Drodzy Czytelnicy! D W U M I E S I Ê C Z N I K - PDF\nDrodzy Czytelnicy! D W U M I E S I Ê C Z N I K\nDownload "Drodzy Czytelnicy! D W U M I E S I Ê C Z N I K"\n1 NR 44/ (4/ 2013) ISSN D W U M I E S I Ê C Z N I K Sztuka ³¹czy ludzi i pokolenia s. 6 Drodzy Czytelnicy! 100km/h w trzy sekundy s. 9 Tropem turystycznej przygody s. 10 Tegoroczne lato tradycyjnie ju powita³o nas upa³ami i burzami. Wierzymy jednak, e aura bêdzie dla wszystkich przyjazna i w pe³ni skorzystamy z uroków wakacji. W wolnych chwilach pragniemy zaœ Was zachêciæ do lektury Gazety Dywickiej. W niej mi³oœnikom historii Henryk Mondroch przedstawia ciekawostki o sterowcach stacjonuj¹cych w Kaliningradzie. ukasz Ruch, w swojej pe³nej humoru gadce, dokonuje podsumowañ lokalnych wydarzeñ, zaœ uczniowie gminnych gimnazjów przekonuj¹, e latanie szybowcem a tak trudne nie jest. Dwa letnie miesi¹ce to równie okres intensywnych przygotowañ do kolejnych imprez w naszej gminie. W imieniu organizatorów zapraszamy na kolejny Kiermas w Br¹swa³dzie. Mi³oœnicy regionalnej kuchni powinni obowi¹zkowo stawiæ siê na konkursie O Garniec K³obuka i spróbowaæ tych wszystkich pysznych dañ tam serwowanych. Tych zaœ, którzy lubi¹ wielkie urodziny, zachêcamy do odwiedzenia na koniec sierpnia ugwa³du mieszkañcy hucznie obchodz¹ w tym roku 650-lecie istnienia wsi. Przypomnijmy tak e, e w czerwcu na dywickim stadionie w Dniu Dziecka czeka³o na nasze pociechy wiele atrakcji. W gminne imprezy zaœ ju na sta³e wpisa³y siê: Sobótka Bukwa³dzka i obchody Nocy Œwiêtojañskiej we Fr¹czkach, a z Sêtala powêdrowa³a do Nowych W³ók tradycyjna ³osiera warmiñska na odpust Matki Bo ej Szkaplerznej. Na zakoñczenie w imieniu ca³ej Redakcji yczê wszystkim naszym Drogim Czytelnikom wspania³ego wypoczynku przy piêknej, wakacyjnej pogodzie oraz mi³ego czytania Gazety Dywickiej! Kazimierz Kisielew Redakcja - Adres: ul. Olsztyñska 28, Dywity, tel. (89) , Redaktor Naczelny: Kazimierz Kisielew. Zespó³ Redakcyjny: Aneta Fabisiak-Hill, Mariola Grzegorczyk, Henryk Mondroch, ukasz Ruch. Sk³ad komputerowy: Jacek Wiœniewski. Dwumiesiêcznik Gazeta Dywicka dostêpny jest w wersji elektronicznej na stronie: Redakcja nie zwraca niezamówionych tekstów oraz zastrzega sobie prawo dokonywania skrótów w nades³anych materia³ach. Informator Urzêdu Gminy - Redakcja: Krzysztof Zienkiewicz, Sk³ad komputerowy: Jacek Wiœniewski\n2 GOK Dywity. Konkurs na Inicjatywy Lokalne. W dniu 28 czerwca 2013 roku w GOK -u odbyło się spotkanie, na którym licznie stawili się przedstawiciele organizacji pozarządowych, sołectw, samorządu lokalnego i zainteresowanych mieszkańców. Pod kierownictwem dr Bożeny Chrostowskiej z Uniwersytetu Warmińsko-Mazurskiego wzięliśmy udział w dynamicznych warsztatach mających na celu dokonanie diagnozy stanu kultury w naszym środowisku lokalnym, dyskutowaliśmy o problemach, potrzebach. Przede wszystkim jednak zbieraliśmy idee, marzenia i projekty działań w obszarze kultury, które chcielibyśmy uruchomić w naszych najbliższych miejscowościach. Warsztaty były swoistym preludium do ogłoszonego przez GOK Konkursu na Inicjatywy Lokalne w Obszarze Kultury. Dzięki NCK mamy szansę otrzymać złotych, które przeznaczone zostaną na kulturę czynną: warsztaty, spotkania, ożywienie świetlic wiejskich, teatr, muzykę i sztuki plastyczne oraz wiele in- Gazeta Dywicka nr 44, s. 2 Kulturalne marzenia do spełnienia Gminny Ośrodek Kultury w Dywitach po raz drugi został beneficjentem programu Narodowego Centrum Kultury: Dom Kultury + Inicjatywy Lokalne. Dzięki tej edycji programu mamy unikalną możliwość zaproszenia mieszkańców Gminy Dywity do kreatywnej partycypacji w budowaniu oferty edukacyjno-kulturalnej naszego ośrodka kultury. Dywity. Lokalne Forum Równać Szanse. Działać na rzecz młodzieży Dnia 11 września 2013 roku w Gminnym Ośrodku Kultury w Dywitach odbędzie się Lokalne Forum Równać Szanse, organizowane przez Stowarzyszenie Warmińska Wieś przy wsparciu finansowym Polsko-Amerykańskiej Fundacji Wolności oraz Polskiej Fundacji Dzieci i Młodzieży. Forum w Dywitach będzie miejscem spotkania osób zainteresowanych wspieraniem rozwoju młodzieży i podjęciem wspólnej dyskusji na temat zasobów środowiska i wszelkich barier leżących u podstaw mniejszych szans młodzieży z małych miejscowości. Podstawowym celem spotkania jest dyskusja nad aktualnymi potrzebami i problemami młodych ludzi oraz zainicjowanie współpracy w tym zakresie. Wszystkich zainteresowanych udziałem w spotkaniu serdecznie zachęcamy do skontaktowania się z organizatorem. Zależy nam, aby w Forum wzięły udział zarówno instytucje, jak i indywidualne osoby, które działają bądź chciałyby podjąć działania na rzecz młodzieży w naszej gminie. (red.) nych, ciekawych pomysłów. Wyniki konkursu ogłoszone zostaną 17 lipca 2013 roku na stronie Foto: GOK wity.eu, natomiast inicjatywy realizowane będą na przestrzeni od września do listopada bieżącego roku. AFH\n3 Gazeta Dywicka nr 44, s. 3 Jeko Warnijo po noju łostonie Ciajsto, jek tak ślypsiom na noszo Warnijo, to sobzie myśla, jeka łóna sprowdy buła kedajś, a jeko je tero? Jek żyli tu ludzie kedajś, a jek żyjó dzisioj? Myśla sobzie tak, bo tero Warnijo to my wciórke, co żyjewam tutej na ty ziamni. Tlo, jek tak ślypsiom dali, na to wciórko kele mnie, to sia som siebzie pytom, czy noma kedajś nie bandzie wstyd? Wstyd przed tami, co przydó tu po noju. Psisza dzisioj do Woju ta gyszychta, bo źle sia dzieje na noszy Warniji, som am na to nie przyszed sprowdy, bom to do pospołu z Hubertem łuredzili, jek am sia na ryza kołam trocha po tych rozmajitych zioskach wybrali. Noprzód myślelim coby ołtam ta Warnijo łobjechać, ale sprowdy łuredzilim, co kołam to człoziek wszandzie dojydzie, a i trocha szportu noma tyż tlo no zdrozie bandzie. Tak w niydziela zaro po łobziedzie łotyjnylim koła z szołra i pojechalim. Razu z noszy zioski am nie wyjechali, a już am sia zjadozili. Palaruch morowy, siuła to talalajstwa pod lasam za noszó zioskó leży, aż ślypsia człozieka boló, jek sia to zidzi. Jekan djocheł tygój tyle wywoluł tamój żodan nie ziy, jek sia człoziek spyto. Talalajstwa, to nie tlo w lesie gwołt, jek sia noszo pełno durów sztrasijó jydzie tyż wszandzie tlo jekiś papsiyr abo flasza leży. Hubert mózi, co te śnieci, to pewno wywolajó zjadożóne ludziska, co majó te kubły do zortowanio, bo som mo take. Sprowdy siójsiod poziedzioł mnie co na to zortowanie to brok gwołt ciasu, bo łón to mo cołan heft zapsiany co i dzie, a czegój ni może cole wywolać. Djochli z tami śnieciami, pojechalim dali bez las, a tamój nic ziancy, jek tlo some dóry i błoto w drodze. W jenam mniejscu kele bagna buła tako zielgo pfica co ni jek am ji łoblyźć ni mogli. Rod nie rod styjnylim chodoki, nogowki zazinylim, koła na plecy i dali bez woda. Za lasam łoboczylim staro zielgo i murowano chałupa. Hubert móziuł, co to kedajś buło zielge gburstwo. Pora lot tamój nazot kele ty chałupy stojeli jeszcze dwa chlywy tlo jych rozwolili, a siójsioda łojczulek pozieduwał mu, co buła tamój tyż i stodoła, ale w wojna jó spolili. Tero w koło ty chaty choc zidać, co jeke ludzie w ni mniyszkajó, tlo some żygowki, a take zielge, co jek by w nich wlyźć, to razu i zidać by nie buło. Dali, jek am pojechali, kele drogi stojoł krzyż, co go Warnijoki postazili tam, co na dżuma kedajś łumerli, a za niam kele drogi buło już tlo pole i zieś. W ty ziosce sprowdy fejn. Jena chałupa łod drugi lepszo i łobory porumowane. Przyjechalim tu bo ziedzielim, co kele bryki za zioskó je stary smantorz, podjechalim do niygo zarośniantó alejó lipów, tlo na niygo nie wleźlim, bo gwołt buło tam przewolónych drzew. No jó, i tak wrócilim nazot do chaty, spraziedlizie nie mózilim do siebzie już nic bez coło droga, ale jek zajechoł am do chaty to zaro napsisoł am woma to wciórko, com zidzioł. Bo tak je już tero na noszy Warniji, co jek sia tak na nió poślypsia to sprowdy łóna fejno je. Tlo, jek wszystke poziedujó, co fejno to nie mózió, co nie brok już na ni nic robzić. Dzisioj jo Woma wszystkam, co tu żyjeta i noma rzóndzita mózia co my am tero só tu Warnijokami i to ło noju kedajś bando mózić, a jek to jedan móndry poziedoł, jek cia zidzó tak cia psiszó. To do zidzanio i tedy aż dugi roz. Łukasz Ruch Jek bysta nie ziedzieli. Wciórke wszystko, som am na to nie przyszed sam do tego doszedłem, wymyśliłem, ryza kołam poróż rowerem, szołer szopa, schowek, łotyjnylim wzięliśmy, pfica kałuża, talalajstwo śmieci, heft zeszyt, gburstwo duże gospodarstwo, bryki - most. Fundacja Prymus. Nagrody i stypendia dla najlepszych uczniów. Gminni Prymusi 2013 Corocznie Fundacja Prymus przyznaje stypendia i nagrody najlepszym uczniom w Gminie Dywity. W tym roku, już po raz dziesiąty, uroczystego wręczenia dokonali członkowie Rady Fundacji w dniu zakończenia roku szkolnego. Ostatni dzień nauki, który w tym roku przypadł 28 czerwca, to dla uczniów chwila wyjątkowa początek upragnionych wakacji. W przypadku najlepszych uczniów z poszczególnych gminnych szkół emocje były jeszcze większe. W tym dniu z rąk przedstawicieli Rady Fundacji Prymus otrzymali stypendia i nagrody rzeczowe w postaci komputerów. Uczniowie ci wyróżnili się nie tylko najlepszymi wynikami w nauce, ale również z sukcesami reprezentowali swoje szkoły w konkursach pozaszkolnych. Gratulujemy wszystkim laureatom i życzymy dalszego rozwijania swoich pasji. Laureaci Fundacji Prymus : - Natalia Grubert Szkoła Podstawowa w Bukwałdzie, - Wiktoria Obrębska Szkoła Podstawowa w Spręcowie, - Alicja Potasznik Zespół Szkół w Dywitach (Szkoła Podstawowa), - Paweł Sokół Zespół Szkół w Dywitach (Gimnazjum), - Julia Soroko Zespół Szkół w Tuławkach Foto: zak (Szkoła Podstawowa), - Nikola Zduńczyk Niepubliczna Szkoła Podstawowa w Słupach. zak\n4 Gazeta Dywicka nr 44, s. 4 Szkoła Podstawowa w Dywitach. Projekt Comenius. Dwa lata wspólnej wędrówki po krajach Unii Europejskiej W latach uczniowie Szkoły Podstawowej w Dywitach realizowali projekt Tęcza Oda do różnorodności w ramach akcji partnerskie projekty szkół Comenius Uczenie się przez całe życie. W projekcie brali udział uczniowie, nauczyciele, rodzice i społeczność lokalna z ośmiu różnych państw: Litwy, Łotwy, Francji, Włoch, Turcji, Bułgarii, Wielkiej Brytanii i Polski. Wśród głównych celów projektu były: wychowanie w tolerancji i szacunku dla odmienności i różnorodności, wymiana doświadczeń edukacyjnych, rozwijanie kompetencji językowych i informatycznych, rozwijanie umiejętności współdziałania i współpracy oraz poczucia przynależności zarówno do regionu, jak i Unii Europejskiej. Wyznaczone cele uczniowie realizowali poprzez wykonywanie różnych zadań i mobilności we wszystkich krajach partnerskich. W roku szkolnym powstały liczne prezentacje multimedialne i filmy na temat regionu, szkoły, regionalnych tańców i muzyki, literatury, sztuki, festiwali i świąt. Prace uczniów można zobaczyć na szkolnej stronie internetowej edu.pl oraz na stronie projektu www. circolocampibisenzio.it/rainbow/. W ubiegłym roku szkolnym uczniowie i nauczyciele odwiedzili pięć partnerskich szkół. W październiku odbyła się pierwsza wizyta. Pani dyrektor Bożena Wojarska, koordynator projektu pani Izabela Kozłowska i nauczyciel języka angielskiego odwiedzili Turcję. Było to spotkanie typowo robocze, zapadły tam decyzje dotyczące wszystkich technicznych problemów związanych z realizacją projektu. Przedyskutowano sposób realizacji mobilności, wygląd strony internetowej, podzielono się obowiązkami i zadaniami. Po warsztatach był czas na poznanie tureckich uczniów, systemu edukacyjnego i delektowanie się pięknymi widokami Kapadocji. W styczniu grupa 10 uczniów i czterech nauczycieli wraz z panią wicedyrektor Bożeną Gordon pojechała do Francji. Wyprawę odbyliśmy wspólnie ze szkołą partnerską z Litwy. Podróż była długa i męcząca, ale było warto. Francuska szkoła zachwyciła nas swoim wyposażeniem, planem zajęć i metodami pracy. W szkole znajdują się: profesjonalne studio nagrań, pracownia artystyczna, a nawet kaplica. Środa jest we Francji dniem wolnym od zajęć. Tego dnia wraz z uczniami i ich rodzicami uczyliśmy się jeździć na nartach biegowych u podnóża Alp. Program pobytu był bardzo ciekawy. Uczniowie zwiedzili średniowieczny zamek w Avignon, jeździli na nartach w Valance, grali w podchody w Romance. Rodziny w Burg de Page były wyjątkowo serdeczne i gościnne. Mieszkańców miasta poznaliśmy podczas festiwalu pieśni i tańców regionalnych, gdzie nasi uczniowie zaśpiewali i zatańczyli pofajdoka i szota. W marcu dwaj nauczyciele i cztery uczennice odwiedzili Florencję. Wzięli udział w warsztatach kulinarnych, poznali włoski system edukacyjny, podziwiali krzywą wieżę w Pizzie i rozkoszowali się włoskim słońcem. W trakcie pobytu powstał film pt. Comenius we Florencji. W maju nauczyciele i uczniowie odwiedzili Litwę i Łotwę. Wizyta trwała 8 dni. Pierwsze 4 dni spędzili na Litwie. Pływali i odpoczywali w Druskiennikach, wykonali wystawę na temat polskiej literatury dziecięcej, poznali uczniów i rodziców. W drodze na Łotwę zwiedzili Wilno i Grodno. Łotwa przywitała ich słoneczną pogodą i fantastycznym muzeum miniatur historycznych, gdzie mogli wcielić się w postacie z różnych epok. Kolejny rok szkolny rozpoczęliśmy wizytą w Wielkiej Brytanii. Naszym zadaniem było zaprezentowanie kalendarza przygotowanego przez uczniów, związanego z najważniejszymi wydarzeniami z życia szkoły. Angielska szkoła bardzo różni się od naszej przede wszystkim metodami pracy i wysokim standardem wyposażenia. Nasze uczennice Patrycja Deptuła i Agnieszka Kusior mieszkały u cudownych rodzin. Na początku bardzo się bały, ale już po pierwszym dniu rozwiązały się im języki i bariera językowa przestała istnieć. Sunderland nie rozpieszczał nas pogodą, która była typowo wyspiarska deszcz, a nawet powodzie. Zwiedziliśmy bardzo dużo: Świętą Wyspę, zamek w Anlwick, miasto Durham i Muzeum Etnograficzne Tekst i foto: Izabela Kozłowska w Beamish. W marcu nasi partnerzy gościli w Polsce. Pomimo mrozu i wiatru mamy nadzieję, że mile będą wspominać pobyt w Gdańsku i Warszawie, a w szczególności Dni sportu w naszej szkole. Tego dnia odbyły się warsztaty prowadzone przez specjalistów. Uczniowie mogli poznać różne dyscypliny sportowe: lekkoatletykę, taekwondo, MMA, blat, modern dance, taniec ludowy, football flagowy i szachy oraz wziąć udział w warsztatach prowadzonych przez zespół Stewite Gang. W maju dwóch uczniów Filip Roguszka i Tomek Podubiński poleciało do Bułgarii. Była to ostatnia wizyta w ramach projektu. Uczniowie wykonali prace na wystawę pt. Miejsca święte. Podczas wizyty zwiedzili Sofię i zabytkowy monastyr Cirila Rylskiego. Na podsumowanie projektu nasi partnerzy przygotowali prawdziwe, trwające ponad godzinę show. Wrażenia były niesamowite. W ramach projektu wyjechało 28 uczniów klas VI i 18 nauczycieli. Każda z wizyt była inna i każda była udana. Zdobyte doświadczenia bardzo wzbogaciły nasz światopogląd i wiedzę na temat życia w różnych zakątkach Europy. Najbardziej jednak zapisali nam się w pamięci ludzie. Wszędzie podobni, posiadający swoje problemy i troski, a przy tym radośni i bardzo serdeczni.\n5 Bukwałd. Dzień Rodziny nad jeziorem. Gazeta Dywicka nr 44, s. 5 Plastycznie, wokalnie i sportowo Uczniowie ze Szkoły Podstawowej w Bukwałdzie wraz z rodzicami 8 czerwca 2013 roku wzięli udział w Dniu Rodziny zorganizowanym nad Jeziorem Bukwałdzkim. Impreza, przygotowana przez Radę Rodziców, cieszyła się dużym zainteresowaniem, a uśmiechy na twarzach uczestników świadczyły, że warto było spędzić wspólnie sobotnie przedpołudnie. Na samym początku swój program zaprezentował Samorząd Uczniowski. Spośród przebranych na tę okazję uczestników wybierano Miss i Mistera Szkoły. Chłopcy przebrali się za dziewczynki i odwrotnie. Jury, powołane spośród rodziców, musiało nie tylko wybrać najlepsze przebranie, ale też brać pod uwagę, jak uczestnicy wykonali konkursowe zadania. Dziewczynki musiały zawiązać krawat, chłopcy zapleść w warkocze włosy i pomalować koleżankom paznokcie. Najwięcej uśmiechu na twarzach wszystkich zebranych wzbudził jednak solowy taniec z miotłą. Po tych prezentacjach odbył się konkurs wokalny dla rodzin zwyciężyła w nim rodzina państwa Pilgujów. Po nim był konkurs plastyczny Moja rodzina spędza wspólnie czas, na który wpłynęło 7 prac. Uczestnicy Dnia Rodziny oglądali zakodowane prace plastyczne i przy pomocy karteczek oddawali swoje głosy. Po podliczeniu głosów okazało się, że I miejsce zdobyła rodzina państwa Banasików, II miejsce Klaudia Durzyńska z mamą, zaś III praca rodziny Pilgujów. Wiele pozytywnych emocji wzbudził program Mam talent. Dzieci przedstawiały układy taneczne, śpiewały, zarówno z podkładem muzycznym, jak i bez. Tutaj również każdy mógł głosować na swojego ulubieńca. Szczególną uwagę w tym konkursie zwrócił Bartek Kowalewski swoim czystym i bezbłędnym wykonaniem piosenki nikt się po nim nie spodziewał takiego ukrytego talentu do śpiewania. Prawie jednogłośnie zdobył I miejsce. Tuż po nim na miejscu II była grupa wokalna z II klasy Kolorowe dzieci w składzie: Oliwia i Kacper Zającowie, Ania Pilguj i Klaudia Wermter. Miejsce trzecie zajęła Kinga Olejko. W trakcie imprezy na plac przy jeziorze wjechała straż pożarna z Brąswałdu. Ktoś podpalił suchą trzcinę (oczywiście wcześniej przygotowaną i ułożoną w bezpiecznym miejscu) i należało szybko ugasić ogień, co też uczyniono. Podczas pokazu akcji gaśniczej poinstruowano uczestników Dnia Rodziny, jak należy zachować się, gdy jest się świadkiem pożaru. Zwrócono również uwagę, na to jak niebezpieczne dla środowiska jest wiosenne wypalanie traw. Kolejnym punktem programu były zawody sportowe. W pierwszej grupie konkurencji startował rodzic z dzieckiem i to ona cieszyła się największym zainteresowaniem (wzięło w niej udział 18 grup). Uczestnicy rzucali ringiem i woreczkami do celu, kręcili hula-hop, strzelali piłką do bramki oraz musieli trafić piłką w pachołki. Konkurencje wymagały zręczności i w wielu przypadkach to dzieci okazywały się Foto. Kazimierz Kisielew Foto. Kazimierz Kisielew lepsze od rodziców. W końcowej klasyfikacji I miejsce zajął Mateusz Iwan wraz z mamą, II miejsce Bartek Mendrzycki z tatą, a na miejscu II była Sylwia Dobrzyńska z mamą. Następne zawody były przygotowane dla rodzinnych trójek. Rywalizowało tu pięć rodzin. Konkurencje były trudniejsze liczyło się nie tylko dokładne wykonanie, ale również czas. Uczestnicy biegali z woreczkiem na głowie, okrążali pachołki z jajkiem w łyżce, wykonywali bieg z pałeczkami sztafetowymi i przechodzeniem przez hula-hop, a także przesuwali piłeczki kijkami do uni-hokeja. Wszystkie pięć konkurencji wykonała najszybciej rodzina państwa Młynarczyków, tuż przed rodziną państwa Pilgujów i rodziną państwa Banasików. Organizatorzy zabawy nie zapomnieli o tych wszystkich dzieciach, których rodzice z różnych przyczyn nie mogli wziąć w niej udziału. Ostatnia grupa konkurencji sportowych przeznaczona była dla zespołów sześcioosobowych. Zgłosiły się cztery grupy. Uczestnicy rywalizowali w biegu stonogi z piłką, w sztafecie jednonogich i w biegu z drugą osobą na barana. Musieli wykazać się umiejętnością biegania przez płotki i zręcznością w okrążaniu pachołków ze szklanką pełną wody. W trakcie imprezy można było upiec sobie kiełbaski, zjeść lody oraz skorzystać z kąpieli słonecznej, gdyż pogoda dopisała uczestnikom. Wszystko to zaś dzięki zaangażowaniu Rady Rodziców Szkoły Podstawowej w Bukwałdzie i jej przewodniczącego pana Rafała Gawrońskiego. Serdecznie dziękujemy, zarówno jemu, jak i wszystkim uczestnikom i wierzymy, że w następnym roku Dzień Rodziny będzie równie udany. Kazimierz Kisielew\n6 Gazeta Dywicka nr 44, s. 6 GOK Dywity. Wystawa malarstwa. Sztuka łączy ludzi i pokolenia Poprzez ten projekt pokazaliśmy, jacy utalentowani ludzie żyją wśród nas. Udowodniliśmy, że po 60-tym roku życia można i warto rozwijać swoje umiejętności. Potwierdziliśmy przekonanie, że sztuka ma magiczną moc łączenia ludzi w różnym wieku. Doświadczyliśmy metamorfozy, jaką powoduje wspólne tworzenie i spotkanie z drugim człowiekiem. Dzięki zaangażowaniu wspaniałych ludzi i zastosowaniu innowacyjnych działań udało nam się zrealizować kolejne marzenie. W Gminnym Ośrodku Kultury w Dywitach do końca lipca można oglądać wystawę malarstwa, która zakończyła projekt Sztuka łączy ludzi i pokolenia realizowany w gminie Dywity w latach przez VI Oddział SSK Pojezierze, Paletę oraz Gminny Ośrodek Kultury w Dywitach, przy wsparciu finansowym Ministra Pracy i Polityki Społecznej w ramach programu ASOS. Od listopada do czerwca odbywały się zajęcia plastyczne dla osób starszych, które poznawały różnorodne techniki i doskonaliły umiejętności, aby następnie dzielić się dalej zdobytą wiedzą. Zebrały się 23 osoby. Seniorzy stawali się animatorami i prowadzili warsztaty dla dzieci ze szkoły podstawowej. Odbyły się cztery Spotkania Artystycznie Zakręcone otwarte dla wszystkich chętnych warsztaty, na które zapraszali seniorzyanimatorzy przy wsparciu profesjonalistów. Dużym wydarzeniem był konkurs Kobiece Impresje, który odbył się w kwietniu. Wzięły w nim udział 54 malarki amatorki z naszego powiatu. Podczas wystawy mogliśmy obejrzeć 106 prac. Zachęcam wszystkich, którzy lubią coś foto: GOK tworzyć, mają zainteresowania lub szukają czegoś dla siebie, do spotykania się w świetlicach wiejskich i wymiany doświadczeń między sołectwami. Współtwórczyni i koordynatorka projektu Joanna Kitkowska Tuławki. Rodzinnie i międzynarodowo. Poznajemy naszych sąsiadów - Rosja Pod takim hasłem odbył się 18 maja festyn rodzinny w Zespole Szkół w Tuławkach. Jak co roku uczniowie, rodzice i pracownicy szkoły zaangażowali się w przygotowanie dużej imprezy środowiskowej. Tematem przewodnim tegorocznego spotkania była Rosja. Festyn rozpoczął się rozgrywkami piłki siatkowej, w których brały udział zaprzyjaźnione szkoły występujące w barwach krajów nadbałtyckich. W tych zawodach zwyciężyła Polska, czyli uczniowie z Tuławek. Pozostali mogli szukać rewanżu w innych zabawach sportowych. Dużym zainteresowaniem cieszyła się tradycyjna gra rosyjska Gorodki. Uczestnicy festynu mogli poznać Rosję również od strony tradycji, kultury i geografii. Poszczególne klasy przygotowały program artystyczny z pieśniami i tańcami rosyjskimi. Wszystkim bardzo podobał się zabawny skecz pod tytułem Wilk i zając w wykonaniu klasy I gimnazjum. Można było poznać położenie geograficzne Rosji, zobaczyć najciekawsze miejsca w Moskwie i Kaliningradzie, a także podziwiać wielkie Matrioszki wykonane z masy solnej lub obejrzeć znane rosyjskie kreskówki w namiotowym kinie. Kulinarną oprawą imprezy były liczne ciasta i potrawy przygotowane przez rodziców według przepisów rosyjskiej kuchni. Można było też skosztować kiełbasek z grilla i grochówki oraz bigosu. Pragnienie świetnie gasił schłodzony kwas chlebowy tradycyjny napój rosyjski. Duże emocje towarzyszyły uczestnikom w cza- sie przyznawania głównej nagrody naszego festynu roweru, ufundowanego przez jednego ze sponsorów. Wśród licznych gości szczególną uwagę zwróciła grupa dzieci i młodzieży z Kaliningradu oraz pani Margerita z Litwy. Uczniowie z Kaliningradu, z Liceum nr 23, którzy przyjechali pod opieką pani wicedyrektor Sofii Dozorets, dali pokaz tańca disco i zaśpiewali kilka piosenek, m.in. z repertuaru Anny German, czym od razu wzbudzili Foto: sympatię naszej młodzieży. Pani Margerita opowiedziała o tradycjach swojego kraju i zaprezentowała liczne dzieła, które wykonała własnoręcznie z gliny, papieru i ze słomy oraz nauczyła nas tradycyjnego tańca. Pani dyrektor Mariola Soroka-Christow nawiązała współpracę ze szkołą w Kaliningradzie i zapowiedziała wycieczkę do tego miasta, którą zorganizuje na jesieni. M. Duch\n7 Bukwałd. Projekty z wykorzystaniem TIK. W I okresie roku szkolnego uczniowie pod opieką nauczycieli przygotowywali lekcje w wykorzystaniem TIK i prezentowali je swoim rówieśnikom. Uczyli się wyszukiwana informacji w Internecie, wyboru właściwych oraz prezentacji ich w przystępnej i atrakcyjnej formie. Poradzili sobie z tym bez zarzutu. Druga część roku szkolnego poświęcona była na opracowanie i realizację przez uczniów konkretnych projektów edukacyjnych. Uczestnicy kółka przyrodniczomatematycznego wykonali projekt ABC zdrowego ucznia. Samodzielnie zasiali zioła, które potem wykorzystali do stworzenia zdrowej sałatki, jednocześnie też wyszukali informacje o tych roślinach. Uczniowie z kółka języka angielskiego przygotowali angielskojęzyczny, multimedialny album 7 cudów Polski, a ich młodsi koledzy oznaczyli i opisali dokładnie, korzystając z Internetu, wszystkie gatunki drzew rosnące wokół szkoły. Uczniowie klasy VI postanowili zaś wcielić się w rolę prezenterów i operatorów filmowych. W efekcie ich pracy powstał film prezentujący atrakcje krajoznawczohistoryczne miejscowości zatytułowany Gazeta Dywicka nr 44, s. 7 Szkoła z klasą W październiku 2012 roku Szkoła Podstawowa w Bukwałdzie przystąpiła do ogólnopolskiego programu Szkoła z klasą 2.0, któremu patronują: Centrum Edukacji Obywatelskiej i Gazeta Wyborcza. Głównym celem projektu było położenie w szkole nacisku na większe zastosowanie w nauczaniu technologii informacyjno-komunikacyjnej (TIK) i nauczenie uczniów świadomego korzystania z Internetu. Zwieńczeniem całorocznej pracy i wielkim wyróżnieniem dla szkoły, był udział uczniów w Ogólnopolskim Festiwalu Projektów Szkoły z klasą 2.0 w Warszawie. Gady. VI Festyn Archeologiczny. Dawne gry, wikingowie i lekcje muzealne Foto: Kazimierz Kisielew Filmowy spacer po Bukwałdzie. Przez cały czas realizacji programu uczniowie na bieżąco komentowali swoje dokonania i dzielili się przemyśleniami na specjalnie w tym celu założonym blogu. Wielkim wyróżnieniem było zaproszenie szkoły do udziału w Ogólnopolskim Festiwalu Projektów Szkoła z klasą 2.0 w Centrum Nauki Kopernik w Warszawie w dniu 21 czerwca 2013 roku. Jest to o tyle istotne, że prezentowano tam 51 najlepszych projektów zrealizowanych przez szkoły w całej Polsce. Młodzież z naszej placówki nie tylko mogła zobaczyć, jak przez cały rok pracowali uczniowie z innych szkół, ale spotkała się z ekspertami od kinematografii z Polskiego Instytutu Sztuki Filmowej, którzy po obejrzeniu filmu udzielili im wielu cennych wskazówek. Kazimierz Kisielew W dniach 7 i 8 czerwca odbył się w Gadach VI Festyn Archeologiczny. Odwiedziło nas około 1000 osób, głównie uczniów ze szkół z całego województwa. Przygotowaliśmy wiele atrakcji, aby mogli oni na żywo zapoznać się z dawną historią tych ziem. W pierwszym dniu imprezy uczniowie brali udział w lekcji muzealnej Archeologia w zasięgu ręki. którą prowadziła Justyna Duda z Elbląga, warsztatach języka pruskiego (prowadzonych przez Romana Trzcińskiego z Dobrego Miasta) oraz w zajęciach w obozie Wikingów. Wikingowie (grupa rekonstrukcyjna Wehikuł Czasu z Pomorza) rozstawili w Gadach swój obóz, w którym toczyło się codzienne średniowieczne życie. Przygotowywano posiłek na ognisku, ćwiczono sprawne posługiwanie się bronią, lepiono garnuszki, filcowano elementy stroju, szyto buty. Powszechne uznanie zdobyły wikińskie wczesnośredniowieczne gry planszowe, które zafascynowały zgromadzonych na placu gości. Drugiego dnia festynu gościliśmy ponad 130 osobową grupę rowerzystów Kołodromu i Klubu 4R, którzy zgodnie z tradycją wjechali punktualnie o godzinie Można było wziąć udział w wykopaliskach archeologicznych, upiec podpłomyk, ugotować i zjeść warmińską breję. Zainteresowani historią Prusów mogli posłuchać odczytów naukowych o grodziskach (Robert Klimek), odkryciu legendarnej osady Truso (Jakub Jagodziński), Foto: Kazimierz Kisielew archeologii doświadczalnej (Paweł Szymański) i przepisach prawnych o znaleziskach historycznych (Justyna Duda). Przy pięknej pogodzie nie było miejsca na nudę. Do zobaczenia za rok. Teresa Kosińska\n8 Gimnazjum Dywity. Wyjazd do Marienschule. Gazeta Dywicka nr 44, s. 8 I znów spotkanie... Już od trzech lat, w ramach zawartej w 2010 roku umowy partnerskiej pomiędzy Powiatem Olsztyńskim a Powiatem Osnabrück, w Publicznym Gimnazjum w Dywitach realizowana jest polsko-niemiecka wymiana uczniów. W tym roku polska młodzież w dniach maja po raz drugi wyjechała do Niemiec, do Schwagstorf. Chętnych do tego wyjazdu było bardzo wielu, ale w ostateczności pojechało 29 gimnazjalistów bezpośrednio uczestniczących w realizacji projektu i 3 nauczycieli. Uczniów spotkały takie atrakcje jak: wyjazd na basen, dzień w parku linowym, gra terenowa, zwiedzanie ZOO w Osnabrück, a także udział w lekcjach, prowadzonych oczywiście w języku niemieckim. Dużą atrakcją był weekend spędzony ze swoimi niemieckimi partnerami oraz ich rodziną. Dzięki temu projektowi dywiccy uczniowie mogli rozwinąć swoje zdolności językowe, poznać nowych ludzi oraz zapoznać się z ich tradycjami i obyczajami. Zwiedzili także wiele miejscowości i ujrzeli piękny krajobraz Niemiec. Tydzień w Niemczech gimnazjaliści wspominają z uśmiechem na twarzy, wielu z nich chciałoby tam wrócić i spędzić więcej czasu w towarzystwie niemieckich rówieśników. Podczas wymiany gimnazjaliści odpoczęli nie tylko od szkoły, lecz także od codziennej rutyny. Za rok czeka nas wizyta niemieckich uczniów w dywickim gimnazjum. Mam nadzieję, że coraz więcej szkół będzie brało udział w takich projektach. Młodzież jest bardzo zadowolona z wyjazdu, a co najważniejsze, nauczyciele także nie mają im nic do zarzucenia. Wyjazd grupy młodzieży z Dywit został dofinansowany przez: Polsko-Niemiecką Współpracę Młodzieży, Urząd Gminy w Dywitach, Urząd Marszałkowski w Olsztynie i Stowarzyszenie Nasze Dzieci w Dywitach, za co serdecznie dziękujemy. Karolina Zyśk Dziennik z podróży do Marienschule Poniedziałek (22 maja) - Przed szkołą spotkaliśmy się bardzo wcześnie, o Niewyspani, ale gotowi na wielką przygodę! Podróż, łącznie z postojami, trwała ponad 17 godzin, ale mimo to humory wszystkim dopisywały. Czwartek (23 maja) - O godzinie 10:00 udaliśmy się do szkoły, by zapoznać się z niemieckimi uczniami. Na początku musieliśmy się przedstawić po niemiecku, a rówieśnicy zza Odry po polsku. Potem nadszedł czas na zabawy integrujące - w międzynarodowych grupach odpowiadaliśmy na swoje pytania. Te zajęcia ułatwiły nam dobranie się w pary z rówieśnikami ze szkoły w Marienschule. Następnie rozegrany został mecz piłki nożnej, w którym po zaciętej walce zwyciężyła polska drużyna. Po południu nadszedł czas na rekreację foto. Archiwum foto. Archiwum ruchową. Jedna grupa przy pomocy GPS -u miała dojść do wyznaczonego celu, młodzież z drugiej grupy wspinała się po skrzynkach od coca-coli. Przy obu zadaniach było wiele śmiechu i zabawy. Piątek (23 maja) - Wcześnie rano przyjechaliśmy do szkoły i uczestniczyliśmy razem z niemieckimi uczniami w zajęciach. Mieliśmy okazję brać udział w lekcjach: biologii, języka niemieckiego i angielskiego, fizyki, kulinarnych i WF-u. Potem na kilka godzin pojechaliśmy do parku linowego, który zrobił na nas duże wrażenie. Następnie byliśmy na basenie, a na zakończenie zaproszono nas na grilla. Sobota-niedziela (24-25 maja) - Te dni spędziliśmy u rodzin naszych niemieckich kolegów. Każda z rodzin przygotowała inne atrakcje: były gokarty, laserowe walki, niektórzy byli na zakupach, inni na kręglach, a jeszcze inni w parku rozrywki. W każdym razie wszyscy byli zadowoleni i smutno nam było każdego dnia wracać do miejsca zakwaterowania. Poniedziałek (27 maja) - Ten dzień spędziliśmy na wycieczce do Osnabrück. W ZOO oglądaliśmy różne gatunki zwierząt. Udaliśmy się też z wizytą do burmistrza, który zaprosił całą grupę na obiad. Po południu, gdy byliśmy w mieście, otrzymaliśmy zadanie do wykonania: odszukanie wskazanego na mapie miejsca i udowodnienie odnalezienia go wykonaniem zdjęcia. Po południu w szkole nastąpiło podsumowanie całego spotkania i nadszedł czas pożegnania. Wiele osób już zaczynało tęsknić, nikt nie chciał wyjeżdżać.... Wyjechaliśmy o godzinie Zmęczeni, pełni nowych wrażeń i wspomnień o następnego dnia wysiedliśmy z autokaru w Dywitach. Magdalena Rudź\n9 Gazeta Dywicka nr 44, s. 9 Dywity. Rozmowa z Bronisławem Ślężakiem instruktorem prowadzącym zajęcia w ramach działań projektu Akademia Wysokich Lotów. Mariola Grzegorczyk: Wiem, że lotnictwo interesuje Pana od wczesnej młodości. Jak zaczęła się Pana przygoda z lataniem? Bronisław Ślężak: Odkąd pamiętam, zawsze chciałem latać. Gdy miałem 16 lat, to zacząłem uczyć się latać szybowcami na lotnisku w Poznaniu. Odbywały się tam obozy szybowcowe. Następnie dostałem się do Technikum Agrolotniczego w Karolewie koło Kętrzyna i tam zdobyłem licencję pilota samolotowego zawodowego. M.G.: Jak wspomina Pan szkołę lotniczą, instruktorów? B.Ś.: To najpiękniejszy okres w moim życiu. M.G.: Jakie były początki Pana pracy w lotnictwie? B.Ś.: Pracowałem w firmie lotniczej jako pilot agro. Obecnie prowadzę własną działalność w zakresie szkoleń lotniczych. M.G.: Uczy Pan latania na samolotach ultralekkich? Czy trudno nauczyć się latać takim samolotem? B.Ś.: Zajmuję się szkoleniami na samolotach ultralekkich, ale również jestem instruktorem w Aeroklubie Warmińsko- Mazurskim, gdzie szkolimy na większych samolotach. Biorę również udział w operacjach lotniczych np. patrolowanie lotnicze, zrzucanie szczepionek itp. M.G.: Jak to się dzieje, że zarówno do Dywity. Akademia Wysokich Lotów. Lotnictwo to bardzo poważna dziedzina 100km/h w trzy sekundy Pana jaki i do pana Bogdana Kozłowskiego na szkolenia lotnicze przyjeżdżają chętni z odległych regionów Polski? B.Ś.: Lotnictwo to bardzo poważna dziedzina, niezależnie od tego, czy dotyczy samolotów, samolotów ultralekkich, motolotni, wiatrakowców, szybowców czy spadochronów. Razem z kolegą do swojej pracy podchodzimy bardzo odpowiedzialnie. Musimy osobę chcącą latać wprowadzić w skomplikowany świat lotniczy, tak by nasi uczniowie po ukończeniu szkolenia potrafili się w nim bez problemów poruszać. Duży nacisk podczas szkolenia kładę na umiejętność radzenia sobie w sytuacjach niestandardowych, nieprzewidzianych oraz na umiejętność prowadzenia korespondencji lotniczej. Dbam również o to, aby szkolenie odbywało się w miłej i serdecznej atmosferze. Nie bez znaczenia jest fakt, że szkolimy na nowym, bardzo dobrym samolocie wyposażonym w system ratunkowy. Samolot ten jest przekazany do szkolenia przez mieszkańca Dywit Darka Marcińczyka. Po ukończeniu szkolenia egzaminy państwowe odbywają się na naszym lotnisku. Szczycimy się stuprocentową zdawalnością egzaminów przez naszych adeptów. Część naszych byłych uczniów obecnie posiada własne samoloty i z powodzeniem wykorzystuje nabyte umiejętności latając rekreacyjnie, turystycznie lub biznesowo. M.G.: To ciekawe. Ile kosztuje samolot ultralekki? B.Ś.: Nowy od 250 do około 400 tysięcy złotych, w zależności od klasy i wyposażenia samolotu. M.G.: Z jaką prędkością lata taki samolot? B.Ś.: Szybsze nawet 270 km na godzinę, czyli z Olsztyna do Krakowa możemy się przemieścić w ciągu niecałych dwóch godzin. M.G.: Obecnie prowadzi Pan z młodzieżą zajęcia praktyczne w projekcie Akademia Wysokich Lotów. Jak pracuje się z młodzieżą z naszej gminy? B.Ś.: Dla mnie praca z młodzieżą gimnazjalną jest czymś nowym. Traktuję ich bardzo poważnie i po partnersku. Oni wyczuwają moje intencje i dzięki temu pracuje mi się z nimi wspaniale. Do latania podchodzą z dużym zaangażowaniem i przejęciem. Dzięki temu osiągam zamierzony cel w pracy z nimi. M.G.: Czego życzyłby Pan uczestnikom projektu i ich rodzicom? B.Ś.: Życzę tej młodzieży, aby uczestnictwo w projekcie pomogło im w ukierunkowaniu dalszej edukacji i w wyborze życiowej drogi, aby uwierzyli w swoje możliwości i nie bali się odważnych wyborów oraz realizacji swoich pasji i marzeń. M.G.: Dziękuję za rozmowę i życzę miłej i owocnej pracy. Ostatnią z atrakcji, jakich doświadczyła młodzież w projekcie Akademia Wysokich Lotów, były przeloty szybowcem. Zapoznanie się z inną specyfiką, z innym statkiem powietrznym, który lata na bez silnika i na zupełnie innych zasadach niż samolot. Na początku - legenda szybownictwa - instruktor szkolenia szybowcowego pan Janusz Bogdanowicz zapoznawał młodzież z zasadami bezpieczeństwa. Pokazał, jak zakłada się spadochron, który tu jest obowiązkowym wyposażeniem, a następnie zapoznawał młodzież kolejno z przyrządami. Teraz tylko start. Mariola Grzegorczyk: Młodzież tutaj również miała okazję spróbować sterowania. Jak radzili sobie za sterami szybowca? Janusz Bogdanowicz: Radzili sobie nadzwyczaj dobrze. Może dlatego, że mieli dobre przygotowanie teoretyczne oraz wcześniej próbowali sterowania samolotem. MG: Jak ocenia Pan takie działania w projekcie? Czy są potrzebne? JB: Każde działania mające na celu zainteresowanie młodzieży nie tylko sportami lotniczymi a lotnictwem w ogóle, są potrzebne, chociażby ze względu na możliwość sensownego zagospodarowania czasu wolnego. Lotnictwo uczy systematyczności, cierpliwości i dyscypliny a równocześnie ma w sobie wiele romantyzmu. Nie ma tu miejsca na rutynę i nudę. Projekt pozwolił młodzieży na spojrzenie na tę dyscyplinę od środka, co w innych warunkach dla wielu z nich byłoby pewnie niemożliwe. MG: Szybowiec holowany w górę z wyciągarki w trzy sekundy nabiera prędkości 100km/h. Jak wspominasz swój pierwszy lot? Grzegorz Wałpuski: Lot szybowcem, który odbył się dość niedawno w moim życiu, zapamiętam na bardzo długo. Instruktor był bardzo miły i pomocny. Miło mi się z nim współpracowało. Sam moment, kiedy samolot startuje, był nieco stresujący, jednak gdy zaczyna się szybowanie po niebie, człowiek się uspokaja, rozluźnia, zapomina o problemach. Myśli jedynie o chwili, w której trwa. Wspaniałe przeżycie! Maciej Jasiński: Lot szybowcem to była wielka atrakcja. Były odczuwalne silne podmuchy wiatru, ale to nie przeszkadzało mi w sterowaniu szybowcem. Instruktor przed startem wyjaśnił działanie sterów i podczas lotu podpowiadał, jak utrzymać stabilność. W czasie lotu szybowcem miałem okazję wypróbować jego zwrotność i duże szybkości. W czasie startu odczuwałem lekki strach, a potem się rozluźniłem. Wielką frajdę sprawiła mi możliwość samodzielnego sterowania maszyną. Kiedyś, jak byłem mały, chciałem zostać pilotem, a projekt pomógł mi w realizacji marzeń, do których na pewno w przyszłości będę dążył.\n10 Marząc o egzotycznych wyjazdach i planując urlop, w bardzo szerokiej ofercie biur turystycznych wyszukujemy najbardziej interesujące i korzystne formy turystycznej przygody w kraju i zagranicą. Często gotowi jesteśmy wydać spore pieniądze i przebyć wiele tysięcy kilometrów, żeby wyjątkowo atrakcyjnie spędzić wolny czas. Chyba wciąż zbyt mało doceniane i promowane są atrakcje znajdujące się znacznie bliżej, np. za naszą północną granicą państwową. Kaliningrad obecnie liczy około 420 tysięcy mieszkańców i jest największym tak blisko Dywit położonym miastem pełnym turystycznych walorów. W całym Obwodzie Kaliningradzkim żyje blisko milion mieszkańców. Do lat dziewięćdziesiątych region ten, jako enklawa militarna, odizolowany był od świata zachodniego, jak również od republik radzieckich. Ruch turystyczny nie istniał, a obecnie Obwód po latach izolacji dogania Europę i świat pod każdym względem. Już podczas pierestrojki uchylono nieco granice. Błyskawicznie rozkwitła wtedy wymiana handlowa i turystyczna, m.in. pomiędzy mieszkańcami Warmii i Mazur a Rosjanami z Obwodu Kaliningradzkiego. Po wejściu Polski do Unii Europejskiej kontakty zostały, niestety, utrudnione, a mały handel przygraniczny przestał się opłacać drobnym przedsiębiorcom. Obecnie, po okresie zastoju, znów możemy tam jeździć, a jako mieszkańcy gminy Dywity położonej stosunkowo blisko granicy, mamy przywilej korzystania ze specjalnych pozwoleń wizowych związanych z małym ruchem granicznym, dającym uprawnienia do wielokrotnego przekraczania granicy. W Olsztynie przy ul. Dąbrowszczaków 18 znajduje się punkt wizowy, gdzie można o takie pozwolenie wystąpić. Gazeta Dywicka nr 44, s. 10 TROPEM TURYSTYCZNEJ PRZYGODY Atrakcje Archiwum HM W ostatnich latach Kaliningrad zdecydowanie i bardzo pozytywnie zmienił swe oblicze Niemal na każdym kroku dostrzec można nowe inwestycje, centra handlowe, hotele, biurowce, restauracje, drogi, nowoczesne budynki. Mówi się, że Obwód Kaliningradzki jest oknem Rosji otwartym na świat i coraz częściej swój kapitał inwestują tu zachodnioeuropejskie firmy. Ale warto tu przyjechać, aby nie tylko o tym się przekonać. Muzeum Bursztynu mieszczące się w baszcie Dohnów posiada przebogate zbiory zgromadzone na powierzchni 1000 m kw., wśród nich zaś największy bursztyn świata ważący 4,28 kg. W kolekcji unikalne piękne minerały. Na szczególną uwagę zasługują dzieła mistrzów bursztyniarstwa z XVII i XVIII w., a więc z czasów, gdy powstawała Bursztynowa Komnata. Muzeum czynne jest przez cały tydzień. Największy targ w mieście przy ul. Czernichowskiego kusi między innymi ogromnym wyborem egzotycznych owocowych przysmaków. Przywożone są tu one przez mieszkańców Gruzji, Mołdawii oraz Azerbejdżanu i stanowią smakowity składnik zdrowej i smacznej diety. Można tu również nabyć puszkę kawioru oraz legendarną matrioszkę. Rzeka Pregoła wykorzystywana jest do przejażdżek łodziami motorowymi, organizowane są również wycieczki wokół Knipawy i po porcie. Nad portowym kanałem wznosi się nowoczesne oceanarium z bogatymi ekspozycjami. W pobliżu można zwiedzić statek badawczy Witeź, który posiada urządzenia do bezpośredniej łączności z obiektami znajdującymi się w przestrzeni kosmicznej. Kolejną atrakcją jest łódź podwodna przycumowana do nabrzeża. Po tym, gdy sami znajdziemy się na pokładzie wojennego okrętu, łatwiej możemy sobie wyobrazić, jak specyficzna i trudna jest służba marynarzy na podobnych jednostkach. Swietłogorsk (dawne Rauschen) dzierży prym na rosyjskich plażach Bałtyku, niezwykłych w tym miejscu, bo rozłożonych u stóp 60-metrowego stromego zbocza. Efektownymi schodami schodzi się wprost na nadmorski bulwar, można też zjechać windą lub wyciągiem krzesełkowym. Wzdłuż nabrzeża piękna, choć betonowa promenada, poniżej której rozciąga się wąski pasek piasku. Dawna baza sterowców,,york dziś Archiwum HM Osoby interesujące się zeppelinami z pewnością znajdą tu duże pole do poszukiwań zachowanych elementów infrastruktury służącej niegdyś obsłudze tych maszyn. Od 1911 roku na peryferiach ówczesnego Królewca funkcjonowała wtedy największą na świecie hala o długości 170 m, szerokości 42 m i 35 m wysokości.\n11 Ponadto znajdowały się tutaj magazyny amunicji, bomb, wodoru, paliw oraz innych materiałów eksploatacyjnych służących obsłudze bazy wojskowej o kryptonimie YORK. Nie była to jedyna baza w okolicy, ale o tym innym razem. W bieżącym roku podczas zimowej wizyty w Obwodzie Kaliningradzkim udało mi się odnaleźć miejsca, w których znajdowały się lądowiska sterowców. Na załączonej fotografii lotniczej na prawo od hali widać dużą kamienicę, w której mieściły się administracja oraz mieszkania części personelu pracującego w jednostce. Chociaż po dawnej bazie sterowców nie ma wielu śladów, to kamienica zachowała się do dziś w całości! Obecnie Gazeta Dywicka nr 44, s. 11 znajdują się w niej mieszkania zajmowane przez 16 rodzin. Podczas zwiedzania budynku największe wrażenie wywarła na mnie duża, przestrzenna klatka schodowa, w której na najwyższych kondygnacjach zachowała się oryginalna piękna i solidna terakota obrobiona mosiężnymi listwami. Mieszkańcy kamienicy do tej pory nie mieli pojęcia o przeszłości okolicznego terenu oraz dawnym przeznaczeniu gmachu, który zamieszkują. Obecny adres tego wyjątkowego budynku to ulica Marshala Borzowa 60. Rosyjska muza Podczas przyjemnych trudów poznawania licznych walorów turystycznych warto pamiętać, aby zachować nieco sił na niepowtarzalne, nocne atrakcje, które znajdują się tylko u naszych rosyjskich przyjaciół! By bliżej poznać i zrozumieć wyjątkowo piękny i dynamiczny temperament słowiańskiej, a zwłaszcza rosyjskiej duszy, należy udać się do restauracji z muzyką na żywo. Codziennie nocą w Kaliningradzie czynne są liczne lokale, w których króluje muzyka na żywo, taniec, śpiew i super zabawa. Bliżej opisać się tego nie da, to trzeba usłyszeć, zobaczyć, przeżyć i poczuć. Wymienione atrakcje są jedynie fragmentem dużego potencjału turystycznego i gospodarczego znajdującego się tak blisko Dywit. Każdy może tam znaleźć swoja wersję turystycznej przygody, a szanse na odkrycie czegoś nowego i wyjątkowego są większe niż gdzie indziej. Henryk Mondroch Bukwałd. IV Szkolny Turniej Warcabowy. Zwycięska walka o obronę zeszłorocznego tytułu W dniu 22 maja 2013 roku w Szkole Podstawowej w Bukwałdzie odbył się IV Turniej Warcabowy. Konkurs cieszył się dużym zainteresowaniem - przy planszach zasiadło osiemnaścioro zawodników w kategorii klas IV-VI oraz dziesięcioro z klas I-III. Poziom rozgrywek był wysoki, a wyniki niektórych rozgrywanych partii dużym zaskoczeniem. Na twarzach uczestników turnieju już od samego początku widać było skupienie. Przygotowywali się cały rok i każdy liczył na wygraną. Przemyślane przesunięcia pionków na planszy często wręcz zaskakiwały przeciwnika. Gra tylko z pozoru wydaje się prosta, zaś czasami nawet jeden niewłaściwy ruch może przesądzić o wyniku partii, szczególnie gdy po drugiej stronie planszy siedzi godny przeciwnik. Warcaby są trudną grą i uczą strategicznego myślenia mówi pan Witold Młynarczyk, rodzic i pomysłodawca tego konkursu. Napoleon Bonaparte nakazywał swoim generałom, aby w wolnych chwilach grali w warcaby. W tej grze trzeba być skupionym i nigdy do końca nie można być pewnym zwycięstwa. Szczególne, gdy gra się z godnym siebie przeciwnikiem. Chwila nieuwagi może oznaczać przegraną. Sam gram w wolnych chwilach ze swoimi córkami i zachęcam innych rodziców do gry z własnymi dziećmi dodaje. Rozgrywki warcabowe nie tylko uczą strategii, ale dają też możliwość osiągnięcia sukcesu tym uczniom, którzy z różnych powodów nie osiągają ich w innych dziedzinach. Warto organizować tego typu imprezy i zachęcać dzieci oraz młodzież do uczestnictwa w nich ze względu na ich walory integracyjne i wychowawcze. - W szkole w Bukwałdzie turniej organizujemy już po raz czwarty i wciąż cieszy się on wśród uczniów niesłabnącym zainteresowaniem zauważa pan Witold. I często jest właśnie tak, że poszczególne partie wygrywają uczniowie, po których byśmy się tego zupełnie niespodziewali. Widać, że przez ostatni rok wiele ćwiczyli. O tym, że w tej grze wszystko jest możliwe, pokazały już pierwsze rozgrywane partie. Prym wiedli uczniowie, którzy w poprzednim roku nie zajęli wysokich miejsc. W kategorii klas I-III miejsce pierwsze zajął Olaf Truszczyński z klasy III (w ubiegłym roku był III). Miłym zaskoczeniem było II miejsce Ani Pilguj (klasa II) oraz III miejsce Mateusza Piekarskiego (klasa III). Oboje są bardzo opanowani, grają przemyślanie i bardzo prawdopodobne, że za rok będą walczyć o złoty medal w swojej kategorii. Wśród klas starszych szybkie, zaplanowane partie rozgrywała Monika Borawska z klasy VI. Podobnie jak w roku poprzednim, zajęła I miejsce pokonując w finale swojego klasowego kolegę Dawida Rutkowskiego. Miejsce III wywalczyła Aleksandra Młynarczyk (klasa V). Foto: Kazimierz Kisielew Tradycyjnie na sam koniec do pojedynku o Super Puchar stanęli naprzeciw siebie zwycięscy obu kategorii dodaje pan Witold. W emocjonującej grze lepsza okazała się Monika Borawska, pokonując Olafa Truszczyńskiego. W porównaniu z jego wynikami z roku poprzedniego widać, że ciężko pracował. Jeżeli wciąż będzie ćwiczyć, to całkiem możliwe, że w przyszłym roku właśnie on sięgnie po Super Puchar. Na zakończenie turnieju dyrektor szkoły pani Dorota Zaręba wręczyła zwycięzcom poszczególnych kategorii medale oraz pamiątkowe dyplomy. Super Puchar najlepszego zawodnika turnieju otrzymała Monika Borawska. Zwycięzcom gratulujemy sukcesów, a wszystkich uczestników serdecznie zapraszamy do udziału w turnieju w następnym roku. Kazimierz Kisielew\n12 Gazeta Dywicka nr 44, s. 12 Krajowy Fina³ Czwartków Lekkoatletycznych - ódÿ Hubert Obuchowicz szósty w Polsce! Iza Górczak bardzo wysoko! W weekend czerwca odby³ siê w odzi Fina³ Krajowy Czwartków Lekkoatletycznych. Nie mog³o tam zabrakn¹æ naszych utalentowanych sportowców. Œ w i e t n i e s p i s a ³ s i ê H u b e r t Obuchowicz, który w sobotê dzielnie walczy³ w biegu na 300 metrów. Uzyska³ czas 48.60s i wywalczy³ awans do niedzielnego fina³u. Dzieñ póÿniej pobieg³ jeszcze lepiej i szybciej! Osi¹gn¹³ czas 47.93s, który da³ mu szóste miejsce w Polsce wœród ch³opców z rocznika 2002! Brawo Hubert! Bardzo udany wystêp zaliczy³a równie Iza Górczak, która w biegu na 600 metrów uzyska³a swój najlepszy wynik w yciu i z czasem 1:54.23s sklasyfikowana zosta³a na dwunastym miejscu w kraju wœród dziewcz¹t z rocznika 2001! Brawa dla Izy! Iza oraz H u b e r t s ¹ z a w o d n i k a m i s e k c j i lekkoatletycznej GUKS Dywity. GUKS ASY DYWITY Pas³êk. Mistrzostwa Województwa SZS w Lekkiej Atletyce Pas³êk szczêœliwy po raz kolejny - siedem medali dla naszych! We wtorek 4 czerwca w Pas³êku odby³y siê Mistrzostwa Województwa Warmiñsko-Mazurskiego Szkolnego Zwi¹zku Sportowego w Lekkiej Atletyce. Do walki o medale w mistrzostwach stanêli uczniowie z kilkunastu szkó³ z naszego województwa. Spora czêœæ startuj¹cych uczniów trenuje lekkoatletykê w klubach, tak wiêc o medale ³atwo nie by³o. Rywalizacja dostarczy³a wielu emocji i wra eñ. Pas³êk po raz kolejny okaza³ siê szczêœliwym miastem dla m³odych lekkoatletów z gminy Dywity. Uda³o im siê w mocnej stawce zdobyæ 7 medali (4 z³ote, 2 srebrne, 1 br¹zowy), a tak e zaj¹æ kilka wysokich miejsc. W kategorii szkó³ podstawowych dwa z³ote medale wywalczy³a Ala Potasznik z Dywit w biegach na 60 i 300 m. Wysokie miejsca w biegu na 60 m wywalczy³y Iza Górczak (SP Dywity) IV miejsce oraz Dominka M³ynarczyk (SP Bukwa³d) V miejsce. Dobrze pobieg³ równie Hubert Obuchowicz z Dywit, który by³ czwarty na 300 m. W biegu na 600 m s r e b r n y m e d a l wywalczy³a Natalia Grubert z Bukwa³du. W konkursie skoku w dal Iza Jatkiewicz z Dywit wskoczy³a na trzeci stopieñ podium! O s t a t n i m e d a l t o sprawa dziewcz¹t z Dywit, które w sk³adzie: Iza Jatkiewicz, Iza Górczak, Dominka ojewska oraz Ala Potasznik wywalczy³y tytu³ mistrzyñ województwa szkó³ podstawowych w s z t a f e c i e 4 x m. W kategorii szkó³ gimnazjalnych najlepsza na dystansie 100 m okaza³a siê Paulina Potasznik z Dywit, która zdo³a³a jeszcze wywalczyæ Foto: GUKS AS Dywity Tekst i foto: GUKS ASY DYWITY medal w mocno obsadzonym biegu na 300 m. Wœród ch³opców Konrad Szczêsny (Dywity) zaj¹³ V miejsce w biegu na 600 m. Paula i Konrad na podium w Ogólnopolskich Zawodach M³odzików! W dniu 8 czerwca w Kozienicach odby³ siê III Memoria³ Marka uczyñskiego. W ramach imprezy odby³y siê Ogólnopolskie Zawody M³odzików (roczniki 1998/99). Do udzia³u zg³osi³o siê oko³o 250 osób. W memoriale uczestniczyli zawodnicy z województw: warmiñsko-mazurskiego, ³ódzkiego, mazowieckiego, lubelskiego i kieleckiego. Nasze województwo reprezentowali m³odzicy z sekcji Asy Dywity. Najlepsze starty spoœród naszych podopiecznych zaliczyli Paulina Potasznik oraz Konrad Szczêsny. Paula znalaz³a siê w czo³ówce biegów sprinterskich. Zdoby³a dwa medale: br¹zowy w biegu na 100 metrów z czasem 13.06s i srebrny w biegu na 300 metrów, osi¹gaj¹c czas 42.98s. Konrad Szczêsny zaj¹³ trzecie miejsce w biegu na 1000 metrów (czas 3:03.95). Gratulujemy i yczymy dalszych sukcesów. Tekst i foto: GUKS ASY DYWITY


Zanim karp trafi na wigilijny stół - Wiadomości Rolnicze Polska\nStrona główna Informacje Zanim karp trafi na wigilijny stół\nBoże Narodzenie jest najbardziej uroczystym ze świąt w Polsce, a szczególny charakter – jak nigdzie na świecie – ma wieczerza wigilijna. Jej nastrój tworzą nie tylko obyczaje (ubieranie choinki, śpiewanie kolęd, obdarowywanie się nawzajem upominkami), ale równie potrawy, specjalnie przygotowane na ten jeden dzień w roku. Według tradycji, przestrzeganej w większości domów, do Wigilii zasiada się z chwilą ukazania się pierwszej gwiazdki na niebie. Wieczerzę – jak dawniej – rozpoczyna dzielenie się opłatkiem, symbolem święta rodzinnego i pojednania.\nOd niepamiętnych czasów wieczerza wigilijna składała się z postnych dań. Na stół trafiały więc ryby, potrawy z mąki, kaszy, suszonych grzybów, owoców, warzyw, miodu i orzechów. Wszystkie je przyrządzano na maśle lub oleju. Wśród podawanych ryb nie mogło zabraknąć śledzi, sandaczy, szczupaków i karpi. Ten ostatni, mimo że z roku na rok coraz więcej gospodyń kupuje na wigilię filety z ryb morskich, swoją czołową pozycję w menu wigilijnym zachował do dziś.\nZnany i hodowany w Polsce od XII stulecia karp tak naprawdę przysmakiem staje się raz w roku – w Wigilię. Z tych względów warto zadbać, by kupowane ryby były jak najlepszej jakości.\nWybierając się kupować karpie na wigilijny stół, warto zapytać sprzedawcę o rodowód karpia, a najlepiej o certyfikat jakości. Określa on, z jakiego gospodarstwa ryba pochodzi, zaświadcza o metodzie produkcji i stosowaniu zasad dobrej praktyki rybackiej. Na certyfikacie powinniśmy też znaleźć potwierdzenie badań weterynaryjnych, co upewni kupującego, że ryba pozbawiona jest toksyn, skażeń itp. Najlepiej kupować karpie żywe, nie okaleczone i bez śladów pleśni. Muszą ponadto być żwawe, płochliwe i odznaczać się charakterystyczna barwą. Nie powinno się kupować ryb z widocznymi pasożytami oraz takich, które nie mogą utrzymać w wodzie naturalnej pionowej pozycji. Według gastronomów najsmaczniejsze są ryby ważące od 1 1/2 do 2 1/2 kg. Większe karpie mają więcej mięsa i o wiele łatwiej usuwalne ości. Zachowują pełnię walorów smakowych, a ponadto… sprawianie jest mniej kłopotliwe. Żywe karpie niesie się do domu w wiadrze z wodą, a po przyniesieniu wkłada ryby do zimnej wody, którą należy często zmieniać, by zapewnić rybom stały dostęp tlenu.\nCzasami decydujemy się kupić karpie śnięte, nie patroszone. Jeśli są świeżo śnięte, zachowują swój normalny kształt, są jędrne i elastyczne (po naciśnięciu palcem dołek szybko się napełnia). Ich skrzela są czerwone, mogą być nieznacznie powleczone przezroczystym śluzem. Skóra powinna mieć naturalna barwę, oczy maja być jasne i wypukłe. Świeżo śnięta ryba zanurzona w wodzie opada na dno.\nRybę nieświeżą – zatem nie nadającą się do spożycia – rozpoznajemy po kwaśno-zgniłym zapachu, brunatnych skrzelach oraz skórze pokrytej mętnym, żółtawym śluzem. Śniętego karpia trzeba jak najszybciej wypatroszyć, starannie umyć i usunąć błonę wyścielającą wnętrze jamy brzusznej. Jeśli nie przyrządza się rybę natychmiast, zawija się ją w kawałek płótna skropionego octem i przechowuje w chłodnym miejscu.\nKupując karpie mrożone należy zwrócić uwagę, by miały wypukłe, błyszczące oczy, czerwone skrzela, mocno przylegające łuski i charakterystyczny świeży zapach. Przy uderzeniu powinny wydawać metaliczny dźwięk.\nKarpia zabija się w następujący sposób – rybę po opukaniu pod bieżącą wodą owiją się ścierką i układa na desce grzbietem do góry z głową zwróconą w prawą stronę. Trzymając rybę w lewej ręce, prawą uderza się silnie tłuczkiem w miejsce połączenia głowy z tułowiem. Następnie ostrym nożem przecina się kręgosłup u nasady głowy i pozostawia rybę do wykrwawienia.\nKarpia czyści się z łusek przed patroszeniem. Zaczyna od ogona w kierunku głowy. Używa się do tego celu ząbkowanego noża, specjalnych skrobaczek lub tarki. Rybę przytrzymuje się za ogon przez ścierkę i oczyszcza z łusek najpierw z jednej, potem z drugiej strony, wreszcie skrobie się grzbiet i podbrzusze. Potem płucze się tuszkę pod bieżącą wodą. Rybom przeznaczonym do gotowania lub pieczenia w całości pozostawia się płetwy grzbietową i ogonową.\nDo patroszenia układa się karpia tak, aby brzuch skierowany był ku prawej ręce. Lewą ręka przytrzymuje się rybę przez ściereczkę, prawą rozcina się podbrzusze. Na koniec usuwa się wnętrzności, uważając, by nie zgnieść woreczka żółciowego. Z głowy usuwa się gałki oczne i skrzela (są gorzkie). Jeżeli podczas patroszenia karpia pękł woreczek żółciowy, należy rybę natychmiast umyć pod silnym strumieniem wody, a wnętrzności wyrzucić (żółć też jest gorzka).\nJeśli czyścimy ryby na kilka dni przed przyrządzeniem, po oskrobaniu, wypatroszeniu, odcięciu płetw i ogona zawija się je i odkłada w zimne miejsce (lodówka, zamrażarka). Można je lekko posolić, ale nie należy myć. Natomiast dokładne płukanie konieczne jest bezpośrednio przed smażeniem lub gotowaniem.\nKarpie ważące ponad 1 1/2 kg można filetować. W tym celu oczyszczoną rybę kładzie się płasko na desce otworem brzusznym od siebie, następnie nacina się mięso przy głowie i prowadząc nóż po kręgosłupie wykrawa się podłużny płat mięsa, odcinając go przy ogonie. Następnie filety porcjuje się na kawałki 120-150 g, na skórze zaś robi 2-3 nacięcia, chroniące porcję przed deformacją podczas gotowania lub smażenia. Aby usunąć ości z płatów mięsa, podcina się połączenia ości w kierunku od grzbietu do brzucha.\nJeżeli ryba nie jest przeznaczona do gotowania, pieczenia lub nadziewania w całości, można ją także porcjować na dzwonka lub półdzwonka, krojąc tuszki w poprzek wraz ze skórą i ośćmi.\nZamrożonego karpia najwygodniej rozmrażać w zimnej wodzie. Najpierw starannie rybę myje się pod bieżącą wodą, a następnie wkłada do naczynia z wodą o temperaturze około 10oC (1 1/2-2 litry wody na 1 kg karpia), dodając do wody soli kuchennej (łyżeczka na litr płynu). Czas rozmrażania zależy od wielkości ryby. Gwałtowne rozmrażanie nie jest wskazane, powoduje bowiem duże wyciekanie soków z mięsa, co pogarsza nie tylko jego wartość odżywczą, ale także i smak. Dlatego nie rozmraża się ryby przez zanurzenie jej w gorącej wodzie. Filety rozmraża się w temperaturze pokojowej. Można je też rozmrażać w wodzie, ale przedtem całe filety wkłada się do woreczka foliowego (zabezpiecza przed wypłukiwaniem witamin i składników mineralnych). Rozmrożona ryba powinna być miękka, elastyczna, o właściwej barwie i woni. Raz rozmrożonych ryb nie wolno zamrażać powtórnie! Filetów zamrożonych w porcjach nie rozmraża się. Po opłukaniu należy od razu przystąpić do przygotowania potrawy.\nJeśli ryby pochodzą ze stawów, gdzie rozwijają się sinice, mogą pachnieć zapachem mułu. Fakt, że karpie odżywiają się sinicami, sprawia, że zapach tych glonów przechodzi do mięsa. Aby mięso ryby pozbawić tego niekorzystnego zapachu można:\n•Sprawioną rybę włożyć na 5 godzin do roztworu składającego się z 5 l wody, 2 czubatych łyżek sody oczyszczonej i 2 łyżeczek soli kuchennej;\n•Skropić tuszkę sokiem z cytryny lub kwaskiem cytrynowym\n•Włożyć rybę do marynaty składającej się z cytryny, szklanki białego wina, cebuli i łyżeczki kopru;\n•Moczyć rybę w wodzie z octem lub kilkoma kryształkami nadmanganianu potasu.\nRyby zanurzone w roztworze przetrzymuje się w chłodnym miejscu, natomiast po wyjęciu kilkakrotnie płucze, osusza i poddaje dalszej obróbce.


Przepis na Pierogi z białym serem - jak zrobić - MojePrzepisy.pl\nMojePrzepisy.plPierogi z białym serem\nOpisSłodziutkie, pierożki z białym serem. Każde dziecko je uwielbia.Składnikiser biały 0,5 kg\nżółtka surowe 1-2 szt\ndo polaniamasło cukier ewent bułka tarta Pierogi z białym serem - jak zrobić\nPrzygotować ciasto z przepisu podstawowego.\nSer pokruszyć lub zemleć. Dodać żółtka i cukier waniliowy. Wszystko wymieszać i posłodzić cukrem do smaku.\nZ ciasta wycinać szklanką krążki, napełniać farszem i formować pierogi.\nGotować we wrzącej, osolonej wodzie z dodatkiem oleju. Podawać z stopionym masełkiem z cukrem lub masełkiem stopionym z cukrem i tarta bułką. 4\nWyświetlenia: 12315Ile porcji: 11Łączny czas przyrzadzenia: 30min. Czas przygotowania: 30 min. JustineData dodania: 2008-11-03Zgłoś naruszenie przepisu\nZobacz także: WegetariańskieDla dzieciMączne > Pierogi\nPierogi z kapustą i bialym seremDodane przez:Justine\nPierogi ruskieDodane przez:Justine\nPierogi z kapustą i mięsemDodane przez:Justine\nKotlety jajeczneDodane przez:Justine\nDo przepisu na: Pierogi z białym serem\nTaj jeszcze nie jadlam śmietanką z cukrem zawsze polewam te z owocami. Ale ciekawy pomysl. Na pewno wyprobuje tak jak napisalas :)\nJa polewam śmietaną z cukrem.


Amator 2b - Audiostereo.pl\nAbout Amator 2b\nCurrently Viewing Forum: Hydepark\nAmator 2b replied to wojciech iwaszczukiewicz's topic in Hydepark\nPoczuli by się jak w domu gdyby kapo w takim obozie składało się z Łotyszy lub Ukrów. Prawie jak w domu.\nAmator 2b replied to Tommiashi's topic in Hydepark\nNie nasłali a wypi...... W sposób jaki to zrobili wskazuje, że miała miejsce deportacja. Przynajmniej tak oceniają to znawcy niemieckich procedur urzędniczych stosowanych w tych przypadkach. Brak bagażu i odprawy celnej.\nAmator 2b replied to witek_z's topic in Hydepark\nNiektórym się nie udało.\nOd Jurasa mogli pożyczyć. Na jakiś procent.\nProf Simon też już trochę w tym biznesie siedzi. Tylko on u Fajcerów.\nAmator 2b replied to sly30's topic in Hydepark\nNie wiem o czym mogą myśleć wyborcy PiSu, gdyż zazwyczaj niewiele myślą a Polska bliżej Berlina czy Paryża jest bardziej niż kiedykolwiek wcześniej. Straszenie pierwszego cadyka z Czerskiej i całego obozu zdrady i zaprzaństwa o tym jak to niby PiS + wielbiciele jest anty unijny jest zwyczajnym nieporozumieniem. Napisz mi proszę jak to też jest u jewroentuzjastów, że pół rury na dnie Bałtyku jest kosher a drugie pół już nie?\nAmator 2b replied to audiostereo.pl's topic in Hydepark\nDziałania przeciwko Polsce w wykonaniu Berlinkary jakoś dziwnie nie śmieszą. Pisz dalej.\nJest kontrolowany przez Putina. Dobrze, że ją zablokowali. Bardzo nieładnie z nim postąpili. Pozwolili żyć.\nTVP jakby ciekawsza\nAmator 2b replied to jakub102's topic in Hydepark\nNie muszą pokazywać. Każdy kto się na swoje nieszczęście zetknął z polskojęzyczną Temidą żadnych filmów oglądać nie musi.\nCzy Fundacja Billa i Melindy Gates jest zagrożeniem o globalnym znaczeniu? Pozytywnie na to pytanie odpowiada Józef Białek autor wydanej przez wydawnictwo Wektory książki „Czas sodomy. Czyli zamach na cywilizację”. Zdaniem Józefa Białka Fundacja Billa i Melindy Gates realizuje jako ”słup” politykę Fundacji Rockefellera. Sam Bill Gates, oficjalnie twórcy Microsoft firmy będącej monopolistą systemów operacyjnych w komputerach osobistych, jest zwolennikiem depopulacji, czyli drastycznego ograniczenia liczby ludzi na planecie Ziemia (więc trudno uwierzyć, że ma dobre intencje, promując nieprz\nNo to już wszystko układa się w jakąś tam całość. Nawet głąby wierzące w picdemie może w końcu zaskaczą o co tu biega. Wielu polskich przedsiębiorców otrzymało w ostatnim czasie mail od agencji nieruchomości w sprawie wykupu hoteli i przedsiębiorstw. Trudną sytuację na polskim rynku chcą wykorzystać zagraniczni inwestorzy. Sytuacja sporej grupy polskich przedsiębiorców, szczególnie z branży gastronomicznej i hotelarskiej, jest nie do pozazdroszczenia. Branża ma kłopoty finansowe. Wiele firm zbankrutowało lub jest na progu bankructwa. Pomoc od rządu, który zakazał im, nielegalnie\nJaka tam znowu walka. W Polsce jest w zasadzie system dwupartyjny przyklepany w Magdalence, którego głównym zadaniem jest tworzenie antagonizmów wśród wyznawców.


Handsomemen.pl - Artykuły - Łysienie - Łysienie anagenowe\nŚrodowisko – pochodzenie\nPrawidłowe ludzkie włosy mogą być klasyfikowane według trzech etapów procesu wzrostu: anagen, katagen oraz telogen. W anagenie włosy są w fazie wzrostu, podczas gdy w strukturze komórek mieszków włosa zachodzi silna aktywność. Takie włosy mają długie, nieregularne cebulki pokryte nienaruszonymi wewnętrznymi lub zewnętrznymi powłokami i są całkowicie zabarwione.\nPod koniec fazy anagen, ilość zabarwienia przy podstawie mieszków spada, co powoduje wzrost produkcji keratyny. Następnie, włosy wchodzą w kolejną fazę, katagen. Jest to przejściowa faza, w której wzrasta aktywność mitozy. Mieszki są oddzielone od brodawek skóry i splotu naczyń krwionośnych i poruszają się do góry w obrębie tkanki łącznej z powłoki w kierunku naskórka. Rezultat jest taki, że włosy, które przeszły fazę telogenu wchodzą w fazę spoczynku. Takie włosy mają krótkie cebulki, których kształt został uformowany w taki sposób, że są połączone z mieszkami. Cierpią one na brak powłok cebulek i tracą zabarwienie w otoczeniu trzonu włosa.\nWłosy pozostają w tym stanie odpoczynku tak długo aż mieszki samorzutnie ponownie rozpoczną fazę anagen. Na tym etapie włosy ukształtowane w fazie katagen są zmuszone przez rosnące pod nimi włosy do samorzutnego, ponownego rozpoczęcia procesu i cykl rozpoczyna się na nowo. Proces cykliczny nie jest synchronizowany w ogóle przez skórę głowy, ewentualnie łatki włosów mogą być synchronizowane. Długość każdej fazy cyklu jest tak długa jak długość cyklu rozpoczynającego, ale może się zmieniać w zależności od miejsca i wieku pacjenta. Na przykład, na skórze głowy przeciętna długość fazy anagen wynosi 1000 dni, a fazy katagen zaledwie kilka dni, a faza telogen 100 dni. Z pośród około 100,000 włosów na skórze głowy, od 10 do 15% jest w fazie katagen lub telogen przez cały czas, w każdej chwili. Większość mieszków włosów jest w etapie anagen przez cały czas.\nProces utraty włosów może zostać podzielony ze względu na studium zaawansowania ich wypadania. Łysienie telogenu zostały zdefiniowane jako wczesna i nadmierna utrata włosów z normalnych mieszków pozostających w spoczynku na skórze głowy. Tego typu utrata włosów zazwyczaj powoduje wystąpienie urazu psychicznego do normalnych włosów, czynnikiem wywołującym może być np. poród, operacja, gorączka, wszystkie te czynniki mogą powodować, że większy niż zwykle procent włosów przejdzie w fazę katagen lub telogen. Gdy faza anagen rozpoczyna się po 2-4 miesiącach później, włosy wypadną, spowoduje to tymczase rzednięcie włosów na głowie.\nŁysienie w stanie anagenu występuje po jakichkolwiek urazach mieszków włosów i niekorzystnie to wpłynie na mitozę lub aktywność metaboliczną. Utrata włosów jest zazwyczaj skutkiem ujawnionego środka chemoterapeutycznego takich jak: środków antymetabolicznych, środków alkilowych, środków hamujących mitozę, które są używane do leczenia raka. Zahamowanie lub powstrzymanie przed podziałem macierzy komórek może prowadzić do zwężenia tego procesu, osłabienie części trzonu włosa powoduje, że jest od bardzo wrażliwy na pęknięcia i nawet najmniejsze urazy. Ponadto może to skutkować kompletnym niepowodzeniem w tworzeniu i formowaniu włosów. Również cebulka włosa może zostać zniszczona, a włosy mogą oddzielić się od cebulek i wypaść. Wyłącznie aktywnie rosnące mieszki stają się obiektem to tych procesów. Ta forma alopecji – łysienia jest bardziej pospolita i ciężka w połączeniu z chemioterapią niż z przypadku zażywania pojedynczych leków i jej surowość jest ogólnie zależna od dawek. Łysienie anagenowe występuje także u osób z alopecją areata i powodują stan zapalny macierzy. Stwierdzono, że cechą charakterystyczną w łysieniu anagenowym jest zwężenie pęknięć trzonu włosa. Trzony włosów zwężają się jako skutek zniszczeń macierzy. Ewentualnie, pęknięcia trzonu po zwężającej się stronie.\nŁysienie anagenowe jest niepospolitym objawem pęcherzycy zwykłej (pemphigus vulgaris). Mieszki włosów są celem dla autoprzeciwciał pemphigus, ponieważ proteiny są wyraźne na nabłonku mieszków. Zaistniałe podziały międzykomórkowe powojują zmianę włosów anagen i ich wypadanie w otoczeniu miejsc, w których te zmiany zaszły.\n• Pacjenci stwierdzają, że obserwują dużą utratę włosów po wykrytych kuracjach lekowych bądź po zażywaniu toksycznych chemikaliów. Środki chemoterapeutyczne są najbardziej powszechnie odpowiedzialne za wypadanie i utratę włosów. Najbardziej poważna utrata włosów występuje w połączeniu z antybiotykiem doksorubicyną, nitrosoureas oraz cyclophosphamide. Utrata włosów zazwyczaj rozpoczyna się po 7-14 dniach od pierwszej chemoterapii. Utrata włosów jest klinicznie w większości przypadków widoczna po 1-2 miesiącach.\n• Pacjenci mający problemy dermatologiczne, ogólnoustrojowe, których przodkowie tracili włosy powinni wykluczyć przyczyny utraty włosów, wliczając w to niedożywienie lub złe odżywianie, niedobór żelaza, zaburzenia układu hormonalnego lub metabolicznego, chorobę kolagenową, infekcje, (na przykład syfilis-kiłę) oraz szerzącą się chorobę skóry.\n• Łysienie anagenowe może mieć niepospolite objawy u pacjenta z chorobą pęcherzyca zwykła (pemphigus vulgaris).\n• Różnorodność kuracji lekowych może powodować utratę włosów, pobudzać wzrost włosów lub wywoływać zmiany trzonu włosów oraz ich koloru. Utrata włosów wywołana przez leki jest zazwyczaj skutkiem ubocznym substancji toksycznych wpływających na macierz włosa. Ponadto, wiele leków rzadko opisuje się jako środki wpływające na utratę włosów, związek między spożyciem leków i utratą włosów został udowodniony zaledwie przez kilka ośrodków. Typ utraty włosów (telogen, anagen lub oba) jest zależny od przyjmowania leków oraz ich dawkowania, ale także od wrażliwości i podatności pacjenta.\n• Łysienie anagenowe jest nie szpecącą i nie okaleczającą formą łysienia i pozostawiają mieszki nietknięte.\n• Większość mieszków włosów jest w stanie anagen przez cały czas, dlatego alopecja anagen dotyka dużą część powierzchni skóry głowy.\n• Niektóre środki chemioterapeutyczne mogą także wywoływać łysienie telogenowe.\n• Połączenie łysienia telogenowego oraz anagenowego może spowodować utratę wszystkich włosów i całkowite wyłysienie.\n• Szeroko rozprzestrzenione łysienie anagenowe może różnić się od alopecji androgenetycznej, która jest charakteryzowana przednio-skroniowym wąskim łysieniem w okolicy ciemion.\n• Włosy i skóra głowy powinny być dokładnie zbadane, aby wykluczyć miejscową chorobę.\n• Erythema, łuszczenie się skóry, krosty, kształtowanie obszaru zatok lub zacieranie mieszków powinno być odnotowane.\n• Którekolwiek z wyżej wymienionych orzeczeń może wskazywać przyczynę alopecji.\nChemio-terapeuci zwykli używać do leczenia raka środków, które są najbardziej pospolitymi czynnikami powodującymi wystąpienie łysienia anagenowego.\n• Najbardziej poważna odmiana apolecji jest powodowana przez antybiotyki doksorubicynę, nitrosoureas oraz cyklofosfamid. Pozostałe środki, które to wywołują zawierają bleomycynę, daktynomycynę, daunorubicynę, fluorouracyl i metotreksat.\n• Pozostałe kuracje lekowe mogą powodować łysienie anagenowe zawierające bizmut, lowodopę, kolchicynę oraz cyklosporynę.\n• Wykrycie chemikaliów takich jak tal, bor, arsen może przyśpieszyć wywołanie łysienia anagenowego.\n• Przyczyny wystąpienia łysienia mogą być również takie jak poddanie się działaniu radioterapii, wystąpienie chorób układu dokrewnego, alopecji areata, urazów psychicznych lub problemów z ciśnieniem.\n• Przedstawiono, że pemphigus vulgaris (pęcherzyca zwykła) jest przyczyną łysienia.\n• Mogą być dokonane nowe wybrane badania laboratoryjne, jak wskazują na to obszerne orzeczenia historyczne i naukowe.\n• Testy serologiczne mogą zawierać następujące elementy:\n- badanie żelaza.\n- test funkcji tarczycy.\n- szybki plazmowy test na przeciwciała (RPR) oraz test laboratoryjny na badanie chorób wenerycznych.\n- antynuklearny test na przeciwciała.\n• Można ustalić poziom surowica i aminokwasów moczu.\n• W obawie przed inną diagnozą można wykonać mikroskopijne badanie na zarodniki grzybów oraz kulturę grzybów.\n• Łysienie anagenowe może być rozróżnione od łysienia telogenowego poprzez wykonanie testu:\n1. Aby wykonać ten test, należy stanowczo chwycić około 40 włosów między kciukiem, a palcem wskazującym i powoli pociągnąć je w taki sposób, aby je wyrwać, może to spowodować wyłącznie łagodny dyskomfort badanemu pacjentowi.\n2. Następnie należy użyć trychogramu, aby określić ilościowo stosunek umierających włosów anagen do włosów telogen.\n3. Włosy anagen i telogen mogą być często identyfikowane za pomocą gołego oka, ale wszelkie wątpliwości mogą zostać rozwiane za pomocą mikroskopu.\n4. Włosy anagen mają długie, nieregularne, poszarpane korzenie pokryte zewnętrznymi lub wewnętrznymi osłonami, i są całkowicie zabarwione.\n5. Włosy telogen mają krótkie korzenie. Cierpią one na brak osłon korzeni i charakteryzują się brakiem zabarwienia w okolicy trzonka.\n6. Zazwyczaj widocznych jest mniej niż 4-6 włosów telogen. Większa ilość włosów telogen wskazuje na zmianę w fazę telogen i sugeruje prawdopodobieństwo rozpoznania łysienia telogenowego.\n• Alternatywą jest przeprowadzenie łagodnego testu lub badanie usuniętych grzebień podczas czesania włosów. Obecność smukłych, zwężających się pęknięć oznacza rozpoznanie łysienia.\n• Łysienie anagenowe może być rozróżnione od innych odmian alopecji poprzez badanie zmian histologicznych na poziomej części.\n1. Pobranie punktowej biopsji (wielkości 4mm) ze skóry głowy zawierającej od 25 do 50 mieszków w celu wykonania badania.\n2. Normalnie mniej niż 15% mieszków znajduje się w fazie telogen. Dla łysienia anagenowego u pacjenta, który traci włosy normalny jest stosunek fazy anagen do fazy telogen.\n3. Wykrycie większej ilości niż 15% mieszków będących w fazie telogen wskazuje jednoznacznie na znaczną zmianę w kierunku telogenu u większości osób. Tego typu wynik sugeruje zdiagnozowanie łysienia telogenowego.\n4. Badane mieszki nie powinny ukazywać żadnych oznak zapalenia, zmian dystroficznych wewnętrznej powłoki lub wyciągu. Te cechy pozwalają odróżnić łysienie anagenowe od alopecji areata, łysienia adrogenetycznego lub łysienie trakcyjne.\nWłosy w fazie anagen mają długie, nieregularne korzenie i są pokryte nienaruszonymi wewnętrznymi lub zewnętrznymi osłonami. Tego typy włosy są całkowicie zabarwione. Natomiast włosy typu telogen mają krótkie korzenie (kształtu "club"). Te włosy cierpią na brak powłok i ukazują brak zabarwienia na części trzonu.\nOsoby, których nigdy nie dotknął problem nadmiernego wypadania włosów czy łysienia, nigdy nie będą wiedziały, z jakimi problemami borykają się takie osoby. Bardzo często zdarza się, że z powodu narastającego problemu, jakim jest łysienie osoby takie cierpią nie tylko z powodu estetycznego, ale również z powodu narastającej alienacji społecznej. Do tego stopnia wstydzą się swoich problemów, że coraz rzadziej opuszczają dom i coraz rzadziej odrywają się od swoich trosk. Pomóc im może Klinika Handsome Men, która oferuje 100% skuteczne metody walki z problemem. Można się o tym przekonać oglądając galerię zadowolonych pacjentów, dostępną Tutaj!\nAnagen Antybiotyki Cebulka włosa Chemioterapia Choroba kolagenowa Katagen Keratyna Klinika Handsome Men Leki Mieszki włosowe Mitoza Rak Syfilis Telogen Wypadanie włosów Łysienie Łysienie anagenowe Łysienie telogenowe Łysienie trakcyjne\nStany chorobowe, które powodują dużą liczbę wypadających włosów mogą być klasyfikowane ze względy na to c...\nŁysienie anagenowe w fazie wzrost...\nW przeciwieństwie do wypadania włosów w fazie spoczynku, chodzi tu o wypadanie włosów w trakcie fazy akty...\nWypadanie włosów Łysienie Gęste włosy Przedłużanie włosów Nawilżanie włosów Liszaj mieszkowaty Gorączka okopowa Fryzura


BETABION [Betaxolol] - Internetowa ENCYKLOPEDIA LEKÓW - opisy leków - MEDYCYNA - anauk group\nNazwa międzynarodowa: Betaxolol\nForma leku: krople do oczu 5 mg/ml\nZawartość 1 ml kropli do oczu zawiera 5 mg chlorowodorku betaksololu.\nSposób działania Betaksolol stosowany miejscowo do oka powoduje obniżenie podwyższonego, a także normalnego ciśnienia wewnątrz gałki ocznej, średnio o 25% (13-30%), niezależnie od tego czy jest to związane z jaskrą czy nie. Mechanizm działania betaksololu polega na ograniczeniu wytwarzania cieczy wodnistej w oku. Betaksolol jest długo działającym kardioselektywnym antagonistą receptorów b1, wykazuje minimalny wpływ na receptory b2 w układzie oddechowym. W porównaniu do nie selektywnych b-adrenolityków, wpływ betaksololu podawanego do oka na parametry sercowo-naczyniowe i płucne (nie ma wpływu na FEV1 i FEV), jest minimalny; jest dobrze stosowany przez pacjentów ze schorzeniami dróg oddechowych, także z astmą. Wykazuje minimalny wpływ na o.u.n. Nie wykazuje wewnętrznej aktywności symaptykominetycznej, ani znaczącej aktywności stabilizującej błonę komórkową. Ma korzystny wpływ na zachowanie pola widzenia, co może być związane z blokowaniem wolnego kanału wapniowego.\nOstrzeżenie Kontrola ciśnienia. W pierwszych tygodniach leczenia ciśnienie wewnątrzgałkowe należy mierzyć w różnych porach dnia, (u poszczególnych pacjentów występują indywidualne różnice ciśnienia w ciągu doby). Należy szczególnie uważnie obserwować pacjentów w celu przeciwdziałania objawom niepożądanym w następujących przypadkach: choroby serca - przerwać natychmiast podawanie kropli po wystąpieniu pierwszych objawów niewydolności serca. Choroby układu oddechowego (niewydolność oddechowa, astma) zwłaszcza u pacjentów silnie reagujących na b-adrenolityki: nie ma konieczności przerywania leczenia, jeżeli testy oddechowe są w normie, w wyjątkowych przypadkach może wystąpić atak astmy i zespół zaburzeń oddechowych. Pacjenci przyjmujący doustnie b-adrenolityki równocześnie z betaksololem stosowanym miejscowo do oka - możliwe jest wzajemne nasilenie działania tych leków obniżające ciśnienie wewnątrzgałkowe, a także wpływ na cały organizm. Atopia i reakcja anafilaktyczna - u pacjentów z takim wywiadem istnieje prawdopodobieństwo powstania reakcji alergicznej na betaksolol (w przypadku reakcji anafilaktycznej zwykle zalecane dawki epinefryny mogą być niewystarczające). Cukrzyca, szczególnie niestabilna (pacjenci przyjmujący insulinę i doustne leki przeciwcukrzycowe): może wystąpić maskowanie ostrej hipoglikemii. Nadczynność tarczycy - może wystąpić maskowanie objawów nadczynności tarczycy, a nagłe odstawienia może spowodować przełom tarczycowy. Zabiegi chirurgiczne: należy wziąć pod uwagę konieczność ograniczenia stosowanie betaksololu przed zastosowaniem środków ogólnie znieczulających, gdyż reakcja na te leki może być zmieniona. Soczewki kontaktowe ze względu na zawartość w kroplach chlorku benzalkoniowego należy zakładać soczewki kontaktowe 15 min po wkropleniu leku. Stosowanie u dzieci - brak wystarczających danych dotyczących bezpieczeństwa stosowania leku u dzieci. Zmiana dotychczasowego leku przeciw jaskrze na betaksolol (dotyczy monoterapii). Pierwszego dnia terapii należy podać dotychczas stosowany lek i betaksolol po 1 kropli 2x/dobę do chorego oka lub obydwu oczu, a następnego dnia zaniechać podawania leku dotychczas stosowanego i podać tylko betaksolol.\nDziałania niepożądane Betaksolol stosowany do oka jest dobrze tolerowany. Działania niepożądane występują bardzo rzadko. Działanie na oko: może wystąpić łzawienie, swędzenie, kłucie, uczucie pieczenia, obrzęk spojówek, zapalenie rogówki, nadwrażliwość na światło, anizokoria (nierówność źrenic). Prawdopodobieństwo wystąpienia ogólnoustrojowych reakcji niepożądanych (typowych dla b1-adrenolityków stosowanych doustnie) jest minimalne z uwagi na małe stężenie kropli i ilość betaksololu, która przedostaje się do krwioobiegu. Może wystąpić: bezsenność, znużenie, ból głowy, skurcz oskrzeli, obniżenie ciśnienia krwi, stany depresyjne, zaburzenie rytmu serca, nasilenie istniejącej niewydolności serca, osłabienie mięśni.\nDawkowanie Preparat przeznaczony jest do stosowania miejscowego. Do oka 1 lub 2 krople 2x/dobę co 12 h. Stabilizacja ciśnienia wewnątrzgałkowego u niektórych pacjentów może nastąpić dopiero po kilku tyg. leczenia.\nWskazania Jaskra przewlekła z otwartym kątem przesączenia. Stany podwyższonego ciśnienia wewnątrzgałkowego. Betaksolol jest przeznaczony do stosowania w monoterapii i w skojarzeniu z innymi lekami stosowanymi w leczeniu jaskry (leki adrenomimetyczne, np. epinefryna; inhibitory anhydrazy węglanowej, np. acetazolamid; leki cholinomimetyczne, np. pilokarpina).\nPrzeciwwskazania Nadwrażliwość na którykolwiek ze składników kropli. Bradykardia zatokowa. Blok przedsionkowo-komorowy II i III°. Jawna niewydolność serca. Wstrząs kardiogenny.\nInterakcje Doustne b-adrenolityki i inne leki obniżające ciśnienie krwi działają addycyjnie powodując większe obniżenie ciśnienia. Leki powodujące stratę katecholamin (np. rezerpina) mogą wywoływać nadmierne obniżenie ciśnienia krwi i bradykardię. Epinefryna może powodować nadmierne rozszerzenie źrenicy.\nPrzedawkowanie Przedawkowanie miejscowe należy usunąć przez szybkie płukanie oka bieżącą woda. Po pomyłkowym ustnym zażyciu kropli należy zastosować leczenie objawowe.\nCiąża i karmienie Kategoria stosowania leku w ciąży C. Lek może być stosowany w ciąży jedynie w przypadkach, gdy w opinii lekarza korzyść dla matki przeważa nad potencjalnym zagrożeniem dla płodu. Brak jest odpowiednich badań u kobiet w ciąży i oceny wpływu na płód betaksololu stosowanego miejscowo do oczu. Po podaniu betaksololu do oka należy brać pod uwagę możliwość przenikania do mleka matki karmiącej, chociaż brak danych na ten temat.\nOpakowania w opakowaniu 1 pojemnik o pojemności 5 ml lub 2 pojemniki o pojemności 5 ml


Pojedyncze ubezpieczenie należności | Euler Hermes\nPołączenie finansowania i ubezpieczenia pojedynczych faktur\nWprowadź innowacje ubezpieczając faktury\nUbezpieczenie wybranych faktur daje cyfrowym platformom finansującym dostęp zarówno do ochrony przed brakiem płatności jak i dostęp do narzędzi oceny ryzyka, dzięki czemu mogą one podejmować decyzje oparte na danych i ograniczać ryzyko w czasie rzeczywistym. Dzięki informacjom, nasi klienci mogą bezpiecznie wprowadzać innowacje i rozwijać bezpiecznie swój biznes.\nTo pierwszy produkt tego rodzaju – selektywna ochrona faktur, jest oparta na unikalnym API, które może być łatwo wbudowane w cyfrowe platformy finansowe. API umożliwia dodanie ochrony ubezpieczeniowej na poziomie faktury w czasie rzeczywistym.\nDzięki interfejsowi API i możliwości ubezpieczenia wybranej faktury nasi klienci mogą w pełni zautomatyzować proces związany z zarządzeniem należnościami. Platforma ubezpieczająca faktury zapewnia intuicyjną i kompleksową obsługę klienta, począwszy od decyzji dotyczących ubezpieczenia i wyceny ryzyka, płatności faktur, kończąc na zarządzaniu odszkodowaniami.\nDlaczego warto skorzystać z ubezpieczenia faktur?\nDostawca narzędzia jest liderem ubezpieczeń należności handlowych: Pojedynczą ochronę faktur zapewnia Euler Hermes, spółką z grupa Allianz, z ponad 100-letnim doświadczeniem w branży ubezpieczeń należności. Możesz polegać na 6 000 ekspertów ds. ryzyka kredytowego na ponad 50 rynkach. Co więcej, współpraca z Euler Hermes daje dostęp do informacji o rynku ponad 85 milionów firm.\nInnowacyjna platforma: jest to pierwsze API ubezpieczenia należności zbudowane przez zespół ekspertów i naukowców zajmujących się danymi oraz pioniersko współtworzone z bankami i partnerami w zakresie faktoringu.\nNajnowocześniejsza technologia: Prosta i skalowalna z ponad 4 miliardami euro transakcji przez API, w pełni testowalna w środowisku sandbox z obszernym opisem technicznym dostępnym w każdej chwili.\nPrześcignij konkurencję i dołącz do grona innowacyjnych banków i faktorów którzy tworzą nową ofertę i docierają do nowych rynków zdobywając więcej biznesu.