Smell of wine and cheap perfume - Style Digger\nTagi: outfit\tPrzeczytaj więcej na podobny temat:Calling youIt feels like years since it’s been hereIf you were coming in the fallFolsom Prison BluesDon’t think twice, it’s alrightWild thing\n← Long walk to never\nAnonymous 8 czerwca 2011 o 19:19\ttrochę drażniące jest jak twój wzrok mierzy drugą osobę.\nOdpowiedz +\tSuza 8 czerwca 2011 o 19:26\tświetny pomysł! szkoda że nie udało się realizować dalszych odcinków\nOdpowiedz +\tkingaaaa 8 czerwca 2011 o 19:41\tjakoś nie bardzo… wolałam Twój poprzedni projekt, ten jest nudnawy…\nOdpowiedz +\tMandy 8 czerwca 2011 o 19:45\tnudne , chociaż bardzo spodobał mi się styl w jakim dziewczyny projektują, są to bardzo nowoczesne formy:) od razu po filmiku wygooglowałam i nawet znalazłam coś dla siebie. Zgadzam się z Kingą, wolałam poprzedni podcast.\nOdpowiedz +\tAnonymous 8 czerwca 2011 o 19:52\tnie bardzo sobie radzisz :/\nOdpowiedz +\tvenila kostis 8 czerwca 2011 o 20:09\tSzkoda, że Wam nie wyszło, ale z pewnością, jeśli wybierzesz się na studia, o których mówiłaś, będziemy mieć okazję, żeby gdzieś w Tv Cię jeszcze zobaczyć :) Jest kilka zgrzytów w tym filmiku, ale przymykam na nie oko, bo tak uroczo się uśmiechałaś, że można wybaczyć Ci wszystko. Zresztą sama nie wypadam przed kamerą zbyt dobrze i wiem, że to nie takie łatwe panować nad głosem/gestami i jeszcze przy tym wszystkim czuć się naturalnie. Mimo wszystko pochwalam Twój heroizm, bo chyba nie każdego stać na to, by zrobić wywiad ze znanymi projektantkami ;)\nOdpowiedz +\tagata 8 czerwca 2011 o 20:16\tnie jest nudne! po prostu w innym stylu niż tamte podcasty. mnie się bardzo podoba, szkoda, że udało się zrobić tylko jeden odcinek. świetne wnętrze showroomu :)\nOdpowiedz +\tAnonymous 8 czerwca 2011 o 20:21\tszkoda że nie wyszło z Tym projektem bo pierwszy odcinek naprawdę ciekawy :)\nOdpowiedz +\tAnonymous 8 czerwca 2011 o 21:04\tświetne wykonanie, profesjonalne:) może tylko trochę nudnawe. bardzo szkoda, że skończyło się na 1 odcinku. / gosia\nOdpowiedz +\tMargaret 8 czerwca 2011 o 21:35\tszkoda że nie bedzie więcej episodow, bylam ogromna fanka pierwszej serii ! <3\nOdpowiedz +\tEdyta 8 czerwca 2011 o 21:43\tBradzo fajnie wyszło i szkoda, że tylko 1 odcinek!\nOdpowiedz +\tAnonymous 8 czerwca 2011 o 22:53\tJeśli ten odcinek miał przynęcić sponsorów, nic dziwnego, że nie wyszło.Pytania w stylu: czemu ludzie wolą kupować w sieciówkach zamiast u projektantów – ROTFL.\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 01:11\tUUU szkoda, że nie ma więcej, zapowiadało się super. Pytanie:” czemu ludzie wolą kupować w sieciówkach zamiast u projektantów” – zabawne.\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 01:19\tObcięcie włosów było jednym z najlepszych pomysłów i będę go bronić – z bardzo krótkimi wyglądałaś świetnie, drapieżnie, nowocześnie, a przy tym zachowywałaś tę delikatność, która Cię charakteryzuje.\nOdpowiedz +\tlavender summer 9 czerwca 2011 o 09:51\tSzkoda, że nie będzie więcej :(\nOdpowiedz +\tKalina 9 czerwca 2011 o 11:32\tświetne video! szkoda, że projekt upadł :/\nOdpowiedz +\toliwka 9 czerwca 2011 o 11:46\tzdecydowanie montaż lepszy, bardziej profesjonalnie! ale tematy z małego świata mody bardziej mi się podobały :)\nOdpowiedz +\tlife full of colors 9 czerwca 2011 o 14:12\tMoim zdaniem byl to dobry material. I byc moze nad mimika twarzy musialabys jeszcze troche popracowac bo nie raz widac bylo smiesznie sztuczny usmiech ale chyba dla poczatkujacych w tej branzy jest to normalne. Tematyka tego odcinka jest fajna. Mozemy wszyscy zobaczyc taki maly modowy swiat z nieco blizszej perspektywy. Oczywscie dla jednych bedzie to interesujace dla innych nieco mniej., ale sama idea byla godna uwagi.\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 15:08\tz krótkimi włosami wyglądałaś bardzo fajnie, ale z podpięciem jakoś głupio :) dłuższe to nie to samo\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 15:37\tBardzo dobry pomysl, jednak uderza w Tobie slaba dykcja. Popracuj nad dykcja, bo mowisz przez zeby i nic nie rozumiem.\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 17:04\tA czemu juz nie prowadzisz filmikow stylediigger dla abtvpl ?\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 17:58\tczy zdjęcia Twoich zestawów są nadal wykonywane tym samym aparatem co wcześniej(Olympusem jak dobrze pamiętam;))?mam wrażenie że mają lepszą jakość ;)\nOdpowiedz +\tM 9 czerwca 2011 o 18:16\tteż zapuszczam włosy:).\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 19:08\tdigger nie wiem jakie masz studia w planach ale medialna to ty nie jestes :/ dobrze ze sama skomentowalas swoja mine – jest masakryczna, zero umiejetnosci prowadzenia wywiadu, tego sie nie nauczysz trzeba miec jakies podstawy ku temu\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 20:09\tteż wolałam poprzednie podcasty. swiat mody nie interesuje mnie na tyle zeby sluchac wywiadow z jakimis tam projektantami czy fryzjerami, choc moze sa i tacy dla ktorych to nie bylo nudne :) ale mam wrazenie ze sama nudzilas sie przeprowadzajac te wywiady, niekiedy usmiechy sa wymuszone i wygladasz jakby jedyne o czym marzysz to pojscie spac a nie gadanie o fryzurkach i ciuszkach :P\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 21:15\tTak się ucieszyłam jak przeczytałam w opisie, że filmik będzie o pracowni projektanckiej od kuchni, bo szalnie interesuje mnie proces powstawania takich ubrań… a tu tylko parę oczywistych słów na koniec;/ reszta to były jakieś pierdoły,które i tak wszyscy wiedzą, sory…\nOdpowiedz +\tczytaj z ust 9 czerwca 2011 o 21:18\tMnie też się nie podobało video…Bardzo lubiłam Twoją asymetryczną fryzurę, była dla Ciebie idealna!\nOdpowiedz +\tAnonymous 9 czerwca 2011 o 21:25\tthis is SOOOOOOOO BAD.\nOdpowiedz +\tc u r e f o r e 9 czerwca 2011 o 22:41\tWrócisz do podcastów, jak z zeszłego lata?:D\nOdpowiedz +\tAnonymous 10 czerwca 2011 o 02:06\tpodcasty były o wiele lepsze. Dykcję masz okropną, jeżeli chcesz być w mediach to musisz nad tym pracować! Trochę nudny ten odcinek i sztuczny\nOdpowiedz +\tAnna 10 czerwca 2011 o 08:35\tnie zgadzam się, że było nudno. minie wciągnęło i mojego faceta też. jakby się czepiać to jedynie dźwięku. szkoda, że projekt nie wyszedł. cudowny showroom :)\nOdpowiedz +\tfille aux cheveux de lin 10 czerwca 2011 o 10:00\tscena z przymierzaniem ubrań jest bardzo przyjemna, piękne wnętrze, ale fakt, że chwilami brakuje dynamiki. wydaje mi się jednak, że to nie tylko twoje wina, bo projektantki nie udzielały zbyt porywających odpowiedzi:)\nOdpowiedz +\tanies 10 czerwca 2011 o 10:05\tNudne? Jeśli ktoś naprawdę interesuje się modą, interesują go nowinki ze świata projektantów itp, nie wydaje mi się żeby ta forma była nudną! Fajnie, że mogłaś pokazać coś czego normalnie nie można zobaczyć, pracownia projektantek, czy dowiedzenie się jak pracują. Fajnie wyglądały wplecione sceny z przymierzalni, dla mnie to było przyjemne dla oka i fajne przekazanie treści.\nOdpowiedz +\tAnonymous 10 czerwca 2011 o 13:33\tfilmik nie był nudny, projektantki udzielały rzeczowych odpowiedzi, całość przyjemna dla oka – tylko prowadząca jakby przysypiała ;)\nOdpowiedz +\tjane 10 czerwca 2011 o 15:46\tAsiu, uwielbiałam Cię w krótkich włosach. Szczególnie w tej długości jaką miałaś tuż po obcięciu – było Ci w niej bardzo, ale to bardzo twarzowo!Program bardzo fajny, został ślicznie zrealizowany. Podoba mi się ten koncept, to faktycznie oswajanie showroomu, który kojarzy się z jakimś haj lajfem (w złym tego słowa znaczeniu jak można się zorientować po pisowni).Dziewczyny są bardzo sympatyczne, a i jaki Tomek śliczny ;)\nOdpowiedz +\tAnonymous 10 czerwca 2011 o 15:52\tZapowiedz, Twoich podcastów, który kiedyś umieściłaś w poście był znacznie lepszy jakościowo. Ten odcinek rzeczywiście był nudny, a Twoja dykcja niestety, nienajlepsza. Wydaje mi się jednak, że z każdym kolejnym odcinkiem byłoby lepiej. Lepiej się na Ciebie patrzy niż słucha.\nOdpowiedz +\tplaywithfashion 10 czerwca 2011 o 16:55\tFajnie!!!\nOdpowiedz +\tAnonymous 10 czerwca 2011 o 16:56\tsrednio fajne. troche nudnawe, montonne plus jak na razie nie nadajesz sie na dziennikarke, wydajesz sie znudzona, jakbys przysypiala, zadajesz banalne, wrecz smieszne pytania. No i Twoja dykcja? Smiech na sali, popracuj nad tym!\nOdpowiedz +\tAnonymous 10 czerwca 2011 o 17:00\tNie wiem, czy zadawanie pytań, które nic nie wnoszą, to standard w tego typu projektach. Wywiad niedopracowany, przegadany, dłużący się niemiłosiernie.Ale scena w złotej sukience urocza! :)\nOdpowiedz +\tAnonymous 11 czerwca 2011 o 12:10\tTwój blog jest jednym z dwóch na które wchodzę, drugi to Maffashion. Kiedyś oglądałam ich więcej, częściej komentowałam. Teraz mi się nie chce – tak samo jak blogerkom nie chce się odpisać głupiego „dziękuję” na stos komentarzy albo odpowiedzieć na zadawane pytanie. Olewanie czytelników stało się normą. Nie potrafię tego pojąć w końcu to dzięki oglądającym zdobyłyście popularność.\nOdpowiedz +\tAnonymous 11 czerwca 2011 o 15:00\tMega słaby wywiad, nudny ,sztuczny i drażniący widza niestety\nOdpowiedz +\tAnonymous 11 czerwca 2011 o 16:43\twyszło tak sobie, ale bardzo doceniam to, że chciało ci się to zrobić, że poszłaś do tamtych ludzi i z nimi rozmawiałaś. Zawsze lepiej robić coś niż nic, działać, działać i jeszcze raz działać, człowiek uczy się na błędach, ty też się nauczysz, w tej szkole w Londynie na pewno cię podszlifują.\nOdpowiedz +\tAmanda Maria 11 czerwca 2011 o 18:59\ta mi się bardziej podoba ten podcast od poprzedniego projektu, zwłaszcza wizualnie:)\nOdpowiedz +\tAnonymous 12 czerwca 2011 o 00:16\tJoasiu ja Ci odpowiem dlaczego nie kupuje u projektantow tylko ide do sieciowek a jeszcze chetniej do second handow, bo mama i tata nie daja mi 1000 zl na nowy t-shircik…\nOdpowiedz +\tAnonymous 12 czerwca 2011 o 14:40\tMnie to bardzo zainteresowało. Szczególnie pracowania i wykonanie projektów. Z chęcią bym obejrzała jeszcze wywiad z jakimś projektantem. Kochana być może na początek popełniasz trochę błędów, ale sama realizacja pomysłu dużo ci dała. Trochę popracujesz nad dykcją i chętnie będę cię oglądać w kolejnych wywiadach.\nOdpowiedz +\tAnonymous 12 czerwca 2011 o 21:53\tKAROLEM I WŁODKIEM Z LEKKOSTRONNICZEGO? ;d\nOdpowiedz +\tAnonymous 13 czerwca 2011 o 21:34\tDenerwujące jest to,że każda z krytykujących Cię osób zapewne też wieje amatorszczyzną, a wypowiada się jak prezes kuli ziemskiej. Olać to! Moim zdaniem wyszło świetnie i BYŁOBY TO PO RAZ KOLEJNY COŚ ŚWIEŻEGO I TWOJEGO. Ciężka praca popłaca, jeszcze nie raz zabłyśniesz! Pozdrawiam ;)\nOdpowiedz +\tPatrycja 19 czerwca 2011 o 10:50\tanonimowy. Jeśli ktoś krytykuje to jest to tylko i wyłącznie jego zdanie. Tak samo jak inni kceptuja twoje, tak ty zaakceptuj ich. Nie róbmy na blogach kół wzajemnej adoracji.\nOdpowiedz +\tAnonymous 24 czerwca 2011 o 18:18\tszkoda, że dziewczyna przeprowadzająca wywiad ma szczękościsk i żeby zrozumieć ten bełkot trzeba się dobrze wsłuchać. Osoba z tego typu wadą wymowy nie powinna raczej pchać się do „dziennikarstwa”. Matko dziewczyno słucham cały czas jak prowadzisz tę rozmowę i ja Ciebie nie rozumiem. Sorry, wydajesz się sympatyczna ale raczej kariery w mediach nie wróżę. powodzenia\nOdpowiedz +\tAnonymous 5 lipca 2011 o 18:23\tnie mowię tego z zazdrości, czy jakiejkolwiek złośliwości, ale jesteś fatalna jako dziennikarka.\nOdpowiedz +\tAnonymous 19 lipca 2011 o 13:53\tnie słuchaj złośliwców czepiających się Twojej dykcji. istotnie, czasem trudno Cię zrozumieć ale to jest wada, którą da się skorygować najpewniej w ciągu paru miesięcy, o ile pójdziesz z nią do dobrego logopedy i będziesz ćwiczyć. przypomnij sobie, jak mówił kiedyś kraśko albo agata młynarska na początku kariery. wg mnie jedynym mankamentem jest tutaj jakiś rodzaj seplenienia i niewyraźne ‚r’, a to da się wyćwiczyć; wielu dziennikarzy i aktorów miało kiedyś ten problem i teraz nie ma po nim śladu.\nOdpowiedz +\tzonarybaka 20 lutego 2012 o 16:41\tdo anonymousa ..czlowieku ciekawe jak dobrnaes do konca skoro ie zrozumiales ani zdania tego co Asia mowila. Ja jak obce jezyli slucham i nie rozumiem to wychodze lub zmieniak kanal . Nie rozumiem po co to oglaga jak nawet nie rozumie a pozniej krytykuje na koniec ??


Schudnij bezpiecznie dzięki ziołom - Mam Zdrowie\nSchudnij bezpiecznie dzięki ziołom\nWszędzie gdziekolwiek nie pójdziemy czyhają na nas pułapki z jedzeniem. W pracy częstują ciasteczkami, w markecie są degustacje, przy kasie batoniki, cukierki, czekoladki. Ulegamy, a w domu jesteśmy zmęczone i złe same na siebie.\nZ pomocą przychodzą zioła. Jeśli będą właściwie dobrane, staną się potężnym sprzymierzeńcem w walce z nadwagą. Dzięki nim łatwiej pokonasz przyczyny swoich słabości, zmęczenia do ćwiczeń, emocje. Kurację ziołową rozpocznij miesiąc przed właściwym odchudzaniem.\nWzmacniamy siłę woli\nOptymistyczne nastawienie do życia daje siłę do obrony przed pokusami stresem. Kiepski nastrój często jest przyczyną zajadania stresu. Dziurawiec koi nerwy. Najczęściej pijemy go przy dolegliwościach wątrobowych oraz jako lek przeciwdepresyjny. Dziurawiec zawiera hiperycynę wzmacniającą układ nerwowy . Jeśli pod wpływem stresu ub zdenerwowania zaczynamy się objadać sięgnijmy po preparaty z dziurawca - nalewki, wyciągi, tabletki. Owies wzmacnia siłę woli. Działanie ziela owsa sprawdzono na osobach uzależnionych od różnych nałogów. Badania wykazały, że pomogły tym osobom toczyć walkę z nałogiem.\nPluskwica łagodzi wahania nastroju. Pluskwica groniasta pomaga zwłaszcza paniom, które wchodzą w okres menopauzy. Ziele to zmniejsza związane z menopauzą wahania nastroju, powstrzymuje ataki objadania się słodyczami. Nie można stosować pluskwicy w trakcie terapii hormonalnej.\nAby schudnąć trzeba się więcej ruszać. Problem tkwi w tym, że mamy za mało energii aby ćwiczyć. Pomocne będą zioła, zwane adaptogenami, poprawiające wytrzymałość i dodające siły. Żeń-szeń pobudza. Można zażywać tabletki lub żeń-szeń w płynie - jedną dawkę pół godziny przed ćwiczeniami. Przy używaniu tego ziela może pojawić się tzw. syndrom żeńszeniowy - ból głowy, wysypka, biegunka.\nPrzy jedzeniu mniejszych porcji, poczujesz w żołądku doskwierającą pustkę. Uczucie to może skłonić cię do podjadania. Zanim twój żołądek przyzwyczai się do mniejszych porcji, potrzebne będą "wypełniacze" bogate we włókno roślinne, a zarazem mało kaloryczne. Babka dostarczy błonnika. Nasiona babki piaskowej są otoczone są powłoką zbudowaną prawie wyłącznie z błonnika. Gdy błonnik łączy się z wodą powiększa swoją objętość. Zażywaj pół godziny przed posiłkiem 1 łyżeczkę nasion babki piaskowej na szklankę zimnej wody. Len wypełni i ukoi. Siemię lniane pokrywa kleista, pęczniejąca substancja. Podczas odchudzania lepiej jest stosować nasiona w całości - spełnią swoją rolę i zostaną wydalone. Siemię mielone zostaje trawione i dostarcza niepotrzebnych kalorii. Na pół godziny przed obiadem wymieszaj 1 łyżeczkę siemienia ze szklanką zimnej wody.\nNatura nie wszystkich obdarzyła szybką przemianą materii. Niektórym potrzebne będą środki zwane termogennymi. Pobudzają one komórki ciała i przyspieszają metabolizm. Pieprz cayenne - najbardziej znany środek termogenny. Ożywia krążenie krwi i sprawia, że szybciej dociera ona do wszystkich tkanek. Dostępne preparaty: nalewka (10 kropli), wyciąg (2 krople), pieprz cayenne w tabletkach. Imbir działa rozgrzewająco. Dostępne preparaty: nalewka, wyciąg, kapsułki imbirowe.\nPrzede wszystkim nie wierzmy reklamom o cudownych herbatkach odchudzających. Nie można nadużywać herbat przeczyszczających. Długo stosowane mogą być niebezpieczne. Drażnią jelito grube w ten sposób, że go rozleniwiają, a to prowadzi do przewlekłych zaparć. Nie należy też stosować kapsułek wieloziołowych. Niektóre zawierają aż 20 różnych ziół w jednej tabletce. Lepiej by, jedna tabletka zawierała odpowiednią dawkę substancji czynnych z jednego ziela. Po prostu zbyt duża mieszanka nie zadziała. Nie należy też przesadzać z ziołowymi środkami moczopędnymi. Nie są one oczywiście szkodliwe, pod warunkiem, że nie chorujesz na nerki, ale też nie ułatwiają spalania tłuszczu. Po prostu częściej oddajemy mocz i cieszymy się, że mniej ważymy.\nAlicja Żywczak 4 grudnia 2009, 18:56\nTematy: odchudzanie ziołami, wspomaganie odchudzania, zioła w odchudzaniu, zwiększamy metabolizm, diety odchudzające, zioła\nkasia1956 9 grudnia 2009 - 16:04\nZanim ktoś wysle smsa to niech doczyta się w regulaminie 30 zł za smsa to chyba naciąganie i to konkretne, bicie kasy z czyjegoś nieszczęścia, miało być tylko 0,25 groszy a szok jest później jak na rachunku masz tyle kasy do zapłacenia bo smsy masz wysłać dwa 60 ZA DWA SMSY ,.....SKANDAL.......\nMirka78 (Gość) 29 sierpnia 2013 - 20:30\nkasia19856, a o jakie konkretnie smsy Ci chodzi? no nie ważne to nie ten temat.. Ja chciałam się pochwalić, że udało mi się schudnąć 10 kg! Stosowałam dietę w której ograniczyłam węglowodany. Oczywiście całkowicie zrezygnowałam ze słodyczy i gazowanych, kolorowych napojów. Stosowałam też dobry suplement diety, który znalazłam na tabletkinaodchudzanie.evenweb.com , który ograniczył mój apatyt i dodał energii, a po trzecie dużo ćwiczyłam, przynajmniej 4 razy w tygodniu minimum 1,5h\nmiłka (Gość) 29 listopada 2013 - 20:26\nnigdy nie słyszałam o babce piaskowej jako o źródle błonnika… do tej pory przetestowałam jedynie babkę jajowatą, którą znalazłam w jelitonie. w ciągu kilku dni udało mi się pozbyć zaparć, a przy okazji brzuch mi spadł nie przypuszczałam, że kilkakrotne wypicie tego specyfiku tak mi pomoże.\nWerra485 (Gość) 17 czerwca 2017 - 19:41\nDziewczyny odchudzanie proponuje zaczac od motywacji, jak chcecie cos na motywacje, wpiszcie sobie w google: odchudzanie przed i po by sasetka\nbazulaS (Gość) 17 marca, 21:53\nPo więcej informacji zapraszam na: www studioodchudzania.dx.am , studioodchudzania(małpa)protonmail.com


Radni dowiedzą się pierwsi! Na komisji oświaty o likwidacji jednej szkoły 21\nKoparka w Odrze miejskiej. Czyżby pogłębianie koryta? [FOTO i WIDEO] 41\nDrożej przy kasie niż na półce. Biedronce grozi gigantyczna kara! 11\nTo drzewo jest niebezpieczne. Ratusz je wytnie! 7\nZderzenie trzech pojazdów na DW 416 [FOTO] 1\nRadni przepytali nowego sternika OSiR-u. Aquapark ma konserwatora 4\nTak będzie wyglądała organizacja ruchu podczas budowy ronda przy Mechaniku 25\nPrzy Siwonia ma powstać nowe osiedle domów wielorodzinnych [FOTO] 21\nStacja pomiarowa w Raciborzu ma awarię 16\nPolski czosnek z Egiptu. Pochodzenie owoców i warzyw pod lupą inspekcji handlowej 9\nKartka z kalendarza. Uruchomienie linii kolejowej do Opawy 13\nMniejsze ogródki na Rynku, asfalt na Solnej i przebicie Mickiewicza 41\nPod komendą straży miejskiej zaparkował nowy wóz 21\nRacibórz na Europejskim Kongresie Małych i Średnich Przedsiębiorstw 6\nŚwięto kundelka w rudzkim przedszkolu


Kultura Masowa - Strona 6 z 11 - Muzyka, Filmy, Książki i Telewizja\nEdgar Allan Poe to postać tajemnicza. W jaki sposób zaginął i dlaczego zmarł, mając zaledwie 40 lat? Niektórzy mówią, że porwali go oszuści wyborczy, inni stawiają na delirium tremens. Jednak, jaka była prawdziwa...\nHistoria zna liczne przypadki znanych artystów, którzy na swojej twórczości nie zarobili ani grosza. Podobnie jest z tymi, którym się udało, choć jest ich zdecydowanie mniej. Salvador Dali i Stephen King to tylko dwójka...\nSpołeczeństwo do dzisiaj zastanawia się nad tym, dlaczego Ernest Hemingway popełnił samobójstwo. Od śmierci pisarza minęło już 57 lat, ale ludzie wciąż zadają sobie jedno z fundamentalnych pytań warunkujących...\nDepresja – 10 muza najsławniejszych pisarzy\nChoroby psychiczne u artystów to popularne zjawisko. Depresja dotknęła wielu znanych literatów, popychając niektórych do samobójstwa. Jeśli powiedzieliście komuś kiedyś, że chcecie być twórcą (pisarzem, malarzem...\nWielokrotnie zastanawiałem się nad wpływem muzyki na ludzki umysł. Pisałem swego czasu, że gdyby nie kultura, ludzkość nie odcisnęłaby zbyt głębokich śladów na Ziemi. Tymczasem okazuje się jednak, że czasami...\nKiedyś wielcy pisarze mieli tragiczny wizerunek. Wiecznie bez pieniędzy, niejednokrotnie balansujący na granicy nędzy ludzie, którzy jeszcze pokładają nadzieję w pisaniu. Obecnie większość literatów nie zajmuje się...


Bezpieczne wyjście do sklepu dzięki udostępnianiu listy zakupów!\n15 kwietnia 2020 10 kwietnia 2020\nUżytkownicy Mojej Gazetki mogą od niedawna korzystać z nowej funkcji — udostępniania listy zakupów. W sytuacji, gdy nie wszystkie osoby mogą pozwolić sobie na bezpieczne wyjście do sklepu, udostępnianie listy może być szczególnie pomocne!\nUdostępnienie listy zakupów nie wymaga logowania, jest proste i intuicyjne. To tylko kilka kliknięć, które pozwolą innym zrobić bezpieczne zakupy dla tych, którzy nie powinni robić ich samodzielnie.\nPokaż babci i dziadkowi…\n…oraz innym bliskim osobom, które nie powinny obecnie mieć styczności z potencjalnie chorymi ludźmi. Także, jeśli jesteś wolontariuszem, zapoznaj z aplikacją swoich podopiecznych.\nDlaczego nasza aplikacja pomaga w bezpiecznych zakupach? Osoby starsze czy chorujące mogą zrobić zakupy całkowicie bezkontaktowo!\nJak udostępnić listę zakupów?\nPierwszym krokiem jest stworzenie listy zakupów w aplikacji. Do listy można dodać zarówno konkretne produkty z gazetek, jak i dopisywać własne pozycje. Dokładną instrukcję tworzenia listy zakupów opisaliśmy tutaj.\nNastępnie gotową listę należy udostępnić osobie, która będzie te zakupy robić. Należy otworzyć wybraną listę i dotknąć przycisku „Udostępnij” w prawym górnym rogu ekranu. Pojawią się wtedy dwie opcje: udostępnienie listy oraz możliwość skopiowania linku.\nUdostępnienie listy pozwala szybko przesłać je smsem, emailem, na Messengerze oraz za pośrednictwem innych aplikacji zainstalowane na telefonie.\nZ kolei kopiowanie linku umożliwia wklejenie go i przekazanie dalej w dowolny sposób.\nPo udostępnieniu lista zostanie oznaczona napisem „Udostępniona”.\nDwa proste kroki, aby udostępnić listę zakupów — wybierz listę, wybierz sposób udostępniania i gotowe!\nJak odebrać udostępnioną listę zakupów?\nOsoba, która otrzymuje dostęp do czyjejś listy zakupów, ma do wyboru dwie opcje:\nDodać listę do swojej aplikacji i wracać do niej w dowolnym momencie.\nJedynie wyświetlić listę, co nie skutkuje dodaniem jej do aplikacji.\nMamy nadzieję, że nowa funkcja Mojej Gazetki pozwoli Wam na bezpieczniejsze, sprawne i szybkie zakupy!\nPrzeczytaj, jak robić bezpieczne zakupy — wytyczne z 1 kwietnia 2020\nRaport o preferencjach zakupowych Polaków 2019


INFINITY BLOG: Clochee Łagodzący tonik antyoksydacyjny\njustynka ma kota... 21 maja 2014 20:39\nBardzo fajny tonik, podoba mni się jego skład :)\nINFINITY BLOG 21 maja 2014 21:38\nRudaaaaa 21 maja 2014 20:52\nCiekawy produkt :) Bardzo lubię testować nowe toniki, a cena jest bardzo zbliżona do mojego ulubionego toniku z Lusha więc myślę, że w przyszłości się na niego skuszę.\nINFINITY BLOG 21 maja 2014 21:39\nNowinki ciekawią i mnie :) Zachęcam do zaznajomienia się z nim :)\nHexxana 21 maja 2014 20:54\nSkład średnio mi się podoba, ale ważne że Ty jesteś z niego zadowolona. Plus za dozownik, który chętnie widziałabym w Toniku Łagodzącym z P&R. Początkowo miałam na uwadze ten tonik, ale odpuszczam ;)\nINFINITY BLOG 21 maja 2014 21:41\nDlaczego skład średnio Ci się podoba? Dozownik w toniku P&R też nie jest najgorszy, choć faktycznie rozwiązanie w Clochee jest wygodniejsze :)\nHexxana 22 maja 2014 10:55\nPo pierwsze nie do końca rozumiem zabieg wprowadzenia tylu substancji konserwujących, trochę mija się to z celem jak dla mnie. Druga sprawa, bazą jest aloes który niby dobrze toleruję, ale podczas podrażnień nie mogę po niego sięgać także zakup w ciemno dla mnie już nie wchodzi w grę.\nPrzyznam się, że im dłużej używam Toniku z P&R a jest to już n-ta butelka, to tym bardziej mam ochotę wymienić opakowanie :D Do tego nie jest szczelne i na czas podróży ryzykowane jest zabieranie go ze sobą. Polubiłam tego typu dozowniki.\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 15:50\nWszystko rozumiem :) Z tym dozownikiem w toniku P&R nie jest tak najgorzej, dobrze, że nie ma po prostu mega otworu.\nluthienn 21 maja 2014 22:29\nWydajny tonik :) Nie miałam w ogóle styczności z tą marką do tej pory.\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:12\nTonik jest wydajny, to prawda :) Olejek do demakijażu i tonik to moje pierwsze produkty tej marki, także też jestem świeżak.\nJuicyBeige 21 maja 2014 22:36\nMusze sie zapoznać w koncu z ta firma:)\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:13\nKoniecznie :) Tym bardziej, że masz ich na miejscu :)\nIwetto 21 maja 2014 22:37\nNiekoniecznie dla mojej cery, ale pobuszuję na stronie :) Może coś znajdę dla siebie ;)\nPobuszuj, pobuszuj :)\nAnonimowy 21 maja 2014 23:01\nbyłby pewnie ideałem dla mnie:)\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:14\nDo suchej cery nadaje się idealnie, bo nie ściąga :)\nUnknown 22 maja 2014 08:02\nMyślałam, że cenowo wychodzi drożej, a jest tańszy niż PAt&Rub.\nSzukam aktualnie czegoś nowego ...\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:15\nJest tańszy o 5 zł, z tego co kojarzę :)\nPrzemyśl, może akurat byście się polubili.\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:16\nBlack Raspberry 22 maja 2014 11:55\nJa uwielbiam tonik Pat&Rub, ale mam ochotę na coś nowego. Aktualnie rozmyślam o toniku Clarins, ale ten może będzie następny :)\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:17\nTonik PAT&RUB mam aktualnie w użyciu. Zgadzam się z Tobą, jest bardzo przyjemny :)\nKtóra konkretnie wersję Clarins masz zamiar nabyć?\nJak dobrze, że kopiowanie komentarzy przed udostępnieniem weszło mi w krew... Blogger właśnie zjadł moje wypociny. Ale!, na szczęście, moja przebiegłość pomogła mi je uratować :D\nButeleczka i zastosowanie pompki bardzo mi się podobają, w ogóle estetyka Clochee trafia w mój gust :)\nNad pełną wersją tego toniku się zastanowię, mimo iż gliceryny jest tu sporo. Podejrzewam, że po toniku z Dermalogica będę chciała znów sięgnąć po mojego ulubieńca od P&R (taki przeplatany schemat wkradł mi się w pielęgnację :D), lecz Clochee wciągam na listę. Zauważyłam, że to dobra rzecz, gdy przychodzi do zakupów - nie szukam po omacku czegokolwiek w gąszczu ofert, tylko na spokojnie wybieram z swego spisu to, na co mam akurat chęć :)\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:27\nI mnie czasami zdarza się, że mój komentarz zostaje zjedzony :/\nEstetyka Clochee jest bardzo przyjemna, to fakt :) Mam aktualnie w użyciu tonik P&R, przyznaję, jest świetny, choć ten z Clochee bardziej nawilża. Ja spisuję swoją chciejlistę w telefonie, również lubię bardzo taką formę, bo czasem coś człowiekowi uleci, a tu otwierasz listę i wszystko jest :D\nAnia 22 maja 2014 14:02\nOd dawna już nie używam toników na rzecz wody termalnej, ale przyznaję, że ten mnie kusi. Tym bardziej, że sądząc po składzie powinien przypaść mojej skórze do gustu:)\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:28\nMoim zdaniem tonik, to tonik, choć i wody termalne lubię, szczególnie Uriage :)\nUnknown 22 maja 2014 22:29\ncoraz więcej czytam o tej marce i moje zainteresowanie rośnie :) na tonik skuszę się na pewno!\nAguś, marka jest nowa, ale ciekawa moim zdaniem :) Tonik polecam, zwłaszcza, że nam sucharkom służy :)\nLil Oddiette 23 maja 2014 10:12\nNie słyszałam o tej marce, chętnie przejrzę ich ofertę.\nINFINITY BLOG 23 maja 2014 10:29\nZajrzyj, zajrzyj do nich :)\nAnonimowy 25 maja 2014 23:45\nTo prawda,że nie ściąga.Moja skóra jest po nim bardzo elastyczna.Kończę właśnie ten pojemnik i lecę do nich po następny,\nNie dosyć,że dla mnie doskonały,to jeszcze na półce w mojej łazience prezentuje się świetnie.\nINFINITY BLOG 27 maja 2014 14:14\nCieszę się, że tonik Ci odpowiada :) Ja również jestem zadowolona i planuję powrót :)\nhmmm, mam normalną skórę, ale chyba też powinien się nadać?\nINFINITY BLOG 27 czerwca 2014 09:03\nJeśli lubisz, aby tonik lekko nawilżał to powinnaś być zadowolona :)\nOlejek do demakijażu Clochee,a po nim tonik tej marki...lubię ten efekt przed nałożeniem kremu na noc.\nINFINITY BLOG 5 lipca 2014 13:24\nUżywałam tego duetu, także polubiłam efekt jaki dawały na mojej suchej skórze. Powrót na pewno nastąpi. Aktualnie używam toniku PAT&RUB oraz masła do demakijażu z TBS.\nCoraz częściej wpadam na trop marki Clochee.O,o proszę bardzo.Najnowsze Wysokie Obcasy z 5 lipca 2014 str.33\nw podtytule "Więcej i więcej" mowa o pasjonatkach z Clochee.Brawo dziewczyny!!!\nINFINITY BLOG 10 sierpnia 2014 21:03\nJa także podzielam radość nad tym, że nas Polaków również stać na stworzenie czegoś bardzo, bardzo dobrego :)\ntonik z pompką? takiego rozwiązania jeszcze nie widziałam ;)\nINFINITY BLOG 10 sierpnia 2014 21:04\nTak, tonik z pompką :) Rozwiązanie jest bardzo wygodne i zarazem dozuje odpowiednią ilość produktu.\nzdeptany_kwiatuszek 7 września 2014 20:51\na konsystencja tego toniku to... taka normalna 'tonikowa' czy bardziej gęsta? nie spotkałam się z czymś takim do tej pory :D\nINFINITY BLOG 25 października 2014 22:29\nKonsystencja jest normalna, płynna -tonikowa.\nWarto poznać tę propozycję :)\nnie znam tej firmy ale wydaje sie fajne :) ja teraz używam toniku szałwiowego flosleka i również sobie chwalę :)\nINFINITY BLOG 25 października 2014 22:27\nNie znam Twojej propozycji. Aktualnie używam toniku do skóry suchej z Fitomed, również polecam ;)


Trwa promocja firmy Flora "Proaktywnie dla serca 2015", dzięki której zbadasz cholesterol całkowicie za darmo!\nDzięki promocji możesz zbadać swój poziom cholesterolu i nie martwić się o swoje zdrowie!\nAby skorzystać z promocji należy pobrać darmowy kupon na bezpłatne badanie. Kupon uprawnia do badania cholesterolu w ponad 200 miejscach w całej Polsce.\nAby uzyskać kupon należy kliknąć TUTAJ. Po przejściu na nową stronę trzeba wypełnić dane adresowe, na które zostanie wysłany kupon na badanie. W przesyłce dodatkowo otrzymasz materiały dotyczące obniżenia cholesterolu, książkę ze zdrowymi przepisami a także kupon rabatowy na tańszy zakup margaryny Flora Pro Activ w sklepie TESCO\nCzytano 2746 razy


Legislacja ROK 2007 NR 111 POZ 72 - Dziennik urzędowy UE - e-prawnik.pl\ne-prawnik.pl Dokumenty Legislacja Rok 2007 Nr 111Po 72\nLegislacja ROK 2007 NR 111 POZ 72\nTreść dokumentu: Legislacja ROK 2007 NR 111 POZ 72\nDECYZJA RADY z dnia 16 kwietnia 2007 r. w sprawie mianowania do Komitetu Regionów zastępcy członka z Włoch (2007/260/WE)\nArtykuł 1 uwzględniając Traktat ustanawiający Wspólnotę Europejską, w szczególności jego art. 263, Niniejszym na stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów na pozostały okres kadencji, to znaczy do dnia 25 stycznia 2010 r. zostaje mianowana: pani Carmela CASILE, Consigliere comunale di Giaveno (Torino) na miejsce pana Alberto ZANA. Artykuł 2\nNiniejsza decyzja staje się skuteczna z dniu jej przyjęcia. Sporządzono w Luksemburgu, dnia 16 kwietnia 2007 r. W imieniu Rady\nJedno stanowisko zastępcy członka Komitetu Regionów zwolniło się w związku z rezygnacją pana Alberto ZANA,\nLegislacja ROK 2007 NR 111 POZ 72 - pozostałe dokumenty


Busca Bíblica: Sługa - Página: 1 - Biblia Tysiąclecia - Bíblia Católica Online\nEncontrados 228 resultados para: Sługa\nrzekł: Niech będzie przeklęty Kanaan! Niech będzie najniższym sługą swych braci! (Księga Rodzaju 9, 25)\nA potem dodał: Niech będzie błogosławiony Pan, Bóg Sema! Niech Kanaan będzie sługą Sema! (Księga Rodzaju 9, 26)\nNiech Bóg da i Jafetowi dużą przestrzeń i niech on zamieszka w namiotach Sema, a Kanaan niech będzie mu sługą. (Księga Rodzaju 9, 27)\nI mówił: Ponieważ nie dałeś mi potomka, ten właśnie zrodzony u mnie sługa mój, zostanie moim spadkobiercą. (Księga Rodzaju 15, 3)\nOdpowiedział mu sługa: A gdyby taka kobieta nie zechciała przyjść ze mną do tego kraju, czy mogę wtedy zaprowadzić twego syna do kraju, z którego pochodzisz? (Księga Rodzaju 24, 5)\nWtedy sługa położył rękę pod biodro Abrahama, pana swego, i przysiągł, że spełni, jak mu powiedziano. (Księga Rodzaju 24, 9)\nSługa ów zabrał z sobą dziesięć wielbłądów oraz kosztowności swego pana i wyruszył do Aram-Naharaim, do miasta, w którym mieszkał Nachor. (Księga Rodzaju 24, 10)\nI zaczął mówić: Jestem sługą Abrahama. (Księga Rodzaju 24, 34)


Gramy z Orkiestrą! | SlovVine\nButelka wina Starej Winorośli projektu Oskara Kogoja, fot. Domen Grögl, źródło: TIC Maribor\nChyba nie ma drugiego takiego fenomenu na świecie jakim jest Wielka Orkiestra Świątecznej Pomocy. Jeszcze jako nastolatek w harcerskim mundurze i berecie na głowie zbierałem pieniądze jako wolontariusz. Na emigracji co roku robimy z żoną przelew na konto Fundacji. Jurek Owsiak dokonał rzeczy niesłychanej w historii Polski i należą mu się za to największe słowa uznania.\nOd samego uznania konto Fundacji jednak nie zyska. Sam, na emigranckim chlebie, też raczej nie byłbym w stanie wiele zmienić. No chyba, że popuści się wodze wyobraźni. Wówczas nie ma rzeczy niemożliwych. Ach! Gdybym tylko miał jakąś cenną, unikalną rzecz, aby ją oddać na aukcję Orkiestry… Na przykład wino z najstarszej na świecie winorośli (Stara trta). Niestety, Słoweńcy wolą nim honorować cesarzy, papieży czy gwiazdy Hollywoodu. W takim towarzystwie o polskim blogerze nikt nawet nie pomyśli. I nawet tytuł Winiarskiego Blogu Roku niewiele tu pomoże.\nŚmiałe marzenia i brutalna rzeczywistość. Choć czasem los się delikatnie uśmiechnie. Kilka zbiegów okoliczności w takim małym kraju jak Słowenia daje iskierkę nadziei. Następnie kilka kilometrów wydeptanych na korytarzach prowadzących do gabinetów Ważnych Ludzi. Kilkadziesiąt maili bez odpowiedzi i podobna ilość nieodebranych telefonów. Pisma, listy i spotkania. Wreszcie przychodzi decyzja: burmistrz Mariboru wesprze darem wina ze Starej Winorośli Wielką Orkiestrę Świątecznej Pomocy!\nWidok na Lent w Mariborze, fot: Dražen Štader, źródło: slovenia.info\nPo raz pierwszy w historii ta niepozorna buteleczka będzie licytowana na aukcji! Stara Winorośl ma już ponad 400 lat i w sumie nie wiadomo, jak długo będzie jeszcze owocować. Ostatni sezon był rekordowy, roślina dała 107kg owoców. Zwykle zbiera się około 40-50kg. Choć tegoroczny rekord jest dobrą wiadomością, to mnie osobiście trochę niepokoi. Ogromny wysiłek nie pozostaje przecież bez wpływu na stan rośliny. Choć opiekun winorośli Stanislav Kocutar zapewniał mnie, że staruszka jest we wspaniałej kondycji, to pytanie o jej możliwości dalszego owocowania wciąż się pojawiają w słoweńskich rozmowach. Oby polska aukcja nie okazała się ostatnią…\nTak czy inaczej, okazja do nabycia wina Starej Winorośli prędko się nie powtórzy. No chyba, że komuś lśni na horyzoncie nowe konklawe albo koronacja. Aukcja jest organizowana przez Sztab WOŚP Kraków 10 stycznia 2020 w krakowskim Hotelu Apis. W inicjatywę szczerze włączył się na polskiej stronie Radek Froń (blog paragrafwkieliszku.pl) za co jestem mu niezmiernie wdzięczny.\nMam nadzieję, że dzięki temu darowi konto Fundacji wzbogaci się o ładną sumę. Siema!\nThis entry was posted on 19 grudnia, 2019 by dburaczewski in Aktualności and tagged aukcja, butelka wina, Maribor, modra kavčina, oskar kogoj, slovenija, stara trta, stara winorośl, Styria, Słowenia, unikalne wino, wino, wosp, wosp2020, žametna črnina, žametovka.


Białe, uniwersalne listwy przypodłogowe AVIA od marki Arbiton | Budujemy Dom\nNawet najpiękniejsze panele podłogowe nie będą dobrze wyglądać, gdy nie będzie im towarzyszyć odpowiednio dobrana listwa przypodłogowa. I wcale nie musi być dobrana pod kolor podłogi. Obecnie najpopularniejsze są białe i antracytowe.\naktualizacja: 2021-09-30 05:03:46\nListwy podłogowe najczęściej są stosowane po to, by zakryć szczelinę dylatacyjną. Przy montażu paneli podłogowych zostawiamy przy ścianie wolną przestrzeń, dzięki której podłoga ma szansę "pracować", nie powodując uszkodzenia, lub wypięcia z zamków poszczególnych paneli. Nieestetyczną szparę zakrywa się właśnie listwą przypodłogową, która stanowi idealne łączenie podłogi oraz ściany. Dobrze dobrana zakrywa wszystkie mankamenty i sprawia, że pomieszczenie wygląda bardzo ładnie.\nListwy przypodłogowe poza walorami estetycznymi pełnią także istotne funkcje użytkowe. Zabezpieczają ścianę przed przypadkowym pobrudzeniem albo uszkodzeniem, które może zdarzyć się podczas odkurzania, czy mycia podłogi. Poza tym amortyzują uderzenia i zabezpieczają ściany w najbardziej wrażliwych miejscach - tuż przy podłodze.\nPrzykładem doskonałej i uniwersalnej listwy przypodłogowej jest listwa AVIA od marki Arbiton. Wyróżnia się perfekcyjnym, prostym kształtem oraz gładką strukturą. AVIA dzięki zastosowanej technologii łączy elastyczność i wodoodporność z doskonałym dopasowaniem do każdej podłogi. Jest to także produkt opatrzony logo PVC-Free™, a zatem nie zawiera polichlorku winylu.\nDzięki uniwersalnej charakterystyce listwa ta pasuje do każdej podłogi winylowej i laminowanej. Kształt i kolor dobrze komponuje się z każdą podłogą, dzięki czemu zawsze mamy pewność, że listwa będzie dobrze dobrana. AVIA dostępna jest w dwóch kolorach - białym oraz antracytowym oraz dwóch wysokościach (60 i 80 mm). Nowa listwa AVIA powstała, aby nie dokonywać wyboru między designem, a użytecznością. Dzięki gładkiej powierzchni brud nie wnika w nią i jest ona łatwa w czyszczeniu. Dodatkowym atutem tego produktu jest szybki montaż na klej z którym poradzi sobie każdy, nawet amator. To listwa, którą swobodnie, bez ryzyka możemy kupić przez Internet.\nJej uniwersalność sprawia, że pasuje do każdej podłogi. Dodatkowym atutem jest niewielka długość (2 m). Dzięki niej nie tylko będzie mniej odpadów, ale także oszczędza się na kosztach transportu.\nPoprzedni materiał Certyfikat Blue Angel dla produktów Arbiton\nNastępny materiał Nowa strona internetowa Arbiton\nGaraż blaszany przygotowanie podłoża\nPrzerwa między dolną ościeżnicą okna, a gotową posadzką\nJednym z najczęściej pojawiających się zagadnień podczas inwestycji, budowy czy remontu jest kwestia – jaka deska na podłogę jest najlepsza? Obecnie...\nElastyczne podłogi PURLINE - rozwiązanie dla wymagających użytkowników\nNa atrakcyjność i jakość aranżacji składa się nie tylko wygląd. Duże znaczenie ma także jakość materiału - wówczas mamy pewność, że produkt będzie...\nJak należy montować parkiet?\nMontaż parkietu wymaga nie tylko wprawy i staranności, ale także dużo czasu i sporych nakładów.


Symbol: 415779 CWU0J-1000\nCzarna torba na ramię, model 'Monogram' Saint Laurent. Wykonana ze skóry o gładkiej fakturze. Zamykana na magnetyczny zatrzask. Z przodu logo marki w kolorze złotym. Wewnątrz kieszeń zamykana na zamek i cztery miejsca na karty. Długi, skórzany, odpinany pasek na ramię przeplatany łańcuchem.


Destiny The Taken King - Poradnik do trofeów | Poradniki do trofeów\nDestiny The Taken King – Poradnik do trofeów\nCategoryPoradnikPosted on 15 stycznia 2016 3 lipca 2017 AuthorPatrickoLeave a comment\nPisany pod wersję Destiny The Taken King (patch 2.1.0)\nTrudność 100%: 6/10\nIlość trofeów: x2 / x8\nNajtrudniejsze trofea: Long Live the King\nMinimalna ilość przejść: 2 (Raid na Normal oraz Hard)\nCzas do zdobycia 100%: 20+ godzin (kwestia ogarnięcia raidu)\nDodatek TTK wywrócił całą grę do góry nogami. Sporo zmienił, wniósł wiele nowego i ogólnie został bardzo dobrze przyjęty przez społeczność. Bungie uczy się na błędach, szkoda tylko że w tak wolnym tempie.\nUkończ questa „The Taken King”.\nUkończ questa „The Court of Oryx”.\nUkończ questa „The Old Hunger”.\nUkończ questa „Echoes of Oryx”.\nUkończ questa „The Stormcaller’s Path”.\nUkończ questa „The Sunbreakers’ Challenge”.\nUkończ questa „The Nightstalker’s Trail”.\nUkończ questa „The Wolves of Mars”.\nUkończ raid „King’s Fall”.\nUkończ raid „King’s Fall” na poziomie Hard.\nRóżnica na HARD – podczas stania w plamie i strzelania do Golgorotha jedna z osób dostaje debuff „Unstable Light” (ekran robi się zielony). Ta osoba musi natychmiast ucieć jak najdalej od reszty, ponieważ w okół niej będzie wybuch, który zabija każdego w pobliżu.\nCategoriesPoradnikTagsdestiny, Poradnik, ps4, the taken king, trofea\n← Previous Previous post: Grand Theft Auto V (GTA5) – Poradnik do trofeów\nNext → Next post: Killzone: Shadow Fall – Poradnik do trofeów


WIDEO] Szwecja: imigranci atakują w Burger Kingu, czyli obrazek z życia... - Wykop.pl\nPiękna ta nowa Europa ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@MorzeNiczyje: Taka nie za europejska ( ͡° ͜ʖ ͡°)\nZa 20 lat trzeba będzie zamykać granice\n@Spejsonik: Dania już zamknęła.\nmatisynjanusza 4 dni temu\n@Spejsonik: W 2045 statuetkę Złotego Smoka na Międzynarodowym Konkursie Filmowym w Krakowie wraz z główną nagrodą pieniężną 200 złotych polskich (równowartość 200 tys. USD lub 20 milionów zdewaluowanych Nowych Euro) otrzymał film szwedzkiego reżysera ,,300 mil do nieba" o szwedzkich dzieciach uciekających do Polski.\nbornTOtrip 4 dni temu via iOS\n@Spejsonik: Już trzeba zamykać i strzelać do tego czarnego syfu\nperzot405 4 dni temu\npiotrpiotrpiotr 4 dni temu\n@perzot405: Powiedz, prosze, ze to fejk/fotomontaz... Podaj zrodlo.\n@piotrpiotrpiotr: Tak, to fotomontaż. W oryginale jest "my door is open for refugees". Ale nikt nie zabrania wpisać tam co chcesz i zrobić z tego śmieszny mem internetowy.\n@Pepe2610: zdzwiwiłbyś się.\n@perzot405: bo normalny facet nawet by nie zauwazył tego kaszalota\nClint_Westwood 5 dni temu\n95% gwałtów w Szwecji popełnianych jest przez imigrantów. Chcącemu nie dzieje sie krzywda.\nAnakinSkyworker 4 dni temu\n@Clint_Westwood: Volenti non fit iniuria\n@Clint_Westwood: czy zaproszenie dotyczy Polaków? ( ͡º ͜ʖ͡º)\n@szkorbutny: Różnica polega na skali i motywacji. W małej skali imigranci z odległych kultur integrują się. Nie mają za bardzo wyboru. Bez socjalu, muszą pracować. W dużej skali tworzą własne getta i jeśli istnieje duża pomoc socjalna - nadużywają jej. Nie wspominając o głosowaniu na opcje polityczne, które ten stan podtrzymują.\n@wscieklazielonka: zupełnie jak Żydzi ¯\__(ツ)_/¯\nWhite_Knight_Rep_Dill 4 dni temu\n@Clint_Westwood: masz stare dane, teraz 105% gwałtów jest popełnianych przez imigrantów\nruddie 5 dni temu\nchcieli, mają - trzeba będzie pomyśleć o jakiś wizach dla bardziej opalonych Szwedów, Niemców, Francuzów, Holendrów, Belgów itp. itd.\nChcieli to mają. Podobno sobie chwalą. Dotąd bardzo nudno było w Szwecji a teraz przynajmniej coś się dzieje.\n@ruddie: odrazu komory im\nBuduj rasistowska swinio ;) dla bardziej polskich nie wprowadzili w angli to teraz tez nie wprowadz\n@Jego_Stara: nawet po Polsku nie umiesz dziecko pisać.\nDotąd bardzo nudno było w Szwecji a teraz przynajmniej coś się dzieje.\n@Forex2015: I szwedki rodzą dzieci już nie takie blade ( ͡° ͜ʖ ͡°)\n@Forex2015: cotygodniowe fajerwerki, kiełbaskę przy samochodzie można usmażyć, sielanka można powiedzieć\nNowy lektor tvpis 7325\nZapomniana obietnica. Kwota wolna od podatku jedna z najniższych w Europie 4841\nPodczas blokowania torów kolejowych górnicy używali atrap ładunków wybuchowych 4076\nTVP „myli” lekarzy w głównym wydaniu Wiadomości. 3859\nPierd....nąć ci? Odejdź k.... pajacu, k...wo ty jeden 3441\nKolejny polski absurd, raka prostaty będziesz leczył na etapie z przerzutami 3166\nPoniedziałkowe dmuchanko - taka sytuacja 2900


Syreni obraz - Page 2\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 26.08.17 23:52\nOliver poczuł na języku cierpki smak eliksiru, ale jego efekty zaczęły być widoczne dopiero po kilku przedłużających się w nieskończoność sekundach. Coś zaburczało mu porządnie w brzuchu i poczuł lekkie mdłości, a potem, miast przybrać barwę otoczenia, zaczął znikać!\nJego ciało niebezpiecznie szybko stało się przezroczyste, jakby nagle nałożył na siebie pelerynę niewidkę. Fizycznie czuł tylko swoją lewą nogę i prawą rękę, ale reszta jakby wyparowała. Działaniu eliksiru oparły się jedynie oczy, brwi i cała prawa dłoń - nie tylko Valerij mógł je zobaczyć, ale i także ludzie dookoła nich.\n| Efekt wypicia eliksiru będzie trwał trzy tury, potem ciało Olivera wróci do normy i będzie czuł tylko lekkie mdłości przez następną godzinę.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 08.10.17 23:28\nLudzie lubili, jak się ich doceniało. Valerij nie był wyjątkiem. Przyjemność sprawiało mu, gdy chwalono jego umiejętności, zalewano falami nieco niezdrowej wdzięczności łechtającej jego alchemiczne ego. To było potrzebne każdemu naukowcowi - dawka tego rodzaju motywacji. Valerij niczym pączek opływał w tym maśle z podekscytowania Botta, karmiąc się tą jego ciekawością i podekscytowaniem. Podsunął mu więc gratisową fiolkę i patrzył jak ten opróżnia jej zawartość. w głowie już sobie wszystko układał. Niemalże słyszał zaskoczenie, a potem euforię Oliviera. Przytknął więc do ust swój napitek, chcąc za pozować, ze niby to małe piwo, tak po prostu kogoś zniknąć. Nie takie rzeczy się robiło. Hehehe.\nCoś jednak poszło nie tak. Chłopak przed nim, po opróżnieniu szklanej próbówki co prawda zniknął, lecz...no jednak nie tak do końca - alchemik wciąż był wstanie patrzeć i widzieć jego oczy. Właściwie to tak konkretniej to lewitujące gałki nad którymi wyginały się brwi.\nValerij sam naciągnął i niemalże złączył swoje własne w geście głębokiej konsternacji. Nie opluł się i nie zakrztusił z wrażenia, co to to nie. Przełknął trunek do końca, syknął, przetarł rękawem wąs, a potem zmrużył ślepia i wpatrując się w te WIDZIALNE oczy swojego towarzysza stwierdził rzecz oczywistą.\n- Olie, nie wpadnij tylko w panikę - coś poszło chyba nie do końca tak jak powinno - zapowiedział ze stoicyzmem, pozwlając na to by palce jego dłoni wplątywały się w brodę bo tak ją sobie mimowolnie zaczął gładzić. To stymulowało myślenie. Dolohov bardzo bowiem mocno zaczął się zastanawiać, czy tak się rzecz miała z powodu tego, ze Bott był metamorfomagiem. Rosjanin nigdy jednak nie natknął się nigdzie na wzmiankę, że metamorfomagowie są uczuleni na eliksir kameleona. Hm... Cmoknął powietrze - O, i rękę ci jedną oszczędziło. Dziwne...to znaczy - ciekawe. - poprawił się, zdając sobie sprawę, że dla większości nie-alchemików ciekawiej brzmi lepiej niż dziwnie, niebezpiecznie, śmiertelnie.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 14.07.18 22:22\nNie znosiła tego miejsca, ale niestety sytuacja zmusiła ją do podjęcia lichej, podrzędnej posady w tym jeszcze bardziej lichym i szemranym przybytku. Gdyby tylko miała lepszy wybór, jej noga nie postanęłaby tu – na pewno nie w charakterze pracownicy. Niestety jako uboga dziewczyna z Doków pochodząca z rodziny z problemami nie miała imponujących perspektyw, zwłaszcza że jej oceny w Hogwarcie nigdy nie były dobre, więc nie mogły jej zagwarantować wybicia się ponad środowisko, w którym wyrosła. W każdym razie – jeszcze nie teraz, ale zamierzała wypatrywać swojej szansy na lepszy los, okazji, która pozwoli jej się stąd wyrwać. Może uda jej się załapać na któryś ze statków przybijających do dzielnicy portowej i udać się w jakąś daleką krainę?\nNa razie pozostawało to sferą marzeń, ale pracowicie zbierała knuty mające umożliwić tą upragnioną ucieczkę. Niestety oznaczało to konieczność pracy w „Parszywym pasażerze”; mimo że nie była zbyt ładna, i tak często czuła na sobie męskie spojrzenia podchmielonych typów i słyszała zaczepki. Nie inaczej było dzisiaj, kiedy przemierzała śmierdzącą alkoholem i męskim potem salę, niosąc kolejne kufle oraz szklanice z wysokoprocentowymi trunkami.\nAle wtedy, niosąc od strony baru kolejną tacę z trunkami, nagle zobaczyła coś bardzo dziwnego – jeden z mężczyzn przy stoliku, który właśnie mijała, dosłownie zniknął – ale nie całkiem. Mogła dostrzec unoszące się w powietrzu brwi i oczy oraz spoczywającą na stoliku dłoń, która zdawała się nie łączyć z ciałem. Tylko te unoszące się w powietrzu oczy i brwi...\nZanim zdążyła się opanować, krzyknęła głośno i odruchowo się cofnęła. Sfatygowany do granic możliwości obcasik w starych, rozklejających się butkach ugiął się pod nią i zachwiała się, tracąc równowagę. Taca w jej dłoniach pomknęła w górę, podobnie jak dwa kufle, które niosła. Jak w zwolnionym tempie zobaczyła, jak naczynia lecą do góry, a potem z hukiem spadają. Jedno upadło na stolik siedzącego kawałek dalej jegomościa o potężnej posturze, zalewając go spienionym piwem, a drugie rozbryznęło się wokół nich, ochlapując drugiego z mężczyzn siedzących przy stoliku z wiszącymi w powietrzu oczami i brwiami. A pośród tego zamieszania stała ona, niepozorna, młoda dziewczyna wpatrująca się ze zdziwieniem i strachem w scenę, której była świadkiem.\n- Ja... eee... bardzo przepraszam – rzuciła, przepraszając za rozlanie piwa. – Ale to... On zniknął! Tylko dlaczego? To... to wygląda strasznie – wybąkała po chwili, zastanawiając się, czy mężczyźnie stało się coś poważnego i czy to zostanie tak na zawsze. Może jego towarzysz wiedział, co tu się stało i dlaczego jego kompan zniknął? Nie wyglądał na przerażonego. W tej chwili to zaabsorbowało ją na tyle, że nawet nie myślała o tym, że pewnie dostanie solidną reprymendę od barmana, może nawet zostanie wylana na zbity pysk.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 05.08.18 15:41\nJego spokój nie do końca się udzielił młodemu lichwiarzowi. A przecież Dolohov się tak bardzo starał! Naprawdę próbował go przekonać, że nie ma powodów do paniki. To znaczy, gdyby eliksir nie był jednym z tych z kategorii których efekt wyparowywał z czasem to wówczas niepokój mógłby być zasadny. A tak? A tak to wszystko powinno minąć w przeciągu chwili. ta jednak zaczynała się niebezpiecznie przeciągać. Do tego stopnia, że i Rosjanin ze stoickiego spokoju zaczął przechodzić w stan lekkiego zmartwienia.\nPodskoczył przestraszony nagłą reakcją kobiety której w żaden możliwy sposób w porę nie dostrzegł przez to swoje zaoferowanie stanem Botta. W odruchu wyciągnął przed siebie rozczapiżone dłonie tak, jakby próbował uspokoić spłoszone zwierze, którego rolę w tym objęła biedna kobieta. W tym samym czasie zadział się niekontrolowany chaos - piwo uniosło się w powietrze by zaraz potem nie stawiając oporu grawitacji runąć w dół. Oczywiście nie dało się uniknać rozchlapania, które w tym całym nieszczęściu pominęło Valerija. Potem nastało tych kilka sekund spokoju trwających trzy uderzenia serca po których alchemik wydusił prostą prośbę:\n- Proszę nie krzyczeć... - trochę po czasie, jednak liczył się gest - Bott, nie patrz tak na panią. Pójdź może...doprowadzić się do porządku. Popatrz tylko jak wyglądasz - zasugerował mu Valerij i tak poza tym to co z tego, że tak właściwie ten był niewidziany! To była taka aluzja do tego by może spróbować faktycznie zniknąć wszystkim z oczu bo ten cały harmider nieco skupiło spojrzenia wszystkich tu zebranych na właśnie stoliku przy którym siedział Dolohov.\n- Nic się nie stało... - zapewnił zapewnił nieśmiało - To, to chwilowe. Nic mu nie będzie - miał przynajmniej taką nadzieję - Proszę mi wierzyć na słowo. Prawdopodobnie się czymś struł. To nie powinno być nic poważnego. Nie wyglądał żeby to go bolało... - przynajmniej nie wydawał żadnych dziwnych dźwięków - Ale jeśli jednak to macie tu może na zapleczu jakieś eliksiry pierwszej pomocy? - trochę zwątpił w swoje dzieło.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 06.08.18 18:03\nNiespodziewany widok ją spłoszył, bo nie co dzień widziała unoszące się w powietrzu części ciała. Choć jako czarownica żyjąca w takim miejscu jak Doki powinna przywyknąć do wielu dziwnych rzeczy. W tej spelunie bywali bardzo różni ludzie i musiała się uodpornić na wiele ich zachowań. Miałaby jeszcze gorzej, gdyby była pięknością o bujnych kształtach, na szczęście wyglądała dość nieciekawie i nijako z tą swoją drobną, patykowatą sylwetką i włosami mysiego koloru, które smętnie wisiały wokół twarzy. Łatwo ginęła w tłumie, zwinnie przemykała między stolikami, roznosząc kufle, zbierając knut do knuta, marząc o lepszym życiu. Marzeń nikt jeszcze nie zabronił, nawet jeśli wielu uważało, że stąd nie ma ucieczki, że kto się tutaj rodził, w jednej z tych biednych portowych rodzin, tutaj też umierał, wcześniej lub później.\nByć może nic by się nie stało i złapałaby równowagę, gdyby nie zdradził jej uginający się obcasik w starych butkach, które dawno powinna wyrzucić, gdyby nie to, że nie było jej stać na lepsze. Wygiął się pod nią, przez co straciła równowagę i taca poleciała w powietrze wraz z zawartością, rozbryzgując wokół spienione piwo, przez co woń alkoholu w powietrzu tej sali przybrała na sile, a klienci wpatrywali się w nią ze złością. Usłyszała gdzieś w tle „ty niezdaro!” i inne mamrotane pod nosami pogróżki i wyzwiska, ale jej spojrzenie wciąż spoczywało na stoliku, przy którym siedziało dziwne zjawisko oraz jego towarzysz. Wielu patrzyło teraz w ich stronę, na dziewczynę i stolik, przy którym się zatrzymała, na unoszące się w powietrzu oczy i dłoń.\n- Czyli to... minie? – zapytała. Powinna pilnować swojego nosa i nie interesować się, to w końcu nie jej sprawa, nie jej problem. Chyba, że struł się czymś zjedzonym lub wypitym tutaj, wtedy to problem wszystkich pracowników, bo mogli mieć kłopoty, jeśli takie sytuacje będą się powtarzać, i nikt nie będzie chciał tu przychodzić w obawie że skończy tak jak ten nieszczęśnik tutaj. – Ale to... nie stało się po tutejszym alkoholu, prawda? – zapytała cicho, tak, żeby inni klienci tego nie słyszeli, ale wokół panował gwar, niektórzy wciąż pomstowali na rozlane piwo, i było kwestią kilku chwil, aż barman tu przyjdzie, rzuci jej szmatą w twarz i nakaże tu posprzątać. – Mamy tu tylko proste środki na kaca – odpowiedziała; nie było jej wiadomo o niczym konkretniejszym, nie byli w końcu apteką, a podrzędną speluną. Nie miała pojęcia, czy coś mogła zrobić, więc pozostawało raz jeszcze przeprosić wszystkich wokół za swoją niezdarność i rozlanie piwa.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 06.08.18 23:31\nValerij nie chciał robić kłopotu sobie, a co dopiero biednej kobiecie. Zawsze był cichy, starał się żyć na uboczu nie zawadzając nikomu swoja dziwnością. Zresztą i tak też nie do końca swobodnie czuł się na powierzchni, wśród ludzi. Oczywiście nie oznaczało to, że był jakimś dzikusem. Umiał i od czasu do czasu lubił pokazać się w arze, wypić jakiś mocniejszy alkohol. Zawsze jednak w towarzystwie do którego przywykł - brata oraz ich bandy czy też właśnie Oliviera, który miał bardzo zabawny sposób bycia. Dolohov naprawdę nie chciał mu sprawić kłopotu i niepotrzebnie uatrakcyjniać je jeszcze bardziej. Stało się jednak, a on zaczął się zastanawiać, jak bardzo poważny było to do czego przyłożył fiolkę. Do tego czuł się zobowiązany pomóc kobiecie, którą wystraszył efekt jego eliksiru. Już teraz czuł się niezręcznie, zakłopotany i po prostu głupio na myśl, że dziewczyna może mieć kłopot z jego winy.\n- Nie przejmuj się - szepnął niepewnie, gdy w tle ktoś wcale nie zwracał uwagi na konwenanse i obrażał kobietę - To nie twoja wina. Miałaś prawo zostać zaskoczoną. - usprawiedliwił ją. Co prawda tylko przed nią samą i nim, bo nie miał odwagi podnieść głosu lecz to było już coś - Tak, powinno minąć. Mam nadzieję... - Zasępił się potem trochę - Nie, raczej nie. Nie jestem magilekarzem ale to...to mi wygląda na jakieś magiczne uczulenie bądź przeziębienie - nie miał również odwagi przyznać się, że to on był winny całego zamieszania więc kłamał czując, jak ze stresu zaczynają pocić mu się ręce - Mam nadzieję, że nie będzie miała panienka dużego kłopotu przez mojego przyjaciela...Ja go zaraz spróbuję stąd zabrać. Najmocniej przepraszam - Mruknął nerwowo zaraz dobywając sakiewki zostawiając całego galeona napiwku, po czym dość niezgrabie zaczął się przeciskać przez barowy tłum w poszukiwaniu Olivera. Było to dość kłopotliwe biorąc pod uwagę jego pół przezroczystość. Nie tracąc czasu opuścił następnie czym prędzej deski tego lokalu ciągnąc Botta do swojej pracowni i obiecując mu naturalnie naprawę oraz zniżkę na kolejne zamówienie.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 07.08.18 0:40\nNie chciała mieć kłopotów. Oczywiście, wiedziała że będzie musiała wysprzątać bałagan i przeprosić klientów, bo to była jej wina, że do tego doprowadziła. Ale nie chciała, żeby okazało się, że klienci truli się czymś podawanym tutaj, bo to nie wróżyłoby dobrze interesowi, a więc także jej pensji. A kto przyjąłby ją w jakimś bardziej normalnym zajęciu? Może gdyby była śliczna i utalentowana, ale była tylko biedotą w znoszonych, sfatygowanych ubraniach, o nijakim wyglądzie i niezbyt wielu przydatnych w życiu talentach. Już w Hogwarcie zawsze egzystowała na marginesie szkolnej społeczności, nie mając wielu znajomych ani nie będąc ulubienicą nauczycieli, kiedy psuła nawet proste uroki, a podczas lekcji transmutacji niechcący przetransplantowała własne uszy na mysz, którą miała zmienić w kielich.\nMężczyzna sprawiał dość miłe wrażenie jak na klienta tego miejsca. Nie wyglądał jak ordynarny, zapijaczony flejtuch gotowy obrzucić ją stekiem wyzwisk. Próbował wyjaśnić sytuację dość kulturalnie i grzecznie; rzadko kiedy ktoś tutaj odnosił się do niej w taki sposób. Rzadko kto w ogóle był dla niej miły i przejmował się jej samopoczuciem, więc tym bardziej była zaskoczona, kiedy zamiast obelg spotkały ją takie słowa. Otworzyła nieco szerzej oczy, wciąż się w niego wpatrując.\n- Tak, tak... Dobrze. Proszę mu pomóc, ja posprzątam ten bałagan tutaj – powiedziała cicho. Kiedy podał jej monetę, całego galeona (a niestety rzadko widywała galeony, częściej z wielką łaską rzucano jej parę knutów), porwała go i dyskretnie schowała, by nie odebrał jej go barman, który już szedł w tę stronę, patrząc na nią gniewnie. – Dziękuję – szepnęła jeszcze do miłego nieznajomego, który tymczasem zabrał swojego strutego czymś na wpół niewidzialnego kompana. Ciekawe, czy uda mu się go doprowadzić do normalnego stanu? Nie znała się na chorobach, jej samej nie zdarzyło się nagle tak na wpół zniknąć.\nOdprowadzała ich chwilę wzrokiem, podczas gdy do niej dotarł barman i rzucił jej szmatę, warcząc, żeby wytarła rozlane piwo ze stolików i podłogi. Tak też zrobiła, uwijając się szybko z robotą, czując na sobie spojrzenia i starając się nie zwracać na to uwagi. Dzień jak co dzień w tej marnej robocie.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 11.01.19 20:54\nSpojrzenie Fenrira zdawało się kpić sobie ze mnie w ciszy, gdy raz po raz przemierzałem pokój sfrustrowany szukając dla siebie zajęcia. Przerzucałem karki leżących na półkach książek, układałem raz po raz wszystko na biurku, wracałem wzrokiem do zbitka starych notatek wciśniętych na co dzień w głąb szuflady, jednak nic nie potrafiło mnie uspokoić i zdusić palącego wręcz uczucia osamotnienia i braku przynależności. Nienawidziłem tego, nie chciałem borykać się z takimi nastrojami dobrze wiedząc, że użalanie się nad sobą niczego nie zmieni w moim życiu, jednakże bywały takie dni, jak ten dzisiejszy, gdy już od rana wiedziałem, że przegram sam z sobą. Nie miałem żadnego zlecenia, nie miałem niczego co pozwoliłoby mi oderwać się od ponurych myśli przez co wszystko eskalowało szybko, aż do momentu gdy poderwałem się z łóżka i wściekle cisnąłem tomiszczem w stronę uporządkowanego idealnie biurka. Niespodziewany hałas przestraszył przysypiającego w klatce sokoła, który wyrwany z letargu skrzeknął z oburzeniem strosząc pióra.\nWestchnąłem ciężko łapiąc za wiszącą na krześle kurtkę, to zdecydowanie nie był mój dzień. Nie potrafiłem znaleźć miejsca dla siebie, nie widziałem więc lepszego wyjścia od opuszczenia mieszkania nim w kolejnym przypływie gniewu postanowiłbym zniszczyć coś z i tak nielicznego dobytku. Przed wyjściem otworzyłem jeszcze okno pozwalając sokołowi na rozprostowanie skrzydeł na świeżym powietrzu, po czym sam ruszyłem przejść się ulicami Londynu. Nie obrałem żadnego konkretnego kierunku, nie czułem potrzeby wybrać się w żadne miejsce, chciałem po prostu rozładować emocję przez choćby odrobinę wysiłku fizycznego. Żwawy krok i chłód na twarzy wydawały mi się wszystkim czego potrzebowałem, jednak zmieniłem zdanie, gdy po dłuższej chwili wędrówki mój wzrok zatrzymał się na chwilę na kołyszącym się na wietrze szyldzie, a w nos uderzył ostry odór zwietrzałego alkoholu, krwi i dymu papierosowego. Zatrzymałem się odruchowo wbijając wzrok w drzwi przybytku, jeszcze pół roku temu zapewne bez chwili namysłu przekroczyłbym próg takiego miejsca, okolica wydawała się dość parszywa, a zapachy drażniące nos wyraźnie sugerowały jakiego typu to lokal, w takich jak ten dobiłem wielu targów. A także złamałem parę kości w gwałtownej szarpaninie. Odruchowo uśmiechnąłem ironicznie w odpowiedzi na napływające wspomnienia, by następnie, po krótkiej chwili wahania, ruszyć w stronę wejścia. Nie miałem nic do stracenia, w takim miejscu i tak nie trafiłbym na nikogo znajomego, a miałem szansę odpocząć od myśli przytłoczony hałasami i otumaniony tanim whisky. Czy nie było to najlepsze rozwiązanie na trawiące mnie zmartwienia?\nPo wejściu szybko skierowałem się w stronę barmana, zamówiłem kufel alkoholu, po czym rozejrzałem się po lokalu szukając wśród tłumu możliwej oazy samotności. Mój wzrok przyciągnął obraz syreny obok którego stał pusty stolik, nie myśląc więc więcej skierowałem się w tamtą stronę.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 11.01.19 21:43\nŁomotanie pięścią w drzwi pokoju siódmego urągało jej wszelkiej godności, lecz była zdesperowana, jak zwykle, gdy chodziło o niego. Zbyt wiele gorzkich słów padło między nimi, a Caley znalazła się w bagnie tak wielkim, że nie potrafiła wyjść z niego bez czyjejś pomocy. Czuła upokorzenie rozlewające się po całym ciele, od czubka głowy aż po same pięty; zacisnęła zęby i pukała dalej, lecz w środku najwyraźniej naprawdę nikogo nie było. Warknęła pod nosem, rzuciła kilka norweskich przekleństw i na moment oparła czoło o drewniane drzwi. Starała się uspokoić oddech, ale jej serce biło zbyt szybko, a nerwy targały wątłym ciałem. Nienawidziła go, czasem tak bardzo go nienawidziła.\nZrezygnowana odpuściła wreszcie, odwracając i wędrując korytarzem w drogę powrotną do wyjścia. Nie miała zamiaru szukać brata w porcie i wspinać się na pokład jego statku; zwymiotowałaby pięć razy, zanim trafiłaby do odpowiedniej kajuty. Chciała iść do domu, lecz aby opuścić spelunę musiała zejść po schodach do głównej Sali, a także minąć bar, co okazało się być zajęciem doprawdy wymagającym. Smród, jaki panował dookoła, od dawna nie robił już na niej wrażenia. Doki żyły własnym życiem, a ona nie nazywałaby się Goyle, gdyby nie potrafiła tego znieść.\nByła za słaba. Zwróciła swoje kroki w stronę baru i na odchodne zamówiła jeden kufel kiepskiego portera, zamierzając przechylić cały i wypić wszystko za jednym razem. Gdy otrzymała wreszcie trunek, a barman odwrócił się, nie posyłając jej nawet oceniającego spojrzenia, Caley uniosła naczynie i już miała przystąpić do opróżniania go, gdy w tłumie pijanych żeglarzy dostrzegła znajomą twarz. Przełknęła tylko dwa łyki, a później szybko poprawiła skórzaną kamizelkę narzuconą na cienką, czarną suknię z głębokim dekoltem i lawirując pomiędzy stolikami i narzucającymi się marynarzami, ruszyła w kierunku miejsca, w którym siedział Aidan.\n- Bagman, na mą duszę – której nie mam – co sprowadziło cię do angielskiego portu? Na dobre porzuciłeś już egipskie ciemności? – bezpruderyjnie postawiła kufel na stoliku i nie czekając na zaproszenie, przysiadła się do mężczyzny – Szkoda, bo miałam nadzieję, że zamówię u ciebie jeszcze niejedną błyskotkę – westchnęła teatralnie, śmiało przyglądając się mężczyźnie.\nPrzesunęła spojrzeniem po jego sylwetce i doszła do wniosku, że zmienił się do momentu, w którym widziała go po raz ostatni. Chociaż gdyby się rozebrał, mogłaby być tego bardziej pewna, skoro po raz ostatni widziała go właśnie nago.\n- Czekasz na kogoś, czy mogę ci potowarzyszyć do momentu, w którym głowa nie opadnie ci na stół? Jeśli dobrze pamiętam, trunki szybko biorą nad tobą górę – zażartowała bezpardonowo, pozwalając sobie na prowokacyjny uśmiech.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 11.01.19 22:19\nCzasami po prostu tęskniłem za dniami, gdy przemierzałem Europę wolny od wszelakich zobowiązań, gdy moja głowa wolna była od rozmyślań o tym jak naprawić dawne błędy i nie potknąć się o własne nogi przy fałszywym kroku. Byłem wtedy wolny od wyrzutów sumienia, bo takowe spychałem w głąb najciemniejszego zakamarka mojego umysłu, wolny od zmartwień wiedząc, że jedno trafne Obliviate i zmiana miejsca pobytu zamaże większość moich grzechów lepiej niż jakiekolwiek przeprosiny. Mimo braku eliksiru każda pełnia wydawała mi się łatwiejsza niż te spędzone w Anglii, bo tam w świecie nie musiałem się przejmować tym, że jeśli złapią mnie łowcy ona najpewniej się o tym dowie. Nie byłem dumny z moich wyczynów, nie uważałem tych sześciu lat za chwalebne, ale czasem, w chwilach takich jak teraz, po prostu chciałem poczuć się choć przez chwilę tak jak wtedy. Bez nadziei na przyszłość, ale cudownie swobodny i wolny. Może dlatego mimo wcześniejszych planów o spacerze po londyńskich ulicach i powrotu do domu, ta speluna przyciągnęła mnie do siebie. Wśród krzyków pijanych marynarzy, przekleństw rzucanych gromkim głosem i smrodu, który drapał mnie w gardło i szczypał w oczy mogłem na chwilę zapomnieć, porzucić kajdany, które sam sobie założyłem.\nUpijając kolejne łyki ostrej i gorzkiej whisky śledziłem wzrokiem życie toczące się w barze, obserwowałem jak raz po raz wybuchają kłótnie, jedne wyciszone kolejną falą alkoholu, inne uderzeniem pięści lądującej na ciele zbyt pewnego siebie mężczyzny. Przyglądałem się jednej z bójek, wspominając jak sam czułem się, gdy brałem udział w takowej, przywołując w myślach smak krwi wymieszanej z tanim alkoholem, wrzący w trzewiach ogień i ból, który wydawał się w dziwny sposób oczyszczający, tak niepodobny do tego, który towarzyszył mi podczas każdej z pełni. Pogrążony myślami w przeszłości dałem się jednak łatwo podejść, znajomą twarz zauważając dopiero wtedy, gdy powietrze przecięło moje nazwisko, a kufel zawierający kolejny tani trunek opadł na stolik obok mnie. Podniosłem wzrok przez chwilę zaskoczony obserwując kobietę niepewny czy przypadkiem nie majaczyłem na jawie zbyt mocno uczepiając się dawnych czasów, jednak już po chwili jej głos rozbrzmiał ponownie, a ja nie mogłem zareagować inaczej niż szerokim uśmiechem, równie śmiałym co ton towarzyszki.\n- Sam nie spodziewałbym się widoku Caley Goyle tutaj, wśród londyńskich szumowin, choć najwyraźniej powinienem – odparłem, po czym napiłem się whisky, by następnie głośno odstawić kufel na drewniany blat, usilnie starając się powstrzymać przed zerkaniem w stronę głębokiego dekoltu sukienki. Byłem świadom jak bardzo nieodpowiednie byłoby to w chwili, w której tak bardzo pragnąłem odzyskać względy innej kobiety, jednak tkwiąc tutaj, w miejscu tak podobnym do tego w którym po raz ostatni widziałem moją towarzyszkę ciężko było pamiętać o poprawnym zachowaniu. Tym bardziej, gdy ponad inne myśli powoli zaczęły wybijać się wspomnienia naszej ostatniej rozmowy. A także przyjemnego finiszu i zwieńczenia dobitych targów. – Egipskie ciemności stały się dla mnie na chwilę zbyt przewidywalne, znużyły mnie na tyle, że zapragnąłem wrócić na swoje rodzime ziemie – skłamałem gładko hardo odpowiadając na spojrzenie blondynki.\nGoyle była częścią życia, które porzuciłem wraz z przybyciem do Londynu, obiecując sobie, że nigdy więcej nie wyciągnę dłoni w jego stronę, jednak teraz, siedząc obok niej ciężko było oprzeć się pokusie zanurzenia się choćby na chwilę w tym kim byłem wtedy.\nWidząc jej tasujące spojrzenie wędrujące po mojej sylwetce uniosłem na chwilę brew do góry uśmiechając się szelmowsko. Byłem pewien, że i ona przypomniała sobie o chwilach, które spędziliśmy w swoim towarzystwie bez zbędnych w tamtym momencie warstw ubrań, a fakt ten wyjątkowo poprawił mi humor.\n- Nie tak szybko jak nad pewną damą przy tym stole – odparłem żartobliwie na jej słowa, celowo używając określenia dama. Wiedziałem jak bardzo Caley nie przypominała którejkolwiek znanej mi z dawnych lat dam z salonów, nie widziałem jednak w tym nic złego. Jej bezpardonowe podejście uważałem za warte więcej niż sztuczność etykiety. – Nie oczekuję na nikogo, jeśli więc i ciebie nie gna dalej w świat miło będzie mi wychylić w twoim towarzystwie parę kufli. Nie licz jednak, że tym razem dam się porwać po tym jak ostatnio – dodałem z przekornym uśmiechem.\nNa Merlina, jak łatwo i przyjemnie wracało mi się do tej swobody. Miałem nadzieję, że jednak nie zatracę się w niej za mocno, ani pod wpływem kolejnych łyków alkoholu, ani przez urok towarzyszącej mi blondynki.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 12.01.19 11:41\nJak dobrze było wracać do przeszłości, gdy ta nie przywoływała obrazów upokorzenia, a zamiast tego rozlewała przyjemnie ciepło po całym ciele. Caley dawno już nie czuła się w ten sposób, zazwyczaj wspomnienia i sentymenty, na jakie natrafiała, dotyczyły lat spędzonych z Cedrikiem lub wczesnego dzieciństwa, a podczas żadnego z tych okresów nie mogła nazywać się osobą niezależną. Tym razem jednak, spoglądając na łamacza klątw, który siedział naprzeciwko niej i jak gdyby nigdy nic, jakby nie minęły lata od ich poprzedniego spotkania, odpowiadał na jej zaczepki, Goyle przypominała sobie o doprawdy cudownym momencie życia. Od osiągnięcia pełnoletności do dnia ślubu żyła niemalże tak, jak tego chciała, bo choć praca w Ministerstwie miała swoje plusy i minusy, wszystko to, co robiła po godzinach, należało tylko do niej. To wtedy najczęściej podróżowała do kraju przodków, to wtedy miała najlepszy kontakt ze swoją rodziną i była świeżą, nieuzależnioną wersją siebie. Najlepszą, na jaką było ją stać\nGdy więc znajoma twarz pojawiła się na horyzoncie, poczucie dawnej pewności siebie powróciło, a czarownica nie zamierzała szybko go utracić. Znała wtedy swoją wartość i w niczym nie przypominała rozżalonej kobiety, która jeszcze przed kilkoma chwilami dobijała się do jednego z pokoi na górze. Chciała poczuć to znowu, a Bagman – chcąc nie chcąc – musiał jej w tym pomóc.\n- Domyślam się, gdzie najchętniej byś mnie widział, ale gwarantuje ci, że to nie stanie się tej nocy – odpowiedziała butnie, unosząc brodę nieco wyżej i spoglądając na swojego towarzysza prowokująco.\nSłowem walczyli o kontrolę nad sytuacją, a droczenie się wcale nie było jej niemiłe, nie uwłaczało jej. Być może dlatego, że jakiekolwiek uczucia do Aidana nie sięgały głęboko, wręcz przeciwnie, były płytkie, platoniczne. Znaczyli dla siebie tyle, co jednonocna znajomość, ale skoro mogli dzięki temu poprawić swoje humory w ten nędzny, wrześniowy wieczór, nie zamierzali rezygnować z takiej szansy.\nNaprawdę żałowała, że skończył już z Egiptem, bo przydałoby się jej kilka świecidełek, które różniły się wielce od tych, jakie sprowadzano z północy. Caley nie miała zielonego pojęcia, że Bagman porzucił karierę przemytnika – spotkali się przecież w Norwegii, gdy mężczyzna był w swoim zawodowym szczycie. To, że teraz wyglądał na odrobinę zmarnowanego, nie miało znaczenia. Życie naprawdę potrafiło dać w kość.\n- Prawdziwe damy nie zaglądają do Parszywego Pasażera, nie wiesz o tym? Robią to tylko wiedźmy i kobiety lekkich obyczajów – uśmiechnęła się, niemalże złowieszczo – Z którą z nich wolałbyś się dziś napić?\nSięgnęła po swój kufel i uniosła go lekko w górę, lecz nie napiła się jeszcze. Czekała, aż Bagman dołączy do niej ze swoim i razem będą mogli wznieść toast za to spotkanie.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 12.01.19 15:00\nW dawnych czasach, świeżo po skończeniu szkoły i rozpoczęciu kariery łamacza klątw, lubiłem się określać dobrym człowiekiem. Uznawałem, że kierują mną dobre intencje i wartości, lepsze niż te, które próbowano wpoić mi od dzieciństwa. Traktowałem ludzi równo, nie kierowałem się w ocenie człowieka jego urodzeniem czy umiejętnościami magicznymi, a charakterem i sposobem bycia. Wydawało mi się wtedy, że nic nie będzie mogło tego zmienić, że nigdy nie stanę się jedną z osób którą pogardzałem, wyniosłą, bezwzględną, gardzącą innymi, jednak wszystko zmieniło się w tę feralną noc. W dniu, w którym po raz pierwszy spotkałem Caley Goyle w Norwegii łącząc się z nią interesami, byłem już zupełnie innym człowiekiem, zgorzkniałym i ciętym mężczyzną, który traktował większość osób z bezczelnością wcześniej mi nie znaną. Stałem się o zawzięty i nieczuły na wiele kwestii, chwilami niemal okrutny, ale to pomagało mi przetrwać tam, w świecie oszustw, zajadliwości i brutalności. Nie wahałem się wymazać pamięć osobie, która mi groziła, nie przejmowałem się, gdy moja pięść wybijała czyjeś zęby w iście mugolskim sposobie rozładowania emocji. Zaklęcia padające z mojej różdżki nieraz kierowały się przeciw osobom, które były moimi konkurentami bądź wrogami. To wszystko tak bardzo weszło mi w krew przez sześć lat tułaczki, że mimo kilkumiesięcznej pracy nad sobą i walki o przywrócenie starego dobrego mnie, w tym momencie czułem jak zatapiam się ponownie w moim gorszym obliczu. I naprawdę, z każdą chwilą coraz mniej chciałem z tym walczyć.\nButny ton towarzyszki i jej prowokujące spojrzenie sprawiło, że usta ułożyły mi się niemal mimowolnie w bezczelny i pewny siebie uśmiech. Pochyliłem się odrobinę w stronę towarzyszki odpowiadając bez mrugnięcia na jej zaczepki, nie odrywając ani na chwilę wzroku od jej oczu.\n- To brzmi jak wyzwanie, Goyle, a nie wiem czy jestem osobą, której takowe chcesz rzucać – odpowiedziałem, po czym puściłem jej oczko.\nO ile lżej robiło mi się na duchu, gdy nie myślałem o konsekwencjach moich czynów, gdy nie próbowałem pogodzić się z tęsknotą i samotnością, a odpychałem je na bok, czerpiąc garściami z danej chwili. Wiedziałem, że nie jest to metoda, która działałaby na dłużej, że w chwili, w której opuszczę bar będę najpewniej żałował słów, które padły z moich ust, choćby były one tylko czczymi pogróżkami, jednak nie mogłem się temu oprzeć. Ta gra ciągnęła mnie do siebie i mamiła zdrowy rozsądek, tak samo jak syreni śpiew wabił marynarzy na niebezpieczne skały.\n- Czemu mam wybierać, skoro mógłbym napić się z obiema na raz? – spytałem w odpowiedzi na jej słowa, również sięgając po kufel. Wyciągnąłem go w stronę naczynia towarzyszki i lekko stuknąłem o nie, nie upijając jednak jeszcze kolejnego łyka. Czekałem na ruch kobiety. – Zarówno wiedźmy, jak i kobiety lekkich obyczajów są o niebo bardziej interesującym towarzystwem od dam – dodałem jeszcze prowokacyjnym tonem.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 09.02.19 12:20\nNawet lata temu nie łudziła się nigdy do tego stopnia, by nazywać się dobrym człowiekiem. Świat był okrutny, popieprzony i pełen okropności, a ona zamierzała po prostu dotrzymywać mu kroku. Nie przeszkadzało jej to z powodzeniem udawać, że pasuje do obrazka, jaki kreowała przed innymi ludźmi, że jest kobietą z klasą, a nie wiedźmą nieznającą opamiętania. A była nade wszystko wprawnym kłamcą, co zamierzała także wykorzystać tej nocy. Przybyła tutaj z powodów, które teraz wydawały jej się uwłaczające, lecz została, ponieważ wyczuła możliwość dobrej zabawy. Wyczuła krew i niczym rekin zamierzała krążyć dookoła, by zaatakować w najdogodniejszym momencie. A skoro w międzyczasie mogła się jeszcze rozerwać, tym lepiej.\n- Oczywiście, że to jest wyzwanie, Bagman – uniosła jedną brew; czyżby wątpił w jej umiłowanie do psot i łamania tabu na każdym kroku? Nie pamiętał już Norwegii, zapachu morskiej bryzy, rozlanego piwa i słonego potu na nagim, kobiecym ciele? – Ale jednocześnie uprzedzam cię lojalnie, że to nie jest nasza noc. Dziś możemy tylko pić, na zdrowie!\nSięgnięcie po język goblidegucki było tylko przekorą z jej strony. Wiedziała doskonale, że łamacz klątw zna podstawy i w mig zrozumie wypowiedziane ku niemu słowa. Na ich potwierdzenie przechyliła wreszcie kufel i napiła się zimnego, orzeźwiającego trunku zamówionego wcześniej. Nieskromnie oblizała usta, gdy odstawiła naczynie, a nie spuszczając spojrzenia z Bagmana miała nadzieję wyciągnąć z niego coś więcej, niż tylko przyjacielskie przytyki.\n- Widać, że dawno nie miałeś do czynienia z żadną damą – niemalże prychnęła, oceniając go po słowach, jakie wypowiedział – Inaczej za nic nie zrezygnowałbyś z ich towarzystwa. Może to dlatego, że straciłeś rezon? Schudłeś, zmizerniałeś – komplementowała go, prześlizgując spojrzeniem od czubka głowy po te fragmenty ciała, na jakie mogła zerknąć – Nie mów mi tylko, że zostałeś mieszczuchem. Gdzie twa chęć przygody, gdzie skrzynie ze skarbami i graniczące z cudem uchodzenie z życiem po kontakcie z paskudną klątwą? Ani się obejrzysz, a wylądujesz za biurkiem w Ministerstwie i wtedy nawet ja nie będę w stanie cię uratować – zacmokała, kręcąc głową z dezaprobatą.\nMiała nadzieję, że mężczyzna dobitnie uświadomi jej, jak bardzo się myliła.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 24.02.19 22:08\n- I ty to nazywasz wyzwaniem, Goyle? – westchnąłem z udawanym żalem, wywracając przy tym oczami. Jednocześnie gdzieś w środku poczułem ulgę, wiedziałem, że nie powinienem się zapędzać, ale na Merlina, alkohol i dzisiejszy humor mogły sprawić, że odepchnął bym od siebie resztki rozsądku i pozwolił dojść do głosu pierwotnym potrzebom. – Musisz się postarać bardziej jeśli chcesz mnie sprowokować – dodałem po czym przysunąłem do ust trzymany kufel i w tej samej nucie odpowiedziałem na słowa kobiety: - za dzisiejszy wieczór! – Dziwnie, ale przyjemnie było ponownie użyć języka, z którym tak rzadko miewałem teraz kontakt.\nŁyk piwa przyjemnie oczyścił moje gardło ze wszystkich rzeczy wdychanych wraz z ciężkim powietrzu, nie oczyściły jednak myśli, nie otrzeźwił mnie z mojej powolnej drogi ku gorszej części osobowości. Dałem się złapać na kolejny haczyk kobiety obserwując uważnie jej usta, gdy ta oblizała je z resztek napoju, mimowolnie zastanawiając się ile czasu minęło odkąd ostatni raz pozwoliłem sobie na choćby pocałunek. Chwilami brakowało mi fizyczności, której nie odmawiałem sobie przebywając poza wyspami, jednak teraz starałem się odciąć od wszelkich pokus. Chcąc odzyskać zaufanie jednej kobiety nie mogłem pozwolić sobie na wpuszczanie do życia innych w taki sposób, czułbym się z tym źle.\nCzemu więc siedziałem pod syrenim obrazem w przybytku wątpliwej opinii, z towarzyszką, która raczej nie wpasowywała się w schemat, w którym ostatnio układałem swoje życie?\n- Och, proszę cię – prychnąłem kolejnymi słowami Caley, by następnie pokręcić głową niemal z politowaniem. – Wierz mi, w życiu zbyt często z takowymi miałem do czynienia by wiedzieć, że teraz nie potrzebuję pakować się w grono fałszywie ułożonych osób. I nie ma z tym nic wspólnego mój rezon – dodałem, by następnie napić się ponownie piwa. - Nie musisz się o mnie obawiać, Ministerstwo to ostatnie miejsce, w którym chciałbym pracować, udusiłbym się od tej nudnej stabilności.\nNie podjąłem tematu stanu mojego zdrowia, nie byłem w gorszym niż wtedy, gdy podróżowałem po świecie, ba, miałem wręcz wrażenie, że od kiedy po raz pierwszy napiłem się eliksiru tojadowego pełnie stały się lżejsze, przynajmniej psychicznie łatwiejsze do zniesienia. Z drugiej strony, inne zmartwienia dominowały nade mną, zmartwienia, których nie mogłem ignorować przez większość miesiąca, jak sprawy związane z przemianą, może więc faktycznie odbiło się to ciut bardziej na mojej osobie.\n- A ty, Caley? Nie dałaś się uwięzić mieszczuchowemu trybowi życia? – spytałem z przekąsem, próbując odwrócić uwagę kobiety od siebie. Przecież w trakcie naszego ostatniego spotkania nie tylko ja byłem daleko poza Londynem.\nRe: Syreni obraz [odnośnik] 17.03.19 20:39\n- Wcale nie chcę cię sprowokować – skłamała gładko pozwalając, by figlarne spojrzenie całkowicie ją zdradziło – Chcę ci tylko dać do myślenia.\nTej nocy nie mieli szans na powtórzenie wyczynów sprzed lat, lecz spotkanie po tak długiej rozłące mogło stanowić świetny powód do odnowienia znajomości. Caley wiedziała, czym dawniej parał się Aidan i jej myśli natychmiast podążyły w kierunku potencjalnych korzyści, które mogłaby osiągnąć. Gdyby tylko Bagman wciąż parał się przemytem i babrał w klątwach, mógłby stanowić cenną znajomość, z której popłynęłyby – być może – dodatkowe przywileje.\nPóki co obejmowała go intensywnym spojrzeniem, po którym inny czarodziej mógłby poczuć się niezręcznie, ale ten mężczyzna doskonale wiedział z kim zadarł, gdy dopuścił ją do swojego stolika.\n- Co więc napędza teraz twoje życie? – zapytała, unosząc jedną brew; wyraźnie zaciekawiona nie spuszczała z niego wzroku – Zamierzasz zaciągnąć się na jakąś łajbę? Znam kilka godnych polecenia.\nByć może Caelan potrzebował łamacza klątw na pokładzie, skoro Cadan najwyraźniej postanowił zapuścić korzenie na lądzie? Cóż innego, poza poszukiwaniem dziwki na jedną noc, Bagman mógłby robić w Parszywym Pasażerze? Czarownica wyczuła, że kluczył dookoła tematu zupełnie tak, jakby nie chciał dopuścić do odkrycia przez nią prawdy. Nie miał szczęścia, nie tej nocy, gdy alkohol lał się strumieniami, a Caley była żądna rozrywki.\nSłysząc jego pytanie, nie mogła powstrzymać krótkiego, ironicznego prychnięcia.\n- Czy spotkalibyśmy się tutaj, gdybym była mieszczuchem? – jak wiele mógł wiedzieć o jej obecnej sytuacji? Nie śledził nekrologów, wiedziała o tym, inaczej już dawno usłyszałaby kondolencje z jego strony, był wszakże zbyt poczciwy na nieuprzejmość zaniedbania.\n- Szukam przygód – przyznała więc szczerze, po raz kolejny sięgając po kufel.\nW alternatywnej rzeczywistości siedziałaby teraz razem ze swoją załogą i opijała odniesiony sukces, kolejny odnaleziony skarb. W obecnych realiach pozostawało jej już tylko upijanie się w towarzystwie osób stanowiących przebłyski jej dawnej świetności. Westchnęła więc ciężko, lecz nie miała zamiaru użalać się nad sobą, dlatego pochyliła się odrobinę w stronę mężczyzny, spoglądając na niego z zaciekawieniem.\n- Masz dla mnie jakąś propozycję? - cokolwiek, by wyrwać się z letargu?


Aktualności - Strona 2 z 3 - Uzaleznienie\nStrona główna » Alkoholizm » Aktualności » Strona 2\nWarszawiacy, którzy mają problemy alkoholowe i są osobami niesłyszącymi lub głuchymi mogą otrzymać wsparcie z zmianie szkodliwych zachowań alkoholowych! Bezpłatna pomoc prowadzona jest w Punkcie Informacyjno-Konsultacyjnym przy ul. Kruczej. Pomocy udzielają terapeuci, którzy posługują się językiem migowym. W Warszawie powstała oferta wsparcia dla osób głuchych i niedosłyszących, które mają problemy alkoholowe. Terapeuci, którzy udzielają pomocy […]\nStowarzyszenie Abstynenckie Krokus po miesięcznej wakacyjnej przerwie znów jest otwarte. Osoby uzależnione od alkoholu oraz ich rodziny mogą tam otrzymać bezpłatną pomoc. W Klubie prowadzone są zajęcia grupowe oparte na działaniach behawioralno-poznawczych. Klub ,,Krokus” został założony w 1980 r. z myślą o osobach uzależnionych od alkoholu i ich rodzinach. Oferuje przede wszystkim wsparcie w odbudowywaniu […]\nStowarzyszenie OD-DO organizuje projekt „DDA czas na zmianę”, który będzie realizowany w Warszawie od 1 sierpnia br. Głównym jego celem jest wyrównanie szans na rynku pracy dla młodych osób dorosłych w wieku 18-25 lat, pochodzących ze środowisk ubogich lub zagrożonych dysfunkcją społeczną, a zwłaszcza z rodzin z problemem alkoholowym. Udział w projekcie jest bezpłatny. W […]\nWciąż pokutuje stereotyp, według którego osoba uzależniona jest brudna, obdarta, najczęściej bezdomna. Tymczasem alkoholizm to choroba „demokratyczna” – dotyczy wszystkich, a alkohol w każdej grupie przynosi tak samo dotkliwe konsekwencje, zarówno w sferach emocjonalnej, społecznej, jak i rodzinnej. Sięgasz po drinka po pracy, bo należy ci się nagroda po ciężkim dniu? Robisz to codziennie lub […]


wyroby poliuretanowe - Katalog stron\nZapraszamy do serwisu www.heriflex.com . Heriflex jest korporacją, która przetwarza poliuretany od 1993 roku. Łącząca w sobie wiedzę , a oprócz tego doświadczenie nabyte w trakcie długoletniej pracy związanej z przetwórstwem poliuretanów. Główna część produkcji obejmuje poliuretany lane , a oprócz tego elementy poliuretanowe. Surowce poliolowe i izocyjanianowe pochodzą od renomowanych producentów krajowych i zagranicznych. Jest to gwarancją otrzymywania tworzywa o wypasioną , a oprócz tego sposobności dostosowania jego parametrów pod odpowiedniego nabywcy. Zakłady produkcyjne coraz bardzo często dążą do zmiejszenia kosztów produkcyjnych. Jednym z wielu kosztów są części do różnego rodzaju maszyn. Wielokrotnie maszyny pochodzą z rynków zagranicznych a sprowadzenie części zamiennych jest bardzo drogie , a oprócz tego trwa dużo czasu. W związku z tym wychodząc na przeciw takiemu zapotrzebowaniu posiadamy do zaoferowania możliwość wytworzenia zamiennika lub zregenerowania danej części w naszym zakładzie. Regeneracja obejmuje przede wszystkim części metalowo z powłoką poliuretanową lub gumową. Elementy, które zazwyczaj są poddawane regeneracji to: wałki, koła , a oprócz tego wszelkiego typu detale metalowo - poliuretanowe (gumowe). metalowo - poliuretanowe


Dziś mogę być tak samo obojętna jak Ty byłeś wczoraj. : kwietnia 2015\nDziś mogę być tak samo obojętna jak Ty byłeś wczoraj.\n01. "Perfekcyjnie nieperfekcyjny"\nMinęły dwa tygodnie od tego przeklętego dnia. Już nie płaczę, ale czy spowodowane jest to brakiem łez czy zwykłą obojętnością i żywioną nienawiścią do Justina? Tego nie wiem. Przez mijający czas zaczęłam czuć wstręt do jego osoby. Widząc nieodebrane połączenia i nieprzeczytane esemesy mam ochotę rozwalić telefon o ścianę. Nienawidzę go. Nienawidzę go tak bardzo... Jednak jakaś cząstka mnie nadal go kocha. Ta głupia cząstka, wciąż ma nadzieję, że to tylko jakiś głupi żart. Że wszystko będzie dobrze, obudzę się z tego koszmarnego snu i będę wtulona w Justina tak jak zawsze. On będzie głaskał mnie po włosach, tym samym uspokajając mnie. I nie zaśnie kiedy ja pierwsza tego nie zrobię.\nCzemu to wszystko, aż tak się skomplikowało. Miałam wszystko i przez jedną rzecz, wszystko straciłam.\nTo takie zabawne, że jednego dnia myślisz, że masz przy sobie cały świat, ale jutro jest zagadką i tak naprawdę nie wiesz, co się wydarzy. Nagle pojawia się wielkie rozczarowanie. Całe twoje plany idą w zapomnienie. Dane obietnice tracą wartość. Słowa, które zostały wcześniej wypowiedziane wydają ci się być całkowitym kłamstwem. Wszystko traci swoją barwę. Nic nie wydaję się być takie same. A to tylko dlatego, że zostajesz tak bardzo zranionym. Czujesz wtedy wewnętrzną pustkę. To tak jakby ktoś wyrwał ci serce rzucił je o ziemię depcząc i oddał w malutkich kawałeczkach, których tak naprawdę sama nie możesz złożyć w całość. To tak jakby nie pasowały do siebie, a to tylko dlatego, że niektóre jego części zostały przy tamtej osobie. Uśmiech na twarzy jest zamieniony na grymas. Po policzkach wciąż spływają łzy. Czujesz się brzydka, niechciana i wykorzystana. A jedyną osobą, która może pomóc ci poczuć się lepiej, jest ta, która tak cię zraniła.\n- Obiecuję, że będę strzegł naszego związku i ciebie. Obiecuję ci miłość i wierność, w dobrych chwilach i złych, bez względu na to, dokąd nas los zawiedzie. Że będę cię chronił, szanował i obdarzał zaufaniem. Będę cię zawsze rozśmieszał, kiedy będziesz smutna. Dbał o ciebie jak o skarb. Będę cię zawsze bronił, żebyś przy mnie czuła się bezpieczna. Twoja walka stanie się moją. Kocham cię Hope, nic tego nie zmieni. - patrzyłam na niego ze łzami w oczach. Te słowa sprawiły, że poczułam się tak wyjątkowa i kochana. To było coś czego nie spodziewałam się usłyszeć, od takiej osoby, jaką jest Justin. To jak szczerze słowa opuściły jego usta, sprawiły że w to wierzyłam i wiedziałam, że tak będzie.\n- Jesteś taki słodki - zapiszczałam i chwyciłam go za policzki.\n- Jestem perfekcyjny, kotku.\n-Perfekcyjnie nieperfekcyjny - zaśmiałam się, po chwili on zrobił to samo. To była prawda był tak cholernie nieperfekcyjny, był popsuty, jednak miał w sobie coś, co mnie do niego przyciągało. Wystarczyło, że był przy mnie i czułam się tak dobrze, jego uśmiech, jego sposób bycia i okazywanie uczuć. To czyniło go perfekcyjnym. Perfekcyjnym dla mnie. - Najważniejsze, że jesteś mój - wyszeptałam i złożyłam na jego ustach pocałunek. To był nasz czas. Początek czegoś wspaniałego. Coś co przeżywa się raz. Prawdziwa miłość.\nTelefon, który leżał na szafce nocnej zaczął wibrować, na skutek czego zostałam obudzona. Nadal nie otwierając oczu próbowałam znaleźć go dłonią, co po chwili mi się udało. Wysyczałam przekleństwa pod nosem i przejechałam palcem po ekranie odbierając.\n- Słucham - ziewnęłam w słuchawkę.\n- Jak się czujesz? - od razu rozpoznałam głos swojej przyjaciółki.\n- A jak mam się czuć, Brooke? - zapytałam w sumie nie oczekując odpowiedzi, była zbyt prosta. To jasne, że nie jest dobrze, że nie śmieję się jak zawsze. Nie miałam ochoty na nic, nawet na życie.\n- Zasługujesz na dużo więcej Hope - mruknęłam do słuchawki niezadowolona z tego, co powiedziała - na kogoś, kto będzie Cię kochał w każdej sekundzie Twojego życia, kto będzie myślał o Tobie nieustannie, zastanawiając się, co w tej chwili robisz, gdzie jesteś, z kim jesteś i czy czujesz się dobrze.\n- Brooke proszę... - przełknęłam gulę, która utworzyła się w moim gardle.\n- Zasługujesz na życie z kimś, kto sprawi, że poczujesz się szczęśliwa, tak szczęśliwa, że wyrosną Ci skrzydła. - Podniosłam, się do pozycji siedzącej. Byłam co raz bardziej zła. Irytowało mnie to co do mnie mówiła. Jest moją przyjaciółką i mnie nie rozumie, do cholery.\n- Przestań! - krzyknęłam do słuchawki - Czy ty nie rozumiesz, że tak właśnie było z Justinem. Co jest z tobą nie tak? Przy nim tylko czułam się tak dobrze, czułam się piękna, kochana, stworzona specjalnie dla niego. To on wywierał na mojej twarzy uśmiech, nawet wtedy kiedy po twarzy spływały mi gorzkie łzy. To on zawsze ze mną był. On był moim życiem. Nic tego nie zmieni Brooke, a to dlatego, że - przerwałam nie wiedząc czy powinnam dokończyć.\n- Dlatego że? - zapytała wyciągając ze mnie całą prawdę, którą dusiłam w sobie.\n- Dlatego, że wciąż go kocham i nie wyobrażam sobie życia bez niego obok. Wybaczyłabym mu! Wybaczyła, gdyby pojawił się teraz w moich drzwiach. Wybaczyła bez zastanowienia - wydusiłam z siebie załamującym się głosem. Niezgrabnie wytarłam dłonią twarz, po której spłynęła jedna samotna łza. Odpowiedzi nie usłyszałam. Został tylko dźwięk rozłączenia w słuchawce dudniący w mojej głowie.\nNie rozumiałam jej zachowania. Od pewnego czasu stała się inna. Nie rozumiała mnie, nie starała się wysłuchać ani pomóc. To już nie była przyjaźń. Coś w niej pękło. Stała się chłodna, nie dało się z nią normalnie porozmawiać, bo albo kończyło się to kłótnią, albo rozłączeniem jak przed chwilą.\nTo ona poznała mnie z Justinem, więc powinna wiedzieć, jak to wszystko między nami wyglądało. Chociaż powinna to złe słowo, ona to wiedziała. Mówiłam jej wszystko. Od najgłupszych rzeczy po te tak ważne i w sumie prywatne.\nCzasami myślę, że to wszystko było ustawione. Tak jakby ktoś chciał zabawić się moim kosztem. Jakby to było jego celem, a moje krzywdy były dla niego frajdą. Czuję się jak pionek w kogoś grze. Tak jakby ta osoba, ustalała całe moje życie.\n- Hope - przeciągnęła moje imię - no chodź ze mną. Będzie fajnie.\n- Co fajnego może być w wyścigach? Oświeć mnie - odparłam znudzona. Naprawdę nie chciało mi się iść na nielegalne wyścigi. I to tylko po to, aby pooglądać jakiś chłopaków, którzy jeżdżą tak szybko tymi autami, jakby im życie nie było miłe. To jest niebezpieczne, a ja sama nie chce zostać świadkiem wypadku. Nie chcę widzieć żadnej krwi, rozbijającego się auta, a co najgorsze nie chce zostać złapana przez policję.\n- Najlepszym i najtrafniejszym powodem są przystojni chłopcy - odpowiedziała dziwnie rozmarzona. Zaśmiałam się z jej odpowiedzi, bo nic innego mi nie zostało.\n- Niech będzie - udałam ziewnięcie i wstałam, żeby się ubrać.\n- Mówiłam ci, że mi się tu nie spodoba - nudziłam się. To całe towarzystwo nie pasowało do mnie. Skąpo ubrane dziewczyny, wcale nie wyglądały dobrze, a pewnie tak myślały. Głęboka czerwień na ich ustach rozśmieszała mnie. Nie wyglądało to fajnie, kiedy wilgoć tu panująca rozmazała to po ich twarzach.\n- Z czego się śmiejesz? - zapytała Brooke spoglądając w tym samym kierunku co ja.\n- Z niej - przeskanowałam wzrokiem całe jej ciało. Moja bielizna zakrywała więcej, niż tak zwane jej ubranie. Sposób w jaki żuła nawet tą głupią gumę od razu informował mnie, że nie mamy na pewno ze sobą nic wspólnego. Dziwiło mnie zainteresowanie jej osobą. Wokół niej stali chłopcy, śmiejąc się pewnie z jej kiepskich żartów.\n- Idziemy - pociągnęła mnie za rękę w tamtym kierunku. Będąc bliżej tej dziewczyny roześmiałam się głośniej. Nie wiedziałam, co we mnie wstąpiło. Nigdy się tak nie zachowywałam. Mała grzeczna Hope, która zawsze była z tyłu i zgadzała się ze wszystkimi. Poczułam szarpnięcie za ramię, przez co lekko się zachwiałam.\n- Możesz mi powiedzieć z czego się śmiejesz? - zapytała ta sama dziewczyna, którą przed chwilą mijałam.\n- Z chęcią - odpowiedziałam podchodząc bliżej.\n- Z twojej żałosnej osoby. - odparłam z głupim uśmiechem. - Nie wiem czy masz tylko to do zaoferowania - wskazałam palcem na jej roznegliżowane ciało - ale to jest naprawdę tanie.\n- Czy ty nazwałaś mnie tanią?\n- Myślę, że tak - wokół nas zaczęła zbierać się co raz większa grupka osób. Blondynka złapała mnie za ramiona odpychając mnie do tyłu. - Naprawdę? - zapytałam bardziej się śmiejąc. - Zachowaj trochę klasy i godności. Jesteś kobietą, a one powinny trzymać fason. Niestety tutaj nie wyszło. - Odwróciłam się na pięcie i odeszłam od tej scenki. Czemu uważałam to za śmieszne? Sama nie wiem. Ale czułam się w tej sytuacji jakoś tak pewna siebie. Nie wiem dlaczego tak się stało. Jestem zupełnie inna dziewczyną na co dzień.\n- Hope, lepiej stąd idźmy - wysyczała Brooke w moje ucho kiedy do mnie podbiegła.\n- Nie chciałaś przypadkiem obejrzeć tego ostatniego wyścigu, co był tak dla ciebie ważny? - wyćwierkałam.\n- Brooke, Brooke, Brooke, nie możesz odpędzić się od mojej osoby co? - usłyszałam zza siebie. Moim oczom ukazał się nieziemsko przystojny chłopak. Miał tak cudowne oczy, te pełne malinowe i wyglądające na tak miękkie usta. Boże, Hope! Przestań! - Jestem Justin - tak cudownie się uśmiechnął i podał mi dłoń.\n- Hope - wyszeptałam i ją chwyciłam.\nPierwszy rozdział jest krótki jednak kolejne będą dłuższe mogę wam to obiecać.\nMam do was prośbę. Zostawcie waszą opinię w komentarzu. Ale taką dłuższą, to naprawdę motywuje.\nNo to do następnego no i miłego dnia :)\nAutor: ☼ Abbie ☼ o 13:11 13 komentarzy:\nW pewnym momencie możesz spotkać kogoś, kto będzie dla Ciebie doskonały, w najmniejszych molekułach zaprojektowany by być Twoim największym skarbem i źródłem radości. Ta osoba może albo całkowicie Cię uszczęśliwić, albo totalnie zmiażdżyć.\nCo się dzieje, kiedy myślisz, że twoje życie jest już ułożone u Jego boku.\nJednak jeden moment, jedna chwila, jedna wiadomość wszystko zmienia.\nCzujesz się okłamana, oszukana a co najgorsze zdradzona.\nDzień, który miał być najpiękniejszy w twoim życiu w jedną sekundę staję się najgorszy.\nCzujesz się przegrana i niechciana.\nObiecałam, że zawsze przy nim będę, a on zrobił to samo.\nZaakceptowałam to co robił, nie chciałam go zmieniać.\nPrzeszkadzały mi jego wady, wybryki i momenty, które były dla nas trudne.\nJednak wciąż z nim byłam...\n- Kocham cię, pamiętaj o tym - wyszeptał w jej usta.\n- Czemu to brzmi jak pożegnanie, Justin?\n- To nie jest pożegnanie. To jest początek czegoś pięknego - stanowczo wypowiedział te słowa po czym wpił się w jej pulchne różowe usta.\nTeraz wszystko stało się jasne. To była prawda. To było pożegnanie.\nWszystko wyszło na jaw, a tego nie byłam w stanie mu wybaczyć.\nSpojrzałam się w lustro naprzeciwko mnie. Łzy spływały po mojej twarzy rozmazując makijaż.\nBiała suknia ślubna leżała na moim ciele idealnie. Pokręcone włosy ułożone w idealny kok.\nWelon, który sięgał mi za łopatki dopełniał wszystko.\nCzemu to tak się kończy? Czemu nasza wspólna historia dobiega końca? Czemu w ten sposób?\nPodbiegłam do niego wtulając się w jego silne ramiona. Wygrał ten wyścig. Byłam z niego dumna.\n- Jesteś moim zwycięzcą - powiedziałam szczęśliwa lekko muskając jego usta.\n- Hope... Ja chciałbym - zaczął zdenerwowany wyciągając coś z kieszeni po czym uklęknął na jedno kolano. Zakryłam usta dłonią. Nie wierzyłam w to co się dzieję.\n- Justin - wyszeptałam zszokowana.\n- Hope Montgomery czy chcesz spędzić ze mną resztę życia i zostać moją żoną? - do moich oczu napłynęły łzy szczęścia.\n- Tak! Oczywiście, że tak! - wykrzyczałam i przytuliłam go najmocniej jak mogłam. Założył na mój palec pierścionek zaręczynowy. Spojrzałam na jego twarz, był tak samo szczęśliwy jak ja. Czułam się wtedy taka wyjątkowa. Wybrał mnie spośród tylu dziewczyn. Chciał, żebym to ja była tą jedyną, a ja chciałam, żeby on był ze mną już do końca.\n- Tak bardzo cię kocham, Hope - wykrzyczał, a wszyscy wokół zaczeli bić brawo. Złapał mnie w pasie i zaczął okręcać wokół. Byłam najszczęśliwszą osobą na ziemi. Miałam przy sobie moją miłość. Chłopaka, który kochał mnie całym sercem i okazywał to kiedy tylko miał okazję.\nPociągnęłam za welon, kiedy wspomnienia zaczęły wędrować po mojej głowie.\n- Tego już nie ma - szepnęłam w pustą przestrzeń wokół mnie. Zaczęłam rozrywać suknię, która już mi się nie przyda. Kochałam go w tym momencie tak samo bardzo jak go nienawidziłam. Skrzywdził mnie. Zrobił ze mnie idiotkę. Zdradził mnie przed naszym ślubem. Byłam głupia, wierząc mu, że jestem jego jedyną. Teraz mogę tylko zastanawiać się ile było tych dziewczyn. Ile było kobiet, z którymi sypiał. Ile razy mnie zdradził. Przecież mówił, że tak mnie kocha.\nNo i mamy początek. Zachęcam do komentowania jak i wejścia w zakładkę postacie.\nAutor: ☼ Abbie ☼ o 21:54 15 komentarzy:\nRozdziały będą pojawiać się co tydzień :)\nNie jest to tłumaczenie.\nMoże zawierać wulgaryzmy, drastyczne i erotyczne sceny.


Przyczepy samochodowe Goldhofer - ogłoszenia na sprzedaż - Mascus Polska\nJesteś tutaj: Mascus Polska > Środki transportu > Przyczepy samochodowe > Goldhofer\nPrzyczepy niski załadunek (22)\naanhanger semi dieplader 3 asser (1)\nUżywane przyczepy samochodowe Goldhofer na sprzedaż\nPrzeglądaj używane przyczepy samochodowe Goldhofer ogłoszenia na sprzedaż z całej Europy. Najnowsze ogłoszenia są na górze. Aby posortować używane przyczepy samochodowe Goldhofer kliknij na nagłówki kolumn. Aby skorzystać z opcji wyszukiwania kliknij na link używane.\nGoldhofer 4A-TUEDodatkowe informacje: marka: Goldhofer Opis Przyczepa niskopodwoziowa 4 osiowa DMC Techniczne 54.000 kg Najazdy hydrauliczne Opony 50-60% Dolny pokład 650cm Górny\n42 871 PLN\nGoldhofer Dollyfahrwerk SX 1-25/80Masa całkowita: 28000\n47 163 PLN\nGoldhofer 3 Achs Taifun Tankbehälter Eigenmotor KipperTyp osi: 3, Masa całkowita: 22000\nGoldhofer TLU 8/20 - 11 t GG + Alu-RampenStan (1-5): 4, Masa całkowita: 11000, Zewnętrzne wymiary pojazdu (DxSxW): 8600, Pozostało ogumienia przedniego: 50%, Pozostało ogumienia tylnego: 50%, Typ ogumienia przedniego: 8.25-20, Typ ogumienia tylnego: 7.00-12\nGoldhofer THP-ET 3 SchwerlastmodulTyp osi: 3, Masa całkowita: 36000\n93 855 PLN\nGoldhofer TX 2I rejestracja: 19.04.1995, Typ osi: 2, Dopuszczalna ładowność: 18000, Masa całkowita: 3950, Zewnętrzne wymiary pojazdu (DxSxW): 2.5 x 6.6 , Typ ogumienia przedniego: 385/65R22 5 , Typ ogumienia tylnego: 385/65R22 5\n190 086 PLN\nGoldhofer aanhanger semi dieplader 3 asserI rejestracja: 2005, Typ osi: 1+2, Producent/Nadwozia: Goldhofer\n73 960 PLN\nGoldhofer TU3-24/80I rejestracja: 1991, Producent/Nadwozia: Goldhofer, Masa całkowita: 30000