Szczere i Sprawiedliwe oceny blogów:  www.w-azylu.blogspot.com\nPrzytulny adres, który od razu polubiłam. Z belką zresztą podobnie — nie mam jej nic do zarzucenia, bardzo mi się podoba. Nie mogę niestety powiedzieć tego o utrzymanym w ciemnej kolorystyce szablonie. Po pierwsze, nagłówek jest zdecydowanie za duży i słabej jakości. Myślę, że jakby się uprzeć, byłabym w stanie policzyć piksele na nim. Napis, czyli powtórzenie cytatu z belki, jest słabo, a wręcz wcale widoczny. Czcionka w tekście zlewa się z tłem, proponowałabym o kilka odcieni jaśniejszą. Dodatki poukładane dość estetycznie, ale tylko tyle jestem w stanie powiedzieć na ich temat — estetycznie, ale niespecjalnie ładnie. Ogólnie wygląd dość przeciętny.\nPo pierwsze, co znaczy, że Twoje oczy otoczone są czarną obwódką? Czy oznacza to, że mają czarną obwódkę wokół CAŁEGO oka (to jest, masz czarne powieki?), czy masz czarną obwódkę wokół ŹRENICY? Zatem proszę uściślić, bo brzmi to dość śmiesznie. I kolejne — czym jest "częściowy egoista"? W jakich sytuacjach ujawnia się jego egoizm, a w jakich nie?\nOgólnie średnio podoba mi się taka forma, wydaje się bardzo sztuczna, szczególnie, że piszesz o sobie w trzeciej osobie i cały czas próbujesz nadać tekstowi śmiesznej atmosfery tajemnicy, co niestety Ci nie wychodzi. Zaczynasz od pisania o swoim wzroście, potem dopiero przechodzisz do swojego charakteru, a zapewniam Cię, że czytelnika średnio interesuje Twój wygląd, w końcu czytając tego bloga interesuje ich bardziej wnętrze, niż to, jak autorka wygląda.\nNiewiele się tu dowiedziałam, oprócz tego, że blog ten powstał tylko po to, aby autorka miała miejsce do przechowywania myśli. O, zatem ciekawe, co będzie dane mi oceniać.\nI oczywiście na koniec perełka — skoro już piszesz o źródłach cytatów (cytowanie nie jest zabronione prawnie, tak swoją drogą), to nie pisz, że skopiowałaś je z internetu, tylko podawaj konkretne źródła. Równie dobrze mogłabyś napisać, że skopiowałaś coś z książek — jakich książek?\nLinki ładnie poukładane, posegregowane. Porządek jest i tak ma być.\nKontakt i Spam jak najbardziej potrzebne, nie muszę o tym wspominać nawet.\nTreść + poprawność — 18/40 + 3/5\n1. Nikt nie może zabrać nam marzeń\nPoczątek faktycznie bardzo azylowy, podoba mi się klimat jaki wprowadziłaś i żałuję, że go nie pociągnęłaś, bo wyszedłby naprawdę ciekawy tekst, gdybyś zajęła się tylko i wyłącznie marzeniami oraz przyszłością. Poza tym, bardzo skaczesz z tematu na temat — radziłabym się trzymać tylko jednego. Zaczynasz o marzeniach, potem nagle o diecie, imieniu do bierzmowania i kończysz o tym, jak stoisz na przystanku. Właściwie, każdy z poruszonych tematów, mógłby być materiałem na osobny post, zatem ładowanie wszystkiego w jeden jest trochę bezsensowne. I naprawdę proponuję się skupić na pojedynczym, opisać to jak najlepiej, przekazać czytelnikowi jak najwięcej.\nStyl masz całkiem ładny, jeśli chodzi o takie pamiętnikowe sprawy. Język również jest w porządku — nie mam tu za wiele do zarzucenia.\nCo do zaciekawienia, początek zaintrygował mnie bardzo, lubię czytać o czyjejś przyszłości. Reszta jednak nie zainteresowała mnie ani trochę. I nie przez dobór tematów, ale to, że nie rozwijasz żadnego z tych wątków, piszesz dwa zdania i na tym się kończy.\nZ błędów to chciałabym pani zwrócić uwagę na taki znak - i taki —. Otóż, tego pierwszego używany tylko w np. biało-czerwony lub 4-5=-5. Zaś tego drugiego wszędzie indziej.\n2. Najciemniej jest tuż przed wschodem słońca\nSpodobał mi się tytuł, więc postanowiłam przyjrzeć się bliżej właśnie temu postowi z czerwca. Niestety, nie jestem zachwycona. Co za On, co za Ona? Kiedy na nią patrzył? Jak na nią patrzył? Nie podoba mi się takie załatwianie sprawy jednym tajemniczym zdaniem. Poza tym, co to za cytat, lub i nie cytat, co to jest i skąd to wzięłaś? I jaki cel ma to też spełniać? Czy to tekst o Nich, o których piszesz na początku? Jejku, ale tu chaos! A po tekście/cytacie znowu zaczynasz nową myśl, nie dokończywszy poprzedniej. Ciągle próbujesz też stworzyć tę atmosferę tajemnicy. Prawda jest taka, że wcale nie zaciekawiasz tym czytelnika, tylko irytujesz. W końcu nikt nie ma ochoty na czytanie o czymś, o czym nic nie wie. Prosiłabym o trochę więcej szczegółów w postach. I konkretne dokańczanie danej myśli.\nA, cytaty winno się umieszczać w cudzysłowie. Niezależnie od tego, czy są pisane kursywą. I proponowałabym też podawać źródła — ładniej wygląda. Jeśli o resztę poprawności chodzi, to masz tylko zamieszanie z czasami, których używasz w poście. Nie będę Ci tego poprawiać, bo nie wiem do końca, o jaki efekt Ci chodziło. Spróbuj sama nad tym popracować.\n3. W morzu żyją rekiny, w oczach ludzi nienawiść\nZnowu nie wiem, o czym, tak właściwie, piszesz. Są jacyś oni, którzy zostawili Cię, bo nie poddałaś się komercji (że przepraszam — czyli czemu konkretnie się nie poddałaś?) i przez jakieś trzy zdania akcja kręci się wokół wygrażania im. No tak, trzy zdania. Nie masz delikatnego wrażenia, że to ciut za mało, aby dobrze rozwinąć temat?\nO, widzę, że pani z Poznania. Zatem, jakie jest według Ciebie to miasto, oprócz tego, że pełne jebanej komercji? Spróbuj może kiedyś to opisać, opowiedzieć bardziej neutralnie, niż przez pryzmat swoich uczuć. Naprawdę masz dobre warunki do tego, aby twoje teksty były ciekawe i dobrze napisane. I teraz zależy to tylko od Ciebie, naprawdę. Ja mogę Ci tylko podpowiedzieć kierunek, nie mogę Cię jednak do tego zmusić.\nNa koniec postu (a raczej w jego drugiej części) wstawiasz list — nie mam zielonego pojęcia, do kogo lub o czym jest on napisany. Nie będę się powtarzać, ale wiesz o co mi chodzi, prawda?\n4. Marzą o lataniu, a nie umieją nawet twardo stąpać po ziemi\nDużo zamieszania z cudzysłowami, proponowałabym się wyedukować w tej sprawie. W dalszym ciągu nie mam też pojęcia, czym są fragmenty tekstu zaznaczone kursywą. Częścią postu, jakimś opowiadaniem o Tobie/o kimś? W każdym razie są o wiele lepiej napisane, niż typowo pamiętnikowe części postu, co powinno skłonić Cię do pewnej refleksji — czy nie warto byłoby tego rozwinąć? Teksty, które są zaznaczone kursywą, są bardziej naturalnie napisane, podoba mi się szczególnie ten pierwszy. Ładne wprowadzenie w temat, opis sytuacji i na koniec dodane przemyślenie od siebie. Szkoda, że nie rozwijasz tak wszystkich postów — nieźle Ci to idzie. Nadal nie mogę się pozbyć wrażenia, że nie wykorzystujesz całego tematu. Przykładowo: piszesz o tym, że nie chcesz się czuć wielka i niezdarna, dlatego też wzięłaś się za siebie? Zatem, na czym to polega? Biegasz, tańczysz, dlaczego konkretnie, co chcesz osiągnąć, jaki jest Twój cel? Nie zostawiaj potencjalnego czytelnika z dwoma zdaniami na ten temat oraz z tekstem, który nie wiadomo, czy jest fikcją czy prawdą.\nJeszcze jedna sprawa, odnośnie cytatów na początku oraz końcu postu. Nigdy nie piszesz, jak one mają się do postu, po prostu są i już. Spróbuj odnosić się do nich, może ułatwi Ci to pracę nad postami.\n5. Samotność to taka straszna trwoga, ogarnia mnie, przenika mnie\nSiedzę przy komputerze, a właściwie laptopie, a od świata zewnętrznego oddziela mnie gruba szyba. — Powtórzenie; drugiego "a" możesz się śmiało pozbyć.\nAle jestem sama, sama siedzę. [..] Smutno tak, bo sama siedzę. — Powtórzenie numer dwa; myślę, że kolejnego powtórzenia tego zwrotu mogłabyś się pozbyć, zaznaczyłaś raz, że w danej sytuacji jesteś sama, zatem nie ma potrzeby, aby powtarzać się. Myślę, że na tyle dobrze nakreśliłaś sytuację, że fakt samotności jest tam dobrze podkreślony.\nI proponowałabym również zacząć stosować akapity, będzie to wyglądało lepiej.\nNie przepadam za ocenianiem tego typu postów, ciężko mi powstrzymać się od zwykłego komentarza, a na tym pewnie Ci nie zależy. Albo jeszcze inaczej — zaczynam oceniać wszystko w sposób "opowiadaniowy", jeśli wiesz co mam na myśli.\nOgólnie post całkiem niezły. Podoba mi się to, jak przedstawiłaś czytelnikowi ten konkretny fragment życia w pierwszym akapicie, bez uciekania w tematy bardziej poboczne. Stylistycznie ten fragment nie jest jednak dopracowany. Momentami wkrada Ci się trochę chaotyczności, zaczyna brakować spójności oraz widać, że gubisz się w tym, co piszesz. Masz jakiś konkretny zarys, ale tak naprawdę nic z niego nie wynika.\nSiedzę przy komputerze, a właściwie laptopie, a od świata zewnętrznego oddziela mnie gruba szyba. — (na żółto zaznaczam fragmenty, które są nieładne) Naprawdę sądzisz, że jest to ważne, czy siedzisz przy komputerze stacjonarnym czy laptopie? Jak dla mnie jest to średnio interesujące, więcej mogłaś powiedzieć na temat grubej szyby, co się konkretnie za nią znajduje, jak gruba jest, czysta/brudna, jak długo za nią siedzisz? To tylko przykładowe pytania, jakie mogłaś sobie zadać pisząc ten tekst, aby rozwinąć go nieco.\nKilka poprawek i byłoby jednak idealnie. Jeśli chcesz cokolwiek z tym jeszcze robić, sama zastanów się, jak pamiętasz tamtą sytuację, przeczytaj jeszcze raz tekst i przemyśl, czy aby na pewno zgadza się to z rzeczywistością.\nDrugi akapit jest na pewno stylistycznie lepszy. Klamrowy początek oraz koniec bardzo mi się jednak nie podoba, jest dość sztuczny. O milczeniu, owszem, podoba mi się jak napisałaś, ale cała reszta wydaje mi się bardzo naciągana.\n6. I nieraz, gdy cisza aż krzyczy, trzeba ją zagłuszyć czymś głośniejszym\nZaczynasz dość banalnie — podobnie zaczyna się jakieś osiemdziesiąt procent pamiętnikowych postów. Ponadto już na samym początku wkradł się Pan Błąd. I nawet Pani Powtórzenie.\nRanne wstawanie - niekoniecznie przyjemne - jazda tramwajem, a tam obserwacja ludzi. — Otóż w tym wypadku wskazane byłoby użycie przecinka. Myślnik odnosi się do rannego wstawania, nie do jazdy tramwajem.\nNastępnie spotkanie z przyjaciółmi w szkole, lekcje, a na przerwach szukanie go wzrokiem. Mijałam go już nieraz. — Powtórzenie słowa "go".\nDość spokojny i stonowany opis dnia. A może niekoniecznie dnia — bardziej rutyny, w którą wplatasz trochę innych szczegółów. Niemniej jednak, wyplątałaś się z banalnego początku. Nie mam właściwie tu nic więcej do dodania.\n7. Przez błądzenie do mądrości...\nByłam dziś na cmentarzu, jak większość. — Jak większość czego? Nie popieram takiego urywania zdań, nie wygląda to ładnie.\nByłam dziś na cmentarzu, jak większość. Było już ciemno, a setki zniczy na grobach wyglądały tak pięknie. — Pani Powtórzenie.\nZnowu zaczynasz skakanie po tematach. Nie rozwinęłaś nawet minimalnie tego, co mogłabyś nam przekazać, pisząc o cmentarzu. Posługujesz się jakimiś skrótami myślowymi, czymś, co kompletnie nic nie mówi czytelnikowi. Bo w końcu — nie tylko Ty czytasz tego bloga, nie tylko Ty powinnaś rozumieć to, co jest tam napisane. Skoro piszesz, że "tak się nie da", spróbuj chociaż uzasadnić swoje zdanie, pogłębić te przemyślenia i nie ograniczać się tylko do kilku zdań na dany temat.\nZ cmentarza wskakujesz w temat świąt, z czego również zupełnie nic nie wynika, bo w drugim zdaniu piszesz, że zdałaś sobie sprawę jak ważna jest dla Ciebie rodzina. Świetnie, ale jak to się ma do siebie, czy powinnam teraz sama domyślić się środka, stworzyć własny łańcuszek myślowy, który doprowadziłby mnie pokrętnymi ścieżkami do tego, co miałaś na myśli. Dobrze, potrafię się tego sama domyśleć, ale zauważ, że moje myślenie, jako czytelnika, różni się od Twojego, więc prawda jest taka, że nadal nie wiem, o co Ci chodziło.\nPo rodzinie, nagle piszesz, że wiesz, że nie chcesz już zostawać sama w domu w zimowe wieczory, bo jesteś wtedy z myślami. I teraz już kompletnie nie mam pojęcia, co autor mógł mieć na myśli. Nie wiem, może po prostu nie zdajesz sobie z tego sprawy, że wylewając siebie na zewnątrz, na bloga, do którego dostęp ma każdy i jeszcze zgłaszając się do oceny, w pewnym sensie Twoje życie przestaje być tylko Twoją własnością. A czytelnik, potencjalny czytelnik, który wpadł na ten blog, aby o Tobie przeczytać, ma prawo wiedzieć więcej. Może nie chodzi mi tu o konkretne szczegóły, ale o to, żeby całość nie brzmiała jak "Wtajemniczeni wiedzą o co chodzi hi hi hi", jeśli wyczuwasz, co mam na myśli.\nI na koniec zwracasz się bezpośrednio do kogoś z "publiczności". Nie podoba mi się taki zabieg i uważam, że w tym przypadku kompletnie nie pasuje.\n8. Nawet źródłom doskwiera pragnienie\nBardzo, ale to naprawdę bardzo nie podoba mi się ten tekst i uświadomiłam sobie, że wcześniej nie było źle, jeśli mam porównać to z tym dziwnym czymś, które tu stworzyłaś. Myślałam, że moda na klepanie entera WSZĘDZIE i tworzenie jakichś dziwnych, pseudoartystycznych tekstów przeminęła już dawno. Otóż, jak bardzo się myliłam.\nWłaściwie, nawet nie wiem, jak powinnam to interpretować, jak ogarnąć myślami, żeby za bardzo na Ciebie nie nakrzyczeć. Bo właśnie na to mam ochotę: przełożyć przez kolano i dać porządnego klapsa za psucie tego, co już wypracowałaś.\nWyczuwam w tym poście dość sporo chęci, aby w konkretny sposób zadziałać słowami na czytelnika, może na konkretna osobę. Niestety, będę bezlitosna i powiem wprost: na mnie nie zadziałało to w żaden sposób. Może po prostu już nie dam się nabierać na takie sztuczki, bo jestem za stara, mam staroświeckie poglądy na pisanie i czas się stąd zwijać. Może.\nI codziennie to samo, i nigdy się nie kończy. Nie przewiduję na razie kresu tego wszystkiego, choć może nagle nastąpi przełom.\nWiesz, nie próbuj zgadywać.\nTylko zakazisz sobie myśli; a tego nie chcesz. Niech moje pozostanie moje,\na Twoje - Twoje.\n— Średnik poleciłabym zastąpić przecinkiem, proszę bez zbytnych szaleństw. Nawet jeśli średnik, jak to mój przyjaciel określił, wygląda bardziej hipstersko, to w tym przypadku wygląda dość śmiesznie. Jakbyś za wszelką cenę, chciała stworzyć coś oryginalnego. Oprócz tego, na jasno pomarańczowo (albo ciemno żółto) zaznaczyłam Ci coś, co pojawia się w większości postów — zwroty z serii: Ci, Tobie, Twoje pisane wielką literą, co w tekstach literackich nie powinno się pojawiać. A jak mniemam, nie jest to post dedykowany Bogu (bo w takim przypadku powinno się pisać to wielką literą) lub cytat z prywatnego listu. Zarzucisz zaraz, że ja też tak robię. Owszem, bo ocena to nie jest twór literacki, zawsze tłumaczę to tak, że oceniając piszę do konkretnej osoby ze świadomością, że ona będzie to odbierała, jako tekst tylko i wyłącznie dla niej — zatem głupio czułabym się pisząc takie zwroty mają literą.\nI co do samego fragmentu, to naprawdę nie mam pojęcia, o czym piszesz. Tak wiem, tak miało być, miałam Cię podziwiać za to, że piszesz niezrozumiale. Miałam nie zakażać sobie myśli (zakazić, to jest czym — bakterią, wirusem?). Zatem idąc za Twoją radą, zostawię to w spokoju i pójdę sobie dalej, do podsumowania, bo przyznam się bez bicia, że nie jestem w stanie nic Ci poradzić, odnośnie tego postu. Może tylko to, żebyś wróciła do starego stylu i dalej go doskonaliła, a nie uciekała w takie twory.\nSposób przekazu myśli 4/10\nNiestety, nie idzie Ci to dobrze, chociaż było widać dość spore postępy. Po pierwsze, zbyt skaczesz z tematu na temat. Zaczynasz o jednym, kończysz na czymś zupełnie nie związanym z pierwszym. Nie jest to dobre, bo skupiasz się na kilku rzeczach i przez to Twoje posty sprawiają wrażenie bardzo chaotycznych. Po drugie, nie rozpisujesz się na temat konkretnej rzeczy. Zajmując się daną sprawą, ograniczasz się do kilku zdań. Ściśle łączy się to z tym, o czym wspominałam na początku. Moja rada jest taka, aby zamiast tworzyć takie zagmatwane posty, skupić się na jednej rzeczy, jednym wydarzeniu, czy też myśli, która nie daje Ci spokoju i tylko na tym się skupić, opisać to tak bardzo wyczerpująco, jak tylko się da. Po trzecie, nie próbuj już nigdy więcej tworzyć czegoś takiego, jak w ostatnim ocenionym przeze mnie poście. Wyszło naprawdę kiepsko i polecałabym bardziej skupienie się na doskonaleniu umiejętności tworzenia czegoś takiego, jak w poście, który oceniłam jako szósty.\nZa każdą z wymienionych rzeczy, odjęłam Ci dwa punkty.\nJęzyk, styl 4/10\nUżywasz prostego, mało wyszukanego języka. Piszesz w dość prosty sposób, bez ozdobników. Nad tą kwestią proponowałabym się zastanowić — to dobry sposób, aby trochę urozmaicić sposób przekazu postów. Zdarzają się u Ciebie słowa uznawane za potoczne, które raczej nie powinny występować w takich tekstach. Przekleństw się nie czepiam, bo uważam, że używane z umiarem, mogą być dobrą "ozdobą" dla tekstu.\nNie zauważyłam u Ciebie wyrobionego własnego stylu. Obecny jest dość niestały, trochę szkolny i zbyt suchy. Niewiele mogę Ci w tej kwestii poradzić. Po prostu ćwicz.\nZaciekawienie czytelnika 2/4\nJeśli miałabym w tej kategorii ocenić same tytuły postów, dostałabyś maksymalną liczbę punktów. Niestety, nie mogę tego zrobić, nie pozwoliłoby mi na to dość wyraźnie wspomnienie znużenia, jakie mnie ogarniało, gdy po raz kolejny nie wiedziałam, o co chodzi w danym tekście. Naprawdę, takie pisanie nie jest interesujące — może ktoś lubi coś w tych klimatach, jednak patrząc po ilości komentarzy jest niewiele takich ludzi.\nOryginalność, pomysł 3/8\nMyślę, że pomysł jako taki jest, jednak ciężko go odkryć, biorąc pod uwagę to, jak bardzo oszczędzasz słowa. Z oryginalnością bywa jednak różnie. To jest: zazwyczaj jej nie ma. Były jednak nieliczne momenty, kiedy pomyślałam sobie, że z takim czymś się jeszcze nie spotkałam w pamiętnikowych, podoba mi się to. Wszystko sprowadza się do punktu pierwszego — zacznij od sposobu przekazu myśli oraz staraj się wyrabiać sobie własny styl, a oryginalność dojdzie jako skutek uboczny.\nDodatkowe punkty za najlepsze posty 5/8\nMarzą o lataniu, a nie umieją nawet twardo stąpać po ziemi — + 2 punkty\nI nieraz, gdy cisza aż krzyczy, trzeba ją zagłuszyć czymś głośniejszym — + 3 punkty\nPrzecinki, powtórzenia, wielokropki, średniki i literówki — na to proszę zwracać uwagę, reszta w ocenie treści.\nNa zachętę — punkcik.\nŁączna ilość punktów: 31,5/65\nPS Uznałam wstając do szkoły, że skoro mam pięć nieodebranych esemesów, w tym jednego od Jego Królewskiej Mości, to mogę nie iść do szkoły. Tak, naprawdę rano uznałam to za dobry powód. Chyba mi ostatnio gorzej.\nPS II DO ROBOTY LENIE WSTRĘTNE!\nGinger vel. xxx 14 listopada 2012 16:12\nWidzę, że mój blog [niebieskie-marzenia] jest już na początku kolejki i w związku z tym mam pytanie do lumaris: czy mogłabym prosić o ocenę całości mojego opowiadania?\nNie zależy mi tyle na becie tekstu, bo to już miałam kilka razy, ale raczej na opinii na temat opowiadania, fabuły itd.\nMoire 14 listopada 2012 19:46\nWitam i na wstępie dziękuję serdecznie za ocenę!\nSama jestem oceniającą i wiem, jak denerwują komentarze podsumowujące NASZĄ pracę, które składają się tylko z "Dziękuję!", a więc trochę się rozwinę.\nNie wiem, dlaczego nagłówek jest u Ciebie niewyraźny, gdyż u mnie wszystko jest z nim w najlepszym porządku. To tylko taka uwaga naprostowująca.\nHm, czytając to wszystko, co napisałaś o moim stylu, urywaniu opisów wątków i całej tej tajemniczości, krzyczałam w duchu: "Ależ tak miało być!". Właśnie to jest mój styl, który - jak widzę, niestety - nie jest dla wszystkich do końca zrozumiały i widoczny.\nPoznania nie chcę przedstawiać w złym świetle, absolutnie, gdyż jest to piękne i godne uwagi miasto. Chodziło mi o Wildę, czyli środowisko, w którym przyszło mi żyć. Ludzie są tu jacy są i niestety nie potrafię tego ukryć. Szczęście - Wilda jest mała.\nBłędów, które mi wypisałaś, nie zauważyłam wcześniej, chociaż notki zawsze czytam przed opublikowaniem. Cóż, moja nieuwaga bądź rozkojarzenie, zdarza się.\nZauważyłam, że pochwaliłaś post, w którym opisałam zwykły tydzień: że kupiłam film na dvd, wygrałam konkurs i tak dalej. To chyba jedyna notka, w której opisałam coś tak zwykłego i banalnego, a mój blog ma służyć właśnie czemuś innemu.\nSzkoda, że oceniasz odbiór bloga po ilości komentarzy. Jest ich trochę, fakt, że niezbyt dużo, ale nie narzekam, gdyż ludzie, z którymi codziennie jeżdżę tramwajem, mówią mi, jak bardzo lubią to czytać. Nie piszą pod notkami - bo i po co? Gdy powiedzą mi to w twarz, jest to jeszcze przyjemniejsze.\nJeszcze raz dziękuję za ocenę i spróbuję przeanalizować od początku wszystko to, co mogłabym (i dałabym radę) poprawić.\nChiyo 14 listopada 2012 21:38\nHeh, koleżanka-Poznaniara? Powiedz mi, proszę, czy kino Wilda dalej istnieje? Dawno nie byłam w Poznaniu, a że moi znajomi są tylko na Winogradach, gdzie się wychowałam, to nawet nie ma kogo zapytać. Kino Wilda było, swego czasu, perełką dzielnicy i strasznie je lubiłam, było o niebo lepsze od tych wszystkich Multikin czy CinemaCity.\nWybaczcie offtopic, panie-oceniające. ^^\nAnonimowy 14 listopada 2012 21:52\nNie oceniam odbioru bloga po komentarzach, sama u siebie wyłączyłam tę opcję. Musiałam jednak jakoś poprzeć moje zdanie, nie mogłam sobie z nosa tego wyciągnąć, a po liczniku byłoby jeszcze głupiej.\nMoże to być Twój styl - chociaż ja nazwałabym to bardziej niedopracowaniem. Ale cóż, nie wszystko udaje mi się oceniać obiektywnie. Szczególnie przy ocenie pamiętników.\nRównież pozdrawiam, lum.\nNinówa 15 listopada 2012 10:50\nTo ja też przepraszam za offtopic, ale pozwolę sobie odpowiedzieć :P Chiyo, Kino Wilda już nie istnieje, obecnie znajduje się tam... Biedronka.\nChiyo 15 listopada 2012 13:53\nCoooo?! Mój świat legł w gruzach. T.T\nMoire 15 listopada 2012 19:12\nO tak, Ninówa ma rację. Również z Wildy? :)\nOsobiście kino to pamiętam z wczesnego dzieciństwa, potem nadeszły ogromne zmiany.\nChiyo 17 listopada 2012 14:53\nNie, Winogrady. :P Ale moi rodzice mieli jakiś sentyment do kina Wilda, który udzielił się i mnie, więc często właśnie tam chodziliśmy na seanse, zamiast gdzieś indziej.\nChlip, część Poznania odeszła już w niepamięć.


MurGeeMon 5.1 - dobreprogramy\nStrona główna›Windows›Akcesoria›Inne akcesoria›MurGeeMon\nMurGeeMon to godne polecenia narzędzie kierowane do posiadaczy komputerów, które wyświetlają obraz na więcej niż jednym ekranie. Pozwala ono wygodnie kontrolować więcej niż jeden ekran, np. w środowiskach komputer przenośny + monitor lub komputer stacjonarny + zestaw dwóch monitorów, ale nie tylko.\nProgram w znacznym stopniu uproszcza obsługę wielu monitorów w systemie Windows wprowadzając różnego typu skróty i kombinacje klawiszowe odpowiedzialne za wiele operacji. W odróżnieniu od mechanizmu systemowego umożliwia wygodne zarządzanie rozdzielczością każdego z urządzeń, definiowanie różnych tapet i wygaszaczy ekranu dla każdego z ekranów osobno, szybkie włączanie/wyłącznie monitorów itd.\nMurGeeMon jest narzędziem bardzo prostym w obsłudze i z pewnością nawet brak polskiej wersji językowej nie powinien przysporzyć problemów mniej doświadczonym użytkownikom.\nMurGeeMon 5.1wersja stabilna (32-bit)\nRozmiar pliku1.16 MB


Oryginalne pomysły na upiększenie ogrodu z pomocą rabat\n» Pomysł na ogród – rabaty\nPomysł na ogród – rabaty\nPierwszym etapem jest wybór miejsca i kształtu rabaty. Następnie powinno się przygotować grunt pod nią, jednak już w tym momencie należy zastanowić się w przybliżeniu nad tym, jakie rośliny będą jej częścią. Hortensje czy magnolie będą wymagały gleby o odczynie kwaśnym i konieczne może okazać się dostarczenie torfu. Należy sprawdzić odczyn pH podłoża. Ponadto ziemia powinna zostać przekopana i użyźniona przy pomocy kompostu lub gotowego nawozu. Istotnym aspektem w doborze miejsca jest również intensywność nasłonecznienia na danym terenie, jest ona niezwykle istotna w wyborze roślin.\nGdy grunt jest już gotowy\nRabaty nie trzeba odgradzać, ale jeśli podejmie się o tym decyzję, to warto zrobić to przed posadzeniem kwiatów. Istnieje wiele sposobów na wydzielenie tego miejsca: odgrodzenie za pomocą płotków lub obrzeży ogrodowych, wyłożenie agrowłókliną z przygotowanymi otworami na rośliny i późniejsze obsypanie korą lub żwirem czy wykorzystanie ekspansywnych roślin okrywowych, które pokryją przerwy między poszczególnymi kwiatami. Dwa ostatnie sposoby sprawdzą się szczególnie dobrze, bo redukują ilość chwastów.\nEtap końcowy to dobór roślin i ich późniejsza pielęgnacja. Koniecznie trzeba pamiętać o tym, że różne rośliny mają specyficzne wymagania pod względem gleby, wody i nasłonecznienia. Najlepiej łączyć je tak, by współgrały ze sobą pod tym względem. Prostym sposobem jest postawienie na jeden gatunek.


Bardzo prosze o kontakt do polskojezycznego psychoterapeuty w Paryzu. Strona 1. Psychiatria.pl - portal wiedzy o psychiatrii i psychoterapii\nBardzo prosze o kontakt do polskojezycznego psychoterapeuty w Paryzu\nTemat: Bardzo prosze o kontakt do polskojezycznego psychoterapeuty w Paryzu (2)\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/bardzo-prosze-o-kontakt-do-polskojezycznego-psychoterapeuty-w-paryzu/watek/35028/1.html#p35028http://www.psychiatria.pl/forum/bardzo-prosze-o-kontakt-do-polskojezycznego-psychoterapeuty-w-paryzu/watek/35028/1.html Bardzo prosze o kontakt do polskojezycznego psychoterapeuty w Paryzu\nZgory serdecznie dziekuje !\nOstatnia edycja: 30-07-2007 16:34:00\nhttp://www.psychiatria.pl/forum/bardzo-prosze-o-kontakt-do-polskojezycznego-psychoterapeuty-w-paryzu/watek/35028/1.html#p106342http://www.psychiatria.pl/forum/bardzo-prosze-o-kontakt-do-polskojezycznego-psychoterapeuty-w-paryzu/watek/35028/1.html Bardzo prosze o kontakt do polskojezycznego psychoterapeuty w Paryzu\nChcialabym dodac ze cierpie na fobie spoleczna i podejzewam siebie o zaburzenia osobowosci (osobowosc unikajaca) Nie potrafie tak dluzej zyc. Mam 25 lata, pochodze z biednej, wielodzietnej rodziny. Mama miala osobowosc unikajaca nie leczona,a tata byl alkocholikiem i bil wszystkich, z nikim nigdy nie rozmaial, tylko krzyczal. W domu nigdy nie bylo normalnej komunikacji. Wzamian wieczne pretensje, obwinianie, krytyka, krzyk. Czesc rodzenstwa ucieklo w alkochol, agresje,a czesc zalamanie psychiczne i shizofrenia. Ja jako nastolatka wyprowadzilam sie z domu w nadzieji na lepsze zycie. Myslalam ze jestem silna i sobie poradze. Ale jakos dziwnie meczyly mnie kontakty miedzy ludzkie. Ale najgorsze sie zaczelo kiedy po maturze wyjechlam za granice do pracy i zostawilam nie wielu znajomych. Bo tutaj sie okazalo ze nie potrafie nawiazac jakiego kolwiek kontaktu z ludzmi. Boje sie ich, czuje sie nie normalna, gorsza. Zyje w ogromnym leku i stresie. To ze cos jeszcze robie to dlatego, ze musze bo nikt by mi nie pomogl(tzn nie mam wsparcia od rodziny, nikogo). Nikt z bliskich nie z na mojego problemu. W sumie bliscy byli i sa mi dalecy.\nProsze bardzo nie bagatelizujcie mojego postu...\nTak bardzo jest mi potrzebna Wasza pomoc !\nNie wiem gdzie mam jej szukac, moze znacie jakies adresy internetowe gdzie bym mogla znalezc liste psychoterapeutow we Francji(Paryz) ?\nOstatnia edycja: 30-07-2007 21:04:00


Rehabilitacja kolana po rekonstrukcji ACL - klinika Body Move\nHome > Rehabilitacja po rekonstrukcji więzadła ACL w kolanie\nutworzone przez Mgr. Jakub Jastrzębski | 14 czerwca 2018 | Rehabilitacja\nZerwanie więzadła krzyżowego przedniego (ACL) to jedna z najpoważniejszych możliwych kontuzji kolana, która może przytrafić się każdemu i wbrew stereotypowym opiniom, nie dotyczy wyłącznie profesjonalnych sportowców. Współczesna medycyna oferuje co prawda nowoczesne metody rekonstrukcji więzadła ACL, ale aby leczenie przyniosło oczekiwane rezultaty konieczne jest połączenie zabiegu z odpowiednią rehabilitacją.\nWiększość z nas sądzi, że zerwanie więzadła w kolanie to kontuzja spotykająca tylko zawodowych sportowców – kibice piłki nożnej na pewno pamiętają mecz Polska – Dania z października 2016 roku, w którym tego fatalnego urazu doznał napastnik biało-czerwonych Arkadiusz Milik. Tak naprawdę jednak zerwanie więzadła może przydarzyć się każdemu, w pozornie niegroźnych sytuacjach, jak np. poślizgnięcie na oblodzonym chodniku.\nZerwane więzadło – tego nie da się pomylić z niczym innym!\nTrzasku towarzyszącemu zerwaniu więzadła nie można pomylić z niczym innym, a u osoby kontuzjowanej pojawia się silny ból, obrzęk kolana, czasami krwiak, uczucie niestabilności i niepewności kolana. Jedną z najnowocześniejszych metod leczenia zerwanego więzadła ACL w kolanie jest jego rekonstrukcja – z użyciem tkanek własnych pacjenta (np. więzadła rzepki lub ścięgna półścięgnistego ST) bądź sztucznych implantów. Jednak aby zabieg przyniósł oczekiwane rezultaty, a pacjent odzyskał sprawność, konieczne jest prowadzenie odpowiedniej rehabilitacji.\nRehabilitacja – dlaczego jest konieczna?\nRehabilitacja przed i po rekonstrukcji więzadła krzyżowego przedniego w kolanie jest niezbędnym elementem całego procesu leczenia. Dlaczego? Zerwanie więzadła to bardzo poważne naruszenie stabilności całego stawu kolanowego i nie wystarczy, mówiąc potocznie, „zszyć” je w miejscu zerwania. Konieczne jest kompleksowe zadbanie o wszystkie anatomiczne elementy kolana: chrząstkę stawową, rzepkę, łąkotkę, otaczające kolano kości oraz mięśnie. W innym przypadku u pacjenta może dochodzić do powikłań w postaci przewlekłego uczucia niestabilności kolana, częstych podwichnięć, uszkodzenia łąkotek, a nawet szybszego ścierania chrząstki stawowej, co w konsekwencji może prowadzić do stanów zwyrodnieniowych.\nRehabilitacja przed i po rekonstrukcji więzadła\nWarto pamiętać, że rehabilitacja w procesie leczenia zerwanego więzadła może obejmować zarówno rehabilitację przed-, jak i pozabiegową. Postępowanie przed planowaną rekonstrukcją ma na celu przede wszystkim wzmocnienie mięśni otaczających kolano, redukcję obrzęku oraz wypracowanie u pacjenta sposobu poruszania się z kontuzjowanym kolanem, tak by nie dochodziło do zaburzeń równowagi, upadków itp.\nRehabilitacja kolana po rekonstrukcji więzadła krzyżowego służy natomiast przywróceniu stawowi kolanowemu pełnej funkcjonalności rozumianej jako odzyskanie ruchomości, propriocepcji, koordynacji oraz siły mięśniowej, a także powrót do pełnej sprawności. W przychodni Body Move program rehabilitacji dostosowywany jest indywidualnie dla każdego pacjenta, z uwzględnieniem jego wieku, możliwości, poziomu aktywności fizycznej czy techniki przeprowadzonej rekonstrukcji.\nW zależności od potrzeb może ona obejmować odpowiednie ćwiczenia czynne i bierne (rozciągające, wzmacniające, z wykorzystaniem piłek czy dysków równoważnych), masaże, zabiegi hydroterapii, krioterapii, elektroterapii czy laseroterapii, terapię manualną czy terapię z wykorzystaniem nowoczesnego urządzenia Indiba Activ. Warto pamiętać, że rehabilitacja po rekonstrukcji więzadła krzyżowego wymaga czasu – nowoczesne metody pozwalają ją co prawda maksymalnie skrócić, ale pewnych naturalnych procesów regeneracyjnych organizmu nie da się przyspieszyć.\nRehabilitacja po rekonstrukcji ACL w Body Move\nWszystkich pacjentów zainteresowanych profesjonalną rehabilitacją po zabiegu rekonstrukcji więzadła ACL zapraszamy do kontaktu z naszą rejestracją: pod numerami telefonu 22 300 15 00 oraz 501 205 303 lub mailowo pod adresem gabinet@bodymove.pl. Nasi lekarze i fizjoterapeuci zaproponują metody rehabilitacji, które pozwolą szybko zapomnieć o kontuzji i cieszyć się pełną sprawnością!


Wspomnienia Józefa Kaźmierczaka, wielkiego pasjonata kolei (cz. 11) - tygodnikits.pl\nKiedy przyszły wakacje dwa akademiki politechniki były oblegane przez społeczność międzynarodową. Doskonale pamiętam, jak je przy ulicy Polnej budowano. To słynny Mikrus i Riviera.\nPan Olek miał swój pokój w Mikrusie, a później w Rivierze. Waletowałem z nim, ponieważ niejednokrotnie wracaliśmy późno z wojaży. Kierowca szedł do pokoju wypoczywać, a ja w tym czasie robiłem porządki w wozie. Zdarzało się tak, że czasami wracaliśmy np. z Zakopanego po północy, a rano o godz. 6 była już kolejna grupa do wyjazdu do stolicy gór. Czasami było tak przez cały tydzień, więc nocowałem w akademiku.\nPan Olek obwoził też grupy studentów po Warszawie. Kiedyś zawitaliśmy do Muzeum Techniki w Pałacu Kultury i Nauki. W czasie zwiedzania znalazłem się w obszernej sali, gdzie były maszyny i urządzenia do pracy przy wyrębie lasu, a na ścianie dwa duże fotogramy przedstawiające pana Olka siedzącego na szoferce Tatry. Przy aplauzie grupy, która go rozpoznała, wyjaśniał, jak to się stało, że znalazł się w dziale leśnym. (...)\nWyjazdy się mnożyły. Jeździliśmy najczęściej przez południe kraju. Tatry i Bieszczady to były te miejsca, gdzie Olek jeździł z przyjemnością.\nJeden taki wyjazd w Bieszczady utkwił mi szczególnie w pamięci. Staliśmy przed gmachem głównym politechniki i czekaliśmy na zbiórkę uczestników... W pewnym momencie weszła do wozu cudowna, czarnowłosa, opalona dziewczyna. (...) Przy powitaniu objęła się z Olkiem i pocałunek był na dzień dobry. Patrzyłem na tą scenę z zaciśniętym sercem.\nOlek mnie przedstawił i usłyszałem, że ma na imię Ewa. Była w grupie studentów z elektroniki i wg jej relacji szykowała się do obrony pracy magisterskiej. Miała wyjechać do Kielc, gdzie brała stypendium.\nWreszcie ruszyliśmy. Moje miejsce było na takiej szafeczce za siedzeniem kierowcy. Olek zawsze sadzał jakąś dziewczynę na masce silnika i tym razem wybór padł na Ewę. Nie spuszczałem jej z oczu. Olek we wstecznym lusterku widział moją reakcję i tylko uśmiechał się pod nosem. Cały czas płonąłem i pożerałem ją wzrokiem. To nie była dziewczyna, to był anioł. Była nieprawdopodobnie urodziwa.\nZakwaterownie mieliśmy w Wietlinie w pensjonacie, który prowadziło małżeństwo absolwentów politechniki. Ona zajmowała się 20-osobowym pensjonatem, a on budował drogi w Bieszczadach. W czasie podróży zdążylismy się nieco bliżej poznać i po zakwaterowniu rozpoczęły się balety. Młodzież dobierała spirytus z cytrynami, nieco ten trunek rozcieńczała wodą i zaczęło się ostre picie. Trunek ten był autorstwa Olka, więc nadano mu nazwę olkówka. Ewa stwierdziła po wypiciu kilku kieliszków, że chce się przejść. Zapytałem, czy mógłbym jej potowarzyszyć. Wyraziła zgodę, a ja czułem, że jestem w raju. (...)\nZwiedzaliśmy tartak w Rzepedzi, byliśmy w Lesku, w Cisnej oraz w miejscu, gdzie zginął generał Świerczewski.\nPo tym pełnym dniu wrażeń wróciliśmy do bazy i młodzież po atrakcjach nocnych ułożyła się grzecznie do snu. Rano znów ruszyliśmy na szlaki i dotarliśmy do zapory w Solinie oraz do Polańczyka.\nPodziwiałem tamte Bieszczady z połowy lat 60-tych XX wieku z okien autokaru. Jechaliśmy wiele kilometrów i nie spotykaliśmy żadnych zabudowań. To był efekt akcji Wisła po zamachu na generała Karola Świerczewskiego, gdzie rdzenna ludność tych terenów (Bojkowie i Łemkowie) zostali wydaleni i przesiedleni na północne tereny krajów. Był wówczas rok 1947.\nPo powrocie długie niekończące się rozmowy na tematy ściśle związane z tymi terenami i z dramatem ludności, która od zakończenia działań wojennych nie zaznała na tych ziemiach spokoju. Od tej straszliwej wojny minęło 20 lat. Słyszeliśmy w opowieściach od pozostałych mieszkańców, że jeszcze czasami giną ludzie, którzy wychodzą do lasu i nie wracają.\nSkończył się czas pobytu w tych dzikich obszarach, ale ten wyjazd pozostanie mi na długo w pamieci.


Własna działka — idealny sposób na wypoczynek. Sprawdź, dlaczego warto i co musisz wiedzieć o tej inwestycji | Działka z Planem\nHome » Baza wiedzyPrawo » Własna działka — idealny sposób na wypoczynek. Sprawdź, dlaczego warto i co musisz wiedzieć o tej inwestycji\nZastanawiasz się, czy warto zakupić działkę rekreacyjną? Chcesz wiedzieć, jakie korzyści odniesiesz, decydując się na taką inwestycję? Czym należy się kierować, wybierając taką nieruchomość? Na jakie elementy zwrócić uwagę podczas jej zakupu? Jeżeli zmagasz się z tego rodzaju wątpliwościami, przeczytaj koniecznie nasz krótki poradnik! Zawarte w nim sugestie z pewnością pomogą Ci podjąć trafną decyzję, która będzie dla Ciebie źródłem satysfakcji przez wiele lat.\nKorzyści z posiadania działki rekreacyjnej\nDzięki zakupieniu działki rekreacyjnej Ty i Twoi bliscy możecie odnieść szereg korzyści. Największe z nich wydają się dość oczywiste – będąc właścicielami takiej nieruchomości zyskacie na przykład:\nmożliwość oderwania się od zgiełku miasta i odetchnięcia świeżym powietrzem – własna działka to doskonałe rozwiązanie dla osób mieszkających na co dzień w blokach lub apartamentowcach,\nświetne miejsce do spotkań w gronie rodziny i przyjaciół, a nawet do wspólnego spędzenia wakacji,\nmożliwość stałego kontaktu z przyrodą, uprawy własnych roślin, krzewów, a niekiedy nawet pozyskiwania miodu.\nZ drugiej strony, tego rodzaju parcela może być sposobem na lokatę kapitału. Odpowiednio przemyślany zakup już teraz będzie Ci przynosił korzyści, a w dłuższej perspektywie może się okazać bardzo rentowną inwestycją.\nCzym właściwie jest popularna „działka”?\nHasło „jedziemy na działkę!” kojarzy się jednoznacznie — wybieramy się do własnej oazy zieleni, by miło spędzić tam czas na łonie natury. Warto jednak mieć na uwadze fakt, że obecnie nie ma jednego, powszechnie stosowanego określenia na takie parcele. Sprawia to, że w różnych dokumentach, decydujących o przeznaczeniu terenu, a także w publikowanych przez właścicieli ofertach sprzedaży działki, bywa ona określana jako teren:\nprzeznaczony pod budownictwo mieszkaniowo-rekreacyjne,\nTak duża liczba różnorodnych określeń może utrudnić znalezienie odpowiedniej nieruchomości. Na szczęście, na naszej stronie możecie korzystać z ujednoliconego nazewnictwa, odpowiadającego zamierzeniom poszukujących nieruchomości – dostępne działki rekreacyjne możecie znaleźć przez jedno kliknięcie (https://dzialkazplanem.pl/product-category/zabudowa-letniskowa/).\nPrzy wyborze nieruchomości, warto sprawdzić, czy na pewno możemy ją zagospodarować w pożądany przez nas sposób, pamiętając nie tylko o naszych obecnych potrzebach, ale też przyszłych możliwościach użytkowania działki.\nDziałki rekreacyjne można podzielić na dwa główne typy. Są to:\ndziałki położone w obrębie Rodzinnych Ogrodów Działkowych (ROD) – usytuowane na terenach należących do Skarbu Państwa, do samorządów terytorialnych albo do stowarzyszeń,\ndziałki będące własnością prywatną.\nPowyższe typy różnią się pod wieloma względami.\nGłówną różnicą jest szczególny status ROD, określony w ustawie o rodzinnych ogrodach działkowych. W związku z obowiązującymi przepisami, oferty sprzedaży działki na ROD nie dotyczą nabycia działki na własność, a jedynie wykupienia prawa jej dzierżawy. Dzierżawca jest zobowiązany do uiszczania opłat działkowych. Ponadto tego typu parcele obciążone są szeregiem ograniczeń. Dysponując tego rodzaju działką nie możesz na przykład:\nmieszkać na niej na stałe,\npostawić tam budynku dowolnej wielkości,\nCo więcej, działki wydzielane w ramach ROD są zazwyczaj mniejsze niż przeznaczane na takie cele działki prywatne – według przepisów ich powierzchnia nie może przekraczać 500 m2. Mimo to, parcele na ROD mają też szereg zalet, które mogą skusić niejedną osobę poszukującą miejsca na wypoczynek. Dla wielu głównym atutem tego typu działek jest społeczny wymiar ROD – w wielu ogrodach działkowych panuje prawdziwie sąsiedzka atmosfera, a działkowicze chętnie dzielą się radą czy… kosiarką. Dzierżawcy parceli często mogą też korzystać z terenu ogólnego, na którym może być urządzone wydzielone miejsce na ognisko, plac zabaw, czy nawet zarybiony staw do wędkowania. Wyjątkowy status ROD wiąże się też z innymi korzyściami. Stowarzyszenie ogrodowe odpowiada za wywóz śmieci z terenów ogrodów działkowych – w tym odpadów biologicznych, jak liście czy gałęzie pozostałe po pielęgnacji drzew, a często pomaga również w zwiększeniu bezpieczeństwa ROD przez wprowadzenie systemu monitoringu. Ponadto, mimo nakładanych przez przepisy ograniczeń, obowiązywanie ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych ułatwia określenie możliwości zagospodarowania działki jeszcze przed jej zakupem. Za działką na ROD przemawiać może też jej lokalizacja – Rodzinne Ogrody Działkowe funkcjonują też w granicach administracyjnych największych miast Polski.\nZe względu na stan własności ROD i liczne ograniczenia w jej zagospodarowaniu, działki na ROD zazwyczaj trudno traktować jako inwestycję. Za lokatę kapitału można uznać natomiast nieruchomość, którą nabywamy na własność. Poza aspektem inwestycyjnym, działka prywatna może mieć także wiele innych, unikalnych zalet, zależnych od jej charakteru czy położenia.\nGłówne zalety działek prywatnych to ich różnorodność. Tego typu nieruchomości mogą mieć właściwie nieograniczoną powierzchnię, swobodnie możemy wybierać też spośród wielu różnych lokalizacji, charakteryzujących się różnymi walorami przyrodniczymi i krajobrazowymi. Poza tym, kupując działkę poza ROD możemy bardziej samodzielnie decydować o sposobie jej zagospodarowania, wielkości wznoszonych na niej budynków czy późniejszej zmianie funkcji działki. W tym zakresie warto jednak dokładnie sprawdzić potencjał inwestycyjny działki jeszcze przed jej zakupem – zwłaszcza w przypadku, gdy planujemy czasowe wykorzystanie nieruchomości na cele rekreacyjne i przyszłą zmianę jej przeznaczenia, choćby na cele mieszkaniowe. Wiedzę o możliwości zagospodarowania działki można czerpać na przykład z miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, o ile taki obowiązuje dla danej nieruchomości.\nKażdy z nas ma własne potrzeby i swoje wymarzone miejsce. Kupując działkę, skup się przede wszystkim na swoich oczekiwaniach – to Ty masz korzystać z nieruchomości przez najbliższe lata. Zachęcamy jednak, żebyś szukając działki wziął pod uwagę następujące kwestie:\nlokalizacja: W jakim otoczeniu znajduje się działka? Czy tereny wokół mają jakieś wyjątkowe walory przyrodnicze? Czy jest położona w granicach parku krajobrazowego lub obszaru chronionego krajobrazu? (tu uwaga na ograniczenia w zagospodarowaniu terenu!) Czy, jeśli szukasz działki na długie wakacyjne wyjazdy, w pobliżu są jakieś ciekawe atrakcje?\nNajwiększą popularnością cieszą się działki zlokalizowane w górach, nad jeziorami lub morzem. Tego rodzaju teren jest atrakcyjny nie tylko pod względem użytkowym, ale też inwestycyjnym — jeżeli zechcesz go kiedyś sprzedać, z łatwością znajdziesz nabywców;\nistniejące zagospodarowanie: Czy na działce stoi jakiś budynek? Czy zabudowa ma dostęp do wodociągu i kanalizacji albo jest podłączona do zbiornika na nieczystości? Sposób zaopatrzenia w wodę będzie szczególnie ważny, jeśli planujesz dłuższe pobyty na działce.\nDla wielu najbardziej atrakcyjne są działki już wyposażone, z domkami letniskowymi lub niewielkimi budynkami całorocznymi. Ważny jest oczywiście stan domku, otaczająca go roślinność oraz sąsiedztwo;\nskomunikowanie: Czy do działki prowadzi wygodna droga? Czy w pobliżu zatrzymuje się autobus, pozwalający na dojazd nawet bez samochodu? Czy dojazd trwa na tyle krótko, żeby opłacało się wyjechać na działkę na weekend lub nawet na jeden dzień? A może jesteś w stanie spędzić więcej czasu w podróży, jeśli tylko przez okno swojego domku letniskowego będziesz widzieć góry?\nWiększość ludzi szuka parceli rekreacyjnych, do których jest w stanie dojechać w czasie nie dłuższym niż 2 godziny;\ntrwały urok: Czy cicha, spokojna okolica niedługo nie zmieni się nie do poznania? Czy łąk nie zastąpi nowe osiedle mieszkaniowe, a widoku nie przesłonią budynki produkcyjne? Zajrzyj do miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i studium uwarunkowań i kierunków zagospodarowania przestrzennego gminy, żeby choć w przybliżeniu wiedzieć, co może czekać Cię w przyszłości.\nSamodzielne znalezienie odpowiedniego terenu może być trudne i uciążliwe, zwłaszcza jeśli nie masz w tej kwestii doświadczenia i nie chcesz poświęcać jej zbyt wiele czasu. Na szczęście wcale nie musisz mierzyć się z tym wyzwaniem sam. Jeśli chcesz mieć pewność, że kupisz atrakcyjną działkę w dogodnej lokalizacji, skorzystaj z naszej pomocy. Dzięki nam spełnisz swoje marzenie o własnym kawałku ziemi, który stanie się dla Ciebie nie tylko przyjemnym miejscem do spędzania wolnego czasu, ale też korzystną lokatą kapitału.\nStarsze Różnice między działką rekreacyjną a budowlaną


Platforma wciąż walczy o działki - Polityka - rp.pl\nAktualizacja: 12.08.2013, 01:31\nPlatforma wciąż walczy o działki\nObywatelski projekt ustawy o działkach poparło ok. miliona osób.\nPołowa z nas uważa, że działkowcy powinni mieć prawo wykupienia ogródków na własność.\nCo trzeci Polak sądzi, że przy wykupie działkowcy powinni otrzymywać bonifikatę. Dwa razy mniejsza grupa (17 proc.) popiera wykup działek wedle ich własności rynkowej. Poniżej dalsza część artykułu\nZnacznie mniejsza – ponad 12 proc. – jest grupa Polaków, którzy uważają, że działkowcy nie powinni mieć prawa własności do użytkowanych gruntów.\nOddanie działkowcom ich działek za darmo popiera podobna grupa badanych, niecałe 12 proc. A to w tej chwili najbardziej prawdopodobny wariant, po niemal rocznej politycznej bitwie w Sejmie.\nW lipcu 2012 r. Trybunał Konstytucyjny uznał za niezgodne z konstytucją 24 przepisy ustawy o rodzinnych ogrodach działkowych – w tym monopol Polskiego Związku Działkowców. Dlatego też politycy na wyścigi zaczęli zgłaszać projekty uregulowania statusu ogródków. Własne zgłosiły SLD oraz Solidarna Polska. Powstał także projekt obywatelski, który poparło niemal milion osób, a wraz z nimi przedstawiciele PiS, PSL oraz Ruchu Palikota. Ten, przygotowany pod patronatem Polskiego Związku Działkowców, projekt oznacza utrzymanie silnej pozycji tej organizacji w ogródkach.\nPod koniec marca PO zgłosiła własny projekt, który zakładał oddanie ogrodów działkowych samorządom i Skarbowi Państwa. To wywoływało obawy działkowców, że grunty zostaną przeznaczone na inne cele.\nGdy okazało się, że PO nie zdobędzie poparcia dla swojego projeaktu w żadnym innym ugrupowaniu, premier dokonał zaskakującej wolty. W połowie czerwca spotkał się na zielonej trawce z działkowcami oraz liderami PZD. I oznajmił, że projekt obywatelski będzie wiodący podczas prac nad nowymi przepisami.\nJeden ze współpracowników premiera mówił nam wówczas: – Mamy zbyt wiele konfliktów z rozmaitymi środowiskami. Trzeba zrezygnować z niektórych frontów, zwłaszcza gdy nie ma szans na wygraną.\nNie oznacza to jednak zawieszenia broni między związkiem działkowców a Platformą. Poseł Grzegorz Schreiber (PiS): – Platforma oszukała działkowców. Wprowadziła do projektu obywatelskiego daleko idące poprawki ze swego projektu.\nPlatforma nie rezygnuje choćby z pomysłów osłabienia monopolu PZD. – Stwarzamy działkowcom możliwość organizowania się w inne zrzeszenia i stowarzyszenia. Oczywiście PZD będzie miał prawo działać nadal, ale jego finanse muszą się stać przejrzyste. Szacujemy, że w tej chwili PZD zbiera rocznie ze składek 60–100 mln zł – mówi poseł Andrzej Kania (PO).\nPremier chce ponadto, by użytkownikami wieczystymi działek stali się działkowcy, a nie jak obecnie – PZD. W projekcie zapisano, że PZD będzie miał obowiązek na wniosek działkowca przenieść na niego tytuł prawny do gruntu.\nPlatforma rozda za darmo ogródki działkowe?


Propozycje - dla tych co maja problem z nazwaniem postaci\nTwierdza - Gildia Multi MMO > Lord of The Rings Online (Snowbourn/LAURELIN) > Rekrutacja: Twierdza LOTRO (Moderator: Huriel) > Propozycje - dla tych co maja problem z nazwaniem postaci\nAutor Topic: Propozycje - dla tych co maja problem z nazwaniem postaci (Read 7710 times)\n« on: May 21, 2008, 08:32:17 PM »\nJesli nie wiesz, jak nazwac swoja postac, to zajrzyj na:\n« Last Edit: March 21, 2012, 03:43:21 PM by Huriel » Logged\nRe: Propozycje - dla tych co maja problem z nazwaniem postaci\n« Reply #1 on: July 02, 2008, 03:41:00 PM »\nMoja rada: Nazywajcie swoje postaci krotko - jedna gora - trzy sylaby - niby nic ale naprawde latwiej to innym zapamietac.\nNawet jesli ktos pamieta cale brzmienie imienia (wkurzajace) i tak do was bedzie pisal czesto skrotem lub mowil na voice chacie (ventrillo).\nPamietajcie ze bedziecie czesto grac z ludzmi z zagranicy i moga miec problemy z wymowa polskich nickow tak wiec zalecam nazwy ktore mozna latwo wymowic po angielsku (to mimo wszystko jezyk obowiazujacy w grze)\nPrzekonacie gdy ktos anglojezyczny na voicie bedzie chcial was zawolac np. na pvp w Etenmoors (gdzie aktywny voice jest nieodzowny na rajdach) - powie pierwsze dwie sylaby i doda: "....-something" Slyszalem to niejednokrotne. Pamietajcie ze w trakcie gdy uczestnicy rajdu (24 osoby) szybko sie zmieniaja nikt nie jest w stanie uczyc sie wymowy wszystkich imon. Duza popularnoscia naciesza sie ci ktorych nicki sa latwe w wymowie i wpisuja sie latwo w pamiec.\nUwazajcie tez jesli juz wybraliscie dlugi nick jak bedzie brzmial on w skrocie lub w w wymowie - przyklad: "Giliarwe" - niby pieknie a jednak.. skrot brzmi: "Gilu" (czego nasz Giliarwe chyba nie lubi )\n« Last Edit: July 02, 2008, 09:55:55 PM by Radiel » Logged


Fox Micro Tiddler Fast Firetiger - Spinning » Fox Rage - Wędkarz.pro :: Sklep wędkarski online - sprzęt i akcesoria dla wędkarzy\nWędkarstwo - rozrywka czy zdobywanie pożywienia? Jeszcze nasi przodkowie traktowali wędkarstwo jako rodzaj zdobywania pożywienia i formę utrzymania rodziny. Dzisiaj wędkarstwo to przede wszystkim hobby, sport i rozrywka, która już niewiele wspólnego ma z łowieniem ryb przeznaczonych do jedzenia. Zwłaszcza że bardzo wielu wędkarzy po złowieniu ryb wypuszcza je od razu do wody. Zapowiedź kołowrotka Mistrall ASTON


Jak zapobiegać cukrzycy? Profilaktyka wcale nie jest taka trudna | Pacjenci.pl\nJak zapobiegać cukrzycy? Profilaktyka wcale nie jest taka trudna\nAutor Karol Zaborowski - 14 Stycznia 2020\nCukrzyca z każdym rokiem dotyka coraz więcej osób. Niestety ta choroba prowadzić może do wielu niebezpiecznych powikłań. Dlatego też warto wiedzieć, jak się przed nią chronić, zwłaszcza że nie jest to wcale takie trudne, jak mogłoby się wydawać.\nCukrzyca jest pierwszą chorobą niezakaźną, która swoim zasięgiem osiągnęła poziom pandemii. Specjaliści nazywają ją epidemią XXI wieku i to miano niestety jest w pełni zasłużone. Dużo się mówi o cukrzycy typu 2, o którą niestety sami się prosimy poprzez nieprawidłowy tryb życia, jednak w ostatnich latach znacząco wzrosła również liczba osób chorujących na cukrzycę typu 1.\nOczywiście z cukrzycą da się normalnie funkcjonować, ale nieleczona lub zaniedbana może prowadzić do wielu poważnych powikłań, które wprost zagrażają naszemu zdrowiu. Dlatego też tak ważne jest, aby wiedzieć, jak można jej zapobiegać, ponieważ w przypadku cukrzycy typu 2 w dużej mierze zależy to właśnie od nas.\nGIF wycofał z rynku dwa popularne leki. Wielu z nas ma je w swoich domowych apteczkachCzytaj dalej\nCukrzyca i jej profilaktyka\nHiperglikemia, czyli nadmiar cukru we krwi uszkadza nie tylko nasze naczynia krwionośne, ale również nerwy, nerki, wzrok i serce. Może prowadzić do ślepoty, zawału mięśnia sercowego, udaru, czy też amputacji kończyn i przedwczesnej śmierci. Niestety wiele osób bagatelizuje ten problem, co może być opłakane w skutkach.\nW przypadku cukrzycy typu 2 niezwykle ważna jest odpowiednia profilaktyka, która znacząco zmniejsza prawdopodobieństwo zapadnięcia na tę chorobę. Jej pierwszym i najważniejszym punktem jest zadbanie o prawidłową masę ciała, ponieważ osoby z BMI powyżej poziomu 35 mają 40-krotnie większą szansę na zachorowanie na cukrzycę niż ludzie z BMI poniżej tej wartości.\nJak podaje portal abczdrowie.pl, istotne są również ćwiczenia fizyczne. Wystarczy zaledwie pół godziny codziennego treningu, aby dodatkowo zabezpieczyć się przed cukrzycą. Wedle zaleceń powinny to być przynajmniej umiarkowany wysiłek, czyli taki, przy którym mówienie przychodzi nam z trudem.\nNie można też zapominać o odpowiedniej diecie. Powinniśmy unikać pokarmów przetworzonych oraz tych z dużą zawartością cukrów prostych i tłuszczów nasyconych. Najlepiej sięgać po produkty z niskim indeksem glikemicznym. Powinniśmy też włączyć do swojej diety więcej owoców i warzyw. Oczywiście żegnamy się ze słodzonymi napojami oraz używkami w postaci alkoholu i papierosów.\nNajlepiej zmiany wdrożyć od razu, ponieważ odkładanie ich na jutro może sprawić, że tak naprawdę nigdy ich nie zastosujemy, a w końcu chodzi tu o nasze zdrowie.\nJest wolna, nie współżyła z nikim, a zaszła w ciążę. Przypadek, który zdarza się raz na milion\nSkandal podczas 28. finału WOŚP. Zachowanie protestujących oburzyło mieszkańców\nPrzez tydzień piła wodę po ogórkach kiszonych. Efekty pojawiły się już na drugi dzień\nKoktajl, który oczyszcza jelita. Najlepiej pić go przed snem\nWielu Polaków chciało mu pomóc. Niestety, nie żyje Patryk\nDomowe sposoby na zapalenie pęcherza. Nasze babcie doskonale wiedziały co robić\nObjawy zakrzepicy. Każdy z nas powinien je znać\nNa jej języku pojawił się niewielki wrzód. Życie 47-latki wisiało na włosku\nChoroba sprzed lat wróciła. Specjaliści ogłosili epidemię\nWitolda Pyrkosza kochały miliony. Zabiła go choroba, którą miało lub będzie mieć większość Polaków\nChoroba, która niemal zniknęła znów atakuje. W pierwszej fazie przypomina przeziębienie\nNormy przekroczone 360 razy. Szkodliwe substancje przenikają przez skórę do naszej krwi\nCzy zawsze można podać szczepionke? W niektórych przypadkach lepiej przełożyć zastrzyk\nUrocze zwierzęta, które mogą być śmiertelnie niebezpieczne. Widząc je ciężko się nie zachwycić\nNaukowcy przebadali DNA nowego wirusa z Chin. Choroba została wykryta w kolejnych krajach\nKolor stolca może być pilnym alarmem o Twoim zdrowiu. Jeden z nich świadczy o raku i innych paskudnych chorobach\nPikio.pl oraz lelum.pl, antyfake.pl, turysci.pl, biznesinfo.pl, zestadionu.pl, wtv.pl, pacjenci.pl i smakosze.pl


Pandemia Covid19 wywołała kryzys ekonomiczny, który przełożył się na zwiększenie problemów małżeństw na płaszczyźnie ekonomicznej. Przymusowe kwarantanny nakładane na domowników oraz zwiększenie ilości osób świadczących pracę zdalną we własnych domach lub opiekujących się dziećmi pobierającymi zdalną edukację, spowodowała konieczność przebywania ze współmałżonkiem większej ilości czasu na ograniczonej przestrzeni, co często powodowało konflikty i nieporozumienia prowadzące do podjęcia decyzji o rozwodach.\nPozew o rozwód należy złożyć na piśmie kierowanym do Sądu, w którym napiszemy, o co wnosimy, o czym sąd ma rozstrzygnąć.\nRozwiązanie małżeństwa przez rozwód możliwe jest, jeżeli między małżonkami nastąpił zupełny i trwały rozkład pożycia. Sąd bada, czy nastąpił zanik trzech kluczowych dla istnienia takiego związku więzi, czyli: więzi uczuciowej, fizycznej i ekonomicznej.\nTo czy strony zerwały ze sobą więzi, Sąd bada przed wszystkim poprzez przesłuchanie stron.\nNależy wskazać, że sprawami o rozwiązanie małżeństwa zajmują się wyłącznie sądy okręgowe. Właściwym miejscowo będzie, co do zasady, sąd właściwy z uwagi na ostatnie wspólne miejsce zamieszkania małżonków.\nPozew o rozwód należy złożyć na piśmie kierowanym do Sądu, w którym napiszemy, o co wnosimy, o czym sąd ma rozstrzygnąć. Do pisma dołączamy akty stanu cywilnego, czyli odpis skrócony aktu małżeństwa w oryginale oraz akty urodzenia wspólnych małoletnich dzieci stron postępowania.\nDo pozwu można oczywiście złożyć inne dokumenty jako dowody oraz wskazać świadków, o których przesłuchanie wnosimy na fakty, które opiszemy w uzasadnieniu pozwu.\nW praktyce większości sądów rozwodowych w sprawach, w których strony mają wspólne małoletnie dzieci, sąd zobowiązuje strony do wskazania przynajmniej jednego świadka, który zostanie przesłuchany na okoliczności związane z małoletnimi dziećmi stron.\nPozew powinien być opłacony – obecnie opłata sądowa wynosi 600 zł. Opłaty od pozwu można dokonać w kasie sądu lub za pomocą znaków sądowych zakupionych przez internet.\nW przypadku orzeczenia rozwodu bez orzeczenia o winie, sąd z urzędu zwróci stronie, która opłaciła pozew połowę opłaty, czyli opłata za sprawę będzie wynosiła ostatecznie 300 zł, a dodatkowo sąd może orzec, że strony ponoszą koszty postępowania po połowie i wtedy zarówno powód jak i pozwany poniosą koszty sądowe po 150 zł.\nJakie rozstrzygnięcia powinny znaleźć się w wyroku sądu orzekającego o rozwiązaniu małżeństwa? Zgodnie z przepisem art. 58 kodeksu rodzinnego i opiekuńczego do elementów obowiązkowych należy:\n• rozwiązanie małżeństwa przez rozwód lub oddalenie żądania o rozwód\no rozwiązanie małżeństwa może być bez orzeczenia o winie, jeżeli żadna ze stron nie żąda takiego wniosku\no z orzeczeniem o winie jednej ze stron, jeżeli jeden z małżonków jest wyłącznie winny\no z winy obu stron, kiedy zarówno powód, jak i pozwany, przyczynili się do rozkładu małżeństwa, należy pamiętać, że sąd nie miarkuje winy, to znaczy, że nie przesądza, kto jest „bardziej” winny\no oddalenie żądania orzeczenia rozwodu, jeżeli nie zaszły przesłanki do rozwiązania małżeństwa lub gdyby orzeczenie rozwodu było sprzeczne z dobrem wspólnych małoletnich dzieci stron\n• rozstrzygnięcie o władzy rodzicielskiej nad wspólnym małoletnim dzieckiem obojga małżonków\n• rozstrzygnięcie o kontaktach rodziców z dzieckiem (sąd może rozstrzygnąć o sposobie utrzymywania kontaktów z dziećmi stron, ale jeżeli zarówno powód jak i pozwany nie wnoszą o ustalenie kontaktów, to sąd takiego rozstrzygnięcia z urzędu nie wydaje.)\n• rozstrzygnięcie o alimentach, czyli to w jakiej wysokości każdy z małżonków jest obowiązany do ponoszenia kosztów utrzymania i wychowania dziecka\n• ponadto sąd może powierzyć wykonywanie władzy rodzicielskiej jednemu z rodziców, ograniczając władzę rodzicielską drugiego do określonych obowiązków i uprawnień w stosunku do osoby dziecka, jeżeli dobro dziecka za tym przemawia\n• jeżeli małżonkowie zajmują wspólne mieszkanie, sąd w wyroku rozwodowym orzeka także o sposobie korzystania z tego mieszkania przez czas wspólnego w nim zamieszkiwania rozwiedzionych małżonków\nW wypadkach wyjątkowych, gdy jeden z małżonków swym rażąco nagannym postępowaniem uniemożliwia wspólne zamieszkiwanie, sąd może nakazać jego eksmisję na żądanie drugiego małżonka. Na zgodny wniosek stron sąd może w wyroku orzekającym rozwód orzec również o podziale wspólnego mieszkania albo o przyznaniu mieszkania jednemu z małżonków, jeżeli drugi małżonek wyraża zgodę na jego opuszczenie bez dostarczenia lokalu zamiennego i pomieszczenia zastępczego, o ile podział bądź jego przyznanie jednemu z małżonków są możliwe. Orzekając o wspólnym mieszkaniu małżonków, sąd uwzględnia przede wszystkim potrzeby dzieci i małżonka, któremu powierza wykonywanie władzy rodzicielskiej.\nNa wniosek jednego z małżonków sąd może w wyroku orzekającym rozwód dokonać również podziału majątku wspólnego, jeżeli przeprowadzenie tego podziału nie spowoduje nadmiernej zwłoki w postępowaniu. Mając jednak na uwadze stopień skomplikowania spraw o podział majątku, konieczność przeprowadzania rozległego postępowania dowodowego, w tym konieczność przeprowadzania dowodów z opinii biegłych rzeczoznawców majątkowych, podział majątku wymaga znacznie dłuższego czasu niż sprawa o rozwód, dlatego sądy rozwodowe rzadko decydują się na wydawanie orzeczeń w zakresie podziału majątku wspólnego.\nSprawami o podział majątku zajmują się sądy rejonowe w oddzielnych postępowaniach wszczynanych po uprawomocnieniu się wyroku rozwodowego albo jeżeli małżonkowie wszczęli sprawę oddzielnie o rozdzielność majątkową, dopiero po uprawomocnieniu się orzeczenia o ustanowieniu rozdzielności pomiędzy małżonkami.


Opaski misia z papieru - Drukatek.pl - Pomoce dydaktyczne, karty pracy do druku\n» Opaski misia z papieru\nOpaski misia z papieru\nOpaska misia z papieru na głowę. Szablon do druku\nOsiem szablonów opasek misia na głowę. Szablony do druku zawierają różne twarze misia. Opaski świetnie sprawdzą się zarówno na Dzień Pluszowego Misia, karnawał, różnego rodzaju bale lub przedstawienia. Szablony zawierają również świąteczną wersję misia, dzięki czemu opaski doskonale sprawdzą się w okresie Świąt Bożego Narodzenia.\nKażdy szablon zawiera twarz misia z paskiem do druku, a także dodatkowym paskiem do druku. Pozwala to dostosować wielkość opaski do głowy dziecka lub dorosłego. Wielkość opaski można również korygować za pomocą ustawień wydruku.\nJak prezentują się opaski misia z papieru? Poniżej podgląd szablonów.


Nie żyje legenda szwajcarskiego kolarstwa Ferdi Kuebler - WPROST.pl\nNie żyje legenda szwajcarskiego kolarstwa Ferdi Kuebler\nDodano: 30 grudnia 2016, 18:00 0\nFerdi Kuebler / Źródło: Wikipedia / Noske, J.D. / Anefo/ CC BY-SA 3.0 nl\nZmarł Ferdi Kuebler, legendarny szwajcarski kolarz, który jako pierwszy zawodnik w historii swojego kraju wygrał Tour de France. Miał 97 lat.\nFerdinanda Kublera zalicza się do najbardziej utytułowanych kolarzy szwajcarskich, jak i do elity światowego kolarstwa. Charakteryzował go waleczny styl jazdy.\nNajwiększe sukcesy odnosił już w dość późnym wieku. Mając 31 lat odniósł zwycięstwo w Tour de France. Trzykrotnie brał udział w Giro d’Italia, zajmując trzecie miejsce w klasyfikacji generalnej w latach 1951-52 oraz czwarte w 1950 roku. Wygrał też między innymi: À travers Lausanne w latach 1940-1942 i 1945, Tour de Suisse w latach 1942, 1948 i 1951, Mistrzostwa Zurychu w 1943 roku, Berner Rundfahrt w latach 1943 i 1949, Tour de Romandie w latach 1948 i 1951, Grand Prix de l'industrie et du commerce de Prato i Grand Prix de Lugano w 1950 roku, La Flèche Wallonne i Liège-Bastogne-Liège w latach 1951-52, Bordeaux-Paryż w 1953 roku, a pięć lat później był najlepszy w wyścigu Mediolan-Turyn.\nPierwszy medal na arenie międzynarodowej zdobył w 1949 roku, kiedy podczas szosowych mistrzostw świata w Kopenhadze był drugi w wyścigu ze startu wspólnego. Rok później na mistrzostwach świata w Moorslede w tej samej konkurencji był trzeci. Na mistrzostwach świata w Varese w 1951 roku zwyciężył w wyścigu ze startu wspólnego. W 1945 roku został mistrzem kraju w kolarstwie przełajowym, a w latach 1940, 1941 i 1943 zwyciężał podczas torowych mistrzostw Szwajcarii.\nsport wydarzenia świat ferdi kübler kubler tour de france kolarz szwajcaria


Fleshlight Girls Stoya masturbator Destroya\nStrona główna > Zabawki erotyczne>Masturbatory>Wielorazowego użytku>Girls Stoya masturbator\nGirls Stoya masturbator\nReplika miejsc intymnych Kayden Kross,\nrealistyczny materiał SuperSkin™,\nw zestawie z saszetką lubrykantu.\nCo powiesz na to, by spędzić wieczór z wybranką aktorką z filmó dla dorosłych? Proponowany przez nas model stanowi dokładne odzwierciedlenie pochwy jednej z najpopularniejszych aktorek filmów dla dorosłych. Od teraz seksowna aktorka może być dostępna na każde Twoje zawołanie. Seria Fleshlight Girls to repliki wykonane z anatomicznych odlewów pochw gwiazd porno. Zabawki marki Fleshlight to najpopularniejsze gadżety erotyczne dla mężczyzn. Gdy pierwszy raz użyjesz sztucznej pochwy tego producenta, szybko zrozumiesz skąd tak wysoka sprzedaż. Masturbator doskonale imituje seks z partnerką, więc stanowi idealny przepis na samotny wieczór. Korzystaj ze swojej „latarki” do woli – wnętrze zostało wyłożone materiałem SuperSkin, który imituje prawdziwą skórę, jest miły w dotyku, nietoksyczny i całkowicie bezpieczny nawet podczas najbardziej intensywnych sesji. Do masturbatora Fleshlight Girls dołączona jest próbka żelu nawilżającego.\nMatriał: SuperSkin™ opatentowany materiał / bezpieczny dla ciała / nie podrażnia / nie uczula / jedwabiście gładki\nKolor: obudowa - koralowy / otwór - cielisty\nTyp otworu: pochwowy\ndługość kanału stymulującego: 23 cm\nśrednica kanału stymulującego: 1,2 -1,9 cm\nStruktura wewnętrzna: Destroya\nMasturbator kompatybilny z dodatkiem Vstroker przeznaczonym do wirtualnego seksu.


„Pozostać zawsze na krzyżu” – niezwykłe życiowe motto! | Świadectwa chrześcijan | Brunstad Christian Church\nNapisane przez: Aksel Nooitgedagt | Opublikowane: 17 marca 2017\nSzczęśliwy i bezpieczny dom\nNazywam się Aksel i chcę trochę opowiedzieć o mojej mamie. W naszej rodzinie jest dziesięcioro dzieci, a ja jestem najstarszy. Mieszkamy w spokojnej wsi w Polsce. Mimo, że jest 21 lat różnicy między mną a moją najmłodszą siostrą, mamy się razem bardzo dobrze. Kocham moją rodzinę.\nCzasami, kiedy razem siedzieliśmy wieczorami, moja mama wyrażała wdzięczność za krzyż. Może to zabrzmieć trochę przerażająco, a na pewno dziwnie, kiedy się słyszy, że chciałaby „Zawsze pozostać na krzyżu.” Co to właściwie znaczy? Przecież musi mieć coś na myśli – więc chciałem ją o to spytać.\nNiezwykłe motto na całe życie\nKiedy znaleźliśmy trochę czasu, by porozmawiać na ten temat, moja mama zaczęła opowiadać: „Pewna osoba kiedyś mnie zapytała, czy ją lubię. Odpowiedziałam: tak, lubię cię. Wtedy zapytała: Ale lubisz mnie tak naprawdę, czy tylko przez „krzyż”? Miała na myśli to, czy rzeczywiście ją lubię, czy tak właściwie jej nie lubię, ale przez zapieranie się samej siebie potrafię z nią wytrzymać. Gdy „umieram na krzyżu”, wtedy nie jest to tylko „wytrzymywaniem z kimś, znoszenie kogoś” lecz miłość jest całkowicie prawdziwa i bardzo ciepła! Mogłam jej odpowiedzieć, że naprawdę ją miłuję! Muszę powiedzieć, że krzyż jest niesamowicie wspaniały!\nDla mnie słowo o krzyżu znaczy, że nie muszę czynić tego, co ja chcę. Znaczy również, że nie tylko zapieram się mojej mocnej woli ze wszystkimi niesprawiedliwymi wymaganiami, ale mogę być ukrzyżowana, by moja własna wola umarła! Właściwie dzieje się to w myślach: kiedy przychodzą jakieś złe myśli, krzyżuję je i nienawidzę; nie mają wtedy żadnej możliwości sprawić, bym ja, albo inni czuli się nieprzyjemnie i w końcu znikają. Krzyż jest bardzo pożytecznym narzędziem w różnych sytuacjach codziennego życia: w małżeństwie, z dziećmi, w życiu zborowym.\nJestem osobą o mocnym charakterze. Z natury lubię mieć pod kontrolą to, co robię. Jednak często mówię do siebie, że nie wszystko musi być tak, jak ja tego chcę, albo jak ja uważam, że to powinno być. Być może inni mają inne poglądy na daną sprawę? To wcale nie jest ważne w jakiej restauracji będziemy jeść, gdzie pojedziemy na wycieczkę z przyjaciółmi, czy pojedziemy samochodem, czy rowerem, itp. Jednak w takich, właściwie nieważnych, rzeczach mogą pojawić się różne złe myśli. Wtedy zawsze jest dobrze ukrzyżować na przykład chęć panowania, która chce decydować za innych.\nMożna zapytać: W jaki sposób mam to ukrzyżować? Ten, kto jest ukrzyżowany, ma gwoździe wbite w dłonie i nie jest w stanie wykonać nic więcej. Taki człowiek nie umiera od razu. To jest proces, w którym wisi na krzyżu, a w końcu umiera. W taki sam sposób ja również mogę ukrzyżować grzech, gdyż wiem, że on umiera po jakimś czasie, a wtedy będzie więcej wolności i dobroci dla innych. To również mi przynosi radość.”\nSłyszeć takie rzeczy od swojej mamy jest dla mnie rzeczywiście czymś szczególnym, gdyż myślę, że pamiętam niektóre sytuacje, w których mama tak właśnie czyniła. Nie robiła tego, co sama chciała czy co zaplanowała. W rodzinie z dziesięciorgiem dzieci plany mogą się bardzo szybko zmieniać!\nTo nie dzieje się automatycznie\nMama kontynuuje: „Skoro już mówimy o krzyżu, chcę również powiedzieć, że chociaż ma się najlepszego męża na świecie, nie znaczy to, że można być szczęśliwym bez używania krzyża. Jeśli się go nie używa, jest się nieszczęśliwym nawet w najlepszej rodzinie.\nNa przykład: Używam krzyża, kiedy wielokrotnie muszę wstać w nocy, żeby zadbać o mój „mały skarb”. W takich przypadkach mogą również pojawić się różne myśli: niezadowolenia, skargi, wymagań i wyrzutów względem Boga, że nie tak to powinno być, itd.” Właśnie podczas naszej rozmowy ma na kolanach moją najmłodszą siostrę. Mała Randi patrzy na swoją mamę wielkimi oczami i z promiennym obliczem. W jej małym świecie właśnie mama jest jedynym, co ma wartość w życiu. Uśmiechają się jedna do drugiej, a po chwili mama dodaje:\n„Często myślę, że to byłoby straszne, gdybym nie była wierna i złościłabym się na ten Boży dar. Wtedy również ten uśmiech zniknąłby z twarzy mojego dziecka. Jednak przez pracę nad samą sobą, przez wierne trzymanie myśli na krzyżu, rodzą się nowe myśli – Boże myśli. Nadzieja, że grzech dzięki tym sytuacjom umiera we mnie, a w zamian pojawia się nowe, boskie stworzenie, jest nadzieją pomagającą mi przetrwać taką noc.”\n„Kiedy pomyślę o przeszłości, pamiętam, że na początku naszego małżeństwa, kiedy mieliśmy małe dzieci, itd. byłam o wiele bardziej niecierpliwa, niż teraz. Nie mogę powiedzieć, że to zmieniło się automatycznie i że jestem bardziej cierpliwa, ponieważ jestem starszą matką z doświadczeniem życiowym, albo coś w tym stylu. To był świadomy bój. Nie zawsze wiedziałam, dlaczego przychodziły te różne sytuacje, ale było to dla mnie ważne, by wytrzymać w dobroci i miłości; wtedy musiałam często milczeć i wycierpieć grzech.\nBez słowa o krzyżu byłabym smutna, pełna skrytych oczekiwań i wymagań, niezadowolona z tego, co się dzieje. Krzyż daje mi radość, błogosławieństwo i wewnętrzny pokój. Jestem bardzo wdzięczna za słowo o krzyżu.” (1 Koryntian 1, 18)\nSerdecznie dziękuję, mamo\nNa koniec mogę tylko powiedzieć: Serdecznie dziękuję, kochana mamo! Dziękuję, że nie czynisz swojej własnej woli, ale krzyżujesz wszystko to, co w innym wypadku wyrządziłoby tak wiele szkód. Mieć taką mamę, która każdego dnia systematycznie używa krzyża, która wybiera cierpienie, by dzieci miały się lepiej, jest dla mnie czymś wielkim, a już na pewno wartym tego, by serdecznie podziękować.\nPo tej rozmowie mam większe pragnienie, by żyć ukrzyżowanym życiem oraz by moi przyjaciele nie doświadczyli egoistycznych i smutnych słów lub czynów z mojej strony. Chcę już teraz w moich myślach nienawidzić i krzyżować zło, aby po kilku latach umarły moje złe skłonności i więcej się nie podnosiły. Wtedy już nie będą prześladować ani mnie, ani moich bliźnich. Jestem wdzięczny za „słowo o krzyżu” i będę je praktykował w swoim życiu.


7,24 (998 ocen\ti\t176 opinii) Zobacz oceny\nkolmanka | 2012-08-23\nGdyby na podstawie książki powstał film, z pewnością zajął by topowe miejsce w rankingu cyklu schizofreniczne kino. Jest to bowiem druga książka tej autorki, która nie pozwoliła mi spać w nocy z obawy przed atakiem duchów z zaświatów. Ten czerwony paseczek na okładce z napisem "horror" nie jest tylko reklamą. Powiedziałabym, że jest przestrogą! Miejcie się na baczności. Ta książka zmrozi Wam krew w żyłach.\nMogę dokładnie odtworzyć obraz jaki powstawał podczas czytania tej powieści. Zimne, lodowate, wietrzne, ciemne i zamglone przestrzenie gdzieś na odludzi w Islandii. Bezkresna woda okalająca przeklętą i wyludnioną wyspę. Tajemniczy cmentarz i stare, opuszczone i zaniedbane domy. Trzeba przyznać, że jest to idealne tło na wstrząsający horror.\nTrójka dobrych znajomych: Lif, Gardar i jego żona Katrin postanowili odnowić jeden z budynków stojących na owianej złą sławą wyspie. Poprzedni właściciel domu przepadł bez wieści, a plotka niesie, że nie do końca był to przypadek. Kiedy do nieznośnych mrozów dochodzą dziwne znaleziska przyjaciół, ciche i urywane szepty słyszane z morza czy ślady mokrych dziecięcych stópek na piasku, sprawa zaczyna nabierać rumieńców. Mniej więcej w tym samym czasie po drugiej stronie wyspy dochodzi do niecodziennego i dziwnego nieco zdarzenia. Ktoś włamał się do miejscowej szkoły, dewastując ją i wypisując na ścianach z pozoru nic nieznaczące słowa. Freya, psychiatra i zarazem ojciec zaginionego przed 3 laty chłopca wraz z policjantką Dagny znajdują powiązania tego zdarzenia z innych, bardzo podobnych, mającym miejsce dziesięciolecia temu. Natrafiają na poszlakę, która wskazuje, iż podobny akt wandalizmu w przeszłości pociągnął za sobą szereg tajemniczych zgonów. Ofiary umierały w różnych okresach czasu, mając na plecach wyryte krzyże. Czy można wpaść na bardziej chory i przerażający motyw?\nCzy cała sprawa ma coś wspólnego z zaginionym synem Freya? A jaki ma to związek z wydarzeniami na wyspie? Co oznaczają ślady krzyży na plecach ofiar? Całość krok po kroku łączy się w zaskakującą, spójną całość.\nPrzerażenie i napięcie, jakie towarzyszą lekturze przeszły moje najśmielsze oczekiwania. Bałam się czytać, kiedy w pokoju było ciemno i byłam w nim sama. Do białej gorączki przyprawił mnie własny pies, który wchodząc ochoczo do salonu, sprawił, że podłoga zatrzeszczała złowieszczo. Jest to lektura dla czytelników o mocnych nerwach i chęci podwyższenia sobie stężenia adrenaliny w krwiobiegu.\nGłówna bohaterka powieści znana jako Casey Pendergast jest osobą niezależną, a przy tym bezczelną (można ją nawet określić mianem "wred...


Aby piłkarski Kazachstan rósł w siłę\nsobota, 23 sierpnia 2014 Follow @krotka_pilka\nGdy Arno Pijpers mówił szefom futbolowej federacji Kazachstanu, że to po prostu niewykonalne, by wywalczyć awans na mundial w RPA, będąc w grupie z Anglią, Chorwacją i Ukrainą, ci zupełnie nie pojmowali, co też ten holenderski trener pragnie im przekazać. W ich mniemaniu reprezentacja, która plasowała się wówczas na 137 pozycji w rankingu FIFA, nie tyle zasługiwała na grę na mistrzostwach, co wręcz powinna na nie jechać. Może więc z Kazachstanem jest rzeczywiście tak jak w hymnie z „Borata” – to najwspanialsze państwo na świecie.\nOni chcieli dostać się na mundial. U nich wszystko zmienia się niesamowicie szybko i myśleli, że to możliwe – opowiadał Pijpers reporterowi BBC Sport. Kiedy powiedziałem im, że to nierealne, nie słuchali mnie w ogóle – dodawał. Wkrótce potem został zwolniony.\nNawet jeśli znajdowali się w rankingu za Singapurem albo Burundi, a obecnie zajmują w nim 131 miejsce i tylko raz, na krótką chwilę, wdrapali się do pierwszej setki, to wciąż nie przestawali marzyć o mistrzostwach. Nie tylko zresztą marzyć, co wymagać awansu od kolejnych szkoleniowców. Wspomniany Pijpers twierdził, że jego przełożonych interesował wyłącznie natychmiastowy sukces, domagali się go, jak to ujął, w „półtora dnia”.\nNieustanne porównania do drużyny rosyjskiej i innego Holendra, wtedy prowadzącego Rosję Guusa Hiddinka, potrafiły z pewnością męczyć, ale taką zastał rzeczywistość w tym egzotycznym dla Europejczyka kraju. Kraju istniejącego od nieco ponad dwóch dekad, od przeszło dziesięciu lat będącego w szeregach UEFA, w świecie znanego chyba jedynie z fikcyjnej, odgrywanej przez Sachę Barona Cohena postaci, a w światku piłkarskim nieznanego kompletnie.\nNigdy nie otarł się o wielki futbolowy turniej, zazwyczaj lądował na dnie tabeli, punktując wyłącznie z dostarczycielami punktów typu Andora czy Wyspy Owcze. Jeden jedyny raz uciułał dziesięć oczek i wychynął poza dwa ostatnie miejsca w grupie – za czasów Pijpersa, którego tak chętnie pożegnano. Nigdy nie doczekał się klubu w Lidze Mistrzów, lecz to nie przeszkadza ludziom z tamtejszego związku oczekiwać niemożliwego.\nBo w ich oczach sprawy mają się zgoła odmiennie. Nie znoszą, kiedy wypomina im się mizerię ich piłki, pragną osiągnięć na miarę kolarskiej drużyny Astana Pro Team, swego czasu wśród najsilniejszych na globie, w której jeździł sam Alberto Contador. W Kazachstanie życie rozkwita błyskawicznie. Posiadają ropę oraz gaz i daje im to olbrzymie zyski. Problemem jest jednak to, że oczekują, iż w ciągu dekady staną się drugą Anglią, również tą piłkarską – mówił Pijpers w wywiadzie z BBC Sport. To, co udało im się w kolarstwie, w futbolu dotychczas nie miało prawa się udać.\nPaństwo napędzane ropą i gazem, które według wskaźnika PKB rozwija się zdecydowanie szybciej niż Rosja, z futurystycznie wyglądającą stolicą, w trakcie najbliższych lat chce stać się największym eksporterem ropy naftowej na kuli ziemskiej. Tam pieniądze nie są więc żadnym kłopotem, lecz w futbolu do tej pory bieda u nich aż piszczała. Wielkie ambicje zupełnie nie szły w parze ze środkami finansowymi. Ten bogaty kraj w piłce nożnej przez lata był zwyczajnym nędzarzem.\nW 2009 roku zbankrutowały i zostały wycofane z pierwszej ligi trzy kluby. Dług FC Kairat, jednego z najbardziej utytułowanych zespołów, sięgał półtora miliona dolarów. Bankructwo ogłosiła również FC Alma-Ata, ale później połączyła się ze sponsorowanym wówczas przez spółkę kolejową Temir Zholy FC Megasport i utworzyli obecną FC Astanę.\nZresztą do dzisiaj w regionie, gdzie nie brakuje ludzi opływających w petrodolary, tylko jedna drużyna ma zamożnego właściciela – wspomniane, jeszcze niedawno chylące się ku upadkowi FC Kairat. Pozostałe działają dzięki państwowym dotacjom i wsparciu lokalnych urzędników. Choć z drugiej strony miejscowi dziennikarze twierdzą, iż budżety klubów w wysokości od 5 do 20 milionów dolarów stoją na przyzwoitym, jak na zachodnio-azjatyckie warunki, poziomie. Problemami są raczej brak planowania i jakiejkolwiek wizji.\nPublicysta serwisu sportinfo.kz Genyi Tulegenov żali się: Wszystko idzie na bieżące wydatki. Zespoły nie inwestują w przyszłość, nawet grosza nie przeznaczają na sektor juniorski. Tym sportem kieruje krótkowzroczna banda. Marketing sportowy dla tamtejszych ekip nadal jest czymś kompletnie obcym, a współpraca z lokalną telewizją nie układa się - eufemistycznie piszą - najlepiej. Wystarczy wspomnieć, że żadna stacja nie pokazała na żywo meczu otwarcia FC Kairat z poprzedniego sezonu.\nPierwszą ligę kazachstańską nazywają Premier League, lecz z Premier League nie ma ona nic wspólnego. Jej piłkarski poziom wedle zagranicznych żurnalistów, którzy odwiedzili stadiony i zobaczyli kilka spotkań, jest bardzo przeciętny, a frekwencja na obiektach jeszcze gorsza, rzadko kiedy zapełniają się one choćby w połowie. Areny pozostawiają dużo do życzenia i dochodzi na nich do takich sytuacji, jak totalnie zalane boiska. W ogóle w całym, ogromnym Kazachstanie jest raptem jeden nowoczesny, wybudowany w 2009 roku za 185 milionów dolarów stadion - w stolicy, w Astanie. Niemal wszystkie mecze w europejskich pucharach rozgrywane są właśnie na nim, gdyż oprócz niego wyłącznie obiekt w Aktobe spełnia wymogi UEFA.\nSwoje trzy grosze na temat kazachstańskich aren i muraw dorzucił Stuart Duff, jedyny zawodnik z Wysp, który miał możliwość zagrać w tamtejszej lidze. Niektóre boiska są tam w naprawdę opłakanym stanie. Zdziwiła mnie również wyjątkowo niska frekwencja na trybunach – opowiadał w wywiadzie dla „The Scottish Times”.\nDo dalekiego Kazachstanu zawędrował z Malty, a wcześniej występował w Dundee United, Aberdeen, Inverness i młodzieżówce Szkocji do lat 21. Ale dopiero w tym odległym państwie mógł poczuć się niczym prawdziwy król - pierwszy raz w życiu mieszkał na stałe w luksusowym hotelu, a potem dostał wcale nie gorszy apartament. Dwa sezony reprezentował barwy FC Kairat. W tym czasie zdążył wyrobić sobie zdanie o kazachstańskim futbolu na tyle, że stwierdził nawet, iż drużyny typu Kairat, Aktobe czy Szachtior Karaganda z powodzeniem występowałyby w pierwszej lidze szkockiej i napsułyby sporo krwi Celtikowi.\nNie spotkania dostarczyły mu jednak największych wrażeń, a pewna kolacja z Kairatem Boranbayevem, prezydentem zespołu, dla którego grał. Jadłem posiłek z szefem klubu, kiedy przynieśli ugotowaną głowę owcy. Odcięli jej uszy i dali dwóm najbardziej doświadczonym graczom, siedzącym naprzeciwko mnie. Chcieli mnie poczęstować, lecz odmówiłem. Najważniejsze części dawali najbardziej poważanym zawodnikom w ekipie. Pozostałe dzielono wedle tego, czego ktoś potrzebuje. Na przykład, kawałki języka podarowano osobom, które uczyły się miejscowego języka, a oczy wręczano tym, którzy nosili okulary, dzięki czemu miał poprawić się ich wzrok – mówił na łamach „The Scottish Times”.\nTo wtedy mógł się poczuć niczym obcy w zupełnie obcym kraju, ale te i inne niecodzienne praktyki nie są mieszkańcom tej krainy nieznane. Przed meczem z Celtikiem kibice i władze Szachtiora Karagandy zarżnęli owcę na boisku pobliskim stadionowi w Astana. To ponoć powszechny rytuał w krajach muzułmańskich, który ma przynieść szczęście.\nLegii podróż w nieznane?\nNie wiemy, czy do podobnych rytuałów ucieknie się Aktobe przed spotkaniem z Legią. Wciąż możemy za to powiedzieć, że warszawski zespół leci do państwa w gruncie rzeczy anonimowego. Bo to ciągle piłkarski trzeci świat, o którego istnieniu przypominamy sobie tylko wtedy, gdy polska reprezentacja ma się mierzyć z tamtejszą albo polski klub walczy w pucharach z tamtejszym. Ale trzeba także powiedzieć, że nie jest to już futbolowy kraj, który można z łatwością zlekceważyć.\nTo bogate państwo dopiero teraz budzi się z długiego piłkarskiego snu. Arno Pijpers wielokrotnie i bez skutku przekonywał swoich zwierzchników do zainwestowania solidnej sumy pieniędzy w sektor młodzieżowy. Zmienia się to właściwie teraz.\nNowy program rozwoju futbolu oparty na modelu niemieckim i przez stronę niemiecką nadzorowany, przynosi już pierwsze korzyści. W trakcie roku liczba dzieciaków uganiających się za piłką wzrosła o 40 procent, posiadają już 13 ośrodków szkoleniowych, a każda pierwszoligowa ekipa musi mieć własną bazę treningową i juniorską akademię. Może więc lada moment prześmiewcze słowa z tytułu filmowej produkcji o Boracie staną się prorocze i piłkarski Kazachstan urośnie w siłę. Kamil Kaźmierczak\nfutbol w Kazachstanie , Aktobe , FC Kairat , Arno Pijpers , Stuart Duff


Kolorowa kuchnia Elki: Domowy pasztet w słoiku\nDobre rzeczy wymagają czasu i chęci by je przygotować. Czasami warto się pomęczyć a smak i zapach po otwarciu słoika wynagrodzi nasz trud.\n1kg łopatki bez kości\nŁopatkę pokroić w grubą kostkę,oprószyć solą i pieprzem,usmażyć na patelni na rumiano. Usmażone mięso przełożyć do garnka. Na patelnię wlać wodę i wypłukać resztki po smażeniu ,wlać do mięsa. Wody powinno być tyle aby zakryć mięso. Dodać obrane marchewki,pietruszkę ,seler,liście laurowy, ziele angielskie,namoczone wcześniej grzyby i gotować do miękkości pod przykryciem. Odstawić do wystygnięcia.\nWątróbki oczyścić,zalać mlekiem i moczyć przez 1 godzinę. Wymoczone dokładnie osuszyć i usmażyć na maśle. Odstawić do wystygnięcia.\nCebulę pokroić w piórka i zeszklić na maśle.\nZ zimnego wywaru wyjąć kawałki łopatki oraz ugotowane warzywa,grzyby,osączyć i zmielić w maszynce na drobnych oczkach dodając też ostudzone podsmażone wątróbki i zeszkloną cebulę.\nDo zmielonego mięsa wlać zimny wywar ( ok. 1,5 szklanki),doprawić do smaku świeżo mielonym pieprzem,solą,majerankiem i gałką muszkatołową. Dokładnie wyrobić masę mięsną.\nWyparzone słoiki napełnić pasztetem zostawiając od góry słoika ok. 2 cm wolnej przestrzeni, Szczelnie zamknąć nakrętkami. Pasteryzować 1 godzinę. Tak pasteryzowane słoiki można przechowywać do miesiąca bez konieczności umieszczania ich w lodówce. Jeżeli chcemy przechowywać dłużej wtedy należy drugiego dnia jeszcze pasteryzować słoiki 40 minut.\nAutor: Ela Jasińska o 13:25:00\nEtykiety: mięsne wyroby w słoikach, pasztety i pieczenie, wątróbka\nAnonimowy 4 grudnia 2016 07:06\nTo jest ten właściwy przepis na domowy pasztecik.


Mój pierwszy świadomy sen + podziękowanie + coś niezwykłego - Świadomego Śnienia! - psajko.pl\nMój pierwszy świadomy sen + podziękowanie + coś niezwykłego\nTechnika MILD + przedłużony czas aktywności po 5h snu + TR - zatykanie nosa ( długo praktykowane )\nDziś pierwszy raz świadomie śniłem + doświadczyłem czegoś jeszcze zapraszam do lektury ; ]\nDzisiejszej nocy nocowałem u mojej dziewczyny a więc zasnąłem jak zawsze mój zegar alfa obudził mnie w nocy nie patrzałem na zegarek wiedziałem, że jest pewnie coś po 5h snu chwilkę potem wyobraziłem sobie, że śnie i odpłynąłem śniłem o tym że jestem u dziewczyny i po prostu położyłem się na moment ucinając sobie drzemkę i to jest najlepsze że znowu śniłem o czym innym o0 sen poziom 2? ( wtedy sobie nie zdawałem sprawy o tym że śnie ) na początku snu zrobiłem tak z niczego test rzeczywistości w świecie realnym także robie go tak po prostu bez zbędnych widzę x robie y i stało się zatkałem nos i wciągnąłem powietrze, mowie to nie możliwe zatkałem bardziej tak udało się jestem w śnie ! chwila ekscytacji wprowadziła nie wiem mgłę jednak szybko opanowałem uczucie ekscytacji zapomniałem opisać uczucia wdechu powietrza to nie było normalne powietrze było zimne wilgotne tak jak by to było deszczo-powietrze xD nie potrafię inaczej tego opisać. Rozejrzałem się i zobaczyłem dziwny świat był jak połączenie flyffa + minecrafta ( kiedyś programowałem serwer Ely for fun mój świat wyglądał dokładnie jak goły silnik renderujący samą grafikę + połączenie tekstu minecrafta ktoś kiedyś zrobił teksturę jako takie obwódki trawa – zielona ramka ziemia – brązowa itp. Tylko te obwódki nie były kwadratowe, a rozciągały się liniami najczęściej przypominając różnego rodzaju elipsę) mówię dobra udało mi się śnie ! postanowiłem polatać na ocenę czasu około 5 sekund próbowałem latać ( pewnie to nie było 5seknud w śnie chyba nie jesteśmy w stanie określić czasu ? ) jednak nic z tego mi nie wychodziło popatrzałem w miejsce oddzielone dosłownie metrami i mówię gdybym latał już bym tam był i nagle ni z owego znalazłem się latając tam to uczucie było NIESAMOWITE. Latałem poziomo trochę jak pijany kiwałem się do góry i w dół potem latając skakałem ? coś na ten styl tylko że bez grawitacji i nagle moje oczy ujrzały coś dziwnego gigantyczną kurę xD, naprawdę tam była gigantyczna kura moja podświadomość jest naprawdę epicka xD spodziewałem się wszystkiego ale nie, że spotkam gigantyczną kurę która zaczęła mnie gonić jak biegła obraz się trząsł lekko się wystraszyłem i ODSKOCZYLEM uciekając lecąc gdy kura zniknęła przystanąłem jednak obraz zaczął strasznie robić się nie wyraźny i mglisty ostatnio co krzyknąłem było, że w następnym śnie chciałbym mieć przewodnika który mnie powiadomi o tym że śnie ( taki eksperyment ) jednak nie wiem czy to miało wogóle jakiś sens obudziłem się podekscytowany że miałem ld, partner mojej teściowej akurat wychodził z pokoju biorąc wiertarkę ( remontuje łazienkę dziewczyny) po czym weszła do pokoju moja dziewczyna Sandra, ucieszony opowiedziałem jej o tym, że miałem świadomy sen podekscytowany znów się obudziłem. Było rano Sandra akurat wchodziła do pokoju popatrzała na mnie z wyrazem miny co się stało? tak też zapytała, ja przestraszony stwierdziłem że to nie możliwe czy mówiłem ci że miałem świadomy sen? ona na to że nie, spałem. Stwierdziłem jedno zdanie LOL MIAŁEM ŚWIADOMY SEN I SEN W ŚNIE cały podekscytowany postanowiłem moim pierwszym ld podzielić się na forum psajko\nBył to mój pierwszy ld i chciałem się po prostu nim podzielić ; D jestem taki podekscytowany ;3 już zastanawiam się co będę robił w kolejnym ; >\n1. Czy w śnie odczuwamy czas jak w życiu rzeczywistym?\n2. Jak nazywa się takie zjawisko snu w śnie?\nDziękuje bardzo wszystkim użytkownikom tego forum za opisywanie technik jak i relacji swoich ld jednak szczególne podziękowanie pragnę złożyć Administratorowi forum Fallen Leaf to on podpowiedział mi co robię nie tak, dziękuje jeszcze raz wszystkim ! już nie mogę się doczekać kolejnego ld ^ ^\nOstatnio zmieniony przez Dysiu dnia Pią 9:56, 01 Lis 2013, w całości zmieniany 1 raz\nPią 9:54, 01 Lis 2013\nBardzo fajnie ;d Ja nadal praktykuję i wyczekuję LD, zazdro ;]]\n1 . Z relacji wielu osób stwierdzam, że nie . Czas odczuwa się zupełnie inaczej . Dajmy na to jedna minuta to może być 30 minut w świecie snu . W śnie chyba nie ma pojęcia czasu, tak w ogóle .\n2 . Coś takiego nazywane jest incepcją, ale jest to trudno osiągnąć . Fallen pewnie Ci dogłębnie wytłumaczy, bo on ogarnia to wszystko .\nNaprawdę zazdroszczę, technika dała efekty, tylko tak dalej. Powodzenia ;]\nPią 10:19, 01 Lis 2013\ndzięki za odpowiedź czekam na kolejne +na Fallena ; D\nPowodzenia ! ^ ^\nPią 11:11, 01 Lis 2013\nHehe, incepcja to nie sen we śnie. Jakoś się tak przyjęło nazywać to incepcją ale przypominam, że nawet w filmie nie chodziło o sen we śnie tylko o za implikowanie komuś jakiejś myśli.\nCo do czasu we śnie. Bywa na prawdę różnie, czas może być odczuwany normalnie, szybciej lub wolniej. To wszystko zależy.\nA sen we śnie? My to nazywamy FA czyli fałszywe przebudzenie, nie sen we śnie. Niema właściwie większej różnicy pomiędzy kolejnymi poziomami snów. Jedyne, to że podczas zasypiania we śnie spodziewamy się prawdopodobnie snu, a podświadomość nam go dostarczy. Łatwiej się domyślić, że to sen jak samoświadomość nie jest przerywana. Jak zasypiamy we śnie i mamy kolejny sen to zwykle pojawia się on od razu po położeniu. Dlatego łatwiej się domyślić, że to sen. Przynajmniej takie jest moje zdanie .\nOczywiście gratuluję pierwszego LD, bardzo dobrze Ci poszło i był wyjątkowo długi jak na pierwszy raz. Oby tak dalej .\nPią 12:46, 01 Lis 2013\nDzieki taa jak na pierwszy raz aż za dużo sie działo ale nie narzekam ; D\nPią 14:14, 01 Lis 2013\nGratuluję i cieszę się niezmiernie że mogłem pomóc\nWasp dobrze pisze, uzupełnię moimi spostrzeżeniami.\n1. Czas odczuwany może być różnie, tak samo jest na jawie - stojąc w kolejce zwykle czas nam się niemiłosiernie dłuży, a dobrze się bawiąc - szybko ulatuje. A po prochach to te odczucie może być totalnie odmienione.\nBył taki przypadek, relacje opisała na tym forum pewna użytkowniczka. W śnie świadomym miała zegar który zawsze dokładnie odmierzał czas, po obudzeniu wszystko się zgadzało. Te odczuwaniu czasu było sterowane przez nieświadomość. Z tego wynika że można odczuwać czas na czuja i to dość dokładnie, jednak dobrze się bawiąc możemy się dużo pomylić, ale nie jest to takie ważne. Jeżeli uważasz że świadomy sen był długi, to sądź tak dalej, będzie to dla ciebie motywacja a w świadomym śnieniu jest ona bardzo ważna. A jak na pierwszy LD to również myślę że bardzo dobrze ci poszło i LD było wyjątkowo długie\n2. To zjawisko nie ma swojej nazwy, choć już powinno . Większość nazywa to incepcją bo kojarzy się z filmem, ale to jest tak jak Wasp napisał "że nawet w filmie nie chodziło o sen we śnie tylko o za implikowanie komuś jakiejś myśli. ". Ale nie zgodzę się z tym FA. Było to FA ale był to również jak najbardziej sen we śnie. Zjawisko to jest spotykane, występują w pełni poziomy snu. Sam kilka razy doświadczyłem snu drugiego poziomu, i zwykle się w nim uświadamiałem. Ale poziomów może być więcej. Tutaj jest relacja z takiego snu we śnie aż 4 poziomowego, co jest już mindfuckiem\nIm wyższy poziom snu tym większa w nim świadomość, autor tamtej relacji uświadomił się dopiero w 4 poziomie snu, można domyśleć się dlaczego tak jest , tak jak Wasp pisał.\nW śnie we śnie orientacja czaso-przestrzenna ulega dezorientacji. Jeśli uświadomimy się w takim śnie i świadomie spróbujemy przypomnieć sobie datę i miejsce zaśnięcia to najprawdopodobniej chybimy, lub odgadniemy tylko jedno.\nCzas nie ulega zmianie z poziomami snu. Chyba że ktoś bardzo wieży w incepcję to otrzyma swego rodzaju placebo.\nWybudzanie z takiego snu jest ciekawe i przypominające incepcję. Jeśli wywali nas ze snu np. w 3 poziomie, z naszej winy to obudzimy się w śnie 2 poziomu, i możemy tam szaleć (wystarczy nawyk TR po obudzeniu).\nJeśli natomiast faza REM dobiegnie końca a jesteśmy przykładowo w 4 poziomie snu to obudzimy się w krótkim czasie 4 razy (czasem przypomina to powrót do ciała).\nNa tym przykładzie można twierdzić że podświadomość potrafi przewidzieć koniec fazy REM i chwilę przed tym się do tego przygotować, a raczej nas - aby było to zgodne z naszymi przekonaniami. Właśnie dlatego oobenauci, kiedy ich wywala, najpierw wracają do ciała. Ale to już taka moja rozkmina\nZjawisko powinno być jak najbardziej nazwane bo istnieje i jest ciekawe, co więcej jest to dobry sposób na przedłużanie LD jeśli wywala nas z naszej winy. Ale zapadnięcie świadomie w taki sen we śnie nie jest takie łatwe.\nOstatnio zmieniony przez Fallen Leaf dnia Sob 4:30, 02 Lis 2013, w całości zmieniany 4 razy\nPią 21:07, 01 Lis 2013\nCzytalem o tym 4 poziomie niezly mindfuck serio xD ale naprawde jeżeli będziemy zdeterminowani i będziemy ćwiczyć jakiś długi czas to zapewne nauczymy się zasypiać w śnie i stabilizować swoją swiadomość przez co czeka nas niezła zabawa jak i ciekawy eksperyment xp jednak tak jak pisałes gdy faza REM dobiega końca podświadomośc przygotowuje nas do zakończenia snu i automatycznie desynchronizuje nas z snem i wierze w to że nie da się tego zatrzymać ale co jeśli faza sie jeszcze nie konczy a nas powiedzmy wywalilo z poziomu 2? jak wyżej napisałem czeka nas kolejny ld w poziomie 1 wciągnąłem sie w temat na całego nasz mózg jest jedną wielką tajemnicą które chce odkrywać ; p\nSob 12:02, 02 Lis 2013


Czerwona strefa. Jakie obostrzenia obowiązują? - www.e-spotkania.pl\nCzerwona strefa w Polsce obejmuje powiaty i miasta na prawie powiatu, w których liczba nowych zakażeń koronawirusem jest najwyższa. W tych regionach obowiązują najbardziej restrykcyjne zasady. Jakie obostrzenia zostały wprowadzone?\nSklepy – wprowadzono ograniczenie liczby osób w placówkach handlowych do 5 osób na 1 kasę.\nWydarzenia kulturalne mogą się odbywać w strefie czerwonej, ale musi być spełnione kilka warunków. Pierwszym jest oczywiście zasłanianie ust i nosa. W przypadku wydarzeń odbywających się w pomieszczeniach, klubach muzycznych, salach widowiskowo-sportowych, w amfiteatrach oraz muszlach koncertowych, widzowie mogą siedzieć tylko na co czwartym miejscu, między nimi musi być zachowany odstęp 1,5 m, a zajęte może być nie więcej niż 25 proc. miejsc.\nTags: abc-biznes.pl, Covid-19, e-spotkania, e-spotkania.pl, epidemia, global informations group, great-choice-group, great-choice.pl, Koronawirus, kwarantanna, pandemia, pogromcy-wirusów.pl, SARS-CoV-2, virus-busters.pl, Wuhan, коронавирус\nPoprzedni wpisWHO: remdesivir nie pomaga w leczeniu COVID-19\nNastępny wpisProf. N. Varlik: „Kiedy skończy się pandemia koronawirusa?”\nOstry przebieg zakażenia koronawirusem u młodych.


Na trasie na Nowy Dwór kładą już asfalt (GALERIA) | Gazeta Wrocławska\nNa trasie na Nowy…\nAndrzej Zwoliński 19 maja 2020, 18:42\nNa TAT kładą już asfalt Paweł Relikowski/Gazeta Wrocławska\nNa trasie autobusowo-tramwajowej na Nowy Dwór drogowcy frezują nawierzchnię przy Dworcu Świebodzkim, a na ulicy Nabycińskiej położyli asfalt na pierwszych ścieżkach rowerowych. Wcześniej wybudowano chodniki.\nBudowa TAT na Nowy Dwór idzie szybciej niż planowano. Na ulicy Robotniczej między Podwalem i skrzyżowaniem ze Śrubową zbudowano blisko kilometr torowiska tramwajowego. Powstały też perony przystankowe.\nNiedługo powinniśmy poznać wykonawcę kolejnego odcinka TAT – od Parku Biznesu do ul. Rogowskiej. Na realizację tego fragmentu przewidziano 17 miesięcy. TAT to 7 kilometrów trasy autobusowo-tramwajowej, dwa wiadukty 160 metrowy nad torami kolejowymi i 22 metrowy nad ulicą Smolecką. Na obecną chwilę umowy z wykonawcami są podpisane na ponad 151 milionów złotych. TAT mamy pojechać za trzy lata.\nNerilka 19.05.2020 23:52:48\nZ tego co widzę na zdjęciu 16 to przejazd ze Śrubowej będzie w obie strony. Bardzo dobrze bo w razie potrzeby będzie się dało zrobić objazd Legnickiej, przynajmniej częściowo.


DnB NORD daje mo¿liwo¶æ ni¿szej mar¿y\nComperia.pl » Kredyty hipoteczne » Poradniki, rankingi, raporty » DnB NORD daje mo¿liwo¶æ ni¿szej mar¿y\nKonto osobiste, karta kredytowa, ubezpieczenie – z tych produktów w DnB NORD nale¿y skorzystaæ, aby uzyskaæ ni¿sz±, promocyjn± mar¿ê kredytu hipotecznego w euro.\n0 proc. mar¿y przez pierwszy rok sp³acania kredytu i 1,6 proc. potem - w DnB NORD jest to mo¿liwe, choæ lista warunków, które nale¿y spe³niæ, aby cieszyæ siê z takich stawek nie jest krótka. Nale¿y bowiem za³o¿yæ rachunek osobisty (pakiet Eksklusiv lub Personale), zakupiæ kartê kredytow±, a tak¿e zdecydowaæ siê na ubezpieczenie (pakiet DOM i ¯YCIE lub DOM i ¯YCIE plus PRACA). Nieco gorsza, acz nadal interesuj±ca, mo¿e okazaæ siê wysoko¶æ mar¿ dla klientów, którzy nie postanowi± zakupiæ ubezpieczenia - 0,8 proc. w pierwszym roku i 1,8 proc. w kolejnych. DnB NORD nie pobiera tak¿e op³at za rozpatrzenie wniosku czy udzielenie kredytu.\nPromocyjne stawki obowi±zywaæ bêd± w DnB NORD do koñca lutego przysz³ego roku, we wszystkich hipotecznych produktach banku tj. kredyt hipoteczny, po¿yczka hipoteczna, kredyt budowlano - hipoteczny, kredyt konsolidacyjny. Skierowane s± do ka¿dego nowego klienta, bez znaczenia bêdzie wysoko¶æ kredytu czy wk³adu w³asnego.\nNowo¶ciami w eurowych kredytach hipotecznych DnB Nord jest tak¿e obni¿ona minimalna kwota kredytu - od teraz wynosi ona 150 tys. z³, oraz stopa referencyjna: EURIBOR 3M (wcze¶niej by³o to 6M).\nDnB NORD oferuje sfinansowanie do 90 proc. warto¶ci nieruchomo¶ci, a okres sp³aty to nawet 45 lat.\nPromocja sprawi³a, i¿ kredyt hipoteczny w euro w DnB NORD jest najtañszy w Polsce, niestety bank czê¶æ zysków „odbije” sobie na op³atach zwi±zanych z kontem osobistym, kart± czy ubezpieczeniem. Niemniej - dla kredytu w wysoko¶ci 270 tys. z³ (LTV = 90 proc., okres kredytu - 30 lat) jedynie Deutsche Bank i PKO BP (z ofert± promocyjn±, tak¿e do¶æ „kosztown±”) dotrzymuje kroku DnB NORD. W kredytach z³otowych o podobnych parametrach stawce przewodz± ING Bank ¦l±ski i BZ WBK. Raty s± jednak o ok. 300 z³ wy¿sze.\nSprawd¼ ofertê kredytów w euro w DnB NORD!\nWymienione w tek¶cie informacje, liczby i oferty s± aktualne w dniu powstania artyku³u (09.11.2010).


Bez drabiny ani rusz. Tak policjanci zatrzymali poszukiwanego listem gończym - Dziennik.pl\n5 lutego 2020, 12:42 aktualizacja 5 lutego 2020, 12:40 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nDo zatrzymania 22-latka doszło kilka dni temu na warszawskiej Woli. Mężczyzna był poszukiwany od czerwca ubiegłego roku listem gończym za przestępstwo przeciwko mieniu. W wyniku skrupulatnych czynności policjanci namierzyli lokal, w którym ukrywał się 22-latek - powiedziała rzeczniczka wolskiej policji kom. Marta Sulowska.\nKiedy policjanci mieli pewność, że mężczyzna jest w mieszkaniu kilkakrotnie pukali do drzwi. Poszukiwany nie otwierał ich licząc, że tak uniknie zatrzymania. Na miejsce zostali wezwani strażacy, którzy rozstawili drabinę. Policjant wspiął się po niej i dotarł do mieszkania znajdującego się na drugim piętrze. W tym momencie poszukiwany wiedział, że nie uniknie zatrzymania i otworzył drzwi od lokalu - tłumaczyła policjantka.\nMężczyzna został zatrzymany i przewieziony do zakładu karnego, gdzie spędzi ponad trzy miesiące.\nkraj policja więziennictwo zatrzymanie


Warszawa: Gabinety ginekologiczne dla pacjentek z niepełnosprawnościami – Razem z Tobą\nWizyty w obu szpitalach będą umawiane indywidualnie – każda będzie dostosowywana do potrzeb i oczekiwań pacjentek. Wizyty można umawiać od 20 sierpnia 2019 r. Jeśli pacjentka wybrała Szpital Praski może skontaktować się mailowo: przyjazny@szpitalpraski.pl lub telefonicznie pod numerem 22-555-12-34 (czynny od poniedziałku do piątku w godz. 8:00 – 15:00).\nWizytę w Szpitalu Solec należy umówić pisząc na adres przyjazny@cmsolec.pl lub dzwoniąc pod numer 883-700-972 (czynny od poniedziałku do piątku od godz. 8:00 do 15:00).\nNa zdjęciu: Gabinet ginekologiczny dla pacjentek z niepełnosprawnościami w szpitalu Praskim. Fot. E.Lach\nŹródło: MS Warszawa\nTags gabinety ginekologiczne kobiety Warszawa\nPoprzedni artykułOdpowiednie meble i śniadanie to podstawa\nNastępny artykułJak ubiegać się o dofinansowanie zakupu wózka inwalidzkiego o napędzie elektrycznym?\nWarszawa: Coraz więcej pasażerów nie zakrywa ust i nosa w…