Już kilkadziesiąt tys. osób straciło pracę w Polsce, a to dopiero początek! | Fronda.pl\n22.04.20, 11:35Fot. via Pixabay - useche70\nJuż kilkadziesiąt tys. osób straciło pracę w Polsce, a to dopiero początek!\nTylko w połowie kwietnia pracę w naszym kraju straciło już 30 tys. osób. Przede wszystkim w branżach, które zostały sparaliżowane w wyniku pandemii koronawirusa, takich jak turystyka, hotelarstwo, gastronomia. To koniec rynku pracownika - pisze serwis codzienna.net.\nMinister rodziny, pracy i polityki społecznej Marlena Maląg przyznała, że nie jest to koniec zwolnień i niedługo dowiemy się jaki jest obraz rynku pracy w wyniku epidemii. Są to prawdopodobnie dopiero pierwsze reakcje rynku pracy, a skala osób, które stracą źródło utrzymania może iść w setki tysięcy.\nWarto zauważyć, że dzieje się tak mimo wprowadzenia tarczy antykryzysowej. Być może jednak dzięki temu można mówić o uratowanych etatach. Minister Marlena Maląg uważa, że dzięki rządowym działaniom udało się uratować 1-1,5 mln miejsc pracy. Świadczy o tym liczba wniosków składanych przez przedsiębiorców, która wynosi już 1,6 mln i stale rośnie.\nO prawdziwej skali bezrobocia w Polsce będziemy się dowiadywać w ciągu najbliższych miesięcy. Z kraju wyjechało bardzo dużo obcokrajowców, którzy łatali dziurę na rynku, głównie Ukraińców. Dalsze ruchy na rynku zatrudnienia zależą od tego, czy gospodarka szybko wróci do życia.\nMoże się okazać, że problemy będą większe. Niższe obroty w wielu branżach skłonią pracodawców do zwolnień. Z pewnością pojawią się problemy z płatnościami i płynnością. Wszystkie wymienione czynniki oddziałują niekorzystnie na wskaźnik bezrobocia, który i tak przez ostatnie lata był rekordowo niski.\nWszystko wskazuje więc na to, że rynek pracownika się skończył, a decydujący głos znów będą mieli pracodawcy.\nJEST TO ZASŁUGA2020.04.26 12:44\nNASZEGO WODZA, MISTRZA EKONOMII I NAJWIĘKSZEGO MĘDRCA W HISTORII POLSKI - DZIADA Z ŻOLIBORZA\nludzie tracą ale pracownicy np. samorządowi nie...w większych miastach potrafi ich być 50 000 osób urzędy miast+jednostki...policzmy 4000zł brutto pensji wzwyż nie licząc kilkukrotnych premii, trzynastek, dodatków...wiem bo byłam i się przeliczyłam heh...w urzędach trzeba umieć szachraić inaczej wypieprzą cię i jeszcze oskarżą na opak...ale urzędnika nikt nie ruszy...co najwyżej środki komunikacji utną, podatki podwyższą, bilety podrożeją...ale urzędnik fotel ma przyrośnięty do tyłka...i nieważne, że w działach organizacyjnych od osób dział pęka w szwach...jest co robić! kawy można dużo wypić, po biurach się poszwendać, mądrze porozmawiać z kimś kto cokolwiek więcej znaczy...ale excel? o nie, to za trudne..trzeba spychotekę robić na młodszych...a później co by się nie upysznili to się im fake newsa zrobi i podpadną dyrektorowi/prezesowi\nCRYPTO - BULLSHIT - OKRADNĄ CIĘ!!! 2020.04.22 20:30\nVivian Darkbloom2020.04.22 17:45\nCzyli pisowska minister szacuje, że udało się uratować 1 milion miejsc pracy albo jakieś 500 tysiecy miejsc pracy więcej? Imponująca precyzja. Niedługo może stwierdzi, że udało się uratować 2 miliony miejsc pracy albo 5 milionów...\ni myślicie ze to wina koronawirusa? nie, to wina rządu który zwinął działalność firm poprzez zakazy a teraz idzcie i na nich zagłosujcie. czekają nas jeszcze gorsze czasy! będą 4 miliony bezrobotnych\nTeraz liczą się zasoby strategiczne, czyli przede wszystkim żywność. Ludzie już teraz powinni być kierowani do prac na roli. No chyba, że powaga sytuacji jest ściemą.\nVivian Darkbloom2020.04.22 17:48\nTzn, mam skończyć pracować online jako tłumacz i iść do pracy na roli? Proponuję kierować do pracy na roli najpierw pisowski elektorat, tj. osoby z wykształceniem podstawowym lub zawodowym.\nBrawo PIS!!!!!! Mamy To!!!! Tarcza działa!!!!\nJak to, przecieć te dwieście miliardów z tarczy miało uchronić miejsca pracy. Czyżby kłamali w TVP?\nMaciej Łagodny.2020.04.22 12:42\nWniosek --KONIEC z wyborem pracy.Czyli opiekunka do osoby starszej--poniża Polkę,praca w gospodarstwa rolnych--poniża ,bo to przypomina czasy pańszczyzny gdzie małorolny pracował u Pana ,ITD. Gastronomie ,Hotelarstwo ,i Sanatoria powrócą do Normy,czyli w tych branżach bezrobocie będzie znikome.Dlaczego nie słyszy się o bezrobociu w Budownictwie,Hutnictwie ,Transporcie,Informatyce???????????????????????\nKobitą ergo sum2020.04.22 12:07\nNormalne, k a p i t a l i z m mamy.\nKlejnot Nilu2020.04.22 11:49\nPrzecież w TVP mówili że Polska to gospodarcza potęga, zachód zazdrości nam dobrobytu, a rząd bohatersko wprowadza cudowną tarczę antykryzysową. To skąd te zwolnienia?\nZ Tworek piszesz.\nZ Tworek to TVPis nadaje. A nadaje do odbiorcy o IQ szympansa (trudno winić takich ludzi) bądź tych z trochę wyższym IQ (pisomatołki) którzy ślepo wierzą i w Tworkach rezydować powinni.


Jak wzmocnić organizm po antykoncepcji hormonalnej? – Zwierciadlo.pl\nChociaż bywamy straszone, że antykoncepcja może wpłynąć negatywnie na płodność, lekarze uspokajają. Stosowanie antykoncepcji hormonalnej nie odbija się na zdrowiu przyszłej mamy. Potwierdzają to ostatnie badania, jakie przeprowadziła European Active Surveillance Study on Oral Contraceptives. Naukowcy przebadali 2000 kobiet, które stosowały antykoncepcję dłużej niż 24 miesiące. Efekt? Po odstawieniu leku w grupie tej aż 21 proc. kobiet zaszło w ciążę zaledwie w miesiąc po zakończeniu przyjmowania tabletek. Dla porównania, wskaźnik ten w gronie kobiet, które nie stosowały antykoncepcji wynosił 20-25 proc. Pozostałe 79 proc. kobiet zaszło w ciążę w ciągu roku. Średni czas, w którym doszło do poczęcia wynosił natomiast 3 miesiące. – Organizm kobiety ma zdolność do szybkiej regeneracji po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych. Szanse na poczęcie dziecka pojawiają się nawet po pierwszym cyklu. Zwykle zaleca się jednak, aby leki odstawić min. 3 miesiące przed planowaniem ciąży i zawsze pod czujnym okiem lekarza, nigdy na własną rękę. 3 miesiące to najbardziej optymalny czas, w którym organizm ulegnie samoregulacji i oczyszczeniu – dr n.med. Anna Bednarska-Czerwińska, specjalista ginekologii i położnictwa, endokrynolog. W tym czasie mogą występować jednak pewne dolegliwości – ostrzegają eksperci. – W kilka dni po odstawieniu leku może pojawić się obfite miesiączkowanie. Po nim organizm rozpoczyna dopiero swój regularny cykl. W niektórych przypadkach drugi okres następujący po odstawieniu leków może się spóźniać nawet 10 dni. Mogą pojawić się także inne dolegliwości m.in. wahania nastroju, przetłuszczenie skóry i włosów, a nawet zmniejszenie objętości piersi – dodaje. Nie dziwi więc fakt, że coraz częściej lekarze zalecają, aby czas pomiędzy odstawieniem leku i staraniami o dziecko wykorzystać na wzmocnienie i oczyszczenie organizmu z leku. Co warto zrobić w tym czasie, aby jeszcze lepiej przygotować organizm?\nAle kwas foliowy to nie jedyna witamina, w którą koniecznie trzeba zaopatrzyć się po odstawieniu leków antykoncepcyjnych. Coraz częściej lekarze zalecają także przed staraniami się o dziecko profilaktyczne przyjmowanie witaminy D3. Powód? Jej właściwy poziom poprawia pracę jajników i odżywienie błony śluzowej macicy (endometrium). Ponadto tzw. „słoneczna witamina” wpływa na jakość produkowanych komórek jajowych i ma kluczowe znaczenie w procesie implantacji zarodka. Z kolei w okresie rozwoju dziecka witamina D3 minimalizuje ryzyko poronienia, przedwczesnego porodu, ale także infekcji bakteryjnej pochwy. Regularne przyjmowanie witaminy wzmacnia także kości, układ odpornościowy przyszłej mamy, zmniejsza także ryzyko wystąpienia stanu przedrzucawkowego. Ostatnie badania pokazują również, że receptory witaminy D w mięśniach macicy mogą mieć wpływ na jej siłę kurczową. Jej regulujące właściwości mają także wpływ na nastrój kobiety po odstawieniu tabletek antykoncepcyjnych.\nKwas DHA, czyli kwas wielonasycony z grupy omega 3 odgrywa ważną rolę w okresie oczyszczania organizmu i przygotowania go do ciąży. Kwas reguluje wiele funkcji organizmu: obniża poziom trójglicerydów we krwi, poprawia pracę serca, chroni także organizm kobiety przed depresją i wahaniami nastroju. Jego właściwy poziom, zmniejsza ryzyko przedwczesnego porodu, stanu przedrzucawkowego, endometriozy oraz niedorozwoju płodu. Ponadto DHA przyjmowane w okresie przed ciążą regulują gospodarkę hormonalną i zmniejszają insulinooporność, mającą negatywny wpływ na przebieg owulacji. Kwasy DHA wpływają również na produkcję odpowiedniej ilości i jakości śluzu szyjkowego, a także właściwe ukrwienie narządów rodnych. Kwasy DHA można do organizmu dostarczyć na kilka sposobów – wzbogacając dietę o ryby, zwłaszcza makrele, łososia, sardynki, śledzie, owoce morza i algi morskie lub przyjmując suplementy. W przypadku tych ostatnich mamy do wyboru: jednorodną terapię kwasem DHA np. z alg morskich albo terapię łączoną, na którą składają się preparaty zawierające DHA oraz witaminę D3 i E.


Tajemnicze czarne obiekty – nad Odrą powstanie Bulwar Fizyków - Wrocławskie Fakty\nTa informacja, podana w serwisie Uniwersytetu Wrocławskiego wzbudziła spore zainteresowanie. Uczelnia wyjaśnia, że projekt zakłada m.in. montaż czterech kolejnych atrakcji, które będą w przystępny sposób pokazywały działanie praw fizyki. Będą to: ogromny zegar słoneczny, tarcze obrotowe ze złudzeniami optycznymi, zabawka z opóźnionym dźwiękiem oraz platforma obrotowa. Urządzenia te nie mają podobnych sobie nigdzie indziej na świecie. Dodatkową atrakcją ma być lapidarium geologiczne z próbkami skał i głazów na tle mapy Dolnego Śląska. Koncepcję lapidarium stworzono we współpracy z geologami z Wydziału Nauk o Ziemi i Kształtowania Środowiska, którzy sąsiadują z fizykami.\nCała instalacja jest elementem inicjatywy dotyczącej rewitalizacji Bulwaru Zwierzyckiego. Dr Maciej Matyka z Wydziału Fizyki i Astronomii Uniwersytetu Wrocławskiego podkreśla, że to urocze miejsce w centrum miasta ze wspaniałą aleją drzew i widokiem na Odrę, dlatego postanowiliśmy stworzyć projekt jego rewitalizacji. Zależy nam na zagospodarowaniu przestrzeni bez wyrządzania krzywdy rosnącym tu platanom. Przy Bulwarze Zwierzyckiego są zlokalizowane muzea mineralogiczne i geologiczne. Obecnie nie można do obu placówek wejść od strony bulwaru ze względu na jego zły stan.\nZwierciadła akustyczne – oprócz rozmów na odległość – mają jeszcze dodatkowe właściwości: wzmacniają głos stojącej przed nim osoby, można w nim zobaczyć bulwar odbity do góry nogami, a także z perspektywy rybiego oka – zwierciadła pokazują obraz o kącie szerokim na ponad 200 stopni. W budowę Bulwaru Fizyków zaangażowani są dr Remigiusz Durka i dr Bartosz Strzelczyk. Projekt stworzyli wrocławscy architekci: Anna Grajper i Sebastian Dobiesz z firmy LAX (Laboratory for Architectural Experiments). Za konstrukcję zwierciadeł odpowiedzialny jest inż. Paweł Rogała, a za wykonanie firma LCM Wilbik.\nCzęścią całego konceptu jest budowa Sceny Nauki. Miałby to być miniamfiteatr wyposażony w system nagłośnieniowy oraz ekran do wyświetlania obrazu z rzutnika. Przy sprzyjającej pogodzie zajęcia ze studentami i wykłady popularnonaukowe mogłyby być prowadzone plenerowo.\nZrewitalizowany Bulwar Zwierzyckiego z pewnością stanie się jedną z wizytówek Wrocławia, ale najpierw jego mieszkańcy zadecydują, czy projekt zostanie zrealizowany – już we wrześniu 2019 roku będzie można głosować na kolejny etap w ramach wyborów Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego.\nPingback: Pobawmy się nauką w Ogrodzie Doświadczeń – niezwykły projekt Wrocławskiego Budżetu Obywatelskiego 2020 - Wrocławskie Fakty


Kręgosłup odcinek lędźwiowy, operacja? - forum, przyczyny, leczenie\nTemat: Kręgosłup odcinek lędźwiowy, operacja?\n05-17-2016, 15:32 #1\nOd około pół roku mam problem z bółem pleców po prawej stornie w odcinku lędźwiowym, od paru miesięcy występuje silne drętwienie prawej nogi. Byłem u ortopedy oraz na prywatnym rezonansie, drugą wizytę u lekarza by zanieść wyniki mam 2 czerwca, ale chciałem wcześniej dowiedzieć się coś więcej oraz o tym jak poważny jest to stan.\nSpłycenie Lordozy LS.\nWysokość trzonów kręgowych w normie.\nObniżenia wysokości krążków międzykręgowych na poziomie L4/5 i L5/S1 z cechami dehydratacji.\nNa poziomie L4/5 centralna przepuklina jądra miażdżystego krążka międzykręgowego uciska worek oponowy i uciska korzenie nerwowe ogona końskiego w kanale kręgowym z jego około 50% zwężeniem. Głębokość ekstruzji wynosi około 7mm. Worek przepukliny skierowany jest nieco w stronę prawą. Widoczne zwężenie obu zachyłków bocznych oraz ucisk PRAWEGO korzenia nerwowego L5.\nNa wysokości L5/S1 mniejsza okrężna i także nieco prawoboczna wypuklina krążka międzykręgowego z modelowaniem worka oponowego i zwężeniem obu zachyłków bocznych i niewielkim obustronnym modelowaniem początkowych odcinków korzeni nerwowych S1 w kanale kręgowym\nStożek rdzenia kręgowego bez cech patologii.\nodcinek lędźwiowy kręgosłupa L5/S1 RTG opis\nPrzez meliot w dziale Forum neurologiczne\nOstatni post / autor: 11-05-2015, 22:15\nOstatni post / autor: 10-20-2015, 12:35\nOstatni post / autor: 04-08-2015, 18:22\nOstatni post / autor: 09-06-2013, 13:35


Legia strzeli, ale przegra. Ile można zarobić na takim scenariuszu? - weszlo.com\nOpublikowane 25.11.2021 11:37 przez\nEntuzjazm związany z grą Legii Warszawa w Lidze Europy z wiadomych względów trochę uleciał, choć ciągle warto go jeszcze wykrzesać. Wyniki w grupie, do której trafił polski zespół, układają się w ten sposób, że wciąż zdarzyć może się naprawdę wiele, o ile oczywiście mistrz Polski postanowi zrobić sobie jakiś urlop od przegrywania. Dziś rywalem ekipy Marka Gołębiewskiego będzie Leicester City i spojrzeliśmy na ten mecz również pod kątem tego, co można obstawić. I stworzyliśmy kupon, dzięki któremu można wygrać ponad dwie i pół stówki, ryzykując jedną.\nA w zasadzie ryzykując połowę stawki, jeśli jesteście nowymi klientami Fuksiarza, bowiem przygotował on dla was fajną ofertę powitalną –prawdziwy Cashback, 50% zwrotu za zakład do 500 złotych. Nawet jeśli coś nie pójdzie zgodnie z planem, 50% stawki wróci na wasze konto i będziecie mogli je swobodnie (czyli bez żadnego obrotu) wypłacić. Zasugerowaliśmy stówkę, ale jak widzicie – promocja obejmuje też wyższe kwoty.\nOczywiście Leicester to zdecydowany faworyt dzisiejszego starcia. Tak zdecydowany, że w zasadzie nie za bardzo opłaca się grać na czystą jedynkę. W związku z tym zastanowiliśmy się nad prawdopodobnym scenariuszem tego meczu i wyszło nam, iż są spore szanse, że Legia coś w Anglii wciśnie. Pewnie mniej niż rywal, ale jednak. Twierdzimy tak dlatego, że zespół Brendana Rodgersa ma ogromne problemy z tym, by grać na zero z tyłu. W rozgrywkach 20/21 zdarzyło się to w zasadzie tylko trzy razy:\nw meczu o Tarczę Wspólnoty z Manchesterem City (7.08)\nw meczu 1. kolejki Premier League z Wolverhampton (14.08)\nw meczu Pucharu Ligi z Millwall (22.09)\nJak na prawie 20 spotkań – słabiutko. W tej chwili angielski zespół ma serię 11 meczów z rzędu ze straconym golem. Dwunastego naprawdę byśmy nie wykluczali, bowiem przy całej słabiźnie, wcale nie ma tak wielu meczów, w których Legia nie strzelała w ogóle. Mówimy o pierwszym starciu z Napoli, rewanżu z Dinamem Zagrzeb oraz ligowych potyczkach z Wisłą Kraków, Śląskiem Wrocław, Lechem Poznań i Pogonią Szczecin (meczów było łącznie 28).\nKurs na ten układ (wygrana Leicester i gole obu drużyn) w Fuksiarzu to 2,90.\nOczywiście warto też zerknąć na ofertę Fuksiarza na inne mecze Ligi Europy lub spotkania Ligi Konferencji. Załóżmy na przykład, że Bodo/Glimt wygra u siebie z CSKA Sofia (kurs 1,22) i a Partizan ogra na wyjeździe estońską Florę (kurs 1,45). Łączny kurs wzrasta i ze wspomnianej już stówki można zrobić 451 złotych.\nA przede wszystkim pamiętajcie o tym, że w ramach oferty powitalnej w Fuksiarzu w przypadku niepowodzenia połowa stawki wraca na wasze konto i możecie ją po prostu wypłacić bez żadnego obracania. To prawdziwy Cashback, 50% zwrotu za zakład do 500 złotych.\nPrzypominamy też, że w Lidze Europy obowiązuje promocja Early Payout, więc wystarczy, iż wskazana przez was drużyna wyjdzie na dwubrakowe prowadzenie i sprawa jej spotkania będzie z głowy. A i to wcale nie koniec promocji, bo Fuksiarz zmienił też ofertę „Cashback bez końca”, w której część środków wraca na wasze konta. Również można wypłacić je bez żadnego obracania, dzienny limit wynosi aż 900 złotych, a zwroty w zależności od kuponu urosły do 7, 10 i aż 12%!\nZero przyzwoitości panowie\ndajcie spokój sobie, efekty mizerne\npuki w tej krainie ludzie bez ambicji będą mieć zagwarantowane pensje 150-200k za samo bieganie bez względu na efekty punktowe i zarobek klubu … nie będzie tu futbolu przez duże FU… PENSJA PODSTAWOWA ,a RESZTA po osiągniętym wyniku !!!!!!!!!\nJak przegra jak remis będzie?!\nuległa stara kurwa :)\nUległa strzeli? Muahahahaha. Przecież znowu padnie na kolana i będzie froterować podłogę 🙂\nReply to uległa stara kurwa :)\nTylko Twoja matka daje za fajki frajerze\ntak razem z Tobą 🙂\nLegia nie będzie wiecznie przegrywać. W meczu z Lester będzie remis.\nReply to garbaty anioł\nJuz nie grają z Leicester.\npiękny wpierdol się szykuje. Cała Polska lubi to!\nJam tam wynik xd. Cała Polska chyba Ty


Aktywna Dieta :: Poradnictwo treningowe\nZobacz ofertę dla:\nSportowców i osób o wysokim poziomie aktywności fizycznej\nOsób zdrowych poszukujących odpowiedniej dla siebie formy aktywności\nOsób ze zdiagnozowanymi jednostkami chorobowymi\nProwadzone poradnictwo treningowe obejmuje sportowców i osoby aktywne fizycznie, jak również osoby cierpiące na różnorodne schorzenia. Prowadzone poradnictwo treningowe obejmuje:\nkonsultacje z zakresie treningu sportowego\nprowadzenie zajęć indywidualnych\nprowadzenie zajęć dla grup\nprowadzenie wykładów z zakresu treningu sportowego\nProwadzone przeze mnie poradnictwo treningowe obejmuje następujące grupy osób:\nsportowcy i osoby o wysokim poziomie aktywności fizycznej\nosoby zdrowe poszukujące odpowiedniej dla siebie formy aktywności\nosoby ze zdiagnozowanymi jednostkami chorobowym\nOferta skierowana jest zarówno do osób profesjonalnie uprawiających sport, jak i osób pragnących zwiększać możliwości wysiłkowe własnego organizmu. Zawodnikom profesjonalnie uprawiającym sport oferuję rozszerzenie zakresu ich treningu o zajęcia ogólnorozwojowe pomagające osiągnięcie optymalnej formy podczas zawodów. Osobom pragnącym rozwijać się sportowo proponuję przygotowanie planów treningowych, jak również indywidualne prowadzenie zajęć, które pozwolą zwiększyć wydolność organizmu i przygotować do zawodów:\nwyścigów typu endurance\nZapraszam również do współpracy osoby, które chcą zmienić rutynę treningową i poszukują nowych form na zwiększenie sportowej formy. Wszystkie przygotowywane plany treningowe są konsultowane ze specjalistami z zakresu lekkiej atletyki, kolarstwa, triatlonu.\nKażdy z nas potrzebuje właściwej dawki aktywności fizycznej, która umożliwi utrzymanie dobrego stanu zdrowia przez długi okres czasu. Osoby aktywne fizycznie mają zmniejszone ryzyko zachorowania na choroby cywilizacyjne, takie jak nadwaga, cukrzyca czy choroby układu krążenia. Osoby z grup ryzyka powinny szczególną uwagę zwrócić na swój styl życia, w tym aktywności fizycznej. Osobom poszukującym właściwej dla siebie formy aktywności oferuję pomoc ułożeniu indywidualnego planu treningowego zgodnego z ich własnymi preferencjami i zapewniającego optymalną dawkę ruchu i uzyskanie maksymalnych korzyści zdrowotnych. Jeżeli jesteś osobą, której marzy się przebiegnięcie maratonu, przejechanie wyścigu kolarskiego, czy ukończenie triatlonu, a nie wiesz, jak się do tego zabrać, ta oferta jest właśnie dla Ciebie. Doświadczenia płynące z pracy w ramach Klubu Biegacza Nike pozwalają mi śmiało stwierdzić, iż wiele osób, które nigdy w życiu nie wyobrażały sobie przebiegnięcie kilometra, dzięki systematycznej pracy w oparciu o rozsądnie ułożony i realizowany plan treningowy potrafiły ukończyć bieg na dystansie maratonu, czy zawody triatlonowe. Tą osobą możesz być również i Ty!!!\nSkuteczność postępowania dietetycznego ukierunkowanego na redukcję masy ciała może być znacznie zwiększona poprzez wprowadzenie różnych form ruchu. Prawidłowo wprowadzony wysiłek fizyczny umożliwia zwiększenie wydatku energetycznego organizmu, jak również podnieść poziom metabolizmu spoczynkowego organizmu, co gwarantuje, iż będziemy w stanie utrzymać uzyskaną wagę przez długi okres czasu bez efektu „jo-jo”. Badania naukowe jednoznacznie wskazują na fakt, iż pomimo nadwagi czy otyłości to właśnie poziom aktywności decyduje o ryzyku zachorowania na choroby cywilizacyjne. Osobom, które pragną odchudzać się nie tylko smacznie, ale i zdrowo proponuję opracowanie planów treningowych, jak również prowadzenie indywidualnych zajęć umożliwiających zdrowe i efektywne zgubienie zbędnych kilogramów. W opracowaniu programów uwzględniam:\nindywidualne preferencje dotyczące aktywności\nstan wydolności organizmu\nstan zdrowia i ewentualną farmakoterapię\nszeroki wachlarz metod treningowych\nCukrzyca jako schorzenie nie jest i nie powinna być przeszkodą w codziennej aktywności fizycznej osób chorych. Wśród cukrzyków są tak wybitni sportowcy, jak wioślarz Michał Jeliński (typ I) wielokrotny zdobywca złotych medali Igrzysk Olimpijskich i Mistrzostwa Świata czy legenda wioślarstwa Lord Steve Redgrave (typ I) zdobywca medali na pięciu kolejnych Igrzyskach Olimpijskich. Aktywność fizyczna pozwala na zwiększenie wrażliwości insulinowej tkanek, co może przyczyniać się do utrzymania prawidłowej glikemii, obniżenia odsetka HBA1c oraz utrzymania stałej masy ciała. Warunkiem wprowadzenia wysiłku fizycznego do terapii jest brak przeciwwskazań lekarskich ze strony układu naczyniowego, wzroku, nerek oraz układu nerwowego. Zapraszam do współpracy osoby:\nz cukrzycą typu I leczone różnymi typami insuliny pragnące lepiej kontrolować glikemię oraz utrzymać stałą masę ciała\nz cukrzycą typu II leczone lekami hipoglikemizującymi pragnące lepiej kontrolować swoją glikemię oraz utrzymać stałą masę ciała\nW opracowaniu programów uwzględniam:\ntyp cukrzycy i rodzaj stosowanej farmakoterapii\nkontrolę ciśnienia i glikemii przed, podczas i po wysiłku\nProwadzone poradnictwo zakłada współpracę z prowadzącym leczenie lekarzem diabetologiem\nOsoby ze zdiagnozowanymi jednostkami chorobowymi\nWiele schorzeń nie jest i nie powinna być przeszkodą w codziennej aktywności fizycznej osób chorych. Wprowadzenie wysiłku fizycznego do prowadzonej terapii farmakologicznej i/oraz żywieniowej pozwala zwiększyć efekty zdrowotne w takich schorzeniach, jak:\nWarunkiem wprowadzenia wysiłku fizycznego do terapii jest brak przeciwwskazań lekarskich ze strony układu krążenia, układu nerwowego, czy układu ruchu. W opracowaniu programów uwzględniam:\nrodzaj schorzenia i typ stosowanej farmakoterapii\nkontrolę parametrów fizjologicznych przed, podczas i po wysiłku\nProwadzone poradnictwo zakłada współpracę z prowadzącym leczenie lekarzem prowadzącym farmakoterapię.\nAktywna Dieta © 2013, Wykonanie: DziennikLotow.pl


Autor: Katarzyna Dohn Adam Gumiński Mirosław Matusek Wojciech Zoleński\nMonografia stanowi swoiste kompendium wiedzy z zakresu zarządzania wiedzą w przedsiębiorstwach produkcyjnych. Związana jest z rolą wiedzy i wymaganiami budowanego systemu wspomagającego zarządzanie wiedzą w rzeczywistych obiektach badawczych, autorzy bowiem zwrócili uwagę na pomijanie tego aspektu w literaturze przedmiotu. Jest to interesujące nie tylko z punktu widzenia uwypuklenia związków, jakie zachodzą pomiędzy teorią a praktyką gospodarczą, ale przede wszystkim z uwagi na fakt ogromnej dysproporcji pomiędzy oczekiwaniami praktyków zarządzania co do funkcjonalności systemów zarządzania wiedzą a ich faktycznymi możliwościami, wynikającą z pewnością z interpretacji samego pojęcia wiedzy. W ramach opracowania ww. problematykę omówiono w trzech obszarach – scharakteryzowano przedsiębiorstwa przemysłu maszynowego, przedstawiono wyniki badań ankietowych obrazujących stan procesów zarządzania wiedzą w tych zakładach, opracowano model wspomagania zarządzania wiedzą w polskich zakładach budowy maszyn. Praca może być wykorzystana zarówno przez osoby zainteresowane zagadnieniami zarządzania i organizacji firm, projektantów infrastruktury informatycznej przedsiębiorstw oraz studentów technicznych i ekonomicznych kierunków studiów.\nWykaz umownych oznaczeń oraz zastosowanych skrótów i akronimów\n2. Charakterystyka modelu badawczego\n3. Charakterystyka przedsiębiorstw sektora maszynowego w Polsce\n3.1. Charakterystyka procesów produkcji w przemyśle budowy maszyn\n3.2. Specyfika polskich przedsiębiorstw przemysłu maszynowego\n4. Badania procesów zarządzania wiedzą w polskich przedsiębiorstwach budowy maszyn\n4.1. Dobór próby badawczej i jej charakterystyka\n4.2. Charakterystyka metodyki badań\n4.3. Charakterystyka systemu informacyjnego badanych przedsiębiorstw\n4.3.1. System informatyczny jako platforma systemu informacyjnego w przedsiębiorstwie produkcyjnym\n4.3.2. Wyniki badań kwestionariuszowych systemów informacyjnych w analizowanych przedsiębiorstwach przemysłu budowy maszyn\n4.4. Źródła wiedzy w realizacji kontraktów w badanych przedsiębiorstwach przemysłu budowy maszyn\n4.4.1. Kluczowe elementy zarządzania wiedzą\n4.4.2. Wiedza klientów, o klientach i dla klientów badanych przedsiębiorstw przemysłu budowy maszyn\n4.4.3. Wiedza od dostawców, o dostawcach i dla dostawców przedsiębiorstw przemysłu budowy maszyn\n4.4.4. Podział źródeł wiedzy z uwagi na ich dostępność w przedsiębiorstwach przemysłu budowy maszyn\n4.5. Analiza deficytów w zakresie zarządzania wiedzą w badanych przedsiębiorstwach budowy maszyn\n4.5.1. Analiza deficytu wiedzy w zakresie pozyskiwania wiedzy w analizowanych przedsiębiorstwach budowy maszyn\n4.5.2. Analiza deficytu wiedzy w zakresie gromadzenia wiedzy w analizowanych przedsiębiorstwach budowy maszyn\n4.5.3. Analiza deficytu wiedzy w zakresie transferu wiedzy w analizowanych przedsiębiorstwach budowy maszyn\n4.5.4. Analiza deficytu wiedzy w zakresie wykorzystania wiedzy w analizowanych przedsiębiorstwach budowy maszyn\n4.6. Ustalenie oczekiwanych funkcjonalności rozwiązań informatycznych w zakresie procesów zarządzania wiedzą\n5. Model wspomagania zarządzania w zakresie zarządzania wiedzą w polskich przedsiębiorstwach budowy maszyn\n5.1. Przegląd stosowanych rozwiązań w zakresie systemów zarządzania wiedzą\n5.1.1. Zintegrowane informatyczne systemy zarządzania przedsiębiorstwem\n5.1.2. Systemy wspomagające kodyfikację i lokalizację wiedzy\n5.1.3. Systemy ekspertowe\n5.2. Założenia do budowy modelu wspomagania zarządzania w zakresie zarządzania wiedzą\n5.3. Opis modelu systemu wspomagania zarządzania w zakresie zarządzania wiedzą\n5.3.1. Wiedza w procesie projektowania produktu\n5.3.2. Proces zaopatrzenia w przedsiębiorstwach budowy maszyn\n5.3.3. Procesy wytwarzania w przedsiębiorstwach budowy maszyn\n5.3.4. Procesy sprzedaży i dystrybucji w przedsiębiorstwach budowy maszyn\n5.4. Struktura systemu informatycznego wspomagającego zarządzanie\nw zakresie zarządzania wiedzą w przedsiębiorstwach budowy maszyn\nna podstawie opracowanego modelu\n5.5. Charakterystyka metod i narzędzi zaimplementowanych w systemie informatycznym dla wspomagania realizacji procesów wiedzy w przedsiębiorstwach budowy maszyn\n5.5.1. Koncepcja wnioskowania na bazie przypadków (Case Based Reasoning – CBR) w systemie wspomagania zarządzania w zakresie zarządzania wiedzą\n5.5.2. Struktura hybrydowego systemu CBR i systemu ekspertowego\n5.5.3. Narzędzie wspomagające zarządzanie ryzykiem w systemie wspomagającym zarządzanie wiedzą w przedsiębiorstwie przemysłu budowy maszyn\n5.5.4. Narzędzie wspomagające procesy zarządzania zasobami ludzkimi w systemie wspomagającym zarządzanie wiedzą w przedsiębiorstwie przemysłu budowy maszyn\n5.5.5. System Zarządzania Obiektami Wiedzy\n5.5.6. Regułowy system ekspertowy RSE\n5.5.7. System interaktywnego porównywania parami SIPP\n5.5.8. System dynamicznych symulacji badawczych SDSB\ndr inż., adiunkt na Wydziale Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej. Od roku 2009 pełni funkcję zastępcy dyrektora Instytutu Zarządzania i Administracji. Autorka i współautorka ponad 70 publikacji w polskich i zagranicznych czasopismach o tematyce związanej z zarządzaniem przedsiębiorstwem przemysłowym, zarządzaniem wiedzą, organizacją procesów produkcyjnych, logistyką przedsiębiorstw i produkcji. Aktywnie uczestniczyła w realizacji kilku projektów finansowanych ze środków krajowych i europejskich, w tym jako kierownik projektu oraz koordynator biura projektu. Ponadto jej zainteresowania koncentrują się na wdrażaniu zmian organizacyjno-technicznych w przedsiębiorstwach przemysłowo-usługowych wraz z zarządzaniem projektem tych zmian.\ndr inż., adiunkt w Instytucie Zarządzania i Administracji Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej. Autor i współautor ponad 70 publikacji podejmujących zagadnienia w obszarze zarządzania zasobami ludzkimi, zarządzania ryzykiem i zarządzania wiedzą w przedsiębiorstwach produkcyjnych. Autor realizował wiele prac naukowo-badawczych z zakresu zarządzania zasobami ludzkimi i zarządzania inwestycjami, głównie w sektorze górnictwa węgla kamiennego. Posiada również doświadczenie w zakresie projektów wdrożenia systemów informatycznych wspomagających zarządzanie zasobami ludzkimi, zarządzanie inwestycjami oraz zarządzanie wiedzą w przedsiębiorstwach produkcyjnych. Obecnie zainteresowania naukowe autora koncentrują się na zarządzaniu zasobami ludzkimi oraz zarządzaniu wiedzą w przedsiębiorstwach produkcyjnych.\ndr inż. adiunkt w Instytucie Zarządzania i Administracji Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej. Autor wielu publikacji z zakresu logistyki i produkcji. Posiada wieloletnie doświadczenie związane z pracą w przedsiębiorstwach produkcyjnych jako kierownik projektów uruchomienia nowej produkcji, konsultant w opracowaniu i wdrożeniu systemów informatycznych wspomagających procesy logistyczne w przedsiębiorstwach produkujących wyroby na zamówienie. Zainteresowania naukowe skupiają się głównie w obszarze logistyki w przedsiębiorstwach produkcyjnych i usługowych, uruchomienia nowej produkcji, technicznego przygotowania produkcji.\ndr inż., adiunkt w Instytucie Zarządzania i Administracji Wydziału Organizacji i Zarządzania Politechniki Śląskiej. Autor i współautor wielu publikacji z zakresu zarządzania przedsiębiorstwem i zarządzania wiedzą. Posiada wieloletnie doświadczenie zawodowe nabyte w przedsiębiorstwach produkcyjnych, gdzie zajmował się konstruowaniem urządzeń pomiarowych, przygotowaniem produkcji oraz projektowaniem i wdrażaniem systemów informatycznych i systemów łączności. Zainteresowania naukowe koncentrują się na tworzeniu systemów informatycznych mających zastosowanie w zarządzaniu wiedzą.


Kiepska restauracja - Archiwum tygodnika POLITYKA\nPolityka - nr 22 (2707) z dnia 2009-05-30; Polityka. Pomocnik historyczny. Nr 2 (13); s. 30-34\nOstatni Burbonowie na tronie Francji\nW latach 1814–1830 (z przerwą na 100 dni władzy Napoleona) Francją rządzili ponownie Burbonowie, obaleni przez rewolucję 1789 r. Ale Ludwik XVIII i Karol X, a przede wszystkim popierający ich ultrarojaliści, mieli wyraźne kłopoty z dopasowaniem się do reguł monarchii konstytucyjnej.\nKról Francji nie umiera nigdy. Z chwilą, gdy wydaje ostatnie tchnienie, odwieczne reguły sukcesji czynią królem jego następcę – najstarszego syna. Jeśli nie ma syna – najstarszego z młodszych braci, gdy braci brak – najstarszego stryja. Dlatego w momencie, gdy ostrze gilotyny spadło na kark Ludwika XVI (1793 r.), według monarchistów rozpoczęło się panowanie jego syna – Ludwika XVII, a gdy chłopiec zmarł w 1795 r. – prawowitym królem Francji został jego stryj Ludwik Stanisław jako Ludwik XVIII.\nPrzez następne 19 lat Francuzi zupełnie się tym nie przejmowali. Zapomnieli zarówno o Ludwiku, jak i o najmłodszym z braci Karolu, którzy szukali schronienia, a to u niemieckich krewnych matki, a to u siostry Klotyldy w Turynie, w Warszawie i w Mitawie, w Belgii i Republice Weneckiej, w końcu w Anglii (Ludwik) i Szkocji (Karol), gdzie pozwolono im zamieszkać jako osobom prywatnym. Ale wkraczając do Paryża w marcu 1814 r. zwycięski car Aleksander I wciąż nie wiedział, czym ...\n~Dr Aleksandra Porada jest pracownikiem Szkoły Wyższej Psychologii Społecznej, Oddział we Wrocławiu.\nFrancja, monarchia, Burbonowie, "Pomocnik historyczny"\n[fot.] CORBIS, [fot.] Viollet Roger/East News


Afryka Muzyka...: Wakacje\nSiostra Zosia spakowana już od kilku dni. Po 28 latach pracy w Afryce, z czego 6 ostatnich w Mansie, czas wrócić do Polski. Ciężko sobie wyobrazić Mansę bez Niej… Póki co staram się o tym nie myśleć – teraz czas na kilka dni WAKACJI!\nPo 10 godz. jazdy docieramy do Lusaki. Przebijamy się przez korki stolicy, zmoczeni ulewą docieramy do City of Hope, gdzie spędzamy noc. Monika i Wiolka oraz ich koleżanka Diana z Irlandii oznajmiają, że choć na jeden dzień chcą jechać do Livingstonu z nami. Super!\nSiostry z City of Hope zaproponowały nam podrzucenie do miasta. Jadą całą wspólnotą na pogrzeb jednego z braci Salezjanów i mogą nas wysadzić przy dworcu. Dziewczyny z City jadą wcześniej, z nadzieją wolnych miejsc w autobusie o 6.00. Udaje im się. Ja i Beti czekamy o 8.00 zwarte i gotowe do drogi. Siostry powoli zaczynają się schodzić. Jedna siada za kierownicą wesołego autobusu. Po kilku minutach jazdy przełożona orientuje się, że brakuje nam jednej siostry. Zawracamy. Nasz autobus do Livingstonu ma odjechać o 9.00. Czas nagle jakoś szybciej zaczyna płynąć… Korki. Panie Boże! Pomóż troszkę!\nOkazuje się, że jedna pani, która jedzie z nami, też wysiada przy dworcu kupić bilet i pomoże nam znaleźć nasz autobus. Anioł Stróż w ludzkim ciele do pomocy! Który to już raz…? :)\nDosłownie w ostatniej chwili wsiadamy do odjeżdżającego autobusu. Zaraz po starcie głos zabiera natchniony kaznodzieja. Rozpoczyna modlitwą o bezpieczną podróż dla nas i wszystkich podróżujących. Następnie wygłasza z mocą 25-minutowe kazanie o Jezusie Chrystusie. „Ja jestem baptystą, ale nie jestem tutaj po to, żeby reklamować wam mój Kościół. Głoszę tylko Dobrą Nowinę o darmowym prezencie zbawienia.” Kazanie (co by bardziej je urozmaicić – tradycyjny styl już wyszedł z mody) co chwilę przerywają podchwytliwe pytania do podróżnych. Kończy je rozdanie jaskrawych ulotek z Dobrą Nowiną („Jeśli po przeczytaniu tego zdecydowałeś się zaufać Jesusowi Chrystusowi jako twojemu Zbawcy, proszę, napisz i daj nam znać!” Poniżej miejsce na wpisanie imienia, adresu, stanu i wieku) i tradycyjna kolekta, czyli zbiórka „co łaska” na rzecz szanownego kaznodziei. Akurat przejechaliśmy stolicę. Na przedmieściach opuszcza nas, wszak kolejne zagubione dusze podróżnych czekają na głos Dobrej Nowiny. Ot, standard obsługi solidnej, zambijskiej firmy transportowej.\n7,5 godz. później dojeżdżamy do celu. Na dworcu witają nas dziewczyny i od razu prowadzą na nocleg – do ks. Romana, polskiego Werbisty, misjonarza.\nWieczorem wybieramy się na targ z pamiątkami. Trenuję się w targowaniu. Idzie mi coraz lepiej. Ze 180.000K zbijam cenę na 70.000K, ze 100.000K na 20.000K, itd. Do tego dochodzą jeszcze drobne „gratisy”. Wszystko za sprawą chwalenia się „znajomością” chi bemba i zaprzyjaźniania się ze sprzedającymi. Handlowanie w Afryce to rytuał. Czasami nie chodzi nawet o to, żeby coś kupić, albo sprzedać. Chodzi o rozmowę, o żarty, o pochwalenie się tym, co umiem zrobić. Czasami nie chodzi nawet o pieniądze. Kilka razy zdarzyło mi się otrzymać propozycję wymiany towar za towar. Niestety nie miałam przy sobie żadnych „atrakcyjnych” polskich przedmiotów. Wybierając się w Afryce na tego typu zakupy, trzeba mieć przede wszystkim czas. Pieniądze stanowią towar drugorzędny.\nJeśli ktoś potrzebuje znaleźć męża, wizyta na targu z pamiątkami to też świetny pomysł. Propozycji „od zaraz” nie brakuje. Szczególnie, jak się ma blond włosy.\nZachwyca mnie to, co sprzedają. Istne arcydzieła: obrazy, rzeźby, plecionki z drutu, bębny i inne instrumenty, ubrania – wszystko w 100% afrykańskie, prawdziwe, tutejsze. Kunszt pracy mieszkańców okolicznych wiosek.\nCzas zobaczyć wodospad! Błogosławieństwem jest dla nas dokument potwierdzający, że czekamy na Work Permity. Dzięki niemu zamiast 50$ za wstęp płacimy jak Zambijczycy 7.000K, czyli ok. 1,5$. Nie będę wiele pisać o samym wodospadzie, bo brak mi słów. Zdumiewa! Zapiera dech! Zachwyca! Polecam!\nPo nasyceniu oczu wodospadem, wybieramy się innym szlakiem w dół rzeki. Niewielka tabliczka informuje, że możemy tu spotkać szympansy. „Nie wyciągać jedzenia. Czas zejścia – 15 min. Czas wejścia z powrotem na górę – 25 min.”\nStrome schody w dół. Dookoła pocieszne małpy. Małe dyndają na ogonach większych. Wyciągają sobie nawzajem pasożyty, zagnieżdżone w sierści.\nDochodzimy do rzeki. Podziwiamy śmiałków skaczących na bungee z mostu łączącego Zambię z Zimbabwe oraz tych, którzy w niewielkich pontonach spływają rwącą rzeką Zambezi. Wracamy na górę. Przed nami jeszcze dwa szlaki. Wybieramy ten, gdzie jest „najpiękniejszy punkt widokowy”. Znów spotykamy małpy. Tym razem obrazki rodzinne. Małe małpiatko wtulone w ramiona mamy walczy z siłą grawitacji. Mama wypięta w stronę taty, tata wyciąga mamie kleszcze z tyłka.\nPodbiega do nas od tyłu największy pawian w okolicy i jednym machnięciem łapy wydziera Monice torebkę, która rozdarta spada na ziemię. Wiolka testuje swoje umiejętności samoobrony i okłada małpę bluzą. Pawian nieugięty kolejny raz atakuje – tym razem torebkę Beti. Ta też po jednym ciosie pada podarta na ziemi. Małpa wyciąga z niej zwiniętą kurtkę i odchodzi. Beti krzyczy. Małpa odciąga kurtkę jeszcze dalej, siada nad przepaścią i zaczyna szperać w kieszeniach, w poszukiwaniu łakoci. Zjawiają się „pomocnicy” – sprzedawcy pamiątek zza płotu. Pytają, czy mamy jakieś jedzenie. Wyciągam paczkę krakersów z plecaka. Jeden z nich próbuje zwabić małpę, a raczej wymienić krakersy na kurtkę. W końcu znudzona małpa odchodzi. „Pomocnicy” chcą pieniędzy. „Przecież kurtka jest warta co najmniej 30$!” Decydujemy się dać im po dolarze na coś do picia. Inaczej by nie odeszli. Zgadzają się. Pierwszy raz w życiu zdarzyło mi się płacić za „święty spokój”…\nDzięki Bogu na szlaku pojawia się jakiś człowiek. Dalej idziemy z nim. Banda „wybawców” odchodzi. Człowiek okazuje się niesamowicie sympatycznym podróżnikiem z Indii. Od 2,5 roku podróżuje samotnie po świecie, szukając czegoś – sam nie bardzo wie, czego. Chyba swojego miejsca, domu. Twierdzi, że gdyby miał się zatrzymać gdzieś na stałe, na dziś byłaby to wschodnia Europa lub Ameryka Płd. Skąd fundusze na takie wojaże? Okazuje się, że będąc programistą komputerowym, można pracować zdalnie przez Internet z każdego zakamarka świata i w żaden sposób nie wyklucza to podróżowania. Ciekawy człowiek. Może się jeszcze spotkamy. W Warszawie był w ostatnim czasie kilkakrotnie. :)\nDziewczyny wracają do Lusaki. Ja i Beti wybieramy się na farmę krokodyli. Widać tu, że sezon turystyczny stoi. Jesteśmy jedynymi zwiedzającymi. Oprowadza nas pani przewodnik – z pasją opowiada o krokodylach i o farmie.\nNa rozgrzewkę możemy zobaczyć kilka żółwi. Kilka kroków dalej – krokodyle. Oglądamy je z perspektywy drewnianej, spróchniałej kładki zbudowanej pół metra nad wodą. Ogrodzone są delikatną siatką. Na szczęście te krokodyle nie są głodne. Sprawiają wrażenie śpiących, leniwych, powolnych. „Nie dajcie się zwieść! One są mistrzami udawania!” – ostrzega przewodniczka. „Cały czas są czujne. Obserwują i tylko czekają na okazję do ataku.”\nWiększość z nich trafiła na farmę „za karę”. Najbardziej przeraża jeden typ – bardziej żółty niż pozostałe. Nawet nie największy. Mieszka sam. Próby dodania mu współlokatora kończyły się walkami, które zawsze wygrywał. Na wolności zabił kilku ludzi.\nWiększość z kilkudziesięciu okazów farmy pochodzi z rzeki Zambezi. Po zgłoszeniach ataków krokodyli na ludzi, pracownicy farmy łapią agresywne sztuki i przywożą je tutaj. Opiekują się nimi i karmią, w zamian czerpiąc korzyści finansowe z żądnych atrakcji turystów.\nNa deser zwiedzania – pokój węży. Czarna Mamba – najgroźniejszy wąż Afryki – przeraża najbardziej. Potrafi zabić kilka osób w pół godziny.\nWybieramy się do wioski, w której wedle reklamy można zobaczyć BIG 5, czyli podstawę fauny afrykańskiej. „Mamy tutaj słonie, lwy, lamparty… Można też pojeździć na słoniu!” Interesuje nas tylko zobaczenie zwierząt i porobienie zdjęć. Sympatyczny rastaman staje się naszym przewodnikiem. Oglądamy po kolei lwy, lamparty, rysie. A gdzie słonie? – pytam na koniec. „A… słonie w tym czasie są zazwyczaj w buszu. Czasami tylko, jak są klienci (którzy mają ochotę np. pojeździć na zwierzakach, płacąc za wątpliwą atrakcję grube dolary), sprowadzamy je do nas. Cóż… Lekkie rozczarowanie. Żegnamy się i jedziemy.\nTaksówkarz nagle zatrzymuje samochód na drodze w buszu dość gwałtownie. „Patrzcie na lewo!” Za warstwą krzaków i drzew – stado słoni! Rekompensata niedosytu z wioski. Są na tyle daleko, że sama jadąc samochodem, w życiu bym ich nie zauważyła. Ile ich może być? – pytam kierowcy. „Chyba z 8. Widziałem je też wczoraj, jak przechodziły przez drogę.” Zatrzymujemy się na poboczu i czekamy. Może podejdą bliżej. Po kilku minutach stwierdzamy z Beti, że chyba jednak nie warto tracić czasu, bo słonie, pochłonięte wcinaniem świeżych liści, ani drgną. „Spokojnie… podejdą! Mamy czas!” – zapewnia taksówkarz. Po 10 minutach rezygnujemy.\nWracamy do miasta. Ks. Roman wyjechał z Livingstonu na kilka miesięcy. Na placówce został ks. Francis z Ghany i brat Joseph z Indonezji. Po chwili rozmowy proponują, że jutro pojedziemy razem nad wodospad. Wspaniale! Będziemy mogły jeszcze raz nacieszyć nim oczy przed wyjazdem.\n15.12.2012. Czarny anioł w białej sutannie\nPrzy ołtarzu prezentuje się dość poważnie. Pełne skupienie i kontemplacja. Biała, dość opięta sutanna (nie alba!) sprawia, że wygląda niczym papież. Gdyby tylko zapiął te kilka guziczków pod szyją… Na nosie okulary ze składanymi rączkami , lekko przekrzywione w lewą stronę.\nFather Francis – Dzisiaj robimy to, co wy zaproponujecie!\nJa – Ok. Jedziemy nad wodospad!\nPo 10 km szybkiej jazdy „na pace” fryzury mamy wystylizowane, jak z najnowszych katalogów mody.\nJa – Księże, którą drogę wybieramy?\nF.F. – Ty decyduj!\nJa – Z 4 tras została nam tylko jedna (po ataku małp ostatnim razem nie miałyśmy już na nią ochoty). Chodźmy tam!\nF.F. – Ok!\nOglądamy wodospad od drugiej strony. W zasadzie chodzimy po wodospadzie. Dosłownie! Teraz jest w nim na tyle mało wody, że można wejść na wyschnięte skały, po których gdzieniegdzie spływają stróżki wody i spadają dalej w dół. Pod koniec pory deszczowej nie ma tam ani kawałka suchego kamienia.\nJa – Księże, chodźmy teraz na most!\nF.F. – No problem!\nPrzekraczamy na chwilę granicę z Zimbabwe, żeby zobaczyć jeszcze jeden profil wodospadu.\nPrzydrożni sprzedawcy pamiątek. Podchodzi do nas jeden z jakimiś afrykańskimi maskami. Zaczynam się targować. Schodzi z ceny. Ok. Biorę! Sięgam po portfel. Father Francis był pierwszy.\nJa – Ale… Księże…\nF.F. – No problem! To dla Was! Pamiątki z wakacji!\nJa – Dzięki Father…\nOd lewej: father Francis, brother Joseph, ja, Beti\nWracamy. Samochód prowadzi brat Joseph. Siedząc z tyłu wyraźnie odczuwamy, że nie przestrzega ograniczeń prędkości. Father Francis otwiera szybkę, odgradzającą przednie siedzenia od „paki”. „Pojedziemy w jeszcze jedno miejsce. Chcę Wam jeszcze coś pokazać!” Skręcamy. Zatrzymujemy się przy luksusowym hotelu w afrykańskim stylu, nad samą rzeką Zambezi. Stąd płynie ona dalej w dół, a potem zamienia się w Wodospad Wiktorii.\nW hotelowej restauracji zamawiamy coś do picia. Father Francis opowiada o swoich problemach z oczami. W jego rodzinnej wiosce w Ghanie nie ma elektryczności. W młodości dużo czytał i uczył się przy świecy. Stąd kłopoty ze wzrokiem…\nNiepostrzeżenie płaci za nasze napoje. Później odprowadza nas na autobus do Lusaki, dźwigając nasze torby. „Przyjedźcie jeszcze!” Naprawdę mam nadzieję, że prędzej, czy później tam jeszcze zawitam… :)\nAnonimowy 2 stycznia 2013 14:41\nSzczerze zazdroszczę (ale bez żółci..)wrażeń, widoków, niecodziennych spotkań i czekam na więcej!\npejot 2 stycznia 2013 16:31\nPawiany sa mega:D Siostra pewnie sie lekko zdziwi jak PL nie widziala prawie 30 lat ;)\nx Sławek 2 stycznia 2013 18:43\nPewnie widziała... Generalnie w zakonach jest tak, że jadą raz na trzy lata na trzy miesiące do kraju. Czasem jeszcze przy innych okazjach... Ale na pewno będzie to nowe doświadczenie... Długo się będzie w Polsce czuła jak na wakacjach...\nUnknown 2 stycznia 2013 23:03\nMasz maskę dla mnie? ;)\nUnknown 5 stycznia 2013 18:11\nO, pojawiły się foty!\nMadzia Witkowska-Hrycek 14 maja 2013 19:50\nWodospad! Most! Pawiany ;D :-)


135 DODAJ DO KSIĄŻKI\n3095 DRUKUJ PRZEPIS Drukuj ze zdjęciem Drukuj bez zdjęcia\nSmaker /Przepisy / Sałatki / Sałatka tortowa\n135DODAJ DO KSIĄŻKI\n3095DRUKUJ PRZEPIS Drukuj ze zdjęciem Drukuj bez zdjęcia\nPrzepisów i artykułów: 22 Ocena: 295\n31324 odsłon Przepis na szybką, kolorową sałatkę warstwową. 30 min łatwe tanie\n847 odsłon Sałatka z makaronu włoskiego w trzech kolorach , z dodatkiem szpinaku, buraczków i... 30 min łatwe przystępne\n22331 odsłon coś dla Panów.....:) 15 min średnie przystępne\n55207 odsłon Idealna na zimowe dni. > 60 min łatwe tanie\n4208 odsłon Oryginalna śródziemnomorska sałatka z paprykowymi smakami i pysznymi... 15 min łatwe przystępne\n4044 odsłon Lato i jesień to najlepsza pora na robienie różnych sałatek i surówek. Banalnie prosta, a... 30 min łatwe tanie\n13993 odsłon Specjalność kuchni północnej ,łatwa w przygotowaniu. > 60 min łatwe tanie\n351 odsłon Pięknie, smacznie, zdrowo...kolorowo!!!! :) I tak ma właśnie być - pyszna, prosta... 60 min średnie przystępne\n990 odsłon Jesień ma swoje smaki ,zrobiłam surówkę z domowej kiszonej kapustki oraz papryk.Smak... 15 min łatwe tanie\nPolecane przepisy: pyszne surówki do grilla\nSałatki Surówka z młodej kapusty do obiadu lub na grilla\n5552 odsłon Witam serdecznie, propozycja na pyszną surówkę z młodej kapusty i papryki. 15 min łatwe tanie\n16292 odsłon Jest bardzo pyszna i można jej używać również do innych potraw:) 15 min łatwe tanie\n11912 odsłon Sałatka to efekt wyjadania resztek... 15 min łatwe tanie\n2122 odsłon Sałatka, która równie dobrze może być deserem :) Roszponka z owocami komponuje się... 15 min łatwe tanie\n215 odsłon idealna na letnie wieczory przy kieliszku prosseco 15 min łatwe tanie\n514 odsłon Sałatka makaronowa z jajkiem, tuńczykiem, kukurydzą, ostrym żółtym serem, słodkim... 30 min łatwe przystępne\nzabecka 24 stycznia\nGosia2000 08 lipca 2019\nslodkisentyment 07 stycznia 2019\nrzelkazag 14 maja 2018\nCzekam na Wasze wersje sałatki :)\nFutka 24 kwietnia 2018\nSałatka prezentuje się bajecznie <3\nDomowaPiwniczka 20 kwietnia 2018\nprezentuje się naprawdę elegancko :)\ngochna55 20 kwietnia 2018\nFajny pomysł, to daje nieograniczone pole do popisu. Jak napisał/a embepe 13, każdy może sobie komponować jak chce. Mam taki zwyczaj, pierwszy robię oryginał, a później, "hulaj dusza, rozum i moje smaki". Zabieram bo pomysł inspirujący ! Dzięki :)\nSałatki Sałatka czosnkowa


Odrobina Finezji w Kuchni - Makaron z wędzonym kurczakiem i brokułami\nMakaron z wędzonym kurczakiem i brokułami\nczwartek, 17 listopad 2016 18:27\nEkspresowy obiad :) Właściwie składa się z 4 składników. Miałam w lodówce pierś wędzonego kurczaka i postanowiłam wykorzystać ją do szybkiego makaronu. Do tego brokuł i sos śmietanowy i gotowe :) Szybko i smacznie.\n250-300g makaronu – ja daję na oko;)\n5-6 plastrów wędzonego kurczaka – można dać więcej\nkilka różyczek brokułów (można użyć mrożonych)\nopcjonalnie trójkącik serka topionego – dałam dwa\nGotujemy wodę na makaron. Kurczaka kroimy w kostkę. Brokuły gotujemy na pół-twardo - nie za długo, aby nie straciły koloru. W czasie, gdy makaron się gotuje, na patelni rozgrzewamy oliwę, wrzucamy kurczaka i czosnek. Po chwili zalewamy śmietanką i zagotowujemy. Odcedzone brokuły kroimy na mniejsze kawałki i pod koniec gotowania dodajemy do sosu śmietanowego. Doprawiamy solą i pieprzem. Gotujemy chwilkę, aby sos lekko odparował i śmietana zgęstniała. Opcjonalnie można dodajemy serek topiony, który zagęści sos (wówczas trzeba gotować sos do momentu rozpuszczenia się serka) – ja dodałam dwa trójkąciki, żeby sos mi zgęstniał. Ugotowany makaron odcedzamy i łączymy z sosem - sos powinien oblepić makaron, nie powinien być płynny. Smacznego:)\nWięcej w tej kategorii: « Makaron z brukselką, kalafiorem i cukinią Makaron z indykiem z pesto bazyliowym »


Jak pisać sceny erotyczne w literaturze pięknej? - Karolakowo\nHome Pisanie Jak pisać sceny erotyczne w literaturze pięknej?\nBy Justynakarolak 8 stycznia 2018 16 marca 2018\nErotyka w sztuce – każdej, nie tylko w literaturze pięknej – to dla twórcy podchwytliwe, niewdzięczne zjawisko. Młodzi pisarze staczają więc heroiczne pojedynki z samymi sobą – o to, by ich opisy scen seksu jawiły się czytelnikowi odważnymi, bezpruderyjnymi i autentycznymi. A jakie owoce w praktyce przynoszą te starania? A, niestety, często doskonale odwrotne do zamierzonych… Uwaga, artykuł dla Czytelników 18+.\nNo ale dlaczego? Właściwie dlaczego pisanie akurat o seksie jest arcytrudne?\nDlatego, że seks jest i piękny, i… straszny.\nMałemu dziecku, które przypadkowo stało się świadkiem fizycznego zbliżenia rodziców, zdaje się, że zobaczyło akt przemocy, a nie miłości. Dziecko nie odróżnia jęku rozkoszy od krzyku z nieprzyjemnego bólu. I tak też – trochę niczym dziecko – zachowa się Twój czytelnik. Jeśli napiszesz scenę seksu nieudolnie, czytelnik nie odbierze z niej namiętności, ekscytacji ani żadnej formy atrakcyjności. Odbierze – po prostu krzyk, a nie jęk płynący z przyjemności. Odbierze po prostu milczenie – a nie gęstą ciszę pełną napięcia seksualnego. I to będzie Twoja wina, a nie czytelnika – wyjaśnijmy sobie od razu problem kluczowy.\nTo nie Twój czytelnik jest dziecinny, nierozumiejący – to Ty jesteś naiwny lub być może infantylny, gdy skazujesz swojego czytelnika na domyślanie się, co naprawdę zaszło pomiędzy kochankami obecnymi w Twojej powieści. Jeżeli czytelnik musi się domyślać, co w intencji pisarza miał wyrażać dany krzyk, jęk, szept podczas erotycznej sceny, to znaczy, że chybiłeś, czyli dobrałeś za ogólne lub zwyczajnie niepasujące słowa.\nSłowa, którymi opisałeś zbliżenie fizyczne bohaterów Twojej książki czy opowiadania, były albo zbyt zachowawcze, na przykład wstydliwe, i przez to nieprecyzyjne, albo przeciwnie, były zbyt przerysowane, rozchełstane, niechlujne czy wulgarne, wskutek czego rozcieńczyłeś literacką atmosferę. Zasłoniłeś nieodpowiednio dobranymi słowami głębokie znaczenie sceny seksu – nie ukazałeś tego, co faktycznie czuli i robili Twoi bohaterowie literaccy, a jedynie opisałeś dwoje ludzi uprawiających seks. A dla literatury zwykłe sformułowanie typu „uprawiać seks” jest całkiem bezużyteczne, tak jak dla dziecka byłoby bezużyteczne, bo dziecko nie wie jeszcze, co kryje się za tymi słowami: seks, nagość, kochankowie, namiętność etc. Trzeba oddać innymi słowami to, co robi ze sobą dwoje ludzi, których ciała wzajemnie się łakną – trzeba opisać nie sam seks (nie to, jak seks wygląda), lecz to, co dzieje się czy istnieje pomiędzy ciałami w trakcie aktu seksualnego.\nDlatego scena seksu w literaturze musi być skonstruowana odmiennymi środkami stylistycznymi, niż w scenopisie. Twoim zadaniem jako pisarza nie jest przedstawienie, zaprezentowanie aktu seksualnego – jakbyś był autorem scenariusza albo operatorem na planie filmowym.\nNie jesteś reżyserem, nie masz do dyspozycji aktorów, którym mógłbyś narzucić, w jaki sposób zobrazują dla odbiorcy akt seksualny, który Ty jako reżyser obmyśliłeś w drodze konstruowania fabuły. Jesteś wyłącznie Ty i Twoja głowa – jesteś pisarzem, a nie reżyserem. A nie scenarzystą. Piszesz literaturę, nie didaskalia do sztuki teatralnej czy do reklamy telewizyjnej. Nie jesteś copywriterem – Twoim zadaniem nie jest sprzedanie za pomocą słów towaru, produktu. Twoim zadaniem jest obnażyć swoich bohaterów literackich – potrzebujesz ukazać nie wymyślony, wymuskany seks, nie scenę rodzajową z zachowaniem proporcji i urody, nie ładną ilustrację, tylko to, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami sypialni, wtedy, kiedy nikt nie patrzy. Musisz sprawić, że czytelnik pomyśli: „Ach, a więc to [seks] może wyglądać i tak, no jasne!”. Musisz spowodować, że Twój czytelnik właśnie w tej scenie erotycznej, którą Ty napiszesz, odkryje coś poniekąd nowego, niepowtarzalnego, a zarazem coś, co okaże się jemu bliskie, fascynującego dla niego.\nNo więc jak to zrobić? Jak tego dokonać, aby erotyka i seks będące fikcją literacką wzbudzały wrażenie prawdziwych – by czytelnikowi udzielały się nastroje literackich kochanków, stany, w których pisarz świadomie ich umieścił, osadził?\nOpisując intymność, erotykę, seks – zbliżasz do siebie słowa, a nie ludzkie ciała. I dopóki tego jaskrawo nie pojmiesz, dopóki nie zanalizujesz i nie zaakceptujesz, że to słowa – że to metafory i inne środki stylistyczne w Twojej powieści mają się ze sobą kochać bądź pieprzyć, a nie realni ludzie, póty nie napiszesz przekonywającej, wiarygodnej erotyki.\nPotrzebujesz sprawić, że słowa, po które sięgniesz – będą lepkie… No chyba że wolisz, aby słowa, które ze sobą stykasz, zbliżasz, przenikasz – były sterylne (a nie lepkie). Chłodne, a wręcz właśnie sterylne słowa też potrafią być seksowne, dlatego zupełnie nie w tym rzecz, abyś pisał o seksie w sposób zgodny z powszechnie znanym czy modnym schematem.\nGłówny problem w tworzeniu wiarygodnych scen erotycznych w literaturze bierze się stąd, jak sądzę, że pisarz stoi między faktem a wyobrażeniem. Jeśli skupi się na fakcie, paradoksalnie napisze nieprawdę. Jeśli, przeciwnie, tworząc fikcję literacką, skoncentruje się w całości na wyobrażeniu, także napisze nieprawdę…\nSłowo „prawda” to jedno z najwięcej kłopotliwych słów na świecie, wielość możliwych definicji tak zwanej prawdy ma prawo onieśmielać swoją liczebnością… Rozmawiając o tworzeniu literatury pięknej, zawsze odwołuję się do nadrzędnej jakości tego procesu, którą nazywam prawdą literacką.\nNo więc nie da się dotrzeć do prawdy literackiej – opierając się na faktografii, na kronikarstwie. Aby mogła wykrystalizować się prawda literacka (akcentuję: w literaturze pięknej, ponieważ w innych obszarach literatury – prawdę literacką buduje się inaczej), najpierw musi nastąpić kreacja. Mnóstwo młodych pisarzy brzydzi się słowem „kreacja”; młody pisarz zwykle deklaruje: „Nie chcę niczego kreować – chcę pisać prawdziwie”. Tymczasem kreacja nie zakłada fałszerstwa – kreacja wcale nie opowiada się za sztucznością czy nieszczerością. Sensem kreacji jest dostarczenie odbiorcom przekonywającego przekazu dzieła, a po drodze również ciekawych walorów artystycznych. Opowiem Wam o relacji prawdy i kreacji na przykładzie malarstwa…\nDziwne kuglarskie triki\nWyobraź sobie, że stoisz na leśnej polanie. Jest słoneczny dzień, polana jest zielona od mchu i trawy, otacza Cię młody las sosnowy.\nSłońce świeci pionowo z góry i dobitnie przenika między pniami sosen. Sosny rzucają zimne, ciemne cienie. Masz ze sobą sztalugę, instalujesz na niej blejtram, sięgasz po paletę i tuby z farbami olejnymi. Zamierzasz namalować tę polanę okoloną młodymi sosnami – w sposób hiperrealistyczny.\nW realnym życiu jest tak, że wzrok człowieka dostrzega więcej szczegółów – w słońcu. Zatem Ty też patrząc na te miejsca przyrody, w których światło słoneczne jest wyraziste, zauważasz bogactwo drobiazgów: mech jest soczyście zielony, po pojedynczym źdźble trawy sunie biedronka, trawa jest spiczasta i mieni się różnymi odcieniami. Natomiast w cieniu – fizycznie, realnie – dzieje się mało. W cieniu jest po prostu ciemno i zimno – mech ma zgaszony kolor, a trawa zlewa się w płynną, litą całość, tak że nie jesteś w stanie wyodrębnić wzrokiem poszczególnych źdźbeł.\nPytanie brzmi: co zrobisz, aby ten realny pejzaż odzwierciedlić na płótnie w sposób jak najwierniejszy rzeczywistości? Pytanie pomocnicze: czy aby namalowany przez Ciebie pejzaż był hiperrealistyczny – przeznaczysz więcej czasu na malowanie tego, co w słońcu, czy tego, co w cieniu?…\nZdrowa, przyziemna logika podsuwa, że dłuższy czas należy poświęcić malowaniu tego, co w słońcu (no bo tam zawiera się więcej szczegółów do odzwierciedlenia), ale w praktyce jest całkiem, całkiem odwrotnie!\nObszary światła maluje się tłustymi, śmiałymi plamami farby – owszem, szukanie odpowiedniego odcienia kolorystycznego na palecie (mieszanie ze sobą kilku pigmentów) może trwać bardzo długo, ale plamy słońca nanosi się na płótno grubo, płasko i często szybko, czasem jednym ekspansywnym gestem. Za to obszarom zacienionym – należy poświęcić sporo więcej uwagi, często maluje się je przerażająco długimi, żmudnymi godzinami, nakładając wciąż kolejne warstwy słabo zróżnicowanych laserunków (tj. bardzo rozcieńczonej farby).\nI właśnie wtedy (gdy to, co szczegółowe i jaskrawe odzwierciedlisz szybko, pewnie, a to, co ogólne i zacienione odzwierciedlisz z olbrzymią bacznością, powoli) na namalowanym obrazie powstanie prawda, czyli wzrok widza – słusznie – skupi się na słońcu, a pominie niepozorne cienie, w których nic się nie dzieje…\nA więc żeby na obrazie mogła powstać przekonywająca prawda – gra światła i cienia taka sama, jaka pozwala się zaobserwować w realnym świecie – malarz musi dopuścić się swoistego kuglarstwa. Musi postąpić odwrotnie, nielogicznie po to, by efekt malarski mógł być proporcjonalny, logiczny. I to się nazywa kreacja – mechanizm nieodzowny w dziedzinach artystycznych…\nAnalogiczne zjawisko odbywa się w dziedzinie literatury, moi drodzy. Otóż nie napiszesz przekonywającej sceny seksu, jeśli uprzesz się opisywać seks dokładnie tak, jak może przebiegać on w realnym życiu. Musisz dopuścić się w zamknięciu swojej głowy, w swoim wyobrażeniu tego, co zamierzasz opisać, swoistej sztuczki kuglarza. A tą sztuczką jest kreacja, która, najkrócej mówiąc, polega na tym, że w wyniku „okłamania” czytelnika – pisarz ostatecznie oddaje w jego ręce „prawdę”. A mówiąc jeszcze prościej, prawda literacka, zanim urodzi się jako prawda, najpierw, czyli podczas pracy pisarza, musi być iluzją – po to, by w rezultacie absolutnie finalnym, to znaczy w oczach czytelnika, mogła zostać zinterpretowana jako rzeczywisty obraz świata…\nCzy nie brzmi to niedorzecznie? Tak, brzmi. Czy nie zakrawa to na dziwaczną przewrotność? Jasne, że zakrawa. Aby więc lekko uporządkować, co zostało opowiedziane przed chwilą, dodam, że to nie jest tak, że w czasie tworzenia fikcji literackiej należy zupełnie pomijać fakt. Nie, wcale nie o tym mowa – bowiem kreacja nie zakłada fałszerstwa, powtórzę. Malarz, nawet kiedy maluje abstrakcję, przez cały czas pozostaje pilnym obserwatorem realnego życia. I identycznie pisarz, który jest wymyślaczem, odwołuje się do realnego życia – on także musi być nieustępliwym, zdyscyplinowanym, przenikliwym obserwatorem…\nA zatem seks w literaturze, aby dopełnił się w umyśle czytelnika jako wiarygodny obraz, oczywiście nie może być w całości wizją, nie może być w całości zjawiskiem świadomie wykreowanym – musi być poparty czymś surowym, faktycznym, powiedziałabym nawet, że czymś prymitywnym. Dlatego, że intymność, że sfera seksualna człowieka – z jednej strony mieści się w zakresie funkcji fizjologicznych, z drugiej psychologicznych. I dlatego nie zbudujesz, nie zilustrujesz przekonywającej erotyki w literaturze, jeśli spróbujesz napisać podniosłość – z pominięciem zwykłości, instynktowności. I odwrotnie Ci się nie uda – jeśli spróbujesz napisać organiczność, cielesność z pominięciem tego, co mieli się w głowach kochanków…\nNiektórzy mi odpowiedzą: „No ale przecież niekiedy w głowach kochanków nie mieli się nic! Seks bywa czysto fizjologiczny, niepotrzebujący udziału świadomości, w stu procentach biologiczny, ba, zwierzęcy”.\nTak, to prawda. Seks może być wyłącznie cielesny. Ba! Seks może być wręcz zautomatyzowany, kompulsywny etc. Ale pisarz – zawsze jest obserwatorem życia. Pisarz unosi się nad każdą literacką sceną – w każdym jej milimetrze.\nPisarz potrafi opisać nawet pustkę w głowie kochanków.\nPisarz opisze wrzenie krwi kochanków, których na potrzeby swojej literatury wymyślił, pozbawiając ich jakichkolwiek myśli, czyniąc z nich dwa gołe, zdemaskowane ciała, bez woli, bez marzeń, bez uczuć…\nPisarz manipuluje czasem i przestrzenią – więc nawet jeśli świadomość (literackiego) kochanka pryska w ułamku sekundy, pisarz opisze ten ułamek sekundy rozbudowanym akapitem (jeśli takowa potrzeba opisania – z fabuły gładko wynika).\nPisarz znajdzie milion słów na wyrażenie jednej płytkiej czy prymitywnej pustki. I odwrotnie! Pisarz zamilknie, kiedy słowa okażą się zbędne, albo opisze dwoma chudymi słowami jądro wszechświata… bo dokładanie na tym ta „zabawa”, czyli bycie pisarzem polega.\nMoja dzielna wielka wina\nNie będę Was okłamywała. Prawda brzmi: tak, ja też miewam kłopoty z opisywaniem scen erotycznych i seksualnych.\nZwracam tu uwagę Czytelnika, iż przez cały czas rozmawiamy o literaturze pięknej – nie o popularnej (rozrywkowej), nie o literaturze faktu (te gatunki i konwencje rządzą się nieco odmiennymi prawami, i dziś nie o nich).\nNo więc w literaturze pięknej – nie jest łatwo o przemawiające do wyobraźni czytelników sceny seksu; nierzadko zderzam się na tym polu z twardą ścianą, to znaczy: opisuję coś nieadekwatnie do tego, co zaplanowałam wyrazić… Zauważyłam jednak, że pewnym ratunkiem dla pisarza jest w czasie pisania erotyki zatrzymać się (przestać pisać – tworzyć) w punkcie myślenia, obrazowania już bezwstydnym, niczym niepohamowanym, a jeszcze nie pochłoniętym przez całkowitą śmiałość czy wulgaryzm…\nKiedy pisarzowi udaje się chwycić za pysk ten właśnie moment pisania – punkt pomiędzy piękną bezwstydnością, atrakcyjną brzydotą czy obskurnością a nieapetycznym bluźnierstwem, głupim wyuzdaniem czy natarczywością – wtedy ma szansę ziścić się interesująca, wiarygodna erotyka…\nNadal tego punktu w procesie pisarskim – do końca za pysk nie uchwyciłam, więc aby nie być odrealnioną, gołosłowną w swych refleksjach nad seksem w literaturze, zaprezentuję Wam dwa przeciętne, ani trochę wyjątkowe fragmenty mojej powieści pt. Mowa kruka (2016). Dopowiem, że nie jest to ani powieść stricte erotyczna, ani romans, więc miałam poniekąd ułatwione zadanie – ponieważ sceny erotyczne były mi jako pisarzowi konieczne jedynie do opowiedzenia czegoś o bohaterach i czegoś wpływającego na tok fabuły… Niemniej, jakbyśmy na sprawę nie spojrzeli, są to sceny erotyczne, więc dzielę się nimi szczerze, i nie mam nic na swoją obronę. Co więcej, nie chcę mieć nic na swoją obronę. Po prostu jestem, piszę…\nFragment nr 1:\n– Rozbierz się – poleciła mu zwyczajnie.\nW zwykłych okolicznościach swojego zwykłego, przeciętnego życia – pewnie podszedłby do dziewczyny, zaczął ją całować, zdejmować z niej ubranie. Ale stracił swoje zwykłe, przeciętne życie. W obecnej okoliczności nie było niczego zwykłego. Niczego, na czym mógłby się oprzeć. Naraz wpadł mu do głowy cytat z jakiegoś wiersza. Nie pamiętał, kto to powiedział: „W pieleszach twojej sukienki rodzę się dzieckiem, a wiedza świata – niechciana zabawka”.\nWstał i rozpiął koszulę. Rozbierał się i odkładał rzeczy na fotel. Podeszła do niego i uklęknęła. Ujęła członek w obie dłonie. Delikatnie, jakby unosiła z bruku jakieś ranne stworzenie. Tknęła członek koniuszkiem języka, po czym włożyła go sobie do ust. Spojrzał na nią, na pochyloną głowę. Szare włosy opadły jej na twarz. Odgarnął włosy do tyłu, chcąc dojrzeć wyraz jej twarzy. I rzeczywiście dojrzał. Patrzyła na niego – miała podniesiony wzrok i celowała nim w środek jego oczu. Nie patrzyła na to, co robi – patrzyła mu w oczy. Jakby wkładała wtyczkę do kontaktu.\nSzczytował w jej ustach. Piła go i połykała. Czuł się tak, jak gdyby wysysała z niego życie, jakby syciła się jego krwią. Był nią całkowicie przeniknięty, zdany na jej przychylność lub nieprzychylność. Oczywiście nie miał zamiaru bronić się przed nią, ale zrozumiał, że czego by od niego nie zażądała – był gotów jej dać. Stał się jeńcem. Zrzekł się wolności. Był absolutnie oddany, podległy pod wolę niezwykłej dziewczyny. Nie miał żadnego wyboru. Niezwykła dziewczyna pozbawiła go wyboru… Co więc miała na myśli, mówiąc mu wtedy, że powinien nauczyć się wybierać? W tej chwili nie mógł tego rozwiązać. Nie znał odpowiedzi. Stał się jeńcem. Chciał, żeby niezwykła dziewczyna żywiła się nim, żeby piła jego krew. Wszystko inne nie miało żadnego znaczenia.\nOtarła usta rękawem sukienki.\n– Nalej jeszcze – powiedziała.\nOdruchowo, posłusznie zerknął na stojące na ławie szklanki. Był bezwładny, otumaniony. Dolał jej whisky. Swoją szklankę zostawił pustą. (…) zaczęła zdejmować sukienkę, całe ubranie. Różne części garderoby rzucała na podłogę równie lekko i zwyczajnie, jak czyniła to u siebie w domu. Kiedy była już zupełnie naga, wzięła szklankę z whisky, papierosy i filiżankę-popielniczkę i położyła się na wznak na sofie. Postawiła sobie zimną szklankę na gołym brzuchu, zapaliła papierosa i poczęła gapić się w sufit (…).\nFragment nr 2:\nRozebrał się i zbliżył do dziewczyny. Stanął przed nią nieruchomo, z bliska spojrzał jej w twarz. Roześmiała się. Mile, radośnie. Znajomy, śliczny śmiech. Taki, który sprawia przyjemność, z którego można się ucieszyć. (…) Objęła go udami i splotła ręce na jego karku. Zbliżył się jeszcze bardziej i przytulił dziewczynę do siebie. Poczuł ciepło jej ciała, ale nadal był niewiarygodnie samotny. Nie mógł tego pojąć. Trafił do świata głodnych duchów. Nie chciał tak się czuć. Nie chciał się z nią kochać, nie chciał okrzepnąć w tym osamotnionym, odklejonym od rzeczywistości stanie. Ale nie umiał się wydostać. Wbrew swojej świadomej woli – był w zimnym, nieprzyjemnym lesie i nie umiał z niego wyjść.\nDziewczyna delikatnie odsunęła go od siebie. Ześlizgnęła się ze stołu i odwróciła tyłem. Położył ją na brzuchu na stole. Wyprostowała ramiona i zwiesiła dłonie za krawędź stołu. Obróciła głowę na bok i przylgnęła policzkiem do blatu. Krótkie włosy opadły jej na twarz. Była teraz kobietą bez twarzy. A może była nią zawsze?\nZauważył, że jej policzek stał się mokry. Krótkie włosy przykleiły się do policzka, widział wyraźną wilgoć. Ale nie wiedział, czy to były łzy, czy pot.\nChwycił dziewczynę oburącz – poniżej linii talii. Trzymał ręce w tym szczególnym miejscu na ciele kobiety, gdzie kręgosłup nieomal się kończy, lecz jeszcze nie zaczynają się pośladki. Tuż przy ostatniej kości kręgosłupa, kobiece ciało jest wyposażone przez naturę w to szczególne miejsce. Symetryczne wgłębienie po obu stronach kręgosłupa, tuż ponad zaczątkiem konturu pośladków. Zatopił kciuki w tych dwóch wgłębieniach. Resztę palców rozpostarł na boki, jak gdyby chcąc objąć dłońmi całe jej biodra. Nie pogładził jej pleców. Nie dotknął karku. Nie odgarnął jej włosów z twarzy. Skoncentrował się dłońmi na tym szczególnym miejscu.\nDo końca aktu – nawet nie drgnęła. Czuł temperaturę i ciężar jej ciała. Czuł jej wnętrze. Słyszał głęboki, dźwięczący oddech dobywający się z rozchylonych ust. Ale dziewczyna się nie poruszyła. Jej ramiona leżały luźno, dłonie zwisały, chowały się za skrajem stołu. Jednak nie odbierał z jej inercji niczego niewłaściwego. Nie czuł, by jej ciało było wiotkie. Nie czuł, że jej nie zależy. Przeciwnie: czuł, że jej ciało jest idealnie napięte, sprężyste. Nawet w rozluźnionych ramionach dostrzegł pewną siłę. To nie były ramiona (…). To była jego kobieta bez twarzy. Kobieta o ciele stworzonym wprost dla niego. Dziewczynka z szarymi włosami, jak popiół. Niezwykła dziewczyna (…).\nPoszła do pokoju, zostawiła go samego. Na moment oparł dłonie na stole i wpatrywał się w blat, jakby szukał na nim zapisanych linijek jakiegoś tekstu. Oczywiście blat był pusty, ale jeszcze lekko ciepły. Zapisała się w nim temperatura ciała. Zapisała się – ulotnie. Jak gdyby usiłował zobaczyć malunek nakreślony patykiem na wodzie.\nDo zilustrowania artykułu wykorzystałam kolaże artysty Leonarda Jaszczuka – ostatni z nich był także motywem przewodnim okładki mojej powieści pt. Głowa do pokochania (2015), powieści najzupełniej nieerotycznej.\nDusza Justyny Karolak – refleksja na Nowy Rok 2018\n23 lipca 2018 at 19:31\t2 lata ago\nPrzyznam Justyno, że Twój tekst zmusił mnie do myślenia.\nSiedzę i myślę. A nieczęsto mi się ostatnio zdarza taka refleksja, zaduma nad tekstem. I mniemam, że to nie moje zanidbanie czy pobieżna lektura, a jakość artykułów, które ostatnio czytywałem, brak głębi, skłaniającej do jakichkolwiek przemyśleń.\nNad Twoimi słowami, nad wyłożoną w zupełnie nowy (nieznany mi wcześniej z lektury „podobnych” artykułów) sposób poetyką i mechanizmami osiągania efektów w scenach erotycznych nie mogę przejść tak prosto do porządku. Nie wiem jeszcze dlaczego, ale burzą one w jakiś sposób mój wewnętrzny spokój. Ale w taki dobry, pozytywny sposób. Odnajduję w Twoim podejściu coś bardzo mi bliskiego (literacko, twórczo, warsztatowo).\nPrzy okazji muszę przyznać, że przytoczone przez Ciebie fragmenty są po prostu świetne. Dokładnie takie, jak lubię. Maksimum treści, kwintesencja tego, co dzieje się między kochankami, z jednej strony pewna pasja, pragnienie eksplodujące w psychice, a z drugiej strony czysto fizyczne odruchy. Wszystko świetnie ze sobą zespolone. Jestem pod wrażeniem.\n24 lipca 2018 at 11:54\t2 lata ago\nBardzo dziękuję Ci za ten komentarz: właśnie dzięki tego typu komentarzom utwierdzam się w poczuciu, że moja praca – i literacka, i publicystyczna – niesie ze sobą sens… Oczywiście ten sens – dla mnie samej: jest obecny zawsze (myślę, że nie można być pisarzem bez żywienia ufności w sens pisarskiej drogi przez życie), jednak (jak chyba każdy pisarz) potrzebuję być czytana; potrzebuję sygnałów zwrotnych… Ty – taki właśnie bliski, istotny dla mnie sygnał zwrotny – dziś mi podarowałeś, więc raz jeszcze: dziękuję 🙂 .\nCieszę się wielce, że udało mi się tym artykułem wypełnić jakąś lukę w publicystyce na temat erotyki w literaturze – że zainspirowałam Cię do snucia własnych przemyśleń; że mój artykuł (w pozytywny sposób, jak piszesz) korci Ciebie do zastanowień…\nNo i nie posiadam się ze szczęścia, że przytoczone fragmenty literackie oceniłeś jako świetne – gdybyś miał życzenie zerknąć dalej, głębiej, to moja „Mowa kruka” (powieść z 2016 r.) jest do samodzielnego (w pełni bezpłatnego) pobrania tutaj: http://tosterpandory.pl/justyna-karolak-mowa-kruka-2016-powiesc-pdf-do-pobrania-za-darmo/ 🙂\nA druga część publicystyki o erotyce w literaturze – dostępna jest z kolei tu: http://karolakowo.pl/pisac-sceny-erotyczne-literaturze-pieknej-czesc-ii-haruki-murakami/ 🙂\nDziękuję Ci za Twoją uwagę, przemyślenia… Pozdrawiam serdecznie 🙂 .\n25 lipca 2018 at 13:58\t2 lata ago\nA ja dalej myślę. W formie anegdoty już opowiem tylko, że dziś pod jednym z artykułów podlinkowanych na grupie dla pisarzy amatorów, zrugałem nieco jego autora za to, że wpis nic nie wnosi, zapomina się o nim po kilku sekundach od przeczytania. A tutaj? Dalej myślę. Nad tym, jak wyglądają sceny erotyczne z moich opowiadań, jak ja postrzegam te sceny w kontekście ich realizmu, czy też może nie do końca realizmu, ale właśnie tego, o czym piszesz, pewnej wierności – powiedziałbym – oczekiwaniom/potrzebom odbiorczym czytelnika.\nLink do drugiej części już mam (i to od Ciebie, że tak się nieco zdradzę Pani Autorce ze swoją tożsamością :-D) i na pewno gdy przepracuję sobie we łbie pierwszą część, gdy przyjrzę się dokładniej moim opowiadaniom, ale też temu, jak układam sobie całą scenę w wyobraźni, zapoznam się z tym, co masz jeszcze do powiedzenia w kwestii erotyki w warsztacie pisarza. Z pewnością zostawię też po sobie ślad pod tamtym artykułem :-). Choć od razu zaznaczam, Murakami to nie jest do końca moja bajka.\n26 lipca 2018 at 08:16\t2 lata ago\nNaprawdę bardzo się cieszę, że dalej myślisz, że mój artykuł pozostał z Tobą – super; właśnie po to pisuję tego rodzaju teksty publicystyczne – żeby przemyślenia o warsztacie pisarza kiełkowały swobodnie w głowach Czytelników i doprowadzały ich do własnych eksperymentów literackich i analiz 🙂 .\nW zupełności rozumiem, że Murakami nie każdemu musi się podobać czy jakkolwiek odpowiadać – ale to ciekawy przykład jednego z możliwych sposobów pisania o erotyce i seksie w literaturze. Chciałabym stanowczo kontynuować ten cykl publicystyczny o scenach erotycznych w literaturze – zamierzam wziąć na tapet zróżnicowanych, uznanych pisarzy, żeby ukazać i skomentować pewną mozaikę stylów literackiego traktowania erotyki; na pewno w tym zestawie tuzów literackich przywołam np. Márqueza… Nie zrażaj się więc akurat Murakamim – to tylko jeden z przykładów; z czasem w Karolakowie wyłoni się więcej bardzo różnych przykładów 🙂 .\n26 lipca 2018 at 08:20\t2 lata ago\nI oczywiście jestem bardzo ciekawa Twoich dalszych przemyśleń, refleksji, wniosków… Pisz śmiało, Smoku, jeśli i kiedy znowu najdzie Cię ochota 🙂 .\n52 245 zwiedzających blogowe miasto\nPisanie – przyjemność czy trudna praca?


Rozmawiał Jakub Ciastoń 04.08.2008 11:07\n- Prezes PZPN Michał Listkiewicz obiecywał piłkarzom 400 tys. euro przed meczem, żeby ich zmotywować. Ja tego nie rozumiem. Jeśli przegrałeś mecz, to następny zagraj tak, żeby wygrać. Na tym polega sport. Najpierw coś osiągnij, to dostaniesz nagrodę, a nie na odwrót - mówi Bogdan Wenta\nOlimpijczycy w drodze do Pekinu: Poproszę colę z wkładką »\nJakub Ciastoń: Wzruszył się pan na ślubowaniu przed wylotem na igrzyska?\nBogdan Wenta: Tak. Wysłuchanie Mazurka Dąbrowskiego było dla mnie niesamowitym przeżyciem. Wyjazd na igrzyska to marzenie każdego. A ja czekałem na ten moment 24 lata. Jako zawodnik miałem jechać do Los Angeles, ale wówczas nie pozwoliły nam komunistyczne władze. Wielu moich kolegów płakało, gdy dowiedzieliśmy się, że nie jedziemy.\nMówi pan, że czekał na igrzyska 24 lata, ale w 2000 r. był w Sydney jako zawodnik reprezentacji Niemiec.\n- Pojechałem jako "dziadek". Miałem 39 lat, ale trener Heinar Brand uznał, że mogę się przydać. Dlaczego grałem dla Niemiec? Miałem podwójne obywatelstwo, od lat żyłem za granicą. Tak ułożyło się moje życie, nie chcę do tego wracać. Na taki krok się kiedyś zdecydowałem i to moje osobiste przeżycie. Ze sportowego punktu widzenia wyjazd na igrzyska był spełnieniem sportowych marzeń z dzieciństwa, ale na dresie miałem inne godło, niż chciałbym mieć. Dlatego mówię, że tak naprawdę jadę dopiero na pierwsze igrzyska.\nBył pan w Sydney w kontakcie z polską ekipą?\n- Po złotym medalu Kamili Skolimowskiej poszedłem do siedziby polskiej misji. Pamiętam, że rozmawiałem z Adamem Gierszem, który był wtedy chyba jednym z szefów. Złożyłem gratulacje. Rozmawiałem m.in. z koszykarkami, spotkałem też na treningu Roberta Korzeniowskiego.\nOglądał pan w telewizji, jak polscy piłkarze ręczni zdobyli brąz w Montrealu w 1976 r.?\n- Tak, ale byłem wtedy dzieciakiem i szczerze mówiąc, bardziej od ręcznej fascynowali mnie piłkarze i siatkarze. To byli moi idole. Piłką ręczną na dobre zająłem się dopiero kilka lat później, gdy zmieniłem szkołę i poszedłem do technikum budowy okrętów w Gdańsku. Profesor Leon Wallerand był wtedy trenerem GKS Wybrzeże. Można powiedzieć, że moja miłość do piłki ręcznej została trochę narzucona. Ale nie żałuję.\nIgrzyska bez Daniela Żółtaka »\nNa co stać piłkarzy ręcznych? Przed ME z ust niektórych zawodników padały deklaracje, że jedziecie po medal. Było tylko siódme miejsce.\n- Wtedy, po srebrnym medalu MŚ i przed ME, zawodnicy znaleźli się w nowej dla nich sytuacji. Nagle okazało się, że ludzie poznają ich na ulicy. W mediach zrobił się boom na piłkę ręczną, dyscyplinę przez lata zaniedbaną. Było dużo wywiadów. Ktoś powiedział "walczymy o złoto", a napisali "jedziemy po złoto". Chłopaki musieli się nauczyć obcować z mediami, zrozumieć, że stali się osobami publicznymi. Moja rada jest taka: pamiętajmy, że Polska nie miała ostatnio tradycji w piłce ręcznej, a inne zespoły taką tradycję dobrych występów na dużych imprezach mają. Mamy zerowe doświadczenie, a oni bardzo duże. Wielu już się nas boi, ale my też mamy się kogo bać.\nCzy właśnie dlatego przed turniejem kwalifikacyjnym do igrzysk we Wrocławiu zarządził pan ciszę medialną?\n- Tak. Chciałem, żeby drużyna się wyciszyła. I udało się, awansowaliśmy do Pekinu. Dziękowałem potem dziennikarzom za wyrozumiałość. Uważam po prostu, że o zespole powinno być głośno po ważnej imprezie, kiedy osiągnie już jakiś wynik, a nie przed tym. Teraz jesteśmy przed igrzyskami. Niech głośno będzie o nas po nich, jak coś osiągniemy. To nasze motto.\nJest chyba jakiś cel minimum. Wyjście z grupy?\n- Bez sensu byłoby wyjeżdżać na igrzyska, gdybyśmy mieli nie wyjść z grupy.\nA grupa jest mocna...\n- Gramy m.in. z Chorwacją, czyli mistrzem olimpijskim, Hiszpanią i Francją, czyli utytułowanymi zespołami, z którymi od dawna nie udało nam się wygrać. Ale z drugiej strony - do ćwierćfinału wchodzą cztery drużyny. Nasza grupa jest silniejsza, ale grając w niej, unikniemy tych trzech potentatów w kolejnej rundzie. W drugiej grupie oczywiście też są mocne zespoły, jak np. Niemcy i Dania, ale z nimi udawało nam się już wygrywać. Ćwierćfinał to cel minimum, a potem jest już walka o medale. I... zdarzyć może się wszystko.\nPrzed odlotem do Azji rozegraliście mecze z Chorwacją. Udało wam się pokonać na wyjeździe mistrzów olimpijskich siedmioma punktami.\n- Nie można z tego robić wielkiego halo, bo to był sparing. Byliśmy na różnych etapach przygotowań. Zwycięstwo jednak zawsze cieszy, tym bardziej że graliśmy bez kontuzjowanych Grzegorza Tkaczyka, Karola Bieleckiego i Artura Siódmiaka. To była ważna wygrana w sferze psychiki, umocniła zespół.\nCzy kadra będzie się bardzo różnić od tej z MŚ?\n- Jej trzon jest niezmieniony. W większości mam sprawdzonych ludzi, którzy grają razem od lat. Ale pojawiają się też nowe osoby, jak np. Paweł Piwko, który zastąpił kontuzjowanego Patryka Kuchczyńskiego. Sport jest taką brutalną dziedziną życia, że nieszczęście twoje jest szczęściem kolegi, i odwrotnie. Po ME starałem się trochę zmienić podejście zespołu. I myślę, że było to już widać w turnieju kwalifikacyjnym we Wrocławiu. Chodzi o to, że nie trzeba wcale najlepiej grać, ale trzeba umieć rzucić resztki sił w decydującym momencie. Było to też widać w sparingach z Chorwacją. Gramy też lepiej w obronie, jest bardziej scementowana.\nW drużynie jest tak dobra atmosfera, że piłkarze i pan daliby się pokroić za pozostałych - tak mówi kapitan Grzegorz Tkaczyk. Jak się tworzy taką atmosferę?\n- Potrzeba czasu, wielu miesięcy razem i dużo pracy. Ta drużyna opiera się na pracy, pracy i jeszcze raz pracy. Ale też świadomości, że dążymy do wspólnego celu: żeby grać jak najlepiej. Uczymy się. Wiemy np., że czasami porażki też są potrzebne. Pomagają odnaleźć motywację, dają kopa. Z porażek można się nauczyć dużo więcej niż z wygranych meczów.\nMówi się o was, że jesteście prawdziwą drużyną z charyzmatycznym trenerem, który zachowuje się podczas meczów jak członek zespołu.\n- Nie zabiegamy o taki wizerunek, to przychodzi samo. W Polsce często jest tak, że zanim drużyna wyjedzie na imprezę, to już się mówi, że przywiezie medal. Szum w mediach jest niesamowity. Pamiętacie, co było przed mistrzostwami Europy w piłce nożnej? Na jakiej podstawie ktoś twierdził, że piłkarze mogą przywieźć dobry wynik z Euro, na podstawie naszej słabej ligi? Trzeba mieć pokorę.\nPiłkarze nożni czy siatkarze zarabiają już w Polsce duże pieniądze. Ich kontrakty idą często w miliony złotych.\n- Też jesteśmy zawodowcami. I też chcemy mieć więcej. Ale żeby dostać więcej, trzeba mieć argumenty. Pieniądze powinny przychodzić za wynikiem, a nie przed nim. Jeśli czytam, że prezes PZPN Michał Listkiewicz proponuje 400 tys. euro, by zmotywować do lepszej walki piłkarzy, to ja tego nie rozumiem. Jak się przegrało mecz, to w następnym walczy się, żeby wygrać. Na tym polega sport. Najpierw coś osiągnij, to dostaniesz nagrodę, a nie na odwrót. Nie można zaczynać dyskusji od pieniędzy, trzeba mieć jakieś argumenty. To jest tak, że każdy ma swoją firmę: Jurasik, Lijewski, Szmal, czy Tkaczyk. I firma będzie miała więcej pieniędzy, jak będzie miała wyniki. Najpierw trzeba popracować.\nAle tych pieniędzy chyba już jest trochę więcej niż kiedyś?\n- Jasne. Pamiętam jak dziś, gdy trzy lata temu spotkaliśmy się w Spale na pierwszym zgrupowaniu. Nie było dresów, nie było skarpetek, był jeden masażysta. Byliśmy sami menedżerami, kierownikami, wszystkim. Teraz reprezentacja działa profesjonalnie, mamy sponsorów. Kiedyś nie było koszulek, a teraz jest na nich coraz mniej miejsca, bo zakrywają je reklamy.\nPierwszy raz będziecie grali poza Europą. Czy jakoś specjalnie się do tego przygotowywaliście? Zabieracie swojego kucharza?\n- Nic z tych rzeczy. Zresztą nie mamy takich możliwości logistycznych. Nasza dyscyplina jest halowa, powietrze i temperatura nie mają dla nas aż tak dużego znaczenia. Ale to prawda, że w Azji nie graliśmy jeszcze nigdy, a inne zespoły tak. Mam nadzieję, że tygodniowy pobyt aklimatyzacyjny w Korei i te kilka dni w Pekinie przed pierwszym meczem wystarczą.\nW ostatnim czasie miał pan w kadrze trochę problemów z kontuzjami. Na 10 sierpnia [mecz z Chinami] wszyscy będą zdrowi?\n- Mam nadzieję. Różne urazy leczyli ostatnio m.in. Kamil Bielecki, Grzegorz Tkaczyk i Artur Siódmak. Ale trenowali indywidualnie. Mam jeszcze kilka znaków zapytania przed ostatecznym wyborem 14 graczy na igrzyska i rezerwowego. Nikt z grupy 18 zawodników, których zabieram na zgrupowanie do Korei, nie może być jeszcze pewny wyjazdu do Pekinu. Ostateczną kadrę podam, gdy zameldujemy się w wiosce olimpijskiej.\nCo na igrzyskach będzie decydujące?\n- Psychika. Chłopcy mówią otwarcie, że nie wiedzą, czego się spodziewać. Nigdy nie byli w Azji, nie byli na igrzyskach. Na mistrzostwach świata czy Europy gra się codziennie, a w Pekinie co dwa dni. Wioska olimpijska będzie ich rozpraszać. Wszędzie jakieś gwiazdy, koszykarze z NBA, wielcy mistrzowie. Trzeba będzie nad tym zapanować. Zorganizować treningi, jakoś utrzymać koncentrację. Będziemy się uczyć z dnia na dzień. Obyśmy popełnili jak najmniej błędów.


Wędka Fiume DUAL ACTION F.CADA42 - wedkarski.com\nWedkarski.com / Wędki / Odległościowe / Wędka DUAL ACTION\nWędka Fiume DUAL ACTION\nDual Action to wędzisko o jednej z najbardziej unikalnych konstrukcji na rynku. Jak sama nazwa mówi, to odległościówka o dwóch akcjach. Jej blank jest owalny, przez co w jednej pozycji wędka jest dość sztywna (pozwala to na dalekie rzuty oraz pewny hol dużych ryb), a zmieniając położenie wędziska o 90 stopni jego akcja staje się bardziej miękka i delikatna. To pozwala na lepszą amortyzację podczas holu oraz przy zacinaniu ryb na bardzo...\nF.CADA42 >20 420 144 215\nDual Action to wędzisko o jednej z najbardziej unikalnych konstrukcji na rynku. Jak sama nazwa mówi, to odległościówka o dwóch akcjach. Jej blank jest owalny, przez co w jednej pozycji wędka jest dość sztywna (pozwala to na dalekie rzuty oraz pewny hol dużych ryb), a zmieniając położenie wędziska o 90 stopni jego akcja staje się bardziej miękka i delikatna. To pozwala na lepszą amortyzację podczas holu oraz przy zacinaniu ryb na bardzo cienkich przyponach. Wędzisko wykonane jest z najwyższej klasy japońskiego włókna węglowego, uzbrojone w lekkie przelotki SIC. Jest wyjątkowo lekkie i uniwersalne, dzięki czemu spełnia wymagania najbardziej wymagających wędkarzy.


Mrs Dalloway - Virginia Woolf - Książka - Księgarnia Internetowa PWN\nPoruszająca opowieść, która uświadomi nam, że nie da się uciec od złej przeszłości. Akcja zabierze nas na Mazury. Tu poznamy trzy niezwykłe bohaterki. Teresę–bizneswoman prowadzącą własną knajpkę w mieście. Grażkę mieszkającą za miastem, n...


Ruch Rycerski: Gdańska Szkoła Rycerska\nPanie i panowie. Mam przyjemność ogłosić, że moje plany, działania i marzenia pomału się materializują. Gdańska Szkoła Rycerska to grupa zajmująca się rekonstrukcją sposobów walki z konia oraz rekonstrukcją kultury materialnej.\nTa grupa musiała powstać. Odkąd zafascynowałem się szermierką historyczną było dla mnie zupełnie jasne, że chcę się tym tematem zajmować z perspektywy siodła. Niestety lata mijały, a w Polsce nadal cicho w tym temacie. Mogłem albo czekać, aż ktoś założy grupę i liczyć, że będzie ona blisko Gdańska (prawdopodobieństwo bliskie 0) albo założyć coś samemu. Zgadnijcie którą opcję wybrałem :-)\nNie jest łatwo. Ale nikt nie obiecywał, że tak będzie. W każdym razie postęp jest już widoczny i to cieszy. Daje nadzieję. Pracy przed nami bardzo dużo, temat jeszcze bardziej skomplikowany niż szermierka piesza. Ale damy radę!\nMożecie obserwować nas na Facebook'u:\nMilka177 22 grudnia 2015 08:40\nGratuluje! Życzę powodzenia i trzymam kciuki!\nPs: blisko Gdańska czyli gdzie konkretnie owa grupa będzie urzędować?\nMaciej Laaser 22 grudnia 2015 10:42\nKonie mamy w Buszkowach pod Kolbudami.\nMilka177 22 grudnia 2015 11:51\nNo proszę, całkiem niedaleko mnie. Ja swojego trzymam w Borowinie koło Przywidza.\nMaciej Laaser 22 grudnia 2015 15:04\nWkrótce zaprosimy na wspólne manewry. Informacje na bieżąco na FB :-)


• shopper bag czarna - torebki niezwykle\nart-Madam.pltorebkina ramięshopper bag - czarna, elegancka nowoczesna, prezent pakowna, wygodna\nTorebki niezwykle - Wygodna na ramię\nshopper bag - czarna\nhand made na ramię shopper bag - czarna\nelegancka nowoczesna prezent pakowna wygodna czarne na ramię\n- wysokość - ok. 31 cm\n- wysokość z rączkami - ok. 58 cm\n- szerokość dna - ok. 10 cm\n- długość rączek - ok. 60 cm\nBŁYSKAWICZNIEWorkówka czerń nubuk faktura.180,00 zł Klasiks nubuk bordo.190,00 zł\nNa święta prezent kuferek - pawie. Na ramię handmade Torebka wykonana z wysokiej jakości, WYMIARY, MAŁY nie mieści formatu A4, 32 cm, 23 cm, 12 cm180,00 zł Pomysł na prezenty święta shopper bag bucket - maki. Na ramię handmade Odpowiednio usztywniona, nawet pusta zachowuje swój kształt, Wymiary, 41 cm, wysokość180,00 zł\nShopper bag bucket - irysy vintage.180,00 zł Świąteczne prezenty shopper bag z kieszonką z klapką - jesienny melanż. Na ramię handmade Torba wykonana z tkaniny wodoodpornej wzór, szerokość, 31 cm, szerokość dna, 52 cm180,00 zł


Bilety autobusowe - artykuły | Bytom Nasze Miasto\nSmog w Metropolii: 20 lutego komunikacja miejska za darmo dla kierowców\nSmog w Metropolii: We wtorek 20 lutego kierowcy pojadą komunikacją miejską za darmo. KZK GOP, MZKP Tarnowskie Góry oraz MZK Tychy wprowadzają bezpłatne przejazdy dla pasażerów, którzy w chwili przejazdu będą ze sobą posiadać dowód rejestracyjny samochodu osobowego.\n19 lutego 2018, 17:25\nDziś, tj. 31 października, uruchomiona została zastępcza komunikacja miejska. Zamiast tramwajem linii 5 z Zabrza do Bytomia (i odwrotnie) pojedziemy autobusem.\n31 października 2016, 10:14\nbytom tramwaj 5\nKontrola autobusów na Śląsku. Na 22 skontrolowane... tylko jeden w dobrym stanie!\n22 kontrole autobusów miejskich w Zabrzu i tylko... jeden nie wzbudził zastrzeżeń. W czwartek 30 czerwca Wojewódzki Inspektorat Transportu Drogowego w Katowicach, wraz z policją przeprowadzili szereg kontroli.\n1 lipca 2016, 16:07\nkontrola autobusów zabrze\nzabrze kontrola autobusów\n4 lipca 2012, 20:46\n27 czerwca 2012, 21:46\nklimatyzacja kzk gop\n4 stycznia 2012, 10:28\n24 listopada 2011, 16:20\nSzybką Koleją Regionalną dojedziemy z Zagłębia do Śląska\nHenryk Kowalski wraz z żoną mieszka w Dąbrowie Górniczej. Niemal codziennie oboje podróżują koleją. Szczególnie latem, gdy dopisuje pogoda, jeżdżą na działkę za Zawierciem. Pociągiem dojeżdżają też do znajomych do Sosnowca czy Katowic. Cieszą się, że za parę lat ich podróże będą dużo szybsze i bardziej komfortowe.\n7 lipca 2011, 13:28\nkolej tychy dąbrowa górnicza\nkolej zagłębie śląsk\nMieszkańcy informują: Jak to śląskie dziadki niszczą komunikację\nCzytałem ostatnio artykuł w DZ na temat odebrania przywileju bezpłatnego przejazdu osobom, które ukończyły 70. rok życia - w celu ratowania KZK GOP.\nkzk gop zniżki emeryci\nbezpłatny przejazd kzk gop\nkzk gop emeryci\n12 maja 2011, 10:46\nzatłoczone ulice śląsk\nzakorkowane drogi śląsk


„Czy lubisz swój głos?” - Babski Blues\n25 marca, 2016 11 września, 2016 Anna Sokołek\nCzy miałaś/ miałeś kiedyś okazję usłyszeć swój głos na jakimś nagraniu, choćby na filmiku z komórki? Jeśli tak, to jakie były Twoje wrażenia? Czy podobał Ci się Twój głos?\nZ mojego doświadczenia wynika, że przeważająca liczba osób reaguje w takiej sytuacji słowami: „Ale mam dziwny głos!”, „To nie ja!”, „Nie chcę tego słuchać!”… Ja też tak kiedyś reagowałam na MÓJ głos. Pomijam oczywiście fakt minimalnych zniekształceń, spowodowanych rodzajem nośnika, ale to wciąż Twój głos! Dlaczego więc tak reagujemy?\nRys.: Agata Jakuszko\nWielokrotnie pisałam, że śmiało możemy postawić znak równości między daną osobą a jej głosem: GŁOS = JA. To znaczy, że nasz głos odzwierciedla to, kim jesteśmy. Głos łączy wymiar fizyczny, emocjonalny i duchowy. Jak pisze Silviia Nakkach w książce „Uwolnij swój głos”: „Głos jest wciąż obecnym towarzyszem, który mówi nam, jak się czujemy, skąd przychodzimy i jaki jest w określonym momencie nasz stan fizyczny i emocjonalny. Niemal niemożliwe jest ukrycie w głosie naszych uczuć i myśli, ponieważ jego wysokość i barwa odzwierciedlają to, kim w danej chwili jesteśmy”. Tylko słysząc osobę możemy wiele o niej powiedzieć: ile ma mniej więcej lat, możemy określić jej płeć, czy jest zdrowa, czy chora, czy jest nieśmiała, czy pewna Siebie, czy jest radosna, czy smutna, być może się jąka albo nie daje nam dojść do słowa… Tyle i aż tyle… A może ktoś milczy – czyż nie jest to wymowne? Być może ktoś mówi szybko, chaotycznie, brakuje mu tchu, „zjada” końcówki? Być może ktoś mówi jednostajnie, monotonnie albo zbyt cicho by go usłyszeć? Te wszystkie elementy wiele nam mówią o tej osobie, nawet jeśli jej nie znamy. Te wszystkie elementy wiele nam mogą powiedzieć o nas Samych…\nJeśli więc słuchamy swojego głosu i nie identyfikujemy się z nim, czy to znaczy, że nie identyfikujemy się ze sobą, że nie lubimy Siebie, w końcu że nie znamy Siebie? Moja odpowiedz brzmi: być może tak… A na pewno warto się nad tym zastanowić!\nProponuję Ci ćwiczenie: wypisz na kartce jaki według Ciebie jest Twój głos – np.: że jest niski, mocny, ładny, brzydki, donośny, łamiący się, śpiewny… wszystko co przyjdzie Ci do głowy. Nagraj się np.: na dyktafon w telefonie i posłuchaj jak mówisz… Co czujesz? Bądź ze Sobą szczera/ szczery… Wypisz te cechy Twojego głosu, które usłyszałeś. Czy te dwie tabelki z cechami pokrywają się?\nWarsztaty pracy z głosem to świetna okazja, by być może pierwszy raz w życiu usłyszeć własny głos takim, jaki on jest naprawdę, by usłyszeć Siebie świadomie. I to zarówno w sensie dosłownym jak i tym głębszym. Świadoma praca z głosem to świadoma praca ze sobą – to odkrywanie tego, kim się jest naprawdę, nie tego, co nam się wydaje. To sięganie po własny, unikatowy potencjał, który drzemie w każdym z nas i tylko czeka, by go uwolnić… To droga do usłyszenia swojego głosu, do poznania go i polubienia takim, jaki jest.\nZapraszam Was na moje warsztaty „Uwolnij swój głos”, na których w bezpiecznej i radosnej atmosferze doświadczycie uwolnienia ciała, oddechu, emocji i głosu. Nie mam pomysłu jeszcze na kolejny artykuł, może macie jakiś pomysł – z chęcią Was wysłucham. A Wy Siebie? 😉\nPamiętacie o konkursie “Uwolnij swój głos”? Nagrodą główną jest bezpłatny udział w warsztatach z uwalniania głosu, które odbędą się 2 kwietnia 2016 r. w Warszawie. Spieszcie się! Czekamy na Wasze zgłoszenia do 28 marca 2016r., do godz. 23:59.\n Fragment pochodzi z książki pt.: „Uwolnij swój głos” Silvii Nakkach, która ukaże się w maju 2016 roku w wydawnictwie „Świadome Życie”.\nAnna Sokołek głos a osobowość Praca z głosem reakcja na głos świadoma zmiana Uwolnij swój głos warsztaty pracy z głosem warsztaty pracy z głosem w Warszawie


Wulkany na Bali – który jest najwyższy? Erupcje - Dzień Dobry TVN\nNurPhoto/Getty Images Wulkan Agung\nWyspa Bali ma długość 145 i szerokość 85 kilometrów. Jej ludność stanowią Balijczycy, posługujący się własnym językiem i zajmujący się od wieków chowem bawołów, koni i bydła oraz uprawą tarasową ryżu. Wulkan Agung, będący jednocześnie najwyższym szczytem wyspy, ma wysokość 3142 metrów, krater o średnicy pół kilometra i jest głęboki na 200 metrów.\nAgung – wulkan budzący respekt mieszkańców Bali\nAgung to wulkan czynny – tzw. stratowulkan. Powstają one w miejscu wybuchu wulkanu z nagromadzenia jego produktów. Ich magma jest bardzo lepka i zawiera dużo krzemionki. Zastyga w wielu warstwach, a zbocza wulkanu są mocno nachylone. Wyspa Bali, na której "drzemie" wulkan Agung, to najczęściej wybierany przez turystów kierunek w Indonezji. Na wyspie mieści się wiele luksusowych hoteli i atrakcji dla turystów. Bali jest częścią tzw. trójkąta koralowego. To obszar, na którym występuje ponad pół tysiąca gatunków koralowców. Cały czas trzeba tu pamiętać o tym, że Agung "czuwa" i w każdej chwili może się obudzić. Wiele osób pierwszy raz usłyszało o wulkanie Agung dopiero w 2017 roku, gdy wyrzucił on w atmosferę pył i dymy wulkaniczne. Jednak już wiele lat wcześniej nastąpiła jego erupcja i miała dużo bardziej nieszczęśliwe następstwa. Było to w roku 1963.\nPapua Nowa Gwinea – raj na końcu świata\nTragiczna w skutkach erupcja wulkanu na Bali – Agung, rok 1963\nStyczeń 1963 roku. Mieszkańcy wioski Jehkuri, umiejscowionej ok. 6 km od krateru wulkanu na Bali, na zboczu góry odczuwają nasilające się trzęsienia ziemi. To samo czują mieszkańcy wioski Kubu na przeciwległym zboczu góry. 18 lutego po godzinie 23 rozpoczyna się erupcja. 20. lutego zboczem góry Agung zaczyna spływać lawa. Jednak naprawdę "gorąco" robi się 15 marca. Zaczyna się trzęsienie ziemi, a po kilku godzinach tzw. kolumna erupcyjna na niebie ma wysokość prawie 26 kilometrów. Popiół opada nawet tysiąc kilometrów dalej, np. w Dżakarcie i Bandung. Spływy piroklastyczne (mieszanina gorących gazów, materiału skalnego i popiołów schodząca z góry niekiedy z prędkością nawet 200 metrów na sekundę) oraz tzw. lahary, czyli spływy błotne, niszczą wszystkie napotkane po drodze wioski, zabijając przy tym ludzi i zwierzęta. Sytuacja powtarza się 16 maja, jednak spływy piroklastyczne są już szersze i silniejsze. Docierają do podnóża wulkanu, zostawiając po sobie spustoszenie. Bardziej umiarkowana aktywność wulkanu będzie trwała aż do połowy stycznia 1964 roku, za to wcześniej, w listopadzie, lahary zabiją kolejne osoby. W latach 1964 i 1964 żywioł uśmierca w sumie około 1600 osób.\nWulkan Agung na Bali. Rok 2017\nZagrożenie wybuchem wulkanu na Bali można było też odczuć w 2017 roku. Wg szacunków na skutek komunikatów o ryzyku wybuchu, które szybko rozprzestrzeniły się na całym świecie, ruch turystyczny w następnych kilku miesiącach zmalał o około 30% (wyspę, jej zabytki i atrakcje odwiedza rocznie około 5 milionów osób). Wytyczono strefę zagrożenia, która sięgała do odległości 12 km od wulkanu. Pomimo tego, że główne miejscowości turystyczne Bali znajdują się daleko poza tą strefą, to ruch turystyczny na najbliższych lotniskach wyraźnie zakłócił pył z wulkanu, który paraliżował okresowo ich funkcjonowanie. Pod koniec września 2017 r. eksperci monitorujący stan wulkanu zauważyli wzmożoną aktywność sejsmiczną w rejonie Agung, co nie miało miejsca przez ostatnie ponad pół wieku (od erupcji w 1964 i 1964 roku). Turyści mieli zakaz zbliżania się do wulkanu na Bali na odległość mniejszą niż 6–7,5 km. Pod koniec listopada sytuacja staje się bardzo groźna. Na Bali obowiązuje już najwyższy alert. Zamknięte jest lotnisko, na którym w pewnym momencie utknęło około 5,5 tysiąca osób. Część pasażerów próbuje ewakuować się z lotniska Lambok na pobliskiej wyspie, jednak z powodu wiatru i pyłu, który on niesie, także i to lotnisko jest wyłączone z ruchu. Władze ostrzegają nawet, że użyją siły wobec połowy ze 100 tysięcy mieszkańców wyspy, którzy wbrew zaleceniom nie opuścili dotąd swoich domów. Mieszkańcy obu wysp Bali i Pulau Lambok otrzymują od władz specjalne maski przeciwpyłowe. Na szczęście sytuacja szybko uspokaja się, więc 29 listopada Port lotniczy Denpasar zostaje otwarty. Lotnisko na wyspie Lombok zostaje otwarte 1 grudnia.\nWulkan Agung na Bali w 2018 roku\nJuż 11 stycznia dochodzi do kolejnej erupcji na Bali wulkanu Agung, jednak sejsmolodzy w kolejnych dniach uspokajają, że jest to już jedynie faza wystudzania wulkanu. Obecnie wyspa Bali jest dobrze przygotowana na wybuchu wulkanu. Opracowane są szczegółowe procedury ewakuacji i wprowadzania stanów alarmowych. Wulkan i jego okolice są zamknięte i niedostępne dla zwiedzających. Główne miejscowości turystyczne na Bali znajdują się daleko poza strefą zamkniętą. W lutym 2018 władze uspokajają, że na razie wulkan nie zakłóci spokoju turystów i mieszkańców wyspy, jednak już pod koniec czerwca wulkan wyrzuca do atmosfery tony popiołu i dymu. Sytuacja powtarza się jeszcze na początku lipca. Strefa wykluczenia sięga już „tylko" 4 km wokół wulkanu, a goście są pouczani jedynie o konieczności sprawdzania rozkładów lotów i bieżącej sytuacji bezpośrednio przed wylotem na Bali.\nJulia Wieniawa zrobiła tatuaż na Bali. Czemu wzbudził tyle kontrowersji? "Brak jakiejkolwiek higieny"


Fotografia i design | abrahama.net.pl\nDodana przez APS01 (2018-11-14 01:59:02).\nSubmitted by addmean on Tue, 11/03/2020 - 07:19\nDzisiaj ludzie ogromnie chętnie korzystają z rozlicznego rodzaju udogodnień. Niewątpliwie do takowych należy internet, który nadzwyczaj ułatwił funkcjonowanie w wielu dziedzinach. Dzięki niemu możemy wykonywać najbardziej zwykłe zadania, takie jak płacenie rachunków czy robienie sprawunków.\nRead more about Internet jest współcześnie jednym z miejsc, w jakim realizuje się całe mnóstwo transakcji internacjonalnych\nPamiętajmy o wybraniu renomowanego dostawcy internetu i zabezpieczeniu sieci Wifi\nSubmitted by addmean on Sun, 11/01/2020 - 07:01\nNabycie najlepszego pakietu internetowego nie bywa zazwyczaj kwestią banalną, a wręcz przeciwnie może on powodować sporo kłopotów i zabierać bezcenny czas. Aby dobrze wybrać najlepiej zapoznać się mocno z technologią sieci internetowych. Czy lepsza i tańsza jest sieć kablowa czy sieć wifi? W wypadku takich pytań warto poznać marki zajmujące się dostarczeniem Internetu. Przy okazji sieci wifi, warto zainteresować się ich możliwym zasięgiem. W takim celu zaleca się przeprowadzanie specjalnych testów wifi. W dzisiejszych czasach testy sieci wifi mogą zdecydowanie dopomóc w wyborze najbardziej wartościowej oferty spośród licznych dostawców Internetu.\nRead more about Pamiętajmy o wybraniu renomowanego dostawcy internetu i zabezpieczeniu sieci Wifi\nZnaczna większość przedsiębiorstw prowadzi aktywne działania w sieci - jakie to ma znaczenie?\nSubmitted by addmean on Fri, 10/23/2020 - 10:12\nInternet jest niewątpliwie symbolem współczesnych czasów i na co dzień wykorzystuje z niego wielka liczba ludzi na całym globie. Zapewnia realizację najbardziej elementarnych zadań, takich jak zakupy lub opłacanie rachunków, a także tworzy cenne narzędzie wykorzystywane przez ekspertów przeróżnych dziedzin.\nRead more about Znaczna większość przedsiębiorstw prowadzi aktywne działania w sieci - jakie to ma znaczenie?\nSubmitted by addmean on Sat, 10/10/2020 - 07:04\nTechnika podąża nadal do przodu, a my razem z nią. Pragniemy być na bieżąco i wciąż na nowo dowiadywać się co jeszcze ma możliwość nam zaoferować. Wszelkiego typu gadżety upraszczające życie, przynoszące przyjemność i mogące wspomóc pracę są obecnie codziennością.\nNaprawianie odkurzacza, przeciwko określenie "jak umyć lodówkę" - czyli, czytelniku czy masz możliwość zrobić każdą rzecz sam?\nSubmitted by addmean on Fri, 10/09/2020 - 11:17\nNie wiesz jak oraz jak często "odpicowuje" się lodówkę, aby nazbyt szybciutko nam nie zepsuła się? A być może zepsuł Ci się odkurzacz i chcesz go sam naprawić, by zaoszczędzić na sprowadzaniu do domku specjalisty? Jeśli tak, to idealnie trafiłeś! Wewnątrz naszego nowym artykule podpowiemy Ci jak zająć się lodówką, oraz czy naprawa samemu odkurzacza ma możliwość się udać!\nRead more about Naprawianie odkurzacza, przeciwko określenie "jak umyć lodówkę" - czyli, czytelniku czy masz możliwość zrobić każdą rzecz sam?