Książki- to moje życie...: marca 2011\nW pierścieniu ognia- Suzanne Collins\nZnów miałam te same obawy, co zawsze, przed sięgnięciem po druga część jakieś serii. Nie raz się spotykałam z autorami, którzy drugim tomem niszczyli poprzedni i zostawał tylko taki niemiły niesmak.\nPo przeczytaniu 'Igrzysk śmierci' na następny dzień już miałam w reku 'W pierścieniu ognia'. Bardzo się z tego powodu ucieszyłam i muszę przyznać, że się nie zawiodłam.\nDrugi tom serii zaczyna się gdy Katniss, wraz z Peetą przygotowuje się do przymusowego Tournee Zwycięzców. Muszą odwiedzić 12 dystryktów i Kapitol, cały czas udając zakochaną parę i szczerząc się do widowni i prezydenta. Jednak po wybryku na Igrzyskach Głodowych, Katniss ma utrudniane życie przez rząd. Zresztą nie tylko ona. Dzięki jej postawie na Igrzyskach, ludzie biorą z niej przykład i buntują się. W niektórych dystryktach są powstania, które jedynie prowokują prezydenta Snow'a do jeszcze bardziej krwawych rządów. Zaczytają się czasy pełne przemocy i cierpienia niewinnych ludzi.\nKatniss robi wszystko, aby to jakoś załagodzić, ale jej wystąpienia tylko prowokują tłum. Co więcej zbliżają się 75. Igrzyska Głodowe. Okrągła rocznica, co oznacza, że w tym roku obowiązują nowe zasady strasznego widowiska...\nTylko kto się mógł spodziewać, że Katniss Everdeen będzie musiała wrócić na arenę! Koszmar ma powrócić...\nWydaje mi się, że mówienie jaka ta książka była niesamowita, jest trochę 'przejedzone'. Ale muszę to wykrzyczeć: Ta książka wciąga bez reszty! Ja na przykład, gdy odrywałam oczy od kartek, przez kilka sekund patrzyłam pustym wzrokiem, by przypomnieć sobie, że jestem w normalnym świecie.\nKażda chwila z tą lekturą, była warta odpuszczenia sobie dziś lekcji.\nKtoś mógłby pomyśleć, że tym razem Suzanne Collins, nie uda się zaskoczyć czytelnika... A jednak, nic bardziej mylnego. Zwroty akcji są tak samo często jak w 'Igrzyskach śmierci', a może nawet częściej. Na końcu książki i tak wszystko przewraca się do góry nogami. Nigdy nie spodziewałabym się takiego zakończenia, ale on tylko podsycił mój apetyt na następny tom!\nNiestety będę musiała czekać tydzień na 'Kosogłosa' nad czy naprawdę bardzo ubolewam!\nOczywiście nie mogę też nie napomknąć, że wzruszyłam się nie raz, ale ja tak mam. Radziłabym osobiście nie czytać tej książki w miejscach publicznych, bo wiem po sobie, że dziwnie się wygląda wśród ludzi, siedząc i płacząc.\nSeria 'Igrzyska śmierci' Suzanne Collins nadal pozostaje w pierwszej trójce 'moich ulubionych'. Nie pozostaje mi nic więcej jak gorąco polecić i zachęcić was do pisania opinii na temat tej książki w komentarzach.\nAutor: Kasia Witek o 11:54 0 komentarze\nNa prawie każdym forum o książkach, gdzie jestem zarejestrowana, widziałam same dobre oceny 'Igrzysk Śmierci'. Ludzie ją sobie chwalili, więc pomyślałam, że może się skuszę na kupno tej książki... Niestety musiałam oddalić od siebie tą myśl, ponieważ krucho u mnie z kasą.\nJednak los się do mnie uśmiechnął! Biblioteka w naszej szkole w tym tygodniu wystawiła parę nowych książek... Patrzę i jest! Od razu się na nią rzuciłam!\nNie żałuje, jest to jedna z lepszych książek jakie czytałam w życiu!\nNa ruinach dawnej Ameryki Północnej rozciąga się państwo Panem, z imponującym Kapitolem otoczonym przez dwanaście dystryktów. Okrutne władze stolicy zmuszają podległe sobie rejony do składania upiornej daniny. Raz w roku każdy dystrykt musi dostarczyć chłopca i dziewczynę między dwunastym a osiemnastym rokiem życia, by wzięli udział w Igrzyskach śmierci, turnieju na śmierć i życie, transmitowanym na żywo przez telewizję. Bohaterką, a jednocześnie narratorką książki jest szesnastoletnia Katniss Everdeen, która mieszka z matką i młodszą siostrą w jednym z najbiedniejszych dystryktów nowego państwa. Katniss po śmierci ojca jest głową rodziny a musi troszczyć się o młodszą siostrę i chorą matkę, a jest prawdziwa walka o przetrwanie... Uznana pisarka Suzanne Collins jest mistrzynią w konstruowaniu zaskakujących zwrotów akcji, doskonale łączy refleksję z przygodą i romansem w swojej nowej, świetnej powieści o przyszłości, która niepokojąco przypomina teraźniejszość.\nKiedy na dożynkach, ceremonii losowania nazwisk uczestników tegorocznych Igrzysk Głodowych, z pośród kilku tysięcy karteczek, zostaje wylosowana młodsza siostra Katniss, ta nie wierzy własnemu pechu. Nie może pozwolić Prim, dwunastolatce, która jest oprócz matki jej jedyną rodziną, ryzykować życia. Ba! Nawet nie ryzykować, dziewczyna jest pewna, że siostra zginie, dlatego zgłasza się za nią na ochotnika. Wraz z chłopakiem, którego zna z widzenia- Peety'em, musi wziąć udział w widowisku, które polegają na bezlitosnym zabijaniu przeciwników.\nCo się stanie, gdy dwoje ludzi, którzy są ze sobą coraz bliżej, stanie na przeciwko siebie, wiedząc, że jeśli nie zabiją siebie nawzajem sami zginą?\nPoruszająca dogłębnie opowieść, o tak częstych zwrotach akcji, że czytelnik sam jest w wielkim szoku. W książce jest pokazane okrucieństwo, tak bezduszne, że człowiekowi się robi słabo. Ale, czy nie zdajemy sobie sprawy, że taka w dużej mierze jest przeszłość, rzeczywistość też (choć w mniejszej mierze), jak i z pewnością przyszłość? Ludzie zawsze byli okrutni. Zabijanie z zimną krwią było na porządku dziennym jakieś kilkadziesiąt lat temu. Może to dlatego, tak bardzo poruszyła mnie ta książka, bo wiem, że tak może wyglądać przyszłość naszego świata...\nPięć razy płakałam, choć niektóre momenty nawet nie były takie smutne. Jednak ja tak bardzo wczułam się w akcję książki, że nie mogłam się oderwać. Pisarka genialnie wprowadzała akcję. Emocję były odczuwalne na każdej stronie książki. Do tego wszystkiego, wątek miłosny dodawał całości smaczku.\n'Igrzyska Śmierci' z pewnością, nie poprawią nikomu humoru. Raczej zmusza go do refleksji na temat człowieczeństwa.\nTej książki nie da się zapomnieć! Na pewno zostanie w mojej pamięci na bardzo długi czas.\nCzytaliście? Co o niej sądzicie?\nAutor: Kasia Witek o 04:41 3 komentarze\nSprawy organizacyjne/ Mała zmiana planów.\nNastąpiła mała zmiana planów, ponieważ nie będę pisać recenzji całych serii. Chodzi mi o to, że nie mam czasu powracać do pierwszych części jakieś serii, tylko będę pisała o książce, którą ostatnio przeczytałam. Wydaje mi się, że zbędna jest przypominanie sobie kilku książek, tylko dlatego, że chce napisać ocenę ostatniej. Dobra nie ważne. Nie wiem jak to ująć.\nOstatnio nie miałam czasu, żeby pisać na blogu, a od ostatniej recenzji, zdążyłam przeczytać parę innych książek. Jest weekend, więc, jeśli siostra da mi dojść do komputera postaram się to nadrobić.\nPo prawej stronie bloga umieszczam baner, prosiłabym o wklejanie go na wasze blogi wraz z linkiem, aby mój zdobył choć trochę czytelników. Ja oczywiście odwdzięczę się tym samym!\nBardzo chętnie mogę 'popisać' z jakimś fanem książek! Wśród moich znajomych, nie ma takich miłośników lektur, jak ja... Nie licząc mojej kuzynki i siostry. Ale to chyba mamy rodzinne.\nOto moje gg: 19124107\nAutor: Kasia Witek o 07:04 3 komentarze\nEtykiety: sprawy organizacyjne.\n,,Rekrut", jest pierwszą częścią powieści Roberta Muchamore, która wprowadza czytelnika w świat tajnej organizacji rządowej w Wielkiej Brytanii- CHERUBA.\nCHERUB nie rekrutuje byle kogo. Dostać się tam mogą jedynie inteligentne, sprytne i nie mające rodziny, dzieci, które zostają cudem zauważone i rekrutowane do tej elitarnej jednostki. Nikt nie zdaje sobie sprawy, że istnieje CHERUB, że dzieci mogą być szpiegami... Właśnie dlatego jest to takie skuteczne!\nKto by pomyślał, że dziecko które przyjdzie do twojego domu, może założyć ci podsłuch, kamery we wszystkich pokojach, skopiować twoje dokumenty i zrobić zdjęcia najważniejszych notesów i adresów? Nikt by się nie domyślił. Własnie dlatego Anglicy stworzyli specjalną szkołę dla młodocianych szpiegów.\nUczniowie musza być przygotowani na wszystko. wiedzieć jak prowadzić samochód, posługiwać się bronią, znać kilka języków obcych, sztuki walki, muszą nauczyć się hakerstwa i udawania kogoś kim tak naprawdę nie są.\nRekruci w wieku, powyżej 10 lat, mogą przystąpić do szkolenia podstawowego. 100 dni katorgi, mieszkania w betonowym budynku, bez ogrzewania, w zależności od humoru trenerów, również bez ciepłych posiłków i prysznica. Dzieci doprowadzane są tam do takiego stanu, że z wycieńczenia fizycznego, mdleją i wymiotują. Jednak nie myślcie, że to nie ma sensu! Agenci muszą być przygotowani na wszystko, nie mogą bać się niczego i nic nie może ich zaskoczyć. Jeśli rekruci, naprawdę chcą przeżywać wspaniałe przygody i po ukończeniu szkolenia podstawowego, wyjeżdżać na misję- przetrwają wszystko z zaciśniętymi zębami.\nW 'Rekrucie', poznajemy głównego bohatera powieści Jamesa Adamsa (nazwisko zmienione). Chłopak jest synem słynnej w mieście, przewodniczącej gangu złodziei. On również nie jest 'aniołkiem'. Przez przypadek, mocno rani w policzek, przez wystający w ścianie gwóźdź, klasową kujonkę- Samante, bo ta wyzywała jego matkę od 'tłustych'. Przez ten wyczyn, chłopak naraża się osiedlowemu gangowi., któremu przewodzi, Greg Jennings, szesnastoletni brat Samanty.\nTego samego dnia, matka Jamesa umiera z powodu, zażycia alkoholu w czasie brania leków. Ojczym chłopaka, przyjmuję do siebie Laure, siostrę Jamesa, jednak jego nie chce tam widzieć.\nChłopak trafia do domu dziecka. Niestety zaczyna zadawać się tam ze złym towarzystwem i kilka razy trafia na komisariat. Na szczęście jego życie, zostaje uratowane dzięki organizacji rządowej- CHERUB, która che przyjąć go na szpiega.\nKsiążka jest pełna zwrotów akcji. Naprawdę bardzo dużo się dzieje i nie można się od niej oderwać. Ja nawet nie zauważyłam, gdy nagle znalazłam się na ostatnich stronach 'Rekruta'. To co dzieci tam przeżywają jest naprawdę niesamowite, ja przeżyłabym może, 20 dni szkolenia podstawowego, co uważam, za ogromny sukces.\nPodobało mi się, że w książce jest dużo o sztukach walki i karate. Ja osobiście mam brązowy pas i za sobą ciężkie 7 lat treningów. Ale kocham to! Sądzę, ze nadawałabym się do CHERUBA.\nKsiążka w 100% warta przeczytania, dla młodzieży, jak i dla dorosłych. Mimo, że jest ona o jedenastolatku, to nie sądzę by komuś się ona nie spodobała.\nAutor: Kasia Witek o 14:34 1 komentarze\nPiętnastoletnia Laurel zaczyna nowe życie. Matka nie może uczyć jej dłużej w domu, więc dziewczyna musi iść do szkoły. To miejsce wydaje jej się przerażające. Za ciemne korytarz, za duży gwar i za głośni uczniowie. Dziewczyna jest załamana. Jednak udaje jej się zaprzyjaźnić z popularnym i przystojnym Dawidem. Jego znajomi dziwnie odbierają jej sposób żywienia. Laurel je tylko warzywa i owoce, a to popija.. Spritem. Która nastolatka, woli zjeść jabłko niż batona czekoladowego? Co więcej, jego zapach przyprawia ją o mdłości.\nGdy wszystko zaczyna się układać, Laurel oswaja się ze szkołą i natłokiem ludzi, spostrzega, że wyrosła jej na plecach dziwna narośl... Dziewczyna uważa, ze to pryszcz, jednak ona nigdy w życiu nie miała trądziku. Po kilku dniach gulka zaczyna się rozrastać do rozmiarów, które zmuszają Laurel do noszenia bufiastych i przewiewnych koszul.\nPewnego dnia, załamana, pewna że ma raka, budzi się z dziwnym kwiatem na plecach, który przypomina skrzydła! Laurel udaje się poznać tajemniczego Tamaniego, który ujawnia Laurel, że ta jest wróżką...\nOd tego momentu, życie dziewczyny już nigdy nie będzie takie samo. Laurel uświadamia sobie, że postacie z baśni, takie jak trolle czy wróżki istnieją. Jej normalne życie wywróciło się do góry nogami, a ona musi ukrywać ten sekret przed bliskimi. Co jest bardzo trudne, zważywszy, że kwiat na jej plecach jest pokaźnych rozmiarów.\n'Skrzydła Laurel' jest wspaniałym debiutem Aprilynne Pike. Książka wcale nie jest banalna, mimo, że wróżki znamy z baśni i bajek czytanych nam na dobranoc w dzieciństwie. Ta książka bardzo przypominała mi 'Calineczkę'. Autorce udało się taki 'banalny' świat, przedstawić w zupełnie innym świetle, a nawet odświeżyć go w literaturze młodzieżowej.\nTa oryginalna i ciepła opowieść przysparza czytelnikowi wielu miłych emocji. Uważa, że nikt nie będzie marnował czasu zagłębiając się i lepiej poznając losy Laurel.\nDziewczyna jest delikatna i krucha, ale nie jest niezdarna jak Bella ze 'Zmierzchu'. Jednak to, że jest rośliną, może się niektórym czytelnikom wydawać dziwne, a nawet głupie.\nAle to się nazywa oryginalność, nie można całe życie żyć na powieściach o wampirach!\nNiedawno ukazała się druga część serii, 'Magia Avalonu', z którą niestety nie miałam okazji się bliżej zapoznać, ale mam zamiar to zrobić w najbliższym czasie .\nJuż w 2011 roku, ma być ekranizacja Skrzydeł Laurel', gdzie główną bohaterkę ma grać Miley Cyrus, nad czym osobiście ubolewam..\nGorąco polecam i życzę miłych chwil z tą lekturą!\nAutor: Kasia Witek o 15:24 0 komentarze\nKażdy na pewno słyszał o sadze ,,Zmierzch", Stephenie Meyer. Jej książki stały się sławne na cały świat, a nawet zostały zekranizowane. Jednak mimo rozgłosu, powieść zyskała tyle samo fanów, co anty-fanów, którzy maja bardzo złe zdanie na temat postaci tam występujących.\nPrzeczytałam całą sagę Zmierzch z wielkim entuzjazmem. To było zanim jeszcze powstał film i książki nie cieszyły się, aż taką sławą. Po przeczytaniu czterech części kolejny raz, bez zbędnej euforii i patrzenie na jej wady ,, na sucho", przestałam być gorliwą fanką twórczości pani Meyer.\nPo wydaniu 'Drugiego życia Bree Tanner' nie miałam nawet zamiaru sięgnąć po tą książkę. Dziś się przełamałam i w jeden wieczór przeczytałam uzupełnienie do trzeciej części sagi- Zaćmienia.\nZrezygnowałam z oglądania telewizji, wiedziałam, ze dziś leci 'Zmierzch'. Nie miałam co przeczytać więc przejrzałam swoje ebooki i trafiłam na 'Drugie życie...'. Postanowiłam lepiej zapoznać się z główną bohaterka i wreszcie, zobaczyć akcję rozgrywającą się w Forks ze strony innych obserwatorów.\nBardzo ubolewam nad tym, że historia Bree jest opisana od momentu gdy dziewczyna jest już wampirem, mimo, że jest dalej napomknięte o przemianie i poznaniu Riley'a. Jednak to mnie nie satysfakcjonuje. Dużo wątków z tej historii zostało nie dopracowanych przez autorkę. Czasem wydaje się jak by pisała niektóre momenty w niemałym roztargnieniu.\nAkcja nie jest dobrze opisana i nie syci czytelnika. Choćby np. watek miłości Diego i Bree, był zdecydowanie za krótki. Nawet nie jestem pewna czy to uczucie można nazwać 'miłością', przecież oni znali się dopiero kilka dni...\nCałe te życie z ,,Nowo Narodzonymi", również było nie dopracowane. Nie licząc Bree, Freda, Riley'a i Diego, wszystkie postacie będące ciągle głodnymi wampirami, były mdłe i bez wyrazu. Gdyby pani Meyer napisała dłuższą historię, umieściła więcej walk, polowań i treningów książka stałaby się dużo ciekawsza.\nMimo tego, że akcja nie stoi w miejscu, że ciągle coś się dzieje to uważam, że książka nie jest warta kupienia, ale jedynie przeczytania. Można pożyczyć od koleżanki lub z biblioteki. Nie warta jest swojej ceny, ale to nie oznacza, że nie można po nią sięgnąć w wolnej chwili.\nKsiążka spodoba się na pewno każdemu fanowi 'Zmierzchu'. Wzruszająca historia, która ostatnimi dwoma zdaniami zdobyła moje uznanie.\n- Zamknij oczy - szepnął rudowłosy wampir.\nSpodziewałam się, ze będzie opisana śmierć Bree, jej powolne umieranie, ale autorce udało się idealnie z tego wybrnąć. Mimo wszystko, to były tylko dwa zdania, ale płakałam jak bóbr. Patrzyłam się w biały monitor z paczką chusteczek i nie mogłam przestać szlochać.\nDzięki moim ostatnim uczuciom, książkę mogę polecić, jednak jeśli chcesz poprawić sobie humor, to radziłabym sięgnąć po coś innego!\nAutor: Kasia Witek o 16:00 0 komentarze\nOpowieści z Narni- cała seria.\nNie będę nawet męczyć siebie i was, recenzjami każdego tomu tej serii. Postanowiłam uogólnić i napisać wszystkie moje odczucia w jednej notce.\nPo obejrzeniu trzech filmów, na motywach tej serii, dużo się po niej spodziewałam. Jednak bardzo się zawiodłam. Gdy zobaczyłam w bibliotece Narnie od razu wypożyczyłam trzy części. Niestety już po 5 stronach byłam zniesmaczona.\nKsiążki są napisane bardzo prostym, chyba nawet za prostym językiem. Widać, że autor miał całkiem niezły pomysł na książkę, ale tak jak by nie umiał tego ująć w słowa.\nNie odczuwałam, żadnej więzi z bohaterami, a nawet wydają mi się prości. Nie zachowują się jak dzieci, są sztywni i sztuczni.\nAkcja brnie szybko, ale nie wciągnęła mnie tak jak na to liczyłam. Mimo, że działo się dość wiele, ja się momentami bardzo nudziłam.\nPiotr, Zuzanna, Edmund i Łucja wyprowadzają się na wieś ze względu na trwająca wojnę. Tam znajdują szafę, która przenosi ich do niesamowitego świata- Narni. Przezywają tam wiele przygód, smutku jak i szczęścia. Pokonują Białą Czarownicę, poznają prawdziwego króla tej krainy, Aslana i przeżywają tam długie lata swojego życia, zostają władcami, królami i królowymi Narni. Dorastają i przez przypadek.... znów przenoszą się do normalnego świata i co jest najdziwniejsze, tam znów są dziećmi i wychodzą z szafy w tym samym momencie w którym weszli. Nie minęła tam nawet minuta.\nW drugiej części dzieci znów przenoszą się do cudownej krainy, pomagają księciu Kaspianowi który ucieka przed swoim wujem Mirazem i oczywiście znów ratują Narnie. Jednak to jest ostatnia podróż Piotra i Zuzanny. Dorośli już na tyle, że nie mogą nigdy tam wrócić.\nTrzecia część opowiada o tym, jak Edmund, Łucja i ich kuzyn Eustachy zostają jakimś dziwnym zrządzeniem losu, przeniesieni do Narni. Dołączają do wyprawy Kaspiana, który poszukuje siedmiu lordów, którzy zostali wygnani z królestwa za panowania króla Miraza. Rodzeństwo w podróży na kraniec świata, do państwa Aslana przezywa wiele niesamowitych przygód.To ostatnia podróż Edmunda i Łucji do Narni.\nW czwartej części do cudownej krainy zostaje przeniesiony Eustach, ze swoją koleżanka z klasy Julią. Dostają oni znaki, które mają pomóc im w odnalezieniu Riliana, syna księcia Kaspiana, który został porwany 10 lat wcześniej. Oczywiście ratują go.\nPiąta część wraca do ery, gdy panowali w Narni Piotr, Zuzanna, Edmund i Łucja. Przedstawiona zostaje historia młodego niewolnika, Szasty i gadającego konia Bree. W trakcie ucieczki do Narni dowiadują się o planach Kalormeńczyków, aby napaść na Anarchię. Decydują się dotrzeć tam pierwsi.\nSzósta część pokazuje czytelnikowi jak została stworzona Narnia, natomiast siódma, ostatnia części pokazuje koniec Narni.\nGdy czytałam tą serie, cały czas powtarzałam sobie 'Jeszcze trochę, dasz radę!', ale muszę się przyznać, że nie dałam. Ostatnich dwóch tomów nie doczytałam i uwierzcie, że naprawdę tego nie żałuje. Bardzo cieszy mnie to, że nie kupiłam tej serii (a miałam taką ochotę), tylko wypożyczyłam w bibliotece.\nOsobiście nie polecam tych książek, są mdłe i bez wyrazu. Kierowane są bardziej do dzieci, którym mimo wszystko może się to podobać.\nAutor: Kasia Witek o 03:05 0 komentarze\nseria Zwiadowcy: Ruiny Gorlanu\nMojemu ulubionemu wydawnictwu, Jaguar udało się wydać kolejną świetną książkę. Okładka jest niesamowita, tajemnicza i estetycznie skomponowana. Mogłabym patrzeć na cień tej postaci bardzo długo i zawsze bym się tym zachwycała.\nZwiadowcy jest to seria książek Johna Flanagan'a. Mężczyzna nigdy wcześniej nie myślał o wydaniu tak długiej serii. Gdy jego syn był jeszcze małym dzieckiem John pisał krótkie opowiadania, o fantastycznym świecie, który jest wyrwany ze średniowiecza.\nCzytał wieczorami synowi swoje wymysły i pytał co o tym sądzi. To miała być tylko krótka historyjka opisująca przygody chłopca, którego postać była wzorowana na synu.\nJohn pisał coraz więcej, w końcu zdecydował się wydać książkę na motywach swoich krótkich opowiadań. Udało się! Stworzył powieść w którą zaczytują się tysiące osób.\nW Australii, z której pochodzi autor, wydano już 10 tomów tej niesamowitej historii. W Polsce na razie ukazało się 8. Książki adresowane są do młodzieży, dzieci powyżej 11 roku życia. Jednak muszę napomknąć, że każdy znajdzie tu coś dla siebie. Choć by jeden aspekt, który nie pozwoli oderwać się od tej lektury.\nPo przeczytaniu prologu, mój entuzjazm co do tej książki nieco opadł. Pomyślałam, że to naprawdę będzie przypominać 'Władcy Pierścieni', za którymi nie przepadam. Jednak z każdym następnym rozdziałem, zaczęłam przywiązywać się do bohaterów coraz bardziej.\nW Górach Deszczu i Nocy, żyje niejaki Morgarath, który 15 lat temu poniósł druzgocąca klęskę na polu bitwy. Jego pycha i duma nie pozwala mu o tym zapomnieć, mężczyzna pragnie zemsty!\nPrzygotowuje do tego własne oddziały wargalów- stworów które nie potrafią mieć własnej woli, uważają Morgaratha za swojego pana.\nTymczasem Will, sierota mieszkająca w sierocińcu na zamku, przygotowuje się do kulminacyjnego momentu w swoim życiu. Nadchodzi dzień, kiedy chłopak będzie musiał wybrać co będzie robił w przyszłości. Jeśli żaden z Mistrzów nie będzie chciał wziąć go na praktyki, pozostanie mu praca na polu.\nChłopak najbardziej ze wszystkiego chcę się dostać do Szkoły Rycerskiej, ponieważ sądził, ze jego ojciec, który zginął jako bohater musiał być rycerzem.\nZe swoją chuda i niską posturą nie dostaje się tam gdzie chciał, co więcej żaden z Mistrzów nie chce go u siebie. Jednak tajemniczy Halt zostawia baronowi list, który chłopak za wszelką cenę chce przeczytać. Nie zdaje sobie sprawy, ze jest to pewnego rodzaju sprawdzian. Po tych dziwnych zdarzeniach, Will zostaje przyjęty na nauki do Halta, co zdarza się niezmiernie rzadko. Ma zostać Zwiadowcą.\n"Nie skupiaj uwagi na jednym punkcie. Przez cały czas obserwuj tak szeroki zakres przestrzeni, na ile to możliwe. Twoja uwaga nie może zostać ani przez chwilę bezczynna. Dostrzeżesz go jako ruch, nie jako postać (...)."\nZwiadowcy to ludzie objęci tajemnicą, chodzą plotki, że parają się magią. Potrafią robić rzeczy których nie zrobiłby żaden normalny człowiek. Potrafią stać się niewidzialni, znikać, przemykać tak cicho, że nawet orzeł ma problemy z wyłapaniem ruchu.\nW większości książki można dużo dowiedzieć się na temat łuków, sztyletów, mieczy. Gdy bohater walczy lub uczy się posługiwać bronią, czułam się jak bym sama to robiła. Odczuwałam ból, stan psychiczny, a nawet zmęczenie postaci.\n"Nigdy nie pozwól, żeby ktoś się do ciebie zbliżył. Zbyt krótki dystans to zawsze sygnał alarmowy; nieważne z kim masz do czynienia i jak przyjaźnie się ten ktoś zachowuje."\nPrzyjemnie się czyta. Wreszcie fantastyka bez czarownic, wampirów i wilkołaków, naprawdę coraz ciężej takową znaleźć. Następną rzeczą która wyróżnia tą serie z innych książek fantasty to, to, że głównym motywem nie jest miłość dziewczyny i chłopaka, ale przyjaźń. Prawdziwa przyjaźń między nauczycielem i uczniem. Stają się dla siebie rodziną. Oddali by za siebie życie, to jest piękne.\nZ pewnością to nie jest książka dla ludzi, którzy lubują się w Paranolmal Romance. Jest to powieść dla ludzi kochających przygody, a nie tylko perypetię dwojga (lub więcej) kochanków.\nZ czystym sumieniem i ręką na sercu mogę polecić tą książkę, czytelnikowi w każdym wieku, ale w szczególności młodzieży, która szuka w literaturze czegoś, co może okazać się przyjemne. Nawet nie zauważysz gdzie uciekło ci kilka godzin życia, wtedy będziesz myślał tylko o dalszych przygodach Will i jego przyjaciół.\nAutor: Kasia Witek o 02:07 0 komentarze\nAutor: Harvey Alyxandra\nNadchodzi piątek. Nie masz co robić przy komputerze, w telewizji nie ma nic ciekawego i za nic nie chce ci się odrobić lekcji. W takich momentach idealnie mieć pod ręką 'Księżniczkę Wampirów'! Książka napisana jest nieco banalnie. Zdecydowanie nie jest to arcydzieło i z pewnością autorka nie dostanie za to Nobla. Jednak powieść jest napisana w tak lekkim klimacie i słownictwie, że czyta się ją w jeden wieczór.\nKroniki Rodu Drake'ów, są debiutem pisarki, Alyxandry Hatvey. Musze powiedzieć, że kobieta ma lekkie pióro i jak na debiut w pisarstwie zaczęła naprawdę dobrze.\nKsiężniczka Wampirów wprowadza czytelnika w historie, problemy i przygody rodu Drake'ów.\nSolange Drake jest pierwszą dziewczyną, która narodziła się w rodzinie wampirów. Kobiety zawsze były przemieniane. To niespotykane zjawisko powoduje, że dziewczyna na masę adoratorów. Każdy wampir który jest w jej pobliżu lub zobaczy ją od razu się w niej zakochuje. Wszystkiemu winne są jej feromony, które wytwarza każdy wampir, przed pełną przemianą.\nSolange ma siedmiu braci, którzy zawsze będą bronić jej życia. Nawet za cenę własnego. Lecz co się stanie, gdy niesforna siostra, zakocha się w Łowcy Wampirów, który został przyłapany i pojmany na przeszpiegach? Jej samej nie podoba się ten pomyśl, jednak serce nie sługa.\nNajlepsza przyjaciółka Solange, Lucy zostaje porwana wraz z jednym z jej braci Nicholasem. Dziewczyna musi wyruszyć na poszukiwanie swoich bliskich, jednak ona też zostaje porwana. Z odsieczą przychodzi jej Łowca, którego dziewczyna darzy coraz większym uczuciem.\nCo się stanie gdy jedyna narodzona wampirzyca, zakocha się w swoim wrogu?\nCzy Luce oprze się uwodzicielskiemu Nicholasowi?\nAkcja w książce rozwija się z rozdziału na rozdział. Gdy już się wciągniesz nie można się oderwać. Ja cały czas powtarzałam sobie ,,Jeszcze tylko jeden...", aż przeczytałam całość za jednym podejściem.\nMimo zwięzłości i grubości, książka warta jest przeczytania. Choć by po to, by trochę się pośmiać, a przynajmniej uśmiechnąć.\nJeśli lubisz lekką i przyjemną fantastykę, która zostanie w twojej głowie przez kilka godzin po skończeniu książki, to 'Księżniczka Wampirów' jest dla ciebie!\nAutor: Kasia Witek o 13:09 0 komentarze\nTajemny Krąg. Księga 1\nNiesamowita i porywająca opowieść. Pani Smith znów udało się napisać dobra książkę. Staram się przeczytać wszystkie jej 'dzieła' .Jednakże po przeczytaniu Pamiętników Wampirów i Świata Nocy, miałam co do tej autorki mieszane uczucia. Pamiętniki były dość przeciętne, żeby nie powiedzieć.. słabe, ale Świat Nocy, to już zupełnie inna historia. Autorce udało się stworzyć, zupełnie inny, oryginalny świat, mimo, ze występują w nim wampiry, wilkołaki i czarownice, które w świecie książek stały się codziennością.\nWracając do Tajemnego Kręgu. Jest to lekka powieść fantasty, której pierwsza księga składa się z dwóch części: Inicjacji i Zakładniczki. Głównym motywem są czarownice- tajemniczy Krąg, w mieście New Salem który rządzi szkołom, uczniami, jak i nauczycielami. Wszyscy się ich boją i pozwalają im na każdy czy, ten dobry, jak i ten zły.\nSzesnastoletnia Cassie Black, która jest bardzo nieśmiałą dziewczyną, w trakcie pobytu na wakacjach, przez przypadek, ratuje z opresji chłopaka. On w podzięce, za pomoc daje dziewczynie tajemniczy kamień, który ma ją chronić i przywołać go gdy ona będzie w niebezpieczeństwie.\nCassie zauroczona chłopakiem, nie zdążyła nawet poznać jego imienia.\nGdy dziewczyna wraca do domku letniskowego, matka oznajmia córce, że już nie wrócą nigdy do jej prawdziwego domu- do Kaliforni. Przeprowadzają się do babki, która mieszka w New Salem i przez długi czas nie utrzymywała z rodziną kontaktu.\nZałamana Cassie, już w pierwszym tygodniu szkoły przysporzyła sobie wrogów, chociaż nic tak naprawdę nie zrobiła. I to nie byle wrogów! Członków tajemniczego i intrygującego Klubu...\nPo dniach, pełnych smutku, strachu i prześladowań ze strony grupki nastolatków, którymi, jak myślała Cassie, przewodziła Faye, dziewczynie udaje się poznać Dianę. Ta wyciąga ją z opresji i pomaga za klimatyzować się w nowej szkole. Od tej pory są najlepszymi przyjaciółkami.\nCassie dowiaduje się, że Diana również należy do Klubu i, że nie każdy jego członek musi być zepsuty jak Faye i jej przyjaciółki. Jednak Cassie nie jest jego oficjalną członkinią, a wolne jest tylko jedno miejsce, które zająć ma niejaka Kori.\nPo kilku dniach Cassie znajduje Kori ze skręconym karkiem. Nikt nie wie co się stało.\nTego samego dnia, Cassie w końcu dowiaduje się kim tak naprawdę jest Klub, to Krąg dwunastu czarownic (w tym chłopaków), do których jak się okazuje dziewczyna może należeć dzięki swojemu pochodzeniu.\nJednak śmierć Kori, to nie jedyne zabójstwo w tym mieście. Teraz zaczęło się 'polowanie na czarownice'.\nW tym streszczeniu przybliżyłam jedynie połowę książki, która uwierzcie jest nudniejszą częścią. Akcja zaczyna brnąć w oszołamiającym tępię, gdy Cassie przechodzi Inicjację i dowiaduje się, że członkiem klubu jest także chłopak którego poznała w tkacie ferii letni- Adam. Który w trakcie swojej nieobecności w New Salem, znalazł artefakt, który może mieć w sobie ukrytą Czarną Magię. Ku wielkiemu zdumieniu Cassie, okazuje się, że Adam jest od dawna chłopakiem, jej najlepszej przyjaciółki-Diany.\nCzy miłość okaże się ważniejsza niż przyjaźń?\nPełna akcji, grozy i przede wszystkim humoru powieść, dobra na ucieczkę od normalności. Można się w niej zatracić i zapomnieć o świecie.\nMiło się czyta, a bohaterowie są naprawdę oryginalni! Nie ma dwóch takich samych charakterów (nie licząc dwojga bardzo zabawnych bliźniaków, których uwielbiam). Wszyscy są wyjątkowi.\nPo wprowadzeniu i zapoznaniu się z bohaterami zaczyna się odczuwać więź z tą książką. Lektura zdecydowanie warta przeczytania! Fani lekkiej fantastyki na pewno nie pożałują, polecam!\nAutor: Kasia Witek o 11:58 0 komentarze\nSeria Pamiętniki wampirów: Przebudzenie.\nOpis: Dwa wampiry.\npiękna i popularna, może mieć każdego chłopaka.\ntajemniczy i mroczny,\nwydaje się jedynym chłopakiem odpornym na wdzięki Eleny.\ni opętany żądzą zemsty na Stefano - bracie, który go zdradził.\nŚwiatowy sukces L.J. Smith rośnie z każdym kolejnym wydaniem jej powieści. Bestsellerową serię "Pamiętniki Wampirów" sprzedano w USA w ponad dwóch milionach egzemplarzy i sfilmowano jako serial telewizyjny emitowany również w Polsce. Kolejne tomy "Pamiętników wampirów" przez 15 tygodni pozostawały w czołówce list bestsellerów "The New York Times", "Świat nocy" - przez 32 tygodnie. Trzeci cykl L.J. Smith, "Dark Visions", również króluje na światowych listach.\nMoja opinia: Następna książka z serii: ,,Dwóch chłopaków,jedna dziewczyna". Książka jest kierowana do młodzieży, jak można się domyślić do nastolatek. Szczerze wątpię, czy jakiś chłopak nie rzucił by tej książki w kąt po pierwszych 50 stronach.\nElena Gilbert, jest tak jak w opisie, piękna, popularna, seksowna i oczywiście, może mieć każdego chłopaka. Z mojego punktu widzenia jest rozpieszczoną lalą, której rodzice niestety giną w wypadku samochodowym (oczywiście). Dziewczyna jest załamana, mniej czasu spędza na imprezach i ze znajomymi.\nDo jej miasteczka, Fell's Church, przeprowadza się pewien tajemniczy i zabójczo przystojny Włoch, Stefano Salvatore. Elena postanawia go zdobyć za wszelką cenę. Jednak mimo starań jej, jak i Bonnie i Meredith, jej najlepszych przyjaciółek, chłopak nie zwraca na nią uwagi.\nDziewczyna jest zrozpaczona, bo żaden chłopak nigdy nie ,,olewał jej" tak jak Stefano. Po jakimś czasie Elenie udaje się dowiedzieć, co z nim jest nie tak, otóż chłopak jest wampirem!\nW mieście pojawia się też dziwny nieznajomy, który jak się potem okazuje nazywa się Damon i jest starszym bratem Stefano.\nKsiążka nie jest jakąś ambitną lektura, skomplikowaną i potrzebująca wielkiego zaangażowania. Czyta się ją dość szybko, ale mnie osobiście, bardzo irytowało, gdy autorka, poświęcała minimum stroną każdego rozdziału na opis, jaka to Elena jest piękna i idealna. Seksowna, inteligentna, pewna swojej wartości i uwaga... dobra, chce wszystkim pomagać! Przecież, każdy musi mieć jakieś wady...\nStefano, prawie tak samo idealny jak jego ukochana. Nigdy by jej nie zdradził, jest piękny, inteligentny i nie pije ludzkiej krwi, szarmancki wobec kobiet, nad wyraz uprzejmy. Jeśli nie ideał, to ja nie wiem jaki może być lepszy.\nGdyby nie ta dwójka, to reszta bohaterów nie jest taka zła. Damon, starszy brat Stefano, komplikuje sytuacje w Fell's Church. Gdyby nie to, że również pragnie Eleny, chyba czytałabym tą książkę tylko ze względu na jego postać. Jest to kolejna rzecz która mnie irytuje w tej fabule, wszyscy kochają Elenę!\nKsiążka jest do przeczytania w jeden wieczór, ale kończy się w takim momencie, ze nawet gdy ci się bardzo nie spodobała i tak będziesz ciekawa co wydarzy się dalej.\nAutor: Kasia Witek o 09:51 0 komentarze\nNazywam się Kasia, pseudonim Kate. Mam 14 lat i mogłabym nic nie robić tylko czytać książki. Na tym blogu będą jedynie zapowiedzi, recenzje, opisy książek, które przeczytałam. Mam nadzieje, ze polubicie mój styl pisania i będziecie zaglądać tu dość często.;* Jeśli blog się rozkręci, jest szansa nawet na konkurs z nagrodami.;)\nAutor: Kasia Witek o 07:31 0 komentarze


PL | CZ |\nOficyna Drukarsko-Wydawnicza AKANT s.c 43-400 Cieszyn, ul. Kraszewskiego 9 tel. 33 8522 650 druk@akant.cieszyn.pl\nterminowość profesjonalizm jakość Zgodnienie z art. 173 Prawa Telekomunikacyjnego informujemy, że odwiedzana strona korzysta z plików cookies. W związku z powyższym użytkownik strony może domyślnie ustawić w przeglądarce poziom, czy, ile i jakie chce cookies. Brak takich ustawień będzie świadomym aktem woli i akceptacji plików cookies.\nUżytkownik: Pole obowiązkowe Twój email: Pole opcjonalne Temat wiadomości: Pole obowiązkowe Treść wiadomości: Zapraszamy do korespondencji z akant.cieszyn.pl. Jesli oczekują Państwo na nasza odpowiedź, proszę się upewnić, iż podanny e-mail jest poprawny!\nPolityka cookies Serwis korzysta z plików cookies.


Recenzja: Szarlotkowy peeling do mycia ciała Sweet Secret, Farmona | MintElegance\nRecenzja: Szarlotkowy peeling do mycia ciała Sweet Secret, Farmona\nZanim przejdę do konkretów muszę Wam napisać ( bo nie wytrzymam! ), że Szarlotkowy Peeling Farmony jest pierwszym moim peelingiem, który się pieni! Kurczę i to lepiej niż niejeden żel pod prysznic! Coś pięknego po prostu :D\nKosmetyk zamknięty jest w zgrabnej, estetycznej i higienicznej butelce z 'dzióbkiem' o pojemności 225ml. Butelka nie wyślizguje się z ręki, ale ma pewien mankament. Peeling sam w sobie jest gęsty, więc czasami ciężko go wycisnąć z butelki. Moim zdaniem praktyczniejszym rozwiązaniem byłby słoiczek z odkręcanym wieczkiem. Jak już jestem w temacie opakowania to muszę wspomnieć o jeszcze jednym małym minusie, mianowicie butelka z peelingiem nie jest przezroczysta, więc nie wiemy ile peelingu jeszcze nam zostało.\nJak już wspomniałam konsystencja peelingu jest gęsta, w bursztynowym kolorze i ma wiele ostrych drobinek, dobrze ścierających martwy naskórek. Mimo tego, że drobinki są ostre, to jednocześnie są na tyle delikatne, że nie podrażnią nawet wrażliwej skóry ( chyba, że będziemy trzeć bardzo, bardzo, bardzo mocno ).\nNie byłabym sobą gdybym nie wspomniała o zapachu, który nie jest ani trochę chemiczny, wręcz przeciwnie: tak pachnie szarlotką, że czasami mam ochotę zjeść ten peeling razem z butelką :D\nPo użyciu peelingu skóra jest tak oczyszczona, wygładzona i mięciutka, że aż chce się jej dotykać. Nie wysusza skóry, ale nawilżenie jej jest minimalne, dlatego zaraz po sięgam po Szarlotkowe masło do ciała i dzięki podwójnej dawce szarlotkowego zapachu mogę cieszyć się nim długie godziny.\nReasumując, peeling obłędnie pachnie i sprawia, że skóra jest aksamitna i odżywiona, więc czegóż chcieć więcej, prawda ;)?\nSzarlotkowy peeling Farmona wraz z masłem do ciała ( o którym poczytacie już niedługo ) dostałam do testowania od portalu Bangla , ale nie miało to wpływu na moją opinię.\nqkasiunia 5 lutego 2013 10:30\nTa szarlotka mnie bardzo kusi! :)\nIndependentGirl 6 lutego 2013 13:02\nOj mnie też, ale obecnie oszczędzam. xD\nBeauty_Station 5 lutego 2013 10:32\nOstatnio kupiłam peeling cukrowy Farmony o zapachu czekolady&pistacji, ale niestety nie jestem z niego jakoś szczególnie zadowolona :( ale zapach za to ma nieziemski. Tego produktu nie znam.\nBeauty and Textiles 5 lutego 2013 10:36\nOd dawna dawna planuję kupić ten peeling, jak dotąd jakoś nie było okazji. Teraz okazję znajdę! ;)\nbloGosia 5 lutego 2013 10:39\nSzarlotkę muszę koniecznie wypróbować! Chodzi za mną już od grudnia! :-))\nagata 5 lutego 2013 10:47\nnigdy nie miałam peelingu, który by się pienił ;d\nna pewno wypróbuję chociażby ze względu na szarlotkowy zapach :)\nmoniak85 5 lutego 2013 10:52\nto mój nr 1~!\nYasniable 5 lutego 2013 11:29\nJuż na święta ją widziałam, ale ciężko z dostępnością niestety...\nKosmetyczna Kraina 5 lutego 2013 11:31\nMnie te kosmetyki raczej nie kuszą.\nAnn 5 lutego 2013 11:55\nBardzo zachęcająca do kupna recenzja :) muszę wkońcu kupić jakiś smaczny kosmetyk ten firmy :D\nmleczna 5 lutego 2013 12:04\nNie miałam styczności z pieniącym peelingiem. :) Chętnie bym wypróbowała. Kusi zapachem. :)\npatka 5 lutego 2013 12:12\npat18s 5 lutego 2013 12:15\noj kusisz :) szarlotka .... pycha :)\ndesire25 5 lutego 2013 12:33\nZapach na pewno przecudny ;D ale nie lubie używać kosmetyków, które poniekąd moglabym zjeść ;P nie lubie pachnieć czekoladą, szarlotką, kokosem, truflami i innymi takimi ;)\nJuicyBeige 5 lutego 2013 13:02\nNiestety,na Farmonie się zawiodłam kilka razy:(\nolciaaax33 5 lutego 2013 13:17\nWieczna Marzycielka 5 lutego 2013 13:36\nPeeling kusi zapachem :)\nPaula`s Place 5 lutego 2013 13:51\nMam z tej firmy balsam do ciała czekoladowo pistacjowy teeż pycha <3\nZabiegana 5 lutego 2013 14:35\nJa sie naprawde zaplacze przez blogerki. Wszystkie opisujecie jak pieknie Farmona pachnie, a ja tylko mialam jeden produkt i tyle... no przeciez nie bedzie mi mama scrubu do ciala z polski slac :(\nnom nom, narobilas mi ochoty- i chyba opcja szarlotkowa najbardziej mi podchodzi z dotad 'czytanych' opinii :)\nDomi Nika 5 lutego 2013 14:35\nI właśnie zachciało mi się pysznej szarlotki xD\narletaa91 5 lutego 2013 14:42\nHmmm, a więc może się skuszę :)\nCassidy 5 lutego 2013 14:48\nKolejna pozytywna recenzja tego peelingu, chyba w końcu się przejdę po niego.\nZabiegana 5 lutego 2013 15:14\nJa mam olejek arganowy (nie z zsk), ale szkoda mi go uzywac ;P w ogole mam mase olejkow, powinnam je zuzyc w koncu.\npoza tym... olejek arganowy jest drogi i wolalabym go uzywac na twarz niz np. na wlosy- chyba, ze masz bardzo zniszczone albo zniszczone koncowki :P\nŚwiat Wery 5 lutego 2013 15:14\npeeling bym spróbowała, gorzej byłoby pewnie z masłem, miałam kokosowo-bananowy i właśnie go skończyłam uff..\nhmm..200 no fakt mało jak na ten sam czas co mój blog. Ja w tym roku będę obchodzić za kilka miesięcy 2 urodziny bloga:P. Zresztą zdarzało mi się nawet i w ciągu dnia dodać dwa posty, a kilka nawet usunęłam:P A dodaję codziennie:)\nMoże u Ciebie coś źle pokazuje, mogę zrobić skan jak trzeba:)\nŚwiat Wery 5 lutego 2013 15:24\no to nawet szybciej będziesz mieć urodziny bloga ode mnie, bo ja dopiero w lipcu. Od maja dopiero po głowie było mi przejście.\nalessa 5 lutego 2013 15:35\nMoja siostra miała ale obie stwierdziłyśmy że zapach dla Nas jest jednak nieco chemiczny:) Ale mimo to przyjemny produkt, nie powiem:)\nankas 5 lutego 2013 15:39\nChyba sie skuszę, zapach musi być piękny:)\nKraina testów ... 5 lutego 2013 16:00\nPeeling jest genialny! Uwielbiam go i polecam każdej "peelingowej maniaczce" :)\nAnonimowy 5 lutego 2013 16:08\nmiałam na niego ochotę już dawno, teraz na pewno się skuszę :)\npieni się, bo jest to peeling myjący też kiedyś miałam podobny :)\ni zgadzam się, że lepszym rozwiązaniem dla treściwych peelingów jest słoiczek ;>\nLina 5 lutego 2013 16:56\nKocham zapach szarlotki! ;D\nDagusia 5 lutego 2013 17:28\nmmmmmmmmmm mniam mniam mniam ♥ heheh oczywiście w przenośni mniam ;) chciałabym go :)\nOnlyhope 5 lutego 2013 18:09\ndzięki za recenzję :) na pewno go teraz zakupię !:) Tylko nigdzie w drogerii nie mogę go odszukać :D chyba został mi internet:)\nJeeeejku, jak ja lubię te kosmetyki :)\nvejjs. 5 lutego 2013 18:57\nZapach szarlotki ♥ muszę gdzieś upolować te produkty koniecznie! :D\nQueenIris 5 lutego 2013 19:47\nWspaniały zapach, idealny na zimę:))\ndakota 5 lutego 2013 20:32\nZapach musi być powalający!\nReablly 5 lutego 2013 21:09\njestem bardzo ciekawa zapachu tego peelingu ;)\nDorota 5 lutego 2013 21:12\nTen zapach... uwielbiam...\nsunshine12153 5 lutego 2013 21:53\nalez zapach musi być cudowny! :)\nisabeel117 6 lutego 2013 01:04\nlacquer-maniacs 6 lutego 2013 12:43\nHaha, Ty uważaj i nie zjedz go rzeczywiście :D Chętnie bym się na niego skusiła, ale mógłby być nieco łatwiej dostępny. Nie ma go w Naturze, czy Roassmanach, jak dotąd stacjonarnie widziałam go przez krótki okres w Douglasie. A zamawiać wraz z kosztami przesyłki przez internet nie chcę...\nKasiaKelo 6 lutego 2013 12:46\nTaki pyszny! :D nic dodac nic ujac :) same plusy widze :)\nAnia 6 lutego 2013 12:47\njuż czuje szarlotke i sobie wyobrażam jaki jest ten peeling ;d\nAnia 6 lutego 2013 13:17\nAva Valk 6 lutego 2013 13:34\nZ tej serii wszystko obłędnie pachnie!\nLil Oddiette 6 lutego 2013 13:52\nZjadłabym teraz szarlotkè :)\nKasia 6 lutego 2013 14:56\nta szara marynarka jest z Zalando, zawsze po kliknięciu w te kolaże które robię pojawia się stronka, gdzie wszystkie rzeczy są wypisane i od razu przekierowują do konkretnej rzeczy w konkretnym sklepie :)\nconfessions of big green eyes 6 lutego 2013 15:49\nNie używałam. szczerze to nigdy nie miałam peelingu który by się pienił, to wielki plus tego produktu. Należę do fanek pachnących kosmetyków a szarlotkę kocham także pewnie byśmy się z tym peelingiem polubili:)\nKamyczek 6 lutego 2013 20:42\nomomomom.. lubie zapachy jedzeniowe :D\nAntonina 6 lutego 2013 20:57\nChyba warto się skusić! :)\nÉgotiste 7 lutego 2013 12:13\ndziękuję za polecenie, przyjrzę się im bliżej :)\nale Ci dobrze z tymi feriami :) a peeling to za sam zapach już bym kupiła\nPS. wszystkie trzy komentarze się dodały ;p\nÉgotiste 7 lutego 2013 12:30\nhaha, mogę usunąć, żaden problem ;d\nAnia 7 lutego 2013 14:29\ndużo czytałam o tej Mel B i jeszcze o Jillian ;D są na mojej liście trenerów do przetestowania ;D\nKathy Leonia 7 lutego 2013 15:45\njuz sama nazwa tego peelingu powoduje że mam ochotę go uzyć xd\nvejjs. 7 lutego 2013 16:31\nNie jest tego aż tak dużo ;p\nAnia 7 lutego 2013 17:01\nmnie jeszcze kusi zeby się ważyć ale ogólnie robię to raz w miesiącu chociaż w lutym już na wadze stałam 2 razy jak nie 3 ;d wariatka ze mnie.\nno to spinamy tyłki spinamy :)\nAniahatesme 7 lutego 2013 17:45\nwygląda na dobry i jest niedrogi :> ciekawie, ciekawie\noutside-glass 7 lutego 2013 20:18\nJuż sam zapach mnie okropnie kusi!\nMarionetka Mody 7 lutego 2013 22:40\nja bym go chyba zjadła :D\nOla 7 lutego 2013 22:47\nAle mnie zachęciłaś! Zapach mnie kusii, właśnie skończył mi się peeling, zapoluję na ten chyba :D\nwww.fashionable.com.pl 8 lutego 2013 00:03\nMusi być słodki:)\nKathy Leonia 8 lutego 2013 09:30\nszkoda że nie jest jadalny;p\nJoasia K 8 lutego 2013 13:05\nmusze wypróbować a na obecna chwilę, testuje produkty od bingospa w wolnej chwili zapraszam do siebie pozdrawiam http://joasia1755.blogspot.com/\nInopportune . 8 lutego 2013 18:17\nładnie pachnie :DD\nNatallie 8 lutego 2013 20:02\nKusi mnie ta seria Sweet Secret! :)\nawiola 8 lutego 2013 22:27\nMoże spróbuję. Uwielbiam zapach szarlotki :)\nmagda6915 9 lutego 2013 10:17\nAle kusi, dla samego zapachu nawet warto kupić:))\nSoemi87 9 lutego 2013 17:12\nZapach musi być naprawdę cudowny!\nlubię serię sweet secret, ale tego zapachu nie wąchałam :D\nsauria80 9 lutego 2013 23:45\nczekam właśnie na szarlotę od farmony :P


Tynk marmurowy - szlachetna faktura w domu (25 zdjęć) |\nZastosowanie kamienia naturalnego, takiego jak marmur i granit, tworzy bogaty monumentalny wygląd budynków, wyróżniający się siłą i zewnętrzną estetyką. Użyj kamienia naturalnego do dekoracji budynków - kosztowna i czasochłonna przyjemność. Dlatego obecnie stosowana jest imitacja powierzchni pod kamieniem naturalnym, który jest tworzony za pomocą marmurowego tynku.\n1 Co to jest marmurowy tynk i jego właściwości\n2 Rodzaje marmurowego tynku\n3 Technologia wykorzystania marmurowego tynku\n3.1 Przygotowanie powierzchni\n3.2 Zastosowanie podkładu\n3.3 Dekoracje z marmuru\nCo to jest marmurowy tynk i jego właściwości\nDekoracyjny marmurowy tynk otrzymał swoją nazwę dzięki wypełniaczowi wykonanemu z okruchów, wykonanego z marmuru i jego pyłu, w połączeniu z mąką wapienną. Struktura obejmuje również:\nsyntetyczny kopolimer akrylowy w postaci wodnej emulsji;\nhydrofobowe i antyseptyczne oraz inne dodatki;\nkonserwanty i pigmenty barwiące.\nDzięki tej kompozycji powłoka na bazie wiórków marmurowych nadaje powierzchni unikalną teksturę i jest stosowana jako wykończenie wykończenia. Materiał ten ma doskonałe właściwości adhezyjne i dobrze łączy się z cegłą, betonem, płytami gipsowo-kartonowymi i innymi powierzchniami. Tynki dekoracyjne "wióry marmurowe" nie wymagają pracochłonnej pracy i mogą być wykorzystane do wykończenia ścian kuchni, łazienki i innych pomieszczeń wewnątrz budynku, a także do licowania zewnętrznych ścian budynków. To wykończenie nadaje powierzchni następujące właściwości:\nwysoka wytrzymałość i twardość, zapewniające odporność na uszkodzenia mechaniczne;\nodporność na wpływy klimatyczne: różnice wilgotności i temperatury;\ndobra przepuszczalność pary, pozwalająca ścianom "oddychać";\nodporność na UV, odczynniki chemiczne i ogień;\nróżnorodne rozwiązanie tekstury i koloru.\nRodzaje marmurowego tynku\nMateriał wykończeniowy na bazie kawałków marmuru dzieli się w zależności od wielkości frakcji wypełniacza. Ziarno zmiażdżonego marmuru powinno być w przybliżeniu tej samej wielkości, aby miękisz był wstępnie skalibrowany. Jest to konieczne, aby powierzchnia pokryta miękisz miała tę samą grubość i była równa.\nIstnieje następujący podział gipsu pod względem wielkości ziarnistości:\ndrobnoziarniste, o wielkości ułamka 0,2 do 1 mm;\nśrednioziarnisty (frakcja od 1 do 3 mm);\ngruboziarnisty (frakcja od 3 do 5 mm).\nWielkość frakcji ziarna zależy od przeznaczenia marmurowej powłoki. Do dekoracji wnętrz stosuje się drobnoziarnisty materiał, a także do dekoracyjnych powłok elewacyjnych - o średniej i gruboziarnistej kompozycji.\nTynk z kawałkami marmuru jest również podzielony według wskaźnika barwy. Jeśli wcześniej używano tylko okruchów, które miały naturalne odcienie, często niejednorodne w kolorze, obecnie stosuje się wiele odcieni koloru, które nadają wypełniaczowi odcień o naturalnym charakterze lub kolorze innym niż naturalny marmur. Aby to zrobić, należy użyć odpornych na światło barwników pigmentowych, które nie wypalają się na słońcu i zachowują oryginalny kolor od 15 do 25 lat eksploatacji powłoki.\nZastosowanie odcieni kolorów pozwala tworzyć różnorodne wykończenia tego materiału.\nIstnieją również różne rodzaje mieszanek marmuru, których skład różni się nie tylko od frakcji ziarna i jego odcienia, ale także od użytej kompozycji wypełniacza. Takie materiały obejmują tynki z granitu i marmuru, weneckie i mozaiki.\nW skład mieszanki granit-marmur z wypełniaczem wchodzą, oprócz frakcji granitowej z kawałków marmuru. Znacząco wpływa to na charakterystykę wytrzymałości powłoki, czyniąc ją odporną na uszkodzenia mechaniczne. Jednakże dodanie wiórów granitowych do kompozycji mieszaniny wpływa również na stopień adhezji do polimerowego składnika wiążącego, staje się mniejsze.\nMarmur elewacyjny to najczęściej granit-marmur ze względu na jego wysoką stabilność mechaniczną. Stosuje się go również do wykańczania zewnętrznych powierzchni cokołów i struktur łukowych. W tym przypadku bardziej ekonomiczne jest wybieranie materiałów, w których cement białego koloru M500 jest składnikiem ściągającym.\nMarmurowe stiuki weneckie jako wypełniacz zawierają frakcję pyłu z marmuru z dodatkiem granitu, kwarcu, malachitu lub innych kamieni. Ilościowe proporcje składników mieszaniny znacząco wpływają na cechy jakościowe powłoki i jej dekoracyjny wygląd. Im mniejsze są komponenty, tym bardziej równomierny jest wzór, a powierzchnia jest gładsza.\nŚrodek wiążący weneckiej odmiany materiału został przez pewien czas wapnem gaszonym. Dzięki nowoczesnym technologiom produkcji żywice akrylowe są często stosowane jako spoiwo. Dodawany jest także pigment zarówno organiczny, jak i nieorganiczny.\nIstnieje kilka rodzajów weneckiej mieszanki sztukaterii w składzie i gęstości. Im wyższa gęstość, która objawia się lepkością w gotowej postaci, tym gładsza i bardziej jakościowa staje się powłoka. Powierzchnię, na której nanosi się ten materiał, należy ostrożnie wypoziomować do stanu gładkiego, w przeciwnym razie marmurowy pył rozjaśni się, gdy wszystkie obszary problemowe wyschną.\nMieszanka weneckiego stiuku służy głównie do dekorowania powierzchni w stylu antycznym.\nMozaiki z marmurowego tynku to materiał, którego wypełniacz jest mieszanką okruchów o różnych kolorach od marmuru, granitu, kwarcu, malachitu, lazurytu. Używając różnych kamieni w kolorze, otrzymują unikalny mozaikowy wygląd wykończenia. Można również użyć okruchy jednego z tych składników, pomalowanego na inny kolor, inny niż ułamek naturalnego odcienia. Kolor wypełniacz jest połączony z klejem na bazie akrylu.\nZa pomocą mozaiki można wykonać rysunki w postaci panelu na ścianie. Odmiana mozaiki jest często wykorzystywana do dekoracyjnego projektowania poszczególnych wewnętrznych fragmentów nisz, kolumn, konstrukcji łukowych.\nTechnologia wykorzystania marmurowego tynku\nJakość wykończenia i wygląd powierzchni pokrytej marmurowym tynkiem zależy od zgodności z technologią jej stosowania. W takim przypadku należy przestrzegać kolejności następujących operacji:\ndekorowanie powierzchni warstwą marmuru.\nZastanówmy się, w jaki sposób realizowane są te etapy pracy.\nKażda powierzchnia, na której zostanie nałożona warstwa dekoracyjna, powinna być oczyszczona z brudu i plam tłustych. Wytnij lub uderz wszystkie wystające części. Pęknięcia i wgniecenia powinny być pokryte związkiem, który ma dobrą przyczepność do podłoża. W przypadku dużych nieregularności należy ułożyć siatkę wzmacniającą. Po nałożeniu szorstkiego wypełniacza podłoże należy zmielić.\nW przypadku gruboziarnistego tynku marmurowego nakładanego na elewację dopuszczalne są drobne pęknięcia i defekty, ponieważ dzięki grubej warstwie dekoracyjnej mogą z łatwością się zamknąć. Idealnie gładka powierzchnia wymagana jest tylko przy zastosowaniu weneckiej mieszaniny.\nPodkład warstwy wyrównanej jest niezbędny do polepszenia adhezji materiału dekoracyjnego do podstawy, aby zapobiec złuszczaniu tynku po suszeniu. Przed nałożeniem podkładu należy sprawdzić, jak dobrze zostanie on wchłonięty przez warstwę wierzchnią. Pokrycie marmuru mocno przylega do ściany przy całkowitym odparowaniu wody z roztworu. Jeśli ściany nie zostaną pokryte przed tym podkładem, woda z mieszanki tynków zanurzy się w ich warstwie powierzchniowej, co doprowadzi do pogorszenia przyczepności.\nOd podkładu można odmówić tylko wtedy, gdy ściana pokryta jest materiałem, który praktycznie nie pochłania wilgoci. Jest to sprawdzane przez aplikację testową podkładu. Jeśli po kilku godzinach od wyschnięcia powstaje błyszcząca folia, można odrzucić etap gruntowania podłoża.\nLśniąca podstawa w tym przypadku jest lepsza do szlifowania w celu spowodowania szorstkiej warstwy wierzchniej podstawy, dla lepszej przyczepności tynku dekoracyjnego.\nDekoracje z marmuru\nNakładanie marmurowego tynku na podstawę wykonuje się za pomocą łopatki o wielkości 30 cm lub większej, patrz większy rozmiar przy pracy z dużymi powierzchniami elewacji.\nPo nałożeniu na ścianę, partia mieszaniny jest równomiernie rozmazana na niej z siłą wystarczającą do zapewnienia dobrej przyczepności do podłoża. Ważne jest, aby zakończyć wykańczanie jednej ściany bez zatrzymywania się, nie czekając na wyschnięcie. Wówczas połączenia w rozszerzonych sekcjach nie będą widoczne.\nAby zapewnić równomierność odcienia tynku we wnętrzu, zaleca się nałożenie kolorowego malowania na bazie, zbliżonego kolorem do koloru marmurowych wiórków. Wtedy polany ciemnego i jasnego tła nie będą widoczne. Kupowanie materiału o jednym odcieniu jest lepsze jednocześnie w jednym miejscu. Pozwoli to również zaoszczędzić na marmurowym tynku. Szczególnie aktualne jest użycie malowania podstawy po zakończeniu tynkiem weneckim. W przeciwnym razie konieczne jest pokrycie powierzchni tynkiem w kilku warstwach.


Protokół z przebiegu XXXII posiedzenia plenarnego - Rada Główna Nauki i Szkolnictwa Wyższego\nProtokół z przebiegu XXXII posiedzenia plenarnego Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego z dnia 14 lutego 2013 r.\nPrzewodniczący RG prof. J. Lubacz otwierając obrady powitał zaproszonych gości.\nIII. Dyskusja na temat możliwości wdrożenia polityki naukowej opartej na faktach ("evidence-based policy") w warunkach polskich.\nWprowadzenia do dyskusji na temat możliwości wdrożenia polityki naukowej opartej na faktach w warunkach polskich dokonała prof. K. Czaplicka-Kolarz.\nW dyskusji udział wzięli: dr A. Bartczak, prof. K. Czaplicka-Kolarz, prof. J. Lubacz, prof. M. Marody (Wiceprezes PAN), prof. A. Marszałek, prof. W. Mitkowski, dr W. Szewko, prof. M. Szczerek, prof. J. Szmidt (Rektor PW).\nPrzewodniczący Rady Głównej poinformował, że:\ndr hab. A. Marszałek uzyskał tytuł profesora nauk medycznych;\nw dniu 11 stycznia odbyło się posiedzenie Prezydium KRASP, na którym został przyjęty Apel do Parlamentu i Rządu RP podpisany przez Przewodniczącego RG, Przewodniczącego KRASP, Przewodniczącego KRZaSP oraz Prezesa FRP;\nw dniu 23 stycznia odbyła się konferencja zorganizowana przez Komitet Nauk Pedagogicznych PAN oraz Komitet Prognoz „Polska 2000 Plus”; w spotkaniu uczestniczył Przewodniczący RG;\nw dniu 30 stycznia odbyło się posiedzenie plenarne CK, na którym wyłoniono dwóch kandydatów na przewodniczącego CK: prof. Jerzego Brzezińskiego UAM oraz prof. Antoniego Tajdusia AGH; w spotkaniu uczestniczył Przewodniczący RG;\nw dniu 7 lutego odbyło się posiedzenie sejmowej Komisji Edukacji, Nauki i Młodzieży, na którym została rozpatrzona Informacja Ministra NiSW na temat „Projektu założeń do ustawy o zmianie ustawy o zasadach finansowania nauki oraz niektórych innych ustaw” oraz „Projektu założeń projektu ustawy o zmianie ustawy – Prawo o szkolnictwie wyższym oraz niektórych innych ustaw”; w posiedzeniu uczestniczył Przewodniczący RG;\nProf. J. Madey poinformował, że uczestniczył w posiedzeniach Prezydium PAN:\nw dniu 13 grudnia 2012 r., w czasie którego podjęta została uchwała powołująca członków Komitetu Rozwoju Edukacji Narodowej PAN przy Wydziale I Nauk Humanistycznych i Społecznych PAN na kadencję 2012-2014; na członka Komitetu został powołany prof. J. Madey;\nw dniu 22 stycznia – dyskusja dotyczyła zasad ewaluacji jednostek naukowych oraz popularyzacji nauki w Polsce.\nV. Wybory uzupełniające do Prezydium RG.\nPrzewodniczący RG omówił tryb procedowania, a następnie zwrócił się z prośbą o zgłaszanie kandydatów do komisji skrutacyjnej.\nDo komisji skrutacyjnej zgłoszono 3 osoby: dra Andrzeja Bartczaka, prof. Jerzego Lisa oraz studenta Piotra Pokornego. Komisja wybrała na swojego przewodniczącego prof. Jerzego Lisa. Następnie komisja skrutacyjna rozdała karty do głosowania. Zgodnie z procedurą przystąpiono do wyboru członka Prezydium RG.\nKomisja skrutacyjna, po przeliczeniu głosów, przedstawiła wynik wyborów. Członkiem Prezydium RG został wybrany student Dawid Kolenda.\nUchwała nr 452/2013 stanowi załącznik do protokołu.\nVI. Zaopiniowanie projektów aktów prawnych.\nPrzewodniczący Komisji Nauki, prof. A. Marszałek, przedstawił projekt uchwały. Rada Główna przyjęła uchwałę przy dwóch osobach wstrzymujących się od głosu.\nUchwała nr 449/2013 stanowi załącznik do protokołu.\nPrzewodniczący Komisji Ekonomicznej RG, prof. J. Szambelańczyk, przedstawił projekt uchwały. Rada Główna przyjęła uchwałę jednogłośnie.\nUchwała nr 450/2013 stanowi załącznik do protokołu.\nProjekt rozporządzenia Ministra Edukacji Narodowej zmieniającego rozporządzenie w sprawie warunków i sposobu oceniania, klasyfikowania i promowania uczniów i słuchaczy oraz przeprowadzania sprawdzianów\nProf. M. Sekułowicz przedstawiła projekt uchwały. Rada Główna przyjęła uchwałę jednogłośnie.\nUchwała nr 451/2013 stanowi załącznik do protokołu.\nVII. Zaopiniowanie wniosków inwestycyjnych dotyczących dużej infrastruktury badawczej w zakresie infrastruktury informatycznej.\nPrzewodniczący Komisji Ekonomiczno-Prawnej, prof. J. Szambelańczyk, przedstawił projekt uchwały. Rada Główna przyjęła uchwałę jednogłośnie.\nUchwała nr 447/2013 stanowi załącznik do protokołu.\nVIII. Zaopiniowanie wzorcowych efektów kształcenia dla wybranych kierunków studiów.\nUchwała nr 446/2013 stanowi załącznik do protokołu.\nIX. Zaopiniowanie wniosków jednostek organizacyjnych o przyznanie uprawnień do nadawania stopni naukowych.\nPrzewodniczący Komisji Uprawnień Akademickich, prof. P. Konderla, przedstawił propozycje opinii dotyczących wniosków jednostek organizacyjnych szkół wyższych o przyznanie uprawnień do nadawania stopni naukowych.\nRada jednogłośnie pozytywnie zaopiniowała wnioski dotyczące przyznania uprawnień do nadawania stopni:\ndoktora habilitowanego nauk technicznych w dyscyplinie budownictwo Wydziałowi Budownictwa i Architektury Zachodniopomorskiego Uniwersytetu Technologicznego w Szczecinie,\ndoktora nauk farmaceutycznych Wydziałowi Farmaceutycznemu Collegium Medicum w Bydgoszczy Uniwersytetu Mikołaja Kopernika Toruniu.\nOpinie Rady Głównej w powyższych sprawach zostały przedstawione w uchwałach nr 445/2013, nr 448/2013 stanowiących załączniki do protokołu.\nRada zdecydowała o przekazaniu do drugiego recenzenta wniosku Wydziału Zarządzania i Dowodzenia Akademii Obrony Narodowej w Warszawie o przyznanie uprawnienia do nadawania stopnia doktora nauk społecznych w dyscyplinie nauki o bezpieczeństwie.\nRada zdecydowała o przekazaniu do dwóch recenzentów wniosku Wydziału Nauk o Ziemi Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu o przyznanie uprawnienia do nadawania stopnia doktora habilitowanego nauk o Ziemi w dyscyplinie geografia.\nPrzewodniczący Komisji Ekonomicznej RG, prof. J. Szambelańczyk, przedstawił dziesięć regulaminów stypendialnych.\nRada jednogłośnie pozytywnie zaopiniowała poniższe regulaminy:\nRegulamin przyznawania stypendiów naukowych dla studentów kierunków ekonomicznych Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości w Łodzi.\nRegulamin przyznawania stypendiów naukowych dla studentów kierunków związanych z nowoczesnymi technologiami Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości w Łodzi.\nRegulamin przyznawania stypendiów naukowych dla studentów realizujących studia z zakresu: zarządzania, ekonometrii, informacji naukowej i bibliotekoznawstwa oraz ochrony środowiska Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości w Łodzi.\nRegulamin przyznawania stypendiów naukowych w konkursie PRYMUS Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości w Łodzi.\nRada jednogłośnie pozytywnie z uwagami zaopiniowała poniższe regulaminy:\nRegulamin przyznawania stypendiów dla studentów i doktorantów i młodych naukowców z Własnego Funduszu Stypendialnego Uniwersytetu Medycznego w Lublinie.\nZasady przyznawania stypendiów naukowych dla młodych naukowców oraz uczestników studiów doktoranckich, określonych w regulaminie Funduszu Młodych Naukowców na Wydziale Mechanicznym Politechniki Łódzkiej.\nRegulamin przyznawania stypendiów naukowych dla studentów kierunków humanistycznych Fundacji Edukacyjnej Przedsiębiorczości w Łodzi.\nRada jednogłośnie negatywnie zaopiniowała poniższe regulaminy:\nRegulamin przyznawania stypendiów studenckich w programie Clean Coal Technologies – AGH.\nRegulamin przyznawania stypendiów naukowych pracownikom PWSH „Pomerania” w Chojnicach.\nZasady przyznawania Specjalnego Stypendium Naukowego dla Uczestników Stacjonarnych Studiów Doktoranckich na Wydziale Chemii Uniwersytetu Warszawskiego finansowanego ze środków KNOW.\nStanowiska nr 165/2013-174/2013 w powyższych sprawach stanowią załączniki do protokołu.\nXI. Sprawy różne i wolne wnioski.\nXII. Przyjęcie protokołu z XXXI posiedzenia plenarnego Rady Głównej Nauki i Szkolnictwa Wyższego (10 stycznia 2013 r.).\nXIII. Zamknięcie posiedzenia.\nUchwały: nr 445-452\nStanowiska: nr 164-174


Wiadomości: Marco Bonitta: Jestem surowy, ale nie okrutny\nStrona Główna > Aktualności > Marco Bonitta: Jestem surowy, ale nie okrutny\nMarco Bonitta: Jestem surowy, ale nie okrutny\n18 listopada 2006 11:11\nCztery lata temu świętował zdobycie "złota" podczas MŚ z siatkarkami Włoch. Teraz kibicował tej drużynie, siedząc przed telewizorem. Marco Bonitta bacznie też obserwował mecze Polek. Włoch, który może zostać nowym trenerem "Złotek", zapewnia, że nie wkręca zawodniczek w imadło.\n– Nie ma co ukrywać, że wpływ na słabą grę polskiej drużyny miały zmiany, jakie dokonały się w niej przed mistrzostwami – ocenia Bonitta. – Brak Glinki, Świeniewicz, Mróz, zmiana trenera – to wszystko musiało się odbić na grze tego zespołu – nie ma wątpliwości włoski szkoleniowiec.\nMarco Bonitta jest jednym z najpoważniejszych kandydatów do objęcia stanowiska trenera żeńskiej reprezentacji Polski.\n– Jeżeli te informacje pochodzą z Polskiego Związku Piłki Siatkowej, to jest dla mnie bardzo miłe, bo ktoś w Polsce docenił moją pracę i moje umiejętności. Wiadomości o tym, że jestem kandydatem do pracy w Polsce pojawiły się już nawet we włoskiej prasie. Czy przyjąłbym ofertę? Jeżeli dostanę ze związku propozycję, to byłbym skłonny pracować u was.\n– Trudno mówić o warunkach… Każdy trener ma jakiś system pracy i to pociąga za sobą pewne wymogi. Dobór sztabu, wyjazdy na obserwacje siatkarek, które widziałbym w reprezentacji, a potem ciężka praca na treningach. Możemy mówić tylko o takich wymaganiach.\nGdyby Bonitta objął stanowisko trenera kadry z pewnością namawiałby do powrotu do reprezentacji Małgorzatę Glinkę… i nie tylko Glinkę.\n– Nie tylko Gośkę. Chętnie widziałbym w tej drużynie Dorotę Świeniewicz. O ile po urodzeniu dziecka chciałaby jeszcze raz wejść do tej samej rzeki. Oprócz tych dwóch zawodniczek sięgnąłbym także po Magdę Śliwę. To znakomita, doświadczona siatkarka i powinna być przy reprezentacji.\nPo świecie krąży wiele plotek o surowości Włocha…\n– Jestem surowy, ale daleko mi do despotyzmu czy okrucieństwa. Na pewno nie wkręcam zawodniczek w imadło. Ktoś pobieżnie wygłasza opinie na mój temat, nie znając mnie ani mojego systemu pracy. Na treningach i podczas meczów musi być dyscyplina. Ale prywatne życie siatkarek mnie nie interesuje.\nBonitta ceni trenera Andrzeja Niemczyka. Nie boi się porównań ze swoim poprzednikiem.\n– Niemczyk to bardzo dobry trener i nie powinien rozstawać się z tym zawodem. Na pewno ma jeszcze coś do pokazania i przekazania jako szkoleniowiec. A porównania – ja na koncie mam mistrzostwo świata, a Andrzej Niemczyk dwa tytuły mistrzyń Europy. Każdy z nas coś osiągnął.\nRozgrywająca Magda Śliwa zna włoskiego szkoleniowca\n– Grałam długo we Włoszech i sporo słyszałam na temat Marco Bonitty. Muszę powiedzieć, że ma… swoje metody pracy. Znany jest z surowości i ma strasznie twardą rękę. Trzyma zespół bardzo krótko. Trudno mi więcej o nim mówić, bo nigdy z nim nie pracowałam i nie chcę tworzyć niepotrzebnych bajek. Czy zabieranie siatkarkom telefonów komórkowych podczas zgrupowań to prawda? Tak!\nTekst na podstawie wywiadu Rafała Rasska- Super Express.


Muzeum Polskiej Wódki | Koneser\nPosts Tagged: Muzeum Polskiej Wódki\nPraga A.D. 2014 – to, co było dla nas najważniejsze cz. I\nMiniony rok był dla Pragi jednym z ważniejszych od wielu, wielu lat. Głównie ze względu na przełomową inwestycję, jaką jest metro. Bez dwóch zdań na stałe zmieni ono oblicze tej dzielnicy. Bez dwóch zdań zmieni na lepsze. Ale to nie jedyne wydarzenie, o którym warto wspomnieć. Na początek trochę o kulturze. W taką noc… W… Czytaj więcej »


sklep internetowy - Męski t-shirt LIONEL - komplety pościeli\nMęski t-shirt LIONEL\nSymbol: 002008-18 Kolor:\nMęski t-shirt LIONEL to nowoczesna propozycja na czasie! Spełnia wszelkie oczekiwania przedstawicieli płci silniejszej! Model jest idealny do codziennego użytku lub też z powodzeniem możesz go założyć na imprezę! Model wykonany jest z lekkiej tkaniny bawełnianej dzięki czemu idealny jest na lato. Poczuj się komfortowo i modnie!


Zobacz ile kalorii gubisz podczas spacerów z dzieckiem - przydatny gadżet dla każdej mamy. - Mama Warszawianka\nOdsłony 2 755\nTo naprawdę zaskakujące, jakie dystanse pokonujemy spacerując codziennie z dzieckiem. Wraz z narodzinami szkraba zaczynają się dla nas drogie mamy nieskończone wyprawy, przynoszące zbawienny wpływ dla naszego ducha i ciała. Dla małego bąbelka również nie ma nic lepszego jak świeże powietrze, hartowanie organizmu i odkrywanie świata.\nSpacery można rozpocząć już po tygodniu czasu od narodzin dziecka. Jeżeli trafimy na zimę można ten okres wydłużyć. Nasz bąbel urodził się w sierpniu więc 2 dni werandowania i 3 dnia już byliśmy na spacerku 😉 Przez ostatni rok chodzę z nim każdego dnia na długie wyprawy. Dosłownie pominęliśmy może 10 spacerów, kiedy była ulewa bądź gradobicie. Jasiek chorował tylko raz więc można powiedzieć, że spacery tylko mu służą. Nadal jeździmy wózkiem, a więc cieszę się spokojem póki mogę. Jak zacznie chodzić to będę musiała za nim wszędzie biegać i nie będzie już czasu nawet na zimną kawę…:)\nBędąc jeszcze w ciąży dostałam w prezencie od męża bardzo fajny elektroniczny gadżet, krokomierz – opaskę Xiaomi Mi Band 1S. Praktycznie non stop go noszę, zmieniając tylko kolorowe opaski. Bardzo wygodny okazał się wbudowany pulsometr oraz fenomenalna długość trzymania baterii w opasce. Koszt tego cacka jest niewielki, bo około 100 pln, a gadżet sprawia wiele satysfakcji.\nWynik moich spacerów można porównywać powoli do maratończyków. Codziennie pokonuję około 10 tysięcy kroków chodząc na dwa spacery około 2 godzinne. Według opaski spalam 350 KCAL – SUPER WIADOMOŚĆ :)) Ciasteczko w nagrodę się należy 🙂\nŻartuję oczywiście, ale to całkiem dobry wynik, dla porównania mój znajomy kelner dziennie w pracy pokonuje około 30 tysięcy kroków. Myślę, że mu dorównam jak tylko Jasiek zacznie chodzić.\nInformacja o opasce Mi Band 1S dla mam zaawansowanych technologicznie :\nautomatycznie odblokowuje ekran (tylko na telefonach z systemem MIUI V6)\nSPALANIE KALORII PODCZAS SPACERÓW Z DZIECKIEM :\npodczas wolnego spaceru z wózkiem, trwającego godzinę można spalić około 150 kcal\npodczas szybkiego spaceru z wózkiem, trwającego godzinę można spalić około 250 kcal\npodczas energicznego truchtu z wózkiem, trwającego godzinę można spalić około 450 kcal\nopaska Xiaomi Mi Band 1S blue\nopaska Xiaomi Mi Band 1S black\nCel osiągnięty – należy się ciasteczko 🙂


Z przygodą na ty :: Zobacz temat - Brzesc Kujawski\nZ przygodą na ty Strona Główna » Z przygodą na żywo » Archeologia, poszukiwanie skarbów i eksploracja » Brzesc Kujawski Poprzedni temat :: Następny temat\nWysłany: 2016-01-14, 09:07 Brzesc Kujawski\naz nabrałem ochoty by sie tam wybrac , a własnie Czesio na kiedy planowane jest otwarcie "wyspy złoczyńców"?\nOstatnio zmieniony przez templariusz72 2016-01-14, 09:38, w całości zmieniany 4 razy\nWysłany: 2016-01-14, 09:51\nPisaliśmy już o tym! Otwarcie miało już być na jesieni ale sprawa się przeciągnęła. Myślę, że realna jest najbliższa jesień bo na razie żadnych nowych wiadomości w tym aspekcie nie ma.\nWysłany: 2016-01-14, 12:10\nJesien to troche pózno , na dodatek czesto aura niezbyt sprzyjajaca jednosladom , póki co wybiore sie tam wczesniej a na jesien zobaczymy\nWysłany: 2016-01-14, 17:57 Re: Brzesc Kujawski\nCzesio na kiedy planowane jest otwarcie "wyspy złoczyńców"?\nCzekamy templariuszu72 na sygnał od Hanki, która na miejscu ma informacje z pierwszej ręki. Póki co trudno określić termin, bowiem masa prac przy wyspie jest do zrobienia. Mam nadzieję, że uda się zrealizować projekt i że wyspa zostanie otwarta w tym roku.\nWysłany: 2016-01-15, 11:09\nRozumiem Czesio , w takim razie czekam na dalsze informacje w tej sprawie.\nA ze w Brzesciu nigdy wczesniej nie byłem,to wybiore sie tam z czystej ciekawosci jeszcze przed oficjalnym otwarciem wyspy\nOstatnio zmieniony przez templariusz72 2016-01-15, 11:10, w całości zmieniany 1 raz\nJeśli tylko będzie cos wiadomo to na pewno będzie informacja na forum.\nZ przygodą na ty Strona Główna » Z przygodą na żywo » Archeologia, poszukiwanie skarbów i eksploracja » Brzesc Kujawski\nStrona wygenerowana w 0.31 sekundy. Zapytań do SQL: 16


Opaska kosmetyczna - niezbędna w twojej łazience - dondu\nHome » Handel Online » Odzież » Opaska kosmetyczna - niezbędna w twojej łazience\nDodane: 2019-03-05 :: Kategoria: Handel Online / Odzież\nZnasz to? Wchodzisz do kąpieli lub pod prysznic, nakładasz maseczkę lub po prostu robisz codzienny demakijaż i twoje włosy w każdej tej sytuacji są zmoczone, lub zabrudzone kosmetykami nieprzeznaczonymi dla nich? To niestety potrafi utrudnić i zniechęcić do zabiegów kosmetycznych. Na szczęście jest na to proste rozwiązanie. Opaska kosmetyczna przytrzyma twoje włosy z daleka od kosmetyków i wody. Są sytuacje, w których to ważne, żeby twoje włosy pozostały w nienaruszonym stanie, kiedy zajmujesz się pielęgnacją twarzy. Taki właśnie komfort zapewni ci opaska kosmetyczna dostępna w naszym sklepie.


Koreańczycy wolą Apple’a od Samsunga. Czyżby chodziło o awaryjność?\nCzęsto tak jest, że wolimy raczej rodzime produkty od zagranicznych. Kibicujemy naszym markom, życzymy im jak najlepiej. Robili to również Koreańczycy. Do czasu.\nNarodowa duma. Przywiązanie do rodzimej marki. Znamy to wszyscy. Większość z nas mają dwa produkty podobnej jakości, wybierze ten z Polski. Nie jesteśmy w tym jakoś specjalnie wyjątkowi. Tożsamość narodowa jest dla większości konsumentów na świecie bardzo ważna, co potwierdzają przeróżne badania marketingowe.\nTo właśnie dlatego sieci handlowe podkreślają, że ich produkty są polskiego pochodzenia. Nawet międzynarodowi giganci starają się nawiązać kontakt z lokalnymi dostawcami produktów i półproduktów, by móc potem się chwalić, że to produkt lokalny.\nNie inaczej jest w świecie elektroniki. Co prawda my mamy niewiele produktów, którymi moglibyśmy się pochwalić. Mamy wspaniałych naukowców i inżynierów, ale, niestety, w większości są oni wychwytywani i zatrudniani przez zagraniczne firmy. Inne kraje jednak mają powód do dumy.\nWeźmy na przykład taką Nokię. Na świecie radzi sobie, porównując z gigantami rynku, kiepsko. W Finlandii jednak dopiero kilka tygodni temu przegonił ją Samsung. Bo Finowie woleli rodzime Lumie od azjatyckich smartfonów. Takich przykładów jest wiele.\nWeźmy też dwie jedyne firmy, które zarabiają poważne pieniądze na rynku smartfonów. To oczywiste, że Amerykanie będą szczególną sympatią darzyć Apple’a, a Koreańczycy Samsunga. No… niezupełnie.\nJak wynika z danych opublikowanych przez południowokoreańską Naver.com, Koreańczycy nie pałają przesadną sympatią do swoich rodzimych marek. Według ankiety przeprowadzonej na 44 168 użytkownikach telefonów komórkowych, poziom zadowolenia z urządzeń Apple’a wynosił 52 procent. Samsung przegrał, aczkolwiek nieznacznie, bo z 50-procentowym wynikiem. Biorąc pod uwagę, że to rodzinny rynek Samsunga, na którym, w myśl ogólnoświatowych trendów, powinien mieć przewagę, należy ów wynik odczytywać jako porażkę.\nJeszcze gorzej poradził sobie inny koreański gigant. W tym samym badaniu LG zdobył raptem 46 procent. Trzecia lokalna firma, Pantech, zdobyła 34 procent.\nKoreańczycy najwyraźniej są pragmatyczni. Sympatia do rodzimych marek nie przeszkadza im w zauważaniu pewnych zjawisk. Według tego samego badania, tylko 17 procent ankietowanych musiało serwisować swój produkt. Ale wśród nich było 29 procent posiadaczy Samsungów, czyli znacznie powyżej średniej.\nCzy wyniki tego badania będą miały jakikolwiek wpływ na rynek? To oczywiście wysoce nieprawdopodobne. Samsung i Apple są kolosami, i to nie na glinianych nogach. Miesięcznie sprzedają dziesiątki milionów urządzeń, mają setki milionów fanów. Obie firmy mają własne filozofie, własne procesy technologiczne. Natomiast wizerunkowo, niewątpliwie, jest to upokorzenie dla Samsunga…\nTagi: Appleawaryjne smartfony SamsungaKoreańczycy wybierają AppleSamsungSamsung vs Apple


Śliweczka w occie: lutego 2016\nOd czego zacząć? Czym zaczynam rozmowę z M., po wyjściu z gabinetu? A z Rodzicami? Tymi nielicznymi, którzy (w realu) wiedzą...\nNa razie jest dobrze. Ojej... to dobrze, to super... oby wszystko szczęśliwie.\nGdy każdy już pozwala sobie na głęboki oddech i zajmuje się tym czym się zajmował przed rozmową ze mną, ja już drżę. Po co powiedziałam NA GŁOS, że na razie jest dobrze?\nKurwa, dziewczyno, czy ty rozumu nie masz? Po co mówisz...?\nJuż wstukuję w myślach nowe hasła. Nad-interpretuję słowa Doktora. To m.in. one. Słowa. Zaprowadziły mnie blisko 3 tygodnie temu do jego gabinetu na wcześniejsze usg niż zamierzałam. Słowa i odczucia dobiegające z mojego ciała.\nCzemu nie takie piersi, a były takie, a takie.\nUcisk w brzuchu.\nCzęstotliwość sikania w nocy.\nKażda ciąża jest inna. Wbij to sobie to głowy. Ta ciąża, to Dziecko, nie jest tamtą, Tamtym. Tak? TAK!\nTo czemu, po kolejnej wizycie, cudownej przygodzie z obrazem na usg, widokiem Malutka, który/a ruszył/ rąkunią, łyknął/ęła płynu w którym tańczy i rusza się … znowu w objęcia bierze mnie strach. I tarmosi, wyciska nadzieję oraz rzeki łez?\nŻyję tygodniami, baa nawet dniami.\nUspokoję się po szczęśliwie zakończonym porodzie, połogu. Mam nadzieję, ze tak będzie!\nTymczasem staram sobie nie pozwalać na wachlarz emocji w rozkwicie. Bo wiem, że mnie doprowadzi to 'tylko' do bólu głowy, bólu za okiem, a Malutkowi ..? Na pewno nie pomaga.\nBardzo chcę na spokojnie rozkoszować się wypowiadaniem na głos kolejnych imion, wchodzić na stronę Sroki i szukać odpowiednich preparatów na rozstępy, a dokładniej na niepojawianie się nowych (choć Sroka i tak nie wierzy w takowe :)), nie oglądać incognito na własnym! komputerze kolejnych stron z blogami rodzicielskimi, wyprawkowymi. Nawet IKEA i jej asortyment jest mi - przeze mnie zakazana.\nDopiero dziś (Uczuciowa, ganisz?) dwóm bliskim koleżankom powiedziałam (napisałam), że jestem w ciąży, a D. do chwili obecnej nie wie... Gdzieś nasze przyjacielskie drogi się rozeszły, a ja nie umiem ich znaleźć … chyba winne są chwasty zaniedbania, zapomnienia, nowych ról, innych prac. Czy wystarczy mi sił,by je wykarczować? Już kilka razy próbowałam … Na chwilę dróżka była wyraźna, a stopy nie były poranione ani przez osty, ani nic nie przysłaniało widoku.\nNa pewno samo się nic tu nie da.\nChyba jeszcze dziś napiszę. Ale nie na pewno.\nMoja ciąża w liczbach i nie tylko.\nWg ostatniej miesiączki to 12 tydzień 3 dzień, wg usg 13 tydzień 4 dzień.\nMalutek ma 7cm 4 mm, posiada kość nosową, a przezierność karku wynosi 2 mm.\nAkcja serca miarowa 160 uderzeń na minutę. I po raz pierwszy słyszałam serdunio! Nie muszę pisać, że popłakałam się? Co najmniej ze 3 razy.\nJest żołądek i pęcherz moczowy.\nI jeszcze więcej, ale i tak się rozpisałam...\nRyzyko trisomii niskie. Na test podwójny przyjdzie mi poczekać 10 dni.\nTrochę kamień z serca, ale … jak to u mnie. Jest moc kolejnych strachów.\nZastanawiam się nad zakupem detektora tętna płodu. M. mówi, że to bez sensu, jak coś źle usłyszę, albo nie usłyszę … To popadnę w totalną czarną dziurę.\nNa ten czas i tak muszę się wstrzymać z jakimikolwiek zakupami, bo „pieniądze pracowe” prawie nie istnieją, a zusowskich nie wiem kiedy się spodziewać.\nNajbliższa wizyta we wtorek. Idę po zwolnienie i luteinę.\nCzekam na słońce. Bezśnieżny i ciepły świat wiosennych zapachów i ćwierków. Motyli i rosnącego brzucha. Mojej niezafrasowanej twarzy.\nAutor: jasmadowa śliweczka o 16:00:00 10 komentarzy: Linki do tego posta\nEtykiety: ciąża, czekanie, nadzieja, serduszko, strachy, USG, usg prenatalne, wizyta u gina, zima


Kurs maturalny we Wrocławiu - dlaczego warto się na niego zdecydować?\nprzez Platformy Edukacyjne · 31 sierpnia 2017\nMatura – najważniejszy egzamin, nie bez powodu nazywany “egzaminem dojrzałości”. Od zawsze spędza sen z powiek licealistów i uczniów techników. Od jego wyniku zależy bowiem wiele. Nic więc dziwnego, że wielu młodych ludzi zastanawia się co może zrobić by dobrze się do niego przygotować. Na szczęście, istnieje sporo rozwiązań. Jednym z tych, na które szczególnie warto zwrócić uwagę jest kurs maturalny. We Wrocławiu znajdziemy miejsca, w których przeprowadzany jest on na bardzo wysokim poziomie. Przekonajmy się dlaczego warto z niego skorzystać.\nCzym jest kurs maturalny?\nZanim zaczniemy zastanawiać się jakie są zalety kursów maturalnych we Wrocławiu warto przybliżyć czym są. Wyjaśniamy więc – kurs maturalny to nic innego jak dodatkowe zajęcia, które mają na celu przygotować nas do zdania egzaminu maturalnego. Podczas nich możemy przygotować się do egzaminu z każdego przedmiotu – wystarczy po prostu zapisać się na odpowiedni kurs.\nZajęcia prowadzone są przez doświadczonych nauczycieli, którzy doskonale znają zakres materiałów szkoły średniej oraz wymagania maturalne. Dzięki temu są w stanie tak prowadzić zajęcia by przekazywać podczas nich wiedzę, która naprawdę okaże się nam potrzebna. Kursy maturalne odbywają się w małych grupach, dzięki czemu możemy aktywnie uczestniczyć w zajęciach i na bieżąco rozwiewać swoje wątpliwości. To z kolei wpływa bardzo pozytywnie na efekty nauki. Osoby, które biorą udział w kursach maturalnych są zazwyczaj doskonale przygotowane a perspektywa zbliżającego się egzaminu przestaje być dla nich stresująca. We Wrocławiu test kilka takich szkół gdzie można usystematyzować zdobytą dotychczas wiedzę aby bez większych obaw przystąpić do pierwszego najważniejszego egzaminu w życiu. Spośród nich śmiało można wyróżnić Centrum edukacyjne Symposio które od wielu lat przygotowuje nowych kandydatów na studentów aby Ci mogli dostać się na swoje wymarzone studia. Więc jeżeli zależy Ci aby bez problemu Ty lub Twoje dziecko dostało się na dobry kierunek studiów nie zwlekaj! Skorzystaj z oferty Symposio już teraz!\nTeoretycznie, wszystko co pojawi się na maturze powinno być przez nas znane. Są to bowiem treści, o których uczyliśmy się przez cały czas nauki w liceum lub technikum. Nie ukrywajmy jednak, tak naprawdę nie da się zapamiętać wszystkiego z kilku lat nauki. Stąd też wiedza, którą zdobyliśmy na początku szkoły średniej często ulega zatarciu, częściowemu zapomnieniu.\nSamodzielne jej odświeżanie bywa trudne. Zwłaszcza w przypadku przedmiotów ścisłych – trudno bowiem samodzielnie wytłumaczyć sobie np. konieczność zastosowania takiego a nie innego wzoru matematycznego. Właśnie dlatego kurs maturalny to dobry pomysł, który warto wziąć pod uwagę. Podczas zajęć to co zapomniane jest po raz kolejny tłumaczone w sposób jasny i przejrzysty. Utrwalanie wiadomości zdobytych w trakcie nauki w szkole średniej staje się przez to znacznie łatwiejsze i bardziej skuteczne.\nRegularność w nauce\nKolejną zaletą uczestnictwa w kursach maturalnych jest z całą pewnością regularność przygotowań do egzaminu maturalnego. Nie da się bowiem ukryć, że licealiści często zajęci są zarówno bieżącą nauką, jak i setkami innych aktywności. Trudno jest więc się im zmobilizować do nauki na egzamin.\nZapisując się na kurs zyskujemy pewność, że nasze przygotowania będą regularne – wymusi to na nas konieczność uczestnictwa w zajęciach. Warto jednocześnie dodać, że kurs odbywa się taki sposób, byśmy nie musieli rezygnować z innych zajęć lub zaniedbywać nauki w szkole.\nSkupiaj się na tym co najważniejsze\nKażdy maturzysta wie doskonale, że określenie zakresu materiału, który może przydać się w czasie maturalnych zmagań bywa trudne. Czego warto się uczyć a z czego można zrezygnować? To pytanie, na które trudno samemu znaleźć satysfakcjonującą odpowiedź. Właśnie dlatego warto zdecydować się na kursy maturalne we Wrocławiu. Prowadzone przez doświadczonych nauczycieli są idealnym rozwiązaniem, dzięki któremu przeznaczymy czas na naukę tego, co może pojawić się podczas egzaminu. Nie tylko oszczędzamy więc czas, ale również mamy pewność, że wszystko to, co istotne zostało powtórzone. Nasze szanse na pozytywny wynik egzaminu znacznie więc rosną.\nJak widać, kursy maturalne we Wrocławiu mają naprawdę sporo zalet i mogą stanowić rozwiązanie, dzięki któremu przestaniemy zamartwiać się o wynik matur. Nic więc dziwnego, że cieszą się coraz większą popularnością. Tym bardziej, że cena za tak kompleksowe przygotowanie do egzaminu nie jest wygórowana.\nNastępny post Alternatywa dla budowy zespołu IT – Outsourcing programisty\nPoprzedni post Dlaczego warto korzystać z płatnych szkoleń i kursów online?