inwestycje zagraniczne przemysl motoryzacyjny dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji - wyszukiwarka motoryzacyjna szukamauto.pl - kategoria Motoryzacja - jednym kliknięciem przeszukaj zasoby największej polskiej platformy motoryzacyjnej mojeauto.pl. Szukasz auta? Znajdziesz!\nWyniki wyszukiwania dla: inwestycje zagraniczne przemysl motoryzacyjny dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji\nNawet 800 osób może zatrudnić w Jelczu-Laskowicach szwedzki koncernmotoryzacyjny Autoliv w nowej fabryce pasów bezpieczeństwa. Negocjacje zfirmą trwają. Byłaby to największa od kilkunastu miesięcy inwestycjazagraniczna nie tylko w Polsce, lecz także w naszej części Europy.\nZnajdź podobne inwestycje zagraniczne przemysl motoryzacyjny dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji\nSitech rozpoczyna kooperację z Fisher Dynamics\nNa terenie zakładu Sitech w Polkowicach wystartowała wspólna produkcjaz Fisher Dynamics. Amerykański specjalista ds. produkcji komponentów dosiedzeń samochodowych będzie produkował zamek do tylnego oparcia dlaVolkswagena Polo. Poprzez to po raz pierwszy partner kooperacyjny tworzy własnyobszar produkcyjny wewnątrz fabryki Sitech. Dla Fisher Dynamics jest topierwsze miejsce produkcyjne w Europie.\n3M inwestuje we Wrocławiu\nAmerykański koncern 3M zainwestuje ponad 60 mln zł w budowę nowego zakładuprodukcji katalizatorów filtrów samochodowych. Inwestycjarealizowana jest we Wrocławiu, a prace budowlane potrwają do czerwca 2011roku.\nZnajdź podobne inwestycje zagraniczne dostawcy przemysl motoryzacyjny dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji Wroclaw inwestycja\nInwestycja Pittsburgh Glass Works otrzyma dofinansowanie\nFirma Pittsburgh Glass Works podpisała umowę o dofinansowanie z Funduszy UEprojektu budowy innowacyjnego zakładu produkcji szyb samochodowych w Polsce.Amerykańska firma zainwestuje 244 mln zł w budowę fabryki w ŚrodzieŚląskiej. W zakładzie powstanie 160 miejsc pracy.\nZnajdź podobne inwestycje zagraniczne przemysl motoryzacyjny dolnoslaskie legnicka specjalna strefa ekonomiczna produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji inwestycja szyba samochodowa rynek motoryzacyjny\nKoreański Mando wchodzi do Polski\nPierwsza w Polsce filia koreańskiej firmy Mando Corporation Poland Sp. z o.o.powstanie na terenie podstefy Wałbrzych Specjalnej Strefy Ekonomicznej. MandoCorporation to duży inwestor z branży motoryzacyjnej. Dzięki inwestycjipowstanie 300 nowych miejsc pracy.\nZnajdź podobne Volkswagen BMW inwestycje zagraniczne dostawcy przemysl motoryzacyjny walbrzyska specjalna strefa ekonomiczna dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji inwestycja rynek koreański\nSumitomo wraca do Polski\nFirma Sumika Ceramics Poland zainwestuje 200 mln zł i stworzy ponad 100 miejscpracy w fabryce filtrów cząstek stałych do silników Diesla naterenie wałbrzyskiej specjalnej strefy ekonomicznej. Spółka należy dogrupy Sumitomo Chemical, która wcześniej zamknęła swoje fabryki wRawiczu i Lesznie.\nZnajdź podobne inwestycje zagraniczne przemysl motoryzacyjny produkcja silnikow dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji Wroclaw inwestycja rynek motoryzacyjny\nInwestycja Pittsburgh Glass Works ze wsparciem\nInwestycja Pittsburgh Glass Works (Poland) Sp. z o.o. w Środzie Śląskiejotrzyma wsparcie finansowe zgodnie z uchwałą przyjętą przez rząd. Inwestor zajmie się produkcją szyb klasy premium do pojazdówsamochodowych.\nZnajdź podobne inwestycje zagraniczne dostawcy przemysl motoryzacyjny dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji inwestycja budowa szyby szyba samochodowa rynek motoryzacyjny\nWięcej informacji? » Za dużo wyników wyszukiwania? Spróbuj wyszukać dokładniej: "inwestycje zagraniczne przemysl motoryzacyjny dolnoslaskie produkcja czesci motoryzacyjnych praca w motoryzacji".


Informacja prasowa - Włocławek: ile czasu zabierają korki? ‹‹ powrót do listy raportów\nWłocławek: ile czasu zabierają korki?\nCodziennie rano rzesze kierowców wyjeżdżają na ulice udając się do pracy. Po południu ci sami zmotoryzowani wracają do swoich domów. Efekt? W godzinach szczytu komunikacyjnego w mieście tworzą się korki. Specjaliści z serwisu Korkowo.pl zbadali, ile czasu zabierają one mieszkańcom Włocławka.\nAnalizie poddano czas, jaki średnio potrzebują kierowcy na przejazd przez Włocławek w godzinach szczytu. Jak wynika z badań, przeciętny włocławski kierowca na dojazdy do pracy przeznacza rocznie 163 godziny. Oznacza to, że co roku spędza on za kółkiem prawie tydzień czasu. W skali miesiąca dojazdy do i z pracy pochłaniają kierowcom ponad pół dnia. W bardziej komfortowej sytuacji są ci kierowcy, którzy do pracy poruszają się po ulicach omijających ścisłe centrum miasta.\nSpecjaliści z serwisu Korkowo.pl zbadali także prędkości osiągane przez zmotoryzowanych na czterech ulicach Włocławka. Nie należą one do szczególnie wysokich, co najlepiej obrazuje średnia prędkość osiągana przez kierowców na ulicy Kilińskiego. W godzinach komunikacyjnego szczytu wynosi ona ok. 26 km/h. Tylko trochę lepiej jest na ulicy Łęgskiej po której pojazdy poruszają się z szybkością 28 km/h. Ci, którzy do pracy zmierzają ulicą Chmielną osiągają prędkości oscylujące wokół 30 km/h. W najlepszej sytuacji są osoby przejeżdżające przez ulicę Wyszyńskiego. Ich średnia szybkość wynosi ok. 34 km/h.\nDane o sytuacji drogowej zostały opracowane przez serwis Korkowo.pl, który prezentuje aktualne informacje o korkach na polskich drogach. Analizie poddano dane GPS z urządzeń Yanosik umieszczonych w pojazdach poruszających się po ulicach Włocławka w godzinach od 06:00 do 22:00. Badaniu poddano drogi dojazdowe do centrum Włocławka (ul. Wyszyńskiego, ul. Chmielna, ul. Kilińskiego, ul. Łęgska (aż do Zagajewskiego) ).


Still the one.: grudnia 2014\n#Muzyka 1 - Włącz ;3 - WŁĄCZAJCIE OD NOWA!\n-Co do...-usłyszałam, że ktoś kopie w jakieś puszki.\nOtworzyłam oczy. Słońce mnie oślepiło, więc szybko je przetarłam. Podniosłam się na łokciach. Na moich nogach ktoś spał, ja leżałam na kocu, przykryta sweterkiem. Zaaraz... czy my całą noc spędziliśmy na podwórku? Wooow... musieliśmy być nieźle wstawieni. Właściwie, to ja nic nie pamiętam, jedynie urywki. Może gdy je poskładam w całość, dowiem się, dlaczego Zayn śpi na moich nogach AŻ 4 metry od swojej dziewczyny??? Oh.. toż to cud.\nOdwróciłam się w stronę dźwięków, które mnie obudziły. To Harry wstał i z ręką na głowie, próbował przejść przez tłum ludzi rozwalony po caaaałym podwórku. Przez wydawanie niestworzonych odgłosów prawie wszystkich zbudził.\n-Która godzina?-odezwała się El i chwyciła się za gardło.\nWyciągnęłam telefon z bluzy Malik`a i spojrzałam na wyświetlacz.\n-No... 11:14.-powiedziałam nieswoim głosem\n-Impreza udana.-przeciągnął się Lou, którego zbudziła El\n-Na całego..-powiedział ktoś.\nMalik przygniatał mi nogi, próbowałam je wydostać. Zaczęłam nimi ruszać. Po chwili mi się udało, a Zayn uderzył głową w ziemię.\n-Miło.-wstał i pocierał bolące miejsce\n-Trzeba było się prędzej obudzić.-wzruszyłam ramionami\n-Chyba ktoś tu ma kaca...-powiedział Liam\n-Chyba wszyscy.-dokończyłam i wstałam z podłogi-Idziemy do domu?-zapytałam\n-Ta.. Wypadałoby coś zjeść.-zdziwicie się, ale to NIE powiedział Niall, ale Melanie\n-A no.-za to blondyn potwierdził\n-Co jest w lodówce?-zapytałam\n-Wszystko.-powiedział Lou-Jest uzupełniona.\n-No to może... gofry?-zaproponowałam-Wzięłam gofrownicę.\n-Co ty tu jeszcze zabrałaś, Natt?-zapytała Danielle-Całą kuchnię?\n-Gdy znasz Niall`a bardzo dobrze, wiesz, że każda rzecz przydatna w kuchni się przyda. I nie.. wzięłam tylko gofrownice.-zaśmiałam się\n-No dobra.. No to chodźmy robić to żarełko.-powiedziała Ashley.\n-Pytają czy są jakieś owoce?-zapytał Niall, gdy wszedł do kuchni, bo oczywiście jak zawsze ja jestem na posterunku...\nMieliśmy robić śniadanie, ale powoli wszyscy się wykruszali, więc zostałam tylko ja...\nBoże, nie mam dziś za grosz humoru.\n-Tak..-powiedziałam bezsilnie-Coś jest.-otworzyłam lodówkę-Tu są.. em... truskawki, gruszki... Na blacie są jabłka i banany. Zaraz je pokroję. Nie wspomnę o tym, że przydałaby mi się pomoc, ale nie ma sprawy. Zrobię to.-powiedziałam-Weź tą bitą śmietanę... Zaraz dołożę Wam gofrów, tylko ściągnę te co się dopiekają.\n-Dam sobie radę.-powiedziałam-Idź to zanieść.-zrobił smutne oczy i poszedł.\nWzięłam się za krojenie tych owoców. Robiłam szybkie ruchy, gdzieś tam głęboko jednak bałam się o swoje palce.\n-Może jednak potrzebujesz pomocy.-usłyszałam głos\n-Nie musisz...-podciągnął rękawy\n-Zaraz zrobisz sobie krzywdę.-uspokoił moje ręce Zayn.\nByłam zestresowana. Może po prostu potrzebuję pobyć sama? Wyciszyć się... Z nimi nie potrafię. Nie potrafię się wypłakać. Zaszedł mnie od tyłu i dotknął moich rąk. Wziął nóż. Zamknęłam oczy, czułam jego oddech na karku.\n-Zrobiłaś już wystarczająco. Usiądź sobie, Natt.-zrobiłam jak kazał.\nZayn wyręczył mnie i zaczął kroić owoce.\n-Trochę.. tabletka zaczyna działać. A Ciebie?\n-Już działa.-zaśmiał się-Pamiętasz coś z wczoraj?-znowu zapytał\n-Mam zaniki pamięci..-przyznałam się-Wiem, że.. wszyscy zajmowali się sobą, stałam nad jeziorkiem, chyba przyszedł Niall...-pominęłam fakt, że płakałam-I chyba się zaczęłam..-zaśmiał się przerywając\n-Tak, wskoczyłaś do wody. A potem za Tobą wszyscy inni.\n-Jaki wstyd..-złapałam się za głowę\n-Tak, jako jedyny nie wszedłem.-powiedział\n-Tak, a potem rozmawialiśmy i powiedziałeś, że jako jedyny masz jeszcze trochę rozumu w głowie.-wyszczerzył się\n-A pamiętasz.. o czym gadaliśmy?-dopytywałam\n-Właściwie.. Nie.-skrzywił się-Ty pamiętasz?\n-Właśnie też nie... I nie mam pojęcia jak to się stało, że spałeś na moich nogach.-zaśmiałam się.\nCieszę się, że nie pamięta. I cieszę się, że ja nie pamiętam. Mogłam palnąć coś głupiego lub kompletnie bezsensownego. Albo coś, co przywiało by wspomnienia. Cieszę się, że byliśmy wystarczająco pijani, by tego nie pamiętać.\n-Tego też nie wiem.-spojrzał mi w oczy i patrzył jak.. na zdobycz?.\nOdchrząknęłam, zmieszałam się.\n-Okej, to weź owoce, ja wezmę gofry i zanieśmy głodomorom.\nWŁĄCZ MUZYKE JESZCZE RAZ! :D\n-Nathalie...-Niall wbił mi łokieć w żebra.\nZrobiłam kwaśną minę i spojrzałam na niego złączając brwi. Pokazał na Lou. Zwróciłam tam wzrok.\n-Pytałem, czy masz może ochotę zagrać z nami w Twister`a po śniadaniu. Mówiłaś, że to...\n-Przepraszam, ale nie mam ochoty...-przerwałam mu-Właściwie to jeść też już mi się nie chce.-spojrzałam na zmasakrowanego przez moje przemyślenia i widelec gofra na talerzu.\n-A na co masz ochotę?-zapytała Danielle\n-Mhhmm... nie mam pojęcia. Posprzątacie?\n-Pewnie.-powiedziała Mel, wszyscy mi się przyglądali\n-Dziękuję. Przepraszam.-wstałam od stołu i poszłam do `mojego` pokoju.\nWyjęłam czyste ciuchy z walizki i potrzebne rzeczy do kąpania i poszłam pod prysznic. Potrzebowałam tego.\nCzysta i pachnąca oraz orzeźwiona wyszłam z łazienki.\nPodeszłam do okna. Ładna pogoda. Taka w sam raz.. Ktoś zapukał. Odwróciłam się.\n-Nathalie, wszystko w porządku?-Melanie\n-Oczywiście, dlaczego pytasz?\n-Wydajesz się.. inna.\n-Po prostu jestem zamyślona i mam kaca.-zaśmiałam się-Muszę pobyć sama, Mel. To wszystko. Nie chcę Wam psuć weekendu.\n-Nie psujesz, idiotko. Martwimy się o Ciebie.-przytuliła mnie\n-Niepotrzebnie, na prawdę. Idź graj w tego Twister`a.\n-No okej.-poszła w stronę drzwi-Oby tak dalej z Niall`em.\n-Ja już tam widzę co się dzieje.-zaśmiałam się\n-Nic się nie dzieje.-uciekła.\nZaśmiałam się do siebie. Usiadłam na łóżku.\nPatrzyłam 5 minut w jedno miejsce, ale nie.. Koniec. Zaraz się tu uduszę! Taka piękna okolica, nie mogę zmarnować tego miejsca. Wzięłam telefon i poszłam na dół. Zerknęłam do salonu. Grali w ową grę planszową. Ubrałam trampki i wyszłam na świeże powietrze.\nSzłam prosto przed siebie, wzdłóż jeziorka, myśląc. Rozmyślając nad życiem. Co mi z niego zostało? Zdawałoby się, że bardzo dużo. Ale tak szczerze... Najlepsze lata swojego życia zmarnowałam. I to kompletnie... A zostało mi dużo? Przecież nikt nie wie kiedy odejdzie. Dziś ktoś jest, jutro kogoś nie ma.\n`Spieszmy się kochać ludzi, tak szybko odchodzą.`\nRozpłakałam się. Płacz pomaga... Babcia zawsze mówiła:\n`Płacz, płacz, mniej wysikasz.`\nTęsknię za nią, baaaaaardzo mocno. Brakuje mi jej, tak jakby połowy mnie. Ale babci już nie ma. I nie będzie przez najbliższe sto, tysiąc, 356456 dni. A czas leci dalej.\nCzuję się samotnie-ogólnie. Nie teraz, w tej chwili. Ogólnie czuję się samotna i niepotrzebna. Piąte koło u wozu? Nathalie Silence we własnej osobie.\n`Samotność-najlepsza możliwa czynność do poukładania sobie myśli i odizolowania się od szczęśliwych ludzi.`\nChciałam przeszukać kieszenie, ale w spódnicy nie ma kieszeni.\n-Zdaje się, że tego potrzebujesz.-odwróciłam się gwałtownie.\nZayn trzymał w ręce paczkę fajek.\n-Śledzisz mnie?-zapytałam zakładając dłonie\n-Nie... martwię się.-powiedział z smutkiem\n-Wcale.-powiedział sarkastycznie-A dowodem na to są spływające łzy po Twoich policzkach.-spuściłam wzrok, wyciągnęłam rękę po papierosa, ale Zayn przyciągnął mnie do siebie i przytulił.\nWcale nie żałowałam, bardzo tego potrzebowałam.\n-Przytul mnie, Zayn. Błagam Cię, nie chcę być sama.-zaszlochałam\n-Nie jesteś i nie będziesz, słoneczko.-pocałował moje włosy.\nStaliśmy tak kilka minut, czerpałam energię od Zayn`a. Energię, której potrzebowałam do życia, a nie miałam jej za grosz.\n-Skąd wiesz, że potrzebuję zapalić?-zapytałam odsuwając się\n-Też potrzebuję w takiej sytuacji. Wiem, że to odstresowuje, a nawet daje bolesnego kopa w tyłek, aby wziąć się za siebie i żyć!\n-Perrie nie lubi gdy palisz...-powiedziałam, gdy wyjmował 2 papierosy\n-Czego oczy nie widzą, tego nie zaboli... A zresztą ona wie, że to nie jest takie łatwe, rzucić od tak.. Nie palę nałogowo. Staram się to ograniczyć.-powiedział podając fajkę-Usiądziemy?-pokiwałam głową i zajęliśmy miejsca na piasku\n-Skąd wiedziałeś, że byłam w takiej sytuacji.\n-Nathalie, to widać.. Potrafię Cię rozczytać jak nikogo innego.. Już gdy kroiłaś, to bałem się o Twoje zdrowie i palce.-zaśmiał się-Byłaś jak w transie, więc Ci pomogłem... Potem przy śniadaniu znów siedziałaś jak zahipnotyzowana, bez życia.. Odeszłaś do pokoju, Mel potem powiedziała, że wszystko z Tobą w porządku. Wiedziałem, że tak nie jest, a upewniłaś mnie w tym, gdy spojrzałaś na grających w Twister`a, a potem wyszłaś. Może i chciałaś być sama, ale ja wiem, że kogoś potrzebujesz. I zgadłem, potrzebowałaś się do kogoś przytulić.\n-Przez cały ten czas szedłeś za mną? To.. daleko.-zdałam sobie sprawę, że jestem.. na moje oko ok. 1,5 km od miejsca naszego pobytu\n-Tak. I nie żałuję.-powiedział i zaciągnął się papierosem.\nOtarłam łzy i też się zaciągnęłam. Zayn patrzył przed siebie. Też tam spojrzałam i zauważyłam nicość na przeciwko jeziora. Bardzo ciekawą nicość.\n-Opowiedz mi coś o sobie, coś innego niż wiedzą wszyscy...\n-Co mam Ci powiedzieć?-powiedziałam bezsilnie\n-Nie chcę znać tych wszystkich złych szczegółów z Twojego życia, bo poznałem ich już wiele i mam nadzieję, że wszystkie..-oj nawet nie wiesz jak bardzo się mylisz...\n-Nie wiem.. Może zadawajmy sobie pytania?\n-Okej... Ulubione kolory?\n-Niall gra cudownie..-powiedziałam.\n`-Prawda.. też coś tam pobrzdąkuję. A ty? Grasz?`\nTak z kolorów, przeszliśmy do muzyki... ah tak, tematy. :D\n-Prawda.. też coś tam pobrzdąkuję. A ty? Grasz?-zapytał\n-Właściwie to ja...-przerwał mi dzwonek jego telefonu\n-Przepraszam..-wyjął go z kieszeni-Pezz.\n-Powinieneś odebrać.-powiedziałam, a on przyłożył telefon do ucha, skupiłam się na falującej wodzie.\nDopiero gdy się odezwał do mnie, zareagowałam.\n-Martwi się.. Pora wracać, siedzimy już tu 1,5h.-wstał.\nJa siedziałam nadal.\n-Idź, idź.. ja zostanę.\n-Kilka ostatnich lat swojego życia byłam sama...-powiedziałam zerkając na niego-Kilka godzin mnie nie zbawi.-posmutniał\n-Tak, Zayn. Wracaj do nich. Ja się nie zgubię. I nie martwcie się.-wymusiłam uśmiech\n-Dobrze.-powiedział i odszedł.\nPatrzyłam jak się oddala... Powoli znika z mojego punktu widzenia. Znów zaczęłam płakać. Zayn zadawał takie oczywiste pytania. Przecież tego nie zapomniałam, znałam odpowiedź na prawie każde pytanie, które mu zadałam... Moje życie zmieniło się o 360 stopni, więc wszystko nie jest takie kolorowe jak kiedyś. Ale Zayn.. on nic się nie zmienił. Nadal te same nawyki, ulubione jedzenie, kolory.. opowiedział o siostrach. Przecież ja to wszystkim wiem. Jaki to ból, wiedząc to... Wiedząc też, że on o tym nie wie... Znów łzy polały się po policzkach.\nTak bardzo tęsknie za moim Zayn`em.\nAle nie potrafię mu na nowo zaufać.\nNie chcę psuć tego co się zrodziło na nowo.\nNie chcę wtrącać przeszłości w teraźniejszość.\nTeraz moje przemyślenia przerwał mój telefon.\nSpojrzałam na wyświetlacz - Ally.\n-Natt!-usłyszałam radosną siostrę-Co tam? Słyszałam, że się bawisz!\n-Hej, też Cię miło słyszeć.-zaśmiałam się-Fajnie, że dzwonisz. U mnie... tak samo. Jak tam? Ślub?-pociągnęłam nosem\n-Ślub za 2 tygodnie. W Londynie - u Was oczywiście. Jestem mega podniecona! Jaram się jak pies szynką, normalnie!-powiedziała-Nie mogę się doczekać.. Za tydzień u Was lądujemy, potem przygotowania ostateczne i i i... WEEDING!\n-Cieszę się, że się cieszysz, skarbie.-powiedziałam ocierając łzy\n-Ale dosyć już tego o mnie... Co się dzieje?\n-Słyszę, Nathalie. Siorpiesz.. Pociągasz nosem i zapewne ocierasz łzy, które spływają po Twej ślicznej buzi. Gdzie jesteś?\n-Siedzę nad jeziorkiem.\n-Nie filozofuj. To przez Zayn`a, tak? Znowu...\n-Opowiadaj, wiesz, że to ci dobrze zrobi.\n-Oni są szczęśliwi, Allison. A ja im tylko przeszkadzam...\n-Nathalie.. Nie prawda. Jak możesz tak mówić?-powiedziała\n-Ależ oczywiście, że prawda. Widziałam to wczoraj... Każdy ma kogoś.. Kogoś ważnego. A ja? Dokładnie pamiętam, co wczoraj.. po pijaku, ale pamiętam.. Pamiętam co powiedziałam Niall`owi; `Płaczę, bo jesteście szczęśliwi.. A ja samotna.` Tak bardzo się cieszyłam, że mogę z nimi jechać.. A teraz tak bardzo żałuję, że tu jestem. Wolałabym siedzieć w moim pokoju i płakać w poduszkę, tak jak to robiłam przez ostatnie lata.\n-Cieszę się, że mi to mówisz, siostrzyczko. Cieszę się, że znów się na mnie otwarłaś. Nie dusisz w tego sobie.. Wiesz z czego jeszcze się cieszę?-wytarłam łzy-Z tego, że tylko płaczesz.. Płacz to nic złego, cieszę się, że...\n-Nigdy więcej nie tknę żyletek, Ally.-wyjąkałam-Nie warto. Nie warto marnować swojego krótkiego życia.\n-Cieszę się, że to zrozumiałaś.-powiedziała-I nie jesteś sama! Nigdy, przenigdy tak nie mów! Nawet niech Ci to przez myśl ni przechodzi. Słońce, masz mnóstwo przyjaciół. Masz rodzinę..\n-Moi przyjaciele.. Oni zajmą się sobą, a ja zostanę sama. Rodzina? Muszę pół świata przelecieć, żeby dostać się do Ciebie. Mama jest całymi dniami w pracy, a Matt ma swoje życie.\n-Kochanie, jeśli to są prawdziwi przyjaciele to nigdy Cię nie opuszczą.-powiedziała ze smutkiem\n-Oni mają swoje życie, nie mogą użalać się nade mną.-dalej ciągnęłam swoje\n-Przestań! Rozmawiałaś o tym z Niall`em?\n-Z Niall`em? Tyle co wczoraj.. Co nic z tego nie pamiętamy. A zresztą co on ma do tego? Pomagam mu zdobyć dziewczynę! Potem mnie zostawi, nie będę już nikomu potrzebna...\n`-Nigdy tak się nie stanie.`\n-Nigdy tak się nie stanie.-usłyszałam głos za sobą i zobaczyłam blondyna, Allison zastygła w telefonie\n-Przepraszam, Ally. Mu-Muszę kończyć.-zrozumiała i rozłączyła się.\nPatrzałam na Niall`a.\n-Słyszysz, idiotko.-podszedł do mnie i klęknął naprzeciw-Nigdy Cię nie zostawię, jesteś moją siostrą. Jak możesz w ogóle tak pomyśleć? To najgłupsza rzecz jaką słyszałem w życiu! Jesteś mi potrzebna jak powietrze! Nie jestem Zayn`em!-prawie płakał-Nigdy Cię nie zostawię! Gdybym miał wybierać pomiędzy miłością, a przyjaźnią wybrałbym to drugie. Wybrałbym Ciebie, Nathalie! Wiem o Tobie wszystko! Jak możesz tak myśleć?-nieliczny raz widziałam jak Niall płakał... towarzyszył mi i przytulił mnie-Nie myśl tak, proszę. To boli..\n#Muzyka 2 - Włącz ;3 - WŁĄCZAJCIE OD NOWA!\n-Nie zostawisz mnie?-wyjąkałam tuląc go\n-Nigdy!-ścisnął mnie-Jesteś moja na zawsze!\nTrwaliśmy tak w mocnym uścisku kilka minut. Płakaliśmy nawzajem. Gdy już się uspokoiliśmy się odsunęliśmy się od siebie, zapytałam:\n-Zapytałem Zayn`a, powiedział mi gdzie jesteś... Musiałem Cię znaleźć. Chciałem wyjaśnić wczorajszą sytuację, ale mam nadzieję, że już się wyjaśniła.-spojrzał na mnie pokrzepiająco\n-Przecież nic nie pamiętamy...\n-Pamiętam to.-dodał-Siedzi mi to w głowie od momentu, gdy powiedziałaś, że jesteś samotna, bo my jesteśmy szczęśliwi. Nigdy, rozumiesz? Nigdy!-potrząsnął mnie\n-Chodź tu!-jeszcze raz mnie przytulił-Wracajmy już...-powiedział\n-Natt, siedzisz już tu dobre 4 godziny. Zaraz dochodzi 17:00. Nic nie jadłaś.. obiadu ani nic.-dodał-Nawet mnie nie denerwuj.\nChwyciłem ją za dłoń i poszliśmy w stronę domku. Nastąpiła cisza. Nathalie miała spuszczoną głowę. Pewnie nadal miała totalny mętlik w głowie tak jak ja... Nie mieściło mi się w głowie to, że ona mogła pomyśleć, że jest nikomu nie potrzebna.. Co za brednie! Mi jest potrzebna do normalnego funkcjonowania! Nie potrafię już wyobrazić sobie życia bez Natt. Jest częścią mnie.\nAle czy to moja wina?\nTo przeze mnie się tak mogła poczuć. Cały wczorajszy wieczór największą uwagę zwracałem na Melanie, czasami spojrzałem na siedzącą i pijącą drinki na ławce Natt. Modliłem się, aby nie zbłaźnić się, aby nie zmarnować szansy, okazji... A zawiodłem.\nZnowu ją zawiodłem.\nObiecałem, że już nie będzie cierpieć.\nCierpiała przeze mnie. To moja wina. Obiecałem, znów nie dotrzymałem. Jestem kretynem.\nTo przeze mnie Nathalie płacze.\n-Proszę, Niall.. Tylko się nie obwiniaj.-powiedziała, jakby czytając mi w myślach-To nie Twoja wina.\n-Moja. Moja... To miał być najlepszy wypad! Zrujnowałem to..-powiedziałem przepełniony żalem\n-Może być.. Przecież nie może go zepsuć mój humorek.-powiedziała\n-To ja go zepsułem..\n-Nie, to ja... Znów coś po pijaku nazmyślałam, raniąc Cię.\n-Nie do końca.. Wiesz, że po pijaku się wszystko wyolbrzymia.-zaśmiała się ponuro\n-Ponoć po pijaku się mówi prawdę.\n-Czasami.-zerknęła na mnie-Ale obiecaj mi jedno...\n-Jeśli tej obietnicy będę zdołał dotrzymać.-zatrzymała się, co zmusiło mnie także do zastopowania\n-Niall, nigdy, ale to nigdy mnie nie zawiodłeś! Jesteś najlepszym przyjacielem jakiego kiedykolwiek miałam! Na prawdę! Proszę Cię, nie mów tak... Ranisz mnie.\n-To boli... Że Cię ranię.\n-No właśnie.-wyszeptała-Więc proszę... zapomnijmy.\n-Tak.-pokiwała głową-I obiecaj mi, że ostatnie chwile tego weekendu spędzimy najlepiej jak potrafimy! Znając naszych przyjaciół, ta noc będzie równie niezapomniana...\n-Na pewno nie mniej niż wczorajsza...\n-Postarajmy się, żeby to był ten nasz wymarzony weekend.-kontynuowała\n-Obiecuję. Obiecuję też, że nie będziesz sama.\n-Wczoraj płakałam, bo... nie tylko dlatego, że byłam sama. Chodziło mi o wszystkie lata... Zayn i w ogóle...-słuchałem-Ten księżyc odbijający się o przejrzystą wodę był taki skłonny do refleksji... po prostu. Wszystko sobie przypomniałam.\n`-Lubię płakać. W ten sposób okazuję smutek, żal...`\n-Rozumiem... Ale to nadal moja wina. Miałaś nie płakać.\n-Lubię płakać. W ten sposób okazuję smutek, żal... Lepiej to niż...\n-Tak. Lepiej to niż.. rany.\n-A płacz to nic złego.-uśmiechnęła się-Możesz mi jeszcze obiecać, że to... co powiedzieliśmy-wszystko!-zostanie między nami?\n-Oczywiście! Obiecuję.-uśmiechnąłem się\n-Chodźmy przeżyć ten cud weekend!-powiedziała wreszcie\n-Chodźmy!-powiedziałem, a ona uderzyła mnie w ramię\nNo i stres odreagowany.\n-Dobra, dobra...! Już się tak nie popisuj...-dobiegłem do celu, gdy Natt już tam na mnie czekała\n-Jestem lepsza! Nie żartuj, że mnie nie potrafiłeś złapać!\n-Nie najlepiej z moją kondycja teraz.-zaśmiałem się, głośno oddychając-Ty też jesteś zdyszana!\n-Kto by nie był?-zaśmiała się gardłowo-Ale ty pobijasz wszystko!-popchnęła mnie lekko, a ja poleciałem na tyłek\n-Nathalie!-krzyknąłem głośno-Zadek mnie boli!\nOna stała i śmiała się. Jak widać, wróciło jej mnóstwo sił. Uśmiechnąłem się na tą myśl.\nWstałem z podłogi i otrzepałem dupę.\n-No i co się śmiejesz?-powiedziałem z przekąsem-Bo się zaraz posikasz...-zgięła się w pół ze śmiechu.\nWbiłem jej palec w żebra ze śmiechem.\n-Nathalie? Gdzie byłaś?-na zewnątrz wyszli prawie wszyscy.\nNie było Ashley i Hazzy.\n`-A.. A czy to ważne?`\nNatt uspokoiła się trochę i popatrzała w ich kierunku. Zauważyłem, że zerknęła na Zayn`a.\n-A.. A czy to ważne?-zająknęła się-Ważne, że już jestem.\n-Nathalie była cała i bezpieczna. Znalazła sobie świetną miejscówkę.-zaśmiałem się podchodząc do niej\n-4 godziny?-zapytała Perrie\n-Nie nudziło Ci się?-dodała\n-Nie... Myślałam, zadzwoniła siostra. Rozmawiałam z.. Niall`em jak przyszedł. Czas zleciał, a czasami lubię sobie posiedzieć w samotności.\n-Gdzie dwójkę zgubiliście?-przerwałem tą konwersację\n-Pilnują ogniska i kiełbasek.-odpowiedziała mi Eleanor\n-No to może chodźmy do nich.. Pewnie już będzie gotowe.-powiedział Lou\n-Dobry pomysł.-zauważyłem, że Zayn już dawno odszedł..\n-Mogę poprosić panią do tańca?-zapytałem Natt, po tańcu z Melanie\n-Ależ oczywiście.-podała mi rękę-Co to się stało, że odstąpiłeś Mel?\n-Muszę potańczyć z przyjaciółką też trochę.-okręciłem ją-Rozmawiałaś z Zayn`em?-zapytałem\n-Tak pytam. Pojadłaś?\n-Tak.-zaśmiała się-Kiełbaski by Harry były bardzo smaczne.\n-A piłaś coś?-zadałem kolejne pytanie\n-Nie, tato.-zaśmialiśmy się-JESZCZE, nie. A ty?\n-Nie, mamo, JESZCZE nie. Ale mam zamiar się upić.\n-Tak, ja też.-dodała-I spędzić cudowny wieczór.\n-Dokładnie.-okręciłem ją tak, że położyła mi się na rękach, a piosenka się skończyła\n-Odbijamy!-powiedział Lou i odebrał mi Natt.\nSpojrzałem na resztę towarzystwa. Liam tańczył z Dani, El i Pezz ze sobą, Harry zajmował się Ash i Mel, a Natt śmiała się w tańcu z Lou, który robił dziwne pozy. Kogoś mi brakowało.\nGdzie jest Malik?\nRozejrzałem się i dostrzegłem go przy tafli jeziorka - jak Natt wczoraj.\n-A ty co dziś odwalasz? Czemu się nie bawisz?\n-Bawię się... tylko muszę pomyśleć.\n-Jak to robisz? Przyszła taka radosna. Ja zastałem ją tam taką smutną... ona nie mówi mi całej prawdy, wiem to. Ale może to coś, czego nie powinienem wiedzieć?\n-Masz z nią najlepszy kontakt... Ona jest z Tobą taka szczęśliwa.\n-Nad tym rozmyślasz?-zapytałem\n-Ona jest taka tajemnicza.. Chciałbym ją odkryć.-nie odpowiedział na moje pytanie\n-Chyba z nią dzisiaj rozmawiałeś.\n-Rozmawiałem - prawda. Dowiedziałem się o niej czegoś.. Zadawaliśmy sobie pytania, wiesz? W wielu rzeczach.. przypominała Natty...\n-.. Gdy zadzwoniła Perrie, zostawiłem ją tam. Pytałem czy ze mną wróci.. Nie chciała. Chciała być sama. Dobrze, że tam poszedłeś.\n-Zayn, chciałem z nią porozmawiać. A poszła ze mną z powrotem, bo już późno...\n-Chciałbym być z nią tak blisko...\n-Jesteś dla niej ważny.-spojrzał w jezioro\n-Ale to Ciebie potrzebuje...-powiedział\n-Ciebie też potrzebuje. I to nawet nie wiesz jak..-powiedziałem cicho, nie skomentował tego..\n-Chodźmy się upić.-powiedział\n-Kurwa, picia brakło!-krzyknął Harry\n-W kuchni jest..-powiedziała już na pół śpiąc Perrie.\nDochodzi 23:00, dużo osób jest już mega wstawiona. Ja kontaktuję, jakby coś..\n-Przyniosę.-wstałam z kolan Lou i poszłam po trunki.\nTak siedziałam se na Lou, a co?! To był zajebisty wieczór...:D\nWeszłam do kuchni i poustawiałam na stół kartony z sokami, coca-colę itp. Ktoś wszedł do kuchni.\n-Zayn? Przyszedłeś mi pomóc?\n-Zapomniałem zadać ci jedno pytanie dzisiaj..-mówił nie wyraźnie, co oznaczało, że jest baaaaaaardzo pijany...\nAle go jutro główka będzie boleć.\n-Jestem dla Ciebie ważny?\n-To już drugie pytanie...\n-Jesteś.-cofnęłam się, ale blat uniemożliwił mi dalszy krok\n-Podobam Ci się?-zapytał patrząc mi w oczy\n-Zayn.. Miało być jedno pytanie.. Z tego co umiem liczyć..\n-Powiedziałem..-jąkał się-Że, że zapomniałem.. spytać. Nie jedno pytanie... Podobam?-nadal się zbliżał\n-T-tak.-powiedziałam nieświadoma i pijana.\nA Zayn coraz bardziej się zbliżał....\n-Z-zayn..-dotknął mojej twarzy.\nJego twarz coraz bardziej zbliżała się do mojej...\nA jego usta od moich dzieliły centymetry...\n`Dorota płakała gdy to pisała.`\nRozdział całkiem smutny.\nPrzepraszam, że z takim opóźnieniem. ;c\nAle myślę, że było warto czekać, hmmm? ;>\nKocham Was wszystkich! ♥\nChciałabym mieć takiego przyjaciela jak Niall.\nSpóźnione życzenia dla mojego ulubieńca!\nWszystkiego najlepszego, LouLou! <3\nASK - kilka przemyśleń rozdziału poprzedniego, Natt, Zayn, Niall itp :3\n+ zaobserwuję wszystkich czytelników, tylko napiszcie!!!\nLIKE TU - konkurs\nANKIETY po prawej i lewej stronie\nMiłego wolnego :D\nAutor: Dorota Wieczorek o 13:50 28 komentarzy:\nROZDZIAŁ Z DEDYKACJĄ DLA IZYYYYY ! ♥\n-Natt, śpioszku...-ktoś mnie budził\n-Właśnie Cię obudziłem.-zaśmiał się\n-No ale jestem zaspana....\n-Dobrze, już dobrze. Jeszcze jakieś 15 minut. Możesz się zdrzemnąć.-powiedział.\nOpadłam na niego.\n-Whow, whow, whom.. A tam co się dzieje?-zapytał Lou zerkając w lusterko\n-Takie rzeczy.-dodała jego dziewczyny\n-Podrywamy się, a co?-powiedział Zayn, a ja spaliłam buraka\n-Lepiej już nic nie mów, Zayn, bo mi się Nathalie w aucie spali.-`spłonęłam rumieńcem`.\n-Wychodź..-pogładził mój po\nliczek Zayn-Naaatt. Jesteśmy..-szeptał.\nByło mi tak dobrze, że nie chciało mi się otworzyć oczu. Naraz ktoś szarpnął za drzwi, pociągnął moją dłoń, a ja dosłownie wyleciałam z auta. I gdyby nie Harry, który stał niedaleko, poleciałabym na twarz.\n-Louis, debilu!-powiedziałam-Dziękuję, Harry.\n`[...] Z Tobą to trzeba na ostro...`\n-Leżałaś mi na koledze, nie mogłem patrzeć jak łagodnie się z Tobą obchodzi. Z Tobą to trzeba na ostro...\n-Nathalie spała!-krzyknęła Ashley\n-Bo Nathalie jest śpiochem.-powiedział Niall i zaśmiał się\n-Oj cicho siedź...-powiedziałam.\nWyciągnęliśmy z aut bagaże i weszliśmy do domu.\nAtmosfera panująca w tym domu była dobra, uczuciowa, łagodna. Większość mebli była drewniana, jak to w domkach nad jeziorem. Nie był to jakiś domek pięciogwiazdkowy. Było normalnie, co mnie bardzo ucieszyło. Nie muszę się czuć nie komfortowo... Ciekawe jak jest na górze.\n-Jak dzielimy pokoje?-zapytał Li-Jest pokój, 2-osbowy, 3-osobowy, 3-osobowy i 4-osobowy.\n-Jedno miejsce będzie wolne.-zaapelowała Dani\n-Kotku, my dwójkę, co?-powiedziała Perrie i zrobiła `słodką` minkę dla Zayn`a.\nOdwróciłam głowę. Słodko, że się zaraz zrzygam.. Rzygam tęczą i sram cukrem, normalnie. Wywróciłam oczami, Niall zachichotał, ale przeleciałam go zabójczym wzrokiem i uciszył się.\n-To co.. Wy bierzecie 2?-zapytał Daddy\n-Dlaczego nie? Tak!-odpowiedziała za Malik`a dziewczyna\n-To dwójkę już skreślam... Dalej.\n-Skoro jest to taki nasz wyjazd, to i tak w pokojach będziemy tylko spać, a nie spędzać całe dnie. Trzeba się bawić...-powiedziała Ash, a wszyscy się z nią zgodzili\n-O ile w ogóle będziemy w nich spać.-powiedział Harry\n-O ile w ogóle będziemy spać.-wyszczerzył się Lou\nDopiero teraz zdałam sobie sprawę z tego, że w sumie to jestem tu niepotrzebna.. Przecież chłopcy mają swoje dziewczyny, którymi się będą zajmować, a Niall i Hazz będą z Ashley i Melanie... Czyli, że ja będę siedzieć sama, co wiąże się z tym, że pójdę spać.. bo co robić?\nAh.. a miał to być cudowny weekend.\n-Nie przesadzaj... Będziemy się bawić!-wziął moje ręce Lou i ruszał nimi, że niby w tańcu..\n-No to jak te pokoje?-zapytał Nialler\n-Nathalie? Proponujesz coś?\n-Mi to tam, wiesz.. Byle by było łóżko.\n-Specjalnie Twoje wyniesiemy.-zażartował Harry\n-Ha, ha, ha.. Very funny.-zmrużyłam oczy-To ja sobie idę do 3. Ktoś ze mną?\n-Ja!-wyszczerzył się Harry\n-Ktoś inny?-szybko zaprzeczyłam\n-No to my pójdziemy.-powiedziała Mel i pokazała na Ash\n-Hej.. ja chcę być z tymi laskami!-powiedział Harry\n-Nie ma mowy... ja chcę z nimi być.-dodał Niall\n-Pobijcie się.-powiedziałam-To idźcie z nimi, a ja sobie na kanapię będę spała.\n-Po moim trupie.-warknął Louis\n-Nathalie lubi spać na ziemi.-powiedział Harry i przybił piątkę z Niall`em\n-Ciekawe, kto tu lubi spać na ziemi...-powiedziałam-Ale fakt.. mi to nawet ziemia nie przeszkadza.\n-Jejku, Natt.. Ja cię przygarnę.-powiedziała El\n-Nie...-skurczyłam się-Oni mi spać nie pozwolą.\n-Nasze drzwi są otwarte.\n`-Wiesz, że Cię kochamy.`\n-O wy gady podstępne.. Ze mną nie chcieliście być, tylko z tymi oto kobietami.-powiedziałam do Loczka i blondyna pokazując moje 2 przyjaciółki\n-Wiesz, że Cię kochamy.-powiedział Nialler\n-Tak, tak... To co? Ja idę z Lou i El, a Dani i Li razem?-zapytałam, aby się upewnić-To będzie udręka..\n-A może tak ja przejdę zamiast Lou, żeby dziewczyny były razem?-zapytała Danielle\n-Tak?-powiedziałam ze strachem\n-Nie róbmy zmian.-dostrzegłam ten błysk w oku BooBear`a\n-Come on, barbies... Chodźmy do pokoju.\nWzięliśmy swoje walizki i poszliśmy schodami w górę. Chłopcy pomogli dziewczynom. No tak. Zostałam sama na dole z 3 torbami. Wzięłam je założyłam na siebie i zaczęłam się wspinać po schodach.\n-Gdzie Nathalie?-usłyszałam-Zwariowałaś... Przecież ci pomożemy.-powiedział Liam-Zayn..\n-Natt, od czego ty masz usta? Żeby krzyczeć chyba...\n-W nocy moje imię.-oblizał wargi Lou-Ała!-dostał od El\nZayn i Liam wzięli moje torby i zanieśli do pokoju w którym mam spać. Na pierwszym piętrze było 5 drzwi. Ten dom był całkiem duży, mały się tylko wydawał.. Weszłyśmy z El do naszego pokoju, bo Lou się zgubił po drodze.\n-Ładny.-powiedziała lokatorka-Łóżka rozdzielne!\n-No i dobrze.-powiedziałam\n-Zawsze można złączyć.-powiedział nam do ucha Lou\n-Louis!!! To mnie tu nie będzie.-powiedziałam\n-A czy ja powiedziałam, że złączyć tylko 2 łóżka? W grupie raźniej!\n-Się śpi w rzeczy samej..-powiedział Lou i skoczył na łóżko.\nRzuciłam walizkę i opadłam na najbliższe łóżko.\n-Uh... ulga dla nóg, ciała i mnie.-powiedziałam, usłyszałam, że El też wzdychała, co znaczy, że też się położyła\n-Niewiarygodnie miękkie łóżka.\nLeżałam z zamkniętymi oczami i byłam skłonna do zaśnięcia, ale Lou i El leżeli i rozmawiali. Nie marnowali czasu, złączyli już swoje łóżka i w ogóle nie zwracali na mnie uwagi... W sumie mogę odpocząć. :]\nNagle ktoś wparował do naszego pokoju, Lou i El ucichli, a ja nadal udawałam, że śpię.\n-Co wy tu robicie? Robimy coś?-zapiszczał Harry\n-Chodźmy pozwiedzać okolice!-usłyszałam Ash.\nKażdy coś skomentował, więc zliczyłam, że wszyscy tu są.\n-A co wy Nathalie zrobiliście?-usłyszałam Niall`a i moje łóżko ugięło się\n-A no tak.. ona tu jest.-miło, El...\n-Śpi? Serio aż tak zmęczona?-zapytał Liam\n-Nie wiem.. Siedziała.. Leżała jak mysz pod miotłą. Sam zapomniałem, że jest na trójka w pokoju.-dodał Louis, cholernie miło...\n-To jest śpioch, co poradzisz.-powiedział Niall\n-Słoneczko..-ktoś pogłaskał mnie po policzku, wyczuwam Mel\n-A może by jej tak..-pewnie Harry wpadł na kolejny durnowaty pomysł\n-Tylko mnie dotknij, Styles, a postaram się, żebyś nie miał dzieci.-powiedziałam z zamkniętymi oczami przez poduszkę\n-Nie śpisz?-odezwała się Perrie\n-Nie..-wstałam-Nie dało się. Oni-pokazałam na Eleunor-non stop kłapali dziobami i o mnie zapomnieli, tu jakieś czułe słówka, tu inne miłości.. matko. Rzygam tęczą.-zaśmiali się-A teraz wy wparowaliście i się nasłuchałam o sobie i coś tam jeszcze...\n-Udawałaś, że śpisz?\n-Czasami tak robię. To odpoczynek.-wyszczerzyłam się\n-Gdy będziesz miała chłopaka, to też będziesz miała takie czułości, miłości i inne skromności.-powiedziała El-Na dzień dzisiejszy musisz wybaczyć.\n-A wierzysz w cuda?-zapytałam z uśmiechem.\nNikt tego nie skomentował. Niall, Mel, Ash i Zayn wiedzieli jakie jest moje zdanie.. Ja nie zasługuję na chłopaka. Reszta jednak mogła to odebrać w inny sposób. Taki Harry na przykład...\n-Na prawdę nie miałaś nigdy chłopaka?-zapytał\n-Nie..-powiedziałam-Nie znalazłam nikogo odpowiedniego. Nie poznałam...-kłamałam, wiedziałam, że poznałam-Zayn`a, ale im tego nie powiem...-Która godzina?-zapytałam\n-Nie wierzę, taka laska, a..-Harry`emu chyba nie mieściło się w głowie to, że byłam i jestem sama.\nCóż, przecież to nie wygląd się liczy, a ja.. jestem okropną osobą z przeszłością. W Bradford osoby kojarzyły mnie po tym, dlatego się cieszę, że jestem tu - w Londynie.\n-Jakoś jasno jak na tą godzinę...-tak się składa, że w każdym pokoju był balkon, więc można było obserwować warunki pogodowe.\nMelanie wyszła na balkon, aby zaraz wrócić.\n-Tam jest strasznie gorąco.. wręcz duszno.\n-Aż dziwne na taką godzinę..-dodała Pezz\n-Rzecz jasna, to wszystko jest zaplanowane, specjalnie na nasz szalony weekend.-wyszczerzył się Niall.\nZaśmialiśmy się, a potem nastąpiła cisza.\nPrzerwało ją głośne burczenie czyjegoś brzucha. Wszystkie głowy zwróciły się w stronę Niall`a.\n-Co? Głodny jestem.-powiedział, zachichotałam\n-Chodźmy coś zjeść.\n-Taka ładna pogoda nie warto jej zmarnować.-powiedział Lou.\nSiedzieliśmy w głównym salonie i jedliśmy kanapki, które zrobiliśmy z rzeczy przywiezionych z domów.\n-Co masz na myśli?-zapytałam\n-Chodźmy pozwiedzać podwórko.-odpowiedział mi Zayn.\nWstaliśmy i wyszliśmy na podwórko. Była taka mała plaża. Na niej były ławki, stolik.. Wszystko potrzebne do dobrej zabawy. Naraz ktoś puścił muzykę, odwróciliśmy się. Louis szedł z bezprzewodowym radiem.\n-Idziemy się przebrać!-powiedział któryś z chłopców-Zaczynamy impreze!!!\nWszyscy poszli się przebrać. U mnie w pokoju był chaos, chociaż było nas 3. Louis krzyczał do El, która się w łazience przebierała, że szybciej, a ta biedna dziewczyna coś tam pyskowała. Oh... patologia.\nUsiadłam na łóżku i na spokojnie czekałam.\n-W co się przebrać?-zadałam sobie pytanie\n-W strój kąpielowy.-puścił mi oczko Tommo-Taka mała podpowiedź.\nOh.. mogłam się domyślić.\nGdy El opuściła łazienkę, Lou wszedł tam i przebrał się. Dziewczyna swobodnie już poprawiała się tylko przed lustrem kiedy ja siedziałam i się jej przyglądałam.\n-Nic, nic. Bardzo ładnie, już nie musisz się tak poprawiać.-wyszczerzyłam się\n-Nie pyskuj, tylko się ubieraj...\n-Zaraz, jak Lou wyjdzie...\n-Jestem. Idziemy?-zwolnił łazienkę chłopak\n-Dojdę. Bawcie się.-powiedziałam\n-Ale masz dojść.-pogroził palcem Lou i pociągnął za rękę swoją dziewczynę w stronę wyjścia.\nWzięłam sukienkę i strój kąpielowy i zamknęłam się w łazience. Przebrałam się.\nSukienka i strój Natt.\nWyszłam z łazienki i spojrzałam przez okno balkonowe. Rozpalili ognisko.. To dziś sobie nie pośpię. Oh... ale będzie kacyk, już to czuję. Obiecałam, że tam pójdę.\nTelefon w garść i na dół.\n-Nathalie?-usłyszałam głos Perrie dochodzący z kuchni\n-Pomożesz mi?-jestem pomocną osobą..\n-Wzięłabyś tą tackę z szklankami? Ja wezmę soki...\n-Dzięki, tylko jeszcze jakieś przekąski wezmę...-wyciągała paluszki, żelki itp.-Zayn opowiedział mi o sytuacji z wczoraj.-powiedziała-Przykro mi.-dlaczego jej jest przykro?-Pewnie nie wiesz, ale Zayn opowiedział mi o... Jamie`m? Albo jakoś tak.. Wiedz, że to totalny kretyn. I nie warto zwracać na to uwagi. Przykro mi, że przytrafiło Ci się coś takiego. Jestem z Tobą.-popatrzyła mi w oczy-I wiedz, że możesz na mnie zawsze liczyć.\n-Dziękuję.-powiedziałam, uśmiechnęła się.\nZayn jej wszystko gada.\nA może Perrie nie jest taka zła jak mi się wydaje?\n-O patrzcie! Idą nasze kobiety z smakołykami!-krzyknął ktoś, gdy weszłyśmy na balkon.\nTam każdy robił co innego. Jedni siedzieli przy ognisku i gadali, drudzy tańczyli, inni jeszcze śpiewali i się wygłupiali.\nEl i Perrie zajęły się robieniem drinków, pomogłam im.\nGdy każdy już miał swój napój..\n-Za nas!-krzyknął Liam\n-Za przyjaźń!-dodał Niall\n-Na zdrowie!-krzyknął Lou.\nNapiliśmy się, ja swojego drinka ze Sprite`m.\nTo będzie dłuuuuuuuuuuuuuuga noc.\nMelanie i Ashley ♥\nSiedziałam przy ognisku. Sama - po piątym już drinku. Każdy już był chociaż w połowie wstawiony. Lou tańczył z El, Li z Dani. Mel była wtulona w Niall`a, a Ash kołysała się z Hazzą. Zayn zaś tańczył ze swoją dziewczyną.\nOtworzyłam sobie piwo.\nTak, uwielbiam mieszankę wybuchową. Czuć u Was ten sarkazm?\nAle co mam robić, gdy jestem sama? Nawet mi się nie chce patrzeć na te zakochane pary.. Kwestia czasu, a będzie `Hashley` i `Miall`. Oczywiście życzę im szczęścia!\nStworzą cudowne pary, a ja nadal będę sama. Uśmiechnęłam się i z piwem w ręce ruszyłam wprost do jeziorka. Zatrzymałam się kilka centymetrów przed wodą. Przede mną w taflę jeziora odbijał się prawie okrągły księżyc. Taki piękny...\nSkłonny do refleksji.\nSiedzę sama, każdy zajmuje się kimś innym, a ja siedzę sama. Tak bardzo potrzebuję kogoś.. Kogoś, kto by był. Zawsze i na zawsze. Kogoś do rozmowy, przytulania i całowania. Chłopaka, a zarazem przyjaciela. Ja kogoś chcę. Tak po prostu chcę.\nSamotna łza spłynęła po moim policzku.\nSamotna - jak ja.\nBrunetka opadła na moje ciało i kołysaliśmy się w rytm muzyki. Spełniły się moje marzenia. Tak bardzo chciałem zatańczyć z nią wolnego. Przymknąłem oczy. Nawet nie zwracałem uwagi na czas. Ile piosenek przeleciało? Ile już tak tańczymy? Otworzyłem oczy i spojrzałem na ognisko. Chciałem mentalnie podziękować Natt, że powiedziała, że musimy się z Mel tu zbliżyć. Chciałem pokazać, że wszystko jest okej. Ale jej tam nie dostrzegłem.. Zacząłem błądzić wzrokiem i szukać mojej księżniczki. Dostrzegłem ją dopiero po chwili. Stała przy brzegu jeziorka i patrzyła w dal. Lekki wiatr rozwiewał jej długie piękne rozpuszczone włosy. Anioł nie kobieta.\nNie zwracała na nas uwagi. Pewnie myślała... Samotnie.\nLou zerknął na mnie, pokazałem ruchem głowy na Natt. Reszta chłopaków już też się zorientowała o co nam chodzi.\n-Porozmawiam z nią..-Lou chciał do niej iść\n-Nie, ja to zrobię.-powiedziałem i ruszyłem w jej kierunku.\nSzurałem nogami w piasku, na pewno słyszała, że ktoś się zbliża. Przystanąłem kawałek za nią.\nPodszedłem bliżej i odwróciłem ją za ramię.\n-Dlaczego odeszłaś?-odwróciła głowę\n-Nie chciałam przeszkadzać...Musiałam pomyśleć.\n-A dlaczego płakałaś?\n-Nie kłam, Natt. Za dobrze Cię znam. Zresztą.. widziałem.\n-Bo jesteście szczęśliwi...-otarła łzy\n-Nie kłamię.-powiedziała, było czuć od niej alkohol, pewnie jak od każdego z nas-Płaczę, bo jesteście szczęśliwi.. A ja samotna.\n-Nie mów tak..-powiedział-Nie jesteś samotna, Nathalie. Wszyscy Cię kochamy. Nie możesz się tak czuć, nie czuj się tak, bo prawda jest inna...\n-Nie użalaj się nade mną Niall.-powiedziałam z prośbą-Jestem dużą dziewczynką, poradzę sobie. Ty zajmij się Melanie. Świetnie... świetnie razem wyglądacie.-uśmiechnęłam się...prawdziwie\n-Przytul się. No chodź...-powiedział, gdy nie reagowałam\n-Melanie mogłaby sobie coś pomyśleć, nie chcę psuć tego co jest między wami..-powiedziała-Lepiej będzie... jak... zacznę się bawić, a potem pójdę spać.\n-Żartujesz?-powiedział-Przecież się przyjaźnimy.. Natt, co Ci dziś odbija?-jego brwi utworzyły prostą linię\n-Wszystko okej.... Trzeba zacząć zabawę, Niall...\n-Nathalie? Co jest?-krzyknął Hazz, odwróciliśmy się w jego stronę\n-Nathalie, co ty...-powiedział Nialler, gdy zdejmowałam sukienkę-Chora będziesz, przestań...\n-Od czego mam ten strój, Horan? Od parady? Ciepło jest. Baw się..\n-Nie wchodź tam nawet, Nathalie.-powiedział ostro i złapał mnie w pasie, uniemożliwiając wejście do jeziora.\nUsłyszałam piski i gwizdy ze strony chłopaków i dziewczyn.\n-Ktoś się dołączy?-zapytałam\n-Na przypale albo wcale!\nZrobiłam krok do przodu, a Niall przewrócił się do tyłu wprost do wody.\n-Nathalie!-krzyknął cały mokry\n-Baw się, słońce!-krzyknęłam, wstałam z wody i pochlapałam go.\nBył groźny, ale po chwili zaczął się śmiać. Reszta do nas dołączyła. Pluskaliśmy się w wodzie. Śmialiśmy się, krzyczeliśmy, bawiliśmy. Gdy miałam już dość, wyszłam z wody. Zimnoo mi było.. cholernie. Usiadłam przy ognisku. Od razu lepiej... Niall zapytał co mi dziś odbija. Nie wiem.\nAlkohol robi swoje. Ale już się uspokoiłam. Z wodą to ze mnie spłynęło. Ktoś położył ręcznik na moich ramionach.\n-Zayn? Nie wszedłeś do wody?-zagestykulowałam\n-Nie... mam trochę rozsądku.-powiedział i usiadł obok\n-Taak.. ja go nie mam.\n`-Nie jestem miłą dziewczynką.`\n-Właśnie to udowodniłam.-pokiwałam głową\n-Nie.. Alkohol, Natt. Jesteś miłą, piękną i rozsądną z szalonymi pomysłami.-taaak... on też jest pijany.\nPodał mi piwo. Wzięłam.\n-Nie jestem miłą dziewczynką.-zaprzeczyłam\n-A jednak.. Dużo jeszcze o mnie nie wiesz, Zaynooooom.-powiedziałam, tak jak sprzed lat-A może wiesz? Hmm..-zaśmiałam się-Life is brutal.\n-Co?-nie rozumiał, może i dobrze..\n-Nie ważne. Zdrowie.-stuknęliśmy się i napiliśmy.\nPrzy alkoholu człowiek gada różne rzeczy.\nPrzy alkoholu człowiek gada prawdę.\nPrzy alkoholu człowiek wspomina coś za czym tęskni.\nPrzy alkoholu człowiek mówi czego chce i potrzebuje.\nPotrzebuję Cię, Zayn.\nTak oto dobrnęliśmy do rozdziału 31.\nMi się podoba ;3\nNastępny... hm... może przed świętami, może po, a może w trakcie...\nWiecie, świąteczne porządki, zakupy, czas z rodzinę...\nWesołych Śwąt! ♥\nLAJK TU!!! ---> http://ask.fm/filipBoyDirectioner/answer/121708456766#_=_ - KONKURS u Filipka <3\nKOMENTUJCIE, BŁAAAAAAAGAM! ♥\nTO MOTYWACJAA! ♥\nChristmas Lou ♥ Love it! ;*\nAutor: Dorota Wieczorek o 15:42 24 komentarze:\nKOCHANE MOJE MISIACZKI! ♥\nBiorę udział w konkursie na ask`u.\nPiszę z prośbą o oddanie lajk`a na moje ff ;3\nTakże jeśli macie ask`a, to klikać w link, a potem: `Lubię to!`\nDziękuję za wszystkie głosy! ♥\nKonkurs trwa do 16 stycznia ;3\nKolejny rozdział za kilka dni ;)\nROZDZIAŁ 30 POD TYM POSTEM ;3\nAutor: Dorota Wieczorek o 08:43 1 komentarz:\nTak! Piątek! Piąteczek! Piątunio!\nI pomyśleć, że to wszystko już za kilka godzin.\nUśmiechnęłam się na samą tą myśl.\nNawet nie zwróciłam najmniejszej uwagi na historię wczorajszego wieczora.\nTak, właśnie. Dobrze ujęte - historię.\nWczoraj-historia. Dzisiaj-życie. Jutro-co będzie to będzie.\nZeszłam w piżamce i moich ciepluteńkich kapciach na dół.\n-Dobry..-powiedziałam przeciągając się\n-Nathalie?-mama piła kawę-Dzień dobry. A co ty tak wcześnie?\n-A tak jakoś.. nie chce mi się już spać.-usiadłam obok niej-Masz więcej kawy?\n-W ekspresie, słonko. Świeżo zaparzona.\n-Wyszedł przed minutą. Ma dziś jakieś kółko z poprawami..-wstałam nalać sobie tej kawy-Sama od siebie wstałaś?\n-Nie, w sumie to miałam budzik, ale nie chce mi się już spać. Wiesz... postanowiłam iść dziś troszkę wcześniej do pracy, bo przecież muszę się szybciej zwolnić.\n-A tak.. faktycznie. Wyjeżdżasz na weekend. Zapomniałam.-dodała mama\n-Tak, wyjeżdżam. I jeszcze muszę się spakować, więc.. pełne ręce roboty.-uśmiechnęłam się\n-No to nic. Nie będę Ci przecież przeszkadzać. Lecę do pracy, trzymaj się.-ucałowała moje czoło-Miłego weekendu i świetnej zabawy.-wyszła do pracy.\nZrobiłam sobie kanapki i wzięłam do mojego pokoju. Podgryzając sobie co chwilę, przygotowywałam rzeczy na weekend. Powinno być ciepło, ale ciepłych ubrań nigdy za wiele. Co by tu jeszcze... a. Strój kąpielowy? A wezmę, co mi tam. Kosmetyczka i wgl... To potem. Jeszcze będę używać. Usłyszałam w radiu `Problem` Ariany Grande i przypomniał mi się ten dzień z Zayn`em w samochodzie właśnie przy dźwiękach tej piosenki. Ten dzień.. nie był zbytnio udany. Ale co z tego, jeśli godzenie się następnego dnia było.. majestatyczne? Uwielbiam Zayn`a, wspominałam? Wspominałam też, że go nienawidzę? Ah, tak.\nCzyli, że jednak można kochać i nienawidzić tę samą osobę.\n-Kogo niesie?-zbiegłam po schodach na dół, by otworzyć drzwi-Czego?-otworzyłam drzwi nie zwracając uwagi na to, kogo tak `miło` witam\n-Aleś ty miła..-Lou wszedł do domu, a za nim cała piątka chłopaków\n-Wybacz, nie widzę przez drzwi kto tam stoi.-powiedziałam wywracając oczami\n-Nigdy bym nie przypuszczał, że tak przywitasz kogokolwiek!-wtrącił Niall\n-Uczę się od najlepszych!-krzyknęłam, mając na myśli, oczywiście ich-Witam was, tak w ogóle kolejny raz w moich skromnych progach.\n-Nie filozofuj tyle...-Lou zmarszczył brwi i mnie przytulił.\nPotem zrobił to Liam, Harry i Niall. Poszli do salonu. Ostatni był Zayn... uśmiechnął się i mnie przytulił. Gdy odchodził;\n-Mhm?-odwrócił się i podszedł bliżej-Chciałabym Ci jeszcze raz podziękować. Tak na osobności..-zarumieniłam się-Więc.. dziękuję. Dziękuję, że pomogłeś mi o tym zapomnieć, że nie siedziałam cały czas na tej kanapie zamartwiając się. Dziękuję, że mogłam na Ciebie liczyć. Dziękuję, że się mną zająłeś..\n-Nathalie. Nie musisz dziękować, bo nie masz za co. Tak robią przyjaciele, pamiętasz? Jesteśmy przyjaciółmi. I cieszę się, że to właśnie ja mogłem Ci pomóc.-uśmiechnął się i pocałował lekko mój policzek, po czym wyminął mnie i poszedł do chłopaków.\nJa głupia stałam na środku przedpokoju patrząc w punkt umiejscowiony przed sobą.\n-Yymm... Natt? Co robisz?-odwróciłam się do osobnika `wywabiającego mnie z otchłani`\n-Nic, nic. Zapatrzyłam się. Coś się stało?\n-Nie, oczywiście, że nie.-zakomunikował Niall-Rozmawiałaś z Zayn`em..\n-Tak. Dziękowałam mu.. wiesz.\n-Wiem.-uśmiechnął się podstępnie\n-Ty podły jesteś!-dopiero teraz zrozumiałam co on właściwie takiego niedorzecznego zrobił-Specjalnie przydzieliłaś Zayn`a do mnie! Wykorzystałeś moje zakłopotanie, moją nieuwagę i brak sprzeciwu. Byłam od was zależna, a ty... ty..-wytykałam go palcem\n-Tak, ja też Cię kocham!-pociągnął mój palec i wpadłam mu w ramiona-Nie powiesz, że źle wybrałem? Wiesz jakie jest moje zdanie..\n-Nialler, wiesz że mu nie powiem...\n-Dlatego nie naciskam.-pokazał zęby-Chodź do nich.\nWeszliśmy do salonu. Usiadłam na wolnym miejscu, czyli oparciu fotela, na którym siedział Liam.\n-Podobno Ci w czymś przeszkodziliśmy, to co siadasz?-powiedział z przekąsem Harry\n-Właściwie to już skończyłam się pakować.-odpyskowałam mu\n-A już chcieliśmy zapytać czy pamiętasz o dzisiejszym wyjeździe.-powiedział Li, a wszyscy zachichotali\n-Nawet bym nie śmiała... Chcę się już odprężyć.\n-Będziemy po Ciebie o 18:00.-uśmiechnął się Lou-Pracujesz?\n-No właśnie... mam zamiar iść zaraz do pracy, bo chcę się szybciej zwolnić. Wiecie... szybciej zacząć, szybciej skończyć.\n-Mhm... Podwieziemy Cię.-powiedział Louis\n-No spoko... to jeszcze szybciej zacznę. Idę tylko po rzeczy...-pobiegłam do siebie, wzięłam potrzebne rzeczy i zeszłam.\nChłopcy czekali na mnie w holu. Narzuciłam kurtkę i założyłam buty, po czym wyszliśmy.\nZatrzymaliśmy się przed autem Lou.\n-Że niby wszyscy się tu mamy zmieścić?-zapytałam\n-A czemu nie.. Pół tony nie ważysz, Nathalie. Wskoczysz komuś na kolana na ten kawałek drogi.\n-Pół nie... Całą tonę.-powiedziałam\n`-Chodź do mnie.`\n-A wyobraźnie też masz bujną.-chłopcy wsiedli do auta\n-Chodź do mnie.-powiedział Hazz\n-No chyba nie...\n-To chodź do mnie...-usłyszałam Zayn`a.\nA gdzie mój blondynek? Siedzi na środku, co wiąże się z brakiem miejsca dla mnie.\n-To może ja się jednak przejdę...\n-Siadaj, Natt.-rozkazał Lou.\nLou zły, Lou stanowczy, Lou groźny.\nA teraz... Mam usiąść na kolana Hazzy czy Zayn`a? Z Hazzą będą głupoty, a przy Zayn`ie pewnie się zbłaźnię i rumieniec nie zejdzie mi z twarzy do jutra. Więc podjęłam decyzję.\n-Bierz te ręce, Harry.\nWyparzyłam z tego samochodu, kiedy tylko Lou zatrzymał się pod Nando`s.\n-Już nigdy, ale to przenigdy nie usiądę na twoich kolanach, Styles!-pokazałam na niego palcem\n-Oj kotek, przecież było nam dobrze....\n-Zamknij się!-powiedziałam już i tak pełna wstydu.\nPewnie mogliśmy się wszyscy spodziewać, gdy tylko uskoczę na jakiejkolwiek dziurze na drodze, to trochę.. wcisnę Harry`ego w siedzenie. A on wyda z siebie głosy wyobrażając sobie nie wiadomo co! Agh... Jak pomidor wyglądam pewnie. To u Zayn`a byłoby mi już lepiej..\n-Chyba muszę skorzystać z toalety.-nie skomentowałam zdania Harry`ego, tylko jak najprędzej odwróciłam się i weszłam do pracy.\n`-Gdzieście ciasteczko zgubili?`\nPrzebrałam się i wyszłam na centrum Nando`s. Nie było dużo osób, a pracowników 6. Tak. Okazało się, że Melanie i Ashley wpadły na ten sam genialny pomysł co ja, żeby zacząć wcześniej. Przecież te kobiety jadą z nami. Chłopcy podeszli do blatu coś zamówić, bez Hazzy.\n-Gdzieście ciasteczko zgubili?-zapytała Ash i zaczęła się rozglądać, ale po chwili zrozumiała co powiedziała i skryła rumieniec za swoimi włosami, nikt tego nie skomentował, jednak się zaśmialiśmy\n-Poszedł do łazienki.-odpowiedział jej Liam\n-Ou...-dodała i poszła obsłużyć klientów\n-Coś wam podać?-zapytałam w czasie, gdy Melanie wypełniała papierki\n-Daj nam to samo co zawsze, słońce.-powiedział Lou\nWykonałam ich zamówienie i zaniosłam im.\n-Dziękujemy.-powiedział Harry-Jak samopoczucie?-zapytał z błyskiem w oku\n-Dobrze, a jak u Ciebie?-powiedział mrużąc oczy\n-Już dobrze.-zaśmiał się, a ja pokiwałam głową\n-Dobra, idę zarabiać. Smacznego.\n-Nathalie, a co was tu dziś tak dużo?-pani Gilbert weszła do restauracji i nie dowierzała...\n-Wie pani.. Bo tak właściwie to mamy do pani sprawę.-przystanęła obok mnie i stolika chłopaków\n-A co to za sprawa?-zapytała-Smacznego chłopaki.\n-Bo.... my przyszłyśmy dziś wcześniej, ponieważ... chciałybyśmy poprosić, żeby nas pani wcześniej zwolniła do domu.\n-No ja, Melanie i Ashley. Bardzo byśmy prosiły. To bardzo ważne?\n-A co takiego ważnego?-zapytała\n-Mamy wyjazd. Nie da się go przełożyć...\n-Tak, wyjeżdżamy z przyjaciółmi...\n-Wyjeżdżają z nami.-dopowiedział Zayn\n-Oh.. A co z Nando`s? Przecież jesteście same na zmianie?-dopytywała\n-No właśnie.. nie wiemy.-spuściłam głowę\n-I co mam teraz zrobić?-podeszły do nas też dziewczyny-Przemyślę to.-powiedziała do nas\n-Prosimy panią w naszym imieniu.-powiedział Louis-Prosimy, aby zwolniła je pani prędzej z pracy.\n-Pani tylko zobaczy.. Starają się jak mogą... A dziś dużego tłumu nie ma. Na pewno da się coś zrobić.-dodał Harry\n-Prosimy...-chłopcy zaczęli coś mówić\n-Dobrze, już dobrze. O której?-ucieszyłyśmy się\n-O 18:00, byłoby dobrze?-zapytałam z nadzieją\n-Zaraz wywieszę kartkę, że dziś Nando`s czynne do godziny 17:00. Potem pościeracie podłogę i macie wolne do poniedziałku.-powiadomiła nas\n-Jejku! Kochamy panią!-powiedziała Ash\n-Jest pani najlepszą szefową na świecie!-przytuliłyśmy ją\n-Podziękujcie moim ulubionym stałym klientom.-popatrzyła z uśmiechem na chłopaków i odeszła.\nRzuciłyśmy się na stolik chłopaków i ich wyprzytulałyśmy.\n-Jedziemy, panienki. Jedziemy!\n-Co ty.. zanim ja dojdę! Nie zdążę!-panikowała Ashley.\nAkurat się okazało, że ani jedna z nas nie jest dziś w pracy samochodem. Musimy na nogach do domów wracać. Pfff... Po moim trupie.\n-Jak mamy zdążyć, to ktoś musi nas odwieźć.-powiedziałam-Dajcie mi chwilę. Coś wymyślę.\nWzięłam telefon i poszłam na zaplecze.\nCo by tu... Hmm! Wiem.\nWybrałam numer i zadzwoniłam.\n-Yoł, maleńka.-odezwał się Lou\n-Louu... I have a problem.\n-Bo wiesz... jeśli chcesz, żebyśmy zdążyły się przygotować na nasz mega odjechany i fajowski wyjazd z Wami, to musisz nas do domów odwieźć z pracy!-zakomunikowałam\n-Że what?-założę się, że zrobił pokręconą minę\n-Piechotą jesteśmy, nie zdążymy się dopakować. No weź.. bądź przyjacielem.\n-Potrafisz wyprowadzić człowieka z równowagi, dziewczynko.\n-Ja ci dam dziewczynko.. bo z wami nie pojedziemy!\n-To się nazywa szantaż.\n-Dobra, dobra....-cisza-To będę o 17. Sprężcie się z tą podłogą.\n-Całusy!-rozłączyłam się i wyszłam na restaurację\n-I??-spotkałam się z pytającymi tęczówkami przyjaciółek\n-Wszystko macie? 3 dni tu nie wracacie..-powiedział Lou na zewnątrz\n-Tak!-wywróciłam oczami-Pytasz 3 raz.\n-Z kobietami nigdy nic nie wiadomo.-pokręcił głową, a 3 piękne mordki-w tym moja-odwróciły się w jego stronę-Joke!\n-Ty to masz szczęście..-powiedziała mu Ash\n-Zamknięte!-powiedziała Mel-Kartka wisi... Klucze p.Gilbert ma. No... No to do domu i w walize!\n-Gdzie masz auto?-zapytała blondynka\n-Na parkingu.-strzelił face-palm`a-Blondynka...Ał!-a ręka owej `blondynki` znalazła się na jego głowie\n-Może i blondynka, ale za to z jaką siłą...-wyszczerzyła się\n-Oh... Czy ja pracuję w przedszkolu?-wyszeptałam\n-Nie, w podstawówce jedno-kierunkowej.-powiedział Lou.\nDoszliśmy do auta.\n-Co?-gapił się na mnie\n-No prowadź no!\n-To się zamień?-powiedziałam\n-O nie! Nie w ten sposób, kobieto niegodna!-przytulił kierownicę-Jeszcze żadna baba nie prowadziła mojego skarba!\n-Jak w Hobbicie..-pokiwałam głową-Ash, daj mu ulice.\n-Yyy....-Lou podrapał się po głowie-Gdzie to?\n-Weź się z nią zamień! Już prędzej byśmy na nogach doszły...\n-Oh! No dobra.-powiedział Lou i okrążył auto-Wyłaź... Ale spróbuj źle jechać..-nie chciał dać mi kluczyków i zacisnął zęby-Ten samochód jest cenny.. dla mnie.-nadal nie puścił kluczyków\n-Weź daj te kluczyki, bo czas leci, Tomlinson.\n-Co?-pokazał na policzek\n-Faceci.-dałam mu całusa w policzek to oddał mi klucze.\nLou wsiadł do auta.\n-Boże, latasz po tym domu jakbyś na rok wyjeżdżała.-Matt opierał się o ramę drzwi i śmiał się ze mnie-Jedziesz tylko na weekend, Natt.\n-Nie śmiej się, tylko podaj mi ładowarkę.-podał-Dzięki.\nSpojrzałam jeszcze raz do łazienki. Mam wszystko. Potem rozejrzałam się po pokoju-tutaj też mam raczej wszystko. Spojrzałam na zegar-18:55. MATKO! Za 5 minut będą! Pobiegłam na dół, a Matt jak cień udał się za mną. Wzięłam pieniądze, portfel, dowód i inne rzeczy, które miałam na dole. W tym czasie ktoś zadzwonił do drzwi.\n-Otwórz, proszę!-krzyknęłam do brata z nad torby-Co jeszcze.. co jeszcze.. co jesz... słuchawki!-pobiegłam do góry i wyjęłam słuchawki, potem znowu na dół schować je do torebki.\nW progu stał Lou i śmiał się razem z moim bratem.\n`-Wiesz, Nathalie, gdy widzisz już 6 dziewczynę\nbiegającą wtem i z powrotem, można się zerzygać.`\n-Wiesz, Nathalie, gdy widzisz już 6 dziewczynę biegającą wtem i z powrotem, można się zerzygać.\n-Jestem ostatnia?-dostrzegłam, że pojawiła się też reszta chłopaków\n-Troche..-odpowiedział Niall-Masz wszystko?\n-No... Tak. Wszystko.-wzięłam torebkę\n-Bez walizki jedziesz?-złapałam się za głowę\n-Zapomniałam!-już chciałam biec do góry po walizkę, ale..\n-Whow, whow, whow..-Li mnie zatrzymał-Od tego są chłopcy. Pozwól im, a ty na dwór..-wyprowadził mnie na zewnątrz.\nGdy chłopcy spakowali moje rzeczy do wozu, oznajmili mi, że Ash, Mel, Hazz i Niall jadą razem. Li, Danielle, Perrie jadą samochodem pełnym bagaży, więc więcej osób się tam nie zmieści. Więc Zayn był skłonny do podróży w moim towarzystwie, Lou i Eleanor. No i... fajnie. Czujesz ten sarkazm???\n-Chyba się zagalopowałaś.-powiedział Matt.\nOdwróciłam się z pytającą miną. Rozłożył ramiona.\n-Przed chwilą mi wypominałeś, że jadę tylko na weekend, a teraz się żegnać chcesz?-przytuliłam go\n-Bo kto mi będzie marudził.-usłyszałam chichoty\n-Nie puść chałpy z dymem...\n-Będzie weekend, będzie fajnie.-powiedział Lou.\nO tak! Mam nadzieję, że będzie świetnie!\n-Gotowa?-zapytał Zayn, który siedział obok mnie\n-Taaaaaak.-powiedziałam po namyśle.\nJadę na weekend z One Direction!\nNie wierzę, że to już 30 rozdział! ♥\nJest... moim zdaniem taki sobie.\nKolejny coś ok. za tydzień.\nKOMENTUJCIE, bo się liczba zmniejszyła. ;c\nJest nowy szablon! Co myślicie? ;3\nOd razy ostrzegam, że kocham zmiany i za nie długo będzie znów inny XD\nWCHODZIĆ NA ASK`A! <3\nKOMENTARZ = MOTYWACJA!\nAutor: Dorota Wieczorek o 14:48 23 komentarze:\nDla wszystkich tych, którzy się doczekać nie umieli; Zuzi, Alex, Patty, anonimkom bez podpisu i innym ♥\n#1 Muzyka. Włącz ;3\n-Tak, mamo! Na pewno poszedł do szkoły.-rozmawiałam z mamą przez telefon i smażyłam naleśniki\n-To dobrze... Już wczoraj próbował coś mówić, że mu się nie opłaca, ale powiedziałam, że ma iść i koniec kropka. Więc wolałam się upewnić..\n-Tak, wyszedł jak przyszłam na dół.-potwierdziłam-Shiit!!! Mamo! Naleśniki mi się przysmażają! Muszę kończyć. Miłej pracy. Pa..-rozłączyłam się, słysząc: `Smacznego.`.\nOdwróciłam naleśnika. Na szczęście nie zdążył się spalić.\n-Ja to mam szczęście!-włączyłam sobie piosenkę i przygotowywałam śniadanie.\nAkurat leciało `Why don`t we go there` moich chłopaków. Zaczęłam podśpiewywać.\nGdy miałam zasiadać do śniadania zadzwonił mi telefon, znów. Spojrzałam na wyświetlacz...\n-Ouu...-odebrałam-Powiedz mi, że to coś ważnego, bo jestem głodna, a naleśniki mi stygną.\n-Tak, mi Ciebie też miło usłyszeć, siostro.-powiedział Niall-Zaraz, zaraz... masz naleśniki???\n-Tak, które stygną, więc do rzeczy...\n-Wieeesz... chciałem powiedzieć, że odwiedzimy Cię dziś w pracy, bo mamy sprawę do Ash i Mel i czy Cię nie podwieźć po drodze. Ale naleśniki zmieniają kolej rzeczy!-wyczułam uśmiech w jego akcencie\n-Oh Nialler.. Masz szczęście, zrobiłam więcej.\n-Wszyscy, chyba, że ktoś się wykruszy...\n-No okej, czekam.-rozłączyłam się.\nZałączyłam telefon na MAX`a i zajęłam się jedzeniem.\n-`Say the word, say the word, but don`t say no-o-o\nSky dive, you and I with just this clo-o-othes\nThere`s no right time or place\nCause anuone colud see\nDo it anyway.`-śpiewając otworzyłam drzwi\n-Ale się bawisz..-Niall ucałował mój policzek i wszedł do mojego domu\n-A co mam robić?-odkrzyknęłam mu.\nNie widziałam wszystkich chłopaków, bo w progu stał jeszcze tylko Zayn.\n-Cześć.-powiedział i się powalająco uśmiechnął\n-Hej, wejdź.-ucałował mój policzek.\nPoszłam za nimi do salonu, ściszyłam telefon.\n-Smacznego, Nini.-powiedziałam do blondyna, który zajadał już moje naleśniki.\nPokazał kciuk do góry. Zayn stał w progu i za bardzo nie wiedział co robić.. A no tak. Chyba jest tu pierwszy raz.\n-Rozgość się, Malik.-powiedziałam z zadziorną minką-Napijecie się czegoś? Niall`owi zaraz wody przyniosę, a ty?\n`-Co macie za sprawę do dziewczyn?`\n-Okej.-poszłam do kuchni-Co macie za sprawę do dziewczyn?-wychyliłam się z kuchni i zapytałam\n-Chcielibyśmy je zaprosić z chłopakami na ten nasz wyjazd nad jezioro.-powiedział Zayn, który już się oswoił i oglądał co ciekawego w TV\n-Ooo... Całkiem fajnie.-powiedziałam-Mam nadzieję, że się zgodzą.-wzięłam szklanki i zaniosłam chłopakom.\nSama dopiłam swoją herbatę.\n-Pyszne! Boże, Natt... gotujesz wyśmienicie!-powiedział-Zayn, spróbuj...\n-Nie przesadzaj. Jadalne to jest, ja uważam, że normalne..-powiedziałam\n-Chyba się skuszę.-powiedział\n-Nathalie...-Niall przymknął powieki-Cudownie byłoby Cię mieć na co dzień w domu...\n-Musiałbyś się ze mną ożenić.-wybuchnęłam śmiechem\n-Jeśli to możliwe, zrobię to!\n-Hahahahaha!-zaśmiałam się głośno-Aleś ty głupi..-palnęłam go\n-Twój chłopak nie pożałuje...-powiedział Zayn-To jest naprawdę dobre. Nawet Perrie takich nie robi..\n-Bo Perrie nie umie gotować.-powiedział z sarkazmem Niall\n-Ej.. coś tam umie. Nie obrażaj mojej dziewczyny.-powiedział-Ale fakt.. nie umie. Ale śpiewać umie.\n-Tak? A Nathalie umie śpiewać, rysować i gotować.-powiedział do Zayn`a Niall\n-Dobra, dobra. Dziękuję za te komplementy.-powiedziałam-Perrie też pewnie ma jeszcze wiele innych talentów.\n-Ale nigdy nie będzie tak perfekcyjna jak ty, zawsze będziesz lepsza.-powiedział Niall, już chciałam go uciszyć, ale poczekałam aż Zayn zacznie kłótnię.\nNie doczekałam się, Zayn nie odpowiedział na tą zaczepkę Niall`a, a zdawało mi się nawet, że wyszeptał: `Prawda.`.\nPewnie mi się tylko zdawało.\n-Co teraz robimy?-zapytał Niall, gdy posprzątaliśmy po śniadaniu-Zaczynasz o 14:00, mamy jeszcze ok. 3 godzin.\n-Mam ochotę coś narysować... Wy róbcie co chcecie.-odpowiedziałam.\nPoszłam do siebie po przybory i usiadłam na fotelu, na przeciwko chłopaków, którzy oglądali TV.\n-Mogę też?-z rozmyśleń wyrwał mnie głos Zayn`a\n-Rysować?-potwierdził-Pewnie.-dałam mu kartkę i ołówek\n-Co będziesz rysować?-zapytał blondas\n-Was. Macie fajne ustawienie.-powiedziałam\n-Uuuu... A ty, Zayn?\n-Ja... Nathalie.-zarumieniłam się.\nZayn narysuje mój portret... Pamiętam jak zawsze robiliśmy to razem. On rysował mnie, ja jego... Potem wymienialiśmy się tymi pracami. Uwielbiałam z nim rysować.. To dzięki niemu się tak rozwinęłam.\n-Oooo... jak słodko. No to artyści, do dzieła!-zakomunikował Niall\n-A tak właściwie jak to się stało, że przyjechaliście tylko Wy?-zapytałam kończąc rysunek-Mieliście być wszyscy.\n-Tak.. Louis pojechał z Harry`m na zakupy, bo się okazało, że pustki nas ogarnęły.. A Liam z Danielle.\n-Ahh... ta miłość.\n-Mi nie dane.-powiedział blondyn\n-Już nie długo.-wyszczerzyłam się\n-A co? Zamierzacie się spiknąć?-powiedział Zayn patrząc na nas\n-Nie...-zaprzeczyłam-Zamierzam go spiknąć, a on wcale nie zaprzecza.\n-Nie potrzebuję, żebyś mnie swatała, księżniczko. Lepiej szukaj swego księcia. A ja do mojej księżniczki odezwę się w właściwym czasie.\n-Czyli w weekend.-powiedziałam\n-Bo jego wybranka będzie na wyciągnięcie ręki.\n-Będziemy wtedy nad jeziorem.-powiedział tak jakbym tego nie wiedziała\n-No właśnie.-powiedziałam z nutką rozbawienia, w celu oświecenia Zayn`a\n-Zaraz..-poprawił się na fotelu-Nialler, podoba Ci się jedna z przyjaciółek Nathalie?-nie zaprzeczył-Stary i mi nie powiedziałeś! Mi? Najlepszemu kumplowi? A jej powiedziałeś?\n-A co ty? Niby lepszy jesteś?-uraziłam się\n-Przepraszam, ale to ja powinienem wiedzieć pierwszy i dać mu wskazówki chyba?-powiedział z wyrzutem mulat\n-Ty parszywa gnido!-rzuciłam w niego zagłówkiem\n-Pobijcie się.-powiedział Niall.\nSpojrzeliśmy na siebie z Zayn`em i zaczęliśmy się śmiać.\n-Która to?-zapytał ze śmiechem Malik-Brunetka?\n-Strzał w dziesiątkę.-dodałam\n-Śmiejcie się, śmiejcie.. A mi tu serce krwawi.\n-Pff...HAHAAAHA!-jeszcze bardziej zaczęliśmy się śmiać\n-Ja też już skończyłam.\n-Pokażcie!-skoczył z radości Niall\nNathalie by Zayn ♥\n-Na 3?-zapytał Zayn\n-3!-krzyknął Niall, a my odsłoniliśmy rysunki-Woooow...-zaniemówił\n-Aż tak źle?-zapytałam, popatrzył na mnie z byka\n-Fest... To jest.. urocze!-powiedział do Zayn`a-Postarałeś się.-potem przeszedł do mojego-Ale jestem przystojny.-wyszczerzył się-Ty też niczego sobie.-powiedział do Zayn`a-Ale ja lepszy!-zaśmiałam się\n-Naprawdę jesteśmy nieźli.-powiedział Zayn\n-A ja też całkiem ładna.-spojrzałam na rysunek kolegi\n-Chciałem uwzględnić wszystkie Twoje atuty, ale wszystkie by się na kartce nie zmieściły.-powiedział, a ja się zarumieniłam.\n-Masz jeszcze naleśniki?-dziękujmy Bogu, że natchnął blondyna do powiedzenia czegokolwiek!\n#2 Muzyka. Włącz. ;3\n-Idę się przebrać i będziemy się zbierać, okey?-powiedziałam\n-Pewka.-pobiegłam do siebie, umalowałam się, uczesałam, przebrałam, spakowałam torebkę i byłam gotowa.\nZeszłam na dół. Ubrałam buty, zamknęłam dom i z chłopakami poszłam do auta. Pojechaliśmy samochodem.. właściwie to nie wiem kogo. Oni się nimi dzielą, powiedzmy, że są ich wspólne. W aucie była miła atmosfera, rozmawialiśmy o głupotach, śmialiśmy się w rytmie różnych piosenek.\n-Heej!-weszłam do pracy\n-Odpoczęłaś, wytrzeźwiałaś?-zapytały dziewczyny, a Niall się zaczął śmiać\n-Śmieszne.-zmrużyłam oczy-Dużo pracy?\n-Wczoraj zrobiłaś wszystko.-powiedziały-Szacun! Dziś tylko klienci, a tłumu nie ma.\n-No to spoko.-poszłam się przebrać.\nChłopcy gadali z dziewczynami przy ladzie. Obsłużyły ich.\n-I co?-powiedziałam, gdy się do nich przyłączyłam-Pytali?\n-Pewnie, że jedziemy! Kim byśmy były gdybyśmy się nie zgodziły!-prawie krzyknęła Ashley\n-Bo Harry tam będzie.-zaszczebiotałam\n-Cicho bądź...-popatrzyła na mnie krzywo\n-A jakże inaczej.-powiedziała Mel\n-Ty nie lepsza.-powiedziałam\n-Siedź cicho..-ta też popatrzyła na mnie krzywo\n-Ah... Ale mam dobry humor!-uśmiechnęłam się.\nPogadałyśmy chwile z chłopakami, obsłużyłyśmy klientów. Gdy chłopcy zbierali się, zadzwonił mi telefon. Przeprosiłam i odebrałam. Zrobiłam wielkie oczy po tym, co usłyszałam.\n-Co robi?? Zaraz będę.\n-Coś się stało?-zapytał Niall\n-Dzwonił kolega Matt`a. On się bije z jakimś blondynem na boisku.-powiedziałam przerażona\n-Jak to bije?\n-Nie wiem!-powiedziałam przerażona na maksa!\n-Sie pytasz! Leć!-jak najszybciej udaliśmy się z Nialler`em i Zayn`em do auta i ruszyliśmy w stronę szkoły.\nWyparzyłam z auta jak opętana. Chłopcy nie byli gorsi. W głowie krążyły mi myśli: `Ah, ci nastolatkowie. Milion problemów z nimi. Tu zadanie nie zrobią, tu idą na wagary, tu bójka. Masakra!`. Szybkim krokiem udaliśmy się w stronę boiska. Byłam prawie pewna, że nauczyciel już wkroczył do akcji i czeka mnie tylko rozmowa z wychowawcą. Tak.. Matthew jak każdy nastolatek w tym wieku sprawia problemy. Mama pracuje, więc ja się tym zajmuję. Czasami czuję się jak matka.. Opiekun. W Bradford też miałam z nim problemy.. Nie mieszałam w to mamy, o niektórych sprawach mama do dziś nie wie. Nie warto wspominać starych śmieci. Obiecał, że się poprawi.. I tak było. Na prawdę, nigdy nie miałam spokojniejszych 6 miesięcy do dzisiaj. Dziś znowu czuję jak to było.\nSpojrzałam w tym kierunku i mega się zdziwiłam. Na chwilę przystanęłam z otwartą buzią. Chłopcy spojrzeli na mnie zdziwieni, a potem zauważyli na co tak zareagowałam\nMyliłam się. Bójka wcale nie została skończona. Matt bił się z blondynem, a obok niego stał kolega, zapewne ten, który powiadomił mnie o tej sytuacji, ponieważ trzymał w ręku telefon mojego brata. Z nosa leciała mu krew... Chyba też oberwał. Więcej osób nie było, tylko oni trzej. Pobiegłam do nich. Chłopcy też.\n-Jamie, zostaw go!-krzyczałam-Matt! Matthew!\nZayn i Niall pobiegli do nich i próbowali ich rozłączyć\n-Przestańcie!-krzyczałam-Proszę, dość! Matt! Jamie! Przestańcie!-krzyczałam.\nNie mogłam na to patrzeć. Co się działo tak właściwie? Nie mam zielonego pojęcia. Jamie? Skąd on się tu wziął? I dlaczego mój brat się z nim bije, jeśli nawet go nie zna? Nic nie rozumiem.\nPo chwili chłopcom udało ich się rozdzielić.\n-Boże Matt!-podbiegłam do niego-Nic ci nie jest?\n-Zostaw mnie!-popatrzył na Jamie`go i... uciekł.\nTak po prostu wyrwał się Niall`owi i uciekł.\n-Matt!-krzyczałam-Wracaj, Matt!-ale nie zdołałam go zatrzymać.\nChwyciłam się za głowę i rozpłakałam z bezsilności.\n-O proszę.. Jaka rodzinna chwila. Siostra-szmata pomaga swojemu braciszkowi. Ratuje z opałów.-przykucnęłam i płakałam-Zostaw mnie.-wyrwał się Zayn`owi, czułam, że do mnie podchodzi.\nNiall i Zayn już reagowali i powstrzymali go zanim mnie dotknął, ale ten wbrew ich zakazom przykucnął przy mnie, nie spojrzałam mu w oczy. Podniósł mój podbródek.\n-Miło było Cię znów widzieć, maleńka.-i odszedł.\nZnowu spuściłam głowę, słyszałam jak Niall rozmawiał z kolegą Matt`a, który opowiadał sytuację. Szczerze to nie słuchałam.. Wolałam dowiedzieć się tego od mojego brata, którego.. nie ma. Gdzie jest mój brat, cholera?\nZnowu ktoś przykucnął. Tym razem wyczułam Zayn`a.\n-Nathalie, okej?-podniósł mój podbródek o wiele delikatniej od blondyna.\n-Znajdziemy go.-przytulił mnie i pocałował w czubek głowy-Znajdziemy.-kołysał mnie.\n-Nathalie, Lou już tu jedzie z chłopakami.\n-Nie, nie. Po co?-zaprzeczyłam i odsunęłam się od Zayn`a-Po co ich w to mieszać. Poradzę sobie, znajdę go.. Dowiem się..\n-Nathalie.-Zayn znów mnie do siebie przyciągnął-Chcemy ci pomóc od tego są przyjaciele. Proszę, nie kłóć się.-nie sprzeczałam się z Zayn`em, wiem, że bym przegrała.\nUsłyszałam stukot silnika i trzask, a po chwili byłam w objęciach Lou.\n-Znajdziemy go, mała.-potem przytulił mnie Harry i Liam.\nZayn spojrzał na mnie i posłał wymuszony uśmiech.\n-Co robimy?-zapytał Harry\n-Jak to co? Szukamy Matt`a.-wstałam-Trzeba go znaleźć, on pobiegł tam.. chodźmy.\n`Zayn spojrzał na mnie i posłał wymuszony uśmiech.`\n-Natt, Natt, hej.. Spójrz na mnie.-Lou ujął moją głowę w swoje dłonie-Jesteś w szoku. Uspokój się, my go znajdziemy. Ty jedź do domu...\n-Co? Nie! To niemożliwe. Ja muszę go szukać, nie wiem co on może zrobić.. To mój brat.-wyrwałam się Lou\n-Nathalie..-Niall uciszył mnie i przytulił-Spokojnie.. Cśś....-odsunął mnie od siebie-Posłuchaj mnie uważnie.-wierciłam się-Ale Nathalie spójrz mi w oczy..-posłuchałam i pożałowałam, te niebieskie tęczówki mnie zahipnotyzowały-My z chłopakami znajdziemy Matt`a, obiecujemy Ci to. Wróci cały do domu, razem z nami. A ty pojedziesz z Zayn`em do domu, uspokoisz się. Zayn się Tobą zajmie, dobrze?-nie wiedziałam co odpowiedzieć.. przecież musiałam szukać brata-Nathalie, dobrze?\nZayn wziął mnie w objęcia i zaprowadził do samochodu.\nNiall obiecał mi, że znajdzie Matt`a.\nNiall obiecał mi, że Zayn się mną zajmie.\nNiall dotrzymuje obietnic.\n-Będzie dobrze, Natt.-powiedział w aucie Zayn-Obiecuję.\nZayn nie zawsze dotrzymuje obietnic...\nZayn od kluczył drzwi moim kluczem i weszliśmy do środka. Rozebrałam buty i weszłam do salonu. Nastąpiła cisza. Usiadłam na sofie. Zapatrzyłam się w jedno miejsce. Zayn uklęknął na przeciwko mnie.\n-Będzie dobrze.-wziął moje małe dłonie i schował je w swoich dużych dłoniach, nie reagowałam-Co robimy? Chcesz się czegoś napić?\n-Wody.-pokiwałam, a Malik poszedł do kuchni.\nPo chwili przyniósł mi szklankę z wodą. Usiadł obok mnie i podał picie. Usiadłam głębiej podkuliłam nogi i się napiłam. Postanowiłam zacząć rozmowę.\n-Pewnie wyolbrzymiam, prawda?\n-Nie. Nie prawda. Też bym się tak martwił gdyby coś podobnego, albo ogólnie... coś by się stało moim siostrom, a nie wiedziałbym o co chodzi. Szukałbym je. Ale Natt.. nie jesteś w stanie. Jesteś w szoku. Właściwie.. Nie wiesz co się stało.. Nikt nie wie. A chłopcy znają każdy zakamarek Londynu. Bez obaw, na prawdę. Za nie długo wejdą przez drzwi wejściowe.-uśmiechnął się, spuściłam wzrok-Heej...-podniósł mój podbródek już kolejny dzisiaj raz-Uśmiechnij się..-on się tak słodko uśmiechnął, że grzechem byłoby mu nie potowarzyszyć, więc lekko oddałam uśmiech-Właśnie o to mi chodzi!-jeszcze bardziej skrzywił swe usta w postaci banana-A teraz... co robimy? Trzeba odpędzić Twoje myśli od brata.\n-Nie wiem...-pokręciłam głową z rezygnacją\n-Zagrajmy w coś.. Dawaj Nathalie! Co masz ciekawego?\n-Play Station...-palnęłam, a Zayn`owi-wnioskując po jego minie-zapaliła się lampka nad głową.\n-Zayn! Chociaż raz mógłbyś dać mi wygrać!-krzyknęłam, gdy kolejny raz on przeminął metę szybciej ode mnie\n-Wygrałaś za pierwszym razem!\n-Bo ty jeszcze nie miałeś opanowanego pada!\n-Następnym razem.-wyszczerzył się\n-Już z Tobą nie gram!-założyłam ręce\n-Łoł, łoł, łoł... co się tu dzieje?-chłopcy weszli do salonu, a Lou wskoczył do nas na kanapę-Gracie beze mnie? Dałaś mu w kość, Natt?\n-A wygląda?-spojrzał na ekran, gdzie pisało:\n`Player Zayn WIN!`\n-A se z nim graj.-dałam mu pada-Jest Matt?-odwróciłam się do chłopaków\n-Tak... poszedł do siebie bodajże.-powiedział Liam\n-Dziękuję Wam.-powiedziałam-Bez Was bym sobie pewnie nie poradziła.\n-Nie ma za co, skarbie. Od tego ma się przyjaciół.-powiedział Niall\n-Oh... I need a hug.-powiedziałam,\n-Oooo..-wszyscy zamknęli mnie w kręgu, zrobili grupowego przytulasa ze mną w środku\n-Wiemy.-powiedział Harry-I seksowni.-wybuchnęliśmy śmiechem.\n-Teraz będziemy się zbierać.. Pewnie chcesz porozmawiać z Matt`em.\n-Nie wyganiam Was.-powiedziałam-A nóż, będę potrzebowała kogoś po rozmowie z nim\n-Masz telefon, a my wolimy zostawić Was samych.-powiedział Niall i pocałował mnie w czoło\n-TAK! Tak! Wygrałem!-krzyknął Tommo\n-Dobrze Ci tak Zayn!\n-Nathalie, słoneczko.. Dla Ciebie wszystko.-powiedział Lou i puścił mi oczko, zarumieniłam się.\nOni kochają mnie zawstydzać. -,-\nWszyscy po kolei mnie przytulili. Jeszcze raz im podziękowałam, a potem zamknęłam za nimi drzwi. Spojrzałam na schody... Głośno wypuściłam powietrze. Pffff... Teraz rozmowa.\n-Matty?-zapukałam do jego drzwi i weszłam.\n-Możemy pogadać?-usiadłam do niego-Porozmawiajmy.-usiadłam\n-O czym?-zapytał retorycznie\n-O to chyba akurat nie musisz pytać...\n-Dobra, więc co chcesz wiedzieć...-powiedział siadając i o wiele milej\n-Dlaczego? Chcę wiedzieć dlaczego...\n-Bo powiedział coś, czego powinien żałować.. coś niewybaczalnego. Coś niemoralnego. Coś... niemożliwego.\n-Matt...-opadłam z bezsilności-Jaśniej. Po co on tam w ogóle przyszedł?\n-Przyszedł.. Wiedział, że jestem Twoim bratem. Najpierw zaczął mówić na mnie.. ale nie zwracałem na to uwagi. Pomyślałem:`Znów się jakiś dałn uczepił.`, więc puściłem to z wiatrem. Ale gdy zaczął mówić o Tobie.. nie wytrzymałem.-powiedział-Puściły mi nerwy.\n-Co powiedział?-boję się usłyszeć odpowiedzi...\n-Powiedział...-spojrzał mi w oczy-Powiedział, że jesteś szmatą. Że się puszczasz.-zrobił przerwę-I powiedział, że powinienem się wstydzić, że mam taką siostrę.\n-Ouć..-spuściłam wzrok-Zabolało.-wyszeptałam bliska płaczu..\nTo okropne uczucie słyszeć takie słowa od brata, nawet wiedząc, że nie są one prawdziwe.\n-Przyłożyłem mu... I tak się zaczęło. Potem wiesz...-spuścił wzrok\n-Matt, to co powiedział...\n-Nie wierzę w to.-przerwał mi-Pewnie kłamał.. Jestem ciekaw, co zrobiłaś, że zasłużyłaś sobie na taką opinię u niego...\n-Odtrąciłam go.-łzy wezbrały się w moich oczach-Bo mnie uderzył... i to nie raz.-mój brat zacisnął pięści\n-Żałuję, że nie dostał bardziej...\n-Matthew, to co powiedział Jamie nie jest prawdą. Wszystko co mówił.. kłamał. Proszę....\n-Nie uwierzyłem mu.-powiedział-Nie uwierzyłem mu, bo.. Jak jedna z najwspanialszych osób na świecie może być zdolna do takiego czegoś? Nie może.. Nathalie, za bardzo Cię znam. Wkurzyło mnie to, więc...\n`-Chyba, że życie mu nie miłe.`\n-Za co? Jesteś moją siostrą. Co z tego, że starszą.. Jestem od tego, żeby Cię bronić.-wypiął pierś.\n-Już cię nie dotknie.-powiedział z uśmiechem-Chyba, że życie mu nie miłe.\n-Dziękuję, braciszku.-uśmiechnęłam się-No przytul tą najlepszą siostrę na świecie w potrzebie!\nZaśmiał się i przytulił mnie. Otarłam łzy.\nZnów ktoś obiecał, że nic mi się już nie stanie.\nMoże w końcu warto w to uwierzyć?\nJest rozdział :D Szybko jakoś xd\nA więc.. jakoś mało komentarzy było. ;c\nAle tak bardzo Was kocham, że dodałam! ♥\nNastępny.. gdzieś za tydzień :D\nZAPRASZAM NA MOJEGO ASK`a! :D\nJeśli chcecie, to podaję także mojego fb, tym którzy jeszcze nie mają. xd\nZAPRASZAM DO PYTAŃ I LAJKÓW NA ASK`u `STO` ♥ każdego czytelnika obserwuję :3\nZAPRASZAM TEŻ DO ANKIET PO PRAWEJ I LEWEJ STRONIE :D\nMiłego czytania miśki! ;*\nBĘDZIE 30 KOMENTARZY? ☺\nAutor: Dorota Wieczorek o 03:58 23 komentarze:


Cykl "Zdrowie - Naturalnie!" - Zapalenie spojówek » Dermed\nCykl "Zdrowie - Naturalnie!" - Zapalenie spojówek\nOsłabienie, zmęczenie, zbyt częste siedzeniem przed ekranem komputera lub telewizora, czy noszenie szkieł kontaktowych, powoduje uporczywy ból oczu, z którym często nie potrafimy sobie poradzić. Sygnały te, często bagatelizowane są przez wiele osób, co w praktyce może doprowadzić do poważnych konsekwencji i długotrwałego leczenia. Jednym z powodów, dla których powinniśmy być bardziej czujni, jest zapalenie spojówek. Często odczuwanymi objawami są: pieczenie, łzawienie oczu, uczucie piasku pod powiekami, a czasem światłowstręt. Zauważyć można charakterystycznie przekrwione oczy. Jest to wynikiem, rozszerzania naczyń krwionośnych gałki ocznej.\nSpojówki są aparatem ochronnym oczu, nadzorującym ich prawidłowe funkcjonowanie i broniącym przed różnymi czynnikami zewnętrznymi, które mogą przyczynić się do podrażnienia. Zaliczyć do nich możemy brak snu, zespół suchego oka (brak łez), światło, wiatr, pył, kurz, dym, parę czy drażniące gazy. Objawy nie muszą być zbyt dokuczliwe i mogą mieć łagodny przebieg, który zniweluje zastosowanie kuracji kroplami do oczu dostępnymi w aptece bez recepty. Jeśli stan zapalny utrzymuje się jednak powyżej 3 dni, należy niezwłocznie udać się do okulisty, który dokona odpowiedniej diagnozy oraz zastosuje odpowiednie leczenie. Często zlecane jest badanie bakteriologiczne z posiewem lub testy na wydzielanie łez, w celu dokładnej diagnozy chorego.\nNiekiedy zapalenie spojówek może być wywołane alergią. Alergen, który oddziałuje na błonę śluzową oka, wywołuje reakcje alergiczną. Objawia się ona swędzeniem i częstym łzawieniem oczu. Na skórze powiek natomiast, może dojść do zmian lub pojawienia się lekko fioletowych cieni i obrzęków powiek pod oczami. Symptomy te, doprowadzają do uporczywego wydzielania łez przez kanaliki łzowe, skutkujące nadmiernym tarciem wierzchniej części oka oraz uczuciem pieczenia. Jedną z metod postawienia jednoznacznej diagnozy jest, oznaczenie stężenia swoistych dla danego alergenu przeciwciał z krwi - immunoglobulin typu E. Przeprowadzenie tego typu badania powinien zlecić lekarz okulista lub alergolog po zebraniu dokładnego wywiadu i badaniu stanu naszych spojówek.\nZapalenie spojówek może mieć też charakter wirusowy lub bakteryjny. Wirusowe zapalenie często występuje podczas przesilenia jesienno-zimowego. Wywołane jest wirusami (adenowirusami) atakującymi górne drogi oddechowe. Choroba ta zazwyczaj obejmuje jedno oko, aby później zaatakować drugie. Objawia się to opuchnięciem spojówek i uciążliwym swędzeniem. Dodatkowo, towarzyszy temu uczucie obecności obcego ciała w oku oraz wydzielanie płynu surowiczego. Zauważyć także można pojawiające się na spojówce rozszerzone naczynia krwionośne. W przypadku zapalenia wirusowego należy być bardzo czujnym, gdyż jest to choroba zakaźna a do infekcji może dojść po przez dotyk. Stan zapalny jest w stanie doprowadzić również do zapalenia rogówki. Najczęstszą jednak odmianą zapalenia spojówek jest postać bakteryjna. Atakuje ona oboje oczu i zwykle są to zmiany ropne lub surowiczo-ropne przebiegające z przekrwieniem i obrzękiem spojówek.\nWniosek jest tylko jeden, należy chronić oczy przed szkodliwymi czynnikami, ponieważ na całe życie, otrzymujemy tylko ich jedną parę, a jak wiadomo są one zwierciadłem naszej duszy. Powinniśmy być bardziej ostrożni przy przewlekłych zapaleniach wirusowych bądź bakteryjnych, które mogą doprowadzić do powikłań, skutkujących bardzo poważnymi konsekwencjami w postaci trwałego uszkodzenia oka i upośledzenia widzenia. Regularne wizyty u okulisty pozwolą kontrolować stan naszego wzroku - są to wartości nie do przecenienia. W Naszym cyklu promujemy naturalne sposoby leczenia, jednak w tym przypadku najodpowiedniejszym wyjściem jest po prostu wizyta u specjalisty, który zadba o stan zdrowia oczu i zaleci najodpowiedniejszą kurację.


Darmowa dostawa (Shoper Kurier InPost) już od 200,00 zł.\nOd umowy możesz odstąpić, składając nam oświadczenie o odstąpieniu od umowy np. poprzez wiadomość e-mail przesłaną na adres: studiohussar@gmail.com\nZwracaną rzecz zwróć do nas niezwłocznie na adres: ul. Pawłowicka 4A, 62-002 Złotniki , jednak nie później niż w terminie 14 dni od dnia, w którym odstąpiłeś od umowy.\nJeśli jesteś konsumentem, w przypadku gdy zakupiony u nas towar okaże się wadliwy, masz prawo reklamować go w oparciu o rękojmię. Reklamację najlepiej złożyć na adres e-mail: studiohussar@gmail.com lub drogą pocztową na adres ul. Pawłowicka 4A, 62-002 Złotniki.\nWadliwy towar należy wysłać na adres: ul. Pawłowicka 4A, 62-002 Złotniki\nSzczerbiec - miecz koronacyjny królów Polski w etui slim\nWieś ilustrowana - zeszyt 7\nZakładka do książki - NSZ Narodowe Siły Zbrojne "Przysięga"\nWieś ilustrowana - zeszyt 8\nZakładka do książki - Roman Dmowski - Niepodległość 1918\nWieś ilustrowana - zeszyt 9\nZakładka do książki - Powstanie Antykomunistyczne 1943-1963\nWieś ilustrowana - zeszyt 10\nBiało-czerwona wstęga z godłem Polska przypinka\nWieś ilustrowana - zeszyt 11\nWojskowy Ryngraf Wileński - pamiątka promocji 1937 + KARTA\nWieś ilustrowana - zeszyt 12\nWOJSKO POLSKIE tom I - KSIĘSTWO WARSZAWSKIE - Bronisław Gembarzewski\nJózef Piłsudski na Kasztance - figura\nWOJSKO POLSKIE tom II - KRÓLESTWO POLSKIE - Bronisław Gembarzewski\nPOLAND FIRST TO FIGHT - M. Żuławski Plakat 1:1\nHerby Miast Królestwa Polskiego - Kajetan Saryusz Wolski\nWieś ilustrowana - zeszyt 1


Nota biograficzna darwina - Sciaga.pl\nNota biograficzna darwina\nAdam Mickiewicz Anatomia porównawcza aromorfoza Dobór naturalny Ewolucja ewolucjonizm Jan Kochanowski Jan Kochanowski nota biograficzna miłość Specjacja sympatryczna\nKarol Darwin urodzony w Anglii w 1809 r. stał się jednym z najsłynniejszych przyrodników w dziejach ludzkości. Darwin stworzył najlepiej udokumentowaną teorię ewolucji. W czasie pięcioletniej podróży dookoła świata zebrał mnóstwo informacji...\nCharles Robert Darwin (czyli Karol Darwin ) był angielskim przyrodnikiem oraz twórcą teorii ewolucji biologicznej zwanej darwinizmem. Studiował medycynę, teologię oraz geologię, zoologię i botanikę na\nKarol Darwin i jego teoria ewolucji\nwpływem teorii ewolucji. Stanowią one dwudziestowieczną kontynuację badań Karola Darwina. Karol Robert Darwin urodził się 12 lutego 1809 r. Był piątym dzieckiem, młodszym z dwóch synów Roberta Waringa\n, ale powstały pod wpływem teorii ewolucji. Stanowią one dwudziestowieczną kontynuację badań Karola Darwina. Karol Robert Darwin urodził się 12 lutego 1809 r. Był piątym dzieckiem, młodszym z dwóch\nKarol Darwin urodził się 12 lutego 1809 w Shrewsbury. Jego dziadek ze strony ojca, Erazm, był lekarzem, intelektualistą i dość znanym poetą. Dziadek ze strony matki, Josiah Wedgwood, był założycielem\nKarol Darwin i założenia ewolucji\nKarol Darwin urodził się w 1809 roku w Shrewsbury w Anglii. Zmarł w 1882 roku. ZAŁOŻENIE DARWINOWSKIEJ EWOLUCJI 1. NADPRODUKCJA – liczba wydanego na świat potomstwa jest znacznie


Dotacje dla działkowców. Trwa nabór wniosków o granty. Zostało niewiele czasu! Gdzie starać się o wsparcie na ogródek działkowy? | Tygodnik Ostrołęcki\nNOWE Tym możesz zarazić się na basenie i kąpielisku. Niektóre wirusy i bakterie mogą być szczególnie niebezpieczne. Sprawdź, jak pływać bez obaw


Wielki skandal polityczny w Korei Płd. Nowy premier i minister finansów - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plWielki skandal polityczny w Korei Płd. Nowy premier i minister finansów\n2 listopada 2016, 07:55 | Aktualizacja: 02.11.2016, 08:39\nWedług sondaży opinii publicznej 67 proc. obywateli Korei Południowej chce dymisji prezydent Park, która nie zdołała przekonująco wyjaśnić jej powiązań z Czoi Sun Sil i zakresu jej ewentualnego wpływu na sprawy państwowe. (PAP)\n>>> Polecamy: Partia Konserwatywna nie pozwoli na „twardy Brexit”? Bunt na pokładzie Theresy May\nkonrad(2016-11-02 08:30) Zgłoś naruszenie 40\nChciałbym zauważyć, że Płn. to skrót od "Północny". Zauważam, bo jest w tytule, podczas gdy artykuł jest o Korei Południowej\nSailor(2016-11-02 08:59) Zgłoś naruszenie 20\nTo GDZIE wreszcie ten skandal W Korei Pn czy Pd?


Rok we Włoszech: 11.02.18 Jak walentynki to tylko w Valle d'Aosta:)\n11.02.18 Jak walentynki to tylko w Valle d'Aosta:)\nTyle bysmy tu chcieli napisac, ze juz nam czasu nie starcza i zamiast pisac w czasie rzeczywistym coraz czesciej piszemy po czasie...:) Dlatego dzis z lekkim poslizgiem bedzie walentynkowo. Zasadniczo nie obchodzimy tego swieta, wiec i na ten rok nic nie zaplanowalismy. I slusznie, bo Wlochy zaplanowaly za nas i moglismy sie mimochodem dolaczyc do ogolnokrajowego swietowania (o tym jak chetnie Wlosi importuja swieta zagraniczne przeczytacie tutaj).\nA bylo to tak. W zeszla niedziele czyli w wigilie walentynek wybralismy sie do Aosty i okolic. W samej Aoscie pojawilismy sie z samego rana i troche sie tego obawialismy, bo w niedzielny poranek zwykle wloskie miasteczka sa jeszcze bardzo senne. A tu nic z tych rzeczy! Na glownym placu miasta (Place Chanoux, brzmi jak najbardziej francusko, ale o tym pozniej) przygotowywaly sie walentynkowo do startu balony z ludzmi, glownie parami, na pokladzie! Lot nad Valle d'Aosta, jedyne 180 euro od osoby - jak wyczytalismy na folderku cena promocyjna za godzinna przyjemnosc (?) w chmurach:) Ale przezycia pewnie bezcenne:)\nMy wolelismy twardo stac na ziemi i udalismy sie do informacji turystycznej po mapy i wszelkie dobre rady. Tym bardziej, ze wiele osob nam odradzalo wyjazd do Aosty no bo przeciez tam nic nie ma... Na szczescie czekaly na nas tylko pozytywne niespodzianki. Przede wszystkim z okazji walentynek zaproponowano parom specjalna promocje: w kazdym miejscu w regionie, w ktorym placi sie za wstep wystarczylo kupic 1 bilet, druga polowka dostawala taki sam gratis! Nagle wspaniale zamki w Valle d'Aosta staly sie jeszcze bardziej zachecajace:) Dlatego jak walentynki, to tylko w Val d'Aosta;P Goraco polecamy informacje turystyczna w Aoscie takze tym, ktorzy chca powloczyc sie po Gran Paradiso - ogromnym i przepieknym parku naturalnym. W informacji dostaniecie mapki ze szlakami i folderki dotyczace pieszych wycieczek, do czego we Woszech zwykle dosc trudno dotrzec.\nDrugim zaskoczeniem bylo to, ze pojechalismy do Wloch, a znalezlismy sie... we Francji:) Na tyle dlugo Val d'Aosta byla terytorium francuskim i spornym, ze dzisiejsza Aosta jest oficjalnie miastem dwujezycznym. Nazwy ulic sa wypisane w dwoch jezykach, w szkole dzieci obowiazkowo ucza sie francuskiego, a wszystkie urzedy maja obowiazek obslugiwac petentow po wlosku lub po francusku. Zanim zostanie sie urzednikiem, trzeba zatem zdac egzamin z francuskiego. Jak wytlumaczyl nam przemily pan z informacji turystycznej wszyscy w Aoscie mowia po francusku, ale i tak ich pierwszym jezykiem jest wloski i tego chetniej uzywaja. Takze czulismy sie dosc swojsko:P A juz tak zupelnie nieoficjalnie, zauwazylismy inny francuski wplyw: jesli gdziekolwiek spotkacie niemilych Wlochow, to bedzie to napewno przy granicy z Francja...:P\nPo trzecie, to co zobaczylismy zadalo klam stwierdzeniu, ze "w Aoscie nic nie ma". Uliczkami centrum Aosty bardzo milo sie spaceruje i miasto to nie na darmo nazywane jest czasem "alpejskim Rzymem". W 25 roku p. n. e. Rzymianie odbili te miejscowosc z rak Galow i z tamtych czasow pochodza pozostalosci po budowlach rzymskich, ktore do dzis mozna w Aoscie podziwiac. Zreszta miasto za czasow Asteriksa nazywalo sie Augusta Praetoria co dazacy do prostoty ludzie zamienili na Aoste. Calkiem dobrze zachowal sie rzymski teatr z fragmentem elewacji o wysokosci 20 m. Oprocz tego mozna przejsc kamiennym mostem (Ponte di pietra), przejsc przez Porta Praetoria (wschodnia brama do miasta, tego sprzed naszej ery) czy podziwiac Luk Augusta (Arco d'Augusto). Warto tez napewno odwiedzic katedre, ktora cieszy oko przede wszystkim pieknie i bardzo bogato zdobiona freskami fasada. Polecamy takze kolegiate sw. Ursusa (di Sant'Orso) z XI wieku, ktora skojarzyla nam sie z kosciolem San Antonio di Ranverso. Sw. Ursus u nas za bardzo nieznany jest bardzo czczony w Aoscie. Z pochodzenia Irlandczyk, pelnil w VI wieku posluge w tym kosciele i odznaczal sie ogromna hojnoscia. Przedstawiany jest z ptakiem na ramieniu. Z nowoczesniejszych obiektow podobala nam sie szczegolnie drewniana rzezba przedstawiajaca akordeonistow.\nAosta to miasto turystyczne (szczegolnie w sezonie zimowym), wiec przy glownych ulicach centrum znajdziecie mase sklepow i sklepiczkow z pamiatkami i regionalnymi specjalami. Do takowych nalezy grappa, ktora tu mozna kupic w roznych odmianach i kolorach:) Absolutnym hitem byl jednak sklepik z czekoladkami, ktore byly malymi dzielami sztuki, a juz na pewno dowodem kunsztu! Byly w tym sklepie kafetierki, butelki szampana, narzedzia, a wszystko z czekolady! I wygladalo jak prawdziwe!!!! Niesamowite! Zobaczcie sami: zdjecia narzedzi w dolnym prawym rogu kolazu, warto sobie powiekszyc i zobaczyc jakie to slodkie:P\nAosta to miasto alpejskie i choc w samym miescie nie czuc tego tak bardzo (nad czym mozna ubolewac, znajomy Wloch krytykowal za to Aoste wynoszac pod niebiosa Zakopane i styl zakopianski) to jest to swietna baza do jazdy na nartach! Specjalna kolejka (taka jak na Kasprowy) mozna wjechac na Pile (1814 metrow) i juz na szczycie jezdzic do woli po 24 trasach. Haslo promocyjne tego miejsca to "Ski in the sky" - dla zapalonych narciarzy podajemy link! My wjechalismy na szczyt (bilet w 2 strony 5 euro) bez sprzetu narciarskiego, tak tylko, zeby sie przejsc i popatrzec na gory:) Dla niejezdzacych sa tam trasy wycieczek pieszych, mile hoteliki, jeszcze milsze bary... Z uroku gor my skorzystalibysmy duzo bardziej w lecie - oprocz tras narciarskich przechodzi tamtedy mnostwo szlakow, wiec mozna sie dobrze rozpedzic i chodzic u podnoza Mont Blanc. No i jak jest dobra widocznosc (nie bylo:() to mozna Mont Blanc zobaczyc... My jednak dlugo na szczycie nie zabawilismy. Zjechalismy w dol podbijac zamki Val d'Aosta metoda podjazdowa. Ale o tym w nastepnym odcinku, bo jest o czym opowiadac!\nEtykiety: Alpy, Aosta, Bell'Italia, Valle d'Aosta\nAnonimowy 18 lutego 2011 10:01\nO! jak dzisiaj dużo i słodko. Super! Już prawie jestem pewna, że chcę do Włoch na chwilę. Buziaczki:)\nAnonimowy 18 lutego 2011 10:02\nTak tak to ja Basia.\nAgata 18 lutego 2011 22:44\nA mój czekoladowy klucz się złamał! Jestem zrozpaczona! Hm ale teraz przynajmniej mam powód, żeby tam wrócić :D Wycieczka była wspaniała! Oby więcej takich ;)


Niezwykłe odkrycie polskiego badacza. Najstarsze dotąd znane świadectwo - WP Tech\nMozaika badana przez polskiego naukowca Źródło: Materiały prasowe\nMarek T. Olszewski z Wydziału Archeologii Uniwersytetu Warszawskiego analizował zdjęcia mozaiki, które zostały udostępnione przez rabusiów z czasów nielegalnych wykopaliskach w syryjskiej Afamii. Na podstawie tych zdjęć naukowiec odkrył najstarsze przedstawienie hydraulicznego koła wodnego na rzymskiej.\nMozaika ma około 1700 lat i jest o ok. 150 lat starsza od dotąd znanych przedstawień tego typu. Zdaniem badacza skradziona mozaika ma ok. 19 m2 i składa się z trzech pasów, na których widoczne są przedstawienia figuralne. Na jednym z pasów widać również ogromne koło hydrauliczne (noria). Archeologowie do tej pory znaleźli bardzo niewiele źródeł, potwierdzających użycie takich urządzeń w starożytności grecko-rzymskiej.\n- Jest to najstarsze dotąd znane tego typu przedstawienie, bo starsze o ok. 150 lat od tego, który dotychczas było uważane za najbardziej wiekowe, i pochodzące również z Apamei - podkreślił dr hab. Marek T. Olszewski w informacji przesłanej PAP. - Nowo zidentyfikowane pochodzi z pierwszej połowy IV w. n.e., być może z czasów cesarza Konstantyna Wielkiego (306-337 rok n.e.)\nJak wyjaśnia badacz, po III/II w. p.n.e. koła wodne były stosowane do podnoszenia w kontrolowany sposób nurtu rzeki. Wiadomo, że powszechnie używano ich przede wszystkim zwłaszcza wzdłuż Orontesu i Eufratu, ale korzystano z nich również w innych rzymskich prowincjach.\nGłównym zadaniem norii były nawadnianie pól, ale służyły też zasilaniu fontann, term oraz gospodarstw domowych w bieżącą wodę. Najdłużej było stosowane w krajach Bliskiego Wschodu; w Syrii aż do XX wieku. W czasie Cesarstwa Rzymskiego zostały rozpowszechnione na terenie całego imperium.\n- Należy pamiętać, że w antyku grecko-rzymskim istniały różnorodne typy urządzeń służących do nawadniania pól uprawnych. Najczęściej działały dzięki sile ludzi, ale często zwierząt – wołów, osłów czy dromaderów - dodaje archeolog.\nNaukowiec prowadzi dalsze badania współpracując z Directorate General for Antiquities and Museums (DGMA) w Damaszku. Niestety nie wiadomo, co stało się z mozaiką, którą złodzieje oddzielili od podłogi, jednak Interpol poszukuje zabytku.