Strona głównaKornelia PawliczekOgłoszenie korepetytora - język angielski\nNie lubisz języka angielskiego, ale musisz go używać? Boisz się komunikować w tym języku? Boisz się, że popełnisz błąd? A może najważniejsze dla Ciebie jest aby Twoje dziecko zrozumiało, że znajomość języka angielskiego to nie tylko obowiązek szkolny, alepodstawowa umiejętność XXI wieku?\nJestem tutaj dla Ciebie!Jestem byłą studentką języków stosowanych angielskiego i francuskiego na UŚ, a także nadal studiuję coaching również na UŚ. Dosyć wcześnie odkryłam u siebie pasję do rozmowy z innymi ludźmi. Dodatkową satysfakcją była dla mnie możliwość rozmawiania z nimi w języku angielskim. Dlatego też swobodnie komunikuję się w tym języku i jestem w stanie pomóc w opanowaniu go. Jeśli jesteś osobą dorosłą, która chce poprawić swoją komunikację w języka angielskim lub jesteś na etapie matury, w gimnazjum czy też w szkole podstawowej to zapraszam do kontaktu. Priorytetem jest dla mnie poznanie osoby, z którą współpracuję i dostosowanie się do jej potrzeb. Wyznaję podejście indywidualne.\nJeśli szukasz kogoś kto lubi to co robi i będzie potrafił Cię zarazić swoim podejściem, a nasze spotkania nie mają być tylko kolejną godziną lekcyjną, na której dowiesz się, że musisz więcej i ciężej pracować lub Twoje dziecko będzie się nudzić - to myślę, że odnajdziemy wspólny język.\nZapraszam do kontaktu :) Ty powiesz mi czego oczekujesz, a ja zastanowię się w jaki sposób możemy współpracować tak, aby obie strony były zadowolone.\nKwota z dojazdem za 60minut - 50zł\nKwota u mnie za 60minut - 40zł\nUdzielam korepetycji osobom z różnymi potrzebami i w różnym wieku (pomiędzy 5 a 45 lat). Największy nacisk kładę na konwersację i umiejętność wyrażania swoich potrzeb.\nPełen profesjonalizm miła atmosfera podczas Zajęć. Polecam wszystkim. Zajęcia nie są nudne - super tematy oczywiście w języku angielskim. Polecam\nŚwietna atmosfera oraz zadowalające rezultaty. Serdecznie polecam! :)\nJestem bardzo zadowolona z korepetycji. Indywidualne podejście do ucznia, ciekawie prowadzone zajęcia oraz przyjemna atmosfera zajęć. Polecam bardzo!\nWszystko zgodne z opisem. Całkowicie indywidualne podejście do ucznia. Ja znalazłem dokładnie to czego szukałem. Pod skrzydłami Pani Kornelii systematycznie poprawiam swój język - lekcje w miłej i przyjemnej atmosferze przy kawie - bez książek, ćwiczeń i szkolnych schematów - tak chciałem i tak mam. Szczerze polecam każdemu.


SKUTKI ZMIAN ZASOBU PIENIĄDZA - Bajka Calineczka cda\nSKUTKI ZMIAN ZASOBU PIENIĄDZA\nIstnieje nadwyżka podaży pieniądza. Zatem ludzie będą próbowali zamienić pieniądze na inne aktywa. Każdy człowiek zawsze może zmniejszyć swój zasób pieniądza poprzez ich wydanie. Wszyscy ludzie w całej gospodarce tego jednak zrobić nie mogą. Zasób pieniądza określany jest przez Rezerwę Federalną i tylko przez tę instytucję może być zmieniony. Jeżeli jedna osoba obniży swoje zasoby pieniężne, będą one przekazane komuś innemu. Ilość pieniądza w gospodarce się nie zmieni. Najprościej mówiąc, jeżeli ludzie próbują wydawać więcej pieniędzy, wywołują wzrost cen wszystkich towarów, ponieważ w krótkim okresie całkowita wielkość produkcji y jest stała. Wzrasta poziom cen, obniżając poziom realnych zasobów M/P.\nNAGŁY SPADEK DOSTĘPNOŚCI


Dyskusje| Strona 44 | Farmerama PL\nStrona 44 z 45 < Poprzednia 1 ← 40 41 42 43 44 → 45 Następna >\nPoniekąd rozumiem przychód z gry, rozwój i jej koszta ALE to ten kto wychodzi na rynek z produktem oferuje go a zanim to nastąpi tworzy się biznes plan i kalkulację zysków i strat to chyba logiczne, żeby nie umoczyć, no i trzeba się liczyć z kosztami utrzymania( nie do końca rozumiem dlaczego gracz miałby o tym myśleć...) natomiast jedną fundamentalną niewymierną jednostką, która powinna pracować na korzyść gracza jest poświęcony czas ! tego na floreny nie da rady przeliczyć... Chciałbym żeby od samego początku był licznik kliknięć, to by pięknie zweryfikowało grę stale 'na pomocnikach' i grę na 'prawdziwego' farmera, który jednak musi pochylić sie nad ziemniaczkiem rano skoro świt wstać i zagonić krowki na łąkę, zerwać jabłka i ostrzyc króliki nawet przed śniadaniem, kościołem i Wigilią aby nic się nie zmarnowało ... Większa ilość graczy oznacza iż prowadzenie gry sie komuś opłaca, bo przecież nikt nie dokładałby jeżeli to byłoby nierentowne by nie mieć z tego korzyści. Większa kasa - większy rozwój ale i też większy zysk.\nA wszedłem żeby zapytać się o event z labiryntem ... co poszło nie tak? bo kalendarz nagle się zmienil\nstoone1, 17 czerwca 2020\nGracz nie musi myśleć o tym czy gra przynosi przychód czy nie, ale gracz powinien mieć tą świadomość, gdy mówi "gram bez inwestowania realnej kasy" i zaraz potem żąda "kombajn i inne pomoce w grze powinny być za darmo".\nPoza tym, szczerze, jak ktoś ma ciągle narzekać "jak to gra wyciąga kasę", "jakie to niesprawiedliwe że ktoś nie ma tego czy owego".. to i zastanawiam się po co taka osoba gra.\nNikt nie każe spędzać 24/h przed kompem, robić każdy event czy jechać na najwyższych obrotach. Jak ktoś sobie nie może poradzić z tym że wszystko chce zrobić/skończyć/mieć to albo inwestuje realną kasę, albo nie narzeka, wybiera jakąś swoją strategię i gra na luzie z wyboru.\nSzczerze mam po dziurki w nosie czytanie tego jak to komuś źle, jak to nie mógł zrobić eventu, jak to kiedyś było lepiej, jak to czasu teraz nie ma, jak to dużo klikania i jeszcze tych rzucanych haseł "gram już tak długo ale czas rzucić tą grę bo to tylko wyciąganie kasy". Jak ktoś ma dość, to przestaje grać i tyle a nie robi wielki hałas, bo ktoś inny wydał złotówki i ma coś więcej. Do tego jak ktoś potem wydaje kasę na grę to wstyd o tym głośno powiedzieć bo człowieka zlinczują bo "jak tak można napychać kasę producentowi gry, przecież wszystko powinno być za darmo"..\nGra przez lata się zmieniała, mam nadzieję że nadal będzie się zmieniać i rozwijać, choć łezka się w oku kręci na wspomnienie tego jak to było kiedyś.. Jak to zalewało pola, zarastały chwasty, nie było kuponów na kombajn, było mniej łąk do ogarnięcia, ciągłe owieczki na taczkach.. Fajnie mieć wspomnienia, jednak nie cofnęłabym się..\nizabell2468, zx221, ANASALKA i 5 innych osób lubią to\ntak wspomnienia mile i przyjemne...tylko, jak wtedy targ wygladal gdy wszystkie misje roslinne mozna bylo zrobic w 5 sek i to zaraz po ich wprowadzeniu..nawet siac nie trzeba bylo..wystarczylo sie przejsc tam gdzie kroluje czerwony koszyk\n_kubus1404_, olgs3, monia1125 i dalsza osoba lubią to.\nChciałoby się tak czasem teraz.. Gdzie sieję się kwiatki i sieje i sieje i sieje i końca nie widać.. A misji w spółdzielni przybywa i przybwa i przybywa..\nkalinamala, _kubus1404_, olgs3 i dalsza osoba lubią to.\nno niby tak tylko ,ze na targu wszystko byloby tanie i problemy z sprzedaza\n_kubus1404_, olgs3 oraz monia1125 lubią to.\nPamiętam te ceny 0,5 SG, oj milionerem w tamtym czasie zostać to było coś\nczechu79, _kubus1404_, olgs3 i dalsza osoba lubią to.\nfajnie sie zarabialo na pszenicy...w koszyku byla po 1 sg...a na targu chodzila nawet po 1,8 sg\nantonina-farmerska, _kubus1404_, olgs3 i dalsza osoba lubią to.\nJa targu i jego mechanizmów do dziś nie ogarniam.. pod tym względem biznesmen ze mnie żaden..\nW tamtym czasie genialne były itemy, dawały kilka PD i się człowiek cieszył\nEventy jak doszłam w którymś do 1/3 to byłam dumna..\nI wygląd starego miasteczka.. I brak Bahamy.. i pnącza nie było..\nmoim zdaniem targ nigdy nie byl i nie bedzie wolnorynkowy...jest w nim troche centralnego planowania...\nantonina-farmerska, nuka20, olgs3 i dalsza osoba lubią to.\nZdaję się na Twoją wiedzę i doświadczenie i wierzę na słowo\nAle fakt ostatnio wysokość cen zabija.. a nawet jak się coś wystawi to nie ma gwarancji że się sprzeda.. Ale jak pisałam nie ogarniam targu, handlarka ze mnie żadna..\nantonina-farmerska i olgs3 lubią to.\nDynamika oraz marketing- jeżeli dany producent chce utrzymać/zatrzymać gracza przy sobie(z różnych powodów) i to tego lojalnego powinien być skłonny do poświęcenia tak jak w/w, poza tym kto bez winy, niech pierwszy rzuci kamieniem. Większość celi w eventach jest nie do osiągnięcia na sucho bez dopalaczy, co być może jest świadomym i cwanym manewrem już samym w sobie do skłonienia by skorzystać z 'atrakcyjnych ofert' Często i gęsto rzuca się tymi sztandarowymi hasłami typu : dziękujemy, że jesteście z nami, doceniamy itd itd, ale jak posypiesz groszem to wtedy Tobie damy. Jeżeli natomiast gra nabiera dynamiki (to tak jak z wyposażeniem samochodu fiat 125 p nie prześcignie nawet ówczesnego samochodu niższej klasy a skoro te są coraz szybsze to znaczy, że więcej jest w standardzie), do tego stopnia iż 3 wydarzenia kręcą się w tym samym momencie na raz, to raczej niewykonalnym jest zregenerować 'na luzie' zasoby chociażby SP/SN/SNZ które zostały splądrowane przez poprzedni event . Tak szczerze , to dla tych którzy jeszcze próbują wierzyć, że grają dla przyjemości bez inwestowania to spełnienie najczęściej tych ostatnich najtrudniejszych założeń w eventach jest jedyną furtką by zdobyć szansę na TS lub TZ z której ewentualnie może wypaść coś bierzącego, w cenie lub co pozwoli spełnić założenia jakiejś misji.\nWolność człowieka zaczyna się, tam gdzie kończy drugiego, więc generalnie można było by przełożyć to na komentarze i ich czytanie , bo to też wybór, można ich nie czytać, nie słuchać a także przy okazji nie przekazywać swojej frustracji tym spowodowanej i grać sobie na spokojnie wzbogacając się w coraz to zacne dobra.\nLatka lecą u graczy z daleko posuniętym stażem, to fakt, więc każdy jakieś tam swoje spostrzeżenia ma, niekoniecznie ukierunkowane tylko w jedną stronę, czym może się podzielić co nadaje niejako ciekawej barwności\nstoone1, jak ktoś został na fiacie 125p to niech przestanie narzekać na jego sprawność lub przeżuci się na porsche. A jeżeli lubi swojego fiacika, cóż jego wybór, ale niech nie narzeka na tych którzy przesiedli się na porsche..\nI masz racje forum to też wybór. I jak powtarzam skarbnica wiedzy.\nAkurat nie chodziło o sam samochód a bardziej o jego przystosowanie do panujących standardów/norm na przestrzeni mijającego czasu i technologii No ale skoro już jesteśmy przy samochodach no to sądzę, że to tak nie działa... nie każdy akurat jest w stanie przesiąść się z malucha na porsche\nOstatnie edytowanie: 18 czerwca 2020\nstoone1, 18 czerwca 2020\nTakie naprawdę wymagające eventy, których nie da się zrobić w całości bez wspomagania (bonusy, nawozy) zdarzają się dość rzadko. Ostatnio były dwa takie pod rząd - Wielkie łowy i Gra w kości. Tyle, że są to wydarzenia dwu czy więcej poziomowe. Podstawy zakres o niskiej trudności, dostępny właściwie dla wszystkich i bonusowy zakres - dla bardziej zaawansowanych graczy. To chyba w porządku. Trudno, żeby kogoś kto gra parę lat utrzymały w grze same proste zadania, na poziomie początkującego gracza.\nObecny event - Plażowy klub - też w teorii ma dwupoziomową trudność, ale w praktyce jest w stanie go zrobić każdy, kto ma odkryty las deszczowy. Na całość potrzebne jest 21 zasiewów zielska, czyli jakieś 3,5 na dobę, wypadajki sypią tak dobrze, że właściwie da się je nazbierać na samej eventówce, to co potrzebne ze stodoły można w międzyczasie produkować na głównej farmie. Cały event zrobię zużywając tylko po parę szt. SN i SNZ na rozsiew, tak więc nie "splądruje" mi on zasobów, wprost przeciwnie - zwiększy je. I tak jest z większością eventów.\nA że gra to złodziej czasu i trzeba do niej zaglądać i coś poklikać, żeby coś ugrać? No trzeba, taka "uroda" tego typu gier. Gdyby mi to nie pasowało, poszukałabym sobie innej rozrywki...\nizabell2468, kalinamala, _kubus1404_ i 5 innych osób lubią to\nMOD_Marion, masz 100% racji. Tylko wiesz niektórzy nie mogą przejść nad tym do porządku dziennego..\nstoone1, jak ktoś nie jest w stanie się przesiąść na porsche, to niech jeździ tym swoim maluchem jak potrafi i może próbuje go podrasować na ile jest w stanie..\nmonia1125, 18 czerwca 2020\n***kacper***, _kubus1404_, olgs3 i dalsza osoba lubią to.\nJak już wspominałem każdy bawi się jak chce i umie. Nie zawsze mając odpowiednie zabawki, do tego potrzebne. Grunt to żeby przejść na porządku dziennym do rozrywki a nie narzekać, że inni narzekają co już samym w sobie jest... paradoksalne Lepiej wykonywać misję w grze niż robić z gry misję życia ale niektórzy najwidoczniej tego nie potrafią\nA propo misji , czas złapać za grabki !\ncyfrzakk, _kubus1404_, olgs3 i dalsza osoba lubią to.\nJa już dawno przestałem grać dla przyjemności. Od jakiegoś czasu okresy kiedy nie gram wcale przetykam okresami, kiedy gram z rozpędu. Event zrobię, to dobrze. Nie zrobię? Też dobrze. Nie mam też na tyle zaparcia, żeby hodować zwierzaki czy czyścić spółdzielnię, czy robić biznes na targu. Ile SG nazbieram, tyle mam. Czasem kupię jakieś TSy, czasem sypnę nawozem. Jedyne bez czego nie potrafię grać to komabajn i siewnik. Gdy czasem nie dopilnuję terminu promocji i ich zabraknie, to bardzo boli.\nMOD_Zgredek*, 24 czerwca 2020\n***kacper***, olgs3, Alicjanastka i dalsza osoba lubią to.\nkobuma Czeladnik forum\nPrzyznam się, że po cichu liczyłem na darmowych pomocników dla 10 latków.\nPrawda? lub jakiś inny system...powiem jednak tutaj wszystkim, że ostatnio coś się poprawiło, jak chodzi o wypadanie ( np ze skrzyń ) kuponów na kombajn od tygodnia chyba nie mam z ich brakiem problemów, pozdrawiam!\nkobuma, 30 czerwca 2020\nco 18 godzin będzie dawał 66 33 PD/TPD x poziom Farmeramy/Bahamaramy\nChyba trochę za dobry ten item jak na 6633 x poziom farmy\nGram od 2019-03-08. Poziom 222, Bahamarama 422 Targ 20.\nfkamil, 14 lipca 2020\nantonina-farmerska i hlnrys lubią to.\nTeż bym taki chciała Z tego co widzę, była to tylko pomyłka... Szkoda\nMOD_Marion, 14 lipca 2020\nzx221 i antonina-farmerska lubią to.


Podłogi :: Remonty ADAMS\nPodłogi stanowią najważniejszy element każdego pomieszczenia. Nasza rzetelna firma oferuje usługi związane z montażem podłóg. W zależności od zaistniałych potrzeb klient może zdecydować się na położenie wykładziny, ułożenie parkietu, montaż podłóg drewnianych czy położenie praktycznych paneli podłogowych.\nW momencie wyboru podłogi drewnianej należy mieć na uwadze odpowiednie zabezpieczenie oraz pielęgnację, czyli między innymi olejowaniu, szpachlowaniu, cyklinowaniu czy lakierowaniu. Panele podłogowe są coraz częstszym rozwiązaniem stosowanym w nowoczesnych kuchniach. Z kolei przy wyborze paneli podłogowych należy szczególną uwagę zwrócić na klasę ścieralności paneli, która mieści się w skali od 1 do 5. Przy czym 1 jest najniższą klasą ścieralności, a 5 stanowi najbardziej odporny panel na ścieranie. Panele podłogowe klasy 5 i 4 stosuje się w miejscach najczęściej uczęszczanych, czyli na korytarzach czy na schodach. Natomiast klasy niższe są proponowane do stosowania w salonach czy sypialniach.\nNasza firma gwarantuje klientom pełne zadowolenie z zamontowanych podłóg, atrakcyjne ceny podłóg oraz najwyższą jakość realizacji każdego zlecenia. Gorąco zachęcamy wszystkich zainteresowanych do skorzystania z oferowanych przez nas usług.


Wybierz kategorię produktów, gdzie najdziesz szczegółowe opisy komponentów systemu.\nNie wiesz jak rozwiązać problem wilgoci i pleśni? Jak przygotować się do prac montażowych? Nie wiesz ile i jak zamówić materiał?\nZadzwoń, napisz – z chęcią doradzimy.


Dom między lipą a bilbordem - Łukasz Kamykowski - 3.83 zł. - Tezeusz.pl\nCeny od: 1,00 zł do: 1,92 zł\nDom między lipą a bilbordem - Łukasz Kamykowski\n1,15 zł 3,83 zł\nRok wydania: 2008 Stan: UżywanaRodzaj okładki: Miękka Wymiar: 15x20cm Waga: 0.35 kg TIN: T00307881\nUwagi: rozdarta oprawa, brzegi stron zakurzone,\nrozdarta oprawa, brzegi stron zakurzone, \nRok wydania: 2008 Stan: UżywanaRodzaj okładki: Miękka Wymiar: 15x20cm Waga: 0.35 kg TIN: T00307883\nUwagi: Oprawa jest zabrudzona i porysowana. Brzegi stron są zakurzone.\nOprawa jest zabrudzona i porysowana. Brzegi stron są zakurzone.


CZYM JEST TOTAL LOOK? |\nTotal look to po prostu stylizacja, która składa się w całości z jednego koloru lub z jego odcieni pokrewnych. W języku potocznym oznacza po prostu ubieranie się w jednym kolorze. W praktyce to umiejętność dobierania do siebie różnych odcieni barw, faktur lub wzorów ubrań tak, aby tworzyły niebanalną kompozycję. Można się łatwo domyślić, że granica pomiędzy kiczem, a doskonałym total lookiem jest bardzo mała. Istnieje kilka zasad, które pomagają w ominięciu takiej wpadki.\nPrawie w każdym przypadku sprawdza się zasada ”jeden kolor, różne odcienie”. Jeżeli zdecydujesz się na stylizację w tym samym kolorze, warto zadbać o odpowiednią kolejność, układając stylizację od ciemniejszych kolorów (dół) do jaśniejszych (góra). Często bywa tak, że wystarczy przełamać kolorystykę ubioru drobnym akcentem w innym kolorze, aby wizualnie poprawić całość. Moimi ulubionymi ”uzupełniaczami” są czerń i biel. Idealnie pasują do szarości, beżów, ciemnej zieleni oraz wielu innych. Pomocne może również okazać się stosowanie różnych faktur i materiałów poszczególnych elementów garderoby. Po pierwsze, każdy materiał inaczej prezentuje kolor, a po drugie – stylizacja składająca się w całości z tego samego materiału najczęściej wygląda karykaturalnie.\nKolejna rzecz, która może sprawić, że nasz total look będzie wyglądał niebanalnie, to wzory. Najważniejszą rzeczą w tym przypadku jest to, aby tylko jeden element stroju był we wzorki. Warto wybrać kolor przewodni stylizacji, a wzory stosować jako dopełnienie całości. Ostatnią zasadą total looku jest unikanie określonych barw. Jeżeli poszukacie sobie innych teorii na ten temat, wszędzie przeczytacie, że są to stylizacje składające się głównie ze spokojnych kolorów, przygaszonych lub pudrowych odcieni. Total look w neonowych kolorach byłby zbrodnią.\nJakie kolory będą modne w 2016 roku?\nCodzienna aktywność we wszelkich mediach w tym blogach modowych czy Instagramach pozwala mi bacznie obserwować najnowsze trendy i dzielić je na takie, które pozostaną na dłużej i te, które odejdą po jednym sezonie. Tej wiosny najmodniejsze będą total looki w kolorze ciemnej zieleni, szarości oraz w beżach. W dalszym ciągu królować będzie również czerń i biel.\nGdzie szukać ubrań w takich kolorach? Na szczęście wszędzie! Polecam odwiedzanie działów basic w takich sklepach, jak H&M, Pull&Bear, czy niezawodnej Zarze. Jeśli nie jesteście zainteresowani sieciówkami, zapraszam do lakenzie.com, hoodstoreonline.net, czy minimalparis.com, gdzie znajdziecie dobre jakościowo rzeczy, zawsze w najmodniejszych kolorach. Dodatkowo, takie nowości pojawiają się tam o wiele wcześniej niż w sieciówkach.\nZdjęcia wykorzystane przy tworzeniu tablic z inspiracjami pochodzą ze sklepów: 2.HM.COM, BERSHKA.COM, LAKENZIE.COM, MINIMALPARIS.COM, HOODSTOREONLINE.COM, NIKE.COM\n25 stycznia 2016[Recenzja] Nishane Hacivat\n25 stycznia 2016Street Style #25\n25 stycznia 2016Street Style #22\n25 stycznia 2016Świat zegarków: Swatch


„Miłosierni Misjom” – XXI Spotkania Misyjne w Bydgoszczy - Wydarzenia - Komisja Episkopatu Polski ds. Misji\n„Miłosierni Misjom” – to hasło XXI Spotkań Misyjnych, które w Bydgoszczy zorganizowało Zgromadzenie Ducha Świętego.\nZ zaproszenia skorzystali mieszkańcy miasta i diecezji. Jak podkreślili organizatorzy, misje są tematem, który z racji charakteru Zgromadzenia Ducha Świętego na stałe wpisuje się w to wydarzenie. – To przede wszystkim spotkania z misjonarzami, które mają stać się okazją do przybliżenia zagadnień związanych z codzienną pracą ojców i braci naszego zgromadzenia – powiedział o. dr Marek Walkusz CSSp.\nTym razem wiele punktów programu akcentowało wydarzenia związane z 1050. rocznicą Chrztu Polski, 670. urodzinami Bydgoszczy, a także Jubileuszowym Rokiem Miłosierdzia. – Do współtworzenia naszej zabawy zaprosiliśmy m.in. fundacje i stowarzyszenia. Dzięki takiemu partnerstwu mogliśmy pokazać dwie inscenizacje historyczne, połączone z prezentacją oręża polskiego. Tematyka przewodnia znalazła również swoje odzwierciedlenie w quizie misyjnym, zaś dla najlepszych przygotowaliśmy atrakcyjne nagrody – dodał o. dr Marek Walkusz CSSp.\nW programie zaplanowano również występy sceniczne, wydarzenia o charakterze kulturalnym, edukacyjnym, animacje dla dzieci. Każde Spotkania Misyjne mają również swój specjalny cel, na który przez cały dzień gromadzone są ofiary. – Trzech kleryków naszego zgromadzenia wyjedzie jesienią na dwuletnie staże misyjne do Paragwaju, Brazylii oraz na Filipiny. Z tych środków pokryjemy m.in. przelot, ubezpieczenie, szczepienia oraz częściowo pobyt na miejscu – zakończył rektor WSD Zgromadzenia Ducha Świętego.


Jazda na rowerze - komu wolno i kiedy należy zakładać maseczkę? | zdrogi.pl\nŹródło: Photo by Carl Winterbourne on Unsplash\nJazda na rowerze - komu wolno i kiedy należy zakładać maseczkę?\nOd wczoraj, tj. 20 kwietnia nie obowiązują niektóre z najbardziej kontrowersyjnych ograniczeń w przemieszczaniu się - możemy, m.in. rekreacyjnie jeździć na rowerze.\nOd wczoraj, tj. 20 kwietnia nie obowiązują niektóre z najbardziej kontrowersyjnych ograniczeń w przemieszczaniu się - możemy, m.in. rekreacyjnie jeździć na rowerze. Dalej zabronione jest jednak korzystanie z rowerów miejskich, a w zależności od tego, gdzie jeździmy, mamy obowiązek zakładać maseczki. Są też pewne ograniczenia wiekowe.\nDzieci przed 13. rokiem życia mogą przemieszczać się pieszo lub rowerem tylko pod opieką osób pełnoletnich.\nRowerzyści mają obowiązek zakrywania nosa i ust, ale nie ma tego obowiązku w lesie.\nNie wolno korzystać z należących do lasów parkingów, miejsc do biwakowania czy ścieżek dydaktycznych.\nKto może pojeździć na rowerze?\nOsoby pełnoletnie i młodzież po ukończeniu 13. roku życia mogą przemieszczać się samodzielnie. Dzieci, które nie ukończyły 13. roku życia, mogą przemieszczać się wyłącznie pod opieką dorosłych.\nGy dorosły opiekuje się dzieckiem w wieku poniżej 13 lat, nie ma konieczności zachowania 2-metrowego odstępu. Sytuacje, w których zachowanie dystansu nie jest konieczne:\na) w przypadku opieki nad dzieckiem poniżej 13. roku życia,\nb) spacerując osobą z orzeczeniem o niepełnosprawności, osobą z orzeczeniem o stopniu niepełnosprawności, osobą z orzeczeniem o potrzebie kształcenia specjalnego lub osobą, która ze względu na stan zdrowia nie może poruszać się samodzielnie;\nW trakcie jazdy rowerem - kiedy musimy mieć na twarzy maskę?\nWprowadzono obowiązek zakrywania ust i nosa w przestrzeni publicznej. Nie obowiązuje on dzieci poniżej 4. roku życia, a także osób mających przeciwwskazania zdrowotne lub problemy z oddychaniem.\n3) osoby, która nie może zakrywać ust lub nosa z powodu stanu zdrowia, całościowych zaburzeń rozwoju, zaburzeń psychicznych, niepełnosprawności intelektualnej w stopniu umiarkowanym, znacznym albo głębokim, lub osoby mającej trudności w samodzielnym zakryciu, lub odkryciu ust, lub nosa; okazanie orzeczenia lub zaświadczenia w tym zakresie nie jest wymagane;\n4) osoby wykonującej czynności zawodowe, służbowe lub zarobkowe w budynkach, zakładach, obiektach, placówkach i targowiskach (…) z wyjątkiem osoby wykonującej bezpośrednią obsługę interesantów lub klientów w czasie jej wykonywania;\n5) kierującego środkiem publicznego transportu zbiorowego (...);\nJeśli planujecie wyjazd rodzinny z rowerami, które zabieracie samochodem, należy pamiętać o zakazie parkowania auta! W dalszym ciągu nie wolno korzystać z leśnych parkingów. Dodatkowo nie można korzystać ze ścieżek dydaktycznych, z leśnej małej infrastruktury (altanek, miejsc rekreacyjnych przeznaczonych do ćwiczeń, ścieżek dydaktycznych, itp.), oraz miejsc biwakowych.


Mała Akademia Smoka Bazyla. Zabawy pięciu zmysłów. Scenariusze zajęć i gier dla dzieci :: Księgarnia AGNES\nMała Akademia Smoka Bazyla. Zabawy pięciu zmysłów. Scenariusze zajęć i gier dla dzieci NOWOŚĆ! PROMOCJA!\nZabawy pięciu zmysłów - to kolejny strzał w dziesiątkę. Bogate i różnorodne materiały\n50 scenariuszy zajęć\n50 kart pracy na CD i gry\nStanowią idealną bazę do pracy dla nauczycieli edukacji przedszkolnej i wczesnoszkolnej. Mogą też być podstawą zabaw organizowanych w domach. Smok Bazyl wprowadza dzieci w tajniki świata zmysłów. Dzięki profesjonalnie opracowanym scenariuszom mali odkrywcy coraz lepiej i pełniej poznają otaczający świat, uczą się go rozumieć, smakować i czuć.\nKażdy z nas chętnie wraca do wspomnień z dzieciństwa, w których królował magiczny świat pełen bajkowych postaci, niesamowitych wydarzeń i szczęśliwych zakończeń. Prezentowana kolekcja przeniesie dorosłych czytelników do błogiej krainy lat dziecięcych\nAktualna Data: 2021-01-21 03:43


Portal Diecezji Tarnowskiej - Diecezjalne Uwielbienie – Laboratorium Miłości #3 – Stary Sącz\nniedziela, 23 czerwiec 2019 21:02\nNa rozpoczęcie wakacji zapraszamy wszystkich, którzy pragną doświadczyć radości, wspólnoty, modlitwy, świadectwa wiary – na III Diecezjalne Uwielbienie – „Laboratorium Miłości”, które odbędzie się w niedzielę, 30 czerwca, o godz. 19.00 przy Ołtarzu Papieskim w Starym Sączu.\nW tym roku do grona organizatorów, którymi są Wydziały Duszpasterstwa Młodzieży, Nowej Ewangelizacji i Duszpasterstwa Ogólnego dołączyła Strefa Chwały Festiwal.\nW planie spotkania adoracja, uwielbienie, konferencja i świadectwa oraz modlitwa wstawiennicza. W miarę możliwości zapraszamy do Starego Sącza już wcześniej, na całość dnia otwartego podczas Strefy Chwały.\nOstatnio zmieniany czwartek, 27 czerwiec 2019 13:20\nWięcej w tej kategorii: « Listy do K. czyli… Miasteczko Modlitewne 2019 Wiły wianki nad Uszwicą i rzucały je do wody [ZDJĘCIA] »


rowszego stylu życia nie zawsze jest łatwe. Czujesz się chętny i zmotywowany, kiedy dokonujesz zmiany – ale co masz robić dzień w dzień? Dotrzymuj obietnic dzięki naszym wegańskim przepisom, kupuj we\nDodane: 04-06-2022 06:14\nWiemy, że zrobienie nowego kroku w kierunku zdrowszego stylu życia nie zawsze jest łatwe. Czujesz się chętny i zmotywowany, kiedy dokonujesz zmiany – ale co masz robić dzień w dzień? Dotrzymuj obietnic dzięki naszym wegańskim przepisom, kupuj we\nOdżywki dla sportowców- jak kupować?Temat dnia: olejki kosmetyczne dla zdrowych włosówJak wybrać ogrodzenie?Jak uczyć bhp - ważne zmianyTeraz I Ty Też Możesz Remontować Przewody Kominowe Nawet Jeśli Nie Masz O Tym Zielonego PojęciaWynajem mebli eventowychDentysta ZabrzeInspiracje dla domu - sauna zewnętrznaKlinika stomatologiczna ZabrzeSEO - inwestycja, opłacalność, biznesA gdyby tak rzucić wszystko i wskoczyć do jacuzzi...Tylko w tym wpisie dowiesz się jak profesjonalnie znaleźć dobrego prawnikaPoradnik dla biznesu - co to jest SEOZrób to wreszcie! Zacznij pozycjonować już w 11 dni!Dla pacjentów - przygotuj sie do wizyty u dentystyImplanty ChorzówEkspres ciśnieniowy do kawyCzy lepiej zatrudnić adwokata w dzień czy w nocy?Short a story about connectors and machineryKrótki poradnik jak zatrudnić adwokata, który zmieni wszystkoDentysta ZabrzeCzy można Szkolić z bhp w Opolu w nocy?Gdzie wynająć osuszacz?Gdzie kupić comarch altumJa Też Kiedyś Chciałem transportować maszyny. Nie Wychodziło Mi Zanim Znalazłem TONa szybko - co i jak z prawnikiemNowe dane jak uruchomić fotowoltaikę2020 jest dobry aby znaleźć dentystę w CieszynieO zewnętrznej reklamie ogólnieO użyteczności maszyn budowlanych


Transport towarowy i spedycja\nRgulamin sprzedaży cz. 1\nInternetowej Sprzedaży Biletów\nKujawsko-Pomorskiego Transportu Samochodowego S.A.\n1. Niniejszy regulamin (zwany w dalszej części Regulaminem) określa warunki i zasady korzystania z internetowego systemu sprzedaży biletów realizowanego w ramach internetowego systemu sprzedaży biletów (dalej:www.bilet.kpts.com.pl) przez Użytkowników serwisu, w szczególności określa warunki i zasady zakupu biletów autobusowych na wszystkie odcinki tras Kujawsko-Pomorskiego Transportu Samochodowego S.A. za pośrednictwem serwisu www.bilet.kpts.com.pl w tym również warunki dokonywania płatności za bilety za pomocą kart kredytowych i przelewów elektronicznych.\n2. Niniejszy Regulamin zawiera zasady stanowiące prawne podstawy korzystania z serwisu www.bilet.kpts.com.pl. Każdy użytkownik zobowiązany jest, w chwili podjęcia czynności zmierzających do korzystania z serwisu, do zapoznania się z Regulaminem, zaakceptowania jego treści oraz przestrzegania wszystkich postanowień Regulaminu.\nNa potrzeby niniejszego Regulaminu pojęcia w nim zawarte oznaczają:\n· Internetowy system sprzedaży biletów – serwis www.bilet.kpts.com.pl zwany dalej w skrócie „serwisem” lub „ISSB”,\n· Nabywca biletu – osoba fizyczna, osoba prawna lub jednostka organizacyjna nieposiadająca osobowości prawnej dokonująca zakupu biletu w imieniu własnym i na swoją rzecz lub na rzecz innej osoby,\n· Użytkownik – osoba korzystająca z serwisu w celu zakupu biletu,\n· Pasażer – osoba uprawniona do podróży na podstawie biletu elektronicznego, do której odnoszą się prawa i obowiązki wynikające z zakupu biletu,\n· Przewoźnik – Kujawsko-Pomorski Transport Samochodowy Spółka Akcyjna z siedzibą we Włocławku przy ul. Wienieckiej 39,\n· Strony transakcyjne – strony internetowe serwisu www.bilet.kpts.com.pl pozwalające na zakup biletów internetowych przez Internet,\n· Bilet – bilet elektroniczny będący wygenerowanym z ISSBi/lub wydrukowanym dokumentem upoważniającym do odbycia podróży przez Pasażera, który stanowi dowód zawarcia umowy o przewóz między Pasażerem, a Przewoźnikiem,\n· Regulamin korzystania z ISSB w ramach serwisu www.bilet.kpts.com.pl – niniejszy regulamin zwany w dalszej części Regulaminem, którego uprzednia akceptacja wymagana jest w celu dokonania zakupu biletu przez Internet,\n· Regulamin Przewozów – „Regulamin przewozu osób, bagażu i rzeczy w komunikacji autobusowej Kujawsko-Pomorskiego Transportu Samochodowego S.A. we Włocławku”.\n1. Użytkownik za pośrednictwem stron transakcyjnych dokonuje wyboru trasy przewozu, terminu przewozu, oraz odpowiedniej taryfy cenowej.\n2. Warunkiem pomyślnie przeprowadzonej transakcji zakupu biletu jest: uprzednia akceptacja Regulaminu Przewozów Przewoźnika oraz niniejszego Regulaminu, poprawne uzupełnienie danych w formularzu sprzedaży, dokonanie zapłaty za bilet.\n3. Warunkiem dokonania zakupu biletu jest dostępność miejsc na dany przewóz w momencie zapłaty za bilet. Szczegółowe instrukcje dotyczące procedury zakupu oraz informacje w przedmiocie dostępności miejsc pojawiać się będą w trakcie dokonywania zakupu w formie komunikatów.\n4. Po naciśnięciu przycisku „Kup bilet” - Użytkownik za pośrednictwem stron transakcyjnych dokonuje płatności za wybrany bilet poprzez system PayU, który zapewnia bezpieczne realizowanie transakcji.\n5. Podczas rejestracji Użytkownik zobowiązany jest podać adres e-mail, na który przesłany zostanie bilet elektroniczny.\n6. Aby dokonać zapłaty za wybraną podróż należy posiadać obsługiwaną przez PayU kartę płatniczą lub konto z dostępem internetowym w odpowiednim banku oraz zabezpieczyć odpowiednią kwotę na obciążenie karty lub rachunku bankowego za zakupiony bilet.\n7. Zakup biletu nie zostanie dokonany w przypadku braku możliwości zablokowania odpowiedniej kwoty na karcie płatniczej lub braku wystarczających środków na koncie.\n8. Po skutecznym dokonaniu płatności Użytkownik na posiadanym sprzęcie umożliwiającym wydruk formatu A4 – drukuje właściwy bilet. Koszty wydrukowania biletu elektronicznego pokrywa każdorazowo Użytkownik. Użytkownik zamiast wydruku biletu elektronicznego może posiadać bilet na nośniku elektronicznym, w formie PDF, przechowywany w sposób umożliwiający jego odczytanie przez obsługę autobusu.\n9. Wydrukowany bilet lub bilet w formie PDF na nośniku elektronicznym jest dokumentem potwierdzającym zawarcie umowy przewozu oraz upoważniającym do odbycia podróży. Nabywca biletu odpowiada za czytelność wydrukowanego biletu oraz przechowywanie biletu na nośniku elektronicznym PDF rzez cały czas trwania umowy przewozu. Pasażer ponosi odpowiedzialność za nie posiadanie biletu również w przypadku rozładowania lub uszkodzenia telefonu.\n10.Prawidłowo wygenerowany bilet winien zawierać: numer, datę wystawienia, cenę, trasę i termin przewozu, zakres uprawnień pasażera do ulgowego przejazdu oraz nazwę Przewoźnika.\n11.Dokonanie zakupu za pośrednictwem www.bilet.kpts.com.pl skutkuje zawarciem wiążącej umowy przewozu pomiędzy Nabywcą biletu i Przewoźnikiem oraz oznacza całkowitą akceptację niniejszego Regulaminu, a w szczególności warunków dotyczących stosowanych cen, opłat manipulacyjnych oraz opłat dodatkowych stosowanych w przypadku rezygnacji z podróży i zwrotu biletu.


BOOK do FBOK - Jak przekonwertować plik BOOK do FBOK? - OTFE\nKonwersja pliku z BOOK do FBOK\nCzęsto zdarza się, że mimo zainstlowanego odpowiedniego oprogramowania do obsługi danego typu pliku, nie możemy poradzić sobie z jego obsługą. Formaty plików BOOK oraz FBOK są do siebie podobne i możemy wykonać konwersję z formatu BOOK do FBOK. Po wykonaniu takiej czynności, możemy skorzystać z programów, które obsługują plik FBOK. Być może po konwersji, będzie nam łatwiej wykonać zamierzone czynności.\nPoniżej znajdziesz listę programów, które przekonwertują plik BOOK do FBOK.\nJak przeprowadzić konwersję BOOK do FBOK?\nZawsze sprawdź, czy aplikacje domyślnie obsługujące plik BOOK nie mają wbudowanych możliwości zapisania danych w innym formacie, np. FBOK. Taka sytuacja często ma miejsce i nie ma konieczności pobierania wtedy specjalistycznego oprogramowania.\nKonwersja pliku FrameMaker Book File\nKonwertery pliku BOOK do FBOK\n„Konwersją danych” określamy pewne działania, mające na celu zmianę formatu plików, który przechowuje konkretne informacje, na inny. Konwertowanie danych to nic innego jak zmiana sposobu prezentacji danych dla komputera (dla użytkownika widoczne zmiany to inna końcówka pliku FBOK zamiast BOOK, czy też możliwość otwarcia pliku w innej aplikacji niż dotychczas, natomiast sama treść pozostaje względnie podobna). Dla komputera natomiast zmienia się cała struktura danego pliku.\nWszystkie dane, z których korzystają komputery są kodowane na wiele różnych sposobów. Prawie każda aplikacja, z której korzystamy na co dzień, posiada swój własny format plików, w którym zapisuje przetwarzane dane. Aby skorzystać z tych samych danych w innym programie, bądź na innym systemie operacyjnym musimy wykonać ich konwersję (w tym przypadku z pliku BOOK do pliku FBOK). Nawet pliki z tym samym rozszerzeniem (BOOK) utworzone przez różne wersje aplikacji (nowsze lub starsze) mogą posiadać trochę inne struktury danych. Nawet zmiana bitów z jednego formatu do drugiego (w celu możliwości zastosowania nowych funkcji, lub międzyoperacyjności) jest już konwersją danych.\nKonwersje mogą mieć różny poziom trudności ich wykonania – począwszy od prostych, takich jak zmiana kodowania znaków w pliku tekstowym aż do złożonych i skomplikowanych jak konwertowanie plików dźwiękowych czy grafik (w przypadku plików BOOK i FBOK mamy do czynienia z konwersją bardziej skomplikowaną).\nAby wykonać tego typu konwersję, zazwyczaj potrzebujemy specjalistycznego oprogramowania. Może się zdarzyć, że konieczne będzie przejście przez procesy pośrednie lub operacje „eksportu” i „importu ”danych. Pobierz jeden z programów, których nazwy znajdziesz na naszej liście, jeżeli uda Ci się wykonać bezpośrednią konwersję danych z pliku BOOK do FBOK, problem będzie rozwiązany. Jeżeli jednak nie, możesz spróbować znaleźć ścieżkę postępowania z konwersją na format pośredni.\nPosiadasz plik w formacie BOOK, który chcesz przekonwertować na inny format, który dla ułatwienia oznaczymy .NEW.\nJeżeli nie znalazłeś programu, który wykona konwersję bezpośrednią, sprawdź, jakie konwersje dla pliku BOOK są dostępne. Jedną z nich jest na pewno konwersja z BOOK do FBOK.\nTeraz sprawdź, na jakie formaty możesz przekonwertować plik FBOK, być może znajdzie się wśród nich szukany przez Ciebie format .NEW.\nW tym momencie, konwertując najpierw plik BOOK do FBOK , a następnie FBOK do .NEW twój plik będzie posiadał pożądaną przez Ciebie strukturę.\nMożliwości i kombinacji jest wiele, pamiętaj, aby szczegółowo sprawdzić każdą z nich. Zawsze najprostszym rozwiązaniem jest bezpośrednia konwersja BOOK do FBOK, jednak nie w każdym przypadku taka jest możliwa, trzeba wtedy szukać najlepszego rozwiązania. Pamiętaj też, aby zawsze wykonać kopię zapasową pliku BOOK, który konwertujesz. Nigdy nie wiadomo, czy wszystkie operacje przebiegną prawidłowo i czy plik BOOK nie zostanie uszkodzony. Warto przed taką sytuacją się zabezpieczyć.\nJeśli jest taka konieczność, możesz również spróbować przekonwertować plik BOOK na format inny, niż FBOK. Lista innych możliwych opcji konwersji:\tBOOK do PDF, BOOK do FM, BOOK do RTF,


XADO 1 STAGE do silników benzynowych / diesla / lpg PROMO – Oleje Subda Sklep Internetowy\nStrona główna / Dodatki / Dodatki do olejów silnikowych / XADO 1 STAGE do silników benzynowych / diesla / lpg PROMO\nXADO 1 STAGE do silników benzynowych / diesla / lpg PROMO\nNa dzień dzisiejszy, jest to najbardziej efektywny produkt linii rewitalizantów. Jego największymi zaletami jest uniwersalność, szybkość działania oraz jeden etap zastosowania\nKategoria: Dodatki do olejów silnikowych\nPrzywraca powierzchnie cierne, chroni i wzmacnia części silnika\nPrzywraca ciśnienie oleju w układzie\nStabilizuje silnik – eliminuje/zmniejsza nadmierne wibracje\nNowa formuła rewitalizantów doskonale pozwala na pełne odtworzenie (bezwzględnej ochrony) silnika już po 1000 km przebiegu i gwarantuje niezawodną ochronę przed zużyciem na następne 100 000 km. Wynikiem rewitalizacji jest perfekcyjne dopasowanie części co skutkuje maksymalną wydajnością silnika.\nKolejną zaletą rewitalizanta STAGE1 jest jego uniwersalne zastosowanie. Może być stosowany w obu typach silników – zarówno benzynowym jak i Diesel'a, wszelkich możliwych konfiguracji. W samochodach używanych, przywraca i utrzymuje kompresję, moc i ekonomikę eksploatacji na najwyższym poziomie. W samochodach nowych, powoduje perfekcyjne ułożenie/spasowanie ze sobą poszczególnych części co zapewnia maksymalny czas działania silnika.\nDzięki STAGE1 rewitalizacja przebiega jednoetapowo.\nTo idealny wybór dla osób ceniących komfort i szybkie efekty.\nXADO 1 Stage Engine Revitalizant jest skuteczny dla benzyny, LPG i silników wysokoprężnych samochodów osobowych i lekkich samochodów ciężarowych o pojemności układu smarowania do 10L (10,5 QTS). Rewitalizacja jest zakończona po 1.000 km jazdy. Nie należy zmieniać olej przed przejechaniem tego dystansu. Nie zmieniać normalnego trybu użytkowania samochodu/stylu swojej jazdy. Nawet pod koniec procesu rewitalizacji zaleca się ostrzejszą jazdę/obciążenie silnika a nie prędkość maksymalną !\nRewitalizacja to „powrót do życia”\nWyraz rewitalizacja (łac. vita — życie) można dosłownie tłumaczyć jako „powrót do życia”. Odkrycie zjawiska rewitalizacji opiera się na unikatowych procesach fizyko-chemicznych, które przy określonych warunkach mogą odbywać się w strefie tarcia. Podczas pracy mechanizmu na parach tarcia pojawiają się obciążenia które powodują wydzielanie się nadmiernej energii cieplnej, skierowanej na zniszczenie — zużycie detali. Jeżeli dodać do strefy tarcia unikalny materiał budowlany — rewitalizant, wówczas odbiera on nadmiar energii i wykorzystuje ja dla stworzenia nowej powierzchni. W ten sposób w strefie nadmiaru energii pojawiają się warunki, przy których energetycznie korzystniej jest budować nowe, niż burzyć stare. Energia niszczenia staje sie energia tworzenia!\nMetal można odbudowac!\nKiedy odkryto zjawisko rewitalizacji, naukowcy zauważyli, ze jest możliwość odwrócenia procesu zużycia, ze można ochronić i odbudować zniszczona powierzchnie. Okazało się, ze można stworzyć takie warunki, przy których detal nabywa nowe niezawodne pokrycie, posiadające wysokie właściwości przeciwzużyciowe. Żeby stworzyć takie warunki, do strefy tarcia trzeba dodać specjalna substancje syntezowana — rewitalizant. On zawiera materiał budowlany dla przyszłej powierzchni i unikatowy aktywator energetyczny, pozwalający przenieść nadmierna energie tarcia na stworzenie pokrycia ceramiczno-metalowego.\nRewitalizacja zaczyna się w strefie największego przeciążenia, ponieważ jest tu dość nadmiaru energii dla rozpoczęcia nowego procesu i atomy metalu maja największa ilość łączników swobodnych (nieskompensowanych). Te łączniki jak magnesy zabierają i utrzymują bezpośrednio w miejscach zużycia materiał budowlany — rewitalizant. Przy pojawianiu się obciążeń aktywator energetyczny odbiera nadmierna energie tarcia i kieruje ja na budowę warstwy ochronnej. W ten sposób na starej podstawie kształtuje się nowe pokrycie. Po kilku minutach rozpoczęcia rewitalizacji zamiast draśnięcia pojawia się ceramiczno-metalowa latka. Strefa anomalnej aktywności zanika. Procesy energetyczne stabilizują się, rozwój pokrycia zatrzymuje się. Jednocześnie odbywa się dyfuzja obustronna dwóch substancji (metalu i ceramiko-metalu), która kończy proces formowania nowego pokrycia, cementuje go, ostatecznie likwidując defekt. Im wiecęj mija czasu, tym pewniejszym staje sie nowe pokrycie. Nowe możliwości z atomowym rewitalizantem Zjawisko rewitalizacji stało się przelomem technologicznym w eksploatacji nowoczesnej techniki. Wynalazek zatomizowanego rewitalizanta pozwolił spojrzeć po nowemu na możliwości oleju silnikowego i zrobić proces rewitalizacji dostępnym oraz permanentnym.\nMożliwości rewitalizacji przewrócił współczesne pojecie o eksploatacji maszyn i mechanizmów i ich naprawie. Zaawansowana idea odwrócenia procesów niszczenia została zrealizowana w produkcji XADO.\nW wyniku rewitalizacji na powierzchniach par tarcia formuje się nowe pokrycie — detal powiększą się przestrzennie i odbudowuje swoja geometrie. Otrzymane pokrycie posiada unikalne właściwości — zadziwiająca trwałość (mikrotwardość 650–750 kg/mm2), wysoka odporność na korozje, niska chropowatość (Ra do 0,06 μm). Poddany rewitalizacji detal będzie działać gwarantowanie do 2–4 razy dłużej! Na parach tarcia kształtuje się pokrycie ceramiczno-metalowe, detale powiększają swoją wagę i objętość, przywracają swoja pierwotna geometrie (największy zarejestrowany przyrost — do 1,5 mm). Odbudowa odbywa się w procesie zwykłym, przy obciążeniach roboczych. Rezultatem jest uzyskanie większej mocy użytecznej, powiększa się dokładność pracy mechanizmu, a obniża się szum i wibracja. To pozwala unikać strat metalu, utrzymywać powierzchnie tarcia w idealnym stanie, znacznie powiększyć niezawodność mechanizmów i wydłużyć czas pracy. Biorąc pod uwagę optymizacje sprężeń, to pozwala uzyskać znaczna ekonomie nośników energii (do 30 %).\n– geometrycznie chropowatość Ra poniżej 0,06ľm\n– fizycznie mikro twardość do 750 kG/mm2 i zależy wprost od nacisków powierzchniowych w strefie tarcia tj. – im większe obciążenia w tej strefie tym wyższa twardość.\n– wysoka odporność na korozję.\nBe the first to review “XADO 1 STAGE do silników benzynowych / diesla / lpg PROMO” Anuluj pisanie odpowiedzi\nCeramizer do czterosuwowych silników spalinowych CS


Odpuść sobie, proszę! Rzecz o tym, że proste rzeczy nie są łatwe - Simplicite\nTo jest moje n-te podejście do tego tekstu. Gdy czytam Wasze komentarze na blogu, pod wpisami na Facebooku czy Instagramie, w grupie, które zaczynają się od „jak poradzić sobie z…”, to w większości przypadków mam ochotę krzyknąć „odpuść sobie, proszę!”. Odpuszczanie. Jedna z tych rzeczy, które pozornie będąc łatwą, trudna jest niezmiernie.\nOd razu lojalnie uprzedzam, to nie jest wpis poradnikowy. Nie znajdziecie tutaj jednej super prostej, łatwej i gotowej do zaimplementowania metody na odpuszczanie. Im jestem starsza, tym więcej mam w sobie pokory i rozumiem, że nie jestem w stanie dać komukolwiek prostej rady, zwłaszcza w tak delikatnej i osobistej materii, jak odpuszczanie. Postanowiłam jednak poruszyć ten temat, ponieważ wiem, ile nauczenie się odpuszczania dobrego zrobiło dla mnie.\nOdpuść sobie bycie perfekcyjnym\nO matko, czytałaś/czytałeś to już pewnie jakiś milion razy. Zrobione jest lepsze od doskonałego. Przestań porównywać się z innymi. Bądź najlepszą wersją siebie. O ile dwa pierwsze zdania są bardzo prawdziwe, to za ostatnie mam ochotę wychłostać tego, kto je wymyślił. Swoją drogą, nie udało mi się namierzyć autora/autorki tych słów. Będę mocno wdzięczna za podpowiedź.\nNaturalnie, samo założenie zdania: bądź najlepszą wersją siebie nie jest wcale głupie, jeśli odniesiemy to do nieporównywania się innymi. Jednak, wydaje mi się, że pierwotny sens tego zdania został mocno wypaczony. Konia z rzędem temu, kto nigdy nie pomyślał o byciu najlepszą wersją siebie jako o robieniu rzeczy absolutnie najlepiej, jak tylko potrafi. Perfekcyjnie. Idealnie. Bez odpuszczania w żadnym momencie. Trafiłam?\nKłopot w tym, że nasz umysł nas oszukuje. Próbuje myśleć zero-jedynkowo, jak komputer. Jeśli mam być najlepszą wersją siebie to bez wymówek, cisnę do oporu. Bo jeśli odpuszczę choć na moment to bach – jestem leniem. Leniem, który do tego sam jest sobie winien, że nie osiągnął sukcesu. Bo nie został najlepszą wersją siebie. Cóż za paradoks. I paranoja w jednym.\nUważam, że perfekcja nie jest cnotą. I żałuję, że nauczyłam się tego tak późno. Nie umiem Cię tego nauczyć. Dla mnie był to wieloletni proces. Stopniowo, realizując różne projekty, powolutku odpuszczałam sobie maksymalne dopieszczanie wszystkiego. Drobiazgi, które kiedyś spędzały mi sen z powiek. Zamiast na 110%, robiłam coś na 100, a potem na 95, i na 90. Przestałam być najlepszą wersją siebie, a pozostałam wystarczająco dobrą. I obserwowałam. Reakcje odbiorców, swoje samopoczucie, proporcję pomiędzy krytyką i zachwytem. I wiesz co? Nie ma różnicy. Możesz mi nie wierzyć, ale naprawdę tak było. Nawet, gdy robiłam coś na 110%, zawsze znalazł się ktoś, dla kogo to było niewystarczająco dobre. Bo tak już po prostu jest. Nie jestem w stanie spełnić wszystkich pokładanych we mnie oczekiwań. I nie ma to nic wspólnego z tym, czy robię coś na 100 czy na 80% swoich możliwości. Dopóki nie spadam poniżej swoich standardów.\nŻeby to nie było takie abstrakcyjne i oderwane od rzeczywistości, podam Ci zabawny i może trochę trywialny przykład związany z blogowaniem. Przygotowanie wpisu na bloga to kilka faz: napisanie tekstu, zrobienie zdjęć, ustawienie SEO itp. Pisanie zawsze szło mi najłatwiej, ale już zrobienie zdjęcia…. o, to była czasami droga przez mękę. Wiedziałam, że strona wizualna jest bardzo ważna, ponieważ w obecnej kulturze obrazkowej rzadko kiedy treść obroni się sama, zupełnie bez obrazu. A dobre zdjęcie tytułowe to spora część sukcesu. Razem z tytułem i tzw. leadem sprawia, że albo klikniesz, żeby przeczytać tekst, albo stracę Twoją uwagę raz na zawsze. Nie jestem fotografem i czasami zrobienie dobrego zdjęcia, w klimacie, atrakcyjnego i niezłego technicznie pochłaniało sporą część czasu przeznaczonego na przygotowanie całości. Rozważałam kurs fotograficzny. Było to dla mnie niezwykle frustrujące do momentu, gdy… dokładnie – postanowiłam sobie odpuścić. Sięgnęłam do banku zdjęć. Zabrzmi to śmiesznie, ale wtedy używanie gotowych zdjęć było dla mnie jak oszukiwanie Czytelnika. Bo nie wszystko pochodziło w 100% ode mnie. A Czytelnik? No cóż, sami pewnie wiecie najlepiej, ale z mojej perspektywy w ogóle nie zwróciliście na to uwagi. Bo to nie fotografie są na tym blogu najważniejsze, a teksty (oczywiście z wyjątkami). Odpuściłam sobie perfekcjonizm. Mega mi ulżyło.\nOdpuść sobie spełnianie cudzych oczekiwań\nKolejna sprawa z cyklu: proste, ale tak cholernie trudne do zrobienia. Rzekłabym nawet, że dużo trudniejsze, niż każdy z pozostałych punktów. Ten punkt dotyka tak trudnych emocji, że najczęściej ciężko będzie tutaj przepracować pewne rzeczy bez pomocy psychologa.\nRelatywnie łatwo jest w życiu zawodowym. Tutaj po prostu trzeba sobie samemu wytłumaczyć, że nie jest się czekoladą, pomidorową czy jakimś tam innym warzywem. ;) Zrozumienie i akceptacja prostej prawdy, że nie każdy musi lubić mnie (i to, co robię), bo takie jest jego prawo było dla mnie ogromną ulgą. Moim celem w życiu NIE jest posiadanie wszystkiego, doświadczenie wszystkiego. NIE jest nim również bycie przyjacielem wszystkich. Proste.\nDruga sfera jest dużo trudniejsza. Każdy z nas wzrasta, wychowuje się, pełniąc pewne role. W rodzinie, w szkole, w pracy. Większość z nich odpowiada naszym naturalnym predestynacjom, część jest narzucona. Jako dziecko czy nastolatek z reguły nie zastanawiamy się nad tym. Wydaje nam się, że zawsze tak było, jest i będzie. W dorosłym życiu często nadchodzi taki moment, gdy ta konkretna rola zaczyna uwierać. Delikatnie, jak źle wszyta metka w koszulce, albo solidnie, jak wielki kamień w bucie. Buntujemy się i pojawia się problem. Bo nagle przestajemy chcieć spełniać cudze oczekiwania, związane z dotychczas pełnioną rolą, najczęściej w stosunku do najbliższych. A bunt rodzi bunt. Najbliżsi, przyzwyczajeni do zastanego układu, łatwo nie pozwolą na jego zmianę. Mężczyzna, który w domu pełnił rolę „ojca” nie chce już dłużej dźwigać ciężaru bycia „głową rodziny”. Najstarsze dziecko, które pełniło rolę „dorosłego” w stosunku do mniej zaradnego rodzica nie ma już siły być zawsze oparciem i pomocą. Córka wymagających, kontrolujących rodziców, która nie może już znieść prób doskoczenia do zbyt wysoko powieszonej poprzeczki uznania. Syn nadopiekuńczych rodziców, który w życiu wszedł w rolę ofiary i nie umie wziąć odpowiedzialności za swoje decyzje. To tylko pierwsze z brzegu przykłady. Zastanówcie się nad rolami, które pełnicie w swoim życiu i czy nadal Wam one odpowiadają. To dobry punkt wyjścia.\nOdpuść sobie, jeśli coś nie wyjdzie\nNa temat radzenia sobie z porażkami powstały już setki książek. I każdą z nich można by podsumować stwierdzeniem, że porażki są po prostu immanentną częścią życia. Nie ma ludzi, którzy na swojej drodze doświadczają tylko pozytywów. Jak mawia MM: nie musisz tego rozumieć, po prostu zaakceptuj, że tak jest. :) Też wkurza mnie fakt, że żyjemy w kulturze sukcesu, co sprawia, że mówienie publicznie o tym, co się nie udało jest mniej seksi. Z drugiej strony, czytanie o porażkach osób, które podziwiasz, paradoksalnie wcale nie poprawi postrzegania samego siebie w chwili porażki.\nJak zawsze, i tu oczywiście kolejny truizm, najważniejsze jest nastawienie. Słynna szklanka, która jest do połowy pusta lub pełna. Być może masz już do wyrzygania czytania takich uwag i tekstów, ale nie zmienia to faktu, że tu po prostu o to właśnie chodzi. O to, w jaki sposób zareagujesz, gdy kolejny raz Ci nie wyjdzie. Zaczniesz obwiniać siebie – „Ty głupia krowo, znowu dałaś ciała, nic nie potrafisz, jesteś po prostu beznadziejna” czy raczej świadomie zastopujesz wrednego, wewnętrznego krytyka i zastąpisz jego świńskie uwagi własnym, bardziej konstruktywnym komunikatem, np. „hej mała, no nie udało się, popłacz sobie trochę, a potem zastanów się, co nie poszło”? Żeby poradzić sobie z krytyką wcale nie potrzeba kolejnych, bardzo skomplikowanych narzędzi. Wystarczy wreszcie wykorzystać te, o których wszyscy i od dawien dawna piszą. Zanim to obśmiejesz lub zlekceważysz zastanów się i spróbuj. Chcesz coś zmienić czy tchórzysz?\nJeszcze jedno. Gdy coś Ci nie pójdzie, bo np. sprzeciwisz się własnym zasadom, własnemu osobistemu regulaminowi to zanim się zabiczujesz na śmierć, spróbuj zrobić prostą rzecz. Wybacz sobie błąd. W końcu, jesteś tylko człowiekiem, prawda? A ludzie z natury popełniają błędy. Wszyscy. Wybaczenie nie oznacza, że to coś się nie stało. Wybaczenie nie oznacza, że nie musisz spróbować zadośćuczynić. Wybaczenie nie oznacza, że teraz hulaj dusza, zrobię to świadomie po raz kolejny.\nKupiłaś zupełnie niepotrzebny czwarty szary kaszmirowy sweter (bo kaszmirowy, bo szary, bo tani :) i masz wyrzuty sumienia? To spróbuj go oddać, ewentualnie sprzedać (zadośćuczynienie), a jeśli się nie da to ODPUŚĆ sobie. A następnym razem odłóż wieszak na miejsce.\nKupiłaś idealną sukienkę, która po miesiącu okazała się wcale nie taka idealna i żałujesz wydanych pieniędzy? ODPUŚĆ sobie. Nietrafione zakupy zdarzają się każdemu. Spróbuj ją oddać, sprzedać i bogatsza o doświadczenia poszukaj dalej.\nW szale porządkowania pozbyłaś się rzeczy, która okazała się być potem potrzebna i jesteś wściekła na siebie, że musisz znowu wydać pieniądze? Zdarza się. ODPUŚĆ sobie. Kup tę rzecz i bądź bardziej uważna w przyszłości. Może nie ulegaj impulsowi pozbywania się, a dłużej przyglądaj własnym potrzebom.\nWszystkie powyższe przykłady to kwestie, z którymi borykają się i o których pisały dziewczyny w grupie. W naturalny sposób powiązane z pozbywaniem się i kupowaniem rzeczy.\nWiesz, co jest dla Ciebie w życiu ważne?\nOstatnia kwestia, która w tym całym odpuszczaniu jest niezwykle ważna. Umiejętność odpuszczania to przede wszystkim rozumienie, które rzeczy są dla Ciebie ważne, a które nie. W pracy będzie to selektywny wybór projektów i kwestii, którym poświęcisz swój czas i uwagę. To podstawowy podział na rzeczy ważne i pilne. Jeśli ważne jest dla Ciebie zdrowie to nie zjesz piętnastego pączka. Tylko, żeby był skuteczny, musisz wiedzieć, które są ważne i trzymać się ich mocno!\nW życiu prywatnym, jeśli ważna jest dla Ciebie rodzina to odpuścisz dopieszczenie piętnastego projektu w pracy, żeby pójść z synem na mecz. Albo przesuniesz zebranie w pracy, gdy mąż poprosi Cię, żebyś obejrzała z nim nowy film Star Wars (to ja!). Jednak, trzeba być szczerym w stosunku do samego siebie. Jakże często nasze wartości pozostają nimi tylko w sferze deklaracji. Mówisz, że ważna jest rodzina, a wolisz zaangażować się w firmie. Bo kasa, bo awans, bo uznanie szefa. I te wymówki, przecież zarabiam, żeby rodzinie było lepiej…\nOdpuszczanie sobie to nie jest wymówka dla nic-nie-robienia. To nie jest wymówka dla setnego folgowania sobie wbrew postanowieniom. To raczej ulga, gdy już nie mogę. Gdy zapędzę się na drodze do doskonałości. Jak dodatkowy hamulec na ośnieżonej drodze do samodoskonalenia.\nCudownie jest dbać o swój rozwój, ale to jest droga – raczej maraton, niż sprint. Nikt Cię z batem nie pogania, nie chłoszcz też sama siebie. Odpuść sobie, proszę.\nMoim sukcesem ostatnio jest to, że nie pracuję w dni wolne :) W pracy staram się załatwić najpilniejsze sprawy, jak będę musiała coś odłożyć, przesunąć na później albo ODPUSĆIĆ :) to trudno :) Ale nie znoszę już pracy do domu.\nDoskonale cię rozumiem, Kasiu. Wszelkie spinanie się na bycie naj naj naj może skutecznie zatruć życie.\nJa mam tak samo jak Kinga, tylko dzisiaj w drugą stronę. Też się staram nie pracować w domu, zwłaszcza w weekendy, i nawet mi to ostatnio wychodzi. Ale tym razem się po prostu nie wyrobiłam i musiałam dziś po południu sobie popracować. I co? I nic. Też się nie biczuję, że złamałam zasadę, do której tak długo dążyłam.\nWniosek? Chyba taki, że w odpuszczaniu sobie też nie staram się być zawsze perfekcyjna ;)\n„I co? I nic” – genialny przykład! :) Dzięki!!!\nDziękuję Ci za ten tekst Kasiu. Po Prostu.\nTo ja dziękuję. ?\nHm… tylko jak masz rodzinę, dzieci, za które jesteś odpowiedzialna, to kasa niestety jest potrzebna, a jej zarabianie wyrazem troski o rodzinę. W mojej pracy albo awansujesz, albo wylatujesz – tertium non datur. Niestety. Jak byłam singlem łatwiej było odpuszczać – teraz mnie na to po prostu nie stać, bo mam rodzinę, która jest najważniejsza. Taki paradoks. Także w praktyce jest to dużo trudniejsze niż piszesz…\nNie zgadzam się z Tobą. Przykład, który podałam to tylko przykład. Każdemu trudno jest znaleźć balans, ale wywiedzenie z tego teorii, że singlom jest łatwiej po prostu nie jest prawdą. Ale masz rację, to jest generalnie trudne. Dokładnie tak, jak napisałam w tytule: proste rzeczy nie są łatwe.\nAle z czym się nie zgadzasz? Z moim życiowym doświadczeniem? Przecież piszę tylko o tym, co sama przeżyłam – gdy byłam singielką odpuszczanie sobie było dużo, dużo łatwiejsze niż teraz, gdy mam rodzinę i dzieci. Po prostu w moim wypadku tak jest i sądząc po rozmowach ze znajomymi nie jestem wyjątkiem… Pomijam już, że jak masz dzieci, to jest całe mnóstwo rzeczy, których po prostu nie możesz sobie odpuścić choćbyś nie wiem jak bardzo chciała.\nAbsolutnie nie neguję faktu, że Ty masz takie doświadczenia, albo ktoś ze znajomych. Po prostu nie zgadzam się z uogólnieniem, że generalnie single mają łatwiej. Single też mają rodzinę, choć nie mają dzieci. :)\nA gdzie uogólniłam i napisałam, że „generalnie single mają łatwiej”? Napisałam, że MNIE jako singielce było łatwiej sobie odpuszczać i dlaczego. Single mają rodzinę, ale zwykle ta rodzina jednak nie jest na ich całkowitym utrzymaniu – jak to jest w przypadku dzieci. Chodzi mi głównie o ten fragment, gdzie piszesz, że niby rodzina jest dla nas najważniejsza, ale jak przychodzi co do czego, to często jednak awans, kasa i uznanie szefa. To niestety niekoniecznie tak działa. Mam gdzieś awanse i uznanie szefów, chętnie też zrezygnowałabym z dodatkowych projektów i kasy za nie i poświęcała czas, który zajmują swojej rodzinie. Tylko, że w mojej pracy rezygnacja z tych rzeczy oznacza rezygnację z pracy… Wiele osób zwyczajnie nie może sobie odpuścić i dopieszcza ten 15. projekt nie dlatego, że chce, ale dlatego, że musi. Kuriozalne jest pisanie: „I te wymówki, przecież zarabiam, żeby rodzinie było lepiej…” Nie, to nie wymówki, bo zarabiam, żeby moje dzieci miały co jeść, w co się ubrać i gdzie spać. I muszę zarabiać więcej niż gdy byłam sama – już nie utrzymuję jednej osoby.\nAnne, jasne, każdy sam musi ocenić, na ile może odpuścić, a przede wszystkim gdzie. Pytanie na ile sytuacja „awansujesz, albo wylatujesz” jest prawdziwym zagrożeniem, a na ile przekonaniem, które budują w pracownikach szefowie. Strach przed utratą pracy to potężne i bardzo toksyczne narzędzie budowania fałszywej lojalności. Może warto powoli rozejrzeć się za inną firmą?\nZ drugiej strony (i naturalnie nie mówię, że tak jest u Ciebie) znam wielu rodziców, którzy po prostu dali się wciągnąć w taki wir strachu i używają go jako wymówki, żeby nic nie zmieniać. Taka zmiana jest niesamowicie trudna, ale czy nie lepiej spróbować chociażby dla dobra dzieci?\nUstawa o szkolnictwie wyższym, a nie toksyczni szefowie, czy fałszywa lojalność decyduje o tym, że jeśli w x lat nie zrobię tego i tego i śmego (czyli w praktyce awansuję na wyższe stanowisko), to wylatuję – pracuję naukowo, więc zmiana „firmy” niczego tu nie zmieni, bo ta ustawa obowiązuje na wszystkich polskich uczelniach. Czasem naprawdę lepiej darować sobie złote rady…\nAnne, to nie są złote rady, ale próba znalezienia wyjścia. Że nietrafiona, no cóż, tak bywa, nie znam Twojej sytuacji, bo znać nie mogę. Z drugiej strony, wybierając taki, a nie inny zawód, zdawałaś sobie sprawę, że będzie on wymagający, a decydując się na dzieci, że będzie ciężko to pogodzić. Czy jest to trudne, owszem. Tak, jak napisałam wcześniej: każdy sam musi ocenić, na ile może odpuścić, a przede wszystkim gdzie. I co jest dla niego finalnie najważniejsze.\nNie narzekam na swój zawód jako taki, bo go lubię – nie lubię wyścigu szczurów, który fundują nam kolejni decydenci. Nie oczekuję też, że znajdziesz za mnie i dla mnie wyjście. Próbuję jedynie uświadomić Ci, że nie zawsze awansowanie i branie kolejnych projektów kosztem rodziny wynika z nieumiejętności odpuszczania, czy tego, że po prostu chcemy kasy i uznania. A niestety, często spotykam się właśnie z taką oceną, która jest bardzo niesprawiedliwa.\nAch, myślę, że obie przepuściłyśmy się przez „kliszę”. Ty spotykasz się z oceną, że chcesz kasy i uznania, a rodzina jest nieważna, co nie jest prawdą i tylko Ty wiesz, jak trudno jest zachować balans. Dlatego tych kilka znań w tekście Cię dotknęło. Z kolei ja ciągle słyszę (a raczej czytam): co ty możesz wiedzieć o życiu, skoro nie masz dzieci. I to była moja klisza. Niesamowite, że doskonale zdaję sobie z tego sprawę, a i tak zastane przekonania czasami tak mocno wpływają na rozmowę. Pozdrawiam serdecznie!\nOdpuszczanie sobie to trudna sztuka :) U mnie zaczęło to wszystko iść w dobrym kierunku w momencie, kiedy poszłam na swoje. Może klimat korporacji nie sprzyja odpuszczaniu – w końcu zawsze można więcej i lepiej i szybciej (żeby jednak nie demonizować korpo dodam, że bardzo lubiłam tam pracować :)). I kiedy zawodowo znalazłam stabilizację (po początek mojej działalności był chaotyczny), to nauczyłam się odpuszczać w wielu kwestiach. Mój ulubiony przykład to taki, że kiedy zrezygnowałam z diety, liczenia kalorii, wizyt u dietetyka itp. to schudłam :) A wcześniej zabiegałam o to usilnie dobre pół roku… no i w końcu samo przyszło.\nA ja musiałam Odpuścić w domu. Po tym jak moja mama odeszła do lepszego życia (mam nadzieję), ja chciałam prowadzić dom tak jak dotychczas. Czyli to co robilysmy we dwie, ja chciałam robić sama: gotowanie, sprzątanie, pranie, prasowanie. Oczywiście pracując na pełen etat, mając małe dziecko w wieku wczesnoprzedszkolnym (chorobowym). Zapetlilam się tak, że psycholog był potrzebny. Cudowna Pani Beata wyprowadziła mnie na prostą. A w końcu okazało się, że nikomu w domu nie przeszkadza to, że jest zrobione na 80%, a nie na 130. I mąż pomaga. Wystarczyło porozmawiać a nie grać bohatera. Niestety te poprzeczki same sobie wiesza tak wysoko, że potem nie potrafimy do nich doskoczyc. Dziewczyny – odpuscie – zróbcie to dla siebie.\nElwira, pięknie dziękuję, że zgodziłaś się podzielić swoim doświadczeniem. Trudne, ale ogromnie cenne i inspirujące. Pozdrawiam ciepło!\nOgromnie się cieszę, że ten post pojawił się tak szybko. Mówiłaś o nim na nagraniu, z racji, że obejrzałam go dopiero wczoraj nie musiałam długo czekać;) Widząc informację na instagramie pomyślałam „jak, to już?” zapominając, że live był przecież tydzień temu;)\nDziękuję Ci za kolejny pięknie napisany i niezwykle wartościowy post. Tak aktualny dla mojej sytuacji. W ostatnim czasie uczę się odpuszczać i jest lepiej. Nie spektakularnie, bo to wszystko to proces. Ciężko jest pozbyć się nawyku dążenia do perfekcji, robienia wszystkiego jak najlepiej, walki z ciągle podnoszoną poprzeczką. Tak się po prostu nie da. W pewnym momencie trzeba odpuścić, bo można zwariować od tego wyścigu. Właściwie z kim? Z samym sobą? Po co?\nOdpuszczając i porządkując przestrzeń wokół siebie, można przeznaczyć czas na ważne dla nas rzeczy. W moim przypadku: na wyzdrowieniu. Pogubiłam się i wpadłam w depresję. Początkowo leczyłam się farmakologicznie, ale to jest tylko leczenie objawów. Dlatego rozpoczęłam terapię. Wczoraj był ostatni dzień, w którym zażyłam leki. Wiem, że teraz może być już tylko lepiej. Mam świetnego terapeutę, dzięki któremu mam szansę wyzdrowieć. Pomogło mi też to, że trafiłam na Twój blog, później kupiłam książkę, przeczytałam ją 2 razy. Zmienił się mój światopogląd, nie przywiązuję już wagi do przedmiotów, męczy mnie konsumpcjonizm i ludzie, którzy ciągle chcą więcej. Ja chcę mniej. Świadomie.\nNa jutro zaplanowałam porządki, chyba już ostatnie, ale takie szczere, które zamkną stary etap mojego życia. Jestem gotowa, by ruszyć dalej, bez sentymentów, po prostu żyć w zgodzie ze sobą, słuchać swoich potrzeb. Odpuszczać. Dziękuję Ci jeszcze raz za ten tekst. Chciałabym, żeby w sieci pojawiało się więcej tekstów tak wspaniałych i inteligentnych ludzi jak Ty.\nPrzepraszam za tak długi wywód, jeszcze trochę i dorównam Twojemu tekstowi ;D Ale staram się otwarcie wyrażać swoje zdanie, nie ma wtedy miejsca na nieporozumienia. A Twój tekst zasługuje na coś więcej niż tylko „like” na facebooku.\nNatalio, depresja to trudna i podstępna choroba, wiem. Ogromnie gratuluję Ci odwagi w świadomym szukaniu pomocy i trzymam mocno kciuki za całość terapii i nowy etap w życiu! ???\n„Odpuszczanie (…) To raczej ulga, gdy już nie mogę. Gdy zapędzę się na drodze to doskonałości.” Piękne, prawdziwe. Dziękuję za te słowa, dodają otuchy, która nam kobietom szczególnie jest potrzebna, bo mam wrażenie, że to właśnie my mamy zaprogramowane dążenie do doskonałości, a odpuszczanie traktujemy w kategoriach porażki. Takie teksty są potrzebne! Pozdrawiam cieplutko.\nNie wierzę, że akurat dziś pojawił się ten post. Trafiłaś w sedno. Kiedy po kolejnym ciężkim tygodniu pracy na dwa etaty postanowiłam choć na chwile odpuścić. Bijąc się z myślami czy powinnam, czy mogę itd. Postanowiłam ze w końcu tak zrobię!!! A przecież dzień wolny wiec można nadrobić zaległości w wielu aspektach życia, rozwoju osobistym czy w końcu spaleniu kilku kalorii. Na dodatek święta tuż tuż wiec czas przygotować pierniki jak z katalogu\n( przecież to „ważne” żeby zawsze być perfekcyjnym i zrobić wszystko samemu).\nW końcu „perfekcyjna Pani domu” to nie przypadek… Ale dzisiaj pijąc poranną kawę uświadomiłam sobie ze ciagle gonie za czymś co tak naprawdę nie jest mi bliskie.\nW końcu na chwile się zatrzymałam i postanowiłam ze musi być czas na to co chce zrobić a nawet nic nie robić, nie zważając na to co pomyślą inni. Jeśli nie odpuszczę to zwariuje ciągle udowadniając że ze wszystkim zawsze sobie poradzę. Całe życie byłam perfekcjonistką bo tego wymagali rodzice a teraz kiedy mieszkam sama mogę w końcu zacząć żyć własnym życiem. Tak jak chce!!! Obecne czasy są bardzo wymagające ale nie wymagajmy od siebie niemożliwego.\nDziękuje za Twoje słowa. Umocniły mnie w moich postanowieniach i finalnie zabiły wyrzuty sumienia.\nP.S. spaliłam „kilka kalorii” spacerując i łapiąc oddech z ukochanym pupilem ☺\nBardzo miły sposób spalania kalorii. ;)) Pozdrawiam ciepło!\nto smutne i pouczające zarazem. Ja nauczyłam się odpuszczać dopiero po bardzo trudnym osobistym doświadczeniu, jakim było poronienie. Zatrzymałam się, bo musiałam się zatrzymać. I zobaczyłam, jaka ta wcześniejsza pogoń za nie wiadomo czym była bez sensu.\nOgromnie mi przykro i przesyłam mnóstwo ciepłych myśli. :)\ntroszkę cię rozumiem, zatrzymałam się w szpitalu i teraz inaczej podchodzę do wielu spraw. Nie jest to proste ale jeżeli nie znajdziemy swoich priorytetów nic z tego nie będzie. A może na początku zamiast histerycznie sprzątać dom lepiej usiąść z mężem, przyjacielem czy koleżanką na herbatce.\nWłaśnie spierniczyłam zamówienie jednej klientki. Nie do końca z własnej winy ale mam od razu doła i czarne myśli że jestem do niczego. Może faktycznie trzeba to przełknąć i iść dalej bo czasem coś się po prostu pierniczy i nie mamy na to wpływu :(\nJa nauczyłam się odpuszczać na studiach magisterskich. W trakcie studiów inżynierskich starałam się z każdych zajęć mieć dobre oceny. Jednak rok w rok stypendium rektora za wyniki w nauce motywuje do cięższej pracy ;) W trakcie ostatniego drugiego semestru studiów magisterskich (czyli początek V) roku stwierdziłam, że muszę odpuścić… Że najważniejsze są przedmioty bezpośrednio związane z moją specjalizacją, a wszystko co jest tylko „zapychaczem czasu” i nie wiąże się w sposób bezpośredni z moją specjalizacją, ale jest wspólne dla całego kierunku odpuszczam i robię na pół gwiazdka. Tak, żeby tylko zdobyć zaliczenie. Co mnie przekonało? To, że jak skończę studia to nikt mi nie wypłaci stypendium za wyniki z V roku ;) [a iść na doktorat nie planowałam, więc ostateczna średnia ocen nie miała dla mnie zbyt dużego znaczenia] Ostatecznie skończyło się to tak, że dzięki tej decyzji prawie cały swój czas poświęciłam na zagadnienia tylko związane ściśle ze specjalizacją, a oceny i tak były na tyle wysokie, że pozwoliły mi ukończyć studia z wyróżnieniem. I o ile mniej stresu przez ten ostatni V rok :)\nNie potrafimy odpuścić, bo zbyt mocno identyfikujemy się z rolami które pełnimy. Kluczem do odpuszczenia jest ukochanie siebie\n,, czystego ” po odrzuceniu wszelkich identyfikacji. Ukochanie swojego istnienia… Gdy odpuścimy sobie próbę odpuszczenia i zaakceptujemy tą część nas która nie potrafi odpuść odpuszczenie przyjdzie samo.\nZ tym, że przyjdzie „samo” bym nie szarżowała. ;) Oczywiście, masz absolutnie rację.\nPani Katarzyno wspaniały wpis. Dzięki pani książce, dzięki temu, że od czasu do czasu tu zaglądam, dzięki mądrym słowom i dzięki ludziom takim jak pani, przewartościowuję swoje życie i swoje wyobrażenia. Chciałabym tylko czasem właśnie tak, odpuścić sobie….\n….ja nauczyłam się, dopiero wtedy gdy mój organizm odmówił posłuszeństwa…nawet wtedy to była meg trudna nauka… dziś staram się rozsiewać „odpuść sobie” jak wirusa :)\nMyślę,że trzeba odpuszczać metodą małych kroków. Najgorzej to robić coś na siłę bo jest na czasie. Albo się człowiek nauczy i przywyknie odpuszczać albo stwierdzi,że to nie jego droga. Odpuszczanie to jak napisała Pani Kasia umiejętność, którą nabywamy.Nikt nie rodzi się aby odpuszczać czy byciem perfekcyjnym .\nBardzo dobrze to rozumiem i próbuję stosować. Nie warto dać się zwariować. Nie jest się robotem. Trzeba cieszyć się życiem, zwolnić, poczuć siebie. Ale ta refleksja i potrzeba przychodzi z wiekiem :)\nKasiu dziękuję za inspirację, za to, że dzielisz się sobą i Twoimi doświadczeniami z nami. To co robisz jest dla mnie ważne i motywujące w świecie nastawionym głownie na kosumpcjonizm. Już wyglądam Mikołaja, bo w liście poprosiłam go o Twoją książkę. :) Twój blog był dla mnie pierwszym impulsem do lepszego, prostrzego życia. Widzę zmiany i to mnie bardzo cieszy. :)\nPrzeczytałam, przemyślałam, ponownie przeczytałam… i w końcu odważę się napisać. Dziękuję\nKasiu, za ten tekst. Tak inny od tej pięknej i wybielonej blogowej (nie)rzeczywistości. Tak zwykły i jednocześnie pozbawiony coacholenia (słowotwórstwo od coachingu i pierniczenia ;)). Przyszłaś mi z tym tekstem w samą porę. W przeddzień mojej wizyty u specjalisty, w momencie kiedy każdy dzień mnie przerasta. Odpuszczanie sobie jest tak potrzebne a jednocześnie tak bardzo trudne. Ja odpuszczam w tym złym znaczeniu – odpuszczam, bo wiem, że nie zrobię dobrze, a nie znoszę gdy coś mi nie wyjdzie. Zapętlam się i nawet nie próbuję, bo wiem, że mi nie wyjdzie. I znów się zapętlam, bo widzę siebie jako lenia, który nie próbuje. Obecnie jesteśmy bombardowani z każdej strony idealnym życiem – insta, blogi, pinteresty. Każda z nas przecież MUSI mieć idealny porządek, idealny plan, idealny cel, do tego być świetnie zorganizowana i robić piękne zdjęcia. Nie zapominajmy o porannej jodze i pełnowartościowym\nzbilansowanym, świeżo przygotowanym ściadaniem. Relaksem z kubkiem kawy nad BuJo. Internety tłoczą nam do głowy jedyny „słuszny schemat” przekucia pasji w zawód, założenie własnej firmy i potem już tylko piękne zdjęcia z wiecznych wakacji. To nie sprzyja odpuszczaniu. Oczywiście nie krytykuję tego wszystkiego co napisałam powyżej, ale nie jest to dal każdego. Odpuszczanie sobie (w moim rozumieniu) to też zdanie sobie sprawy, że nie musimy wszystkie robić tak samo. Każda z nas przechodzi życie w swoich butach.\nPodobnie jak odpuszczaniu nie sprzyjają role o których piszesz . To w czym wyrośliśmy, do czego się bezwiednie ułożyliśmy lub na co w dobrej wierze się zgodziliśmy i tak już zostało. Prawdą jest, gdy tylko chcesz się poruszyć o milimetr to otoczenie bardzo się buntuje. To niesamowite, jak w pewnym momencie dochodzi się do wniosku, jak wiele decyzji podjęli za nas inni lub środowisko. Oczywiście nie zawsze w złej wierze, przeważnie – wręcz przeciwnie. Czasem tak bardzo chciałoby się cofnąć czas. Chciałabym się nauczyć odpuszczania, zmiany myślenia z „muszę” na „mogę i chcę”. I czasem przychodzi moment, kiedy samemu się już nie daje rady. Cieszę się, że mam wspierającego męża, który może nie zawsze wie co zrobić gdy mam gorszy dzień i nie potrafię podjąć decyzji czy chcę kawę czy herbatę, jednocześnie wylewając na siebie wiadro epitetów, bo nie kupiłam maselniczki, ponieważ pracowała, ale wiem, że chce dla mnie jak najlepej.\nJeszcze raz dziękuję za ten tekst. To ogromnie budujące, że jest w tych całych internetach ktoś, kto tak dobrze jest osadzony w rzeczywistości :)\nKasia, dzięki! W samą porę ten artykuł! Właśnie jestem w fazie powolnego akceptowania faktu, że nie da się robić wszystkiego na raz :)\nOd dłuższego czasu śledzę tematy na Pani blogu. Jednak dopiero teraz odważę się dodać coś od siebie. A może już po raz drugi… Chciałam bardzo podziękować za ten tekst – naprawdę wartościowe myśli Pani poruszyła. Zwłaszcza dziś, kiedy tempo życia wzrasta wciąż… Tymczasem każdy z nas jest tylko (albo aż :) człowiekiem, z krwi i kości, doba ma 24 godziny a tydzień 7 dni. Nie da się zrobić wszystkiego i zaspokoić życzeń wszystkich wkoło. A przecież sami sobie też stawiamy cele i chcemy je realizować. Jak to wszystko ogarnąć? Właśnie tak, jak Pani, Pani Kasiu pisze – ustalić, co jest najważniejsze. A potem się tego trzymać i w razie małych potknięć i upadków, wstawać, otrzepać ubranko i iść dalej do przodu. Sama się o tym przekonałam bardzo boleśnie. Zachorowałam. Na szczęście Rodzina i Przyjaciele mnie wspierali i wspierają wciąż. Jakoś ogarnęłam temat i teraz jeśli coś nie zależy od mojego życia, albo życia innych ludzi (czy też zwierzaków), odpuszczam i leżę. Odpoczywam, relaksuje się albo robię coś innego, co rozładuje emocje, rozluźni mięśnie i odżywi kości. Metody i drogi wyboru, listy wartości są tak różne, jak różni są ludzie. Każdy musi osobiście zadecydować, co wybierze. A potem osobiście ponieść tego konsekwencje. A jak wiemy to nie zawsze jest wszystko miłe i fajne. Ale życie zgodne z naszymi wartościami warte jest bólu związanego z obstawaniem przy nich!\nDziękuję bardzo za komentarz i dużo zdrowia i siły życzę! ?\ndla mnie właśnie minimalizm był punktem zwrotnym. Plus praca w korporacjach gdzie kobieta kobiecie wilkiem, licytacja kto dłużej będzie siedział w pracy, zła atmosfera. W kontekście pracy właśnie pracoholizm i brak umiejętności odpuszczania\nTeraz szokuję ludzi mówiąc, że wszystko inne niż moje życie jest dla mnie numerem dwa. Nie boję się powiedzieć w pracy że praca, chociaż ważna i bardzo się do niej przykładam, to praca. Moje życie jest gdzieś indziej. Różnie na to reagują inni, ale najczęściej są zszokowani kiedy odkrywają, że moją dewizą jest „zrobione jest lepsze od doskonałego”. Nie szukam idealnych rzeczy (w stylu wybieranie laptopa czy telefonu miesiąc oglądając milion recenzji), nie akceptuję tylko idealnych sytuacji po prostu żyję. I tego się trzymajmy;)\nŻyczę Ci dalszego przyjemnego szokowania! ;)))\nNie wiem czy ono jest takie przyjemne, ale trzeba walczyć o swoje. Minimaliści to trochę tacy rycerze dobrych zmian :P\ni znowu sprawdza się stara zasada złotego środka – popadanie w skrajności nigdy nie wychodzi nam na dobre!\nKasiu, dziękuję za ten tekst – bardzo potrzebowałam czegoś takiego właśnie teraz.\nReply to Agnieszka Nie\nŚwietny wpis. Mnie w odpuszczaniu pomagają dzieci. One są takim czynnikiem pomagającym otrzeźwieć i zobaczyć, co jest w życiu najważniejsze.\nPani Kasiu, dziekuje za ten tekst. Akurat borykam sie z taka sytuacja w\nktorej nie moge sobie odpuscic tego, ze nie podolalam w pewnym zadaniu i\nwpedzilo mnie to w taki konkretny dolek moralny. Staram sie jak moge\nwyjsc z tego a Pani tekst przyniosl mi pewnego rodzaju chwilowe\nPrzepraszam za brak znakow, pisze z zza granicy :)\nReply to Patrycja L.\nŚwietny tekst! Teraz tylko wprowadzić w życie! <3\nOd kiedy pozwoliłam sobie na bycie niedoskonałą życie stało się dużo przyjemniejsze. Przez długi czas wydawało mi się, że muszę spełniać długą listę oczekiwań narzuconych przez otoczenie, a teraz świadomie pozwalam sobie na bycie niedoskonałą i czuję się naprawdę szczęśliwa, bo zamiast robić sobie wyrzuty, że znowu nie ułożyłam sobie włosów, myślę – spokojnie, świat się od tego nie zawali, a bez fantastycznego koka też jestem wspaniałym człowiekiem, a ten kto mnie kocha i lubi, dalej będzie to robił bez względu na to jak wyglądać i czy mam w domu idealnie czysto.\nSzekspir napisał w jednej ze swoich książek – życie nie jest lepsze ani gorsze od naszych marzeń. Jest tylko zupełnie innej. I to jest święta prawda, bo to od nas samych zależy czy zadowolimy się czystym mieszkaniem, czy będziemy się zadręczać i dążyć do wersji wylizane the lux.\n„Przez długi czas wydawało mi się, że muszę spełniać długą listę oczekiwań narzuconych przez otoczenie”\nOtoczeniem to potrafię się nie przejmować. Nie wiem tylko jak przestać samej sobie narzucać listy oczekiwań… Nikt nigdy ode mnie tyle nie wymagał, co ja sama od siebie. Gdy odpuszczam sobie trochę, druga półkula dostrzega lukę i od razu wymyśla, czym by tu ją wypełnić…\n„a ten kto mnie kocha i lubi, dalej będzie to robił bez względu na to jak wyglądać i czy mam w domu idealnie czysto.”\nHa. Fajne zdanie, ale ja w to nie wierzę :) Przecież skądś się rozwody biorą… I w mojej głowie mocno siedzi to przekonanie, że jak się przestanę malować, to koniec małżeństwa ;)\nOd razu składałabym pozew o rozwód, bo co to za małżeństwo, którego jedynym fundamentem jest makijaż na Twojej twarz?\nPrzecież to nie jest fundament mojego małżeństwa ;) To tylko strachy w mojej głowie, których korzenie są dużo starsze niż moja znajomość z mężem… Wymieniłabym go na innego, a strachy zostałyby te same…\nTyle razy mysle że od dziś odpuszczam, a jednak nie jest to takie proste :)\nPrzeczytałam i myślę… bardzo to wszystko mądre i w dzisiejszym świecie takie nieoczywiste(?). Bo przecież każdy z nas powinien mocniej, dalej, szybciej… Mimo wszystko uważam, że człowiek jak się nie sparzy, tak się nie nauczy, niestety. Jednak to całkiem pozytywny wydźwięk, że można dojść do takich wniosków jak Ty, nie podupadając na zdrowiu, relacjach rodzinnych czy stosunkach w pracy :) Szkoda, że ja nie byłam na tyle odpowiedzialna za siebie, żeby zdać sobie z tego sprawę i sama jestem w gronie tych „poparzonych” własną gonitwą do perfekcyjności.\nBardzo inspirujący i mądry tekst. Pozdrawiam gorąco :)\nReply to Agata Nowak\nZaskoczyłaś mnie tymi słowami. Dostałam newsletter z tematyką posta, ale odłożyłam przeczytanie na potem/nigdy, bo o odpuszczaniu to przecież ja już wszystko wiem ;). Nie skasowałam jednak tego powiadomienia (chyba jednak chciałam tu zajrzeć). W związku z tym, że mam wolną sobotę, że mogę odespać, wstałam o 6 (mój kot jest sponsorem wczesnego poranka :) ). I czytałam. Najbardziej wzruszyło mnie : ” Wybacz sobie”. Mam z tym problem, pewnie to jest przyczyną. Trudno mi przyznać się przez samą sobą, że jednak czasem mi coś nie wychodzi, że mogę popełnić błąd, podjąć zła decyzję. Nie dalej niż dwa dni temu, zmagałam się z wyrzucaniem sobie, że źle postąpiłam. Staram się wtedy tłumaczyć mojemu ego, że takie zdarzenie, ma mi dać lekcję, abym potem w podobnej sytuacji zachowała się już tak, jak wg mnie powinnam, może to uchroni mnie przed czyś zdecydowanie bardziej poważnym, niż „tylko” rozczarowaniem samą sobą. I choć to wiem, cały czas muszę to wypracowywać, jakoś nic samo nie przychodzi :). Pozdrawiam z Malborka :).\nDziękuje za wartościowy tekst. Przeczytałam wszystkie komentarze. Bardzo współczuje Anne. Doskonale ją rozumiem, że nie może sobie niektórych rzeczy odpuścić w pracy, bo znajdą kogoś na jej miejsce. Nieraz tkwimy w uwierającej nas sytuacji, bo nie mamy innego wyboru, dzieci, kredyty itd. O ile my możemy i potrafimy się bez wielu rzeczy obejść i wytłumaczyć to na swoją korzyść, trend prostego życia, o tyle trudno wymagać tego od dzieci, odmawiać im różnych potrzebnych i niepotrzebnych rzeczy. Serdecznie pozdrawiam i życzę powodzenia w ulepszaniu życia.\nDziękuję Kasiu, tak bardzo mi to teraz potrzebne…\nPrzede mną ślub i rodzinne przyjęcie (nie wesele), dopiero za 2 miesiące, ale ja już spalam się… Co powiedzą, czy nie będzie nudno, co o nas pomyślą, będą gadać, że nie wesele, czy sala jest ok, przecież musi być perfekcyjnie! Do tego jeszcze presja rodziny…\nOdpuszczanie… Tak ważne dla mnie teraz, uczę się tego.\nAutorem slow „Bądź najlepszą wersją siebie” jest Kamila Rowińska- coach, trener, autorka książki „Zbuduj swoje życie odpowiedzialnie i zuchwale”.\nPoprzedniPoprzedni wpisMój minimalizm w kuchni #2\nNastępnyNastępny wpis:Szafa Minimalistki – moje codzienne zestawienia i podsumowanie, ile wydałam na ubrania w 2017 roku


„Tomasz z Akwinu: wczoraj - dziś - jutro”\nku czci św. Tomasza z Akwinu w 743 rocznicę jego śmierci\nW dniu 8 marca 2017 r. po raz kolejny na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej UKSW miało miejsce sympozjum tomistyczne zorganizowane przez pracowników Katedry Historii Filozofii Starożytnej i Średniowiecznej. W tym roku odbyło się ono pod hasłem: „Tomasz z Akwinu: wczoraj – dziś – jutro”. Na początku prowadzący konferencję dr Michał Zembrzuski, nakreślając program i tematykę podejmowaną podczas tegorocznego spotkania, przypomniał, iż jego data nie jest przypadkowa. Wiąże się bowiem z przypadającą dnia 7 marca rocznicą śmierci św. Tomasza z Akwinu.\nDr M. Zembrzuski rozpoczął od przywołania słów św. Stanisława Papczyńskiego, który w jednym ze swych kazań nazwał św. Tomasza „kwiatem teologii, chwałą filozofii i ozdobą nauki (...), rozkoszą talentów, świątynią religii, podporą Kościoła, tarczą wiary katolickiej (...) najświętszym spośród uczonych, największym uczonym pośród świętych”.\nPierwszy wykład pod tytułem „Krakowscy tomiści w sporze o przedmiot filozofii” wygłosiła dr Magdalena Płotka (UKSW). Zwracając uwagę na specyfikę piętnastowiecznych interpretacji tomizmu w Polsce, prelegentka stwierdziła, iż zdecydowanie pozytywnie należy oceniać fakt, iż należą one do filozoficznej przeszłości. „Tomizm rozumiany nie tylko jako kierunek nauczania akademickiego, lecz również szeroko jako sposób pojmowania filozofii na Uniwersytecie Krakowskim w XV wieku pojawił się dopiero w II połowie XV wieku” – wyjaśniła dr M. Płotka, podkreślając, iż wcześniej filozofia tam uprawiana nosiła znamiona nominalizmu, a zwłaszcza burydanizmu. To właśnie pisma Jana Burydana przywiezione z Pragi, a także z innych ośrodków naukowych tej części kontynentu, stały się podstawowym przedmiotem nauczania i komentowania, a problemy w nich poruszane – głównym tematem dyskusji. Dopiero od roku 1462 zauważyć można zmianę w sposobie uprawiania filozofii, a to za sprawą papieża Mikołaja V, który zalecił powrót do via antiqua. Uwaga między innymi krakowskich uczonych skierowana została wówczas na pisma samego Akwinaty, a także na komentarze do nich i teksty jego uczniów. I tak, jak zauważa J. Korolec, tomizm przybierał bardzo różnorodne formy i interpretacje, takie jak chociażby: albertyzm, wersoryzm, szkotyzm. Tendencje powrotu do via antiqua zantagonizowały środowisko krakowskie. Naprzeciwko burydanistów, nominalistów i praktycystów stanęli zwolennicy via antiqua: tomiści, szkotyści i realiści. Dr M. Płotka zwróciła uwagę, iż poskutkowało to również zmianą w rozumieniu przedmiotu filozofii, celów oraz metodologii jest uprawiania. Mistrzowie krakowscy po 1462 r. przeformułowali rozumienie filozofii jako takiej. Nastąpiło (przynajmniej częściowe) odejście od praktycyzmu na rzecz arystotelesowko-tomistycznego ideału nauki, której nadrzędnym celem jest cel poznawczy, nie zaś praktyczny. „Zjawisko to polegało na dowartościowaniu czysto teoretycznego wymiaru nauki i filozofii” – stwierdziła prelegentka. W dalszej części swojego wystąpienia, dr Magdalena Płotka zaprezentowała historię szeroko rozumianego tomizmu w XV-wiecznym Krakowie, uwydatniając tomistyczne wątki pojawiające się w pismach krakowskich mistrzów tamtego czasu, zarówno na gruncie metodologii nauk, jak i filozofii moralnej. Początek wieku XVI charakteryzował się podejmowaniem przez uczonych łączenia myśli Tomasza z poglądami Jana Dunsa Szkota. W podsumowaniu swego wystąpienia prelegentka podkreśliła, iż w XVI wieku nastąpił bardzo silny zwrot w kierunku praktycyzmu, a to zarówno za sprawą pojawienia się pism przedstawicieli włoskiego renesansu, ale także silnie zakorzenionych tendencji na gruncie naszej rodzimej myśli filozoficznej. Szczególnie dynamicznie rozwijały się: filozofia państwa, filozofia społeczna, filozofia polityki. Dr M. Płotka zwróciła przy tym uwagę, iż tomizm w Krakowie uprawiano paradoksalnie bez ani jednego tekstu samego Akwinaty. Wiedzę o poglądach Tomasza, krakowscy profesorowie czerpali z komentarzy m.in. Idziego Rzymianina czy Jana Wersora, nierzadko przypisując Akwinacie całe akapity zaczerpnięte z pism komentatorów. Zatem, zdaniem prelegentki, można zaryzykować stwierdzenie, iż w piętnastowiecznym Krakowie uprawiano „tomizm bez Tomasza”.\nPo wykładzie uczestnicy sympozjum mieli możliwość przeprowadzenia krótkiej dyskusji w odniesieniu do tez prezentowanych przed prelegentkę. Pierwsze pytanie zadała mgr Marzena Zajączkowska. Dotyczyło ono charakteru arystotelizmu chrześcijańskiego. Dr Magdalena Płotka stwierdziła, iż był on wyłącznie „bronią wymierzoną przeciwko nominalizmowi”; nie podejmowano zatem kwestii odróżniania poglądów Arystotelesa od myśli platońskiej czy neoplatońskiej. Następnie dr Michał Zembrzuski zapytał o czas pojawienia się pierwszych tekstów Tomasza na gruncie polskim. Prelegentka odpowiedziała, iż ciężko jest określić dokładny czas i miejsce, jednak na pewno nie dokonało się to w XV i XVI na Akademii Krakowskiej. Drugie pytanie prowadzącego również dotyczyło arystotelizmu chrześcijańskiego, a mianowicie zasadności i wartości użytego przymiotnika „chrześcijański”. Dr Płotka wyjaśniła, iż nurt ten miał być opozycją dla myśli prezentowanej przez Jana Husa czy Wycliffe’a. Przymiotnik „chrześcijański” oznaczał „antyheretycki”. Ks. Jakub Kośka zapytał, czy pośród mistrzów krakowskich znalazł się uczony charakteryzujący się taką oryginalnością, która dałaby podstawy dla podejmowania głębszej refleksji filozoficznej na gruncie polskim w późniejszym czasie. Prelegenta odpowiedziała, że nie, natomiast ma to zdecydowanie pozytywny wydźwięk, jako że oryginalność w średniowieczu nie była zaletą.\nWykład na temat „Istnienie w tomizmie analitycznym” przedstawił dr Michał Głowala z Uniwersytetu Wrocławskiego. W pierwszej części swego wystąpienia, nawiązał on do genezy tomizmu analitycznego, która wiążę się z osobą Johna Haldane’a. Uczony ten postulował połączenie studiów tomistycznych – metafizyki i etyki św. Tomasza z narzędziami i problemami współczesnej filozofii analitycznej. Koncepcja ta wynika z uznania za cenne dokonanie szeregu prac Petera Thomasa Geach’a i Elizabeth Anscombe. I tak, z jednej strony takie połączenie stanowić miało wzbogacenie filozofii analitycznej o elementy klasycznej tradycji filozoficznej, z drugiej natomiast zapewniałoby tomizmowi większą precyzję i zaplecze logiczno-metodologiczne. Prelegent podkreślił jednak, iż wiele z podejmowanych na tym polu prób, nie daje się zaliczyć do tomizmu. Należy więc zapytać: na czym to połączenie dokładnie miałoby polegać? Dr Głowala wyraził przekonanie, iż w pewnych obszarach filozofii (teorii działania, etyki, metafizyki) da się pokazać, że problemy współcześnie podejmowane w tradycji analitycznej, rozważane były już w tomizmie, czy też ściślej mówiąc w scholastyce. Po wtóre, to co dawniej oferowali tomiści, stanowić może wiarygodne, racjonalne i dobrze broniące się rozwiązanie tych problemów. „Pewne tezy tomistyczne dobrze się bronią nawet wśród standardów uznawanych w filozofii analitycznej” – skonstatował prelegent. Przemawiają za tym następujące przesłanki: zdaniem wielu filozofów, istnieje pokrewieństwo pomiędzy tradycją analityczną a scholastyką. Dr M. Głowala częściową zgodził się z tą tezą, podkreślając, iż obecnie w filozofii analitycznej „pod naciskiem samej prawdy” odradza się arystotelizm. Druga przesłanka, do której odwołał się prelegent dotyczyła sposobu podejmowania istotnych kwestii filozoficznych, prowadzenia dyskusji i sporów w scholastyce. Przyznał, że filozofia potrzebuje nieustannego wyjaśniania, precyzowania i uściślania tego, co chce się wyrazić, a także konfrontowania tego z innymi stanowiskami. Taką rolę, zdaniem M. Głowali, może współcześnie odegrać właśnie tradycja analityczna. W drugiej części swojego wykładu, prelegent podjął zawartą w temacie kwestię istnienia w tomizmie analitycznym, prezentując dwie odmienne koncepcje z nim się wiążące. Autor pierwszej z nich, wspomniany już Peter Thomas Geach przez cały czas swojej filozoficznej aktywności podtrzymywał tomistyczną tezę o realnej różnicy między istotą i istnieniem w bytach skończonych oraz o braku tej różnicy (tożsamości istoty i istnienia) w Bycie Boskim. Anthony Kenny natomiast dość szybko zaczął tę tezę podważać i radykalizował się w jej krytyce. Zdaniem obydwu myślicieli, kluczem do zrozumienia problematyki istnienia w ogóle jest jedno fundamentalne rozróżnienie inspirowane pracą Fregego. Czasownik „istnieje” z jednej strony służy stwierdzaniu niepustości pojęć (w tym sensie istnienie jest pojęciem drugiego rzędu – przypisywanym innym pojęciom). W tym sensie istnienie nie jest predykatem, które można przypisywać indywiduom. Dla filozofii ważniejszy jest drugi sens pojęcia istnienia: istnienie jest pojęciem pierwszego rzędu, które jest przypisywane indywiduom: coś zaczyna i przestaje istnieć.\nMgr Marzena Zajączkowska zapytała prelegenta, czy przypadkiem znów nie mamy do czynienia z „tomizmem bez Tomasza”. Dr Michał Głowala odpowiedział, że P. Geach doskonale znał łacińskie teksty Tomasza i niechętnie odwoływał się do opracowań innych autorów.\nOstatnim wystąpieniem podczas sympozjum był wykład dr. Michała Zembrzuskiego (UKSW) na temat tomizmu biblijnego. Prelegent wyjaśnił, iż ten rodzaj tomizmu jest propozycją teologiczną, która ma dwa cele: pierwszym jest odkrycie św. Tomasza jako egzegety, który znał i komentował Pismo Święte; drugim zaś odnowienie myślenia teologicznego w oparciu o interpretacje Biblii. Dr Zembrzuski uwydatnił, iż ten drugi cel może być zakorzeniony w przekonaniu jakoby teologia „zepsuła się, zeszła tak dalece na manowce”. Prelegent wyznał, iż nie podziela tego poglądu i nie identyfikuje się z tezami tomizmu biblijnego. Dr M. Zembrzuski przywołał pytanie Tertuliana: „Cóż jednak mają wspólnego Ateny z Jerozolimą, Kościół z Akademią, heretycy z chrześcijanami?”. Jego zdaniem, filozofowie nie powinni zajmować się Pismem Świętym. Współcześnie ten pogląd Tertuliana interpretuje się rozmaicie. Np. Lew Szestow podtrzymuje myśl starożytnego pisarza, a następnie Damianiego i wielu innych, stanowczo podkreślających odrębność filozofii i teologii. Wobec tego prelegent zaprosił słuchaczy do poszukiwania odpowiedzi na następujące pytania: „Czy wierze potrzebna jest filozofia? Czy można stosować filozofię do wyjaśniania Pisma Świętego? Czy w ogóle jest to potrzebne? Czy można pragnąć niemożliwego – jak powiedział Szestow – jeśli chce się za pomocą kategorii racjonalnych wyjaśnić to, co je przekracza?”. Dr Michał Zembrzuski nawiązał do badań Matthew Leveringa, który w książce „Pismo Święte i metafizyka” podejmuje dyskurs na temat połączenia filozofii i teologii w myśli Tomasza. Autor dochodzi do wniosku, że metafizyka w jego rozumieniu jest wyłącznie rodzajem ćwiczenia duchowego, a co za tym idzie: traci swoją wartość jako dyscyplina naukowa.\nMgr Marzena Zajączkowska w odniesieniu do wykładu podzieliła się spostrzeżeniem, iż św. Tomasz w swych pismach o wiele częściej nawiązuje do tekstów biblijnych niż np. do dzieł Arystotelesa. Dr M. Zembrzuski w odpowiedzi stwierdził, iż w średniowieczu teolodzy byli filozofami (poza Piotrem Damianim uznającym filozofię za dzieło szatana). Myśl Tomaszowa zmienia sposób patrzenia na tę kwestię: Akwinata pokazuje, że poza filozofią istnieje teologia i dąży do tego, aby te dwie dyscypliny od siebie odróżnić, by zakresowo się nie pokrywały.\nNa zakończenie dr Michał Zembrzuski podziękował wszystkim za obecność. Jak co roku, spotkanie z myślą św. Tomasza okazało się niezwykle konstruktywne i owocne. Różnorodność podejmowanych zagadnień, liczne pytania zadawane przez uczestników i ożywiona dyskusja nad analizowanymi kwestiami po raz kolejny udowodniły, iż myśl Akwinaty bez wątpienia ma charakter ponadczasowy, przez co warto ją zgłębiać i rozwijać.


Chiny zaprezentowały kolejny myśliwiec piątej generacji | Giznet.pl\nChiny zaprezentowały kolejny myśliwiec piątej generacji\nPodczas tegorocznych pokazów lotniczych w Zhuhai w południowo-wschodnich Chinach, po raz pierwszy publicznie zaprezentowano najnowszy chiński myśliwiec piątej generacji Chengdu J-20.\nZainicjowana w 1996 roku China International Aviation & Aerospace Exhibition jest w założeniu okazją do tego, by zaprezentować światu najnowsze osiągnięcia coraz prężniej rozwijającego się chińskiego przemysłu lotniczego. W tym roku w ceremonii otwarcia uczestniczyły dwa myśliwce piątej generacji Chengdu J-20.\nO pracach nad myśliwcami Chengdu J-20 wykonanymi w technologii stealth wiadomo od roku 2011, ale wczoraj maszyny zostały po raz pierwszy publicznie zaprezentowane. J-20 jest większym z pary opracowywanych obecnie chińskich myśliwców piątej generacji (drugim z nich jest Shenyang J-31), a pod względem swoich rozmiarów odpowiadałby amerykańskiemu myśliwcowi F-22 Raptor. Różni się jednak od niego pod względem konstrukcji – najbardziej charakterystyczną cechą chińskiego myśliwca jest to, że zastosowano w nim uskrzydlenie w tzw. „układzie kaczki”.\nNiestety niewiele wiadomo na temat jego możliwości. Podczas wczorajszego pokazu chińscy piloci raczej nie popisywali się przed tłumami widzów. Obie maszyny przeleciały nad ich głowami dość spokojnie, później jedna z nich odleciała, a druga wykonała tylko kilka prostych akrobacji.\nWedług źródeł amerykańskich, J-20 ma mieć zasięg bojowy wynoszący około 2 tysięcy kilometrów i docelowo osiągać mach 2,5. Oczywiście nie wiadomo też jak wyglądają chińskie możliwości stealth w porównaniu do rozwiązań stosowanych przez Amerykanów.\nMaszyny były za to dość głośne, co może oznaczać, że Chińczykom wciąż nie udało się opracować własnych silników, które mogłyby się równać z silnikami wykorzystywanymi przez amerykańskie lotnictwo, więc zmuszeni są do korzystania ze starszych rozwiązań rosyjskich.\nNie wiadomo też dokładnie, jakie zastosowania bojowe przewidują dla niego chińscy planiści. Prawdopodobnie maszyna ma być przeznaczona do niszczenia wrogich samolotów wsparcia oraz do niszczenia celów nawodnych, co mogłoby znacznie wzmocnić potencjał oddziaływania ChRL na Morzu Południowochińskim.\nMacBook Air nadaje się do przygotowania posiłków


Borys Budka oddala zarzuty, że przeciek wyroku Trybunału wyszedł od PO - sejm-rząd Wydarzenia\nBorys Budka oddala zarzuty, że przeciek wyroku Trybunału wyszedł od PO\n09 marca 2016 13:55\nBorys Budka reprezentował przed Trybunałek Konstytucyjnym opozycję sejmową. (fot.:facebook.com)\nAni ja, ani inni posłowie PO, nie mieli dostępu do projektu orzeczenia TK ws. nowelizacji ustawy o Trybunale, które ma zapaść w środę; to insynuacje i podłe oszczerstwa polityków PiS - oświadczył wiceszef Platformy Borys Budka.\nPortal wpolityce.pl opublikował w środę rano dokument, który - jak napisano - jest projektem tego orzeczenia. Według portalu, dokument już od dwóch tygodni niektórzy politycy Platformy Obywatelskiej i inni przedstawiciele establishmentu III RP wzajemnie przesyłają sobie, poprawiają i komentują. Politycy PiS, odnosząc się to tych doniesień, uznali, że gdyby potwierdziło się, że TK konsultował z posłami PO projekt środowego orzeczenia, to może być to jeden z największych skandali w historii Trybunału.\n- Jest całkowitą nieprawdą, oszczerstwem ze strony polityków PiS, insynuacją jakoby jakikolwiek poseł Platformy Obywatelskiej otrzymał wcześniej projekt stanowiska - oświadczył Budka na środowej konferencji prasowej. Zapewnił, że on sam również nie miał możliwości wcześniejszego zapoznania się z tym dokumentem.\n- To jest totalny absurd, insynuacja, to jest kłamstwo, wyssane z palce bzdury, powtarzane za niewiarygodnym portalem - zaznaczył polityk Platformy.\nPrzeczytaj: Politycy PiS o publikacji wyroku przed jego ogłoszeniem\n- Mamy do czynienia z takim samym scenariuszem jak przy okazji rzekomych podsłuchów dziennikarskich - rzuca się oszczerstwo, powtarza się je opinii publicznej, nie dysponując żadnymi dowodami. Jeżeli jedynym dowodem jest tekst w prawicowym portalu zależnym od PiS i wiadomo, jak finansowanym, to nie jest to żaden dowód tylko oszczerstwo - ocenił Budka.\nJak dodał, wszelkie oszczerstwa ze strony PiS traktuje tylko i wyłącznie jako chęć stworzenia atmosfery w Trybunale Konstytucyjnym, by uzasadnić, że PiS łamiąc porządek konstytucyjny, nie chce uznawać wyroków Trybunału.\n- Te oszczerstwa, te kłamstwa produkowane od dłuższego czasu wokół Trybunału, wokół sędziów, to tylko i wyłącznie zasłona dymna, by łamać ład konstytucyjny, by naruszać podstawowe zasady, które rządzą demokratycznym państwem prawnym, by TK sprowadzać do roli instytucji politycznej, jaką z pewnością Trybunał nie jest - podkreślił Budka.\nZapewnił, że Platforma ze spokojem czeka na środowy wyrok Trybunału.Ten zapadł zgonie z terminem.\n- Platforma Obywatelska szanuje każdy wyrok TK i nigdy do tej pory w historii Polski nie zdarzyło się, że by premier rządu, obojętnie z jakiej opcji pochodził, nie chciał opublikować wyroku Trybunału. Źle się dzieje, że PiS, głuche na wszelkie racjonalne prawne argumenty, głuche na wszelkich konstytucjonalistów, próbuje zaklinać rzeczywistość, a do tego zachęca do łamania konstytucji - mówił polityk PO.\nWedług niego, źle się również dzieje, gdy prezydent RP, premier i liderzy największego ugrupowania nie szanują trzeciej władzy i nie potrafią poddać się osądowi niezależnego Trybunału Konstytucyjnego.\nBudka powiedział też, iż oczekuje, że przy okazji środowego wyroku prezes TK Andrzej Rzepliński oraz sędzia sprawozdawca sprawy nowelizacji ustawy o TK poinformują opinię publiczną, jak powstają orzeczenia Trybunału. Według niego, sędzia sprawozdawca przygotowuje projekt rozstrzygnięcia, następnie jest on konsultowany z innymi sędziami.\n- Tylko wyjątkowo nieodpowiedzialny polityk może twierdzić, że wyrok TK powstaje w ciągu chwil kilku na naradzie sędziów bezpośrednio po rozprawie - podkreślił wiceszef Platformy.\nPytany jak to się mogło stać, że projekt orzeczenia trafił do portalu wpolityce.pl, odparł: daleki jestem od wszelkiego rodzaju teorii spisków, bo (...) teorie spisków to domena PiS, ale wystarczy spojrzeć na skład TK, na to jaki portal to opublikował, wystarczy skojarzyć nazwiska i jest wszystko jasne.\nDo słów posła Budki odniosła się posłanka PiS Małgorzata Wassermann.\n- To rzecz niebywała. Albo poseł Budka uzurpuje sobie prawo bycia rzecznikiem pana prezesa Rzeplińskiego, albo pozostaje z nim w ciągłym porozumieniu. Odnoszę wrażenie od pewnego czasu, że oderwaliśmy się od sfery prawnej, a rozmawiamy na płaszczyźnie nie tylko politycznej, ale to jest też, w jakiś sposób, na granicy obłędu - powiedziała.\nPiS PO Platforma Obywatelska Prawo i Sprawiedliwość Trybunał Konstytucyjny Małgorzata Wassermann Borys Budka Andrzej Rzepliński\nBoloiLolo 2016-03-10 11:46:49\nDlaczego są niezbędne zmiany...!!!????BoloiLolo do ~KLM: Jestem osobą bezpartyjną daleką od spekulacji partyjnych pracowałem na trzy zmiany cieżko i zostałem okradziony jak 18 tysięcy Polaków a zważyć należy że każdy miał rodzinę dzieci , wnuków a tu KLAPA panie Borys Budka co Pan zrobił w tej sprawie ,,,no oczywiście nic,,, prawdziwe nieudacznictwo,,tu potrzeba żelaznej ręki,,, w majestacie prawa oraz braku odpowiedzialności Konstytucyjnej ...AFERY różne pożerały Polskę oraz ich obywateli a teraz dzieje im się krzywda wielka a "" Wielki Trybunał Dziadków ""patrzał na to wszystko i zero reakcji tylko BEREZA KARTUSKA mogłaby to naprawić w krwi mamy nieuczciwość,,, znają nas w całej EUROPIE ....--Pytanie dlaczego tak wielkie CUDA nie dzieją się w ANGLII ,,,gdzie za gwałt Polak dostał 70 lat ,,,albo Szwecji, Norwegii i Finlandii czy nawet u naszych sąsiadów Niemców ,,, i tu jest odpowiedź kto jest winien tego DRAŃSTWA,,,, niech czytelnicy sami ocenią ----przez 8 s lat obsadzali stanowiska a moje trzy Pozwy w Sądach Gdańskich odbiły się jak od ściany z ""Betonu Ciężkiego""" a to nie jest normalne zjawisko,,i w obrębie Gdańska 5000 podmiotów gospodarczych jak podała Polska Telewizja zalega z Podatkami,to jest Skandal Wyrafinowany pozostałości po Wielkim Królu Donaldzie a Pan Borys Budka próbuje ten"""" CEPELIN z NIEUDACZNIKAMI bronić,,,,,\nserdeczny 2016-03-09 14:52:45\nWyjątkowo agresywny , butny pyszałek , w mediach , aż czuć od niego nienawiść , jad i zemstę , ta jego buta i wymowa polszczyzny z akcentem na wschód , chyba o czymś świadczy , jakie ma pochodzenie i gdzie jego miejsce na ziemi.\npiesek 2016-03-09 14:14:04\nBudka, nadaje się z tym swoim szczekaniem, do budy !!!