Dwór Pomiędzy Spektrami - Strona 3 - Leviathan (beta 2)\nTylko dzięki ukryciu się za kilkoma zdemobilizowanymi krowami Aleksis Bentrum miał chwilę na zbadanie swojego znaleziska. Krwawy deszcz osłabł, ale nienaturalny księżyc nadal spoglądał mu przez ramię. Blaszany instrument okazał się być zupełnie zwyczajny. Nieważne jak bardzo alchemik mu się przyglądał, nie mógł ocenić, jaki jest jego związek z zamkniętymi drzwiami. Wyglądało na to, że ponownie był zdany wyłącznie na własne szczęście.\nWtem jednak, czego Czarny Kamień nie mógł ze swej perspektywy dojrzeć, wrota leżącej naprzeciw niego szopy zachodniej otworzyły się od środka.\nWypadł przez nie nie kto inny, jak Mork, zamykając je za sobą i niechybnie grzebiąc szanse szybkiego wydostania się z tego miejsca. Dla niego nie było w napotkanym tutaj krajobrazie niczego dziwnego. Nie takie mary miał przed swoimi oczami ten chory obłąkaniec. Krew sącząca się z nieba, oszalałe krowy, dzwonki przy szyjach dwóch z nich? Normalka. W mig pojął, co tutaj zaszło i jakie są reguły gry. Środowisko tego typu było dla niego naturalne, więc finezyjnie uniknął ataku jednej z łaciatych, która wbiła się różkami w drewno budynku, z którego wyszedł. Szczęściem szopa nie runęła jak ta, z której wychynął kilka chwil temu Aleksis. Mork czuł się w tym miejscu jak ryba w wodzie, zyskując znaczną przewagę nad swoim partnerem, o którego istnieniu jeszcze nie wiedział. Rozpoznania w terenie nie ułatwiał panujący na łące, rozświetlany tylko przez blady księżyc mrok. Szaleniec wiedział, że musi zdobyć jeden z dzwonków, który pozwoli mu iść dalej. Lokalizacja posiadaczek tych hałaśliwych instrumentów nie była niczym trudnym, więc mógł natychmiastowo przystąpić do działania.\n"Trzy małe zajączki po łące sobie szły\nJeden dostał w dupę, dwóm wyrosły kły\nA myśliwy, stary sknera, cieszy się już jak cholera!"\ntara krasnoludzka przyśpiewka pomknęła po łące, gdy zauroczony nią Mork począł drzeć japę, chcąc tym samym okazać swój zachwyt. Piał niczym kogucik, co to wstał o poranku i zobaczył, że nowy dzionek zapowiada się jeszcze lepiej niż poprzedni. Skakał, unikał przeszkód i delektował się chwilą. Postanowił, iż powinien zaśpiewać swą pieśń gdzieś wyżej, coby dotarła do wszystkich słuchaczy. Ale jakże by to zrobić, przecież wspinać się nie umiał, zaś jego pojęcie o linach i sznurkach było lekko mówiąc… marne. Ale przecież miał swą ukrytą moc, moc przyjaźni i szczęśliwości. Moc stworzoną, by szerzyć dobro i dobre piosenki! Bajarz postanowił więc użyć jej, by dostać się na szczyt stodoły. Ale wpierw należało jakoś pozbyć się tych niechcianych zakłóceń, tych obrzydliwych trąb, tych brązowych skurczybyków. Niewątpliwie, zadanie było trudne, acz wykonalne.\nierwszym krokiem niezwykłego planu było oczywiście spostrzeżenie, której krowie coś dynda na szyi. Nie byłoby to trudne, acz trzeba się było skupić. Wyglądało na to, iż jedynym sposobem by zatrzymać te piekielne pomioty była ich śmierć. Nie stanowiło to dla bajarza problemu. Portal przed nim, portal we wnętrzu krowy, szybki ruch nadgarstka i wyrwanie ze środka krasuli serducha. Jeszcze ciepłego, jeszcze dymiącego, tak bardzo krwawego. Ślicznego, pięknego, cudownego. Plan był doskonały, acz trzeba było znaleźć przerwę między atakami bydlaków. Idealnie wymierzone kilka sekund, sprecyzowany atak, potem święcenie sukcesu. Tylko tyle i aż tyle. Cudownie, cudownie, idealnie. Z samozachwytu postanowił zaśpiewać jeszcze coś, czcząc ten piękny dzień.\nByłem kiedyś człekiem, który kochał naturę\nTańczył, śpiewał, podróżował\nLecz przyszedł czas, gdy postanowiłem osiedlić się w mieście\nBył to mój największy błąd\nOh Aleksie, mój Aleksie\nPrzyszło mi widzieć twą śmierć\nKiedy odnajdę Cię?\nPoznałem tam człowieka\nAleksem się zwał\nChciałem go chronić za wszelką cenę\nDo grobu mi zwiał\nUratuję go, kiedyś odnajdę\nChoćbym miał zemrzeć, znajdę mą znajdę\nI powiem mu wtedy, mym słodkim głosem…\nŻe kocham go, kocham, i pójdę za ciosem\nPójdę ja w bój o niego\nZabiję wszystkiego złego\nOdnajdę mego przyjaciela\nI nigdy nie opuszczę, cholera\nKiedy odnajdę Cię? – słowa Morka poniosły się po łące, gdy w międzyczasie wykonywał on swój zamysł oraz unikał kolejnych krów. Było cudownie, czuł rześkość i prawdziwą wolę życia. Adrenalina płynęła w jego żyłach, oczy jaśniały. Nic go nie zatrzyma, dotrzyma kroku Aleksowi, odnajdzie go i stąd zabierze.\n06 kwie 2014, 22:21\nOczy nadaremnie skupiały się na dzwonku, który nie zdradzał żadnych wskazówek dotyczących tego, co założył sobie alchemik. Mały, rodzący dźwięk przedmiot nie był kluczem do zamka, a jego mechanizm bynajmniej nie reagował na dzwoneczki jak na klasyczne klucze. Tylko stwórca tego szaleństwa, pan tych światów wiedział, co należało czynić. Bentrum musiał liczyć na swoje szczęście, chociaż nadal pośpiesznie myślał o krowiej ozdóbce.\nBył czerwony niczym zabójca setek niewinnych istot po rzezi. Pot mieszał się ze spływającą juchą, jakby człowiek wydalał z siebie kropelki krwi zamiast naturalnej wydzieliny. Ból mieszał się z potwornym uczuciem zagubienia. Niemniej, w mózgu alchemika działały proste i niemal mechaniczne emocje. Był problem – trzeba rozwiązać; Tam był cel – trzeba go zrealizować. Można było to nazwać instynktami, które nie wymagały żadnego wysiłku umysłowego. Przebudzone odruchy same z siebie podpowiadały, co należało uczynić. Wolna wola… czy ona mogła istnieć w tym świecie?\nZaciskając zęby, Aleksis Bentrum znowu pobiegł. Tym razem skierował się do południowych drzwi. Wymuszając na organizmie wysiłek, bok alchemika począł pulsować dotkliwszym bólem. Niby niegroźne uderzenia kopytnych okazały się czynnikiem niesprzyjającym zielonookiemu. Biegł, chociaż kolejne zderzenie z krową mogłoby się zakończyć tragicznie. Unikałby agresji krów, musiał.\nNiespodziewanie, mężczyzna usłyszał… krzyk? Jego uszy wyłapały dźwięk jakowyś, wielce niepokojący. Kakofonia głosu rozniosła się po okolicy, wzbudzając w alchemiku strach. Deszcz krwi, obłęd w krowach, a teraz to? To musiała być pułapka tego świata, jakaś podpucha, sygnał oznajmujący zagładę. Uciekać, ile sił w nogach!\nJeśli Bentrum znalazłby się przy południowej szopie, spróbowałby użyć z desperacją dzwonka. Próbowałby dzwonić dzwonkiem, dopasowywać go do drzwi, aby je w ten sposób otworzyć. Nie miał bladego pojęcia czy udałoby się w ten sposób otworzyć budyneczek i czmychnąć z krwawej łąki. Działania Aleksisa były niespokojne, pośpieszne. Mógł pojawić się cień szansy na to, że Bentrum dostanie w plecy – o ile jakowaś krowa zechciałaby uderzyć. Jeżeli alchemik usłyszałby nadchodzącą śmierć w uderzeniach zbliżających kopyt, uskoczyłby w lewo. Najgorsze było to, że w ten sposób szopa mogłaby zostać zniszczona, lecz uczony uratowałby wtedy swój żywot.\n07 kwie 2014, 19:32\n//Mork: 4! Kolejna „przeklęta” liczba – 1.\nSzaleństwo Morka istotnie było bezbrzeżne. Samo wejście na opętaną łąkę sprawiło, że poczuł on wyjątkowy spokój duszy. Jego działania stały się odrobinę bardziej racjonalne. Być może wpłynęła na to natura tego miejsca, gdzie tylko wariat mógł się całkowicie odnaleźć. Mork zaiste czuł się tutaj jak ryba w wodzie, z łatwością unikając ataków szarżujących na niego krów. Krzyczał przy tym, śpiewał i poruszał się niczym tancerz. W końcu zdecydował się użyć swojej magii po to, aby dostać się na dach stodoły, z której wyszedł. Otworzył portal, wszedł w niego i… zniknął, pojawiając się w kompletnie innym miejscu. Zostało tylko jego ubranie, które po chwili niezauważalnie spadło na ziemię.\nZnajdujący się nieopodal Aleksis Bentrum słysząc odgłosy wydawane przez drugiego odkrywcę międzyspektralnego dworu wpadł w istne przerażenie. Wzmogło ono jego determinację, więc, chwyciwszy upragniony, blaszany dzwonek pobiegł na łeb na szyję przez koszmar, w jakim się znalazł. Do drzwi dopadł w locie, dotkliwie ubodzony przez jedną z krów. Poczuł, jak kilka jego żeber pęka, ale krążąca w jego żyłach adrenalina nie pozwoliła mu się na tym skupić. Zaczął machać dzwonkiem jak w malignie, czując na swym karku oddech samego Eeskara. Walił dzwonkiem w drzwi, szarpał za ich klamkę i naciskał z całych sił. Gdy pojął już, że jego działania są bezcelowe, wrota otworzyły się, zapraszając go do środka. Gdy wpadł do pustego, kwadratowego pomieszczenia o czterech drzwiach usłyszał za sobą hałas zawalającego się budynku. Drzwi za jego plecami zamknęły się samoistnie, a następnie wygładziły, stapiając ze ścianą. Miał więc trzy wyjścia, dwa złamane żebra i jeden w miarę trzeźwo myślący mózg. Pobieżne oględziny pozwoliły mu stwierdzić, że nadal żyje.\nW kompletnie innej sytuacji znajdował się nagi obecnie Mork. Nie widział kompletnie nic, ponieważ w miejscu, w którym się znalazł, było kompletnie ciemno. Nie mógł oddychać, ale w jakiś sposób kompletnie tego nie potrzebował. Cały zanurzony był w zalepiającym otwory jego ciała płynie. Miejsca było tutaj tyle, żeby mógł się z trudem obrócić. Organiczne ściany naciskały na niego z każdej strony. Zrozumiał, że oto znajduje się wewnątrz kobiecego ciała, samemu będąc postawionym w roli nienarodzonego dziecka. Coś jednak było nie tak. Jego malutkie rączki zakończone były szponami, a naciskające na niego ściany zdawały się być nimi poranione. Z jego brzucha nie wyrastała pępowina, zaś on sam czuł ogromną potrzebę wgryzienia się swoimi szpicowatymi ząbkami w pulsującą przed nim materię. Był głodny, ale również zaniepokojony. Jego słabe serce zabiło jeszcze kilka razy, a po tym czasie wyjaśniła się przyczyna tego zaniepokojenia.\nŚciana przed nim rozdarła się, a jego słabe, całkowicie czarne oczka przez chwilę nie widziały kompletnie niczego poza raniącym je, znienawidzonym światłem. Następnie z nieskończonej bieli wychynęła znana mu, choć nieco młodsza twarz. Aleksis Bentrum nachylał się nad nim, chcąc wydobyć go z maminego brzucha. Mork zaczął krzyczeć wniebogłosy, wyrażając swoje niezadowolenie chaotycznie przywoływanymi iluzjami. Ściany malutkiego pomieszczenia, w którym się znajdowali spłynęły fałszywą krwią, jednak Czarny Kamień zdawał się tym nie przejmować.\n07 kwie 2014, 21:56\nZnalazł się w nowym pokoju, nie wiedząc do końca, co się właściwie stało. Pompowana przez krew adrenalina tłumiła ognisko cierpienia połamanych żeber. Bentrum patrzył niemrawo przed siebie. Wdział drzwi, po bokach czekała dwójka pozostałych.\nCzarny Kamień, nadal zdenerwowany, zsunął się na ziemię, opierając swoje plecy na ścianie, która chwilę temu była wyjściem z krowiego szaleństwa. Drzwi zniknęły, pozostawiając po sobie jeno pamięć o swym istnieniu. Były burmistrz siedział.\nBemtrum potrzebował chwili na odpoczynek. Powoli odzyskiwał wypalone przez groźbę śmierci emocje, na nowo przebudzała się jego osobowość, która mogła odepchnąć dzikość człowieczeństwa z powrotem do cienia podświadomości. Wraz z odzyskiwanym sposobem bycia Aleksisa, powracało również zdezorientowanie. Przez chwilę alchemik poczuł się samotny. Brakowało mu srogiego, ale zaradnego i dobrego Festera, ciepłych ust Roweny, jej spojrzenia niosącego w sobie tajemniczą iskrę. Dahharda przypominającego pijawkę żądną wiedzy zamiast krwi, jego dziwnych pytań i nietypowego podejścia do świata; Elain, która wprawiała uczonego w przekonanie, że istnieją rzeczy, których nie da się zrozumieć ludzkim umysłem. Dotyk elfiej pani był niezwykły, jej głos docierał do najgłębszych zakamarków świadomości. Brakowało Jamiga, który zdawał się ciągnąć za niewidzialne nicie Lewiatana, ukrywając swoją udawaną bezradność za maską uprzejmości. Beherita, chłopczyska z kopalni, prostego męża, ale pogodnego… Zaiste, było ciężko.\nNiemniej, nagle Bentrum przypomniał sobie o siłach, które nigdy go nie opuszczą. O bogach. Nie mógł nikomu się wyżalić, podzielić częścią brzemienia – chociaż przez chwilę, ale byli oni – bogowie. Oni zawsze obserwowali śmiertelników, swymi boskimi oczami doglądali i oceniali. Zielonooki zamknął swe powieki, oddając się modlitwie do Ghan'To. Modlitwa ta była inna, albowiem w głowie alchemika nie wykrzesało się żadne słowo. Człowiek myślał obrazami, materializując w swojej głowie niewyraźne scenerie przedstawiające brodatego starca z kosturem, który ciepłym spojrzeniem obserwuje swego sługę – Aleksisa. Ten wyobrażał siebie jako dziecko, które z ciekawością obserwowało boskiego starca. Młodzieniaszka oczekującego na mądrości, niemogącego się doczekać odpowiedzi, które rozświetlą mrok każdego problemu, każdej zagwozdki. Aleksis dziękował bogu, chociaż nie otrzymał niczego poza tym niezwykłym spojrzeniem dziadka. W końcu przemówił…\nBentrum westchnął, powracając do rzeczywistości. Wziął swoją koszulę i zdjął ją. Wypalony znak na klatce piersiowej ponoć sprawiał, że demony nie mogły swymi sztuczkami wykryć człowieka. Ile było w tym prawdy? Trza przyznać, że Elain obdarowała mistrza Dahharda wieloma błogosławieństwami, a symbol pajęczyny był tego dowodem. Zbliżył dłonie do okolicy żeber i począł dotykiem badać swe ciało. Poświęcił długie minuty na delikatne ruchy dłoni, aby za ich pomocą dokonać oględzin.\nPostanowił wykorzystać swoją mokrą od krwi koszulę. Złożył ją w pół i zawiązał wokół żeber, przeistaczając ubranie w prowizoryczny opatrunek uciskowy. Uczony miał nadzieję, że to winno ustabilizować naruszone kości, w obecnej chwili nie mógł niczego innego wykombinować. Postanowił wolniej oddychać, lecz ból nie pozwalał o sobie zapomnieć.\nWstał i ruszył, według planu wydumanego z pokoju Mealena. Alchemik zamierzał kierować się ku swej abstrakcyjnej północy, czyli kierować się nieustannie na wschód, aż dojdzie do krawędzi. Musiał przejść do następnego pokoju, a potem ruszyć na północ, by ponownie kierować się krawędzią, o ile to założenie było słuszne.\nPrzetrwanie, rozum i wiara we własne możliwości. Walczył, jak każdy mężczyzna we wrogim świecie. Mając zaciśnięte pośladki, z odwagą w sercu otworzył drzwi.\nZnalazł się w pomieszczeniu ze znajdującym się na podłodze gobelinem. Zmęczony wzrok wejrzał w treść przedstawioną w dziele chorego na głowę artysty. Świdrujące oko ujrzało relacje pomiędzy wszystkimi członkami dziwnej rodziny, która była tworem umysłu szaleńca. Wyglądało na to, że Aleksis połączył się z jakimś nieznanym mu mężczyzną, razem posiadali dziecko, które definitywnie było dawniej demonicznym dziecięciem. Rodzicami Aleksisa byli przedstawiciele pary ras, które żywili ku sobie uczucia bliskie nienawiści, czyżby Elain i Fester? O ile z elfami było łatwiej to większość krasnoludzkiego narodu przypominała karłowatych staruszków. Rodzicami nieznajomego mężczyzny była para… Bentrum otworzył usta, widząc Jamiga złączonego z bladą kobietą. Macki łączące wszystkich w związku rodzinnym kończyły się na roślinie będącej różą.\nMechanizmy umysłu Aleksisa ruszyły do pracy niczym festerowa maszyneria. Alchemik zaczął myśleć nad światem, tym samym tworzył pewne założenia. W świecie, w którym przyszło mu cierpieć, rządził uporządkowany chaos. Rzeczywistość działała na zasadach identycznych do Lewiatana – oba światy wypełniały elementy znane człowiekowi. Idąc tym tropem, Bentrum zakładał, iże każde inteligentne i rozumne stworzenie mogło tutaj istnieć, albowiem doświadczyłoby znanych mu bodźców. Żaden obiekt tego świata nie zadziwiał, nie był obcy. Jednakże, cały fenom polegał na oddziaływaniu na tychże obiektach. Stwórca pokoików, o ile takowy istniał, przedstawiał znane obiekty w sposób chaotyczny, a to tworzyło niezrozumienie. Bóg tego miejsca przypominał obłąkanego alchemika w czasie mieszania dwóch substancji. Substancje owe w normalnych warunkach oddziaływałyby na siebie gwałtownie, żaden szanujący się alchemik nie łączyłby ich, bowiem przyniosłoby to szkody. Szalony alchemik natomiast czynił to, być może z przyjemnością. Mieszał płyny, tworząc niebezpieczną mieszankę – ale ona działała! Działała, funkcjonowała! Tym światem działała pokręcona równowaga, a próba z krowami i dzwonkami były tego dowodem. Patrząc na to jeszcze inaczej – dziecko bawiło się zabawkami, będąc w kotle parującego, rozgrzanego oleju. Ciało młodzieńca roztapiało się pod wpływem wysokiej temperatury, młodzieniec ćwiczył swoje zdolności manualne zabawkami, zabawki, kocioł i pocieszny milusiński zadowalał obserwującego to wszystko rodzica, który urządził plac zabaw rodem z Czeluści. Lewiatan i kompleks pokojów przedstawiał to samo, ale w innym ułożeniu. Tutaj trzeba było inaczej wykorzystywać logiczny umysł.\nAlechemik zapamiętał artystycznie przedstawianą treść gobelinu za pomocą prostych skojarzeń: dwie kuśki rodziły dziecko, elfia gałązka i krasnoludzki węgielek dawało człowieka, a Jamig kochał trupa kobiety. Róża łączyła cały ten syf. Resztę elementów uczony zapamiętał podobnymi skojarzeniami\nRuszył do pokoju Indrumona, prawie nagi, z czapką na głowie i sercem golema pod pachą. Zakrwawione spodnie wydały się jakby cięższe, a buty zapewne pozostawiły po sobie czerwone ślady.\n08 kwie 2014, 20:55\ntworzenie, światostworzenie. Na początku nie było nic, a potem nagle było. Był on. Brak oddechu, brak bólu w pęcherzu, który od dawna domagał się ujścia. Było przyjemnie, jak wtedy, gdy kąpał się w krwi służki. Haha, to były czasy, krwawy książę na tronie. Ale, chcąc nie chcąc, wiedział gdzie był. To przecież było wspomnienie, coś co już przeżył. Początek jego parszywego życia, tego znienawidzonego i pełnego zniszczenia. Szpony. Tak, miał je kiedyś, nim jeszcze nie uciekł do innego ciała. Trochę szkoda, że musiał porzucić to wszystko… acz, to chyba dobrze, że się uchował. Do teraz. By znów tu wrócić. Koło życia się zapętliło, ale tym razem wiedział co ma robić. Tak, musiał ją ranić w brzuch. Przecież chciał się wydostać, chciał już poznać świat. Już nawet nie pamiętał jak miała na imię, pamiętał jedynie, że musiał uciekać do innego ciała. Opętać inne ciało. Stać się Morkiem, duszą demona a ciałem człowieka.\nastąpiła światłość. Ściana rozdarła się, światło niszczyło wzrok. Chciał już ciemności, zapadnięcia we własną domenę. Niepotrzebnie się ujawniał, mógł poczekać, zebrać więcej sił. Ale wiedział jak to się skończy. Będzie musiał uciekać, dusza będzie musiała zwiewać. W objęcia ciała młodego szlachcica, którego potem wszyscy wzięli za chorego umysłowo. O, jakże pięknie było tłamsić jego dziecinną duszę, zabierając z niej powoli całe dobro, pozostawiając jedynie mrok. Zabił nawet jego rodziców, bo przecież to było takie zabawne. Potem poszedł do Minaloit, chciał jedynie zemsty. Ukrył się pod postacią niegroźnego człowieczka, małego, szarego, ale obdarzył go niebotyczną mocą. Dzieciak myślał, że to u niego wrodzone. Nic bardziej mylnego, napędzał go sam demon!\nluzje, Aleksis wyjmujący go z brzucha jego pojemnika, nośnika, czegoś co by go wzmocniło. Nigdy nie przywiązywał żadnej wagi do tego, kim była. Ważne, że była silna. Że pozwoliła mu żyć na tyle długo, by mógł potem uciec do innego ciała. Że dała mu życie, które jednak zostało szybko odebrane. Przynajmniej te z ciała, dusza pozostała. Spaczona złem, przesiąknięta cierpieniem i zalewana miodem nienawiści. Oh, jakże kochał tę nienawiść. Mógłby się w niej pławić, bo to ona napędzała do czynu. Najpierw zabił Aleksa, a teraz bawi się z nim w swym własnym dworze. Nasyła na dzieciaka coraz to nowe wizje, by alchemik nie wziął go na poważnie, jednocześnie realizując swoje własne zamysły. Mork to tylko figurka, bo mózg Morka był złem. Jakaś jego partia należała do demona, jakaś jego partia miała przynieść jego odrodzenie. Ukrył się w nim na tak wiele lat, dając mu jedynie swoje wspomnienia, nienawiść i zło. Sterował nim po cichu, a kiedy przyjdzie czas, będzie mógł zabijać Aleksa raz za razem. W nieskończoność. Tak na ziemi, jak i tutaj. Przypominając sobie wczesne chwile, by pokazać Morkowi, jak bardzo cierpiał. Pokazać jego ludzkiej jaźni, jak bardzo chciałby zabić Aleksa jeszcze raz. Pławić się w krwi, w zemście, cudownej zemście!\nziecko poczęło się szarpać. Gryźć, drapać, próbować wyrwać. Przerażona dusza Morka nie rozumiała, nie chciała rozumieć. Dusza demona dokładnie wiedziała co robi. Mork chciał uciekać, demon wiedział, że opęta Morka. Cudowne połączenie, okupione wcześniej cierpieniem i bólem. Cykl się zatacza. Demon musi zostać uśmiercony, by ciało Morka stało się dla niego dostępne. Czekał tylko na tę możliwość. Dusza Morka przeżywała to pierwszy raz, nie chciała tego. Wiła się, wiedziała, że to ostatnia szansa na uratowanie się przed ciemnością. Ciemnością, która następuje przed światłem.\nJam częścią tej ciemności, co światło zrodziła,\nTo dumne światło, które matce nocy\nDziś miejsca przeczy, znaczenia i mocy\nLecz bezustannie, choć o to zabiega,\nNiby zaklęte, wciąż do ciał przylega,\nCiała upiększa, z ciał na powrót płynie,\nCiało wstrzymuje je w rozpędzie,\nA więc, jak ufam, niebawem to będzie,\nŻe wraz z ciałami samo zginie."\n08 kwie 2014, 21:57\nKolejny omen zaatakował Morka, a on ponownie w lot zrozumiał jego pokrętną naturę. Tam, gdzie umysły większości śmiertelników poddałyby się, zwariowały i przestały tym samym normalnie funkcjonować, jego działał niczym dobrze naoliwiona maszyna. Pojął, dlaczego się tutaj znalazł i do kogo należą wspomnienia, w których uczestniczył. Poczuł dwoistość własnej natury, połączenie, jakiego Lewiatan nieczęsto doświadczał. Pozwoliło mu to odciąć się od tego, czemu świadkował, spoglądając na świat oczami demonicznego dziecka. Był niczym widz, który oczami jednego z aktorów obserwował makabryczną, rozgrywającą się przed nim scenę. Rozsiadł się wygodnie w ciele, które nie należało do niego. Wiedział, że nadal jest tym samym Morkiem, nie dał się omamić. Czuł przerażenie, złość i smutek, ale wiedział równocześnie, że uczucia te nie pochodzą od niego. Był bardzo związany z tym, co się przed nim rozgrywało, ale była to więź jedynie emocjonalna. Czuł się tak, jakby wpłynęła na niego wyjątkowo poruszająca pieśń, w której słuchanie zaangażował się całym sobą. Całym sobą odczuwał każdy jej dźwięk. Rozumiał motywy, jakie pociągnęły barda do jej ułożenia. Empatia wypełniła każdą część jego umysłu. Widział, jak Aleksis Bentrum wyciąga znienawidzoną rękawicę alchemiczną, jak przygotowuje magiczne komponenty i zwykłą, szklaną fiolkę. Czuł, jak umiera ten, kogo oczami patrzył na świat, jak dziecko, w które się wcielił, zaczyna się dezintegrować. Po chwili jego wizja rozmyła się, a on ponownie stał się sobą. Leżał na drewnianej podłodze, a prawda uderzyła go niczym rozpędzony ogier.\nTak, był opętany. Nie wiedział od kiedy, ale niechybnie nie znajdował się we własnym ciele samotnie. Słabe, demoniczne dziecko, które Aleksis pokonał dawno temu na Pustyni Śmierci odnalazło go, obierając jego obłęd za idealną bramę do wnętrza jego duszy. Rosło wewnątrz niego w siłę, wywierając wpływ na każdy jego ruch. To dlatego zaatakował burmistrza Bentruma, dlatego niemal sam przy tym zginął. Zrozumiał to wszystko w jednej chwili, tak, że aż zakręciło mu się w głowie. Czuł innego ducha w sobie tak namacalnie, jak własne, fizyczne ciało. Demon nie był dojrzałym osobnikiem, emanował głównie prostymi emocjami, których okazywania nauczył się od swojego nosiciela. Nie mógł mu pomóc w tym, z czym mierzył się w tym wydartym z łona Lewiatana miejscu. Sam był potrzebującą, niezdolną do samodzielnego funkcjonowania istotką.\nWiedza, którą tak nagle uzyskał Mork, była dla niego błogosławieństwem. Tak jak Bentrum szukał go w bogach, tak on znalazł je we wnętrzu siebie. Stał się silniejszy, bardziej zdeterminowany i skoncentrowany. Oczywiście jego obłęd ani myślał z niego wyparować, teraz jednak zyskał w tym wszystkim malutkiego przyjaciela. Przyjaciela, którego pewien alchemik wydarł z wnętrza jego matki na jej prośbę i którego następnie bestialsko uśmiercił. Mork współczuł mu z całego serca, wiedział, że musi się nim zaopiekować tak, jak nieświadomie robił to dotychczas. Czuł, że swoim istnieniem chroni teraz dwa życia – swoje i obrzydliwego, nienarodzonego dziecka, które teraz kwiliło gdzieś w zakątku jego własnej duszy. Miał kogoś, kogo musiał chronić, a to sprowadziło na niego niezwykły spokój. Poczuł ogromną odpowiedzialność, ale również bezbrzeżną radość – wreszcie miał kogoś, kto bezwarunkowo go kochał, nie mogąc bez niego istnieć. Drzwi kwadratowego pomieszczenia prowadziły go prosto, dalej znajdował się pokój, w którym nie tak dawno się obudził.\nW innej części Dworu Aleksis Bentrum po dokładnych oględzinach gobelinu, z jakim zetknął się w jednym z pomieszczeń udał się do komnaty ze zbudowanym z ziemi posągiem Indrumona. Przypominał on poprzedni, ten, który już obdarował Czarnego Kamienia swoim niesamowitym darem. Odczucia burmistrza były podobne, jak poprzednio – zgięty szacunkiem i świadom swej małości długo nie mógł podnieść wzroku. Czuł się słaby, ale nie tylko z powodu odniesionych ran. Choć jego żebra dawały mu się we znaki, a jego ciało powoli pokrywało się siniakami, to czujny wzrok Indrumona pokarał go najbardziej. Wieczny Obserwator zdawał się go potępiać, chociaż alchemik jeszcze chwilę temu podołał jednej z wielu prób przyszykowanych dla niego w tym dziwnym dworze. Sam był szczęśliwy, bo żył, bo dał radę wyzwaniu i uciekł z obłąkanej łąki. Obecność posągu boga sprawiła jednak, że musiał zrewidować swoje poglądy. Czyżby mógł zrobić to wszystko lepiej? Jaki był jego wpływ na to, że spokojne pastwisko przekształciło się w istny koszmar? Bentrum mimo woli zaczął obwiniać się za zaistniałą sytuację. Poczuł też, że to dopiero początek jego wędrówki, a tego typu przeciwności napotka tutaj jeszcze o wiele więcej. Krowy były pierwszym omenem, z jakim się zetknął, ale na pewno nie ostatnim.\n08 kwie 2014, 22:44\neżał na podłodze. W mordzie czuł kapcia, na plecach gigantyczny ciężar. Szkielet bolał jak pojebany, każdy nerw zdawał się pulsować. Dotknięcie czegokolwiek sprawiało ból, ale ból karmił "jego". Chciałby pozyskać szkalnicę wody, lecz nie mógł na nią liczyć. Miast tego budziły się w nim kolejne części ciała. Noga, ręka, oczy, uszy, wszystko po trochu. Nos począł wchłaniać kurz, kichnął. Takie ludzkie, takie zabawne. Roześmiał się. Ślina popłynęła na podłogę, wpadając pomiędzy deski i ginąc gdzieś w otchłani nieznajomego. Już się nie bał. Począł uderzać pięściami w podłogę, kopać nogami i się śmiać. Histerycznie, mocno, źle. Łzy popłynęły z jego oczu. Było mu źle. Całe życie czegoś szukał, a teraz odnalazł. Idea zlała się z rzeczywistością i pochłonęła ją, nie zostawiając nic prócz czerni. Wszystko stało się czarne. Czarna dusza, poczerniały umysł, czarne ściany i czarne życie. Idea się ulotniła, pozostała harda rzeczywistość.\nźwignął się na nogi. Nie wyglądało na to, by coś miało mu w tym przeszkodzić. Otworzył oczy. Nie miał jak się przejrzeć, nie miał też możliwości spojrzenia na swą twarz. Ale to już nieważne, poczuł inne potrzeby. Stopy zdawały się sunąć same przed siebie, ręce macały ściany, coby móc jakoś zrozumieć dokąd idą. Poruszał się niczym poskładany z części, każda kończyna chciała iść w inną stronę. Do uszu docierało jedynie bicie serca. Równe, spokojne, dumne. Serce, które zrozumiało swoje przeznaczenie i do niego przywykło. Zrobiło to jako drugie, zaraz po umyśle. Ten zdawał się podejrzewać cały czas. Jedynie ciało nie słuchało, ciało chciało uciekać, ciało nie rozumiało. Ciało powlokło się ku balkonowi, z którego zwiesiło głowę i poczęło rzygać. Długo, w kolejnych spazmach, wyrzucało z siebie wszystko to, czego nie chciało. A nie chciało tak wielu uczuć…\ndy skończył owy niezbyt przyjemny proces – usiadł. Zanurzył palce w śniegu, który leżał pod nim i począł smakować się ciszą. Ciało… ciało chciało odpocząć. On zaś chciał się ochłodzić i pomyśleć. Zdawał się być ranny, lecz nie na zewnątrz, jedynie w środku. Rana, która wypełniała go od dnia narodzin drugiej jaźni w jego małym ciele. Rana, którą zagoić mógł jedynie poprzez zemstę na najbardziej znienawidzonym. Jednocześnie, chciałby go ratować, bo już raz go utracił – utracił sens żywota. Demon nie odpuści, wiedział o tym. Prędzej czy później przejmie władzę i pocznie kierować się własnymi instynktami, szukając ujścia dla swej nienawiści. Mork go nie powstrzyma, przecież był tylko marionetką, od samego początku. Przebłysk klarowności własnego umysłu uznał za zbawienny i oczyszczający, zdawał sobie jednak sprawę z tego, co nastąpi później – a miało nastąpić bardzo wiele.\nstał, kończąc przedstawienie głupawego wewnętrznego poeciny. Mógłby pisać jakieś wypociny, silić się na jakieś większe uczucia co do samego siebie, ale przecież miał misję. Był zbawcą, tym, który przynosi ukojenie. Trzymał na barkach cały świat, zaś cały świat nie mógł wytrzymać bez niego. Mógł oprzeć się bogom, mógł robić co tylko mu się podobało – odpowie za to po śmierci, która już nastąpiła. Cóż za ironia, cóż za patos, cóż za wielkość. Taniec z wilkami, wilków już nie ma, tancerz jakiś lichy i niemrawy, zaś ognisko stygnie. Oto życie wielkiego przywódcy, oto szara rzeczywistość. Idea znika, pozostaje jedynie prawda, wszystko zastyga w bezbłędnym niezrozumieniu.\nłóczył się wśród pokoi, szukał czegoś, co przegapił. Prawdopodobnie teraz to zauważy, odkrył bowiem "jego". Może będzie to jedynie nieznaczna poszlaka, może będzie to niesamowite odkrycie – nie wiedział. Starał się jednakże nie trafić do pokoju z krowami, nie chciał bowiem znów rozjuszać maluszka, którym właśnie się opiekował. Dziecko rozwijało się dobrze, pewnie niedługo zacznie mówić pierwsze słowa, jak "mama" czy "bep". Mork będzie dobrą mamą, piękną i urodziwą, która zaopiekuje się tym, co odrzucili wszyscy inni. Będzie dla niego tym, czego nigdy nie miał. Zmieni bieg losu i może przekona swego synka, by nie mścił się na Aleksisie. By nie wchłaniał umysłu własnego rodziciela, chcąc jedynie niszczyć i plądrować. Ale, kto go tam wie, z drugiej strony mógł robić co chciał, nikt mu przecież nie zabroni, był demonem. Rozmyślania na ten temat przestawały mieć powoli sens, bowiem czuł jak umysł znów zagłębia się w swym własnym świecie.\n08 kwie 2014, 23:06\nStanął przed obliczem posągu wyrzeźbionego z bogactw ziemi. Gdy człowieczy wzrok zetknął się z boskim okiem, Aleksis poczuł potęgę, która skupiła swą uwagę na śmiertelniku. Wieczny Obserwator patrzył oskarżycielsko na Bentruma, jakby ten czekał na ostateczny wyrok mogący na zawsze odmienić jego los. Zielone oczy momentalnie uciekły od siejącego pogrom boskiego wejrzenia.\nCzarny Kamyczek upadł na kolana przed kreatorem wszelkich ziem, które były domem dla wszystkich śmiertelnych istot Lewiatana. Czarny Kamyczek był jeno nic nieznaczącym ziarenkiem w dłoniach Indrumona. Dłoniach, które mogły pragnąć wyegzekwowania kary za winy alchemika. Umysł Bentruma począł rozmyślać nad wszystkimi uczynkami życia, nad pozostawioną przez siebie historią. Ponowna słabość dopadła człeka, poczucie winy stało się cięższe z każdym oddechem niosącym ciału gnębiący ból.\nNagle alchemik się zreflektował. W mgnieniu oka pojął, że większość pokojów wdrążała do jego umysłu sugestie. Pierwsze uczucie łapiące za moralność obudziło się w pokoju zamordowanego Festera. Alchemik poczuł, widząc ciało starego druha, że był odpowiedzialny za jego śmierć. Prócz szalejącej wtedy rozpaczy, alchemik wziął na barki ciężar winy za śmierć krasnoluda. Niemniej, jaki był tego sens? Owszem, Fester wygnał precz swego jednorękiego pacjenta z chaty, ale wujaszkowi nic nie dolegało! Dlaczego pomyślał, że mógł podłożyć cegiełkę w takową zbrodnię? Dwór oddziaływał na umysł sugestiami, były one pozytywne i negatywne. Błogosławieństwo Mealena było przykładem łaski, które wygnało otępiające umysł myśli. W jakim celu stworzono owe sugestie? Dlaczego pokoje posiadały takową potęgę? To była gra, skomplikowana intryga wychodząca poza zrozumienie wszystkich książąt Autonomii razem wziętych. Alchemik musiał pojąć zasady, niemniej były one trudne do pojęcia.\nŚwidrując oczami podłogę, Aleksis postanowił wziąć do serca przeżywane właśnie doznania. Musiał odpokutować, aby Indrumon przebaczył alchemikowi. Słowa skruchy musiały wyjść z pokornego nastawienia i szczerej chęci poprawy. Pokutujący zdjął czapkę ze swojej głowy i zaczął mówić, natchniony mocą miejsca nawiedzonego przez boga.\n- Indrumonie, jesteś równowagą i ładem całego świata. Jam jest solą, prochem, który rozproszy się na wietrze i wróci do ciebie. Wszystko stoi na ziemi, którą stworzyłeś, Indrumonie. Moja matka żywiła się dzięki tej ziemi, ja również żywiłem się dzięki tej ziemi i do niej powrócę, aby i ją pożywić – mówił delikatnym, szukającym wybaczenia głosem. Mowa przedstawiała Indrumona w oczach Aleksisa, który ten właśnie oddawał całego siebie boskiej wszechpotędze. - Jeśli to miejsce szkodzi równowadze, jeśli ja sam zaburzam ład… PRZYWRÓCĘ GO! – Niespodziewanie krzyknął, uderzając prawą pięścią o swój mostek klatki piersiowej, dając znać, że gdy przyjdzie potrzeba, Bentrum mógłby poświęcić samego siebie. - Pozwól mi odkryć tajemnicę tego świata, jego prawa. Jestem Czarnym Kamieniem i tobie zawdzięczam to, kim jestem, Indrumonie. – Szybkim ruchem dłoni wyrwał z czapki klejnot. Na klęczkach Bentrum zbliżył się do posągu i położył kamień przy stopach boga. - Jestem takowym kamieniem, dlatego powierzam tobie moje życie. Jeśli ma zostać teraz zabrane, niechaj tak będzie.\n14 kwie 2014, 23:00\nUzyskawszy nowy, czy właściwie pierwszy w jego życiu sens istnienia Mork zdawał się powoli dochodzić do siebie. Jego żołądek uspokoił się na tyle, że wreszcie mógł rozejrzeć się po balkoniku, na którym wylądował. Było mu bardzo zimno, wszak nie miał na sobie ubrań. Jego oczy łzawiły, a wizji nie polepszało trzęsące się w niekontrolowany sposób ciało. Szaleniec zamrugał kilka razy, dostrzegając wreszcie, że coś się w tym miejscu zmieniło. Skorupa lodu okalająca Szablogrzbieta stopniała, pozostawiając po sobie jedynie mokrą, szybko zamarzającą plamę. Sam miecz leżał na niej niczym porzucona zabawka. Czyżby to siedzące we wnętrzu Morka demoniczne dziecko sprawiło, że mógł się on teraz uzbroić? Cóż, on z pewnością w to nie wątpił.\nZnajdujący się jednocześnie bardzo blisko i niesamowicie daleko Aleksis Bentrum miał swoje rozterki. Napotkał kolejny posąg krasnoludzkiego boga, bardzo podobny do poprzedniego, ale zbudowany z innego materiału. Również jego odczucia były dość podobne. Czarny Kamień ufał, że Indrumon również może mu pomóc w jego wędrówce, tak samo jak zrobił to Mealen. Spotkanie kolejnego symbolu pradawnej religii brodatego ludu napełniło jego serce otuchą. A nuż i ten bóg powierzy mu swój dar? Bentrum ponownie zaczął się żarliwie modlić. Kiedy zawodziło logiczne rozumowanie jego myśli automatycznie uciekały w kierunku metafizyki, bogów i niepojętych zjawisk. W miejscu takim jak to było to całkowicie zrozumiałe. Dwór nie rządził się prawami znanymi światu, do którego przywykł Aleks. W jego głowie było już kilka koncepcji co do działania tego dziwacznego labiryntu, ale nadal nic nie potwierdzało jego przemyśleń. Zaiste każde z pomieszczeń było inne, specyficzne i wzbudzało inne odczucia. Doszukujący się jakiegoś wzoru i schematu umysł Czarnego Kamienia nie potrafił jednak znaleźć reguły w tym chaosie. Ostatecznie doszedł on do wniosku, że stojąca za tym wszystkim istota postępuje zrozumiale tylko dla siebie i sobie podobnym. Nie starał się jej zrozumieć, gdy nie posiadał jeszcze dostatecznej ilości informacji. Nie przeszkadzało mu to oczywiście w rozmyślaniach, jednak olśnienie nadal nie spływało. Być może to sam Indrumon musiał go udzielić.\nFigura boga stała niewzruszona litanią swego gościa. Nawet, gdy pod jej nogi trafił rubin z czapki burmistrza, nic się nie wydarzyło. Atmosfera w pokoju nie zmieniła się, Wieczny Obserwator nadal zdawał się być zdegustowany miejscem, w którym się znajdował. Aleksis zrozumiał, że jedyną możliwością uzyskania daru od tej istoty było faktyczne przywrócenie ładu w tym chorym miejscu. Puste deklaracje nie zadowalały niewzruszonego opiekuna ziemi. Tak jak ona tak i on pracował powoli, dając sobie czas na przemyślenie swych działań. Kamień szlachetny podarowany przez Bentruma nie był wystarczającą ofiarą. Tak jak Mealen był bogiem raczej aktywnym, nie bez przyczyny uzyskując przydomek Kowala Dusz, tak Indrumon słynął ze swej obojętności wobec problemów śmiertelników. Tym razem Czarny Kamień nie wkupił się w jego łaski.


Przystanek 515 - gra w book crossing\nTen przystanek usytuowany jest przy ul.Koszyckiej na wprost supermarketu o dawnej nazwie "Nad Białą" a obecnie "Leader" bez price :) Tu zatrzymują się autobusy podmiejskie i moja 33.\nW kącie wiaty na ławce leżał stosik tanich książek popularnej serii romansów, gdzie on bogaty i piękny, ona piękna ale biedna i w dodatku chora, ale wszystko kończy się dobrze i żyją długo i szczęśliwie mimo intryg rodzinnych. Siedząca obok mnie kobieta zabrała część do torby, reszta czekała na amatorów.\nJestem wielką zwolenniczką book crossingu, zdobyłam dzięki tej formie kilka cennych dla mnie tytułów. W bibliotece miejskiej ktoś zostawił na półce "bc" zbiorek wierszy Jana Zycha. Poplamione, siermiężne wydanie "Zielonych skrzypiec" (Wydawnictwo Literackie, Kraków 1955). Dziś jest to bibliofilski i antykwaryczny rarytas. Zaprawdę, nieznany ofiarodawco, nie wiedziałeś, co czynisz, albowiem nie znałeś wartości tego tomiku.\nJan Zych był przez jakiś czas sąsiadem Wisławy Szymborskiej w Domu Literatów, jego pokój był wypełniony książkami. Znał perfekcyjnie wiele języków, tłumaczył literaturę od bułgarskiej zaczynając na meksykańskiej kończąc. Tłumaczył m.in. Aragona, Pope'a, Albertiego, Guillona, Nerudę, Eluarda, Dymitrowa, Marqueza i innych. Z polskich poetów tłumaczył na hiszpański Miłosza i Szymborską. Wydał sześć własnych tomików wierszy. Część życia spędził w Meksyku, gdzie się ożenił i założył rodzinę.\n"Zielone skrzypce" to przede wszystkim hołd złożony rodzinnej ziemi krośnieńskiej, ale też rozważania nad naturą ludzką, która pozwala zdradzić bliźniego:\nTemu, który zdradził człowieka\nWidziałeś - potokiem szedł.\nCzarnych włosów plama\nwśród konarów zielonych plam.\nPoprzez gałęzie patrzył.\nZłapałeś za ręce.\nAle nie płakał.\nmiał boleśnie otwarte.\nI usta miał otwarte.\nZe świstem łykał powietrze.\nByłby dziś rówieśnikiem\nPrzymilnie się uśmiechałeś,\ngdy esesman spisywał protokół.\nPoczęstował nawet papierosem\nz cienką złotą obwódką.\nChyba ten mały Żyd\nwięcej był wart?\nkrew przemieniona w wino.\nInny wiersz, chyba mój ulubiony wiersz Zycha, przypomina mi wiersze Wisławy Szymborskiej, zarówno formą jak i celnością pointy:\nChciałbym coś w życiu wynaleźć,\nżeby na co dzień zostało:\nnie armatę i nie organy,\nale jakąś drobnostkę małą,\npowszednich rzeczy garstkę.\nChciałbym być jak ten zakochany złotnik,\nktóry wynalazł naparstek.\nJeśli ktoś chciałby dowiedzieć się czegoś więcej o Janie Zychu, to zapraszam na stronę www.janzych.cba.pl\nTagi: komunikacja kultura ludzie\nPrzystanek ??? - gra w "znalezione niekradzione"\nNa ulicy Bolesława Chrobrego jest przystanek linii 33 - słupek oznaczający przystanek, ogołocony z rozkładu jazdy, więc nie wiem jaki ma numer.\nCiekawe, że na tzw. zamożnych osiedlach, gdzie ludzie mają szerszy dostęp do różnych dóbr , często giną rzeczy znajdujące się w przestrzeni publicznej - świeżo nasadzone krzewy, kosze na śmieci, ławki, rozkłady jazdy.\nMam w pamięci obraz pięknych świerków posadzonych między naszymi blokami. Dziś to są już duże drzewa sięgające trzeciego pietra. Ale kilkanaście lat temu, gdy zostały posadzone, było ich dużo więcej. Późnym wieczorem lub nad ranem przyjeżdżały dobrej marki samochody, kilka ruchów łopatą i świerczek lądował w bagażniku. Zadałam sobie trud i przeszłam się po pobliskim osiedlu, gdzie większość mieszkańców to lekarze, prawnicy i tzw. powracający z zagranicy. I odnalazłam świerczek skradziony sprzed moich okien, poznałam go po zielonej nitce zawiązanej wokół pieńka. Myślicie, że nowy "właściciel" się chociaż zawstydził ??? Pomijam już arogancję, z jaką ze mną rozmawiał. Ale jego argument był powalający: U mnie będzie rósł, a u was hołota zadepcze, połamie i nic z niego nie bedzie...\nNa tym przystanku akurat nikt nigdy nie wsiada, a wysiadają najczęściej dzieci wracające z dość odległej szkoły, gospodynie domowe wracające z zakupów. Pamiętam, że rozkład tam był !!! Komuś się przydał ten kawałek metalu z naklejoną rozpiską ... Może jakiś kolekcjoner . Bardziej skłaniam się ku myśli, że jednak jakiś troskliwy rodzic chciał wiedzieć, której może się spodziewać powrotu pociechy...\nTagi: komunikacja ludzie\nNa tym przystanku wysiadam jadąc do rodziny naszej córki, przede wszystkim do malutkiej Zuzi. Obok duża szkoła, nosząca imię Naczelnika spod Racławic. Imię szkoły przeniesiono ze starego budynku na drugim końcu miasta. Tam umieszczono przedszkole, choć szkoła miała piękną i długą tradycję jako przedwojenna szkoła realna męska.\nPierwsze, co rzuca się mi w oczy, to rozrzucone śmieci wokół przystanku, zwłaszcza butelki plastikowe pozbawione zakrętek. Kilkanaście metrów dalej, obok przejścia dla pieszych kolejny wypatroszony kosz i kolejna bateria butelek "odzakrętkowanych". To znak, że Babcie Zakręcone były w akcji. Schodzę obok szkoły w dół i widzę leciwą niewiastę wyposażoną w metalowy chwytak, którym grzebie w pojemniku na plastikowe odpady, zręcznie przyciąga butelkę po piwniczance i zabiera zakrętkę.\nPo raz pierwszy z tym procederem spotkałam się ze trzy lata temu. Był upał, wyjęłam więc półlitrową butelkę mineralnej i wypiłam kilka łyków. Zostało ich jeszcze kilka na dnie, gdy siedząca po drugiej stronie przejścia kobieta zapytała, czy mogłabym wypić wodę do końca i dać jej butelkę, bo ona zbiera zakrętki. Pomyślałam, że ludzie mają różne "fijoły" i zbieranie zakrętek nie jest jeszcze tym najgorszym. Nie pytałam o nic więcej, butelkę oddałam.\nPotem syn wrócił z WTZ i zapytał, czy możemy dla niego zbierać zakrętki z butelek, bo musi wziąć na warsztat. Ponieważ uczestnicy pod okiem instruktorów robią tam cuda z różnych rzeczy, pomyślałam,że zapewne ma im to posłużyć do jakichś prac plastycznych.\nAle fala zakrętkowa narastała. Starsze panie bladym świtem wyruszały na łowy, kłóciły się o strefy wpływów ("Macie swoje kosze, to niech se pani tam szuka a nie u nas"), chwaliły się zdobyczami ("ja dziś mam 94, wczoraj 68, a jutro syn obiecał z pracy przynieść"). Wtedy dotarło do mnie, że zakrętki zbierane są na jakiś zbożny cel, podobno na zakup wózków inwalidzkich. W sklepach i marketach pojawiły się pudełka na zakrętki ("Zbieramy dla Kacperka, dla Julki, dla Mikołaja...").\nDochodziło do aktów przemocy - dziecku idącemu do szkoły wyrwano torbę z rodzinnym zbiorem kilkuset zakrętek, ochroniarz w supermarkecie zatrzymał kobietę okradającą z zakrętek wodę niegazowaną, z pojemnika na zakrętki w zaprzyjaźnionym ciucholandzie ktoś buchnął dużą reklamówkę z zakrętkami. Szał ogarnął kraj, a zwłaszcza emerytów, którym wmówiono, że robią dobry uczynek. Nikt nie widział tych wózków dla niepełnosprawnych, choć powstawały fundacje zakrętkowe.\nJedynym prawdziwym beneficjentem tej akcji są firmy recyklingowe. Akcja "Wózek za zakrętki" uwolniła je bowiem od konieczności zatrudniania pracownika, który tym się zajmował : odkręcał butelki, ponieważ zakrętki wykonane są z innego rodzaju plastiku niż sama butelka. Do firmy zakrętki trafiają już osobno i można z nich produkować granulat do dalszej przeróbki.\nA teraz liczby: w skupie za tonę zakrętek płacą ok. 700 zł, na wózek inwalidzki potrzeba ok 40 ton zakrętek, czyli ok 16 milionów sztuk !!! Przed chwilą zważyłam na wadze elektronicznej mix 10 zakrętek - 19 gramów , niecałe dwa deko !!! Na kilogram potrzeba więc około 550 sztuk. A zakrętki są przecież różnej wielkości.\nNic dziwnego, że coraz częściej okazuje się, że akcja jest fałszywa, że w pewnym momencie urywa się łańcuch zbieraczy: "ja zbieram i daję takiej pani z klatki obok, ona to zawozi do pracy, tam oddaje swojej kierowniczce, a ona z kolei ma jakiegoś pana, który podobno zbiera dla wnuka swojej szwagierki...." Zakręcona, zakręcona ...\nTagi: akcja społeczna komunikacja\nPrzystanek 504 - gra z cudzymi chorobami\nTen przystanek mijam, nigdy na nim nie wysiadałam ani nie wsiadałam, ot, jeden z wielu po drodze do punktu przeznaczenia. Jeżdżąc autobusami mimowolnie wysłuchuję zwierzeń współpasażerów, niekoniecznie szeptanych lub wygłaszanych półgłosem.\nOto dwie panie, w moim wieku, z zapałem dzielą się ze sobą i z otoczeniem szczegółowymi opisami swoich chorób - są to choroby stawów i stóp. Panie opowiadają o ostrogach - jak bolą, jak sobie te nogi moczą, ile razy miały prześwietlane.\nZ ostróg przechodzą do koślawych palców i znowu bolesne wywody o młoteczkowatych palcach, o wstawkach korygujących, o wycinaniu odcisków ("mówię ci, że najlepiej wymoczyć w rozgotowanym szarym mydle i zwykłą żyletką zetniesz i masz spokój parę dni").\nPo haluksach przyszła kolej na stawy kolanowe - tu płynęła barwna powieść na dwa głosy, nazwy maści, kremów i innych smarów, nazwiska lekarzy-partaczy i znachorów-cudotwórców. Żałuję,ze gdy panie przeszły do stanu swoich stawów biodrowych, musiałam wysiąść...\nW drodze powrotnej przysiadłam na przystanku obok starszego małżeństwa.\nOna wzdychała , kręciła się niespokojnie, wreszcie wypaliła : "A ja sobie kupię ten kosmodysk, Irena nosi i mówi,że dużo lepiej się czuje, tylko ona nosi ten dolny a nie na cały kręgosłup, a ja se kupię na cały i jeszcze odpiszę od podatku".\nOn ( z irytacją) "I na co ci ten kosmodysk, tak jak i ta pościel z wielbłąda, spałaś chociaż raz pod nią, tylko pieniądze wydałaś, kupujesz głupoty a potem nie używasz"\nOna: "Pościeli nie używam, bo szkoda. a kosmodysk se kupie i będę nosić, tak mnie boli, tak mnie doli, że rety świata..."\nOn: "A kup se jak masz za co, ja ci nie dam, a od podatku se nie odpiszesz, bo nie ma takiego głupiego lekarza co by ci dał na to g...o receptę"\nWsiadłam do autobusu i nie wiem, jak potoczyła się tamta rozmowa. Za to za mną w najlepsze trwała wymiana zdań o czekającej brunetkę operacji. Szczegółowo wyliczała jakie ma wyniki badań, jakie dolegliwości, co czuje po każdym posiłku, jak się jej odbijało po świątecznym śniadaniu jeszcze na drugi dzień...\nNie zdziwiłam się więc następnego dnia, gdy jechałam na działkę a usiadłam obok dość tęgiego mężczyzny, siedzącego z bardzo szeroko rozstawionymi nogami. zajmował w ten sposób półtora siedzenia. Poprosiłam uprzejmie, by nieco zsunął te nogi, ponieważ zawłaszczył także moje miejsce. Popatrzył na mnie i wypalił: "Muszę tak siedzieć, bo mnie jaja bolą"....\nTagi: komunikacja ludzie zdrowie\nZnowu to samo - nie mam czasu dla tego bloga. Mea culpa, za dużo wzięłam na siebie. Dawno ,dawno temu, żegnając się z uczniami, powiedziałam , że gdyby mieli jakieś problemy z językiem polskim, to zawsze służę im pomocą. I zwykle w okolicy matur uczniowie o tej mojej obietnicy sobie przypominają :) Nie, nie piszę im gotowców, ale sprawdzam prezentacje, wskazuję słabe punkty, pomagam opracować bibliografię (nikt ich tego nie uczy, niestety).\nWe wtorek powiedziałam basta i wybrałam się do miasta, żeby oddać co cesarskie cesarzowi. Wysiadłam na przystanku nr 6, usytuowanym na początku ulicy Lwowskiej. Moje miasto posiada taką oś, wokół której niegdyś się rozsiadło a potem rozlało na wszystkie strony. To oś wschód- zachód, Lwów - Kraków, dwie galicyjskie stolice :)\nW Urzędzie Miasta spokój, w kasie, której numer litościwie przemilczę, pani długo studiowała pismo określające wysokość rocznego podatku od nieruchomości (podatek zapłaciłam przez internet, ale z niewiadomych powodów pieniądze wróciły na moje konto, bank stwierdził,że konto odbiorcy jest nieaktualne). Całe 20,33 zł. Po chwili pani coś wklepała ale tez jej nie wyszło, przybyła z odsieczą koleżanka, po chwili druga, cała trójca uważnie czytała pismo sprzed 4 lat, a nawet ... przepis na ciasto zanotowany przeze mnie na odwrocie.\nWreszcie każda kliknęła raz i drugi i usłyszałam, że płacę 17 groszy karnych odsetek za zwłokę. Nie podejmowałabym dyskusji, gdyby nie fakt, że dowód wpłaty wystawiono na ... mojego męża. !!! Chłopina tyrał w tym czasie w swojej pracy, ale dla pań urzędniczek był w Urzędzie w mojej osobie. Jak jednak ten patriarchat jest mocno zakodowany - jest mieszkanie, jest podatek, to na pewno mąż jest właścicielem .\nZ UM udałam się do świątyni podatkowej - Urzędu Skarbowego nr 1 . W moim mieście są dwa US, mieszkańców przydzielono do nich właśnie kierując się osią podziału miasta. Mieszkam niedaleko Urzędu nr 2, ale sprawy muszę załatwiać w Urzędzie nr 1 czyli na drugim końcu miasta. Z kolei znajoma widzi "jedynkę" ze swoich okien ale musi jechać do "dwójki".\nZaprawdę, powiadam Wam, mieli rację starożytni uważający poborców podatkowych za mało godnych szacunku. W moim urzędzie od lat planowany jest remont schodów dotychczas tam prowadzących. W związku z tym zafundowano podatnikom swoisty labirynt, trzeba się kierować kartkami naklejonymi na murach, lawirować między samochodami na wewnętrznym parkingu i wspinać w mało przyjaznym i ciasnym pomieszczeniu klatki schodowej. Potem korytarzy, skręt i jesteśmy w sali obsługi. Tu już wszystko poszło szybko, jedna kolejka, dwie osoby przede mną. Pani w okienku nie odpowiedziała na moje pozdrowienie, trudno. Klepnęła potwierdzenie i byłam wolna. Korytarz, klatka, parking, kilka zdezorientowanych osób, które skierowałam na właściwą drogę...\nUrząd Skarbowy obraca miliardowymi kwotami, ale swoich chlebodawców czyli podatników nie szanuje !!! Warunki obsługi, jakie im się oferuje, są skandaliczne i na pewno odbiegają od europejskich standardów. Za rok rozliczę się przez internet.\nTagi: komunikacja urząd\nPrzystanek 21 - gra w punktualność\nNa tym przystanku wsiadam do 30, gdy wracam z zakupów w sklepie dla uboższej części społeczeństwa jak był łaskaw powiedzieć polityk z czołówki opozycyjnej. Ja tam kupuję i sobie chwalę i wara politykierom od mojego koszyka.\nOnegdaj dotarłam na ten przystanek z ciężką torbą i stwierdziłam z żalem,że właśnie mój autobus odjechał przed 3 minutami. Następny miał być o pełnej 14.00. Usiadłam w kąciku na ławce i rozglądam się, na czym tu można oko zawiesić, by potem opowiedzieć na blogu. To bardzo nijakie miejsce, za plecami budynki po dawnej jednostce wojskowej, dziś zagospodarowane przez różne przedsiębiorcze firmy i firemki.\nZa skrzyżowaniem duży i nowoczesny dom zakonnic prowadzących przytulisko dla samotnych matek. Nawet z mojego punktu obserwacyjnego widać tzw. okno życia, kilka lat temu uroczyście poświęcone przez biskupa Skworca. Jak na razie tylko jedna matka oddała tam dziecko, ale po kilku dniach zabrała z powrotem... Ale okno jest i ja popieram jego ideę - tyle rodzin czeka na dziecko, każda szansa na godne życie jest lepsza niż torba z noworodkiem na wysypisku śmieci.\nI gdy snuję takie refleksje, podjeżdża mój autobus. Pięć minut przed czasem !!! Sprawdzam dwa razy - to mój autobus. Mój a jednak nie ten, na który czekałam !!! Jadę bowiem autobusem spóźnionym prawie 15 minut !!! Winne sa oczywiście remonty i korki i wszelkie plagi drogowe...\nNastępnego dnia dopiero zauważyłam zastrzeżenie ZKM wydrukowane na każdym rozkładzie jazdy, że czas odjazdu może ulec zmianie ze względu na warunki drogowe. Ot taki wentyl bezpieczeństwa, gdyby pasażer był awanturujący się i domagający np odszkodowania za utracone korzyści. Mam jednak nieodparte wrażenie, że wielu kierowców korzysta z tego wentyla zbyt dowolnie...\nTagi: komunikacja podróż\nPrzystanki 709 i 107 - gra w numerki\nObydwa przystanki dla jednego autobusu 224, usytuowane w odległości ok 80 m od siebie: pierwszy 709 dla pasażerów odwiedzających cmentarz w Mościcach, przyjeżdżających od strony zajezdni na pętli, położony nad rowem przeciwpowodziowym, wypełnionym śmieciami, butelkami i wypalonymi zniczami. Uciążliwy dla starszych osób, które obawiają się, że przy zachwianiu równowagi mogą wpaść do głębokiej fosy. Żadnego zadaszenia, żadnej ławki, tylko metalowy słupek z rozkładem jazdy. Czekający stoją na prowizorycznym mostku nad rowem, w razie deszczu chronią się pod drzewami. Gorzej, gdy jest burza...\nPrzystanek 107 usytuowano jako rzekłam wcześniej, przy supermarkecie Dąbrówka. Chyba jedyna taka sytuacja w mieście, by autobus zatrzymywał się ponownie po 80 metrach. Ale dla niezmotoryzowanych klientów Dąbrówki to wygodne rozwiązanie. Długo nie mogłam dopatrzyć sie numeru przystanku, zakleili go bowiem kibice Wisły swoimi wlepkami. Przy pomocy klucza wydrapałam odpowiedni kawałek i stąd wiem, że to 107 :)\nTen supermarket w sąsiedztwie cmentarza to swoiste signum temporis. W weekendy cieszy się ogromnym powodzeniem. Słynie m.in. z tanich zniczy i wkładów do nich. Prawdopodobnie biłby rekordy obrotów we Wszystkich Świętych, Boże Narodzenie i Wielkanoc. Ponieważ to są dni zakazane dla handlu, to zarabiają prywatni sprzedawcy cmentarnych utensyliów dyktując ceny z chmurki zdjęte.\nKilkadziesiąt metrów za sklepem wybudował sobie dom nasz kolega. Nie narzeka na sąsiedztwo, ostatecznie stali mieszkańcy cmentarza tylko raz w roku przyjmują najazd gości... A poza tym są spokojni, cisi, nie piją, nie urządzają awantur i nie rozjeżdżają rabatek.\nTagi: cmentarz handel komunikacja\nPrzystanek 209 - gra z cieniami umarłych\nTen przystanek usytuowany jest tuż przy bramie największego cmentarza komunalnego w moim mieście a celem mojej wczorajszej podróży był malutki grób naszego syna M. który właśnie 11 kwietnia obchodziłby swoje 18 urodziny. Trudno mi samej uwierzyć, że to już 18 lat, ponieważ pamiętam tamtą chwilę jakby to było kilka dni temu...\nMały wydzielony plac na groby dziecięce powstał przed 20 laty i grób M. był tam jednym z pierwszych, obecnie kwatera zapełnia się w przerażającym tempie. Są groby zadbane i zaniedbane, są odwiedzane raz w roku i takie, gdzie matki przychodzą co kilka dni.\nObok M. pochowano Marysię W, cóż to był za pogrzeb !!! Tłum ludzi, księża, histeryzująca matka i rodzina, wielki drewniany krzyż z intrygującą tabliczką "śp Maria W, córka Zofii W. i Stanisława N."\nI to był ostatni kontakt rodziny z pochowanym dzieckiem, mogiłka zaczęła się zapadać, krzyż się rozpadł, została tylko rdzewiejąca tabliczka. Jak mogę tak dbam i o ten grobek, zawsze pamiętam o zniczu dla małej i drobnych ozdobach. Woziłam ziemię, ogrodziłam, ale grób stale się zapada tak jak zapadła się w rodzicach pamięć o tym maleństwie. Miała rację Szymborska pisząc "umarłych wieczność dotąd trwa dokąd pamięcią im się płaci".\nPosadzone u naszego M. bratki pięknie zakwitły i rozjaśniły ten dzień, jak zwykle pojawił się mały ptak, który przysiada na sąsiednich krzyżach i patrzy i ćwierka. Czy to Ty, synku ? Zdobyłam się na ekstrawagancję i postawiłam między bratkami kolorową osiemnastkę...\nDlaczego gra z cieniami umarłych ? W literaturze religijnej i w poezji często pojawia się zwrot 'cienie umarłych", nawet w Starym Testamencie u Izajasza proroka pojawia się zapowiedź: "Przebudzą się ci, co w prochu spoczywają, i wznosić się będą okrzyki radości. Bo jako rosa na ziołach - będzie rosa Twoja i ziemia wyda cienie umarłych" (Iz.26.19)\nCienie umarłych przebłagiwał ofiarą Odyseusz, cieniem u Norwida odjeżdżał Bem, cieni umarłych rycerzy przyzywał Baczyński, bohaterowie "Dziewczyny "Leśmiana jeszcze jako cienie zmarłych toczyli walkę z murem.\nKilka lat trwało pogodzenie się z faktem, że M. nie żyje. Wtedy napisałam ten wiersz, nie spełnia on zapewne wymogów stylistycznych i wersyfikacyjnych, ale wyraża to, co czuje każda matka, której przychodzi odwiedzać dziecko w takim miejscu:\nPrzez moje życie przechodzisz cieniem\n...nie dreptały Twoje nóżki - pewnie były słabe\nPatrzysz na mnie okiem sinego bratka\n...nie widziałam Twoich oczu - pewnie były jasne\nChwytasz mnie źdźbłami suchej trawy\n...nie chwytałeś światła paluszkami - pewnie były miękkie\nŚmiejesz się wróblim świergotem\n...nie słyszałam Twego śmiechu - pewnie był radosny\nPłaczesz w szeleście suchej wstążki\n...nie słyszałam Twego płaczu - pewnie cierpiałeś\nIdziesz za mną Synku\nTagi: cmentarz komunikacja literatura ludzie śmierć\nPrzystanek 69 - gra w skojarzenia ?\nNie, nie będzie skojarzeń z tą liczbą...Męczyłam się z nią jako numerem mieszkania przez kilkanaście lat i z ulgą pożegnałam idąc na swoje :)\nWsiadłam na przystanku nr 69 usytuowanym obok Maxa, czegoś pośredniego miedzy dawnym domem towarowym a obecną galerią. Pan kierowca 224 nie miał dobrego dnia, więc demonstracyjnie palił podczas jazdy papierosa. Ponadto arogancko wypowiadał się o kierowcy czerwonej fabii, która jechała przed nami - rzekomo za wolno, a wg mnie jak najbardziej zgodnie z przepisami. Burkliwie odpowiadał na pytania pasażera a w końcu zrugał starszego pana, który oparł się o okienko biletowe.\nPodróż 224 ma dla mnie swoisty urok: tuż za granicą miasta zaczynają się przystanki administrowane przez Gminę T. Różnią się od miejskich solidnością wykonania ale i przesłaniem, które każdy z nich zawiera.\nOtóż w tylnej ścianie każdej wiaty wycięto fragmenty jakiegoś wiersza lub ważnej prozy autorów polskich. I tak w Zbylitowskiej Górze wita odezwa do ludzkości o zachowanie przyrody i szacunek dla środowiska naturalnego. Na przystanku przy Cichociemnych 1 można poczytać słowa JP2 skierowane do młodzieży. A dalej Przerwa Tetmajer i "Mów do mnie jeszcze", Lechoń z "Preludium", Szymborska z "Gawędą o miłości ziemi ojczystej", jest oczywiście i Gałczyński i jeszcze raz JP2 ...\nCo ciekawe, te przystanki nie uległy degradacji z rąk Obcych, mnie osobiście taki pomysł na propagowanie poezji bardzo się podoba. Muszę kiedyś wybrać się w przeciwnym kierunku i zobaczyć inne przystanki Gminy. Ciekawe czy nazwiska poetów i wiersze się powtarzają :)\nTagi: komunikacja kultura poezja\nPrzystanek 510 - gra z plakatem w tle\nTen przystanek usytuowany jest w bezpośrednim sąsiedztwie plant kolejowych, noszących oficjalnie nazwę Plant im. Józefa Jakubowskiego* . Przystanek ogromny, składa się z kilku wiat , w tym jedna przeznaczona jest dla busów. Panuje tu wieczny ruch, ponieważ wsiadają pasażerowie, którzy przyjechali pociągami .\nJak na wszystkich przystankach w moim mieście i tutaj wisi plakat promujący kulturę ustępowania miejsca. Urząd Miasta ogłosił był konkurs "Ustąp miejsca, uprzejmość nic nie kosztuje", którego założenia były wielce szlachetne : uczyć wrażliwości na potrzeby słabszych i zachęcać do ustępowania miejsca osobom starszym w miejskich środkach lokomocji.\nZwyciężyła uczennica szkoły plastycznej i teraz plakat jej autorstwa zdobi przystanki: stylizowana postać na stylizowanym wózku inwalidzkim, napis "Ustąp miejsca ZROZUM".\nPatrzę na ten plakat i zastanawiam się, jaki to dziwny zbieg okoliczności - konkurs został ogłoszony prawie jednocześnie z likwidacją kilku linii autobusowych, ograniczeniem wielu kursów, zagęszczeniem pasażerów w mało pojemnych autobusach z 13 miejscami do siedzenia.\nPatrzę na ten plakat i przypominam sobie tego starca bluzgającego na Bogu ducha winną dziewczynę siedzącą obok niego "Rusz się krowo, ja chce wysiąść", w przekonaniu zapewne , że dziewczyna umie czytać w myślach i wie, że on ma zamiar wysiadać.\nPatrze na ten plakat i przypominam sobie moment, kiedy mimo zmęczenia prawie ośmiogodzinnym uganianiem się za wnuczką, ustąpiłam miejsca ciężarnej młodej kobiecie i usłyszałam od starszej zażywnej jejmości " Mnie to nie miał kto ustąpić, ale takiej co umie tylko nogi rozkładać, to pani ustępuje ".\nPatrzę na ten plakat i widzę tych czterech mężczyzn w sile wieku, którzy zajęli całą ławkę na przystanku, rozsiedli się, a dłonie zacisnęli na brzegu i siedzieli pochyleni do przodu jakby za chwilę mieli wystartować do biegu swojego życia. I staranowali mnie, gdy nadjechał autobus a moje zakupy rozsypały się na przystanku.\nPatrzę na ten plakat i czarno widzę. Nie tylko dlatego, że takie ma tło.\n*Józef Jakubowski 1861-1942, prawnik, podróżnik, inicjator i pierwszy dyrektor muzeum w moim mieście


Matka Boża Siewna - Parafia Krasienin\nYou are here: Home » Patroni Parafii i Błogosławieni » Matka Boża Siewna\n„Narodzenie” Najświętszej Maryi Panny w liturgii Kościoła powszechnego ma rangę święta, natomiast w kościołach pod wezwaniem Narodzenia Najświętszej Maryi Panny obchodzi się uroczystość. W naszej Archidiecezji tak jest w Krypnie i Kundzinie. Teksty liturgiczne przybliżają nam tajemnicę „narodzenia”. W kolekcie mszalnej wspomina się, że „macierzyństwo Najświętszej Dziewicy stało się początkiem naszego zbawienia”, dlatego prosimy, aby święto Jej narodzenia utwierdziło nas w pokoju. Modlitwa nad darami zawiera prośbę o oczyszczenie nas z grzechów przez Chrystusa i uczynienie naszej ofiary, w której uczestniczymy, miłej Bogu. W modlitwie po Komunii prosimy Boga, aby w święto Narodzenia Najświętszej Maryi Panny napełnił Kościół (którym jesteśmy) swoją radością przez Maryję, która dla całego świata stała się nadzieją i jutrzenką zbawienia. Czytania mszalnej Liturgii słowa przypominają, że Mesjasz będzie pochodził z Betlejem i dzięki temu to miasto stanie się sławne (Mi 5,1-4a); także Bóg współdziała z tymi, którzy Go miłują (Rz 8,28-30). W Ewangelii anioł przekonuje św. Józefa, aby nie bał się, przyjął do swego domu Maryję, bo Ona urodzi Zbawiciela świata (Mt 1,18-23). W Liturgii Godzin (t. IV, s. 1138-1139) św. Andrzej z Krety, biskup w swoim kazaniu tłumaczy znaczenia święta Narodzenia Najświętszej Maryi Panny: „(…) Niech zatem całe stworzenie śpiewa, raduje się i pomnaża wesele dnia dzisiejszego. Mieszkańcy ziemi i niebios niech wspólną święcą dziś uroczystość. Niechaj wspólnie świętują wszyscy na ziemi i w niebie. Dziś bowiem wzniesiony został przybytek Stwórcy wszechświata, dziś stworzenie mocą niepojętego zamysłu Boga przygotowuje nowe mieszkanie Stwórcy”.


Okulista Białystok, stomatolog Sosnowiec i ortodonta Gdynia a możliwości leczenia - Modowe aktualności\nLuty 23, 2018 Luty 23, 2018 przez M.B\nJeśli skuteczne leczenie to tylko stomatolog (wykonuje także implanty ursynów) Sosnowiec\nLekarz, którego obdarza się zaufaniem, zwykle wybierany jest z rekomendacji znajomych czy rodziny. Biorąc pod lupę specjalistę, takiego jak stomatolog Sosnowiec zaproponować może wyjątkowo szeroką bazę możliwości. To właśnie właściwe podejście do każdego pacjenta powoduje to, że każdego miesiąca lekarz odnotowuje wzrastającą liczbę pacjentów. Wybierając sosnowieckiego stomatologa, stawia się dziś na najlepsze opcje leczenia w naszym kraju.\nW jaki sposób można umówić się na wizytę – sklepów (zobacz kliknij w link) Białystok\nZnaczne zainteresowanie, jakie przejawiają pacjenci w Polsce wizytą u eksperta, jakim jest okulista Białystok sprawia, że nie zawsze w łatwy sposób można umówić się nawet na wizytę kontrolną. Stali pacjenci mają tego pełną świadomość i umawiają się ze znacznym wyprzedzeniem, by uniknąć jakiegokolwiek konfliktu. Możliwości ustalenia określonego terminu nie są jednak kłopotem, tak jak problemu pacjentom nie sprawi cena za leczenie, która jest niesamowicie zrównoważona.\nPrzetestowany ortodonta Gdynia\nBiorąc pod uwagę odpowiednie podejście, specjalista taki jak ortodonta Gdynia może zaoewnić dostosowane profesjonalnie aparaty, w zależności od wady zgryzu. Dalsze wizyty kontrolne nie są wymagające finansowo, jednak warto zgłaszać się do lekarza systematycznie, aby nie mieć problemów ze zdrowiem w przyszłości. Ustalenie wizyty nic nie kosztuje, a kontrola może jedynie polepszyć kurację. Nie zwlekaj ani chwili i zainwestuj w swoje zdrowie już dzisiaj!\nKategorie Pamiętaj o zdrowiu!Tagi dzieci, Leczenie, lekarz, pacjenci, zdrowie\tZobacz wpisy


hdl - algi Spirulina i Chlorella\nSpirulina/Nie udało się zaimportować tagu wpisu %s hdl\nCholesterol – czym jest?\nPrzez Spirulina|2020-01-08T16:01:16+01:008 stycznia, 2020|Zdrowie|0 komentarzy\nCholesterol to organiczny związek chemiczny - lipid z grupy steroidów, obecny jest w organizmie każdego człowieka. Pełni szereg niezwykle ważnych funkcji, jednak może się także przyczyniać do rozwoju stanów patologicznych, wynikających zarówno z nagromadzenia jego cząsteczek w ustroju, jak również zaburzeń w ich metabolizmie.\nSposoby na podwyższony cholesterol\nPrzez Spirulina|2018-09-11T16:32:45+02:0011 września, 2018|Zdrowie|0 komentarzy\nBardzo duże znaczenie w redukcji wysokiego poziomu cholesterolu ma prawidłowe odżywianie się, a także aktywność fizyczna. Jak więc wprowadzić zbilansowaną dietę, aby utrzymać prawidłowy stan cholesterolu? Oto sprawdzone sposoby na podwyższony cholesterol.


16 lutego, 2010 o 9:06 am #17151\nAby wytworzyć jakiś produkt np.zrobić zastrzyk musisz mieć lek, strzykawkę, igłę i pielegniarka musi to wykonać – ich koszt to koszt bezpośredni, trzeba jeszcze mieć gdzie wykonać czyli pomieszczenie, które trzeba ogrzać, dokumentację w której trzeba odnotawać wykonanie itp – to koszty pośrednie. Ktoś tę pracę musi zorganizować- magazyn wydać leki, dyrektor podpisać kontrakty, księgowość rozliczyć faktury – to koszty zarzadu.\nKoszty bezpośrednie i pośrednie to jednostkowy koszt wytworzenia.\nJeśli dodasz koszty zarządu masz jednostkowy koszt własny pojedynczej procedury.\nNa każde świadczenie składa się kilka procedur (np. lecząc złamanie masz założenie gipsu, badanie lekarskie, zastrzyk przeciwbólowy, może być zespolenie operacyjne). Sumując jednostkowe koszty własne dla danego świadczenia np. zastrzyk *5 + rtg*2 =koszt własny świadczenia.\nNie wiem czy jasno piszę ale moim zdaniem tak to wygląda.


Pittacus Lore - Droga dziewiątego / The Rise of Nine premiera książki, polska data wydania\nDataPremiery.pl » Książki » Fantastyka » Pittacus Lore - Droga dziewiątego\nPittacus Lore - Droga dziewiątego\nAż do dnia, kiedy spotkałam Czwartego, czyli Johna Smitha, byłam sama.Uciekałam, ukrywałam się i walczyłam, aby nie dać się zabić. Gdy połączyliśmy siły, nasza moc znacznie wzrosła, ale wkrótce musieliśmy się rozdzielić i wyruszyć na poszukiwanie pozostałych...Udałam się do Hiszpanii, chcąc odnaleźć Numer Siódmy, a tymczasem czekał tamna mnie ktoś jeszcze – mała dziewczynka, która okazała się dziesiątym członkiemGardy ocalonym z zagłady Lorien. Nazywa się Ella i jest młodsza od nas, lecz nie ustępuje nam odwagą. Razem musimy namierzyć pozostałych – w tym Johna. Ale nie tylko my ich szukamy.Pittacus Lore jest głową Starszyzny Loryjczyków. Posiada moce, o jakich posiadaniu wy marzycie. Potrafi robić rzeczy, o jakich wy możecie tylko pomarzyć. Widział rzeczy, jakich nigdy nie zobaczycie. Od dwunastu lat mieszka na Ziemi, szykując się do wojny, która zdecyduje o losie naszej planety. Nikt nie zna miejsca jego pobytu.\nNo wreszcie data premiery,\nKiedy premiera Pittacus Lore - Droga dziewiątego? Kiedy wychodzi Pittacus Lore - The Rise of Nine?\nData wydania książki zaplanowana została na 20.02.2013. Nowa książka Pittacus Lore z 2013 roku to główny temat tego artykułu i tej podstrony. U nas znajdziesz fragmenty tego utworu literackiego. Pooglądaj zwiastun i przeczytaj naszą zapowiedź. Znajdziesz tutaj również galerię zdjęć, zwiastuny, trailery, klipy wideo, nasze recenzje oraz oceny, dzięki czemu poznasz interesujące nowości oraz zapowiedzi, a także wszystkie nadchodzące premiery 2013 roku.\nNowa książka Pittacus Lore - Droga dziewiątego data premiery


ANY - Action Near You: znajdź swoje bratnie dusze - AntyApps : AntyApps\nWybrane tagi: any-action-near-you-znajdz-swoje-bratnie-duszex Wyczyść wszystkiex\nANY – Action Near You: znajdź swoje bratnie dusze\nGdy przeprowadzacie się w nowe miejsce i nie do końca macie okazję poznać kogoś ciekawego w pracy czy szkole, jedyna nadzieja w osobach, które podobnie spędzają wolny czas. Nie zawsze jednak nadarza się okazja czy może nie zawsze mamy czas, by chodzić i szukać miejsc, gdzie pasje kwitną, a my wreszcie mamy z kim pogadać. Dla takich osób powstała właśnie aplikacja ANY – Action Near You, która skupia ludzi o podobnych zainteresowaniach.\nLogujemy się przez portal Facebook, bo to stamtąd trafiać będą informacje do aplikacji. Musimy też podać numer telefonu, na który otrzymamy kod walidacyjny – bez niego nie wejdziemy do programu. Następnie wybieramy nasze zainteresowania spośród dyscyplin sportu głównie, choć do wyboru mamy także shopping, zwiedzanie, kawa na mieście, podróże, gry miejskie lub planszowe, a nawet spacery z psem. Kolejnym etapem będzie przebrnięcie przez kilka slajdów tutorialu, by wiedzieć, co zrobić krok później.\nNa ekranie wyświetli się mapa najbliższej okolicy, gdzie zaznaczone będę fioletowymi kółkami miejsca, gdzie znajdziemy osoby o podobnych do naszych zainteresowaniach. U dołu ekranu widnieją pola z wybranymi przez nas zajęciami wraz z liczbą osób, które dokonały tego samego wyboru. Przenosząc kółko z konkretną aktywnością na mapę, możemy utworzyć wydarzenie, na przykład bieganie w parku czy grupowe wyjście do kina, ustalając jego datę, adres oraz limit miejsc. Od tego momentu może się na nie zapisać każdy, kto będzie miał na to ochotę i zmieści się w przewidywanej liczbie osób. Również my, jako organizatorzy, mamy możliwość zaproszenia znajomych na wydarzenie drogą mailową lub wybierając ich spośród użytkowników aplikacji. Ponadto możemy obserwować listę zapisanych uczestników oraz kontaktować się z nimi przez czat, który rozpoczniemy w zakładce wydarzenia. W przypadku, gdy zmienią się nasze plany albo zapisze się zbyt mało osób, w każdej chwili możemy anulować akcję.\nANY – Action Near You z pewnością spodoba się tym, którzy cierpią na brak znajomych, którzy podzielają ich zainteresowania. O ile łatwiej i przyjemniej jest pielęgnować pasję, kiedy dzielimy ją z innymi i wspieramy się nawzajem? Być może nawet odkryjecie w sobie talent organizatorski, co z czasem zaowocuje na arenie całego kraju? Aplikacja jest bardzo intuicyjna i prosta w użytkowaniu, jednak w Google Play dostępna jest dopiero wersja beta. Z pewnością będę śledzić rozwój programu i mam nadzieję, że gdy dołączą do niej użytkownicy, świetnie będzie spełniać swoje zadanie, bo potencjał jest, moim zdaniem, bardzo duży.\nAplikacja dostępna jest za darmo na razie na urządzenia z systemem Android, jednak w perspektywie kilku miesięcy ma pojawić się również wersja na iOS.\nPodsumowanie tygodnia — 28 III 2016\nMoodtrack Diary -- W tej społeczności podzielisz się swoimi emocjami\nAgregator newsów Socialife z Xperii dostępny teraz dla wszystkich


Mata edukacyjna dla dziecka GRZECHOTKI - Joko - Bawialnia Foka Stara - internetowy sklep z zabawkami\n» Mata edukacyjna dla dziecka GRZECHOTKI\nKod produktu: za-3497\nDuża mata z pałąkami i zabawkami przeznaczona jest dla niemowlaka od pierwszych jego dni życia. Zestaw wykonany bardzo efektownie w atrakcyjnych kontrastowych kolorach. Mata z różnymi opcjami wykorzystania będzie rosła wraz z maluszkiem.\nNa początku będzie to miejsce do obserwowania otaczającego go świata. Lada moment niemowlak zacznie wyciągać rączki i nóżki do wiszących zabawek, podnosić główkę, obserwować czarno białe wzory. Mata wykonana jest z materiału, który łatwo utrzymać w czystości. Dodatkowym atutem maty jest fakt składanych boków, dzięki czemu maluszek będzie mógł obserwować wzory otaczające go. Dzięki zawieszonym zabawką wzbudzi ciekawość każdego maluszka. Następnym krokiem będzie raczkowanie, gdzie maluszek będzie mógł raczkować pod pałąkami.\nMata pobudza dziecięcą wyobraźnię, przyciąga uwagę oraz pomaga poszerzać zdolności motoryczne i manualne. Mata bez problemu sprawdzi się w mieszkaniu, ogrodzie, na plaży, jest duża, komfortowa, wygodna.\n- kolorowa, kontrastowa mata\n- materiałowe maskotki\n- wysokość do pałąka 50 cm\nwymiary opakowania 60 x 57 x 8 cm


Usługi SAP świadczone przez Plaut i S&T - Computerworld - Wiadomości IT, biznes IT, praca w IT, konferencje\nUsługi SAP świadczone przez Plaut i S&T\n05.06.2002, godz. 09:41\nFirmy Plaut AG i S&T (System Integration & Technology Distribution AG) z Wiednia rozpoczynają współpracę dotyczącą usług konsultingowych i sieciowych SAP w regionie Europy Centralnej i Wschodniej.\nObie firmy, zatrudniając razem 300 konsultantów, działają w 14 krajach, oferując międzynarodowym korporacjom wsparcie techniczne w zakresie usług sieciowych. Jako wyspecjalizowany integrator systemów firma S&T dostarcza infrastrukturę, konsultacje oraz szkolenia. Wiedzę z zakresu systemów SAP zapewnia Plaut, jako międzynarodowa firma doradcza. Plaut i S&T będą współpracować przy pozyskiwaniu nowych klientów, implementacji systemu, szkoleniu pracowników oraz w usługach IT, takich jak zarządzanie systemem SAP.\nAlians firm ma na celu wzmocnienie ich pozycji w regionie Europy Środkowej i Wschodniej. Dla firmy Plaut jest to kolejny etap w zdobywaniu rynków tego regionu, następujący po utworzeniu oddziałów na Węgrzech, w Republice Czeskiej, Słowacji, Polsce i Rumunii.


Woda i ścieki | Munters\nSkraplanie zachodzi przy zetknięciu się ciepłego, wilgotnego powietrza z zimną powierzchnią. Przykładem może być zimny napój wyjęty z lodówki i pozostawiony w temperaturze pokojowej. Na butelce czy puszce skropli się para wodna. W oczyszczalni ścieków ten sam proces zachodzi, kiedy woda w rurach jest chłodniejsza niż otaczające powietrze, powodując kondensację. Takie skropliny wywołują korozję rur i urządzeń elektronicznych, a także rozwój pleśni i usterki spowodowane kondensacją na lampach UV.\nW przeszłości problem rozwiązywano za pomocą grzejników, jednak suche powietrze dostarczane przez Munters wymaga jedynie 1/6 energii potrzebnej do ogrzewania i daje lepsze rezultaty.


Artystycznie: Zielona żółta "pani wiosna" - Medalion sutasz\nZa oknem już powoli pokazują się pierwsze oznaki wiosny. Aby przywitać ją w należyty sposób postanowiłam zrobić medalion taki, który przyciągnie uwagę soczystą zielenią. Udało się. Spodobał się kilku osobom a to mnie najbardziej cieszy. Myślę, że połączenie żółtego i zielonego nie jest łatwe ale zawsze warto próbować.\nMedalion wystawiony będzie w Srebrnej Agrafce. Dla zainteresowanych zakupem cena na blogu 38 zł + 7 zł koszt wysyłki.\nAutor: Katarzyna Reguła-Lubińska o 18:14


Wiosenna pielęgnacja - Krystyna Bałakier\nKrysiu, Ivostin to świetna firma, ich krem bardzo mi pomógł gdy bardzo wysuszyła misie skóra twarzy. Kosmetyczka radziła piling i krem nawilżający. Stworzyło to krąg nie do opanowania. Dopiero farmaceutka w aptece poradziła mi Ivostin, który sama używa. Skórę WYLECZYŁAM i dosyć długo używałam. Teraz o nim zapomniałam, ale wrócę! I polecam. Teraz używam Biotaniqe z wit C i jestem zadowolona.\nSerdecznie pozdrawiam z upalnej Warszawy.\nDobrze wiedzieć, ze Ci pomógł. Mam wrażenie, że bardzo dobrze regeneruje skórę, szczególnie w nocy. Cieszę się, bo to polska firma, a ja takie lubię polecać. Czasem te polskie produkty są tańsze i o wiele lepsze niż zagraniczne. Pozdrawiam Cię serdecznie.\nPiszę w telefonie, wymęczona upałem i małym ale kloptliwym sprzątaniem, stąd te błędy.\nOczywiście IWOSTIN na wodzie z Iwonicza! Uff!\nRozumiem. Wszyscy jesteśmy zmęczeni ostatnimi upałami. Dzisiaj we Wrocławiu na szczęście tylko 21st. i bardzo przyjemnie. Miłego wieczoru.\nKosmetyki Iwostin, to te z nielicznych, które lubię:))\nTych nie znam, ale szczerze też Ci mogę Krysiu polecić krem z filtrem50 tej marki:)\nTo mnie bardzo cieszy, bo wiem, że znasz się na kosmetykach. Dziękuję za komentarz i serdecznie pozdrawiam.


Szczecin Osów, domy na sprzedaż » nportal.pl\nJesteś tutaj nportal.pl domy zachodniopomorskie Szczecin Szczecin Osów\nZnaleziono 30 ogłoszeń, średnia cena 849 966 zł (4746 zł/m²)\nDom jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej w miejscowości Szczecin w dzielnicy Osów Parter: , duży Salon z aneksem kuchennym , jadalnia , osobny pokój stanowiący osobny gabinet, WC pomieszczenie gospodarcze i kotłownia oraz obszerny hall z wnękami do zabudowy na szafy, Piętro: pokój w wydzielona łazienką, dwa osobne pokoje , garderoba, łazienka ogólnodostępna oraz pomieszczenie gospodarcze z miejscem na pralkę. Klatka schodowa łącząca poziomy parteru i pietra schodami zabiegowymi. Standard wykończenia: Ściany z tynkami gipsowymi, Podłogi - cementowe;\nPrzepiękny dom na sprzedaż na osiedlu Osów. Wolnostojący dom o pow. 173,59m2 wybudowany z cegły w 2002 roku, obecny stan domu określa się na bardzo dobry. Właściciele cały czas dbają o stan techniczny budynku w środku jak i na zewnątrz. Generalny remont w środku budynku był w 2017r. Elewacja odnowiona w 2017 r., a dach w 2016 r. W środku nieruchomość zachowana w kolorystyce bieli i beżu co daje wrażenie przestrzeni i świeżości. Dodatkowym elementem tworzącym przestrzeń jest salon, gdzie wysokość wynosi 8 metrów. W całym domu na podłogach położona jest\nPrzedmiotem oferty jest komfortowy dom jednorodzinny w zabudowie bliźniaczej położony w Szczecinie, w dzielnicy Osów. Dom ma wyjątkowo przemyślany i bardzo funkcjonalny rozkład. Parter domu zaplanowany jako otwarta przestrzeń, na którą składają się salon z miejscem na kominek i wyjściem na taras oraz kuchnia w postaci oddzielnego pomieszczenia, połączona jadalnią z salonem. Dodatkowo, na parterze znajduje się przedsionek z miejscem na dużą szafę, toaleta, przy której znajduje się schowek np. na odkurzacz, duże pomieszczenie gospodarcze z wyjściem na\nOFERTA SPRZEDAŁY DOMU WOLNO STOJĄCEGO POŁOŻONEGO NA OSOWIE- W CHARAKTERZE DWORKU - DOM 2-RODZINNY Oferta sprzedaży atrakcyjnego domu z 2007 roku, położonego w prestiżowej dzielnicy jaką jest Osów. Charakterystyczna bryła dworku współgra z przemyślanym planem wnętrza. Nieruchomość posadowiona jest na działce o powierzchni 1070m2. Na działce ekologiczna oczyszczalnia ścieków. Powierzchnia parteru domu 165m2 plus garaż (18,5,m2) piętro domu obecnie stanowi otwartą przestrzeń w stanie deweloperskim, oddzielona drzwiami od schodów. Powierzchnia całkowita\nREZYDENCJE MIODOWA GUBAŁÓWKA Miodowa Gubałówka to kameralne osiedle, na którym obecnie powstaje zespół budynków jednorodzinnych dwu-lokalowych o powierzchni użytkowej 212 m2 każdy i będzie osiedlem o charakterze zamkniętym: - Teren ogrodzony, - Brama wjazdowa na pilota, - Instalacja domofonowa, - Droga wewnętrzna. W aktualnym etapie inwestycji dostępne są już cztery lokale: A1 cena 830.000zł - działka indywidualna 366,8 mkw + 56,1 mkw powierzchni w częściach wspólnych terenu A2 cena 795.000zł - działka indywidualna 212,7 mkw + 56,1mkw powierzchni w\n7 pokoi 332 m² działka 2950 m²\nPiękny, stylowy i rodzinny dom, z nutą nowoczesności wybudowany został w 2002 roku, na dużej, mającej prawie 3000m2 działce. Budynek ma powierzchnię ok.330m2, parterowy z użytkowym poddaszem, wybudowany został z cegły, ocieplony styropianem i wełną. Dach spadzisty kryty dachówką. Okna nowe, mahoniowe z eleganckimi, delikatnymi, dwustronnymi szprosami. Drzwi wejściowe do budynku - drewniane z przeszkleniami. Dom jest wyjątkowo funkcjonalny i przestronny, został tak zaprojektowany aby wygodnie mieszkało się nawet dużej rodzinie. Na parterze znajduje się\nNowoczesny dom położony na pięknej działce 899m2 w jednej z najatrakcyjniejszych dzielnic Szczecina - Osów. Nieruchomość położona przy bocznej spokojnej, ślepej ulicy. Działka w prostokącie o szerokości ok 24,5m długość 37m zabudowana domem wolno-stojącym o nowoczesnej bryle wybudowanym w 2011 roku. Budynek rozsądnie posadowiony na działce, przytulony do strony wschodniej, wjazd od strony południowo-wschodniej, wyjście na ogród od strony zachodniej co sprawia, że dom jest jasny i ładnie doświetlony. Powierzchnia całkowita budynku 257,28m2 , powierzchnia\n- OFERTA SPRZEDAŁY DOMU WOLNO STOJĄCEGO POŁOŻONEGO NA OSOWIE- W CHARAKTERZE DWORKU - DOM DWU-RODZINNY - OSOBNE PRZESTRZENIE MIESZKALNE - !!! Nowa obniżona cena !!! Przedmiotem oferty jest atrakcyjna nieruchomość z 2007 roku, położona w najpiękniejszej dzielnicy Szczecina - w luksusowej części Osowa. Wyjątkowa lokalizacja : obok szczecińska Gubałówka, turystyczne szlaki Puszczy Wkrzańskiej i nieco dalej Jezioro Głębokie. Projekt domu - indywidualny - to idealna propozycja dla osób poszukujących syntezy tradycji i wygody. Charakterystyczna bryła dworku\nNa sprzedaż nowoczesny dom położony na pięknej działce 899m2 w jednej z najatrakcyjniejszych dzielnic Szczecina - Osów. Nieruchomość położona przy bocznej spokojnej ulicy. Działka w prostokącie o szerokości ok 24,5m długość 37m zabudowana domem wolno-stojącym o nowoczesnej bryle wybudowany w 2011 roku. W sąsiedztwie inne budynki wolnostojące. Budynek rozsądnie posadowiony na działce, przytulony do strony wschodniej, wjazd od strony południowo-wschodniej, wyjście na ogród od strony zachodniej co sprawia, że dom jest jasny i ładnie doświetlony.\nPrzytulny wolnostojący dom z garażem w bryle budynku, podpiwniczony, z dużym tarasem i zacisznym ogrodem. Położony na Osowie. Powierzchnia użytkowa domu 160 m2, działki 640 m2, taras 35 m2. Układ pomieszczeń funkcjonalny oraz idealny dla rodziny 2 plus 2. Ogród od strony zacisznej z tyłu domu, natomiast główne wejście do domu znajduje się od ulicy. Parter (salon z wyjściem na taras i ogród, kuchnia z oknem półotwarta, łazienka z toaletą, przedsionek i korytarz, schody), piętro (trzy pokoje, łazienka, korytarz), przyziemie (jeden wydzielony pokój typu\nNa sprzedaż dom w zabudowie szeregowej na Osowie . Przytulny domy z tarasem , ogródkiem, garażem na działce 112 m2. Powierzchnia użytkowa 110 m2. Wykończenie domu: - okna plastikowe - trójkomorowe - bramy garażowe automatyczne - parapety wewnętrzne konglomerat - parapety zewnętrzne - schody wewnętrzne betonowe lane - możliwość instalacji Inteligentnego Domu firmy Ampio - więcej szczegółów: - ściany zewnętrzne silka - ściany wewnętrzne otynkowane - posadzki przygotowane do położenia podłóg - ogrodzenie posesji - drogi wewnętrzne kostka polbruk - strop\nNa sprzedaż dom w zabudowie szeregowej na Osowie .( środkowy szeregowiec) Przytulny domy z kominkiem,tarasem , ogródkiem, garażem i miejscem parkingowym na działce 170 m2. Powierzchnia użytkowa 130 m2. Wykończenie domu: - okna plastikowe - trójkomorowe - bramy garażowe automatyczne - parapety wewnętrzne konglomerat - parapety zewnętrzne - schody wewnętrzne betonowe lane - możliwość instalacji Inteligentnego Domu firmy Ampio - więcej szczegółów: - ściany zewnętrzne silka - ściany wewnętrzne otynkowane - posadzki przygotowane do położenia podłóg -\nPrzepiękny dom w zabudowie bliźniaczej w cichej dzielnicy Szczecina Osów. Dom w stanie deweloperskim (na etapie stawiania ścian działowych, działka 210m2). Powerzchnia całkowita 136m2 w tym możliwość zagospodarowania dodatkowej powierzchni poddasza 20m2, powierzchnia użytkowa 115m2. Piętro bez skosów. Parter: - Pokój dzienny z aneksem kuchennym - wyjście do ogrodu - WC - Pomieszczenie gospodarcze ? - Garaż z bezpośrednim przejściem do domu Piętro: - Trzy sypialnie - Łazienka Oddanie do użytkowania - Lipiec 2019. Zapraszam na prezentację. -Kupujemy\nNowoczesny 4. pokojowy NOWY dom wolnostojący na Osowie o powierzchni użytkowej 107,44 m2 położony na działce o powierzchni 242 m2. Dom jest położony na nowym osiedlu domów jednorodzinnych, w dzielnicy Osów, w rejonie ulic Miodowej, Tadeusza Piotrowskiego i Koziego Wierchu. Dom składa się z: Poziom I: - pokoju dziennego (31,72 m2) - kuchni (13,47 m2) - łazienki (3,58 m2) - przedsionka (4,14 m2) - hallu (3,38 m2) - pomieszczenia gospodarczego (0,90 m2). Poziom II: - 3 sypialni (dwie po 13,33 m2 i 8,87 m2) - łazienki (8,87 m2) - hallu (3,91 m2) -\n1 pokój 136 m² 2 piętra\nPrzepiękny dom w zabudowie bliźniaczej w cichej dzielnicy Szczecina Osów. Dom w stanie deweloperskim (na etapie stawiania ścian działowych, działka 186m2). Powerzchnia całkowita 136m2 w tym możliwość zagospodarowania dodatkowej powierzchni poddasza 20m2, powierzchnia użytkowa 115m2. Piętro bez skosów. Parter: - Pokój dzienny z aneksem kuchennym - wyjście do ogrodu - WC - Garaż z bezpośrednim przejściem do domu Piętro: - Dwie sypialnie - Łazienka Oddanie do użytkowania - Lipiec 2019. Zapraszam na prezentację. -Kupujemy mieszkania za gotówkę, możliwa\nDwupiętrowy, czterokondygnacyjny dom mieszkalny w zabudowie szeregowej w miejscowości Szczecin, wybudowany w roku 1989., w dzielnicy Osów. Na parter składa się: korytarz, WC, kuchnia oraz duży salon z którego jest wyjście na taras i ogród. Powierzchnia działki na której wybudowany jest dom to 188 m2. Piętro 1 składa się z trzech sypialni, korytarza oraz łazienki. Łazienka wyposażona jest w wannę z hydromasażem. Poddasze zostało zaadaptowane, znajduje się na nim duży pokój o powierzchni użytkowej 23,24 m2 oraz dwie garderoby. Na poddaszu wstawione zostały\nDo sprzedania nowo powstająca inwestycja deweloperska położona na Osowie składająca się z trzech budynków w zabudowie bliźniaczej i jednego w zabudowie szeregowej. Cały teren ogrodzony z zaplanowanymi miejscami postojowymi, małą architekturą. Budynki bliźniacze z garażami zabudowa szeregowa z miejscami postojowymi. Termin zakończenia inwestycji III - IV kwartał 2019 roku. Ceny domów różnią się od siebie z zależności od wielkości powierzchni domu jak i powierzchni działki. (ceny od 549 tyś do 619 tyś). Na powierzchnię 121 m wchodzi parter : hol, łazienka


Skutecznym sposobem Usunąć JS.Redirector!gen4 z Windows 8 | Jaki Do Odinstaluj Malware\nSkutecznym sposobem Usunąć JS.Redirector!gen4 z Windows 8\nPozbyć się JS.Redirector!gen4 from Firefox : Wymazać JS.Redirector!gen4\nRóżne pliki dll Zakażenie następuje przez JS.Redirector!gen4\nmqise.dll 5.1.2600.0, qmgrprxy.dll 7.0.6000.16386, MsPMSP.dll 10.0.3790.3802, ssdpsrv.dll 5.1.2600.1106, wshbth.dll 6.1.7601.17514, msfeeds.dll 9.0.8112.16421, fusion.dll 1.1.4322.2032, AuthFWSnapin.dll 6.0.6001.18000, kbdhela2.dll 5.1.2600.0, dmband.dll 5.3.2600.2180, cfgbkend.dll 5.1.2600.1106, ieframe.dll 7.0.6000.16674, drmv2clt.dll 11.0.5721.5145, ipv6mon.dll 5.1.2600.1106\nJS.Redirector!gen4 Deinstalacja Przewodnik dla przeglądarek Firefox\nJS.Redirector!gen4 : Analiza szczegółowa\nJS.Redirector!gen4 Jest groźną infekcją komputerową, która została zaprojektowana głównie przez oszustów do rozprzestrzeniania się z hosta do hosta. Ten wirus został powiadomiony, w tym możliwość replikacji poprzez samo odtwarzanie lub kompromitację innych programów systemowych przez modyfikowanie ich. Victimizing programy systemowe mogą zawierać pliki danych, a nawet sektor rozruchowy na dysku twardym komputera. Wspomniana infekcja komputerowa zwykle atakuje uruchamiane komputery Windows XP. JS.Redirector!gen4 Identyczne z kilkoma innymi złośliwymi infekcjami, uzyskują cichą infiltrację wewnątrz System Bez powiadomienia przez użytkowników. To na perforację z powodzeniem, powoduje na niej wiele niebezpiecznych problemów.\nJS.Redirector!gen4 : Taktyka pracy\nJS.Redirector!gen4 Inicjuje przewodzenie złych praktyk poprzez przede wszystkim uzyskanie pełnej kontroli nad System A następnie ponowne zajęcie ustawień wstępnych. To ponowne pobieranie skutkuje automatyczną aktywacją szczególnego zagrożenia za każdym razem, gdy jest ono ponownie uruchamiane. Poza tym malware atakuje istniejącą przeglądarkę i zmienia to ustawienia domyślne. Powodzi ekran całego przeze mnie winy z niekończącymi się reklamami, które choć na pierwszy rzut oka wydają się autentyczne, ale mimo to analitycy zachęcają do tego, aby nigdy ich nie ufać, ponieważ badania wyraźnie udowodniły, że zostały celowo wykonane w sposób, który powoduje przekierowanie na kilka domen phishingowych Uzyskiwanie dostępu do użytkowników. Reklamy te wraz z rozwijającym się irytacją również sprawia, że System Szybkość bardzo powolna i powolna poprzez zużywające mnóstwo dostępnych zasobów.\nco więcej, JS.Redirector!gen4 Śledzi sesję surfingową online użytkownika i nagrywa swoje osobiste materiały, które następnie są udostępniane agentom marketingu internetowego w celach komercyjnych. Poza tym wszystko to instaluje liczne dodatkowe infekcje w Kaspersky Anti-Virus System Poprzez degradujący potencjał roboczy w znacznym stopniu. To infekowanie złośliwego oprogramowania szkodliwego jest również źródłem danych przechowywanych na dysku twardym systemu lub na urządzeniach peryferyjnych połączonych z nimi przez szyfrowanie ich. To szyfrowanie sprawia, że pliki są całkowicie niedostępne dla użytkowników. Tak więc, aby chronić pliki systemu, a także chronić system, bardzo ważne jest, aby Wyrzucić JS.Redirector!gen4 Z powodzeniem Od System.\nJS.Redirector!gen4 : Tryb dystrybucji\nJS.Redirector!gen4 Często perforuje się przez zanieczyszczone urządzenia peryferyjne.\nJS.Redirector!gen4 Może wejść w System Z powodu oglądania witryn pornograficznych i surfowania w błędnych domenach.\nPomoc Dla Usunięciem JS.Redirector!gen4 z Windows 10\nUsunięciem JS.Redirector!gen4 W kilku prostych krokach\nprzewodnik Usunąć JS.Redirector!gen4 z Firefox\nKliknij tutaj, aby skanować, wykrywać & Kasować JS.Redirector!gen4\nKrok po kroku Kasować JS.Redirector!gen4 Z powodzeniem\nPostępowanie 2 : JS.Redirector!gen4 Uruchomiony proces Deinstalacja od Windows Menadżer zadań\nPostępowanie 3 : Kasować Złe pliki JS.Redirector!gen4 Z Rejestru\nPostępowanie 4 : Krok po kroku Kasować JS.Redirector!gen4 Z Panelu sterowania\nPostępowanie 5 : Kasować JS.Redirector!gen4 Od Firefox\nZnajdowanie i usuwanie plików rejestru wygenerowanych przez JS.Redirector!gen4 I kilka innych podobnych infekcji.\nKrok po kroku Kasować JS.Redirector!gen4 Od Windows 7 / Vista\nWybierz JS.Redirector!gen4 Z listy, a następnie wybierz opcję “Odinstaluj / Zmień”.\nKrok po kroku Kasować JS.Redirector!gen4 Od Windows 8/8.1\nKrok po kroku Kasować JS.Redirector!gen4 Od Windows 10\nDokonaj wyboru JS.Redirector!gen4 I kilka innych nieznanych lub podejrzanych aplikacji, które mają zostać usunięte z listy.\nKrok po kroku JS.Redirector!gen4 Deinstalacja Od Mozilla:40\nDokonaj wyboru JS.Redirector!gen4 Lub kilku innych dodatków, które mają zostać usunięte. Kliknij przycisk Usuń.\nKrok po kroku Kasować JS.Redirector!gen4 Od Internet Explorer 10:10.0.9200.16384\nKrok po kroku Kasować JS.Redirector!gen4 Od Chrome 57.0.2987\nDalej, na JS.Redirector!gen4 I inne złe rozszerzenia, które mają zostać usunięte, kliknij przycisk “Usuń” z Chrome.\nZresetuj wszystkie istniejące przeglądarki w razie, jeśli JS.Redirector!gen4 Nadal pojawia się\nNastawić Mozilla:40 Ustawienia do Kasować JS.Redirector!gen4\nNastawić Internet Explorer 10:10.0.9200.16384 Ustawienia do Wyrzucić JS.Redirector!gen4\nNastawić Chrome 57.0.2987 Ustawienia do Kasować JS.Redirector!gen4 Z powodzeniem\nUwaga: zresetowanie Chrome nie usunięło ważnych prywatnych danych użytkownika, takich jak ich zakładki i hasła. Zamiast tego usuwa tylko rozszerzenia Chrome, historię, pliki cookie, ustawienia, stronę główną, domyślnego dostawcy wyszukiwania, aby usunąć / usunąć złe pliki JS.Redirector!gen4 infekcja.\nThis entry was posted in Trojan and tagged Jak odinstalować JS.Redirector!gen4, Jak usunąć JS.Redirector!gen4, Odinstaluj JS.Redirector!gen4 z programu Internet Explorer, Odinstaluj JS.Redirector!gen4 z Safari, Usuń JS.Redirector!gen4 z Mozilli, Usuń JS.Redirector!gen4 z programu Internet Explorer, Usuń JS.Redirector!gen4 z Windows 10 on 12 August 2017 by admin.\n← Możliwe Działania Dla Usuwanie Right-Click Search z Firefox Kasować Destyy.com/qNHR3u z Windows 8 : Pozbyć się Destyy.com/qNHR3u →


Jak usunąć GOLDENEYE | Jak usunąć\nPublished on Maj 30, 2019 by Anthony Devis; Review rating: 4/5 ; GOLDENEYE\nGOLDENEYE oszustwa przychodzą wiadomości od szkodnika, który wnika do systemu, szyfruje określone pliki i psuje normalną pracę z szyfrowania niektóre pliki i uzyskania dochodu powiadomień. Klasyfikujemy to szkodliwe oprogramowanie, takie jak programy typu ransomware, dzięki swojej głównej funkcji. To sprawia, że właścicieli zainfekowanych komputerów PC, zapłacić trochę pieniędzy, aby dostać klucz do odblokowania.\nTa infekcja pojawia się w systemie, bo ma luki w bezpieczeństwie i GOLDENEYE ransomware dochodzi do tworzenia natrętne powiadomienia. Twórcy tego szkodnika nie zamierzamy przestać ostrzegać użytkowników, nawet jeśli zdecydują się zapłacić firma.\nKiedy GOLDENEYE blokuje pewne pliki na komputerze PC lub cały system, ważne jest, aby zatrzymać dalsze przenikanie i leczyć zainfekowane obiekty, jeśli to jeszcze możliwe. Oprogramowanie do usuwania złośliwego oprogramowania jest w stanie zablokować tego zagrożenia komputera, zanim dotrze do systemu i rozpoczyna swoją szkodliwą aktywność w systemie. Dlatego zachowanie wspólnego oprogramowania na PC będzie chronić system i pomogą chronić je od innych użytkowników. Umysł wszystkie swoje działania online, aby trzymać się z dala od tego typu aplikacji i nigdy nie mieć z nim problemy. Zwracamy uwagę na to, że lepiej trzymać się z daleka, niż znaleźć rozwiązanie przeciw.\nW skrócie, GOLDENEYE złośliwego oprogramowania jest swego rodzaju wielki problem, jeśli nic nie robić, z wyjątkiem zignorować. Aby pozbyć się tego zagrożenia komputera i zapisać swoje elementy komputera, zanim jeszcze masz czas, aby to zrobić. Istnieją wyraźne i szczegółowe instrukcje można zawsze użyć, aby zrobić wszystko, co jest najbardziej efektywne.\nGOLDENEYE zawiera komercyjnych ogłoszeń\nGOLDENEYE łączy się z Internetem bez Twojej zgody\nTypowe zachowanie GOLDENEYE i kilka innych tekst emplaining som informacji dotyczących zachowania\nGOLDENEYE dezaktywuje zainstalowane zabezpieczenie oprogramowanie.\nIntegruje się z przeglądarki internetowej poprzez rozszerzenie przeglądarki GOLDENEYE\nGOLDENEYE dokonane wersje systemu operacyjnego Windows\nOstrzeżenie, wieloraki anty-wirus skanery wykryły możliwe malware w GOLDENEYE.\nPobierz za darmo narzędzie do usuwaniaAby usunąć GOLDENEYE\nUsuń GOLDENEYE z Windows\nUsuń GOLDENEYE z Windows XP:\nUsuń GOLDENEYE z Windows Vista lub Windows 7:\nUsuń GOLDENEYE z Windows 8:\nUsunąć GOLDENEYE z Twojej przeglądarki\nUsuń GOLDENEYE z Internet Explorer\nUsuń GOLDENEYE z Mozilla Firefox\nPoruszać się po liście rozszerzenia i Dodatki, usuwanie elementów mających coś wspólnego z GOLDENEYE (lub tych, które mogą znaleźć nieznane). Jeśli rozszerzenie nie jest przewidziane przez Mozilla, Google, Microsoft, Oracle lub Adobe, powinny być niemal pewien, że trzeba go usunąć.\nWypowiedzenia GOLDENEYE z Chrome\nSpójrz pod warunkiem rozszerzenia i dbać o te, które można znaleźć niepotrzebne (związanymi ze GOLDENEYE) przez usunięcie go. Jeśli nie wiesz, czy jeden lub innego musi być usunięty raz na zawsze, wyłączyć niektóre z nich czasowo.\n« Jak usunąć Doples


Pilne doniesienia z Madrytu. Dwóch piłkarzy Atletico z koronawirusem, przyszłość Ligi Mistrzów stoi pod znakiem zapytania | ZeStadionu\nAutor Piotr Mika - 9 Sierpnia 2020\nLiga Mistrzów znów musi zmierzyć się z problemami związanymi z pandemią COVID-19. Atletico Madryt potwierdziło, że dwóch członków zespołu uzyskało pozytywny wynik badania na obecność koronawirusa. Hiszpański klub ma 13 sierpnia rozegrać spotkanie 1/4 Ligi Mistrzów przeciwko RB Lipsk.\nLiga Mistrzów dopiero zdołała wznowić rozgrywki, a może okazać się, że znów sa one poważnie zagrożone. W oficjalnym komunikacie Ateltico Madryt, jeden z uczestników turnieju finałowego w Lizbonie, podał, że dwóch zawodników zespołu Diego Simeone jest zarażonych koronawirusem.\nAnna Lewandowska rozkochała wielu mężczyzn. Pokazała swoje kształty nad wodą, Robert będzie zazdrosny (FOTO)Czytaj dalej\nLiga Mistrzów stoi pod znakiem zapytania\nZgodnie z wytycznymi UEFA przed wylotem do Lizbony każdy zawodnik oraz członek sztabu trenerskiego musiał przejść badania na obecność koronawirusa. Tak też zrobiono w Atletico, które podało, że dwa z przeprowadzonych testów dały wynik pozytywny. Klub nie podał personaliów zakażonych, jednak poinformowano, że zostali oni odizolowani od reszty zespołu i przebywają w swoich domach.\nOrganizator Ligi Mistrzów przygotował specjalny protokół w przypadku takiego obrotu spraw. Jak informuje hiszpański klub, przewiduje on ponowne przebadanie wszystkich osób, które mają udać się na turniej finałowy do Lizbony i tak też uczyniły władze Atletico. Teraz należy czekać na wyniki, ale już teraz zakłóciło to harmonogram przygotowań "Rojiblancos"\nPiotr Żyła zagrał na nerwach Justyny? Jego zdjęcie z partnerką dolało oliwy do ognia, celebrytka będzie wściekła (FOTO)Czytaj dalej\nCzy Atletico zdoła zagrać mecz z Lipskiem?\nTeraz wszystko zależy od tego, czy koronawirus nie zdążył rozprzestrzenić się wśród członków zespołu. Jeśli powtórne wyniki nie wykażą kolejnych przypadków, to z prawdopodobnie nic nie będzie stało na przeszkodzie, aby spotkanie się odbyło. Mecz 1/4 finału pomiędzy Atletico a Lipskiem został zaplanowany na czwartek 13 sierpnia, na godzinę 21:00.\nNa pięć dni przed meczem z Lipskiem, w Atletico wykryto dwa zakażenia koronawirusem. Na razie nie poinformowano, o kogo chodzi, ale chore osoby są w domu, odizolowane od drużyny https://t.co/wMJQJYt7WL\n— Jakub Kręcidło (@J_Krecidlo) August 9, 2020


Koronawirus: GIS wydał komunikat dla medyków\nKrajGIS zaleca odwołanie wszystkich konferencji medycznych\nKraj: GIS zaleca odwołanie wszystkich konferencji medycznych\nGIS zaleca odwołanie wszystkich konferencji medycznych\nDodano 2 marca 2020, 20:13 39\nW związku z koronawiursem GIS rekomenduje odwołanie zdrowotnych konferencji i wydarzeń branżowych – czytamy w komunikacie.\nW poniedziałek Główny Inspektor Sanitarny wydał specjalny komunikat skierowany do profesjonalistów medycznych.\n"Mając na uwadze kluczową rolę profesjonalistów medycznych w prewencji szerzenia się zakażeń, rekomenduję odwołanie wszystkich konferencji i wydarzeń branżowych z udziałem osób wykonujących zawody medyczne" – czytamy w oświadczeniu.\nLiczba zgonów wywołanych koronawirusem na całym świecie wzrosła do ponad 3 tys. W Polsce nie ma na razie żadnego potwierdzonego przypadku zakażenia.\nZ powodu zagrożenia koronawirusem Sejm zebrał się dziś na specjalnym posiedzeniu. Minister zdrowia Łukasz Szumowski poinformował, że wirus prędzej czy później pojawi się w naszym kraju.\nRząd przygotował już specjalny projekt ustawy, który przewiduje m.in. przymusową kwarantannę na czas epidemii.\nKoń T. IP 3 marca 2020, 10:12\nPolacy i tak już od jakiegoś czasu traktują się wzajemnie jak trędowaci, więc z wirusem czy bez... Swoją drogą przy takom obrzydzeniu wzajemnym i proceduralności trudniej o zarażenie się.\nObserwator1948 IP 3 marca 2020, 06:24\nTakie mamy skażenie komunizmem ,że nawet wirus nie daje sobie rady i nie może sie rozwinąć......\nPOLONOZYDZIORY Z POLIN SA ZDROWE JAK BYKI IP 3 marca 2020, 00:04\nKAZDY "POLONOZYD" w POLIN ma 67% krwi zydowskiej jak twierdzi REZYDENT DUDUS musi zezrec 6 glowek czosnku i wypic litr gorzaly lub okowicty a zaden wirus sie go nie imiejet!!!\nMarek IP 2 marca 2020, 23:34\nOjej, ale dlaczego? Przecież ten cały corona virus to nic poważniejszego niż banalna grypka ;)\nabcabc IP 2 marca 2020, 22:23\nDziękuję za kasowanie opinii krytycznych wobec GiS. Partia z Narodem, Naród z Partią!