Wyjazd na narty to często drogie karnety i długie kolejki do wyciągu, ścisk na stoku, czy przaśna muzyka wylewająca się z charczących głośników. Nic dziwnego, że taki rodzaj białego szaleństwa u niektórych wywołuje białą... gorączkę. Zimowi indywidualiści coraz częściej ze zjazdówek przesiadają się więc na skitury.\nLiczne ślady nart, przecinające górskie ścieżki są świadectwem pewnej mody. Nie dotyczy ona jednak aktywności nowej, a jest raczej powrotem do korzeni. Pierwszym narciarzom, żyjącym w zamierzchłych czasach, bliżej było właśnie do dzisiejszych fanów skituringu, niż do miłośników ubitych ratrakiem stoków. Ta szczególna forma narciarstwa wymaga dedykowanego sprzętu. Jego kompletowanie to temat na większy cykl. Z niniejszego artykułu dowiecie się jak wybrać buty skiturowe.\nSkitouring, ski touring, ski-touring, a może skituring? Nie podejmujemy się rozstrzygnięcia, który sposób zapisu jest prawidłowy. Bardzo prawdopodobne, że nie wiedzą tego sami pasjonaci wspomnianej aktywności. Na szczęście mniej zawiła od nazewnictwa, wydaje się być sama… definicja. Przedmiotem tego artykułu jest sport, będący fuzją narciarstwa zjazdowego oraz turystyki górskiej. Zanim w ten sposób zacznie się zdobywać góry, należy uzbierać całkiem pokaźny zestaw, na który składają się dedykowane tej aktywności: narty, wiązania, buty, kije teleskopowe i foki. Przyda się też kask i funkcjonalny plecak. Na bardziej wymagające wycieczki warto zabierać ze sobą także raki i czekan. No i dla własnego bezpieczeństwa lepiej zaopatrzyć się w lawinowe ABC, czyli detektor, łopatę i sondę. Jest tego sporo. Ale spokojnie. Proces kompletowania sprzętu można podzielić na etapy.\nKompletowanie sprzętu warto zacząć od butów. (fot. Scarpa)\nZastanawiając się jak wybrać buty skiturowe warto przyjrzeć się ich historii. Inżynierowie pracujący dla branży sportowej nie marnują czasu, proponując coraz to nowsze rozwiązania. Poważną ewolucję przeszły też buty skiturowe, początkowo przypominały wyglądem dawne skorupy wspinaczkowe (takie jak Koflach Arctis Expedition & Koflach Albona, Scarpa Vega na klamry czy Scarpa Denali). Można było wymiennie stosować je pod kątem podchodzenia na nartach i wspinania. Osoby, które skituringiem zajmowały się przed laty, miały trochę inne oczekiwania co do sprzętu, niż dzisiejsi fani tej dyscypliny. Dawniej dobry narciarz zwracał przede wszystkim uwagę na zjazd, dlatego decydował się najczęściej na klasyczne buty narciarskie. Do tego wiązania szynowe, pozwalające na wpinanie zarówno tego typu butów jak i wspinaczkowych skorup. Całość ważyła zatem sporo, oczywiście można było też trafić na sprzęt o niższej wadze, ale nie był on wolny od wad. – Kiedyś buty lekkie były też bardzo miękkie i słabo trzymały staw skokowy podczas zjazdu. Nie nadawały się one dla początkujących skiturowców, którzy mieli problemy ze zjazdami – wspomina ski-alpnistka Anna Figura.\nNowoczesne buty skiturowe łączą w sobie cechy butów narciarskich i wspinaczkowych. Na zdjęciu Dynafit TLT7 oraz Dynafit TLT6. (fot. 8a.pl)\nButy skiturowe dziś\nWspółczesne buty skiturowe łączą w sobie cechy butów narciarskich i wspinaczkowych. Oferują dwie funkcjonalności: mocno trzymaja kostkę, gdy zjeżdżamy oraz umożliwiają wygodne podchodzenie po stromym i skalistym terenie. Od obuwia narciarskiego różnią się niższą wagą i przystosowaną do chodzenia po górskim terenie podeszwą. Do tego pozwalają na swobodne przechodzenie z trybu zjazdowego (unieruchomiony staw skokowy) do podejściowego (włączona ruchomość stawu skokowego). Większy wybór sprawia, że fani skituringu mogą lepiej dopasować sprzęt do charakteru swojej aktywności. Jak wybrać buty skiturowe? Warto podjąć dokładną analizę potrzeb.\n– Prowadzę szkolenia skitourowe i często spotykam się z podejściem, że narta musi być bardzo długa i szeroka, a but sztywny, żeby komfort jazdy był jak największy. Oczywiście to prawda, ale należy pamiętać, że najpierw na tym ciężkim sprzęcie trzeba pokonać podejście, dopiero potem zjazd. Początkujący skiturowcy, podchodzący na mega ciężkim sprzęcie, są tak wycieńczeni, że i tak nie mają przyjemności i komfortu na zjeździe. Często też zniechęcają się po pierwszym wyjściu – zauważa Anna Figura. Na szczęście dzisiaj skiturowcy mają do wyboru sprzęt mocno odchudzony, a jednocześnie funkcjonalny.\nPrecision Lock System stosowany przez Dynafit pozwala na pełne usztywnienie buta podczas zjazdu. Na zdjęciu model Beast. (fot. 8a.pl)\nZatem jak wybrać buty skiturowe?\nDopasowywanie butów to czynność, której należy poświęcić trochę czasu. To pierwszy krok w kompletowaniu własnego skiturowego zestawu. Waga podejmowanych decyzji jeszcze wzrasta, gdy o skituringu myślimy w kategoriach rywalizacji. Osoby odwiedzające sklepy stacjonarne, mają ułatwione zadanie, bo często mogą skorzystać z przyrządu zwanego przykładnicą oraz z wiedzy i doświadczenia sprzedawców. A jak radzić sobie w sytuacji, gdy odpowiedzi na pytanie jak wybrać buty skiturowe nie może pomóc nam żaden doradca? Oto kilka aspektów, na jakie warto zwrócić uwagę.\nWybierając buty skiturowe warto zastanowić się nad rodzajem podejmowanej aktywności. Ma on znaczenie, ponieważ poszczególne modele różnią się między sobą konstrukcją, podeszwą, systemem zapięcia czy przepinania oraz wagą. Innych funkcjonalności będą poszukiwać zawodnicy, dla nich kluczowa będzie niska waga, dochodząca do połowy wagi innych butów. Jak wybrać buty skiturowe pod konkretną aktywność? Istotny może być także czas przepinania z podchodzenia do zjazdu. Przykładem modelu będącego częścią kolekcji Race może być Dynafit PDG 2. Jeśli użytkownicy stawiają bardziej na szybkie poruszanie się w ośnieżonym terenie, dobrym rozwiązaniem może być seria Speed oraz jej flagowe modele TLT7. Wśród osób poszukujących lekkości oraz wydajności na podejściu, także wtedy, kiedy konieczne będzie założenie raków, dobrym wyborem mogą okazać się buty Scarpa F1 w damskiej jak i męskiej wersji.\nWażny jest odpowiedni dobór butów skiturowych do aktywności. (fot. Dynafit)\nNatomiast jeśli marzy nam się zestaw, który spełni swoje zadanie zarówno przy pokonywaniu metrów w górę poza przygotowaną trasą jak i podczas jazdy na stoku, można rozważyć model Dynafit Speedfit. To wariacja w serii Speed zaprojektowana z myślą o osobach dzielących swój wolny czas między jazdę z karnetem jak i bez niego. Dla fanów skitouringu, których cieszy nie tylko zjazd, ale i wymagające podejście stworzono serię Tour. Do niej zalicza się nowość 2018 Hoji oraz model Dynafit Radical. To gwarancja wygody w trakcie pokonywania kolejnych metrów w górę oraz w czasie sunięcia w dół w świeżym puchu. Jeśli w planach pojawia się raczej niczym nieograniczony zjazd, najbardziej odpowiednia może okazać się propozycja z serii Free, a konkretnie Dynafit Beast.\nPrzed przystąpieniem do mierzenia butów dobrze jest sprawdzić dokładną długość stóp. Najłatwiej zrobić to przy pomocy ołówka i kartki papieru (po obrysowaniu należy zmierzyć wymiar, biorąc pod uwagę położenie skrajnych punktów). Otrzymany w ten sposób wynik trzeba zaokrąglić w górę, co pół centymetra – tak, jak wzrasta numeracja. Przykładowo: jeśli stopy mają długość 28,2 cm, to trzeba rozejrzeć się za butami o numerze 28,5. Dlaczego warto zmierzyć obie stopy? Nierzadko zdarza się, że różnią się one między sobą długością. Wtedy punktem odniesienia będzie stopa większa. A więc jak wybrać buty skiturowe? Obowiązuje zasada: najlepszym butem będzie najmniejszy, z tych, które wydadzą się nam wygodne. Po znalezieniu odpowiedniego rozmiaru warto zmierzyć jeszcze wersję o pół numeru mniejszą. Może okaże się, że to właśnie one pasować będą idealnie. Warto zwrócić uwagę także na rozróżnienie damskich i męskich modeli, najczęściej różnice występują nie tylko w zakresie rozmiarów, ale także w szerokości buta w okolicy łydki. Kobiety poszukują butów o większym obwodzie.\nScarpa Maestrale dla mężczyzn i ich damski odpowiednik, Gea. (fot. 8a.pl)\nW butach skiturowych najczęściej można spotkać się z dwoma producentami podeszew. Są to Vibram oraz Pomoca i tak w modelach marki Scarpa jest to Vibram, a w butach marki Dynafit można raczej znaleźć podeszwy Pomoca. Starając się znaleźć odpowiedź na pytanie jak wybrać buty skiturowe, warto spojrzeć na ich podeszwę. W modelu Scarpa Maestrale zastosowano podeszwę Scarpa Cayman Pro wykonaną z mieszanki TOP85, gwarantującej odpowiednią wytrzymałość oraz przyczepność. Gumowy profil zmniejsza gromadzenie się śniegu pod butem, a konstrukcja przodu umożliwia sprawną współpracę z wiązaniami. Natomiast buty skiturowe Scarpa F1 zostały wyposażone w podeszwę Scarpa Ufo Evo z bieżnikiem oferującym maksymalną przyczepność na zróżnicowanym podłożu.\nButy skiturowe marki Scarpa wyposażono w podeszwy Vibram. (fot. 8a.pl)\nPodeszwa w butach Hoji ma za zadanie odpowiedzieć na potrzeby osób, dla których skitouring to fuzja podejścia i zjazdu. Błoto, śnieg i skały – ta podeszwa zagwarantuje właściwą przyczepność w każdych warunkach. Bieżnik opracowano tak, by możliwe było jego samooczyszczanie się. Pomoca Radical to stabilność i wytrzymałość przekładające się na bezpieczeństwo na każdym podłożu. Pomoca Beast stanowi właściwą propozycję dla freeriderów, którzy cenią sobie bezpieczny zjazd. Natomiast Pomoca Speedfit została zaprojektowana, by skutecznie połączyć lekkość z prędkością. Charakteryzuje się odpowiednią przyczepnością z uwagi na większą powierzchnię kontaktu z podłożem. Podeszwa butów skiturowych Pomoca TLT7 jest wytrzymała, a jednocześnie lekka. Oferuje niezbędne trzymanie na różnym podłożu. Powstała, by sprostać zawodniczym normom.\nButy skiturowe marki Dynafit zostały wyposażone w podeszwy Pomoca. (fot. Pomoca)\nJak wybrać buty skiturowe – system zapięcia\nProducenci próbują nieustanie rywalizować w zakresie rozwiązań technologicznych w butach skiturowych. Na rynku dostępnych jest kilka rodzajów zapięć, każda z marek dysponuje własnym zestawem pomysłów w tym względzie. Jak wybrać buty skiturowe, jaki system zapięcia? W modelach skiturowych Scarpa stosuje głównie dwa rozwiązania. Pierwsze to system Wave Closure pozwalający na redukcję wagi, but jest zabezpieczony w dwóch miejscach za pomocą jednej klamry. Buty Scarpa Maestrale zostały wyposażone w wieloelementowy system zapięcia. Trzymanie stopy w odpowiedniej pozycji gwarantuje zapięcie HRS Strap umożliwiające regulację o 4 mm z każdym ruchem. Natomiast klamra Thor Rack blokuje stopę w pożądanej pozycji, sprawdza się zarówno w trakcie podchodzenia jak i zjazdu. Całość zabezpieczają także dwa zapięcia na rzep Power Strap Lite oraz Finger Strap.\nDrugą propozycją jest Boa Closure System występujący w serii F1. Gwarantuje on odpowiednie dopasowanie poprzez ruch pokrętła, jego ustawienie zmienia się co 1 mm. Dodatkowo na zapięcie buta składa się także klamra Fast Buckle z rzepem Velcro, którą można stosować na podejściu i podczas zjazdu, w zależności od jej ustawienia. Ostatnim elementem systemu odpowiadającego za zapięcie butów skiturowych F1 jest Finger Strap, blokujący nogę na wysokości łydki. Warto wspomnieć także o dźwigni pozwalającej na zmianę trybu z Walk na Ski. Nie jest ona zależna od zapięcia butów, to szybki i jednocześnie wysoce funkcjonalny system.\nSystem zapięcia Boa w butach skiturowych Scarpa F1 oraz przełącznik trybów Walk/Ski. (fot. 8a.pl)\nButy skiturowe Dynafit cechują się różnymi systemami zapięcia, w TLT występuje Ultra-Lock System 3.0, co oznacza, że w trakcie podchodzenia można skorzystać z dwóch możliwości: wszystkie klamry odpięte lub zapięta pierwsza oraz druga (bez zablokowania buta). Dopiero zabezpieczenie dodatkowej drugiej klamry przełącza but w pozycję do zjazdu. W modelu Speedfit zastosowano Ultra-Lock System 2.0, który pozwala na podchodzenie w rozpiętym bucie oraz zablokowanie go poprzez zapięcie górnej klamry. Natomiast w zawodniczych butach PDG 2 skorzystano z rozwiązania Ultra-Lock System 1.0, dzięki któremu za pomocą górnej klamry można przejść z trybu Walk do Ski. We freeride’owych modelach zdecydowano się postawić na zapięcie, które maksymalnie usztywnia całą konstrukcję buta na czas zjazdu. Precision Lock System zapewnia maksymalny możliwy transfer energii z nogi na nartę. W pozycji Ski skorupa, botek oraz sztywny spoiler są całkowicie zablokowane. Pozwala to na precyzyjne prowadzenie nart w trudnościach.\nInnowacją w 2018 roku było pojawienie się buta skiturowego Dynafit Hoji wyposażonego w rewolucyjny system zapięcia. Za pomocą jednego ruchu możliwe jest przejście z trybu podchodzenia do zjazdu. Ruch klamry do góry to podchodzenie, ruch w dół to zjazd. Działa on nie tylko na skorupę buta, ale na całą jego konstrukcję, pozwalając na maksymalne zabezpieczenie stopy w trakcie wymagającego zjazdu w terenie. Ma on zastosowanie nie tylko na zewnątrz, ale także wewnątrz buta, co ilustruje poniższy film.\nCzego innego oczekiwać będą osoby, które dopiero zaczynają swoją przygodę ze skituringiem, a czego innego doświadczeni zawodnicy, którzy korzystają z najbardziej wymagających tras. Dla początkujących Piotr Gąsiorowski ma radę: Zacznijcie mierzenie od modelu Dynafit TLT7 lub Speedfit – jeśli pasuje, to w zasadzie poszukiwania można uznać za zakończone. Jeśli będą za wąskie lub za szerokie, wtedy proponuję przyjrzeć się innym modelom. Seria Speedfit sprawdzi się poza przygotowaną trasą jak i na stoku, dlatego można uznać ją za najbardziej uniwersalną dla osób lubiących poruszać się w górach szybko i na lekko. Dla miłośników skitouringu jako kombinacji podchodzenia i zjazdu dobrym wyborem mogą okazać się Hoji oraz Scarpa F1. To modele charakteryzujące się wygodnym systemem przełączania z trybu Walk na Ski. Natomiast osoby stawiające na maksymalną przyjemność ze zjazdu powinny zwrócić się raczej w stronę butów Scarpa Maestrale oraz Dynafit Radical.\nButy skiturowe Speedfit sprawdzą się przy pochodzeniu oraz podczas zjazdu. (fot. Dynafit)


14 męskich seriali pełnych mięcha, krwi, przemocy i krawatów Gosiarella Gosiarella\n14 męskich seriali pełnych mięcha, krwi, przemocy i krawatów\nTak naprawdę tytuł tego artykułu to bzdura i seksizm, ale dzięki niemu od razu zapaliła się Wam żaróweczka w głowie z podpisem: "Ach! Więc to nie będą romanse"... i właściwie macie racje. Jest coś szalenie niesprawiedliwego w tym, że seriale pełne krwi, przemocy i scen zdecydowanie dla dorosłych, określa się mianem 'męskich', ale na to może ponarzekam przy innej okazji, a tym razem łapcie trochę serialowego mięcha dla dorosłych.\nZ narkotykami na pierwszym planie:\nBreaking Bad jest jednym z tych seriali, przed którymi nie da się uciec, bo i tak w końcu człowieka dopadnie. Opowiada historię podstarzałego nauczyciela chemii. który powoli zmienia się w narkotykowego bossa słynącego z niebieskiej, niezwykle czystej mety. Największą zaletą tego serialu jest pokazanie, że potwór może wyjść z każdego, nawet najbardziej przeciętnego człowieka, jeśli tylko zaistnieją odpowiednie okoliczności.\nWbrew pozorom "Narcos" nie jest opowieścią o Pablo Escobarze, lecz historią zmagań agentów DEA z baronami narkotykowymi, którzy zalewali swoim towarem całe Stany Zjednoczone. Co nie zmienia faktu, że w tej świetnie zrealizowanej produkcji poznajemy historię Pabla, kartelu z Cali, czy z Meksyku (a przynajmniej tak zapowiada się nadchodzący sezon). Twórcy sprawnie połączyli nakręcone przez siebie sceny z materiałami dokumentalnymi. Nie dość, że ładnie łączyli fakty z fikcją i świetnie dobrali aktorów, którzy w większości byli podobni do swoich realnych odpowiedników. "Narcos" to rewelacyjny, dopracowany i intrygujący serial. Jest krwawo, jest mocno, jest dobrze!\nZnalazłam opis mówiący, że "Sons of Anarchy" opowiada historię gangu motocyklistów z Kalifornii, który stara się chronić kalifornijskie miasteczko Charming przed dilerami narkotyków i wielkimi deweloperami. Tiaaa... Jeśli coś zapamiętałam z tego serialu, to to, że to przed niemi trzeba było bronić wszystkich spoza Charming, a czasami również i mieszkańcami. Sonsi z sezonu na sezon stają się brutalniejsi i mocniej związani z innymi organizacjami przestępczymi. Ten serial to już klasyk, który warto nadrobić przed nachodzącym sequelem "Mayans M.C.".\nPo spędzeniu piętnastu lat w więzieniu bezimienny złodziej wychodzi na wolność. Oszustwo sprawia, że zostaje szeryfem tytułowego małego miasteczka, gdzie mieszka jego dawna wspólniczka, Anastasia. Po wyjściu okazuje się, że kobieta nie zawracała sobie głowy czekaniem na dawnego ukochanego, więc dorobiła się już męża i dwójki dzieci. Nowy lipny szeryf postanawia zostać nieco dłużej i zdecydowanie warto zobaczyć, jak świetnie spisuje się kryminalista w roli przedstawiciela prawa. Zwłaszcza gdy sam notorycznie je łamie.\nKrwawo i absurdalnie:\nAkcja "Blood Drive" ma miejsce w alternatywnej wersji przeszłości, w której woda jest na wagę złota. Benzyna zresztą też, więc niektórzy ludzie przerobili swoje samochody tak, by napędzane były ludzką krwią, chociaż patrząc jak silniki ich fur pożerają swoje paliwo, to możemy dojść do wniosku, że całe człowieki z flakami, kośćmi i ubraniami są w stanie je napędzać. Tak czy inaczej, właściciele tych ludziożernych autek biorą udział w Wyścigu Krwi — projekcie realizowanym przez firmę Serce. Uczestnicy wyścigu ryzykują wiele, bo liczba zgonów zawodników jest wręcz niepokojąca (aż dziw bierze, że ktoś rzeczywiście dojechał na linie mety i wygrał), a w zamian zyskują sławę i bogactwo. Przynajmniej teoretycznie, bo w tym serialu wszystkie oczekiwania bohaterów zawsze biorą w łeb.\nBądźcie ostrożni, bo zarówno czytając o "Happy!", jak i oglądając go musicie być gotowi na ostrą jazdę bez trzymanki! W końcu jak inaczej może się skończyć przygoda z serialem, którego jeden z głównych bohaterów jest niemal nieśmiertelnym kilerem w łachmanach, a drugi jest wymyślony stworem? Boję się nawet wspominać, że ich głównym przeciwnikiem jest Święty Mikołaj z zaburzeniami psychicznymi. Nie jestem w stanie opisać go skrótowo, więc przeczytajcie pełną recenzję lub od razu bierzcie się za oglądanie, bo warto!\nWłaściwie niewiele mam do powiedzenia na temat "Wikingów", bo akcja pokrótce sprowadza się do tego, że jest to historia legendarnego Ragnara Lothbroka (przy okazji powinniście też zerknąć na porównanie fabuły serialu do faktów historycznych), a sami wikingowie ciągle knują, grabią, gwałcą, zabijają i mszczą się. Fani rozlewu krwi, przebijania włócznią, miażdżenia mózgu toporem i podrzynania gardeł znajdą tu wiele dla siebie. W sumie Ci, którzy lubią krwawe, rytualne składanie ofiar z ludzi też będą zadowoleni. Zaryzykowałabym porównanie do Sons of Anarchy, tylko te byczki nie mają motorów, spluw i heroiny.\nChyba większość osób kojarzy kim był i co zrobić Spartacus. Jego historia wciąż jest inspiracją dla twórców i zdecydowanie jedną z najciekawszych wersji jest ta serialowa odsłona. Niemniej dla niewtajemniczonych: Spartakus jest trackim wojownikiem, który wraz z ukochaną żoną trafiają w niewolę. Spartacus trafia na arenę i zostaje jednym z najpopularniejszych gladiatorów swoich czasów (albo nawet wszech czasów), a ostatecznie wszczyna bunt przeciwko Republice.\nSuits / W garniturach\nMike jest błyskotliwym chłopakiem posiadającym pamięć fotograficzną, która pomogła mu zdać egzaminy adwokackie, nie uczęszczając do szkoły prawniczej. Harvey to jeden z najlepszych prawników na Manhattanie, który przez dość nieoczekiwany zbieg okoliczności zatrudnia Rossa na stanowisku jego nowego współpracownika. Jednakże musi on udawać, że ukończył studia prawnicze na Uniwersytecie Harvarda, ponieważ tego oczekuje od pracowników polityka firmy.\nAkcja "Mad Man" przenosi nas do Ameryki w latach '60 ubiegłego wieku, czyli do czasów wielkich zmian. Widmo wojny atomowej, hipisi, walka o równouprawnienia zarówno dla kobiet, jak i czarnoskórych obywateli, rozwój telewizji, zamach na prezydenta Kennedy'ego i wiele wiele innych rzeczy spowodowało, że był to niezwykle burzliwy okres dla Amerykanów. To wszystko stanowi tło wydarzeń, a na pierwszym planie mamy panów zajmujących się reklamą. Wśród niech pierwsze skrzypce gra Don, który jest w moich oczach antybohaterem, psującym wszystkie relacje międzyludzkie i nieważne czy swoje czy cudze. Notorycznie zdradza, upija się, a jego kompas moralny już dawno się zepsuł. Jedyne w czym jest dobry to w swojej pracy, choć ciężko powiedzieć, by traktował ją poważnie. Sam serial jest genialny pod tyloma względami, że ciężko wymienić - najlepiej przekonać się na własnej skórze.\nW Dobrowica zostaje znaleziona martwa nastolatka i pojawia się problem. Zazwyczaj martwe ciała są problemami, ale tym razem to policjanci nie bardzo wiedzą co z nim zrobić. Uznać za samobójstwo i spokojnie zamieść pod dywan, czy może wszcząć postępowanie w sprawie morderstwa? Najpewniej wybrali opcję pierwszą, gdyby do miasteczka nie zawitał nowy nauczyciel, który zaczął się podejrzanie interesować całą sprawą.\nNie da się ukryć, że "Belfer" to naprawdę porządny serial. Wątki były rozpisane świetnie, bohaterowie naprawdę dobrze wykreowani, a gra aktorska pierwszej klasy. Każdy odcinek trzymał w napięciu, budował fascynujący klimat otaczających nas zewsząd tajemnic, ale również obnażał część tajemnic. Jestem pod ogromnym wrażeniem tego, jak dobry i oryginalny pomysł mieli na niego twórcy oraz jak genialnie go zrealizowano.\n"Ultraviolet" nie jest kolejnym serialem, w którym przeciętny człowiek z ludu zmienia się w Sherlocka Holmesa i rozwiązuje więcej zagadek kryminalnych, niż pojawiło się we wszystkich odsłonach CSI. O nie, nie! Główna bohaterka, jak na dojrzałą kobietę przystało, chcąc rozpocząć nową ścieżkę kariery wklepała w Google frazę: "jak rozwiązać sprawę kryminalną bez udziału policji” i wyskoczyła jej tajemnicza grupa cywili o nazwie Ultraviolet. Wbrew pozorom serial jest naprawdę przyzwoitą produkcją, pozwalającą ponownie uwierzyć, że to co polskie może być dobre.\nMinęły lata odkąd obejrzałam "Wyspę Harpera", jednak do dziś pamiętam, jak bardzo podobał mi się ten serial łączący slasher z klimatem znanym z "I nie było już nikogo" Agathy Christie. Produkcja skupia się na Abby, która po latach wraca na rodzinną wyspę, gdzie seryjny morderca brutalnie zamordował jej matkę. Koszmarne wspomnienia powracają, gdy jeden z gości weselnych zostaje znaleziony martwy. Wkrótce kolejni znajomi zaczynają padać jak muchy, a ci wciąż żywi nie mogą się wydostać z wyspy.\n"Slasher" jest wykreowany podobnie, jak "American Horror Story", czyli każdy sezon tworzy zamkniętą całość, opowiadającą odrębną historię. Aktualnie pojawiły się dwa sezony - "The Executioner" oraz "Guilty Party". W pierwszym sezonie w małym miasteczku Waterbury postrach sieje zakapturzony koleś nazywany Katem, a raczej jego naśladowca, bo oryginalny Kat siedzi w więzieniu za zamordowanie rodziców Sary Bennett. Naśladowca rozpoczyna swoją rzeź, gdy tylko dziewczyna wraca do rodzinnego miasteczka, a jego ofiary są z nią powiązane, dlatego nie trudno się domyślić, że ma obsesję na punkcie Sary. Dodatkowo również na punkcie grzechów głównych, ponieważ jego ofiarami padają osoby, które popełniły jeden z siedmiu grzechów głównych.\nPrzy okazji może się Wam przydać: 5 przydatnych stron i aplikacji dla serialomaniaków\nWbijajcie na fp, gdzie na bieżąco piszę o serialach (i nie tylko):\nPs. Jestem pewna, że aż Was świeżby, by coś dodać do listy, więc śmiało! Nie krępujcie się!


Pandemia zelżała, a wraz z jej odejściem odżyła gospodarka, co świetnie pokazuje rynek motoryzacyjny.\nNiemal połowa ankietowanych firm deklaruje zakup auta w cenie od 50 do 100 tys. zł\nCo czwarta firma sektora MŚP deklaruje zakup w tym roku co najmniej jednego samochodu. Przedsiębiorcy nastrojeni są optymistycznie i w pierwszych pięciu miesiącach rejestracje nowych aut wśród firm wzrosły o 50 proc. w stosunku do analogicznego okresu roku ubiegłego.\nZ badania „Portfele Polaków pod lupą" przeprowadzonego na zlecenie Volkswagen Financial Services wynika, że pandemia nie zmieniła planów przedsiębiorców. Nie rezygnowali z nabycia firmowego pojazdu, a 58 proc. z nich zapewnia, że pandemia nie wpłynęła na te plany.\nDostosowane do oczekiwań wyposażenie daje poczucie niezawodności samochodu i do tego ogranicza koszty.\n– Dla firm ograniczanie kosztów jest dziś jednym z głównych z biznesowych celów. Biorąc nowy samochód w leasing, na przykład na trzy lub cztery lata, przedsiębiorcy zapewniają sobie spokojny sen, ponieważ jest to okres, w którym sprawność auta jest największa, a koszty jego eksploatacji, przeglądów czy napraw są najniższe. Jednocześnie firmy potrzebują pełnej mobilności. Dlatego 60 proc. ankietowanych oczekuje dołączenia do finansowania leasingiem pakietu serwisowego, jako najważniejszej usługi dodatkowej – tłumaczy Michał Dyc.


Natalia Maliszewska z brązowym medalem Mistrzostw Europy w short tracku! | Gazeta Współczesna\nNatalia Maliszewska zdobyła brązowy medal na dystansie 500 metrów podczas Mistrzostw Europy w short tracku w węgierskim Debreczynie. To drugi kolejny medal Polki w mistrzostwach Starego Kontynentu. Polski Związek Łyżwiarstwa Szybkiego\nW finale zawodniczki przyjechały do mety na takich miejscach, jakie były ich pozycje startowe – wygrała Holenderka Suzanne Schulting, druga była Włoszka Martina Valcepina, a Maliszewska wyprzedziła Holenderkę Larę van Ruijven.\nW niedzielę Polka wystartuje jeszcze na dystansie 1000 metrów. W piątkowych biegach eliminacyjnych uzyskała najlepszy czas spośród wszystkich zawodniczek.\nAle nie tylko Maliszewska pokazała się z dobrej strony w sobotę.\nRafał Anikiej wystąpił w dwóch finałach B – na 1500 i 500 metrów. W tym pierwszym zajął trzecią pozycję – finalnie był dziesiąty – a w drugim przyjechał na pierwszym miejscu, plasując się w klasyfikacji generalnej na piątej pozycji.\nNa niedzielę, która będzie ostatnim dniem zawodów w Debreczynie, zaplanowano m.in. finały rywalizacji na 1000 metrów z udziałem Natalii Maliszewskiej, Kamili Stormowskiej i Rafała Anikieja. Odbędą się też tzw. Super Finały na dystansie trzech tysięcy metrów, w których wystartuje osiem najlepszych zawodniczek i ośmiu najlepszych zawodników w klasyfikacji generalnej całych mistrzost\nLajerr 26.01.2020 06:57:23\nGość 25.01.2020 19:08:26


Zaczynamy- pocztakujace wracaja do staran od Nowego Roku - Poronienie - strona 151 - Forum OvuFriend\n*Kejt* - ten cykl będzie Twoim ostatnim Wiosna idzie, przyroda budzi się do życia i żołnierze będą waleczni\n*Kejt*, KkasienkaA, lucy1983 lubią tę wiadomość\n*Kejt* - ten cykl będzie Twoim ostatnim :) Wiosna idzie, przyroda budzi się do życia i żołnierze będą waleczni ;)\nKejt, ja też myślę że to będzie ostatni cykl przed tobą A potem 9 miesięcy czekania na bobo\nMiłego weekendu!!! Na pewno się przyda\n[QUOTE=*Kejt*]jangwa, u mnie owulacja nie zbiegła się z tym co wyznaczył owu. wię pozostań czujna :) Rachele, dobrze że jest weekend, podleję trochę moje endometrium czerwonym wytrawnym :) powinno dobrze zadziałać nie tylko na endo :) podejrzałam twoj wykres - to jest dla mnie zagadka. jak sypiasz ostatnio? lepiej?[/QUOTE] Kejt, ja też myślę że to będzie ostatni cykl przed tobą :) A potem 9 miesięcy czekania na bobo :) Miłego weekendu!!! Na pewno się przyda :)\ndzięki dziewczyny, zawsze mozna na was liczyc\nwierzę, że znajomi z belgii przyniosą mi szczęscie - jak ostatnio\ndzięki dziewczyny, zawsze mozna na was liczyc :) wierzę, że znajomi z belgii przyniosą mi szczęscie - jak ostatnio :)\nWysłany: 13 marca 2015, 13:15\nhej dziewczyny mnie cholernie męczy mrowienie sutków masakraaa\nhej dziewczyny mnie cholernie męczy mrowienie sutków masakraaa :/\nRachele, kochana, wpisz mi proszę na naszej liście datę następnej @ na 10.04. - tak mi owu wyznaczyło, więc niech tak bedzie\nRachele, kochana, wpisz mi proszę na naszej liście datę następnej @ na 10.04. - tak mi owu wyznaczyło, więc niech tak bedzie :)\nWysłany: 13 marca 2015, 13:22\n*Kejt* - trzymam kciuki o powodzenie w tym cyklu\n*Kejt* - trzymam kciuki o powodzenie w tym cyklu :)\nWysłany: 13 marca 2015, 13:36\nggonia, masz podejrzenia dlaczego cię mrowią?\n[QUOTE=ggonia]hej dziewczyny mnie cholernie męczy mrowienie sutków masakraaa :/[/QUOTE] ggonia, masz podejrzenia dlaczego cię mrowią?\nLili mocno trzymam kciuki za jutrzejszą wizytę!! Cały tydzień myślałam o Tobie! Czekam na dobre wiadomości!\nMnie jakos bodbrzusze pobolewa i jajniki coś dokuczają dziś.\nGgonia- mam nadzieję,że to dobry znak\nmajeczka8, ggonia lubią tę wiadomość\nMnie jakos bodbrzusze pobolewa i jajniki coś dokuczają dziś. Ggonia- mam nadzieję,że to dobry znak :D\nKejt, Kochana, juz nanosze dane.\nSzykuj wino na wieczor i pracuj nad slicznym endometrium Juz trzymam kciuki!!!\nKejt, Kochana, juz nanosze dane. :) Szykuj wino na wieczor i pracuj nad slicznym endometrium :) Juz trzymam kciuki!!! :)\nSlonce, to moze byc bardzo dobry znak Zaczynamy odliczanie ?\n[QUOTE=jangwa_maua]Mnie jakos bodbrzusze pobolewa i jajniki coś dokuczają dziś. Ggonia- mam nadzieję,że to dobry znak :D[/QUOTE] Slonce, to moze byc bardzo dobry znak :) Zaczynamy odliczanie ? :)\nDzisiaj spotkałam znajomą która uczy moją córkę i zaczęła mi gratulować bo córcia się jej pochwaliła że mama w ciąży, więc wyobrażacie sobie jak mi było głupio jak musiałam się jej tłumaczyć że jednak nie jestem w ciąży a ona nie mogła pojąć o co mi chodzi Porażka\nDzisiaj spotkałam znajomą która uczy moją córkę i zaczęła mi gratulować bo córcia się jej pochwaliła że mama w ciąży, więc wyobrażacie sobie jak mi było głupio jak musiałam się jej tłumaczyć że jednak nie jestem w ciąży a ona nie mogła pojąć o co mi chodzi :( Porażka :(\nJa na początku tej ciąży którą straciłam miałam tylko jeden objaw nabrzmiałe i wrażliwe piersi, szczególnie sutki. Później ból żołądka, a ostatnie dwa tygodnie wymioty ciągłe, ale to chyba już był znak ze coś złego się dzieje z moim dzidziusiem\nJa na początku tej ciąży którą straciłam miałam tylko jeden objaw nabrzmiałe i wrażliwe piersi, szczególnie sutki. Później ból żołądka, a ostatnie dwa tygodnie wymioty ciągłe, ale to chyba już był znak ze coś złego się dzieje z moim dzidziusiem :(\n....takie sytuacje niestety sie zdazaja....\nJa pamietam, juz po zabiegu, kupowalam w aptece folika i pani pyta, ktory to tydzien, gratuluje.... Jak jej powiedzialam, ze juz zaden, to mi sie jej szkoda zrobilo, tak jej bylo glupio i to ja musialam ja pocieszac.\nNajgorsze jak w okresie po utracie, ktos wyskakuje z pytaniem: to kiedy jakies malenstwo planujecie? ....\nUffff, wierze, ze niedlugo beda mowic nam wszystkim: ale sliczny brzuszek\n[QUOTE=Azande]Dzisiaj spotkałam znajomą która uczy moją córkę i zaczęła mi gratulować bo córcia się jej pochwaliła że mama w ciąży, więc wyobrażacie sobie jak mi było głupio jak musiałam się jej tłumaczyć że jednak nie jestem w ciąży a ona nie mogła pojąć o co mi chodzi :( Porażka :([/QUOTE] ....takie sytuacje niestety sie zdazaja.... Ja pamietam, juz po zabiegu, kupowalam w aptece folika i pani pyta, ktory to tydzien, gratuluje.... Jak jej powiedzialam, ze juz zaden, to mi sie jej szkoda zrobilo, tak jej bylo glupio i to ja musialam ja pocieszac. Najgorsze jak w okresie po utracie, ktos wyskakuje z pytaniem: to kiedy jakies malenstwo planujecie? .... Uffff, wierze, ze niedlugo beda mowic nam wszystkim: ale sliczny brzuszek :) :)\nLili trzymam kciuki za Ciebie I Fasoleczke aby wszystko bylo dobrze!! :-*\nDziękujemy za modlitwę i kciuki, jedno i drugie bardzo się przyda.\nWysłany: 13 marca 2015, 14:43\ndziewczyny nie wiem skąd to mrowienie dokuczało mi zanim zaczełam brać luteine . więć nie sądze że to przez nią. Odliczamy jeszcze 6 dni do zrobienia testu , boje się\na brzuch boli czasem jak na @ ale jakoś inaczej\nWiadomość wyedytowana przez autora: 13 marca 2015, 14:45\ndziewczyny nie wiem skąd to mrowienie dokuczało mi zanim zaczełam brać luteine . więć nie sądze że to przez nią. Odliczamy jeszcze 6 dni do zrobienia testu , boje się :) a brzuch boli czasem jak na @ ale jakoś inaczej\nGgonia oczywiście trzymam kciuki tylko spokojnie... mnie tez bolal brzuch przez prawie 3 tygodnie i zaczęłam się nakręcac a tu @ przylazla. Wiec cierpliwości choć mam nadzieje że u Ciebie to jednak znak na lepsze wieści\nLili trzymam kciuki za jutro!!!!\nAzande przykro mi z powodu dzisiejszej sytuacji. Mialam podobna i to nie było mile :'( na swieta jade do Polski i juz mam liste odpowiedzi na wypadek gdy ktos spyta mnie o dziecko. I to nie beda mile odpowiedzi. ..niestety...\nRachele te pytania o dziecko sa najgorsze. Ja nigdy nie pytam o takie sprawy bo właśnie co jeśli kobieta pragnie dzidziusia a nie moze go miec. Ale niestety nie wszyscy to pojmuja...\nGgonia oczywiście trzymam kciuki :-) tylko spokojnie... mnie tez bolal brzuch przez prawie 3 tygodnie i zaczęłam się nakręcac a tu @ przylazla. Wiec cierpliwości choć mam nadzieje że u Ciebie to jednak znak na lepsze wieści :-) Lili trzymam kciuki za jutro!!!! Azande przykro mi z powodu dzisiejszej sytuacji. Mialam podobna i to nie było mile :'( na swieta jade do Polski i juz mam liste odpowiedzi na wypadek gdy ktos spyta mnie o dziecko. I to nie beda mile odpowiedzi. ..niestety... Rachele te pytania o dziecko sa najgorsze. Ja nigdy nie pytam o takie sprawy bo właśnie co jeśli kobieta pragnie dzidziusia a nie moze go miec. Ale niestety nie wszyscy to pojmuja...\nRachele - Oby to były dobre objawy\nJa po poronieniu na szczęście nie miałam żadnych "niewygodnych" pytań, ale męczące pocieszanie typu: "że lepiej,że teraz", "a może chore by było" etc.\nWiadomość wyedytowana przez autora: 13 marca 2015, 15:03\nRachele - Oby to były dobre objawy :) Ja po poronieniu na szczęście nie miałam żadnych "niewygodnych" pytań, ale męczące pocieszanie typu: "że lepiej,że teraz", "a może chore by było" etc. :(\nWysłany: 13 marca 2015, 15:06\nJangwa maua to pocieszenie to chyba każda z nas przechodzila...no i najpopularniejsze "natura tak chciala"... szkoda słów. ..


Ziaja GdanSkin, woda&skóra, kolagenowy krem na noc wygładzający zmarszczki, 50 ml - Portal DOZ.pl\nStrona główna Zamów leki Strefa marek Ziaja Ziaja GdanSkin, woda&skóra, kolagenowy krem na noc wygładzający zmarszczki, 50 ml - cena 9.99 zł\nKolagenowy krem na noc wygładzający zmarszczki.\nKrem na noc Ziaja GdanSkin długotrwale nawilża warstwy naskórka.\nSkóra w efekcie jest miękka oraz głęboko nawodniona.\nZmarszczki są mniej widoczne, a skóra odzyskuję jędrność i elasttyczność\nSkładniki aktywne w kremie takie jak:\nKolagen morski- który spowalnia procesy starzenia, wygładza zmarszczki,nawilża.\nMikroelementy-bioferment z cynkiem, krzemem i magnezem.\nKocanka nadmorska-zmniejsza zaczerwienienia skóry, działa antyseptycznie.\nSzanta zwyczajna-łagodzi podrażnienia, wzmacnia skórę wrażliwą.\nKwas hialuronowy-nawilża i wygładza zmarszczki.\nKolagenowy krem na noc Ziaja GdanSkin, nanieść na skórę twarzy i szyi.


Beata Wilczek – Wszystko znika, a nawet więcej zostaje / lublin.eu - oficjalny portal miasta Lublin\nKwestie dotyczące produkcji, konsumpcji i globalnych zagrożeń, widziane z osobistej perspektywy, stają się tematem pracy Beaty Wilczek. Jako memento znikającego surowca, w jej instalacji, pojawia się kwiat bawełny. Poprzez kolażowe wykorzystanie tkaniny i found foot age stara się ujawnić mechanizm znikania, przekładając poczucie nadciągającego zagrożenia i aurę katastrofy na język prekaryjnej mody i sztuki. W epoce namnażającej się proaktywności, każdy gest i przedmiot można odnaleźć w bezkresnym archiwum, jakim jest internet. Paradoksalnie, gdy sieć puchnie od nieustannie rosnącej ilości postów, świat wkoło nas zaczyna się kurczyć. Śledząc doniesienia o skutkach zmian klimatu, braku wody, znikających gatunkach roślin i zwierząt, cyrkulujemy w poczuciu zagrożenia przed utratą tego, co wydaje się oczywiste. Artystkę interesuje nienasycony apetyt globalnej i stale rosnącej klasy średniej, której jednolite pragnienia napędzają system ekspansywnej produkcji. Dzięki sklepom internetowym, które obsługują prawie każdą szerokość geograficzną, możemy zamówić praktycznie wszystko, kiedy tylko mamy na to ochotę. W przypadku niezadowolenia mamy 28 dni na zwrot towaru. Czym jest poczucie zagrożenia w warunkach nadprodukcji? Czy kompulsywna praca i skutkujący nią pospieszny konsumeryzm stanowią odpowiedź na niepewną rzeczywistość?\nBeata Wilczek jest artystką, obecnie mieszka i pracuje w Berlinie, interesuje się relacjami między modą i sztuką. Wykłada teorię dizajnu i mody na ESMOD w Berlinie i School of Form w Poznaniu. Podczas wykładu opowie o narracjach i pragnieniach, które niosą w sobie produkty, a także o powstawaniu symbolicznych wartości. Zaprezentuje swoje prace i ostatnie badania na temat 'emotional sustainablity' (emocjonalnych aspektów zrównoważonego rozwoju).\nWydarzenie stanowi appendix do wystawy „Cały czas w pracy” (Galeria Labirynt | Plaza, 31.03-23.04.2017) omawiającej aspekty uelastycznionej produkcji i wydłużonej aktywności.


Jerzy Kamiński – "Pod Prasą" – Oława » Archiwum bloga » Nie tylko na kawę\n« Wyborczo, woborco!\nMuzyczne eldorado »\n~ 23 Cze 2010 ~\nPiątkowy spektakl Teatru Formy w Oleśnicy Małej to była rewelacja. Szkoda, że tak mało ludzi to zobaczyło. Pewnie zechcę napisać o tym szerzej w wydaniu papierowym, teraz tylko zanaczę, że uczestnictwo w spektaklu o Peterze Yorcku w pałacu, gdzie żył, z wykorzystaniem np. okien, z których patrzył, z udziałem niemieckich aktorów grających po niemiecku w dziś polskiej Oleśnicy Małej – to coś wyjątkowego, nie do opisania. I nie chodzi o samo przedstawienie – także o odczucia, jakie towarzyszyły mi akurat w tym miejscu i tym czasie. Szkoda, naprawdę szkoda, że jest tam mało osób, chcących to przeżywać, czy może potrafiących to przeżywać. Ale warto oleśnickie spektakle (były już dwa) zapamiętać i nie poddawać się.\nA teraz nieco z innej beczki, choć po sąsiedzku. Jak wiedzą moi znajomi, jestem, a raczej staram się być smakoszem kaw. Ponieważ oleśnicki spektakl rozpoczął się z niemal godzinnym opóźnieniem, nie mając co zrobić ze sobą, wyjechaliśmy z żoną nad autostradę, zobaczyć MOP (miejsce obsługi podróżnych). I niespodzianka. Otóż od paru dni czynny już jest McDonalds – jedyny prawie w powiecie, a na pewno najbliższy Oławie. Dla tych, którzy pamiętają kolejki do wrocławskiego McDonaldsa przy placu Kościuszki, wiedzą, co to może znaczyć dla mnie. Generalnie staram się nie jadać tego świństwa, ale zobaczyć trzeba. I dobrze, bo szybko okazało się, że nasz McDonalds już zastępuje lokalne przybytki gastronomiczne. Wystarczy podjchać od strony Kalinowej, zostawić auto i „na Polaka”, czyli przez dziurę w płocie (bo jest) wejść na teren MOP-u, gdzie jest McDonalds. W piątek wieczorem na tym niespodziewanym parkingu stały tam już cztery auta. Zatem to działa.\nW środku niespodzianka. Otóż ścierwo jak ścierwo – leży na żołądku dłużej niż papier toaletowy (i tak smakuje), więc nie ma się czym podniecać, ale jest także dział zwany McCafe. A to już coś dla mnie. Drogie, ale dobre – kawy przeróżnego rodzaju (late, machiato itp.), wszystko ze stuprocentowej kawy arabica przygotowanej specjalnie dla tej sieci przez Jacobsa. Do tego może być jakieś ciasteczko – smaczne, ale też drogie. Są też i lody – wyjątkowo smaczne. Jadłem, więc wiem.\nZatem, jeśli chcesz przeżyć postpeerelowskie „deżawi”, łącznie z przyjemnością przechodzenia przez płot i parkowania w niedozwolonym miejscu, zapraszam do oławskiego McDonaldsa. W środku Europy, czyli u nas.\nkomentarzy 27 do “Nie tylko na kawę”\n23-06-2010 o godz. 22:12, Velvet Octopus pisze:\nKorzystałem dziś z tego MD w trasie i już całkiem normalnie funkcjonuje. Największym atutem tego przybytku jest przewidywalność oferty (100% w PL, 50% w EU, mniej światowo). Kawa się poprawiła, ale IMHO żadna rewelacja to nie jest (może mam za dobrzy sprzęt w domu). Najlepsze są niezmiennie lody i – jak dla mnie – filet o’fish (smakuje prawie jak w USA – ach, te polepszacze smaku). Ze „ścierwem” bym natomiast uważał, bo pan Krzysztof Kłapa drażliwy jest 😉\n24-06-2010 o godz. 11:13, wolfius pisze:\nCzy mógłby Pan – redaktor i polonista zarazem wyjaśnić frazę:\n„na Polaka, czyli przez dziurę w płocie”.\nNie znam jako Polak, pomimo odbytych studiów i stopni, takiego wyrażenia. – To język „Wyborczej”, czy może „Nie”? Przy okazji: czy dowiemy się, co można zrobić „na Cygana” albo na „na Ukraińca”? Napisze nam Pan coś następnym razem o tym?\n24-06-2010 o godz. 12:30, admin pisze:\nDo Wolfiusa! „Na Polaka” jest określeniem na poły prywatnym (bo to blog)i nie muszę się z tego nikomu tłumaczyć. Oczywiście specjalnie dla Wolfiusa mogę dodać, że tego określenia nie rozszerzam na inne nacje, bo nie jestem rasistą, ale akurat do polskości (bo moja) mogę miewać stosunek krytyczno-żartobliwy. Oczywiście mógłbym pisać o czymś w rodzaju „z szabelką na czołgi”, ale to stylistyka sprzed wieków i nie posługuję się takim językiem. Żeby uspokoić Wolfiusa – chodziło mi o innego Polaka, nie tego prawdziwego. Pozdrawiam\n24-06-2010 o godz. 13:04, wolfius pisze:\nAleż panie Redaktorze, krytyczny stosunek do SWOJEJ polskości powinien Pan mieć, ale nie powinien pan jej – jak widać kiepskiej – kondycji uogólniać na innych Polaków, bo do tego zwyczajnie nie ma Pan prawa, ani nie istnieje żadna reguła dedukcji uprawniająca do przenoszenia Pańskich cech na inne podmioty – nie ważne czy z tej samej, czy innej nacji.\nPańskie sposoby zachowania nie są moimi i nie sądzę, aby były istotowo charakteryzujące pozostałych 38 milionów pozostałych Polaków. Powód jest prosty: zasadniczo każdy człowiek ma swoiste indywidualne sposoby zachowania.\nKonkludując: krytycyzm wobec siebie jest zawsze wskazany, ale wyprowadzane z niego wnioski na innych – nigdy nie są logicznie uprawnione. W klasycznej logice status takiej nieuprawnionej indukcji określało się jako „non valet”. Gdyby jednak okazało się, że w obrębie twórców nowej politycznej poprawności znalazł się taki, który stworzyłby nową logikę dedukcji, to chętnie zapoznam się z namiarami bibliograficznymi. Dopóki takiej nie stworzono w redakacji przy Czerskiej w Wwie lub przy placu Solnym we Wrocku, zalecałby stanowisko, które nazywa się nominalizmem w jej klasycznej wersji (gł. Wihelma\nlub w wersji nieco rozszerzonej:\nP.S. Proszę mi nie mieć za złe moich uwag. Drażni mie jednak terror politycznej poprawności wobec innych nacji przy jednoczesnej, nieograniczonej i nieuzasadnionej niczym akcji deprecjonowania polskości jako naczelnego imperatywu tejże poprawności. Pozdrowienia.\n24-06-2010 o godz. 13:43, admin pisze:\nI po Gombrowiczu. Ale nie mam za złe.\n24-06-2010 o godz. 13:55, wolfius pisze:\nNiech będzie. „Kupuję” tę ripostę!\nP.S. Z rodzimych autorów wolę Herberta.\n24-06-2010 o godz. 14:26, Velvet Octopus pisze:\nHmm, francuz, hiszpan, rosjanin, szwed to modele znane. Ale jak jest na polaka? Przez dziurę w płocie? Celowo nie używam wielkich liter 😉\n24-06-2010 o godz. 14:32, admin pisze:\nNa polaka jest inaczej niż na hiszpana, bardziej niż na szweda, i nieco jak na rosjanina, ale zupełnie nie tak jak na francuza 😉\n24-06-2010 o godz. 14:39, wolfius pisze:\nPanowie, nazwy nacji piszemy dużą literą ;)). Hi! hi!\n24-06-2010 o godz. 15:40, Velvet Octopus pisze:\nOK, OK – ale czy rekwizyt w postaci dziurawego płotu warunkuje pomyślny finał? 😉\n24-06-2010 o godz. 22:07, admin pisze:\nDziurawy płot też „na Polaka”, bo niby jest, czyli wszystko w porządku, ale przy obu stronach autostrady tak uszkodzony, by okoliczni nieużytkownicy drogi szybkiego ruchu też mogli skorzystać. I pewnie nikt go nie naprawi, bo dzięki tej innowacji jest więcej klientów, no i nikt nie niszczy już tego, co zniszczone. I nie wyładowuje na lokalu całej złości za przejeżdżający obok, a właściwie za mijający obok świat.\nNo, ale my tu gadu gadu, a kawa stygnie. Dacie się zaprosić? Można jechać przez Brzezimierz, więc oszczędzę Wam dziury w płocie. Co Wy na to, panowie? Może jutro (piątek) albo w sobotę – o 11.00? Stawiam, ale pod warunkiem, że jedziemy wszyscy.\n25-06-2010 o godz. 10:39, Velvet Octopus pisze:\nDziękuję za zaproszenie, ale niestety ze względu na obowiązki nie mogę go przyjąć. Może w przyszłym tygodniu?\n25-06-2010 o godz. 10:55, admin pisze:\nNo to jesteśmy prawie umówieni. Teraz wszystko zależy od Wolfiusa 😉 Pozdrawiam\n25-06-2010 o godz. 21:54, juzek pisze:\nPanie Redaktorze, rozumiem, że też jestem zaproszony. Wprawdzie z Wolfiusem vel Słoma nijak mi po drodze,to z Panem Redaktorem kawy się napiję. Jeśli, oczywiście, Pan stawia.\nPozdrawiam – juzef\n26-06-2010 o godz. 10:16, admin pisze:\nMowa była o Wolfiusie i osobniku Octopus, ale i dla „Juzka” znajdzie się kawa. Ja jestem gotów, ale na razie Wofius się nie odezwał, więc wszystko jest zawieszone. Czekamy na jego sygnał i jedziemy na kawę – przez dziurę albo inaczej.\nWięcej nikogo nie bierzemy, bo ja stawiam, a tam kawa droga.\n26-06-2010 o godz. 13:40, wolfius pisze:\nZaglądam tu, a tu o mej skromnej osobie mowa. Zacznę od końca: nigdy nie używałem nicku „Słoma”. Zatem, gdy się ktoś wprasza, nie powinien wkurzać tych, z którymi się chce spotkać. Po drugie, bardzo dziękuję za zaproszenie. Ostatnio miałem straszną „orkę” w pracy i w tym tygodniu nie było szans na takie spotkanie, ale w następnych tygodniach ma być coraz lżej. Po drugie, wybaczy mi pan Redaktor, ale z osobnikiem „Juzkiem” nie mam ochoty się spotykać. Ani teraz, ani później. Co innego Octopus.\nA spotkanie przy kawie jest wręcz nieuchronne ;). Tym bardziej, że jestem już zaproszony przez innego Pańskiego kolegę z redakcji.\nNawet kiedyś chciałem zajść do redakcji na schodkach, ale nie miałem gdzie zostawić swojego górala i nie chciałem robić sensacji w kasku i stroju kolarskim… ;)). Czy Pana kolega redakcyjny KAT nadal jeździ na „szosówce”? Jakoś dawno go nie widziałem na rowerze. – Lata temu zazdrościłem mu tego sprzętu.\nUkłony i pozdrowienia!\nP.S. Swoją droga, panie Redaktorze, nie obawia się Pan, że rzeczywistość niekiedy rozczarowuje…?\n28-06-2010 o godz. 08:56, admin pisze:\nWolfiusie, nie wiem, kto z redakcji zaprosił Cię na kawę, ale jestem pełen obaw, skoro twoim zdaniem redakcyjny KAT jeździ „szosówką”. Otóż KAT raczej w ogóle nie używa dwuśladów, więc chyba mylimy osoby. Co do Juzka, cóż, przyjdzie chyba ustalić grafik: kto z kim. I znów się obawiam, że do niczego nie dojdzie, bo w sieci miłości nie ma. W każdym razie zaproponuję jakieś terminy, godziny i obowiązkowo McDonaldsa na trasie. Kto dotrze, zobaczymy.\n28-06-2010 o godz. 09:51, wolfius pisze:\nSkąd te obawy i o co? Czy o to, że:\n– ktoś jeszcze mnie zaprosił na kawę?\n– że druga kawa mi zaszkodzi ;)) ?\n– posądziłem szanowanego obywatela koguciego grodu o to, że jeździ(ł) rowerem? A może i on jeszcze do Sejmiku się dostanie (…).\nJa pytałem, czy Twój (skoro szanowny Redaktor przeszedł na „ty”, wchodzę w to) redakcyjny kolega NADAL jeździ szosówką. Przed laty (!) parę razy widziałem go na takim sprzęcie m.in. jak przejeżdzał przez Ścinawę P. Być może to było tylko przewidzenie. – Ja jeździłem wtedy na dużo gorszym (rodzimym) sprzęcie.\nTeraz jednak, kiedy wszystko jest dostępne, przeszedł mi afekt do szosówek – praktycznie nie ma gdzie na czymś takim jeździć, za to „góral” na nasze krawędzie chodników, drogi, i bezdroża jest idealny. Ciekaw byłem, czy przeszło też p. KATowi.\nA tak swoją drogą, to i Ciebie też pamiętam, jak niedyś jedziłeś na rowerze po mieście …. Mam nawet świadków i trudno będzie zaprzeczyć :))\n28-06-2010 o godz. 10:01, admin pisze:\nNie wchodzę w szczegóły, bo kolega KAT jest na urlopie. Obawiam się jednak, że „mój” KAT, czyli redakcyjny, nawet nigdy nie miał roweru (w przeciwieństwie do mnie, bo jeżdżę). Chyba jednak kogoś tu mylimy. Ze Ścinawą i rowerem kojarzy mi się głównie Jacek Pilawa, ale to nie „redakcyjny kolega”. Redakcyjny KAT zapewne gardzi rowerami, ale – jak wróci – zapytam osobiście, bo może faktycznie czegoś nie wiem.\nZ tym przejściem na „ty”, nieco się rozpędziłem, bo akurat odpowiadałem paru osobom jednocześnie. Przepraszam. Ale jeśli nie szkodzi, niech tak pozostanie.\n28-06-2010 o godz. 10:25, wolfius pisze:\nRaz jeszcze. Być może pomyliłem KATA z kimś innym, nie będę się upierał. Aczkolwiek widziałem (początek lat 90-ych) parokrotnie kogoś doń b. podobnego – choć szczuplejszego nieco;)) – na rowerze, kto przystanął w Ścinawie P. i rozmawiał ze wspomnianym Jackiem P. Co do przejścia na „ty”, to wszystko gra. Nawet teraz przypomniało mi się, że gdy nas (dawno temu) sobie przedstawiano ;)), to sam pierwszy zaproponowałeś takowe a ja przystałem.\n28-06-2010 o godz. 10:41, admin pisze:\nWolfiusie, zwracam honor – to mógł być KAT! Sprawdziłem, 20 lat temu faktycznie ktoś mógł go widzieć na rowerze, który zresztą niedawno wylądował na śmietniku (a nie mówiłem!). Jednak człowiek uczy się całe życie…\n28-06-2010 o godz. 11:02, wolfius pisze:\nA już zacząłem się (o siebie) niepokoić … ;))\n30-06-2010 o godz. 01:35, Velvet Octopus pisze:\nTo jak, panowie? Już mamy środę… Ja mogę tylko jutro w tym tygodniu.\n30-06-2010 o godz. 08:37, admin pisze:\nNo to Wolfiusie, ruch po Twojej stronie. Może być kawa na rozbudzenie, całkiem rano, dla mnie nawet o 8.30 (nawet tak byłoby lepiej, bo potem muszę wyjechać). Może być w redakcji, może być na A4 w wiadomym miejscu.\nCzekam na sygnał. Niekoniecznie tą drogą – może być mailem. Resztę dogram z Velvetem Octopusem, bo Juzek chyba musi poczekać, skoro nie jest akceptowalny przez wszystkich.\n30-06-2010 o godz. 08:49, admin pisze:\nNie muszę wyjechać – może być później, do 14.00.\n01-07-2010 o godz. 09:46, admin pisze:\nVelvet – Wolfius nie da rady dzisiaj. Ja mogę – w takim razie kiedy i gdzie? Może być np. o 12.00 w McDonaldsie? Albo w redakcji. Także z „Juzkiem”. Czekam na odpowiedź\n01-07-2010 o godz. 18:03, Velvet Octopus pisze:\nSorry, dopiero włączyłem się online. Mogę już tylko w sobotę. Potem znikam na urlop…


Fotel ergonomiczny Active polskiej firmy Profim\n» Fotel ergonomiczny Active\nPiłka skacząca HOPPER - 50 cm\nPiłka skacząca HOPPER - 55 cm\nPoduszka Rogal Disney Baby\nFotel ergonomiczny Active\nWysyłka w: 6 - 7 tygodni\nCena: 1 593,15 zł 1 677,00 zł 1593.15\nwybierz EV 1 EV 2 EV 4 EV 5 EV 9 EV 10 EV 11 EV 14 EV 18 EV 19 EV 20 EV 21 EV 22 EV 23 EV 24 EV 25 NX 1 NX 2 NX 3 NX 4 NX 5 NX 6 NX 7 NX 8 NX 9 NX 10 NX 11 NX 12 NX 13 NX 14 NX 15 NX 16 ME 1 ME 3 ME 5 ME 6 ME 7 ME 8 ME 10 ME 13 ME 14 ME 15 ME 16 SL 10 SL 16 SL 18 SL 19 SL 20 SL 21 SL 22 SL 23 SL 24 SL 25 SL 26 SL 27 SL 28 SL 29 SN 1 SN 2 SN 3 SN 5 SN 6 SN 7 SN 8 SN 9 SN 10 SN 11 SN 12 SN 14 SN 15 SN 16 SN 18 SN 19 VA 2 VA 5 VA 6 VA 9 VA 10 VA 11 VA 12 VA 13 VA 14 VA 15 VA 16 VA 17 VA 19 FA 1 FA 2 FA 5 FA 6 FA 9 FA 10 FA 14 FA 15 FA 16 FA 18 FA 19 ST 5 ST 6 ST 7 ST 9 ST 10 ST 11 ST 12 ST 13 ST 14 ST 15 ST 16 SY 2 SY 3 SY 4 SY 5 SY 6 SY 7 SY 8 SY 9 SY 10 SY 11 SY 12 SY 13 SY 14 SY 15 SY 16 SY 18 S 10 S 16 S 18 S 19 S 20 S 21 S 22 S 23 S 24 S 25 S 26 S 27 S 28 S 29\nwybierz BRAK P 48 metalic P 48 polerowane aluminium\nwybierz METALIC (lakierowane aluminium) 720mm POLEROWANE ALUMINIUM 720mm\nKod produktu: A 21S\nActive to najwyższej jakości fotel ergonomiczny. Charakteryzuje się elegancką, nieco agresywną linią siedziska i oparcia oraz starannie dobranymi najlepszymi materiałami. Dzięki temu Active nabiera wyjątkowego charakteru. Łączy w sobie nowoczesny design oraz niezwykły komfort siedzenia. Ostra, geometryczna forma podkreślona została dodatkowo przez efektowne przeszycia na krawędziach i prostą podstawę jezdną o zdecydowanym kształcie.\nWygodne i stabilne siedzisko oraz ergonomicznie wyprofilowane, oparcie pozwalają nawet przez długi czas siedzieć w tym fotelu bez odczuwania dyskomfortu. Zmniejszają ryzyko powstawania bólów w plecach i kończynach.\nW piance oparcia zatopione zostały specjalne sprężyny, aby dodatkowo zwiększyć elastyczność podparcia i zapewnić maksymalną wygodę.\nFotel Active posiada wyprofilowane siedzisko. Tylna część wykonana została lekko pod kątem – w kształcie klina opadającego w kierunku środkowej części siedziska. Rozwiązanie to pozwala łatwo przyjąć i utrzymać właściwą, anatomiczną pozycję. W połączeniu z dobrym podparciem lędźwiowym pozwala prawidłowo siedzieć bez wysiłku i skupiania się na tym.\nPraktycznym dodatkiem do fotela jest obrotowy podnóżek.\nFunkcje fotela Active:\n1. Synchroniczny mechanizm regulacji Synchro S:\n2. Siedzisko zbudowane na sklejce z drewna. Wypełnione jednolitą pianką poliuretanową o dużej gęstości (75 kg/m3).\n3. Oparcie zbudowane na metalowym stelażu. Wypełnione jednolitą pianką poliuretanową o gęstości 55 kg/m3. Wewnątrz oparcia sprężyny.\nSzeroka gama kolorów do wyboru w czterech kategoriach cenowych.\n(Sprawdź specyfikację materiałów tapicerskich.)\nDo wyboru wersja z podłokietnikami lub bez. Podłokietniki są miękkie, z nakładkami poliuretanowymi. Dostępne w wersji kolorystycznej "metalic" lub "chrom". Można je dobrać do koloru podstawy jezdnej.\nP48 – regulowany: góra-dół w zakresie 100 mm, odległość od siedziska w zakresie 35 mm na stronę, nakładka obrotowa (+/- 30°), nakładka przód-tył (+/- 30 mm)\ntwarde – do powierzchni miękkich (jak dywan, wykładzina itp.)\nmiękkie – do powierzchni twardych (jak parkiet, panele itp.)\nPięcioramienna podstawa jezdna (baza) w dwóch wersjach do wyboru:\nmetalik (aluminium malowane proszkowo)\nFotel posiada aż 5 lat gwarancji!\nSprawdź protokół oceny ergonomicznej fotela biurowego Active.\nnetto – 18,5 kg\nbrutto (wraz z opakowaniem) – 23,5 kg\nProdukt do samodzielnego, łatwego montażu. W komplecie znajduje się instrukcja.


tonery do HP | Plat Notebooki Komputery\nArchiwa tagu: tonery do HP\nDrukarki HP i druk laserowy\nDrukarki laserowe różnią się od drukarek atramentowych i igłowych przede wszystkim szybkością i jakością wydruku. Ich mechanizm działania jest dosyć skomplikowany, a zasadnicza częścią są sprawdzone tonery do HP, bębny światłoczułe i elementy naświetlające, którymi może być laser lub diody LED.\nOgólny podział drukarek laserowych\nDrukarki laserowe dzielimy na monochromatyczne i kolorowe. Najogólniej zasada działania jest bardzo zbliżona do kserokopiarek, ponieważ chodzi głównie o umieszczenie cząstek tonera na papierze.\nPokryty materiałem światłoczułym bęben elektryzowany jest za pomocą światła lasera. Można naświetlać Zarówno pojedyncze punkty jak i cały obszar druku. Po naświetleniu koniecznie jest wywołanie, następnie toner do drukarek HP zostaje przeniesiony na papier. Kartka przechodzi między rozgrzanymi wałkami, a wzór zostaje utrwalony. Wałek po całym procesie musi zostać rozelektryzowany i oczyszczony. Druk w kolorze nie różni się od druku monochromatycznego, poza tym, że w przypadku druku w kolorze barwnik musi zostać położony na kartkę w kilku kolejnych etapach.\nDrukarki laserowe pracują niezawodnie przez długi czas. Mają ogromna wydajność, dlatego na jednym tuszu mogą działać nawet kilka lat. Ich duża szybkość wydruku i rewelacyjna jakość sprawiają, że mimo nadal wysokich cen za drukarki laserowe, to znajdują one coraz większe uznanie wśród użytkowników.\nWpis opublikowany w Urządzenia zewnętrzne i otagowany HP, tonery do HP 19 października 2016 przez platek.


Strona główna Sport i Rekreacja Nasze dziecko na ściance wspinaczkowej\nZ pewnością zdrowe dziecko to aktywne dziecko. Warto w tym przypadku za niego zadecydować. W tym momencie połączyć przyjemne z pożytecznym. Dla dziecka to będzie tylko zabawa jednak ścianka wspinaczkowa cały czas będzie wpływać na jego ogólną sprawność fizyczną. Wspinając się na kolejny ,,szczebel” dziecko stawać się będzie bardziej odważne i oczywiście bardziej konsekwentne w dążeniu do własnego celu. Zauważyć może, że czasem pośpiech nie popłaca i warto wykonywać przemyślane decyzję.\nJak zaczynać. Najtrudniejszy zawsze ten pierwszy krok. Warto w początkowej fazie pójść ze swoim dzieckiem na mniejszą ściankę wspinaczkową w pobliskim placu zabaw na naszym osiedlu. Warto mu pomagać. Należy coś podpowiedzieć. Ścianka wspinaczkowa to także technika pokonywania kolejnego ,,stopnia”. Warto dać wskazówkę dziecku, że na tej ,,belce” trzeba postawić stopę lub rękę. Po takich lekcjach można pomyśleć o czymś jeszcze. Zapisać dziecko na zajęcia ze ścianki wspinaczkowej. Instruktor na samym początku będzie opisywać reguły wspinania a także technikę pokonywania kolejnego ,,stopnia”. To z pewnością, krótkie wprowadzenie aby nie zanudzać dziecka. Po raz pierwszy trener może dać prostą ścianę do wspięcia się. Jednak z upływem czasu będzie zwiększać poziom i kolejny etap ,, trawers” wiązać się będzie z liną. Instruktor w momencie wspinaczki trzymać będzie ten ostatni koniec linii z podłogi. To zadanie trudniejsze jednak dziecko może go pokonać rewelacyjnie.\nPoprzedni artykułDiablo 2: Pan Zniszczenia\nNastępny artykułBungee – kiedy potrzebujemy adrenaliny\nSkuteczna dezynsekcja Likwidacja pluskiew to czynność, którą trzeba wykonywać, jeżeli te robaki zagnieżdżą się w Waszych domach. Takie paskudztwa są bardzo uciążliwe i ciężko je...


Litwa wysyła kolejnych instruktorów wojskowych na Ukrainę » Kresy\nPolitykaRosja usprawiedliwia pakt Ribbentrop-Mołotow. Szef Rosarchiwu: był rezultatem polityki Polski i aliantów Morawiecki: nie zgadzamy się na udział polskich wojsk w misji USA w Zatoce Perskiej Polka została wiceministrem oświaty na Litwie Trump czuje się obrażony po odpowiedzi rządu Danii w sprawie Grenlandii Łotwa może odbierać energię elektryczną z rosyjskiej sieci Zełenski sugeruje, że Rosja może powrócić do G-7 po zwrocie Krymu Sąd zadecydował, że przez Gorzów Wielkopolski przejdzie marsz homoseksualistów Koniec z wyrzucaniem żywności\nSpołeczeństwoRosja usprawiedliwia pakt Ribbentrop-Mołotow. Szef Rosarchiwu: był rezultatem polityki Polski i aliantów W Wielkopolsce zatrzymano Ukraińca, który podpalił dwa samochody Niemieckie media: Niemcy krajem napływowym – co czwarty mieszkaniec ma obce pochodzenie W najnowszym sondażu Kukiz ’15 ponad progiem wyborczym, choć nie wystartuje w wyborach Media: polska rodzina wydaje średnio o 4 proc. więcej niż przed rokiem „Rz”: rząd zapłaci Ukraińcom rekompensaty za niewydolność polskich urzędów Prezydent Szczecina nie wprowadzi karty LGBT+ Wicemarszałek Gosiewska (PiS) straszy sądem ks. Isakowicza-Zaleskiego\nLitwa wysyła kolejnych instruktorów wojskowych na Ukrainę\n5 maja 2019 /3 komentarze/w bezpieczeństwo i obrona, Litwa, polityka, Ukraina, Wydarzenia /Przez Redakcja\nPołączony zespół instruktorów z Litewskich Sił Lądowych jest w drodze na misję szkoleniową na Ukrainie – podała w niedzielę strona Baltic Times powołując się na litewskie ministerstwo obrony.\nGrupa oficerów i podoficerów z ośrodka szkoleniowego im. Juozasa Luksy, akademii wojskowej i batalionu inżynieryjnego im. generała Jonasa Zemaitisa została pożegnana w piątek podczas ceremonii w Kownie. Litewscy żołnierze wybierają się na Ukrainę.\nNowa rotacja zastąpi instruktorów ze zmechanizowanego batalionu piechoty im. księcia Wojdata.\nLitewscy żołnierze będą szkolić ukraińską armię na poligonie w Jaworowie położonym tuż przy granicy Ukrainy z Polską. Jak pisze Baltic Times, Litwini oraz instruktorzy z innych krajów NATO pomagają tam Ukraińcom zreformować i wzmocnić siły zbrojne i zbliżyć je do standardów NATO.\nCZYTAJ TAKŻE: Przy granicy z Polską rozpoczynają się największe tegoroczne manewry wojskowe na Ukrainie\n„Po długim okresie wojen i okupacji żyjemy w pokoju i spokoju na Litwie przez ostatnie 30 lat, ale nie jesteśmy obojętni i nie zapominamy o naszych przyjaciołach na Ukrainie, którzy starają się przywrócić pokój w ich kraju” mówił podpułkownik Ramunas Jurskis, dowódca batalionu inżynieryjnego podczas piątkowej ceremonii.\nDwóch litewskich oficerów ma natychmiast wyjechać na Ukrainę, reszta dołączy do nich za kilka tygodni. Baltic Times nie podaje, ilu instruktorów Litwa wysyła na Ukrainę. Prawo zezwala Litwie na wysłanie na Ukrainę maksymalnie 60 żołnierzy. Nie mogą oni brać udziału w działaniach bojowych.\nCZYTAJ TAKŻE: Litwa dostarczyła uzbrojenie na Ukrainę\nKresy.pl / Baltic Times\nTagi: Jaworów, litewska armia\nhttps://kresy.pl/wp-content/uploads/2019/05/litwa.jpg 600 1082 Redakcja https://kresy.pl/wp-content/uploads/2017/03/kresy_logo_header_vector_full.svg Redakcja2019-05-05 22:31:432019-05-05 22:31:43Litwa wysyła kolejnych instruktorów wojskowych na Ukrainę\nUkraina: zniszczono tablicę w miejscu przyszłego pomnika Jana III Sobieskiego, obok barwy OUN-UPA\nSzaulisi będą szkolili banderowców.\n6 maja 2019 09:28\nFaszyści wszystkich krajów łączą się\n6 maja 2019 14:28\nSzalenstwo. W Vilniusie sa ich koszary, makabra.\n7 maja 2019 00:04\nAwaryjne lądowanie i pożar samolotu pasażerskiego w Moskwie... USA wysyłają grupę uderzeniową okrętów i bombowce na Bliski...


Patryk Parol specjalnie dla ePilka.pl! - ePilka.pl\nPatryk Parol specjalnie dla ePilka.pl! - ePilka.pl\n- Jak to się stało, że trafiłeś do Chievo w tak młodym wieku?\n- W zeszłym roku otrzymałeś powołanie do młodzieżowej reprezentacji Włoch, jednak odmówiłeś. Gdyby sytuacja miała miejsce teraz postąpiłbyś podobnie?\n- Początki we Włoszech nie należały zapewne do łatwych...\n- Treningi w Polsce różnią się od treningów we Włoszech?\n- Jak bazy treningowe w Polsce prezentują się przy włoskich?\n- Masz szanse zadebiutować w seniorskiej drużynie w tym sezonie?\n- Kilka miesięcy temu polskie media obiegła informacja o zainteresowaniu Twoją osobą ze strony Milanu i Juventusu. Ile było w tym prawdy?\n- W Chievo występujesz już 7 lat. Nie myślałeś nad zmianą otoczenia? Śledzisz naszą rodzimą Ekstraklasę?\n- Zawsze podkreślasz, że jesteś Polakiem i chcesz grać w naszej reprezentacji, jednak występują w niej osoby, które nie znają naszego języka. Co sądzisz na temat powoływania takich zawodników do kadry?\n- Kto Twoim zdaniem sięgnie po tytuł mistrza Polski?\nWedług mnie po tytuł sięgnie ktoś z dwójki Legia - Lech.\n- Słyszałeś o portalu ePilka.pl?\nAutor: Maestro Data: 25.08.2013; 08:53; źródło: ePilka\nAutor: ddgf Wysłano: 2 lata temu\nAutor: ass Wysłano: 4 lata temu\nGdyby Podolski był prawdziwym Polakiem, to pomimo tego, że go Engel nie powołał czekałby spokojnie. Niemcy też go wówczas nie powołali. Gdy zaczął dobrze grać i pojawiło się powołanie do reprezentacji Niemiec miał już swoją niby ojczyznę głęboko w poważaniu. Reprezentacja to nie klub i jak ktoś się czuje Polakiem to by poczekał.\nAutor: Cichy90 Wysłano: 4 lata temu\nNie znasz sytuacji więc się gościu nie wypowiadaj. Chciał dla nas grać jednak Engel miał go głęboko, poszedł do juniorskiej Niemiec i tak do tej pory gra w ich barwach. On delkaruje pf, pf mówi że CHCE.\nAutor: Gość Wysłano: 4 lata temu\nSebastian Szałachowski też chciał grać dla Polski. Był w wielkiej formie kiedyś, przyszła kontuzja i po rybach. Po powrocie zdarzały mu się świetne mecze. Ma 29 lat i dalej czeka na szansę, Ale PZPN go olał oczywiście... Jest jeszcze Parol...ma już 17 lat i Fornalik go nie powołał? Olewa go wybitnie, jednak spokojnie, on nie jest Podolskim, poczeka...\nBo to prawda.Podolski chciał dla nas grać a PZPN miał go gdzieś i wyszło jak wyszło.\nWięc Panie Parol powiem Panu dlaczego Podolski gra dla Niemiec\nPolska strona starała się o niego i to bardzo. Sam zawodnik natomiast grał w młodzieżówkach reprezentacji Niemiec. Wybrał Niemcy bo wiedział, że z tą kadrą odniesie sukcesy, to jest jego decyzja, a PZPN nic tu do gadania nie ma. Mieli go na kolanach prosić? Lukas to hipokryta. zamiast czekać na szansę zaczął gwiazdorzyć. Jeśli nie Janas to powołałby go ktoś inny. Jeśli naprawdę czułby się Polakiem jak to zwykł podkreślać to nie zagrałby dla Niemiec tylko pokornie czekał na swoją szansę tak jak każdy. Poldi dla Polski grać nie chciał, a żeby dla polskich kibiców wyglądać na porządnego wymyślił bajeczkę że go w Polsce nie chciano i zwalił winę na PZPN. On oczywiście jest ,,bohaterem romantycznym,, bez skazy...


Komputery dla uczniów i książki do bibliotek szkolnych w Gminie Jarosław - Gazeta Jarosławska - Serwis Ziemi Jarosławskiej i Przeworskiej\nAutor: TP 29.05.2020 Nr: 22/2020\nGmina Jarosław przystąpiła do programów organizowanych przez Ministerstwo Edukacji Narodowej i Ministerstwo Cyfryzacji. W ramach Programu Operacyjnego Polska Cyfrowa na lata 2014 – 2020 pozyskano Grant „Zdalna Szkoła” w kwocie 59 999,95 zł. Dzięki tym środkom zakupiono 27 laptopów, które rozdysponowano wśród uczniów z terenu Gminy do prowadzenia zdalnego nauczania.\nZ tego samego programu uzyskano Grant „ Zdalna szkoła +” w kwocie 104 984,00 zł. Za otrzymane dofinansowanie zostaną zakupione 44 laptopy, które w najbliższym czasie zostaną przekazane uczniom z naszych szkół. W ramach Projektu pt. „Szkoły przyszłości – rozwój kompetencji kluczowych uczniów w Gminie Jarosław” zakupiono kolejne 27 laptopów do zdalnego nauczania uczniów będących w w/w projekcie na kwotę 58 112,39 zł.\nKomputery zostały przekazane przez Wójt Gminy Jarosław Elżbietę Grunt dyrektorom szkół, a następnie zainteresowanym uczniom. Wszystkie wymienione działania nie wymagały wkładu własnego, natomiast pozyskano w sumie 222 224,73 zł.\nDodatkowo w ramach programu wieloletniego – „Narodowy Program Rozwoju Czytelnictwa„ pozyskano kwotę 32 000,00 zł. W tym programie wymagany był wkład własny Gminy, który wynosi 8 000,00 zł. Celem projektu jest doposażenie bibliotek szkolnych w dodatkowe książki.\nCzekamy również na rozstrzygnięcia złożonych wniosków: „Posiłek w szkole i w domu” – na kwotę 210 000,00 zł oraz wniosek na dofinansowanie wyposażenia w pomoce dydaktyczne z przedmiotów przyrodniczych w szkole podstawowej na kwotę 75 000,00 zł. Wszystkie pozyskane laptopy, z których obecnie korzystają uczniowie, po ustaniu pandemii koronawirusa wrócą na wyposażenie szkół.


Bochnia. "Na rynku dzieją się rzeczy niedopuszczalne". Trzeba wzmocnić straż miejską? - WIDEO - Bochnianin.pl\nRadna Łucja Satoła-Tokarczyk zwróciła uwagę na młodzież, która jeździ na rowerach i deskorolkach po płycie bocheńskiego Rynku, łamiąc regulamin. W odpowiedzi burmistrz Stefan Kolawiński zasugerował, że najlepszym rozwiązaniem byłoby zwiększenie etatów straży miejskiej. O sprawie dyskutowano podczas czwartkowej sesji Rady Miasta Bochnia.\nRegulamin korzystania z Rynku w Bochni radni uchwalili we wrześniu 2021 r. Wśród zapisów znajduje się zakaz jazdy po płycie Rynku, schodach, tarasach i fontannie na rolkach, wrotkach, deskorolkach, rowerach, hulajnogach itp. Z regulaminem można zapoznać się TUTAJ.\n– W imieniu mieszkańców chciałam prosić o plac, który teraz jest najładniejszy w centrum miasta, czyli Rynek. Panie, które tam często przebywają, szczególnie wieczorami, są to panie emerytki, które zwróciły się do mnie z taką prośbą, aby częściej pojawiały się kontrole straży miejskiej lub policji, gdyż na płycie Rynku dzieją się rzeczy niedopuszczalne. Wprawdzie jest tam regulamin, ale tak jak one stwierdziły nikt tego regulaminu nie czyta – powiedziała podczas ostatniej sesji radna Łucja Satoła-Tokarczyk.\n– Teraz plac jest zajeżdżany rowerami zarówno przez młodzież, jak i ludzi dorosłych. Kiedy panie zwróciły uwagę tym młodzieńcom, żeby nie jeździli tam rowerami to oni tak blisko nich podjeżdżali, że prawie wjechaliby na ich nogi. Poza tym deskorolkarze wyskakują na te plastikowe podesty, a kiedy zwraca się uwagę to są wulgarni i niegrzeczni. W któreś popołudnie panie zadzwoniły do straży miejskiej i poprosiły o interwencję. Za jakiś czas ta straż miejska się tam pojawiła, ale bardzo proszę w imieniu mieszkańców, tych, którzy doceniają estetykę tego terenu, cieszą się, że jest tam ładnie, że mogą sobie posiedzieć, ale przemawia przez nich troska o to miejsce, które kosztowało tyle pieniędzy, a w tej chwili może dojść do tego, że wiele będzie zniszczeń z tego powodu – kontynuowała Łucja Satoła-Tokarczyk.\n– Druga sprawa, kiedy robiliśmy z komisją kultury wizytację Uzborni, przechodzący tamtędy mieszkańcy zwrócili nam uwagę na teren poza placem Turka. Tam powyżej placu zabaw gromadzi się młodzież, zachowuje się fatalnie. W tym dniu, kiedy byliśmy na tym placu Turka to w tej części drugiej placu zabaw od strony przedszkola górniczego też była młodzież. Wprawdzie zachowywała się cicho, nie podchodziliśmy tam za blisko do nich, ale młodzież tam była. Bardzo proszę o interwencje, tam też od czasu do czasu powinna się straż miejska pojawić, ale jak oni widzą samochód straży miejskiej to oni zaraz rozbiegają się, uciekają i tak ta interwencja wygląda – dodała Łucja Satoła-Tokarczyk.\nW odpowiedzi burmistrz Stefan Kolawiński zasugerował, że najlepszym rozwiązaniem byłoby zwiększenie zatrudnienia w straży miejskiej.\n– Oczywiście przedmiotem troski jest wszystko to co nowe budujemy. Natomiast trzeba jasno i wyraźnie powiedzieć, że skład osobowy straży miejskiej, który do tej pory funkcjonuje, nie spełnia wszystkich oczekiwań, które państwo artykułujecie, które ja dostrzegam i również zlecam. Jeżeli straż miejska zajmuje się rozwiązaniem jakiegoś problemu, który zostaje jej zadany to oczywiście w innym miejscu będzie brakowało. Więc wydaje mi się, że jeżeli mówimy o tym, żeby w większym zakresie to wszystko było zrobione to trzeba zdecydować o rozbudowie składu osobowego tej jednostki – powiedział Stefan Kolawiński, burmistrz Bochni.\n– Natomiast to co możemy zrobić to możemy apelować, prosić komendantów, żeby bardzo elastycznie podchodzili do wszystkich zadań. Zwrócić się również do strażników, żeby ponadstandardowo realizowali swoje obowiązki. Zwrócę się do policji o częstsze wizyty na Rynku. Byłem wczoraj wieczorem w okolicach godz. 22:00. Byli młodzi ludzie, którzy nie mogę powiedzieć, żeby się nagannie zachowywali, natomiast zachowywali się tak, że sytuacja mogła być rozwojowa, więc trzeba mieć baczenie. Dlatego, że to wszystko co z takim trudem wspólnie wybudowaliśmy wymaga ochrony, troski, tego, abyśmy dotarli do wszystkich mieszkańców, że to jest nasze wspólne dobro, że to przecież jest wybudowane z podatków nas wszystkich i każda zniszczona rzecz, każde uszkodzone urządzenie, wymaga naprawy, a więc wydając środki na naprawę jednocześnie ograniczamy środki na realizację innych potrzeb w tym zakresie – stwierdził Stefan Kolawiński.\n– Spróbuję uaktywnić dodatkowo straż miejską, spróbuję porozmawiać z komendantem policji, żeby ogarnął ten teren częstszym nadzorem swoich służb – podsumował burmistrz Stefan Kolawiński.\nDodajmy, że dwa dni wcześniej komisja rewizyjna przegłosowała wniosek do burmistrza o „przeznaczenie większych środków na mobilizację straży miejskiej w celu przestrzegania przepisów ruchu drogowego, w szczególności zakazu zatrzymywania”.


Sokoły łączą się w pary na całe życie - Teresa Buszko - Express-Miejski.pl - Informacje i wiadomości z regionu\nstrona główna wiadomości Sokoły łączą się w pary na całe życie - Teresa Buszko\nSokoły łączą się w pary na całe życie - Teresa Buszko\nData dodania: 2014-09-12 07:00\nAktualizacja: 2014-09-16 08:38\nSokoły łączą się w pary na całę życie fot.: Mieczysław Kondraciuk\nTakie stwierdzenie usłyszałam na początku moich obserwacji. Jednak nie zawsze tak bywa. Przedstawię w skrócie historię pary z Pałacu Kultury i Nauki w Warszawie.\nSokoły widywano w Warszawie po wojnie, prawdopodobnie nawet tu gniazdowały. Na przełomie lat 50. i 60. ubiegłego wieku sokoły wyginęły prawie na całym świecie. Po rozpoczęciu reintrodukcji sokołów w Polsce w latach dziewięćdziesiątych w Warszawie zaczęto obserwować pojedyncze osobniki.\nCzesław Sielicki, założyciel hodowli sokołów we Włocławku postanowił przeprowadzić reintrodukcje także w Warszawie. We współpracy z Muzeum i Instytutem Zoologii PAN w 1996 i 1997 roku reintrodukcje przeprowadził i nadzorował Janusz Sielicki, społeczny współpracownik włocławskiego ośrodka. Ze strony instytutu w reintrodukcji brał udział profesor Maciej Luniak.\nProf. dr hab. Maciej Luniak jest ornitologiem, emerytowanym profesorem w Instytucie Zoologii PAN. Zajmuje się miejską fauną i problemami ekologii miasta. Przyczynił się do objęcia Lasu Bielańskiego ochroną rezerwatową. To autor i współautor licznych publikacji, m.in. monografii na temat Lasu Bielańskiego i raportu o jego wartości i stanie przyrody.\nMoja znajomość z profesorem\nPoznałam profesora Luniaka podczas jednego ze spotkań w Warszawie i otrzymałam od niego broszurę pt. "Sokoły w Warszawie. Sokół wędrowny i Pustułka" wydaną w 1998 roku. Zamieszczone tam informacje są bardzo ciekawe.\nDowiedziałam się, że sokoły wybierają sobie miejsce do gniazdowania, nie budują gniazda, lecz wykorzystują gotowe miejsca.\nW naturze są to półki skalne, na których znajduje się trochę podłoża (np. z kamyczków), albo gniazdo kruka, lub innych ptaków. W mieście zajmują jakieś dogodne nisze w wysokich budynkach.\nDla warszawskich sokołów przygotowano dwa alternatywne gniazda. Gotowe skrzynki z podłożem ze żwiru.\nJednak one wybrały niszę pod tzw. chińskim daszkiem na PKiN i samica zniosła swoje pierwsze jajko na betonie.\nTen lęg nie był udany, ale w roku 2000 (po obudowie gniazda także siatką Faradaya) z gniazda wyleciały trzy młode sokoły. Reintrodukcja warszawska odniosła sukces.\nŁącznie w Warszawie w latach 2000-2011 wykluło się 20 młodych sokołów. Ponadto para ta wychowała 6 piskląt pochodzących z hodowli, które podkładano im jeśli nie miały własnych piskląt lub te zginęły przed wylotem z gniazda.\nBy móc kamerami podglądać życie ptaków\n"Stowarzyszenie Sokół" założyło kamery, aby monitorować życie pary tych stworzeń na PKiN.\nDopiero w 2009 roku przeprowadzono konkurs na imiona dla warszawskiej pary i jej potomka - samiczki.\nW wyniku konkursu Sokoły te otrzymały imiona : Wars i Sawa, a ich pisklę Skierka.\nTak się złożyło, że z tak wielu młodych, mamy informację jedynie o Skierce, która gniazduje na kominie LOTOS Gdańsk. W tym roku wyprowadziła trzy młode.\nInne młode powędrowały gdzieś w świat. Nie wiemy czy żyją i gdzie. Nieliczne młode dożywają dorosłości,\na i dorosłe Sokoły ulegają różnym wypadkom. To przecież najszybszy ptak na świecie.\nV Zlot Falco Fanów\nW tym roku uczestniczyłam w Piątym Zlocie Falco Fanów. To grupa osób, miłośników sokoła współpracująca ze Stowarzyszeniem Dzikich Zwierząt "Sokół". Korzystamy z podglądu założonego przez Stowarzyszenie, prowadzimy forum dyskusyjne na stronie internetowej Stowarzyszenia. Codziennie spotykamy się na czacie i mając takie same zainteresowania rozumiemy się doskonale.\nNasi admini dają nam możliwość poznawania życia Sokołów warszawskich (PKiN i Bielany), głogowskich, włocławskich. Prowadzimy obserwacje za pomocą kamer, gniazd na całym świecie. Najwięcej Sokołów można obserwować w USA. Ale mamy podglądy nawet w Australii. Te obserwacje wpisywane są na forum i jest to bardzo ciekawe, bo zachowania w różnych gniazdach, niby podobne, ale też różne bywają. Sokoły maja cechy osobnicze,\nw każdym gnieździe nieco inne.\nSokoły łączą się w pary na całe życie\nTo najszczersza prawda, ale pod warunkiem, że nie pojawi się intruz, który wygania (w najlepszym wypadku) rezydującego samca, lub nowa samica, która potrafi walczyć o prawo do gniazda z samicą rezydentką.\nTakże po śmierci jednego osobnika, drugi akceptuje nowego partnera bez problemu.\nSą gniazda, gdzie każdego roku pojawia się jakiś intruz, ale samiec nie wdaje się w walkę o terytorium,\nlecz skutecznie odgania intruza i pozostaje na swoim terytorium ze swoją partnerką. Partnerka nigdy nie walczy\nz obcym samcem, lecz jest obojętna, a nawet ulega jego zalotom. Samice potrafią w walce ranić się nawet śmiertelnie. W innych gniazdach silniejszy osobnik wygrywa. Takie są prawa natury.\nWięcej informacji o Teresie Buszko znajdziecie Państwo TUTAJ.\nwitam co do twierdzenia że Partnerka nigdy nie walczy z obcym samcem jest to mit takie historie miały miejsca ze samica brutalnie wyganiała obcego samca ze swojego gniazda.\ntutaj nagranie z jednego przypadku na terenie pojawił się obcy samiec najpierw był płoszony przez samca później samica wdała się z nim w zaciętą walkę w gnieździe do którego wszedł .\nBzdura, a jak ta Pani wytłumaczy fakt iż sokół warszawski zmienik partnerkę? Na Bielanach sokół imieniem Franek najpierw siedział z sokolicą Jolką, , potem Leśną a teraz tworzy parę z jeszcze inna sokolicą- Gigą. I co takie wierne?\nAutorka artykułu jeszcze zbyt mało wie o sokołach aby pisać artykuły. Chęć zaistnienia w sieci przerosła marną wiedzę.


Moje Dietetyczne Fanaberie: Kasza bulgur z pieczonymi warzywami i wędzoną Newellą\nPo naturalnej Newelli wzięłam się za testowanie jej wędzonej wersji.\nGdybym wąchała produkt z zamkniętymi oczami to postawiłabym zapewne wszystkie pieniądze,\nże to oscypek! Jednak w smaku jest dużo łagodniejsze niż wspomniany serek, zaledwie lekko słone.\nSzczerze mówiąc przypomina mi trochę wędzone tofu, jeżeli ktoś z Was miał okazję próbować.\nW składzie poza jajem nic zdrożnego, woda, sól i naturalne roślinne aromaty :-)\nJeżeli lubicie wędzone produkty, to na pewno Wam przypasuje - choćby do kanapki czy makaronu.\nNewelle znajdziecie w dużych sklepach Tesco w cenie 7,99, jeżeli będziecie mieli okazję, to warto spróbować, ostatnio mam TAK mało czasu, że ze 2 razy uratowała mój obiad ;-)\nOsobiście dokonując wyboru przy sklepowej półce zdecydowałabym się na naturalną wersję produktu, bo jest jednak dużo bardziej uniwersalna i mniej zobowiązująca, nada się na prawdę do wszystkiego.\nPomidory zalewamy wrzątkiem na 2-3 minuty, ściągamy skórkę, wycinamy środki i kroimy bardzo drobno, dodajemy oregano (oczywiście najlepiej świeże :-) ), odrobinę curry i świeżo zmielonego pieprzu i szczyptę soli. Całość mieszamy i podgrzewamy na patelni.\nAutor: Agata - Dietetyczne Fanaberie o 10:44\nFavilla หวังว่า 13 listopada 2014 10:49\nCiążowe Zachcianki 13 listopada 2014 11:16\nURODA 13 listopada 2014 11:19\nNewalla? pierwszy raz się z tym spotykam...mam nadzieje że nie jest bez smaku jak tofu :)\nMagdalena Kuchaja 13 listopada 2014 17:33\nu Ciebie jak zwykle kolejna pyszna propozycja, pełna zdrowia i smaku :)\nKinga Łucja 13 listopada 2014 18:52\nKlaudia Cebula 13 listopada 2014 22:10\nJagoda 18 listopada 2014 15:14\nślicznie podane danie :)\ndanie wygląda super :) pewnie tak samo smakuje :)\nPiotr 25 listopada 2014 20:20\nZuzanna Lewandowska 26 listopada 2014 03:48\nObiadek wygląda wyśmienicie, ale czy mogłabyś jeszcze podać ilość kalorii? Widziałam, że przy innych przepisach je podajesz :)


ISU-152 – Wikipedja, wolna encyklopedia\nWersja ortograficzna: ISU-152\nDziało ISU-152 w Muzeum czołguw hińskiej Armii Ludowo-Wyzwoleńczej\n1 × 152,4 mm haubico-armata ML-20S (zapas 20 pociskuw) (ISU-152)\n1 × 152,4 mm haubico-armata ML-20S (zapas 30 pociskuw) (ISU-152K, ISU-152M)\n1 × 152,4 mm haubico-armata ML-20SM model 1944 (zapas 22 pociskuw) (ISU-152 model 1945)\nradiostacja 10R lub 10RK-26 i telefon wewnętżny TPU-4-bis lub TPU-4-bis-F\n2 – Dowudca\nPoczątki dział samobieżnyh ISU-152 sięgają 24 stycznia 1943 roku – wtedy to pojawił się pierwszy pojazd należący do tej rodziny. Został oznaczony jako Obiekt 236 (Объект 236) i oparty był na tej samej koncepcji co puźniejsze ISU-152. Wyprodukowano go w Fabryce nr 100 w Czelabińsku. Tego samego dnia, kiedy został wyprodukowany – 24 stycznia, zdecydowano, że gotowy prototyp weźmie udział w testah artyleryjskih na poligonie czebarkulskim, oddalonym o 107 km od zakładuw produkcyjnyh w Czelabińsku. Pruby zakończono 7 lutego 1943, a Obiekt 236 pżeszedł je z pełnym sukcesem. W dniu 14 lutego pojazd został pżyjęty i wprowadzony do produkcji pod oznaczeniem KW-14 (КВ-14). W kwietniu 1943 roku nakazano by używaną dotąd nazwę zmienić na SU-152 (СУ-152). W międzyczasie uznano, że pojazd należy zmodernizować, a dotyhczasową bazę pojazdu SU-152, jaką był czołg KW-1S, zmienić na nowszy model ciężkiego czołgu – IS. 25 maja 1943 roku, krutko po wdrożeniu tej zmiany, administracja fabryki nr 100 zażądziła rozpoczęcie modernizacji SU-152, ktura głuwnie polegała na zwiększeniu opanceżenia, a także innyh poprawkah. Modernizacje rozpoczęły się w lipcu 1943 roku, pod nadzorem Żoziefa Jakowlewicza Kotina (naczelnego projektanta sowieckih ciężkih czołguw) oraz Grigorija Nikołajewicza Moskwina (projektanta głuwnego działa samobieżnego). Około miesiąc po zatwierdzeniu ulepszeń konstrukcji, pierwszy zmodernizowany prototyp był już gotowy. Został oznaczony IS-152 (ИС-152). Doświadczenia pżeprowadzone pżez fabrykę we wżeśniu 1943 roku ujawniły jednak szereg rużnego rodzaju uhybień projektu, kture spowodowały, że prototyp wysłano do poprawy. W październiku 1943 drugi (inny) zmodernizowany wariant, oznaczony jako Obiekt 241 (Объект 241) był już gotowy. Pod wieloma względami był lepszy od swojego popżednika – IS-152, ktury nie pżeszedł wewnętżnyh testuw. Pruby fabryczne rozpoczęto jeszcze w tym samym miesiącu na Gorohowieckim Poligonie Artyleryjskim. W dniu 6 listopada 1943 roku zaakceptowano poprawioną wersję oraz nadano jej nowe oznaczenie – ISU-152 (ИСУ-152). Produkcję seryjną nowego działa samobieżnego, kture miało zastąpić swojego popżednika – SU-152, rozpoczęto w grudniu w Zakładah Kirowskih w Czelabińsku.\nProdukcja dział ISU-152 rozpoczęła się w połowie 1943 roku w Zakładah Kirowskih w Czelabińsku. Do jednostek nowe wozy trafiły w listopadzie 1943 roku. Na większą skalę produkcja ruszyła w roku 1944, kiedy wyprodukowano ok. 1000 dział.\nDziała ISU-152 znalazły się w uzbrojeniu ludowego Wojska Polskiego. Pewną ih liczbę otżymał 13 pułk artylerii samobieżnej. Większa liczba dotarła do Polski po zakończeniu wojny. Pozostawały w uzbrojeniu do początku lat 60.\nWadą była zbyt mała ilość zabieranej amunicji co w tego rodzaju pojazdah stanowiło duży kłopot.\nOstatni raz pojazduw używano podczas I wojny w Zatoce Perskiej.\nWariant podstawowy, skonstruowany w 1943 roku. Nosił fabryczne oznaczenie – Obiekt 241 (Объект 241). Był uzbrojony w haubicę ML-20S (МЛ-20С) kalibru 152,4 mm, kturej lufa mieżyła około 4,2 metra (27,9 kalibruw). Działo samobieżne mogło być zaopatżone w 21 sztuk dwuczęściowej (łuska i ładunek bojowy) amunicji pżeciwpancernej i odłamkowo-bużącej. Działo miało zasięg ognia skutecznego wynoszący maksymalnie 6200 metruw. Pocisk pżeciwpancerny ważył 48,78 kg, jego prędkość wylotowa wynosiła 600 m/s. Penetrował płytę panceża typu RHA (Rolled Homogeneous Armor) o grubości 125 mm, nahyloną pod kątem 90° z odległości 500 metruw. Pierwsze zmiany dotyczyły działa, liczby włazuw oraz grubości panceża, a opierały się one na czołgah ciężkih: IS-1, IS-2 lub IS-2 model 1944. W kolejnyh modyfikacjah zwiększono grubość osłony działa, zwiększono objętość zbiornikuw paliwa itp. Do maja roku 1944 jako głuwne uzbrojenie używano 152,4 mm haubicy ML-20 model 1937, z szybkostżelnością wynoszącą 2-3 stż./min. Wczesne wersje miały tży włazy na dahu nadbuduwki oraz jeden awaryjny luk w dolnej części kadłuba, za siedzeniem kierowcy. Puźniej dodano czwarty, okrągły właz na dahu nadbuduwki po prawej stronie, obok prostokątnego włazu znajdującego się po lewej stronie. W puźniejszej modyfikacji ISU-152, z nowszym działem o nieznacznie dłuższej lufie (4,9 m – 32,3 kalibruw); maksymalna donośność zwiększyła się do 13 000 metruw.\nPowstał jeden prototyp tego działa samobieżnego, skonstruowany w 1945 roku. Do jego stwożenia użyto części z czołguw IS-2 oraz IS-3. Całkowita wysokość działa samobieżnego została zredukowana do 2,24 m, co wpłynęło na zwiększenie szerokości kadłuba. Model 1945 nosił fabryczne określenie Obiekt 704 (Объект 704). Zamontowano w nim haubicę ML-20SM Model 1944 (МЛ-20СМ обр. 1944 г.), o kalibże 152,4 mm, kturego długość pżekraczała 4,5 metra (29,6 kalibruw). Działo nie posiadało hamulca wylotowego, co dodatkowo zwiększyło siłę ognia. Zasięg wynosił 13 000 metruw. Działo samobieżne mogło być zaopatżone w 20 sztuk dwuczęściowej (łuska i ładunek bojowy) amunicji pżeciwpancernej i odłamkowo-bużącej. Pocisk pżeciwpancerny ważył 48,78 kg, a jego prędkość wylotowa wynosiła 655 m/s. Szybkostżelność działa wynosiła 1-2 stż./min.\nISU-152 model 1945 miał cztery włazy na dahu nadbuduwki oraz jeden ewakuacyjny w dolnej części kadłuba, za siedzeniem kierowcy. Obiekt 704 posiadał dwa zewnętżne zbiorniki paliwa nie połączone z układem paliwowym, kture mieściły po 90 litruw paliwa każdy. Jako uzbrojenie dodatkowe służyły dwa karabiny maszynowe DSzK, stżelające pociskami 12,7 x 108 mm – jeden służący jako broń pżeciwlotnicza, drugi natomiast był spżężony z działem.\nBezpieczeństwo załogi zwiększono popżez pogrubienie panceża, oraz jego silne nahylenie. Na pżykład w miejscu, gdzie osłona działa łączyła się z kadłubem panceż miał grubość 160 mm. ISU-152 model 1945 (ИСУ-152 обр. 1945 г.) był najlepiej opanceżonym ze wszystkih fabrycznyh jak i prototypowyh sowieckih dział samobieżnyh produkowanyh podczas II wojny światowej. Jednak nahylenie panceża w połączeniu ze wzrostem odżutu broni z powodu braku hamulca wylotowego znacznie skomplikowało pracę załogi i właśnie z tyh względuw nie zdecydowano na skierowanie Obiektu 704 do produkcji seryjnej. Dziś prototyp tego działa samobieżnego jest prezentowany na wystawie w Muzeum Czołguw w Kubince.\nZmodernizowany wariant działa samobieżnego ISU-152, opracowany w 1953 roku. Użyty w nim silnik pohodził z czołgu T-54; posiadał systemem hłodzenia oraz nagżewnicę. Pojemność głuwnego wewnętżnego zbiornika paliwa, została zwiększona do 920 litruw, co zaowocowało zwiększeniem zasięgu pojazdu do 500 km na drodze. Zapas amunicji zwiększono do 30 pociskuw. Stało się to możliwe dzięki usunięciu dodatkowego wewnętżnego zbiornika paliwa, umieszczonego w pżedziale załogi. Działo miało maksymalny zasięg ognia skutecznego wynoszący 13 000 metruw. ISU-152K otżymał także nową wieżyczkę dowudcy oraz nowe celowniki. Pojazd nosił oznaczenie fabryczne Obiekt 241K (Объект 241К). Układ jezdny używał wielu elementuw pohodzącyh z czołgu T-10. Osłona działa miała dodatkowy pierścień pancerny. Miało to polepszyć ohronę pżyżąduw celowniczyh. Niekture z ISU-152K otżymały dodatkowe płyty pancerne o grubości 15 mm dospawane na 60 mm panceż. Modernizacje zostały pżeprowadzone w Zakładah Kirowskih w Leningradzie.\nOstatnia modernizacja ISU-152, pżeprowadzona w 1959 roku w Zakładah Kirowskih w Czelabińsku. Ta wersja była prawie taka sama jak ISU-152K, ale nie miała systemu hłodzenia i posiadała nowy wkm DSzKM. Oznaczenie fabryczne Obiekt 241M (Объект 241M).\nCzehosłowacja – egzemplaże pżekazane armii czehosłowackiej po wojnie, użytkowane do końca lat 50.\nFinlandia – egzemplaże zdobyte podczas wojny kontynuacyjnej\nIzrael – egzemplaże zdobyte podczas konfliktu izraelsko-arabskiego\nKorea Pułnocna – używane podczas wojny koreańskiej, obecnie wycofane\nPojazdy ISU-152 są eksponowane w następującyh polskih muzeah:\nMuzeum Oręża Polskiego w Kołobżegu w Kołobżegu\nMuzeum Broni Pancernej Centrum Szkolenia Wojsk Lądowyh w Poznaniu\nMuzeum Wojska Polskiego w Warszawie – oddział Muzeum Polskiej Tehniki Wojskowej, nr taktyczny 331\nMuzeum Tehniki Wojskowej GRYF w Dąbruwce k. Wejherowa (pozbawione głuwnego uzbrojenia i pżebudowane na ciężki ciągnik ewakuacyjny)\nWitryna www Muzeum Tehniki Wojskowej GRYF