Czy mozna oszukiwać na egzaminie - Forum dla nauczycieli\nPostautor: Jolly Roger » 2009-02-15, 14:55\nCzy można oszukiwać na egzaminie?\nPowiedzmy egzamin gimnazjalny i stwierdziliśmy, że pytanie jest jakieś "gupie" więc podpowiadamy uczniom rozwiązanie, bo w sumie tego nie przerabiali. Można dla dobra uczniów taki mały przekręcik??\nPostautor: Vilfredo » 2009-02-15, 15:49\nOd strony etycznej czy prawnej? Od prawnej na pewno nie. Etycznie... jeśli kierujemy się uczciwością, myślę, że nie ma nic przeciwko.\nPostautor: marakuja » 2009-02-15, 19:58\nTutaj chyba nie powinno być żadnych wątpliwości-nauczyciel nie ma prawa podpowiadać uczniowi-jeśli ktoś siedzi w komisji przy egzaminie gimnazjalnym, to nie jest od oceniania tego, czy pytania są głupie, czy nie, tylko pilnuje, żeby egzamin przebiegał prawidłowo. U nas w szkole jest nie do pomyślenia, żeby w takim przypadku złamać regulamin.\nJeżeli chcemy uczyć dzieci uczciwości, to sami też tacy bądźmy.\nJolly, pewnie myślałeś o tych nauczycielkach, które zostały ukarane za czytanie uczniom na egzaminie streszczeń lektur? Myslisz, że zrobiły to dla dobra uczniów? Pewnie same się przestraszyły, że nie przerobiły tych lektur i chciały chronić własną skórę.\nPostautor: malgala » 2009-02-15, 20:39\nJakby na to nie patrzeć egzamin nie przebiegał tam prawidłowo.\nPo pierwsze, skąd wiedziały jakie są pytania?\nUczniowie powiedzieli? W takim razie zespół nadzorujący pozwolił na rozmowy.\nSame zobaczyły? Czyli zaglądały zdającym do testów.\nPo drugie, czy w skład zespołu nadzorującego wchodziła polonistka? Na części humanistycznej nie mogła.\nI jeszcze jedno. Przecież czytając streszczenia lektur musiały wydłużyć czas egzaminu.\nW każdym z tych przypadków zostały naruszone procedury przeprowadzania egzaminu gimnazjalnego. Tyle od strony prawnej.\nA strona etyczna? Pokazano uczniom, że najważniejszy jest dobry wynik szkoły. Przepisy nie są ważne. Zawsze można je odpowiednio nagiąć.\nPostautor: Vilfredo » 2009-02-16, 09:17\nCzyli Waszym zdaniem należy karać uczniów za niekompetencje ich nauczycieli?\nPrzecież nawet JEŚLI w opisanym przypadku nauczyciele faktycznie "chronili swoją skórę" to z korzyścią dla dzieci! Dzięki zachowaniu nauczycieli (choć nie wypływającym z moralnych pobudek), uczniowie mogli korzystniej wypaść w teście, który bez interwencji nauczycieli nie byłby sprawiedliwy. Uczniowie nie mieli szans konkurować z rówieśnikami w całej Polsce, którzy przerobili rzeczone lektury.\nPostautor: malgala » 2009-02-16, 11:19\nA inni, którzy również tych lektur jeszcze nie przerabiali nie mieli szans z nimi.\nPoza tym to nie brak kompetencji nauczycieli tylko ekładających pytania egzaminacyjne.\nPostautor: Vilfredo » 2009-02-16, 11:23\nNie szans właśnie ze względu na to, że ICH nauczyciele nie posunęli się do czynu podpowiedzi!\nPostautor: Andulencja » 2009-02-16, 15:15\nAbsolutnie NIE Uczymy dzieciaki, że ściąganie jest złe, a podpowiadanie na egzaminie? - Jak dla mnie to zwykłe oszustwo\nPostautor: Jolly Roger » 2009-02-16, 15:45\nJak szybko zdemaskowali przykład z Wołowa.\nNauczycielki złamały w kilku miejscach procedury odnośnie przebiegu egzaminu i zostały uniewinnione. Wbrew solidarności zawodowej jestem zniesmaczony. Jeśli weźmiemy przykład tych nauczycielek to można zakończyć robienie egzaminów zewnętrznych. Skoro "dobro dzieci" jest takie ważne. A przy okazji sobie wynik podniesiemy i będzie można się pochwalić, że tak pięknie uczymy.\nTylko dokąd nas to zaprowadzi?\nJa rozumiem, że sporo winy po stronie CKE, ze taki bubel egzaminacyjny wyprodukowała, ale taki bubel trafił do wszystkich szkół i wszystkie stały przed podobnym dylematem. tylko panie w Wołowie poszły na skróty. @0 lat po okrągłym stole dalej mamy podział na MY i ONI. Panie z Wołowa walczą z onymi. Sad takim orzeczeniem przyznaje paniom słuszność, ze należy walczyć z ONYMI. Ja zaś będę wygladał na kretyna, bo zamiast podreperować zdobycz punktową uczniów jak jakiś ciemięzca będę trzymał się procedur, które przecież ustalili ci przeklęci ONI.\nPostautor: malgala » 2009-02-16, 16:07\nJolly Roger pisze: Ja zaś będę wygladał na kretyna, bo zamiast podreperować zdobycz punktową uczniów jak jakiś ciemięzca będę trzymał się procedur, które przecież ustalili ci przeklęci ONI.\nJolly Roger, czemu zaraz na kretyna?\nTeż tak mam. Nie nakłaniaj więc mnie, żebym się za kretynkę uważała\nPostautor: Jolly Roger » 2009-02-16, 16:28\nno fakt kretyn to złe określenie powinno być "wredny ch... ek"\ncytata z Hołdysa\nPostautor: Vilfredo » 2009-02-16, 18:03\nCzyli: w imię zasad zabierzmy im szansę na dobre wykształcenie tak? Rozumiem uczenie zasad, ale wyważmy zyski i straty na Boga...\nPostautor: matmeg3 » 2009-02-16, 19:35\nNie wiem, czy to stanowisko w sprawie wymaga wzywania Boga.\nUczciwością i przestrzeganiem zasad nie zabieramy szansy na dobre wykształcenie (uczeń - jeśli chce pracować, może to robić w każdej szkole, skutecznie dążyć do wytyczonego celu).\nZ pewnością sugerowane przez Vilfredo postępowanie przyniesie uczniom straty moralne.\nPostautor: bzyk » 2009-02-17, 07:25\nCzuje różnice podejścia nauczycieli starszych i nauczycieli młodszych... Starsi bardziej zaborczy, chodź nie zawsze tak jest. Bardzo często zdarza się tak, że uczeń jest bardzo dobry, ma super oceny, a na egzaminie mu się noga powinie i ma po szkole średniej! Co raz więcej nauczycieli zagląda w testy i zawsze jakieś słówko szepnie.\nStudencji (nauczuciele) też ściągają na studiach, a w szkole za to wstawiają jedynki. Tego już nikt nie zmieni...\nPostautor: Vilfredo » 2009-02-17, 09:07\nOczywiście, że uczeń, który dostanie się do gorszej szkoły ma szansę. Podobnie jak ten ze slumsów. Ciekawe dlaczego tak mało jest dobrych uczniów w slumsach skoro mają oni te same szanse co uczniowie z "dobrych domów"?\nOdpowiedź jest prosta: uczeń z gorszej szkoły, nie ma tych samych szans. Począwszy od kadry nauczycielskiej po atmosferę do nauki (ciężko zdobyć motywację wiedząc, że za dobrą ocenę czeka "oklep" od kolegów).


Pałac Biskupi w Koziegłowach, atrakcja Koziegłów | PolskieSzlaki.pl\nW latach 1356-1519 w Koziegłowach na Jurze, w okolicy ul. Zamkowej mieścił się średniowieczny zamek rodu Lisów Koziegłowskich. W późniejszych latach zbudowano tu pałac biskupów krakowskich, który przechodził różne koleje losu.\nW latach 1807-13 dawny pałac biskupi stanowił własność francuskiego marszałka Jeana Lannesa, a od 1835 roku do 1918 roku był własnością rosyjskiego generała Nikity Pankratiewa.\nPo I wojnie światowej doszło do wstępnej rewitalizacji uszkodzonego podczas walk obiektu, a od 1927 do 1939 roku działała tu Szkoła Rolnicza Żeńska. W latach 1946-67 w pałacu mieściło się Liceum Ogólnokształcące i kiedy zmieniło ono adres, dawny pałac począł popadać w ruinę. W 1970 roku większa jego część została rozebrana i tak stał w ruinie aż do 2013 roku.\nW 2016 roku zakończyła się jego odbudowa i został oddany do użytku, przy czym z oryginalnego obiektu pozostał tylko niewielki fragment, w którym do niedawna funkcjonowało przedszkole.\nI teraz także większość odbudowanego obiektu zajmie Przedszkole Publiczne w Koziegłowach, niemniej pozostała część budynku przeznaczona zostanie m.in. na cele muzealno-wystawiennicze, powstaje tu Izba Pamięci Ziemi Koziegłowskiej, sala konferencyjna, a w oryginalnych piwnicach będzie działać Bractwo Ryceskie.\nPałac Biskupi w Koziegłowach, 4elza\nPałac Biskupi - Izba Pamięci Ziemi Koziegłowskiej\nPoziom 511 Design Hotel & Spa 32.6 km\n50°36'3 N, 19°9'24E


sylwester w górach Archives » Zakopiec >> Noclegi w Zakopane - kwatery, hotele, pensjonaty, apartamenty, pokoje\nStrona główna » Wpisy oznaczone: "sylwester w górach"\nSylwester w Dolinie Chochołowskiej – na biegówkach i nie tylko\nZapraszam was w tym roku na Sylwestra do Doliny Chochołowskiej, ale trochę inaczej niż zwykle. Myślę, że kuligi trochę się niektórym sylwestrowiczom przejadły i imprezy w schronisku na Polanie Chochołowskiej, gdzie nie zawsze jest tak jak sobie wymarzymy, bowiem tłum niemiłosierny.\nSylwester z Witkacym – przyjedź w Tatry\nRobert Wydarzenia w górach 15 grudnia 2012\nSylwester z Witkacym\nJeśli w tym roku planujecie Sylwestra w górach, ale niekoniecznie pod gołym niebem, czyli nie w plenerze, proponuje wam wariant spędzenia tej ostatniej nocy, przewidujący Witkacego jako gościa w roli głównej. Rzecz jasna, sam Stanisław Ignacy Witkiewicz pośród żywych dawno już nie bywa, nawet w Sylwestra, jednak jego „duch” wciąż jest odczuwalny w Teatrze Witkacego, którego gmach znajduje się przy ulicy Chramcówki w Zakopanem.\nzakopane sylwester pod golym niebem\nPamiętaj o kozicach w Sylwestra\nRobert Wydarzenia w górach 12 grudnia 2012\nPolscy i słowccy przyrodnicy są zachwyceni ostatnim liczeniem kozic w Tatrach, bowiem w tymże względzie nastąpił urodzaj. Muszę wam donieść, iż październikowa akcja liczenia owych czworonogów wykazała, że w Tatrach żyje ich prawie 1100. W tym jest 180 maluchów.\nSylwester w Termie Bania – w gaciach lub bez\nRobert Wydarzenia w górach 2 grudnia 2012\nBiałka Tatrzańska ma dla gości sylwestrowych wiele atrakcji, między innymi Sylwester w bardzo oryginalnym wydaniu. Otóż dla tych, którzy zechcą świętować ostatnią noc starego roku na Termie Bania, jest przewidziana zabawa pod szumnym tytułem : „w gaciach lub bez gaci”. Jest to impreza głównie dla osób obdarzonych bogatą wyobraźnią i równie bogatym poczuciem humoru, nie przywiązujących zbytniej uwagi do etykiety i wyglądu. Ot, goście wyluzowani, dla których dobra, zmyślana zabawa jest priorytetem także w górach. Ale po kolei. Najpierw powiem wam co nieco o samej Białce Tatrzańskiej i Termie Bania, bowiem nie wszyscy są wtajemniczeni w podstawowe szczegóły.\nsylwester w gaciach\nNowy Rok w Tatrach – noworoczny spacer Ścieżką nad Reglami\nRobert Wydarzenia w górach 9 listopada 2012\nPropozycja na Nowy Rok w Tatrach\nWielu sylwestrowiczów pierwszy dzień nowego roku przeznacza na „odespanie” ostatniej nocy i związanych z nią imprez. Jeśli jednak siły zostaną zregenerowane w miarę szybko, część owego noworocznego dnia można poświęcić na relaksujący spacerek jedną z tras na tatrzańskiej ziemi. Rzecz jasna, nie może to być forsowna wyprawa, ani wiodąca w wysokie partie gór. Najlepiej, by szło się raczej po równym i bez większych przeszkód na drodze. Dlatego bardzo dobrym pomysłem na noworoczny spacer będzie wycieczka Ścieżką nad Reglami.


1 i 1/2 szklanki mąki pszennej, pół szklanki mąki żytniej, 20 g świeżych drożdży, niecała szklanka ciepłej wody, szczypta cukru, 1 i 1/2 łyżeczki soli, 2 łyżeczki oliwy z oliwek, 1 jajko do posmarowania\nPrzygotować zaczyn - drożdże wymieszać z ciepłą wodą, cukrem i 3-4 łyżkami mąki pszennej. Przykryć ściereczką i odstawić na około 10-15 minut do wyrośnięcia.\nCiasto wyrabiać 4 minuty ręcznie lub 2 minuty mikserem lub robotem kuchennym (używając haka do zagniatania ciasta). Ciasto powinno być jednolite, elastyczne i lekko się lepić. Miskę przykryć i odstawić na ok. 60-17 minut w ciepłe miejsce.\nBułeczki ułożyć na blaszce natłuszczonej lub wyłożonej papierem do pieczenia. Przykryć ściereczką i odstawić na 35 minut.\nPiec w nagrzanym piekarniku do zarumienienia, 20-25 minut w temperaturze 190°C.\npiątek, 31 października 2014 18:16\nPrzejdź do wpisu „Bułki pszenno-żytnie”\nDodaj komentarz do wpisu „Bułki pszenno-żytnie”\nŁosoś w cieście francuskiem z pieczarkami\nMoja wersja różni się od oryginału, ponieważ zrobiłam to danie w prostszej wersji i z mniejszej ilości składników (dla 2 lub 3 osób).\nCiasto francuskie: 250 g mąki pszennej, 250 g zimnego masła pokrojonego w małą kostkę, ok. 120 ml lodowatej wody (dałam dużo mniej), pół łyżeczki soli\nMąkę z solą siekamy na stolnicy z masłem za pomocą noża. Gdy masło jest już drobno posiekane dolewamy stopniowo wodę i szybko zagniatamy ciasto. Wałkujemy na prostokąt o średnicy 15/25 cm, składamy na trzy, wałkujemy ponownie, znów składamy, odkładamy do lodówki na pół godziny. Wałkowanie i składanie powtarzamy jeszcze 2 razy.\nŁosoś norweski - filet o wadze 350-400 g\nŁososia (bez skóry) obtoczyć w mące wymieszanej z odrobiną soli, usmażyć na oleju z łyżką masła (smażymy po 1,5-2 minuty z każdej strony), odłożyć do ostygnięcia.\nPieczarki - 5-8 sztuk\npół cebuli, sól, pieprz\nCebulę przesmażyć na maśle, dodać posiekane pieczarki, smażyć aż odparuje cała woda z pieczarek, przyprawić solą i pieprzem.\nDo posmarowania: żółtko i odrobina mleka - mieszamy\nNaleśniki: 1 jajko, 30 g mąki, 75 ml mleka, szczypta soli, posiekane świeże zioła (według uznania)\nZmiksować składniki, odstawić ciasto na 10 minut. Usmażyć na maśle klarowanym 3 duże naleśniki (potrzebujemy tylko dwóch, więc jeden możemy od razu zjeść ;))\nWyjmujemy ciasto z lodówki, odkrawamy ok. 40 %, resztę wkładamy do lodówki. Wałkujemy ciasto na prostokąt o wymiarach 35/25 cm, przekładamy na blaszkę wyłożoną papierem do pieczenia. Na cieście układamy jeden naleśnik, połowę pieczarek, rybę, pozostałe pieczarki, przykrywamy drugim naleśnikiem podwijając go ewentualnie pod spód, by wszystko było dobrze przykryte. Ciasto wokół ryby smarujemy żółtkiem z mlekiem. Pozostałe ciasto wałkujemy na prostokąt tak duży, by przykrył rybę (wokół ryby powinny pozostać około 3 cm). Przykrywamy dokładnie rybę ciastem i dociskamy dobrze, by ciasto skleiło się. Odstawiamy całość do lodówki na 20 minut. Wykrawamy z ciasta kształt ryby. Nacinamy ciasto ostrym nożem w taki sposób, by powstały rybie łuski. Smarujemy całość żółtkiem.\nPieczemy 10 minut w 200 st. C, zmniejszamy temperaturę do 180 st. C i pieczemy jeszcze ok. 25-30 minut. Odstawiamy na 10-15 minut zanim zaczniemy kroić.\nZ odkrojonych kawałków ciasta można zrobić ciasteczka krojąc je na kilkucentymetrowe kawałeczki i piekąc na złoty kolor w 200 st. C. Po upieczeniu można posypać ciastka cukrem pudrem.\nczwartek, 30 października 2014 06:39\nPrzejdź do wpisu „Łosoś w cieście francuskiem z pieczarkami”\nDodaj komentarz do wpisu „Łosoś w cieście francuskiem z pieczarkami”\nCiastka z herbatą earl grey\nSkładniki na 8 tuzinów ciastek:\n2 łyżki zmielonych liści herbaty Lady Grey lub Earl Grey (z 4 torebek)\n230 g masła lub margaryny w temperaturze pokojowej\nMasło utrzeć w misie miksera na jasną, puszystą masę. Dodawać stopniowo cukier, sól, ucierając.\nMąkę wymieszać z herbatą. Dodać do masy maślanej razem ze skórką z pomarańczy, zmiksować.\nZ ciasta uformować dwa długie wałki o średnicy około 3 cm. Szczelnie owinąć papierem do pieczenia. Włożyć do zamrażarki na 45 - 60 minut.\nPo tym czasie uformowane ciasto ostrym nożem pokroić na plasterki grubości około 4 mm. Położyć na blaszce wyłożonej papierem do pieczenia, w odległości 3 cm od siebie. Piec około 12 - 15 minut w temperaturze 180ºC lub do zrumienienia brzegów.\nWyjąć, przełożyć na metalową kratkę, wystudzić.\nDodałam skórkę cytrynową zamiast pomarańczowej oraz margarynę zamiast masła i ciastka były pyszne ;]\nczwartek, 30 października 2014 06:27\nPrzejdź do wpisu „Ciastka z herbatą earl grey”\nDodaj komentarz do wpisu „Ciastka z herbatą earl grey”\nczwartek, 30 października 2014 06:25\nPrzejdź do wpisu „Calzone ze szpinakiem”\nDodaj komentarz do wpisu „Calzone ze szpinakiem”\nSzynka ze schabu z czosnkiem\nczwartek, 30 października 2014 06:24\nPrzejdź do wpisu „Szynka ze schabu z czosnkiem”\nDodaj komentarz do wpisu „Szynka ze schabu z czosnkiem”\nczwartek, 30 października 2014 06:23\nPrzejdź do wpisu „Szarlotka tatrzańska”\nDodaj komentarz do wpisu „Szarlotka tatrzańska”\nzmodyfikowałam przepis dodając do nadzienia grzyby leśne oraz pokrojoną w kostkę czerwoną paprykę\nczwartek, 30 października 2014 06:21\nPrzejdź do wpisu „Tarta cebulowo-grzybowa”\nDodaj komentarz do wpisu „Tarta cebulowo-grzybowa”\nczwartek, 30 października 2014 06:18\nPrzejdź do wpisu „Ciasto mleczna kanapka”\nDodaj komentarz do wpisu „Ciasto mleczna kanapka”


Chóralne śpiewy w lubelskich autobusach | Kurier Lubelski\nChóralne śpiewy w…\nChóralne śpiewy w lubelskich autobusach\nTak śpiewali uczniowie Zamoya w 2010 r. Kamil Krupa/archiwum\nWe wtorek w godz. 14 - 16 pasażerowie komunikacji miejskiej w Lublinie będą świadkami nietypowego koncertu. Chór szkolny "Ergo Cantemus!" działający przy II LO im. Hetmana Jana Zamoyskiego będzie koncertować w autobusach kursujących na liniach nr 10, 26 i 57, na trasie 3 Maja - Al. Racławickie.\nLicealiści wykonają dwa utwory w wersji: "Only you" i piosenkę ludową "W moim ogródeczku". - Niniejszy happening ma na celu promowanie Lublina jako miasta inspiracji i sztuki - tłumaczy Justyna Góźdź, rzeczniczka Zarządu Transportu Miejskiego.\nBędzie to drugie tego typu wydarzenie muzyczne w pojazdach komunikacji zbiorowej. Pierwszy raz chór zaśpiewał w autobusach miejskich w październiku 2010 r. Wówczas wykonał piosenkę "Don't worry, be happy". Zobacz i posłuchaj; Chóralne śpiewy w autobusie MPK (WIDEO)\nkoncert chóru lublin\nergo cantemus lublin\nchór śpiewa w autobusie lublin\nNOWE Gdzie nie będzie prądu w lubelskim 15.01? Sprawdź planowane wyłączenia prądu oraz awarie\nGdzie mogą wystąpić wyłączenia prądu w lubelskim 15.01? Przedstawiamy spis miejsc, w których planowane są wyłączenia prądu w ciągu najbliższych dni. Brak prądu może być irytujący, dlatego warto na ten czas znaleźć sobie odpowiednie zajęcie, które nie będzie wymagało korzystania z energii elektrycznej. Przyczyną wyłączenia prądu najczęściej są budowy, remonty oraz modernizacje sieci. Dobrze jest przygotować się na tego typu wyłączenia prądu w lubelskim. Gdzie i kiedy nie będzie prądu?


Koszyczek do gotowania Babycook Neo white Beaba - ❤ BabyMama.pl\n» Koszyczek do gotowania Babycook Neo white Beaba\nKoszyczek do gotowania Babycook Neo white Beaba\nPolecamy do Babycook® NEO koszyczek jest idealny do gotowania w małych ilościach i dostosowany do apetytu dziecka. Przeznaczony jest do gotowania niewielkich porcji – już od 50 g – ryżu, makaronu, kasz, zbóż czy też soczewicy.\npojemność 400 ml (idealną na wodę i porcję produktu)\nergonomiczna, nienagrzewająca się rękojeść ułatwia obsługę naczynia, także jedną ręką.\nwewnętrzny „kominek” z otworami gwarantuje odpowiedni przepływ pary podczas gotowania.\nwykonany z bezpiecznej i higienicznej stali nierdzewnej


Praktycznie kosmetycznie.: Jeszcze jeden post o Meet Beauty.\nFala postów dotyczących konferencji blogerów urodowych Meet Beauty przelała się już w większości przez blogi, więc w końcu i ja pojawiam się wpisem. Chciałabym Wam napisać o moich odczuciach związanych z wyjazdem do Warszawy.\nPodróż do Warszawy zajęła nam trochę czasu , ale nie będę Wam pisać o rzeczach oczywistych... Na miejscu byłam około godziny 9 i w okolicy budynku jak i w nim samym kręciło się już sporo osób. Chwilę później ruszyły zapisy. Organizatorom udało się ogarnąć listy obecności, dzięki podziałowi nazwisk wg alfabetu. Kilka stanowisk pozwoliło na szybkie uzyskanie identyfikatorów , ankiet dotyczących samego wydarzenia i planu dnia. Samo rozpoczęcie imprezy miało małą obsuwę czasową , ale nie ma co narzekać. Był to moment w którym siedzieliśmy na miękkich krzesełkach w największej z sal ( gdzie później miały miejsce pogadanki na różne tematy).\nJako pierwsze na mojej liście znajdowały się "warsztaty " makijażowe w wykonaniu firmy Pierre Rene. Jak większość muszę się tutaj przyczepić. Szkoda, że poszczególne tematy zostały nazwane warsztatami, bo życie zweryfikowało , że tylko na paznokciowym panelu można się było czegoś nauczyć.Wracając do tematu firma Pierre Rene zaprezentowała swoje nowości i gamę produktów zarówno makijażowych jak i tych do paznokci. Usłyszałyśmy też co nieco o samej historii i początkach. Niestety prowizoryczne ścianki pomiędzy salami spowodowały, że odgłosy przechodziły z jednej strony na drugą. Ciężko było skupić się na słuchaniu. Przeszkadzała także muzyka puszczona odrobinę za głośno na głównym holu.Na niektórych podobno prezentowano makijaż krok po kroku, niestety nie na tym spotkaniu w którym uczestniczyłam ja...\nNastępnie wybrałam się na warsztaty w panelu paznokciowym , które prowadziła firma NeoNail.Tak naprawdę na każdym kroku było widać, że jest ona obecna na konferencji. Po salach spacerowały piękne panie w uroczych charakterystycznych sukienkach. Zapraszały one do robienia sobie zdjęć na ściance, do skorzystania z usługi stylizacji paznokci lakierem hybrydowym. Na samych zajęciach przedstawiono trzy propozycje zdobień. Kilkukrotnie powtórzono nam krok po kroku sposób wykonywania manicuru hybrydowego, więc nie trudno było zapamiętać kolejne działania. Dodatkowo firma każdej z uczestniczek zagwarantowała zestaw do wykonania hybryd w domu. Ja przyznam szczerze skusiłam się na zrobienie jej i u mamy i u siebie, a przerwę miałam sporą, bo ostatni raz robiłam hybrydę jeszcze na zajęciach w szkole kosmetycznej czyli przeszło 2 lata temu.\nJako ostatnie odwiedziłam warsztaty włosowe prowadzone przez firmę Remington. Szłam na nie ze sporą dawką niechęci , bo od wcześniejszych uczestniczek słyszałam już , że szału nie było. Na miejscu okazało się, że jedynym celem Remingtona było wręczenie nam katalogów z produktami i reklama najnowszych produktów. Szkoda, że nie mogłyśmy ich nawet dotknąć. Co więcej nie uważam żeby taka nachalna reklama kogokolwiek zaciekawiła ( chociaż może...). Śmieszne było , że na ich temat wypowiadał się fryzjer który używał ich jak sam zresztą powiedział od tygodnia czasu. Nie wydaje mi się, żeby był to wystarczający okres ... Urozmaiceniem miało zastosowanie produktów na jednej z uczestniczek. Na naszym spotkaniu przedstawiono kręcenie włosów prostownicą... u uczestniczki , która włosy miała już w ten sposób ułożone wcześniej. Generalnie ciężko mi uwierzyć w to, że w prostownicy , lokówce czy suszarce zamknięte zostały odżywki i olejki które są uwalniane podczas użytkowania.\nCałość wypadła całkiem dobrze, chociaż kolejnym razem zadbałabym osobiście o nocleg przed już gdzieś w okolicy, bo jednak podróż dała się we znaki i na samą konferencję zabrakło już sił.\nEtykiety: konferencja, meet beauty, moja relacja, moje odczucia, relacja, spotkanie


Trudno sobie wyobrazić standardowy handel bez wystarczająco zaopatrzonych hurtowni. To miejsce, gdzie sprzedawcy mogą się zaopatrywać, a później zapewniać klientom różne produkty.\nNajlepsza hurtownia to tego typu jaka jest odpowiednio zaopatrzona, jest blisko, a ponadto często ma ciekawe promocje. Wydaje się, że tak głównie funkcjonują duże sieci hurtowni, lecz to nie zawsze prawda, ponieważ wszystko zależy od tego, jakiego typu taktykę sprzedażową się przybierze. Jak będzie przemyślana, to i hurtownik zarobi a i sprzedawcy da godnie żyć.\nTo wydawać się może truizmem, lecz na pewno, jak pragniemy godnie żyć warto innych szanować i ich nie oszukiwać. O tym powinien wiedzieć każdy z hurtowników, lecz również sprzedawca, który obsługuje swoich klientów. Takie coś zapewnia same korzyści, gdyż człowiek, który szanuje klientów wygrywa podwójnie - stali klienci będą powracać, a i nowi będą się pojawiać.\nNajbardziej konkurencyjne hurtownie wiedzą to bardzo dobrze rozpieszczając swoich klientów licznymi promocjami, które powinny przebić ofertę konkurencji. Niestety, nie w każdej sytuacji jest to możliwe, zwłaszcza jak weźmiemy pod uwagę promocję, które są w stanie zagwarantować wielkie sieci hurtowni. Nic jednak straconego, bo nie każdy ze sprzedawców ma czas jak i ochotę, by każdorazowo wybierać większy sklep, aby się zaopatrzyć.\nJeżeli ma mniejsze zakupy a także zdaje sobie sprawę, że ma pewną hurtownie w sąsiedztwie, to można być pewnym, że wybierze taką z bardziej skromna ofertą, lecz za to pewną, godną zaufania. To dzięki temu jest zgodne współdziałanie między sprzedawcą a hurtownikiem, na czym zawsze mogą zyskać obie strony.


Zarabia więcej niż Joanna Krupa. Zarobki Joanny Kulig są kosmiczne | Społeczeństwo Pikio\nPikio Społeczeństwo Zarabia więcej niż Joanna Krupa. Zarobki Joanny Kulig są kosmiczne\nŹródło: screen/youtube/Akademia PRZYSZŁOŚCI\nIle zarabia Joanna Kulig? To pytanie z pewnością nurtuje tysiące fanów niezwykle wziętej w ostatnim czasie aktorki. Właśnie pojawiły się informacje, które z pewności zszokują zwolenników gwiazdy. Okazuje się, że sumy są kosmiczne, a Kulig zarabia więcej nawet od znanej z wysokich stawek Joanny Krupy.\nIle zarabia Joanna Kulig? Przez długie lata pozostawało to tajemnicą, a dosyć skromna aktorka dbająca o swoją prywatność nie chciała zdradzać żadnych szczegółów. Oczywiście przed mediami nie dało się ukryć, że powodzi jej się bardzo dobrze, nikt jednak nie znał konkretnych kwot. W ostatnim czasie cieszyła się bardzo dużą popularnością zarówno w Polsce, jak i za granicą, ale ujawnione teraz kwoty przyprawić mogą przeciętnego Polaka o zawrót głowy. Większość z nas może o takiej wypłacie tylko pomarzyć.\nIle zarabia Joanna Kulig?\nJoanna Kulig cieszy się w ostatnim czasie ogromną popularnością. Zabiegają o nią zarówno twórcy seriali telewizyjnych, jak i filmów, które bardzo często okazują się komercyjnymi sukcesami kinowymi. Oferty dostaje zarówno od polskich twórców, jak i zagranicznych, w tym tych zza oceanu - a stawki tych ostatnich powalają. Jak podaje Super Express, to ile zarabia Joanna Kulig przewyższa nawet pensję jednej z najbardziej wymagających polskich celebrytek - Joanny Krupy. Portal podaje, że za jeden dzień zdjęciowy za oceanem aktorka dostaje nawet do 10 tysięcy dolarów, a jak łatwo się domyślić, na jednym dniu pracy nigdy się nie kończy.\nKontrowersyjne role kluczem do sukcesu\nWielki debiut aktorski Joanny Kulig miał miejsce jeszcze w 2007 roku, kiedy to kobieta zagrała niezwykle odważną i nieco kontrowersyjną rolę w filmie "Środa, czwartek rano". Wyróżniono ją wtedy prestiżową nagrodą Złote Lwy za najlepszy debiut aktorski. Kolejny skandal wywołała 4 lata później, gdy wzięła udział w produkcji zatytułowanej "Sponsoring". Zmierzyć się tam musiała z kolejnymi odważnymi scenami wyuzdanego seksu, co znowu nagrodzone zostało prestiżowym Orłem - tym razem dla najlepszej aktorki drugoplanowej.\nW ostatnim czasie najgłośniej zrobiło się o niej jednak za sprawą kolejnej odważnej roli w jednym z najbardziej kontrowersyjnych filmów ostatnich miesięcy - "Kler". To właśnie Kulig żądała wycofania z sieci pierwszego oficjalnego zwiastuna produkcji, gdyż trafiły do niego zbyt odważne sceny z jej udziałem. Ostatecznie fragmenty te usunięto i w tej formie opublikowano ponownie. ZOBACZ TAKŻE:\nJakie spodnie wybrać do figury Gruszki? Podkreśl swoje pośladki\nGwiazda TVP ujawnia kulisy największego show. Zaskakujące słowa


Z OSTATNIEJ CHWILI! "Na rondzie prosto". Kierujący dosłownie… - Kociewiak.pl\nZ OSTATNIEJ CHWILI! "Na rondzie prosto". Kierujący…\nZ OSTATNIEJ CHWILI! "Na rondzie prosto". Kierujący dosłownie przeleciał nad rondem w Kokoszkowach (FOTO)\nKilkanaście minut temu na rondzie w miejscowości Kokoszkowy doszło do niebezpiecznego zdarzenia. Kierujący samochodem osobowym z nieustalonych na tę chwilę przyczyn, jadąc od strony Gdańska, dosłownie przeleciał przez rondo. Po drodze zniszczył m.in. znaki drogowe. Swój rajd zakończył po drugiej stronie skrzyżowania, na ulicy Szkolnej.\nJak relacjonują świadkowie tego zdarzenia, kierujący pozostawił pojazd na kościelnym parkingu i oddalił się z miejsca zdarzenia.\nPolicję wezwały osoby, które widziały to zajście. Obecnie na miejscu pracują policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego starogardzkiej komendy.\nNie wiadomo, czy kierowca został oślepiony przez słońce, zbyt mocno wziął sobie do serca słowa nawigacji "na rondzie prosto", czy był pod wpływem alkoholu, ale jedno jest pewne - miał dużo szczęścia, że cała sytuacja zakończyła się jedynie w ten sposób, a w obrębie skrzyżowania nie było akurat osób pieszych ani innych pojazdów.\n- Otrzymaliśmy zgłoszenie, że osoba kierująca samochodem osobowym marki Toyota na rondzie w miejscowości Kokoszkowy zniszczyła elementy infrastruktury drogowej. Funkcjonariusze namierzyli już zaparkowany pojazd, lecz nie zastali kierującego na miejscu zdarzenia. Obecnie trwa wyjaśnianie bliższych okoliczności - mówi na gorąco asp. sztab. Marcin Kunka z Komendy Powiatowej Policji w Starogardzie Gdańskim.\nPojazd był zamknięty. Namierzenie osoby kierującej jest jedynie kwestią czasu.\nNieoficjalnie udało nam się dowiedzieć, że kierowca powrócił na miejsce.\nKierowca za spowodowanie kolizji drogowej został ukarany mandatem karnym.\nkociewiak 04.08.2020, 17:37\nno kociewiak , trzeba dokończyć temat , napiszcie co to za giguś był , czyj to koleś ???\nmiejscowy observer 20.07.2020, 09:02\nczy już wiadomo , co to za ufo ???\nkociewiak 19.07.2020, 07:28\nkto to był , dotarli już do tego patafiana , a może to ktoś z um , którzy dostali po 1500 zł z tyt. urojonej walki z korona-wirusem , a siedzieli w domach !!!\nkierowca 19.07.2020, 07:49\njeden z takich wariatów przywalił motorem na derdowskiego , kozak z um ...\nmarek 19.07.2020, 11:36\nto ten konserwator ? , doszedł do siebie i dalej szaleje na motorze ?\ntutam 17.07.2020, 21:57\nOd pewnego czasu obserwuję co się dzieje na drodze nr 22 w okolicach Swarożyna. Koleiny jak diabli, ale mało kto jedzie tam wolniej niż 100 km/h, często widać miszczów kerownicy śmigających 120 i więcej. Może myślą, że jak przed chwilą zjechali z A1 to nadal mają prawo jechać 140.\no 17.07.2020, 22:53\nAle coś ci przeszkadza? Czy zazdrościsz bo nie wiem o co ci chodzi teraz.\nKierowca zawodowy 17.07.2020, 20:52\nCzytając te komentarze trzeba by było stwierdzić że wypowiadają się ludzie którzy nie mają pojęcia o tym co się dzieje na drogach lub tacy którzy nie posiadają własnego auta.\nwioletta 17.07.2020, 19:35\nciekawe , co to za kamikadze ?????\nkierowca 17.07.2020, 19:23\ntrzeba być skrajnym debilem , żeby coś takiego zrobić i dodatkowo uciec , karać , karać i jeszcze raz maksymalnie karać !!!\nja 17.07.2020, 18:30\nnie pisac obrazliwych komentarzy,czekac na wyjasnienie sprawy,koniec kropka,pozdrawiam\nmaurycy 17.07.2020, 16:01\nkolejny pijak i idiota , bieże przykład z ryżego z kościuszki , ścierwo...\nSłownik Języka trudno-polskiego 17.07.2020, 16:23\nKto idiota ten idiota. Bierze piszemy przez "rz". ;)


Obraz do malowania: Mapa świata, błękit 60x40 [cm] | zakup.se\nObraz do malowania: Mapa świata, błękit 60x40 [cm]\nI Ty możesz być artystą!\nPrezentujemy najnowszy hit wśród modnych kreatywnych hobby: obrazy do samodzielnego pomalowania. Jeśli chcesz w ciekawy sposób spędzić czas z rodziną lub przyjaciółmi ten produkt jest właśnie dla Ciebie. Siądźcie do malowania razem - gotowy obraz będzie piękną pamiątką wspólnie spędzonych chwil!\nRozpocznij malowanie już teraz!\nObraz do malowania po numerach to doskonały sposób na ćwiczenie koordynacji, talentu plastycznego oraz wytrwałości. Jeśli zajęcia plastyczne od zawsze sprawiały Ci przyjemność, to ten produkt z pewnością znajdzie Twoje uznanie.\nKolorowy wzór do malowania po numerach to idealny sposób na spędzenie wolnego czasu dla osób w każdym wieku. Jeśli bliska Tobie osoba ma uzdolnienia plastyczne, to obraz do malowania po numerach może być także oryginalnym pomysłem na prezent.\nZrelaksuj się przy malowaniu!\nMalowanie po numerach to wyjątkowy i kreatywny sposób na ciekawe spędzanie wolnego czasu! Wpływa ono bradzo korzystnie na Twój umysł i ciało. Pomaga się zrelaksować jednocześnie ucząc cierpiliwości i skupienia. Dodatkowo dzięki malowaniu rozwijasz swoje zdolności manualne i wspomagasz koordynację ruchową.\nCiesz się swoim dziełem sztuki!\nObrazy do samodzielnego malowania z naszej oferty doskonale będą się prezentować w Twoim salonie lub sypialni.\nObraz jest naciągnięty na drewniane krosno i nie wymaga dodatkowej oprawy - wystarczy zamalować jego boki.\nA - wyraźne kontury z numerami koloru\nB - drewniane ramy gotowe do zawieszenia\nC - pędzelki wysokiej jakości\nD - bogata paleta kolorów\nE - kontury niewidoczne po zamalowaniu kolorów\npłótno, 2 pędzle malarskie, zestaw farb akrylowych, schemat wzoru\nMapa świata, błękit


Skarbuś | Epoka lodowcowa Wiki | FANDOM powered by Wikia\nSkarbuś (ang. Precious)- "zwierzątko" Babci. Wszyscy myśleli, że jest wymyślony lub zdechły. Występuje w Epoce lodowcowej 4: Wędrówka Kontynentów.\nBabcia praktycznie od samego początku, gdy tylko znalazła się na krze chodziła jak obłąkana i pytała o Skarbusia. Oczywiście nikt nie zwracał na nią uwagi. Podczas drogi powrotnej, gdy wrzucała do oceanu owoce, te wyraźnie były przez coś wciągane pod wodę i zjadane.\nSkarbuś ujawnia się dopiero w momencie, gdy babcia i Sid są w poważnych tarapatach, spychani na krawędź kry przez dwóch członków załogi Flaka. Wówczas to piraci zaczynają uciekać, bo z wody wyłania się gigantyczny wieloryb.\n-"Ostatnie życzenie ?" - Gupta (jeden z piratów Flaka)\n-"Skaaaarbuuś !" - babcia\n-"Przestań z tym Skarbusiem." - Sid\n-"Aaa..." - piraci Flaka\n-"Skarbuś." - babcia\n-"To twój zwierzak ?" - Sid\nNastepnie babcia przy pomocy Skarbusia - kierując nim wraz z Sidem od środka - pomaga reszcie w walce z piratami. Skarbuś dosłownie wymiata wszystkich nieprzyjaciół z pokładu pryskając wodą, którą Sid celuje w kogo trzeba.\nChwilę potem ten sam wieloryb ratuje Mańka po stoczonej walce z Flakiem, gdy ten spada w stronę wody. Wieloryb wyskakuje i chwyta go do ust, po czym ponownie się zanurza.\n-"Ktoś tu wzywał wieloryba ?" - Sid\nPo odstawianiu wszystkich pasażerów na statek - krę lodową, Skarbuś pcha ją w stronę nowego lądu. U wybrzeża nowego lądu żegna się z babcią i całą reszta przez wytryśnięcie wody i znika w głębinie oceanu.\nPo scenie gdy Skarbuś złapał Mańka do paszczy widzimy jak ten siedząc w środku dziękuje mu, ale już w chwilę potem Maniek jakimś cudem wchodzi na krę lodową po grzbiecie wieloryba. Jak przeszedł z paszczy na grzbiet - trudno sobie wyobrazić.\nJeśli to Skarbuś zjadł owoce ze statku, byłby to błąd. Kaszaloty bowiem żywią się głowonogami, płetwonogami i rybami


Wypadek w rybnickim WORD! 68-latka śmiertelnie potrąciła egzaminatora – Telewizja TVT\nWypadek w rybnickim WORD! 68-latka śmiertelnie potrąciła egzaminatora\nTragiczny wypadek w rybnickim WORD! 68-letnia kobieta, która zdawała egzamin na prawo jazdy, śmiertelnie potrąciła egzaminatora. Niestety 35-latek zmarł na skutek poniesionych obrażeń. Rybniccy śledczy pod nadzorem prokuratora badają przyczyny, przebieg oraz okoliczności zdarzenia.\nDo tragicznego zdarzenia doszło w poniedziałek, 24 czerwca, około godziny 13.30 na placu manewrowym Wojewódzkiego Ośrodka Ruchu Drogowego przy ulicy Ekonomicznej w Rybniku. Ze wstępnych ustaleń wynika, że 68-letnia kobieta, która była w trakcie zdawania egzaminu na prawo jazdy, potrąciła 35-letniego egzaminatora. Niestety mężczyzna poniósł śmerć na miejscu. O śmiertelnym potrąceniu pisaliśmy już w innym artykule. Mężczyzna w czasie zdarzenia najprawdopodobniej egzaminował inną osobę.\n68-letnia kursantka wykonywała 2 wymagany na egzaminie manewr, czyli jazdę po łuku. Kobieta podczas jego wykonywania nie zatrzymała się i pojechała dalej. Potrąciła egzaminatora, przejechała pas zieleni, przewracając tuję i wjechała w zaparkowany przed ośrodkiem samochód.\nKursantka po całym zajściu była bardzo roztrzęsiona. Nie można było z nią nawiązać normalnego kontaktu. Policjanci nie mogli jej przesłuchać. 68-latka była trzeźwa, ale pobrano od niej krew, która zostanie poddana badaniom na obecność innych substancji. Kobieta nie została zatrzymana. Trafiłą do szpiala, gdzie podano jej środki uspokajające.\nProkuratura zleciła przeprowadzenie sekcji zwłok 35-letniego mieszkańca powiatu mikołowskiego.\nTrwają czynności badajace przyczyny, przebieg i okoliczności tego tragicznego zdarzenia.


Motywacja do treningu - pakiet nagrań motywacyjnych\nĆwiczysz na siłowni? A może biegasz? Czy też uprawiasz jakiś inny konkretny sport?\nA wiesz co łączy wszystkie sporty świata? Jest takie jedno słowo, którego czasem nam brakuje, zaś bez niego, niemożliwe jest osiągnięcie wyników w ŻADNEJ dyscyplinie.\nTo słowo brzmi "motywacja"\nJeśli ją masz, możesz zaczynać od zera, nie musisz mieć jakichkolwiek predyspozycji fizycznych, nie musisz mieć tony pieniędzy na sprzęt i treningi w klubie sportowym.\nNie wierzysz? Popatrz\nW koszykówce mogą odnieść sukces tylko wysokie chłopy, powyżej 180 cm? Zaś Tyrone "Muggsy" Bogues miał zaledwie160cm wzrostu i 62kg wagi...\nChad Shaw - kulturysta z ostrą i przewlekłą astmą, która czasem uniemożliwiała mu normalne życie (musiał mieć inhalator non stop). Czy wygląda na chorego?\nJouko Aloha - najmniejszy Strongman, który dwukrotnie wygrał zawody siłaczy w 1997 i w 1998 r.\nNie masz do tego predyspozycji...\nSam widzisz, że w sporcie nie ma czegoś takiego jak predyspozycje. Jest motywacja, serce, chęć walki i rozwoju. I albo to masz, albo... musisz zdobyć.\nCzym są i jak pomogą Ci te nagrania?\nTo zestaw nagrań, składający się z:\nsesji synchronizujących półkule mózgowe,\nTo "pożywka" zarówno przed treningiem, jak i po treningu\nMotywacja do treningu nie bierze się znikąd. Zazwyczaj chcesz coś osiągnąć. Chcesz być mistrzem olimpijskim, chcesz poprawić swoją siłę, żeby się czuć pewniej, albo po prostu chcesz poprawić swoje ciało żeby podobać się płci przeciwnej. Niestety motywacja bardzo często kończy się po kilku dniach czy tygodniach i porzucasz swoją nową pasje, zapominasz o celach.\nMotywację do treningu trzeba cały czas podtrzymywać, rozwijać, napędzać. Tak aby to co robisz, stało się Twoją:\nTylko wtedy możesz liczyć na najlepsze osiągi w krótkim czasie.\nMotywacja to nie tylko trening\nW sporcie czy w siłowni nie chodzi tylko o trening. Trening to godzina lub dwie godziny dziennie, a później co? Nie ma już nic? Otóż motywacja musi obejmować także masę innych czynników okołotreningowych, to także:\nchęć rozwijania się w tematyce danej dyscypliny, gromadzenie informacji i wiedzy,\ngromadzenie wiedzy o diecie, stałe eksperymentowanie i ulepszanie własnej diety (to co jesz, to 70% sukcesu w każdym sporcie),\nto także poznawanie nowych ludzi, przyjaciół, mentorów, trenerów, łączenie się w grupy, wspólna rywalizacja i nakręcanie się.\nTe i inne rzeczy zdobędziesz, dzięki odsłuchiwaniu wymienonych nagrań\nSesja Heroic - to nagrania Fruiti, które warto odsłuchać sobie około 30 minut przed treningiem. Sprawia, że będziesz mieć niesamowitą chęć "ekspresji", każde ćwiczenie będzie porównywalne ze zdobyciem górskiego szczytu, a po każdej serii zechcesz mieć chęć na kolejne i kolejne powtórzenie.\nNagranie afirmacyjne Hepika Pewność Siebie, to sesja afirmacji mp3, która ma zaszczepić w Tobie takie sugestie, które przełożą się na to w jaki sposób podchodzisz do życia. Wszystkie Twoje obawy, złe przekonania a także złe nawyki, zostaną wyeliminowane wraz z odsłuchiwanymi afirmacjami. Jakikolwiek uprawiasz sport, pewność siebie i chęć dążenia do celów, to podstawa!\nNagranie GErelaxis z motywem polnej łąki, czyli coś po siłowni. Twój organizm potrzebuje wtedy wyciszenia, tętno ma spaść, krążenie nieco uspokoić, metabolizm zwolnić, a mięśnie mają się regenerować. To około 30 minutowe nagrania sprawi, że zrelaksujesz się 10 razy mocniej niż normalnie. Jeśli myślisz, że potrafisz się odprężyć, to znaczy, że nie słuchałeś jeszcze GErelaxis.\nPakiet Motywacja do Treningu to szansa na Twój rozwój\nA jeśli nadal nie wierzysz jak wielką rolę w życiu sportowca odgrywa motywacja, to polecam filmik znaleziony niedawno w internecie.\nCzy ten pakiet na pewno mi pomoże?\nJako manager sklepu, jestem tak pewen skuteczności pakietu (setki sprzedanych sztuk afirmacji i pozostałych nagrań w ciągu ostatnich 5 lat), że daję Ci 14 dni gwarancji na przetestowanie. Jeśli w tym czasie okaże się, że nie myślisz jedynie o siłowni, że nie pragniesz 24 godziny na dobę uprawiać swojego ulubionego sportu, że nie masz obsesji na punkcie tej dyscypliny, to otrzymasz 100% zwrotu swoich pieniędzy.\nTo chyba uczciwa propozycja.\nZ tym pakietem oszczędzasz 47 zł\n- nagranie Fruiti Heroic - 9,97 zł - http://skarbnicazycia.pl/p/1525/290/sesja-heroic-na-pewnosc-siebie-synchronizacja-polkul-mozgowych-.html\n- nagranie Hepika Pewność siebie - 57 zł - http://skarbnicazycia.pl/p/1521/327/afirmacje-pewnosc-siebie-afirmacje.html\n- nagranie relaksacyjne GErelaxis - 39 zł- http://skarbnicazycia.pl/p/1522/286/gdy-laka-zasypia-muzyka-relaksacyjna-do-medytacji-relaksacyjnej-gerelaxis-muzyka-relaksacyjna.html\nŁącznie 105,97 zł\nDziś możesz mieć wszystkie te 3 nagrania za 57 zł 99 groszy w dodatku bezpiecznie z gwarancją osiągnięcia efektów.\nGdy promocja na pakiet się skończy...\nNie czekaj, kup teraz, gdyż dajemy TYLKO kilka promocyjnych sztuk. Po wyprzedaniu pakietu, aukcja zostanie zamknięta i będzie można kupić tylko pojedyncze produkty w wersji droższej.\nHipnosencja hipnoza mp3 na szczęście i motywację


Dyskusje o świętych księgach w kontekście wojen religijnych - ŚFiNiA\nDyskusje o świętych księgach w kontekście wojen religijnych\nPrzeczytał: 106 tematów\nWysłany: Wto 19:40, 27 Gru 2016 Temat postu: Dyskusje o świętych księgach w kontekście wojen religijnych\nOstatnia fala terroryzmu islamskiego, a także związane z nią podejrzenia wobec muzułmanów na całym świecie, że - kierując się wskazaniami pewnych wersetów Koranu będą chcieli agresywnie promować swoją religię - stawia ogólniejsze pytanie wszystkim wierzącym: Jak rozumiesz autorytet księgi - źródła swojej religii?\nWbrew pozorom, problem nie dotyczy wyłącznie muzułmanów. W Starym Testamencie liczną są opisy zwycięstw armii żydowskiej dokonywanych w imię Boga i zgodnie z wolą Boga. Czy żydowska wizja zwyciężania ich religii na świecie tez dopuszcza (może nakazuje?) eksterminację innych narodów/niewiernych/nieposłusznych?...\nW końcu historia uczy o wyprawach krzyżowych. Poza tym zawarte w Starym Testamencie sugestie dla Żydów, mogą być uznane za tak samo obowiązujące chrześcijan. Co prawda Jezus nie wypowiedział się nigdzie o konieczności walki zbrojnej za wiarę, to jednak kreatywni interptetatorzy tego pisma mogą wykorzystać część ostrych, jednoznacznie brzmiących sformułowań promujących gorliwość religijną, w celu uzasadnienia agresji wobec innych narodów, społeczności religijnych.\nPytaniem ogólnym jest: jak traktujesz te kontrowersyjne zapisy w świętych księgach swojej religii?\nW końcu jeśli owa księga miałaby być prawdziwym autorytetem, to nie można ich zignorować. Można więc bronić tezy, że islamscy terroryści to święci swojej wiary - ludzie, którzy poświęcają życie, aby zaprowadzić porządek tej moralności, która jest najlepsza z możliwych dla ludzkości.\nA jeśli zgodzimy się z tezą, że wojna religijna jest jednak ewidentnym złem, to warto byłoby zadać pytanie: NA JAKIEJ ZASADZIE należałoby zlekceważyć (inaczej - nie wprost - odczytać?...) zapisy owych ksiąg?...\nMyślę, że największy z tym problem, mają jednak muzułmanie. Ale oczywiście nie tylko oni. Więc warto sprawę rozpatrzyć jakoś ogólniej, warto jest sobie - np. będąc chrześcijaninem - ułożyć w głowie co zrobić z takimi tekstami ze Starego Testamentu, które opisują jak Bóg wspomaga wojska Izrealitów w zwycięstwach, jak sam niszczy armię faraona w falach morza Czerwonego, czy jak z tego cytatu:\nKs. Wyjścia 20:10-16, Biblia Tysiąclecia)\n(24) Wtedy rzekłem do nich: Kto ma złoto, niech je zdejmie z siebie. I złożyli mi je, i wrzuciłem je w ogień, i tak powstał cielec. (25) I ujrzał Mojżesz, że lud stał się nieokiełznany, gdyż Aaron wodze mu popuścił na pośmiewisko wobec nieprzyjaciół. (26) Zatrzymał się Mojżesz w bramie obozu i zawołał: Kto jest za Panem, do mnie! A wówczas przyłączyli się do niego wszyscy synowie Lewiego. (27) I rzekł do nich: Tak mówi Pan, Bóg Izraela: Każdy z was niech przypasze miecz do boku. Przejdźcie tam i z powrotem od jednej bramy w obozie do drugiej i zabijajcie: kto swego brata, kto swego przyjaciela, kto swego krewnego. (28) Synowie Lewiego uczynili według rozkazu Mojżesza, i zabito w tym dniu około trzech tysięcy mężów. (29) Mojżesz powiedział wówczas do nich: Poświęciliście ręce dla Pana, ponieważ każdy z was był przeciw swojemu synowi, przeciw swemu bratu. Oby Pan użyczył wam dzisiaj błogosławieństwa!\nPodpierając się tym tekstem z Pisma, można dość udatnie wytłumaczyć konieczność zabijania tych, którzy np. oddają cześć innej religii (tak jak w owym opisie złotemu cielcowi).\nZ takimi, i podobnymi opisami, umysł wierzącego powinien jakoś się uporać. Na jakiej zasadzie?\nWysłany: Wto 20:52, 27 Gru 2016 Temat postu:\nZ takimi, i podobnymi opisami, umysł wierzącego powinien jakoś się uporać.\nZ góry zakładasz, że się powinien uporać... Brawo .\nWysłany: Wto 23:37, 27 Gru 2016 Temat postu:\nWięc warto sprawę rozpatrzyć jakoś ogólniej, warto jest sobie - np. będąc chrześcijaninem - ułożyć w głowie co zrobić z takimi tekstami ze Starego Testamentu, które opisują jak Bóg wspomaga wojska Izrealitów w zwycięstwach, jak sam niszczy armię faraona w falach morza Czerwonego, czy jak z tego cytatu:...\nNajlepiej takich tekstów nie czytać\nA tak poważniej. ST to chyba głównie zapis tego, co ludzie myśleli o Bogu, co od Boga chcieli, czego oczekiwali, jak odpowiadali, jak widzieli swoją relację z Nim. Jezus wizje Boga starotestamentowego wywraca o 180.\nOstatnio zmieniony przez Błażej dnia Wto 23:38, 27 Gru 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Śro 2:15, 28 Gru 2016 Temat postu:\nST to chyba głównie zapis tego, co ludzie myśleli o Bogu, co od Boga chcieli, czego oczekiwali, jak odpowiadali, jak widzieli swoją relację z Nim. Jezus wizje Boga starotestamentowego wywraca o 180.\nJa trochę myślę sobie, co mogłoby być jakimś zalążkiem pojednania między religiami. Powiedzenie czegoś w stylu: my chrześcijanie znamy prawdę, a wy (pozostali) macie ją od nas przyjąć, na starcie jest trudne do wyobrażenia. To mogłoby się ziścić, gdyby sam Jezus stanął w chwale. Jak ktos jest muzułmaninem wychowywanym w przekonaniu, że jego religia jest absolutnie najlepsza pod słońcem, że trzeba jej bronić i szerzyć, choćby za cenę własnego życia, to przyjęcie chrześcijańskiej wizji świata dla niego wydaje się absurdalne.\nMyślę też o Żydach, którzy ogromną część swojej świętej księgi mają poświęconą walce z "tymi złymi" Filistynami (Palestyńczykami dzisiaj...). Jak taki wierzący Żyd ma szanować ten "zły" naród, skoro w jego przekonaniu (zgodnie z zapisami Tory) to sam Bóg pragnie panowania Izraela nad nimi. I widać z postępowanie aktualnych władz Izraela, ze takie myślenie jest wciąż aktualne - w końcu, sądząc z postępowania z tym narodem, wspólnie zamieszkującym ziemi nad Jordanem, Żydzi mają ich ewidentnie za gorszych, nie wartych szacunku. Ostatnio przyjęta rezolucja ONZ została przez władze tego kraju określona jako "haniebna", a rezolucja odnosiła się do tego, że Żydzi nie powinni wyrzucać Palestyńczyków z ich domów i osiedlać na owym miejscu swoich obywateli. Ale jak się czyta Stary TEstament to w nim Palestyńczyk zawsze jest tym wrednym, złym, przeznaczonym do zabicia, pokonania.\nCo ciekawe - nas chrześcijan przekaz Jezusa wcale nie ochronił przed krwawymi wojnami religijnymi w przeszłości. Tu co prawda chyba trudno się dopatrzyć jakiegoś związku ze świętą księgą chrześcijaństwa - Ewangelią, ale jakoś to się w głowach ludzi w tamtych czasach ułożyło, że czy to katolik protestanta, czy protestant katolika - dobrze byłoby aby z tego świata wyprawił na ten lepszy, po śmierci (może gorszy?...).\nCo mogłoby być ogniwem łączącym?\nJakiego argumentu należaloby użyć, aby ludzie z różnych religii poczuli, że są jedną wspólną rodziną.\nZnamienne jakoś jest to, że po latach agresywnych ateizmów, aktualnie w krajach laickich, ześwietczonych chętniej przyjmuje sie uchodźców, pomaga w potrzebie, z większą jednak życzliwością traktuje ludzi z innych kultur. Ateiści swoją postawą pomocy teistów zawstydzają.\nRozumiem więc pewne ataki na teizm, sugerujące, że wiara w Boga pccha ludzi do wojen. W przypadku islamu jest to ostatnio oczywiste. Żydzi,jak pisałem wyżej, są bezwzględni wobec nieprzyjaciół. Z hinduistami też różnie ostatnio bywa. Chrześcijanie?...\n- Trudno powiedzieć, czy Rosja to kraj chrześcijański. Ale jak wykazują badania, większość Rosjan życzyłaby sobie, aby ich kraj był znowu imperium. A wiadomo, że imperiów raczej nie buduje się drogami pokojowymi. Rosja może jest troche nietypowa.\nZasada religii jest przecież taka, że nie człowiek ma się dostosować do świętych pism, a nie te pisma do wyobrażeń człowieka. To jak ma nastać pokój? Jak miałoby być dobrze, jeśli odstępstwo od wiary dla muzułmanina jest największą zbrodnią, zaś w Koranie zapisana jest konieczność szerzenia islamu?... A jest jeszcze słynna takija...\nTak sobie ogólnie dumam na ten temat.\nOstatnio zmieniony przez Michał Dyszyński dnia Śro 2:26, 28 Gru 2016, w całości zmieniany 1 raz\nWysłany: Czw 3:24, 29 Gru 2016 Temat postu:\nGdy spór toczy się wokół zrozumienia natury rzeczywistości, trudno jest o jakieś wspólne kryterium, do którego możemy się odwołać. Może dobrą perspektywą byłoby zwątpienie w przekonanie moja "religia jest absolutnie najlepsza pod słońcem". Nie wystarczy też już trzymać się jakiś wierzeń tylko dlatego, że odziedziczyliśmy je po poprzednich pokoleniach. Podejmując własny wysiłek, w którym długo i szczerze rozważamy wiarę chyba nabieramy pokory wobec własnych wierzeń i innych, ale tu istotne są warunki. Muzułmanin ma z mojego punktu widzenia pod górkę ze względu na środowisko.Nie jest też prawdą, że my katolicy na siłę próbujemy wszystkich wpychać do własnego nieba. Nie mamy monopolu na wydawanie wejściówek do nieba. Oczywiście mam prawo wierzyć, że to właśnie chrześcijaństwo jest najbliższe prawdzie o rzeczywistości otaczającej i ukrytej dla zmysłów, mamy argumenty za tym przemawiające. Rozumiem, że inni wierzą, że to u nich jest prawda, tak to działa, że skoro jestem tu to nie mogę być gdzie indziej. Idźmy różnymi drogami do tego samego celu i dajmy sobie prawo do tego, by jedną z dróg uznać za własną. Szukajmy tego czego możemy się od siebie nauczyć, nie pozbawiając się swojej tożsamości. I kropka, bo mózg mi się wyłącza...\nOstatnio zmieniony przez Błażej dnia Czw 3:29, 29 Gru 2016, w całości zmieniany 4 razy\nWysłany: Pią 0:21, 30 Gru 2016 Temat postu:\nTo co napisałem wyżej właściwie ma pewien swój dodatkowy cel. Zastanawiam się nad zasadą takija, którą sformułowano w islamie, a także nad lojalnością muzułmańskich uchodźców względem państwa, które udzieliło im schronienia - np. Niemiec. Jeśli ktoś jest muzułmaninem i uważa, że oszuka to państwo (aktualnie świeckie), które propaguje wolność religii, zabrania barbarzyńskich zwyczajów wobec kobiet, czy mordowania kogokolwiek, bo jest z innej religii, udając pokojowość swojej religii, a gdy uda im się wzmocnić, to będą piątą kolumną fanatyzmu islamskiego, to taką postawę trzeba by jakoś wyprzedzić. Oczywiście jeśli ktoś jest muzułmaninem, to ma prawo do swojej wiary, nawet do twierdzenia, że jest ona lepsza od innych religii, czy ateizmu. Podobnie jak chrześcijanin, czy ateista ma prawo do uważania swojego wyboru religijnego za ten najwłaściwszy. Ale muzułmanin ma problem ze świętą księgą swojej religii - tam zapisano, że szerzenie islamu jest obowiązkiem, a forma zbrojna jest tu całkiem na miejscu. Takiej postawie należałoby postawić jasną tamę mentalną. Właściwie to muzułmanin, który chce być członkiem społeczeństwa cywilizowanego powinien się jej wyrzec!\nNie wiem na jakiej zasadzie muzułmanin miałby to zrobić - aby nie czuł się odstępcą od swojej wiary. Może należałoby odkręcić zasadę obowiązującą przy interpretacji Koranu, według której późniejsze zapisy, jeśli są w sprzeczności z wcześniejszymi, te wcześniejsze usuwają - anulują. Może muzułmanin powinien tę zasadę - w końcu arbitralną, nadmiarową względem samego Koranu - ustalić w nowy sposób. Może też pobożny Żyd powinien jakoś uporać się z nakazem (z Tory), że powinien zdominować, zniszczyć, zgnębić wrednych Filistynów. Mógłby tę zasadę przekształcić w jakąś bardziej cywilizowaną formę - np. że należy owych Filistynów nawrócić, nauczyć poprawnych zasad. Właściwie to nie wiem. Ale problem bycia zgodnym z tym, co głosi święta księga religii na pewno jest nieobcy wielu religiom.\nForum ŚFiNiA Strona Główna -> Święte Księgi Wszystkie czasy w strefie CET (Europa)


Czy dbamy o zdrowie? | Kożuchy damskie sklep internetowy – Kurów i Nowy Targ\nYou are here HomeStyl i UrodaCzy dbamy o zdrowie?\nBardzo dużo osób uważa, że dbają o swoje zdrowie, jednak gdy idą do lekarza to okazuje się, że muszą zmienić swoją dietę, jak i również muszą bardziej zainteresować się sportem. Zazwyczaj nie zwracamy uwagi na to, że w ogóle w naszym życiu nie ma żadnego ruchu. Po prostu my sami nie mamy czasu na to, aby zająć się sportem. Chcemy po prostu udać się do pracy samochodem, ponieważ tak jest wygodniej, gdy jedziemy na jakieś zakupy to również udajemy się samochodem, ponieważ łatwiej nam będzie zapakować zakupy. Po kilku latach jest to dla nas normalne i dlatego nie zwracamy już uwagi na to, ze w naszym życiu całkiem przestaliśmy uprawiać różne sporty. Bardzo dużo osób w dzisiejszych czasach dopiero, gdy posłucha zaleceń lekarza zazwyczaj zastanawiają się nad tym, czy właściwie ich życie idzie w dobrym kierunku. To zdrowie zaczyna być dla nich najważniejsze, zaczynają powoli wprowadzać ruch w swoim życiu. Należy pamiętać o tym, że nigdy nie ma szkoda czasu na to, aby wprowadzić ruch. Zawsze będzie to dla nas coś dobrego. Należy jednak to robić powoli, najlepiej pod okiem jakiegoś trenera. Mnóstwo osób wie o tym, iż zawsze należy poszukać sobie trenera, który nam pomoże. Na pewno będziemy chcieli dalej mieć ruch, dzięki temu będzie nam lepiej i będziemy zachęcać znajomych do dbania o zdrowie.\nniedziela, 16 grudnia, 2018Gothic\nponiedziałek, 12 sierpnia, 2019Zdrowie ciężarnej\nwtorek, 8 marca, 2016Gry planszowe\nponiedziałek, 12 sierpnia, 2019Diety\nsobota, 9 lutego, 2019Sztuczne kożuchy sklep internetowy\nponiedziałek, 12 sierpnia, 2019Oryginalne, ciepłe i modne swetry\nwtorek, 8 marca, 2016Wartości wśród młodzieży\nśroda, 2 grudnia, 2015Popularne olejki


Książki Wydawnictwo Naukowe UMK - Wydawnictwo | Sferaduszy.pl\nrzekład i opracowanie naukowe – Marcin Jan Janecki Przekład łacińskich tekstów pisarzy średniowiecznych, z pozoru niezbyt skomplikowanych z punktu widzenia samego języka łacińskiego, w rzeczywistości obciążony jest znaczną liczbą niełatwych do przezwyciężenia trudności. W przypadku większości biblijnych komentarzy św. Tomasza z Akwinu trudności te rodzą się z braku krytycznego wydania poszczególnych komentarzy. Stąd praca translatorska dodatkowo związana jest często z opowiedzeniem się za jednym z wariantów tekstualnych prezentowanych przez rękopisy i wczesne wydania dzieł Akwinaty. Wykład Listu do Galatów należy do tej grupy dzieł Doktora Anielskiego, które nie tyle wyszły spod jego pióra, ile zostały spisane przez słuchaczy podczas wykładu (reportatio). Nie mamy świadectw, aby sam Tomasz dokonał autoryzacji i korekty tego tekstu. Ostatnie wydanie Tomaszowych komentarzy do Listów św. Pawła, które przygotował R. Cai, nie uwalnia czytelnika od wielu wątpliwości co do wybranych lekcji. Tekst łaciński zamieszczony w niniejszym tomie, życzliwie użyczony przez Corpus Thomisticum, jest niemal identyczny z tekstem ustalonym przez Caia i wydanym przez Mariettiego. […] (Fragm. Słowa od tłumacza)\nPraca jest pierwszą w Polsce monografią poświęconą pątniczej spuściźnie Andrzeja Murawjowa, pisarza, poety, teologa, działacza kościelnego oraz państwowego. Podjęto w niej próbę przedstawienia trzech kolebek chrześcijaństwa: Jerozolimy, a więc miejsca narodzin tej religii, celu pierwszej peregrynacji poety, który określił jego dalsze życie osobiste i pisarskie; Rzymu, serca katolicyzmu, co stwarzało możliwość zaprezentowania stosunku Murawjowa do tej konfesji; oraz Kijowa, kolebki chrześcijaństwa Słowiańszczyzny Wschodniej. Celem Autorki nie jest szczegółowe przedstawienie kolejnych szkiców wchodzących w skład poddawanych analizie utworów, ale ich całościowa interpretacja na tle bogatych tradycji pielgrzymkowych w Kościele wschodnim i zachodnim oraz wykazanie, że peregrynacje były dla Murawjowa doświadczeniami o charakterze psychosomatycznym.\nRecenzowana monografia naukowa dotyczy wybranych, niezwykle ważnych kwestii społecznych i etycznych, związanych z poszczególnymi etapami życia ludzkiego: jego początkiem, trwaniem i śmiercią. Składa się z dziewięciu artykułów, które łącznie tworzą szeroką panoramę współczesnych problemów bioetycznych. […] Jest przykładem ich dobrego diagnozowania, aktualizowania refleksji nad nimi i proponowania konkretnych rozwiązań, które odwołują się – co bardzo cenne – do rodzimych przykładów. […] Adresatami publikacji mogą być zarówno osoby profesjonalnie związane z szeroko rozumianą służbą zdrowia, studenci kierunków medycznych, jak i pacjenci oraz ich rodziny, a także osoby zawodowo organizujące wsparcie w trudnych sytuacjach. Publikacja zainteresuje także osoby, które poszukują refleksji nad społecznie ważnymi kwestiami bioetycznymi, ukazanymi w perspektywie personalistycznej. Z recenzji ks. dr. hab. Zbigniewa Wanata, prof. UMK Monografia zawiera szereg interesujących tekstów analizujących dylematy moralne związane z początkiem i końcem ludzkiego życia. Poruszane zagadnienia są ważne i aktualne. W części pierwszej znajdują się opracowania dotyczące kwestii prenatalnych i okołoporodowych, w części drugiej – kwestii terminalnych, a na końcu tekst zwieńczający, dotyczący pojęcia sumienia […] Szczególnie cenne wydają się teksty prezentujące obszerne wyniki badań własnych (np. opieki nad dziećmi z zespołem Downa) i funkcjonowanie niedawno powstałych instytucji (jak hospicja perinatalne) albo opisujące proponowane procedury postępowania w praktyce (np. w stosunku do osób umierających). Inne teksty, nawet jeśli dotyczą zagadnień znanych (np. diagnostyki prenatalnej lub opieki nad ciężarnymi niepełnosprawnymi), omawiają je w sposób porządkujący dotychczasową wiedzę. Powyższe sprawia, że monografię można uznać za dzieło oryginalne. […] Wśród Autorów poszczególnych rozdziałów znajdują się osoby rozpoznawalne w środowisku medycznym i bioetycznym, co sprawia, że publikacja powinna cieszyć się zainteresowaniem w tych kręgach, a sformułowane w niej postulaty mogą mieć wartość aplikacyjną. Z recenzji dr. hab. med. Jakuba Pawlikowskiego, prof. UKSW\nKsiążka stanowi swoiste podsumowanie dotychczasowych zainteresowań Autora papieskimi dyspensami zarówno z punktu widzenia ukazania aspektów prawnych, obowiązujących przy ich udzielaniu dla duchownych, jak i – a może przede wszystkim – opisu różnych obszarów życia codziennego duchowieństwa, które zostały zawarte w ich treści. Badania aspektów prawnych związanych z udzielaniem papieskich dyspens pozwoliły na pokazanie, w jaki sposób kler podchodził do tego typu dyspens w kontekście rozumienia i przestrzegania przezeń obowiązującego go prawa kanonicznego. Rozważaniom prawnym towarzyszyły oczywiście barwne opisy średniowiecznej codzienności, w którą uwikłali się duchowni. Dyspensy papieskie należą bowiem do takiej kategorii źródeł, które pokazują – poza wspomnianymi aspektami prawnymi – wiele ciekawych i różnorodnych sytuacji z życia szeroko rozumianego średniowiecznego społeczeństwa, wzbogacając nierzadko swoją narrację niezwykle interesującymi dialogami. Książka składa się z trzech rozdziałów, z których dwa pierwsze mają charakter prawno-dyplomatyczny. W rozdziale pierwszym zostały omówione, głównie na podstawie dotychczasowej historiografii, geneza, organizacja oraz działalność Penitencjarii Apostolskiej jako jednego z trzech ważnych trybunałów Kurii Rzymskiej obok Roty Rzymskiej i Sygnatury Apostolskiej. Został ponadto przedstawiony rozwój systemu rezerwatów papieskich, a także działalność Penitencjarii Apostolskiej poprzez pryzmat jej organizacji, kompetencji oraz zasad obiegu dokumentów. Szczególne kompetencje tego urzędu zostały zilustrowane przykładowymi dyspensami dla polskiego duchowieństwa. W rozdziale drugim, który ma charakter dyplomatyczny, zostały przedstawione zagadnienia źródłoznawcze: kancelaryjna typologia dyspens papieskich, ich formularze pokazane na przykładach konkretnych dokumentów kierowanych do Penitencjarii. W rozdziale tym zostały ponadto opisane konwencje formularzowe zawarte w tych dokumentach oraz charakter i rola zamieszczanych w nich dialogów. Rozdział trzeci zawiera prezentacje różnych obrazów z życia codziennego duchowieństwa. Pokazują one codzienne sytuacje, np. w klasztorach, szkołach, kancelariach i karczmach, ale także bójki i konflikty zbrojne, w których brał udział kler, czy też relacje duchownych z kobietami. Na końcu znalazł się aneks źródłowy, w którym znajduje się edycja wspomnianej wyżej prowizji papieskiej oraz przykładowe, publikowane już, dokumenty pochodzące z Penitencjarii Apostolskiej, dodatkowo w tłumaczeniu na język polski.\nRadosław Sojak Meler Andrzej Królicka Beata\nDorota Siemieniecka Skibińska Małgorzata Majewska Kamila\nNiniejsza publikacja zawiera edycję jednego z najciekawszych literackich tłumaczeń XIX w., mianowicie świętej Księgi islamu – Koranu w przekładzie wileńskich filomatów. Przekład ten jest bezcennym źródłem do badania pograniczy polskiej kultury oraz doskonałym materiałem dla studiów nad XIX-wieczną kulturą kilku europejskich narodów. Dla nowoczesnego edytorstwa teoretycznego przedstawia on cenny materiał do rozważań nad kluczowym problemem wariantów – źródła – tekstu finalnego. Autorzy studiów i rozpraw podjęli zatem szczegółowe badania historyczne, filologiczne i tekstologiczne nad nowo odnalezionym tekstem i nad pozostającymi z nim w bezpośredniej relacji: tefsirem z Grodna, Koranem w edycji warszawskiej oraz rękopiśmiennymi zabytkami Tatarów Wielkiego Księstwa Litewskiego. Praca Redaktorów naukowych niniejszego tomu, a zarazem Autorów i Współautorów wiodących artykułów tego zestawu (prof. prof. Joanny Kulwickiej-Kamińskiej i Czesława Łapicza) to wielkie osiągnięcie w dziedzinie nauk humanistycznych. Niezwykle ważna wydaje się nie tylko pierwsza nowoczesna edycja nieznanego dotąd tekstu, pochodzącego z XIX wieku, ale także jego staranne opracowanie filologiczne wraz z tłem historycznym i co więcej – obudowanie tej wiedzy ściśle naukowej z materiałem popularnonaukowym w postaci listów, relacji, ilustracji i wszelkich innych informacji nawiązujących do osób i wydarzeń związanych tematycznie z głównym wątkiem opracowania. Z recenzji prof. dr hab. Elżbiety Górskiej Przedstawiona do recenzji propozycja wydawnicza stanowi niewątpliwie cenną pozycję, dotyczącą tłumaczeń Koranu na język polski przed XX w., które są świadectwem wielokulturowości społeczeństwa Rzeczypospolitej, a także dowodzą wielowiekowych związków kultury polskiej (czy polskojęzycznej) z islamem, nie tylko tym przyniesionym przez Tatarów osiedlonych na ziemiach Wielkiego Księstwa Litewskiego i Polski. Rzuca także światło na funkcjonowanie tych związków w świadomości XIX-wiecznej inteligencji polskiej oraz na jej niezwykle szeroką tolerancję religijną, która aż pchnęła jej przedstawicieli do dokonania tłumaczenia Koranu na język polski, zrozumiały dla „naszych Tatarów”, aby mogli lepiej zrozumieć własną religię, przecież niechrześcijańską i niejednokrotnie postrzeganą jako religię wroga. Zawarte w proponowanej pozycji artykuły w wyczerpujący sposób opisują zagadnienia, jakie pojawiają się wokół fragmentu rękopisu tłumaczenia Koranu, odnalezionego w archiwum rodzinnym dworu w Czombrowie przez p. Joannę Puchalską. Z recenzji dr hab. Agaty Nalborczyk, prof. UW\nTematem monografii jest analiza wybranych autobiograficznych narracji autorstwa kobiet z perspektywy związków między matkami a córkami w kontekście relacji rodzinnych i artystycznych. Przedstawione badania dotyczą przede wszystkim tego, w jaki sposób relacje rodzinne wpływają na matczyną oraz córczyną twórczość literacką lub artystyczną i na odwrót – w jaki sposób życie artystyczne wpływa na relacje panujące w rodzinie. W ten sposób analizie poddane zostały te kategorie i problemy, które pojawiają się w literaturze jako skutek działania tych relacji. Celem przeprowadzanych rozpoznań było znalezienie i zinterpretowanie na zasadzie case studies tych duetów matek i córek, których teksty najlepiej odzwierciedlają charakterystyczny sposób tworzenia narracji o sobie i rodzinie. Wybrane utwory poddano analizie w kontekście m.in. takich kategorii, jak córectwo, etyka troski, uznanie, epigenetyka, wstyd, empatia, topologie choroby, żałoba. Zinterpretowano również te specyficzne teksty lub prace autobiograficzne, które nie wpisują się w sztywne ramy gatunkowe. Należą one do tej grupy projektów i/lub narracji, które podkreślają różnorodność estetyk oraz konwencji tego hybrydycznego gatunku, jakim jest autobiografia. Rozpoznania i teorie różnych dziedzin wiedzy akademickiej zostały wykorzystane jako narzędzia analityczne. Zaliczają się do nich chociażby teoria i interpretacja literatury, gender studies, antropologia kultury, badania nad pamięcią i materialnością, analizy socjologiczne, koncepcje psychologiczne i psychoanalityczne, a także hipotezy podejmujące kwestie wpływu zmian społeczno-politycznych na literaturę autobiograficzną. Wszystko to przyczyniło się do stworzeniu metodologii uwzględniającej specyfikę badanych tekstów, odpowiadającą przekształceniom współczesnej literatury autobiograficznej.


Hokej na lodzie. - Forum Kibiców Legii Warszawa\nHokej na lodzie.\nStrona z 39\nPoprzednia 1 2 3 4 5 6 11 39 template Następny\nZakładam temat dla fanów hokeja na lodzie chociaż śmiem wątpić, że owi tu występują .\nDzisiaj rozpoczynają sie Mistrzostwa Świata Dywizji I w Toruniu. Nasi rywale to: Holandia, Rumunia, Ukraina, Włosi oraz Wielka Brytania. Transmisję z imprezy przeprowadzą Polsat Sport i Polsat Sport Extra. Tutaj plan transmisji: http://polsatsport.pl/news/1203_7360.htm .\nOsobiście (choć liczę się z rozczarowaniem) czekam na jakąś niespodziankę. Wiem, że awans do Elity ruszyłby coś z tą dyscypliną w naszym kraju, bo jak na takie państwo jak Polska i zobowiązujących sąsiadów mamy cieniutki hokej. Słabe lodowiska, kilkanaście klubów na krzyż = cienizna. Moze sukces reprezentacji przyciagnąłby jakiś inwestorów...\nPolecam zainteresowanie się tą dynamiczna dyscypliną, obok piłki jest według mnie najlepsza do oglądania. Mamy sekcję w Legii, nie zaszkodzi poszerzenie horyzontów . Jeśli ktoś uczulony jest na "ałaaaa" w wykonaniu nażelowanych gwiazdeczek to może iść na hokej i zobaczyć trochę średnio czystych zagrań czy solówek na pięści. Na moje mocna rzecz poza tym zdominowana przez białych, a nie Chinyame z Zimbabwe, Rogera z Brazylii i jego rodaków. Swojsko, twardo i zajebiście!\nA Wy kibicujecie komuś poza Legią (czy Zagłebiu)? Kadra? NHL? KHL? Champions League?\nPolacy jesteśmy z Wami !\nOstatnio edytowany przez aaaaaa; [ARG:4 UNDEFINED].\nNiestety ale awans do Elity w obecnej sytuacji byłby sukcesem "ponad stan". W klubach brakuje wszystkiego, chodzą plotki, że GKS Katowice nie wystartuje w następnym sezonie. A i jakoś nie wierzę, że kogokolwiek z inwestorów sukces zainteresuje...\nAle coż robić? Kibicować trzeba\nŚwietny temat, sam nosiłem się z tym by go założyć. Grupa jest bardzo trudna, zreszta drugi raz z rzedu. Rok temu mieliśmy Austrię i Kazachów natomiast w grupie drugiej słabe Węgry wyszły bez problemu - chociaż ostatnio pokonali.... Finlandię! Choc nie wiem czy Finowie zagrali jakims powaznym składem. Prawda jest taka, ze mamy bodaj 200 zawodowych hokeistów co jest jakas masakra. Widzialem kiedys wyliczenia - jak gralismy ostatnio w elicie (2002) - to mielismy zdecydowanie najmniej klubów i hokeistów z całej listy ekip. Awans bedzie cudem, utrzymanie jeszcze wiekszym. Szkoda, bo mamy wielkie tradycje, które stawiaja nas gdzies na 7-8 miejscu w historii. Ostatnio gralismy dwa sparingi z Białorusia - 2-3 (co jest sukcesem) i 1-9 (co jest zwykła porażka, a nie kompromitacja - ot uroki hokeja).\nRumunia, Holandia, Wielka Brytania. Tutaj musza byc 3 zwyciestwa. Kazda dogrywka albo remis automatycznie nas eliminuje.\nOstatnie 5 meczów:\nR - 6-0, 9-0, 8-0, 4-3, 9-1\nH - 5-0, 4-3, 5-1, 4-3, 6-4\nWB - 4-2, 2-6, 2-0, 2-1, 3-2\nZ WB moze być ciezko, nie rozumiem czemu nasi bardziej obawiaja sie Holandii - moze dlatego, ze z nia start.\nUkraina i Włochy - nie ma sie co oszukiwać jakakolwiek wygrana z taka ekipa bedzie sukcesem - jak pisze Rado - ponad stan:\nU - 0-6, 2-3, 2-4, 3-6, 0-2\nW - 2-0, 2-1, 0-4, 1-2, 1-2\nZ Ukraina gralismy z 15 razy, wygralismy moze 2. Masakra.\nKu pokrzepieniu serc - http://www.youtube.com/watch?v=B72uccrPSLs\nLegia, Zagłębie, Traktor Czelabińsk (nhl 09 ), St Louis Blues, wszystkie kanadyjskie\nJuż przecież w 2002 roku awansowalismy do elity i niestety nie poprawiło to sytuacji polskiego hokeja. Oczywiście poza Ukrainą i Włochami, Wlk. Brytania jak zawsze ostatnimi czasy może nam sprawić sporo problemów. Wiara jednak czyni cuda\nNiestety pozycja polskiego hokeja z roku na rok słabnie.\nJeszcze 20 lat temu byliśmy 8-9 zespołem świata. Było powiedzenie, że Polska jest ''za słaba na grupę A (ośmiozespołową) a za silna na grupę B''.\nRozpad ZSRR i CSRS w tej dyscyplinie okazał się dla nas katastrofą.\nPonadto takie kraje jak Węgry, Słowenia (Słoweńcy dominowali w ekipie Jugosławii) czy Holandia, które wówczas tłukliśmy ile wlezie teraz są dla nas równorzędnym rywalem, a niekiedy z nimi przegrywamy. Z kolei nasi tradycyjni rywale do miejsc 7-10 na świecie jak Szwajcaria, Niemcy, Francja zostawili nas daleko w tyle.\nTakie są realia i nie bardzo widzę szanse na poprawę tej sytuacji.\nUkraina jest zdecydowanym faworytem grupy, pomimo, że gramy u siebie.\nTu tylko awans i utrzymanie się kilka lat w elicie z jakimś ewentualnym spektakularnym i dobrym jednorazowym wynikiem może nam pomóc. Inaczej jest jak co roku.. trochę głośniej tylko przy okazji MŚ dywizji pierwszej.\nLiczę trochę na Ekrotha, który robi całkiem niezłą robotę póki co. Przyda się naszym skandynawskie podejście do hokeja. Może ich czegoś nauczy i wszczepi pewne standardy. Jednak na awans jeszcze chyba nie liczę. Ukraińcy i Włosi raczej poza zasięgiem. A my przemeblowani, starsi skreśleni przez szweda. Postawił na młodzież... no ale w sumie cholera wie. Miał trochę czasu na odpowiednie przygotowanie. Czerkawski został menadżerem repry i trochę się sytuacja finansowa i organizacyjna poprawiła, choć nadal jest mogiła i ogólnie na elitę raczej nie zasługujemy.\nMoże jednak własne lodowisko nam pomoże.\nO proszę, pozytywne zaskoczenie.\nPierwszy mecz Wielka Brytania – Ukraina. Ukraińcy męczą się jak cholera, pierwsi wyszli na prowadzenie Brytyjczycy, było 2-2 – potem Ukraina strzeliła dwie bramki i się uspokoiło. Ukraina raczej przeważała, lepsi technicznie, częściej w ofensywie, ale Brytyjczycy jak to ta reprezentacja – potrafią się bronić, bramkarz w dobrej formie.\nZobaczymy o 20:00 jak Polacy, ale po zobaczeniu Brytyjczyków mam wrażenie, że cholernie cieżko będzie ich pokonać , a jeśli już to po dogrywce.\nUkład spotkań mamy niezły, tzn daje nadzieje na jakieś emocje. O ile nie damy ciała z Holandią i Rumunami na starcie. Jak te dwa będą do przodu - starcia z Ukrainą i Włochami mega emocje. Pozostaje wierzyć i napisać, że włosi są bardzo pewni siebie. Bo jak inaczej rozumieć chlanie piwska w dresach kadry dzień przed meczem w biały dzień na toruńskiej starówce. Oby ise przejechali...\nNie wiem czy robi dobra robote ten Szwed. To sie okaze. Na razie troche mi to przypomina troche Leo, hehe. Wszystko fajnie, zachodnie, znawca hokeja itp. Tylko, ze jak przyszlo co do czego to katastrofa w turnieju kwalifikacyjnym do IO. Porazka u siebie z Japonia 1-3 i odpadamy wczesniej niz powinnismy\nLukasz - po dogrywce z WB (co sie nam zdaza, z tych wyników co wrzuciłem - chyba dwa ostatnie sa po karnych) to raczej nasz koniec\nOstatnio edytowany przez Z.; [ARG:4 UNDEFINED].\nTylko, ze jak przyszlo co do czego to katastrofa w turnieju kwalifikacyjnym do IO. Porazka u siebie z Japonia 1-3 i odpadamy wczesniej niz powinnismy\nZgadza się, ale też kilka dni czy tam tygodni przed tym turniejem Ekroth został trenerem repry. Pierwsze śliwki robaczywki. Teraz miał sporo czasu i jak na Polskę, dobre warunki do przygotowań. Się okaże co z niego za orzeszek.\nA propos tematu i troski o przyszłość naszego hokeja.\nWłaśnie było wypełnianie pita i 1% poszedł na UHKS "MAZOWSZE". Całkiem możliwe, że pod wpływem tego tematu hehe.\nCo do sympatii kibicowskich od zawsze - Podhale Nowy Targ (niestety, kiedy zacząłem się interesować hokejem legijny hokej jeszcze nie powrócił z niebytu) oraz Edmonton Oilers (wiadomo - Wayne Gretzky).\nI tak już zostało, przy czym aktualnie, z oczywistych względów, Podhale ''spadło'' na drugie miejsce w hierarchii ważności.\nJeśli chodzi o turniej w Sanoku to trzeba przyznać, że mimo kiepskiego wyniku było widać, że im się...chce. Wiem, że to marne wytłumaczenie ale tak to już jest, że zaangażowanie jest dla nas kibiców najważniejsze.\nTak jak z piłkarską Legią - jakby gryźli trawę, walczyli do upadłego wszystko się wybaczy, gorzej jeśli biorą sporą kasę i oglądamy spacery. Podobnie widzę właśnie Sanok - fatalny wynik, rozczarował mnie poziom , nie zawiodło za to zaangażowanie.\nPoza tym z tego co wiem to kilka gwiazdeczek odmówiło gry w kadrze, a bo kasa mała , a bo warunki nie takie jak się im marzyło. Więc Ci, którzy grają są to raczej zawodnicy chcący grać dla Polski - po prostu. Wiem że łaski nie robią lecz jak widać to w obecnych czasach już coś. Tak na marginesie - jakby awansowali chłopaki do elity to by te kurwy co odmówiły pewnie przyszły na kolanach (i powinni mieć wtedy drogę zamknietą).\nTrener ma sprawić, że nabędą wiary w siebie i zwycięstwo. Mi sie nie podoba, że jest to obcokrajowiec. To ze względu na przekonania uważam bowiem że od praczki po zawodników kadra Polski powinna być POLSKA, a np Niemiecka - Niemiecka właśnie. No ale cóż...pomijając to zawodnicy twierdzą, że w koncu chce im się pracować i widzą jakiś sens w przeciwieństwie do czasów gdy trenerem był Rohacek pełniący równocześnie tą sama funkcję w...Cracovii.\nNo to jednak do czegoś się temat przydał . O hokeju legijnym jest osobny temat - zresztą dziwi mnie, że tak cienko idzie dyskusja w nim (ba - wogóle jej nie ma). Zajebisty sport.\nZamieszczone przez Tom Kruz Zobacz posta\nu mnie rodzina została przeze mnie podzielona na 2 części-2 osoby dają na siatkę, 2 na hokeja\na co do tematu....myślę, że jednak nie damy rady awansować. Ostatnio czytałem gdzieś porównanie ile lodowisk(krytych i odsłoniętych), ile klubów i zawodników ma Polska a nasi sąsiedzi. Wypadliśmy przy nich tak słabo, że inaczej niż dramatem tego nie można nazwać. Różnice były kilkadziesiąt razy mniejsze.\nZbyt wiele poświęciliśmy dla Legii, by ktokolwiek mógł nas złamać.\nCiągle wierzę w raj.\nAle teraz przynajmniej wiem, że to nie jest jakieś miejsce, którego możesz poszukać.\nPonieważ to nie jest to gdzie pojedziesz,\nale to, jak się czujesz na chwilę w swoim życiu, kiedy jesteś częścią czegoś.\nA jeśli znajdziesz tę chwilę...\nbędzie ona trwała wiecznie.\nNawet nie sami sąsiedzi, odstajemy pod tym względem (ilość młodzieżowców, lodowiska) od krajów mniej rozwiniętych gospodarczo od Polski. Po prostu gdzieś jest hokej, gdzieś są inne dyscypliny. U nas póki co nie bardzo się ślizganie po lodzie przyjęło, za to Apator zbudował pierdolone żużlowe San Siro i jak usłyszałby o tym jakiś z sąsiadów to by sie złapał za głowę.\nSzkoda, że to z hokejem właśnie tak cienko.\nWymęczone. Nie najlepiej to wyglądało.\nJak dla mnie nie ma szans. Tzn nie wiem jak sie prezentują kluczowi rywale, ale gralismy bardzo cienko. Idiotycznie stracona bramka czy wiele glupich kar - to sie da zniwelować. Natomiast szybkość poruszania sie na łyżwach czy siła uderzeń krazka jest nie do odrobienia nawet w nastepnym pokoleniu. Dlatego nawet awans nic nie da. Co najbardziej smutne najlepszy byl moim zdaniem Laszkiewicz, a reszta cienko. A przeciez on najmlodszy nie jest.\nGeneralnie mam wrazenie, ze mamy takie same szanse zagościć w Elicie jak Legia w Ekstralidze. Tylko w NHL 09 na patchu PLH. Natomiast Legia ewentualnie moze w przyszlosci kupic jakis zawodników i awansować. My musimy wychować i to zajmie lata (zwlaszcza, ze na dobra sprawe sie nie zaczeło jeszcze). Chyba, ze zaczną sciagać tych 'polskich' Kanadyjczyków itp. Ale nie bardzo wiem czy tego oczekuje..\nAll times are GMT+1. This page was generated at 22:30.


Pola Dwurnik: Mówić rysunkiem - Magazyn O.pl\nMuzeum Współczesne Wrocław: Pola Dwurnik, Piosenka o lekarzu i inne rysunki, kuratorka: Anna Borowiec, 15.01.-29.02.2016 r.\nKażdy twórca pragnie znaleźć niepowtarzalną, najbardziej autentyczną formę wyrazu. Poszukiwania te, będące znakiem narodzin świadomej, twórczej tożsamości, prowokują zmiany na wszystkich płaszczyznach artystycznej autokreacji. W wątpliwość podana zostaje nierzadko forma dzieła, począwszy od samej techniki artystycznej, poprzez wykorzystywane narzędzia i materiały, na jego formacie i sposobie prezentacji skończywszy. Zmienia się także sam przedmiot zainteresowania artysty – przeobrażeniu ulega postrzeganie przez twórcę uniwersalnych, obecnych od lat we współczesnej sztuce problemów, natomiast tematy niegdyś mu bliskie, okazują się być nieaktualne. Wobec tych problemów, idealnym rozwiązaniem wydaje się być wybranie innego środka wypowiedzi, co znalazło swoje odzwierciedlenie w działalności Poli Dwurnik – malarki, rysowniczki i graficzki. Wystawa Piosenka o lekarzu i inne rysunki, prezentowana obecnie w Muzeum Współczesnym Wrocław, odkrywa przed widzem tylko jeden z trzech twórczych obszarów, na których artystka od lat pozostaje aktywna.\nPola Dwurnik, „Don Carlo (Jak możesz)”, 2012 (źródło: materiały prasowe MWW)\nPola Dwurnik w swoim zamiłowaniu do plastyki połączyła teorię z praktyką, kończąc jednocześnie historię sztuki na Uniwersytecie Warszawskim, a także ucząc się malarstwa w pracowniach rodziców, Edwarda Dwurnika i Teresy Gierzyńskiej. Życie zawodowe związała ściśle ze sztuką również przez swoją działalność kuratorską, prowadząc Galerię Zakręt. Do największych osiągnięć artystki zaliczyć można nominację w międzynarodowym finale Henkel Art Award 2008 for Contemporary Darwing w Wiedniu za rysunkową serię Unnatural Death Series. Wydała trzy autorskie książki z rysunkami, a także pozycję poświęconą teorii malarstwa oraz jego recepcji. W swojej twórczości sięga także do sztuki poczty (Mail Art) w ramach Message from Edie S. Mail Art Series.\nWystawa Piosenka o lekarzu i inne rysunki przybliża widzowi postać Poli Dwurnik wyłącznie jako rysowniczki. Podobnie bowiem, jak pozostałym obszarom swojej działalności twórczej, tak również tej formie plastycznej nadała ona wyrazistość, dobierając do jej specyfiki odpowiednią treść, technikę, kolorystykę czy sposób projektowania przestrzeni, a także kreowania przedmiotów i postaci. Najbardziej charakterystyczny dla twórczości Dwurnik pozostaje fakt, iż, rejestrując rzeczywistość za pomocą rysunku, nadaje ona swoim artystycznym spostrzeżeniom konwencję humoru, absurdu i ironii.\nNajwięcej miejsca autorka poświęca tematyce sztuki, analizując ją na wielu różnorodnych płaszczyznach. Dwurnik przemyca w pracach subiektywny komentarz, odnoszący się do kondycji sztuki, ale też w humorystyczny sposób zdradza widzowi konwenanse, rządzące polską areną sztuk wizualnych. Pomimo tak wyraźnie dostrzegalnego zainteresowania autorki aktualnymi wydarzeniami z artystycznego świata, nierzadko sięga ona także po słynne motywy, zaczerpnięte z długoletniej tradycji, tak malarstwa, jak i pozostałych dziedzin sztuki. W konsekwencji, Dwurnik właśnie przy pomocy rysunku umożliwia przenikanie się dwóm płaszczyznom nawiązań, prowokując błyskotliwe i subtelne połączenie nowoczesności i żartu z wzniosłością i powagą, kojarzonymi z klasyczną sztuką. Zabiegiem tym autorka posłużyła się tworząc cykl Don Carlo według Poli Dwurnik, powstały przy okazji publikacji towarzyszącej nowej inscenizacji opery Giusepe Verdiego w reżyserii Willy Deckera w Operze Narodowej w Warszawie. Dramat niemożliwej do zrealizowania miłości francuskiej księżniczki Elżbiety oraz Dona Carlosa, syna króla Hiszpanii Filipa II, który ze względów politycznych decyduje się na małżeństwo z ukochaną potomka, artystka przenosi do współczesnej metropolii, natomiast występujące tam postacie upodabnia do ikon dzisiejszej popkultury, sprawiając tym samym, iż mnogość znaczeń, ukrytych w słowach i czynach bohaterów, coraz bardziej nawarstwia się. Podobnie w serii rysunków Złoty deszcz, Dwurnik posługuje się zaczerpniętym z mitologii tytułem w kontekście jego współczesnej, erotycznej konotacji. Artystce bliska wydaje się być fuzja różnorodnych dziedzin sztuki, co udowadnia udziałem w projekcie Cosmic Parrot, gdzie prezentuje się odbiorcy zarówno jako twórczyni animacji, jak też autorka tekstu utworu Lekarz i jego wykonawczyni.\nPola Dwurnik, „Królowa malarstwa z łasiczkami”, 2014 (źródło: materiały prasowe MWW)\nAutorka zręcznie podkreśla, w jaki sposób na przestrzeni wieków w sztuce zmienił się sposób mówienia o rzeczach wzniosłych, ludzkich uczuciach. Dowodem na to jest komiksowa seria rysunków Piosenka dla Wojtka, stanowiąca wyraz najwyższej fascynacji postacią polskiego artysty młodego pokolenia. Zresztą, każda praca autorki, przemawiając do odbiorcy współczesnym slangiem i przenosząc go w rysunkową scenerię dzisiejszych pubów wśród postaci stanowiących swoiste ikony, przekonuje widza, że jest ona bezsprzecznie „artystką naszych czasów”. Nierzadko też Dwurnik podkreśla dodatkowo dystans czasowy pomiędzy sztuką nowoczesną a klasyczną, wykorzystując w swoich grafikach motywy i postacie zaczerpnięte z historii. W cyklu wzorowanym na serii portretów Elżbiety I Tudor artystka wciela się tytułową Królową malarstwa, kreśląc swój wizerunek w różnych przedstawieniowych wariantach. Tak bowiem jak królowa postanowiła poślubić Anglię, tak Dwurnik zdaje się manifestować fakt władania sztuką. Artystka, przybierając różnorakie role i uczestnicząc jako bohaterka w odgrywanych na kartach swoich rysunków scenach, rzeczywiście przenika na terytorium własnej sztuki. Jednakże w kreowanej ręką i wyobraźnią Dwurnik opowieści o sztuce uczestniczą także instytucje (np. cykl BWA) i postacie, reprezentujące świat artystów, np. Anda Rottenberg jako surowa opiekunka twórców czy Zbyszek Gozdecki, donoszący rysowniczce o nieprzychylnych opiniach na jej temat publikowanych w gazetach.\nMogłoby się wydawać, iż rysunek jako jeden spośród wielu sposobów przedstawienia nie pozostawia wiele miejsca na eksperymenty w obrębie formy i konstrukcji. Jednak Pola Dwurnik, stosując wielorakie techniki rysunku, udowadnia odbiorcy, że również ta dziedzina sztuki wizualnej oferuje artyście duży margines swobody twórczej. Sama autorka wykonuje swoje prace na papierze gwaszem, akwarelą, tuszem, ołówkiem czy kredką. Naklejając często naszkicowane najpierw przez siebie postacie na, zazwyczaj jednobarwne, ascetyczne tło, tworzy ona minimalistyczny obraz. Dwurnik opowiada się za nieskomplikowanymi formami przedstawieniowymi, również za prostotą kolorystyczną. Dlatego też w obraz z czarnych konturów i białego tła wkomponowuje miejscowo trzeci barwny motyw, dopełniając nim wybrane elementy rysunku, tak jak ma to miejsce np. w serii Krwawa noc czy Złoty deszcz. Za pomocą napisów, adnotacji i komentarzy swoim rysunkom nadaje komiksową formę, natomiast łącząc je w cykle pozwala sobie na opowiadanie widzowi historii. Pomimo iż artystka korzysta z wielu odmiennych rozwiązań plastycznego przedstawiania, by do każdej podejmowanej przez nią treści móc dopasować odpowiednią formę wyrazu, w całości tworzonej przez nią sztuki uderza jednak pewna prawidłowość. Zawsze, zarówno w malarstwie, jak i grafice czy rysunku, kwintesencję treści prac Dwurnik stanowi człowiek – czy to pojedyncza postać, zawłaszczająca dla siebie całą powierzchnię obrazu, komiksowa scenka z udziałem kilku osób, czy też całe mnóstwo anonimowych twarzy, wypełniających płótno.\nWystawa Poli Dwurnik Piosenka o lekarzu i inne rysunki, odbywająca się w ramach Międzynarodowego Festiwalu Rysunku Think Tank lab Triennale, realizuje główną ideę przedsięwzięcia – jest nią ukazanie rysunku zarówno jako najbardziej bezpośredniego narzędzia zapisu, jak i formy artystycznego wyrazu. Świadomość jego nieodzownej obecności w twórczym warsztacie wielu artystów nakłania bowiem widza do zmiany sposobu postrzegania tego medium, próbując przenieść go z marginesów sztuki w jej centrum oraz uczynić równoważnym pod względem znaczenia z pozostałymi dziedzinami plastyki. Twórczość Poli Dwurnik daje jasno do zrozumienia odbiorcy, jak istotnym elementem w procesie wizualnego wyrażania własnych myśli i emocji jest on dla artysty. Autorka bowiem wypracowała sobie swój własny język rysunkowy, który – w odróżnieniu od malarstwa wyrażającego, nierzadko przy użyciu niejednoznacznej symboliki, zawiłe przemyślenia, skomplikowane emocje oraz niejasne stany ducha – służy opowiadaniu o problemach dzisiejszej rzeczywistości, manifestowaniu opinii i fantazjowaniu o zwyczajnych wydarzeniach. Aby jednak podkreślić to wyraźne rozróżnienie, wynikające z wielorakości komunikowanych w twórczości Dwurnik treści, dobrym rozwiązaniem mogłaby się okazać, obok wystawy rysunków, także ekspozycja pozostałych efektów plastycznej działalności artystki. Przedsięwzięcie to wydaje się być tym bardziej warte zrealizowania, iż zapewne przyczyniłoby się w znaczącym stopniu do popularyzowania sposobu myślenia o rysunku jako o samodzielnej, wartościowej dyscyplinie sztuk plastycznych.\nTags Katarzyna Zahorska Międzynarodowy Festiwal Rysunku Think Tank lab Triennale we Wrocławiu Muzeum Współczesne Wrocław Pola Dwurnik Sztuki wizualne Wrocław\nPoprzedni artykuł Policjanci i złodzieje\nNastępny artykuł Psychodelia, folk, awangarda. Polska muzyka w 2015 roku


Polonijny Dzień Dwujęzyczności – nowa inicjatywa Polaków w Stanach Zjednoczonych | Słowo Polskie\nJesteś tutaj: Home » Polacy na Kresach » Ogłoszenia » Polonijny Dzień Dwujęzyczności – nowa inicjatywa Polaków w Stanach Zjednoczonych\nPolonijny Dzień Dwujęzyczności – nowa inicjatywa Polaków w Stanach Zjednoczonych\nPolacy, mieszkający w USA, zaangażowani z ramienia fundacji Dobra Polska Szkoła w nową, edukacyjną inicjatywę adresowaną do wszystkich środowisk polonijnych na świecie – obchody Polonijnego Dnia Dwujęzyczności (ang. Polish Bilingual Day) zaproponowali, by było to święto jednoczące i zbliżające do siebie całą Polonię i Polaków za granicą. Pierwszy PDD odbędzie się 10 października br. Zaś już w najbliższą niedzielę 13 września w Nowym Jorku odbędzie się uroczysta proklamacja Dnia Dwujęzyczności w polskim konsulacie w USA.\nEdukacyjno-informacyjny cel, który przed sobą stawiają Polacy w Stanach Zjednoczonych – z jednej strony obrona godnego wizerunku Polski poza jej granicami, z drugiej zaś promownie wśródpolonijnych dzieci dwujęzyczności i nauki języka polskiego – jest wspólny, bez względu na to, w jakim zakątku świata mieszkają Polacy. Tak, jak pokazuje logo – chcą sprawić, by dzieciaki z dumą mówiły „Mówię po polsku and it’s awsome!”.\nI pamiętam też inny dzień. Pierwsze spotkanie z rodziną ze strony męża, specjalny rodzinny „zjazd”, typ imprezy, jak z czasem miałam się dowiedzieć, bardzo popularnej w tej części świata. Spotkanie krewnych, ale nie przy żadnej „okazji”, typu święta czy złote gody dziadków, ale zorganizowane li i wyłącznie po to, by celebrować siebie nawzajem — członków rodzinnego „klanu”. W ramach głównych atrakcji zjazdu występuje tradycyjne potrawy i gawędy, wymienianie się rodzinnymi historiami, pielęgnacja wspommnień, a przede wszystkim celebracja w szerokim tego słowa znaczeniu, miejsca i kraju, z którego wywodzili się protoplaści rodu. Krewni teścia w miłość do Irlandii bez wątpienia przelali wszystkie swoje siły, choć większość z nich odbyła w życiu nie więcej niż jedną lub dwie (czasem żadnej) podróże do tej fantastycznej krainy. Choć ich przodkowie przypłynęli na amerykańską ziemię w łachmanach i ze sterczącymi żebrami, znak, że irlandzkia ziemia mocno skąpiła im na mleku i miodzie, w rodzinnych opowieściach nie było miejsca na skargi, żale, ani rachowanie win. Przebijała z nich wyłącznie duma. Argument był prosty jak drut. W ostatecznym rozliczeniu to przecież ci krewni imigranci sprzed wieku podarowali swym następcom rzecz najwspanialszą z możliwych. Przekazali im w genetycznym spadku rewerencję oraz przywiązanie do idei odwagi, hartu ducha, wytrwałości w dążeniu do celu. Padłszy na podatny amerykański grunt ideały te hojnie zaowocowały: tą oto piękną familią, pełną dziś ludzi wykształconych, spełnionych, już nie biednych, i szczerze oraz dozgonnie wdzięcznych za swoje skromne początki. Krewni męża z dumą noszą, i to nie tylko przy okazji zjazdów rodzinnych, koszulki i czapeczki bejsbolowe z irlandzkim herbem rodziny. Nie chciałabym znaleźć się w pobliżu, gdyby ktoś poważył się w ich obecności obrażać dobre imię Irlandii, a zwłaszcza rodowej wioski Skibbereen.\nA przecież … długo rozmyślałam tamtej nocy nie mogąc spać. Jeszcze nie tak dawno dowcipy o Irlandczykach: pijusach, obibokach, leniach, taniej sile roboczej można było usłyszeć na każdym przyjęciu i spotkaniu towarzyskim, i bez wątpienia w miejskich autobusach. Amerykanie wcale nie bukowali na wyścigi wycieczek krajoznawczych po Szmaragdowej Wyspie, a ich wiedza o historii i kulturze Irlandii, i to pomimo szerokiego do niej dostępu ze względu na brak brariery językowej, pozostawała przeciętna. Dziś policzę na palcach jednej ręki ile razy w ciągu dekady udało mi się usłyszeć prześmiewczy żarcik czy dowcip o Irlandczykach bazujący na oniegdysiejszych stereotypach. O ile tylko pozwalają na to finanse i czas, Amerykanie wyprawiają się do Europy celowo bukując przesiadki w Dublinie lub w Corku. Telewizyjne kanały podróżnicze nadają materiały o Irlandii z taką częstotliwością, jak gdyby był to największy i najważniejszy kraj w Europie.\nI wreszcie pamiętam jeszcze jeden dzień, tym razem z całkiem niedawnej przeszłości, bo niewiele ponad rok temu. Był początek lata, początek wakacji. Zawiozłam młodszą córkę na półkolonie i wstąpiłam do pobliskiej kawiarnii na poranne cappuccino. Kawiarnia znajdowała się przez ulicę od uniwersyteckiego kampusu, mieniła się wieloma kolorami skóry i rozbrzmiewała wieloma językami. Jak to na kampusie, wiadomo. Większość twarzy była zresztą bardzo młoda i namacalnie wręcz spowijała nas owa specyficzna, energetyzująca atmosfera wzajemnej tolerancji, akceptacji i szczerego zaciekawienia drugim człowiekiem. Jak to wśród młodych, studentów, wiadomo. Zaproszony uśmiechem ktoś się do kogoś dosiadł. Ktoś się komuś przedstawił i już po angielsku potoczyła się rozmowa o obcym kraju, obcych obyczajach, nieznanej historii. Naprawdę? To fascynujące! Kto by pomyślał! A gdzie można znaleźć o tym więcej informacji? – padały zafascynowane pytania i cierpliwe odpowiedzi. Zadzwoniła moja komórka i oto po chwili polskie słowa również dołączyły do otaczającego nas audiotygla.\nDzień Dwujęzyczności organizujemy w tym roku po raz pierwszy w kilku wybranych placówkach edukacyjnych w USA, ale mamy nadzieję, że jego idea spotka się z enuzjastycznym odbiorem we wszystkich środowiskach polonijnych na świecie. Niech będzie to dzień, który jednoczy i inspiruje Polonię bez względu na miejsce zamieszkania. Niech polonijne dzieci znają swoje korzenie i mają stały dostęp do miejsc, ludzi i organizacji, dzięki którym Polska zawsze będzie im bliska i znajoma. Zapraszamy do śledzenia eventów w ramach „Pierwszego Polonijnego Dnia Dwujęzyczności” i przyłączenia się do akcji w przyszłym roku!\nEliza Sarnacka-Mahoney, 09.11.15 r.\nWydarzenia w ramach I Polonijnego Dnia Dwujęzyczności są współfinansowane przez Ministerstwo Spraw Zagranicznych w ramach konkursu „Współpraca zPolonią i Polakami za granicą w 2015 r. ”Sponsorem lokalnym jest kancelaria adwokacka The Platta Law Firm w Nowym Jorku.