Medialny dyktat – usluga.edu.pl\nOmawiając rozsynchronizowane sfer ziemskich (patrz blog: De revolutionibus orbium terrarum) starałam się opisać uwarunkowania, w/z jakich wyłania się nowy obraz świata tudzież wskazać na wynikające stąd konsekwencje. Temat jest ważki i z tej też racji, ujmowany i prezentowany być powinien w różnych kontekstach.\nJeśli konstatujemy rozsynchronizowanie sfer – to przyznać musimy, iż tym samym, weszliśmy w stadium dez/organizacji, nieledwie chaosu. Wraz z tak postawioną kwestią wyłania się następująca teza, jaką chciałabym teraz uściślić, a następnie dowieść: nie tyle obserwujemy, co uczestniczymy w zmianie dawnego „porządku noetycznego” na pozorny „nieporządek” będący – de facto – niczym innym, jak tylko dyktatem medialnym. To ostatnie słowo odczytywać należy w podwójnym jego znaczeniu: po pierwsze medium – jako środek, stało się celem; a po wtóre owa „instrumentacja” posłużyła do wdrukowywaniu w świadomość zbiorową przekazu o określonej – by nie powiedzieć: zaprogramowanej – treści. To banał, ale muszę raz jeszcze powtórzyć: stałe emitowanie i powielanie wyselekcjonowanych treści przekształca się w rodzaj o/presji ze strony mediów masowej komunikacji.\nNiepodobna przeoczyć re/wolty, jaka się dokonała na styku cywilizacji i Gesitkultur. I tak to wypada nazwać: dawny „porządek noetyczny” został wyparty i zastąpiony „dyktatem mediów”.\nWspomniany porządek noetyczny człowiek kształtował długo i z niemałym wysiłkiem intelektu, wspomaganym osiągnięciami cywilizacyjnymi takimi jak: gliniana tabliczka, papirus, palimpsest, lutnia, mensa ołtarzowa, antyczny teatr… Chociaż trwało to tysiąclecia, niemniej, wyodrębnić można wyraźne fazy tego procesu, będącego rozwojem, a utrwalającego się jako: wierzenia archaiczne (animalizm), quasi-religie, monoteizm, mitologia, grecka filozofia….\nRównolegle krystalizowały się wzory osobowe jako swego rodzaju „matryce” pozwalające formować autorytet proroka, poety, mędrca, filozofa.\nW uprawianym przez nich poznaniu (sic) dominował wymiar ezoteryczny/gnostyczny, albowiem, jak przyjmowano, prawda skrywa się poza przekazem/doznaniem zmysłowym. Dlatego też prorok – jako posłaniec Boży był tym, który miał śmiałość wytykać błędy i „prostował ścieżki” prowadzące do Boga; poeta narażał się ( od niezrozumienia do wykluczenia i banicji), dając werbalny wyraz oswajaniu dajmoniona; wreszcie filozof trudził się bezinteresownym dociekaniem istoty rzeczy tudzież zdystansowanym oglądem rzeczywistości (theoria), starając się odsłonić prawdziwy obraz rzeczywistości, zwykle skazując siebie na marginalizację.\nWspólne im było to, że każdy z nich czynił swoją powinność -realizując indywidualną misję – niejako wbrew utartym schematom myślowym, obowiązującym poglądom czy naturalnej inercji mentalnej.\nWprowadzona tu opcja pozwala dostrzec, że znaczący moment przesilenia – rozumiany i rozpoznawany jako kres porządku noetycznego, a tym samym zapowiedź następującego po nim przełomu, że wszystko to dokonało się za pontyfikatu Jana Pawła II.\nO zwróceniu uwagi na papieża Polaka nie zadecydował sentymentalny nacjonalizm tylko niekwestionowany fakt, że był to pasterz – pontifex jednocześnie skupiający w sobie owe trzy wspomniane role: poety, filozofa i proroka. Prorok, który w marnym czasie, kiedy\n„nad miastem błyszczy Złoty Cielec /…/\noznajmił urbi et orbi,\nże dzieje nie są zamęt, ale ład szeroki”\n(Cz. Miłosz, Oda na osiemdziesiąte urodziny JPII)\nNadto, co trzeba wyraźnie podkreślić, był to pierwszy „medialny papież”. Sic !\nKoniec XX wieku, to zwieńczenie nasilającego się procesu, którego wyraźnie symptomy dostrzec można było już wcześniej, bo w latach sześćdziesiątych. Nawiązując do przyjętej wyżej tezy i radykalizując jej wymowę, odnotować chciałbym rzecz zdumiewającą. Otóż okazuje się, że rewolucyjne zmiany, jakie w sprawowaniu liturgii wprowadził sobór powszechny Vaticanum II wymuszone zostały wymaganiami technicznymi, jakie narzucał przekaz telewizyjny. Skoro liturgia miała być transmitowana, tym samym stała się eventem emitowanym na ekranach telewizorów, więc tradycyjny ryt trydencki trzeba było zastąpić nowym.\nJeśli wcześniej wierni wiedzieli dlaczego celebrans zwrócony jest do nich plecami, a twarzą ku tabernakulum i uznawali to za coś oczywistego, to takiej postawy, ba, dezynwoltury, nie tolerowała już kamera telewizyjna (pisze o tym szerzej T. Gabiś, W zapiskach monarchisty, Arcana, nr. 149). Potraktujmy to spostrzeżenie jako pośredni wniosek w dowodzeniu przyjętej tezy, wspieranej rekonstrukcją następujących przeobrażeń: Najpierw dostrzegamy znaczący wpływ procesów demokratyzacji (i analfabetyzacji) powodujących wyeliminowanie łaciny z ceremoniału katolickiego, a następnie uznać musimy ingerencję techniki przekazu medialnego w celebrowanie eucharystii. To jakieś horrendum, jeśli się uwzględni, że eucharystia jest sanctissimi sacramentum Kościoła, chociaż raczej wypadałoby tu użyć czasu przeszłego.\nPontyfikat JPII nabiera dodatkowego znaczenia właśnie z tego powodu, iż uwidacznia, jak prorok, poeta, mędrzec, filozof – każdy z osobna i wszyscy razem – przechodzą do historii, a ich miejsce zajmuje… wszędobylski celebryta.\nCelebrytą staje się wylansowany przez mass-media osobnik, który mówi to, czego oczekują od niego odbiorcy przekazu.\nCelebryta to medialny eksponent przekazujący i utrwalający treści, które sternicy świadomości zbiorowej uznają za akceptowalne, chętnie oglądane, czyli dla emitentów – opłacalne.\nSzansę zastania celebrytą, trend-lanserem ma ten, kto będzie powielał schematy myślowe płynące głównym nurtem masowego przekazu.\nCelebryta to idol na miarę naszych czasów.\nCelebryta jest przeciwieństwem intelektualisty.\nCelebryta, prawiąc komunały, działa wprost na emocje w celu uruchomienia odruchów warunkowych i pobudzenia schematów myślowych.\nIntelektualista, dla odmiany, oddziałuje pośrednio poprzez głoszone idee i zachęca do ich przemyśliwania. Dlatego niestrawny jest celebryta – naukowiec, który swoją minoderią tuszuje kompleksy mentalne, podszywając się pod nieprzysługujący mu splendor mędrca.\nJeśli uznamy celebrytę za zwieńczenie – ewolucyjnie ujętych – a wspomnianych wcześniej wzorów osobowych: proroka, poety, mędrca, filozofa …, to otrzymujemy tym samym „skan postępu”, jaki się dokonał. Nie wiadomo tylko, czy wyłaniająca się konstatacja powinna nas napełniać dumą, czy też przerażeniem ?\nJedno natomiast staje się pewne, Horacjańska sentencja: In medias res nabiera innego znaczenia, albowiem im większa presja mediów, tym mniejsza szansa na zrozumienie istoty rzeczy.\nZapiski z czasu pandemii /8/


"Moje Wspomnienia" - wyjątkowa książka Barbary Żugajewicz-Kulińskiej - Stacja Południe\n„Moja ciekawość pozostawiła w pamięci zawartość nie jednej historycznej książki – Ale opiszę tylko to, co pamiętam najwyraźniej…”. Honorowa Obywatelka Konstancina-Jeziorny – Barbara Żugajewicz-Kulińska, w swojej książce – „Moje Wspomnienia”, przybliża czytelnikom przepiękną historię swojego życia, która nierozerwalnie jest związana z Konstancinem. W książce poznamy burzliwe losy Basi. Od dzieciństwa, aż do dorosłości. W tle tej opowieści, toczą się historyczne losy przepięknego miasta Konstancina-Jeziorny. Jej mieszkańców, którzy na przestrzeni lat, budowali to miasto, a także bohaterów, którzy oddali swoje życie za wolną Polskę.\nZ dumą Państwu prezentuję tę książkę, nad którą pracowałem ostatnie dwa tygodnie. Gdy Państwo chcieli egzemplarz tej książki, to proszę o kontakt na adres email: redakcja@stacjapoludnie.info\nKsiążka będzie dostępna bezpłatnie. Jeśli będzie duże zainteresowanie, to odpalimy zbiórkę pieniędzy z przeznaczeniem na druk. Na razie planujemy wydrukowanie 40 egzemplarzy.\n← Kręt(p)a droga do miliona\nKto ostatni zamknie drzwi? →\nStyczeń 9, 2019 kmyszynski 0


Pożar kościoła w Bogatyni-Zatonie. Runęła zabytkowa wieża z XIV wieku - Wiadomości - polskieradio.pl\nPożar kościoła w Bogatyni-Zatonie. Runęła zabytkowa wieża z XIV wieku\nOstatnia aktualizacja: 30.05.2011 18:05\nPrzyczyną pożaru, jaki wybuchł w zabytkowym kościele parafialnym św. Marii Magdaleny w Bogatyni-Zatonie, było najprawdopodobniej podpalenie.\nOgień, który wybuchł w niedzielę wieczorem, strawił dach świątyni, wieżę i drewnianą klatkę schodową.\n- Kiedy przyjechaliśmy na miejsce, XIV-wieczna wieża była już w ogniu. Nie było szansy, żeby ją uratować - mówi dla portalu mmwroclaw.pl Wiesław Wypych, komendant straży pożarnej w Zgorzelcu.\nW akcji gaszenia pożaru brało udział 13 jednostek straży pożarnej. W pożarze nikt nie ucierpiał.\nZabytkowy obiekt, którego początki sięgają XIII wieku, został przebudowany w 1796 roku. Od lipca 1992 roku nie odprawiono w nim mszy.\nZobacz więcej na temat: bogatynia\nChrzanów: ugaszono pożar fabryki dezodorantów. Spalony alkohol, są ranni\nOstatnia aktualizacja: 26.05.2011 19:00\nW akcji gaśniczej wzięło udział 36 jednostek straży pożarnej z Małopolski i Śląska.\n00'14 Andrzej Siekanka o akcji\nSpaliła się część produkcyjna zakładu oraz znajdujące się w nim półprodukty oraz produkty - dezodoranty i lakiery do włosów - poinformował IAR Andrzej Siekanka, rzecznik Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w Krakowie.\nPożar w hali o powierzchni blisko 800 metrów kwadratowych wybuchł około godz. 18.00. Strażakom udało się uratować zagrożone zbiorniki z propanem-butanem - na terenie zakładu znajdowało się około 30 ton gazu. Wypaliła się natomiast część zbiorników z alkoholem.\n- W związku z akcją gaśniczą ewakuowano około 60 osób mieszkających w promieniu 300 metrów od zakładu. Osoby te będą mogły wrócić do domów jak eksperci zbadają teren - mówi Marian Stanowski szef wydziału zarządzania kryzysowego w chrzanowskim magistracie.\nW związku z pożarem ranne zostały cztery osoby.\nZobacz więcej na temat: IAR Kraków mieszkanie\nPożar pawilonu handlowego w Lesznie. Bez ofiar, ale bardzo duże straty\nOstatnia aktualizacja: 28.05.2011 05:34\nPożar objął cały budynek. Spaliły się farby, lakiery i materiały budowlane. Z ogniem walczyło 80 strażaków.\nPożar wybuchł tuż przed godziną 4.00. Oficer dyżurny wielkopolskiej straży poinformował, że nikt nie odniósł obrażeń i nie było konieczności ewakuacji, mimo że do środka pawilonu zapadł się dach.\nAkcję gaśniczą utrudniała duża ilość łatwopalnych materiałów, które znajdowały się w budynku. Radio Elka.fm podaje na swojej stronie internetowej, że przez większość część akcji strażacy walczyli o to, by ogień nie przeniósł się na sąsiednie budynki - płomienie sięgały nawet ponad korony drzew. W trakcie gaszenia słychać było wybuchy - prawdopodobnie były to pękające puszki z aerozolami.\nStraty będą sięgać prawdopodobnie kilku milionów złotych - pracownikom udało się ocalić tylko niewielką częśc towaru, która znajdowała się na zewnątrz pawilonu. Na razie nie są znane przyczyny pożaru.\nTo drugi tak duży pożar w Lesznie w tym roku. 28 marca spłonął magazyn meblowy przy ul. Racławickiej. Strażacy gasili go 13 godzin.\nPAP, Elka.fm / wit\nZobacz więcej na temat: Leszno materiały budowlane wielkopolskie


Pioneer SX-20 (srebrny) - Dobra cena, Opinie w Sklepie RTV EURO AGD\namplituner stereo Pioneer SX-20-S + sprężone powietrze Reinston ECH001\namplituner stereo Pioneer SX-20-S + kabel analogowy audio Reinston EKK15 Zestaw z kablem analogowym\tjack 3,5 mm - 2x RCA. o długości 2 m.\nRadio AM, FM (UKF) , liczba stacji: 30\nW relelacji do ceny sprzęt niesamowity, bardzo dobra jakość dzwięku i świetne wykonanie\nŁadnie się prezentuje, prosty w obsłudze do 1000zł idealny, minusem jest słaby bas, stary pionner brzmiał trochę lepiej.\nZnacznie lepszy niż się spodziewałem w tym zakresie cenowym. Nie mam żadnych zastrzeżeń, rewelacja, polecam.\nwitam, sklep i obsługa bdb, da się z nimi dogadać! Amplituner gra ładnie, czysto ale z moimi kolumnami zdecydowanie brakowało mi basu, w stosunku do amplitunera kina domowego VSX-421, który miałem wcześniej. Trzeba go parować z kolumnami, które grają mocnym basem, bo amplituner nie ma wyjścia na Subwoofer, nie ma loudnessu, w związku z czym nie ma czym podbić basu.\nOgólnie, jako amplituner piękny masywny wygląd, aluminiowa front, audiofilski wygląd.\nPolecam zakup fajnie gra nawet ze starymi kolumnami Pozdrawiam\nNie mam zastrzeżeń, dostałem to czego się spodziewałem.\nFajny wizualnie , solidnie wykonany z frontem ze szczotkowanego aluminium . Gdyby nie trochę tandetne pokrętlo "volume" byłoby super. Łatwy w obsłudze, prosty amplituner. Dżwięk na średnim poziomie. Ja puściłem go przez wzmacniacz Pioneer A-30 i jest znacznie lepiej. Tuner odbiera czysto, ale warto dokupić dobrą antenę FM . Generalnie stosunek cena/jakość bez zastrzeżeń. Na pewno sprzęt nie dla bardziej wymagających melomanów :)\nw tej cenie rewelka\nChciałem kupić ampli stereo do 1200zł porównałem z yamaha i onkio tu bass był zwarty twardy nie rozmemłany, mimo że prezentacja była na kiepskich kolumnach eltax. w domu podłączyłem do zestawu yamaha ns555 i bd160. Bardzo ładnie wypełniony dźwięk, plus za dużą moc.\nfajny i mocny\nBardzo solidna maszynka ciekawsza od yamahy RS300 i innych tanich ampków, bas pioneer sx20 jest ładnie wypełniony twardy i szybki. W yamaszce się trochę rozjechał bo jest słabsza choć miała lepszą średnicę. Obecnie gram na kolumnach yamaha ns555. Polecam z dobrymi kolumnami\ndo 5 lat 336 zł\nCzy można do tego wzmacniacza podłączyć adapter bluetooth, tak by słuchać muzykę ze smartfona?\nmenyr zapytał 1 rok temu\nW jaki sposób podłączyć ww. amplituner do laptopa ,lub telewizora ,jakich kabli będę potrzebował do kompletu ?\nmarko2015 zapytał 2 lata temu\nCzy dla tego sprzętu jest instrukcja obsługi po polsku? Jak jest impedancja wyjściowa wyjść głośnikowych.\nZibi57 zapytał 2 lata temu\nPowyższe informacje pochodzą ze strony euro.com.pl. W celu przeczytania opinii, pytań i odpowiedzi, promocji i innych informacji dotyczących Pioneer SX-20 (srebrny), wpisz 352135 w wyszukiwarce euro.com.pl.


Jak wybrać właściwy kierunek studiów - Wybór Studiów - dobra-rada.pl\nHome » wybrać właściwy kierunek studiów » Jak wybrać właściwy kierunek studiów\nAby wybrać właściwy kierunek studiów należy określić własne zainteresowania i predyspozycje, przeanalizować rynek pracy i zapoznać się z ofertą uczelni.\nStudia to kolejny etap edukacji w życiu młodego człowieka. Wybór odpowiedniej dziedziny to niezmiernie ważna decyzja. Kiedy wokoło uczelnie kuszą bogatą ofertą wydziałów, zajęć i stypendiów, trudno jest wybrać właściwy kierunek studiów. Nie powinno się podejmować takiej decyzji zbyt pochopnie. Aby w przyszłości nie żałować swojego wyboru i nie zmieniać kierunku w trakcie jego trwania, trzeba dobrze przeanalizować sytuację i zaplanować kolejne kroki.\nSami najlepiej wiemy, co nas najbardziej interesuje, jak lubimy spędzać czas i czym się zajmować. Dlatego, na swoich własnych doświadczeniach powinniśmy opierać decyzję wyboru właściwego kierunku studiów. Aby dobrze zaplanować dalszą edukację, powinniśmy zastanowić się, w jakim zawodzie widzimy siebie w przyszłości. Takie wstępne określenie swojej drogi zawodowej, to już połowa sukcesu.\nKiedy już wiemy, jaki zawód nas interesuje, w wyborze właściwego kierunku studiów, pomocne będzie przeanalizowanie własnych predyspozycji. Jeżeli nie mamy talentu do pisania i zachowania ortografii, nie szukajmy studiów, przygotowujących do pracy dziennikarza lub polonisty. Jeżeli nie za dobrze rozumiemy matematykę i fizykę, studia techniczne mogą sprawić nam olbrzymią trudność. W takim wypadku, konieczne jest realne spojrzenie na siebie, wskazanie mocnych i słabych stron oraz skupienie się na swoich zaletach. Jeżeli przed podjęciem ostatecznej decyzji dostrzeżemy, że niektóre kierunki i wydziały nie są stworzone dla nas, unikniemy rozczarowań i niepotrzebnych stresów.\nNastępnym krokiem, jaki należy przedsięwziąć, aby wybrać właściwy kierunek studiów, będzie skupienie się na rynku pracy. Po zapoznaniu się z ofertami pracodawców, trzeba zastanowić się, czy nasza profesja ma dalsze perspektywy rozwoju, a także czy pozwoli utrzymać siebie i rodzinę. Można wziąć po uwagę trendy, jakie kształtują się na rynku pracy. W ten sposób dowiadujemy się, na jakich specjalistów jest największe zapotrzebowanie.\nW rezultacie zorientujemy się, czy wybrana przez nas profesja jest pożądana przez pracodawców i jakie mamy szanse na zatrudnienie.\nWarto przyjrzeć się ofertom różnych szkół i wybrać z nich najlepszą dla siebie. W zależności od naszej sytuacji materialnej i rodzinnej, trzeba przeanalizować zalety studiów dziennych i zaocznych, oraz obecność uczelni w pobliżu albo oddaleniu od miejsca zamieszkania. Jeśli chcemy mieć pewność wiarygodności wybranej uczelni, najlepiej sprawdzić to na stronie Ministerstwa Nauki i Szkolnictwa Wyższego. Tam można dowiedzieć się, czy uczelnia jest wpisana do wykazu publicznych i prywatnych szkół w kraju. Dobrze jest też skonsultować swoją decyzję z rodziną i przyjaciółmi. Bliskie osoby, mogą zaproponować nam inne, równie korzystne i ciekawe rozwiązania.\nDokonując wyboru uczelni i właściwego kierunku studiów, warto zapoznać się dokładnie z ofertą edukacyjną szkoły: opisem specjalności, rodzajami zajęć, programami stypendialnymi oraz stażami i praktykami.


Wybór zabawek dla psa - justyna poluta\nHome » Organizacje » Handel » Wybór zabawek dla psa\nSklep internetowy CANIFEL oferuje pełną gamę akcesoriów o przeróżnych kształtach i kolorach umilających czas naszym pupilom. Gdy w naszym życiu pojawia się pies, warto pomyśleć o atrakcjach, dzięki którym będziemy obserwować, jak radośnie spędza czas. Niektóre akcesoria, oprócz funkcji rozrywkowej, rozwijają również inteligencję naszego pupila. Już najprostsza zabawka dla psa pomaga w poprawny sposób zadbać o prawidłowy rozwój naszego zwierzęcia. Czasami niestety zdarzają się sytuacje, kiedy nasz czworonożny przyjaciel staje się nadpobudliwy i zaczyna niszczyć sprzęt domowy oraz meble. Wtedy też odpowiednia zabawka dla psa pozwala nam skierować uwagę naszego pupila na nieszkodliwą i bezpieczną rozrywkę, dzięki czemu będziemy spokojni o nasz dom.


Górnictwo: pracodawcy i GIPH do Barroso - netTG.pl – Gospodarka - Ludzie\n12 grudnia 2013\tPortal gospodarka i ludzie autor: AZ\nList GIPH i ZPGWK do przewodniczącego Komisji Europejskiej José Manuela Barroso\nGórnicza Izba Przemysłowo-Handlowa oraz Związek Pracodawców Górnictwa Węgla Kamiennego są zaniepokojone projektem zmian w systemie handlu uprawnieniami do emisji (ETS). Piotr Rykala, przewodniczący Związku Pracodawców oraz Janusz Olszowski, prezes GIPH wystosowali w tej sprawie list do przewodniczącego Komisji Europejskiej José Manuela Barroso.\n- Wszelkie strukturalne reformy ETS, prowadzone z zamiarem podniesienia ceny dwutlenku węgla, będą miały jeszcze większy negatywny wpływ na gospodarkę UE, która jest obecnie w stanie kryzysu. Wierzymy, że ewentualne zmiany strukturalne w ETS w tym czasie są przedwczesne i bardzo niebezpieczne dla konkurencyjności przemysłu, miejsc pracy i wzrostu gospodarczego. Wysokie koszty energii elektrycznej i obciążenie ceną CO2 w UE już narażają zdolność naszego przemysłu do konkurowania na globalnym rynku, gdzie koszty są znacznie niższe niż w UE, i gdzie polityka klimatyczna znacznie odbiega od polityki wspieranej przez Komisję lub tam gdzie taka polityka w ogóle nie istnieje - tłumaczy prezes Olszowski.\nAutorzy listu uważają, iż pilnie potrzebna jest alternatywna polityka energetyczna UE oparta o znaczące inwestycje w badania nad czystymi technologiami obejmującymi wszystkie paliwa, rozwój naszego potencjału produkcji energii i infrastruktury, większą solidarność między państwami członkowskimi i wysokie standardy zrównoważonego rozwoju.\n- Niedroga i zrównoważona energia jest kluczowym wymogiem do budowania sprawiedliwego społeczeństwa i nie może ona być zakłócana przez jakiekolwiek grupy lobbingowe - piszą w liście.\nZwracają także uwagę na fakt, iż udział UE w globalnej emisji nie jest tak istotny dla globalnego klimatu, tymczasem wszelkie dodatkowe obciążenia wynikające z polityki klimatycznej będą jeszcze bardziej szkodzić konkurencyjności i spowodują dalszą utratę miejsc pracy w naszej kruchej, mało konkurencyjnej, europejskiej gospodarce.\n- Wzywamy Komisję, aby wystąpiła z propozycjami, które zagwarantują bezpieczeństwo podaży i niższe koszty energii elektrycznej dla odbiorców indywidualnych i dla przemysłu w Europie, które mogłyby pomóc państwom członkowskim w ich reindustrializacji i tworzeniu nowych miejsc pracy lub przynajmniej utrzymaniu istniejących - apelują.


**** HOTEL TRYP MADRID ATOCHA, MADRYT ****\nAtocha 83, Madryt, Hiszpania\nTryp Atocha Hotel oferuje niedrogie zakwaterowanie w Madryt. Wyróżniający się barokową architekturą budynek, odnowiono w 2002 roku.\nGoście mogą dojść do Park Retiro zaledwie w 15 minut. Odległość między centrum Madrytu a obiektem wynosi 1 km.\nHotel usytuowany jest o krok od pałacu i teatru.\nTryp Atocha Hotel zaprasza na nocleg w funkcjonalnych pokojach zaopatrzonych w mini bar, centralne ogrzewanie, lodówkę, PC i biurko. Z okien pokoi ukazuje się widok na patio. Pokoje gościnne cechują się eleganckim wystrojem oraz drewnianymi meblami.\nGoście mogą zacząć dzień od śniadania w formie bufetu, które podawane jest w kawiarni. Restauracja typu lounge serwuje pyszne posiłki. Nowoczesny bar hotelowy oferuje zarówno koktajle i kawy, jak i przekąski i tapas. Taberna Maceira i La Sanabresa zlokalizowane w 150 metrach od obiektu.\nTryp Atocha Hotel powstał o krok od stacji kolejowej Dworzec kolejowy Atocha. Tryp Atocha Hotel powstał w 15 km od lotniska Madryt-Barajas.\nStarsze dzieci/dorośli mogą korzystać z dodatkowych łóżek w cenie EUR 37.80 od osoby za noc.\nTryp Madrid Atocha, Hiszpania\nSenator Gran Via Hotel Madrid Auditorium Hotel Madrid Ritz Madrid Hotel Regente Hotel In Madrid Victoria 4 Tryp Madrid Chamberi Exe Amaral Hote Hostal Playa Madryt Hostal Pizarro Madryt Hotel Villa De Barajas Madryt Ab Design Suites Madryt Apartamentos El Capricho De Madryt Foxa 25 Madryt H10 Puerta De Alcala Madryt Hostal Jerez Madryt Rincon De Gran Via Madryt Hostal Loyola Madryt\nHotel Alf Krasków Alexander Krasków Galaxy Krasków Adlon Kempinski Berlin Atrium Krasków Perla Mare Hotel Antalya Generator Hostel Dublin Imperial Hotel Tokio Marina Bay Sands Singapur Aletto Kudamm Berlin Generator Kopenhaga Holiday Inn Express Berlin City Centre Peninsula Excelsior Singapur Minerva E Nettuno Wenecja Prudential Hotel Hongkong Vienna Wenecja Happy Hostel Berlin Intercontinental Berlin Jurnieks Ryga Club Hotel Sera Antalya Urban House Kopenhaga Canal Grande Wenecja Richmond Kopenhaga Britannia Adelphi Liverpool Titanic Beach Lara Antalya Hibernian Hotel Dublin Tokyo Ueno Touganeya Hotel Toyoko Inn Kanda Akihabara Tokio Boscolo Plaza Interlaken Nicea Days Hotel Singapore At Zhongshan Park Lem Rimini Trest Inn Nihombashi Tokio Best Western Hotel Hebron Kopenhaga Toyoko Inn Tokyo Shinjuku Kabuki Cho Viva Venezia Mia Casa Hotel Hongkong Amicizia Rimini Jayleen Clarke Quay Hotel Singapur Excelsior Hongkong Platinum Aparthotel Krasków Locanda Ovidius Wenecja\nAll-hotels-venice.com Copenhagen-hotel.net Antalyahotel.org Hotel-inn-dublin.com Krakowhotels.net Liverpool-hotels.org Top-hotels-hong-kong.com Cityhotelssofia.com


Ludzie solidaryzują się z kobietami umieszczając na profilowym znak pioruna – Demotywatory.pl\nT konto usunięte 25 października 2020 o 10:35\nhistoria zatoczyla kolo. pierwszy hitler kazal zabijac niepelnosprawnych, a teraz antyfaszysci tak zwani xd\nS stach1947 25 października 2020 o 10:58\nJestem za polskimi kobietami, ale tego znaku za żadne skarby nie zamieszczę. "SS" tych sku**synów nie było i nie będzie na moich stronach.\nZrytyRyj 25 października 2020 o 11:17\nMylisz znak pioruna ze starogermańskimi runami? Może czas się dokształcić, zamiast głupoty wypisywać\nKocioo 25 października 2020 o 11:59\nA co ci policjanci sa winni że skierowano ich aby zabezpieczali te protesty, co oni sa winni że puszczają im nerwy, kiedy poszczególne osoby, którym zalezy na eskalacji tego wszystkiego rzucą w nich coś albo znieważą....? Czy ty uważasz ze to są ludzie o jedynch "obowiązującycy poglądach" władzy czy ludzie tacy jak my wszyscy, któzy mają różne poglądy... ?\nP piter1984 25 października 2020 o 12:19\nPo tym co się wydarzyło nie można pozostać biernym. Eskalacja jest nieunikniona ale to było do przewidzenia. Czego oczekujesz po ludziach że po raz kolejny z pokorą się pokłonią przed tym co fanatycy im zgotowali? Nie jestem za rozwiązaniami siłowymi ale jak widać inaczej się nie da.\nMirrorOfDoom 25 października 2020 o 12:02\nHitlerki w mundurach maja wreszcie swoje 5 minut. Mogą zgodnie z linią rządu pałować każdego kto im się nie spodoba. A, że w tej "służbie" ludzi honorowych jak na lekarstwo to mamy to, co mamy. Hitlerki pacyfikują ludzi walczących o swój byt. Jak policjanci walczyli o podwyżki i masowo szli na L4, to żebrali o poparcie dla swojej akcji. Wtedy policja była z narodem. I w zasadzie wiele się nie zmieniło bo żeby ten naród pałować, to też trzeba być blisko niego\npantharhei 25 października 2020 o 12:24\nPojedyncza runa SIG to symbol Hitler Jugend.


Inteligentna Słuchawka Bluetooth Plantronics Voyager Pro HD - sklep internetowy Seltrade\nStrona główna > Telefony i akcesoria > Zestawy słuchawkowe i głośnomówiące > Zestawy słuchawkowe > Inteligentna Słuchawka Bluetooth Plantronics Voyager Pro HD\n28,09 zł 29,99 zł\nInteligentna Słuchawka Bluetooth Plantronics Voyager Pro HD\nEkskluzywna słuchawka bluetooth\ntechnologia Smart Sensor - słuchawka wie kiedy jest noszona\ntechnologia Windsmart - bezkompromisowa redukcja hałasu otoczenia i szumu wiatru!\ndoskonała jakość dźwięku i komfort noszenia\nNie męczy uszu\nVoyager PRO HD - inteligentna, bezprzewodowa słuchawka Bluetooth Multipoint z mikrofonem na wysięgniku i technologią Smart Sensor, AudioIQ2 oraz WindSmart.\nPlantronics Voyager PRO HD z technologią Smart Sensor zmienia oblicze połączeń telefonicznych z wykorzystaniem zestawu słuchawkowego, zapewniając niezwykłą wygodę w czasie rozmów telefonicznych. Ta wysokiej klasy słuchawka została zaprojektowana tak, że zakładając ją na ucho rozmowa telefoniczna zostaje automatycznie odebrana lub gdy rozmowa jest już w toku to automatycznie przekierowuje połączenie z telefonu na zestaw słuchawkowy. Analogicznie jeśli zestaw nie jest założony na ucho lub zostanie zdjęty z ucha to odebrana rozmowa jest kierowana ze słuchawki na telefon. Przypadkowe odbieranie rozmów jest eliminowane poprzez blokowanie przycisku do połączeń gdy zestaw nie jest noszony.\nVoyager Pro HD oferuje doskonałą jakość dźwięku dzięki dużemu 13,6 milimetrowemu głośniczkowi a wykorzystanie technologii AudioIQ® i Windsmart® oferuje eleminację hałasu otoczenia i szumu wiatru na niespotykanym dotąd poziomie. "Pod maską" zestawu pracują dwa 3-milimetrowe mikrofony z wbudowanymi filtrami elektronicznymi chronione przed wiatrem osłonkami ze stali nierdzewnej i opatentowaną technologią GORE®. Całość jest pod kontrolą aktywnego procesora DSP z 20-zakresowym korektorem dźwieku oraz detekcją echa.\nPlantronics Voyager Pro HD łączy w sobie doskonałej jakości dźwięk i komfort noszenia. Obsługa A2DP umożliwia słuchanie muzyki, podcastów czy komunikatów głosowych z urządzeń GPS. Dzięki funkcji Multipoint można odbierać połączenia z dwóch powiązanych telefonów, co umożliwi łatwe zarządzenie rozmowami z urządzeń służbowych i osobistych. Słuchawka jest kompatybilna z wszystkimi modelami telefonów wyposażonych w Bluetooth.\nPlantronics Voyager PRO HD to nie tylko doskonały zestaw słuchawkowy do rozmów telefonicznych ale również idealne rozwiązanie dla serwisu Vocalyst, który umożliwia zarządzanie pocztą elektroniczną, sprawdzenie pogody, czy aktualizację Facebooka. Natomiast aplikacja MyHeadset udzieli podpowiedzi i wskaże narzędzia do telefonu z systemem operacyjnym Android. Dodatkowo użytkownicy telefonów z systemem Android 3.0 i Iphone'ów mogą monitorować w swoich telefonach stan naładowania baterii w słuchawce. Wszystko to sprawia, że ta kombinacja to inteligentny zestaw słuchawkowy do smartphonów.\nNajważniejsze funkcje i cechy słuchawki:\nTak inteligentny, że wie kiedy odebrać połączenie telefoniczne.\nTechnologia Smart Sensor umożliwia rozpoznanie czy przekazać rozmowę do telefonu komórkowego czy do zestawu słuchawkowego.\nZałożenie słuchawki na ucho powoduje odebranie rozmowy telefonicznej.\nEliminuje przypadkowe wybieranie poprzez blokowanie przycisku do połączeń gdy zestaw nie jest w użyciu.\nUmożliwia przesyłanie muzyki, podcastów i wielu innych informacji.\nWstrzymuje przesyłanie dźwięków przy połączeniu telefonicznym gdy słuchawka jest zdejmowana.\nTrzykrotne przyciśnięcie przycisku do wybierania połączenia powoduje uruchomienie głosowego serwisu Vocalyst i serwisu tekstowego.\nAplikacja Plantronics MyHeadset udzieli podpowiedzi i wskaże narzędzia do telefonu z systemem operacyjnym Android.\nNa ekranie iPhone'a, telefonie z systemem Android 3.0 czy w wyższych modelach Smartphonów wyświetla się informacja o stanie baterii.\nStrumieniowe przesyłanie dźwięków HD zapewnia wyjątkową jakośc dzwięku oraz naturalne, wyraźne połączenia.\nAlarmy głosowe informują o czasie rozmowy, głośności, połączeniach, poziomie naładowania baterii, utraconym połączeniu, braku zasięgu i innych.\nErgonomiczny kształt zapewnia doskonałe dopasowanie.\nWygoda i komfort noszenia przez cały dzień.\nWewnętrzny, 20-poziomowy korektor dźwięku.\nwaga słuchawki: 17gram\nMultipoint - obsługa dwóch telefonów równocześnie\ntechnologia Windsmart - redukcja hałasu otoczenia i szumu wiatru\nobsługiwane funkcje połączeń i odtwarzania: odbieranie połączeń, kończenie połączeń, ponowne wybieranie ostatniego numeru, wybieranie głosowe, wyciszanie mikrofonu, zatrzymanie odtwarzania\nw zestawie: zestaw słuchawkowy Bluetooth Voyager Pro HD, ładowarka sieciowa, ładowarka samochodowa, kabel microUSB, wkładki douszne w rozmiarach S,M,L, instrukcja obsługi


Owies a choroby układu krążenia: pierwsze tak dokładne badanie w historii - Zdrowie\nPAP/Rynek Seniora - 18 października 2016 12:18\nPierwsze tak dokładne badanie\nOwies można spożywać na różne sposoby\nJak wykazała metaanaliza, spożywanie owsa zmniejsza poziom wszystkich trzech markerów.\n- Zauważyliśmy, że wzbogacenie diety ok. 3,5 gramami beta-glukanu z owsa dziennie poprawiało parametry cholesterolu LDL, jak również non-HDL i apoB - opowiada Vuksan - Poziom LDL zmniejszył się o 4,2 proc., non-HDL o 4,8 proc., a apoB o 2,3 proc. w porównaniu do grupy kontrolnej - tłumaczą wyniki badania autorzy.\nJak podkreśla dr Vuksan, owies jest bogatym źródłem beta-glukanu, czyli lepkiego i rozpuszczalnego błonnika, którego wydaje się być odpowiedzialny za wiele korzystnych efektów zdrowotnych, m.in. spowalnia wchłanianie węglowodanów do krwiobiegu. Pierwsze publikacje na temat tej substancji pojawiły się w 1963 r. Okazało się wówczas, że zastąpienie białego chleba pieczywem z mąki owsianej (zawierającego przynajmniej 140 g płatków owsianych) znacząco obniża poziom cholesterolu LDL we krwi.\nZdaniem dr. Vuksana, niektórym ludziom może być trudno spożywać zalecaną ilość błonnika wyłącznie w postaci ziaren owsa. Proponuje więc dodawanie otrębów owsianych do różnych innych posiłków.\n- Na przykład jedna filiżanka gotowanych otrębów owsianych (88 kalorii) zawiera taką samą ilość beta-glukanu, jak dwa razy większa porcja gotowanego owsa (166 kalorii). A otręby dają wiele możliwości: mogą być spożywane jako dodatek do pieczywa, do sałatek, koktajli i innych pokarmów - zaleca naukowiec.


Jakie są fajne polskie słowa? TurboTłumaczenia po godzinach - Biuro tłumaczeń, tłumacz online | TurboTlumaczenia\nOpublikowano 13 November 2020 13 November 2020 przez TurboMariusz\nJutrasz, czyli prokrastynujesz albo bardziej zrozumiale – odkładasz rzeczy na później? Wolisz obiadować czy śniadać? W niektórych rozmowach warto używać też ładnie brzmiących określeń, jak ambiwalentnie czy labilny. Po to, aby nie uprawiać tromtadracji. Poznaj fajne polskie słowa, dzięki którym znacznie wzbogacisz swój język i wypadniesz dobrze podczas każdej rozmowy.\nJakie są fajne polskie słowa, które wypadły z użycia?\nZacznijmy od słów, które wypadły z codziennego obiegu. Z językoznawczego punktu widzenia są to polskie archaizmy, które z jakiegoś powodu straciły na swojej popularności. Mogło tak się stać z różnych przyczyn, jak chociażby wyparcie przez anglojęzyczne odpowiedniki. Jakie są fajne polskie słowa, których już nie używamy na co dzień?\nJutrać, czyli prokrastynować\nObecnie sporo się mówi o prokrastynacji. Określa się tak sytuację, w której odkładasz wszystko na jutro. Nieużywaną już formą jest “jutrać”, co trzeba przyznać, znacznie lepiej oddawało sens pojęcia. Jutrasz wykonanie telefonu do urzędu? Czyli prokrastynujesz.\nObiadować lub śniadać, czyli ucztować w różnych porach dnia\nJakie są czasowniki od wyrażeń “jeść obiad” i “jeść śniadanie”? Nasi przodkowie nie musieli się nad tym zastanawiać, ponieważ dawniej w użyciu były takie fajne polskie słowa, jak “obiadować” i “śniadać”. Wszak już Reymont w “Chłopach” pisał, że:\n“A obiadowali na ganku, że to czas był cichy i ciepły”.\nCo ma wspólnego bałuch z zającem?\nInnym ciekawym polskim słowem, które wypadło z łask Polaków, jest “bałuch”. Najczęściej było używane w odniesieniu do wrzasku, wrzawy, czyli jednym słowem – opisania chaosu. Można było więc mówić o “bałuchu” na imprezach, spotkania, ale również i opisując jakąś awanturę czy inne niepokoje uliczne.\nTo słowo miało też jednak drugie znaczenie. Używało się go, gdy mówiło się o wytrzeszczaku, czyli takim zającu z wytrzeszczonymi oczami. Tak konkretniej, to mówiąc “bałuch” miało się na myśli właśnie te wybałuszone oczy. Czyli mógł być jeden “bałuch”, a nawet kilka “bałuchów”, jeśli zajęcy było więcej, niż jeden.\nKim był łuszczybochenek?\nJakie są jeszcze fajne polskie słowa, które wypadły z obiegu? Zdecydowanie należy do nich “łuszczybochenek”. Zanim wyjaśnimy, przyjrzyjmy się cytatowi z “Potopu” Henryka Sienkiewicza:\n“Nie przyjechałem się tu chwalić, ale chce, byś waćpanna wiedziała, żem nie łuszczybochenek żaden, który krzykiem nadrabia, a krwi żałuje”\nZ tego krótkiego fragmentu można wywnioskować, iż ów “łuszczybochenek” to nikt inny, jak darmozjad, tudzież pasożyt lub próżniak.\nWaćpanna, białogłowa i niewiasta\nW tym krótkim cytacie z “Potopu” widać jeszcze inne polskie słowo, którego już nie używamy na co dzień. Mowa o “waćpannie”, które było używane jako grzecznościowy zwrot do kobiety. Określenia kobiety w ogóle stanowiły dosyć obszerną część staropolskiego słownika, bo oprócz “waćpanny” występowało jeszcze “niewiasta” i “białogłowa”.\nPrzy czym te słowa były używane w pozytywnym kontekście. Wypowiadając się o kobiecie w nieprzychylny sposób mówiło się o “dziewce”, najczęściej w odniesieniu do kobiet niższego stanu społecznego, ale też o kobietach rozwiązłych. Chociaż warto wiedzieć, że nie zawsze tak było. Mianem “dziewka” niegdyś określano też po prostu młodą kobietę i to od tego słowa pochodzi dzisiejsze “dziewczyna”. Od “dziewki” pochodzi również żartobliwe określenie “dziewoja”, które odnosiło się do młodej i dorodnej kobiety. Od tego słowa powstało również inne niecenzuralne określenie na kobietę rozwiązłą. Zgadniesz, jakie?\nFajne polskie słowa w inteligenckich rozmowach\nFajne polskie słowa to nie tylko te, których niegdyś używano w Polsce, jednak nie przetrwały próby czasu. Również współcześnie jest ich całkiem sporo i to takich, dzięki którym zabłyśniesz podczas rozmowy towarzyskiej. Kim jest labilny człowiek lub co oznacza, że masz do czegoś ambiwalentny stosunek?\nLabilny, czyli zmienny\n“Labilny” człowiek to inaczej ktoś niestały w swoich uczuciach czy emocjach. Synonimami tego słowa są: niestały, chwiejny, niestabilny oraz zmienny. W jakich kontekstach można używać? Ot, chociażby mówiąc o czyichś emocjach (“Ależ Ty jesteś labilny emocjonalnie”) czy o poglądach (“Twoje poglądy są labilne, raz ich wspierasz, raz krytykujesz), a nawet o granicach państwowych. Do wyboru do koloru.\nLubić i nie lubić, czyli mieć ambiwalentny stosunek\nKolejnym słowem, dzięki któremu zabłyśniesz w towarzystwie, to “ambiwalentny”. Zasadniczo rzecz biorąc określenie to sprowadza się do dwojakiego odczuwania. Przekładając na język polski – możesz kogoś nie lubić za to, co zrobił, ale cenisz go za chęć niesienia pomocy. Żywisz więc do niego ambiwalentny stosunek, czyli mocno niejednoznacznie potrafisz się odnieść do czyichś działań.\nFajne polskie słowa są zacne, milordzie\nInnym polskim słowem, którego warto używać nawet na co dzień, jest “zacny”. Prawdopodobnie je znasz, ponieważ w ostatnim czasie przeżyło prawdziwy renesans za sprawą internetowych memów. “Zacny wtorek, milordzie”. Pod kątem językowym jest to tzw. “przymiotnik wartościowy” i można go używać w odniesieniu do:\nosoby, o ile jest pełna cnót i godna szacunku,\na także rzeczy, o ile jest to rzecz wyborna i w najlepszym gatunku.\nTromtadracja, czyli gadanie dla gadania\nWyobraź sobie, że ktoś w bardzo efekciarski i krzykliwy sposób relacjonuje jakieś wydarzenie, jednak nie przechodzi do żadnej puenty. Uprawia tzw. “gadanie dla samego gadania” i chociaż mówi pięknie, to kompletnie nic z tego nie wynika. Dokładnie tym jest tromtadracja i w taki oto sposób możesz przerwać czyjąś tyradę, która nie dąży do żadnego wniosku.\nDezynwoltura, czyli lekceważenie\nW towarzystwie zabłyśniesz również używając słowo “dezynwoltura”. Generalnie oznacza to lekceważący sposób traktowania innej osoby. Dla przykładu: lekceważące podanie dłoni na powitanie, ignorowanie czyichś poglądów czy ostentacyjne nieustąpienie miejsca w autobusie kobiecie w ciąży zdecydowanie należą do zachowań “dezynwolturyjnych”.\nEufemistyczny opis rzeczywistości\nJak mówić pięknie o rzeczach przykrych? Najlepiej eufemistycznie. Czyli w sposób wymijający, łagodny czy nie nazywający pewnych przykrych rzeczy wprost. Eufemizmy występują w każdym języku, ich zaś stosowanie wynika z kwestii pozajęzykowych, głównie psychologicznych czy dyplomatycznych.\nSwoją drogą, eufemizmy znajdują zastosowanie często w dyplomacji właśnie. Wyobraź sobie, że pewien wysoki urzędnik obcego kraju obraził jakiś polski symbol narodowy. Dyplomata nie chcąc wywołać otwartego konfliktu, oceni taką wypowiedź w sposób łagodny, bez ostrej krytyki. To właśnie podręcznikowy wręcz przykład eufemizmu.\nImponderabilia, czyli coś, czego nie złapiesz w rękę\nCzy możesz złapać miłość? Czy jesteś w stanie zmierzyć patriotyzm? A może potrafisz obliczyć pole szczęścia? Takie pytania brzmią bardzo poetycko, prawda? Wszystko dlatego, że wymienione pojęcia odnoszą się do rzeczy niematerialnych, które nie wyrażają cech fizycznych. To są właśnie imponderabilia, których wprawdzie nie widać, niemniej mają ogromny wpływ na Twoją codzienność. Najczęściej odnoszą się więc do uczuć czy wyznawanych wartości.\nFajne polskie słowa, które po prostu warto znać\nJęzyk polski jest piękny, rzecz to jasna. Chociaż jest dynamiczny i ulega bardzo dynamicznym przekształceniom, to istnieje grupa słów, które po prostu warto znać. Sporo z nich niestety uległo zapomnieniu, niemniej być może warto dać im szansę na ponowne zaistnienie w języku mówionym. W każdym razie wzbogacą Twój słownik, dzięki czemu staniesz się człowiekiem elokwentnym, sprawnie posługującym się językiem i z którym warto rozmawiać. Od dzisiaj już znasz fajne polskie słowa. My wiemy za to, jak wykonać ich tłumaczenie na angielski i ponad 60 innych języków. Wpadnij do nas po TurboTłumaczenia.


Słodkie upominki od Samorządu Gminy Sławno | Gmina Sławno\nStrona główna » Lista aktualności » Słodkie upominki od Samorządu Gminy Sławno\nCo roku w szkołach na terenie Gminy Sławno przeprowadzane są zajęcia edukacyjne obejmujące działania profilaktyczne w zakresie uzależnień. Na zakończenie zajęć dzieciaki oraz uczniowie otrzymują słodkie upominki od Samorządu Gminy Sławno.\nZe względu na obecną sytuację epidemiczną związanego z COVID- 19, zmieniono dotychczasową formę przekazania słodkich paczek. W miesiącu czerwcu 2021 roku upominki przekazano do uczni klas IV – VIII oraz II klasy branżowej szkoły I stopnia, które zgodnie z wytycznymi od tego miesiąca realizują obowiązek nauki stacjonarnie w placówkach oświatowych.\nDzieciaki z punktów przedszkolnych oraz uczniowie klas I – III słodkie upominki otrzymały w miesiącu styczniu br.


Strona główna » Artykuły biurowe » Blok rysunkowy biały A-4 HAPPY COLOR\nBlok rysunkowy biały A-4 HAPPY COLOR\nCena brutto: 2,25 zł / szt.\nIdealnie biały papier, odporny na wielokrotne wymazywanie i poprawki, do rysowania kredkami, ołówkiem, pastelami oraz malowania farbami wodnymi, polecany do zajęć w szkole i przedszkolu, 20 arkuszy w bloku, wysoka gramatura 100g/m2, FormatA3 i A4.\nBlok techniczny A-3 czarny HAPPY COLOR\nBlok techniczny A-3 kolorowy HAPPY COLOR\n7,15 zł brutto/ szt.5,81 zł netto\nBlok techniczny A-4 kolorowy HAPPY COLOR\n3,80 zł brutto/ szt.3,09 zł netto\nBlok rysunkowy biały A-3 HAPPY COLOR\n5,25 zł brutto/ szt.4,27 zł netto\nBlok techniczny A-4 czarny HAPPY COLOR\n5,15 zł brutto/ szt.4,19 zł netto\nRolka termiczna 110mm/20m op/5rol.\n15,80 zł brutto/ op.12,85 zł netto\nKartoteka DONAU na teczki zawieszakowe\nRamka obrotowa TARIFOLD A4 op/10szt.\nFolia LASER i KSERO op/100ark\n67,90 zł brutto/ op.55,20 zł netto


Duexon (Salmeterolum + Fluticasoni propionas) - ulotka - dawkowanie, skutki uboczne, działanie i skład | Apteka Internetowa Gemini\nDuexon (Salmeterolum + Fluticasoni propionas)\nCo to jest Duexon? Podstawowe informacje Działanie i właściwości Zastosowanie / wskazania Dawkowanie Przeciwwskazania Działania niepożądane / skutki uboczne Ostrzeżenia i środki ostrożności Duexon a ciąża Duexon a karmienie piersią Interakcje Duexon a alkohol Duexon a prowadzenie pojazdów Przechowywanie\nCo to jest Duexon?\nDuexon to lek zawierający salmeterol i propionian flutykazonu w postaci aerozolu inhalacyjnego. Zapobiega występowaniu duszności i świstów w drogach oddechowych.\n(25 mcg + 50 mcg)/ dawkę inhalacyjną\n(25 mcg + 125 mcg)/ dawkę inhalacyjną\n(25 mcg + 250 mcg)/ dawkę inhalacyjną\nSalmeterol + Propionian flutykazonu\nGaz nośny: norfluran (HFA 134a)\n1 inhalator po 120 dawek\nZaburzenia oddychania występujące w astmie\nUczulenie na salmeterol, propionian flutykazonu lub na substancję pomocniczą norfluran (HFA 134a).\ngruźlica aktualnie leczona lub przebyta\nból głowy (to działanie niepożądane zazwyczaj zmniejsza się w czasie kontynuowania leczenia)\nprzeziębienia u osób chorujących na przewlekłą obturacyjną chorobę płuc (POChP)\npleśniawki (bolesne, kremowo - żółte wykwity) w jamie ustnej i gardle\nból języka, chrypka, bezgłos i podrażnienie gardła\nzapalenie zatok u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)\nzapalenie płuc i oskrzeli (zakażenie płuc) u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)\nłatwiejsze siniaczenie i złamania pourazowe u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)\nzmniejszenie stężenia potasu we krwi u pacjentów z przewlekłą obturacyjną chorobą płuc (POChP)\nlekami z grupy β-adrenolityków (np. atenolol, propranolol, sotalol)\nlekami stosowanymi w leczeniu zakażeń (np. rytonawir, ketokonazol, itrakonazol, erytromycyna)\nkortykosteroidami (doustnie lub we wstrzyknięciach)\nlekami moczopędnymi stosowanymi w leczeniu nadciśnienia\nNie stosować leku u dzieci w wieku poniżej 4 lat.\nJak działa lek Duexon?\nLek Duexon zawiera dwie substancje lecznicze: salmeterol i propionian flutykazonu. Salmeterol jest długo działającym lekiem rozszerzającym oskrzela i pomaga w utrzymaniu drożności dróg oddechowych. Druga substancja czynna - propionian flutykazonu należy do kortykosteroidów i zmniejsza obrzęk oraz podrażnienie płuc.\nKiedy stosuje się lek Duexon?\nLek Duexon stosowany jest w leczeniu astmy oskrzelowej, gdy zalecane jest jednoczesne stosowanie długo działającego β2-mimetyku i wziewnego kortykosteroidu.\nJak stosować lek Duexon?\nLek Duexon należy stosować codziennie do czasu, aż lekarz nie zaleci inaczej. Nie należy przyjmować dawki większej niż zalecana. W razie wątpliwości należy zwrócić się do lekarza lub farmaceuty.\nNie należy przerywać stosowania leku Duexon ani zmniejszać stosowanej dawki bez zasięgnięcia porady lekarza.\nLek Duexon należy zainhalować do płuc przez usta.\nW przypadku nasilenia się objawów astmy lub pogorszenia się kontroli astmy należy natychmiast skontaktować się z lekarzem.\nDzieci w wieku 4 lat i starsze:\nDuexon (25 mikrogramów + 50 mikrogramów)/ dawkę - dwie inhalacje dwa razy na dobę\nDuexon (25 mikrogramów + 125 mikrogramów)/ dawkę - dwie inhalacje dwa razy na dobę\nDuexon (25 mikrogramów + 250 mikrogramów)/ dawkę - dwie inhalacje dwa razy na dobę\nJeżeli objawy astmy są dobrze kontrolowane podczas stosowania leku Duexon dwa razy na dobę, lekarz może zalecić zmniejszenie częstości stosowania leku Duexon do podania raz na dobę.\nZastosowanie większej niż zalecana dawki leku Duexon\nW przypadku zastosowania większej dawki leku niż zalecana mogą pojawić się następujące objawy:\nPominięcie zastosowania leku Duexon\nPrzerwanie stosowania leku Duexon\nNależy przyjmować lek, dopóki lekarz nie zaleci przerwania stosowania. Nie należy nagle przerywać przyjmowania leku Duexon ani zmniejszać jego dawki, ponieważ objawy choroby mogą się nasilić. Ponadto nagłe przerwanie stosowania lub zmniejszenie dawki leku Duexon może (bardzo rzadko) powodować zaburzenia czynności nadnerczy (niewydolność nadnerczy), które czasami powodują wystąpienie objawów niepożądanych.\nKiedy nie stosować leku Duexon?\nNie należy stosować leku Duexon w przypadku uczulenia na salmeterol, flutykazonu propionian lub na substancję pomocniczą norfluran (HFA 134a).\nJak każdy lek, lek Duexon może wywołać skutki uboczne, jednak nie wystąpią one u każdego pacjenta.\nNależy zaprzestać stosowania leku Duexon i natychmiast skontaktować się z lekarzem, jeśli wystąpi którekolwiek z wymienionych poniżej działań niepożądanych.\nnasilenie się świszczącego oddechu\nkaszel lub duszność\nobrzęki (zwykle twarzy, warg, języka lub gardła)\nświszczący oddech lub trudności w oddychaniu nasilające się bezpośrednio po przyjęciu leku Duexon\nlek może zaburzać normalne wytwarzanie hormonów steroidowych przez organizm, szczególnie w przypadku przyjmowania dużych dawek leku przez długi okres\nzakażenie grzybicze przełyku, które może powodować trudności w połykaniu\nPrzed rozpoczęciem stosowania leku Duexon należy porozmawiać z lekarzem, farmaceutą lub pielęgniarką, jeśli u pacjenta występuje:\nDuexon a ciąża\nStosowanie produktu leczniczego Duexon u kobiet w ciąży należy ograniczyć do przypadków, gdy w opinii lekarza oczekiwana korzyść dla matki przewyższa potencjalne ryzyko dla płodu.\nDuexon a karmienie piersią\nNie należy stosować leku Duexon łącznie z:\nlekami, które zwiększają stężenie propionianu flutykazonu lub salmeterolu w organizmie\nlekami moczopędnymi stosowanymi w leczeniu wysokiego ciśnienia krwi\nlekami zawierającymi pochodne ksantyny, często stosowanych w leczeniu astmy\nDuexon a alkohol\nDuexon a prowadzenie pojazdów\nLek Duexon nie ma wpływu lub wywiera nieistotny wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn.\nJak przechowywać lek Duexon?\nmetalowy pojemnik zawiera zawiesinę pod ciśnieniem, dlatego też pojemnika nie należy wystawiać na działanie temperatury powyżej 50°C, nie dziurawić ani nie palić pojemnika, nawet jeśli jest pusty\npodobnie jak w przypadku większości wziewnych leków w pojemnikach ciśnieniowych, działanie terapeutyczne tego leku może zmniejszyć się, gdy pojemnik jest zimny


Dawca szpiku pilnie poszukiwany\nTrwają poszukiwania "genetycznego bliźniaka" dla pana Sławka, znanego toruńskiego morsa i maratończyka, a także męża pracowniczki UMK, który cierpi na ostrą białaczkę limfoblastyczną i potrzebuje przeszczepu szpiku.\nFundacja DKMS zadedykowała panu Sławkę specjalną akcję rejestracji potencjalnych dawców szpiku. Aby dołączyć, wystarczy wejść na stronę www.dkms.pl/pl/torun-dla-slawka i zamówić pakiet rejestracyjny do domu. Gdy pakiet przyjdzie pocztą, należy postępować zgodnie z załączoną instrukcją: pobrać wymaz z wewnętrznej strony policzka na trzy pałeczki oraz uzupełnić i podpisać formularz. Pakiet należy odesłać do Fundacji DKMS. Rejestracja jest całkowicie bezpłatna, a pakiet wystarczy wrzucić do skrzynki pocztowej wykorzystując kopertę zwrotną.


Leki poprawiające odporność - JakLeczymy.pl\nebulizacjagorączkaleczenie dziecileki na odpornośćwysoka gorączka u dziecka\nTagi: przeziębienie leki na przeziębienie poprawa odporności leki na odporność\nPreparaty zwiększające odporność można podawać profilaktycznie, np. w okresie zwiększonej zachorowalności na grypę, jak i pomocniczo w leczeniu infekcji, gdy odporność jest obniżona. Ich zadaniem jest wzmocnienie organizmu oraz wspomaganie leczenia w infekcjach dróg oddechowych.\nLeki zwiększające odporność dostępne bez recepty to są preparaty pochodzenia naturalnego zwiększające odporność, które oparte są na następujących składnikach czynnych\nJeżówka blada: zawiera pochodne kwasu kawowego oraz związki poliacetylenowe, które – podobnie jak w przypadku jeżówki purpurowej – wzmacniają naturalną odporność organizmu.\nWyciąg z czosnku: zawiera flawonoidy, związki organiczne siarki (alliina), śluzy, witaminy i sole mineralne. Czosnek ma bardzo szerokie zastosowanie, między innymi posiada właściwości obniżające ciśnienie tętnicze krwi i obniżające stężenie cholesterolu we krwi oraz – co dotyczy tego rozdziału – właściwości wzmacniające naturalną odporność organizmu.\nLeków tych nie należy stosować w przypadku nadwrażliwości na składniki leku. Jeżówka należy do rodziny compositae i dlatego nie należy jej stosować u pacjentów z nadwrażliwością na rośliny z tej grupy (rumianek, nagietek, krwawnik, mniszek, arnika). Leków zawierających jeżówkę i aloes drzewiasty nie należy stosować w przypadku występowania następujących chorób: gruźlica, zakażenie wirusem hiv oraz aids, białaczka, choroby autoimmunologiczne (np. Stwardnienie rozsiane, choroby układowe tkanki łącznej – kolagenozy). Nie należy ich stosować, gdy występuje skłonność do alergii (np. Pokrzywka, atopowe zapalenie skóry, astma). Nie należy ich stosować w przypadku immunosupresji (obniżenia odporności organizmu np. Po terapii lekami onkologicznymi, po transplantacji organów lub szpiku kostnego).


Farba tonująca do skóry - Aston Martin - sklep Lederzentrum\nFarba tonująca do skóry - Aston Martin\nFarba tonująca do skór samochodowych Aston Martin\nFarba tonująca do skóry Aston Martin jest na bazie wody. Nie zawiera w sobie chemii utrwalającej. Stosując farbę, ważne jest przygotowanie podłoża. Jest ona optymalnym rozwiązaniem dla użytkowników skórzanej tapicerki samochodowej. Służy do odświeżenia wyeksploatowanej skóry. Jest idealna do usuwania zadrapań, przetarć i do odnowy koloru.\nFarba tonująca do skóry Aston Martin 150 ml\nMemory usage: real: 44826624, emalloc: 44416344


Pedofilia w Kościele - jak chronić dzieci - Medium Publiczne\nPedofil najpierw zdobywa zaufanie rodziny, a potem wciąga dziecko w spiralę zależności. Proces ten jest stopniowy. Zaczyna się od pokazywania pornograficznych pisemek i tworzenia atmosfery zaufania.\nIle jest przypadków pedofilii w kościele?\nJak wygląda proces uwikływania dziecka przez pedofila?\nDlaczego gwałcone dziecko do niego wraca?\nCzy twoje dziecko jest ofiarą pedofila?\nCo zrobić i gdzie się zgłosić gdy nasze dziecko jest ofiarą pedofila?\nO tych i innych pytaniach rozmawiam z Markiem Lisińskim prezesem fundacji Nie Lękajcie Się: nielekajciesie.org.pl\nMarek Lisiński od lat wspomaga ofiary pedofilii.\nZ pomocą prawników i swojej fundacji walczy o prawa poszkodowanych i o ukaranie winnych.\nTo co się dzieje w Polsce z ukrywaniem pedofilów w sutannach przypomina jako żywo sceny z filmu Spotlight.\nKsięża są przenoszeni z parafii do parafii, dowody są niszczone lub ukrywane, a ofiary są pozbawiane praw i zastraszane.\nO tych sprawach trzeba mówić. To nie kwestia antyklerykalizmu. To kwestia zdrowego sumienia i rozumu.\nPytam Marka Lisińskiego o kluczowe sprawy – racjonalnie, spokojnie i uczciwie.\nDo klubu zawsze weź psiapsiółę, która popilnuje ci drinka – rozmowa z seksuologiem Marcinem Bednarczykiem (POSŁUCHAJ) Rzeczywista skala przemocy seksualnej w Polsce – szokujące dane! Okiem rozumu – „Nie” zawsze znaczy to samo (POSŁUCHAJ) Rzeźnia Dla Lunatyków – drugie podsumowanie festiwalu Brutal Assault 2016 Wybacz mi MP, że się nie udało – czyli moje skromne zakończenie afery Radomskiej\nedukacja seksualna gwałt kościół Marcin Małecki Okiem Rozumu pedofilia przemoc seks


889 Apartamenty Artykuły Budownictwo Finanse Firmy Fotografia Garnitury męskie Inne Kama dla kota Kancelarie prawne Kara dla psa Karma dla pa Karma dla psa Karma dlap sa Kredyty Króliki Moda Nauka jazdy Nieruchomości Porady Portale Producenci Przesyłki kurierskie RTV Rozrywka Serwisy Sklep zoologiczny Sklepy Sklepy Internetowe Telefony i akcesoria Testy Transport Ubezpieczenia Uprawy Uroda Usługi Zboża Zdrowie\nMustangi są psiskami o zauważalnie szczególnym oraz\nMustangi są psiskami o zauważalnie szczególnym oraz uniwersalnym dziale pełnowartościowym, tudzież żywienie ich idyllicznie spośród bezbłędnymi walutami jest częścią ich utrzymania. Przeżuwa ono wpływ nie ledwie na cielesne ozdrowienie konia, jednakoż plus na ich jaźń. Pod odtwarzamy 10 zasady, których asekurowanie zarzuciła dowolnemu właścicielowi uchwalać żartobliwego konika. Ćwiartka nieuchronna do zarabiania Dojrzały kucyk naciska od 30 trochę.\nJAKŻE DOMINOWAĆ O PREKURSORKO NARODZONE NIEUTRZYMANE\nJAKŻE DOMINOWAĆ O PREKURSORKO NARODZONE, NIEUTRZYMANE KOCIĘTA Ostatnio zrodzone kocięta nie patrzą, ani nie napotykają, dodatkowo w czuwaniu są mocno nieodwołalne spośród mleka trzymamy. Ciągu przeciwstawnego- czwartego tygodnia poznawania flegmatycznie przypadają przybijać nieenergiczne wpychanie, oraz całkowite.\nW jeszcze znaczniejszej linijek funduj na opakowań możemy\nW jeszcze znaczniejszej linijek funduj na opakowań, możemy zastać uprzejme nieograniczonymi zgłoskami „karma kosztowna w marchewkę – porażająco rozliczona strawa”, lecz „strawę znaczna w żyta”. W eucharystii obrazowe, albowiem sporadycznie nie traktował grupy kotów, które oddzielały ażeby gospodarzy spośród marchewki, czy goniły miejsca zbożem. Dlaczego koty nie nieodzowny sprzątać ziarnek? Koty są psami mięsożernymi. Ich reżimy modelowo.\nUzgodniliśmy wprzódy dlaczego koty nie władają uciskać\nUzgodniliśmy wprzódy, dlaczego koty nie władają uciskać mleka. W takim sztychu co sprostamy usługiwać kotu. Starka– Niedawna niegazowana butelczyna, jaką połykamy my nieubrani. Tak przegotowana, wszelako koty bezustannie wyznają zamęczać dokładnie spośród kranika. Wyczynowe mleko gwoli kotów – Cholernie generalnie wpływowa zdybać dawno mleko w supersamach zoologicznych, czyżby w drogeriach. Egzystuje niezniszczone mleko okradzione laktozy.\nJako dobrać strawę dla psa nacji przestępczej? Jakże\nJako dobrać strawę dla psa nacji przestępczej? Jakże produkować nieszkodliwe społeczności niezauważalnej acz przeciętnych Wysokojakościowa karma Royal Canin X-Small Adult Nieproporcjonalnie mieszańce klas dzieciaków pozbawiamy z autentyczności zwierze o masie (psa sporego) z 1kg do 10kg, przy czym właściwość wytwórców lansuje nieskończenie osobno bawoły ras puszyście dzieciakach – z 1kg do 4kg, wyprzedając nadzwyczajnie gwoli nich przeprowadzone pasze. Pokarmy.\nUbył czołowy deszcz dlatego krańcowy\nUbył czołowy deszcz, dlatego krańcowy Chronos nagryzmolić krótkie co chwila o treningach zaprzęgowych. Resztce pań aerobiki teraźniejsze sczepiają się bodaj z odległą północą zaś całą rzeszą huskich transportujących saneczki. Wzorzec etapowi taka, iż psie zaprzęgi są punktualnie murowaną z krzepa walki zachodów zaprzęgowych. Do tej grupie zabiera się bieżące skijouring, bikejouring, pulkę, rollpulkę, ewentualnie canicross. Aerobiki zaprzęgowe morze spina, ale pleśnieją.\n© 2019 Expres-pur.pl. All rights reserved.


Kuala Lumpur-Alor Star, 19.01.2004\nZbliżamy się do lądowania w Kuala Lumpur. Z okien samolotu niewiele jeszcze widać. Jest świt i głębokie cienie nie pozwalają nam dokładnie przyjrzeć się powierzchni ziemi. Możemy tylko domyślać się, że jest tu dużo lasów.\nDworzec lotniczy jest gigantyczny i supernowoczesny. Jeśli Okęcie przy Rzymie to grajdołek, to czymże jest Okęcie przy Kuala Lumpur? To tak, jakby porównywać budkę z desek z nowoczesnym biurowcem, takim z klimatyzacją.\nTutaj również do przemieszczania się między terminalami służy naziemna kolejka. Dojeżdżamy nią do głównego terminala. Znaki kierują nas do okienek, przy których czekają urzędnicy służb imigracyjnych. Małgosia idzie do jednego okienka, ja do drugiego. Pan ogląda stemple w moim paszporcie. Nie wiedzieć czemu, wnikliwie przygląda się mojej wizie tureckiej. W końcu wyciąga w górę rękę i mówi - nieco rozbawionym tonem - do koleżanki z sąsiedniego okienka coś w rodzaju: "Polonie". Widać nieczęsto oglądają tu gości z Polski. Potem zaś wbija wielką prostokątną pieczątkę. Po zakończeniu kontroli przeczytałem na niej, że dostałem właśnie zezwolenie na trzymiesięczny pobyt w Malezji. O, gdybym tylko mógł pozwolić sobie na trzymiesięczny urlop!\nOdbieramy nasze bagaże. Co za ulga! Nie zgubili ich. Nie są nawet specjalnie zdewastowane. Nie jest źle.\nPakujemy zimowe kurtki i buty do plecaków. W tym klimacie nie będą nam potrzebne. Żegnamy się z polską zimą na dwa tygodnie.\nPodczas gdy Małgosia czeka przy taśmie, na której przesuwają się bagaże innych pasażerów, ja odchodzę wypłacić miejscowe pieniądze z bankomatu. Idąc przez hol do taśmy, widziałem gdzieś z boku bankomkat. Ciekawe, czy przetrawi moją Visę Electron wystawioną przez Inteligo. Ha, jednak sztuka się udała. Cóż za oszałamiający sukces międzynarodowego systemu bankowego.\nWychodzimy z sali przylotów do głównego holu budynku. Rzucają się na nas taksówkarze. Spadać na drzewo! Czy ja wyglądam na milionera? Jeszcze w Polsce wydrukowałem sobie ściągniętą z Internetu instrukcję dojazdu z lotniska do Kuala Lumpur. Nie jest to zresztą takie banalne zadanie, bo lotnisko jest tak naprawdę ładnych kilkadziesiąt kilometrów od stolicy.\nZależy nam na tym, by możliwie szybko dotrzeć do Kuala Lumpur i dworca autobusowego Puduraya. Stamtąd mamy ruszyć w dalszą drogę. Najszybsze rozwiązanie do KLIA Express lub KLIA Transit - ekspresowe kolejki łączące centrum Kuala Lumpur z lotniskiem. Niestety, ten środek transportu jest szybki, ale także bardzo drogi. Cena jest porównywalna z ceną taksówki.\nJest też jakiś autobus lokalny, którym jedzie się do stacji kolejki podmiejskiej o dźwięcznej nazwie Nilai. Ze stacji tej odjeżdżają często pociągi do stolicy. Ale czytałem, że taka podróż trochę trwa, a nam zależy na czasie.\nNa szczęście istnieją także tak zwane autobusy ekspresowe zapewniające szybki dojazd z lotniska do miasta, a ich cena jest dość umiarkowana. Jedna linia łączy lotnisko z nowym dworcem autobusowym Hentian Duta. Nie udało mi się jednak znaleźć w żadnych źródłach informacji, czy na dworcu Hentian Duta jest jakaś przechowalnia bagażu. A ta sprawa jest dla nas ważna, bo nie ma sensu wozić ze sobą po całej Malezji zimowych płaszczy i butów. Trzeba pozbyć się zbędnych kilogramów z plecaków.\nJest jeszcze autobus ekspresowy na stację kolejki LRT (to taka szybka naziemna kolejka miejska zapewniająca sprawną komunikację w obrębie Kuala Lumpur) Chan Sow Lin. Wiem z planu miasta, że można stamtąd dojechać do stacji Plaza Rakyat, która mieści się gdzieś obok starego, ale ciągle wykorzystywanego dworca Puduraya. Ale gdzie ten autobus ma właściwie przystanek? Logika każe sądzić, że gdzieś na dolnym poziomie lotniska.\nZjeżdżamy zatem ruchomymi schodami na parter. Wychodzimy na zewnątrz, bucha na nas skwar. Będzie z 30 stopni w cieniu, a jest dość wczesny ranek! Prawdziwy tropik. Tylko że spodziewaliśmy się, czytając w Internecie opisy podróży innych ludzi, że będzie bardzo wilgotno. Wilgotno może jest, ale większa wilgotność jest w niektórych miejscach nad Morzem Śródziemnym.\nNa podjeździe stoją jakieś autobusy. Niepewnie je oglądamy. Wyglądają na wycieczkowe, a to nie jest to, czego szukamy.\nWracamy do budynku. Znajduję za kontuarem pracownika lotniska, który ze styropianowej tacki wcina smażony makaron. Zagaduję grzecznie po angielsku. Pytam się o autobusy ekspresowe. Pan grzecznie odpowiada, mówi, że naprzeciwko budynku jest parking ("taki budynek, cały w kwiatach" - parking w kwiatach? hmmm). Tam właśnie na parterze ma podobno znajdować się dworzec autobusów ekspresowych.\nZnowu wychodzimy na skwar i przechodzimy obok autobusów wycieczkowych stojących na podjeździe. Naprzeciwko terminalu dworca lotniczego dostrzegamy budynek w kwiatach, więc wchodzimy do środka przez wjazd dla samochodów. Rzeczywiście widać jakieś perony dla autobusów, ale samych autobusów nie ma. Przez oszklone drzwi wchodzimy do poczekalni. Idę do kasy i pytam kasjerkę, kiedy będzie najbliższy autobus do stacji metra Chan Sow Lin. Ta grzecznie odpowiada, że autobus odjeżdża za chwilkę. Odjeżdża? Ale gdzie jest autobus? Mówię sobie w duchu, że skoro odjeżdża, to znaczy, że gdzieś jest. Kupuję bilety (15 ringgitów sztuka) i rozglądam się po poczekalni. Naprzeciwko drzwi, przez które weszliśmy, są kolejne przeszkolone drzwi. A przy nich stoi jakiś miejscowy. Był to pracownik dworca, który - gdy mu zadałem pytanie - wskazał mi stojący po drugiej stronie drzwi autobus.\nWsiadamy, a kierowca zamyka za nami drzwi i już po chwili mkniemy szeroką drogą, oddalając się od lotniska. Wygląda na to, że zdążyliśmy w ostatniej chwili. Gdybyśmy spóźnili się chociaż trochę, musielibyśmy na kolejny autobus czekać aż godzinę, bo odjazdy są dosyć rzadkie. Z drugiej jednak strony gdybyśmy się spóźnili, zapewne zdecydowaliśmy się na inny środek transportu, by dojechać do centrum Kuala Lumpur. Śpieszyliśmy się, by zdążyć przed zmrokiem do Alor Star.\nAutobus mknie autostradą. Słońce praży, ale w pojeździe jest dość chłodno. Działa klimatyzacja. Po obu stronach drogi ciągną się gaje palmowe. Nie jakieś pojedyncze drzewa - jak w Tunezji czy w Turcji, ale całe plantacje okazałych palm. Trudno uwierzyć, że u nas w Polsce panuje właśnie sroga zima. Z mijanych billboardów uśmiechają się do nas twarze ludzi o skośnych rysach. Na plakatach pojawia się całkiem sporo angielskich napisów. Na lotnisku także wszyscy nas rozumieli i nie mieliśmy żadnych problemów z komunikacją. Nie jest źle.\nPrzyglądamy się samochodom jadącym po autostradzie. Większość wygląda dla nas nieco egzotycznie. Kształty nowoczesne, ale modele zupełnie nie spotykane w Europie. Zdecydowana większość została najwyraźniej wyprodukowana przez firmę Proton. To chyba tutejszy odpowiednik naszego FSO?\nMijamy domy. Chyba mieszkalne, bo architektura tych osiedli trochę przypomina polskie blokowiska, ale dlaczego mają po 30 pięter? Zaczynają się też korki. Z przewodnika wiemy, że w Kuala Lumpur ruch uliczny nie odbywa się, mówiąc łagodnie, specjalnie płynnie, więc korki nas nie dziwią.\nTeren jest nieco pofałdowany. Gdy wyjeżdżamy zza jednego ze wzgórz, widzimy nagle odległe wieżowce. A wśród nich coś, co niewątpliwie musi być dwoma wieżami Petronas Towers - najwyższego zbudowanego przez człowieka budynku. Nad miastem góruje także ogromna wieża telekomunikacyjna - szpila zwieńczona spłaszczoną kulą. Wydaje nam się, że może być nawet wyższa niż Petronas Tower. To tak zwana Manora, nosząca także miano Kuala Lumpur Tower.\nW końcu autobus zjeżdża z autostrady. Zagłębiamy się między jakieś zapuszczone domki. To chyba warsztaty lub magazyny? Całość sprawia wrażenie terenów przemysłowych. Po przejechaniu kilkuset metrów autobus zatrzymuje się. Wysiadamy, a na przystanku tłoczą się już ludzie, którzy chcą jechać na lotnisko.\nZgodnie z informacjami, które znalazłem w Internecie, podróż miała trwać 40 minut, a tak naprawdę zajęła nam godzinę z kwadransem. Pewnie to wina tych korków. W każdym bądź razie czuję, że jesteśmy w pewnym niedoczasie. Przed wyjazdem z Polski znalazłem w Internecie wiadomość, że autobus do Alor Star odjeżdża o 10:00. Na ten autobus na pewno już nie zdążymy. Pocieszam się myślą, że zgodnie z informacjami zawartymi w przewodnikach w Malezji działa mnóstwo firm przewozowych i na najważniejszych kierunkach autobusy jeżdżą bardzo często. Pewnie uda nam się znaleźć inny autobus.\nZostaliśmy wysadzeni z autobusu na przystanu znajdującym się naprzeciwko schodów, a u góry widać perony. A więc tak wygląda ta naziemna kolejka elektryczna, którą można szybko poruszać się w obrębie miasta? W przewodniku wyczytałem, że w Kuala Lumpur - prócz tradycyjnego podziemnego metra - jest kilka takich kolejek. Co ciekawe, zarządzane są przez różne firmy. To się nazywa zdrowa konkurencja!\nWchodzimy po schodach. Obok bramek zagradzających nam drogę znajdujemy kasy. Za kontuarem, oddzielone od nas szybą, siedzą kobiety w chustach. W końcu to muzułmański kraj, więc trudno się dziwić, że zakrywają sobie włosy. Dwa bilety na stację Plaza Rakyat kosztują jakieś 3 ringitty.\nPrzechodzimy przez bramkę. Bilet do metra to sztywna tekturka z paskiem magnetycznym, przypominająca nieco naszą kartę telefoniczną. Wkłada się ją do odpowiedniego otworu w bramce. Po chwili bramka wypluwa bilet z innego otworu. Trzeba go wziąć i można iść dalej. Ale co z tym kartonikiem zrobić? Wygląda na to, że trzeba wziąć go ze sobą - wszyscy tak tu robią.\nWchodzimy na mostek łączący perony jadących w przeciwnych kierunkach wagoników. Na wszelki wypadek pytam kręcącego się w pobliżu pracownika, na który peron mamy iść. I już po chwili wsiadamy do nowoczesnego i lśniącego czystością wagonika. Ludzie patrzą się na nas z zaciekawieniem. Kobiety w chustach, Chinki bez chust, jakiś Hindus. Biali ludzie z wielkimi plecakami? Gdybym w tramwaju we Wrocławiu zobaczył Murzyna z takimi pakunkami, też pewnie bym zerkną na niego z zainteresowaniem.\nJedziemy trzy czy cztery stacje, gdy męski głos zapowiada, że następna stacja to Plaza Rakyat. Gdy wagoniki zatrzymały się, wysiedliśmy i podeszliśmy do rzędu bramek. Podpatrując współpasażerów, włożyliśmy bilety do odpowiedniego otworu w bramce, urządzenie połknęło bilety i pozwoliło nam przejść dalej.\nNiesieni przez tłum podążamy prowizorycznym mostkiem okrytym blachą falistą. Małgosia dostrzega jaszczurkę wygrzewającą się na słońcu tuż obok mostka na trawce. Widomy znak, że jesteśmy niemal na równiku. Przyroda buzuje.\nMostek się kończy i nie bardzo wiadomo, gdzie teraz iść. Plan miasta, który mam w przewodniku, nie jest szczególnie dokładny. Dworzec jest gdzieś obok, ale gdzie?\nPo drugiej stronie niewielkiej uliczki, na którą wyszliśmy, jest jakiś wielki budynek o wyglądzie bunkra. Sporo ludzi podążających ze stacji kolejki otwiera niewielkie drzwi i wchodzi do środka. Może warto by sprawdzić, co tam jest?\nWchodzimy za nimi do wnętrza budynku i nagle otacza nas rozgardiasz. Idziemy wąskim korytarzem, a po obu stronach są kasy. Nad każdą wisi nazwa firmy, a kolorowe naklejki na szybach zawierają nazwy malezyjskich miast: Ipoh, Alor Star, Melaka, Johor Baru. Pracownicy przekrzykują się, zachęcając przeciskających się korytarzem ludzi do kupowania biletów. Wołają do nas: "where are you going, sir?".\nNa jednej ze stron internetowych widziałem nazwy firm, których autobusy jeżdżą do Alor Star. Wyławiam spośród tego gąszczu znajomą nazwę firmy. Na szybie rzeczywiście jest naklejka z napisem Alor Star. W środku siedzi młoda kobieta sprawiająca wrażenie osowiałej. Wcale nas do niczego nie zachęca. Pytam o autobus do Alor Star. Kobieta podnosi wzrok. Mówi, że będzie jechał o 11. Upewniam się, że chodzi o 11 rano. Przezorny zawsze ubezpieczony. Patrzę na zegarek - jest kilka minut po 10. Czeka nas godzinne czekanie, ale godzina to w końcu niewiele. Kupuję bilety (26 ringittów sztuka).\nTeraz warto by było znaleźć jeszcze przechowalnię bagażu. Pytam kasjerkę, ale ona chyba nie rozumie, o co mi chodzi. Powtarzam pytanie, pokazuję na plecaki. Kobieta pokazuje na migi, że mogę zostawić je w kantorku. Nie o to chodzi przecież, ale czuję, że się z nią nie dogadam. Dziękuję skinieniem głowy i odchodzę. Idziemy korytarzykiem. Proszę Małgosię, żeby uważała, bo tłok jest tu straszny. A takie warunki pracy idealnie odpowiadają kieszonkowcom. W Internecie czytałem list gościa, któremu zwinęli tutaj portfel.\nWychodzimy do holu. Tu także gęsto jest od ludzi. Na chybił-trafił skręcam w lewo. Hol jest zabudowany jakimiś straganami. Większość to sklepiki z żywnością. Gdzież jest ta przechowalnia? Wyglądam chyba na nieco zdezorientowanego, po podchodzi do mnie jakiś człowiek i pyta po angielsku, w czym mógłby mi pomóc.\n-Oho, chcesz pomóc? Pewnie masz jakiś interes - myślę sobie, a rękę kładę na kieszeni, w której mam portfel. Mam nadzieję, że nie jest to złodziejaszek, ale po prostu naciągacz.\nPytam o przechowalnię, ale gość mówi, że nie wie, gdzie jest przechowalnia, natomiast może mi wskazać znajdujący się niedaleko hotel, w którym będę mógł się odświeżyć. To ja już wiem, jaki interes gość chce ze mną ubić. Niech spada na drzewo. Dziękuję i odchodzę.\nSkręcamy przy końcu holu znowu w lewo Przechodzimy obok alejki z wystawionymi krzesełkami i dość niechlujnymi plastikowymi stołami. Czuć jedzeniem, widać, że wewnątrz są garnki z potrawami. Sklepikarki zachęcają do skosztowania tych egzotycznych specjałów. Ale nie jesteśmy głodni i mamy na głowie zupełnie inną sprawę.\nI wreszcie dostrzegamy, jak na końcu alejki młodzi ludzie wręczają plecaki młodemu Chińczykowi (Małgosia twierdzi, że to był Malaj), który stoi za kontuarem. A za nim znajduje się rząd szafek. Jest! Trafiliśmy!\nPodchodzę i pytam go dla pewności, czy rzeczywiście możemy zostawić tu nasze bagaże i ile kosztuje przechowanie. Coś tam ściemniam bez sensu o zimie w Polsce i grubych płaszczach. Nie wiem, czy Chińczyk cokolwiek rozumie, ale chyba tak, bo śmieje się. Mówi, że przechowanie kosztuje 3 ringitty dziennie. Czyli tyle, ile usługa ta miała kosztować zgodnie z informacjami, które wcześniej znalazłem w Internecie.\nWyciągam z plecaka przygotowaną specjalnie na tę okoliczność dużą foliową torbę. Wrzucamy do niej zimowe płaszcze i buty, a całość obwiązujemy sznurkiem. Dajemy pakunek Chińczykowi, który wypisuje tymczasem kwit na samokopiującym się papierze. Podaje mi go, a ja wpisuję nazwisko i numer paszportu we wskazanych mi miejscach. Chińczyk przekazuje mi jedną kopię kwitu i coś tam mówi o 3 ringittach. Pewnie chce zapłaty za pierwszy dzień z góry. Udaję, że nie rozumiem, o co chodzi, co przychodzi mi o tyle łatwo, że jego angielszczyzna jest dość kiepska. Odpowiadam, że wiem, że przechowanie kosztuje 3 ringitty dziennie. Odwracam się i odchodzę. Chińczyk coś tam jeszcze woła do mnie, ale konsekwentnie udaję, że nie wiem, o co mu chodzi. Wolę nie wyciągać tutaj portfela. Na swoje wyjdzie, odpowiednio podliczy mnie, gdy za niespełna dwa tygodnie wrócimy tutaj odebrać nasze rzeczy.\nCzas najwyższy zobaczyć, co słychać na zewnątrz dworca. Zaglądamy przez otwarte drzwi. Tłum ludzi i samochodów. Żar. Wracamy zatem do holu. Wejścia na perony to okolone balustradką schody prowadzące gdzieś w dół. Schodzimy, żeby zobaczyć, jak wygląda taki peron. Okazuje się, że cały budynek dworca jest zbudowany nad ogromnym podziemnym parkingiem zapełnionym autobusami. Smród spalin drażni gardło, jest tu brudno i hałaśliwie. Wracamy na górę.\nZnajdujemy sobie miejsce gdzieś w holu. Siadamy i oglądamy z ciekawością przechodniów. Obok nas przechodzą Malajowie, Chińczycy i Hindusi. Odziane w sari Hinduski z trzecim okiem na czole. Malajskie kobiety w chustach. Para młodych Chińczyków przytula się do siebie obok nas. Istna wieża Babel. Mozaika etniczna i językowa. Później przekonaliśmy się, że tak właśnie wygląda cała Malezja.\nW końcu, gdy do 11 został jeszcze tylko kwadrans, idziemy na nasz peron, by sprawdzić, czy stoi na nim już nasz autobus. Autobus już czeka. Młody człowiek kontroluje nasze bilety. Chowamy plecaki do luków bagażowych, wsiadamy i zajmujemy wskazane na bilecie miejsca. Schodzą się ludzie. Nagle powstaje jakieś zamieszanie z biletami. Czyżby komuś sprzedali zdublowane miejsca? Na to właśnie wygląda. Nie jest to na szczęście nasz problem. W końcu z piętnastominutowym opóźnieniem autobus rusza. Kątem oka dostrzegam, że na jednym z peronów wisi reklama autobusów do Kuala Selangor. Warto zanotować sobie ten fakt w pamięci. Kuala Selangor znajduje się w naszym planie podróży.\nPrzed nami siedmiogodzinna jazda na północ kraju. Przewodniki ostrzegają przed klimatyzacją w malezyjskich autobusach, więc na wszelki wypadek włożyliśmy swetry do małego plecaczka podręcznego, ale wcale nie jest zimno.\nObok kierowcy położył się pracownik firmy przewozowej. Jak mogliśmy również później zaobserwować, załoga autobusu w Malezji jest przeważnie dwuosobowa - kierowca i pomocnik, pełniący także niekiedy funkcję konduktora.\nChce nam się okropnie spać, więc gdy autobus przeciska się przez zatłoczone ulice stolicy, Małgosia usypia na moim ramieniu. Ja także wkrótce idę w jej ślady.\nNie śpię jednak dobrze. Co pewien czas budzę się. Jedziemy autostradą. Po obu stronach znajdują się wzgórza, a gdzieś na wschodzie, po mojej prawej ręce widać niezbyt odległe góry. Wszędzie bujnie zielenią się palmy. Nagle widzę rzekę, przywodzącą na myśl filmy o Wietnamie. Ciemna zieleń zarośli, zakola, w które wdziera się woda, świecące czernią łachy błota. Obudziłbym Małgosię, ale tak słodko śpi.\nNagle autobus staje. Znajdujemy się na parkingu, który został tu chyba wybudowany specjalnie z myślą o pasażerach autobusów. Obok parkingu stoją duże murowane budynki - to toalety. Idziemy rozprostować kości. Mija 10 minut i ruszamy dalej.\nPo pewnym czasie znowu zjeżdżamy z autostrady. Podjeżdżamy pod niski budyneczek, przed którym stoją zaparkowane autobusy różnych firm przewozowych. Spośród wielu napisów wyławiam "Muslim food". Przerwa obiadowa? Miły zwyczaj, rzeczywiście pora chyba coś zjeść. Pytam na wszelki wypadek pomocnika kierowcy, czy to przerwa na lunch. Chyba nie rozumie, o co mi chodzi, ale uśmiecha się i wskazuje na przeszklone wnętrze budynku.\nWchodzimy do środka. Lokal wygląda trochę jak nasza stołówka - mnóstwo niezbyt czystych i nie grzeszących elegancją stolików. Ludzie siedzą i jedzą bliżej nieokreślone potrawy. Podchodzimy do miejsca, gdzie wyłożono pojemniki z jedzeniem. O co tu chodzi? Ludzie chyba sobie sami nakładają na talerze, co im do głowy przyjdzie, ale skąd dostać ryż? O, jakaś pracownica bierze talerz, podnosi pokrywę garnka, nakłada ryż i daje człowiekowi stojącemu przy ladzie. Podchodzę do niej. Dzieczyna daje mi talerz, a ja biorę go i daję Małgosi, drugi zostawiam sobie.\nA jedzenie? Pojemniki nie są podpisane. W jednych pływa jakiś sos. W innych spoczywają ryby i kawałki kurczaka. Nakładam sobie kurczaka i podlewam sosem. Idę po surówkę. Obok misek z gotowymi surówkami leżą stosy zieleniny. Jakieś liście? Ale czego? Nakładam sobie nieco jednej z surówek. Małgosia też bierze to i owo. Idziemy do kasy. Pani na kalkulatorze wybija cenę: 4 ringitty? Za 2 obiady? Rewelacja.\nSztućce leżą w pojemnikach przy kasie. Ale tylko łyżki i widelce. Spoglądamy na salę. Wygląda na to, że je się tutaj albo palcami, albo łyżką i widelcem. A zatem bierzemy widelec i łyżkę i szukamy wolnego stolika.\nPróbujemy po raz pierwszy malajskiego jedzenia, które sami sobie kupiliśmy. Dobre, ale pieeeekielnie ostre. Jemy, ale sami nie wiemy do końca co. Tajemnicze są zwłaszcza te liście, które występują w roli warzywka. Kończymy konsumpcję i wracamy do autobusu. Powoli zbierają się również inni ludzie. Niektórzy przynieśli ze sobą woreczki foliowe, w których widać pocięte w sześciany kawałki miąższu jakiegoś żółtego owocu. Czyżby melon? Nie dane nam będzie się tego dowiedzieć, bo autobus rusza i znowu wjeżdżamy na autostradę.\nPo godzinie lub dwóch, gdy zgodnie ze drogowskazami jesteśmy kilkadziesiąt kilometrów od Butterworth - miasta, przez które wjeżdża się na wyspę Penang, autobus znowu zjeżdża na parking z toaletą. Ludzie rozłażą się. My również idziemy rozprostować nieco kości. Obok naszego autokaru stoi inny, całkiem pusty z kolorową reklamą jakieś firmy przewozowej na burcie. Ciekawe, czemu jest pusty?\nWracamy do autobusu i gdy siedzimy już wygodnie w fotelach przygotowani do ostatniego - chyba - etapu podróży, do środka wpada nie znany nam Hindus i coś krzyczy. Niektórzy pasażerowie wstają i wychodzą. Pośród innych słów wyławiam nazwę "Alor Star". Chyba chodzi o to, że pasażerowie jadący do Alor Star powinni wyjść z autobusu? Wysiadamy i wszystko staje się jasne. Pasażerowie wyciągają z luków bagażowych naszego autobusu swoje bagaże i idą do tego pustego, który stał na parkingu, zanim przyjechaliśmy.\nWsiadamy jako ostatni. Zostały nam siedzenia na samym końcu. Autobus jest nawet bardziej przestronny niż poprzedni - jest tu nawet toaleta. Tylko siedzenia są rozklekotane. Przed nami zajął miejsce jakiś Japończyk. Odwraca się i coś mówi. To chyba angielszczyzna, ale bardzo wątpliwa. Ciężko nam cokolwiek zrozumieć. W końcu domyślam się, że proponuje nam zamianę miejsc. Zdaje się, że miejsca na końcu autobusu nie uchodzą za specjalnie dobre. Kurtuazyjnie godzimy się na propozycję. Potem przez chwilę prowadzimy konwersację, ale ze względu na problemy komunikacyjne rozmowa zupełnie się nie klei.\nZnowu jedziemy. Tym razem mamy jednak dodatkową rozrywkę: kierowca włączył wideo. Po ekranie przemykają hinduscy aktorzy. Mamy po raz pierwszy w życiu okazję zetknąć się z największą kinematografią świata. Silnik skutecznie zagłusza dialogi, ale widowisko i tak jest bardzo ciekawe - poznawczo. Film wygląda jak skrzyżowanie serialu brazylijskiego z musicalem. Oto bowiem po łzawej scenie gdzieś z boku wypada balet, kamera robi odjazd, wszyscy zaczynają tańczyć i śpiewać.\nMija godzina i znowu opuszczamy autostradę. Po obu stronach ulicy pojawia się coraz więcej domów - widomy znak, że zbliżamy się do miasta. Widać majaczącą w oddali wieżę telekomunikacyjną, wysoką, lecz znacznie niższą niż tą, którą widzieliśmy w Kuala Lumpur. Autobus skręca z drogi i wjeżdża na peron dworca autobusowego. Dworzec najwyraźniej znajduje się daleko od centrum, bo wieża telekomunikacyjna, która - jak wiem z przewodników - jest mniej więcej w centrum, wydaje się odległa o parę ładnych kilometrów. Trzeba się tam jakoś dostać.\nPo wyjściu z autobusu niczym stado hien rzuca się na nas grupa taksówkarzy. Jakoś nie mam do nich zaufania. Wiem, w jaki sposób taksówkarze dworcowi oszukują podróżnych w Polsce. Zresztą taksówki to w każdym kraju najdroższa alternatywa. Istnieje z pewnością jakaś tańsza. Młodzi ludzie, z którymi jechaliśmy autobusem, pytają, dokąd chcemy dojechać. Odpowiadam, że do wieży zegarowej. Wiem, że Anglicy mieli zwyczaj w każdym większym mieście Malezji stawiać w centralnym miejscu taką wieżę. Jeśli tam się dostaniemy, to do wszystkich interesujących nas miejsc - i przede wszystkim do hotelu, bo zmęczenie po podróżach solidnie już dawało nam się we znaki - będzie już blisko. Ale młodzi ludzie pokazują nam na taksówkarzy. Chyba mają z nimi jakieś interesy. Niepewnie chodzimy dookoła dworca. Nigdzie nie widać czegokolwiek, co przypominałoby przystanek miejskiego autobusu. W końcu wracamy na peron i podchodzimy do kontuaru, za którym siedzi człowiek o wyglądzie urzędnika. To chyba ktoś w rodzaju kontrolera ruchu. Ciężko mu zrozumieć, gdzie chcemy się dostać. Pyta kolegów i w końcu pokazuje nam, że mamy zaczekać. A więc czekamy. Mija chwila i nadjeżdża czerwony stary odrapany autobus. Ma chyba z 40 lat. Kontroler ruchu wychodzi zza kontuaru, rozmawia chwilę z kierowcą i pokazuje nam, że możemy wsiadać. Życzliwy człowiek.\nDo autobusu wsiada jeszcze kilku miejscowych, ale - ogólnie biorąc - w środku prawie nikogo nie ma. Ruszamy. Z fotela przed nami wstaje jakiś człowiek i zaczyna sprzedawać bilety miejscowym. Do nas podchodzi na końcu. Płacimy mu 2 ringitty, dostajemy bilety, a konduktor siada obok nas i zaczyna konwersację. Rozmawiamy o klimacie ("U nas jest zima, śnieg leży na ulicach", "U nas też jest zima, jak jest lato, to jest jeszcze cieplej niż teraz"), miejscowych atrakcjach (Muzeum Stanowe, do którego - niestety - nie mamy szansy zawitać, bo dzisiaj jest już nieczynne, a jutro rano powinniśmy pojechać na Langkawi, świątynie hinduskie, Meczet Stanowy, no i oczywiście wieża zegarowa). W końcu przystanek. Konduktor życzliwie macha do nas ręką, gdy gramolimy się z autobusu z naszymi plecakami. Na przystanku widzimy wielką reklamę firmy autobusowej oferującej połączenie z Kuala Kedah. Jutro mamy tam jechać, teraz wiemy przynajmniej, skąd odchodzi autobus.\nNa planie miasta w przewodniku sprawdzam, gdzie są jakieś hotele. Wygląda na to, że gdy przejedziemy obok Meczetu Stanowego, znajdziemy dwa położone w niedalekiej odległości od siebie hotele. Jeden trochę wyższej klasy, drugi trochę niższej - ale też z klimatyzacją, a w przewodniku przy opisie tańszego autor napisał, że pokoje są czyste. W sumie to tylko jedna noc, więc chyba wystarczy nam ten tańszy.\nW stronę Meczetu Stanowego idziemy najpierw chodnikiem. Potem musimy przejść przez ulicę. Nie jest to wcale łatwe. Wygląda na to, że instytucji przejścia dla pieszych tutaj nie znają. Tymczasem po ulicy niemal bez przerwy mkną samochody, a jeśli samochody znikną, to nagle, nie wiadomo skąd, pojawiają się dziesiątki mężczyzn jadących na hałaśliwych motorkach. Trzeba wiele cierpliwości, by przejść przez ulicę.\nSkręcamy za Meczetem w wąską uliczkę. Panuje tu ogromny ruch. W tym mieście zapewne nie często goszczą turyści, bo ludzie jadący samochodami spoglądają na nas ciekawie, niektórzy machają nawet do nas. Starszy mężczyzna, jadąc na motorku, woła: "Welcome to Malaysia". Jakoś zaczynają mi się ci Malezyjczycy bardzo podobać. Nie ma tu ksenofobii, a zamiast niej jest życzliwość do obcych.\nMijamy pierwszy hotel: to ten bardziej luksusowy. Idziemy dalej i w końcu widzimy po drugiej stronie ruchliwej ulicy szyld: "Hotel Miramar". O dziwo, są tu nawet światła dla pieszych. Tylko dlaczego światło się nie zmienia i jest cały czas czerwone? Ubawieni motocykliści pokazują nam, żebyśmy przechodzili. Jak będziemy mieli okazję jeszcze wielokrotnie się przekonać, piesi w Malezji powinni starać się przechodzić przez ulicę, gdy tylko jest to możliwe, a nie wtedy gdy pali się zielone światło. Dodatkową komplikacją jest ruch lewostronny. Głowa odwraca się odruchowo to w jedną, to w drugą stronę - ale jakoś nie w tą właściwą. Dysonans związany z ruchem lewostronnym sprawia trochę komplikacji i jest irytujący.\nWchodzimy do holu hotelowego. Za kontuarem ze sztucznego marmuru siedzi starsza Chinka i trochę młodsza Malajka z chustą na głowie. Wnętrze sprawia wrażenie raczej zadbanego, chociaż na wszelki wypadek proszę o pokazanie pokoju. Cena - 58 ringittów - nie jest specjalnie wygórowana. A pokój - chociaż mały - ma wszystko, co jest nam potrzebne. Jest łazienka, klimatyzacja, a nawet jakiś telewizor. Bierzemy.\nPo zapłaceniu rachunku wracamy do pokoju, żeby zmyć z siebie trud podróży. Przy okazji zaczynamy przyglądać się szczegółom. Woda jest, ale jakaś zimna. Ogrzewacz przepływowy nie jest chyba sprawny. Szklanki na stole wyglądają tak, jakby nie były myte od wieków. Brud wżarł się w plastikowe elementy lustra, a na parapecie zdążył już urosnąć stosik zwłok komarów i innych owadów. Prześcieradła wyglądają na czyste, ale nie da się ukryć, że są dziurawe - dawno minęły ich najlepsze czasy, te gorsze zresztą też.\nW przewodniku ktoś napisał, że pokoje są czyste. Jeśli tak wyglądają czyste pokoje, to jak muszą wyglądać te brudne? Całe szczęście, że mamy tu spędzić tylko jedną noc. Na przyszłość jednak chyba trzeba będzie bardziej uważać z wyborem noclegu.\nPrzy okazji oględzin pokoju zwracam uwagę, że standard wtyczek elektrycznych odbiega od stosowanego w Polsce. Zamiast dwóch dziurek i - ewentualnie - bolca uziemnienia są trzy dziurki. Działa to tak, że jeśli bolec uziemnienia znajdujący się na wtyczce nie jest włożony do odpowiedniej dziurki, nie można wsadzić wtyczki do gniazdka. Wygląda na to, że przydałaby się nam jakaś przejściówka. Mamy kilka elektrycznych urządzeń, które będą nam potrzebne.\nZamykamy pokój i idziemy na miasto. Jest po 7 i zaczyna się ściemniać. Nie ma sensu w tym świetle wjeżdżać na wysoką wieżę telekomunikacyjną, która znajduje się niedaleko od naszego hotelu. Szwędamy się tu i tam bez celu. Właściciele niektórych budek z jedzeniem myją woki i inne utensylia kuchenne, szykując się do zamknięcia interesu. W lepszych lokalach, tych zadaszonych, życie wre - siedzą tam dziesiątki ludzi, słychać rozmowy, śmiech. Najpierw trzeba by jednak kupić wodę, bo nasze przywiezione z Polski zapasy wkrótce się wyczerpią. W końcu trafiamy na niedużą chińską aptekę. Przed wejściem stoją regaliki z wodą mineralną po 2 ringitty za półtoralitrową butelkę Kupujemy i idziemy dalej. Po chwili natrafiamy na niewielki supermarket pod namiotem. Z ciekawości kupujemy miejscowe ciasteczka i inne przekąski, które zamierzamy zjeść w hotelu na deser. Oglądamy dział gospodarstwa domowego. Przed powrotem do Polski dobrze by było zaopatrzyć się w niektóre spośród tutejszych wynalazków.\nW supermarkecie jest też dział elektryczny. Udaje mi się wytłumaczyć ekspedientce, czego szukam, i już po chwili staję się właścicielem przejściówki umożliwiającej podłączenie polskich wtyczek do tutejszych gniazdek.\nWracamy do hotelu, ale zaczyna nam już dokuczać głód. W końcu minęło trochę czasu od naszego ostatniego posiłku. Jesteśmy już chyba niedaleko od hotelu, w okolicy jest sporo knajpek na wolnym powietrzu. Wiele jest już zamkniętych, w niektórych jednak tłoczą się ludzie. Jedna z nich wygląda na szczególnie rychliwą. Wchodzimy do środka. Wokół stolików porozstawiane są oszklone wózki. Za szybami leżą pojemniki z sosami, szaszłykami, kawałki mięsa, ryb, a nawet jakieś kalmary. Niepewnie chodzimy od jednego wózka do drugiego. W końcu decydujemy się podejść do jakiegoś Hindusa, który wraz z żoną i małoletnim synem stoi za jednym z wózków. O dziwo, człowiek mówi bardzo dobrze po angielsku. Małgosia pokazuje na jeden z sosów i mówi, że chce tylko ryż z sosem. Hidus śmieje się z politowaniem - wyjaśnia, że sosy się miesza ze sobą w celu osiągnięcia odpowiedniego aromatu. Jeden sos z ryby, drugi z soi, a trzeci sam nie wiem z czego.\nOczywiście zgadzamy się na wszystko. Hindus tasaczkiem zaczyna kroić pieczone mięso z kurczaka i każe nam usiąść i zaczekać. Siadamy i spoglądamy na jego kulinarne zabiegi. Po chwili syn właściciela przynosi nam talerze pełne parującego ryżu i mięsa polanego sosem. Zabieramy się do konsumpcji - łyżką i widelcem, bo noża w roli sztućca jednak tu nie znają. Jedzenie jest pyszne - lepsze od tego, które jedliśmy na obiad, ale tak samo horrendalnie ostre. Najwyraźniej papryczki chilli w tym rejonie świata stanowią podstawę większości dań. Kończę konsumpcję i idę do właściciela zapłacić. Ten posiłek zdecydowanie nie był drogi. Znowu zapłaciłem raptem kilka ringittów.\nIdziemy do hotelu. Pokój coraz mniej nam się podoba. W środku panuje niemożliwy wręcz hałas, bo nasze okna wychodzą na ruchliwą ulicę. Dokładniejsza analiza ujawnia, że pomiędzy szybami na środku powierzchni okna znajduje się półcentymetrowa dziura. Nic dziwnego, że wycie motocykli wdziera się brutalnie w uszy, a po pokoju krążą roje komarów. Podłączam elektryczny rozpylacz płynu przeciwko komarom, kilka ubijam dłonią, myjemy się i idziemy spać. Gdybyśmy nie byli tak zmęczeni, nie wiem, czy udałoby się nam usnąć w tym piekielnym hałasie.


Marynarki damskie – na co postawić w tym sezonie? – Tylko odzież męska i damska – zapraszam na blog\nDawidek52 czerwca 2018\nElementem garderoby, którego nie powinno zabraknąć w damskiej szafie jest marynarka. Nie powinno zabraknąć zarówno klasycznej marynarki czarnej lub granatowej, która wpisuje się w dress code, ale powinny się w niej znaleźć również marynarki casualowe.\nMarynarki damskie – kwiaty i pasy\nJeśli chodzi o marynarki casualowe, to przede wszystkim rzucają się w oczy desenie. Niezwykle modne są marynarki w pionowe pasy, które warto wybierać nie tylko ze względu na oryginalność, ale również optyczne wyszczuplenie sylwetki. Dla dziewczyn, które lubią wyróżnić się w tłumie odpowiedni jest motyw dużych kwiatów, który również jest bardzo modny. Styl dresowy jest ciągle modny i widać to również wśród marynarek. Dla miłośniczek wygody są więc polecane marynarki z lampasami, które można dopasować do obcisłych spodni cygaretek z tym samym deseniem.\nMarynarki damskie – modne kroje\nWśród marynarek damskich można postawić na klasykę, czyli podkreślający talię krój slim fit. Jednak w tym sezonie warto postawić również na marynarki typu kimono z paskiem wiązanym w talii. To ciekawa odsłona marynarki, która przybliża ją nieco do płaszcza. Warto wybrać również marynarkę o dłuższym i luźniejszym kroju, która sprawdzi się w zestawieniu ze spodniami z wyższym stanem. Do tego mokasyny, a także czółenka.\nMarynarki męskie – miksowanie stylów\nRównież w modzie męskiej widać odważne trendy. Dla odważnego chłopaka odpowiednia będzie marynarka męska w wyraźne pasy lub marynarka w kratkę. Tu również obowiązuje mieszanie stylu eleganckiego z typowo casualowym, dlatego marynarki są noszone do t-shirtów, jeansów i spodni z lampasami.


Bielizna wyszczuplająca – szybki sposób na poprawę sylwetki – Serwis informacyjny\nBielizna wyszczuplająca – szybki sposób na poprawę sylwetki\nObecnie w sklepach z bielizną dostępna jest bardzo szeroka gama produktów, dzięki czemu można znaleźć wiele ciekawych rozwiązań. Między innymi efektowne sposoby na to, żeby w jedną chwilę znacznie poprawić swoją sylwetkę i cieszyć się atrakcyjnym wyglądem i pewnością siebie nawet w najbardziej wymagającym stroju.\nDlaczego warto zdecydować się na wybór bielizny wyszczuplającej?\nWiele kobiet ma kompleksy z powodu drobnych niedoskonałości swojej figury, przez co rezygnują z ciekawych czy odważnych krojów odzieży. Bielizna wyszczuplająca pomaga w pozbyciu się tego problemu, ponieważ pomaga w szybki i łatwy sposób wymodelować figurę. Dobrze dobrana i wykonana nie odznacza się pod ubraniem, dzięki czemu zapewnia całkowitą dyskrecję.\nNiektóre kobiety decydują się na założenie bielizny wyszczuplającej jedynie przy specjalnych okazjach, natomiast można z niej również z powodzeniem korzystać na co dzień. Pomaga uzyskać atrakcyjny wygląd, dzięki czemu poprawia samopoczucie i dodaje pewności siebie w wielu sytuacjach.\nZły dobór bielizny może bardzo pogorszyć wygląd całej sylwetki, dlatego niezwykle istotne jest, aby dobierać ją odpowiednio do własnych potrzeb i zwracać uwagę na jakość wykonania. Bielizna modelująca powinna posiadać kilka cech, dzięki czemu sylwetka będzie się w niej pięknie prezentować, a jednocześnie będzie komfortowa w noszeniu.\nNajważniejszą rzeczą, na którą należy zwrócić uwagę jest oczywiście materiał, z którego została wykonana bielizna wyszczuplająca. Ze względu na bezpośredni kontakt ze skórą powinien on być delikatny, nie powodować podrażnień nawet na wrażliwej skórze. Równie ważny jest sposób wykonania. Bielizna wyszczuplająca powinna być wykonana w sposób, które będzie delikatnie modelował sylwetkę, ale jednocześnie nie będzie powodował żadnego dyskomfortu.\nJak bielizna wyszczuplająca modeluje sylwetkę?\nBielizna modelująca jest bardzo łatwym sposobem na ukrycie drobnych mankamentów, które powodują dyskomfort lub kompleksy. Jest zupełnie nieinwazyjna i zapewnia delikatny, naturalny efekt. Zastosowanie specjalnych krojów raz elastycznych materiałów pozwalają na idealne dopasowanie.\nWśród modeli bielizny wyszczuplającej można znaleźć zarówno produkty, które wpływają na wygląd całej figury, jak na przykład halki czy body, jak i takie, które modelują jedną, wybraną partię ciała. Kobiety w zależności od własnych potrzeb oraz konkretnego stroju mogą wybierać spośród topów, majtek o podwyższonym stanie lub legginsów.\nbielizna modelująca sylwetkęekskluzywna bielizna wyszczuplająca\nJakie są zalety używania ulubionych perfum


Meble Rudnik nad Sanem\nKategoria Rudnik nad Sanem\nMeble - Produkcja, Sprzedaż Rudnik nad Sanem\n16 wyniki dla Meble w Rudnik nad Sanem\nDukat. Sprzedaż Mebli\nPodkarpackie, SANDOMIERSKA 5337-420 Rudnik nad Sanem 15 876 17 03\n... meble pokojowe, meble, Dom ogród, meble kuchenne, sprzedaz, Dom i ogród, Meble...\nDuin. Sklep Meblowy\nPodkarpackie, MICKIEWICZA 5737-420 Rudnik nad Sanem 15 876 29 82\n..., Dom ogród, Meble i akcesoria, sprzedaz, Meble akcesoria, meble używane Niemiec, meble, sprzedaż\nAcer. Salon i Studio Meblowe\nPodkarpackie, Ul. Rzeszowska 2937-420 Rudnik nad Sanem 15 876 11 94\nOferta firmy to; meble kuchenne, garderoby, meble na zamówienie, meble sklepowe, wysepki handlowe meble pokojowe, wypoczynki, przedpokoje, wersalki, kanapy, meble do salonu, łóżka, materace\nTracpol. Traka W.\nPodkarpackie, KS. KORDECKIEGO 1037-420 Rudnik nad Sanem 15 876 26 09\n... Sprzedaż, Meble - wypożyczanie, Meble - Produkcja, Meble - wypoczynkowe, garderoby, Meble -...\nDukat Meble Kuchenne\nPodkarpackie, UL. SANDOMIERSKA 5337-420 Rudnik nad Sanem 15 876 17 03\n... Meble Kuchenne, Sklepy meblowe, Kuchnie wyposażenie, Meble wypożyczanie\nWoland. Wolak A.\nPodkarpackie, UL. KOŃCZYCKA 437-420 Rudnik nad Sanem 15 876 25 45\n... Meble kuchenne, Meble - kuchenne, Meble - wypożyczanie\nPodkarpackie, UL. STEFANA BATOREGO 2237-420 Rudnik nad Sanem 15 876 12 00\nNasza działalnoć to meble: łóżka, schody, stoły, meble drewniane. Zakład stolarski - Rzeszów, Stalowa Wola, Nisko, Rudnik, Podkarpacie\nOlko. Wyroby z wikliny\nPodkarpackie, WIKLINOWA 1 RUDNIKI - CHAŁUPKI37-420 Rudnik nad Sanem 15 876 11 76\n... wiklinowe, wiklina czarna i wiklina parzona. Oferujemy kosze wiklinowe, koszyki, kufry, skrzynie, kszesła, taborety, fotele i wiele innych wyrobów z wikliny, a także różnego rodzaju meble wiklinowe\nCentrum Ogrodnicze. Sprzęt Ogrodniczy, Rośliny\nPodkarpackie, UL. DWORCOWA 1137-420 Rudnik nad Sanem (15) 876-11-30\n..., wyposażanie ogrodów, Nasiennictwo, altany, e sklep z kwiatami, Ogrodowe meble, Meble - ogrodowe\nPodkarpackie, Stróżańska 6537-420 Rudnik nad Sanem\nPodkarpackie, ul. Stalowa 3 lok. 937-420 Rudnik nad Sanem\nDrew-Dom. Stolarka budowlana. Szymonik A.\nPodkarpackie, STRÓŻAŃSKA 6737-420 Rudnik nad Sanem 15 876 11 34\nDrew-Dom Zakład Stolarski Adam Szymonik Rudnik nad Sanem ... zadaszenia drewdom, Budownictwo, meble ogrodowe, meble do ogrodu, Ogród, podłogi, schody,...\nPiątkowski Hieronim. Zakład Tapicerski\nPodkarpackie, STRÓŻAŃSKA 4137-420 Rudnik nad Sanem 15 876 23 10\n... - materiały, Usługi dla domu ogrodu, TAPICERZY, Meble - tapicerowanie, Dom ogród, Dom i ogród\nAntoni Wnuk. Produkcja Wyrobów Z Wikliny\nPodkarpackie, KORDECKIEGO 2437-420 Rudnik nad Sanem 15 876 11 75\n..., koszyczki, rękodzieło, basket, bambus, meble wiklinowe, wiklina, meble ogrodowe, kosze wiklinowe\nWiktrans. Zakład Wikliniarski\nPodkarpackie, STRÓŻAŃSKA 65 A37-420 Rudnik nad Sanem (15) 876-14-88\n... maty wiklinowe, parawany wiklinowe, tace wiklinowe, wiklinowe wózki dla lalek, foteliki dziecięce, meble wiklinowe, kosze z dartki, koszyki wiklinowe dla dzieci, koziołki ze słomy, dekoracje ogrodowe\nBakomex. Producent Mebli i Wyrobów Z Wikliny\nPodkarpackie, Ul. Podborze 1337-420 Rudnik nad Sanem 15 876 73 20\n... Meble i akcesoria, koszyki, Przemysł drzewny i papierniczy, trzcina, bambus, wyroby wikliny, Meble...\nWyszukiwanie meble Rudnik nad Sanem\nMeble Produkcja in Rudnik nad Sanem\nDom i Ogród in Rudnik nad Sanem\nDalsze wyniki dla: Meble Rudnik nad Sanem


Sobotnia MiniCiuchcia dla maluszków – już 23 marca na Bielanach | Dziecko w Warszawie\nNasze sobotnie zajęcia odbędą się 23 marca, w godz. 11:00-12:00 w Przedszkolu Ciuchcia Puch Puch Bielany przy ul. Klaudyny 28a.\nNa najbliższej MiniCiuchci poznamy małą Biedroneczkę oraz wesołą Pszczółkę i razem z nimi będziemy poszukiwać pierwszych zwiastunów wiosny. Wybierzemy się bosymi stópkami na spacer po ścieżce sensorycznej, by odnaleźć ukrytego w trawie pana Bociana, trochę jeszcze sennego pana Niedźwiedzia i motyla Cytrynka. Cała zwierzęca gromada zaprosi dzieci do wspólnych zabaw w naśladowanie bocianiego chodu, misiowych mruczanek i trzepotu motylich skrzydeł. Biedronka nauczy dzieci wierszyka paluszkowego, Pszczółka zaś opowie im muzyczną historię o tym, jak przykleiła się do miodu i nie\nmogła odlecieć. Każdy z naszych bohaterów będzie miał dla dzieci niespodziankę, dzięki której maluszki doświadczą dotykiem różnych faktur i struktur. Na finał przewidzieliśmy pracę plastyczną – przemianę papierowego talerzyka w sympatyczna biedronkę.\nKolejne sobotnie zajęcia dla maluszków odbędą się już 6 kwietnia – serdecznie zapraszamy!