Analityka sprawi, że na nowo będziemy się uczyć klienta, pacjenta, obywatela… | ITwiz\nStrona główna/Biznes/Analityka sprawi, że na nowo będziemy się uczyć klienta, pacjenta, obywatela…\nAnalityka sprawi, że na nowo będziemy się uczyć klienta, pacjenta, obywatela…\nAndrzej Gontarz 29 marca 2017\n0 2 724 23 minut(y) czytania\nO wykorzystaniu analizy danych w poszczególnych sektorach gospodarki, nowych trendach i sposobach wykorzystania zbieranych informacji rozmawiamy z: Leszkiem Maśniakiem, Chief Data Officer w Ministerstwie Cyfryzacji; prof. Magdaleną Chechlińską, inicjatorem i koordynatorem utworzenia platformy ONKOSYS – kompleksowej infrastruktury informatycznej do badań nad nowotworami w Centrum Onkologii – Instytucie im. M. Skłodowskiej-Curie; Olafem Piotrowskim, Chief Data Officer w Allegro; Marcinem Choińskim, szefem Działu Big Data i Analityki w TVN Digital; Piotrem Krawczykiem, dyrektorem Rozwoju Aplikacji Sprzedażowych i Wsparcia w PKO Banku Polskim; Krzysztofem Słotwińskim, dyrektorem Obszaru Bezpieczeństwa i Data Governance w BGŻ BNP Paribas; Dominikiem Batorskim, socjologiem, analitykiem w Interdyscyplinarnym Centrum Modelowania Matematycznego i Komputerowego Uniwersytetu Warszawskiego oraz Przemysławem Pawlakiem, koordynatorem programu Data Quality w MetLife.\nPorozmawiajmy o możliwościach wykorzystania analityki w różnych dziedzinach – od nauki, przez medycynę, administrację, po biznes. Zmiany w tej dziedzinie są bardzo głębokie. Przewiduje się np., że koncerny motoryzacyjne za 10 lat nie będą utrzymywać się ze sprzedaży samochodów, tylko z obsługi klientów w oparciu o generowane przez nich dane. Biznes będzie prowadzić firma IT, obsługująca platformę analityczną do relacji z klientami. Jak zmienić może się wasza branża pod wpływem rewolucji związanej z analityką, w tym Big Data?\nLeszek Maśniak: Nie ma wątpliwości, że analityka jest coraz ważniejsza i staje się krwioobiegiem biznesu, administracji i wszelkiej innej działalności. Organizacja, która nie będzie umiała tego zrobić, prawdopodobnie upadnie. Mimo to przestrzegam przed przesadzeniem w drugą stronę – przesadnym skupieniu się na tego rodzaju przewadze jak Big Data, zaawansowane zarządzanie lojalnością czy cyfrowy marketing. Biznes jakikolwiek by nie był, na koniec dnia opiera się na dobrach realnych, a rzeczywista jakość oferowanego produktu jest najważniejsza.\nPokazuje to historia Tesco. Parę lat temu doszło do mocnego osłabienia wartości ich akcji. Wszyscy byli zaskoczeni, bo Tesco to od lat światowy lider w wykorzystaniu i analizie danych. Praktycznie każda książka o Big Data w zarządzaniu ma przynajmniej jeden, fascynujący przykład dotyczący tej firmy. Tesco analizuje zachowania klientów w sklepie, dane o sprzedawanych towarach, temperaturę produktów w lodówkach ma najbardziej zaawansowane techniki cross selingowe. Firma ta zbiera i analizuje wszelkie możliwe dane, a mimo to została rzucona na kolana, bo zapomniała o podstawie swojej działalności, która w sektorze FMCG pozostaje ta sama od lat: tanio kupować i szybko obracać masowo kupowanymi produktami. Nawet Warren Buffett, który zainwestował wcześniej w Tesco, poczuł się oszukany.\nJeśli chodzi o administrację, to w zakresie zarządzania informacja jesteśmy na etapie na jakim biznes większości sektorów był wiele lat temu. Ostatnio doszliśmy do wniosku, że chyba jednak nie jest rozsądne przetwarzanie danych w tak dużej liczbie miejsc fizycznych. Anna Streżyńska, Minister Cyfryzacji – prezentując koncepcję Głównego Informatyka Kraju – wspomniała niedawno o istniejących 136 centrach przetwarzania danych w polskiej administracji centralnej. Sądzę, że jest ich nawet więcej, a w samorządach szacuję te liczbę na kilka-kilkanaście tysięcy. W biznesie projekty konsolidacji serwerowni miały swój szczyt popularności w latach 2000. Nawet firmy państwowe postrzegane jako najbardziej konserwatywne, jak Telekomunikacja Polska, zakończyły takie projekty 5-7 lat temu. Administracja zaczęła właśnie do nich poważniejsze przygotowania.\nPolska administracja jako całość ma kłopot, bo nie zawsze wie, co jest dobre, a co złe. Nie wypracowaliśmy metryk dobrego zarządzania. Nie potrafimy mierzyć i oceniać jakości wymiaru sprawiedliwości, transportu czy e-administracji. To jest największa bariera mentalna. Aby uruchomić podejście analityczne, nawet najprostsze – niekoniecznie oparte na Big Data – trzeba uzgodnić, co to jest “sprawne państwo”.\nMagdalena Chechlińska: Informatyzacja i analityka w polskiej służbie zdrowia startowała z opóźnieniem. Nowoczesne narzędzia analityczne, którymi obecnie dysponujemy, dają nam duże możliwości usprawniania działalności leczniczej i naukowej. Niestety nikt zawczasu nie pomyślał o ujednoliceniu sposobu gromadzenia danych pacjentów w skali kraju. Nie ma ujednoliconego systemu informatycznego rejestrującego pacjentów i procedury w szpitalach publicznych typu HIS. Przykładowo nawet w oddziałach jednej instytucji, naszego Centrum Onkologii w Gliwicach i w Warszawie funkcjonują różne systemy HIS. Kiedy budując platformę ONKOSYS chcieliśmy połączyć dane pacjentów z tych dwóch oddziałów Instytutu, okazało się, że zastosowane są różne systemy i dane, które powinny być podobne, a nawet takie same, są zupełnie inaczej zorganizowane. Połączenie to okazało się dużym wyzwaniem technicznym i informatycznym. Proszę sobie wyobrazić, jak trudne jest to samo zadanie w skali kraju…\nBardzo trudno powiedzieć, do jakich wniosków będziemy dochodzić dzięki Big Data i czy na tym zyskamy. Trudno to przewidzieć zanim przystąpimy do działania i analizy dużych zbiorów danych. W najbliższym czasie na pewno widzimy potencjał w analizach sieciowych klientów. Możemy rozpatrywać ich potrzeby w kontekście rodziny, bliskich, firmy, w której pracuje – Piotr Krawczyk, dyrektor Rozwoju Aplikacji Sprzedażowych i Wsparcia w PKO BP.\nJuż w samym sektorze opieki zdrowotnej nie chodzi tylko o dane medyczne, ale także o zarządzanie finansami. Tu widzę ogromne pole dla analityki. Decyzje dotyczące reformowania opieki medycznej i alokacji środków przeznaczonych na służbę zdrowia powinny następować w oparciu o dokładne analizy. Można by np. badać wyniki leczenia pacjentów w różnych placówkach medycznych i przepływy pacjentów. Możemy prześledzić drogę pacjenta, który trafia np. do Centrum Onkologii po uprzednim rozpoznaniu lub leczeniu w innych ośrodkach. Analiza przyczyn zmian miejsca leczenia, np. czy był to wybór pacjenta, nieprawidłowe leczenie bądź rozpoznanie, czy tzw. rzadki i trudny przypadek, mogłaby być przełomowa dla zarządzania pieniędzmi i organizacją systemu opieki zdrowotnej.\nW medycynie mamy do czynienia z milionami danych. Pozwolę sobie na stwierdzenie, że dane te są dużo większym wyzwaniem niż te, którymi się zazwyczaj operuje w biznesie. Są dużo trudniejsze do analizy. Zawierają wiele parametrów zapisanych w różnych miarach i skalach. Są gromadzone w różnych formatach (liczby, teksty, obrazy). Potencjalne korzyści też są innego wymiaru. Analityka pozwala np. skuteczniej leczyć rzadkie nowotwory. Dzięki Big Data możemy np. szybciej zidentyfikować osoby, które charakteryzują się daną cechą, a więc są w grupie ryzyka. Możemy precyzyjniej dobierać najlepsze sposoby leczenia. Takie analizy były do niedawna niemożliwe lub niezwykle czasochłonne. Dla lekarzy, którzy po raz pierwszy korzystają z dobrze zorganizowanych danych jest zaskoczeniem, że w pół dnia mogą rozwiązać problem, nad którym wcześniej musieliby ślęczeć przez kilka miesięcy w archiwum.\nKolejną kwestią jest szkolenie personelu. Jak na razie tylko nieliczni korzystają z narzędzi analitycznych skutecznie. Miejmy nadzieję, że z czasem coraz więcej lekarzy, naukowców i zarządzających nauczy się korzystać z tych narzędzi, i że dzięki temu niezwykłe zasoby danych jakimi dysponujemy będą wykorzystywane w celach bieżących i poznawczych.\nOlaf Piotrowski: Analityka jest rozszerzeniem przestrzeni poznawczej. Daje możliwość bardziej racjonalnej argumentacji. Unikałbym fetyszyzacji Big Data i Data Science. Trend jest zgrabnie podchwytywany przez dostawców oprogramowania, którzy zamieniają go w buzz word dla celów marketingowych. Twierdzą, że wyręczą ludzi w pracy z danymi. A tego nie da się zrobić. Kluczowe są: percepcja analityczna i umiejętności zadawania właściwych pytań. Częściej niż technologia, barierą bywa brak odpowiednich ludzi w organizacjach.\nMarcin Choiński: Dane są jak ropa naftowa. Nie mają wartości same w sobie, za to służą do osiągania konkretnych celów. Ropę trzeba zlokalizować, wydobyć z głębi, przetransportować do rafinerii, oczyścić, rektyfikować, wyodrębnić benzynę i dostarczyć ją do stacji benzynowych. Taka jest właśnie rola ekosystemu analitycznego, którego finalnym produktem są odpowiednio zintegrowane i wyczyszczone dane, dostępne dla biznesu. Samochód zatankowany benzyną to pewien potencjał, dzięki któremu możemy dotrzeć do wyznaczonego celu. Insight zbudowany przez analityka na danych jest właśnie takim potencjałem, ale wartość przynosi dopiero osiągnięcie celu biznesowego. Dlatego właśnie liczenie zwrotu z inwestycji w analitykę nie jest proste, bo to nie analityka bezpośrednio generuje wartość, tylko ludzie z niej korzystający.\nAnalityka danych jest dziedziną interdyscyplinarną, ale faktem jest, że większość osób ‘z branży’ jest po studiach technicznych. Ja, pomimo że zaliczam się do tej grupy, z podziwem patrzę na psychologów i socjologów. Te dziedziny skupiają się na zrozumieniu człowieka jako jednostki, jak również jednostki działającej w ramach pewnej zbiorowości. Nie dość, że ich badania z reguły opierają się na wydobywaniu wiedzy z danych metodą naukową, to na dodatek dążą do kluczowego aspektu większości z analiz biznesowych – lepszego poznania i zrozumienia zachowań człowieka. Tutaj, jak i w ogóle w środowisku naukowym, tkwi spory potencjał w znajdowaniu odpowiednich ludzi.\nMamy mnóstwo informacji o klientach i ryzyku – dane wewnętrzne i zewnętrzne. Przetwarzamy je, tworzymy wzory. Cały ten system polega na pracy z danymi, które w momencie wykorzystywania posiadają najwyższą jakość. Jeśli jej nie będzie, nic nie zadziała poprawnie i wiarygodnie. Lepiej jest wykorzystać świadomie 15 danych z 300 niż całe „jezioro danych”, które nie ma wartości związanej z jakością. Wtedy będziemy mieli efekt – Przemysław Pawlak, koordynator programu Data Quality w MetLife.\nBiznes oczekuje otrzymywania użytecznych insightów, a nie dostępu do danych i możliwości analitycznych. Oczywiście jest zawsze paru zaawansowanych użytkowników, którzy zagłębią się w dane i sami potrafią wydobyć z nich wiedzę, ale z perspektywy ostatniej dekady, znaczącej różnicy jakościowej w wykorzystaniu analityki przez ludzi w biznesie nie widzę.\nTo, co się zmienia i gdzie analityka zmienia biznes jakościowo, to pewne rozwiązania, które możemy zamknąć i kupić w tzw. pudełku. Jeżeli na ten przykład chcieliśmy na platformie player.pl lepiej rekomendować content użytkownikom, mogliśmy skorzystać z pudełkowego systemu rekomendacyjnego i serwować rekomendacje online dla milionów odbiorców naszego serwisu. Silnik potrafi się uczyć przy każdym kliknięciu użytkownika i przy każdej jego akcji podawać mu najlepsze spersonalizowane rekomendacje. Big Data i usługi chmurowe umożliwiły powstanie tego typu rozwiązań i jakościową zmianę na rynku. Przy tego typu analizach nie można też zapominać o prywatności użytkowników i aspektach prawnych. Bardzo dużo zmienią i już zmieniają tutaj na pewno nowe regulacja UE w tym zakresie, takie jak RODO, czy e-Privacy.\nWracając do meritum mojej wypowiedzi, wydaje mi się, że największe pole do działania, jako ewangeliści analityki, mamy w obszarze praktycznego wykorzystanie jej do realizacji konkretnych celów biznesowych. Potrzebujemy więcej socjologów, więcej naukowców w biznesie, którzy pomogą nam to zadanie zrealizować.\nPiotr Krawczyk: Moim zdaniem i w biznesie, i w administracji jesteśmy na podobnym etapie. Mimo, że w biznesie mamy więcej rozwiązań analitycznych to sekwencja działania przy przygotowaniu oferty rynkowej nie zmieniła się znacznie. Upraszczając: w pierwszej kolejności przygotowujemy produkty i usługi, które wprowadzamy na rynek, w drugiej budujemy rozwiązania analityczne, które mają wspierać sprzedaż. Przykładowo budujemy modele analityczne pozwalające na generowanie bezpośrednich kampanii marketingowych. Prowadzimy kampanie sprzedażowe optymalizując skuteczność sprzedaży naszych rozwiązań.\nWarto podkreślić, że wyniki zaawansowanej analityki, odkrycia Data Scientists, często są trudne do przełożenia na praktykę biznesową. Dlatego z czasem konieczne będzie odwrócenie tego procesu, tj. wyjście od analityki, wniosków na temat klienta i jego realnych potrzeb i dopiero na tej podstawie przygotowanie rozwiązań mogących zaspokoić te potrzeby. To będzie rewolucja związana z analityką, a w szczególności Big Data. Będziemy przechodzić od analityki do działania. Trzeba przy tym pamiętać, że dzięki przewidywanej dalszej integracji usług, oczekiwania klientów będą ewoluować. Ludzie będą oczekiwać zakupu samochodu czy domu jako jednego zintegrowanego produktu razem z finansowaniem i innymi wymaganymi elementami. Jesteśmy w przeddzień rewolucji, która sprawi, że na nowo będziemy się uczyć klienta. Narzędzia analityczne w tym kontekście są niezbędne, żeby rozpoznać i wyjść naprzeciw potrzebom klientów.\nPoprawa wyników, redukcja kosztów i jakość obsługi klienta na szczycie priorytetów biznesu w obszarze IT\nKrzysztof Słotwiński: W banku wykorzystujemy analitykę w wielu obszarach. Dane o swoich klientach wykorzystujemy do usprawnienia procesów, np. scoringowych i lepszego dopasowania swojej oferty do ich potrzeb. Big Data to nie tylko zautomatyzowanie procesów bankowych i usprawnienie pracy samego banku. To przede wszystkim korzyść dla klienta. Jeszcze kilka lat temu klient w placówce banku pozostawiał tony papierowych dokumentów. Dzisiaj całym procesem mogą zarządzać algorytmy, analizujące dane ze źródeł zewnętrznych podejmując decyzje niemal w czasie rzeczywistym.\nPrzetwarzanie dużej ilości niestrukturyzowanych danych ma pomagać klientom zgodnie z koncepcją Customer Centricity. Do profilowania klienta wykorzystuje się przeróżne dane, np. typ urządzenie, z jakiego korzysta. Już nawet informacja, iż posiada smartfon z iOS czy Androidem pozwala sprofilować go tak, aby zaoferować mu odpowiedni produkt. Potrafimy oferować klientom jeszcze lepsze produkty bez konieczności fizycznej interakcji – Krzysztof Słotwiński, dyrektor Departamentu Bezpieczeństwa i Zapewnienia Ciągłości Działania w BGŻ BNP Paribas.\nPrzetwarzanie dużej ilości niestrukturyzowanych danych ma pomagać naszym klientom zgodnie z koncepcją Customer Centricity. Do profilowania klienta wykorzystuje się przeróżne dane, np. typ urządzenie, z jakiego korzysta. Już nawet informacja, iż posiada smartfon z systemem iOS czy Android pozwala sprofilować go tak, aby na tej podstawie zaoferować mu odpowiedni produkt. Już dziś potrafimy oferować naszym klientom jeszcze lepsze produkty bez konieczności fizycznej interakcji.\nNie możemy zapominać również o wymaganiach regulacyjnych. Praktycznie na każdej płaszczyźnie działalności wykorzystując zbiory danych, tworzymy raporty na potrzeby instytucji nadzorujących działania banków.\nLeszek Maśniaki: Sektor finansowy rzeczywiście jest w ciekawym położeniu, bo to regulatorzy nakazują bankom gromadzić dane i analizować ryzyko na ich podstawie. W zdrowiu nie ma takiego przymusu. Kredyt trzeba przyznać po dokładnej analizie klienta, a lekarz nie ma obowiązku zapoznania się z ostatnimi statystykami skuteczności przed przepisaniem antybiotyku.\nDominik Batorski: W sektorze publicznym też mamy Evidence-based Policy. Potrzebna są bowiem oceny skutków tworzonych ustaw. Tylko że dziś jest to często robione na niewystarczającym poziomie. Często też prowadzi się postępowania w trybie, które tych ocen nie wymagają. Wydaje mi się więc, że problem tkwi we wprowadzeniu tych założeń w życie. Konieczne jest wypracowanie praktyk i zwyczajów wykorzystania analizy, która tak dobrze sprawdza się w biznesie w administracji publicznej.\nChciałbym wrócić do pytania, jak widzimy przyszłość. Podobała mi się ta analogia z ropą i to, co powiedziano o wykorzystaniu danych w pewnych procesach, które już automatyzują decyzje. Moim zdaniem nie jest najważniejsze to, że mamy do dyspozycji coraz bardziej zaawansowaną analitykę, ale to, że nie ograniczamy się wyłącznie do analizy ad hoc. W coraz większym stopniu wykorzystujemy dane w zaplanowanych i zautomatyzowanych procesach.\nPrzed wynalezieniem maszyny parowej, mało kto zastanawiał się nad niezliczonymi jej zastosowaniami, które potem doprowadziły do rewolucji przemysłowej. A para zawsze leciała, gdy coś gotowaliśmy. Teraz jesteśmy na podobny etapie. Do niedawna mało kto myślał o tym, że dane mogą wykonywać pracę. Ale, podobnie jak w czasach rewolucji przemysłowej, zanim stworzymy taśmę produkcyjną, zanim to podniesie produktywność, to jeszcze trochę czasu minie. Faza zaszycia danych w systemach, przeorganizowania procesów tak żeby w pełni wykorzystywały dane, jest wciąż przed nami.\nLeszek Maśniaki: Parę do pracy zaprzągł już Heron z Aleksandrii w I wieku naszej ery. Potem nastąpiła przerwa aż do XVIII wieku…\nOdczytywanie intencji osób, budowanie wśród nich poczucia, że znajdują to, czego szukają, jest dla nas istotnym obszarem analitycznych eksploracji. Odczytanie intencji osób trafiających na Allegro z mediów społecznościowych i sugerowanie im odpowiednich ofert i doświadczenia zakupowego jest trudne, ale ma ogromny potencjał w zakresie lojalizacji oraz pozytywnego i emocjonalnego skojarzenia z marką Allegro – Olaf Piotrowski, Chief Data Officer, Allegro.\nDominik Batorski: Mam nadzieję, że w przypadku danych tak się nie stanie.\nDla mnie najciekawsze są obszary, gdzie dane mogą doprowadzić do pełnej reorganizacji procesów. Pokazuje to przykład z samochodami wspomniany przez Andrzeja. Skoro samochód 96% czasu stoi, to przejście do modelu własnościowego, do wynajmowania go tylko wtedy, kiedy go potrzebuję, wydaje się dużo bardziej opłacalne. Przyjechałem tutaj zresztą Uberem. Innym, fascynującym dla mnie obszarem jest sektor opieki zdrowotnej. Czekam na rewolucję, która moim zdaniem się tutaj wydarzy, zwłaszcza w zakresie Predictive Health.\nObecnie doradzam startupowi Predictail, który zajmuje się problemem Predictive Maintenance. Z wieloma urządzeniami jest jak z samochodami. Kiedyś były naprawiane dopiero w momencie, gdy się psuły. Potem – na podstawie danych – ktoś stwierdził, że przydatne są okresowe przeglądy, że niektóre części mają określony czas życia, np. że rozrząd należy wymienić co jakiś czas albo ileś tysięcy kilometrów. W tej chwili jesteśmy na kolejnym etapie. Lokomotywy, samoloty, a nawet mniejsze urządzenia mają już gigantyczną liczbę sensorów, które gromadzą i analizują dane w czasie rzeczywistym po to, aby przewidywać, kiedy może pojawić się problem, aby dokonywać naprawy lub wymiany przed awarią.\nW ochronie zdrowia wciąż jesteśmy na etapie, gdzie jesteśmy leczeni dopiero wtedy, gdy zachorujemy. Mam nadzieję, że dane pozwolą nam dokonać rewolucji w tej dziedzinie. Będziemy w stanie monitorować dane, które nam powiedzą, co powinniśmy robić, aby utrzymać się w zdrowiu. Interesowałem się kiedyś medycyną chińską, która opiera się na ziołolecznictwie i diecie. W dużo większym stopniu skupia się więc na utrzymywaniu pacjentów w zdrowiu niż na leczeniu ich, gdy zachorują. Powstanie takiego systemu było możliwe, bo w Chinach lekarzom płaciło się za utrzymanie w zdrowiu. U nas płaci się, gdy jesteśmy chorzy. Jak przejdziemy do systemu skupiającego się na utrzymywaniu nas w zdrowiu, to będzie rewolucja. Dane to umożliwiają, ale trudno przewidzieć, kiedy to się stanie. Natomiast nie mam wątpliwości, że jest to właściwy kierunek.\nMagdalena Chechlińska: Pan mówi o wielu rzeczach, które się dzieją. Są jeszcze w powijakach, ale się dzieją. Wracając do reklamy, analizę nastroju w kontekście decyzji zakupowych można porównać do dostosowania przez lekarza leczenia do konkretnego pacjenta. To jest personalizacja leczenia, o której głośno ostatnio również w mediach. Mówimy o medycynie „personalizowanej”, przez Amerykanów zwanej Precision Medicine.\nZastanawiamy się, jak dopasować leczenie do danej osoby, a nie do jednostki chorobowej czy grupy osób; do pacjenta uwarunkowanego genetycznie, z historią innych chorób i milionem indywidualnych cech. Już obecnej dysponujemy lekami, o których wiemy, że zadziałają w przypadku wystąpienia lub braku określonej mutacji. To się w medycynie nazywa predykcją. Staramy się przewidzieć, czy dany lek zadziała u konkretnego pacjenta.\nChcemy też wiedzieć, czy dana osoba ma jakieś uwarunkowania albo nieswoiste objawy, które mogłyby świadczyć o ryzyku lub istnieniu konkretnej choroby. To jest szczególnie istotne w onkologii. Prof. Jan Zieliński, nieżyjący już szef kliniki ginekologii onkologicznej mawiał, że rak jajnika to taka choroba, która jest wykrywana przez krawcową. Długo nie daje objawów. Pierwszą zauważoną zmianą często jest szybkie zwiększenie obwodu brzucha o kilkadziesiąt cm. To już bardzo zaawansowane stadium. Badania przesiewowe i wczesne wykrywanie nowotworów to wielkie wyzwanie. Pytanie jak skutecznie zbierać dane, jak identyfikować osoby o wysokim ryzyku zachorowania i jak wykryć już istniejącą, ale jeszcze bezobjawową chorobę. To zadanie m.in. dla analityki.\nFinalnym produktem ekosystemu analitycznego są odpowiednio zintegrowane i wyczyszczone dane, dostępne dla biznesu. Samochód zatankowany benzyną to pewien potencjał, dzięki któremu możemy dotrzeć do wyznaczonego celu. Insight zbudowany przez analityka na danych jest właśnie takim potencjałem, ale wartość przynosi dopiero osiągnięcie celu biznesowego – Marcin Choiński, szef Działu Big Data i Analityki, TVN Digital.\nBig Data w medycynie to wielka rzecz. Przyspieszenie gromadzenia danych i możliwości ich wykorzystania są niesłychane. O danych gromadzonych w HIS wspomniałam wcześniej. Innym źródłem są masowe analizy, np. genomu czy białek, w których to analizach otrzymujemy wynik w postaci dziesiątków tysięcy danych. Przy takiej liczbie danych można by udowodnić każdą tezę. Zupełnie jak w popularnej książce z lat 1950. “How to Lie with Statistics”, której autor opisywał, że wszystko można udowodnić za pomocą statystyki. Istotnym pytaniem jest więc: co zrobić, aby nie uzyskać artefaktu? Należy stawiać precyzyjnie sformułowane pytania, odpowiednio filtrować i analizować dane z zastosowaniem właściwych narzędzi, rozumiejąc jednocześnie naturę analizowanej materii.\nNaszym dążeniem jest również to, aby – na podstawie analizy danych – zbudować odpowiednie algorytmy. Algorytmy, dzięki którym będziemy mogli stwierdzić, że osoba o danej konfiguracji mutacji, własności i cech obciążona jest określonym ryzykiem. Powinna więc zachowywać się w określony sposób, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania lub zwiększyć szanse wczesnej diagnozy. Przekrojowe analizy danych i tego typu algorytmy dają szanse na znacznie szersze i dokładniejsze wnioskowanie niż analiza karty pacjenta. Wielość danych daje nam nowe możliwości patrzenia na pacjenta. Taki algorytm wspomagający decyzje terapeutyczne powstał w jednej z klinik Centrum Onkologii – Instytutu. Ma ułatwiać dobór leczenia, nie ma jednak zastępować myślenia, wiedzy i intuicji lekarza. Algorytm ten pomaga podejmować najlepsze dla pacjenta decyzje, zgodne z najnowszymi badaniami i z możliwościami finansowania. Czy określony lek, najnowszy, najbardziej zaawansowany, powinniśmy podać akurat temu pacjentowi? Czy dany pacjent odniesie oczekiwane korzyści terapeutyczne? To jest szczególnie istotne w onkologii. Nie bez znaczenia są również uwarunkowania finansowe wynikające z kosztów i zasad refundacji przez NFZ.\nPowiedziała Pani o zalewie danych. Jeśli mówimy o predykcji, to otrzymamy dobre wyniki, tylko bazując na dobrych danych. Dane są gromadzone w sposób nieograniczony, trzeba je uporządkować. Jak sobie Państwo radzicie z polityką Data Governance?\nPrzemysław Pawlak: Z zaciekawieniem przysłuchuję się dyskusji. Uwielbiam ten temat, osobiście zajmuję się i jestem odpowiedzialny za jakość danych. Ilość danych która została zgromadzona przez lata działalności firmy jest ogromna i posiada ogromną moc informacyjną. Najważniejsze jest jednak to, aby zrozumieć, co zostało w nich zapisane.\nNasze towarzystwa wdrożyły jakość danych w najważniejszych obszarach biznesowych, nie zmienia to oczywiście faktu, że dążymy do tego, aby proces obejmował także te obszary biznesowe, które zostały uznane jako „nie istotne lub mniej istotne”. Pierwszym krokiem było sprzedanie strategii. Drugi to dostosowanie się do masy zewnętrznych regulacji między innymi takich jak zapisy Solvency II (wypłacalność) oraz Wytyczne IT wydane przez KNF dla Ubezpieczycieli. Kolejnym krokiem było dostosowanie zapisów regulacji do potocznie stosowanej praktyki oraz wymogów biznesowych. Trend we wszystkich gałęziach jest ukierunkowany na klienta także w instytucjach finansowych, aby produkt był zrozumiały, odpowiedni dla klienta. Produkt musi być atrakcyjny dla konkretnego odbiorcy, ale też zyskowny dla sprzedawcy.\nCzy 5G stanie się fundamentem rozwoju przyszłych trendów technologicznych i biznesu?\nKażdy biznes działa poprawnie tylko wtedy, gdy rozumie to co robi. Poprosiłem więc, aby przygotował informację o tym jakimi narzędziami, a co za tym idzie danymi lub grupami danych się posługuje. Następnie poprosiłem o opisanie danych, ale tych najważniejszych najbardziej istotnych. Ostatecznie wrzuciliśmy do systemu dane, które są świadomie wykorzystywane przez użytkowników. W ten sposób powstała baza informacji, która jest wspierana przez proste i intuicyjne narzędzie, a jednocześnie pozwala na czytelne przedstawianie informacji. W procesie, który jest ładnie mówiąc językiem IT „wygrzany” ludzie wrzucają dane, co może odbywać się w sposób manualny lub automatyczny. Następnie dla każdych danych wykonywane są określone cykliczne lub na żądanie aktualizacje, co także przyjmuje zarówno formę manualną lub automatyczną. Każda grupa danych ma przypisanego Właściciela (Data Steward), który sprawuje piecze nad utrzymaniem kompletności, aktualności i dokładności przechowywanej informacji. Często, gdy mówimy, że wiemy, gdzie co się znajduje, to tak naprawdę dopiero po spisaniu pełnej informacji odkrywamy co jeszcze możemy z nią zrobić. Jest to efekt ukazania się zależności i powiązań, które często umykają nam, gdy nie przedstawimy tego graficznie, pokazują zupełnie inne światło rzeczywistości. W rezultacie osoby czerpiące wiedzę z takiego procesu jakim jest Jakość Danych lub szerzej Data Governance podejmują lepsze decyzje, poprzez bazowanie na wiarygodniejszej informacji, a co za tym idzie minimalizują ilość popełnianych błędów.\nNaszym dążeniem jest to, aby – na podstawie analizy danych – zbudować algorytmy, dzięki którym będziemy mogli stwierdzić, że osoba o danej konfiguracji mutacji i cech obciążona jest określonym ryzykiem. Powinna więc zachowywać się w określony sposób, aby zmniejszyć ryzyko zachorowania lub zwiększyć szanse wczesnej diagnozy. Przekrojowe analizy danych i tego typu algorytmy dają szanse na dokładniejsze wnioskowanie niż analiza karty pacjenta – prof. Magdalena Chechlińska, koordynatorka platformy integracyjno-analitycznej, Instytut Onkologii w Warszawie.\nTak jak mówiła Pani profesor, zarządzanie danymi wymaga jednak konsekwentnego, dobrze zaplanowanego procesu. Jeśli nie będziemy szli konsekwentnie do celu, to nie będziemy mieli danych o jakości, na jakiej nam zależy. We wszystkich systemach najważniejsza jest jakość. Wykorzystujemy ją do wyliczania przyszłości, przewidując trendy a także ryzyka z nimi związane. Mamy mnóstwo informacji o klientach i ryzyku – dane wewnętrzne i zewnętrzne. Przetwarzamy je, tworzymy wzory. Cały ten system polega na pracy z danymi, które w momencie wykorzystywania posiadają najwyższą jakość. Jeśli jej nie będzie, nic nie zadziała poprawnie i wiarygodnie. Lepiej jest wykorzystać świadomie 15 danych z 300 niż całe „jezioro danych”, które nie ma wartości związanej z jakością. Wtedy będziemy mieli efekt.\nPiotr Krawczyk: Wydaje mi się, że w najbliższej przyszłości nie będziemy się koncentrować wyłącznie na jakości danych. Będzie ich coraz więcej i zapewnienie odpowiedniej strukturyzacji w praktyce stanie się niemożliwe. Moim zdaniem liczyć się będzie przede wszystkim użyteczność danych i w konsekwencji skuteczność decyzji, które na ich podstawie będziemy podejmować. Przykład medyczny jest ciekawy. Mamy informacje z różnych źródeł, o różnej jakości, a mimo to analitycy – działając na takich zbiorach – muszą ostatecznie podjąć właściwą decyzję. Dopiero, gdy Data Scientist działając na dużych zbiorach danych znajdzie jakiś wzorzec, który da się wykorzystać, będziemy mogli reguły z nim związane implementować w codziennych procesach biznesowych. Inaczej mówiąc, żeby umożliwić efektywną analitykę nie możemy powstrzymywać pracy na danych, przed ich uporządkowaniem. Jest to oczywiście olbrzymie wyzwanie dla analityków, ale dziś do pracy przy Big Data potrzebujemy właśnie takich ludzi, którzy temu podołają.\nLeszek Maśniak: Na Uniwersytecie w Michigan – najpierw rękami studentów, potem powstała z tego komercyjna firma – stworzono system analizy sprawozdań giełdowych. System nie rozumiał i nie analizował liczb. Patrzył wyłącznie na obszar semantyczny, a mimo to niemal ze 100 proc. skutecznością wykrywał nadchodzące bankructwa. Wykrywał je opierając się kwiecistości opisów, na zmianach w zastosowanych zwrotach, charakterystycznych sformułowaniach pokazujących, że raportujący coś ukrywają.\nDominik Batorski: Z danymi trzeba być ostrożnym. Nate Silver w “The Signal and the Noise” opisywał przykład nietypowej korelacji. Analiza danych z ponad 30 lat potwierdzała, że kurs akcji można było przewidzieć na podstawie tego, z jakiej części USA pochodziła drużyna, która wygrała Super Bowl. W danych była ewidentna zależność. Prawdopodobieństwo odstępstwa było minimalne. Okazało się jednak, że po trzydziestu kilku latach przestała obowiązywać. Jak widać, gdy mamy dużo danych, to zależności znajdziemy. Gdy wszyscy zaczęli interesować się Big Data, Chris Anderson stwierdził, że mamy już do czynienia z końcem teorii. Dane załatwią nam wszystko. Jednoznacznie odpowiedzą na pytania. Ja w to zupełnie nie wierzę.\nWrócę do Ubera. Zapytałem kierowcę o jego opinię o nawigacje Waze i Google Maps. On stwierdził, że Google Maps prowokuje niebezpieczne sytuacje w Warszawie. Opowiedział np., że jak jedzie Al. Niepodległości w stronę GUS, to Google Maps mu pokazuje, że może skręcać w lewo, chociaż tam jest wszędzie zakaz. Tymczasem system nie rozumie znaków zakazu. Może wskazywać ten skręt, bo kierowcy często skręcają w prawo, nawracają i w ten sposób radzą sobie z zakazem skrętu w lewo. Nawigacja nie jest w stanie wychwycić tego niuansu i serwuje dosyć niebezpieczną rekomendację. Dlatego z czarnymi skrzynkami – takimi jak narzędzia typu Deep Learning – trzeba być ostrożnym.\nCzy można rozróżnić szybką analitykę, służącą do optymalizacji decyzji, której nie trzeba do końca rozumieć, od tej służącej do poznania? W takim przypadku tej pierwszej nie musielibyśmy do końca rozumieć.\nGdy mamy dużo danych, to zależności znajdziemy. Gdy wszyscy zaczęli interesować się Big Data, Chris Anderson stwierdził, że mamy już do czynienia z końcem teorii. Dane załatwią nam wszystko. Jednoznacznie odpowiedzą na pytania. Ja w to zupełnie nie wierzę – Dominik Batorski, socjolog, analityk ICM Uniwersytetu Warszawskiego.\nLeszek Maśniak: Nie zawsze można tak robić. Wprawdzie mamy np. systemy antyfraudowe, które działają skutecznie, ale nie wiemy do końca jak, bo oparte są na samouczących się sieciach neuronowych, ale takie podejście jest ryzykowne. Grzegorz Bartler, szef działu Business Intelligence w Polkomtelu, opowiadał publicznie anegdotę o tym, jak robił głębokie analizy przyczyn odchodzenia klientów. Wyszła mu bardzo silna korelacja odejść z zakupem samochodu. Cały zespół stawał na głowie, aby dojść, dlaczego tak się dzieje. Czy to częstotliwość sygnału? Może ludzie rozmawiający w samochodach wolą konkurencję? A jeśli tak to z jakiego powodu? Wstępne obserwacje pokazano zarządowi. Ostatecznie okazało się, że dziewczyny z call center rejestrujące odejścia wpisywały luźne notatki na końcu formularza, gdzie akurat było pytanie o samochód. Bez wejścia w głąb procesu można podejmować idiotyczne decyzje.\nMarcin Choiński: Na mnie ogromne wrażenie zrobiły nilomierze – proste budowle starożytnych Egipcjan na różnych odcinkach Nilu, często w postaci kamiennych schodków, które wypełniały się wodą zgodnie z poziomem rzeki. Obserwacja tego KPI – poziomu rzeki w różnych porach roku, pozwalała przewidywać poziom użyźnienia gleb, a co za tym idzie, ustalać optymalne obciążenia fiskalne na dany rok. Egipcjanie nie musieli rozumieć dokładnie przyczyn tej korelacji, żeby ją efektywnie wykorzystywać do celów biznesowych.\nTo, czy potrzebujemy rozumieć ‘wnętrze’ modelu, czy nie, zależy od przypadku użycia. Jako anegdotę mogę opowiedzieć, jak w dawnych czasach, gdy miesięczny abonament kosztował setki złotych, znajomi budujący modele antychurnowe u jednego operatora komórkowego, opowiadali mi o wynikach swojej pracy. Dzięki temu domyśliłem się, że kontaktując się z często z BOK oraz zgłaszając reklamacje dotyczące jakości sygnału i chęć rozwiązania umowy, na kilka miesięcy przed końcem kontraktu mogłem liczyć na nową, bardzo atrakcyjną ofertę – tutaj zrozumienie wnętrza modelu było bardzo użyteczne. Czy potrzebujemy rozumieć białą skrzynkę? Czy wystarczy czarna skrzynka? Wydaje mi się, że nie ma tutaj jednej odpowiedzi.\nMagdalena Chechlińska: Lekarza niebędącego naukowcem także nie interesuje wspomniana czarna skrzynka. On chce wiedzieć, czy jak poda lek uzyska pożądany efekt. Naukowiec patrzy inaczej. Aby wiedzieć, co najlepiej podać, musimy zobaczyć, co jest w środku, jakie mechanizmy decydują o określonym efekcie. Szukamy zależności. Prosta analityka pokazuje korelacje, jednak odkrycie związku przyczynowo-skutkowego wymaga zastanowienia, wykorzystania całej wiedzy i doświadczenia, często także intuicji. Częsty błąd w rozumowaniu polega na tym, że nie zdajemy sobie sprawy, że korelacja nie zawsze oznacza związek przyczynowo skutkowy.\nW Japonii w początkach ery telefonizacji zauważono np. korelację między posiadaniem telefonu a zachorowaniem na raka żołądka. Czy wobec tego posiadanie telefonu było tak niebezpieczne? Nie. To wyższy status materialny warunkował posiadanie telefonu, a jednocześnie określony sposób odżywiania się i to te nawyki mają związek z występowaniem raka żołądka.\nAnaliza danych to także coraz większa wiedza na nasz temat, nawet jeśli anonimizowana…\nLeszek Maśniak: Nie wszystko jednak, co technicznie realizowalne, możemy zrobić lub wdrożyć, bo spotka się z to oporem. Dzisiaj mówimy nie tyle o naruszeniu prywatności, ale zbiorowym naruszeniu intymności. Firma nie musi nas znać z imienia i nazwiska, ale wie o mnie wszystko. To ludzi coraz bardziej irytuje. W sektorze publicznym w Wlk. Brytanii dwie niezależne instytucje upubliczniły: jedna dane o chorobach z kodami pocztowymi, druga wyniki wyborów z atrybutami geograficznymi. Oba te zbiory analizowane łącznie pozwoliły zidentyfikować pojedyncze osoby. W rezultacie każdy mógł zobaczyć, na co dany obywatel jest chory i na kogo głosował, mimo że nazwisko teoretycznie nie było znane. Żaden z urzędów nie popełnił błędu, ale zbieg okoliczności spowodował naruszenie prywatności.\nAnalityka staje się krwioobiegiem biznesu, administracji i wszelkiej innej działalności. Organizacja, która nie będzie umiała tego zrobić, prawdopodobnie upadnie. Mimo to przestrzegam przed przesadzeniem w drugą stronę – przesadnym skupieniu się na tego rodzaju przewadze jak Big Data, zaawansowane zarządzanie lojalnością czy cyfrowy marketing. Biznes jakikolwiek by nie był, na koniec dnia opiera się na dobrach realnych, a rzeczywista jakość oferowanego produktu jest najważniejsza. Pokazuje to historia Tesco – Leszek Maśniak, Chief Data Officer, Ministerstwo Cyfryzacji.\nLPP wykorzysta chmurę do rozwoju e-commerce i cyfrowej transformacji w obszarze marketingu\nDominik Batorski: W USA wymiana danych między podmiotami jest rozwinięta na gigantyczną skalę. Powoduje to konflikty. Firma Target kiedyś chwaliła się przypadkiem, w którym ponoć przewidziano, że nastolatka jest w ciąży zanim jeszcze dowiedzieli się o tym jej rodzice. Podobna historia spotkała dziennikarza “The Atlantic”. Jego partnerka była w ciąży, nikt poza nimi tego nie wiedział, a jednak zaczęli otrzymywać reklamy dla rodziców. Dziennikarz uznał to za naruszenie prywatności. Tymczasem stało się tak tylko dlatego, że kilka miesięcy wcześniej kupił on kuzynom prezenty, a system uznał, że kupuje dla swoich dzieci. Mechanizmy analityczne działają na podstawie prawdopodobieństwa. Ale ludzie tego nie rozumieją. Wydaje im się, że są bezpośrednio podglądani, a ich zachowania bardzo precyzyjnie przewidywane. Mój kolega powiedział, że przeraża go to, że Amazon wie lepiej, jaką książkę chce przeczytać. To nie tak działa.\nOlaf Piotrowski: Potencjał w wymianie informacji i doświadczeń z różnych sektorów jest duży. Gromadzimy dane nieustrukturyzowane i słabo ustrukturyzowane, w tym tekstowe. W modelu e-commerce kluczowe jest dopasowanie frazy opisującej przedmiot do frazy wpisywanej w wyszukiwarkę przez kupującego. Ciekawym wyzwaniem jest ocena jakości obrazków opisujących ofertę. Wykorzystujemy do tego metody Deep Learning, stosowane m.in. w medycynie. Z drugiej strony, szanse, jakie stworzył cloud computing firmom komercyjnym – m.in. rozwiązania analityczne w chmurze, brak konieczności budowy i utrzymywania własnej infrastruktury i jej skalowalność – są również dostępne dla organizacji publicznych. Dynamicznie rozwija się ekosystem aplikacji, z których mogą korzystać instytucje niekomercyjne.\nMagdalena Chechlińska: Dane medyczne nie mogą być niestety przechowywane w chmurze…\nOlaf Piotrowski: To faktycznie ograniczenie formalne. Tak czy inaczej technologie przetwarzania danych się rozwijają i benefity zbieramy wszyscy. Wracając do pytania związanego z eksploracją wyników: coraz mniej czasu wymaga weryfikacja hipotez. Nowe technologie Big Data sprawiły, że czas ten radykalnie się skrócił. Szybciej sprawdzamy efekt. Analizujemy większe zbiory danych. To otwiera nowe możliwości. Oczywiście nadal kluczową rolę odgrywają osoby, które formułują hipotezy. Wnioskowanie wciąż jest sporym wyzwaniem, ale fakt, że iteracyjny cykl pracy z danymi się skraca jest przełomowy. Błędne hipotezy możemy odrzucać szybciej.\nKrzysztof Słotwiński: Możliwość obracania ogromną ilością danych sprawia, że powstają nowe modele biznesowe. Amazon gwarantuje, że jeśli wybierzesz produkt z listy najchętniej kupowanych, to jeszcze tego samego dnia dostaniesz go do domu. Aby zrobić analizę takich produktów, które są najchętniej kupowane, Amazon zainwestował w infrastrukturę serwerów Amazon Web Serrvices (AWS), które potem stały się jedną ze sztandarowych produktów firmy. Zrobili chmurę z wielką mocą obliczeniową dla siebie, a potem zaczęli ją sprzedawać jako usługę klientom zewnętrznym.\nDominik Batorski: Podobnie z Hadoopem, który też powstał jako produkt uboczny.\nJak sobie wyobrażacie wykorzystanie analityki w swoich branżach? Gdzie są obszary oferujące największe korzyści? Gdzie leży największy potencjał w analizie danych?\nKrzysztof Słotwiński: Najważniejsze jest zadowolenie klienta, zaoferowanie mu produktów i usług, których najbardziej potrzebuje, dzięki analizie jego zachowań oczywiście na podstawie dużych zbiorów danych. Z racji mojego zakresu obowiązków w drugiej kolejności wymienię ogromny potencjał analityki w zakresie systemów bezpieczeństwa. Analiza dużej ilości danych połączeniu z narzędziami Machine Learning pozwalają na budowę skutecznych systemów predykcyjnych. W BGŻ BNP Paribas już to robimy. Swoja drogą, nie wiem, czy Państwo wiedzą, ale w Stanach Zjednoczonych największy udział zastosowań kognitywnego systemu IBM Watson – aż 70-80% rynku – to opieka zdrowotna. Następnie zaś właśnie cyberbezpieczeństwo. Bank może także zagregować dane, a następnie udostępniać je np. klientom tak, aby firmy np. z sektora SME mogły wspólnie prowadzić pomiędzy sobą wymianę handlową. Oczywiście jeśli klienci wyrazili na to zgodę.\nMarcin Choiński: Większość biznesu dąży do tego, aby zrozumieć potrzebę klienta i jak najlepiej ją zaadresować. Zapewne wielu z nas, mówiąc o potencjale analityki, powie w którymś momencie właśnie o lepszym dotarciu do potrzeby klienta. W mojej ocenie jest to jednak równocześnie pewien limit analityki. Dane historyczne mogą pokazać nam to, co jest ewentualną przyszłością, ale tylko i aż taką, ewolucyjnie wynikającą z historii.\nPrawdziwą innowacją wg mnie jest jednak to, co robił Steve Jobs. On tworzył potrzebę, nie oglądając się na historię. Tam, gdzie możemy coś stworzyć od zera, zrobić rewolucję, tam analityka może w pewnym stopniu pomóc, ale jest też wartość dodana człowieka, której – moim zdaniem – analityką w pełni zastąpić się nie da.\nPiotr Krawczyk: Dla nas analityka związana jest z poprawą bezpieczeństwa, niższymi kosztami obsługi i ryzyka oraz polepszeniem doświadczeń klienta. Bardzo trudno powiedzieć, do jakich wniosków będziemy dochodzić dzięki Big Data i czy na tym zyskamy. Trudno to przewidzieć zanim przystąpimy do działania i analizy dużych zbiorów danych.\nW najbliższym czasie na pewno widzimy potencjał w analizach sieciowych klientów. Możemy rozpatrywać potrzeby klienta w kontekście rodziny, bliskich, firmy, w której pracuje. Przykładowo już analiza przepływów transakcyjnych w sieciach społecznych jest obiecująca. Wiele można się z nich dowiedzieć o Klientach i tym samym potencjale rozwoju biznesu.\nOlaf Piotrowski: Dostrzegamy wielką szansę w tym, jak chętnie dzielimy się prywatnością w mediach społecznościowych. Na podstawie tych danych możemy szukać powiązań między realizacją potrzeb zakupowych a emocjami. Potencjał w analizie treści publikowanych w mediach społecznościowych jest ogromny.\nDominik Batorski: W mediach społecznościowych ludzie realizują nie tylko swoje potrzeby psychologiczne. One zapewniają im także dostęp do słabych więzi społecznych, gdzie korzyść jest bardzo wymierna. W momencie, gdy czegoś potrzebujemy – pracy, rady, pieniędzy – możemy się zwrócić do znajomych z mediów społecznościowych. Pisanie o swoich problemach i potrzebach przynosi nam realne korzyści. To faktycznie działa. Natomiast ludzie często nie rozróżniają, które treści są widoczne dla znajomych, a które publicznie.\nOlaf Piotrowski: Odczytywanie intencji osób, budowanie wśród nich poczucia, że znajdują to, czego szukają, jest dla nas istotnym obszarem analitycznych eksploracji. Odczytanie intencji osób trafiających na Allegro z mediów społecznościowych i sugerowanie im odpowiednich ofert i doświadczenia zakupowego jest trudne, ale ma ogromny potencjał w zakresie lojalizacji oraz pozytywnego i emocjonalnego skojarzenia z marką Allegro.\nPiotr Krawczyk: Współcześnie konsument, jest nieustannie zmuszany do dokonywania wyborów. Podejmując decyzje zakupowe otwieramy się na podpowiedzi. Myślimy: „Niech Allegro albo Amazon mi powie, co jest dla mnie dobre”. Bo jako klienci chcemy uniknąć negatywnego wrażenia, że sami dla siebie źle wybraliśmy. To samo dotyczy klientów instytucji finansowych.\nDominik Batorski: Dobrym przykładem są gry komputerowe. Robione są tak, aby były bardzo uzależniające. Stoją za tym gigantyczne badania i analiza danych. Drugi obszar to targetowanie polityczne. Sukces Donalda Trumpa, to nie mikrotargetowanie w oparciu o Big Data, ale po prostu wykorzystanie Facebooka. Facebook – przez dużą personalizację wyświetlanych treści oraz udostępnienie tych mechanizmów reklamodawcom – dał narzędzie manipulacji. Barack Obama wykorzystał Big Data, aby mobilizować wyborców do rejestracji. Teraz – oprócz aspektu pozytywnego – uruchomiono mechanizm mikrotargetowania w celu zniechęcenia wyborców Hillary Clinton do głosowania. To nieprzejrzysty mechanizm. Tego typu wyzwań i problemów będzie sporo i pewnie coraz więcej.\nMagdalena Chechlińska: W medycynie idziemy w kierunku hiperindywidualizacji, ale nie tak, jak się o tym mówi. Organizm jest wielce skomplikowaną maszyną, każdy proces może zachodzić poprzez alternatywne ścieżki. To się dzieje na każdym poziomie, najwyraźniej obecnie to widzimy na poziomie molekularnym. Personalizację leczenia rozumiałabym bardziej ogólnie – jako poszukiwanie mechanizmów, poznawanie cech związanych z chorobami, badanie nowych możliwości leczenia i zastosowanie leków w określonych wieloczynnikowych uwarunkowaniach. Szansą, jaką w tym kontekście daje analityka naszej dziedzinie, jest poszukiwanie związków przyczynowo-skutkowych, których nie zauważylibyśmy bez analizy dużych liczb danych i wielu różnych czynników jednocześnie. Np. dawniej uznawano, że choroba nowotworowa zależy tylko od własności komórek nowotworowych. Dziś wiemy, że problem jest dużo bardziej złożony. Nie tylko komórki nowotworowe i ich cechy decydują o rozwoju choroby, ale też to, co się dzieje w otoczeniu i w całym ustroju. To zjawisko wybitnie wieloczynnikowe. Wyobrażam sobie, że analityka może nam pokazać zależności, które dziś nawet nie przychodzą nam do głowy.\nWreszcie dostrzegam duży potencjał zastosowań analityki przy wspomaganiu decyzji terapeutycznych i diagnostycznych. O decyzjach terapeutycznych już wspominałam. Postawienie diagnozy jest również często bardzo trudne, szczególnie w onkologii. Analityka może również tutaj przyjść z pomocą.\nChciałabym też zwrócić uwagę na inny aspekt zastosowania analityki w realizowaniu opieki zdrowotnej. Medycyna jest też swego rodzaju biznesem. Szpitale muszą bilansować koszty i przychody. Jesteśmy finansowani z Narodowego Funduszu Zdrowia. Co roku wszystkie szpitale podpisują nowy kontrakt. Dodatkowo co roku wchodzą nowe rozporządzenia, zmieniające zasady „gry”. Podam najbardziej banalny przykład: aby jednostka mogła otrzymać finansowanie danej procedury musi spełnić wiele warunków formalnych, np. musi dysponować gabinetem o określonej nazwie, zatrudniać lekarzy o określonych uprawnieniach itp. Te wymagania często zmieniają się każdego roku. Proszę sobie wyobrazić, jak w takich warunkach trudno cokolwiek długofalowo planować i zarządzać taką „firmą”. Dodatkowo kontrakt jest podzielony na ścieżki, które są realizowane w różnych jednostkach danej placówki i – ujmując to w wielkim uproszczeniu – np. niedobory środków w jednej klinice nie mogą po prostu być finansowane z „oszczędności” w innej, w obrębie tego samego szpitala. Analityka mogłaby tu mieć istotne miejsce jako narzędzie skuteczniejszego pozyskiwania środków i bieżącego nimi zarządzania w ramach tego bardzo złożonego systemu.\nUtworzenie systemu ONKOSYS miało na celu podwyższenie potencjału naukowego jednostki. Wszystko, co zostało umieszczone w systemie wiąże się z działalnością naukową. Pod tym kątem zrobiliśmy selekcję danych zasilających hurtownię, zostało zaprojektowanych szereg predefiniowanych raportów, m.in. po to, aby podnieść jakość analiz i ułatwić ich prowadzenie. Już teraz kadra zarządzająca widzi szanse w wykorzystaniu narzędzi analitycznych ONKOSYS również do celów zarządczo-finansowych. Niektóre mniej zorientowane osoby są bardzo zdziwione, że – aby uzyskać np. raporty finansowe – należy najpierw zasilić hurtownię określonymi danymi finansowymi…. Ten przykład jednocześnie nawiązuje do wcześniejszego wątku dyskusji jak ważne jest rozumienie danych i analityki dla właściwego wnioskowania.\nPrzemysław Pawlak: Przyszłość to jedna platforma służąca do zbierania i analizy danych oraz do komunikacji. Integrowałaby powiązania między strefą technologiczną a biznesową. Platforma, z której mogą skorzystać sprzedawcy, analitycy, ale i menedżerowie przygotowujący strategiczne prezentacje dla zarządu. Efektem będzie informacja, z której skorzystają członkowie organizacji. Będzie to informacja wspólna, ustandaryzowana, spójna i zrozumiała. Ważne, aby ujednolicić język, jakim opisujemy dane. Jak wspomniałem, porządkowanie danych to wielkie wyzwanie…\nNotował i spisał Bartosz Ciszewski\nBig Data Chief Data Officer data scientist Analytics\nZaawansowane algorytmy ML, a ich odwieczne „przyziemne” wymagania


Fate Of Irnia-Fantasy Rpg Sex Gry Online\nWszyscy Fani Fantasy Powinni Zagrać W Fate Of Irnia Na Naszej Stronie\nJeśli chodzi o gry porno, wszystko koncentruje się na symulatorach seksu i symulatorach randkowych. Chociaż niektóre gry mają dobrze napisane postacie, czegoś brakuje. Potrzebujemy gier, aby przywrócić naszą żądzę przygody. Potrzebujemy gier z dobrze napisanymi historiami i magicznymi krainami, gdzie wszystko jest możliwe, gdzie Panny są piękne i gdzie przygoda czai się dla Ciebie na każdym rogu. Jeśli potrzebujesz takiej gry, to na pewno trzeba dowiedzieć się o losie Irnia., Ta gra fantasy jest arcydziełem, zabierze cię w podróż przez świat z silnym średniowiecznym uczuciem do niego, ale także z wszelkiego rodzaju mitycznych stworzeń, magii i wiele dzikiego seksu.\nFate of Irnia to doskonała gra dla wszystkich, którzy lubią Skyrim lub World of Warcraft. Jest wyposażony w wiele postaci z różnego rodzaju klas, ma wiele zadań, które można wykonać, a los całego świata zależy od Ciebie. Twoim głównym zadaniem jest ochrona królestwa Irnia, mitycznego miejsca, które jest stale zagrożone przez siły zła. Orkowie mogą zaatakować królestwo w każdej chwili i trzeba walczyć złych facetów, którzy czają się w cieniu. Twoja odwaga nie pozostanie niezauważona. Każda dziewczyna w Królestwie może być twoja, jeśli dobrze rozegrasz swoje karty., Jest to gra, która jest oparta na silnej postaci budować, ma pewne funkcje dostosowywania, wiele punktów decyzyjnych, które mogą zmienić sposób gry rozwikłać i dobrze napisana historia, która sprawi, że poczujesz się jak doświadczasz powieści wizualnej. Ale jest to powieść wizualna, w której masz tak wiele rzeczy do zrobienia. Rozgrywka jest złożona, a seks Epicki. Przeczytaj więcej o grze w akapitach poniżej.\nHistoria w grze obraca się wokół faktu, że co 12 lat armia orków atakują Królestwo i niszczą wszystko na swojej drodze. Ten dzień nadchodzi szybko i będziesz musiał być na to gotowy. Będziesz grać w grę z perspektywy swojego awatara. Irnia to ogromne królestwo w grze, zapewniające mapę z wioskami i miastami, w których możesz wędrować w poszukiwaniu przedmiotów i zaklęć, które uczynią cię potężniejszym, ale także interakcji z różnego rodzaju postaciami, które pomogą Ci w walce. Postacie pochodzą z różnych klas, w tym wojowników, paladynów lub magów., Ale wszystkie z nich to seksowne laski w gorących zbrojach i szatach, które są gotowe pokazać ci więcej niż tylko jak walczyć z orkami.\nW miarę postępów w historii, będziesz wchodzić w interakcje z wszelkiego rodzaju seksownymi kobietami, które są gotowe rzucić się do ciebie lub które potrzebują odrobiny uwodzenia, zanim rozłożą nogi dla Twojego potężnego kutasa. Dialog w grze jest dobrze napisany i ma wszelkiego rodzaju brudne rozmowy, które sprawią, że twój kutas będzie twardy podczas gry. Ale w tym samym czasie, głównym zadaniem zawsze będzie na głowie. Ukończenie gry to coś więcej niż tylko kliknięcie dalej. Będziesz musiał użyć swojego strategicznego umysłu i wymyślić sposoby, dzięki którym możesz stać się najlepszą wersją siebie., Ale to będzie przyjemna podróż, gdy wszystkie postacie pomagające ci są również gotowe do ssania penisa.\nGrafika I Sex Gameplay W Fate Of Irnia\nGra nadchodzi z ciekawą grafiką. Chociaż został stworzony w erze Flasha, miał wiele poprawek i trybów zainstalowanych w aktualizacjach, które doprowadziły go do dzisiejszych standardów. Uwielbiam projekt postaci. Mają coś z komiksów z lat 80. Ponieważ gra ma ciężkie mistyczne uczucie do niego, grafiki są wykonane przy użyciu wielu cieni, co wszystko upiorne i ekscytujące. Wszystkie postacie w grze to Lisice, z szerokimi biodrami, masywnymi cyckami i ładnymi tyłkami. W tym samym czasie, oprócz ludzkich kobiet, będziesz również mógł pieprzyć niektóre mityczne stworzenia., Bardzo lubię nocne elfy w tej grze, ponieważ mają niebiesko-szarą skórę i spiczaste lata. Jeśli jesteś w fantasy i średniowiecznych tematów, pokochasz sposób postacie są ubrane w tej grze. Środowisko, w którym rozgrywa się rozgrywka, jest również przyjemne, przypominając graczom wioski z Europy Środkowej. Jeśli chodzi o seks, który dostaniesz mieć z tymi wszystkimi postaciami, rzeczy są dość intensywne. Ponieważ jesteś bohaterem, który może uratować ich wszystkich, są dość ulegli Twoim pragnieniom., Możesz pieprzyć wszystkie ich otwory, możesz wcisnąć kutasa do gardła, a nawet elementy BDSM w grze seksualnej.\nZagraj Fate Of Irnia Za Darmo Na Naszej Stronie\nTa gra już od jakiegoś czasu i jest wiele miejsc, gdzie można grać za darmo. Ale większość z tych stron sprawi, że go pobierzesz i przez większość czasu mają tylko wersje na PC. Dlatego potrzebujesz witryny takiej jak nasza, gdzie możesz grać w grę. Potrzebujesz naszej strony, ponieważ oferujemy grę za darmo i można grać bezpośrednio w przeglądarce. Nie zmuszamy Cię do pobierania niczego, nie zmuszamy Cię do dołączenia do naszej witryny i nie denerwujemy Cię żadnymi reklamami. Nasz zespół pracował nad grą i stworzył ją w taki sposób, aby działała na dowolnym urządzeniu bezpośrednio w Twojej przeglądarce., Teraz potrzebujesz tylko dostępu do Internetu, aby cieszyć się grą. Ponadto mamy wiele funkcji społecznościowych, które można wykorzystać do rozmowy o grze i podobnych fantazjach z innymi graczami. Ciesz się losem Irnia na naszej stronie już dziś!


Mateusz i Kasia są robotami. Od dzisiaj dowożą jedzenie mieszkańcom Lublina (zdjęcia, wideo) : Lublin112.pl – Wiadomości z Lublina i regionu. Ważne informacje z kraju\nMateusz i Kasia są robotami. Od dzisiaj dowożą jedzenie mieszkańcom Lublina (zdjęcia, wideo) 14:15 09-11-2021\nKurier Glovo 9 listopada 2021 o 23:09\nOstatnio jak jechałem z kolegami z pracy ten mały szkodnik wjechał nam pod nogi uszkadzając rowery i zamówienie klienta, nie dość że chcą nas nim zastąpić to jeszcze są zaprogramowane do celowego wyniszczania konkurencji i nie mają żadnych zachamowań\nKurier Uber Eats 9 listopada 2021 o 23:10\nDobrze mówi, od teraz zawsze jak jadę rwoerem to sprzedaje mu taktycznego kopa na łeb\nFranio 10 listopada 2021 o 09:03\nKierowałeś rowerem na chodniku?\nMysek 9 listopada 2021 o 23:21\nCiekawe, ale realia? W najniższym wariancie…? Ktoś go może opluć lub pomazać markerem lub sprayem lub pies obsikać, he. Inne możliwości hoho wciągną biedaka do bramy lub rozjadą na pasach. żartuje trochę, postęp, potrzeby, do tego to zmierza, ale jak to funkcjonuje gdzieś indziej? Sprawdza się? Jedzie sobie a tu nagle wycinka drzew po …. ulica zamknięta, wypadek, awaria sieci… wykopki. Trudny temat, ale popieram.\nFranio 10 listopada 2021 o 09:09\nKażdy kto twierdzi, że roboty/maszyny odbierają ludziom pracę, powinien protestować przeciwko używaniu przez ludzi podczas pracy: koparek, samochodów ciężarowych, maszyn rolniczych itp.\nKażda koparka odbiera pracę setce osób mogących przerzucać ziemię łopatami, a 1 TIR zabiera pracę kilku tysiącom tragarzy. O pociągach już całkowicie nie wspominając. Węgiel, który przewozi 1 pociąg towarowy, mógłby być przewieziony przez milion rowerów cargo. Tak więc 1 pociąg odbiera pracę 999999 osób.


Villeroy & Boch Kieliszek La Divina 330ml do wody - MensaHome.eu\nKieliszek do wody La Divina\nKlasyczny, dość pojemny kieliszek służący do serwowania wody, jest wykonany z wysokiej jakości szkła kryształowego. Wykonanie to pozwala mienić się kieliszkowi różnymi kolorami tęczy. Niewysoki kieliszek ma krótką nóżkę i dość wąski spód. Czasza kieliszka jest dość wysoka, a jej pojemność jest równa 330 ml.\nKolekcja La Divina cechuje się klasycznymi, lecz nieco innymi kształtami kieliszków. Kieliszek do wody marki Villeroy & Boch, będzie się pięknie prezentował na każdym stole podczas posiłków. Cienkie, lecz wytrzymałe szkło jest bardziej odporne na zarysowania czy obtłuczenia niż reszta.\nKod EAN 5450523017361\nKod producenta 16-6621-1300


Na podstawie podanych obserwacji z doświadczenia napisz wniosek oraz równanie reakcji. Obserwacje: Fosfor spala się żółtym płomieniem. Powstaje biały dym, który zmienia zabarwienie wody z wywarem z czerwonej kapusty na czerwone, a mocnej herbaty na żółte. Wniosek: Równania reakcji: P.S Bardzo prosiłabym o odpowiedź z wyjaśnieniem.\nprzez emmita 14.11.2009\nObserwujemy spalanie fosforu. Spalanie to utlenianie przebiegające gwałtownie z wytworzeniem światła i ciepła. Fosfor zostaje utleniony - tworzy się tlenek fosforu (V) o wzorze P2O5. Jest to tlenek kwasowy. Dostając się do wody tworzy w niej kwas fosforowy (V) o wzorze H3PO4. Dlatego barwa wywaru z czerwonej kapusty przybiera kolor czerwony, a herbata jaśnieje (podobnie jak po dodaniu cytryny, która równiez zawiera kwas).\n4 P + 5 O2 → 2 P2O5 - w wyniku spalania tworzy się tlenek fosforu P2O5 + 3 H2O → 2 H3PO4 - tlenek kwasowy w reakcji z wodą tworzy kwas


Fatalny błąd trenera Nicky Martin’a! | TrafNews\n„Głupi błąd” – tak powiedział o swoim błędzie trener Nicky Martin nie zapisując swojej jednej z gwiazd ze stajni. Mianowicie chodzi o trenowanego przez niego konia, The Two Amigos do nagrody Welsh Grand National, która odbędzie się 27 grudnia br.\nThe Two Amigos, wicemistrz Wielkiej Brytanii z poprzedniego sezonu, nie będzie miał możliwości uzyskania lepszego wyniku, na torze wyścigowym w Chepstow w przyszłym miesiącu – po tym, jak trener Nicky Martin zapomniał zapisać go do wyścigu 3 mil i 6½ stadiów (3 mile 6 stadiów i 130 jardów, czyli 6154 metrów). Jak do tej pory najlepszym wynikiem jakim może pochwalić się The Two Amigos na torze wyścigowym w Chepstow jest 2 miejsce.\nO swoim błędzie Nicky powiedział, że rano, w dniu zapisu do wyścigu Welsh Grand National, miał kilka poważnych problemów w stajni i po prostu zapomniał go zapisać. „To głupi błąd i dość irytujący”.\nPo niedopatrzeniu trener ma nowe, ambitne plany dla Amigos. Ma zamiar zapisać go do wyścigu Randox Grand National, który obędzie się w kwietniu 2022 r. na torze wyścigowym Aintree w okolicach Liverpoolu.\nThe Two Amigos, który ostatni raz brał udział w wyścigu 20 marca br. na torze Uttoxeter uplasował się dopiero na ósmym miejscu w Midlands Grand National.\nMimo, że The Two Amigos nie jest w stanie wziąć udziału w wielkim wyścigu Chepstow, może pobiec w próbie, w której również zajął drugie miejsce za 7 letnim gniadym wałachem, Secret Reprieve w zeszłym sezonie.\nZapisy na Grand National zamykają się pod koniec grudnia, a Martin obiecał, że tym razem nie zapomni. Czy dotrzyma słowa? To się okaże 😊\nNa zdjęciu: The Two Amigos


Proces siedemnastu w Radomsku - TEKSTY - Przystanek Historia\nZbiorowa mogiła żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego na cmentarzu w Bąkowej Górze (fot. ze zbiorów autora artykułu)\nAutor: Paweł Wąs 02.02.2021\nŻołnierze Wyklęci Podziemie antykomunistyczne Paweł Wąs Zbrodnie komunistyczne\nW kwietniu 1945 r., na bazie dowodzonego przez siebie podczas wojny I batalionu 27. Pułku Piechoty AK, kpt. Stanisław Sojczyński „Warszyc” utworzył organizację o kryptonimie „Manewr”, przemianowaną w czerwcu na Samodzielną Grupę „Manewr”. Od stycznia 1946 r. nazwa organizacji brzmiała: Samodzielna Grupa Konspiracyjnego Wojska Polskiego „Lasy”, a od 10 kwietnia 1946 r. – I Korpus KWP „Bory”.\nKonspiracyjne Wojsko Polskie było największą niepodległościową organizacją zbrojną działającą w pierwszych latach powojennych w centralnej Polsce. W szczytowym okresie zrzeszało niemal 3 tys. żołnierzy i działało w kilkunastu powiatach województw: łódzkiego, kieleckiego, śląskiego i poznańskiego. Do głównych celów KWP należały: samoobrona przed represjami ze strony komunistycznej bezpieki, ochrona społeczeństwa przed gwałtami i rabunkami ze strony żołnierzy sowieckich, likwidacja band grabiących ludność, niejednokrotnie pod szyldem byłej AK. Sprawnie funkcjonowały wywiad, łączność i służba kwatermistrzowska. Dużą wagę przykładano do działań propagandowych oraz likwidacji wytypowanych osób.\nNajwiększą i najbardziej spektakularną operacją przeprowadzoną przez KWP był atak na Radomsko w nocy z 19 na 20 kwietnia 1946 r. (tj. z Wielkiego Piątku na Wielką Sobotę). Akcją dowodził por. Jan Rogulka „Grot”, stojący na czele batalionu „Żniwiarka”. Głównym jej celem było uwolnienie więźniów z aresztu miejskiego, znajdującego się przy budynku ratusza. W akcji wzięło udział ok. 170 żołnierzy z batalionów „Motor”, „Żniwiarka” i „Turbina”.\nPorucznik Jan Rogulka „Grot”, dowódca batalionu KWP „Żniwiarka” (fot. ze zbiorów rodziny Regulków)\nGłówny cel osiągnięto, gdyż udało się uwolnić więźniów z aresztu miejskiego. Nie zdobyto natomiast siedzib Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego i Milicji Obywatelskiej przy ul. Kościuszki, co zakładał pierwotny plan. Został on bowiem zmodyfikowany ze względu na mniejszą od zakładanej wcześniej liczbę partyzantów biorących udział w ataku. Po niemal dwóch godzinach akcji oddziały rozpoczęły wycofywanie się z Radomska.\nKonspiracyjne Wojsko Polskie było największą niepodległościową organizacją zbrojną działającą w pierwszych latach powojennych w centralnej Polsce. W szczytowym okresie zrzeszało niemal 3 tys. żołnierzy.\nOkolice miasta były już jednak nasycone grupami operacyjnymi składającymi się głównie z żołnierzy Korpusu Bezpieczeństwa Wewnętrznego i oddziałów sowieckich, które kilka dni wcześniej skierowano na tereny zagrożone przez działalność partyzancką. Był to skutek narady z 10 kwietnia, zwołanej z inicjatywy szefa Wojewódzkiego UBP w Łodzi, płk. Mieczysława Moczara. W czasie starć aresztowano część żołnierzy KWP biorących udział w akcji oraz przejęto spis członków oddziału Władysława Kuśmierczyka „Longinusa”. W trakcie brutalnych przesłuchań uzyskano informacje, które doprowadziły do dalszych aresztowań, po czym komunistyczne władze zorganizowały pokazowy proces w trybie doraźnym1 w radomszczańskim kinie „Wolność”.\nW trakcie śledztwa, prowadzonego przez Sowietów oraz funkcjonariuszy powiatowych UBP w Piotrkowie Trybunalskim i Radomsku, partyzantów bito metalowymi prętami, gumowymi pałkami i drewnianymi kijami.\nProtokół przesłuchania żołnierza KWP Stanisława Wersala, sporządzony przez oficera sowieckiego (fot. IPN)\nZgromadzony „materiał dowodowy” przekazano do prokuratury Sądu Okręgowego w Piotrkowie. Już 30 kwietnia sporządzono akt oskarżenia. Jego autorem był podprokurator Wojskowej Prokuratury KBW kpt. Tadeusz Garlicki2. Oskarżyciel przyjął zasadę odpowiedzialności zbiorowej, zarzucając zatrzymanym to, że:\n„w czasie od 8 kwietnia do 21 kwietnia 1946 r. na terenie powiatu piotrkowskiego i radomszczańskiego, wśród okoliczności szczególnie niebezpiecznych, sprowadzili niebezpieczeństwo powszechne dla życia i zdrowia ludzkiego, a także w znacznych rozmiarach dla mienia szerszego ogółu społeczeństwa”.\nAktem oskarżenia objęto siedemnaście osób, włączając do postępowania w trybie zwykłym materiały dotyczące Heleny Synowiec, Stanisława Janczyka i Romana Czajki. Ten ostatni ukończył zaledwie piętnaście lat3.\nCzęść zatrzymanych przewieziono 6 maja samochodem ciężarowym z więzienia w Piotrkowie Trybunalskim do Radomska4. Wszystkich umieszczono w zbiorowej celi tamtejszego PUBP przy ul. Kościuszki 6. W celi bez okna była jedna prycza. Gliniana podłoga na skutek wilgoci zamieniła się w błoto. Więźniów pozbawiono jedzenia i picia.\nSchemat rozstawienia posterunków i patroli KBW, UB i MO podczas procesu w Radomsku (fot. IPN)\nNastępnego dnia rano przewieziono ich ciężarówką należącą do mieszkańca Radomska na „salę rozpraw” w kinie „Wolność”. Jak po latach zeznał kierowca, wszyscy byli pobici, a Jan Rogulka został wrzucony na ciężarówkę, gdyż nie miał dość siły, by wejść na nią samodzielnie. Auto podjechało tyłem do bocznego wejścia, którym wprowadzono oskarżonych bezpośrednio na salę.\nW Radomsku na czas kilkudniowego pobytu sądu doraźnego podjęto nadzwyczajne środki. Sprowadzono wiele oddziałów zabezpieczających, w tym wojsko sowieckie. Część ulic zamknięto dla ruchu, na pozostałych wystawiono silne posterunki. Miasto było patrolowane w dzień i w nocy.\nNajwiększą i najbardziej spektakularną operacją przeprowadzoną przez KWP był atak na Radomsko w nocy z 19 na 20 kwietnia 1946 r. Głównym jej celem było uwolnienie więźniów z aresztu miejskiego, znajdującego się przy budynku ratusza. W akcji wzięło udział ok. 170 żołnierzy z batalionów „Motor”, „Żniwiarka” i „Turbina”.\nNa dachu kina umieszczono stanowisko ckm, wewnątrz znajdowało się pięćdziesięciu bezpieczniaków z czterema rkm-ami. Opracowano również plan działań w przypadku próby odbicia więźniów. W odwodzie znajdowały się liczne oddziały dysponujące moździerzami i działkami. Za ochronę budynku kina oraz konwojowanie oskarżonych odpowiadał dowódca 3. Samodzielnego Batalionu Operacyjnego KBW kpt. Zygmunt Tomczakowski.\nProces o charakterze pokazowym odbył się przed Wydziałem do spraw Doraźnych Sądu Okręgowego w Częstochowie. Skład sędziowski stanowił zespół wydelegowany do rozpatrywania spraw w trybie doraźnym: mjr Kazimierz Stojanowski5 – przewodniczący, Jakub Fajtlowicz i Apolinary Trembel – ławnicy wojskowi, protokolantka Zofia Urban, delegowana z Ministerstwa Sprawiedliwości. Oskarżonych posadzono w pierwszym rzędzie na widowni. Za każdym z nich stał żołnierz z bronią gotową do strzału. Dalej miejsca zajmowali funkcjonariusze UB i NKWD. Kilka kolejnych rzędów było pustych. Na końcu widowni zgromadzono publiczność, w tym młodzież szkół średnich.\nMiejsce, w którym w 1946 r. sądzono siedemnastu żołnierzy Konspiracyjnego Wojska Polskiego (fot. ze zbiorów autora artykułu)\nNa „salę sądową” wpuszczano po okazaniu dokumentów tożsamości. Zabrakło miejsc siedzących, więc część przybyłych stała w przejściach przy ścianach. Rodziny rzucały oskarżonym kanapki, których jednak nie pozwolono im podnieść. Jeden z podsądnych, Józef Zięba, raniony 20 kwietnia w prawą łydkę, nie otrzymał żadnej pomocy medycznej. Na jego wniosek zainfekowaną ranę opatrzono w trakcie procesu. Po odczytaniu aktu oskarżenia oraz zeznań ze śledztwa, żołnierze KWP składali wyjaśnienia. Nie przyznawali się do czynów, których nie popełnili. Długie wystąpienie miał wspomniany już por. Jan Rogulka „Grot”, dowodzący akcją na Radomsko. Przedstawiał on działalność swoją i swych żołnierzy w ramach konspiracji antyniemieckiej.\nW trakcie przewodu sądowego przesłuchano świadków, m.in. Romana Czajkę6. Obrońca z urzędu, którym najprawdopodobniej był Zbigniew Wolański, nie zabrał głosu.\nJako ostatni skazanych widział żywych ks. Stanisław Piwowarski, wikariusz parafii św. Lamberta w Radomsku, były kapelan I batalionu 27. Pułku Piechoty AK. Wieczorem 9 maja został wezwany do aresztu UB na prośbę skazanych, by oddać im ostatnią posługę.\nProkurator Garlicki zażądał dla wszystkich oskarżonych kary śmierci. Po krótkiej naradzie ogłoszono wyrok. Na karę śmierci skazano: Jana Rogulkę, Józefa Kapczyńskiego, Józefa Koniarskiego, Ryszarda Nurkowskiego, Benedykta Ratajskiego, Czesława Turlejskiego, Karola Wielocha, Stanisława Wersala, Ryszarda Chmielewskiego, Leopolda Słomczyńskiego, Tadeusza Schabowskiego i Piotra Proszewskiego. Kary piętnastu lat więzienia otrzymali: Stanisław Śliwiński, Adam Lasoń, Józef Zięba, Kazimierz Matuszczyk, Tadeusz Gala7. Skazani na śmierć pochodzili z miejscowości w powiatach piotrkowskim i radomszczańskim: Piotrkowa Trybunalskiego, Radomska, Woli Rożkowej, Kamieńska, Barczkowic, Pytowic, Pustkowia, Strzałkowa.\nOd lewej: sędzia Kazimierz Stojanowski, prokurator Tadeusz Garlicki (fot. IPN)\nPo ogłoszeniu wyroku skład sędziowski opuścił natychmiast salę, nie udzielając informacji o możliwości apelacji. Wszystkich skazanych ponownie przewieziono wynajętą ciężarówką do aresztu radomszczańskiego PUBP.\nTej samej nocy skazani na śmierć zostali zamordowani. Zwłoki zakopano w dole po niemieckim bunkrze w okolicach Bąkowej Góry. Wkrótce ciała zostały odnalezione przez mieszkańców wsi i po kilku dniach wykopane.\nTym razem była ona dodatkowo eskortowana przez tankietkę z karabinem maszynowym. W czasie transportu część więźniów chciała rwać plandekę i próbować ucieczki. Nastroje uspokoił por. „Grot”, twierdząc, że w przypadku próby ucieczki wszyscy zginą, a w przeciwnym razie jest szansa na ocalenie skazanych na więzienie. W areszcie umieszczono w oddzielnych celach skazanych na śmierć i skazanych na kary pozbawienia wolności. W tym czasie odbywały się kolejne procesy8.\n8 i 9 maja pozwolono rodzinom spotkać się ze skazanymi na śmierć9. Widzenia nie trwały długo. Odwiedzający mogli zobaczyć obrażenia i ślady pobicia swoich bliskich. Przynosili artykuły żywnościowe, które jednak były zabierane przez ubeków. Rodzice Leopolda Słomczyńskiego przyszli z jego dziesięcioletnim bratem. Jako ostatni skazanych widział żywych ks. Stanisław Piwowarski, wikariusz parafii św. Lamberta w Radomsku, były kapelan I batalionu 27. Pułku Piechoty AK. Wieczorem 9 maja został wezwany do aresztu UB na prośbę skazanych, by oddać im ostatnią posługę. W niewielkiej celi odbyła się indywidualna spowiedź, do której jako ostatni przystąpił Rogulka. Po spowiedzi wszyscy uklękli i przystąpili do Komunii św. Z każdym ze skazanych ks. Piwowarski pożegnał się indywidualnie. Wychodząc późną nocą, ksiądz zauważył stojący na dziedzińcu samochód ciężarowy z plandeką.\nObwieszczenie o procesie i wykonaniu wyroku (fot. IPN)\nTej samej nocy skazani na śmierć zostali zamordowani10. Zwłoki zakopano w dole po niemieckim bunkrze w okolicach Bąkowej Góry. Wkrótce ciała zostały odnalezione przez mieszkańców wsi i po kilku dniach wykopane.\nWszyscy zamordowani mieli ręce powiązane z tyłu drutem kolczastym. Zwłoki przetransportowano kilkoma wozami konnymi na miejscowy cmentarz i tam były identyfikowane przez bliskich. Uczestniczyli w tym również żołnierze KWP, którzy ochraniali ekshumację. Według relacji świadków, ciała nosiły ślady tortur, były zmasakrowane i okaleczone. Na rozkaz kpt. „Warszyca” utworzono komisję do wyjaśnienia okoliczności zbrodni, na której czele stanął dr Józef Grajkowski „Rafał”.\nZwłoki pochowano na cmentarzu, lecz po pewnym czasie ekshumowano je powtórnie. Rodziny przywiozły elementy garderoby i prześcieradła, którymi owijano ciała i wkładano do trumien. Zwłoki Rogulki zostały pochowane przez jego bliskich w rodzinnej mogile na cmentarzu w Niedośpielinie. Najmłodszy z zamordowanych, Leopold Słomczyński, spoczął na cmentarzu w Radomsku pod fałszywym nazwiskiem Górecki. Pozostałych pochowano we wspólnej mogile na cmentarzu w Bąkowej Górze.\nMiejsce odnalezienia zwłok dwunastu żołnierzy KWP w okolicach Bąkowej Góry (fot. IPN)\nSkazani na karę więzienia wyszli na wolność w połowie lat pięćdziesiątych. Dopiero w maju 1990 r. odbyły się w Bąkowej Górze uroczystości rocznicowe, w trakcie których oddano hołd pomordowanym. Dwa lata później w miejscu odnalezienia zwłok oraz na zbiorowej mogile odsłonięto pamiątkowe tablice.\nSąd Wojewódzki w Piotrkowie Trybunalskim 22 sierpnia 1991 r. unieważnił wyrok Sądu Okręgowego w Częstochowie w sprawie siedemnastu żołnierzy KWP.\n1 Wydziały doraźne przy Sądach Okręgowych zaczęły działalność na początku lutego 1946 r., na mocy dekretu o postępowaniu doraźnym z 16 listopada 1945 r. Postępowanie sądowe cechowało się pospieszną, uproszczoną procedurą oraz dużą liczbą orzekanych i wykonanych wyroków śmierci. W województwie łódzkim od końca marca do początku lipca 1946 r. rozpatrzono 25 spraw w trybie doraźnym. Osądzono 80 osób, z których 29 skazano na karę śmierci. We wszystkich przypadkach wyrok został wykonany. Szerzej: P. Wąs, Konspiracyjne Wojsko Polskie – album fotograficzny, Łódź 2019, s. 186–193.\n2 Tadeusz Garlicki (ur. 1913), kpt., od października 1944 r. służył w „ludowym” Wojsku Polskim – od lipca 1945 r. jako oficer śledczy, a od listopada 1945 r. jako podprokurator Wojskowej Prokuratury KBW. W marcu 1946 r. został oddelegowany na stanowisko wiceprokuratora przy Sądzie Okręgowym w Piotrkowie Trybunalskim do prowadzenia spraw doraźnych.\n3 Roman Stanisław Czajka (ur. 1930), uczeń piotrkowskiego gimnazjum, zwerbowany do KWP przez szkolnego kolegę Leopolda Wiaderka „Koraka”. Wszedł w skład kompanii miejskiej KWP krypt. „Kosy” i przyjął ps. „Krótki”. W trakcie odwrotu po akcji na Radomsko ranny w lewe kolano i schwytany przez UB. Torturowany w trakcie śledztwa. Wyrokiem WSR w Łodzi z 29 października 1946 r. skazany na trzy lata więzienia. Na wolność wyszedł w marcu 1947 r. W latach 1950–1952 członek konspiracyjnej organizacji „Polskie Powstańcze Siły Zbrojne”. Po rozbiciu grupy skazany wyrokiem WSR w Rzeszowie z 26 kwietnia 1952 r. na dwanaście lat więzienia.\n4 Śledztwo w Piotrkowie przeszli: Jan Rogulka, Józef Kapczyński, Józef Koniarski, Ryszard Nurkowski, Benedykt Ratajski, Czesław Turlejski, Stanisław Śliwiński, Adam Lasoń, Józef Zięba, Kazimierz Matuszczyk, Karol Wieloch.\n5 Kazimierz Stojanowski (ur. 1897), mjr, na początku grudnia 1944 r. zmobilizowany i przydzielony do sądownictwa wojskowego. Służbę pełnił w sądach wojskowych w Lublinie i Szczecinie; od lutego 1946 r. zastępca szefa WSR w Szczecinie. Od 19 lutego 1946 r. oddelegowany do Ministerstwa Sprawiedliwości „do sprawowania sądownictwa w powszechnych sądach okręgowych”.\n6 Roman Czajka w późniejszych zeznaniach potwierdził swój udział w rozprawie. W wykazie świadków podlegających wezwaniu na rozprawę znalazło się dziewięć nazwisk, nie licząc sześciu osób, których zeznania miały zostać odczytane w trakcie rozprawy.\n7 O procesie i wyroku donosiła prasa, m.in. „Dziennik Zachodni” i „Trybuna Robotnicza”. Zob. też nowsze publikacje: R. Rabiega, Zbrodnia w imieniu prawa: proces siedemnastu żołnierzy KWP 7 maja 1946 r. w Radomsku, „Wyklęci” 2017, nr 2 (6), s. 131–139; P. Wąs, Konspiracyjne Wojsko Polskie – album fotograficzny, Łódź 2019, s. 194–213.\n8 Na posiedzeniu wyjazdowym sądu doraźnego 7 i 8 maja 1946 r. rozpatrzono pięć spraw.\n9 Jak wynika z relacji świadków, przed egzekucją areszt PUBP w Radomsku był wizytowany przez szefa WUBP w Łodzi Mieczysława Moczara.\n10 Dotychczas nie zostało jednoznacznie rozstrzygnięte, gdzie i jak odbyła się egzekucja. Wedle różnych pośrednich relacji, miało do niej dojść w siedzibie PUBP w Radomsku, w drodze konwoju do Bąkowej Góry lub na miejscu pochówku. Bezpośredni sprawcy brutalnego mordu zachowali milczenie.


Poznać nazwisko Abiaga to dowiedzieć się więcej o ludziach, którzy według wszelkiego prawdopodobieństwa mają wspólne pochodzenie i przodków. To jest powód, dla którego nazwisko Abiaga jest często bardziej obfite w niektórych krajach świata niż w innych. Na tej stronie można dowiedzieć się, w których krajach na świecie jest najwięcej osób o nazwisku Abiaga.\nNazwisko Abiaga na świecie\nGlobalizacja jest zjawiskiem, które spowodowało, że nazwiska rozprzestrzeniły się daleko od kraju, z którego pochodzą, tak więc możemy znaleźć azjatyckie nazwiska w Europie lub amerykańskie w Oceanii. Podobnie dzieje się w przypadku Abiaga, które, jak widać, jest nazwiskiem dumnie reprezentowanym niemal na całym świecie. Podobnie, są kraje, w których liczba osób o nazwisku Abiaga jest z pewnością wyższa niż w pozostałych krajach.\nMapa nazwiska Abiaga\nMożliwość sprawdzenia na mapie świata, w których krajach jest najwięcej Abiaga na świecie jest bardzo pomocna. Umieszczając się na mapie świata nad konkretnym krajem, jesteśmy w stanie zobaczyć dokładną liczbę osób noszących nazwisko Abiaga, dzięki czemu możemy uzyskać dokładne informacje o wszystkich Abiaga, które można obecnie znaleźć w tym kraju. Wszystko to pomaga nam zrozumieć nie tylko skąd pochodzi nazwisko Abiaga, ale także jak ludzie, których pochodzenie jest częścią rodziny o nazwisku Abiaga, przemieszczali się i zmieniali miejsce pobytu. Podobnie możemy zobaczyć, w jakich krajach się zakorzeniły i rozwinęły, dlatego jeśli Abiaga jest naszym nazwiskiem, atrakcyjnie jest wiedzieć, do jakich innych części świata możliwe jest, że nasz przodek kiedyś wyemigrował.\nKraje z większą liczbą Abiaga na świecie\nJeśli przyjrzysz się uważnie, na tej stronie prezentujemy wszystko, co jest ważne dla Ciebie, aby mieć rzeczywiste informacje o tym, które kraje mają największą liczbę Abiaga na całym świecie. Można je również zobaczyć w bardzo graficzny sposób na naszej mapie, na której kraje o największej liczbie osób noszących nazwisko Abiaga są namalowane w mocniejszym odcieniu. W ten sposób, i za pomocą prostego spojrzenia, można łatwo zlokalizować kraje, w których Abiaga jest najczęstszym nazwiskiem, i w których krajach Abiaga jest nietypowym lub nieistniejącym nazwiskiem.\nPochodzenie nazwiska Abiaga\nHerb heraldyczny Abiaga\nZnaczenie słowa Abiaga


kasztanowy_jim 08 Lip 2018 16:19 378 16\n#1 08 Lip 2018 16:19\nMuszę zaprojektować układ do sterowania starą sprężarką, widoczną na zdjęciach. Niestety, nie mam informacji jak wcześniej sprężarka była sterowana, ani żadnej dokumentacji do niej. Samo zasilanie będzie gwiazda/trójkąt z przekaźnikiem czasowym, natomiast nie do końca wiem, jak obsłużyć widoczny na zdjęciu elektrozawór i presostat. Nie miałem za bardzo wcześniej do czynienia ze sprężarkami, dlatego będę zobowiązany za pomoc.\nZałożyłem następujący sposób sterowania:\n- przycisk załącz (S61) podaje napięcie na styczniki, po załączeniu stycznika trójkąta (Q62) podawane jest napięcie na elektrozawór (Y01)\n- w momencie gdy presostat (P01) kliknie swoimi stykami z powodu nabicia ciśnienia na wyjściu, ściągam napięcie z elektrozaworu i ze styczników. W momencie gdy ciśnienie spadnie i presostat pozwoli na ponowną pracę, napięcie zostanie podane na styczniki, a po wejściu stycznika trójkąta ponownie na elektrozawór - i tak w kółko, chyba że ktoś wciśnie przycisk stop (S62)\nZastanawiam się jeszcze, czy można jako przekaźnik K2 widoczny na schemacie zastosować przekaźnik czasowy (z opóźnionym opadaniem): po rozwarciu obwodu przez presostat napięcie z elektrozaworu jest ściągane, ale napięcie na stycznikach pozostaje jeszcze przez 2-3 minuty (sprężarka chodzi na biegu "jałowym") i dopiero po upływie tego czasu rozłącza styczniki.\nBędę wdzięczny za pomoc, czy takie sterowanie sprężarką w ogóle ma sens, a przede wszystkim - czy jest poprawne i nie spowoduje jakichś uszkodzeń.\nschemat sprężarka.pdf Download (101.09 KB)\nIMG_20180707_124137.jpg Download (3.16 MB)\nIMG_20180707_115335.jpg Download (3.22 MB)\n#2 08 Lip 2018 16:34\nPomocny post #2 08 Lip 2018 16:34\nTutaj została omówiona podobna sprężarka.\n#3 08 Lip 2018 16:55\nRozumiem więc, że elektrozawór otwieram tylko w momencie rozruchu (przez styki pomocnicze stycznika gwiazdy), podczas normalnej pracy jest zamknięty? Byłbym zobowiązany za potwierdzenie tego toku myślenia.\nDrugie pytanie: czy presostat powinien za każdym razem zdejmować od razu napięcie ze styczników? Nie wiem jaki presostat został użyty (prawdopodobnie nie można mu ustawić żadnej histerezy) , i obawiam się częstego rozruchu silnika przy pracy z presostatu. Z przytoczonego linku wynika, że w takiej sprężarce nie da się zastosować "biegu jałowego".\nEDIT: na sprężarce założony jest preostat Telemecanique XMP - na nim można założyć histerezę. Rozumiem więc, że presostat będzie sterował stycznikami, przy każdym włączeniu przeprowadzając rozruch gwiazda-trójkąt, a elektrozawór będzie otwarty na czas rozruchu. Dobrze myślę?\n#4 08 Lip 2018 17:21\nPomocny post #4 08 Lip 2018 17:21\nBiega jałowy zawsze da się zastosować ale należy odpowiednio operować zaworami odprężnym i odcinającym. Zasadniczo zawór odprężny jest po to aby spuszczać ciśnienie ze samej sprężarki gdy kończy ona nabijanie. Musi być wtedy dodatkowy zawór zwrotny między butlą a intercoolerem. Wtedy zawór odprężny spuszcza ciśnienie z kompresora i chłodnicy. wtedy tłoki nie mają obciążenia podczas rozruchu i mogą się swobodnie rozpędzić. Czasem robi się tak, że ten zawór montuje się w najniższym miejscu chłodnicy wtedy również wypluwa on kondensat.\nPraca jałowa jest wtedy gdy otworzysz zawór odprężny podczas pracy. Gdy sprężarka dobije powiedzmy do tych 10bar, to silnik nie jest wyłączany ale zawór się otwiera. Wtedy kompresor dmucha na zewnątrz i kręci się bez obciążenia. Zaś wspomniany wcześniej zawór zwrotny nie pozwala uciec powietrzu z butli. Gdy ciśnienie opadnie, to presostat załączy i zamiast uruchamiać silnik (który ciągle pracuje) to zamyka zawór, i kompresor zaczyna bić ciśnienie do butli.\nCały myk polega na tym, żeby nie zatrzymywać i włączać silnik na okręte. I aby gdy silnik nie pracuje nie było ciśnienia w cylindrach. Tańsze kompresory stosują zawory cylindrowe jako główne zawory pracy. Wtedy całe ciśnie butli zawsze napiera na delikatne listki zaworków sprężynowych w cylindrach. To bardzo-bradzo skraca ich żywotność.\nTen presostat ma 2 regulacje. Ustawiasz górne i dolne ciśnienie. Czyli np. zacznij bić na 8bar i skończ na 10bar. I sprężarka będzie chodzić od 8 do 10 bar.\n#5 08 Lip 2018 17:44\ni obawiam się częstego rozruchu silnika przy pracy z presostatu. Z przytoczonego linku wynika, że w takiej sprężarce nie da się zastosować "biegu jałowego".\nWszystko zależy od zużycia ilości powietrza , jeśli źle dopracowane obliczenia to będzie się często załączać. Zbiornik to chyba 200 L.\n#6 08 Lip 2018 18:20\nDzięki serdeczne @Wojtek(KeFir) - dokładnie takiego wytłumaczenie potrzebowałem.\nW moim przypadku - będę otwierał zaworek podczas rozruchu i zamykał w trakcie pracy. Na razie nie stosuję biegu jałowego, ze względu na możliwość ustawień dwóch progów na presostacie. Dzięki jeszcze raz!\n#7 08 Lip 2018 18:27\nPomocny post #7 08 Lip 2018 18:27\nMoże być mało. Zaworek otwiera się wyłączając silnik i zamyka uruchamiając go... Czyli gdy silnik jest wyłączony to zaworek jest otwarty. Wykorzystaj styk NC stycznika głównego.\n#8 08 Lip 2018 22:13\nRozruch trwa ok. 4 sekund chyba, więc może faktycznie być za krótko. Podanie napięcia otwiera chyba zaworek. Sprężarka dość rzadko używana - czy w takim razie 'zdrowe' dla elektrozaworku będzie trzymanie go cały czas pod napięciem?\n#9 08 Lip 2018 22:27\nOczywiście. Elektrozawór może być zasilony cały czas. Zakładając, że silnik wyłącza się po osiągnięciu 10bar (musisz zobaczyć jakie są ciśnienia robocze na tablicze znamionowej zbiornika, albo 6-8 albo 8-10) To gdy osiagniesz to 10bar to silnik się wyłączy no i ciśnienie ciągle będzie napierać na tłoki, uszczelniacze olejowe, zawory listkowe i wszystkie delikatne elementy sprężarki - chodzi o to, aby to upuścić.\n#10 08 Lip 2018 22:29\nOk, rozumiem, ale:\nczy zaworek, o którym mówimy, widoczny na zdjęciu przy pierwszym poście - na pewno jest zaworkiem odprężnym, który należy zamykać w trakcie pracy sprężarki? Spotkałem się kiedyś z nowszymi modelami sprężarek (bodajże WALTER), w których elektrozaworek sterował pracą jakiegoś regulatora ssania i trzeba było właśnie w trakcie działania sprężarki podawać na niego napięcie. Czy coś mieszam?\n#11 08 Lip 2018 22:33\nNiewiem, nie znam tego konkretnego modelu. A zdjęcia są niewyraźne. Jeżeli chodzi ci o to niebieskie między sprężarką a silnikiem to jest to główny zawór zwrotny z taką gumową piłeczką w środku i właśnie odprężnik. Ale pewny nie jestem.\nTu masz opis i chyba najlepszy schemat.\n#12 08 Lip 2018 22:59\nOk, jeszcze raz serdeczne dzięki za pomoc.\nZakładając, że zaworek jest faktycznie zaworkiem odprężającym - czy nie będzie najlepiej wysterować go równolegle przez styk NC stycznika głównego i styk NO stycznika gwiazdy? Czy nie ma to sensu i zostawić tylko NC stycznika głównego?\n#13 09 Lip 2018 00:01\nRównolegle obydwa. Z resztą po schemacie który narysowałeś wygląda, jakby zawór był zamykany poprzez podanie napięcia a nie otwierany.\n#14 09 Lip 2018 09:59\nRysując schemat z pierwszego postu chyba błędnie zakładałem, że zawór powinien otwierać się podczas pracy sprężarki. Nie mam pewności jakiego typu elektrozawór jest zastosowany (zdjęcie w załączniku, ale słaba jakość) - ale chyba o wiele częściej stosuję się zaworki otwierane przez podanie napięcia niż odwrotnie?\nProszę zdjęcia edytować poprawne , czytelne.\nIMG_20180707_124636.jpg Download (3.26 MB)\nIMG_20180707_124626.jpg Download (2.67 MB)\n#15 12 Lip 2018 22:26\nPomocny post #15 12 Lip 2018 22:26\nJest to zawór tzw odprężający. W momencie podania napięcia zawór się zamyka. Jest zamknięty do czasu do kiedy pracuje sprężarka.\nPS fajna sprężarka dwustopniowa LT-100, dawno takiej nie widziałem.\n#16 13 Lip 2018 12:28\nDzięki bardzo po potwierdzenie!\nCzyli zamykam zawór (podaję napięcie) tylko podczas pracy sprężarki - przez styk NO stycznika trójkąta. Podczas rozruchu elektrozawór bez napięcia (otwarty) - żeby było lżej. Mam rację?\n#17 13 Lip 2018 12:30\nPomocny post #17 13 Lip 2018 12:30\nPodobne tematy Sterowanie sprężarką - Jak podłączyć elektrozawór i presostat?\nOznaczenie 100%ED oznacza że zawór może być wysterowany dowolnie długi czas i nic mu nie będzie. Możesz ewentualnie zmierzyć prąd płynący przez zawó... (7)\nJak wyregulować presostat.\nJakie jest minimalne ciśnienie załączenie kompresora?,Jak wyregulować ten presostat by wyłączał kompresor i go włączał. Gdyż kompresor pracuje cały cz... (5)\nPresostat 400V do kompresora jak go otworzyć\nWitam wszystkich, potrzebuje pomocy by ściągnąć obudowę presostatu jak na zdjęciu, jak się go otwiera?,Od góry powinna być śruba, obok tego czerwonego... (3)


Podłączą Zawodzie do elektrociepłowni? - Gazetakrakowska.pl\nPodłączą Zawodzie do elektrociepłowni?\nHalina Gajda 16 lutego 2017\n16 lutego 2017 12:51\nChmury szkodliwego pyłu w mieście unoszą się tam, gdzie są skupiska domów jednorodzinych. ©openstreetmap Elektrociepłownia pali węglem, szpitalna, bardzo wydajna kotłownia - biomasą. Żeby ograniczyć smog w mieście, trzeba by podłączyć domy prywatne z rejonu Zawodzia do sieci, którą ma szpital\nChmury szkodliwego pyłu w mieście unoszą się tam, gdzie są skupiska domów jednorodzinych. ©openstreetmap Z kategorii Gorlice\nSobota w Małopolsce będzie słoneczna? Sprawdź prognozę!\nDziewięć ton pyłów i sześćdziesiąt ton popiołów w powietrzu mniej - tyle, wedle bardzo szacunkowych obliczeń Jerzego Markowicza z gorlickiego oddziału Stowarzyszenia Inżynierów i Techników Mechaników Polskich mogłoby być nad Gorlicami, gdyby do szpitalnej ciepłowni podłączyć domy jednorodzinne i bloki z Zawodzia. - Zagęszczona zabudowa, każdy dom opalany własną kotłownią, a do tego jeszcze specyficzne położenie geograficzne powodują, że grube chmury pyłów transportowane są w kierunku centrum miasta - dodaje.\nŻeby nie było wątpliwości - to samo dotyczy części Zawodzia wzdłuż ulicy Kościuszki oraz osiedla Łysogórskiego wzdłuż ul. Stróżowskiej.\n- Miasto w całości ma dosyć dobry system wietrzenia, ale jest kilka naprawdę newralgicznych punktów, które rzutują na całość - ocenia gorliczanin. Norma jest sześćset razy przekroczona\nJak owa całość wygląda, tego tak naprawdę nie wie nikt. Jedyna stacja pomiarowa badająca jakość powietrza w mieście jest zamontowana w narożniku boiska szkolnego przy Miejskim Zespole Szkół nr 4 przy ulicy Krasińskiego. Urządzenie jest otoczone wysokim budynkiem szkoły i blokami. W sąsiedztwie jest droga krajowa i ekrany akustyczne. Jak najbardziej właściwe jest więc pytanie, czy wyniki są miarodajne. Tak czy owak, to czym oddychamy, możemy sobie jedynie wyobrazić. - Średnio, spalenie jednej tony węgla powoduje emisję 90 kilogramów pyłów, pozostawia 150 kilogramów popiołów - tłumaczy Jerzy Markowicz.\nOstatnie dane ze wspomnianej stacji pomiarowej dotyczą grudnia minionego roku. - Widać z nich jasno, że przez cały grudzień poziom benzoalfapirenu był przekroczony - mówi Kamila Pakuła, eko-doradca UM w Gorlicach.\nO jakich przekroczeniach mówimy? - Zgodnie z wytycznymi Komisji Europejskiej, dopuszczalna wartość benzoalfapirenu to jeden nanogram na metr sześcienny powietrza - wylicza. - My mieliśmy do czynienia z wynikami od 3,66 do 6,71, a więc pewnym momencie norma została przekroczona nawet do wartości ponad sześciuset razy - objaśnia.\nWiększość tej niebezpiecznej substancji pochodzi z domowych pieców, kotłów na węgiel, zwłaszcza tych starszych, które nie spełniają nawet minimalnych standardów emisyjnych. Benzoalfapiren wydziela się podczas spalania węgla, zwłaszcza tego złej jakości, drewna, starych mebli, płyt wiórowych, odzieży czy odpadów komunalnych. - W naszym przypadku zdecydowanie mniej pochodzi ze spalin samochodowych - dodaje Kamila Pakuła. Jeśli dodać do tego, że związek może być przyczyną nowotworów, upośledzać płodność, bardzo niekorzystnie wpływać na dzieci w łonie matki, to gra o jego ograniczenie jest warta świeczki. Jest jeszcze jedna sprawa. Pod koniec stycznia w Małopolsce weszła w życie uchwała antysmogowa. Wedle zapisów do końca 2022 roku konieczna będzie wymiana kotłów na węgiel lub drewno, które nie spełniają żadnych norm emisyjnych. Mieszkańcy mają na to niespełna sześć lat. Poza tym, w mieście są jeszcze bloki, w których mieszkania ogrzewane są piecami kaflowymi. Trzeba więc szukać rozwiązań.\nSzpitalna kotłownia z nadwyżkami\nPewną szansą na poprawę sytuacji byłaby rozbudowa sieci ciepłowniczej. Zawodzie mogłoby z powodzeniem dołączyć się do kotłowni szpitala. Zmodernizowana przed laty, jest naprawdę „eko”. Opalana biomasą, ma całkiem spory zapas energii. - Mamy dwa piece - jeden o mocy czterech megawatów i drugi o mocy 1,6 megawata - tłumaczy Marian Świerz, dyrektor szpitala. - W okresie najtęższych mrozów, wystarczała moc tego pierwszego - dodaje.\nDrugi z kotłów to właśnie ów zapas. Na tym jednak nie koniec. - Mamy jeszcze możliwość zamontowania pieca kogeneracyjnego, czyli takiego, który pozwala nie tylko na uzyskanie ciepła, ale również energii elektrycznej - wyjaśnia dalej dyrektor Świerz. - Dokumentacja na montaż jest gotowa - dodaje.\nDom jednorodzinny potrzebuje od 20-25 kilowatów mocy. Łatwo więc obliczyć, że szpitalny zapas wystarczyłby na ogrzanie kilkudziesięciu domów. - Pamiętam, że kiedyś były propozycje, by osiedle czy też najbliższe bloki podłączyć, ale ostatecznie temat upadł - mówi Marian Świerz.\nOczywiście rozbudowa sieci kosztowałaby, według ostrożnych szacunków, około dwóch milionów złotych. Sporo, ale akurat pojawiły się unijne programy, właśnie na rozbudowę sieci.\n- Moglibyśmy taki wniosek złożyć - stwierdza Świerz.\nProgram jest, czy jednak w mieście będą chętni?\nUnijne pieniądze na podłączenie budynków do sieci ciepłowniczej z pewnością by się przydały. Takie rozwiązanie pozwoliłoby zlikwidować stare piece węglowe z domów i bloków. Do zdobycia jest nawet sto milionów złotych, do 85 procent wartości projektu.\nDrążymy więc temat rozbudowy sieci ciepłowniczej w mieście. Ryszard Haluch, szef gorlickiej Elektrociepłowni na rzucone przez nas hasło, mówi obrazowo: - My tylko palimy w piecu. Sieci należą do Miejskiego Przedsiębiorstwa Gospodarki Komunalnej. Janusz Ząbek, prezes wspomnianego, programy dotacyjne zna doskonale. Tak samo, jak ustawę antysmogową.\n- Prowadzimy działania tak, by co roku do sieci podłączyć dwa-trzy obiekty - mówi.\nKażda taka inwestycja to kolosalny wydatek, liczony w milionach złotach. Pytanie tylko, czy zdążymy z tematem ograniczania smogu na czas. Miejski sposób na smog\nA Od kilku dni w Gorlicach działa aplikacja mobilna Złap Smoga w Gorlicach. W dużym skrócie polega to na tym, że użytkownik wysyła anonimowe zgłoszenie podając adres budynku, w którym według jego oceny mogą być palone na przykład śmieci, floty węglowe. Chodzi oczywiście o zdjęcie komina i unoszącego się z niego dymu. Usługa wyposażona jest w system podpowiadania prawidłowych nazw ulic, zintegrowany z cyfrowym planem miasta. Każde zgłoszenie jest weryfikowane, we wskazanym może pojawić się Straż Miejska. Aplikacja dostępna jest na urządzeniach z systemem Android w Sklepie Google Play pod nazwą Złap Smoga oraz na urządzeniach systemem iOS w AppStore pod nazwą Smog. Rozmowa\nNie wszyscy dostaną pieniądze na wymianę pieca. Musimy szukać innych sposobów na ograniczenie niskiej emisji\nRozmawiamy z Czesławem Rakoczym, przewodniczącym Związku Gmin Ziemi Gorlickiej.\nNa jakim etapie jest wniosek Związku Gmin dotyczący wymiany pieców?\nZostał złożony. Teraz wszystko po stronie województwa i komisji, która go będzie oceniała. Myślę, że w części dotyczącej zamiany pieca węglowego na gazowy, nie będzie większych problemów. Te natomiast mogą się pojawić w części wniosku dotyczącego wymiany ogrzewania węglowego na takie samo, tyle że nowej generacji. Tu ocena nie będzie najwyższa. W przypadku paliw stałych węgiel ma najniższe notowania, zdecydowanie lepiej wypada pelet, czyli granulat drzewny. Tyle że jest na niego mało chętnych.\nBo to stosunkowo nowy „wytwór”. Mało jest osób, które go używają. Stąd brak zaufania. Wiem, że potencjalnych chętnych na wymianę pieca jest w powiecie co najmniej siedmiuset. Do tego lista rezerwowa, więc pewnie trzeba doliczyć jeszcze kilkadziesiąt osób. Sądzi Pan, że sposób zasadniczej „700-setki” wszyscy będą mogli skorzystać z dofinansowania?\nNa pewno nie. Program ma swoje prawa i ograniczenia. Do domów potencjalnych beneficjentów zapukają audytorzy, którzy ocenią, czy w konkretnym przypadku, wymiana pieca przyniesie zamierzony skutek. Uprzedzam - jeśli ktoś stara się o dofinansowanie, nie może ich nie wpuścić.\nPodstawowy - czy dom jest docieplony i ma wymienione okna. Nie bez znaczenia jest wielkość kotłowni. Nowoczesne piece są często sporych gabarytów. Może się po prostu nie zmieścić. Wpływ na ocenę, będzie miał stan instalacji. Im nowsza im bardziej ekonomiczna, tym lepiej.\nCzy będzie można zostawić sobie stary piec? Tak, na wszelki wypadek. Mówię tutaj o zastąpieniu pieca węglowego - gazowym.\nNie, niestety. Nie ma mowy o takiej rezerwie. Wiem, że byli tacy, którzy planowali wstawienie pieca gazowego i pozostawienie starego, węglowego. Jak pani mówi - na wszelki wypadek, żeby dogrzać, albo po prostu używać naprzemiennie. Cel programu, z którego chcemy skorzystać, jest jasny, ograniczanie zużycia paliw stałych, szczególnie tych niskiej jakości.\nKiedy należy spodziewać się pierwszych audytów?\nJeśli dostaniemy pieniądze, to sądzę, że jeszcze w tym roku, ale byłbym ostrożny we wskazywaniu terminów. Pieniądze, jeśli oczywiście, zostaną nam przyznane, pojawią się pewnie pod koniec roku. Odkryj nowy serwis Gazeta Krakowska Plus\nWoda w Gorlicach jest skażona\nDamian poleci na paraolimpiadę w Tokio\nCzeka nas łagodna zima?


Sukienka Girl Camel\nSukienka ma pasek oraz gumkę.\nTen model sukienki jest również odpowiedni na rozmiary 42-44 i duże biusty. Oczywiście jest to tylko nasze zdanie. Nie widzimy Twojej sylwetki, a na rozmiar wpływa wiele czynników (np. szerokość ramion, czy biust). Pamiętaj, że na zwrot masz 14 dni. Warto próbować i się samemu nie ograniczać. Mamy wiele klientek o pełniejszych kształtach. Pamiętaj – JESTEŚ PIĘKNA! ♡


Sposób na stress? Powiedz "pyt" - Magazyn Joga | Magazyn Joga\nSposób na stress? Powiedz “pyt”\nGdy masz zły dzień. Gdy ktoś cię wkurza. Gdy nie wyszło. Albo wyszło nie tak, jak miało.\n„Pyt” to ostatnio najpopularniejsze słowo wśród Duńczyków. Trudno je przetłumaczyć. Coś pomiędzy „stało się” a „nie szkodzi”. Z domieszką „OK”, „taka karma” i „życie toczy się dalej”. I paru innych słów lub zwrotów, które świadczą o tym, że to co nas nie złamie, nas wzmocni, a w ogóle, to lepiej wrzucić na luz, bo co będzie, to będzie, a będzie na pewno dobrze. Kiedyś.\n„Pyt” to sposób na stres. Na poradzenie sobie z tym, że nie wszystko mamy pod kontrolą. Że czasem człowieka strzela, a pan Bóg kule nosi i tak dalej.\nZdaniem psycholog Marie Helweg-Larsen (napisała artykuł o „pyt” na portal The Conversation) mówienie „pyt” ma sporo plusów. Pozwala nie przejmować się drobiazgami i spojrzeć z dystansem na stres. Ale ma też minusy. „Pyt” można przedawkować. jeśli przykra sytuacja uderza w twoje wartości, jeśli za pomocą „pyt” bagatelizujesz problem, który warto by rozwiązać albo unikasz empatii i zaangażowania się w problemy kogoś bliskiego… “pyt” nie pomaga. I ta duńska filozofia jest bardzo blisko jogi. Przejmuj się, ale z umiarem. Nie wszystkim trzeba się przejmować, ale też nie wszystko wolno olewać.\nŹródło: cnn.com, theconvesration.com


» Ładownica pistoletowa z magnesem DAA Racer Pouch with magnet Black (101336)\nŁadownica pistoletowa DAA Racer Plastic Magazine Pouch with magnet Black\nPlastikowa, praktyczna i oryginalna ładownica pistoletowa z DAA, zapewnia duży zakres regulacji i płynne dobycie magazynka. Ten model został wyposażony w silny magnes do którego możemy przyczepiać magazynki.\nŁadownice pistoletowe Double Alpha charakteryzuje świetne wykonanie.\nNisko profilowy, pewny montaż na pas .\nŁadownica jest kompatybilna z większością dwurzędowych magazynków w popularnych kalibrach 9mm, .40 S&W i .45 ACP.\nDostosowana dla strzelców prawo i leworęcznych.\nPełna regulacja kąta ładownicy w dwóch płaszczyznach względem pasa.\nŁadownica pistoletowa DAA Racer może być zamontowana zarówno bokiem jak i pod kątem 90 stopni.\nBezkonkurencyjna blokada trzyma pewnie magazynek w ładownicy jednocześnie umożliwiając jego szybkie i płynne dobycie.\nWygodna regulacja siły dobycia magazynka za pomocą śruby regulacyjnej(klucz do regulacji w zestawie).\nW zestawie znajduje się ulta cienki montaż na pas zabierający jedynie 1 cm rzepa pasa wewnętrznego oraz znajduje się zestaw wymiennych wkładów o różnych grubościach, dzięki czemu tą ładownice możemy skonfigurować do każdego magazynka pistoletowego.\nDodatkowo ten model ma zamontowany silny magnez do którego możemy doczepić jeszcze jeden magazynek.\nŁadownice pistoletowe DAA Race Master są dedykowane do montowania na pasów strzelecki DAA Premium Belt.\nLink do pasów DAA Premium Belt: https://gunmonkey.pl/pl/p/Pas-na-osprzet-strzelecki-DAA-Premium-Belt-Black-40-102032/277\nAmunicja kulowa Hornady kal.223rem FMJ-BT Frontier 3,56g FR106\n4 550,00 zł 3 949,00 zł\nWycior pistoletowy kal 9mm / .38 / .357 plus 3 szczoteczki - folia (SC-76_9)\nWycior pistoletowy w pudełku kal 9mm (SC-83_9)\nWycior pistoletowy w pudełku kal 9mm / 3 szczoteczki i olejarka (SC-84T_9)\nZbijak aluminiowy kal 22lr SC-40/20_22lr\nKarabinek BCM RECCE-16 kal 5,56 NATO\nKarabinek BCM CQB11 MCMR kal.5,56 NATO\nAmunicja pistoletowa S&B kal. 9x19mm 8g/124gr FMJ (1op = 50szt)