Publiczne Przedszkole w Gaworzycach - Roczny Plan Pracy\n59-180 Gaworzyce ul. Szkolna 211A tel. 76 8316206\nPubliczne Przedszkole w Gaworzycach 59-180 Gaworzyce ul. Szkolna 211A tel. 76 8316206\nKarda na rok szkolny 2018/2019\nSkład Rady Rodziców Publicznego Przedszkola w Gaworzycach na rok szkolny 2018/2019\nRamowy rozkład dnia Publicznego Przedszkola w Gaworzycach\n3 4 Pokaż wydarzenia w dniu 5 grudnia Pokaż wydarzenia w dniu 6 grudnia 7 Pokaż wydarzenia w dniu 8 grudnia 9\nWiatr: 2.1m/s NNW\nPublicznego Przedszkola w Gaworzycach\n„Od małego przedszkolaka,\ndo wielkiego Polaka”\nRoczny plan pracy przedszkola został zatwierdzony\ni przyjęty do realizacji w roku szkolnym 2017/2018\nna Radzie Pedagogicznej w dniu 12 września 2017r.\n4. A. Markowska …………………………\n6. P. Sobczak . ………………….......\nCechą naszych czasów jest wielka zmienność świata, w którym przychodzi nam żyć. Wiąże się to z szybkim przekształceniem otoczenia, technicznymi odkryciami, zmianami politycznymi i społecznymi. Tempo i zakres przemian, z którymi zapoznają się dzieci w wieku przedszkolnym, będą jeszcze większe, gdy wejdą one w dorosłe życie. Problemem, który pozostanie zawsze aktualny, będzie stosunek człowieka do własnej Ojczyzny, przywiązanie i miłość do niej, a także poczucie wspólnoty ze wszystkim, co się w Polsce dzieje i co jej dotyczy.\nWychowanie patriotyczne rozpoczyna się już od progu rodzinnego domu i towarzyszy dzieciom również w przedszkolu i w codziennym życiu. To właśnie w rodzinie należy kultywować szacunek do symboli narodowych, do małej i wielkiej Ojczyzny. Dobry przykład rodziców dostarcza dziecku wzorów zachowania w kontakcie z symbolami narodowymi i reagowaniu na nie. Naśladowanie odpowiedniego zachowania ojca i matki w zetknięciu się z polskim godłem lub hymnem narodowym uczy szacunku do nich. Żadna grupa nie może istnieć, jeśli nie będzie miała wspólnego systemu wartości chroniącego tożsamość. Z tak rozumianym pojęciem Ojczyzny wiąże się patriotyzm.\nZaznajamianiu dzieci z symbolami narodowymi powinna towarzyszyć radość, a jednocześnie poczucie powagi tematu. Symbole narodowe powinny wzbudzać dumę u dzieci, że są Polakami. Postawa szacunku wobec narodowych symboli była i powinna być przejawem kultury i dojrzałości obywatelskiej społeczeństwa. Dlatego już w najmłodszej grupie przedszkolnej powinno kształtować się właściwy stosunek do symboli narodowych.\nWychowanie patriotyczne jest tą dziedziną, której wyników w odniesieniu do dzieci, nie da się zmierzyć. Jednak nauczyciel powinien być przekonany, że otworzył dziecięce serca i umysły na kraj ojczysty i ludzi w nim żyjących. Musi być pewien, że dzieci wiedzą, że są Polakami, a Polska jest ich Ojczyzną.\nW wychowaniu patriotycznym dzieci chodzi o kształtowanie postaw emocjonalnego przywiązania do ojczystego kraju, o rozwijanie pozytywnych zachowań społecznych i cech charakteru dobrego Polaka-patrioty. Wspólne przeżywanie świąt narodowych i lokalnych, opieka nad miejscami pamięci narodowej, uczestnictwo w programach i konkursach o charakterze patriotycznym a także wycieczki historyczno-krajoznawcze, śpiewanie pieśni patriotycznych integrują i ukazują dzieciom współczesne oblicze patriotyzmu.\nBudzenie u dzieci świadomości, że należą do wspólnoty zamieszkujących nasz region i ojczyznę;\nKształtowanie więzi z krajem ojczystym oraz szacunku do własnego kraju;\nRozwijanie poczucia odpowiedzialności i poszanowania symboli narodowych;\nKształtowanie umiejętności odpowiedniego zachowania podczas uroczystości przedszkolnych i państwowych;\nUkazanie relacji łączących dziecko z jego rodzinnym regionem i krajem;\nZapoznanie dzieci z historią miejscowości, w której mieszkają oraz legendami najbliższego regionu.\nWie, jakiej jest narodowości, że mieszka w Polsce, zna nazwę regionu, którego jest mieszkańcem;\nWzbogaca swoją wiedzę na temat historii regionu oraz swojego kraju;\nZna i szanuje symbole narodowe;\nWie, jaką postawę należy przyjąć podczas słuchania bądź śpiewania hymnu narodowego;\nZna wybrane tradycje narodowe i regionalne (legendy, zwyczaje, obyczaje, stroje, tańce).\nSposób i terminy realizacji\nJa i moi koledzy, moja grupa\nMój kolega .\nNormy i zasady obowiązujące w grupie.\n- nawiązuje poprawne kontakty z rówieśnikami.\n- rozumie konieczność podporządkowania się obowiązującym regułom.\n- przestrzega zasad współżycia w grupie.\n- zna własne imię i nazwisko oraz adres zamieszkania.\nPrzekazywanie informacji osobie (imię, nazwisko, adres, ulubione zajęcie);\nZabawy integracyjne pokazujące różnice i podobieństwa w wyglądzie, zachowaniu, ulubionych zabawach;\n„Mój kolega”- rysowanie portretu;\nZapoznanie z podstawowymi zasadami obowiązującymi w grupie- wprowadzenie kodeksu grupowego.(wrzesień)\nMoja rodzina, jej członkowie.\nObowiązki członków rodziny.\nUczucia i wzajemna pomoc.\n- rozumie i używa pojęcia: rodzina, rodzice, dzieci, rodzeństwo, dziadkowie, ciocia, wujek.\n- zna obowiązki, prawa i zwyczaje panujące w rodzinie.\n- potrafi rozmawiać na temat własnej rodziny.\n- wie, że istotą relacji w rodzinie jest: miłość, szacunek, przyjaźń,\n- zna imiona rodziców, rodzeństwa, dziadków.\n- potrafi wykonać portret mamy i taty.\n- umie okazać miłość i szacunek swoim bliskim.\nSwobodne wypowiedzi na temat własnej rodziny, zwyczajów i obowiązków;\nOglądanie starych fotografii;\nWyjaśnienie wieloznaczności pojęcia „dom”;\nPrzygotowanie do Święta babci i dziadka; nauka piosenek i wierszy, przygotowanie laurek i upominków dla babć i dziadków(styczeń)\nWystęp dla mamy i taty;\nWykonanie laurek i składanie życzeń.(maj)\nMieszkam w Gminie Gaworzyce\nZabytki Gaworzyc i okolic\nHerb Gminy i legendy naszego regionu\nRegionalne tańce ludowe, zespół „Dawidenki”\nRozumie znaczenie ma odkrycie rudy miedzi i powstania kopalni dla rozwoju naszego regionu\n- Nazywa i rozpoznaję swoje miejsce zamieszkania, miasto.\n- Nazywa niektóre ulice gaworzyc (np. przedszkole, dom).\n- zna adres zamieszkania, adres przedszkola.\n- rozpoznaje swoje miasto na fotografiach.\n-potrafi wymienić nazwy niektórych ulic.\n-zna ważne obiekty na terenie gminy i pobliskiego regionu\n- uczestniczy w ważnych imprezach kulturalnych organizowanych w naszym mieście.\n- ma poczucie przynależności lokalnej\nWykonanie kącika regionalnego (Wrzesień)\nOglądanie widokówek i fotografii;\nWycieczka po mojej miejscowości i okolicach (październik, kwiecień)\nUdział w konkursach dla przedszkolaków organizowanych na terenie przedszkola, gminy i powiatu (cały rok)\nWykonanie albumu o Gminie Gaworzyce (Maj)\nSpotkanie z górnikiem i hutnikiem (grudzień, maj)\nJestem Polakiem, znam historię Polski\nSymbole państwowe: flaga, hymn, godło.\nStolica Polski- Warszawę: herb, siedziba prezydenta, historia, legendy ( Legenda o Warsie i Sawie).\nMapa Polski, państwa graniczące, położenie Warszawy, Wrocławia Morza Bałtyckiego, gór .\nPolskie tańce ludowe i charakterystyczne stroje ludowe\n-rozumienie pojęcia „herb”, „symbole narodowe”, stolica, prezydent.\n- rozpoznaje kontury Polski.\n- pokazuje położenie Warszawy i Wrocławia na mapie.\nPokazuje położenie Morza Bałtyckiego i gór na mapie\n- wie jak wygląda godło Polski, zna barwy narodowe, rozpoznaje i śpiewa hymn państwowy, zachowuje odpowiednią postawę podczas śpiewania hymnu\n- wie jak wygląda herb Warszawy\n- zna historię Polski (wybrane dzieje)\n- wymienia najważniejsze zabytki Warszawy\nWyjaśnienie pojęć: herb, symbole narodowe, stolica, prezydent. (listopad, maj)\nWykonanie flag i kokard narodowych (listopad, maj)\nWycieczka do Muzeum w Głogowie(kwiecień)\nZaproszenie ważnych osób na uroczystości i konkursy przedszkolne.(cały rok)\nSystematyczne czytanie dzieciom legend, wierszy, opowieści (cały rok)\nWykonanie kącika patriotycznego (wrzesień)\nŚwięta i tradycje rodzinne.\nBoże Narodzenie w przedszkolu.\n- zna zwyczaje związane ze Świętami Bożego Narodzenia.\n- potrafi zaśpiewać kolędy.\n- Umie wykonać świąteczne ozdoby na choinkę.\n- pamięta o kulturalnym zachowaniu się przy stole\nWypowiedzi na temat świątecznych, rodzinnych zwyczajów;\nRozwiązywanie zagadek o tematyce bożonarodzeniowej;\nWigilia w przedszkolu;\nWykonanie ozdób świątecznych.\nPrzygotowanie ozdób świątecznych na Kiermasz Bożonarodzeniowy.\nOglądanie szopki w pobliskiej parafii\n- zna zwyczaje i tradycje wielkanocne i aktywnie w nich uczestniczy;\n- umie przygotować palmę i ozdoby na stół wielkanocny oraz kiermasz przedszkolny;\nRozmowa o obchodach Świąt Wielkanocnych;\nZajęcia otwarte dla rodziców- wykonanie palmy wielkanocnej;\nPrzygotowanie wielkanocnego kącika.\nDbam o przyrodę w mojej okolicy\nPozytywne i negatywne działanie człowieka na środowisko.\n- rozumie konieczność ochrony przyrody.\n- umie wskazać swoim zachowaniem, że jest przyjacielem przyrody.\n- zna przyczyny zanieczyszczania środowiska.\n- uczestniczy w akcji „Sprzątanie Świata”.\nPrzykłady pozytywnych i negatywnych oddziaływań człowieka na stan środowiska; (cały rok)\nSpacer wokół przedszkola; (cały rok)\nSegregacja śmieci; (cały rok)\nWłaściwe zachowanie na terenie przedszkola, ogrodu, parku; (cały rok)\nAktywny udział w akcji „Sprzątania Świata”- okolice przedszkola i ogród przedszkolny(kwiecień)


Farro perlato BIO, 500 g - Bosko-Włosko\n> Farro perlato BIO, 500 g\nFarro perlato BIO, 500 g\nFarro - Pszenica płaskurka\nWłoska odmiana kaszy orkiszowej o większych ziarnach. Przysmak szczególnie regionu Toskania.\nDoskonała jako dodatek do mięs, warzyw, zup, sałatek, świetna także do przyrządzania orkiszowego "risotto".\nFarro ma lekko orzechowy smak. Można je wykorzystać dokładnie tak jak inne kasze, orkisz, czy ryż. Sprawdzi się w kompozycjach sałatkowych lub może posłużyć jako baza do dań typu "risotto".\nZiaren farro nie trzeba wcześniej namaczać (choć ze względów zdrowotnych warto to zrobić – ułatwia to trawienie i wchłanianie substancji odżywczych). Należy je wcześniej przepłukać w zimnej wodzie a następne gotować w świeżej wodzie (1 szklanka zboża na 3 szklanki wody) ok. 30-40 minut od chwili zagotowania.\nJest dużo bardziej odporne na choroby i niedogodności klimatycznie, dzięki czemu nie wymaga stosowania nawozów, pestycydów. Dzięki twardej łusce jest chronione przed zanieczyszczeniami. Doskonała roślina dla upraw ekologicznych!\nFarro, docenione za wyjątkowe właściwości zdrowotne, wraca do łask i zaspokaja potrzeby wszelkich poszukiwaczy superproduktów. Lecz nie tylko! Smakosze kuchni włoskiej doceniają również jego smak i możliwości kulinarne.


Zapraszamy do zapoznania się z artykułem "Horoskop - Prognoza dla znaków zodiaku. Uczucia Styczeń 2021" przygotowanym przez naszego eksperta Cartomancy by Lilii.\nRok 2020 dla wielu był niezwykle trudny, żyliśmy w izolacji wiele miesięcy, podejmowaliśmy decyzje zdeterminowani okolicznościami, towarzyszyło nam sporo lęku...wchodzimy jednak w Nowy Rok z uzasadnioną nadzieją , i choć z jego początkiem mogą dać się odczuć jeszcze różne spowolnienia dalsze tygodnie otworzą nowe szanse i możliwości...Przyjdzie uwolnienie z niekomfortowych sytuacji rodzinnych i osobistych na rzecz odważnych kroków w kierunku nowych realiów , związków, miłości ....\nKażdy znak zodiaku stanie przed szansami na poprawę swojej sytuacji. Wykorzystajcie te szanse! Dobrego RokuStyczeń 2021\nTarot: As kielichów, Siedem kielichów\nMoże się okazać, drogie Barany, że pośród przyjaciół odnajdziecie kogoś, kto okaże się szczególnie bliski sercu, stąd prawdopodobne są u Was zmiany w sytuacji osobistej, już z początkiem roku. Widać szanse na romans, lub nowy poważny związek. Odczujecie przypływ uczuć i głęboką potrzebę zbudowania lub wzmocnienia dobrej, ciepłej relacji uczuciowej. Będą ku temu okazje, los będzie popychał Was w kierunku nowych znajomości - szczególnie w drugiej połowie miesiąca, uczyni wrażliwymi i otwartymi. W istniejących związkach postawcie na bliskość i wspólne pasje, wygospodarujcie przestrzeń wyłącznie dla siebie, dzięki temu unikniecie napięć i zniechęcenia.\nTarot: Dziewięć kielichów, Sześć buław\nDla Was drogie Byki wraz z początkiem 2021 roku rozpoczyna się dynamiczny progres, od pierwszych dni stycznia będzie starali się uporządkować sprawy osobiste, wiele z Was będzie rozważać ślub, oświadczyny lub inne deklaracje, które mogłyby wprowadzić większe poczucie stabilizacji. Czasu możecie mieć mało na sprawy osobiste w najbliższych dniach, dobry kontakt z partnerem utrzymacie dzięki miłym wiadomościom.. Samotne Byki będą wybredne, nie zechcą dopuścić nikogo zbyt blisko, co nie wyklucza pojawienia się w waszym życiu ciekawych osób. W drugiej połowie miesiąca otrzymacie zaproszenie, spędzicie czas w przemiłym towarzystwie.\nTarot : Osiem buław, 9 pentakli\nWasza umiejętność komunikacji serdeczność i pewność siebie będą przyciągać uwagę płci przeciwnej , stąd doświadczycie adoracji i dużego zainteresowania. Pośród nowych znajomości może się znaleźć ktoś naprawdę wyjątkowy. Samotne z Was podążą nową droga osobistą, na fali doskonałej energii rozpoczniecie piękną przygodę, która może zaprowadzić Was do stałego, kompletnego związku. Bliźnięta w stałych związkach będą szukać nowej energii w relacji , harmonii i równowagi. Zaplanują wraz z bliską osobą ciekawą podróż , lub spacer w lesie tylko we dwoje.\nTarot: Śmierć , As buław\nRaki zamknęły właśnie bardzo trudny dla siebie okres i mogą spokojnie przyjąć, że żadne problemy uczuciowe przez wiele najbliższych miesięcy nie dotkną ich tak boleśnie jak w latach ostatnich. Będziecie teraz drogie Raki z nową energią stawać przed pojawiającymi się możliwościami poprawy sytuacji osobistej. W najbliższych tygodniach możecie liczyć na wsparcie , przyjaźń i zainteresowanie bliskich, w pierwszej połowie miesiąca będziecie próbować ocenić jaką droga chcecie podążać. Okoliczności będą was popychać ku nowym środowiskom, więc łatwiej będzie odciąć się od przeszłości, zamknąć trudne relacje, uwolnić się . Macie teraz siłę , aby dokonać transformacji w swoim życiu. Przed Wami ciekawe rozmowy z przyjaciółmi, wiele serdeczności. W stałych związkach mogą pojawić się napięcia, większość z nich rozładuje się pod koniec miesiąca po pełni księżyca.\nTarot: Koło fortuny, 4 buławy\nDla Lwów zapowiada się dość pracowity początek roku, trzeba będzie pilnie pozamykać zeszłoroczne zobowiązania, wziąć odpowiedzialność za swoje decyzje i niejednokrotnie różnego rodzaju niedociągnięcia. Lwy zmęczone stagnacją zechcą zmienić wizerunek , wyjść światu naprzeciw z nową energią. Początek miesiąca może być trudny, wrócicie do rozpoczętych rozmów i zmagań , głównie w stałych związkach da się odczuć potrzeba wpuszczenia odrobiny świeżego powietrza . Lwy zniecierpliwione z niejednej relacji wyjdą teraz z impetem. Samotne porzucą zainicjowane wcześniej znajomości na rzecz zupełnie nowych relacji, uznając, że poszukują jednak czegoś innego - chyba zmienia się wam gust;) Szczęście Wam sprzyja!\nTarot: 4 miecze, dwa kielichy\nPanny od początku roku będą ukierunkowane na zdrowie, sport, dbałość o dietę . Mają szansę na duże sukcesy tak w rozwoju osobistym jak i uczuciowym, będą planować nowe działania , zwiększą aktywność. Poskutkuje to znaczna poprawą samopoczucia , będą wiec poszukiwać ludzi wnoszących inspiracje w ich życie. W drugiej połowie miesiąca spotkają kogoś miłego , przyjemnie spędzą czas, zainicjują kontakt internetowy . Będą się dobrze bawić , ale bez żadnych zobowiązujących gestów. W stałych relacjach nie będzie miejsca na nudę , po świątecznym lenistwie Panny zechcą zaangażować partnera/kę w swoje aktywności, zorganizują randkę przy świecach ( w domu) , oglądanie gwiazd itp. Nawet przygaszone związki będą przezywać renesans w najbliższych tygodniach.\nTarot: Dziesięć buław, 3 kielichy\nDla Was drogie Wagi dość trudny będzie początek roku, mogą się ujawnić trudne sytuacje związane z przeszłością, w stałych związkach mogą wypłynąć kłamstwa, niedociągnięcia z lat poprzednich. Dla wielu ten miesiąc może być ciężki, wymagający podjęcia ostatecznych decyzji . Szczęśliwie te wszystkie zdarzenia mają przynieść oczyszczenie, uwolnienie od wątpliwości i poczucia pustki . Druga połowa miesiąca zapowiada się znacznie bardziej optymistycznie , otrzymacie dobre wieści od kogoś z odległego kraju, miejscowości a bliskiego Waszemu sercu. Pojawi się nadzieja na dobre rozwiązania osobistych spraw. Dla samotnych Wag zapowiada się spełnienie życzeń , upragniona miłość, oświadczyny , same dobre zmiany\nTarot : Świat , 6 buław\nDla Skorpionów priorytetem będzie życie rodzinne, bliskie i dobre relacje z partnerem/ką . Od pierwszych tygodni stycznia Skorpiony obu płci będą planować poukładanie spraw osobistych, niektórzy się zadeklarują inni zechcą naprawiać więzi uczuciowe na wymarzonym wyjeździe. Wielu zacznie myśleć o potomstwie lub planować życie swoich dzieci, bądź zaczną budować nowy dom....Wszystkie Skorpiony postawią na miłość! ...i podporządkują jej swoje działania. Samotne Skorpiony muszą pamiętać by nie zamykać się na nowe kontakty, zupełnie niespodziewanie będą się bowiem pojawiać w Waszym życiu bardzo ważne osoby .\nDrogie Strzelce po dość burzliwych perypetiach ostatniego roku wchodzicie właśnie w bardzo dobry czas, choć musicie uporać się z wieloma zaległościami znajdziecie energię i odwagę na zdefiniowanie swoich oczekiwań wobec partnera/rki. Będziecie pragnąć adoracji, zaangażowania i przyjaźni, respektowania wspólnych priorytetów i harmonii, jeśli partner/rka nie zechce wam towarzyszyć możecie odwrócić się od takiego związku. Już w drugiej połowie miesiąca wiele spraw w stałych relacjach może stanąć na przysłowiowym "ostrzu noża"- patrzycie teraz na świat wyjątkowo rozsądnie i nawet zrywając więzi nie popełnicie błędu. Dla pozostałych możliwy powrót do dawnych znajomości.\nTarot: Cesarz , 6 pentakli\nDla Koziorożców stabilna energia , dużo dobrego w stałych związkach , a uporządkowane życie będzie dawało poczucie bezpieczeństwa. Od partnera/rki otrzymacie sowitą dawkę uczuć i wsparcia, oraz jakiś uroczy prezent na rozpoczęcie nowego roku? Pośród Was znajdą się też tacy , którzy oczekiwać będą znacznie więcej - bądźcie jednak obiektywni i doceńcie starania waszej drugiej połówki! W związkach nieformalnych padną poważne deklaracje, zainicjowane zostaną wspólne plany. Samotne Koziorożce będą spoglądać w stronę osób żyjących w innych związkach, rozważcie czy na dłuższą metę opłaca się Wam wchodzenie w takie relacje.\nTarot: Wieża , Cztery kielichy\nDla Wodników początek roku może być dość niespokojny w relacjach osobistych , w wielu stałych związkach wypłynie poirytowanie , poczucie zmęczenia , zastoju i dla wielu z Was będzie to zapowiedź absolutnego upadku relacji. Jedni odejdą trzaskając drzwiami, inni rozpętają karczemną awanturę . Coś musi się zakończyć, aby zaistniał nowy początek.... Wodnik pragnie miłości bez limitu, podsycanej flirtem, grą wciąż nowymi doświadczeniami, jest idealistą i kiedy do związku zakrada się brak spełnienia musi się z niego uwolnić...Samotne Wodniki będą poszukiwać miłości doskonałej, jednak najbliższe tygodnie mogą jej Wam nie przynieść .... Zaczekajcie cierpliwie...\nTarot: Sześć mieczy , As buław\nDla Was drogie Ryby zapowiada się miesiąc dość spokojny i bezpieczny będziecie kontynuować relacje z lat poprzednich, wiedzione ostrożnością nie będziecie spieszyć się do wdrażania większych zmian. Skupicie się głównie na pracy i obowiązkach dnia codziennego. Stałe związki będą działać napędzane siłą rozpędu i choć budzi się w Was potrzeba zmiany nie umiecie póki co na nowo zagospodarować uczuciowej przestrzeni. Uważajcie, aby przez przypadek nie wypłynęły na światło dzienne Wasze tajemnice na temat romansów czy flirtów. Może to sprowadzić na Was prawdziwą burzę. Dla samotnych Ryb zapowiedź nowej energii; w Waszym otoczeniu pojawi się ktoś ujmujący, z kim uda się nawiązać ekscytująca relację


Funkcjonalność przede wszystkim – oświetlenie w pokoju ucznia - Blog Hurtelektryczny.pl\nutworzone przez Marketing Mind | wrz 1, 2021 | Lampy stojące, Oświetlenie, Pokój dziecięcy, Porady | 0 komentarzy\nPlanując wyposażenie pokoju dziecka, powinniśmy pamiętać o kilku istotnych rzeczach. Oczywiście kluczowy jest odpowiedni dobór oraz ustawienie mebli, warto również zadbać o światło. Powinno ono posiadać kilka źródeł. Dziecko musi mieć bowiem warunki zarówno do nauki, jak i odpoczynku. Najważniejsze jest światło dzienne, dlatego biurko powinno być ustawione pod oknem. Rzadko zdarza się jednak, że dzieci uczą się w domu w dzień. Do książek zasiadają najczęściej wieczorem, a jesienią i zimą zmierzch zapada wcześnie. Poniżej zdradzamy, jak oświetlić pokój dziecka w wieku szkolnym?\nOświetlenie centralne – najważniejsza sprawa\nBez względu na to, czy mówimy o pokoju dziecięcym czy o salonie, w pierwszej kolejności zawsze wybieramy oświetlenie centralne. Jest to ważne, aby rozświetlić całe pomieszczenie oraz nadać mu odpowiedni charakter. Żyrandole dla dzieci dostępne są w wielu wzorach. Możemy zdecydować się na prostą lampę lub wybrać różne rodzaje oraz kształty urozmaicające pokój. Doskonała alternatywą będą także szyny oświetleniowe poprowadzone pod sufitem. Światło centralne nie musi mieć bardzo jasnej barwy. Jego zadaniem jest przede wszystkim rozświetlenie pokoju. Inne elementy oświetleniowe mają natomiast doświetlić miejsca, w których dzieci koncentrują się na nauce.\nOświetlenie strefy nauki – lampka na biurko\nOdpowiednie oświetlenie w miejscu, gdzie dziecko uczy się, jest kluczowym elementem. To właśnie tam powinna skupiać się jasność całego pomieszczenia. Do oświetlenia strefy do nauki najlepszym rozwiązaniem będą oczywiście lampki biurkowe.\nIch cechą pożądaną jest przede wszystkim mobilność oraz funkcjonalność. Mowa tu przede wszystkim o tym, aby lampkę można było ustawiać w dowolnym miejscu oraz na wybranej wysokości i pod dowolnym kątem. Innym ciekawym wyborem do oświetlenia biurka będzie lampka z klipsem, którą możemy umocować np. do parapetu. Rozwiązanie to sprawdzi się przede wszystkim w małych pomieszczeniach, gdzie ustawione są niewielkie biurka. Nie będzie ona bowiem zabierać miejsca do nauki.\nIstotną cechą lampek to nauki jest barwa ich światła. Białe światło, którego barwa zbliżona jest co dziennego jest znacznie mniej romantyczne, ale pomaga skupić się na wykonywaniu swojej pracy. Jest to niezwykle istotna cecha szczególnie w przypadku młodych ludzi. Tego rodzaju światło nie jest bowiem szkodliwe dla oczu, a wręcz przeciwnie.\nOświetlenie koło łóżka pełni równie istotną rolę, tak jak to przy biurku. Lampa do pokoju dziecięcego umieszczona w tym miejscu musi służyć zarówno do wieczornego czytania lektury, jak i odpoczynku. Doskonałym wyborem będą zatem stojące lampy, które posiadają również mniejszą lampkę z regulowaną wysokością oraz kątem padania światła. Nadadzą one bowiem niezbędne światło punktowe do czytania w postaci lampy podłogowej, a jednocześnie lampki nocnej ustawionej na szafce służącej do odpoczynku. Innym, ciekawym rozwiązaniem będzie dziecięca lampka nocna postawiona na stoliku. Jej światło może być jednak znacznie słabsze, więc nie sprawdzi się podczas wieczornego czytania książek. Nowoczesnym oraz niezwykle funkcjonalnym rozwiązaniem będzie także elastyczna oprawa posiadające stację ładowania USB, która może być przymocowana do łóżka lub innych mebli znajdujących się w pobliżu. Tego typu lampka umożliwia oświetlenie punktowe na dwóch poziomach jasności, a dzięki portom USB istnieje również możliwość ładowania telefonu. Do ciekawszych propozycji należą lampki łączące funkcje zegara, kalendarza, budzika i adaptera USB.


Cztery nowojorskie trzydziestoparoletnie kobiety: Charlie, Naomi, Bess i Sabine spotykają się po dziesięciu latach na zjeździe absolwentów collage’u. Wszystkie są piękne, inteligentne i interesujące, trochę jak w bajce, ale nie zrażajcie się tym drogie panie. Od razu przychodzi skojarzenie z popularnym amerykańskim serialem "Sex and the City", z pewnością książka przypadnie do gustu jego wielbicielkom. Z tym że tutaj mamy łagodniejszą wersję, bo bohaterki powieści nie spotykają się w modnych klubach i kawiarniach, ale na kursie .\nAutorka książki - Zoe Fishman próbowała skonstruować cztery różne kobiece portrety psychologiczne, jednak nie do końca jej się to udało. Na poziomie emocji są w gruncie rzeczy bardzo do siebie podobne. Ale to w końcu jej debiut literacki, więc schowam pazury. Po dedykacji "dla odwiecznej miłości z metra" nie trudno zgadnąć z którą z bohaterek najbardziej się utożsamia. Choć można przypuszczać, że w każdą z nich tchnęła trochę siebie, także w czarny charakterek - intrygantkę Bess, bez której powieść nie miałaby charakterystycznego nowojorskiego smaczku. Autorka w podziękowaniach pisze, że jej celem było aby każda z kobiet czytających tę książkę znalazła tam cień siebie. I to jej się udało, podobnie jak twórcom "Sex and the City", a to już jest pewien klucz do sukcesu.\nPrzypuszczam, że kolejnym zamierzeniem tej … I to również poskutkowało. Podobno po przeczytaniu tej powieści czytelniczki chwytają za telefony i dzwonią do najbliższych szkół jogi, żeby zapisać się na kurs. Każda z nas czasami czeka na cud z nieba, po którym już wszystko zacznie się układać. I takim cudem wydaje się być joga -"dalekowschodnia sztuka ruchu"(przyznam, że drażni mnie to określenie), która poprawia samopoczucie, daje równowagę, pozwala zagłębić się w swoim "Ja" a zarazem lepiej zrozumieć innych. Bohaterki powieści na początku traktują jogę z rezerwą, niechętnie wstają na poranne sobotnie zajęcia. Czują że ich ciała nie są przygotowane do tego typu aktywności a zamknięte umysły nie są gotowe na trudną podróż w głąb siebie. Na początku zajęcia są po prostu świetną okazją do wspólnych spotkań, kobiety chcą w ten sposób pomóc koleżance a zarazem nauczycielce - Charlie w rozkręceniu własnej szkoły jogi. Jednak każde kolejne zajęcia otwierają je coraz bardziej: na siebie i otaczający świat, pomagają zrozumieć przyczynę swoich słabości aby w konsekwencji móc stawić im czoła.\nAutorka nadaje ich wewnętrznym przemianom rytm pranajamy. Na wdechu poznajemy bohaterki i ich wewnętrzne zmagania, przy wstrzymaniu oddechu z wypełnionymi płucami - ze swoim bagażem (niekoniecznie dobrych doświadczeń) postanawiają poddać się ", na wydechu toczą walkę z przeciwnościami losu i własnymi słabościami. Na kolejnym wdechu, tym razem z opróżnionymi płucami są oczyszczone i gotowe na przyjście pozytywnych zmian.\nDochodzą do wniosku że "joga i życie to jedno" a gwarancją szczęścia jest zachowanie równowagi pomiędzy tym kim chciałyby być a tym kim mogą być - pomiędzy swoimi marzeniami a możliwościami. "Jogapia" zadziałała, ale z pewnością nie miałaby takiej mocy, gdyby nie asekurowała jej przyjaźń, niezastąpiona bliskość, która zakwitła między kobietami wraz z nadejściem wiosny.\nJeżeli jesteście ciekawi losów bohaterek powieści Zoe Fishman, oraz ich poszukiwań równowagi w życiu, zachęcamy was do udziału w konkursie. Mamy dla was 10 książek "Kwestia równowagi" ufundowanych przez wydawnictwo Prószyński i Spółka. Aby zdobyć książkę wystarczy podać nam swój przepis na równowagę. Forma wypowiedzi zależy od was: może to być tekst, wiersz, zdjęcie a nawet rysunek, liczymy na waszą kreatywność. Najciekawsze pomysły zostaną opublikowane na stronie i nagrodzone książkami. Na wasze prace czekamy do 10 kwietnia 2011 pod adresem: Julita@joga-joga.pl. Do udziału w konkursie zachęcamy również mężczyzn, zawsze to dobra okazja na wygranie upominku dla ukochanej kobiety.


Dodatek energetyczny - Dubicze Cerkiewne\nZgodnie z nowelizacją ustawy Prawo energetyczne prawo do dodatku energetycznego przysługuje tzw. odbiorcy wrażliwemu. Odbiorca wrażliwy to osoba, której przyznano dodatek mieszkaniowy lub która spełnia warunki do jego otrzymania oraz która jest stroną umowy kompleksowej lub umowy sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym. Co ważne – odbiorca musi zamieszkiwać w miejscu odbioru energii elektrycznej.\nDodatek energetyczny przyznaje wójt w drodze decyzji, na wniosek odbiorcy energii elektrycznej. Osoba ubiegająca się o dodatek musi przedstawić następujące dokumenty: wypełniony wniosek o przyznanie dodatku energetycznego; umowę kompleksową lub umowę sprzedaży energii elektrycznej zawartej z przedsiębiorstwem energetycznym.


Gospodarczy przegląd prasy Forsal.pl - 29.04.2014 - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plGospodarczy przegląd prasy Forsal.pl - 29.04.2014\n29 kwietnia 2014, 09:04 | Aktualizacja: 29.04.2014, 10:11\nWielka redukcja CO2 dobije polską gospodarkę?\nBruksela uznała, że do 2030 r. w krajach Unii emisja dwutlenku węgla ma być ograniczona bardziej, niż wcześniej planowano – nie o 35 proc., ale aż o 40 proc. w stosunku do poziomu z 1990 r. Czytaj więcej >>>\nAlstom proponuje PKP Intercity przyśpieszenie Pendolino w trzech etapach\nJest szansa na kompromis w sprawie homologacji pociągów wyprodukowanych przez Alstom, które w grudniu mają zacząć regularnie jeździć po polskich torach. Czytaj więcej >>>\nAni ZUS, ani OFE. Zobacz, co może uratować nasze emerytury\nEmerytura z ZUS będzie niewielka. Zdaniem prezydenta nasz byt na starość uratować mogą dobrowolne comiesięczne składki. Powinniśmy je płacić już dzisiaj. Czytaj więcej >>>\nAmerykanie ostrzegają, że odpowiedzią hakerów z Rosji na zachodnie sankcje mogą być ataki na sieci komputerowe amerykańskich banków i innych firm. Czytaj więcej >>>\nKolejnym krokiem Władimira Putina może być próba destabilizacji najsłabszego ogniwa wśród państw bałtyckich, czyli Łotwy - uważa rosyjski politolog Stanisław Biełkowski. Czytaj więcej >>>\nPolacy szukają cennych minerałów na środku Pacyfiku\nRząd Papui-Nowej Gwinei rozpoczyna projekt wydobycia minerałów z dna morza. W tym samym czasie Polacy na środku Pacyfiku prowadzą podobne badania. Podwodne skarby leżą ok. 150 km od południowych wybrzeży Nowej Irlandii - wyspy należącej do Papui-Nowej Gwinei. Czytaj więcej >>>\nOj, nie lubimy naszych podatków. Zdecydowana większość z nas uważa, że są za wysokie. No i ponoć wolimy podatek z jedną stawką, jednakową dla wszystkich. Badanie "Polacy o podatkach 2014" zleciło Centrum im. Adama Smitha. W poniedziałek pokazano jego wyniki. Okazuje się, że prawie 9 na 10 badanych uważa polskie podatki za zbyt wysokie. Czytaj więcej >>>\nUrzędnicy przyjrzą się goliźnie\nRzecznik praw obywatelskich alarmuje, że roznegliżowane kobiety w reklamach demoralizują konsumentów. Domaga się interwencji UOKiK. Czytaj więcej >>>\nApartamenty: Upadek Złotej 44 nie zmartwił deweloperów nieruchomości luksusowych. Jej oferta była niedopasowana do polskich realiów. Czytaj więcej >>>\nOrgany ścigania prześwietlają firmę, która zatrudniając na etacie jedną osobę, została… jednym z liderów rynku smartfonów w Polsce. Czytaj więcej >>>\nNie cały rząd do ZUS\nWiększość polskich ministrów oraz premier Donald Tusk pozostawią swoje oszczędności emerytalne jedynie w ZUS, argumentując to zaufaniem do państwowej instytucji. Pięć rządowych osobistości nie podjęło jeszcze jednak decyzji. Są to osoby związane z finansami: Elżbieta Bieńkowska, Mateusz Szczurek, Włodzimierz Karpiński, a także Radosław Sikorski i Rafał Trzaskowski. Czytaj więcej >>>\nW każdym z polskich województw spada liczba rodzących się dzieci. Według szacunków Eurostatu liczba ludności w Polsce może do 2060 roku zmniejszyć się z 38 do 33 mln. Najgorsza sytuacja jest w województwie opolskim. Czytaj więcej >>>\nMinimalna, ale w każdym kraju inna\nCoraz więcej państw UE przychyla się do wprowadzenia płacy minimalnej. Objęcie takim obowiązkiem całej Unii zaproponował w zeszłym tygodniu Jean-Claude Juncker. Argumentuje on swój pogląd tym, że w krajach, w których płaca minimalna została wprowadzona, nie doprowadziło to do dramatycznych konsekwencji. Czytaj więcej >>>\nOrlen żąda od litewskich kolei obniżki opłat\nPKN Orlen przez swoją spółkę Orlen Lietuva, właściciela rafinerii w Możejkach, domaga się od litewskiego rządu działań, które umożliwiłyby poprawę rentowności spółki. Chodzi między innymi o obniżkę opłat za dostęp do transportu kolejowego. Orlen Lietuva póki co przynosi straty. Czytaj więcej >>>


krzewy,wawrzynkowate,wrzosiec,mahonia,trzmielina,ognik szkarłatny,agrest,porzeczka Ogłoszenia 1 do 4 z 4\nKrzewy liściaste - ogłoszenia\nHiperOgłoszenia » Rośliny, ogród » Krzewy liściaste\nSzybka pożyczka w ciągu 24 godzin. EDRE\nSzybka pożyczka w ciągu 24 godzin. Szukasz pożyczki? Prowadzimy pożyczki w wysokości od 5 000 do 2 500 000 EUR z odsetkiem o 2% więcej kłopotu skontaktuj się z nami za pośrednictwem naszej strony internetowej. Wniosek o finansowanie długów. Jesteśmy szybcy i pewni, a oto nasz e-mail: adriana.izabela11@gmail.com Dziękuję ..RFT\nKREDYT OFERTA DO SZKOŁY BEZPIECZNIE\nWitam pan i pani Oferujemy pożyczki od 2000 roku 900 000 € Euro na bardzo prosty warunków. Jesteśmy również inwestowanie i pożyczek między zwłaszcza wszelkiego rodzaju .. Oferujemy kredyty hipoteczne, kredyty komercyjne, kredyty międzynarodowych, kredyty i pożyczki osobiste Exclusive Pożyczki edukacyjne. Oferuję kredyty dostępne dla partnerstw, innymi ... więcej »


Stwórz z młodymi ludźmi projekt, dzięki któremu poczują się oni ważni i docenieni! Równać Szanse 2017 - Gmina Gręboszów\nCzytaj treść aktualności Stwórz z młodymi ludźmi projekt, dzięki któremu poczują się oni ważni i docenieni! Równać Szanse 2017\nStwórz z młodymi ludźmi projekt, dzięki któremu poczują się oni ważni i docenieni! Równać Szanse 2017\nPobierz plik Informacja prasowa.docx\nPobierz plik Kwestionariuszdiagnozy 2017.pdf\nPobierz plik Zasady Konkursu 2017.pdf\nTrwa nabór w Ogólnopolskim Konkursie Grantowym Programu „Równać Szanse 2017” na projekty dla młodych ludzi. Takie, o których będzie głośno w całej okolicy! Takie, które odmienią życie uczestników! Takie, z których to oni sami będą dumni! Nieważny jest temat – ważny jest rozmach, zaangażowanie i samodzielność młodych ludzi. Udział w Programie „Równać Szanse 2017” to prestiż i dowód profesjonalizmu. Twórcą Programu jest Polsko-Amerykańska Fundacja Wolności, a prowadzi go Polska Fundacja Dzieci i Młodzieży – najlepsze rekomendacje i najlepsze towarzystwo, gdy chce się zyskać status naprawdę skutecznej organizacji. Wygrana w Ogólnopolskim Konkursie Grantowym to dotacja do 40 000 zł na projekt 15-miesięczny (trwający od 1 lipca 2017 roku do 30 listopada 2018 r.). Zapraszamy organizacje pozarządowe (zarejestrowane w formie stowarzyszeń i fundacji) z małych miejscowości do 20 000 mieszkańców. Termin składania wniosków upływa 14 marca 2017 roku, o godz. 12.00. Informacje o konkursie i dostęp do formularza aplikacyjnego czekają na stronie internetowej: www.rownacszanse.pl Dodatkowo w 3 kolejne soboty lutego br, odbędą się szkolenia dla zainteresowanych organizacji pt. „Jak przeprowadzić diagnozę w Programie Równać Szanse?”. Szkolenia odbędą się w 5 miastach Polski, a zgłoszenia odbywają się poprzez formularz dostępny na stronie www.rownacszanse.pl W Programie „Równać Szanse” chodzi o wyrównanie szans młodych ludzi na dobry start w dorosłe życie. Kończąc swój udział w ciekawym projekcie muszą zyskać poczucie, że zrobili coś nowego, ważnego i dającego pewność siebie; że zdobyli umiejętności cenne w ich obecnym i dorosłym życiu. Muszą uwierzyć, że zrobili krok właśnie w tym kierunku. Pliki do pobrania Pobierz plik Informacja prasowa.docx Pobierz plik Kwestionariuszdiagnozy 2017.pdf Pobierz plik Zasady Konkursu 2017.pdf Wprowadzenie: Marcin Janowiec 20.01.2017 r.


TALERZ PŁYTKI ETO 25 CM Talerz płytki z kolekcji ETO wykonany z białej porcelany będzie subtelnym akcentem w każdej jadalni. Proste i symetryczne kształty sprawiają, że zawsze będzie eleganckim dodatkiem na stole w czasie spotkań z najbliższymi. Kolekcja Eto wykonywana została p... Informacje o produkcie\nTalerz płytki z kolekcji ETO wykonany z białej porcelany będzie subtelnym akcentem w każdej jadalni. Proste i symetryczne kształty sprawiają, że zawsze będzie eleganckim dodatkiem na stole w czasie spotkań z najbliższymi. Kolekcja Eto wykonywana została przy użyciu nowoczesnych technologii, dzięki czemu wszystkie jej elementy mogą być używane w kuchenkach mikrofalowych oraz zmywarkach automatycznych.\nTalerz płytki ETO 18,5 cm


Mikołajkowy Turniej Akademii - Sekcja Siatkówki Sekcja Siatkówki\nPierwszego dnia miały miejsce zawody dla chłopców i dziewcząt z roczników 2003-2005. U dziewcząt gra toczyła się w dwóch pięcioosobowych zespołach, systemem każdy z każdym, a do finałów przechodziły cztery najlepsze drużyny z dwóch grup. Ostatecznie w półfinałach zmierzyły się drużyny Sparty i UKS 307 oraz Legii Warszawa i Strumienie. Po zaciętych meczach do finału awansowały drużyny Sparty i Legii, a w meczu o trzecie miejsce zmierzyły się drużyny UKS 307 i Strumienie. W finale zwycięska okazała się Sparta nieznacznie pokonując Legię. W meczu o trzecie miejsce zwyciężyła dwójka z Strumieni.\nChłopcy mierzyli się w siedmiu grupach i na podstawie grup trenerzy robili tabelę końcową – system był taki sam jak w turnieju rozstawieniowym Kinder+Sport. Podium zdominowała Legia Warszawa, która zdobyła zarówno medal złoty jak i srebrny. Brąz przypadł drużynie UKS 307, a czwarte miejsce drużynie PTS Płońsk I. Po wielu godzinach gry zawodnicy dostali mikołajkowe słodkości. Trenerzy naszej Akademii byli bardzo zadowoleni – drużyny Legii wywalczyły trzy z sześciu możliwych medali.\nNastępnego dnia do rywalizacji przystąpili najmłodsi adepci siatkówki w rywalizacji „rzucanek”. Chłopcy i dziewczynki z roczników 2007 i młodsi rywalizowali ze sobą w grupach. Ostatecznie u dziewcząt zwyciężyła drużyna Strumienie, a srebro, brąz i czwarte miejsce przypadło dla dwójek Legii Warszawa. U chłopców gra była zacięta, a podium zdominowały dwójki z UKS 307, które zgarnęły złoto i srebro. Brąz i czwarte miejsce przypadło Legii Warszawa. Po zakończeniu tego turnieju do rywalizacji przystąpiły dzieci z roczników 07 i starsi w kategorii normalnej gry. U dziewcząt bezkonkurencyjne okazały się dwie Maje – Polak i Ciosek, które zgarnęły złoto. Drugie miejsce zajęła drużyna UKS 307, a trzecie dwójka Legii Warszawa. W rywalizacji chłopców podium ponownie zdominowała Legia Warszawa. Złoto przypadło dla dwójki reprezentującej Akademię w Piasecznie, a srebro dla dwóch chłopców z Akademii w Piasecznie i jednego z Akademii z Pragi. Trzecie miejsce zajęła drużyna UKS 307.\nJak widać szanse na zdobycie medali miały dzieci z niemal każdego rocznika za co należy pochwalić trenerów Akademii Legii, którzy zorganizowali dwudniowe zawody, aby młodzi zawodnicy mogli jak najwięcej grać i rywalizować. Ostatecznie z osiemnastu możliwych miejsc na podium Legia zdobyła dziesięć. A więc więcej niż 50% podium było obsadzone przez zawodników Naszej Akademii. Chapeau bas!


Rodzaje i cele mediacji - Blog Stowarzyszenia Mediatorzy Polscy\nRodzaje i cele mediacji\n16 lutego, 2021 20 lutego, 2021 Kamil Marszycki Blog,News\nW związku z naczelnymi zasadami mediacji – zasadą elastyczności i zasadą autonomii sporu – wykształciły się różne formy i rodzaje mediacji. Bogactwo możliwości jakie daje mediacja sprawia, że istnieje wiele rodzajów mediacji, odmiennych ze względu na tryb jej prowadzenia, czy też przedmiot sporu. Cele jakie przyświecają mediacji zależne są od tego, z jakim rodzajem mediacji mamy do czynienia. Konieczne wydaje się usystematyzowanie tych zagadnień. W niniejszym artykule przedstawię rodzaje mediacji według różnorodnych kryteriów podziału oraz odpowiem na pytanie o cele przyświecające mediacji.\nMediacje można dzielić ze względu na różnorodne kryteria, np.:\nprzedmiot i charakter sporu,\nmiejsce zamieszkania stron sporu,\npodstawę prowadzenia mediacji,\nrola mediatora w mediacji,\nPrzedmiot i charakter sporu\nJednym z możliwych kryteriów podziału mediacji jest przedmiot sporu. Mediacje prowadzić można w sporach dotyczących wielu sfer działalności człowieka. Wskazać można m.in. następujące rodzaje mediacji:\nw stosunkach pracy,\nw sporach akademickich (nie chodzi tu o spory natury naukowej, lecz o spory związane z funkcjonowaniem uczelni),\nw sporach ubezpieczeniowych.\nPowyższe przykłady nie stanowią oczywiście katalogu zamkniętego. Ze względu na przedmiot sporu można by wymienić tak wiele rodzajów mediacji, jak wiele jest dziedzin życia, w których można popaść w konflikt i zakończyć go poprzez ugodę.\nMiejsce zamieszkania/siedziby stron konfliktu\nZe względu na miejsce zamieszkania stron, wyróżnić można szczególny rodzaj mediacji – mediacje transgraniczne, które ze względu na kryterium miejsca zamieszkania/siedziby należałoby przeciwstawić mediacjom krajowym. Z mediacjami krajowymi mamy do czynienia, gdy obydwie strony mieszkają lub mają siedzibę na terenie tego samego kraju, natomiast mediacje transgraniczne to mediacje w sporach ze stronami pochodzącymi z różnych krajów.\nMediacje podzielić można także ze względu na podstawę ich prowadzenia. W zależności od przedmiotu i charakteru mediacji, różne mogą być podstawy jej prowadzenia.\nPodstawa mediacji w sprawach cywilnych\nW szeroko pojętych mediacjach cywilnych (a więc również w sprawach rodzinnych i gospodarczych), mediacja może być prowadzona w oparciu o zasadniczo dwie różne podstawy. Wynika to z art. 1831 § 2 Kodeksu postępowania cywilnego, zgodnie z którym:\nMediację prowadzi się na podstawie umowy o mediację albo postanowienia sądu kierującego strony do mediacji. Umowa może być zawarta także przez wyrażenie przez stronę zgody na mediację, gdy druga strona złożyła wniosek, o którym mowa w art. 1836 § 1.\nWspomniany w treści powyższego przepisu art. 1836 § 1 k.p.c. stanowi, że:\nNa tej podstawie możemy więc wyróżnić następujące rodzaje mediacji:\nmediację prowadzoną na podstawie postanowienia sądu kierującego strony do mediacji,\nmediację prowadzoną na podstawie umowy o mediacje,\nw tym w przypadku mediacji prowadzonych na podstawie wniosku o mediację.\nPowyższy podział nie odbiega od proponowanych w literaturze. Przykładowo S. Pieckowski, według kryterium stosunku do postępowania sądowego, dzieli mediację na:\nkonwencjonalną (inicjowaną przez strony), zwaną także mediacją umowną lub pozasądową,\nw trakcie postępowania sądowego (inicjowaną przez sąd).\nPodobny podział proponuje E. Gmurzyńska (podział na mediację umowną zwaną też kontraktową oraz mediację sądową) zwracając jednocześnie uwagę na dość powszechny jej zdaniem pogląd, że szerokie zastosowanie zinstytucjonalizowanych mediacji zwiększa ich formalizm. Wpisanie mediacji do procedury sądowej, czy też administracyjnej powoduje\nw jej opinii zwiększenie nacisków instytucjonalnych na mediatorów i strony, w kierunku zawarcia ugody.\nPodstawa mediacji w innych rodzajach spraw\nWarto zwrócić uwagę, że opisany wyżej podział dotyczy mediacji prowadzonych w oparciu o przepisy Kodeksu postępowania cywilnego, celem ukazania istoty kryterium podstawy prowadzenia mediacji.\nTo jednak tylko pewien wycinek spraw, które mogą zostać rozwiązane na drodze mediacji. Inne rodzaje spraw będą miały odmienne regulacje w tym zakresie. Przykładowo w sprawach przed sądami administracyjnymi, mediacja może być prowadzona w oparciu o wniosek skarżącego lub organu, złożony przed wyznaczeniem rozprawy, a także mimo braku wniosku stron o przeprowadzenie takiego postępowania.\nOdmienne podstawy będą występować na gruncie postępowań administracyjnych (czyli zanim sprawa trafi do sądu). Jeszcze inne podstawy prowadzenia mediacji będą występować w mediacjach pracowniczych, karnych itd.\nS. Pieckowski dzieli mediacje według kryterium dobrowolności na mediacje dobrowolne (zależne tylko od swobodnej woli stron) oraz obligatoryjne (zależne od decyzji sądu) podając jako przykład tych drugich skierowanie stron do mediacji lub na spotkanie informacyjne. W polskim systemie prawnym, strony nie muszą jednak uczestniczyć w mediacji, a udział w spotkaniu informacyjnym, które poprzedza mediacje trudno traktować jako obligatoryjność samej mediacji.\nE. Gmurzyńska zauważa, że mediacje kontraktowe (pozasądowe) charakteryzują się tym, że strony przystępują do nich na zasadzie całkowitej dobrowolności, natomiast przystąpienie do mediacji sądowych może mieć charakter obowiązkowy, czy też quasi-obowiązkowy. Jak pisze autorka, w niektórych krajach strona ma obowiązek przystąpienia do mediacji i podjęcia próby negocjacji, gdy sąd skieruje sprawę do mediacji.\nW zgodzie z zasadą swobody umów oraz bez uszczerbku dla konstytucyjnego prawa do sądu, można też wyobrazić sobie sytuację, w której przystąpienie do mediacji jest obligatoryjne ze względu na podpisane przez strony porozumienie, że ewentualne spory między nimi będą w pierwszej kolejności rozwiązywane przy pomocy mediacji.\nKolejnym kryterium wyróżnianym w literaturze jest rola jaką mediator pełni w procesie mediacji. Jest to jedno z najważniejszych kryteriów podziału mediacji, w szczególności przez wzgląd na etyczny wymiar roli pełnionej przez mediatora. Podział ten stworzył L. Riskin, wyróżniając dwa podstawowe rodzaje mediacji – facylitatywną oraz ewaluatywną.\nA. Kalisz nazywa mediację facylitatywną mediacją proceduralną, natomiast mediację ewaluatywną nazywa mediacją merytoryczną. Jak pisze, w mediacji facylitatywnej zakłada się jak najmniejszą interwencję mediatora w spór. Mediator nie wydaje stronom poleceń i nie udziela porad, nie prezentuje swojego punktu widzenia. Nie przedstawia on również opinii na temat rozwiązania sporu, czy prognoz na temat potencjalnego rozstrzygnięcia sprawy przez sąd. W modelu mediacji facylitatywnej, mediator przede wszystkim moderuje komunikację między stronami oraz pomaga w formułowaniu przez strony stanowisk, oczekiwań, propozycji rozwiązań, a także w zredagowaniu treści porozumienia, tak by nie naruszyło granic prawa.\nJ. Plis zwraca uwagę, że w mediacji facylitatywnej (klasycznej) mediator nie dokonuje oceny sytuacji faktycznej i prawnej, a także nie ingeruje w treść ugody, nawet w wypadku, gdy między stronami pojawi się asymetria. Mediator doskonali techniki rozwiązania sporu, m.in. dzięki technikom eliminacji negatywnych emocji. Według Plisa w mediacji facylitatywnej wychodzi się z założenia, że współpracując ze sobą, strony mogą dojść do rozwiązania konfliktu same, przy pomocy osoby neutralnej. Stawia jednak warunek, że strony okażą się kreatywne oraz że będą skłonne do współpracy. Mediator ma jego zdaniem być w tym modelu inspiratorem, kontrolerem i w pewnym stopniu moderatorem, aktywnie czuwając nad przebiegiem mediacji i odpowiadając za stronę organizacyjną.\nDrugi rodzaj mediacji wyróżniony przez L. Riskina, cechuje się odmiennym podejściem do roli mediatora w procesie mediacji.\nZgodnie z ujęciem A. Kalisz w mediacji ewaluatywnej (zwanej przez nią także mediacją merytoryczną) mediator ma możliwość znacznej interwencji. Wydaje on opinie co do słabych i mocnych stron całej mediacji (nie chodzi tu o jej poszczególnych uczestników), a także doradza, umiejętnie zadając pytania. Uczestniczy on w przygotowaniu porozumienia od strony merytorycznej. Ma także możliwość, aby zaproponować własny projekt rozwiązania sporu, uwzględniając interesy obydwu stron. Ingerencja mediatora w spór miałaby mieć oparcie w przewidywanym wyniku potencjalnego postępowania sądowego, a nie w przyznawaniu przez mediatora racji którejś ze stron.\nWedług J. Plisa mediacja ewaluatywna (nazywana także ocenną) spotyka się z krytyką, gdyż (jak twierdzą krytycy) stosowanie tej formy mediacji może prowadzić do faworyzowania którejś ze stron.\nKrytycy przeciwni wyróżnianiu mediacji ewaluatywnej jako rodzaju mediacji, twierdzą zaś, że mediacja ewaluatywna to jedynie styl prowadzenia mediacji, a nie jej rodzaj. Uważają oni, że mediator nie powinien przedstawiać stronom koncepcji rozwiązaniu sporu, ani sugerować kto wygra. Mediator powinien ich zdaniem zachować neutralność, nie starając się być arbitrem.\nMożna również wyróżnić grupę realistów, którzy nie widzą przeszkód, by w mediacji klasycznej pojawiały się elementy mediacji ewaluatywnej, gdyż dobrowolności i autonomii stron powinny bronić odpowiednie przepisy, a także normy natury etycznej.\nMediacja facylitatywna i ewaluatywna w przepisach polskiego prawa\nS. Pieckowski wyróżnia trzy poglądy na temat mediacji facylitatywnej i ewaluatywnej. Zgodnie z pierwszym z nich mediacja facylitatywna jest jedynym dopuszczalnym modelem mediacji, zgodnie z drugim mediacja ewaluatywna jest modelem optymalnym, natomiast trzeci pogląd wyraża się w przekonaniu, że obydwa modele mogą i powinny być stosowane łącznie, w zależności od potrzeby oraz fazy postępowania, kompetencji mediatora, a także zgody stron.\nRozwiązanie zgodne z ostatnim z przytoczonych poglądów, jak się zdaje, przyświecało polskiemu ustawodawcy, który w art. 1833a sformułował normę, zgodnie z którą:\nTakie rozwiązanie zasługuje w mojej opinii na aprobatę, gdyż pozwala stronom na zachowanie pełnej autonomii sporu, przy jednoczesnej możliwości skorzystania z większej pomocy mediatora w sytuacji impasu w negocjacjach.\nOstatnim kryterium podziału mediacji jest jej cel.\nS. Pieckowski proponuje podział na:\nmediację transformatywną (mediację o walorze edukacyjnym opartą na przyszłych relacjach stron),\nmediację rozwiązującą spór (mediacja ta opiera się na istniejących interesach i oczekiwaniach stron).\nWedług J. Plisa między tymi dwoma rodzajami mediacji nie ma sprzeczności. Nastawienie na rozwiązanie sporu nie wyklucza moralnej transformacji stron. Celem mediacji transformatywnej jest bowiem zmiana charakteru relacji powstałych poprzez konflikt. Mediacja transformatywna oparta jest na założeniu, że zaangażowanie w konflikt powoduje u stron zniechęcenie do wszystkich i wszystkiego. Ten rodzaj mediacji ma za zadanie wzmocnić strony poprzez przywrócenie im siły, wartości, wiary oraz zdolności do samodzielnego rozwiązywania problemów. Kolejnym zadaniem tego rodzaju mediacji jest zrozumienie położenia, problemów oraz odczuć drugiej strony. Istotą mediacji transformatywnej w ujęciu J. Plisa jest umożliwienie stronom transformacji oraz rozwoju moralnego.\nMediator odgrywać ma rolę drugorzędną, gdyż strony samodzielnie mają wypracować zasady, a także cele mediacji, odpowiadając za jej przebieg. Mediator ma unikać sugerowania propozycji rozwiązania sporu ograniczając się do zdefiniowania spornych kwestii. Nie kieruje on również rozmowami.\nA Kalisz twierdzi, że taka mediacja jest najbardziej ryzykowna z punktu widzenia neutralności i braku zaangażowania mediatora, jednak nie tylko nie narusza idei mediacji, lecz wręcz realizuje ją najpełniej, pod warunkiem, że zmiany w widzeniu sytuacji nie są wynikiem presji mediatora, lecz refleksji stron.\nZdaniem J. Plisa mediację transformatywną (pod względem tego, że strony stają się otwarte na sytuację oraz potrzeby drugiej strony) przypomina mediacja humanistyczna. Mediacja ta jest oparta na dialogu. Wychodzi się w niej z założenia, że każdy człowiek ma możliwość przemiany. Wiele uwagi poświęca się w niej komunikacji między stronami. Istotna jest także cisza. Mediator nie przerywa ciszy, traktując ją jako środek do uzdrowienia relacji i wzmocnienia stron. Stosowana jest często w sporach pracowniczych oraz mediacjach między ofiarą a sprawcą.\nJednym z najważniejszych celów tego rodzaju mediacji, jest uzdrowienie relacji, jednak należy pamiętać, że rolą mediatora nie jest terapia i bezpośrednia praca nad stanami emocjonalnymi niejednokrotnie zranionych, czy też załamanych stron.\nIstotne w tego rodzaju mediacji są spotkania indywidualne, wprowadzające zaufanie między mediatorem a stronami. Kolejną cechą wyróżniającą mediację humanistyczną jest zwrócenie stron twarzą w twarz, by nawiązały kontakt wzrokowy. Zazwyczaj unika się tego w mediacji opartej na interesach stron, gdyż takie ustawienie może powodować konfrontacyjne nastawienie stron. Warto również zwrócić uwagę, że kontakt wzrokowy może stanowić poważny problem także w sytuacji, gdy mediację prowadzi się w sprawach, w których doszło niegdyś do przemocy.\nMediacja oparta na interesach stron koncentruje się przede wszystkim na rozwiązaniu sporu. Założeniem leżącym u podstaw tego rodzaju mediacji jest istnienie problemu, będącego wynikiem konfliktu, który odzwierciedla sprzeczność potrzeb i interesów stron. Konflikt postrzegany jest jako problem do rozwiązania. Rola mediatora to zidentyfikowanie różnic pomiędzy stronami, poznanie ich potrzeb oraz żądań. Mediator pomaga w dotarciu do istoty problemu i poszczególnych kwestii do rozwiązania.\nE. Gmurzyńska, wyróżnia mediację narratywną, jako samodzielny rodzaj mediacji. Większość konfliktów ma być następstwem użycia określonego języka, a nie sytuacji faktycznych. Trudno jednak w pełni zgodzić się z tym stwierdzeniem w przypadku niektórych spraw mogących być przedmiotem mediacji. W szczególności w przypadku mediacji gospodarczych, np. w przypadku niespłacenia zobowiązań z tytułu dostawy towarów, już sama sytuacja braku zapłaty za towary stanowi zarzewie konfliktu, choć oczywiście używany język może go dodatkowo potęgować.\nW mediacji narratywnej J. Plis wyróżnia trzy etapy:\nopowiedzenie historii (konfliktu) przez strony,\ndekonstrukcję dotychczasowej historii,\nkonstrukcję nowej, alternatywnej historii.\nCelem mediacji narratywnej jest oderwanie się stron od stworzonej przez siebie historii, po którym następuje zbudowanie nowej opowieści o ich konflikcie. Nowa historia ma umożliwić utrzymanie relacji między stronami oraz doprowadzenie do jej poprawy. Mediacja narratywna usprawnia komunikację, otwierając możliwości rozwiązania obecnego oraz przyszłych sporów.\nCele mediacji uzależnione są od modelu, w którym mediacja jest prowadzona. Istnieje jednak pogląd, zgodnie z którym to zawarcie ugody jest celem mediacji. Zawarcie ugody jest zgodnie z nim rozumiane jako osiągnięcie porozumienia w kwestii rozwiązania sporu lub zapobiegnięcia jego eskalacji. Zwraca się jednak uwagę, że najlepszym stanem jest znalezienie rozwiązania godzącego interesy stron w taki sposób, by każda z nich mogła czuć się zwycięzcą.\nNależy jednak pamiętać o innych celach mediacji, które nie muszą kolidować z celem głównym, którym wydaje się być zawarcie ugody. Mediacja w zależności od swej formy, czy też przyjętych technik i założeń, ma walor edukujący, dzięki któremu strony uczą się ze sobą rozmawiać. Może ona też odmieniać uczestników konfliktu, zwiększając ich zdolność empatii, pobudzając wrażliwość na uczucia i racje drugiej strony.\nMediacja daje szanse zmiany perspektywy patrzenia na dany problem. Ponadto stanowi ona składnik budowy społeczeństwa obywatelskiego, biorącego sprawy we własne ręce. Społeczeństwo, dzięki mediacji, ma szanse aktywnie uczestniczyć w rozwiązywaniu konfliktów, zamiast biernie czekać na rozstrzygnięcia sądów.\nZ punktu widzenia ekonomii celem mediacji może być też oszczędność zasobów i czasu, a także minimalizacja różnorodnych ryzyk.\nKluczową w relacjach rodzinnych, pracowniczych i gospodarczych może zaś okazać się możliwość utrzymania i naprawienia relacji. Możliwość ta ma znacznie większą szansę realizacji w mediacji niż w procesie sądowym, czy choćby arbitrażu.\nReasumując, w wąskim rozumieniu za główny cel mediacji należy uznać zawarcie ugody, jednak w szerszym ujęciu mediacja skierowana jest na wiele celów natury społecznej, etycznej, emocjonalnej, czy też ekonomicznej.\nR. Morek, Mediacja w sprawach cywilnych, w: Mediacje, teoria i praktyka, red. E. Gmurzyńska, R. Morek, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nA. Cybulko, Mediacja w sprawach rodzinnych, w: Mediacje, teoria i praktyka, red. E. Gmurzyńska, R. Morek, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nA. Siedlecka-Andrychowicz, Mediacja w sprawach karnych, w: Mediacje, teoria i praktyka, red. E. Gmurzyńska, R. Morek, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nP. Waszkiewicz, Mediacja w sprawach nieletnich, w: Mediacje, teoria i praktyka, red. E. Gmurzyńska, R. Morek, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nA. Binsztok (red.), Sztuka skutecznego prowadzenia mediacji – zagadnienia prawne i ekonomiczne, Wydawnictwo Uniwersytetu Ekonomicznego we Wrocławiu, Wrocław, 2012.\nM. Tabernacka, Negocjacje i mediacje w sferze publicznej, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nM. Czapski, Mediacja w sporach akademickich, w: Mediacje, teoria i praktyka, red. E. Gmurzyńska, R. Morek, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nS. Pieckowski, Mediacja gospodarcza, Difin, Warszawa, 2015.\nE. Gmurzyńska, Rodzaje mediacji, w: Mediacje, teoria i praktyka, red. E. Gmurzyńska, R. Morek, Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nE. Gmurzyńska, Rodzaje mediacji, w: Mediacja, L. Mazowiecka (red.), Oficyna a Wolters Kluwer business, Warszawa, 2009.\nA. Kalisz, Mediacja jako forma dialogu w stosowaniu prawa, wyd. Difin, Warszawa, 2016.\nJ. Plis, Rodzaje mediacji w: A. M. Arkuszewska, J. Plis (red. nauk.), Zarys metodyki pracy mediatora w sprawach cywilnych, Wolters Kluwer SA, Warszawa, 2014.\nJ. Ciszewski (red.), Pozasądowe metody rozwiązywania i rozstrzygania sporów gospodarczych, w: Polskie prawo handlowe, LexisNexis, Warszawa, 2011.\nL. Riskin, Understanding Mediators’ Orientations, Strategies and Techniques: A Grid For the Perplexed, Harvard Negotiation Law Review, 1996, vol. 1.\nUstawa z dnia 17 listopada 1964 r. – Kodeks postępowania cywilnego., Dz.U. 1964 nr 43 poz. 296 t.j. Dz.U. 2020 poz. 1575.\ncele mediacji dobrowolna mediacja mediacja ewaluatywna mediacja facylitatywna mediacja humanistyczna mediacja narratywna mediacje pozasądowe mediacje sądowe mediacje umowne Rodzaje mediacji


Harris, Charlaine - "Martwy i nieobecny" - katedra.nast.pl\nHarris, Charlaine - "Martwy i nieobecny"\n– Wampiry rasy białej nigdy nie powinny nosić ubrań w tym kolorze – oznajmił prezenter telewizyjny. – Sfilmowaliśmy z ukrycia Devon Dawn, która jest wampirem zaledwie od dziesięciu lat, gdy ubierała się na nocne wyjście na miasto. Popatrzcie na ten strój! Dziewczyna podjęła same niewłaściwe decyzje!\n– Co ona sobie myślała?! – wtrąciła jadowitym głosem jego koleżanka. – Wyraźnie utknęła w latach dziewięćdziesiątych! Spójrzcie na tę bluzkę, jeśli można tak nazwać ten skrawek materiału. Skóra Devon aż krzyczy o kolor, a jaki odcień dziewczyna wybiera? Kości słoniowej! Przez to jej skóra wygląda na przezroczystą.\nPrzerwałam wykonywaną w tym momencie czynność, czyli wiązanie buta, chciałam bowiem zobaczyć, co się zdarzy, kiedy dwoje przedstawicieli wampirzej policji modowej wtargnie do domu nieszczęsnej ofiary – och, przepraszam, chciałam powiedzieć, szczęściary – która otrzyma niezamawianą stylizację czy wręcz metamorfozę. Na pewno nieszczęsna ucieszy się, gdy odkryje, którzy przyjaciele nasłali na nią parę „funkcjonariuszy”.\n– Nie sądzę, żeby to się dobrze skończyło – zauważyła Octavia Fant.\nChociaż moja lokatorka Amelia Broadway w jakimś sensie ściągnęła Octavię do mojego domu – opierając się na luźno rzuconym przeze mnie zaproszeniu, które wypowiedziałam w chwili słabości – całkiem dobrze się dogadywałyśmy, mieszkając we trzy.\n– Devon Dawn, to jest Bev Leveto z programu „Najlepiej ubrany wampir”, a ja jestem Todd Seabrook. Zadzwoniła do nas twoja przyjaciółka Tessa i powiedziała nam, że potrzebujesz pomocy w kwestiach mody! Potajemnie filmowaliśmy cię przez ostatnie dwie noce i... aaach! – Blada ręka błysnęła przy szyi Todda, która zniknęła, a po gardle pozostał jedynie ziejący na czerwono otwór. Kamera, jakby zafascynowana, na chwilę zatrzymała się na tym widoku, toteż widzieliśmy, jak Todd pada na podłogę, ale już chwilę później mogliśmy zamiast tego śledzić walkę, która rozgrywała się pomiędzy Devon Dawn i Bev.\n– Cholera – mruknęła Amelia. – Wygląda na to, że Bev zwycięży.\n– To lepiej w sensie strategicznym – odparłam. – Zauważyłaś, że pozwoliła, aby Todd przeszedł pierwszy przez drzwi?\n– Mam ją, trzymam! – obwieściła triumfalnie Bev. – Devon Dawn, zanim Todd odzyska mowę, wspólnie przejrzymy twoją szafę. Dziewczyna, która zamierza żyć wiecznie, nie może sobie pozwolić na zły gust. Wampiry nie powinny tkwić w przeszłości. Wręcz przeciwnie, musimy wyprzedzać modę!\n– Ale ja lubię moje ubrania! – zapiszczała Devon Dawn. – Są częścią mnie, tego, kim jestem! W dodatku złamałaś mi rękę.\n– Przecież ci się zrośnie. Słuchaj, nie chcesz chyba być znana jako mała wampirzyca, która ubiera się tandetnie, prawda? Nie chcesz tkwić w przeszłości!\n– Nie, cóż, chyba nie...\n– To świetnie! Pozwolę ci teraz wstać. A sądząc po kaszlu Todda, mój partner bez wątpienia czuje się lepiej.\nWyłączyłam telewizor i zawiązałam drugi but, ale jeszcze przez chwilę kręciłam głową, myśląc o tym nowym nałogu Amerykanów, czyli wampirzych reality show. Wyjęłam z szafy czerwony płaszcz. Jego widok przypomniał mi, że ja również mam niejakie, absolutnie rzeczywiste, problemy związane z pewnym wampirem; przez dwa i pół miesiąca od przejęcia wampirzego królestwa Luizjana przez nieumarłych z Nevady, Eric Northman na okrągło zajmował się utrwalaniem swej pozycji w nowym reżimie i szacowaniem resztek, które pozostały ze starego.\nZ tego też względu wciąż odsuwała się w czasie pogawędka, którą mieliśmy odbyć, a której tematem powinny być „nowe” wspomnienia Erica dotyczące naszego niezwykłego i intensywnie spędzonego razem okresu, kiedy Northman z powodu pewnego zaklęcia tymczasowo stracił pamięć.\n– Co zamierzacie robić dziś wieczorem, gdy będę w pracy? – spytałam Amelię i Octavię, ponieważ znudziły mi się rozmowy o bzdurach.\nWłożyłam płaszcz. W północnej Luizjanie nie mamy mrozów typowych dla „prawdziwej” Północy, teraz na dworze były zaledwie cztery stopnie Celsjusza, a kiedy wyjdę z pracy, będzie jeszcze zimniej.\n– Mnie zabiera na kolację siostrzenica z dziećmi – odparła Octavia.\nObie z Amelią posłałyśmy sobie zaskoczone spojrzenia, podczas gdy starsza kobieta nadal pochylała głowę nad bluzką, którą cerowała. Wiedziałam, że Octavia zobaczy się z siostrzenicą po raz pierwszy, odkąd przeprowadziła się z jej domu do mojego.\n– Sądzę, że wraz z Trayem wpadniemy dziś do baru – rzuciła Amelia pośpiesznie, starając się przerwać krótką ciszę.\n– Czyli zobaczymy się w „U Merlotte’a”.\nJestem tam barmanką od lat.\nOctavia bąknęła: „Och, wzięłam nitkę niewłaściwego koloru” i poszła korytarzem do swojego pokoju.\n– Przypuszczam, że nie widujesz się już z Pam? – spytałam Amelię. – Zauważyłam, że ty i Tray spotykacie się regularnie.\nGłębiej wsunęłam biały podkoszulek z krótkim rękawem w czarne spodnie i popatrzyłam w stare lustro wiszące nad gzymsem kominka. Włosy już wcześniej ściągnęłam w zwykły koński ogon stanowiący moją fryzurę do pracy. Dostrzegłam teraz zabłąkany długi jasny włos na czerwonym płaszczu i zdjęłam go.\n– Och, Pam była dla mnie jedynie przerywnikiem, krótką rozrywką. Jestem pewna, że ona odczuwa to samo. I naprawdę lubię Traya – wyjaśniała Amelia. – Wydaje mi się, że nie obchodzą go pieniądze mojego ojca, nie martwi się, że jestem czarownicą, a w sypialni sprawuje się tak, że ziemia drży. Więc dobrze nam razem.\nUśmiechnęła się lubieżnie. Może i wygląda jak wysportowana mamuśka – krótkie lśniące włosy, białe zęby, jasne oczy – ale wiedziałam, że bardzo lubi uprawiać seks, i to (według moich standardów) dość różnorodny.\n– Tray jest dobrym człowiekiem – podsumowałam krótko. – Widziałaś go już we wcieleniu wilka?\n– Nie, ale z góry się cieszę na to doświadczenie.\nBezwiednie odczytałam w tym momencie z głowy Amelii, która była dla mnie pod tym względem niemal „przezroczysta”, pewną myśl i szczerze mnie ona zaskoczyła.\n– Tak szybko? Ujawnienie?\n– Nie rób tego. – Amelii zazwyczaj nie przeszkadzały moje zdolności telepatyczne, dziś jednak nie miała dla mnie zrozumienia. – Sama widzisz, że muszę czasami dochowywać sekretów innych osób!\n– Wybacz – jęknęłam.\nI było mi przykro, jednocześnie jednak ogarnęło mnie lekkie niezadowolenie. Szczerze mówiąc, wolałabym we własnym domu odprężyć się i zapomnieć o blokowaniu myśli napływających od innych osób. Musiałam to robić każdego dnia pracy w barze, starając się zapanować nad swoimi zdolnościami.\n– Ty mi także – powiedziała natychmiast Amelia. – Słuchaj, muszę się przygotować do wyjścia. Zobaczymy się później.\nWeszła lekko po schodach na piętro, z którego niemal w ogóle nie korzystałam do czasu, gdy kilka miesięcy temu przywiozłam tutaj z Nowego Orleanu Amelię. Dzięki temu moja lokatorka nie doświadczyła w mieście ataku Katriny – w przeciwieństwie do nieszczęsnej Octavii.\n– Do widzenia, Octavio. Baw się dobrze! – zawołałam, po czym wyszłam tylnymi drzwiami i skierowałam się do samochodu.\nZjeżdżając długim podjazdem, który prowadził przez las do Hummingbird Road, zastanawiałam się, jakie szanse na powodzenie ma związek Amelii i Traya Dawsona. Tray, wilkołak, posiadał warsztat, w którym naprawiał motocykle, czasem wynajmował się także jako ochroniarz. Amelia była dobrze zapowiadającą się czarownicą, a jej ojciec, bogacz, pozostał niezwykle majętny nawet po Katrinie. Nie dość bowiem, że z huraganu ocalała większość znajdujących się w jego magazynach materiałów, teraz, po tragedii, ojciec Amelii miał tyle zamówień, że pracy wystarczy mu na całe dziesięciolecia.\nDzięki myśli, którą odczytałam z mózgu lokatorki, wiedziałam, że dziś jest ta noc! Nie noc, w której Tray poprosi Amelię, żeby za niego wyszła (czy coś w tym stylu), lecz moment, kiedy ujawni światu swą prawdziwą naturę. Amelia bowiem, którą pociągała wszelka egzotyka, uważała dwoistość natury Traya za dodatkową zaletę ukochanego.\nWeszłam drzwiami dla personelu i ruszyłam prosto do biura Sama.\n– Cześć, szefie – zagaiłam, widząc go za biurkiem.\nSam Merlotte nienawidzi pracować nad księgami, a jednak tym się właśnie w tej chwili zajmował. Może musiał skupić umysł na czymś konkretnym? Tak czy owak, wyglądał na zmartwionego. Włosy miał jeszcze bardziej splątane niż zwykle; jasnorude fale sterczały aureolą wokół jego wąskiej twarzy.\n– Przygotuj się. To dziś w nocy – oświadczył.\nPoczułam wielką dumę, że powiedział mi o planach zmiennokształtnych, a ponieważ akurat o tym samym myślałam, nie mogłam się powstrzymać przed uśmiechem.\n– Jestem gotowa. Będę tu. – Schowałam torebkę w przepastnej szufladzie w biurku Sama i poszłam po fartuszek. Przejmowałam zmianę po Holly, gdy jednak dowiedziałam się od niej, co zamówili klienci zajmujący stoliki w naszym rewirze, zasugerowałam: – Powinnaś pokręcić się w pobliżu dziś wieczorem.\nPopatrzyła na mnie ostro. Holly ostatnio zaczęła zapuszczać włosy, więc farbowane czarne końce wyglądały jak zanurzone w smole. Dwa, trzy centymetry od czaszki widać już było włosy w naturalnym kolorze, którym okazał się przyjemny, jasny odcień brązu. Holly farbowała włosy od tak dawna, że całkiem już zapomniałam o tym naturalnym odcieniu.\n– Myślisz, że nie dość długo Hoyt na mnie czeka? – spytała. – On i mój mały doskonale się dogadują, ale to przecież ja jestem mamą Cody’ego.\nHoyt, kiedyś najlepszy kumpel mojego brata Jasona, teraz zajmował się wyłącznie Holly i jej synkiem. I świata poza nimi nie widział.\n– Powinnaś zostać chociaż na chwilę. – Uniosłam znacząco brwi.\n– Wilkołaki? – spytała Holly, a gdy skinęłam głową, jej rysy rozjaśnił uśmiech. – O rany! Arlene dostanie szału.\nArlene, nasza współpracowniczka i niegdysiejsza przyjaciółka, zmieniła się niestety pod wpływem jednego ze swoich kochanków, mężczyzny o bardzo radykalnych poglądach. Teraz była twarda jak wódz Hunów Attyla, szczególnie w kwestiach antywampirzych. Wcześniej przyłączyła się nawet do Bractwa Słońca, które Kościołem było wyłącznie z nazwy. W chwili obecnej Arlene stała przy jednym z obsługiwanych przez siebie stołów, odbywając poważną rozmowę właśnie ze swoim aktualnym facetem, Whitem Spradlinem, oficjałem Bractwa Słońca, który na co dzień pracował w shreveporckim oddziale firmy Home Depots. Mężczyzna miał znaczną łysinę i dość wydatny brzuch, ale nie to było dla mnie ważne. Większy problem stanowiły jego durne poglądy polityczne. Whitowi towarzyszył oczywiście inny osobnik. Ludzie z Bractwa Słońca wyraźnie przemieszczali się stadami – dokładnie tak jak przedstawiciele innej mniejszości, która właśnie dziś zostanie im zaprezentowana.\nInny ze stołów zajmował z kolei mój brat, Jason, który siedział z Melem Hartem. Mel pracuje w salonie samochodowych części zamiennych w Bon Temps i jest mniej więcej w wieku Jasona, liczy więc sobie plus minus trzydzieści jeden lat. Szczupły, ale umięśniony, ma dość długie jasnokasztanowe włosy, wąsik i brodę oraz przyjemną aparycję. W ostatnich czasach często go widuję z Jasonem. Cóż, przypuszczam, że brat musiał sobie kimś wypełnić lukę, jaka pojawiła się w jego życiu po odejściu Hoyta. Bo Jason do szczęścia potrzebuje stałej obecności bliskiego kolegi. Dziś umówili się tutaj z dziewczynami na podwójną randkę. Mel jest wprawdzie rozwiedziony, ale Jason wciąż nominalnie pozostaje mężczyzną żonatym, więc nie powinien pokazywać się publicznie z inną kobietą. Wiedziałam jednak, że nikt w miasteczku go za to nie potępi. Żonę Jasona, Crystal, przyłapano przecież wcześniej na zdradzie z jednym z miejscowych facetów.\nSłyszałam, że Crystal wraz z nienarodzonym dzieckiem Jasona w łonie wróciła do małej społeczności Hotshot i obecnie mieszka u krewnych. (Obojętne, w którym domu w Hotshot wybierze pokój, i tak będzie przebywała u krewnych. Tak, to tego typu miejsce!). Mel Hart urodził się właśnie w Hotshot, należy jednak do tych rzadkich członków stada, którzy postanowili zamieszkać poza pumołaczą osadą.\nKu swemu zaskoczeniu zauważyłam również Billa Comptona, mojego byłego chłopaka. Towarzyszył mu inny wampir, imieniem Clancy. Wampir czy nie, nie zaliczyłabym Clancy’ego do swoich ulubieńców. Na stoliku przed nimi stały butelki po Czystej Krwi. Nie wydaje mi się, żeby Clancy kiedyś wcześniej wpadł się napić do „Merlotte’a”, a już na pewno nie widziałam go tu nigdy z Billem.\n– Witam, jeszcze Krwi? – spytałam, uśmiechając się najszerzej jak potrafię.\nTo z nerwów, bo w pobliżu Billa zawsze robię się trochę niespokojna.\n– Poproszę – odparł Compton grzecznie, a Clancy bez słowa pchnął w moją stronę pustą butelkę.\nWeszłam za bar, wyjęłam z lodówki dwie butelki Czystej Krwi i po zdjęciu kapsli włożyłam obie do kuchenki mikrofalowej. (Najlepiej nastawiać czas na piętnaście sekund). Potrzasnęłam delikatnie ciepłymi butelkami i postawiłam je na tacy obok kilku świeżych serwetek. Kiedy stawiałam napój przed Billem, dotknął chłodną ręką mojej dłoni.\n– Jeśli będziesz potrzebowała jakieś pomocy w domu, proszę, zadzwoń do mnie.\nWiedziałam, że mówi serio i z życzliwości, chociaż z drugiej strony, ta propozycja w jakiś sposób podkreślała mój obecny status kobiety samotnej, czyli nieposiadającej mężczyzny. Dom Comptona stoi stosunkowo blisko mojego, to znaczy tuż po drugiej stronie cmentarza, a Bill miał w zwyczaju włóczyć się po nocach, stąd – jak podejrzewałam – doskonale wiedział, że nie mam obecnie życiowego partnera.\n– Dzięki, Billu – odparłam, zmuszając się do uśmiechu.\nClancy jedynie wyszczerzył szyderczo zęby.\nWeszli Tray i Amelia. Gdy wilkołak posadził przy stole towarzyszkę, poszedł do baru, witając po drodze wszystkich znajomych. W tym momencie z biura wyszedł Sam i dołączył do krzepkiego Traya, który był dobrze ponad dziesięć centymetrów od niego wyższy i niemal dwukrotnie potężniejszy. Dwaj zmiennokształtni uśmiechnęli się do siebie. Bill i Clancy wzmogli czujność.\nNa ekranach telewizorów zamontowanych wysoko w kilku miejscach sali nastąpiła właśnie przerwa w nadawanych wiadomościach sportowych i rozległa się seria dźwięków, które powiadomiły gości naszego baru, że dzieje się coś niezwykłego. W lokalu stopniowo zapadała cisza, jedynie tu i ówdzie było słychać pojedyncze rozmowy. Przez ekran przesunął się napis: „Raport specjalny”, po czym pojawił się prezenter o krótkich, postawionych na żel włosach i stanowczej, a raczej wręcz srogiej minie.\n– Jestem Matthew Harrow – przedstawił się ponurym tonem. – Dzisiejszego wieczoru przekażemy państwu raport specjalny. Podobnie jak wszystkie inne redakcje informacyjne w całym kraju, tak i my, tutaj w studiu w Shreveport mamy gościa.\nKamera odjechała i na szerszym planie, który się pojawił, zobaczyliśmy towarzyszącą Matthew Harrowowi ładną kobietę. Jej twarz wydała mi się znajoma. Kobieta wprawnym ruchem pomachała do kamery. Miała na sobie muumuu. Uznałam tę długą, luźną, różnokolorową suknię noszoną przez Hawajki za dziwny strój na wizytę w telewizji.\n– Oto Patricia Crimmins, która sprowadziła się do Shreveport zaledwie kilka tygodni temu. Patty... Mogę mówić do ciebie Patty?\n– Wolałabym raczej „Patricio” – odparła brunetka.\nPrzypomniałam sobie, skąd ją znam. Należała do członków grupy, którą wchłonęło stado Alcide’a. Kobieta była śliczna jak z obrazka, a te części jej ciała, których nie skrywało muumuu, prezentowały się szczupło i jędrnie. Patricia obdarzyła Matthew Harrowa uśmiechem.\n– Przyszłam tu dziś jako przedstawicielka ludzi, którzy żyją wśród was od wielu lat. Ponieważ przeprowadzony przez wampiry proces publicznego ujawnienia się okazał się takim sukcesem, uznaliśmy, że nadszedł czas, abyśmy i my opowiedzieli wam o sobie. Ostatecznie, wampiry są martwe i nawet nie są istotami ludzkimi. A my? My jesteśmy zwyczajnymi osobami, dokładnie takimi samymi jak wy wszyscy... z jedną tylko różnicą.\nSam podkręcił głośność. Ludzie w barze zaczęli się obracać na krzesłach, ponieważ chcieli zobaczyć, co się dzieje.\nUśmiech Newmana stał się tak twardy, jak twardy może być uśmiech, i mężczyzna wyraźnie coraz bardziej się denerwował.\n– Jakie to interesujące, Patricio! A czym jesteś... jesteście?\n– Dzięki, że pytasz, Matthew! Osobiście jestem wilkołaczycą.\nMówiąc to, Patricia otoczyła rękoma kolano nogi, którą założyła na drugą. Wyglądała na kobietę przedsiębiorczą, równie dobrze mogłaby sprzedawać używane samochody. Tak, Alcide dokonał dobrego wyboru. A poza tym, gdyby ktoś ją zabił na miejscu, w programie... No cóż, była przecież nowa.\nDo tej pory „U Merlotte’a” panowała cisza, teraz zagłuszana jedynie szeptanymi informacjami przekazywanymi od stolika do stolika. Bill i Clancy podeszli i stanęli przy barze. Zdałam sobie teraz sprawę, że przybyli do baru, by w razie potrzeby zapewnić spokój; prawdopodobnie Sam ich o to poprosił. W tym momencie Tray zaczął rozpinać koszulę. Merlotte miał na sobie podkoszulek z długim rękawem i szybko zdjął go przez głowę.\n– Twierdzisz, że przemieniasz się w wilka, gdy księżyc jest w pełni? – Matthew Harrow zadrżał, ale wciąż bardzo się starał zachować szczery uśmiech i zainteresowaną minę. Nie wychodziło mu to zbyt dobrze.\n– I w innych chwilach – wyjaśniła Patricia. – Podczas pełni księżyca większość z nas po prostu musi się przemieniać, jeśli jednak jesteśmy czystej krwi łakami, potrafimy zmieniać się także o innej porze. Istnieje wiele rodzajów łaków, czyli istot zmiennokształtnych, a ja akurat przemieniam się w wilka. My, wilkołaki, stanowimy najliczniejszą grupę ze wszystkich składających się na świat istot natury dwoistej. Teraz zamierzam wszystkim państwu pokazać, jakim zadziwiającym procesem jest przemiana. Proszę się nie obawiać, nic mi się nie stanie.\nKobieta zzuła buty, ale nie zdjęła muumuu. Nagle zrozumiałam, że właśnie dlatego włożyła taki strój – aby nie musieć rozbierać się publicznie, przed kamerą. Uklękła na podłodze, po raz ostatni uśmiechnęła się i rozpoczęły się u niej drgania poprzedzające przemianę. Powietrze wokół Patricii zadrżało od magii, a wszyscy siedzący w „Merlotcie” jednym głosem wydali z siebie dźwięk „Ooooooo”.\nGdy Patricia zaczęła przemianę, w jej ślady natychmiast poszli Sam i Tray. Mieli na sobie bieliznę, której nie żal im było podrzeć. Ludzie w „Merlotcie” nie wiedzieli na co patrzeć – na ładną kobietę przemieniającą się w stworzenie z długimi, białymi zębami, czy na spektakl w wykonaniu dwóch znajomych mężczyzn, którzy robili to samo. Ze wszystkich stron baru dobiegły mnie okrzyki, na większość z nich składały się słowa nie do powtórzenia w kulturalnym towarzystwie. Dziewczyna, z którą umówił się Jason, Michele Schubert, nawet wstała, chcąc lepiej widzieć.\nByłam z Sama ogromnie dumna. Takie ujawnienie wymagało mnóstwa odwagi, ponieważ Merlotte prowadził bar, którego dochody w dużym stopniu zależały przecież od tego, czy klienci lubią jego właściciela.\nPo minucie sytuacja się uspokoiła, a przemiany skończyły. Sam, należący do czystej krwi zmiennokształtnych, przybrał najbardziej swojską ze swoich postaci, czyli stał się owczarkiem collie. Przytruchtał od razu do mnie, usiadł, popatrzył mi w oczy i wesoło zaszczekał. Pochyliłam się i pogłaskałam go po głowie. Pies wywiesił język i się wyszczerzył. Tray jako zwierzę prezentował się oczywiście znacznie bardziej imponująco. Potężnych wilków nie widuje się często w naszej wiejskiej północnej Luizjanie. Spójrzmy prawdzie w oczy, widok takiego zwierzęcia może przerazić każdego, toteż wśród gości baru zapanowało niespokojne poruszenie. Podejrzewam, że niektórzy może by się nawet zerwali z miejsc i uciekli z „Merlotte’a”, gdyby Amelia nie kucnęła w pewnym momencie obok Traya i nie objęła ramieniem jego szyi.\n– On rozumie, co mówicie – oznajmiła ludziom przy najbliższym stoliku. Amelia pięknie się uśmiecha, jej uśmiech jest wielki i szczery. – Hej, Tray, podaj państwu podkładkę pod szklankę.\nWręczyła wilkowi jedną z podkładek z logo baru, a Tray Dawson, jeden z najbardziej nieprzejednanych wojowników, zarówno w formie ludzkiej, jak i wilczej, podbiegł do klientki i położył jej na kolanach podkładkę. Kobieta gwałtownie zamrugała, zatrzęsła się lekko, ale w końcu przemogła się i zachichotała.\nSam polizał mnie po ręce.\n– Och, dobry Jezu! – krzyknęła Arlene.\nWhit Spradlin i jego towarzysz zerwali się na równe nogi. Mimo że kilkoro gości wyglądało na nieco poruszonych, nikt inny nie zareagował w sposób tak gwałtowny.\nBill i Clancy obserwowali zachowanie członków Bractwa Słońca z kamiennymi wyrazami twarzy. Oba wampiry były wyraźnie gotowe poradzić sobie z potencjalnymi kłopotami, na szczęście wydawało się, że Wielkie Objawienie przebiega całkiem spokojnie, stanowiąc przeciwieństwo znacznie bardziej problematycznej nocy Wampirzego Wielkiego Ujawnienia. Trudno się jednak dziwić, gdyż wampirza rewelacja stanowiła pierwszy z serii wstrząsów, które społeczność ludzi odczuła w kolejnych latach. Od tamtego czasu nieumarli stopniowo stawali się nieodłączną częścią mieszkańców Ameryki, chociaż ich status obywateli ciągle w pewnym stopniu był ograniczony.\nSam i Tray chodzili teraz wśród ludzi, pozwalając się pieścić, jakby byli zwykłymi, łagodnymi zwierzakami domowymi. Z kolei prezenter wiadomości na ekranie telewizora wyraźnie nie potrafił patrzeć bez lekkiego dygotu na piękną białą wilczycę, w którą zmieniła się Patricia.\n– Popatrzcie, jaki jest przerażony, po prostu się trzęsie! – zauważył D’Eriq, który był kuchcikiem i pomocnikiem kelnera w jednym, po czym głośno się roześmiał.\nSłysząc te słowa, goście „Merlotte’a” odprężyli się i poczuli dumę. Przecież w porównaniu ze spikerem całkiem dobrze znieśli to niezwykłe wydarzenie. Dobrze, i z zimną krwią.\n– Jak można bać się tak ładnej damy, nawet jeśli zrzuca łaszki? – mruknął Mel, nowy przyjaciel Jasona.\nW barze rozległy się rechoty i napięcie całkowicie opadło. Poczułam ulgę, chociaż pomyślałam, że jest w tym lekka ironia, gdyż ludziom pewnie nie byłoby do śmiechu, gdyby to Jason i Mel się przemienili. Obaj byli pumołakami (mimo że Jason nie potrafi dokonać kompletnej prze-miany).\nTak czy owak, miałam wrażenie, że wszystko będzie dobrze. Bill i Clancy rozejrzeli się z uwagą, po czym wrócili do swojego stolika.\nWhit i Arlene, otoczeni przez obywateli, którzy właśnie bez problemu przełknęli tak potężną rewelację na temat natury własnego świata, wyglądali na zaszokowanych. Słyszałam myśli Arlene, wiedziałam więc, że jest dodatkowo zdezorientowana, i nie wie, jak zareagować. Ostatecznie, Sam był naszym szefem od wielu lat. Jeżeli chciała zachować posadę, nie mogła jawnie go skrytykować. Z drugiej strony, wyczuwałam w niej strach i coraz mocniej narastający gniew. Whit natomiast, na wszystko, czego nie rozumiał, reagował zawsze tak samo – nienawidził tego, a nienawiść jest zaraźliwa. Popatrzył teraz na swego towarzysza od kielicha. Wymienili mroczne spojrzenia.\nW głowie Arlene myśli szalały niczym kulki w maszynie losującej. Trudno było wskazać tę, która zwycięży.\n– Boże, połóż ich trupem! – obwieściła moja była przyjaciółka, kipiąc z wściekłości.\nCzyli że wygrała kulka nienawiści.\n– Och, Arlene...! – jęknęło kilka osób, ale wszyscy czekali na ciąg dalszy.\n– Coś takiego godzi w Pana i jest sprzeczne z naturą – kontynuowała głośnym, gniewnym głosem. Jej farbowane na rudo włosy trzęsły się, podkreślając gwałtowność wypowiedzi. – Wy wszyscy chcecie, żeby wasze dzieci były świadkami czegoś takiego?\n– Nasze dzieci zawsze były świadkami czegoś takiego – odparowała Holly równie głośno. – Po prostu o tym nie wiedzieliśmy. A jednak nasze dzieci nigdy nie doświadczyły ze strony tych ludzi niczego złego.\n– Bóg ukarze nas, jeśli się z nimi nie rozprawimy – podjęła Arlene i dramatycznym gestem wskazała na Traya. W tej chwili jej twarz miała niemal równie ognisty odcień jak włosy, a Whit patrzył na nią z aprobatą. – Nie rozumiecie?! Wszyscy pójdziemy do piekła, jeżeli nie uwolnimy świata od takich istot! Popatrzcie, kto tam stoi z zamiarem utrzymania w ryzach nas, ludzi!\nWycelowała palcem w Billa i Clancy’ego, chociaż nie odniosła spodziewanego efektu, gdyż oba wampiry siedziały teraz spokojnie na krzesłach.\nPostawiłam tacę na barze i zrobiłam krok ku Arlene, zaciskając dłonie w pięści.\n– Wszyscy tu, w Bon Temps, świetnie się dogadujemy – oznajmiłam, starając się mówić spokojnym, opanowanym tonem. – Chyba tylko ty jedna tak się pieklisz.\nArlene obrzuciła piorunującymi spojrzeniami ludzi w barze, próbując przyciągnąć ich uwagę. Wszystkich znała. Przeżyła autentyczny wstrząs, uświadomiwszy sobie, że jej reakcji nie podziela więcej osób. Sam podszedł i usiadł przed nią. Uniósł głowę i wpatrywał się w kobietę pięknymi psimi oczyma.\nZrobiłam krok w stronę Whita, ot tak, na wszelki wypadek. Mężczyzna zastanawiał się, co robić. Brał pod uwagę skok na Sama. Ale kto by się do niego przyłączył, żeby pobić owczarka collie? Whit dostrzegł absurdalność tego pomysłu i z tego powodu jeszcze bardziej znienawidził Merlotte’a.\n– Jak mogłeś?! – krzyknęła Arlene do Sama. – Okłamywałeś mnie przez te wszystkie lata! Sądziłam, że jesteś istotą ludzką, a nie pieprzonym dziwakiem!\n– Sam jest istotą ludzką – wtrąciłam się. – Przybiera tylko czasem inną... twarz, to wszystko.\n– A ty! – odparowała, wypluwając słowa. – Jesteś najdziwaczniejsza, najbardziej nieludzka z nich wszystkich.\n– Hej, no – warknął Jason.\nZerwał się teraz na równe nogi, a Mel po chwili wahania dołączył do niego. Dziewczyna, z którą się umówił, wyglądała na spłoszoną, chociaż przyjaciółka mojego brata wręcz się uśmiechała.\n– Zostaw w spokoju moją siostrę. Wiele razy podczas tych lat zajmowała się twoimi dziećmi, sprzątała twoją przyczepę i znosiła twoje humory. Jaka z ciebie przyjaciółka?!\nJason nie patrzył na mnie. Zamurowało mnie ze zdziwienia. Ten gest był bardzo niepodobny do mojego brata. Czyżby Jason trochę ostatnio dojrzał?\n– Taka, która nie chce mieć nic wspólnego z nienaturalnymi stworzeniami, takimi jak twoja siostra – odcięła się Arlene. Gwałtownym ruchem zerwała z siebie fartuszek i powiedziała do owczarka: „Rzucam tę robotę!”, po czym, głośno tupiąc, ruszyła do biura szefa po torebkę.\nMoże jedna czwarta gości baru wyglądała na zaniepokojoną czy wytrąconą z równowagi. Połowa osób była raczej zafascynowana rozgrywającym się dramatem. Pozostała jedna czwarta wyglądała na niezdecydowaną. Sam zaskowyczał jak smutny pies i położył głowę na łapach, przykrywając nimi nos. Rozśmieszyło to wielu ludzi i chwila skrępowania minęła. Przyglądałam się Whitowi i jego towarzyszowi, którzy podnieśli się i ruszyli do drzwi. Gdy wyszli, odprężyłam się.\nOt tak, na wszelki wypadek, gdyby Whitowi odbiło i postanowił przynieść strzelbę z bagażnika, zerknęłam znacząco na Billa, który natychmiast wyślizgnął się na dwór za dwoma członkami Bractwa Słońca. Po chwili wrócił, dając mi znak, z którego wynikało, że odjechali.\nOd chwili, gdy tylne drzwi z hukiem zamknęły się za Arlene, reszta wieczoru minęła dość spokojnie. Sam i Tray oddalili się do biura Merlotte’a, gdzie ponownie przybrali ludzkie postaci i włożyli ubrania, po czym szef wrócił na swoje miejsce za barem, jak gdyby nic się nie wydarzyło, a Tray usiadł przy stoliku z Amelią, która go pocałowała. Przez jakiś czas klienci baru trzymali się nieco z dala od nich i wielu wymieniało ukradkowe spojrzenia, ale mniej więcej po godzinie atmosfera w barze „U Merlotte’a” chyba znów stała się raczej normalna. Zakasałam rękawy, ponieważ musiałam teraz obsłużyć także gości przy stolikach w rewirze Arlene. Szczególnie miła starałam się być dla osób, które nie potrafiły jeszcze zdecydować, co myślą o zdarzeniach, do których doszło tego wieczoru.\nTej nocy ludzie chyba naprawdę dużo pili. Może mieli obawy w kwestii drugiej natury Sama, ale zwiększenie jego zysków nie było dla nich problemem. W pewnym momencie Bill przyciągnął moją uwagę i uniósł rękę na pożegnanie, po czym wraz z Clancym wymknęli się z baru.\nRównież mój brat próbował parę razy przyciągnąć mój wzrok, a jego towarzysz, Mel, posyłał wielkie uśmiechy w moją stronę. Mel jest wyższy i szczuplejszy od Jasona, ale obu cechuje to optymistyczne spojrzenie typowe dla bezmyślnych mężczyzn, którzy działają odruchowo i instynktownie. Na rzecz Mela świadczy fakt, że najwyraźniej nie zgadza się ze wszystkim, co powie Jason (czyli przeciwnie, niż miał w zwyczaju Hoyt). Mel wygląda na sympatycznego faceta, o ile mogę coś powiedzieć po naszej krótkiej znajomości; to, że należy do nielicznych pumołaków, które nie mieszkają w Hotshot, również przemawia na jego korzyść i może nawet właśnie dlatego tak bardzo się zaprzyjaźnili z Jasonem. Przypominali inne pumołaki, ale zarazem jakoś się wyróżniali.\nGdybym kiedyś znów zaczęła rozmawiać z Jasonem, miałabym do niego pytanie: Jak to możliwe, że w tak ważny dla wszystkich wilkołaków i zmiennokształtnych dzień, mój brat nie skorzystał z okazji znalezienia się w centrum uwagi? Jason bardzo się szczyci nowym statusem. Niestety, został ugryziony, czyli że nie urodził się łakiem. W przeciwieństwie na przykład do Mela, nie posiada wrodzonej zdolności do przemiany, ponieważ zaraził się wirusem (czy czymś), gdy ugryzł go inny pumołak. Z tego też względu podczas przemiany wygląda dziwnie – niby jak człowiek, tyle że bardzo owłosiony na całym ciele. Poza tym ma pysk i pazury pumy. Podobno straszny widok, jak sam mi powiedział. Ale nie jest pięknym zwierzęciem, i to go trochę gryzie. Mel z kolei jest czystej krwi zmiennokształtnym, więc po przemianie na pewno prezentuje się wspaniale i przerażająco.\nMoże pumołaki poproszono, żeby się na razie przyczaiły, bo wielkie koty są po prostu zbyt straszne. Gdyby w barze zjawiło się nagle zwierzę tak duże i niebezpieczne jak puma, klienci prawie na pewno zareagowaliby dość histerycznie. Chociaż niewiele potrafię wyczytać z mózgów istot zmiennokształtnych, u obu pumołaków wyczuwałam rozczarowanie. Jestem przekonana, że taką decyzję podjął za nich Calvin Norris, jako przywódca pumołaczego stada.\nDobry ruch, Calvinie, pomyślałam.\nPomagałam trochę przy barze, a później poszłam do biura Sama po torebkę. Uściskałam mojego szefa serdecznie. Wyglądał na zmęczonego, ale szczęśliwego.\n– Czujesz się tak dobrze, jak wyglądasz? – spytałam.\n– Tak. Wreszcie mogłem ujawnić swoją prawdziwą naturę. To daje poczucie swobody. Moja mama zarzekała się, że wyzna wszystko jeszcze dziś wieczór mojemu ojczymowi. Właśnie czekam na wieści od niej.\nJak na zawołanie, zadzwonił telefon. Podnosząc słuchawkę, Sam wciąż się uśmiechał.\n– Mamusia? – spytał. Potem wyraz jego twarzy zmienił się całkowicie, jakby czyjaś ręka starła mu poprzednią minę. – Don? Co zrobiłeś?!\nOpadłam na krzesło przy biurku i czekałam. Był tam też Tray, który przyszedł zamienić ostatnie kilka słów z Samem; towarzyszyła mu Amelia. Oboje stali sztywno w progu, z obawą oczekując nowin.\n– O mój Boże – jęknął Sam. – Przyjadę najszybciej, jak będę mógł. Wyruszę jeszcze tej nocy. – Bardzo delikatnym ruchem odłożył słuchawkę. – Don strzelił do mojej mamy – wyjaśnił. – Przemieniła się, a wtedy wycelował do niej ze strzelby.\nNigdy wcześniej nie widziałam, żeby Sam wyglądał na tak zdenerwowanego.\n– Zabił ją? – szepnęłam, bojąc się usłyszeć odpowiedź.\n– Nie – odparł. – Żyje, ale trafiła do szpitala z pogruchotanym obojczykiem i raną postrzałową przy lewym barku. O mało nie umarła. Gdyby nie skoczyła...\n– Tak mi przykro – bąknęła Amelia.\n– Jak mogę pomóc? – spytałam.\n– Prowadź bar podczas mojej nieobecności – odrzekł, otrząsając się z szoku. – Zadzwoń do Terry’ego. On i Tray niech ustalą harmonogram pracy za barem. Tray, kiedy wrócę, zapłacę ci za wszystko. Sookie, plan pracy kelnerek jest na ścianie za barem. Znajdź kogoś, kto przejmie obowiązki Arlene, bardzo cię o to proszę.\n– Jasne, Sam – powiedziałam. – Potrzebujesz pomocy w pakowaniu? Mogę zatankować dla ciebie pikapa albo zrobić coś jeszcze?\n– Nie, nie, dzięki, z tym sobie poradzę. Masz klucz do mojej przyczepy, możesz więc czasem podlać moje kwiaty. Sądzę, że wyjeżdżam tylko na parę dni, ale nigdy nic nie wiadomo.\n– Oczywiście, Sam. Nie martw się. Informuj nas o wszystkim na bieżąco.\nRozeszliśmy się, żeby Sam mógł pójść do przyczepy i zacząć się pakować. Mieszkalna przyczepa Merlotte’a stoi tuż za barem, więc przynajmniej nie miał daleko.\nJadąc do domu, próbowałam sobie wyobrazić, z jakiego powodu ojczym Sama tak zareagował. Tak bardzo przeraził się odkryciem drugiej natury żony, że dostał szału? A może przemieniła się w innym pomieszczeniu, podeszła do niego jako zwierzę i przestraszyła go? Cóż, po prostu nie potrafiłam uwierzyć, że można świadomie strzelić do kogoś, kogo się kocha, kogoś, z kim się mieszka od lat, tylko dlatego, że ta osoba posiada cechy, których się wcześniej nie znało. Może Don drugie „ja” żony uznał za swoistą zdradę? A może nie spodobało mu się, że ukrywała swoją drugą naturę. Gdybym spojrzała na jego czyn w ten sposób, w pewnym sensie potrafiłabym go zro-zumieć.\nWszyscy ludzie mają sekrety, a ja dziwnym zrządzeniem losu znam większość z nich. Telepaci nie mają zabawnego życia. Często słyszę o wielu nieprzyjemnych, smutnych, obrzydliwych lub błahych sprawach, które ludzie pragną ukryć przed innymi, żeby się dobrze prezentować w ich oczach.\nNajmniej wiem o własnych tajemnicach.\nZaczęłam rozmyślać o najdziwniejszej z nich – niezwykłym genetycznym dziedzictwie, które otrzymaliśmy w spadku ja i mój brat. Otrzymaliśmy je od przodków ze strony ojca. Nasz ojciec nigdy się zresztą nie dowiedział, że jego matka, Adele, dochowała straszliwego sekretu. Mnie ujawniono go dopiero w październiku ubiegłego roku. Okazało się, że oboje dzieci mojej babci – mój tato i jego siostra Linda – nie byli owocami jej długoletniego małżeństwa z moim dziadkiem.\nOboje zostali poczęci w wyniku romansu babci z pół człowiekiem, pół wróżem imieniem Fintan. Według ojca Fintana, Nialla, to właśnie krew wróżek, która z powodu tego genetycznego dziedzictwa płynęła w żyłach mojego ojca, należy obarczyć winą za zaślepienie mojej matki. Matka bowiem była tak bardzo zakochana w swoim mężu, że poświęcała mu całą uwagę, toteż dla dzieci nie wystarczyło już uczucia. Krew wróżek na nic się jednak nie przydała siostrze mojego ojca, Lindzie; na pewno nie pomogła jej zwalczyć choroby nowotworowej, która zakończyła jej życie, i nie pomogła zatrzymać męża, który najwyraźniej jej nie kochał. A jednak wnuk Lindy, Hunter, był telepatą tak jak ja.\nCiągle jeszcze borykam się z fragmentami tej opowieści. Wierzę, że Niall opowiedział mi prawdziwą historię, nie potrafię jednak pojąć pragnienia posiadania dzieci, które było tak silne, że babcia zdecydowała się zdradzić dziadka. Coś takiego najnormalniej w świecie nie pasowało do jej charakteru, nie mogłam też zrozumieć, dlaczego nie wyczytałam tego z jej myśli przez wszystkie te lata, które przeżyłyśmy razem. Babcia na pewno od czasu do czasu myślała o okolicznościach, w jakich poczęła dzieci. Przecież to niemożliwe, żeby ukryła na dobre te szczegóły w jakimś zakamarku swego umysłu.\nTak czy owak, babcia nie żyje już od ponad roku, nigdy więc nie zdołam jej o to spytać. Także jej mąż zmarł wiele lat wcześniej, a jak poinformował mnie Niall, mój biologiczny dziadek Fintan również odszedł z tego świata. Przemknęło mi kiedyś przez głowę, żeby przejrzeć rzeczy babci w poszukiwaniu jakiegoś wyjaśnienia i jej reakcji na nadzwyczajne zdarzenia, których doświadczyła w życiu, potem jednak zadałam sobie pytanie: „Po co mam się trudzić?”.\nWażna była teraźniejszość, musiałam bowiem przede wszystkim radzić sobie z konsekwencjami tamtych zdarzeń, tu i teraz.\nDzięki śladowi krwi wróżek, który mam w sobie, jestem bardziej atrakcyjna dla istot nadnaturalnych, a przynajmniej dla niektórych wampirów. Nie wszyscy oni potrafią wykryć ten mały ślad dziedzictwa wróżek w moich genach, lecz wielu interesuje się mną, chociaż czasem efekty tego zainteresowania nie są wcale pozytywne. A może ta krew wróżek to bzdura, a wampiry zwracają uwagę na każdą dość pociągającą młodą kobietę, która traktuje ich z szacunkiem i jest tolerancyjna?\nKto może znać prawdę o związku telepatii z krwią wróżek? Po ziemi nie chodzi wielu ludzi, których mogłabym o to wypytać, nie ma całych ton dzieł, w których mogłabym to połączenie sprawdzić, nie znam też laboratorium, gdzie mogłabym wykonać jakieś testy. A może oboje, mały Hunter i ja, posiadamy tę umiejętność przez przypadek? Może to rzeczywiście jest cecha genetyczna, ale nie ma żadnego związku z genami wróżek?\nMoże po prostu miałam szczęście?\nDodano: 2012-02-25 14:57:18


Wysokość wynagrodzenia i warunki układów zbiorowych dla robotników niewykwalifikowanych w przemyśle\nW Danii o warunkach płacowych decydują postanowienia układów zbiorowych pracy lub indywidualnych umów zawieranych między przedsiębiorstwami a ich pracownikami. Na tej stronie można sprawdzić poziomy wynagrodzeń i warunki układów zbiorowych dla robotników niewykwalifikowanych w przemyśle.\nNa poniższym wykresie przedstawiono zarobek godzinowy robotników niewykwalifikowanych w przemyśle zatrudnionych na zasadach obowiązujących zwykłych pracowników. Zestawienie nie obejmuje uczniów, pracowników młodocianych, kadry kierowniczej ani pracowników o szczególnym zakresie obowiązków.\nZarobek godzinowy robotników niewykwalifikowanych w przemyśle\nŹródło: DA StrukturStatistik 2019. Dane dot. robotników niewykwalifikowanych w przemyśle opracowano na podstawie ich stanowisk pracy (wg kodu DISCO) = 9: Inne prace manualne i kodu branżowego = przemysł wytwórczy.\nWyświetl wykres słupkowy "Zarobek godzinowy robotników niewykwalifikowanych w przemyśle" w większym rozmiarze\nWykres należy rozumieć tak, że jedna czwarta pracowników otrzymuje łączne wynagrodzenie poniżej 206,79 duńskich koron za godzinę pracy. Średnia wynosi 236,89 koron duńskich. Jedna czwarta osób o najwyższych zarobkach uzyskuje łączne wynagrodzenie przekraczające 267,94 koron duńskich.\nŚrednia wynosi 241,60 koron duńskich za przepracowaną godzinę.\nPodane zakresy wynagrodzenia wynikają z umów zawartych między przedsiębiorstwami a pracownikami. Mogą to być indywidualne umowy zawierane przez pracodawcę z poszczególnymi pracownikami lub układy zbiorowe. Najważniejszym układem zbiorowym dla robotników niewykwalifikowanych w przemyśle jest układ zbiorowy pracy dla przemysłu zawarty pomiędzy Konfederacją Duńskiego Przemysłu (DI) a organizacją CO-Industri.\nMinimalny poziom wynagrodzenia w układzie zbiorowym. Układ zbiorowy określa minimalną stawkę wynagrodzenia podstawowego\nIndywidualne oraz lokalnie negocjowane dodatki do wynagrodzenia\nUkład zbiorowy pracy dla przemysłu 2020 – 2023 (w języku angielskim)