Być Rimbaudem. Z Andrzejem Bartem rozmawia Krzysztof Masłoń | WYSPA\nByć Rimbaudem. Z Andrzejem Bartem rozmawia Krzysztof Masłoń\n„Rewers”, po sukcesie na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni, zyskał etykietę filmu, który o stalinizmie mówi inaczej, czyli — w domyśle — nie martyrologicznie. Po lekturze powieści, która towarzyszy filmowi wydaje mi się jednak, że jeśli coś jest w niej nowego w oglądzie tamtej mrocznej epoki, to język, jakim mówi pan o niej.\n„Rewers” jest dzieckiem „Rien ne va plus” młodzieńczej powieści, w której zmierzyłem się z Polską. Pisząc o dwustu latach naszej historii metaforyzowałem na swój sposób poszczególne jej okresy. Stosunek Polaków do Napoleona przedstawiłem w scenie, w której pani Kolskowolska pozwala aż dwóm francuskim żołnierzom zagościć w swoim ciele. Straszliwość stalinizmu opowiedziałem za pomocą sposobu, w jaki zwyczajna dziewczyna chce obejść dekret nakazujący zdawanie złota i waluty. Moja bohaterka ma złotą monetę zawsze przy sobie. Połyka ją bowiem, wydala, szoruje i znowu połyka. Śmiało może wejść z nią do każdego urzędu, także tego najgorszego. A jednak władza wie o tym, choć przecież wiedzieć nie może. Wiedza o zawartości jelit obywateli była dla mnie metaforą państwa policyjnego. Dziewczyna z „Rien ne va plus” popełniła samobójstwo, a ja często myślałem o jej poniżeniu i słabości. W „Rewersie” dałem jej drugie życie i pozwoliłem zwyciężyć. Aby jednak mogła wyjść cało z opresji, musiała zabić.\nU pana jednak nie ma ubeckich katowni i pokazuje pan względnie normalnych ludzi starających się normalnie żyć w nienormalnych warunkach. Jaka jest pańska prywatna pamięć stalinizmu?\nŻadna. Jakieś po latach opowieści rodziców, że komuś z sąsiadów w trakcie rewizji rozebrano piec. W moim domu kaflowy piec był wielkości katedry Notre–Dame, nic więc dziwnego, że w pamięci dziecka już sama możliwość jego rozebrania pozostała w pamięci jako przerażająca. Zrywanie podłóg podczas rewizji, o którym także wspominano, nie robiło na mnie wrażenia.\n„Rewers” to kolejne pańskie dzieło – po innych powieściach i całej serii dokumentalnych filmów związanych z Łodzią – świetnie obrazujące pana świadomość historyczną. Jak do niej pan dorastał?\nObawiam się, że to może być przypadłość wrodzona. Bardzo wcześnie przyczyna zaczęła mnie bardziej interesować niż skutek. Moja córka chodząca po warszawskim Muranowie zwraca uwagę na każdy stary kawałek żelaza wystający z trawnika, bo to coś może pamięta tamtą, nieistniejącą Warszawę. Ciekawość przeszłości ma jakby większą od zainteresowania przyszłością. Że o teraźniejszości nie wspomnę. Dlatego myślę, że to może przypadłość nie tylko wrodzona, ale i dziedziczna.\nPańska powieść „Pociąg do podróży” swoją innością obrażała wszystko, co wtedy pisano. Pamiętam, że krytycy, jakby na wszelki wypadek odwrócili się od niej plecami.\n„Pociąg do podróży” wziął się właśnie z myślenia, że to przeszłość pracuje na to, co stanie się z nami za chwilę. Ta powieść, którą chciałem widzieć łotrzykowską, miała odpowiedzieć na pytanie, co by się stało z Europą, gdyby Hitler przedstawił się światu w jeszcze bardziej karykaturalnej formie. Wniosek nie był wesoły. Jeśli jednak w pisarskim fachu można mówić o przyjemności, to podczas pisania tej właśnie powieści, coś takiego przeżywałem. I to nie tylko dlatego, że dzięki uprzejmości przyjaciół pisałem ją w różnych miastach świata. Brało się to stąd, że sam, z wyjątkiem ich smutnego końca, chciałem być na miejscu swoich bohaterów.\nI odbyć podróż przez niewinną jeszcze Europę?\nEuropa nigdy nie była niewinna, ale ma pan rację, że fin de siecle i czas przed pierwszą wojną światową można po tym, co wiemy teraz, nazwać okresem buńczucznej naiwności. Ta sama zresztą nadzieja, która towarzyszyła ludzkości świętującej nowy XX wiek, była niedawno i naszym udziałem, kiedyśmy witali wiek XXI.\nMam kłopot z pańskim „Don Juanem raz jeszcze”. Czytając tę powieść miałem wrażenie, że to o mnie, mimo że całe życie przynajmniej starałem się być przykładnym mężem i ojcem.\nTo książka o każdym mężczyźnie w drugiej połowie swojego życia, który zdaje sobie sprawę, że nie wszystko co robił, było powodem do dumy. Uwodzenie młodych dziewcząt czekających na miłość jak rośliny na deszcz, nie jest zajęciem szczególnie trudnym, a tym samym chwalebnym. Mój Don Juan już wie, że tak naprawdę zmarnował życie. Mężczyzna całkowicie zadowolony z siebie bywa idiotą, a więc słusznie przeszedł pan na stronę Don Juana de Valesco. To jednak także powieść o marzeniu, aby wygrać z wyrokami boskimi. Próbującym walki jest tam Gaspar Le Ferron, który przypieka ludzką głupotę, sam nie będąc wolnym od śmieszności. Nasze dojrzałe życie często rozpięte jest między zgorzknieniem starego Don Juana i podrygami nadziei Le Ferrona. Zdaje się, że w tej powieści dużo jest też o wiecznej miłości, szkoda tylko, że jednostronnej.\nW „Fabryce muchołapek” pomysł fikcyjnego procesu króla łódzkiego getta, Chaima Rumkowskiego, można uznać za bardzo śmiały. Sam jednak byłem świadkiem, jak w Sztokholmie, po projekcji filmu „Radegast” – pana i Borysa Lankosza – na sali wybuchł gwałtowny spór między ludźmi, którzy przeżyli getto. Na moich oczach toczyła się taka właśnie sprawa sądowa.\nOstatnie pięć lat życia Rumkowskiego to najtrudniejszy temat świata, a już rozprawa sądowa przeciwko niemu to hucpa godna najostrzejszej reakcji. Jednak na szczęście słowa „bardzo śmiały” jako hamulec do działania rzadko występują w literaturze, a już zupełnie obce są myśli ludzkiej. We wspomnianym przez pana „Radegaście” ważne jest jednak coś innego. W getcie łódzkim zetknęły się dwie społeczności żydowskie. Przyjechała tu żydowska elita umysłowa z Zachodu, a po kilkunastu miesiącach, jako nieużyteczna dla getta, rozpłynęła się w niebycie. Żydzi, którzy nie umieli szyć spodni, ginęli w Chełmnie bez żadnego śladu lub chociażby wytatuowanego numeru na ramieniu. To im składaliśmy hołd filmem „Radegast”. Na projekcji w Sztokholmie wstał łodzianin, który powiedział, że nie da złego słowa powiedzieć o Rumkowskim, do czego, jako ocalały, miał oczywiście prawo, ale też stwierdził, że obraża go to, że film nie opowiada o niedoli łódzkich Żydów, a zajmuje się tymi obcymi. Nie chciał przyjąć do wiadomości, że o łódzkich Żydach nakręcono już trzy filmy, a po Żydach z Niemiec, Czech i Luksemburga nie pozostał w Łodzi żaden ślad. Bardzo przeżyłem to spotkanie, bo jako Polak wrażliwy na wszelką cywilizacyjną gorszość, zobaczyłem, że podziały na różne światy istnieją nawet po Holocauście. Ma pan rację, to, co się rozegrało w Sztokholmie przypominało rozprawę sądową.\n„Fabrykę muchołapek” nazywa się też książką przerafinowaną. Dowodzić tego ma, na przykład, wprowadzenie na karty powieści Hannah Arendt, która w sprawie Rumkowskiego nie ma nic sensownego do powiedzenia. Moim zdaniem, dzieje się tak dlatego, że takie jak ta sprawy przerastają człowieka, nawet autorkę „Korzeni totalitaryzmu”.\nNa temat przerafinowania, a nawet tylko wyrafinowania, bałbym się wypowiadać, bo to nie nasza polska specjalność. Ci, którym ono doskwiera w moich powieściach, niechże raczej wrócą do swoich przyzwyczajeń. Hannah Arendt znalazła się w „Fabryce muchołapek” tylko po to, bym mógł wykrzyczeć, że słowa takiej jak ona, mądrej przecież Żydówki, która przeżyła wojnę w Ameryce i z tamtej perspektywy poucza, jak mieli postępować przywódcy gett polskich – obrażają mnie. Oszczędziłem ją jednak, pozwalając z godnością i klasą dać sobie radę na sali sądowej, bo przecież w innych kwestiach niezwykle ją szanuję. Gdyby to był prawdziwy proces, a nie prowadzony przez Barta dobrotliwego jak Maria Konopnicka, to nie wiem czy by tak dobrze się wszystko potoczyło.\nPrzyznam się, że lektura „Fabryki muchołapek” sprawiła mi ból i to czysto fizyczny. Skoro takie reakcje budzi lektura, to co dopiero – myślę – pisanie takie książki.\nDojrzewałem do niej długo. Sam proces pisania był już tylko tego efektem, a „Fabryka…” powstawała równolegle z kręceniem filmu „Radegast”. Mam silny charakter, jako pisarz muszę ze swoimi snami żyć na co dzień, tymi złymi także. Jednak moja żona, jako producentka filmu, stykając się z tym bezmiarem zła – nie spała przez wiele nocy. Jej mama nie trafiła do łódzkiego getta tylko dlatego, że oddano ją w porę pod opiekę zaprzyjaźnionych ludzi na wsi i mogła przeżyć. Najgorszy był opis pierwszych egzekucji w Chełmnie nad Nerem, na który się natknęliśmy podczas dokumentacji. Do olbrzymich kwadratowych dołów kazano wchodzić ludziom i stać tam ściśniętymi do granic możliwości. Dzieci i dorośli razem. Potem ten las żywych głów polewano gaszonym wapnem. To najstraszniejszy sposób zadawania śmierci, z jakim się zetknąłem. To właśnie w Chełmnie ginęli potem Żydzi przywiezieni z Zachodu. Przerwano ten sposób mordowania tylko dlatego, że oprawcy polewający wapnem głowy żywych ludzi, nie wytrzymywali i mdleli. Zmieniono więc „technologię” i zaczęto truć ofiary oparami benzyny wydobywającymi się z pracujących ciężarówek. To do Chełmna przyjeżdżał Rudolf Hoess, zanim Auschwitz stał się fabryką śmierci, aby podpatrywać metody pozbywania się ciał.\nKiedy zetknął się pan z czarną legendą Chaima Rumkowskiego?\nJako bardzo młody człowiek. Zrobiła na mnie duże wrażenie, ale też wydała mi się baśniowa. Bo jak inaczej przyjąć opowieść o człowieku, który do Auschwitz jedzie salonką? O starcu wykupionym z rąk Niemców przez żydowskich więźniów, który oprowadzany z honorami po obozie zostaje potem żywcem wrzucony do pieca? Jak Żydzi w obozie mogli kogokolwiek wykupić? — myślałem. Dopiero później dowiedziałem się, że więźniów z Sonderkommando zabijano po trzech miesiącach, ale przez ten czas mogli w obozie wiele, bo mieli dostęp do kosztowności wydobywanych ze zwłok. Rumkowski powracał w moich myślach, przez lata z różnych stron dochodziły do mnie wieści o nim, jednak jako pisarz wolałem dotknąć dwustuletniej historii Polski w „Rien ne va plus” niż zmierzyć się z jego postacią.\nMoże historia naszego kraju widziana przez zramolałego cudzoziemca wydała się panu ważniejsza?\nW tamtym momencie mojego życia na pewno, ale też nie byłem na Rumkowskiego gotowy. Nie umiałbym o nim napisać tak, jak napisałem po latach. To bohater szekspirowski, cokolwiek to znaczy po Holocauście. W „Rien ne va plus” spotykałem się z wieloma znakomitymi Polakami, a bałem się spotkać z Przełożonym Starszeństwa Żydów w Łodzi. Dopiero po innych książkach, po „Pociągu do podróży”, w którym jeden z moich bohaterów zostaje spopielony w Auschwitz, po setkach rozmów z ludźmi, którzy przeżyli łódzkie getto, podjąłem wyzwanie, stawiając na szalę całe swoje ludzkie, nie tylko pisarskie, doświadczenie. Teraz mogę mieć tylko nadzieję, że „Fabryka muchołapek” będzie żyła swoim życiem i że moje opisanie Chaima stanie się jego kolejną odsłoną, jeśli za pierwszą uznać czarną legendę uwiecznioną przez Adolfa Rudnickiego w „Kupcu łódzkim”.\nSprawa Rumkowskiego nasuwa oczywiste porównanie z postawą przywódcy getta warszawskiego – Adama Czerniakowa.\nByć heroldem najgorszych wieści, czy popełnić samobójstwo, wiedząc, że ludzie, którymi się opiekujemy będą ginąć? O tym właśnie jest „Fabryka muchołapek”. Rumkowski był jednak w gorszej sytuacji, bo Warszawa była dla Niemców czymś w rodzaju podbitego, nieważnego kraju, w którym ustanawiali swoich namiestników i na tym koniec. Łódź znalazła się w granicach tysiącletniej Rzeszy, terytorium całkowicie Judenfrei. A jednak to w Łodzi Żydzi przeżyli najdłużej ze wszystkich gett w Europie! W 1942 getto w Litzmannstadt mogło już funkcjonować tylko jako obóz pracy. Naziści nakazali usunąć wszystkich niezdatnych do pracy w tym chorych, starców i dzieci. Czy Rumkowski mógł powiedzieć: weźcie ich sobie sami? Pewnie tak, ale pewnie wtedy do Chełmna trafiłoby całe getto i nikt by nie przeżył. Obóz pracy dawał pozory użyteczności getta, które pracowało na chwałę Rzeszy tak samo jak podwarszawski Ursus, Radom, czy we Francji „Citroen” lub „Renault”.\nCo jednak z naszej pamięci zbiorowej skutecznie usunęliśmy.\nPolacy tylko sabotowali zarządzenia okupantów. Pracował dla Niemców kto inny.\nW pańskim dorobku znajduje się, wśród innych książek, kryminał – „Piąty jeździec apokalipsy” podpisany jednak pseudonimem, nazwiskiem Paula Scarrona Juniora, którą to postać zresztą pan wymyślił. Ta błyskotliwa powieść jest napisana z rozmachem, skrzy się cienkim dowcipem, ironią, słowem – świetna rzecz. Dlaczego użył pan pseudonimu?\nByłem dzieckiem, kiedy ojciec opowiedział mi, że Edgar Wallace, jeden z najbogatszych przed wojną autorów kryminałów, dyktował swoje książki pięknej sekretarce, chodząc z fajką po pokoju. Strasznie mi się to spodobało, zwłaszcza sekretarka, którą widziałem w typie Rity Hayworth. Po wielu latach sam omal podyktowałem „Piątego jeźdźca apokalipsy”, mając po „Rien ne va plus” wystarczający warsztat pisarski. Jednak ta łatwość uprzytomniła mi, że byłoby coś nieuczciwego w stosunku do tych, którzy pokochali „Rien ne va plus” czy „Pociąg do podróży”, gdybym sugerował im, że dalej obcują ze swoim Andrzejem Bartem. Chwalenie się umiejętnością napisania dobrego amerykańskiego kryminału uznałem wtedy za coś niepoważnego. Pewnie było w tym dużo zadufania, jednak wtedy wydawało mi się, że dając nazwisko pod czymś napisanym z werwą, ale jednak lewą ręką, będę jak artysta malarz, który poproszony przez żonę o zamalowanie zatłuszczonej plamy w kuchni, na koniec roboty podpisuje się na ścianie gdzieś w okolicach gniazdka elektrycznego. Jeśli jednak w przyszłości napiszę kryminał i dam mu pisarską duszę podpiszę się pod nim z dumą.\nPański przykład pokazuje, że do literatury dorasta się latami. Choć, z drugiej strony, nie brakuje młodych autorów, którzy natychmiast i ochoczo dzielą się z nami wrażeniami po pierwszym stosunku czy też konstatacją, że świat jest zły a życie ciężkie.\nRzeczywiście, do pisarstwa przymierzałem się stosunkowo długo, biorąc pod uwagę, że z literaturą byłem związany od dziecka. Przez lata moi koledzy debiutujący w czasach gierkowskich przychodzili do mnie po rady i często się do nich stosowali. Mnie jednak pisanie jakoś nie było w głowie. Moja świadomość literatury wynikała z miłości do niej, a nie z przeświadczenia o własnym talencie. Ta, nieco dziecięca, pokora dla literatury trwała u mnie latami aż wreszcie pojąłem, że pisarstwo będzie moim życiem. Jeśli jednak literackie próby przyjaciół traktowałem z pobłażaniem, to moje własne pisanie musiało być na poziomie zaakceptowanym przeze mnie jako czytelnika. A o to nie było łatwo. Właśnie wtedy wziąłem się za pisanie „Rien ne va plus” i zabrało mi to wiele lat życia.\nDokładnie dziesięć, a przez następne pięć usiłował pan wydać tę powieść, która w końcu w 1991 r. zdobyła Nagrodę Kościelskich, choć wcześniej nie chciały jej opublikować najważniejsze polskie wydawnictwa.\nPrzyznaję, byłem w pewnej opresji, która mogła się różnie skończyć, ale coraz częściej myślę, że wszelkie narzekania są teraz nietaktem. Wystarczy uprzytomnić sobie jak wielu ludziom, mimo ich ładnych usiłowań w sztuce, nie udało się nigdy wyjrzeć z piwnicy. Jak wielu jeszcze się to nie uda, teraz już z powodu nadmiaru wszystkiego… Jestem więc szczęściarzem, bo wszystko dobrze się skończyło i zgromadziłem wokół swoich książek grupę wytrawnych czytelników, którzy nie wiadomo skąd dowiedzieli się o mnie i trwają przy moich książkach. Chciałbym ich nazwać wyrafinowanymi, ale że wspomnieliśmy to słowo w innym kontekście, to niech zostaną tylko czytelnikami wspaniałymi. A wracając do długiego dorastania do literatury, to wcale nie sądzę, że jest ono potrzebne. Przy talencie i pewnej śmiałości każdy powinien spróbować być młodym Rimbaudem. Dobrze byłoby jednak, aby nie towarzyszyła temu tylko śmiałość.\nW wolnej Polsce powstawać zaczęły książki o, powiedziałbym, znacznie większym niż wcześniej stężeniu wolności, tyle że próżno było szukać wśród nich powieści.\nA mnie chodziło o prawdziwą powieść,w sensie gatunku. „Rien ne va plus” jest taką Ępowieścią – jestem tego pewien – a przecież nie ma swojej glorii, choć jakie są Ępolskie powieści – widać jak na dłoni. No, nie jesteśmy narodem powieści i to nie przypadek, że wciąż tak kochamy „Lalkę”, którą skądinąd – jako czytelnik a nie pisarz – też kocham.\nJest jeszcze jedna powieść serio w historii literatury polskiej: „Ziemia obiecana” Reymonta, choć głupio mi o niej mówić akurat z panem. Pewnie o tej arcyłódzkiej powieści wie pan wszystko.\nWiem i dlatego cenię Reymonta: i za „Ziemię…”, i za „Chłopów”, których fragmenty wprawdzie trudno dziś czytać, ale ileż tam znajdziemy ustępów, z których polski powojenny grafoman, po wycięciu, uczyniłby osobne powieści. To jest prawdziwa siła talentu, który Reymont miał, miał go nawet jakby za dużo i go rozdawał.\nNo i mamy porównanie z pańską powieścią, z której wykrojony fragment przerodził się w „Rewers”.\nU mnie pisarskie rozpasanie sięgnęło tego poziomu, że w „Don Juanie raz jeszcze” spotkanie tytułowego bohatera ze swoją siostrą, przeoryszą, która poszła do klasztoru, by pokutować za grzechy brata, ograniczyłem do minięcia się ich wzroku. Inny pisarz zrobiłby z tego rozdział.\nNa tej zasadzie z „Trylogii” Henryka Sienkiewicza mogłoby powstać jeszcze kilkanaście tomów. Nawiasem mówiąc, jak pan postrzega tego pisarza?\nMój stosunek do Sienkiewicza ewoluował. W dzieciństwie, gdy jako pięciolatek czytałem „Trylogię” po raz pierwszy, był on oczywiście bałwochwalczy. Później, gdy w pisaniu zmierzałem się z Polską, widziałem założenie tych jego powieści, które szanowałem, bo takie powieści musiały wtedy powstać. Dziś pozostał mi tylko szacunek wobec pisarza i miłość dla jego maestrii. Był on Rubinsteinem powieści, polskim odpowiednikiem Aleksandra Dumasa z dodaniem patriotycznego sosu, ale taki akurat był potrzebny.\nMyślę, że choć słowo w takiej jak ta rozmowie należy się pańskim filmom. Filmom o, czymże innym, jak nie Łodzi.\nPierwszemu swojemu cyklowi filmów łódzkich nadałem tytuł „Złe miasto?”. W takich filmach jak „Pałac”, „Cafe Mocca”, w filmach o Ewie Rubinstein, Marianie Brandysie, Andrzeju Czeczocie przyglądałem się Łodzi, o której wiem wszystko, ale której w dawnym kształcie nie ma, bo zaczęła się gdzieś rozchodzić, prostytuować, stając się ni to wsią, ni miasteczkiem. A stało się to nawet wbrew woli ludzi, których tu zwieziono by pracowali, tkali nie tylko dla siebie, dla Polski, ale i Związku Radzieckiego. Przy tym wmawiano im, że są solą tej ziemi, a to już było duże nadużycie. Wszystkie miasta bowiem zdobywane są przez ludzi, tak chłopi zdobywali Paryż, o czym wiemy z literatury i, ostatecznie, możemy sobie wyobrazić, że w wyniku jakiegoś kataklizmu owerniackimi chłopami zaludniono niegdyś Avenue Montaigne. Ale oni dopiero coś zaczynali, czegoś się uczyli, gdzieś terminowali. Tego wszystkiego Łódź została pozbawiona i dlatego popadła w schizofrenię. Drugi cykl moich filmów nosi tytuł jeszcze bardziej wyraźny – „Łódzkie piętno”. Zrobiłem filmy o pisarzu Andrzeju Braunie, działaczce konspiracyjnej Halinie Szwarc, o praktycznie nieznanym w Polsce królu filmu reklamowego w Brazylii, Andrzeju Bukowińskim, ale najważniejszy dla mnie jest dwudziestominutowy film z 2000 roku – „Hiob”, o moim przyjacielu, nieżyjącym już Marku Rudnickim, łódzkim malarzu, który w warszawskim getcie malował karykatury, przeżył tylko dlatego, że miał niebieskie oczy i z ramienia Armii Krajowej wykonywał wyroki na zdrajcach i denuncjatorach. Ten cudowny facet, który po wojnie – w Paryżu znalazł się w elicie artystycznej, znał Camusa, Ionesco, do końca życia był człowiekiem zdruzgotanym. Bo jego ukochany ojciec mówił mu, że nie można zabierać życia ludzkiego, a on wykonywał te wyroki. Przy pierwszych – opowiadał – omdlewał, miał torsje, ale zabijał nadal.\nFilm to, rzecz jasna, także wehikuł czasu, ale jednak to, co wyobrażone staje się w nim dosłowne. Pan stanął jakby w rozkroku, z jednej strony jako powieściopisarz, z drugiej — scenarzysta filmowy i realizator filmów dokumentalnych. Serce ma pan jednak — jak mi się zdaje — pisarskie?\nMoim zawodem jest pisarstwo, ale też scenariusz jest niczym innym, jak technicznie zapisaną powieścią lub opowiadaniem. „Rewers”, od którego zaczęliśmy naszą rozmowę, jest na to dowodem. To przecież dosłowny scenariusz filmu, z każdym zapisanym wcześniej dialogiem i miną bohatera. Dla potrzeb zmysłowych swoich czytelników rozbudowałem tylko didaskalia. Brzmi to łatwo, nieprawda?\nA jednak wyobrażam sobie, że tylko brzmi łatwo.\nFilmowanie czegokolwiek to jakby ilustrowanie myśli, nie ważne czy zawartych w „Boskiej Komedii” czy opisanych przez wędrownego poetę z Pułtuska. Mam edycję Balzaka z 1907 roku, w której realistyczne ilustracje przypominają dzisiejsze story– boardy. Światło świec, detal, wszystko robi duże wrażenie i aż chciałoby się, aby obrazek się poruszył. Jeszcze nasze prababki miały wyobrażenie o wąsach Tadeusza Soplicy tylko dzięki znakomitym ilustracjom Andriollego. Kiedy dzięki technice ilustracje ożyły, Andriollim stał się dla nas choćby Andrzej Wajda, który pokazał Polakom jak poloneza wodzić lub jak się nosić na weselu. Słowem, aby zakończyć pogodną nutą, nawet reżyser, który kręci film według własnego scenariusza, musi choć przez godzinę pobyć Żeromskim, Iwaszkiewiczem, Masłowską czy Joe Alexem.\narchiwum Posted in rozmowa\n← Małgorzata Karolina Piekarska: Dla zagubionych w kosmosie\nNowe nazwiska. Justyna Białowąs: Rodzice mojego ojca →


O nas | Zespół Szkół Ogólnokształcących w Kuźni Raciborskiej\nLis. 04 Klub Wolontariusza Możliwość komentowania O nas została wyłączona\nOd września w Szkole Podstawowej przy świetlicy szkolnej działa Klub Wolontariusza. Opiekunem Klubu jest p. Ewa Serafin. Uczniowie spotykają się w każdy poniedziałek na dużej przerwie w świetlicy omawiając bieżące i przyszłe działania na rzecz innych.\nDotychczasowe działania i akcje naszych wolontariuszy:\nKlub Wolontariusza przystąpił do programu „Poczytaj mi Przyjacielu” w ramach, którego wolontariusze głównie z klasy VI czytają bajki swoim młodszym kolegom w czasie zajęć na świetlicy szkolnej. Raz w tygodniu grupa wolontariuszy czyta bajkę młodszym uczniom, do której dzieci wykonują ilustrację. Uczniowie z Klubu Wolontariusza sami wybierają najciekawsze prace i sami opracowują dyplomy za zajęcie konkretnego miejsca w konkursie. Wolontariusze oglosili zbiórke bajeczek na terenie szkoły i utworzyli biblioteczkę „Poczytaj mi przyjacielu” na terenie świetlicy.\nDotychczas odbyły się konkursy plastyczne do przeczytanych bajek:\nI miejsce Zuzia Zawada\nII miejsce Misia Kostka\nIII miejsce Kamil Ernst\nI miejsce Patrycja Serafin\nII miejsce Patrycja Lewandowska\nWyróżnienie Julia Witt\nI miejsce Oliwia Kostka\nII miejsce Patrycja Serafin\nIII miejsce Amelia Wróbel\nKlub Wolontariusza pomagał w organizacji i przebiegu konkursu skoków na skakance, który odbył się na terenie świetlicy. Wolontariusze zliczali wyniki w poszczególnych grupach wiekowych i wypisywali dyplomy.\nKlub Wolontariusza pomagał w organizacji i przebiegu imprezy Halloween na wesoło w świetlicy. Wolontariusze przeprowadzali zabawy i konkursy oraz pomagali w organizacji poczęstunku dla dzieci ze świetlicy.\nKlub Wolontariusza pełni codzienne dyżury na terenie świetlicy pomagając w odrabianiu zadań domowych oraz bawiąc się z młodszymi kolegami.\n← Członkowie Klubu Wolontariusza rok szkolny 2012/2013


Prognoza miłosna z Kart Anielskich - wrzesień 2020 - Wróżby Online\n1766 Agra 2020-09-03 0\nPrognoza miłosna z Kart Anielskich - wrzesień 2020\nSprawdź co Cię czeka w miłości w najbliższym czasie...\nWszystko powinno ułożyć się dobrze. Barany będą rozchwytywane. Będą uwodzić, zdobywać. W stałych związkach też ma szansę zaświecić słońce. Uwaga jednak na zbyt gwałtowne porywy. Oby awantur nie było.\nMiesiąc nijaki jeśli chodzi o sex i kiepski dla uczuć. Byki mogą się poczuć niekochane, a nawet niechciane. Lepiej nie szukać wrażeń i nowych związków. To może się nie udać. W stałych związkach coś może nie grać. Warto przeczekać.\nMiesiąc dobry. Serdeczność zagości w relacjach i sporo emocji w alkowie. Bliźnięta maja szansę zawrócić komuś w głowie, a nawet zdobyć czyjeś serce. Szykuje się sporo spotkań, flirtów, rozmów.\nNie bardzo ten miesiąc wygląda zachęcająco. Raczej rozwód możliwy niż ślub. Relacje mogą być dość trudne i przyniosą raczej smutek niż radość. Uwaga na konflikty. W związkach może zagrzmieć.\nBardzo dobry okres jeśli chodzi o miłość. To czas podbojów, ciepłych relacji i ekscytacji w sypialni. Lwy powinny się uzbroić w uśmiech i cieszyć chwilą.\nMiesiąc bardzo przeciętny. Wszystko potoczy się leniwie. Nie widać ani większych fascynacji, ani wzruszeń ani zgrzytów. Panny pomyślą raczej o pracy niż o miłości.\nOkres o zmiennych wpływach. Co prawda szczęście w miłości możliwe, ale za to możliwe też ochłodzenie w alkowie, a nawet jakieś problemy. Trzeba będzie się z tym pogodzić i raczej skupić na psychicznych aspektach.\nKłopoty w miłości bardzo możliwe. Nie widać też specjalnego ognia w sypialni. Możliwy za to stały związek, a nawet małżeństwo, ale raczej z rozsądku.\nI miłość i sex. Wszystko w tym miesiącu możliwe. Okazje samo się pojawią o ile strzelce się otworzą. Te zajęte też nie będą narzekać. Mogą nawet dojść do wniosku, że ich partner jest całkiem atrakcyjny.\nMiesiąc nie będzie należał do tych wymarzonych jeśli chodzi o sprawy uczuciowe. Może być nudno i może powiać chłodem. W sypialni za to możliwe bardziej awantury niż porywające igraszki. To też nie jest dobry okres na nowe zdobycze.\nOj nie będzie się wiodło wodnikom w miłości. Może coś nie grać. Może być trudno o porozumienie. Nie widać czułości, oddania. Raczej samotność. W sypialni za to może być interesująco.\nAni miłości, ani seksu. Jeśli związki to raczej z rozsądku. Możliwe nawet małżeństwo. Ryby mogą jednak czuć się zaniedbane przez druga stronę, a nawet opuszczone. Będzie im smutno.\nautor: Agra, odwiedzin: 1766


Jak twierdzi jednak adwokat olsztyn osoby wydziedziczone bądź uznane za niegodne poprzez swoje zachowanie do dziedziczenia po spadkodawcy nie będą uwzględnione w zachowku. Również były małżonek osoby rozporządzającej swoim majątkiem, wobec którego została orzeczona wina za rozpad małżeństwa nie będzie miała prawa do żadnego zachowku, jak przekonuje adwokat olsztyn.\nPrawo chroni bowiem nie tylko interesy spadkobierców, ale przede wszystkim dba o to, żeby testament był wykonany zgodnie z wolą osoby go sporządzającej. Adwokat olsztyn podkreśla, że warto starać się o zachowek jeśli testament nas nie uwzględnia. Pamiętajmy jednak, że są określone przypadki opisane powyżej, które nie kwalifikują się do uzyskania jakiegokolwiek świadczenia finansowego w formie zachowku..\nW jaki sposób ubiegać się o zachowek? Sprawdź tutaj.


Jak odpowiedni system pomoże Ci zarządzać i monitorować produkcję w firmie? – Automatyka.pl\nyższa wydajność przy niższych kosztach operacyjnych to cel, do którego zmierza każde nowoczesne przedsiębiorstwo. Aby na bieżąco śledzić postęp procesów, ustrzec się przed błędami obciążającymi firmowe finanse oraz wprowadzać niezbędne ulepszenia, konieczne jest korzystanie z zintegrowanego systemu zarządzania przedsiębiorstwem, w szczególności w obszarze produkcji.\nTechniczne Przygotowanie Produkcji (TPP - Technical Preparation of Production)\nPlanowanie i Uruchomienie Produkcji (APS - Advanced Planning and Scheduling)\nKontrola i Rejestracja Prac (CPR - Control and Production Registration)\nRealizacja Produkcji (MES - Manufacturing Execution System)\nWydajność Maszyn (OEE - Machine Efficiency)\nKontrola Jakości (QMS - Quality Management System)\nUtrzymanie Ruchu (TPM - Total Productive Maintenance)\nPrzykładem takiego systemu jest UNIS PRO od AutoID. Jak podaje producent na stronie autoid.pl, system MES (MES system zarządzania produkcją) ułatwia zwiększanie wydajności poprzez obserwację i eliminowanie błędów. Zaawansowane systemy zarządzania produkcją oferują też podgląd działań w czasie rzeczywistym. Pozwalają na wprowadzanie i przechowywanie danych, a także dają możliwość generowania raportów, na podstawie których specjaliści przeprowadzają profesjonalne analizy działania zakładu produkcyjnego.\nIdea statystycznej kontroli procesu (ang. SPC – Statistical Process Control) zrodziła się blisko 100 lat temu. Początkowo metodę tą stosowano...


Wyjątkowy dzień dla nowych pierwszoklasistów - Kętrzyn\n2019-10-07 22:23:32 (ost. akt: 2019-10-07 22:40:49)\nPierwszoklasiści ze Szkoły Podstawowej w Kruszewcu są już pełnoprawnymi uczniami. 1 października odbyło się uroczyste pasowanie przedszkolaków na ucznia.\nTo był wyjątkowy dzień. Jak wiemy, ślubowanie i pasowanie to bardzo ważna uroczystość nie tylko w szkolnym kalendarzu, ale przede wszystkim jest to bardzo ważne wydarzenie w życiu każdego dziecka i jego najbliższych.\nZanim pierwszaki zostały przyjęte jednak do grona uczniów musiały wykazać się umiejętnościami śpiewu i recytacji oraz udzielenia odpowiedzi na szereg bardzo ważnych pytań dotyczących kraju, praw dziecka i kultury. Występy dzieci spotkały się z bardzo ciepłym przyjęciem. Mali artyści po każdym występie byli nagradzani gromkimi brawami. Pierwszacy z klas I a i I b ślubowali być dobrymi uczniami i Polakami, przyjaciółmi roślin i zwierząt, swym zachowaniem i nauką sprawiać radość rodzicom i nauczycielom.\nPo złożeniu ślubowania dyrektor Jerzy Pruszyński dokonał symbolicznego pasowania na ucznia wypowiadając zdanie: „Pasuję Cię na ucznia Szkoły Podstawowej w Kruszewcu " i dotykając ołówkiem, jak czarodziejską różdżką, ramion pierwszoklasistów. Po pasowaniu każdy z nich złożył swój autograf w kronice szkolnej.\nŚwiadkiem ceremonii była Inspektor Oświaty Gminy Kętrzyn Anna Abramowicz, która także życzyła, już prawowitym członkom społeczności szkolnej, wielu sukcesów w nauce i powodów do radości! Uroczystość prowadzili uczniowie klas III a i III b : Kalina Olszak, Filip Bobrowski, Antoni Szwangruber oraz Jakub Żejmo. A sprawili się na medal, za co na koniec otrzymali złote medale w podzięce od gospodarzy klas pierwszych. Niespodziankę swoim młodszym kolegom sprawili uczniowie klas III śpiewając piosenkę oraz wręczając pierwszoklasistom etui na legitymacje i różę. Następnie przyszedł czas na pamiątkowe zdjęcia. Po części oficjalnej dzieci udały się na słodki poczęstunek przygotowany w klasach przez rodziców.\nTen dzień wycisnął niejedną łezkę z oczu bliskich. Niech słowa ślubowania na zawsze pozostaną i „owocują” w dziecięcych sercach. Życzymy Im dużo satysfakcji z codziennej podróży w cudowny świat nauki oraz wielu przyjaciół.\nTagi: edukacja Kruszewiec gmina Kętrzyn Szkoła Podstawowa w Kruszewcu SP Kruszewiec


Nóż. nożyk kosiarka lewy 96x48x4mm otwór 19 zastosowanie 16503465 Deutz-Fahr WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNumer indeksu WKR96X48X4L/1\nDeutz-Fahr KM 2.27 FS 30 F\nNóż. nożyk kosiarka prawy 105x48x4mm otwór 19 zastosowanie 9492422 Claas WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNóż. nożyk kosiarka lewy 126x48x4mm otwór 20.5x23 zastosowanie 56110900 Kverneland Taarup WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNóż. nożyk kosiarka 97X47X3mm otwór 21 zastosowanie 152147607 SIP WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNóż. nożyk kosiarka prawy 93x40x3mm otwór 16.2 zastosowanie 56151300 Kuhn WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNóż. nożyk kosiarka lewy 100X50X4mm otwór 21 zastosowanie RF 120 4 Pronar WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNóż, nożyk kosiarka 100X48X4X21 lewy zastosowanie 434977 Pottinger WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNóż. nożyk kosiarka prawy 120x49x4mm otwór 21 zastosowanie 434976 Pottinger WARYŃSKI sprzedawane po 25\nNóż. nożyk kosiarka lewy 129.5x48x4mm otwór 21.2 zastosowanie 129MEL Marangon WARYŃSKI sprzedawane po 25\nCena 140,84 zł\nNóż. nożyk kosiarka lewy 102x48x4mm otwór 19 zastosowanie 140693 Fella WARYŃSKI sprzedawane po 25


Audyty sprawdzające kompetencje językowe | audyty dla firm\nGłównaGłówna / Oferta / Audyty językowe\nAudyty sprawdzające kompetencje językowe pracowników pozwalają określić ich możliwości w zakresie komunikacji, a także wskazać obszary, które mogą wymagać dodatkowej pracy. W ich ramach przeprowadzamy testy pisemne i rozmowy, mające ocenić poziom rozumienia tekstu czytanego oraz rozumienia języka ze słuchu. Dowiadujemy się dzięki temu, co jest mocną stroną Twojej kadry i nad czym trzeba popracować, aby wydobyć z niej cały potencjał. Na podstawie audytów zaproponujemy strategię rozwoju językowego firmy i podejmiemy się jej wdrożenia.\nDogłębna analiza wyników audytów pozwala nam na przygotowanie odpowiednich metod współpracy podczas szkoleń językowych organizowanych dla twojej firmy.\nWspieramy dział HR\nCzy wiesz, że nasze działania dotyczą nie tylko audytów sprawdzających kompetencje językowe? Oferujemy wsparcie dla działu HR polegające na ocenie kompetencji językowych potencjalnych kandydatów do pracy. Do swoich obowiązków podchodzimy poważnie, zapewniając klientom pełne zaangażowanie w powierzone zadania. Dzięki naszej pomocy dział HR zostanie wyręczony z obowiązku prowadzenia dokumentacji. Weźmiemy na swoje barki przygotowywanie raportów z trwających kursów językowych, co przełoży się na sprawne funkcjonowanie Twojej firmy.\nZalety audytów językowych\nPrawidłowo przeprowadzony audyt językowy niesie wiele zalet dla każdej firmy, niezależnie od jej profilu. Najważniejsze z nich to:\nMożliwość prawidłowej oceny kompetencji językowych pracowników.\nAnaliza słabych punktów zespołu, nad którymi można zacząć pracować.\nPodniesienie kompetencji językowych pracowników.\nOtwarcie nowych dróg rozwoju firmy.\nDostęp do zagranicznych rynków.\nDobra znajomość języków obcych i umiejętność biegłego posługiwania się nimi są kluczowe dla przedsiębiorstw, które chcą osiągnąć międzynarodowy sukces. Cenimy sobie uporządkowanie i systematyczność, w związku z czym przygotowaliśmy program Kompleksowej Opieki Językowej LING. Dzięki niemu osobiście przekonasz się o wartości audytów sprawdzających kompetencje językowe. Zadzwoń do nas, jeśli chcesz wiedzieć więcej.


Strona 879 z 1202\nPierwszy ... 379 779 829 869 877 878 879 880 881 889 929 979 ... Ostatni\nPokaż wyniki od 8,781 do 8,790 z 12020\n04-01-17 22:35 #8781\nZamieszczone przez Mayo\nAgag u mnie w pierwszej ciąży test wyszedł pozytywny długo po terminie kiedy powinnam mieć miesiączkę a kreska była ledwo widoczna, a przy drugiej odwrotnie,szybciej pokazał test dwie grube krechy na drugi dzień kiedy powinnam dostać @\nW sumie mówi sie że każda ciąża jest inna. Rano zrobie test to sie wszystko wyjaśni. W sumie jesli owu mi sie przesunela tak jak mi sie wydawało to dwa dni temu mogło być za wczesnie. Tylko dziwne jest to że mam takie uczucie jak zawsze przed okresem, tzn co chwile wydaje mi się że juz okres dosalam bo niby czuje że cos tam leci biegne do łazienki a tam sucho.\n05-01-17 07:18 #8782\nRano dowiedziałam się że moja wczorajszą beta wynosiła 350 ale nie znam zakresu, dzień wcześniej 175 ale mam ich nie porównywać bo ponoć oba szpitale maja różne zakresy, no cóż poczekam do jutra i już będę wiedziała jaki przyrost o na czym stoję\n05-01-17 07:36 #8783\nNapewno wszystko będzie Dobrze\n05-01-17 07:40 #8784\nagag i jak tam ? ;>\npaatryszka, trzymaj się tam. Leżenie w takim szpitalu to jakaś masakra, ale jutro zrobią Ci drugą bętę, będzie piękny przyrost i wrócisz do domu\n05-01-17 07:48 #8785\n05-01-17 07:49 #8786\nno włąśnie jak agag?\npatryszka cały czas uważam, że będzie dobrze to dziś robią i jak będzie ok wychodzisz?\n05-01-17 07:49 #8787\nale póki nie ma wrednej @ to nie wszystko stracone.\n05-01-17 07:50 #8788\noj dodałyśmy w tym samym momencie... to chyba trzeba czekać dalej, albo na @ albo na kreseczkę\n05-01-17 08:10 #8789\nJutro powtórka bety ale nie wiem czy wyjdę bo wczoraj lekarka mówiła coś o poniedziałku, nie wiem tylko po co tyle czasu... Ale teraz lekarz powiedział że wcześnie jest ale wygląda na to że wszystko idzie w kierunku ciąży wewnatrzmacicznej ale skoro mnie skierowano to obserwujemy dalej\n05-01-17 08:27 #8790\nNo widzisz Patryszka musi byc ok. Tak jak Burzujka pisala ze masz bardzo grube endometrium więc tego sie trzymaj a może jednak zakresy sa te same. Tam jest więcej lekarzy więc sie konsultuja ze sobą i masz wiecej lekarzy za wewnątrzmaciczną. Posiedź tam sobie Kochana aż sie wszystko wyjaśni i ze spokojna głową wyjdziesz do domu pielęgnować fasolke. Dziewczyny godzenie było zobaczymy czy z tej mąki będzie chleb. Tylko boję sie jak cholera bo dziś kończe antybiotyki. Heviran jeszcze biorę. No i w poniedziałek czeka mnie znieczulenie u dentysty.


Na terenie POSUM stanęły hotele dla owadów\nDodano sobota, 25.07.2020 r., godz. 14.30\nWkrótce powstanie w tym miejscu również ścieżka edukacyjna, a w przyszłości - zabezpieczona pasieka.\nNiewielkie konstrukcje stanęły na tyłach POSUM w piątek. To pierwszy etap inwestycji.\nW otoczeniu POSUM mamy wiele terenów zielonych i kwietnych. Stwierdziliśmy, że skoro mamy już kwiaty, to dlaczego by nie pomóc owadom, które są niezwykle pożyteczne - wyjaśnia Krzysztof Albiński, dyrektor ośrodka. Cieszę się, że naszą inicjatywę poparło wiele osób, w tym rady osiedli. Dzięki wsparciu władz miejskich zaczynamy od montażu domków, następnie stworzymy część edukacyjną, a jeśli będzie to możliwe - również małą pasiekę.\nDomki zbudowane są z trzciny, rurek bambusowych, pustych łodyg, suchego drewna i drewnianych deseczek oraz szyszek. Łącznie jest ich 10.\nDomki zbudowane są z wielu materiałów, by mogły w nich zamieszkać różne owady - wyjaśnia Adrian Suszka, pszczelarz. W drewnie murarki ogrodowe mogą budować sobie gniazda, cegła jest ważna, bo dobrze się nagrzewa i nie oddaje zbyt szybko ciepła, dzięki czemu temperatura jest odpowiednia. W jednym hotelu dla owadów może zamieszkać nawet 1800 osobników - dodaje.\nTrzeba je chronić, bo dzięki nim możemy korzystać z darów natury. Dziś industrializacja przestrzeni jest duża, więc te owady nie mają się gdzie podziać - podkreśla pszczelarz. Trzeba dać im możliwość zadomowienia się w danym środowisku, najlepiej w pobliżu łąk kwietnych - żeby nie tylko miały gdzie mieszkać, ale i co jeść. Całe Winogrady są już pod tym względem dość przyjazne zapylaczom, m.in. ze względu na tereny Cytadeli - dodaje.\nDomki dla owadów kupiono ze środków budżetu Miasta Poznania w ramach programu "Poznań dla pszczół".\nWierzę, że inicjatywa postawienia domków dla owadów przy POSUM pociągnie za sobą inne, podobne, a wszystkie jednostki pomocnicze działające na terenie Winograd włączą się w akcję - mówi Halina Owsianna, radna miejska. Mamy tu liczne parki, ciekawe tereny spółdzielni mieszkaniowych, jest więc gdzie stawiać hotele dla owadów. To inicjatywa mało kosztowna, a wzbogacająca i zachęcająca, by zapoznawać się z zapylaczami. Warto rozpropagować ją zwłaszcza wśród dzieci - dodaje.\nInstalowane teraz hotele dla owadów to nie jedyne działania Miasta, które tworzą owadom zapylającym jak najlepsze warunki bytowania. Już od maja tego roku 150 domków dla owadów jest instalowanych w poznańskich parkach i lasach. Dwa miejskie ule znajdują się na terenie poznańskiej Cytadeli - powstały w 2019 roku. Pszczoły szybko się w nich zadomowiły, a nawet zaczęły produkować miód. To dowód na to, że te pożyteczne owady mogą funkcjonować w mieście, a Poznań jest wolny od pestycydów i innych zabójczych środków - przypominają miejscy urzędnicy.\n#life #przyroda #domy dla owadów #ump


Macierewicz: Wojska cybernetyczne mają liczyć przynajmniej 1 tys. żołnierzy Macierewicz: Wojska cybernetyczne mają liczyć przynajmniej 1 tys. żołnierzy\n9 października, 2017 17:18\nMacierewicz: Wojska cybernetyczne mają liczyć przynajmniej 1 tys. żołnierzy\nW swoim wystąpieniu Antoni Macierewicz podkreślił, że we współczesnym świecie cyberprzestrzeń jest obszarem działań wojennych „w nie mniejszym stopniu niż ma to miejsce w przypadku lądu, morza, powietrza i przestrzeni kosmicznej”.\n„Wszystkie te decyzje zostały oprzyrządowane rozstrzygnięciem o przeznaczeniu sumy 2 mld zł na realizację zadania powołania wojsk cybernetycznych” – dodał minister. Zapowiedział, że działania te, zarówno w obecnej fazie jak i w przyszłości, są i będą koordynowane z urzędem premier. „Jesteśmy też w ścisłym kontakcie z Biurem Bezpieczeństwa Narodowego” – zadeklarował.\nWedług Macierewicza w Polsce zarówno MON jak i inne resorty są celami „fabryk trolli” niemal każdego dnia. „Wykorzystywane są wszelkie środki, dzięki którym można zmanipulować opinię publiczną. Powstają wyglądające na wiarygodne wywiady, nagrania, a nawet książki, które potem są szeroko promowane zarówno w kraju, jak i na całym świecie” – mówił szef resortu obrony.\n„Te zjawiska poddajemy bardzo szczególnej i wnikliwej analizie, zwłaszcza jeśli są wymierzone w bezpieczeństwo Polski i naszych sojuszników z NATO. Na tej podstawie budujemy nasze kompetencje i zdolności do działania w cyberprzestrzeni. Mamy bowiem świadomość, jak wielka odpowiedzialność spada na Polskę ze względu na kluczową rolę jaka odgrywa ona na wschodniej flance NATO” – zaznaczył.\n„Stąd decyzje, które chcemy, aby się zoperacjonalizowały w ciągu najbliższych lat w postaci wojsk cybernetycznych obejmujących przynajmniej liczbę 1 tys. żołnierzy zdolnych do walki w cyberprzestrzeni” – podkreślił minister.\nSzef MON zauważył, że na polu technologicznym „trwa ciągły wyścig zbrojeń, który przynosi coraz więcej kompleksowych zagrożeń”. „Nie istnieje instytucja, albo organizacja, która nie byłaby narażona na ataki w sferze cybernetycznej. Zagrożone może być nawet funkcjonowanie całego państwa” – podkreślił. „Jeżeli chcemy budować potencjał w cyberprzestrzeni, musimy zidentyfikować naturę zagrożeń” – zauważył.\nWśród przykładów ataków w cyberprzestrzeni minister obrony podał: paraliż stron internetowych parlamentu, ministerstw i banków w Estonii 2007 r., ataki hakerskie przed i podczas szczytu NATO w Warszawie, działania rosyjskich hakerów przeciw elektrowniom w amerykańskim stanie Vermont oraz północnokoreańskiej grupy Lazarus, która próbowała zdestabilizować globalny system finansowy. Wspomniał też o wirusie „Pietia”, który wywołał szkody na Ukrainie oraz o działaniach rosyjskich hakerów podczas niedawnego referendum w Katalonii.\n„Te wszystkie przypadki to nie są indywidualne działania hakerów komputerowych. To są działania, które wymagają złożonego procesu organizacji, aktywnego wsparcia państw, które stoją za tymi atakami” – powiedział Macierewicz. Jak dodał rządy coraz częściej muszą podejmować działania związane ze swoim bezpieczeństwem w tej sferze, tak jak rząd USA, który postanowił usunąć ze swoich systemów komputerowych oprogramowanie firmy Kaspersky Lab założonej – jak mówił minister – „przez absolwenta uczelni KGB”.\n„Włamując się na strony internetowe i infekując je fałszywymi przekazami +fake news+ można manipulować całymi społeczeństwami” – zauważył Macierewicz. „Nasz główny przeciwnik uczynił z informacji jedną ze swoich najważniejszych broni i każdego dnia próbuje kształtować nasze umysły i postaw według własnych potrzeb” – dodał.\nMinister przypomniał, że 5 grudnia 2016 prezydent Rosji Władimir Putin podpisał nową doktrynę bezpieczeństwa tworząc wojska informacyjne i „informacja formalnie stała się bronią”, choć jak zauważył, „była nią zawsze”.\nZdaniem Macierewicza różnica polega „na skali”, na „masowości tego zjawiska”. „Powstały narzędzia, które pozwalają z łatwością zainfekować całe społeczeństwa dezinformacją” – podkreślił minister. Dodał, że te narzędzia to „całe fabryki trolli” i boty.\n„Grupy osób na masową skalę prowadzą operacje informacyjne, czy lepiej powiedzieć dezinformacyjne, zaplanowane m.in. przez rosyjski wywiad” – mówił szef MON. „W mediach społecznościowych dodatkowo wspierają je +boty+ czyli programy dystrybuujące wcześniej przygotowany przekaz” – dodał szef MON.\n„Każde państwo, które chce podtrzymać swoje funkcjonowanie, ocalić swoje funkcjonowanie w czasie kryzysu lub ataku informatycznego, musi zbudować suwerenną kontrolę nad sieciami telekomunikacyjnymi” – mówił Macierewicz. Jak podkreślił ta część infrastruktury krytycznej jest „nie tylko celem potencjalnych ataków”, ale pozostaje „rdzeniem nerwowym, który pozwoli przetrwać i przywrócić państwu kontrolę nad cyberprzestrzenią”.\nAntoni Macierewicz dodał, że próby odzyskiwania kontroli nad tą siecią krytyczną w Polsce trwają od 1992 r., gdy jako szef MSWiA rozpoczął dążenia do uczynienia z Exatel głównej infrastruktury bezpieczeństwa cybernetycznego Polski. Przypomniał, że Exatel posiada 2,6 tys. węzłów telekomunikacyjnych i 20 tys. km sieci światłowodowej. „Trzy miesiące temu państwo polskie odzyskało kontrolę nad tym fundamentem bezpieczeństwa cybernetycznego RP” – mówił szef MON.\n„MON ponosi odpowiedzialność za zapewnienie bezpieczeństwa cyberprzestrzeni na poziomie państwowym i nikt nie zwolni nas z tego obowiązku” – powiedział Macierewicz. „Jeżeli Polska ma być bezpieczna od zagrożeń cybernetycznych, MON musi pozostać środkiem ciężkości całego systemu cyberbezpieczeństwa” – podkreślił minister.


Delta blog | Miejsca noclegowe nad morzem – domki letniskowe\nWakacje nad morzem to wspaniałe chwile spędzone w otoczeniu pięknych okoliczności przyrody. Nie jest więc zaskoczeniem, że całe rodziny wybierają rozwiązanie takie jak domki Sarbinowo Rumiankowa, które gwarantują wygodne warunki dla wszystkich wczasowiczów.\nDomki letniskowe – co powinno się mieć świadomość tego?\nOczywiście kwestią główną w przypadku wyboru miejsc noclegowych na wakacje jest lokalizacja.\nJeżeli wybieramy się na urlop z całą familią, a zatem także z małymi dziećmi, warto wybierać miejsca spokojne, które charakteryzują się pełnym wyposażeniem oraz wysokim specyfikacją. Stąd też wiele ludzi, które planują wakacje nad Bałtykiem, wybiera właśnie domki sarbinowo rumiankowa, które są wyposażone zarówno w salon z aneksem kuchennym, jak również łazienkę a także sypialnie, które pozwalają na zakwaterowanie wręcz 8 osób. Powinno się wspomnieć także o tym, że teren całego obiektu jest ogrodzony, co oczywiście podnosi poziom bezpieczeństwa gości takiego obiektu. Dodatkowo, na terenie obiektu znajdują się także udogodnienia dla dzieci, tj. bezpieczny plac zabaw czy trampolina. Do użytku klienci mają przykładowo rowery, ale mogą też korzystać z tarasów czy mebli ogrodowych. Istnieje również możliwość urządzenia grilla w ogrodzie. Jak się okazuje, domki Sarbinowo Rumiankowa to fajne rozwiązanie dla tych wszystkich, którzy pragną całą familią spędzić udany urlop nad polskim morzem korzystając z szeregu dostępnych miejscowościach nadmorskich atrakcji. Warto zdawać sobie sprawę jednakże o tym, by świetnie wybrać miejsca noclegowe.\nPolecam: domki sarbinowo rumiankowa.\n« Serwis z nieruchomościami\nIntegracja sensoryczna »


Publiczna Szkoła Podstawowa w Chotczy cierpi na brak lektur. Ich księgozbiór składa się z lektur jeszcze z lat 50-tych. Książki są zniszczone, a szkolna biblioteka posiada lektury tylko w pojedynczych egzemplarzach. Szkolny Klub Wolontariatu zaprasza wszystkich chętnych do pomocy w uzupełnieniu biblioteki szkoły w Chotczy w niezbędne lektury szkolne.\nJeżeli macie w domu książki, które można byłoby przekazać uczniom, zachęcamy do przyniesienia ich do szkoły. Ważne, żeby lektury nie były zniszczone. Pojemniki na książki znajdują się przy dolnym wejściu do szkoły po lewej stronie. Na książki czekamy do 28 lutego.\nPoniżej obowiązujący kanon lektur dla szkoły podstawowej.\nAgnieszka Frączek Rany Julek - "O tym jak Julian Tuwim został poetą"\nAleksandra i Daniel Mizielińscy - "Którędy do Yellowstone? Dzika podróż po parkach narodowych"\nBarbara Tylicka - "O krakowskich psach i kleparskich kotach. Polskie miasta w baśniach i legendach"\nJulita Grodek - "Mania, dziewczyna inna niż wszystkie. Opowieść o Marii Skłodowskiej-Curie"\nJustyna Bednarek - "Niesamowite przygody dziesięciu skarpetek (czterech prawych i sześciu lewych)"\nŁukasz Wierzbicki - "Afryka Kazika", "Dziadek i niedźwiadek"\nPiotr Kordyasz - "Lolek. Opowiadania o dzieciństwie Karola Wojtyły"\nJanusz Christa - "Kajko i Kokosz. Szkoła latania"\nRené Goscinny, Jean-Jacques Sempé - "Mikołajek"\nAdam Mickiewicz - "Powrót taty", "Pani Twardowska", "Pan Tadeusz" (fragmenty, w tym: opisy, zwyczaje i obyczaje, polowanie i koncert Wojskiego)\nFrances Hodgson Burnett - "Tajemniczy ogród lub inna powieść"\nAlfred Szklarski - "Wybrana powieść"\nWybrane pozycje z serii Nazywam się... (np. Mikołaj Kopernik, Fryderyk Chopin, Maria Curie Skłodowska, Jan Paweł II i inne) lub inne utwory literackie i teksty kultury wybrane przez nauczyciela\nKornel Makuszyński - wybrana powieść\nAdam Mickiewicz - "Reduta Ordona", "Śmierć Pułkownika", "Świtezianka", "Dziady część II", "Sonety krymskie", "Pan Tadeusz"\nHenryk Sienkiewicz - "Quo vadis", "Latarnik", "Sąd Ozyrysa", "Krzyżacy"\nMelchior Wańkowicz - "Tędy i owędy"\nWybrane wiersze Krzysztofa Kamila Baczyńskiego, Stanisława Barańczaka, Cypriana Norwida, Bolesława Leśmiana, Mariana Hemara, Jarosława Marka Rymkiewicza, Wisławy Szymborskiej, Kazimierza Wierzyńskiego, Jana Lechonia, Jerzego Lieberta oraz fraszki Jana Sztaudyngera i aforyzmy Stanisława Jerzego Leca.\nKarolina Lanckorońska - "Wspomnienia wojenne 22 IX 1939-5 IV 1945"\nMelchior Wańkowicz - "Ziele na kraterze", "Monte Cassino"\nMiron Białoszewski - "Pamiętnik z powstania warszawskiego"\nZofia Kossak-Szczucka - "Bursztyny"


Nie zagra w meczu z liderem, bo... chce uratować chorego na białaczkę - Polsat Sport\nNie zagra w meczu z liderem, bo... chce uratować chorego na białaczkę\n17.03.2018, 11:43 Piłka nożna\nLennart Thy (z prawej) jeszcze w barwach Werderu Brema.\nSą takie przypadki w życiu piłkarza, że futbol schodzi na dalszy plan. Najlepszym tego przykładem jest niemiecki napastnik, który na co dzień występuje w holenderskim VVV Venlo. Mowa jest o Lennarcie Thy, który chce pomóc pacjentowi choremu na białaczkę.\nMając 19 lat wychowanek Werderu Brema wpisał się do bazy dawców komórek macierzystych. Teraz oddał je pacjentowi choremu na białaczkę, bowiem okazało się, że profil DNA piłkarza zgadza się z profilem potrzebującego. Od byłego młodzieżowego reprezentanta Niemiec pobrano potrzebne próbki, dzięki czemu rozpoczęto leczenie chorego.\n26-letni napastnik decydując się na pomoc poważnie choremu człowiekowi musiał się liczyć z przerwaniem treningów. Ponadto czołowy gracz VVV Venlo będzie musiał pauzować w najbliższym meczu ligowy. Jego drużyna zmierzy się na wyjeździe z liderem Eredivisie - PSV Eindhoven. Sztab szkoleniowy oraz działacze nie robili mu żadnych problemów z tego tytułu. Wręcz przeciwnie, są z niego dumni i stoją za nim murem.\nThy treningi będzie mógł wznowić za około tydzień. W nadchodzącym tygodniu, gdy piłkarz będzie jeszcze odpoczywał od piłki odbędzie się specjalna konferencja z jego udziałem. Wówczas gracz urodzony w Frechen opowie o pomocy potrzebującym.\nByły zawodnik m.in. FC St. Pauli rozegrał 44 mecze w pięciu młodzieżowych reprezentacjach Niemiec. Począwszy od kadry U-16, a skończywszy na U-20. Dla "młodzieżówek" naszych zachodnich sąsiadów strzelił 19 goli. W tym sezonie Thy wystąpił w 27 meczach ligi holenderskiej, w których zdobył 7 bramek i zanotował 6 asyst.\nTransmisja meczu PSV Eindhoven - VVV Venlo w Polsacie Sport News od godziny 19:40.\nHOLANDIALENNART THYPIŁKA NOŻNAPSV EINDHOVENVVV VENLO


Budowa altanki - Strona 11 - Kącik wypoczynkowy, mała architektura - Forum budowlane - BudujemyDom.pl\n27 września 2009 w Kącik wypoczynkowy, mała architektura\nWiesz, nie chcę się licytować w latach, doświadczeniach, ilości konstrukcji drewnianych itd, itp.\nJednak budownictwo to dosyć ścisła dziedzina.\nJasne. Ale nie altanek, które zajmują 6 m kwadratowych.\nZ tym można się zgodzić.\nDo picia piwa z sąsiadami trzeba większą uwagę zwrócić na ławę i stół, a nie na dach altanki.\nOczywiście, i na właściwą temperaturę napoju.\nPrzesadzasz!!! Mam dach - płaski!!! - którego podstawą konstrukcji jest kantówka 50 x 70. [...]\nNie róbcie pancernych konstrukcji!!!\nZgodzę się z Tobą, że altankę o powierzchni 6m2 z płaskim dachem można zrobić nawet z bambusa\n(ciekawe czy Adam_50 potwierdzi to wyliczeniami\nZałączone przeze mnie zdjęcie prezentuje konstrukcję altany o powierzchni nakrytej dachem równej 30m2 i powierzchni dachu coś ok. 48m2. Dyletantowi może się ta konstrukcja wydawać pancerna\nW każdym razie zdjęcie posłużyło raczej do zaprezentowania możliwych rozwiązań zarówno stężeń, połączenia w szczycie jak i oparcia krokwi na płatwi, umożliwiającego zbliżenie powierzchni dachu kształtem do powierzchni stożka, niż do przekonywania, że tyko "pancerna" konstrukcja sprosta zadaniu.\nJednak co do degustacji trunków jak najbardziej się zgadzam!\nWażna jest temperatura, rodzaj i towarzystwo w jakim się oddajemy... degustacji oczywiście\nKielich szkarłatnego mniam-mniam wznoszę, za to aby nigdy nikomu się na głowę nic nie zwaliło - podczas degustacji!\njak dla mnie jesteś jak wyrocznia!\nIrbis za twoje rady podeślę Ci moje domowe piwka jeśli w ogóle piwo lubisz....\nniedługo butelkuję pszeniczne dunkelweizena a za tydzień Belgian Pale Ale....\nno chyba że lubisz wina domowe - mam głogowe w leżakowaniu a obecnie fermentuje ryżowo rodzynkowe .... Edytowano 8 sierpnia 2013 przez Amadeuss (zobacz historię edycji)\nZaraz tam wyrocznia - to tylko lata praktyki.\nMoja pierwsza altana będzie niedługo obchodziła swoje 30 lecie, a nie jest wcale "pancerna" - użyłem do jej budowy właśnie kantówki 10x10, która została mi z podłóg (legary) i brukowego granitu z rozbiórki.\nChętnie pomagam kiedy mogę - jeśli ktoś czuje się na siłach we własnym zakresie coś sobie wystrugać, to dlaczego nie!\nBursztynowy trunek zażywam tylko latem - nie znam nic lepszego na pragnienie wywołane upałem\nno chyba że lubisz wina domowe - mam głogowe w leżakowaniu a obecnie fermentuje ryżowo rodzynkowe....\nDegustacja przy grillu - dlaczego nie! Jeśli będziesz miał po drodze zapraszam! "Rzeźbię" właśnie w okolicach Kamienia Pomorskiego - jeszcze 10 dni takiego oddechu...\nma moze ktoś fotki albo opis jak zakańcza się gont heksagonalny na bokach i przed daszkiem chińskim chodzi mi np. czy wycina się ząb jeden na prosto i dokłada jeden na drugiego. Oraz jak ukryc papioki na ostatniej warstwie przed daszkiem aby były niewidoczne;/??\nsory za strasznie skomplikowanie pytania ale jak ktoś kuma to będzie wiedział o co mi chodzi:)\nw ramach dzienniczka prac altankowych\n- doch pokryty papą podkładową\n- rozpoczęte kładzenie gontu\npierwsza burza przeszła:)) nie cieknie hihihih\nJa robię 15 sierpnia oficjalne otwarcie altany. Wczoraj walczyliśmy z sąsiadem do 1 w nocy na nieoficjalnym otwarciu ;)\nja tez w tej dacie pierwsze oficjalne delegacje przyjmuje hihihih a tu jeszcze powijaki;/ /// dobzre ze ludzie wyrozumiałe:)))\nDizs jade kupić lampe bo po ciemku siedziec nie wypada;)))\nmam pytanie przez grunta pociagnelem kabel YkY 3x2,5^2 czym pociagnac juz w altance z elektryki to słaby jestem choc gniazdka czy lampy sobie podłącze ale z materiałoznawstwem cienko:))\nNapisano 12 sierpnia 2013 (edytowany)\nTeż ci nie pomogę bo elektrykiem nie jestem ale myślę, że na oświetlenie wystarczy YDY PŻ 3x1,5mm\nalbo światło i gniazdka YDY PŻ 3x2,5mm. Edytowano 12 sierpnia 2013 przez coolibeer (zobacz historię edycji)\nj. maximus 0\nwitam serdecznie! Planuje zrobienie altany sześciokątnej o wymiarach boków 3m czyli srednicy 6m i kącie nachylenia dachu 25 stopni , powoli zaczałem zbierac materiał i jak zaczałem czytac forum doszedłem do wniosku ze chyba walnąłem gafe. Mianowicie kupiłem metalowe podstawy pod słupy na wymiar 90x90, pod to kupiłem tez słupy i połacie 90x90, Moje pytanie czy te 10 mm robi wielką różnice? Bo tu wszyscy sugeruja 100x100 Ewentualnie jakie drewno powinienem uzyc na zbudowanie takie duzej altany. Z gory dziekuje wszystkim za pomoc\nwitam serdecznie! Planuje zrobienie altany sześciokątnej o wymiarach boków 3m czyli srednicy 6m i kącie nachylenia dachu (...)\nMianowicie kupiłem metalowe podstawy pod słupy na wymiar 90x90, pod to kupiłem tez słupy i połacie 90x90, Moje pytanie czy te 10 mm robi wielką różnice?\nRobię też altankę sześciokątną - nieco mniejszą (bok 189 cm) słupy i płatwie mam 10x10 cm krokwie 6x12 cm.\nPo ustawieniu słupów i przymocowaniu płatwi stwierdzam, że gdybym w przyszłości robił jeszcze jakąś altanę o tej konstrukcji i rozmiarach użyłbym np. słupów 14x14 cm. Tyl ci mogę powiedzieć z mojego doświadczenia\nco do prądu - zadzwoniłem do znajomego elektryka i on polecił już w środku altanki w korytku puścić kabel OWY z uwagi ze to linka i łatwiej się formuje i kształtuje w korytkach. Chyba sie na taki zdecyduje:)3x2,5mm, bo do altanki mam pociagniety YkY 3x2,5mm Edytowano 14 sierpnia 2013 przez klimekpl (zobacz historię edycji)\nNo wlasnie tak zaczalem przegladac oferty sklepow w necie i powiem szczerze ze slupy w tak duzych altanach sa rozne od 90 do nawet 175 mm. I na kim tu teraz polegac? Czy jeden sprzedaawca probuje sprzedać bubel czy może drugi probuje naciagac cene? Chcialbym zrobic solidna altane ale nie jak ktos napisal wcześniej "lądowisko fla helikoptera"\nDużo więcej świeżego powietrza .\nJak zacina , leje deszcz ,to nikt i tak nie siedzi w odkrytej w altanie.\nPolecam górne świetliki, wizualnie trochę lepiej wyglądaaltana ( chociaż to sprawa gustu) , jestem posiadaczem altany pokazanej na zdjęciu, i nie narzekam , jak leje spokojny deszcz to nic się góra nie dostaje , jak zacina to oczywiście z wszystkich stron pada deszcz ale wtedy nikt nie siedzi w altanie ( chociaż raz mi się zdarzyło )\nSłupy 90x90 wydają mi się za małe wkazane byłoby 120x120 ( ja mam takie przy średnicy 4m ) lub 140x140 jak któryś z kolegów napisał , byłaby lepsza sztywność no i efekt wizualny lepszy , kąt nachylenia wydaje misię że powinien być 30 stopni Edytowano 13 sierpnia 2013 przez rob7320 (zobacz historię edycji)\nco do prądu - zadzwoniłem do znajomego elektryka i on polecił już w środku altanki w korytku puścić kabel OW z uwagi ze to linka i łatwiej się formuje i kształtuje w korytkach. Chyba sie na taki zdecyduje:)3x2,5mm, bo do altanki mam pociagniety YkY 3x2,5mm\nja puscilem do gniazdka 2.5mm a do lampy 1.5mm kabelek, ale można wszędzie 2.5mm koszta niewielkie\nMożecie jeszcze doradzić jakie krokwie do altany szesciokatnej o drednicy 6 m. Z oblicxen wychodzi mi ze krokiew bedxie miala dlugosc okolo 3600\njak to jeden BACA cieśla powiadał;)\n"drzewo na stojąco a baba na leżąco - wszystko wytrzyma"\nkładzenie gontu jest dość proste wiec jakos leci\nwidze ze troche za mały daszek zrobiłem (nastepnym razem zrobiłbym większy prześwit hihih) bo po zalozeniu gontu została mi szparka na 2-3 cm no moglo byc wiecej no ale zawsze cos tam poleci....\npoprawiłem swoją konstrukcję, przyciąłem płatwie jak należy, w międzyczasie dociąłem i złożyłem na ziemi konstrukcję dachu. Mam jednak kolejny problem natury technicznej.\nNie myślałem że docięcie mieczy do altany sześciokątnej może przysporzyć mi tyle trudności. O ile od strony płatwi to pryszcz to od strony słupa - jakaś makabra! Kąt cięcia w dwóch płaszczyznach. Najpierw trzeba uwzględnić kąt między słupem i płatwią a potem jeszcze kąt odwrócenia słupa.\nMa ktoś na to jakiś patent?\ndlatego zdecydowałem się na altanke w kształcie kwadratu , choc tez mialem mała zagwozdkę z środkowym górnym wieńcem (roboczo nazwanym TRUMNA) tez jakieś dziwne kąty i przekręcenie z przycieciem. W końcu pomogły ściągi matematyczne i duzy karton. Jak kartonem przyłożysz to mozna fajnie odrysowac na nim i poprawić juz poziomica czy linijką potem i odwzorować na drzewie. Powodzenia .\na tu jak to podobno się robi\nOczywiście można dodać po kawałku na zakładke z jednego i drugiego, wtedy będzie lepiej trzymało konstrukcyjne\no jak tu:\nEdytowano 28 sierpnia 2013 przez klimekpl (zobacz historię edycji)\nnie chodzi mi o docięcie płatwi bo to poszło bez problemu tylko mieczy\nSkorzystaj z nastawnego przymiaru kątowego - tzw. "śmigi"!\nMówisz, że wycięcie miecza do sześciokąta jest skomplikowane? Spróbuj jeszcze na tej płaszczyźnie wyciąć czopy - to dopiero jest zabawa\nPoniżej kilka zdjęć jak to się robi z użyciem przymiaru kątowego nastawnego i deski:\nDzięki za posta. Musiałem sobie wczoraj jakoś poradzić bez śmigi. Metodą prób i błędów udało mi się wykonać pierwszy miecz. Szlifierka z tarczą lamelową okazała się nieoceniona!\nPotem miałem kolejną zagwozdkę jak to teraz powielić - ale szybko zorientowałem się że łatwo odrysować "prawy" od "lewego" i na odwrót\nNo i jeszcze cięcie ... ale jakoś poszło ...\nw przyszłym życiu chciałbym być stolarzem ...... Edytowano 29 sierpnia 2013 przez Amadeuss (zobacz historię edycji)\nw przyszłym życiu chciałbym być stolarzem ......\nsuper mi tez się podoba dłubanie w drzewie chyba sobie pinokia wystrugam hihihih\na tak na poważnie to właśnie robie boczne konstrukcje (balustrady), potem w te otwory przyjdzie boazeria a na koniec jeszcze deska pod podpitke dookoła altany i koniec OPIJANIE!!!!!!!!\nEdytowano 30 sierpnia 2013 przez klimekpl (zobacz historię edycji)\nNapisano 6 września 2013 (edytowany)\ni powoli finiszujemy!\nkolejny postęp prac - (JUŻ praktycznie DOPIESZCZANIE)\nI JEST KONIEC!!!!\nBudowa Altany zakończona!\nDziękuję wszystkim BARDZO serdecznie za inspiracje i pomoc.\nkoszt budowy dokładnie nie liczyłem jeszcze ale będzie oscylować w okolicy 4500,- Edytowano 13 września 2013 przez klimekpl (zobacz historię edycji)\nJestem nowy na forum, ale śledziłem temat budowy altanki od dłuższego czasu. W ciągu miesiąca wykonałem cała altankę wraz z przygotowaniem podłoża. Altanka jest na znacznej pochyłości terenu (różnica około 1 m) i musiałem wykonać głębokie fundamenty pod słupy. Wymiary altanki to 4x4 m. Elementy drewniane mają przekroje 10x10 cm i 5x10 cm. Wypełnienie ścian zostało wykonane z kratek z Leroy Merlin. Ciekaw jestem Waszych opinii.\nBardzo ładna, tylko ten pusty stół... Tylko ten element mi się nie podoba!\nPoza tym, trochę szkoda, że nie miejsca na tańce (ja mam wewnątrz nawet rurę do go-go).\nNa pustym stole został tyko korek po "oblewaniu".\nsuper extra - gratuacje\njsteś EXpres ja moją męczyłem w bólach kilka miesiecy hihihih\nTo i ja dziś postaram się cyknąć jesienną. W sumie elektrykę montuje na wiosnę dopiero bo motorówkę przyziemiłem na razie w jednej części a w drugiej stół imprezowy z kilkoma gratami. Bałagan się już zrobił i wznowienie prac na wiosnę. Pozostanie ogrodzenie altanki i elektryka\nznalazłem taką - i nie potrafiłem się oprzeć aby ją pokazać. Inna ta altanka. I tania musi być w wykonaniu. Chyba nawet kryta papą, ale ma swój urok\nciekawa - taka jak dla Hobbita:)\nPrezes dziwna nie dziwna ale z sekretarką można by pobaraszkować ;) o to ci chodziło nie?\nchyba z projektantką małej architektury chciałeś napisać\nfajna. podoba mi się...\naltanka rzecz jasna, a nie sekretarka\nZabezpieczenie altanki na zime.\nWitam w zwiążku, ze wielkimi krokami zbiża sie zima czas pomyśleć o zabezpieczeniu altanki na ten oto okres. Mam pytanie o wasze z tym doświadczenia czy owijacie np streczem czy jakąś plandeką, czy idziecie na żywca i nic nie robicie:)\nCzy przy dawaniu strzecza nalezy dac jakies np kartony na belki rogowe aby sie na słońcu nie zwulkanizowalo.\nCzekam na napewno interesujące odpowiedzi:)\nZadam swoje pytanie tutaj. Z góry dziekuję wszystkim za radę.\nW jaki sposób zakotwić słupy z okrąglaków do betonowej podstawy?\nRobić specjalne kotwy, nawiercić słup i osadzić na wbetonowany pręt zbrojeniowy. Na zdjęciach w tym wątku nie widzę żadnych mocowań, ale to chyba nie znaczy ze ich niema.\n@Autorus czy ta altana stoi może na Mazowszu lub można porozmawiać z konstruktorem?\nGdzieś w tym wątku zamieszczałem szkic kotwy jakiej zwykle używam...\nOk, dzięki znalazłem. Rozumiem ze jak zrobię literę "u" zamiast odwróconej "t" to stracę jedynie na estetyce? Teraz inne pytanie. Docelowo ma być dachówka. Czy wystarczy je spiąć po obwodzie żeby się nie rozjechaly czy zrobić coś jeszcze. I czy zbroic betonowe podstawy.\n"U" dokładnie tak jak piszesz! Stopy nie muszą być chyba (?) zbrojone... (co to za obiekt, jaka konstrukcja?)\nCo do konstrukcji drewnianej dachu - też w zasadzie nie wiem o niej nic - za mało aby się wypowiedzieć.\nPokrycie drewno lub dachówka. Konstrukcja dwu spadowa lub koperta. Altana 5x4m. Więźba kantówka 14x7 lub okrąglaki ciosane z jednej strony. Wieniec z okrąglaków 20 / 30 cm średnicy. Chyba wszystko co wiem na dziś.\nJakie grubości blachy użyć na kotwy? Słupy ok. 30cm średnicy, h ok. 250 cm.\nPrzy takim wieńcu, dobrze połączonym i stojącym na stabilnej konstrukcji (miecze!) chyba można sobie darować stężenie\nTu raczej większe znaczenie ma siła jaka będzie działała na te kotwy - myślę, że 6-8 mm w zupełności wystarczy.\nI o moich konstrukcjach mówią, że buduję lądowiska dla helikopterów!\nBo trzeba być rozwojowym, nigdy nie wiadomo kiedy będzie potrzebne.\nTak na poważnie, to nie bardzo podobają mi się altany na "zapałkach".\nTroszkę mnie przestraszyłeś tą grubościa blachy. Trzeba chyba zrobic kotwy na zamówienie.\nNapisz co stoi na przeszkodzie żeby nie zrobic tak.\nPręt 20mm osadzony w betonie i na nim osadzony słup, który i tak by stał sam.\nDobre - he, he..\nZapomniałeś o jednej z podstawowych funkcji kotwy - ma zapobiec stykaniu się słupa z betonem czy ziemią.\nNawet przy dobrze zrobionych kotwach (tak z 5cm wyżej niż stopa betonowa) trzeba zwrócić uwagę na nawiewane liście itp.\na zabezpieczenie chemiczne jak elementu stykającego się z gruntem swoją drogą!\nSłup stojący na betonie/ziemi, to słup niedługo stojący!\nOstatnia odpowiedź 8 Mar\nbflip 91 postów\nIrbis Strzecharstwo 84 postów\nklimekpl 50 postów\nDrac0 49 postów\nWitam wszystkich. Jako ze wczoraj zakonczyłem budowe mojej altanki ogodowej chciałem podzielic sie z wami kilkoma zdjeciami z budowy. Mam nadzieje ze komus sie przyda a jesli macie zamiar budowac i po\nPrzepraszam za zwłokę, ale ja tylko z doskoku! W przerwach zabawy z prawdziwym drewnem Dobrze czujesz i masz rację: "płatwie" w pierwszym poście są cienkie, ale jest to uzasadnione - one nie przenos\nWitam wszystkich na forum! Chciałbym podzielić się z Wami moją historią budowania przydomowej altanki.Cała powstała według własnego projektu i z podstawowych materiałów (półproduktów wymagających późn


Fot. Ed Yourdon, źródło Flickr, licencja CC-BY-SA 3.0\nPraca zdalna wpisuje się w pejzaż naszego rynku pracy – w tej formule zatrudnione są już setki tysięcy Polaków w tysiącach firm. Dlaczego jej popularność rośnie? Czy telepraca ma same zalety?\nNa czym polega telepraca? Jeszcze kilkanaście lat temu badania pokazywały, że dla wielu Polaków oznacza ona pracę przez telefon, czyli telemarketing, sprzedaż, obsługę klientów itp. Tymczasem – zgodnie z definicją zawartą w Kodeksie Pracy! – telepraca polega na regularnym wykonywaniu pracy poza firmą z wykorzystaniem środków komunikacji elektronicznej. Oznacza to, że w takiej formule wcale nie konieczne jest używanie telefonu, za to zwykle trudno wyobrazić sobie brak komputera.\nPraca w domu, czyli unikanie długotrwałych dojazdów i szefa stojącego nad głową brzmi nieźle. Jednak telepraca nie jest i nie może być formułą adresowaną dla wszystkich. Zacznijmy od pracodawcy: nie da się wprowadzić telepracy w zakładach przemysłowych, gdzie pracownik wykonuje swoje obowiązku przy określonej maszynie, często wraz z zespołem innych specjalistów, wykonujących konieczne funkcje w określonej sekwencji.\nAle nie chodzi tylko o sektor wytwórczy czy rolnictwo – wiele usług także nie daje się „przełożyć” na pracę domową: począwszy od np. fryzjerstwa do prac budowlano-remontowych. Eksperci szacują, że etatów, jakie można byłoby realizować w domu, jest we współczesnej gospodarce jest 30–40%. Trzeba jednak uwzględnić to, że wiele kultur organizacyjnych, obowiązujących w polskich przedsiębiorstwach, niechętnie przyjmuje możliwość pracy w domu – z różnych powodów np. ze względu na bezpieczeństwo wrażliwych danych klientów, konieczność stałej bezpośredniej współpracy różnych grup roboczych itd.\nNie każdy pracownik, nie każdy szef\nOgraniczenie występuje także ze strony pracowników: nie każdy nadaje się do pracy w domu, która wymaga większej dyscypliny. Mało tego, nie każdy chętnie rezygnuje z bezpośredniego kontaktu ze współpracownikami czy klientami. Pewnym kosztem psychologicznym jest także wymieszanie pojęć „miejsce pracy” i „dom”, co skutkuje nierzadko tym, że telepracownik w pracy jest zawsze i wszędzie, o każdej porze dnia i nocy.\nFakt, że tylko część pracowników – a szczególnie osoby już bardziej doświadczone, biegłe w swoim fachu, z dłuższym stażem – zdolna jest do efektywnej pracy w domu, sprawia, że pracodawcy często powątpiewają w sens takiej formy zatrudnienia. Wielu menedżerów obawia się utraty kontroli i pogorszenia komunikacji między pracownikami. A nawet więcej, skoro według firmy Euler Hermes, 90% polskich przedsiębiorstw złapało swoich pracowników na oszustwie, kradzieży lub (najczęściej) na załatwianiu prywatnych spraw w godzinach pracy.\nTyle tylko, że efektywność telepracy zależy nie tyle od pracowników, co od menedżerów, a konkretnie – od ich stylu zarządzania. Telepraca działa dobrze tam, gdzie „zdalni podwładni” rozliczani są z efektów swoich poczynań, a ich szefowie nie wnikają w styl wykonywania zajęcia czy porządek dnia pracy.\nNajczęstsze zajęcia wykonywane w formule telepracy w Polsce:\nsprzedaż, przedstawicielstwo handlowe\nprojekty techniczne (inżynierskie)\npraca edytorska, redaktorska\nbadania marketingowe, rynkowe\nSzwedzi i Holendrzy w szpicy\nCzy telepraca jest w Polsce popularna? Cóż, nie da się ukryć, że w Polsce tak pracodawcy, jak i pracownicy ciągle nie są w pełni przekonani do takiego modelu zatrudnienia. Według badań firmy Sedlak&Sedlak, opracowanych w końcu 2011 roku, na telepracę zdecydowałoby się nawet 26% polskich pracowników, gdyby tylko nadarzyła się taka okazja. Ta szansa pojawia się jednak rzadko, bo tylko 3,2% polskich pracodawców oferowało taką możliwość. Warto zwrócić uwagę, że w Unii Europejskiej wskaźnik ten wynosi 7%.\nWedług portalu telepraca.gov.pl 3,5% małych i średnich przedsiębiorstw zatrudnia telepracowników na etat, a kolejne 7,3% na zasadzie telepracy częściowej – co nie znaczy, że wszystkie zatrudnione osoby w tych podmiotach pracowały zdalnie.\nTrochę inny obraz sytuacji kreślą analizy Polskiej Konfederacji Pracodawców Prywatnych „Lewiatan”, według których o ile w 2007 roku pracę w domu zlecało swoim pracownikom tylko 2% przedsiębiorców, to w roku 2011 było ich już 8,8%, a w sektorze małych i średnich firm nawet 11%. „Lewiatan” w swoich opracowaniach szacował, że do końca 2012 roku ten ostatni odsetek miał wzrosnąć do 13–14%, a to dlatego, że już blisko 40% przedsiębiorców jest przekonanych, że pracownicy wykonujący swe zadania w domu przyczyniają się do wzrostu konkurencyjności. Zdalna praca zyskuje też w oczach zatrudnionych: w 2010 roku 30% badanych deklarowało, że wolałoby pracować w domu, a w 2011 roku wskaźnik ten osiągnął 42%.\nRóżne źródła szacują, że udział telepracowników w ogóle zatrudnionych wynosi 1–3%. To mniej więcej tyle, co w Stanach Zjednoczonych, gdzie odsetek ten szacowany jest na niespełna 2% (choć kilka godzin w tygodniu w domu pracować ma nawet 24% Amerykanów – informuje Wall Street Journal). Daleko nam do liderów w tej dziedzinie: Szwecji i Holandii, gdzie zdalnie pracuje odpowiednio 20% i 21% zatrudnionych. Badania firmy IPSOS wskazują, że globalnie już nawet 17% wszystkich pracowników część lub całość swoich obowiązków wykonuje zdalnie. To by oznaczało, że znajdujemy się bliżej w głębi peletonu postępujących zmian na światowym rynku pracy.\nNa początku 2012 roku firma TeamViewer przeprowadziła badanie na próbie 2600 Amerykanów, zadając im proste pytanie: co jesteś gotów poświęcić, byleby móc pracować w domu. 34% zadeklarowało, że mogłoby zrezygnować z mediów społecznościowych, 30% – z pisania smsów, a 29% – z jedzenia czekolady. O pokusie telepracy – bo taki charakter ma większość prac wykonywanych w dzisiejszych czasach w domu – niech świadczy fakt, że 17% badanych była gotowa zapomnieć o podwyżce, a 15% – o połowie urlopu, byle tylko zacząć realizować się w swojej profesji nie opuszczając domowych pieleszy.\nWiele wskazuje jednak na to, że od wzrostu popularności telepracy nie ma odwrotu – ani u nas, ani za granicą, czy to w Stanach Zjednoczonych, czy w Indiach i Chinach. Dlaczego? Coraz więcej mamy dowodów na to, że w wielu przypadkach przynosi ona istotny wzrost efektywności lub po prostu oszczędności. Dla przykładu, badania Blooma, Lianga, Robertsa i Yinga – badaczy z uniwersytetów w Stanfordzie i Pekinie – przeprowadzone na próbie 16 000 pracowników wielkiego biura podróży, pokazały, że ta połowa zatrudnionych, która przez 9 miesięcy pracowała w domu, mogła się pochwalić o 13% większą wydajnością mierzoną liczbą wykonanych rozmów telefonicznych i efektem w postaci sprzedaży. I to bez obniżenia jakości obsługi! Ci, którzy zdecydowali się na taki model zatrudnienia, byli dodatkowo bardziej zadowoleni i mniej zmęczeni.\nDo podobnych wniosków doszła także fińska Nokia, która części pracowników zaoferowała możliwość wykonywania całej lub części pracy zdalnie. Menedżerowie firmy szacują, że ze względu na różnego rodzaju oszczędności (mniej potrzebnych budynków biurowych i parkingów, ale nie tylko: Finowie zwracają swoim pracownikom koszty dojazdu do pracy, dofinansowują firmowe stołówki itd.) taka formuła ograniczała koszty pracowników nawet o 20–30%. Takich przykładów jest więcej i wszystkie pokazują, że rozsądnie wykorzystana praca w domu to korzyści dla pracodawcy, pracownika, nie wspominając już środowiska naturalnego (spaliny związane z dojazdem do miejsca pracy).\nPlusy i minusy telepracy w stosunku do tradycyjnego zatrudnienia w miejscu pracy\nOszczędność czasu i pieniędzy poświęcanych na dojazdy do miejsca pracy,\nZazwyczaj możliwość kształtowania własnego planu pracy,\nUnikanie rozpraszania ze strony kolegów,\nPraca zwykle w lepszych warunkach (cisza).\nKonieczność znacznie większej dyscypliny i mobilizacji,\nZanik wyraźnego rozdziału między miejscem pracy i domem – dom może stać się miejscem pracy, a ta – trwać 24 godziny na dobę,\nJeśli praca wykonywana jest stacjonarnie w domu – ryzyko alienacji społecznej.\nMożliwość ograniczenia powierzchni biurowej i inne formy oszczędności (np. na elektryczności, wodzie),\nPrzy właściwej organizacji – większa wydajność pracowników.\nTrudniejszy nadzór nad ludźmi,\nMniej swobodna komunikacja,\nUtrudniona współpraca między poszczególnymi zespołami,\nSłabsza identyfikacja pracowników z firmą i własnym zespołem.\nOczywiście – są także pojedyncze przykłady krytycznego podejścia do telepracy. Nowa prezes koncernu internetowego Yahoo – Marissa Meyer – zdecydowała, że nie życzy sobie telepracy, bo utrudnia ona komunikację wewnątrz i pomiędzy zespołami w firmie. Pikanterii dodaje tu fakt, że sama prezes objęła stery firmy będąc w piątym miesiącu ciąży, a godzi macierzyństwo z zarządzaniem korporacją dzięki temu, że zorganizowała sobie w siedzibie firmy prywatną opiekę dla swojego potomka...


Wciąż Modne: Calvin Klein Spring 2011\nadmin | maj 12, 2021\nPierwsza firma Calvin Klein Inc powstała w 1968 roku. 30 lat później okrzyknięto ją jedną z najbardziej wpływowych marek na światowym rynku. Przyczyniły się do tego kontrowersyjne kampanie reklamowe perfum CK One z Kate Moss w roli głównej...\nNajlepiej wyglądać naturalnie, ale do tego też potrzeba makijażu - Calvin Klein\nCalvin Klein to oprócz odzieży damskiej i męskiej również bielizna, szeroki wybór akcesoriów, perfum oraz rzeczy do wystroju wnętrz. Niezależnie od kategorii, projekty utrzymane są w minimalistycznym stylu - mają czystą formę i stonowaną kolorystykę. Wszystko w myśl idei polegającej na podkreślaniu naturalnego piękna każdego człowieka.\nCalvin Klein Spring 2011 Ready-to-wear\nGładki dwuwarstwowy top z przedłużonym stanem, eleganckie spodnie 7/8 w śmietankowym odcieniu i sandały na stabilnym obcasie - niewiele trzeba, by look z kolekcji Calvin Klein SS 2011 był wciąż aktualny!\nLuźna biała bluzka bez rękawów TU\nBiałe spodnie damskie 7/8 TU\nSandały na obcasie TU


Serwis telefonów komórkowych - Dewocjonalia Przemek\nTelefony komórkowe są dzisiaj wszędzie. Nic więc dziwnego, że osoby, które je posiadają najczęściej skarżą się na różne problemy, jakie występują. Jakie są najczęstsze problemy z telefonami komórkowymi, które sprawiają, że nie można z nich odpowiednio dobrze skorzystać? Może dlatego właśnie powstał ten tekst.\nGSM – gdzie naprawić telefon?\nPo to, aby faktycznie każdy mógł się odnaleźć w razie problemów z telefonem. Sprzęt taki jak telefony komórkowe przede wszystkim wymaga bardzo dużej dokładności z tego względu, że telefony najczęściej są dość małe i cała technologia tam jest faktycznie upchana. Serwis gsm w Krakowie radzi sobie z tym wszystkim jak należy. Mogę nawet powiedzieć, że firmy takie jak serwis gsm posiadają ogromną wiedzę, którą na pewno są w stanie przełożyć na wykonywaną pracę. Na co dzień faktycznie do serwisu przychodzą różni ludzie. Jedni wybierają serwis gsm w Krakowie z tego względu, bo chcą przede wszystkim doprowadzić telefon do porządku, inni z kolei wymieniają na przykład baterie, a jeszcze inni bardziej chcą wybrać dobry punkt serwisowania, bo na przykład chcą się dowiedzieć jakie są nowe modele telefonów. Wielu klientów na pewno sprawa serwisowania gsm wyda się bardzo skomplikowana. Sam myślę, że nie wiem, jak oni to robią, ale specjaliści od gsm bardzo dobrze radzą sobie w takich tematach. Serwis gsm w Krakowie specjalizuje się w wielu kwestiach. Po pierwsze taka firma najczęściej posiada ogromne doświadczenie, a po drugie każdy telefon da się na pewno naprawić. Serwis gsm w Krakowie może bez problemów dobrać odpowiednie metody naprawiania telefonu tak, aby po pierwsze było jak najtaniej, a po drugie aby telefon działał jak należy. Serwis gsm w Krakowie musi trzymać odpowiednie standardy. Trudno powiedzieć, czy każdy serwis zna się na każdym modelu telefonu. Są czasami takie telefony komórkowe, że faktycznie nie da się ich naprawić tak od ręki i trzeba na przykład ściągać zapasowe części gdzieś od producenta. Ten temat na pewno zainteresuje wszystkich, którzy mają własny telefon. Posiadanie telefonu komórkowego to dzisiaj standard, całe szczęście.\nJa na przykład wiedziałem, że telefon dopóki działa to wszystko jest w porządku, jednak jak przestanie to na pewno w tą samą godzinę chcę mieć go naprawionego. Bez telefonu wiele osób nie wyobraża sobie w ogóle życia. Mam nadzieję, że w końcu wszyscy zrozumieją, że urządzenie takie jak telefon jest tak jak każde inne mało odporne na czynniki zewnętrzne, albo też oprogramowanie może przestać działać.


Stowarzyszenie Razem » Badanie poprzez ankietę\nDotyczy badań: Poszukiwanie czynników predysponujących do wystąpienia trisomii chromosomu 21 prowadzonych przez prof. Roberta Śmigla z Katedry Genetyki Uniwersytetu Medycznego.\nOsoby, które nie miały jeszcze pobranej krwi a zgadzają się na uczestnictwo w projekcie proszę o kontakt e-mailowy\nW miarę możliwości proszę wypełnić ankietę internetowo pod adresem (ankieta online, poniżej jest link, proszę na niego kliknąć):\nPrzed rozpoczęciem wypełniania ankiety warto przygotować:\n– karty informacyjne ze szpitala (wypis ze szpitala)\n– informacje na temat dotychczasowego leczenia i rehabilitacji dziecka.\nJeżeli będzie jakikolwiek problem w wypełnieniu ankiety online, proszę napisać e-maila z prośbą o przesłanie ankiety w Wordzie.\nWymagane w ankiecie wyniki badań proszę odesłać na adres:\n– przesłać drogą e-mailową: robert.smigiel@umed.wroc.pl (wypełniona ankieta w wersji Word)\n– przesłać pocztą klasyczną Robert Śmigiel, Katedra Genetyki, Ul. Marcinkowskiego 1, 50-368, Wrocław (w formie wydruku)\nNasze badania (prowadzone za zgodą Komisji Bioetycznej Uniwersytetu Medycznego we Wrocławiu) same w sobie są anonimowe i analizując wyniki ankiet, nie przedstawiamy żadnych danych personalnych pacjentów.


Autor Wątek: Język Wampirów (Przeczytany 4502 razy)\n« dnia: Maj 31, 2012, 21:07:42 »\nWitam, to jest mój pierwszy conlang - Język Wapirów\nJeszcze nie widziałem, żeby ktoś coś takiego zrobił więc pomyślałem, że sam to zrobię.\nLinkil'vam'pir (Język Wampirów) - język a priori, którym porozumiewają się wapiry, kiedy chcą, żeby ludzie ich nie zrozumieli.\na /a/, e /e/, i /i/ , u /u/, aa /aː/, ee /eː/, ii /iː/, uu /uː/\nm /m/, n /n/, p /p/, t /t/, k /k/, ts /ts/, c /tʃ/, f /f/, v /v/, th /θ/, s /s/, sh /ʃ/, h /x/, l /l/, r /r/, y /j/\nJęzyk nie jest zapisywany przez wapiry, tak zapisują go ludzie.\nZaimki nie występują jako takie. Zamiast nich używa się sufiksów do czsowników.\nTo, ono: -ra\nLiczbę mnogą tworzy się za pomocą -kiish- np.:\nWy: -kiishiukhuul etc.\nResztę dodam jutro, jak znajdę czas.\n« Ostatnia zmiana: Maj 31, 2012, 21:12:28 wysłana przez MrVassil »\n« Odpowiedź #1 dnia: Maj 31, 2012, 21:17:25 »\nPomysł ciekawy, zobaczymy jak będzie potem ^^\n« Odpowiedź #2 dnia: Maj 31, 2012, 21:17:55 »\n« Odpowiedź #3 dnia: Maj 31, 2012, 22:00:10 »\nCzy wzorujesz się na jakiś słowach? Czy wymyślasz po prostu co Ci do głowy wpadnie?\nNo język wampirów oryginalnie nazwany, ale nie ma żadnego charakteru. Właściwie to nawet nie mam co oceniać xD\n« Odpowiedź #4 dnia: Czerwiec 01, 2012, 10:47:43 »\nCytat: Fēlēs w Maj 31, 2012, 21:17:55\nE tam, jak zobaczyłem "język [nazwa_fantastycznej_rasy] to spodziewałem się nooblangu totalnego, a tu przynajmniej IPA jest...\n« Odpowiedź #5 dnia: Czerwiec 01, 2012, 15:50:18 »\nCytat: keats w Maj 31, 2012, 22:00:10\nDobra teraz będą czasy i tryby.\nCzasy i tryby są tworzone za pomocą słów na początku zdania.\nUu - tryb oznajmiający\nTu - tryb pytający\nMu - tryb rozkazujący\nTol - tryb przypuszczający\nTsiu - tryb warunkowy\nIu - używa się tego czasu, gdy chce się opisać jakąś cechę, powiedzieć, że coś się lubi (lub kocha).\nNp. Uu iu linkil'vam'pir seniuthemau - Mówię w języku wampirów (ale nie w tym momencie, tylko ogólnie)\nI - czas teraźniejszy\nNp. Tu i riman kiteeiukhuul - Czy ty (teraz) walczysz z rycerzem?\nTsal - czas przyszły\nLen - przeszły nie dokonany\nMu - przeszły dokonany\nW zdaniu pierwsze jest oznaczenie trybu, potem czasu.\nTeraz podam przykład zdania w trybie warunkowym.\nUu iu vam tirvaiukhuul tsiu tsal iukhuul nileethemau.\nJeśli jesteś człowiekiem, to ja wypije ci krew.\nJeżeli chce się powiedzieć "cię" lub "mnie" używamy odpowiednich sufiksów osobowych.\nJeszcze trochę słówek (niealfabetycznie):\nvam - człowiek\npir - nad, wysokość\ntirva - być\nnilee - pić krew\nseniu - mówić w jakimś języku\nriman - rycerz\nkitee - walczyć z kimś\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 01, 2012, 16:52:47 wysłana przez MrVassil »\n« Odpowiedź #6 dnia: Czerwiec 01, 2012, 23:33:08 »\nHmm lepiej żebyś powiedział jaki akcent i wymowa\nJak nie znasz IPY to chociaż nagraj czy coś..\n« Odpowiedź #7 dnia: Czerwiec 01, 2012, 23:53:46 »\nPrzecież podał wymowę...\n« Odpowiedź #8 dnia: Czerwiec 02, 2012, 00:06:36 »\n...I to nawet w IPA.\n/e/ oznacza faktycznie [e], czy to raczej polskie [ɛ]? I jak uzasadnisz brak [o]/[ɔ]? I czemu służy apostrof?\nOgólnie to czekam na więcej, nooblangi są urocze.\nPoza tym nie "wampiry", a "wąpierze". xd\n« Odpowiedź #9 dnia: Czerwiec 02, 2012, 00:23:45 »\nCytat: Ghoster w Czerwiec 02, 2012, 00:06:36\n« Odpowiedź #10 dnia: Czerwiec 02, 2012, 13:55:03 »\nDAFUQ, czemu tego wcześniej nie widziałem o_O\n« Odpowiedź #11 dnia: Czerwiec 02, 2012, 16:12:23 »\n/e/ oznacza [e]\nA [o]/[ɔ] nie ma dlatego, że wąpierze ;-) po prostu tego nie wymawiają (w sensie, że nie mogą, nie potrafią).\nMoże i jest nooblnagiem, ale to dopiero mój pierwszy conlang. Tak czy inaczej jestem zadowolony, z tego, co dotychczas zrobiłem.\nJeśli chodzi o apostrof:\nApostrofem oddziela się rzeczownik od przydawki.\nJuż tłumaczę. W języku Wampirów nie odróżnia się rzeczownika od przymiotnika. Jedno słowo może być zarówno rzeczownikiem jak\ni przymiotnikiem, czy nawet przysłówkiem. Np. linkil oznacza język, mowę, a vam to człowiek. Więc linkil'vam to będzie mowa ludzka, a vam'miukuur to szybki człowiek (miukuur oznacza szybkość). Rine'miukuur to jest biec szybko.\nNajpierw w czasowniku dodajemy sufiks oznaczający osobę dopiero później resztę (Np. rinethemau'miukuur, ai nie rine'miukuurthemau). Tak samo w przypadku liczby mnogiej rzeczowników - vamkiish'miukuur.\nJeśli chodzi o nazwę języka, linkil - język, vam - człowiek, pir - wysokość (jako przymiotnik może oznaczać nad),\nwięc linkil'vam'pir to mowa nadludzi.\nCytat: keats w Czerwiec 01, 2012, 23:33:08\nWymowa jest podana w pierwszym poście przecież ;-D, a akcent zawsze pada na drugą sylabę\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 02, 2012, 19:21:32 wysłana przez MrVassil »\n« Odpowiedź #12 dnia: Czerwiec 02, 2012, 18:04:53 »\nTeraz napiszę o liczebnikach. Wampiry używają systemu dziesiątkowego. A oto liczby (kolejno, od 1 do 10):\nA teraz jeszcze 100, 1000 oraz 1 000 000, kolejno cu, tsee, luuk.\nLiczby od 11 - 19 tworzy się najpierw stawiając te, czyli 10, potem stawiamy apostrof, następnie liczbę jedności (np. w 13 to będzie 3) i wychodzi nam te'thiik.\nJeśli chodzi o 200, 20 etc. najpierw stawiamy liczbę dziesiątek, czy czegokolwiek innego, a potem odpowiednią liczbę (nie stawiamy apostrofu). Więc 3542 to będzie thiiktsee'ficu'shiis'pac. Jeśli piszemy liczbę, w której występują np. setki i dziesiątki to między nimi występuje apostrof.\nthee vamkiish to sześciu ludzi\nJeśli opisują one kogoś innego, nie mówiącego, do podmiotu "doczepiamy" apostrof i odpowiednią liczbę.\nNp.: vam'cir to pierwszy człowiek.\nLiczebniki przy rzeczowniku występują na końcu - vam'iril'pac to drugi zdrowy człowiek (iril - zdrowie).\nJeśli opisują osobę mówiącą to do liczebnika dodajemy, przed [ts], [t], [tʃ] e, a przed resztą i.\nNp.: Uu mu ipac tirvathemau - Byłem drugi\nO liczebnikach to chyba tyle.\n« Ostatnia zmiana: Czerwiec 03, 2012, 07:39:07 wysłana przez MrVassil »\n« Odpowiedź #13 dnia: Czerwiec 03, 2012, 06:15:28 »\nCytat: MrVassil w Czerwiec 01, 2012, 15:50:18\nNie wiem czemu, ale strasznie mi się to słowo podoba. (Może dlatego, że tworzy pocieszny kontrast z podobnym słowem w prawdziwym języku wąpierzy.) Nie podasz mnie do sądu, jak je sobie splagiatnę?\n« Odpowiedź #14 dnia: Czerwiec 03, 2012, 07:38:22 »\nCytat: Hapana Mtu w Czerwiec 03, 2012, 06:15:28\nMi też się podoba Możesz splagiatnąć.


City Break Bolonia - Oferty CityBreak - eSky.pl\nZobacz najlepsze oferty na krótkie wycieczki do Bolonii!\nCity Break w Bolonii - Lot + Hotel\nWszystkie miastaz Schonefeldz Katowicz Warszawyz Krakowaz Gdańskaz Wrocławiaz Rzeszowa\n537 złlot i hotel\n428 złlot i hotel\n574 złlot i hotel\n600 złlot i hotel\n756 złlot i hotel\n486 złlot i hotel\n512 złlot i hotel\nCity break - Bolonia\nJeżeli fascynuje Cię turystyka i zwiedzanie innych miast, a nie masz czasu na dłuższy urlop, pomyśl o krótkich, ale intensywnych wyjazdach typu city break. Bolonia jest świetnym miejscem na tego typu wycieczki. Tym bardziej, że łatwo znaleźć tanie loty i wyszukać hotel o odpowiednim standardzie, pozwalający na wygodny nocleg po dniu pełnym wrażeń.\nDlaczego city break w Bolonii?\nJako cel krótkiej wycieczki Bolonia okazuje się bardzo dobrym wyborem. Jest to miejsce, w którym odnajdą się miłośnicy odkrywania atrakcji turystycznych, ale także zwolennicy dobrej zabawy. Sprawdź dostępne oferty city breaków, wybierz miejsce, z którego chcesz wylecieć i dopasuj komfortowe dla Ciebie daty. Skorzystaj z okazji, które dla Ciebie znajdziemy i ciesz się przygodą!\nCzy eSky.pl ma oferty pakietów wycieczkowych do Bolonii?\nWybierając przygotowany przez nas pakiet Lot+Hotel możesz oszczędzić do 30% kosztu tych usług. Dodatkowo oszczędzasz także czas, rezerwując lot i nocleg za jednym razem. Kilka kliknięć i możesz lecieć na city break do Bolonii.\nCzy mogę wybrać linię lotniczą w pakiecie city break do Bolonii?\nJakie są opcje noclegu w Bolonii?


Rzeźniczka z Małej Birmy - Håkan Nesser (175106) - Lubimyczytać.pl\n6,97 (471 ocen\ti\t67 opinii) Zobacz oceny\nOpinie czytelników (1332)\ngwiazdka | 2017-03-23\n„Rzeźniczka z Małej Birmy” to chyba najmniej obyczajowa, najbardziej kryminalna część przygód inspektora Barbarottiego. Jest też najmniej zaskakującą częścią cyklu, przynajmniej mnie nie zaskoczyła, Neseser już od początku podsuwa czytelnikowi pewne tropy, które prowadzą do takiego, a nie innego rozwiązania. Trochę jednak dziwaczne dla mnie wydawały się rozmowy z Bogiem, szczególnie odpowiedzi Tegoż- to już mijało się z moim gustem czytelniczym. Poza tym powieść ciekawa, całkowitym zaskoczeniem dla mnie za to było rozwiązanie śledztwa w sprawie śmierci polityka, tutaj autor zaserwował trochę ironii i humoru.\nMoże nie nazwę „Rzeźniczki…” najlepszą powieścią cyklu, ale lektura tej książki na pewno jest przyjemna, czytało mi się szybko, ciekawość rozwiązania (czy moje myślenie zmierza w dobrym kierunku) sprawiła, ze przeczytałam ponad 300 stron w niecałe dwa wieczory.\nKaśka | 2017-11-11\n2 minusy: że to już koniec serii o inspektorze oraz zaskakujące losy głównego bohatera od pierwszych stron (tak, miałam nadzieję że wszystko będzie dobrze).\nCzytało się szybko choć tym razem bardziej wyczekiwałam rozdziału o inspektorze aby dowiedzieć się jak on sobie radzi.\nI mimo że śledztwo było bez jakiegoś napięcia i wyczekiwania kto mógł zabić, mimo że jakichś zaskakujących zagadek nie było to i tak uważam że książka warta przeczytania.\nNiestety to już ostatni tom. Jak zwykle ciekawy, czasem zabawny, czasem straszny, ale cały czas interesujący. Nesser znowu mistrzowsko pokazuję ludzkie charaktery. Pozycja obowiązkowa...\nucho_igielne | 2017-05-17\nHakana Nessera znam z nieco starszej serii o inspektorze Van Vetereenie i lubię go jako pisarza. RZMB to bodajże piąta powieść kryminalna z inspektorem Barbarottim. Policjant zmaga się tutaj ze śmiercią żony, która umiera na początku książki i szef zleca mu odgrzebanie starej sprawy kryminalnej sprzed lat aby ten mógł czymś „zająć myśli.” Rzecz tyczy się kobiety, tytułowej rzeźniczki, która skazana za zamordowanie męża przesiedziała w więzieniu jedenaście lat. Policjantowi nasuwa się pytanie czy rzeczywiście ona to zrobiła? I czym ma coś wspólnego z zaginięciem Arnolda Morindera, jej kolegi ze szkolnej ławy i kochanka?\n„Rzeźniczka z Małej Birmy” to kryminał ciekawy, dobrze napisany. Postać Barbarottiego na pewno wzbudza sympatię jako wdowiec samotnie wychowujący piątkę dzieci. Jest również dobrym śledczym i ma poczucie humoru. Podobały mi się jego surrealistyczne rozmowy z Bogiem i ze zmarłą żoną. Co ciekawe, Bóg mu odpowiada i okazuje się być bardzo rzeczowy i konkretny....\n„Rzeźniczka z Małej Birmy” to kryminał ciekawy, dobrze napisany. Postać Barbarottiego na pewno wzbudza sympatię jako wdowiec samotnie wychowujący piątkę dzieci. Jest również dobrym śledczym i ma poczucie humoru. Podobały mi się jego surrealistyczne rozmowy z Bogiem i ze zmarłą żoną. Co ciekawe, Bóg mu odpowiada i okazuje się być bardzo rzeczowy i konkretny. Rozwiązanie zagadki okazuje się być zaskakujące, ale jak najbardziej możliwe. Podsumowując dobra książka dobrego pisarza. Godna polecenia.\nZARAZA | 2014-08-11\nMoje pierwsze spotkanie z autorem nie było zbyt udane. Jak drugie podejście? Podobnie, chociaż troszkę lepiej. Zbrodnia sprzed lat była ciekawa, jej rozwiązanie również. Reszta jednak średnia. Akcja toczy się mozolnie, całe trzysta stron to analiza sprawy kryminalnej, opisy prób pogodzenie się ze śmiercią bliskiej osoby i prywatne życie bohatera. Raczej nie polecam, są lepsze kryminały.\nkasandra_85 | 2014-01-23\nAgnieszek | 2014-07-15\nNa półkach: Przeczytane, E-book, 2014, Wakacyjne\nTego człowieka można polubić. Właściwie powinnam napisać, że tych ludzi można polubić - twórcę i bohatera. Bo jest za co.\nHumor, mądry dystans i mądry brak dystansu, refleksje, bunt i aluzje. Pingwin, żołnierzyki, ludzki wymiar przełożonych, niewidzialne nitki powiązań, słowa budujące światy.\n"Rzeźniczki" nie napisałby ktoś młody, na szczęście. Strata, żałoba, próby powrotu do równowagi, traumy, myszy i świnki. Pragnienie sensu. Bardzo mi odpowiada styl autora, brak pośpiechu, mimo że trzeba się do przyzwyczaić. Warto.\nMinusy także dostrzegam - politpoprawnościowe napomknienia (konieczna danina?), motyw Sióstr, cena zabójstwa, humanizm w konflikcie z prawem.\nMoże i dla tych minusów warto?\nKsiążka jak huśtawka: wzloty, upadki, radości, smutki, czyli próba szukania równowagi.\nBzibzioh | 2016-11-01\nNessera trzeba lubić, żeby docenić. Ten klimat mi odpowiada i uważam, że „Rzeźniczka” jest świetnym kryminałem egzystencjalnym! :-) Bardzo zręcznie podjęty jest odwieczny temat zbrodni i kary, w sposób niemęczący czytelnika, jak to wg mnie się dzieje u Dostojewskiego, a za to przewrotny i dzięki temu niebywale ciekawy. W śledztwo dotyczące dwóch przypadków sprzed lat wplecione są rozważania inspektora Barbarottiego o życiu, śmierci, przemijaniu, rozmowy (w miejsce wcześniejszych negocjacji) z Bogiem i specyficzny humor. Jak to u Nessera się zdarza, policjant czuje pewną sympatię do sprawcy, a jego stosunek do kary i zbrodni jest ambiwalentny. Kara i zbrodnia – w tej kolejności.\nRadek | 2015-10-15\nKolejny rewelacyjny kryminał z inspektorem Barbarottim.Sprawa z przed lat niby wyjąsniona ale jednak nie do końca.Hakan Nesser jak zawsze trzyma wysoki poziom.\nCóż, nie mam ostatnio szczęścia do wybieranych książek, więc pora postawić na sprawdzonego konia....\nzobacz kolejne z 1322\nTo nie umarłych opłakujemy, pomyślała. Opłakujemy nas samych. Nie śmierć, lecz życie.\twięcej\nHåkan Nesser – Rzeźniczka z Małej Birmy\nCzymże bowiem jest świat, jeśli nie naszymi wyobrażeniami o nim?\twięcej


Marquardt i Sonnen o titleshota – FIGHT24.PL – MMA i K-1, UFC\nZgodnie z oczekiwaniami, Dana White potwierdził, że stawką walki pomiędzy dwójką czołowych średnich, Nate’em Marquardtem (29-8-2, 4 miejsce w naszym rankingu MW) a Chaelem Sonnenem (24-10-1, 9 miejsce w naszym rankingu) będzie titleshot do pasa wagi średniej, którego posiadaczem jest obecnie Anderson Silva.\n„Zawsze braliśmy to pod uwagę. Ci goście są w pierwszej piątce na świecie, więc na to zasługują. Poza tym Nate czeka już bardzo długo.” – powiedział Dana po konferencji prasowej przed galą.\nWalkę zobaczymy już jutrzejszej nocy, na UFC 109. Będzie to co-main event tej gali. Jego zwycięzca na starcie o pas będzie musiał poczekać do kwietnia, kiedy to odbędzie się walka aktualnego posiadacza titleshota, Vitora Belforta i wspomnianego Pająka.\nTags: Chael Sonnen, Nate Marquardt\nHerschel Walker o swojej karierze\n7 thoughts on “Marquardt i Sonnen o titleshota”\nKrzysztof(Cytuj)">piątek, 5 lutego, 2010 o 15:23 Krzysztof(Cytuj)\nBedzie ciekawie w UFC. Najpierw forme Silvy sprawdzi zawsze twardy w klatce Vitor Belfort a nastepnie ktos z dwojki, Marquardt albo Sonnel. Bedzie ciekawie w tym roku w middleweight division. 🙂\ncebeka(Cytuj)">piątek, 5 lutego, 2010 o 17:21 cebeka(Cytuj)\nnie chce ktoś kupić koszulki Moro z konkursu? jest nawet nie rozpakowana z folii, ponieważ i tak jest na mnie za duza:/ naprawdę nie chce za nią dużo, chętnie oddam jakiemuś fighterowi:D jak coś – proszę o kontakt na gg 7568594. Koszulka biała Moro Afro (rozmiar XL) z ostatniego konkursu na fight24.pl:)\nB-REAL(Cytuj)">piątek, 5 lutego, 2010 o 17:26 B-REAL(Cytuj)\nPo pierwsze zwiększ masę !!! 😀\nFightOrDie(Cytuj)">piątek, 5 lutego, 2010 o 17:50 FightOrDie(Cytuj)\nvale tudo(Cytuj)">piątek, 5 lutego, 2010 o 17:58 vale tudo(Cytuj)\nNajmanowi sprzedaj!!! Wreszcie poczuje się jak fighter 😉\ncebeka(Cytuj)">piątek, 5 lutego, 2010 o 18:14 cebeka(Cytuj)\nna mase nie narzekam, tylko na wzrost:P\nFightOrDie(Cytuj)">piątek, 5 lutego, 2010 o 18:45 FightOrDie(Cytuj)\nsprzedaj w targowisku na sfd.pl albo na allegro\ndobra koniec spamu panowie. 😉