Stinger. Żądło namiętności - Mia Sheridan - Opinia książki\nKsiążka Stinger. Żądło namiętności - Mia Sheridan - Opinia książki\nData wydania: 2016-01-16\nOcena: 5.41 (22 głosów) 5.41 22\nOto kolejna powieść Mia Sheridan, którą jestem zachwycona. Ta autorka zdecydowanie wie jak wywołać w czytelniku wszystkie emocje. Był śmiech, był zachwyt, ale były i łzy. Grace to dziewczyna, która ma w swoim życiu wyznaczone cele, do których relalizacji skrupulatnie dąży. Carson to aktor w branży porno, który zawsze żyje dniem dzisiejszym. Czy zdarzyło się Wam, że spotkaliście kiedyś na swojej drodze całkowicie odmienną osobę od siebie, która zaprzeczała każdemu waszemu poglądowi, a jednak coś przyciągało Was do niej niczym magnes? Czy warto dać się ponieść chwili i oddać kontrolę nad swoim ciałem i umysłem przypadkowo poznanej osobie? Mówą, że do "odważnych świat należy", a więc może i warto? Czasem zwykła przypadkowa osoba, zwykły dzień czy dwa, może odmienić całe nasze dotychczasowe życie, a nawet mieć wpływ na naszą przyszłość. Pewnie pomyślicie sobie: kto by pomyślał? A jednak! Takie rzeczy się zdarzają. "Chciałam spędzić z nim czas, ale chciałam też mieć z tego przyjemność. A nie wiedziałam, jak "dać się porwać", dopóki nie poprosił, żebym zdała się na niego.Tego właśnie potrzebowałam - żeby ktoś zaproponował mi przejęcie kontroli, abym chwilowo mogła z niej zrezygnować. Nigdy wcześniej tego nie robiłam. Jeśli się nad tym dobrze zastanowić, całe moje życie opierało się na ścisłej kontroli. Nigdy nie próbowałam żyć inaczej". Los jednak sprawia, że na pięć lat ich życia mijają się ze sobą. Może wtedy, jeśli by powiedzielisobie, że nie chcieli tego tak zakończyć, ich los potoczyłby się inaczej? Pomimo rozstania oboje nie potrafili o sobie zapomnieć. On skończył z graniem w porno i został komandosem, ona postanowiła zostać prokuratorem. "Po raz pierwszy w życiu czułem, że mam do zaoferowania coś więcej niż tylko ciało. Ale te pragnienia były jak miecz obosieczny - sprawiały, że jak nigdy dotąd czułem, że żyję, a jednocześnie budziły żal świadomością, że nigdy nie przeżyję takich rzeczy z tą dziewczyną". Spotykają się po pięciu latach w niezbyt sprzyjających okolicznościach. Czy los, tym razem będzie im sprzyjał? Cieszę się, że autorka stworzyła powieść nie tylko ociekającą seksem na każdej stronie, ale taką, w której wciąż się coś dzieje. Bohaterowie są jak najbardziej realni, wszystko to przez co musieli przejść, przeżywałam razem z nimi. Zdecydowanie nie są to postacie przerysowane, zbyt wyidealizowane. Bardzo podobało mi się to, iż autorka z aktora porno, postanowiła zrobić komandosa - postać, która przemienia się diametralnie, chcąc nießć pomoc innym. Nie zabrakło również cudownych scen namiętności pomiędzy Calderem i Grace, które są wspaniałym dopełnieniem książki. "Boże, mimo upływu takiego czasu w dalszym ciągu nie był mi obojętny. Ale, do cholery, która kobieta pozostałaby obojętna? Jeśli pięć lat temu wydawało mi się, że Carson jest przystojny, to teraz był gorący jak piekło". Stinger. Żądło namiętności to powieść, która zapadnie nam głęboko w głowie i sprawi, iż uczucia w naszym życiu będą na porządku dziennyn. Pamiętajmy, że w życiu spotykamy czasem przypadkowe osoby, które mogą zmienić bieg naszego życia, jednak tylko i wyłącznie od nas zależy jak się ono potoczy. Zachęcam do przeczytania.\nKup książkę Stinger. Żądło namiętności\nPrzeczytane:2016-05-03, Ocena: 5, Przeczytałam,\nJak kochać, to tylko w Vegas! Mówi się, że to, co wydarzy się w Vegas, zostaje w Vegas. Może właśnie dlatego jest to miejsce, w którym spontaniczne decyzje są na porządku dziennym, w którym ludzie jednym ruchem potrafią zmienić swoje życie, wyjść za mąż, przepuścić fortunę, czy… spędzić namiętną noc z aktorem grającym w filmach porno. Jeśli kiedykolwiek zastanawiałaś się (bo zakładam, że jesteś przedstawicielką płci pięknej), jak to jest występować w filmach tylko dla dorosłych i jakie kwalifikacje trzeba posiadać, to być może odpowiedzi na te pytania udzieli Carson Stinger. Jeśli wierzyć jego identyfikatorowi, jest on „aktorem heteroseksualnym”, zaś do Las Vegas sprowadziły go odbywające się w jednym z miejscowych hoteli Targi Branży Porno. Paradoksalnie, gdyby nie wykonywany zawód, jego droga nigdy by się nie przecięła z tą, którą podąża Grace Hamilton. W jej przypadku można mówić nawet o ściśle wytyczonym szlaku, gdzie kolejne sprawności są zdobywane wyłącznie ku zadowoleniu ojca. Poukładana i nieco nudna Grace ma równie poukładany i nudny plan na życie - pragnie skończyć studia, dostać pracę w kancelarii jako specjalista do spraw prawa korporacyjnego, wyjść za mąż i mieć dwójkę dzieci. I tylko tyle - albo aż tyle, zakładając, iż spełniałaby swoje marzenia. Tak jednak nie jest, a wszystko, co dziewczyna robi, stanowi desperacką ...\nOpinie o książce - Stinger. Żądło namiętności\nCzasami los płata figle... W naszym życiu często pojawia się wiele osób. Niektóre z nich zostają na dłużej, inne nie. Być może jedno spotkanie z nieznajomym może zmienić wszystko. Wyobraźmy sobie, że kogoś poznajemy. Od zawsze czuliśmy, że czegoś nam brakuje. Iskierki, która roznieci ogień. Wtedy na naszej drodze pojawia się ona. Osoba, z którą nigdy byśmy nie porozmawiali, a tymczasem wnosi coś do naszego życia. Rozpogadza deszczowe chmury i ukazuje tęczę. Może to spotkanie nie będzie długi, ale nas odmieni. Tylko, co potem, skoro przeżyliśmy najpiękniejsze chwile swojego życia z obcą osobą, a teraz czas powrócić do szarej codzienności? Czy będziemy potrafili jeszcze oddać słońce, po tym, jak dopiero wyszło zza chmur? Pomyślmy, że to koniec. Czas pójść swoją drogą i nie wracać do przeszłości. Nie przypominać sobie o tym spotkaniu. Ale co jeśli nie potrafimy? Te kilka godzin zmieniło nasze życie i poglądy, a teraz zostaliśmy z tym sami. Czas mija, a tęsknota nie słabnie. Myślicie, że już nigdy nie zobaczycie tej osoby w swoim życiu. A gdyby to nie była prawda? Po wielu latach, w niespodziewanym miejscu, znów spojrzycie sobie w oczy, a dawne uczucie odezwie się z jeszcze większą mocą. Okaże się, że ta osoba również o was nie zapomniała, że zmieniliście jej życie, tak jak ona zmieniła wasze. Odkryjecie się na nowo. Poznacie się dogłębnie, a utracony czas będzie niczym w porównaniu ...\nPrzeczytane:2016-08-10, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki w 2016r., Mam,\nGrace ma swój plan na życie. Chce skończyć studia i znaleźć dobrą pracę. Trafia do Las Vegas, gdzie ma się odbyć Międzynarodowy Zjazd Studentów Prawa, czyli dodatkowa szansa na zdobycie wiedzy przed egzaminami. Nie zdaje sobie sprawy, że w tym samym czasie odbywa się też spotkanie fanów aktorów porno. Gdy Grace spotyka jednego z nim wszystko się zmienia, choć od samego początku się nienawidzą. Jednak los pcha ich ku sobie, przez co gdy są sami w windzie ona się psuje. Carson podczas rozmowy proponuje dziewczynie układ- miły, szalony i erotyczny weekend. Jednak układ zamienia się w gorące uczucie, które kończy się wraz z nadejściem poniedziałku.. Ale czy los da im o sobie zapomnieć? Czy oni są w stanie o sobie zapomnieć, po tym jak na siebie nawzajem wpłynęli? Nie spodziewałam się, że tak bardzo zachwyci mnie ta historia. Wydawało mi się, że to kolejna historia New Adult, ale z większą dawką erotyzmu. A co dostałam? Cudowną, wspaniałą, wzruszającą historię o ludziach, którzy musieli przejść naprawdę wiele by być w miejscu, w którym sie znaleźli. Może się wydawać, że sam pomysł jest oklepany i schematyczny, jest w tym małe ziarnko prawdy, a jednak i tak czytałam ją z zapartym tchem, a końcówkę ze łzami w oczach. Ta książka jest napisana w taki sposób, że ciężko się od niej oderwać! Bohaterowie, co mnie bardzo zdziwiło, byli cudowni ...\nPrzeczytane:2016-08-05, Ocena: 6, Przeczytałam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Jest to pierwsza książka tej autorki, z którą się zetknęłam, więc nie mogę się wypowiedzieć czy jest gorsza, czy lepsza od pozostałych. Muszę szczerze napisać, że przeszła moje najśmielsze oczekiwania. Po okładce oraz opisie można wywnioskować, że to kolejny erotyk, w którym sceny seksu znajdziemy na co drugiej stronie. Mimo sporej ilości erotyki książka pozytywnie mnie zaskoczyła. Grace Hamilton - studentka prawa, która przylatuje do Las Vegas na Międzynarodowy Zjazd Studentów Prawa. Niedoświadczona, słodka dziewczyna, która nieraz Was zaskoczy, Carson Stinger - heteroseksualny aktor filmów pornograficznych, który przebywa w Las Vegas podczas trwania Targów Branży Erotycznej. Niezaprzeczalnie skryte marzenie nie jednej z nas. Co się stanie gdy tych dwoje się spotkają? Jedno jest pewne! Pomimo wielu "przeciw" spędzą niezapomniany weekend we dwoje w Mieście Grzechów. Lecz co się stanie, gdy cudowne kilka dni się skończy? Co zrobi Aktor Heteroseksualny, a co postanowi Jaskierek? Czy mimo dość długiej rozłąki będą jeszcze kiedyś razem? Pytań jest mnóstwo i jeszcze więcej, ale na wszystkie zajdziecie odpowiedzi w książce :) Jednym z wielu plusów jest dwuosobowa narracja, która pozwala poznać osobny punkt widzenia i Carsona, i Grace. Tak jak zawsze podoba mi się to, że bohaterowie zmagają się z "demonami przeszłości" oraz złymi wspomnieniami - pozwala to "wczuć się" w czytaną historię, a nie myśleć o niej jak o kolejnym przesłodzonym romansidle, gdzie ptaszki ćwierkają, słońce świeci, wielka miłość i mamy happy end (Rozumiecie o co chodzi? ;) ) Podoba mi się również opis bohaterów, który pomaga wyobrazić sobie daną postać. W książce nie zabraknie humoru. Kolejnym atutem jest to że powieść czyta się naprawdę lekko i przyjemnie, :) Plusem jest również szata graficzna - w jakiś sposób przyciąga oko :) Książka jest solidnie wykonana - nie zagiął mi się grzbiet, ani "ochronne" strony (okładka tylna oraz przednia) . Ulubione cytaty : "- Nie, chodzi mi o to, w jakiej pozycji je spłodziliśmy? Na pieska? Na jeźdźca tyłem? Na Garfielda? Na latający cyrk? Na motyla? W pozycji lotosu na stole? Z ugiętym kolanem? (...) " "-Cnotka - wysyczałem w odpowiedzi. -Męska dziwka! -No proszę co za pomysłowość. Królowa Śniegu! (...) -Zdzira! -Sprzedawczyk!" (Uwielbiam tą kłótnie!) "-(...) Przed ślubem zamierzam przespać się z jeszcze jednym. - Zamierzasz przespać się z jeszcze jednym zanim ... okej, że co ? - Poczekaj, to wszystko ma sens, zaraz ci wytłumaczę. (...) Uznałam więc, że zanim poznam swojego przyszłego męża muszę być z dwoma mężczyznami. Z jednym, z którym stracę dziewictwo - zaliczone - i z drugim, który nauczy mnie wystarczająco dużo, żebym mogła być w łóżku dobrą żoną (...)" "Zawsze będę o tobie myśleć podczas wsiadania do windy i oglądania wschodu słońca" (*.*) " - Co robisz? - (...) -Eee, oglądam porno (..) - Aha. Ale wiesz, że masz zamek w drzwiach, prawda?" "- Któregoś dnia tak, dom. Chcę wracać do ciebie do domu Grace. Chcę mieć z tobą Królewną i Młodego" Recenzja pochodzi z mojego bloga :)\nPrzeczytane:2017-01-28, Ocena: 5, Przeczytałam, 2017, Mam, Niezapomniane,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Co ta Mia wyprawia z czytelniczkami?! Kto poznał Archera z "Bez słów" czy Caldera z "Calder. Narodziny odwagi" ten wie, że ta poczytna amerykańska autorka powieści romantycznych ma niesamowity talent do tworzenia przekonujących, pełnokrwistych postaci, zwłaszcza w wydaniu męskim. Tym razem Mia wykreowała postać Carsona Stingera, którego aparycja oraz rodzinne wzorce skłoniły do podjęcia pracy jako aktor w filmach dla dorosłych. No cóż... w tym miejscu chciałoby się rzucić książką, bo przecież to będzie prostacki erotyk, któremu bliżej do ,,harlekina", niż do dobrej powieści o zabarwieniu erotycznym. A tu niespodzianka! Carson rzeczywiście jest aktorem porno, ale nie oceniajmy powieści przez ten pryzmat, bo byłoby to spłycenie tematu. Tym bardziej, że cała powieść zgrabnie wpisuje się w serię ,,Znaki miłości", odwołując się do Skorpiona - znaku zodiaku znanego z buzujących emocji oraz ognistego charakteru. Stąd też, kiedy na drodze Carsona staje Grace Hamilton - uporządkowana ostoja racjonalizmu i nietracąca rezonu studentka prawa, emocje dają o sobie znać i tych dwoje interesującym zbiegiem okoliczności postanawia spędzić razem weekend w ramach jednorazowej przygody. Jednak jak to w takich przypadkach bywa, hasło ,,to tylko seks" nie ma racji bytu, a wspólny weekend, zapada dwójce bohaterów w pamięci na długo, a co bardziej istotne - diametralnie zmienia ich dotychczasowe życie. Autorka w bardzo zmyślny sposób poprowadziła fabułę tak, aby w pierwszej części pobudzić wyobraźnię czytelnika do granic możliwości - rzeczywiście, sceny miłosne elektryzują i pewnie niejedną czytelniczkę przyprawiły o krwisty rumieniec, albo przynajmniej o przyśpieszoną akcję serca (patrz - ja :)). W drugiej części uspokaja akcję, rozdzielając losy Carsona i Grace, gdzie ten pierwszy wstępuje do wojska i przechodzi wyczerpujące szkolenie dla komandosów, a Grace decyduje się na podjęcie pracy jako prokurator. Natomiast w części trzeciej dochodzi do ponownego zejścia się bohaterów w okolicznościach co najmniej sensacyjnych - kanwą jest tutaj bowiem handel żywym towarem. Wątek ten nadaje całej powieści niebanalny charakter z ważnym społecznie przesłaniem. Są jednak elementy, które od sięgnięcia po tę książkę mogą odstraszać - zupełnie niepotrzebnie, ale jednak. Po pierwsze - autorka dedykowała ją swojej córce. No cóż... sama mam córkę i trudno mi sobie wyobrazić zadedykowanie jej tak intensywnego romansu, pełnego bardzo odważnych scen seksu. Po drugie - podtytuł ,,Żądło namiętności". W oryginale go nie znajdziemy, natomiast w polskiej wersji został dodany mimo, że już sama okładka bardzo mocno sugeruje do jakiego nurtu należy tę powieść zaliczyć. To połączenie jest jak dla mnie zbyt nachalne i sprawia, że ta bardzo udana powieść Mii Sheridan, pisana bardzo plastycznym i przyjemnym w odbiorze językiem, może niesłusznie zostać postawiona na półce obok ,,Pana Szarego", jeśli wiecie, co mam na myśli ;)\nPrzeczytane:2017-01-15, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Masz w sobie odrobinę mojej słodkiej trucizny Młoda studentka prawa i heteroseksualny aktor porno- para tak kontrastowa i niedopasowana, że aż razi po oczach. Poznają się, a właściwie wpadają na siebie w hotelu w Las Vegas, gdzie oboje przybyli na konferencje. Grace, ma wziąć udział w Zjeździe Studentów Prawa, a Carson Singer w Targach Branży Erotycznej. Od początku pałają do siebie niechęcią, ona jest zniesmaczona jego zawodem i krępującymi docinkami, on uważa ją za sztucznie perfekcyjną sztywniarę. Przypadek sprawia, że zacinają się w windzie na kilka godzin, tylko we dwoje. To właśnie tam między dwudziestym pierwszym a dwudziestym drugim piętrem, rodzi się między nimi nić porozumienia. Oboje na chwilę zdejmują maski i niespodziewanie dochodzą do wniosku, że wcale tak bardzo się nie różnią, mimo iż pochodzą z różnych światów. Para decyduje się spędzić wspólnie namiętny weekend, zupełnie bez zobowiązań, a następnie wrócić do swoich miast i swoich obowiązków. Nikt nie przewidział jednak, że dwa i pół dnia, oraz kilka pełnych westchnień nocy wystarczy, by poczuć do niemal nieznajomej osoby coś więcej. Dla Carsona i Grace, los nie jest łaskawy, ale postanawia dać im po latach drugą szansę, pytanie tylko czy rozpalony przed laty płomień nie wygasł i czy młodzi ludzie będą potrafili dostrzec szanse jakie się przed nimi malują? Nie mogę się oprzeć wrażeniu, że autorka w trakcie pisania ,,Stingera", kierowała się zasadą ,,wszystkiego po trochu". Ma mnóstwo ciekawych pomysłów, fajnie zaplanowała fabułę, ale jakby bała się rozwinąć ją w bardziej interesującym dla czytelnika kierunku. W efekcie problem ze ,,Stingerem" polega na tym, że nie budzi w zasadzie żadnych głębszych emocji. Pierwsza z trzech części, opisująca namiętny weekend Carsona i Grace, okazał się tak szablonowy i przewidywalny, że ledwie przez niego przebrnęłam. Później jest znacznie lepiej, bohaterowie dojrzewają nieco, a ich wybory nadają powieści rumieńców. Wywiązuje się nawet fajny wątek sensacyjny, ale niestety znowu autorka boi się skorzystać z wykreowanych przez siebie sytuacji i podąża o wiele łatwiejszą, cukierkową ścieżką. A szkoda! Największym atutem powieści jest chyba sam tytułowy Stinger, który od początku intryguje i nie da się nie lubić. O aktorze porno jeszcze nie czytałam i trochę się tego obawiałam, ale zupełnie niepotrzebnie. Autorce świetnie wyszło ukazanie jego przemiany, a historia, którą ma do opowiedzenia jest bolesna i niebanalna. Co innego biedna Grace, która sama rzuca sobie kłody pod nogi i udaje poszkodowaną. W jej przypadku kilka lat nie zrobiło różnicy, bo cały czas była tak samo słodko głupiutka jak na początku. Swoją drogą, to nieco przerażające, że autorzy decydują się wykreować swoje bohaterki na wykształcone i inteligentne, a wychodzą z tego przerażająco głupie istoty gotowe zrobić wszystko na samą myśl o seksie. O CZYM? ,,Stinger", to erotyk jakich wiele. Ma co prawda sporo fajnych wątków, jakich nie znajdziecie nigdzie indziej, ale niestety autorka mimo starań potrafiła ich należycie wykorzystać. To jedna z tych pozycji, które czyta się szybko i całkiem miło, ale na półkę odkłada się je bez żalu i szybko wylatują z pamięci. Nie mogę pojąć dlaczego wydawnictwo zdecydowało się dopisać do oryginalnego tytułu ,,Żądło namiętności". Książka, co prawda pisana jest pod motyw skorpiona i jego mitycznej przemiany, ale dla nieświadomego tego faktu czytelnika, podtytuł ma jedynie śmieszny i kiczowaty wydźwięk, a tak się składa, że książka ani śmieszna ani kiczowata nie jest. Zawiera całe mnóstwo poważnych i ambitnych wątków, oraz dramatycznych scen, które choć niewykorzystane, sprawiają, że ,,Stinger" odrobinkę wyróżnia się na tle innych, mniej ambitnych erotyków i nie powinien od pierwszej strony być z nimi mylony. http://beauty-little-moment.blogspot.com/2017/01/stinger-zado-namietnosci-mia-sheridan.html\nPrzeczytane:2016-10-12, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, wyzwanie 2016- 12 książek,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Ciekawy zestaw. Każdy biorąc do ręki tę książkę myśli, że wie czego może się spodziewać, że to tanie romansidło, erotyk i raczej strata czasu. I tu pojawia się niespodzianka. Książka oczywiście ma zabarwienie erotyczne, ale jakie ma mieć skoro jedno z głównych bohaterów to aktor porno? Carson Stinger i Grace Hamilton spotykają się w Vegas, ona przyjechała na zjazd studentów prawa, a on na służbowe spotkanie. I tu zaskoczenia nie ma- spotykają się zupełnym przypadkiem, ulegają chwili i ...romans gotowy. Choć oboje zakładali, że to jednorazowe spotkanie, po rozstaniu okazuje się, że nie mogą o sobie zapomnieć. Ich ponowne spotkanie po latach wygląda już zupełnie inaczej. Oboje dojrzeli, życie Carsona zmieniło się diametralnie. Tym razem ulegają i są zdecydowani zawalczyć o siebie. Historia warta przeczytania choćby dlatego żeby przekonać się jak bardzo można zmienić swoje życie, gdy ma się ku temu powód. Autorka stworzyła bohaterów, których obdarza się sympatią, jest się ciekawym ich losów. Ciekawie splata wątki, próbuje przedstawić drugą stronę medalu branży porno i piętno jakie odciska na ludziach. Poza tym ukazuje proces wychodzenia na prostą, mierzenia się ze swoimi słabościami. Krótko? to nie jest erotyk, a książka z ciekawą, wciągającą fabułą. Warta przeczytania.\nPrzeczytane:2016-06-17, Ocena: 6, Przeczytałam, 52 książki na 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Coś więcej niż tylko kolejny erotyk! Bardzo ciekawa powieść, w której aż iskrzy od namiętności. Ale to nie wszystko. Pod sporymi dawkami seksu czeka nas ciekawa, pełna zwrotów akcji i niespodziewanych wątków, historia. Chociaż na początku wszystko wydaje się oklepane, w połowie akcja zmienia się nie do poznania. Jedna z najlepszych powieści erotycznych jakie czytałam.\nPrzeczytane:2016-08-31, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki w 2016 roku, Egzemplarz recenzencki, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Oto kolejna powieść Mia Sheridan, którą jestem zachwycona. Ta autorka zdecydowanie wie jak wywołać w czytelniku wszystkie emocje. Był śmiech, był zachwyt, ale były i łzy. Grace to dziewczyna, która ma w swoim życiu wyznaczone cele, do których relalizacji skrupulatnie dąży. Carson to aktor w branży porno, który zawsze żyje dniem dzisiejszym. Czy zdarzyło się Wam, że spotkaliście kiedyś na swojej drodze całkowicie odmienną osobę od siebie, która zaprzeczała każdemu waszemu poglądowi, a jednak coś przyciągało Was do niej niczym magnes? Czy warto dać się ponieść chwili i oddać kontrolę nad swoim ciałem i umysłem przypadkowo poznanej osobie? Mówą, że do "odważnych świat należy", a więc może i warto? Czasem zwykła przypadkowa osoba, zwykły dzień czy dwa, może odmienić całe nasze dotychczasowe życie, a nawet mieć wpływ na naszą przyszłość. Pewnie pomyślicie sobie: kto by pomyślał? A jednak! Takie rzeczy się zdarzają. "Chciałam spędzić z nim czas, ale chciałam też mieć z tego przyjemność. A nie wiedziałam, jak "dać się porwać", dopóki nie poprosił, żebym zdała się na niego.Tego właśnie potrzebowałam - żeby ktoś zaproponował mi przejęcie kontroli, abym chwilowo mogła z niej zrezygnować. Nigdy wcześniej tego nie robiłam. Jeśli się nad tym dobrze zastanowić, całe moje życie opierało się na ścisłej kontroli. Nigdy nie próbowałam żyć inaczej". Los jednak sprawia, że na pięć lat ich życia mijają się ze sobą. Może wtedy, jeśli by powiedzielisobie, że nie chcieli tego tak zakończyć, ich los potoczyłby się inaczej? Pomimo rozstania oboje nie potrafili o sobie zapomnieć. On skończył z graniem w porno i został komandosem, ona postanowiła zostać prokuratorem. "Po raz pierwszy w życiu czułem, że mam do zaoferowania coś więcej niż tylko ciało. Ale te pragnienia były jak miecz obosieczny - sprawiały, że jak nigdy dotąd czułem, że żyję, a jednocześnie budziły żal świadomością, że nigdy nie przeżyję takich rzeczy z tą dziewczyną". Spotykają się po pięciu latach w niezbyt sprzyjających okolicznościach. Czy los, tym razem będzie im sprzyjał? Cieszę się, że autorka stworzyła powieść nie tylko ociekającą seksem na każdej stronie, ale taką, w której wciąż się coś dzieje. Bohaterowie są jak najbardziej realni, wszystko to przez co musieli przejść, przeżywałam razem z nimi. Zdecydowanie nie są to postacie przerysowane, zbyt wyidealizowane. Bardzo podobało mi się to, iż autorka z aktora porno, postanowiła zrobić komandosa - postać, która przemienia się diametralnie, chcąc nießć pomoc innym. Nie zabrakło również cudownych scen namiętności pomiędzy Calderem i Grace, które są wspaniałym dopełnieniem książki. "Boże, mimo upływu takiego czasu w dalszym ciągu nie był mi obojętny. Ale, do cholery, która kobieta pozostałaby obojętna? Jeśli pięć lat temu wydawało mi się, że Carson jest przystojny, to teraz był gorący jak piekło". Stinger. Żądło namiętności to powieść, która zapadnie nam głęboko w głowie i sprawi, iż uczucia w naszym życiu będą na porządku dziennyn. Pamiętajmy, że w życiu spotykamy czasem przypadkowe osoby, które mogą zmienić bieg naszego życia, jednak tylko i wyłącznie od nas zależy jak się ono potoczy. Zachęcam do przeczytania.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Grace to bohaterka spokojna, pewna siebie i za wszelką cenę dążąca do swojego życiowego celu. W ramach rozwinięcia swojej wiedzy oraz przetarcia szlaków w branży prawniczej kobieta wybiera się na Zjazd Studentów Prawa, po którym nie spodziewa żadnych niespodziewanych wydarzeń. W tym samym hotelu odbywa się zjazd branży erotycznej, do czego Grace podchodzi nieco sceptycznie. W drodze do windy spotyka nieziemsko przystojnego, ciepłego, delikatnego... aktora porno. Owo spotkanie to jedynie początek ich wspólnej historii, a los ma swoje tajemne plany. Grace z Carsonem spędzają ze sobą magiczne chwile, jednak następnego dnia oboje muszą wrócić do swojej rzeczywistości i zapomnieć o uczuciu, które między nimi wybuchło. Powrót okazuje się niezwykle ciężki, a młodzi ludzie nie mogą odnaleźć sensu w życiu. Ich egzystencja diametralnie się zmienia i znajdują oni całkiem nowe, odmienne cele. Przez wiele lat mijają się, narażają na niebezpieczeństwa, poddają się trudnej i ryzykownej pracy. Nie zdają sobie sprawy, że los z nimi igra i od samego początku ma dla nich ułożony scenariusz. Piękna pani prokurator, przystojny komandos, niespodziewane uczucie i wiele poświęceń... czy mają szansę na wspólną przyszłość? Ich charaktery nie są zbyt różne? Ciągle pojawiają się przeszkody, jednakże oboje dążą do własnych marzeń. Autorka stworzyła bardzo plastycznych i zmiennych bohaterów, którzy potrafią zaskoczyć na każdym kroku. Oboje są niesamowicie zdeterminowani i silni, co nie zawsze jest tak proste do zdefiniowania. Są zawzięci, mają silne charaktery i przede wszystkim... są zakochani. I właśnie to uczucie i emocje, które im towarzyszą, są głównym powodem ich determinacji. Ich losy ciągle się przeplatają a bohaterowie mijają się, odnajdują cele i przez dużą część książki dążą do siebie, nawet o tym nie wiedząc. "Miłość nie zawsze ma sens. I na tym polega jej piękno, jej tajemnica - coś, czego cynicy wyśmiewający tak zwaną miłość od pierwszego wejrzenia by zabronili, gdyby tylko mogli." Niesamowicie ważną kwestią, która odgrywa główne skrzypce w powieści jest los. To on decyduje o życiu i o egzystencji bohaterów. Grace i Carson są wciągnięci w grę, która od dawna ma już swoje zakończenie. Pod wpływem owej "gry losu" oboje zmieniają się, ich osobowości ulegają subtelnym wyostrzeniom i dzięki temu ich cele tak bardzo różnią się od tych sprzed kilku lat. Bohaterowie dojrzali, a wspomniany wcześniej los zdecydował, aby gra toczyła się dalej. Jednakże czy ich uczucie sprzed lat nie wypaliło się i czy są w stanie poczuć dokładnie to samo? Czy Grace i Carson są dla siebie stworzeni? A może los od samego początku tylko z nich drwi? Opowieść przedstawiona na kartach powieści jest niesamowita, magiczna i bardzo, ale to bardzo wciągająca. Obecne są w niej wątki erotyczne ale z biegiem czasu dowiadujemy się, że nie o to w tym wszystkim chodzi. Znaczenie tej książki jest znacznie głębsze a autorka całym sercem opowiada piękną historię, która czytelnika trzyma w swych sidłach przez cudownych 400 stron. Pełno w niej wzruszeń, niepewności, tajemnicy i miłości, która odnajduje drogi i szlaki by rozkwitnąć. Historia warta uwagi, a styl pisania Mii Sheridan skradł moje serce. Jej słowa płyną po stronach i wirują nam w głowie, swoją lekkością porywają i wtajemniczają w cudowną historię.\nPrzeczytane:2016-07-26, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam, Egzemplarze recenzenckie,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Grace nigdy nie miała szczęśliwego dzieciństwa i już od najmłodszych lat żyła w cieniu tragedii, która już na zawsze odmieniła całą jej rodzinę. Strata jaką doznała nieodwracalnie wywróciła jej życie do góry nogami oraz zmusiła do wzięcia na swoje barki ogromnego ciężaru i odpowiedzialności. Od tamtego czasu dziewczyna zawsze musi mieć wszystko pod kontrolą i zaplanowane co do najmniejszego szczegółu. Grace za wszelką cenę pragnie spełnić oczekiwania swoich bliskich oraz zyskać aprobatę jej ojca. Jako studentka prawa jej życie obraca się jedynie wokół nauki, która wypełnia cały jej wolny czas. Wszystko się jednak zmienia, gdy pewnego dnia przyjeżdża na konferencję do Las Vegas, która zmusi dziewczynę do zmierzenia się z własnymi demonami. " - Miłość nie zawsze ma sens. I na tym polega jej piękno, jej tajemnica." Carson Stinger nadal nie potrafi zostawić za sobą trudnej przeszłości, która nieodwracalnie odmieniła jego życie. Jego mama nigdy nie była dla niego wzorem i nie potrafiła okazać mu żadnych ciepłych uczuć. Carson już jako mały chłopiec poznał wszystkie ciemne strony życia, a doświadczenia z dzieciństwa nieodwracalnie odarły go z niewinności oraz wiary w dobro. Teraz mężczyzna podobnie jak kiedyś jego matka pracuje jako aktor w branży erotycznej. Carson nie wysuwa żadnych planów na przyszłość i żyje z dnia na dzień. Mężczyzna nigdy nie podejrzewał, że pewnego dnia na jego drodze stanie ktoś, kto całkowicie wywróci jego życie do góry nogami oraz sprawi, że choć na chwilę zapragnie w swoim życiu czegoś więcej. " - Najważniejsze jest to, ile serca w coś wkładasz i czy dajesz z siebie wszystko nie dlatego, że ktoś cię potem za to pochwali, ale wręcz przeciwnie, dlatego że nikt cię nigdy nie chwali i twój sukces nie na tym polega." Drogi Grace i Carsona spotykają się w najmniej oczekiwanym momencie, gdy oboje przebywają w hotelu w Las Vegas. Choć na początku mogłoby się wydawać, że więcej ich dzieli niż łączy, to jednak nie można zaprzeczyć, że coś zdecydowanie ich ku sobie przyciąga. Czy spokojna oraz zrównoważona Grace zaryzykuje i da szansę nowemu uczuciu? Oraz czy Carson będzie gotowy całkowicie zmienić swoje życie i zapomnieć o bolesnej przeszłości, która nawiedza go każdego dnia? Jak wiele oboje będą w stanie poświęcić, żeby spełnić swoje marzenia oraz zaznać szczęścia? Jedno jest pewne, ten weekend w Las Vegas już na zawsze odmieni ich oboje oraz zmusi do zastanowienia się, co tak naprawdę się dla nich liczy... ,,Niekiedy człowiek nie zdaje sobie nawet sprawy z tego, że coś jest z nim nie tak, póki nie zjawi się ktoś, kto go zmieni i sprawi, że nagle zapragnie czegoś więcej." Książki Mii Sheridan zajmują specjalne miejsce w moim sercu i jeszcze nigdy nie zawiodłam się na książkach tej autorki. ,,Stinger. Żądło namiętności" to kolejna przejmująca, jak i dostarczająca wielu wrażeń pozycja obok której nie można przejść obojętnie. Bohaterowie muszą mierzyć się z niezwykle trudną przeszłością, która nadal wywołuje u nich ogromny ból oraz uniemożliwia im zaznanie spokoju. Mia Sheridan po raz kolejny stworzyła chwytającą za serce oraz niezwykle wzruszającą historię, która z całą pewnością na długo pozostanie w sercu czytelnika. Jej niezwykle lekki styl pisania oraz umiejętność tworzenia oryginalnych bohaterów sprawiają, że czytanie tej książki to ogromna przyjemność. W tej pozycji nie zabrakło zarówno zabawnych, jak i wzruszających momentów, które nie pozwalają czytelnikowi na choćby odrobinę odpoczynku. Bardzo spodobało mi się to, że w tej książce pojawił się również wątek kryminalny, który dodatkowo uatrakcyjnił mi lekturę tej pozycji oraz wprowadził lekki dreszczyk emocji, który tak bardzo lubię. Jestem całkowicie zakochana w tej historii i żałuję, że tak szybko przeczytałam tę książkę. Jeśli jeszcze nie czytaliście żadnej pozycji tej autorki, to naprawdę bardzo gorąco Was do tego zachęcam! ,,Stinger. Żądło namiętności" to książka jedyna w swoim rodzaju, która zapewnia czytelnikowi wiele rozrywki oraz zmusza do zastanowienia się nad tym, jak wielką rolę odgrywają w naszym życiu marzenia. Polecam!\nPrzeczytane:2016-07-25, Ocena: 5, Przeczytałam, Posiadam, 52 książki w 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Po raz drugi sięgam po powieść Mii Sheridan. Pierwsza książka, którą przeczytałam, bardzo mnie zachwyciła. Więc miałam nadzieje, że i tym razem autorka mnie nie zawiedzie. A jakie są moje odczucia po lekturze? O tym poniżej. Grace przyjeżdża na konferencje studentów prawa do Las Vegas, gdzie w tym samym czasie odbywa się zlot branży erotycznej. Kobieta wpada na Carsona, który jak głosi plakietka na jego koszuli, jest aktorem porno. Mimo jego zniewalającej urody Grace stara się go unikać. Jednak jej myśli ciągle biegną w jego kierunku. Los zmusza ich do kolejnego spotkania, gdy zacinają się razem w hotelowej windzie. Jak jeden weekend wpłynie na życie kobiety? Jak potoczą się ich losy, gdy nadejdzie czas rozstania? Jak zapomnieć pełne namiętności chwile? 'Stinger' to mocno erotyczna książka, która przepełniona jest wielkimi uczuciami. Namiętność staję się coraz większa z każdą stroną, przez co na moich polikach wykwitały rumieńce. Czytałam wiele powieści z tego gatunku, jednak styl pisania autorki jest nie do pobicia. Czytelnik jest zainteresowany od pierwszej strony i chce wiedzieć jak najszybciej, co zdarzy się za chwile. Byłam bardzo zadowolona, gdy autorka zmieniła całkiem losy bohaterów po ich rozstaniu. Myślałam, że Carson nie może być już bardziej męski, jednak się myliłam. Lubiłam go od samego początku a po zmianie swojego 'zawodu' stał się dla mnie bardziej realny i bardziej pociągający. Wiele rzeczy zrozumiał i przez to jego postać jest jeszcze ciekawsza. Historia przedstawiona jest z perspektywy obojga bohaterów, tak więc widzimy co dzieje się w ich życiu na przełomie tych kilku lat, które minęły od ich rozstania. Oboje starają się żyć normalnie, jednak los znowu z nich zakpi. Autorka porusza w swojej powieści temat, który jest dość drastyczny. Handel żywym towarem przedstawia tak, jak wygląda na prawdę. Ten wątek dobrze wtapia się w całą akcję książki, przez co nie można się nudzić. 'Stinger. Żądło namiętności' to mocna, lecz piękna historia dwojga całkiem obcych sobie ludzi, którzy poznali się przypadkiem i ten właśnie przypadek zadecydował o całym ich życiu. Autorka potrafi tak pisać, aby zachwycić każdego czytelnika, a ja nie mogę się doczekać, aż sięgnę po jej kolejną książkę, która na pewno będzie świetna w każdym calu. Zachęcam miłośników literatury erotycznej do zapoznania się z tą powieścią, jak i z pozostałymi książkami Mii Sheridan.\nPrzeczytane:2016-07-12, Ocena: 6, Przeczytałem, EGZEMPLARZ RECENZENCKI,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Trzecia przygoda z powieścią Mii Sheridan również okazała się fascynującym przeżyciem. Grace Hamilton to wzorowa studentka, która nie imprezuje, a każdą wolną chwilę poświęca na to, aby się uczyć i pracować. Chce zrobić karierę i trzyma się swojego idealnego planu. Co się wydarzy, kiedy w jej życiu pojawi się Carson Stinger - gwiazda filmów porno, który jest zupełnym przeciwieństwem G ? Czy można mówić o miłości między dwójką bardzo sprzecznych charakterów? A może tylko o namiętności i pożądaniu? Autorka kolejny raz stworzyła postaci bardzo charakterystyczne - żywiołowe, prawdziwe, charyzmatyczne. Nawet Grace, poukładana studentka prawa, która dąży do celu potrafi powiedzieć to, co myśli, kiedy coś jej się nie podoba. Stinger, który nie ma nic do zaoferowania, nie ma wykształcenia próbuje coś zrobić ze swoim życiem. Nie poddaje się, tylko wszystko stawia na jedną kartę. Mia Sheridan porusza bardzo interesujący problem - otóż czy osoby, które mają za sobą tak barwną przeszłość, jak granie w filmach pornograficznych, mogą stworzyć normalny związek i założyć rodzinę? Jak sytuacja życiowa musi zmusić człowieka, aby podjął się takiego zajęcia? Dodatkowo pisarka w tej roli obsadziła mężczyznę! A Stinger wcale tu nie jest jakimś dupkiem, który tylko myśli o jednym. Wręcz przeciwnie, przejawia ogromne pokłady normalności, wrażliwości, a poza tym jest tajemniczy i pociągający. Dla miłości jest w stanie zrobić wszystko, nawet porzucić dotychczasowy zawód. Bardzo podobają mi się właśnie tak wykreowane postaci. Autorka lubuje się w narracji dwutorowej i także tutaj zastosowała ten zabieg, co pozwoliło na poznawanie myśli zarówno Grace, jak i Carsona. Książkę przeczytałam w kilka godzin. Postaci całkowicie mną zawładnęły. Sheridan w bardzo delikatny i subtelny sposób opisuje sceny erotyczne, które czytałam z zapartym tchem. Pisarka także zręcznie połączyła wątek romansowy z obyczajowym, a nawet kryminalnym! Czyli jak w życiu, nie zawsze wszystko układa się po naszej myśli, a życie ma różne oblicza. Polecam tę powieść, bo pochłonęłam ją w okamgnieniu. Zresztą akcja jest tak zbudowana, że wręcz goni jak szalona, by potem przystopować i znów ruszyć z kopyta. Na koniec żałowałam, że tak szybko się z nią uporałam. Ale książka ta daje nadzieję na lepsze jutro, na to światełko w tunelu, którego tak wyczekujemy, a miłość jest tutaj przepiękną siłą, która napędza do przemiany. Dzięki niej człowiek stara się być lepszy i jest gotowy na zmiany. Bo nieważne w jak beznadziejnej sytuacji się znaleźliśmy to zawsze możemy się z niej wykaraskać. https://reading-mylove.blogspot.com/2016/07/mia-sheridan-stinger-zado-namietnosci.html?showComment=1468308746923#c6701791278333252032\nPrzeczytane:2016-07-01, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Myślicie, że życie można zaplanować od A do Z? Spisać cele na kartce, przewidzieć pojawiające się na drodze do przyszłości osoby, problemy i wydarzenia? A może sądzicie, że jak coś postanowicie, to przynajmniej los nie spłata figla i, z odrobiną wysiłku i samozaparcia, dopniecie swego? To jednym może wydawać się nudne, innym natomiast... stabilne. Pytanie jednak brzmi, czy jest możliwe? Przez kilka lat Grace uważała, że ma nad swoim życiem całkowitą kontrolę i nic nie może jej zaskoczyć. Po rozwodzie rodziców studiowała prawo, ojciec doradził jej przyszłościową specjalizację i wszystko wskazywało na to, że będzie trwała w obecnej sytuacji, w przyszłości zarobi dużo pieniędzy i... no właśnie, i co? Zaplanowała sobie, że w przyszłości pozna "faceta numer dwa", który nauczy ją wszystkiego, co będzie jej potrzebne w relacji z przyszłym mężem. Mąż pojawi się "kiedyś tam", gdy skończy studia i znajdzie pracę w odpowiednim miejscu. Do tego dwójka dzieci i ciepełko rodzinnego życia. Brzmi cudownie, ale nieco absurdalnie, czyż nie? Życie również musiało sobie zakpić z młodej i naiwnej Grace, gdy wyjechała na konferencję studentów prawa do Las Vegas. To jej pierwszy wolny weekend od niepamiętnych czasów, wciąż zaplanowany co do godziny. Basen, nauka, wykład... Dziewczyna zdziwiona odkrywa, że w tym samym czasie w luksusowym hotelu odbywa się konferencja pracowników i fanów porno. Można zadać pytanie, co to ma wspólnego z ułożoną i niewinną studentką? Odpowiedź przychodzi sama, gdy Grace poznaje Carsona Stingera, aktora heteroseksualnego. Jedna chwila w zepsutej windzie zmienia całe życie zarówno jej, jak i jego. Mimo że mają być w swoich życiorysach tylko epizodem, połączyło ich coś, czego nigdy się nie spodziewali. Coś, czego nie było w planach Grace. ,,Czasem na terapię potrzeba wielu lat, a czasem wystarcza jedna niewiarygodna chwila - lata wątpliwości i nienawiści do samego siebie leczy chwila zdumiewającej miłości". Życie każdego człowieka jest dynamiczne. Nic nie jest niezmienne, a codzienność pozbawiona emocji i uczuć jest niepełna. Dziś nie jesteśmy tym, kim byliśmy wczoraj. Jutro znów będziemy kimś innym. Ta książka pokazuje ludzi tak prawdziwych, że mogliby żyć gdzieś obok nas. Oczywiście nie zaglądamy im do sypialni, więc o tym nie wiemy. Mia Sheridan podejmuje w ,,Stinger. Żądło namiętności" temat dość popularny, ale w sposób wyjątkowy i ciekawy. Do tej pory przeczytałam tylko jedną jej książkę, ,,Bez słów", i byłam pod niemałym wrażeniem. Jednak jeśli uważacie, że to, co autorka zrobiła w historii, której głównym bohaterem był Archer, to wszystko, na co ją stać... cóż, mylicie się. Moim zdaniem ,,Stinger..." jest jeszcze lepsze, chociaż przedstawia zupełnie inną historię. Wciąż jest życiowo i zaskakująco, wciąż Mia daje popis swoich umiejętności poprowadzenia fabuły w sposób niekonwencjonalny i tworzenia niebanalnych postaci o ciekawych osobowościach. Grace, jak już wiecie, chce być perfekcyjna. Wszystko musi być idealne. Postępuje tak z logicznych powodów i niemal udaje jej się trzymać całe swoje życie w ryzach. Carson jest z kolei jej przeciwieństwem. Chce przeżywać każdy dzień, doświadczać wielu emocji i czuć płynącą w żyłach adrenalinę. Rzekomo w branży erotycznej pracuje, bo lubi seks. Ale czy na pewno? Autorka nie zdradza czytelnikom od razu powodów, dlaczego jego życie potoczyło się tak, a nie inaczej. Nie rzuca w nas bohaterem przewidywalnym i bezsensownym, ale pozwala z czasem odkrywać przeszłość i sposób myślenia. Ta dwójka bohaterów jest z dwóch różnych światów, ale - jak wiemy - są tacy ludzie, którzy pojawiają się w naszym życiu po coś. Nie możemy powiedzieć od razu: "o, on zmieni moje życie", ale patrząc na wiele sytuacji z perspektywy czasu uświadamiamy sobie, że od początku "coś było nie tak". Właśnie na tym polega relacja Grace i Carsona, diametralnie zmieniają życie drugiej osoby. ,,(...) lubię że pozwalasz mi zajrzeć pod swoją perfekcyjną powierzchowność, bo okazuje się, że to, co tam ukrywasz, jest jeszcze bardziej zachwycające (...)". Muszę przyznać, że momentami było bardzo przewidywalnie. Jeszcze zanim przewróciłam kartkę, wiedziałam, co za chwilę przeczytam. Było tak przede wszystkim w pierwszej części książki, noszącej nazwę "Skorpion". Z upływem stron wiedziałam jednak, że nie będzie sielankowo i nudnawo. Kolejna część utwierdziła mnie tylko w tym przekonaniu, bo z historyjki opartej na seksie - o którym za chwilę wspomnę szerzej - zrodziła się historia o problemie istotnym, ale niezauważanym przez zwykłych ludzi. Historia, która pokazała, że wszystko jest możliwe. Wystarczy tylko małe pchnięcie, by sprawy przybrały nieoczekiwany obrót, by wszystko się zmieniło. Na lepsze czy na gorsze, nie mnie oceniać. Tego dowiecie się zapewne sięgając po tę pozycję. W ,,Bez słów" Mia Sheridan nie wplatała w fabułę seksu tak często, jak w ,,Stinger. Żądło namiętności". Tam stawiała głownie na uczucia, które prowadzą do zbliżenia. Miłość odgrywała główną rolę, miłość trudna i piękna. Tutaj jest natomiast odwrotnie: to seks prowadzi do miłości. W krótkiej notce o autorce możemy przeczytać, że uwielbia snuć opowieści o ludziach, którzy są sobie przeznaczeni. I muszę powiedzieć, że bardzo w niej to polubiłam. Autorka idealnie opisuje uczucia zakochanych, dopełniając je scenami seksu i miłości cielesnej, w takich dawkach, że nie są męczące. Mia pokazuje, że jedno nie wyklucza drugiego, i za to daję jej ogromnego plusa. Opisy zawsze są pełne delikatności i namiętności, nie wulgarne czy przesadzone... No, jak to w erotykach bywa, czasami zbyt idealne. Najlepsze jest jednak to, że opowieści są tak wciągające, że trudno nie pochłonąć jej od razu. ,,W życiu spotykamy ludzi, którzy nas ratują, zarówno na duże, jak i na małe sposoby. Czasem ratunek oznacza, że ktoś cię uwolni z ciemnego pokoju bez okien albo wyciągnie z płonącego budynku. Ale znacznie częściej oznacza ratunek od samego siebie, a także to, że warto otworzyć się na miłość, bo miłość wcale nie jest bajką". Och, dobra! Przyznam się bez bicia: przeczytałam ją w jeden dzień. Wszystko dlatego, że lubię historie lekkie i przyjemne, jednak poruszające nie tylko moje uczucia, ale ważne kwestie życiowe. Lubię obserwować, jak bohater zmienia się na moich oczach, bierze życie w swoje ręce i zaczyna decydować o sobie, nie zapominając przy tym o innych. ,,Stinger. Żądło namiętności" pokazuje, że ludzie są w życiu bardzo ważni i potrzebni do właściwego funkcjonowania, ale trzeba żyć z nimi, nie tylko się na nich zdawać. Grace była tylko bodźcem, który wywołał lawinę myśli i decyzji zmieniających rzeczywistość Carsona, i odwrotnie. W każdym człowieku kryje się dobro i wrażliwość, potrzebny jest tylko impuls, który wypuści je na światło dzienne.\nPrzeczytane:2016-05-02, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Kolejne moje spotkanie z twórczością tej autorki i kolejne bardzo udane. Poruszane ważne społeczne tematy. Emocje na najwyższym poziomie. Znakomita fabuła, wiele wzruszeń, wspaniale nakreśleni bohaterowie. Polecam\nPrzeczytane:2016-05-31, Ocena: 5, Przeczytałem, Mam, 52 ksiąkżki 2016,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Stinger. Żądło namiętności to nie kolejny banalny erotyk z taką samą fabułą jak wszystkie. Choć początek nie zachwyca, to jednak w czasie lektury zmieniamy zdanie o sto osiemdziesiąt stopni. Autorka poruszyła w książce wiele tematów skrajnie różnych, mówi o wojsku, o przestępczości, o ludzkich czciach. Porusza problematykę rodzin niepełnych, mówi o śmierci problemach i w piękny sposób opowiada o miłości. Naprawdę polecam i nie dajcie się zwieść okładce i erotycznemu tytułowi. Mimo że w książce scen erotycznych nie brakuje, to jednak w fabule znajdziemy coś więcej niż tylko sam seks. http://ksiazkomiloscimoja.blogspot.com/2016/05/czy-gwiazda-porno-moze-sobie-pozwolic.html\nPrzeczytane:2016-05-08, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,\nPodczas Zjazdu Studentów Prawa w Las Vegas Grace wpada na mężczyznę, który przykuwa jej wzrok. Poukładana studentka spostrzega, że Carson jest uczestnikiem Targów Erotycznych, co szybko studzi wszelki jej zapał na bliższą znajomość. Życie bywa jednak przewrotne, dwójka bohaterów dość szybko zetknie się ze sobą ponownie, zostaną zmuszeni do spędzenia razem czasu. Grace, "dziewczyna z planem", i Carson rzucający ciągłymi aluzjami seksualnymi - mimo widocznych przeciwieństw, przyciąganie między nimi jest namacalne. Miłe spędzenie weekendu może być ciekawym rozwiązaniem, jednak uczucia mogą zaburzyć życie obojga.\nOd pierwszej strony historia rusza z kopyta. Nie ma czasu na przemyślenia, autorka zaczyna od szybkiego, nagłego i intensywnego spotkania dwójki bohaterów, które powinno być epizodem podczas tego weekendu, a które zmienia ich plany, a potem również życie, o sto osiemdziesiąt stopni. Niespodziewany przymusowy pobyt razem pozwala poznać trochę lepiej Grace i Carsona, zajrzeć pod ich maski, zrozumieć, że prawdziwe uczucia kryją głęboko w sobie.\nMam wrażenie, że historia dzieli się na dwie części. Na początku jest namiętnie, słodko i niezobowiązująco, czyli wyłania się klasyczny erotyk, z odrobiną romansu. Dopiero po rozstaniu bohaterowie przechodzą liczne przemiany, uczą się życia a ich kolejne spotkanie nie należy już do najłatwiejszych. Tutaj autorka postanowiła poruszyć również trudniejsze tematy, trochę niszcząc tę sielankę z początku.\nGrace to poukładana, planująca wszystko z wyprzedzeniem, a jednocześnie strasznie początkowo nudna osoba. Okazuje się jednak, że jej życie w momencie poznania Stingera wynika z przeszłości i chęci dopasowania się. Carson przedstawia się jako playboy, uwielbiający igraszki, myślący jedynie o przyjemnych chwilach, szalenie pociągający. Pierwsze wrażenie jest jednak bardzo mylące, a branża jakiej się podjął, gra w filmach porno, wynika z jego trudnego dzieciństwa i braku perspektyw. Namiętne chwile, które mają być jedynie chwilą przyjemności dla obojga bohaterów (Grace wypełnia w ten sposób również swój plan), okazują się trudne przy rozstaniu.\nPo upojnym weekendzie bohaterowie powinni wrócić do swojego starego życia, a jednak uczucia, które się między nimi zrodziły nie pozwalają im zapomnieć. Zmieniają się, myśląc o tej drugiej osobie postanawiają walczyć o swoją przyszłość, budować lepsze perspektywy. Ponowne spotkanie bohaterów w zupełnie innej sytuacji życiowej, po latach, pozwoli sprawdzić, czy ich uczucia były tak bardzo głębokie, jak możemy przypuszczać. I czy pokonają bariery, które obecnie się między nimi pojawiają.\nPodsumowując lekturę nie mogę pominąć niedociągnięć. Nie do końca przekonało mnie zakończanie tej historii, potoczyło się za szybko, za łatwo, trochę za bardzo sielankowo. Mam również wrażenie, że ilość wątków trudnych i problemowych, które autorka wprowadziła spowodowała, że są one momentami potraktowane po macoszemu. Może lepiej było zmniejszyć ich ilość, a bardziej się w nie zagłębić.\nHistorię Grace i Carsona czyta się szybko i przyjemnie, to ciekawa lektura na spokojne popołudnie, która odpręża i daje chwile wytchnienia. Z pewnością znajdzie liczne grono miłośników, a właściwie miłośniczek - romansów, lekkiej literatury erotycznej, przy której można się zrelaksować. Może pobudzić wyobraźnię i rozpalić zmysły. Może sprawić, że niecierpliwością będziecie czytać do końca, aby przekonać się czy miłość zwycięży. Sprawdźcie, czy "Stinger" zawróci Wam w głowie.\nPrzeczytane:2016-04-30, Ocena: 6, Przeczytałem,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Grace Hamilton to młoda studentka prawa, która ma ułożony plan na całe życie. Wszystko zaplanowała, począwszy od kariery zawodowej a skończywszy na swoich trzech życiowych partnerach, z czego ten ostatni miał zostać jej mężem. Doskonale także wie, że chciałby mieć dwoje dzieci – dziewczynkę i chłopczyka. Ale czy te nasze plany, które sobie robimy, czasem bardzo dopracowane, rzeczywiście mają jakąkolwiek szansę się spełnić? Co do Grace, to tego dowiecie się czytając tę książkę. A teraz o drugim bohaterze… Carson Stinger, to równolatek Grace, tyle tylko, że on planu na życie nie ma, raczej interesuje go tu i teraz, a to co stanie się później jest tylko daleką przyszłością. I teraz najlepsze! Stinger gdy go poznajemy, jest aktorem porno heteroseksualnym. No muszę przyznać, że na samym początku tak samo jak i Grace miałam o nim nieciekawe zdanie. I tak jak się domyślacie, Grace i Carson dziwnym trafem zacinają się razem w windzie hotelowej. Dużo ze sobą rozmawiają i nagle czują między sobą dziwne napięcie…coś jakby iskra przeskakująca pomiędzy nimi. Ale tak na zdrowy rozum, to czy związek z aktorem porno jest możliwy? Ale pod tym względem jeszcze dużo przed naszymi bohaterami i dużo między nimi się zmieni. Jestem pełna podziwu dla autorki za pomysł na taką książkę, a co więcej na pomysł o takich zwrotach i zawirowaniach akcji. Jeżeli spodziewacie się tutaj gorących i bardzo seksualnych momentów, to oczywiście kilka takich znajdziecie, ale nie jest to książka, która na każdej stronie posiada opis aktów seksualnych. Myślę, że to wspaniała propozycja książkowa dla kobiet, które mają ochotę przeczytać romans, chwilami gorący i ognisty, tętniący napięciem seksualnym, a chwilami pełnego wątpliwości i rozterek wewnętrznych bohaterów. Pomimo tego, że na początku nie bardzo podobał mi się Carson, to muszę szczerze się przyznać, że w miarę jak zaczęłam lepiej go poznawać, to później zostałam jego gorącą fanką i ogromnie chciałam aby jego historia skończyła się optymistycznie. Facet dużo przeżył i wycierpiał więc według mnie praktycznie mu się to należało! A czy tak było? Z tym pytaniem zostawiam Was samych. Książka napisana z wielkim pomysłem, choćby dlatego, że w każdym rozdziale mamy stronę Grace i stronę Carsona, możemy poznać jego i jej odczucia oraz to co sobie myśleli. Tak więc – drogie panie! Stinger wciągnie i Was tak, że nie będziecie potrafiły zrobić sobie przerwy od czytania dopóki nie przeczytacie wszystkiego. Moja ocena: 10/10 Polecamy, zespół dobrerecenzje.pl\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Las Vegas to miasto nieprzewidywalne i zaskakujące. Przekonała się o tym Grace Hamilton, studentka prawa, która podczas międzynarodowego zjazdu studentów prawa spotyka Carsona Stingera, aktora heteroseksualnego. Nie jest to dziwne, tym bardzie, że w tym samym hotelu równolegle odbywają się targi branży erotycznej. Zderzenie dwóch światów, które nieodwracalnie wpłynie zarówno na Grace jak i Carsona. Jeden weekend okazał się prawdziwym objawieniem i kiedy po upływie pięciu lat ich drogi ponownie się zbiegają, uczucia i namiętność wybuchają ze zdwojoną siłą. Mia Sheridan wkradła się w moje serce książką ,,Bez słów", dlatego kiedy dowiedziałam się o ,,Stinger" w ciemno zdecydowałam się na lekturę. Nie czytałam opisu książki i bardzo się z tego powodu cieszę. Wam również odradzam czytanie tych kilku zdań, które po prostu zbyt wiele zdradzają. Byłam szczerze zaskoczona wyborem głównego bohatera i dopiero po przeczytaniu całej książki odkryłam, że to, co mi się tak bardzo podobało i co sprawiło, że byłam dumna z Carsona, było ot tak sobie ujawnione. Miedzy bohaterami wybuch namiętność i łatwo się domyślić, do czego to prowadzi. Akcja bardzo szybko się zagęszcza, a łóżkowe uciechy zdominowały początek historii. Błyskawicznie przekonałam się, że Pani Sheridan ma lotne pióro, a jej opisy zbliżeń między Grace a Carsonem są świeże i niezwykle przyjemne. Ogromny plus za pomysłowość, gdyż z pewnością nie jest to kolejny sztampowy erotyk. Postacie są ciekawe i niepowtarzalne. Młoda prawniczka i aktor porno, to z pewnością niecodzienne połączenie. Może wydawać się to zabawne i w kilku momentach takie było, głównie dzięki poczuciu humoru Carsona, to wiążę się to również z wieloma przeszkodami i bolesnymi uczuciami. Z pewnością doszliście do faktu, że ,,Stinger. Żądło namiętności" to erotyk i początek w istocie nim był, lecz książka przechodzi przedziwną ewolucję i z biegiem czasu więcej w niej romansu i obyczajówki, a nawet elementy akcji się znalazły. Cała historia dzięki tej zmianie zyskał na ważności, co jest wielkim atutem. Narracja prowadzona jest z perspektywy Grace oraz Carsona. Umożliwia to śledzenie losów tej dwójki, co jest istotne podczas tych kilku lat rozłąki. Byłam całkowicie pochłoniętą ich historią. Niezwykle ciekawiły mnie ich wybory i zmiany, jakie zachodziły w ich życiu. Po przygodzie w Vegas akcja jest zawrotna i bardzo dużo się dzieję. Jestem zachwycona lekturą i zawdzięczam to niecodziennej fabule i świetnie skrojonym postaciom. Nie mam nic do zarzucenia tej pozycji i czekam na więcej! ,,Stinger. Żądło namiętności" to kolejna błyskotliwa książka od Mii Sheridan. Skradnie niejedno kobiece serce, jestem tego pewna. Idealna dla fanek romansu i erotyki. Książka urzekała mnie oryginalnością, a ta nietypowość jest wysoce ceniona. Zjawiskowe przemiany bohaterów i świetna narracja, czego chcieć więcej? Szczerze polecam! 5+/6\nPrzeczytane:2016-04-19, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Zapraszam do zapoznania się z recenzją w/w powieści dostępną na moim blogu ^_^ http://magicznyswiatksiazki.pl/stinger-zadlo-namietnosci-mia-sheridan/\nPrzeczytane:2016-04-15, Ocena: 5, Przeczytałam, 52 książki 2016, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) "Twoje osiągnięcia są wyłącznie twoją zasługą". Kobiety podobno nie oglądają filmów porno, podobno. A jeśli nie oglądają takowych, to pewnie nie zastanawiają się nad tym, czy aktorzy grający w tego typu produkcjach mają szansę ułożyć sobie normalne życie na łonie rodziny? Nie zadają więc pewnie sobie pytań, czy godziny spędzone na takim planie filmowym można nazwać w ogóle pracą? Czyżby? Tego mało poruszanego w literaturze tematu postanowiła podjąć się własnie kobieta, skłaniając zapewne czytelników do szerokiej refleksji w tej płaszczyźnie. Mia Sheridan to amerykańska pisarka poczytnych romansów, bestsellerowa autorka "New York Timesa", "USA Today" i "The Wall Street Journal". Mia mieszka obecnie w Cincinnati, w Ohio z mężem i czwórką dzieci. Pasjonują ją miłosne historie zakończone szczęśliwie. Grace Hamilton to do bólu zorganizowana i wiecznie planująca wszystko studentka, która przyjeżdża do Las Vegas na Międzynarodowy Zjazd Studentów Prawa. W hotelu, w którym się zatrzymuje poznaje Carsona Stingera - aktora filmów porno. Pomiędzy dwójką ludzi o zupełnie odmiennych podejściach do życia niespodziewanie wybucha wulkan namiętności, którego nie da się ugasić. Żyje się tylko raz i czasami po prostu pewnych rzeczy w naszym życiu nie da się zaplanować oraz mieć pod stałą kontrolą. Mia Sheridan postanowiła przypomnieć swoim czytelnikom o tych zasadach w postaci ognistego romansu, na myśl o którym na mojej twarzy wypływają rumieńce wstydu. Tak, tytuł pod nazwą "Stinger. Żądło namiętności" jest niezwykle trafiony, gdyż książka ta jest prawdziwym źródłem namiętności, która wypływa co chwilę na łamach tej historii. Autorce udało się przyciągnąć bezapelacyjnie moją uwagę i wprawić w przyspieszony ruch moją wyobraźnię poprzez wyraziste, bezpruderyjne sceny łóżkowe, pełne gorących szczegółów, które w tego typu literaturze są niezbędne, by zapewnić odpowiedni klimat. Podczas lektury tej książki czytelnik zwyczajnie czuję chemię, jaka panuje pomiędzy głównymi bohaterami, a to w dużej mierze gwarantuje zadowolenie z jej przeczytania. Jaskierek i Aktor Heteroseksualny po spędzeniu ze sobą gorącego weekendu, i rozdzieleniu na całe pięć lat, ulegają przemianom, całkowicie przebudowując swoje życie. I o ile zmiany w podejściu do pewnych kwestii w przypadku Grace, nie szokują, o tyle zmiany Carsona już tak. Gratuluję autorce pomysłu na przypisanie roli gwiazdora branży porno głównemu bohaterowi, gdyż takiej kreacji w tego typu literaturze jeszcze nie było. Męscy, prawdziwi mężczyźni reprezentowali różne profesje, ale takiej dość specyficznej, jeszcze nie. Mia Sheridan wprowadzając do fabuły tę kreację, wzbudziła tym samym w mojej głowie pytania o naturę takiej pracy, o jej skutki, a także o spustoszenie, jakie wywołuje w psychice. Czy można pokochać mężczyznę, który na planie filmowym uprawia sex z innymi kobietami? Czy taka miłość jest w ogóle możliwa? Co skłania ludzi do wybrania tego typu zarabiania na chleb, czy są to tylko pieniądze? Pytań mnóstwo i jak się okazuje, tyle samo odpowiedzi. "Stinger. Żądło namiętności" jest z pewnością w dużej mierze romansem, ale czytelnicy znajdą w tym dziele także wątki obyczajowe i nawet kryminalne. Jest smutno, jest wesoło, jest namiętnie i jest tragicznie, czyli jak to w życiu. Wątek handlu żywym towarem również wywołuje wiele emocji i niestety klaruje niezbyt pocieszające wnioski. Jest także szczęśliwe zakończenie, czego można było się oczywiście po tej lekturze spodziewać. Powieść o miłości pomiędzy ponętnym aktorem filmów erotycznych, a do bólu poukładaną panią prawnik jest pełna zmysłowości, pikanterii, namiętnych scen seksu, dylematów i ważnych wątków. Ostrzegam, nie zaczynajcie tej książki wieczorem, gdyż jej lektura gwarantuje wam nieprzespaną noc.\nPrzeczytane:2016-06-19, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,\nCzasem słowa nie są potrzebne, by wyrazić, co kryje się w sercu. Czy są takie rany, których miłość nie zdoła uleczyć? Archer, obarczony niewypowiedzianym...


Cook and Celebrate: „KUKBUKOWY” krem z cebuli z szałwią oraz domowe chipsy ziemniaczane\n„KUKBUKOWY” krem z cebuli z szałwią oraz domowe chipsy ziemniaczane\nCo myślicie o nowym magazynie kulinarnym KUKBUK ? My już po pierwszym numerze czujemy, że będzie naszym wyczekiwanym. Piękna okładka od razu nas zachęciła, poza tym zdjęcia, ciekawa treść wszystko to tworzy pismo, które może być smacznym polskim wydaniem na światowym poziomie. Bardzo jesteśmy ciekawe drugiego numeru. Dzisiaj polecamy Wam krem z cebuli, który jest naprawdę pyszny, bardzo aromatyczny, ale i delikatny. Biel kremu nadaje mu elegancji( lubimy biały kolor J ). Nie dodałyśmy mąki, ale za to zwiększyłyśmy ilość żółtek, które nadają mu aksamitnej konsystencji i delikatnie zagęszczają. Zamiast tymianku użyłyśmy świeżej szałwii, którą dodatkowo wykorzystałyśmy także jako garnisz do kremu. Smak podkręciłyśmy serem Roquefort oraz prażonymi migdałami, jako finisz pyszna oliwa orzechowa. Do schrupania domowe chipsy ziemniaczane z drobinkami soli morskiej. Zróbcie tą zupę koniecznie!\n„KUKBUKOWY” KREM Z CEBULI Z SZAŁWIĄ ORAZ DOMOWE CHIPSY ZIMNIACZANE\n18 listków szałwii (w oryginale 2 gałzki)\n2 szkl. bulionu drobiowego( w oryginale bulion wołowy)\n4 żółtka ( w oryginale 2 szt)\n½ szkl. śmietany ( użyłyśmy 30 %)\n4 łyżki mąki ( my nie dodałyśmy)\nSól oraz biały pieprz\nMigdały prażone ok.40 g\n100 g Sera roquefort lub podobny\n300 ml Oliwa\nCebulę pokrój na cząstki. Posól odrobinę i podduś do momentu, aż cebula zmięknie, uważaj na temperaturę, aby cebula nie zaczęła się karmelizować tzn nabierać brązowego koloru.\nDodaj czosnek oraz 6 listków szałwii.\nDolej wino, po ok.5 minutach, dolej bulion oraz mleko.\nPo kilku minutach zblenduj wszystko, dopraw solą oraz pieprzem.\nDodaj śmietankę, zagotuj.\nPrzed samym podaniem dodaj żółtka, najlepiej zamieszaj je rózgą lub ponownie blenderem.\nTeraz zupa już nie może się gotować, bo będzie jajecznica J podawaj z prażonymi migdałami, pokruszonym serem, skropione oliwą np. orzechową oraz z chrupiącym domowymi chipsami\nChipsy ziemniaczane oraz szałwia\nRozgrzej oliwę w garnuszku. Na tarce lub mandolinie zetrzyj ziemniaka na cieniutkie plastry. Smaż chipsy, Aż nabiorą złotego koloru. Po usmażeniu odsączaj je na ręczniku papierowym. Na koniec wrzuć pozostałe listki szałwii na kilka sekund, odsącz.\no 14:07 Autor: Cook&Celebrate Aleksandra Kopcza\nEtykiety: Nasza Biblioteka Kulinarna, OBIAD/KOLACJA, Przepisy\nAnonimowy 3 lutego 2013 18:18\nsuper, Dziewczyny! tyle chodzę koło Kukbuka i do dzisiaj się go nie dorobiłam. Właśnie skutecznie mnie zachęciłyście do jego kupna;)\nHania-Kasia 3 lutego 2013 18:59\nApetyczne te domowe chipsy.


Zanik uczuć przy wyborze partnera - Na pytanie odpowiada mgr Magdalena Golicz | WP abcZdrowie\nZanik uczuć przy wyborze partnera\n19l. Od roku lub dwóch zauważyłem spadek "uczuć" u siebie. Nie zauraczam się, nie zakochuję, nikt nie jest w stanie wywrzeć na mnie większego wrażenia, jeśli chodzi o wygląd. Jestem pewny siebie, nie boję się już odrzucenia na początku choć po rozwinieciu się znajomosci jesli spotykam się z odrzuceniem zaczynam walczyć, po zdobyciu już mi nie zalezy. Nie chcę nikogo ranić więcej, chcę rozwiązać ten problem. Uważam się za atrakcyjną, ciekawą i zabawna osobę, choć mam problemy z zaufaniem do ludzi\nJeśli trudności wiążą się z zaufaniem w relacjach warto skonsultować się z psychologiem. Przyjrzeć przyczynom- emocjonalnym- zaburzeń relacyjnych, obniżonego poczucia bezpieczeństwa i zaufania. Może to wynikać w wcześniejszych doświadczeń czy zranień. Zrozumienie i zmiana, pozwoli na bardziej satysfakcjonujące relacje, w tym zaufanie i zakochanie się.\nUtrata zainteresowania po zdobyciu partnera = – odpowiada Mgr Magdalena Golicz\nCzy naprawdę kocham swojego partnera? – odpowiada Mgr Magdalena Golicz\nJak okazać bliskiej osobie uczucia? – odpowiada Mgr Magdalena Golicz\nStrach przed związkiem u 21-letniej osoby – odpowiada Mgr Magdalena Golicz\nProblem z zaufaniem w związku – odpowiada Mgr Magdalena Golicz\nJak odzyskać zaufanie partnera? – odpowiada Mgr Magdalena Golicz\nJak sobie radzić ze zdradą? – odpowiada Mgr Anna Ręklewska\nCzy w wieku 24 lat znajdę jeszcze partnera? – odpowiada Mgr Magdalena Golicz\nOdtrącanie przez grupę rówieśnicza – odpowiada Mgr Justyna Piątkowska\nMałżeństwo • Relacje z partnerem • Randki • Zespoły abstynencyjne po środkach psychoaktywnych • Wypalenie zawodowe • Poczucie własnej wartości • Leczenie psychologiczne • Psychologia w odchudzaniu • Trudności w wyrażaniu emocji • Strata bliskiej osoby • Interwencja kryzysowa • Kryzys w małżeństwie • Choroba afektywna dwubiegunowa • Dystymia • Niska samoocena • Psychologia w biznesie • Problemy wychowawcze • Depresja poporodowa • Problemy w komunikacji między partnerami • Uzależnienia • Anoreksja • Nieszczęśliwa miłość • Rozwój osobisty • Konflikty w związku • Lęk • Problemy w relacjach młodzieży • Zespoły urojeniowe i otępienie • Nerwica • Psychologia społeczna • Mania\nPrzyjaźń między kobietą a mężczyzną - przyjaźń a płeć przeciwna, przyjaźń a miłość, konsekwencje przyjaźni damsko-męskiej • Nieszczęśliwa miłość • Powtórne małżeństwo • Miłość po rozwodzie • Pewność siebie a nawiązywanie kontaktów • Dlaczego lubimy „gonić króliczka"? • Problemy • Jak wznowić życie seksualne po urodzeniu dziecka? • Gdy ranią cię bliskie osoby... • Jak przestać być samotnym?


S-pl.pl - Ogromny sukces filmu dyplomowego tegorocznego absolwenta Gdyńskiej Szkoły Filmowej Macieja Millera\nOgromny sukces filmu dyplomowego tegorocznego absolwenta Gdyńskiej Szkoły Filmowej Macieja Millera\nJego film dokumentalny "Między nami" otrzymał nagrodę jury na 34. Międzynarodowym Festiwalu Filmów Krótkometrażowych w Busan w Korei Południowej.\nJury pod przewodnictwem Marka Rappaporta tak uzasadniło swój wybór: "To dokument łamiący bariery w podejściu do pary w czasie kryzysu. Zagadnienia dotyczące życia i śmierci są ukazane na pierwszym planie, a emocjonalna uczciwość w podejściu do nich jest bardzo poruszająca".\n"Między nami" to historia pary dwudziestolatków, która spodziewa się dziecka. Nie wiedzą jak sobie z tym poradzić. Pod wpływem napięć i emocji decydują się rozstać, a dziecko oddać do adopcji. Nie jest im z tym łatwo. Do porodu zostały dwa miesiące. Dochodzi do rozmów i przeżyć kluczowych dla całego ich życia.\nNa tegoroczny festiwal w Busan do konkursu międzynarodowego zgłoszono 4447 filmów ze 126 krajów, z których selekcjonerzy wybrali 37 filmów z 29 krajów! Wśród nich był właśnie film Macieja Millera.\nTo nie pierwszy sukces Gdyńskiej Szkoły Filmowej na tym ważnym dla branży filmowej festiwalu. W ubiegłym roku film dyplomowy "Czułość" w reżyserii absolwentki Emilii Zielonki, otrzymał nagrodę główną Excellence Award for Best Picture.\nData dodania artykułu: 2017-05-04


Do worka zatytułowanego Ideologia gender wrzuca się w Polsce nie tylko homoseksualizm, ale i stosowanie antykoncepcji czy nawet prawo do aborcji. Rabin Tyson Herberger opisuje te „palące" polskie problemy z perspektywy ortodoksji religii żydowskiej. / Fot. Pixabay\nGender w POLSCE stało się ostatnio dość ważnym zagadnieniem, minowano je nawet słowem 2013 roku. jest przyczyną ożywionej medialnej dyskusji. Kwestie, które wrzuca się do worka zatytułowanego gender, są od wieków przedmiotem debat w judaizmie. Przyjrzyjmy się niektórym z nich.\nJudaizm jest prorodzinną religią. Bądźcie płodni – to jeden z pierwszych nakazów skierowanych przez Boga do Adama i Ewy (Be-reszit 1:28) i nasza religia patrzy na wezwanie do posiadania dzieci nie tylko w kontekście pierwszych rodziców, lecz jako aktualne zobowiązanie dla nas.\nJednak zrozumiałe jest, że nie każdy jest gotowy do rodzicielstwa w danym momencie. Już w Talmudzie (Jewamot 12b) toczy się dyskusja o antykoncepcji. Tak, przed piętnastoma wiekami w użyciu były już podstawowe formy antykoncepcji, co więcej, w pewnych przypadkach judaizm nie tylko pozwala nam stosować antykoncepcję, ale nawet do tego zachęca.\nKiedy ze względów zdrowotnych nie jest wskazane, aby kobieta zaszła w ciążę, bądź w ogóle posiadała dzieci, antykoncepcja nie tylko może, ale i powinna być stosowana. Talmud wskazuje na pierwsze miesiące po urodzeniu dziecka oraz na okres karmienia piersią jako na dwa potencjalne momenty, w których antykoncepcja powinna być dopuszczona, a w pewnych przypadkach wskazana.\nPrzypominając sobie biblijną opowieść o Onanie (Be-reszit 38:9-10), judaizm nieprzychylnie spogląda na wylewanie nasienia, dlatego też niektóre formy antykoncepcji (głównie prezerwatywy) są zasadniczo dla Żydów zabronione. Jednakże formy antykoncepcji dopochwowej, tabletki antykoncepcyjne dla kobiet, oraz inne temu podobne formy są dopuszczane.\nNiektórzy rabini zachęcają młode małżeństwa, aby poczekały rok bądź dwa, zanim zdecydują się na dziecko. To daje im odpowiednio dużo czasu do uczenia się wspólnego partnerskiego życia. W przeciwnym razie 20 bądź 30 lat później, gdy dorosłe dzieci opuszczą już dom rodzinny, para musiałaby nauczyć się czegoś, czego nigdy wcześniej nie doświadczyła: życia tylko we dwójkę. Pierwsze lata są zazwyczaj wypełnione różnymi wyzwaniami wynikającymi ze współdzielenia życia z drugą osobą, dlatego rozwiązanie (przynajmniej niektórych) z tych problemów, zanim pojawią się dzieci, może przyczynić się do zbudowania bardziej stabilnego domu dla potomków oraz szczęśliwszej relacji między rodzicami.\nZdrowie jest podstawowym powodem, dla którego judaizm dopuszcza antykoncepcję. Jeżeli jednak przyjrzeć się temu dokładniej, pytanie o zdrowie jest również pytaniem o zdrowie psychiczne. O bycie szczęśliwym. O tworzenie stabilnego oraz szczęśliwego domu. Jak można więc sobie wyobrazić, jest wiele powodów, dla których para może czuć, że antykoncepcja jest w ich przypadku wskazana (są zbyt starzy na rodzicielstwo, chcą ukończyć najpierw swoją edukację, czują się zbyt młodzi na posiadanie dzieci, etc). Wielu rabinów reprezentujących nowoczesną ortodoksję (modern orthodox) uważa, że decyzja o stosowaniu antykoncepcji powinna być dyskutowana i podejmowana przez daną parę, podczas gdy nieco bardziej prawicowe grupy twierdzą, że taka decyzja powinna być poprzedzona rozmową z rabinem.\nNależy również wskazać ważne sytuacje, kiedy prezerwatywy są nie tylko dopuszczone, ale nawet nakazane. Jeżeli czyjeś życie jest w niebezpieczeństwie, staramy się zrobić prawie wszystko, aby to życie uchronić. Choroby przenoszone drogą płciową mogą zabić. Jeżeli partner jest chory na AIDS, bądź na inne choroby, którymi można się zarazić poprzez stosunek seksualny, wtedy należy zawsze używać kondomów.\nKażdy Żyd bez żadnych wyjątków powinien być akceptowany w społeczności żydowskiej. Seksualność, podobnie jak poglądy polityczne, sytuacja finansowa, wiek, czy zdrowie nie są tu kwestią dyskusyjną. Tora zabrania pewnych aktów homoseksualnych (Wa-jikra 18:22), ale jesteśmy również zobowiązani do nie oceniania negatywnie czynów innych ludzi.\nWażnym jest, aby pamiętać, że Tora nigdy nie wypowiada się przeciwko homoseksualistom. Popiera związki heteroseksualne jako normę, stąd mówi, że dwóch mężczyzn nie powinno robić pewnych rzeczy (Wa-jikra 18:22). Pewne akty seksualne są zabronione. Zaś sama chęć dokonania takich aktów zabroniona nie jest. Ludzie nie ponoszą odpowiedzialności za pragnienia, które się w nich budzą. Warto też przypomnieć, że również heteroseksualny seks jest poddany pewnym regułom – także małżeństwa we własnych domach powinny stosować się w tej kwestii do nakazów Tory.\nStosunki seksualne lesbijek nie są bezpośrednio omówione w Torze. Jednakże Midrasz (Sifra Aharej Mot 8:8-9) wyjaśnia, że Tora (Wa-jikra 18:3) zabrania pewnych lesbijskich aktów seksualnych.\nNależy też wspomnieć, że Tora jednoznacznie nie rozgranicza ludzi na heteroseksualnych bądź homoseksualnych, raczej skupia się na uczynkach indywidualnych osób. Kwestia, czy Tora uznaje samo pojęcie homoseksualizmu czy też nie, stanowi osobny temat. Niektórzy mówią, że oznacza to, że każdy jest w swej naturze biseksualny, inni zaś, że wszyscy jesteśmy heteroseksualni mając czasami pragnienie bycia z osobą tej samej płci. Być może społeczność Izraela trzy i pół tysiąca lat temu, gdy otrzymała Torę na Synaju, była zbudowana na nieco innym konstrukcie seksualności. Jakkolwiek by tego nie interpretować, Tora na pewno uznaje, że przynajmniej niektórzy ludzie mają czasami takie pragnienia.\nDodają też, że homoseksualiści, którzy nie mają pociągu do innej płci, nie powinni zawierać związków małżeńskich z przedstawicielem płci przeciwnej. Jesteśmy winni sobie, jak również swoim potencjalnym heteroseksualnym partnerom, by potwierdzać sobą pragnienia swoje i swoich partnerów. Nie zaś wchodzić w heteroseksualną relację próbując czy udając bycie heteroseksualnymi.\nW idealnym świecie nie byłoby aborcji w ogóle. Jednakże w takim nie żyjemy.\nCzasami życie matki spodziewającej się dziecka jest w niebezpieczeństwie. Stanowisko judaizmu w tej sytuacji jest jasne. Należy zrobić wszystko, żeby uratować życie matki, nawet jeżeli oznacza to utratę dziecka. Usunięcie ciąży w takiej sytuacji jest nie tylko akceptowalne, ale i konieczne. Niektórzy rabini również pozwalają na to, gdy w grę wchodzi zdrowie psychiczne kobiety, jednakże jest to dość nowa kwestia, która wymaga pogłębionej dyskusji.\nDzięki nowoczesnej technologii medycznej możemy łatwo ocenić, że płód nie jest zdrowy i dziecko, które się z niego narodzi, będzie chore. To bardzo dyskusyjna kwestia. Wielu, a być może i większość rabinów zezwoliłaby na aborcję, szczególnie, gdy taka sytuacja ma miejsce do 40 dni po zapłodnieniu. Jeżeli dana choroba jest śmiertelna (jak na przykład choroba Taya Sachsa), niektórzy rabini pozwalają na aborcję nawet do końca drugiego trymestru.\nJest on zaś potencjalnym człowiekiem, który jest uznawany za część matki (Talmud Babiloński, Nida 44b, Talmud Babiloński, Hulin 58a). W gruncie rzeczy przez pierwszych 40 dni po zapłodnieniu płód jest uznawany za płyn (Talmud Babiloński, Jewamot 69b), po tym okresie otrzymuje status płodu. Dopiero po urodzeniu w tradycyjnej literaturze dziecko nazywane jest neszama (hebr. ‚dusza’). Zaś dopiero w 30 dni po urodzeniu jest w pełni osobą (Talmud powołuje się tutaj na werset z Księgi Liczb 18:16).\nTradycyjnie kobiety nie praktykowały judaizmu w taki sam sposób, jak czynili to mężczyźni. Zgodnie z halachą kobiety są zwolnione z wykonywania tzw. pozytywnych micwot związanych z czasem – מצות עשה שהזמן גרמא (micwot ase sze-ha-zman grama), określonych w Talmudzie Babilońskim w traktacie Kiduszin 29, na które składają się Sukot, tefilin, talit, Szema, i kilka innych przykazań. Poza tym prawo żydowskie tradycyjnie nie liczy kobiet do minjanu (i choć było to w tradycji nieraz dyskutowane, to jednak ortodoksyjne społeczności wciąż podążają tym tropem).\nJednakże bycie zwolnionym z obowiązku jest czymś zasadniczo różnym niż bycie niedopuszczonym. W związku z tym Rabejnu Tam (XII wiek, Francja) jasno formułuje, że kobiety mogą wypełniać pozytywne micwy związane z czasem, co do wykonywania których nie są zobligowane.\nPrzyjrzymy się tylko jednemu zagadnieniu, które ostatnio stało się dość popularne: kobiety zakładające tefilin. Kilka tygodni temu świat obiegła informacja, że w niektórych ortodoksyjnych amerykańskich szkołach pozwolono uczennicom zakładać tefilin. Wyniknęła z tego wielka dyskusja. Jeżeli jednak spojrzymy na to zagadnienie z historycznego punktu widzenia, łatwo zauważymy, że nie jest to nic nowego.\nTalmud mówi, że Michal, żona króla Dawida nosiła tefilin (Eruwin 96a). Córki Rasziego również mogły nosić tefilin. Ludmere Mojd (Dziewica z Włodzimierza), XIX-wieczna niezwykle popularna polska przywódczyni chasydzka również nosiła tefilin.\nSą jeszcze inne przykłady w żydowskiej historii, jednak, jak można zauważyć, pomysł ten nie jest nowy. Talmud prezentuje nawet opinię, że kobiety są zobligowane do noszenia tefilin (Eruwin 96b). I choć judaizm nie podążał nigdy tą drogą, ważny jest fakt, że taka opinia została zapisana w Talmudzie.\nPodobnie również kobiety mogą nosić talit, kręcić lulawem czy siedzieć w suce – o tych wszystkich rzeczach prawo żydowskie mówi, że kobiety nie muszą tego robić.\nPowszechne inicjatywy w ostatnich latach zmierzają do tego, aby uczynić kobietę bardziej silną. Pomiędzy mężczyznami i kobietami zawsze będą różnice biologiczne, psychologiczne i duchowe. Ale tak, jak to widać powyżej, niektóre różnice w podejściu do rytuałów zostały wygładzone.\nW ciągu ostatnich czterdziestu lat judaizm przeszedł ogromną przemianę w stronę kobiecego przywództwa. Nurt ortodoksyjny nie zmieniał się tak szybko, jak inne odłamy, jednak nawet w świecie ortodoksyjnym można obecnie wskazać wspólnoty, którym przewodzą kobiety, są członkiniami rad bądź nawet duchowymi przywódczyniami.\nWłaśnie tak: duchowymi przywódczyniami. Kobiety, które sprawują funkcję rabinek w świecie ortodoksyjnym zazwyczaj mają inny tytuł – np. chochma czy maharat.\nJednakże przebieg ich studiów oraz funkcje, które pełnią po ordynacji rabinackiej, są zupełnie takie jak rabinów. Istotnie rabin Yehoshua Reich mówi, że kobiety, z którym współpracował w Midreszet Lindenbaum w Jerozolimie, musiały być bardziej wykształcone niż 90% studiujących tam mężczyzn. Wiedzą, że są pierwszym pokoleniem kobiet w świecie ortodoksyjnym, które stały się częścią duchowieństwa. I nie mogą pozwolić sobie na przeciętność, jeżeli chcą uzyskać akceptację w bardziej prawicowych ortodoksyjnych środowiskach.\nNa tę chwilę liberalni ortodoksi akceptują rabinki, podczas gdy centrum i prawica są nieco mniej na tę kwestię otwarte. Jednak nawet tam kobiety są akceptowane jako doradczynie w kwestiach halachy oraz jako adwokatki w sądach rabinicznych – porównując to z sytuacją sprzed kilku dekad, nastąpiła ogromna zmiana. Niektórzy sądzą, że kwestia rabinek może doprowadzić do rozłamu między nowoczesną ortodoksją a ultraortodoksją (hebr. charedi), gdyż coraz więcej kobiet decyduje się zostać rabinkami.\nWarto też podkreślić, że podobnie jak rabin, który jest kohenem, nie może pójść na cmentarz, tak też rabinka jest ograniczona w uczestnictwie w rytuałach w taki sposób, w jaki się w nich ogranicza kobiety. Bycie rabinem nie zawsze oznacza przecież, że prowadzi się modlitwy i czyta Torę.\nKobiety również zaczęły odgrywać znaczną rolę na świeckich stanowiskach kierowniczych, zdobywając prawo do zasiadania w radach synagogalnych czy służąc jako prezeski gmin żydowskich.\nSą halachiczne argumenty towarzyszące obu stronom w takich dyskusjach, jednakże na koniec chciałbym zaprezentować krótko argument wysuwany przez zwolenników kobiecego przywództwa, którzy głoszą, że skoro starożytni Izraelici byli w stanie zaakceptować przywództwo Debory (Księga Sędziów 4-5), nie ma żadnego powodu, dla którego nie powinniśmy współcześnie zaakceptować kobiet jako naszych liderów.


Poradnia insulinooporności | Diabetolog Waldemar Chęciński\nDiabetolog, Specjalista chorób\nwewnętrznych606 209 433,\nOpowiem Wam, co leczę i jak leczę:\nLeczę stany hiperinsulinemii, insulinooporności, hipoglikemię czynnościową czyli reaktywnej i leczę oporną na dietę i wysiłek fizyczny otyłość. Staram się nieustannie i na bieżąco pogłębiać wiedzę w tej dziedzinie diabetologii.\nTo bardzo dynamiczna dziedzina medycyny. Nieoficjalnie nazywana medycyną antystarzeniową.\nSchorzenia, które leczę to zaburzenia metaboliczne, kwalifikujące się do stanów przedcukrzycowych. Te stany mogą za kilka lub kilkanaście lat zmienić się w bardzo ciężką i uporczywą chorobę czyli w cukrzycę a wcześniej w nadciśnienie tętnicze, dyslipidemię i inne zaburzenia sercowo-naczyniowe.\nCukrzyca zaś jest chorobą skrycie degeneracyjną istotnie skracającą życie, potrafiącą w swym przebiegu zepsuć życie każdemu pacjentowi, który na nią choruje.\nInsulinooporność również może współistnieć w otyłości, nadciśnieniu tętniczym, dnie moczanowej, cukrzycy typu 2, w cukrzycy LADA i także w cukrzycy typu 1 i uporczywej neuropatii.\nJak inaczej nazwać insulinooporność ?\nJa nazywam ją stanem przedwczesnego, przyspieszonego starzenia się naszego organizmu czyli stanem wyraźnego przyspieszonego postępu zegara biologicznego.\nJeszcze w ubiegłym wieku odżywialiśmy się naprawdę zdrowo. Dziś jest zupełnie inaczej. Żywność dostępna obecnie w supermarketach nie przypomina tej którą jedli nasi Rodzice. Jest wytwarzana inaczej, szybciej, taniej, produkowana na masową skalę - skalę przemysłową.\nWiemy tylko tyle o kupowanym i spożywanym jedzeniu ile pozwalają nam na to producenci. Nauczono nas, że smaczna żywność, to żywność słodka i ładnie wyglądająca i nam się to spodobało. Dlaczego ..?\nCukier to dopalacz, idealny i usankcjonowany od lat jako legalny, smaczny a wiele autorytetów Tego świata zapewnia, że nawet zdrowy.\nWciąż coś jemy, jesteśmy raczej najedzeni, ale jednak nadal czujemy się głodni... Coś w tym jest !\nWysoka ilość w diecie cukru (w tym soków owocowych) oraz produktów wysokoskrobiowych powoduje gwałtowny wzrost poziomu insuliny w krwi w odpowiedzi na wysoki poziom cukru. To z kolei prowadzi do gwałtownego obniżenia poziomu cukru w konsekwencji do hipoglikemii (czyli niedocukrzenia). Hipoglikemia stymuluje wytwarzanie w mózgu substancji o nazwie kwas glutaminowy. Substancja ta jest neuroprzekaźnikiem, czyli bierze udział w przewodzeniu impulsów nerwowych. Zaburzenia w poziomie kwasu glutaminowego wywoływane hipoglikemią skutkują różnymi zaburzeniami w funkcjonowaniu centralnego systemu nerwowego takimi, jak nadpobudliwość, rozdrażnienie, złość, a nawet ataki paniki. [żródło: http://naturopatia-sanatum.blogspot.com/2014/01/ autor: doktor nauk biologicznych.\nDietetyk Izabela Dobrowolska. tytuł: ADHD - skandal wokół choroby a rzeczywiste problemy dzieci].\nNadmiar kwasu glutaminowego w mózgu powoduje różnego rodzaju efekt pobudzenia psychoruchowego, stąd w leczeniu stosowane są leki antagonizujące działanie tego neuroprzeźnika.\nWażnym aspektem hiperinsulinemii i insulinooporności jest fakt, że są one niezależnymi, silnymi czynnikami angiopresyjnymi, aterogennymi, mitogennymi i istotnymi czynnikami ryzyka karcynogenezy.\nZmiany epigenetyczne czyli zmiany ekspresji genów są najczęściej występującymi zjawiskami molekularnymi w przypadku wielu nowotworów.\nW naszym rozwoju osobniczym następują rozmaite zmiany w ekspresji genów w wyniku przeprogramowań epigenetycznych, które wpływają na fenotyp. Gromadzone są one przez całe życie i wraz z uszkodzeniami komórkowymi oraz zmniejszoną zdolnością do ich naprawy są jednym ze zjawisk kojarzonych ze starzeniem się. Jednym z czynników wpływających na epigenezę jest nadmierne odżywianie (cukrami prostymi, słodkimi, glukozą i fruktozą. Przyp. autora)\n(Health and Disease, Baker IDI Heart and Diabetes Institute, Alfred Medical Research and Education Precinct, Melbourne, Victoria 3004, Australia 2017 kwietnia, 54: 1-15. doi: 10.1016 / j.mam.2016.09.004. Epub 2016 30 września.).\nW hiperinsulinemii nadmiar insuliny powoduje rozrost tkanki tłuszczowej w naszym organiźmie i przyczynia się również do deficytu energii w krążeniu mózgowym, dlatego po posiłku jesteśmy międy innymi senni, apatyczni i nic nam się nie chce ...\nInsulinooporność w przewlekłej hiperinsulinemii rozwija się powoli, niepostrzeżenie, podstępnie kilka, a nawet kilkanaście lat.\nMa wpływ również na morfologię i fizjologię gruczołu tarczowego.\nObjawem głównym zaburzeń metabolicznych insulinooporności a często bagatelizowanym przez wielu lekarzy jest nadmierna, uporczywa senność po posiłkach, nieustanne znużenie, zmęczenie, męczliwość i osłabienie w ciągu dnia, dosłownie tak jakby wyłączono w nas zasilanie energetyczne. Ponadto potliwość nocna, czasem dziwaczne, intensywne sny, lęki w nocy, poczucie wiecznego zmęczenia po przebudzeniu, notoryczny brak energii, senność, mówią, że jesteśmy w pracy czy w domu leniwi. Czasem dobre samopoczucie odczuwamy tylko rano.\nZwykle nie rozumiemy dlaczego tak jest ...\nCzęsto występuje wieczorny głód, szukamy czegoś do jedzenia, żeby szybko się najeść i przetrwać i poczuć dobrze, potrzeba nam wciąż zaspokajania głodu. Towarzyszy nam napadowy, niepohamowany apetyt na słodkości, często wręcz głód na słodycze zaraz po posiłkach. Czujemy się pełni, nasyceni, a nadal chcemy coś jeszcze dojeść. Dziwi nas czasem, że sytość pomimo obfitego posiłku wcale nie przychodzi, myślimy sobie: "zjadłam i nadal bym jadła a wieczorem i w nocy ciągle myślę o słodkim". Ciągle myślimy również o czymś słonym, wciąż potrzebujemy słonego smaku a rano nie jesteśmy głodni i nie mamy zupełnie potrzeby jedzenia śniadania. Często w ciągu dnia odczuwamy pragnienie...\nU psychiatry i psychologa leczymy zaburzenia lękowo-depresyjne, wmawiają nam, że udajemy ?\nCo jeszcze... Często odczuwamy szybkie bicie serca (wysoki puls, tachykardię), kołatanie serca... Kardiolog przepisuje tabletki...\nU wielu pacjentów występuje zlewna potliwość, bóle głowy, uderzenia gorąca, stany bliskie omdleniu, zaburzenia widzenia, drżenia rąk, nudności szybko ustępujące po zjedzeniu słodyczy lub soków lub owoców. Musimy pilnować aby mieć coś słodkiego przy sobie aby nie zwariować.\nNie mamy z czasem motywacji do czegokolwiek, wciąż nic nam się nie chce, nie mamay energii zyciowej...\nGłosy naukowców i wyniki ich badań coraz bardziej skłaniają się do stwierdzeń, że z punktu widzenia metabolicznego cukier prosty (ten słodziutki właśnie) jest nam mało potrzebny do życia, wręcz cukier prosty w diecie stanowi czynnik skracający długość naszego życia. To właśnie cukier w nadmiarze jest silną toksyną dla naszego organizmu, co gorsze, jest toksyną bardzo szybko uzależniającą, działającą euforyzująco na nasz mózg (działa na ośrodek nagrody naszego mózgu podobnie jak marihuana, piwo czy inny alkohol...).\nCały dzień miewamy ochotę na słodkie, słone i tak na zmianę, nie czujemy ani głodu ani sytości ale wciąż potrzebujemy coś jeść...\nJeszcze w ubiegłym wieku odżywialiśmy się naprawdę zdrowo. Dziś jest zupełnie inaczej. Żywność dostępna obecnie w supermarketach nie przypomina tej którą jedli nasi Rodzice. Jest wytwarzana inaczej, szybciej, taniej, produkowana na masową skalę - skalę przemysłową. Wiemy tylko tyle o kupowanym i spożywanym jedzeniu ile pozwalają nam na to producenci. Nauczono nas, że smaczna żywność, to żywność słodka, ładnie wyglądająca i nam się to spodobało.\nOtóż niewielu z Państwa wie, że cukier w nadmiarze jest silną toksyną dla naszego organizmu, co gorsze, jest toksyną bardzo szybko uzależniającą, działającą euforyzująco na nasz mózg (działa pobudzająco na ośrodek nagrody naszego mózgu podobnie jak marihuana czy alkohol...). Boimy się więc uczucia głodu, bo jest on dla nas bardzo przykry, nie dopuszczamy do tego aby być głodnym, jemy bardzo często, jemy słodko, chcemy czuć się nasyceni, jemy i jemy i wciąż nie czujemy sytości. Mamy zachcianki na słodkie owoce, kolorowe warzywa, soki, słodkie kolorowe płyny, lody, jogurty, cukierki, ponieważ sytość daje nam oczekiwane ukojenie i przyjemne poczucie bezpieczeństwa ale jednocześnie szybko nas uzależnia i wciąż potrzebujemy słodkiego smaku, bo wiemy jak czuliśmy się gdy wracał głód, ponownie szukamy więc czegoś do jedzenia, żeby szybko się najeść i ponownie jak najszybciej poczuć się dobrze. Nie chcemy i nie lubimy być głodni. Chcemy zaspokoić głód jedząc często, pięć, sześć razy dziennie ale nasycenie nie przychodzi i szybko ponownie wraca głód. Myślimy sobie: zjadłam i nadal bym jadła, nie zaśniemy dopóki nie nasycimy się słodkim a potem, rano nie mamy potrzeby jedzenia śniadania aż do połowy następnego dnia... Ciągle myślimy o czymś słonym, wciąż potrzebujemy słonego smaku, często odczuwamy pragnienie. Dlaczego? Gdy myślimy o odchudzaniu, nasze myśli buntują nas, bo niby dlaczego mamy sobie odmawiać pysznej, słodkiej przyjemności i katować się jakąś kolejną dietą ? No właśnie ile było już w naszym życiu tych diet..? Nieustannie myślimy o słodyczach aby wręcz przeżyć bez uczucia omdlenia, osłabienia i zwariowania na każdym kroku. Jak nie zjemy słodziaka to znów złapie nas potworna SENNOŚĆ, drżenie rąk, niepokój, oblewanie potem, ból głowy, zaburzenia widzenia, podwójne widzenie, widzenie za mgłą, rozdrażnienie i znowu prawie nic nie jedząc cały dzień czujemy że wciąż tyjemy... Z powietrza ! Staramy się jeść naprawdę coraz mniej, jemy regularnie, pilnujemy tego, liczymy skwapliwie kalorie, pilnujemy zaleconych diet, liczymy indeksy glikemiczne każdego produktu, szukamy naprawdę zdrowych potraw i nic nie działa. Dlaczego ? Pytamy się, co mamy jeść jeśli nam nic nie wolno i tak nic nie skutkuje !? A przecież inni wciąż coś jedzą, nie przejmują się zbytnio i wcale nie tyją ?\nA jak przeżyć jeszcze głęboki wieczór i długą noc jeśli jesteśmy w złym nastroju i na totalnym głodzie z całego dnia i jak tu zasnąć !\nSzanowni Państwo jest jednak na to sposób aby pogodzić te problemy, - sposób na chorobę. Chorobę należy leczyć. Problemy jak Państwo macie są zwykle skomplikowane i wielopoziomowe, ale na pierwszej wizycie postaram się Państwu to jasno wyjaśnić i ustalimy wówczas wspólnie plan działania.\nSzanowni Państwo jest jednak na to sposób aby pogodzić te problemy. Problemy jak Państwo znacie są skomplikowane i wielkopoziomowe.\nNie leczy się ich prosto jak wiele z chorób ale dlaczego to ma w czymś mi przeszkadzać ?\nNa pierwszej wizycie postaram się Państwu to jasno wyjaśnić...\nSkąd się to u nas bierze? Otóż, nasz organizm zwykle radzi sobie zbyt dobrze z cukrem, więc robi to co potrafi najlepiej i eliminuje go szybko ("oczyszczając go") z krwioobiegu za pomocą hormonu - insuliny, jednak jak to zwykle w chorobie bywa - sytuacja wymyka się spod kontroli i mamy problem. Wysokie porcje cukrów prostych i syropu glukozowo-fruktozowego (HFCS) który jest powszechnie dodawany do soków, napojów owocowych, napojów gazowanych i niegazowanych, nektarów, jogurtów, kefirów, maślanek, galaretek, dżemów, deserów, lodów, batonów, wyrobów cukierniczych, pieczywa, przetworów zbożowych, płatków śniadaniowych, kukurydzianych, owsianek, zup, sosów, napojów alkoholowych, ketchupów, majonezów, musztard silnie pobudzają nadmierne, nieadekwatne, długotrwałe uwalnianie insuliny z trzustki, wpływa ona także na syntezę insulinopodobnego czynnika wzrostu (IGF-1) w wątrobie, spichrzanie glikogenu, spichrzanie trójglicerydów, lipogenezę, powodując wielopoziomowe, skomplikowane zaburzenia metaboliczne. Następuje stan między innymi hiperinsulinemii. Przy hiperinsulinemii często współistnieje również insulinooporność. Insulinooporność może być pierwszym etapem rozwoju cukrzycy. Hiperinsulinemia i insuliooporność to stany chorobowe w których komórki naszego ciała nie reagują prawidłowo na insulinę. Ze względu na patomechanizm powstawania wyróżniamy insulinooporność przedreceptorową, receptorową i postreceptorową. Klinicznie dzielimy ją na wątrobową i obwodową. Markerami pozwalającymi na identyfikację stanu insulinooporności w codziennej praktyce są między innymi pośrednie wskaźniki obliczane na podstawie stężenia glukozy i insuliny w stanie podstawowym lub po obciążeniu 75g doustnej glukozy. Nie ma konkretnie ustalonych norm poziomu insuliny w czasie testu, interpretacja wyników badań polega na wnikliwej analizie dynamiki poziomów stężenia glukozy, insuliny i wielu innych parametrów w czasie. Proces nieprawidłowego, nieadekwatnego wydzielania insuliny jest wypadkową wielu czynników: genetycznych, środowiskowych, pokarmowych, hormonalnych i nerwowych i ich wzajemnych powiązań. Najczęstszą przyczyną zaburzonej wrażliwości na insulinę jest jednak nadmierne spożycie cukrów prostych.\nUSILNE WYSIŁKI W SCHUDNIĘCIU WYMAGAJĄ ZWYKLE WSPOMAGANIA SPECJALISTYCZNYM LECZENIEM INSULINOOPORNOŚCI.\nInsulinooporność jest najczęstszą ale zwykle nie jedyną przyczyną OTYŁOŚCI OPORNEJ NA LECZENIE DIETĄ I STOSOWANIE REGULARNEGEGO WYSIŁKU FIZYCZNEGO.\nStany insulinooporności często współistnieją z takimi chorobami jak: NIEDOCZYNNOŚĆ TARCZYCY także HASHIMOTO, NIEPŁODNOŚĆ, PORONIENIA, ZESPÓŁ POLICYSTYCZNYCH JAJNIKÓW PCO, DNA MOCZANOWA, ŁUSZCZYCA, ATOPOWE ZAPALENIA SKÓRY, PRZEBARWIENIA I ROGOWACENIE CIEMNE SKÓRY ("szorstkie łokcie i kolana"). Oczywiście insulinooporność również może współistnieć w cukrzycy typu 2, w cukrzycy LADA i w cukrzycy typu 1, neuropatii obwodowej i przewlekających sie miesiącami bólowymi stanami zapalnymi układu ruchu w obrębie stawów najczęściej kręgosłupa.\nCoraz więcej danych wskazuje, że może istnieć związek przyczynowy również z ENDOMETRIOZĄ.\nObjawy częste problemu to: osłabienie ogólne, znaczne zmęczenie w ciągu dnia, uporczywa senność w ciągu dnia, apatia, osłabienie pamięci, huśtawka nastrojów, lęk, kołatanie serca, stałe podenerwowanie, nagłe napady złości, zawroty i bóle głowy, zaburzenia widzenia czy podwójne widzenie (czasem mgła przed oczami czy rozmywanie się obrazu), potliwość (czasami wręcz uczuciem oblewania gorąca), które szybko ustępują po zjedzeniu czegoś słodkiego, stany podobne do tężyczki, częste silne migrenowe bóle głowy, objawy niestrawności (mdłości, czasem wymioty), drżenie i bóle mięśni, zaburzenia snu, zaburzenia pamięci szczególnie wieczorem. Charakterystyczna jest również podatność na częste infekcję ("przeziębienia") także zakażenia skórne grzybicze i trudności w gojeniu się ran po skaleczeniach skóry. Insulinooporność z hiperinsulinemią objawia się również szybkim, zaskakującym, niekontrolowanym przybieraniem na wadze, ciągłym uczuciem głodu na słodycze i owoce, nawet po jedzeniu i stałym uczuciu potrzeby jedzenia czegoś słodkiego szczególnie wieczorem, żeby poczuć się "normalnie". Charakterystyczne jest niespodziewane odkładanie się tłuszczu w okolicy bioder, ud oraz na brzuchu, z czasem rozstępami na skórze ud i brzucha, rogowaceniem i pękaniem skóry pięt, rogowaceniem ciemnym (brunatnymi szorstkimi brodawkowatymi przebarwieniami skóry), nadmiernym gromadzeniem wody w organizmie, obrzękami palców rąk i stóp, zaburzeniami trwania cyklu miesięcznego, drętwieniem kończyn, mrowieniem palców, ziębnięciem kończyn w nocy, bólami kostnymi, bólami zębów, nadmiernym owłosieniem-hirsutyzmem, trądzikiem, zaczerwienieniem skóry twarzy, tzw. cerą naczynkową, zaczerwienieniem i swędzeniem skóry, rogowaceniem, trądzikiem różowatym, przetłuszczaniem się skóry głowy, nadmiernym wypadaniem włosów, nadmierną potliwością często w nocy. Osoby z insulinoopornością mają trudności z porannym wstawaniem, a w ciągu dnia czują się stale zmęczone, senne, trudno się im skoncentrować w pracy. Jednak szybkie, dobrze dobrane leczenie insulinooporności daje zwykle oczekiwane złagodzenie dolegliwości już po kilku tygodniach.\nCzyli krótka, błoga, słodka przyjemność, powtarzana często aby poprawić sobie nastrój, stanowi o tym że tak niepostrzeżenie starzejemy się a później widok pierwszych zmarszczek lub siwizny w lustrze tak nas zaskakuje... Dlaczego ? Tyle reklam przecież zachwala słodycze, jogurty, świeże owoce, soki, energydrinki... Przecież to wszystko dla tzw zdrowia !\nDokładnie szanowni Państwo, wiek biologiczny naszego ciała nie do końca pokrywa się z wiekiem metrykalnym.\nA jak jest z innymi substancjami słodzącymi ?\nDoktor nauk biologicznych, dietetyk. Izabela Dobrowolska, tytuł: Dowiedz się kto jest kim w tej "słodkiej bajce" :-)]\nCzasami moje pacjentki podczas wizyty z płaczem lub z oburzeniem, opisywały jak "inni" do których poszły po pomoc w schudnięciu, twierdzili, że nadwaga i niemożność schudnięcia wynikały z faktu że: "jest Pani gruba, bo za dużo Pani je, że tylko by Pani leżała, bo jest Pani leniwa a wystarczy nie jeść tyle i się ruszać ...\nOtyłość według najnowszych klasyfikacji chorób metabolicznych jest przewlekłą chorobą zapalną w którym dominuje nieustannie tocząca się powolna reakcja zapalna, autodestrukcyjna, degeneracyjna całego organizmu.\nOtyłość nie jest jedynie defektem wizualnym, kosmetycznym wynikającym z "nadmiernego jedzenia i objadania się" jak twierdzą inni...\nOtyłość jest poważnym problemem chorobowym i tak jak w innych przewlekłych chorobach do lekarza należy aby z należytą starannością i empatią pomógł choremu na otyłość wyjść z jego problemu. Nie jest to łatwe ale jest na pewno możliwe.\nZ tego powodu skuteczne leczenie otyłości wymaga leczenia farmakologicznego, oczywiście wspomaganego równolegle dobrze dobraną dietą, behavioryką i regularnym, przemyślanym i dobrze dobranym łagodnym wysiłkiem fizycznym.\nSamo przestrzeganie nawet najdoskonalszej diety i wyrzeczenia kaloryczne niewiele zmienią, lub zmienią na krótko, gdyż proces zapalny będący istotą zaburzeń metabolicznych toczyć się będzie dalej.\nInna metoda leczenia - leczenie chirurgiczne, bariatryczne (wprowadzanie tzw. balonika do żołądka) jest metodą zabiegową, inwazyjną i nie zawsze daje spodziewane efekty. Choroba dość często powraca...\nInsulinooporność narasta zaskakująco i postępuje bardzo powoli, stąd zaskakuje prawie każdego swoim postępem i swoimi rozległymi powikłaniami.\nJak jest podczas pierwszej wizyty ?\nNa pewno nikt nie odczuwa żadnego stresu w moim gabinecie lekarskim. To najzupełniej pewne.\nNigdy nie oceniam i nie komentuję nawet w myśli nikogo, wiecie Państwo co mam na myśli. Najlepiej przekonajcie się sami.\nSkupiam sie na chorobie pacjentki/pacjenta, na niczym innym.\nPodczas pierwszej wizyty Państwa w mojej Poradni w pierwszej kolejności przeprowadzam wnikliwy wywiad lekarski aby ustalić dokładne podłoże zaburzeń chorobowych.\nNie jest to łatwe, gdyż w insulinooporności jest bardzo wiele objawów, bardzo subtelnych i wręcz zachodzących na siebie, sugerujących często zupełnie inne choroby. Niezbędna jest także dokładna analiza wielu badań dodatkowych i ustalenie profilu metabolicznego. Każdy pacjent jest inny.\nIm więcej wyników badań dostarczycie Państwo do mojej analizy, tym na pewno będzie to z korzyścią dla uszczegółowienia rozpoznania.\nNastępnie po ustaleniu toru postępowania, do właściwego ustalenia zaburzenia metabolicznego niezbędne jest wykonanie specjalistycznych badań laboratoryjnych, które pozwolą uszczegółowić problem. Jednak z doświadczenia wiem, że zwykle jest to możliwe dopiero po zebraniu bardzo dokładnego wywiadu chorobowego.\nJak Państwa leczę ?\nW leczeniu stosuję terapię trójfazową, autorską, mieszczącą się w granicach dozwolonych w medycynie PTD i Unii Europejskiej.\nOpiera się ona na farmakoterapii lekami bezpiecznymi i dawkowanymi rozważnie, farmakoterapii wynikającej z mojego wieloletniego doświadczenia lekarskiego.\nUstalam zasady indywidualnej diety opartej na wynikach badań specjalistycznych w zależności od leczonego schorzenia, popartą swoim doświadczeniem.\nSzeroko stosowany przez wielu dietetyków standard diety oparty jedynie na wyliczaniu dobowego spożycia ilości kalorii i ustalania w diecie produktów o niskim indeksie glikemicznym uważam za mocno przeceniony. Są jeszcze inne, dodatkowe czynniki sprzyjające insulinooporności i otyłości niezależne od wartości kalorycznych i IG, zwykle, choć nie u każdego znajomość ich może stanowić klucz do sukcesu.\nInsulinooporność nie rozwija się z dnia na dzień, jest to proces następstw negatywnych wielonastoletnich nawyków żywieniowych, o których nie zawsze mamy świadomość. Dopiero istotny problem chorobowy skłania nas do zweryfikowania dotychczasowego postępowania i zmusza nas do powzięcia właściwych, naprawczych kroków leczniczych.\nLeczenie insulinooporności jest żmudne, wielomiesięczne i trudne.\nLeczenie trwa aż osiągniemy wspólnie sukces. Zwykle trwa to od pół roku do roku, czasem krócej, czasem dłużej.\nOd samego początku wyznaję głębokie przekonanie, że jedynie pełna współpraca z pacjentem przyniesie sukces, nigdy inaczej.\nSukces osiągniemy zawsze, jedynie czas dojścia do sukcesu może być różny.\nNie zawsze należy sie spieszyć.\nSukces sprzyja rozważnym i dobrze przygotowanym.\nPoradnia czynna jest w tygodniu w godzinach całodziennych. Przed Poradnią można wygodnie zaparkować auto.\nGodziny pracy mojej Poradni są dostępne w kalendarzu terminów pod adresem: www.znanylekrz.pl/waldemar-checinski/diabetolog-internista/wroclaw\nW sprawie umówienia wizyty proszę telefonować pod podany numer kontaktowy w godzinach 12.30-13.30. Proszę wskazać miejscowość Poradni.\nwięcej na https://www.znanylekarz.pl/waldemar-checinski/diabetolog-internista/wroclaw\nPoradnia leczenia otyłości Czytaj więcej\nPoradnia diabetologiczna Czytaj więcej\nPoradnia trudno gojących się ran Czytaj więcej\nul. Babiego Lata 12. Centrum medyczne. (obok Krzyckiej).\ntel.606 209 433\n"FOCUS" SPECJALISTYCZNE GABINETY LEKARSKIE.\nJana Kiepury 8\ntel. 606 209 433\nWyrażam zgodę na przetwarzanie moich danych osobowych zawartych w formularzu dla potrzeb marketingowych oraz w celu wykonania ofert handlowych lub zrealizowania usług przez firmę "LEKARZ"-WIELOSPECJALIZACYJNA PRYWATNA POMOC WYJAZDOWA LEKARZ WALDEMAR CHĘCIŃSKI na podstawie art. 29 rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) 2016/679 z dnia 27 kwietnia 2016 r. w sprawie ochrony osób fizycznych w związku z przetwarzaniem danych osobowych i w sprawie swobodnego przepływu takich danych oraz uchylenia dyrektywy 95/46/WE (Dz.U.UE.L.2016.119.1)\nInformujemy, że Państwa zgoda może zostać cofnięta w dowolnym momencie przez wysłanie wiadomości e-mail na adres wchecins@gmail.com spod adresu, którego zgoda dotyczy. Informujemy, że Państwa dane nie będą przekazywane ani udostępniane.\n© 2021 Diabetolog Waldemar Chęciński Wszelkie prawa zastrzeżone.