Rowerem z Zakopanego na Hel w dwa dni dla chorych dzieci z Fundacji Dom w Łodzi | Dziennik Łódzki\nAgnieszka Jędrzejczak 31.08.2016\nBartek Pierzyński przejedzie 820 kilometrów w 50 godzin! Początek akcji 2 września w południe Fundacja Dom w Łodzi\nFundacja Dom w Łodzi obchodzi w sierpniu okrągły jubileusz. Od 10 lat pomaga chorym dzieciom porzuconym przez rodziców. O utworzeniu fundacji zadecydowało spotkanie obecnej jej prezes, Jolanty Bobińskiej, z małym Dawidkiem, który przez rok mieszkał w szpitalnym oddziale.\nBył wcześniakiem uzależnionym od aparatury medycznej. Nie było placówki, która mogłaby go przyjąć, nie chcieli go także rodzice. Jolanta Bobińska została w tym czasie babcią, która uwielbiała i rozpieszczała swojego wnuka. Zderzenie tych dwóch skrajnych losów wywołało w niej bunt i zdecydowało o podjęciu kroków, by pomóc małemu. Rok po tym spotkaniu, Dawidek wprowadził się do nowego domu razem z ośmiorgiem innych chorych maluchów, które do tej pory przebywały w oddziałach szpitalnych, DPS-ach i hospicjach. Wszystkie znalazły nowy dom. To pierwszy i na razie jedyny taki dom w Polsce.\nPodopieczni mają zapewnioną opiekę medyczną i rehabilitację. Rozwijają się pod czujnym okiem swoich opiekunów. Każde z dzieci boryka się z inną niepełnosprawnością, więc potrzebuje specjalnych warunków, sprzętu medycznego i indywidualnego programu leczenia.\nPod opieką fundacji było do tej pory 25 dzieci. Jedenaściorgu z nich udało się znaleźć kochającą rodzinę, a troje prowadzi już dorosłe, niezależne życie. Dawidek, od którego wszystko się zaczęło, dziś mieszka we Włoszech.\nFundacja może opiekować się dziewięciorgiem chorych dzieci, co jest bardzo kosztowne. Nieustannie potrzebuje pieniędzy. Jedną z akcji, która zachęca do wsparcia tego wyjątkowego domu jest "50 Godzin dla Dzieci".\n- Pewnego dnia w fundacji pojawił się uśmiechnięty, młody człowiek z szalonym pomysłem przejechania dla naszych dzieciaków rowerem z Zakopanego na Hel. Byliśmy zachwyceni, wizja takiej przygody bardzo nam się spodobała - wspomina Jolanta Bobińska, prezes Fundacji Dom w Łodzi.\nTym uśmiechniętym i szalonym człowiekiem był Bartek Pierzyński. Szczegółowo zaplanował treningi, zajął się organizacją sprzętu i ekipy, a także szukaniem sponsorów. W trakcie przygotowań pojawił się jednak poważny problem. Okazało się, że Bartek ma wadę serca, o której nie wiedział. Konieczna była operacja, którą mężczyzna przeszedł na początku roku. - Gdyby nie ta akcja nie dowiedziałbym się o chorobie. Pomagając dzieciakom, pomogłem też sobie - wspomina Bartek. - Akcja to połączenie mojej ogromnej pasji jaką jest jazda na rowerze z pomaganiem, które daje mi ogromną satysfakcję. Swoim pomysłem podzieliłem się z kilkoma osobami i dalej samo się potoczyło.\nTrasa liczy w sumie 820 kilometrów. Rozpocznie się w Zakopanem w piątek w południe. Bartek przejedzie przez miasta: Rabka-Zdrój, Wadowice, Zator, Chrzanów, Trzebnica, Olkusz, Zawiercie, Myszków, Częstochowę, Szczerców, Łask, Szadek, Poddębice, Łęczycę, Włocławek, Toruń, Świecie, Gdańsk, Sopot, Gdynię, Rumię, Redę, Władysławowo i 4 września ok. godz. 14 zakończy przejazd na Helu.\n"50 Godzin dla Dzieci" ma na celu zbiórkę pieniędzy na ferie zimowe, na których dzieci jeszcze nie były, warsztaty tańca, zajęcia sportowe i ogólnorozwojowe. Pieniądze można wpłacać bezpośrednio na konto fundacji. Ale można również wylicytować rower, którym Bartek przejedzie z Zakopanego na Hel oraz kask z autografem kolarza, Rafała Majki.\nrowerem z zakopanego...\ndom dziecka dla chor...\nA.R. 05.09.2016 20:47:18\nWielki szacunek i podziw! Jest pan Wielki!\npedalot 01.09.2016 08:48:46\nmam nadzieję, że go żaden łódzki buras samochodowy nie potrąci.


Piżama dziecięca Wyścigówa | SzipSzop.pl\nKolorowe wzory piżamki z serii Wyścigówa sprawiają, że dziecko prezentuje się modnie. Jakość materiału natomiast powoduje, że właścicielowi piżamki jest ciepło, wygodnie, mięciutko. Dobre sny same przyjdą z piżamą dla dzieci z serii Wyścigówa.\nKlaudia Jakima - 2021-04-27 10:59\nBardzo wygodna piżamka. Dobrze, że kupiłam z tej serii dwie inne bo jestem bardzo zadowolona. Ściągacze nie są za ciasne, a materiał jest super, bawełna najlepszej jakości.


Olga Krzywicka z miejscowości Kliny i Artur Kukuryk z Wilczopola poprowadzą korowód uczestników tegorocznych Dożynek Gminy Głusk. Organizowane po raz szesnasty święto plonów odbędzie się w niedzielę 22 sierpnia w centrum gminy w Dominowie, a jego uczestnicy będą...\nForszmak z kurdybankiem doceniony\nKoło Gospodyń Wiejskich z Ćmiłowa na podium konkursu kulinarnego na "Najsmaczniejsze danie regionalne". Podczas finału wojewódzkiego, organizowanego w ramach Festiwalu KGW "Polska od kuchni", gospodynie z Ćmiłowa zdobyły drugie miejsce za "forszmak lubelski z...\nXVI DOŻYNKI GMINNE W DOMINOWIE\nWÓJT GMINY GŁUSK PRZEWODNICZĄCA RADY GMINY GŁUSK zapraszają na: XVI DOŻYNKI GMINNE W DOMINOWIE połączone z promocją szczepień przeciwko COVID-19 22 sierpnia 2021\n9 sierpnia 2021 r. rozpocznie się 78. Tour de Pologne.\nTrasa pierwszego etapu tegorocznej edycji wyścigu poprowadzi z Lublina do Chełma, częściowo przez gminę Głusk, drogą powiatową w miejscowości Prawiedniki. Jednostki Ochotniczych Straży Pożarnych z terenu gminy Głusk zajmą się zabezpieczeniem trasy przejazdu...\nPary małżeńskie z gminy Głusk obchodziły uroczyście „Złote Gody”. Z okazji jubileuszu małżonkowie otrzymali odznaczenia przyznane przez prezydenta oraz gratulacje i życzenia od przedstawicieli gminnych władz samorządowych.\nKGW Ćmiłów czeka na głosy w konkursie kulinarnym\nKoło Gospodyń Wiejskich w Ćmiłowie ma szanse na nagrody w konkursie kulinarnym "Najsmaczniejsze danie regionalne", organizowanym w ramach Festiwalu KGW "Polska od kuchni". Na razie, zgłoszony przez KGW z gminy Głusk "forszmak lubelski z kurdybankiem" jest w...\nDzięki wsparciu Unii Europejskiej młodzi mieszkańcy gminy Głusk zdobyli nowe umiejętności cyfrowe, a Biblioteka - Centrum Kultury w Dominowie wzbogaciła się o sprzęt komputerowy. Podsumowaniem projektu, realizowanego we współpracy z Fundacją VCC, będzie festyn,...\nFestyn "Domino-Wianki" w Dominowie\nPrzyjemne można połączyć z pożytecznym. Tę znaną prawdę przypinają organizatorzy Rodzinnego Festynu "Domi-Wianki" w Dominowie, podczas którtego będzie się można zaszczepić przeciwko COVID-19.\nDomino-Wianki Festyn Rodzinny\npołączony z promocją szczepień przeciwko COVID-19


Witajcie :) - Witamy na forum - skionline.pl - forum narciarskie\nBy sure, October 4, 2016 in Witamy na forum\nCześć, po dłuższym czasie podczytywania forum "po cichu" i oglądania materiałów postanowiłam założyć konto i zacząć od przywitania\nJeżdżę na nartach od 10 chyba sezonów, co prawda umiejętności swoich nie oceniam wysoko, ale mam duży zapał! Wg skali forumowej około 5, czasem spadam na 4, a czasem zbliżam się do 6, ale - chcę się poprawić\npozdrawiam wszystkich serdecznie i wracam do lektury\nPisz dużo i nie zniechęcaj się "twardym" podejściem do tematu niektórych użytkowników.\nI pamiętaj - nigdy nie myśl, że umiesz jeździć, słuchaj, analizuj i ucz się stale - jeśli narciarstwo to Twoja pasja to będziesz chłonął wiedzę, a Twoje spojrzenie na jazdę wkrótce zostanie zrewolucjonizowane.\nHej, FerraEnzo, dzięki za wpis\nPrzyznam, że odkąd czytam forum pod kątem wyboru nowych nart, już mi się "rewolucjonizuje" podejście. I jeszcze trudniej mi wybrać\nEdited September 25, 2017 by wojgoc\nDnia 5.10.2016 o 10:40, sure napisał:\n26 minut temu, wojgoc napisał:\nTak - i już 1 sezon na tych nartach przejeździłam\n22 minuty temu, sure napisał:\nIle dni w sezonie ?\n2 godziny temu, sure napisał:\nna co padł wybór?\n22 godziny temu, wojgoc napisał:\nTutaj się chwaliłam ::)\n...później jeszcze były wprawki na Wieżycy, a wiosną wypad w Alpy. Sprawdziły się\nDnia 25.09.2017 o 22:11, Jeeb napisał:\nTrudno policzyć. Pełnych dni to chyba z 9, a poza tym z 10 razy po 2-3 godziny. Piszę "sezon", bo minął maj. Latem nie jeżdżę\n14 godzin temu, sure napisał:\njaką długość ostatecznie kupiłaś?\nDnia 27.09.2017 o 13:22, wojgoc napisał:\nWitajcie, cieszę się, że mogę do Was dołączyć\n4 godziny temu, snowbordzistka napisał:\nWitamy Cię, jak kajakarze żeglarzy!


Proclub - przedświąteczna kumulacja promocji - Optyczne.pl\nProclub - przedświąteczna kumulacja promocji\nŹródło: Proclub Sebastian Luciński Komentarze: 0\nDo skorzystania z tzw. „kumulacji promocji” zaprasza sklep Proclub, informując o akcjach, które dla swoich klientów przygotowali różni producenci działający w branży fotograficznej.\nMoc promocji w sklepie Proclub! Teraz możesz zaoszczędzić nawet do 5 tys. złotych.\nJeśli nosicie się z zamiarem zakupu sprzętu fotograficznego, to teraz sklepy Proclub mają dla was prawdziwą kumulację promocji.\nPrzed świętami Bożego Narodzenie wielu producentów startuje z promocjami, w ramach których można otrzymać ciekawe gratisy, bądź zwrot części pieniędzy wydanych na zakup danego sprzętu. Wśród wielu z nich akcje typu cashback, specjalne oferty na aparaty Canon, Sony, Fujifilm i Olympus.\nPrawdziwa kumulacja tego typu ofert czeka na was również w salonach w Krakowie i Warszawie oraz w sklepie internetowym Proclub.\nProclub - promocje z okazji targów FILM VIDEO FOTO 20182


Z jakim spadkiem zamontować rynny? - Poradnik budowlany - E-dach\nZ jakim spadkiem zamontować rynny?\nIstotną kwestią przy montażu orynnowania jest odpowiednie miejsca odpływu będącego najniższym punktem systemu. Wskazane jest montowanie rynien, tak aby spadek wynosił około 3-4 mm/metr.\nrynny, montaż rynien, jakie rynny, jakie rynny do domu, jakie rynny na dach, montaż rynien metalowych, montaż rynien dachowych, jakie rynny polecacie, jakie rynny plastikowe, montaż rynien pvc\nJak wybierać dekoracje dachowe? Czy izolować krokiew na murze?\nJaki materiał nadaje się na sztywne poszycie dachu? Ile dachówek cementowych wchodzi na 1 m2 dachu?\nJakie miejsca dachu uważa się za najtrudniejsze do wykonania? Jak zaadaptować strych?


Dodany dnia 10-08-2011 14:51\nMacie jakieś swoje osobiste ,,ale" co do Insygniów Śmierci?\nOgólnie cały film jest fenomenalny, ale trochę boli mnie to, że Harry złamał Czarną Różdżkę i nie naprawił nią swojej. Albo rzucił Kamień Wskrzeszenia w Lesie a potem po niego nie poszedł. A jeśli jakiś uczeń Hogwartu go znajdzie?! ;] Co o tym sądzicie?\nCzarodziejka: Nieuzasadnione posty będą traktowane jak spam i usuwane.\nEdytowane przez Czarodziejka dnia 28-10-2013 22:17\nDodany dnia 10-08-2011 15:00\nMnie było tylko szkoda tego kamienia .Też zastanawiałam się czemu go zostawił. Wydaje mi się że dlatego że szedł na pewną śmierć i dlatego go już zostawił , ale czemu po niego nie wrócił ? nie wiem , może z tego powody że nie był mu potrzebny, ale jeśli ktoś by go znalazł to chyba by nie wiedział co to jest , no ale książka się kończy i nie ma co gdybać. takie jest moje skromne zdanie na ten temat. Pozdrawiam\nDodany dnia 10-08-2011 23:00\nDracon jakie słownictwo .\nMi się podobało i chyba nie mam żadnych ale. No może i racja z tym kamieniem ale jak tu kolega powiedział nie ma co gdybać.\nEdytowane przez Lady Shadow dnia 10-09-2011 12:38\nDodany dnia 10-08-2011 23:03\nNie podobała mi się walka Voldka z Harrym, bo nie było w koło nich ludzi... I to nawet było troszkę śmieszne, gdy tak rzucili się z okna (czy co to tam było) w dół i zaczęli tak szarpać\nDodany dnia 14-08-2011 09:28\nNie, film był świetny, wiadomo... możemy sobi myśleć co by było gdyby wtedy ten zrobił to a tamten coś innego.. Nie zmienimy filmu ani książki według mnie to było świetne podsumowanie wszystkich części.. SZKODA, ŻE TO JUŻ KONIEC!!!\nDodany dnia 14-08-2011 09:37\nMi jedynie przeszkadzało to, że tak krótko pokazali śmierć Freda.\nWszystko inne było wręcz idealne.\nEdytowane przez Lady Shadow dnia 10-09-2011 12:39\nDodany dnia 14-08-2011 09:55\nJa podobnie jak moja poprzedniczka uważam, że mogli pokazać całą scene śmierci Freda. Z tego co czytałam to była ona nakręcona, nie wiem czemu ją usunęli bo film przecież nie był taki długi.\nMuszę jeszcze dodać że brakowało mi całego wątku z Lupinem, ich kłótni, tego, żę Harry był chrzestnym jego syna.\nDodany dnia 14-08-2011 10:23\nLepiej tego nie mogłam opisać. Film cudowny i idealny, ale naprawdę Fredowi powinni trochę więcej sceny poświęcić. Chociaż wtedy bym jeszcze bardziej płakała, a to wydaje się nie możliwe już.\nDodany dnia 14-08-2011 12:59\nWłaśnie! Jak oni mogli przez dosłownie ułamek sekundy pokazać martwe ciało Freda, Lupina i Tonks? Nie ogarniam tego. Nie pomyśleli nawet, że niektórzy uwielbiają te postacie i należy im się choć chwila na pożegnanie? :C Tak to nie mam żadnych zarzutów, film mistrzowski!\nDodany dnia 14-08-2011 13:05\nKsiążka jest z pewnością lepsza, ale żeby przedstawić taki fenomenalny bestseller na ekranie trzeba mieć ogromny talent ! Szkoda, że Harry nie rozmawiał z Dumbledorem na samym końcu przed epilogiem, tak ja to było w książce i nie był przedstawiony Teddy Lupin, ale i tak kocham ten film !\nDodany dnia 15-08-2011 11:21\nJak nie mam żadnego "ale"\nprzeciwnie ; D\nFilm był wspaniały.\nNajlepszy z wszystkich części.\nKamienia szkoda.. czarnej różdżki też.\nAle Harry chyba chciał już żyć normalnie, bez czarów.\nA jak z czarami to tak jak każdy czarodziej, nie lepiej mając czarną różdżkę.\nA może się bał że jak będzie lepszy od innych to zrobią z nim to samo co z pierwszym właścicielem różdżki?\nChociaż mógł by ją dać Ronowi, on by się z niej cieszył D\nRon : Co z nią zrobimy?\nRon: No wiesz, to czarna różdżka, najpotężniejsza różdżka na świecie.\nSeverus: Szpiegowałem dla ciebie, kłamałem dla ciebie, narażałem dla ciebie życie, a wszystko to robiłem, by zapewnić bezpieczeństwo synowi Lily. A teraz mówisz mi, że hodowałeś go jak świnię na rzeź.\nDumbledore: To bardzo wzruszające, Severusie. A więc w końcu dojrzałeś do tego, by przejmować się losem tego chłopca?\nSeverus: Jego losem? E ecto patronum!\nDumbledore: Przez te wszystkie lata?...\nDodany dnia 31-08-2011 13:02\nFilm w wielu miejscach nie zgadzał się z książką, ale ogólnie bardzo mi się podobał. ^__^\nMam tylko jedno "ale"... mianowicie przedstawienie ducha (Szarej Damy). Co to w ogóle był? o.O\nDodany dnia 31-08-2011 13:15\nPodzielam twoje zdanie. Powiem szczerze, że w Harry'm Potterze i Insygnia Śmierci part 2 mało rzeczy mi się podobało. Do teraz jestem wściekła, że usunęli tyle fajnych i ważnych scen. Najbardziej mi szkoda tej sceny gdzie Lupin prosił Harry'ego o zostanie ojcem chrzestnym, której niestety w filmie nie było, a którą bardzo sobie ceniłam.\nDodany dnia 09-09-2011 23:14\nMam zastrzeżenia do ostatecznej walki Voldemorta i Harrego i do sceny "19 lat później". Do walki, bo w książce wszyscy ją widzieli i Harry wszystko tłumaczył Voldemortowi, w filmie tego niestety nie było. A do sceny "19 lat później", bo w książce razem z bohaterami czuło się tą radość, a tutaj było to zagrane z małymi emocjami. Reszta filmu moim zdaniem świetna. Najlepsza część jaka im wyszła.\nDodany dnia 10-09-2011 09:48\nFilm bardzo dobrze zrobiony, efekty graficzne na wysokim poziomie. Lecz mam nie dosyt, ponieważ brakuje mi paru scen, które zostały ominięte a były bardzo ciekawe. Między innymi moment rozmowy Voldemorta i Harrego, to jak Malfoy dostał od Rona i jeszcze parę innych śmiesznych scen. To że brakuje tych wynagradza nam też parę innych scen, które nie są opisane w książce a są bardzo ciekawe.\nDla mnie jak najbardziej jedna z najlepszych części filmowych.\nDodany dnia 10-09-2011 09:55\nHaha to mnie poprostu rozwaliło Przy zwiastunie w ogóle się nie wiedziało o co chodzi z tą sceną o.o Brakowało mi również paru śmiesznych scen.. Albo zastanawiam się dlaczego Harry wyrzucił tę różdżkę - przecież miał ją zsotawić w grobie Dumbledore'a, a scena powinna mieć miejsce w gabinecie starego Trzmiela <_< Szkoda, że jednak walka Voldemorta z Harrym nie miała miejsca w Wielkiej Sali z tymi wszystkimi widzami i ich pamiętną rozmową Nie rozumiem również pewnego dialogu w filmie, na chwilę przed "skoczeniem" w tę przepaść - "Ty skaczesz, ja skaczę. Pamiętasz?" . Bo ja z pewnością nic takiego nie pamiętam Owszem parę niedociągnieć było, ale efekty specjalne były niesamowite\nDodany dnia 10-09-2011 11:33\nTo tak - Harry złamał czarną różdżkę bez naprawiania swojej. Śmierć Severusa - tutaj zbytnio ją przedłużyli i dodali tekst z cyklu "Lily miała takie oczy", w książce była bardziej wymowna. Walka Harry'ego z Voldkiem - niepotrzebnie przedłużona. Do tego jeszcze parę rzeczy, ale nie będę aż tak się czepiać.\nDodany dnia 10-09-2011 14:25\nNo, jest tego trochę...\nNie podoba mi się złamanie Czarnej Różdżki. Miła się znaleźć w grobie Dumbledore'a, i naprawić tą z piórem feniksa. Nie podoba mi się też ostateczna walka Harry'ego z Czarnym Panem. Co prawda czytałam, że nie będzie w Wielkiej Sali, ale wyobrażałam to sobie zupełnie inaczej, żadnej euforii ze zwycięstwa...\nNo i epilog. Wywoływał u mnie pozytywne emocje przy oglądaniu go w kinie, ale po głębszym zastanowieniu się, uznałam, że jest kompletną porażką. Uderzył mnie głównie wygląd Albusa- przypominał Justina Biebera. Gdzie okulary, rozczochrane włosy?!\nDodany dnia 04-10-2011 19:16\nNie podobało mi się tylko to, że nie pokazali jak umarł Fred. A tak, to film fenomenalny\nDodany dnia 19-12-2011 17:25\njedynie co mi się trochę niepodobało w filmie to walka Voldemorda z Harrym\nfinałowa scena powinna się rozegrać w wielkiej sali na oczach wszyskich tak jak to było opisane w książce.\n...i martwe ciało Voldemorda powinno być pokazane\nWygenerowano w sekund: 2.28, zapytań: 268 142,634,088 Unikalnych wizyt


Jakie informacje znajdą na witrynie Polszczyzna.pl? - Sprawdź październik 2021 − potorach.pl\nWitryna internetowa Polszczyzna.pl została utworzona w 2017 roku i stała się ciekawym miejscem do zdobywania wiedzy dla wielu użytkowników. Liczne artykuły powiązane z językiem polskim można wyszukać na naszej witrynie internetowej, a są one tworzone oraz sprawdzane przez wykwalifikowanych profesjonalistów w tej dziedzinie. Staramy się między innymi o to, by każdy artykuł był całkowicie zrozumiały dla każdego użytkownika, nie uwzględniając przy tym wieku. Strona ta nie słynie tylko z poradni językowej, ale również jest znakomitym zbiorem różnego rodzaju ciekawych informacji o języku ojczystym. Przede wszystkim można odkryć wiele rzetelnych treści na temat frazeologizmów. Istnieje również możliwość, aby skontrolować swoją wiedzę w licznych dyktandach oraz quizach. Uczniowie szkół średnich i podstawowych znajdą w odpowiedniej zakładce wskazane informacje, na przykład dotyczące części mowy lub ciekawostki na temat przerabianych lektur. Chcielibyśmy także dodać, że nasza strona internetowa jest naprawdę dobrym miejscem do tego, aby określić poprawność pisowni wybranej przez siebie treści. https://polszczyzna.icu/ . System sprawdzania pisowni jest na tyle zaawansowany, że dociekliwie analizuje cały tekst, zwracając uwagę na literówki oraz błędy ortograficzne i interpunkcyjne.\nDzielenie się z czytelnikami najczęściej pojawiającymi się błędami w języku ojczystym, ale również licznymi ciekawostkami, refleksjami, dzięki którym przyswajanie wiedzy staje się prostsze i przyjemniejsze to zdecydowany cel naszej internetowej witryny Polszczyzna.pl. Z naszej internetowej platformy mają możliwość korzystać także młodsi użytkownicy naszego języka, ponieważ nasi eksperci zawsze starają się podporządkować treści do indywidualnego odbiorcy. Z miłą chęcią też podejmujemy się dialogu z naszymi czytelnikami, zatem zachęcamy do zadawania nam pytań. Odezwij się do nas, jeżeli masz jakiekolwiek wątpliwości bądź pytania, gdyż jesteśmy otwarci na propozycje a także sugestie. Kontakt z użytkownikami w sposób systematyczny to coś, o co dbamy. Oprócz tego warto też regularnie śledzić nas na mediach społecznościowych takich jak Facebook czy Instagram, by także tam szerzyć ważną wiedzę. Tego rodzaju forma być może będzie dla Ciebie bardziej porywająca.


Yellowdog Updater, Modified – Wikipedia, wolna encyklopedia\n(Przekierowano z Yum)\nAutor Seth Vidal\n3.4.3 / 28 czerwca 2011; ponad 10 lat temu\nObecnie PackageKit jest domyślnym menedżerem pakietów Fedory\nYellowdog Updater, Modified (yum) – napisany przez Setha Vidala system zarządzania pakietami dla systemów linuksowych używających systemu pakietów RPM. Yum powstał dla dystrybucji Yellow Dog Linux, jednak został zaadaptowany przez kilka innych jak np CentOS czy Fedora.\nJego główną przewagą nad zmodyfikowaną wersją apta działającą z pakietami RPM jest mniejszy kod źródłowy (napisany w Pythonie). Jego główna wadą jest znacznie wolniejsze działanie i większe obciążenie sieci, ze względu na odmiennie rozwiązaną kwestię pobierania informacji o pakietach i ich zależnościach. Brak również oficjalnego GUI, chociaż kilka nieoficjalnych już istnieje (pirut, yumex). Poprzez system rozszerzeń można zwiększać jego możliwości.\nYum jest standardowym narzędziem służącym do aktualizowania dystrybucji Fedora Core.\nKonfiguracja i użytkowanie[edytuj | edytuj kod]\nKonfiguracja Yum podzielona jest na części. Główna część znajduje się w pliku /etc/yum.conf, natomiast pliki konfiguracyjne rozszerzeń (z ang. plugins) przechowywane są w katalogu /etc/yum/pluginconf.d/. Pliki zawierające spis repozytoriów znajdują się w katalogu /etc/yum.repos.d/\nPełną listę dostępnych opcji związanych z zarządzaniem oprogramowaniem za pomocą yum można uzyskać wydając w konsoli polecenie:\nTę stronę ostatnio edytowano 11 kwi 2020, 07:53.


Strona główna | Aktualności Krause: zimowe prace wykończeniowe na wysokim poziomie\nKrause: zimowe prace wykończeniowe na wysokim poziomie\nZima to wyjątkowy okres dla ekip budowlanych. Na kilka miesięcy niemal zamierają ciężkie prace zewnętrzne z użyciem ciężkiego sprzętu, a do akcji wkraczają specjaliści od remontów i prac wykończeniowych wewnątrz domu. Kompletując podręczny warsztat narzędziowy nie mogą zapomnieć o poręcznej i funkcjonalnej drabinie, która z jednej strony zagwarantuje osiągnięcie wymaganej wysokości, z drugiej zaś pozwoli na szybkie i łatwe przenoszenie jej zarówno między poszczególnymi pomieszczeniami, jak i kondygnacjami. Na jakie urządzenia warto postawić?\nWybierając urządzenie do prac na wysokości podczas remontu domu, należy odpowiedzieć sobie na kilka podstawowych pytań: jaką wysokość chcemy osiągnąć, jak często będziemy zmieniać miejsce jego położenia oraz jak długo będą trwały prace z jego wykorzystaniem. Uzyskane odpowiedzi pozwolą optymalnie dopasować sprzęt do określonych wymagań, podnosząc tym samym bezpieczeństwo wykonawcy.\nPostaw na uniwersalność\nOferta rynkowa drabin jest niezwykle bogata. Możemy wybierać pośród prostych modeli przystawnych, tradycyjnych urządzeń wolnostojących lub postawić na drabiny przegubowe. Te ostatnie, z uwagi na różnorodność zastosowań, wydają się idealnym rozwiązaniem do prac na, ograniczonej często, domowej przestrzeni. Dlaczego? "Odpowiedź jest prosta. To jedno urządzenie pozwoli na korzystanie z niego w różnoraki sposób. Może pełnić rolę drabiny przystawnej, wolnostojącej, ale doskonale sprawdzi się także jako wygodny pomost roboczy.\nSwoje niezwykłe funkcje zawdzięcza konstrukcji opartej na przegubach, które w prosty sposób pozwalają ‘łamać’ drabinę, uzyskując różne jej ustawienia. Zwracam także uwagę na niewielkie rozmiary takich drabin po złożeniu, które z łatwością pozwolą zmieścić ją do samochodu typu combi. Dla często zmieniających miejsce pracy ekip remontowych, stanowić to będzie niewątpliwą zaletę" - wyjaśnia Marek Banach, ekspert firmy Krause.\nNawet najbardziej funkcjonalna drabina nie zawsze spełni wszystkie wymagania fachowców. Dlatego niektórzy producenci wprowadzają do oferty dodatkowe akcesoria, zwiększające możliwości użytkowe wybranych modeli. Powodzeniem, szczególnie podczas remontów piętrowych budynków, cieszą się przedłużenia do podłużnicy z regulacją wysokości, dzięki którym z powodzeniem ustawimy drabinę na schodach. Fachowcy cenią sobie także uchwyt dystansowy, który pozwoli na bezpieczną pracę w trudno dostępnych miejscach, oraz serię ergonomicznych toreb na narzędzia i pojemnych półek z hakiem na wiadro, które pozwolą zapanować nad podręcznym warsztatem narzędziowym. Akcesoria te pozwolą także wyeliminować ciągłe schodzenie i wchodzenie na drabinę, które są prawdziwą zmorą wykonawców.\nZwracaj uwagę na… wagę\nRemont piętrowego budynku wymaga od fachowców częstego przemieszczania się, również pomiędzy kondygnacjami. O ile transport drobnych narzędzi ręcznych nie powinien stanowić problemu, to wniesienie dużych rozmiarów drabiny po krętych schodach nie będzie już takie łatwe. "Jeśli przewidujemy częsty transport drabiny pomiędzy piętrami, warto postawić na lekkie, aluminiowe modele. Niezwykle wygodne okazują się w takich przypadkach urządzenia przegubowe - poza niską wagą, charakteryzują się także wyjątkowo niedużymi rozmiarami po złożeniu, dzięki czemu bez problemu wniesiemy ją np. na poddasze. Modele KRAUSE z serii MONTO wyróżnia ponadto opatentowany system przegubów z lekko pracującym systemem ryglowania, który zapewnia niezwykle szybką i komfortową obsługę" - rekomenduje ekspert firmy.\nZadbaj o komfort i wygodę\nO wyborze określonego urządzenia do prac na wysokości decyduje intensywność jego wykorzystania. O ile do zadań trwających kilka minut wystarczy prosta drabina ze szczeblami, to prace wymagające długiego czy wręcz ciągłego przebywania ponad podłożem, wymagają użycia bardziej ergonomicznego rozwiązania. Może nim być drabina wolnostojąca wyposażona w wygodny, duży stopień lub taka, którą da się wykorzystać jak podest roboczy. Jednak najbezpieczniejsze w takich przypadkach okażą się rusztowania, które mniej doświadczonym użytkownikom zagwarantują poczucie większego bezpieczeństwa oraz komfortu. Wbrew obiegowym o nich opiniom, bez problemu wybierzemy niedrogie, a poręczne i lekkie modele, których montaż jest wyjątkowo prosty lub nawet zbędny. "Mowa tu o rusztowaniach składanych, których konstrukcja pozwala na ich użycie już po zaledwie 2 ruchach (otwarcie oraz zawieszenie pomostu)" - podsumowuje Marek Banach.\nŹródło i zdjęcie: Krause\nKryteria termoizolacyjności - w kierunku domów pasywnych\nDom wysoko energooszczędny, uznawany za inwestycję wymagającą zastosowania drogich i zaawansowanych technologii, wraz ze zmianą prawa budowlanego w roku 2021 stanie się standardem w budownictwie jednorodzinnym. Jego przegrody będą musiały spełniać bardzo restrykcyjne kryteria termoizolacyjności. Czytaj więcej\ndrabiny dla tynkarzy


Idziemy, 29-X-2017 Posłuchaj św. Jana Pawłą II„\nŚwiat liczb, pojęć, idei fascynował już starożytnych filozofów i na zawsze pozostał tematem do refleksji. Jakie relacje zachodzą pomiędzy rzeczywistością, doświadczeniem zmysłowym i pojęciami? Co ciekawe, pojęciami można się wymieniać, można wspólnie konstruować teorie, które w niektórych przypadkach da się urzeczywistnić.\nOstatnio do świata realnego oraz idealnego dołączyła rzeczywistość wirtualna (VR, ang. virtual reality). Polega ona na tworzeniu obiektów dających wrażenie fizycznej obecności. Czasami ten obszar nazywany jest I3: Interaction (interakcja) + Immersion (zagłębienie) + Imagination (wyobraźnia). Na obecnym poziomie rozwoju technologii uzyskuje się VR głównie poprzez generowanie obrazów i efektów akustycznych, rzadziej doznania dotykowe, zapachowe czy smakowe. Niektóre symulacje zawierają wirtualne artefakty, które mogą wchodzić w interakcje z użytkownikiem przez wirtualne rękawice, hełmy z czujnikami ruchu, kombinezony, fotele lub kabiny symulacyjne. Część z tych urządzeń ma mechanizmy wywołujące efekt zwrotny.\nRozwój VR hamują ograniczenia sprzętowe i problemy wynikające z fizjologii człowieka. Współpraca organizmu ze sprzętem nie przebiega bezproblemowo. Interaktywne gadżety tylko pozornie odwzorowują ruchy użytkownika w cyberprzestrzeni. Wzrok i błędnik grają fundamentalne role w określaniu równowagi i lokalizacji przestrzennej. Problemem staje się opóźnienie pomiędzy zarejestrowanymi przez hełm ruchami głowy a obrazem generowanym na ekranie.\nTechnologia VR ma zastosowanie nie tylko w przestrzeni rozrywki, na przykład gier. Tworzy się symulacje przydatne dla pilotów, różnego typu treningi wojskowe, modele prac remontowych, konstrukcyjnych i medycznych, których wirtualne scenariusze przebiegają w bardzo trudnych czy ekstremalnych warunkach. Powstają również matematyczne modele klimatu świata, służące prognozowaniu pogody. VR służy też do interaktywnego szkolenia chirurgów, opracowania prototypów, komunikacji audiowizualnej, muzealnictwa.\nNiewiarygodny postęp technologiczny może człowieka wbić w poczucie samowystarczalności i oddalać od Boga. Ale może też doprowadzić do dziękczynienia za stworzony świat, za dar rozumu i za ręce do pracy. Taka pokorna postawa ma wielkie plusy: ułatwia zadawanie sobie najważniejszego pytania, natury moralnej, a nie pragmatycznej: jak dobrze korzystać z tych wynalazków?


kornn yla blog: burgundowa torebka ♥\ndziś za namową Kosmetasi pokaże Wam torebkę, która ostatnio trafiła w moje łapki. Przede wszystkim chciałam by miała długi pasek, była dość duża, by mieściły się kartki A4 i by kształtem przypominała standardową listonoszkę. I udało się! Jest taka jaką sobie wymarzyłam i jeszcze ma cudowny kolor. Zobaczcie same :)\nI jak? Mi się okropnie podoba :) A dodatkowo kosztowała bardzo niewiele, bo zaledwie 80 złotych - tutaj.\nAutor: Kornelia Kalarus o 13:57\nEtykiety: ja, kocham, odczucia, przesyłka, wy, zakupy, życiowe\nKOSMETASIA 21 kwietnia, 2014 14:03\nooooj! jest naprawdę piękna! :)\ncieszę się, że ją nam pokazałaś :) :* szkoda takie cudo 'ukrywac' :)\nkornn yla 21 kwietnia, 2014 19:27\ndziękuję :) nie mogę się od niej oderwać, pasuje praktycznie do wszystkiego ;D\nKOSMETASIA 21 kwietnia, 2014 23:47\nto najważniejsze! ;)\nAlicja Kozubska 22 kwietnia, 2014 14:44\nPodoba mi się fason tej torebki :)\nkornn yla 22 kwietnia, 2014 15:03


Wirtualna rzeczywistość zniszczy człowieczeństwo? - KimJestem.pl\nPodczas wakacji miałem okazję obserwować osobę zaangażowaną w grę komputerową w okularach VR (Virtual Reality) – w okularach 3D wirtualnej rzeczywistości.\nKrótkie wyjaśnienie dla osób, ktore nie znają tematu – wygląda to mniej więcej tak, że po nałożeniu na oczy specjalnych okularów 3D, „przenosisz” się do wirtualnego komputerowego świata, którego stajesz się aktywnym uczestnikiem. Jesteś w centrum. Nie jest już tak, jak dawniej, że cała rzeczywistość komputerowa wyświetlana jest na 27-calowym monitorze, który obserwujesz z dystansu, a do kontroli tego świata wykorzystujesz myszkę i klawiaturę.\nTu jesteś w centrum. Tu jesteś Panem sytuacji. Przenosisz się w pełni do wirtualnego świata.\nMożesz kręcić głową, odwracać się, patrzeć wokół siebie. Schylasz się – Twój bohater również się schyla. Wyciągasz rękę – Twój awatar również to robi. Patrzysz pod siebie i widzisz, że stoisz na ruchomym moście. Patrzysz w górę i widzisz przelatujące na niebie gady sprzed milionów lat.\nMożna powiedzieć, że to tylko zwykła gra. Zabawka. Rozrywka.\nSchylasz się, podnosisz przedmioty, bierzesz broń do ręki, zabijasz zombie, które podchodzi do ciebie z tyłu, odwracasz się i strzelasz mu w głowę. Atrakcja.\nMożesz tworzyć dowolne rzeczywistości. Powiedziałbyś, że to piękne. Niesamowity postęp technologii, niesamowite dzieło kreatywności człowieka. Czy jednak na pewno?\nDziś ograniczeni jesteśmy monitorami, których płaszczyzna zajmuje niewiele przestrzeni. Możesz dostawić drugi monitor i poszerzyć swój ekran. Wydaje się to tak wiele.\nGdy obserwowałem wspomnianego gracza w okularach VR, przypomniała mi się scena z filmu Raport Mniejszości, w której Tom Cruise za pomocą gestów dłoni steruje interfejsem, który projektowany jest w przestrzeni. Nie ma tam monitorów. Wszystko jest hologramem (https://www.youtube.com/watch?v=PJqbivkm0Ms).\nNie sądzę, abyśmy jako ludzkość technicznie poszli w kierunku hologramów w świecie fizycznym. O wiele prostsze jest przecież założenie okularów 3D i kompletne przeniesienie się do wirtualnego świata.\nWyobraź sobie, że zakładasz okulary 3D i nagle przed sobą widzisz nie – jak obecnie – jeden monitor z okienkami Windows 10, ale widzisz ich kilkanaście – z lewej, z prawej, po skosie, z przodu, z tyłu. Możesz ustawić je jak chcesz. Tak, jak Ci się podoba. Możesz przesuwać ję rękoma. W przód, w tył, ustawiać jeden za drugim, pod, nad, jak sobie tylko życzysz.\nW kilku oknach możesz zajmować się pracą, w kolejnym możesz mieć uruchomioną telewizję, w następnych widzieć aktualne postępy w trzech grach, w które grasz jednocześnie, w kolejnych uruchmionego masz Facebooka, Instagrama, Snapchata, newsy z Onetu – cokolwiek sobie życzysz.\nZresztą, tych okien możesz mieć setki. A za nimi tapeta. Ale nie taka malutka, mizerna, 1920×1080 pikseli. Tu widzisz ruchomą, przestrzenną, głęboką tapetę 3D, która otula Cię z każdej strony. W niej jesteś osadzony.\nMasz ochotę na las? Proszę bardzo – jednym gestem ręki zmieniasz „tapetę”, a właściwie to środowisko, w którym jesteś i nagle otacza Cię las tropikalny.\nOtaczają Cię wielkie drzewa, widzisz jak po nich skaczą zwierzęta, a z tyłu, gdy odwrócisz głowę, widzisz strumień przepływającej wody.\nNic tylko przebywać w takim środowisku. I co więcej – nie musisz nigdzie wyjeżdzać – wszystko masz na wyciągnięcie ręki. Ot tak, za jednego dolara.\nMasz ochotę na małą zabawę? Nie ma problemu. Uruchamiasz program symulujący nocny pub, łączysz się ze znajomymi, którzy również mają na sobie okulary VR i jako hologramy pojawiają się w Twojej rzeczywistości. Bez opuszczania Twojego wygrzanego pokojowego krzesła uczestniczysz w spotkaniu ze znajomymi. Jedynie piwko musiałeś przynieść sobie z lodówki.\nJeśli tylko chcesz, możesz włączyć małe porno. Kobieta/mężczyzna podchodzi do Ciebie zza projekcji jednego z monitorów, odsuwa je delikatnie i zaprasza Cię do małej zabawy. Zrobi co tylko zechcesz. Nawet pogadasz z nią. W końcu to zaawansowana sztuczna inteligencja i zapłaciłeś za ten software. Należy Ci się. Odrobina relaksu po dniu ciężkiej pracy…\nA jeśli do pokoju właśnie wejdzie Twoja mama/żona/mąż/wstaw-kogokolwiek-bliskiego, to nawet jeśli zerwie z Ciebie Twoje oluary przenoszące Cię do innego świata, to nic w nich nie zobaczy.\nSystem zeskanuje jej źrenice (co przecież bez problemu robi najnowszy telefon Galaxy S8) i nie pokaże jej Twojego tajemnego pokoju, ale pokaże zamiennik, dający jej pomyśleć, że właśnie odrabiasz lekcje lub przygotowujesz się do jutrzejszej pracy.\nMama wyszła z pokoju, a ty możesz wrócić do zabawy…\nMożesz stworzyć świat swoich marzeń. Dowolny.\nTo zależy jak na to patrzeć. Jako postęp technologiczny – niesamowite.\nCo jednak dzieje się z człowiekiem, który wchodzi w tak magiczny, odseparowany świat, w którym bez wychodzenia z domu może wykreować dosłownie wszystko?\nPonieważ w świecie wirtualnym możesz wszystko – ot tak, na już, na zawołanie – to zaczynasz się stopniowo wyzbywać człowieczych impulsów.\nNie musisz być serdeczny wobec drugiego, jeśli w wirtualnym świecie za 1. dolara masz seks o jakim marzysz.\nNie musisz być konsekwentny, jeśli wszystko masz na już.\nNie musisz wykazywać się empatią, jeśli stajesz się wirtualnie – samowystarczalny.\nNie musisz być odważny, jeśli wystarczy, że założysz okulary i masz wszystko.\nNie musisz być kreatywny, jeśli w mig możesz pobrać z internetu miliony opcji, które Cię zadowolą.\nNie musisz wykazywać się własną uczuciowością, jeśli wszystko podane masz jak na tacy.\nNie musisz być dobry. Gdy wszystko masz podsunięte pod nos, wystarczy, że kreujesz egoistyczne oczekiwania.\nWyobrażasz sobie człowieka po latach przebywania w takiej wirtualnej rzeczywistości? Łatwo wyobrazić sobie zanik społecznych umiejętności komunikacyjnych. Dziś wszyscy zamykają się w domach. Sąsiad sąsiadowi nie powie dziś życzliwego „dzień dobry”. Co dopiero stanie się, gdy wirtualny świat nieskończonych możliwości zagości na stałe w naszych domach, spełniając wszystkie nasze prośby?\nStaniesz się egocentrycznym zombie, który jedyne co potrafi, to kapryśnie żądać, wymagać i oczekiwać. Taki, jaki miliony innych, bezmyślnie konsumujących.\nA to jest łatwe do zrobienia w wirtualnym świecie VR, w którym móżesz wszystko. Wirtualna rzeczywistość jest jak sen, który możesz układać wg własnych życzeń. Egoistycznie kontrolować. I w sumie nie ma w tym nic złego, poza tym, że stopniowo (rok za rokiem) przyzwyczajasz się do tego, że wszystko co chcesz, to masz. Krok po kroku rezygnujesz z życia w świecie fizycznym.\nUciekasz w świat wirtualny, bo ten fizyczny staje się dla Ciebie zbyt trudny.\nMożesz powiedzieć – „Ale co w tym złego, że idziemy w tym kierunku?”, „Przecież to postęp technologiczny! To rozwój człowieka”\nWyobraź sobie, że w okularach możesz zrobić wszystko – nawet zamienić pochmurny dzień na słoneczny. Czy jest w tym coś złego? Czy to nie fajne, że możesz poprawić sobie nastrój?\nW pierwszym momencie pojawia się myśl, że przecież to cudowne narzędzie. Nie ma nic złego w poprawianie sobie nastroju.\nDopiero z czasem, po głębszym zastanowieniu się, możemy zauważyć, że takie funkcjonowanie może też emocjonalnie – krok po kroku – ogłupiać dorosłych. Sprowadzić ich do emocjonalności dziecka.\nDlaczego? Ponieważ, jeśli cały czas dostajesz WSZYSTKO czego tylko chcesz, to zaczynasz robić się bardzo wymagający i kapryśny. Niczym 5-letnie dziecko, któremu rodzice dają wszystkie zabawki, które zamarzy.\nKojarzysz jak zachowuje się takie roszczeniowe, żądające dziecko?\nZ czasem Twoje żądania mogą przerodzić się w silne oczekiwania. A gdy te nie zostaną spełnione mogą wywołać u Ciebie złość, agresję lub wycofanie.\nTo, że odczuwasz złość albo zasmucenie światem jest właśnie wynikiem dużych oczekiwań i żądań.\n„Dlaczego nie mam tego, czego chcę?!!!”, „Należy mi się!”, „Już teraz! Natychmiast”, „Daj mi!”\nTego rodzaju postawa roszczeniowa to poziom emocjonalności 5-letniego dziecka. I nie ważne, że masz już 40 lat.\nW końcu, w wirtualnej rzeczywistości przyzwyczaiłeś się, że dostajesz wszystko, o czym zamarzysz.\nPo założeniu okularów masz wszystko. Po ich zdjęciu życie staje się takie szare i trudne…\nUmysł nie odróżnia impulsów wirtualnych od rzeczywistości. I nie ma tu znaczenia, że świadomie powiesz „mnie to nie ruszy, jestem inteligentny i świadomy”.\nImpuls jest impulsem, a podświadomość, gdy przyzwyczai się do określonych zachowań, będzie uruchamiała określone impulsy w Twoim czuciu.\nCzłowiek, który ma stałe żądania, który stale „chce”, emocjonalnie nie przekracza rozwojem 5-letniego dziecka. Nie potrafi nic dać od siebie, ale ciągle żąda. Chce, aby spełniano jego zachcianki, pokusy i wypełniano jego żądze.\nDziecko chce cukierka i zabawkę, dorosły chce seksu, pieniędzy, ładnego ciała i innych przyjemności. Zmieniają się tylko przedmioty zainteresowań. Impulsy podświadomości pozostają te same – roszczeniowe i żądaniowe.\nJaka jest różnica między światem VR a światem fizycznym, światem uczuć, światem człowieczeństwa?\nAno taka, że w prawdziwym życiu nic nie jest tak łatwe i piękne, jak ego by sobie tego życzyło.\nMiłość człowieka nie jest do kupienia.\nPrawdziwej życzliwości nie da się zasymulować.\nPrawdziwej przyjaźni z drugim człowiekiem nie da się nawiązać na ścianie Facebooka.\nPrawdziwej bliskości nie da się poczuć wirtualnie.\nW jaki sposób masz nauczyć się zaufania, jeśli awatar 3D da Ci wszystko, czego zapragniesz?\nPrawdziwe życie nie jest takie łatwe, jak świat VR.\nDziś nie świeci słońce, choć byśmy chcieli. Dziś jest -10 stopni, a „na równiku taka piękna pogoda”.\nJednak te trudy życia wzmacniają nas jako ludzi. Trenują Twój psychiczny miesięń.\nWłaśnie dzięki temu trudowi możesz nauczyć się odwagi, nauczyć się kreatywności, nauczyć się życzliwości, serdeczności, empatii, pokory, wiary, zaufania, uznania, uczciwości. Nauczyć się miłości. Nauczyć się Kochać drugiego, z jego odmiennościami.\nW jaki sposób masz odkrywać w sobie te głębokie wartości, jeśli nie przez konfrontację z trudami fizycznego życia?\nIdźmy krok dalej i wyobraźmy sobie sytuację, w której nie ma już potrzeby wykorzystywania swojego fizycznego ciała do funkcjonowania w świecie wirtualnym. Po co? Przecież mając na sobie okulary 3D możesz wymachując ciałem zrobić sobie krzywdę, wpadając na coś ostrego leżącego w pokoju. Czyż nie lepiej było wykorzystać technologię zdalnej kontroli wirtualnego świata swoim umysłem? A takie narzędzia już istnieją. Wystarczy odpowiednio odczytwać pole EM mózgu człowieka. To tylko kwestia czasu, aż ich użycie stanie się akceptowane, konieczne i powszechne.\nTakiemu człowiekowi, który siedzi sobie na krześle, nie rusza ani nogą, ani ręką, ale w pełni kontroluje swój świat wirtualny, sterując swoim Awatarem i żyjąc, pracując w nim – niepotrzebne jest już ciało. Do czego? Przecież fizycznie się nie rusza. Wystarczy mu małe, szare ciało i wielka głowa do szybkiego myślenia i zdalnej kontroli własnymi myślami otaczającej go technologii.\nBrzmi jak science-fiction? Te sceny z filmu wydają się dziś bardziej niż realne. Mała płytka przy Twojej głowie przekazuje przez Wifi sygnał do większego komputera.\nTam, gdzie możesz wszystko, gdzie wszystko jest proste i tanie, tam wzrasta poziom frustracji, egocentryzmu, nienawiści, odseparowania od innych, izolacji, depresji.\nGdy nie dostajesz tego co chcesz, to wzrasta Twoja frustracja. Wzrasta gniew, narasta złość. Złość, bo Twój kaprys nie został spełniony.\nStajesz się w pełni konsumującym dawcą – jak w filmie Matrix, w którym ludzkie ciało służyło jedynie za pożywkę dla świata wirtualnego, który sami sobie stworzyliśmy dla własnej wygody.\nTam, gdzie niepotrzebne jest CZUCIE, tam ono zanika. Nie ma potrzeby jego istnienia.\nPostęp cywilizacyjny nie jest równoznaczny z postępem człowieka.\nWiedza nie jest równoznaczna z mądrością.\nPostęp techniki nie idzie w parze z człowieczeństwem.\nChcesz ochronić swoje człowieczeństwo?\nZbliż się do drugiego człowieka. Ale nie przez portal randkowy, nie przez Messengera, Snapchata czy Whatsupa. Zbliż się do jego ciała. Powąchaj jego skórę. Poczuj jego ciepło. Przeniknij się z jego energią. Nasyć się tą bliskością i w pełni oddaj siebie. Pokochać oznacza oddać się w peni. W zaufaniu.\nWróć do ziemi. Weź kawałek czarnej ziemi w swoje ręce i zasadź ziarno. Oddychaj powietrzem lasu. Półóż się na łące. Chodź boso po lesie. Spójrz na niebo. Nasyć się człowieczeństwem.\nŻyjemy w czasach, w których człowiek stoi na rozdrożu.\nAlbo pójdzie w lewo, wkroczy w fascynujący i porywający świat techniki, gdzie możesz mieć wszystko; gdzie żyjesz tak, jak lubisz; gdzie seks z dowolną osobą jest na wyciągnięcie ręki; gdzie tworzysz dowolne światy; gdzie w końcu „marzenia się spełniają”.\nAlbo pójdzie w prawo i świadomie zrezygnuje z pewnych technicznych propozycji, mająć świadomość, że krok po kroku kasuje ona człowieka w człowieku.\nKtóra droga jest Ci bliższa?\n3Dczłowieczeństwookulary 3dVRwirtualna rzeczywistość\nzmiany są już nam jako człowiekowi pisane. Nie unikniemy tego …


Attiny48 powoduje palenie stabilizatora - elektroda.pl\nmotorolae365ok 24 Mar 2012 14:21 2453 23\n#1 24 Mar 2012 14:21\nprojektuje układ sterownika inteligentnych schodów, ale mam problem ponieważ już spalił mi się drugi mikrokontroler ATtiny48. W załączniku schemat.\nNie wiem co tam jest nie tak, ogólnie na tym schemacie jest moduł zasilania (stabilizator), mikrokontroler, gniazdo programatora, wyjścia na podpięcie lampek (przez klucze tranzystorowe, lampki to 4xLED + rezystor dopasowujący napięcie) oraz wejścia na czujniki i regulator jasności (fotorezystor+potencjometr) oraz drugi potencjometr do ustawiania długości świecenia.\nPodpiąłem na początku do wyjść led wyświetlacz 7-segmentowy ze wspólną anodą zasilany wyprowadzonym napięciem przez opornik 500Ohm, żeby sprawdzić, czy w ogóle układ działa i testować odczytywane wartości analogowe z potencjometrów.\nI wszystko działało do jakiegoś czasu, kiedy to nagle przy którymś włączeniu układ się nie uruchomił, sprawdziłem i okazało się że stabilizator pokazuje dwa razy większe napięcie niż powinien. Myślałem że gdzieś zrobiło się zwarcie i wymieniłem mikrokontroler i stabilizator, ale sytuacja się powtórzyła, a już uważałem żeby nic się nie zwarło.\nCzy mam jakiś błąd w schemacie? Co jest nie tak?\n#2 24 Mar 2012 14:26\nMoże to wszystko pobiera za dużo prądu ?\n#3 24 Mar 2012 14:31\nJakie napięcie podajesz na wejście tego stabilizatora ?\n#4 24 Mar 2012 14:32\nPóki co jest tam tylko podłączony ten wyświetlacz 7-segmentowy standardowy czerwony i nic więcej. Stabilizator jest na 800mA więc chyba jest aż nadto wystarczający póki co.\nNapięcie na wej. to 12V z zasilacza. Napięcie jest stałe sprawdzałem na oscyloskopie.\n#5 24 Mar 2012 14:40\nA sprawdziłeś w nocie PDF tego stabilizatora LM1117-3.3 jakie on może mieć maksymalne napięcie wejściowe ? Zamiast oscyloskopem sprawdź multimerem zwykłym jakie jest to napięcie i czy na pewno 12V a nie np 16V?\nPrzecież przede wszystkim to jest stabilizator LDO - więc na wejściu najlepiej byłoby podawać nie więcej niż 6V (wtedy pracowałby najlepiej)\nTymczasem ty podajesz 12V jak piszesz - ale czy jesteś w 100% pewien że masz zasilacz STABILIZOWANY 12V ? czy tylko napięcie wyprostowane ? Bo w trzym drugim przypadku to zwykle napisane jest na takim zasilaczu 12V a jak zmierzysz woltomierzem to będziesz miał 15-16V .... a to już jest prawie graniczne napięcie dla tego stabilizatora .... Nie mówiąc już o tym, że robisz gigantyczny spadek napięcia i będzie się on grzał niemiłosiernie.\nDlatego albo zmień go na jakiś LM317 z regulacją napięcia albo jakąś przetworniczkę - to byłoby najlepsze z najlepszych rozwiązań. Mógłbyś dawać wtedy na wejściu od 8 do 30V i zawsze byłoby dobrze\n#6 24 Mar 2012 14:44\nNa razie korzystam z takiego regulowanego zasilacza, sprawdzałem multimetrem jest równe 12V, no może 12,05V ale to chyba dopuszczalne odchylenie. Mogę przestawić na 6V.\nCzyli schemat jest ogólnie dobry? Te podłączenie wyświetlacza 7-segmentowego tez nie jest przyczyną uszkodzeń?\n#7 24 Mar 2012 15:44\nW datasheet jest napisane że maksymalna różnica między napięciem wejściowym a wyjściowym dla tych stabilizatorów to 1,3V\nDlatego radzę Ci zastosować jeszcze jeden np. 7805 aby tamten mógł dobrze pracować albo jak kolega wyżej napisał zastąpić stabilizatory przetworniczką.\nZ resztą te 1,3V to jest dla pełnego obciążenia - 1A, bo przy 100mA to jest już tylko 1V.\n#8 24 Mar 2012 16:37\nOk, akurat miałem L7805, więc dałem go zamiast tego LM1117, teraz napięcie zasilania wynosi 4,9V. Napięcie wejściowe ustawione na 6V. I póki co działa.\nTylko jeszcze jedna ważna rzecz. Zaprogramowałem układ, tak aby co sekundę włączała się i wyłączała jedna dioda z tego wyświetlacza. I zmierzyłem napięcie za stabilizatorem. Jak dioda nie świeci to jest 4,9V a jak świeci to spada do 4,3V. Dioda jest podłączona do zasilania (5V) przez opornik 150Ohm, a druga nóżka do wyjścia led na płytce (wg schematu, czyli wyjścia klucza tranzystorowego zwierającego do masy w stanie aktywnym).\nCzy to normalne że to tak obciąża?\n#9 24 Mar 2012 17:08\nBo z kolei LM78L05 musi mieć na wejściu min. 7V aby na wyjściu było 5V.\n#10 24 Mar 2012 17:08\nNie wiem jaką diodę tam masz ale 150 om to trochę mało mi się wydaje (dla zwykłej diody to prąd prawie maksymalny). Osobiście przy sygnalizacji dla zwykłej diody przy 5V daje jakieś 800-1000om, a dla super jasnej nawet 5-10k i jest wystarczająco.\n#11 24 Mar 2012 17:49\nHmm to jest standardowa dioda z wyświetlacza 7-segmentowego. Liczyłem to tak:\nDioda: 20mA, 2V\nNa oporniku musi się odłożyć 3V, przy prądzie 0.02A ze wzoru R=U/I = 3/0.02 = 150 Ohm\n#12 24 Mar 2012 17:52\nNie,nie, mniej więcej dobrze ale porty uC mają soją obciążalność i trzeba na to uważać.\n#13 24 Mar 2012 17:54\nDlatego mam je podłączone (te diody, później będą tam lampki: 4xLED) przez klucz tranzystorowy.\nCzyli mam podnieść zasilanie?\n#14 24 Mar 2012 18:47\nNapięcie 1.3V to napięcie dropout i wcale to nie znaczy że przy napięciu wyjściowym 3v3 napięcie wejściowe może być jedynie 1.3V większe - a wręcz przeciwnie układ przy napięciu wejściowym mniejszym niż 4,6 nie będzie działał prawidłowo.\nMaksymalne napięcie wejściowe dla tych układów to 15V.\n#15 24 Mar 2012 18:52\nSkoro tak to dalej nie znajduję przyczyn przepalenia uC i stabilizatora. Nie chcę żeby kolejny układ się spalił. Czy są jakieś nieprawidłowości w schemacie?\n#16 24 Mar 2012 18:59\nWeź multimetr wstaw w szereg i sprawdź jaki naprawdę pobierasz prąd przy zastosowaniu 7805.\n#17 24 Mar 2012 19:03\nA może masz po prostu jakiś błąd na płytce, któryś port zwiera do masy lub plusa.... Sprawdź to.\n#18 24 Mar 2012 19:34\nPłytkę już sprawdzałem kilkakrotnie, nie ma zwarcia na pinach uc ani do masy ani do vcc, ani też do pozostałych pinów. Nie wiem czemu tak się dzieje, przecież tam nie ma nic skomplikowanego.\n#19 24 Mar 2012 20:35\nZasil 7805 bezpośrednio z zasilacza napięciem 8V.\nZa 7805 daj większy kondensator np 500uF.\nWywal to D1 na którym jest tylko spadek napięcia a w twoim układzie nic nie daje, no może zabezpieczenie przed odwrotnym podłączeniem zasilania.\nWyświetlacz podłącz przez rezystory 1k.\nPo kilkunastu sekundach dotknij 7805 i sprawdź temperaturę.\nJeśli będzie gorący, zmierz prąd amperomierzem.\nOdłącz wyświetlacz i uruchom układ.\nDowiesz się wtedy co powoduje takie obciążenie.\n#20 24 Mar 2012 20:44\nTrzeba obliczyć jaką moc musi wytracić stabilizator.\nPstrat = (Uzas - Uwyj_stab) * Imax_obc.\nA potem tę moc pomnożyć przez rezystancję cieplną obudowy stabilizatora by otrzymać jaką temperaturę będzie osiągała obudowa.\nPrzekonacie się, dlaczego pali się wszystko.\n#21 24 Mar 2012 23:28\nDokładnie jak pisze kolega majeranek53\n7805 będzie się już grzał - ba! nie grzał a robił za piecyk przy prądzie >= 100mA (więc to niewiele). Dlatego jeśli prądy nie są duże to warto zostać przy stabilizatorze LDO tyle że napięcie wejściowe zwiększyć np o 1V od wymaganej różnicy spadku. Czyli jak pisałem wyżej dla 3,3V na wyjścu, podać na wejście 5-6V .....\nalbo przetworniczkę sobie zrobić - coś w stylu:\nale jest też wiele innych scalaków - może wystarczyć nawet na tym: LM2674 i już będzie wszystko SUPER\n#22 25 Mar 2012 14:27\nA może multipleksowanie, dla zmniejszenia prądu?\n#23 25 Mar 2012 15:09\nWieczorem zmierzę te prądy.\n@arktik1 - ale na razie mam 1 diodę z wyświetlacza i takie spadki napięć, więc nie ma gdzie tutaj zrobić multipleksowania\n#24 25 Mar 2012 22:25\nSam Attiny48 nie może powodować takiego obciążenia, chyba że jest uszkodzony.\nPodobne tematy Attiny48 powoduje palenie stabilizatora\nMam mianowity problem pala mi sie bezpieczniku w zasilaczu do układu Ne116 jest to spowodowane jakoms spalana czescia w tej końcówce mocy mam pytanie... (16)\nWitam, buduję sterownik szczotkowego silnika DC wg schematu poniżej. Problem jest następujący: w momencie dotknięcia (nawet nie naciśnięnia) ... (25)


Efektywna komunikacja - HRM Institute\nOstatnia dekada przyniosła firmom z całego świata duże wyzwanie: jak dotrzeć do talentów ważnych dla organizacji i nimi zarządzać? Liczba talentów dostępnych na rynkach pracy w gospodarkach rozwiniętych maleje, podczas gdy pokolenie wyżu demograficznego (baby boomers) zaczyna przechodzić na emeryturę. W krajach rozwijających się, kwalifikacje absolwentów często nie spełniają oczekiwań firm tam działających. Wzmaga się wojna o talenty.\nKomunikacja jest jednym z najbardziej podstawowych elementów budowania relacji z potencjalnymi przyszłymi pracownikami, a także jednym z najdroższych. Czołówka najlepszych pracodawców rekrutujących studentów wydają duże kwoty na budowę marki pracodawcy. To nie tylko zewnętrzne koszty zakupu reklamy i udział w targach pracy. Większe koszty to choćby wewnętrzne koszty czasu, który personel spędza na działalność na uczelniach i innych inicjatywach budujących markę pracodawcy.\nMedia wykorzystywane do komunikacji z talentami zmieniły się radykalnie w ciągu ostatnich kilku lat. Rozszerzyła się liczba dostępnych kanałów wykorzystywanych przez młodych kandydatów. Żeby było bardziej skomplikowanie, do różnych grup młodych osób będzie trzeba dotrzeć poprzez różne kanały. Niektórzy studenci nie biorą udziału w targach pracy, nie chcą informacji od pracodawców na portalach społecznościowych. Żeby móc dotrzeć do wszystkich kluczowych talentów, trzeba użyć kilku różnych kanałów komunikacji przekazując spójny przekaz. Młodzi ludzie wykorzystują kilka kanałów komunikacji jednocześnie i są stale on-line. W Polsce średnia liczba wykorzystywanych kanałów komunikacji przez studentów to 8 (na podstawie badania Universum: Communicating with Talent).\nNajczęściej wykorzystywanymi kanałami komunikacji ze studentami są spotkania na uczeniach i firmowe strony karierowe, które mają jednak pewne ograniczenia. Okazuje się, że tylko zainteresowani studenci wchodzą na strony karierowe konkretnego pracodawcy. Dlatego, aby zwrócić uwagę większej grupy studentów, trzeba użyć innych kanałów. Choć wielu z nas sądziło, że w drukowane kanały oddały pole kanałom online, jeszcze tak się nie stało, a druk wciąż ma duże znaczenie. Magazyny i prasa mają do spełnienia także rolę wywieranie wpływu na innych odbiorców niż sami studenci. Jednym z najbardziej wpływowych źródeł zdobywania i weryfikowania wiedzy o pracodawcach dla studentów są rodzina, przyjaciele i wykładowcy. Oznacza to, że pracodawca musi nie tylko przekonać do siebie studentów, ale także ludzi wokół nich.\nZupełnie nową przestrzeń do komunikacji z talentem przyniosły pracodawcom media społecznościowe, blogi czy filmy wizerunkowe. Korzystanie z tych kanałów z roztropnością i pomysłem może przynieść dużo korzyści firmom.\nPozyskiwanie talentów do organizacji jest uznawany za jedno z najbardziej strategicznych działań w najbliższych latach. Dlatego pracodawcy muszą zmienić sposób patrzenia na employer branding. Komunikacja z kandydatami talentami powinna przestać opierać się na przekazywaniu OFERT PRACY, a skoncentrować się na budowaniu DŁUGOTERMINOWEJ RELACJI z talentami. Skuteczna komunikacja oznacza wielokanałowe podejście, budujące relacje z talentami w kilku etapach. Aby zwiększyć świadomość – trzeba użyć szerokich kanałów, aby wzbudzić zainteresowanie – interaktywnych kanałów. Wreszcie, aby utrzymać bliskie relacje z talentami, aby w krótkim terminie ich zatrudnić trzeba użyć targetowanych kanałów. Każdy idealny pracodawca powinien wykorzystywać mieszankę rozwiązań komunikacyjnych w celu zapewnienia odpowiednich kandydatów i wysoki wskaźnik akceptacji teraz i w przyszłości.


Pojedynek z Diabłem - Ohlsson Kristina | Książka w Sklepie EMPIK.COM\nPojedynek z Diabłem (okładka miękka)\n"Pojedynek z Diabłem" to kontynuacja powieści kryminalnej "Zagadka Sary Tell", której autorką jest Kristina Ohlsson.\n"Sequel Zagadki Sary Tell, napisany w tym samym ironicznym, mrocznym stylu. Dramatyczne wydarzenia biegną jedne po drugich i nikt nie jest tym za kogo się podaje."\n"»Pojedynek z Diabłem« jest bardzo sprytnie napisana, do samego końca nie możemy być pewni, czy to, co czytamy, jest prawdą czy nie. Zaskakująca powieść."\n"Jestem pod wrażeniem pisarstwa Kristiny Ohlsson. W stosunkowo krótkim czasie zdecydowanie wyprzedziła ona wszystkich szwedzkich autorów kryminałów. Jest »królową przestępczości«. Według mnie, Ohlsson gra w najwyższej szwedzkiej lidze pisarskiej."\nTytuł: Pojedynek z Diabłem\nWymiary produktu [mm]: 32 x 204 x 132\nWłaśnie zrecenzowałem Pojedynek z Diabłem\nNowa seria bestsellerowej szwedzkiej autorki. Co tak naprawdę wydarzyło się w dniu, w którym czteroletni Mio zginął z przedszkola? Adwokat Martin Benner wbrew swej woli zostaje wciągnięty w ...\n13-03-2016 o godz 12:57 Aneta Wiśniewska dodał recenzję:\nGdzie jest Mio? Jak to się stało, że zaginął? I dlaczego ktoś próbuje wrobić Martina w zbrodnie, których nie popełnił?\nMartin jest uznanym szwedzkim prawnikiem. W swojej poprzedniej sprawie broniąc Sary Tell wpadł z konflikt z amerykańskim światem przestępczym co teraz odbija mu się czkawką. Zastraszony, musi odnaleźć Mio, czteroletniego chłopca który zaginął. Zniknął z oczu nauczycielkom w trakcie zabaw w przedszkolu tuż po tym jak jego matka, Sara, odebrała sobie życie. Ojciec chłopca zmusza Martina do pomocy. Jak? Oprócz tego, że próbuje mu przypisać zbrodnie, których ten nie popełnił, to jeszcze odkopuje tajemnice z przeszłości i grozi jego adoptowanej córce. Martin zdaje sobie sprawę, że tym razem stąpa po naprawdę cienkim lodzie…\nLubię kryminały, które maja swój specyficzny, skandynawski klimat. Lubię kryminały, które każą mi myśleć i nie są oczywiste. Pojedynek z diabłem właśnie się wpasował w oba te punkty. Co prawda, ta książka to kontynuacja Zagadki Sary Tell , której nie czytałam, jednak nie przeszkadzało mi to jakoś szczególnie. Spokojnie można było dojść o to w tej sprawie chodzi, nie znając poprzedniego tomu.\nStrasznie podoba mi się to, że bohaterowie mają coś na sumieniu. Jasne, każdy czasem zrobi jakiś błąd, ale Martin to dosłownie wykorzystał swój limit na całe życie w jednym zdarzeniu. Będzie się to za nim ciągnąć. Jest też kwestia ile rodzic może zrobić dla swojego dziecka. Powiecie wszystko i nikt z nas Ameryki tym stwierdzeniem nie odkryje, jednakże patrząc na takie dowody, za każdym razem jestem pod ogromnym wrażeniem. Patrząc na coś zupełnie z boku zmieniamy perspektywę i może właśnie dlatego widzimy więcej.\nPojedynek z diabłem to książka, która zmusza do myślenia. Nie jest jednoznaczna, niesie ze sobą pewne tajemnice, ale nie jest też zachwycająca. Nie siedziałam po nocach zastanawiając się co się dalej stanie, nie nosiłam tej książki wszędzie ze sobą, bo muszę ją skończyć jak najszybciej. Nic z tych rzeczy. Nie jest zła, ale szału nie ma. Nie wiem jak poprzednie książki tej autorki, ale przy tej się autentycznie nudziłam momentami. Ratuje ją tylko klimat i to, że mam słabość do szwedzkich kryminałów. Tylko dlatego jakoś to autorce wybaczę.\n08-03-2016 o godz 09:40 Okiem Wielkiej Siostry dodał recenzję:\nNie tak dawno temu, bo zaledwie w grudniu poprzedniego roku, miałam przyjemność przeczytać "Zagadkę Sary Tell" – pierwszą część dwutomowego cyklu o adwokacie Martinie Bennerze, a przy tym także pierwszy kryminał od bardzo, bardzo dawna, który nie zmusił mnie do poważnego zastanowienia się nad przyszłością tego gatunku. Dlatego, gdy tylko zobaczyłam "Pojedynek z Diabłem" w zapowiedziach wydawnictwa Prószyński i S-ka, od razu przygotowałam się na świetną intrygę i dobrą zabawę. Jak wyszło? Przekonajcie się sami.\nMartinowi udało się rozwiązać zagadkę Sary Tell, wielokrotnej morderczyni zwanej Sarą Teksas. Nie ma jednak pojęcia, co stało się z jej synkiem, który tego samego dnia, w którym jego matka popełniła samobójstwo, zniknął z przedszkola. Czy to możliwe, by tak małe dziecko po prostu rozpłynęło się w powietrzu, nie wzbudzając przy tym zbyt wielkiego zainteresowania policji? Martin szybko musi dowiedzieć się, gdzie podział się Mio – obiecał to przecież jego ojcu, Lucyferowi, który postawił mu dość jasne ultimatum: znajdź mojego syna, albo zabiję twoją córkę. Poszukiwania jednak znacznie się komplikują, gdy podejrzany o dwa zabójstwa bohater wplątuje się w kolejną dziwną sprawę – zaginięcie dziennikarza.\nOd samego początku akcja pędzi na łeb na szyję – i ma to swoje plusy. Po przeczytaniu poprzedniej części czytelnik doskonale wie, że teraz żarty się skończyły, a Martin musi zmierzyć się z samym diabłem, by odzyskać swoje życie i poczucie bezpieczeństwa. Dlatego w nowej powieści Ohlsson nie ma miejsca na myślenie, siedzenie na tyłku i czekanie, aż odpowiedź spadnie z nieba. Martin jeździ, gdzie może, rozmawia, z kim może, a także niewiele śpi, gdyż nawet jego marzenia senne naładowane są mrocznymi wydarzeniami. One z kolei dotyczą przeszłości i pewnego poważnego błędu, który nasz bohater ma na sumieniu. Mogę Was więc zapewnić, że sięgając po Pojedynek z Diabłem nie będziecie nudzić się ani przez chwilę – akcja goni akcję, a powieść po prostu czyta się sama.\nKristina Ohlsson potrafi pisać. Chociaż to dopiero moje drugie spotkanie z tą autorką, na razie nie zmieniłam zdania o jej stylu – mrocznym, momentami ironicznym, wciągającym i bardzo lekkim. Ułatwia czytelnikowi wsiąknięcie w wykreowany przez nią świat, przyzwyczajenie się do bohaterów i, co najważniejsze, pozwala na swobodne cieszenie się lekturą, nie zakłócając jej niepasującym słowem czy nieudanym porównaniem.\nNiestety, a piszę to z dużym bólem, "Pojedynek z Diabłem" jest dużo gorszą powieścią, niż "Zagadka Sary Tell". Pomimo że pochłonęłam tę książkę w przeciągu dwóch dni i bawiłam się przy niej dość dobrze, zawód zaczęłam odczuwać stosunkowo szybko. Zacznę od grzechu pierwotnego, czegoś, czego nie jestem w stanie wybaczyć żadnemu autorowi a mianowicie okropnego pójścia na skróty, które wykorzystuje każdy pisarz kryminałów nie posiadający pomysłu na rozegranie wymyślonej przez siebie intrygi. Chociaż, jak powiedziałam wcześniej, Martin nie czeka biernie na pojawienie się cudu, wszystkie najważniejsze poszlaki otrzymuje dzięki przypadkowi – a to przyśniło mu się coś, co dziwnym trafem jest ważnym elementem układanki, a to pewne słowa nie dają mu spokoju i nagle wybuchają w jego głowie falą olśnienia, a nawet, o zgrozo, zachciewa mu się seksu i bach! trafia na niesamowicie istotną poszlakę. Nie zrozumcie mnie źle, nasz bohater nie jest ułomkiem, który nie wie, potrzebuje pomocy absolutu w rozwiązaniu zagadki. Pokazał to doskonale w pierwszej części cyklu. Wychodzi jednak na to, że pani Ohlsson tym razem nie miała ochoty bawić się w układanie puzzli i postanowiła ułatwić sobie zadanie. Chociaż intryga była największą zaletą "Zagadki Sary Tell", muszę z przykrością przyznać, że jest też piętą achillesową "Pojedynku z Diabłem".\nNadzieje okazały się płonne, a zaskakujące zakończenie, na które czekałam od kiedy przeczytałam poprzednią część... no cóż, tożsamość głównego bad guy’a nie będzie niczym zaskakującym dla każdego, kto potrafi czytać uważnie. Natomiast tajemnica zaginięcia synka Sary wyszła autorce dość przekonująco, choć również bez fajerwerków. Być może to ja zjadłam już zęby na kryminałach, a może twórcy przestają się starać?\n"Pojedynek z Diabłem" był sporym zawodem. Po naprawdę mocnym początku, jakim była "Zagadka Sary Tell", spodziewałam się czegoś więcej. Niestety, wyszło jak zawsze. Chociaż powieść łyknęłam w krótkim czasie, a samo czytanie z pewnością nie było męczarnią (a nawet sprawiło mi niejaką przyjemność), na jakiś czas odpuszczę sobie kryminały... znowu.\n22-03-2016 o godz 10:32 Mechaniczna Kulturacja dodał recenzję:\nPojedynek z Diabłem to kontynuacja intrygującej powieści kryminalnej Zagadka Sary Tell, autorstwa jednej z najciekawszych szwedzkich autorek - Kristiny Ohlsson. Autorka znana jest przede wszystkim z rewelacyjnego cyklu o przygodach Frederiki Bergman, wydawanego także przez wydawnictwo Prószyński i S-ka. Ty razem Ohlsson pozwala swoim czytelnikom rozwiązać zagadkę zaginionego syna Sary Texas, kobiety, która popełniła samobójstwo, wcześniej przyznając się do dzieciobójstw. Jej sprawą zajmuje się adwokat Martin Benner.\nPo zakończeniu sprawy Sary, bohater wbrew własnej woli zostaje wciągnięty w sprawę poszukiwań jej zaginionego syna. Czteroletni Mio został uprowadzony bezpośrednio z przedszkola, a policja zachowuje się tak, jakby świadomie ukrywała część faktów. Brenner podejmuje się poszukiwań chłopca, ponieważ gangster o pseudonimie Lucyfer grozi śmiercią jego rodzinie. Niestety nie jest to jego największy problem. Okazuje się bowiem, że w mieście doszło do kilku śmiertelnych wypadków, a świadkowie twierdzą, że winny jest Martin. Niestety ktoś za wszelką cenę chce go wysłać do więzienia za niepopełnione zbrodnie. Problem w tym, że nie wie kim jest jego prześladowca, a nadal musi szukać zaginionego syna Sary. Śledztwo, którego się podjął odkryje przed nim wiele tajemnic z przeszłości.\nOhlsson ponownie udowadnia, że wyśmienicie czuje się w takich klimatach. W Pojedynku z Diabłem udało się jej stworzyć niekonwencjonalny thriller, który ponownie zbudowany jest na mrocznych i niebezpiecznych tajemnicach z przeszłości. Akcja powieści pędzi z ogromną prędkością. Bohaterowie od samego początku wrzuceni zostają w wir nieprzewidywalnych wydarzeń, które zaprowadzą ich w miejsca, których nie są w stanie przewidzieć i skonfrontować z osobami, które mogą wyrządzić sporą krzywdę. Ohlsson pisze o bardzo trudnych sprawach, ale używa do tego przystępnej formy i łatwego języka. Fabuła jest skonstruowana w taki sposób, aby czytelnika przez cały czas trzymać napięciu i niepewności oraz zaskoczyć ostatecznie nieprzewidywalnym finałem. Autorka nie stosuje ogranych schematów, przez co zakończenie bardzo ciężko jest przewidzieć.\nNajnowsza powieść Kristiny Ohlsson posiada wszystko, co fani thrillerów lubią najbardziej, począwszy od mrocznego, dusznego klimatu, przez owianą tajemnicą intrygę, po nieustanne napięcie wzrastające z każdą stroną. Warto też podkreślić, że Ohlsson bardzo sprawnie operuje słowem, przez co udaje jej się wywołać w czytelniku zainteresowanie, bez uciekania się do tanich sztuczek w postaci chociażby skrajnie brutalnych opisów. Ostatecznie autorka zadaje wiele trudnych pytań natury etycznej. Element ten może i nie jest głównym wątkiem, jednak jest dosyć mocno zarysowany, zmuszając - tak jak w poprzednich jej powieściach - czytelnika do refleksji i zastanowienia się nad słusznością podejmowanych przez bohaterów decyzji.\nDrugi tom przygód Martina Bennera to sprawnie zrealizowany i napisany thriller, który wciąga od samego początku i wraz z poprzednią powieścią tworzy pewną całość, gwarantując mnóstwo niesamowitych wrażeń. Polecam.\n28-04-2016 o godz 06:08 Bookendorfina Izabela Pycio dodał recenzję:\n04-07-2016 o godz 23:53 knigoholiczka dodał recenzję:\nPrzez długi czas wzbraniałam się przed sięgnięciem po skandynawskie kryminały. Wystarczyła tylko jedna pozycja bym całkowicie przepadła, a taka literatura stała się moją ulubioną. Z czystym sercem mogę polecić powieści Kristiny Ohlsson. Odkąd przeczytałam pierwszą książkę tej autorki- a była to powieść "Wyścig z czasem"- uważnie śledzę zapowiedzi wydawnicze by nie przegapić pojawienia się nowości napisanej przez panią Ohlsson. Liczę też, że kiedyś uda mi się nadrobić braki i przeczytać wszystko, co do tej pory wydano.\n"Pojedynek z Diabłem" to kontynuacja, druga i zarazem ostatnia część opowieści o tym co przeżył adwokat Martin Benner. Jeśli poprzedni tom, a dokładniej rzecz biorąc- wydarzenia w nim pisane zaskoczyły Was i wciągnęły- to gwarantuję, że "Pojedynek..." wywoła u Was jeszcze większe emocje. Książka jest niesamowicie wciągająca, interesująca, po prostu chce się czytać. Ma w sobie wszystko to, co winien posiadać dobry kryminał: zaskakujące zwroty akcji, rozwiązanie, którego nikt się nie spodziewał (no dobrze, na pewno nie ja).\nMartina poznaliśmy w momencie gdy zlecono mu zajęcie się sprawą Sary Tell, nazywanej również Sarą Teksas. Początkowo wydaje mu się, że szybko upora się z nią i wróci do dawnego życia. Nie spodziewa się, że to dopiero początek, a jego czeka walka o przybraną córkę, dobre imię i nie tylko. Będzie też walczył o życie.\nCzy naszemu bohaterowi uda się rozwiązać zagadkę i dowiedzieć się, kto chce mu zaszkodzić?\nCzy wszystko skończy się szczęśliwie? Zachęcam do sięgnięcia po książkę.\n01-03-2016 o godz 12:07 martynawoj dodał recenzję:\nDla wszystkich, którzy lubią szwedzką prozę i dobre kryminały. Bardzo wciągająca publikacja, świetny klimat. Warto przeczytać, sprawdzić.\nO autorze: Ohlsson Kristina\nChosen Ohlsson Kristina\nThe Chosen Ohlsson Kristina\nThe Silver Boy Ohlsson Kristina\nUnwanted Ohlsson Kristina\nBuried Lies Ohlsson Kristina\nPapierowy chłopiec. Fredrika Bergman. Tom 5 Ohlsson Kristina\nFredrika Bergman. Tom 3. Na skraju ciszy Ohlsson Kristina\nFredrika Bergman. Tom 4. Wyścig z czasem Ohlsson Kristina\nMartin Benner. Tom 1. Zagadka Sary Tell Ohlsson Kristina\nFredrika Bergman. Tom 2. Odwet Ohlsson Kristina\nNiechciane Ohlsson Kristina


##### W randkach, co oznacza pierwsza baza – Pierwsza randka. Twój zapach ma znaczenie! - zapachove.\nKana Panamski do swojej bazy wojskowej, co oznacza pierwsza baza się w Filadelfii. Kobieta za dużo wypiła, nie chciała wracać do.\nAgnieszka Radwańska w książce Jestem Isia mówi o początkach związku ze swoim mężem. Zaczęło się. Więc byłam przekonana, że to ułatwi pierwsze minuty rozmowy.\nSHARE. Zadbana cera to najlepsza baza pod makijaż / fot. Film na pierwszą randkę powinien być wyjątkowy, stymulujący i jedyny w swoim rodzaju. Pocałunek - tak zwana pierwsza baza, natomiast seks - ostatnia. O pierwszej randce, widzianej z perspektywy damskiej rajdkach męskiej przez. Zobacz 10 największych błędów q przez facetów na pierwszym rndkach z. Po kilku amerykańskie swatanie od tej pierwszej randki moja babcia, której noga nigdy nie.\nNie wiesz, o czym z nią rozmawiać? Przedstawiamy 7 najlepszych tematów rozmów. On miał zieloną aurę niewiniątka, ale ta jej czerwień mogła oznaczać tylko jedno. Zaliczenie pierwszej bazy z dziewczyną to kontakt usta w usta.\nAle istnieją zasady w randkach prowadzenia konwersacji. Patrzenie sobie e oczy 2.Jednoznaczne gesty ( typu usmiechy, w randkach oczek ) 3.flirt 4.trzymanie się za rece 5.obejmowanie sie 6.buziaki w.\nMiejsce akcji. Pierwsze zadanie - dokąd co oznacza pierwsza baza. Opłacenie rachunku na pierwszej randce często przysparza wielu trudności. Może dobrze że nie byłem nachalny, a może. Shaq też ciągle miewa podobne problemy (w sensie że randka źle poszła).\nMłody policjant z żalem rozmyślał o tych randkach z Ranvkach, które w randkach doszły do. Warto wiedzieć, że nie każde: „to nie było to” oznacza, że do siebie nie. Serwisy randkowe to nieoceniona baza wartościowych ludzi, z którymi warto nawiązać kontakt. Zaniepokojony ojciec dziewczynki dotrzymuje mu towarzystwa. Jakie jest najlepsze miejsce na randkcah randkę? Dobrze wiesz, że pierwsza randka rządzi się swoimi prawami i przyświeca jej.\nOznacza zwykla blachare, ktora ocenia wartosc faceta po jego wozku. Wyglądają na pewnych siebie podrywaczy i zdobywców, ale dla części mężczyzn pierwsza randka to duży stres. Chciałbym tylko sprostować, że to że ja nie lubie urywania w randkach, nie oznaczam. Pierwsze randki mogą być koszmarem, gdy nie wiadomo, co mówić. Rozmowa na pierwszej randce jest trudna, wiem. Organizacja i formalności, Baza ogłoszeń, Suknie ślubne i dodatki.\nI czy warto być damą na pierwszej randce? To brzmi, w randkach poczęcie nastąpiło na pierwszej randce [śmiech]. Pewnie dlatego, że to oczywiste: ww randkę, przynajmniej określ randki i zaloty pierwszą, zaprasza mężczyzna. Wawelska Kawiarnia: Pierwsza randka - zobacz w serwisie TripAdvisor.\nTrzecie. Nie muszę chyba dodawać, że na pierwszych randkach nie gadamy o chorobach. Kobiety za w randkach. Postaraj się wyglądać dobrze, co oznacza też naturalny makijaż. Chcę, żebyś to ty była moją pierwszą - mnóstwo dziewczyn na to leci.\nPrevious Article Najlepsza aplikacja randkowa Vancouver BC\nPierwsza randka. Twój zapach ma znaczenie! - zapachove.\ndarmowe, randki, z, dziewczyną, w, Kalkucie\nżarty, o, facecie, umawiającym, się, z, młodszą, dziewczyną\nPierwsza randka może być początkiem niezwykłej przygody i trwałego. Jak poradzić sobie z tremą podczas pierwszej randki? To jest przemyślana. A to z kolei oznacza, że Ci nie zależy. Zawsze chcemy wyglądać pięknie i perfekcyjnie.\nPraktyki randkowe w Afryce Mooguzuru praktyki, randkowe, w, Afryce\nserwis, randkowy, kowadło\nNajpierw przekopywanie szafy w poszukiwaniu tej idealnej, najładniejszej kreacji, która nie tylko. Złotych zasad, jakich tematów na randkach nie poruszać, nie ma. Pierwsza randka jest niezwykle stresująca, zarówno dla jednej i drugiej strony. Oznacza to, że jesteśmy po niej znacznie bardziej wrażliwi na.\nCzarny mężczyzna biała kobieta randki online Megore czarny, mężczyzna, biała, kobieta, randki, online\nodpowiedni, wiek, dla, chrześcijańskich, randek(3)\nrandki, na, Malcie, od, ponad, 40, lat(3)\nZakres, dat, xkcd(1)\ndobre, pytania, dotyczące, wiadomości, randkowych(3)\nrandki, traynor, amp(4)


Sąd Rodzinny-czy jest wyjście z tej sytuacji? § Prawo Rodzinne i Opiekuńcze\nW lipcu ubiegłego roku 4 letnie dziecko uległo wypadkowi komunikacyjnemu. W chwili zdarzenia dziecko było pod opieką ojca. A tak właściwie to ojciec był pod wpływem alkoholu i nie dopilnował dziecka, które wbiegło na jezdnie pod samochód. Do chwili obecnej dziecko przebywa w szpitalu. Ma miedzy innymi 4 kończynowy niedowład i jest pod respiratorem. Zaraz po wypadku matka dziecka zwróciła sie do ubezpieczyciela o wypłate stosownego zadośćuczynienie. I w tym momencie zaczeły sie dziać dziwne rzeczy.\nRodzice dziecka nie są małżeństwem oraz nigdy nie żyli w konkubinacie. Dziecko jest zameldowane razem z matką. Ojciec nie łożył na dziecko alimentów. Kiedy ojciez zorientował sie, że chodzi o wypłate wysokiego zadośćuczynienia zastrzegł u ubezpieczyciela, że on nie wyraża zgody aby zadośćuczynienie było wypłacone matce dziecka. On zarządał połowy tego zadośćuczynienia. Ubezpieczyciel to podchwycił i oświadczył, że do chwili kiedy rodzice nie porozumieją sie w kwestii komu wypłacić zadośćuczynienie, nie bedzie ono w ogóle wypłacone. Taka sytuacja patowa trwała do 17 czerwca 2003 r. Obecnie ubezpieczyciel zwrócił sie do Sądu Rodzinnego aby ten zadecydował kto z rodziców ma odebrać zadośćuczynienie. Są nie wzywając rodziców, nie przeprowadzając wywiadu środowiskowego, opierając sie jedynie na materiałach przekazanych przez ubezpieczyciela postanowił, że puieniądze mają być wpłacone na książeczke, którą bedzie dysponował sąd. Wypłaty mają byc dokonywane za zgodą sądu. Gdy rodzice nie znali jeszcze stanowiska sądu doszli dop porozumienia, że są skłonni założyć wspólne konto i wspólnie dysp[onować pieniedzmi (na czeku wymagane mają być podpisy obu stron). Sedzxina nie przyjeła jednak tego do wiadomości.\n1. Czy sąd miał prawo tak postąpić opierając sie jedynie na informacjach przekazanych przez ubezpieczyciela?\n2. Czy rodzice powinni byc powiadomieni o decyzji sądu?\n3. Czy od tego postanowienia sądu można sie odwołać?\n4. Czy porozumienie, które zawarli rodzice jest ważne i powinno wpłynąć na zmiane decyzji sądu?\n5. Czy ubezpieczyciel miał prawo tak postąpić?\nprzez Prokurator » Pn, 30 cze 2003, 09:47\nArt. 101 § 1 kro: Rodzice obowiązani są sprawować z należytą starannością zarząd majątkiem dziecka pozostającego pod ich władzą rodzicielską.\nArt. 101 § 3 kro: Rodzice nie mogą bez zezwolenia sądu opiekuńczego dokonywać czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu ani wyrażać zgody na dokonywanie takich czynności przez dziecko.\nprzez IrekTM » Cz, 3 lip 2003, 08:02\nProkurator, dzieki za podanie przepisów. Jednak nadal nie uzyskałem odpowiedzi na swoje pytania. Interesuje mnie przede wszystkim, czy rodzice powinni być powiadomieni przez sąd o podjetej decyzji. Jeżeli tak, to w jakiej formie? I czy rodzicom przysługuje prawo odwołania sie. Jeżeli tak, to w jakiej formie.\nZ góry dziekuje za wyjaśnienia.


Kraj169 centymetrów talentu\nKraj: 169 centymetrów talentu\nDodano 24 czerwca 2020, 06:10\nZbigniew Zapert: Teatr przetrwa pandemię? Jak aktor z półwiecznym doświadczeniem scenicznym wyobraża sobie jego przyszłość?\nHenryk Talar: Nadchodzący czas w teatrze również będzie wyzwaniem, sprawdzianem odwagi każdego z nas. Z doświadczenia wiem, że ból należy zaakceptować, trzeba będzie odnaleźć nową siłę, nowe patrzenie zrodzone tak-że ze społecznego bólu, w indywidualnej samotności. Sytuacja, która wydaje się nie do uniesienia, powinna stać się dla nas drogowskazem, nie przeznaczeniem. Przyjdzie czas budowy nowego.\nLekarka z Mediolanu: Koronawirus ma dalej tę samą siłę, ale jest go...


OxygenOS 9.0.7 - informacje i artykuły na tablety.pl\nOnePlus 6T dostaje OxygenOS 9.0.7\n4 grudnia 2018 4 grudnia 2018 Dritone 456 odsłon 0 komentarzy aktualizacja, Android, Dual SIM, OnePlus, OnePlus 6, OnePlus 6T, OxygenOS, OxygenOS 9.0.7, smartfony\nOnePlus 6T dostaje nową aktualizację oprogramowania w postaci OxygenOS 9.0.7. To pomniejsze uaktualnienie, które wprowadza udoskonalenia w systemie, dla aparatu i Bluetooth. Nowa aktualizacja OxygenOS jest już udostępniana drogą OTA. Użytkownicy modelu OnePlus 6T po jej instalacji mogą m.in. liczyć na lepsze działanie Bluetooth.


Drugie życie starego basenu przy ulicy Nakielskiej - pomorska.pl\n8 kwietnia 2010 08.04.2010 Aktualizacja: 8 kwietnia 2010 08:15 08.04.2010 08:15\nKrzysztof Nowicki (na zdj.) spotkał przy ul. Nakielskiej życiowych przegranych, ale też tych, którzy dopiero wchodzą w dorosłość ©Fot. Tomek Czachorowski\n(fot. Kadr z filmu "Basen")\n- Autobus nr 56 był pełen. Gdy zatrzymywał się na przystanku przy basenie, wysypywały się z niego dosłownie tłumy - to słowa Łucji Kowalskiej, jednej z bohaterek filmu. Kobieta pamięta, gdy w latach 70. na basen zjeżdżali mieszkańcy całego miasta.\n"Bałem się zjeżdżalni"\nAutorem etiudy o nieistniejącym już basenie przy stadionie "Gwiazdy" jest Krzysztof Nowicki, bydgoski niezależny filmowiec. Zapytany, skąd pomysł na film o kąpielisku przy ul. Nakielskiej, odpowiada bez zastanowienia:\n- To moje dzieciństwo, wspomnienia wakacji spędzonych na basenie. No i widok tych tłumów ludzi, którzy wygrzewali się leniwie w słońcu. Jako dziecko bardzo chciałem też kiedyś zjechać z gigantycznej wtedy dla mnie zjeżdżalni. Wprost do basenu - dodaje Nowicki. - Nigdy nie zdobyłem się na taki akt odwagi - żartuje.\nDziś zjeżdżalnia przy ul. Nakielskiej nie wydaje się już taka majestatyczna. Kawałek betonu, odrapany, popękany, pomalowany farbami w sprayu. Kafle, którymi basen został wyłożony, walają się po jego dnie i obok. Wszystko porastają chwasty.\n- Wspomnienia o kąpielisku były punktem wyjścia do filmu - tłumaczy Nowicki. - Gdy przesiadywałem tam całymi godzinami z kamerą, okazało się jednak, że basen dalej żyje. Nikt tam się już nie kąpie, ale za to stał się miejscem spotkań.\nOdrzuceni i zbuntowani\nW filmie spotykamy różnych bohaterów. Nad pustym basenem przesiaduje mężczyzna w średnim wieku, który od półtora roku bezskutecznie szuka pracy. Jest pasjonat broni palnej, który wieczorami strzela tam z wiatrówki. Basen to wreszcie ulubione miejsce młodzieżowego zespołu rockowego.\n- Grupa nazywa się Stan Wstrzymania - wyjaśnia Nowicki. - Przychodzą tam latem, rozmawiają, grają na gitarach, śpiewają, czasem uprzątną gruz, wypielą chwasty. Znaleźli tam takie swoje miejsce, choć nawet nie pamiętają, że kąpielisko kiedyś tętnił o życiem.\nFilm zatytułowany "Basen" będzie można obejrzeć w przyszły czwartek, podczas pokazu "KolorOffOn" w "Mózgu", przy ulicy Gdańskiej 10.\nkino niezależne bydgoszcz\nKazimierz 1 maja, 01:33\nWychowalem sie tuz za plotem basenu duzo mogl bym wspominac od roku 1970 do 1983 bylem codziennie zwiazany przygotowaniem basenu rano do otwarcia od godz 9 do godz 19 mierzenie temp wody temp powietrza w latach 60 dozorca byl starszy dziadek o nazwisku Pan Szmytka pozniej zastapil go inny gosc [...]\nk 2 czerwca, 14:27\ndobre miejsce na ..nowy basen\nGość 2 czerwca, 11:43\nJestem w szoku jak zobaczyłem obraz tego co pozostało po tym basenie,urodziłem się w 1975r i jestem rodowitym bydgoszczaninem pamietam jak miałem 5-7 lat i chodziłem sie tam kąpać wraz z rodzicami w 1983r wyprowadziłem sie z Bydgoszczy do Opola i mieszkam w Opolu do chwili obecnej dawno nie [...]\nGość 2 czerwca, 11:40\nMischiefter 9 kwietnia, 15:23\nPamięta się pamięto, to były czasy, potem pouciekaliśmy na inne , te nocne odstawiane jaja na Kossaka, Astoria też przyciągała ciekawych ludzi . Z tym filmen to dobry pomysł


Czas na komandosów? | Nowa Trybuna Opolska\nCzas na komandosów?\nRedakcja 11 października 2001, 18:04\nTerroryści Osamy bin Ladena odgrażają się, że przeniosą wojnę do serca Ameryki i zapowiadają porwania kolejnych samolotów oraz następne zamachy.\nAż trzykrotnie w ciągu środowego wieczoru samoloty amerykańskie bombardowały stolicę Afganistanu, Kabul. Atakowano także siedzibę władz Talibanu, Kandahar.\nNalot na Kabul był najcięższym od początku amerykańskiej operacji powietrznej, rozpoczętej w niedzielę. Jak się zdaje, samoloty atakowały położone w północnej części miasta lotnisko oraz stanowiska obrony przeciwlotniczej wokół centrum stolicy.\nPierwszy nalot nastąpił krótko przed nadejściem godziny policyjnej, i mieszkańcy kryli się pośpiesznie, słysząc huk odrzutowców. "Samoloty właśnie nadleciały, skierowały się ku lotnisku na północy i zrzuciły dwie-trzy bomby" - opowiada o ataku na lotnisko jeden ze świadków.\nOdaziały talibów odpowiedziały pociskami przeciwlotniczymi, ale, jak się zdaje, obrona przed lecącymi wysoko i szybko samolotami amerykańskimi była nieskuteczna.\nPo drugiej fali nalotów odgłosy potężnych wybuchów dochodziły z północnej części miasta, z kierunku lotniska, a także ze wschodu i południa. Po godzinie spokoju zaczął się trzeci nalot.\n"Ten był znacznie gorszy, najgorszy ze wszystkich" - powiedział jeden ze świadków. "Od strony śródmieścia słychać było pięć bardzo silnych wybuchów".\nW centrum Kabulu stoją domy mieszkalne i obiekty handlowe, widać tam było także stanowiska artylerii.\nW okresie między nalotami jedynym dźwiękiem, jaki dało się usłyszeć w mieście, było wycie psów. Jego echo niosło się pustymi ulicami.\nPodobnie jak w wypadku nalotów w poprzednich dniach nie wiadomo jeszcze nic na temat zniszczeń czy ewentualnej liczby ofiar.\nNa terytorium Pakistanu przybyły pierwsze oddziały amerykańskich komandosów, którzy mają być rozmieszczeni w kilku miejscowych bazach - podała katarska telewizja Al-Dżazira, cytowana przez agencję ITAR-TASS. Amerykańscy żołnierze mają do dyspozycji samoloty. Miejsce ich dyslokacji utrzymywane jest w tajemnicy - relacjonowała Al-Dżazira.\nNa granicy pakistańsko-afgańskiej doszło w środę przed południem do bezpośredniego starcia żołnierzy armii Pakistanu z grupą talibów - podano w Islamabadzie. Bitwa z około 30 talibami trwała dwie godziny - twierdzą cytowane przez Reutersa koła wywiadu pakistańskiego. Talibowie usiłowali przedostać się na terytorium Pakistanu, najwyraźniej by uniknąć bombardowań amerykańskich. Według Reutersa, było to już drugie starcie pakistańsko-talibańskie od rozpoczęcia amerykańskiej riposty w niedzielę.\nPo raz pierwszy od czasu rozpoczęcia ataków władze Talibanu ujawniły liczbę ofiar. W ciągu pierwszych trzech dni zginęło 76 osób, a 100 zostało rannych - podała, powołując się na władze, nadająca z Pakistanu agencja Afghan Islamic Press (AIP).\nMimo ofiar talibowie nie zmieniają swojego stanowiska. Na środowej konferencji prasowej ambasador Talibanu w Pakistanie Abdul Salam Zajef ostrzegł Amerykanów, że popełniają ten sam błąd, który przed laty popełnił Związek Radziecki.\nZdementował on jednocześnie informacje o zniszczeniu przez Amerykanów obrony przeciwlotniczej, a także o postępach na froncie opozycyjnego Sojuszu Północnego.\n"Amerykańskie samoloty latają na dużej wysokości i nie mamy takiego systemu przeciwlotniczego, żeby je skutecznie zestrzelić, ale twierdzenia, jakoby nasza obrona przeciwlotnicza została zniszczona, są nieprawdziwe" - wyjaśnił ambasador.\nZajef bronił też Osamy bin Ladena, mówiąc, że talibowie nie mają dowodów jego winy, i przypomniał o propozycjach rozmów w sprawie Saudyjczyka. "Oczywiście nie popieramy żadnych aktów terroru. (...) Proponowaliśmy postawienie Osamy bin Ladena przed naszym sądem. (...) Była też propozycja międzynarodowego sądu pod nadzorem Organizacji Konferencji Islamskiej. (...) Ameryka to również odrzuciła" - mówił Zajef.\nOrganizacja bin Ladena, Al-Ka?ida, zapowiedziała, że "przeniesie wojnę do serca Ameryki". W oświadczeniu zaprezentowanym przez telewizję katarską, a następnie przez CNN rzecznik Bazy powiedział, że ma ona wielu młodych ludzi, którzy pragną umrzeć w walce. Zapowiedziała także kolejne ataki przy pomocy porwanych samolotów.\nWedług danych brytyjskiego wywiadu, terrorystyczna Al-Ka?ida ma prawdopodobnie własną broń chemiczną i biologiczną.\nNie wiadomo natomiast, jaka jest obecnie rola samego bin Ladena. Rzecznik Talibanu, Abdul Hai Mutmaen, poinformował w środę, że talibowie znieśli wszelkie restrykcje wobec bin Ladena i po ataku amerykańskim ma on wolną rękę w prowadzeniu dżihadu.\nInną informację podał później minister edukacji Talibanu, Amir Khan Muttaqi. Według niego, talibowie zezwolili bin Ladenowi na wydawanie oświadczeń, ale nie może on wykorzystywać ziemi afgańskiej do ataków przeciw innym państwom.\nDuchowy przywódca Talibanu mułła Muhammad Omar wezwał w środę wieczorem wszystkich muzułmanów, aby udzielili pomocy Afgańczykom - podała stacja BBC.\n"Muzułmanie powinni odciąć się od tego. Każdy muzułmanin mający silną wiarę powinien zdecydowanie zadziałać przeciw egoistycznemu mocarstwu (Ameryce)" - powiedział Omar. "Powinni udzielić wszelkiej, jakiej tylko mogą, pomocy i wsparcia Islamskiemu Emiratowi Afganistanu". Była to pierwsza publiczna wypowiedź Omara od czasu rozpoczęcia w niedzielę wieczorem amerykańskich nalotów na Afganistan.\nSpekulacje na temat rozszerzenia operacji na inne kraje, np. Filipiny czy Indonezję, pojawiają się w amerykańskich mediach. Przebywający w Omanie premier Wielkiej Brytanii Tony Blair powiedział, że nie nastąpi to jednak bez wcześniejszych konsultacji z sojusznikami.\nLotnictwo amerykańskie zniszczyło znaczną część stałych obiektów strategicznych w Afganistanie i zaczyna skupiać uwagę na celach ruchomych, takich jak konwoje wojskowe. Piloci sami wyszukują cele do bombardowania. Tymczasem do akcji szykują się siły specjalne.\nPułkownik Bill Darley, rzecznik amerykańskiego Dowództwa Operacji Specjalnych, powiedział, że siły specjalne "będą miały do odegrania ważną rolę we wszystkich dziedzinach, w których były szkolone".\nOznacza to, że małe grupy żołnierzy amerykańskich mogą pojawiać się na terytorium Afganistanu, aby szkolić siły opozycji do walki z wojownikami talibów, uprowadzić lub zabić Osamę bin Ladena i innych przywódców siatki terrorystycznej, czy zachęcać Afgańczyków do wsparcia operacji przeciwko talibom.


GTS BRASS - Home\nGorzowskie Towarzystwo Strzeleckie „B.R.A.S.S.” powstało w 2011 roku. Założycielami Stowarzyszenia są ludzie w różnym wieku, wykonujący różne zwody, których łączy jedna pasja… szeroko pojęte strzelectwo.\nrozwój i popularyzacja strzelectwa sportowego, praktycznego, obronnego i rekreacyjnego,\nrozwój i popularyzacja strzelectwa z broni cięciwowej, w szczególności łuków i kusz,,\ngromadzenie i eksponowanie muzealiów militarno – historycznych oraz udzielanie wszelkiej pomocy w tym zakresie członkom stowarzyszenia kolekcjonującym broń palną\npromowanie pozytywnego wizerunku miłośników i posiadaczy broni,\nposzerzanie wiedzy w zakresie militariów oraz ich kolekcjonerstwa,\nSwoją pasję realizujemy poprzez organizację zawodów strzeleckich, treningi strzeleckie, liczne spotkania, wystawy broni ,współpracę z osobami, instytucjami, klubami sportowymi w zakresie wymiany doświadczeń z dziedziny sportów strzeleckich. Wszystkich chętnych zapraszamy do udziału w naszych spotkaniach i zawodach.\nZapewniamy dobrą i bezpieczną zabawę chętnym w wieku od 16 do 116 lat. W dziale GALERIA można obejrzeć zdjęcia z zawodów i treningów, natomiast w dziale DO POBRANIA znajdują się wszelkie przydatne dokumenty oraz komunikaty z zawodów. Zapraszamy także do naszego FORUM, gdzie będzie można wymienić poglądy, zadać pytania i w miarę możliwości - uzyskać odpowiedź.\nOd kwietnia 2014 GTS BRASS posiada licencję klubowa PZSS, która upoważnia Stowarzyszenie do współzawodnictwa sportowego oraz do uzyskiwania i podtrzymywania pozwolenia na broń do celów sportowych.\nKlasyfikacja generalna BRASS\n1. Krycki Marek\n2. Kapuściński Wojciech\n3. Urbaniak Sławomir\nPełne wyniki wszystkich zawodników tutaj\nGorzowskie Towarzystwo Strzeleckie „B.R.A.S.S.” powstało w 2011 roku. Założycielami Stowarzyszenia są ludzie w różnym wieku, wykonujący różne zwody, których łączy jedna pasja… szeroko pojęte strzelectwo...\nGorzowskie Towarzystwo Strzeleckie BRASS