Wysłany: 30-10-2008, 22:20\nJest wiele alternatywnych światów i wydarzeń. Wydano wilele gier, mangę, novele, light novel, etc. Jest w czym przebierać.\nWysłany: 30-10-2008, 22:53\nAle czy te gry, mangi, novele, nie powtarzają do znudzenia ten sam schemat ? :) Moze w grze bo to przeszło, ale w anime ?\nWysłany: 30-10-2008, 23:21\nTe same realia, ale inne wydarzenia. Nie wiem czy coś takiego może znudzić. Szczególnie gdy jest to Higurashi i ten wspaniały duszny klimat. Oczywiście kiedy chce się „chłapnąć” wszystko na raz, to można się lekko zrazić, ale powrót do tego klimatu co jakiś czas nie może nudzić. W końcu po przeskanowaniu Higurashi, czas na Umineko i znów będzie przednia zabawa.\nWysłany: 31-10-2008, 12:14\nAnime jest świetne. Na początku mamy słodkie scenki, ale potem zaczyna być coraz ciężej. Ujrzymy trochę krwawych i nieraz dosyć brutalnych scen. Słyszałem opinie, że powinny z niego zrezygnować osoby o słabych nerwach, jednakże mną aż tak nie wstrząsnęły. mimo wszystko polecam Higurashi z czystym sumieniem. Na razie jest to jeden z najlepszych tytułów, jakie obejrzałem w tym roku.\nWysłany: 12-11-2008, 22:15\nHigurashi No Naku Koro Ni - swietne anie. Można spokojnie oglądac na jedno podjeście. Niesamowity klimat trzyma od samego OP po sam ED. Wszystkie Heny trzymały ten sam poziom i ogóle jak patrzę na avatar Kica to mnie ciarki przechodza.\n_Kai - Po samym OP widać, ze klimat sie trochę odmrocznił. Szczerze mówiąc to samo zakończenie drugiej serii było troszkę przekombinowane. Mój organizm strawił tak naciągany Hen jak ten ostatni (sorry ze nie sypę tytułami Henów ale z japońskiego dzięki moim wykładowcom w głowie siedza mi tylko kanji...) tylko dlatego, ze na prawdę po tylu próbach chciałem, żeby im się udało. W jakimś sensie wczułem się po prostu i ciężko mi się oglądało jak tak za kazdym razem o włos przekrywają z losem i nie są w stanie uratować wioski\n_Rei - Ciesz się, że to bedzie OVA. Nie zgadzam sie z Kicem, ze Higurashi się nigdy nie znudzi. To na prawdę świetne anime, ale ludziom jednak schematy się nudza.\nWysłany: 20-11-2008, 22:35\nCiekawe anime, ale odczucia mam dziwne.\nNa początku(tfu, właściwie to przez większy czas) charakteryzowałem to anime dwoma słowami "fajna sieka", nic po za tym. Psychopatyczni bohaterowie siekający się nawzajem bez większego sensu. Bez uczuć, bez wątpliwości. Po prostu role się odwracały, raz mordercą był Keiichi, innym razem Shion itd.\nW pewnym momencie przyłapałem się na myśleniu "No ciekawe jak teraz zadźgają głównego bohatera".\nTylko ta klątwa nie dawała mi spokoju, od początku do końca byłem ciekaw o co w tym chodzi.\nTo jak skonstruowano to anime na początku mi się nie podobało. W pewnym momencie(mniej więcej w tym samym czasie co moje przemyślenia na temat śmierci Keiichiego ^^) mało nie dostałem szału jak po raz kolejny historia rozpoczynała się tak samo.\nMówiąc "na początku" mam tak naprawdę na myśli "przez sporą większość czasu", bo prawdopodobnie gdyby nie finał to bym określił to anime z góry inaczej. Ale tutaj jest dobry przykład, że jeden odcinek może odmienić całkowicie zdanie o anime. Pokazali, że istnieją tam jednak jakieś uczucia, że nie zawsze wszystko musi się kończyć masakrą. Do tego nareszcie pokazali jakieś powiązanie pomiędzy tymi historiami.\nNo, ale scena z bombą była kiczowata - rodem z amerykańskiego filmu, w którym bohater ratuje świat w ostatniej sekundzie. Była to ostatnia rzecz jakiej bym się po Higurashu spodziewał.\nOgółem oglądając anime największą uwagę zwracam zawsze na bohaterów i związki między nimi. Dlatego pewnie spoglądam na anime tego typu trochę inaczej.\nNie lubię gdy bohaterowie są nieprawdopodobni, gdy nie mają watpliwości i najchętniej posiekali by wszystkich dookoła lub gdy są nieskończenie dobrzy.\nNie lubię też gdy jakieś uczucie pojawia się nagle, wywołując sadystyczne skłonności.\nTo mnie tutaj szczególnie uderzyło, o ile starałem się nie brać tego wszystkiego na logikę i traktować jako zwykła psychozę to tego nie mogłem przeoczyć.\nShion, która poznaje Satoshiego. Po jednym odcinku wybucha ślepą miłością, morduje wszystkich dookoła w imię miłości. Ma się rozumieć, że normalna to ona nie była, ale jakoś mnie to uderzyło.\nDobra, co by sie nie czepiać nie ma wątpliwości, że anime jest świetne. No i jedyne w swoim rodzaju, ma klimat. Polecam każdemu kto nie boi się posiekanych postaci w cukierkowym stylu(no chociaż latających kończyn jak w EL tu nie doświadczymy, trzeba się zadowolić kałużą krwi).\nPozdrawiam i jeszcze raz polecam! ;>\nWysłany: 23-12-2008, 17:26\nAnime WYMIATA , przebiło nawet mojego ulubionego Elfena !\nKoniec faktycznie trochę naciągany ale może to dla tego aby fani czekali na kolejną serie ?\n[o ile taka wyjdzie]\nAle te błyskawiczne zmiany charteru np dziś Shion kocha jutro zabija były spowodowane przez chorobę [Syndrom Hinamizawy]\nWysłany: 25-12-2008, 01:45\nBohaterowie są ciekawi, oraz można ich polubić.Kreski się zbytnio nie przyczepiam, bo dla mnie, to sprawa drugorzędna, co nie oznacza, że w tym przypadku jest zła.\nFabuła dosyć zawiła i skomplikowana - można się zniechęcić przy pierwszych odcinkach, jednak oglądanie następnych daje nam rekompensatę w postaci wielkiej satysfakcji.\nWysłany: 27-12-2008, 21:49\nNie rozumiem co wam się w tym podoba?\nNie lubie jak wszystko toczy się w kółko, dla mnie to anime to strata czasu.\nNie lubie jak główny bohater ciągle ginie.\nbłyskawiczne zmiany charteru np dziś Shion kocha jutro zabija\nTe zmiany mnie dobiły, może dlatego dałem sobie z tym spokój.\nWysłany: 27-12-2008, 22:05\nKwestia gustu. Dla mnie Higurashi ma niepowtarzalny klimat niepewności. A zmiany charakteru głównych bohaterów, ich chwiejna psychika są wręcz częścią założeń Higurashi. Są - czyli twórcy dobrze wywiązali się z założeń. ;)\nJa osobiście Higurashi uwielbiam - choćby za to, że przez większość czasu nie byłem w stanie stwierdzić, czy rzeczona klątwa czy inne zjawiska nadnaturalne naprawdę istniały czy były tylko imaginacją bohaterów. I za godziny myślenia, co się naprawdę stało. Ale\nWysłany: 17-04-2009, 15:57\nSięgnąłem po tę serie z nudów. Przyznam , że nie miałem zamiaru jej oglądać. Odstraszały mnie od niej pochlebne opinie na jej temat, zachwyty fanów, cukierkowa grafika, słodkie projekty postaci i mój własny upór. Bowiem jeżeli mnóstwo ludzi mówi, że coś jet świetne to jakim cudem mogą mieć rację?\nNo ale nuda to potężny wróg, w ostatnim desperackim akcie sięgnąłem po Higurashi 1 sezon i mogłem jedynie powiedzieć: o ja <cenzura><cenzura>.\nSerial jest bowiem bardzo dobry(powiedziałbym nawet genialny, ale to byłaby niewielka przesada). Połączenie kawaii grafiki z mrocznym psychodelicznym klimatem i sympatycznymi bohaterami dało wyśmienita mieszankę.\nPrzyznam, że jak odpaliłem pierwszy odcinek to obejrzałem serię od początku do końca w jeden dzień zapominając o jedzeniu i zrobieniu zakupów. Coś takiego nie zdarzyło się dawno. Bardzo dawno. Od wieków. Od czasu kiedy Chtullu uciął sobie drzemkę. Tak.\nSerial wciąga niczym marszobiegi po bagnach. Każda historia jest świetnie opowiedziana i spójna. Kolejne historie wypełniają luki w poprzednich i dodają nowe szczegóły do całej sytuacji. W zasadzie nie znalazłem rzeczy do której mógłbym się przyczepić. Biorąc pod uwagę, że wręcz kocham zrzędzić i narzekać, czepiać się szczegółów i drwić to o czymś świadczy, czyż nie?\nPostaci są dość charakterystyczne, każda z własną historią, dające się lubić mniej lub więcej.\nDruga seria jest już dużo dużo słabsza. Wpływ na mój negatywny odbiór 2 sezonu miał zapewne japoński dubbing(1 sezon oglądałem z angielskim), odarcie serialu z klimatu tajemniczości, zmiana narratora, luki w fabule i absurdalne czasem sytuacje. Ogólnie cały 2 sezon był niespójny i dziurawy jak ser szwajcarski.\nW stylu banda młodziaków(fakt, że po przejściach) bije w walce wręcz oddział żołdaków, po czym hero wypowiada tekst:"To byli/są profesjonaliści".\nLub kiedy jedna z bohaterek dociera w nocy do szkoły w której widzi stos trupów uczniów i nauczycieli, w tym resztę ekipy. Sęk w tym, że katastrofa która ich wszystkich zabiła zaczęła się po północy.\nPowiem tak, 2 sezon znużył mnie szybko. Doszło nawet do tego, że zacząłem przewijać poszczególne epizody. Jednym słowem nie za dobrze.\nPierwszy sezon polecam. Świetny klimat i niezłe historie.\nDrugi sezon jest nudny. Niestety. Można obejrzeć.\nWysłany: 16-07-2009, 19:20\nPierwsza seria podobała mi się bardzo. Faktem jest pewna powtarzalność (przy pierwszej opowieści prawie schowałam się ze strachu pod biurko, przy drugiej tylko zasłaniałam oczy, a dalej oglądałam w całości ;), natomiast napięcie jest niesamowite. Atmosfera grozy, niesamowitości, strachu, poczucie, że nikt nie jest bezpieczny, a do tego cykady w tle. I to, że w sumie nie ma wyjaśnienia. O tak, tak, tak, to lubię.\nDrugi sezon to już zupełnie inna bajka. Nie dość, że z dusznej, mrocznej atmosfery nie zostało nic (w pierwszej serii uwielbiałam Rikę, w drugiej modliłam się, żeby ktoś ją wreszcie zabił), a do tego\nurocze słodkie zakończenie, polukrowane do niestrawności, a do tego kompletnie kretyńska końcówka, kiedy to banda nastolatków pokonuje oddział wyszkolonych dorosłych, bo Satoko umie robić pułapki, no rzeczywiście, gratuluję tej pani\nNiemniej mam dwa pytania do zadania, bo nurtują mnie one bardzo, a jeśli została nam na nie dane odpowiedź, to ją przeoczyłam\nw trzeciej historii pierwszego sezonu\ngdy Keiichi zabija wujka Satoko, czemu raz ciało jest, a potem (gdy szuka go policja) go nie ma, nie wspominając już o tym dole, który Keichi wykopał, a następnego dnia go nie było?\ni w pierwszej historii pierwszego sezonu\noczywiste jest, że Keiichi choruje wtedy na syndrom Hinamizawy, ale czy chorują na niego też Mion i Rena? Tzn czy to były wszystko schizy Keiichiego że chcą go zabić (igła w jedzeniu, szaleństwo Reny, próba wstrzyknięcia mu czegoś na koniec), czy faktycznie próbowały?\nWysłany: 16-07-2009, 20:37\nA mi właśnie druga seria podobała się bardziej, sam słyszałem wiele opinii na ten temat i po genialnej części pierwszej spodziewałem się wielkiego zawodu. Zacząłem oglądać pierwsze odcinki bez przekonania, no i denerwowała mnie Rika ze swoimi tekstami o przeznaczeniu... Aż w końcu potem wciągnęło mnie i nie mogłem się oderwać. Po jednym odcinku automatycznie odpalałem drugi i tak do końca.\nA co do pokonania wyszkolonych oddziałów, było to trochę niedorzeczne, ale po pierwsze nie chodziło tu tylko o pułapki Satoko (której z resztą nienawidzę i za każdym razem miałem nadzieję, że ktoś ją zabije), ale o współpracę wszystkich. Z resztą te oddziały robiły jakoś wszystko według mnie zupełnie bez przekonania. Po prostu robili, bo musieli i to wszystko. Pod koniec do tego byli pewni zwycięstwa, no bo jak tu nie być pewnym? Grupka dzieciaków w lesie i grupa dorosłych z broniami. Możliwe że to ich zdekoncentrowało i wpadli.\nMożliwe jest też to, że w tej Hinamizawie Rena i Mion współpracowały z Takano i Keiichi zaczynał mieć objawy Syndromu, więc może chciała zbadać go w końcowym stadium, więc kazała tamtym dwóm złapać go i podać ten narkotyk. Jednak Kei-kun uwolnił się, zabił je i uciekł. Kiedy wychodził widać było przed jego domem facetów i biały samochód, możliwe że wysłała ich Takano, żeby przechwycili Keiichiego i dowieźli do niej.\nJa to sobie tak wytłumaczyłem, ale nie wiem. Skoro mówi się o trzeciej serii, to może tam coś wyjaśnią?\nWysłany: 16-07-2009, 20:43\nWydaje mi się, że Mion i Rena nie chorują, syndrom Hinamizawy powoduję halucynacje i paranoię. Strzykawka mogła być zwykłym flamastrem. Igła mogła znaleźć się w jedzeniu przez przypadek.\nMoże Takano się w to wmieszała. Ostatecznie miała obsesję na punkcie syndromu Hnamizawy i udowodnieniu prawdziwości teorii jej dziadka.\nWysłany: 30-07-2009, 12:37\nHigurashi no Naku Koro ni Rei - Trzeci odcinek za mną, nareszcie coś porządnego, w końcu jakaś normalna fabula bez wygłupów(pierwszy odcinek był komedią), chociaż widać, że poziomem już nie dorówna do poprzednich serii, ale z chęcią dowiem się co będzie dalej. Jednak i tak wygląda mi to na wpychanie dalszej fabuły na siłę :(, ale niech się starają, chętnie zobaczę co im z tego wyjdzie. W każdym razie Rei, tak jak poprzednie części jest niezwykle zagadkowe i wciągające ^^\nScena jak Rika tłukła krzesłem Satoko była bezcenna...brrr\nForum Kotatsu » :: Manga & anime ::.. » Alfabet » Higurashi no Naku Koro ni Strona 5 z 7 Idź do strony Poprzedni 1, 2, 3, 4, 5, 6, 7 Następny


Kursy stomatologiczne i szkolenia dla stomatologów - Pierwsze objawy, przyczyny oraz leczenie\nKażdy, która poważnie podchodzi do swojego rozwoju zawodowego, pamięta o tym, jak ważne jest regularne dokształcanie. Rozwój to ciągły proces, który nie powinien zakończyć się wraz ze studiami. Wiele zawodów wymaga ciągłego uczenia się i stałego poszerzania swojej wiedzy. Przykładem mogą być stomatolodzy. Warto zapoznać się z ofertą dostępnych kursów i szkoleń dla dentystów.\nStomatologia to jeden z działów medycyny, który nieustannie się rozwija. Dentyści powinni regularnie zapoznawać się z informacjami na temat najnowszych technik i możliwości w dziedzinach, które ich interesują, np. leczenia kanałowego, stomatologii zachowawczej czy stomatologii estetycznej. Kursy gwarantują poszerzenie swoich kompetencji zarówno od strony praktycznej, jak i teoretycznej. Warto zaznaczyć, że prowadzą je wykładowcy, którzy są prawdziwymi specjalistami w swojej dziedzinie.\nW ofercie znajdują się m.in. szkolenia z endodoncji, które kierowane są zarówno do osób początkujących, które dopiero zapoznają się z techniką leczenia kanałowego przy pomocy mikroskopu, jak i do bardziej zaawansowanych lekarzy, zaznajomionych z tą metodą.\nAkademia Stomatologii oferuje szeroką ofertę kursów i szkoleń dla stomatologów. Warto zaznaczyć, że w dobie pandemii dostęp do wielu usług jest znacznie utrudniony, dlatego wiele firm szkoleniowych oferuje możliwość wzięcia udziału w webinarach online. Dzięki temu można bez obawy o swoje zdrowie, poszerzać kwalifikacje bez konieczności wychodzenia z domu.\nPo zakończeniu wszelkich szkoleń i kursów, absolwenci otrzymują certyfikaty potwierdzające ich kwalifikacje. Jest to bardzo ważna kwestia, dzięki której pacjenci nie będą mieć wątpliwości co do wiarygodności specjalisty i zyskają większe zaufanie do lekarza.\nDostępne szkolenia stomatologiczne skupiają się na przekazaniu maksymalnej ilości w wiedzy w bardzo krótkim czasie. Większość szkoleń trwa jedynie dwa dni, w trakcie których uczestnicy zapoznają się z problematyką teoretyczną oraz praktyczną. Umiejętności praktyczne są szlifowane podczas pracy z fantomami.\nWarto już dziś skorzystać z dostępnej oferty dla stomatologów https://www.akademiastomatologii.edu.pl, wyjść na przeciw oczekiwaniom pacjentów i zatroszczyć się o własne wykształcenie.\nPosted on 07 styczeń, 2021 02 lt., 2021 Author Redaktor


24 sierpnia 2009 | iw kobieta współczesna\nOpublikowano 24 sierpnia 2009 Autor: iw\nDopiero co rozpoczynała szkołę, a już za rok kończy tenetap. Moja Córka będzie miała maturę już w nadchodzącym roku. A ja? Czy teraz, po latach cokolwiek właściwie pamiętam ztego okresu?\nTemat wspomnień szkolnych nie powraca do mnie zbytczęsto. Przyznam szczerze, że niewiele pamiętam z tamtych dni.\nDo szkoły chodziłam z domu na piechotę, nie było tamżadnego dojazdu. Chodziło się przez górkę, następnie kolejne osiedla domkówjednorodzinnych. Po drodze był taki wysoki dom z drewna z pięknym dużymdrewnianym gankiem. Przechodząc tam zawsze przyspieszałam kroku, bowiem częstodochodziły stamtąd, nawet wcześnie rano, jakieś dziwne odgłosy, czasem krzyki,czasem na progu widać było zaniedbaną starszą kobietę, która tak dziwnie sięprzyglądała przechodzącym. Chyba była w szlafroku, a może ubrana w coś innego,ale stwarzała dość ponure wrażenie. W tym domu było zawsze pełno jakichśdziwnych ludzi, po zapuszczonym podwórku walały się jakieś śmieci, butelki.\nOstatnio przeszłam razem z Mamą spacerkiem całą mojądrogę od domu do szkoły, budynku tysiąclatki, jakich wiele.\nRozpoznawałam budynki, teraz większość odnowiona. Uliczkisą dziś już wybrukowane. Ten dom stoi tam dalej – teraz już otynkowany na nowo,ściany i podwórze ma zadbane. Cisza, spokój, żadnych nadzwyczajnych zjawisk.\nWokół szkoły nadal stoi ten sam płot, pomalowany po razdwudziesty któryś kolejną grubą warstwą farby olejnej. Otynkowano i pomalowanona nowo mury, wymieniono wszystkie okna na szczelne plastikowe. Na dziedzińcuszkolnym bruk, kiedyś był popękany asfalt, w pierwszych klasach obawialiśmy siętam wychodzić, bywali tam tylko uczniowie, wychodzący cichcem na papieroska.\nWejście do szatni. To tędy po raz pierwsze zanurzyłam sięw cień tamtych murów. W białej bluzeczce i granatowej spódniczce, w warkoczykachna małej główce. Z nieco szelmowskim choć i pełnym wyczekiwania nieznanego uśmiechem.Gdyby nie fotografia, którą wtedy zrobił mi tata, pewnie zupełnie bymzapomniała, jak wyglądałam.\nNa kolejnych zdjęciach z tamtych lat widzę twarze mojejpierwsze wychowawczyni, kochanej polonistki, która do swojego sercaprzytuliłaby cały świat, gdyby mogła. Kochaliśmy ją my, kochali nasi rodzice.Potem już nie miałam takiej nauczycielki, aż do liceum. Ale ta z liceum już niepotrafiła być dla nas aż takim wzorem.\nNa zdjęciach dobrze widzę i rozpoznaję niektórych kolegówi koleżanki o poważnych twarzach. Mało kto się wtedy uśmiechał do zdjęcia, chybakażdy uważał za swój obowiązek wyjść na poważniejszego, niż był.\nNa fotografiach z końca roku szkolnego na naszych granatowychfartuszkach widnieją znaczki z wisienkami – niektórzy sobie zasłużyli porządnymzachowaniem, inni stopniami.\nAleż te fartuchy strzelały prądem! Były z takiegoelastycznego i bardzo, bardzo sztucznego materiału, teraz takie mają tylkoniektóre sprzątaczki.\nZa pierwszym razem pamiętam, jak szłam od domu zupełniesama. Przestraszył mnie na śmierć taki malutki piesek, który wyskoczył zzaktóregoś płotka. Potem zawsze prostowałam się i zwijałam rączki w piąstki, żebypokazać mu, że już się go nie boję i to on powinien raczej się mnie bać!\nPrzez pierwsze dni nie szłam od razu do samej szkoły,tylko zawijałam na mini-śniadanko do znajomych moich rodziców, których córkachodziła jedną czy dwie klasy wyżej ode mnie. Po dwóch miesiącach uznałamjednak, że już jestem na tyle duża, że wolę chodzić sama. Przemiły i serdecznyszczebiot tamtej Mamy był dla mnie zbyt trudny do przeżycia w godzinachwczesnoporannych. Poza tym stawiała mnie małego gnojka ciągle za wzór swojejwłasnej córce. Chyba obie tego nienawidziłyśmy.\nPrzez pięć pierwszych lat chodziłam do tej szkoły. Dziśgdyby nie zdjęcia, nie pamiętałabym nic.\nPrawdziwe wrażenie wywarła na mnie jednak kolejnapodstawówka, do której poszłam po przeprowadzce na nowe osiedle do szarych,wówczas jeszcze nie otynkowanych bloków.\nZaraz na pierwszej przerwie zeszłam po coś do szatni wpiwnicy.\nWkoło na drewnianych ławkach siedziało chyba z pół mojejklasy.\nPoczęstowali mnie papierosami. Uśmiechnęłam się,podziękowałam grzecznie i … odmówiłam. Nie miałam z tym problemu. Chyba dzięki temu zaskarbiłamsobie od razu ich szacunek. Jakoś nigdy więcej nikt mnie nie namawiał, a mimoto zostałam przyjęta w tamte szeregi bez problemów.\nKolegów i koleżanki z drugiej podstawówki pamiętam dodziś. Z niektórymi utrzymujemy nadal kontakt, wielu porozjeżdżało się poświecie.\nNajbardziej z czasów szkolnych brakuje mi tych długichwspaniałych wakacji i tamtej beztroski. Niczego innego mi dziś nie brakuje.\nCieszę się, że szkołę dawno mam za sobą, że nie muszębiegać do szkoły w butach na zmianę (czasami nosiłam tzw. juniorki! ależ to byłkoszmar!), że po lekcjach nie gnam już na religię, z niej na angielski, a z niegona kolejne zajęcia do Pałacu Młodzieży.\nDziś chyba już by mi się nie chciało.\nA czy mi żal tych lat? Odeszły w zapomnienie takkompletnie, że dziwię się moim znajomym, którzy chętnie, namiętnie i często wspominająz nazwiskami: kto, co jak i kiedy…\nAle te stare zdjęcia lubię oglądać…\nGłównie chyba jednak dlatego, że robił je mój Tata…


Prima aprilis? Niestety nie! - Polonia Warszawa online | Czarne Koszule | KSP | Konwiktorska 6 | 1911\nPrima aprilis? Niestety nie!\nAuthor: trickywoo Published Date: 1 kwietnia 2015 1 komentarz do Prima aprilis? Niestety nie!\nMogło się wydawać, że po wygranej w Tomaszowie będzie już łatwiej. Przeciwnik niby lepszy, ale u siebie, o 19:11, przy nadspodziewanie pełnych trybunach… I zimny prysznic – z nieba i na boisku.\nZaczęliśmy normalnym składem: Kazimierczak – Wojdyga, Augustyniak, Janiszewski, Tomas – Pieczara, Arłukowicz, Gwiazda, Nakrošius, Niksiński – Zapaśnik.\nNasi spokojnie kontrolowali grę i spokój trwał do 15 minuty. Wtedy to Przemek Kazimierczak odbił strzał przed siebie, a dobitki już nie dał rady wybronić i zrobiło się niemiło. Na dokładkę nasz bramkarz pobiegł z pretensjami do sędziego i dodatkowo zarobił jeszcze żółtą kartkę. Rehabilitacja przyszła szybko, bo już w 18 minucie kiedy to Przemek wybronił naprawdę trudny strzał. Zaczęliśmy odnosić wrażenie, że mimo pozornej wyższości technicznej naszych graczy, goście z Nowego Dworu są jacyś bardziej wyrazistsi i zdecydowani na boisku. Wyglądali na bardziej zdecydowanych na podjęcie walki wręcz, byli też szybsi. Pierwszą klarowną sytuację mieliśmy chyba w 35 minucie – strzał Krystiana Pieczary, po rykoszecie róg, a po jego wybiciu ostry kocioł w polu karnym gości, strzał Michała Zapaśnika obroniony, a dobitka Piotrka Augustyniaka z linii pola bramkowego poszybowała ponad poprzeczką.\nPóźniej dał znać o sobie sędzia spotkania – najpierw problematyczna kartka dla Grześka Wojdygi, natomiast dwa mocne faule gości potraktowane jako niewinne muśnięcia. Do przerwy powinien być jednak remis, gdyż tuż przed końcem tej części gry po którymś z rzędu rogu Grzesiek oddał bardzo dobry strzał głową… tuż obok słupka, a bramkarz Świtu nawet nie drgnął.\nPo przerwie za Litwina wszedł Aleksander Tomaszewski i była to bardzo dobra zmiana. Drużyna rzuciła się na przeciwników z dużą wola odrobienia straty. Olek wziął na siebie ciężar gry i całkiem dobrze mu to wychodziło. Działo się sporo. W 53 minucie wszystkim na boisku i trybunach się wydawało, że po naszym strzale piłkę wybił sprzed linii bramkowej ręką obrońca, sędzia wskazał na róg. Po tym rzucie rożnym piłka spadła pod nogi wszędobylskiego Piotrka, a ten niefortunni e skiksował. Później kolejny, chyba już 3 lub czwarty raz brutalnym faulem popisał się gracz gości oznaczony numerem 11, a sędzia owszem wolnego podyktował, ale gracz w zielonym stroiku pozostał bezkarny. Chwilę później po faulu na Piotrku sędzia bez wahania wskazał na wolnego… dla Świtu. Zaiste była to zaskakująca nieco seria pomyłek dzisiejszego arbitra. W 63 minucie za Bartka Niksińskiego pojawił się na murawie niecierpliwie oczekiwany Przemek Płacheta.\nChwilę później mieliśmy kuriozalną sytuację. Krystian uderzył z połowy boiska na puste pole w stronę bramki gości, zupełnie nie atakowany bramkarz wyszedł daleko do tej piłki, a ta go zwyczajnie przelobowała. Gości nie opuściło szczęście – bramkarz zdążył dobiec i wygarnąć piłkę z samej linii bramkowej. Szczęście dzisiaj uśmiechało się tylko do jednej drużyny, niestety nie była nią Polonia.\nTymczasem na boisku pojawili się jeszcze Cichowski i Jasiek Dźwigała. Fajnie, tylko nikt z siedzących na trybunie nie był w stanie zrozumieć czemu na boisku trwał ciągle Michał Gwiazda, który po prawdzie miał przez cały mecz chyba ze dwa, może trzy dobre podania, był mało zdecydowany i wyraźnie wolny. Kolega z „Faktu” zaczął mnie nawet wypytywać o ewentualne koligacje rodzinne Michała z naszym trenerem. Ja nic na ten temat nie wiem.\nNo i jak to zwykle z Polonią bywa, my atakowaliśmy i mieliśmy sporą przewagę, a przeciwnicy strzelili nam bramkę. Na dokładkę w akcji uczestniczył nasz były gracz, Michał Steć.\nSłoneczko zaświeciło w trzy minuty później. Olek był na tyle wyraźnie faulowany w polu karnym, że nawet ten sędzia nie mógł już tego przeoczyć – karny i Krystian zdobył bramkę kontaktową. Nasi ciągle cisnęli, tyle, że bez skutku. A było blisko, bo w 89 minucie aż dwóch graczy znalazło się przed bramkarzem Świtu. Niestety pierwszy dopadł piłki Piotrek i strzelił w słupek. Dodatkowo był on na spalonym, a tuż za nim biegł do piłki Janek, który i pozycję miał jakby lepszą, a spalony z pewnością nie był. I tak walczący jak lew Piotrek zaliczył swoistego hattricka w niewykorzystanych sytuacjach. Szkoda, bo był jednym z jaśniejszych punktów naszej drużyny.\nNiefortunny sędzia dał nam szansę, doliczył aż 5 minut. I co z tego skoro nasi grali te pięć minut na tyle chaotycznie, że zamiast strzelić na remis, to dali sobie wbić jeszcze gola nr 3. Był strzał i obrona Przemka, dobitka – wybicie piłki głową przez któregoś z naszych obrońców praktycznie z linii bramkowej, niestety druga dobitka już wpadła do siatki. I tak to się skończyło. Bęcki 1:3. Chciałbym jeszcze dodać, że w odróżnieniu od pana z gwizdkiem, panowie z chorągiewkami nie pomylili się chyba ani razu w całym meczu.\nParadoksalnie był to chyba nasz najlepszy mecz na wiosnę. Co z tego skoro brakowało szczęścia, ale też zimnej krwi w korzystnych sytuacjach. Nasi biegali skrzydłami, z których niespecjalnie dobrze dośrodkowywali, zwłaszcza, że Michał Zapaśnik wieżowcem nie jest i miał kłopoty w pojedynkach z wyższymi od niego obrońcami. Brakowało nam podań prostopadłych, co za to zdecydowanie preferowali goście. Niestety, po odejściu Adriana Ligienzy i Dominika Lemanka, nie ma kto strzelać także z dystansu, co przy lejącym w II połowie deszczu mogło dać jakieś owoce bramkowe. Mogło też irytować wykopywanie przez Przemka piłek jak najdalej w pole, co praktycznie zawsze kończyło się szybkim powrotem akcji na naszą połowę i to zwykle niebezpieczną kontrą. Wydaje się, że mimo lepszej wizualnie gry bardzo dużo jest jeszcze do poprawienia. A teraz przed nami trudny wyjazd do będącego w dobrej formie Pelikana. Nie napawa to specjalnym optymizmem.\nO kilku graczach już wyżej wspomniałem. Dodam tylko, że nasi młodzi muszą jeszcze sporo pracować, nad techniką, cwaniactwem w grze, a przede wszystkim chłodniejszą głową, żeby się nie gotować w trudniejszych momentach. Drużyna z pewnością ma potencjał, ale wydobycie go na światło dzienne nie jawi się jako proste zadanie dla sztabu szkoleniowego. Jest i będzie ciężko. Może jednak, skoro grają jakby lepiej z meczu na mecz, wreszcie coś „zatrybi” i zaczną wygrywać. Oby.\n← Poloniści bez zwycięstwa…\nWywiady po meczu Polonia – Świt [video] →\n1 thought on “Prima aprilis? Niestety nie!”\n2 kwietnia 2015 o 14:25\nJa sądzę że Litwin powinien zostać na boisku !


Uszczelka krawędziowa czerwona 12-311-07 - Centrum Uszczelek - najszczelniejszy sklep w sieci. Tu kupisz uszczelki na prawie każdą okazję.\n> Uszczelki według typu>Uszczelka gumowa>Uszczelka typu U>Uszczelka krawędziowa czerwona 12-311-07\nUszczelka kabiny prysznicowej 8-10 mm, 015689N\n42,88 zł 55,35 zł\nkedra krawędziowa uszczelka samoprzylepna komórkow profil gumowy na krawędź gumowa osłona krawędzi uszczelka porowata z klejem uszczelka prostokątna samoprzyle profil uszczelniający samochodow profil gumowy miękki samoprzylep taśma uszczelniająca z klejem uszczelka epdm\nGrubość krawędzi (mm) 3\nCzerwona uszczelka PVC do zabezpieczania krawędzi ostrych o max grubości 3 mm, wciskana, cena za mb. Ta osłona krawędzi wykonana została z plastycznego PVC charakteryzującego się wysoką elastycznością. Profil PVC nie jest zbrojony, zachodzi na krawędź około 10 mm.\nKolor czerwony (zbliżony do RAL 3020).\nOsłona gumowa biała 3 mm\nUszczelka gumowa ...\nOsłona krawędziowa PVC...\nOsłona PVc, zielona 3 mm


Analiza cen paliw: Tankujemy drożej niż rok temu. Największy skok odnotował autogaz | wMeritum.pl\nAnaliza cen paliw: Tankujemy drożej niż rok temu. Największy skok odnotował autogaz\nWedług Polskiej Izby Paliw Płynnych, w ostatnim roku ceny paliw na stacjach wzrosły o kilkadziesiąt groszy na litrze. Najbardziej poszły w górę LPG i olej napędowy, który dodatkowo stał się droższy od benzyny 95-oktanowej. Nie jest to pierwszy tego typu przypadek na polskim rynku, ale jednak stanowi zaskoczenie dla ekspertów. Dla zwykłego Kowalskiego nie były to też podwyżki, po których musiałby zastanawiać się, czy czasem nie ograniczyć jazdy samochodem. Wahania bardziej odczuła gospodarka, ponieważ w dużej mierze opiera się właśnie na dieslu.\nW ciągu roku ceny paliw na stacjach zmieniły się znacząco, co potwierdzają dane PIPP. 29 września 2017 roku detaliści płacili średnio za litr ON 4,40 zł, za Pb 95 – 4,61, a za LPG – 2,12. 5 października br. olej napędowy był już droższy od benzyny. Ostatniego dnia października statystyczne stawki wyniosły odpowiednio 5,24 zł i 5,07 zł. Z kolei na autogaz trzeba było wydać 2,55 zł/l.\n– Pewnie wszyscy się spodziewali, że w tym roku będzie trochę drożej niż w ubiegłym, bo sytuacja na rynkach międzynarodowych w zasadzie się ziściła. Mam na myśli relacje amerykańsko-irańskie czy też amerykańsko-chińskie. Jednak liczyliśmy, że to będą wzrosty rzędu 5-6%, a były większe. Po dziesięciu miesiącach tego roku, w stosunku do średnich cen z roku poprzedniego, benzyna 95 podrożała o 7%, a olej napędowy o 10%. To przekłada się na 33 gr/l dla benzyny i 42 gr/l dla ON. Sytuacja jest dynamiczna, do końca roku może się jeszcze zmienić – mówi Krzysztof Romaniuk, dyrektor ds. analiz rynku paliw z Polskiej Organizacji Przemysłu i Handlu Naftowego.\nZ kolei ekonomista Marek Zuber stwierdza, że same podwyżki na stacjach nie są wielkim zaskoczeniem. Ekspert nie spodziewał się natomiast, że za olej napędowy trzeba będzie płacić więcej niż za benzynę. Fakt ten wynika przede wszystkim ze złego oszacowania popytu na ON i mniejszej produkcji tego paliwa. Po prostu na rynku znalazło się za mało diesla. W mniejszym stopniu jest to związane z wydobyciem ropy naftowej.\n– Droższy diesel od benzyny nie jest nową sytuacją. Mieliśmy z nią do czynienia już w 2006 roku, a później w latach 2008, 2012, 2013, 2014 i 2015. Możemy mówić więc o pewnej regularnej powtarzalności, choć nigdy do tej pory nie notowano aż tak dużej różnicy cenowej. Na rynku europejskim było to widoczne we wrześniu, a na naszych stacjach nieco później. To, co się stało ostatnio, jest konsekwencją popytu na paliwa, mniejszego po sezonie na benzynę, a silnego na oleje – wyjaśnia Urszula Cieślak, ekspert rynku paliw z BM Reflex.\nJak przekonuje Marek Zuber, wzrost cen w analizowanym okresie nie wywołał blokady psychologicznej u kierowców. Zdaniem ekonomisty, taką granicą wciąż pozostaje 6 zł. W przeszłości paliwo już kosztowało powyżej tego poziomu i to stanowiło problem. Wówczas w portfelach Polaków znajdowało się mniej pieniędzy niż w ostatnich miesiącach. Środków przybyło nie tylko ze względu na wzrost wynagrodzeń, ale też dzięki różnym programom, w tym 500+.\n– Podwyżki cen paliw mają dużo istotniejszy wpływ na gospodarkę niż na decyzje indywidualnych kierowców, acz te ostatnie są zazwyczaj artykułowane bardzo emocjonalnie. Jednak realne zapotrzebowanie rynku dotyczy oleju napędowego – zarówno ze strony konsumentów prywatnych, jak i firm – i jest zdecydowanie większe niż na benzynę. Rosnące ceny diesla wpływają praktycznie na całą gospodarkę, powodując wzrost kosztów przedsiębiorstw, jak i gospodarstw domowych. Dużo mniej istotne są spadki czy wzrosty autogazu – analizuje Zdzisław Pisiński, redaktor naczelny miesięcznika „Paliwa Płynne”.\nZ kolei Krzysztof Romaniuk podkreśla, że stawki za autogaz są w zasadzie odnoszone do rynku benzyny. Jeżeli więc jeden produkt drożeje, to drugi też musi się w ten sposób zmienić. Tutaj istotna pozostaje relacja cen między nimi. Przyjmuje się też, że jeżeli odpłatność za litr tego alternatywnego paliwa nie przekracza 60 procent Pb 95, to opłaca się go tankować.\n– Cena autogazu, mimo wzrostów, na które ma wpływ sezon zimowy, od lat utrzymuje się w granicach połowy stawki za benzynę. Szczegółowe dane dotyczące kształtowania się rynku LPG, jako paliwa alternatywnego do Pb i oleju napędowego, zawarte są w dorocznych raportach Polskiej Organizacji Gazu Płynnego (POGP) – informuje Zdzisław Pisiński.\nJak zauważa Urszula Cieślak, podwyżki na stacjach nie są związane ze wzrostem wskaźnika inflacji. Paliwo, które trafia na nasz rynek z krajowych rafinerii czy z importu, ma codziennie inną cenę. To jeden z niewielu produktów podlegający tak częstym wahaniom. Niekiedy więc naprzemiennie dochodzi do podwyżek i obniżek, co stabilizuje rynek detaliczny. Jednak w ostatnim czasie wyraźna była tendencja wzrostowa.\n– W zasadzie to 2 elementy decydują o cenie na stacjach w naszym kraju, tj. notowania na giełdach międzynarodowych, zarówno ropy, jak i gotowych paliw, a także kurs złotego do dolara. Stawka za baryłkę cały czas rosła. Natomiast pięcioprocentowe umocnienie naszej waluty nie było na tyle silne, żeby przeciwdziałać podwyżkom – dodaje dyrektor ds. analiz rynku paliw z POPiHN.\nNatomiast redaktor naczelny miesięcznika „Paliwa Płynne” przekonuje, że ceny paliw są generalnie oderwane od wartości ropy oraz realnych relacji pomiędzy popytem i podażą na rynkach surowcowych, a pozostają pod wpływem spekulacji. Tak było również w analizowanym okresie.\n– Wpływ na podwyżki na stacjach ma także wprowadzona kilka miesięcy temu opłata paliwowa, czyli dodatkowe 10 groszy brutto na litrze. Z pewnością jakaś część tej kwoty, może nawet całość, została przerzucona na konsumenta. W ostatnim czasie ropa taniała, a w takiej sytuacji koncernom jest znacznie łatwiej przenosić wszelkie dodatkowe koszty na kupującego. Klient zobaczy spadającą cenę benzyny, ale będzie to np. 20 groszy zamiast 30 – podsumowuje ekonomista Marek Zuber.\nCzytaj także: Za które kosmetyki i detergenty polscy konsumenci płacą więcej niż Niemcy? Znamy wyniki badania\nTagi analiza cen paliwautogazbenzynaceny benzynypaliwo


Posted on 04-03-2018 04-03-2018 by Ania\n04 MARCA 2018 r – III NIEDZIELA WIELKIEGO POSTU\nWe wtorek 6 marca po Mszy Świętej i nowennie do św. Józefa o godz. 18.30 zapraszamy na adorację Najświętszego Sakramentu w ciszy do Apelu Jasnogórskiego o godz. 21.00. Podczas adoracji będzie możliwość spowiedzi.\nW piątek 9 marca zapraszamy na Drogę Krzyżową o godz. 9.30 dla dorosłych (po Mszy Świętej o 9.00), 18.00 dla dzieci i dorosłych. Po Mszy Świętej o godz. 18.30 odprawimy Nabożeństwo do Miłosierdzia Bożego w ramach którego, odbędzie się modlitwa o uzdrowienie.\nW następną niedzielę zapraszamy Dzieci Komunijne z Rodzicami na Mszę Świętą o godz. 16.30. Prosimy o przyniesienie świec (najlepiej chrzcielnych). Rodziny Komunijne odnowią Przymierze Chrztu Świętego\n• Misje Miłosierdzia w naszej parafii odbędą się w dniach 17-24 marca\n• Dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 36 19-21 marca\n• Dzieci ze Szkoły Podstawowej nr 23 21-23 marca\n• Dorośli 17-24 marca (Odpust św. Józefa Oblubieńca NMP – 19 marca)\n• Kościół Stacyjny 20 marca – wtorek g. 18.00 – bp Adam Lepa\nRekolekcje będzie prowadzić Ojciec Jezuita Marian Kozina.\nWpłynęła do naszej parafii prośba o pomoc finansową dla chorej studentki pedagogiki Katieriny z Żytomierza na Ukrainie. Katierina ma poważnie uszkodzony kręgosłup. Grozi Jej, że resztę życia spędzi na wózku inwalidzkim. Koszt operacji to 100 tysięcy złotych. Odpowiadając na Jej prośbę, w dzisiejszą niedzielę, będzie można złożyć dar serca do puszki przy wyjściu z kościoła.


Dzisiaj jest środa 26 czerwca 2019, imieniny: Jana, Pawła, Miromira WIADOMOŚCI OGŁOSZENIA (20149) SPORT FORUM FIRMY (5341) PRACA (53) KINA IMPREZY WIDEO\n30 / 21oC\nWspółczesne Maroko, gdzie tradycja miesza się z nowoczesnością. Dwudziestoletnia Sofia mieszka z rodzicami w Casablance. Jest w ciąży, ale nawet sama przed sobą nie chce się do tego przyznać. Seks pozamałżeński jest w jej kraju karany więzieniem. Sofia musi podjąć decyzje, które uratują honor jej rodziny i zaważą na całym jej życiu.\nReżyserka Meryem Benm'Barek-Aloïsi, niczym Asghar Farhadi pokazuje obraz społeczeństwa przez pryzmat problemów i lęków swoich bohaterów. Choć życie Sofii determinuje miejsce urodzenia, to dziewczyna znajduje w sobie siłę, by pokierować swoim życiem.\nFilm nagrodzono podczas festiwalu Transatlantyk i na MFF w Salonikach.\nBilet 10zł - KUP\nCzytaj więcej na temat:ckis, kino oskard kameralnie, kino konesera, sofia\nOgłoszenia (20149) dodaj


Lynnski's Restaurant, Ossipee - recenzje restauracji - TripAdvisor\nLynnski's Restaurant, Ossipee\nNr 9 wśród 13 Restauracje w lokalizacji Ossipee\n530 New Hampshire Route 26, Ctr. Ossipee NH, Ossipee, NH 03814\n530 New Hampshire Route 26 Ctr. Ossipee NH, Ossipee, NH 03814\nJemy tam często i jedzenie jest dobre i w rozsądnej cenie. Kelnerzy są przyjaźni. Zdecydowanie polecam.\nCzysty i średnie\nByliśmy tu kilka razy. Miałem jeden dobry posiłek i nie tak dobre, to było trochę za tłusta. To miejsce jest bardzo czyste, a personel był uprzejmy i troskliwy. Jedzenie było średnie na śniadanie nic złego ale nic wielkiego. Cena jest w - linia dla tego...typu jedzenie i jakości.Więcej\nBardzo dobry obiad. Bardzo czysty, obsługa była wspaniała. Ceny były bardzo dobre. Tak wrócę ponownie.\nwłasnością rodziny i obsługiwane przez mnóstwo menu do wyboru, dobre, stare przyjazna obsługa. Promocje są bardzo dobre.\nWchodzisz do tego małego miejsca i po prostu wiem, że jesteś w na ucztę. Wspaniałe jedzenie i doskonała obsługa. Nasz kelner był na szczycie wszystko, bardzo przyjazny i efektywny. Gorąco polecam! Dan i Phyllis Denver, tlenku węgla\nPyszne śniadanie: pieczywo słodkie lub pikantne\nZatrzymaliśmy się na śniadanie w drodze powrotnej do domu w Connecticut. Zakłada to miejsce byłoby to typowy lokal sieci Greasy Spoon. Myliłem się! Mój mąż i ja komentowali czystość. Zawsze jest super, i pociesza, zaloguj się. Nie mieliśmy dobre śniadanie na wynos jak to w...bardzo długim czasie! Cordwood patelni: smazone ziemniaki sa malo dowody z jajecznicą (papryka, cebula, ser). Kiełbasy ciastka. Cinnamon Roll. Wszystko doskonałe!Więcej\nDomowe śniadanie w formie bufetu\nByliśmy tu kilka razy na śniadanie i nigdy nie byłem rozczarowany. Jedzenie jest zawsze gorące, zimne jedzenie jest jednym z moich pet peeves. Codziennie promocje są ciekawe. Obsługa jest przyjazna i szybka. Lunch jest także serwowane i weekend kolacje, ale jeszcze nie miał on okazję...spróbować tych posiłków.Więcej\nŚniadanie było tak jak by w mojej własnej kuchni! Wszystko było świeżo przygotowane na zamówienie i wyszedł gorące(zimne jedzenie to mnie denerwuje). Kelnerka wydawało się spieszyła, ale ona była przyjazna i szybka. Na pewno odwiedzę ponownie.\nUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Lynnski's Restaurant.


Antyszczepionkowcy zaczną wreszcie płacić za bzdury, które opowiadają\nGorące tematy Zdrowie dołącz do dyskusji (4234) 16.04.2018\nKoniec z krucjatą antyszczepionkowców przeciwko polskim lekarzom? Doktor Dawid Ciemięga nie wytrzymał i postanowił skierować sprawę do sądu po tym, jak stoczył bardzo trudny bój z hejterami w internecie. I bardzo dobrze.\nWojnę antyszczepionkowców (których, prawdę mówiąc powinniśmy nazywać po imieniu – proepidemikami) z doktorem Dawidem Ciemięgą można było od pewnego czasu obserwować w polskim internecie. Lekarz ten prowadził bardzo skrupulatny bój o uświadomienie społeczeństwa na temat szczepionek, poparła go zresztą większość jego kolegów i koleżanek po fachu, Prezes Śląskiej Izby Lekarskiej, a także Główny Inspektor Sanitarny, Marek Posobkiewicz. Ciemięga cierpliwie odpowiadał na pytania, pisał o alergiach, a nawet dementował pogłoski, o tym, że aplikator do wysysania kataru podłączony do odkurzacza może wyssać dziecku mózg. Miał on nieskończone pokłady wyrozumiałości dla zlęknionych rodziców i chętnie z nimi rozmawiał.\nNiestety, nie ma takiego dobrego uczynku, który nie zostałby odpowiednio ukarany.\nKtoś pomyślałby, że rozsądnie myślący, dorosły człowiek nie będzie wierzył słowom jakichś przypadkowych krzykaczy w internecie. Pobożne życzenia. Doktor Ciemięga musiał stoczyć dość nierówną bitwę z „Tyskim Zrzeszeniem Mam i Ojców”, które zaczęło szkalować go w sieci i wystawiać mu negatywne komentarze (i to mimo tego, że nigdy u niego nie byli). Lekarz broni nie złożył – teraz będzie walczył w sądzie z dziewięcioma przedstawicielami osławionego STOP NOP i domagać się od nich, żeby wpłacili pieniądze na hospicjum dziecięce.\nDla tych, którzy nie wiedzą – STOP NOP to grupa, która powzięła sobie za cel doprowadzić do nieszczepienia dzieci. Ich zdaniem szczepionki powodują różnego rodzaju powikłania, między innymi są odpowiedzialne za spektrum autyzmu. Dlaczego? Pierwsze objawy tego zaburzenia są sprzęgnięte czasowo z pierwszymi szczepieniami. Wniosek? Wina szczepionek! Podczas, gdy wielkie głowy świata medycyny zastanawiają się nad tym, co powoduje zespół Kannera, całe grono przypadkowych ludzi z internetu bez żadnego wykształcenia kierunkowego ma już swoją hipotezę i będzie ją forsować, nawet kosztem zdrowego rozsądku. Antyszczepionkowcy często przypominają pod tym względem rodzaj bakterii: namnażają się bez opamiętania, atakują osłabioną tkankę społeczeństwa, a na dodatek ich działania mogą prowadzić do czyjejś śmierci.\nDoktor Ciemięga dostaje na wszystkich frontach. Za to, że namawia do szczepień, za to, że studiował prywatnie, za to, że krytykuje homeopatię i medycynę alternatywną. Antyszczepionkowcy, którzy dotychczas walczyli raczej z wrogiem ideowym, Mrocznym Władcą Ciemności („Big Pharmą”), znaleźli sobie kogoś, kogo można wykańczać z imienia oraz nazwiska. W całej tej radosnej zbieraninie antyszczepionkowców znalazł się nawet pan Jerzy, znany chyba wszystkim ze swoich poglądów o tym, że witamina C jest prawdziwym panaceum. Jego wyznawcy wyzywali Ciemięgę od morderców, ludobójców, pseudodoktorów, pisząc, że ma krew na rękach i generalnie można odnieść wrażenie, że ktoś tu dzisiaj nie zażył swojej dawki fermentującej w świetle księżyca wątroby wilka. Mój ulubiony komentarz na temat szczepionek brzmiał: „POLSKA TO NIE KRAJ DEMOGRAFICZNY PRZYMUS TO NIE DEMOKRACJA” (pisownia oryginalna).\nOczywiście, panu doktorowi Ciemiędze w pewnym momencie puściły nieco nerwy i nazwał antyszczepionkowców idiotami. Za chwilę zagrozili zbiorowym pozwem za obrazę. Lekarz bardzo dowcipnie ich „przeprosił” i chyba nic nie zapowiada się na to, żeby w najbliższym czasie miał tłumaczyć się przed sądem. Zresztą, jak już ustaliliśmy, na razie to on pozywa ich.\nJeśli Dawid Ciemięga sprawę wygra, będzie to bardzo dobry znak dla medycyny i zdrowego rozsądku. Zresztą, w całym cywilizowanym świecie proepidemicy przegrywają na wielu frontach – niech przykładem będzie chociaż sprawa weganki, która nie chciała szczepić dziecka, a którą zmusił do tego sąd w Wielkiej Brytanii (nie był to zresztą tam pierwszy taki przypadek). Inna matka – z Michigan – odmówiła szczepienia swojego syna, toteż została skazana na karę więzienia. Pozostaje trzymać kciuki za to, że i w Polsce pogoni się precz wszystkich propagujących antynaukowe bzdury.\nProfil doktora Ciemięgi można obserwować w tym miejscu.\nTagi:: antyszczepionkowcy , hejt , medycyna alternatywna


Seacsub Fusion Set Bis Md Clear Silicone kup i oferty, Scubastore\nOpis produktu Seacsub Fusion Set Bis Md Clear Silicone\nZestaw składa się z maski i fajki Fusion z zaworem zrzutu i anty powitalny systeme.\nNie czekaj dłużej i kupuj Seacsub Fusion Set Bis Md Clear Silicone - najlepsze warunki wysyłki oraz najlepsza cenie. Ponadto, na scubastore znajdziesz inne produkty Zestawy w kategorii Płetwy, maski i rurki, co dopełni twój zakup. Kupuj Seacsub Fusion Set Bis Md Clear Silicone i odbieraj tak szybko, jak to możliwe. Wystarczy spawdzić nasze oferty Zestawy i wybrać coś dla siebie.\nCechy Seacsub Fusion Set Bis Md Clear Silicone


Szczecin apartamenty – najlepsze i wygodne lokum na całe życie. | sunvillasfloridadirect.com\nJak na obecną chwilę można spostrzec, życie pędzi coraz szybszym tempem. Młodzi obywatele coraz chętniej wybierają mieszkanie w kamienicy, bloku, niezależnie od wysokości, ale po prostu z przyzwyczajenia do komfortu. Pracując przez cały dzień, rzadko kiedy znajdujemy czas na porządki w szafie ubraniowej , jak więc mieliby go posiadać na skoszenie trawy, czy też sadzenie kwiatów dookoła domu. Dzisiaj, w XXI wieku dominuje praktyczność, poręczność ale komfort i styl zamknięty w malutkim apartamencie.\nWpisując w wyszukiwarkę frazę ” Szczecin apartamenty „, natrafimy na mnóstwo pociągających ofert. Od nas wyłącznie zależy co wybierzemy, i jakiemu przedstawicielowi zaufamy kiedy chodzi o praktyczne warunki życia. Będziemy mogli zdecydować się na wynajem lub zakup.\nKoszta są nader rozbieżne. Można przytoczyć cały wachlarz stosunków ceny od budynku m.in. miejsce, a co za tym idzie metraż, wyposażenie, miejsce parkingowe, dystans od centrum miasta, czy nawet dostęp do komunikacji miejskiej. Jednakże biorąc pod uwagę, jakim intrygującym miastem jest Szczecin, rynek sprzedaży cieszy się tutaj wielkim powodzeniem. Jednostki budowlane stawiają coraz to nowsze bloki, osiedla rodzinne. Są osoby, kupujący apartamenty w Szczecinie tylko po to, aby mieć gdzie spędzić wczasy (apartamenty nad polskim morzem), ale https://www.effector.com.pl/pl/listwy-przyszybowe/ są też i takie osoby, którzy spostrzegają w tym czysty interes.\nDzierżawią takie mieszkania na okres wakacyjny znajomym, lub też innym ludziom, którzy wczasy zaplanowali w nadmorskich rejonach. Dlatego taka inwestycja, może okazać się absolutnie owocna dla kogoś, kto jest inwestorem, ponieważ nie tylko zarobi całkiem dobre pieniądze, ale i także będzie posiadał apartament w Szczecinie dla siebie na wakacje.\nZdecydowanie więcej pozytywów, niż wad ma posiadanie apartamentu na wynajem w szczecinie. Mimo to decyzja ta, musi zostać podjęta po obowiązkowym rozważeniu wszystkich za i przeciw. Nie jest to najtańsza inwestycja. Warto więc pamiętać, iż jest to wydatek na całe życie, i w związku z tym wszystkie detale powinny być „dopięte na ostatni guzik”.\n← Medycyna estetyczna – czy warto korzystać z konkretnych zabiegów? Porządne kwatery na letnie wyprawy w Dąbkach →


Kiedy znów będę mały [Janusz Korczak] << KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE\n00239 003449 21550625 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Janusz Korczak Liczba stron: 144\nISBN: 9788382178098 Data wydania: 2020-09-17\nKsiążka Janusza Korczaka, lekarza i wychowawcy, skierowana zarówno do dzieci, jak i dorosłych. Dowodzi, że na świat dzieci nie należy patrzeć z góry, ale raczej czerpać z niego mądrość i uczyć się przeżywania radości i smutków. Janusz Korczak, właśc. Henryk Goldszmit (18781942), polsko-żydowski lekarz i pedagog, zajmował się teorią i praktyką wychowania. Pisał utwory literackie oraz publicystyczne, w których propagował prawa dziecka oraz nowoczesne metody wychowawcze.\nJanusz KorczakKiedy znów będę małyWarszawa 2020\nSpis treści Dzień pierwszyDzień drugiŁatekMiłośćSzare dni\nDo dorosłego czytelnika Powiadacie: – Nuży nas obcowanie z dziećmi. Macie słuszność. Mówicie: – Bo musimy się zniżać do ich pojęć. Zniżać, pochylać, naginać, kurczyć. Mylicie się. Nie to nas męczy. Ale – że musimy się wspinać do ich uczuć. Wspinać, wyciągać, na palcach stawać, sięgać. Żeby nie urazić. Do młodego czytelnika W powieści tej nie ma ciekawych przygód. Jest to próba powieści psychologicznej. Nie psychologiczna, że o psach. Nie psy, ale jeden tylko Łatek. A że po grecku: psyche znaczy – dusza. Mówi się tu, co się dzieje w duszy człowieka: o czym myśli, co czuje. To tak było: Leżę raz w łóżku i nie śpię. Ale przypominam sobie, że jak byłem mały, często myślałem, co będę robił, gdy urosnę. Różnie układałem. Jak będę duży, zbuduję domek dla rodziców. I ogródek będę miał. Żeby w ogródku nasadzić drzewek: grusz, jabłoni i śliwek. Zasieję kwiaty. Żeby, jak jedne kwiaty więdną, inne zaczynały kwitnąć. Nakupię książek z obrazkami albo bez obrazków, tylko żeby były ciekawe. Kupię farby, ołówki kolorowe, będę rysował, malował. Co zobaczę, będę rysował. Będę pielęgnował ogródek – i altankę wybuduję. W altance postawię krzesło, fotel z poręczami. Altanka będzie obrośnięta dzikim winem, a jak ojciec wróci z roboty, niech siedzi wygodnie w cieniu. Nałoży na nos okulary i będzie czytał gazetę. A mama znów – będzie miała kury. I będzie gołębnik wysoko na palu, żeby się kot albo inny szkodnik nie zakradł. I króliki będą. Będę miał srokę, nauczę ją mówić. Będę miał kuca i trzy psy. Raz chcę mieć trzy psy, a raz cztery. Nawet wiedziałem, jak je będę nazywał. Zresztą niech będą trzy: dla każdego po jednym. Mój będzie Bekas, a mama i ojciec niech nazwą, jak im się będzie podobało. Dla mamy mały, pokojowy piesek. A jak woli kota – no to kot. Albo i pies, i kot. Przyzwyczają się, z jednej miseczki będą jadły. Piesek czerwoną wstążeczkę, kot – niebieską. Raz się nawet pytałem: – Mamo, czy czerwona wstążka lepsza dla psa, czy dla kota? A mama powiedziała: – Znów spodnie podarłeś. Ojca się zapytałem: – Czy każdy staruszek musi mieć ławeczkę pod nogi, jak siedzi? Ojciec powiedział: – Każdy uczeń powinien mieć dobre stopnie i nie stać w kącie. No i przestałem się pytać. Już potem sam wszystko. Może psy będą do polowania. Pójdę na polowanie, przyniosę do domu, mamie oddam. Nawet dzika upoluję, ale nie sam – z kolegami. Moi koledzy także już będą duzi. Będziemy chodzić się kąpać. Zrobimy łódkę. Jak rodzice zechcą, będę ich woził. Gołębi będę miał dużo. Listy będę pisał i przez gołębie wysyłał. To będą gołębie pocztowe. Z krowami było tak samo. Raz myślę, że jedna wystarczy, raz – dwie. Więc jak mamy krowy, to już jest mleko, masło, ser. A kury naniosą jajek. Później będą ule. Pszczoły, miód. Mama namarynuje dla gości śliwek na całą zimę i nasmaży powideł. Będzie las. Pójdę do lasu na cały dzień. Wezmę wszystkiego na cały dzień, pójdę zbierać jagody, poziomki, a potem na grzyby. Nasuszy się grzybów – i będzie. Narąbię drzewa duuuużo, na całą zimę. Żeby było ciepło. Studnię trzeba wykopać głęboką, aż do wody czystej, źródlanej. Ale różne rzeczy trzeba kupować: buty, ubranie. Ojciec będzie stary, nie może dużo zarabiać. Więc ja. Zaprzęgnę konia i zawiozę na targ owoce, jarzyny, wszystko, co niepotrzebne. A co potrzebne – przywiozę. Będę się targował i tanio kupię. Albo nałożę jabłek do koszów, pojadę do dalekich krajów okrętem. W ciepłych krajach są figi, daktyle, pomarańcze, więc im się znudziły. I kupią jabłka. A ja – ich owoce. Przywiozę papugę, małpkę i kanarka. Sam już nie wiem, czy wierzyłem w to wszystko. Ale przyjemnie było tak sobie w głowie układać. Czasem nawet wiedziałem, czy koń będzie gniady, czy kary. Bo na przykład widzę jakiegoś konia i myślę: „O, takiego będę miał, jak urosnę”. A potem zobaczę innego i myślę: „Nie, taki będzie lepszy”. Albo: „Niech będą dwa – i ten, i ten”. Aż wezmę i znów inaczej. Że będę nauczycielem. Zbiorę ludzi i powiem: – Trzeba dobrą szkołę wybudować. Żeby nie było tak ciasno, żeby jeden drugiego nie pchał, nie deptał, nie potrącał. Przychodzą dzieci do szkoły, a ja się pytam: – Zgadnijcie, co będziemy robili? Jeden powie: – Pójdziemy na wycieczkę. Drugi mówi: – Będą przezrocza. I to, i sio. A ja: – Nie, nie; wszystko to też będzie, ale i coś ważniejszego. Aż jak się uspokoją, dopiero: – Szkołę wam zbuduję. I wymyślam różne przeszkody. Że niby szkoła już prawie gotowa, a tu się zawaliła albo pożar. Trzeba znów zacząć; ale na złość jeszcze lepszą buduję. Zawsze myślałem z przeszkodami. Jak jadę okrętem – to burza. Jak jestem wodzem – naprzód przegrywam, a na końcu dopiero zwycięstwo. Bo nudzi się, jeżeli się wszystko od samego początku udaje. Więc przy szkole jest ślizgawka, więc są różne obrazki, mapy, przyrządy, gimnastyka, wypchane zwierzęta. Nadchodzą święta, a tu się zebrali przed szkołą chłopcy i dziewczęta i krzyczą: – Proszę wpuścić! Nie chcemy świąt, chcemy chodzić do szkoły! Woźny się z nimi kłóci, ale nie pomaga. A ja siedzę w kancelarii, nic nie wiem, bo piszę różne papiery... Aż tu wchodzi woźny. Zastukał i wchodzi. On zastukał. Ja mówię: – Proszę. No i mówi: – Proszę pana, dzieciaki zrobiły bunt, nie chcą świętować. A ja: – Nie szkodzi, zaraz je uspokoję. Wychodzę – śmieję się – nie gniewam. Tłumaczę: – Jak święta – to święta. Nauczyciele muszą odpocząć. Bo jak są zmęczeni, gniewają się i krzyczą na dzieci. Rada w radę: że będą przychodziły się bawić na podwórku, ale porządku niech same pilnują. Różnie myślałem, co będę robił, gdy urosnę. Raz, że będzie tylko ojciec i mama, a raz, żeby mieć żonę. Żeby na własnym gospodarować. Żal mi się z rodzicami rozłączyć, więc mieszkamy razem, tylko przez sień. Po jednej stronie rodzice, po drugiej ja z żoną. Albo niech będą dwa domki w sąsiedztwie. Bo ludzie wiekowi lubią spokój. Jak się po obiedzie położą, żeby dzieci nie przeszkadzały. Bo dzieci latają, tupią, stukają, krzyczą, hałasują. Kłopot mam z dziećmi, bo nie wiem, czy chcieć samych chłopaków, czy i dziewczynkę. Czy lepiej, żeby chłopiec był starszy, czy ona. Żona mogłaby być taka jak moja mama, a dzieci – sam nie wiem. Czy chcę, żeby dokazywały, czy mają być spokojne i co im pozwolić robić? No – żeby cudzego nie ruszały, papierosów nie palić, nie mówić brzydkich wyrazów, żeby się nie biły i nie bardzo kłóciły. A co zrobię, jak się pobiją, nie zechcą się słuchać albo szkodę jaką wyrządzą? Czy mają być większe, czy małe? Rozmaicie myślę. Raz chcę być duży jak Michał, raz jak wuj Kostek, raz jak tatuś. Raz chcę być duży na zawsze, a raz tylko na próbę. Bo może z początku będzie mi przyjemnie, a potem znów zechcę być mały? I myślałem – myślałem, aż naprawdę urosłem. Już mam zegarek, wąsy, biurko z szufladami, wszystko mam jak dorośli. I naprawdę jestem nauczycielem. I nie jest mi dobrze. Nie jest mi dobrze. Dzieci nie uważają na lekcjach, muszę się ciągle gniewać. Dużo mam różnych zmartwień. Ojca ani mamy już nie mam. Więc dobrze. Zacznę teraz myśleć na odwrót: „Co bym robił, gdybym znów kiedy był dzieckiem. Nie takim zupełnie małym, ale żeby chodzić do szkoły, znów bawić się z chłopakami. Żeby tak nagle obudzić się i zobaczyć: Co to się stało? Czy mi się tylko śni, czy naprawdę?” Patrzę na ręce, dziwię się. Patrzę na swoje ubranie, dziwię się. Wyskakuję z łóżka, lecę do lustra. Co to się stało? A tu mama pyta: „Wstałeś już? Prędko się ubieraj, bo się spóźnisz do szkoły”. Gdybym znów był dzieckiem, chciałbym pamiętać, wiedzieć, umieć wszystko, co teraz wiem i umiem. I żeby nikt się nie domyślał, że już byłem duży. A ja niby nic. Udaję, że jestem takim samym chłopakiem jak wszyscy, mam ojca i mamę i chodzę sobie do szkoły. Tak byłoby najciekawiej, najlepiej. Przyglądałbym się tylko i tak by było śmiesznie, że mnie nikt nie poznaje. To jest bezpłatna wersja demonstracyjna ebooka. Zapraszamy do zakupu pełnej wersji publikacji.\n


Wrocław. Nowe wesołe miasteczko otwarte! - Echo24.tv\nEcho24.tv » Aktualności » Wrocław. Nowe wesołe miasteczko otwarte!\nNowe wesołe miasteczko zostało otwarte na Zakrzowie i jest dostępne dla wszystkich przez 7 dni w tygodniu. Jest to rodzinny biznes stworzony przez osoby, które przez wiele lat były związane z cyrkiem i rozrywką.\n– Urodziłem się w cyrku i niestety w 1990 roku we Wrocławiu uległem wypadkowi w czasie występu w Cyrku Wielkim – złamałem kręgosłup. Narastał taki dylemat, co by tu zrobić, więc wpadł pomysł, żeby stworzyć coś rozrywkowego – mówi Zdenek Rumlov, Autodrom Ruml&Family.\nI tak powstał pomysł na wesołe miasteczko, w którym można się wybawić, poskakać, a nawet pofrunąć w powietrze. Na terenie wesołego miasteczka panuje specjalny regulamin dostosowany do panującego reżimu sanitarnegi, sprzęt jest dezynfekowany, a na miejscu znajduje się wiele atrakcji, zarówno dla najmłodszych, jak i dorosłych.\n– Mamy postawioną ławkę Avangers, zamki dmuchane różnego typu i bungee dla dzieci, a także jest Pani co plecie kolorowe warkoczyki i masę gier i zabaw, jest to takie nasze małe wesołe miasteczko – dodaje Zdenek Rumlov, Autodrom Ruml&Family.\nNowe wesołe miasteczko na wrocławskim Zakrzowie ma być otwarte do 25 października.\nPrevPoprzedniWirtualne Muzea Wrocławia dla każdego!\nNastępnyErasmus w covidowej rzeczywistościNastępny