzrośnie : Ogólnie, ciekawe kiedy Światowy Instytut "Zdrowia" zacznie leczyć nas z umiejętności oddychania. Widocznie, odbędzie się to szybko.


mapa ukazuje zwyczaj odwiedzania położnicy ; zawarto na niej następujące informacje: VIII. Odwiedzanie i obdarowywanie położnicy po połogu. 36. Zbadać, czy we wsi istnieje zwyczaj odwiedzania położnicy? Zwyczaj odwiedzania położnicy: 1…


Ukraińska prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie wizyty Korwin-Mikkego na Krymie - Dziennik.pl\n8 lutego 2016, 21:23 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nUkraińska prokuratura wszczęła śledztwo w sprawie Janusza Korwin-Mikkego. Chodzi o jego ubiegłoroczną wizytę na okupowanym przez Rosjan Krymie. Według Kijowa, polski polityk nielegalnie przekroczył ukraińską granicę.\nUrzędująca w Kijowie Ukraińska Prokuratura Autonomicznej Republiki Krym wszczęła śledztwo w sprawie wizyty polskiego europarlamentarzysty na półwyspie. Janusz Korwin-Mikke odwiedził anektowany przez Rosjan Krym na początku grudnia ubiegłego roku. Pojechał tam na zaproszenie władz okupacyjnych.\nJanusz Korwin Mikke Krym śledztwo Ukraina europosel Rosja\nDebile ukrainskie. A czemu Polacy nie rozpoczynaja spraw karnych dla Ukraincow, ktorzy przekaraczaja nielegalnie przedwojenna granice Polski kolo Tarnopola. Przeciez tez nam ukradli w 1939 terytoria, ktore po rozpadzie ZSRR powinni nam zwrocic. Obecnie jestem w Kijowie na targach rolniczych. Jak sie patrze na tych zlodzieji, korupcjonierow i geszefciazy, to chce mi sie z...c. Ten kraj nie ma przyszlosci w Uni Europejskiej. Jade po Ukrainie i widze polacie pol, ktore powinny przyniesc temu krajowi dostatek. Niestety przynosza tylko straty. Mieszkam od 35 lat w Austrii i wiem, ze wydajnosc z pol austriackich na kamieniach i glinie, jest lepsza jak z ukrainskiego czarnoziemia. Po prostu wstyd i hanba. Zamiast zajmowac sie rolniczwem, zajmuja sie sprawami karnymi nad polskim pajacem. Durnie! Zreszta ci wszyscy prokuratorzy na Ukrainie, to mafia.\nKu.. a m.ć . Tysiące Ukraińców masowo nielegalnie przekracza polska granicą i potem pracuje na czarno nie płacąc żadnych podatków i nikt ( niestety ) u nas nie robi z tego problemu. Pouczają ich co najwyżej , a tu taki dym. Znieważają nas Polaków w ten sposób\nCiekawe, co takiego Ukraińcy chcą ukryć na Krymie, że boją się Korwina.\nOdwiedził tylko lwowskie,stanisławowskie,tarnopolskie a więc TRZY POLSKIE WOJEWÓDZTWA zagrabione 17 września 1939 przez ukraińców faszysto-komunistów .Sytuacja Polaków po marcowej "AKCJI NIESZPORY 1944" na tych terenach jest nadal tragiczna a po rozpadzie ZSRR w 1991 całkowite niedbalstwo polskich władz doprowadziło do ODRODZENIA BANDERÓWCÓW , którym stawiają pomniki na tych polskich terenach.Parlamentarzysta Europejski Korwin-Mike walczy jak tatarski lew z Krymu o te tereny przynajmniej .Nie wspominam już o największym (200 tyś. km2) polskim województwie kijowskim w XVIII w. , którego już dzisiaj nie uda się odzykać i wyrwać z łap marionetkowego państwa zbieraniny oszustów - oligarchów i banderowców .Podobno Korwin-Mike korzystając z przepisów ma także obywatelstwo rosyjskie i paszport rosyjski i dlatego ta ukraińska banda czepia się go a jutro będzie prosiła Polskę o wsparcie finasowe,darmową broń i miejsca w Polsce dla ofiar ukraińskiej wojny domowej za darmo.\nCzy ci idiocy nie maja powazniejszych spraw na glowie.\nChyba ukraińców poje.. nielubie tego ... ale to jest afron dla polski powieno sie wydalić z polski ukraińców w otpowiedzi.\nUrzędująca w Kijowie Ukraińska Prokuratura Autonomicznej Republiki Krym? Ale jajcarze w tym Banderlandzie!\nno nieeeee.... bredzenie jest zgubne, he,he on sympatykiemm Rosji ?\nDlaczego analfabeci mają dostęp do internetu? Pytanie retoryczne ws powyższych komentarzy.\nwsadzić dziada a poza tym uważam że ue musi się rozpaść\nNależy utrzymywać słabą, podkreślam słabą ukraine, jako siemię bufora między Polską a Rosją. Nie zasługują na nic więcej.\nbanderowcy zwiążą go drutem kolczastym i przesłuchają widłami....\nPolityk to brzmi dumnie, ale JKM to marny blazen. Zalozyc szczurolapki na granicy to sie zlapie.\nTrzeba tego starego członka obwozić w klatce i pokazywać na targowiskach ku uciesze gawiedzi . To byłby jedyny pożytek bo jak wiemy gnój ludzki niczemu nie służy .\nZwroc kase euroos... ktora pobierasz od lat wraz ze swoimi pomocnikami\nCzy Polska ieszcze tego nezrozumiala že dlia polski grozi to samo co i dlia Ukrainy .\nKorwin - Mike wie że ma rosyjski paszport a także jest Europosłem z imunitetem . Jak nie Ruskie to NATO powinno coś zrobić z tą bandą banderowców na tym terenie Polski do Kijowa od zachodu i Rosji od Kijowa na wschód.


Karol Górka 01.04.2019 07:46\nW jaki sposób przebiegają testy?\nPodobnie jak w trakcie testów przedsezonowych, sesja rozpoczyna się o 9:00 i potrwa do 18:00, z godzinną przerwą o 13:00. Każdy z zespołów może korzystać z jednego bolidu, poza McLarenem i Toro Rosso, które użyczą swoją drugą maszynę do prac na rzecz Pirelli. Pomoc włoskiemu dostawcy opon nie daje jednak możliwości rozwoju swoich samochodów, ponieważ ekipy nie mogą zmieniać ustawień w swoich bolidach, ani sprawdzać żadnych nowych rozwiązań. Ich jedynym zadaniem jest dostarczenie jak największej ilości informacji na temat ogumienia.\nCzęsto testy w trakcie sezonu mylnie nazywa się "testami młodych kierowców". Regulamin sportowy nakazuje, aby podczas dwóch z czterech dni, w bolidzie zasiadał "młody kierowca". Zgodnie z zasadami, za takiego uznaje się zawodnika, który nie przejechał w swojej karierze więcej niż dwóch wyścigów w F1. Mając na uwadze, że w tym roku pierwsza sesja testowa odbywa się już po drugiej rundzie mistrzostw świata, kierowcy etatowi, tacy jak George Russell, Lando Norris, Alexander Albon spełniają ten wymóg regulaminowy. Zespoły więc chętnie będą wykorzystywać tę lukę w przepisach, bo zespoły McLarena i Toro Rosso już zapowiedziały, że ich kierowcy spędzą podczas tych testów odpowiednio 1,5 dnia oraz całe 2 dni.\nTesty szansą dla Williamsa?\nPo wyścigu w Bahrajnie Robert Kubica był bardzo niezadowolony z pracy swojego bolidu. W wywiadzie dla Eleven Sports podkreślał, że przez cały weekend, w którym przejechał ok. 140 okrążeń, jeden z zakrętów przejeżdżał o 20-25 km/h wolniej niż inni, a mimo tego miał ogromne problemy, by utrzymać się na torze. To najlepiej obrazuje, jak fatalną maszyną obecnie ściga się Polak. Ekipa z Grove musi więc szukać każdej okazji, aby mieć możliwość jazdy i szukania powodu takiego stanu. Williams chce jeszcze w tym sezonie zdobyć choć kilka punktów, ale żeby było to możliwe, trzeba jak najszybciej doprowadzić maszynę do stanu, który pozwoli na rywalizację. Potem pozostanie jeszcze mozolne strat do reszty stawki, a w tym momencie różnica jest ogromna, co najlepiej obrazują kwalifikacje na torze Sakhir, gdy George Russell stracił do najbliższego rywala ponad 1,5 sekundy.\nDebiut syna Michaela Schumachera\nMick Schumacher, syn Michaela Schumachera, został na początku roku nowym juniorem stajni z Maranello. Jak potwierdzono, urzędujący czempion Mistrzostw Europy Formuły 3 zasiądzie w następny wtorek za kierownicą Ferrari, debiutując za sterami współczesnego bolidu Formuły 1. Dotychczasowe doświadczenie Niemca ogranicza się do krótkiego przejazdu Benettonem B194 w sierpniu 2017 roku. W ramach bliskiej współpracy Ferrari oraz Alfy Romeo, 20-latek w środę przesiądzie się do bolidu C38 zespołu z Hinwil.


Wybór Orła wszech czasów. Andrzej Buncol: Ogromny talent, nie do końca wykorzystany - RMF 24\nWybór Orła wszech czasów. Andrzej Buncol: Ogromny talent, nie do końca wykorzystany\nNiedziela, 1 kwietnia 2018 (10:08)\nNa mistrzostwach świata w 1982 roku Andrzej Buncol zajął z polską reprezentacją trzecie miejsce, sześć lat później z ekipą Bayeru Leverkusen sięgnął po Puchar UEFA. Był ogromnym talentem, choć nie do końca wykorzystanym, przede wszystkim w drużynie narodowej. Oto kolejny kandydat w plebiscycie Eurosport.Interia.pl i RMF FM na najlepszego polskiego piłkarza wszech czasów!\nAndrzej Buncol (po lewej) i Zbigniew Boniek w meczu z reprezentacją Peru na MŚ 1982 w Hiszpanii /Adam Hawałej /PAP\nBoniek do Buncola, cudowna akcja - dla młodszego pokolenia niezapomniany komentarz Jana Ciszewskiego z hiszpańskiego mundialu to jedyne spotkanie z postacią znakomitego pomocnika, jakim był Buncol.\nPochodzący z Gliwic zawodnik przygodę z piłką rozpoczynał w miejscowym Piaście. Szybko wypatrzył go mistrz Polski Ruch Chorzów, z którego już po dwóch sezonach przeszedł do Legii Warszawa. Błyszczał techniką, strzelał dużo goli. W wieku 20 lat zadebiutował w reprezentacji Polski.\nJako 22-latek wystąpił na mundialu w Hiszpanii w drużynie prowadzonej przez Antoniego Piechniczka. Młody piłkarz zagrał we wszystkich spotkaniach Orłów, zdobył bramkę w meczu z Peru. Polska ekipa wywalczyła trzecie miejsce, powtarzając sukces sprzed ośmiu lat.\nNa kolejnym mundialu, w 1986 roku, reprezentacja Polski dotarła do 1/8 finału, a zaledwie 26-letni Buncol po mistrzostwach nie wystąpił już w drużynie narodowej. Piłkarz wyjechał do Niemiec, wkrótce przyjął drugie obywatelstwo i przestał otrzymywać powołania do kadry, mimo że prezentował wysoką formę. Jego licznik zatrzymał się na 51 meczach i sześciu bramkach w reprezentacji.\nW kraju pojawiły się głosy, że Buncol zamienił polskie obywatelstwo na niemieckie. Głosy uznające go za zdrajcę...\nTo była bardzo ciężka obelga, na którą nie zasłużyłem. W oficjalnej propagandzie pojawiły się informacje, że Buncol został Niemcem i wyrzekł się Polski. Co za bzdura - mówił kilka lat temu w rozmowie z "Przeglądem Sportowym".\nPrzygoda świetnego piłkarza z reprezentacją Polski dobiegła końca, ale Buncol kontynuował karierę, robiąc furorę w Bundeslidze. Był gwiazdą Bayeru Leverkusen i Fortuny Duesseldorf. Na boiskach niemieckiej ekstraklasy zdobył 17 bramek.\nW 1988 roku Bayer z Polakiem w składzie triumfował w Pucharze UEFA - to do dziś jedyne trofeum "Aptekarzy" w europejskich rozgrywkach.\nUrodzony 21 września 1959 roku w Gliwicach.\n1970-79 Piast Gliwice\n1979-81 Ruch Chorzów (62 mecze - 14 goli)\n1982-1986 Legia Warszawa (125 meczów - 32 gole)\n1986-1987 FC Homburg (30 meczów - 5 goli)\n1987-1992 Bayer Leverkusen (123 mecze - 14 goli)\n1992-1997 Fortuna Duesseldorf (119 meczów - 16 goli)\n1980-1986 reprezentacja Polski (51 meczów - 6 goli)\nZ reprezentacją Polski: trzecie miejsce na MŚ 1982, 1/8 finału na MŚ 1986. Zdobywca Pucharu UEFA z Bayerem Leverkusen w 1988 roku.\nTagi:Andrzej Buncol, plebiscyt


Strony związane z hasłem: siłownia - strona 1 - Katalog F-MEDIA - nowoczesny katalog stron www\nStron: 4499 kategorii: 18 Oczekuje: 0 Gości online: 9\nXmoon – portal dla mężczyzn. Pokazujemy męski punkt widzenia. Portal poświęcony zainteresowaniom mężczyzn takim jak: motoryzacja, kobiety, sporty ekstremalne, podróże, moda, czas wolny, ciekawostki, siłownia, ćwiczenia. Informacje prezentujemy w skrócie bez zbędnych opisów. Lubimy konkrety i chcemy nimi Was zaciekawić. Na pewno miło spędzicie czas na naszym portalu.\nKulturystyka i Siłownia - Trening, Dieta, Suplementy, Zdrowie - Pakernia24 »\nZnajdziesz tutaj strefy z dziedziny kulturystyka i siłownia: dieta, trening, suplementy oraz wbudowane forum kulturystyczne zapraszamy. Jeżeli jesteś początkującym pakerem i nie wiesz od czago zacząć świetnie trafiłeś, pomożemy Ci ze wszystkim. ...\nHotel Szyszko Suwałki - Restauracja amp; SPA »\nHotel Szyszko*** w Suwałkach. Oferujemy tanie noclegi w wysokim standardzie. Zapraszamy. Idealna lokalizacja zaledwie 2 km od centrum miasta tuż przy Parku Naukowo-Technologicznym Polska - Wschód w Suwałkach oraz atrakcyjna oferta cenowa sprawia, iż obiekt wyróżnia się na mapie Suwałk. Posiadamy 140 miejsc noclegowych w 68 pokojach 1, 2 i 3 osobowych oraz apartamentach. Goście Hotelu mogą korzysta...


Koniec wojny klejowej w Złotoryi. Piłkarze mają halę « 24legnica.pl\nW Tęczy obowiązywał dotąd zakaz używania kleju. Szczypiorniści smarują nim dłonie podczas meczów, aby piłka lepiej się trzymała. Usunięcie śladów po kleju z nawierzchni było czasochłonne i kłopotliwe, wiec kilka lat temu zarządzono, że mecze i treningi piłkarzy ręcznych owszem, mogą się odbywać, ale bez stosowania tej substancji. Z tego powodu miejscowa drużyna seniorów grała za miedzą, w Świerzawie i Pielgrzymce, które nie robiły takich problemów.\nZakaz nie robił różnicy prowadzonej przez Marcina Zawiślaka drużynie juniorów, bo zgodnie z regulaminem Związku Piłki Ręcznej w Polsce ich grupa wiekowa rywalizuje “na czysto”. W nowym sezonie juniorzy Górnika przechodzą jednak do następnego etapu ligowego, gdzie klej jest już dozwolony oraz powszechnie stosowany.\nOd lutego w hali Tęcza trwały próby klejowe, czyli poszukiwanie płynu do mycia specjalistycznych nawierzchni sportowych, który poradzi sobie z klejem. W pozytywne rozwiązanie problemu włączył się burmistrz Robert Pawłowski, któremu zależy, by hala tętniła życiem, sport się rozwijał, a fani szczypiorniaka mogli na żywo oglądać mecze ligowe.\nWedług Marcina Zawiślaka, i my mieliśmy swój udział w załatwieniu sprawy. Po naszym artykule zgłosił się Czytelnik, który podpowiedział nazwę odpowiedniego specyfiku. Okazało się, ze płyn jest skuteczny, dostępny i niedrogi. Dzięki temu zakaz stosowania kleju w Tęczy został przez burmistrza Pawłowskiego anulowany.\nPublikowany: 2009 dni temu dnia 27/03/2015\nOstatnio modyfikowany: Marzec 27, 2015 @ 1:17 pm