Dziękczynienie, chwała i cześć (dalszy ciąg)\nPowrót do pierwszej części, kliknij tutaj.\nJest to drugie z naszych krótkich rozważań na temat dziękczynienia, chwały i czci. Pierwszy wykład był na temat wdzięczności. Drugi – na temat chwały. W pierwszym wykładzie powiedziałem i chcę powtórzyć jeszcze raz, że trzy aktywności ludzkiego ducha: dziękczynienie, chwała i cześć umożliwiają nam odnoszenie się do trzech głównych aspektów Bożej natury.\n-\tPrzez dziękczynienie uznajemy Bożą dobroć w całej jej rozciągłości, dobre rzeczy, które On dla nas czyni.\n-\tPrzez chwałę uznajemy Bożą wielkość. Jest to nasza stosowna odpowiedź na Jego napawający trwogą majestat.\n-\tPrzez cześć uznajemy Bożą świętość.\nTeraz skupmy naszą uwagę na chwale. W świetle tego, co powiedziałem na temat uznawania Bożej wielkości wydaje się właściwym rozpocząć od Psalmu 48 wersetu 2: „Wielki jest Pan i godny wielkiej chwały w mieście Boga naszego, na swej górze świętej”. Nasze uznanie Bożej wielkości polega na oddaniu Mu wielkiej chwały. Inaczej mówiąc: nasza chwała musi być proporcjonalna do Jego wielkości. To właściwie znaczy, że musi być niezmierzona. Nigdy nie będziemy w stanie wyczerpać mocy ani możliwości, jakie przynosi oddawanie chwały. Kiedy mówiliśmy o dziękczynieniu to stwierdziliśmy na podstawie Psalmu 100, że dziękczynienie jest pierwszym etapem w naszym zbliżaniu się do Boga. Drugim etapem jest chwała. Od dziękowania przechodzimy do oddawania chwały. Moja sugestia jest taka, że zarówno dziękczynienie jak i chwała mają bardzo ważne znaczenie psychologiczne. Jeśli przychodzimy do Boga z wielką prośbą, z rzeczami, które wydają się bardzo ciężkie i trudne, to im bardziej Bogu dziękujemy za wszystko, co już dla nas zrobił, to ułatwi nam uwierzyć, że i tym razem zrobi to dla nas. Ale jeśli nie przychodzimy z dziękczynieniem to nie mamy żadnej psychologicznej podbudowy dla naszej wiary. Więc spójrzmy jeszcze raz na te dwa wersety, 4 i 5: „Wejdźcie w bramy jego z dziękczynieniem, w przedsionki jego z pieśnią chwały! Wysławiajcie go, błogosławcie imieniu jego!” Powtórzmy jeszcze, bo nie jest to nudne, te trzy niezmienne powody, dla których mamy dziękować i chwalić Boga: „Albowiem dobry jest Pan; na wieki trwa łaska jego, a wierność (prawda) jego z pokolenia w pokolenie”.\nJeśli macie otwarte Biblie to dlaczego nie mielibyśmy to powtórzyć razem jako akt wiary: „Albowiem dobry jest Pan; na wieki trwa łaska jego, a wierność jego z pokolenia w pokolenie”. Powiedzmy: Dziękuję, Panie! Amen! To było praktyczne zastosowanie lekcji. W 60 rozdziale Księgi Izajasza jest inny wspaniały obraz, który chcę wam przybliżyć. To jeden z tych wspaniałych fragmentów z ostatnich rozdziałów Izajasza. Izajasz 60 werset 15. Jest tam opis miasta Bożego, miasta, do którego mamy prawo wstępu poprzez zbawienie i krew Jezusa. To obraz bardzo pięknego miasta. Księga Izajasza 60,18: „I już nie będzie się słyszeć o gwałcie w twojej ziemi ani o spustoszeniu i zniszczeniu w obrębie twoich granic...” Jeśli wejdziemy w to miejsce, w Bożą obecność, gdzie przemoc i zniszczenie są tylko niewyraźnym, odległym echem, ale nie są rzeczywistością. A jak możemy się tam znaleźć? „... lecz nazwiesz swoje mury zbawieniem, a swoje bramy chwałą”. Zbawienie jest murem, który otacza Bożą obecność, a wszystkie bramy nazywają się chwałą. Innymi słowy: jeśli chcesz się przedostać przez mur to przez co musisz przejść? Przez chwałę. Nie ma chwały – nie ma dostępu. Jest to jedyny sposób dostania się w Bożą obecność.\nResztę czasu chciałbym poświęcić na omówienie 7 biblijnych faktów dotyczących chwały. Jest ich o wiele więcej, ale myślę, że te mają największe znaczenie, aby pomogły zbudować waszą wiarę. Najpierw otwórzcie Psalm 22 werset 4. Są tam słowa adresowane do Pana. Mój przekład mówi: „A przecież Ty jesteś święty, przebywasz w chwałach Izraela”. Hebrajskie słowo, przetłumaczone tu jako „przebywać”, „zamieszkiwać” używane jest także w znaczeniu „siedzieć”. Rzeczywiście, kiedy ludzie w Izraelu pytają mnie i Rut gdzie mieszkamy, odpowiadamy im w hebrajskim: „Siedzimy w Jerozolimie”. Jest to powszechnie używane hebrajskie słowo oznaczające zamieszkiwanie. A przecież zupełnie poprawnym przekładem tego fragmentu Psalmu jest „Święty, mieszkający w chwałach Izraela”. Również będzie to oznaczać Tego, który zasiadł w chwałach Izraela. A na czym Bóg siedzi? Na tronie. Dlatego niektóre przekłady mówią: „Jesteś Święty, którego tronem są chwały Izraela”. Dlatego kiedy chwalimy Boga jest rzeczą całkiem właściwą, że jako Królowi ofiarujemy Mu tron. Jest taka popularna pieśń, w której śpiewamy: „Budujemy tron dla Niego, aby przyszedł i zajął swoje miejsce wśród nas”. To właściwa rzecz, aby Królowi ofiarować tron. Ale On jest bardzo łaskawym Królem, nie żąda tego od nas. Przychodzi do nas, ale Jego królowanie nie zostanie przez nas uznane, dopóki nie zbudujemy Mu tronu z naszej chwały.\nOd dzisiaj, jeśli zbierzecie się razem i zaczniecie chwalić Boga, wyobrażajcie sobie, że ofiarowujecie Jezusowi należny Mu tron, aby mógł na nim zasiąść jako Król. „Ty jesteś Święty, zasiadający na tronie chwały Bożego ludu”.\nW następnym Psalmie, 106, w wersecie 47 chwała jest przedstawiona jako główny cel, dla którego Bóg nas błogosławi. Chwała prowadzi nas do Jego zwycięstwa. W związku z tym pozwólcie, że powiem wam coś o Psalmach. Po hebrajsku nazwa „Tehelim” tzn. „Chwały”. Taki jest tytuł całej księgi. Jeśli studiujecie Biblię to wiecie, że Psalmy są najdłuższą księgą w Biblii, a zatytułowana jest „Chwały”. Idąc tym tokiem myślenia widzimy, że Jego chwała jest głównym elementem w całym objawieniu Bożym. Jeśli chwalenie Boga sprawia wam jakąś trudność, to radzę wam, żebyście poświęcili więcej czasu na czytanie Psalmów. Jeśli możecie, czytajcie nawet na głos, kiedy jesteście sami. Po prostu czytajcie i mówcie: „Panie, to jest moja modlitwa. Czytam to dla Ciebie. To była modlitwa dana Psalmiście przez Ducha Świętego. Ja to czytam”. Wierzę, że po jakimś czasie oddawanie chwały stanie się dla was rzeczą bardziej naturalną. Będziecie pielęgnowali nawyk chwalenia.\nZobaczmy teraz co mówi Psalmista. Psalm 106, werset 47: „Zbaw nas, Panie, Boże nasz, i zgromadź nas spośród narodów, abyśmy dziękowali imieniu twemu świętemu i aby naszym triumfem było chwalenie ciebie!” Cytat przetłumaczony z Biblii Króla Jakuba. Zauważcie, że mamy tu tę samą kolejność: dziękczynienie, a potem chwała. A więc kiedy chwalimy Boga, to triumfujemy. Triumf w starożytnej kulturze rzymskiej, w czasach antycznych nie był ogłoszeniem zwycięstwa, ale świętowaniem zwycięstwa już odniesionego. Dlatego kiedy naprawdę chwalimy Boga to nie prosimy Go o zwycięstwo, ale świętujemy fakt, że zwycięstwo zostało już odniesione. Przyłączamy się do Jego triumfu.\nW 2 Liście do Koryntian w rozdziale 2, wersecie 14 Paweł powiedział: „Lecz Bogu niech będą dzięki (zwróćcie uwagę na słowo „dzięki”), Lecz Bogu niech będą dzięki, który zawsze prowadzi nas w triumfalnym pochodzie w Chrystusie...” Triumfalny pochód jest świętowaniem zwycięstwa. Zwycięski dowódca prowadzony był ulicami Rzymu w rydwanie zaprzężonym w białe konie, a wszyscy ludzie stali wzdłuż drogi przejazdu jego i oddawali mu chwałę. Wszyscy jego niewolnicy i wrogowie, których pokonał byli za nim prowadzeni w kajdanach. Tak to wygląda. A gdzie my jesteśmy? Nie jesteśmy prowadzeni za Nim w kajdanach, nawet nie stoimy z boku oddając Mu chwałę. Gdzie jesteśmy? W rydwanie! Jak dostajemy się do tego rydwanu? Oddając Mu chwałę. Ona jest krokiem do tego rydwanu.\nPrzejdźmy teraz do Psalmu 30. To jest tak znaczące, jak wiele tych cytatów pochodzi z Psalmów. Psalm 30 wersety 12 i 13. Około 13 lat temu straciłem moją pierwszą żonę. Było to najcięższym doświadczeniem mego życia. Chcę powiedzieć, że werset 12 jest rzeczywiście prawdziwy. To działa. „Tyżeś odmienił płacz mój w pląsanie, zdjąłeś ze mnie wór i przepasałeś mnie radością”. Następny werset mówi w jakim celu: „Przetoż Tobie śpiewać będzie chwała moja, a milczeć nie będzie. Panie, Boże mój, na wieki wysławiać Cię będę”. (A) Zobaczcie, że kiedy Bóg zdejmuje z nas pokutny wór i uwalnia nas od smutku, to robi to w jakimś celu. Jaki to cel? „Aby Tobie śpiewała chwała moja”. Ale co to jest nasza chwała? Nie spekulujcie, gdyż dam wam odpowiedź bezpośrednio z Pisma. Musieliśmy do tego zestawić tu dwa fragmenty Pisma. Psalm 16,9, gdzie Psalmista mówi: „Przecież uweseliło się serce moje i rozradowała się chwała moja, dlatego ciało moje mieszkać będzie bezpiecznie”. (A). Ponownie mamy tu powiedziane „chwała moja”. Różnie jest to tłumaczone, ale w Dziejach Apostolskich w rozdziale 2 wersecie 26 apostoł Piotr natchniony przez Ducha Świętego, znając Psalmy 16 werset 9, interpretuje słowo „chwała” w następujący sposób: „Przeto rozweseliło się serce moje i rozradował się język mój...” Tak więc co jest twoją chwałą? Twój język. Wiecie dlaczego jest on naszą chwałą? Wiecie dlaczego Bóg dał nam język? Abyśmy Go chwalili. Jest to najważniejszy członek, którym możemy chwalić Boga. To jest nasza chwała. I w pewnym sensie każde użycie języka w innym celu niż oddanie chwały, jest nadużyciem. Dlatego, że Bóg dał ci go po to, abyś chwalił Boga. Kiedy używasz go do wychwalania Boga, staje się twoją chwałą.\nPrzejdźmy teraz do Księgi Izajasza rozdziału 61 wersetu 3. Tutaj znów mamy posłanie do tych, którzy są w żałobie i depresji. Poprzez ten werset wiele lat temu Pan uwolnił mnie od ducha depresji. „Abym sprawił radość płaczącym w Syjonie a dał im ozdobę miasto popiołu, olejek wesela miasto smutku, odzienie chwały miasto ducha ściśnionego”. Właśnie od tego uwolnił mnie Bóg, z ducha ściśnionego. Zwróćcie uwagę na odzienie chwały zamiast ducha ściśnionego. Jeśli nie chcecie być w depresji i nie chcecie, żeby szatan przychodził do was ze swoimi złymi przeczuciami i myślami, to załóżcie odzienie chwały, a nie podejdzie blisko do was.\nMyślę, że nie będzie przesadą opowiedzieć wam o pewnym zdarzeniu. Miało to miejsce wiele lat temu, kiedy byłem członkiem małego zboru w Bayswater. Były tam dwie rosyjskie Żydówki, którym udało się opuścić Związek Radziecki w cudowny sposób. Były nawrócone i napełnione Duchem Świętym. Przychodziły do mnie i do mojej pierwszej żony. Razem modliliśmy się i spędzaliśmy czas przed Panem. Mówię wam, że obie rosyjskie Żydówki były głośniejsze niż większość zielonoświątkowców na Zachodzie. Mam na myśli to, że wiedziały, jak chwalić Pana. Byliśmy kiedyś razem, chwaląc Pana, kiedy zadzwonił dzwonek. Kiedy otworzyłem drzwi stała tam kobieta, członek naszego zboru. Przyprowadziła ze sobą za rękę swego męża. Powiedziała do mnie: „To jest mój mąż. Właśnie wyszedł z więzienia i ma demona. Czy pomodlisz się o niego?” W tamtych czasach byłem daleki od demonów, to znaczy nie wiedziałem, jak się z nimi postępuje. Byłem bardzo zakłopotany. Nie miałem pojęcia, co zrobić. Powiedziałem więc: „Wejdźcie, pomodlimy się.” To było wszystko, co przyszło mi do głowy. Zaczęliśmy się modlić. Robiliśmy naprawdę dużo hałasu. Ten człowiek podszedł do mnie i ostrożnie powiedział: „Nie lubię takiego hałasu, wychodzę.” Bóg natchnął moją odpowiedź. Powiedziałem do niego: „Słuchaj! To diabeł nie lubi takiego hałasu, dlatego, że my wyznajemy Jezusa, a on tego nienawidzi. Ty możesz zrobić dwie rzeczy. Jeśli wyjdziesz teraz, to diabeł wyjdzie razem z tobą, ale jeśli zostaniesz, to diabeł wyjdzie bez ciebie”. Odpowiedział mi na to: „Zostaję!” Około 10 minut później podszedł do mnie i powiedział: „To odeszło. Czułem jak wychodzi mi przez gardło”.\nNigdy tego nie zapomnę, ponieważ to pokazuje, że oddawana chwała sprawia diabłu o wiele więcej kłopotu, niż on może sprawić nam. Dlatego jeśli masz skłonność do depresji lub nastrojów czy uczucia nieszczęścia, wszędzie używaj chwały zamiast ducha ściśnionego. Wiem, że to działa, bo w moim przypadku zadziałało. W Psalmie 33 wersecie 1 jest powiedziane: „Prawym przystoi chwała”. Jest to cudowna szata dla twego ducha. W Księdze Jeremiasza w rozdziale 33 w wersecie 11 mamy przedstawiony inny aspekt chwały i dziękczynienia. Jest tam mowa o odnowieniu Bożego ludu i o tym, co będzie słychać na ulicach Jeruzalem. Jest piękna współczesna hebrajska pieśń oparta na tych słowach. Jest tam powiedziane: „Głos wesela i głos radości, głos oblubieńca i głos oblubienicy, głos tych, którzy przy składaniu dziękczynnej ofiary w domu Pana, mówią: Chwalcie Pana Zastępów, gdyż Pan jest dobry, gdyż Jego łaska trwa na wieki”, Zwróćcie uwagę, że dwie z trzech przyczyn są tu wymienione: jeden przypadek mówi o ofierze chwały. Jest rzeczą ważną, aby zrozumieć, że chwała jest ofiarą. Chwała cię też kosztuje, nie zawsze jest ona łatwa. A w czasie, kiedy najbardziej powinniśmy chwalić Pana, nie czujemy ku temu nastroju. Ale nie pozwólcie uczuciom wami kierować. Róbcie to, co Słowo Boże każe nam robić, nawet jeśli jest to całkiem wbrew waszym uczuciom. Jest o tym mowa w Liście do Hebrajczyków w rozdziale 13 w wersetach 15 i 16. „Przez niego więc nieustannie składajmy Bogu ofiarę pochwalną, to jest owoc warg, które wyznają jego imię”. (cytat wg Biblii Gdańskiej) Jak często i jak bardzo powinniśmy chwalić Boga? Jest tu powiedziane, że „nieustannie”. Nigdy nie przestawajmy. „A nie zapominajcie dobroczynności i pomocy wzajemnej; takie bowiem ofiary podobają się Bogu”. A więc chwała i dziękczynienie są ofiarami. Im więcej nas kosztują, tym więcej podobają się Bogu. Jeśli znajdujemy się w sytuacji takiej, że wszystko wydaje się być przeciwko nam, to jest to czas, kiedy powinniśmy chwalić Boga najbardziej, w wierze. To jest ofiara.\nW Psalmie 8 w wersecie 3 powiedziano, że chwała jest duchową bronią. To jeden z moich ulubionych wersetów. Sam nie wiem, jak często do niego wracam. Jakoś trudno mi dłużej mówić bez sięgnięcia do niego. „Z ust dzieci i niemowląt ugruntowałeś moc na przekór nieprzyjaciołom swoim. Aby poskromić wroga i mściciela”. Bóg ma wrogów. Jest ważne, żeby o tym wiedzieć. I ma jednego szczególnego wroga, tu nazwanego wrogiem i mścicielem. Kto to jest? Szatan. Ale Psalmista mówi, że jest sposób, aby go uciszyć.\nKilka lat temu nauczałem w Lozannie w Szwajcarii i miałem tłumacza na język francuski. Znam francuski i przysłuchiwałem się tłumaczowi. Kiedy doszedłem do tego wersetu, w języku francuskim jest tam powiedziane, że Bóg nakazał diabłu być cicho. Nigdy tego nie zapomniałem. Bóg nakazał ciszę, mówi „Bądź cicho!” Kiedy? Wtedy, kiedy my chwalimy Boga. Widzicie: nasza chwała ucisza diabła. Dlaczego musimy uciszać diabła? Co on robi cały czas, w dzień i w nocy? Oskarża nas. Czasem mówimy do Boga: „Dlaczego nie każesz zamilknąć diabłu?” A On odpowiada: „Dałem tobie broń, którą możesz powiedzieć. W Psalmie 8 w wersecie 3 powiedziane jest „ugruntowałeś moc”. Ale tutaj ponownie Nowy Testament jest komentarzem do Starego. Otwórzmy Ewangelię Mateusza 21,16. Zacznijmy od wersetu 15. Rzecz dzieje się w ostatnim tygodniu służby Jezusa z Jerozolimie. „A kiedy arcykapłani i uczeni w Piśmie widzieli cuda, które On czynił czynił, i dzieci wołających w świątyni i mówiących: ‘Hosanna Synowi Dawidowemu’ rozgniewali się i rzekli mu: Czy słyszysz, co one mówią? A Jezus rzekł: I owszem, nigdy nie czytaliście: (teraz jest Psalm 8,3) „Z ust niemowlątek i ssących wykonałeś chwałę?” (A) Tam gdzie Psalmista mówi „ugruntowałeś moc” Jezus mówi „wykonałeś chwałę”. (You have perfected praise). Co to znaczy? Ugruntowaniem mocy Bożego ludu jest wykonana chwała. Nie ma znaczenia, jak słabi jesteśmy, ta broń jest nie do odparcia. Dlatego właśnie Psalmista wybrał przykład z najsłabszymi, niemowlętami i ssącymi. Nawet kiedy one chwalą Boga, nakazują zamilknąć wrogowi. Dla mnie jest to cudowne i ekscytujące, kiedy pomyślę, że możemy uciszyć diabła.\nNastępnym 7 biblijnym faktem chwały jest to, że chwała przygotowuje drogę ponadnaturalnej Bożej interwencji. Przede wszystkim zobaczmy Psalm 50 werset 23. Zauważyliście, jak wiele razy korzystamy z Psalmów, mówiąc na temat chwały? Psalm 50, ostatni werset, 23. Bóg mówi: „Kto mi ofiaruje chwałę, uczci mnie, a temu, który naprawia drogę swą, ukażę zbawienie Boże”. Werset ten można również prawidłowo przetłumaczyć nieco inaczej: „Kto mnie ofiaruje chwałę, przygotowuje drogę, abym mógł ukazać mu wybawienie Boże.” Człowiek przygotowuje drogę wybawienia ze swojej złej sytuacji.\nW Biblii jest na to kilka wspaniałych przykładów. W 2 Księdze Kronik w rozdziale 20 opisane zostało wydarzenie, które miało miejsce za panowania króla Jehoszafata. Ogromna armia maszerowała z południowego wschodu przeciwko Izraelitom. Jehoszafat wiedział, że nie ma środków ani ludzi, żeby ją powstrzymać. Ale zebrał cały lud Boży i zarządził post. Kiedy pościli i modlili się, Pan przemówił do nich w proroctwie ustami Lewity i powiedział, żeby tylko wyszli naprzeciw wroga, ale nie będą walczyć. Pan będzie walczył za nich. Przed ich wyjściem Jehoszafat powiedział: „Zawierzcie Panu, Bogu waszemu, a ostaniecie się! Zawierzcie jego prorokom, a poszczęści się wam.” Oto, co się stało: Czytamy 2 Księgę Kronik rozdział 20 od wersetu 21: „A naradziwszy się z ludem, wyznaczył śpiewaków dla Pana, którzy odziani w święte szaty mieli kroczyć przed zbrojnymi i śpiewać hymn pochwalny: Wysławiajcie Pana, albowiem na wieki trwa łaska jego.” Widzicie? Ten sam powód znowu się pojawia. Słuchajcie dalej: „Gdy tylko zaczęli śpiewać radosne pienia pochwalne, Pan nastawił zasadzkę na Ammonitów, Moabitów i mieszkańców pogórza Seir, którzy ruszyli na Judę i zostali pobici.” Jeśli przeczytacie tę historię do końca to zobaczycie, że Izraelici wcale nie musieli walczyć. Nie musieli użyć ani jednej militarnej broni. Broń, jaką była chwała, wystarczyła im do odniesienia całkowitego zwycięstwa. Ich wrogowie obrócili się przeciwko sobie i pozabijali się nawzajem. Kiedy dotarli na pole bitwy, ich wrogowie już nie żyli. Pozostało im tylko zebranie łupów wojennych. Jakaż niezwykła ilustracja mocy tkwiącej w chwale!\nPrzypatrzmy się teraz przez chwilę biednemu Jonaszowi w samym środku jego kłopotów. Znacie tę historię. Jonasz jest w głębi ryby i modli się. Księga Jonasza rozdział 2 werset 2: „...z głębi krainy umarłych wołałem o pomoc i wysłuchał mojego głosu. Wrzucił mnie na głębię...” Ta modlitwa ciągnęła się przez 7 wersetów i nic się nie działo. W 8 wersecie zaczął dziękować Bogu i ryba nie mogła już dłużej go znieść. Przeczytajmy werset 10: „Lecz ja pragnę ci złożyć ofiarę z głośnym dziękczynieniem...” To naprawdę była ofiara. Kiedy jest się w brzuchu ryby, to rozpoczęcie dziękowania Bogu wymaga pewnej determinacji. Ale było warto! Opłaciło się! Czytajmy dalej: „...spełnię, co ślubowałem. U Pana jest wybawienie.” Następnie jest powiedziane: „Wtedy Pan rozkazał rybie, a ta wypluła Jonasza na ląd.” Kiedy Pan rozkazał rybie? Wtedy, kiedy Jonasz zaczął chwalić i dziękować Panu.\nMamy też piękny tego przykład w służbie Pawła i Sylasa, opisany w Księdze Dziejów Apostolskich. Paweł w swej działalności zaczął dotykać uwolnienia. Wygnał demona z wróżki, co spowodowało w mieście wrzawę. Pawła i Sylasa pobito i znaleźli się w więzieniu. Była północ. Jeden z moich braci, mój bliski przyjaciel stwierdził, że ich rozmowa mogłaby wyglądać następująco: Sylas miał powiedzieć do Pawła: „Dlaczego wdałeś się w to uwalnianie? Wszystko szło dobrze, dopóki nie zacząłeś wyganiać demonów!” Ale oni tak nie rozmawiali. Przeczytajmy Dzieje Apostolskie rozdział 16 werset 25 (A): „A około północy, najciemniejszej godziny Paweł i Sylas w wewnętrznym lochu modlili się i śpiewem wielbili Boga, więźniowie zaś przysłuchiwali się im.” Nigdy przedtem nie widzieli takich ludzi w więzieniu. „Nagle nastało wielkie trzęsienie ziemi, tak że się zachwiały fundamenty więzienia i natychmiast otworzyły się wszystkie drzwi, a więzy wszystkich się rozwiązały.” (w.26). Co wywołało to trzęsienie ziemi? Myślę, że było to ponadnaturalne trzęsienie ziemi, które mogło zrzucić wszystkie łańcuchy. To nie było zwykłe trzęsienie ziemi. Co poprzedziło to trzęsienie ziemi? Chwała! Dlatego jest powiedziane: „Kto mnie ofiaruje chwałę, przygotowuje drogę, abym mu mógł ukazać mu wybawienie Boże.”\nPozwólcie, że zakończę krótkim podsumowaniem. Odnośniki do Pisma macie już zanotowane. Przede wszystkim:\nKiedy chwalić Boga?\nZawsze i wszędzie! Każdego dnia, cały czas, bez przystanku. To nie pozostawia żadnych wątpliwości.\nNastępnie: Jak chwalić Boga?\nZ całego serca, ze zrozumieniem, z podniesionymi rękami, radosnymi ustami i wargami, podnosząc ręce jako wieczorne ofiary, w tańcu, z tamburynem i tańcem. Odnośniki do Pisma są podane.\nKto ma chwalić Boga?\nPsalm 148 podaje listę różnych ludzi, którzy mają chwalić Boga.\nJeśli nadal macie wątpliwości, to Psalm 150 mówi, że wszystko, co oddycha, ma chwalić Pana. To nie omija nikogo. Jest jednak pewien rodzaj ludzi, którzy nie chwalą Pana. Kto to jest? Umarli. Tak więc już wiecie, w czym problem, prawda? Jeśli nie chwalisz Pana, to sam rozpoznajesz swój problem. Nie jesteś martwy fizycznie, ale jesteś martwy duchowo. Oddawanie czci\nJest to trzecia, ostatnia część serii krótkich wykładów na temat: dziękczynienie, chwała, cześć. Pozwólcie, że przypomnę, w jaki sposób rozróżniamy te trzy aktywności.\n- Przez dziękowanie uznajemy Bożą dobroć.\n- Przez chwalenie uznajemy Bożą wielkość.\n\tPrzez cześć uznajemy Bożą świętość.\nOsobiście wierzę, że oddawanie czci jest najwyższą formą aktywności, do jakiej zdolna jest istota ludzka. Chwała i dziękczynienie są formami wypowiedzi, wychodzą z naszych ust. Możemy je wypowiadać, możemy śpiewać, możemy je nawet wykrzykiwać. Natomiast cześć nie jest przede wszystkim wypowiadana. Jest to bardzo ważne, a widzę, że niewielu ludzi zdaje sobie z tego sprawę. Na tyle, na ile ja się orientuję, każde słowo użyte w Biblii w języku hebrajskim w Starym Testamencie i w greckim w Nowym Testamencie w znaczeniu „czci” opisuje postawę ciała. Tak naprawdę cześć nie jest wypowiadaniem czegoś, ale jest rodzajem postawy. Oczywiście, nie postawy fizycznego ciała, ale nastawieniem całej wewnętrznej istoty.\nSą pewne specyficzne postawy, które w Biblii charakteryzują oddawanie czci. Przede wszystkim skłonienie głowy. Kiedy Mojżesz wrócił do swoich ludzi w Egipcie ze spotkania z Bogiem w płonącym krzewie, przynosząc wieść, że Bóg ma zamiar ich wyzwolić i przedstawił to posłanie starszym, jest powiedziane, że wszyscy pochylili głowy. Oni oddali cześć. Taka była ich pierwsza reakcja. To nie były słowa, to była postawa.\nCzęsto nie jest to tylko skłonienie głowy, ale pochylenie całej górnej części ciała. Wielokrotnie towarzyszy temu wyciągnięcie rąk dłońmi ku górze. Jest bardzo interesującą rzeczą, że hebrajskie słowo „dziękuję” – „tuda” jest bezpośrednio związane ze słowem oznaczającym rękę. Hebrajski, jak ja to mówię, jest językiem bardzo fizycznym. On nie ulega abstrakcji, ale trzyma się konkretów. Tak więc „dziękuję” jest wyciągnięciem rąk. I kiedy wyciągamy nasze ręce do Boga, to mówimy „dziękuję”. Wierzę, że wyciągamy nasze ręce ku górze także dlatego, aby przyjąć coś, co Bóg chce nam przekazać.\nNastępnie klękanie. To jest bardzo charakterystyczną postawą czci. Cenię te kościoły, w których jest liturgia, a które zachowały praktykę klękania. Wychowałem się w Kościele Anglikańskim i zawsze wiedziałem, kiedy należy uklęknąć. Chcę przez to powiedzieć, iż wierzę, że klękanie jest bardzo ważną częścią oddawanej przez nas czci. Myślę, że niektórym charyzmatykom i zielonoświątkowcom tego brakuje. Bywałem na nabożeństwach, które Bóg doprowadził do takiego punktu kulminacyjnego, że zaproponowałem, aby całe zgromadzenie uklękło. Kiedy znajdowaliśmy się przed Bogiem w postawie klęczącej przeżywaliśmy wtedy potężną obecność Ducha Świętego. Oczywiście, zdaję sobie sprawę z tego, że może się to stać tylko religijną formalnością, która utraciła większość ze swojego znaczenia. Niech to jednak nie pozbawia was błogosławieństwa płynącego z klęczenia przed Bogiem.\nNastępnie oddawanie czci znaczy także upadnięcie płasko na twarz przed Bogiem. Myślę, że jest to prawdopodobnie największe znaczenie tego słowa. Zawsze się uśmiecham, bo słyszałem wielu ludzi śpiewających hymn zaczynający się od słów: „Niech aniołowie padną na twarz”, a większość tych śpiewających ludzi nigdy nawet nie śniła, że sami mogliby paść przed Bogiem na twarz. To jest dobre dla aniołów, ale lepiej nie prosić nas, pełnych godności istot ludzkich, żebyśmy padali na twarz! Nie znajdziecie w Biblii wielu mężów Bożych, którzy by w takich czy innych okolicznościach nie padaliby twarzą do ziemi przed Bogiem. Jest to prawdopodobnie ostateczny akt czci.\nGeneralnie, kiedy Rut i ja mamy zamiar udać się w podróż, aby nauczać, to staramy się z góry do tego przygotować. Nie mówię, że zawsze to robimy, ale zwykle w pewnym momencie znajdujemy się twarzą na podłodze przed Bogiem. Jest to rodzaj przyznania: „Boże, jesteśmy całkowicie zależni od Ciebie. Nie mamy nic do dania, nie mamy siły, nie mamy sprawiedliwości ani mądrości, dopóki nie otrzymamy tego od Ciebie”.\nLubię słowa, które wypowiedział John Baniel, zawsze je pamiętam: „Ten, kto leży na ziemi, nie musi się obawiać, że upadnie. Ten, kto jest skromny, nie musi obawiać się dumy. Bóg zawsze jest przewodnikiem tego, kto się ukorzy.” Kiedy leżysz na ziemi, to nie możesz już znaleźć się niżej. Dlatego nie musisz się bać, że upadniesz. To jest bezpieczna pozycja, kiedy leży się twarzą do podłogi przed Panem.\nChciałbym, abyśmy teraz przyjrzeli się niebiańskiej czci, co jak wierzę pokaże nam naprawdę ważne zasady. Księga Izajasza rozdział 6 wersety 1-3. Mamy tutaj opisaną wizję Izajasza, który widział Pana w Jego chwale w niebie. Ten rozdział miał zawsze duże znaczenie dla mnie, ponieważ kiedy po raz pierwszy znalazłem się na zielonoświątkowym nabożeństwie było głoszone kazanie właśnie w oparciu o tę wizję. Wtedy nie wiedziałem, że było to nabożeństwo zielonoświątkowe, właściwie w ogóle nie wiedziałem, że istnieją tacy ludzie jak zielonoświątkowcy. W owym czasie byłem żołnierzem w Armii Brytyjskiej. Nie wdając się w szczegóły mogę powiedzieć, że żyłem życiem żołnierza tej armii. Nie będziemy tego dzisiaj tutaj czytać, ale kiedy Izajasz zobaczył Pana w Jego chwale, powiedział: „Biada mi! Zginąłem, bo jestem człowiekiem nieczystych warg i mieszkam pośród ludu nieczystych warg.” Kiedy usłyszałem te słowa takim, jakim byłem – nieodrodzonym człowiekiem, człowiekiem nieczystych warg, mieszkającym pośród ludu nieczystych warg, powiedziałem do siebie: „Nikt nigdy nie opisał cię dokładniej!” Od tego momentu kaznodzieja zwrócił moją uwagę nawet pomimo to, że tak naprawdę nie rozumiałem, o czym mówi.\nPrzejdę jednak do tych trzech wersetów: „W roku śmierci króla Uzjasza widziałem (tzn. Izajasz widział) Pana siedzącego na tronie wysokim i wyniosłym, a kraj jego szaty wypełniał świątynię. Jego orszak stanowiły serafy (słowo ‘seraf’ jest bezpośrednio związane ze słowem ‘ogień’. Serafowie są ognistymi stworzeniami, bez względu na to, czym są oprócz tego), z których każdy miał po sześć skrzydeł, dwoma zakrywał swoją twarz, dwoma zakrywał swoje nogi i na dwóch latał. I wołał jeden do drugiego: Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów! Pełna jest wszystka ziemia chwały jego.” Wierzę, że to potrójne „Święty” było przeznaczone dla Trójjedynego Boga. Święty jest Ojciec, Święty jest Syn, Święty jest Duch. Jeśli wyobrazicie sobie tę scenę w swoich umysłach, to myślę, że zrozumiecie relację pomiędzy czcią a chwałą. Chwała polega na wypowiadaniu, dlatego oni chwalili Boga i ogłaszali Jego świętość. „Święty, Święty, Święty jest Pan Zastępów!” Ale to nie była pierwsza rzecz, jaką zobaczył Izajasz. Pierwszą rzeczą, jaką zobaczył, była cześć. Serafowie mieli po sześć skrzydeł. Dwoma pierwszymi zakrywali twarz. Dwoma następnymi zakrywali nogi. Co to znaczy? To jest pewna postawa. Jaka? To jest oddanie czci. Zakrycie twarzy było wyrażeniem szacunku i czci. Zakrycie ciała było oddaniem czci przed Bogiem. Pozostałe dwa skrzydła służyły do latania. Jeśli uznamy latanie za wykonywanie służby, a zakrywanie twarzy i nóg za oddawanie czci, to okaże się, że proporcje są następujące: cztery skrzydła dla czci i dwa skrzydła dla służby. Wierzę, że są to prawidłowe proporcje. Wierzę, że w naszym życiu dla Boga powinniśmy poświęcić dwa razy więcej czasu na oddawanie czci niż służbie. Co więcej, wierzę, że służba winna być poprzedzona oddawaniem czci. Nie sądzę, abyśmy kiedykolwiek mieli angażować się w służbę Bogu bez wcześniejszego zwrócenia się do Niego z czcią. Wierzę, że nasza służba będzie zupełnie inna, jeśli będzie wynikać z czci. Z drugiej strony samo czczenie Boga bez służby jest hipokryzją. Spójrzmy na słowa Jezusa zapisane w Ewangelii Mateusza w rozdziale 4 wersecie 10, szatan kusi tutaj Jezusa, aby upadł przed nim i oddał mu cześć. Jezus powiedział mu, cytując 5 Księgę Mojżeszową: „Wtedy rzekł mu Jezus: Idź precz, szatanie! Albowiem napisano: Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu służyć będziesz.”\nZwróćcie uwagę na kolejność: najpierw cześć, a potem służba. Ale za czcią zawsze powinna iść służba. Zrozumienie tego jest bardzo ważne. Był czas, że bardzo niewiele czci było w większości kościołów. Ludzie przychodzili na poranne nabożeństwo w niedzielę i nazywali je nabożeństwem uwielbiającym, ale faktycznie tam nie było oddawania czci. Tam była chwała, było głoszenie Jezusa, ale nie było bezpośredniej czci. W ostatnich dwóch dekadach, a może nieco wcześniej oddawanie czci zaczęło powracać do kościoła. Teraz nawet w pewnym sensie stało się to modne. Są zbory, które nawet specjalizują się w oddawaniu chwały. Stają się dumni z tego, że są w tym dobrzy.\nAle jeżeli ludzie po prostu traktują uwielbianie jako formę duchowego dogadzania sobie, bez dalszej służby, jest to hipokryzja. Tacy ludzie mają po prostu świetne niedzielne nabożeństwa uwielbiające, po których wracają do domu i żyją dla siebie przez resztę tygodnia. Oni nie słyszeli słów Jezusa, który mówił: „Panu Bogu swemu pokłon oddawać i tylko jemu służyć będziesz.” Tych dwóch rzeczy nigdy nie można oddzielać od siebie. Służba nigdy nie powinna być oddzielana od czci, a cześć nigdy nie powinna być oddzielana od służby.\nW Psalmie 95 jest wspaniały fragment, który, jak myślę, znakomicie opisuje następujące po sobie etapy dojścia do oddawania czci. Pierwsze dwa wersety opisują głośną, radosną chwałę. O wiele głośniejszą, niż pozwoliłyby na to niektóre kościoły. Jest tam powiedziane: „Pójdźcie, radośnie śpiewajmy Panu, wznośmy okrzyki radosne skale zbawienia naszego!” Krzyczeć znaczy krzyczeć. To nie znaczy głośno śpiewać. To znaczy krzyczeć. „Pójdźmy przed oblicze jego z dziękczynieniem, wykrzykujmy mu radośnie w pieniach”. Zwróćcie ponownie uwagę na dwa etapy przystępowania do Bożej obecności: dziękczynienie i chwałę. Pamiętajcie, co powiedzieliśmy wcześniej: Nie ma innej drogi dostępu do Bożej obecności. Następne trzy wersety podają nam przyczyny, dla których powinniśmy Boga chwalić i dziękować Mu.\nBiblia jest bardzo logiczna. Ona nie każe nam po prostu Bogu dziękować i chwalić Go, ale wyjaśnia nam, dlaczego mamy to robić. Pamiętacie, że w Psalmie 100 podane były trzy przyczyny: Pan jest dobry, Jego łaska trwa na wieki, Jego wierność (prawda) trwa z pokolenia na pokolenie. Są to trzy niezmienne powody chwalenia Pana. Tutaj w Psalmie 95 w wersetach od 3-5 mamy podane następne powody: „Gdyż wielkim Bogiem jest Pan i Królem wielkim nad wszystkich bogów.” Pamiętacie, że powiedziałem, że przez chwałę uznajemy Bożą wielkość. Tutaj słowo „wielki” użyte jest dwa razy. ”Wielkim Bogiem jest Pan I Królem wielkim nad wszystkich bogów”, a my uznajemy Jego wielkość przez głośną, radosną i pełną zachwytu chwałę. Dalej widzimy Go jako potężnego Stwórcę. „W jego ręku są głębokości ziemi i jego są szczyty gór. Jego jest morze i On je uczynił, i suchy ląd ręce jego ukształtowały.”\nDalej: przychodzimy do Niego również po to, aby Mu dziękować i chwalić za cuda Jego stworzenia. Ale na razie tylko zbliżyliśmy się do Boga. W wersecie 6 wchodzimy do czci. Chwała i dziękczynienie pozwalają nam przystąpić do Boga, są sposobem przejścia do oddawania czci. Zaraz się przekonacie, że oddawanie czci jest postawą. Werset 6: „Pójdźcie, pokłońmy się i padnijmy na twarz! Klęknijmy przed Panem, który nas uczynił!” Przeszliśmy od wypowiedzi do postawy. Zaczęliśmy od dziękczynienia i chwały, ale to nie było celem. Jeżeli chrześcijanie zatrzymują się na dziękczynieniu i chwale to pomijają Boży cel, jakim jest oddawanie czci, a który nie jest wypowiadaniem słów, ale jest postawą wobec Boga.\n„Pójdźcie, pokłońmy się i padnijmy na twarz! Klęknijmy przed Panem, który nas uczynił!” Dlaczego? Werset 7: „On bowiem jest Bogiem naszym” Jak, poza wszystkimi innymi sposobami, możemy Go uznać jako Boga? Czcząc Go, ponieważ cześć należy się tylko Bogu. Tak więc kiedy oddajemy Mu cześć, tym samym uznajemy, że jest naszym Bogiem. „A my ludem pastwiska jego i trzodą ręki jego.” Dlatego jest rzeczą właściwą, abyśmy jako Boży ludzie oddawali Mu cześć. To potwierdza związek pomiędzy Bożym ludem a Bogiem jako naszym Stwórcą i Odkupicielem. To może wydawać się dziwne, ale jeśli spojrzycie do swoich Biblii to zobaczycie, że ten werset nie kończy się w tym miejscu. Wydaje się, że jest tam dziwna niespójność, ponieważ pierwsza część następnego zdania jest włączona jeszcze do wersetu 7. Widzicie to? Jest tam powiedziane: „Obyście dziś głos jego usłyszeli: Nie zatwardzajcie serca waszego.” Dlaczego to szczególne małe zdanie: „Obyście dziś głos jego usłyszeli” znajduje się w części mówiącej o czci? Cudowny sekret! Ponieważ kiedy czcimy Boga, możemy naprawdę usłyszeć Jego głos. I kiedy oddajemy cześć to przestajemy mówić. Krzyczeliśmy i chwaliliśmy, i to było dobre, ale na tym nie koniec. Właściwym końcem jest pozycja szacunku i czci przed Bogiem, w której nie mamy już wiele do powiedzenia. Jesteśmy cisi i spokojni.\nKtoś powiedział, że charyzmatycy boją się ciszy. Myślę, że jest to prawda. Ale przychodzi czas ciszy. Kto wie jak długo ta cisza może trwać? Czy powinniśmy dać Bogu 10 minut? Jak myślicie? Większość kościołów myślałaby, że to straszny nieporządek, jeśli przez 10 minut byłaby całkowita cisza. Nie mówię, że to musi być 10 minut. Myślę, że to Bóg o tym decyduje. Ale w takiej postawie, w ciszy jesteśmy otwarci na słuchanie Bożego głosu.\nRut i ja regularnie, prawie codziennie przeznaczamy czas na uwielbianie i oddawanie czci Bogu. Rut jest naszym liderem w chwaleniu, ponieważ ja mam zbyt słaby głos. Bardzo wiele razy, kiedy dochodzimy do postawy oddawania czci i nasze duchy są w ciszy przed Panem, On mówi do nas. Mieliśmy bardzo wiele wskazówek, ostrzeżeń, zachęt bezpośrednio od Boga. Ja jestem bardzo ostrożny, jeśli chodzi o proroctwa, które ludzie wypowiadają. Niekoniecznie im wierzę. Ale mówiąc ogólnie: jeśli proroctwo przychodzi w atmosferze czci i jest zgodne z duchową atmosferą, jaka panuje, to zwykle jestem gotów uwierzyć, że to Bóg mówi do swojego ludu. Jeśli jednak nigdy nie dochodzimy do miejsca, w którym oddajemy cześć, to naprawdę nigdy nie dajemy Bogu sposobności przemówienia do nas.\nZwróćcie uwagę jak się to rozwija. Głośna, radosna, pełna zachwytu chwała doprowadza nas do obecności Boga. Chwalimy Go z powodów, o których mówiliśmy. Ale kiedy wchodzimy już do Jego obecności, następuje zmiana. Już nie wyrażamy niczego słowami, ale przyjmujemy właściwą postawę, postawę przynależną w obecności Wszechmogącego Boga. I w takiej postawie otwieramy się, aby usłyszeć Jego głos.\nPrzejdźmy teraz do słów Jezusa, zapisanych w Nowym Testamencie, a dotyczących czci. Ewangelia Jana rozdział 4. Są to słowa znane każdemu czytelnikowi Biblii. Jezus rozmawia z Samarytanką przy studni Jakuba. Pomińmy tło tej rozmowy. W wersecie 23 Jezus mówi: „Lecz nadchodzi godzina i teraz jest, kiedy prawdziwi czciciele będą oddawali Ojcu cześć w duchu i w prawdzie; bo i Ojciec takich szuka, którzy by mu tak cześć oddawali.” Jest to stwierdzenie godne uwagi, prawda? Wszechmogący Bóg szuka tych, którzy będą Go czcić. Ale musimy Go czcić zgodnie z Jego warunkami: „w duchu i w prawdzie”.\nW następnym wersecie Jezus kontynuuje: „Bóg jest duchem, a ci, którzy mu cześć oddają, winni mu ją oddawać w duchu i w prawdzie.” Wierzę, że w czci nasz duch odnosi się bezpośrednio do Boga jako Ducha. Zgodnie z Biblią człowiek składa się z trzech elementów: ducha, duszy i ciała. Myślę, że nasza dusza jest bardzo aktywna w oddawaniu chwały i w dziękczynieniu, ale kiedy dochodzimy do czci, to nasz duch wchodzi w bezpośrednią więź z Duchem Bożym. I musimy oddawać Mu cześć w duchu i w prawdzie.\nBez Ducha Świętego nie moglibyśmy oddawać czci. Myślę, że ci z was, którzy doświadczyli napełnienia Duchem Świętym zgodzą się ze mną, że zmienia to sposób oddawania czci. Wchodzimy w nowy wymiar. To nie czyni nas doskonałymi lub ważniejszymi od innych ludzi, ale to wyzwala w nas coś, co pozwala nam docenić czym powinna być cześć.\nJest powiedziane także „w prawdzie”. Myślę, że prawda wymaga szczerości. Naprawdę wierzę, że jest sprawą niezwykle ważną, abyśmy się uczyli być szczerymi w naszym oddawaniu czci. Dla zilustrowania tego weźmy przykład z 3 Księgi Mojżeszowej, Księgi Kapłańskiej. Jest to księga Starego Testamentu, zawierająca wykaz przepisów dotyczących kapłanów i ofiar. Która z ksiąg w Nowym Testamencie spełnia takie zadanie? List do Hebrajczyków. Pan dał różne wskazówki w odniesieniu do ofiar, co może a co nie może być ofiarowane. Wymagał, aby pewien rodzaj żywicy, nazywany kadzidłem był ofiarowywany zawsze i w każdej ofierze.\nOtwórzmy 3 Księgę Mojżeszową rozdział 2 wersety 1 i 2: „Jeżeli ktoś chce złożyć Panu ofiarę z pokarmów, to niechaj ofiarą jego będzie przednia mąka; niechaj poleje ją oliwą (jest to odpowiednik Ducha Świętego) i nałoży na nią kadzidła. Potem przyniesie ją do synów Aarona, kapłanów. Kapłan weźmie z tego pełną swoją garść mąki z oliwą wraz z całym jej kadzidłem i spali ją na ołtarzu jako pamiątkę, jako ofiarę ogniową, woń przyjemną dla Pana.”\nRóżne rzeczy składały się na ofiarę. Była tam mąka, była oliwa, ale tylko część z nich była spalana. Natomiast kadzidło było spalane w całości. Kadzidło w Starym Testamencie było odpowiednikiem czci. Część z ofiar składanych Bogu była przeznaczona na użytek kapłanów. Ale jedna z tych rzeczy nigdy nie była przeznaczona dla nikogo innego, oprócz Boga. Było to kadzidło, tzn. cześć. To ogromnie ważne, abyśmy pamiętali, że nigdy nie ofiarujemy czci żadnej istocie ludzkiej, tylko Panu. Kadzidło jest rodzajem aromatycznej żywicy pochodzącej z drzewa. W czasie spalania wydziela się wspaniały zapach. Samo w sobie nie jest niczym pięknym, ale wydziela właśnie ten zapach. I właśnie tego chce Bóg. Nasza cześć staje się dla Boga wspaniałym, aromatycznym zapachem, który unosi się do Jego nozdrzy.\nZ drugiej strony była jedna rzecz, której nie wolno było dawać Bogu w ofierze. Spójrzmy na 11 werset tego samego rozdziału. „Żadna ofiara z pokarmów, którą składać będziecie Panu, nie może być przyrządzana na kwasie; gdyż nic kwaszonego ani miodu nie możecie składać na ofiarę ogniową dla Pana.” Miód, zanim dostanie się do ognia, jest słodki i smaczny, ale kiedy się spali staje się czarną, kleistą masą. Tak więc Bóg mówi: „Nie ofiarowujcie mi żadnej czci, która nie spłonie całkowicie wydzielając zapach. Ofiarujcie mi kadzidło, bo staje się ono tym przyjemniejsze, im ogień jest większy. Nie ofiarujcie mi czci, która stanie się czarną, lepką masą, kiedy zostaniecie poddani próbom i doświadczeniom.”\nPomyślcie o tym. Zapytajcie samych siebie czy w swoich modlitwach daję miód, czy są one wypełnione kadzidłem. Czy mówię Bogu w modlitwie rzeczy, których w życiu nie wypełniam czy też modlę się do Niego w duchu i w prawdzie.\nNa koniec przypatrzmy się bardzo żywemu obrazowi czci opisanemu w 1 Liście do Koryntian rozdziale 6, wersetach 16 i 17. Jest to bardzo szczery fragment, tak jak szczera jest cała Biblia. Paweł mówi: „Albo czy nie wiecie, że, kto się łączy z wszetecznicą, jest z nią jednym ciałem? Albowiem, mówi Pismo, ci dwoje będą jednym ciałem. Kto zaś łączy się z Panem, jest z nim jednym duchem.” My też bądźmy szczerzy i zobaczmy ten kontrast. Pierwszy przykład to fizyczny, seksualny, niemoralny związek. Ale jednocześnie z nim równolegle Paweł mówi o kimś, kto łączy się z Panem w duchu. Inaczej mówiąc są dwa rodzaje związków: związki fizyczne i związki w duchu.\nCzym jest cześć? Jest tym, czym jest. Jest jedynym sposobem, w jaki nasz duch może bezpośrednio połączyć się z Bogiem. Wynikiem tego związku jest prokreacja. Cześć jest tym, co czyni nas duchowo urodzajnymi. Rozumiecie to? Dlatego, kiedy myślicie o oddawaniu czci, to myślcie o swoim duchu, który zostaje złączony z Bogiem w jednym Duchu.\n(spisane z taśmy video)


Życiowy poradnik bezradnik: Ecofluid Bielenda Make - Up Academie\nPodkład kupiłam w cenie promocyjnej. Byłam trochę zaskoczona ceną standardową. Bielenda raczej przyzwyczaiła nas do dobrych cen, a ten podkład normlanie miał kosztować coś ok 30 zł. Nie wiem ile kosztuje teraz, ale ja kupiłam go za 20 zł i uważam, że jest to maksymalna cena jeśli chodzi o ten podkład.\nOpakowanie oraz sama buteleczka, a także szata graficzna kuszą. Niestety mnie bardzo ten podkład rozczarował i zaraz Wam napiszę dlaczego u mnie się nie sprawdził. No bo niestety ja - podkładomaniaczka jego fanką nie zostanę.\nJeśli chodzi o kolor to do wyboru są 3 odcienie. Ja zdecydowałam się na najjaśniejszy, czyli nr 01 jasny beż. Kolor wydaje się ok, jest jasny, jest beżowy, wręcz lekko piaskowy. I gdyby nie oksydował na mojej twarzy byłoby super. Niestety on strasznie ciemnieje i przez to już po kilku chwilach wyglądam jak po nałożeniu samoopalacza ;/ Dobrze, że mam jasne wręcz białe podkłady, a także preferuję białe pudry, bo one chociaż trochę niwelują to "przybrudzenie" skóry ;/\nBardzo dużym minusem jest też to, że podkład ten ma niesamowicie świetliste wykończenie i świeci się jak nie powiem co komu ;/ Dla mnie tragedia, bo moja skóra wygląda w tym podkładzie na tłustą i zmęczoną ;/\nKryciem ten podkład też nie zachwyca. Jak dla mnie krycie jest bardzo przeciętne i nie wystarczające. Może gdyby to był krem BB to bym się aż tak nie czepiała. Jednak jest to podkład, a ja od podkładów wymagam lepszego krycia.\nZgodzę się z producentem, że podkład ma lekką i nie obciążającą formułę, i na pewno nie tworzy efektu maski. No chyba, że mówimy o masce największego błysku. To wtedy jak najbardziej ;p\nAbsolutnie nie jest to też podkład trwały i nie utrzymuje się cały dzień. Ten podkład w ogóle nie zastyga, wszystko się na nim ślizga. Mam wrażenie, że skóra jest cały czas mokra i każde dotknięcie się na niej odbija ;/\nNiestety stosowany solo kompletnie się on u mnie nie sprawdził i nie mogę go używać. Za to w połączeniach z innymi - jaśniejszymi, bardziej kryjącymi i matującymi podkładami sprawdza się dobrze. Nadaje on takiej lekkości i ściąga np. efekt maski, którą tworzą inne podkłady. Jednak trzeba z nim uważać, bo jeśli damy tylko kropelkę za dużo to Ecofluid Bielenda sprawia, że ten drugi podkład również staje się bardzo świetlisty i nie zastyga.\nMa on w sobie SPF10 oraz filtr HEV, który ma chronić skórę przed światłem niebiskim. Czy chroni ? Trudno mi powiedzieć ;/ Jeśli chodzi o skład to ...\nSami zobaczcie. Na pewno jest on lepszy niż składy tradycyjnych podkładów w drogerii, ale czy jest on jakiś super to już sami oceńcie.\nDla mnie ten podkład jest rozczarowaniem i bardzo żałuję, że nie miałam jego próbki. Wtedy na pewno nie zdecydowałabym się na pełnowymiarowe opakowanie. W ogóle żałuję, że producenci nie robią wersji 10 ml podkładów, oczywiście za mniejsze pieniądze. Byłoby to świetne rozwiązanie nie tylko do testów, ale też na podróż. Ja w sumie zużyłam nawet nie 1/3 opakowania i coś mi się wydaje, że większość wyląduje w koszu, bo używam go tylko jako dodatku do innych podkładów i to też nie codziennie ;/\nJest to już moje kolejne rozczarowanie produktem z Bielendy i chyba niestety na kolejne ich nowości się nie skuszę, a już na pewno nie w normalnej cenie.\nJeśli miałyście okazję używać tego podkładu to dajcie znać jak on się spisuje u Was, bo naprawdę jestem bardzo ciekawa czy tylko mnie tak rozczarował, czy może moja kapryśna cera znów ma focha ;p Może Bielenda stworzy wersję matową tego podkładu ? Byłabym wdzięczna ;p\nŁukasz Bier 7 sie 2021, 16:01:00\nPodoba mi się to świeże wykończenie :)\nzaczarowanaa 7 sie 2021, 20:33:00\nO ile lubię pielęgnację bielenda, tak kolorówka - podkłady nie za bardzo mi leżą. Tego nawet nie próbowałam, ale cena widziałam, że przesadzona. Może dlatego też mnie nie kusi :P\nMarzena T 9 sie 2021, 10:52:00\nDobrze wiedzieć, że ten podkład się tak zachowuje. Nie lubię takich nie zastygających, bo wszystko potem mi się brudzi\nClaudiaMorningstar 9 sie 2021, 14:55:00\nNigdy nie miałam podkładu od Bielenda.\nJednoSpojrzenie 11 sie 2021, 20:57:00\nKurczę ja mam wrażenie, że te podkłady firm pielęgnacyjnych to jednak z reguły mi nie bardzo służą :/\nBTL카지노 14 sie 2021, 06:44:00\nBTL카지노 14 sie 2021, 06:45:00\nMilena M 15 sie 2021, 14:23:00\nAnia 31 sie 2021, 18:14:00\nKusił mnie, ale teraz wiem że u mnie tez by się napewno nie sprawdził 🙈


Znieczulenie wziewne od podstaw - o kursie\n18 - 19.09.2021r. - Łódź - REJESTRACJA ZAMKNIĘTA\nSzkolenie skierowane do lekarzy weterynarii, dla których znieczulenie jest codziennym elementem ich pracy, ale pracują w systemie anestezji całkowicie dożylnej a chcieliby poznać i wykonywać samodzielnie znieczulenie metodą wziewną.\nNauka wykonania znieczulenia wziewnego, doboru sprzętu odpowiedniego do wymagań lecznicy i znieczulanych zwierząt.\nJaki aparat będzie najbardziej odpowiedni dla potrzeb lecznicy i lekarza chcącego zajmować się znieczuleniem wziewnym, na co zwrócić uwagę przy zakupie sprzętu, jak dobrać odpowiednie parametry przepływomierza, parownika, wielkość worka oddechowego, ciśnienia w układzie oddechowym oraz jak radzić sobie z najczęstszymi problemami występującymi podczas znieczulenia wziewnego.\nzajęcia praktyczne – cała grupa 8-osobowa pod okiem trenera wykonuje czynności przygotowania aparatu zanim zostanie podłączony do pacjenta. Każdy uczestnik samodzielnie dobierze ustawienia parametrów pod konkretnego pacjenta do znieczulenia oraz na podstawie odczytu z monitora sprawdzi poprawność działania aparatu do znieczulenia.


Zakończyło się posiedzenie aresztowe w sprawie Krzysztofa P., podpalacza z Gorlic (AKTUALIZACJA) | Dziennik Polski\nZakończyło się posiedzenie aresztowe w sprawie Krzysztofa P., podpalacza z Gorlic (AKTUALIZACJA)\nAgnieszka Nigbor-Chmura 5 lipca 2018, 9:17\nW gorlickim sadzie rejonowym zakończyło się tak zwane posiedzenie aresztowe w sprawie Krzysztofa P. 44-latka, który przyznał się do serii podpaleń, do których doszło w maju tego roku na terenie gminy Biecz. Mężczyźnie zasądzono trzymiesięczny areszt tymczasowy.\n- Zakończyło się posiedzenie w przedmiocie zastosowania tymczasowego aresztowania wobec mężczyzny, któremu zarzucono dokonanie sześciu podpaleń na terenie Libuszy, Dominikowic i innych pobliskich miejscowości – mówi Tadeusz Cebo. - Sąd po rozpoznaniu materiałów zgromadzonych przez policję oraz wniosku prokuratora, zastosował tymczasowe aresztowanie na okres trzech miesięcy wobec 44-letniego mieszkańca powiatu gorlickiego – dodaje.\nMężczyzna początkowo przyznawał się do zarzucanych mu czynów, ale zarówno przed prokuratorem, jak i przed sądem temu zaprzeczył.\nChoć wstępnie mówiło się, że mężczyzna miał się też przyznać do podpalenia kościoła w Libuszy, nie postawiono mu takiego zarzutu.\nProkurator mówi, że więcej szczegółów ujawniać nie może, bo jest wiele czynności do wykonania. Zajmie się nimi policja.\nKrzysztof P. był w gronie typowanych przez śledczych w sprawie podpaleń, do których notorycznie dochodziło na terenie gminy Biecz. Choć czarna seria tych zdarzeń rozpoczęła się tak naprawdę przed dwoma laty, gdy spłonął kościół w Libuszy, mężczyźnie przypisuje się sześć ostatnich z maja tego roku, gdy w ogniu stanęły pustostany. 44-letni mieszkaniec Libuszy do winy się przyznaje.\nCzy trafi za kratki do tymczasowego aresztu, do końca nie było wiadomo. Sprawa jest skomplikowana, bo wiadomo, że przed laty leczył się psychiatrycznie.\nJak nigdy wcześniej i przy żadnej do tej pory sprawie, którą opisywaliśmy na łamach, śledczy i prokuratorzy nie byli tak ostrożni, jak przy temacie poniedziałkowego zatrzymania piromana z Libuszy, który miał w maju podpalić sześć pustostanów na terenie gminy Biecz, ale też w Kobylance i Dominikowicach.\nKrył twarz pod kurtką\nScenariusz był zawsze taki sam. Ogień wybuchał nocą. Piroman za obiekt zainteresowań wybierał niezamieszkałe domy, ale też bele siana, stodoły, w których złożone było zboże czy sprzęt rolniczy. Ostatni raz podpalacz zaatakował pod koniec maja, gdy jednej nocy wybuchły trzy pożary. Tym razem z dymem poszło dwa budynki. Jeden w Dominikowicach, drugi w Libuszy.\nWe wtorek od rana w powiecie gorlickim trwały wizje lokalne w miejscach, gdzie przez ostatni czas płonęły pustostany. Na każde z miejsc docierali nieumundurowani śledczy. Mieszkańcy widzieli grupę ludzi z mężczyzną, który wyraźnie dziwnie się zachowywał. Lekką kurtką, którą miał na sobie, próbował zasłonić głowę, jakby chcąc uciec od ludzkich spojrzeń.\nKrzysztofa P. jako mieszkańca gminy kojarzy burmistrz Mirosław Wędrychowicz: - W związku z serią podpaleń od początku współpracowaliśmy z policją, bo sprawa jest ważna. Mieszkańcy zwyczajnie bali się o swoje domy i inne zabudowania, bo wiadomo było, że piroman działa seryjnie - mówi.\nWidzieli, jak włóczył się nocami\nLibuszanin w kręgu podejrzanych znalazł się przez przypadek, a raczej ludzką spostrzegawczość i szybką reakcję.\n- Po prostu był widywany, jak włóczył się późno wieczorem, a nawet w nocy po gminnych drogach. Sygnały mieszkańców szybko zgłosiliśmy policji - mówi gospodarz gminy.\nMiejsca pojawiania się mężczyzny szybko skojarzono z kolejnymi podpaleniami. Mężczyzna został zatrzymany w poniedziałek wieczorem. Wtedy też osadzono go w policyjnym areszcie.\n- Został już przesłuchany i usłyszał zarzuty uszkodzenia mienia - podaje Karolina Gurba z Komendy Powiatowej Policji w Gorlicach. - Podejrzany przyznał się do winy. Za swoje zachowanie odpowie przed sądem. Grozi mu kara do 5 lat pozbawienia wolności - dodaje policjantka.\nMateriał oryginalny: Zakończyło się posiedzenie aresztowe w sprawie Krzysztofa P., podpalacza z Gorlic (AKTUALIZACJA) - Gazeta Krakowska


histofigsy: Szarża husarii / The hussars charge\nSzarża husarii / The hussars charge\nDziś niby wakacje się zaczęły, a człowiek gania jak wariat od szkoły do szkoły! Znowu liliputy pozostały same sobie. Jak już wspominałem pstryknąłem kilka fotek XVII wiecznej półce i są w rezerwie:). Uderzenie naszej przepięknej jazdy. Stare malowanie, dodatkowo jest też tu sporo figur, które pomalował mój syn - kiedyś na pewno trafią na biurko do poprawek. Ale dziś nic im nie przeszkadza w pędzie na wroga.\nAutor: Pryzmek o 22:39\nCzy dobrze widzę tam Kozaków pomiędzy husarzami?\n22 czerwca 2011 23:14\nJeszce jakby ich uszykowal a ni takim 'tatarskim szykiem', to wyjatkowo sliznie by sie prezentowali :)\n23 czerwca 2011 07:03\nDużo ich! Fajnie mieć pomagierów do pędzla :)\n25 czerwca 2011 00:42\nZgadza się, wśród nich pałęta się na półce paru Kozaków. No i na pewno po "odświeżających" zabiegach ustawię ich stosownie do zbiorowej fotki.\nO tak Yori, malowanie z Młodymi to frajda. Gdybyś wysłał mi swój e-adres (przemyslaw.szymanski@wp.pl) to może uda mi się namówić Cię na wciągnięcie Młodych "na odległość" w jakiś fragment Waszych projektów ...\n25 czerwca 2011 23:00


Konserwacja Garnierem – Blog Caffe\nOpublikowane 24 marca, 2012 3 lutego, 2018 przez CaffePosted in Daily News\nPoprzedni Previous post: Euro 2012 a HIV\nDalej Next post: Złej baletnicy przeszkadza rąbek u spódnicy.\n20 myśli w temacie “Konserwacja Garnierem”\n29 marca, 2012 o .\nhehehe..jakis koneser walkow do ciasta Ci sie trafil;)niekoniecznie urody;))))\nA może koneser jednego i drugiego:)))W stresie jesteś? O 9 zaczynam szkolenie ale postaram się do Ciebie zadzwonić przed Twoim wyjazdem. Trzymaj się:)\n28 marca, 2012 o .\nJa siem konserwuję siódemką, bo jest kompletnie czysta, a konserwuję się, kiedy pamiętam. Największym problemem dla mnie jest systematyczność właśnie. Żyję za szybko czy cuś?\nRozumiem, że nie chodzi Ci o krem 7days :-)? No moja droga, na każdego działają inne środki konserwujące, ważne żeby je dopasować do swojego gustu:)))\n26 marca, 2012 o .\na ja wolę Ziaję i Soraye…tylko w przeciwienstwie do Foremniak mi cholerka za to nie płacą;)))\nJa po Sorai uczulenie też mam za darmo:)\nUżywam inne kosmetyki tej firmy. Są ok, jestem zadowolona\nCzyli też się konserwujesz Garnierem?:)\nJa wolę dove.\nW zasadzie najważniejsze jest, żeby dobrać produkt do rodzaju cery.\nCzesto problem pielegnacji polega na dobraniu produktu odpowiedniego do potrzeb naszej skory czy wlosow – gdyz spelniajac oczekiwania Kaski nie znaczy ze bedzie odpowiednim dla Maryski. Dobrze wiec iz znalazlas to co Ci odpowiada i daje zadowolenie:)\nJa lubię bardzo delikatne, nieprzytłaczająće zapachy i taką samą konsystencję kosmetyków. Tu dokładnie tak jest, także spokojnie mogę polecać.\nBrakuje mi w tej notce jednego elementu, mianowicie przypisu na podobieństwo takich, jakie pojawiają się przy niektórych audycjach czy filmach w tv: „NOTKA ZAWIERA LOKOWANIE PRODUKTU”. :)Efekty są? Pozytywne? 🙂\nAle mam przenikliwych Czytelników:)))Tak, efekty są, baaaardzo pozytywne.\nA notka rzeczywiście zawiera lokowanie produktu:)\n25 marca, 2012 o .\nBardzo ładna reklama środków kosmetycznych firmy.\nZawsze uważałam, że bloga trzeba prowadzić ładnie:)\nJuz się ucieszyłem, że wróciłaś, a tu rozczarowanie: jak ja mam to skomentować? Ja nawet za bardzo nie rozumiem Twojego opisu!\nOj Nit, uśmiałam się! Ale masz rację, to typowo babska notka a jej nierozumienie dobrze o Tobie świadczy:)


Sk�d wzi�� �rodki na niespodziewane wydatki? (08.03.2016)\nZnajd� dobre rozwi�zanie na lokowanie pieni�dzy (02.02.2016)\nOd czego zale�� koszty kredytu? (02.02.2016)\tzdrowa dieta\nWe� sprawy w swoje r�ce i kup sobie samoch�d!\nCzy m�czy Ci� nieustanne podr�owanie komunikacj� miejsk�? Czy chcia�by� poczu� si� bardziej swobodnie i m�d przemieszcza� si� komfortowo? Je�li tak, to najlepszym rozwi�zaniem dla Ciebie b�dzie zakup w�asnego samochodu. Jak jednak mo�na to zrobi�, je�li nie mamy pieni�dzy?\tczytaj dalej\nGdzie najlepiej oszcz�dza� pieni�dze?\nOszcz�dno�ci teraz to ju� nie pieni�dze schowane w szufladzie na gorsze czasy. Obecnie musz� one wytwarza� dla nas dodatkowe korzy�ci, a sposob�w na to mamy do wyboru niezwykle wiele. Odpowiednie ulokowanie posiadanych przez nas �rodk�w bywa bardzo wa�ne i musimy dok�adnie zastanowi� si� kt�ra forma jest w naszej sytuacji najlepsza.\tczytaj dalej


Auto Szrot Konarzew – tanie części Kasacja Pojazdów\nAuto Szrot Konarzew\nZłomowanie auta Konarzew\nChcesz dobrych części samochodowych? Trafiłeś w idealne miejsce – Auto szrot Konarzew. W naszej ofercie odnajdziesz nie tylko części do samochodów – nie tylko blacharskie, ale też mechaniczne. Zapraszamy do skorzystania z naszego asortymentu każdego, kto jest zainteresowany dobrą jakością i bardzo niską ceną. To są właśnie wymagania, które spełnia nasz auto szrot Konarzew.\nNAJSZYBSZA KASACJA POJAZDÓW Konarzew\nAuto kasacja w Konarzew. Najlepsze ceny na części używane. Największy kasacja samochodowy w okolicy. Wszystkie części dostępne od ręki. Zapytaj o część bez dodatkowych kosztów.\nSKUP AUT Konarzew\nAUTA ZŁOM Konarzew\nJak każde złomowisko, oprócz kasacji zajmujemy się również sprzedażą komponentów. Każdy produkt jest przez nas sprawdzany pod względem stanu technicznego, dlatego nie ma szans, że nabyty produkt będzie wadliwy. Co więcej, czasami możemy zaoferować darmową gwarancję rozruchową.\nProwadzisz szrot z częściami samochodowymi w miejscowości Konarzew? Dołącz tutaj i zwiększ sprzedaż.\nkasacja pojazdów Konarzew\nzdjęcie jednego ze szrotów w miejscowości Konarzew\nJeśli pojazd na części to coś, czego szukasz, to na naszym szrocie znajdziesz właśnie to – i to w wielu egzemplarzach, gdyż pojazdy na naszym placu można liczyć w setkach tysięcy. Co więcej, na dowolny produkt w naszej ofercie zostanie przyznana gwarancja – nawet do pół roku. Wspomniana wcześniej gwarancja z pewnością zapewni spokój i bezpieczeństwo – nawet w przypadku części samochodowych, które się często psują. Wypróbuj jakość naszych produktów i skorzystaj z naszego asortymentu natychmiast. Ze względu na dużą ilość samochodów , które znajdują się w naszym posiadaniu mamy możliwość zaproponowania Państwu bardzo wielką ilość części w małych cenach.\nOferujemy ponad 4 tysiące części do każdego pojazdu w miejscowości Konarzew.\nNa szrot Konarzew znajdziesz części do układu chłodzenia, układu hamulcowego, układu silnikowego, karoserii i wielu innych elementów samochodowych.\nSamochody z Anglii na części, samochody z Francji części samochodowe i motoryzacyjne w miejscowości Konarzew. Skup akumulatorów i katalizatorów wiązki elektrycznej Konarzew.


Fulidhoo - lokalna wyspa na Malediwach - [DUŻE ZDJĘCIA]\nwww.lkedzierski.com > malediwy > Fulidhoo – zajrzyjmy do wnętrza lokalnej wyspy na Malediwach\nFulidhoo to lokalna wyspa na Malediwach. Jest dosyć mała. Przecina ją kilka udeptanych z piachu ścieżek. Nie ma tu samochodów, a jedynie nieliczne małe motorki, które służą do przewożenia produktów do sklepu, okolicznych hotelików czy butli do bazy nurkowej. Życie toczy się tu bardzo powoli.\nZrobiliśmy mnóstwo zdjęć na wyspie Fulidhoo, a chcę Wam wiele z nich pokazać, dlatego musiałem podzielić artykuł z tej wyspy na dwie części. W niniejszym wpisie zobaczysz, jak wygląda lokalna wyspa na Malediwach na przykładzie Fulidhoo. Pokażemy jej piękne wybrzeże, które nie jest plażą bikini, niesamowite kolory, krajobraz i klimat wyspy. Sądzę, że będzie się Wam podobało. Zobaczcie sami – zapraszamy na Fulidhoo, małą lokalną wyspę na Malediwach.\nJeżeli interesuje Was, jak wygląda plaża bikini na Fulidhoo, wszelkie informacje praktyczne o tym jak się dostać na wyspę, to zaglądnijcie do osobnego wpisu -> Fulidhoo czy tak wygląda raj na Malediwach.\nNikomu nigdzie się nie spieszy. Część mieszkańców prowadzi na wyspie hotele, sklepy czy knajpki. Jest tu szkoła, centrum medyczne, meczet. Część zajmuje się łowieniem ryb, a jeszcze inni pracują w resortach. Czasami jest ciężko, jednak w rozmowach nikt tu nie narzeka, pomimo że jak mówią, mają niewiele, to nie chcieliby tego zamienić na inne miejsce na świecie. Mieszkańcy bardzo dbają o swoje otoczenie. Codziennie rano widzimy, jak zamiatają ulice i zbierają śmieci.\nWyspa co roku się zmienia. Jeszcze niedawno nie było wybudowanego pomostu, do którego dopływają łódki i promy. W poprzednich latach plaża bikini znajdowała się po przeciwnej stronie wyspy, a wielu z obecnych miejsc noclegowych jeszcze nie było. Na brzegu widać betonowy szkielet – za parę miesięcy będzie tu knajpka, a może i jakieś nowe pokoje przy plaży. Wszystko się zmienia.\nSiedzimy na rozwieszonych hamakach i odpoczywamy w cieniu. Na brzeg przychodzi dwóch młodych chłopaków z wielką rybą. Chwilę temu została złowiona, teraz będą wycinali z niej steki, a wieczorem przygotują na kolację dla swoich klientów. Ryby są tu pyszne i bardzo świeże. Jedynie nie byłem w stanie zrozumieć, dlaczego z tak wielkiej ryby wycinają tylko steki, a resztę wrzucają do morza? Może tak trzeba? Kawałek dla ludzi, a reszta dla zwierząt zamieszkujące okoliczne wody?\nMieliśmy już iść spać, aż tu nagle słyszymy potężne basowe dźwięki. Wychodzę na zewnątrz i kieruje się w stronę muzyki. Po chwili dochodzę do małego pomieszczenia. Jest szczelnie wypełnione mieszkańcami wyspy i turystami. Na środku kilku mężczyzn rytmicznie wystukuje rytm na bębnach. Jest gorąco, parno i duszno. Wszyscy dookoła tańczą, kręcą się i podrygują. To miejscowy pokaz malediwskiej muzyki przygotowanej specjalnie dla turystów, ale mam wrażenie, że miejscowych jest tu znacznie więcej. Turyści się krępują i tylko delikatnie kołyszą bioderkami pod ścianą. Miejscowi śmiało tańczą, podskakują i bawią się na całego.\nFulidhoo. Lokalna muzyka.\nKoniecznie zaglądnijcie do wpisu Fulidhoo czy tak wygląda rajska wyspa, aby dowiedzieć się, jak dostać się na Fulidhoo, gdzie spać, i czy faktycznie jest rajska.


Tragedia na polu. Rolnik zginął pod opryskiwaczem\nKolejny śmiertelny wypadek na polu. W miejscowości Brody Małe (pow. zamojski, woj. lubelskie), rolnik wpadł pod opryskiwacz, a następnie został przygnieciony przez ciągnik. Niestety, mężczyzny nie udało się uratować.\nWezwani na miejsce wypadku policjanci wstępnie ustalili, że 68-letni mieszkaniec Szczebrzeszyna wykonywał parce polowe w miejscowości Brody Małe.\n– W pewnej chwili wysiadł z pojazdu pozostawiając włączony silnik, kiedy ciągnik ruszył mężczyzna pobiegł za nim. Będąc na wysokości kabiny nagle znalazł się pod podczepionym do ciągnika opryskiwaczem. Świadkiem zdarzenia był 43-letni znajomy mężczyzny, który wydostał poszkodowanego spod maszyny i zadzwonił po pomoc – wyjaśnia oficer prasowy Komendy Powiatowej Policji w Zamościu.\nNiestety w wyniku doznanych obrażeń mężczyzna poniósł śmierć na miejscu. Okoliczności i szczegóły tragicznego zdarzenia badają policjanci pod nadzorem prokuratora.\nRedakcja AgroNews, tekst i fot. na podst. KPP Zamość\nPoprzedni artykułDożynki w Spale. Prezydent podziękował rolnikom za ich trud\nNastępny artykuł55 tys. ciągników i kombajnów. New Holland świętuje 20. urodziny


Costacurta: Zgadzam się z Capello i Ancelottim\nAlessandro Costacurta rozmawiał ze Sky Italia o sytuacji, która zapanowała w Juventusie.\nW ciągu ostatnich dwóch lub trzech tygodni wiele mówiło się o rozstaniu Juve z Allegrim, zwłaszcza po tym, jak zostali wyeliminowani z Ligi Mistrzów. Klub prawdopodobnie czuje, że potrzebuje innego trenera do swojego projektu.\nByły obrońca podzielił się także swoimi przemyśleniami na temat tego, dlaczego zmiana może być korzystna dla Bianconerich, którzy pomimo wygrania Scudetto nie są zadowoleni z występów zespołu w Lidze Mistrzów.\nZgadzam się z tym, co powiedzieli Capello i Ancelotti. Po 4–5 latach, aby utrzymać koncentrację i postawić kolejny krok naprzód zespół musi albo zostać zrewolucjonizowany pod względem zawodników, albo musi zmienić trenera.


DropIt Portable 5.3.1 PC World - Testy i Ceny sprzętu PC, RTV, Foto, Porady IT, Download, Aktualności\nDropIt Portable 5.3.1\n04.10.2013, godz. 10:40\nDropIt Portable to niewielka, elastyczna aplikacja do automatycznego sortowania plików. Przyda się każdemu, kto ma bałagan na twardym dysku lub w folderach i chce zaprowadzić tam porządek. Program można skonfigurować na wykonywanie dziewięciu różnych akcji (przesuń, kopiuj, skompresuj, rozpakuj, zmień nazwę, otwórz za pomocą, wylistuj, skasuj, ignoruj) wraz z określeniem, jakiego typu pliki mają zostać im poddane. Można filtrować je przez rozszerzenie, nazwę, rozmiar i datę. DropIt pozwala na zapisanie ustawień, co pozwala na cykliczne przeprowadzanie danych operacji. Możemy także przypisać ustawienia do konkretnego profilu użytkownika. Nowa wersja aplikacji to przede wszystkim poprawki bugów oraz kilka drobnych usprawnień.\nDropIt umożliwia także akcje techniką "przeciągnij i upuść", może integrować się z menu kontekstowym systemu oraz być obsługiwany z linii komend. Oprócz prezentowanej tu wersji instalacyjnej można używać także wydania Portable, nie wymagającego instalacji w systemie.\nNazwa pliku: DropIt_v5.3.1_Portable.zip


KRD: W 2020 roku wzrosły długi, ubyło dłużników - eGospodarka.pl - Aktualności finansowe\neGospodarka.pl › Finanse\t› Artykuły\t› Aktualności finansowe\t› KRD: W 2020 roku wzrosły długi, ubyło dłużników\nW 2020 roku wzrosły długi © _Kaspars Grinvalds - Fotolia.com\nZ danych Krajowego Rejestru Długów wynika, że na koniec 2020 roku długi konsumentów i firm wyniosły 59,2 mld. To o 3,5 mld więcej niż w roku 2019. Liczba dłużników natomiast nieznacznie zmalała (o ponad 30 tys.) i wyniosła 2 740 828. Czy nie odpuszczająca wciąż pandemia COVID-19 pogorszy te statystyki w 2021 roku?\nPrzeczytaj także: KRD: seniorzy ustępują miejsca wnukom\nJakie jest zadłużenie Polaków na koniec 2020 roku?\nJakie były zaległości firm w 2020 roku?\nUbiegłoroczne dane na temat zadłużenia polskich konsumentów i firm pokazują, że pandemia zaszkodziła naszym portfelom. Bardzo prawdopodobne więc jest, że także i w tym roku kwota zadłużenia wzrośnie.\nAnaliza danych z 2020 roku pokazuje, że wzrosła nie tylko łączna wartość zadłużenia, ale urosło średnie zadłużenie zarówno firm, jak i konsumentów. W pierwszym przypadku wzrosło od początku roku z 34 912 zł do 39 241 zł, a w drugim przypadku - z 18 402 zł do 19 556 zł.\nOd początku pandemii monitorujemy segment małych i średnich firm, które dominują w polskiej gospodarce. W naszym cyklicznym badaniu „KoronaBilans MŚP” przedsiębiorcy w listopadzie ocenili swoją sytuację ekonomiczną gorzej niż w październiku, a w najbliższych trzech miesiącach nie planują inwestycji ani wzrostu zatrudnienia. Ponadto ponieśli dodatkowe koszty na dezynfekcję miejsc pracy i ochronę pracowników, sięgające nawet 25 procent wydatków firm. To dla nich duże obciążenie – ocenia Adam Łącki, prezes Zarządu Krajowego Rejestru Długów Biura Informacji Gospodarczej.\nPandemia COVID-19 uszczupliła budżety domowe Polaków. Z danych KRD wynika, że zaległości konsumentów na koniec 2020 roku wynosiły ponad 48 mld zł. Urosły więc o prawie 2,4 mld zł w porównaniu do roku 2019, kiedy było to 45,7 mld zł. Jednak w ciągu roku zadłużenie Polaków wahało się – w maju spadło o ok. miliard złotych, rosło do lipca, aby we wrześniu zmaleć. Później systematycznie zwiększało się już do końca roku, by w ostatnim miesiącu minionego roku znowu zmaleć o 751 mln zł.\nPodczas pandemii, kiedy na firmowym koncie liczy się każda złotówka, firmy są jeszcze bardziej skrupulatne niż wcześniej w dochodzeniu należności od konsumentów. Widzimy to w zleceniach, jakie do nas wpływają. To także sygnał dla dłużników, że firmy dbają o swoją płynność finansową i nie akceptują niepłacenia za sprzedane towary i usługi – mówi Jakub Kostecki, prezes Zarządu firmy windykacyjnej Kaczmarski Inkasso.\nTa grupa, choć najliczniejsza w polskiej gospodarce, ma najsłabszą pozycję na rynku. Właściciele JDG-ów często muszą czekać na zapłatę przez kontrahentów na końcu kolejki. Nie mają też zaplecza finansowego, więc każdy wstrzymany przelew od partnera biznesowego pogłębia problemy, a wręcz grozi paraliżem finansowym. Widać jednak, że JDG-i się nie poddają i mimo pandemii walczą. Pomogło im w tym finansowanie z tarcz antykryzysowych – tłumaczy Adam Łącki.\nWięcej na ten temat: KRD, długi, dłużnicy, długi Polaków, zadłużenie Polaków, zadłużenie firm, zadłużenie polskich gospodarstw domowych, rejestr dłużników


Jens Möller-Töllner 2021-12-19\nKawasaki ZH2 - silnik to potęga\nByłeś w błędzie, jeśli miałeś wrażenie, że w Kawasaki Z H2 liczy się coś więcej niż silnik. Owszem, motocykl ma porządne zawieszenia, niezłe wykonanie, trochę elektroniki i niezłe hamulce, ale to silnik i przyklejony do niego mechaniczny kompresor czyniły zeń motocyklowy cyklon, i to jaki! Wystarczyło wkręcić Z H2 na 11 000 obr/min, by w akompaniamencie brutalnie zasysanego powietrza teleportować się z mocą 200 KM, co w nakedach właściwie się nie zdarza (jeszcze tylko Ducati Streetfighter ma ponad 200 KM). W 8,2 s od zera do 200 km/h na gołym motocyklu?! Istne szaleństwo! Aż dziwne, że po drodze kompresor nie wciąga do komory małych piesków i przydrożnych krzewów. Świeża wersja SE ma ten sam silnik, więc czy można mówić o niedoborach mocy?\nInsygnia mocy. Sprężarka nieustannie pompuje powietrze do air boxa w obu modelach Z H2.\nW trybie Rider wersji SE można indywidualnie dopasować półaktywne zawieszenie – w każdym trybie tłumienia po 11 stopni dla tłumienia od- i dobicia.\nPonad 200 KM i genialna elastyczność\nDobrze, że inżynierowie Kawasaki budując, a raczej podkręcając Z H2 do wersji SE zajęli się innymi kwestiami, nie marnując czasu na poważniejszą przebudowę silnika. Ten bowiem jest tylko o 5 kg cięższy niż ważąca 70 kg jednostka napędowa pochodząca z supersporta ZX-10RR. Okiełznanie tak potężnego źródła mocy nie stanowi wielkiego problemu, bowiem charakterystyka pracy silnika i mapy zapłonu są w Z H2 takie, że motocykl oddaje moc bardzo liniowo i przewidywalnie, jeśli można tak powiedzieć o maszynie o mocy ponad 200 KM. Elastyczność jest fantastyczna – wystarczy 6 sekund, by ten potwór rozpędził się z 60 do 140 km/h, jadąc na 6. biegu, co we wspomnianym ZX-10RR zajmuje o ponad sekundę więcej.\nSilnik właściwie nie zastawia żadnych pułapek na kierownika. No, prawie żadnych: gdy przepustnice o średnicy 40 mm są np. podczas przyhamowania całkowicie zamknięte, to po pierwszym delikatnym dodaniu gazu jakby lekko się zawieszały, tak że podczas zmiany obciążenia daje się odczuć lekkie szarpnięcie. Można jednak spojrzeć na to z innej strony: to, że przy tak gwałtownych zmianach mocy dzięki zastosowaniu zaworu Wastegate udało się Kawasaki uzyskać tak harmonijną pracę czterocylindrowca, zasługuje na słowa wielkiego uznania.\nZobacz także: Nowy sportowo-turystyczny Kawasaki H2 SX będzie miał aktywny radar!\nHamulce w Kawasaki Z H2, cz. 1: w górze prawa ręka sięga po radialną pompę hamulcową, którą dostarcza japoński producent Nissin.\nHamulce w Kawasaki Z H2, cz. 2: przy stopie widelca tłoczki radialnych zacisków M4.32 od Brembo dociskają klocki do tarcz.\nZakręć mną: regulacja tłumienia od- i dobicia tradycyjnego widelca Showa w Z H2. Napięcie wstępne sprężyn ustawia się w prawej ladze widelca\n12 800 zł więcej za półaktywne zawieszenia i lepsze hamulce Brembo. Z H2 SE to Droga zabawa.\nProblemem w doładowanym nakedzie Kawasaki od początku było prowadzenie i pewna ociężałość wynikająca z dużej masy i nie do końca precyzyjnie zestrojonych, nienadążających za osiągami zawieszeń. Dlatego właśnie nad tym popracowali spece z Akashi. Zwykły Z H2 śmiga po winklach niezbyt neutralnie. Przyczynia się do tego masa całkowita wynosząca 242 kg, która porządnie pcha maszynę podczas hamowania na wejściu w zakręt, a do tego dochodzą rozstaw osi wynoszący aż 1455 mm i pozycja z szeroko rozchylonymi kolanami z powodu rozłożystej ramy.\nPodobnie dzieje się podczas skręcania: przy pierwszym impulsie Kawa składa się w winklu prawie bez oporu, ale przy głębszych złożeniach potrzebuje mocniejszej ręki, by nie pojechała szerszym torem. Najbardziej brakuje przejrzystej informacji, co się dzieje z przodem. Czy Z H2 SE, wyposażony w półaktywne zawieszenia, robi to lepiej? Niekoniecznie, ponieważ główne przyczyny, czyli duża masa i szerokie rozchylenie kolan, pozostają bez zmian. Za to widelec i amortyzator w Z H2 SE dużo lepiej wykonują szpagat między komfortem a sportem niż tradycyjne zawieszenia w Z H2.\nUsztywnienie zawieszeń Z H2 nieco pomaga (wartości dla widelca: tłumienie od- i dobicia: otwarte na 5 obrotów, tłumienie odbicia dla amortyzatora: otwarte na 2 obroty, wstępne napięcie dla wszystkich elementów standardowo), ale tylko gdy droga jest równa jak stół. Wtedy sportową twardością wykazuje się przede wszystkim tłumienie dobicia regulowane dla wysokich prędkości (highspeed) w widelcu Kayaba. Podczas hamowania na wejściu w winkiel na złej nawierzchni przód mocno podskakuje. Dzięki ABS-owi na winkle i kontroli trakcji pracującej w zależności od złożenia – i Z H2, i Z H2 SE oferują w takich sytuacjach bardzo dobrą kontrolę, choć mimo wszystko nerwowość motocykla przeszkadza.\nPółaktywne zawiasy Z H2 SE zachowują się lepiej. W bazowych zestrojeniach tłumienia posiada on trzy ustawienia podstawowe, które są powiązane z trybami Rain, Road i Sport. W dodatkowym trybie jazdy Rider można samemu skonfigurować charakterystykę silnika (3-stopniowo), kontrolę trakcji (3-stopniowo plus wyłączenie) i ustawienia zawieszeń, przy czym regulacja tłumienia od- i dobicia widelca i amortyzatora jest możliwa w 11 stopniach – od +5 do –5. Schemat ustawień wydaje się dość prosty. Napięcie wstępne w dalszym ciągu musisz ustawiać ręcznie, co w przypadku amortyzatora z powodu niewielkiej ilości miejsca jest uciążliwe.\nW wersji Z H2 SE prawa dłoń ściska radialną pompę od Brembo, w której ciśnienie daje się precyzyjniej dozować niż w pompie Nissin.\nPółaktywny amortyzator w Z H2 SE, którego moduł tłumiący prawie uniemożliwia dostanie się do ciągle jeszcze ręcznej regulacji napięcia wstępnego sprężyny.\nZaciski hamulcowe Brembo Stylema w Z H2 SE mocno wgryzają się w dwie tarcze o średnicy 320 mm.\nZły dotyk drogi\nWróćmy na nierówny asfalt. W trybie Soft Z H2 SE toczy się po złych nawierzchniach znacznie bardziej wrażliwie niż Z H2. Półaktywne zawieszenia Kawy wzorowo wygładzają nierówności i łaty, komfort jazdy zyskuje na tym znacznie. Jedynie kiedy tempo jazdy wzrasta do sportowego, amortyzator w tym zestrojeniu pracuje nieco za miękko, dopuszcza do zbyt dużej nerwowości. Lepiej daje sobie z tym radę tryb Hard. Ma on mniej więcej takie samo zestrojenie tłumienia, co widelec i amortyzator w Z H2 w trybie Standard. Niezależnie od tego zawiasy w Z H2 SE reagują znacznie lepiej. Przede wszystkim widelec wygładza nierówności dużo bardziej elastycznie. W trybach Hard i Soft podwozie Z H2 SE naprawdę dobrze radzi sobie z takimi wymaganiami, jak komfort i sport, i to za pomocą wciśnięcia przycisku. Takiego zakresu zwykły Z H2 nie zapewnia.\nPoza tym elektronika Z H2 SE oferuje opcję znalezienia swojego własnego ustawienia dzięki dużej liczbie ustawień indywidualnych. Niestety ani w menu wyświetlacza TFT, ani w instrukcji obsługi Z H2 SE nie znajdziesz informacji o podstawowych ustawieniach trybów Soft, Standard i Hard. Taka informacja ułatwiłaby np. znalezienie ustawień pośrednich dla indywidualnego trybu Rider, a tak jest o to trudniej.\nKawasaki Z H2 [Z H2 SE]\nSilnik: chłodzony cieczą, R4, DOHC, 2 wałki wyrównoważające, 4 zawory na cylinder, smarowanie z mokrą miską olejową, śr. gardzieli wtrysku 4 x 40 mm.\nElektryka: alternator 420 W, akum. 12 V/9 Ah.\nPrzeniesienie napędu: hydraulicznie sterowane, wielotarczowe sprzęgło mokre z antyhoppingiem, skrzynia 6-biegowa, łańcuch, przełożenie wtórne 46:18.\nŚr. cylindra x skok tłoka 76,0 x 55,0 mm\nMoc maks. 200 KM (147,1 kW) przy 11 000 obr/min\nZawieszenia: przód – widelec upside-down, średnica goleni 43 mm, pełna regulacja [regulowane napięcie wstępne sprężyn oraz elektronicznie regulowane tłumienie od- i dobicia], tył – dwuramienny wahacz z aluminium, centralny amortyzator z systemem dźwigni, regulowane napięcie wstępne sprężyny oraz tłumienie odbicia [regulowane napięcie wstępne sprężyny i elektronicznie regulowane tłumienie od- i dobicia].\nHamulce: przód – dwie tarcze, średnica 320 mm, zaciski 4-tłoczkowe, tył – jedna tarcza, średnica 260 mm, 1-tłoczkowy zacisk pływający, kontrola trakcji, ABS na winkle.\nKąt główki ramy/wyprzedzenie 65,1°/104 mm\nWysokość kanapy* 820 mm\nMasa z paliwem* 240  kg\nPoj. zbiornika paliwa 19,0 l\nCena 84 900 [97 700] zł\nPrędkość maksymalna: 267 km/h.\n0–140 km/h 5,0 s\n0–200 km/h 8,2 s\n60–100 km/h 3,1 s\n100–140 km/h 2,9 s\n140–180 km/h 2,9 s\nBłąd wskazań prędkościomierza* Prędkość rzeczywista wskazania\n50/100 km/h 48/96 km/h\nszosa 5,4 [5,3] l/100 km\nszosa 352  km\nLepiej wygląda sytuacja w przypadku hamulców, czyli drugiej cechy odróżniającej obe Kawy. Zwykły Z H2 ma radialną pompę hamulcową Nissin połączoną z zaciskami Brembo M4.32. Wersja SE ma natomiast radialną pompę od Brembo i radialne zaciski Stylema. Wypada więc zadać pytanie: dlaczego tak późno? W trakcie zwykłej jazdy obie konfiguracje różnią się przede wszystkim precyzją reakcji, natomiast skuteczność jest na bardzo podobnym poziomie. Przy krótkim skoku klamki i nieco większej sile w dłoni połączenie Nissin–Brembo działa wyraziście, podczas gdy zestaw w Z H2 SE z nieco dłuższym skokiem klamki umożliwia precyzyjniejszą modulację siły hamowania przy użyciu nieco mniejszej siły dłoni.\nOcena okazuje się więc raczej kwestią gustu, gdyż oba układy opóźniają wyśmienicie. Dopiero w sytuacjach ekstremalnych, na przykład podczas hamowania z pracującym ABS-em (modulator ciśnienia i zestrojenie ABS-u są takie same), na jaw wychodzą niewielkie różnice (p. str. 42). Obie Kawy jadą podobnie stabilnie, ale tył zwykłego Z H2 w ostatniej fazie hamowania robi się lekki, tylne koło podnosi się. Z H2 SE natomiast (także z pasażerem) podczas hamowania z ABS-em utrzymuje tylne koło zawsze w dole. To efekt wrażliwego działania aktywnego dopasowania tłumienia, które usztywnia przód podczas opóźniania. Kiedy widelec mniej się chowa, motocykl jest stabilniejszy. System rozpoznający unoszenie się koła nie wkracza do akcji, droga hamowania jest więc krótsza.\nABS w Z H2 i w Z H2 SE jest tak samo zestrojony, mimo to droga hamowania jest różna – zwłaszcza z pasażerem. Dlaczego? To przypuszczalnie sprawa półaktywnych zawieszeń wersji SE. Jej widelec automatycznie usztywnia tłumienie dobicia przy ostrym hamowaniu, tylne koło utrzymuje kontakt z nawierzchnią bez wahań prędkości obrotowej koła. To daje gwarancję lepszego hamowania.\nOgólnie rzecz biorąc, obie maszyny różnią się nieznacznie, a ekstrasy w postaci półaktywnych zawieszeń i hamulców w wersji SE sprawiają, że maszynka jest jeszcze bardziej przyjazna. Spodziewaliśmy się, że dzięki nowym zawieszeniom i hamulcom ta rakieta stanie się prawdziwą bronią sportową, jednak nasze modły nie zostały wysłuchane. Może to i lepiej? W końcu jeśli przyprawisz koniowi skrzydła nie zrobisz z niego pegaza...\nZ H2 SE jest lepszy od Z H2 przede wszystkim pod względem komfortu i bezpieczeństwa. Ale też znacznie droższy. Wersja SE kosztuje 97 700 zł, czyli o 12 800 zł więcej niż za zwykłe Z H2. To równowartość ponad 2200 litrów paliwa, czyli wacha na przejechanie około 35 000 km!\nTESTY Kawasaki ZX-6R - 37 cm3, które wstrząsną światem?


Cieszyn. Spacerkiem po starówce - Otwarty Przewodnik Krajoznawczy\nCieszyn. Spacerkiem po starówce\nSpacerkiem po starówce\nW 1496 r. książę polecił zburzyć stary ratusz stojący pośrodku placu, a wybudować nowy w innym miejscu. Zobowiązał się, że plac zostanie niezabudowany, aby ułatwić prowadzenie handlu...\nTagi: Cieszyn, sanktuaria maryjne\nWokół rynku stoją kamienice mieszczańskie z podcieniami. Obecny wygląd kamienic pochodzi z przełomu XIX i XX wieku. Na środku rynku jest studnia z figurą św. Floriana.\nZwiedzanie cieszyńskiej starówki rozpoczynamy od wielkiego rynku. Za panowania księcia cieszyńskiego Kazimierza II był w tym miejscu plac targowy. W 1496 r. książę polecił zburzyć stary ratusz stojący pośrodku placu, a wybudować nowy w innym miejscu.\nZobowiązał się, że plac zostanie niezabudowany, aby ułatwić prowadzenie handlu. Cieszyński ratusz wielokrotnie ulegał pożarom, ale za każdym razem był odbudowywany w tym samym miejscu i jego sylwetka pozostawała taka sama. Ostatni generalny remont Ratusza przeprowadzono w 1984 r. Wokół rynku stoją kamienice mieszczańskie z podcieniami. Obecny wygląd kamienic pochodzi z przełomu XIX i XX wieku. Na środku rynku jest studnia z figurą św. Floriana na czworobocznym postumencie. Postument umieszczony jest w ośmiobocznej sadzawce. Początkowo studnia była drewniana, a od połowy XVI w jest kamienna.\nPrzechodzimy na plac Dominikański na którym wznosi się okazały kościół św. Marii Magdaleny. To Sanktuarium Matki Bożej Cieszyńskiej. Zostało założone w XIII wieku w miejscu klasztoru Dominikanów. Główne wejście kościoła ozdobione jest wczesnogotyckim, ostrołukowym portalem. Kościół został zbudowany na planie krzyża łacińskiego. W nawach znajdują się kaplice z ciekawymi ołtarzami. W prezbiterium znajduje się tumba księcia cieszyńskiego Przemysława ? przedstawia leżącą postać w zbroi. Ozdobą kościoła jest późnobarokowy ołtarz główny, a w nim symbol Opatrzności Boskiej, rzeźby św. Piotra i Pawła oraz obraz przedstawiający Marię Magdalenę namaszczającą olejkiem stopy Jezusa. Przed ołtarzem głównym zobaczymy rzeźbiony ołtarz ofiarny z figurami czterech ewangelistów oraz Chrystusa. Nad tabernakulum umieszczony jest obraz Matki Bożej Cieszyńskiej.\nPrzechodzimy obok Góry Zamkowej i spod Pałacu Myśliwskiego schodzimy ulicą Przykopa. To miejsce zwane jest Cieszyńską Wenecją. Przy ulicy stoją budynki należące do dawnych rzemieślników. Domy połączone są z ulicą mostkami zbudowanymi nad przepływającą tędy rzeczką Młynówką. Z Wenecji Cieszyńskiej wchodzimy schodami na ulicę przy której stoi Studnia Trzech Braci.\nCieszyn. Rotunda, budowla z banknotu\nKatowice. Muzeum Śląskie zeszło do podziemia\nSkoczów. Niełatwo chodzić z Judaszem\nCieszyn. Przy Studni Trzech Braci\nDodano: 26 kwietnia 2010; Aktualizacja 6 czerwca 2020;


Napisane: 15 sty 2016, o 00:48\nZ ICM1 wnętrze SSa jest takie biedne i zalatuje starością, ICM2 i 3 robią bardzo dobra robotę w tej kwestii\nNapisane: 1 lut 2016, o 21:59\nWreszcie pogoda dopisała w wolną sobotę i można było zabrać się za tylne zawieszenie.\nWleciały nowe amorki i podkładki pod sprężyny.\nNapisane: 6 lut 2016, o 15:28\nDołączył(a): 7 lis 2015, o 16:19\nModel SAABa: 9-3 1,8t\nJakie dodatkowe funkcje daje zmiana z ICM z 1 na 2? Były jakieś kłopoty z podłączeniem? Tech potrzebny?\nNapisane: 7 lut 2016, o 11:02\nDodatkowe funkcje to monitorek i ładniejszy wygląd no i chyba jeszcze opcje fabrycznego telefony (ja i tak nie mam go podłączonego)\nKłopotów z podłączeniem nie ma żadnych, potrzebny Tech do programowania zarówno ICM jak i wyposażenia auta.\nNapisane: 6 sie 2016, o 15:45\njakiś czas temu opisywałem problemy z podświetlaniem SID, mówiąc krótko podświetlenie żyło własnym życiem. Czujnik zmierzchu w ICM jest sprawny, bo klimatronik i ICM reagowały prawidłowo. W sobotę podpiąłem autko do Techa. Myślałem, że znajdzie jakiś błąd. Niestety nie pomogło. Po podpowiedziach kolegi doszliśmy do wniosku, że albo szwankuje sam SID lub czujnik na nim. Długo się nie zastanawiałem:\nKoszt 20 zł plus przesyłka. SID wrócił do żywych.\nPrzebieg na dziś 162700 km\nNapisane: 22 sie 2016, o 19:52\nWszyscy mają duże hamulce mam i ja\nTarcza 314 mm założona. Nie obyło się bez małych problemów. Osłonę tarczy niestety trzeba było podcinać bo ni jak nie chciała się zmieścić. Klocki ATE 607199.\ni przymiarka z felgami zimowymi (na letnie byłem pewny bo mam oryginalne felgi od Saaba)\nNapisane: 23 sie 2016, o 14:44\nNie dość, że skutecznie hamują to jeszcze ładniej wyglądają. Dobry mod\nNapisane: 23 sie 2016, o 21:33\nCo ta podłużnica taka mokra? Z czego to wyciek?\nNapisane: 26 sie 2016, o 10:46\nto nie mokre tylko konserwacja podwozia. Zakonserwowany jest cały, również pod nadkolami. Taka moja fanaberia\nNapisane: 23 lis 2016, o 21:06\nGdyby ktoś twierdził, że okazje się nie zdarzają.\nLusterko fotochromatyczne do 9-3 SS wyszło mnie z przesyłką 60 zł.\n15 minut roboty i wszystko działa jak należy\nNapisane: 25 sty 2017, o 21:35\nWpadły głośniki wysokotonowe\nWitam, kolego w kwestii tego lusterka. Każdy ma gniazdo gdzie można podłączyć tą wtyczkę od lusterka czy trzeba jakąś drutologie zastosować ? I jeszcze jedno jeżeli ja mam szyby czarne (jak smoła) czy jest sens dla fotochromu ?\nNapisane: 25 sty 2017, o 22:48\nkażdy ma wtyczkę, nic nie trzeba przerabiać.\nSkoro szyby mocno przyciemnione raczej odpuściłbym sobie fotochrom\nNapisane: 26 sty 2017, o 08:03\nA moim zdaniem warto, też mam przycieciemnione szyby. Jak Ci jakiś suv zaspawa z bixenona...; )\nNapisane: 27 sty 2017, o 18:42\nU mnie się włącza dopiero jak TIR za mną na światłach stanie...\nGdzie kupowałeś podkładki pod sprężyny z tyłu? bo na allegro nie mogę zlokalizować.. gdzieś w jakimś sklepie internetowym znalazłem 100zł za szt..\nNapisane: 28 sty 2017, o 02:11\nhttp://allegro.pl/podkladki-gumy-pod-sp ... 09716.html możesz kupić takie, też pasują\nNapisane: 28 sty 2017, o 10:16\nhttp://allegro.pl/gumy-pod-sprezyny-fia ... 93839.html\nNapisane: 28 sty 2017, o 10:50\nJa szukałem bardziej jako odboje itp.\nNapisane: 18 paź 2017, o 21:49\ntaka sytuacja ostatnio\nZwarcie na jednej celi. Aku wytrzymał 2,5 roku i nawet nie ostrzegł\ni aktualny przebieg


Policja Wrocław: Miał w samochodzie i mieszkaniu ponad 120 porcji narkotyków | Wrocław\nPolicja Wrocław: Miał w samochodzie i mieszkaniu ponad 120 porcji narkotyków\nPolicjanci, którzy patrolowali ulice jednej z podwrocławskich miejscowości, zwrócili uwagę na nerwowo zachowującego się mężczyznę. Siedział w zaparkowanym samochodzie i rozglądał się dookoła. Później na widok funkcjonariuszy, usiłował się szybko schować. Okazało się, że ukryć chciał nie tylko siebie, ale też narkotyki, które posiadał przy sobie. Funkcjonariusze ujawnili opakowanie z suszem roślinnym, w ilości ponad 55 porcji, a później w mieszkaniu podejrzanego znaleźli jeszcze 65 porcji marihuany. Środki odurzające zostały zabezpieczone, a mężczyzna trafił do aresztu.\nWrocławscy policjanci patrolowali rejon gminy Siechnice i po godz. 16:00 zwrócili uwagę na mężczyznę, który siedział w jednym z zaparkowanych pojazdów. Jego zachowanie było dość nietypowe. Wyglądał bowiem na bardzo zdenerwowanego i starał się ukryć. Funkcjonariusze postanowili sprawdzić co jest powodem takiego zachowania. Gdy zbliżyli się do samochodu, siedzący w aucie mężczyzna, konsekwentnie próbował schować siebie oraz woreczki z jakąś substancja.\nPolicjanci zapytali mężczyznę, czy posiada przy sobie narkotyki i wtedy 31-latek wydał opakowanie z suszem roślinnym. Okazało się, że było to 55 porcji marihuany. W wyniku przeprowadzonych dalej czynności, będąc w mieszkaniu podejrzanego, funkcjonariusze znaleźli jeszcze 65 porcji marihuany.\nŚrodki odurzające zostały zabezpieczone, a mężczyzna trafił do aresztu.\nObecnie śledczy ustalają skąd zatrzymany posiadał 120 porcji narkotyków.\nZa posiadanie narkotyków mężczyźnie grozić może teraz kara do 3 lat pozbawienia wolności.\nPolicja Wrocławska, http://www.wroclaw.policja.gov.pl/, http://www.wroclaw.policja.gov.pl/pl/aktualnosci/wiadomosci/biezace_informacje/mial_w_samochodzie_i_mieszkaniu_ponad_120_porcji_narkotykow


Jak urządzić wnętrza z facetem, jak się wspólnie urządzić\nTo już kolejny Wnętrzarski Wtorek przed nami! Dzisiaj mam dla Ciebie niezwykle ważny, choć równocześnie trudny temat. A konkretnie chodzi o urządzanie wnętrza wspólnie ze swoim partnerem. Zasada będzie działała równie dobrze w trakcie urządzanie wnętrz z każdym bliskim - rodzicami, dzieckiem.\nW tym artykule zobaczysz męską i kobiecą łazienkę. Natomiast na koniec przeczytasz dosyć zabawną anegdotę ze stajenką Lego!\nSama przez ten proces przechodziłam i wiem, na ile jest to wymagające zadanie. Wiele par, które zmierzyły się z budową domu, wspólnym urządzaniem lub remontem mieszkania wie, co mam na myśli. Okazuje się, że jest to stres porównywalny z tym, towarzyszącym ciężkiej chorobie! Sama kiedyś współpracowałam z biurem, którego klienci w czasie budowy domu rozchodzili się, ponieważ nie byli w stanie porozumieć się w kwestii urządzenia wnętrza. Co zatem zrobić, by przejść przez ten proces łagodnie, bez narażania swojego związku? Jak urządzić mieszkanie wspólnie, tak, by każdy był zadowolony z efektu końcowego? Mam na to sprawdzony sposób, który daje naprawdę świetne efekty!\nHouse-Coaching™ i Kirsten Steno\nKirsten Steno to pochodząca z Danii twórczyni nowatorskiej metody urządzania wnętrz, czyli House-coaching™. Dania uchodzi za kraj zamieszkały przez najszczęśliwszych ludzi, dlatego rozwiązania, które sprawdzają się u nich są naprawdę godne polecenia i wnoszą w życie dużo radości i spokoju. Wymyślona przez Kirsten metoda zdecydowanie ułatwia wspólne przebrnięcie wraz z partnerem przez proces urządzania domu. Jest niezwykle prosta, a zarazem bardzo skuteczna.\nMetoda zaproponowana przez Kirsten nosi nazwę 40-40-20. Chodzi w niej o zachowanie odpowiednich proporcji i podziału zadań. Aby partnerzy mogli wspólnie urządzić swój dom zaleca podział: 40% urządzasz Ty, 40% Twój partner, a 20% urządzacie razem. Prawda, że proste? W praktyce często wygląda to tak, że kobiety chcą przejąć inicjatywę i same, bez pomocy partnera urządzić cały dom. Nic dziwnego, jesteśmy w tym po prostu dobre! Ale chodzi też o to, by każdy w swoim domu czuł się naprawdę jak najlepiej. Dlatego liczą się przede wszystkim nasze ODCZUCIA.\nChodzi o to, by znaleźć nić porozumienia. Można z partnerem ustalić indywidualny podział w urządzaniu konkretnych pomieszczeń, np. Ty urządzasz sypialnię, a on łazienkę. Dobrze sprawdza się też kiedy w jednym pomieszczeniu Ty urządzasz 80%, a Twój partner 20%, a w kolejnym to jemu przypada większość, a tobie pozostała część. Liczy się zachowanie balansu i osiągnięcie kompromisu, by każdy z Was miał swój udział w tym przedsięwzięciu. Dobrze jednak w dużej mierze trzymać się zasady 40-40-20!\nŁazienka dla mężczyzny, łazienka dla kobiety.\nPoniżej przykłady naszych łazienek - jedna męska, urządzona przez mojego męża, druga urządzona przeze mnie. Przyznam, że sama nigdy nie urządziłabym dla siebie takiej łazienki jak Marcin - ale szczerze? Dzięki temu mamy w domu różnorodność. Każdy ma coś dla siebie. Dodatkowo z czasem "łazienka Marcina" naprawdę zaczęła mi się bardzo podobać.\nPrzy okazji.. wiesz, że to właśnie faceci są świetnymi architektami? To bardzo ciekawe, bo nasi mężowie zazwyczaj na wieść o zakupach w Ikei bledną.\nJak urządzić wnętrze wspólnie z mężczyzną? Mamy tak różne potrzeby!\nDo nieporozumień w czasie wspólnego planowania dochodzi, ponieważ zarówno kobiety jak i mężczyźni mają całkowicie inne potrzeby i oczekiwania. Zazwyczaj mężczyźni wolą surowe formy i ciemniejsze kolory. Dobrze czują się we wnętrzach w których są elementy czerni, betonu czy ciemnego drewna. Z kolei kobiety wolą jasne przestrzenie, pełne przytulnych dodatków, oświetlenia. Białe ściany, wzorzyste tapety czy bujna roślinność - to ładuje nasze baterie. Dochodzi do konfliktu interesów, ponieważ każdy z nas ma swoje wyznaczniki komfortu. Chodzi więc o to, by każdy mógł stworzyć przestrzeń w sposób zgodny ze swoimi potrzebami. Jak najbardziej jest to możliwe! Otwierając się na potrzeby partnera budujemy przestrzeń nie tylko do wspólnego mieszkania, ale również dla naszego związku. Szczegółowe obliczenia, z pomocą kalkulatora na nic się nie przydadzą. Najważniejsze są nasze odczucia i to nimi dobrze jest się kierować w czasie urządzania.\nCzy kobiety wiedzą lepiej?\nW moim przypadku, wspólne urządzanie było prawdziwym wyzwaniem z racji tego, że sama jestem architektką. Było więc oczywiste, że to ja zajmę się w całości tym zadaniem. Pamiętam jak ciężko było mi oddać pole działania w ręce męża, nawet w niewielkim stopniu. W czasie urządzania kolejnego mieszkania przychodziło mi to coraz łatwiej, ponieważ zrozumiałam, jak ważne jest to by każdy z nas czuł się w domu dobrze. To bowiem nasze miejsce, w którym Marcin również chce czuć się jak w domu i ładować swoje życiowe baterie.\nStajenka z klocków Lego?!\nOpowiem Ci krótką historię, która podobno jest śmieszna, chociaż wcale nie było mi do śmiechu. Urządzałam kiedyś z moim mężem Marcinem przejściowe mieszkanie. Mieliśmy przygotować je do sprzedaży, trochę odświeżyć i po kilku miesiącach sprzedać. Samo mieszkanie zupełnie nie było w moim klimacie, ani zabetonowane osiedle wokół. Zupełnie nie czułam się dobrze w tym miejscu i tylko odliczałam dni do wyprowadzki. Problem w tym, że nie do końca wiedzieliśmy kiedy dokładnie to nastąpi. Z pomocą przyszła Kirsten Steno. Dała mi do zrozumienia, że nigdy nie wiemy, ile czasu przyjdzie nam spędzić w danym miejscu, a jest to przestrzeń dla mojej rodziny. To tu spędzamy czas i budujemy relacje. Uzmysłowiła mi, jak ważny jest dla rodziny dom - a odkładając urządzenie przytulnej przestrzeni, która sprawi nam radość - ja tak naprawdę odkładam nasze szczęście na później. Przekonała mnie, że NIE WARTO SWOJEGO SZCZĘŚCIA ODKŁADAĆ NA PÓŹNIEJ.\nDzięki niej zaczęliśmy urządzać mieszkanie, tak by czuć się w nim jak najlepiej. Zaczęliśmy prace od salonu. Oczywiście przejęłam dowodzenie nad całym zadaniem. Na końcu została do udekorowanie niewielka wnęka w kredensie. Kirsten doradziła mi, abym właśnie Marcinowi oddała do urządzenia tą niewielką przestrzeń, ponieważ zbliżało się Boże Narodzenie podsunęła nam myśl, by zrobić tam stajenkę? Pomyślałam, że to świetny pomysł! Od razu pojawił mi się w głowie plan na minimalistyczną drewnianą szopkę z prostymi figurkami. Wokół gałązki świerku i drobne światełka. Byłam szczęśliwa, że nasz kredens będzie pięknie wyglądał.\nZadowolona, przedstawiłam ten pomysł Marcinowi. Jak się okazało, mój mąż miał już inny plan, gdyż stwierdził, że szopkę zrobi, ale z... klocków Lego. Dla niego, to akurat było ważne, jednak zupełnie inne niż mój plan. To jak dwie skrajności w urządzaniu wnętrz! Gdzie moje minimalistyczne drewienka i jego feria barw klocków Lego i plastikowe zwierzaki?! Jak się później okazało Marcin podszedł do zadania na serio i zaczął robić ciemną grotę z klocków.\nSłowo się jednak rzekło i z przyznaję ogromną trudnością oddałam mu pole działania. Jaki był efekt? Synek był zachwycony, a ja dostrzegłam prawdziwe piękno różnorodności. Okazuje się, że bliscy też mogą mieć genialne pomysły na nasz dom!\nMam nadzieję, że udało mi się przekonać Cię, że urządzanie domu wspólnie z partnerem jest możliwe i wcale nie musi oznaczać rozpadu związku. Najważniejsze jest wspólne działanie,a na pewno uda się stworzyć miejsce, które będzie idealne dla Was i zaspokoi wszystkie potrzeby.\n1 lutego 2022 o 13:55\nDziękuję za to, że promujesz takie uzdrawiające i uwalniające podejście do ogólnie pojętego “interior design”. Bo naprawdę nietrudno się zafiksować %D\nPodziwiam też, że dajesz radę przy maluszku!\nZosiu, bardzo dziękuję za miły komentarz! To prawda 🙂 daję, nie daję. Zależy od dnia! 😀 Najważniejsze, że idziemy do przodu… pozdrawiam serdecznie!\nTwój mąż nieźle sobie poradził z tą łazienką 💪 Ja nie wiem czy bym dała radę oddać 40% 😄🙈 U nas jest tak, że ja wybieram ogólnie, a potem mąż ew. odrzuca. Też nie jest to łatwe dla mnie 😬 ale chyba lepsze niż dać wolną rękę. Może w nowym lokum spróbuję i zobaczymy co z tego wyjdzie, może to jest jednak dobry pomysł 🤔 Zobaczy ile co kosztuje 😄😄\nDziękuję serdecznie! 😀 ojjj tak jest to ciężkie. Moja droga też nie była usłana różami 😉 Ale poczucie, że Marcin też czuje się dobrze w naszym domu i ma swoje ulubione przestrzenie jest dla mnie bardzo ważna! Tak samo dzieci – mój syn lubi czerwony – więc ma w pokoju czerwony, choć to zupełnie nie mój kolor i było to nie lada wyzwanie… 😀\n11 kwietnia 2022 o 08:25\n40-40-20 jest genialne! Takie proste, a nigdy z parneterem nie pomyśleliśmy 😀 My się zabieraliśmy do dekorowania mieszkania już od 4 miesięcy – kupiliśmy dom w stanie surowym od dewelopera Lokum, więc mieliśmy czyste płótno do działania. Ja chciałam iść trochę w vintage, ale mój mąż stwierdził, że przecież nowoczesny dom to nie można z niego składowiska staroci robić. I teraz musimy pomyślić jak połączyć oba style 🙂


Michał Szpak po koncercie trafił do szpitala. Co dzieje się z jego zdrowiem? - Gwiazdy - MAXXX News | RMF MAXXX\nMichał Szpak po koncercie trafił do szpitala. Co dzieje się z jego zdrowiem?\ndate_range poniedziałek, 9 kwietnia 2018 (15:23)\nW weekend po koncercie w Dąbrowie Górniczej piosenkarz trafił do szpitala. Stan jego zdrowia uległ nagłemu pogorszeniu. Co dzieje się z Michałem Szpakiem?\nlabel michał szpak szpital Koncert trasa koncertowa Dąbrowa Górnicza RMF