NIEGODNA „GRA” KRZYŻEM – Magda Benauer - Angorka\nNIEGODNA „GRA” KRZYŻEM – Magda Benauer\n?Temat krzyża stojącego nadal przed pałacem Prezydenckim będzie z całą pewnością powracał jeszcze niejednokrotnie, bo jego "obrońcy" nie chcą dać za wygraną, a druga strona sporu nie mówi już jednym głosem. Kościół umywa ręce od toczącej się tak długo batalii. Duchowni postanowili nie zajmować jednoznacznego stanowiska w sprawie, uwzględniając przy tym, że woleliby, aby przedmiot konfliktu został przeniesiony z Krakowskiego Przedmieścia. Można polemizować z tym, czy postępowanie księży jest w pełni słuszne, ale myślę, że gdyby podjęli oni konkretne działania, oczywiście w porozumieniu z władzami państwowymi, to spór dawno byłby zakończony. W obecnej sytuacji impas trwa dalej. Ani duchowni, ani politycy nie chcą zrobić "pierwszego kroku", a "obrońcy" krzyża nie opuszczą swojego miejsca przed Pałacem dopóki taki stan rzeczy będzie trwał. Zatem błędne koło się zamyka, a końca polsko-polskiej wojny nie widać. Politycy strzępią języki, a wraz ze swoimi kolejnymi wypowiedziami zbierają lub tracą swój elektorat. Krzyż stał się przedmiotem walki o władzę i poparcie, a przecież to symbol religijny, tak ważny dla każdego chrześcijanina. Zamiast łączyć dzieli, zamiast przekraczać granice tworzy je, tak nie powinno być, to po prostu niegodne traktowani tego symbolu. Chociaż na pierwszy rzut oka krzyż nie powinien mieć nic wspólnego z polityką i konfliktami między ludźmi to nasz kraj jest przykładem na to, że w Polsce wszystko jest możliwe.\n?Nam, zwykłym obywatelom pozostaje tylko mieć nadzieję, że dojdzie wreszcie do "jakiegoś" porozumienia. Może nawet wyciągniemy trafne wnioski na przyszłość z tego całego zamieszania. Uważam, że czym prędzej ten konflikt się zakończy, tym lepiej dla wszystkich Polaków. Potrzebujemy rozgłosu na świecie, ale korzystniej kiedy mówią o nas w samych superlatywach, niż przeciwnie.


Grudzień, 2015 | Biały, bardzo biały\nTeluk: Media dla Polaków!\nOpublikowano 31 grudnia 2015 Autor: Łucja z poznajmy-prawde.blog.one\nObywatele, którzy łożą na publiczną telewizję mają w końcu prawo, aby otworzyć telewizor i usłyszeć prawdę.\nPo przejęciu aparatu przymusu przez obecną władzę, przychodzi czas na państwowe media. To właśnie IV władza była największym sprzymierzeńcem teamu SLD, Platforma Obywatelska, PSL. W szczycie swej służalczości, TVP doganiała rządowe telewizje rosyjskie, gdzie główne wydanie wiadomości podzielone jest demokratycznie: połowa o tym co robi prezydent, połowa o tym, co robi premier.\nPrzez lata na publicznych mediach uwłaszczyły się całe klany „telewizorów”, jak nazywali ich wtajemniczeni. Właściwie przewrót lat 90. nic nie zmienił. Resortowe dzieci dostały intratne stanowiska w sukcesji po ojcach i dziadkach. W zamian oferowały dyspozycyjność i lojalność. Miały swoich ulubieńców i tych, których nie dopuszczały do głosu nigdy, a jeśli pokazywały to wyłącznie w krzywym zwierciadle.\nJeśli programy informacyjne robiły relację z pracy rządu PO-PSL – to np. Donald Tusk, zawsze był wymuskany, uśmiechnięty i akurat otwierał nową drogę czy stadion. Jeśli był to Jarosław Kaczyński, to zawsze był szary, z wykrzywioną twarzą, wyrwanymi z kontekstu zdaniami i w takim kadrze, za który student-kamerzysta wyleciałby ze studiów. Na te manipulacje medialne załapało się niestety pół Polski.\nHisteryczny jazgot obecnej opozycji związany z utratą TVP i Polskiego Radia jest znamienny. Nie chodzi przecież o media. Chodzi o to, kto nimi rządzi. Natomiast zarząd Platformy Obywatelskiej nad mediami publicznymi był zdecydowanie najgorszy w historii i doprowadził do spektakularnego upadku narodowej telewizji, historycznie o jednej z najmocniejszych pozycji w Europie.\nGdy Platforma Obywatelska przejmowała zarząd mediów publicznych, za pomocą obsadzania Krajowej Rady Radiofonii i Telewizji swoimi ludźmi, TVP miała jeszcze ponad połowę udziału w rynku i doskonałą pozycję do tego, aby konkurować z kartelem telewizji prywatnych w naszym kraju. Miał temu posłużyć projekt budowania narodowej platformy cyfrowej – na wzór brytyjskiego FreeSat, gdzie każdy Brytyjczyk ma dostęp do darmowych, publicznych kanałów telewizji satelitarnej.\nProjekt ten, prowadzony przez popieranego przez PiS, Piotra Farfała związanego swego czasu z Ligą Polskich Rodzin, został jednak błyskawicznie storpedowany z przyczyn politycznych. W ten sposób zamiast stworzyć konkurencyjne media narodowe, gigantycznym kosztem sięgającym miliardów złotych zbudowano telewizję naziemną. Po co zamiast narodowej platformy satelitarnej, stawiano maszty telewizji naziemnej? Odpowiedź jest banalnie prosta: aby na koszt podatnika rozszerzyć zakresy nadawcze prywatnych stacji: Polsatu i TVN.\nW ten sposób politycy kupili sobie wiecznych sojuszników w prywatnych stacjach, a TVP spadło z pozycji lidera do roli stacji drugo-, trzeciorzędnej. Wydawało się więc, że medialny mur będzie nie do skruszenia przez opozycję Tuska i Komorowskiego.\nA jednak. Nowe media, Internet, portale takie jak Fronda.pl, obywatelskie zaangażowanie prywatnego biznesu i milionów anonimowych sympatyków, zrobiły to, co wydawało się niemożliwe. Medialna zmowa milczenia runęła. A teraz media publiczne znów wracają w ręce obywateli.\nKategorie: Obrona Polski\t| Napisz odpowiedź\nKukiz: Media publiczne to agencja PR Platformy\n- To trudno nazwać mediami – mówił o publicznym radiu i telewizji Paweł Kukiz. – Sam byłem ofiarą tych mediów, wiem, jak wyglądał podział czasu antenowego.\nW programie „Jeden na jeden” w TVN 24 lider ruchu Kukiz’15 komentował przegłosowanie tzw. małej ustawy medialnej, do czego doszło w nocy.\n- Gdybym był członkiem PiS, to dla mnie ten pośpiech byłby zupełnie zrozumiały – mówił Kukiz. – To, co media publiczne wyprawiały zwłaszcza pod koniec rządów PO… To trudno nazwać mediami. To była agencja PR-owa Platformy. Sam byłem ofiarą tych mediów, wiem, jak wyglądał podział czasu antenowego. Trzeba przygotować bardzo rzetelną ustawę o mediach. To, co zostało przegłosowane wczoraj, można szumnie nazywać ustawą medialną, a tak naprawdę jest to akt prawny umożliwiający w trybie natychmiastowym zlikwidowanie tej proplatformerskiej ekipy kierowniczej.\nPaweł Kukiz wyraził jednak obawę, że „teraz PiS zastąpi Platformę”.\n- Dlatego wstrzymaliśmy się z głosowaniem – tłumaczył. Jacek Kurski szefem TVP? Widzę w tym momencie masarnię, proszę pana.\nTelewizja Republika – Sejm – Joanna Lichocka (PiS) o mediach publicznych 2015-12-30\nKategorie: nieznana historia, Walka z Prawdą\t| Napisz odpowiedź\nWdawanie się w dyskusję zna temat obiektywności mediów to zajęcie dla pensjonarek i zawodowych propagandzistów, ewentualnie doskonała rozrywka przy prasowaniu pościeli. Takie zwierzę nie istnieje i co więcej nigdy nie istniało. Wykładu nie mam zamiaru robić, ale tak dla historycznego porządku przypomnę, że początki dziennikarstwa były znacznie poważniejsze niż deliberowanie, co jest prawdą, a co imaginacją. Skąd się wzięło starożytne powiedzenie: „Nie zabija się posłańca przynoszącego złe wiadomości”? Z życia, wyłącznie z życia, po tragicznej śmierci wielu posłańców ukuła się ta humanitarna reguła.\nRobert Winnicki o ustawie medialnej\nSejm przyjął projekt ustawy medialnej! WOLNE MEDIA! PLATFORMA DRŻY!\nSejm przyjął projekt małej ustawy medialnej\n„Za” przyjęciem projektu nowelizacji ustawy o radiofonii i telewizji – tzw. małej ustawy medialnej – głosowało 232 posłów. Przeciw było 152 posłów, a wstrzymało się 34 posłów.\nProjekt ustawy zakłada, że zarząd i radę nadzorczą TVP i Polskiego Radia wskazuje minister skarbu, a mandaty obecnego zarządu wygasają w dniu wejścia ustawy w życie. To krótka ustawa – ma 4 artykuły i wchodzi w życie w dniu ogłoszenia – czyli nie ma vacatio legis.\nNajprawdopodobniej jutro ustawą zajmie się Senat.\n- Media publiczne przestały być niezależne. W demokrat. państwie powinny mieć funkcję informacyjną. PiS chce ją zmienić na wychwalającą rząd. – pisze na Twitterze poseł Platformy Obywatelskiej Arkadiusz Marchewka\n- PiS skanduje w Sejmie: Wolne media! Wolne media! Straszne to… – komentuje Piotr Skwirowski, dziennikarz „Gazety Wyborczej”.\n- Mam ogromną satysfakcję, że te łajzy, które mnie zakazywały w mediach przez te lata, polecą na pysk. Sumiennie na to zasłużyli, „demokraci”. – pisze Ryszard Makowski\nOby wreszcie zapanowała rzetelność, obiektywizm i prawda!\n- Soros [to taki żydowski krętacz i bankster] wydaje setki milionów na… promocje najlepszych tras dla migrantów do Europy, w tym przez Polskę.\n- itp. …\nGdzie się TERAZ o tym – i podobnych SKANDALACH – dowiesz, jeśli nie u mnie i kilku podobnych??\n- musimy się dowiedzieć na czas z uczciwej TV. Tam też będą ew. dyrektywy do oddziałów Samoobrony Terytorialnej – jak strzelać i do kogo.\nTo nie żarciki, lecz sprawa serio! Od nas, od Ciebie zależy, czy to zrobią…\nJan Pietrzak dla Frondy o napaściach na prezydenta Dudę: Oni chcą tylko przeszkadzać. Służą okupantom Polski, naszym wrogom\nOpublikowano 30 grudnia 2015 Autor: Łucja z poznajmy-prawde.blog.one\nPortal Fronda.pl: Prezydent Andrzej Duda podpisał dziś nowelizację ustawy o TK. W Polsce nastąpił po tym chyba jakiś kataklizm. Czytam, że Polska nie ma już prezydenta (Tomasz Lis); że nie ma już konstytucji („Rzeczpospolita”); wreszcie, że wszystko jest, ale prezydent nie wie, co robi („Gazeta Wyborcza”). Jak pan się odnajduje w takim państwie?\nJan Pietrzak: [śmiech] To są śmieszne wygłupy nieodpowiedzialnych ludzi.\nLis czy Wyborcza nie zaskakują, ale chciałoby się, by chociaż „Rzeczpospolita” trzymała inny standard…\nOd momentu „przejęcia przy śmietniku” to zawsze była gazeta „Platformy” [śmiech]. Nigdy nie liczyłem na obiektywizm tego tytułu. Obecna reakcja nie jest więc dla mnie zdziwieniem. Są to jacyś ludzie związani z uderzeniową, propagandową antypolską grupą. Nie podoba im się, że Polacy wybrali taki rząd, jaki wybrali i ustanawiają takie prawa, jakie ustanawiają. Uważam, że sprawa Trybunału została zakończona, zgadzam się z panem prezydentem. Zrobiono lepszą ustawę o TK niż dotychczasowa – i już.\nCzytamy dziś powszechnie, że prezydent Andrzej Duda objawił się dziś w całej okazałości jako nic więcej, a tylko marionetka Jarosława Kaczyńskiego. Głosi to z całą mocą choćby Lis.\nMarionetką to jest od wielu lat właśnie Tomasz Lis. Mam na niego oko i wiem, że jest to propagandowa marionetka, jakiś koszmarny aparatczyk od brudnych spraw. On nie powinien w ogóle zabierać w takich sprawach głosu, ale będzie to robił, bo nie może się zahamować. Mocodawcy mu nie pozwolą, więc będzie dalej opowiadał idiotyzmy. Bo musi, ktoś mu każe, za to bierze pieniądze.\nStraszy się prezydenta Dudę Trybunałem Stanu. Bierze pan te groźby na poważnie?\nJest demokracja, niech spróbują chłopaki [śmiech]. Powtarzam, to są śmieszne wygłupy nieodpowiedzialnych ludzi. Pokazują tylko głębokość zidiocenia klasy politycznej, która rządziła Polską przez ostatnie 8, a może nawet ponad 20 lat. To objawy zidiocenia. Oni wygadują niestworzone brednie. W ogóle nie zależy im na tym, by w Polsce coś się poprawiło. Chcą tylko przeszkadzać. Ich głównym celem jest utrudnianie naprawy Rzeczpospolitej. Robią to na zlecenie naszych okupantów i wrogów. Celowo chcą zniszczyć wszystko, co pojawia się w Polsce dobrego. Tak było na Sejmie Wielkim, gdy uruchomiła się Targowica i zaczęła przeszkadzać. Oni idą dokładnie tym samym tropem.\nDo grona dość radykalnych krytyków rządu PiS dołączyła też, kojarzona dotąd raczej z prawicą, prof. Jadwiga Staniszkis. Na łamach „Wprost” bardzo negatywnie oceniła nową władzę…\nNie znam szczegółów tej wypowiedzi. Różni ludzie w różnych sytuacjach skrajnych zachowują się dziwnie. Czasami wydaje mi się, że ja jestem ostatni normalny facet w tym kraju [śmiech].\nA więc z decyzji prezydenta Dudy jest pan zadowolony?\nZ całą pewnością. Trzeba te sprawy załatwiać. Skoro poprzedni rząd zmontował sobie Trybunał, złamał konstytucję, ustawili TK pod swoje potrzeby, to trzeba było to przywrócić do jakiegoś porządki. Bardzo cieszę się, że zostało to zrobione.\nMoże sędziowie TK zaczną teraz normalnie pracować?\nOni przecież pracowali, zdaje się, 2 razy w tygodniu! I brali sprawy losowo, kto im co tam podsunął, a nie te, które dochodziły do TK. Mieli dużą dowolność. To była po prostu kolejna kasta leni, tak zwanych autorytetów, których mamy całe zatrzęsienie, a którym nie chce się pracować. Zostali pogonieni do roboty i protestują.\nWszystko idzie ku dobremu?\nJestem przekonany, że kolejny rok, który rozpocznie się za kilka dni, będzi dla Polski bardzo życzliwy, pożyteczny. Będzie rokiem pracy, ale też sukcesów i wiary w lepszą przyszłość naszej ojczyzny.\nI tego właśnie pan Polsce życzy?\nTego życzę Polsce i rodakom. Żebyśmy widzieli, że uczestniczymy w wydarzeniach historycznych. W mijającym roku przełamaliśmy niemoc i niemożność, wygraliśmy dwie wielkie kampanie. Teraz stoimy na boku tej wielkiej inwazji Afryki i Azji do Europy, co też jest dla nas korzystne. Mamy szanse poprawić wszystkie nasze wskaźniki, relacje ekonomiczne, politykę i tak dalej. I róbmy to. W nadchodzącym roku zajmijmy się naprawą Rzeczpospolitej.\nKategorie: fałszowanie historii, Obrona Polski, Polska zagrożona\t| Napisz odpowiedź\nKategorie: fałszowanie historii, nieznana historia, Polska zagrożona, video\t| Napisz odpowiedź


Kombi do 20 000 - oszczędne, niezawodne i tanie w utrzymaniu : 3 : Jakie auto kupić?\nRe: Kombi do 20 000 - oszczędne, niezawodne i tanie w utrzym\n28 Paź 2010, 19:11\nChciałbym odświeżyć temat zakupu kombi w diseslu do 20000zł.\nZastanawiam się nad zakupem jednego z 4 aut dla 4-osobowej rodziny. Rocznie nie jeździmy więcej niż 10000km\nProszę o Wasze aktualne opinie:\n2. Opel Astra II\nJak nie jeździcie więcej niż 10 kkm rocznie to po co Wam diesel? Fabia odpada - jest zdecydowanie za mała dla 4 osobowej rodziny.\n28 Paź 2010, 21:22\nBierz aśke w benzynce i śmigaj,znajomy ma w 5osobowej rodzinie i nie narzeka.\n29 Paź 2010, 16:49\nbarol91 napisał(a): Bierz aśke w benzynce i śmigaj,znajomy ma w 5osobowej rodzinie i nie narzeka.\nCzemu w benzynie? Czy silniki diesla nie są bardziej niezawodne?\n29 Paź 2010, 17:22\nTak są bardziej niezawodne ale w Twoim przypadku diesel poprostu sie nie opłaca,10tys.km rocznie to stanowczo mało na diesla i nie będzie on wcale taki ekonomiczny,spalanie wyjdzie Ci takie jakbyś kupił normalną benzyne więc ja bym brał bene.Niewiem co sie tak większość uparła na diesle przy małych przebiegach\n30 Paź 2010, 10:22\nmacko030 w czym bardziej niezawodne? Diesle są bardziej długo przebiegowe - idealne na duże przeloty w trasach. A jak robicie 10k km rocznie to przecież to głównie miasto i góra jeden - dwa dłuższe przebiegi na ferie i wakacje. Ja jadąc na weekend potrafie zrobić 1k km a mam benzynę\nAstra II w kombi z silniczkiem 1.6. Ewentualnie jak chcecie diesla - to 1,7. Współlokator miał - wystarczająco dynamiczny, całkiem oszczędny i jeszcze nie tak drogi w naprawach\nMondeo też bardzo fajna perspektywa.\nAle Fabia? Autko miejskie nawet w kombi w porównaniu z Mondeo (klasa średnia - 2 klasy wyzej) to troszke nie ten tego\nTagi: kombi, VW, auto, benzyna, mondeo, diesel, Ford, niezawodny, naprawa, Audi, kupię, Opel, silnik, tdi, samochód, Skoda, BMW, turbina, Volvo, rdza\n198,00 PLN Klucze marki Honiton 369,00 PLN Yato zestaw narzędzi dla elektryków 68cz. od 178,00 PLN Yato Zestaw narzędziowy 94cz. (5906083912689)\nNowy model Volvo XC40Volvo dziś uzupełniło swoją gamę samochodów o całkiem nowy model XC40, kompaktowy SUV jak podaje producent. Po zdjęciach widać że ten samochód wprowadzi sporo zamieszania na rynku. Z niecierpliwością czekam by obejrzeć auto ...Volvo XC60 - najnowocześniejsze ...Nowe XC60 to jeden z najbezpieczniejszych samochodów jakie kiedykolwiek zbudowano. Jest wręcz “naszpikowany” najnowocześniejszymi rozwiązaniami technologicznymi. Wystarczy wspomnieć o przełomowych systemach jak układ przejęcia ...Dacia Duster Blackshadow nowa seria ...Wszechstronny SUV marki Dacia przybiera nową szatę miejskiego stylu. Dzięki starannie dobranym elementom wystroju zewnętrznego Duster Blackshadow nie pozostanie niezauważony. Wyróżnia go między innymi krata wlotu powietrza ...


Uderzyła w głowę 4-miesięczną córeczkę i zabiła ją. Chciała, aby się uciszyła | Popularne\nPopularne » Newsy » Życie » Uderzyła w głowę 4-miesięczną córeczkę i zabiła ją. Chciała, aby się uciszyła\nUderzyła w głowę 4-miesięczną córeczkę i zabiła ją. Chciała, aby się uciszyła\nDo tej tragicznej sytuacji doszło na początku stycznia w Bytomiu. To wtedy 26-letnia kobieta nie potrafiła uspokoić swojej 4-miesięcznej córeczki. Dziewczynka nie przestawała płakać, co coraz bardziej denerwowało i irytowało jej matkę. Kobieta w końcu nie wytrzymała i uderzyła swoją córeczkę. Cios okazał się śmiertelny.\n26-latka jest także matką dwójki dzieci. W trakcie przeprowadzanego śledztwa okazało się, że nad nimi również się znęcała.\nPo tym, jak matka wymierzyła cios, dziewczynka od razu trafiła do chorzowskiego szpitala. Na miejscu okazało się, że obrażenia są poważne. 4-miesięczne dziecko miało dwustronne złamanie kości ciemieniowej. Po 13 dniach w szpitalu dziewczynka zmarła.\nNie przestawała płakać\nPersonel szpitala od razu powiadomił odpowiednie służby. W toku przeprowadzanego śledztwa okazało się, że w dniu kiedy 26-latka uderzyła dziecko w domu panowały złe warunki. Pojawił się też alkohol. Chwile przed zdarzeniem ojciec dziewczynki wyszedł do sklepu by kupić kolejne trunki. W mieszkaniu grała bardzo głośna muzyka. 4-miesięczna dziewczynka nie mogła się uspokoić najprawdopodobniej właśnie z tego powodu. Nie mogła zasnąć. Po chwili matka wymierzyła cios.\nKobieta za swój czyn odpowie przed sądem. 26-latka została także oskarżona za psychiczne i fizyczne znęcanie się nad dwójką pozostałych dzieci – 6-letnim chłopcem i 2-letnią dziewczynką. Kobiecie grozi dożywocie, natomiast ojciec dzieci jest pod nadzorem policji. Jednak ani ona, ani jej konkubent nie przyznali się do winy.\nTagi: dziecko | matka | śmierć | tragedia | zabójstwo


Rozmiar 42 Slim - Ostatnia sztuka 41 Classic 37 Slim - Powiadom o dostępności 38 Slim - Powiadom o dostępności 39 Slim - Powiadom o dostępności 40 Slim - Powiadom o dostępności 41 Slim - Powiadom o dostępności 43 Slim - Powiadom o dostępności 44 Slim - Powiadom o dostępności 42 Classic - Powiadom o dostępności 43 Classic - Powiadom o dostępności 44 Classic - Powiadom o dostępności 45 Classic - Powiadom o dostępności 46 Classic - Powiadom o dostępności\nWysokiej jakości koszula\nMateriał z jakiego wykonano niebieską koszulę męską półformalną w szerokie paski przedstawia wysoką klasę. Pochodzi z tkalni Sidogras. Cieszy się ona doskonałą renomą. Skład koszuli to w 100% bawełna. Gwarantuje ona przewiewność i komfort nawet podczas cieplejszych temperatur. Jest również przyjemna dla skóry oraz w żadnym stopniu nie ogranicza naszych ruchów. Bardzo dobra jakość materiału pozwoli nam cieszyć się zakupem przez długi czas. Trzeba również dodać, że wszelkie detale wykonano z materiałów nieszkodliwych dla zdrowia. Przyłożyliśmy do nich dużą wagę, ponieważ zdajemy sobie sprawę, że w dużym stopniu wpływają na całość naszej prezencji. Wybierając tę propozycję masz pewność, że będziesz prezentować się schludnie i elegancko.\nNiebieska koszula w szerokie paski oferuje dużą uniwersalność. Doskonale będzie iść w parze z wieloma różnymi elementami naszej garderoby. Warto skomponować ją na przykład ze sportową marynarką. Jeśli poprawnie dobierzemy kolory, będziemy prezentować się niezwykle urokliwie oraz elegancko. Tego typu wzór nie powinien sprawiać problemów w dobraniu do niego odpowiedniego zestawu dodatków. Dlatego, koszula ta jest świetną inwestycją, która na pewno nie przeleży w naszej szafie.\nKoszula ta posiada renomowane certyfikaty jakości. Jednym z nich jest certyfikat o nazwie OEKO-Tex Standard 100. Zapewnia on nas, że każdy element koszuli, tj. guziki czy nić przebadano jeśli chodzi o zawartość substancji szkodliwych. Potwierdzono zatem to, że nie są one w żadnym stopniu szkodliwe dla zdrowia. Warto wspomnieć, że w teście uwzględnia się bardzo dużą liczbę substancji, a dokładność to priorytet. Dodatkowo, kryteria testu są w wielu przypadkach surowsze od wymagań krajowych czy też międzynarodowych, co sprawia, że mamy do czynienia z wysokim standardem. Kolejnym certyfikatem jaki posiada ta koszula jest GOTS Organic Textile. Gwarantuje nam, że ubranie to spełnia wszystkie wymagania pod względem tekstyliów organicznych: ich produkcji po etykietowanie.\nFajna alternatywa na nieformalne spotkania. Niezbyt często widziany wzór przez co zwraca uwagę. To kolejna moja koszula od MiMe, na żadnej się nie zawiodłem. I mam nadzieję, że tak pozostanie.


Kraków: zakończenie roku akademickiego w seminarium | Salezjanie Księdza Bosko w Polsce\n"To już jest koniec…". Ten trudny i wyjątkowy rok pełen wyzwań, nauki i pracy udało się nam zakończyć prosto i bez niespodzianek, a tych było w minionym roku z pewnością więcej niż zwykle!\nWalizki spakowane, akcje wakacyjne z młodzieżą zaplanowane, pozostało tylko podziękować Bogu za ten rok w trakcie Eucharystii, zjeść wspólnie dobry obiad, wypić salezjańską kawę i rozjechać się na całą Polskę. Dzień 28 czerwca to w naszej wspólnocie zakończenie roku akademickiego i dzień wyjazdu do domów rodzinnych i na placówki, gdzie współbraciom pomimo trudnej sytuacji udało się na wakacje zebrać młodzież i zorganizować im czas.\nMszy świętej, która była głównym punktem programu naszego zakończenia, przewodniczył wikariusz inspektora, ks. Zygmunt Kostka SDB. W homilii powtarzał, że salezjanin to ten, który najpierw słucha, oraz że nie chodzi o bycie przekonanym do różnych prawd naszej wiary…chodzi o to, żeby Jezus był na pierwszym miejscu. Bez Niego żadne przygotowanie i żadna wiedza nie wydadzą owoców.\nPo wspólnym obiedzie przyszedł czas pożegnań i wyjazdów na dworzec. Na czas wakacji, odpoczynku i pracy z młodymi ludźmi w całej Polsce prosimy o modlitwę. Obiecujemy, że odwdzięczymy się, dając z siebie wszystko!\ninspektoria krakowska Kraków seminarium\nKraków: salezjańskie wakacje\nWakacje wakacjami i chociaż w murach seminarium raczej cicho, na jadalni kilka…


Prawo autorskie w organizacji eventów - EventSpace.pl - pierwszy portal eventowy\nO prawie autorskim już pisaliśmy, jednak tym razem postanowiliśmy zawęzić temat i skierować go głównie do event managerów, których jedną z podstaw działania jest znajomość swoich praw i obowiązków. Prezentowane definicje i zagadnienia mogą stanowić rodzaj przewodnika po wybranym zakresie prawa autorskiego, który ułatwi pracę organizatorom eventów.\nPodstawą prawną jest ustawa o prawie autorskim i prawach pokrewnych z dnia\n4 lutego 1994 r. (Dz.U. Nr 24, poz. 83). Przedmiotem chronionym jest utwór, który jak mówi art. 1 ustawy, jest każdym przejawem działalności twórczej o indywidualnym charakterze, ustalonym w jakiejkolwiek postaci, niezależnie od wartości, przeznaczenia i sposobu wyrażenia. Należy pamiętać, że utwór jest przedmiotem prawa autorskiego od chwili ustalenia, nawet gdy ma postać nie ukończoną, a ochrona przysługuje twórcy niezależnie od spełnienia jakichkolwiek formalności.\nOchroną nie są objęte odkrycia, idee, procedury oraz metody i zasady działania, a jedynie sposób ich wyrażania. W szczególności natomiast nie stanowią przedmiotu prawa autorskiego: akty normatywne lub ich urzędowe projekty, urzędowe dokumenty, materiały, znaki i symbole; opublikowane opisy patentowe lub ochronne oraz proste informacje prasowe.\nEvent jako wydarzenie jest właśnie ideą i jako taki nie podlega ochronie na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych.\nOchronie podlegają natomiast poszczególne elementy tworzące event, które w myśl ustawy są utworami. Zaliczamy do nich opracowania, scenariusze, plany organizacyjne wydarzenia, utwory muzyczne, słowne, plastyczne, audiowizualne etc. - wykorzystane do zorganizowania eventu.\nŚrodkami ochrony na gruncie ustawy o prawie autorskim i prawach pokrewnych są: autorskie prawa osobiste i autorskie prawa majątkowe.\nAutorskie prawa osobiste to nieograniczona w czasie, nie podlegająca zrzeczeniu się lub zbyciu więź twórcy z utworem, a w szczególności prawo do: autorstwa utworu, oznaczenia utworu swoim nazwiskiem lub pseudonimem albo do udostępniania go anonimowo. Mowa tu również o prawie do nienaruszalności treści i formy utworu oraz jego rzetelnego wykorzystania, decydowania o pierwszym udostępnieniu utworu publiczności, jak również nadzoru nad sposobem korzystania z utworu. Autorskie prawa majątkowe natomiast są uprawnieniem twórcy do wyłącznego korzystania z utworu i rozporządzania nim na wszystkich polach eksploatacji oraz do wynagrodzenia za korzystanie z utworu.\nGdy prawo autorskie zostaje naruszone, przysługuje nam ochrona cywilnoprawna oraz karnoprawna.\nKatalog roszczeń wymieniony w ustawie obejmuje roszczenie do: zaniechanie naruszania; usunięcie skutków naruszenia; naprawienie wyrządzonej szkody na zasadach ogólnych albo poprzez zapłatę sumy pieniężnej w wysokości odpowiadającej dwukrotności, a w przypadku gdy naruszenie jest zawinione - trzykrotności stosownego wynagrodzenia, które w chwili jego dochodzenia byłoby należne tytułem udzielenia przez uprawnionego zgody na korzystanie z utworu; wydanie uzyskanych korzyści. Możemy się również domagać ogłoszenia w prasie oświadczenia odpowiedniej treści i w odpowiedniej formie lub podanie do publicznej wiadomości części albo całości orzeczenia sądu wydanego w rozpatrywanej sprawie, w sposób i w zakresie określonym przez sąd oraz wydania bezpodstawnie uzyskanych korzyści.\nJeżeli ktoś przywłaszczy sobie autorstwo do naszego utworu albo wprowadza w błąd co do autorstwa całości lub jego części, podlega grzywnie, karze ograniczenia albo pozbawienia wolności nawet do lat 3.\nPamiętajmy o swoich prawach i nie bójmy się o nie walczyć, gdy ktoś je złamie. W przypadku wątpliwości, potrzeby konsultacji, czy uzyskania informacji, warto zwrócić się o pomoc do prawnika.\nInspiracją do napisania artykułu były warsztaty zorganizowane przez Monikę Krusiewicz i Event Managers Club, których część była poświęcona tematowi prawa autorskiego w organizacji eventów. Spotkanie poprowadził radca prawny, pan Tomasz Mielke, którego prezentacja została wykorzystana do napisania tekstu.


> Zabawki>Memo Dingo logiczna gra pamięciowa Djeco 7+\nNumer referencyjny: DJ313\nMemo Dingo pamięciowa gra logiczna Djeco 7+\nMemo Dingo to pięknie wykonana gra logiczna polegająca na odszukiwaniu par takich samych płytek ze zwierzętami. W zestawie znajduje się 40 par czyli 80 płytek w formie pięciokąta z obrazkami afrykańskich zwierząt. Płytki sa wykonane z grubego kartonu, grafiki zwierząt są wyjątkowo ciekawe i w pięknych żywych kolorach. Płytek do odkrywania bardzo dużo - aż 80 - dlatego gra będzie również wyzwaniem dla bardziej zaawansowanych graczy.\nMemo Dingo to wspaniały pomysł na spędzanie czasu z dzieckiem. Wspólne granie pobudza wyobraźnię i pamięć, pozytywnie wpływa na budowanie relacji rodzinnych, zasad życia spółecznego i zasad Fair Play.\nMemo Dingo to dobry pomysł na prezent dla siedmiolatka - gra jest uniwersalna, zasady sa łatwe do opanowania a jej piękne wykonanie zachwyci każde dziecko.\nwymieszaj płytki ze zwierzętami i umieść zakryte na stole. Najmłodszy gracz rozpoczyna grę, następny zgodnie z ruchem wskazówek zegara.\nPierwszy gracz odwraca dwie wybrane przez siebie płytki - jeżeli obrazek ze zwierzęciem jest taki sam, zabiera parę dla siebie i odkrywa kolejne płytki, jeżeli obrazki się różnią - pokazuje obrazek pozostałym graczom i kładzie zakryty z powrotem na stole w tym samym miejscu.\nKolejni gracze powtarzają czynność, dopóki na stole znajdują się nieodkryte obrazki.\nZwycięzcą jest gracz, który odkrył najwięcej par zwierząt, w przypadku remisu zwycięża gracz który jako ostatni zdobył ostatnią parę.\nMemo Dingo zawiera 80 pięciokątnych płytek (40 par) z obrazkami afrykańskich zwierząt (małpy, antylopy, żyrafa, guziec i wiele innych)\nWymiary opakowania: 21,5 cm x 21,5 cm x 3,5 cm\nPath: Home > Zabawki > Memo Dingo logiczna gra pamięciowa Djeco 7+\nKoraliki B.Toys Zestaw do biżuterii Pop-Arty 500el


Marilyn Monroe. Z tęsknoty za miłością - Zwierciadlo.pl\nWinder opisuje rok z życia Marilyn, spędzony w Nowym Jorku, na Manhattanie, po tym gdy – jako Zelda Zonk – pod koniec listopada 1954 roku uciekła samolotem z Los Angeles. Ten rok był dla niej czasem odkrywania siebie. Okresem, który pozwolił jej odzyskać kontrolę nad swoim życiem i wyznaczyć dalszy kierunek kariery. Chodziła na lekcje aktorstwa do słynnego Lee Strasberga w Actors Studio, zaczęła też poddawać się psychoanalizie (co było obowiązkowym elementem pracy według jego tzw. Metody), rozwijała swój gust literacki i artystyczny i nawiązywała przyjaźnie, m.in. z Trumanem Capote'em oraz przyszłym mężem Arthurem Millerem. „W przeciwieństwie do typowego wizerunku aktorki postrzeganej przez pryzmat trudnego dzieciństwa i nawracających stanów depresyjnych ta Marilyn nie jest ofiarą” – pisze Winder. „Nie jest też hollywoodzką gwiazdą, którą tak dobrze znamy”. Jest za to...\n„Ponieważ Marilyn została zredukowana do roli maskotki arcykobiecych lat 50., mało kto zdaje sobie sprawę z tego, jak postępowa była w istocie. Żadna ze współczesnych jej gwiazd nie zgodziłaby się, żeby sfotografowano ją nieumalowaną, żartującą z krawcową, śpiącą w makijażu czy też po prostu wśród bałaganu w hotelowym pokoju” – czytamy w książce Winder. „Walczyła o swoje, zanim zaczął to robić ruch kobiecy. Udało jej się wyrwać ze szponów hollywoodzkiej wytwórni. Stawiła czoło komisji McCarthy'ego. Była dzielną, odważną kobietą” – to z kolei słowa Susie, zaprzyjaźnionej z aktorką córki Lee Strasberga.\n„Tak jak wielu innych nieśmiałych, obdarzonych bujną wyobraźnią odmieńców Marilyn uciekała w świat książek. (...) Zyskawszy status gwiazdy, karmiła swój umysł najlepiej jak umiała. Brała lekcje jogi u Indry Devi, jako wolna słuchaczka na Uniwersytecie Kalifornijskim uczęszczała na zajęcia z literatury starożytnej i sztuki renesansu” – pisze Elizabeth Winder. Jednemu ze znajomych Marilyn wyznała: „Wciąż się uczę. Wciąż szukam. Wierzę, że natura ludzka jest dynamiczna i człowiek nigdy nie powinien przestać się rozwijać i zmieniać. Wierzę w wolność i niezależność. Czytam i studiuję, ile mogę, bo chcę dojrzeć jako osoba”.\n„Marilyn, najpopularniejsza aktorka na świecie, była osobliwie ubezwłasnowolniona. Ukochana seksbomba Ameryki stanowiła własność Twentieth Century Fox, a w owym czasie, czyli na początku lat 50., wytwórnia decydowała o wszystkim: z którym reżyserem będziesz pracować, jak często możesz iść do toalety, a czasami nawet, za kogo wyjdziesz za mąż lub z kim się ożenisz” – tłumaczy Winder. Marilyn nienawidziła, gdy zmuszano ją, by grała lalunie. „Najbardziej zaś nienawidziła Darryla Zanucka (stojącego na czele studia filmowego Fox – przyp. red.), który za plecami nazywał ją Strawhead (w wolnym tłumaczeniu: pustak – przyp. red.), a potem szybko inkasował kasę za filmy z jej udziałem, żeby utrzymać Foxa na powierzchni. (...) Marzyła o czymś bardziej treściwym, o roli Heddy Gabler albo Gruszeńki z Braci Karamazow” – czytamy dalej. Dlatego po tym gdy odmówiła wzięcia udziału w kolejnym filmie ukazującym ją jako głupiutką blondynkę, uciekła do Nowego Jorku, gdzie razem z przyjacielem fotografem Miltonem Greene'em założyła firmę Marilyn Monroe Productions, która miała produkować filmy z jej udziałem. To wystarczyło, by szefowie wytwórni się zaniepokoili. 1 czerwca 1955 roku – w urodziny Marilyn – premierę miał „Słomiany wdowiec” z jej udziałem, który wkrótce potem okazał się jednym z najbardziej kasowych filmów w historii. Szefowie Marylin się ugięli. Gazety pisały: „Marilyn wygrała walkę z wytwórnią. Studio godzi się na wszystkie żądania”. „Bitwa skończona: Marilyn Monroe, metr sześćdziesiąt pięć wzrostu i pięćdziesiąt trzy ponętnie romieszczone kilogramy, rzuciła 20th Century Fox na kolana”. I to był prawdziwy początek wielkiej kariery…\nJOANNA OLEKSZYK: Reżyser Billy Wilder powiedział kiedyś, że powstało więcej książek o życiu Marilyn Monroe niż o II wojnie światowej i że obydwa wydarzenia mają ze sobą coś wspólnego – oba były piekłem, ale było to piekło potrzebne. Sądzisz, że jej życie było piekłem, tragedią? Czy szczęście też w nim gościło? KATARZYNA MILLER:\nCzy i jak często czuła się szczęśliwa, tego oczywiście nie mogę wiedzieć, bo nie byłam w niej, ale jej życie bezsprzecznie było tragedią. Znam taki typ dziewczyn jak ona... Bardzo wiele z nich poddaje się swojemu nieszczęściu. Ona jednak wygrała pomimo cierpienia.\nMam nadzieję, sądzę, że miały okresy dumy, satysfakcji i spełnienia. Myślę o filmach z Marilyn Monroe, które po prostu uwielbiam. Ona była cudowną, genialną aktorką. Miała w sobie światło. Tego nie można się nauczyć, wyćwiczyć. Sądzę, że w kilku filmach udało się jej pokazać swoją głębię i że praca nad nimi dała jej wiele radości. Niedawno widziałam zupełnie przypadkiem „Skłóconych z życiem”. Nic się nie zestarzał. To film o patriarchacie, który niszczy życie, i o kobiecości, która nie jest w stanie dać sobie z tym rady. Pamiętam zwłaszcza scenę, w której ona krzyczy na łowców mustangów: „Wy jesteście mordercy!“. I nie jest tam słodkim kociaczkiem, jest oskarżającą, ale jednocześnie bardzo wrażliwą kobietą. Arthur Miller, jej trzeci mąż, napisał opowiadanie o parze, która idzie wzdłuż plaży. Ona wrzuca z powrotem wszystkie rozgwiazdy, które morze wyrzuciło na piasek. On najpierw się nią zachwyca, że taka słodka, a potem zaczyna go to wkurzać, bo przecież wszystkich rozgwiazd na świecie nie uratuje. To było o Marilyn. Mam przed oczyma też scenę z filmu „Niagara“, gdzie ona stoi na ganku domku kempingowego, w głębi mąż, który nie potrafi dać jej szczęścia, ale jest strasznym zazdrośnikiem. Światło księżyca pada na jej twarz, a ona marzy o miłości. O miłości, która nie może się spełnić. W tym jej spojrzeniu jest wyrażona cała dojmująca tęsknota, by być kochaną – nie tylko jej, ale nas wszystkich.\nMarilyn była przez świat filmu wykorzystywana okropnie i przez długi czas się dawała wykorzystywać. Bette Davis na przykład się nie dawała, bo była mocno osadzona w sobie. A Marilyn... Cóż, po pierwsze miała chorą psychicznie matkę, która trafiła do szpitala psychiatrycznego. Mała Marilyn zaczęła błąkać się pomiędzy mnóstwem rodzin zastępczych. Jej życie jest wręcz podręcznikowym przykładem historii dziecka wytrąconego z własnego losu. Z jednej strony wiedziała, że ma matkę, a z drugiej wcale jej nie miała. O ojcu nic nie wiadomo, matka miała jakieś mitomańskie pomysły, że to był wielki i znany aktor, więc później Marilyn marzyła, żeby to był Clark Gable, na stoliku przy łóżku miała zdjęcie Abrahama Lincolna, o którym mówiła, że tak mógł wyglądać jej ojciec. Każde dziecko wymyśla sobie różne rzeczy, kiedy nie ma poczucia tożsamości. Poza tym poradzić sobie z życiem, w którym pętasz się od ludzi do ludzi i panie cię nie lubią za to, że jesteś ładna, a ich mężowie zaczynają cię za to właśnie nadmiernie lubić i chcieć zjeść – jest niesamowicie trudne psychicznie. Marilyn dość szybko się zorientowała, że jej uroda jest jej atutem. Jej kariera zaczęła się przecież od rozbieranych sesji fotograficznych – to był sygnał, że jej wdzięki to coś, na czym można zarobić, od czego można zacząć jakiś rodzaj drogi życiowej. A to tylko wzmacniało w niej tę cechę, którą miała już od urodzenia „chcę się wszystkim podobać“. A żeby się podobać, nie mogę się narażać, czyli muszę godzić się na to wszystko, co proponują. Przy czym z fotografami się zwykle przyjaźniła, z reżyserami prawie w ogóle, nietrudno się domyślić dlaczego. Gdyby akcja #MeToo mogła wydarzyć się w tamtych czasach, ona byłaby pierwszą, która by wzięła w niej udział. To była feministka!\nJa psychoanalizę cenię bardzo jako wiedzę, zbudowała podwaliny pod zrozumienie ludzkiej psychiki, ale chadzanie latami na terapię może utrzymywać w problemie, babrać w nim, zamiast z niego leczyć. W jakimś sensie do tego, że Marilyn było smutno i źle, doszło to, że wiedziała, dlaczego jest jej smutno i źle. Dziś mamy całe mnóstwo szkół psychoterapii, które zajmują sie bardziej tym, jak sobie człowiek radzi aktualnie – z emocjami, z relacjami, z ciałem. Można wybierać i dobrać do siebie metodę albo też terapeutę, który trafia do mnie, do mojego wnętrza. Jedną rzeczą, którą podczas takiej terapii trzeba zbudować, to są stałe punkty, takie nawyki życiowe, które cię niejako „uziemiają“. Pewien mój pacjent, alkoholik, rozpoczął trzeźwienie od codziennego ścielenia łóżka. O tej samej porze. To wprowadziło w jego życie pierwszy rytm i porządek. A Marilyn nie miała porządku. Nikt zresztą o to nie dbał – a to się piło, a to balowało, a to się gdzieś jechało. Nie miała swojego domu, mieszkania, jadała byle co, piła dużo, połykała całe tony leków, ciągle zmieniała hotele lub mieszkała u znajomych. Choć to nadmierne picie i narkotyki pojawiły się pod koniec życia. Przedtem bardzo dbała o swoją formę i dużo ćwiczyła.\nOczywiście nie wiadomo, na ile ona byłaby naprawdę zmotywowana do leczenia i pracy nad sobą. Jeśli się ma takie bardzo ponętne zyski w postaci sławy i powodzenia, to łatwo pomylić je z miłością. Przynajmniej na początku. Ale przecież nie można być zbyt blisko z fanami, bo oni cię zjedzą. Trzeba być blisko z bliskimi osobami. Czuję intuicyjnie, jak bym z nią chciała pracować, co mogłabym jej zaproponować, jaką kolejność kroków terapeutycznych zastosować. Myślę, że w jej terapii nie została ujawniona ani przyjęta i uznana ta bezpańska, nadużywana, zagubiona dziewczynka i cały kocioł sprzecznych w niej uczuć, jak lęk i wściekłość. Rozpacz i beznadzieja, uległość i siła, niezależność i bunt. Ja bym tę dziewczynkę bardzo lubiła. Ważne by było, żeby z Marilyn nie pracował terapeuta mężczyzna, bo on się zakocha. Ona była bardzo uwodząca, kobieta mogłaby te jej sztuczki szybciej rozbroić. Ponazywać, powiedzieć, po co one są. I nie mieć jej ich za złe. Oczywiście mogliby to zrobić też niektórzy terapeuci mężczyźni, jeśli byliby na tyle dojrzali, by wiedzieć, że nie muszą zdobywać marzenia, bo marzenie powinno pozostać marzeniem.


12 efektów specjalnych AKWARELAMI - Akwarele dla początkujących\n12 efektów specjalnych AKWARELAMI to kolejny film z serii o technice akwareli dla osób początkujących, które możecie wykorzystać w swoich pracach. Czekają na Ciebie film z instruktażem, a także darmowy szablon do pobrania i wydrukowania.\nW literaturze i internecie można znaleźć wiele informacji o tych efektach, zazwyczaj wszyscy skupiają się na tym żeby je zaprezentować, ale nie omawiają już, po co je stosować, i czy w ogóle je wykorzystywać czy to tylko taki „bajer”.\n12 efektów specjalnych AKWARELAMI\nZanim Wam przedstawię, co to za efekty, to zobaczcie, na jakie grupy je podzieliłam:\n1. Miejsce na biel.\n2. Odsłanianie bieli.\nJak sami widzicie każda grupa efektów ma swoje konkretne zastosowanie. Przejdźmy, więc do sedna sprawy. Przygotowałam dla Was szablon, który możecie pobrać za darmo i ćwiczyć razem ze mną.\nPOBIERZ SZABLON: EFEKTY SPECJALNE\nGrupa 1: Miejsce na biel.\nW tej grupie przedstawiam dwa sposoby na zachowanie bieli w naszej pracy, których celem jest uzyskanie światła i refleksów.\nEfekty te stosujemy na suchą powierzchnię.\nPłynem maskującym zamalowujemy wolne miejsca na biel. Akwarela spływa (nie trzyma się) powierzchni zamalowanej płynem, gdyż tworzy on gumową powłokę zabezpieczającą papier przed farbą.\nWskazówki: Płyn ściągamy po całkowitym wyschnięciu pracy za pomocą gumki czy palca. Gdy zakupicie płyn, którego wcześniej nie używaliście to sprawdźcie na kawałku papieru czy nie zostawia plam. Po skończeniu pracy z płynem, dobrze zakręć buteleczkę, bo płyn łatwo może zamienić się w kulkę bezużytecznej gumy.\nUżycie kryjącej bieli\nJeśli nie użyliście płynu maskującego to nic straconego, wystarczy użyć kryjącego mazaka, długopisu np. Sakura Gelly Roll 08, lub farby akrylowej / tempery.\nGrupa 2: Odsłanianie bieli.\nW tej grupie efekty pozwalają na wydobycie bieli lub jej odsłonięcie. Nie jest to w pełni czysta biel papieru, jak w przypadku pierwszej grupy.\nEfekty te stosujemy na mokrą powierzchnię.\nZa pomocą suchego pędzla, chusteczki, ręcznika zbieramy farbę z jeszcze wilgotnej powierzchni. Dzięki zastosowaniu tego sposobu możemy stworzyć określone formy np. chmurę.\nRysowanie trzonkiem / paznokciem\nZa pomocą trzonka pędzla czy paznokcia możemy ściągnąć farbę z wilgotnej powierzchni uzyskując wyraziste kreski.\nStosując je uważajmy, aby nie zrobić dziury w papierze lub nie zniszczyć obrazu. Warto przetestować je na próbkach papieru, na którym będziemy je chcieli wykorzystać.\nZamalowaną sucha powierzchnię wydrapujemy za pomocą nożyka czy igły.\nZamalowaną sucha powierzchnię ścieramy za pomocą papieru ściernego czy pilnika.\nGrupa 3: Faktura.\nW tej grupie umieściłam efekty, które pozwolą na uzyskanie ciekawej faktury. Są one trudne do kontrolowania i nigdy nie wiadomo jaki efekt uzyskamy. Osobiście ich nie stosuję, bo boję się, że zniszczę swoją pracę wizualnie lub mechanicznie ją uszkodzę.\nJeśli pędzel nasączymy czystą wodą i przyłożymy go do wilgotnej jeszcze powierzchni to powstaną plamy o różnych niuansach.\nCiekawe plamy możemy uzyskać po przez przyłożenie do wilgotnej powierzchni zgnieconej folii i pozostawienie jej do wyschnięcia.\nStarym pędzlem / wacikiem / pipetką nabieramy alkohol np. spirytus salicylowy i skrapiamy lub dotykamy mokrej powierzchni zamalowanej farbą. Pigment farby zacznie „uciekać” od miejsca gdzie został podany alkohol, powstaną plamy w kształcie okręgów.\nPosypujemy solą wilgotną powierzchnie pokrytą farbą. Sól zbierze pigment i powstaną nieregularne plamki i bledsze odcienie koloru. Czasami pojawiają się promyki bieli. Po wyschnięciu sól należy usunąć palcem, suchy pędzlem, nalezy to zrobić bardzo ostrożnie gdyż często sól może wpić się w papier na tyle, że może go uszkodzić. Dodatkowo uważajcie na zabrudzenia i roztarcia koloru jakie może spowodować pozbywanie się soli.\nEfekty te stosujemy na suchą lub mokrą powierzchnię.\nSzczotkę do zębów, pędzel zamaczamy w dużej ilości wody i farby, następnie spryskujemy miejsce, w którym chcemy uzyskać efekt nieregularnych plamek / kropelek. Im więcej wody i farby nabierzmy na nasze narzędzie tym większe plamy powstaną.\nNa gąbkę nabieramy trochę farby z wodą, uważając na to aby nie była zbyt mokra i stemplujemy miejsce na naszej ilustracji. Pierwszy stempel po nabraniu farby na gąbkę zawsze robię na innej kartce papieru po to aby przypadkiem nie nanieść za dużo farby na swoją pracę. W zależności od faktury gąbki powstaną różne wzory. Można użyć gąbek sztucznych lub naturalnych.\nPędzlem nanosimy na papier dużą ilość farby z wodą, a następnie z pomocą rurki rozdmuchujemy kolor we właściwym dla nas kierunku. Jeśli nie posiadacie plastikowej rurki nie przejmujcie się, możecie ją szybko zrobić z papieru, po prostu go zwijając.\nWykorzystanie efektów specjalnych w praktyce\nJak już pisałam nie każdy efekt stosuję w swoich pracach, niektóre uważam za zbyt wielkie ryzyko zniszczenia swojego obrazu. Najchętniej korzystam z efektów w pierwszej grupie oraz w drugiej grupie (te stosowane na mokro). Na filmie możecie zobaczyć jak stworzyć akwarelami wieloryba, jeśli chcielibyście także spróbować swoich sił to zachęcam do wydrukowania szablonu i malowania razem ze mną. Szablon wieloryba jest oczywiście darmowy Pamiętajcie o wydrukowaniu go na papierze przeznaczonym do malowania akwarelami. Zwykły papier ksero cały się pofałduję, a nawet mogą powstać w nim dziury. Uważajcie też, żeby papier nie był zbyt gruby aby nie zaciął się w drukarce.\nPOBIERZ SZABLON WIELORYBA\nPapier: Blok klejony Gamma papier Fabriano 300g/m2\nPędzle: Kozłowski 309 rozmiar 4, Renesans 1097R rozmiar 1, Restaurhouse 885 rozmiar 3/0\nFarby: Białe Noce 516 Indigo, 519 Azure Blue, Renesans Akwarela w płynie 180 Złoto\nDo wykończenia: Biały żelopis Gelly Roll Sakura 08\n12 efektów specjalnych AKWARELAM\nJeśli skorzystaliście z mojego ćwiczenia to podzielcie się koniecznie ze mną końcowym efektem na Instagramie oznaczjąc pracę #evelsa lub @evelsa_art , na Facebooku #evelsa @evelsa\nHAUL PLASTYCZNY SklepPlastyczny.pl| Otwieram paczkę z szkicownikiem, pędzlami


Projekt domu Alfa L 100,30 m² - koszt budowy - EXTRADOM\nProjekt domu Alfa L\n3. Pom. gospodarcze 4,30 m2\n5. Pokój dzienny + kuchnia 32 m2\n6. Schody 1,20 m2\n7. Garaż jednostanowiskowy 17 m2\n2. Łazienka 5,50 m2\n5. Pokój 16,20 m2\n6. Pokój 15,60 m2\nRazem 58,70 m2\n1. Strych 23,90 m2\nRazem 23,90 m2\nKoszty budowy domu Alfa L\nProjekt domu Alfa L, a w nim:\nProjekt domu Alfa segment skrajny lewy szeregówka to idealna propozycja dla osób posiadających wąską działkę, gdyż wymiary budynku dają możliwość ciekawego zagospodarowania przestrzeni wokół domu. Dom posiada typową bryłę, więc jego realizacja jest łatwa. W tym projekcie kalenica usytuowana jest równolegle do drogi, co często określane jest w planie zagospodarowania przestrzennego. Kierowany jest do Inwestorów posiadających działkę pozwalającą na realizację projektu w zabudowie bliźniaczej. W projekcie uwzględniono garaż jednostanowiskowy w bryle budynku. Jest to również doskonała propozycja dla osób szukających domu z dachem dwuspadowym, który jest prosty i ekonomiczny w realizacji. Projekt Alfa segment skrajny lewy szeregówka to dom parterowy z poddaszem użytkowym, dzięki czemu możemy cieszyć się sporym metrażem nawet na stosunkowo niedużej działce. Zwolenników przestronnych przestrzeni z pewnością ucieszy przewidziana w projekcie część dzienna. Przewidziana w projekcie otwarta kuchnia to świetne rozwiązanie dla osób z małymi dziećmi - ich zabawę w salonie rodzice mogą nadzorować nawet podczas przygotowywania posiłków. W pełni funkcjonalną łazienkę przewidziano zarówno na parterze, jak i poddaszu, co jest świetnym rozwiązaniem dla większej ilości domowników. Część nocną tworzą trzy sypialnie, które dobrze sprawdzą się w przypadku 2-4 osobowej rodziny. Przestrzeń można wykorzystać także jako pokój dla gości lub gabinet. Oprócz tego, w domu znajduje się również pomieszczenie gospodarcze, które można wykorzystać zgodnie z własnymi potrzebami. Taras przy domu sprzyja spędzaniu czasu na świeżym powietrzu. Projekt powstał z myślą o Inwestorach, którzy planują zbudować dom w technologii murowanej. Jego wygląd nawiązuje do stylu nowoczesnego i pod względem wizualnym spełni nawet wysoko postawione oczekiwania.\nSpołeczność projektu domu Alfa L w budowie\nOpinie o projekcie domu Alfa L\nProjekt domu Miltown II LMS12a\nPowierzchnia uytkowa: 103,18 m²\nProjekt domu Lillehammer LMS26\nProjekt domu Milagro LMS06\nProjekt domu Diana A segment środkowy\nProjekt domu Miltown LMS12\nPowierzchnia uytkowa: 109,46 m²\nProjekt domu Diana A segment prawy


GRH 101 Airborne • Zobacz temat - Mundur M42 gdzie kupić\nMundur M42 gdzie kupić\nRe: Mundur M42 gdzie kupić\nprzez Baniak » Wt lis 29, 2011 9:32 am\nPrzeszywanie guzików tyczy się wszystkich producentów, czy to Sturm, mundury od Chińczyków\nczy z ATFu (też już chińczyki). To samo tyczy się wzmocnienia krocza i polecam nosić szelki\nprzez Parker » So gru 31, 2011 12:26 am\nJa kupiłem właśnie mundurek od tego Chińczyka, przesyłka szła tydzień, cena znośna a mundur pasuje jak ulał. Jestem zadowolony. Co do trwałości nie wypowiem się bo w pole ruszę za jakiś czas ale pewnie i tak przeszyję spodnie w kroku.\nhttp://www.ebay.co.uk/itm/290558800072? ... 1497.l2649\nDołączył(a): Wt gru 06, 2011 8:37 am\nprzez Baniak » Śr kwi 18, 2012 3:16 pm\nKolejne piękne zdjęcie oddające kolor mundurów M1942. Należy tylko pamiętać\no jednej rzeczy, że część z nich była poddana impregnacji CC2, a część nie.\nWzmocnienia były impregnowane oddzielne innym środkiem, jeszcze przed\nprzez Parker » Pn sie 13, 2012 10:28 am\nKoledzy, gdzie kupic koszerne troki do spodni bo te co sa przy mundurze nie sa dobre.\nprzez AL » Pn sie 13, 2012 2:49 pm\nprzez Baniak » Wt sie 21, 2012 11:24 am\nTrochę późno, ale może przydać się komuś na przyszłość (już kiedyś zamawiałem taśmę dla Tomkey'a):\nhttp://www.serviceofsupply.com/ReproPar ... ki_webbing\nW przypadku 101st:\nCustom Made Service Of Supply Khaki Webbing, 3/4" wide. $1.30 per yard\nprzez garison44 » Wt wrz 25, 2012 6:22 am\nTą taśmę z SoS polecam, ale na własnoręcznie robione 1st - aidy. Na troki jest zdecydowanie za cienka, w dodatku ma splot jodełkowy. Taśma na troki to taka sama taśma którą obszywano brzegi elementów ekwipunku: manierki, musette bagi, pokrowce na saperki...itd. Jest dość charakterystyczna. Najlepiej wykorzystać stare troki od śpiwora. To to samo.\nprzez Piotr S » Wt wrz 25, 2012 12:47 pm\nMaciek ma rację, co do tasmy stosowanej do owszywania ekwipunku ale zdarzały się odstepstwa od tej reguły - sam mam oryginalną kompasówkę obszytą taśmą w jodełkę.\nprzez garison44 » Wt wrz 25, 2012 7:34 pm\nOwczem, było wiele odstępstw, ale troki przy spodniach raczej nie były z cienkiej jodełki\nprzez michaelbarnsby » Cz gru 06, 2012 7:14 pm\nCzy ktoś z Kolegów widział na żywo/użytkował/uje mundur M42 z What Price Glory?\nDołączył(a): Śr mar 07, 2007 3:02 pm\nprzez ScreamingEagle » Cz gru 13, 2012 1:09 am\nWłaśnie gdzie można kupić te paski do spodni? bo od sturma są takie sobie.\nprzez Jackson » Cz gru 13, 2012 1:39 am\nJa np. sobie sam zrobiłem, kupiłem białą taśmę bawełnianą i pofarbowałem na jasno zielony kolor.\nprzez ScreamingEagle » Cz gru 13, 2012 12:33 pm\nA właśnie Jackson czym farbujesz? jak pofarbowałeś te podkładki pod szelki które mam od Ciebie.\nprzez Jackson » Cz gru 13, 2012 2:39 pm\nZ braku laku namaczałem w wodzie wymieszanej z farbkami modelarskimi. Ale podejrzewam że są skuteczniejsze sposoby i odpowiednie barwniki do tkanin.\nPodkładki robił Al więc to pytanie do niego.\nprzez arthur_szu » Cz gru 13, 2012 4:04 pm\nScreamingEagle napisał(a): jak pofarbowałeś te podkładki pod szelki które mam od Ciebie.\nW sumie pytanie nie do mnie ale ponieważ sam produkowałem również podkładki pomogę Zwykłe farbki do farbowania tkanin - proporcję i kolory musisz niestety metoda prób i błędów (zdarzyło mi się kupić 2 niby takie same opakowania, tego samego producenta a kolory były inne). Reszta zgodnie z instrukcją na opakowaniu


fafarfalla: moje pierwsze candy :)\nJakiś taki dziś kiepski dzień był.\npogoda jak pod przysłowiowym psem\ni w ogóle wszystkiego się odechciewa.\nTak więc postanowiłam poprawić sobie humor\ni podzielić się z Wami moimi skarbami.\nMimo, że na blogu królują kartki\ni papierowe wytworki,\nto moją drugą (z braku czasu zaniedbywaną haniebnie) pasją jest decoupage.\nJak tylko widzę ładne serwetki,\nto zaraz chętnie bym je kupiła i...\nczęsto właśnie tak robię :)\nA ponieważ są one pakowane po 20 sztuk,\nto mam ich troszkę\ni bardzo chętnie się podzielę :)\n(większość serwetek na zdjęciu jest w 4 egzemplarzach)\nLosowanie odbędzie się 31 sierpnia.\nWiem, że to trochę długo, ale pod koniec lipca zamierzamy wyjechać\ni do połowy sierpnia nas nie będzie,\na 31.08 nasz pierworodny obchodzi swoje 5-te urodziny,\nże to będzie rewelacyjny moment,\nżeby świętować również na blogu :)\nCo do zasad, to:\n1. Proszę pozostaw komentarz pod tym postem\n2. Umieść informację z podlinkowanym zdjęciem o moim candy na swoim blogu (dla posiadaczy blogów)\n3. Jeśli zostaniesz obserwatorem mojego bloga to będzie mi bardzo miło, ale nie jest to konieczne\n5. Jeżeli nie posiadasz bloga to pozostaw swój adres mailowy\nAutor: fafarfalla o 22:33\nkopalniapomyslow 3 lipca 2012 22:31\nWspaniały blog i apetyczne candy.Lubię decoupage, szczególnie na butelkach, a mam dużo ich czeka na strychu do ozdobienia. Serwetki śliczne, więc zapisuję się jako pierwsza. Pozdrawiam cieplutko, a za oknem burzowo.\nsosnowygaik 23 lipca 2012 10:20\nZauważyłam, że już jestem w jakiś sposób uzależniona od zdobywania nowych serwetek. Oczywiście dopisuję się do candy.\nPaulyntolyna 23 lipca 2012 18:08\neda 20 sierpnia 2012 16:43\nJak miło tu wpasc wprost na candy, wiec sie ustawiam w ogonku :) Buszuje wiec i dodaje Twojego bloga do ulubionych :) Zapraszam również do siebie: www.dodeco.blogspot.com pozdrawiam, eda\nJoanna 24 sierpnia 2012 23:40\nJak widzę serwetki to od razu pojawiają się światełka w oczach i uśmiech na twarzy. Mam serwetki w pojedynczych egzemplarzach i czasami aż mi szkoda użyć do ozdabiania:)\nUstawiam się oczywiście w kolejce.\nKaoriArt 28 sierpnia 2012 19:19\nWitam!śliczne serwetki;-) z miłą chęcią się zapisuje.Jeżeli nawet candy się skończy to ja chętne się wymienię na serwetki.Też bardzo lubię decoupage i od jakiegoś czasu mam hopla na jego punkcie ;-D dlatego też zapraszam do udziału w moim candy\nad po pierwsze:\ngrunt to dobry plan...


Księstwo na pograniczu | Pałac Chichy rel='stylesheet' type='text/css'>\n↑ Powrót do Historia Księstwa Żagańskiego\nZamieszczono dnia: 28 stycznia 2015 roku.\nCzytając kolejne daty burzliwej historii Żagania i ziemi żagańskiej, trudno nie dojść do wniosku, iż w 1945 r. polska państwowość wróciła tutaj po wielu wiekach nieobecności. Już na długo przed wyodrębnieniem się księstwa żagańskiego w roku 1412 (według innych źródeł w 1413 r.), książę głogowski Henryk IV został zmuszony do złożenia hołdu królowi czeskiemu Janowi Luksemburskiemu. I tak rozpoczęły się zmienne koleje politycznej zależności. Żagań przeszedł spod panowania śląskich Piastów pod panowanie korony czeskiej, książąt saskich, cesarzy austriackich i królów pruskich. Historia księstwa kończy się faktycznie w 1935 r., kiedy to przestaje istnieć lenno tronowe Żagania.\nW 1786 r. księstwo żagańskie nabywa książę kurlandzki Piotr Biron. Za jego rządów powstaje w mieście nowy szpital i drukarnia książek, a zespół pałacowo-parkowy zostaje poddany renowacji. W tym też czasie, w drodze do Rosji, miasto „odwiedza” Napoleon wraz ze swoją armią. W 1844 r. władzę nad miastem przejmuje córka księcia Birona – Dorota Talleyrand-Perigord, która nabywa księstwo na własność. Jej to miasto zawdzięcza okres swej największej szczytności, kiedy Żagań staje się znanym na całą Europę ośrodkiem kulturalnym.\nEdycja zielonogórsko-gorzowska 27/2004\nHistorię Księstwa poprzez osoby władające nim przedstawia tabela ze strony.\nDO 1274 W SKŁADZIE KS. GŁOGOWSKIEGO\nDynastia Piastów 1274 – 1284 PRZEMYSŁAW I\n1284 – 1304 KONRAD III GARBATY\n1304 – 1309 HENRYK III\n1309 – 1312 KONRAD IV ( I ) OLEŚNICKI\n1309 – 1312 BOLESŁAW\n1309 – 1316 JAN I\n1309 – 1316 PRZEMYSŁAW II\n1309 – 1342 HENRYK IV WIERNY\n1342 – 1369 HENRYK V ŻELAZNY\n1369 – 1378 HENRYK VII RUMPOLD\n1369 – 1378 HENRYK VIII WRÓBEL\n1369 – 1393 HENRYK VI STARSZY\n1393 – 1397 HENRYK VIII WRÓBEL\n1397 – 1412 HENRYK IX\n1397 – 1412 HENRYK X\n1397 – 1412 WACŁAW I\n1397 – 1439 JAN II\n1439 – 1449 JAN III ZŁY\n1439 – 1449 WACŁAW II\n1439 – 1454 RUDOLF\n1439 – 1461 BALTAZAR\n1461 – 1468 JAN III ZŁY\n1468 – 1472 BALTAZAR\n1472 – 1476 JAN III ZŁY\nOD 1476 DO SAKSONII\nHohenzollern 1553 – 1558 JERZY FRYDERYK\nD. Promnitz 1558 – 1562 BALTAZAR\n1562 – 1597 ZYGFRYD\n1597 – 1601 ANZELM\nOD 1601 DO CESARSTWA\nWallenstein 1627 – 1634 ALBRECHT WACŁAW EUZEBIUSZ\nOD 1634 DO CESARSTWA\nRodzina Lobkowitz 1646 – 1677 WACŁAW FRANCISZEK EUZEBIUSZ\n1677 – 1715 FERDYNAND AUGUST LEOPOLD\n1715 – 1734 FILIP HIACYNT\n1734 – 1739 WACŁAW FERDYNAND KAROL\n1734 – 1784 FERDYNAND FILIP JÓZEF\n1784 – 1785 JÓZEF FRANCISZEK MAKSYMILIAN\nHohenlohe 1785 FRYDERYK LUDWIK\nRodzina Bironów 1785 – 1800 PIOTR\n1800 – 1839 KATARZYNA [Wilhelmina]\n1839 – 1845 PAULINA\n1845 – 1861 DOROTA\nW 1862 Żagań przeszedł do rodziny Telleyrand – PERIGORD\nRodzina de Talleyrand-Périgord 1861-1898 Ludwik Napoleon\n1898-1906 Boson I\n1906-1910 Hélie de\n1910-1929 Howard Maurice\nRodzina de Talleyrand-Périgord Valencay\n1929-1935 Boson II\nW 1935 władze III Rzeszy skonfiskowały księstwo.\nPermalink do tego artykułu: http://palacchichy.pl/historia-ksiestwa-zaganskiego/ksiestwo-na-pograniczu/\n11 września 2017 na 22:04\t(UTC 2) Link do tego komentarza\nŻagański okres piastowski od 1202r. do 1472 r.\nOkres kiedy Księstwo Żagańskie znajdowało się we władaniu książąt piastowskich trwał do 1472 roku, kiedy zostało sprzedane przez Jana II książętom saskim z rodu Wettynów. Trudno określić jednoznacznie początki kiedy władzę nad tymi ziemiami objęli Piastowie, ale można przyjąć, iż nastąpiło to około 990 roku kiedy to Mieszko I zajmuje ziemie leżące po prawej stronie Bobru, który od tego czasu stanowi zachodnią granicę państwa Mieszka I. Przez prawie 500 lat kształtowali krajobraz polityczny i gospodarczy tych ziem wyrywając naturze skrawki ziemi do zagospodarowania, tworząc podwaliny osadnictwu zakładając wsie i miasta oraz ośrodki obronne mające bronić przed najeźdźcami idącymi zza zachodniej granicy. Tworzyli podstawy administracji i prawa na tym obszarze, byli krzewicielami nowej dla zamieszkałego tutaj ludu rzymskiej religii. Gdy nadszedł odpowiedni czas aby zacząć nadrabiać opóźnienia względem rozwoju cywilizacji świata zachodniego, książę Henryk Brodaty zainicjował na szeroką skalę osadnictwo na ziemiach Śląska. Napływali z Zachodu pozbawieni ziemi osadnicy rolni, zubożałe rycerstwo , rzemieślnicy znający swój fach , oraz ci których doświadczenie było bardzo przydatne do zagospodarowania podarowanych im dzikich ziem puszczańskich. Jednocześnie podejmowane przez kościół działania do uporządkowania administracji parafialnej w obszarze Śląska sprzyjały władzy książęcej do umocnienia swego władztwa. Szczególnie widoczne to było za czasów Henryka Brodatego, któremu poczynania kościoła w tym względzie były bardzo pomocne.\nPierwsza wzmianka o Żaganiu jako grodzie pochodzi z 1202 roku. Wówczas występuje zapis o kasztelanie żagańskim Stefanie. Jest to jedna z najstarszych, potwierdzonych źródłowo kasztelanii na Śląsku, obok kasztelanii w Lubuszu, Bolesławcu, Nowogrodzie Bobrzańskim, Krośnie Odrzańskim, Bardzie, Legnicy, a na wschodnich granicach dzielnicy w Sądowlu, Miliczu i Ryczynie. Jednakże początki miasta wiązane są ze Starym Żaganiem gdzie istniała osada targowa, której początki sięgają pierwszej połowy XII wieku, z kościołem romańskim pw. św. Wincentego powstałym przed 1149 rokiem.\nKolonizacja północno-zachodnich obszarów Śląska przez Henryka Brodatego, miała przeciwstawić się również ekspansji niemieckiej na wschód. Książę doskonale rozumiał, że jednym z mechanizmów wzmacniających państwo jest potencjał gospodarczy , oraz administracja nowymi kolonizowanymi obszarami. Stąd też idące w parze z działaniami księcia ,poczynania kościoła porządkującego organizację parafialną w dzielnicy śląskiej były dla tego zamierzenia księcia bardzo na czasie. Najprawdopodobniej ten element polityki Henryka Brodatego miał znaczny wpływ na założenie klasztoru kanoników regularnych w Nowogrodzie Bobrzańskim w 1217 roku. Sprowadzeni kanonicy mieli spełnić w tym miejscu ściśle określoną rolę związaną z zagospodarowaniem nowych obszarów. Dalsze umacnianie się osadnictwa na prawym brzegu Bobru, doprowadziło do lokacji miasta Żagania. Trudno jednoznacznie określić datę tego zdarzenia, z uwagi na brak dokumentu źródłowego jakim jest akt lokacyjny, ale należy przyjąć okres pomiędzy lokacją miasta Głogowa w 1248 r. który od tego czasu stał się stolicą wyodrębnionego księstwa, a przed 1260 rokiem kiedy nastąpiła lokacja Szprotawy na wzór Żagania. Pod koniec XII wieku Żagań był już miejscem gdzie prowadzono handel nie tylko lokalny, ale też daleko wykraczający poza jego granice. Z uwagi na istniejący kościół oraz komorę celną ,spełniał rolę ośrodka religijnego i administracyjnego. Niezależnie od intencji księcia Henryka Brodatego związanych z osadzeniem w Nowogrodzie Bobrzańskim kanoników regularnych, w latach następnych zaznacza się ich duża aktywność w zakresie zagospodarowywania otrzymanych terenów. Powiększają swój stan posiadania. Otrzymują kolejne nadania ziemskie, w tym również w Ziemi Lubuskiej. W latach 1237-1263 zakładają kolejne wsie . Mimo zagospodarowywania nadanych im ziem, ich ogólna sytuacja w tym okresie nie była najlepsza. Położenie klasztoru na uboczu, pogłębiająca się stagnacja gospodarcza Nowogrodu Bobrzańskiego, nie rokowały kanonikom dobrze na przyszłość. Stąd też czynili zabiegi o przeniesienie ich do rozwijającego się Żagania. Śmierć Henryka Brodatego w 1238 roku zaważyła na sytuacji politycznej jaka się wówczas wytworzyła na Śląsku. Rządy następców Henryka Brodatego, a zwłaszcza młodocianych synów Henryka Pobożnego doprowadziły ostatecznie do upadku władzy książęcej. Rozpoczął się proces rozdrobnienia dzielnicy śląskiej, który w 1278 roku doprowadził do podziału księstwa głogowskiego na dzielnice. Wraz ze zmianami politycznymi na mapie księstwa głogowskiego książę Przemysław przenosi siedzibę kanoników regularnych do Żagania. Jeszcze w 1280 roku, zanim kanonicy regularni trafiają do Żagania, miasto powiększa się o Nowy Rynek.\nDruga połowa XIII wieku zaznacza w sposób istotny odrębność rozwojową Śląska od reszty ziem polskich. Na ziemi śląskiej ruch lokacyjny został rozpoczęty najwcześniej, oraz przebiegał bardzo intensywnie. To co odróżniało ziemię śląską od pozostałych ziem polskich, to przede wszystkim wysoki stopień zurbanizowania tej dzielnicy. Nadto bardzo żywe polityczne, gospodarcze oraz religijne związki z Czechami sprawiły, że przejmowano stamtąd wypracowane już wzorce ustrojowe, znacznie odbiegające od tych panujących w pozostałych dzielnicach Polski. Niekorzystnym jednakże elementem dla szybkiego rozwoju gospodarczego tych ziem było postępujące rozdrobnienie feudalne, oraz bratobójcze walki sukcesyjne.\nW takich warunkach geopolitycznych Żagań wszedł na drogę rozwoju, w czym znaczny udział mieli kanonicy regularni sprowadzeni do rozwijającego się miasta. Odegrali oni w tym procesie bardzo ważną rolę. Ziemie które otrzymywali od książąt żagańskich, pod ich zarządem zaczęły stanowić jednolity, zwarty organizm osadniczy. Bardzo intensywny rozwój miasta Żagania który widoczny jest w XIV wieku następował w dwóch etapach. Pierwszym niejako etapem był rozwój miasta do około 1280 r. kiedy było ono ograniczone z jednej strony Młynówką oraz Bobrem, od północy uskokiem terenu, natomiast od wschodu granica miasta przebiegała w miejscu wyznaczonym dziś ulicą Długą. Tylko z tej strony można było swobodnie wytyczyć linię murów obronnych, bowiem z pozostałych stron, co i dziś jest widoczne, linie te wyznaczało naturalne ukształtowanie terenu. Drugi etap rozwoju następuje po 1280 roku, kiedy miasto zostaje poszerzone w kierunku wschodnim. Swoje miejsce znajduje w mieście drugi zakon, a mianowicie franciszkanie sprowadzeni w 1284 roku. ich pojawienie się w Żaganiu było niewątpliwie zabiegiem mającym zapewnić księciu wzmocnienie swej pozycji. Rękojmę tego dawało silne miasto, z silnym zapleczem. Przełom XIII/XIV wieku to dla miasta dobry okres. Żagań to już miasto z dwoma klasztorami i dwoma kościołami, nowym zamkiem książęcym, dwoma placami targowymi ( rynkami ) z ratuszem obwarowane murami obronnymi z trzema bramami wjazdowymi. Był też szpital, łaźnia i szkoła. Z takim organizmem miejskim należało się już liczyć. Kiedy władzę w księstwie objął książę Henryk III swymi działaniami skupił całą władzę książęcą nad księstwem głogowskim, a także nad ziemiami zachodniej Wielkopolski. Jego wizje sięgały dalej. Aspirował bowiem do tronu krakowskiego. Pomocni mu w tym byli żagańscy kanonicy regularni, którzy czerpali też pełną miarą z przychylności jaką darzyła ich władza księcia. Jeszcze dalej w relacjach z klasztorem poszedł syn Henryka III, Henryk IV Wierny od 1309 roku władca Żagania który obdarzył konwent żagański szeregiem kolejnych przywilejów i darowizn.\nNie cały czas sprawy księstwa, miasta i żagańskiego konwentu układały się pomyślnie dla wszystkich. Pomyślność tą zachwiały miedzy innymi walki o sukcesję głogowską, a wola utrzymania się u władzy żagańskich książąt nad rozległą dzielnicą, zmusiły zapewne kolejnych książąt do odstąpienia miasta w 1312r. tytułem zastawu Janowi Bibersteinowi, a rok później margrabiemu brandenburskiemu. Po śmierci Henryka IV następuje zasadniczy zwrot w stosunkach pomiędzy klasztorem a panującymi. Władzę w księstwie przejmuje jego syn Henryk V Żelazny. Osoba o zupełnie odmiennych poglądach dotyczących relacji pomiędzy panującymi i klasztorem kanoników regularnych. Uważał, że kościół jest feudałem zabiegającym bardziej o dobra doczesne niż duchowe. Stąd też nie ukrywał swej wrogości do kościoła jako instytucji. Traktował konwent jako równorzędnego feudała który uszczupla jego dochody.\nKiedy książę Henryk V zmarł w 1369 roku, został pochowany w krypcie kościoła parafialnego. Pomimo wielu zatargów i niegodziwości jakich zakonnicy doświadczyli ze strony księcia, zgodzili się aby spoczął obok swego ojca. Był on drugim piastowskim księciem Żagania, pochowanym w żagańskim klasztorze. Do 1454 roku pochowanych zostało w żagańskim kościele klasztornym kolejnych sześciu książąt żagańskich .\nMiasto w tym czasie było już otoczone kamiennymi murami, z trzema bramami : Żarską od zachodu, Szprotawską od wschodu, oraz Szpitalną od północy. Mimo poszerzenia miasta w kierunku wschodnim nie zmienił się układ komunikacyjny dróg wylotowych . Przez Bramę Szprotawską, która w wyniku przesunięcia miasta znalazła się w pobliżu zamku książęcego wiódł główny szlak handlowy od wschodu. Przez Bramę Żarską Niski Trakt kierował się ku przeprawie na Bobrze od zachodu. Natomiast Bramą Szpitalną wiodła droga do Kożuchowa i Nowogrodu Bobrzańskiego. Na przedmieściu szprotawskim, w miejscu gdzie była kaplica dla trędowatych, około 1336 roku powstaje kościół pw. św. Wawrzyńca.\nRozbudowa miasta wiązała się również z rozwojem rzemiosła. Pomimo niewielu zachowanych wzmianek na ten temat dotyczących Żagania, można wnioskować na podstawie innych miast śląskich, że rzemiosło żagańskie było już wtedy na dość wysokim stopniu rozwoju. W 1318 roku, co wynika z zachowanych dokumentów, na przedmieściu Żagania istnieje już wieś Rybaki. Dziwnym byłoby, gdyby z uwagi na obfitość wód rzeki Bóbr , Czernej i Kwisy ten rodzaj rzemiosła nie wykształcił się na tym terenie. W początkach XIV wieku wzmiankowani są piekarze, rzeźnicy, obuwnicy, tkacze – sukiennicy, czy też kramarze. W latach późniejszych odnotowuje się cechy kowali, krawców, kuśnierzy i bednarzy. Za opata Ludolfa ( 1394-1422) w okolicy Żagania funkcjonowało 14 młynów, które pracowały na rzecz klasztoru. Wzmianki o młynach występują jeszcze wcześniej , a mianowicie w latach 1307, 1317 i 1337. Z uwagi na występujące w okolicach Żagania złoża rud darniowych, istniały też liczne kuźnice, o czym w wieku XVI pisał poeta Krzysztof Winter, poświęcając ich opisowi cały poemat w języku łacińskim.\nJuż w początku XIII wieku Żagań tak jak i inne znaczniejsze śląskie miasta miał swoją mennicę. Z nastaniem XIV wieku istnieje w Żaganiu specjalny cech kupców, co świadczy o rozwiniętym handlu, nie tylko wewnętrznym , ale też importowo-tranzytowym. O zasięgu międzynarodowym handlu, świadczy między innymi istnienie targu solnego w mieście. Działający cech kupców potwierdza ówczesną rangę miasta, z uwagi na to, że w tym czasie sprzedażą swoich wyrobów zajmowali się jeszcze sami rzemieślnicy, bez pośrednictwa cechów. Znamienną rolę w budowaniu podstaw ekonomicznych miasta odgrywały organizowane jarmarki. W Żaganiu jarmark odbywał się corocznie 29 września, w dniu św. Michała. Od XIII wieku istnieje w Żaganiu szkoła, której funkcjonowanie zapoczątkowane zostało przez klasztor kanoników regularnych, po ich sprowadzeniu do miasta.\nJak widzimy Żagań XIII i XIV wieku był miastem które nie stało na uboczu głębokich zmian polityczno ekonomicznych jakie zachodziły w dzielnicy śląskiej . Rozwój gospodarczy sprawił, iż było to miasto bogate i rozwijające się w dobrym kierunku. Mieszczaństwo żagańskie było posiadaczem również ziem w okolicznych wsiach. Aktywność na tle powiększania swego majątku przejawiali również kanonicy żagańscy. Stałym źródłem dochodów klasztoru dalej są liczne fundacje oraz darowizny.\nWiek XIV jest dla dzielnicy śląskiej przełomowym okresem. Wraz ze śmiercią króla polskiego Kazimierza Wielkiego umierają jego plany inkorporacji Śląska do Polski Odtąd tak zdecydowane działania władców Polski zmierzające do odzyskania Śląska dla Polski powoli zamierają. Zaprzepaszczone zostaje też z wielkim trudem budowane przez Henryka V zjednoczenie całego księstwa głogowskiego. Jego dziedzicami zostają trzej synowie : Henryk VI Starszy, Henryk VII Rumpold oraz Henryk VIII Wróbel. Opiekę nad młodocianymi książętami sprawował książę Ludwik Brzeski, który doprowadził do zawarcia w sierpniu 1371 roku układu, na mocy którego książęta postanawiają rządzić wspólnie księstwem żagańsko-głogowskim. Od samego początku ich wspólne rządy nie są wolne od wzajemnych nieporozumień. Postępuje dalsze rozdrobnienie księstwa. W grudniu 1375 roku, z polecenia cesarza Karola IV podzielono na dwie części miasto Górę. Dokonano również podziału książęcych części Ścinawy i Głogowa. Podziały oraz nieudolność rządów młodocianych książąt, pogłębiła kryzys gospodarczy księstwa. Doprowadzając do anarchii, widocznej chociażby w bezprawnych działaniach księcia Henryka VI wobec klasztoru żagańskiego, książęta przyczynili się między innymi do tego, iż 15 sierpnia 1378 roku dokonano podziału księstwa głogowsko-żagańskiego. Północną część księstwa ze stolicą w Żaganiu otrzymał Henryk VI. Należały do niego ponadto Krosno, Butenice, Bobrowice, Nowogród Bobrzański i Świebodzin. Henryk VII natomiast otrzymał dzielnicę głogowską z Głogowem, Bytomiem, Ścinawą, Górą, Kobielinem, Międzyrzeczem, Przedmościem, Rudą, Ryczynem i Tarnowem. Dzielnicę ze stolicą w Kożuchowie , oraz Zieloną Górę, Sławę, Sulechów i Celichów otrzymał Henryk VIII. Tym samym rozpadło się księstwo głogowsko-żagańskie, jeden z największych kompleksów terytorialnych dzielnicy śląskiej, a potomkowie Henryka V Żelaznego stają się książątkami, pozbawionymi jakichkolwiek ambicji politycznych.\nInaczej wygląda sytuacja żagańskich kanoników którzy prowadząc spory z władzą książęcą skupiają się również na działaniach które nakreślają im ich statuty. Jeszcze przed 1300 rokiem istniała w Żaganiu szkoła elementarna prowadzona w klasztorze. Obok niej działała szkoła nowicjatu, która dawała możliwość kontynuowania nauki uniwersyteckiej, z której to możliwości kanonicy żagańscy korzystali. Natomiast pod koniec XIV wieku klasztor prowadził studia teologiczne na bardzo wysokim poziomie, bliskim uniwersyteckiemu. Niewątpliwy wpływ na poziom kształcenia poza wykształceniem wykładowców był zgromadzony zasób biblioteczny w bibliotece klasztornej. Ciągłe podnoszenie kultury intelektualnej zakonu było jednym z priorytetów przełożonych klasztoru. Zresztą statuty arrowezyjskie w oparciu o które żagański klasztor dokonywał reformy wewnętrznej, były podstawą jego funkcjonowania. Lata drugiej połowy XIV wieku to okres reformy zakonu kanoników regularnych którą zapoczątkował papież Benedykt XII. Reforma ta zainicjowana w Czechach, zwana „ reformą roudnicką” zaczęła rozprzestrzeniać się na kraje sąsiednie sięgając również klasztoru żagańskiego. W tym czasie opatem żagańskiego klasztoru był Ludolf. Złotym okresem dla rozwoju klasztoru oraz jego biblioteki i skryptorium były rządy opata Ludolfa. Znanego kaznodziei , teologa, apologety, historyka i pisarza. Na ten złoty okres pracowali również jego poprzednicy. W trzeciej ćwierci XIV wieku w Pradze a później w Erfurcie studiuje jednocześnie aż trzech braci : Mikołaj z Zielonej Góry, Jan Frankinfort i Augustyn. Biblioteka również za przyczyną skryptorium powiększa swoje zasoby. Za Ludolfa zbiory już tak się rozrosły, że wymagały osobnego pomieszczenia. W zasobach bibliotecznych znaleźć można było wiele dzieł z zakresu teologii, filozofii, prawa, medycyny, literatury pięknej z dziełami Petrarki i Boccacia, oraz literaturą przyrodniczą. Opat Ludolf bardzo dużą wagę przywiązywał też do działającego skryptorium. Nadto już jako opat przepisywanie ksiąg zadawał braciom jako pokutę za przewinienia. Okres jego rządów to nie do końca czas spokoju i stabilizacji w relacjach z książętami. Oprócz aktywności politycznej i intelektualnej, kanonicy realizują prace związane z przebudową kościoła i klasztoru.\nSzerzej w tym miejscu należy nakreślić okres rządów Jana I, który w lipcu 1404 roku przejął rządy w księstwie w imieniu swoim i swoich braci jako książę Głogowa i Żagania. Ożenił się z córką elektora saskiego Rudolfa Scholastyką, czym wedle prawa zwyczajowego stał się pełnoprawnym władcą. Książę przejął inicjatywę w swoje ręce. Po ślubie z córką elektora saskiego Jan I w osobie Rudolfa Saskiego znalazł silnego sprzymierzeńca w sporze z braćmi. W roku 1413 dziedzictwo Henryka VIII zostało podzielone, przy czym Żagań od tej chwili na trwałe zostaje wydzielony ze struktur administracyjnych księstwa głogowskiego. Powstałe w ten sposób udzielne księstwo żagańskie, stało się niezależnym tworem politycznym w strukturach Śląska. Księciu Janowi I przypadł obok Żagania, Nowogród Bobrzański i Przewóz. Pozostałe ziemie dzielnicy głogowskiej nadal pozostały we wspólnym władaniu młodszych braci Jana, Henryka IX Starszego, Henryka X Rumpolda i Wacława. W 1418 r. doszło do kolejnych podziałów ziemi głogowskiej z którego Wacław otrzymał od braci ziemie z Krosnem, Bytnicą oraz Świebodzinem. Pozostałymi z tych podziałów ziemiami, a więc Głogowem, Polkowicami, Kożuchowem, Zieloną Górą, Cylichowem i Sławą, rządzili wspólnie Henryk IX Starszy i Henryk X Rumpold. Książę Henryk X zmarł w 1423 roku, a Wacław zginął około 1430/31 roku (obaj nie pozostawili potomków) , w związku z czym Henryk IX skupił w swym ręku władzę nad ziemiami całego księstwa głogowskiego za wyjątkiem Żagania.\nRządy Jana I w wydzielonym księstwie żagańskim sprawiły, iż od samego początku rozwijało się ono pod każdym względem. Szczególną opieką Jan I otaczał miasta którym nadał szereg przywilejów, spośród których prawo bicia własnej monety otrzymał najpierw Żagań , a potem Szprotawa( 1407) . Źle natomiast układały się relacje księcia Jana I z klasztorem żagańskich kanoników. W 1415 roku, przy aprobacie księcia Jana I mieszczanie żagańscy zabronili kanonikom uprawy chmielu, oraz sprzedaży piwa w obrębie mili zapowiedniej . Nadto udali się do Jabłonowa który był wsią klasztorną, gdzie zniszczyli urządzenia browarnicze oraz wylali z beczek piwo. Opat Ludolf rzucił klątwę na wszystkich uczestników zajścia, uzyskując potwierdzenie archidiakona głogowskiego, a archiprezbiter rozszerzył klątwę na obszar całego księstwa. Taka postawa klasztoru podsyciła tylko eskalację niezadowolenia wśród poddanych księcia Jana I, i rozszerzyła akty przemocy. W innych wsiach klasztornych doszło do incydentów niszczenia urządzeń browarniczych, a co najbardziej zagorzali przeciwnicy opata Ludolfa zamierzali go otruć. Sytuacja ta doprowadziła do utraty prawa warzenia przez klasztor piwa w obrębie mili miejskiej. Prawo takie klasztor zatrzymał jedynie w miejscowościach leżących daleko od Żagania. Otwarty już konflikt księcia z klasztorem spowodował, iż Jan I podjął dalsze działania zmniejszające dochody klasztorne. Wypędził czynszowników klasztornych z miejskich straganów w których sprzedawali mięso, chleb i buty. Na nic zdały się protesty opata Ludolfa. Dopiero po wpłaceniu księciu przez klasztor 150 grzywien, uzyskali w 1410 roku nowy przywilej, który potwierdzał klasztorowi stare prawa do posiadania kramów w żagańskim rynku.\nApogeum konfliktu pomiędzy księciem a klasztorem nadchodzi po śmierci opata Ludolfa w 1422 roku, kiedy rządy w klasztorze objął bezkompromisowy Henryk II Lesław ( 1422-1432). Jego twarde stanowisko wobec książęcej przemocy, tylko pogłębiły konflikt księcia z klasztorem. Zaistniałe na tym tle problemy klasztoru dały Janowi I pretekst do interwencji w jego wewnętrzne sprawy. Książę ingerował nie tylko w sprawy gospodarcze klasztoru. Jednym z przejawów ingerencji w sprawy duszpasterstwa opactwa było nakłonienie w roku 1426 prezbitera Jana Lupi do objęcia należącej do klasztoru kaplicy Najświętszej Marii Panny w Żaganiu, gdzie znajdował się „cudowny” obraz Matki Bożej cieszący się znaczną popularnością wśród wiernych. Nadto książę Jan tolerował wygłaszanie w tym samym miejscu kazań przez nieuprawnioną osobę, która poza tym głosiła nauki Husa i wiklifistów . W takiej sytuacji opat Leslav został przez księcia uwięziony na trzy miesiące, a bezskuteczne żądania skierowane do biskupa wrocławskiego o jego wykup spowodowały , że w 1429 roku książę kazał go oślepić poprzez wyłupienie oka . Tym samym Henryk Lesław został niewidomym jako, że wcześniej stracił już jedne oko w nieszczęśliwym wypadku, podczas przycinania krzewów różanych w ogrodach prepozytury św. Ducha w Żaganiu gdzie był prepozytem. Ponadto opat był oprowadzany w więzach i półnagi ulicami Żagania celem jego ośmieszenia przed mieszczanami. Początkowo książę wydał na opata wyrok śmierci poprzez utopienie w Bobrze. Ostatecznie wyroku nie wykonano prawdopodobnie z uwagi na to, że zdołał uciec do Zielonej Góry. Pomimo tych zatargów z opactwem dla księcia niewątpliwie najistotniejszą sprawę stanowiły sprawy rozwoju gospodarczego całego księstwa. Najważniejszą jak się zdaje rzeczą której dokonał była dbałość o bezpieczeństwo kupców na drogach. Zapewnienie bezpieczeństwa na drogach księstwa żagańskiego spowodowało, iż kupcy zaczęli omijać inne drogi wiodące przez ziemie ościenne. Szczególne znaczenie miał tzw. niski trakt, lub trakt solny którą wożono z Lipska i Halle sól do Wrocławia i Poznania. Stanowił on dogodne połączenie pomiędzy miastami Wielkopolski i Dolnego Śląska a Niemcami. Łączył takie miasta jak : Lipsk, Naumburg, Halle, Mużaków, Trzebiel, Żary, Żagań, Szprotawę, Kożuchów, Głogów, Wschowę i Kościan. Pobliskie Żary dla zapewnienia bezpieczeństwa kupcom wędrującym przez swoje ziemie brały natomiast udział w powstałym w 1346 roku Związku Sześciu Miast królewskich na Górnych Łużycach . Tak realizowana polityka gospodarcza księcia poprzez wspieranie rozwoju rzemiosła, poparta otwartością handlu dawała wymierne korzyści miastom księstwa.\nDziałalność na niwie politycznej jaką prowadził książę, pozwoliła oddalić niebezpieczeństwo wojny i uchronić Żagań przed zniszczeniem jakiego doświadczyły inne miasta i ziemie śląskie. W 1429 roku, kiedy wojska husyckie zbliżały się do Żagania, istniejące obwarowania nie ochroniłyby grodu. Za cenę 600 reńskich guldenów książę po prostu kupił pokój.\nKsiążę Jan I zmarł 12 kwietnia 1439 roku i pomimo ciągłych sporów z żagańskimi kanonikami został pochowany w ich klasztorze. Jest przedstawiany w klasztornej kronice jako władca okrutny, porównywany do rzymskich cesarzy Nerona i Dioklecjana którzy mieczem, torturami, ogniem /…/ pozbawiali życia chrześcijan w krótkim czasie/…/ ten zaś ( Jan I) przez długotrwałe więzienia i tortury.\nOkres przypadający na lata od około 1440 do 1460 to czasy anarchii feudalnej na Śląsku. Takim najjaskrawszym przykładem ówczesnej anarchii były stosunki panujące w księstwie głogowsko – żagańskim tego okresu, które ostatecznie w trzeciej ćwierci tego stulecia doprowadziły do utraty piastowskiego dziedzictwa na rzecz Sasów.\nNie bez znaczenia na taki stan rzeczy miała niewątpliwie ówczesna sytuacja polityczna w tej części Europy. Ziemia śląska coraz silniej zbliżała się politycznie ku Czechom, gdzie skupiano się na walce o koronę czeską osłabiając jednocześnie władzę zwierzchnią co było na rękę książętom śląskim. Korzystali z tego i książęta żagańscy, sukcesorzy Jana I którymi zostali jego czterej synowie : Baltazar, Rudolf , Jan i Wacław. Dwaj ostatni jako nieletni ( Wacław w chwili śmierci ojca miał ok. 5 lat, a Jan o rok starszy- 6 ) faktycznie jednakże żadnej władzy nie sprawowali i nie mieli jakiegokolwiek wpływu na zachodzące wydarzenia polityczne i gospodarcze. W zasadzie to całe księstwo żagańskie po śmierci Jana I przysługiwało jego żonie a matce wyżej wymienionych książąt Scholastyce, która po namowie swych synów zrezygnowała z rządów w księstwie. Przeniosła się do Nowogrodu Bobrzańskiego gdzie na zamku mając skromne uposażenie spędziła resztę swego życia.\nO ile ogólna sytuacja społeczno – polityczna oraz gospodarcza nie wyglądała najlepiej, o tyle żagańskie opactwo weszło w to stulecie w nie najgorszej kondycji. Zapoczątkowane w klasztorze, oraz prowadzone przez długie lata reformy życia wewnętrznego zaczęły przynosić wymierne efekty. Po śmierci kolejnego opata Henryka Stislava w 1449 roku następcą jego został Augustyn Francke ( 1449 – 1450 ), były kapelan, syn sołtysa spod Żagania. Słabo radził sobie ze sprawami dotyczącymi naprawy życia wewnętrznego w klasztorze, jednakże próbował tym zadaniom sprostać. Wysłał do Arrovaise swego przeora Szymona Arnoldiego na kapitułę generalną , w której od wielu lat kanonia żagańska nie uczestniczyła. Macierzyste opactwo nie przedstawiało się wówczas korzystnie a tamtejsi kanonicy nic nie wiedzieli o żagańskim klasztorze ani o jego początkach. Jedną z najistotniejszych spraw jakie Arnoldi starał się tam załatwić, to potwierdzenie przynależności żagańskiego konwentu do macierzystej kongregacji w Arrovaise. Takim sposobem żagański konwent znalazł się w posiadaniu dwóch wersji konstytucji : szwajcarskiej ( którą przywiózł Fabri po soborze w Bazylei ), oraz arrovezyjskiej którą przywiózł z sobą Arnoldi. Misja Szymona Arnoldiego dla żagańskiego konwentu była bardzo ważna z wielu powodów. Jednym z nich było potwierdzenie przynależności do kongregacji arrovezyjskiej a to z kolei nawiązywało do początków żagańskiego klasztoru i jego przeszłości.\nPo śmierci Jana I księstwem żagańskim w pierwszych latach współrządzili wszyscy bracia. Jednakże w 1449 roku dokonali podziału ojcowizny w taki sposób, iż starsi bracia Baltazar i Rudolf objęli księstwo żagańskie wraz z Żaganiem. Młodszym braciom wyznaczyli zaś Przewóz z najbliższą okolicą. Prawdopodobnym jest, iż Rudolf zrezygnował ze współrządzenia w księstwie zadawalając się roczną pensją wypłacaną mu przez brata. Ogólna sytuacja finansowa całego księstwa nie była zadawalająca. Stąd też zarówno Baltazar i Rudolf szukając możliwości napełnienia swej kiesy, czynnie wystąpili po stronie Zakonu Krzyżackiego w wojnie trzynastoletniej ( 1454 – 1466 ), za co mieli otrzymać kwotę 40 tysięcy guldenów reńskich. Kwota ta wynikająca ze skryptu dłużnego wystawionego przez ówczesnego mistrza krzyżackiego Ludwika von Erlichshausena w 1455 roku , miała stanowić żołd dla obu książąt oraz dla ich żołnierzy. Dług ten Krzyżacy uregulowali dopiero po 25 latach, kiedy to Jan II naciskając wielkiego mistrza Zakonu szukał również pomocy u króla polskiego Kazimierza Jagiellończyka. Interwencja była chyba skuteczna bowiem w listopadzie 1482 roku Jan II otrzymał pierwszą ratę zadatku w wysokości 4700 florenów, a w marcu roku następnego pozostałą część. W wojnie tej książę Rudolf wspólnie z Bernardem Szumborskim pochodzącym z Moraw, wspólnie dowodzili armią zaciężną która we wrześniu 1454 roku pokonała wojska polskie pod Chojnicami, co uratowało państwo krzyżackie w Prusach od grożącej im klęski i zagłady. Książę Rudolf ciężko ranny w bitwie po paru dniach zmarł ( 18.IX.1454 ).Dokładne miejsce pochówku księcia Rudolfa nie jest znane ale prawdopodobnym jest, iż został pochowany w klasztornym kościele kanoników regularnych w Żaganiu. Książę Baltazar został wówczas jedynym i wyłącznym władcą księstwa żagańskiego. W latach 1454-1457 również nie mniej aktywnie walczył po stronie krzyżackiej w Prusach. Natomiast w 1458 roku prowadził działania do zmobilizowania książąt śląskich aby ci włączyli się do wojny po stronie krzyżackiej. Zabiegi te jednakże skończyły się niepowodzeniem.\nZ kolei w ziemi przewoskiej wyłączne rządy sprawował Jan II, gdyż Wacław był pod względem umysłowym ograniczony co sprawiło, iż nigdy się nie ożenił ani też nie współuczestniczył w życiu politycznym. Od czasu podziału księstwa w 1449 roku Jan II zaczyna odgrywać znaczną, bardzo samodzielnie realizowaną karierę polityczną. Scheda jaką otrzymał Jan II nie satysfakcjonowała księcia który szacował ją na około 30 tysięcy guldenów. Twierdził też, iż Baltazar jest mu winien jeszcze 7 tysięcy guldenów. Czy roszczenia Jana były zasadne tego nie wiadomo ale faktem jest , iż w sporze braci dla jego rozstrzygnięcia w latach 1469- 1472 pośredniczył ich wuj Fryderyk saski. Jeszcze w 1446 roku pomiędzy Fryderykiem saskim z jednej strony a Baltazarem, Rudolfem, Janem i Wacławem zawarte zostało porozumienie militarne o wzajemnej pomocy w razie konieczności. Zapewne dotyczyło ono również sfery politycznej . Porozumienie zawarto na okres 10 lat.\nKonflikty pomiędzy braćmi miały w zasadzie jedno materialne podłoże, które wywołane były słabą kondycją finansową księstwa żagańskiego. Książęta nie utrzymywali swojego dworu bowiem go nie mieli. Książę Jan II i Wacław mieli po jednym służącym a posiłki jadali u swych mieszczan. Obaj bracia tak jak i w zasadzie pozostała reszta książąt śląskich uwikłani byli w toczące się spory dynastyczne o koronę czeską i węgierską, co również nie odbywało się bez ściśle określonych nakładów finansowych z ich strony. Zawirowania polityczne tego czasu w tej części Europy stawiały księcia Baltazara i Jana II w różnych sytuacjach . Jednakże najistotniejsze były ich relacje wewnątrz samego księstwa żagańskiego, które oscylowały zawsze wokół ich potrzeb finansowych w większości związanych z prowadzonymi wojnami.\nZatargi pomiędzy braćmi niekorzystnie odbijały się na Żaganiu jak i całym księstwie. Ucierpieli przy tym i żagańscy kanonicy którzy szczególnie doznawali uprzykrzeń ze strony księcia Jana II. Książę o sympatiach pro husyckich , czynnie występował w walce o koronę czeską po stronie Jerzego z Podiebradów wspierającego husytów. Baltazar z kolei wspierał w tej walce Wilhelma saskiego namawiając do poparcia tej kandydatury innych książąt śląskich na ich zjeździe w Legnicy , jaki odbył się tam w marcu 1458 roku. Jednakże dalsze poczynania stronnictwa wspierającego Jerzego wzrosły w siłę. Nie pomogły nawet zabiegi u papieża Piusa II, który nakazał utrzymać zgodę z Jerzym. Związek antypodiebradzki rozpadł się praktycznie po tym jak niemalże wszyscy książęta śląscy złożyli mu hołd w sierpniu 1459 roku w Świdnicy. Jan II taki hołd złożył dopiero parę dni później w dniu 31 sierpnia. Baltazar zdania nie zmienił . Stając na czele wrocławskiej opozycji został naczelnym wodzem wojsk Wrocławia , bowiem Jerzy Podiebrad zaatakował miasto jesienią tego roku. Miasto skutecznie obroniło się przed jego wojskami . Jednakże aby zapobiec natężeniu się konfliktu i ewentualnej przegranej wrocławian ,w styczniu 1460 roku zawarto ugodę z Jerzym poprzez mediację legata papieskiego, arcybiskupa Krety Hieronima. Wrocław miał złożyć hołd Jerzemu. Taka sama propozycja została złożona Baltazarowi który ją odrzucił a walkę z Podiebradowiczem zamierzał kontynuować dalej. Odrodziło to konflikt pomiędzy braćmi. Jaki wpływ powyższe wydarzenia miały na stosunki panujące w księstwie żagańskim okazało się nieco później. Otóż owe wydarzenia dla Żagania i całego księstwa były bardzo istotne. Książę Jan II walcząc z Baltazarem o przejęcie całkowitej władzy w księstwie , uzyskał poprzez swoje działania zamierzony cel jakim było przejęcie całego księstwa żagańskiego. Król Jerzy z Podiebradów nadał Janowi księstwo żagańskie w dziedziczne władanie wraz z Żaganiem, Przewozem i Nowogrodem Bobrzańskim. Wydawałoby się, iż Baltazar zrezygnował z walki o swe prawa do księstwa żagańskiego. Obrał drogę działań dyplomatycznych. Swe pierwsze kroki skierował na łużycki dwór margrabiego Fryderyka gdzie szukał wsparcia w swych dążeniach o odzyskanie księstwa. Udał się również na dwór króla Jerzego Podiebrada. Jednakże ten kierunek nie za wiele dał Baltazarowi skoro za kolejny etap swych zabiegów obrał Rzym. Papież również nie był skłonny poprzeć Baltazara gdyż musiałby tym samym potępić decyzję Jerzego o nadaniu księstwa Janowi II, a w tym momencie nie chciał zaogniać swych stosunków z królem czeskim.\nZaznaczyć w tym miejscu należy, iż pozycja polityczna książąt żagańskich w tej części Europy nie była bez znaczenia. W swych dążeniach do odzyskania księstwa Baltazar wystąpił u papieża z inicjatywą utworzenia koalicji przeciwko zagrożeniu tureckiemu. Nie pozostały one bez echa skoro w maju 1462 roku doszło do spotkania króla Jerzego z Kazimierzem Jagiellończykiem w Głogowie na którym ustalono, iż w razie ataku sułtana tureckiego na Polskę lub Czechy druga strona udzieli wsparcia. Oczywiście transakcja ta była transakcja wiązaną bowiem uregulowano wówczas kwestie handlowe pomiędzy Polską a Czechami. Nadto Kazimierz zrezygnował z dochodzenia sum posagowych u Czechów za życia Jerzego dla swej żony Elżbiety, a oznaczało to w praktyce rezygnację z ubiegania się króla polskiego o koronę św. Wacława. W całej tej sytuacji ciekawym jest to, iż obok Jerzego w czasie spotkania towarzyszył mu książę Jan II. Tak więc obaj bracia jednakowoż poprzez uczestnictwo w politycznych przedsięwzięciach w tym czasie aktywnie pilnowali swych interesów. Dodać należy, że po zakończonym spotkaniu władców w Głogowie król Jerzy skorzystał z zaproszenia Jana II i kilka dni spędził na żagańskim zamku. Nie było to całkiem bezinteresowne ze strony księcia. Liczył on bowiem, iż król wesprze go w mediacjach ze Zgorzelcem w sporze o przebieg drogi handlowej. W tej kwestii król stanął jednak po stronie Zgorzelca. Spór o to książę toczył nie tylko ze Zgorzelcem ale też z pogranicznymi wielmożami. Jednym z nich był Wacław von Biberstein który również nie zamierzał zrezygnować z korzyści jakie niosą za sobą kupcy przemierzający szlaki handlowe. W tym konflikcie Jan II już z chwilą objęcia Przewozu w 1449 roku zaczął czynić zabiegi o to aby szlak handlowy z Saksonii przez Śląsk i dalej do Polski szedł przez Przewóz a nie przez Zgorzelec. Spór był zażarty skoro obie strony, zarówno Jan II jak i Zgorzelec posuwali się do tego, iż napadali na kupców przetrzymując ich oraz zmuszając do przejazdu przez swoje ziemie. Problem z utrzymaniem szlaków którymi przemierzali kupcy nie był nowy. Już ojciec Jana II podejmował podobne kroki ale nieco odmiennie, bowiem zapewniał bezpieczeństwo kupcom dając im ochronę zbrojnych.\nOkoło 1465 roku , sytuacja króla Jerzego nie była zbyt stabilna. Antypodiebradzki Wrocław uzyskał od papieża Piusa II zgodę na odłożenie złożenia hołdu królowi. Osłabiło to pozycję Jana II a pobudziło z kolei Baltazara do dalszych działań. Ich efektem było to , iż papież poparł księcia w jego dążeniach do odzyskania księstwa żagańskiego. Legat papieski Hieronim zasugerował księciu Janowi aby ułożył osobiste stosunki z bratem Baltazarem pokojowo i zakończył toczone spory, również z innymi książętami śląskimi. Papież w dwóch przekazanych Baltazarowi breve nakazał legatowi udzielić wszelkiej pomocy dla odzyskania księstwa a w drugim zagroził Janowi II klątwą w przypadku gdyby nie zechciał dobrowolnie przekazać bratu księstwa. Na straży egzekucji breve stanął proboszcz katedry wrocławskiej Jan Düster co z kolei spowodowało zaniepokojenie Wrocławia, iż opowiedzenie się po stronie Baltazara narazi miasto na ataki ze strony Jana. Zaistniały konflikt zamierzano rozwiązać pokojowo jednakże Jan do Wrocławia na zjazd książąt nie przybył. Tym samym zgodnie z treścią breve został ekskomunikowany a księstwo obłożono interdyktem. Jan II nie pozostał biernym na taki rozwój wypadków. Nie przestraszył się ekskomuniki. Skutecznie uderzył w handel wrocławski a przede wszystkim w kupców wrocławskich jak i tych z Wrocławiem handlujących . Zrobił to w bardzo prosty sposób napadając na kupców. Pozbawiał ich towaru a tym samym ich dalsza podróż do Wrocławia była już bezcelowa. Tak postąpił też z kupcami wędrującymi do Wrocławia z Norymbergii .\nPomimo nałożenia ekskomuniki na księcia i interdyktu na księstwo poddani nie wypowiedzieli mu posłuszeństwa, ale bliskie otoczenie księcia nalegało na podjęcie działań w celu zdjęcia interdyktu. Działanie w imieniu Jana księcia Konrada oleśnickiego w Rzymie niczego w stanowisku papieża nie zmieniły. Jan nie zgodził się na postawione warunki jak między innymi nakazujące mu odstąpienie od popierania króla Jerzego . Gdyby to uczynił papież zdjąłby interdykt z księstwa w przeciągu ośmiu miesięcy. Świadomość konsekwencji jakie pociągnęłoby za sobą wystąpienie księcia z obozu króla Jerzego nadto było dla Jana widoczne. Utrata księstwa nastąpiłaby niemal natychmiast. A na to książę nie mógł sobie pozwolić . Świadomość, iż w najlepszym wypadku mógłby zatrzymać tylko Przewóz odwodziła go od podjęcia decyzji odstąpienia króla Jerzego. Papież dał królowi jeszcze jedną szansę na zachowanie swego status qwo. Miał udać się do Rzymu i ukorzyć przed nim. Zamiast tego Jerzy ponownie wszczął konflikt z Wrocławiem oskarżając mieszczan o to, iż zamierzają pozbawić króla życia. Ponownie do ukorzenia się króla wezwał nowy papież Paweł II. I to wezwanie pozostało tak jak poprzednie bez echa. Papież podjął więc radykalne kroki ekskomunikując króla w 1465 roku. Dla jego stronników jak i przeciwników miało to ogromne znaczenie. Stronników króla zaczęło ubywać. Na Śląsku pozostali tylko Jan II oraz książęta oleśniccy. Pozycja Baltazara wzrastała. W takiej sytuacji politycznej postanowił Baltazar zawalczyć o odzyskanie księstwa żagańskiego. Z trzystuosobowym oddziałem udał się do stryja Henryka IX do Kożuchowa aby uzyskać od niego czynne wsparcie do wystąpienia przeciwko Janowi. Ten jednakże nie czekając na rozwój wypadków uderzył zbrojnie na Baltazara zmuszając go do odwrotu spod Kożuchowa. Fakt ten przyspieszył decyzję Henryka IX o wsparciu Baltazara. W konsekwencji tego w listopadzie 1467 roku zawiązany wcześniej związek w skład którego weszli przeciwnicy Jana II , jak Henryk IX, Henryk von Biberstein, , Jarosław ze Stenberku, zdecydował o wyprawie na Żagań. W wyniku znacznej przewagi wojsk związku po przegranych kilku potyczkach i trzydniowym oblężeniu Żagania Jan II skapitulował. Najistotniejszym warunkiem zawarcia ugody było to, czego książę obawiał się najbardziej a mianowicie powrotu do podziału księstwa z 1449 roku. Książę Jan II w sposób uroczysty zadeklarował przyjęcie warunków umowy co potwierdziła szlachta Żagania i Przewozu. Warunki wynikające z umowy książę spełnił tylko częściowo. Żagań przekazał bratu. Natomiast nie spotkał się z nim ani nie zrezygnował z popierania króla Jerzego z Podiebradów na dwór którego wnet się udał. Tam zapewnił króla o swej wierności wobec niego.\nJuż te poczynania Jana wskazywały, iż nie zrezygnuje tak łatwo z księstwa żagańskiego. Dalsze zawirowania sytuacji politycznej na Śląsku spowodowane zostały wyborem przez stany czeskie w Ołomuńcu maju 1468 roku na króla Czech Macieja Korwina. Nowemu królowi którego pozycja na Śląsku nie była wcale taka mocna Baltazar złożył hołd bardzo szybko, bowiem już w czerwcu tego roku. Jan tego nie zrobił. Z boku wyczekiwał na dalszy rozwój wypadków. Z destabilizacji politycznej na Śląsku będącej wynikiem sukcesji tronu w Czechach skorzystał Jan. Najechał ziemie księstwa żagańskiego łupiąc je i siejąc zniszczenie. Mimo, iż miasta nie zdobył to pokazał , że nie będzie bezczynnie stał z boku kiedy nadarza się okazja odzyskania Żagania. Ponownie najechał Żagań w początkach 1471 roku oblegając miasto, ale Baltazar i wspomagający go brat Wacław pieniężnie oddalili widmo zniszczeń i pożogi .Ofiarowaną sumą Jan widocznie zadowolił się bowiem odstąpił od oblężenia.\nRok 1471 był dla Jana II bardzo szczególny. Stracił księstwo żagańskie. Zmarł też jego dobroczyńca Jerzy z Podiebradów. Decyzję o poparciu dla nowego króla , Macieja Korwina podjął dosyć szybko, a już w październiku 1471 roku jako poseł króla Macieja pojawił się na zjeździe we Wrocławiu. Obrady zjazdu nie dały bezwzględnego poparcia dla króla Macieja który szukał wsparcia w związku z planowaną wojną z Polską, ale dla Jana II były nader szczególne . Otrzymał jedno z ważniejszych stanowisk wojskowych ,a nadto zaopatrzony został w znaczną kwotę pieniędzy przeznaczoną na werbunek wojska. Nie przejmował się tym, iż nie realizuje nakazów króla, a kierowany własnymi pobudkami postanowił odzyskać Żagań. Z zaciężnym wojskiem skierował się pod Żagań pod murami którego stanął 4 maja 1472 roku. Wystarczyły trzy dni oblężenia aby miasto zostało przez niego zdobyte. Żagań w wyniku oblężenia spłonął niemal doszczętnie. Baltazar bronił się jeszcze na żagańskim zamku do 16 maja, ale poddał się nie widząc szans na jakąkolwiek odsiecz. Jan z kolei obiecał bratu, iż swobodnie opuści zamek, jednakże przyrzeczenia tego nie dotrzymał, i uwięził Baltazara w zamkowej wieży w Przewozie gdzie ten wkrótce zmarł, jak głosi legenda śmiercią głodową. Działania Jana skierowane na odzyskanie Żagania i księstwa skomplikowały sytuacje księcia. Był zapewne świadom tego, iż za sprzeniewierzenie pieniędzy króla Macieja przeznaczonych na zupełnie inny cel nie czeka go pochwała. Miał udać się do Budy wezwany przez króla Macieja, lecz fakt ten odwlekał na tyle na ile się dało. Sytuacja jaka się wytworzyła spowodowała, że książę Jan II poprzez opata żagańskiego konwentu Marcina Rinkenberga ( 1468 – 1489 ) podjął rozmowy z książętami saskimi o sprzedaży księstwa żagańskiego. Sasi chętnie podjęli rozmowy zwłaszcza iż byli kuzynami Jana II . Pośrednictwo opata dało pozytywne rezultaty. Układ o sprzedaży księstwa został przypieczętowany 12 grudnia 1472 roku. W dniu 19 grudnia książę oficjalnie ogłosił, że sprzedał księstwo elektorom saskim Ernestowi i Albrechtowi oraz ich spadkobiercom. W ten oto sposób po 482 latach nastąpił kres władztwa książąt żagańskich z rodu Piastów nad tymi ziemiami. Dla Żagania i całego księstwa żagańskiego z tą chwilą rozpoczęła się nowa era w jego dziejach.\nOdpowiedz na „Mirosław” Anuluj pisanie odpowiedzi


Mieszkanie Dwupokojowe Na Wakacje-do Końca Września-Jeżyce! Poznań - Gratka\n1300.00 zł. · Mieszkanie Dwupokojowe Na Wakacje-do Końca Września-Jeżyce!\nPublished date: Kwiecień 1, 2022 5:55 pm\n⭕ Do wynajęcia przytulne mieszkanko dla dwóch, trzech lub czterech osób na ul. Wojska Polskiego 68.Mieszkanie składa się z dwóch pokoi (jeden większy, drugi mniejszy), kuchni łazienki i korytarza. Do lokalu przynależy piwnica.Koszt najmu, to 1300 zł.(do negocjacji na miejscu) plus opłata administracyjna 580 zł.-w tym jest ogrzewanie, woda, śmieci.Jest możliwość wynajęcia również na pokoje-mniejszy pokój za 700zł. ze wszystkim (bez rozliczania liczników), większy-dla dwóch osób za 1400zł.-również bez rozliczania liczników). W mieszkaniu znajdują się cztery kanapy, więc mogą tam mieszkać nawet cztery osoby.Wyposażenie tak jak jest to widoczne na zdjęciach.Lokal znajduje się bardzo blisko Uniwersytetu Przyrodniczego-5 min. pieszo.Bardzo dobra lokalizacja dla osób pracujących w galerii Pestka lub Plaza.Mieszkanie do wynajęcia od zaraz do końca września-ponieważ od października wprowadza się student-syn właścicielki. Możliwość negocjacji ceny!!!! Zapraszam serdecznie do oglądania!\nNumer telefonu: 514100779