Pięć sposobów na drukowanie z Meizu M5 \nMeizu, Meizu M5 / 28/07/2020 10/08/2020\nJak drukować z Meizu M5\nW tym artykule omówimy pięć sposobów drukowania z Meizu M5. Najpierw zobaczymy, jak ręcznie wybrać drukarkę.\nNależy pamiętać, że zakładamy, że Meizu M5 można wydrukować.\nJeśli tak, skontaktuj się ze sprzedawcą swojego Meizu M5!\nDrukuj bezpośrednio z dokumentu na swoim Meizu M5\nDrukowanie dokumentu z Meizu M5 jest stosunkowo proste.\nStamtąd naciśnij strzałkę w dół po prawej stronie przycisku „Zapisz jako PDF”: wybierz preferowaną drukarkę. W przypadku, gdy nie możesz znaleźć danej drukarki, musisz kliknąć „Wszystkie drukarki”. Jeśli wszystko pójdzie dobrze, możesz drukować wzdłuż błękitnego koła, które wygląda jak drukarka z Meizu M5.\nJak korzystać z aplikacji “PrinterShare” z Meizu M5\nOto jak ręcznie wybrać drukarkę za pomocą Meizu M5 za pomocą aplikacji PrinterShare.\nUruchom ponownie Meizu M5\nUżyj Wi-Fi, aby drukować za pomocą Meizu M5\nMoże być również używana jako przenośna drukarka fotograficzna lub drukarka błyskawiczna do Meizu M5.\nWiększość kompaktowych drukarek fotograficznych może drukować tylko obrazy o wielkości kilku centymetrów za pomocą Meizu M5.\nRadzimy zawsze sprawdzić ten koszt przed zakupem Meizu M5.\nKompaktowe drukarki fotograficzne z Meizu M5\nWiększość kompaktowych drukarek fotograficznych ma podobną konstrukcję, zwykle bardzo wygodną w użyciu z Meizu M5. Są to małe jednostki, często z dużymi wyświetlaczami LCD, które umożliwiają użytkownikom przeglądanie i edycję zdjęć, tak jak robią to na komputerze.\nKompaktowe drukarki fotograficzne często mają wiele opcji połączeń, w tym USB, co może być bardzo wygodne w przypadku Meizu M5.\nPowinny być bardzo przydatne do dołączenia do Meizu M5, jeśli są dostępne.\nTypowa kompaktowa drukarka może drukować w rozdzielczości 600 dpi na papierze 2 × 3 i obsługuje Meizu M5, iOS i Windows 8, może być zainstalowany na Twoim Meizu M5.\nUżyj kompaktowej drukarki w Meizu M5\nKompaktowa drukarka fotograficzna to samodzielna drukarka atramentowa zaprojektowana do wykonywania kilkucentymetrowych odbitek z aparatów cyfrowych lub Meizu M5. Działa bez użycia komputera.\nKorzystaj z Google Cloud Print z Meizu M5\nGoogle Cloud Print to usługa Google, która umożliwia użytkownikom drukowanie z dowolnej aplikacji obsługującej Cloud-Print (internetowej, stacjonarnej, mobilnej, takiej jak Meizu M5). Wymaga to połączenia drukarki z Google Cloud („Cloud”).\nZ drugiej strony konieczne jest, aby Twoje dokumenty zostały przesłane w całości do Google, co może powodować problemy z ochroną danych, w zależności od sposobu korzystania z Meizu M5.\nTechnologia HTTPS jest również używana do wysyłania zadań drukowania do drukarki. Jeśli Twój Meizu M5 obsługuje ten tryb, wyświetli listę dostępnych drukarek tylko w tej samej podsieci, do której podłączony jest smartfon.\nMeizu M5 nie wyświetli listy tych drukarek po odłączeniu od sieci lokalnej. Zintegruj tę drukarkę w chmurze („chmura”) z innymi produktami Google, ponieważ Meizu M5 Google Cloud Print integruje się z mobilnymi wersjami Gmaila i Dokumentów Google, umożliwiając użytkownikom drukowanie z urządzeń przenośnych.\nGoogle Cloud Print pojawia się jako opcja drukowania na stronie podglądu wydruku przeglądarki internetowej Google, Google Chrome, która powinna być dostępna na ekranie głównym Meizu M5.\nGłówne problemy z prywatnością w Google Cloud Print na Meizu M5\nDokumenty drukowane przez Google Cloud Print z Twojego Meizu M5 są wysyłane na serwery Google w celu dostarczenia do drukarki.\nMożesz uzyskać pełną pomoc w Google Cloud Print. Upewnij się, że możesz wysyłać swoje dokumenty na serwery druku Google ze swojego Meizu M5!\nHowToDo Rocks > Meizu > Meizu M5 > Pięć sposobów na drukowanie z Meizu M5\nCzytaj i edytuj Pdf Xls Doc w Samsung Galaxy Grand Prime Plus\nJak zrootować Alcatel 1C\nJakie inteligentne zegarki z Sony Ericsson W350i\nJak zrobić zrzut ekranu w Archos Diamond Gamma


Opinie - Melli-Care\nBogata wiedza o dobroczynnym działaniu składników naturalnych została zamknięta w starannie opracowanych formułach. Dzięki temu kremy do pielęgnacji dłoń, stóp i ciała oraz peelingi wykazują skuteczność w profilaktyce łagodzenia zmian skóry tj. nadmierne przesuszenie, łuszczenie. Naturalne kosmetyki łagodnie oddziałują na podrażnione partie skóry. Ich odżywczo-kojący charakter niweluje nieprzyjemne odczucie, przywracając równowagę wodno-tłuszczową oraz poprawiając koloryt skóry.\nNaturalny skład kremów do stóp i dłoni, a także ważnych w pielęgnacji scrub’ów, nie potęguje podrażnienia i nie powoduje reakcji alergicznych. Staranna dbałość o jakość sprawia natomiast, że wartościowe składniki szybciej i pełniej wchłaniają się, trafiając w głębsze warstwy skóry i intensywniej na nią oddziałując.\nMarka MELLI care buduje serie produktów o określonych właściwościach. Każdą wyróżnia wyjątkowa mieszanka zapachów. Egzotyczne połączenia granatu i liczi bądź pomarańczy z kokosem dostarcza wyjątkowych doznań podczas nakładania i wcierania substancji. Finezyjne połączenia aromatów przemieniają codzienną pielęgnację w przyjemny, kojący rytuał. Zobacz, co mówią o MELLI care konsumenci:\n„Muszę przyznać, że te produkty naprawdę się sprawdzają. Moja bardzo sucha skóra, znalazła ukojenie w tych produktach. Krem do stóp idealnie nawilża i poprawia ich kondycję. Scrub natomiast dzięki swoim składnikom sprawia, że moja skóra stała się znacznie gładsza i bardziej elastyczna. Poprzez regularne stosowanie kosmetyków MELLIcare, udało mi się w znacznym stopniu zregenerować moją mocno zniszczoną skórę. Ogromną zaletą produktów MALLIcare jest to, że są stworzone z myślą o osobach z cukrzycą, które mają bardzo suchą i wymagającą w pielęgnacji skórę. Moja babcia cierpiała na tę chorobę, i doskonale wiem jak ciężko jest znaleźć kosmetyki, które świetnie nawilżają, nawet najbardziej problematyczną skórę. Peeling: Plusy:\nbardzo dobrze usuwa naskórek\npomaga z wrastającymi włoskami\nRedaktor naczelna portalu Trusted Cosmetics\n„Należę do osób, które regularnie borykają się w mniejszym lub w większym stopniu z różnymi problemami skórnymi: suchością naskórka, podrażnieniami, łuszczeniem. W wieku szkolnym zdiagnozowano u mnie AZS, które wówczas leczono głównie objawowo za pomocą sterydów lub popularnych do dziś aptecznych emolientów, w składzie których bardzo często znaleźć można detergenty, parabeny, konserwanty czy oleje mineralne - czyli nic dobrego dla skóry atopowej. Przez ostatnie lata wypróbowałam wiele kremów do rąk, by znaleźć taki, który nie przyniesie ulgi na chwilę, ale na dłużej. Który długotrwale nawilży skórę i zahamuje łuszczenie. Sięgałam po naprawdę różne kremy - tańsze, droższe, apteczne i drogeryjne, ale żaden nie spełnił w stu procentach moich oczekiwań. Zrobił to dopiero trochę niepozorny naturalny krem do rąk polskiej marki MELLI Care, na który natknęłam się w na początku kwietnia podczas poznańskiej edycji Wolnego Targu. To zdecydowanie najlepszy krem do rąk, jakiego dotychczas używałam i bardzo żałuję, że nie powstał kilka-kilkanaście lat temu. Krem długotrwale nawilża skórę dłoni, a także łagodzi podrażnienia. Już jego niewielka ilość "pracuje" na skórze przez kilka godzin - i to naprawdę czuć. Wchłania się błyskawicznie, ma gęstą konsystencję, czyli taką, jaką lubię. Wyróżnia się też naprawdę "ciekawym", orzeźwiającym, cytrusowym zapachem - za sprawą oleju cytrynowego i paczuli. Z pewnością na kondycję mojej skóry wpływa choroba Hashimoto oraz niedoczynność tarczycy, które zdiagnozowano u mnie dopiero na studiach, choć wiele wskazuje na to, że miałam z nimi do czynienia znacznie, znacznie wcześniej”.\nAutorka bloga Kupuję Polskie Produkty\n„Jestem właścicielem firmy ogrodniczej Bluebell i w pracy praktycznie codziennie moje dłonie narażone są na podrażnienia. Otarcia, kontakt z wodą, nawozami, narażenie na duże dawki słońca i wiatru, częste mycie detergentami to wszystko sprawia, że szczególnie muszę zadbać o skórę rąk. Od kremów do dłoni jestem praktycznie uzależniona i wierzcie mi wypróbowałam chyba wszystkie. Z czystym sumieniem mogę polecić MELLI care PATCHOULI&LEMON - wspaniale regeneruje, nawilża, koi podrażnienia a jednocześnie jest łagodny dla skóry. Dla mnie ogromną zaletą jest również to, że w jego składzie są naturalne, niemodyfikowane genetycznie składniki - a pachnie tak pięknie, że stosowanie go to prawdziwa przyjemność. Polecam! Nie tylko ogrodnikom;)”\n„W moim zawodzie fizjoterapeuty, specjalizującego się w terapii niemowląt, a zwłaszcza dzieci przedwcześnie urodzonych niezwykle istotna jest kwestia higieny i sterylności. Kilkanaście razy w ciągu dnia jestem zobligowana do sterylizowania dłoni i zakładania rękawiczek. Jako pracownikowi medycznej placówki naukowej, jaką jest Szpital Kliniczny w Warszawie, w trosce o bezpieczeństwo najmniejszych pacjentów, obowiązuje mnie szczególna dbałość o dłonie: krótko przycięte paznokcie, bez lakieru i odżywki. Ciągłe mycie, wycieranie i odkażanie dłoni w ciągu dnia bardzo wysusza moją skórę, Nie bez znaczenia pozostaje stosowanie rękawic medycznych. Przetestowałam wiele kremów do rąk w ciągu ostatnich kilku lat. Niektóre, zwłaszcza mające postać maści były tłuste, długo się wchłaniały, co przeszkadzało mi w pracy na oddziale patologii noworodka czy oddziale rehabilitacji niemowląt, a do tego zazwyczaj miały zbyt intensywny zapach. Od kiedy stosuję regularnie MELLI care PATCHOULI&LEMON hand carem, stan skóry moich dłoni znacznie się poprawił. Jest ona wspaniale nawilżona, ukojona, miękka i jedwabista w dotyku, a zapach delikatny, co powoduje, że czekam z niecierpliwością na kolejny moment pielęgnacji”.\nPortal „Mamy zdanie”\n„Kosmetyki do zadań specjalnych. Peeling najlepiej stosować dwa razy w tygodniu na wilgotną skórę. Dzięki swojemu wyjątkowemu połączeniu ścierającego cukru z solą i pielęgnacyjnymi, naturalnymi olejami roślinnymi z migdałów, soi, orzechów makadamia i awokado przywraca skórze równowagę i sprawia, że możemy zafundować sobie prawdziwy zabieg SPA we własnej łazience. Kolejnym produktem jest łatwo wchłaniający się krem do pielęgnacji stóp z 10% zawartością mocznika. Dzięki zawartości witaminy E, która wzmacnia ściany naczyń krwionośnych, alantoiny niwelującej podrażnienia naskórka i silnie nawilżającej gliceryny, krem jest niezastąpionym kosmetykiem w codziennej pielęgnacji skóry stóp. Doskonale nawilża tworząc na powierzchni skóry nietłustą, pielęgnującą warstwę ochronną. Trzecim kosmetykiem wchodzącym w skład serii jest odżywczo-kojący krem do rąk idealny dla bardzo zmęczonej i suchej skóry dłoni. Dzięki składnikom takim jak masło shea, alantoina, ekstrakt z płatków nagietka, mocznik czy gliceryna krem odnawia, nawilża, zmiękcza, rozjaśnia, koi i łagodzi podrażnienia skóry dłoni a zawarte w recepturze surowce szybko się wchłaniają i nie pozostawiają efektu tłustego filmu"\n„Używam ja, używa moja mama, używają moje koleżanki i wszyscy są zgodni z jednym: jeśli chodzi o stopy to zdecydowanie MELLICare. Ja osobiście polecam również na suche łokcie i kolana. Przy problemach z tarczycą często mam z nimi problem. O stopach nie wspomnę… Suche pięty i krawędzie stóp. Zarówno kremy jak i peeling świetnie sobie z nimi radzą. To co jest szczególnie atrakcyjne w marce MELLICare, to mimo, że na opakowaniu jest napisane „krem do rąk” czy „krem do stóp” to kosmetyków można używać do całego ciała! (Osobiście polecam do całego ciała 😉 I ten zapach!) Są również pomocne przy opalaniu – zarówno przed, żeby opalenizna dobrze się trzymała naszej skóry, jak i po – kiedy zaczyna się lekko łuszczyć i rogowacieć”.\nZałożycielka Fundacji Insulinooporność\n„Niedawnym odkryciem jest marka MelliCare, która zasadniczo nie ma produktu do ciała, a do rąk i stóp. Jednak 300 ml krem do rąk aż prosi się o dodatkowe zastosowanie - więc sie znalazło - jest dobry do całego ciała 🙂 Świetny skład, świetnie dobrane komponenty, świetnie wchłaniające się produkty. Na moich dłoniach wysuszonych (zapominam o rękawiczkach) i zmasakrowanych przez kota, świetnie się sprawdza. Ten krem jest w opakowaniu z dozownikiem i jak już wspomniałam ma jeden minus: nie mogę wziąć go ze sobą do torebki. Choć jest na to rozwiązanie, po prostu do pojemniczka przekładam sobie odrobinę kremu”. Małe sprostowanie- już dostępne są kremy w wersji „do torebki”\n„Uwielbiam nie tylko peeling, ale wszystkie produkty tej marki. Są całkowicie naturalne, nieziemsko wręcz przyjemne” – wypowiedź dla In Style\nModelka, właścicielka sieci wegańskich restauracji Think Love Juices\nHS PLANET SP. Z O.O.


Podstawy negocjacji i mediacji - PDF Free Download\nDownload "Podstawy negocjacji i mediacji"\n1 Podstawy negocjacji i mediacji Prowadzący: dr Łukasz Łotocki (Instytut Polityki Społecznej UW) O zajęciach Na zajęciach omówimy zróżnicowane zagadnienia związane z negocjacjami i mediacjami, różnice między negocjacjami a mediacjami oraz okoliczności podejmowania, prowadzenia i finalizowania negocjacji i mediacji. Na przedmiot zajęć spojrzymy z punktu widzenia socjologiczno-psychologicznego, a także prawno-instytucjonalnego. Poruszymy więc takie kwestie, jak rola komunikacji interpersonalnej i zachowań perswazyjnych w negocjacjach i mediacjach, czy teoria konfliktu. Omówimy zasady, style, strategie i taktyki negocjacji i mediacji oraz przyjrzymy się umocowaniu mediacji w polskim systemie instytucjonalnym. W praktyce zajęcia składać się będą z trzech komponentów: 1) komponentu prezentacyjnego (wykładowego), 2) komponentu dyskusyjnego (konwersatoryjnego), 3) komponentu warsztatowego (ćwiczeniowego). Cele zajęć Pierwszym celem zajęć jest zdobycie przez studenta wiedzy o teoretycznych i praktycznych aspektach negocjacji i mediacji. Celowi temu służyć będzie bieżące zapoznawanie się z literaturą podstawową przedmiotu (a w przypadku chętnych również z uzupełniającą), a także komponent prezentacyjny oraz dyskusyjny zajęć. Drugim celem zajęć jest przećwiczenie określonych umiejętności z zakresu komunikacji, negocjacji i mediacji w drodze ćwiczeń indywidualnych i grupowych, czemu służyć będzie komponent warsztatowy zajęć. Tematy poszczególnych spotkań 1. Negocjacje i mediacje wprowadzenie Pojęcia mediacji i negocjacji. Negocjacje a mediacje. Alternatywne formy rozwiązywania sporów (ADR). Negocjatorzy i mediatorzy. Czynniki wpływające na rozpoczęcie i przebieg negocjacji i mediacji. E. Gmurzyńska, R. Morek (red.), Mediacje. Teoria i praktyka, Warszawa Rozdział 1. Wprowadzenie, Rozdział 2. Historyczna i międzynarodowa perspektywa mediacji [ss.15-50]. W. Ury, Odchodząc od nie. Negocjowanie od konfrontacji do kooperacji, Warszawa 1995, 2007, Rozdział I. Przygotowanie [ss.23-47]. L. Larsson, Porozumienie bez przemocy w mediacjach. Jak być trzecią stroną w konflikcie, Warszawa 2009, Rozdział I. Mediacja [ss ]. J. Waszkiewicz, Jak Polak z Polakiem? Szkice o kulturze negocjowania, Wrocław 1997, Szkic 1: O potrzebie wiedzy i umiejętności negocjacyjnych [ss.11-23]. Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 1994 (i wydania późniejsze), Rozdział 2. Negocjacje - czym są i czemu służą? [ss ]. 1\n2 2. Rola komunikacji interpersonalnej w negocjacjach i mediacjach Model komunikacji interpersonalnej, kompetencja komunikacyjna negocjatora i mediatora, szumy informacyjne, komunikacja werbalna i niewerbalna, budowanie zaufania, przekazywanie informacji zwrotnych, komunikaty ty i komunikaty ja, język możliwości i język ograniczeń. E. Gmurzyńska, R. Morek (red.), Mediacje. Teoria i praktyka, Warszawa Rozdział 4. Komunikacja interpersonalna [ss.69-87]. C.W. Moore, Mediacje. Praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów, Warszawa 2009, Rozdział 7. Budowanie zaufania i współpracy [ss ]. 3. Aktywne słuchanie w negocjacjach i mediacjach Poziomy słuchania, słyszenie a słuchanie, słuchanie skuteczne i słuchanie nieskuteczne, rodzaje reakcji słuchającego i ich funkcje. R. B. Adler, L.B. Rosenfeld, R.F. Proctor II, Relacje interpersonalne. Proces porozumiewania się, Poznań 2006, Rozdział 6. Słuchanie [ss ]. J. Steward (red.), Mosty zamiast murów. Podręcznik komunikacji interpersonalnej, Warszawa 2007, Rozdział 7. Słuchanie [ss ]. 4. Perswazja w negocjacjach i mediacjach Postawa i jej komponenty, wpływanie na postawę, typy komunikatów perswazyjnych, perswazja a manipulacja, obrona przed manipulacją. E. Aronson, T.D. Wilson, R. M. Akert, Psychologia społeczna. Serce i umysł, Poznań 1997, Rozdział 8. Postawy i zmiany postaw: wpływanie na myśli i uczucia [ss ]. Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 1994 (i wydania późniejsze), Rozdział 4. Komunikacja w negocjacjach [ss ]. 5. Elementy teorii konfliktu. Radzenie sobie z konfliktami. Teoria konfliktu, rodzaje konfliktów, fazy konfliktu, źródła konfliktu, dynamika konfliktu, emocje w konflikcie, diagnoza konfliktu, style radzenia sobie z konfliktem, konflikty wartości, konflikty interesów, konflikty osobowości, konflikt jako konsekwencja błędów w komunikacji. 2\n3 E. Gmurzyńska, R. Morek (red.), Mediacje. Teoria i praktyka, Warszawa Rozdział 3. Konflikt [ss.51-67]. R. B. Adler, L.B. Rosenfeld, R.F. Proctor II, Relacje interpersonalne. Proces porozumiewania się, Poznań 2006, Rozdział 11. Radzenie sobie z konfliktami [ss ]. J. Steward (red.), Mosty zamiast murów. Podręcznik komunikacji interpersonalnej, Warszawa 2007, Rozdział 14. Konflikt [ss ]. 6. Podstawy negocjacji Style negocjacji, negocjowanie oparte na zasadach, koncentracja na stanowiskach a koncentracja na interesach, przygotowanie do negocjacji i realizacja negocjacji, BATNA, etyka w negocjacjach. R. Fisher, W. Ury, Dochodząc do TAK. Negocjowanie bez poddawania się, Warszawa 1991 (i wydania późniejsze), Wstęp, Rozdział I. Problem, Rozdział II. Metoda [ss ]. Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 1994 (i wydania późniejsze), Rozdział 3. Sposoby prowadzenia negocjacji - style negocjacji [ss ]. 7. Strategie, taktyki i techniki negocjacyjne Strategia a taktyka negocjacyjna, wykorzystanie technik negocjacyjnych, planowanie strategii negocjacyjnej, opracowanie taktyki, wykorzystanie technik negocjacyjnych, obrona przed nieuczciwymi trikami negocjacyjnymi. R. Fisher, W. Ury, Dochodząc do TAK. Negocjowanie bez poddawania się, Warszawa 1991 (i wydania późniejsze), Wstęp, Rozdział III. Tak, ale [ss ]. Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 1994 (i wydania późniejsze), Rozdział 8. Cechy dobrego negocjatora [ss ]. 8. Warsztat negocjacyjny 1 Praktyczne ćwiczenia umiejętności negocjacyjnych W. Ury, Odchodząc od nie. Negocjowanie od konfrontacji do kooperacji, Warszawa 1995, 2007, Rozdział II. Stosowanie strategii przełamania [punkty 1-3, ss ] Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 1994 (i wydania późniejsze), Rozdział 7. Fazy negocjacji [ss ]. 3\n4 9. Warsztat negocjacyjny 2 Praktyczne ćwiczenia umiejętności negocjacyjnych W. Ury, Odchodząc od nie. Negocjowanie od konfrontacji do kooperacji, Warszawa 1995, 2007, Rozdział II. Stosowanie strategii przełamania (punkty 4-5), Rozdział III. Przekształcenie wrogów w przyjaciół [ss ]. Z. Nęcki, Negocjacje w biznesie, Kraków 1994 (i wydania późniejsze), Rozdział 5. Trudne sytuacje negocjacyjne [ss ]. 10. Podstawy mediacji Zasady mediacji, rodzaje mediacji, etyka w mediacjach, wybrane kodeksy etyczne E. Gmurzyńska, R. Morek (red.), Mediacje. Teoria i praktyka, Warszawa Rozdział 5. Zasady mediacji, Rozdział 6. Rodzaje mediacji [ss ], Rozdział 8. Kwestie etyczne w mediacji [ss ]. A.Kalisz, A. Zienkiewicz, Mediacja sądowa i pozasądowa, Warszawa 2009, Rozdział 2. Alternatywne formy rozwiązywania sporów ADR, Rozdział 3. Mediacja wiadomości teoretyczne [ss ]. 11. Etapy mediacji i rola mediatora. Etapy mediacji, przygotowanie planu mediacji, rola mediatora, cechy dobrego mediatora. E. Gmurzyńska, R. Morek (red.), Mediacje. Teoria i praktyka, Warszawa 2014, Rozdział 7. Etapy mediacji [ss ], Rozdział 9. Mediator: role, umiejętności, osobowość [ss ]. C.W. Moore, Mediacje. Praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów, Warszawa 2009, Rozdział 3. Nawiązanie kontaktu ze stronami w sporze, Rozdział 4. Wybór strategii prowadzenia mediacji [ss ], Rozdział 6. Projektowanie szczegółowego planu mediacji [ss ]. 12. Mediacje w różnych sferach życia. Mediacje w perspektywie prawno-instytucjonalnej. Mediacje w polskim systemie prawno-instytucjonalnym, mediacje w sprawach cywilnych, mediacje w sprawach rodzinnych, mediacje w sprawach karnych, mediacje w sprawach nieletnich. E. Gmurzyńska, R. Morek (red.), Mediacje. Teoria i praktyka, Warszawa 2014, Rozdział 10. Mediacja w sprawach cywilnych, 11. Mediacja w sprawach rodzinnych, 12. Mediacja w sprawach karnych, 13. Mediacja w sprawach nieletnich [ss ]. 4\n5 A. Kalisz, A. Zienkiewicz, Mediacja sądowa i pozasądowa, Warszawa 2009, Rozdział 4. Mediacja w poszczególnych gałęziach prawa polskiego, Rozdział 5. Regulacje Rady Europy i Unii Europejskiej dotyczące mediacji w ramach różnych gałęzi prawa [ss ]. 13. Warsztat mediacyjny 1 Praktyczne ćwiczenia umiejętności mediacyjnych. C.W. Moore, Mediacje. Praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów, Warszawa 2009, Rozdział 8. Rozpoczęcie sesji mediacyjnej, Rozdział 9. Wskazywanie kwestii i ustalanie porządku działań [ss ]. L. Larsson, Porozumienie bez przemocy w mediacjach. Jak być trzecią stroną w konflikcie, Warszawa 2009, Rozdział 5. Porozumienie bez przemocy w mediacji, Rozdział 6. Skrzynka z narzędziami [ss ]. 14. Warsztat mediacyjny 2 Praktyczne ćwiczenia umiejętności mediacyjnych. C.W. Moore, Mediacje. Praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów, Warszawa 2009, Rozdział 10. Ujawnianie ukrytych interesów stron uczestniczących w sporze, Rozdział 11. Generowanie opcji porozumienia [ss ]. C.W. Moore, Mediacje. Praktyczne strategie rozwiązywania konfliktów, Warszawa 2009, Rozdział 15. Strategie radzenia sobie z sytuacjami szczególnymi [ss ]. 15. Negocjacje i mediacje analizy przypadków Przegląd konkretnych przypadków w zakresie rozwiązywania konfliktów rodzinnych na podstawie literatury przedmiotu. Temat zrealizowany w drodze prezentacji studentów. P.S. Nicosia, Jak radzić sobie z konfliktami i zwyciężać w nich wspólnie, Kielce 2006, Wstęp, Część pierwsza, Konflikt i porozumienie w rodzinie [ss wybrane fragmenty]. P.S. Nicosia, Jak radzić sobie z konfliktami i zwyciężać w nich wspólnie, Kielce 2006, Część pierwsza, Konflikt i porozumienie w społeczności [ss ]. 5\n6 Literatura niezbędna do ostatecznego zaliczenia przedmiotu: R. Fisher, W. Ury, Dochodząc do TAK. Negocjowanie bez poddawania się, Warszawa 1991 (i wydania późniejsze) E. Gmurzyńska, R. Morek (red.), Mediacje. Teoria i praktyka, Warszawa 2014 (rozdziały: 1-13). W. Ury, Odchodząc od nie. Negocjowanie od konfrontacji do kooperacji, Warszawa 1995, 2007 Metody i kryteria oceniania: Obecność (dopuszczalne są 3 nieobecności bez konieczności ich odrobienia, w przypadku więcej niż 3 nieobecności ale nie więcej niż 5 każdą nieobecność należy odrobić na dyżurze prowadzącego w terminie maksymalnie dwóch tygodni od nieobecności; w przypadku przekroczenia terminu dwutygodniowego nieobecności nie można odrobić; w przypadku więcej niż 5 nieobecności brak możliwości zaliczenia przedmiotu); Przygotowanie do zajęć (znajomość literatury podstawowej do bieżących zajęć); Aktywność (aktywny udział w dyskusjach, zajęciach warsztatowych oraz wygłaszaniu prezentacji); Pozytywna ocena z egzaminu końcowego (na egzaminie obowiązuje znajomość literatury określonej jako niezbędna do ostatecznego zaliczenia przedmiotu oraz innych zagadnień omawianych przez prowadzącego w ramach prezentacyjnego komponentu zajęć). 6\nKOMUNIKACJA INTERPERSONALNA I semestr roku akademickiego 2017/2018, 30 godzin, zaliczenie z oceną mgr Aleksandra Madej FORMA I WARUNKI ZALICZENIA\nKOMUNIKACJA INTERPERSONALNA I semestr roku akademickiego 2017/2018, 30 godzin, zaliczenie z oceną mgr Aleksandra Madej FORMA I WARUNKI ZALICZENIA Warunkiem wstępnym uzyskania zaliczenia jest obecność na\nKomunikacja interpersonalna 2017/2018 1. Nazwa przedmiotu: Komunikacja interpersonalna 2. Prowadzący : mgr Ewelina Karasek 3. Rodzaj zajęć: Ćwiczenia 4. Rok i semestr studiów: I rok, I semestr 5. Tryb\nKonwersatorium, polityka społeczna, studia dzienne\n. Procesy decyzyjne (2014/2015) Konwersatorium, polityka społeczna, studia dzienne Prowadzący: Dr Łukasz Łotocki CELE ZAJĘĆ: Nabycie umiejętności analizy aspektów psychologicznych i społecznych podejmowania\nKARTA PRZEDMIOTU Kod przedmiotu SMiTNiM Nazwa przedmiotu w języku polskim Strategie, metody i techniki negocjacji i w języku angielskim USYTUOWANIE PRZEDMIOTU W SYSTEMIE STUDIÓW Kierunek studiów Forma\nKod przedmiotu Komunikacja w języku polskim Nazwa przedmiotu\nKod przedmiotu KI Komunikacja w języku polskim Nazwa przedmiotu interpersonalna w języku angielskim Interpersonal communication USYTUOWANIE PRZEDMIOTU W SYSTEMIE STUDIÓW Kierunek studiów Pedagogika Forma\nKARTA PRZEDMIOTU 1. INFORMACJE OGÓLNE O PRZEDMIOCIE. Politologia Forma studiów. Studia stacjonarne Poziom studiów\nKARTA PRZEDMIOTU Nazwa przedmiotu Kod przedmiotu PS3 Teamwork i teammanagement 1. INFORMACJE OGÓLNE O PRZEDMIOCIE Kierunek studiów Politologia Forma studiów Studia stacjonarne Poziom studiów Studia licencjackie\nKOMUNIKACJA INTERPERSONALNA Laboratorium\nMichelangelo Buonarroti, Fresk Stworzenie Adama, Sykstyna KOMUNIKACJA INTERPERSONALNA Laboratorium [I semestr roku akademickiego 2016/2017, 30 godz., zaliczenie z oceną] Prowadzący: Marcin Moroń, Katedra


Zmarł Christo, awangardowy bułgarski artysta - architectu\nChristo, zdj. Newsweek\nPoczątek artystycznej kariery Christa datuje się na lata 60., kiedy to wraz ze swoją żoną Jeanne-Claude zaczął tworzyć projekty dużych działań artystycznych, polegających na owijaniu wielkich zabytków architektury w tkaniny. Małżeństwo zmieniło w awangardowe instalacje między innymi Reichstag w Berlinie, odcinek średniowiecznych murów w Rzymie i most Pont Neuf w Paryżu. Tkaninami ozdabiali również cuda natury takie jak wyspy Biscayne Bay w Miami i wybrzeża Australii. Po śmierci żony w 2008 roku, Christo kontynuował swoją artystyczną misję sam.\nReichstag, zdj. Wolfgang Volz\n„Christo żył pełnią życia, nie tylko marząc o tym, co wydawało się niemożliwe, ale też to realizując. Dzieła Christa i Jeanne-Claude zbliżyły ludzi całego świata dzięki wspólnym doświadczeniem, ich praca żyje w naszych sercach i wspomnieniach” – napisano w oświadczeniu po śmierci artysty.\nŁuk Triumfalny w Paryżu - projekt, zdj. Christo\nJego najnowszy projekt, L'Arc de Triomphe, Wrapped, polegał na owinięciu paryskiego Łuku Triumfalnego w 25 000 m2 srebrzystego materiału z recyklingu i 7 000 metrów czerwonej liny. Biuro artysty zapowiedziało, że zamierza doprowadzić projekt do końca. „Christo i Jeanne-Claude zawsze jasno mówili, że chcą, by ich dzieło było kontynuowane nawet po ich śmierci” – mówią osoby z biura.\nBiscayne Bay, Miami, zdj. Wolfgang Volz


British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac - Buty360\nButy360 › Buty męskie › Trampki › Trampki wysokie › British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac\nBritish Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac\nTe British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Obuwie to pełni funkcję obuwia przeznaczonego na codzienny użytek. Podobnie jest w kwestii obuwia British Knights. Ich model British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac bezbłędnie dopasowuje się do rozmaitych męskich stylizacji... więcej »\nTe British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac były tanio do kupienia w www.zalando.pl. Obuwie to pełni funkcję obuwia przeznaczonego na codzienny użytek. Podobnie jest w kwestii obuwia British Knights. Ich model British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac bezbłędnie dopasowuje się do rozmaitych męskich stylizacji. W związku z tym ci faceci, którzy lubią bawić się trendami modowymi, powinni zainteresować się tymi butami. Niżej charakteryzujemy Państwu pełny opis kwestii specyfikacji:\nBritish Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac, materiał zewnętrzny: wysokiej jakości materiał skóropodobny, materiał wewnętrzny: materiał, podeszwa: tworzywo sztuczne, wyściółka: włókno, podeszwa: tworzywo sztuczne, materiał zewnętrzny: wysokiej jakości materiał skóropodobny, nosek buta: okrągły, wyściółka: włókno, wzór: kolor jednolity, materiał wewnętrzny: materiał, zapięcie: sznurowanie, materiał: wysokiej jakości materiał skóropodobny.\nPrzedstawiane przez nas trampki wysokie męskie charakteryzują się ponadprzeciętną solidnością, co jest owocem użycia najwyższej klasy materiałów do ich stworzenia. Jeżeli w dalszym ciągu nie masz w swojej garderobie trampki wysokie męskie lub buty British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac nie spełniają Twoich oczekiwań - spójrz na nasze pozostałe oferty.\nSerdecznie zapraszamy do wyrażenia własnej opinii o butach British Knights RESTYLE Tenisówki i Trampki wysokie cognac


Program „Mentor” jest jednym z wielu projektów ESN, dzięki któremu można poczuć klimat Erasmusa we własnym mieście. Jest to więc wspaniała okazja dla tych osób, które z różnych powodów nie miały możliwości odbycia własnej wymiany zagranicznej, lubią międzynarodowe środowisko czy też wracają ze swojego Erasmusa i nie chcieliby się z nim tak szybko rozstawać. Student z lokalnej uczelni, znany również jako Mentor/Buddy, pomaga głównie w zaaklimatyzowaniu się studenta z zagranicy w Polsce. Jest on skarbnicą cennej wiedzy i wartościowych wskazówek, których, szczególnie w pierwszych dniach, będzie potrzebował taki podopieczny.\nOd czego wszytsko się zaczyna?\nPrzyszły mentor oraz student zagraniczny najpierw zgłaszają się do sekcji lokalnej na kilka tygodni przed początkiem nowego semestru, najczęściej wypełniając formularz zgłoszeniowy. Prawdziwa przygoda zaczyna się w momencie, kiedy otrzymujecie do siebie dane kontaktowe. Nawiązanie pierwszej konwersacji, nawet jeśli odbywa się ona w świecie online, może nie należeć do najłatwiejszych. Na samym początku będziecie się starać, aby przełamać barierę językową, często też przekraczając własną strefę komfortu. Jednak korzyści, jakie dzięki temu możemy zyskać, są nieporównywalnie większe! Jeśli zastanawiasz się jakie pytania możesz usłyszeć od swojego podopiecznego, to nie martw się - będą one zdecydowanie prostsze niż te na egzaminie maturalnym. Zazwyczaj dotyczą one uczelni, życia w danym mieście czy cen w sklepach. Oczywiście nie obejdzie się też bez najbardziej popularnego tematu, jakim jest pogoda. Zagraniczni studenci przyjeżdżają na wymianę najczęściej bez znajomości języka danego kraju, dlatego też w niektórych sytuacjach, nieoceniona będzie pomoc Mentora.\nBędąc Mentorem kilku studentów zagranicznych musisz też być świadomy, że zdarzają się sytuacje, których czasem nie sposób przewidzieć. Na przykład wcielenie się w rolę tłumacza u lekarza, bądź kiedy Twoi podopieczni przyjeżdżają w tym samym czasie, ale na różne dworce i okazuje się, że musisz znaleźć sposób na pojawienie się w dwóch miejscach na raz!\nJednak bycie mentorem zagranicznego studenta to nie tylko obowiązki i skrzynka mailowa czy Messenger przeładowany różnymi pytaniami, lecz także dobra zabawa i przyjaźń na długie lata!\nKażda z sekcji lokalnych Erasmus Student Network zapewnia wiele interesujących wydarzeń integrujących studentów zagranicznych z lokalną i akademicką społecznością. Aktywnie włączając się w bycie mentorem dostajesz niepowtarzalną szansę zasmakowania “Erasmus Life” bez wyjeżdżania z kraju. Program Mentor daje też wspaniałą okazję do rozwoju osobistego, nawiązania przyjaźni z ludźmi z całego świata oraz poznania wielu innych kultur i ich zwyczajów. Oprócz tego poszerzasz swoje horyzonty, a także masz możliwość nauki języków obcych z native speakerem czy wymieniania się kulinarnymi wypiekami.\nCzy uwierzycie, że to wszystko jest możliwe bez wyjeżdżania z kraju?\nŁączenie się różnych kultur wraz osobowościami i doświadczeniami każdego nie odbywa się tylko i wyłącznie na czas trwania wymiany, ale są to znajomości, które przetrwają próbę, zarówno czasu jak dystansu! Oczywiście może to również być w pewnym sensie początek do spełniania podróżniczych marzeń! Zdecydowanie łatwiej, przyjemniej i bezpieczniej jest mieć świadomość, że poza granicami naszego miasta czy kraju mamy kogoś, na kogo będziemy mogli liczyć!\nMożna tworzyć niekończące się listy korzyści płynących z bycia Mentorem dla zagranicznego studenta. Jednakże żadne słowa nie będą w stanie oddać w pełni wszystkich emocji, historii oraz wspomnień z tym związanych… To trzeba przeżyć samemu!\nChcesz więc dołączyć do grona mentorów studentów zagranicznych? A może jedziesz na wymianę i chciałbyś/abyś znaleźć swojego mentora? Napisz do sekcji lokalnej ESN!\nSekcje w Polsce → https://www.esn.pl/pl/sekcje-w-polsce\nSekcje w innych krajach → https://esn.org/sections\nAutor: Julia Owczaruk (Komitet PR ESN Polska)


Zamkowe opowieści duszka Bogusia - Monika Wilczyńska - opinia o książce (80993) - Lubimyczytać.pl\nSzczecin. legendy, dla dzieci\nSzczeciński Zamek Książąt Pomorskich kryje w sobie wiele tajemnic. Jedną z nich jest duszek Boguś. Adaś miał szczęście go spotkać. Ich każda rozmowa to ciekawa opowieść o tym co zdarzyło się w Szczecinie przed wiekami.Po przeczytaniu tej książki już zawsze odwiedzając zamek, będziecie bacznie się rozglądać w poszukiwaniu wesołego duszka. Może i Wam opowie jakąś ciekawą historię?\nBardzo sympatyczne historie, Młody zapragnął odwiedzić Szczecin :)


Dziękujemy za zaufanie – Rzecz o Biznesie\nSukces gospodarczy dla spółki Warbud nierozerwalnie łączy się\nz myślą o ludziach. Wartości organizacji jako skuteczne narzędzie ukształtowało wyjątkową kulturę budowniczych.\nZaufanie, szacunek, dialog z klientem i otoczeniem, a także docenianie inicjatywy indywidualnej na równi z pracą zespołową – leżą w samym sercu tożsamości przedsiębiorcy. Budując i będąc ważnym uczestnikiem procesu zagospodarowania przestrzeni miejskich oraz rozwoju regionów, Warbud zawsze pamięta o oczekiwaniach przyszłych użytkowników i lokalnych społeczności. – To prawdziwa radość budować dla ludzi oraz ogromna satysfakcja, że robi się to dobrze – mówi Agnieszka Wąsowska, rzecznik spółki Warbud. – Potwierdzeniem naszych standardów jest przyznany nam Laur Klienta 2020.\nHistoria powstania Warbudu sięga roku 1989. Podkreślić należy, iż firma nie jest spadkobiercą państwowego przedsiębiorstwa ani krajową spółką zakupioną przez zachodni koncern. Przedsiębiorstwo założył 30 lat temu Włodzimierz Włodarczyk, wieloletni prezes i właściciel firmy. W 1992 roku prywatne przedsiębiorstwo przekształcono w spółkę akcyjną z udziałem francuskiego potentata budowlanego CBC, obecnie Grupa VINCI. Współpracę zainicjowała budowa (nieistniejącego już) hotelu Mercure przy ul. Jana Pawła w stolicy. Początkowo firma podejmowała realizacje budynków użyteczności publicznej głównie w stolicy. Wraz z rozwojem spółka stała się obecna w innych sektorach budownictwa i zwiększała zasięg terytorialny. W czołówce firm budowlanych znalazła się na przełomie lat 1998/1999. – Byliśmy wówczas jednym z najmłodszych, a jednocześnie największych przedsiębiorstw obecnych w branży – dodaje Agnieszka Wąsowska.\n– W momencie naszego startu konkurenci mieli już ugruntowaną od lat pozycję na rynku, potencjał i dorobek.\nGdzie zatem tkwił klucz do sukcesu Warbudu? O sile i sukcesie firmy przesądziły dwa czynniki. Pierwszy z nich to czynnik ludzki. Atutem przedsiębiorstwa zawsze byli i są jego pracownicy. Drugi to przestrzeganie zasad stanowiących fundament dobrze prosperującej firmy, tj.: etos pracy, solidność zawodowa, szacunek dla ludzi, partnerskie zasady wobec partnerów biznesowych – dostawców i podwykonawców.\nObecnie Warbud posiada biura w całej Polsce – Krakowie, Katowicach, Rzeszowie, Lublinie, Wrocławiu,\nPoznaniu, Gdańsku, a siedzibę w Warszawie. Oferta obejmuje pełen wachlarz usług budowlanych. Portfolio spółki obejmuje realizację ponad 550 kontraktów. Do najważniejszych należą: galerie handlowe, wysokościowce, biurowce, osiedla i apartamentowce, stacje metra, lotniska, drogi, mosty, szpitale, inwestycje kulturalne, parki naukowo-technologiczne, projekty z zakresu ochrony środowiska, elektrownie, fabryki, obiekty wojskowe oraz inwestycje w formule partnerstwa publiczno-prywatnego.\nZmiany klimatyczne stanowią dla firmy bodziec do rozwijania projektów pod względem ich wartości dla środowiska. Dlatego też w swojej działalności budowlanej i eksploatacyjnej spółka stara się spełniać najwyższe standardy środowiskowe w zakresie ochrony zasobów naturalnych, zużycia energii, gospodarki odpadami i ochrony bioróżnorodności. Wdrażane są systemy zarządzania środowiskiem. Ponad 40% projektów realizowana jest w oparciu o zielone certyfikaty BREEM i LEED, również na poziomie „excellent” i „outstanding”. Opracowywane są narzędzia do ekozestawień, które pozwalają na optymalizację charakterystyki energetycznej budynków oraz ograniczenie śladu środowiskowego obiektów budowlanych.\nBezpieczeństwo w firmie Warbud stawiane jest na równi z celami biznesowymi. BHP jest uwzględniane już na etapie przygotowania oferty, doboru narzędzi i technologii wykonania oraz oczywiście w trakcie realizacji inwestycji. Celem przedsiębiorstwa jest „zero wypadków” zarówno na budowach, jak i miejscach prowadzenia działalności. Cel ten dotyczy zarówno pracowników Warbudu, jak również podwykonawców i dostawców. Aby go osiągnąć, organizowane są systematycznie szkolenia na temat bezpieczeństwa dla całej załogi, prowadzone Kwadranse BHP, spotkania PRESTART i PREASK. Monitorowane są zdarzenia potencjalnie wypadkowe, wdrażane systemy zabezpieczeń oraz stosowane środki ochrony indywidualnej. Managerowie wszystkich szczebli angażują się w realizację i monitorowanie polityki BHP. Nieustannie budowana jest kultura i świadomość bezpiecznych zachowań wśród pracowników oraz podwykonawców. Warbud jest jednym z inicjatorów i prężnie działających członków Porozumienia dla Bezpieczeństwa w Budownictwie.\nPrzyszłość branży budowlanej jest nieuchronnie związana z innowacjami i cyfryzacją. Innowacyjność spólki zorientowana jest na projekty i klientów. Przyczynia się do poprawy wydajności, sposobu pracy i obsługi. Przyciąga i zatrzymuje utalentowanych pracowników. Tylko dzięki innowacyjnemu podejściu firma może odpowiadać na wzrastające oczekiwania klientów. Technologia BIM (Building\nInformation Modeling) pozwala na sprawną realizację projektów.\n– Dzięki niej tworzymy rzetelne przedmiary i analizy, niezbędne do planu realizacji robót, analizy BHP czy koordynacji branż – dodaje przedstawicielka spółki Warbud. – Gromadzimy też dane potrzebne do skutecznego zarządzania obiektem oraz dostarczamy inwestorom model powykonawczy do obsługi systemów z zakresu Facility Management, czyli BIM 7D. Posiadamy własny zespół, który czuwa nad realizacją standardów „Warbud BIM”, a także nieustannie szukamy nowych rozwiązań i technologii, takich jak platforma wymiany danych (CDE) czy wykorzystanie wirtualnej i rozszerzonej rzeczywistości VR/AR. Nabierająca rozpędu IV rewolucja przemysłowa uświadamia nam, że potencjał sztucznej inteligencji i zaawansowanie robotyki w dziedzinie konstruowania obiektów i późniejszego zarządzania nimi jest ogromny. Dlatego też mamy aspiracje i nadzieję znalezienia się w czołówce firm wykonawczych, które sprostają wyzwaniom zmieniającego\nNastępny post Jakość urządzeń potwierdzają klienci\nPoprzedni post Nowe kompetencje na nowe czasy


Języki obce, praca, zarobki. Co warto wybrać i dlaczego | Głos Wielkopolski\nJęzyki obce, praca,…\nKatarzyna Sklepik, Anna Jarmuż 7 września 2012, 6:10\nMałgosia i Ewa Bielawskie od października będą studiowały na Uniwersytecie im. Adama Mickiewicza. Małgosia wybrała japonistykę, Ewa - koreanistykę. Samanta Szukała\nIle czasu trzeba poświecić i ile za to zapłacić, by dobrze poznać chiński? Gdzie najlepiej uczyć się angielskiego? Dlaczego rosyjski wraca do łask? Czy języki obce pomagają w zdobyciu pracy w Wielkopolsce. Okazuje się, że żeby osiągnąć sukces dziś potrzeba już dwóch języków obcych. Znajomość chińskiego pozwala zarobić nawet 8 tysięcy złotych, ale czy łatwo o pracę? Co warto studiować, jakie kursy polecamy? Przeczytaj i dowiedz się na jaki język warto stawiać.\nMałgorzata Bielawska uczy się języka japońskiego, a jej siostra bliźniaczka Ewa - koreańskiego.\n- Mogę pracować w dużej firmie, wydawnictwie, albo po prostu zajmować się tłumaczeniami. Opcji jest naprawdę wiele, zwłaszcza że znajomość języków obcych i do tego orientalnych daje wiele możliwości na rynku pracy - mówi Ewa.\nPotwierdza to Cezary Chmielewski z poznańskiej filii Szkoły Języka Chińskiego Nihao. - W obliczu kryzysu w Europie i Stanach Zjednoczonych, gospodarka chińska rozwija się bardzo dobrze. Względy zawodowe to najczęściej podawany powód dla którego decydujemy się na naukę języka chińskiego - mówi. Specjalista władający tym językiem może liczyć nawet na 8 tysięcy złotych miesięcznie, w zależności od pracy jaką będzie wykonywał.\nTomasz Rosiak, studiuje stosunki międzynarodowe ze specjalizacją Azja Południowa i Wschodnia. - Wiem, że znając dobrze angielski i chiński wzrasta moja pozycja na rynku pracy - przyznaje student UAM. - Wielu moich kolegów uczęszcza na dodatkowe kursy, wyjeżdżają też na stypendia zagraniczne do Tajwanu. Chcą pracować w korporacjach, współpracujących z Chinami. Wystąpili nawet do dziekana z prośbą o zwiększenie liczby zajęć z języka chińskiego.\nPodobnie jest z językiem koreańskim. Jego znajomość, tak jak japońskiego, może nam zapewnić dobre stanowisko i zarobki w granicach 5-6 tysięcy złotych. - Gospodarka Korei znajduje się na dziesiątym miejscu na świecie. To też moda na Taekwondo i koreańskie zespoły muzyczne - dodaje Radosław Hołubowicz ze Szkoły Języka Chińskiego Pandamo w Poznaniu.\nJego zdaniem zainteresowanie innymi azjatyckimi językami: hindi, tajskim, wietnamskim, indonezyjskim czy malajskim przejawia się zwykle jako efekt zafascynowanie krajem i kulturą - filmami Bollywood, religią, a nawet chęcią wyjazdu i przeżycia przygody życia.\nJęzyki azjatyckie, wbrew pozorom, nie są trudne. Język mówiony jest nawet łatwiejszy niż polski. - W gramatyce chińskiej nie ma czasu przyszłego i przeszłego oraz odmian przez przypadki. W stopniu komunikatywnym można opanować go już po 7-8 miesiącach - dodaje Radosław Hołubowicz.\nKarolina Ciemniak, absolwentka entolingwistyki z językiem chińskim, przyznaje jednak, że wiele wysiłku trzeba włożyć w zapamiętanie chińskich znaków, wymowy w czterech tonach i ich znaczenia. - Problem sprawia też pojęcie zasad składni, która nieraz bywa naprawdę "chińska" - śmieje się Karolina. - Mimo wszystko warto uczyć się tego języka dla własnej satysfakcji, ale także w odpowiedzi na nowe wymagania pracodawców, których kontakty zagraniczne sięgają nawet odległego Państwa Środka.\nSkandynawia kusi pracą i zarobkami\nMimo, że znajomość orientalnych języków daje dobrze płatną pracę, to jednak nielicznym. Więcej ofert mają dla polskich specjalistów kraje skandynawskie. Stąd duża popularność języków: norweskiego, duńskiego i szwedzkiego. O jeden indeks na tych filologiach starało się ponad 30 osób. Kraje skandynawskie to dziś państwa, w których jest najwięcej ofert pracy dla Polaków i jednocześnie najwyższe zarobki.\n- Od 2004 roku wysłaliśmy do Norwegii ponad pięć tysięcy pracowników, głównie do pracy w branżach konstrukcyjnej, przemysłowej, medycznej, logistycznej, transportowej, IT i gastronomicznej - mówi Przemysław Osuch z agencji pracy Adecco Poland.\n- Coraz większą popularnością cieszą się języki norweski i szwedzki - potwierdza Iwona Tabaczyńska z Empik School w Poznaniu. - Osoby, które decydują się na naukę któregoś z języków skandynawskich można podzielić na dwie grupy.\nTe, które mają już zapewnioną pracę w tym kraju lub swoją karierę dopiero planują i wiedzą, że język może im przydać się w przyszłości. Są to zarówno osoby posiadające wyższe wykształcenie lub takie które wykonują pracę fizyczną.\nJęzyk obcy obowiązkowy w CV\nJednak jak przyznaje, nadal najwięcej osób wybiera język angielski. - Coraz częściej jest to jednak angielski branżowy: medyczny, finansowy, techniczny - wylicza Iwona Tabaczyńska. - Dużym zainteresowaniem cieszy się również niemiecki, choć może mieć to jednak wymiar lokalny, bowiem w Poznaniu mieści się wiele niemieckich firm, na przykład Volkswagen.\nWzrost znaczenia języków obcych musiał odbić się na zachowaniach pracodawców w procesie rekrutacji. Wstępna selekcja odbywa się czasem już w momencie czytania ogłoszenia o pracę - coraz częściej pojawiają się w obcym języku, co już na wstępie dyskwalifikuje osoby, które przeceniają swoje umiejętności. Ponadto, aplikant nie powinien się zdziwić, jeśli sama rozmowa kwalifikacyjna będzie przebiegać, na przykład po angielsku albo francusku. Dobrym zwyczajem staje się także proszenie o wykonanie drobnych zadań podczas takiego spotkania. Zatrudnieni także nie powinni zostawać w tyle za wymogami rynku.\n- Coraz większe grono uczniów to dorośli, którzy zauważyli, że znajomość języków obcych to kluczowy element kwalifikacji - ocenia zainteresowanie nauką Magdalena Szajnóg z Internetowej Szkoły Językowej LingoLab.pl. - Firmy chętnie wysyłają swoich pracowników na kursy w trybie online, bo dzięki temu nie muszą nawet opuszczać biura. Nauka przez Internet oznacza oszczędność czasu przy jednoczesnym podnoszeniu umiejętności kadr. Inwestycja w pracowników zwraca się poprzez wzrost skuteczności ich pracy, stąd popularność kursów dla firm.\nInteresy? tylko po rosyjsku!\nPopularnością cieszy się nadal język rosyjski, choć coraz częściej w wersji biznesowej. Największe powodzenie ma we wschodniej Polsce, gdzie wiele firm już od lat współpracuje z naszym wschodni sąsiadem. Jednak coraz częściej także Wielkopolanie wyjeżdżają do Rosji w poszukiwaniu partnerów biznesowych. Specjaliści, którzy biegle znają ten język mogą liczyć na pensje zaczynającą się już od 4 tysięcy złotych.\nZofia Grala, rusycystka ze Szkoły Języków Obcych Kontakt zauważa, że wśród słuchaczy panuje ogromne zróżnicowanie. - Są to zarówno uczniowie liceów, studenci planujący kariery zawodowe, jak i osoby w średnim wieku, które dziś wracają do nauki języka, którego kiedyś nie chcieli się uczyć pod przymusem - mówi Zofia Grala. Z kolei młodzi prawnicy stawiają na język francuski. Znajomość tego języka gwarantuje pensję w granicach 5 tysięcy złotych. A nawet więcej.\n- Francuski to język dyplomacji, używany w Brukseli. Osoby, które marzą o pracy lub realizacji stażu zawodowego w tym kraju lub branżą związaną z przynależnością Polski do Unii Europejskiej często wybierają właśnie ten język - mówi Magdalena Karinen, właścicielka szkoły językowej Karinen.\nNa fali zainteresowania językiem hiszpańskim i Hiszpanią zyskał również, nieznany do niedawna w Polsce, język kataloński. Kursy tego języka to zupełna nowość, przyjęta ciepło przez spore grono chętnych.\nHiszpański daje szansę na dobrą pracę\n- Na naukę tego języka decydują się głównie studenci poznańskich uczelni, wybierający Barcelonę jako kierunek wyjazdów stypendialnych. Miasto to jest niezmiernie oblegane przez poznańskich "Erasmusów", mają oni jednak świadomość że zajęcia na uniwersytecie prowadzone będą w większości po katalońsku - tłumaczy Aleksandra Tymczewska, lektorka hiszpańskiego i katalońskiego w Kontakt Espanol. - Z drugiej strony, katalońskim interesują się młodzi fani FC Barcelona, którego hymn śpiewany jest właśnie w tym języku. Planując wakacje, należy również pamiętać, że znajomość choćby podstaw katalońskiego spotyka się zawsze z entuzjastycznym przyjęciem mieszkańców Barcelony.\nJęzyk portugalski również najbardziej popularny jest właśnie wśród studentów. Dzięki jego znajomości udaje im się wyjechać do Portugalii na zagraniczne stypendia z programu Erasmus. Portugalia przyciąga młodych słoneczną pogodą, pięknem krajobrazu, ciekawą kulturą oraz stosunkowo niskimi, jak na Unię Europejską cenami. Po powrocie ze stypendium wielu studentów kontynuuje naukę portugalskiego. Dla wielu z nich staje się ona pasją. Polacy zdumiewająco dobrze radzą sobie z nauką portugalskiego - zauważa Isilda Lima Viegas, portugalistka ze Szkoły Języków Obcych Kontakt.- Jest to język romański, więc znajomość hiszpańskiego lub francuskiego z pewnością ułatwia słuchaczom zrozumienie portugalskich napisów czy tekstów. Nie pomaga ona natomiast w zrozumieniu języka mówionego, gdyż wymowa portugalska jest bardzo charakterystyczna. Melodia tego języka jest piękna i dla Polaków brzmi trochę znajomo, przy pierwszym kontakcie przywodzi na myśl języki wschodnioeuropejskie.\nPodobne powody - chęć poznania kultury danego kraju, wyjazdu na stypendium lub niezapomniane wakacje - kierują osobami, które decydują się na naukę języka włoskiego.\n- Większość naszych klientów to osoby zafascynowane samym krajem i jego kulturą. Pojawiają się u nas także studenci wyjeżdżający na studia w ramach programu Erasmus. Dlatego, nastawiamy się nie tylko na naukę języka, ale również przekazanie wiedzy na temat kultury tego kraju - mówi Grażyna Griso ze szkoły języka włoskiego Dante Aligieri.\nPotwierdzają to sami studenci. Aby studiować filologię włoską Przemysław Woźniak zrezygnował z innego kierunku - chemii.\n- Zdecydowałem się na włoski ze względu na zainteresowanie samym językiem. Podoba mi się jego ekspresywność, intonacja. Urzekła mnie również kultura tego kraju - cała spuścizna po cywilizacji rzymskiej. We Włoszech można naprawdę wiele zobaczyć, poznać coś zupełnie nowego. Z pracą jest trochę gorzej. Mogę pracować jako nauczyciel języka włoskiego. Aby zostać tłumaczem musiałbym zrobić po studiach kurs tłumacza przysięgłego i zdać trudny egzamin - mówi Przemek.\nCi, którzy decydują się na naukę języka hiszpańskiego mogą liczyć na zarobki powyżej 4 tysięcy złotych. A to kusi. Warto jednak pamiętać, że marzenia o wysokiej pensji trzeba podeprzeć systematyczną i intensywną nauką. By mówić na poziomie komunikatywnym w języku obcym potrzeba minimum rok wytężonej nauki.\nZnajomość języka angielskiego to podstawa, czyli co wybieramy i dlaczego\nJęzyk angielski bezkonkurencyjnie dominuje na świecie i trudno przecenić jego praktyczne zastosowanie w życiu. Nauka angielskiego jest w Polsce czymś tak oczywistym, że rozpoczyna się już w przedszkolu. Później język ten jako obowiązkowy towarzyszy młodym na kolejnych szczeblach edukacji. Biegła znajomość tego języka jest przecież wymagana podczas rozmów o pracę. Zwiększa ona możliwości awansu, oraz praktyk za granicą. Szacuje się, że język angielski zna około 1,5 miliarda osób na świecie.\nJęzyk niemiecki wybierają osoby, którym przyda się on w życiu zawodowym. Jego biegła znajomość wymagana jest w wielu firmach w Wielkopolsce ze względu na niemiecki kapitał, bądź partnerskie stosunki handlowe z tamtejszymi firmami.\nJęzyk hiszpański to bez wątpienia najbardziej powszechny i użyteczny z języków romańskich. Jest to trzeci najczęściej używany język na kuli ziemskiej. Około 400 milionów ludzi na siedmiu kontynentach posługuje się nim jako językiem ojczystym, a kolejne 100 milionów używa go jako drugiego języka.\nJęzyk francuski już coraz rzadziej pojawia się w szkołach podstawowych, gimnazjach i liceach. Młodzież boi się nauki tego języka, uważając go za trudny i wymagający dużych nakładów czasu. W środowisku studentów i osób pracujących sytuacja jest zupełnie inna. Lektorat z francuskiego jest chętnie wybierany zarówno na studiach, jak i w szkołach językowych. Jest to przecież język obecny na całym świecie - posługuje się nim 200 milionów osób. Jego znajomość jest często niezbędna w polityce, dyplomacji i nauce. Francja jest jednym z największych inwestorów zagranicznych w Polsce i piątą potęgą ekonomiczną świata. Dodatkowo, rynek pracy w tym kraju jest całkowicie otwarty dla Polaków.\nJęzyk włoski wybieramy, gdy chcemy poznać kulturę tego kraju. Znajomość podstawowych włoskich zwrotów ma swoje praktyczne zalety. Mieszkańcy Półwyspu Apenińskiego praktycznie nie posługują się angielskim czy niemieckim, zatem te języki mogą okazać się tam całkowicie nieprzydatne.Z drugiej strony, Włosi niezwykle gościnnie przyjmują osoby znające choć kilka słów w ich języku. Nawet gdy potrafimy po włosku tylko się przywitać czy podziękować, już możemy liczyć na entuzjazm i pochwały ze strony Włochów.\nJak wynika z danych OBOP aż 20 procent Polaków deklaruje, że zna język angielski lub rosyjski, a 14 procent, że zna niemiecki. Jednak szefowie firm mówią wprost: - Polacy znają języki obce, ale tylko na papierze i zamiast uczyć się płynności i akcentu, wolą powiększać CV kolejnymi certyfikatami. W kwestii poziomu i znajomości języka kłamie dziś 18 procent z nas - wynika z danych Synovate Polska. Aż 54 procent pracodawców twierdzi wręcz, że certyfikaty wymienione w CV nie oddają poziomu znajomości języka i go zawyżają.\nZaledwie 34 procent inżynierów zna język angielski w stopniu podstawowym i średnim. Język francuski czy niemiecki, zna zaledwie 10 procent. Tymczasem znajomość języka obcego wśród specjalistów to nie tylko argument w CV, ale konkretne pieniądze. Z badań przeprowadzonych przez "Bank Danych o Inżynierach" wynika, że kadra techniczna znająca język obcy może zarabiać nawet o 30 procent więcej od inżyniera znającego tylko język polski. W przypadku znajomości więcej niż jednego języka, płace rosną nawet o 50 procent.\nPosiadanie certyfikatu FCE, CAE, DELE czy Goethe-Zertifikat wcale nie oznacza, że kandydat do pracy, na stanowisko, na którym wymagany jest język obcy, zna go perfekcyjnie. Konieczna zatem staje się weryfikacja poziomu znajomości języka. Sprawdzenie, czy osoba chwaląca się bardzo dobrą znajomością angielskiego czy niemieckiego ma w ogóle akcent, mówi płynnie, zna specjalistyczną terminologię wymaganą w jej zawodzie - mówi Halina Juszczyk z Language Abroad.\nTe wymagania coraz częściej dotyczą specjalistów: inżynierów, pracowników IT, marketingowców, finansistów i lekarzy. Nowy trend wśród pracodawców wyczuły już zagraniczne szkoły językowe, które w Polsce oferują kursy języka branżowego. W agencjach edukacyjnych znajdziemy oferty z Wielkiej Brytanii i Niemczech dla menedżerów, specjalistów HR, inżynierów, matematyków, biznesmenów, lekarzy, dentystów, a nawet prawników, specjalistów PR, czy pracowników platform wiertniczych. I nic dziwnego, zważywszy na fakt, że to właśnie w tych profesjach wymaga się biegłej znajomości języka obcego.\n- W Wielkiej Brytanii działają już szkoły, które uczą specjalistów języka prawie dla każdej branży: od turystyki po matematykę. Z Polski odwiedza je od 200-300 kursantów rocznie. Każdy z takich programów kończy się także wymaganym przez pracodawców certyfikatem. Na przykład piloci kończą kursy z ICAO4, czyli dyplomem językowym wymaganym przez Międzynarodową Organizację Lotnictwa Cywilnego a bankowcy z ICFE, czyli dyplomem języka finansowego - mówi Halina Juszczyk.\nNowa pozycja w CV jednak do tanich nie należy. Za tygodniowy pobyt kadra menedżerska zapłaci nawet 3390 funtów. Nieco mniej kurs specjalistyczny kosztuje inżyniera, matematyka czy marketingowca. Prawnik za dwa tygodnie nauki w szkole w Bournemouth zapłaci 1700 funtów, lekarz 660 funtów, a przewodnik turystyczny 900 funtów.\n- To kosztowna inwestycja, ale firmy coraz częściej wykupują dla swoich pracowników miejsca na takich kursach. Motywują w ten sposób zespół, ale i podnoszą jego kompetencje. Od lat w ten sposób działają takie firmy jak Audi Akademie GmbH, Skoda, Santander, BP czy Deutsche Bank, których pracownicy nawet w grupach wyjeżdżają na programy językowe - mówi Halina Juszczyk.\nEgzamin językowy w pracy\nNajczęściej wybieranym egzaminem z języka angielskiego w środowisku pracy jest certyfikat TOEIC®. Bada on umiejętności językowe w kontekście pracy zawodowej i życia osób dorosłych. Jego podstawową zaletą jest wyjątkowo krótkie oczekiwanie na wyniki. Otrzymuje się je maksymalnie w ciągu 10 dni roboczych.\n- Egzaminu nie można nie zdać. Ważny jest jednak wynik prezentowany w postaci punktów: od 10 do 990 - tłumaczy Aleksandra Pacyńska, egzaminator TOEIC w Poznaniu. - Uzupełnia go szczegółowy raport wyników z opisem mocniejszych i słabszych stron kandydata. Pomaga on pracodawcy zinterpretować liczbę uzyskanych przez pracownika punktów.\nBiznesowym certyfikatem z języka niemieckiego uznawanym przez firmy na całym świecie jest egzamin WiDaF, który sprawdza znajomość języka przydatnego w biurze. Wykazać się należy podstawowym słownictwem z dziedzin takich jak administracja, finanse, handel, a także reklama i badania rynku. Główną zaletą certyfikatu WiDaF jest to, że kandydat nie deklaruje poziomu znajomości języka niemieckiego przed przystąpieniem do testu. To egzamin określa poziom zaawansowania zdającego, zależnie od ilości punktów, którą otrzymał.\nLogos - architektura umysłu\n- szybki angielski metodą Colina Rose - kurs 6 miesięczny, lekcje - 60 minut, 1 raz w tygodniu: od 2250 zł (grupa 5-6 osobowa) do 4450 zł (lekcje indywidualne)\n- metoda bezpośrednia - kurs 10 miesięczny - od września do czerwca, lekcje - 100 minut, 1 raz w tygodniu): od 1700 zł (grupa 5-6 osobowa) do 6000 zł (lekcje indywidualne)\n- native speakerem - kurs 10 miesięczny - od września do czerwca, lekcje - 100 minut, 1 raz w tygodniu): od 900 zł (grupa 5-6 osobowa) do 3600 zł (lekcje indywidualne)\n- metoda tradycyjna - kurs 10 miesięczny - od września do czerwca, lekcje - 60 minut, 1 raz w tygodniu): od 900 zł (grupa 5-6 osobowa) do 3600 zł (lekcje indywidualne)\n- przygotowanie do matury - kurs 8 miesięczny - od września do kwietnia, lekcje - 60 minut, 1 raz w tygodniu): od 960 zł (grupa 5-6 osobowa) do 4000 zł (lekcje indywidualne)\nJęzyki: angielki, niemiecki, francuski, włoski, hiszpański, rosyjski, szwedzki\n- kurs standardowy - 10 miesięczny - od października do czerwca, lekcje 40 minut, 2 razy w tygodniu: 1498 zł\nJęzyki: angielki, niemiecki, francuski, portugalski, hiszpański, włoski, rosyjski, polski\n- tryb zwykły (30 lekcji po 45 minut) - 420 zł\n- tryb standardowy (60 lekcji po 45 minut) - 750 zł\n- kurs semestralny - lekcje 2 razy w tygodniu po 90 minut: 1400 zł\n- kurs 8 miesięczny - od października do czerwca, lekcje - 2 razy w tygodniu po 90 minut lub raz w tygodniu po 180 minut: 2500 zł\nkursy: angielski (4 lekcje - 260 zł) , czeski (4 lekcje - 420 zł), hiszpański (4 lekcje - 260 zł), rosyjski (4 lekcje - 260 zł)\n-niemiecki, hiszpański, portugalski, francuski, włoski, chorwacki, słowacki, czeski, bułgarski, rosyjski, ukraiński, białoruski, niderlandzki, flamandzki, norweski: 60 minut - 60 zł, 90 minut - 80 zł\n- albański, arabski, chiński, japoński, kazachski, koreański. serbski, słoweński, turecki, niderlandzki, flamandzki, norweski: 60 minut - 75zł, 90 minut - 95 zł.\nKurs semestralny (60 godzin po 45 minut):\n- poziom A - 840 zł\n- poziom B - 870 zł\n- poziom C - 900 zł\n- grupy maturalne - 870 zł\n- grupy Celi - 900 zł\n- grupy 45 + - 840 zł\n- italiano in azienda - 960 zł\nJęzyki: chiński, japoński, koreański, tajski, wietnamski, indonezyjski, malajski, hindi\nCena kursu: 200 zł miesięcznie (4 lekcje po 90 minut)\nCena kursu (lekcje 2 razy w tygodniu po 50 minut): pół roku - 1800 zł rok - 3000 zł\nJęzyki: angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, szwedzki, norweski, duński, hiszpański, włoski, polski, japoński, niderlandzki\nkurs intensywny (32 lekcje po 45 minut):\n- angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, hiszpański - 1280 zł\n- norweski, szwedzki, duński, niderlandzki, japoński - 1350 zł\nKurs indywidualny (60, 90 lub 120 minut):\n- angielski, niemiecki, francuski, rosyjski, hiszpański, włoski - od 60 do 100 zł\n- norweski, duński, szwedzki, niderlandzki, chiński, japoński - od 65 do 100 zł\ntraduzioni.pl 24.03.2018 12:07:44\nObecnie zarobki tłumaczy nie są już takie dobre jak kiedyś, jednak nadal jest to dosyć dobry pomysł na karierę zawodową. Jeśli ktoś szybko się uczy i lubi kontakty z ludźmi, to ta praca jest dla niego. Jestem tłumaczem freelancerem od prawie trzydziestu lat i nadal ta praca bardzo mnie cieszy.\nMajka 06.08.2017 19:58:42\nCzy można znaleźć prace z językiem tureckim , jeśli tak to jaką w Polsce?\nAnka 14.10.2016 10:55:42\nMnie np. nie pociaga praca jako tłumacz. Uwielbiam pracę z klientem, dlatego poszłam do Tivronu gdzie mam cały czas kontakt z językiem i dobre zarobki. Języki to podstawa!\nMarta 19.09.2016 07:03:04\nPolecam naukę języka hiszpańskiego.\nSama się go uczyłam w szkole Avalon w Radomiu i efekty są takie, że znalazłam lepszą pracę.\nEwas 31.08.2016 17:03:25\nLinguajob zdecydowanie odwiedzać warto, gdy się akurat czegoś szuka - albo choćby po to,a by być na bieżąco ;) co ważne, oferty faktycznie trzymają poziom, sporo wrzuca ich tam choćby Shell, IBM, TENECO czy DSV\nEmil 10.06.2016 00:17:52\nUczcie się języków! Praca dla ludzi jest cała masa! Księgowość, HR, IT, no co chcecie! Rzućcie okiem na www.linguajob.pl - tam ofert jest ogrom, zresztą naprawdę dobrych :)\nNerv 16.02.2016 20:22:35\nObecnie proponuja zarobki jak dla ekspedientki w sklepie, nie ma szacunku dla znajomosci jezyka i to czesto II klasy, czyli te, za ktore placi sie wiecej. Wykorzystuje sie,ze ludzie niemaja pracy lub biora studentow bo sie uciesza z kazdej zlotowki. To powinno byc pietnowane i powinny byc jakies przepisy w tej kwestii.\nDariusz 04.09.2015 11:37:22\nWszystko pięknie, angielski wiadomo trzeba znać... mam mnóstwo doświadczeń z nauką języków i muszę powiedzieć, że nie zawsze wszystkie metody przynoszą pożądany efekt. Sam uczyłam się języka w szkole, również na kursach językowych i dalej miałem problem, żeby z kimś po angielsku po prostu się dogadać. Dopiero kurs metodą Emila Krebsa pomógł mi przełamać się bariery komunikacyjnej. Teraz myślę nad następnym językiem i chyba wezmę się za niemiecki.\nBaha 29.12.2014 13:26:48\nW takim razie wybieram preply.com/pl/wroclaw/oferty-pracy-dla-nauczycieli-j%C4%99zyka-w%C5%82oskiego\nNa tej platformie zaworzyłam konto za darmo, a zajęcia prawadzę kiedy mam czas :)


Pizza Junikowo - zamawiaj jedzenie z restauracji!\nPIZZA I PYSZNE JEDZENIE Z RESTAURACJI NA JUNIKOWO\nChcesz zjeść dobrą pizzę, którą nasz dostawca dostarczy do Ciebie na Junikowo w Poznaniu? Zachęcamy Cię do zapoznania się z menu naszej restauracji, a także do dodania do koszyka jedzenia, na które masz największą ochotę. Zapewniamy szybką realizację zamówienia i dostawę jedzenia z restauracji na Junikowo, które bardzo Ci posmakuje!\nW chwili, gdy zerkniesz do naszego menu, to przekonasz się, że oferujemy bardzo zróżnicowany zestaw dań. U nas zjesz nie tylko pizzę, ale też spaghetti czy naleśniki. Zapewniamy, że każde nasze danie spełni Twoje oczekiwania. Zachęcamy do składania zamówień!\nPizza i inne jedzenie z dowozem na Junikowo\nJedzenie z naszej oferty zamawiać możesz zarówno kontaktując się z nami telefonicznie, jak i korzystając z naszej stront internetowej. Zastanów się jaką pizzę na Junikowo chcesz zamówić, a następnie dodaj ją do koszyka. Przy okazji będziesz mógł wybrać sposób płatności i adres dostawy. Z naszej strony zapewniamy, że nasi kucharze dołożą wszelkich starań, aby nasze jedzenie bardzo Ci posmakowało!


Nowe Horyzonty 2015: Przestrzeń światła i ciemności\n« Mad Men: Być mądrym\nOscary 2016: Typowanie - ... »\nKrótkie opinie o Koniu Dinheiro i Zabójczyni, dwóch jasnych punktach festiwalu.\nNowymi Horyzontami, jak życiem, delektować można się na wiele sposobów: eksplorować przestrzeń, błądzić po programie i ożywionym centrum miasta (oraz samym kinie NH - chyba najfajniejszym miejscu w Polsce), skupiać się na highlightach - gwiazdach festiwalu sławnych z Cannes lub starych klasykach, czy też celowo odkrywać najmniej oświetlone miejsca - konkursowe debiuty, trzecie oko, czy (o brawuro) zestawy krótkich metraży. Ja postawiłem, klasycznie, na nadrobienie hiciorów z Cannes, ulubionych reżyserów - i to bardzo nielicznych, tak więc w tym roku będzie tylko krótka relacja mająca potwierdzić ten zaiste niewiadomy wam na pewno jeszcze fakt, że tak, Hou Hsiao-Hsien i Pedro Costa robią całkiem dobre filmy. Hej, człowiek musi się podzielić wrażeniami. Obu panów, wstyd przyznać, widziałem w kinie pierwszy raz. Dla Hou to pierwszy duży film od 10 lat (i podobno ostatni), z kolei Costa publikuje niby regularnie (w tym, w 2009, dobrze przyjęty Ne Change Rien), ale trudno te filmy zdobyć i ostatnie, co od niego widziałem, to powalające Juventude em Marcha z 2006 roku.\nCzemu kocham kino? Bo jest przytulne. Lubię ciemne i ciche miejsca, na co dzień nieco mi ich brak. W dzisiejszej epoce, gdy całe życie człowiek spędza wyglądając bacznie na telefon (z tęsknotą, że ktoś się odezwie z czymś miłym, ale i niepokojem, że oczywiście to będzie jednak prędzej komornik lub szef z przykrymi wieściami), kino zawsze było dla mnie jedynym miejscem, gdzie mogłem faktycznie się wyizolować. Nie rozumiałem nigdy ludzi, którzy siadają daleko, jakby nie chcieli przypadkiem obejrzeć zbyt dużo filmu - ja siadam w pierwszym-trzecim rzędzie, chcę być zanurzony... może muszę być. Chcę, żeby twarz bohaterów filmu była bliżej, niż twarz osób, które spotykam, żeby krajobraz był niemal tak realny, jakbym zwiedzał go osobiście. Moim zdaniem, statyczny kadr wciąga w pierwszym rzędzie po stokroć bardziej, a ruch kamery działa tylko tam tak, jak powinien, poruszając cały mój świat. Najważniejszym czynnikiem w filmie, oczywiście, jest światło. Sala jest ciemna, i pomijając ten drobny, pomijalny detal wyjść ewakuacyjnych, poza światłem filmu nie ma w sali nic. W pierwszym rzędzie często siedzę sam, więc mogę siedzieć, jak chcę, robić, co chcę - jestem w filmie, jestem w tym świetle. Mrok sali czyni ją przytulną, a dwa filmy, które zwróciły moją uwagę, oba korzystają wielce - czy wręcz opierają w większości cały swój przekaz - z oddziaływania światła i ciemności, choć na różne sposoby, które chciałbym pokrótce przedstawić.\nJeśli widzieliście Juventude... (albo inne z arcydzieł Costy, No Quarto da Vanda), to wiecie, czego można się po Koniu Dinheiro spodziewać. To film w podobnym stylu, i podobnej - niesamowicie wielkiej - jakości. Właściwie to chyba wręcz sequel tamtego filmu, z tym samym bohaterem, charyzmatycznym kabowerdeńskim wyrzutkiem Venturą. Koń..., tak jak to bywa u Costy, chyba jest dokumentem i przekazuje faktyczne historie przedstawianych osób, ale szczerze mówiąc, nigdy mnie to specjalnie nie obchodziło, bo przecież nie w tym tkwi "prawdziwość" sztuki (zwróćmy uwagę na to, jak ściemniać może film nominalnie "dokumentalny", jak Kurt Cobain: Montage of Heck, a jak prawdziwa może być fikcja, co pokazuje w sumie chyba większość polecanych na tym blogu dzieł).\nNa pierwszym miejscu u Costy, przynajmniej dla mnie, zawsze był styl wizualny, czyli po prostu to, jak niewiarygodnie piękne są te filmy. Każde ujęcie to jakieś mistrzostwo fotografii, czy wręcz... designu? I to w stylu, którego nadal w kinie nie widziałem u żadnego innego twórcy. Costa robi najbardziej "czarne" filmy, jakie znam, i nie chodzi mi tu oczywiście o rywalizowanie ze Spike'iem Lee, ale to, że czerń często wypełnia większość kadru. I to nie jest tak, jak się trafia w kinie i fotografii nieco częściej, że światło jest dla ciemności jakimś kontrastem - kształty wyłaniają się z ciemności miękko, bez wątpienia są jej częścią, tylko trochę bardziej widoczną. Ta otchłań zaczyna do nas przemawiać, ta otchłań jest życiem tych bohaterów, ludzi marginesu, ludzi zniszczonych, żyjących umierając, czasami można powiedzieć - jak w jednym fenomenalnym ujęciu, gdy bohaterowie przechodząc przez framugę przybierają wręcz postać cienia - oni sami są tą otchłanią. Costa - jak życie - nie objawia sentymentów wobec tych postaci, ukazuje bez śladów emocjonalnych manipulacji całe te mroczne, mroczne historie, niezmierną biedę, izolację, i ogólnie to wszystko, co zapominacie, że istnieje, w swoich oświetlonych biurach i na wakacjach w Grecji, ale jest przecież codziennością dla ludzi ulicy czy mieszkańców baraków, robotników najgorszych prac. Ten świat robi niezwykłe wrażenie, a Costa tradycyjnie kadr po kadrze objawia geniusz do kompozycji, lepiej niż Caravaggio czy inny Solomon wciągając do wnętrza pomieszczenia. Gdybym oglądał Konia Dinheiro na komputerze, pewnie zachowałbym z 200 screenshotów, porobiłbym plakaty, zawiesiłbym kalendarz. To po prostu strasznie ładny film, chociaż zdaje się, że dla większości ludzi to, co nazywam tu pięknem, chyba jest brzydotą.\nChociaż film opowiada pewną historię, i to naprawdę pomysłową (czy dokument może mieć "pomysłową" historię?), wciągającą, kompleksową i mocną, i to również w miarę "konwecjonalnymi środkami" (gadaniem), to właściwie nie było to dla mnie aż tak ważne i film nie straciłby tak wiele, gdyby potraktować go po prostu jak serię żywych fotografii, najlepszy fotoreportaż roku. Z tym wiąże się pewna wada, na którą muszę zwrócić uwagę. Otóż im więcej tych obrazów, tym bawiłem się lepiej. Trafia się w Koniu... klasyczny montaż z piosenką, podczas którego dostajemy zupełnie nowy kadr niemal co sekundę, i to jest mój ulubiony moment filmu, i pewnie mojego życia w ogóle. Jednak pod koniec trafia nam się scena "zamknięcia", gdy bohater przez jakieś pół godziny stoi w windzie, i po całym filmie opadniętej kopary, ta jedna scena wyróżnia się w mojej opinii, swoją... mniejszą ilością geniuszu. Ujęcia w windzie w sumie są świetne, ale... pół godziny to dla mnie dość sporo czasu. Głosy z offu rozliczające się z przeszłością, bohater wyrzucający z siebie chaotycznie wszystko, co w nim tkwiło w jednej, nawet ładnej scenerii - jakbym lubił takie rzeczy to bym chodził do teatru.\nCóż jednak z tego, jeśli cały film nadal wypełniony jest treścią i estetyką, którą można by rozdzielić na 10 udanych produkcji? Koń Dinheiro to wspaniała rzecz.\nNo dobra, i Hou Hsiao-Hsien. Również jeden z moich faworytów. Widziałem wcześniej 11 jego filmów, praktycznie wszystko, do czego dało mi się dotrzeć, i każdy mi się strasznie podobał, a Lalkarz to jeden z moich ulubionych filmów wszech czasów. Zabójczyni również zrobiła na mnie bardzo pozytywne wrażenie, aczkolwiek chyba nie dołączy do grona tych absolutnych ulubieńców. Chyba... Bowiem przyznam, że oglądanie wschodniego kina zawsze zajmuje mi o wiele dłużej, niż trwa film. Na drugi dzień po projekcji - jestem jeszcze w trakcie przyswajania. Tak samo jak z Jią Zhang-Ke, tak było z Edwardem Yangiem itp. Znaczenia obrazów, gestów, i generalnie wszystkiego w kulturze Dalekiego Wschodu są na tyle odmienne od "naszych", że zanim jako tako zaczynam rozumieć film, mija nieco czasu. Najlepiej wtedy obejrzeć film po raz drugi, już bardziej "na 100%" (mam nadzieję, że to się zdarzy również w kinie, bo słyszałem coś, że ma chętnego dystrybutora - w co aż trudno uwierzyć, ile filmów Dalekiego Wschodu wyszło w ostatniej dekadzie w polskich kinach, dwa?). Podczas seansu tylko staram się nadążyć, z czasem "kapuję" coraz więcej tego, co do mnie dotarło. Film staje się kompletny. Wiem, że nie jestem w tym jedyny - aczkolwiek recenzje "na bieżąco" z Cannes, które Zabójczyni zebrała znakomite - sugerują, że niektórzy chyba tak nie mają. W każdym razie, z dwojga złego wolę taką kompleksowość, opartą na obrazie, niż "gadane" kino Dalekiego Wschodu - ono powstaje w sporej ilości, i masowa publika w np. Chinach je oczywiście woli od "kina festiwalowego", ale różnice w języku w przypadku takiego kina są tak duże, że często oglądając je naprawdę nie rozumiem, o co chodzi, i ani dzień, ani miesiąc po seansie nic się w tej kwestii nie zmienia. Zabójczyni jest w tej kwestii dość prosta - bardziej przystępna niż np. niedawny Mistrz Wong Kar-Waia, i dlatego mój maluczki "zachodni" umysł chyba jest w stanie ją przyswoić. Obejrzałem ją wczoraj - więc proces jeszcze trwa, ale już jest bardzo fajnie.\nDo wniosku, że tematem Zabójczyni jest światło i ciemność, dotarłem podczas jednej z ostatnich scen (gdy, wstyd się przyznać do takiego wyrafinowania, walczą postać ubrana na biało i druga ubrana na czarno). Próbując "nadążyć", nie zwróciłem choćby przez cały film uwagi, że nawet imię bohaterki brzm jak "Yin i Yang", co brzmi przecież dość transparentnie. Na pierwszy rzut oka, chyba słusznie, Zabójczyni sprawia wrażenie bardziej "popularnego", prostszego, nieco mniej subtelnego kina, niż poprzednie dzieła Hou - tak jakby mistrz trochę już nie był pewien, co tu jeszcze "swojego" zrobić, więc zrobił normalne Wuxia, tyle że własnym językiem. Nawet kolorystyka i oświetlenie, choć bardzo piękne, trochę mnie jednak rozczarowały swoją... zgodnością ze współczesnym standardem? Takie nasycenie w mojej opinii czyni filmy bardziej... pospolitymi, odbiera im jakąś magię. Co więcej, niewiele tu AŻ TAK kompleksowych, odważnych w swojej głębi kompozycji, jakimi zachwycał w latach 80. czy 90. Wspominałem już, że jeśli nie widzieliście przypadkiem Lalkarza to, cholera, zróbcie to? Zabójczyni wypełniona jest za to do obłędu poziomymi panoramami, których siła oddziaływania jest w świecie kina znana i opisywana od czasów co najmniej Mizoguchiego, i pozwala w ciągu kilku sekund wyrazić całkiem bogate, zazwyczaj dużo bardziej rozpięte w czasie przeżycia. W dość laickim uproszczeniu, nazwijmy to choćby tak, że ruch w prawo to ruch "naprzód", ku nadziejom, planom, celom, z kolei w lewo to ruch "wstecz", ku przeszłości, sekretom, ku mrokowi. Właściwie większość tego, co się dzieje w Zabójczyni, to jakiegoś rodzaju ruchy w prawo i w lewo, i jeśli to do was nie przemawia, to w sumie nie jestem pewien, o czym ten film będzie w waszych oczach (ale o czymś będzie, bo zauważyłem, że niektórzy kompletnie to olali i film nadal im się podobał - choć wrocławska publika uczucia ma raczej dość mieszane). Mnie kręcą takie dualistyczne, dialektyczne tematy, a nowy film Hou używa ich bogato zarówno w sensie estetycznym, jak i narracyjnym, pokazując prostą dość historię dylematu moralnego jednostki i napiętego konfliktu politycznego. W sumie robi to kapitalnie, ale znów - robił to kapitalnie także w swoich poprzednich filmach, tyle że zazwyczaj podejmując bardziej oryginalne, "ludzkie", dotykające historie.\nFilm opowiada o zabójczyni, ale jego podejście jest właściwie w wielu detalach wywrotowe wobec standardów gatunku. Począwszy od tego, że przez większość filmu chodzi głównie o to, że zabójczyni nie zabija. Pytanie bez jasnej odpowiedzi brzmi, czy jest to dowód słabości, czy jednak jeszcze większej przewagi nad celem, niż gdyby zabiła. Sceny walki następują, ale zazwyczaj pokazane są szczątkowo, bo np. porzucane są gdzieś w trakcie, ostrym cięciem Hou przerzuca nas np. na statyczny kadr pokazujący drzewa czy co tam uznał w tym momencie za lepiej oddające jego uczucia wobec sprawy. Cięcia montażysty są tu zdecydowanie ważniejsze, niż cięcia miecza. Z Cannes słyszałem wiele głosów o wyjątkowym pięknie scen walki, ale jakoś nie odniosłem takiego wrażenia - oczywiście wszystkie detale są dopięte niczym te, oddane z diabelską precyzją, kostiumy i fryzury, ale jak dla mnie, te walki to nie jest show choreografii w stylu filmów Zhanga Yimou czy Przyczajonego tygrysa.... Ale to dobrze, bo nie są celem narracji, tylko jej elementem. Film ogólnie nie operuje na wysokim napięciu, jeśli tego oczekujecie po filmie, oficjalnie, reprezentującym gatunek "sztuk walki". Swoją historię opowiada raczej z buddyjskim, zdystansowanym emocjonalnie podejściem typu "shit happens". Ostatecznie ładunek emocjonalny można by porównać w kinie zachodnim do, no nie wiem, gdyby w Mistrzu zagrali Bill Hader i Jeff Bridges? Mimo wysokiego budżetu i starannie dopracowanych technikaliów, film nadal wydaje się dziełem zdominowanym nie przez przepych, a skromną powściągliwość, jaką lubimy kojarzyć z kulturami Dalekiego Wschodu.\nNiezwykła jest kreacja Shu Qi, aktorki znanej i nagradzanej od dekad, ale ciągle wyglądającej jak piękna dwudziestoletnia. W Zabójczyni z jednej strony spoczywa na niej spory ciężar dramatyczny (bez TAKIEJ roli w jej wykonaniu nie wiem, czy film miałby w ogóle sens), a z drugiej, jakoś można odnieść wrażenie, że nie "robi" aktorsko zbyt wiele. Wystarczy, że wygląda, nieustannie magnetyzując - gdy czai się w ciemnościach, alarmuje, nie można od niej oderwać wzroku, a gdy w kadrze jej nie ma, widz tęskni, oczekuje na powrót. Oczywiście to zasługa także kamery i charakteryzacji, ale nadal - sam nie wiem, czy jest to wielkie osiągnięcie aktorstwa, czy raczej modellingu. W każdym razie, jest osiągnięciem.\nW skrócie mówiąc, te dwa filmy całkiem mi się podobały. Zabójczyni mimo wszystko raczej nie wejdzie do kanonu faworytów, ot - bardzo, bardzo film i "tyle". Koń Dinheiro to coś więcej. Na obu filmach nie było zresztą nawet pełnej sali. Serio?\npiątek, 31 lipca 2015, ogqozo\nWedług mnie. Przed wami może najpóźniejszy na świecie tekst podsumowujący na świeżo 2016, ale i kto wie, może pierwszy, w którym nie padnie nazwisko na "T\nWięcej typowania Reżyseria: Stawiam na Birdmana i nie widzę powodu, by ktoś jarający się Birdmanem zignorował reżysera odpowiedzialnego za tak dziwaczny, wyj\nJa na tegorocznych NH byłam tylko na Amy i bardzo mi się podobała. Ciekawa anegdota - po tym poznałam pewną osobę, która w rozmowie poleciła mi pewną agencje SEO Wrocław - a tam z miejsca sprawili, że moja firma zaczęła świetnie działać! Dwie pieczenie na jednym ogniu :)\nMoja reakcja, gdy widzę, że jest nowy komentarz na blogasku i klikam sprawdzić:\nTeż kocham kino.\nZanurzam się w otchłań akcji najlepiej w 7 rzędzie.\nFilmy pewnie obejrzę :)\nGość: jimmy dog, *.neoplus.adsl.tpnet.pl\nCiekawa anegdota: pewna osoba poleciła mi stronę internetową kiedynadejdzierewolucjawszystkieagencjereklamowebedamialysiedzibewnorymberdze.com.\nNie gniewaj się, że ja znowu o tym bo nie minął jeszcze wrzesień, a ja już chciałbym trochę pospekulować o *cough* Oscarach i również ciekaw jestem Twojej wróżby. Teraz takie gdybania są nawet przyjemniejsze bo mało jeszcze wiadomo, a typowania przypominają latanie precyzyjne w ciemnościach. Wystrzelony dzisiaj na chybił-trafił nabój dotrze - albo i nie dotrze - do celu pod koniec lutego.\nCo na razie wiadomo? Chyba niewiele. Według buków faworytem jest "Spotlight" i "Joy", później "Carol". Oczywiście znam staropolskie powiedzenie "nie sądź filmu po trailerze" ale noszę w sobie niedocieczone przekonanie, że "Spotlight" nie wygra BP. Im więcej czytam i nasłuchuję tym ono we mnie bardziej wzrasta. Zaledwie trzecia względem ważności nagroda na festiwalu w Toronto może nie jest rozstrzygającą przesłanką, ale jakąś tam jest.\nZrobiła na mnie wrażenie ta krytyczna recenzja z Hollywood Reportera: www.hollywoodreporter.com/review/spotlight-venice-review-819871. Np. taki wyjątek:\n"While investigative journalism films may not comprise a full-fledged genre, there are still certain kinds of scenes in such stories that pop up so often that they do seem both formulaic and inevitable. Among them: Potential witnesses yelling at reporters and slamming doors in their faces, sought-after sources acting coy and slipping tiny hints designed to lead journalists on and drive them mad at the same time, big-shots inviting lowly scribes into rarified private clubs and bastions of power to try to get them to play ball, an editor seeing his shot at glory by pissing off the powers-that-be, reporters forsaking their health and private lives to get the story, and so on. These and more are all here, which underlines the problem of fundamental familiarity with a narrative like this: You keep charging ahead, against the odds, until you get the goods.\nThat's the way it goes here, but without strong characters or startling incidents that might have raised the film's pulse rate."\nNie chcę przesadzać w krytyce filmu o którym zaledwie czytałem i słyszałem i którego się jedynie domyślam. I oczywiście, może być też tak, że "Spotlight" jednak wygra BP swoją - by tak rzec - "słusznością" i niósł go będzie głównie antykatolicki hajp, faktor dość istotny w protestanckich Stanach. Dziś jednak, 29 września, mówię, że "Spotlight" przepadnie i ciekawi mnie z jakimi uczuciami będę wspominał te słowa za 5 m-cy. [Inna wątpliwość: czy ten film nie wchodzi za wcześnie, czy się nie opatrzy jak "Boyhood"?]\nRozpisałem się więc long story short: wygra "Joy".\nJak widać, nie siedzę ostatnio w filmach. Od czasu Nowych Horyzontów właściwie skończyłem z tematem, może coś wrzucę czasem na blogaska żeby przypomnieć, że jakby co to umiem... Ale widać chyba na Filmwebie, że nie mam czasu nic oglądać, obejrzałem chyba ze dwa filmy od czasu NH, kiedyś przez taki czas oglądałem sto.\nWiadomo, że nie jestem fanem tekstów typu "ten film opowiada o X - idealny pod Oscary!". Nie chcę zbyt głęboko wchodzić o gadanie o gadaniu o filmach, raczej niż o samych filmach. No i cóż, o takim "Spotlight" dosłownie nic nie wiem. Wiem, że Tom McCarthy kojarzy mi się z gładziutkimi, dość płytkimi filmami, które się super ogląda, ale wielkim wydarzeniem nie są. Czyli na Oscara może być.\nNa pewno reguła "wyścigu Oscarowego" jest znana: niemal co roku mamy faworyta 1 (oparty na opisie fabuły filmu/nazwisku reżysera, tekstach w stylu "Holocaust/film o rasizmie/co tam mi się nie podoba zawsze wygrywa"), jesienią nadchodzi faworyt 2, krytyków (jak sądzę, "Carol"?), potem zaś nagrody branżowe wyłaniają innego, "rzeczywistego zwycięzcę".\nZazwyczaj Oscara wygrywa, mimo wszystko, pewna "niespodzianka", film, który rok temu mało kto by postawił w tym miejscu (ostatnim wyjątkiem była MOŻE "Inflitracja", ale szczerze mówiąc, nie pamiętam). To zdaje się jej pomagać. Nie tylko ze względu na efekt świeżości, ale i metanarrację, bo członkowie Akademii przecież słyszą o sobie przez cały rok, że się "nie znają na filmach" i "i tak wygra X, bo zawsze wygrywa Holocaust". Ale także osłabia to pewnie wrażenia. Mam wrażenie, że słysząc tekst "dramat historyczny Stevena Spielberga z Tomem Hanksem w roli głównej", wielu głosujących od razu się wyłącza. "Zjawie" może zaszkodzić w tym względzie głównie późna premiera (zakładając, że film się w ogóle spodoba - niestety, obawiam się, że "obie strony" mogą stracić na tym podejściu, bo film kończony na szybko będzie gorszy, niż by mógł być, a na nagrody i tak wyjdzie za późno), ale także to, że od pierwszej zapowiedzi media piszą o nim jako o "Oscarowym filmie". Gdybym miał kartkę, w życiu bym nie zagłosował na DiCaprio naczytawszy się cały rok, jaki to "Revenant" jest "Oscar-worthy" od ludzi, którzy go kurde nie widzieli. Ale Leo nie wygrał Oscara! Jak to! W tym filmie ma brodę! Późna premiera to też nowy Tarantino, który pewnie jak zwykle będzie wulgarny, efekciarski, i dobry, ale nie aż tak popularny, by wygrać Oscara. Głosy o "Jobsie" (sorry, o "Steve'ie Jobs", film "Jobs" już był) mnie niepokoją, ludzie za dużo gadają nie o poziomie filmu, a o Jobsie jako takim, podczas gdy koleś naprawdę jest niesamowicie mało ciekawą osobą. Oczywiście Boyle, Sorkin, Fassbender to wielcy twórcy, film może się okazać świetny. Mniej wiary mam w nowy film Toma Hoopera, brzmi jak kolejny okropny "Oscarowy" feel-good, know-little biopic, ale znów, na sucho nie będę wybiegał zbyt daleko w szacunkach tego typu. W każdym razie taki filmy wygrywają tylko za aktorstwo (w tym roku będzie to np. Alicia Vikander, gwiazda tego roku z bodaj czterema świetnymi rolami, której rola w "Dziewczynie..." nota bene podobno wcale drugoplanowa nie jest, ale cicho sza).\nNa razie "Spotlight" na pewno jest czymś w stylu... faworyta? No tak, na razie tak, na pewno. Innym filmem, który zdaje się mieć efekt "niespodzianki", jest zwycięzca Toronto, "Room" - kto wie, jak daleko zajdzie, ale Toronto to wielki festiwal i zwycięzca publiki w takim głosowaniu coś znaczy.\n"Joy" i "Carol" raczej nie wydaje się, że będą w tym wyścigu, ale trudno na ten moment powiedzieć. Najbliższy miesiąc-półtora to jest pierwszy okres, kiedy dla nie-insidera ten "wyścig" faktycznie staje się ciekawy i możliwy do opisywania.\nJest grudzień i w skrócie powiem tyle: tak, nieźle odpowiedziałem w poprzednim poście. "Spotlight" robi to, co mówiłem. "Room" również trzyma się lepiej, niż hype'owane produkcje.\nNowym kandydatem jest "The Big Short". Nie olewałbym. Myślę, że któryś z tych filmów wygra.\nWiele osób wymienia Spielberga czy "Marsjanina" (coraz rzadziej "Mad Maxa", co jednak mnie lekko zaskakuje), ale trudniej mi w to uwierzyć. "Revenant", no cóż, szału nie zrobił w branży. I tak dalej. Mimo wszystko Akademia zdaje się lubić świeżość.\nGość: ann, *.icpnet.pl\njakieś komentarze odnoście tegorocznych Oscarów? :)\nKongratulacje za bardzo wczesne wytypowanie "The Big Short", zrobiłeś to chyba nawet szybciej niż Sasha Stone. (Pozdrawiam samego siebie sprzed 4 miesięcy mówiącego: "wygra Joy"). Zabawne, że narzekałeś wtedy na obłego McCarthego - co więc powiedzieć o McKayu, reżyserze 52 komedii z Willem Ferrellem? Ale życzę mu dobrze, wykonał bardzo dobrą robotę, również na poziomie meta: wprowadził do dyskursu inną narrację, nową dla Amerykanów wybierających między wallstreetową Hilary i wallstreetowym Trumpem. W ogóle, "Big Short" jakoś ładnie mi się rymuje z kampanią Bernie Sandersa. Fajnie by było gdyby B.S. wręczał ostatniego, najważniejszego Oscara "B.S." (mają te same inicjały, przypadek, nie sądzę!)\nA teraz rytualnie ponarzekam bo to kolejny rok, w którym nie widziałem wśród nominowanych żadnego wybitnego filmu, a widziałem wszystkie osiem. Może żądam zbyt wiele?\nAle przynajmniej jeżeli chodzi o Oscary jest ciekawie. Wydaje mi się, że "Spotlight" jest teraz na trzecim miejscu, za "Zjawą". Nagroda zw. zawodowego za Ensemble wydaje się irrelewantna - niezależnie do kogo trafi Kamą, tam przecież wygrał "American Hustle" niedawno.\nMyślę, że w kategoriach aktorskich zdarzy się jakaś niespodzianka, zwłaszcza żeńskich. Ale czy Vikander byłaby niespodzianką? Rola męska drugoplanowa jest zagadką bo Sly nie jest nominowany przez zw. zaw. i do samego końca będzie kruchym faworytem. A reżyseria? Zgadzasz się z tezą, że nie dojdzie w tym roku do "splitu"? Wszystko dla zwycięzcy? Jeżeli dobrze pamiętam statsy to żaden reżyser nie wygrał pod rząd. Więc Inarritu out ma pod górę. Owszem, nagrodzili go Globem, ale było w tym coś na podobieństwo "pity fuck" - pewnego rodzaju konsolacja po zeszłorocznym sezonie.\nDziwi mnie aż tak zdecydowane (rzekome) prowadzenie "Spotlightu" w kategorii scenariuszowej - bywały tu nie takie fikoły ("Precious") no i sam film wydaje mi się mdły i mdle napisany. I dziwi mnie też wysoki kurs za montaż dla "Big Short" - ten film właśnie dlatego nie nudzi ludzi nie mających pojęcia o ekonomii, że jest pocięty jak teledysk (oprócz tego, że jest atrakcyjnie napisany i fajnie zagrany). No dobra, tyle mądrości od gościa, który "przewidział", że wygra "Joy". Ciekaw jestem Twojego zdania.\nHm. Nie mam tak wiele do powiedzenia. Coroczny tekst zapewne powstanie, ale będzie znacznie fajniejszy, jeśli ja na początek zobaczę te filmy. Większości z nich zaś na razie nie widziałem. W tym roku dość spora część jeszcze w ogóle nie miała polskiej premiery. "Carol" było na AFF, ale musiałem robić co innego. A np. "Big Short" leciało, ale ja wolałem pójść na "Joy" czy tę durną belgijską komedię. I mam za swoje... Nie byłem nawet w kinie na "Gwiezdnych Wojnach", i teraz co, nie wiem jak to brzmi w kinie. Ale nie miałem po prostu takiej pasji do branży kinowej jako takiej, żeby zużywać czas i kasę na takie produkty filmopodobne.\nFaktycznie dość wcześnie tutaj stwierdziłem, że zapewne walka rozegra się między "Spotlight" i "Big Short" i proszę, to są dwaj zdecydowani faworyci bukmacherów. Oczywiście nie mówię niczego, czego by ktoś tam będący blisko branży już nie powiedział. Wygra raczej "Big Short". Mówię "raczej" tylko dlatego, że przejrzałem typowanie Gurus o Gold i nikt na niego nie głosuje, tylko na "Zjawę" i "Spotlight". Może coś pomijam, dla mnie raczej byłoby zdziwieniem jeśli ma wygrać ktoś inny. Jakbym wtedy to postawił mógłbym zarobić nieco więcej, niż teraz.\nCo do siły stawki - z ww. powodu nie mam na razie komentarza. Widziałem "Mad Maxa" i z tej racji nie powiem, że nie ma wybitnego filmu w stawce. I poza tym... widziałem "Marsjanina" i tyle.\nSplity, nie splity... Takie historyczne ciekawostki nie mają znaczenia. Wygrywa to, co ludzie chcą. Nie widzę, by "Zjawa" i Inarritu mieli tu wygrać. Nie. Jednomyślność nagród za film i reżyserię wynika po prostu z natury kina i opiniowania go i tutaj dobre postrzeganie reżyserii "Big Short" tylko pomaga widzieć go jako faworyta. Kilka nagród "Zjawa" dostanie, prawdopodobnie wygra DiCaprio. Sly też raczej spokojnie wygra. Brie Larson jest faworytką od zawsze. Największa niepewność wśród aktorów to aktorka drugoplanowa, ale raczej tutaj też faworytka "od zawsze" czyli Vikander (właściwie wręcz faworytka przez cały rok, tylko ze zmianą ról).\nGość: beata, *.toya.net.pl\nStawiam na Zabójczynię. Zakochać się można w głównej postaci......jej urodzie, poruszaniu się, stylu walki - głównie unikającym ciosów.. Jeszcze raz chętnie bym obejrzała same sceny z jej udziałem. Co do samego filmu, wycięłabym trochę dłużyzn jak np. sceny krajobrazu, gdzie nic się nie dzieje a trwają i trwają..\nZapraszam również do siebie <a href="www.skynetic.pl>filmowanie dronem </a> i z ziemi


Warmia się bawi z tradycją - Wydarzenia lokalne\nWarmia się bawi z tradycją\nPAP • 6 lipca 2012 - 13:26\nW nadchodzący weekend na Warmii odbędzie się największa impreza promująca kulturę i historię regionu – „Kiermas tradycji, dialogu, zabawy”.\nW Olsztynie będzie rozbrzmiewać poezja śpiewana na Olsztyńskich Spotkaniach Zamkowych.\n„Kiermas warmiński” odbywa się w Bałdach w gminie Purda niedaleko Olsztyna. Znajduje się tam historyczna aleja, którą kolejni biskupi warmińscy wjeżdżali do tej krainy.\nOd 2006 roku zawsze na początku lipca tradycja wjazdów biskupich jest przypominana podczas widowiska plenerowego – w tym roku aktorzy teatru Jaracza w Olsztynie odegrają scenę wjazdu bp. Marcina Kromera.\nPostać tego biskupa wybrano nie tylko ze względu na jego zasługi dla polskiej kultury (był renesansowym humanistą: pisarzem, dyplomatą, aktywnym działaczem polskiej kontrreformacji), ale także dlatego, że w tym roku przypada 500. rocznica jego urodzin.\nPodczas „kiermasu” odbywać się będą koncerty warmińskich zespołów, w tym roku przewidziano także plenerową naukę warmińskich tańców (pod kierunkiem Anny Sarnowskiej z udziałem Zespołu Pieśni i Tańca „Jedwabno”).\nBędzie też można posłuchać ginącej gwary warmińskiej – „warnijskie godki” (czyli warmińskie gadanie/rozmowy) zaprezentują Edward Cyfus i Łukasz Rucha.\nW samym Olsztynie w nadchodzący weekend będzie można posłuchać poezji śpiewanej, prezentowanej w ramach 39. edycji Olsztyńskich Spotkań Zamkowych. W sobotę podczas gali końcowej ogłoszeni zostaną tegoroczni laureaci konkursu o nagrodę im. Agnieszki Osieckiej i odbędzie się koncert z okazji jubileuszu 40-lecia pracy artystycznej Jerzego Satanowskiego.


Moda na horyzoncie - Aktualności | MFF Nowe Horyzonty\nModa na horyzoncie\n„Titane” Julii Ducournau ze Złotą Palmą! Nie tylko „Titane”, czyli jakie filmy z Cannes pokażemy na 21. NH\nWraz z powrotem festiwalu w formie stacjonarnej, wracają prawdziwie festiwalowe stylizacje. Razem z oficjalnym sponsorem 21. MFF Nowe Horyzonty, Wrocław Fashion Outlet, przyglądamy się tegorocznym modowym inspiracjom, które uczynią te edycję jeszcze bardziej wyjątkową.\nKamera, akcja… wycięcie!\nZeszłoroczny festiwal online spędziliśmy w ciepłych, jesiennych kapciach i dresach – w tym roku bez ogródek stawiamy na wyrazisty, letni anturaż. Ultra modne wycięcia będą rozwiązaniem zarówno stylowym, jak i praktycznym w wakacyjny upał. Na talii, dekolcie, plecach czy brzuchu – czas pokazać skórę, w której żyjesz. Sukienkę z okrągłym wycięciem na klatce piersiowej znaleźliśmy w salonie marki Pepe Jeans.\nSekcja tematyczna: 80s\nKoszule z printem w stylu lat 80. to element męskiej garderoby, który nie nudzi się nigdy! Co prawda podczas festiwalu wszędzie unosi się duch bezkompromisowości, ale odważymy się zasugerować dwie zasady w kwestii ich noszenia: im bardziej zwariowany print i im niżej zapięty guzik, tym lepiej! Oversizowe koszule świetnie sprawdzą się z prostymi szortami oraz inną ikoną 80s – trampkami. Propozycję ze zdjęcia znajdziecie w salonach Quiksilver i Marc O’Polo.\nNerka to idealny towarzysz oversize’owej stylizacji na chłodniejsze letnie wieczory. Zmieści się w niej zestaw prawdziwego festiwalowicza a.d. 2021 – karnet, program festiwalu, maseczka i… wachlarz od Wrocław Fashion Outlet. Wszystko co najważniejsze pod ręką! Nasz retro, color-blockingowy model z salonu Wittchen świetnie współgra z bluzą od Lacoste oraz jeansami 7/8 z rozszerzaną nogawką marki Levi’s.\nCzas na klasyki\nJeśli nie jesteś fanem ani kinowych, ani modowych eksperymentów, warto postawić na dobre jakościowe klasyki. Górę stanowić mogą lniane koszule, białe t-shirty, chinosy lub materiałowe szorty w stonowanych kolorach. Zestaw dla wielbicieli minimalizmu znaleźliśmy w salonie Trussardi.\nLata 70. to cudowny okres nie tylko w historii kina, muzyki, lecz także mody! Spodnie z wysokim stanem, szerokie dzwony, frędzle, welurowe marynarki czy wzory w stylu boho to modowa beztroska, której w „odmrożonej” rzeczywistości potrzebujemy wszyscy. Wersja z obcasem idealnie sprawdzi się np. na gali otwarcia. Nasza propozycja skompletowana została w salonach Trussardi, Wittchen, Levi’s i Kazar.\nFestiwalowe stylizacje zostały stworzone przez oficjalną stylistkę Wrocław Fashion Outlet, Kasię Skoczylas.\nAutor tekstu: Marek Włoch