Zmieniło się prawo, urzędnicy odpowiedzialni za decyzje. Wykupują więc polisę\nWawrzyniec Zakrzewski 02.06.2011 07:31\nUrzędnicy ubezpieczają się, bo nie chcą płacić z własnej kieszeni, za popełnione przez siebie błędy. Do połowy maja, czyli do momentu wejścia w życie ustawy o odpowiedzialności majątkowej funkcjonariuszy publicznych, urzędnicy nie ponosili kar za wadliwe decyzje lub jej blokowanie. Teraz, na wszelki wypadek, ubezpieczają się.\nObecnie obowiązujące przepisy nie są już urzędników tak łagodne. - Ustawa wprowadziła odpowiedzialność majątkową do dwunastokrotności ich wynagrodzenia. To ich roczne pobory - wyjaśnia Agata Dudek, menedżerka w jednej z firm ubezpieczeniowych. - W związku z tym już sam fakt takiego obarczenia odpowiedzialnością powinien spowodować potrzebę ubezpieczenia. Należy też pamiętać, że ustawa mówi wprawdzie tylko o odpowiedzialności majątkowej, ale w ślad za nią mogą pójść konsekwencje dyscyplinarne do zwolnienia włącznie - dodaje.\nUrzędnik się boi odpowiedzialności\nDlatego już od kilku miesięcy, wielu urzędników szukało jakiegoś rozwiązania tej sytuacji. Jak zauważa Andrzej Jaszczuk, szef NSZZ Solidarność w warszawskim magistracie, to właśnie od nich wszystko się rozpoczęło. - Im było bliżej wejścia ustawy w życie, tym więcej sygnałów i próśb się pojawiało, abyśmy się tym zajęli - mówi.\nPoczątkowo padały nawet propozycję, żeby to władze w ratuszu ubezpieczyły urzędników. Szybko jednak okazało się, że urząd nie może być stroną w tej sprawie. I dlatego ostatecznie ofertę dla warszawskich urzędników przygotowała "Solidarność".\nUbezpieczać decyzję czy jej skutek?\nOczywiście jest to tylko jedna z wielu ofert, wśród których urzędnicy mogą wybierać. - W tej chwili na rynku dostępnych jest kilka rodzajów ubezpieczeń - podkreśla Agata Dudek - I każde ma swoje plusy i minusy.\nDzieje się tak dlatego, że wykupienie polisy nie jest dla urzędników obowiązkowe. A to z kolei oznacza, że każdy z ubezpieczycieli może ustalić inne warunki. - Jedni ubezpieczają skutek działania urzędnika, który może pojawić się nawet kilka lat po podjęciu przez niego decyzji - tłumaczy Tomasz Dmowski, broker ubezpieczeniowy. - Inni zaś ubezpieczają działanie, które po kilku latach prowadzi do tego skutku. Które rozwiązanie jest lepsze? Trudno powiedzieć - rozkłada ręce.\n200 zł rocznie. Dużo?\nPrzy wyborze ubezpieczenia dla wielu urzędników kluczowe znaczenie może mieć jednak koszt wykupienia polisy a nie jego warunki. - Standardowo ubezpieczenie przy sumie gwarancyjnej 50 tys. złotych kosztuje od 40 do 200 złotych w skali roku - mówi Agata Dudek, zastrzegając przy tym, że cena zależy od warunków umowy. I w ten koło się zamyka.\nJak widać podjęcie decyzji może nie być proste. I tak na przykład w Warszawie na ponad 7 tys. urzędników wyboru jak na razie dokonało niewielu. - Mamy w tej chwili około 300 zgłoszeń i codziennie nowe napływają - Andrzej Jaszczuk nie ma złudzeń. - Na pewno nie będzie tak, że wszyscy w urzędzie miasta czy 90 proc. urzędników będzie gotowa się ubezpieczyć. Część osób nawet nie widzi takiej potrzeby - dodaje.\nZainteresowanie taką możliwością widzi za to Agata Dudek. - Przejawia się to głównie masą pytań, które do nas spływają. Mamy też już trochę umów podpisanych i liczymy, że będzie ich więcej - wyjaśnia.\nUrzędnicy i tak bezkarni? "Rzeczpospolita": Ustawa o ich odpowiedzialności to bubel.\nKary dla urzędników za złe decyzje?\nDoskonały pomysł. Zwłaszcza finansowe nauczą ich rozsądku.\nRepresje. Mam wątpliwości, czy uda się znaleźć jednego winnego błędu. Jedna sprawa w urzędzie przechodzi przez wiele biurek.


Program Gastro SZEF prowadzi gospodarkę magazynową biura w oparciu o dokumenty magazynowe, a dodatkowo sprzedaż , jaka stała uruchomiona na znaczeniach kelnerskich.\nKontrola zużycia środków na bazie wprowadzonych kart kalkulacyjnych program robi odpowiednie rozchody składników dań, wylicza kalkulacje, marże, wsad do kotła, a dodatkowo zapotrzebowanie na drugie składniki. Informacje pomysłu są podstawą rejestracji materiałowej w wartościach nabycia oraz gastronomicznych, i z automatyczną dekretacją do właściwych programów finansowo-księgowych.\nZgodność z urządzeniami fiskalnymi\nWysyłanie wiadomości z kasami jest dwukierunkowe. Z jakiejś strony GASTRO SZEF doprowadza do walut informacje o składnikach, grupach towarowych, kelnerach; z dodatkowej części uzyskuje z walut dane o sprzedaży wykonanych potraw, obrocie syntetycznym każdej kasy a wszystkiego kelnera. Dzięki takiemu rozwiązaniu kasy fiskalne po początkowym zaprogramowaniu przez serwis, nie zmuszają obsługi do żadnych umiejętności programowania, gdyż całość przekazywania informacji realizowana jest poprzez program Gastro.\nUżycie innowacyjnej metodzie OLAP umożliwia budowanie własnych analiz w jakimkolwiek przekroju. Analizy mogą wspierać tę pracę kierownictwa np. zdadzą na pytanie jak wygląda nowa promocja, jak działać w działaniu decyzji, jakie tworzą cel strategiczny przez urządzenie w odszukiwaniu nowych trendów rynkowych oraz skuteczniejszy wgląd w wyniki wcześniej podejmowanych zadań.\nGastro pewno żyć zastosowane i dostosowane w kilku lokalach. Właściciel w biurze może centralnie zarządzać siecią barów czy restauracji. System Gastro jest skalowalny. Kluczowym elementem dużemu jest pierwszy program Gastro SZEF, który przez łącza internetowe,ma możliwość wysłania informacji pomiędzy lokalnymi zaopatrzonymi w porządek.\nW relacji od organizacji możliwa jest całościowa centralizacja wprowadzanych informacji, jak i zdecydowanie w jednych lokalach. Niezależnie z tego, wychodzą z niego do lokali informacje o wyborze, jakim mogą posiadać kasy fiskalne, o organizacji lokalu, o wynegocjowanych cenach kupna i sprzedaży.\n« Comarch klasyka kp\nZasady bezpieczenstwa w gorach dla dzieci»


Wypalenie uczucia - porzucenie - Strona 13 - Forum o ciąży, porodzie i macierzyństwie | Zapytajpolozna.pl - strona 13\n8 lata 5 miesiąc temu #316469 przez paulinkaaa2202\nNie wiem co jest grane, ale miałam problem wejść na forum, antywirus przerywał mi połączenie i wykrywał jakieś zagrożenie\nDopiero z innego kompa weszłam...\nJednego co jestem na 100% pewna chce rozwodu !!!!\nKurcze nie chce orzekać o winie, przeciskać się, wyciągać wszystkich brudów, nie wiem czy jestem w stanie udowodnić jego winę chciałam się rozstać w pokoju, napisałam do swojego M ale się nie oddzywa nie odpisuję na smsy, nie odbiera telefonów, nawet wczoraj mi życzeń nie złożył\nCo ja mam zrobić chcę dobrze, a nie wychodzi.... mam być złośliwa bezszczelna dążyć za wszelką cenę po trupach do celu... udowodnić jego winę i jeszcze zażądać alimentów dla siebie żeby miał nauczkę na całe życie ... ?\nTak nie chciałam ale chyba mi nie daję wyjścia\nMusimy teraz zrobić rozdzielność majątkową przed rozwodem a mam problem porozumienia się z nim i pewnie nie dogadam się kto za to zapłaci, albo chociaż podzielić na pół koszty\nWczoraj po spotkaniu z radcą prawnym miałam burzę mózgów, jeśli chodzi o mieszkanie i kredyt wiem co zrobić\n8 lata 5 miesiąc temu #316506 przez Scholastyka21\nDobrze, że spotkałaś się z radcą.\nJa też uważam, że nie ma co się mścić i załatwiać rozwodu w złości, bo naprawdę przez to może być wiele przykrych rozpraw, naprawdę lepiej się dogadać i rozstać w spokoju. Boję się jednak, że u ciebie będzie z tym trudno.\nTak bardzo chciałabym ci pomóc, ale nie mam pojęcia jak.\n8 lata 5 miesiąc temu #316602 przez paulinkaaa2202\nScholastyka i tak mi już pomogłaś\nW wiadomości prywatnej przesłałam ci mój adres e-mail. Jakbyś mogła na ten adres wysłać swój opisałabym ci w czym mam problem i pokazała mój napisany pozew.\nJeśli oczywiście nie będzie dla ciebie to problemem\n8 lata 5 miesiąc temu #317361 przez Scholastyka21\nTak oczywiście, już ci odpisałam. Jestem Kasia\n8 lata 5 miesiąc temu #317390 przez paulinkaaa2202\nSuper Kasiu ja już Tobie też niezła lekturka się uzbierała\nMiło mi Paulina\n8 lata 5 miesiąc temu - 8 lata 1 miesiąc temu #321271 przez Martynka__89\n8 lata 4 miesiąc temu #325308 przez Asiersa\nJak tylko wrócę z pracy to obiecuję wszystkie nowe wpisy przeczytać od a do z i skrobnę też coś od siebie\nmam podobną sytuację i może moje doświadczenie pomoże Wam choć w małym stopniu\n8 lata 4 miesiąc temu - 8 lata 1 miesiąc temu #325786 przez Martynka__89\n8 lata 4 miesiąc temu #329133 przez Madzia89862\nhej dziewczynki..tak siedze i czytam wasze posty..chyba jakas masowa plaga kryzysowa w zwiazkach jest:(wspólczuje a i zarazem rozumiem bo poniekad jestem w podobnej sytuacji\n8 lata 4 miesiąc temu #329163 przez Emme\nMadzia! gdzieś Ty się podziewała?\n8 lata 4 miesiąc temu #329173 przez Mirella\nO ja Cię pierdykam!!!!!!!!!!!! Madzia????????????????????? czy ja już całkiem oślepłam?????????????? bo coś mi oczy nie teges ostatnio\nMadzia melduj się na mamusie 2009 i nawijaj co u Ciebie i Filipka, ino migiem no! i foty dawaj\n8 lata 3 miesiąc temu #353623 przez Scholastyka21\nNo i stało się. Mogę się teraz przenieść do wątku "samotność". Mój chłopak po ok. pół roku związku zmienił mnie na nowszy model. Z jednej strony wiem, że taki facet nie jest nic wart, ale z drugiej to bardzo boli. Obecnie próbuję się pozbierać.\nPocieszam się tym, że od września mój syneczek idzie do przedszkola, a ja będę szukać pracy. Są więc jakieś nadzieje na małe zmiany w życiu.\n8 lata 3 miesiąc temu #353671 przez paulinkaaa2202\nto przykre i to bardzo ale widocznie tak miało być i na Ciebie nie zasługiwał jego strata!\nU mnie jakoś leci ojciec dziecka w ogóle się nie interesuję Judytką, w ogóle się nie oddzywa, nie daję żądnych pieniędzy jedynie dostaję z jego zasiłku bezrobotnego. Poza tym słyszałam plotki, że kogoś ma (mimo że jeszcze się nie rozwiedliśmy)\nJa próbuję się jakoś pozbierać, ale szlak mnie trafia że teraz dobrze zarabia (ale na czarno więc tego nie udowodnie), żyje sobie jak wielki pan, nie ma żadnych obowiązków, żadnych wydatków nic, a mi jest strasznie ciężko. Znalazłam pracę, mała chodzi do Klubu więc jest pod tym względem dobrze ale czasami mam tego wszystkiego dosyć nie tak miało być !!!! czuję się brzydka, gruba i mam wrażenie że do końca życia będę sama dobrze że mam to małe szczęście\n8 lata 3 miesiąc temu #353742 przez Scholastyka21\nJeśli chodzi o te ostatnie słowa, to mam dokładnie takie samo wrażenie. Poczułam się bardzo samotna i wydaje mi się, że już tak będzie do końca świata. U mnie ojciec małego interesuje się bo musi, i cały czas twierdzi, że ja mu utrudniam kontakt, chociaż sam nie ma czasu. Ehh ja czekam do września i też do pracy. Dobrze Paulinka, że masz pracę bo to zawsze jakieś oderwanie od szarej smutnej rzeczywistości\n8 lata 3 miesiąc temu #353764 przez paulinkaaa2202\nSKąd ja znam ten tekst " utrudniam kontakt" słyszę to non stop... ehhhh\nMasz rację chociaż w pracy mogę na chwilę się od tego oderwać... no na 8 godzin. Ale później odbieram małą, jadę do domu i wszystko na mojej głowie czasami mi mama pomoże ale to nie to samo ...\nKasiu czas szybko zleci oby do września pójdziesz do pracy poznasz nowych ludzi i będzie na pewno lepiej a teraz musisz się wziąć w garść i jakoś to przetrwać. Wiem że łatwo się mówi, a gorzej to wprowadzić w rzeczywistość...\nJa boję się czerwca moi rodzice jadą na wakacje na 2 tygodnie będziemy same.... mam nadzieję że jakoś to przetrwam bo czasami już brakuję mi sił i cierpliwości do córki


SPORTOWETEMPO.PL - Coca-Cola Cup - 345 drużyn z Małopolski\nCoca-Cola Cup - 345 drużyn z Małopolski2011-03-03 22:59:00\nW Warszawie zainaugurowano dzisiaj XIII edycję turnieju piłkarskiego dla młodzieży Coca-Cola Cup. Mogą w nim brać udział uczniowie szkół gimnazjalnych z roczników 1995 i młodszych.\nDo turnieju zgłosiło się łącznie w całym kraju 3829 drużyn, w tym 1321 zespołów dziewcząt i 2508 chłopców. To o 573 więcej niż w 2010 roku. Podobnie jak w zeszłym roku, najliczniej reprezentowane będzie województwo mazowieckie (404 zgłoszone drużyny). Na drugim miejscu plasuje się Podkarpacie -367, a na trzecim Małopolska - 345.\nRozgrywki ruszają w całej Polsce z początkiem kwietnia i zaczną się od rundy eliminacyjnej. Turniej potrwa do połowy czerwca i zakończy się wielkim finałem krajowym. Uczestnicy turnieju powalczą w tym roku o nagrodę główną, którą jest wyjazd zwycięskiej drużyny do Doniecka, jednego z miast-gospodarzy mistrzostw UEFA EURO 2012. Będą tam mieli okazję wziąć udział w tygodniowym szkoleniu pod okiem najlepszych szkoleniowców młodzieży w Europie oraz obejrzeć mecz znanego klubu Szachtar Donieck, zdobywcy Pucharu UEFA w 2009 roku, regularnie występującego w Lidze Mistrzów.\nW tym roku Coca-Cola Cup może pochwalić się nową inicjatywą - Akademią Futbolu Coca–Cola Cup.\nTen autorski projekt ma na celu promowanie utalentowanych młodych piłkarzy i umożliwianie im rozwijania piłkarskich umiejętności pod okiem najlepszych fachowców z Europy. Akademia Futbolu została przygotowana na potrzeby Coca-Cola Cup przez Polish Soccer Skills, prężnie działającą firmę organizującą indywidualne, kompleksowe programy treningowe dla młodych piłkarzy, będące uzupełnieniem szkolenia klubowego. Partnerami Akademii Futbolu zostali również znani holenderscy szkoleniowcy: Jan Pruijn, Ambasador Coca-Cola Cup 2011 oraz Hendrikus Jansen, niezwykle doświadczony licencjonowany trener Holenderskiego Królewskiego Związku Piłki Nożnej, który szkolił m.in. trenera Feyenoordu Rotterdam Mario Beena, obecnego szkoleniowca Polonii Warszawa Theo Bosa oraz reprezentanta Polski Włodzimierza Smolarka.\nW dotychczasowych 12 edycjach turnieju swoje umiejętności zaprezentowało już blisko pół miliona młodych piłkarzy. Przez 12 lat istnienia turniej okazał się trampoliną do profesjonalnej kariery piłkarskiej wielu z nich, m.in. dla Ariela Borysiuka, Michała Janoty, Radosława Majewskiego, Roberta Lewandowskiego czy Kamila Grosickiego.\nIlość drużyn w turnieju Coca-Cola Cup z poszczególnych województw:\ndolnośląskie: 80 + 130\nkujawsko-pomorskie: 80 + 129\nlubelskie: 117 + 194\nlubuskie: 41 + 72\nłódzkie: 79 + 149\nmałopolskie: 114 + 231\nmazowieckie: 150 + 254\nopolskie: 55 + 65\npodkarpackie: 117 + 250\npodlaskie: 55 + 102\npomorskie: 63 + 139\nśląskie: 91 + 243\nświętokrzyskie: 58 + 102\nwarmińsko-mazurskie: 66 + 125\nwielkopolskie: 94 + 218\nzachodniopomorskie: 61 + 105\nŁĄCZNIE: 1321 drużyn dziewcząt + 2508 drużyn chłopców = 3829\nWydarzenia w ramach tegorocznej edycji turnieju Coca-Cola Cup można śledzić na nowej stronie pod adresem www.cocacolacup.pl\n- Turniej organizowany jest dla uczniów SZKÓŁ GIMNAZJALNYCH z roczników 1995 i młodszych, którzy są uczniami danego gimnazjum co najmniej od 30 października 2010 r. w dwóch kategoriach: DZIEWCZĄT i CHŁOPCÓW\n- W turnieju każdą szkołę w jednej kategorii może reprezentować tylko jedna drużyna.\n- Zespoły grają w składach sześcioosobowych: pięciu graczy w polu + bramkarz. Drużyna może liczyć maksymalnie do 10 zawodników.\n- Wymiary boiska: szerokość 24-32 metrów, długość 44-56 metrów; w rundzie eliminacyjnej dopuszcza się boiska o wymiarach 20 x 40 m.\n- Bramka: wymiary 2 x 5 m; w rundzie eliminacyjnej dopuszcza się bramki o wymiarach 2 x 3 m.\n- Czas gry: 2 x 15 minut.


Www.duo-strzelin.pl - skocz.com\nFirma DUO S. C. A. Puzyniak, W. Puzyniak w Radwanicach Å›wiadczy usÅ‚ugi zwiÄ…zane z produkcjÄ… wysokiej jakoÅ›ci materiaÅ‚Ã³w samoprzylepnych. Åšwiadczymy teÅ¼ usÅ‚ugi tj. sklejanie, impregnowanie oraz ciÄ™cie. DziÄ™ki temu uzyskaÄ‡ moÅ¼na materiaÅ‚y wzmacniajÄ…ce, izolujÄ…ce, maskujÄ…ce oraz uÅ‚atwiajÄ…ce montaÅ¼. W ofercie posiadamy taÅ›my dwustronne oraz uszczelki podszybowe. Oferowane przez nas produkty maskujÄ…, izolujÄ…, a takÅ¼e wzmacniajÄ… i uÅ‚atwiajÄ… montaÅ¼ elementÃ³w budowlanych. ZachÄ™camy do kontaktu!\ntaÅ›my samoprzylepne wrocÅ‚aw\nSprzÄ…tanie biur WrocÅ‚aw - prestigoclean.pl\nWww.duo-strzelin.pl


Fordońscy „poszukiwacze” namierzyli i zatrzymali poszukiwanego dwoma listami gończymi 23-latka - InfoFordon.pl - Najnowsze informacje z Fordonu\nMężczyzna ukrywał się przed policjantami na os. Glinki. Posiadał przy sobie amfetaminę. Teraz najbliższe dwa lata spędzi w więzieniu.\nPolicjanci z fordońskiego komisariatu zajmujący się poszukiwaniem osób od pewnego czasu tropili mieszkańca Fordonu. Mowa o 23-latku poszukiwanym dwoma listami gończymi do odbycia kary dwóch lat pozbawienia wolności za rozboje. Mężczyzna cały czas ukrywał się przed funkcjonariuszami.\nKryminalni wiedzieli, że w Fordonie go nie ma i najprawdopodobniej przebywa na terenie miasta. Wczoraj kryminalni pojechali na ulicę Zajęczą. Tam, przed godziną 8:00, zauważyli poszukiwanego jak wychodzi z klatki schodowej bloku mieszkalnego.\n-Funkcjonariusze natychmiast przystąpili do działania. 23-latek był zaskoczony widokiem policjantów. Mężczyzna został zatrzymany. W trakcie kontroli osobistej znaleźli przy nim „działkę” amfetaminy. Zatrzymany został dowieziony do fordońskiego komisariatu, gdzie usłyszał zarzut posiadania narkotyków. Jeszcze tego samego dnia funkcjonariusze doprowadzili i osadzili 23-latka w Zakładzie Karnym w Fordonie – informuje kom. Przemysław Słomski\n\_amfetamna 23 latek fordon policja poszukiwany wiezienie zaklad karny\nWypadek na DK10. Man zderzył się ze Skodą. Trasa na Toruń całkowicie zablokowana do ok. godz.20.00


Wrocław, luksusowa willa do sprzedaży o powierzchni 209,66 m2 (5 pokoi, 2 kondygnacje) w zabudowie wolno stojącej wybudowana w 2009 roku na działce o powierzchni 1 000 m2, we Wrocławiu za cenę 870 000 zł. Oferta 0% – kupujący nie ponosi kosztów obsługi biura.\nLuksusowe wnętrze, najlepszego gatunku materiały wykończeniowe, znakomita lokalizacja i świetny dojazd do centrum to tylko niektóre z atutów tej ekskluzywnej willi na sprzedaż. Luksusowa willa znajduje się na terenie elitarnego, prestiżowego osiedla, w otoczeniu ciszy i zieleni. Blisko pełna infrastruktura: centra handlowe, placówki handlowo-usługowe, szkoły, przedszkola.\nEkskluzywna will składa się z następujących pomieszczeń:\nLuksusowa willa znakomicie nadaje się dla osób, które szukają ciszy, wygody, luksusu oraz cenią sobie dogodne połączenie z centrum. Sprzedaż bezpośrednia – kupujący nie ponosi kosztów obsługi biura. Przy transakcji zakupu ekskluzywnej willi zapewniam obsługę notarialną oraz dzięki współpracy z 25 Bankami, pomagam w negocjowaniu jak najniższej raty oraz uzyskaniu bankowego kredytu na zakup, budowę lub remont luksusowej willi. Informacje dotyczące ekskluzywnej willi zostały sporządzone na podstawie oświadczeń i nie są ofertą w rozumieniu przepisów prawa, mają charakter wyłącznie informacyjny i mogą podlegać aktualizacji, zalecamy ich osobistą weryfikację. (150-150).


bagażnik HONDA VTX 1300 C CUSTOM POD KUFER EXTRA | sklep rockowy metalRoute.pl\nbagażnik HONDA VTX 1300 C CUSTOM POD KUFER EXTRA\nChromowany duży bagażnik pod kufer do HONDA VTX 1300 C CUSTOM. Wersja EXTRA z oszlifowaniem spawów i połączeń. Wykonany z rurek stalowych śr.14 mm. Wymiary 50 cm x 25 cm. Pokrycie galwaniczne: miedź, nikiel, chrom. Pasuje do oparć z naszej oferty.


Dlaczego piszesz tak rzadko?! czyli prośba o rozgrzeszenie | Jest bosko !\nPod koniec kwietnia miałam niemal gotowy wpis o tym, dlaczego tak mało piszę. Nagle okazało się, że jest już druga połowa maja, a kwietnowy post nadal odkładam na jutro. Skąd się bierze taka opieszałość?\nPowiedziałabym, że z lenistwa, ale czy do końca?\nKtoś kiedyś mi powiedział, że prawie zawsze szukam we wszystkim drugiego dna i to nie jest właściwa droga. Rozwiązując w szkole test i mając podane cztery odpowiedzi, z których trzeba wybrać jedną, właściwą, doszukuję się tylu zależności, że nagle mam ochotę zaznaczyć wszystkie. I nie dlatego, że czegoś nie wiem, ale dlatego, że szukam głębszego sensu. Odpowiadając na pytanie otwarte zastanawiam się, czy autor pytania na pewno miał na myśli to samo, co ja.\nDlatego pisząc post o tym jak zleciał mi kwiecień i gdy już był niemal gotowy, okazywało się, że wieczorem albo kolejnego dnia czeka mnie jeszcze coś, co warto opisać, zrobić kilka zdjęć i wrzucić na bloga w jednym poście, bo po co rozbijać to na sto części lub tysiąc podobych wpisów?\nPisałam kiedyś komuś post o planowaniu celów i myślałam, jakie to mądre i jak fajnie byłoby być taką właśnie osobą, która ma wszystko zaplanowane, rozpisane i że wtedy w moim życiu byłoby o wiele mniej chaosu.\nPisałam plany dnia, planowałam tygodnie, miesiące, stawiałam sobie cele.\nChyba jednak nie jestem stworzona do planowania.\nNie widzę siebie w sztywnych ramach, wykonującą zadania krok po kroku. Nie potrafię korzystać z planu dnia, nie stawiam sobie noworocznych postanowień, nie chcę wiedzieć gdzie będę za pięć lat i co będę wtedy robić. Wiem, że to przeczy wszystkim coachingowym podstawom, a niejeden trener miałby do mnie pretensje. Ale niech mi ktoś powie, jak zaplanować to, co wydarzy się jutro czy za miesiąc?\nLubię mieć czas dla siebie, lubię bez wyrzutów sumienia wziąć do ręki książkę i na kanapie popełniać grzech obżarstwa, oglądając seriale. Lubię mieć czas dla swojego dziecka, na wszystkie nieplanowane zabawy, nieplanowane wycieczki, naukę, śmiech i to wszystko, na co może zabraknąć mi czasu, jeśli mój plan dnia będzie wypełniony po brzegi.\nI nie, wcale nie mam wyrzutów sumienia, kiedy nie zrobię obiadu albo nie wypiorę pościeli – trudno, widocznie było coś ważniejszego niż to; obiad mogę zamówić (Jaś uwielbia pierogi ze szpinakiem z pobliskiej pierogarni) a pościel wyprać jutro, nikt mnie za to nie zabije, nikt nie straci przeze mnie zdrowia i nikogo tym nie zawiodę.\nA wracając do kwietnia – pogoda była tak piękna, że większość czasu spędzałam z synem na dworze, laptop leżał w domu i mam pewność, że brak wpisu to nic w porównaniu z tyloma nowymi rzeczami, które w tym pozornie straconym czasie odkryło moje dziecko.\nMaj 19, 2016 | Posted by Jest Bosko! in Mama, Strona Główna | 0 comments\n← 5 zawalikątów czyli co mamie się podoba a dziecku niekoniecznie Kiedy myślę, że już dłużej nie dam rady… →


Bezpieczna prędkość | Szkolenia na prawko\nDodany: 2012-02-28 13:15:48\nPrędkość jest wielce poważaną zmienną na drodze jest ona jedną z determinant czasu podróży i bezpieczeństwa na niej. To dwa główne czynniki na jakie wpływa w stopniu decydującym prędkość. Właściwe przestrzeganie prędkości i jej ograniczeń, prowadzi do wzrostu ogólnego poziomu bezpieczeństwa na drodze po której się poruszamy.\nRuch drogowy może być niebezpieczny i powodować straty, jeśli postępujemy nierozsądnie. Rozsądek karze kontrolować prędkość i tego nauczają nas instruktorzy nauka jazdy kraków. Panowanie nad prędkością jest podstawową powinnością kierowcy nie da się prowadzić pojazdu bez tej umiejętności, uważa szef nauka jazdy kraków.\nPrędkość musi być dostosowana do warunków na drodze, jak ją do tego dopasować wiedza to kursanci nauka jazdy kraków. Po pierwsze trzeba uwzględnić kilka czynników, a jakie to czynniki: warunki pogodowe, możliwości auta, jakość drogi, natężenie ruchu, szerokość pasa ruchu, teren po jakim się jedzie i charakterystyka drogi oraz czas w jakim mamy ją pokonać, są jeszcze czynniki leżące po stronie kierowcy czyli samopoczucie, stan emocjonalny, stres, umiejętności prowadzenia pojazdu, przyzwyczajenia, nawyki kierowcy..\nCzym jest bezpieczna prędkość? Więcej informacji na ten temat.


Największy magic show już 24 kwietnia w Warszawie – Livsstil, mote, fritid\nMistrz Magii Marcin Muszyński, wraz ze swoim zespołem, przemierza obecnie trasę koncertową z programem DUŻA ILUZJA. Główne i największe koncerty odbędą się 24 kwietnia 2016 w EXPO XXI\nOryginalny tytuł wiadomości prasowej: Największy magic show już 24 kwietnia w Warszawie\nMistrz Magii Marcin Muszyński, wraz ze swoim zespołem, przemierza obecnie trasę koncertową z programem DUŻA ILUZJA. Główne i największe koncerty odbędą się 24 kwietnia 2016 w EXPO XXI Warszawie.\nMistrz Magii Marcin Muszyński, wraz ze swoim zespołem, przemierza obecnie trasę koncertową z programem DUŻA ILUZJA. Główne i największe koncerty odbędą się 24 kwietnia 2016 w EXPO XXI Warszawie. Jest to pierwsza taka trasa w Polsce i jednocześnie największe magiczne widowisko w historii polskiej sceny iluzjonistycznej.\nKoncert Marcina Muszyńskiego w Warszawie to blisko 1,5 godzinny spektakl. W repertuarze nie zabraknie znanych numerów, takich jak "Lewitacja z Fortepianem”, Magicznych Kabaretów, udziału koronowanych Miss czy też etiudy magicznej, gdzie Iluzjonista jest przecinany na pół piłą mechaniczną.\nJesteśmy w trakcie ostatnich przygotowań do wielkiego wydarzenia. Chcemy zapewnić naszym widzom magiczne wrażenia, które na długo pozostaną w ich pamięci. Pragniemy, aby każdy z naszych gości mógł poczuć moc iluzji. Nad spektaklem pracowaliśmy bardzo długo, dbając o każdy szczegół, dlatego też wieńczący koncert w Warszawie jest dla nas ogromnym wyzwaniem – mówi Marcin Muszyński, Mistrz Magii.\nSławę i rozgłos Marcinowi Muszyńskiemu przyniósł udział w programie "Mam Talent”, gdzie jako pierwszy i jedyny iluzjonista znalazł się w finałowej czwórce. Marcin Muszyński otrzymał tytuł „Osobowość Roku 2016“.\nTubilety.pl – Zostań niezależnym Organizatorem. Wystawiaj wydarzenia i sprzedawaj bilety online.\nNajwiększy magic show już 24 kwietnia w Warszawie https://www.reklama.no/2016/04/19/najwiekszy-magic-show-juz-24-kwietnia-w-warszawie\n30 september 2014 reklama.no\n30 november 2017 reklama.no\n20 januar 2016 reklama.no


pasja- czyli życie, szycie, dom: Kojarzę, ale nie wiem skąd .... z Islandii????:)\nByło zaćmienie Słońca i latałam trochę jak wariatka od okna do biurka mając nadzieję, że chmury odkryją na chwilę randkę Słońca z Księżycem- niestety nie było co oglądać. Relacjonowaliśmy sobie owe zjawisko w "Mojej Grupie Wsparcia" na fcb i najlepiej miała sobie Islandia :) niebo pokryte było pięknym błękitem, a zaćmienie pokryło się w 90% - tego w tej całej emigracji im zazdroszczę- tyle tam pięknych widoków i zjawisk przyrodniczych- zorza polarna , wodospady, góry, gejzery, lodowce, gorące źródła, błotne, wrzące jezioro- no wulkany może nie okazały się zbyt przyjazne, a zima tam jak u nas 30 lat temu ... nigdy tam nie byłam, ale mam nadzieję, że kiedyś powącham "islandorski" klimat :)\nWszystkie zdjęcia ( z wyłączeniem zorzy polarnej i zaćmienia) pochodzą z prywatnego albumu mojej Siostry.\nZorza polarna w tym tygodniu ( tej samej nocy kiedy i w Polce się pojawiła)\nTak wyglądała ziemia po erupcji wulkanu, który 5 lat temu zatrzymał Europę\n- sama się nakręciłam....ale, tak bardzo tęsknię za moim Tatą ................ ♥ ♥ ♥\nwidok na Reykjavik\nGeneralnie to wcale nie miałam zamiaru pisać o Islandii, ale jakoś tak wyszło- tęsknota objawia się różnie....\nMam dla Was dzisiaj moje osobiste zjawisko... jakiś czas temu stworzyłam trzy "kobitki", których trochę się wstydzę, trochę mi się podobają i nie wiem dlaczego, ale bardzo mi kogoś przypominają lecz nie wiem kogo :) był to swego rodzaju eksperyment, który jeszcze się nie zakończył, bo etapy tworzenia tej idealnej mają powstać w niedalekiej przyszłości lecz ciągle brak mi czasu lub weny.\nMacie ochotę poznać Panie z makijażem wyszytym na zawsze?? :)\nLalki mają prawie 50 cm wzrostu.\nMyślicie, że powinnam bardziej przebadać temat i przeprowadzić jakieś doświadczenia w szyciu takich to laluń?? :)\nKochani- życzę Wam wspaniałego weekendu- w końcu WIOSNA :)\n( w kalendarzu ? )\nAutor: Shekoku o 23:19\nAla Gajewska 21 marca 2015 08:03\nJa na takich lalkach sie nie znam, ale bardzo mi sie podobają. Ta z czerwoną czupryną podbiła moje serce :)\nShekoku 24 marca 2015 09:24\nja chyba też się na lalkach nie znam, bo zawsze wychodzą inaczej- hihi...ale szczerze mówiąc to te z posta wyżej może nie mają sporo uroku, ale lubię je jak swoje- hi :)\nlavinka 22 marca 2015 21:45\nIslandia to piękny kraj. Ale na stałe chyba bym tam nie mogła mieszkać, za mało mych ukochanych lasów. Udało mi się sfocić zaćmienie, ale efekt bez okularów był żaden, tyle co słońce zza chmur. Przy 90% na pewno dało się bardziej odczuć.\nBagart 24 marca 2015 06:03\nBardzo fajny pomysł na lalki :)\nPanna Mysia 24 kwietnia 2015 20:20\nMnie się one bardzo podobają! Są jedyne w swoim rodzaju, niepowtarzalne. Mają urocze twarzyczki, śliczne stroje... Są zabawne i jednocześnie dziewczęce :)


Drukarnia jakich mało - maseko\nStart » Produkcja » Inne Usługi » Drukarnia jakich mało\nMamy też nadzieję, że suma jaką będziemy musieli pokryć za to, będzie idealna dla nas. Specjaliści zabierają się za takie rzeczy jak druk na papierach samokopiujących, Warszawa od razu i wspaniale to robią w krótkim czasie. To całkiem interesujące, że odkryjemy tu różne metody transportu to sprawia że możemy to maksymalnie wpasować do naszych własnych zamiarów. Toż nie zamówimy niesprawdzonego produktu. Wolelibyśmy wiedzieć, czy inni powiedzą, że to się opłacało. Gdy myślimy o druk na papierach samokopiujących, Warszawa, to zauważyliśmy, że będzie to wykonane bez większego pośpiechu w rzeczywistościporządnie dla nas. Gdy oceniamy rzeczy w sklepach internetowych to kupujemy takie, które prezentują się nad wyraz dobrze, a do tego nie odbiegają od rzeczywistości.\nNowe dania wegańskie\nDania wegańskie tureckie to unikatowy element oferty naszej restauracji, niespotykany w innych lokalach z kuchnią turecką i z kebabami. W ramach naszego menu można znaleźć wege kebaba oraz różnego rodzaju sałatk...


Ciekawostki - Ciekawostki - Paranormalne.pl\nRozpoczęty przez lemon , 18.06.2006 - 17:55\nNapisano 18.06.2006 - 17:55\nWitam, nie wiem czy mnie jeszcze pamiętacie. Mam ciekawy pomysł, ktoy jest mi w pewnym sensie potrzeby ;-) A mianowicie każdy kto za jakąs ciekawostke o zjawiskach paranormalnych niech ją tu napisze... sprytny sposób na nabijanie postów, a i dowiedzieć sie można czegoś ciekawego. Wszystko zalezy od was :smile:\nNapisano 18.06.2006 - 21:35\nkażdy kto za jakąs ciekawostke o zjawiskach paranormalnych niech ją tu napisze\nEe? nie bardzo rozumiem co niby mialoby sie tutaj znalezc?\nNapisano 19.06.2006 - 10:50\nSzczerze mówiąc ja również, dlatego się tutaj zrwóciłem ;-)\nNapisano 19.06.2006 - 11:07\nCiekawostki o zjawiskach paranormalnych czyli np. statystyki spotkań z obcymi ???\nNapisano 19.06.2006 - 13:08\nJa proponowal bym ciekawostki o ciele człowieka, chybe ze byl juz taki temat.\n#6 Szyderca z loży\nNapisano 21.06.2006 - 14:32\nogólnie zjawiska paranormalne są traktowane jako ciekawostki ;-)\nNapisano 22.06.2006 - 21:56\nTo ja tu wrzuce troche ciekawostek\n>Ponad 22% Polaków chodzi przez cały rok tylko w jednej parze butów.\n>Największe buty na świecie mają 5,5 metra długości i 183 centymetry wysokości. Aby je wykonać, wykorzystano tyle skóry, ile potrzeba na zrobienie 250 par w normalnym rozmiarze.\n>Buty włoskiej firmy Artioli, szyjącej luksusowe obuwie na miarę (m.in. dla G. Busha) kosztują - bagatela - tysiąc dolarów za parę!\n>Najstarsze na świecie drewniane koło które ma ponad pięć tysięcy lat wykopali archeolodzy z bagna w pobliżu Lublany, stolicy Słowenii. Zabytek ma pięć centymetrów grubości, a jego promień wynosi 70 centymetrów (całkiem spore kółeczko!). Materiałem który posłużył do jego wykonania było drewno z jesionu i dębu. Badaczy zaskoczył przede wszystkim bardzo nowoczesny - jak na owe czasy - sposób wykonania.\n>Za najstarszą książkę świata zostało uznane dzieło przekazane przez anonimowego ofiarodawcę Muzeum Brytyjskiemu w Sofii (stolicy Bułgarii). Jest to sześć zapisanych i połączonych ze sobą płytek ze szczerego złota, które wykonano 2 i pół tysiąca lat temu. Tekst został wyryty w języku Etrusków - jednego z najbardziej tajemniczych ludów Europy, który osiedlił się około 3 tysiące lat temu na terenie północnych Włoch.\n>1324 - na tyle języków i dialektów została już przetłumaczona Biblia. Co roku drukuje się na całym świecie około 1 miliona egzemplarzy tego dzieła.\n>Najdłuższą książką świata jest encyklopedia Dynastii Ming, która liczy 10 tysięcy tomów!. Pisało ją - oczywiście ręcznie - 2 tysiące Chińczyków przez pięć lat.\n>Największa książka świata to: "Bhutan: A Visual Odyssey Across the Himalaya Kingdom". Jest to 112 stronicowy album fotografii królestwa z Himalajów. Waży 60 kilogramów, ma półtora metra wysokości i po otworzeniu ponad 2 metry szerokości. Wydanie jednego egzemplarza kosztuje tysiąc dolarów. Ma powstać aż 500 takich albumów.\n>17 700 kilometrów przejechał swoją taksówką londyńczyk, który wiózł pasażerów do Pekinu. Zarobił 24 tysiące funtów, czyli około 158 tysięcy złotych !!!\n>Najdroższym samochodem świata, który kosztował - bagatela - 15 milionów dolarów, był Bugatti z 1931 roku, sprzedany przez Nicholasa Harleya japońskiej korporacji Meitec w 1990 roku.\n>Pierwszy samobieżny wóz, który mógł nie tylko ciągnąć ale i przewozić ładunek (czyli ciężarówka), został zbudowany przez Johna Yule w 1870 roku do transportu kotłów okrętowych (40 ton) z jego warsztatu do stoczni. Trasa liczyła 3,5 kilometra. Pojazd miał sześć kół, a napędzał go dwucylindrowy silnik parowy osadzony na ośmiometrowym podwoziu z sosnowego drewna.\n>Największym silnikiem parowym świata, był pokazany w 1876 roku w Filadelfii podczas Wystawy Światowej, 700 - tonowy Corliss.\n>Pierwszym policyjnym radiowozem był elektryczny wóz zbudowany w 1899 roku przez braci Franka i C. H. Loomisów dla policji w Akron (Ohio). Auto osiągało prędkość aż 26 km/godz. Pierwszą załogę stanowili policjanci, którzy wcześniej dysponowali dwukonnym wozem. W osiem lat po debiucie, policja na stałe przesiadła się do samochodów.\n>W Stanach Zjednoczonych wzbił się do pierwszego lotu próbnego... powietrzny skuter. Urządzenie będące realizacją marzeń fantastów uniosło się na około metra w górę i pozostawało w powietrzu przez 19 sekund. Wydaje Ci się to śmieszne? Przypomnij sobie pierwsze chwile samolotu!!!\n>Najwięcej ludzi na świecie mówi językiem chińskim. Jest ich około 874 miliony.\n>Najczęściej odwiedzanym obiektem turystycznym na Ziemi jest wieża Eiffla. W ciągu 113 lat jej istnienia weszło na nią ponad 200 milionów ludzi. Wzniesiono ją z okazji otwarcia Wystawy Światowej i udostępniono zwiedzającym w kwietniu 1889 roku. Budowa trwała dwa lata, dwa miesiące i dwa dni. Przez pierwsze 94 lata uroki Paryża z wysokości prawie 300 metrów podziwiało 100 milionów turystów. W ciągu następnych 19 lat liczba ta została podwojona.\n>3500 lat temu Egipcjanie wynaleźli klepsydrę wodną - do odmierzania czasu\n>Bez teleskopu, gołym okiem człowiek jest w stanie zobaczyć około 6 tysięcy gwiazd.\n>Ponad dziewięć lat trwała rowerowa wycieczka dookoła świata, którą w 1993 roku rozpoczął Gruzin Dżumber Leżawa. W tym czasie podróżnik pokonał trasę liczącą 264 tysiące kilometrów, przejeżdżając przez 230 krajów. Wyprawa wiodła przez wszystkie kontynenty, nawet Antarktydę!\n>Znak wodny powstał przypadkowo w XIII wieku we włoskim mieście Fabriano. Z formy używanej do odsączania papieru wystawał kawałek drutu. W tym miejscu arkusza został ślad widoczny pod światło. Pierwszy celowo naniesiony znak wodny miał znak krzyża\n>Największe wiatraki w Europie stoją na wzgórzu pod Cisowem (gmina Darłowo). Ich wysokość wraz z rozpiętością śmigieł sięga 120 metrów!\n>Pierwszym władcą, który nosił stalową kamizelkę w obawie przed zamachem, był tyran Syrakuz - Dionizjos Starszy (IV wiek p.n.e.).\n- tylko 0,1 milimetra (!) spada w ciągu roku średnio spada rocznie w regionie Antofagasta w Chile - najsuchszym miejscu na ziemi.\n- zmysł echolokacji pozwala delfinom zlokalizować maleńką rybkę oddaloną o 50 metrów i ławicę przepływającą w odległości kilometra. Podobnie nietoperze orientują się w przestrzeni.\n- minęło prawdopodobnie 40 tysięcy lat od czasu, kiedy człowiek wypowiedział pierwsze słowa.\n- najstarszym pismem używanym współcześnie, jest pismo chińskie, liczące obecnie ponad 4000 lat a składające się z tzw. ideogramów. Ideogramem może być jedna kreska, ale może ich być i... ponad trzydzieści. Około 60% podstawowych ideogramów liczy "tylko" 9 -16 kresek. Współczesny wielki słownik znaków chińskich "Hanyu da zidian" wymienia około 60 tys. ideogramów. Znajomość około 7 tysięcy hanzi pozwala przeczytać wszystkie teksty, trudności mogą pojawić się tylko przy tekstach dawnych, w których zapisane są słowa już zapomniane. Żeby przeczytać chińską gazetę, trzeba znać około 2 tysiące znaków.\nCiekawie wygląda maszyna do pisania w języku chińskim.>> [http://www.wynalazki...e/chinska.html]\nTak wygląda największa ciężarówka świata, [http://www.wynalazki...uze/super.html] której na pewno nie spotkamy na żadnej szosie ani autostradzie. Mining Track, czyli ciężarówka kopalniana, wozi nadkłady ziemi w kopalni węgla w stanie Wyoming (USA). Sama waży 500 ton i ma ładowność 330 ton. Napędza ją silnik o mocy 3000 KM. To monstrum skonstruowała amerykańska firma Euclid. Silnik, osprzęt elektroniczny i układ sterowania są dziełem niemieckiej firmy Siemens.\n27. W Suchedniowie (koło Koszalina) w 1995 roku dwóch trzydziestolatków stanęło do konkurencji. Każdy z nich wypił w ciągu 10 minut 10 setek wódki. Wygrać miał ten, który szybciej dobiegłby do baru. Pierwszy padł za progiem baru i zmarł. Drugi ze zwycięstwa cieszył się w szpitalu.\n1.Liczba gwiazd w naszej galaktyce - Drodze Mlecznej wynosi około 200 miliardów. Liczbę galaktyk w całym Wszechświecie szacuje się na 100 miliardów.\n2.Na dziś liczbę wszystkich księżyców w Układzie Słonecznym szacuje się na 102. Tylko Merkury i Wenus nie mają żadnych księżyców, a rekordzista - Saturn ma ich aż 33. Co ciekawe, największy z księżyców Saturna - Tytan jest większy od planety Merkury.\n3.Podczas reakcji syntezy jądrowej zachodzącej na Słońcu, w każdej sekundzie 5 milionów ton materii zamienianych jest na energię fotonów.\n4.Huragany wiejące na Neptunie są rekordowo gwałtowne. Wiatr potrafi tam wiać z prędkością 2000 km/godz.\n5.Wszystkie 9 planet Układu Słonecznego stanowi mniej niż 1% masy Słońca. Największa planeta - Jowisz jest tak duża, że zmieściłaby w sobie pozostałe 8 planet wraz z ich księżycami.\n6.Na Marsie znajduje się wygasły wulkan o nazwie Olympus Mons, który jest najwyższym wzniesieniem Układu Słonecznego. Mierzy on około 26 000 metrów wysokości, czyli jest prawie 3 razy wyższy od Mt. Everestu. Zdjęcie Olympus Mons.\n7.Pomiędzy orbitami Marsa i Jowisza znajduje się pas planetoid. Jest ich tam dziesiątki tysięcy. Przypuszcza się, że w wyniku silnej grawitacji Jowisza nie powstała z tego pasa jedna planeta. Największą z tych planetoid jest Ceres o średnicy 947 km.\n8.Tytan - księżyc Saturna to jedyny księżyc Układu Słonecznego posiadający gęstą atmosferę.\n9.Cztery największe księżyce Jowisza, tzw. księżyce galileuszowe to Io, Europa, Ganimedes i Kalisto. Najbliżej Jowisza znajdują się Io i Europa i w nich przypadku najbardziej zaznacza się działanie sił pływowych Jowisza. Siły te zgniatają i rozciągają te księżyce. Wzrost temperatury ich wnętrza na Io objawia się intensywną działalnością wulkaniczną, a na Europie, pod skorupą lodu, przypuszczalnie znajduje się woda.\n10.Najbliżej naszej galaktyki położona jest galaktyka o nazwie Wielki Obłok Magellana. Dzieli ją od nas odległość 170 000 lat świetlnych. Trochę dalej znajduje się Mały Obłok Magellana: 190 000 lat świetlnych. Znacznie dalej (2,3 mln lat śwtl.) położona jest bliźniaczo podobna do naszej galaktyka Andromedy M31. Zdjęcie M31.\n11.Średnica naszej galaktyki - Drogi Mlecznej wynosi 100 000 lat świetlnych. Słońce położone jest ok. 30 000 lat świetlnych od jej środka.\n12.Gwiazdą położoną najbliżej Słońca jest Proksima Centauri. Jej odległość od Słońca wynosi tylko 4,24 roku świetlnego.\n13.W galaktyce Kil (Carina) oddalonej od naszej o 300 000 lat świetlnych znajduje się najjaśniejsza gwiazda jaką znamy (pomijamy supernowe). Nazywa się Eta Carinae i w jednostce czasu wypromieniowuje 6,5 mln razy więcej energii niż Słońce. Jak się przypuszcza Eta Carinae jest także najcięższa. Jej masa szacowana jest na 150 - 200 mas Słońca.\n14.Nasza galaktyka - Droga Mleczna wraz z 30 innymi (w tym z galaktyką Andromedy M 31, Wielkim i Małym Obłokiem Magellana i galaktyką Carina) tworzy skupisko galaktyk - gromadę o nazwie Układ Lokalny.\n15.Słońce wykonuje pełny obrót wokół środka naszej galaktyki w ciągu 225 mln lat.\n16.Na pełne okrążenie swej orbity planeta Wenus potrzebuje 225 ziemskich dni. Pełen obrót wokół własnej osi wykonuje w przeciągu 243 ziemskich dni. A więc wenusjański dzień jest dłuższy niż wenusjański rok.\n17.Jeden z księżyców Jowisza - Ganimedes jest większy od planet Merkury i Pluton. Zdjęcie Ganimedesa Z kolei inny księżyc Jowisza - Io jest jedynym w Układzie Słonecznym miejscem poza Ziemią, gdzie znajdują się czynne wulkany. Ma ich on około 300. Zdjęcie Io.\n18.Najdalsze galaktyki, jakie potrafimy na dzień dzisiejszy dostrzec są oddalone od Ziemi o 13 miliardów lat świetlnych.\n19.Sonda kosmiczna Lunar Prospector stwierdziła przy biegunach naszego Księżyca istnienie wody. Odkrycie to otwiera lepszą perspektywę do kolonizacji tego ciała niebieskiego w przyszłości.\n20.Betelgeza - gwiazda typu czerwony nadolbrzym, znajdująca się w gwiazdozbiorze Oriona 650 lat świetlnych od nas jest największą objętościowo gwiazdą, jaką znamy. Jej średnica jest do 470 razy większa niż średnica Słońca, więc gdyby znajdowała się ona w położeniu naszej gwiazdy, jej powierzchnia znajdowałaby się daleko za orbitą Jowisza.\n21.Największym księżycem w całym Układzie Słonecznym jest jowiszowy Ganimedes.\n22.Astronomowie znaleźli gwiazdę bliźniaczo podobną do Słońca. Znajduje się ona w gwiazdozbiorze Skorpiona 47,5 lat świetlnych od nas. Nazywa się ona 18 Scorpii i ma bardzo podobne do naszej: wiek, temperaturę powierzchni i prędkość obrotu wokół własnej osi.\n23.W środku Słońca panuje temperatura 16 mln stopni Celsjusza, a na jego powierzchni - tylko 5500 oC.\n24.Słońce ma średnicę 109 razy większą niż Ziemia, więc zmieściłoby się w nim ponad milion takich planet jak nasza.\n25.Istnieją 4 podstawowe typy galaktyk: spiralne, spiralne z poprzeczką, eliptyczne i nieregularne. Nasza galaktyka - Droga Mleczna jest galaktyką spiralną.\n26.Astronomowie znaleźli w obszarze poza Neptunem, w tzw. pasie Kuipera obiekt o rozmiarach przekraczających 1000 km. Czyżby dziesiąta planeta (planeta X)?\n27.Lądownik Opportunity - badacz Marsa wykrył, że dawniej istniało na jego powierzchni słone jezioro. Świadczą o tym ślady osadów i wytrącone kryształy soli na skałach.\n28.Na Księżycu znajduje się największy krater uderzeniowy w Układzie Słonecznym. Jest to krater Aitkena i ma on średnicę ponad 2200 kilometrów.\n29.Jest już prawie pewne, że w centrum naszej galaktyki - Drogi Mlecznej znajduje się supermasywna czarna dziura o masie 3 milionów Słońc.\n30.Słońce zawiera około 2% pierwiastków ciężkich, co jest dowodem na to, że jest to gwiazda drugiej albo trzeciej generacji. Znaczy to tyle, że Słońce nie powstało z pierwotnej materii powstałej po Wielkim Wybuchu, ale z materii pochodzącej z innej, wcześniej żyjącej gwiazdy.\n31.Z prawa Hubble'a wynika, że im dalej od nas znajduje się galaktyka, z tym większą prędkością się od nas oddala. Najodleglejszymi obiektami, jakie znamy są kwazary i najdalsze z nich oddalają się od nas z zawrotną szybkością 37% prędkości światła.\n32.W 1912 roku amerykański astronom-kobieta Henriette Swan Leavitt odkryła gwiazdy, których cykl zmian jasności zależał od ich jasności absolutnej. Te gwiazdy to cefeidy i dzięki tej odkrytej zależności posłużyły do odkrycia odległości od nas innych galaktyk zawierających cefeidy.\n33.Odległość między Ziemią a Księżycem wynosi 384 000 km. Czyli światło pokonuje ją w nieco ponad sekundę.\n34.Wedle współczesnych szacunków około 4% zbadanych gwiazd ma przynajmniej jedną planetę.\n35.Promień Układu Lokalnego - gromady galaktyk, do której należy i nasza - Droga Mleczna wynosi około 5 milionów lat świetlnych.\n36.Okazuje się, że gromady galaktyk nie są rozmieszczone we Wszechświecie jednorodnie, ale tworzą "ściany" opasające prawie puste bąble o średnicy 300 mln lat świetlnych. Materia we Wszechświecie ma więc strukturę piany.\n114 pompek na czubkach palców w minutę!\nWielokrotny rekordzista z Księgi Guinnessa chce po raz kolejny dowieść, że jest mistrzem, robiąc w ciągu minuty 114 pompek na czubkach palców.\nBibhuti Bhushan Nayak twierdzi, że tym samym po raz 72. jego nazwisko znajdzie się w słynnej księdze rekordów.\nBicie rekordu zarejestrowano na filmie, teraz zweryfikuje go specjalna komisja. Nayak twierdzi, że do pobicia nowego rekordu przygotowywał się przez 4 miesiące i jest bardzo zdeterminowany, by osiągnąć swój cel. "Każdego dnia robiłem co najmniej 4000 pompek na czubkach palców przez około 6 godzin dziennie" - powiedział dziennikarzom. Mistrz konsekwentnie utrzymuje także reżim żywieniowy - nie je mięsa i wypija 15 litrów wody dziennie. Niezwykłą chęć do bicia rekordów nazwał "pasją i uzależnieniem".\nW ciągu ostatnim 8 lat Nayak startował w wielu konkurencjach wymagających fizycznej siły, m.in. w ciągu minuty zrobił 133 pompki na dłoniach, 819 pompek "tyłem" w ciągu godziny oraz przełamał 3 betonowe płytki uderzając je... genitaliami.\nZapomnieli zabrać pieniędzy\nChoć trzynasty nie jest we Włoszech pechowym dniem - za feralny uchodzi bowiem siedemnasty - wyjątkowo pechowo dla złodziei zakończyła się w czwartek próba napadu na urząd pocztowy w Rzymie. Byli tak zdenerwowani, że zapomnieli zabrać worek z pieniędzmi.\nAgencja ANSA poinformowała, że dwaj złodzieje wdarli się na pocztę, zmusili cały personel do położenia się na podłodze, zabrali pieniądze z kas, a na koniec, terroryzując kierownika pistoletem, kazali mu otworzyć sejf i zapakować jego zawartość do worka. Następnie uciekli z urzędu, zostawiając cały łup.\n- Byli straszliwie zdenerwowani - powiedzieli potem pracownicy poczty.\nTuż obok urzędu policja znalazła samochód porzucony przez złodziei. Jak się przypuszcza, także o aucie zapomnieli z nerwów.\nPolak by wiedział co zrobić\nPaleontolodzy donoszą o nowym odkryciu skamieniałości dinozaurów. Szczątki pradawnego gada znaleziono na rekordowej głębokości ponad 2,2 tys. metrów pod dnem Morza Północnego - czytamy w serwisie "EurekAlert".\nWydobyli je Norwegowie - jak relacjonują - trochę przez przypadek, podczas wykonywania odwiertów w poszukiwaniu złóż zasobów naturalnych. To "najgłębiej" znalezione szczątki dinozaura na świecie i pierwsze w historii norweskiej paleontologii - podkreślają naukowcy.\nSzczątki dinozaura znajdowały się na głębokości 2 tys. 256 metrów pod dnem morskim. Tkwiły tam przez prawie 200 milionów lat - od czasów, gdy obszar dzisiejszego Morza Północnego był ogromną równiną, poprzecinaną dużymi rzekami i ich dopływami. Pierwszy norweski okaz to plateozaur (Plateosaurus). Gatunek ten osiągał nawet 9 metrów długości i 4 tony wagi. Zamieszkiwał tereny Europy i Grenlandii pod koniec triasu - 210-195 mln lat temu. onet


Muzyka na weselu - Forum MagazynDomowy\nZgłoś nadużycie #1 6 kwietnia 2017, 13:35\nWedług was na wesele lepiej wybrać dj, czy zespół weselny? Moja znajoma na weselu miała Dj Daro - http://djdaro.pl/ . Uważam, że zabawa była naprawdę fajna, a sam dj potrafił nieźle rozbawić gości. Jakie jest wasze zdanie na ten temat?\nZgłoś nadużycie #2 7 kwietnia 2017, 10:58\nOstatnio byłam u kuzynki gdzie wesele prowadził DJ.I o dziwo wszyscy byli zadowoleni. Gości było tak pół na pół młodzi i starsi. Dobry DJ to chyba podstawa, żeby wszyscy byli zadowoleni.\nZgłoś nadużycie #3 28 lipca 2017, 14:35\nDj to dobry pomysł, pod warunkiem, że wcześniej uzgodnimy listę utworów, któe chcemy usłyszeć na weselu. Taką listę można szybko zorbić, słuchając radio http://fm.tuba.pl/gatunek/Wesele. I nie zapominajmy o tym, że muzyka ma się podobać przede wszystkim naszym gościom.\nZgłoś nadużycie #4 19 września 2017, 12:11\nGebners Posty: 1 Podziękowania: 0\nSuper jest zespół muzyczny na wesele kraków my mieliśmy klasycznie zespół muzyczny bez Dj'a było super takie wesele w takim stylu jest świetne\nZgłoś nadużycie #5 27 września 2017, 21:58\nZgłoś nadużycie #6 2 listopada 2017, 11:00\nDashi Posty: 1 Podziękowania: 0\nZnacie może jakiś zespół muzyczny kraków? Szukam kogoś dobrego i z wolnym terminem. Nie mogę nikogo znaleźć na swoje wesele, wszędzie już terminy zajęte\nZgłoś nadużycie #7 20 listopada 2017, 12:16\nCiekawie gra zespol-czysta-energia.pl. Mają trochę inne podejście do muzyki za co ich szanuję. Nie grają jak inni w kółko tego samego, repertuar może zaskoczyć\nZgłoś nadużycie #8 20 listopada 2017, 12:53\nZgłoś nadużycie #9 22 lutego 2018, 21:07\nW sumie to w dużej mierze zależy od tego, jak duże planujecie wesele. Przy mniejszej ilości osób DJ będzie wystarczającym wyjściem, a na pewno dużo mniej będzie kosztował. Ale przy dużych weselach to już moim zdaniem potrzebny jest zespół, który poprowadzi wspólną zabawę. Do tego również oprócz muzyki warto też już na tym etapie zacząć szukać fotografa i kamerzysty (np. ten kamerzysta weselny kraków - http://vivostudio.pl). To oni będą odpowiedzialni za to, zeby uwiecznić całą uroczystość i zapewnić Wam piękną pamiątkę.\nZgłoś nadużycie #10 14 marca 2018, 22:16\nMy organizowaliśmy przyjęcie weselne w Warszawie. Gości zabawiał zespół NoToGramy i było ekstra! Bawiliśmy się do białego rana, wszyscy byli zadowoleni, a na tym najbardziej nam zależało.


Neolith® i PITT® cooking przecierają szlaki | Wyposażenie Kuchni\nNeolith® i PITT® cooking przecierają szlaki\nFronty meblowe | Blaty Wyposażenie kuchni\nMarki ogłaszają wyłączne partnerstwo handlowe na rynku RPA\nW dniu dzisiejszym Neolith®, wiodący na rynku producent Kamienia Spiekanego, ogłosił nawiązanie wyłącznego partnerstwa z producentem zintegrowanych palników gazowych, firmą PITT cooking, na terenie Republiki Południowej Afryki.\nBlat Neolith® Calatorao Silk z palnikami PITT cooking\nTa ekscytująca współpraca powstała na gruncie wzajemnego poszanowania innowacyjnego, przyszłościowego myślenia i dynamicznego podejścia każdej z firm. W ramach partnerstwa zespoły handlowe Neolith® i PITT cooking będą prowadziły ścisłą współpracę na rzecz promocji wyrobów obu firm wraz z szeregiem akcesoriów dodatkowych.\nNajważniejszym celem współpracy będzie zaprezentowanie estetycznego potencjału zestawienia obu marek, a także przedstawienie zaawansowanych cech zarówno blatu, jak i kuchenki pod względem wydajności.\nNeolith® Strata Argentum Riverwashed z palnikami PITT cooking\nMaikel Bink, dyrektor zarządzający PITT cooking, wskazuje: „Neolith i PITT cooking utrzymują długotrwałe relacje biznesowe. Obie firmy cechuje podobny tor myślenia oraz zaangażowanie na rzecz zapewnienia domowym kucharzom i profesjonalnym szefom kuchni idealnej równowagi między wzornictwem a praktycznością. Rynek RPA charakteryzuje się wysokim poziomem konkurencji, dlatego połączenie naszych uzupełniających się ofert umożliwia zapewnienie silniejszego asortymentu naszym klientom docelowym.”\nNeolith® Zaha Stone Silk z palnikami PITT cooking\n„Obie marki nieustannie koncentrują się na zapewnieniu najlepszej jakości produktów i usług. Współdzielimy ideę zapewnienia idealnego komfortu użytkowania, a według mnie jest to wartość dostarczająca solidne podstawy dla trwałego partnerstwa w perspektywie długoterminowej.” – dodaje.\nAby dowiedzieć się więcej na temat Neolith® i PITT cooking, odwiedź stronę: http://neolith.co.za/neolith-and-pitt-cooking-announce-their-exclusive-sales-partnership-for-south-africa/\nWięcej, lepiej, odważniej\nMarka Neolith®, która świętuje 10. rocznicę prowadzenia działalności, zamierza również podwójnie zwiększyć przestrzeń magazynową w Johannesburgu z 1000 m2 do 2000 m2.\nOdkąd Neolith® po raz pierwszy pojawił się na rynku Republiki Południowej Afryki w 2012 r., zainteresowanie tym tworzywem oraz zapotrzebowanie na nie wzrosło, jako że coraz więcej architektów w kraju poszukuje wysoko wydajnych rozwiązań okładzinowych zapewniających satysfakcjonujące walory estetyczne.\nOmawiając podjętą decyzję, dyrektor Neolith®, Mar Esteve Cortes, stwierdza: „Społeczność architektoniczna Republiki Południowej Afryki jest znana z dynamicznego i przyszłościowego myślenia. Jest to widoczne nie tylko w podejściu architektów do projektowania, ale także w materiałach wykorzystywanych do realizacji ambitnych koncepcji projektowych. Stosunkowo niedawno przybyła na rynek marka Neolith® zapewnia tym postępowym profesjonalistom rozwiązanie okładzinowe pozwalające na maksymalną praktyczność i nieograniczoną kreatywność.”\n„Zwiększenie powierzchni magazynowej stanowi wyraz naszego nieustannego zaangażowania na rzecz klientów z RPA, zapewniając dostateczną solidność naszego łańcucha dostaw, aby sprostać istotnemu zwiększeniu ilości zamówień.”\nRozbudowany magazyn Neolith® zostanie otwarty w lipcu 2019 r. Prace nie spowodują zakłóceń w ramach obecnego łańcucha dostaw, a w okresie budowy magazynu firma będzie prowadziła działalność bez zmian.\nAby dowiedzieć się więcej na temat rozmaitych powierzchni Neolith®, odwiedź stronę internetową: http://neolith.co.za/\nTagged Neolith®, PITT cooking


Gościmy obecnie 8074 osób, w tym 1707 rejestrowych bojowników walki z powagą.\n„Chwała Jurkowi. 1,3 mld w ciągu 29 lat. Aż mi się krew gotuje jak pomyślę, że ktoś gdzieś lekką ręką wydał na propagandę prawie 2 razy więcej. W ciągu jednej nocy.” by Czochrun 1025 „jeszcze jakby kaczorowi zajebał z półobrotu to byłoby idealnie :)” by gboberek 864 „Ile się bidulka musiała nakombinować, żeby wypiąć dupę do kamery...” by bolilol 487 „@adolf Można jej nie lubić ale Greta powtarza “I don’t want you to listen to me, I want you to listen to the scientists" A to nie jest głupota, tylko coś, co powinno w końcu dotrzeć do zakutych łbów w rodzaju Trumpa i Dudy.” by ka2 480 „#6 A to Tinder nie został wymyślony po to, żeby dorośli ludzie umawiali się na niezobowiązujące schadzki? Ok, jak się ma 16 lat i udaje 19-nastkę, to można być zaskoczonym, że zaproszenie do domu w celu oglądania kolekcji naklejek z jednorożcami to tylko taki wybieg, ale autor "artykułu" nazywający gościa zboczeńcem powinien być bardziej ogarnięty... No chyba, że typ zdjął te bokserki już w sklepie? ;)” by DAreck 469


Manchester City - Real Madryt: Typy, kursy, gdzie oglądać? - Typy bukmacherskie\nManchester City – Real Madryt: Typy, kursy, gdzie oglądać?\nJuż dziś rozgrywki Ligi Mistrzów mają wkroczyć w decydującą, bo półfinałową ich fazę. Pierwsza para półfinałowa zawalczy w pierwszym meczu o lepszą sytuację przed rewanżem u rywala i zrobienie kroku ku wielkiemu finałowi. W dzisiejszym meczu Manchester City zagra z Realem Madryt. Emocji na pewno nie zabraknie. Czy The Citizens zdołają wywalczyć sobie zaliczkę? Początek tego meczu już o 21:00.\nManchester City – Real Madryt: Typy i analiza\nManchester City jest drużyną, która w aktualnie trwającym sezonie radzi sobie wyśmienicie. W Premier League w tym sezonie strzeliła aż 80 bramek – mimo, że nie może być pewna obrony tytułu mistrzowskiego, jest szalenie zdeterminowana do tego, by odnosić sukcesy na każdym możliwym polu. Faktem jest jednak, że do tej fazy LM dotarła przy dużym udziale szczęścia, w dwumeczu ogrywając Atletico zaledwie 0:1. Dziś będzie się starała o najlepszą zaliczkę przed arcytrudnym spotkaniem z Realem u niego.\nReal do tej fazy Ligi Mistrzów dotarł w znacznie lepszym stylu. Na początku wyeliminował z rozgrywek świetne PSG, a później wykluczył z tych rozgrywek broniące tytułu Chelsea. Królewscy są w znakomitej formie. Mimo więc, że w tym meczu praktycznie wszystko będzie stało po stronie ich rywali, z pewnością będą chcieli wywalczyć sobie przewagę. Remis również nie byłby dla nich tragedią – zwłaszcza że mają w perspektywie mecz na Santiago Bernabeu.\nCo warto wiedzieć na temat obu drużyn przed meczem Manchester City – Real Madryt?\nCity grało z Realem już osiem razy. Oba zespoły wygrały ze sobą trzykrotnie.\nDwa sezony temu, obie drużyny spotkały się ze sobą w meczu 1/8 tych samych rozgrywek. Wtedy też dwa razy wygrało City (2:1 w każdym z meczów).\nAktualny bilans bramkowy między tymi dwiema drużynami wynosi 12:12.\nObie drużyny są mistrzami swoich krajów, a w tym sezonie zajmują pierwsze miejsca w tabelach ligowych.\nTypy na Manchester City – Real Madryt: kto wygra mecz?\nChoć obie z drużyn, które wezmą udział w dzisiejszym meczu są tak doświadczone, jak i posiadają umiejętności pozwalające im na zwycięstwo, sądzimy, że w meczu tym po wygraną sięgną jego gospodarze, którzy mają po swojej stronie znacznie więcej atutów. To na nich tutaj stawiamy.\nJeśli planujemy postawić na zwycięstwo gospodarzy, zróbmy to po najlepszych kursach na www.STS.pl (1.57).\nUważamy, że padnie tu remis? Najlepsze warunki na obstawienie go znajdziemy na www.Superbet.pl (4.60).\nJeśli chodzi o kursy na wygraną Realu, te najlepsze znajdziemy na www.eFortuna.pl (6.80).\nJeśli chcemy zaryzykować tutaj mniej, postawmy na zakład bez remisu. Jeśli dojdzie do remisu w jego przypadku, otrzymamy zwrot. Zakład tego typu możemy postawić na www.STS.pl (1.42 / 2.90).\nManchester City – Real Madryt: gdzie obejrzeć online?\nMecze Ligi Mistrzów są emitowane wyłącznie na antenach Polsatu. Ten konkretny będziemy mogli zobaczyć na kanale Polsat Sport Premium 1. Gdzie obejrzeć stream Manchester – Real za darmo? Niestety, takiej możliwości nie ma. Możemy jednak posiłkować się relacjami (tekstowymi i match trackerami) publikowanymi przez polskich bukmacherów – takie relację mają między innymi bukmacher STS, eFortuna czy Superbet.\nPoprzedni artykułPogoń Szczecin – Legia Warszawa: Typy, kursy, gdzie oglądać?\nNastępny artykułLiverpool – Villarreal: Typy, kursy, gdzie oglądać?


Taga Harmony wprowadziła do sprzedaży nowe modele serii Slim - mniejszych rozmiarów kolumnę podłogową F-60SL i zupełnie nową kolumnę, o której pisaliśmy niedawno, LCR-60SL.\n- Przetwornik wysokotonowy z kopułką z czystego tytanu TPTTD Taga Pure Titanium Dome tweeter osiągający niezwykłą częstotliwość 40kHz z konstrukcją TWG TAGA Waveguide design zapewniającą równe i szerokie rozpraszanie dźwięku zarówno na osi głośnika, jak i poza nią.\n- TTP Top Plate górna pokrywa głośnika wysokotonowego ogranicza powstawanie wewnętrznych fal stojących i zapewnia lepsze, trójwymiarowe rozpraszanie wysokich tonów po pomieszczeniu.\n- TPACD Pure Aluminum Cone głośnik średnio- i nisko-tonowy ze sztywną i lekką membraną z czystego aluminium, zestrojony, aby spełnić wymagania nowych obudów.\nW produkcji kolumn użyto tego samego cokołu co w większym modelu F-90SL.\n- Konstrukcja: podłogowa; 3-drożna, 5 przetworników, Bi-wiring, 15 mm obudowa MDF TLIE; częstotliwość zwrotnicy 450Hz, 2.5kHz Lewy / Centralny / Prawy - Naścienny\n- Przetwornik wysokotonowy: 25 mm (1") TPTTD, TWG\n- Przetwornik nisko- / średniotonowy: 4 x 102mm (4") TPACD\n- Pasmo przenoszenia: 35Hz - 40kHz\n Platinum F-60SL Black, Wenge, Walnut: 1899 zł / para\n Platinum F-60SL HG White, HG Black, Matt Black: 2 499zł / para


Jak zostać prezydentem Stanów Zjednoczonych - Historia - rp.pl\nDonald Trump na jednym ze spotkań wyborczych w 2016 r.\nAmerykańskie wybory prezydenckie są jedyne w swoim rodzaju. Inne narody próbują się na nich wzorować, ale nikomu jeszcze nie udało się skopiować ich specyfiki, atmosfery i reguł. To mecz, który choć ma stałe zasady, zawsze jest pełen emocji i niespodzianek.\nPrzyjęło się uważać, że Donald Trump jest 45. prezydentem Stanów Zjednoczonych. To dyskusyjny, choć ogólnie zaakceptowany pogląd, z którym dzisiaj nie ma już sensu polemizować. Warto jednak zaznaczyć, że przez 12 pierwszych lat istnienia niepodległej Ameryki, w latach 1776–1788, spikerzy Kongresu Kontynentalnego pełnili funkcję głowy państwa i nosili także tytuł prezydenta Stanów Zjednoczonych w Kongresie Zgromadzonych (ang. President of the United States in Congress Assembled). Pierwszym był całkowicie niemal zapomniany prezydent Peyton Randolph, plantator z Wirginii, syn brytyjskiego szlachcica i zagorzałego monarchisty sir Johna Randolpha, prokuratora generalnego prowincji Wirginii i spikera tamtejszego Zgromadzenia Parlamentarnego (Virginia House of Burgesses). Oprócz niego zaszczytny tytuł prezydenta Stanów Zjednoczonych w Kongresie Zgromadzonych nosiło jeszcze 12 innych mężczyzn, o których nikt dzisiaj nie uczy dzieci w amerykańskich szkołach. Teoretycznie Donald Trump powinien być zatem 58. prezydentem Stanów Zjednoczonych.\nPrzyjęło się jednak, że prezydentów liczymy od wyboru na ten urząd Jerzego Waszyngtona. Ale także w tym wypadku Trump tak naprawdę jest co najwyżej 44. Amerykaninem sprawującym ten urząd. A to dlatego, że Grover Cleveland był prezydentem w latach 1885–1889 i po czteroletniej przerwie objął ponownie urząd w latach 1893–1897. Dlatego uważa się go jednocześnie za 22. i 24. prezydenta Stanów Zjednoczonych.\n23 grudnia 1783 r. generał Jerzy Waszyngton zrezygnował z dowodzenia Armią Kontynentalną USA (obraz Johna Trumbulla)\nus national archives/roger viollet/east news\nHamiltonowska wizja prezydentury\nByć może urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych nigdy by nie powstał w takiej formie, w jakiej go znamy, gdyby nie upór wielkiego wizjonera Alexandra Hamiltona. Ten nieco zapomniany polityk, twórca Partii Federalistycznej, zwolennik ścisłej unii państwowej i twórca banku centralnego, a tym samym dolara, uparł się, by stworzyć rząd federalny, na którego czele stałby człowiek mający kontrolę nad całością administracji państwa, polityką fiskalną, zagraniczną i wojskową. Hamilton pochodził z gminu, ale mimo to albo właśnie z tego powodu wcale nie miał zaufania do zwykłych prostych ludzi. Nie wierzył w szlachetne hasła równości i braterstwa. Odrzucał pogląd, że prosty lud może się sam demokratycznie rządzić. Był przekonany, że jedynie silny centralny rząd, prowadzony zresztą twardą ręką silnego w uprawnienia prezydenta, daje nadzieje na utrzymanie kruchej jedności młodej amerykańskiej unii. Historycy, politolodzy, politycy i konstytucjonaliści nieustannie się spierają, czy miał rację. Amerykańska prezydentura to hamiltonowska wizja zwięzłej federacji, w której prezydent jest strażnikiem konstytucji.\nHamilton widział, że powstałe 4 lipca 1776 r. nowe państwo amerykańskie nie miało przez pierwsze pięć lat swojego istnienia żadnego spójnego prawa ani rządu. Władzę nad tym tworem organizacyjnym sprawował nieustannie rozdarty na frakcje Kongres Kontynentalny, który 15 listopada 1777 r. uchwalił tzw. artykuły konfederacji i wieczystej unii (ang. Articles of Confederation and Perpetual Union). Stanowiły one rodzaj pierwszej ustawy zasadniczej, która została zastąpiona 12 lat później prawdziwą konstytucją. Artykuły konfederacji, bo tak skrótowo nazywano ten dokument, miały liczne wady. Największą z nich była struktura i uprawnienia rządu federalnego, który w myśl tych artykułów był niezwykle słabą instytucją.\nMożna powiedzieć, że do czasu uchwalenia Konstytucji Stanów Zjednoczonych amerykańska unia była w zasadzie tworem papierowym, a każdy ze stanów rządził się według własnych zasad i tradycji. Tacy ludzie, jak Alexander Hamilton czy James Madison, upatrywali siły swojego narodu w jego jedności i solidarności. Zdawali sobie przy tym sprawę, że należy jak najszybciej uchwalić prawo nadrzędne, które chroniłoby przed wszelkimi tendencjami separatystycznymi. Hamilton i Madison przyczynili się do zwołania 25 maja 1787 r. Zgromadzenia Konstytucyjnego w Filadelfii. Nikt nie wniósł w dyskusję nad kształtem przyszłej ustawy zasadniczej tak wiele ożywczego spojrzenia jak oni dwaj. Notatki, jakie Madison sporządził podczas prac Zgromadzenia Konstytucyjnego, stanowią dzisiaj jeden z najcenniejszych amerykańskich dokumentów historycznych. Dowodzą niezwykłej błyskotliwości tego człowieka, jego dalekowzroczności i szlachetnego charakteru. Amerykanie mieli wielkie szczęście, że fundamenty ich państwa zbudowali tacy ludzie, jak James Madison, Alexander Hamilton, Thomas Jefferson, John Adams czy Benjamin Franklin.\nWśród nich dwaj pierwsi byli bez wątpienia największymi wizjonerami. Podczas prac nad kształtem konstytucji umiejętnie dążyli do zachowania równowagi między władzą ustawodawczą, wykonawczą i sądowniczą. Opracowany przez nich ustrój polityczny sprawdza się niemal wzorcowo od 232 lat i nadal może stanowić wzór dla reszty świata. Najważniejszym elementem tego mechanizmu jest kontrola obywatelska nad ludźmi władzy. Jednocześnie wizja Madisona łączyła partykularne interesy poszczególnych stanów w kompromisowe rozwiązania korzystne dla całej unii.\n17 września 1787 r. uczestnicy zgromadzenia przegłosowali i podpisali ostateczny projekt Konstytucji Stanów Zjednoczonych. Dokument ten zachwyca swoją prostotą, logiką i zwięzłością. W swojej pierwotnej formie bez poprawek konstytucja składała się zaledwie z siedmiu artykułów. Rozpoczynała ją preambuła napisana przez znanego amerykańskiego dyplomatę i delegata ze stanu Pensylwania Gouverneura Morrisa, zaczynająca się od słów: „My, Naród Stanów Zjednoczonych, w celu tworzenia doskonalszej unii, ugruntowania sprawiedliwości, zapewnienia spokoju wewnętrznego, umożliwienia wspólnej obrony, popierania ogólnego dobra i zagwarantowania wolności dla nas samych i dla naszych potomków, uchwalamy i ustanawiamy niniejszą Konstytucję Stanów Zjednoczonych Ameryki". Artykuł drugi Konstytucji Stanów Zjednoczonych ustanawiał organ wykonawczy rządu federalnego, który wykonuje i egzekwuje prawa federalne, określał procedury wyboru i odwoływania prezydenta Stanów Zjednoczonych oraz jego uprawnienia i obowiązki. Po raz pierwszy w historii jedynym ograniczeniem stał się wiek i miejsce urodzenia kandydata. Od tej pory głową państwa i szefem rządu federalnego mógł zostać każdy, kto urodził się na terytorium USA, miał minimum 35 lat i był rezydentem od 14 lat. Konstytucja nie wprowadzała żadnych ograniczeń ze względu na płeć, religię czy pochodzenie etniczne.\nNikt nie miał wątpliwości, że pierwszym prezydentem według zapisów nowej konstytucji zostanie Jerzy Waszyngton. Dla młodego narodu amerykańskiego stał się uosobieniem wszelkich cnót: patriotyzmu, uczciwości, szlachetności i przyzwoitości. Trudno spotkać amerykańskie opracowania historyczne, które nie byłyby napisane w formie panegiryku dla Waszyngtona. Amerykanie są przekonani, że ojca ich państwa nie powinno się krytykować. Jest bowiem Waszyngton idylliczną personifikacją idei wolności, suwerenności i potęgi Stanów Zjednoczonych. Na kartach amerykańskich podręczników pojawia się niczym olimpijskie bóstwo, które w swoim geniuszu prowadzi prosty lud 13 brytyjskich kolonii do walki z największą potęgą swojej epoki – armią brytyjskiego króla Jerzego III. W historiografii amerykańskiej pierwszy prezydent Stanów Zjednoczonych jawi się jako geniusz strategii wojskowej, wizjoner i polityk, który wyznaczył republikański charakter amerykańskiej prezydentury.\nTo obraz mocno wyidealizowany, choć zapewne część tych opinii jest słuszna. Jeżeli jednak zdejmiemy z pomnika Jerzego Waszyngtona ową patynę narodowej świętości, to ujrzymy człowieka z krwi i kości, bezwzględnego zwolennika niewolnictwa, byłego lojalistę, który przez większą część życia święcie wierzył w potęgę i chwałę korony brytyjskiej i zapewne w głębi duszy zawsze czuł się Brytyjczykiem. Choć i to było dyskusyjne, skoro po matce odziedziczył mieszankę krwi holenderskiej, angielskiej i niemieckiej.\nStephen Grover Cleveland (1837–1908), 22. i 24. prezydent Stanów Zjednoczonych\nJedyny prezydent wybrany jednogłośnie\n19 kwietnia 1783 r. generał Jerzy Waszyngton uznał wojnę o niepodległość za zakończoną, a 23 grudnia 1783 r. ogłosił w Annapolis przed legislaturą stanu Maryland swoją rezygnację z funkcji głównodowodzącego Armii Kontynentalnej.\nMając 51 lat, postanowił wrócić do swojej posiadłości rodzinnej w Mount Vernon. Nie dane mu było jednak zaznać upragnionego, spokojnego życia na wsi. Podobno najbardziej lubił siedzieć na tarasie, sączyć wino lub whisky i patrzeć na drzewa. Jednak otoczony nimbem wielkiego zwycięzcy był potrzebny w Filadelfii, ówczesnej stolicy Stanów Zjednoczonych, gdzie właśnie zwoływano konwencję konstytucyjną.\nPierwsza na świecie konstytucja została uchwalona 17 września 1787 r. Podpisy pod nią złożyło 39 z 42 obecnych na sali obrad delegatów konwencji konstytucyjnej. Wcześniej 13 delegatów opuściło posiedzenie, demonstrując swoje niezadowolenie z kształtu uchwalonej ustawy zasadniczej.\nI znowu życie Jerzego Waszyngtona wróciło na dawne tory. Generał udał się do Mount Vernon z przekonaniem, że nareszcie zakończył służbę publiczną. Z początkiem 1789 r. zaczęła obowiązywać konstytucja. 4 lutego tego roku kolegium elektorskie jednomyślnie wybrało Jerzego Waszyngtona na prezydenta Stanów Zjednoczonych. On sam nie wygłosił nawet jednego przemówienia wyborczego i chyba w ogóle nie wiedział, że jest kandydatem do najwyższego urzędu. 16 kwietnia 1789 r. znowu musiał się pożegnać ze swoją ukochaną plantacją Mount Vernon i udać się do Nowego Jorku, który jako nowa siedziba Kongresu pełnił od 11 stycznia 1785 do 12 sierpnia 1790 r. rolę tymczasowej stolicy Stanów Zjednoczonych.\nJego przybycie miało iście królewską oprawę. Prezydent elekt przepłynął rzekę Hudson na ogromnej ozdobionej girlandami kwiatów barce, wzorowanej na łodziach angielskich królów. Załogę stanowiło 13 wioślarzy ubranych w wykwintne białe fraki, w perukach na głowach. Z brzegu flotyllę łodzi nowego prezydenta pozdrawiały niezliczone tłumy skandujące imię „Jerzy". Złośliwcy zwracali uwagę, że tak oto Amerykanie zamienili jednego króla Jerzego na drugiego króla Jerzego. W Nowym Jorku, na schodach frontowych Federal Hall, ówczesnej siedziby Kongresu USA, 57-letni generał George Washington położył dłoń na Biblii i złożył przysięgę prezydencką, którą zakończył słowami „So help me God" (Tak mi dopomóż Bóg). Dotychczas wszyscy jego następcy powtarzali ten gest i te słowa.\nPo upływie drugiej kadencji Jerzy Waszyngton zdecydował, ku zaskoczeniu wszystkich, więcej nie ubiegać się o prezydenturę. W ten sposób stworzył precedens, którego nikt nie złamał. Tylko Franklin Delano Roosevelt sprawował niepełne trzy kadencje prezydenckie. Swój start w wyborach prezydenckich w 1940 r. tłumaczył koniecznością przeprowadzenia narodu przez trudy II wojny światowej.\nŻegnając się z Kongresem, Jerzy Waszyngton wygłosił przemówienie, które historycy nazwali jego testamentem politycznym. Zawierało ono liczne wskazówki dla ówczesnej klasy politycznej i potomnych. Krytycy uważali, że było słabe stylistycznie i pełne górnolotnych frazesów. Być może nie wsłuchano się dokładnie w słowa o proroczym charakterze. Pierwszy prezydent zalecał bowiem zachowanie jak najwyższej ostrożności przed zagranicznymi wpływami w młodym demokratycznym państwie i ostrzegał, że przyszłym przywódcom Ameryki zawsze trzeba będzie patrzeć na ręce. Waszyngton wskazywał też na szczególnie odpowiedzialną rolę prezydenta jako zwierzchnika sił zbrojnych. Zdawał się sugerować, że wybór wojskowych na najwyższy urząd w państwie musi się odbywać pod szczególnym nadzorem Kongresu. Tak jakby wyczuwał, że amerykańską tradycją stanie się w przyszłości, że po najważniejszych dla narodu wojnach na prezydenta będzie się wybierało generałów, którzy w czasie konfliktu zbrojnego dowodzili armią.\nDotychczas urząd prezydenta Stanów Zjednoczonych objęło 12 byłych generałów. Pierwszym był właśnie sam Jerzy Waszyngton, wódz naczelny Armii Kontynentalnej. Kolejnym generałem w Białym Domu był pogromca Brytyjczyków pod Nowym Orleanem i wojskowy gubernator Florydy Andrew Jackson. Nie mniejsze zasługi w wojnach o utrzymanie niepodległości mieli: 9. prezydent USA gen. William Henry Harrison, 12. prezydent USA gen. Zachary Taylor, 14. prezydent USA Franklin Pierce oraz dwukrotnie pełniący urząd prezydenta USA gen. Andrew Johnson. Wojna secesyjna wyniosła do najwyższego urzędu aż czterech generałów: głównodowodzącego wojsk Unii generała Ulissesa Granta, generałów brygady: Rutherforda Hayesa, Jamesa Garfielda i Benjamina Harrisona oraz kwatermistrza stanu Nowy Jork Chestera Alana Arthura. Wybór ostatniego takiego prezydenta, pięciogwiazdkowego generała armii Dwighta D. Eisenhowera w 1952 r., dopełnił tradycji nagradzania bohaterów wojennych najwyższym urzędem w państwie.\nRozbawiony prezydent Harry Truman pokazuje pierwszą stronę „Chicago Daily Tribune” z 3 listopada 1948 r. z błędnym nagłówkiem: „Dewey pokonuje Trumana”\nPierwsza prezydentura w historii Stanów Zjednoczonych wiąże się z dwoma najczystszymi kampaniami wyborczymi w historii tego kraju. Kiedy jednak odszedł Waszyngton, skończyła się epoka dżentelmenów w polityce. Pierwsza prawdziwa kampania wyborcza okazała się katastrofą i zapowiedzią tego, co nastąpi w przyszłości. Jeżeli ktoś uważa, że obecna kampania wyborcza Donalda Trumpa i Josepha Bidena jest pełna brudów, to nie ma pojęcia, czym była walka Johna Adamsa z Thomasem Jeffersonem. Gdyby oni mieli te środki przekazu, jakimi dysponują sztaby współczesnych kandydatów, to z naszych telewizorów, monitorów, tabletów oraz smartfonów informacyjne „szambo" wylewałoby się potokami.\nI pomyśleć, że ta bezpardonowa wojna wyborcza, bo nie sposób nazwać ją jedynie kampanią, toczyła się między dwoma wielkimi ojcami założycielami Stanów Zjednoczonych. Rola Johna Adamsa i Thomasa Jeffersona w kształtowaniu nowego oblicza Ameryki Północnej jest bowiem niebagatelna. Pierwszy zgłosił w czerwcu 1775 r. Jerzego Waszyngtona na stanowisko naczelnego dowódcy Armii Kontynentalnej, kiedy jeszcze ten emerytowany oficer był mało komu znanym plantatorem z Wirginii. To Adamsowi udało się przekonać delegatów Kongresu Kontynentalnego do proklamowania niepodległości. Można zatem śmiało powiedzieć, że John Adams jest ojcem niepodległości USA. I choć bezpardonowa walka wyborcza między Adamsem i Jeffersonem rozpoczęła epokę brudnej polityki, to prawdą jest też, że nic tak nie przyczyniło się do rozwoju amerykańskiej myśli politycznej, jak spór między drugim i trzecim prezydentem Stanów Zjednoczonych. Warto o tym pamiętać, kiedy przyglądamy się współczesnym konfliktom politycznym. One nas kształtują. Dopiero z perspektywy czasu dostrzegamy, jak bardzo są nam potrzebne, aby nieustannie doskonalić własną tożsamość narodową. Adamsa i Jeffersona pogodziła dopiero śmierć, która – co zdumiewające – dla obu nadeszła tego samego dnia: w 50. rocznicę utworzenia państwa, którego byli współzałożycielami.\nW 1800 r. populacja Stanów Zjednoczonych wynosiła zaledwie 5,3 mln ludzi. Mniej niż obecna liczba mieszkańców Nowego Jorku. Cały kraj przypominał jedną wielką, prymitywną, drewnianą wieś, gdzie nie było porządnych dróg, jakiejkolwiek przyzwoitej infrastruktury, mostów, szkół czy szpitali. Nowy Jork, Boston czy Filadelfia były tylko zabitymi deskami dziurami, w których jedyną rozrywką było pijaństwo przybierające iście sowieckie rozmiary. Stąd też kampania wyborcza Adamsa i Jeffersona polegała głównie na organizacji pijackich festynów, w czasie których przedstawiciele danego kandydata wygłaszali do pijanego elektoratu przemówienia oczerniające kandydata opozycji. Ludzie Adamsa z perwersyjnym upodobaniem głosili, że Jefferson był zwykłym tchórzem, który w czasie wojny o niepodległość ukrył się przed służbą w Europie, a teraz w swoim dworku w Monticello cudzołoży z niewolnicami. Z kolei „komitet" Jeffersona rozgłaszał, że John Adams jest „odpychającym pedantem, któremu cuchnie z gęby, a zepsute zęby same wypadają". Rzeczywiście stan uzębienia wiceprezydenta Adamsa pozostawiał, najdelikatniej mówiąc, wiele do życzenia. Podobno rozmówcy nie byli w stanie wytrzymać przy nim pół minuty, gdyż fetor z ust nie miał sobie równych. Spin doktorzy Jeffersona, jakbyśmy ich dzisiaj nazwali, określali Adamsa „obrzydliwym hipokrytą" i „piekielnym hermafrodytą, który nie ma w sobie ani męskiej siły, ani kobiecej delikatności". Dzisiaj takie inwektywy byłyby przyjęte jedynie ze śmiechem lub obrzydzeniem, ale ówcześni słuchacze święcie w nie wierzyli i bynajmniej nie traktowali obojętnie przy podejmowaniu decyzji o tym, na kogo zagłosują.\nW historii amerykańskich kampanii prezydenckich zdarzały jednak rzeczy niezwykłe. Bywało, że mimo marnie prowadzonej kampanii wyborczej i uzyskania mniejszej liczby głosów niektórzy kandydaci zostawali prezydentami Stanów Zjednoczonych. Jak to się działo? Przykładem może być wybór Johna Quincy'ego Adamsa, syna tegoż wspomnianego wyżej Johna Adamsa o nieświeżym oddechu. 2 listopada 1824 r. znalazł się on na liście kandydatów na urząd prezydenta USA obok senatora Henry'ego Claya, sekretarza skarbu Williama H. Crawforda i generała Andrew Jacksona. W ówczesnym Kongresie jedyną dominującą formacją polityczną była partia demokratycznych republikanów – coś w rodzaju mieszanki tych partii, które na przemian rządzą obecnie Stanami Zjednoczonymi. Nie można więc powiedzieć, że kampania polegała na starciu programów wyborczych osobnych partii, lecz na walce poszczególnych frakcji jednej partii. Wybory wygrał Andrew Jackson, który zdobył 153 544 głosy. Sekretarz stanu John Q. Adams zdobył o 44 804 głosy mniej. Jednak ze względu na brak wymaganej liczby głosów elektorskich o wyborze prezydenta musiał zadecydować Kongres. Wśród deputowanych przeważali zwolennicy Adamsa. Przewagą zaledwie pięciu głosów członków Izby reprezentantów John Q. Adams został wybrany na szóstego prezydenta Stanów Zjednoczonych.\n„Podpisanie deklaracji niepodległości USA”, obraz Johna Trumbulla z 1819 r.\nAmerykański system elektorski bywa naprawdę skomplikowany i nieprzewidywalny. Jak widać bowiem na przykładzie Johna Q. Adamsa, nie zawsze wygrywa zwycięzca. A oto kolejny przykład. W 1836 r. z ramienia partii wigów swoich sił wyborczych spróbował z powodzeniem były wojskowy i senator ze stanu Ohio William H. Harrison, który nieco wcześniej został ambasadorem USA w Kolumbii. Były prezydent John Q. Adams tak oto złośliwie podsumował zdolności polityczne tego kandydata: „Harrison pragnie tego stanowiska w Kolumbii bardziej niż Kolumbia pragnie jego i bardziej, aniżeli chce tego interes publiczny". Wigowie zorganizowali jednak Harrisonowi kampanię wyborczą, która przeszła do historii jako „kampania śpiewająca". Jego zwolennicy śpiewali na wiecach pieśni i deklamowali wiersze sławiące zasługi wojenne Harrisona oraz układali kuplety atakujące jego przeciwnika Martina Van Burena. Tak oto narodziła się reklama wyborcza. W przyszłości zaowocuje różnymi przebojami wyborczymi: w 1920 r. Al Jolson zaśpiewa dla Warrena G. Hardinga piosenkę wyborczą „Harding, You're the Man for Us", a w 1959 r. prawdziwym hitem list przebojów stanie się piosenka „High Hopes" zaśpiewana przez Franka Sinatrę na rzecz kampanii Johna F. Kennedy'ego.\nKandydaci na prezydentów zawsze pozowali też na ludzi z ludu. W 1836 r. wigowie kłamliwie portretowali swojego kandydata Williama H. Harrisona jako syna ubogich osadników, który rzekomo młodość spędził w ubogiej leśnej chacie. „Śpiewająca kampania" ze słynną piosenką „Tippecanoe and Tyler Too", o skromnej chatce, w której urodził się Harrison, odniosła jednak wielki sukces i stała się pierwszą tego typu akcją wyborczą w historii. Kłamstwo o ubogim dzieciństwie Harrisona i bezwzględne ataki na Martina Van Burena opłaciły się wigom. Po raz pierwszy zrozumiano, że kłamstwo ma swoją wymierną wartość. 3 listopada 1840 r. William H. Harrison pokonał dotychczasowego prezydenta Martina Van Burena stosunkiem 1 275 016 do 1 129 102 głosów. Mimo że w liczbach bezwzględnych przegrał z urzędującym prezydentem, to w przeliczeniu na głosy elektorskie, jak się okazało, wygrał stosunkiem 79,6 proc. do 20,4 proc. 4 marca 1841 r. ten 68-letni bohater znad Tippecanoe został zaprzysiężony na dziewiątego prezydenta Stanów Zjednoczonych. Ale to nie był koniec niespodzianek związanych z tym prezydentem.\nWigowie mieli nadzieję, że Harrison zmieni oblicze Ameryki i oczyści jej elity polityczne z wpływów masonerii i wielkiej finansjery. Przeciwnicy Harrisona obawiali się natomiast, że wprowadzi porządki wojskowe i będzie miał skłonność do dyktatury. Nie wiemy, która strona miała rację, ponieważ zaledwie 23 dni po uroczystościach inauguracyjnych prezydent William H. Harrison zachorował na zapalenie płuc. 3 kwietnia 1841 r. tuż przed północą zwrócił się do osób stojących przy jego łożu: „Chcę, abyście rozumieli prawdziwe zasady, na których opiera się nasz rząd. Chcę, aby ich przestrzegano. Nie proszę o nic więcej". Chwilę później zmarł. Z tego powodu wiceprezydent John Tyler został pierwszym prezydentem w historii Stanów Zjednoczonych, który objął najwyższy urząd w państwie z przyczyn losowych. Jego prezydentura stała się od razu obiektem sporu konstytucjonalnego o uprawnienia wiceprezydenta przejmującego władzę w państwie po śmierci prezydenta.\nNależy podkreślić, że wiceprezydenci są najważniejsi w czasie kampanii wyborczych. Mają za zadanie zasypać podziały w partii po prawyborach. Nic więcej. Konstytucja nie daje im żadnego realnego wpływu na decyzje podejmowane w Białym Domu. Mogą jednak kształtować pewne decyzje w Senacie.\nWiceprezydent Stanów Zjednoczonych jest bowiem z urzędu przewodniczącym Senatu USA. Co prawda może wziąć udział w głosowaniu jedynie w wypadku równego podziału głosów, ale wówczas to właśnie jego głos jest decydujący. Na co dzień zastępuje go przewodniczący Senatu pro tempore. W Waszyngtonie mówi się, że posada wiceprezydenta jest najwygodniejszą i najbardziej frustrującą posadą w rządzie federalnym. Niewiele odpowiedzialności w zamian za bezsilność, ale także szereg przywilejów protokolarnych oraz stała pensja. Wiceprezydenta dzieli od najpotężniejszej władzy na świecie tylko zdrowie jego szefa. Przekonał się o tym pewien krawiec z nowojorskiego hrabstwa Cayuga.\n9 lipca 1850 r. niespodziewanie zmarł popularny prezydent Zachary Taylor. Tego samego dnia jego prawie nikomu nieznany zastępca Millard Fillmore został zaprzysiężony przez sędziego Williama Cruncha na 13. prezydenta Stanów Zjednoczonych. Nowy amerykański przywódca nie miał przed sobą łatwego zadania. Niemal wszyscy członkowie gabinetu jego poprzednika traktowali go do tej pory jako outsidera i politycznego dyletanta. Było w tym dużo racji. W wyścigu do Białego Domu u boku bohatera wojennego stanął człowiek, którego nikt wcześniej nie brał poważnie pod uwagę jako potencjalnego kandydata na wiceprezydenta USA. Nie ukończył żadnej szkoły, w młodym wieku został krawcem i gręplarzem wełny, a następnie jako samouk wdrapał się na urząd lokalnego sędziego. Partia uznała, że to wspaniały „running mate" dla Taylora. I faktycznie wybór ten okazał się jednak strzałem w dziesiątkę. Fillmore genialnie wykorzystał swoje pochodzenie w kampanii wyborczej, przedstawiał się jako człowiek doświadczony głodem, biedą i wieczną walką z siłami natury. Większość wyborców widziała w nim takiego jak oni „znającego trudy życia" farmera.\nW ten oto sposób, w wyniku najzwyklejszego kompromisu partyjnego, Millard Fillmore, syn ubogich farmerów z hrabstwa Cayuga, stał się drugim człowiekiem w państwie, który w najśmielszych snach nie mógł przypuszczać, że niecałe dwa lata po wyborach przyjdzie mu tym państwem rządzić.\nPodobny los spotkał jeszcze sześciu innych wiceprezydentów: Andrew Johnsona, Chestera Arthura, Theodore'a Roosevelta, Calvina Coolidge'a, Harry'ego S. Trumana i Lyndona B. Johnsona. Wszyscy oni zastąpili zmarłego lub zabitego w zamachu urzędującego prezydenta. Jedynym, który dotychczas objął prezydenturę w czasie trwania kadencji swojego żyjącego szefa, był Gerald Ford. Skompromitowany podejrzeniami związanymi z aferą Watergate prezydent Richard Nixon zrzekł się urzędu, przekazując go swojemu wiceprezydentowi w zamian za akt łaski.\nBrudne kampanie prezydenckie o podtekście obyczajowym wcale nie są wymysłem XX-wiecznych spin doktorów. W 1884 r. sztabowcy kampanii wyborczej kandydata Partii Demokratycznej Grovera Clevelanda uznali, że trzeba uwikłać jego republikańskiego przeciwnika Jamesa G. Blaina w jakieś podejrzane, niewyjaśnione układy biznesowe. Tymczasem, naruszając etykę polityczną, jedynie rozjuszyli swoich przeciwników. Grover Cleveland przedstawiany jako polityk o wyjątkowo sztywnym kręgosłupie moralnym znalazł się w sytuacji nie do pozazdroszczenia, kiedy 21 lipca 1884 r. „Buffalo Evening Telegraph", gazeta z rodzinnego miasta kandydata, opublikowała artykuł opatrzony nagłówkiem: „Przerażająca opowieść: Mroczny rozdział w życiorysie osoby publicznej, smutna historia Marii Halpin i syna gubernatora Clevelanda". Gazeta ujawniała, że w 1874 r., kiedy Grover Cleveland był jeszcze kawalerem, wdał się w „nieprawy" romans z 36-letnią wdową Marią Halpin. Niecały rok później kobieta urodziła chłopca. Cleveland nigdy nie uznał swojego ojcostwa, ale honorowo wspierał finansowo panią Halpin i jej syna.\nRepublikanie niemal oszaleli na punkcie tego „nieprawego" romansu. Rozpoczęła się najbrudniejsza kampania w dotychczasowej historii amerykańskiej demokracji. Republikańskie gazety nazywały Clevelanda „opasłym knurem wykorzystującym nieszczęśliwe kobiety". „Mamy do czynienia nie z pojedynkiem między dwiema wielkimi partiami, ale pomiędzy burdelem i rodziną... pomiędzy pożądliwością a prawem" – grzmiał z ambony pewien pastor z Buffalo. Republikańska prasa nazywała Clevelanda „zbereźną bestią", „moralnym trędowatym" i „durnym grubasem". Mszcząc się za przyśpiewkę demokratów „Spal ten list!" (chodziło o rzekomą korupcję kandydata GOP), republikanie stworzyli swoją własną: „Mamuś, mamuś, gdzie jest tatuś?". W artykułach ukazywały się karykatury płaczącej pani Halpin z maleństwem wyciągającym rączki do wściekłego Clevelanda. Nikt w zasadzie nie zadał sobie trudu, żeby sprawdzić, że chłopiec ma już dziesięć lat i dzięki hojności Clevelanda żyje sobie szczęśliwie ze swoją mamą w ładnym domu w Buffalo. Pani Halpin nie zgodziła się na zabranie głosu w tej sprawie. Uważała Grovera Clevelanda za swojego serdecznego przyjaciela i dobroczyńcę.\nPoziom debaty wyborczej zszedł jednak do tak niskiego poziomu, że korespondenci zagraniczni odmawiali swoim redakcjom relacjonowania tej wyjątkowo wulgarnej kampanii. Pewien zagraniczny dziennikarz określił ją nawet jako pojedynek między „zwyczajami kopulacyjnymi jednego kandydata i skłonnościami do krętackich zagrywek drugiego".\nNa pomoc Clevelandowi przyszedł sam Mark Twain, który wcześniej opuścił szeregi Partii Republikańskiej. Wielki pisarz zbeształ krytyków kandydata demokratów w dosadnych słowach: „Że też znaleźli się dorośli mężczyźni, najwyraźniej o zdrowych zmysłach, którzy na serio kwestionują prawo kawalera do kandydowania na prezydenta tylko dlatego, że miewał prywatne stosunki płciowe z wdową, do tego za jej przyzwoleniem. Ci dorośli faceci doskonale zdają sobie sprawę, jaką alternatywę ów kawaler miał, i w skrytości sami pewnie przedkładaliby ją nad wdowę. Czyż ludzka natura nie jawi się nam jako najbardziej wyszukana fikcja i kłamstwo, jakie kiedykolwiek wymyślono?".\nMimo wszystko Glover Cleveland zachował zdumiewający spokój. Namawiany przez przyjaciół, żeby się bronił, oświadczył krótko: „Przede wszystkim mówcie prawdę!". Słowa te wywarły ogromne wrażenie na opinii publicznej. Cleveland potwierdził, że syn pani Halpin ma jego wsparcie finansowe, po czym nigdy więcej na ten temat już się nie wypowiedział. Okazało się, że była to najskuteczniejsza metoda uciszenia skandalu. Cleveland nie był żonaty, kiedy poznał wdowę, nikt nie mógł więc nazwać jego relacji z panią Halpin zdradą małżeńską. Po pewnym czasie zaczęły się odzywać głosy wsparcia z różnych środowisk społecznych. Kandydat okazał się człowiekiem wiarygodnym, dla którego najważniejsza była prawda. Amerykanie szybciej bowiem wybaczają cudzołóstwo niż hipokryzję. Kiedy Grover Cleveland wygrał wybory prezydenckie, złośliwi demokraci przerobili przyśpiewkę republikańską, zmieniając słowa na: „Mamuś, mamuś, gdzie jest tatuś? W Białym Domu, cha, cha, cha!".\nTakiego szczęścia jak Cleveland nie miał jednak inny kandydat Partii Demokratycznej – senator ze stanu Kolorado, Gary Warren Hart, który mimo że był uważany za faworyta w prawyborach 1987 r., musiał wycofać swoją kandydaturę ze względu na romans z modelką Donną Rice. Amerykańskie kampanie prezydenckie rządzą się bowiem swoimi, czasami dziwnymi prawami. I choć wylano hektolitry atramentu, żeby je opisać, nadal niektóre ich meandry są trudne do wyjaśnienia. Taka przykładowa sytuacja miała miejsce w 1948 r., kiedy popularność prezydenta Harry'ego Trumana zaczęła topnieć z dnia na dzień, a jego przeciwnik – kandydat Partii Republikańskiej Thomas Dewey – wzywał do zmiany administracji wojennej, tak jak zrobili to Brytyjczycy.\nAmerykanie zdawali się zgadzać z Deweyem. Wszystkie sondaże przedwyborcze wskazywały na spadek poparcia dla kandydatury Harry'ego Trumana. W badaniach Gallupa Truman miał poparcie zaledwie 36 proc. badanych. W przyszłości porównywalnie niskie notowania będzie miał po wybuchu afery Watergate Richard Nixon oraz Donald Trump (37 proc.) w czasie rozwoju epidemii koronawirusa SARS-CoV-2 (IPSO-Reuters Presidential Poll, 6 stycznia – 6 lutego 2020 r.).\nLatem 1948 r. czołowe tytuły prasy amerykańskiej publikowały wywiady z Thomasem Deweyem w takim tonie, jakby już był prezydentem Stanów Zjednoczonych. Z początkiem jesieni ruszyła nawet giełda republikańskich kandydatów na najważniejsze stanowiska w rządzie. Pewny swojej wygranej Dewey szykował już swoje zwycięskie przemówienia i mowę inauguracyjną. Nawet gazety sympatyzujące z Partią Demokratyczną zamieszczały nagłówki z pytaniem: „Czy musimy być skazani jedynie na Trumana?". Zdumiewał fakt, że najbardziej obojętnym na tę prześmiewczą kampanię był sam prezydent. Truman nie zamierzał komentować tej fali krytyki, ale z charakterystycznym dla siebie spokojem kontynuował podróż wyborczą po miejscach, które nierzadko wzbudzały rozbawienie opinii publicznej. Bywało bowiem, że prezydencki pociąg zatrzymywał się w jakimś sennym górniczym miasteczku, gdzie nikt nie czekał na prezydenta z wiecem. Mimo to Truman wysiadał z pociągu, prężnym krokiem w asyście niewielkiej obstawy i z uśmiechem na ustach szedł główną ulicą do najbliższego baru, gdzie z miejscowymi bywalcami zjadał śniadanie, wypijał kawę i wypytywał się o ich życie, jakby mieszkał tu od lat. Na stację odprowadzał go już wiwatujący tłum. Reakcja głównego nurtu opinii publicznej na tę podróż wyborczą była pełna drwiny. Znani komentatorzy prasowi kpili sobie z jego nieobecności w Waszyngtonie, pisząc: „Ciekawe, co zrobiłby Truman, gdyby żył?". Była to oczywiście aluzja do jego nieobecności w wielkich miastach. Magazyn „Life" opublikował w tym czasie cały numer poświęcony Deweyowi. Wydawało się, że łamiąc zasadę niezależności politycznej, redakcja niemal koronowała republikanina, przesadnie wychwalając jego cechy przywódcze.\nPolityczny los Trumana wydawał się przesądzony. Konwencja wyborcza Partii Demokratycznej zgodziła się co prawda na jego kandydaturę, ale wśród delegatów panowało przekonanie, że w tym wyścigu z góry stawiają na przegranego konia. To „gęś przeznaczona do uboju" – stwierdziła po ostatecznym głosowaniu prawyborczym demokratyczna kongresmenka Clare Boothe Luce.\nA jednak historia znowu zrobiła figla nadętym ekspertom i różnej maści mądralom prasowym, którzy, mając usta pełne mądrości, wieszczyli Trumanowi klęskę (warto o tym pamiętać przy okazji obecnych wyborów prezydenckich w USA). Wieczorem 2 listopada 1948 r., kiedy kończył się dzień wyborczy, nikt już nie miał wątpliwości: 34. prezydentem USA zostanie na pewno stylizujący się na Clarka Gable'a gubernator Nowego Jorku, 46-letni Thomas Edmund Dewey. Tego dnia „The Wall Street Journal" zamieścił komentarz: „Będziemy tęsknić za naszym starym, małym Harrym". Podobno prezydent kładł się spać z przeświadczeniem, że przegrał te wybory. Bał się jedynie skali porażki. Nawet w prasie brytyjskiej ukazał się artykuł Alistaira Cooka o Trumanie pod znamiennym tytułem: „Studium porażki".\nKiedy redakcje wysyłały gotowe szpalty do drukarni, wszystko wskazywało na przegraną urzędującego prezydenta. Późno w nocy redaktor naczelny „Chicago Tribune" uznał, że może już drukować pierwszą stronę gazety z ogromnym tytułem: „DEWEY POKONUJE TRUMANA". Była to jedna z największych wpadek prasowych w historii. Rano 3 listopada 1948 r. rozpromieniony z radości prezydent Truman pozował do zdjęć na tylnej platformie swojego pociągu, pokazując tę gazetę. Wbrew wszelkim znakom na niebie i ziemi wygrał wybory przewagą prawie 3 milionów głosów. To kampania wyborcza na sennej prowincji, nie zaś w wielkich miastach, dała mu zwycięstwo.\nDzisiaj wielu wieszczy Donaldowi Trumpowi klęskę. Być może okaże się, że mają rację. Ja jednak nie zapominałbym historii zwycięstwa Harry'ego Trumana. Bo historia lubi się powtarzać.\nPrezydenta nie wybierają wyborcy, ale wybrani przez nich elektorzy. Konstytucja Stanów Zjednoczonych stanowi, że każdy stan może mieć tyle głosów elektorskich, ile ma miejsc w Senacie i Izbie Reprezentantów, co oznacza co najmniej trzy głosy. Kandydat na prezydenta może zatem wygrać wybory powszechne, ale nie zawsze przekłada się to na jego wybór przez Kolegium Elektorskie.\nTak zdarzyło się cztery razy w historii:\n1. W 1824 r. Andrew Jackson wygrał głosowanie powszechne, ale otrzymał mniej niż 50 proc. głosów elektorskich. W ten sposób jego rywal John Quincy Adams wygrał prezydenturę.\n2. W 1876 r. Samuel Tilden wygrał wybory powszechne, ale to Rutherford B. Hayes otrzymał 185 głosów elektorskich w stosunku do 184 oddanych na Tildena.\n3. W 1888 r. Grover Cleveland wygrał wybory powszechne, ale otrzymał 168 głosów wyborczych w stosunku do 233 oddanych na Benjamina Harrisa.\n4. W 2000 r. Al Gore wygrał wybory powszechne, ale przegrał głosowanie elektorskie z George'em W. Bushem.\nOśmiu prezydentów USA zmarło w czasie trwania ich kadencji.\n1. William Henry Harrison – umarł na zapalenie płuc\n2. Zachary Taylor – zmarł na zapalenie żołądka i jelit\n3. Abraham Lincoln – zginął w zamachu\n4. James Garfield – zginął w zamachu\n5. William McKinley – zginął w zamachu\n6. Warren Harding – zmarł na atak serca\n7. Franklin D. Roosevelt – zmarł z powodu krwotoku mózgowego\n8. John F. Kennedy – zginął w zamachu\nKobiety w walce o prezydenturę\nVictoria Woodhull była pierwszą kobietą, która w 1872 r. bez poparcia jakiejkolwiek partii kandydowała na urząd prezydenta USA.\nW 1964 r. Margaret Chase Smith jako pierwsza kobieta w historii zgłosiła swoją kandydaturę w prawyborach republikańskich.\nW 2016 r. Hillary Clinton została wybrana na pierwszą kandydatkę na prezydenta jednej z dwóch najważniejszych partii politycznych w USA.\nRysy na pomniku Abrahama Lincolna\nMiejsce egomaniaka zajął odwetowiec


Konkurs jest objęty patronatem Ministerstwa Spraw Zagranicznych oraz Ministerstwa Przedsiębiorczości i Technologii. Jego celem jest wyróżnienie firm, które najlepiej radzą sobie na światowych rynkach, budując markę Polski na arenie międzynarodowej. W siódmej edycji wydarzenia rywalizowały przedsiębiorstwa usługowe, producenci, przedstawiciele branży FMCG czy IT.\nW kolejnym roku chcemy umocnić swoją pozycję na aktualnych rynkach oraz dostarczyć produkty i usługi do ponad 150 krajów. Za dwa lata chciałbym móc powiedzieć, że Senetic posiada klientów w każdym kraju na świecie - podsumowuje Łukasz Bojar.\nArchiwizator Azure to licencjonowany dodatek producenta systemu ERP – enova365, który pozwala na automatyczne tworzenie zapasowych kopii danych oraz na ich bezpieczne przesłanie i przechowywanie…