Używane auto z gwarancją i pewną historią. Tak Volkswagen rozkręca w Polsce nowy biznes - Dziennik.pl\nUżywane auto z gwarancją i pewną historią. Tak Volkswagen rozkręca w Polsce nowy biznes\n5 czerwca 2019, 09:40 Ten tekst przeczytasz w 2 minuty\nUżywany samochód z gwarancją, sprawdzony technicznie, z pewną historią i nawet o połowę niższą ratą niż w tradycyjnym kredycie? Volkswagen twierdzi, że to możliwe i startuje w Polsce z nowym biznesem. Oto uruchamia nad Wisłą program o nazwie Autonomia.\nUżywane samochody królują na polskich drogach. Tylko w 2018 roku na rynku wtórnym osobówek zawarto łącznie ponad 2,6 mln transakcji zakupu takich pojazdów (to pięć razy więcej, niż rejestracje nowych aut - 532 tys.). Z danych Polskiego Związku Przemysłu Motoryzacyjnego wynika, że w tej liczbie było niemal 930 tys. pierwszych rejestracji samochodów sprowadzonych oraz prawie 1,7 mln przerejestrowań. W pierwszej grupie odnotowano wzrost liczby transakcji o około 7 proc., a średni wiek takiego auta wynosił prawie 11 lat.\nW tej rzece używanych samochodów kierowcy napotykają poważne przeszkody. Według badań przeprowadzonych na zlecenie Polskiego Związku Wynajmu i Leasingu Pojazdów aż 58 proc. z nich wskazuje, że znalezienie dobrego używanego auta to ciężkie zadanie. Dziesięciokrotnie mniej ankietowanych – tylko 6 proc. – nie widzi w tym problemu.\nA wśród wad ponad połowa ankietowanych Polaków najczęściej wskazywała zły stan techniczny i wynikającą z niego konieczność kosztownych napraw. Kolejne pozycje to bolączki znane od lat na polskim rynku: brak zaufania do sprzedającego, nieznana lub niewiarygodna historia pojazdu oraz wątpliwy przebieg. A z tego wypływają oczekiwania kupujących: 82 proc. z nich chce, aby ich używane auto miało w pełni udokumentowany stan techniczny, a 80 proc. – dokumentowany przebieg.\nJakie używane auta najchętniej kupują Polacy? Nie jest tajemnicą, że królują samochody marek należących do Grupy Volkswagen. W pierwszej dziesiątce aż sześć to modele Audi lub Volkswagena. Na pierwszym miejscu stoi Audi A4, na drugim – Volkswagen Golf. Dalej wśród używanych hitów jest Audi A3, Audi A6, Volkswagen Passat oraz Polo. I właśnie w tę koniunkturę wpisuje się teraz należący do Grypy Volkswagen - Volkswagen Financial Services (VWFS), który pod nazwą Autonomia uruchamia w Polsce program niskich rat na samochody z gwarancją, sprawdzone technicznie i z pewną historią.\n– Postanowiliśmy przygotować ofertę kredytu i leasingu, które w ramach niskich rat pozwolą kupującym sięgnąć po nowsze i lepiej wyposażone auta używane marek z Grupy Volkswagen – wyjaśnia Paweł Bokun, kierownik działu samochodów używanych i remarketingu w departamencie finansowania i zarządzania flotą VWFS.\nWskazał, że nowa oferta finansowania obejmuje używane samochody z programów Das WeltAuto i Audi Select :plus – z gwarancją, sprawdzone w 117 punktach pod względem technicznym, z udokumentowanymi przeglądami i naprawami przeprowadzanymi w ASO oraz z gwarantowanym przebiegiem.\n– Autonomia to kredyt i leasing, czyli oferta dla każdego klienta: indywidualnego, mikro przedsiębiorcy czy menadżera firmy z sektora Małych i Średnich Przedsiębiorstw – wyjaśnia Michał Dyc, dyrektor sprzedaży detalicznej Volkswagen Financial Services.\nJego zdaniem właśnie finansowanie z niskimi ratami stanie się lokomotywą zmian na polskim rynku używanych samochodów. Kierowcy będą odchodzić np. od tradycyjnych kredytów, a prosta kalkulacja pozwoli przekonać się, że w ramach podobnego miesięcznego budżetu będą mogli jeździć sprawdzonym pod każdym względem, całkiem młodym i dobrze wyposażonym samochodem.\nSamochód elektryczny jest niewydajny? Tak inżynierowie otworzyli oczy niedowiarkom\n– A to wszystko w konkurencyjnych, niskich ratach. Jak niskich? Czasem nawet o około połowę, w porównaniu do klasycznego kredytu czy leasingu – przekonuje Dyc. – Autonomia ma podobny mechanizm do wprowadzonych przez Volkswagen Financial Services już ponad pięć lat temu kredytu i leasingu z niskimi ratami na nowe samochody. Korzyści dla kupujących są zbliżone: poczynając od niskich rat, do wygodnej dla klienta możliwości zwrotu auta na zakończenie umowy – wymienia i podsuwa przykładową kalkulację.\nZ wyliczeń wynika, że dwuletnia Skoda Octavia z silnikiem 1.4 TSI, z przebiegiem 8 tys. km i ceną 50 tys. zł w programie Das WeltAuto, w kredycie Autonomia ma być dostępna za 469 zł miesięcznie, przy założeniu umowy na 4 lata, łącznym limicie 80 tys. km i wkładzie własnym w wysokości 10 proc. ceny samochodu (ok. 5 tys. zł).\nvolkswagen skoda audi autonomia używany samochód seat\nJak nie płacić fortuny za ubezpieczenie samochodu. Nowy sposób hitem w Polsce\nVolkswagen inwestuje miliardy i tworzy największą fabrykę samochodów elektrycznych\nW sumie ciekawa oferta, ale jak ktoś będzie się zastanawiał to warto też sprawdzić ofertę innej firmy - Master1. Oni akurat mają wiele różnych marek i modeli, więc warto zawsze się rozejrzeć.\nUrągające. Niemiecki gigant szykują używki dla polachków, niech poczują 4 zera (audi) i staną się 5...\nto dobra oferta dla dobrze zarabiajacych-jednak VW chce na tym tez zarobic.Takie bidoki,jak ja,nadal beda szukac w Internecie 10 letniej Skody Fabia 1,4,za ok.13 tys zl i kupie ja od kogos za gotowke,sprzedajac wczesniej moja starsza fabie za ok.5 tys zl.Ta poprzednia musi posluzyc 5 lat (kupilem uzywana za 6,5 tys zl) i ta 10 letnie bedzie musiala posluzyc 5 lat,tak robie od 40 lat,co 5 lat zmieniam uzywane auta na uzywane auta,dokladajac po ok.8 do 10 tys zl.oczywscie w ciagu owych 5 lat auta te sie psuja i trzeba je naprawiac ale to zalezy ktore i za ile.Jako,ze mialem ich sporo to moge powiedziec,ze na moj system nadaja sie najbardziej Skocy Fabia-sa dosc odporne,malo sie psuja,maja proste silniki (zawsze mam benzynowe,proste,zadne TSI,TFI,turbo),mam mechanika,ktory robi Skody od 30 lat,zna je na pamiec,sa tanie czesci,auta te sa przewidywalne,jak sie pilnuje wymian,napraw,reaguje sie na jakies dziwne dzwieki-to auta te sa prawie jak legendrny VW Garbus (Es läuft,und läuft und läuft).Zreszta to nie dziwi-silniki i reszta techniki z prostego VW Polo,troche z Golfa,a Czesi je robia dokladnie.I nie maja dlugo rdzy.mam teraz 16 letnia Fabie-ani grama rdzy,a stoi pod blokiem i jezdzi codziennie,w zimie tez.Cud techniki.Fiaty gnily,megane gnila,mazda 323F najbardziej gnila i owe wspomniane auta gnily na potege w 10 lub 11 roku zycia,a ta fabia ma 16 i wyglada prawie jak nowa.Najgorsza w historii moich aut uzywanych byla Mazda 323F 2 l Diesel z 2000 roku,kupilem ja w 2008,psul sie stale i za wielkie pieniadze,naprawy kosztowaly ok.12 tys zl w ciagu 5 lat,a ja kupilem go za ...12 tys zl.Fabia zjadla dotad ok.3 tys zl przez 3 lata,jest roznica,czesci Skody sa bajecznie tanie.Taki sam VW ma juz czesci drozsze,a trwalosc jest podobna wg.mojego mechanika,On poleca Fabie z silnikiem 1,4 benzyna,Octavie z 1,6 benzyna,Superba nie.Z VW to starsze Polo i Golfy,Passata nie.Diesli nie kupuje-sa szykanowane w RFN,maja liczne zakazy wjazdu do maist,psuja sie za okropne pieniadze,teraz beda nawet w Polsce szykanowane,sprawdzane co do DPF,dymienia,itd.Diesel dobry do TIRow.\nteraz tak przyciąga się klientów... ale nadal to niemiec. Rzecz jasna wybrałbym japońca lepsze hybrydy toyoty jak lewe diesle z zachodu\nCzy to będą używane VW Nevady?\nnie 50 lecz 60 0000 chyba że netto\nJakby sie dało dorwać raty 0% to jeszcze ale za używke płacić marże od kredytu to żadna atrakcja. Mnie sie bardziej opłacało kilka lat odkładać, kupiłem kilkuletniego opelka, pare rzeczy było do wymiany ale mi gościu zszedł z ceny na części oe delph, podszykowałem go, troche pojeździłem i dalej sprzedałem jeszcze z zyskiem.


Polskie Forum Detroit Red Wings - Forum strony DetroitRedWings.pl :: Zobacz temat - GAME 42 - Detroit Red Wings : Nashville Predators\nPolskie Forum Detroit Red Wings - Forum strony DetroitRedWings.pl Strona G³ówna » W hokejowym ¶wiecie » Mecze » 2012/13 » GAME 42 - Detroit Red Wings : Nashville Predators Poprzedni temat «» Nastêpny temat\n2013-06-26, 07:39\t GAME 42 - Detroit Red Wings : Nashville Predators\nWys³any: 2013-04-14, 19:26 GAME 42 - Detroit Red Wings : Nashville Predators\nGAME 42 - 14.04.2013 - Niedziela - 7:30 pm (1:30)\n3 DETROIT RED WINGS : NASHVILLE PREDATORS 0\n19-15-7, 3rd Central 15-19-8, 5th Central\n: - 2:4 : - 3:1\nPunkty: Pavel Datsyuk 39 David Legwand 23\nBramki: Pavel Datsyuk 13 David Legwand 11\nAsysty: Henrik Zetterberg 28 Shea Weber 15\nKary: Jordin Tootoo 78 Rich Clune 96\nPlus/Minus: Pavel Datsyuk 13 Gabriel Bourque 6\n16 - 12 - 6 - .918 - 2.37 - 2\n14 - 14 - 7 - .916 - 2.29 - 5\nUSA: FSDetroit (HD), NBC (HD)\nWys³any: 2013-04-15, 22:22\nPotrzebowali Skrzydlaci tych dwóch punktów , jak ryba wody i wreszcie uda³o siê wygraæ.\nGeneralnie bardzo nerwowy mecz a zw³aszcza pocz±tek , gdy Preds mocno nas nacisnêli.\nGdyby nie fenomenalne interwencje Howarda , to by³o by naprawdê krucho. Jednak cieszê siê ogromnie z tych dwóch oczek !\nDu¿e gratulacje dla DeKeysera za pierwszy punkt w NHL. Nie wiem czy tak mierzy³ czy po prostu nie trafi³ w bramkê , ale ³adnie zmyli³ Rinne i Zetterberg trafi³ na pust± bramkê.\nDu¿e gratulacje dla Franzena za punkt nr 300 w NHL. Piêkna bramka z bachhandu i a¿ wyskoczy³em z krzes³a po tym trafieniu !\nNie by³ , to wielki mecz Skrzyde³ , ale najwa¿niejsze s± dwa punkty. Martwi³a s³aba gra w PP i dziecinne b³êdy Kindla w pewnych momentach , ale czepiaæ siê nie zamierzam. Liczê , ¿e du¿o lepiej zagramy z Flames i Skrzydlaci dostan± trochê wiêcej wiary w swoje mo¿liwo¶ci , bo ostatnio byli jacy¶ tacy przygaszeni tymi pora¿kami z Sharks i Hawks. W³a¶ciwie czy zagrali dobrze czy zle , to i tak schodzili z lodu pokonani.\nTak wiêc liczê na zastrzyk energii i ju¿ z niecierpliwo¶ci± wyczekujê starcia z P³omieniami. W tabeli jest niesamowicie ciasno i teraz ka¿dy mecz jest jak PO.\nPolskie Forum Detroit Red Wings - Forum strony DetroitRedWings.pl Strona G³ówna » W hokejowym ¶wiecie » Mecze » 2012/13 » GAME 42 - Detroit Red Wings : Nashville Predators


Ponowne zakładanie ogrodu - e-ogrody - Wizyty w ogrodach\nTekst Iwona Dąbrowska; zdjęcia Jerzy Romanowski 21-05-2010 02:00\nOgród frontowy. Utrzymanie ozdobnej zieleni w cieniu dębów i sosen to dla właścicieli nie lada wyzwanie.\nTo już drugi ogród, który samodzielnie zaprojektowali i urządzili Bogumiła i Marek. Pierwszy był na działce w mieście, bez starych drzew. Drugi leży po prostu w lesie. O charakterze ogrodu przesądziły warunki, jakie panują na działce. Cień rzucany przez duże sosny, przepuszczalny suchy grunt, a na nim kwaśna gleba - tego nie sposób diametralnie zmienić. Szczęśliwie jednak dla właścicieli ważniejsza była uroda tego miejsca niż utrudnienia związane z zakładaniem oraz utrzymaniem ogrodu. Uznali, że do tych warunków należy się dostosować, a nie na siłę je zmieniać.\nWycięte zostały tylko te drzewa, które rosły w obrysie domu, oraz kilka chorych brzóz. Właścicielom zależało wprawdzie na ich ocaleniu, ale leśniczy nie pozostawił złudzeń - brzozy żyją krótko, więc choć wyglądają na silne i zdrowe, często są spróchniałe i mogą niespodziewanie łamać się niczym zapałki.\nPo wycięciu wyznaczonych drzew zostało jeszcze wiele z naturalnej roślinności: sosny, dęby, jałowce pospolite oraz duża kępa konwalii. Ta zastana roślinność narzuciła styl przyszłemu ogrodowi, jednak właścicielom to nie przeszkadza. Wręcz przeciwnie - uważają, że to ogromna zaleta działki, która nawet bez specjalnych zabiegów jest ładna. Teraz jałowce - podsypane nawozem i regularnie podlewane - nabrały wigoru i pięknie się rozrastają. Podobnie konwalie, które ścina się króciutko kosiarką do trawy, kiedy przekwitną, a ich liście pożółkną. Za rok na wiosnę odbiją na nowo z podziemnych kłączy.\nŚwiadomi problemów, jakie napotkają, właściciele postanowili poprosić doświadczonego ogrodnika o pomoc w doborze roślin. Wiedzieli, że nie wszystko, co ładnie wygląda w szkółce, będzie cieszyć oczy już po posadzeniu w takim szczególnym leśnym ogrodzie. Nawet czułe przemawianie do kwiatów - jak to podobno czyni angielski następca tronu książę Karol - nie sprawi, że róża będzie obficie kwitła w cieniu dębów. Dlatego w spisie sporządzonym przez ogrodnika znalazły się przede wszystkim rośliny wrzosowate, które dobrze czują się tam, gdzie jest mało słońca i kwaśna gleba z warstwą organicznej ściółki: rododendrony, azalie, kiścienie, pierisy. Właściciele nie zdecydowali się tylko na posadzenie wrzosów i wrzośców, ponieważ mieli złe doświadczenia z ich uprawą w poprzednim ogrodzie.\nPani Bogumile trudno było się pogodzić z niedostatkiem kwiatów. Ponieważ pod drzewami rośliny rozwijają się trudniej i słabo kwitną, postanowiła sadzić letnie kwiaty w donicach z żyzną ziemią. Ustawia je tam, gdzie jest najwięcej słońca. Tylko niecierpek nie musi wędrować za światłem - wystarczy mu stale wilgotne podłoże, by był obsypany kwiatami od maja do września.\nPomimo trudnych warunków na leśnej działce pani Bogumiła nie odmówiła sobie posadzenia drzew, które bardzo lubi: katalpy oraz grujecznika. Wybrała miejsce, gdzie jest więcej światła, i szczególnie dba o swoje pupilki. Co prawda podczas pierwszej zimy katalpa przemarzła, ale wiosną wypuściła nowe pędy. Pani Bogumiła ma nadzieję, że drzewko okrzepnie i będzie już rosło zdrowo.\nOprócz roślin - kamienie\nGospodarz szczerze przyznaje, że ma słabość do kamieni. Potrafi przywozić z podróży kawałki skał, które dla innych byłyby tylko niepotrzebnym obciążeniem bagażu. To zamiłowanie pana Marka znajduje odzwierciedlenie w różnych elementach ogrodowej architetury. Ze starej, wypolerowanej kostki granitowej ułożono ścieżki, podjazd i oryginalne otoczki wokół drzew. Szczególną uwagę zwraca lekkość, z jaką przebiega linia ścieżek. Właściciel sam najpierw wyznaczył ich przebieg, zanim zlecił wykonanie nawierzchni fachowcom.\nOprócz granitowej kostki w ogrodzie wykorzystano przełamany kamień polny z rozebranej starej stodoły. Chociaż transport kamieni był droższy niż sam materiał, pan Marek nie żałuje. Wystarczyło i do ozdobienia rabat, i do wykończenia frontowego ogrodzenia, i do budowy murku wygradzającego grupę krzewów posadzonych na sztucznym nasypie. Ten murek wykonał pan Marek samodzielnie. Dobierał kamienie starannie, by dały się przewiązać bez użycia zaprawy. W szczeliny nasypał ziemi, a gdzieniegdzie umieścił kłącza konwalii. Podkreśla, że zwykły polny kamień po przełamaniu zyskuje na urodzie - odsłaniają się nowa barwa, inny połysk i ciekawa faktura.\nPołożenie działki w ciekawym otoczeniu zawsze stwarza problem, jak ją ogrodzić, by nie stracić ładnych widoków. Całkiem dobrze sprawdza się wtedy zwykła siatka ogrodzeniowa. Chociaż sama w sobie nie jest dekoracyjna, skutecznie powstrzymuje intruzów, a przy tym pozwala optycznie włączyć do ogrodu teren leżący poza granicami działki. Doceniając urodę sąsiedztwa, właściciele pozostawili wzdłuż dłuższych boków posesji takie właśnie ogrodzenie. Tylko w niektórych miejscach przymocowano do siatki drewniane panele, a przy nich posadzono pnącza, które z czasem je okryją.\nInne rozwiązanie przyjęto dla dwóch pozostałych boków posesji. Na tyłach działki znajduje się domek dla gości, który powstał z przebudowy stojącego tam przez wiele lat drewnianego domku letniskowego. Ponieważ budynek ten sąsiaduje bezpośrednio z zapleczem następnej działki, postanowiono odizolować się od niej murem z takiej samej cegły, jaką wykończony jest domek dla gości. Mur ogrodzeniowy ozdobiono niszami o łukowatym zwieńczeniu. Pani Bogumiła planuje ustawić w nich gliniane naczynia z kwiatami - oczywiście tylko tam, gdzie dociera wystarczająca ilość światła.\nZmagania właścicieli z brakiem słońca, suszą i słabą, kwaśną glebą wcale ich nie zniechęcają, lecz przeciwnie - pobudzają do upiększania ogrodu. Kiedy ostatnio wrócili do domu z wakacji na południu Europy, zaczęli się zastanawiać, po co tak daleko się wybrali, skoro tu, we własnym ogrodzie-lesie, mają tak pięknie.\nNic dwa razy się nie zdarza - galeria


Farby ceramiczne do wnętrz - Adeco.shop\nŁazienka+ matowa ceramiczna farba do łazienki adeco\nŚciany Sufity lateksowa farba wewnętrzna 1l/2.5l/5l/10l adeco\nCeramik Max farba ceramiczna do ścian i sufitów 1L/2.5l/5l/10l adeco\nPlamoodporna+ ceramiczna farba do ścian&sufitów 2.5L/5L adeco\nFarba antyrefleksyjna lateksowa Collatex Silver Mat 3L/5L/10L Adexbud\nFarba biała emulsja wewnętrzna do ścian/sufitu 10L Adexbud\nCena: 249,00 zł 278,00 zł\nCzy wiesz, że istnieją specjalne farby, których struktura jest odporna na tak destrukcyjne czynniki jak wilgoć, tłuszcz czy brud kuchenny? To farby ceramiczne. Ich wyspecjalizowany skład sprawia, że nadają się do wszechstronnego wykorzystania w różnych pomieszczeniach, gdzie bardzo łatwo o zabrudzenie ściany.\nFarby ceramiczne – wszechstronne zastosowanie w domu i firmie\nCzym są farby ceramiczne? To produkty skomponowane ze specjalnych materiałów ceramicznych o dodatkowych właściwościach. Są przede wszystkim bardzo elastyczne, gładkie oraz mają doskonałą przyczepność do ściany. Świetnie kryją i – co najważniejsze – są bardzo trwałe. Charakteryzuje je nie tylko wyjątkowa odporność na wilgoć, ale również zabrudzenia oraz nie poddają się poruszaniu struktury ścian.\nFarba ceramiczna Adeco - plamoodporna farba do ścian i sufitów\nW naszej ofercie mamy farby ceramiczne do kuchni i innych pomieszczeń, które wymagają zastosowania wysokiej klasy powłok malujących. Sprawdzą się np. w gastronomii. Farby ceramiczne do kuchni są odporne na ścieranie i w przypadku restauracji to ogromna zaleta, gdyż zawsze pozwolą Ci utrzymać miejsce pracy w czystości. Ich trwała powłoka nie zacznie się odklejać od ściany, a stary kolor nie będzie się przebijał. Efekty malowania zauważysz zresztą już po pierwszym malowaniu, gdzie przykryjesz m.in. stare, tłuste plamy.\nCeramiczne typy powłok to farby plamoodporne. Możesz wykorzystać je również w zwykłym pomieszczeniu użytkowym, np. w pokoju dziecięcym. Posiadamy również ceramiczne farby do łazienki z ogromną odpornością na wilgoć. Większość dostępnych u nas produktów to farby zmywalne!\nJeżeli nie wiesz jakie farby są przeznaczone dla Ciebie – skontaktuj się z nami. Posiadamy ogromne doświadczenie w sprzedaży i produkcji farb. Nasi pracownicy z pewnością pomogą Ci dobrać powłokę idealną do malowanego pomieszczenia. Znajdziesz u nas zarówno farby ceramiczne, jak i innego rodzaju produkty. Życzymy owocnych zakupów!


Terroryzm jako zjawisko społeczne współczesnego świata. Przyczyny, działalność, skutki w sferze politycznej, społecznej i gospodarczej. - Sciaga.pl\nTerroryzm jako zjawisko społeczne współczesnego świata. Przyczyny, działalność, skutki w sferze politycznej, społecznej i gospodarczej.\nsatysfakcja 63 % 127 głosów\nNa początku należałoby się zastanowić nad tym, czym w ogóle jest terroryzm. Nie istnieje jedna definicja terroryzmu. Ogólnie mianem terroryzmu określa się użycie siły lub przemocy wobec ludzi, aby ich zastraszyć i wymusić określone zachowania. Terroryzm zawsze ma za zadanie wpłynąć na czynniki psychologiczne- zastraszenie, wymuszenie lub propagandę a także służy rozbiciu więzi społecznych.\nNie ma jednej przyczyny ataków terrorystycznych, przyczyn tych jest wiele. Terroryzm można podzielić na terroryzm polityczny oraz kryminalny. Większość ze znanych organizacji terrorystycznych Al-Kaida, Hamas, ETA, Hezbollah( niektóre państwa nie uważają ją za organizacje terrorystyczna), IRA( w 2005 roku zawiesiła swoją działalność) w swojej działalności wykorzystują terroryzm polityczny. Ma on na celu zmianę ekipy rządzącej, zmianę systemu politycznego, wymuszenie wprowadzenia pewnych rozwiązań prawnych, bądź oderwanie części terytorium od danego państwa i założenie nowego państwa lub przyłączenie go do już istniejącego. Cechą charakterystyczną terroryzmu kryminalnego jest natomiast fakt, iż terrorysta działa z pobudek "niższych", najczęściej materialnych. Do podstawowego zestawu tego typu działań należą porwania dla okupu, niszczenie mienia, sabotaż oraz szantaż. W swojej pracy jednak skupię się tylko na terroryzmie politycznym. Jedną z przyczyn terroryzmu jest to, że terroryści nie widzą innej możliwości wprowadzenia zmian niż tylko w wyniku zastraszenia innych.\nTerroryści chcą przez spektakularne ataki zwrócić uwagę zwykłych obywateli na ich problemy, które wcześniej nie były dostrzegane. Przykładem może być tutaj atak na szkołę w Biesłanie z 1 września 2004 roku. Szkoła została opanowana przez grupę uzbrojonych napastników należących do sił czeczeńskiego dowódcy Szamila Basajewa. Przyczyny tego ataku należy szukać już w 1991r, kiedy to Czeczenia ogłosiła niepodległość i odmówiła podpisania z Rosją układu federacyjnego. W odpowiedzi w grudniu 1994 roku do Czeczenii wkroczyło 40 tysięcy żołnierzy rosyjskich. Po kilku miesiącach większość terytorium republiki, łącznie ze stolicą Groznym, znalazło się pod kontrolą Rosji. Od tej pory trwają tam nieustanne walki. Czeczeni domagają się niepodległości. Właśnie uznanie niepodległości Czeczeni było głównym postulatem terrorystów, którzy opanowali szkole w Biesłanie.\nNiestety zachód obawiający się konfliktu z Rosją nie reagował na wołanie o pomoc.\n1 września 2001 r. terroryści z Al-Kaidy porwali w USA cztery samoloty i staranowali budynki Światowego Centrum Handlu (WTC) w Nowym Jorku i gmach Pentagonu w Waszyngtonie. Samolot, który leciał do Waszyngtonu i miał uderzyć w Kongres lub Biały Dom, rozbił się w Pensylwanii, kiedy pasażerowie próbowali przejąć od porywaczy kontrolę nad sterami. W wyniku ataku zginęło prawie 3000 ludzi, z czego większość wskutek pożaru i zawalenia się wieżowców WTC. Tak naprawdę przyczyn ataków na WTC jest wiele. Niektórzy uważają, że Bin-Laden atakując WTC chciał doprowadzić do wojny między chrześcijańskim zachodem a muzułmanami. Inny z kolei twierdzą, że atak na Amerykę spowodowany był współpracą izraelsko-amerykańska, również istnieje wersja, że to z uwagi na dyskryminacje muzułmanów w zachodnich państwach doszło do tych ataków. Jednak my zwykli śmiertelnicy prawdy raczej nigdy nie poznamy.\nZ kolei najbardziej krwawym zamachem w Europie był zamach na madryckie metro z 11marca 2004roku, zginęło w nim 192 osoby. Zamachy w Madrycie miały na celu wymuszenie wycofania wojsk hiszpańskich z Iraku. Rząd hiszpański wykazał się wówczas wielką odpowiedzialnością za los swego narodu i w krótkim czasie wycofał swój kontyngent. Później w Europie doszło jeszcze do kilku krwawych ataków między innymi w Londynie 7 lipca 2005roku, w którym zginęło 52 osoby.\nZamachy terrorystyczne powodują wiele skutków. Można je podzielić na 3 główne grupy polityczne, społeczne i gospodarcze. Na początku chciałbym opisać następstwa społeczne. Przede wszystkim w wyniku ataków terrorystycznych ginie wiele osób. Jest to wielka tragedia dla całych społeczeństw, w szczególności dla rodzin ofiar. W Polsce po atakach na WTC, oraz po atakach w Madrycie i Londynie, prezydent ogłaszał żałobę narodową. Całe społeczeństwo solidaryzowało się z rodzinami ofiar. Zamiast rozbicia więzi społecznych następowało ich wzmocnienie. Większość społeczeństw na całym świecie potępiało te akty terroru. Niestety wiele osób, żyje w strachu przed atakami terrorystycznymi. Niektórzy np. przestali podróżować samolotami czy metrem. Zamachy powodują chaos i destabilizacje. Dlatego tak ważne jest żebyś po zamach żyli tak jak przed nimi. Dalej powinniśmy jeździć metrem i latać samolotami. Zmieniając nasze zachowanie pod wpływem ataków, dajemy terrorysta satysfakcje zwycięstwa i tym samym zachęcamy ich do kolejnych aktów przemocy. Kilka dni po zamachach w Wielkiej Brytanii podpalone zostały meczety oraz zniszczone domy, sklepy, samochody będące własnością muzułmanów. Na muzułmanów zaczęto spogląda jak na chodzące bomby, zwłaszcza po kolejnym ataku na londyńskie metro, jaki miał miejsce 21 lipca 2005 roku\nTerroryzm powoduje również skutki w gospodarce. Po atakach z 11 września 2001, akcje na nowojorskiej giełdzie gwałtownie spadały, a co za tym idzie również europejskie giełdy odnotowały straty. Oczywiście największe spadki zanotowały firmy zajmujące się ubezpieczeniami, które musiały wypłacać ogromne odszkodowania. Przed atakami doszło do spekulacji na giełdach. Zadziwiająco duże sumy były zainwestowane na spadki wartości akcji firm ubezpieczeniowych i hotelarskich. W efekcie odnotowano w 2001 r. rekordowo niski wzrost gospodarczy na poziomie 0,8%. Szacunki IMF oraz OECD mówią, że zamachy terrorystyczne przyczyniły się do spadku amerykańskiego PKB o 0,3%. Jedną z konsekwencji 11 września 2001 jest wzrost cen ropy naftowej, która od tamtych tragicznych dni podrożała trzykrotnie. W ostatnich latach wzrost niepokojów na świecie, szczególnie na Bliskim Wschodzie, wpływał wielokrotnie na ceny tego surowca. Również branża turystyczna znacząco straciła po atakach np. mniejsze zyski zanotowały hiszpańskie hotele po atakach na metro.\nTerroryści dokonując aktów terroru chcą zmusić rządy państw do zmiany swojej polityki. Ważne jest to, że państwa te nie powinny ulegać presji, gdyż to doprowadzić może tylko do kolejnych zamachów. Dlatego uważam, że rząd hiszpański zrobił ogromny błąd wycofując swoich żołnierzy z Iraków po atakach na Madryckie metro. Niestety przywódcy państw bojąc się zamachów terrorystycznych nie walczą z terrorem pozostają bierne. Po części wynika to z tego, że rządzący dbają o poparcie, a co się stanie ze wskaźnikiem poparcie po ataku? Jak będzie postrzegany szef państwa po ataku? Jako osoba, która nie potrafi zapewnić bezpieczeństwa swoim rodakom.\nPodsumowując terroryzm niestety staje się coraz bardziej popularnym środkiem wyrażanie sprzeciwu. Najbardziej tragicznym skutkiem terroru jest śmierć wielu niewinnych ludzi, dlatego jestem przekonany o tym, że musimy walczyć z terrorystami. Istnieją dwa główne sposoby walki. Pierwszy jest to sposób doraźny walka z terrorystami i organizacjami terrorystycznymi. Niestety na miejscu jednych aresztowanych czy zabitych terrorystów pojawiają się nowi. Dlatego ważniejsze jest likwidowanie przyczyn terroryzmu. Przyczyną jest zwykle niezadowolenie społeczne połączone z przekonaniem, że terroryzm jest najlepszą, drogą do poprawienia sytuacji. Dlatego należy poprawiać warunki życia ludzi mieszkających na obszarach gdzie terroryzm jest największy.\n63% Jakimi cechami powinien charakteryzować się człowiek postępujący kulturalnie w życiu społecznym i politycznym?\n57% Przemówienie na temat legalizacji związków partnerskich.\n53% Formy życia publicznego w społeczeństwie obywatelskim.\n72% Wpływ radia Maryja na polską politykę.\nTerroryzm Podstawy ładu międzynarodowego współczesnego świata Społeczeństwo – struktura i zróżnicowanie Socjaldemokracja Zagrożenie środowiska naturalnego\nterroryzm jako zjawisko społeczne współczesnego świata przyczyny terroryzmu czym jest terroryzm Al Kaida Hezbollah terroryści cele terrorystów terroryzm polityczny atak terrorystyczny z 11 września cele terroryzmu obszary zagrożone terroryzmem eta WSZYSTKIE


Yellox krople do oczu 0,9mg/ml 5ml cena 33,49 zł\nApteka internetowa Apteka-leki.pl » LEKI NA RECEPTĘ » Yellox krople do oczu 0,9mg/ml 5ml\nYellox krople do oczu 0,9mg/ml 5ml\nDziałanie:YELLOX® zawiera bromfenak, który należy do grupy leków nazywanych niesteroidowymi lekami przeciwzapalnymi (NLPZ). Działa poprzez blokowanie pewnych substancji wywołujących proces zapalny.\nDawka: Jeden ml roztworu zawiera 0,9 mg bromfenaku\nWskazania:YELLOX stosuje się w celu zmniejszania stanu zapalnego oka po operacji zaćmy u osób dorosłych.\nPrzeciwwskazania:Kiedy nie stosować leku YELLOX\n- jeśli pacjent ma uczulenie (nadwrażliwość) na bromfenac lub którykolwiek z pozostałych składników leku YELLOX®.\nDawkowanie:YELLOX" należy zawsze stosować zgodnie z zaleceniami lekarza. W razie wątpliwości należy skontaktować się z lekarzem lub farmaceutą. Dawka i czas trwania leczenia\nZalecana dawka to jedna kropla leku YELLOX do leczonego oka (leczonych oczu) dwa razy na dobę (rano i wieczorem). Nie należy stosować więcej niż jednej kropli do leczonego oka (oczu) dwa razy na dobę. Przyjmowanie leku YELLOX® należy rozpocząć następnego dnia po operacji zaćmy. Krople należy przyjmować przez 2 tygodnie po operacji. Leku YELLOX® nie należy stosować dłużej niż 2 tygodnie.\nSkład:Substancją czynną leku jest bromfenak. Jeden ml roztworu zawiera 0,9 mg bromfenaku (w postaci półtorawodzianu sodu). Jedna kropla zawiera około 33 mikrogramy bromfenaku.\nPonadto lek zawiera: kwas borowy, boraks, bezwodny siarczyn sodu (E221), chlorek benzalkoniowy, tyloksapol, powidon, wersenian disodowy, wodę do iniekcji, wodorotlenek sodu (do utrzymania prawidłowego poziomu kwasowości).\nCiąża:Kobiety będące w ciąży lub karmiące piersią, przed zastosowaniem leku YELLOX® powinny poradzić się lekarza.\nLeku YELLOX® nie należy stosować w ciągu ostatnich trzech miesięcy ciąży. Przed zastosowaniem jakiegokolwiek leku należy poradzić się lekarza lub farmaceuty.\nNiepożądane:Jak każdy lek, YELLOX® może powodować działania niepożądane, chociaż nie u każdego one wystąpią. W przypadku wystąpienia po zakończeniu leczenia pogorszenia widzenia lub osłabienia ostrości wzroku, należy natychmiast skontaktować się z lekarzem. Częstość występowania możliwych działań niepożądanych definiuje się w następujący sposób:\nwystępują częściej niż u 1 na 10 pacjentów występują u 1 do 10 na 100 pacjentów występują u 1 do 10 na 1 000 pacjentów występują u 1 do 10 na 10 000 pacjentów występują rzadziej niż u 1 na 10 000 pacjentów\nW razie zauważenia któregokolwiek z następujących działań niepożądanych podczas stosowania kropli należy natychmiast skontaktować się z lekarzem: Niezbyt częste działania niepożądane (występują u 1 do 10 na 1000 pacjentów)


Są wyniki zwłok Doroty P. której zeznania obciążyły Tomasza Komendę\nFoto: tvn24 Video: tvn24 Dorota P. była przesłuchiwana kilka razy12.06 | To ją Tomasz Komenda wymieniał jako jedną z sześciu osób szczególnie odpowiedzialnych za jego skazanie. To ona miała go wskazać w śledztwie dotyczącym śmierci 15-letniej Małgosi. Prokuratura potwierdza, że kobieta zmarła w szpitalu.zobacz więcej wideo »\nFoto: tvn24 Video: TVN24 Wrocław Prokuratura zbada okoliczności śmierci Doroty P.12.06 | To ją Tomasz Komenda wymieniał jako jedną z sześciu osób szczególnie odpowiedzialnych za jego skazanie. To ona miała go wskazać w śledztwie dotyczącym śmierci 15-letniej Małgosi. Prokuratura potwierdza, że kobieta zmarła w szpitalu i wszczyna w sprawie okoliczności jej śmierci postępowanie.zobacz więcej wideo »\nFoto: tvn24 | Video: tvn24 Kobieta wskazała, że młody Komenda mógł odpowiadać za zbrodnię miłoszycką\nPo kilku miesiącach od śmierci Doroty P., jednego z głównych świadków w śledztwie dotyczącym nieprawidłowości w postępowaniu przeciwko Tomaszowi Komendzie, prokuratura poinformowała o wynikach sekcji zwłok. Jak dowiedziała się "Gazeta Wyborcza", kobieta zmarła z przyczyn naturalnych, bez udziału osób trzecich.\nDorota P. była sąsiadką babci Tomasza Komendy, zanim został on aresztowany pod zarzutem zabójstwa i gwałtu na 15-letniej Małgosi K. W 1999 roku rozpoznała 23-letniego wówczas Komendę na portrecie pamięciowym, który ukazał się w gazecie. Wskazała młodego chłopaka policji, w konsekwencji czego został on zatrzymany. Kilka lat później, między innymi przez jej obciążające zeznania, został on prawomocnie skazany na 25 lat więzienia. Jak się okazało po latach - niesłusznie.\nW marcu tego roku, po 18 latach odsiadki, Tomasz Komenda został przez sąd warunkowo zwolniony z odbywania kary i wyszedł na wolność. Natomiast w maju Sąd Najwyższy uniewinnił go od zbrodni, której nie popełnił.\nBłędy śledczych z przeszłości nie mogły przejść bez echa, dlatego łódzka prokuratura wszczęła postępowanie w sprawie przekroczenia uprawnień i niedopełnienia obowiązków przez prokuratorów i policjantów prowadzących postępowanie dotyczące zabójstwa i zgwałcenia 15-latki w Miłoszycach.\nWyznaczony zespół przesłuchuje osoby mniej lub bardziej związane z tą sprawą. Jednym z nich miała być Dorota P. Niestety, nie udało się. Na początku czerwca kobieta trafiła do jednego z wrocławskich szpitali, gdzie po kilku dniach zmarła.\nZ uwagi na fakt, że P. była jednym z głównych świadków w śledztwie dotyczącym nieprawidłowości, w sprawie jej śmierci wszczęte zostało osobne śledztwo. Właśnie poznaliśmy jego pierwsze rezultaty.\nJak ustaliła "Gazeta Wyborcza", żadne z wykonanych badań nie wykazało udziału osób trzecich w śmierci kobiety. Wedle słów cytowanej przez dziennik rzeczniczki Prokuratury Okręgowej we Wrocławiu, śmierć nastąpiła z przyczyn naturalnych.\n- Biegli stwierdzili, że do śmierci doprowadziła ostra niewydolność krążeniowo-oddechowa, która była następstwem samoistnych zmian chorobowych - powiedziała dziennikarzom gazety Małgorzata Klaus.\nJak dodała, wyniki sekcji zwłok nie oznaczają zakończenia śledztwa.\nAutor: ib/mś/kwoj / Źródło: Gazeta Wyborcza/TVN24 Wrocław\ngraffiti50 30 October 2018\n"Wskazała młodego chłopaka policji, w konsekwencji czego został on zatrzymany. Kilka lat później, między innymi przez jej obciążające" - czy ona obciążała czy wskazała że jest podobny na portrecie który stworzyła policja.


Pościel 200×200 – KB PL\nPościel 200×200 – Pragniesz nadać swojej domowej powierzchni świeży i modny rys? Najpierw musisz poszukać najlepszych pomysłów na aranżację wnętrz, dopasowując swoją strukturę jak i również geometrię do ideału. Jak ważniejsze, projekt, który wyszukujesz, ma za zadanie ulepszyć samopoczucie domu i wprowadzić do niego świeżość. pościel 200×200 Po prostu nie możesz iść do przodu i wybierać meble i dekoracje, mając wiarę, że przekształcą przestrzenie przy nowoczesne i modne. Zamiast tego musisz znaleźć oryginalny projekt, który łączy w sobie estetykę i funkcjonalność, aby zrobić trik służące do przestrzeni.\nKolory będą miały ogromną funkcję do odegrania w sporządzaniu nowoczesnego lub starego domu, gdy wybierzesz. Dlatego należy skupić się na selekcji schematu kolorów, który wydaje się cool. Tylko odpowiedni kolor pozwala uzyskać odpowiedni design wnętrza. pościel 200×200 Nie możesz wybrać bieli i spodziewać się, iż wnętrza będą modne, bowiem tak nie będzie. Zamiast tego musisz wybrać kolor, który pasuje do stylu i wyglądu mebli. Współczesne dekory najczęściej używają stonowanych kolorów i ta mantra musi zostać przyjęta niewątpliwie.\nDla właścicieli domów ważne wydaje się być, aby nie pomylić się z fakturą i tkaniną użytą do dekoracji. pościel 200×200 Faktura tekstur dla mebli będzie istotna, podobnie jak w wypadku innych przedmiotów i akcesoriów w całym domu. Tkaninę i teksturę należy dobrać tak, aby bezproblemowo wtapiały się w tło. Identycznie świetnie byłoby wybrać tkaniny, które są neutralne jak i również które nie wyglądają faktycznie oczywiste dla oczu. Trzeba skupić się na utrzymaniu prostoty wnętrza, ponieważ jest to możliwe tylko w takim przypadku, gdy po tkaninie następuje podejście minimalizmu.\npościel 200×200 Unikaj wystawnych dekoracji i akcesoriów\nKciukiem w projektowaniu nowoczesnego i modnego wnętrza jest ograniczenie szczodrze zdobionych i kolorowych ozdoby. Właściciele domów powinni odmówić jakichkolwiek akcesoriów, które obciążają oczy. Zamiast tego należy skupić się na użytkowaniu przedmiotów wykonanych z przeźroczystych materiałów lub metali, aby stworzyć spokojną atmosferę w wystroju. Wystrój musi być w najlepszym razie minimalistyczny, aby można było zdobyć nowoczesny i elegancki design. pościel 200×200 Podobnie, dobrze jest używać artykułów, które są mniej, żeby przyciągnąć uwagę, a więcej pożyczyć zamówienie na strychu.\nPomysły na projektowanie innowacyjnych domów to raczej zastosowanie naturalnych i bardziej rozpuszczalnych materiałów, a mniej artykułów grawitacyjnych i krzykliwych. Celem jest uzyskanie odcienia natury w domu, a to może być możliwe tylko dzięki rozsądnemu pomysłowi na projekt. pościel 200×200 Dla przykładu, więcej drewnianych akcesoriów i mebli jest użytych niż kiedykolwiek wcześniej, natomiast klasyczne zielone dywany ponownie się liczą. Metalowe towary są bardziej poszukiwane, a meble są dostosowywane, jak nigdy dotąd.\nGallery of Pościel 200×200\nPrevious post łóżko Elektryczne\nNext post Szafka Na Klucze Ikea


Czerwiec, 2015 | amandaie\nPro memoria (przy wykorzenianiu wrosłych w komputer wirusów i dodając nowe)\nOpublikowano 25 czerwca 2015 Autor: astai\nCzegoż to można się dowiedzieć, szukając w internecie jedynych najlepszych praktycznych przepisów na cokolwiek!\nNajpierw o sobie samej: ty bezdennie głupia, mówiłam sobie, czemu ufasz tekstom z sieci? Na tyle poważnie je traktujesz, by w ogóle czytać? Wierzysz w swoją szczęśliwą gwiazdę, co pomoże znaleźć potrzebny kwiat paproci, remedium na wszystkie boleści i troski, szczęśliwą gwiazdę, co w najgorszym razie przynajmniej upewni, że ten kwiat naprawdę istnieje, a wtedy – ktoś inny go znajdzie? Wierzysz w łaskawy dla ludzi los? Zmaterializowany z subtelnej materii, z jakiej stworzono Anioła stróża, przewodnika po sieciowych trzęsawiskach i myślowych pustyniach?\nOdpowiadałam: tak. Anioł stróż wyprowadzi na prostą drogę, pomoże znaleźć prawdę, a błądzenie, o, było, jest wielkie zbłądzenie, ale ono dokonuje się z szacunku wobec własnego losu – widać moim przeznaczeniem są takie właśnie piekielne męki, gdy nic pozytywnego nie wynika z ćwiczenia empatii przy okazji niby-pragmatycznego czytania sieci. [Cóż za ból dla osoby, wierzącej w słowo i jego moc.]\nOd pewnego momentu do pewnej chwili wydawało się, że wszystko stracone; ale jakoś przypomniał się wtedy ten słynny motyw żelaznych trzewiczków, twardo stukających po kamieniach; trzeba je po prostu włożyć i wyruszyć w drogę w poszukiwaniu tego, co chcesz znaleźć, i trzeba będzie długo chodzić szukając, może wielekroć okrążając zaczarowany, ukryty, leżący pod samym nosem zagajnik, póki butki się nie schodzą do szczętu, nie zetrze się do nieistnienia żelazny kij-podpórka.\nPamiętacie z dzieciństwa.\nŻelazne butki. Bajka o trudzie i wierze we własny los – by dojść do celu, musisz schodzić żelazne trzewiczki, co potrwać może wiele, wiele lat.\nNo dobrze, czyli potrzeba cudu – w twardych żelaznych bucikach brodzisz po przestrzeni bajki całe lata, dłużące się jak stulecia, i nagle go widzisz. Kwiat paproci, cud jaśniejący jaśniej niż zorza poranna.\nWtedy: dochodzisz do wychwalania potęgi przeznaczenia. Moc przeznaczenia!\nOd początku filologia, twoja niekochana matka, ofiarowywała remedium na klęski twoje, tysiącletnie klęski twojego kraju, jeszcze dłuższe – Europy. Przy pomocy filologii można rozwiązać każdy problem, dotyczący ludzi, czyli tych cudnych małpo-aniołów, mających zdolność posługiwania się mową artykułowaną (lubię polską składnię).\nJako niechętny własnemu przeznaczeniu filolog zapewniam: najważniejsze, by ludzie się rozumieli. Dlatego powinni mówić wspólnym językiem. Czyż to nie oczywiste? Jednoczy wspólny język.\nWyobraźmy sobie teraz podział Europy na trzy korporacje/imperia, żyjące w stanie podstawowej harmonii w swoich własnych granicach i tym bardziej zaprzyjaźnione z korporacjami wobec siebie zewnętrznymi, im bardziej same spoiste wewnętrznie!\nStolica, centrum Europy to Grecja, dlatego, że Ewangelie napisano po grecku, a Europa jest chrześcijańska.\nTrzy korporacje, posługujące się odrębnymi mowami, wyrosłymi wszakże z tego samego ziarna: sławna Sławia, jednocząca ludy, posługujące się językami słowiańskimi; radosna Romania, jednocząca ludy, posługujące się językami romańskimi, melancholijna Germano-Anglia, jednocząca ludy, posługujące się językami germańskimi.\nProste, prawda? Proste jak bajka, jak wszelka ludzka magia: wystarczy patyczek, papierek, kilka ziarenek, filiżanka, fiolka z olejkiem, by dokonać cudu pokoju, cudu wykorzenienia wojen.\nOto kwiat paproci, jaki znalazłam.\nPro memoria (przy wykorzenianiu wrosłych w komputer wirusów)\nOpublikowano 15 czerwca 2015 Autor: astai\nOdnotuję dla pamięci, że między klęską prezydenta Janukowycza na Ukrainie (pucz w roku 2014, ucieczka z kraju) a klęską prezydenta Komorowskiego w Polsce (wybory w roku 2015, I tura) dobrowolnie porzuciłam czytanie polskojęzycznego internetu, nie wiedziałam nic o niczym, co napisano po polsku w internecie o polityce, życiu społecznym, literaturze, nicnicnic, była to pełna emigracja wewnętrzna.\nCo mnie przywiodło w maju na polskie językowe pastwiska internetowe?\nLaptop prawie przestał funkcjonować.\nZabrałam się za wykorzenianie pasożytów i szkodników; wyszukane w sieci programy wydusiły 389 robaków, serwis komputerowy zabił kolejne 300, ale reszta dalej siedziała w laptopie, wobec czego zaczęłam znowu szukać darmowych programów dezynfekcyjnych, i tak jakoś – od niechcenia, przy okazji – zajrzałam w majową niedzielę do polskiej sieci, gdy Komorowski przegrał w I turze. I siedzę tu do dziś – ale dzisiaj chyba przyszła pora pożegnania.\nDlaczego przestałam czytać przed rokiem polskie popularne portale, gazety, blogi?\nDlatego, że mam wrażliwe oczy i uszy, a polskie dziennikarstwo internetowe dla wszystkich to jakoby (jakby) stalowy kułak z kolcami, tłuk, formujący nieszczęsnego internautę jak ubijak śmietankę w maselnicy (jeśli świadome użytkowanie internetu i czytanie ze zrozumieniem internetowych tekstów to właściwości śmietanki.)\nŚmietanka jest delikatna i słodka, a tu obchodzą się z nią bez żadnej subtelności. Chodzi po prostu o ubicie śmietanki w masło. Mózg maślany, podobny do masła. Ładnie wyklepana osełka masła, ze wzorem na wierzchu, wyciśniętym stalową łyżką – trzyma toto formę, póki tylko co wyjęte z chłodni, ale wiadomo – w temperaturze pokojowej, w jakiej żyją normalni ludzie, mózgopodobna osełka zaraz zmięknie i roztopi się.\nCzułam, że taki kształt pragnie nadać memu mózgowi internetowa maselnica, dziennikarski stalowy kułak, walący kłamstwa prosto między moje naiwne słowiańskie oczy. A czasem i w kształt figi były ułożone twarde, kształtujące metalowe palce.\nNo bo jakże, pamiętałam, babcia śpiewała ukraińskie dumki, wiedziałam, była kiedyś Rzeczpospolita obojga narodów, Polacy rządzili na Ukrainie, polonizacja, potem weszła tam Austria, niemieckie państwo, dominujące na słowiańskimi państwami i ludami, nad wspaniałym królestwem Węgier. Austria z imperialnym pryncypem: dziel i rządź. I wojna, obóz w Thalerhofie, II wojna i rzeź wołyńska.\nGdzie nasza wina? Była, była dawna wina. Kiedyś, dawno, zawiniliśmy, zawiedliśmy słowiańską wspólnotę, zachowaną do dziś w jakże bliskim języku, maltretowaliśmy wspólnego ducha, nie chcieliśmy przyjaznego wspólnego życia z braćmi na wschodzie. A teraz doszła nowa wina w lutym zeszłego roku, gdy ukraiński demokratycznie wybrany prezydent Janukowicz musiał uciekać z ojczyzny, bo inaczej by go po utłukli, zabili jak Allende w Chile, a w tej kabale umaczał palce i polski minister spraw zagranicznych. Potem popłynęła krew na Ukrainie, popłynęła więc z naszej winy.\nMiędzy puczem na Ukrainie a I turą wyborów prezydenckich w Polsce nie czytałam polskich portali. Po prostu nie. Dlaczego? Dlatego, że prawdziwa klęska Ukrainy – pucz i ucieczka prezydenta Janukowycza, potem wojna domowa – stała się też od razu klęską polskiej polityki zagranicznej i polskiego dziennikarstwa internetowego. Dokonałam pełnego odwrotu, rezygnując z przymusu przyswajania toksycznych bzdur. Szukałam prawdy gdzie indziej.\nW polskiej sieci celowali stalową pięścią w bądź co bądź wrażliwe słowiańskie oczy, tłukli stalowym kułakiem prosto w słowiański, nieźle odróżniający zapachy i wyczuwający kierunek wiatru nos. Stało się więc w zeszłym roku tak, że przestałam czytać polskie portale internetowe, bo nie jest miłe nieustanne odczucie, że czyjaś stalowa pięść mierzy prosto między rozmarzone słowiańskie oczka lub we wrażliwy nos z zamiarem formowania. To sprawia ból, to jest bolesne. A jeśli już nie pastwi się nad tobą stalowa pięść, to stalową łyżką ktoś formuje ozdobne wzory na pięknie uklepanej osełce masła. Wzory, imitujące zwoje mózgowe.\nNo ale tak to jest z każdym użytkownikiem internetu – by pozostać przy metaforze osełki, każdy jest tu ubijany na masło.\nCzyli – pozbądźmy się złudzeń, nie żywmy żadnych mrzonek o swobodzie internetu (Point de rêveries, Messieurs!) – realnie, jest się tu pozbawioną swobody molekułką sieci, mierzwą historii (tutaj z kolei należy wyczuć i rozpoznać ducha germańskiego), zniewoloną cząstką wszechimperium.\nAle gdyby można – oglądając osełkę masła, jej przejściową i zależną od temperatury otoczenia formalną spoistość, lepką kształtność, a także ozdobne na niej karbowania, utożsamiając się z nią, dotrzeć przez kształt karbów, maselnicę, mleczarnię, zlewnię mleka – do krowy, co dała mleko, do krowiej paszy i do krowy właściciela? Wiadomo, że jest ich niewielu, nieważne ilu dokładnie, ważne, że maleńko.\nI co? Patrzeć na ozdobne bruzdki maślanej osełki – internetu, zbiorczego umysłu miliardów, z ozdobnej bruzdki popatrzeć na właściciela krowy i wysłać mu sygnał topnienia stali – kapitalizm kaputt?\nSny masełka, ubitego stalowym kułakiem. Wróciłam do czytania internetu, ale na krótko.


Adwentowe Trąby / Aktualności / Samorząd Województwa Mazowieckiego\nFot. Urząd Gminy Jabłonna...\nW Jabłonnie Lackiej koncertem gry na ligawce zakończono projekt „Koncert Adwentowych Trąb”. Z uczestnikami wydarzenia spotkała się wicemarszałek Janina Ewa Orzełowska.\nTradycja jak żywa\nSamorządowy Klub Sportowy „Jabłonianka” we współpracy z Zespołem Szkół i wójtem gminy Jabłonna Lacka, realizowali projekt, którego zamierzeniem była popularyzacja gry na ligawce.\nZorganizowano warsztaty z metod wyrabiania ligawek i technik gry, w których uczestniczyła młodzież. Tradycja gry na ligawce w czasie adwentu sięga średniowiecza i przetrwała do dzisiaj na Mazowszu, a w subregionie siedleckim jest szczególnie żywa. Świadczą o tym organizowane od lat konkursy gry na tym dętym instrumencie.\nNa zakończenie projektu organizatorzy przygotowali jasełka (wykonali je uczniowie Zespołu Szkół), a także koncert ligawek. Grę na instrumencie zaprezentowali nie tyko instruktorzy, ale również młodzi adepci tej niełatwej sztuki. Podczas spotkania zagrało prawie 30 artystów, z czego najmłodszy miał 6 lat a najstarszy 89. Każdemu wykonawcy wręczono nagrody.\nZadanie w 75 proc. sfinansował Samorząd Województwa Mazowieckiego.


Obrona Huty Stepańskiej\nWystąpienie Janusza Horoszkiewicza w Hucie Stepańskiej – 13 lipca 2013 r.\nRzymskokatolickie parafie, Huta Stepańska i Wyrka, wraz z okolicznymi przysiółkami w dolinie rzeki Horyń, były jakby polską wyspą na ukraińskim morzu, której próbę zatopienia we krwi podjęła OUN-UPA 17 lipca 1943 roku. Dzięki roztropności i dzielności obrońców Huty, parę tysięcy Polaków uszło z życiem.\nHuta Stepańska została założona „na surowym korzeniu” w XVIII wieku przez Jakuba Sawickiego, polskiego szlachcica przybyłego spod Żytomierza. W ciągu następnych stuleci w okolicy powstawały wioski i kolonie zasiedlone – tak jak i Huta – przez zubożałą polską szlachtę, tzw. zagrodową. Stąd też mieszkańcy nosili nazwiska takie jak np.: Lipińscy, Naumowiczowie, Wiatrowie, Harewicze, Sulikowscy, Popławscy, Horoszkiewicze, Bukowscy, Kwiatkowscy, Piotrowscy, Myszakowscy, Janiccy, Kobylańscy, Domaszewicze, Chorążyczewscy, Myczewscy, Konwerscy itp. Wszystkie rody osiedlone od dawna w Hucie Stepańskiej i w okolicy były rodami szlacheckimi i dlatego mieszkańcy tych wiosek nigdy nie podlegali pańszczyźnie. W 1943 roku Huta liczyła ponad 220 domów (gospodarstw). W latach 30. w pobliżu Huty powstało sanatorium tzw. „Słone Błota”. Parafia huciańska była bodaj największą parafią na Wołyniu – liczyła 4253 osoby, a rozciągała się na przestrzeni około 20 na 10 kilometrów.\nPierwsze mordy w Hucie\nStanisława Guzowska, z domu Roman, mieszkająca obecnie w Białej Podlaskiej, urodziła się w 1929 roku w Hucie Stepańskiej, w rodzinie właściciela restauracji, byłego legionisty. Wspomina, że gehenna Polaków w tej wiosce zaczęła się już wczesną wiosną 1943 roku od mordu w pobliskim majątku ziemskim: – Pierwszą ofiarą w naszej miejscowości było narzeczeństwo – Jadzia Jucewiczówna z huciańskiego sanatorium w Słonych Błotach i Edward Kalus. Moja najstarsza siostra Wanda miała być pierwszą druhną na ich ślubie. Edzio był głównym księgowym w majątku ziemskim w pobliskiej wiosce Butejki i pojechał tam ze swoją narzeczoną aby przedstawić ją zarządcy majątku i zaprosić na ślub. Zasiedzieli się w gościach i pora była już późna, więc przyjęli propozycję przenocowania. I właśnie tej nocy banderowcy napadli na dwór i zamordowali całą rodzinę zarządcy wraz z małymi dziećmi oraz tę młodą parę. Wszystkim obcięto głowy toporem na pniu do rąbania drewna. Byłam wstrząśnięta, gdy te trumny wnoszono do kościoła w Hucie Stepańskiej. To były pierwsze ofiary banderowskich zbrodni w naszej najbliższej okolicy. Później były drugie ofiary w rodzinie Piotrowskich – i kolejne, kolejne.\nPrzygotowania do obrony i początek ataku\nPo tych tragediach i po mordzie w Parośli, mieszkańcy Huty wiedzieli, że muszą się uzbroić i przygotować do obrony przed banderowcami. Już od kwietnia 1943 roku pomagał organizować tutejszą samoobronę porucznik Władysław Kochański („cichociemny”, pseudonim „bomba” – później okoliczne dzieci nadały mu pseudonim „wujek”), który zawiązywał w tej okolicy sieć Armii Krajowej. Oddziały UPA, które w niedzielę 11 lipca 1943 roku dokonały masakry ludności polskiej w niespełna stu wioskach, w powiatach horochowskim i włodzimierskim, w ciągu kilku następnych dni zgrupowały się w rejonie Stepania. Pogrom rozpoczął się 16 lipca o godz. 22, kiedy to tysiące ukraińskich chłopów, zmobilizowanych i dowodzonych przez upowców, zaczęły podpalać jednocześnie kilkadziesiąt pomniejszych polskich wiosek i kolonii, mordując mieszkańców i rabując ich dobytek. Był to łatwy łup, bo te przysiółki i kolonie były zbyt małe, aby móc się skutecznie bronić. W jedną noc spalonych zostało kilka tysięcy domów i zabudowań gospodarczych. Polacy, którzy z tego zmasowanego napadu uszli z życiem, schronili się w Hucie Stepańskiej, będącej najsilniejszą samoobroną w tej okolicy, prawie dorównującą słynnej wiosce Przebraże.\nUcieczka do Huty\nO ucieczce do Huty Stepańskiej opowiada Andrzej Bukowski z Wrocławia, opierając się na wspomnieniach swoich dziadków oraz stryjka Zygmunta: – Bukowscy żyli w niewielkiej (42 gospodarstwa) polskiej wiosce Stara Kamionka. Byli przygotowani, że w przypadku banderowskiego ataku uciekną do oddalonej o 3 kilometry Huty Stepańskiej. Na furmance mieli spakowane najważniejsze rzeczy niezbędne do przeżycia. Na sygnał wioskowej nocnej warty o rozpoczynającym się ataku banderowskim, rodzina Bukowskich z załadowaną furmanką rzuciła się do ucieczki. Niestety, podczas przejeżdżania w bród przez rzeczkę Gołubicę, obciążony wóz ugrzązł. Trzeba było wyprząc konie i uciekać bez niczego. Szczęśliwie schroniwszy się w Hucie, już w trakcie oblężenia następnej nocy, dziadek Bukowski zaryzykował i wyprawił się do pozostawionej furmanki, z której udało mu się przynieść nieco żywności i tytoń. W Hucie, nie mając broni palnej, trafił do oddziału tzw. kosynierów, uzbrojonych we własnej roboty piki, dzidy i kosy przekute na sztorc. Dzięki czujności nocnej warty i wcześniejszym przygotowaniom do ucieczki, większości mieszkańców Starej Kamionki udało się zbiec do Huty Stepańskiej – zginęło 11 osób. Pomnik-krzyż na miejscu nieistniejącej wioski Stara Kamionka stanął w 2010 roku. Ufundowała go rodzina Bukowskich, a postawił Janusz Horoszkiewicz.\nHuta Stepańska, w której liczba mieszkańców i uchodźców z sąsiednich miejscowości sięgała w sumie około czterech tysięcy osób, była dobrze przygotowana do odparcia ataku. Głównym punktem obrony wewnątrz wioski była nowo zbudowana szkoła. Ten murowany, piętrowy budynek był, niczym forteca, wyposażony w gniazda karabinów maszynowych. Mury chronione były przez osłonę z desek z warstwą ziemi i specjalną siatką, od której odbijały się granaty wystrzeliwane z granatników przez oblegających wioskę upowców. Budynek był też podminowany, bo w przypadku gdyby ataku banderowców nie udało się odeprzeć, obrońcy woleli wysadzić się w powietrze aniżeli dostać w ręce oprawców. W klasach szkolnych znalazły schronienie matki z dziećmi przy piersi i kobiety z zaawansowaną ciążą (zdarzyły się nawet porody). Z kolei kobiety z małymi dziećmi umieszczono w umocnionych okopach wokół budynku. Na obrzeżach wioski były zbudowane bunkry stanowiące główny pierścień obronny. Po oblężeniu Huty przez banderowców, dowództwo nad obroną wioski przejął od rannego Jana Szabelskiego doświadczony oficer Władysław Kochański. Pomagało mu w dowodzeniu kilku podoficerów rezerwy. Por. Kochański przewidział, że Ukraińcy będą pozorowali atak od strony Stepania po to, by odciągnąć obrońców od przeciwnej, najbardziej newralgicznej strony, gdzie krzaki i drzewa podchodziły prawie do wioski. Dopilnował więc, aby rozmieszczeni w bunkrach i okopach obrońcy, pod żadnym pozorem nie opuszczali zajmowanych stanowisk. I rzeczywiście, banderowcy natarli początkowo od strony Stepania, po czym główny atak nastąpił od strony lasu. Przygotowani na to obrońcy, odparli oba ataki, zadając napastnikom dotkliwe straty. Po trzech dniach oblężenia i odpierania kolejnych ataków, zapasy amunicji były już na ukończeniu i dalsza obrona miała coraz mniejsze szanse powodzenia. Do obrońców docierała świadomość konieczności wycofania się z wioski, przebicia się przez oblegające siły upowskie i dotarcia do odległych o ponad 30 kilometrów stacji kolejowych, chronionych przez żołnierzy niemieckich. Gdy 18 lipca nad ranem pojawiła się gęsta mgła, część mieszkańców, bez uzgodnienia z dowództwem, podjęła decyzję o wymarszu. Około tysiąc osób – część na furmankach ustawionych w dwóch rzędach, a część pieszo – zaryzykowało opuszczenie wioski-fortecy.\nPróba opuszczenia Huty\nOpowiada Stanisława Guzowska: – „Siedzieliśmy z młodszym o 4 lata bratem na naszym eleganckim, dużym wozie, zaprzężonym w parę pięknych koni. Kolumnę żegnał – z przyniesionym z kościoła Najświętszym Sakramentem – ksiądz proboszcz Drzepecki, który błogosławił nas i mówił: Kochane dzieci, może wy jesteście godne u Pana Boga, módlcie się. I zaintonował „Pod Twoją obronę”. Ale to nie był śpiew, tylko jeden wielki szloch. Wszyscy płakali. Mój dziadek Krawczyński, który nie chciał jechać, powiedział do mojej mamy: „Franiu, ty jedź z dziećmi a ja tu zostanę, trudno, zginę to zginę”. No i mamusia zostawiła nas na tym wozie z ludźmi i pobiegła na chwilę do dziadka. Miała zaraz wrócić, ale tymczasem czołówka dała rozkaz do wyjazdu w kierunku na Wyrkę i cała kolumna ruszyła. Mama już nie zdążyła wrócić. A wozy jechały i jechały, bo to przecież były tłumy, chyba tysiące ludzi. Mgła była niesamowita. Gdy dojeżdżaliśmy do Wyrki, banderowcy, przepuściwszy czoło kolumny, zaczęli strzelać z karabinu maszynowego. I te ich okropne krzyki: „Hurra! Bić Lachiw! Rezać lachiw! Hurra!”. W tym momencie mój 10-letni brat, który zawsze na boisku szkolnym bawił się z chłopakami w strzelców, krzyknął do mnie: skaczemy z wozu! I niczym mały dowódca, rozkazującym głosem mówił: czołgaj się, czołgaj!. Czołgając się, uciekałam od tych strzałów. Do dzisiaj mam na kolanie szramę od drutu kolczastego. Nie znałam Wyrki. Wydawało mi się, że jestem wśród zbóż. I tylko ten straszliwy obraz: wozy poprzewracane, porozrzucane pierzyny, konie pobite. Ludzie leżący tu i tam – jedni martwi, inni ranni. Krowy chodzące dookoła i ryczące, bo nie były dojone. Zauważyłam spaloną blachę i zorientowałam się, że to resztki spalonego kościoła. Zaczęłam uciekać taką dróżką pomiędzy zbożami, a zboża były piękne tamtego roku. Nagle usłyszałam za sobą tętent konia. Pomyślałam: to na pewno banderowiec. A więc to już koniec! Zaraz zarąbie mnie siekierą albo zakłuje widłami. Zrezygnowana, nawet nie oglądając się, stanęłam przy stojącej tam małej kapliczce i zaczęłam się gorąco modlić. Nagle, w jednym momencie, jakby lotem błyskawicy, znalazłam się na grzbiecie konia. Na moje szczęście, to galopował jeden z naszych zwiadowców z czoła kolumny. Wspaniały młody mężczyzna. Bez zatrzymywania się, w pełnym biegu chwycił mnie za sukienkę i jednocześnie podniósł sprawnym ruchem nogi. Strzelano za nami z karabinu maszynowego, ale szczęśliwie omijały nas kule. Zajechaliśmy do lasu, gdzie była duża grupa rozbitków z czoła kolumny. Mój wybawca tam mnie zostawił mówiąc: to jest polska dziewczynka. Byłam uratowana, choć bosa i w porwanej sukience. Czułam się, jakby podarowano mi drugie życie. Z tymi rozbitkami dotarliśmy bezpiecznie do stacji kolejowej w Grabinie. Tam Niemcy podstawili wagony, bydlęce wagony, aby zawieść nas do Sarn. Weszłam do wagonu, podniosłam głowę, spojrzałam – a tam stał mój brat! Rzuciliśmy się sobie w objęcia z wielkim płaczem, bo ludzie mówili, że Huta Stepańska już nie istnieje, że została wysadzona w powietrze. Nie wiedzieliśmy, co stało się z naszymi rodzicami i dziadkami”.\nGdy Stasia Romanówna, uratowana przez bohaterskiego zwiadowcę, wędrowała z grupą rozbitków z czoła kolumny w kierunku linii kolejowej, reszta furmanek wracała w popłochu do Huty Stepańskiej. Obrońcy, po zebraniu informacji co do rozstawienia sił banderowskich w okolicy, przeprowadzili taktyczny atak na pozycje banderowców w okolicy Słonych Błot, po czym por. Kochański zarządził ewakuację. Wszyscy Polacy opuścili Hutę Stepańską w uporządkowanej, kilkukilometrowej kolumnie furmanek, osłanianej przez uzbrojonych obrońców, a dodatkowo także przez gwałtowną popołudniową burzę. Przed nocą dotarli do kolonii Hały, gdzie – po stoczeniu zwycięskiego boju z niewielkim oddziałem banderowców – urządzili warowny obóz i tam przenocowali. Ta polska wioska, licząca około 100 gospodarstw, miała własną dość silną samoobronę. Po odparciu ataku banderowców 16 lipca, mieszkańcy wycofali się do pobliskiej stacji kolejowej w Rafałówce. Do Rafałówki dotarła też, bez żadnych strat, kolumna uchodźców z Huty Stepańskiej. Stamtąd większość polskich rodzin dobrowolnie wyjechała na roboty do Niemiec, część znalazła schronienie u krewnych i znajomych w większych miastach, a młodzi mężczyźni stanu wolnego wstąpili do oddziału partyzanckiego, sformowanego przez porucznika Kochańskiego. Następnego dnia (19 lipca) zaskoczeni banderowcy wkroczyli do opuszczonej przez Polaków Huty Stepańskiej. Wysadzili w powietrze budynek szkoły i doszczętnie spalili zabudowania, nie szczędząc nawet kościoła.\nBracia i siostry, Ukraińcy i Polacy! Bogu niech będą dzięki, że pozwolił nam się tu zebrać. Dziękuję Wam wszystkim za trud który włożyliście, aby tu przybyć, na tę uroczystość. W tym roku przypada, 70. rocznica „Tragedii Wołyńskiej” która na długie czasy podzieliła nasze bratnie narody. Dziś wspólnie dążymy do Ich wzajemnego zbliżenia, ta uroczystość, temu ma służyć. Więcej nas łączy niż dzieli. Pozwólcie szanowni zebrani, że przedstawię kilka faktów z trudnej historii.\nOsadnictwo Polskie rozpoczęło się na tych ziemiach z woli Miłościwego Króla Polski i Wielkiego Księcia Litewskiego Władysława Jagiełły – Panie świeć nad Jego duszą. Wszystkie nadania potwierdził miłościwy król Stefan Batory. Nie byliśmy tu okupantami, ani kolonistami, byliśmy na tej ziemi z woli Królów od wieków, ta ziemia była nam ojczystą, innej nie mieliśmy. Przywilej szlachectwa, jaki posiadali nasi przodkowie, nakładał na nas wiele obowiązków, do końca pozostaliśmy mu wierni. Trwaliśmy przy królach Polskich, wiernie Im służąc, we wszystkich wojnach uczestniczyliśmy, nasze męstwo było znane. Potem przyszły czasy zaborów, nie było już Rzeczpospolitej. Inni odstępowali tracąc wiarę, nadzieję i zatracali dusze, a my dalej trwaliśmy, zawsze wierni Polsce. Nie pozwoliliśmy się zrusyfikować, nie przeszliśmy na prawosławie, zachowaliśmy język ojczysty i tożsamość narodową. Wiedzieliśmy kim jesteśmy i znaliśmy swoje korzenie. Czekaliśmy na odrodzenie Polski.\nNastała wreszcie niepodległość, która trwała krótko, jedynie 20 lat, w tym czasie jednak Huta Stepańska z zapadłej wsi stała się kwitnącą osadą, znaną w całej Polsce za sprawą sanatorium Słone Błoto. Upadek rozpoczął się wraz z wkroczeniem Sowietów w 1939 r., grabili tą ziemię, mordowali i zsyłali na Sybir. Wreszcie przyszli Niemcy. Ci dokończyli śmiertelnego dzieła poprzedników. Czasy niemieckie kończyły się, a wraz z nimi zlikwidowani zostali w holokauście Żydzi, nasi sąsiedzi od wieków, którzy wcześniej stracili wszelką nadzieję. Po nich przyszły banderowskie czasy, „wilcze czasy”, kiedy człowiek był dla człowieka śmiertelnym wrogiem. Tragizm polegał na tym, że tym razem wrogiem Polaka był sąsiad Ukrainiec, a wrogiem Ukraińca sąsiad Polak.\nZagłębiając się w historię tej ziemi dowiadujemy się o rzeczach od których włosy siwieją, tu nie była już ziemia lecz przedsionek piekła. Wszystko co złe pokazało swą moc, a prawa Boskie zostały zapomniane. Wobec groźby biologicznego unicestwienia narodu, Polacy w Hucie Stepańskiej przygotowali się do walki, nie licząc na miłosierdzie wroga. Powołano dowództwo wojskowe na którego czele staną sierżant Jan Szabelski i cywilne na czele z kierownikiem szkoły Władysławem Kurkowskim. Wybudowano bunkry i stanowiska bojowe, podzielono Hutę Stepańską na 6 sektorów obronnych. Wyczekując w pogotowiu nieuchronnego ataku. Byliśmy przygotowani do śmiertelnej walki, banderowcy, wiedząc o tym, też się przygotowali.\nAtak na rejony samoobrony Huty Stepańskiej i Wyrki rozpoczął się w nocy 16 lipca `43 roku. Rejon samoobrony Wyrki został szybko rozbity, a ludność w większości uciekła do Huty. Krwawe walki o Hutę Stepańską trwały do 18 lipca, o świcie tego dnia, grupa około 1000 osób samowolnie opuściła Hutę Stepańską. Po dotarciu do Wyrki na moście, dostała się w zasadzkę, gdzie kolumna poniosła wielkie straty. W obliczu nieuniknionej klęski z powodu braku amunicji, zapadła decyzja o opuszczeniu Huty Stepańskiej, co nastąpiło w południe 18 lipca `43 r. Nasz proboszcz, ksiądz doktor, rektor Bronisław Drzepecki udzielając absolucji wiernym, błogosławił wyruszających w nieznane. Świadkowie podkreślają wielką mistykę tego błogosławieństwa, które spłynęło na nasze pokolenia, tkwi w nas i daje siły do dalszego życia.\nHucianie w śmiertelnej walce zatrzymali hordy banderowskie, ocalonych zostało kilka tysięcy ludzi. Huta Stepańska nie została zdobyta. Hutę Stepańską Polacy opuścili z podniesionymi sztandarami. Wielu jednak nie dane było ujść z życiem, pozostali tu na cmentarzach, leżą też nie pochowani na polach, w lasach i bagnach, czekają na naszą modlitwę. Liczba ofiar z naszej okolicy to ponad 600 zabitych – Panie zmiłuj się nad nimi.\nWszyscy Polacy, którzy mogli, z tej Huciańskiej ziemi poszli. Bóg miłosierny pozwolił nam znaleźć sobie miejsce w szerokim świecie. Ta ziemia, choć piaszczysta, nieurodzajna, bogata była w ludzi. Jakże wielu wydała znamienitych obywateli: pracowitych gospodarzy, lekarzy, sędziów, profesorów, ministrów, ambasadorów, pułkowników, generałów i kapłanów. Wszyscy Oni tę ziemię bezgranicznie ukochali, tęsknili do Niej, a myślami ciągle tu byli obecni. Dziś już Ich nie ma, ale Ich duch tu pozostał.\nNieubłaganie płynie czas, ubywa ostatnich parafian, wysyłając zaproszenia, otrzymałem wiele odpowiedzi „adresat zmarł”. Zaproszeń nie odebrali, ale tu przybyli, są z nami, Ich duch unosi się tu. Wstawiły się wszystkie dusze, wstawiła się dziś w to miejsce, Huta Stepańska, Halinówka, Wyrka, Omelanka, Grabina, Kamionka i Borek. Wstawiło się Parośle, Zadąbrowie, Koźle, Wilcze, Niemcze, Temne, Romaszkowe, Ożgowo, Tchory, Janowa Dolina, Siedlisko i wszyscy inni z naszych wsi. Jest tu z nami nasz proboszcz, ks. Bronisław Drzepecki, jest ks. Jan Domański, ks. Konstanty Turzański, ks. Faustyn Lisicki, ks. Jan Szarek, jest tu Edward Kwiatkowski i generał Czesław Piotrowski, jest pułkownik Stefan Wawrzynowicz, przyszli polegli żołnierze Wojny Obronnej 39 r. i zmarli na Syberyjskich zesłaniach, są waleczni bracia Kopije z Zaułka, pobici Krasinkiewicze z Ziwki, Brzozowscy z Siedliska i Chorążyczewscy z Wilczego, jest tu i kapitan Kochański, przyszli i sowieccy partyzanci z generałem Bryńskim i nasi sąsiedzi, wymordowani Żydzi. Przyszli bracia Ukraińcy, przyszedł Anton Dorofijewicz Kowalczuk, Piotr Ilkowicz Bazeluk, jest poczciwy Iwan Wołoszyn i Hryc Nowak co uratował ludzi z Mutwicy – Carstwo im niebieskie. Są tu księża męczennicy, jest ks. Biskup Ordynariusz Adolf Szelążek, jest z nami święta Teresa patronka Wołynia i Pani nasza, Matka Boska Kazimierzecka.\nZeszliśmy się tu, by jeszcze raz pooddychać tym powietrzem, posłuchać tego wiatru i zatopić się we mgły poranne, pomni słów psalmu 103 „Dni człowieka są jak trawa, kwitnie jak kwiat na polu. Ledwie muśnie go wiatr, a już go nie ma, i miejsce, gdzie był, już go nie poznaje”. Wiernie Ci, Panie Boże, służyliśmy, przechodząc przez dolinę Gehennon, wiarę zachowaliśmy. Dziś tu przyszliśmy, bo odeszliśmy tak nagle, bez pożegnania. Pobłogosław nam, Panie Boże i wspomnij o nas w Miłosierdziu Swoim. Wspomnij Boże nasze zniszczone parafie, ludzi pobitych i sieroty płaczące. Wspomnij Boże Wołyńskie dzieci.\nWołyń uczci ofiary czystki etnicznej\nWołyńska tragedia - Kamionka Nowa\nUSD - 25,85 - 26,15\nEUR - 29,00 - 29,60\nPLN - 6,65 - 7,10


Podłoga do namiotów MSR serii Zoic Fast&Light Body - Sklep górski Paker.pl\nPodłoga do namiotów MSR serii Zoic Fast&Light Body\nPodłogi do namiotów z nowej serii Zoic. Przeznaczone do namiotów Zoic 1, 2 i 3. Każda z nich pasuje do konkretnego namiotu.\nPodłoga zastępuje sypialnię namiotu, chroni przed błotem, brudem i wodą i jednocześnie znacząco obniża wagę.\nZoic 2Zoic 3\nPodłogi do namiotów z serii Zoic, przeznaczone do konkretnych namiotów z tej serii, a to Zoic 1, 2 i 3, Każda z nich pasuje tylko i wyłącznie do konkretnego namiotu.\nPodłoga ma nietypowy kształt - jest identyczna jak podłoga sypialni, ale pozbawiona jej górnej, siatkowej części. "Burty" podłogi chronią przed bryzgami wody, błota i przed powiewami wiatru. Podczepiana jest na haczykach na stelażu i mocowana w rogach na końcach stelaża. Na ściankach znajdują się siatkowe kieszonki na drobiazgi. Podłoga zastępuje sypialnię namiotu tworząc ultralekki zestaw do spania w ciepłej porze roku.\nWymiary - odpowiadające wymiarom sypialni konkretnych namiotów z serii Zoic.\nMateriał: 15D Ripstop Nylon 1200mm Xtreme Shield


Pomoc dla Ukrainy – Józefów • LINIA OTWOCKA\nJÓZEFÓW pomoc Ukrainie\nPomoc dla Ukrainy – Józefów\n1 marca 2022 1 marca 2022 Redaktor\t979 Views Brak komentarzy\tKacper Waliszewski, Wyróżnione\nW Józefowie, podobnie jak w innych gminach powiatu otwockiego, prowadzone są zbiórki rzeczy dla uchodźców z Ukrainy\nfot: fb – Marek Banaszek Burmistrz Józefowa\nDziś (wtorek, 1 marca), zbierane są przede wszystkim komplety pościeli do łóżek dla dzieci, chemia kosmetyczna (szampony, mydła, pasty do zębów, szczoteczki, dezodoranty), środki chemiczne do czyszczenia (proszki i płyny do prania i do płukania, płyny do mycia naczyń itp.), leki dla dzieci i dorosłych, woda, mleko UHT i modyfikowane dla niemowląt, soki, sztućce i deski do krojenia. Rzeczy można przynosić do Integracyjnego Centrum Sportu i Rekreacji przy ul. Długiej 44 w Józefowie. Placówka jest otwarta w godzinach od 6 do 22. Ponadto, jeśli masz do oddania większe sprzęty (np. lodówka, mikrofalówka, kuchenka elektryczna, pralka, suszarka, telewizor) przed przyniesieniem ich zgłoś to, pisząc na adres e-mail: ukraina@jozefow.pl. Przyjmowane są tylko rzeczy nowe lub w stanie idealnym.\nO wszelkich zmianach będą informowali na bieżąco. O tym, co jest akurat najbardziej potrzebne, organizatorzy zbiórki informują na profilu miasta Józefów: https://www.facebook.com/MiastoJozefow/posts/5264617470236030. Organizatorzy zbiórki proszą, żeby nie przynosić rzeczy, które nie znajdują się na liście w poście.\nDodatkowo, jak poinformował w mediach społecznościowych burmistrz Marek Banaszek, gotowy jest punkt pobytowy dla mieszkańców Ukrainy. Spodziewanych jest w nim 50 osób.\n← 42. Półmaraton Wiązowski: Zimowy powrót w cieniu wojny w Ukrainie\nBezpłatne zajęcia sportowe dla dzieci uchodźców →


Elegancka sukienka bawełniana z wysokim kołnierzem\nElegancka sukienka bawełniana z wysokim kołnierzem i z kimonowymi rękawami sprawia, że poczujemy się komfortowo i bardzo elegancko. W pasie wszyta jest gumka, która oddziela szeroką górę od dopasowanego dołu. Nieco sportowego stylu dodają jej kieszenie, umieszczone po bokach. Miękki materiał oraz klasyczny krój to świetne połączenie do pracy i na co dzień.\nwysoki luźny kołnierz pod szyją\nsukienka z kimonowymi rękawami


Trudna sytuacja na rynku pracy - miedziowe.pl\nStart Polkowice Trudna sytuacja na rynku pracy\n21.04.2020. Radio Elka, Kasia Rososzko\nPowiatowy Urząd Pracy w Polkowicach pozyskał ponad 14 mln złotych na pomoc przedsiębiorcom w ramach Tarczy Antykryzysowej. Ze wsparcia skorzystało do tej pory już około 100 firm. Pracownicy urzędu przyznają, że obecna sytuacja na rynku pracy, także tym lokalnym, jest trudna.\n- Pierwszym instrumentem, który uruchomiliśmy, były pożyczki dla mikroprzedsiębiorców. Cieszą się bardzo dużym zainteresowaniem. W pierwszym tygodniu już około 70 firm uzyskało wsparcie w wysokości 5 tys. zł. To pożyczki na bardzo niskim oprocentowaniu, które możliwe są do rozłożenia na 12 miesięcy. Natomiast jeśli pracodawca w ciągu najbliższych miesięcy nie zwolni pracownika, będą one umarzane. Poza tym,\nod 17 kwietnia uruchomiliśmy nabory na kolejne środki. To są dofinansowania kosztów wynagrodzeń i składek od tych wynagrodzeń dla pracowników mikro, małych i średnich przedsiębiorstw, a także dla firm jednoosobowych oraz organizacji pozarządowych, podmiotów ekonomii społecznej i podmiotów prowadzących działalność pożytku publicznego - mówi Elwira Błażewska-Dacyszyn, dyrektor Powiatowego Urzędu Pracy w Polkowicach.\nPrzedsiębiorcy będą mogli wnioskować o wsparcie finansowe aż do wyczerpania środków, które na ten cel zabezpieczone ma Powiatowy Urząd Pracy. Urzędnicy zapewniają jednak, że, gdy pieniądze się skończą, będą ubiegać się o kolejne dotacje.\nDyrektor PUP w Polkowicach przyznaje, że sytuacja na polkowickim rynku pracy póki co wygląda na stabilną. Bezrobocie drastycznie nie wrasta. Obecnie w Urzędzie Pracy zarejestrowanych jest około 1600 bezrobotnych, co jest liczbą podobną do tych sprzed kilku miesięcy. Może ona jednak wzrosnąć w najbliższych miesiącach.\n- Na bieżąco monitorujemy nasz rynek pracy. Do tej pory gwałtownych zmian nie zaobserwowaliśmy. W kwietniu nastąpił jedynie niewielki wzrost osób bezrobotnych. Musimy jednak pamiętać, że te wszystkie trudności pracodawców rozpoczęły się w marcu, a więc te osoby, które mogą być przewidziane do zwolnienia, przebywają obecnie na urlopach lub są na okresie wypowiedzenia, więc trochę czasu minie, zanim będą mogły się zarejestrować - dodaje E. Błażewska-Dacyszyn.\nSzczegółowych informacji co do form wsparcia i zasad ich przyznawania, udzielają pracownicy polkowickiego pośredniaka drogą telefoniczną. Dane kontaktowe znaleźć można na stronie internetowej placówki.\n1. Dodane przez Xxx, w dniu - 21-04-2020 12:17\nPoczekajmy 3 miesiące to zobaczycie jak zmieni się rynek pracy. Teraz wiele osób dostało wypowiedzenia z 3 miesięcznym okresem wypowiedzenia. Nie będzie wesoło.\n2. Dodane przez Mariusz, w dniu - 21-04-2020 14:32\nElwira jak mogłaś !\n3. Dodane przez Dokładnie, w dniu - 21-04-2020 17:11\nDo kom.1. Dokładnie tak, dlatego Kaczyński tak ciągnie do wyborów w maju za wszelką cenę, bo wie że jak ludzie stracą pracę to rządowi się oberwie i Andrzejek prezydentem nie zostanie.


Panie sprawdziły się kulinarnie w hotelu Spałka w Kluczborku - Wiadomości\nDodano: 2019-03-08 / 23:08\n"Kobiece potyczki kulinarne" to pierwsza tego typu impreza, którą zorganizowano w hotelu Spałka w Kluczborku. Impreza cieszyła się bardzo dużym zainteresowaniem. Organizatorzy nie ukrywają, że mają nadzieję na kolejne edycje tego typu rywalizacji.\nPanie miały do przygotowania dwie potrawy z wykorzystaniem lokalnych produktów, mogły przy tym korzystać z nowych technik kulinarnych. W ramach potyczek panie podzieliły się na cztery zespoły, nad którymi czuwali szefowie kuchni, którzy przewodniczyli swoim drużynom, podpowiadali i dzielili się swoim doświadczeniem ponieważ ważne było, by potrawy był oryginalne i odbiegały od tych podawanych na co dzień.\n- W tym roku pierwszy raz zorganizowaliśmy potyczki kulinarne. Pomysł pojawił się na początku tego roku, jest to gotowanie na żywo pod przewodnictwem dwóch szefów kuchni, w tym przypadku naszego szefa hotelowego oraz byłego szefa kuchni, z którym cały czas współpracujemy. Z produktów, które panie mają na stole muszą przygotować jakieś danie. Jest to impreza otwarta i przyjęliśmy na nią wiele zgłoszeń - mówi manager hotelu, Katarzyna Skowrońska.\nPotrawy przygotowane przez drużyny oceniało 3-osobowe jury: Agnieszka Okos - Opolskie Dziouchy, Michał Panicz - Radio Doxa oraz Dagmara Demkowicz - 24opole.pl\nużytkownicy on-line: 186


Archiwa: Rozwój Duchowy - Strona 2 z 12 - Sztuka Dobrego Życia\nKażdy słyszał o jasnowidzach, medium i innych osobach obdarzonych darem „widzenia” losu lub mających zdolność rozmowy ze zmarłymi. Ale jak to jest naprawdę? Czy takie osoby kłamią? A może są tak dobrymi psychologami, że wiedzą, co chce się usłyszeć i wymyślają na poczekaniu świetlaną przyszłość? No więc, jak to jest? … Czytaj więcej\n„Możesz kochać tylko tak, jak kocha Bóg. Nie usiłuj kochać inaczej niż On, bo nie ma innej miłości prócz Jego Miłości. Dopóki nie rozpoznasz, że jest to prawdą, nie będziesz miał pojęcia, jaka jest miłość.” (Kurs Cudów rozdział XIII) Spotkanie całodniowe 11 luty 2017, godz. 10 – 18 ( w … Czytaj więcej\nprzez admin | wpis w: Rozwój Duchowy, Słowianie, Warsztat | 12


Projekty prasko-grochowskie, czyli sklejanka\n« AKCJA MIASTO.PL\nPraska wiązka komunikacyjna »\nAnalizują system eksploatacyjny dzielnicy grochowsko-praskiej już nieraz nadziewałem się na dziwaczności. Jest ona w stadium już integrowania się dzielnic funkcjonalny w jeden organizm śródmieścia wschodniego Warszawy. Nie wystarczy już wstawiać kolejnych domów i osiedli jak w Misu. Konieczne jest spojrzenie naprawdę systemowe. Niestety, nie spełniają tego warunku projekty prezentowane coraz to w postaci wyrwanej z kontekstu.\nWędrówki po dzielnicy przynoszą coraz to ciekawsze myśli, także na temat sposoby projektowania tego, co zamierza się budować. Zapewne żadnemu z projektantów nie chciało się wejść na nasyp kolejowy, a kolejni decydenci nie potrafili wygenerować spojrzenia systemowego. Stąd też ciągle opisywane błędy nazewnicze, które potem żyją własnym życiem i napuszczają na siebie ludzi, ale też prezentowane - bardzo ładne na obrazku - pojedyncze projekty tras, które mają szerokość opracowania najwyżej 200 metrów i takąż skalę widzenia problemów.\nTak więc mamy "trasy" takie jak Świętokrzyska, gdzie zaprojektowano zygzaczek tylko tam gdzie go nie powinno być (żeby ominąć tereny kolejowe), ulicę Tysiąclecia koniecznie mającą porąbać Pragę, matro grochowsko-gocławskie (największą stacje Stadion pokazywali właśnie) i trasę tramwajową "na Gocław" kończącą się nie wiadomo gdzie. Projekty te wszystkie pochodzą z lat kiedy myślenie, wiedza i aktywność społeczna były całkiem inne. Węzły komunikacyjne są zaprzeczeniem znanej pod lat wiedzy na ten temat. Dziś wiadomo, że zamiast efektu synergii wzajemnie są one od siebie osobne. Albo odległościowo, albo myśleniowo. Ciągle problemem nie jest dzielnie Warszawy na kawałki przez tereny kolejowe. Jakoś ludzie nie bywają na przykład we Wrocławiu, gdzie linia obwodowa leci przez miasto wysoko, co nie przeszkadza przejściom ulic pod nią. Wiadukty są jeszcze poniemieckie i jakoś nikomu nie przychodzi do głowy je likwidować.\nDość się zdziwiłem, że w prowadzonych konsultacjach w sprawie konsultacji znowu mnie zbyto określając moje fachowe uwagi o tym, że konsultacje powinny być pobierane z witryn takich jak niniejsza i eksploatyka.pl, bo przecież nie muszą one być prowadzone tylko w sposób spędowy (jak kogoś tam nie ma to znaczy, że nie ma problema) i manipulacyjny (dwa dni przed rozpoczęciem prac).\nFot. Możliwe tu jest zbudowanie wiaduktu z przesiadkami licznymi, w tym na linie kolejowe.\nTak więc konieczne jest zgranie projektów dużych, aby nie wchodziły one ze sobą w konflikty i wzmacniały się wzajemnie. Naprawdę tak jest taniej i można lepiej rozkładać koszty w czasie. Problemy opisałem szczegółowo w innych felietonach tu i nie ma powodu tego powtarzać. Przedstawię tu tylko jeden nowy, wynikły z analiz: ulica Tysiąclecia w projektowanej postaci nie jest wcale potrzebna. Najważniejsze jest przejście tunelem drogowym pod Dworcem Wschodnim i połączenie Kijowskiej z Żupniczą. Drugim etapem po winno być przedłużenie ul. Tysiąclecia do Kawęczyńskiej, a trzecim - do Radzymińskiej. Piątym etapem powinien być wiadukt nad "Solidarności" równoległy do wiaduktu kolejowego, na którym spotykała by się trasa drogowa z tramwajową z Teresposlkiej-Gocławia i stacji kolejowej niedaleko szkoły hotelarskiej. Zjazd z tego wiaduktu mógłby wyeliminować przejazdy kolejowe ulicy Kosmowskiej i Naczelnikowskiej.\nNa Nowej Pradze, na tyłach zabytkowej fabryki trzeba wybudować potem odcinek od "Solidarności" do Ronda Żaba. Podłączając go do wspomnianego wiaduktu. Taka trasa zapewnia dostatecznie potrzeby ruchowe tej dzielnicy. Przy czym warto pamiętać, że za nasypem kolejowym ma być obwodnica szybkiego ruchu. Wydaje się, że nad Radzymińską powinna przejść wiaduktem też, a nie tunelem. I tyle!\npiątek, 01 marca 2013, aph521\nTagi: Radzymińska michałów szwedzka ul Tysiąclecia Praga Dworzec Wschodni Kamionek\nSkaryszew raz jeszcze\nO Skaryszewie trzeba jeszcze powiedzieć słów kilkoro. Właściwie pisze się o nim ogólniki, podczas gdy można to i owo wyczytać z powszechnie dostępnych materiałó\nDemolowanie dzielnicy wokół dworca Wschodniego...\nJednego dnia otrzymałem dwa przykłady jak się projektuje część śródmiejską Warszawy w okolicach Dworca Wschodniego. Dzielnicę przy głównym jej dworcu. Bo to Dwo\nTrasa Świętokrzyska, a Michałów i... Kamionek z Grochowem\nNie miałem czasu analizować projektu Trasy Świętokrzyskiej przez Pragę i wierzyłem znów, że jest on robiony z głową. Aż tu nagle dowiedziałem się (Gazeta tak na\nPo raz kolejny – źle... Nowe oznakowanie w tunelach.\nW tunelach dzielnicy Grochów-nie-Praga-Pd. w Warszawie zawieszono nowe, podświetlane wskaźniki informacyjne. Była okazja, żeby naprawić choć trochę bałagan naz


Krytyczne myślenie. Jak działa? W czym Ci pomoże?\nKatarzyna Płuska 30/11/2018 7 komentarzy\nJakie jest Twoje pierwsze skojarzenie na hasło „krytyczne myślenie”? Ocena, osąd? A może zakrzywione relacje z ludźmi? Dziś więc od drugiej strony rozgryziemy to pojęcie; w ujęciu, gdy krytyczne myślenie to umiejętność jasnego i racjonalnego myślenia, rozumienia logicznego, które ma za zadnie przynieść nam odpowiedzi na pewne pytania i pomóc w lepszym funkcjonowaniu, takim efektywnym działaniu. Czym jest więc krytyczne myślenie?\nKrytyczne myślenie – Critical Thinking można opisać jako zdolność do refleksyjnego i niezależnego myślenia; co więcej, jest to umiejętność jasnego i racjonalnego myślenia o tym, co robić lub w co wierzyć. Ktoś, kto posiada umiejętności krytycznego myślenia, obejmuje działaniem następujące czynności:\npotrafi logicznie zrozumieć powiązania między pomysłami,\nidentyfikuje, konstruuje i oceniania argumenty,\nwykrywa niespójności typowych błędów w rozumowaniu,\nsystematycznie rozwiązuje problemy,\npotrafi uzasadnić swoje przekonania i wartości.\nBrzmi za bardzo ogólnie? Może nieco, tylko pamiętaj, że taką definicje musisz dopasować do swojego działania, do sposobu odbierania informacji, do tego w jaki sposób je przetwarzasz. Krytyczne myślenie wymaga użycia umiejętności rozumowania, ponieważ chodzi tu o bycie aktywnym uczniem, a nie tylko biernym odbiorcą informacji. Myśliciele krytyczni będą identyfikować, analizować i rozwiązywać problemy systematycznie, a nie intuicyjnie lub instynktownie. Mówiąc wprost: krytyczne myślenie to sposób myślenia o tym, co aktualnie zajmuje twój umysł, ale taki, by dojść do najlepszego możliwego wniosku.\nKrytyczne myślenie – czym jest?\nPrzede wszystkim zapamiętaj, że krytyczne myślenie nie jest jedynie kwestią gromadzenia informacji. Przykładowo osoba z dobrą pamięcią i znająca wiele faktów niekoniecznie jest dobra w krytycznym myśleniu. Idźmy w kierunku podejścia, że krytyczny myśliciel jest w stanie wywnioskować konsekwencje z tego, co wie; i wie, jak wykorzystać informacje do rozwiązywania problemów, a także szukać odpowiednich źródeł informacji, by samemu sobie to uświadomić. Rozumiesz różnice? Nie chodzi o to by być maszyną, która coś powiela z zasobów, a taką, która potrafi przetwarzać w najlepszy sposób, to co już posiada.\nW skrócie: umiejętności, których potrzebujemy, aby móc myśleć krytycznie, są zróżnicowane i obejmują:\nKrytyczne myślenie – w jaki sposób przebiega ten proces?\nW pewnym skrócie:\nPomyśl o danym temacie lub problemie w obiektywny, chłodny sposób.\nZidentyfikuj różne argumenty związane z konkretnym problemem.\nOceń punkt widzenia, aby określić jego mocne i prawidłowe aspekty.\nA teraz rozpoznaj wszelkie słabości lub punkty ujemne, które występują w dowodach lub argumentach.\nZauważ, jakie mogą być konsekwencje mocnych i słabych argumentów.\nPodaj uporządkowane rozumowanie i poparcie dla argumentów, który chcesz przedstawić.\nKrytyczne myślenie to kompetencja miękka (soft sklills)\nPamiętaj, że critical thinking jest jedną z kompetencji miękkich, możesz ją permanentnie rozwijać. Więcej na ten temat soft sklls przeczytasz tutaj:\nJakie posiadasz kompetencje miękkie? + test\nKrytyczne myślenie – proste ćwiczenie:\nPomyśl o czymś, co ktoś ostatnio ci powiedział. Następnie zadaj sobie następujące pytania:\nKtoś kogo znasz? Czy to jest ważne, kto ci to powiedział?\nCo dokładnie powiedział?\nCzy podał fakty lub opinie? Czy przedstawił wszystkie fakty?\nGdzie to powiedział?\nCzy było to na forum publicznym czy prywatnym?\nKiedy to powiedział?\nCzy było to przed, w trakcie lub po ważnym wydarzeniu? Czy wyczucie czasu było tu ważne?\nDlaczego to powiedział?\nCzy wyjaśnił, uzasadnił swoją opinię?\nJak to powiedział?\nW jakich emocjach to powiedział? Był zadowolony, smutny, rozgoryczony?\nCzy rozumiesz, co zostało powiedziane?\nCo chcesz teraz osiągnąć?\nPrzeanalizuj swoje odpowiedzi, zastanów się nad ich sensem. Pamiętaj – im bardziej jesteśmy świadomi siebie, naszych mocnych i słabych stron, tym bardziej prawdopodobne jest, że nasze krytyczne myślenie będzie produktywne.\nKrytyczne myślenie – znaczenie zawodowe\n? Krytyczne myślenie jest umiejętnością myślenia jasnego i racjonalnego. Jeśli pracujesz w edukacji, finansach, zarządzaniu, badaniach naukowych lub np. w zawodzie prawniczym, wówczas krytyczne myślenie jest bardziej porządne i poszukiwane przez pracodawców. Ale umiejętność analitycznego myślenia i rozwiązywania problemów jest atutem każdej kariery. Krytyczne myślenie jest szczególnie ważne w gospodarce opartej na wiedzy i technologii (IT). Musimy nauczyć się szybko i skutecznie radzić sobie ze zmianami.\n? Krytyczne myślenie promuje kreatywność, ponieważ wymyślne rozwiązanie problemu polega nie tylko na nowych pomysłach. Odgrywa ono kluczową rolę w ocenie nowych pomysłów, wybieraniu najlepszych i modyfikowaniu ich w razie potrzeby.\n? Krytyczne myślenie jest kluczowe dla autorefleksji i samopoznania, ponieważ aby żyć w sposób znaczący i odpowiednio kształtować nasze życie, musimy uzasadnić i zastanowić się nad naszymi wartościami i decyzjami. Takie myślenie dostarcza narzędzi do takiego procesu samooceny.\nPowyższe informacje były jedynie wstępem do wymagającego tematu jakim jest critical thinking. Jednakże, uważam, że warto przyjrzeć się tej umiejętności i spróbować myśleć, zanim pomyślisz ? A jaką Ty masz opinię na ten temat? Jeśli masz ochotę napisz w komentarzu jaki styl jest Ci najbliższy. Zapraszam też na social media – Facebook lub LinkedIn. Za każde machnięcie łapką bardzo dziękuję\nMarilee Adams, Myślenie pytaniami, Studio Emka 2011, klik po książkę\nMaciej Soin, Kryzys filozofii i zadanie krytycznego myślenia, Wyd. IFiS Pan 2017, klik po książkę\nEwa Wasilewska-Kamińska, eBook Myślenie krytyczne jako cel kształcenia, Wydawnictwa Uniwersytetu Warszawskiego 2016, klik po ebook\nhuman resoures, kompetencje miękkie, krytyczne myślenie, krytyka, umiejętności społeczne\n← Work-life balance w praktyce? Sprawdź 3 warianty\nKonflikt. Czym jest? Jak sobie z nim radzić? →\n7 komentarze dla “Krytyczne myślenie. W czym Ci pomoże?”\n30/05/2019 o 08:15\n26/02/2019 o 11:39\n27/02/2019 o 10:27\n07/02/2019 o 13:11\n07/02/2019 o 16:33\n30/11/2018 o 14:15\nFajny wpis. Zastanawiam się czemu nie uczy się tego w większości szkół.\n30/11/2018 o 13:09\ndobrze mieć takie myslenie wobec siebie, bo to sprawia, że ciągle chcemy sie rozwijać


O Czym Rozmawiać Na Randce - SztukaUwodzenia.com\nPowiem Ci, że to jest najlepszy i najprostszy patent na randki, a jednocześnie tak mało osób o nim pomyśli i praktycznie nikt na to nie wpada.\nKiedy poznałem 9 lat starszą od siebie dziewczynę w klubie nocnym było nam cudownie, w konsekwencji kolejnego dnia poszliśmy do mojego ulubionego miejsca na kawę.\nOpowiadaliśmy sobie o pierdołach, o zabawnych rzeczach, o opowieściach które ułożyłeś sobie już na początku tej książki… ale efekt był taki, że ten czar z poprzedniego wieczoru gdzieś się po prostu ulotnił.Długo zastanawiałem się czemu i wtedy z pomocą przyszedł mój dobry znajomy, kiedyś trener jednej ze szkół podrywu.\nOtóż dał mi on następujący przykład:\nJeżeli będę z dziewczyną rozmawiał o pierwszych lepszych rzeczach, typu „a wiesz byłem na całkiem fajnej imprezie w miejscu X, było tam sporo ludzi, wszyscy się dobrze bawili, wtedy Krzysiek przyniósł wielki tort i blablabla…” – to będziemy się śmiać z imprezy, ale nie zbudujemy tym żadnego połączenia między nami.\nOczywiście, takie opowieści są również potrzebne, dlatego kazałem Ci je przygotować już na samym początku. Niemniej jednak, one nie wystarczą.\nPorównaj to teraz z drugim przykładem rozmowy:\n„Mówisz, że studiujesz architekturę i nie leży Ci to do końca… ja też kiedyś trafiłem na studia na kierunek, który do końca nie był moim wymarzonym wyborem, chociaż na samym początku tak myślałem.\nAle w określonym momencie podjąłem sam przed sobą decyzję, że zmieniam ten kierunek, pomimo że oznaczało to dla mnie tak naprawdę rok w plecy.\nAle nauczyłem się na tym doświadczeniu, że nie to jest ważne aby gdzieś biec w byle jakim kierunku, a z rozwagą stąpać odpowiedzialnymi krokami przez życie.\nDlatego zatrzymałem się na moment.\nUznałem wszystko co zdarzyło się dotąd za bardzo ważne i użyteczne doświadczenie w moim życiu. Wtedy wybrałem wydział weterynaryjny, czułem, że to jest to czym chcę się zająć dalej.\nMałymi bezbronnymi istotami, o których większość zwyczajnie zapomina. Olałem ekonomię.\nRozważałaś, na ile interesują Cię obliczenia i konstrukcje?\nStylizacja wnętrz o której mówisz, to zupełnie inna bajka. Wyobraź sobie siebie już po skończeniu tych studiów (…)”\nOczywiście – rozmowa, a nie tureckie kazanie.\nBudujesz połączenie emocjonalne w ten sposób, ponieważ rozmawiasz z nią o rzeczach dla was ważnych personalnie, ale jednocześnie takich które nie są intymne lub zbyt osobiste.\nOtwieracie się przed sobą i łączycie na głębszych poziomach, niż jedynie gadacie o śmiesznych ludziach z jakiejś imprezy Twojej czy jej.\nStajecie się OTWARCI NA SIEBIE.\nZwróć uwagę, że przez cały czas powtarzam to w tej książce.\nFraktacja emocjonalna, budowanie związku psychologicznego poprzez Cube, a teraz wplatanie rozmów poruszających głębsze sfery waszego życia, ale takich, które NIE dotyczą rzeczy krępujących, intymnych.\nTo są sprawy personalne, ale nie wydające się być osobistymi w ujęciu jakiejś głębszej prywatności.\nMożesz zainicjować takie rozmowy, ale czasem ona to zrobi za Ciebie. Wtedy większość facetów prędzej lub później zmieni temat, nie wykorzystując sytuacji do zwiększenia więzi pomiędzy wami.\nPorozmawiaj z nią o tym, o czym się na Ciebie otworzyła, co wyrzuciła z siebie. Doradź jej, poprzez przykłady z własnego życia – OTWÓRZ SIĘ PRZED NIĄ.\nZwróć uwagę, że to działa też na Ciebie. Jeżeli na imprezie domowej poznasz znajomego swojego kolegi i pogadacie o piciu, dupach i imprezach – to będziesz miał nowego znajomego.\nOn nie ma szansy zostać Twoim najlepszym kumplem po tej imprezie, ale kojarzysz go i kiwniesz mu głową mijając go na ulicy.\nWyobraź sobie jednak, że facet miał olbrzymią wiedzę w jakimś zakresie. Porozmawiał z Tobą i wyłożył Ci przy wódce kilkadziesiąt prawd życiowych, a Ty przecierałeś oczy i myślałeś „o k.. on ma rację”.\nRozmawialiście o rzeczach, które bezpośrednio mogłyby pomóc Tobie w Twoim życiu.\nOk, zgadzam się, że on ciągle nie jest jeszcze kumplem Twojego życia.\nAle jest do tego o kilometry bliżej, niż w pierwszym przykładzie.


Cyngle | Wychodźstwo\nStrona głównaBłogosfera RPCyngle\n2 komentarze do “Cyngle”\nPoniedziałek, 4 Maj, 2009 o 20:39 CEST\nPolska obok Rumunii i Bułgarii zalicza się do tych krajów gdzie nie doszło do rewolucji po 1989 roku. Nie obalono starych władz, nie zbudowano nowego porządku, nowych mediów, nie oczyszczono życia publicznego z wpływów dawnych elit, dysponujących choćby teczkami wywiadu i mającymi spore możliwości szantażu. Zmarnowano bogactwo tych regionów kraju które miały infrastrukturę typową dla najbogatszych krajów Europy- choćby Ziem Odzyskanych.\nvia Polska propaganda szowinizmu narodowego odnosi sukces – Ras Fufu- Lew Salonowy :-): „Wrażenia z mentalnej emigracji ” – Salon24.\nPoniedziałek, 14 marca, 2011 o 15:16 CET\nPan Leprahau ma racje i to są święte słowa. Większość „krzykaczy” którzy dostali się do władzy (np Walesa) była pochodzenia żydowskiego i tak jak wielu żydów grała na dwa fronty.Walesa tak jak wielu innych z solidarności był UBEKIEM AGENTEM.\nDostali się do władzy i rozwalili wszystko co stworzyła komuna .Podczas prywatyzacji Buzek rozkradł Polskę ze swoim AWS a potem wiecie jak dalej było


W SZKOLE PODSTAWOWEJ IM. JANA PAWLA II W MŚCIOWIE\n- Angażowanie rodziców uczniów do współuczestnictwa w realizacji zadań edukacyjno-wychowawczych i do życia szkolnego poprzez:\n- podejmowanie wspólnych decyzji związanych z wszechstronnym rozwojem dzieci,\n- stwarzanie możliwości rodzicom do współpracy na rzecz szkoły i środowiska lokalnego.\n- poznawanie oczekiwań i potrzeb rodziców w stosunku do szkoły,\n- uświadamianie rodzicom ich praw w szkole oraz potrzeb i oczekiwań szkoły w stosunku do rodziców,\n- współpraca w realizacji zadań szkoły,\n- wspieranie rodziców w realizacji funkcji wychowawczej i opiekuńczej,\n- korzystanie z wiedzy, umiejętności i możliwości rodziców.\nPoznawanie oczekiwań i potrzeb rodziców w stosunku do szkoły\nrozmowy wychowawców na spotkaniach z rodzicami\nZbieranie uwag i wniosków na temat bieżącej pracy szkoły podczas zaplanowanych spotkań z rodzicami. (protokół z zebrania).\nopiniowanie dokumentów oraz przedsięwzięć planowanych i realizowanych przez szkołę\nZbieranie podczas spotkań z rodzicami i zebrań Rady Rodziców opinii i sugestii na temat dokumentów oraz przedsięwzięć planowanych do realizacji przez szkołę (protokoły z zebrań).\nUświadamianie rodzicom ich praw w szkole oraz potrzeb i oczekiwań szkoły w stosunku do rodziców\nZapoznawanie rodziców z prawem szkolnym.\nZapoznanie na pierwszym zebraniu z rodzicami ze Statutem Szkoły, Koncepcją Pracy Szkoły, Programem Wychowawczym i Programem Profilaktyki.\nZapoznanie rodziców z ocenianiem w klasach I-III oraz Przedmiotowymi Systemami Oceniania w klasach IV-VI na pierwszym zebraniu. Pisemne potwierdzenie zapoznania się z powyższymi dokumentami.\nUmożliwienie rodzicom wglądu w Statut Szkoły, Koncepcję Pracy Szkoły, Program Wychowawczym i Program Profilaktyki.\nZapoznawanie na bieżąco rodziców ze szkolnymi regulaminami na zebraniach z rodzicami oraz poprzez zamieszczanie ich na szkolnych tablicach ogłoszeń.\nPrzekazywanie rodzicom informacji o potrzebach i oczekiwaniach szkoły.\nRozmowy nauczycieli z rodzicami podczas indywidualnych dyżurów\nRozmowy dyrektora z Radą Rodziców.\nZamieszczanie informacji na stronie internetowej szkoły, na tablicy ogłoszeń.\nWspółpraca w realizacji zadań szkoły\nUmożliwianie rodzicom kontaktów z nauczycielami, wychowawcami, dyrekcją.\nOrganizowanie spotkań z wychowawcą zgodnie z terminarzem.\nOrganizowanie indywidualnych dyżurów nauczycieli. Informacja o dyżurach na stronie internetowej i tablicy ogłoszeń.\nDziałalność Rady Rodziców na podstawie uchwalonego regulaminu, zgodnie ze Statutem Szkoły.\nUchwalanie w porozumieniu z Radą Pedagogiczną Programu Wychowawczego Zespołu Szkolno – Przedszkolnego i Programu Profilaktyki.\nOpiniowanie programu i harmonogramu poprawy efektywności kształcenia i wychowania.\nOrganizowanie wspólnych przedsięwzięć.\nWspieranie materialne przedsięwzięć realizowanych w szkole.\nStwarzanie okoliczności do udziału rodziców w życiu szkoły.\nOrganizowanie otwartych imprez i uroczystości szkolnych zgodnie z kalendarzem imprez ( informacja na stronie internetowej).\nPomoc rodziców w opiece nad dziećmi podczas imprez na terenie szkoły.\nWspieranie rodziców w realizacji funkcji wychowawczej i opiekuńczej.\nDostarczanie rodzicom wiedzy dotyczących rozwoju dziecka.\nb. prezentacje multimedialne,\nc. zajęcia otwarte,\nd. organizowanie spotkań ze specjalistami,\ne. udostępnianie rodzicom fachowej literatury z biblioteki szkolnej.\nOrganizowanie pomocy dla rodziców z mających problemy wychowawcze.\nInformowanie rodziców o zalecanych pozycjach książkowych dotyczących rozwoju i wychowania dziecka.\nUdostępnianie informacji na temat instytucji wspomagających rodziców w procesie wychowania.\nWspółpraca w rozwiązywaniu sytuacji problemowych.\nOrganizowanie poradnictwa psychologiczno-pedagogicznego w środowisku szkoły, w tym: kierowanie rodziców do instytucji udzielających pomocy psychologiczno-pedagogicznej, medycznej.\nKorzystanie z wiedzy, umiejętności i możliwości rodziców\nwspółtworzenia oferty zajęć pozalekcyjnych.\nWspółtworzenie oferty zajęć pozalekcyjnych organizowanych na terenie szkoły.\nWspółpraca przy realizacji projektów podnoszących jakość pracy szkoły.\nZapraszanie rodziców do włączania się realizację projektów podnoszących jakość pracy szkoły.\nKorzystanie z wiedzy, zainteresowań i umiejętności rodziców do podnoszenia jakości realizacji celów dydaktyczno-wychowawczych.\nOrganizowanie wycieczek do zakładów pracy rodziców.\nOrganizowanie spotkań z rodzicami mającymi ciekawe zainteresowania.\nIV. Zasady współpracy z rodzicami\n1. Kontakty rodziców z nauczycielami odbywają się według harmonogramu przedstawionego na pierwszym spotkaniu.\n2. W sytuacjach wymagających natychmiastowego spotkania rodzice uczniów mają możliwość dodatkowego kontaktu z nauczycielem, wskazane jest wcześniejszy telefoniczny kontakt w celu uzgodnienia terminu spotkania.\n3. Oprócz zebrań odbywają się konsultacje w ustalonych wcześniej terminach.\n4. Jeżeli sytuacja tego wymaga oprócz tych zebrań mogą być zorganizowane dodatkowe spotkania dotyczące ważnych spraw bieżących.\n5. Dla lepszego rozpoznania sytuacji wychowanka nauczyciel może uzgodnić możliwość spotkania rodzic –uczeń -nauczyciel w domu rodzinnym dziecka.\n6. Rodzice mają możliwość uczestniczenia w uroczystościach szkolnych, podczas których mogą indywidualnie porozmawiać z wychowawcą klasy, jak również z nauczycielami prowadzącymi zajęcia z klasą, a także pedagogiem szkolnym.\n7. W sytuacjach szczególnych dyrektor, wychowawca lub pedagog wzywa rodziców poza uzgodnionym terminem\nRodzice i nauczyciele mają wspólny cel: tworzenie warunków do jak najlepszego rozwoju uczniów.\n1. Realizować program wychowawczy i profilaktyki zgodny z wartościami uznawanymi w rodzinach uczniów.\n2. Rzetelnie i obiektywnie informować o postępach dzieci. Przekazywać informacje o sukcesach dzieci.\n3. Miejscem kontaktów nauczycieli i rodziców na terenie szkoły są sale lekcyjne. Poza tymi miejscami informacje nie są udzielane. W żadnym przypadku nauczyciel nie udziela informacji rodzicom o postępach dziecka w trakcie prowadzonych przez siebie zajęć szkolnych (w tym również dyżurów na korytarzach i boisku szkolnym). Niedopuszczalne jest przekazywanie informacji rodzicom w pokoju nauczycielskim w obecności innych nauczycieli oraz na korytarzu szkolnym.\n4. Służyć pomocą rodzicom w rozwiązywaniu problemów wychowawczych i dydaktycznych.\n5. Przestrzegać Wewnątrzszkolnego Oceniania.\n6. Uwzględniać propozycje rodziców w swojej pracy.\n7. Nie wyrażać negatywnych opinii o rodzicach w obecności dzieci. Nie podważać ich autorytetu .\n1. Systematycznie śledzić postępy dziecka w nauce, uczestniczyć w spotkaniach z wychowawcami zgodnie z przyjętym harmonogramem.\nInformacje o dziecku uzyskiwać na zebraniach, dyżurach lub po wcześniejszym uzgodnieniu terminu z nauczycielem.\n2.Kontaktować się z nauczycielami w przypadkach uzasadnionych losowo, jednak po uprzednim uzgodnieniu takiego spotkania z nauczycielem (poprzez telefon do szkoły). Miejscem kontaktów nauczycieli i rodziców na terenie szkoły są sale lekcyjne. Miejscem kontaktów dyrektora szkoły i rodziców na terenie szkoły jest gabinet dyrektora, a pedagoga i logopedy – ich gabinety. Poza tymi miejscami informacje nie są udzielane. W żadnym przypadku nauczyciel nie udziela informacji rodzicom o postępach dziecka w trakcie prowadzonych przez siebie zajęć szkolnych (w tym również dyżurów na korytarzach i boisku szkolnym).\n3. Zadbać, aby lekcje były odrabiane na bieżąco.\n4. Kontrolować dzienniczki. Nie bagatelizować uwag na temat zachowania dziecka.\n5. Kontaktować się z nauczycielem w celu rozwiązania problemu dydaktycznego i wychowawczego. Uzgadniać jednolity front oddziaływań.\n6. Sytuacje problemowe rozwiązywać najpierw z wychowawcą; jeśli zajdzie potrzeba - z pedagogiem. Podejmowanie rozmów, mających na celu wyjaśnienie konfliktu między dzieckiem\nNASZA WSPÓŁPRACA BĘDZIE SIĘ OPIERAĆ NA WZAJEMNEJ UPRZEJMOŚCI, ŻYCZLIWOŚCI, DYSKRECJI I SZACUNKU DLA SIEBIE.\n1. Informacja o postępach w nauce i zachowaniu uczniów.\n2. Zebrania z rodzicami, konsultacje.\n3. Indywidualne rozmowy na życzenie rodziców i nauczyciela. Uzgadnianie wspólnego postępowania, współdecydowanie z nauczycielem o planach wobec dziecka.\n4. Udział rodziców w uroczystościach klasowych i szkolnych.\n5. Pedagogizacja rodziców.\n6. Udział rodziców w „lekcjach otwartych”.\n7. Pomoc rodziców w przygotowaniu uroczystości szkolnych.\n8. Pomoc rodziców w opiece nad dziećmi podczas imprez na terenie szkoły.\n9. Podziękowanie rodzicom za udział w pracach na rzecz szkoły i klasy, poprzez listy\ngratulacyjne i dyplomy.\n10. Praca w „trójkach klasowych” i Radzie Rodziców.\nVI. Harmonogram spotkań z rodzicami Przewidywany termin\nZapoznanie rodziców z dokumentami regulującymi pracę szkoły (Statut Szkoły z WO, Koncepcja Pracy Szkoły).\nZapoznanie rodziców i zebranie propozycji do Programu Wychowawczego Szkoły i Programu Profilaktyki Szkoły.\nZapoznanie rodziców z ocenianiem w klasach I-III oraz Przedmiotowymi Systemami Oceniania w klasach IV-VI i planami wychowawczymi.\nUstalenia ogólne dotyczące organizacji pracy szkoły.\nPedagogizacja rodziców ( temat wybiera wychowawca z uwzględnieniem propozycji rodziców).\nInformacje o postępach w nauce i zachowaniu uczniów.\nSpotkanie z wychowawcą podsumowujące I półrocze. Przedstawienie oceny opisowej w klasach I-III, ocen na I okres w klasach IV-VI.\nUstalenia ogólne dotyczące organizacji pracy w II okresie.\nPedagogizacja rodziców. Pogadanka na określony dostosowana tematyką do problemów zauważonych w klasie.\nInformacja o postępach dziecka w II semestrze.