Idea by Mag: maja 2014\nMoże trochę inna ściana?\nDużo ostatnio myślałam na temat podziału przestrzeni, jak w ładny i zgrabny sposób delikatnie oddzielić pomieszczenia spełniające różne funkcje, a będące jedną całością. W dzisiejszych trendach królują otwarte przestrzenie, jak więc zaznaczyć obecność ich różnych funkcji.\nCiekawą metodą jest zastosowanie ścianek, ale nie banalnych, normalnych tylko na przykład ze szkła, z regału na książki czy też z kominka. Dalej mamy jedną wielką przestrzeń której wcale optycznie nie zmniejszamy, a mamy możliwość wyznaczenia podziału między poszczególnymi strefami.\nNie ma co się rozpisywać na ten temat bo inspiracje będą mówić same za siebie, ściankę możemy zrobić ze wszystkiego i wszędzie ogranicza nas tylko wyobraźnia!:)\nMag. Magdalena Bigos o 19:41 Brak komentarzy:\nEtykiety: ciekawe pomysły, obrazy, przegrody, szkło, ściana, zbiór inspiracji\nPastele we wnętrzu.\nJakie kolory lubicie we wnętrzach? Przyznam się, że ja jestem dość zachowawcza, ponieważ uwielbiam brązy, beże, biel, czasem wpada mi do głowy jakiś pomysł z czernią czy czerwienią, ale szczerze to boje się odważnych kolorów. Dlatego dziś postanowiłam poszukać inspiracji z kolorem ale w odcieniach pastelowych aby dalej było zachowawczo i spokojnie, chodź nie nudno.\nPatrząc na aranżacje stwierdziłam, że odcienie pastelowe dodają strasznie dużo słodyczy do wnętrza, są cukierkowe i przesłodzone, ale zarazem urocze. Na pewno nadają się idealnie do pokoju dziecięcego, mieszkania kobiety, chodź coraz częściej są używane w kuchni czy salonie. Pastel można wprowadzić przez kolory ścian, meble, dekoracje czy nawet sprzęt kuchenny który także jest dostępny w takim kolorze.\nFajna alternatywa dla osób lubiących kolor we wnętrzach, a bojących się wyrazistych odcieni. Osobiście najbardziej podoba mi się zestawienie szarości z różem, oraz niebieski i żółty.\nZostawiam inspiracje i liczę na opinie jakie kolory Wy lubicie i jakie macie bądź chcieli byście mieć w swoim wnętrzu:)\nMag. Magdalena Bigos o 15:36 2 komentarze:\nEtykiety: farba, hol, kolor, kuchnia, Łazienka, malowanie, pastele, porady, salon, wybór koloru, zbiór inspiracji\nWanna wolnostojąca kojarzy się z luksusem, salonem kąpielowym czy potrzebom specjalnego przygotowania, wszystkie te rzeczy są przesadzone i nieprawdziwe, każdy może sobie pozwolić na taki dodatek w swojej łazience.\nDlaczego myślimy, że jest to produkt luksusowy?\nWydaje mi się, że każdy postrzega je pod pryzmatem dawnych przesadzonych telenoweli gdzie w rezydencjach były wielkie łazienki z wanną na środku, a każda pani domu brała w nich kąpiel podchodząc w kapciach z różowym pomponem i lampką szampana. Dopiero od niedawna wanny wolnostojące zaczęły pojawiać się w sieciówkach, projektanci zaczęli proponować je nawet w małych inwestycjach i przebili bańkę produktu nieosiągalnego. Cenowo nie różnią się znacznie od wanny do zabudowy, a jest przy nich mniej pracy.\nDlaczego myślimy, że potrzebna jest duża przestrzeń?\nDlatego, że są one pokazywane w katalogach producentów czy po prostu w inspiracjach zbieranych w internecie (przynajmniej do niedawna, teraz to się zmienia) jako centralny element łazienki na jej środku, do o koła którego jest bardzo dużo miejsca, mało jest udostępnionych projektów gdzie taka wanna stoi przy ścianie, ale powiedzmy sobie szczerze najlepiej wizualnie sprzedają się wielkie przestrzenie.\nCzy potrzeba specjalnych przygotowań?\nTak, ale są to normalne przygotowania jak przy remoncie, jeżeli wanna ma stań faktycznie na środku to musimy zapewnić jej odpływ i przyłącze wody, jeżeli pod ścianą to decydujemy czy bateria ma być wolnostojąca, ścienna czy na wannie i cała filozofia.\nPodsumowując, w każdej łazience możemy użyć wanny wolnostojącej, jedynie jesteśmy ograniczeni tym czy będzie ona przy ścianie czy na środku.\nMag. Magdalena Bigos o 20:12 Brak komentarzy:\nEtykiety: brodzik, ceramika, Łazienka, prysznic, umywalka, wanna, wolnostojąca, wyposażenie, zabudowa, zbiór inspiracji\nStawy kąpielowe, naturalna alternatywa dla basenu.\nWczoraj opisywałam proces i budowę basenu, dziś pokaże Wam ekologiczną i tańszą alternatywę, jaką jest staw kąpielowy, czyli naturalny zbiornik wodny z wydzieloną częścią do kąpieli.\nDlaczego jest to takie rewelacyjne rozwiązanie? Ponieważ do ich utrzymania w czystości nie potrzebujemy chemii np w postaci chloru który zabija organizmy żyjące w wodzie, są o wiele tańsze w budowie i utrzymaniu, zapewniają obserwację flory i fauny która otacza staw, a co najważniejsze podczas kąpieli są o wiele zdrowsze gdyż nie musimy martwić się o czynniki chemiczne wpływające na nasz organizm podczas kąpieli.\nCo warto wiedzieć decydując się na staw kąpielowy?\nZacznijmy od wyboru miejsca. Najlepsze są miejsca nasłonecznione aby woda mogła się szybko nagrzać, z dala od drzew liściastych i iglastych które mogły by zanieczyszczać wodę. Wielkość stawy zależy od możliwości działki natomiast im większy staw tym naturalne mechanizmy oczyszczania się wody są silniejsze. Trzeba pamiętać o miejscu na zejście do wody, może to być żwirek, schody, kamienie, pomost z drabinką bądź delikatne stopniowe zejście możliwości jest wiele. Nie warto oszczędzać na materiałach izolujących ponieważ to one zapewniają nam czystość wody dzięki nieprzepuszczaniu wód gruntowych, są odporniejsze na uszkodzenia mechaniczne oraz tworzą zamknięty system który jesteśmy w stanie kontrolować.\nW stawie kąpielowym wyróżniamy dwie strefy. Pierwsza to część kąpielowa, druga to część regeneracyjna gdzie posadzone są rośliny regenerujące wodę. Basen czyści się samoistnie poprzez rośliny i mikroorganizmy znajdujące się w wodzie (dwie części czyszczone są w ten sam sposób). Jeżeli chodzi o rośliny to mamy bardzo duże możliwości, możemy wybierać z pośród tysięcy odmian i gatunków te które najbardziej będą nam odpowiadać.\nDbanie i konserwacja stawu jest bardzo prosta, 2-3 razy do roku badamy parametry wody (pH i KH), raz na kilka lat czyścimy staw w ten sam sposób co oczko wodne, a po około 10 latach potrzebne jest gruntowne czyszczenie, co roku czyścimy pombę i jej filtry (te zapewniające obieg wody).\nUff...mamy podstawowe informacje, a teraz rzecz bardziej przyjemne, staw możemy zaprojektować w dowolny sposób, dowolnej wielkości, z dowolnym wykończeniem, kształtem, roślinami, możemy dobrać do niego sztuczne strumyki, kaskady, wodospady i wiele wiele innych, ogranicza was tu tylko wyobraźnia!\nKoszty szacują się na około 5 tys-15 tys, w zależności od wielkości i projektu, roczne utrzymanie to około 100 zł-400 zł (znacznie mniej niż w przypadku basenu). Istotne jest też to, że przy dbaniu o staw, woda w nim może pozostać przez 30 lat (!) i nie trzeba jej spuszczać na zimę.\nOsobiście skłaniam się bardziej ku stawom kąpielowym, wyglądają naturalnie, poprawiają mikroklimat w okolicy domu, są naturalne bez użycia chemii (!), pięknie wyglądają i dobrze w komponowane w ogród będą odgrywać główną rolę.\nFilm przedstawiający budowę stawu kąpielowego:\nStworzony przez firmę OASE.\nMag. Magdalena Bigos o 13:28 Brak komentarzy:\nEtykiety: basen, jezioro, ogród, staw, taras, wypoczynek\nPrzydomowy basen, coraz częściej osiągalny.\nW tak upalne i piękne dni jedyne o czym marze to leżak na słońcu, kawałek cienia i woda dla ochłody, najlepiej taka w której będę mogła się zanurzyć, przepłynąć i poleżeć na dmuchanym materacu. Kiedyś takie myśli były czymś abstrakcyjnym, mogliśmy pomarzyć o przydomowym miejscu do kąpieli bądź zadowolić się dmuchanym basenem, dziś w coraz większej ilości domów w ogrodzie można zobaczyć basen.\nPrzy budowie basenu należy zacząć od spraw urzędowych, jeżeli mamy zamiar wybudować basen o powierzchni większej niż 30 m2 musimy złożyć wniosek o pozwolenie na budowę, jeżeli ta powierzchnia jest mniejsza niż 30 m2 to tylko zgłaszamy do urzędu zamiar budowy przydomowego basenu.\nKolejne kroki to postanowienie jaką metodą chcemy wybudować basen, a jest ich kilka:\n- żelbetowa konstrukcja, czyli betonowe ściany, zbrojenia, najtrwalsza metoda,\n- prefabrykowana całość, czyli gotowy basen do wkopania, składający się z elementów do złożenia,\n- szkieletowy drewniany, czyli drewno impregnowane ciśnieniowo, wyłożone folią basenową,\n- blacha stalowa i aluminiowa, gotowy element z uszczelkami do złożenia,\n- żywica poliestrowa, czyli gotowe płyty bądź całe elementy, nie wymaga wyłożenia folią basenową.\nPrzykładowe etapy budowy:\nBudując basen najdroższa jest sama konstrukcja i wykonanie niecki, następnie systemy do filtracji i pompy, ewentualne podgrzewacze wody chodź te można zastąpić panelami słonecznymi, które w pierwszym momencie znacznie podwyższają koszty budowy, ale patrząc z perspektywy lat inwestycja jest bardzo opłacalna, dodatkowo dochodzi system do zakrywania basenu. Jedynym utrudnieniem jest co miesięczna konserwacja, czyli uzupełnianie środków chemicznych, czyszczenie oraz zakrywanie basenu w razie potrzeby. Zawsze możemy spróbować zrobić takie zadaszenie, żeby móc używać basen także zimą, tylko wtedy basen musi być w miarę blisko domo i mieć miejsce na podgrzewacz powietrza,a osłona musi zapewniać izolację, dodatkowe koszta ale mamy basen całoroczny.\nPrzejdźmy do kwot to jest najistotniejsze, budowę basenu można zacząć od 10 tys, oczywiście górnej granicy nie ma, ale taki dobrej jakości basen ze wszystkimi artykułami potrzebnymi to koszt 20 tys-30 tys. Sezonowa konserwacja to koszt około 500 zł-1000 zł w zależności jakich środków będziemy używać, kwota ta rozkłada się na miesiące korzystania z basenu czyli w zależności od pogody może to być nawet 5 miesięcy. W porównaniu do kwot przy budowie domu, taki dodatek nie jest dużym problemem tym bardziej, że służy na kilkadziesiąt lat, a sprawia przyjemność wszystkim zarówno dzieciom jak i dorosłym.\nPamiętajcie też, że zawsze warto uciekać z kosztów bo na przykład znajomy znajomego ma koparkę i pomoże nam po godzinach, albo mamy dużą rodzice która stwierdzi, że bardzo lubi kopać, odkupimy materiał od kogoś komu pozostał, bądź znajdziemy tanią hurtownie płytek, zawsze warto szukać różnych rozwiązań nie koniecznie musimy brać firmę która zrobi nam wszystko od podstaw, wiadomo, że tak jest najłatwiej ale pewnie też najdrożej, jeżeli nie musicie na tym oszczędzać to fajnie, ale jeśli uważacie, że basen to tylko nieosiągalne marzenie to zastanówcie się dwa razy czy aby na pewno, wszystko zależy od Was i Waszego nastawienia! Ja wiem, nawet jestem pewna, że będę miała basen i to w górach z przepięknym widokiem, a co, jak szaleć to szaleć!\nKilka inspiracji basenowych dla ochłody przy upałach za oknem:)\nJutro pokaże Wam, jeszcze ciekawsze, naturalne i najmodniejsze rozwiązanie czyli staw kąpielowy, który moim zdaniem jest rozwiązaniem bardziej idealnym niż basen.\nMag. Magdalena Bigos o 15:44 1 komentarz:\nEtykiety: basen, ciepło, jezioro, lato, staw, taras, woda, wypoczynek\nStawy kąpielowe, naturalna alternatywa dla basenu....\nDom w Kapsztadzie, Republika Południowej Afryki.\nNowa odsłona żarówki.\nPenthouse in New York.\nPrzedpokój- tylko funkcjonalny.


Nałęcz: To zwolennicy bicia dam! Referendum jak bójka na wiejskiej zabawie - RMF 24\nNałęcz: To zwolennicy bicia dam! Referendum jak bójka na wiejskiej zabawie\nPoniedziałek, 7 października 2013 (12:45)\n"W przypadku każdego z referendów przeprowadzanych na terenie kraju prezydent składa decyzję o udziale w nim w ręce samych obywateli. W przypadku Warszawy nie formułował żadnych apeli. Zadeklarował tylko - zapytany przez dziennikarza - jak sam się zachowa jako warszawiak. Dziś tylko różni obłudnicy, jak prezes Kaczyński, który w sprawie Łodzi zalecał, żeby mieszkańcy nie szli na referendum, twierdzą inaczej. Z referendami generalnie jest jak z Kalim. Jak można odwołać prezydenta, to dla Kalego dobrze. Jak nie można, to jest źle" - mówi Tomasz Nałęcz odpowiadając na pytania słuchaczy RMF FM.\nDoradca prezydenta wyjaśnia, dlaczego lepiej nie iść na referendum warszawskie. Jeśli jest bójka na wiejskiej zabawie i ja zaangażuję się w bójkę, nawet w obronie honoru dam, to jednocześnie akceptuję fakt tej bójki. Jeśli uważam, że jestem przeciwnikiem bójek, to czekam z boku aż policja przywróci sytuację do porządku.\nDamy najskuteczniej można bronić nie idąc na referendum. Liczba sztachet potrzebnych, żeby zatłuc tę damę jest za mała w ręku agresorów. Moją sztachetą mogę damę zabić, bo jeśli pójdę i zagłosuję, to próg frekwencyjny zostanie osiągnięty i zwolennicy bicia dam będą ją moją sztachetą dobijać do końca - dodaje.\nWycofać się? To nie jest ukochany pomysł prezydenta\nProjekt prezydenckiej ustawy w sprawie referendów jest w Sejmie i teraz to od posłów zależy co oni z nim zrobią - mówi pytany, czy prezydent odpowie na apel Jarosława Kaczyńskiego i wycofa się zaproponowanych zmian. To nie jest ukochany pomysł prezydenta, to jest propozycja wybitnych ekspertów od spraw samorządności m.in. profesora Kuleszy - mówi o projekcie gość RMF FM.\nChodziło o zasadę obecną w świecie demokracji, że odwołuje się w podobny sposób, jak się powołuje. Referendum odwoławcze jest odstępstwem od tej reguły. Znacznie niższą liczbą głosów można kogoś odwołać niż się go powołało. W zaproponowanym projekcie zmian, chodzi o to, żeby odwołania następowały dopiero w sytuacjach skrajnych - dodaje.\nKomorowski jak ksiądz Robak. Pogrzeby przed 27 września 2014 roku\nJak donosi "Rzeczpospolita", brakuje pieniędzy na kolejne identyfikacje bohaterów polskiego podziemia niepodległościowego. Prezydent interesuje się pracami na Łączce. Uczestniczyłem w spotkaniu szefa IPN, ministra Kunerta i Bronisława Komorowskiego. Panowie mówili, że jakoś sobie z tymi pieniędzmi poradzą - mówi Tomasz Nałęcz w RMF FM. Ale jeśli sytuacja będzie podbramkowa, prezydent zaangażuje się w pomoc jako kwestor. Jeśli zajdzie potrzeba, to Bronisław Komorowski będzie jak ksiądz Robak kwestujący na sprawy narodowe - dodaje.\nPodczas spotkania szefa IPN, ministra Kunerta i prezydenta RP ustalono także wstępny dodatek do pogrzebów ofiar ekshumowanych na Łączce. Ustalono, że trzeba postarać się zdążyć z pogrzebami na 75-lecie powstania Polskiego Państwa Podziemnego. Przypomnę, że to 27 września 2014 roku. To napięty termin, ale piękna i symboliczna data. Tam na Łączce leżą przecież bohaterowie Polskiego Państwa Podziemnego - mówi doradca prezydenta w RMF FM.\nZgoda na odwołanie szefa SKW dopiero po wysłuchaniu go na komisji\nPrezydent nie zgodził się jeszcze na odwołanie szefa SKW. Decyzja w sprawie dymisji generała Noska zostanie podjęta prawdopodobnie po kolejnym posiedzeniu Komisji ds. Służb Specjalnych, która wysłucha generała - mówi Nałęcz w RMF FM.\nTagi:Tomasz Nałęcz, Hanna Gronkiewicz-Waltz, referendum\nNewsNałęcz: Największym „słoikiem” w kancelarii jest prezydent Komorowski


Gminny Ośrodek Pomocy Społecznej - BIP Urządu Gminy Bielsk Podlaski\nGminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Bielsku Podlaskim\n857301028 / 729 761 570\ntel.: 85 878 4444\ntel. 85 730 45 12\nRegulamin organizacyjny Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w Bielsku Podlaskim\nSprawozdania z działalności Gminnego Ośrodka Pomocy Społeczej w Bielsku Podlaskim\nSprawozdania finansowe Gminnego Ośrodka Pomocy Społeczej w Bielsku Podlaskim\nOferty pracy w GOPS Bielsk Podlaski\nTERMINY SKŁADANIA WNIOSKÓW NA OKRES 2019/2020\nPrawo do świadczeń rodzinnych ustala się na okres zasiłkowy tj. od miesiąca listopada br., do miesiąca października roku następnego.\nWnioski w sprawie ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych na nowy okres zasiłkowy są przyjmowane od dnia 1 sierpnia 2020 r. natomiast wnioski w sprawie ustalenia prawa do świadczeń rodzinnych na nowy okres zasiłkowy składanych drogą elektroniczną - od dnia 1 lipca 2020 roku.\nJeśli wnioskodawca złoży kompletny i prawidłowo wypełniony wniosek o świadczenie wychowawcze w okresie od 1 lutego 2021 r. do 30 czerwca 2021 r., świadczenie wychowawcze zostanie przyznane i wypłacone z wyrównaniem od 1 czerwca 2021 r. Natomiast jeśli wnioskodawca złoży wniosek po 30 czerwca 2021 r., świadczenie będzie przysługiwać od miesiąca złożenia wniosku - czyli np. z wniosku złożonego w lipcu 2021 r. świadczenie zostanie przyznane od lipca. Złożenie zatem wniosku do końca czerwca 2021 r. będzie gwarantowało, że świadczenie wychowawcze zostanie wypłacone z wyrównaniem od 1 czerwca 2021 r.\nPrawo do świadczeń z funduszu alimentacyjnego ustala się na okres zasiłkowy tj. od miesiąca października br., do miesiąca września roku następnego.\nAby zachować ciągłość wypłat między okresami zasiłkowymi należy złożyć wniosek na nowy okres zasiłkowy wraz z wymaganymi dokumentami do dnia 31 sierpnia 2020 roku, wtedy ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz wypłata przysługujących świadczeń następuje do dnia 31 października.\nW przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenia z funduszu alimentacyjnego na nowy okres zasiłkowy złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 października do dnia 31 października 2020, ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz wyplata przysługujących świadczeń z funduszu alimentacyjnego następuje do dnia 31 grudnia tego roku.\nW przypadku gdy osoba ubiegająca się o świadczenia na nowy okres zasiłkowy złoży wniosek wraz z wymaganymi dokumentami w okresie od dnia 1 grudnia danego roku do dnia 31 stycznia następnego roku, ustalenie prawa do świadczeń z funduszu alimentacyjnego oraz wyplata przysługujących świadczeń z funduszu alimentacyjnego następuje do ostatniego dnia lutego następnego roku. (UWAGA świadczenie przysługuje od miesiąca grudnia!)\nInformujemy o rozpoczęciu naboru wniosków w ramach części drugiej Programu „Czyste Powietrze” (w związku z która wnioskodawcy będą potrzebować zaświadczeń o dochodach). Wzór żądania wydania zaświadczenia na potrzeby tego programu znajduje się poniżej (format pdf).\nWzór żądania wydania zaświadczenia (PDF, 343,92 KB) Podgląd załącznika\nUdostępniający: Kierownik GOPS w Bielsku Podlaskim\nWytwarzający/odpowiadający: Kierownik GOPS w Bielsku Podlaskim


Ropczyce na linii frontu w sierpniu 1944 r.* | Tygodnik Reporter Gazeta - Ropczyce, Sędziszów\nopublikował wpis dnia 11 lipca 2011 o godzinie 13:55\nMarszałek Iwan Koniew (1897 – 1973). Podczas II wojny światowej sprawował różne funkcje dowódcze, przesuwając się wraz z wojskiem od Moskwy aż po Berlin. FOTO: wikipedia.pl Generał Siegfried Raspa ( 1898 – 1968). Ostatnie lata życia spędził w obozie dla jeńców Münster w Wielkiej Brytanii.FOTO: axishistory.com\nWojna mnoży ofiary, jednakże dla zwycięzców jest wyzwoleniem, dla przegranych zawsze klęską i koszmarem. Pozostaje także ten trzeci, na którego terenie toczą się boje, a który zazwyczaj musi przyjąć porządek dyktowany przez zwycięzców. Tak było w Ropczycach i całym kraju 65 lat temu, tak było przez kilka następnych dziesięcioleci.\nROPCZYCE♦ Latem 1944 r. i wiosną 1945 r. front rosyjsko niemiecki przesuwał się na zachód między innymi przez ziemię dzisiejszego powiatu ropczycko – sędziszowskiego.\nAK i Rosjanie\nDowódcy Armii Krajowej, w tym „Sęp” i „Turek”, pomogli Rosjanom przygotować plan zajęcia umocnień Pustkowa. Pisze o tym bez sarkazmu politycznego sam Łukasz Ciepliński w raporcie z dnia 3 września 1944 r. Zgodnie z informacjami raportu w miejscowości Krzywa, na terenie leśniczówki, doszło w dniu 2 sierpnia 1944 r. do spotkania oddziału partyzanckiego AK por. Mieczysława Stachowskiego ps. „Sęp” i oficera dowodzącego artylerią radziecką. Polski partyzant przekazał radzieckiemu artylerzyście plany fortyfikacji Pustkowa. Kilka dni później (8 sierpnia) Oddział Partyzancki „Dzwon” operujący pod dowództwem por. Zygmunta Pawlusa ps. „Turek” dostarczył sztabowcom radzieckim plany umocnień nieprzyjaciela w miejscowościach m.in. Szkodna, Góra Ropczycka, Chechły, Ropczyce, Lubzina i ponownie szczegóły dotyczące umocnień Pustkowa. Podobnie doszło do wymiany informacji pomiędzy dowódcami plutonów „Łaty” Józefa Łotockiego i „Lucjana” operujących w ramach akcji „Burza” na terenie Gnojnicy, a pułkownikiem Jaglenką dowódcą radzieckiego batalionu, który wdarł się w wyłom frontu (teren Gnojnicy) na kilka kilometrów przed jego zasadniczą linię.\nArmaty w Nockowej\nAtmosferę zbliżającego się do Ropczyc frontu dało się odczuć już z wiosną 1944 roku, kiedy w budynkach szkolnych i gromadzkich w okolicach Bystrzycy i Nockowej rozlokowywano oddział Kozaków będących w służbie niemieckiej. Zaś w dniu 1 sierpnia mieszkańcy Wiercan dostrzegli ożywiony ruch oddziałów niemieckich i rozlokowywane w okolicach kościoła w Nockowej armaty. Rozpoczęła się przy tym grabież dobytku, koni z całymi zaprzęgami i krów. Już następnego dnia – 2 sierpnia, przed szkołą w Wiercanach pojawił się pierwszy patrol rosyjski. Kronikarz odnotował: „rozlokowano działa obok szkoły i wzdłuż drogi, rozpoczęła się bitwa, trwająca z przerwami blisko dwa tygodnie. Ludność uciekała w kierunku Będzienicy i Zgłobnia, będących głębiej za linią frontu”.\nDwie wrogie armie\nNieco bardziej na południowy zachód – w Brzezinach, żołnierze rosyjscy pojawili się nocą z 2 na 3 sierpnia 1944 r. Rozpoczęły się walki o wyzwolenie obszaru ówczesnego powiatu dębickiego (do 1937 roku powiatu ropczyckiego). Zajmowanie tego obszaru przez Armię Czerwoną przebiegało w trzech fazach: pierwsza z marszu w dniach od 2 do 4 sierpnia, druga trwająca do 23 sierpnia, tj. zajęcia Dębicy, trzecia w ramach operacji styczniowej 1945 roku, kiedy to hitlerowcy wycofali się z pozostałej części powiatu, terenów położonych na zachód od rzeki Wisłoki. Zwarły się dwie armie, a w ich składzie: po stronie niemieckiej 17 armia pod dowódcą generała piechoty F. Schulza, następnie 78 dywizja piechoty dowodzona przez generała-lejtnanta Siegfrieda Raspa, zaś po stronie rosyjskiej 60 armia I Frontu Ukraińskiego dowodzona przez generała-lejtnanta Pawła Kuroczkina, 5 Armia Gwardii pod dowództwem generała-pułkownika Aleksjeja Żadowa oraz Samodzielny Korpus Pancerny Gwardii (dowodzony prawdopodobnie przez płk. N. Czuprowa.\nKiedy weszli do Ropczyc?\nWalki w okolicach Ropczyc nie były zbyt zaciekłe, Niemcy nie zdążyli tutaj ufortyfikować terenu, mając zapewne plany dłuższej obrony rubieży na linii Przecław – Blizna – Pustków – Dębica. Różne źródła różnie sytuują w czasie moment zajęcia przez Rosjan samego centrum Ropczyc. Jedne źródła mówią o zajęciu miasta w dniu 3 sierpnia 1944 r., po szybkim przejściu Rosjan od strony Kolbuszowej (2.08), Rzeszowa (2.08), Czudca 2.08) i Strzyżowa (2.08) przez Sędziszów Młp. 3.08) i okoliczne wioski. Inne źródło podaje datę 4 sierpnia, uzasadniając ustabilizowaniem się linii frontu na blisko dwa tygodnie na rubieży Ocieka – Skrzyszów – Chechły – Łączki Kucharskie. Radziecki meldunek z linii frontu z dnia 3 sierpnia donosił: „… Na zachód i południowy wschód od Jarosławia wojska radzieckie, kontynuując natarcie, zajęły Sanok oraz wyzwoliły ponad 200 innych miejscowości, m.in. Hutę Komorowską, Niwiska, Dodatków, Bratkowice, Szufnarowę, Wiśniową, Jabłonicę Polską, Brzozów oraz stację kolejową Sanok”. Z pewnością nie darowaliby sobie sztabowcy radzieccy aby nie wymienić wśród zdobytych miejscowości tak ważnych strategicznie Ropczyc, ze względu na przecinanie się w mieście dwóch ważnych szlaków drogowych i bronione przez Niemców przejście przez mosty na Wielopolce. Pozostaje więc bardziej pewną data 4 sierpnia. Z kolei trzecie źródło określa moment zajęcia Ropczyc na 18 sierpnia, kiedy to ruszyła ofensywa na Dębicę, by ostatecznie odbić ją z rąk Niemców w dniu 23 sierpnia. Analizując ówczesny przebieg linii frontu, poszarpany ze względu na ukształtowanie terenu i różny zakres umocnień terenowych, wszystkie te trzy daty wydają się być uprawnione. Istotnie w dniu 3 sierpnia Rosjanie okopywali się na bezpośrednim przedpolu Ropczyc, w dniu następnym byli widziani na rynku, a tuż za miastem rozlokowali się na wspomniane już dwa tygodnie, skąd ruszyli dalej 18 sierpnia.\nOkolice Ropczyc jak dla przykładu Borki Chechelskie i Poręby będące przysiółkami wsi Chechły, także miały w tamtym czasie swoją rolę. Od niepamiętnych czasów kilkanaście chłopskich zagród ukrytych niemal w zagajnikach przylegających do lasów Gnojnicy, stało się w trudnych wojennych dniach ostoją zarówno dla żołnierzy jak i cywilów. Bezdroża te wówczas okazały się ostoją dla ludzi uciekających przed frontem i poddanych wysiedleniu ze strefy przyfrontowej w miejscowościach Zagorzyce, Szkodna, Gnojnica. Naoczni świadkowie potwierdzają obecność w tych trudnych dniach lipca i sierpnia 1944 roku także inteligencji ropczyckiej wraz ze skromnym dobytkiem. Kronikarz zapisał: „W pobliskim lesie Gnojnica zaroiło się od ludzi wysiedlonych (…)”. W kronice szkoły w Chechłach czytamy: „Okupacja hitlerowska skończyła się dla Ropczyc i Checheł w dniu 18 sierpnia 1944 roku. (…) W sierpniu 1944 roku do Ropczyc wkroczyły wojska radzieckie. Z początkiem września 1944 roku nastąpiło wysiedlenie ludności, ponieważ Chechły były blisko frontu i pociski nieprzyjacielskie zagrażały życiu ludności. Wysiedlenie trwało do początku stycznia 1945 roku”.\nCmentarz w rynku\nNa kilka lat ropczycki rynek zamienił się w cmentarzysko żołnierzy rosyjskich. Naoczni świadkowie wspominają, że jeszcze na początku lat 60. matka jednego z żołnierzy przybywając z ZSRR odnalazła tu miejsce pochówku syna i zasadziła przywiezioną ze sobą niewielką jabłoń. W tym czasie mogiły już zostały rozkopane, a polegli ekshumowani na cmentarz wojenny do Dębicy. Pochówki rosyjskie na terenie Ropczyc usytuowane były w trzech miejscach: właśnie na rynku, w dolnej części cmentarza parafialnego i kilka mogił w otoczeniu kościółka pw. Najświętszej Marii Panny. W ropczyckich mogiłach spoczęli polegli na przedpolach miasta oficerowie i szeregowcy, m.in.: ppłk. Piotr Sznostin, mjr Wasyl Gewonicz, mjr (?) Kajenarszan, mjr Mikita Iwan Wonko, starszyny (sierżanci): D.D. Kostynes, Lew Pedorew, Armona Aleksandrowicz, Józef Daksyrnyj, Uriachnik Omierestesiej oraz szeregowcy: S.P. Targanow, R.C. Nepewen, S.A. Eudelszte, P.A. Synyszyn, B.A. Gobłec, A.A. Łapinow, P.A. Kostanec, K.C. Eherob,, B.N. Kaszeluk, W. Wałecznik, R.C.Hordowenko, A.A. Łybranko. To tylko kilka nazwisk ofiar frontu, których dane udało się zachować w rejestrze, reszta pozostaje bezimienna w zbiorowej mogile nr 14 na dębickim cmentarzu żołnierzy Armii Radzieckiej.\nMogiły w Brzezinach\nDla porównania odnotuję, że we wspomnianych Brzezinach zginęło ponad 150 rosyjskich żołnierzy, w tym na miejscowym cmentarzu złożono ciała 72 żołnierzy, na polach przysiółka Berdechów 56 żołnierzy, na podwórzu szkolnym 2 i około 20 pochówków w mogiłach rozsianych po całej wsi. Tylko niespełna 20 z nich oznaczono mogiły nazwiskami, inni pozostali bezimiennymi w kwaterze zbiorowej nr 20 na dębickim cmentarzu przy ul. Cmentarnej. Na 1448 żołnierzy radzieckich pochowanych na dębickiej nekropolii zaledwie 481 ma oznaczone imiennie mogiły. Ekshumacje z Ropczyc i okolic miały miejsce w latach 1950-51.\nTak walczyli partyzanci\nW sierpniowych walkach 1944 roku daninę krwi złożyli także żołnierze Armii Krajowej i Batalionów Chłopskich operujący w ramach akcji „Burza” na zapleczu armii niemieckiej, w trzech rejonach walki. Partyzanckie walki i potyczki toczyły się w: I rejonie, obszar Sędziszowa Młp. – Gnojnicy – Checheł, pod dowództwem por. „Sępa” Mieczysława Stachowskiego i zastępcy d-cy kpt. „Strzały” Józefa Naroga, łącznie 235 żołnierzy oraz 876 ludzi z oddziałów nieuzbrojonych w rezerwie; II rejon, obszar Ropczyce – Wielopole Skrz. – Brzeziny – Gumniska, pod dowództwem kpt. „Rygla” Romana Kani z zastępcą por. „Cisem” Franciszkiem Ciszkiem, łącznie 465 żołnierzy; III rejon, obszar Pilzna i okolic pod dowództwem ppor. „Lisa” Edmunda Mateckiego z zastępcą wachm. pdchor. „Iwo” Alfredem Łubieńskim, łącznie 330 żołnierzy. Największe straty w lipcu i sierpniu 1944 roku partyzanci ponieśli w II Zgrupowaniu (rejonie walki), poległo 44 żołnierzy, 1 został ranny, 14 Niemcy wzięli do niewoli. Pełną listę partyzanckich ofiar ze wszystkich trzech Zgrupowań zamieszcza Antoni Stańko w publikacji „Gdzie Karpat progi” (Warszawa 1984).\nZiemli nie choczymy…\nWracając do Ropczyc, pofrontowa rzeczywistość w mieście nie była już tak jednoznaczna. Pierwsze sierpniowe dni w wolnym od hitlerowców mieście tak charakteryzuje ówczesny dowódca Placówki AK „Ropa” por. Karol Pośko ps. „Koń”: „ … wojska radzieckie zajęły Ropczyce, ja otrzymałem od „Macieja” (Mieczysław Stachowski „Sęp” – przyp. WT) rozkaz ujawnienia się i zaprzestania działalności konspiracyjnej. W tym dniu została wywieszona polska flaga narodowa na wieży kościelnej, którą to flagę przechowała pani Kriesowa. Żołnierze Placówki, zgodnie z rozkazem włożyli na rękawy opaski biało-czerwone i traktowali Rosjan należycie. Jako miejscowy dowódca wziąłem udział w pierwszej naradzie z przedstawicielami Armii Radzieckiej. Spotkanie odbyło się w szkole ogrodniczej, narożna sala na parterze. Tam zostały wyznaczone pierwsze władze miasta. Ja zostałem komendantem wojskowym miasta do chwili ustanowienia cywilnych władz miasta. (…) Zaczęliśmy wspólnie sprawować władzę w Ropczycach. (…) Wysłuchaliśmy przemówienia radzieckiego oficera, który powiedział « … my ziemli waszej nie choczymy, pobijom germańskiego zwiera i pajdiom w pierrot, a gdzieś ostawlajet wsje wasze prawitielstwo, ot znajecie Wandu Wasilewsku … » itd. Radość trwała tylko kilka dni” (zob. W. Tabasz, Tak było na Stawisku – wspomnienia ppor. Karola Pośki ps. „Koń” Żołnierza i Sybiraka, Ropczyce 1997).\nNKWD wchodzi od domów\nWkrótce w domach i kryjówkach żołnierzy podziemia zaroiło się od funkcjonariuszy znienawidzonej także przez samych Rosjan formacji NKWD. Nastąpiły aresztowania i wywózki, a także torturowanie i mordowanie Ropczycan, jak w przypadku ppor. Zdzisława Brunowskiego „Cygan”, pchor. Eugeniusza Zymroza „Macedończyk” i kpr. Zdzisława Łaskawca „Monter”, których ciała rozpoznano po latach na miejscu kaźni w lesie koło miejskości Turza, na terenie byłego obozu dla rosyjskich rzeczywistych bądź wydumanych dezerterów. Karol Pośko, Kazimierz Prynda „Szybki” i inni zostali zesłani do obozów pracy (łagrów) o nazwach: „Szachtowy”, „Jegolsk”, „Szepietowo” czy „Kawanka”. Podejrzliwość w rosyjskich oddziałach frontowych była nadzwyczaj ogromna, a dbali o to tzw. politrucy i wspomniani NKWD-ziści. Jak wspomina jeden z Brzeziniaków, jego liczna rodzina była o krok od śmierci, kiedy to na linii frontu radziecka telefonistka usłyszała coś na kształt głosu ściszonego odbiornika radiowego. Posądzała miejscowych o kierowanie ogniem artylerii niemieckiej, istotnie dość celnym. Oficer polityczny już stawiał rodzinę Wojnarowskich „pod ścianę”, kiedy to na raz okazało się, że to niedołężna babcia pod grubą warstwą pierzyn jęczy z bólu i duszności.\nNiemieckie siły za Ropczycami\nOddając jednak honor oddziałom liniowym idącym ze Wschodu, trzeba odnotować, że okolice Pustkowa i Dębicy były szczególnie trudne do przejścia. Niemcy specjalnie dla obrony tego odcinka nad Wisłoką przegrupowali wspomnianą już 78 dywizję piechoty, której sztab z gen. Segfriedem Raspem rozlokował się w pałacu Łubieńskich w Zasowie. Nieco dalej na północ okopał się cudzoziemski legion Waffen SS. Mogły to być już tylko szczątki 14 Dywizji Grenadierów SS „Galizien” formowanej na bazie dawnej dywizji Andreja Andrejewicza Własowa bądź „czynny” w Haidelager Pustków ukraiński batalion szkolny pod dowództwem SS-Sturmbannfuhrera Bernharda Bartelta. Był tu także dość liczny legion estoński SS pod dowództwem Augsbergera.\nSzable i czarne czapki\nPo stronie rosyjskiej do szturmu gotowali się żołnierze 9 krasnodarskiej dywizji płastuńskiej pod dowództwem gen. P.I. Mietalnikowa. Były to szczególnie bitne oddziały z pielęgnowaną tradycją wojen kozackich. Dla wyróżnienia nosili na bluzach żołnierskich (gimnastiorkach) czerkieskie płaszcze z rzędami ozdobnych nabojów, czarne czapki tzw. kubanki z kolorowymi denkami, a na wyposażeniu mieli szable, kindżały i baszłyki. Często na piersi kozaka zobaczyć można było krzyż św. Jerzego, odznaczenie przyznane dywizji jeszcze w okresie I wojny światowej. Z kronikarskiego obowiązku odnotuję więc, że umieszczenie kilka lat temu na pamiątkowej tablicy w Dębicy nazwy kozackiej dywizji płastuńskiej było uprawnione, chociaż w kręgu niektórych mieszkańców i historyków kwestionowane. Wielu żołnierzy z tej dywizji i innych oddziałów rosyjskich pozostało na zawsze w polskiej ziemi, w obrębie cmentarza wojennego w Pustkowie, gdzie spoczywa ponad 1000 żołnierzy (bojców) i oficerów.\nWarto aby pamięć o zmarłych, w tym żołnierzach różnych narodowości poległych w walkach o Polskę, okazywać przy różnych okazjach. Dodam tylko nieprzekonanym, że ze Wschodu szli w rosyjskich mundurach także Polacy wcielani do Armii Czerwonej w miarę zajmowania kresów dawnej Rzeczypospolitej. Sam kilka lat temu realizowałem poszukiwania mogiły ojca mojego kolegi z Warszawy, który nad Sanem został wcielony do Armii Czerwonej i zginął w walkach o Przełęcz Dukielską (spoczywa na cmentarzu AR w Rzeszowie). W niektórych ośrodkach dyskursu politycznego moment wyzwolenia nazywany jest po prostu chwilą zaprzestania walk.\nNiemieckie ukryte mogiły\nNa koniec pytanie. Dlaczego brak śladów pochówków żołnierzy niemieckich? Wyjaśnienie jest dość skomplikowane. Po pierwsze, zgodnie ze swoją doktryną wojenną Niemcy w miarę możliwości transportowali swoich zabitych do Rzeszy. Po drugie sami dokonywali pochówków w nieoznakowanych mogiłach (pokrytych równo darnią) by propaganda radziecka nie miała możliwości obliczyć strat nieprzyjaciela. Po trzecie, pojedynczych pochówków Niemców dokonywali polscy cywile bądź Rosjanie w zupełnie przypadkowych miejscach (rowy strzeleckie, bruzdy na uprawnym polu itp., często bez odzieży) nie oznakowując z pośpiechu czy wręcz pogardy dla znienawidzonego wroga i jego munduru. Kilka tego typu pochówków ujawniono w okolicach Ropczyc czy Dębicy w ostatnich latach przy okazji prac budowlanych. Najbliższy zapamiętany przez świadków cmentarz niemiecki usytuowany był na polach dawnego dworu w Górze Ropczyckiej, tuż przed wjazdem drogą nr 4 do Witkowic.\n* Wybaczy mi z pewnością Czytelnik ten nieco asekuracyjny tytuł artykułu. Wszak trwa nadal, rozpoczęta w latach 80. ubiegłego wieku dyskusja, czy czcić pamięć żołnierzy poległych podczas walk na terytorium Polski i nie tylko. Osoby nie uwikłane w politykę są zdania, że trzeba czcić pamięć poległych żołnierzy polskich, jak żołnierzy Armii Czerwonej (może nawet Niemców), którzy oszukani przez zbrodnicze i nieludzkie ideologie zapłacili najwyższą cenę. Zapłacili tę cenę, a dowodem są cmentarze rozsiane na całym szlaku bitewnym. Można natomiast zastanawiać się nad tym czy istnieją przesłanki do oficjalnego obchodzenia rocznic wyzwolenia polskich miejscowości, skoro wejście Rosjan zapoczątkowało półwiekowy podział Europy, z Polską we wschodnim układzie.\nZwyciężyła w MMP\nHISTORIA♦ Na ropczyckiej nekropolii spoczyw Czytaj więcej+


To, co lokalne, snuło się gdzieś między prawicowo-nacjonalistycznym odchyleniem a socjalistyczną ortodoksją konkretnego historycznego etapu. W miarę jak człowiek robił się bardziej dojrzały/ wnikliwy/krytyczny (zbędne skreślić), wyraźniej dostrzegał rytualno-kamuflujący charakter owych etykiet, niewiele pomagających zrozumieniu zjawiska.\nA u nas nie udało się przekonać, że nie wystarczy pozmieniać ileś tam ustaw, że konieczna jest praca nad kulturą prawną, nauczaną na przykładach, rzeźbioną w umysłach i sercach. Zwłaszcza w kraju historycznie nawiedzonym przez mesjanizm i komunizm; oba te koncepty zatruły zdolność przewidywania, samodzielność i umiejętność dostrzegania związków przyczynowo-skutkowych.\nTymczasem Polska to jeden z krajów, które nigdy nie zrozumiały roli instytucji i prawa jako spoiwa społecznego i zarazem fundamentu demokratycznej podmiotowości jednostki.\nJakim przymiotnikiem należałoby więc opatrzeć polską demokrację w czerwcu 2020 roku? Nie jest to demokracja liberalna: ani z opisu rzeczywistości, ani z deklaracji. Nie jest to demokracja deliberatywną [której istotą jest deliberacja, czyli komunikacja społeczna oparta na rzeczowej argumentacji nastawiona na dążenie do prawdy i porozumienia – red.].\nTe deliberacje parlamentarne jakie mamy w Polsce służą różnym celom, w tym rozrywkowym, maskującym, czy odreagowaniu frustracji – ale nie uzyskiwaniu konsensu jako fundamentu decyzji politycznych.\nWładza, Opozycja, Prawo i Sprawiedliwość, demokracja Wybory prezydenckie 2020\nDemokracja folwarczna to demokracja praktyczna 😉\n7 czerwca 2020 at 19:25\n7 czerwca 2020 at 20:10\nIndeks Demokracji, który stanowi oś rozważań pani Łętowskiej nie jest niestety tak przejrzysty jak chciałaby widzieć go autorka artykułu.\nMimo, że jego największą wadę maskuje kategoryczny, choć niezgodnym z prawdą, stwierdzeniem, że "nie podobna jednak odmówić Indeksowi Demokracji przejrzystości metod i standaryzacji powtarzalnych co roku badań (zobacz obszerny kwestionariusz 60 pytań i wyjaśnienia kryteriów dołączany do raportu)".\nUprzejmie proszę o oświecenie czytelników – KTO odpowiada na te mądre pytania.\nZdaje się, że to tajemnica dramatycznych spadków polskiej pozycji w rankingu. Rankingu, którego "wybitna" metodologia plasuje przed naszą ojczyzną takie potęgi demokracji jak Filipiny.\nRozumiem, że pytania tej właściwej metodologii powinny być tak dobrane, by „nasza demokracja była lepsza niż wasza”.\nZawsze możesz krytycznie odnieść się do każdego z tych 60 pytań jak i wyjaśnień kryteriów dołączonych do raportu.\nUprzejmie proszę o oświecenie czytelników – CZEMU te pytania są „niewłaściwe”.\n7 czerwca 2020 at 22:04\nZadałem proste pytanie o to, KTO odpowiada na te pytania. Skoro metodologia jest "przejrzysta" to nie powinno być problemu z odpowiedzią.\n7 czerwca 2020 at 22:31\nPewnie jest sugestia, że jakieś "wrogie narodowi siły lewicowo-liberalne"? Tylko, że ta nasza pozycja spada ponoć stale od 2006. PiS przez cały ten czas jednak nie rządził, więc powinno w międzyczasie choć trochę wzrastać…\n8 czerwca 2020 at 00:41\nCzyli nie umie Pan odpowiedziec na zadane pytanie. Prosze zwrocic uwage na fakt, ze to kluczowa w przygotowaniu rankingu kwestia, ktora jest całkowicie niejasna i niestety dyskwalifikuje jakakolwiek wartosc indeksu, jak i wszelkiego opartego na nim wnioskowania.\nJezeli autorka z tytulem profesora nie widzi w tym problemu, a nawet wypisuje oderwane od rzeczywistosci androny o rzekomej przejrzystosci zastosowanych metod to albo ma zle intencje i wprowadza czytelnikow swiadomie w blad, albo niedomaga intelektualnie i wystawia wymowna cenzurke swojemu srodowisku.\nTrzeciej opcji niestety nie widze.\n8 czerwca 2020 at 10:23\nNie odpowiadam wprost bo nie wnikam w studiowanie tego (czy innego) rankingu, aż tak mnie to nie pasjonuje. Tylko z tego co widzę dla niektórych metodologia nigdy nie będzie dostatecznie 'przejrzysta' i akceptowalna dopóki rządzony przez ich idoli kraj będzie w owych rankingach spadać.\nJerzy Pawelski 8 czerwca 2020\nNa pytania odpowiadają autorzy indeksu, a kto ma odpowiadać?? "Most answers are experts' assessments. Some answers are provided by public-opinion surveys from the respective countries." Trzy minuty googlowania. Nie ma za co.\n8 czerwca 2020 at 18:19\nPanie Jerzy, proszę nie żartować, przecież takie wyjaśnienie jest jeszcze bardziej enigmatyczne i w żadnym wypadku nie zbliża się choćby o krok do "przejrzystej metodologii".\n8 czerwca 2020 at 21:21\nDemokracja liberalna, to demokracja z przyjętymi bezpiecznikami które miały i mają zapobiegać szerzeniu się tworów nacjonalistycznych które doprowadziły do tragedii wojen i rewolucji XX wieku. Czyli ograniczonych rządów większości, trójpodział władzy, checks and balances, niezależne sądownictwo, normy rangi konstytucyjnej, rządy prawa. Jak wyraźnie widać w dzisiejszym świecie postępuje powolna degeneracja tych zabezpieczeń. Mamy coraz więcej liderów politycznych o populistycznych, ekstremistycznych czy wręcz faszystowskich poglądach. Liderów, którzy otwarcie głoszą chęć zastąpienie demokracji liberalnej demokracją nazywaną różnie ludową, plebiscytową, a najczęściej nieliberalną. Żądają pełnej swobody dla rządów większości, za której emanację sami się uważają. Odrzucającą wszelki prawno-konstytucyjny porządek z racji tej, iż według nich krępuje on i uniemożliwia przyjęcie określonych oraz pożądanych społecznie regulacji i jest hamulcem postępu. Popularność tych liderów rośnie, wręcz gwałtownie. Nie tylko w demokracjach o krótkim stażu, jak Polska czy Węgry, ale w USA, we Włoszech, we Francji, a nawet w Wielkiej Brytanii. Coraz więcej Obywateli woli oddać swój los w ręce dyktatora arbitralnie rządzącego, ale ukochanego przez nich trybuna ludowego składającego obfite obietnice. Nieważne, że nierealne lub bardzo trudne i obarczone wysokimi kosztami w przyszłości. Czynią to w imię uwolnienia się od suchych i sztywnych przepisów prawa będącego istotą demokratycznego państwa prawa. Taki wyborca pogardza ekspertem, odrzuca kandydatów merytorycznych i umiarkowanych, wybiera politycznych showmenów. W tej atmosferze podupada jakość debaty publicznej. Posiadanie skrajnych poglądów przestaje być powodem do wstydu. Walka o głosy zamienia się w wyścigi na rozdawnictwo pieniędzy i innych benefitów. I tego obecnie doświadczamy w naszym kraju.\n7 czerwca 2020 at 21:28\nPytanie : co jest najważniejsze dla Narodu Polskiego?\n(uwaga: nie dla państwa, nie dla Polaków, nie dla społeczeństwa tylko pisanego z DUŻEJ litery N.P, żeby było podniośle, uroczyście i czarownie. A wartości do wyboru niby od Sasa do Lasa, nie porównywalne, ale przecież to dla większości tylko słowa-fetysze budzące różne emocje i skrywające prawdziwą treść która sprowadza się do bardzo, mniej, wcale dobre/nie dobre. Jasne, że punkt pierwszy musi być na pierwszym miejscu. No i prostota zadania : trzeba wskazać tę jedną jedyną najważniejszą, czyli zero wysiłku, jakiegoś dzielenia włosa na czworo bo każdy prostak WIE i POTRAFI całą złożoność świata opisać jednym zdaniem)\n7)przyjazne stosunki z sąsiadami\n8)neutralność światopoglądowa państwa\nPrzytłaczająca większość pytanych wskaże nr 1. Cała nasza kultura (rozumiana jako suma obyczajów, instytucji, wyobrażeń o świecie i indywidualnych moralności) jest nastawiona na jeden cel : na obronę interesów KKK czyli korporacji katolickich kapłanów. Żadna siła która zagrozi interesom kapłanów nie utrzyma się u władzy. O tym jest Faraon Prusa dla niepoznaki ubrany w staroegipski kostium. Przed kaczyńskie rządy były wobec kapłanów zbyt mało czołobitne, dawały za mało szmalu, ignorowały wszelkie uroszczenia korporacji. O tym mówi Rydzyk otwartym tekstem. Nawet popierana przez niego dobra zmiana jest nie dość hojna. Rządy Kaczyńskiego to demonstracja siły kapłanów. I jasny przekaz dla polityków: to my, kapłani, legitymizujemy waszą władzę a nasz gniew i ekskomunika z największego władcy czynią banitę. Racjonalne państwo prawa na wzór zachodni jest i u nas możliwe, ale korporacja kapłanów musiałaby to zaakceptować, musiałaby zobaczyć w tym swój interes. EDUKOWANIE MAS TO STRATA CZASU. Trzeba edukować facetów w sutannach.\n7 czerwca 2020 at 22:22\nTeż szkoda uczyć starych dziadków. Starożytni mawiali: nie ucz dziadka, może nie doczeka latka. Jedyną rozsądną nauką byłoby odcięcie dopływu kasy z naszych podatków.\nZmiana mentalności każdego z osobna i wszystkich razem jest możliwa. Jednak nie jest to problem do załatwienia szybko w jednym pokoleniu, z uwagi na to, że system wartości ustalał się kilka setek lat, to naprawa/zmiana też będzie trwać aż do "chamskiej hołoty" dotrze, że musi zmienić swoją mentalność.\nSama zmiana nazwy, szczególnie przymiotnika, a zatem tylko części, nie rozwiązuje czegokolwiek, bo to tylko etykietka. Jeśli za tą zmianą nazwy, nie idą prawidłowe zmiany prawa (bo okazjonalne zmiany nie są zmianami) i czyny je wprowadzające, to całość sobie można roztrzaskać o sławny kant i nigdy nie będzie tu dobrze. Brak prawdziwych strażników prawa – a strażnikiem prawa jest też wyborca "elyty", bo wszyscy cichcem szukają dróżki po wykrotach dla swoich osobistych zysków, musi powodować chaos w funkcjonowaniu państwa. I tak stało się po 1980 roku. Ostatecznie już w marcu 1981 było po zmianach i żartowaliśmy "od nowa po staremu". Obecne "Elyty" liczą tylko kiedy dołączą do czołówki w rankingu najbogatszych na świecie, a mają co robić, bo każdą złotówkę muszą podzielić przez ok. 4 dolki. Zachodzi zatem pytanie: czy dla takiego społeczeństwa/narodu warto cokolwiek zmieniać? Przecież zawsze głosowaliśmy przeciwko temu, zamiast za tym. Ciągle ich człowiek był lepszy niż nasz! I po tylu latach wsiowego prania mózgów nadal wszystko "od nowa po staremu".\nJakkolwiek nie potrafię pogodzić się z manierą nazywania polskiej demokracji kontuszową lub sukmanową uważam za słuszna nazwę jej \_"folwarczną\_". Czyli prymitywną, antynaukowa, chamską i kołtunską. Ta nazwa jest odzwierciedleniem zdystansowania Polski od cywilizacji europejskiej. Tylko przez nieliczne, krótkie okresy historyczne próbowaliśmy ten dystans skracać. W latach Konstytucji 3 Maja, po IWS w hasłach pracy od podstaw, czy też przez kilka lat po wyjściu z obozu KDL. Te wątłe podrygi zawsze były likwidowane przez sarmaco – katolicką ciemnotę, egoizm i szlabierstwo. Destrukcyjna rola polskiego kleru jest historycznie udokumentowana. Od współdziałania z Rosją w obaleniu Konstytucji Majowej, poprzez antysemicka współpracę z hitlerowcami, współpracę z SB i obecnie stymulowanie wszystkich anty-naukowych, barbarzyńskich i zacofanych działań PiS. To Krk, ta ostoja wiary i moralności stała się ideologiem folwarcznej Polski w podziale społeczeństwa na beneficjentów pisowskiej władzy i na pracujących na nich nędzarzy. Analizując wypowiedzi kandydatów na prezydenta\nobawiam się, że ten podział będzie nadal podtrzymywany z udziałem Krk bez względu na wynik wyborów.


UM w Pasłęku - Przyznano dotacje na wymianę pieców\nPrzyznano dotacje na wymianę pieców\nW piątek 8 marca Burmistrz Pasłęka podpisał umowy z mieszkańcami miasta i gminy w sprawie udzielenia dotacji celowych z budżetu Gminy Pasłęk na dofinansowanie kosztów inwestycji związanych z wymianą źródeł ciepła. Beneficjenci programu gminnego zdecydowali się na wymianę dotychczasowych niskosprawnych źródeł ciepła na ekologiczne kotły 5 klasy zasilane pelletem. Kwota dofinansowania możliwa do otrzymania to 3 000,00 zł. Program cieszy się dużym zainteresowaniem, a jego celem jest ograniczenie niskiej emisji na terenie miasta i gminy Pasłęk. W budżecie Gminy Pasłęk przeznaczono na ten cel 100 000,00 zł.\nPrzypominamy, iż nabór wniosków ogłoszony został w styczniu i potrwa do końca kwietnia. Więcej informacji na temat możliwości otrzymania dotacji celowej na stronie głównej Urzędu Miejskiego www.paslek.pl - Informacje bieżące.\nJednocześnie przypominamy o rządowym programie dotacyjnym pn. "Czyste powietrze" wdrażanym przez Wojewódzkie Fundusze Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej. "Czyste powietrze" to program kompleksowy, w ramach którego można otrzymać dotację zarówno na wymianę źródła ciepła jak i na pełną termomodernizację budynku (wymiana okien, drzwi, docieplenie ścian, przegród). Więcej informacji na stronie internetowej Wojewódzkiego Funduszu Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Olsztynie www.wfosigw.olsztyn.pl


Torebka damska 67-4-524-9 kolor czerwony, Wittchen :: Sklep Internetowy e-Mieszkanie.pl :: Niska Cena, Kup Teraz!\nproducent: WITTCHEN115.00 złIdź do sklepu\n1 komora zamykana na suwak; wewnątrz – kieszonka otwarta na telefon komórkowy i dokumenty oraz kieszonka na dokumenty zamykana na suwak; z tyłu kieszeń zamykana na suwak.\nopis materiału - matowy z elementami błyszczącymi\npakowność - dosyć pakowna\ndługość rączek / paska (cm) - 55\nszerokość (cm) - 41\ngłębokość (cm) - 15,4\nZestaw ogrodowy w walizce - 10 częściowy\nZestaw ogrodowy w walizce - 10 częściowy walizka z twardego tworzywa odporna na uderzenia zestaw 10 narzędzi ogrodowy jak...


Zalety betonu towarowego\nBeton jest jednym z najczęściej wykorzystywanych materiałów w branży budowlanej. W swoim podstawowym składzie zawiera cement, kruszywo i wodę oraz, jeżeli zachodzi taka potrzeba, dodatkowe domieszki nadające mu inne, pożądane właściwości. Beton jest powszechnie używany do wylewania fundamentów, budowy ogrodzeń, układania podłóg i chodników, stropów a także innych elementów jak choćby schody.\nCoraz częściej spotykamy także betonowe elementy dekoracyjne w domu czy ogrodzie. Beton jest ceniony przede wszystkim za uniwersalność, proste uzyskiwanie a także wysoką wytrzymałość i wodoodporność. Standardowo beton wytwarza się w betoniarce, gdzie wszystkie składniki w odpowiednich proporcjach są dokładnie mieszane, a następnie mieszanka transportowana jest do miejsca, w którym będzie użyta. Taka metoda pozyskiwania betonu sprawdza się doskonale na małych budowach lub przy niewielkich pracach wykończeniowych. Jest to jednak dosyć czasochłonny sposób i nie sprawdzi się przy dużych inwestycjach.\nBeton towarowy – korzystna alternatywa dla tradycyjnego\nBeton towarowy wytwarzany jest w profesjonalnych betoniarniach. Tam, w trakcie procesu produkcyjnego, przechodzi wszelkie testy jakości. Nowoczesne firmy wyposażone są w komputerowo sterowane węzły betoniarskie, które automatycznie dobierają proporcje składników. W dalszej kolejności beton dowożony jest we wskazanie miejsce i wypompowywany przy użyciu specjalistycznego, odpowiednio przystosowanego sprzętu. Dlaczego warto wybrać takie rozwiązanie?\nOszczędność czasu. Odpowiednia, nawet bardzo duża ilość betonu zostanie dostarczona prosto do klienta\nMniejsze koszty. Samodzielne wytwarzanie betonu często jest nierentowne, jeśli potrzebujemy dużej ilości materiału\nWygoda. Beton dostarczany jest bezpośrednio na miejsce budowy.\nPewny i odpowiedni skład. W przypadku automatycznego dozowania nie ma mowy o pomyłce w proporcjach.\nStale monitorowana jakość Najwyższa klasa betonu towarowego potwierdzona jest stosownymi certyfikatami.\n© 2019 Strony www


[Recenzja] Czy Lenovo Moto Z to najbardziej niedoceniany smartfon?\nŁukasz Pająk Polecane 2017-02-16\nStrona główna > Recenzje > [Recenzja] Czy Lenovo Moto Z to najbardziej niedoceniany smartfon?\nLenovo postanowiło niemalże w pełni zerwać z postanowieniami Google, co do rozwoju Motoroli i jedną z największych zmian jest pojawienie się Moto Z zamiast Moto X w roli flagowego smartfonu. Sprawdziłem już tańszą i nieco słabszą odmianę tego urządzenia i bardzo przypadł mi do gustu za sprawą świetnego akumulatora, Moto Mods i kilku innych aspektów. Czy wrażenia po testach Moto Z będą równie dobre? Przekonajmy się.\nPudełko oferowane przez Lenovo razem z Moto Z niczym szczególnym się nie wyróżnia. Jedyna cecha charakterystyczna to niedomykające się wieczko, więc sprawdźmy, co takiego chowa się w środku. Pod samym smartfonem znajdziemy makulaturę i kluczyk do tacki na karty, które odkładamy na bok i… naszym oczom ukazuje się ładowarka zespolona z kablem USB-C – po raz kolejny nie jestem w stanie zrozumieć tego rozwiązania. Oczywiście zasilacz wspiera szybkie ładowanie (Turbo Power, 15 W), ale to nie jest wystarczająco dobry substytut dla kabla do transmisji danych. Mimo wszystko przejdźmy dalej, gdyż to nie koniec akcesoriów oferowanych razem z Moto Z.\nDodatkowo w pudełku znajdziemy swego rodzaju Moto Mods (Style Shell), który pełni jedynie funkcje zakrywania tylnej, szklano-metalowej powierzchni oraz niwelowania różnicy w grubości spowodowanej wystającym aparatem.\nTo wciąż nie koniec, gdyż zmieszczono jeszcze przejściówkę USB-C -> Jack 3,5 mm. Nie jestem pewny, czy dodatkowe zabezpieczenie w postaci przezroczystego korpusu jest oferowane w sklepowych zestawach, ale również znalazłem je w pudełku ze smartfonem.\nLenovo serią Moto Z idealnie pokazało jak można mieć świetny pomysł na projekt smartfonów, ale popsuć go drobnostkami. Chiński telefon z najwyższej półki został złożony z bardzo dobrych materiałów, a ulokowanie poszczególnych elementów odpowiednie. Spasowanie stoi na najwyższym poziomie, klawisze są bardzo dobrze wyczuwalne oraz z idealnym skokiem. Urządzenie świetnie leży w dłoni i bez problemu możemy je obsługiwać jedną ręką. W takim razie w czym problem? Tylna powierzchnia jest metalowa (połysk) ze szklanymi pasami, więc odciski palców zbierają się na niej równie dobrze, co na czytniku linii papilarnych, który swoją drogą jest bardzo szybki i prawie w ogóle nie ma problemów z rozpoznaniem użytkownika. Do tego należy zwrócić uwagę na wystający aparat, ale oba te problemy można rozwiązać stosując wspomniane w poprzedniej kategorii Syle Shell.\nFront Moto Z jest oryginalny. Wyświetlacz od boków urządzenia oddzielają stosunkowo cienkie ramki, a nad nim znajdziemy zestaw czujników, aparat oraz diodę doświetlającą zdjęcia selfie. Ciekawie rozwiązano maskownicę głośnika, która pełni również funkcję ochronną, gdyż wystaje ponad szkło i metal, ale nie to jest intrygujące, a jego budowa. Warto zaznaczyć, że jest on bardzo dobry jakościowo podczas rozmów, ale także głośny w trakcie odtwarzania multimediów – tak, nie ma innego głośnika.\nPod ekranem znalazło się miejsce na logo marki, otwory do między innymi mikrofonu, ale również wspomniany wcześniej czytnik linii papilarnych o nietypowym kształcie. Jego działanie jest bardzo dobre, ale ten kształt sprawia, że mniejszą powierzchnią możemy przyłożyć palec. Dodatkowo nie działa on jako przycisk „Home”, co bez przyzwyczajenia sprawiało, że często blokowałem smartfona (dłuższe przytrzymanie tak działa).\nSzklano-metalowy tył to przede wszystkim palce, ale jeśli utrzymamy go w idealnej czystości, co jest praktycznie niemożliwe to znowu mamy do czynienia z bardzo oryginalnym designem. Wystający aparat uzupełniają logo marki oraz dwie, różnobarwne i mocne diody doświetlające. Na dole oprócz dodatkowego mikrofonu znajdziemy cały zestaw pinów dedykowanych Moto Mods i jakby nie patrzeć to też mają one swój urok. Ja jednak wolałem korzystać ze Style Shell, gdyż odciski palców są irytujące.\nPoszczególne krawędzie zostały bardzo dobrze wykonane i wszelkie elementy ruchome są dobrze spasowane. Tacka na karty nie chybocze się i znajdziemy ją na górnym boku obok dodatkowego mikrofonu. Lewa strona została pusta, a dół chowa wszelkie oznaczenia i gniazdo USB-C.\nNa ostatniej, prawej krawędzi znajdziemy wszystkie klawisze fizyczne odpowiednio rozmieszczone, z dodatkowym wyróżnieniem przycisku odpowiedzialnego za blokowanie Moto Z. Zabrakło gniazda słuchawkowego, stąd w zestawie stosowna przejściówka. Jakość dźwięku jest typowa dla większości urządzeń z tej półki, czyli ponadprzeciętna, ale melomani nie mają, co liczyć na wybitne doznania.\nLenovo powinno pomyśleć o lepszej powłoce oleofobowej oraz zniwelować garb w postaci aparatu na rzecz większego akumulatora. Oczywiście wtedy zbędna wydaje się odmiana Force i być może to jest lepsze rozwiązanie. Tak naprawdę tylko do tych dwóch wad można się przyczepić. Brak gniazda słuchawkowego połowicznie rozwiązuje przejściówka, ale nie raz podczas testów chciałem mieć smartfona podłączonego do głośników i przy okazji go ładować.\nLenovo Moto Z to zeszłoroczna, flagowa propozycja firmy, która niestety przez długi czas była dostępna na wyłączność u jednego z amerykańskich operatorów. To sprawiło, że w momencie pojawienia się tego smartfona u nas – pół roku później – na rynku były już teoretycznie ciekawsze modele. Mimo wszystko przyjrzyjmy się najwydajniejszej na papierze propozycji Chińczyków:\n5,5-calowy wyświetlacz AMOLED QuadHD (Gorilla Glass 4, 535 punktów na cal, 72% wypełnienia frontu);\nukład Snapdragon 820 (4×1,8 GHz);\n32 GB wbudowanej pamięci dla użytkownika (~24 GB na czysto + MicroSD do 256 GB);\nprzód 5 MPx (f/2,2, 1,4 µm, LED);\ntył: 13 MPx (f/1,8, 2xLED);\nakumulator o pojemności 2600 mAh (z technologią Turbo Power);\nNFC, USB-C, Moto Mods;\nwymiary: 153.3 x 75.3 x 5.2 mm;\nWszystko jest jak najbardziej topowe – nawet dzisiaj. Jednak zaskakuje stosunkowo mały akumulator, który celowo został tak zaprojektowany, aby zmieścić się w cienkiej obudowie. Tego typu praktyk nie pochwalam, ale Lenovo już pokazało, że pojemność nie musi iść w parze z wydajnością ogniwa toteż trzeba sprawdzić poszczególne elementy w praktyce. Warto również zwrócić uwagę na fakt, że Chińczycy w USA proponują wyżej taktowaną odmianę Snapdragona 820 (2,15 GHz).\nEkran w Lenovo Moto Z jest naprawdę dobry. Wykonany w technologii OLED sprawia, że mamy do czynienia z głęboką czernią i całkiem dobrym odwzorowaniem kolorów. Dodatkowo rozpiętość regulacji jasności jest bardzo szeroka – dolna granica jest odpowiednia, a górna więcej niż dobra i umożliwia odczytanie tekstu w ostrym słońcu. Pamiętajmy jednak, że odmiana z dopiskiem Force może jeszcze pochwalić się zbierającym świetne opinie zabezpieczeniem przed zarysowaniami i uszkodzeniami.\nZaskakuje mnie jedynie DPI jakie Lenovo narzuca w przypadku tego wyświetlacza. Jest ewidentnie za małe i wszystkie ikony są za duże. Oczywiście Nougat pozwala na zmianę tego parametru, ale osoby takie jak ja, czyli lubiące wyświetlać jak najwięcej informacji na jednym ekranie mogą czuć się niedocenieni.\nDo tej kategorii podchodziłem z pewnością, że się zawiodę, ale tak się nie stało. Oczywiście pojemność akumulatora wynosząca 2600 mAh to bardzo mało, wręcz najmniej ze wszystkich flagowych smartfonów popularnych producentów, więc rewelacyjnych wyników próżno się spodziewać. Jednak nie miałem żadnego problemu, aby Moto Z wytrzymało od rana do wieczora na jednym ładowaniu. Wyniki jakie uzyskiwałem przy normalnym użytkowaniu można uśrednić do 5 godzin pracy z włączonym wyświetlaczem i przez ten czas najwięcej energii zużywały takie aplikacje jak Facebook, YouTube i Chrome. Jeśli postanowimy usiąść i grać cały czas w wymagające tytuły to ładowarki będziemy musieli szukać po około 3 godzinach.\nOczywiście mała pojemność akumulatora w połączeniu z szybkim ładowaniem daje pozytywne efekty, gdy chcemy zregenerować ogniwo. W pełni Moto Z naładujemy w nieco ponad godzinę. Jeśli tylko Lenovo dałoby akumulator o pojemności około 3000 mAh to wtedy bardzo możliwe, że ten smartfon byłby bezkonkurencyjny w tej kategorii.\nW poprzednich kategoriach Moto Z nie wypadło jeszcze poniżej przeciętnej zważywszy na to, że mamy do czynienia z flagowym smartfonem, więc nie można ukrywać, że Lenovo przyłożyło się do projektowania swojej najwyżej stawianej propozycji. W przypadku aparatu nie jest inaczej. Sama aplikacja jest bardzo prosta, intuicyjna i zawiera wszelkie niezbędne dodatki, które dzisiaj można uznać za standardowe. Szczególnie do gustu przypadło mi dotykowe ustawianie ostrości, które jednym ruchem pozwala również od razu rozświetlić lub przyciemnić scenę.\nSamo ustawianie ostrości trwa bardzo krótko i zazwyczaj nie ma z nią problemów. Te pojawiają się jedynie w trybie automatycznym, gdy chcemy zrobić zdjęcie przedmiotów położonych bardzo blisko obiektywu. Tym sposobem fotografie i filmy wychodzą bardzo ładne, ale dopóki jest odpowiednia ilość światła. W nocy Moto Z radzi sobie gorzej, gdyż pojawia się dużo szumów i nie trudno wymienić lepsze pod tym względem smartfony. Mimo wszystko jakość tradycyjnie pozostawiam do Waszej oceny:\nSmartfony z serii Moto zawsze można było pochwalić za oprogramowanie. W tym wypadku nie jest inaczej. Moto Z z Androidem Nougat na pokładzie przypomina niemalże czysty system proponowany przez Google. Dodatki są symboliczne, ale użyteczne. Cały zestaw „Moto” skrywa to, co niezbędne, czyli powiadomienia na wygaszonym ekranie, polecenia głosowe i wiele gestów. Nie można również zapomnieć o Moto Mods, ale dokładny opis i recenzję wybranych modułów przedstawię znajdziecie w następującym wpisie: Klik!\nZ racji, że nie mamy do czynienia z przeładowanym systemem to ten działa błyskawicznie. Jest to jeden z najszybszych telefonów na rynku i po prostu nie ma momentu, że urządzenie zwolni czy zamyśli dłużej nad jedną operacją blokując inne. W tym wypadku wyraźnie to widać w benchmarkach:\nLenovo Moto Z – recenzja Android.com.pl\nZazwyczaj „cyferkom” niewiele można oddać, ale w tym wypadku wyraźnie widać jak wiele Lenovo włożyło w optymalizację oprogramowania. Jest to jeden z najwydajniejszych smartfonów na rynku ze Snapdragonem 820 z 4 GB RAM. Oczywiście amerykańska odmiana osiągnie wyższe wyniki.\nLenovo Moto Z to świetny smartfon. Bardzo dobrze zaprojektowany o świetnych parametrach i z genialnym oprogramowaniem. Do tego dochodzą atrakcyjne moduły. Oczywiście nie jest to ideał, gdyż nieporozumieniem jest wystający aparat, brak gniazda słuchawkowego czy też przeciętny aparat. Jednak do niektórych problemów można się przyzwyczaić, a inne zniwelować poprzez Style Shell. Pozostaje kwestia ceny, która za najtańszy model wynosi około 2400 złotych. Czy to dużo? Oczywiście znajdziemy tańsze modele z podobną, jak nie lepszą specyfikacją, ale z pewnością nie wolno odrzucać Moto Z w ewentualnych wyborach nowego smartfonu.


październik 2015 – Muzeum Regionalne w Pleszewie\nOpublikowała Katarzyna Rutkowska - 30 października, 2015\nOd 30 października 2015 roku można zakupić w Muzeum Regionalnym w Pleszewie "Pocztówki z Pleszewa". W skład kompletu wchodzi 6 reprintów pocztówek ze zbiorów Muzeum Regionalnego i prywatnych. CENA KOMPLETU: 5 zł ZAPRASZAMY!!!!!\nOwacją na stojąco przyjęty został występ trzech artystek pochodzących z Ziemi Pleszewskiej podczas koncertu pt. „Różne barwy muzyki”, który odbył się w Muzeum Regionalnym w Pleszewie. W piątkowy wieczór, 9 października wystąpiły: pochodząca z Żegocina sopranistka Katarzyna Zawada oraz pleszewianki - Dagmara Winnowicz na oboju i Maria Rutkowska na fortepianie.\nOpublikowała Katarzyna Rutkowska - 1 października, 2015 1 października, 2015\nW dniu 30 września 2015 r. w Muzeum Regionalnym w Pleszewie promowana była kolejna publikacja dotycząca najnowszej historii naszego regionu. „Wykorzystać szansę wolności. Komitety Obywatelskie Solidarność i wybory 4 czerwca 1989 r. w województwie kaliskim” to książka Jerzego Pietrzaka, którą w czerwcu tego roku wydało Muzeum Miasta Ostrowa Wielkopolskiego. Prof. Jerzy


Przepisy BHP, a wysoka temperatura w miejscu pracy – Moje Wiadomośći\nPrzepisy BHP, a wysoka temperatura w miejscu pracy\n14 czerwca, 2020 adminUncategorizedbhppowyżej 30°C w pracyprzepisy bhpukrop w pracy\nW przypadku gdy praca wykonywana jest w pomieszczeniach, w których temperatura spowodowana procesami technologicznymi jest bez przerwy wyższa niż 30oC obowiązkiem pracodawcy jest gwarancję łatwo dostępnego pomieszczenia przeznaczonego do wypoczynku pracowników. Praktycznie kłopotem może okazać się prawidłowe rozszyfrowanie, co twórcy przepisu mieli na pomysłu posługując się zwrotem ,nieustająco wyższa niż 30oC”. Czy chodzi tu o temperaturę systematycznie wyższą poprzez pełny rok kalendarzowy? Czy może chodzi o temperaturę ciągle wyższą przez przekształcenie roboczą, w przypadku gdy nie w każdym miesiącu temperatura przekracza wspomnianą wartość graniczną?\nUłomnością obowiązujących regulacji w zakresie temperatur w miejscu pracy jest brak jednoznacznego określenia temperatury maksymalnej, w jakich praca może być wykonywana. Bardzo trudno na pewno uznać, że wartością graniczną w tym zakresie jest temperatura ścinania się białka wchodzącego w skład ludzkich tkanek. Nie zmienia to faktu, że cześć zleceń wykonywana jest w pomieszczeniach, w których temperatura przekracza 30oC. W takiej sytuacji, o ile powyższa temperatura jest spowodowana procesami technologicznymi i jednocześnie przywołana wartość temperatury jest nieustannie wyższa, wówczas zgodnie z § 37 ust. 1 pkt 3 załącznika nr 3 rozporządzenia w sprawie ogólnych przepisów bhp obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie łatwo dostępnego pomieszczenia przeznaczonego do wypoczynku pracowników.\nSamo zapewnienie pomieszczeń wyposażonych w stoły , a oprócz tego krzesła z oparciami spełniające wymagania ergonomii to nie wszystko. Pomieszczenia muszą być klimatyzowane, za wyjątkiem pomieszczeń wykorzystanych do wypoczynku dla pracowników zatrudnionych w podziemnych zakładach górniczych.\nPrzesłanki obligujące pracodawcę do zapewnienia pomieszczenia klimatyzowanego\nW kontekście obowiązku pracodawcy obietnice pracownikom klimatyzowanego pomieszczenia zasadnicze są dwie przesłanki:\n1) temperatura powinna być bez ustanku wyższa niż 30oC,\n2) źródłem temperatury powinny być realizowane przez pracodawcę procesy technologiczne.\nPostanowienie czy temperatura wyższa niż 30oC ma związek z procesami technologicznymi nie jest w typowych przypadkach szczególnym dylematem. Co jednakże kryje się pod zwrotem ,jest bez przerwy wyższa”? Tego przepisy nie wyjaśniają. Powstają zatem pytania:\n– czy obowiązek zapewnienia pomieszczenia klimatyzowanego dotyczy sytuacji kiedy na każdej wyedytowaniu roboczej poprzez okres pełnego roku kalendarzowego temperatura w związku z procesami technologicznymi w pomieszczeniach pracy przekracza 30oC?\n– czy ma możliwość chodzi tu również o sytuację, kiedy to temperatura w pomieszczeniach przekracza 30oC poprzez całą dniówkę roboczą, jednak jedynie przykładowo w okresach letnich?\nTemperatura w pomieszczeniach nieustannie wyższa niż 30OC – czyli jak długo?\nOdnosząc się do powyższej wątpliwości należy uznać, że obowiązkiem pracodawcy jest zapewnienie pomieszczeń klimatyzowanych nawet w przypadku gdy temperatura powyżej 30oC występuje poprzez całą przekształcenie roboczą jedynie w paru miesiącach w roku kalendarzowym. Tym samym określenie ,jest stale wyższa” w stosunku do granicznej wartości temperatury nie powinno być interpretowane wąsko, jako sytuacja w której temperatura powyżej 30oC dotyczy każdej zmiany roboczej poprzez pełny rok.\nStanowisko inspektora PIP\nWarto być świadomym, że obowiązek zapewniania pomieszczeń klimatyzowanych sprawdzany jest poprzez inspektorów Państwowej Inspekcji Pracy. Mogą oni – jako organy niezależne – dokonywać samodzielnej interpretacji zwrotu ,stale wyższa niż 30oC”. Z uwagi fakt, że przepisy prawa pracy, w tym z zakresu technicznego bezpieczeństwa pracy, w nieuregulowanym w zakresie powinny być interpretowane na korzyść pracowników istnieje duża szansa, że inspektor pracy uzna, iż temperatura ,stale wyższa” to temperatura przekraczająca wartość graniczną w pełnym wymiarze czasu pracy – która nie musi jednak być taką przez cały rok kalendarzowy.\n← Chcesz sama zaplanować ślub? Czemu nie! Podpowiadamy co i jak Sklep bhp warszawa bemowo →\nJajka skup sprzedaż hurt\nPrzedszkolak z talentem? Obserwacja + rozwój = sukces


ać się piece węglowe i gazowe oraz nowoczesne kotły, na przykład na ekogroszek. W związku z używaniem takich pieców grzewczych domowa kotłownia wymaga przeprowadzania generalnych porządków po każdym okresie grze\nDomowa kotłownia zwykle znajduje się w pobliżu domowych komórek, w jakiejś odległości od najważniejszych pokoi. W domowej kotłowni mogą znajdować się piece węglowe i gazowe oraz nowoczesne kotły, na przykład na ekogroszek. W związku z używaniem takich pieców grzewczych domowa kotłownia wymaga przeprowadzania generalnych porządków po każdym okresie grze\nO odnawialnych źródłach energii - kwestie energetyki solarnejBhp-pulsar.plJak brama to tylko...2020 dobrym czasem aby skorzystać z kolektorów słonecznych Do you know how to buy an air filter so you don't regret it later? Dywany w każdym pomieszczeniuJak wypożyczyć meble?Kancelaria adwokacka w KatowicachKrótko i na temat: GeodezjaPlumbing services in demandPrinting is a simple matter Warto promować firmę w Google10 Zaskakująco Skutecznych Sposobów Aby Mieć piękne zębyCo warto wiedzieć na temat serca samochoduTilstanden til v?re tenner under lupenOgólnie o stomatologiiZdrowe życie ćwiczącegoByć kobietą - o zabiegach upiększającychEdukacja przedszkolna - jak wybrać żłobek i przedszkole?Kodeks cywilnyDobry efekt z suplementacjąRegular services and good oil - for your carGdzie pozycjonować stronę?Jak udekorować weseleGet ready for shuttle serviceChciał Tylko wydrukować ulotki. Popełnił Błąd, Który Kosztował Go ...Your car - your joy?Zadbaj o ogródPulsar BHPPILNE! Zobacz TYLKO Jeśli Chcesz dostać dotację na fotowoltaikę


Stylista dla młodych mam - Stylista\nBycie mamą to również bycie po prostu kobietą. Szczęśliwa mama to taka, która dobrze czuje się ze sobą. Ważnym składnikiem dobrego samopoczucia każdej mamy jest wygląd i to właśnie jemu warto poświęcić więcej uwagi w tym szczególnym okresie. Młode mamy nie mają zbyt wiele czasu na przygotowywanie stylizacji, dlatego w dbaniu o ich wizerunek pomoże osobisty stylista. Chcę Ci pomóc znaleźć Twój własny styl i wydobyć Twoje piękno.\nModne, kobiece i wygodne stylizacje młodych mam na każdą okazję\nCiąża to wyjątkowy czas, ale często tuż po urodzeniu dziecka kobiety dopada gorsze samopoczucie. Dodatkowo wiele kobiet boryka się po ciąży z nadprogramowymi kilogramami. Nierzadko okazuje się również, że ubrania sprzed ciąży już nie pasują – są za ciasne albo wręcz przeciwnie – wiszą. Rola matki może okazać się na tyle absorbująca, że łatwo jest zaniedbać siebie. A przecież każda mama potrzebuje chwili tylko dla siebie, podczas której będzie mogła zatroszczyć się o swój wygląd. Pamiętaj, każda kobieta – nawet świeżo upieczona matka – może wyglądać pięknie.\nJako osobisty stylista podpowiem Ci, jak wyglądać atrakcyjnie każdego dnia. Pomogę Ci znaleźć Twój własny styl, który będzie zgodny z Twoim typem sylwetki, typem urody, osobowością czy trybem prowadzonego życia. Pomogę Ci zatroszczyć się o Twoją garderobę, abyś dzięki odpowiedniemu ubraniu mogła się dobrze czuć we własnym ciele. Nie zawsze od razu trzeba wymieniać wszystkie ubrania na nowe, niekiedy wystarczy zrobić po prostu przegląd szafy i wyselekcjonować to, co najlepsze.\nJesteś mamą i chciałabyś zadbać o swój wizerunek?\nUmów się ze stylistą dla młodych mam na terenie Warszawy\nStylista dla młodych mam w Warszawie – co obejmuje moja usługa?\nMoja usługa skierowana jest do wszystkim mam, które chcą wyglądać i prezentować się atrakcyjnie oraz stylowo. Spotkanie rozpoczyna się od luźnej rozmowy na temat preferencji i potrzeb. Podczas takiej rozmowy będę starał się lepiej Cię poznać. Następnie przejdę do konsultacji stylistycznej, która będzie obejmować m.in. analizę Twojej sylwetki oraz analizę kolorystyczną. Podczas konsultacji dowiesz się:\njakie fasony ubrań będą dla Ciebie najlepsze;\npoznasz typ swojej sylwetki;\nnauczyć się podkreślać atuty swojej sylwetki oraz ukrywać jej mankamenty;\nzyskasz wiedzę na temat umiejętnego łączenia ze sobą dodatków;\ndowiesz się, w jakich kolorach jest Ci najlepiej (jaki kolor włosów i fryzurę dobrać);\npoznasz najlepsze sztuczki makijażowe.\nWiele kobiet dodatkowo prosi mnie o analizę garderoby. Pokazujesz mi wtedy wszystkie ubrania i dodatki znajdujące się Twojej szafie, a ja je przeglądam i wybieram to, co dla Ciebie i Twojej sylwetki najkorzystniejsze. Dodatkowo proponuję Ci gotowe zestawy stylizacji – zarówno na co dzień, jak i na większe wyjścia (stylizacje okolicznościowe). Przygotowuję też listę ubrań, które powinny uzupełnić Twoją garderobę. Pokażę Ci, że młoda mama też może wyglądać pięknie i kobieco.\nCzęsto Klienci proszą mnie o wspólne zakupy, czyli tzw. personal shopper. Według wcześniej ustalonego budżetu przygotuję listę sklepów, do których wspólnie się udajemy. Wybieram marki, które najbardziej odpowiadają Twoim potrzebom i pokazuję takie ubrania, które powinny uzupełnić Twoją garderobę. Jeżeli karmisz – wybiorę dla Ciebie ubrania dla karmiących mam, dzięki którym będziesz czuła się modnie, kobieco, a przede wszystkim wygodnie.\nCzas spotkania ze mną ustalany jest indywidualnie. Wiem, że jako młoda mama nie masz go za wiele, więc jeżeli nie uda Ci się wygodpodarować kilku godzin na spotkanie ze mną, mogę zaoferować Ci usługę stylista ubioru online – jest to doskonała alternatywa dla zabieganych.\nStylizacje młodych mam w Warszawie i okolicach\nSwoje usługi kieruję do młodych mam mieszkających w Warszawie, które pragną przeprowadzić metamorfozę wizerunku. Mój obszar działania to również okolice Warszawy, jak np.: Konstancin-Jeziorna oraz Łomianki.


Zatrzymany z narkotykami | Bystrzyca Kłodzka Nasze Miasto\nDamian Bednarz 13.10.2017\nPolicjanci z Nowej Rudy zatrzymali 17-latka, podejrzanego o posiadanie środków odurzających. Zatrzymany w kurtce schował marihuanę. Teraz grozi mu kara pozbawienia wolności do 3 lat.\n- Funkcjonariusze podejrzewali, że mieszkający w Nowej Rudzie 17-latek może posiadać narkotyki. Podczas kontroli w jego w kurtce policjanci znaleźli trzy woreczki foliowe z suszem roślinnym. 17-latek przyznał, że jest to marihuana - informuje podinsp. Wioletta Martuszewska, oficer prasowy KPP w Kłodzku.\nZabezpieczone ziele zostało przesłane do ekspertyzy. Teraz policjanci sprawdzają gdzie nabył on narkotyki i co zamierzał z nimi zrobić. 17-latek odpowiadać będzie za posiadanie narkotyków. Za to przestępstwo grozi kara pozbawienia wolności nawet do 3 lat.


Nasi misjonarze - Kościół - Praca misyjna w Ameryce Południowej. Rozmowa z ks. Michałem Chromińskim\n2019-03-23 13:23:11 Artykuł czytany 570 razy\n„Pierwszy rok dla misjonarza – to jest obserwacja, pokora i cierpliwość” – mówi kapłan z diecezji siedleckiej pełniący obecnie posługę w Boliwii . W wywiadzie udzielonym Joannie Kuczborskiej o swojej pracy misyjnej w Ameryce Południowej opowiedział ks. Michał Chromiński.\nPadre Michał ze śmiechem wyznaje, że w duszy zawsze był Latynosem, choć marzyła mu się Brazylia. To tam chciał pracować. Wyszło inaczej i trafił do Boliwii. – Otwartość przede wszystkim na Boże plany, to cecha wspólna misjonarzy. Każdy z nich dla misji pracuje tu gdzie jest i jak może – wyjaśnia uczestniczący w rozmowie referent ds. misji diecezji siedleckiej, były misjonarz – ks. Kazimierz Jóźwik.\nO co konkretnie modlić, jeśli chodzi o misje i misjonarzy? Co w praktyce oznaczają pokora i cierpliwość misjonarza – o tym w rozmowie z ks. Michałem Chromińskim i ks. Kazimierzem Jóźwikiem. POSŁUCHAJ\nSzczesc boze prosze pomózcie szukam ks jacka Białkowskiego z Lidzbarka warmińskiego który jest księdzem w Ameryce pilny kontakt że mną w sprawie jego mamy pilne nikogo nie ma jego mama a ja jestem osobą obcą potrzebną jest zgoda jego żebym mogła jej pomóc chociażby umieścić gdzieś w domu pomocy proszę pomóżcie Bóg zapłać\nSzczęść Boże księże Michale Bóg mi księdza zesłał poszukuję pilnie misjonarza księdza Jacka Białkowskiego jest misjonarzem w Ameryce południowej jego mama jest bardzo chora proszę o kontakt email pilne nie wiem co robić


Second Hand kody i kupony rabatowe | www.couporando.pl\nSecond Hand online- najlepsze zniżki - kupony rabatowe\nKupony rabatowe i promocje z podkategorii Second Hand\nCoraz popularniejszy staje się second hand online. Dzięki temu sposobowi można w niezwykle niskiej cenie nabyć ciuchy z tzw. „drugiej ręki”. Jeżeli jesteś zainteresowany tym tematem, doskonale zdajesz sobie sprawę z tego, jak modne i stylowe elementy garderoby można uzyskać w ten sposób tanio dzięki licznym zniżkom. Spójrz na tanie ciuchy online zgromadzone w naszym serwisie, aby wiedzieć, gdzie szukać najlepszych okazji. czytaj dalej >>>\nSecond Hand - kupony rabatowe Moda\nPozostałe sklepy z kategorii Second Hand\nSecond hand online – gdzie znaleźć?\nGdy zastanawiasz się nad tym, w jakich sklepach poszukiwać najbardziej interesujących ofert, jak najszybciej odwiedź nasz portal. To właśnie tutaj gromadzone są najciekawsze propozycje od renomowanych sklepów. Czeka tu m.in. tania odzież damska dająca poczucie stylu i elegancji. Ubieranie się w lumpeksach staje się coraz popularniejsze, dlatego warto mieć na względzie pojawiające się promocje i kody rabatowe. Aby mieć pewność, że niczego nie przegapisz, swoje kroki kieruj do CoupoRando. Oferuje się tu niejeden ciucholand online, który z pewnością zachwyci Cię swoimi artykułami. Do najciekawszych ofert należą:\nNawet do 70% rabatu na ubrania z szaf gwiazd w LaModa\nNawet do 74% rabatu na produkty z Minionkami i Krainą Lodu w Cwany Lis\nDarmowa dostawa przy zakupie powyżej 150 zł we Wzorcownia\nJeśli znajdujący się w asortymencie produkt był już wcześniej noszony, możesz mieć stuprocentową gwarancję jego najwyższej jakości. Sklepy dbają o swoich klientów, dlatego nie decydują się na sprzedaż towaru zniszczonego bądź wybrakowanego. Skorzystaj więc z propozycji, jaką przedstawia Ci nasz portal i odwiedź lumpeks online. Zyskasz w ten sposób zarówno stylowe ubrania, jak i oszczędności – o to przecież chodzi w dokonywaniu transakcji! Pozwól więc sobie na pełną satysfakcję i wykorzystaj aktualne kupony promocyjne na odzież używaną.\nWszystkie kupony SfMeble


Dzięki skali produkcji możemy współpracować z zagranicznymi sieciami handlowymi. Do tego dochodzi handel B2B – powiedział Paweł Trzaska, kierownik działu Handel Zagraniczny w SM Mlekpol, podczas debaty „Eksport żywności w cieniu pandemii i ekowyzwań”, która odbyła się w ramach Europejskiego Kongresu Gospodarczego.\nPaweł Trzaska podczas debaty opowiedział o strategii eksportu Mlekpolu.\n– Mlekpol posiada duży potencjał produkcyjny. Skupowane codziennie mleko przetwarzamy w 13 nowoczesnych zakładach produkcyjnych. A nasze produkty są praktycznie na terenie całej Unii Europejskiej, ale także sprzedajemy poza Unię. Dzięki skali produkcji możemy współpracować z zagranicznymi sieciami handlowymi. Do tego dochodzi handel B2B z klientami zagranicznymi, którzy używają produktów mleczarskich do swoich wyrobów – wyjaśnił Paweł Trzaska.\nPaweł Trzaska wymienił również te kraje, w których rozwija się eksport produktów Mlekpolu.


Wiatrówki | Blog o wiatrówkach\nOstatnimi czasy gry zespołowe na świeżym powietrzu zdobywają coraz większą popularność. Głośno robi się o ASG – czyli zabawie z bronią na kulki. To bardzo ciekawa forma spędzania wolnego czasu, zwłaszcza w większej grupie ludzi.\nASG jest skrótem od angielskiej nazwy Air Soft Gun, oznaczającej broń na kulki. Warto pamiętać, że taka broń nie ma nic wspólnego z dziecięcymi pistoletami na kulki, jakie można kupić w każdym sklepie z zabawkami. Broń ASG przypomina do złudzenia tę prawdziwą i potrafi kosztować nawet kilka tysięcy złotych!\nCała zabawa ASG polega na tym, by zebrać odpowiednio dużą grupę ludzi i wymyślić zasady rozgrywki. Każdy uczestnik powinien mieć na sobie odzież ochronną i gogle na oczach.\nGdzie kupić broń ASG?\nBroń na kulki kupić można w każdym sklepie militarnym. Warto unikać kupowania taniej broni pochodzącej z Chin, bowiem może okazać się, że nie jest to produkt najwyższej jakości i przy częstym i intensywnym użytkowaniu może zwyczajnie się nie sprawdzić.\nŚmiało można powiedzieć, że zabawa ASG staje się poważną konkurencją dla tak do niedawna popularnego paintballa. Jedno wiadomo na pewno: to doskonała rozrywka, pozwalająca na doskonałą zabawę w gronie znajomych!\nMożliwość komentowania ASG, czyli zabawa w strzelanie została wyłączona\nUmiejętność samoobrony jest już smutną koniecznością na polskich ulicach. Trudno jednak jest bronić się gołymi rękoma. Lepiej wyposażyć się w nieodzowne produkty, które ułatwią, a czasem nawet umożliwią obronę własną.\nNajprostszym narzędziem samoobrony jest gaz pieprzowy. Jest on poręczny, mieści się w kieszeni lub torebce, a jego używanie nie wymaga żadnych szczególnych umiejętności. Ma on działanie silnie drażniące, powoduje dezorientację napastnika, ale na dłuższą metę – nie robi mu krzywdy. Substancją odpowiedzialną za taką reakcję jest kapsaicyna. Posługując się gazem pieprzowym można bronić się także przed bezpańskimi zwierzętami oraz osobami pod wpływem środków odurzających lub alkoholu.\nKluczowe jest by nie kupować gazu pieprzowego, ani innych przedmiotów przeznaczonych do samoobrony byle gdzie. Nie powinno kupować się ich na żadnym targu od bezimiennego sprzedawcy. Zakupy tego typu należy robić wyłączenie w profesjonalnym sklepie militarnym. Tylko tam można skorzystać z porad specjalistów. Co więcej, sklep militarny sprzedaje broń dużo lepszej jakości. Możemy być pewni, tego jak zadziała i że w ogóle zadziała. W przypadku produktów kupowanych na straganie – nie ma absolutnie żadnych gwarancji.\nMożliwość komentowania Gdzie kupić gaz pieprzowy? została wyłączona\nW dzisiejszych niespokojnych czasach lepiej zawsze mieć przy sobie coś, czym skutecznie można się obronić przed ewentualnym atakiem. Nie chodzi oczywiście o to, by wzbudzać sobie irracjonalny strach, ale podczas nocnych spacerów czy powrotów z imprezy zawsze warto zatroszczyć się o swoje bezpieczeństwo.\nParalizator jako skuteczny środek samoobrony\nParalizatory są urządzeniami, które wytwarzają prąd o wysokim natężeniu. Zobacz sklep protarget. Na ich końcach znajdują się dwie elektrody, które w zetknięciu z ciałem napastnika, uwalniają energię elektryczną. Jest to siła wystarczająca do tego, by obezwładnić całkowicie ofiarę i dać jej czas do ucieczki i wezwania pomocy.\nNiektórzy obawiają się, że użycie paralizatora jest zupełnie legalne. Tutaj można ich śmiało uspokoić: w sytuacji zagrożenia życia użycie sprzętu obezwładniającego, jakim jest paralizator, jest zupełnie legalne i całkiem uzasadnione. Przy okazji można obalić również inny mit: prąd, jaki emituje paralizator, nie jest w stanie wyrządzić żadnej krzywdy osobie całkiem zdrowej.\nSklep militarny jest miejscem, do którego można udać się w poszukiwaniu sprawdzonego paralizatora wysokiej jakości. Na swoim bezpieczeństwie wszak nie powinno się oszczędzać!\nMożliwość komentowania Czy warto kupić paralizator? została wyłączona\nMożliwość komentowania Do czego może służyć pistolet gazowy? została wyłączona


promowanie wiedzy o tym, że obok nas żyją osoby ze spektrum autyzmu oraz osoby niepełnosprawne; podnoszenie świadomości społecznej na temat Autyzmu oraz Zespołu Aspergera; nauka odpowiednich postaw wobec niepełnosprawności; kształtowanie umiejętności ukazywania własnych uczuć i emocji; kreowanie tolerancyjnych postaw; współpraca nauczyciela i dzieci z placówkami oświatowymi z terenu gminy poprzez wspólną wymianę doświadczeń na fanpageprojektu.\nW projekcie udział wzięły dwie szkoły: Szkoła Podstawowa im. Janusza Kusocińskiego z Bożegopola Wielkiego oraz Zespół Szkolno-Przedszkolny z Strzebielina Osiedla. Bardzo dziękujemy za udział i duże zaangażowanie w Projekcie „Autyzm jest kolorowy”.\nUczestnicy otrzymali Certyfikaty potwierdzające udział.\nZapraszamy na kolejną edycję w przyszłym roku a dzisiaj na odwiedzenie naszego fanpage na Facebook -wpisują „Autyzm jest kolorowy” i zapoznanie się z zadaniami, które zostały wykonane przez uczniów i nauczycieli naszej gminy.


Uczniowie naszej placówki bardzo chętnie i licznie biorą udział w różnorodnych konkursach, a co za tym idzie uzyskują wysokie lokaty i wyróżnienia.\nW Ogólnopolskim Konkursie Artystycznym "Zmieniamy nasze miasta i miasteczka" uczennica Martyna Anyszewska (kl. 3 SP) otrzymała wyróżnienie. W Ogólnopolskim Konkursie plastycznym "Zapobiegajmy pożarom" na szczeblu gminnym II miejsce zajęła Angelika Świerek (2 gim.) i Wiktoria Szprync (3 SP), III miejsce Daria Szczot (6 SP), a Martyna Anyszewska otrzymała wyróżnienie. Na szczeblu powiatowym w tymże konkursie Angelika Świerek zajęła III miejsce, a Daria Szczot dostała wyróżnienie. Na szczeblu wojewódzkim Angelika Świerek uzyskała V miejsce.\nLiczne nagrody i wyróżnienia otrzymali nasi uczniowie w I edycji konkursu fotograficznego "Tu jest moje miejsce": Angelika Świerek (III miejsce), Natalia Antczak, Jakub Domagalski, Nikoletta Nowak, Aleksandra Strojwąs, Justyna Kucharska, Jakub Matysiak - wyróżnienia.\nW konkursie "Moja szkoła" zorganizowanym pod patronatem Starosty Kaliskiego Krzysztofa Nosala przez Zespół Szkół im. Stanisława Mikołajczyka w Opatówku, III miejsce zajęła Natalia Gaczyńska (1 gim.), a wyróżnienie otrzymała Angelika Świerek.\nDzieci z oddziału przedszkolnego uczestniczyły w gminnym konkursie recytatorskim "Żyj zdrowo i bezpiecznie", w którym Julia Starońska wywalczyła II miejsce, a Amelia Smolińska i Zuzanna Więckowska otrzymały wyróżnienia.\n23 maja dzieci z teatrzyku szkolnego uczestniczyły w XI Festiwalu Teatrów Szkolnych w Koźminku. Z przedstawieniem o Szewczyku Dratewce, przygotowanym pod okiem p. E. Wosiek, zajęli III miejsce. Natomiast Zuzanna Świerek (V SP) zaprezentowała monodram "Pchła Szachrajka", za który została wyróżniona.\nW konkursie plastycznym "Las zaprasza nas", organizowanym przez Ośrodek Kultury Leśnej w Gołuchowie w ramach festynu edukacyjnego "Spotkanie z lasem", uczennica klasy 3 SP Martyna Anyszewska otrzymała wyróżnienie, a Angelika Świerek (2 gim.) zajęła II miejsce.\nŚwietnie też sobie radzą nasi sportowcy, oto ich ostatnie sukcesy: Ogólnopolski Bieg Uliczny im. K. Ptolemeusza w Kaliszu - I miejsce Konrad Filipiak (3 gim.), Katarzyna Bielawska (5 SP). Mistrzostwa Powiatu w indywidualnych biegach przełajowych w Koźminku - I miejsce Konrad Filipiak, Klaudia Bielawska (1 gim.), II miejsce Adrian Cholajda (4 SP), Krzysztof Długaś (5 SP), III miejsce Andżelika Filipiak (2 gim.), Katarzyna Bielawska. Powiatowe Biegi Uliczne "Wiosna Cekowska" - I miejsce Konrad Filipiak, II miejsce Krzysztof Długaś, III miejsce Michał Domagalski (1 gim.), Andżelika Filipiak. Mistrzostwa Powiatu w lekkiej atletyce (Kalisz) - I miejsce w biegu na 1000m Konrad Filipiak, I miejsce w skoku w dal Jakub Domagalski (2 gim.), I miejsce w pchnięciu kulą Wiktoria Skonieczna (2 gim.), II miejsce w sztafecie 4x100 dziewczęta SP, II miejsce w sztafecie 4x100 chłopcy SP, II miejsce w sztafecie 4x100 dziewczęta gimnazjum. Wszystkim zwycięzcom serdecznie gratulujemy.


Przyczepa Jacka Finna\nOld Whiskey - Święci z Arizony » RPG » Old Whiskey » Domy » Osiedle przyczep na obrzeżach » Przyczepa Jacka Finna\n1 Przyczepa Jacka Finna on Wto 13 Sty 2015, 11:48\nCo jakiś czas można zobaczyć Jackiego stojącego przed przyczepią z papierosem w gębie i farbą w spray'u w ręce, który maluje nowe elementy, tworząc z przyczepy istne dzieło Pabla Picasso. Znaleźć tu można naprawdę wiele. Od przekleństw, do cytatów z biblii. Wzorki, symbole, niezrozumiałe zygzaki. Co tylko dusza zapragnie.\nWnętrze z kolei jest całkowitą odwrotnością tego, co widać z zewnątrz. Przechodząc przez chaos wkracza się do porządku.\nWszystko ma tutaj swoje miejsce, nie ma żadnych zbędnych rzeczy. Regularne sprzątanie sprawia, że miejsce to wygląda wyjątkowo dobrze. Cały sprzęt i meble, chociaż nie pierwszej jakości, to jednak zachowane są w dobrym stanie. Tak, by nikt nie bał się o życie siadając na krześle, lub nie musiał robić testu na kiłę, gdy jadł z talerza.\nNa prowizorycznie zbitych półkach poukładana jest cała masa książek. To one zapewniają mężczyźnie rozrywkę, zamiast telewizora, którego tutaj brak. Przy łóżku postawiony jest niewielki stolik, a na nim lampka, która wydaje się być jedyną nową rzeczą w tym miejscu.\nWarto też wspomnieć o dość pokaźnej kolekcji starych płyt winylowych. Póki co nie używanych, ale Jackie pracuje i nad tym, by znów móc ich słuchać całymi nocami.\n2 Re: Przyczepa Jacka Finna on Nie 25 Sty 2015, 16:11\n“Na nocnym niebie chmury się kłębią.\nCiemność rozgrzewa - kocham Ciemności…”\nMiałem kiedyś sen, że obudziłem się i byłem wolny. Stałem w lesie, samotny, otoczony jedynie przez czarne drzewa, których nie było końca. Sam, pozbawiony wszelkich trosk, wszelkich problemów, kontaktu ze światem. Puste naczynie, którego nikt nie odważy się napełnić.\nI wtedy to poczułem. Wszechogarniające mnie szczęście. Uczucie spełniania, mój życiowy cel został osiągnięty. Teraz pozostaje mi tylko błogi stan wyciszenia.\nI wtedy to zobaczyłem. Widmo przeszłości. Jedyna skaza, która rujnuje mój idealny świat. Coś, co dawno już powinno przestać istnieć, nie chce, by o nim zapomniano.\nJedyna rana, która zawsze krwawi. Nieważne jak dobrze ją opatrzę.\nZegarek wskazywał godzinę dziesiątą piętnaście, gdy Jack otworzył oczy i ziewnął lekko, leżąc na kanapie. Poduszki porozrzucane były po całej kanapie, a kołdra znajdowała się na ziemi spory kawałek dalej. Mlasnął lekko i przeciągnął się jeszcze, zanim postanowił zebrać w sobie poranne siły i wstać, by doczłapać do łazienki. Spędził tam kolejne pół godziny, rozmyślając i doprowadzając się do porządku.\nLodówka, jajka, patelnia. Taki był plan na śniadanie. Problem jednak polegał na tym, że w lodówce zabrakło jajek. Zostały tylko dwa piwa i trochę sałaty, która co prawda wyglądała na zjadliwą, jednakże Jack postanowił nie kusić losu. Poza tym nie jest pieprzonym królikiem, aby jeść samą sałatę. Zabrał się zatem za piwo, zapalił także papierosa. Śniadanie mistrzów gotowe.\nI ten uroczy poranek byłby niemal idealny, gdyby nie hałasy tuż przy jego przyczepie. Początkowo były to niewyraźne dźwięki, które można było sklasyfikować jako dziecięce. Stawały się one jednak coraz intensywniejsze i co za tym idzie, wyraźniejsze. Aż w końcu Jack mógł usłyszeć słowa w stylu “dawaj cykorze”, “debilu zostaw to”, “ja jebie, tera leć po gałę”. Nic wartego większej uwagi, póki Jack nie usłyszał znanego dźwięku przewracającego się motocyklu oraz krzyku “O kurwa!”.\nI to mu wystarczyło. Momentalnie wyszedł z przyczepy i dostrzegł trójkę chłopaków, piłkę i swój motocykl na ziemi.\n- Który? - zapytam nad wyraz spokojnym tonem, spoglądając na dzieciaki.\nPoczątkowo żaden z nich nawet nie drgnął, w przerażeniu patrząc to na motor, to na Jacka. Dopiero gdy powtórzył swoje pytanie i zrobił krok naprzód, chłopcom wróciła zdolność ruchu i czym prędzej zaczęli uciekać w przeciwnym do Finna kierunku.\nOn sam westchnął lekko i zabrał się za ocenianie szkód.\n- Nosz kurwa.. - rzekł patrząc na całkowicie zniszczone prawe lusterko.\nPrócz tego dostrzegł też kilka rys, które powstały po otarciu o kamienie. Rzucił w myślach całą wiązankę, zdumiewając się potem, że w ogóle znał niektóre z wyrażeń, których użył, a potem złapał się pod boki. Rzucił jeszcze jedną kurwą i zaszedł do przyczepy obok.\n- Już, juuuż. - rzekł facet o ochrypłym głosie, otwierając drzwi od przyczepy. - Ta? Potrzebujesz czegoś.\n- Cześć. Jestem Jack, sąsiad - rzekł Finn, wskazując dłonią na swoją przyczepę. - Masz chwilę? Przydałaby mi się para rąk do pomocy.\n- Ron. - odparł mężczyzna, i wyciągnął dłoń do uścisku. - W porządku, co trzeba zrobić?\n- Dzieciaki przewróciły mój motor podczas zabawy. Sam nie dam rady go podnieść.\n- Okej. Powinno pójść szybko. - Ron zamknął za sobą drzwi i obaj ruszyli w stronę maszyny Jacka.\n- Na trzy. - rzucił Finn i zaczął odliczanie.\nZ pomocą Rona, podnoszenie motocyklu poszło szybko i sprawnie. Czyli dokładnie tak, jak powinno być.\n- No, noo.. - rzekł Ron przyglądając się motorowi.\n- Tak, wiem. - odparł Jack. - Będę musiał podskoczyć z nim do warsztatu.\n- Cholernie dzieciaki, co? - zaśmiał się mężczyzna, klepiąc Jacka w ramię.\nNiezbyt mu to odpowiadało, no ale niech będzie. W końcu mu pomógł, więc Finn pozwolił mu się poklepać.\n- Masz ochotę na piwo? - zapytał po chwili Ron. - Chodź, po robocie należy się nagroda.\nJack uśmiechnął się lekko, skinął głową i ruszył za Ronem, z powrotem do jego przyczepy.\nWyciągnęli z niej dwa, naprawdę wygodne krzesła, niewielki stoliczek i kilka piw. Rozłożyli się ładnie przed przyczepą, stuknęli się butelkami i odpoczynek po pracy, właśnie się zaczął.\n- Więc… czym się zajmujesz Jack? - zagaił Ron, pociągając solidny łyk piwa.\n- Pracuję w sklepie z bronią. - odparł i również wziął łyka.\n- U Boba? No popatrz. Wpadnę kiedyś, może mi doradzisz czym sprawnie pozbędę się mojej byłej żony. - zaśmiał się Ron.\n- Moją specjalnością są teściowe, ale myślę, że coś wymyślimy. - odparł Jack, powodując jeszcze większy śmiech u swojego sąsiada. - A co z tobą?\n- Jeżdżę. Od punktu A do punktu B, przewożąc wszystko, co mi załadują. Dobra praca. Lubię ją, nieźle płacą.\n- Ciągle na drodze, co?\n- A żebyś wiedział. Tylko kilka dni odpoczynku. - skinął głowa Ron i sięgnął po następne piwo. - Nie zrozum mnie źle Jack. Kocham być w trasie, ruszać w daleką drogę, pustą szosą i mieć przed sobą tylko horyzont. Ale czasem potrzeba kilku dni, by sobie klapnąć tak jak teraz i po prostu nic nie robić, sączyć piwo i szamać średnio wypieczony stek.\n- I jeszcze jakaś panienka do tego. - dodał Jack z uśmiechem.\n- Ha! Dokładnie tak przyjacielu, dokładnie tak. - zaśmiał się. - Dużo wyniesie naprawa? - zapytał, głową wskazując na motocykl.\n- Nie wiem. Lusterko jest całkowicie zniszczone, będę musiał kupić nowe. Poprawić lakier. Generalnie już dawno przydałby mu się przegląd. - zaczął wyliczać, w głowie sumując wszystkie wydatki.\n- No cóż. Teraz masz już pretekst, by zrobić ten przegląd. - rzucił Ron, a Jack jedynie kiwnął na to głową.\n- Ta, jednak wolałbym wydać kilkadziesiąt dolców, niż kilkaset. - zaśmiał się i wzniósł rękę z butelką ku górze. - Zdrowie.\n- Zdrowie, bracie.\nPóźniejszym popołudniem, Jack został wyrwany ze świata książek, przez niezbyt pewne pukanie do drzwi jego przyczepy.\nGdy tylko je otworzył, zauważył jednego z chłopców, których miał przyjemność poznać rankiem.\n- Dzi.. Dzień dobry? - zaczął dzieciak, patrząc na Finne spode łba. - Przyszłem przeprosić.\n- Mhm.. - mruknął Jack, dając tym samym drogę wolną, na jego przeprosiny.\nChłopak z początku nie załapał, jednakże wystarczyła drobna wskazówka i już wiedział, co ma dalej robić.\n- Noo, to ten. Bo to ja tak kopnąłem, że się pana motor przewrócił. Nie chciałem, przepraszam.\n- Przynieś wiadro z wodą i dwie szmatki. - odparł Jack spokojnym tonem.\nDzieciak spojrzał na niego ze dziwieniem, ale zaraz skinął głową i nie minęło dziesięć minut, jak był z powrotem, z tym, co kazał mu przynieść Jack.\n- Jak ci na imię? - zapytał dzieciaka.\n- Andy. - odparł.\n- Więc Andy… bierz się do mycia. - wskazał na motocykl, samemu wracając do środka swojej przyczepy. Usiadł sobie przy oknie, by móc co jakiś czas zerkać na chłopaka.\nTamten jednak pokiwał głową i szybko zabrał się do szorowania maszyny Finna. Przyłożył się do tego, gdyż dopiero po godzinie zapukał ponownie i wszedł do przyczepy.\n- Skończone. - oznajmił i ściągnął brwi, widząc Jacka z książką. - Co pan czyta? - zapytał.\n- Poezję. - odparł Jack, odkładając książkę na stół.\n- A… um.. przeczyta mi pan coś?\n- Sam sobie przeczytaj. - rzucił Finn, pchając lekko książkę w stronę chłopaka.\nTen spojrzał na nią z lekkim przerażeniem w oczach. Gapił się na nią przez dłuższą chwilę, aż w końcu sam Jack przekrzywił lekko głowę, patrząc na Andy’ego.\n- No dalej, przecież cie nie zje. - rzekł w końcu. - Czytaj.\n- N..Nie.. - zaczął się jąkać się Andy.\n- No czytaj. - napierał na chłopaka, widząc, że ten coraz bardziej się czerwieni.\nPodobna wymiana zdań trwała jeszcze przez chwilę, acz w końcu chłopak nie wytrzymał.\n- Nie umiem czytać dobra! - wrzasnął, robiąc przy tym jeden krok do przodu. Zaraz jednak zreflektował się co zrobił, znów się zaczerwienił i cofnął.\nJack patrzył na niego przez chwilę, po czym odsunął od stołu krzesło nogą tak, by chłopak na nim usiał i sięgnął po książkę leżącą na stole.\n- To tomik poezji Emily Brontë. Tej samej, która napisała Wichrowe Wzgórz… - przerwał, gdyż dał sobie sprawę, że chłopak pewnie i tak nie ma pojęcia o czym opowiada.\nZamiast tego odkaszlnął lekko, przewertował kilka stron, raz jeszcze spojrzał na chłopaka, a potem zaczął czytać.\nNie chcę odejść, odejść nie mogę.\nPrzez kilka następnych godzin, Jack czytał i odpowiadał na pytania chłopaka. W końcu tamten jednak musiał wracać do domu. Raz jeszcze przeprosił za szkody, które wyrządził.\n- Proszę pana? - zagaił jeszcze, zanim opuścił przyczepę.\n- Mów mi Jack. - odparł Finn. - Co chcesz?\n- Będę mógł jeszcze przyjść posłuchać książek?\n- Jasne. - rzekł po dłuższej chwili ciszy. “Posłuchać książek”, uśmiechnął się w duchu.\nChłopak za to wyszczerzył się normalnie i z tą wesołą miną wybiegł z przyczepy.\nJack jeszcze przez chwilę patrzył jak Andy biegnie w stronę domu, po czym westchnął lekko. Dziwny dzień. Być może warto wyjść na wieczór i strzelić sobie kilka głębszych?