16 urodowych zastosowań oleju kokosowego - Happy Green Life\n5 Maja 2016 in Uroda 27\nW czym tkwi fenomen oleju kokosowego?\nOlej kokosowy w ostatnim czasie zyskał miano najbardziej uniwersalnego produktu urodowego. Co prawda olej ten ma wiele praktycznych zastosowań m.in. kulinarnych oraz leczniczych, ale tutaj skupię się głównie na tych jego właściwościach, dzięki którym stan naszej urody może ulec znacznej poprawie. Jego bogaty skład i wielofunkcyjne zastosowanie gwarantuje, że gdy raz użyjemy oleju kokosowego, z pewnością pozostanie on z nami na dłużej. Możemy stosować go na wiele sposobów. Jest on w stanie zastąpić wiele kosmetyków których używamy każdego dnia, a które nafaszerowane są chemią. Jest on całkowicie naturalny, a mimo wszystko niesamowicie skuteczny. Nie zawiera żadnych szkodliwych substancji, co zachęca coraz szersze grono do jego stosowania.\nNajważniejszą kwestią jest zaznaczenie na samym wstępie, że najbogatszy skład, a co za tym idzie najskuteczniejsze działanie posiada olej kokosowy nierafinowany, tłoczony na zimno o delikatnym zapachu orzechów kokosa. Przy zakupie oleju kokosowego zwracajcie uwagę żeby pochodził on z pierwszego tłoczenia. Generalnie im mniej przetworzony olejek tym lepiej, zdrowiej i naturalniej 🙂\nNietypowa konsystencja oleju\nTrzeba pamiętać, że olej kokosowy zmienia swoją postać w zależności od temperatury. Nie należy się przerażać, że z nowo zakupionym olejkiem dzieje się coś złego. 🙂 Zmiana jego konsystencji to rzecz całkowicie naturalna. Olej kokosowy staje się płynny w temperaturze ok. 25°C, gęstnieje natomiast przy temperaturze niższej. Właśnie dlatego wiosną i latem aplikacja oleju kokosowego jest dużo łatwiejsza i przyjemniejsza. Jest on płynny w związku z czym mamy ułatwione zadanie. Jednak gdy jest chłodno lub przechowujemy olej kokosowy w chłodnym miejscu przybiera on formę stałą. W takim wypadku potrzebną nam ilość olejku możemy rozgrzać w dłoniach lub delikatnie podgrzać. Dobrym rozwiązaniem jest zanurzenie słoiczka z olejem kokosowym w ciepłej wodzie.\nOlej kokosowy znajduje zastosowanie jako:\nMożemy wetrzeć olej kokosowy w skórę głowy, całość przykryć czepkiem i pozostawić na kilka godzin lub na całą noc. Olej zastosowany w taki sposób przeniknie głębiej do kory włosa dostarczając jednocześnie niezbędnych składników pielęgnacyjnych i odżywczych. Zregeneruje także otoczkę włosa dzięki czemu włosy odzyskają naturalną witalność i blask.\nWarto wiedzieć, że olej kokosowy jednocześnie pielęgnuje skórę głowy. Jeśli zaczniemy nakładać go precyzyjnie u nasady włosów i wykonywać delikatny masaż, to sprawimy, że nasze włosy zaczną szybciej rosnąć. Ta metoda jest w szczególności polecana osobom które marzą o zadbanych długich włosach. Będą rosły one zdrowsze, a ich długość z miesiąca na miesiąc będzie coraz bardziej zadowalająca. Zaleca się stosowanie tej metody dwa razy w tygodniu.\nPreparat do regeneracji zniszczonych i rozdwojonych końcówek\nOlej kokosowy doskonale sprawdza się jako odżywka do zniszczonych końcówek. Dzięki niemu włosy stają się mocniejsze, kłopotliwe końcówki bardziej zadbane, a najważniejsze jest to, że nie rozdwajają się z taka częstotliwością jak wcześniej.\nPreparat zapobiegający puszeniu się włosów\nNałożenie oleju kokosowego w niewielkiej ilości na całej długości włosów spowoduje, że nie będą się one puszyć. Przyda się to w szczególności osobom które mają problem z puszeniem się włosów w warunkach dużej wilgotności. Olejek kokosowy w minimalnej ilości zminimalizuje efekt puszenia się włosów np. w deszczowy dzień.\nPłyn antystatyczny zapobiegający elektryzowaniu się włosów\nWystarczy rozetrzeć w dłoniach niewielką ilość oleju kokosowego, a następnie delikatnie musnąć włosy. Kłopotliwe odstające włoski zmienią swoje ułożenie i pozbędziemy się problemu ze stojącymi dęba włosami.\nCoś dla osób dla których włosy wypadają garściami. Jeżeli podczas szczotkowania tracicie sporą ilość włosów to koniecznie wypróbujcie tę metodę. Wmasowując olej kokosowy w skórę głowy oraz rozprowadzając na całej długości włosów sprawicie, że staną się one mocniejsze od nasady aż po same końce. Zabrzmiało jak slogan z reklamy. 😉 Poprawicie stan cebulek włosowych, a daję gwarancję, że Wasze włosy podziękują Wam za to. Najlepiej zostawiać olej kokosowy na głowie na całą noc, działanie będzie bardziej efektywne. Następnie należy umyć włosy, bo nasza głowa nie będzie wyglądała wyjściowo. 🙂 Już po kilku takich zabiegach powinnyście zauważyć, że więcej włosów zostanie na głowie, a mniej na szczotce lub podłodze.\n2. Stylizator do włosów\nOlej kokosowy dobrze sprawdza się w zastępstwie pianki czy wosku do włosów. Jeżeli chcemy nadać fryzurze lepszy kształt, możemy rozetrzeć odrobinę oleju kokosowego w dłoniach i nałożyć naprawdę niewielką ilość na włosy. Tę metodę poleca się w szczególności osobom z włosami kręconymi lub posiadającymi włosy falowane. Olej kokosowy ładnie podkreśli wszelkie loczki i fale.\nJeśli macie problem z suchymi ustami możecie wmasować w nie niewielką ilość oleju kokosowego i zobaczyć jak w mgnieniu oka usta staną się miękkie, a sucha skóra mniej widoczna i odczuwalna. Olejek ładnie nawilży usta, co pomocne będzie szczególnie zimą kiedy wiele osób boryka się z problemem spierzchniętych ust. Dobrze sprawdzi się też latem gdy zwykle sporo czasu spędzamy na słońcu, które bardzo wysusza skórę na ustach.\nJeśli cenicie naturalne rozwiązania to niezwykle skutecznym sposobem jest usuwanie makijażu przy pomocy oleju kokosowego. Wystarczy nałożyć odrobinę olejku na wacik i za jego pomocą oczyścić twarz. Olej kokosowy nie tylko usunie nawet trudno zmywalne kosmetyki, ale dodatkowo nawilży buzię, dzięki czemu nawet bez makijażu twarz będzie bardziej promienna i zdrowa.\nSkóra pod oczami jest wyjątkowo wrażliwa i do jej pielęgnacji należy wybierać skuteczne, ale jednocześnie delikatne produkty. Idealnym rozwiązaniem jest nałożenie oleju kokosowego pod oczy przed snem. W ciągu nocy skóra pod oczami stanie się bardziej nawilżona, a zmarszczki mniej widoczne. Gdy obudzimy się rano nasze oczy będą wydawały się na mniej zmęczone a skóra pod oczami będzie jedwabiście miękka.\n6. Naturalny filtr przeciwsłoneczny\nJeżeli nie mamy innego filtru przeciwsłonecznego pod ręką lub jeżeli nie zależy nam na wysokiej ochronie przed promieniami słonecznymi możemy użyć oleju kokosowego. Pamiętajmy jednak, że stopień ochrony przeciwsłonecznej przed promieniami UV w przypadku oleju kokosowego waha się w przedziale 2-4 SPF, a więc jest to ochrona słaba i dość krótkotrwała. Olejek pozwoli co prawda uniknąć kosmetyków z agresywną chemią i konserwantami, jednak jeżeli planujemy wielogodzinne plażowanie zalecane jest stosowanie silniejszych filtrów.\n7. Odżywka do rzęs\nOlej kokosowy może stać się rewelacyjną naturalną odżywką do rzęs. Dzięki regularnemu stosowaniu rzęsy staną się dłuższe i bardziej zalotne, a więc po prostu piękniejsze! Najłatwiej jest nakładać olej kokosowy w wersji płynnej, a więc jeżeli jest chłodno i olej kokosowy zastygł, możemy go oczywiście delikatnie podgrzać. Możemy aplikować go za pomocą czystej i suchej szczoteczki od zużytego tuszu do rzęs, za pomocą wacika lub palców. Każda metoda jest dobra, byle tylko była skuteczna.\n8. Preparat na wypryski\nJeżeli pojawił się na Waszej twarzy niechciany gość, to dobrym sposobem na jego w miarę szybkie zlikwidowanie jest posmarowanie go odrobiną oleju kokosowego. Ma on naturalne działanie antybakteryjne. Dodatkowo rozświetli poszarzałą cerę i zredukuje zaczerwienienia. Olej kokosowy wygrywa w tej walce z innymi preparatami, ponieważ łączy w sobie działanie antybakteryjne z jednoczesnym nawilżaniem skóry, czego tradycyjne preparaty antytrądzikowe mogą mu pozazdrościć, ponieważ najczęściej przesuszają cerę.\n9. Krem nawilżający do twarzy na noc\nOlej kokosowy wspaniale nawilża cerę. Dodatkowo wykazuje działanie antystarzeniowe, czyli naturalnie pomaga zapobiegać powstawaniu zmarszczek. Długotrwałe i regularne nakładanie oleju kokosowego na twarz przed snem wpływa na widoczną redukcję zmarszczek i zapewnia gładką i młodą cerę na długi czas. Można powiedzieć, że olej kokosowy to cudowny sposób na zatrzymanie czasu oraz przywrócenie młodości. Jednak należy pamiętać, że osoby mające problem z zapychaniem skóry przez kosmetyki, przed zastosowaniem oleju kokosowego powinny wykonać test na niewielkim fragmencie twarzy i sprawdzić czy w ich przypadku stan ich skóry nie pogorszy się.\n10. Balsam do ciała\nJeżeli Wasza skóra potrzebuje porządnego i długotrwałego nawilżenia, to olej kokosowy jest tym produktem, który sprawdzi się tutaj rewelacyjnie. Przy jego regularnym stosowaniu skóra stanie się bardziej elastyczna, miękka oraz delikatna. W dotyku przypominać będzie skórę niemowlęcia. Szczególnie w okresie zimowym, gdy ręce stają się wyjątkowo suche, możemy poprawić ich stan i wygląd poprzez regularne wmasowywanie oleju kokosowego w skórę dłoni. Świetnie sprawdzi się rozprowadzenie grubszej ilości olejku na dłoniach i nałożenie na skórę bawełnianych rękawiczek i pozostawienie ich na noc. Rano efekt będzie zdumiewający.\n11. Olejek do masażu\nOlej kokosowy stosowany jest do masażu na całym świecie. Masaż z użyciem oleju kokosowego jest bardzo przyjemnym zabiegiem podczas którego nie tylko możemy się porządnie zrelaksować, ale dodatkowo dostarczyć naszej skórze drogocennych składników, dzięki którym jej stan ulega znacznej poprawie. Zastosowanie oleju do masażu przynosi efekt ukojenia i odświeżenia, a my czujemy się o niebo lepiej i mamy więcej energii do działania.\n12. Odżywka do paznokci\nOlej kokosowy możemy stosować jako preparat przyśpieszający porost paznokci. Można nakładać go na paznokcie i skórki wokół nich. Dzięki temu płytka paznokcia będzie twardsza i mocniejsza, a także gładsza i lśniąca. Paznokcie staną się silniejsze i będą mniej łamliwe. Olej kokosowy w tym celu można nałożyć na paznokcie jak tradycyjny krem do rąk. Niektórzy praktykują także nakładanie grubej warstwy oleju na paznokcie, owijanie ich woreczkiem foliowym, a następnie przykrywanie całości ręcznikiem i pozostawianie takiej maseczki na 10 minut. Po tym czasie pozostałości olejku można rozsmarować w dłoniach lub zmyć ciepłą wodą.\n13. Krem do golenia i po goleniu\nOlej kokosowy może zastąpić tradycyjną piankę lub krem do golenia. Dobrze rozprowadzony na skórze może ułatwić golenie danej partii ciała. Po zakończeniu wystarczy opłukać skórę ciepłą wodą i wytrzeć ręcznikiem. W efekcie skóra będzie dobrze nawilżona, ładnie napięta i jędrna. Dodatkowo olej kokosowy można stosować jako krem po goleniu. Złagodzi on wszelkie zaczerwienienia i podrażnienia powstałe na skórze w wyniku stosowania maszynki do golenia.\n14. Preparat do regeneracji naskórka\nOlej kokosowy idealnie sprawdza się przy otarciach, ranach i zakażeniach skóry. Jeśli na naszym ciele powstał brzydki fioletowy siniak, to za pomocą oleju kokosowego możemy wpłynąć na szybsze jego zniknięcie. Olej kokosowy radzi sobie z pękającymi piętami, ponieważ pomaga goić kłopotliwą suchą skórę. Ponadto, regeneruje oparzenia tradycyjne oraz te powstałe w wyniku zbyt długiego przebywania na słońcu. Stosowany miejscowo naturalnie usuwa opryszczkę. Zmniejsza swędzenie po ugryzieniach komarów.\n15. Peeling wygładzający do ciała\nMieszając olej kokosowy z cukrem otrzymamy fantastyczny peeling wygładzający skórę, idealny do używania pod prysznicem. Proporcja cukru do oleju powinna wynosić 4:1. Do odmierzania proporcji przydatna będzie szklanka lub niewielka miseczka. Taki domowej roboty peeling doskonale radzi sobie z martwym naskórkiem. Po jego zastosowaniu skóra jest gładsza i lepiej nawilżona. Naturalny peeling oprócz wspaniałych efektów jakie daje na naszej skórze, jest dodatkowo niezwykle prosty do przygotowania, a czas jego przygotowania to niecałe 5 minut. Warto! 🙂\n16. Środek pomagający pozbyć się cellulitu\nPrzy regularnym stosowaniu olej kokosowy pomaga w pozbyciu się cellulitu. Wystarczy regularnie wmasowywać olej w uda i pośladki. Ważne jest, aby aplikując olej wykonywać jednocześnie masaż skóry. Po aplikacji oleju kokosowego należy odczekać kilka minut przed założeniem ubrania, bo skóra będzie nieco klejąca i tłusta. Rezultaty powinny być widoczne po kilku miesiącach.\nUżywacie oleju kokosowego? Jeśli tak, to w jaki sposób i w czym Wam pomaga? Jeśli nie, co Was zniechęca?\nKatarzyna WR Opublikowany 7 maja 2016 05:14\nJa używam oleju kokosowego na zewnątrz, czyli jako kremu, balsamu, odżywki i oczywiście wewnętrznie. Uwielbiam go:)\nthesmellofbeauty Opublikowany 8 maja 2016 05:55\nOlej kokosowy jest tak wspaniałym produktem, że zastanawiam się dlaczego nie odkryłam go dużo wcześniej! Jestem nim zafascynowana 🙂\nRez Nor Opublikowany 7 maja 2016 13:25\nOlej kokosowy to mój bardzo dobry przyjaciel od kilku miesięcy 🙂 Przerobiłam na sobie prawie wszystkie zastosowania wymienione przez Ciebie 😀\nthesmellofbeauty Opublikowany 8 maja 2016 05:53\nJa też zaprzyjaźniłam się z olejem kokosowym i odkrywam coraz nowsze i ciekawsze sposoby jego zastosowania 🙂 Można zastąpić nim połowę produktów do pielęgnacji, a efekty są o niebo lepsze 🙂\nblonde & brunette Opublikowany 8 maja 2016 14:08\nOlej kokosowy to mistrzostwo! U nas cześciej występuje w kuchni, ale lubimy też używać do włosów\nthesmellofbeauty Opublikowany 9 maja 2016 16:30\nOstatnio znajduję coraz nowsze zastosowania oleju kokosowego w kuchni i jestem nim dosłownie zachwycona 🙂\nKlinika Zdrowego Jedzenia Opublikowany 8 maja 2016 15:15\nUwielbiam ten olej, zarówno do pielęgnacji skóry i włosów… ale najbardziej korzystam z niego w kuchni 😉\nthesmellofbeauty Opublikowany 9 maja 2016 16:31\nOlej kokosowy to prawdziwe cudo 🙂\nAgnes Opublikowany 8 maja 2016 15:23\nu mnie olej kokosowy musi być obowiązkowo, jest mega uniwersalny. Stosuję go jako krem na noc na twarz, dla dziecka po kąpieli, gdy boli mnie gardło-do płukania, do smażenia, do pieczenia ciastek,ciast,kiedyś spróbowałam jako balsam do włosów ale niestety po myciu wyszły jak nie umyte, rozczesywały sie wspaniale ale końcowy efekt był fatalny…Zapraszam do mnie do lektury na temat oleju kokosowego i dziękuję za ciekawy artykuł http://alternatywy-zyj.pl/olej-kokosowy/\nthesmellofbeauty Opublikowany 9 maja 2016 16:32\nOlej kokosowy bardzo łatwo przedawkować na włosach i wtedy możemy uzyskać mało zachęcający efekt hehe 😉\nAgnes Opublikowany 9 maja 2016 20:43\ntego nie wiedzialam, teraz juz wiem 😀\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 maja 2016 18:08\nPatrycja Opublikowany 8 maja 2016 15:49\nUżywałam oleju kokosowego do golenia i u mnie powodował podrażnienia, więc jak widać, nie dla każdego się sprawdzi. Uwielbiam go za to na włosach i paznokciach, tam radzi sobie świetnie.\nthesmellofbeauty Opublikowany 9 maja 2016 16:34\nTrzeba testować testować i testować 🙂 Dany produkt u każdego sprawdza się inaczej, dlatego warto sprawdzać nawet te produkty które u innych zawiodły 🙂 Te które u nas się nie sprawdzają mogą okazać się hitem dla kogoś innego 🙂\nEsencja Opublikowany 9 maja 2016 18:33\nOlej kokosowy stosuję w codziennej pielęgnacji skóry i włosów, ale też do porannej detoksykacji. Polecam każdemu.\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 maja 2016 18:03\nTo prawda, w codziennej pielęgnacji skóry sprawdza się świetnie. Skóra po zastosowaniu oleju kokosowego jest naprawdę gładka i mięciutka. Jest dużo lepszy niż tradycyjne balsamy do ciała 🙂\nJoanna Brzezińska Opublikowany 9 maja 2016 18:34\nNic tylko się zanurzyć w oleju po uszy 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 maja 2016 18:04\nTo prawda! A po wynurzeniu bylibyśmy piękni i zadbani od stóp do głów! I do tego trochę tłuści hehe 😉\ntwojezwyciestwo Opublikowany 9 maja 2016 18:56\nO rety, ideał:)\nDo tej pory uzywałam głównie do olejowania włosów i jako balsamu do ust. Latem zamierzam zastąpić nim oliwkę do opalania.\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 maja 2016 18:06\nO tak, to bez wątpienia ideał! 🙂 W tym roku też planuję zastąpić nim wszystkie oliwki, kremy i balsamy do opalania. Zobaczymy jaki będzie rezultat 🙂\nBlogierka Opublikowany 10 maja 2016 00:26\nNo dobra- przekonalaś mnie! Jutro idę kupić! 🙂\nthesmellofbeauty Opublikowany 11 maja 2016 18:07\nYay! 😀 Moja szkoła!! 😛\nBlogierka Opublikowany 12 maja 2016 00:16\nhappyneska.pl Opublikowany 30 listopada 2016 19:45\nJa również kocham olej kokosowy! Pastę do zebów też można z niego zrobić 😉 Pozdrawiaki!\nthesmellofbeauty Opublikowany 30 grudnia 2016 10:48\nO paście do zębów z oleju kokosowego słyszałam, choć przyznam szczerze, że sama jej nie testowałam 😛 Jestem strasznie ciekawa efektów jej stosowania 🙂\nKamil Opublikowany 25 kwietnia 2017 13:22\nSporo zastosowań :O A ja go tylko w kuchni używam ;D\nthesmellofbeauty Opublikowany 12 lipca 2017 22:27\nW kuchni też sprawdza się rewelacyjnie 🙂 Jakiś czas temu też używałam go w kuchni, ale ostatnio przestawiłam się na inne produkty 🙂


Bolko Mały - Grażyna Bąkiewicz (eBook) - Księgarnia PWN\nKomisarz Gunnarstranda otrzymuje nagłe wezwanie. Okazuje się, że zamordowano młodą kobietę. Katrine dzień wcześniej uczestniczyła w imprezie zorganizowanej przez dyrekcję ośrodka dla narkomanów, w którym niedawno skończyła terapię. Wydawa...\nTa lektura jest dla Ciebie! Czy Ty również, podobnie jak przeważająca większość uczestników moich wykładów, odnosisz wrażenie, że to przecież nie może być wszystko? Czy i Ty oczekujesz od życia czegoś więcej? Niemal niezauważalnie ...\nŁatwo jest napisać prostą rymowankę dla malucha, dużo trudniej stworzyć wiersz, który zasługuje na miano poezji dziecięcej. Annie Dmytruszyńskiej się to udaje. W jej wierszach – prócz tego, że odzwierciedlają zwariowany świat dzieci...


Hotele w pobliżu: Spiaggia Libera - Arenzano | Hotels.com\nHotele – Arenzano, Spiaggia Libera\nTo miejsce jest znajduje się w mieście Arenzano. Można tu z łatwością spędzić cały dzień na podziwianiu zabytków i eksplorowaniu miasta. Jeśli potrzebujesz porady, co zobaczyć w tej okolicy, nie przegap miejsc takich jak Centrum portu w Genui i Genueńskie Akwarium.\nMamy aż 13 obiektów dla Ciebie do wyboru w pobliżu miejsca takiego jak Spiaggia Libera. Może spodobać Ci się jeden z tych obiektów, popularnych wśród naszych gości:


Legia poległa w Zabrzu. Brawo Górnik! - Nowiny Zabrzańskie\nHiszpańska fiesta przy Roosevelta. Górnik pokonał Legię po golach , które zdobyli Jesus Jimenez oraz Igor Angulo w meczu na zakończenie rundy zasadniczej.\nTo był trudny mecz dla zabrzan. Legia od początku przeważała, jednak obrona zabrzan była skoncentrowana i większość strzałów oddawanych przez rywali była blokowana przez defensywę 14-krotnych mistrzów Polski. Pewnie między słupkami bramki czuł się Martin Chudy. Po kwadransie zabrzanie zaczęli częściej utrzymywać się przy piłce i odważniej ruszyli do przodu. W 30 minucie meczu na strzał zza pola karnego zdecydował się Jesus Jimenez i zdobył gola, po nieporadnej interwencji Radosława Majeckiego.\nDruga połowa spotkania miała zbliżony przebieg. Przeważali goście, którzy częściej utrzymywali się przy piłce i starali się zaskoczyć słowackiego bramkarza Górnika. Górnik próbował szybkich kontr i długich podań w kierunku piłkarzy ofensywnych. W 59. minucie po dośrodkowaniu Erika Janży z rzutu wolnego strzał głową oddał Igor Angulo i Górnik prowadził już dwoma bramkami. Wynik nie zmienił się do końca meczu.


ceny kalafiorów - strona 1 - zobacz więcej podobnych stron\nceny kalafiorów i strony powiązane\nBronisze: Podaż owoców w pełni zaspakaja popyt\nJesienne truskawki i borówki amerykańskie są tańsze niż rok temu. Ale to już koniec z asortymentem tańszych owoców. Pomimo prognozowanych przez GUS niższych o 6% zbiorów owoców z drzew, w porównaniu z 2014 rokiem, na Rynku Hurtowym w Broniszach podaż owoców w pełni zaspakaja popyt.\nSytuacja cenowa na rynku warzyw w Polsce (kwiecień 2014)\nW kwietniu 2014 r., w porównaniu z marcem zeszłego roku, w skupie na rynek produktów świeżych o 3 % niższe były ceny skupu pieczarek, a wyższe kapusty białej - o 25%, cebuli - o 10% i marchwi - o 19%. Ceny skupu buraków ćwikłowych były stabilne - poinformowali Paweł Kraciński i Tomasz Smoleński z Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.\nCeny warzyw w Polsce w grudniu 2013 r.\nW grudniu 2013 r. w odniesieniu do listopada 2013 roku, zwiększyły się ceny skupu większości warzyw i pieczarek - poinformowali Grażyna Stępka i Tomasz Smoleński z Instytutu Ekonomiki Rolnictwa i Gospodarki Żywnościowej.\nWe wrześniu 2013 roku, w ujęciu miesięcznym ceny skupu większości podstawowych gatunków warzyw spadły - podają Grażyna Stępka i Tomasz Smoleński w 10 tegorocznym numerze Rynku Rolnego IERiGŻ-PIB.\nJak wynika z prognoz IERiGŻ-PIB w 2013 roku (Rynek owoców i warzyw - stan i perspektywy, czerwiec 2013 r.), krajowe zbiory warzyw gruntowych w stosunku do 2012 roku zmniejszą się o 2,2% i wyniosą 4,46 mln t – podaje Bank BGŻ.


Inwestycje - Strona 3 z 5 - Portal budowlany\nJeśli czytasz ten artykuł, pewnie zastanawiasz się, czy fotowoltaika może być rozwiązaniem, które faktycznie zdaje egzamin. Wiele słyszysz się na ten temat rzeczy, opinie bywają skrajne, jednak kiedy przeanalizujemy wszystkie za i przeciw, okazuje się, że fotowoltaika ma dużo do zaoferowania. Zielona energia w Twoim domu Panele fotowoltaiczne działają na […]\nKrótkoterminowy najem apartamentu lub mieszkania jest usługą adresowaną do turystów, którzy cenią prywatność i wygodę, a jednocześnie ekonomiczne rozwiązania. Do zalet tego typu zakwaterowania należy między innymi niższa cena za dobę oraz dostęp do kuchni. Dla wielu osób krótkoterminowy najem lokali mieszkalnych reprezentujących zarówno przeciętne, jak i luksusowe standardy to […]\nWynajem lub zakup mieszkania to bardzo ważna decyzja, z którą powiązany jest przecież komfort naszego życia. Przed jej podjęciem należy więc poszerzyć nieco wiedzę na temat nieruchomości, dzięki czemu uda się zminimalizować ryzyko takiej transakcji. W dzisiejszym artykule przedstawiamy kilka najważniejszych porad odnośnie wyboru lokum, a także podpowiadamy, gdzie można […]\n16 października na stadionie ŁKS Łódź odbyła się konferencja prasowa. W konferencji wzięła udział prezydent Łodzi Hanna Zdanowska, radny sejmiku województwa łódzkiego Paweł Bliźniuk oraz prezes ŁKS Tomasz Salski. MIRBUD S.A. reprezentował członek zarządu Tomasz Sałata. – Mamy już gotową koncepcję budowy brakujących trzech trybun, którą mogą państwo zobaczyć. Bardzo […]\nWrocław sam w sobie jest bardzo pięknym miastem, aczkolwiek nie każda osoba chce mieszkać w centrum. Wrocław jednakże daje znacznie więcej możliwości. Dzielnice usytuowane w pewnej odległości od centrum oraz dobrze z nim skomunikowane to z pewnością jest bardzo korzystna opcja, z której warto skorzystać. Między innymi taką opcją jest […]\n16 sierpnia rozpoczęły się prace związane z budową obwodnicy Obornik w ciągu drogi wojewódzkiej nr 178 Wałcz – Oborniki. Wykonawcą inwestycji jest firma Skanska. Całość robót pochłonie 14,4 mln zł. Zgodnie z umową inwestycja zakończy się w czerwcu przyszłego roku. Zadanie pod nazwą „Budowa obwodnicy Obornik w ciągu drogi wojewódzkiej […]\nProwadząc firmę o profilu handlowym lub produkcyjnym, posiadanie własnego magazynu jest niezbędne do prawidłowego funkcjonowania działalności. Produkowane i sprzedawane towary trzeba gdzieś przechowywać. Firmy logistyczne potrzebują swojego miejsca na przeładunki towarów między autami. Nawet niektórym branżom usługowym przydałoby się chociażby niewielkie pomieszczenie na przechowywanie swoich materiałów. Czy lepiej jest budować […]


ASUS Rog Strix Arion Lite 512GB SSD Dysk - niskie ceny i opinie w Media Expert\n47,99 zł x 11 rat\nElegancka obudowa wyposażona w podkładki termiczne do rozpraszania ciepła, ekskluzywne efekty świetlne\nNiezbędny w każdym komputerze\nWysokiej jakości dysk to podstawa sprawnego działania komputera. Powinien być pojemny i wygodny, aby nadawał się dla użytkowników firmowych i prywatnych, oraz na tyle efektowny, by wyróżniał się na tle reszty sprzętów. Prezentujemy obudowę z dyskiem ASUS Rog Strix Arion Lite 512GB SSD.\nObudowa firmy ASUS to model zewnętrzny SSD. Oznacza to, że znajduje się w nim pamięć półprzewodnikowa. Ma bardzo wysoką prędkość kopiowania plików oraz długą żywotność. Dysk typu SD Patriot 512GB M.2 ma pojemność to 512 GB, a więc wystarczająco, aby móc komfortowo korzystać z komputera. Model dysku to M2 - łącze do kart rozszerzeń, które pozwala instalować dysk lub innego podzespół bezpośrednio na płycie głównej. Maksymalna prędkość interfejsu wynosi 10 Gb/s.\nObudowa posiada prostą, geometryczną konstrukcję jest dostępna w kolorze czarnym. Prezentuje się nowocześnie i futurystycznie. Dzięki kolorowym, podświetlanym detalom RGB w wersji gradientowej jest gadżetem nie tylko funkcjonalnym, ale i efektownym. Za efekt wizualny odpowiada ASUS Aura Sync. Praktycznym dodatkiem są podkładki termiczne do rozpraszania ciepła.


Listwy ozdobne zapobiegają też uszkodzeniom karoserii - Świat Blasku\nStart » E-Sprzedaż » Inne Sklepy » Listwy ozdobne zapobiegają też uszkodzeniom karoserii\nListwy ozdobne są wykorzystywane zarówno do upiększania samochodu, jak i do zabezpieczania pewnych jego elementów, na przykład progów lub krawędzi drzwi. Na rynku dostępne są zarówno listwy dopasowane do poszczególnych elementów auta, jak i listwy ozdobne sprzedawane na metry, które można przyciąć według potrzeb. Sklep internetowy Moto-Mix posiada bogaty wybór listw ozdobnych obu tych rodzajów. Dzięki nim można nadać swojemu samochodowi niepowtarzalny wygląd i ewentualnie dodatkowo zabezpieczyć pewne jego elementy przed uszkodzeniami. Z tego powodu wielu kierowców chętnie je stosuje, gdyż zapobiegają one przed ocieraniem lakieru w zagrożonych miejscach.\nDodane: 2015-12-07 Kategoria: E-Sprzedaż / Inne Sklepy


Archiwum Historii Mówionej - Hanna Minkiewicz\nHanna Minkiewicz „Bogusia”\nNazywam się Hanna Minkiewicz, łączniczka-sanitariuszka „Bogusia”, Pułk „Baszta” Batalion „Bałtyk” Kompania „B3” 2. Pluton.\nZacznijmy od września 1939 roku. Co pani robiła przed 1 września?\nWe wrześniu 1939 roku byłam między Lwowem a Tarnopolem, w Złoczowie, ojciec był przeniesiony na jakiś czas do Złoczowa i jak się zaczęła wojna 1 września, to tam się jeszcze nic nie działo specjalnego i mi się nawet bardzo podobało, że nie ma szkoły, że jest jakiś taki dziwny ruch, że mama tam też uczestniczy w jakiś sposób… Dopiero przestało mi się to podobać jak pierwszy raz nie było hejnału z Wieży Mariackiej, to wtedy coś do tej dziecinnej głowy dotarło, że coś widocznie się dzieje nie tak. Potem 17 września jak weszli tam bolszewicy, radziecka armia, to już wtedy się przestało zupełnie podobać. Ze Złoczowa wyjechaliśmy 13 kwietnia, zresztą ostrzegła nas Ukrainka, że w nocy będziemy wywiezieni na Syberię i że mamy nie nocować w domu. Pojechaliśmy z mamą i z młodszym bratem jeszcze, wtedy on miał niecałe dziesięć lat, do Lwowa, potem ze Lwowa do Przemyśla i w Przemyślu był taki punkt uciekinierów z Warszawy. Ponieważ myśmy w ogóle byli z Warszawy, tylko ostatni rok mieszkaliśmy w Złoczowie i mama miała nasze metryki, różne rzeczy, że wszyscy jesteśmy urodzeni… Przedostaliśmy się przez tą granicę, przez Przemyśl, w strasznych warunkach, do Warszawy. Przyjechaliśmy z mamą i z młodszym bratem do Warszawy, bo starszy brat na razie tam został i tak właściwie bez niczego, tyle ile przynieśliśmy, co każdy z nas uniósł. W Warszawie się zaczęło, to już był kwiecień 1940 rok, była już okupacja niemiecka i zaczęło się twarde okupacyjne życie. Właściwie potem mając czternaście lat, to już byłam absolutnie dorosła, wiedziałam co [nam] grozi z zewnątrz i w jakich warunkach jesteśmy. Bardzo prędko się doroślało.\nGdzie państwo mieszkaliście?\nNajpierw u mamy brata, potem u jednych znajomych, potem u innych znajomych jak wujka aresztowali Niemcy i zabrali w Aleje Szucha. Tak do końca, do Powstania, to tu, to tam, trochę nam pomogli ludzie, dali nam ubrania, trochę pomagali z wyżywieniem, brat był młodszy jeszcze, więc mama robiła wszystko co można i nie można żeby jakoś nas utrzymać.\nCo się stało z pani ojcem?\nOjciec był oficerem zawodowym i już od 1939 roku jak był zmobilizowany, bo był w Złoczowie w tym pułku, a potem był przerzucony gdzieś, nawet nie pamiętam gdzie i już potem, od 1939 roku nie wrócił, to znaczy nie mieliśmy z ojcem żadnego kontaktu. Tak, że myśmy byli z matką.\nCo było źródłem państwa utrzymania w czasie okupacji?\nMama robiła wszystko, i piekła jakieś torty, i piekła jakieś pasztety, i dostarczała to do jakichś sklepów, do jakichś kawiarni, wiem że fusy od kawy brała do domu, żeby jakieś torty, mokkę robić. W ogóle potem jak, sama to zresztą odkryłam, mama była łączniczką w przemyśle zbrojeniowym u profesora Tymowskiego, nie wiem, stamtąd nie musiała mieć jakichś dochodów. Ale potem też pomagałam przy roznoszeniu, przed świętami zwłaszcza, jakichś mazurków. Trochę, dopóki nie był aresztowany, pomagał mamy brat. Za dobrze się nie żyło, nie mogę powiedzieć.\nCzy uczestniczyła pani wtedy w tajnym nauczaniu?\nCzy to było miejsce zetknięcia z konspiracją?\nTak, chodziłam potem do Gimnazjum Słowackiego, nie pamiętam jak ono wtedy miało… Potem byłam jakiś czas w Laskach, przez rok, bo też tutaj trudno było. Starszy brat przyjechał i tu w jednym pokoju było trudno. Byłam w Laskach, w Laskach się uczyłam, potem zdawałam u Kowalczyków egzaminy. Oczywiście, że się uczyłam. Potem pomagałam, jak wróciłam z Lasek już do Warszawy, w sklepie tytoniowym trochę sprzedawać.\nPotem jeździłam kilka razy tramwajem przez getto i tam się widziało… Bo najpierw szyby w tramwajach nie były zamalowane, ale potem były, a jeszcze na początku jak się widziało te pełzające na czworakach dzieci, umierające na chodnikach, to coś się robiło takiego w człowieku, że szukał jak tu można pomóc. Rzucenie z tramwaju jakiejś bułki czy czegoś groziło tym, że cały tramwaj był [obserwowany]… Bo oni jechali na stopniach, że cały tramwaj, gdzie by rzucili te chleby, prawdopodobnie by albo rozstrzelali, albo też gdzieś by zabrali, więc to nie było możliwe.\nTrzeba było szukać sobie jakiejś drogi właśnie żeby gdzieś się dostać, do jakiegoś oddziału, a to nie było też takie proste, dlatego że trzeba było mieć kogoś wprowadzającego. Nie wiadomo było czy ja mając piętnaście lat, zwrócę się do kogoś, czy on mnie potraktuje niepoważnie i czy mnie za to coś złego nie spotka. Nie było żadnej mobilizacji do Armii Krajowej, ani niczego, tylko trzeba było znaleźć własne jakieś dojście. Na szczęście spotkałam właśnie na ulicy, wtedy on nie wiem kim, kapitanem już chyba był, Michała Juchnickiego, którego znałam sprzed wojny, bo to był podwładny mojego ojca, który często u nas bywał w święta, na Wigilię i sobie pomyślałam: „Michał jest na pewno gdzieś. To jest niemożliwe żeby on nie był.” Zwróciłam się do niego i mówię: „Michał, to ja bym się nie przydała gdzieś może?” On mnie zabrał, zaprowadził wtedy do komendantki żeńskiej w „Baszcie” i wobec tego nie pytali mnie już ile mam lat, ani skąd jestem, bo że jak Michał Juchnicki mnie przyprowadził, to już [jestem pewna]… W ten sposób, na moje szczęście, dostałam się do „Baszty”. […]\nKiedy pani dostała swój przydział?\nW 1943 roku, na początku 1943 roku już, tak, że ja mam półtora roku konspiracji zaliczony.\nPrzejdźmy do okresu Powstania. Gdzie zastał panią wybuch Powstania?\nNa ulicy Łomnickiej, na Mokotowie, zresztą tam jedna z drużyn z naszego plutonu miała złożone w piwnicach trochę broni w dywanie. Była zbiórka nawet pewnej grupy chłopaków tam w domu, gdzie ja mieszkałam. Mamy nie było, bo mama już przedtem gdzieś zniknęła, czyli była zmobilizowana w tym swoim przemyśle ciężkim, młodszego brata wysłała do kuzynów na wieś i ja wobec tego się czułam, że tutaj mogę dysponować lokalem. Co prawda w piwnicy była ta broń w dywanie i tam było wujostwo, mam z kolei ciotecznego brata. Pamiętam, jak chłopaki wynieśli [broń] z piwnicy w tym dywanie i jak wujek zobaczył, to jego piekielne przerażenie, a ja mówię: „Wujku! Ale my to zaraz zabierzemy!” No to już wiadomo było, bo to był 1 sierpnia. Ale to przerażenie jego, to pamiętam do dzisiaj, jak on zobaczył: „Boże!”\nPani mama wiedziała, że pani też jest w konspiracji?\nNie, my w domu wszyscy byliśmy, młodszy brat był też, ja byłam też, mama była też, starszy brat jak potem przyjechał też, zresztą starszy brat zginął, wszyscy byliśmy. Wszyscy sobie zdawaliśmy z tego sprawę, ale nigdy się nie mówiło w domu, takich rozmów na ten temat nie było. Raz tylko mama przyniosła do domu jakiś okropny, drewniany stołek, gruby, masywny, z takimi nogami. Myślę sobie: „Po co ona to przyniosła?” Ale tak sobie pomyślałam, że to jest celowo. Potem dłubałam przy tym stołku jak mamy nie było aż znalazłam skrytkę w tym stołku, trudne to było bardzo, ale znalazłam. Tak, że ja już pewne rzeczy wiedziałam, bo sobie potrafiłam kontrolować pewne rzeczy jak już znalazłam dojście do tej skrytki, ale nie rozmawiało się nic. Raz tylko jak w nocy Niemcy otoczyli ten dom, w którym mieszkaliśmy, mamy nie było i ten młodszy brat właśnie… Obudziliśmy się, bo reflektorami [świecili], a to mieszkanie nad nami, bo tam była drukarnia konspiracyjna, niestety w mieszkaniu nad nami. Wtedy była rozmowa w nocy z moim młodszym bratem, on się mnie tak pytał właśnie: „A jak będą się o mamę pytać, to co?” Mówię: „To powiesz, że pojechała na imieniny do Podkowy Leśnej.” „A jak będą się pytać o Zygmusia…”, tego starszego brata, „… to co?” Ja mówię: „To nie wiesz, gdzie on jest.” W końcu mówi do mnie, zerwał się jak oparzony, okazało się, że ma jakieś, bo on był w „Szarych Szeregach”, że ma jakieś gazetki i co z tym zrobić. On mówi: „Ja to spuszczę.” Ja mówię: „Wody nie będziesz teraz spuszczał, bo to natychmiast zwróci uwagę Niemców.” Schowaliśmy, jak reflektor krążył nad domem, to w pewnym momencie, zawsze był moment przerwy, a dom był obrośnięty winem, więc postanowiliśmy, że jak reflektor nie będzie [świecił], to my to wsuniemy za to wino na ścianie domu, już będzie to na zewnątrz i im chyba nie przyjdzie do głowy [żeby tam szukać]. Wtedy się dowiedziałam o tym, co ten młodszy brat [robi], ale ja mu o sobie też nie mówiłam dalej. Na przykład starszy brat, to nie wiemy dokładnie gdzie zginął, bo nikt nie mówił swoich pseudonimów. To rzeczywiście była całkowita konspiracja. Wszyscy wiedzieli, tylko się o tym nie mówiło.\nPani Hanno, już wiemy, że wybuch Powstania zastał panią na ulicy Łomnickiej. Jak wyglądały te pierwsze godziny Powstania?\nPonieważ oni, chłopcy, wiem, pamiętam to dobrze, że biegli i ja biegłam oczywiście za nimi ze swoją torbą. Szliśmy chyba pod szkołę na Woronicza, ale to nie ważne, nie będę mówiła tych historycznych punktów. To była punkt piąta popołudniu, tak jak inni.\nNajtragiczniejsze dla mnie było, ale to już było wieczorem, było już ciemno, jak był pierwszy ranny, który leżał między chodnikiem a jezdnią i straszliwie krwawił. Pamiętam, [jak jestem] pochylona nad nim i wszystko mi uciekło, wszystko z tego przygotowania sanitarnego absolutnie, z tego przerażenia, że tutaj właściwie... On był ranny w głowę, a głowa strasznie krwawi, byłam tak przerażona, tak potwornie przerażona, co ja mam teraz robić. Zdawałam sobie sprawę, że to ode mnie zależy teraz, ale ja nic nie wiem. Całe to przygotowanie teoretyczne… Kucam nad nim i odzywa się głos: „Czy ja bym się na coś tu nie przydał?” Podnoszę oczy do góry, patrzę, a to kapelan, ksiądz Zieja. Ja tak krzyknęłam najpierw: „Co ojciec tutaj robi?!” A ojciec Zieja tak na mnie popatrzył i mówi: „To samo co ty.” Też z opaską Armii Krajowej i mówi: „To samo co ty.” Wtedy już się wszystko zrobiło, już się tak uspokoiłam jak zobaczyłam księdza Zieję, to był człowiek fenomen, jak go zobaczyłam, on się też nachylił ze mną nad tym rannym i wszystko mi się [przypomniało]… Wyjęłam opatrunki i mimo, że było dalej ciemno, mimo że dalej te kule tylko, albo pociski błyszczące, albo strzelające, ale jak już ojciec Zieja był, to już nie było w ogóle żadnego problemu. To był pierwszy taki szok, pierwsze zetknięcie się z tym naprawdę rannym, z tą naprawdę wojną. Sanitarne przygotowanie miałyśmy wszystkie, ale teoretyczne.\nCzyli to był pierwszy pani ranny.\nJak później wyglądały pani losy powstańcze?\nMuszę wrócić do dwóch rzeczy jeszcze sprzed Powstania. Myśmy jako łączniczki dostały w pewnym momencie bańki na zupę z podwójnym dnem. W tym podwójnym dnie oczywiście przenosiłyśmy rozkazy. Kiedyś właśnie miałam nawet sporo tego i jechałam tramwajem na Saską Kępę do dowódcy kompanii i tramwaj już podjeżdżał do Mostu Poniatowskiego, to dno mi wypadło, zaczęło skakać w tym tramwaju, brzęczeć jak nie wiem, to wszystko się rozsypało i ja tylko tak patrzę na ludzi, ale wszyscy albo coś czytali, albo gwałtownie patrzyli przez okno, więc ja to wszystko pozbierałam, wsadziłam do kieszeni, najpierw to dno ręką przycisnęłam żeby już przestało tak brzęczeć i myślę sobie: „Co ja mam teraz zrobić?” Tramwaj wjeżdża na Most Poniatowskiego, to jeszcze były platformy bez zamykania, ale szans na wyskoczenie na Moście Poniatowskiego [nie było]. Nie bardzo jest sens, bo tam nie ma gdzie, ale już wyszłam na platformę. Miałam wtedy gruby warkocz i zastanawiam się: „Jak to zrobić?” Pociągnął mnie ktoś za ten warkocz i to pamiętam, taka ścieżka po plecach popłynęła, ale to dokładnie! Obejrzałam się i pamiętam te oczy, jakbym je widziała [teraz]. Starszy pan bardzo przyjaźnie na mnie popatrzył i powiedział: „Ej mała, mała.” Jakoś to dodało mi [otuchy] i potem jak zjechaliśmy z Mostu Poniatowskiego, to wyskoczyłam z tramwaju i godzinę krążyłam tam po różnych ławeczkach, po różnych skwerkach, czy przypadkiem ktoś mnie nie śledzi. Ale w tym tramwaju jak wszystko mi wypadło i to [dno] skaczące, to wszyscy byli bardzo czymś zajęci. Widocznie akurat nie jechał jakiś… Drugie takie też jeszcze z czasów konspiracji, jak szłam do dowódcy drużyny na Powiślu, wyszłam zza rogu prosto na niemiecki patrol. Kawałek jeszcze było, ale nie miałam szans się cofnąć, bo to wtedy by zwróciło uwagę. Wtedy miałam to w rękawiczce nawet, bo to była zima, w rękawiczce rozkazy do tego dowódcy drużyny i włożyłam je jeszcze do ust. Idę już powolutku w ich kierunku, oni tam kogoś rewidowali, ci Niemcy, ale już idę w tym kierunku prosto, nie zatrzymują mnie, ale ten Niemiec zauważył, że mam coś w ustach. On, widzę że już taki, że zaraz mi każe usta otworzyć, wsadziłam rękę do kieszeni i miałam w kieszeni jednego starego Iryska, wyjęłam tego Iryska i mówię do tego Niemca: „Bitte”. On się roześmiał i puścił mnie. Ten Irysek do Powstania był ze mną, nie rozstawałam się ze swoim Iryskiem. Ten Niemiec widocznie jakoś… Nie wiem, w każdym razie jak dziecko dało mu tego Iryska na dłoni, to nie wziął tego Iryska na szczęście.\nDlaczego to mówię? Dlatego że to były takie dziwne zbiegi okoliczności, że trudno było przewidzieć co kiedy człowieka uratuje, że taki Irysek. Jak bym nie miała go, to by prawdopodobnie kazał mi otworzyć usta i zobaczyłby, że papier mam przecież, bibułę w ustach. Potem w czasie Powstania ten pierwszy ranny. Potem, ponieważ Kompania „B-3” to była taka kompania, która gdzie się coś działo źle, to wtedy szło „B-3”.\nTaki jeden, to też jako ciekawostkę [powiem], z dowódców podkochiwał się widocznie we mnie i jako szczyt wyrażenia mi swoich uczuć, zabrał mnie na pierwszą linię do wielkiego domu, gdzie ostrzeliwali Niemców i tam pamiętam, koleżanka, też strzelec, mówi do mnie: „Co ty tutaj robisz?!” Bo ja nie miałam wtedy broni, a to był dowód sympatii, dowód uznania, zabrać dziewczynę na pierwszą linię. Proszę pomyśleć jak myśmy myśleli, a dla mnie to był też ogromny zaszczyt, że on mnie zabrał, że ja bez broni, bez niczego i że jestem z wszystkimi żołnierzami zabrana na pierwszą linię.\nPotem tragiczny dla mnie moment, to już dużo później, ale opowiem. Szpital Elżbietanek, tam leżało też dużo bliskich kolegów z „B-3”. Któregoś dnia poszłam tam ich odwiedzić, a poprzedniego dnia wywiesili czerwony krzyż na szpitalu, bo przedtem nie miał wywieszonej flagi. „Strzała”, który miał przestrzelone obie ręce, myśmy mówili, że on jest samolot, bo on miał je na takich [usztywnieniach]… przestrzelone obie ręce i on mnie poprosił, czy ja mogę napisać list do jego rodziców. Powiedziałam, że oczywiście mogę. On leżał na łóżku pod drzwiami tarasowymi, siadłam też na łóżku i pisałam to, co on mi dyktował, ale on patrzył co ja piszę, więc nie mogłam pisać czego innego. Ten list się zaczynał: „Kochani rodzice, ja żyję.” Pomyślałam sobie, dlaczego on pisze: „Ja żyję.” Skoro pisze list, to żyje, ale już nic nie mówiłam, bo myślę sobie: „Przecież pisałam tak jak mówił.” Napisałam ten list, on to wszystko jeszcze raz przeczytał i kazał mi iść na pocztę polową. Oni tam mnie się coś pytali, a co tam szef kompanii, co słychać jeszcze w kompanii, ja mówię, że: „Nie, już nie mogę, już muszę iść.” W tym momencie nie musiałam, ale jakoś mnie… i wyszłam od Elżbietanek. Odeszłam niedaleko jak zaczęło się bombardowanie [szpitala] Elżbietanek tą piekielną „krową”. One się tak nazywały „krowa”, bo to było osiem pocisków właściwie w jedno miejsce, jeden koło drugiego, i to [uderzyło] w te Elżbietanki nieszczęsne. To był jeden tylko tuman kurzu i tego wszystkiego, ten szpital dostał tych osiem pocisków. Doczołgałam się z powrotem do szpitala i „Strzała” już nie żył. Szłam potem z tym listem i tak jak w Powstaniu się nie płakało, tak wtedy ryczałam na cały głos, że wywiesili przecież flagę Czerwonego Krzyża.\nTo było coś tak strasznego, trzymam w ręku list tego chłopaka do rodziców i zobaczyć, że on już nie żyje. To była jedna z trudniejszych decyzji w moim życiu i zastanawiałam się: „Co ja mam teraz zrobić? Czy zanieść ten list na pocztę polową, czy go zniszczyć, bo on już nie żyje.” Ale doszłam do wniosku, że to jest tak serdeczny jego list do rodziców, że i tak się dowiedzą, że on zginął w Powstaniu, że niech dostaną ten jego ostatni list. Tak becząc przez całą drogę, zaniosłam ten list. To było coś tak trudnego, że trudno sobie wyobrazić... To było coś tak smutnego w moim życiu, że przed chwilą siedział, śmiał się, pisałam list i za dziesięć minut, czy za pięć on już nie żyje. Zginął przy bombardowaniu tego szpitala.\nAle czasami miałyśmy też różne inne pomysły. Kiedyś we trzy postanowiłyśmy, było niedaleko pole z pomidorami, że dobrze byłoby pójść tam na to pole z pomidorami, żeby chłopakom pomidorów trochę nazbierać, tym rannym po piwnicach poroznosić i tak we trzy poszłyśmy w to pole. Ale tam nie było jakoś tak, ani żadnych naszych, poszli już dalej. Idziemy, zbieramy te pomidory, bo wzięłyśmy różne swoje torby i w pewnym momencie wychodzi, tam szałas, taka buda stała, wyłania się stamtąd postać. Mnie się wydawało, że to baba, Bogna mówiła, że jej się wydawało, że taki chłop obrośnięty, jakaś chusta i pokazuje nam… A my z tymi opaskami... Wtedy się zorientowałyśmy, że myśmy już wlazły na niemiecki teren, bo tak idąc zbierając te pomidory jakoś nie [zauważyłyśmy] i wtedy w tył zwrot i odwrót. Już tak jak wtedy strzelali do nas trzech, jak do kaczek dosłownie i żadna nawet nie została draśnięta, wszystkie trzy z pomidorami wróciłyśmy na Mokotów, więc były i takie momenty.\nW ogóle tam się tak żyło. Nie byłam ani razu w czasie Powstania w schronie, ale to nie z żadnej odwagi, tylko wręcz przeciwnie z tchórzostwa. Jak kiedyś przechodziłam koło zawalonego domu i usłyszałam jęki spod tych gruzów, bo odgruzowywało się tylko ręcznie, przecież nie było żadnych urządzeń. Odgruzowywało się ręcznie i to tylko w nocy, bo w dzień nie można było, bo albo gołębiarze, albo jakieś samoloty. I jak słyszałam [te jęki], to sobie pomyślałam, że dużo lepiej zginąć na górze, niż tam dusić się przywalonym jakimś [gruzem]. Mnie się wydaje w dalszym ciągu, że łatwiej było być powstańcem, żołnierzem, niż cywilem w Warszawie, bo myśmy mieli jakieś rzeczy do wykonania, myśmy wiedzieli, po coś tu jesteśmy. Wiedzieliśmy, że chodzimy na wypady, że rannych pielęgnujemy, że jakieś tam… A ci ludzie, cywile, którzy siedzieli w schronach, czy domach, to dla nich to chyba było [okropne]. Zresztą to widać było pod koniec Powstania, że to było dla nich tragiczne.\nNo właśnie pani Hanno, jak ludność cywilna odnosiła się do powstańców?\nNa początku był jeden wielki entuzjazm. Zresztą w jednym domu na Mokotowie urodziła się dziewczynka i myśmy tam biegały, żeby zobaczyć to niemowlę, bo to było dla nas jakieś takie kontrastowe, tu giną, tu się rodzi. Na początku był ogromny entuzjazm, ale potem jak się zaczęły niedogodności, nie było [przyjemnie]. Ja nie spotkałam się z wrogością, ale już po… to byli już tym zmęczeni. Myśmy byli czynni, a oni byli na Mokotowie. Jedna pani nawet teraz w czasie jakichś uroczystości przypominała: „Czy pani pamięta jak tam kiedyś nie było wody do mycia?” Tego to nie pamiętam, bo to dla nas było normalne, że czegoś tam . Kiedyś był na obiad, to znaczy na obiad, na jakiś posiłek, pęczak z naftą, bo stały w piwnicy worki z pęczakiem, jakieś butelki nafty i jedna się tam [rozlała]… od jednej butelki nafty wszystko śmierdziało, cała żywność, która była w tej piwnicy. Jedliśmy pęczak z naftą. Jedliśmy kiedyś, bo tam koń padł, pewnie chłopcy zrobili gulasz i wsypali do niego torbę proszku do prania zamiast soli i też zjedliśmy to. Jakoś to nie miało wtedy [znaczenia], ale wydaje mi się, że jeżeli były kobiety, które miały małe dzieci… to dużo trudniej było im w Powstaniu niż nam. Ja nie miałam rodziny tutaj na Mokotowie i właściwie to był jakiś… Ale nigdy w życiu nie byłam w tak wolnej Polsce jak w czasie Powstania, to było coś tak wspaniałego, że tego się też nie da opisać.\nJak wyglądał pani dzień na służbie?\nTo zależy, jeżeli gdzieś się było, czy pod Królikarnią jak byłam... Jeżeli chłopcy gdzieś szli, to też się szło, tu nie było żadnej regularności. Nie pamiętam, tu były trzy tak zwane pancerfausty na Mokotowie, ale ja nie miałam z tym nic, to jak gdzieś była tragiczna sytuacja, to oni biegli z tym pancerfaustem tam. Tak, że to nie było regularnego [życia]. Spało się też różnie… Kiedyś pamiętam też, obudziłam się, widocznie zasnęłam już z tego zmęczenia, to zasnęłam w jakiejś piwnicy gdzie ranni byli, przy jakimś rannym. Zasnęłam i tak się człowiek budził, to nie było nic regularnego. Tam gdzie było potrzeba tam się szło, czy biegło, czy… Zresztą uważam, że to było najbardziej [prawdziwe] wojsko jakie może w ogóle być, bo takie skoszarowane gdzie jest regularne życie, to jest żadne wojsko. Myśmy byli wojsko.\nPani Hanno, czy spotkała się pani z żołnierzami nieprzyjaciela? Czy miała pani taki kontakt?\nTak bezpośredniego nie, ale jak chodziłam czasami do szpitala Elżbietanek, to tam leżeli ranni Niemcy i później jak zaczęło się już to bombardowanie szpitala, bo za drugim razem to szpital już w ogóle do ziemi wgnietli Niemcy, to ci na przykład ranni niemieccy żądali, żeby ich wnosić do piwnicy. Pamiętam, że mówili nam koledzy, którzy po niemiecku się z nimi porozumiewali, to tłumaczyli im, że jest wywieszona flaga Czerwonego Krzyża i że nie powinni się niczego obawiać. Jeżeli Niemcy honorują wojenne [przepisy], to nie będą bombardować domów. Ale wręcz przeciwnie, dopóki nie wiedzieli gdzie jest szpital, to szpital stał sobie spokojnie, a jak była wywieszona flaga Czerwonego Krzyża, to wiedzieli, że tam leżą ranni powstańcy i wtedy mieli bardzo ułatwione zadanie, żeby bombardować to. Tragiczne to było bombardowanie. Potem ci ranni byli porozkładani głównie po wszystkich piwnicach na Mokotowie.\nJeszcze opowiem taką rzecz. [...] Pod koniec Powstania, dowiedziałam się, a już wtedy miałam granat własny, że po stronie niemieckiej w jednej piwnicy zostało kilku naszych rannych. Uważałam, że muszę iść po nich w nocy, ale sama nie pójdę, bo nie mam szans ich potem przenieść. Ponieważ już miałam granat, to zastraszyłam dwóch cywili, jeden był bardzo mały, a drugi bardzo wysoki i powiedziałam, że muszą ze mną iść. Oni się nie bardzo deklarowali, no to wtedy wyciągnęłam swój granat, więc dobrze, już pójdą ze mną. Jeszcze kilku żołnierzy, wzięliśmy jeszcze nosze. Zrobiliśmy takie nosze, że dwa kije od szczotek, na to zapięte palto i mówię: „No to idziemy…”, jak już noc była, idziemy do tych chłopaków.” Znałam hasło i idziemy, podchodzimy, zawsze dowódca patrolu mówił: „Zbliżyć się do podania hasła.” Zawsze podchodziłam i był komentarz: „No tak, dziewczyna.” A wszystko reszta, to byli chłopaki. Ale w końcu dochodzimy do któregoś tam, idziemy, idziemy, a ten mówi, że to już jest ostatni nasz posterunek powstańczy. Ja mówię: „Cicho, żeby oni nie usłyszeli, bo przecież mi uciekną. Nie odzywaj się, że to ostatni.” On mówi: „No dobrze, dobrze.” Przeszliśmy, oni jeszcze spokojnie, bo jeszcze nie wiedzieli, my już idziemy na ziemi niczyjej, a potem już weszliśmy zupełnie na teren niemiecki. Doszliśmy, wiedziałam gdzie, bo znałam Mokotów dobrze, doszliśmy do tej piwnicy gdzie leżeli nasi ranni. Tam między innymi właśnie leżał „Żagiel”, który miał przyjechać, on miał pistolet jeszcze i on dał mi ten pistolet i mówi: „To już masz , teraz ty też masz ten pistolet.” Myśmy tych rannych z piwnicy zabrali wszystkich i jak wracaliśmy z powrotem na teren powstańczy, no to było dosłownie kilka kroków i na ziemię z tymi rannymi, bo Niemcy już wtedy się zorientowali i to [był] drugi raz, kiedy tak strzelali na otwartym… nie w czasie jakiejś akcji, tylko rzeczywiście strzelali do nas. Trudno było, momentu nie było bez ostrzału. Doszliśmy, przynieśliśmy tych rannych na ulicę Bałuckiego, na teren, to już był bardzo okrojony teren powstańczy i przynieśliśmy ich wszystkich, tam położyli ich w piwnicach na Bałuckiego i nikt z nas nie został nawet draśnięty, łącznie z tymi biednymi rannymi, których bez przerwy rzucaliśmy na ziemię. Od „Żagla” mam piękny [wpis], wpisany do książki powstańczej, bo to prawda, że gdyby mi się nie zachciało iść tam w nocy, to wtedy Niemcy dobijali w piwnicach. Jakby ich tam znaleźli w tej piwnicy, to by ich wszystkich dobili. Potem się zaczęła ewakuacja Mokotowa…\nMoże zanim przejdziemy do ewakuacji, to jeszcze zadam kilka pytań. Jaki pani zrobiła użytek z tego pistoletu?\nNie [zrobiłam]. Potem go oddałam, ale miałam już wtedy o tyle dobrze, że jak wracaliśmy, to już nie musiałam tych cywilów straszyć granatem tylko już pistoletem. Potem mi ktoś powiedział, że stosowałam ruskie metody i bardzo było mi przykro, ale nie wiedziałam wtedy, że to ruska metoda, że to straszenie… Ale nie było wyjścia wtedy, bo oni by mi uciekli. Ja sama ile mogłam przenieść? No co, ciągnąć jednego za nogi, a drugiego na plecy maksymalnie? Musiałam coś dobrać. Potem tylko jeszcze, to było tak, dostałam przepustkę do kanałów, bo nie wszyscy dostawali i stałam nawet do kanału żeby przejść do Śródmieścia, ale się rozmyśliłam, że nie pójdę do kanału, że zostanę na Mokotowie. Już było wiadomo, że będzie kapitulacja Mokotowa i wobec tego siedziałyśmy w piwnicach z rannymi. Na szczęście z tych piwnic, gdzie myśmy były z Hanką Cydzik, z Bogną, to zabierali nas Austriacy…\nJeszcze przerwę na chwilkę i jeszcze do okresu samego Powstania mam pytanie. Czy spotkała pani, miała pani kontakt z przedstawicielami innych narodowości uczestniczących w Powstaniu?\nTak, był Francuz Jan. Troszkę po francusku mówiłam, więc ja tam usiłowałam tłumaczyć, ale Francuza spotkałam, a tak to innych narodowości nie.\nW ogóle miałam szczęście w Powstaniu, że się nie spotkałam, wiedziałam że się działy różne brzydkie rzeczy też, bo to nie ma takich możliwości żeby same aniołki, żeby wszystko było… Ale ja na szczęście się z tym bezpośrednio nie zetknęłam i za to jestem bardzo Panu Bogu wdzięczna, że mam czyste wspomnienia. Nie widziałam kradzieży jakichś tu, bo wiem, że na Mokotowie z Żydami był taki brzydki [incydent]… To wszystko wiem, tylko ja to się już dowiedziałam grubo, grubo później. A w czasie samego Powstania nie miałam z tym styczności, tak, że nie wiedziałam, że to się działo. I bardzo dobrze, bo przynajmniej mam jakąś taką bardzo czystą kartę z Powstania.\nMówiła pani o tym, że te dni to były dla pani wtedy najpełniejsza wolność. Jaka panowała atmosfera w pani oddziale, w pani grupie?\nWszyscy podzielali pani pogląd?\nTak, jak był zrzut myśmy wtedy akurat poszli właśnie do Parku Dreszera, gdzie ten zrzut [był]… Niewiele spadło na Mokotów, więcej tych skrzyń spadło do Niemców. Ale to nieważne, bo Niemcy i tak mieli amunicję i tak mieli broń. A przecież tańczyliśmy w tym Parku Dreszera wtedy, nie wiem czy na karnawale w Rio jest taki entuzjazm jak wtedy, jak te zrzuty. Boże, jaka to była radość, że broń nam zrzucają, amunicję.\nPamięta pani zrzuty wykonywane przez Rosjan?\nPamiętam, ale trochę to już wstyd powiedzieć. Raz był taki właśnie na plac alarmowy naszej kompanii. Wiem, że „War”, on był wtedy chyba takim… i on chłopakom nie pozwolił, bo to w workach takich zrzucali, tak nisko ten samolot leciał i te worki spadły i chłopcy koniecznie chcieli chociaż jeden worek ściągnąć sobie, bo liczyli, że tam pewno jest broń. Ściągnęli jeden worek cichcem, ja to widziałam i otworzyli ten worek, a w tym worku były czarne, zgniłe suchary. Oni ten worek zawiązali oczywiście i potem znów cichcem, żeby na ten plac alarmowy z powrotem go wytaszczyć. Ale muszę powiedzieć, że to było coś też takiego żenująco przykrego, że być może, że uważali, że my głodujemy, że my już wszystko dobrze, nie wiem. W tych workach nie było nic, co się nadawało, w każdym razie ten jeden to widziałam na własne oczy. Tam były takie czarne suchary z czarnego chleba, może „kindziuk” jakiś taki. W reszcie nie widziałam co było…\nCzy była jakaś taka osoba, z którą pani się szczególnie zaprzyjaźniła w trakcie Powstania?\nMyśmy, łączniczki z „B-3”, poznałyśmy się w pracy w konspiracji, bo miałyśmy swoje sanitarne kursy, miałyśmy kursy wojskowe, bo myśmy musiały tak samo umieć broń rozebrać, złożyć, strzelać, wszystko, wojskowe przeszkolenie też miałyśmy. Myśmy się znały, przyjaźniły, taka najbliżej… potem z tą Bogną myśmy właśnie z rannymi [były] i ci Austriacy na szczęście, bo podjechały furmanki konne, takie jak na wsi wozy, i rannych się kładło na te wozy i oni nas wywozili do pociągu. Ale Austriacy na szczęście powiedzieli nam żebyśmy zabrały jak najwięcej poduszek, materacy, co się tylko da. Pamiętam jak sobie ułożyłyśmy piramidę z tego i to było takie ciężkie, że nam w końcu spadło. I dopiero potem, jak już wymościłyśmy te wozy, to przenosiłyśmy rannych. To było bardzo przydatne potem w pociągu, bo stały towarowe wagony i tych rannych się przenosiło do towarowych wagonów. W tym wagonie, do którego ja się dostałam, bo to tak po jednej ruszającej sanitariuszce wsadzali nas do tych wagonów, to siedemnastu było rannych, jeden koło drugiego na materacach poukładani. Zaplombowali nam te wagony i ruszyliśmy, ale nie mieliśmy pojęcia ani dokąd jedziemy, ani jak długo. Co to będzie dalej? Myśmy dojechali tylko, a jechaliśmy prawie dobę, bo ciągle się stawało, ciągle a to się cofało, a to znów się jechało, pod Skierniewice do… tam był… Niemcy zrobili taki bylag, jak oni to nazywali, do takiego bylagu pod Skierniewicami. W międzyczasie, w tych właśnie wagonach, jechał ze mną podchorąży „Ostoja” z naszych, z „B3”, który miał przestrzelony kręgosłup i potwornie cierpiał, ale już nie miałam żadnych lekarstw, tylko miałam jedną aspirynę. Przekroiłam tą aspirynę i mówię jemu: „Andrzej, to jest bardzo silny środek przeciwbólowy. Nie mogę ci dać całego, to ci dam pół, postaraj się po tym poleżeć spokojnie i zasnąć.” Siedziałam koło niego, głaskałam go po ręce i jeszcze mówię: „Zaraz zacznie działać, ale to jest bardzo silny środek.” On zasnął. Jak to można? Aspiryna nie mogła tego spowodować, tylko ten spokój, ta sugestia. On potem zresztą został księdzem, był w Warszawie i ten ksiądz z Virtuti Militari, to było dla mnie też coś tak wzruszającego, bo on dostał. On z tymi ranami, on miał kręgosłup [poniszczony]… kilka ran, przestrzelonych kręgów i potem był w Skierniewicach w szpitalu. Ciężko rannych przenieśli do szpitala, a nas zostawili w bylagu i Niemcy zabrali nam wszystko do odwszalni, do takiej parówki. Jak w czasie Powstania nie miałam wszy, tak jak przyszły rzeczy z odwszalni, to dostaliśmy wszyscy sprawiedliwie, żeby nie było tych, co mają i tych, co nie mają. Okazało się, że nie podnosiło się do tej temperatury, co trzeba i to poprzełaziło tylko i się zrobiła tragedia, bo zaczęłyśmy wszystkie mieć wszy. W czasie Powstania nie miałam ani śladu, to po tym cholernym bylagu… Potem w bylagu to właściwie Niemcy, widać było tam, że nie bardzo wiedzą co z nami robić, bo albo część z nas pojechała do obozu do Altengrabow, a z nami reszta. Miałam wtedy jeszcze czerwonkę, byłam chora, nie można było mnie wysłać do Altengrabow i oni właściwie nie wiedzieli, co z nami zrobić, to było widać, bo tych w szpitalu, no to w szpitalu, a tutaj już byliśmy przecież na prawach kombatantów, więc nie można nas było jakoś… Tak, że jak myśmy chodzili do szpitala, niby odwiedzać rannych, to niby nas Niemiec jakiś prowadził pod karabinem. Ale potem zauważyłyśmy, że on nie za bardzo nas pilnuje i raz poszłyśmy do szpitala we cztery, to postanowiłyśmy do obozu już nie wrócić tylko uciec i uciekłyśmy. Tak, że już do żadnego obozu nie pojechałam. Pojechałyśmy do Krakowa i tu się zaczęła… jadąc z jedną do jednych znajomych, tamte dwie do jakiejś ciotki, ale myśmy miały wszy tak straszne już, a ta ciotka powiedziała tym, że jak mają wszy, to ich nie przyjmie, to one udawały, że nie mają, a myśmy we dwie, przynajmniej tam gdzie myśmy były, to powiedziałyśmy od razu, że mamy straszne wszy. Potem robiłyśmy tej pani wszystko co można w tym domu. I co dalej? Jak powiedziałam, nie mieliśmy nic, nie było gdzie zarobić, bo w Krakowie to nie bardzo, uczestników Powstania Warszawskiego jednak trochę się bali. Takie znam jakieś, że a nuż coś i wobec tego pojechałam do Wieliczki, a z Wieliczki piechotą dwadzieścia osiem kilometrów do Blichowa, do myślenickiej partyzantki. Zgłosiłam się tam do partyzantki jako uczestniczka Powstania, zresztą jestem opisana w tej książce z partyzantki, że: „Nawet z Powstania dziewczyna do nas przyszła.” Potem byłam w partyzantce myślenickiej, w Rzeczpospolitej Myślenickiej, bo tam w dzień urzędowali Niemcy, a w nocy partyzanci. Niemcy nie wchodzili tam do nas na górę, do tych partyzanckich oddziałów. Potem, żeby już dokończyć swoje Powstanie, to jak wróciłam do Warszawy, a musiałam wrócić, bo tam mnie szukali jednak, jak wróciłam do Warszawy, to byłam w PCK przy opisywaniu grobów i przy ekshumacjach, pół roku. Tak, że miałam konspirację, Powstanie, partyzantkę i ekshumację. Pół roku, mam zaświadczenie z PCK, że pół roku byłam przy opisywaniu grobów i ekshumacjach. Uważałam, że już chyba jakoś zamknęłam ten swój [etap]. Ekshumacje to była straszna rzecz, zwłaszcza jak byłam przy pierwszych, podobno strasznie w nocy potem krzyczałam. To było dla mnie coś koszmarnego, bo były otwierane groby. Pierwszy grób, przy którym byłam, to był grób na rogu Rakowieckiej i Alei Niepodległości, tam ze trzydziestu chyba było. Ale ci, co robili, bo ja samych czynności [nie wykonywałam], to już byli w maskach, w rękawicach i nie mogłam też tego zrozumieć, że oni tak pracowali, pracowali, potem odchodzili sobie trochę na bok, jedli śniadanie, pili kawę z termosu, potem wracali do tej pracy. Ten zapach tych grobów to było coś koszmarnego. […]\nPani Hanno, a czy w Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, w związku z pani przynależnością do Armii Krajowej, spotkały panią jakieś represje?\nWłaściwie nie, tylko tyle, że wiedziałam, bo pracowałam w Narodowym Banku Polskim i tam tak dosyć mi dobrze szło i dosyć wysoko doszłam, ale widziałam, że już koniec, że już dalej nie pójdę. Raz mnie mieli z wilczym biletem z banku wyrzucić, ale to taki partyjniak jeden naskarżył na mnie, że powiedziałam, że Piłsudski to był większy człowiek niż Stalin. Byłam wezwana wtedy, ale na swoją obronę tylko powiedziałam tyle, że można mnie potraktować, że jestem na tyle głupia, że mogłam coś podobnego powiedzieć, to ja nie mam nic do powiedzenia więcej. Tym przekonałam ich, że jednak chyba… Bo to partyjniaczka jedna, która się wściekała na mnie, że ona była dużo starsza, a ja byłam kierownikiem grupy i tyle. Poza tym takich żebym miała… Ja byłam za młoda, tam mieli do wyławiania innych.\nPani Hanno i ostatnie pytanie. Jak pani uważa, czy była taka możliwość żeby Powstanie nie wybuchło w sierpniu?\nNie, nie było.\nTo jest pani opinia?\nJak już byli, moim zdaniem, jak ci chłopcy byli tak przeszkoleni, przecież oni tą podchorążówkę w tych lasach, w tym wszystkim, oni by nie zrezygnowali, oni by poszli, a my byśmy poleciały za nimi. Tak, że to nawet gdyby w ostatniej chwili było odwołanie Powstania, to mnie się zdaje, tak z doświadczenia właśnie bezpośredniego z chłopakami, którzy walczyli jako szeregowi, że oni by poszli i tak i to by było znacznie gorzej, bo by nie było to o tej samej godzinie, tylko ta grupa by… Tego cofnąć w pewnym momencie już by się nie dało, według mnie. Brałam udział w konspiracji i w przenoszeniu rozkazów, jak najbardziej byłam w to wciągnięta, tego by się nie dało, nawet gdyby odwołali, to byśmy poszli na własną rękę i na własną odpowiedzialność.\nWarszawa, 29 kwietnia 2006 roku\nRozmowę prowadził Tomek Niemczura\nHanna Minkiewicz Pseudonim: „Bogusia” Stopień: łączniczka, sanitariuszka Formacja: Pułk „Baszta”, Batalion „Bałtyk”, Kompania „B-3” Dzielnica: Mokotów Zobacz biogram\nłączniczka Irena Abraham „Honorata” Data wywiadu: 2006-11-26 Formacja: IV Obwód "Grzymała", pluton łączności Dzielnica: Ochota Rozmawiamy z panią Ireną Abraham, która podczas Powstania nosiła nazwisko Zaborowska. Proszę powiedzieć, jak pani zapamiętała 1 września 1939 roku? Wtedy pracowałam w Warszawie, w sanat ...\nłączniczka Maria Zofia Kędzierska „Myszka” Data wywiadu: 2006-11-29 Formacja: Zgrupowanie „Bartkiewicz” Dzielnica: Śródmieście Północne Maria Kędzierska, z domu Kocówna, fałszywe nazwisko w czasie okupacji – Kowalska.Brała pani udział w Powstaniu w formacji? Brałam udział w Powstaniu, zgrupowanie „Bartkiewicza”, pluton poruc ...\nplutonowy Tadeusz Sułowski „Tadek” Data wywiadu: 2006-11-13 Formacja: 7. Pułk Piechoty Okęcie „Garłuch” Dzielnica: Okęcie Nazywam się Tadeusz Sułowski, pseudonim „Tadek”. W jakiej formacji pan walczył? W 7. Pułku Piechoty Okęcie kryptonim „Garłuch”. Ważna w pana wypadku jest data urodzenia, rocznik ...\nstrzelec Andrzej Dękierowski „Gryf” Data wywiadu: 2006-12-20 Formacja: Pułk „Baszta” Dzielnica: Mokotów Andrzej Dękierowski, [urodzony] Warszawa, 25 lipca 1928 roku. [Pseudonim] „Gryf”. Strzelec w Pułku „Baszta”. Jak wyglądało pana życie przed wojną? Przed wojną wyglądało bard ...


Serwis w Krakowie - Internetowy serwis komputerów\nInternetowy serwis komputerów\npomocna dłoń informatyka\nSmietanka 12 grudnia, 2020 12 grudnia, 2020 Serwis\nKraków od zawsze był postrzegany jako miasto o niezwykle pięknej historii i tradycji. Jednakże trzeba również patrzeć na niego też pod kontem rozwoju technologicznego. To właśnie tutaj w Krakowie można w sposób najlepszy naprawić wszystkie swoje MacBooki, bowiem tylko tutaj jest najlepszy w naszym kraju serwis apple Kraków. To właśnie tutaj znajduje się bardzo dużo salonów, gdzie są naprawiane MacBooki oraz iMac. Tutaj właśnie nie dość, iż będzie się kompleksowo obsłużonym, to jeszcze wszystko to będzie po niezwykle konkurencyjnych cenach. Dlaczego? Ponieważ im więcej serwisów w mieście, tym bardziej konkurencyjne ceny. Oczywiście to wszystko powoduje, iż wszystko jest niezwykle korzystne dla klienta. Każdy serwis MacBooków Kraków w dzisiejszych czasach posiada przynajmniej kilka autoryzowanych punktów, potrafiących naprawić praktycznie wszystko. W centrum miasta ceny są najwyższe, zaś bardziej na obrzeżach można liczyć na ich niższość. Wszystko jest robione obecnie dla pełnego zadowolenia klienta.\nKażdy blog o tematyce komputerów i sprawach związanych z ich naprawianiem jest inny bo ich autorzy w różny sposób podchodzą do tematu. I ja, właśnie tutaj chciałbym dodać coś od siebie jeśli chodzi o sprzęt i technologię. Zapraszam do czytania .\nKraków od zawsze był postrzegany jako miasto o niezwykle pięknej historii i tradycji. Jednakże trzeba również patrzeć na niego też pod kontem rozwoju technologicznego. To właśnie tutaj w Krakowie można w sposób najlepszy naprawić wszystkie swoje MacBooki, bowiem tylko tutaj…\nCopyright © 2022 Internetowy serwis komputerów.


Galaxy S Iv | techManiaK.pl !\n... okiem widać, że najlepiej prezentuje się specyfikacja Samsunga Galaxy S 4, który wyposażony został (jak twierdzi producent) w...na wbudowaną pamięć dla użytkownika, gdzie najlepiej wypada Galaxy S 4, który oferowany będzie w trzech wariantach, a ... konkurencji. Nie można zapomnieć, jednak że najnowszy Galaxy S\n...dzieła! Wygląd, gabaryty i jakość wykonania Samsung Galaxy S4 to najkrócej mówiąc Galaxy SIII na sterydach. Identyczny, plastikowy design ... więc w codziennym użytkowaniu wypadnie słabiej niż AMOLED S4-ki. Galaxy S4 Xperia Z Przekątna 4,99" 5" Technologia ... przed nami. Podsumowanie Prawdę mówiąc Xperia Z\n... sieci pojawiły się pierwsze oferty przedsprzedażowe z Samsungiem Galaxy S 4. Przyjrzyjmy się zatem jak wygląda pre-order w...tego, że zamówimy urządzenie wcześniej. Sugerowana cena detaliczna Galaxy S 4 została ustalona na poziomie 2799 złotych. W tej... ofertę przygotował dla swoich klientów sklep Komputronik. Do\n... wyjął z tajemniczego pudełka dwa egzemplarze flagowego smartfonu Galaxy S 4 i tak też się zaczęło. Miesiąc po tym... postanowiły wstrzymać się z zakupem. Po oficjalnej inauguracji Galaxy S 4 na polskim rynku, smartfon został dodany do oferty ... sekundę sprzedawały się 4 sztuki Galaxy S 4. Jak sytuacja\n... oferty. Urządzenie - na wzór swojego poprzednika - stanowi skromniejszą wersję flagowego Galaxy S4. Producent, na szczęście, zdecydował się zachować sporo ciekawych funkcji z... obawy można rozwiać za niewielką opłatą. W 16-gigabajtowej wersji Galaxy S4 użytkownik może korzystać z dziewięciu wolnych gigabajtów. Sieć,\n... od flagowego, "normalnego" Galaxy S4. Rozmiar i masa Samsung Galaxy S4 Active jest od klasycznego Galaxy S4 wyższy tylko nieznacznie, bo... mimo identycznej (na papierze) przekątnej i rozdzielczości, Galaxy S4 Active cechuje się trochę większą gęstością pikseli. Według moich... obsługiwać\n... jeszcze na parę tygodni przed premierą wzbudził Samsung Galaxy S 4 zoom - połączenie smartfonu i dobrej klasy aparatu ...flagowego smartfonu? Co powiecie na Galaxy S 4 Knife lub Galaxy S 4 Bathroom? Samsung prezentując model Galaxy S 4 zoom twierdził, że jest ...najlepszej jakości, ale czy\n.... Exynos 5 Octa mozna spotkać w niektórych egzemplarzach Galaxy S 4. Tak w skrócie można przedstawić jak rozwijała się ...Samsunga. Wracając jednak do sedna sprawy, w Samsungu Galaxy S 4 mini zastosowano układ, który swoją wydajnością będzie zbliżony do... informacje nie tylko związane z procesorem w Galaxy S\n...wynik może być jeszcze wyższy - wystarczy uruchomić test na Galaxy S 4 z najnowszym Exynosem 5 Octa. Jak pokazują poniższe zrzuty...wyższa, bo licznik zatrzymał się na 28018 punktach. Czy Galaxy S 4 może przekroczyć 30 tysięcy punktów w popularnym benchmarku? Odpowiedź...rdzeniowymi procesorami i 1 GB pamięci RAM, więc na\n...po sieci, Samsung Galaxy S4 będzie niebawem dostępny w aż trzech nowych odsłonach - Galaxy S4 mini, Galaxy S4 Zoom i Galaxy S4 Activ. Ta ostatnia...oficjalnej stronie Grupy pojawiła się dzisiaj informacja, że Samsung Galaxy S 4 Activ (nie mylić z Ativ - smartfonem z Windows ...\n...dzień przyniósł ze sobą między innymi oficjalną prezentację Samsunga Galaxy S 4 Active. Smartfon, którego nie powstydziłby się nawet sam...do sprzedaży? Wiemy już, że na holenderskim rynku Galaxy S 4 Active będzie wyceniony na około 650 euro, co...zapłacić za "standardową" wersję Galaxy S 4 w dniu premiery.\n...go za symboliczną złotówkę? Orange W ofercie Orange Samsung Galaxy S4 dostępny jest od 649 złotych w ramach oferty Smart Plan....9 w ofercie Masz Smartfon w Sklepie Internetowym za Galaxy S4 przyjdzie Wam zapłacić 2259.01 złotych OMG Abonament Opłata ...raczej nikogo pisząc, że w Play możecie otrzymać Samsunga\n... topowe produkty były jak najbardziej wydajne, innowacyjne, ale też wytrzymałe. Galaxy S 4, nowy flagowy smartfon Samsunga spełnia wszystkie te "normy" - ma wydajny... ostatni aspekt - odporność smartfonu (ekranu) na uszkodzenia. Ekran w Samsung Galaxy S4 pokryty jest trzecią generacją szkła Gorilla Glass, które według\n...zostać posiadaczem najnowszego smartfonu Samsung Galaxy S4 pokrytego 24 karatowym złotem. Limitowana edycja Samsunga Galaxy S 4 dostępna jest w Goldgenie, ... nawet pozłacane kije i piłeczki do golfa. Samsunga Galaxy S 4 można zakupić nie tylko w wersji złotej, ale ... na inne tego typu produkty, złoty czy\n...akcję, w której można było zgarnąć najnowszy flagowy model Galaxy S 4. Wystarczyło tylko uważnie się w niego wpatrywać. Każdy ...kto przez 60 minut będzie bezustannie wpatrywał się w Galaxy S 4 dostanie za darmo jedną sztukę tego smartfonu. Zadanie ... klienci już po paru minutach wpatrywania się w ekran Galaxy\n...wskazują na to pierwsze wyceny, będzie droższa niż Galaxy S III. Samsung Galaxy S 4 mini to mniejsza wersja flagowego smartfonu Samsunga, w...niż w innych krajach. Patrząc zatem na cenę Samsunga Galaxy S 4, która u naszych wschodnich sąsiadów wynosi niecałe 30 tys.... rubli (ok. 3100 złotych), można łatwo\n...w dodatku w trochę niższej cenie. Kompaktowa wersja flagowego Galaxy S 4 została wyposażona w 4,3-calowy ekran Super AMOLED ... dodały go do oferty jego cena wynosi 1899 złotych. Galaxy S 4 mini w takiej cenie zawitał do kilku sklepów internetowych, ...z pewnym ryzykiem, ale obecnie wszystkie oferty w serwisie z\n...tygodni temu Samsung wydał na swój rodzimy rynek nowy model Galaxy S 4. Charakteryzował się on szybszym procesorem Snapdragon 800 od firmy ...wskazują na obecność tego układu w innym smartfonie południowokoreańskiego giganta - Galaxy S 4 Active. MSM8974 jednoznacznie wskazuje na czterordzeniową jednostkę Snapdragon 800,\n...spodziewać się w kraju nad Wisłą. To, że Samsung Galaxy S 4 nie będzie tańszy od poprzednika to pewne. Czy będzie dużo...300-400 zł. Wszyscy, którzy będą chcieli kupić Samsunga Galaxy S 4 po 6-8 tygodniach będą mogli zaopatrzyć się w swój...Dzisiaj pojawiła się na stronie niemieckiego T-Mobile oferta przedsprzedaży\n... koncern pracuje nad kilkoma wariantami Samsung Galaxy S4, wśród których wymienia się Galaxy S4 mini, Galaxy S4 Zoom oraz Galaxy S4 Active. To jednak nie koniec, ...gdyż w jednej z aplikacji dostrzeżony został Samsung Galaxy S4 Mega. Samsung Galaxy S4 ...3. Powyższa\n... to jedna z nowszych odmian Galaxy S4, która charakteryzuje się zwiększoną ochroną przed pyłem i wodą (IP67) ... w ofercie Play - zobaczmy, ile przyjdzie zapłacić za Galaxy S4 Active w poszczególnych abonamentach. Samsung Galaxy S4 Active - specyfikacja Wyświetlacz: 5-calowa matryca TFT... x 9.1 mm,, Waga:\nNa dniach w ofercie Play zadebiutuje Samsung Galaxy S4 Value Edition, który względem standardowego modelu różni się jedynie obecnością ... na ceny w poszczególnych abonamentach. Samsung Galaxy S4 Value Edition Samsung Galaxy S4 Value Edition - charakterystyka Samsung Galaxy S 4 Value Edition\n... aktualizację do najnowszej wersji Androida. Lollipop zawita na zeszłorocznych flagowcach - Galaxy S4 - już na początku przyszłego roku. Każdy użytkownik nowego smartfona z... czy wersja 5.0 trafi na jego urządzenie. W przypadku Galaxy S4, rozprowadzanie Lollipopa rozpocznie się od wariantu z procesorem Exynos (GT...\n...do wersji 5.0.1 Lollipop zawitała na Samsunga Galaxy S4 wyposażonego w procesor Exynos. Dzisiaj mam dobrą wiadomość dla... posiadaczy wersji, ze Snapdragonem 800. Właściciele Samsunga Galaxy S4 (GT-I9506) właśnie doczekali się swojej wersji Androida 5...na pewno już niebawem zagości i u nas. Specyfikacja Samsunga\n... dość przewrotną tezę, wedle której nowego flagowego modelu z linii Galaxy powinien obawiać się nie kto inny, jak sam Samsung. W... może okazać się być Xperia Z oraz HTC One. Samsung Galaxy S 4 oczywiście się sprzeda, zapewne wyniki sprzedażowe przyprawią konkurencję o solidny...\n... poważne plany dotyczące czwartej generacji urządzeń Galaxy. Do tej pory zadebiutowały oficjalnie trzy modele - Galaxy S4, Galaxy S4 mini oraz Galaxy S4 Active,a już w najbliższym... czasie w ofercie pojawić ma się również model Galaxy S4 Zoom, który na... dostarczy dwurdzeniowa\n... wygląda kwestia wydajności baterii w Samsungu Galaxy S4 z czystym Androidem i porównać ją z baterią w Galaxy S4 z TouchWizem. Mimo że oba... były raczej zbliżone do siebie, o tyle czas rozmowy na S4 z czystym Androidem był krótszy o prawie pięć godzin niż...\n...sieci pojawiło się kolejne wideo przedstawiające Lollipopa na Samsungu Galaxy S4. Tym razem możecie przyjrzeć się jak postępują prace...skorzystać z nieoficjalnej wersji Androida 5.0 dla Samsunga Galaxy S4, ale pamiętajcie o błędach i niedociągnięciach, które aktualnie ...materiał wideo, na którym możecie zobaczyć, jak\n..., ale też w pięciu kolejnych. Producent zamierza wprowadzić na rynek Galaxy S4 w kolorach niebieskim, brązowym, fioletowym, czerwonym... Nawet miejsce dla różowego..., nawet bez tego szaleńczego tempa Samsung Galaxy S4 radzi sobie doskonale. Od strony specyfikacji "nowe" S4 nie będą różnić się od tych, które.... Na\n... polskim rynku pojawiła się skromna nakładka tylnej obudowy do Samsunga Galaxy S4, mierząca zaledwie 0,4 milimetra, a tym samym nie zwiększająca... smartfon zostanie odpowiednio zabezpieczony, a przy tym nie zmodyfikuje wyglądu S4 w znacznym stopniu. Akcesorium wykonano z poliwęglanu, z błyszczącym wykończeniem... kolorach:\n... zeszłym miesiącu wyciekła pierwsza odsłona Androida 4.3 dla Samsunga Galaxy S4 Google Edition. Dziś chłopaki z XDA Developers są w posiadaniu...\nJeżeli nie spodobała Wam się złota edycja Samsunga Galaxy S4 proponowana przez iGold - firmę specjalizującą się w “upiększaniu” wysokiej klasy ... proponowane przez południowokoreański koncern - Gold Brown oraz Gold Pink. Samsung Galaxy S4 Gold Brown oraz Gold Pink, dostępny będzie początkowo tylko w... farba w tym kolorze)\n... Na chwilę obecną nie wiadomo, jakie dodatkowe aplikacje otrzyma Samsung Galaxy Note II wraz z aktualizacją oprogramowania do Androida 4.3... dowiadujemy się, że w przyszłym miesiącu aktualizację powinien otrzymać Samsung Galaxy S4, zaś na przełomie października i listopada, południowokoreański koncern rozpocznie proces...\nSamsung Galaxy S4 z 4-rdzeniowym układem Snapdragon 800, a także szybką transmisją ... w ofercie francuskiego operatora Orange, jako Samsung Galaxy S4 Advance. Samsung Galaxy S4 Advance to nic innego, jak Galaxy S4 LTE+ (GT-I9506) - sprzęt został wyposażony... 7.9 mm o wadze 130 gramów. Orange\nSamsung Galaxy S4 dołączył do serii produktów La Fleur i zadebiutuje w sprzedaży ... ona być dużo wyższa od klasycznego Galaxy S4. Na początek w sprzedaży pojawi się czerwony Samsung Galaxy S4 La Fleur, który posada charakterystyczne kwieciste... dodać, że w pierwszym kwartale tego roku, zadebiutuje również\n..., czy też opublikowanymi renderami, na których widnieje silikonowe etui do Galaxy S IV. Jeden z brytyjskich sklepów internetowych opublikował dzisiaj zdjęcia silikonowych etui...miał bardziej kanciaste rogi i designem będzie nawiązywał do Galaxy S II i Galaxy Note. Czyżby Samsung wysłuchał błagania i zrezygnował z\n... całej okazałości. Oczywiście nie mamy pewności, że jest to nadchodzący Galaxy S IV, jednak to co rzuca się w oczy to duże podobieństwo... to oznacza, że ostateczna forma nadchodzącego Samsdunga Galaxy S IV jest skrzętnie skrywana. Co najważniejsze Samsung Galaxy GT-I9502 został uchwycony na zdjęciach z... 13 Mpx.\n... 46 różnych kolorów, z których każdy możesz zaaplikować na Samsungu Galaxy S4. Opcję tę oferuje ColorWare - firma znana z modyfikowania rozmaitych urządzeń... pierwsze, czyszczenia każdej z nich, maskowania i - wreszcie - nakładania farby. Galaxy S4 jest następnie ponownie składany, firma przeprowadza dokładną inspekcję i\nGalaxy S4 dostępny jest na rynku już od dłuższego czasu i wciąż …\n...Samsung wprowadza na rodzimy rynek nowe warianty kolorystyczne Samsunga Galaxy S4 LTE-A, który od teraz dostępny będzie w wersji...co po przeliczeniu daje nam około 2450 złotych. Samsung Galaxy S4 LTE-A został wyposażony w 5-calowy wyświetlacz Full ...9 mm i wadze 130 gramów. Czarna edycja Samsunga Galaxy S4\nJesteście w posiadaniu międzynarodowego wariantu Samsunga Galaxy S4 mini wspierającego transmisję danych w standardzie 3G, a przy okazji ....2 Jelly Bean. CyanogenMod 10.1.3 dla międzynarodowej wersji Galaxy S4 mini (3G) został udostępniony w dniu wczorajszym (27/09/2013...\nSamsung Galaxy S4 Active z układem Snapdragon 800 zadebiutował właśnie na rodzimym ...zwiększoną ochroną przed pyłem i wodą (IP67). Nowa wersja Samsunga Galaxy S4 Active napędzana jest przez 4-rdzeniowy procesor Qualcomm Snapdragon 800... dane oraz multimedia producent zarezerwował 32 GB wewnętrznej pamięci (międzynarodowy\n...). Tylko w ostatnim czasie zadebiutował Galaxy Grand Neo, Galaxy Note 3 Neo, a także Galaxy Tab 3 Lite. Teraz wydaje ...czas na Samsunga GT-I9515, którego uważa się za Galaxy S4 Neo. Samsung GT-I9515 pojawił się w indyjskiej bazie...pikseli). Jak widać, parametry są identyczne, jak w przypadku Galaxy\nSamsung Galaxy S4 Zoom, charakteryzujący się 16-megapikselowym przetwornikiem głównym z 10-krotnym ...*1#), a także paczkę danych o wielkości 2 GB. Samsung Galaxy S4 Zoom - specyfikacja Wyświetlacz: 4.3-calowa matryca Super AMOLED o....5 x 15.4 mm, Waga: 208 g. Charakterystyka aparatu Galaxy S4 Zom Przysłona:\n441 queries. 0,553, 0.552 (0,553) seconds.


“OTOM JEST ŻYWY NA WIEKI WIEKÓW” – Obj. 1:18\nPotrzebnym było nie tylko, aby Chrystus powstał od umarłych i stał się żywym na wieki wieków, aby mógł dokonać wielkiego dzieła zamierzonego przez Boga i przepowiedzianego przez Proroków a zapewnionego Jego własną ofiarą, lecz potrzebnym też było, aby uczniom Jego, a przez nich i nam wszystkim, dane były niewątpliwe dowody o Jego zmartwychwstaniu. Potrzeba tego wynika z faktu, że w Boskim Planie Wiek Ewangelii wyznaczony był jako wiek wiary – ku wybraniu specjalnego Maluczkiego Stadka takich, którzy by, na podobieństwo ojca Abrahama, mogli postępować wiarą a nie widzeniem. Jednak wiara aby mogła być wiarą, a nie łatwowiernością, musi mieć pewną rozumną podstawę, na której mogłaby się oprzeć i budować. Aby dostarczyć takiej podstawy, nasz Pan pozostawał z uczniami czterdzieści dni po Swoim zmartwychwstaniu, zanim ostatecznie wstąpił do Ojca - jak to i Ewangelista oświadczył: “Który Samego Siebie żywym stawił w wielu niewątpliwych dowodach, przez czterdzieści dni ukazując się im i mówiąc o królestwie Bożym” – Dz. Ap.1:3\nUczniowie zdawali sobie sprawę z tego, że dokonywały się wielkie rzeczy, chociaż jak bardzo wielkie i ważne one były, tego oni nie pojmowali. Wiedzieli, że ich nadzieje co do ziemskiego królestwa, z ich Mistrzem jako ziemskim władcą, zawiodły. Domyślali się i żywili jakąś nieokreśloną nadzieję, że to, co Pan im mówił, wypełni się w jakiś sposób, lecz, jak, kiedy i gdzie, było to ponad ich możność wyrozumienia. Nie wiedzieli, że zachodziła zmiana dyspensacji; że nastąpić miało odrzucenie cielesnego Izraela i że wezwanie nowego “Izraela według ducha” miało się rozpocząć i że oni sami byli pierwszymi z tych, co mieli przejść ze stanu sług Bożych do stanu Jego synów - Jana 1:12.\nNie mieli oni dotąd pojęcia o rzeczach duchowych, ponieważ nie byli spłodzeni świętym duchem synostwa i nie mieli znajomości rzeczy przyszłych. Jezus nie był jeszcze uwielbiony, a więc nie mogli otrzymać ducha przysposobienia, aż dopiero po złożeniu Jego ofiary za grzechy i po przyjęciu jej przez Ojca na Wysokościach. Nie wiedzieli, że to nowe królestwo miało być duchowym i że jego król, Chrystus, musi przejść z ziemskiego stanu do duchowego przez zmartwychwstanie, jak to Sam powiedział, że “ciało i krew królestwa Bożego odziedziczyć nie mogą”. Jeszcze dużo mieli do nauczenia się, lecz mieli wielkiego Nauczyciela, którego zarządzenia ku ich instrukcji były szczególnie zastosowane do ich stanu jako cielesnych ludzi, aby dać im taką podstawę do ich znajomości i doświadczenia, która by była im pomocna później, gdy mieli być napełnieni duchem świętym w dniu Pięćdziesiątnicy.\nApostoł mówi, że Chrystus był umartwiony (zabity) ciałem, czyli jako człowiek, lecz ożywiony (przywrócony do życia) był duchem, czyli jako istota duchowa. Jeżeli te słowa Apostoła są prawdziwe, to ci, co mówią, że Pan Jezus powstał od umarłych w ciele, popełniają wielką omyłkę. Zaiste, jest aż nadto widocznym, że tacy mylnie pojmują całe dzieło pojednania; albowiem, jeżeli Pan nasz, jako człowiek Chrystus Jezus, dał Samego Siebie na Okup, to nie mógł odzyskać stanu człowieczeństwa przy zmartwychwstaniu, bo takie coś byłoby unieważnieniem okupu - cofnięciem ceny, jaką złożył za nasze grzechy. Biblijną myślą jest, że ponieważ człowiek zgrzeszył i skazany został na śmierć, potrzebnym było, aby Odkupiciel stał się człowiekiem i złożył to swoje człowieczeństwo Okupem za Adama i za jego rodzaj. Biblia nie uczy, że Okup został przez Jezusa cofnięty, ale że Bóg wzbudził Go Nowym Stworzeniem, w nowej naturze — nie ciałem, nie w naturze ludzkiej, ale duchem, czyli istotą duchową. - 1 Piotra 3:18\nApostoł Paweł godzi się z świadectwem Piotra, że Jezus ożywiony był duchem, gdy mówi, że Jezus “pokazał się Synem Bożym możnie, według ducha poświęcenia, przez zmartwychwstanie” (Rzym. 1:4). Na innym miejscu ten sam Apostoł, opisując pierwsze zmartwychwstanie (1 Kor. 15:42-45), tak się wyraża: “Takie będzie powstanie umarłych. Bywa wsiane ciało w skazitelności, a będzie wzbudzone w nieskazitelności; bywa wsiane w niesławie, a będzie wzbudzone w sławie; bywa wsiane w słabości, a będzie wzbudzone w mocy; bywa wsiane ciało cielesne, a będzie wzbudzone ciało duchowe”. Apostoł mówi również na innym miejscu, że najwyższą ambicją wiernych Pańskich jest, aby byli uczestnikami pierwszego zmartwychwstania, które nazywa Jego, czyli Chrystusowym zmartwychwstaniem — powstaniem do stanu duchowego, którego dostąpił najpierw Pan nasz Jezus i w którym uczestniczyć ma również Jego ciało, Jego Oblubienica - Filip. 3:10, Obj. 20:6.\nNie ulega wątpliwości, że Apostoł, opisując pierwsze zmartwychwstanie, chce abyśmy rozumieli jego słowa tak jak one brzmią. Ktokolwiek przekręca lub dodaje coś do Słowa Bożego i oświadcza, że było wsiane ciało cielesne, lecz wzbudzone ciało cielesne, a później było ono zmienione na ciało duchowe, taki przekręca Pisma ku własnej szkodzie, czyli ku zaciemnieniu swego własnego wyrozumienia o Boskim Planie. W łączności z tym Apostoł oświadcza, że to, co się sieje nie bywa ożywione, ale że przy zmartwychwstaniu Bóg daje temu ciało, jakie chce, każdemu nasieniu jego własne ciało- przy zmartwychwstaniu, a nie jakiś czas po zmartwychwstaniu (1 Kor. 15:35-38). Jeżeli Kościół należy do duchowego nasienia, któremu dane będzie duchowe ciało przy zmartwychwstaniu, to nie ulega wątpliwości, że i Pan Jezus, Głowa Kościoła, należy do tegoż nasienia duchowego i stosownie do tego Bóg dał Jemu duchowe ciało przy zmartwychwstaniu. Podobnie w wierszu następnym Apostoł oświadcza, że nasz Pan przy Swoim zmartwychwstaniu stał się wtórym Adamem i wykazując kontrast pomiędzy Adamem pierwszym a wtórym mówi: “Stał się pierwszy Adam w duszę żywą (ludzką, ziemską istotą), ale pośledni (wtóry) Adam w ducha ożywiającego (duchową istotą będącą w stanie dawać życie innym)” - 1 Kor. 15:38-45.\nLekcja, jakiej mieli nauczyć się pierwsi naśladowcy Pana, była z konieczności trudniejszą dla nich aniżeli jest dla nas; ponieważ my zostaliśmy już spłodzeni duchem świętym i przez to zostaliśmy uzdolnieni do wyrozumienia rzeczy duchowych. Aby wypełnić ten brak pierwszym uczniom, potrzebnym było, aby Pan, istota duchowa, był z nimi przez czterdzieści dni;- niewidzialny, tak jak istoty duchowe zawsze są niewidzialne dla ludzi, chyba tylko przez działanie cudowne. Potrzebnym było, aby uczniowie wiedzieli o Pańskim zmartwychwstaniu, aby mogli mieć wiarę w Jego poselstwo i działać odpowiednio według Jego zamiarów. Gdyby On jednak okazał się im w Swej i chwale, jako istota duchowa i otworzył ich oczy na zobaczenie nadnaturalnego blasku, tak jak pokazał się w widzeniu Janowi na wyspie Patmos, kiedy to oblicze Jego było jako płomień ognia a nogi podobne rozpalonemu mosiądzowi -to skutek tego byłby dla nich tak przestraszającym, że cielesne ich umysły nie byłyby w stanie złączyć taką manifestację z ich niedawno ukrzyżowanym Panem, ani też On nie miałby sposobności poinformować ich w takich warunkach, ponieważ oni, w swoim ogromnym przestraszeniu, nie byliby w stanie tych informacji zrozumieć i przyjąć.\nPotrzebnym więc było, aby Pan, jako istota duchowa, okazał się uczniom tak, jak okazał się ongiś Abrahamowi i Sarze, i jak z Boskiego polecenia czynili to niekiedy aniołowie, czyli w postaci ludzkiej (1 Moj. 18:1). Musiał przygotować stopniowo ich umysły i powoli skierować ich myśli od krzyża i grobu do Jego obecnego wywyższenia w stanie duchowym, o którym w przeciwieństwie do Jego stanu poprzedniego, powiedział: “Dana Mi jest wszelka władza na niebie i na ziemi”. To przygotowanie ich umysłów musiało być takie, aby stopniowo utwierdzało ich w przekonaniu, że Pan został przemieniony, że nie był już więcej człowiekiem i że nie podlegał już więcej ludzkim warunkom tak, jak to rzecz się miała przed Jego śmiercią. Mając to na uwadze nie trudno nam będzie zrozumieć, w jaki to sposób Jezus udzielał tych instrukcji, pokazując się uczniom w owych czterdziestu dniach po Swoim zmartwychwstaniu.\nMaria Magdalena zaszczyconą została tym, że była pierwszą, której ukazał się Pan. Uczeni zazwyczaj są tego zdania, iż omyłką jest mniemać, że Maria Magdalena była poprzednio niewiastą wszeteczną - omyłką utożsamiać ją z ową niewiastą w Galilei, w domu Faryzeusza, która omyła stopy Jezusa łzami i włosami ocierała i o której powiedziane jest, że “była grzeszną”. Mówionym jest teraz, że imię Magdalena ma rzekomo oznaczać, że owa Maria pochodziła z Magdali, miasteczka położonego nad morzem Galilejskim. Jednakowoż, według zapisków biblijnych, Maria Magdalena była cudem Pańskiej łaski; albowiem powiedziane jest wyraźnie (Łuk. 8:2), że była ona opętana przez siedem złych duchów, których Jezus z niej wygnał. Wielu mniema, że była to niewiasta zamężna, a dowody są, że ona wielce oceniała swego dobroczyńcę (czyli Jezusa, który uwolnił ją od złych duchów) i uważała sobie za przywilej iść za Nim gdziekolwiek On chodził. Nie tylko, że z Galilei przyszła za Panem do Judei, ale znajdowała się również blisko krzyża w czasie Jego śmierci, oraz była pierwszą przy grobie w poranku Jego zmartwychwstania –“gdy jeszcze było ciemno”. Takie przywiązanie i miłość są godne zauważenia przez każde szczere serce i niezawodnie godne są współubiegania się przez wszystkich, którzy otrzymują duchowe łaski od Pana - przebaczenie, pojednanie, ducha zdrowego umysłu, nowe nadzieje i aspiracje itp.\nAby zharmonizować różne zapiski, musimy przypuszczać, że niewiasty, które podjęły się zabalsamowania ciała naszego Pana, zamieszkiwały w różnych częściach miasta i z tego powodu nie zeszły się jednocześnie przy grobie Pana. Maria Magdalena nadeszła pierwsza i znalazłszy grób pusty, z pośpiechem odszukała Piotra a następnie Jana i obaj ci uczniowie prędko udali się do grobu, a Maria prawdopodobnie także wróciła się wolnym krokiem do tego samego miejsca i nadeszła tam w czasie, gdy ci dwaj uczniowie i inne niewiasty już odeszli. W tym to czasie, czyli przy jej wtórym przyjściu do grobu, Pan jej się ukazał. Maria płakała i po pewnej chwili jeszcze raz spojrzała do grobowca przez drzwi, jakoby na upewnienie się, że grób był pusty i wtedy to po raz pierwszy ujrzała dwóch aniołów w bieli, którzy zapytali się o przyczynę jej zmartwienia. Aniołowie niezawodnie znajdowali się tam już wtedy, gdy ona była tam pierwszy raz, ale ona ich nie widziała, ponieważ nie objawili się. Zaiste, Pismo zapewnia nas co do Aniołów w taki sposób: “Izali wszyscy nie są duchami usługującymi, którzy na posługę bywają posłani dla tych, którzy zbawienie odziedziczyć mają?” A także: “Zatacza obóz Anioł Pański około tych, którzy się Go boją i wyrywa ich” - Żyd. 1:14, Ps. 34:8.\nAniołowie niezawodnie mieli nadzór nie tylko nad ciałem naszego Pana, ale także nad dobrem Jego pogrążonych w żałobie naśladowców; przeto, jak przy kilku innych okazjach tak i tym razem, ukazali się w postaci ludzkiej, ponieważ inaczej nie mogli być widziani. Oni jednak nie byli ludźmi, ale Aniołami, istotami duchowymi - przybrawszy ciała na chwilę, aby mogli wyświadczyć potrzebną usługę. U Łuk. 24:4 o tych samych Aniołach powiedziane jest, że pokazali się w postaci męskiej, w szatach świetnych, czyli błyszczących jakimś dziwnym blaskiem - aby od razu mogli być poznani, że nie byli ludźmi, ale niebiańskimi posłańcami. W przeciwieństwie do tego, nasz Pan, będąc duchową istotą, gdy ukazał się w ludzkiej postaci to, aby przybliżyć się tym więcej do swych uczniów, On nie ukazał się w szatach błyszczących, ale w zwykłych, przybranych na ten cel, aby mieć lepszą sposobność do udzielania im instrukcji jakich naśladowcy Jego potrzebowali.\nSłowa Aniołów do Marii obliczone były na uśmierzenie jej smutku, albowiem oni nie okazywali zasmucenia i pytaniem swym dali do zrozumienia, że Maria nie miała powodu smucić się. W tym momencie nasunęło się coś uwadze Marii i odwróciwszy się ujrzała trzecią osobę, widocznie w zwykłym ubraniu, bo myślała, że był to sługa Józefa z Arymatei, czyli ogrodnik ogrodu należącego do Józefa, a w którym znajdował się grobowiec. Maria, przypuszczając, że ciało Pana nie było więcej pożądane w ogrodzie owego bogatego człowieka, zapytała prędko gdzie ono zostało przeniesione, aby mogła podjąć odpowiednie kroki na przygotowanie ostatecznego miejsca spoczynku. Wtedy Jezus (albowiem to On ukazał się w postaci ogrodnika) wypowiedział jej imię “Mario!” Od razu rozpoznała Jego głos i z płaczem zawołała: “Rabuni, Nauczycielu” i upadła Mu do nóg, aby je objąć, jakoby w obawie, że gdy nie przytrzyma Go, to może już nigdy nie będzie Go widzieć. Pańskie słowa: “Nie dotykaj się Mnie, ale idź do braci Moich i powiedz im” byłyby właściwiej oddane gdyby przetłumaczone były w taki sposób: “Nie trzymaj się Mnie tak mocno” itd. - albowiem jeszcze nie wstąpiłem do Ojca Mego; będę tu jeszcze przez pewien czas zanim wstąpię na wysokość. Sposobność twoja, aby się Mnie na zawsze trzymać i we Mnie ufać nastąpi po Moim przedstawieniu ofiary Ojcu i po Jego przyjęciu wielkiego dzieła pojednania, które co dopiero dokonałem na Kalwarii. Dotknięcie się Pana przez Marię nie spowodowałoby żadnej szkody; albowiem zapiski pokazują, że później inni dotykali się Go, lecz Pan widocznie chciał odwrócić umysł Marii od trzymania się Go w ludzkiej postaci - do onego wyższego pokrewieństwa i społeczności ducha i serca, które miało być wkrótce umożliwione nie tylko dla niej, ale i dla wszystkich Pańskich naśladowców i nie tylko naonczas, ale na wszystkie czasy. W duchowym znaczeniu wierni Pańscy mogą być zachęcani, aby nie tylko “patrzeli na Jezusa, Autora i Dokończyciela wiary”, ale także, aby trzymali się Go, aby wiarą uchwycili się Go jakoby za rękę, aby On mógł prowadzić nas w naszej pielgrzymce po wąskiej drodze aż przywiedzie nas do Siebie, gdzie, na podobieństwo Jego, przemienieni będziemy w momencie, w okamgnieniu, staniemy się istotami duchowymi i ujrzymy Go, jakim jest - nie, jakim był przed Swoim zmartwychwstaniem, ani nie jakim okazywał się w okresie czterdziestu dni po zmartwychwstaniu, ale jakim jest teraz w niebieskiej chwale - 1 Jana 3:2\nPan zlecił Marii pewne poselstwo, pewną służbę do wykonania. Tak samo rzecz się ma z wszystkimi, którzy miłują Pana, szukają Go i znajdują; oni mają nie tylko radować się z tego sami, ale otrzymują również pewne zlecenie, aby służyć braciom. Jest to prawdą teraz, tak jak było zawsze. Należy też zauważyć, że przy tej okazji Pan wyraził się drugi raz o Swoich uczniach jako o “braciach”, jako o dzieciach jednego Ojca (Mat. 12:48). Teraz On położył tym większy nacisk na to pokrewieństwo, zaznaczając, że Ojciec Jego był także ich Ojcem, a Bóg Jego ich Bogiem. Jak wielce to zbliża Pana do nas w społeczności i pokrewieństwie, nie przez ściągnięcie Go na dół, ale rozumiejąc Jego wywyższenie ponad Aniołów, księstwa i moce, i ponad wszelkie imię, jakie się mianuje, podnosi nas i daje nam możność, że wiarą możemy uważać siebie tak jak Pan nas uważa, za “braci” i za prospektywnych współdziedziców z Nim, którzy w przyszłości mają być podobni Jemu, starszemu bratu, uczestnicząc, przez Jego łaskę i pomoc, w Jego zmartwychwstaniu, jako współdziedzice w Jego królestwie – “jeżeli tylko z Nim cierpimy, abyśmy też z Nim mogli królować” - Rzym. 8:17\nMaria odeszło z powierzonym jej radosnym poselstwem i niezawodnie była z tego bardziej uradowana aniżeli gdyby Pan pozwolił jej trzymać się Go, poniekąd samolubnie. Znalezienie Pana żywym, gdy mniemała, że był umarłym, było dla Marii radością podobną do tej, jaką wyraził Apostoł Piotr, gdy powiedział: “Błogosławiony niech będzie Bóg i Ojciec Pana naszego Jezusa Chrystusa, który według wielkiego miłosierdzia Swego odrodził nas ku nadziei żywej, przez wzbudzenie Jezusa Chrystusa od umarłych” (1 Piotra 1:3) Z własnego doświadczenia w podobnych sprawach możemy przypuszczać, że za każdym razem Maria opowiadała innym tę radosną nowinę, doznawała tym większej radości we własnym sercu. W podobny sposób Pan posyła wszystkich tych, co rozpoznali Go jako Tego, który był umarły, lecz teraz “jest żywy na wieki wieków” - aby szli i opowiadali drugim tę wielką prawdę, że mamy żywego Zbawiciela, którego miłość i zainteresowanie rozciąga się na wszystkie sprawy naszego życia i nie tylko, że jest pełen litości i współczucia, ale może ratować tych, co są w pokusach, próbach i jakichkolwiek utrapieniach - który może udzielić nam siły do znoszenia ucisków i wyprowadzić nas zwycięzcami, a w końcu przyjąć do Siebie wszystkich wiernych.\nStraż 02/1946 str. 22-25.


Rozpoczęcie projektu uoo-light | Tomek Dudziak\nRozpoczęcie projektu uoo-light\nTomasz Dudziak 14 lutego 2016 17 lutego 2016 1 Comment\nNiedawno natrafiłem na stronie magazynu „Programista” na informację o konkursie dla programistów. Należy stworzyć lub kontynuować projekt programistyczny oraz regularnie (min. 2 razy w tygodniu) umieszczać na blogu postępy z prac. Stwierdziłem, że to doskonała okazja aby a) ruszyć z miejsca mój pradawny pomysł na centralne sterowanie oświetleniem w mieszkaniu, b) ruszyć z miejsca mój wspaniały blog, na którym nie ma nic. c) Coś wygrać ;-). Zatem do dzieła.\nTrochę historii (koncepcje archiwalne)\nPomysł na centralne sterowanie oświetleniem miałem już od dawna. Na początku był taki: tworzymy maksymalnie płaskie urządzenie, na płytce którego umieszczamy NRF24L01 (bardzo tani moduł radiowy – do dostania na aliexpress poniżej 1$) wraz z procesorem Atmel ATmega/ATtiny (różne modele były rozważane – ale raczej z tych mniejszych, żeby ograniczyć rozmiar na płytce np. ATmega8 lub ATtiny88). Jako zasilanie były rozważane różne schematy beztransformatorowe ze względu na małe rozmiary, jako element sterujący wysokim napięciem – zestaw triak/optotriak (również z powodu mniejszych rozmiarów niż standardowy przekaźnik). całość miała być montowana w ten sposób, że zasilanie 230V doprowadzone było do zacisków na urządzeniu, z płytki wychodziły z kolei ziemia (G) i przewód neutralny (N) (oba na stałe spięte z wejściem) oraz 2 linie z fazą (L1, L2) przełączane za pomocą wspomnianych triaków (te cztery kable z puszki montażowej idą do lampy). Z obudowy naszego urządzenia miały jeszcze sterczeć 3 druty (lub 3 kolejne zaciski) do którego miał być podpięty dotychczasowy włącznik. Całość urządzenia miała wyglądać o tak:\nSzkic poglądowy urządzenia wegług pierwszej koncepcji\nNRF ma mały pobór prądu w stosunku do innych rozwiązań (choćby obecnie rozważanego ESP8266). Ze względu na to można było rozważać zasilanie beztransformatorowe.\nRównież fakt, że zastosowane będą dotychczasowe włączniki przyczynia się do bezpieczeństwa użytkownika. Co prawda podpięte pod GPIO kontrolera ale nadal przystosowane do 230V, więc w przypadku przebicia zwarcia i innych nieszczęśliwych zdarzeń stanowiły zabezpieczenie przed porażeniem.\nProjekt można by było wdrożyć bez zmiany wyglądu przełączników oraz bez dodatkowych instalacji przewodów, przejściówek żarówkowych w lampach itp. (jedyna zmiana to montaż dodatkowych urządzeń pod obecnymi przełącznikami świateł.\nZłącze do wetknięcia modułu RF mogłoby wcześniej pełnić rolę złącza ISP i być przydatne podczas programowania układu Atmela.\nNiestety jeśli użyte byłyby standardowe moduły nrf, wtykane w gniazdo 2×4 pin, to całe urządzenie byłoby dosyć grube (najbardziej wystający element modułu RF to generator kwarcowy- ok 3,5 mm) do tego wysokość PCB modułu – 1,6 mm, podstawka pinów – 2,5 mm, wysokość gniazda 8,5 mm, kolejna PCB – 1,6 mm i wystające końcówki elementów przewlekanych z drugiej strony (liczmy 2mm). całość daje prawie 2 cm (a biorąc pod uwagę pracę z napięciem 230V należałoby przewidzieć dobrze izolującą obudowę – co daje pewnie kolejne 5mm – a to już sporo miejsca w puszce montażowej, w której mmusi się jeszcze zmieścić sporo kabli i oryginalny włącznik.\nKonieczność zaprojektowania centrali. Moduł NRF24L01 działa na własnym protokole. Smartfony nie obsługują go – dlatego trzeba by było zaprojektować albo własnego pilota albo centralę (np. na raspberry pi albo routerze z Open-WRT). Dodatkowo wbudowany w nrf protokół adresujący urządzenia i umożliwiający przekazywanie informacji między nimi (oraz obsługę retransmisji i kolizji) ogranicza nas do 5 urządzeń (1 master 4 slave’y) – w związku z tym dla większej liczby urządzeń mamy do wyboru albo opracowanie własnego protokołu danych (jest to możliwe po przełączeniu modułu RF w odpowiedni tryb) albo centralę z kilkoma modułami nrf.\nPomimo wad próbowałem realizować tę koncepcję. Przeszukałem internet pod kątem małych zasilaczy beztransformatorowych, poczytałem troszkę o możliwości sterowania napięciem 230V z poziomu elektroniki, stworzyłem płytkę w Eagle a nawet próbowałem uruchomić komunikację z modułem RF(choć, nie wiedzieć czemu, bez powodzenia). Z moich prób zostały mi schematy płytki PCB oraz sporo wiedzy i pomysłów. Pierwsza koncepcja nie doczekała się finału – trochę z braku czasu a trochę z powodu pojawienia się na horyzoncie nowych technologii i pomysłów. Ale o tym w następnym wpisie :).\nniedokończony projekt płytki PCB (brakuje wytyczonych ścieżek))\nPS. Schematy i projekty archiwalne płytek umieściłem w osobnej gałęzi projektu uoo-light na GitHubie. Nie wiem czy to jest dobre miejsce i odpowiednia forma umieszczania takich pozostałości i plików wyjściowych – jeśli chodzi o GitHuba to jestem początkujący. Mam nadzieje, że ten projekt pomoże mi w nabraniu doświadczenia również w kwestii.\nPosted in uoo-light, uoo-light discussion, uoo-light firmware, uoo-light hardware Tagged ATmega, ATtiny, Daj Się Poznać, uoo-light, uoo-light koncepcje, włącznik światła\nNextUoo-light cz.1: Plan działania\nOne thought on “Rozpoczęcie projektu uoo-light”\nPingback: Uoo-light cz.1: Plan działania – Tomek Dudziak