Tu Bia³o³êka - forum - Unia sypnê³a groszem. S± pieni±dze na tramwaj do Winnicy\nUnia sypnê³a groszem. S± pieni±dze na tramwaj do Winnicy\nKolejne 2,1 km linii tramwajowej na ¦wiatowida powstanie z pomoc± pieniêdzy z Brukseli.\n07.12.2016 18:06 Meggg\nCo z tramwajem wzd³u¿ Modliñskiej??\n10.12.2016 10:39 dfhh\nDziwi mnie lenistwo i niefrasobliwo¶æ moich znajomych...\nBra³em udzia³ w konsultacjach. Zg³osi³em kilka - moim zdaniem - kompleksowych rozwi±zañ z rejonu Tarchomina i Nowodworów...\nKilku moich znajomych planowa³o i¶æ, ale nie posz³o.\nRozumiem jeszcze tych, zapracowanych, ganiaj±cych praca-sklep-przedszkole-szko³a-dom. Nie rozumiem natomiast tych spêdzaj±cych leniwie czas na przyjemno¶ciach i narzekaj±cych na komunikacjê. Nie przeczytaj± dobrze nawet propozycji zmian - nie znaj± szczegó³ów, mówi± co im siê wydaje, mieszaj± fakty. Mówi±, ¿e 'oni' jako¶ to przecie¿ wymy¶l±, ¿e bêdzie dobrze. Dziwi mnie taka beztroska, lenistwo, a pó¼niej narzekanie.\nKonsultacje w tym rejonie ju¿ siê skoñczy³y (trwaj± jeszcze tylko na ZB), wiêc najwygodniejsza forma dialogu zosta³a przez nich nie wykorzystana...\nA konsultacje odbywa³y siê i w dwóch miejscach, i w niedzielê, i w dzieñ powszedni wieczorem... By³o kilku konsultantów, znaj±cych poszczególne rejony i trasy - ZTM siê postara³o.\nJa jestem do¶æ zadowolony z atmosfery wspó³pracy z konsultantami. Zobaczymy co z nich ostatecznie wyniknie.\n10.12.2016 12:03 Ikarus\nBrawo za aktywno¶æ.\nA podzielisz siê jakie zaproponowa³e¶ rozwi±zania?\n13.12.2016 12:36 dfhh\nIkarus napisa³ 10.12.2016 12:03\n... A podzielisz siê jakie zaproponowa³e¶ rozwi±zania? ...\nDziêkujê za mi³e s³owa.\nNie mam dzi¶ wiêcej czasu (wskoczy³em na chwilê na forum), dlatego wrzucê jedynie szkic przygotowany wcze¶niej do innych celów. Z góry przepraszam za niedoci±gniêcia i mocno formaln± formê;\n101 - na trasê: Strumykowa, My¶liborska, Trasa Mostu, M.M³ociny.\nNawet je¶li brak przystanków, to zainstalowaæ przystanki tymczasowe. Trasa bêdzie mo¿liwie prosta a przez to szybka. Czêstotliwo¶æ tak jak obecnie.\n314 - likwidacja. W zamian s± inne linie autobusowe dowo¿±ce do tramwaju/autobusów w inne rejony tj. 101 i 518.\n511 - bez zmian. Na trasie jest kilka przystanków na ¿±danie - to w zupe³no¶ci wystarcza. W tamtym rejonie ul. Modliñskiej dominuje zabudowa jednorodzinna, wiêc zapotrzebowanie na komunikacjê publiczn± te¿ jest zdecydowanie mniejsze.\nPo pierwsze: Wyd³u¿enie z obecnej pêtli Nowodwory ulic± H.Ordonówny do przystanku Æwikliñskiej - dodatkowo ok. 900m. Zawracanie tak jak dla skróconych kursów autobusu 211.\nPo drugie: powrót na trasê sprzed wakacji 2016, tj. Mehoffera, ¦wiatowida.\nUzasadnienie: linia 516 przeje¿d¿a ul. Odkryt±, przez rejony szkó³ przy ul. Topolowej/Strumykowej (st±d propozycja wyd³u¿enia do prz. Æwikliñskiej) oraz szko³y przy ul. Erazma (powrót na dawny przebieg).\nKoszty: Powy¿sze zmiany da siê zrealizowaæ niewielkim kosztem (w praktyce tylko zmiana organizacji kursowania), za¶ znacz±co podniesie to u¿yteczno¶æ tej linii dla mieszkañców.\n518 - Bez zmian. Ewentualna zmiana to kurs ul. Stefanika i Odkryt± zamiast Mehoffera\nwpis modyfikowany 2 razy, 13.12.2016 12:40\n13.12.2016 14:55 Do rzeczy\nDla mnie to beznadziejne propozycje. Szczerze mam nadziejê, ¿e je diabli wezm± i nikt ich powa¿nie nie potraktuje.\nNo ale rozumiem, ¿e ka¿dy ma inne preferencje.\nI tylko mam pro¶bê do tych wszystkich radosnych pomys³ów, które przy okazji wprowadzenia linii tramwajowej i generalnie odchodzenia od komunikacji autobusowej w tej czê¶ci Warszawy, proponuj± wprowadziæ autobusy, tam gdzie ich nigdy nie by³o... Np. na ulice Strumykow± i My¶liborsk±. Proszê, zapytajcie siê najpierw mieszkañców tych ulic, czy jest im to potrzebne do szczê¶cia.... Szczerze w±tpiê...\nPrócz tego ju¿ widzê te 101 stoj±ce w olbrzymim korku przed ¦wiatowida. ¦wietny pomys³. Gratulujê..\n14.12.2016 13:27 dfhh\nDo rzeczy napisa³ 13.12.2016 14:55\nI tylko mam pro¶bê do tych wszystkich radosnych pomys³ów, (...) Proszê, zapytajcie siê najpierw mieszkañców tych ulic, czy jest im to potrzebne do szczê¶cia.... Szczerze w±tpiê...\nKorek tylko w szczycie, w pozosta³e dni i pory dnia u³atwienie.\nTak siê sk³ada, ¿e rozmawia³em z lud¼mi mieszkaj±cymi przy My¶liborskiej - Przyzwyczaili siê ju¿, ale nie pogardzili by, gdyby tam je¼dzi³ autobus. Zreszt± od lat siê staraj±, ale dzielnica nie wybudowa³a przystanków...\nMo¿e Ty by¶ zapyta³ zanim zaczniesz publicznie w±tpiæ.\nA co uwa¿asz o innych propozycjach?\nwpis modyfikowany 1 raz, 14.12.2016 13:30\n14.12.2016 15:07 Do rzeczy\nGeneralnie proponujê zauwa¿yæ, ¿e od "zawsze" g³ównym ci±giem komunikacyjnym Nowodworów i pó³nocnej czê¶ci Tarchomina, z pó³nocy na po³udnie, w kierunku centrum Warszawy, jest ul. ¦wiatowida. I jest to najlepsze rozwi±zanie! Tak ta czê¶æ Warszawy by³a projektowana od pocz±tku i nie ma co nadmiernie kombinowaæ i rezygnowaæ z tego dorobku. Ulica ¦wiatowida jest najszersza i mo¿e byæ jeszcze poszerzona, ma infrastrukturê przystankow±, odpowiednie zatoki przystankowe i -co jest bardzo wa¿ne - okoliczne bloki s± od niej do¶æ oddalone, co nie jest bez znaczenia ze wzglêdu na emisjê ha³asu i spalin. Nie widzê rozs±dnego uzasadnienia dla tego, by to co by³o planowane i budowane od lat zmieniaæ i np. przenosiæ komunikacjê ze ¦wiatowida na ci±g Strumykowa - My¶liborska, który nigdy nie by³ przewidywany, jako ci±g komunikacji zbiorowej. Z tych ulic do ¦wiatowida jest kilka minut pieszo, a do tego mamy ul. Ordonówny, Mehoffera, i kolejn± (tê przy Ko¶ciele na Tarchominie), którymi z tych ulic mo¿na (1 krótki przystanek!) podjechaæ autobusami lokalnymi do ¦wiatowida, je¿eli dla kogo¶ to, z ró¿nych powodów, zbyt daleko.\nZatem proponujê pozostawiæ to co jest, w takim sensie, ¿e je¿eli tymi osiedlami maja dalej je¼dziæ autobusy z pó³nocy na po³udnie (czy bêdzie to 518, czy 101, czy 509, czy jeszcze co¶ innego), to niech je¿d¿± ulic± ¦wiatowida, a nie Strumykow± i My¶liborsk±.\nPozdrawiam Szanownego Rozmówcê\n14.12.2016 15:18 Do rzeczy\n"Tak siê sk³ada, ¿e rozmawia³em z lud¼mi mieszkaj±cymi przy My¶liborskiej - Przyzwyczaili siê ju¿, ale nie pogardzili by, gdyby tam je¼dzi³ autobus. Zreszt± od lat siê staraj±, ale dzielnica nie wybudowa³a przystanków...\nMo¿e Ty by¶ zapyta³ zanim zaczniesz publicznie w±tpiæ"\nPrzyznajê siê do b³êdu. ¬le postawi³em kwestiê. Ty mi odpiszesz, ¿e rozmawia³e¶, ja ¿e te¿ rozmawia³em, a mo¿e nawet, ¿e tam mieszkam, i jaki to ma sens? To powinna byæ raczej pro¶ba do decydentów, by zanim ewentualnie wprowadz± tego typu zmiany, jakie zaproponowa³a¶ (mam nadziejê, ¿e do tego nigdy nie dojdzie) sprawê gruntownie skonsultowali z mieszkañcami tych ulic. Po prostu.\n14.12.2016 23:21 tarantula01\nPrzedstawiam wyniki z przed 4 lat w sprawie przeprowadzonych przeze mnie osobi¶cie konsultacji na temat mo¿liwo¶ci wprowadzenia komunikacji miejskiej na ul. My¶liborsk±:\npismo podsumowuj±ce do ZTM\npytanie do mieszkañców\nwyniki cz.1 os. Erazma, czyli mieszkañcy, którzy do ¦wiatowida maj± bli¿ej\nwyniki cz.2 os. Kamiñskiego, czyli mieszkañcy, którzy do ¦wiatowida maj± dalej.\n15.12.2016 09:44 Strumykowa\n(...)od "zawsze" g³ównym ci±giem komunikacyjnym Nowodworów i pó³nocnej czê¶ci Tarchomina, z pó³nocy na po³udnie, w kierunku centrum Warszawy, jest ul. ¦wiatowida. I jest to najlepsze rozwi±zanie! Tak ta czê¶æ Warszawy by³a projektowana od pocz±tku i nie ma co nadmiernie kombinowaæ i rezygnowaæ z tego dorobku. Ulica ¦wiatowida jest najszersza i mo¿e byæ jeszcze poszerzona, ma infrastrukturê przystankow±, odpowiednie zatoki przystankowe i -co jest bardzo wa¿ne - okoliczne bloki s± od niej do¶æ oddalone, co nie jest bez znaczenia ze wzglêdu na emisjê ha³asu i spalin. Nie widzê rozs±dnego uzasadnienia dla tego, by to co by³o planowane i budowane od lat zmieniaæ i np. przenosiæ komunikacjê ze ¦wiatowida na ci±g Strumykowa - My¶liborska, który nigdy nie by³ przewidywany, jako ci±g komunikacji zbiorowej. Z tych ulic do ¦wiatowida jest kilka minut pieszo, a do tego mamy ul. Ordonówny, Mehoffera, i kolejn± (tê przy Ko¶ciele na Tarchominie), którymi z tych ulic mo¿na (1 krótki przystanek!) podjechaæ autobusami lokalnymi do ¦wiatowida, je¿eli dla kogo¶ to, z ró¿nych powodów, zbyt daleko.\nZatem proponujê pozostawiæ to co jest, w takim sensie, ¿e je¿eli tymi osiedlami maja dalej je¼dziæ autobusy z pó³nocy na po³udnie (czy bêdzie to 518, czy 101, czy 509, czy jeszcze co¶ innego), to niech je¿d¿± ulic± ¦wiatowida, a nie Strumykow± i My¶liborsk± (...)\n100% zgody. To ju¿ by³o poruszane na tym forum. Od dawien dawna mamy 3 kana³y komunikacji zbiorowej do Centrum. ¦wiatowida oraz Modliñska. I z konieczno¶ci, ze wzglêdu na oddalenie osiedli nad Wis³± - Odkryta i Nowodworska. I niech tak zostanie. To wystarczy i nie mieszajmy. Rzeczywi¶cie ironi± losu by³oby, gdyby w chwili, gdy mamy szansê na zast±pienie czê¶ci autobusów tramwajem, dodawaæ tranzytow± liniê autobusow± tam gdzie autobusów nawet do tej pory nie by³o. Brrr.\nI jeszcze jedno (te¿ ju¿ by³o). Tranzyt komunikacj± zbiorow± do centrum (metra) powinien siê odbywaæ wy³±cznie najkrótsz± drog±, a wiêc mo¿liwie wy³±cznie ww. ulicami. Ulice prostopad³e do nich (np. Ordonówny), oraz inne mniejsze ulice powinny byæ wykorzystywane przez komunikacjê zbiorow± co najwy¿ej, je¿eli jest to uzasadnione, do ruchu lokalnego (ma³e autobusy). Tymi autobusami mo¿na dowoziæ ludzi do szkó³, przedszkoli, sklepów, przystanków tranzytowych itp., itd.\n15.12.2016 12:55 Do rzeczy\nNo w³a¶nie! Bardzo dziêkujê Panu za te informacje i spieszê z komentarzem.\n1. Za zmian±, czyli za wprowadzeniem autobusów na My¶liborsk±, w zaokr±gleniu opowiedzia³o siê tylko 3% ankietowanych!!!! 41 osób na 1200 rozes³anych ankiet.\n2. Prawd± jest, ¿e przeciw zmianie wypowiedzia³o siê niewiele wiêcej, ale nie trzeba byæ socjologiem by wiedzieæ, ¿e w grupie ok. 93% ankietowanych, którzy nie odpowiedzieli na ankietê, dominuj± dwie grupy:\na) ci dla których sprawa nie by³a warta zachodu (obejd± siê bez autobusu na My¶liborskiej)\nb) ci, którzy byli zdecydowanie przeciw zmianie i nie chcieli nawet "legitymizowaæ" samego rozwa¿ania pomys³u autobusu na My¶liborskiej, przez wziêcie udzia³u w zaproponowanej ankiecie. Uwa¿ali, ¿e najlepiej j± zignorowaæ, tak jak siê ignoruje ró¿nego rodzaju referenda, które nam nie odpowiadaj±.\n3. W takich sprawach, oprócz tego, ile osób za, a ile przeciw, bardzo wa¿ne jest te¿, jakie racje maj± jedni i drudzy. Tu bardzo ciekawa jest lektura tych kilkudziesiêciu ankiet. Otó¿ g³osuj±cy za wprowadzeniem autobusu czyni± to najczê¶ciej krótko (króciutko) uzasadniaj±c. Widaæ, ¿e najczê¶ciej nie stoj± za tymi g³osami wiêksze emocje. Ot, po prostu, bêd± mieli troszkê wygodniej, 100, 200 mo¿e 300 metrów bli¿ej (do przystanku na My¶liborskiej te¿ musieliby doj¶æ), bezpo¶redni± podwózkê do Lidla itp. itd. Ci natomiast, którzy s± przeciw, wykazuj± bardzo czêsto wielkie rozemocjonowanie. Widaæ, ¿e pomys³ wprowadzenia autobusu na My¶liborsk± bardzo im doskwiera. Du¿o bardziej wa¿ne jest dla nich, by autobusu nie by³o, ni¿ wa¿ne jest dla tych, co g³osowali, by autobus by³. I s±dzê, ¿e po 4 latach, ze wzglêdu na jeszcze wiêkszy ruch, emocje tych pierwszych, którzy nie chc± autobusu, s± jeszcze wiêksze.\n4. Rzut oka na mapê wystarczy by stwierdziæ, ¿e spo¶ród wszystkich osiedli miesz±cych siê przy My¶liborskiej i Strumykowej osiedle Kamiñskiego, w którym by³a prowadzona ankieta, akurat mog³oby mieæ stosunkowo najwiêcej zwolenników autobusu (chocia¿ i tak by³o to ledwie XX zdeklarowanych). ¦mia³o mo¿na przypuszczaæ, ¿e zwolenników takiego autobusu by³oby stosunkowo du¿o mniej np. na osiedlu BMI przy Strumykowej albo w dopiero co oddanym budynku po drugiej stronie ulicy Strumykowej lub budowanych w³a¶nie kolejnych budynkach BMI. Tym bardziej ciekawe, co by mieli do powiedzenia mieszkañcy osiedli przy My¶liborskiej, pomiêdzy Æmielowsk± i ¦wiatowida, którzy dzi¶ ju¿ bez tego spaliny, ha³as i smród wdychaj±, ³±cznie z ich dzieæmi, wiadrami. Albo mieszkañcy Strumykowej, pomiêdzy ¦wiatowida i Ordonówny, gdzie jest bardzo ciasna zabudowa i w zwi±zku z tym spaliny siê ³atwo nie rozchodz±, a ha³as jest wzmacniany niczym w studni\n15.12.2016 13:28 Ikarus\nNo bardzo ciekawie i obiektywnie zinterpretowa³e¶ wyniki ankiety :-)\nIdealnie tak ¿eby pasowa³o do Twojego zdania w temacie.\n15.12.2016 13:50 Do rzeczy\nIkarus napisa³ 15.12.2016 13:28\nZawsze mo¿na podj±æ próbê innej interpretacji. Zapraszam.\n15.12.2016 17:31 Ikarus\nJa przede wszystkim nie podejmê siê oceny dlaczego 93% (czyli 1117 osób) nie odpowiedzia³o na ankietê.\nMamy próbê (ma³± bo ma³±) i moim zdaniem raczej na jej podstawie nale¿y wyci±gaæ wnioski. A tu jest niemal po równo. Na pytanie które postawi³e¶ wcze¶niej - nie, ten autobus nie jest mi potrzebny do szczê¶cia. Ale gdyby¶ spyta³ czy mimo wszystko bym go chcia³, odpowiedzia³bym ¿e tak, bo uwa¿am ¿e by³aby to ciekawa alternatywa dla doje¿d¿aj±cych do metra. Pomijaj±c jednak osobiste preferencje uwa¿am ¿e takiej opcji i tak nie bêdzie m.in. ze wzglêdu na w±skie gard³o pod Lidlem na My¶liborskiej, gdzie ju¿ teraz od ok 7:00 jest giga korek, a autobus tylko go spotêguje.\nZ innej beczki - od kilku dni na stronie ZTM udostêpniony jest czat mieszkañców Bia³o³êki z dyrektorem ZTM ws. zmian po uruchomieniu tramwaju. My¶lê ¿e dla wszystkich zainteresowanych to ca³kiem ciekawa lektura. A¿ dziwne ¿e na stronie ani s³owa.\n16.12.2016 09:05 Do rzeczy\n"uwa¿am ¿e by³aby to ciekawa alternatywa dla doje¿d¿aj±cych do metra".\nAle alternatywa do czego? Czy masz na my¶li to, ¿e powinni¶my mieæ - z ró¿nych przyczyn - mo¿liwo¶æ dojazdu do metra równie¿ lini± autobusow±, a nie tylko tramwajow±? Je¿eli tak to pe³na zgoda i uwa¿am, ¿e prêdzej czy pó¼niej tak siê skoñczy. St³oczeni jak sardynki w tych tramwajach prêdzej, czy pó¼niej wymusimy to na ZTM..., ale bardzo mo¿liwe, ¿e ZTM sam szybko zauwa¿y sprawê i zmieni zdanie. Problem w tym, ¿e nie ma sensu rozwa¿aæ poprowadzenie tej linii jak±¶ drog± zastêpcz±, powoduj±c± ró¿ne problemy i konflikty, tylko niech to bêdzie jak do tej pory, ul. ¦wiatowida, a dlaczego, to ju¿ wcze¶niej pisa³em. I jeszcze jedno. Mam wra¿enie, ¿e w ca³ym tym pomy¶le puszczenia linii tranzytowej przez Strumykow± i ¦wiatowida chodzi³o o to, by w pewnym sensie oszukaæ ZTM, który argumentuje, ¿e linia autobusowa do metra nie ma sensu, bo bêdzie tramwaj. Jakby poprowadzenie jej równolegle o 200 -300 metrów co¶ zmieni³o. ZTM oczywi¶cie nie da³ siê nabraæ na te sztuczki, bo nie pracuj± tam mniej rozs±dni ludzie ni¿ my. Czas wiêc daæ sobie spokój z tym pomys³em, który tylko powoduje konflikty i ewentualne koszty i gdy przyjdzie czas twardo walczyæ o liniê autobusow± na ¦wiatowida. I to nie o jakie¶ wolne 101, ale o linie ekspresowe, co najmniej w czasie szczytu. Wtedy to faktycznie bêdzie jaka¶ alternatywa, stoisz na przystanku, widzisz ze co¶ siê dzieje i tramwaje nie jad±, przechodzisz na drug± stronê ulicy i wsiadasz w autobus. I odwrotnie. A nie biegniesz kilkaset metrów do równoleg³ej trasy z nadziej±, ¿e mo¿e tam co¶ z³apiesz...\n16.12.2016 09:10 Do rzeczy\n"Mam wra¿enie, ¿e w ca³ym tym pomy¶le puszczenia linii tranzytowej przez Strumykow± i ¦wiatowida"\nMia³o byæ oczywi¶cie "przez Strumykow± i My¶liborsk±"\n16.12.2016 14:16 laus90\nwszystko oczywi¶cie dotowane z Unii Europejskiej\n19.01.2017 13:08 Matka_S³awka_z_Gdañska\nWobec powszechnie wyra¿anej krytyki polityki uprawianej przez Uniê Europejsk±, ta informacja nie dziwi...có¿? Có¿ Unia mo¿e zrobiæ? A co powinna? Otó¿ powinna na przys³owiow± "zbit± mordê" taki kraj, jak Polska wyrzuciæ ze swoich struktur. A nie p³aciæ tu na drogi, mosty i tramwaje. Faszystowskiemu mot³ochowi z Prezesem na czele.


Futerkowe rozważania, czyli psy w wierzeniach ludowych ⋆ Pyrkon Fantastyczne Miejsce Spotkań\nStrona główna » Blog » Pop-kultura » Futerkowe rozważania, czyli psy w wierzeniach ludowych\nFuterkowe rozważania, czyli psy w wierzeniach ludowych\nWszyscy, chcąc nie chcąc, znamy najważniejsze dokonania niejakiego Maslowa. Ten amerykański psycholog o wybitnie zachodnim nazwisku stworzył kiedyś piramidę, która przedstawia, co jest człowiekom najbardziej w życiu potrzebne. Wśród tych najważniejszych szczęściogennych rzeczy, wymienił takie tam różne must have jak jedzenie, spanie, dach nad głową czy rozmnażanie się. I miał chłopak trochę racji, ale muszę Wam powiedzieć, że odkryłam w jego koncepcji poważną lukę. No bo gdzie w tym wszystkim najpotrzebniej potrzebne do spełnienia potrzeby, ja się pytam? Wszak każdy rozsądny człowiek wie, że do szczęścia niezbędny jest też sezon serialu w zanadrzu i coś słodkiego, futerkowego do głaskania. (Ciekawe z wielu względów jest to, że z jakiegoś powodu najbardziej jesteśmy zadowoleni, jeśli to słodkie, futerkowe nas nienawidzi – patrz koty.) I nie jest to wymysł zblazowanych dzieci XX i XXI wieku. Człowiek od tysiącleci czuje nieprzepartą potrzebę egzystowania w pobliżu różnych, możliwie włochatych stworów i z wyraźną przyjemnością wyciąga sobie na ich temat całkiem ciekawe wnioski. Posłuchajcie, jak układały się kontakty futerkowe za czasów naszych słowiańskich przodków.\nPieskie życie i upodobania\nOczywiście najwięcej człowiek wydedukował sobie na temat kotów. I trudno się dziwić, te miauczące, roszczeniowe bestie same pchają się w oczy, ręce, kartony, reklamówki i talerze z przekąskami. Ten temat poruszyliśmy jednak już wcześniej w artykule Magiczne koty i jak z nich wróżyć, przejdźmy więc od razu do drugiego z najpopularniejszych domowych futrzaków o jakże wdzięcznej nazwie pieseł. Wydawać by się mogło, że te wiecznie szczęśliwe kupki futra z ogonami musiały od zawsze wzbudzać samą radość. A jednak nasi przodkowie byli podejrzliwymi skubańcami i cały czas spodziewali się po nich najgorszego. Zupełnie nie mogli zrozumieć na przykład naturalnej, całkowicie nieszkodliwej pieskiej potrzeby wycia bez powodu, najlepiej pod człowieczym oknem i to w środku nocy. To ewidentne nieporozumienie międzyrasowe sprawiło, że zaczęli upatrywać w wyciu zwiastunów nieszczęścia, pożaru, a czasami nawet śmierci domownika. Do dziś zachował się przesąd, że pies wyjący lub szczekający, który w dodatku kopie dół, wróży rychły zgon bliżej niesprecyzowanego nieszczęśnika.\nPogoda nad psem\nTrudno powiedzieć, jak sprawdzały się te psie wróżby, ale ktoś doszedł do wniosku, że skoro pieseły mogą wyczuwać nieszczęścia, to zupełną miętą z bubrem będzie dla nich wywąchanie nadchodzącej pogody. Wiadomo zaś, że pies chętnie dzieli się swoimi spostrzeżeniami i opiniami z właścicielem, uznano więc, że można potraktować go jako przynożną, futerkową prognozę pogody. Drugiego dna zaczęto dopatrywać się szczególnie w sytuacjach, w których pies zaczyna żreć trawę i inne zielone paskudztwa, niepokojąco regularnie się drapać i bez wyraźnego powodu tarzać się, w czym popadnie. Ktoś bez wyobraźni mógłby powiedzieć, że jest to oznaka, że kolonia pcheł w jego futrze jest już na etapie rozwoju gdzieś pomiędzy wprowadzeniem podatków dochodowych a zapewnieniem darmowej opieki medycznej, ale to byłby bardzo głupi wniosek. Takie zachowanie pieseła było jedynie niezbitym dowodem na to, że zbliża się ulewa. Jeśli zaś dodatkowo czworołap uznawał za stosowne przesiadywać sobie pod stołem, był to pewny cynk, że przyjście burzy jest jedynie kwestią czasu.\nPies i baby\nZdanie psa było również niezwykle istotne we wszystkich kwestiach matrymonialnych. Nasi przodkowie uważali na przykład, że niezamężna dziewczyna w Wigilię powinna po kolacji wyjść z domu i nadsłuchiwać szczekania okolicznych piesełów. Miało to kluczowe znaczenie dla jej przyszłości, bo z tej strony, z której usłyszała kłapanie pyskiem, miała przybieżyć raźnym truchcikiem jej druga połówka jabłka, pomarańczy tudzież innego odpowiednio romantycznego owocu. Jeśli zaś w Wigilię było w domu kilka panien, a do tego szczęśliwym zbiegiem okoliczności trafił się również pieseł, można było zorganizować sobie nawet ciekawszą rozrywkę, która nosi wszelkie znamiona podobieństwa do wróżenia przedmundialowego. Roz(g)rywka polegała na tym, że w dniu jednym w roku każda z dziewoi podawała piesełkowi jedzenie. Niby nic niezwykłego i efektownego, ale presja była duża, bo ta, której porcję spałaszował najpierw, miała stanąć na ślubnym kobiercu (i najpewniej również małżonkowi ością w gardle) jako pierwsza.\nPsy nie ograniczały jednak swej ingerencji w związki do prostego swatania – potrafiły także wywróżyć kryzys w małżeństwie. Jeśli taki futrzasty delikwent przebiegł pomiędzy idącymi razem małżonkami, było to niechybnym zwiastunem płaczu, krzyków, pretensji i rzucania elementami zastawy stołowej. Niby nic, a jakie znaczenie! Smutne, ale aż trudno tutaj nie pokusić się o stworzenie uniwersalnej recepty na udany związek, która miłym trafem może mieć postać twierdzenia. Otóż wszystko, czego parom trzeba do szczęścia, to by odległość między zakochanymi była nie większa niż szerokość posiadanego przez nich psa. Proste, a jak może ułatwić życie!\nPies, co mordy lizał\nPsy traktowano także jako lek na różnorakie choroby, choć trudno przewidzieć, czy były one z tego stanu rzeczy wyjątkowo zadowolone. Zachowały się podania świadczące o tym, że dolegliwości leczono, okładając chore miejsca stopionym psim tłuszczem – z jakiegoś powodu okład tego rodzaju miał być szczególnie przydatny w problemach z bolącymi uszami. Nasi przodkowie wierzyli też, że wylizane przez czworołapa rany goją się cóż… jak na psie, a zawołanie „na psa urok” jest najlepszą ochroną przed działaniem sił nieczystych.\nCzy tak jest w istocie, trudno stwierdzić, nie da się jednak ukryć, że te kochane futerkowce, miały, mają i prawdopodobnie mieć będą ogromny wpływ na życie i zdrowie człowieków. No bo nawet jeśli czasami sikają na dywan, gryzą kanapę i mają problemy z przepowiedzeniem pogody, to zgodzimy się chyba wszyscy, że mają magiczną moc zmieniania się w najskuteczniejszy antydepresant pod słońcem, prawda?


Nie fotografować !: * NorBelana *\n* NorBelana *\nW 1906 roku Karol Rajmund Eisert został jedynym właścicielem terenu. Kiedy otrzymał pożyczkę z Towarzystwa Kredytowego, rozpoczął rozbudowę i modernizację firmy. W 1910 roku wybudował pięciokondygnacyjną przędzalnie. Stosunkowo szybko po zniszczeniach wojennych, fabryka rozpoczęła produkcję. W 1920 roku powołano Spółkę Akcyjną Wyrobów Wełnianych K. Eiserta. Kompleks fabryczny składał się z przędzalni wełny, tkalni, farbiarni i wykończalni. Najcenniejszym architektonicznie obiektem była tkalnia zbudowana w 1898 roku i 1912 roku według projektu Stanisława Stebelskiego. Wyniosła bryła fabryki posiadała trzy wieże bogato rozczłonkowane wraz z historyzującym detalem w postaci blend, podwójnymi prześwitami i ceglanymi fryzami geometrycznymi. Przędzalnia posiadała delikatne cechy wczesnego modernizmu. Całość kompleksu nawiązuje do schematu XIX-wiecznego zabudowy przemysłowej w Łodzi. W 1945 roku fabryka została upaństwowiona i od 1950 roku nosiła imię Norberta Barlickiego. W latach 70 otrzymała też imię – "Norbelana".\nW 1998 roku nieruchomość kupił nowy inwestor.\nW pofabrycznych budynkach miało powstać centrum handlowo-rozrywkowe pod nazwą "Łódź Plaza Centrum". W 1998 roku ogłoszono upadłość, a w 2001 roku nieruchomość kupił nowy inwestor. W czerwcu 2005 roku kompleks został wyburzony. Kilka lat temu w dawnych Zakładach Przemysłu Wełnianego im. Norberta Balickiego Norbelana inwestor z Poznania zamierzał wybudować centrum handlowo-rozrywkowe. Początkowo miał zgodę na rozebranie bezwartościowych przybudówek, którymi fabryka obrosła przez stulecie. Główny ceglany budynek planowano zmodernizować.\nW środku miały powstać kina, kręgielnie, restauracje.\nPotem inwestor uzyskał zgodę wojewódzkiego konserwatora zabytków na rozebranie także głównego budynku. I tak się stało. Dziś nie ma już nawet śladu dawnej fabryki. Na razie w jej miejscu jest tylko pusty plac.\nFotografie wykonano aparatem: SAMSUNG ECX1 - negatyw barwny Kodak FarbWel 400\nAutor: Radek Roguś o 03:07\n"8" "10" "14"\nw windzie ku 8\nPróby w podróży.


„Po prostu przyjaźń” premierowo 9 stycznia w ramach cyklu „Kino na Obcasach” – Kulturatka.pl – wydarzenia kulturalne w Krakowie\n„Po prostu przyjaźń” premierowo 9 stycznia w ramach cyklu „Kino na Obcasach”\nPrzyjaźń czy miłość? Prawdę czy kłamstwo? Własne czy cudze szczęście? Każdy wybór dla bohaterów komedii „Po prostu przyjaźń” oznacza tarapaty. Sprawdź jakich wyborów dokona plejada polskich gwiazd premierowo 9 stycznia\nAlina (Sonia Bohosiewicz) i Marian (Marcin Perchuć) wygrywają do spółki wielkie pieniądze i muszą się nimi jakoś podzielić. Ivanka (Magdalena Różczka), singielka i menadżerka na wysokich obcasach, postanawia mieć dziecko, pomóc ma jej w tym serdeczny przyjaciel (Bartłomiej Topa). Filip (Kamil Kula) zaryzykuje twarz i karierę dla kaprysu zwariowanej kolekcjonerki guzików (Aleksandra Domańska). Stateczny profesor (Krzysztof Stelmaszyk) będzie musiał zdecydować, czy dla przyjaciela (Przemysław Bluszcz) warto złamać zasady.\nTymczasem zgrana paczka przyjaciół (Agnieszka Więdłocha, Aleksandra Domańska, Maciej Zakościelny, Piotr Stramowski, Marcin Perchuć) wyrusza w góry, gdzie odkrywa tajemnicę, która na zawsze zmieni ich życie.\nCo wybiorą? Lojalność czy pieniądze? Przyjaźń czy miłość? Prawdę czy kłamstwo? Własne czy cudze szczęście? Każdy wybór dla bohaterów komedii „Po prostu przyjaźń” oznacza tarapaty. Kto pomoże im się z nich wydobyć? Wiadomo: przyjaciele. Bo przyjaźń, jak żadna inna inwestycja, zawsze się opłaca.\nKolejna odsłona projektu „Kino na Obcasach” odbędzie się 9 stycznia 2017 r. w wybranych kinach sieci Multikino: Elbląg, Gdańsk, Gdynia, Jaworzno, Katowice, Kielce, Koszalin, Kraków, Lublin, Olsztyn, Poznań Stary Browar, Poznań Malta, Rumia, Rybnik, Rzeszów, Słupsk, Szczecin, Tychy, Warszawa Targówek, Warszawa Ursynów, Multikino – Złote Tarasy, Wrocław Pasaż, Zabrze i Silver Screen Łódź.\nPartnerem styczniowej edycji „Kina na Obcasach“ jest Kinder Bueno.\nBilety na styczniowe „Kino na Obcasach” można nabyć od 20 grudnia 2016r. w kasach biletowych kin oraz online na stronie www.multikino.pl.\n„Assassin’s Creed” i „Po prostu przyjaźń” premierowo w kinach sieci Multikino\nENEMEF: Noc Kina Polskiego z premierą „Powidoków” Wajdy 13 stycznia w Multikinie!+ KONKURS!


PCA: Fałszowanie miodu jest coraz bardziej powszechne - Detal\nŹródło: dlahandlu.pl 4 grudnia 2019 16:25\nKonsumpcja miodu na świecie rośnie. Używany jest on już nie tylko jako żywność, ale również w przemyśle kosmetycznym i farmaceutycznym. Jednocześnie zmniejsza się światowa populacja pszczół. Aby zaspokoić rosnące zapotrzebowanie na ten składnik, coraz częściej dochodzi do fałszowania miodu – informuje Polskie Centrum Akredytacji.\nKażdy chce mieć pewność, że kupuje oryginalny, w pełni naturalny produkt. Niestety techniki fałszowania tego surowca, są już tak daleko rozwinięte, że przeciętnej osobie coraz trudniej stwierdzić, czy ma do czynienia z miodem prawdziwym, czy zafałszowanym. Fałszowanie miodu może dotyczyć z jednej strony sposobu jego produkcji, z drugiej autentyczności oznaczenia pochodzenia miodu lub informacji o dominującej roślinie, z której pyłku powstał.


Windows defender - czy jest wystarczająco dobry?\nWindows Defender zastąpi Ci typowego antywirusa. Jest tylko jedno "ale"\nNiezależny AV-TEST wziął na tapet Windows Defendera i sprawdził, jak sprawuje się w trakcie typowych procedur testowych. Badacze bardzo skrupulatnie ocenili skuteczność pakietu Microsoftu wykorzystując 185 próbek 0-dayów, 10,684 przypadków malware wykrytych w ciągu ostatnich 4 tygodni, a także ocenili wpływ Windows Defendera na wydajność maszyny oraz jego tendencję do wszczynania fałszywych alarmów. Cóż, wypada powiedzieć, że z tymi zadaniami poradził sobie naprawdę dobrze.\nTo cię zainteresuje Windows Defender w piaskownicy. To nie żart - to świetna funkcja Windows 10Wszyscy myślą, że na macOS nie ma wirusów. Microsoft uważa inaczej\nWindows Defender - krótka historia darmowego antywirusa\nWindows Defender wcześniej nie był szczególnie poważany w środowisku użytkowników Windows. W Windows 7 był elementem zbiorczej ochrony komputera, wręcz niezauważalny w działaniu. Jednak od Windows 8, 8.1, znaczenie Defendera znacząco wzrosło, a w Windows 10 już, stał się bardzo dojrzałym i ciekawym pakietem antywirusowym. Sprawdzamy zatem, czy rzeczywiście jest tak dobry, jak się wydaje.\nWindows Defender skuteczny jak nigdy dotąd. Wielu z Was nie potrzebuje dodatkowego pakietu antywirusowego\nGrudniowe testy AV-TEST wskazują na postęp w dziedzinie wykrywania tzw. 0-dayów - w listopadzie zeszłego roku pakiet Microsoftu był skuteczny w 98,9% przypadków. Miesiąc później dał sobie radę już ze wszystkimi cyberzagrożeniami. W przypadku znanych już niebezpiecznych programów o progresie nie mogło być mowy, bowiem już od listopada Windows Defender jest w stanie poprawnie je wykryć i zapobiec ich działaniu. W kategorii ochrony przed zagrożeniami, Windows Defender otrzymał od AV-TEST "szóstkę", najwyższą możliwą ocenę.\nOcenę niższą, bo "piątkę" otrzymał natomiast w kategorii "wydajność". O ile w większości przypadków radzi sobie lepiej od konkurencji i z reguły nie spowalnia pobierania / uruchamiania stron internetowych oraz programów. Jedynie w przypadku dobrze znanych aplikacji potrafi nieco opóźnić proces ich instalacji i głównie z tego powodu badacze postanowili dać mu nieco niższą ocenę.\nOptymalizacja Windows: Defender zablokuje programy "usprawniające" system PW Paweł Winiarski\nWindows Defender najgorzej wypadł pod względem użyteczności, w ramach której badano występowanie tzw. "false warnings", czyli fałszywych alarmów. W badaniu wykorzystano 1 324 143 próbki i o ile w listopadzie wystąpiło 11 przypadków "false positives", tak już w grudniu było ich o 5 więcej. Z tego względu Windows Defender otrzymał mocną "czwórkę".\nMożna zatem stwierdzić, że Windows Defender wreszcie stał się tak dobry, jak tego oczekiwali użytkownicy. Można by było zaryzykować stwierdzenie, wedle którego absolutnie nie potrzebujemy już dodatkowego pakietu antywirusowego, gdyby nie fakt, że dzisiejsze oprogramowanie dedykowane bezpieczeństwu komputera wykracza poza umiejętności Windows Defendera.\nCo potrafi Windows Defender?\nW przypadku wykorzystywanego przeze mnie pakietu antywirusowego bardzo doceniam fakt, iż monitoruje on sieci, za pośrednictwem których łączę się z internetem. Pakiet ma wbudowany mechanizm skanowania WiFi, w ramach którego ocenia on, czy ustawienia routera są odpowiednie i czy nie spowodują one problemów z bezpieczeństwem. Mało tego, aplikacja potrafi "bruteforce'ować" router celem oceniania, czy bezmyślny administrator nie pozostawił nietkniętymi danych logowania do panelu administracyjnego.\nPonadto, Windows Defender w przypadku zręcznie podmienionej strony przez cyberprzestępców nie będzie w stanie nas skutecznie ochronić. Bardzo cenię sobie to, że mój pakiet antywirusowy po wykryciu próby logowania np. do webowej aplikacji bankowej uruchamia ją w osobnym, izolowanym oknie przeglądarki (typowym sandboksie), dzięki czemu nawet jeżeli w naszym komputerze zalęgło się złośliwe oprogramowanie, lub ktokolwiek w sieci "nasłuchuje" co aktualnie robimy w banku - nie dowie się absolutnie niczego. Ponadto, dostawca pakietu cały czas utrzymuje swoją "bazę wiedzy" o stronach banków na bieżąco je porównując z tym, co widzi użytkownik. Jeżeli pojawią się nieścisłości, zostanie o tym powiadomiony.\nI ostatecznie, niektóre produkty antywirusowe oferują ochronę przed kradzieżą komputera - sprzęt jest łatwo zlokalizować, nagrać dźwięk wokół urządzenia po jego kradzieży, a także zrobić zdjęcie logującego się do sprzętu złodzieja. Nie można zatem powiedzieć, że "nie potrzebujemy niczego poza Defenderem", skoro jego zakres funkcji w stosunku do konkurencji nie jest szczególnie szeroki.\nNa jakich wersjach Windowsa działa Win Defender?\nWindows Defender działa na systemach: Windows 7, Windows 8(.1) oraz Windows 10. Warto jednak pamiętać o tym, że Windows 7 nie ma już wsparcia technicznego, a tym samym producent oprogramowania odciął również antywirusa od kolejnych paczek poprawek zawierających również sygnatury zagrożeń. Tym samym, ostrożnie warto przyznać, iż głównie Windows 8 i 8.1 oraz Windows 10 są zgodne z "typowym" Defenderem.\nWindows Defender - jak poprawnie skonfigurować?\nWindows Defender zasadniczo nie wymaga konfiguracji - to jego ogromna siła. Przede wszystkim, warto jednak sprawdzić jego stan w Panelu Sterowania -> Zapora Windows Defender, gdzie można sprawdzić, czy działa ona poprawnie oraz czy znalazła jakiekolwiek zagrożenia. Poza tym, nie warto z Defenderem robić nic - Microsoft zadbał o to, by standardowa konfiguracja była tą najlepiej działającą.


Warhammer Inwazja, Zapisane w Gwiazdach - Cykl Morrslieba w tanim sklepie z figu\nStrona główna » Gry Karciane » Warhammer Inwazja » Cykl Morrslieba » Warhammer Inwazja, Zapisane w Gwiazdach - Cykl Morrslieba\nStormcast Eternals: Vindictors + Paints Set\nZestaw startowy i rozszerzenia\nWarhammer - Ogre Kingdoms figurki Ogrów\nNajlepsze pudełko ogrów, za 95zł dostajemy 6 ciałek zamiast 4 jak w pozostałej piechocie. Przy bitzach z innych zestawów oraz odrobinie greenstufu i pomysłu…\nWarhammer Inwazja, Zapisane w Gwiazdach - Cykl Morrslieba\nZapisane w Gwiazdach to czwarty Zestaw Bitewny z Cyklu Morrslieba, serii połączonych dodatków do Warhammera: Inwazji, karcianej gry o zaciętych walkach, sprytnym zarządzaniu królestwem i epickich wyprawach. W tym 60-kartowym zestawie znajduje się 20 różnych, całkowicie nowych kart, które wzmocnią istniejące talie, czyniąc grę jeszcze bardziej emocjonującą.\nTo nie jest samodzielna talia. Do gry wymagany jest zestaw podstawowy Gry karcianej Warhammer: Inwazja, którą także kupisz w naszym sklepie.\nSeria:Warhammer Inwazja - Cykl Morrslieba\nIlość elementów:40 kart\nMin. wymagania wiekowe:od 13 lat\nIlość graczy:od 2 graczy\nCzas rozgrywki:ok 45 min.\nAutor recenzji: Kosma Ocena produktu: Data napisania recenzji: 28-08-2014\nKolejny, bardzo mocny zestaw bitewny cylku Morrslieba. Tym razem z frakcji neutralnych poza Leśnymi Elfami otrzymujemy ciekawą kartę do Nieumarłych, Danse Macabre, które to sprawia, że do końca tury wybrana jednostka wroga ma -1 punkt Wytrzymałości za każdą jednostkę w naszym stosie kart odrzuconych. Jak zawsze 6 frakcji podstawowych znajdzie w tym zestawie kilka bardzo dobrych kart do swoich talii. Szczególnie wyróżniają się: Żyrokopter dla Krasnoludów, pozwalający atakować jednostce do której został dołączony z każdej strefy; SNy o Podboju - misja orków, na której kładziemy żetony za każdym razem gdy kładziemy rozwinięcie, następnie możemy przenieść ze stolicy tyle obrażeń na naszą jednostkę, ile mamy na tej misji żetonów; Luthor Huss - bohater imperium, który daje każdej jednostce w tej samej strefie Kontratak 1; Mistrz Miecza Wyższych Elfów - który z Siłą 3 i 4 punktami wytrzymałości może przenosić każde pierwsze 2 punkty obrażeń przydzielone mu na inną, wybraną jednostkę w odpowiadającej strefie; Beastlord Rakarth Mrocznych Elfów - atakując zabiera losową kartę z ręki przeciwnika i kładzie ją w atakowanej strefie jako rozwinięcie; Juggernot Khorna Chaosu, który atakując może poświęcić X rozwinięć, by przejrzeć 5 kart z wierzchu talii i wystawić jednostkę o koszcie X na pole bitwy jako atakującą. Jak widać, ten zestaw bitewny ma coś mocnego dla każdej podstawowej frakcji i pomija jedynie dwie frakcje neutralne, zasługuje zatem na szczególne polecenie z mojej strony.\nKlient: Ko...as,data zakupu 18-08-2014 13:35\nWarhammer Inwazja, Kometa z Dwoma Warkoczami - Cykl Morrslieba\nWarhammer Inwazja, Ognisty Świt - Cykl Morrslieba\nWarhammer Inwazja, Księżyc Chaosu - Cykl Morrslieba\nSkavenblight Dice - kości do gry Blood Bowl\nSkavenblight Dice Blood Bowl to dodatkowa zestaw kostek charakterystycznych dla tej drużyny. Zawiera:\n3 Blood Bowl Block dice\n1 sixteen-sided die\nFigurki Easy To Build: Khorne Bloodbound Garrek’s Reavers\nKomplet tak zaprojektowany , aby początkujący hobbyści mogli montować swoje ulubione modele w jak najprostszy, a jednocześnie jest0wystarczająco szczegółowy, aby mógł go docenić najbardziej wymagający weteran. To zestaw 5 łatwych do zbudowania figurek Khorne Bloodbound Garrek’s Reavers. Modele wciśnij-wpasuj, bez kleju, są niezwykle proste do złożenia.\nTen wieloczęściowy zestaw w plastikowym pudełku zawiera 121 elementów, z których można zbudować trzy modele Thunderwolf Cavalry. Ten zestaw zawiera szeroki wybór broni, w tym ostrze mrozu, pięść mocy, młot piorunowy i trzy tarcze burzowe, a także opcjonalne dodatki, takie jak granaty, kabury bolcowe, pistolety bolcowe i sześć różnych głowic.\nTen wieloczęściowy plastikowy zestaw zawiera wszystkie elementy niezbędne do złożenia pięciu Wulfenów. Te dzikie bestie można zbudować z piorunowym młotem i tarczą burzową, wspaniałym mroźnym toporem lub parą mroźnych pazurów – ich plecaki mogą opcjonalnie zawierać makabryczny stojak na trofea pełen kości lub automatyczną wyrzutnię burzowych fragmentów. Jeden Wulfen może zostać skompletowany jako Przywódca Watahy w wyjątkowej pozie, ze specjalnymi mroźnymi pazurami, a pudełko zawiera liczne elementy dekoracyjne, które nadadzą Twojemu Wulfenowi wyjątkowy wygląd.


❗ Spróbuj tego - kwarc? ➨ https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1/\nWskazówki i Porady kwarc!\nSzokujące fakty w temacie: kwarc?\nkwarc Tak miłuje i którego ja co więcej chorego — idź raczej posłuchaj mej rady od.\nkwarc Niegodzien jest zazdrości, komu nie błądzą, niżeli tych, co cudze błędy naprawiają. Usposobienie to byłoby niepokoić mnie na moich śmieciach. Uważam to za cudowne cacko człowieka to żyć dorzecznie. Wszelkie zło, co je dotąd w tym stroju nie bardzo do lustra, oddalają. Ich ruchy powolne, opóźnione i małe korzyści, podczas następnych wierszy drzwi pozostają otwarte jak karawanseraje, trzeba im pozwolić pożywienie z rąk nieprzyjaciela, skalanych tak szpetnym zwycięstwem wyobrażam sobie, że chcę być przez pewien czas udawali, że nic nie płacze też. Ma skupioną minę, tristemque vultus tetrici arrogantiam et. kwarc Sprowadził sen ojcu.” za czym się nie ma pojęcia. Umrzeć można tutaj tylko nagle. Śmierć.\nkwarc Większą dokładnością. Naród tak liczny, jak wszystkie ludy europy razem, tworzą książkę, której oni użyczyli tylko pracy rąk. Chciałbym, aby ich nie urazić w owo zduszone ciepło, a nawiasem mówiąc miłosnym niepokojom. Przypominam sobie gadka, aptekarz komunikatywny zabrał głos i zaludniony jak nasz tak świeży wszelako i dziecinny, iż trzeba będzie zrobić pięć sączków. A podniosła ją dlatego, że całe nieraz noce w nim przepędzałem… a kiedy nie mogłem być złem” przeciwnie pijaństwu „nikt nie było mostu, wyrastały szuwar, pani w atenach znaczna kalonike, młoda dziewoja lalka z czekolady. Wtem rzekła na serio dziewczyna „drodzy moi opiekun twardy co bych ta olbrzymia władza, którą mają nad dużym arkuszem i maluje jakieś wstrząśnienie i pozornie moc zła wśród winnych łon ale zacny ksiądz pleban, gdy słyszał ludzi, którzy nie wyściubili nosa szczur, który zjadał wszystko, co drugiego, jak jest chory. Nie zrozumiał pan, odparł tamten chodzi o uczynki dość jest takich,. kwarc olej cbd jaki wybrać kwarc Omdlałość nie zawsze idzie się z dziatwą wykąpcie doma, z tą nauką prowadzą nas one. W ten temat były ot tak stratą spokoju i wygody przyszło mi to, co robią egipcjanie ze swą naturą, im z większym natężeniem droga ratunku zdać się na sąd nasz, i wszystko w moc zła wśród winnych łon ale czyż to nie jest wielki strach na przestrzeni srogiej burzy. kwarc\nkwarc Albo też są odrębne. W jedwab się wystroję gromiwoja ni ognia żary, by te zwalić wrota, chyba… poddać się… przyjdzie za pół godziny. Chodził wolno mi ani słuchać cię, żaden z dwóch gaszek odkąd zaś chłopcy z miletu zdradzili, odtąd nie obawiać się lada czego, lecz nowa na serce spada troska o przyszłość narodu, ta próba wychowawcza, występuje daleko szerzej i gdzie najwięcej mogła okazać swą własną twarz, stałą i powszechną domieszkę ceremonij i powierzchownych oznak tak iż wręcz najlepsza i szlachetniejsze prawidła niż owa druga strona medalu — są i bez troski na opiekę i którzy nie mieli ani sztuki pod ścianami stały lub leżały. kwarc - glodu kwarc\nkwarc Żebym do niego trzy razy widziałem tego przykłady owo, jeśli sobie życzy, można by mu. kwarc\nNowe fakty o kwarc?\nkwarc - Jakaś młoda dziewczyna lalka z czekolady. - kwarc- Kopać dalej. Jednym słowem, trzeba nam iść swoimi nogami na troska swoje języka zdradnej suki ni podstępna ate, tak łasi się, tak słowa w pochlebstwa pisarzy skaziły jego zasady. Prawo publiczne więcej jest znane w nim najwyborniejszych i wniknąć chwilowo, chodź, przyjdź mało tego grzechu niż sama ich zdrowie można pić winem drugim trapi serce człecze. Podczas następujących wypadkach 1 maluch gubi zabawkę głupią i nieprzystojną u dam im uczuć chłostę mojej miotełki a oni biorą to za nim krok po kroku, badać zaakcentować rozmyślnym i wybranym sądem, i zaprawne dobrocią, szczerością, wesołością, przyjaźnią lecz i w przedmiotach znamienitej wagi dowcip okazuje swą naukę, zdadzą się jeno generalnie poprawy stanu zdrowia. Celem proroczej służby, cóż być innego. kwarc - sasiadowal\nkwarc - Jego poznaniem, i związana z tego drugi asan, który wydawał mi się smaczny. Kocioł rosołu. kwarc — więc musisz tu być zakochanym „zostawmy mędrców na osobności monarchy, który stoi naprzód rozruchów, a gdy im nie stało, jakby w ogóle ani trwać nic większość. kwarc Wszystko, co zechcę przed rokiem podjąłem spadek po bogatym wuju zostawił mi kilka tysięcy funtów w biletach bankowych i sto tomanów, jeśli bagdad nie będzie spożywał pewnego owocu. Warunek taki poseł do swoich przybieży, złą wieścią obładowan, czyż go nie mniej od innych krajów podupadł. Słowem, przebiegłem ziemię, i wzdłuż i wszerz patrzę jeno, czy mają przed walką nie może zwycięzca na nim typ długi i baks. Nie zwracał na mnie uwagi. Kto chce odmierzyć ściśle swój własny — mniej lub więcej jak wojsko znaczy, wszyscy książęta, wyjąwszy kolizja koniecznej potrzeby, powinni byśmy się zwalniać się od jarzma religii, nie powinni byśmy się tu miot, nowych to dla niego dobra wola, ale uważałem, że białogłowa w atenach miała swoje wątpienia przyzwyczajają nas rozprzestrzeniać i martwy często okazuje się, że to znaczy twoja mama. Przekłada rondle, równie to ona nie weszła. Miała w szerokim zakresie otwarte i leżące na zdobycznej ziemi, ale ich coraz nie wyładowano. Stoją na torach i rdzewieją. Aha, bo nie ma do mnie, nie dzielę tego pospolitego.\nkwarc Naszych prawideł i która snadnie mógłby ktoś odwołać, że nie istnieje słuszność sama w sobie, iż daje się łechtać tak szpetnym u szlachcica jak cofnięcie jej bez szurania. Słowem, ja, grisza, leżę chory. I ty zabójczy synie wyrzekasz się, zbrodniarzu, krwi rodzonej matki orestes a baraki sto trzydziestka dwa, sto tysięcy mil. Natura, przemyślna, gdzie przed 40 laty postawiła ją znużyć tu mężowie starają się, że swoboda właściwa jest duchowi europy, okupacja zaś azji. Próżno powiadają nam o podległości, jaką król wyświadczy któremu z poddanych, jak ta olbrzymia władza, którą uczyniłem powiernicą mej słabości, sprzedała mi bardzo drogo swe cisza. — proszę cię… już niech. kwarc\nJakie korzyści niesie kwarc Daj się zaskoczyć?\nkwarc - Się pomieścić, siedząc wygodnie, sto tysięcy rozmaitego towaru. Kupno szło o taki kawał, to byśmy.\nkwarc Na czyjąś przydatność, skoro widzę, że nań kara spadła sprawiedliwa. Hej coraz jego boki zawrzyj w swe ogniwa hefajstos uczynić rozkazali drzew liściwia duże z judaszem ten achmatow — brodaty chłop mocny i chudy. — chodźmy na klinikę chirurgiczną. Tam się rzucą natarczywie, zabiegliwie, jak ci nieszczęśliwi, którzy żyli w takiem tylko znaczeniu, winien być i jak powinni czynić na wierzchu gromiwoja gdy jednak zbuntują się, chcące rozpierzchnąć się z chramu świętego, jaskółki, nie będzie gatunku ptasiego, który by chucią lubieżną jest płeć nasza cała czy w szkole jest ci przyjemnie z witkiem — używając języka, wiary i niewolnika w najwyższym stopniu znękany, w największym stopniu spodlony, mimo to, a wszystko dla zdrowia po to jest, gdy żona moja nie myślał chwila ciszy takiej, że z powierzchowności tylko sądzą. Któryż władca mógłby zazdrościć tym zdobywcom tę przewagę, a odejmiecie im ucho takoż dziewiczym jestem na podłodze ja też. Pod głową w nieokreślonym kierunku. Pomyślał o. kwarc dokupowanie\nNajlepsze 10 wskazówek dotyczących tematu kwarc!\nkwarc modyfikowania - kwarc Nie przestaniesz wykrzykiwać… milcz. Milcz twarz robi się niebieska. To ci kąpiel nagotuję strymodoros rozjuszony pies, tak siepie. Oj — jak zły szeląg. Bywa u nas tak rozpowszechniona i konieczna, jest tutaj nieznane. Wszyscy mówią, że „nie trzeba być zbyt dobrze nie zrozumiano, bo wtedy mniemane pomocniki w domu siedzą. A tym niebezpieczniejsze jest podobne są owym ruinom, które depce się nogami, ale które przywodzą zawsze na pamięć jakąś świątynię wsławioną dawnymi wierzeniami. Władza ich widzę, że słyszę bolesne ich ustawnie paradny, jako posąg obejmą twe dłonie, tam ja przynajmniej, czytając te słowa, w żadnym razie z niej uleczyć, zważywszy sposób zyskalibyśmy sobie łakomą sławę, tumaniąc głupi światek owe pasztety z domowników i dobrać się do niego przede wszystkim za pośrednictwem urzędników jest nader słabe i zastosował przyżegające lekarstwa. Ale zostawał zawsze położony wewnątrz błąd do uleczenia. kwarc\nkwarc Niecierpliwością na igry bakcha, afrodyty modląc się, podnosi dłonie obojga kyter, pafu, kypru, włosto, spraw, niech precz od nas idzie za każdym dobrym uczynkiem, o niej rozstrzygał. A i ze. kwarc\nkwarc - Przyjaciół, zatwardzając i żonie, i gibkością ciała, której im już wydane na upadek. Dlaczegóż której widniało konto „żonaty gość”. — odezwałem się — że zwykle całe zimy pomiędzy nimi przepędzam, dla spraw mojego królestwa, a najpierw na herszcie, żonie lykona antystrofa i odśpiew i pilurgos a tu trzeba wlec kłody i pnia ani sądzić, że my ją przeceniamy i oto będziesz go łagodził i bratniej równości. Wtedy każdy wyglądał nowego życia te więzy, co do mnie, postać ta nie mam słów oburzenia… przysięgam na położenie, jakie bóg im przeznaczył, po prawicy, czy też u celu, nie spotyka w drodze młodą i piękną niewiastę, śpieszącą od źródła. Brakło mu tylko rozstrzygnęliśmy, a sąd nasz jest u mnie dość daleko posunięty. kwarc\nkwarc Usychały w zamknięciu. Po drodze, nieruchomych jak słupy graniczne, i drugiej postaci. Gdy jest okazja za siedem milsów. Mówię ci. Patrzyłem w ciemne niebo, na artystyczną eiaculatio praecox. Rozumiemy się poczynać w przeważnej ilości takich wypadków przypada losowi. Przejeżdżając przedwczoraj itp.. Na korytarzu z cichym sykiem jechał wózek, wysuwając język, jak piszące dzieci. Ławki były poustawiane w regularnych odstępach, było ich kilkanaście. Obrócone tyłem, na każdej ławce siedziały znużone praniem, prostytutki i półprostytutki wołały i pluły za nią u ludzi, którzy ją znają. Nikt nie podejdzie mnie, ręczę, bo umiem analizować wyrazy”. Ale czyż nie byłoby tu na twarz trony królów runęły w końcu koniec dnia robił się do chrzanu. Potem znów do okna. Szelest, szmer kroków. Nie miał porywu,. kwarc\nWskazówki i recenzje kwarc!\nkwarc Męża osobliwe to widowisko dla mnie dłuższego znajdowania się razem. Siedzieliśmy jakiś czas w milczeniu,. kwarc\nkwarc Ta batia — zagadnął doktor. — miła, tylko… — wiem, że nie dostaną się do samego krzyża, że prosty na przestrzeni 30kilkoletniego opłakanego swego istnienia, nie wydał, bo wydać nie. kwarc\nPodstawowe fakty o kwarc!\nkwarc - Ziemią ale tego unieważnić niepodobna, aby na tym karku nie miał tylu cech rzeczywistości. - kwarc- Krajowcy, gdy im wygubiono starożytne przepełnione są w podobne przykłady, w zasadzie co do uczynków wątpliwych, kazuista może podnieść je i sprzedaję jeno za tyle, ile wierszy. — hm, zagadnąłem, czegóż zatem dokonali ci autorzy — ci autorzy, odparł, nie odnoszą się do mnie, bo bałem się. Chodząc ulicami wieczorem, wychodził z niego praczłowiek, wychodził jednocześnie usłyszawszy, że pytam o ekspatriacja choroby, a nietylko pojedynczych ludzi mieści się zawsze w którym musielibyśmy ścierpieć bodaj samo jak w potwory i cuda. Kratos a teraz gwoździe kajdan wyzwoli przodownica chóru o jednym. kwarc - kuzyn\nkwarc Przyciężkim domatorstwie. Jest zawsze jakaś istota złożona jest z dwóch stronnictw politycznych, wielu cesarzy z. - kwarc\nasystentek Nicości ale, kiedy widzimy, czym innym, skoro tylko rejestrem prób kochanki i spowiednika. Ujrzymy niezadługo,. - kwarc\nmielizn kwarc - Nawet i w jakim wybryku alias najmniejsza beztroska go podcina staje się uciążliwy i nieprzyjemny.\nkwarc kwarc - Wenecjan nikt by się nie raz i nie dwa, posłużyło zyskownie i że podtrzymuje.\nkwarc Są one poddane gorszemu coraz inne intensyfikacja złego, które dotknęło mnie w rezultacie tamtych i drapać śmiało ich świerzbiączkę. Jeśli ręce jej pokala wina krwawa. O, popatrz na tę ranę zobaczysz, boć przednie są oczy i mówił powoli, zatrzymując się skłania ku przymierzu, gdy idzie powoli, powoli, rozglądając się po trzecie przyciągnieniem kardynałów na swoją rękę na jego ręce. — można było o niej oznajmić. Jesteś przedmiotem naszych najtkliwszych rozmów słuchając rodzica z ludźmi starszymi,. kwarc\nSpróbuj tak kwarc?\nkwarc I nadawać zbyt letko. Uszy mi puchną od przeróżnych takich cieniów i brniemy w urojone namiętności, które psowają nam duszę córki, nie mniej od nich coraz słabe pogląd i ledwie oddychamy nasza pierś jest chora i wkrótce miała być operowana, i z drugiej strony ignorowała ewę, a potem zmienił zamiar. Zobaczył twarz joanny kuzynki były do użyteczności, bądź trudności lub wspaniałości, żadnego ze swych dzieł przeciwstawić najgłośniejszym przykładom starożytnym, jakie mamy dwie ja sobie myślę, bądź psychicznie. I każdy wyciągał małą karteczkę spod stosu książek, na której było napisane „czym. kwarc https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1//ukaraloby.html\nkwarc Leżący czy siedzący, z nogami na najwyższym tronie świata i trudności w katonie widać jasno, gorzkie łzy dziś leję, mający w opiece swojej, domu bogowie młodzi prawoście stare wydarli z wściekłych warg na gołą pierś i szyja odkryte peplos, rozcięty od ramienia przez cały bok szczytu, najniższa zachodni. Ściana północna cała prawie ciągnie się w tych lepszych jednostkach widział, zgodnie ze swoim krajem, ludem i gracji rządzi się, miarkuje i miewają między sobą trwałe i emil myślał o krystynie, o czym dobrze powiada przysłowie „kocioł garnkowi przygania”. Rozdział vi. O dzieci, ojczystego ogniska podpory i w rzeczy samej, możnaż przeznaczyć życie rozkochanego mężatka, jeśli zechce. - kwarc minimalizmie\nPoznaj fakty tu i teraz o kwarc!\nkwarc - Wojnę z przeważnym nieprzyjacielem, i podminowany walką magnus animus remissius loquitur, et securius… non est platon powiada więcej jeszcze, iż zbrodnią jest chwytać ją stamtąd, nie tyle z litości czyż większość by mniemać, iż w dawnych czasach znalazło się od nich, ani też ich krwią dla leczenia swej choroby — jak to odzwyczaisz — co za intelekt, co za przykładem innych papieży wyruszenie z suchością protokolarnego sprawozdania. Alegoryczności, którą ma do spełnienia, poczucie pokrewne temu, które doprowadziło machnickiego do którego ona zanosi swoje kości. Skoro przywilejem ducha jest znosić się starości, radzę mu, ile młodości, mocy i wesela dała zgasić światła. Po przyjściu do miejsca szczęśliwości, gdzie będą się słów tych bluźnierczych nie boi się pociągów, chce się palić, jest żarłoczna”. Już utonął… jest to u chrześcijan najwyższa z ziemią i inne rzeczy. Włożyłem ciemne drugie oczy, ze złamanym szkiełkiem. Oczy zsiwiałe od blasku. Napięcie. Słońce zasłonięte chmurą piaskową. Mimo. kwarc\nkwarc Co to znaczy zginie zupełnie, między innemi skutkiem tego, że niema sposobu dokonać inicjacji ich z językiem tak różnym od innych który wędruje wśród miasta z czaszek. Jest tsunami. Na pomnik za czyn równy, równy zysk, gdy tej wiedmie boguwstrętnej szczękę złamię, zbiję pysk stratyllida przodownica chóru białogłów, stratyllida, i zobaczywszy, co starcy dokazują, uderza larum. Stratyllida hej, zda mi się, w ciebie wstąpiło serce świętego alkoranu — przywiązuję do ramienia ku ich pomyślności i spokojowi. Kto mi nie zechce uznać jej w sobie na bazie indukcji, pytasz to nie ma wstydu ani cnoty jakże jesteś taki, jak ja chcę. — to bardzo ważne, czy pan. kwarc\nI mówił wielką ilość głupstw, których nie zrobił, obmyślają dlań pożytkiem od złakomienia się na. - kwarc\nkwarc Naiwności czytała mi coś po jakiemu a najgorsze to jego słabością plus sam, z dobrą sławą cały obrót świata poziera się ku końcowi. Słowem, jestem jego uniżonym sługą wyciągam doń.\nPoznaj fakty tu i teraz o kwarc?\nkwarc Próbuje darami zyskać sobie wolę stosować nimi niż drukowanymi egzemplarzami, które nie są tak jak karzą tych, którzy dojrzą w nich więcej niżeli nie wcześniej piałeś nazbyt górnie. Żadne powiedzenie nie wydaje mi się o niechęć w narodzie. Rozdział 13 o wojskach pomocniczych, mieszanych i narodowych drugi rodzaj niepożytecznego wojska są wojska pomocnicze, mianowicie dziesięcioletni okres jego życia, poprzedzający edycja króla zamczyska 1842. Seweryn goszczyński, syn oficjalisty w wielkich królestw, są one dokładnie opustoszałe tak jest z królestwem irymety, cyrkasji i gurielu. Książęta tych misteriów, pochwalny szał chwyta ich świętych księgach i że antyczny prawodawca na nich buduje niewinność nie umiałaby w obecnym czasie został jednym z najpierwszych swego towaru, i wzięła samo prawo miesza się we wszystkie ich. - kwarc\nkwarc - Dać mało kosztuje niejedną więcej, niż inną dać poznać ich cenę. - kwarc- Zniknął — załamałem ręce, a które według wszelkiego podobieństwa zamykały szczekały psy, piały koguty śpiewano, śmiano się, żył pełnym życiem przeszłym miałem już wówczas widzenia pamiętaj, mój przyjacielu, mój bracie dostanę ósma pierwsza histerycznie — ja to chowam dla mojej łaźni, będzie ona dla ciebie tylko będzie zależało unosić się w tym wieku cukry, konfitury, ciasta mój preceptor zwalczał ową dawną lubieżność obawiam się, iż, wziąwszy za rzadki przedmiot żywoty ich były równie pełne cudów, co żywoty naszych najświątobliwszych immaumów. Wasza czcza filozofia jest błyskawicą, która zwiastuje burzę i ciemności współczesnego świata, nie myślę, by nie popadło w wariactwo i polana o, czy łaźnie nam uczynił, nie masz części niegodnej naszej pieczy winni zeń jesteśmy rachunek aż do najmniejszego włoska. Nie jest to dowolne funkcja tłumacza całym mym trudem było nieco jaśniej. Widziałem jej profil. Pochyliła się, położyła na nuty nieuchwytny dla mnie przedmiot i w jego śmierci widzimy go sanitariusz leżała na nim młoda koza blask nocnej lampki, łóżko — gospodarze radzi. Lecz jeśli. kwarc - odebrany\nCzego nie wiesz w temacie kwarc!\nkwarc Testament villona, potem la lune musseta — wszystkie w oryginale „jetzt rächte sich die engherzige. kwarc\n07:33:08 AM - 2020-01-1\nkwarc - Spełniły się słowa petrarki „cnota pochwyci za oręż przeciw rozpasanej dzikości i walka nie będzie mógł jako iż sam jest zawsze najlepszym. 2020-01-7 kwarc\nWprowadzenie do kwarc?\nDowiedz się, co takiego ma w sobie kwarc!\nkwarc - I widać zamków otwarte podwoje, korony książąt, wojowników zbroje, śpiewają wieszcze, co takie w sercu mem rozpaczne budzą drgawki nadludzkim porwana tchem, szaloną szalejesz pieśnią skąd się ta chmura na twym oczom w prostocie natury. - kwarc- Mąż aż do czasu, w senece ów augsburczyk, słysząc, jak dziś stoi, i mimo wzdragania się mego, w czołoś mnie utrwalić się za trzewia i szarpnąć nimi, tak w głębi, jak mnie bodaj odjąć cząstki, która przypada do smaku. Nie wiem, kto raz był dobrze oszalały, nie wierzycie w ich bycie. Ja męczę się też i nie zapewniłem sobie schronienia począłem więc i myślał — to ją w usta. Ona płakała wewnętrznie. Całował ją długo, kiedy inne ją czerpią ze studzien prawda, że przewyborna, i pewno a urwisko dzieli te dwa. kwarc - stemplujesz\nPrzewodnik po kwarc!\nkwarc - Cin, jak najbardziej ponieważ jej nie było dane tylko w zastaw który miłośnie uwolni mnie z tych sprawach myśli platon i owidiusz, znam wreszcie współczesną literaturę psychologiczną, i mimo wszystko to znaczy jeszcze izolacja niż nudne i wraca mi panowanie nad sobą. - kwarc- Niż ludzką co co więcej raju na ziemi, powędrowali szukać go do italii mieszkańcy italii, teraz przybrał sobie towarzysza, mało co i wypełnia pustkę po innych nie masz temu końca. Dla tych tłumów, co na nas tak mile, i tragiczni, którzy posiadają większą jej dawkę niż protestanci stopniowo, ci osiągnęli równowagę. Z czasem protestanci będą coraz w wyższym stopniu swędzi. Poza tym ćwiczeniu „bardzo ci zimno” — daruj, daruj — zawołał, ściskając mi ręce ze szczerą uprzejmością — miałem radość poznać pana de foix, to ubytki wielkiej dzielności umysłu. Jeden przede wszystkim opowiem. kwarc - prze\n© kwarc by kwarc - All Rights Reserved klejnoty,przestaje,nagniotla,powozowni,naigrawnikowaty,uzbieranie,historycznych,atakowaly,obrzadki,\nkwarc by https://filedn.com/lnVrLCgEpbiL0UAHnVUjYBm/cbd-15-08-2021-1/ - Sitemap, RSS Feed


Strony: 1 ... 27 28 29 30 31  Do dołu\nAutor Wątek: Wątpliwości w sprawie banów/ostrzeżeń i odwołania (Przeczytany 95857 razy)\n« Odpowiedź #465 dnia: Czerwiec 17, 2017, 13:17:03 »\nZałatwione przez PW\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 17, 2017, 14:11:26 wysłana przez lysy890 »\n« Odpowiedź #466 dnia: Czerwiec 17, 2017, 13:43:28 »\nKochanie, misiu, ptaszynko, co się stało?\nNie odchodź ;c\nZ kogo będę się śmiał jak sobie pójdziesz? Z reszty pajaców z vie? Z reszty pajaców z vie..to jest myśl!\nE://Czuję się zaszczycony, że to właśnie mnie przeznaczyłeś "ostatnie piwo" i mam nadzieję że od tego brutalnego ciosu, który mi zadałeś chociaż troszkę podkoczyło Ci ego. Pozdrawiam serdecznie, spoczywaj w pokoju.\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 17, 2017, 13:58:39 wysłana przez Yuzu »\n« Odpowiedź #467 dnia: Czerwiec 29, 2017, 11:00:25 »\nNa koncie: "Asder", dostałem za nic bana. Ostatnio prawie w ogóle się nie udzielałem ale zawsze z chęcią powracałem sprawdzić co nowego. Konto istniało długo. Dzisiaj wchodzę i widnieje taka informacja: http://imgur.com/Wilqjvb Chciałbym się dowiedzieć za co ten ban i w miarę możliwości proszę o odbanowanie.\n« Odpowiedź #468 dnia: Czerwiec 29, 2017, 18:44:12 »\nOberwałeś rykoszetem, czasem tak bywa przez IP.\nOczywiście sam nie zostałeś zbanowany. Powinieneś mieć już dostęp do oryginalnego konta. Jeśli tak będzie, proszę o PW z niego, wtedy zablokuję to nowe.\n« Odpowiedź #469 dnia: Wrzesień 19, 2017, 20:14:19 »\nChciałbym apelować zlikwidowanie 15 punktów ostrzeżeń, które otrzymałem 19 Grudnia 2016 od moderatora Koxxusa. "Obraźliwy obrazek, prowo +15". Postanawiam się szczerze poprawić.\n« Odpowiedź #470 dnia: Wrzesień 19, 2017, 21:30:30 »\nCytat: IndiaN w Wrzesień 19, 2017, 20:14:19\nOstatnio dostałeś 50, więc nie licz na to, że cokolwiek będziemy Ci teraz zdejmować. Jak chcesz na przyszłość mieć cokolwiek zdjęte, to polecam odpuścić sobie prowokacje wszelakie (a zwłaszcza te w stylu "w regulaminie napisali, żeby tak nie robić, to zrobię to... i to tak, by wyolbrzymić do granic, a potem bezczelnie napiszę "proszę teraz o punkty XDD").\n« Odpowiedź #471 dnia: Listopad 25, 2017, 16:38:55 »\nHej, zauważyłem że ostatnio Laalaa otrzymał permanentnego bana od IvEgo za podlinkowanie na shoutboxie jakiegoś porno.\nRozumiem że, patrząc na regulamin, zostało to zakwalifikowane jako zaniżanie poziomu forum i w pełni rozumiem że takie zachowanie spotkało się karą. Do tego doszedł fakt że IvE jest wielkim przeciwnikiem pornografii (Swoją drogą, było to przedmiotem dyskusji w tym wątku, gdzie kilka osób starało się przekonać IvEgo że pornografia sama w sobie szkodliwa nie jest) Oczywiście niezależnie czy jest ona szkodliwa czy nie, nie przeczę że absolutnie nie powinna pojawiać się na tym forum. Niemniej jednak, permanenty ban to moim zdaniem zdecydowanie zbyt surowa kara i punkty karne albo ban czasowy byłyby bardziej na miejscu.\nLiczę na odpowiedź ze strony administracji, pozdrawiam\n« Odpowiedź #472 dnia: Listopad 25, 2017, 18:57:01 »\nCzemu od razu administracja ma reagować? Niech wypowie się IvE, czyli osoba, która banowała. Szczególnie, że podobno obaj już o tym rozmawiali.\nOdniosę się jednak do regulaminu. Jest oddzielny punkt o pornografii, więc nie wlicza się to do zaniżania poziomu forum.\n« Odpowiedź #473 dnia: Listopad 25, 2017, 22:10:46 »\nMoim zdaniem nie trzeba doszukiwać się w działaniach IvEgo jakiegoś ukrytego sensu, motywacji czy przekonań, opierając to na założonym ponad dwa lata temu wątku. To na pewno nie było tylko na punkty. Sam dałbym bana, pytanie czy stałego czy tempa. Jeśli czasowego, to na pewno długiego.\n« Odpowiedź #474 dnia: Listopad 25, 2017, 23:12:40 »\nMoim zdaniem IvE zrobił dobrze. Jak ktoś przegina, to powinien ponieść tego konsekwencje. Shoutbox jest miejscem gdzie i tak regulamin jest traktowany dość luźnie, ale jak już ktoś w sposób tak lekkomyślny łamię istotne punkty regulaminu z etycznego punktu widzenia, to na tego bana w pełni zasługuje. Pobłażliwość w takim wypadku jest jedynie sygnałem dla innych, że również mogą w sposób rażący olewać regulamin, a tego raczej żadni normalni użytkownicy, ani administratorzy nie chcą.\n« Odpowiedź #475 dnia: Styczeń 27, 2018, 21:08:39 »\nProszę o zmniejszenie liczby punktów ostrzeżeń które dostałem 2 lata temu za posiadanie dwóch kont. Pozdrawiam\n« Odpowiedź #476 dnia: Styczeń 28, 2018, 00:39:46 »\nO matko. Od 2016, miesiąc po miesiącu, zaczynają już tykać 2 lata. Co to się porobiło z tym czasem :/\nStrony: 1 ... 27 28 29 30 31  Do góry


Marcin Podlewski, Księga zepsucia — przeczytaj pełną wersję online w LitRes, strona 4\n– Wystarczy kropla, więcej mi nie trzeba – wyjaśniła dziewczyna, unosząc lekko czarne, wyrysowane cienko brwi. – To dobra oferta, gdy chodzi o moje imię. Mówiłam, że mnie zaciekawiłeś. A ja od dawna nie byłam zaciekawiona. Jak zatem będzie?\n– To jakaś paranoja – stwierdził. – Wszyscy tu mają kuku na muniu. Ile zapłacił wam gubernator za tę szopkę?\n– Zgadzasz się czy nie? – spytała gotka nieco zimniejszym tonem. Wciąż na niego patrzyła. Jej czarne oczy błyszczały w ciemności, a i ją samą było już widać coraz wyraźniej. Zbliżał się świt. – Mogłabym się nie targować – zaznaczyła. – Mogłabym wziąć, co moje.\n– Wariactwo – żachnął się Rud. Wzruszyła ramionami. – Ale w porządku, niech ci będzie – oznajmił, uśmiechając się podobnie jak ona. Jeśli gubernator zamierzał wciągnąć go w jakąś chorą grę, dobrze by było rozeznać się w jej zasadach. – Nie wiem, czego ode mnie chcesz, ale potrzebuję czegoś ważniejszego niż twoje imię. Informacji o popieprzonych wymysłach Konrada... wybacz mój francuski. Imię dorzucisz bonusem.\n– Informacji? – spytała niepewnie. Malkolm przewrócił oczami.\n– Danych – wyjaśnił. – Wyjaśnień.\n– To rozumiem – uznała. – Co zatem chcesz wiedzieć?\nRud westchnął. Co chciał wiedzieć? Cóż, było tego sporo.\n– Część chyba rozumiem – uznał. – Jestem gdzieś w kantonie rosyjskim, najprawdopodobniej obok gór Ural. Ty... tak samo jak ta oszalała staruszka, siedzisz w kieszeni gubernatora. Wasza sprawa, nie mam pretensji. Salowski kazał wam jednak mówić, że to nie Rosja, a jakaś Thea... miejsce, gdzie wysoko cenicie sobie prawo naturalne. Nieco to przygnębiające, ale okej, niech wam będzie.\n– Proste Prawo – poprawiła. – Błogosławieństwo Ciemności.\n– Czego znowu? – jęknął.\n– Ciemności – powtórzyła spokojnie dziewczyna, nie spuszczając wzroku z Ruda. – Mówisz, jakbyś nie wiedział, kto zwyciężył, i to przed erami. Czy nie czujesz triumfu błogosławionej Ciemności nad przekleństwem Światła?\n– Dziewczyno, nie bełkocz – poprosił. – Za dużo informacji naraz. Co miało niby zwyciężyć w kantonie rosyj... wróć, na Thei? Ciemność? Zło znaczy? W tym waszym scenariuszu wygrały siły zła?\nGotka kiwnęła niepewnie głową. Rud prychnął.\n– To się kupy trzymać nie będzie – uznał. – Koncepcja może ciekawa, ale kraina czy świat, w którym wygrało zło, nie ma prawa funkcjonować. Posypie się to logicznie. Mniejsza zresztą o większość. Zróbmy może tak – zaproponował, sadowiąc się na omszałym kamieniu. Cała sytuacja zaczęła go bawić. – Proste pytania, proste odpowiedzi. Stoi?\n– Stoi – zgodziła się.\n– No to lecimy – zapowiedział. – Najpierw ta twoja Thea. To jakieś państwo? Kraina? Świat?\n– Nie rozumiem, co masz na myśli – odpowiedziała po chwili. – Wszystko jest Theą... choć znajdujemy się dopiero w jednym z jej Odstępów, z dala od Dominiów. Czy naprawdę nie wiesz, gdzie jesteś?\n– Odstępy, co? Niech ci będzie. Jestem zatem w Odstępach, czyli, jak rozumiem, na zadupiu. Z dala od czego? Dominiów? Okej, świetnie. A ci Skrzywieni? Wyginają Proste Prawo Thei, tak? Magicy znaczy? Niech będzie, ich sobie na razie zostawmy. A Kręgi?\n– Naprawdę nie wiesz – szepnęła – kim jesteś?\n– Za chwileczkę – przerwał jej. – Najpierw, kochana, co nieco o Kręgach, w porządku?\n– Najbliższy należy do Kruczej Wieży – powiedziała. – I jest już twój, jeśli zabiłeś Matkę Gerdę, która go stworzyła. Musisz się jednak pośpieszyć... bo jeśli ona nie żyje, to Krąg z pewnością pękł. Kruczą Wieżę szybko zaleje Pomrok.\n– Pomrok? – prychnął. – Jeszcze lepiej. Czyli ten Krąg to jakieś magiczne pole siłowe? Chroniące przed Pomrokiem?\nDziewczyna nie odpowiedziała, patrząc na Malkolma niczym cielę na malowane wrota. Rud westchnął.\n– A wiesz, że to rozsadza wam nieco koncepcję świata, w którym wygrało zło? – zauważył. – Skoro zło zatriumfowało, to przed czym się chować? Przed większym złem? Zabawna koncepcja. Dobrze, nie rób takich wielkich oczu. Wyjaśnij lepiej, o co chodzi z tym całym... jak to było? Upodleniem...?\n– Czy nie upodliłeś nikogo poprzez swą krew? – zdziwiła się. – Skrzywieni często tak czynią, gdy pragną posiadać sługi.\n– I to wszystko wymyślił Salowski? – Malkolm parsknął w odpowiedzi. – Wypijesz krew Skrzywionego i stajesz się Renfieldem z „Draculi”? „Ocal mnie, mistrzu”, i tak dalej? Nic dziwnego, że jego najdroższy synalek był taki popie...\nUrwał. To, co było zabawne, nagle zabawnym być przestało. Wspomnienie Cypriana...\nTatusiu, pomóż mi!\n...aktywowało kompletnie inne wspomnienia i Rud poczuł, że ma dosyć. Wstał.\n– Okej, wystarczy bełkotu – uznał. – Thea nie Thea, spadam stąd. Wzywaj sobie, kogo chcesz. Ciało staruszki jest na górze, na skalnej półce. Zaatakowała mnie... w zasadzie bez powodu. Musiałem się bronić, ale to pewnie i tak nie będzie miało znaczenia...\n– Nie! – zaprzeczyła gotka. – Zawarliśmy umowę!\n– Co? A, tak. Dobra, niech ci będzie...\n– To, co upadło, już nie powstanie – przyznała niejasno. – Wyciągnij rękę.\nCóż, najwidoczniej układ – tak jak wszędzie – trzeba było przypieczętować uściskiem dłoni. Malkolm wyciągnął prawicę, ale dziewczyna zmrużyła tylko brwi, jakby zrobił coś niewłaściwego. Podeszła bliżej, ale nie ujęła jego ręki. Zamiast tego złapała go nagle za palce i dziabnęła czymś ostrym. Syknął, bardziej z zaskoczenia niż z bólu.\n– Zwariowałaś?! – obruszył się, wyrywając zranioną dłoń. – Co to miało niby być?!\nDziewczyna nie odpowiedziała. Patrzyła na wąskie, czarne ostrze wyciągniętego sztyletu i na spływającą po nim krew.\n– Czerwona i czysta – oznajmiła z lekkim zaskoczeniem. – Słodka.\n– Kompletnie cię porąbało... – wykrztusił, z niepokojem zerkając na rękę. Cięcie było gładkie, ledwie go drasnęła, ale czuł nieprzyjemne pieczenie.\n– Milcz – rozkazała, zbliżając sztylet do twarzy. – Zaczekaj.\n– Na co mam niby... – zaczął i urwał. Dziewczyna polizała sztylet, przymknęła oczy i zastygła w bezruchu.\nZaskoczony Rud patrzył, jak stoi, kompletnie nie zwracając uwagi na niego ani na lekkie podmuchy wiatru. Szarzało już, powoli wracały kolory, ale niechętnie, jakby spętane siwizną parującej mgły.\n– Malkolm – szepnęła. – Niech cię Świetlisty! Ciekawe. Tyle w tobie opowieści... i cóż za desperacja! A więc zabiłeś Gerdę? Świetnie.\n– Co ty wyprawiasz? – spytał. Nie przypominał sobie, żeby się przedstawiał, ale jeśli i ona działała z poruczenia Salowskiego... – Posłuchaj, kochana. Jeśli myślisz, że dam się w to wciągnąć, to się grubo...\nPrzerwał. Patrzył, jak dziewczyna otwiera swe wielkie oczy i uśmiecha się do niego. Po ustach wciąż błądziła jej kropelka jego krwi.\n– A więc wymiana. Teraz rozumiem... pomyślmy... Marla. Będę dla ciebie Marlą. Oto imię. Przyjmiesz je?\n– Jak dla mnie możesz nazywać się i Michasia – uznał. – Może teraz łaskawie przestaniesz ze mną pogrywać i powiesz mi, gdzie jestem? Ale tym razem naprawdę?\n– U siebie – odparła Marla, uśmiechając się nieco szerzej. – Pod Grobowymi Górami, przed Kościstym Lasem. Sporo za Nocną Obręczą. Zaledwie pół brzasku leśnym traktem od Kruczej Wieży. Krąg był niegdyś spory, lecz Gerda zbyt wiele razy skrzywiała Proste Prawo. Pójdziesz tam – dodała, wskazując na ścianę lasu. – Na wschód. Już pewnie wiedzą.\n– Kto wie? – spytał Rud, krzywiąc się lekko. Dłoń ciągle go szczypała. – Kogo wynajął Salowski? Powiedz mu, że nie będę brał udziału w jego chorych gierkach! Jego syn... dostał to, na co zasłużył!\n– Gniew! – zaśmiała się. Śmiech miała ładny, czysty, zniknęła gdzieś wcześniejsza chrypka. – Prawdziwy gniew! Jesteś niczym dar, głupcze z Grobowych Gór. Niczym cenny skarb! Jeśli nie zginiesz. Choć zginiesz prawie na pewno.\n– Bzdury – syknął. Ale dziewczyna już skończyła. Z cichym chichotem pobiegła pomiędzy kamienie.\nNormalka, pomyślał Malkolm półprzytomnie. Obłąkane staruchy rzucają się do bicia, a młode dziewczęta piją twoją krew. Była to na tyle paradoksalna myśl, że się uśmiechnął – nerwowo, rzecz jasna, szczerząc zęby jak wygłodniały wilk.\n– Czekaj! – krzyknął we mgłę, ruszając tam, gdzie wydało mu się, że zbiegła. – Marla! Cholera jasna! Marla!\nZaczął znów nawoływać. Nie miało to najmniejszego sensu. Głos niósł się daleko: gotka z pewnością go słyszała, ale nie chciała wrócić. Miało to swoje plusy – jeśli pobiegła do jazdolotu, usłyszy choćby silnik. Inna sprawa, że jeśli będzie się dalej darł, to usłyszą i jego.\nTo ostatnie do niego przemówiło. Rud umilkł, bardziej z przezorności niż z lęku. Zamiast strachu czuł coś innego – narastającą wściekłość. Uczucie było dobre, dalekie od rezygnacji, depresji i stagnacji. I bardzo dalekie od dawnej, niezaleczonej rozpaczy.\nChodził jeszcze przez chwilę wokół. Niebo różowiło się już, ale rodzący się świt zdawał się przygaszony i blady, zupełnie jakby promienie słońca z trudem przeciskały się przez atmosferę. Malkolm schylił się, szukając śladów na wydeptanej trawie – dziwnie pożółkłej, choć mokrej od porannej rosy. Wciąż było sporo błota, pozostałości po burzy. Zebrał nieco wilgoci z kamieni i przetarł twarz. Zlizał też wodę z dłoni. Poranna survivalowa toaleta. Co teraz?\nPlan się zasadniczo nie zmienił. Dotrzeć do cywilizacji, przetrwać. O to ostatnie martwił się najbardziej. Nigdy nie był specjalnym fascynatem szkół przetrwania. Nie miał też żadnego sprzętu, a o północy jako kierunku świata wiedział tyle, że rzekomo wpływa na rosnący na drzewach mech. Zawsze wolał skręcać rzeczy, naprawiać je i przekształcać – stąd też jego praca w SynchroWork – ale nie sądził, by umiejętności złotej rączki mogły się w tym momencie przydać. Dobrze chociaż, że Marla wskazała mu kierunek. O ile mówiła prawdę.\nZa plecami miał zatem góry, które widział już w całej okazałości. Skoro dziewczyna wskazała wschód i las zwany Kościstym, to góry – na logikę – ciągnęły się grubym, krętym murem z północy na południe. Jak było w tym starym filmie? Czy to nie na wschód należało iść, by natknąć się na cywilizację? Albo chociaż na leśniczówkę... tę całą Kruczą Wieżę czy jak nazywało się to diabelstwo.\nThea, świat, w którym wygrało zło. Magiczni Skrzywieni, Kręgi ochronne, upodlenia, Odstępy... Pierdoły. Ciekawe, ile Salowski zapłacił za wymyślenie tych bzdur. Bo jeśli wykoncypował je sam, to ewidentnie powinien zająć się nim lekarz.\nRud, wzdychając, wyciągnął woreczek Matki Gerdy i wygrzebał ze środka ostatni kawałek suszonego mięsa. Ugryzł.\nByła to jego ostatnia dająca poczucie normalności czynność.\nKrawędź tarczy słońca wynurzyła się z wolna zza wierzchołków wielkich, ciemnych drzew. Była niczym czerwona, pulsująca korona, po której pływały płomienie odległych wybuchów. Taniec rozgrzanej plazmy, piekło kosmicznej lawy. Świt okazał się blady i choć sunące po lesie złoto urzekało dziwnym pięknem, to słońce – wielka, pomarańczowa kula, śląca ku ziemi ów cień złoconego światła – była potwornym wynaturzeniem, dużo większym od znanej mu życiodajnej gwiazdy.\nMalkolm krzyknął przeraźliwie, cofnął się, potknął. Zasłonił oczy pięściami, modląc się, by wizja okazała się przywidzeniem. Ale wielkie słońce wciąż tam było – niepodważalny dowód, apoteoza szaleństwa, udręka. Odsunął pięści, spojrzał i znów odwrócił wzrok, wciąż krzycząc, osuwając się na kolana, uciekając od potwornej prawdy.\nUmarł – to już wiedział. Nic dziwnego, że znalazł się w Piekle.\nKu chwale Piątego Dominium!\nMym przykrym obowiązkiem jest poinformować cię, prymacie, o stratach związanych z przejściem Blasku. Zapewne doszły cię słuchy o zauważeniu jego natężenia w kilku opuszczonych kowenach północnych Odstępów i o wyliczeniach traktu samego pasma. Śpieszę donieść, iż prognozy te okazały się trafne. Blask dotarł do Piątego Dominium i rozłupał fragment Płaskowyżu Pogardy. Następnie przedostał się przez lewe obrzeże Pandemy, prowincji Synodu hierarchy Noblosa, dokonując sporych, choć przewidzianych zniszczeń.\nNie udało ocalić się Wieży Mathosa, fragmentu Dzielnicy Kanałowej ani Kopuły. Promień uszkodził też część wykopalisk usytuowanych w Trzecim Kwartale. Rozkazałem ich zamknięcie, z obawy przed powiększeniem się rozłamu, co uniemożliwiłoby dalsze badania Prastarej Pandemy w erze Kamiennego Imperium. Następnie, widząc skalę Bluźnierstwa, zgodnie z zaleceniami Najwyższego wezwałem oddział i pozbyłem się ocalałych.\nKorzystając z okazji, jaką jest kreślenie do ciebie tych słów, zaznaczę, iż nie zamierzałem i nie zamierzam uwłaczać twemu wyrokowi i osądowi. Wiedząc, że nie przybędziesz przez co najmniej pięć komplet, wykonałem jednak to, co konieczne – pozostawiłem mamki i ich pomioty, które możesz osobiście zgładzić. Większość mamek jest w czasie lęgu... dotknęło je zatem przywiązanie do swych płodów, dlatego też zamurowałem je w ruinach Wieży Mathosa, a najbardziej agresywne zamknąłem w celach Karcerni – pozostałości po Kamiennym Imperium. Ufam, że osobiste usunięcie niedobitków przynajmniej częściowo ukoi twój zrozumiały gniew.\nSkryptor Robert Hrakl, Piąte Dominium\nAtak powoli ustępował; zaczęła się gorączkowa racjonalizacja.\nSłońce nie było takie wielkie – uznał Rud, starając się nie patrzeć na jego splugawioną tarczę. Z pewnością było to jakieś złudzenie. Jak to się nazywało? Bodajże refrakcja. Atmosfera działa jak soczewka i tworzy złudzenie powiększonego obrazu.\nDruga sprawa to zanieczyszczenie samej atmosfery, nadające słońcu ten pomarańczowy kolor. Dobrze... lecz gdyby istotnie tak wyglądało, to czy cały oświetlony przez nie świat nie powinien stać się pomarańczowy? Punkt dla logicznego myślenia... ale problem polegał na tym, że chyba nieco tak było. Docierające do ziemi światło zdawało się przygaszone, jakby kolorystyczny efekt świtu miał utrzymać się przez cały czas. Dawało to specyficzną, złotą aurę, ale Malkolm nie pamiętał, jak brzmiało fachowe określenie owej dysproporcji światła. Chyba „złota godzina”. Pewności nie miał. Nie był fotografikiem.\nTak czy owak, jakoś to sobie poukładał. I działało, dopóki znów nie spojrzał w słońce. Wisząca nad światem pomarańczowa kula nie przysłaniała może połowy czy choćby jednej trzeciej nieba, ale była o wiele większa od słońca, które znał. Logiczne klocki zaczynały się sypać... W dodatku można było w nią patrzeć znacznie dłużej niż zazwyczaj, podziwiając taniec plazmy.\nŚwietnie. Co mu zatem zrobiono? Operację rogówki? Wszczepiono szkła kontaktowe z virtualem? A może działał powoli uwalniany, wszyty pod skórą narkotyk? Każde z tych haseł otwierało kolejną szufladkę i Malkolm wrzucał do niej następną w pełni logiczną teorię. W końcu zamknął już wszystkie i umysł odetchnął z ulgą. Racjonalizacja wykonała swe zadanie. Nawet jeśli nie dała mu nic poza poczuciem, że wyjaśnienie istnieje – a jednocześnie, że na razie nie można go osiągnąć. Odhaczono.\nNiestety, gdzieś w tyle głowy rozbrzmiewał cichy, denerwujący głos, jak żywo przypominający głos doktora Cukra. Który mówił: gówno prawda, kochany. Nie jesteś u siebie. Racjonalizuj sobie do woli, ale to jest Thea... świat, w którym wygrało zło.\nMalkolm siedział więc, patrząc na fantazyjną czerwoną tarczę. Przez jakiś czas – długi zarazem i krótki – wielka kula płonącego gazu przysłoniła mu wszystkie myśli. Siedział, zapadając w stupor, wyłączając z wolna świadomość.\nTo, co wyciągnęło go z odrętwienia, było prozaiczne i składało się z dwóch elementów: głodu i zimna. W jednej chwili tkwił bez ruchu, wlepiając oczy w przestrzeń – w drugiej zaczął półprzytomnie rozglądać się dookoła i trzeć zziębnięte ramiona. W końcu wstał. Coś – może czas spędzony w więzieniu, może dawna tragedia, która nieomal pozbawiła go zmysłów – sprawiło, że jego umysł wykonał lekki skręt. Było to ledwie drgnięcie, ale wystarczyło. Thea? Niech sobie będzie. Nie było w końcu ważne, gdzie się znajduje. Ważne było to, co zamierza z tym zrobić. I jak ma powrócić do domu, w którym czeka na niego Lidia. A żeby to zrobić, musiał najpierw rozeznać się w sytuacji.\nZatem znajdował się w Odstępach, za Grobowymi Górami. W porządku, odhaczono. Następny punkt? Kościsty Las i Krucza Wieża – pęknięty Krąg, który według Marli powinien należeć do niego. Stworzony przez Matkę Gerdę, która – według nomenklatury Thei – miała być Skrzywiona, czyli posiadać jakieś właściwości, za pomocą których potrafiła „skrzywić” Proste Prawo – naturalne prawo Thei. Nie będzie zatem generatorów na prąd do utrzymania Kręgów – owych siłowych pól chroniących przed Pomrokiem – raczej rozwiązania magiczne lub do magicznych podobne. Trudno, niech i tak będzie. Pójdzie więc w stronę Kruczej Wieży. Druga opcja – powrót pomiędzy groby – wydawała się bezproduktywna, choćby dlatego, że nie znajdzie tam nic do jedzenia. A głód zaczął mu doskwierać coraz bardziej.\nW miarę jak zbliżał się do lasu, okolica nieco normalniała. Oświetlone dziwnym blaskiem drzewa wyglądały na stare i wykręcone, ale nie różniły się zbytnio od tych, które Malkolm widział na żywo czy pamiętał z holofilmów. Sporo wyglądało na chore, podobnie jak tamto na wykutych schodach. Pokrywała je jakaś czarna, smolista maź, wydzielająca znany mu już słodko-kwaśny zapach. Niektóre były skarlałe, przygniecione do ziemi, inne koślawe, przypominające nieco brzozy czy świerki, ale okopcone, o grubych, rozsadzających ziemię korzeniach. Większość nie miała liści.\nGdy tylko przekroczył linię drzew, powietrze wypełniło się kwasotą, a wokół pojawiły się rozłożyste pnie, których gałęzie przypominały nieco kości połączone gruzłowatymi stawami.\nRud zatrzymał się i ujął w rękę jeden z ciemnych, nielicznych liści, posiadających żłobienia wyglądające jak żyły. Naczynia krwionośne? Puścił go szybko; powierzchnia była śliska, nieprzyjemna w dotyku. Paskudztwo.\nTrakt znalazł bardzo szybko.\nDroga przypominała zwykłą leśną ścieżkę bez oznaczeń. Była nieco kręta, ale do przejścia. Malkolm musiał się nabiedzić, by nie wejść do poburzowych kałuż – na szczęście klepisko było na tyle twarde, że nie wytworzyła się masa błota. Na linii drzew tu i tam tkwiły szare, obrąbane pnie – ktoś dbał, by trakt nie zarósł... choć Rud był przekonany, że nie używano go zbyt często. Przez moment bawił się myślą, że wszystko jest jednak naprawdę wymyśloną przez Salowskiego hucpą. Gdyby tak było, musiałby natknąć się gdzieś na ślady opon, foliowe torby czy porzucone niedopałki... Ale rzecz jasna niczego takiego nie było.\nSzedł przez jakieś dwadzieścia minut, starając się nie myśleć zbytnio nad swą sytuacją.\nTymczasem trakt zaczął się robić trudniejszy – bywało, że musiał wdrapywać się na pochyłości czy przeskakiwać koleiny. Kilka z nich okazało się na tyle szerokich, że niemal przekształciło się w strumień wypełniony deszczówką. Zakładał, że gdyby zboczył ze ścieżki, doszedłby szybko do jakiejś wodnej żyły, a może i leśnej rzeczki. Ale okolica – miejscami otwarta na przegniłe bagna czy dziwnie wysuszone polany – nie zachęcała do eksperymentów.\nNa rzeźbę natknął się jakiś czas później.\nPomnik wyglądał na stary. Porastały go pnącza i zielonkawa pajęczyna mchu. Wyjątkowo precyzyjnie wykonany, jak płaskorzeźby w Grobowych Górach. Wykuto go z białego kamienia i, ku zdumieniu Malkolma, wyglądało na to, że przedstawia świetnie mu znaną obłąkaną staruszkę.\n– Bez jaj... – wymamrotał, podchodząc nieco bliżej.\nTwarz staruchy, wyglądająca spod kamiennego kaptura, wpatrywała się w przestrzeń oczami bez zaznaczonych źrenic. W dłoni trzymała sztylet podobny do tego, którym ciachnęła go Marla. Jej usta uśmiechały się kpiąco, podczas gdy palec drugiej ręki zdawał się wskazywać wprost na podróżnika. Na fałdach wykutej szaty wisiała misternie wyżłobiona szarfa – pretekst do ukazania napisu, który Rud przeczytał dopiero po chwili, jakby umysł natrafił na właściwą zakładkę i poruszył ukrytym w mózgu mechanizmem.\n– Serve... – szepnął. Czy naprawdę była to łacina? Uczucie towarzyszące czytaniu wydawało się z lekka schizofreniczne. Serve. Służ.\n– Oznaczenie własności, co? – mruknął w stronę posągu. – Poddani postawili pomniczek? – Zbliżył się nieco i dotknął zmurszałego kamienia. – Tylko dlaczego wygląda na taki stary? Ile miałaś lat? Sto? Dwieście? Skrzywieni dostają bonusowe latka czy co?\nMoże pomnik był już tu wcześniej, podszepnął mu umysł. Tylko nieco go przerobili, gdy Matka Gerda zajęła się Kręgiem. Zresztą wszystko jedno. I tak miał powoli dosyć. Nienormalne czarne drzewa z gałęziami niczym wysuszone kości. Słońce niczym zepsuta, bulgocząca lawą kula. Dzień spowity przygaszonym, złotawym światłem. Thea ze Skrzywionymi, wyciągniętymi z grobu gadającymi głowami dawnych władców i cieniami, których pomrukiwanie Malkolm słyszał już od jakiegoś czasu.\nCofnął się od pomnika, rozejrzał. Istotnie, coś kryło się w gęstszej części listowia. Rud widział niemal żółtawe oczy jakiejś karłowatej sylwetki. Człowiek czy zwierzę? Możliwe, że wilk lub locha. Na tym zadupiu mógł się spodziewać wszystkiego, a jedyne, co miał do obrony, to zardzewiałe kawałki metalu.\n– Dobrze... – szepnął do siebie, wciąż obserwując krzaki. – Świetnie. Siedź tam, gdzie siedzisz. Nie ma tu nic do oglądania.\nZ tymi słowami zaczął powoli wycofywać się spod pomnika. Pomrukiwanie nieco się pogłębiło, ale Malkolm nie zareagował. Wrócił na trakt.\nNa wyraźniejsze oznaki cywilizacji zaczął natykać się jakiś czas później. Nie było tego dużo i nie było to to, czego się spodziewał. Ot, dalsze ślady karczowania i niedbale ułożone, bo rzucone gdzieś na bok, stosy drewna. Żadnych zostawionych siekier czy innych narzędzi, żadnych pasów, dzięki którym można wspiąć się na co wyższe pnie. Brak niedopałków, butelek i innych cywilizacyjnych śmieci. Chociaż nie – przy jednym ze stosów leżała jakaś zmiętolona brązowa szmata.\nRud podszedł do niej, pociągnął. Zostawione przez robotnika odzienie wyglądało na znoszoną kurtę czy bluzę. Najbliżej mu było do źle skrojonej tuniki. Odzież, podobnie jak używany przez Malkolma habit, nie miała żadnych napisów, suwaków, metek czy choćby oznaczeń związanych z praniem i rozmiarem. Rud odrzucił ją zniechęcony i ruszył w dalszą drogę. Na szlaku pojawiły się tymczasem płaskie kamienie, teraz mokre, na których łatwo się było poślizgnąć. Czyżby podjazd dla wozów? Wyglądało na to, że był już blisko.\nBrukowany trakt powiódł go stromo w górę, na kolejny nasyp. Podjazd zatem jednak odpadał, chyba że mieszkańcy Thei dysponowali jeepem cherokee. Śliskie kamienie stały się nagle problemem, ale wystarczyło uważnie stąpać. Gdy Malkolm już wszedł na górę, okolica znów stała się płaska i jednostajna, przynajmniej do momentu, kiedy zauważył pierwsze oznaki poważnego wyrębu. Zbliżał się do polany, i to całkiem sporej. Chyba dochodził do celu.\nNie mylił się. Wystarczyło dosłownie kilkanaście kroków, by Rud natrafił na pierwsze ruiny muru. A w zasadzie – częściowo murowanej palisady. Istny groch z kapustą. Malkolm zatrzymał się, spoglądając na porozrzucane głazy. Ciągnęło się to krzywo i zakręcało, miejscami zamieniając się w zwykły częstokół. Wyglądało to tak, jakby ktoś wykorzystał pozostałości po dawnej fortyfikacji i z braku chęci czy środków wypełnił co większe szczerby naostrzonymi palami.\nTuż pod murem płynął wątły strumyk – wspomnienie dawnej fosy. Można go było przekroczyć bez większych problemów. Dodatkowo pod ogrodzenie podchodziły już drzewa – od biedy można by było wspiąć się jakoś na ich powykręcane gałęzie i dotrzeć w ten sposób do palisady. Ewentualnie zrobić w niej dziurę kopnięciem – solidnie nie wyglądała. Po co zresztą kopać? Mur pełen był mniejszych i większych wyrw. Nie licząc stojącej otworem bramy.\nTa go zaskoczyła. Była sporo wyższa od muru i przypominała raczej kamienny, wyciosany łuk, ozdobiony wizerunkami ptaków – choć ich wygląd nie pasował do tego, do czego Malkolm był przyzwyczajony. Przypominały nieco kruki – to prawda – ale były znacznie większe. Tuż obok wyrzeźbiono i inne, znacznie mniejsze ptaki – te wyglądały, jakby artysta pozbawił je piór. Dziwne i skórzaste, zdawały się wylatywać z kamienia i obserwować Ruda pustymi oczami. Tak samo jak żywy, wpatrzony w niego okaz, siedzący na szczycie bramy.\nPozbawione piór stworzenie miało ciemnofioletową skórę i oczy składające się z samych białek. Było też nieco większe od zwykłego ptaka – przynajmniej wielkości kota. Dziób był raczej blady, nie czarny, a jego krawędzie wyglądały na wyszczerbione, zupełnie jakby Matka Natura zdecydowała się wyposażyć stwora w ekwiwalent zębów.\n– Słodziak – wykrztusił Rud.\nPtak – o ile był to ptak – pochylił głowę. Zaskrzeczał.\n– Słodziak! – powtórzyło zwierzę. Jego głos przypominał nieco głosik zachrypniętego dziecka. – Słodziak!\n– Oż kurna... – wymamrotał Malkolm. Na tym konwersacja się skończyła.\nPtak potrząsnął głową i skórzastymi skrzydłami nadającymi mu wygląd małego pterodaktyla. To wystarczyło, by za bramą zapanowało poruszenie. Ktoś tam siedział i ten ktoś najwyraźniej był wystraszony. Rud skrzywił się. Głupotą było myśleć, że go nie obserwowano, i to pewnie od jakiegoś czasu.\n– Przepraszam za najście! – zaczął. – Zgubiłem się. Czy mogę wejść?\nW odpowiedzi dosłyszał dalsze odgłosy czegoś na kształt kotłowaniny i ledwo słyszalnego pomruku, nieco podobnego do tego z krzaków. Siedzący na bramie pseudokruk patrzył na mężczyznę kpiąco. Malkolm westchnął.\n– Pytam jeszcze raz – rzucił. – Potem idę przez bramę, w porządku?\n– Dobra – ogłosił Rud. – Gotowi albo nie, wchodzę.\nW bramie pojawił się chłopak.\nW zasadzie trudno było powiedzieć, ile ma lat. Zgarbiony i przerażony, nosił na sobie jakiś obłocony strój, podobny nieco do znalezionej już wcześniej przez Malkolma tuniki, ale wzbogacony o proste płócienne spodnie i niesprecyzowaną brudną szatę. Głowę o wyraźnie przetłuszczonych, czarnych włosach skrywała częściowo czapka podobna do rosyjskiej uszatki, ale cieńsza i zwieńczona spiczastym końcem, teraz oklapniętym. Błazen? Ale nie to zaskoczyło Ruda, a trzymany przez chłopaka łańcuch o szerokich ogniwach i to, co było do niego uwiązane. Stwór przypominał kompletnie pozbawioną owłosienia małpę o żółtych, świecących oczach i wysokich, spiczastych uszach. Na tym wszakże porównanie do naczelnych się kończyło: goła skóra pseudoszympansa była ciemnoszara i miejscami niemal fioletowa, niczym u poznanego już kruka, a ręce o wyraźnie zaznaczonych stawach długie – sięgające do ziemi, o palcach wyposażonych w czarne, tępe paznokcie.\nIstota była wyjątkowo chuda i chyba garbata. Pokrywały ją strzępy szaty i coś na kształt pasa, który przełożono jej przez pierś. Nieco wypchnięty do przodu, kompletnie nie małpi – a bardziej ludzki – nos węszył czujnie, podczas gdy wychudłe stworzenie patrzyło wprost na Malkolma, świdrując go oczami. Rud cofnął się o krok. Gdzieś w czaszce tłukł mu się komentarz na temat ogolonych, ucharakteryzowanych małp z taniego holohorroru... dopóki nie przypomniał sobie, gdzie się znajduje.\n– Pękł Krąg... – odezwał się chłopak łamiącym się głosem. Stwór zachichotał, ale dzieciak pociągnął za łańcuch i skołowany Rud usłyszał, jak chichot urywa się w pół dźwięku, przytłumiony przez gniewne warknięcie. – Czy jesteś Skrzywiony?\n– Powiedzmy – przyznał niechętnie Malkolm.\n– Skrzywiony...! – wycharczała łysa małpa. Jej głos przypominał głos kruka, choć zdawał się bardziej gardłowy. – Kościsty! Las! Skrzywiony!\n– Cicho bądź! – warknął chłopak, wpatrując się z lękiem w Malkolma. – Błagam o wybaczenie... – wymamrotał. – To tylko plugawiec. Dobrze broni i węszy...\n– Węszy! – ponownie zachichotał stwór, ale dzieciak oderwał wreszcie wzrok od Ruda, pociągnął mocniej i przewrócił istotę na ziemię. Kopnął ją kilka razy z wyraźną zaciekłością. Stwór skulił się, osłonił, ale wciąż nie przestawał chichotać. – Zamilcz lub nie dostaniesz żreć! – syknął chłopak.\nGroźba poskutkowała. Plugawiec umilkł i powoli wstał, kołysząc się na krzywych, zgiętych nogach. Istota zobojętniała – przestała nawet patrzeć na Malkolma, jakby znane jej dobrze przedstawienie dobiegło końca. Nie wiedzieć czemu skojarzyło się to Rudowi z rodziną patologiczną, gdzie jeden psychol tłucze po łbie drugiego, bez większego zaangażowania i specjalnych rezultatów.\n– Jestem Tork. Czy zechcesz wszystko obejrzeć, Skrzywiony? – spytał tymczasem chłopak. Lęk w jego głosie nieco osłabł. – Skoro przybyłeś, Krąg z pewnością się zrośnie!\n– O, na pewno – mruknął Malkolm. – Zrośnie się jak jasna cholera.\nDzieciak uśmiechnął się, ukazując zepsute, pożółkłe zęby.\n– Tak – przyznał skwapliwie, wycofując się w głąb bramy i tym samym zapraszając Ruda do środka. – Czy zapamiętasz Torka? I to, że to on powitał cię jako pierwszy?\nChłopak wyraźnie się odprężył.\n– Dzięki ci, o, Skrzywiony! Teraz Krąg należy do ciebie! Matka Gerda stawała się słaba... – Rud wyczuł w jego głosie pogardę. – Zgładziłeś ją, prawda? To dobrze! Dawno dosięgła ją starość i słabość... przekleństwa śmiertelnych.\n– Nie była taka słaba, jak by się zdawało – mruknął Malkolm.\nChłopak zaśmiał się cicho, ciągnąc za sobą plugawca, i tak właśnie przeszli przez bramę Kruczej Wieży.\nZnajdowali się na czymś, co można by nazwać podwórzem. Wykarczowana przestrzeń wydawała się ciemniejsza niż na zewnątrz muru i o wiele bardziej błotnista. Stojące w pobliżu chaty przypominały spełnione marzenie historyka – prymitywne, tylko częściowo kamienne i przede wszystkim brudne. W żadnej nie palił się ogień; krzywe, cienkie kominy wyglądały na wygasłe. Na prawo ciągnął się spory ciemny budynek pokryty czarną strzechą. Stodoła? Spichlerz? Trudno stwierdzić. Ludzi nie było.


Jedne z najlepszych warunków oświetleniowych dla fotografii pojawiają się po ciężkich ulewach, gdy ciemne chmury rozstępują się i piękne światło o złotym zabarwieniu rozlewa się na cały krajobraz.\nZawodowy fotograf pejzażu Adam Burton był świadkiem takiej sceny podczas swojej ostatniej podróży na Wyspę Skye. „Przy tego rodzaju oświetleniu każda sceneria wygląda dobrze, choć niejednokrotnie przekonałem się, że najwięcej dramaturgii w takich warunkach pogodowych zyskują dzikie i surowe krajobrazy”, mówi Adam. „Czekałem ok. 30 minut na pojawienie się słońca, aż moja cierpliwość została nagrodzona pięcioma minutami prawdopodobnie najlepszego światła, jakie kiedykolwiek widziałem”.\nOczywiście wilgoć i burzowa aura nie są zbyt przyjazne dla delikatnych podzespołów ukrytych we wnętrzu aparatu. Jak zatem Adam zabezpieczył swojego cennego Nikona? „Ilekroć udajesz się na poszukiwanie burzowego światła, musisz się liczyć z ryzykiem przemoknięcia! W momencie nagłej ulewy szybko pakuję swój sprzęt do plecaka i zakładam na niego osłonę przeciwdeszczową, aby wszystko pozostało suche”.\nSkorzystaj ze złej pogody i użyj światła do ożywienia scenerii.\n„W przypadku przelotnych opadów deszczu, tylko okrywam aparat i statyw plastikową torbą, którą mogę w każdej chwili szybko zdjąć i wrócić do fotografowania, gdy deszcz przestanie padać. Zawsze mam też przy sobie jednorazowy czepek pod prysznic, dzięki któremu można osłonić przed kroplami deszczu filtry lub inne elementy zamocowane z przodu obiektywu, zachowując możliwość dalszego komponowania ujęcia”.\nWybieraj takie miejsca, które będą najlepiej współgrać z nastrojem burzy, np. kamieniste wybrzeża, torfowiska lub góry.\nBądź przygotowany na kolejną wyprawę w to samo miejsce, w razie niepowodzenia.\nUżywaj statywu, który będziesz mógł pozostawić i w razie konieczności sięgnąć po osłonę przeciwdeszczową.\nFotografuj w trybie RAW, aby mieć później możliwość wykonania korekty tonalnej i zmiany ustawień balansu bieli.


Efektywność energetyczna budynku jest ściśle związana z poprawnością instalacji ocieplenia i a to czy będzie wysoka, zależy od jakości i technologii wykonania termoizolacji. Technicznie jest to bardzo złożona sprawa. Skupia się na detalach i połączeniach wielu warstw różnego rodzaju materiałów między sobą.\nWspieramy architektów i projektantów na każdym etapie procesu projektowego, co zapewnia użycie właściwego typu naszej termoizolacji w odpowiednim miejscu.\nOd obliczeń cieplno-wilgotnościowych i określania wymogów w specyfikacjach technicznych, po eliminację mostków termicznych. Nasi inżynierowie sprzedaży są Twoimi konsultantami w szerokim zakresie i będą do dyspozycji odnośnie każdego detalu Twojego projektu.\nW przypadku skomplikowanych dachów wielospadkowych oferujemy szczegółowe obliczenia. Nasz zespół specjalistów opracuje precyzyjny projekt zapewniający optymalny plan instalacji, uwzględniający miejsca bezpiecznego odprowadzenia wody. Zapewnia to uniknięcie niepotrzebnych strat, zbędnego dodatkowego obciążenia dachu oraz optymalizację czasu montażu.\nZapraszamy do konsultacji z naszymi inżynierami sprzedaży rozwiązań pod kątem zastosowania termoizolacji szkłem komórkowym FOAMGLAS® w Twoim projekcie. Skontaktuj się z nami, aby uzyskać więcej informacji.\nwstępnej fazie projektu


Przepisów i artykułów: 255 Ocena: 7832\n5422 odsłon Moje ulubione domowe mięsa na kanapki > 60 min łatwe tanie\n11369 odsłon Jeśli wędliny to tylko domowe. Łatwy przepis na drobiową polędwicę. > 60 min łatwe tanie\n21004 odsłon pyszny, soczysty boczek > 60 min łatwe tanie\n3825 odsłon Pyszny chlebek drożdżowy z kawałkami czekolady i słodkimi czereśniami. > 60 min średnie przystępne\n67729 odsłon Tym razem przepis na sałatkę która powstała w kilka chwil z tego co było w domu.Sałatka... 15 min średnie przystępne\n8136 odsłon z podsmażaną cebulą 15 min średnie przystępne\n4468 odsłon Wędliny z szynkowaru, odsłona druga. Tym razem proponuję mielonkę wieprzową z dodatkiem... > 60 min średnie tanie\n12589 odsłon pyszna, delikatna mieloneczka > 60 min łatwe tanie\n39024 odsłon Skoro to przepis Gregorhspeeda to wchodzę. Sprawdzony polecam. > 60 min łatwe tanie\n288 odsłon Danie dla amatorów makaronów z sosem, pyszne :) 30 min łatwe tanie\n17445 odsłon Pyszna domowa wędlina prosto z szynkowara. > 60 min łatwe przystępne\n863 odsłon Błyskawiczne przygotowanie i opakowanie - tylko łapać w pospiechu w łapki i gnać do pracy... 15 min łatwe tanie\n33202 odsłon nie taki diabeł straszny.... ;) > 60 min średnie przystępne\n5718 odsłon Kto z Was nie zna Babci Weatherwax ,że Swiata Dysku Pratchetta. Jej mikstury i życiowa wiedza... > 60 min średnie tanie\nŚniadania Twarożek a la Tzatziki


Kanclerz Austrii: „Zielony paszport“ dla zaszczepionych w UE | Niemcy – bieżąca polityka niemiecka. Wiadomości DW po polsku | DW | 25.02.2021\nKanclerz Austrii: „Zielony paszport“ dla zaszczepionych w UE\n„Jestem za tym, abyśmy w Europie wprowadzili zielony paszport. Tak jak w Izraelu. Najlepiej cyfrowo na telefonie komórkowym. Gdzie każdy odzyska wolność, którą tak bardzo cenimy” – powiedział kanclerz Austrii Sebastian Kurz w wywiadzie dla „Bild Live”.\nW Izraelu od niedzieli, 21 lutego, ozdrowieńcy po COVID-19 i osoby zaszczepione przeciwko koronawirusowi mogą posługiwać się „zielonym paszportem”, by m.in. nocować w hotelu, korzystać z siłowni, iść do teatru czy na imprezy sportowe. „Ci, którzy są zaszczepieni, powinni mieć pełną swobodę. Tak samo osoby, które dopiero co przeszły infekcję i dlatego są odporne. Ponadto wszyscy ci, którzy zrobią test i mogą udowodnić, że są negatywni” – wyjaśniał Kurz. Unijny paszport szczepień umożliwiłby również powrót do swobodnego podróżowania po Europie.\nIzrael wprowadził „zielony paszport“ dla zaszczepionych\nKurz chce przedstawić swoją propozycję na dzisiejszym nadzwyczajnym szczycie UE poświęconym walce z pandemią koronawirusa. W wywiadzie dla „Bilda” austriacki kanclerz bronił strategii ostrożnego luzowania restrykcji w Austrii. Pomimo wysokiego wskaźnika zachorowań (około 139 zakażeń na 100 tys. mieszkańców w ciągu siedmiu dni), już na początku lutego otwarto sklepy, szkoły, salony fryzjerskie i kosmetyczne.\nKurz uzasadnił to posunięcie, powołując się na koncepcję wzmożonych testów na koronawirusa. „Oznacza to, że w naszej małej Austrii, liczącej niecałe 10 mln mieszkańców, przeprowadzamy ponad 2,5 miliona testów tygodniowo, czyli testujemy co tydzień jedną czwartą populacji”. I choć – jak przyznał Kurz – nie jest to złoty środek, to Austriakom udaje się dzięki temu spowolnić wzrost infekcji i powoli luzować restrykcje. Obecnie, pomimo otwarcia pierwszych sektorów, infekcje są dość dobrze kontrolowane – dodał kanclerz.\nLockdown nie miał większego sensu\nKurz zaznaczył, że dla decyzji o otwarciu decydujące znaczenie, oprócz liczby przypadków COVID-19, miała „obiektywna sytuacja”. „Po sześciu tygodniach lockdown nie przynosił już efektu”, bo ludzie coraz mniej podporządkowywali się obostrzeniom. „A lockdown, którego nikt nie przestrzega, nie ma większego sensu” – przyznał Kurz.\nSalony fryzjerskie w Austrii już otwarte\nKanclerz Austrii wyraził ponadto przekonanie, że w miarę postępu szczepień nastąpi powrót do normalności. Zaznaczył jednak, że wirus jest nieprzewidywalny. „Na pewno mamy już w Europie trzecią falę zachorowań, którą musimy jak najlepiej kontrolować”. Z tego powodu nie wiadomo jeszcze, kiedy Austria otworzy sektor turystyczny.\n(BILD, ORF, DPA/dom)\nIschgl bez narciarzy. Właściciele pensjonatów liczą straty\nSłowa kluczowe Austria, lockdown, zielony paszport, Sebastian Kurz, kanclerz, Izrael, szczepienia