Julian Apostata (Mereżkowski, 1901)/Część I/XXI - Wikiźródła, wolna biblioteka\nJulian Apostata (Mereżkowski, 1901)/Część I/XXI\nJulian Apostata - Część I/XXI\nDwa lata z górą upłynęły od zwycięstwa pod Argentoratum. Julian oswobodził Galię od barbarzyńców. Na początku wiosny, gdy jeszcze nie był ruszył z zimowych leży w Lutecyi, otrzymał list ważny od cesarza Konstancyusza, który przywiózł trybun notaryuszów, Decencyusz.\nKażde nowe zwycięstwo, odniesione w Galii, drażniło Konstancyusza, było ciosem dotkliwym dla jego próżności. Ten „wyrostek,” ta „gadatliwa sroka,” ta „małpa odziana w purpurę,” to pocieszne „zdobywczątko,” ku oburzeniu błaznów nadwornych przeistoczyło się w istotnego i straszliwego zdobywcę.\nKonstancyusza trawiła zazdrość. W tym samym czasie ponosił on klęskę po klęsce, walcząc z Persami w prowincyach azyatyckich. Chudł, stracił sen i apetyt, po dwakroć doznał ulania żółci. Lekarze dworu byli zaniepokojeni.\nCzęsto, śród nocy bezsennych cesarz, leżąc z otwartemi oczyma na wapaniałem łożu pod świętym sztandarem Konstantyna, rozmyślał:\n— Euzebia mnie oszukała. Gdyby nie ona, byłbym poszedł za roztropną radą Cateny i Merkurego. Byłbym kazał udusić tego chłopaka w jakim ciemnym kącie. Byłbym zdławił tego węża z gniazda Flawiuszów. A ja, głupiec, sam go z rąk wypuściłem! I kto wie, czy Euzebia nie była jego kochanką?\nSpóźniona zazdrość jeszcze dotkliwszą zawiść jego czyniła.\nNie mógł szukać zemsty nad cesarzową Euzebią, zdawna już leżącą w grobie. Druga jego żona, Faustyna, była przystojną, głupiutką gąską, którą pogardzał.\nKonstancyusz targał w cieniu nocy swoje rzadkie włosy, które perukarz co rano karbował tak starannie, i łzy ronił ze wściekłości.\nCzy nie był obrońcą Kościoła? Czy nie gromił zawzięcie wszelkich herezyi? Czy nie budował i nie wypiękniał świątyń? Czy nie wykonywał skrupulatnie wszystkich rzepisanychprzepisanych obrzędów? I za to jakaż nagroda!\nPo raz pierwszy władca świata czuł opanowujące go oburzenie na Przedwiecznego Władcę. Zła modlitwa nabiegała mu na usta.\nBy swą zawiść uśmierzyć, postanowił uciec się do niezwykłego środka. Kazał porozsyłać po wszystkich wielkich miastach tak zwane listy tryumfalne, ozdobione laurami i ogłaszające zwycięstwa, z łaski Bożej udzielone cesarzowi Konstancyuszowi. Listy te odczytywano na placach. Wynikało z nich, że to Konstancyuszy nie zaś Julian czterokrotnie Ren przekraczał, Konstsncyusz, który w tym właśnie czasie na drugim końcu świata wyniszczał armię w bezrozumnych potyczkach; że Konstancyusz, nie Julian, o mało co nie zginął od strzał pod Argentoratum; Konstancyusz wziął do niewoli króla Chnodomara; Konstancyusz przebył bagna i dziewicze lasy, wycinał drogi, oblegał fortece, znosił głód, pragnienie, upały, męczył się bardziej od żołnierzy, sypiał mniej od nich.\nImię Juliana nie było nawet wspomniane w tych listach, jak gdyby cezar nie istniał zgoła. Lud okrzykiwał Konstancyusza „zwycięzcą Gallów,” i po wszystkich kościołach kapłani, biskupi i patryarchowie odprawiali nabożeństwa dziękczynne, modląc się o długie życie i pomyślność dla cesarza, sławiąc ogaBoga za zwycięstwa, udzielone Konstancyuszowi nad barbarzyńcami.\nJulian, słysząc o tych szaleństwach, uśmiechnął się tylko.\nAle zawiść, trawiąca serce cesarza, nie słabła. Postanowił więc pozbawić Juliana najlepszych legionów, niepostrzeżenie, pod nikłymi pretekstami, rozbroić go, jak dawniej Gallusa, zwabić w zasadzkę i bezbronnemu zadać cios ostateczny.\nW tym celu wysłał do Lutecyi zręcznego dygnitarza, trybuna notaryuszów, Decencyusza, z listem cesarskim. Ten miał niezwłocznie wyłączyć z armii Juliana co najlepsze legiony, złożone z Herulów, Batawów, Petulanów i Celtów i wysłać je cesarzowi do Azyi. Prócz tego miał ten dostojnik z każdego legionu wybrać po trzystu najwaleczniejszych rycerzy, a trybun jazdy cesarskiej, Cintulla, otrzymał również rozkaz połączenia wyborowych żołnierzy z pomiędzy tarczowników i gentylów, ażeby stanąć na ich czele i poprowadzić na Wschód.\nJulian ostrzegał Decencyusza, zapowiadając nieunikniony bunt śród legionów barbarzyńców, którzy woleli śmierć ponieść, niż opuścić kraj rodzinny. Ale uparty urzędnik nie zwracał uwagi na te ostrzeżenia zachowując wyraz niezmąconej pychy na żółtej, wygolonej twarzy.\nNieopodal jednego z mostów drewnianych, łączących wyspę Lutecyi z brzegami, ciągnęły się długie budynki koszar głównych. Od rana wrzenie zapanowało śród żołnierzy. Powstrzymała ich jedynie surowa i rozumna karność wprowadzona przez Juliana.\nPierwsze kohorty Petulanów i Herulów wyruszyły już w nocy; współbracia ich, Celtowie i Batawowie, szykowali się do pójścia w ich ślady. Cintulla wydawał rozkazy głosem stanowczym. W tłumach rozległy się szemrania. Jednego krnąbrnego żołnierza już na śmierć zachłostano. Decencyusz wałęsał się wszędy z piórem za uchem, z papierami w ręku.\nNa dziedzińcu i na drodze pod mrocznem niebem wieczornem, nakryte płótnem wozy na olbrzymich kołach oczekiwały na żony i dzieci żołnierskie. Kobiety, rozstając się z ojczystą krainą, zawodziły, wyciągając ręce ku borom i równinom; inne ze łkaniem całowały ziemię, zwały ją matką, płakały na myśl, że ich kości próchnieć będą w obcej stronie. Jeszcze inne z rezygnacyą i milczącą boleścią zawijały w szmatki garść ziemi na pamiątkę. Chuda suka z wystającemi żebrami lizała oś, wysmarowaną łojem. Nagle oddaliła się i wetknąwszy pysk w piasek, zawyła. Wszyscy odwrócili się ze drżeniem. Jeden z legionistów gniewnie kopnął psa, który, podkuliwszy pod siebie ogon, uciekł na pole, i zatrzymawszy się tam, zawył jeszcze żałośniej.\nPrzerażające było to wycie przeciągłe śród uroczystej ciszy chmurnego wieczoru.\nSarmata Aragaris należał do liczby tych, którzy mieli opuścić Północ. Żegnał się ze swym wiernym przyjacieemprzyjacielem Strombixem.\n — Wujaszku mój miły, dlaczego mnie opuszczasz? — mazgaił się Strombix, pochłaniając zupę, ustąpioną mu przez Aragarisa, który ze zmartwienia jeść nawet nie mógł.\nStrombixowi łzy kapały do zupy, ale pomimo to zajadał ją z apetytem.\n— Przestańże, kpie! — pocieszał go Aragaris, wymyślając mu jak zwykle z pogardą i życzliwością zarazem. Nie— Nie dość, że baby lamentują, jeszcze i ty będziesz! Powiedz mi lepiej, boś ty z tamtych stron, jakie tam bywają lasy: dębowych więcej, czy brzozowych?\n— Co ty mówisz, wujaszku! Bój się Boga! Co tam za lasy! Piaski i kamienie.\n— No, no, a gdzież się ludzie chronią przed słońcem? — pytał Aragaris z niedowierzaniem.\n— Pustynia i nic więcej. Żar taki, jak naprzykład w piecu kuchennym, a wody całkiem niema.\n— Jak to niema wody? A piwo?\n— Nawet o niem nie słyszeli.\n— Bodajby mi oczy wypadły w tej chwili, wujaszku, jeżeli w całej Azyi, Mezopotamii i Syryi znajdziesz choć jeden antałek piwa lub miodu!\n— Jeżeli tak, to kiepsko! Jakże to? Upały są, a niema ani wody, ani piwa, ani miodu! To widać, że nas pędzą na koniec świata, jak woły do szlachtusa.\n— Prosto na rogi dyable, wujaszku!\nI Strombix zapłakał jeszcze głośniej.\nW tej chwili rozległ się jakiś szum daleki i echa głosów. Dwaj przyjaciele wybiegli z koszar. Tłum żołnierzy biegł przez most drewniany ku Lutecyi. Krzyki zbliżały się. Niepokój udzielał się koszarom. Wojacy wychodzili na drogę, łączyli się i hałasowali, nie zwracając uwagi na rozkazy, groźby, a nawet razy centuryonów.\n— Co się stało? — pytał jakiś weteran, niosący-pęk chróstu do kuchni.\n— Zachłostano na śmierć jeszcze dwudziestu żołnierzy!\n— Jakich dwudziestu?... Stu!\n— Mają chłostać wszystkich po kolei. Taki wyszedł rozkaz!\nNagle jakiś legionista w poszarpanej odzieży, z dżiką, przerażoną twarzą, wpadł w tłum z okrzykiem:\n— Bracia! prędzej biegnijcie do zamku. Zamordowano Juliana!\nSłowa to padły, jak iskra w suchą słomę. Płomień, tlejący oddawna, wybuchnął niepowstrzymanie. Twarze nabrały wyrazu zwierzęcego. Nikt nic nie rozumiał, nic nie chciał słuchać, wszyscy krzyczeli jednocześnie:\n— Gdzie zbrodniarze?\n— Zabić nędzników!\n— Wysłańcy cesarza Konstancyusza!\n— Precz z cesarzem!\n— A, nikczemnicy! Zdradzać takiego wodza!\nDwóch przechodzących właśnie Bogu ducha winnych centuryonów pochwycono, obalono na ziemię, zdeptano nogami, prawie rozszarpano na kawały. Krew trysnęła, a na jej widok żołnierze rozjuszyli się jeszcze bardziej.\nCiżba, nadbiegająca przez most, zbliżała się do koszar, i nagle usłyszano ogłuszające okrzyki:\n— Chwała cesarzowi Julianowi! Chwała Augustowi Julianowi!\n— Zamordowano go! Zamordowano!\n— Milczcie, głupcy! August żyje. Tylko cośmy go widzieli.\n — Cezar żyje!\n— Nie cezar już, jeno cesarz!\n— Kto mówił, że go zamordowali?\n— Gdzie nikczemnik?\n— Chciano go zabić!..\n— Precz z Konstancyuszem! Precz z przeklętymi eunuchami!\nW półmroku ktoś przebiegł na koniu tak szybko, żego z trudnością poznano.\n— Decencyusz, Decenyusz! Łapcie łotra!\nMiał jeszcze pióro za uchem, a kałamarz pochodny podskakiwał mu u pasa. Zniknął, ścigany przekleństwami i śmiechem. Tłum wzrastał. Zbuntowana armia groźnie falowała i huczała w cieniach wieczora. Gniew przeistoczył się w wesołość dziecięcą, gdy spostrzeżono powracające legiony Herulów i Petulanów, którzy byli wyruszyli wczoraj, ale w drodze także bunt podnieśli i cofnęli się do obozu. Wycałowano ich z żonami i dziećmi, jak po najdłuższem rozłączeniu. Wielu płakało z radości, inni uderzali mieczami w puklerze. Rozpalono wielkie ogniska. Zjawili się mówcy. Strombix, który za czasów młodości był błaznem w Antyochii, uczuł wzbierające w sobie natchnienie. Towarzysze podnieśli go w górę na ramionach, a on zaczął przemawiać z uroczystymi gestami:\n— Nos quidem ad orbis terrarum extrema ut noxii pellimur et damnati... Pędzą nas na koniec świata, jak złoczyńców lub potępieńców, a nasze rodziny, wyzwolone za cenę krwi z niewoli, znowu podpadną pod jarzmo Alamanów.\nAle nie mógł skończyć, bo z koszar dały się słyszeć przeraźliwe krzyki, niby zarzynanego prosiaka, i dobrze znany żołnierzom świst rózeg, smagających ciało; to wojacy chłostali znienawidzonego centuryona Cedo-Alteram. Żołnierz, bijący swego zwierzchnika, cisnął skrwawioną rózgę i śród ogólnego śmiechu, naśladując wesoły głos centoryona, zawołał:\n— Daj inną!.. Cedo alteram!\n— Do zamku! do zamku! — wył tłum. — Okrzyknijmy Juliana Augustem! Uwieńczmy go dyademem!\nRzucili się wszyscy, pozostawiając na dziedzińcu nawpół martwego centuryona pośród kałuży krwi.\nNiezliczone gwiazdy błyszczały z po za chmur. Suchy, przejmujący wiatr wzbijał tumany kurzu.\nBramy, drzwi i okienice zamku były szczelnie zamknięte. Gmach wydawał się niezamieszkanym.\nPrzewidując bunt, Julian wcale nie wychodził, nie pokazywał się żołnierzom i spędzał czas na wróżeniu. Przez dwa dni i dwie noce oczekiwał cudów i przepowiedni. Odziany w długą białą szatę pitagorejczyków, z lampą w ręce wchodził po wązkich schodach na najwyższą basztę zamku.\nTam oczekiwał na niego, obserwując gwiazdy, w śpiczastej wojłokowej mitrze mag perski, pomocnik Maksyma z Efezu, przysłany przezeń do Juliana, ten sam Nogodares, który ongi w oberży Syrofeniksa, u stóp góry Argeus, przepowiedział był przyszłość trybunowi Scudilli.\n— I cóż? — zapytywał Julian z niepokojem, wpatrując się w ciemne sklepienie niebios..\n— Nie widać nic. Jak gdyby się niebo i ziemia zmówiły.\n— Patrz, patrz! Może z jego lotu będziesz mógł co wywróżyć!\n Zwierzątko nocne musnęło zimnem skrzydłem twarz Juliana i znikło.\n— Dusza blizkiej istoty — mruknął Nogodares. — Zapamiętaj, sobie: tej nocy spełni się wielkie...\nDały się słyszeć niewyraźne okrzyki żołnierzy, tłumione wiatrem.\n— Jeżeli odkryjesz znak jaki, przyjdź — rzekł Julian, schodząc do biblioteki.\nGorączkowym krokiem przebiegał z kąta w kąt obszerną komnatę. Chwilami zatrzymywał się, nadstawiając ucha, ponieważ zdawało mu się, że ktoś chodzi za nim, że jakiś niezwykły chłód uczuwa na karku. Odwracał się szybko i nic nie dostrzegał. Tylko krew ciężko pulsowała mu w skroniach. Znowu poczynał chodzić i znów doznawał wrażenia, że ktoś naszeptuje mu do ucha słowa tak prędko, że znaczenia ich nie miał czasu uchwycić. Wszedł sługa z wiadomością, że pewien starzec, przybyły z Aten, pragnie się widzieć z cezarem w niecierpiącej zwłoki sprawie. Julian wydał okrzyk radosny i biegł na spotkanie, spodziewając się zobaczyć Maksyma. Mylił się jednak. Był to wielki hierofant misteryów eleuzyjskich, którego również niecierpliwie wyczekiwał.\n— Ocal mnie, ojcze! — zawołał Julian. — Muszę poznać wolę bogów! Chodźmy prędzej, wszystko przygotowane!\nW tej chwili dokoła zamku zabrzmiały ogłuszające okrzyki zbuntowanego wojska. Stare mury ceglane zadrżały.\nWszedł trybun straży nadwornej, wybladły z przerażenia:\n— untBunt! Żołnierze wyłamują bramy!\nJulian uczynił dłonią gest rozkazujący:\n — Nie obawiajcie się niczego! Potem... potem... Nie dopuszczajcie do mnie nikogo!\nI ująwszy za rękę eleuzyjskiego hierofanta, pociągnął go do ciemnego lochu, zatrzasnąwszy za sobą ciężkie drzwi żelazne.\nW istocie wszystko było przygotowane. Płomienie świeczników odbijały się w srebrnym wizerunku Heliosa — Mitry, boga słońca; dymiące trójnogi, święte naczynia pełne wody, wina i miodu, oczekiwały, zarówno jak i sól i mąka do posypania ofiar. W klatkach znajdowały się ptaki rozmaite, kaczki, gołębie, kury, gęsi, nawet orzeł i związane jagnię białe, beczące żałośnie.\n— Prędzej! prędzej! — naglił Julian, podając hierofantowi długi sztylet. — Muszę poznać wolę bogów.\nZdyszany starzec pośpiesznie recytował modlitwy. Zarznąwszy jagnię, rzucił część mięsa i tłuszczu na węgle ołtarza i z tajemniczemi zaklęciami rozpoczął przegląd wnętrzności. Zręcznymi palcami wyciągał wątrobę, serce, płuca i ze wszystkich stron je oglądał.\n— Mocarz obalony będzie — rzekł, wskazując ciepłe jeszcze serce: — śmierć gwałtowna...\n— Czyja? — zapytał Julian. — egoJego czy moja?\n— Nie wiesz tego!\n— Nie śpiesz się, cezarze! — mówił starzec. — Nie postanawiaj nic tej nocy. Doczekaj się dnia. Wróżby są wątpliwe... nawet...\nNie dokończył i wziął inną ofiarę, gąsiora, potem orła. Na górze było słychać wrzawę tłumów, przypominającą szum powodzi. Bramy żelazne chwiały się pod uderzeniami drągów. Julian nie słyszał nic. Z chciwą ciekawością badał skrwawione wnętrzności.\n Stary ofiarnik powtórzył, kiwając głową:\n— Nie postanawiaj nic tej nocy. Bogowie milczą.\n— Co to znaczy? — zawołał cezar z oburzeniem. — W takiej chwili zachciało się im milczeć!\nWszedł Nogodares z miną tryumfującą:\n— Raduj się, Julianie. Tej nocy los twój się rozstrzygnie... Śpiesz, bo potem będzie za późno.\nMag spoglądał na hierotanta, hierofant na maga.\n— Czekaj! — mówił chmurnie ofiarnik eleuzyjski.\n— Odważ się! — twierdził Nogodares.\nJulian stał pośród nich w niepewności, spoglądając to na jednego, to na drugiego.\nAle twarze augurów były nieprzeniknione. Widać było, że walczyli z sobą o zaufanie cezara.\n— Co czynić? — szepnął Julian.\nWtem z radością przypomniał sobie:\n— ZaczekajcieZaczekajcie. Mam w bibliotece starożytną księgę sybilińską: „O sprzecznościach w haruspicyach.” Zobaczymy!\nPobiegł do biblioteki. W korytarzu spotkał się z biskupem Doroteuszem, który w stroju pontyfikalnym, z krzyżem w dłoni, niósł Przenajświętszy Sakrament.\n— Co to? — zapytał Julian, cofając się mimowoli.\n— Święty Wiatyk dla twej konającej małżonki, cezarze.\nDoroteusz surowo i przenikliwie spoglądał na pitagorejską odzież Juliana, na twarz jego pobladłą z płonącemi oczyma, na pokrwawione ręce.\n— Małżonka twoja — ciągnął biskup — pragnie cię widzieć przed śmiercią. Czy przyjdziesz?\n— Przyjdę... przyjdę... Ale nie zaraz... później... Och, bogowie... jeszcze jedna zła wróżba! I to w takiej chwili! Ona wszystko czyni nie w porę!\n Wpadł do biblioteki i począł szperać śród zakurzonych pergaminów. Wtem niespodzianie usłyszał głos, wyraźnie szepczący mu do ucha:\n— Waż się, waż się, waż się!\n— Maksymie, to ty! — wykrzyknął Julian, odwracając się.\nW ciemnej komnacie nie było nikogo. Serce Juliana biło tak mocno, że musiał je przycisnąć dłonią. Zimny pot oblał mu czoło.\n— Tegom czekał! — szepnął Julian. — To jego głos. Stało się. Idę.\nRunęła z łoskotem brama żelazna. Legioniści wtargnęli do atryum. Mury zamku drżały od ich okrzyków. Purpurowy odblask pochodni przez szczeliny okienic błyszczał, jak łuna pożaru. Nie było chwili do stracenia. Julian zrzucił białe szaty pitagorejskie, przywdział zbroję, paludamentum cezarowe i szyszak, przypasał miecz i pędem zbiegł po głównych schodach ku wyjściu; otworzył drzwi i stanął wobec żołnierzy z obliczem spokojnem i uroczystem. Wszystkie jego wątpliwości pierzchnęły. W działaniu wola jego nie znała wahań. Przytem nigdy nie czuł jeszcze takiej wewnętrznej siły, takiej jasności rozumowania i zimnej krwi. Tłum odczuł to natychmiast.\nBlada twarz Juliana była monarszą i groźną.\nDał znak ręką — zapanowało milczenie.\nJulian wypowiedział mowę. Zaklinał żołnierzy, aby się uspokoili, zapewniał, że ich nie porzuci, że nie da ich uprowadzić na obczyznę, że przekona swego ukochanego brata cesarza Konstancyusza...\n— Precz z Konstancyuszem! — przerwali zgodnym chórem legioniści. — Precz z bratobójcą! Tyś naszym cesarzem. Chwała Augustowi Julianowi Niezwyciężonemu!\n Grał doskonale rolę zaskoczonego, prawie przestraszonego; spuścił oczy, odwrócił głowę i wyciągnął przed siebie ręce, wystawiając naprzód dłonie, akjak gdyby odpychał dar przestępny i bronił się przed nim. Okrzyki podwoiły się jaszcze.\n— Co czynicie? — zawołał Julian, udając przerażenie. Chcecie— Chcecie zgubić mnie i siebie. Sądzicie więc, że byłbym zdolny zdradzić swego władcę?\n— Zabójcę twego ojca! zabójcę Gallusa! — krzyczeli żołnierze.\n— Zamilczcie! — odparł Juliani podchodząc do tłumu. — Alboż nie wiecie, żeśmy sobie w obliczu Boga poprzysięgli...\nKażde poruszenie Juliana było podyktowane podstępną obłudą. Żołnierze otoczyli go. Wyciągnął miecz ochwyz pochwy i wymierzył w pierś własną.\n— Najwaleczniejsi z walecznych! Cezar umrze raczej, niżeli zdradzi.\nŻołnierze chwycili go ręce i wydarli oręż. Wielu padało mu do stóp i, całując je z płaczem, przykładało obnażone miecze do piersi.\n— Umrzemy za ciebie! — krzyczeli — umrzemy!\nInni wyciągali ku niemu dłonie, zaklinając żałośnie:\n— Ulituj sisię nad nami, ulituj się, ojcze!\nSiwowłosi weterani padali na klęczki, chwytali wodza za ręce i wkładali jego palce do ust, dotykając nimi bezzębnych dziąseł, opowiadali o strasznem umęczeniu, o trudach nad siły, o wszystkich niedolach długiego żywota żołnierskiego. Wielu rzucało ubranie i pokazywało nagie stare ciało, plecy ze strasznemi bliznami rózeg centuryonów, od ran.\n— Ulituj się! Bądź nam Augustem!\n Julianowi zadrżało serce. Kochał te szorstkie twarze, zapach koszar, nieokiełznany zapał, w którym czuł własną potęgę. Zauważył, że bunt był niebezpieczny z oznak następujących: legioniści nie przerywali sobie, krzyczeli wszyscy razem, jak umówieni, i przestawali tak samo. Był to bądź wrzask ogłuszający, bądź zupełne milczenie.\nNareszcie Julian, jak gdyby przymuszony, wbrew przekonaniu, przemówił z wysiłkiem:\n— Dzieci moje! Towarzysze ukochani!.. Widzicie... Jestem waszym na życie i śmierć... Nie mogę wam odmówić niczego...\n— Uwieńczmy go! Dyademu! — krzyknęło tryumfalnie wojsko.\nNie było dyademu. Strombix zaproponował:\n— Niech August każe przynieść naszyjnik perłowy swej małżonki Heleny.\nJulian odparł, że naszyjnik kobiecy nie przystoi i byłby złym znakiem na rozpoczęcie panowania.\nŻołnierze nie dawali się uspokoić. Trzeba im było niezbędnie ujrzeć błyszczącą ozdobę na głowie swego wybrańca, ażeby uwierzyć, iż jest cesarzem. Jakiś legionista zerwał ze swego konia bojowego napierśnik z blaszek metalowych, zwany „falerą,” i radził, by nim ukoronować Augusta.\nI to się nie podobało. Napierśnik czuć było potem końskim.\nSznkano niecierpliwie innej ozdoby. Wreszcie chorąży legionów Petulanów, Sarmata Aragaris, zdjął z szyi łańcuch metalowy, oznakę swego stopnia. Julian owinął nim sobie dwukrotnie głowę: ten łańcuch uczynił go cesarzem rzymskim.\n — Na tarczę, na tarczę! — krzyczeli żołnierze.\nAragaris wyciągnął swą tarczę okrągłą, setki rąk uniosły cesarza w górę. Ujrzał morze głów w hełmach miedzianych, usłyszał nakształt huczącego grzmotu okrzyk tryumfalny:\n— Niech żyje Julian, boski August!\nZdawało mu się, że się spełnia wola przeznaczenia.\nPochodnie pogasły. Na wschodzie niebo przecięły białawe smugi. Niekształtne wieże zamku sterczały czarne i ponure. Jedno tylko okno było oświetlone. Julian odgadł, że to musi być okno celi, w której konała Helena.\nO świcie, gdy znużone wojska ucichły, udał się do żony.\nZmarła spoczywała na swem wązkiem łożu dziewiczem.\nDokoła niej klęczeli księża i sługi. Usta miała zaciśnięte surowo. Bez wyrzutów sumienia, jeno pełen dręczącej ciekawości, poglądał Julian na blade, spokojne oblicze swej żony, myśląc:\n— Czego ona chciała? Co ona mogła mi powiedzieć?\nTę stronę ostatnio edytowano 25 cze 2018, 20:29.


Wianek dekoracyjny z hortensji w odcieniach różu ORTENSJA Belladoma.pl\n» Wianek dekoracyjny z hortensji w odcieniach różu ORTENSJA\nKod produktu: 42C6-776E0\nPiękne różowe hortensje sprawdzą się również jako dekoracja wielosezonowa, można do wianka dołączyć okazjonalne dekoracje np. wydmuszki na Wielkanoc i będzie doskonałą dekoracją wielkanocnego stołu, a podczas letniego - wakacyjnego sezonu wianek z samych kwiatów pięknie ozdobi Waszą przestrzeń.\nWianek z kwiatów to najlepszy pomysł na prezent nie tylko dla wymagającej osoby!\n- średnica ok. 44cm,\n- wysokość dekoracji 15cm.\nNa Państwa życzenie możemy również dorobić inne dekoracje z hortensjami i innymi dodatkami tak by stworzyć komplet dekoracji tylko do Waszego wnętrza bądź Waszej sali - zapraszamy do kontaktu z nami - kontakt@belladoma.pl


Redan nadal zakłada zwiększenie sieci sprzedaży o kilkanaście placówek w br. - Money.pl\nStrona głównaGiełdaRedan nadal zakłada zwiększenie sieci sprzedaży o kilkanaście placówek w br.\nRedan podtrzymuje plan zwiększenia sieci sprzedaży Top Secret o około 10% w tym roku, pomimo słabszych wyników zanotowanych w I kw. 2019 r., poinformował ISBnews prezes Bogusz Kruszyński.\nPrzychody Grupy Redan spadły o 26% r/r do ok. 38 mln zł w maju


Orędzie do młodych: Ojciec miłuje was. *(1999)\nUtworzono: czwartek, 25, czerwiec 2015 19:05\n1 W perspektywie bliskiego już Wielkiego Jubileuszu celem roku 1999 staje się «rozszerzenie horyzontów wierzącego zgodnie z perspektywą samego Chrystusa. Chodzi o prawdę o ‘Ojcu, który jest w niebie’, przez którego On został posłany i do którego powrócił (Tertio millennio adveniente, 49). Nie można bowiem wielbić Chrystusa i świętować Jego Jubileuszu, nie zwracając się wraz z Nim ku Bogu, który jest Jego Ojcem i naszym Ojcem (por. J 20, 17). Także Duch Święty kieruje nas ku Ojcu i ku Jezusowi. Jeżeli Duch uczy nas mówić: «Jezus jest Panem» (por. 1 Kor 12, 3), to po to abyśmy byli zdolni rozmawiać z Bogiem, wzywając Go «Abba, Ojcze!» (Ga 4, 6).\nZachęcam was zatem, abyście wraz z całym Kościołem zwrócili się ku Bogu Ojcu, przyjmując z wdzięcznością i zachwytem niezwykłą prawdę objawioną przez Jezusa: «Ojciec miłuje was!» (por. J 16, 27). Te słowa przekazuję wam jako temat XIV Światowego Dnia Młodzieży. Droga młodzieży, przyjmijcie miłość, jaką Bóg pierwszy was obdarza (por. 1 J 4, 19). Trzymajcie się mocno tej niezawodnej prawdy, która jedynie zdolna jest napełnić życie sensem, mocą i radością: «Jego miłość nie odstąpi od was i nie zachwieje się Jego przymierze pokoju z wami». (por. Iz 54, 10). On wyrył wasze imiona na swoich dłoniach (por. Iz 49, 16).\n2 Choć nie zawsze człowiek uświadamia to sobie wyraźnie, odczuwa w sercu głęboką tęsknotę za Bogiem, którą św. Ignacy Antiocheński trafnie wyraża w słowach: «Strumień żywej wody szemrze we mnie i przemawia do mnie w moim wnętrzu: ‘Przyjdź do Ojca’» (Ad Rom. 7). «Spraw, Panie, abym ujrzał Twoją chwałę» — modli się Mojżesz na Synaju (por. Wj 33, 18).\n«Boga nikt nigdy nie widział. Jednorodzony Bóg, który jest w łonie Ojca, [o Nim] pouczył» (J l, 18). Czy zatem wystarczy poznać Syna, aby znać Ojca? Filipa niełatwo jest o tym przekonać: «pokaż nam Ojca» — prosi. Dzięki jego natarczywości otrzymujemy odpowiedź, która przerasta nasze oczekiwania: «Filipie, tak długo jestem z wami, a jeszcze Mnie nie poznałeś? Kto Mnie zobaczył, zobaczył także i Ojca» (J 14, 8-9).\nOd chwili wcielenia istnieje ludzkie oblicze, w którym można ujrzeć Boga. «Wierzcie Mi, że Ja jestem w Ojcu, a Ojciec we Mnie» (J 14, 11) — mówi Jezus już nie tylko do Filipa, ale do wszystkich, którzy uwierzą. Od tamtej pory, kto przyjmuje Syna Bożego, przyjmuje i Tego, który Go posłał (por. J 13, 20). I na odwrót: «Kto Mnie nienawidzi, ten i Ojca mego nienawidzi» (J 15, 23). Od tamtego czasu między stworzeniem a Stwórcą może istnieć nowa relacja — relacja dziecka z Ojcem. Kiedy uczniowie pragnący wniknąć w Boże tajemnice proszą Jezusa, aby nauczył ich modlitwy, która będzie dla nich oparciem w życiu, Jezus w odpowiedzi uczy ich «Ojcze nasz» — «syntezy całej Ewangelii» (Tertulian, De oratione, 1). Znajduje w niej potwierdzenie nasza kondycja synów (por. Łk 11, 1-4). «Z jednej strony, przez słowa tej modlitwy Jedyny Syn przekazuje nam słowa, które dał Mu Ojciec: On jest Nauczycielem naszej modlitwy. Z drugiej strony, jako Słowo Wcielone, Jezus zna w swoim ludzkim sercu potrzeby swoich braci i sióstr oraz objawia je nam. On jest wzorem naszej modlitwy» (KKK, 2765).\nPrzekazując bezpośrednie świadectwo o życiu Syna Bożego Ewangelia Jana wskazuje nam drogę, jaką mamy iść, aby poznać Ojca. Wezwanie: «Ojcze» jest sekretem Jezusa, Jego tchnieniem i życiem. Czyż nie jest On jedynym Synem, pierworodnym, umiłowanym, ku któremu wszystko zmierza, który był z Ojcem jeszcze przed stworzeniem świata i współuczestniczył w Jego chwale (por. J 17, 5)? Jezus otrzymuje od Ojca władzę nad wszystkim (por. J 17, 2) oraz orędzie, które ma głosić (por. J 12, 49) i dzieło do wykonania (por. 14, 31). Nawet uczniowie nie są Jego własnością; to Ojciec dał Mu ich (por. J 17, 9), powierzając Mu misję strzeżenia ich od zła, aby ani jeden nie zaginął (por. J 18, 9).\nDzięki Jego dziełu więź miłości, jaka istnieje w łonie Trójcy Świętej, zostaje przeniesiona na relację Ojca z odkupioną ludzkością. «Ojciec miłuje was!» A czyż można by pojąć tę tajemnicę miłości bez działania Ducha, którego Ojciec wylał na uczniów dzięki modlitwie Jezusa (por. J 14, 16)? Wcielenie Przedwiecznego Słowa w czasie oraz narodziny do wieczności tych, którzy zostają w Nie wszczepieni przez chrzest, byłyby nie do pomyślenia bez ożywiającego działania Ducha Świętego.\n3 «Tak bowiem Bóg umiłował świat, że Syna swego Jednorodzonego dał, aby każdy, kto w Niego wierzy, nie zginął, ale miał życie wieczne» (J 3, 16). Bóg kocha świat! I chociaż świat jest zdolny Boga odrzucić, będzie kochany przez Niego aż do końca. «Ojciec miłuje was» od zawsze i na zawsze. Oto prawda najbardziej zdumiewająca, «proste, a jakże przejmujące orędzie, które Kościół jest winien człowiekowi» (Christifideles laici, 34). Gdyby Chrystus pozostawił nam tylko to jedno słowo, ono samo by wystarczyło. «Popatrzcie, jaką miłością obdarzył nas Ojciec: zostaliśmy nazwani dziećmi Bożymi i rzeczywiście nimi jesteśmy» (por. 1 J 3, 1). Nie jesteśmy sierotami, miłość jest możliwa. Bo wiecie przecież, że człowiek nie potrafi kochać, jeśli nie jest kochany. Jak jednak mamy głosić tę dobrą nowinę? Jezus wskazuje drogę: mamy wsłuchiwać się w słowa Ojca, aby On nas nauczał (por. J 6, 45) i zachowywać Jego przykazania (por. J 14, 23). To poznanie Ojca będzie coraz pełniejsze. «Objawiłem im Twoje imię i nadal będę objawiał» (J 17, 26), a to za sprawą Ducha Świętego, który prowadzi do całej prawdy (por. J 16, 13).\nW naszej epoce Kościół i świat bardziej niż kiedykolwiek potrzebują «misjonarzy», umiejących głosić słowem i przykładem tę fundamentalną i niezawodną prawdę, która jest dla nas źródłem pociechy. Świadomi tego pozwólcie się «kształtować» w szkole Jezusa — wy, którzy dzisiaj jesteście młodzi, a będziecie dorośli w nowym tysiącleciu. W Kościele i w różnych środowiskach codziennego życia stawajcie się wiarygodnymi świadkami miłości Ojca! Postępujcie tak, aby można ją było dostrzec w waszych wyborach i postawach, w waszym stosunku do innych ludzi oraz w gotowości służenia im zgodnie z wolą Boga i Jego przykazaniami.\n«Ojciec miłuje was». To wspaniałe orędzie zostaje złożone w sercu wierzącego, który niczym umiłowany uczeń Jezusa opiera głowę na piersi Mistrza i słucha słów Jego zwierzenia: «Kto (…) Mnie miłuje, ten będzie umiłowany przez Ojca mego, a również Ja będę go miłował i objawię mu siebie» (J 14, 21), bo «to jest życie wieczne, aby znali Ciebie, jedynego prawdziwego Boga, oraz Tego, którego posłałeś, Jezusa Chrystusa» (J 17, 3).\nOdblaskiem miłości Ojca są różne formy ojcostwa, z jakimi stykacie się w życiu. Mam na myśli zwłaszcza waszych rodziców, którzy współpracują z Bogiem w przekazaniu wam życia i w opiece nad wami. Czcijcie ich (por. Wj 20, 12) i okazujcie im wdzięczność! Myślę też o kapłanach i osobach konsekrowanych, którzy są waszymi przyjaciółmi, świadkami i mistrzami życia «dla waszego postępu i radości w wierze» (Flp 1, 25). Myślę o prawdziwych wychowawcach, którzy swoją dobrocią, mądrością i wiarą w istotnej mierze przyczyniają się do kształtowania waszego życia chrześcijańskiego, a tym samym w pełni ludzkiego. Za każdego z tych wartościowych ludzi, którzy towarzyszą wam na drogach życia, dziękujcie nieustannie Bogu.\n4 Ojciec miłuje was! Świadomość tego szczególnego wybrania przez Ojca musi przynaglać wierzących, «w jedności z Chrystusem Odkupicielem człowieka, do prawdziwego nawrócenia (…). Stanowi to właściwy kontekst dla ponownego odkrycia i głębokiego przeżycia sakramentu pokuty w jego najgłębszym sensie» (Tertio millennio adveniente, 50).\n«Grzech jest nadużyciem wolności, której Bóg udzielił osobom stworzonym, by mogły Go miłować oraz miłować się wzajemnie» (KKK, 387). Przez grzech człowiek okazuje, że nie chce żyć życiem Bożym otrzymanym na chrzcie, ani pozwolić się kochać przez prawdziwą Miłość. Człowiek bowiem posiada straszliwą władzę: może się przeciwstawić woli Boga, który chce go obdarzyć wszelkim dobrem. Grzech, który bierze początek z wolnej woli osoby (por. Mk 7, 20), jest wykroczeniem przeciw prawdzie i miłości, rani naturę człowieka i rozrywa ludzką osobowość, objawiając się w postawach, słowach i czynach przepojonych egoizmem (por. KKK, 1849–1850). W ludzkim wnętrzu wolność otwiera się lub zamyka na miłość. Na tym polega nieustanny dramat człowieka, który często wybiera zniewolenie, ulegając własnym lękom, zachciankom, złym przyzwyczajeniom, tworząc sobie fałszywe bóstwa, które przejmują panowanie nad nim i ideologie, które poniżają jego człowieczeństwo. W Ewangelii św. Jana czytamy: «Każdy, kto popełnia grzech, jest niewolnikiem grzechu» (8, 34).\nJezus mówi do wszystkich: «Nawracajcie się i wierzcie w Ewangelię!» (Mk 1, 15). Początkiem każdego prawdziwego nawrócenia jest Boże spojrzenie, które spoczywa na grzeszniku. To spojrzenie wyraża się w pełnym miłości poszukiwaniu, w męce aż po krzyż, w woli przebaczenia, która okazując człowiekowi obarczonemu winą szacunek i miłość — bo te nigdy nie zostają mu odebrane — prawem kontrastu pozwala mu dostrzec cały nieład, w jakim jest pogrążony i przynagla go do odmiany życia. Tak dzieje się w przypadku Lewiego (por. Mk 2, 13-17), Zacheusza (por. Łk 19, 1-10), cudzołożnicy (por. J 8, 1-11), łotra na krzyżu (por. Łk 23, 39-43) i kobiety samarytańskiej (por. J 4, 1-30). «Człowiek nie może żyć bez miłości. Człowiek pozostaje dla siebie istotą niezrozumiałą, jego życie jest pozbawione sensu, jeśli nie objawi mu się Miłość, jeśli nie spotka się z Miłością, jeśli jej nie dotknie i nie uczyni w jakiś sposób swoją, jeśli nie znajdzie w niej żywego uczestnictwa» (Redemptor hominis, 10). Gdy człowiek odkryje i doświadczy Boga miłosiernego i przebaczającego, nie może już żyć inaczej, jak tylko nawracając się nieustannie ku Niemu (por. Dives in misericordia, 13).\n«Idź, a od tej chwili już nie grzesz!» (J 8, 11). Przebaczenie zostaje udzielone darmo, ale człowiek zostaje wezwany, aby odpowiedzieć na nie szczerym wysiłkiem odnowy życia. Bóg zna doskonale swoje stworzenia! Wie, że okazując grzesznikowi coraz większą miłość, w końcu wzbudzi w nim wstręt do grzechu. Dlatego miłość Boża urzeczywistnia się przez nieustanny dar przebaczenia.\nJakże wymowna jest przypowieść o synu marnotrawnym! Od chwili jego odejścia z domu ojciec żyje w nieustannym napięciu. Czeka, nie traci nadziei, wypatruje, czy ktoś nie nadchodzi z oddali. Szanuje wolność syna, ale sam cierpi. A kiedy syn postanawia powrócić, ojciec dostrzega go z daleka i wychodzi mu na spotkanie, tuli go w ramionach i pełen radości rozkazuje służbie: «Włóżcie mu pierścień na rękę symbol przymierza, przynieście tu najpiękniejszą szatę i odziejcie go — symbol nowego życia; załóżcie mu sandały na nogi — symbol odzyskanej godności i weselmy się, ponieważ ten mój syn był umarły, a znów ożył, zaginął, a odnalazł się! » (por. Łk 15, 11-32).\n5 Zanim Jezus powrócił do Ojca, powierzył Kościołowi posługę jednania (por. J 20, 23). Nie wystarcza zatem wewnętrzna skrucha, aby otrzymać Boże przebaczenie. Pojednanie z Nim uzyskuje się przez pojednanie ze wspólnotą Kościoła. Dlatego uznanie winy dokonuje się przez konkretny akt sakramentalny — wyrażenie żalu, wyznanie grzechów i postanowienie odnowy życia — w obecności szafarza Kościoła. Niestety, człowiek współczesny, im bardziej zatraca świadomość grzechu, tym mniej poszukuje Bożego przebaczenia; to właśnie jest źródłem wielu problemów i trudności naszych czasów. Zachęcam was, abyście w bieżącym roku odkryli na nowo piękno i łaski sakramentu pokuty, rozważając wnikliwie przypowieść o synu marnotrawnym, która ukazuje nie tyle grzech, co raczej dobroć i miłosierdzie Boga. Słuchając Słowa w postawie modlitwy, kontemplacji, zadziwienia i niewzruszonej pewności mówcie do Boga: «Liczę na Ciebie, potrzebuję Ciebie, żeby istnieć i żyć. Ty jesteś silniejszy od mojego grzechu. Wierzę w Twoją moc nad moim życiem, i że możesz zbawić mnie takiego, jakim jestem teraz. Wspomnij na mnie. Przebacz mi!»\nPrzystępujcie z ufnością do sakramentu spowiedzi. Przez wyznanie grzechów okażecie, że pragniecie uznać swoją niewierność i odrzucić ją, dacie świadectwo, że potrzebujecie nawrócenia i pojednania, aby odzyskać godność synów Bożych w Jezusie Chrystusie, która przywraca pokój i przynosi owoce, wyrazicie solidarność z braćmi również doświadczonymi przez grzech (por. KKK, 1445).\nNa koniec pełni wdzięczności przyjmiecie od kapłana rozgrzeszenie. Jest to chwila, gdy Ojciec wypowiada nad grzesznikiem ożywiające słowa: «Oto ten syn mój znów ożył! » Źródło miłości odradza nas i uzdalnia do przezwyciężenia egoizmu, abyśmy mogli kochać jeszcze goręcej.\n6 «Będziesz miłował Pana Boga swego całym swoim sercem, całą swoją duszą i całym swoim umysłem. To jest największe i pierwsze przykazanie. Drugie podobne jest do niego: Będziesz miłował swego bliźniego jak siebie samego. Na tych dwóch przykazaniach opiera się całe Prawo i Prorocy» (Mt 22, 37-40). Jezus nie mówi, że drugie przykazanie jest identyczne z pierwszym, ale że jest do niego «podobne». Te dwa przykazania nie są zatem zamienne, tak jakby można było automatycznie spełnić przykazanie miłości Boga przestrzegając przykazania miłości bliźniego i odwrotnie. Każde z nich ma swoją wagę i obydwu należy przestrzegać. Jezus jednak stawia je obok siebie, aby wyraźnie ukazać, że są ze sobą ściśle powiązane. Nie można zachowywać jednego nie przestrzegając drugiego. «O ich nierozerwalnej jedności Jezus świadczy słowem i życiem. Zwieńczeniem Jego misji jest Krzyż odkupienia, znak Jego niepodzielnej miłości do Ojca i do ludzkości» (Veritatis splendor, 14):\nW liście apostolskim Tertio millennio adventente wezwałem chrześcijan, aby «bardziej zdecydowanie potwierdzili opcję preferencyjną na rzecz ubogich i odepchniętych» (por. n. 51). Ma to być opcja «preferencyjna», a nie wyłączająca. Jezus wzywa nas, byśmy kochali ubogich, którzy potrzebują szczególnej opieki ze względu na swoją bezbronność. Jak wiadomo, jest ich coraz więcej, nawet w tak zwanych krajach bogatych, choć przecież dobra tego świata są przeznaczone dla wszystkich! Każdy przejaw ubóstwa jest wyzwaniem dla chrześcijańskiego miłosierdzia każdego z nas. Jednakże miłosierdzie powinno wyrażać się także w działalności na płaszczyźnie społecznej i politycznej, ponieważ problem ubóstwa na świecie wynika z konkretnych uwarunkowań, które ludzie dobrej woli, budowniczowie cywilizacji miłości, winni przemieniać. Tych «struktur grzechu nie można przezwyciężyć inaczej, jak tylko dzięki współpracy wszystkich i dzięki postawie, która każe zatracić samego siebie» dla bliźniego, a nie wyzyskiwać go, «służyć mu», a nie uciskać (por. Sollicitudo rei socialis, 38).\nZwłaszcza do was, droga młodzieży, kieruję wezwanie, byście okazując solidarność i gotowość dzielenia się dobrami, podejmowali konkretne inicjatywy na rzecz najuboższych i we współpracy z nimi. Włączajcie się aktywnie w programy, w których wasi rówieśnicy w różnych krajach realizują praktycznie zasadę braterstwa i solidarności. Jest to jeden ze sposobów, aby «oddać» Bogu, obecnemu w ubogich, przynajmniej część z tego, czym On obdarzył was hojniej niż innych. Może to też być widzialny znak podjętej przez was fundamentalnej decyzji, aby całe swoje życie skierować zdecydowanie ku Bogu i braciom.\n7 W osobie Maryi zawiera się synteza całej tajemnicy Kościoła. Ona jest «wybraną córką Ojca» (Tertio millennio adveniente, 54), która dobrowolnie przyjęła dar Boży i odpowiedziała na niego w postawie służby. «Córka» Ojca zasłużyła, aby stać się Matką Jego Syna: «niech Mi się stanie według twego słowa» (Łk 1, 38). Jest Matką Boga, bo jest doskonałą córką Ojca.\n«W Jej Sercu jest tylko jedno pragnienie — wspomagać chrześcijan, którzy starają się żyć jak dzieci Boże. Jako najczulsza Matka, Maryja nieustannie prowadzi ich do Jezusa, aby idąc za Nim uczyli się pogłębiać swoją więź z Ojcem niebieskim. Tak jak na weselu w Kanie, zachęca ich, aby czynili wszystko, cokolwiek powie im Syn (por. J 2, 5), świadoma, że to właśnie jest droga wiodąca do domu «Ojca miłosiernego» (por. 2 Kor 1, 3).


Brzesko. Dziś także sesja Rady Powiatu w Brzesku. Wicestarostą ma być Maciej Podobiński – Bochnia i Brzesko z bliska\nBrzesko. Dziś także sesja Rady Powiatu w Brzesku. Wicestarostą ma być Maciej Podobiński\nDziś na południe zaplanowano także sesję Rady Powiatu Brzeskiego. Podczas spotkania mają zostać wybrani przewodniczący i wiceprzewodniczący powiatu, a także starosta, wicestarosta i członkowie zarządu.\nWszystko wskazuje na to, że starostą powiatu ponownie zostanie Andrzej Potępa, niespodzianka jest natomiast kandydat na wicestarostę. Na to stanowisko jest rekomendowany Maciej Podobiński.\nDotychczasowy wicestarosta Ryszard Ożóg najprawdopodobniej zostanie członkiem zarządu powiatu brzeskiego. Do zarządu według nieoficjalnych informacji maja wejść także Marek Antosz i Grzegorz Mrozowski.\nPrzewodniczącym rady powiatu ma zostać Kazimierz Brzyk.\nTagi:kto starosta powiatu brzeskiego, pierwsza sesja rady powiatu, Polecane, powiat brzeski, sesja rady powiatu brzeskiego, wybory stary powiatu brzeskiego\nRegion. Partnerstwo na rzecz rozwoju zawodowego Małopolan – spotkanie w Brzesku\nSufczyn. Zderzenie dwóch samochodów i ciężarówki, dwie osoby poszkodowane


Papież wraca do zdrowia po operacji. Najnowsze informacje z kliniki Gemelli | Stacja7.pl\nPapież wraca do zdrowia po operacji. Najnowsze informacje z kliniki Gemelli\nOpublikowano: 7 lipca 2021 godz. 12:12\nPapież Franciszek wraca do zdrowia po operacji, którą przeszedł w niedzielny wieczór. „Postępy są regularne i zadowalające” – przekazał Watykan.\nPostępy w dochodzeniu do siebie po operacji papież Franciszka są nadal regularne i zadowalające. Ojciec Święty je regularnie. Zakończono leczenie infuzyjne (podawanie leków przez kroplówkę – przyp.red.)” – przekazał Watykan.\nJak czytamy w komunikacie, badanie histopatologiczne potwierdziło u papieża ciężkie zwężenie uchyłkowe z objawami zapalenia uchyłków.\n„Papież jest poruszony wszystkimi wiadomościami, które w tych dniach napływają. Wyraża swoją wdzięczność za bliskość i modlitwę” – przekazał Watykan.\nPlanowana operacja papieża\nFranciszek w niedzielny wieczór przeszedł operację z powodu zwężenia uchyłku jelita grubego. Jak informował wcześniej rzecznik Matteo Bruni, zabieg zniósł dobrze, ale w szpitalu pozostanie około siedmiu dni.\nFranciszek zajmuje pokój, w którym siedem razy przebywał Jan Paweł II. To także drugi po Polaku papież, który jest hospitalizowanym w klinice Gemelii. Nad bezpieczeństwem i spokojem papieża czuwa żandarmeria watykańska i policja.\n„Badania kontrolne są dobre”. Jak czuje się papież Franciszek?\n6 godzin temu Wizerunek, który przyczynił się do wielu cudów i nawróceń. 100-lecie koronacji obrazu Matki Bożej u dominikanów


Zapiekanka gołąbkowa - Pieprzyć z fantazją\nJeśli nie ma czasu na zawijanie gołąbków, to świetną alternatywą dla tradycyjnych będzie przygotowanie zapiekanki gołąbkowej.\nNie ma nic łatwiejszego jak zrobienie właśnie takiej zapiekanki, robi się ją o wiele krócej niż nasze polskie gołąbki a smak jest taki sam.\nŚwietna propozycja dla zapracowanych osób albo dla tych, które nie lubią w kuchni spędzać wolnego czasu.\nNa końcu wpisu dodałam notatki, zerknij, może przydadzą Ci się te wskazówki.\nJakie składniki potrzebne są do przygotowania zapiekanki gołąbkowej?\n1 kapusta ok. 1,2 kg\n50 dkg mięsa mielonego wieprzowo – wołowego\n15 dkg ryżu basmati bądź jaśminowego\nsól, cukier, pieprz czarny i ziołowy\nJak przygotować zapiekankę gołąbkową?\nKapustę w całości obgotuj przez ok. 25 minut. Odcedź wodę i odstaw do ostudzenia.\nRyż ugotuj, ale nie do miękkości, wyłącz ogień pod garnkiem ok. 5 minut przed wskazanym czasem do gotowania na opakowaniu. Ostudź.\nPołącz ryż i mięso mielone,wymieszaj i przypraw do smaku solą i pieprzem.\nKapustę przetnij na pół a potem na ćwiartki. Wytnij głąb i potnij lub poszatkuj kapustę w plastry na ok. 5 mm grubości lub na drobną kostkę.\nW naczyniu żaroodpornym na spód wyłóż kapustę zakrywając nią całe dno naczynia.\nNa to wyłóż połowę mięsa z ryżem i przykryj następną partią kapusty. Na to wyłóż znów mięso z ryżem i przykryj kapustą.\nCałość polej sosem pomidorowym.\nSos pomidorowy: przecier pomidorowy zagotuj z koncentratem pomidorowym, dodaj odrobinę soli i cukru, Oprósz pieprzem.\nZapiekaj pod przykryciem ok. 1,30 w 180 stopniach. Zanim wyłożysz na talerze zdejmij pokrywę i daj odsapnąć zapiekance przez ok. 20 minut.\nmiałam naczynie 5 l pojemności, zawartość sięgała połowy naczynia\nmożna zrobić więcej sosu pomidorowego i polać nim zapiekankę już na talerzach\nkapustę można pokroić w drobne kawałki to ładniej będzie się kroić po zapieczeniu\nmiałam białą kapustę, smaczna też będzie i z włoskiej\njeśli do tradycyjnych gołąbków dodajesz cebulę, zrób to i tym razem.\ndanie jednogarnkowegołąbkikapustamięso mieloneobiadryżsos pomidorowy\nGenialne 🙂 znalazłam nazwę twojego bloga i nie mogłam wymyśli, o czym będzie. A tu o gotowaniu 🙂\nDzięki! <3 Nie przemawiała do mnie inna nazwa bloga, nie jest łatwo przebić się akurat z taką, ale ta Pieprzyć z Fantazją to jestem właśnie ja i moje gotowanie 😀 Kocham to co robię i tę nazwę również 😀 <3\nfajna propozycja "gołabków" jak czasem robie gołabki bez zawijania na pateli z posztakowaną kapustą wszystko razem mieszam i formuję kotlety 😉\n[…] wydanie połączenia ryżu, mięsa mielonego i kapusty. Na moim blogu możecie znaleźć również zapiekankę gołąbkową, która jest również prosta do wykonania. Sami oceńcie, który przepis bardziej Wam pasuje. Przy […]\nWygląda naprawdę rewelacyjnie. 😉 Aż ślinka cieknie.


Podkategoria: Odzież damska - strona 2 - Katalog Stron 3db.pl\nSuknie ślubne »Data dodania: 30 06 2010\nSalon mody ślubnej wieczorowej EVITA . Mało kto orientuje się jak dobrać doskonałą suknię weselną i z jakimi problemami to się wiąże. Dobór wyśnionej i wygodnej sukni ślubnej wbrew pozorom nie jest taki prost. ...\nHurtownia odzieży używanej »Data dodania: 27 04 2010\nHurtownia odzieży używanej BAKS. Firma oferuje bezpłatny dowóz asortymentu na terenie całego kraju przy zamówieniu powyżej 450 kg. Odzież używana oferowana przez BAKS pochodzi z Anglii, Stanów zjednoczonych i k...\nOdzież damska »Data dodania: 27 07 2012\nChyba wszystkie kobiety interesują się damską odzieżą, jest to ich nieodłączna część. Właśnie do kobiet skierowany jest nasz serwis pełen informacji, nowości i porad dotyczących odzieży damskiej. Jeśli chcesz w...\nKrawiec Toruń - Profesjonalne »Data dodania: 22 09 2011\nNasz Zakład Krawiecki to firma usługowa, działająca od 1990 roku. Posiadamy duże doświadczenie, indywidualnie podchodzimy do każdego zlecenia i z przyjemnością realizujemy projekty według pomysłów klienta.Świad...\nTorebki skórzane »Data dodania: 09 09 2010\nNajwiększym zainteresowaniem cieszą się przede wszystkim torebki skórzane oraz spodnie i bluzy. Jeżeli mamy problem z konkretnym wyborem danego towaru, to powinniśmy skorzystać z pomocy różnych katalogów mody l...\nbielizna erotyczna »Data dodania: 14 09 2012\nJeżeli kiedykolwiek byłeś w stanie wysilić się na romantyczny prezent walentynkowy, to ze stuprocentową pewnością perfekcyjnie wiesz, czym jest bielizna damska w romantycznych wzorach i kolorach. W końcu romant...\nfenomenale - marka dla kobiet »Data dodania: 03 09 2013\nWielkie marki odzieżowe mają bardzo mały szacunek dla osób noszących ich ubrania. Narzucają one stylistykę i dokładają do niej swoje wielkie logo. Dla Fenomenale i sklepu internetowego Fenomenalny Butik takie d...\nNylony – Pończochy nylonowe - »Data dodania: 12 06 2013\nBielizna retro to głównie pończochy nylonowe - potocznie nazywane nylonami. Ich różnorodność jest tak ogromna, że nasz sklep z nylonami oferuje również unikalne ich kolekcje. Jak choćby kolekcję Bettie Page czy...\nTylko Torebki - sklep internet »Data dodania: 01 12 2011\nTylko Torebki sklep internetowy z torebkami damskimi, który powstał z myślą o kobietach kochających torby i torebki śledzących najnowsze trendy w torebkach i torbach. Oferujemy różne fasony torebek damskich:mod...\nObuwie »Data dodania: 22 10 2010\nObuwie damskie, obuwie oraz buty w najprzeróżniejszych fasonach i rozmiarach w witrynie sklepu internetowego z obuwiem Butyk.pl. Chociaż specjalizacją sklepu jest obuwie jego oferta to również markowe ciuchy i ...\nOdzież damska »Data dodania: 23 06 2010\nOdzież damska, którą sprzedajemy pochodzi od producentów polskich jak i zagranicznych. Specjalnie dla Państwa sprowadzamy sukienki, tuniki, bluzki, spodnie... z takich krajów jak Holandia, Dania, Włochy, Niemcy...\nkoszule nocne, majtki, lingerie, spódnice, sexy underwear, buty, stanik, kobieta, kardigany, moda damska, odzież damska, womens underwear uk, pasy do pończoch, moda, promocje, wyroby pończosznicze, ubrania damskie, body


Policjant czy bandyta? | Gazeta Pomorska\nPolicjant czy bandyta?\nAnna Klaman 23 sierpnia 2004, 22:25\nSobotnią noc podróżujący do Człuchowa Czytelnik "Pomorskiej" będzie miał długo w pamięci. Blisko działek zatrzymał go wymachujący czerwoną latarką mężczyzna. Był nieuprzejmy i ani myślał się wylegitymować.\nTaka jest relacja chojniczanina, policja przedstawia inną wersję.\n- Mężczyzna coś zabełkotał, nie usłyszałem co. Nie wylegitymował się i nie podał przyczyny kontroli. Rozkazującym tonem kazał mi położyć kluczyki na deskę rozdzielczą - _twierdzi chojniczanin.\nJego zdaniem, policjant zachowywał się po chamsku. Umundurowanym kolegom, którzy nadjechali radiowozem, nakazał zabrać dowód rejestracyjny za nieoświetloną tablice. Funkcjonariusze zachowali się jak na stróźy prawa przystało. - _Spytali, czy chcę dmuchać w alkomat - _relacjonuje nam rozmówca. - _Zgodziłem się, zajrzeli mi jeszcze do bagażnika i wówczas puścili mnie dalej - _mówi Czytelnik.\nJest oburzony zachowaniem policjanta. - _Było ciemno, a on się nie wylegitymował. Obawiałem się, że gdybym się nie zatrzymał, to kto wie co, by się stało. Był bardzo nerwowy i potraktował mnie jak przestępcę - dodaje.\n- Skoro policjant tak się zachował, to podróźny powinien spokojnie odjechać - _mówi Jerzy Adamczyk, rzecznik człuchowskiej policji. - _Gdyby mi policjant nie okazał legitymacji, z pewnością bym jechał dalej. Nie potraktowano by tego jako wykroczenia.\n_Adamczyk powiedział, że ocenia zdarzenie jako błahe i skłonny jest wierzyć raczej policjantom. - Ludzie, chcąc złożyć skargę, zapominają, że policjant się przedstawił czy okazał legitymację - mówi.\nRzecznik, mówiąc to, nie znał jeszcze relacji policjantów - dwóch akurat było na konwoju, a trzeciego nie było w pracy.


Jak działają soczewki (szkła) relaksacyjne i dlaczego warto się na nie zdecydować? - farmactive.pl\nJeśli w ciągu dnia dużo czytasz albo spędzasz kilka godzin, wpatrując się w ekran telefonu lub monitor komputera, narażasz swoje oczy na nadmierny wysiłek. Widzenie w bliży zmusza oczy do ciężkiej pracy i to dlatego w trakcie dnia lub pod jego koniec możesz odczuwać zmęczenie i podrażnienie oczu, widzieć nieostro, mieć bóle głowy i problemy z utrzymaniem koncentracji. Najlepszym sposobem zapobiegania objawom cyfrowego zmęczenia wzroku są specjalistyczne soczewki relaksacyjne do okularów. Dowiedz się, jak działają soczewki okularowe ze wsparciem akomodacji i dlaczego warto wyposażyć w nie swoje okulary.\nJak działają okularowe soczewki relaksacyjne?\nSoczewki relaksacyjne do okularów, nazywane także szkłami ze wsparciem akomodacji, mają nieco wyższą moc w strefie odpowiedzialnej za widzenie z bliska. W okularach ze szkłami relaksacyjnymi nie musisz się obawiać o przeciążenie wzroku, ponieważ Twoje oczy otrzymują odpowiednie wsparcie widzenia w obszarze pośrednim i w bliży.. Za niedościgniony wzór w tej kategorii soczewek okularowych uchodzą cyfrowe soczewki Sync III, opracowane przez firmę HOYA, lidera nowoczesnej optyki okularowej. Relaksacyjne szkła do okularów Sync III to innowacyjne, jednoogniskowe soczewki okularowe ze strefą wsparcia akomodacji, które zapewniają komfortowe widzenie podczas użytkowania urządzeń cyfrowych i czytania. Gwarantują doskonałą jakość widzenia na wszystkie dystanse i płynne przenoszenie wzroku między obiektami umieszczonymi w różnych odległościach od oczu. Soczewki relaksacyjne HOYA można dodatkowo wyposażyć w powłokę antyrefleksyjną HOYA Blue Control, redukującą szkodliwy wpływ nadmiaru światła niebieskiego, tym samym kompleksowo chronić oczy i uniknąć negatywnych skutków korzystania z urządzeń cyfrowych. Soczewki okularowe z powłoką HOYA Blue Control neutralizują nadmiar światła niebieskiego emitowanego przez ekrany i monitory urządzeń elektronicznych, łagodząc objawy cyfrowego zmęczenia wzroku oraz towarzyszące im bóle głowy, kłopoty z koncentracją czy trudności z zasypianiem.\nCo zyskasz, decydując się na soczewki ze wsparciem akomodacji?\nOkularowe soczewki relaksacyjne dzięki swojej specjalnej konstrukcji odciążają akomodację redukując objawy zmęczenia oczu, a także inne uciążliwe dolegliwości wywołane długotrwałym wysiłkiem akomodacyjnym, m.in. zaburzenia widzenia i bóle głowy. Szkła ze wsparciem akomodacji pozwolą Ci efektywniej pracować w bliży i widzieć doskonale nawet po wielu godzinach pracy spędzonych nad dokumentami czy przed monitorem komputera. Korzystając z soczewek okularowych ze wsparciem akomodacji, jesteś w zdecydowanie mniejszym stopniu narażony na występowanie bólu oczu czy głowy, który często towarzyszy użytkownikom urządzeń cyfrowych. Okulary relaksacyjne pozwolą Ci cieszyć się komfortowym i ostrym widzeniem także pod koniec najbardziej wyczerpującego dnia, a te wzbogacone o specjalną powłokę redukującą nadmiar wysokoenergetycznego światła niebieskiego dodatkowo ochronią Twoje oczy, aby mimo zagrożeń płynących ze strony cyfrowego świata zachowały na długo swoje zdrowie i dobrą kondycję.


WHAMISA Organic Flowers Facial Oil Orginal 26ml - olejek Antyoksydacyjny - SohoGlam\nWHAMISA Organic Flowers Facial Oil Orginal 26ml - olejek Antyoksydacyjny\nWHAMISA Organic Flowers Facial Oil Orginal\nOdżywczy olejek do twarzy o właściwościach antyoksydacyjnych to bogactwo składników aktywnych zanurzonych w olejach. Dostarcza skórze bogactwa witamin, minerałów i kwasów tłuszczowych, przywracając blask i zdrowy wygląd. Dodatkowo wspomaga odbudowę bariery ochronnej skóry, zwiększając jej wytrzymałość na niekorzystne czynniki zewnętrzne. W składzie znajdziemy:\nMieszankę olejów - arganowego, kameliowego, oliwy z oliwek, z orzechów laskowych, jojoba, marchewkowego, z wiesiołka dwuletniego oraz pestek dyni. Zapewniają odpowiednią regenerację i odżywienie skóry. Dodatkowo w sposób pośredni nawilżają cerę, zapobiegając nadmiernemu parowaniu wody z naskórka.\nFiltraty ze sfermentowanych kwiatów - wspomagają ochronę przed niekorzystnymi czynnikami środowiska zewnętrznego. Zapewniają też działanie antyoksydacyjne.\nEkstrakt z lukrecji - zwiększa poziom nawilżenia skóry, dodatkowo działając przeciwzmarszczkowo.\n1-3 krople rozprowadź na całej powierzchni twarzy, szyi i dekoltu, następnie delikatnie wmasuj w skórę opuszkami palców.\nProdukt świetnie się sprawdzi jako uzupełnienie pielęgnacji lub jako kosmetyk samodzielny.\nInci: Argania Spinosa (Argan) Kernel Oil Camellia Japonica Seed Oil Olea Europaea (Olive) Fruit Oil Corylus Avellana (Hazel) Seed Oil Simmondsia Chinensis (Jojoba) Seed Oil Daucus Carota Sativa (Carrot) Seed OilOenothera Biennis (Evening Primrose) OilCucurbita Pepo (Pumpkin) Seed OilLactobacillus Chrysanthemum sinense Flower ferment Filtrate Lactobacillus Nelumbo Nucifera Flower Ferment Filtrate Lactobacillus Taraxacum Officinale (Dandelion) Rhizome/ Root Ferment Filtrate Scutellaria Baicalensis Root Extract Paeonia Suffruticosa Root Extract Glycyrrhiza Glabra (Licorice) Root Extract Aniba Rosaeodora (Rosewood) Wood OilGeranium Maculatum OilCitrus Aurantium Bergamia (Bergamot) Fruit OilD-LimoneneLinalool\nDermomedica Peptide Mineral Cream SPF50 60ml - peptydowy krem przeciwsłoneczny\nDermomedica Antioxidant Mineral Cream SPF30 60ml - Przeciwstarzeniowy krem antyoksydacyjny z filtrem\nDelia Skin Defined Stay Matt 9g 204 - Puder matujący


Warsztaty komputerowe czyli ON-LINE w bibliotece | Gmina Jasło / Oficjalna strona Urzędu Gminy w Jaśle\nGminna Biblioteka Publiczna w Jaśle z/s w Szebniach organizuje w Filii GBP w Trzcinicy – III edycję warsztatów komputerowych „ON-LINE w bibliotece”\nWe współczesnym świecie obsługa komputera, czy Internetu jest niezbędną umiejętnością w codziennym życiu. Niestety grono osób, które nie miało z nim kontaktu, jest wciąż dość spore. Są to przede wszystkim osoby starsze, bezrobotne, niepełnosprawne. Jednocześnie wielu z nich chciałoby nauczyć się obsługiwać komputer, chociażby dla własnej satysfakcji. Wiadomo, że Internet daje olbrzymie możliwości korzystania z różnych źródeł wiedzy i bardzo szybki dostęp do poszukiwanych informacji i jest środkiem, bez którego jest już dzisiaj trudno funkcjonować w świecie wiedzy.\nNaprzeciw ich oczekiwaniom wyszła Gminna Biblioteka Publiczna w Jaśle z/s w Szebniach organizując, w Filii GBP w Trzcinicy – III edycję warsztatów komputerowych „ON-LINE w bibliotece”. Bezpłatne szkolenie z podstawowych umiejętności komputerowych, do których zaliczać się będą m.in.: korzystanie z różnych witryn internetowych, posługiwanie się pocztą elektroniczną, nauka pisania i edycji tekstów w programie Word, zasady korzystania z komunikatorów internetowych i wiele innych niezbędnych informacji.\nUmiejętność obsługi komputera i Internetu to dla wszystkich duże ułatwienie w życiu codziennym. Wyszukanie potrzebnych informacji, obsługa konta bankowego, zrobienie zakupów, a także możliwość kontaktów z rodziną w kraju i za granicą to wszystko jest możliwe bez wychodzenia z domu. Przede wszystkim jednak, uczestnicy kursu mogą przełamać swoje obawy przed pracą z komputerem.\nSzkolenia prowadzone będą przez wykwalifikowanych pracowników biblioteki, przez okres trzech tygodni, dwa razy w tygodniu przez dwie godziny i zakończą się uroczystym rozdaniem certyfikatów. Wszystkich chętnych serdecznie zapraszamy do skorzystania z naszej oferty edukacyjnej.\nWszelkich informacji można uzyskać w FGBP w Trzcinicy\nlub pod nr telefonu 13 4429176. Zapisy do 15 marca 2012 r.


Spisane spiski - RMF 24\nPiątek, 3 kwietnia 2015 (09:50)\nAktualizacja: Piątek, 3 kwietnia 2015 (11:32)\nSzanowni Czytelnicy! Zazwyczaj w moim blogu prezentuję książki, które uważam za warte uwagi i ich autorów, których cenię za różne twórcze przymioty. Czasem odpowiadają mi ich poglądy, innym razem pociąga mnie forma ich dzieł, bywa też, że intryguje mnie sama fabuła, żywa i wciągająca. Nie chciałem zamykać się w osobistym kręgu lektur, pragnąłem nimi się dzielić.\nTypowe wpisy zawierały wywiady i moje krótkie wprowadzenie rozpisane na akapity, kryjące jakieś hasło, rodzaj klucza do odczytania głównej intencji, która przyświecała wyborowi takiego, a nie innego pisarza, myśliciela, publicysty, polityka, muzyka. Kodowanie nie było specjalnie skomplikowane. Bo i po co? Sygnalizowałem jedynie, że pod jedną warstwą znaczeń może kryć się inna.\nEwenementem w historii mojego bloga jest ten oto wpis, który trochę mnie onieśmiela, bo autorem, którego wybrałem do tej prezentacji ... jestem ja sam. Książką, którą Wam polecam jest mój tomik zatytułowany "13 odnośników" - wydany, ku mojej radości, przez cenioną przeze mnie oficynę "Prohibita". Chciałbym serdecznie podziękować Wydawcy Pawłowi Tobole-Pertkiewiczowi nie tylko za sam fakt edycji mojej książki, ale ogromną pomoc w jej opracowaniu. Jej forma i kształt mocno bowiem odbiegają od książek tradycyjnych.\nGromadzone przeze ze mnie przez pięć lat utwory pisałem z myślą o najważniejszym zbiorowym doświadczeniu w moim życiu: Tragedii Smoleńskiej. Czytelnicy mojego internetowego "dzienniczka" - zarówno tego, który prowadzę na stronie rmf24.pl, jak i tego już nieistniejącego z witryny rmf.fm - wiedzą, że narodowej hekatombie 10.04.10. poświęciłem wiele uwagi.\nAngażowałem się nie tylko całym sercem jako obywatel-Polak i polski dziennikarz; angażowałem nie tylko swój intelekt, ograniczony w rozumieniu tak tajemniczego i skomplikowanego Zdarzenia. Oprócz skromnych zdolności uzyskiwania i wykorzystywania ogólnodostępnej wiedzy, prócz umiejętności poznania na moją miarę, uaktywniłem w sobie inne twórcze możliwości oraz odmienną metodologię.\nNie jest bowiem tak, według mnie, że dziennikarstwo śledcze jest jedyną metodą, która pozwala na ukazanie prawdy o Tragicznej Tajemnicy 10 kwietnia, która obrosła już grubymi warstwami kłamstw, przeinaczeń, propagandy i dezinformacji. Oczywiście fakty pozostają faktami i nie należy tworzyć wokół nich aury łże-mistycyzmu czyli fałszywej metafizyki. Jednak poeta też ma coś do odkrycia, za pomocą swojej swoistej wrażliwości i odmiennego wyczucia struktury.\nO Smoleńsku powstało zresztą wiele dzieł literackich - tak poetyckich, jak pisanych prozą. Tak wybitni poeci jak Jarosław Marek Rymkiewicz, Wojciech Wencel czy Jacek Trznadel uwiecznili Katyń II w swoich strofach, wersach i metaforach. Niektórzy polscy powieściopisarze też zmierzyli się już z tak zagadkowym i - co tu dużo mówić - niebezpiecznym tematem, żeby wspomnieć Marcina Wolskiego, Rafała Ziemkiewicza czy Martynę Ochnik. To dobrze, że nie pozostaliśmy literacko niemi w obliczu wyciszanej Masakry.\nGroza bijąca z zatrutego rosyjskiego źródła ma jednak jeszcze inną - ciemną energię. Ona nie pozwoliła mi na "tradycyjną" twórczość - tak dziennikarską jak artystyczną, literacką. Począwszy od pierwszego dnia, kiedy usłyszałem o tak niewyobrażalnej tragedii, prześladował mnie wewnętrzny głos: jak oddać to, co TAM się stało w jak najbardziej adekwatny sposób, poruszający wszystkie ukryte moce.\nRządowy samolot z prezydencką delegacją rozbity w pył był dla mnie jakąś naszą nową narodową formą - paradoksalną, bo łączącą absolutny chaos i - skryty przed nieuzbrojonym okiem przypadkowego widza - sekretny porządek rzeczy. Jak oddać tę dialektykę pozornego ruskiego śmietniska, pozorowanego wschodniego bardaku, kryjącego najprawdopodobniej precyzyjny scenariusz?\nArtysta tradycyjny nie ma tu, śmiem twierdzić, wiele do ukazania. Zbyt wiele rzeczy nie mieści się w tradycyjnych prozatorskich fabułach i wyznaniach lirycznych. Zaintrygowała mnie za to i zainspirowała pewna niecodzienna, happeningowa akcja w Krakowie - nomen omen - przy ulicy Smoleńsk w 2010 roku. Z tego, co pamiętam z tamtego gorącego czasu: grupa artystów zmuszona do przeprowadzki z mieszkania urządziła pokazowe widowisko. To jest to! Pomyślałem. To nasza nowa SMOLEŃSKA narodowa forma! I tak zrodził się we mnie Świadomy Śmietnik Śmierci.\nFruwające książki, fragmenty pudeł, ciuchy i fatałaszki, szafy, łóżka, krzesła, buty - wszystko to leżące potem pokotem na asfalcie ulicy o tak znaczącej nazwie : Smoleńsk! Gapie chodzący po tym pobojowisku, zbierający resztki, na pamiątkę - jakże to przypominało obraz smoleńskiego wrakowiska. Czy to było zamierzone szukanie analogii przez krakowskich artystów? Nie wiem. Pierwszy artykuł, który przeczytałem o tym performensie w literackim magazynie "Lampa" na to nie wskazywał. Kolejne też nie zawierały żadnych, nawet najmniejszych aluzji do Zdarzenia.\nInspiracja przerodziła się w cierpliwe poszukiwanie pisarskiej analogii dla tego plastyczno-teatralnego projektu. Smoleńskie śmiertelne pole - killing field - pokryte szczątkami ciał, pomieszanymi z resztkami maszyny musiało znaleźć we mnie odpowiedni środek wyrazu. Jak porozrzucać na stronie wyrazy, by stworzyć wrażenie chaosu, a pod jego pozorem ukazać totalne uporządkowanie?\nAwangardowość ujęcia może odstręczać tradycyjnych odbiorców, ale nie zamierzam na siłę prosić ich o wyrozumiałość. Dla niezamykających się w zastanych formułkach lektury mam prezent. Pięć osób, które jako pierwsze rozwiążą hasło i wyślą do mnie maila z adresem pocztowym, otrzyma moją książkę. Hasło tworzą pierwsze litery powyższych 13 akapitów. Dopisek: Konkurs został rozwiązany. Trzynastoliterowe hasło brzmi: STEGANOGRAFIA. Egzemplarze mojej książki powędrują do Dominiki Ciebiery z Rzeszowa, Anny Gabler z Legnicy, Urszuli Kępy z Nowego Wiśnicza, Grzegorza Makucha z Krakowa i Huberta Balsama z Lipowa.\nA TERAZ PRZECZYTAJ WYWIAD ZE MNĄ PRZEPROWADZONY DLA WYDAWNICTWA "PROHIBITA".\nJacek Hasefeld: Czym jest "13 załączników"? Dlaczego tak zatytułował Pan swój tom? O czym jest ta książka?\nBogdan Zalewski: Tematem głównym, motywem przewodnim jest nasza narodowa hekatomba - Tragedia Smoleńska. Tytuł nawiązuje bezpośrednio do słynnego załącznika 13. do Konwencji Chicagowskiej. Według oficjalnej, propagandowej wersji to właśnie na jego podstawie prowadzono śledztwo ws. katastrofy smoleńskiej. Jednak jak udowodnili eksperci Zespołu Parlamentarnego pod wodzą posła PiS Antoniego Macierewicza tak naprawdę decydujący był nie załącznik, a rozporządzenie Władimira Putina, "przyklepane" przez Donalda Tuska. Widzimy, że pod kłamliwą wersją rządową kryje się smutna i okrutna prawda. Ja jednak nie zajmuję się prawną analizą tego faktu. Od tego są specjaliści. Moja książka nie jest też głosem publicysty, a poety, mimo że jej zakończenie pt. "Smoleńskie mity - wybite jak nity" naśladuje styl dziennikarski. Na koniec go jednak całkowicie dezawuuję.\nZ jakiego powodu? Przecież na co dzień jest pan dziennikarzem, prezenterem Faktów w RMF FM.\nTak, na co dzień, ale "13 załączników" - śmiem twierdzić - to właśnie książka niecodzienna. Składa się ona z trzynastu części, moich osobistych "plików" załączonych - że tak powiem- do oficjalnej smoleńskiej dokumentacji, w których ujawniam fałsz postsmoleńskiej rzeczywistości, przerażające kłamstwo III RP, także to rozpowszechniane przez prorządowych żurnalistów i reżimowe łże-autorytety. Przy czym stwarzam w tym celu własną konwencję, nie chicagowską, a literacką czy raczej liberacką.\nA propos, na okładce wyeksponowano szereg kluczowych terminów z pana książki. Jednym z nim jest właśnie liberatura, wyraz różniący się jedną literą od literatury. Jak można wywnioskować z lektury nie jest to przeoczony błąd korektorski. To zabieg celowy?\nTo bezpośrednie nawiązanie do nowatorskiej twórczości zwanej liberacką. Według twórców tego terminu i autorów takich właśnie dzieł- małżeństwa Katarzyny Bazarnik i Zenona Fajfera- liberatura to "literatura totalna, w której tekst i przestrzeń książki stanowią nierozerwalną całość". "Liber" znaczy po łacinie "księga". Moje "13 załączników" to właśnie przykład takiego podejścia do książki, jako w pełni autorskiej propozycji. Razem z moim wydawcą Pawłem Tobołą-Pertkiewiczem, szefem oficyny "Prohibita" starałem się, by ten tom był rodzajem konceptualnego albumu w hołdzie ofiarom Smoleńska, tego Katynia II. Dążyłem do tego, by jak najmniej elementów było w nim przypadkowych, począwszy od literackiej zawartości, przez taki, a nie inny układ utworów, liczbę i kształt liter, dobór ilustracji (w przeważającej większości wykonanych i obrobionych przeze mnie zdjęć i kolaży) po specyficzny format książki. Jednak chciałbym podkreślić, że mimo tych świadomie narzucanych sobie ograniczeń formalnych, moją książkę przenika duch wolności. Czuję się wolnym Polakiem, jak definiuje nasz republikański szlachecki naród sprzed rozbiorów współczesny wieszcz narodowy Jarosław Marek Rymkiewicz. W "liberaturze" pobrzmiewa dla mnie zasada prawdziwie liberalna, nie ta zakłamana rodem z III RP, a autentycznie wolnościowa. "13 załączników" to moje "liberum veto" pod adresem obecnego państwa czyli PRL-u bis. To moje "wolne - nie pozwalam" wobec tego, co się dzieje po 10.04.10 w tym posmoleńskim przywiślańskim kondominium rusko-pruskim. Liberatura - "literatura totalna" - którą, mam nadzieję, twórczo naśladuję- jest w moim wykonaniu rodzajem subiektywnego kontrataku, mojej osobistej reakcji na duchowy atak wszelkiej maści totalitarystów.\nOstre słowa, radykalna jest ta pańska diagnoza.\nTu wychodzi ze mnie publicystyczna natura, ale w "13 załącznikach" te jednoznaczne konstatacje przekułem na specyficzną, bardzo wieloznaczną formę i to jest moim zdaniem najważniejsza wartość tej książki. Jeżeli za punkt wyjścia potraktować hipotezę o agenturalnym charakterze najważniejszych graczy w obecnej polskiej rzeczywistości po 10 kwietnia 2010 roku, to "13 załączników" ukazuje to przede wszystkim w samej strukturze książki. Nawiązuje ona do metod szyfrowania stosowanego przez agentów.\nChodzi o tak zwaną steganografię. Jako motto pracy wybrał Pan cytat z eseju historyka literatury Tadeusza Witkowskiego, w którym tłumaczy on to pojęcie. Na czym polega technika steganograficzna?\nZ pojęciem steganografii zetknąłem się wielokrotnie, między innymi w świetnej książce płk. Andrzeja Kowalskiego "Rosyjski sztylet". To z tej kapitalnej pracy byłego szefa Służby Kontrwywiadu Wojskowego dowiedziałem się o metodach działań sowieckich i rosyjskich agentów "nielegałów". Natomiast za motto "13 załączników" wybrałem fragment artykułu znakomitego publicysty Tadeusza Witkowskiego, bo autor nie tylko podał w nim definicję steganografii, ale także w samym swoim tekście ukrył hasło, pokazując jak w praktyce stosuje się tę formułę szyfrowania. Po arcyciekawe szczegóły odsyłam do mojej książki. Tu tylko przywołam literalne znaczenie terminu. "Steganografia (ang. steganography; od gr. steganos - przykryty) to dziedzina wiedzy specjalistycznej zajmująca się technologią przekazywania wiadomości ukrytych w innych, najczęściej oficjalnie publikowanych materiałach."\nA jak się to ma do zawartości Pana książki?\nMoje teksty są rodzajem "matrioszek". Jak wiadomo to takie rosyjskie laleczki- w największej ukryta jest mniejsza, w tej kolejna, w niej następna, aż do ostatniej maciupeńkiej. Utwory w "13 załącznikach" mają właśnie taką "szkatułkową" strukturę. Wydaje się Czytelnikowi, że czyta jakiś ostateczny tekst, jak to bywa w tradycyjnej książce, a tu za kilka stron okazuje się, że on był tylko pretekstem. Dosłownie pre-tekstem, tekstem wstępnym, bo w nim ukryto następny, ale i ten nie jest tym właściwym, ponieważ on też jest wstępem do kolejnego, niejawnego, wyłaniającego się z niego w serii emanacji itd. Staram się to tutaj wytłumaczyć, ale od razu zaznaczam, że nie chciałbym zbyt wiele zdradzać. Po pierwsze - to odkrywanie to powinna być domena chętnych Czytelników. Po drugie- taka autointerpretacja jest według mnie, pardon, rodzajem werbalnej masturbacji. Jednak - z drugiej strony - jest ryzyko, że bez jakichkolwiek wskazówek taka książka jak "13 załączników" pozostaje absolutnie nieczytelna, hermetyczna jak słoik zakręcony na amen. Zwrócił na to uwagę płk. Kowalski w korespondencji ze mną: "Dawno już nie miałem takiej przyjemności wejścia w gąszcz znaczeń o tak skomplikowanej strukturze. Obudziło to mój zachwyt, ale jednocześnie wprowadziło w powątpiewanie o możliwości dotarcia do czytelnika, który byłby na tyle wytrwały, aby zmierzyć się z poszukiwaniem pierwowzoru, gdy widzi tylko lustrzane odbicie w kolejnych lustrach."\nJak pan rozwiązał ten dylemat? I jak czytelnik ma sobie poradzić z taką wielowarstwowością?\nDoszedłem do wniosku, że "instrukcję obsługi" porozmieszczam to tu to tam w samych tekstach. Tak naprawdę uważni Czytelnicy sami mogą odnaleźć klucze do odczytania tomu, bo jest tam wiele sygnałów autotematycznych. To rodzaj kolejnej "matrioszki" - książki w książce. Tadeusz Witkowski w liście do mnie słusznie zwrócił uwagę, że w moim przypadku steganografię trzeba by wziąć w cudzysłów bowiem: "steganografia zakłada znajomość tajnego kodu, tak przez nadawcę komunikatu jak i przez jego głównego adresata i zarazem powszechną nieznajomość przyjętych zasad komunikacji. Bo przecież rzecz chce się ukryć przed innymi odbiorcami wiadomości. Trzeba by więc najpierw poinstruować wybranych czytelników, o co chodzi. Jeśli instruuje się wszystkich, niczego się nie ukrywa.". Ja steganografii używam więc raczej jako przenośni.\nJak pan rozumie tę metaforę? Mógłby pan podać jakiś przykład.\nBogdan Zalewski: Jednym z graficznych motywów pojawiających się w mojej książce jest KROPKA. Ta "." jest aluzją do steganograficznej metody. Hitlerowcy stosowali technologię mikrokropek. Były to zdjęcia o wysokiej rozdzielczości pomniejszone do wielkości kropki wklejanej do tekstu maszynopisu. Ja oczywiście nie stosuję takich technik kodowania. Kropka jest dla mnie punktem sensu, otoczonym przez morze słownych kłamstw i manipulacji. Po rosyjsku kropka to "toczka". Wokół niej jest krąg dezinformacji czyli otoczka maskarady - "maskirowki". Zwracam uwagę na tę właśnie "o.toczkę".\nWielokropkiem zakończmy naszą rozmowę. Ciąg dalszy dla Czytelników niech nastąpi w samej pańskiej książce. Zachęcam do lektury wielowarstwowego tomu pt. "13 załączników".


Dosłońce Spa - czas na prawdziwy relaks | CKM.PL\nCKM » Lifestyle » Dosłońce Spa - czas na prawdziwy relaks\nDosłońce Spa - czas na prawdziwy relaks\nHotel Mercure Racławice Dosłońce Conference Spa\nHotel Mercure Racławice Dosłońce Conference & Spa**** położony jest wśród malowniczych wzgórz Wyżyny Miechowskiej, w odległości zaledwie 50 kilometrów od Krakowa w pobliżu historycznych Racławic. Naszym gościom oferujemy atmosferę pełną relaksu, wysoki standard obsługi oraz tradycyjną polską gościnność.\nOddajemy do Państwa dyspozycji 67 komfortowych pokoi, wyposażonych w klimatyzację, telefon, TV satelitarną oraz nielimitowany, bezpłatny dostęp do Internetu. Część pokoi posiada bezpośrednie wyjście na taras, z którego rozciąga się wspaniały widok na malowniczą okolicę. W wybranych pokojach znajdują się mini-barki .\nWszystkie pokoje posiadają łazienki z przestronnym prysznicem. Naszym gościom na wyposażeniu pokoi zapewniamy także, ręczniki, płaszcze kąpielowe i pantofle. Ponadto oferujemy wyposażoną w najnowsze rozwiązania audio-wizualne część konferencyjną o powierzchni ponad 550 metrów kwadratowych, restaurację serwującą dania kuchni polskiej oraz międzynarodowej w autorskim wydaniu, bar z ofertą ponad 40 rodzajów koktajli i drinków oraz wyjątkowe centrum Spa & Wellness, oferujące gamę zabiegów kosmetycznych i pielęgnacyjnych, a także unikatowe w tej okolicy kąpiele i zabiegi na bazie siarki.\nOtoczenie hotelu umożliwia aktywny wypoczynek dla całej rodziny wśród lasów i łąk tworzących charakterystyczny dla tego regionu pejzaż polskiej wsi. Chata grillowa, staw, pole do nauki gry w golfa, kort tenisowy, rowery, quady, czy przejażdżki konne to tylko niektóre z atrakcji na świeżym powietrzu, które czekają na naszych Gości. Dosłońce Spa z różnych zakątków świata oferuje bogaty wybór zabiegów relaksacyjnych i kosmetycznych wykonywanych w oparciu o wysokiej klasy sprzęt specjalistyczny oraz starannie dobrane kosmetyki i preparaty renomowanej marki Janssen, pozwoli na pełne odprężenie i regenerację.\nWśród propozycji Dosłońce Spa znajdziecie Państwo miedzy innymi:\n• kąpiele siarczkowe wykonywane przy użyciu wód siarczkowych z ujęć z Lasu Winiarskiego w okolicach Buska Zdroju\n• zabiegi autorskie: Azjatycki, Marokański, Śródziemnomorski - holistyczne zabiegi relaksacyjne skoncentrowane na harmonizacji ciała i duszy człowieka na wszystkich jego poziomach fizyczno-energetycznym, emocjonalnym i duchowym.\n• zabiegi: Oxybrazja, Terapia zimnem Spring, Odmładzanie 24-karatowym złotem, zabiegi modelujące ciało Body Master, jonolifting, mezoterapia, zabiegi wyszczuplające na ciało.\n• masaże: Ajurwedyjskie, hawajski Lomi Lomi, kamieniami pochodzenia wulkanicznego, tajski, masaż bańką GUA-SHA, stemplami ziołowymi, ciepłą świecą, refleksologia stóp, masaże dla dwojga, dla młodych mam i pań w ciąży\n• kąpiele: aromaterapeutyczne, zmysłowe Dla dwojga w mleku, płatkach róż\nPo zabiegach zachęcamy do relaksu w pełnowymiarowym basenie, jacuzzi orazsaunach, a latem na Słonecznym Tarasie, gdzie można w pełni się odprężyć sącząc orzeźwiające koktajle podawane wprost z Księżycowego Baru. Ofertę Spa & Wellness uzupełnia szeroki wachlarz zabiegów kosmetycznych.\nSzczególnej uwadze polecamy gamę pakietów i programów pobytowych SPA zawierających starannie dobrane zabiegi, a wśród nich pobyty odchudzające i wyszczuplające sylwetkę na bazie popularnej diety Montignaca.\nDodał(a): promocja Poniedziałek 28.09.2015\nmareksss (2015-09-28 16:49:21)\nWielkie branie – gadżety …\nUsuwanie kolorowych tatua…\n„Czas usunąć Facebooka” –…\nWorld Of Tanks 1.0 – byli…\nStworzono lody, które lec…\nSkarbiec pesymisty - feli…


Hearthstone: Heroes of Warcraft z aktualizacją przynoszącą nowe karty | appManiaK.pl\n31.10.2014 , Amadeusz Cyganek Gry iOS Newsy Software\nHearthstone: Heroes of Warcraft z aktualizacją przynoszącą nowe karty\nNie ma praktycznie tygodnia bez informacji odnoszących się do niesamowicie popularnej gry karcianej autorstwa studia Blizzard Entertainment, czyli Hearthstone: Heroes of Warcraft. Tym razem tytuł ten doczekał się aktualizacji zawartości talii kart, która rozszerzy możliwości rozgrywki.\nPo osiągnięciu 20 poziomu doświadczenia w grach rankingowych do naszej talii dołączy zestaw Hallow’s End Card Back, z kolei uczestnicy BlizzConu lub też osoby, które nabyły sieciową przepustkę do transmisji z tego wydarzenia, otrzymają Blizzard 2014 Card Back. To nie koniec atrakcji – Warlords Card Back to nagroda dla osób, które zakupią najnowszy dodatek do World of Warcraft, czyli Warlords of Draenor. Ostatnią nową pozycją w tym zestawieniu jest Goblins Card Back przeznaczony dla osób osiągających dwudziesty poziom w grach rankingowych w listopadzie.\nJak widać, możliwości rozgrywki w Hearthstone cały czas się rozszerzają i miejmy nadzieję, że sytuacja nadal będzie się pod tym względem poprawiać. Teraz pozostaje tylko czekać na zapowiadaną edycję na tablety z Androidem lub też pobrać za darmo wersję na iOS.\nAmadeusz Cyganek\t| piątek, 31 października 2014\nTematyka: Gry, iOS, Newsy, Software\n4h Plecaki fotograficzne dla profesjonalistów – postaw na sprawdzone artykuły!foto\n4h iPhone 13 - czy na tę premierę warto było czekać?gsm\n5h Poznaj nowy smartfon Jamesa Bonda z „Nie czas umierać”! Zaskoczenie?gsm\n6h Twój smartfon Xiaomi zaraz otrzyma aktualizację, która poprawi jego działaniegsm\n8h 100 W, 120 Hz i aparat jak z P30 Pro w pięknym Huawei z HarmonyOS! Ten smartfon namieszagsm\n9h Dla tego średniaka z ekranem 120 Hz wyrzuciłbym inne. Ten smartfon ma zadatki na hitgsm\n11h 2-metrowa lodówka z No Frost za 1189 zł? Wielkie przeceny w al.to!agd\n11h iPhone SE 2022, iPhone 14 bez notcha i przyszłość TouchID. Zobacz, co Apple ma dla Ciebie w przyszłym rokugsm\n12h Mnóstwo fajnych zalet i parę drobnych słabości. TEST Motorola moto g60sgsm\n13h Polecana lodówka LG GBB72MCDMN za 1949 zł w Media Markt!agd\n149 queries. 0,111, 0.110 (0,111) seconds.


Druga strona medalu. - mama-granda\nMy matki mamy na ogól to do siebie, że lubimy czuć się uprzywilejowane.\nFukamy na innych, bo nie ustępują nam miejsca w tramwaju/autobusie/kolejce do kasy.\nZaczyna się już w czasie trwania ciąży - sama zdaję sobie sprawę jak wiele razy, wracając po całodniowych zajęciach na uczelni, wściekła wsiadałam do pociągu ( w zaawansowanej ciąży) i gdy jedyną osobą ustępującą mi miejsca był mężczyzna pochodzenia Niemieckiego - na co wskazywała trasa przejazdu.\nJęczałam i stękałam na brak wyrozumiałości, brak empatii... bo brzuch ciąży po kolana, ledwie stoję, kręgosłup zgina się w pół i złap tu oddech. Dziś od czas do czasu - wyjdę z domu z wózkiem i chciałabym, żeby ludzie myśleli o mnie jaka to ja dzielna! Komunikacją miejską te kilka przystanków, w upale, w zaduchu, w smrodzie dnia powszedniego.\nBzdura, żadna ze mnie bohaterka- ot proza codziennego, matczynego życia.\nI zamykałam się w domu, bo świat jest niesprawiedliwy. Bo nikt nie jest w stanie zrozumieć matki. Bo znajomi się odwrócili, bo nikt już nie chce ze mną przebywać, bo ja tylko o pieluchach, kupach i kaszkach. I łkam po kątach, bo taka brzydka, bo skóra obwisła, bo parę kilogramów zostało i wstyd z domu wyjść, bo mówić nie ma o czym.\nZamknęłam się na świat, na ludzi, na bliskich. W poczuciu niezrozumienia - sama nie pozwalałam się zrozumieć.\nObwiniałam tatę Jot., że ma do kogo wyjść, że w pracy super-hiper-zabawa, żarciki, przyjaźnie, luźne gadki. A ja tylko ga-ga-da-da-ma-ma-ta-ta. Kupki, zupki i strupki.\nWorek zarzucony - szumnie nazwany oversize'em.\nDzień za dniem... tydzień za tygodniem i nagle rok.\nA tu się okazuje, że Ci (Te!), które odpychałam za "niezrozumienie sytuacji" są jak najbardziej ze mną. Że zmieniło się w naszych życiach wiele, ale wciąż dla siebie jesteśmy te same. Może z mniejszą częstotliwością, może nie tak mocno jak dawniej - ale to od czasu do czasu ma rekompensować nam odległość i odmienność.\nI nie wiele się zmienia.\nA ja dziękuję im za jeden wieczór, gdy mogłam poczuć, że wciąż jestem.\nNawet jeśli w liczbie dwa, bądź trzy.\nAle wciąż ja, która bezsensownie odtrącała, osoby mi zawsze bliskie.\nAnna S. 4 lipca 2013 07:02\nuciekanie od ludzi po urodzeniu dziecka to czasem naturalna potrzeba - przestawiamy się na nową sytuację, odnajdujemy i każdy ma na to swój sposób i niektórzy (w tym ja) potrzebowali samemu to sobie poukładać. Ale jest taki moment, że trzeba wyjść do ludzi, odświeżyć kontakty, wrócić do dawnych zwyczajów chociaż trochę, bo inaczej złapiemy doła giganta, albo nie daj Panie jakąś depresję :( Ja tak zrobiłam i dopiero zobaczyłam jak mi tej `starej` rzeczywistości brakowało :) Fajnie znowu być sobą :) Doskonale Cie rozumiem! Buziaki i tak trzymaj ;*\nmama-granda 4 lipca 2013 20:24\nTrzymam się. :*:)\nAniaW 4 lipca 2013 07:15\nludzie często potrzebują czasu, żeby się przyzwyczaić, że w naszym życiu pojawił się ktoś nowy. i niestety wtedy odsuwają się od nas tak samo jak i my od nich. nie rozumieją co teraz jest dla nas najważniejsze, że to już nie imprezy i wspólne spotkania. dopiero z czasem następuje akceptacja. też tak mam. niestety niektórzy wciąż mnie unikają, bo ja to już matka...\nmama-granda 4 lipca 2013 20:27\nBrak akceptacji jest ciężki do przetrawienia, ale my też czasami bierzemy zbyt dużo rzeczy do siebie.:)\nIzabela H 4 lipca 2013 07:24\nI ja miałam kompleks po porodzie córki,choć wychodziłam,często do ludzi.. po przeprowadzce na wies jakoś tak sie urwało.. brak znajomych,nie było z kim pogadać..było mi ciężko.. teraz już po prawie 3,5 jest łatwiej,ale czasem tęsknie za miastem.. za tym,ze mogłam wyjść i zajść do kogoś.. tu raczej każdy żyje własnym życiem ..\n3,5 to tak dużo! :)\ngosik 4 lipca 2013 07:57\na może właśnie zamiast uciekać to powinniśmy do tych ludzi jednak wyjść!no dobra łatwo się mówi a zrobić to już gorzej...bo mimo,że kochmay te nasze maleństwa to aby w pełni niezwariować potrzeba nam ndrugiego normalnego człowieka aby nie tylko kupki,zupki itd były tematem rozmów!mi mój wyjazd troszkę zawsze pomaga bo rozmawiając z moją Olką tematy są przeróżne bo przecież ona nie jest młodą mamą :)\nPs super,że Wasza przyjaźń przetrwała :)\nmama-granda 4 lipca 2013 20:28\nPrawda, byle tylko nie zwariować! ;)\nMagda 4 lipca 2013 08:05\nJa po porodzie też się trochę odciełam. Na życznie. Nie miałam potrzeby prowdzenia towarzyskiego życia ale nie miałam też poczucia, że ktoś mnie izoluje. Potem przyszedł czas, że zaczęłam tęsknić. Wykonałam telefon i zaraz byliśmy w Częstochowie, w jakiś inny weekend robiliśmy dużego grilla u nas i tak jakoś wracaliśmy powoli do żywych ;)Wykorzystujemy każdą sytuację, która nie pozwala nam się odciąć. Nie jest tego aż tak dużo, bo każdy ma swoje sprawy codzienne ale może dlatego to "życie towarzyskie" jest dla nas takie atrakcyjne. Wychodzimy razem i osobno. Nie balujemy już jak kiedyś ale nie odmawiamy sobie towarzystwa innych ludzi. Ja mam koleżanki od zakupów, wspólnej kawy, zwykłych plot, mąż ma z kim umówić się na mecz, piwo itd. Mamy ten komfort, że Hania ma z kim zostać. Babcie, siostra aż się proszą żeby ją podrzucić. Jest już tez na tyle duża, że w wiele miejsc ją zabieramy, chociaż czasem to mało wygodne i może nawet rozsądne. Tak jesteśmy rodzicami. Nieba byśmy Hani przychylili ale wiemy, że czasem trzeba odsapnąc, zresetowac się w innym gronie. Potrzebujemy też i tego własnie po to żeby ciągle sobie nie biadolić jak nam źle i samotnie, żeby odkopać inne tematy niż odpieluchowanie, żeby sobie przypomnieć, że kiedyś kochaliśmy Happysad, a teraz zastanawiamy się co to takiego, żeby żyć.\nmama-granda 4 lipca 2013 20:30\nMi najczęściej brakował właśnie takich luźnych plot, kawy w kuchni i marnowania czasu na zakupach, bo nie było z kim, bo wszyscy nasi znajomi są niby wcale nie tak daleko, ale jednak za daleko, żeby wpaść na chwilkę w każdym momencie. :)\njuSia BabyBoom 4 lipca 2013 14:35\njesteś kobietą i jesteś piękna, musisz być silna, dawać radę i wierzyć, choć nie zawsze jest łatwo, bycie mamą to jeden z najtrudniejszych zawodów świata, ale ty dostałas to boże błogosławieństwo że możesz być matką i nie ma wyjścia musisz dać radę i do przodu !\n3mam kciuki i cieszę się że masz jednak te najbliższe osoby na których ci zależy i które dają ci poczucie szczęścia !\nmama-granda 4 lipca 2013 20:32\nDziękuję za te słowa! ;)\nPatuhall 4 lipca 2013 18:06\nChyba pierwszy raz się pod Twoim postem nie podpiszę. A to nie z chęci umniejszenia a zupełnie innym doświadczeniom. Ja się od nikogo nie odsywałam i właściwie nikt nie odsuwał się ode mnie. Wręcz odwrotnie, każdy chciał się spotkać, zobaczyć, pogadać.\nNigdy nie zapomnę jak 2 tyg po porodze pojechałam na uczelniany zjazd i słyszałam: "jeeeej, gdzie masz brzuch? Nie masz brzucha!"\nTeraz częściej czasu brak i czasem szkoda gdy trzeba zrezygnować z koncertu albo innego wyjścia, bo Dziecko o 19 juz nie zasypia :)\nA Ty młoda Mamo się uśmiechaj, bo kiedy Twoja Lea odchowana będzie inni zamkną się z pieluchami i odstającym brzuchem :)\nmama-granda 4 lipca 2013 20:34\nDobrze, nie podpisuj się, bo ja czasami patrzę na Twoje zdjęcia i myślę sobie, że wy obie takie cudowne i piękne z eF jesteście. I mimo, że wiem, że też wam ciężko, bo często same, to jednak wtedy o tym nie myślę i troszkę zazdroszczę ...;) Ja tylko narzekam, że sama sobie to odebrałam. ;) Buziaki! ;)\nPatuhall 4 lipca 2013 22:34\nDobra, dobra. Bez żartów! Niczego sobie nie odebrałaś, tylko na swój sposób przeżywałaś ten czas!\nHally (Raczek) 4 lipca 2013 22:25\nHehe...jak bym o sobie czytała....no życie...w moim przypadku jak zostałam mamą sama sobie chyba wmówiłam że te niematki nie chcą mojego towarzystwa...ale tak nie jest...chociaż czasu jak lkkarstwo i wyjśc nie ma jak...mąż wychodzi ja raczej rzadko...ale znajomi przychodzą i rozmawiamy o wszytkim ale nie o dzieciach...i fajnie jest....ale mam też znajomą (panią co wypowiedziała się powyżej) co ma córkę w tym samym wieku i trudno ominąć temat dzieci:))))\nHally (Raczek) 4 lipca 2013 22:27\nTa znajoma to Magda...zanim wpisałam komentarz nazbierało się trochę innych wypowiedzi:)\nRuby Soho 5 lipca 2013 11:02\nja mam odwrotnie, po roku od porodu staram się spotykać z ludźmi, mieć życie i działać, robić coś cały czas - mimo, że siedzę w domu z maluchem przez większosć czasu. Nie zawsze jest to łatwe, ale trzeba wziąć się w garść. Pozdrawiam:))\nHiena 6 lipca 2013 15:15\nMoja siostra jest w ciazy. Jak tak czytalam twoj tekst, musialam sie usmiechnac. Ledwo to to w trzecim miesiacu, juz chce isc na zwolnienie, juz jej sie przywileje naleza, bo ja plecy bola i zmeczona. Mnie tez bola i tez zmeczona jestem, a zwolnienie mi sie nie nalezy... Tak to wlasnie jest z mamami w ciazy, mamami malych dzieci ;o)\nI dobrze tak czasami miec taka odskocznie i sie przekonac, ze jest sie ta sama osoba co kiedys, a nie tylko ta wlasnie mama... Fajnie, ze moglas sie spotkac z dziewczynami!


czarny piątek - Wiadomosci.gazeta.pl\nPodczas piątkowego marszu przeciwko zaostrzeniu przepisów aborcyjnych kilka kobiet odpaliło race. Interweniowała policja. Oburzeni ludzie pytają, dlaczego nie reagowali podczas marszów niepodległości.\nCzarny Piątek wstrzyma z pewnością ruch w Warszawie. W mediach społecznościowych coraz więcej użytkowników deklaruje uczestnictwo w marszu. Czarny Piątek – przygotowania Czarny Piątek to nie pierwszy sygnał sprzeciwu wobec projektu "Zatrzymaj aborcję". Protesty rozpoczęły\n! - grzmiała przed siedzibą PiS Marta Lempart, liderka Ogólnopolskiego Strajku Kobiet. Na ulicach stolicy i innych miast w sumie dziesiątki tysięcy ludzi - głównie kobiet - protestowało przeciwników zaostrzenia prawa aborcyjnego. Demonstracje pod hasłem "Czarny Piątek" zorganizowano jako\nCzarny Piątek to reakcja na pozytywnie zaopiniowanie projektu "Zatrzymaj Aborcję" przez sejmową komisję. Oznacza to, że trafi on pod koniec tygodnia do sejmu, gdzie będzie poddany pod głosowanie. Czytaj więcej: Czarny Piątek - szykuje się wielki protest kobiet ws. aborcji. "\nkobiet. Według "Wiadomości" TVP w Czarnym Piątku 23 marca 2018 roku brało udział kilka tysięcy osób. Źródła tej informacji nie podano. Prezenter TVP Michał Adamczyk nazwał Czarny Piątek protestem "zwolenników aborcji" i dodał, że w kontrze odbyły się "Białe Marsze obrońców życia\no pojemności 5200 mAh za 13 zł (taniej o 81 proc.) piłę dwutarczową za 129 zł (taniej o 56 proc.) Promocje w Lidlu obejmować będą także dodatki do domu oraz odzież. W czarny piątek taniej kupimy: poduszki dekoracyjne za 15 zł/szt. (39 proc. taniej) skrzynię do przechowywania i siedzenia za 59\nBlack Friday zawędrował do Polski ze Stanów Zjednoczonych , gdzie tradycja piątków wyprzedaży trwa od dziesiątek lat. Promocje przypadają na dzień po Święcie Dziękczynienia, które jest świętem ruchomym. W tym roku Czarny Piątek odbędzie się 29 listopada. W Europie, w tym w Polsce obowiązywać\nBlack Friday w tym roku przypada na piątek 29 listopada. Promocje w Black Friday pojawiają się w sklepach zawsze po amerykańskim Święcie Dziękczynienia. Jego data jest ruchoma, dlatego też Czarny Piątek jest organizowany w różnych terminach. Jest to idealna okazja\nJedna z naszych czytelniczek przysłała zdjęcia Polek protestujących w Szanghaju. 'Spotkałyśmy się na Bundzie, w samym centrum Szanghaju, z widokiem na Pearl Tower' - poinformowała nas w wiadomości. Czarny Piątek dotarł również do Niemiec. Zdjęcia z Berlina przysłała do nas czytelniczka Martyna\nCzarny Piątek to reakcja na pozytywnie zaopiniowanie projektu "Zatrzymaj Aborcję" przez sejmową komisję. Oznacza to, że trafi on pod koniec tygodnia do sejmu, gdzie będzie poddany pod głosowanie. Projekt odbiera kobietom prawo do aborcji w przypadku płodów z nieusuwalnymi wadami\nCzarny Piątek odbędzie się głównie w Warszawie, choć niewykluczone są również lokalne demonstracje. Strajk w stolicy jest planowany na godzinę 16.00. Na razie trasa przejścia protestujących nie jest znana. Na ten moment na Facebooku 23 tys. osób zadeklarowało swoje uczestnictwo, a 45 tys


Jak sobie radzicie z nieodebranymi paczkami za pobraniem? - Społeczność Allegro - 2557\nU nas też zdarzają się takie przypadki. W tej chwili jedyne co mogę zrobić, to występuję o zwrot prowizji i klienta dodaję do czarnej listy.\nMożesz dodać delikwenta do swojej czarnej listy, aby nie mógł już u Ciebie kupować. Jeśli jakiś rodzaj przesyłki jest dla Ciebie wyjątkowo niekorzystny, zachęcamy do zrezygnowania z niego w swojej ofercie. Pamiętaj również, że w niektórych przypadkach kupujący nie może odmówić przyjęcia paczki pobraniowej.\n"Jeżeli konsument nie odstąpił od umowy zawartej na odległość, zawartą umowę kupna-sprzedaży uznaje się za ważną. Zgodnie z umową, sprzedawca zobowiązuje się do wydania rzeczy, a kupujący do odebrania oraz zapłacenia za towar.\nZ dniem wydania danej rzeczy przez sprzedawcę, prawo własności do niej należy do osoby kupującej. A zatem, gdy konsument nie odbiera rzeczy dostarczonej na podany przez niego adres (czyli rzeczy już należącej do niego) – narusza warunki umowy.\nWobec naruszeń warunków umowy, sprzedawca ma prawo dochodzić od klienta obowiązku wykonania zawartej umowy, czyli zapłaty ceny za towar oraz odszkodowania za poniesione wydatki (np. koszty odesłania towaru z powrotem dla sprzedawcy, czy koszty magazynowania).\nW związku z powyższym, gdy konsument nie odbiera przesyłki pobraniowej, sprzedawca ma następujące prawa dochodzenia swoich roszczeń:\nŻądać od klienta odebrania towaru i zapłaty za towar oraz kosztów przesyłki, czyli żądać należytego wykonania umowy kupna-sprzedaży;\nŻądać od klienta zapłaty za towar, kosztów przesyłki w pierwszą stronę oraz kosztów przesyłki z powrotem do sprzedawcy, jako wynagrodzenie za poniesione straty i naprawienie szkody z tytułu niewykonanej umowy. Klient wciąż ma obowiązek odebrać towar. W takiej sytuacji sprzedawca nie musi ponownie odsyłać produktu do klienta;\nWezwać klienta do odebrania i zapłaty za towar z podaniem terminu zapłaty i zagrożeniem, że w razie jego upływu odstąpi od umowy sprzedaży. Po upływie terminu i braku reakcji ze strony klienta, sprzedawca składa klientowi oświadczenie o odstąpieniu od umowy sprzedaży – w tym wypadku własność towaru “wraca” do sprzedawcy, a klient nie ma obowiązku uiszczenia ceny. Umowa sprzedaży zostaje uznana za niebyłą."\nZerknij tu: https://poradnikprzedsiebiorcy.pl/-jakie-sa-prawa-sprzedawcy-gdy-klient-nie-odbiera-przesylki-pobran...\nCzy czarna lista zadziała jak kupujący kupi przez niezarejestrowane konto?\nNp jeden zakup z jednego, a drugi z drugiego konta na te same dane\n@iKubek_plNie, to działa na nick\nTeż nie dawno o tym myśleliśmy, że do czarnej listy powinien być podpięty również numer telefonu klienta.\ndelikwenta do swojej czarnej listy\nA czy to nie ogranicza użytkownikowi swobody handlu? Ostatnio jeden taki mnie straszył sądem jak go nie odblokuje.\n@hiphopshopplNie, ale musisz "w razie czego" mieć powód : kupił - nie zapłacił, był wulgarny, był niesłusznie roszczeniowy, nie odebrał paczki itp\nart. 138 Kodeksu wykroczeń na który powołują się ci z czarnych list został uznany za niezgodny z konstytucją\nJakiś czas temu dodałem klienta do czarnej listy bo nie odebrał paczki.\nPotem widocznie chciał kupić jeszcze raz bo otrzymałem od allegro wiadomość że nie ingerują\nw czarną liste ale każdy kupujący ma prawo kupić odemnie towar i proszę wyjaśnić sprawę z kupującym.\nProszę mi wyjaśnić co ja mam wyjaśniać z klientem i po co ? Gdzie w tym wszystkim jest sens ?\nW przypadku sprzedaży konsumenckiej i wybrania przez kupującego przewoźnika określonego przez sprzedawcę w ofercie, do wydania rzeczy dochodzi w momencie objęcia towaru w posiadanie przez kupującego. Art. 548. par 3 Kc.\nPoza tym konsument może odstąpić od umowy w każdej chwili, najpóźniej 14 dni od odebrania towaru.\ntzn że ubiegać się o zwrot kosztów możemy tylko wtedy gdy zakup został nieodebrany a był dokonany na firmę ?\nOd osób fizycznych też\nPróbowaliśmy z tym walczyć, ale to walka z wiatrakami. Wysłaliśmy kilkanaście listów z potwierdzeniem odbioru z przedsądowym wezwaniem do zapłaty. Połowa ludzi w ogóle listu nie odebrała, kasę oddało chyba 2, więc ledwo na te listy starczyło. Za to mieliśmy z 5 telefonów z pretensjami, że "przecież mogę zrezygnować zamówienia i jak tak można traktować klienta" (sic!).\nTeoretycznie w tym momencie można już iść do sądu, ale my odpuściliśmy sobie - i tak kosztowało nas to za dużo czasu, a wpływ $$ znikomy. Ale jestem ciekaw czy ktoś poszedł dalej i co udało się załatwić.\nTu się wiele czasu nie traci:\nCzasu nie wiele, pieniędzy trochę, a jak kupujący nie będzie chciał odebrać listu to praktycznie nic mu nie zrobią.\nA co ma do tego chęć odebrania listu? Nie odbierze listu w 14 dni to ten uznany jest za doręczony. Dostajesz klauzulę wykonalności, składasz papiery do komornika i jako że jesteś wesołym człowiekiem wysyłasz żartownisiowi maila z tekstem KOMORNIK JUŻ SIĘ ZBLIŻA, JUŻ PUKA DO TWYCH DRZWI, POBIEGNIJ GO PRZYWITAĆ, ON COŚ ZABIERZE CI\n@Wilk1912a jaka skuteczność komornicza? Bo sam wyrok to nie odzyskanie pieniędzy. Z trochę innej "bajki". Rowerzysta przyrysował samochód . Do lakierowania cały bok - kilkanaście tysięcy złotych. Sąd ( bo rower nie ma OC) wyrok pozytywny...i...ZONK - student na utrzymaniu mamy, zadeklarował spłatę 100PLN miesięcznie przez ok 15 lat


Dyrektor aktywny społecznie - Włodzimierz Kaleta - Wolters Kluwer Polska\nDyrektor aktywny społecznie - Włodzimierz Kaleta\nDyrektorzy, którzy oprócz szefowania szkole pełnią dodatkowo różne funkcje pozaszkolne, w odpowiedzi na pytanie, dlaczego to robią, trawestują słowa piosenki Śpiewać każdy może – czasami człowiek musi więcej niż wyznaczają codzienne obowiązki, bo inaczej się udusi. Dlatego zostają lokalnymi społecznikami, prowadzą szkolenia, organizują konferencje itd. Zapytaliśmy dyrektorów, czy pozaszkolne obowiązki nie wpływają negatywnie na kierowanie placówką i jak do ich częstych nieobecności odnoszą się nauczyciele.\nW opinii dyrektorów z ich dodatkowej działalności szkoła ma więcej korzyści niż kłopotu, a okresowe nieobecności nie wpływają na wypełnianie statutowych obowiązków. – Nie mam z tym problemów. Ze względu na sporą placówkę jest tu trzech zastępców: od kształcenia morskiego, przedmiotów ogólnokształcących oraz przedmiotów i egzaminów zawodowych. Stąd komfort, że kiedy robię coś więcej niż wykonywanie obowiązków dyrektorskich, szkoła na tym nie ucierpi. Mojej czasowej nieobecności nikt raczej nie odczuwa i nie ocenia negatywnie. Każda aktywność dyrektora jest wskazana. Dzięki temu może on spojrzeć na placówkę pod innym kątem – uważa Elżbieta Moskal, dyrektor Zachodniopomorskiego Centrum Edukacji Morskiej i Politechnicznej w Szczecinie, która dodatkowo działa m.in. w Radzie Dyrektorów Szkół Zawodowych. – Prowadzimy warsztaty kreatywności. Ich zadaniem jest wzbudzanie w uczniach postaw przedsiębiorczych, radzenia sobie ze stresem, zmiany stosunku do obowiązków.\nJak tłumaczy, bywając w otoczeniu ludzi z różnych środowisku, poznaje się też takich, którzy mogą szkole pośrednio lub bezpośrednio pomóc, więc jakakolwiek działalność pozaszkolna dyrektora nie jest wyłącznie wartością dodaną dla niego, ale działa też pozytywnie dla placówki. – Współdziałamy z różnego rodzaju fundacjami, izbami gospodarczymi, które organizują dla uczniów zajęcia dodatkowe, piszemy projekty unijne – wylicza Elżbieta Moskal. – Istotnie, partycypacja w stowarzyszeniach czy fundacjach, organizowanie różnego rodzaju wydarzeń nie tylko w szkole pociąga za sobą konieczność poświęcenie własnego, prywatnego czasu. Jeżeli chcemy być aktywni, osiągnąć coś niestandardowego, trzeba sobie jakoś ten czas zorganizować.


O Wydawnictwie Lekarskim PZWL - Księgarnia Medyczna PZWL\nO Wydawnictwie Lekarskim PZWL\nPodążając za innowacjami i rozwojem nauk medycznych, stawiamy na współpracę z najlepszymi specjalistami oraz nowoczesne rozwiązania. Oprócz działalności związanej z publikacją książek, czasopism i e-booków, posiadamy także szeroką ofertę szkoleniowo- edukacyjną, specjalistyczne portale internetowe www.nursing.com.pl oraz wirtualną bibliotekę IBUK Libra.\nWydawnictwo Lekarskie PZWL stale poszukuje osób chętnych do współpracy przy redagowaniu i korekcie tekstów medycznych lub popularnonaukowych. Oferujemy pracę w ramach umowy zlecenia lub o dzieło.\nInformacje o wszystkich aktualnych rekrutacjach są zamieszczone na www.pwn.pl/kariera . W przypadku, gdy nie znajdą Państwo adekwatnego ogłoszenia, zachęcamy do pozostawienia swojej aplikacji na stronie rekrutacyjnej PZWL: LINK. Odpowiemy na nią, gdy będziemy szukać osoby o kompetencjach zgodnych z Państwa profilem zawodowym.


• sweter damski z kieszeniami - unikalne swetry\n♡ubraniaswetrysweter damski z kieszeniami, puszysty elegancki, oversize uniwersalny, długi\nFeltrisimi - długi swetry\nhandmade swetry sweter damski z kieszeniami\npuszysty damski elegancki oversize uniwersalny długi turkusowe swetry\nfeltrisimi - sweter damski z kieszeniami\nfeltrisimi - klasyczny kardigan z kieszeniami\nSweterek jest piękny cieplutki cieniutki bardzo wygodny. Super się prezentuje\nfeltrisimi - sweter oversize z kieszeniami\nJestem zadowolona. Sweterek ładny, dobrej jakości, nieco jaśniejszy niż na zdjęciu. Polecam\n• HandMade unikalne swetry • ubrania - swetry • HandMade feltrisimi •\nRaglanowy sweterek - swe251 róż mkm. Swetry handmade Raglanowy sweterek z dekoracyjnymi, warkoczowymi wstawkami, Wykonany ciekawym, Composition, acrylic 85%144,00 zł Czerwono bordowy kudłacz.450,00 zł\nSweter z ażurowym wzorem - swe245 róż mkm. Sweter swetry Oversizeowy sweter z ciekawym, ażurowym wzorem liści, Głęboki dekolt w serek144,00 zł Miękki, włochaty sweterek - swe249 ecru mkm. Swetry handmade Miękki, włochaty sweterek z pięknym dekoltem, Klasyczny fason, Robi wrażenie158,00 zł\nLetni sweter oversize.95,00 zł Długi kardigan,płaszczyk z kieszeniami.139,00 zł\nSweter damski oversize.99,00 zł Sweter oversize z aplikacją. Swetry oversize Sweter oversize w kolorze ciemny beż z puszystej przędzy z aplikacją, Wymiary119,00 zł