Chcemy być sobą we własnym gronie – szlak komunikatywny\n28 listopada, 2007 24 stycznia, 2013 by Jacek\nNa tej dyskusji też się skupię, gdyż pozostałe dwie prelekcje, choć dla mnie osobiście niezmiernie interesujące, dotyczyły spraw związanych z zarządzaniem procesem produkcji oprogramowania oraz modelem zarządzania firmą przez współuczestnictwo (co ma być lekarstwem na problem rotacji wysoko wykwalifikowanych kadr).\nPierwsze wyjaśnienie: tutaj przez dzieci neostrady i trolle rozumiano każdego, kto w sposób niewłaściwy korzysta z danych mu narzędzi (np. spamuje), wprowadza chaos w dyskusjach, używa nieodpowiedniego języka. Paradygmatycznymi przykładami była Wikipedia (fałszywe wpisy), Onet (wszyscy wiemy) i dyskusje nie na temat w każdej społeczności (tu dyskusja kręciła się wokół Profeo, Ruah oraz Blogatora – nowego projektu Opcomu). Pojęcie trolli rozszerzono w dyskusji także na automaty spamujące fora i komentarze na blogach.\nSerwisy społecznościowe rozwijają się wyjątkowo dynamicznie. Jednak treści w nich prezentowane nie świadczą o wysokiej zbiorowej inteligencji. Uczestnicy Grilla zgadzali się, że właściciel serwisu powinien mieć możliwość usuwania pewnych treści, osób i dyskusji. Można, jak w przypadku Profeo (o czym mówił Krzysiek Helak), właścicielem grupy uczynić jej twórcę i na niego przerzucić ciężar odpowiedzialności za merytoryczną wartość wpisów. Ważne jest, aby nie wylewać dziecka z kąpielą. Nie można zakładać, tworząc społeczność profesjonalistów, że wszyscy zawsze chcą rozmawiać tylko na poważne tematy zawodowe. Musi być miejsce na lżejsze rozmowy – podkreślał Krzysiek.\nTworząc społeczność mamy określony cel biznesowy i określonych adresatów – to od ich doboru zależy, jaki stopień wartości merytorycznej przekazu będzie tolerowany. Inny dla promujących się z imienia i nazwiska użytkowników GL i Profeo, inny dla anonimowych pieniaczy z forów Onetu.\nW dyskusji dyskutowano nad dwiema strategiami walki ze szkodnikami:\nStrategia oportunizmu (brak anonimowości)\nMetodą sumitowania samych użytkowników jest wymóg podawania prawdziwych danych. W serwisach społecznościowych służących autoprezentacji biznesowej (Facebook, GoldenLine, Profeo, BiznesNet) buduje się swój wizerunek eksperta – rzadko kto chce pod własnym nazwiskiem pozować na błazna. Jest to rodzaj autocenzury, wynikającej z instynktu samozachowawczego – dla kariery nie warto ryzykować. Kto tego nie rozumie, na pewno za jakiś czas dowie się o tym od kolejnego pracodawcy.\nStrategia dostępności zasobów (płatny dostęp, ograniczenia w wiedzy)\nTę kontrowersyjną tezę poddał pod dyskusję Kuba Krzych z Making Waves. Jako członek społeczności Second Life przedstawił prostą, acz skuteczną metodę – aby wrzucać śmieci, trzeba by mieć konto premium, wymagające dodatkowej opłaty, dlatego jeśli już ktoś się decyduje uczestniczyć w wymianie zdań, stara się powściągać swój polemiczny temperament. Przed epoką łatwego dostępu do Internetu mieliśmy ograniczenia w postaci przepustowości łączy, opłat za minuty połączenia modemowego – to wszystko podnosiło wartość czasu spędzanego w Sieci i ograniczało ilość głupoty, jaka w Internecie się ukazuje.Pewna część wartościowych zasobów Internetu jest płatna. Weźmy choćby czasopisma naukowe i fachowe poradniki (medyczne, prawne). Tak argumentowano. Jednak gros materiałów naukowych profesorowie udostępniają bezpłatnie – wolna wymiana myśli naukowej nie mogłaby się odbywać na zasadzie wymiany handlowej, z opłatami licencyjnymi, płatną subskrypcją itd. Sama wymiana wiedzy w branży IT przebiega przecież na bezpłatnych forach, gdzie profesjonaliści są skłonni dzielić się swą wiedzą (choćby w rodzaju „o tym już było na forum, poszukaj sobie i nie zawracaj głowy”).Wiedza jest też pewnym kryterium. Do uczestniczenia w wielu przedsięwzięciach konieczna jest znajomość angielskiego albo innej specjalistycznej wiedzy z określonego zakresu.\nNa pograniczu tych dwóch strategii będzie wypracowany przez użytkownika awatar – będąc anonimowy, pozostaje jednak jakąś zasadą tożsamości, w dodatku osiągniętą pewnym nakładem zasobów (czas, jakieś fundusze, wiedza). Poświęcenie go dla miałkich celów jest po prostu nieopłacalne.\nWażnym wątkiem były też zagadnienia prawne związane z odpowiedzialnością prawną właściciela serwisu za treści wpisów. Tu odwoływano się do rozwiązań regulaminowych i wynikających z odpowiednich ustaw. Niestety, prawo jest jeszcze w tym zakresie ułomne, trudno mówić o jakichś jednoznacznych rozwiązaniach.\nW kontekście moderowania, ograniczeń dostępu i kontroli treści nie mogło zabraknąć krytycznego głosu obrońcy wolności słowa. Internet to platforma wymiany dowolnych poglądów, a każda forma ich kontroli może w rezultacie doprowadzić do Chin – argumentował Andrzej Brandt przejaskrawiając cały problem. Wolność słowa to wartość sama w sobie, nawet jeśli anonimowa, dlatego zapędy elitarystów są nie na miejscu. Postawa typu „odsiejmy głupi plebs, który nie ma pieniędzy” (lub wiedzy, lub nie chce, aby go identyfikować) może prowadzić w rezultacie do odrodzenia wszelkich form cenzury, do wspomnianych wyżej praktyk Państwa Środka. Ten głos zabrzmiał mocno, a chodzi przecież jedynie o podniesienie jakości wypowiedzi, nie o usuwanie niewygodnych treści. Andrzej zresztą podał ciekawy przykład inicjatywy opensourcowej „The stupid filter”, gdzie na komentarzach z YouTube maszyna uczy się, jak odsiewać głupie komentarze. Niestety, tylko w języku angielskim.\nCała krakowska dyskusja dotyczy podobnych problemów, które równolegle były omawiane w Warszawie przy okazji promocji książki Andrew Keena „Kult amatora” (niedługo będziemy mieli relację) oraz zagadnienia wartości treści w Internecie, o czym już pisałem. Dotyczy też specyficznego rozumienia Web 3.0 – gdzie zmęczeni zalewem tandety eksperci chcieliby tworzyć przestrzeń wolności tylko dla siebie, z miejscem na rzeczową, moderowaną oraz redagowaną dyskusję.\ngrill itWeb 2.0\n4 thoughts on “Chcemy być sobą we własnym gronie”\n28 listopada, 2007 o 12:06 pm\nCiekawe podsumowanie. Wprawdzie sam w tej dyskusji uczestniczyłem, ale warto przeczytać tak wyważone i konkretne uwagi 🙂\nPingback: Grill IT 6 - podsumowanie\nPingback: Grill IT 6 - wideorelacja\nPingback: MediaFrame » Blog Archive » Szósty krakowski Grill IT\nSkomentuj Krzysiek Helak Anuluj pisanie odpowiedzi


#GotowiNaZwiedzanie - Legia Warszawa\nAutor: Paweł Aleksandrowicz\tFot. Mateusz Kostrzewa, Jacek Prondzynski\nDeyna, Brychczy, Boruc, pasja, duma, waleczność, Żyleta, emocje, kibice, i... Ty. Odwiedź stadion Legii i stwórz swoją historię w tym wyjątkowym miejscu! Z kim reprezentacja Polski rozegrała pierwszy mecz eliminacji Mistrzostw Świata? Kiedy w Polsce rozegrano pierwszy mecz Piłkarskiego Pucharu Europy Mistrzów Krajowych? Przekonaj się, dlaczego stadion Legii jest wart wizyty nie tylko podczas meczu. Przyjdź! Spędź czas! Dowiedz się więcej!\nZwiedzanie stadionu Legii - dowiedz się więcej!\nWybierz jedną z trzech barwnych tras:\nSpędź czas na najsławniejszej i najgłośniejszej trybunie kibiców Legii Warszawa - „Żylecie”. Zrób zdjęcie przy ławkach rezerwowych, zobacz skąd piłkarze wychodzą na murawę oraz poznaj "Galerię Mistrzów". Odwiedź piłkarską szatnię i zobacz strefę pracy dziennikarzy. Czas wycieczki około 50 - 60 minut.\nChcesz zobaczyć jeszcze więcej? Na Trasie Białej dodatkowo odwiedzisz ekskluzywne miejsca stadionu, w których czas spędzają osoby ze świata artystycznego, biznesu i polityki. Odwiedzisz też miejsca, w których co dzień toczy się życie biznesowe klubu i Warszawy.\nWyjątkowe wrażenia piłkarskie na specjalne zamówienie. Trasa Biała rozszerzona o możliwość obejrzenia kilkunastu minut treningu pierwszej drużyny. Oferta skierowana jest wyłącznie do grup zorganizowanych. Dowiedz się, kiedy możesz skorzystać - wycieczki@legia.pl\nZobacz stadion Legii z najwyższego miejsca trybun. Przyjdź na punkt widokowy i poczuj klimat tego miejsca! W cenie niezapomniany widok na panoramę miasta oraz boiska treningowe Legii Warszawa. Punkt Widokowy dostępny jest w godzinach 11:00-18:00 (ostatnie wejście 17:45).\nZadzwoń 0 608 542 541 (telefon czynny od poniedziałku do piątku w godz. 10:00 - 13:00)\nHarmonogram codziennych wycieczek dla grup zorganizowanych oraz dla osób indywidualnych:\nW październiku zapraszamy na zwiedzanie i punkt widokowy w następujących dniach:\n* bilet ulgowy przysługuje: dzieciom i młodzieży szkolnej, studentom do 26 roku życia, osobom z niepełnosprawnościami oraz opiekunom osób z niepełnosprawnościami, emerytom i rencistom, posiadaczom karnetów na bieżący sezon.\n** bilet grupowy przysługuje przynajmniej 15-osobowym zorganizowanym grupom osób dorosłych.\nbezpłatne wejście przysługuje: dzieciom do lat 6 pod opieką dorosłych na trasach dla osób indywidualnych, Powstańcom Warszawskim.\nBilety są sprzedawane w Punkcie Obsługi Kibiców (POK) od ul. Łazienkowskiej.\nstadion stadion Legii zwiedzanie wycieczki\nDekadę temu rozpoczęła się budowa nowego...


Khabib Nurmagomedov vs. Edson Barboza - darmowa walka od UFC - Nasze MMA\nKhabib Nurmagomedov vs. Edson Barboza – darmowa walka od UFC\nZ racji nadchodzącej gali UFC 209, w której udział weźmie mistrz wagi lekkiej Khabib Nurmagomedov organizacja UFC postanowiła przypomnieć postać Dagestańczyka fanom i opublikowała jego starcie z Edsonem Barbozą.\nPrzed walką szanse obu zawodników były bardzo wyrównane jednak jak pokazała walka.. Brazylijczyk był tego wieczoru o klasę niżej od jak się potem okaże, przyszłego mistrza. Zapraszamy do oglądania!\nKhabiba zobaczy w klatce już 6 października. W Las Vegas stanie do pierwszej obrony mistrzowskiego tytułu a jego rywalem będzie były mistrz dwóch kategorii wagowych – Conor McGregor.\nRelated ItemsEdson BarbozaKhabib Nurmagomedov\n← Previous Story Wyniki ważenia – Bellator 206 [WIDEO]\nNext Story → UFC 229 – znamy datę otwartego treningu, konferencji prasowej i ceremonii ważenia!\nDana White: Łatwo jest rzucać takie kwoty


Księga przychodów i rozchodów to często niezrozumiana przez przedsiębiorców część prowadzenia biznesu. Nie wiedzą, kto powinien ją prowadzić, w jaki sposób, jakie konsekwencje i obowiązki się z tym wiążą. Nawet doprecyzowanie, co powinna zawierać, sprawiałoby trudność początkującemu przedsiębiorcy. Najczęściej jedyne, co chciałoby się zrobić, to zlecić prowadzenie księgi przychodów i rozchodów do działu księgowości. Tekst poniżej odda Ci informacje, które powinny uzupełnić Twoją niewiedzę.\nKsięga przychodów i rozchodów to ewidencja księgowa. Służy do zachowywania Twoich operacji gospodarczych w uproszczonej formie. Zazwyczaj księgujemy w niej wszystkie przychody (nie tylko ze sprzedaży), zakupy towarów handlowych i materiałów podstawowych (razem z kosztami ubocznymi), wydatki (takie jak wynagrodzenia i wszystkie inne związane z prowadzeniem działalności), koszty prac badawczych i rozwojowych.\nOd kogo wymaga się prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów?\nKsięgę muszą prowadzić wszystkie osoby fizyczne, które osiągają przychód z działalności gospodarczej pozarolniczej i jednocześnie wybrali zasady ogólne lub podatek liniowy jako formę opodatkowania. Zobowiązane są też spółki jawne osób fizycznych, spółki partnerskie i spółki cywilne. Księga przychodów i rozchodów jest formą dla Ciebie, jeżeli Twoje przychody netto ze sprzedaży towarów, operacji i produktów nie przekroczyły razem 1 200 000 euro. Jeżeli zarobisz więcej, zaczną obowiązywać Cię pełne księgi.\nKto może liczyć na zwolnienie?\nSzczególne sytuacje, które określono w par. 7 rozporządzenia w sprawie prowadzenia KPIR pozwalają na zwolnienie z obowiązku. Nie zdarzają się często, jednak warto o nich wiedzieć. Należą do nich między innymi stan osoby prowadzącej działalność gospodarczą i rozmiar,rodzaj prowadzonej działalności. Dostarczenie pisemnego wniosku w urzędzie skarbowym ( właściwym w miejscu, w którym mieszkamy) nie później niż 30 dni przed rozpoczęciem miesiąca, w którym chciałbyś być zwolniony to jedyny sposób na dopięcie sprawy. Jeżeli rozpocząłeś wykonywać działalność lub nabyłeś obowiązek prowadzenia KPiR w czasie roku podatkowego, powinieneś złożyć wniosek 14 po tym zdarzeniu.\nZakładanie księgi przychodów i rozchodów zostało określone w par. 10 rozporządzenia w sprawie prowadzenia KPiR. Dokument zawiera sprecyzowane dane na temat procesu samego zakładania księgi, terminów i sposobów prowadzenia. Większość czynności podejmowanych z sprawie KPiR musimy zgłaszać do naczelnika urzędu skarbowego według swojego miejsca zamieszkania.\nElektroniczne prowadzenie księgi przychodów i rozchodów.\nBez problemów poprowadzisz swoją księgę przychodów i rozchodów elektronicznie, jeżeli spełnisz stawiane warunki. Warunki w formie prawnej zobaczysz w par. 31 rozporządzenia w sprawie KPiR. Program, z którego korzystasz musi mieć swoją szczegółową instrukcję obsługi na piśmie. Dodatkowo, program musi zapewniać natychmiastowy wgląd w treści zapisów i umożliwiać wydrukowanie jakichkolwiek danych w porządku chronologicznym. Wydruk wtedy powinien być zgodny ze wzorem księgi. Wszystkie dane powinny również być zapisane na nośnikach, które ochronią przed potencjalnym zniszczeniem, zniekształceniem, modyfikacją lub naruszeniem ustalonych zasad przetwarzania danych.\nWiedza dotycząca prowadzenia dokumentacji, jak księga przychodów i rozchodów prawdopodobnie przyda Ci się w przyszłości. Niektórym była potrzebna w najmniej oczekiwanym momencie.\nPlatforma PageAndShop znacznie ułatwi Tobie prowadzenie księgi przychodów i rozchodów. Prowadzenie sklepu z taką pomocą to przyjemność. Wystarczy, że zaczniesz testować jej możliwości podczas procesu próbnego przez dwa tygodnie.\nPodatek VAT – Najważniejsze informacje


A może pogadamy o Bondzie?\nAutor Wątek: A może pogadamy o Bondzie? (Przeczytany 10911 razy)\nOdp: A może pogadamy o Bondzie?\n« Odpowiedź #15 dnia: Wrzesień 11, 2012, 03:31:26 pm »\nBond to bardziej chyba kwestia oprawy, niż samego aktora. Nie jestem wielbicielką urody takiego Craiga, ale bardzo dobrze mi się ogląda części z nim. Pewnie dlatego, że są po prostu najnowsze i najlepiej pod względem technicznym zrobione. A poza tym XXI wiek wymógł wprowadzenie realizmu choć w pewnym stopniu do filmu, w sumie dobrze, bo dziś taka niezmierzwiona fryzura po walce na śmierć i życie już by nie przeszła. Choć oczywiście starsi Bondowie też mają swój retro urok.\nI jeszcze jeden plus dla Craiga - jestem w stanie uwierzyć, że tak wygląda agent. Patrząc na Brosnana widziałam "Modę na sukces". Dlatego Małaszyńskie się nie nadaje, jest za ładny.\nP.S. Nowy Bond ma trailer bardziej jak szwedzki kryminał, niż tradycyjne filmy o agencie 007 007 James Bond SKYFALL oficjalny zwiastun PL !!!\na nowa dziewczyna Bonda robi wrażenie, ostatnio są naprawdę ładne: Skyfall - Berenice Marlohe Behind the Scenes Interview\n« Ostatnia zmiana: Wrzesień 11, 2012, 03:39:40 pm wysłana przez Pierniczek »\n« Odpowiedź #16 dnia: Wrzesień 12, 2012, 09:19:56 am »\nPolski Bond? Mam pare typow:\n2. Boguslaw Linda\nPolski Bond nie musi przeciez byc podobny do Craiga, musi miec charakter, prezencje i klase Bonda. A ci 3 panowie to maja:)\n« Odpowiedź #17 dnia: Wrzesień 12, 2012, 11:57:44 am »\nMałaszyński jest zbyt chłopaczkowaty.\n« Odpowiedź #18 dnia: Wrzesień 12, 2012, 12:13:34 pm »\nno przecież już mamy\nTylko jedno może unicestwić marzenie - strach prze\n« Odpowiedź #19 dnia: Wrzesień 13, 2012, 11:56:55 am »\ndr.Lubicz byłby idealnym Jamesem Bondem! myślę jednak, że takie produkcje zostawmy w ręku hollywoodzkich producentów. Seria jest mega! Przed chwilą obejrzałam sobie trailer Skyfalla i muszę przyznać, że bardzo fajne zdjęcia. Czy sama historia wniesie jakąś nowość to się dopiero okaże.\n« Odpowiedź #20 dnia: Wrzesień 21, 2012, 09:05:47 pm »\nCytat: potworek w Sierpień 29, 2012, 04:04:27 pm\nPrzeczytałem wszystkie książki Fleminga i rzeczywiście - najbardziej Craig go z zachowania przypomina. Potem może Dalton.\nJestem pod wrażeniem! A poleciłbyś coś szczególnie? Nie jestem aż tak ambitny, by wszystkie pochłonąć, ale coś byłoby można\nCo do Putina - o zgrozo... faktycznie!\nP.S. Blond -Bond? niezły Błąd, ale nawet zabawny\n« Odpowiedź #21 dnia: Wrzesień 21, 2012, 10:13:47 pm »\nok, a co powiecie na Chyre jako Bonda? Jak dla mnie porownanie Craiga z Putinem jest dziwne to byl jakis artykul? nie kumam bazy ja tez chetnie bym cos poczytala Fleminga, co polecicie na poczatek?\n« Odpowiedź #22 dnia: Wrzesień 28, 2012, 07:44:27 am »\nCytat: GoldenMan w Wrzesień 21, 2012, 09:05:47 pm\nA poleciłbyś coś szczególnie?\nWedług mnie najlepsze książki Iana Fleminga z serii o Bondzie to:\n"Szpieg który mnie kochał" (drugi tytuł tej samej książki to "Moja miłość to agent")\nZ filmami pod tym samym tytułem, to praktycznie właśnie tylko tytuł mają wspólny.\n« Odpowiedź #23 dnia: Październik 14, 2012, 11:00:56 pm »\nCytat: pioma10 w Wrzesień 28, 2012, 07:44:27 am\nA to ciekawe... hm :/ Dzięki!\nSłyszałem, że Moore napisał książkę o Bondzie "Bond on bond" jestem ciekaw czy będzie polskie wydanie, ale chyba tak, liczę, że opłaca im się tłumaczenie\nzmuszani do przekraczania własnych granic...\n« Odpowiedź #24 dnia: Październik 23, 2012, 11:36:58 am »\nJest na pewno już czytałam o niej na filmwebie, chyba w zeszłym tygodniu\nA z ciekawostek okołotematycznych - zazdroszczę Amerykanom - na pokazach nocnych z czwartku na piatek w imaxie będą rozdawać takie piekne plakaty...\nKażdy jest nadzwyczajny.\n« Odpowiedź #25 dnia: Październik 23, 2012, 03:45:06 pm »\nEj co chcecie od Putino-Bonda? Świetne zdjęcie! Ciekawe.\nChyra w sumie nie byłby głupi - polski odpowiednik Craiga\n« Odpowiedź #26 dnia: Październik 27, 2012, 07:12:08 pm »\nCo to za żarty z poważnych tematów. Agenci MI6 to nie jakieś różowe pantery\nBiletów na normalne godziny Skyfalla już nie ma, więc chyba szykuje się jakiś rekordzik w box offisie, jak stawiacie?\n« Odpowiedź #27 dnia: Październik 28, 2012, 10:45:57 am »\nTo w ogóle ciekawe, że na "Skyfall" idą starsi i młodsi... Wiem, bo widziałem.\nI potwierdzam, że warto, chociaż do pewnych rzeczy można się przyczepić.\n« Odpowiedź #28 dnia: Październik 28, 2012, 03:57:02 pm »\nFilm jest trochę przesadzony, ale chyba wart uwagi Wielkim plusem tego filmu jest piosenka "Skyfall" wykonywana przez niesamowitą Adele\n« Odpowiedź #29 dnia: Listopad 04, 2012, 07:11:30 pm »\nCytat: Dariusz Hallmann w Październik 28, 2012, 10:45:57 am\nAle bardzo trzeba się wysilić Czołówka z piosenką Adele nas zauroczyła - byłem z grupką znajomych i po wyjściu same zachwyty właściwie. Nawiązania do serii bardzo cieszyły. M astonie DB5 wyglądała bardzo stylowo, jak to okręśliła jedna z dziewczyn, a przycisk katapulty wywołał powszechny serdeczny chichot. Podobnie Bardem głaszczący Craiga po kolankach Jeśli chodzi o mnie dostałem to, na co liczyłem, a moze i ciut więcej.


Automat do 20tys. : Jakie auto kupić?\n20 Lip 2021, 17:36\nPlanuje się przesiąść z mojej Audi a3 8p 1.9tdi 105km manual. Czy dostanę coś równie żwawego do 20tys w automacie?\n21 Lip 2021, 11:59\nDostaniesz sporo samochodów w tym budżecie ale musisz określić bardziej szczegółowo swoje wymagania.\n22 Lip 2021, 20:07\nHmm.. Na pewno szukam czegoś do czego części będą łatwo dostępne i na pewno coś najmniej awaryjnego. Dobrze żeby przy tym też dobrze wyglądało.. Obojętnie czy benzyna czy diesel, osobiście jeżdżę 3lata dieslem i spalanie super. Póki co nic się nie psuje. Turbinka fajnie śmiga. Zbierająca się benzyna to spalanie na poziomie 10l/100km, dobrze myślę?\nNie wiem właśnie za bardzo w co tu celować przy automacie. Oczywiście pełny automat to musi być. Coś sensownego znajdę w tej cenie?\nZa 15 tyś coś też ciekawego dostanę? Bo póki co 5tke to pewnie będę musiał dołożyć..\nWidzę dość dużo ludzi pozytywnie wypowiada sie o Lexusie Is200 w automacie.. Tylko te spalanie :O\n23 Lip 2021, 09:17\nA ile miałoby palić takie auto? 1400+ wagi, rwd, 6 cylindrów\nInna sprawa, że ten silnik nie zapewnia jakiejś super dynamiki a automat dodatkowo go zamula\n23 Lip 2021, 10:05\nfranccc napisał(a): A ile miałoby palić takie auto? 1400+ wagi, rwd, 6 cylindrów\nIs300 pali podobnie.\nIs200 aut ogólnie retro auto dla spokojnego kierownika. Dobra syt.rynkowa bo ceny na bardzo stabilnym poziomie.\nReszta info pewnie znana\n29 Lip 2021, 07:13\nCzy coś jeszcze się znajdzie w automacie w tej kwocie?\n04 Sie 2021, 12:23\nCo powiecie o Ford Mondeo MK4? 2litry w benzynie lub 2.3 w automacie? Lub diesel 2litry w automacie?\nDantes04 napisał(a): w benzynie lub 2.3\nodpuść tylko 2,3\n04 Sie 2021, 13:07\n04 Sie 2021, 15:36\nIs200 w automacie jest słaby i ma za mało biegów. IS300 to bardzo dobra maszyna tylko że poza budżetem, natomiast nie zgadzam się, że spalanie podobne. Kolega ma IS200 manuala, pali mu ok 10l /100. Ja jeździłem IS300 automatem, kiedyś udalo mi sie osiągnąć wynik 12l /100. Jechalem bardzo delikatnie. Typowe spalanie wychodziło mi między 15-20l. Czasem nawet 25 ale styl jazdy ma tu duże znaczenie. W moim przypadku było to gniecenie gazu w podłodze. Niemniej jednak jakby się nie jeździło to 300 pali znacznie więcej i te 15l/100 trzeba spokojnie liczyć\nTheS napisał(a): Ja jeździłem IS300 automatem, kiedyś udalo mi sie osiągnąć wynik 12l /100. Jechalem bardzo delikatnie. Typowe spalanie wychodziło mi między 15-20l. Czasem nawet 25 ale styl jazdy ma tu duże znaczenie. W moim przypadku było to gniecenie gazu w podłodze. Niemniej jednak jakby się nie jeździło to 300 pali znacznie więcej i te 15l/100 trzeba spokojnie liczyć\nSą dwie opcje zepsuty samochód albo kierownik jest ostrym zawodnikiem\n05 Sie 2021, 09:55\nSamochód zepsuty nie był . Ale nawet delikatnie jeżdżąc 15/100 to standardowe spalanie\n05 Sie 2021, 10:02\nWedług raportów ludków z neta to średnio 11 litrów im wychodzi.\n15 to chyba w zakorkowanym mieście.\nDla 330i podają podobne wartości.\nTheS napisał(a): Samochód zepsuty nie był . Ale nawet delikatnie jeżdżąc 15/100 to standardowe spalanie\nJako że zrobilem is300 pewnie ze 100k.km.gs300 drugie tyle do tego jeszcze 200kami trochę to trudno mi dyskutować o takich niusach.\nTemat jest prosty is300 50/50 Warszawa godziny szczytu/trasa 13-14lpg. 11- 12pb.\nIs200 litr mniej. Przez 3lata ta sama trasa i te same wyniki. Gs300 przy vmax spalanie gazu 18-20l. Więc dojść się da do takich wynkow (15l pb nawet 18l pb) ale wymaga to poświęcenia.\nCo do normalnej jazdy to wystarczy zwalona geometria + no ciężkie opony albo cale koła i mamy +2l więcej.\nCzy mogę pożyczyć auto od rodziców?Już od dawna jestem pełnoletni i od kiedy tą pełnoletność osiągnąłem posiadam prawo jazdy i swój samochód, którym zrobiłem już ponad 40 000 km (w 2 lata - to więcej niż moja mama czy ojciec). Jednakże jest to auto ...Dacia Dokker - auto do pracyW trzeciej edycji plebiscytu MotoAs Interii, czytelnicy portalu motoryzacja głosowali na auta w dziewięciu kategoriach: Styl, Moc, Klasa, Rozsądek, Miasto, Na każdą drogę, Do pracy, Eco, Legenda. Dacia Dokker została ...Limitowana wersja Dustera – URBAN EXPLORERDacia wprowadza nową serię limitowaną Dustera – URBAN EXPLORER. Nowa seria, zaprezentowana podczas salonu we Frankfurcie, znalazła się w gamie Dacia Duster 2016, a jej produkcja rozpocznie się już w październiku. Polskie ...\nFirmy Motoryzacyjnekatalog Firm motoryzacyjnychKalkulator OC AC NNWnawet 50% taniej!Umowa kupna sprzedażyformularze do pobraniaDane technicznesilnik (moc, pojemność, moment obrotowy), wymiary nadwozia, spalanie, układ hamulcowy itp.Porównywarka okazje motoryzacyjnenarzędzia, wideorejestratory, gadżetyOpony na latosprawdź najniższe ceny!Kody błędów OBD IIsprawdź co oznaczają poszczególne kody błędów i jak rozwiązać związane z nimi problemy


Alphadi: Moda jest częścią afrykańskiej kultury - Afryka.org\nAlphadi: Moda jest częścią afrykańskiej kultury\n29 sierpnia 2008 • Sztuka\nafryka.org • Kultura • Sztuka • Alphadi: Moda jest częścią afrykańskiej kultury\nWywiad z najsławniejszym projektantem mody z Afryki, nazywanym „Tuareskim księciem designu”.\nAIphadi jest jednym z inicjatorów Miedzynarodowego Festiwalu Mody Afrykańskiej (International Festival of African fashion – FIMA) oraz prezesem Federation of African fashion designers (FAC). Poprzez organizowane przez siebie imprezy poświęcone modzie i designowi, Alphadi promuje afrykańską kulturę i modę. Ponad 20-letnia kariera tego kreatora mody pochodzącego z Nigru, to nieustanna walka o zapewnienie afrykańskiej modzie właściwego miejsca pośród najlepszych.\nDla Alphadiego, afrykańska moda jest synonimem bogactwa i różnorodności. Urodzony w Nigrze, 1 czerwca 1957, w rodzinie tuaresko-marokańskiej, wychowywał się w Timbuktu wraz z ośmiorgiem rodzeństwa. Już w dzieciństwie godzinami z upodobaniem oglądał bollywodzkie filmy, podziwiając pracę stylistów nad upiększaniem aktorek. Jednak w muzułmańskiej społeczności w której się wychowywał, zajmowanie się modą było zarezerwowane dla kobiet. Ojciec chciał, aby Alphadi kontynuował rodzinną tradycję i został lekarzem, jednak przyszły projektant wybrał studia hotelarskie w Paryżu.\nTo właśnie tam Alphadi zbliżył się do świata mody, zaczął uczęszczać na pokazy, a nawet rozpoczął wieczorowe kursy projektowania. Po studiach wrócił do Nigru i objął posadę w Ministerstwie Turystyki, nadal jednak marzył o świecie mody. W 1983 roku postanowił całkowicie zająć się projektowaniem, i dwa lata później, podczas Międzynarodowych Targów Turystycznych w Paryżu odbył się jego pierwszy pokaz Haute Couture, który od razu okazał się wielkim sukcesem. Odtąd Alphadi odnosi sukcesy i zdobywa nagrody na liczących się pokazach światowych, a także sam je organizuje. Wielokrotnie został uznany za najlepszego projektanta Afryki. Nigdy jednak nie wyrzekł się swoich korzeni i bogactwa tradycji, z której się wywodzi.\nJaka jest obecnie kondycja mody w Afryce?\nAlphadi: Myślę, że afrykańska moda ma się coraz lepiej: jesteśmy coraz częściej obecni na pokazach i wystawach. Dobrą imprezą promującą afrykańskich projektantów jest też FIMA (Międzynarodowy Festiwal Mody Afrykańskiej organizowany co dwa lata przez Alphadiego – przyp. red.). Wydaje mi się jednak, że afrykańska moda cały czas zmaga się z pewnymi nieporozumieniami wynikającymi z trudnych do obalenia mitów – niektóre rządy afrykańskie nadal z dystansem podchodzą do przemysłu modowego, trudno więc znaleźć fundusze na rozwój i inwestycje w tym sektorze. Sam jestem przekonany, że dobrze zarządzany, ten przemysł może być bardzo dochodowy i dawać miejsca pracy oraz szanse utalentowanym lokalnym artystom, dlatego walczę, żeby go w pełni tutaj doceniono. Tym bardziej, że kultura afrykańska to kultura piękna i kreatywności.\nNie chodzi mi tylko o projektantów, których oczywiście musimy wspierać. Problem tkwi bardziej w tym, że Afrykańczycy, którzy mogliby inwestować w rodzimy przemysł modowy, wolą zachodnie marki. Są jednak regiony, gdzie afrykańska moda jest coraz bardziej dostrzegana: w Gabonie, Kamerunie czy na Wybrzeżu Kości Słoniowej ludzie zaczynają szaleć na punkcie prawdziwego afrykańskiego designu. Niestety w Nigrze, Mali czy Senegalu to zjawisko jest mniej widoczne. Niektóre kraje afrykańskie, szczególnie te bardziej religijne i konserwatywne, obawiają się nowoczesnej mody. Ale na szczęście istnieje też inna Afryka, która chce się rozwijać, niezależnie od nakazów religii.\nCzy Twoim zdaniem istnieje związek między modą i polityką?\nRaczej pośredni. Sam byłem i nadal pozostaję doradcą wielu ministrów w Nigrze, doradzałem prezydentowi Bare. Jednak wolę skupiać się na kulturze, niż na polityce: jestem również ambasadorem dobrej woli i zachęcam polityków do większej otwartości na modę, do odwagi i otwarcia się na nowe trendy, bo to może pomóc w rozwoju artystów i projektantów, żebyśmy w końcu przestali tracić utalentowanych młodych ludzi na rzecz Eldorado, jakim dzisiaj nadal jest Europa, gdzie często nasi ludzie kończą niechciani, wykonując czarną robotę. Już czas, aby Afryka przestała żebrać. Musimy mocniej dbać o nasze interesy i musimy pokazać światu na co nas stać. Jeśli skończymy z rozpamiętywaniem przeszłości i przestaniemy grać ofiary, staniemy się panami naszego losu.\nCo myślisz o dominacji azjatyckich tekstyliów w Afryce? Niektóre materiały są kopiowane w Chinach i sprzedawane z powrotem w Afryce, tylko dużo taniej.\nTo jest bardzo poważny problem, i może nam bardzo zaszkodzić, tym bardziej że nasi politycy nie robią wiele, aby z tym walczyć. Chińczycy inwestujący w Afryce widzą nasz kontynent tylko jako rynek zbytu dla ich produktów, nawet, jeśli prowadzi to do degradacji lokalnej produkcji. Zabierają również te małe prace przy produkcji, które mogliby wykonywać Afrykańczycy na miejscu. Kopiują nasze wzory, ale też obniżają jakość materiałów. Niektórzy z tych inwestorów działają na naszą niekorzyść, wręcz nas okradają.\nCzerpiesz różnorodne inspiracje z afrykańskiej kultury. Jak udaje ci się je połączyć z kulturą Zachodu?\nWykorzystuję afrykańskie wzory, kolory i trendy, bo one są świadectwem naszej kultury. Chciałbym, aby w przyszłości Afrykańczycy eksportowali swoją sztukę do Europy czy USA, ale żeby mogli żyć tutaj, na miejscu. Zbudowałem w Niamej centrum handlowe i kulturalne ALPHADI, w którym pod jednym dachem jest miejsce na modę, muzykę i sztukę. Chcemy móc wystawiać się w Afryce, tutaj promować nasze osiągnięcia, ale też chcemy być widoczni i doceniani na Zachodzie, bez konieczności mieszkania tam.\nJaki jest motyw przewodni twojej najnowszej kolekcji?\nStworzyłem bardzo lejące się ubrania, jasne i pastelowe, wymieszałem jedwab z innymi materiałami. Chciałem wyjść naprzeciw międzynarodowej modzie, używając jednak inspiracji afrykańskich. W tej kolekcji są afrykańskie tuniki, ale też dżellaby czy marokańskie kaftany. Jest mnóstwo haftowanego jedwabiu – z motywami ze Wschodniej i Środkowej Afryki.\nMasz swoje muzy?\nPodczas ostatniego pokazu na Wybrzeżu Kości Słoniowej, chcieliśmy oddać hołd ostatnio zmarłej supermodelce Katouchy. Pracowałem też z Naomi Campbell. Jednak chciałbym sprowadzić moje inspiracje na ziemię: projektuję dla wszystkich kobiet, które lubią nosić ubrania Alphadi i dla których ważne są moje ideały.\nTłum. maru za African Files\n#alphadi #moda #tuaregowie


Ekogroszek workowany Pszczyna - Twój opał w sieci - Sambudrol\nSAM-BUD-ROL › Ekogroszek workowany › Ekogroszek śląskie › Ekogroszek Pszczyna\nEkogroszek workowany Pszczyna\nSzukasz ofert na ekogroszek w Pszczynie? W takim razie serdecznie zapraszamy do skorzystania z naszej oferty, w której możesz znaleźć nowoczesne paliwo węglowe w rewelacyjnej cenie. W SAM-BUD-ROL od ponad trzech dekad świadczymy usługi w produkcji oraz dostarczaniu wysokiej jakości materiałów opałowych, wskutek czego udało nam się zapracować na kredyt zaufania tysięcy klientów indywidualnych i firmowych z całej Polski. W naszej aktualnej ofercie znajdziesz w szczególności ekogroszek workowany, dostępny nie tylko w Pszczynie, ale także wielu innych regionach w kraju. Co więcej, biorąc pod uwagę potrzeby klientów, oferujemy różnorodne typy innowacyjnych materiałów opałowych, których świetna jakość idzie w parze z przystępną ceną. Zachęcamy do przeanalizowania naszego asortymentu!\nEkogroszek oferowany w Pszczynie i pobliskich miejscowościach to niewątpliwie opał skierowany do najbardziej wymagających osób, którzy szukają innowacyjnego i paliwa o obniżonej szkodliwości dla środowiska. Dostępne w naszym asortymencie ekogroszki workowane sprawdzą się w przypadku ogrzewania nie tylko domów prywatnych, ale też placówek o innym charakterze – biur, hal magazynowych i tym podobnych. Śmiało można stosować węgiel ekogroszek w różnych gabarytów piecach, z poczuciem, że wyprodukowane ciepło zagwarantuje prawidłową temperaturę we wszystkich pomieszczeniach.\nTo nie koniec zalet! Dzięki własnej produkcji mamy szansę zaoferować Ci efektywny i doskonałej klasy opał w atrakcyjnej cenie – koszt dostępnego u nas ekogroszku mieści się wśród jednych z najbardziej atrakcyjnych na rynku. Ze względu na ten fakt masz okazję kupić sprawdzony, dobrze oceniany przez użytkowników i zgodny z obowiązującymi normami produkt bez rujnowania osobistego albo należącego do firmy budżetu. Korzystając z dostępnego u nas ekogroszku zmniejszysz opłaty za ogrzewanie.\nSprzedawany przez SAM-BUD-ROL ekogroszek workowany w Pszczynie i okolicach wyróżnia się w szczególności niezwykle korzystną wartością opałową i małą zawartością popiołu wytwarzaną w przebiegu spalania. Z dobrym skutkiem można stosować nasz opał w kotłach grzewczych dowolnej klasy oraz urządzeniach typu ecodesign. Stawiając na proponowane paliwo ekogroszek, dostajesz opał z ziarnami, których średnica wynosi od 5 do 25 mm. Zamówiony materiał jest pakowany w odporne na uszkodzenia, wygodne w składowaniu worki zawierające 25 kg opału, które są przy tym bezproblemowe w przewożeniu. Wśród oferowanych przez nas produktów znajdziesz wydajny materiał w różnych wersjach – Ecodesign, Power Max, Classic i Comfort, które różnią się między sobą wartością opałową, wskaźnikiem spiekalności (RI) i zawartością siarki, popiołu oraz wilgoci. Jedno pozostaje bez zmian – niska spiekalność.\nEkogroszek (specjalna oferta dla lokalizacji Pszczyna)\npewność w aspekcie klasy produktów, którą potwierdzają doceniani oraz godni zaufania producenci oraz dedykowane atesty obecne na produkcie, które informują o składzie i zawartości ekogroszku,\nwygodny transport – ekogroszek workowany jest prosty, a także szybki w transporcie z i do samochodu, co jednocześnie wywiera korzystny efekt na szybkość przesyłki prosto do klienta,\norganizacja – oferowany przez naszą firmę opał jest łatwy i czysty w składowaniu, dzięki umieszczeniu go w polipropylenowych, trwałych workach, które mogą znaleźć się zarówno w ciepłowni, jak i na podwórku,\nmożliwość łatwego dozowania zapewniana ze względu na precyzyjnie zmierzoną ilość i masę innowacyjnego materiału opałowego, który bez problemu znajdzie wystarczająco miejsca w zbiornikach.\nW przedsiębiorstwie SAM-BUD-ROL od dekad sprzedajemy naszym klientom rewelacyjnej klasy paliwo, zalecane do budynków mieszkalnych, fabryk czy siedzib przedsiębiorstw. Nasz bogaty wybór produktów, w którym znajdziesz na przykład ekogroszek workowany sprzedawany w mieście Pszczyna i okolicach, powstał specjalnie z myślą o potrzebach użytkowników chcących skorzystać z skutecznego, zgodnego z kotłami różnych kategorii nowoczesnego materiału opałowego.\nZakup nowoczesnego paliwa węglowego prosto od firmy, która zajmuje się także wytwórstwem, to jednocześnie wydajny sposób na poczynienie oszczędności. Cena ekogroszku dostępnego w naszej ofercie jest niezwykle korzystna, a przy tym sam opał należy do grupy ekonomicznych. Rzecz jasna, gwarantujemy nie tylko przystępny koszt produktu, ale przy tym doskonałą jakość i wydajność. Dzięki takiemu podejściu każdy ekogroszek workowany współgra z obowiązującymi normami.\nIdealnym poświadczeniem rewelacyjnej jakości ekogroszku oferowanego w Pszczynie są liczne badania, podkreślające jego znakomite parametry i zawartość oraz skład. Z nami nie kupujesz kota w worku – każdy element oferty zawiera na opakowaniu kluczowe dane na temat zawartości zawartości po spalaniu, siarki oraz wilgoci, ilości produkowanego ciepła oraz współczynnika spiekalności (RI). Ze względu na obecność tych informacji nie musisz się martwić, że podczas spalania wytworzą się duże ilości szkodliwych substancji czy popiół, które mogą przyczynić się uszkodzenia kotła grzewczego. Polecamy zamówienie węgla ekogroszku, dzięki któremu zagwarantujesz sobie ciepło w danym budynku.\nEkogroszek Pszczyna - opinie naszych klientów\nekogroszek Rydułtowyekogroszek Krzepiceekogroszek Czerwionka-Leszczynyekogroszek Żarkiekogroszek Czechowice-Dziedzice


Pierwszy dotyk (5933197) - Laurelin Paige - Książka, recenzja, streszczenie\nTom 1 cyklu Pierwszy i ostatni\nKup książkę Pierwszy dotyk\nOpinie o książce - Pierwszy dotyk\nPrzeczytane:2020-03-05, Ocena: 6, Przeczytałam,\nŚwietnie wykreowani bohaterowie, sceny erotyczne budzące pożądanie, mrok i tajemnice na każdym kroku. Laurelin Paige stworzyła historię, od której nie można się oderwać.\nErotyki czytam już od kilku lat, dlatego nazwisko Laurelin Paige nie jest mi obce. Co więcej, tak naprawdę to od jej powieści zaczęła się moja przygoda z tym gatunkiem. Jej serię „Uwikłani” wspominam z wielkim sentymentem i do dziś dnia uważam, że jest to jedna z najlepszych serii erotycznych, jakie dotąd czytałam. Dlatego też sięgnęłam po pierwszą część jej duologii „Pierwszy i ostatni”, czyli „Pierwszy dotyk” licząc na szybką, lekką i przyjemną lekturę. Czy otrzymałam to, czego oczekiwałam?\nDawno już nie miałam tak mieszanych uczuć, po przeczytaniu książki. Z jednej strony pewna część historii bardzo mi się podobała, a z kolei inna wzbudzała uczucie obrzydzenia. Niby bohaterka niesamowicie mnie irytowała, ale i tak dałam się wciągnąć w tą historię i przeczytać ją w zaskakująco krótkim czasie. Ale po kolei.\n„Pierwszy dotyk” to połączenie erotyku i thrillera, kryminału. Część sensacyjna bardzo mi się spodobała. Tak naprawdę tylko dla niej doczytałam tą książkę do końca. Wątek erotyczny jednak jak dla mnie okazał się klapą. Po pierwsze, było go stanowczo za dużo. Przyćmiewał on podstawowy wątek, jakim był poszukiwanie Amber. Po drugie, był on dla mnie zbyt mroczny i brutalny. Nie wiem co seksownego i podniecającego jest w przedmiotowym traktowaniu kobiet. A jeszcze gdy autorka zaczęła insynuować, że między dwójką głównych bohaterów pojawia się uczucie, to już w ogóle nie wiedziałam, czy mam się śmiać czy płakać z tego absurdalnego pomysłu.\nEmily w którymś momencie sama przyznaje, że jest chora psychicznie. Oczywiście każdy się z nią nie zgadza, mimo iż według mnie ewidentnie coś z tą laską było nie tak. Nie szanuje się, pozwala traktować się jak przedmiot. Plącze się sama w swoich myślach, czynach, zamiarach. Potrafi wszystko rozkładać na czynniki pierwsze, czym działała mi na nerwy. Początkowo myślałam, że będzie to naprawdę świetnie wykreowana postać: odważna i lojalna przyjaciółka, która jest gotowa podjąć każde, nawet największe ryzyko by ocalić swoją przyjaciółkę. Jednak się myliłam.\nPlusem jest z pewnością zakończenie, które było dla mnie dość dużym zaskoczeniem. Mimo, że książce tej daleko do ideału, to czuję, że za nie długo sięgnę po drugi tom, gdyż za bardzo mnie ciekawi, jak dalej potoczy się ta historia.\nOgólnie rzecz biorąc, nie czyta się tego źle, choć historia jest jak dla mnie zbyt przeciągana. To, co przedstawiła autorka w tomie pierwszym, można było spokojnie przedstawić na trzystu stronach, a nie ponad pięciuset. Nie mniej jednak fabuła jest dość wciągająca.\nNie umiem określić, czy „Pierwszy dotyk” mi się podobał, czy nie. Tak jak już wspomniałam, mam dość mieszane uczucia. Dlatego też nie odradzam, ale też nie polecam.\nPrzeczytane:2017-08-04, Ocena: 6, Przeczytałem, Mam, Posiadam,\nPrzeczytane:2017-08-10, Ocena: 4, Przeczytałam, 100 książek - 2017,\nCałkiem dobra książka. Trochę psychologiczna, trochę erotyk (w sumie to jest dużo erotyzmu). Ciekawa historia. Jestem bardzo ciekawa jak wyjaśni się sytuacja z Amber i koga tak na prawdę kocha główny bohater.\nPrzeczytane:2017-05-05, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam, 52 książki 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Pisarze, którzy specjalizują się w literaturze erotycznej bardzo często zapominają o tym, że nawet taki gatunek literacki powinien mieć jakąś sensowną fabułę. Zbyt często skupiają się na samych opisach scen intymnych, a historii nie poświęcają odpowiedniej uwagi, przez co powieści wypadają zdecydowanie gorzej w oczach czytelników. Jak więc poradziła sobie Laurelin Paige w powieści Pierwszy dotyk? Czy historia Emily i Reeve'a była w stanie mnie zadowolić? Jak wiele byście potrafili poświęcić dla przyjaciół? Co gotowi bylibyście zrobić, aby mieć pewność, że bliska Wam osoba jest bezpieczna? O tym musiała zadecydować Emily, która pewnego dnia otrzymała wiadomość od dawnej przyjaciółki. Od razu wyczuła, że coś jest nie tak, a Amber nie jest bezpieczna. Postanowiła ją odnaleźć. Nie wiedziała jednak, że tym samym weszła w sam środek bagna. Czy zdoła się z niego wydostać, a tym samym uratuje przyjaciółkę? Problem z ludźmi, którzy naprawdę są niebezpieczni, polega na tym, że nigdy nie wiesz, jak bardzo są groźni, dopóki nie jest za późno. Czytelnik od razu zostaje wrzucony na głęboko wodę. Nie ma klasycznego wstępu do historii, jak to bywa w innych książkach. Autorka od razu opisuje spotkanie dwójki głównych bohaterów, a dopiero potem skupia się na przybliżeniu reszty historii. Pierwszy dotyk to fascynująca historia, która wciąga od pierwszych stron. Początkowo myślałam, że to opowieść jakich wiele -- on bogaty biznesmen, ona uległa szara myszka. Czekałam tylko aż bohaterowie się na siebie rzucą, ale nie uwierzycie, jakie było moje zdziwienie, gdy taka sytuacja nie nastąpiła. Zamiast tego autorka przeprowadziła mnie przez całą gamę wydarzeń, które często wprawiały mnie w osłupienie czy wywoływały zdziwienie. Warto zwrócić uwagę na główną bohaterkę. Laurelin Paige postarała się, aby Emily nie była kolejną nudną i mdłą postacią. Łączy w sobie wiele sprzeczności, ponieważ z jednej strony jest silna, uparta i wie, czego chce od życia, ale z drugiej strony wie, co to uległość lub posłuszeństwo. Przeszłość stale daje jej o sobie znać, mimo że bohaterka próbuje o niej zapomnieć. Dodatkowo postać ta jest świadoma swojej seksualności i niejednokrotnie wykorzystuje to w stosunku do mężczyzn, jednak sam Reeve przez pewien czas pozostaje obojętny na jej wdzięki. Mimo że Emily to skomplikowana postać, czułam, że w pewnym momencie straciła grunt pod nogami i przestała zauważać różnicę między byciem poniżaną a graniem uległej. Reeve natomiast jest bohaterem niezwykle skrytym i tajemniczym. Przez ponad 500 stron nie dowiadujemy się o nim zbyt wiele. Wiemy jedynie, że jest bogatym biznesmenem, który zawsze chce postawić na swoim i nie znosi słowa sprzeciwu. Wydawać się może, że nie ma słabych punktów i zawsze działa według określonego planu, ale jak się potem okazuje, ma swoje słabości, jak każdy człowiek, choć nie są one tak oczywiste, jak mogłoby się wydawać. Jeżeli szukacie książki, w której jest pełno iskrzących spojrzeń, waniliowego seksu i cukierkowej relacji, to przykro mi, ale zawiedziecie się. Nie przeczytacie w tej książce o wyidealizowanych bohaterach, którzy nieustannie do siebie wzdychają. Relacja Emily i Reeve'a jest brutalna, dosadna i ostra. Bohaterowie są nie tylko zagubieni, ale także agresywni, wściekli i czasami podejmują irracjonalne decyzje. Mnie niejednokrotnie ciężko było zrozumieć zachowanie obojga bohaterów, ale cieszę się, że historia ta wzbudziła we mnie takie emocje. Swoim spojrzeniem przeszywał wszystko, co tworzyło moją fizyczność, i docierał do tajemniczych, skomplikowanych i głęboko skrywanych zakamarków mojego istnienia. Atutem tej książki jest zdecydowanie wielowątkowość. Nie wiadomo jednak, który wątek jest najważniejszy, ale to dobrze. Autorka nie wyróżniła żadnego, dzięki czemu czytelnik sam może o tym zadecydować. Opowiada zarówno o obsesyjnej przyjaźni, o kontroli, która bywa często zgubna i wywołuje masę problemów, jak również o akceptacji i jej braku. Nie pozostawia złudzeń czytelnikowi i wciąga go w opowieść o bezwzględnych ludziach, mafii, narkotykach i walce z własnymi demonami. Ciężko sprecyzować, do jakiego gatunku konkretnie należy Pierwszy dotyk. Powieść łączy w sobie zarówno elementy romansu i erotyku, jak i kryminału, sensacji i thrillera. W związku z tym nie natkniemy się na sceny erotyczne praktycznie na każdej stronie. Jest ich wyjątkowo mało jak na taką książkę. Czy to źle? Nie. Myślę, że autorka tak umiejętnie poprowadziła akcję, że nie było potrzeby, aby wciskać takie sceny na co drugiej stronie. Niewątpliwie jednak są to sceny, które nie każdemu przypadną do gustu. Nie są delikatne i subtelne, lecz pełne namiętności, a niekiedy też wyuzdane i brutalne. Szeptał słowa, których nigdy nie ośmieliłby się powtórzyć w dzień. Słowa, których ja nigdy nie ośmieliłabym się powiedzieć jemu. Właśnie wtedy czułam się z nim najsilniej związana. I właśnie wtedy przerażał mnie najbardziej. Pierwszy dotyk Laurelin Paige to książka, która dostarczyła mi wielu emocji. Niejednokrotnie byłam zdziwiona zachowaniem bohaterów, ale myślę, że to dlatego, że na co dzień nie spotykam się z takimi sytuacjami. Świat mafii i narkotyków jest mi całkowicie obcy, ale sposób, w jaki wykreowała go autorka bardzo przypadł mi do gustu. To powieść mroczna, tajemnicza, z ciekawie poprowadzoną akcją. Cieszę się, że moje pierwsze spotkanie z twórczością tej autorki wypadło tak dobrze. Na pewno sięgnę po kolejną część, a także po jej inne książki. Jeżeli chcecie przeczytać nietuzinkową historię, która wywoła w Was wzburzenie i inne emocje, to zdecydowanie jest to książka dla Was.\nPrzeczytane:2017-05-13, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Emily Wayborn prowadzi życie jakiego wielu mogłoby jej zazdrościć. Ma dobrą pracę dającą jej satysfakcję, ustabilizowane życie prywatne. Jednak pod tą pozornie niezmąconą powierzchnią kryją się tajemnice. Takie, których lepiej nie ujawniać. Przez które zmieniła nazwisko. Pewnego dnia to drugie życie ją dogania. Telefon od dawnej przyjaciółki, z którą przeżyła wiele zmusza ją do zainteresowania się bardzo niebezpiecznym człowiekiem, Reeve'm Sallisem. To on jako ostatni widział się z zaginioną Amber, przyjaciółką Emily. Cała sprawa zaczyna wyglądać coraz bardziej podejrzanie, a na dodatek Emily zaczyna czuć, że pomiędzy nią a Reeve'm powoli tworzy się coś znacznie wykraczającego poza zwykłe pożądanie. Całość recenzji dostępna pod adresem: http://zapach-ksiazek.pl/pierwszy-dotyk/\nPrzeczytane:2017-06-12, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Recenzja pochodzi z bloga ButFirstCoffee.pl Pierwszy dotyk, który jest pierwszą częścią kolejnej trylogii Laurelin Paige to połączenie nienasyconego, mrocznego, brutalnego erotyku z tajemniczością i dreszczykiem thrillera. Emily Wayborn niespodziewanie otrzymuje wiadomość od przyjaciółki z przed lat, Amber. Dziewczyna w swojej wiadomości używa hasła, które używały w kryzysowych sytuacjach. Emily postanawia ruszyć jej na pomoc i ją odnaleźć. Reeve Sallis miliarder ze złą sławą. Niebezpieczny, władczy, mroczny i kuszący mężczyzna z manią dominowania i kontrolowania wszystkich i wszystkiego. Emily to skomplikowana kobieta z przeszłością. Jest piękna, wręcz perfekcyjna. Reeve to fascynujący i niebezpieczny mężczyzna z sado-masochistycznymi upodobaniami, a ich spotkanie to jak spotkanie żywiołów wywołujące wielkie trzęsienie ziemi. Choć intuicja Emily podpowiada jej, że Reeve to niebezpieczny facet i zadawanie się z nim może się dla niej źle skończyć, to mimo to dziewczyna nie może się oprzeć kontaktom z nim i leci do niego niczym ćma do ognia. Pierwszy dotyk to książka przesycona gorącym seksem. Nie znajdziecie w niej romantyzmu i czułości. Bohaterowie od początku wiedzą czego chcą od siebie i nie jest to na pewno trzymanie się za rączki. Perwersyjne, ociekające brutalnością sceny seksu sprawiają, że jest to książka przeznaczona do dorosłego czytelnika. Bohaterowie są nakreśleni ciekawie, fabuła trzyma w napięciu do samego końca, a autorka stopniowo ujawnia pewne tajemnice, żeby podtrzymać napięcie. Jedynym małym minusem tej książki jest Emily. Nie zapałałam do tej dziewczyny sympatią, czasami mnie denerwowała, a wręcz irytowała swoim postępowaniem. Jednak mimo mojej lekkiej niechęci do bohaterki, na pewno sięgnę po następną część Ostatni pocałunek, ponieważ autorka zakończyła pierwszy tom w taki sposób, że zostawiła mnie z mega kacem książkowym i jestem ogromnie ciekawa co będzie dalej ? Drugi tom Ostatni pocałunek już w lipcu!\nPrzeczytane:2017-06-14, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Emily Wayborn otrzymuje wiadomość od swojej byłej najlepszej przyjaciółki. Wiadomość brzmi dziwnie, a w niej zawarty jest szyfr, jakim porozumiewały się dziewczyny w razie niebezpieczeństwa. Od tego tak naprawdę wszystko się zaczyna. Emily wyrusza na poszukiwania Amber oraz wynajmuje prywatnego detektywa, aby ten pomógł jej w śledztwie. W ten sposób znajduje Reeve'a Sallisa, który jest znanym miliarderem i intryguje Emily. A także może pomóc w rozwiązaniu tej zagadki. Główna bohaterka od samego początku próbuje rozwikłać tą tajemnicę zaginięcia Amber. I szczerze mówiąc to trochę jej się dziwię, ponieważ bohaterka sama wiedziała jaka była jej przyjaciółka i na jej miejscu nie poświęcałabym tak wiele na poszukiwania. Z kolei Reeve jest niebezpieczny, nieokiełznany i bardzo chce wszystko kontrolować. Przyznam szczerze, że czytając książkę bałam się go. Miałam autentyczny lęk przed tym co może się stać oraz do czego jeszcze posunie się ten mężczyzna, aby dostać to co "mu się należy". Jestem również zaskoczona przeszłością Emily. W życiu nie wpadłabym na taki pomysł, aby główna bohaterka miała tak intrygującą i mroczną przeszłość. Widać, że Laurelin Paige postanowiła choć trochę odciąć się od tego całego schematu, jaki wykreowało już tak wiele romansów. Z pewnością nie jest to książka dla wszystkich. Została napisana w sposób ostry, a nawet powiedziałabym, że wyuzdany. (Czy istnieje coś takiego?) Słownictwo jest z pewnością adekwatne do tego co aktualnie dzieje się w powieści. A dzieje się naprawdę dużo. Książka jest połaczeniem thrilleru, kryminału, a także romansu, ale to nie romans gra tutaj pierwsze skrzypce, a ten wątek tajemnicy. Związek bohaterów został zepchnięty trochę na dalszy plan, a autorka postanowiła wybić na pierwszy plan ten wątek poszukiwania Amber. Moje pierwsze skojarzenia z takimi książkami: na pewno podobne do Greya. Być może dlatego, że bardzo dużo książek powstało właśnie na bazie powieści E.L James. Przy "Pierwszym dotyku" moje skojarzenia zostały rozwiane na boki, ponieważ tutaj została przedstawiona zupełnie inna historia. I uwierzcie, nie chcę i nie lubię porównywać jakichkolwiek pozycji do tego nieszczęsnego Greya, ale cóż ja poradzę? Tutaj na szczęście nie mam możliwości do porównywania, ponieważ tych podobieństw tak naprawdę nie ma. Jest to pierwsza tak mocna książka, jaką czytałam. Laurelin Paige pokazała na co ją stać, a ja nie mogę się doczekać lektury kolejnych jej książek. inthefuturelondon.blogspot.com\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) "Pierwszy dotyk", to pierwsza książka tej autorki, którą miałam okazję przeczytać. Słyszałam o jej twórczości wiele dobrego i już od dawna miałam ochotę sięgnąć po jakąś jej pozycję. Wypadło na jej najnowszą powieść, która zbierała dotąd same dobre opinie. Zaczynałam lekturę z pewnymi oczekiwaniami, głównie miałam nadzieję, że fajnie spędzę przy niej czas, a zarazem sprawi ona, że z przyjemnością sięgnę po następne pozycje tej autorki. Czy tak się stało? Zapraszam do dalszej lektury! Emily Wayborn, to kobieta z przeszłością. Robiła w swoim życiu rzeczy, z których nie jest dumna. Jednym z jej największych błędów, było rozstanie się ze swoją najlepszą przyjaciółką, Amber. Ostatni raz widziała się z nią ponad sześć lat temu, więc bardzo dziwi ją telefon od niej. Na pierwszy rzut oka, wiadomość nagrana przez Amber może wydawać się neutralna i nic nie znacząca. Jednak Emily wie, że jej najlepszej przyjaciółce grozi jakieś niebezpieczeństwo, gdyż użyła ich tajnego kodu, który te wymyśliły kiedyś, żeby wiedzieć, gdy ta druga potrzebuje pomocy. "Problem z ludźmi, którzy naprawdę są niebezpieczni, Emily, polega na tym, że nigdy nie wiesz, jak bardzo są groźni, dopóki nie jest za późno." Emily postanawia za wszelką cenę odnaleźć przyjaciółkę, która była ostatnio w związku z przystojnym i niebezpiecznym miliarderem - Reevem Sallisem. To właśnie on jest według kobiety głównym podejrzanym. Postanawia zagrać w niebezpieczną grę i spróbować zbliżyć się do mężczyzny. Zdaje sobie sprawę, że nie może mu ufać, a flirt ma za zadanie zbliżyć ją do przyjaciółki. Po pewnym czasie jednak Emily nie do końca umie rozróżnić, co jest prawdą, a co kłamstwem... Czy uda jej się ocalić przyjaciółkę? I jaką rolę w tym wszystkim odgrywa seksowny Reeve? Tego musicie dowiedzieć się sami, sięgając po tę książkę. "Swoim spojrzeniem przeszywał wszystko, co tworzyło moją fizyczność, i docierał do tajemniczych, skomplikowanych i głęboko skrywanych zakamarków mojego istnienia." Na wstępie muszę napisać, że jestem wielką fanką romantycznych, czasami lekko przesłodzonych i zabawnych historii. Dlatego też "Pierwszy dotyk" nie do końca trafił w moje gusta. Nie chcę przez to powiedzieć, że ta książka jest zła, bo nie jest. Po prostu była jak dla mnie trochę za ostra i zbyt wulgarna, chociaż przekleństwa nie pojawiają się aż tak często. To bardzo zmysłowa pozycja, która wciąga bez reszty, I mimo, że wcześniej wspomniałam, że może nie jest to do końca pozycja dla mnie, to i tak nie mogłam się od niej oderwać, szczególnie w końcówce. Akcja rozwija się powoli i początkowo czytelnik może odczuwać lekkie znużenie, jednak ze strony na stronę historia się rozwija, pozostawiając czytelnika w lekkiej niepewności. Pewnie najczęściej pojawiające się pytanie podczas czytania tej książki, to "kto zabił Amber"? Ja również je sobie zadawałam przez bite 540 stron. Czy odpowiedź mnie usatysfakcjonowała? Tego Wam nie zdradzę! Ale napiszę, że końcówka jest genialna i kończąc ostatnie zdanie, jeszcze przez kilka minut siedziałam z rozdziawioną buzią i myślałam sobie "co to było?!". Nie mogę się doczekać, aż będę mogła sięgnąć po następną część! Mam nadzieję, że zostanie jak najszybciej wydana. Wspomnę jeszcze trochę o głównych bohaterach, do których nie zapałałam zbytnio sympatią, co bardzo rzadko mi się zdarza. Emily przez swoją "przypadłość" wydawała mi się kobietą bez zerowego szacunku do swojego ciała i do swojej osoby. Zachowywała się jak pani lekkich obyczajów, chociaż zaciekle wmawiała sobie, że nią już od dawna nie jest. Nie dość, że posunęłaby się do wszystkiego, by otrzymać jakiekolwiek informacje o Amber, to jej grzeszne i perwersyjne myśli oraz czyny zupełnie przeczyły jej przekonaniu. Rozumiem, że wiele przeszła w życiu i swoje ma za uszami, ale bez przesady. Według jej słów, człowiek nigdy się nie zmienia. Ja zaś twierdzę, że i owszem. Na podstawie swoich błędów i wyciągniętych wniosków możemy wiele zmienić, a już na pewno unikać pomyłek w przyszłości. Co do Reeve'a, to początkowo miałam go za strasznego dupka, który manipuluje ludźmi i ich poniża. Nie ufałam mu za grosz, zresztą tak samo jak główna bohaterka. Tak jak ona, bałam się go, jego myśli i reakcji. Próżno było szukać u niego jakichkolwiek pozytywnych cech, na szczęście pod koniec książki moja opinia o nim zmieniła się na lepsze. Zaczęły pojawiać się u niego przebłyski dobroci, a nawet i romantyczności, o które w życiu bym go nie podejrzewała. Może i nie należy do moich ulubionych męskich bohaterów, ale przynajmniej nie plasuje się na szarym końcu. 'Pierwszy dotyk", to pozycja w której próżno szukać czułych słówek, czy ckliwych historyjek. To ostra niczym brzytwa, zmysłowa i pełna tajemnic książka, która zapewni Wam rozrywkę na kilka ładnych godzin. Polecam, choć i uprzedzam, że nie każdemu może ona przypaść do gustu. Bardzo dziękuję za egzemplarz, Wydawnictwo Kobiece!\nPrzeczytane:2017-06-10, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki w 2017 roku, Egzemplarz recenzencki, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Miałam wcześniej już styczność z twórczością Laurelin Paige i zawsze jej książki robiły na mnie pozytywne wrażenie. Tym razem jest podobnie. Choć to opasłe tomisko, gdyż ma ponad 500 stron, pochłania czytelnika w zaskakująco szybkim tempie. Emily to dziewczyna, którą trudno było mi zrozumieć. To, że podjęła się szukania swojej byłej przyjaciółki jeszcze przyjmuję do wiadomości, ale jej uległość wobec mężczyzn, momentami wręcz mnie przerażała. Ona sama chociaż czasami wiedziała, że może jej grozić niebezpieczeństwo, nie mogła przerwać poczynań z tymi mężczyznami. I chociaż zdawała sobie sprawę z tego, iż nie jest to normalne, mimo wszystko nie mogła tego przerwać. Jako kobieta jest silna, odważna i za wszelką cenę dążąca do wyznaczonych sobie celów. Pomysł na fabułę jest trafiony w dziesiątkę! Sceny erotyczne były mroczne, dzikie i pozbawione jakiejkolwiek łagodności. Mogę rzec, iż nawet były wręcz rzeczywiste i namacalne. Książka nie skupia się jednak tylko na erotyzmie. Wciąż są wplątywane wątki z zaginięciem Amber, które dodają smaczku całej powieści. Reeve to nieskazitelnie przystojny i bogaty mężczyzna, ale równie niebezpieczny. Każda z kobiet chętnie by się przy nim zakręciła. Nasza Emily po raz ostatni w swoim życiu musi uwieść go, aby uzyskać jakieś wiadomości na temat Amber, której poszukuje od czasu otrzymania od niej tajemniczej wiadomości. Tylko czy uwiedzenie i osiągnięcie wyznaczonego celu w czymś pomoże? A może całkowicie odmieni spojrzenie bohaterki na dalsze życie? Muszę przyznać, iż początek trochę mnie nudził, od połowy rozkręciła się akcja, a zakończenie zbiło mnie z nóg. Bohaterowie są dobrze wykreowani i niczego im nie brak. Każdy z nich ma swoją osobowość i to się ceni. Emocje, emocje i jeszcze raz emocje towarzyszą czytelnikowi na każdym kroku. Czasem człowiek, jeśli bardzo czegoś pragnie jest w stanie zrobić wszystko, by to osiągnąć. Nie baczy na konsekwencje swoich czynów, jakie mogą go spotkać. Liczy się jego odwaga i niezbadane tereny. Ale kto nie ryzykuje, ten nic nie traci. Pierwszy dotyk to książka, która wywoła w nas wulkan emocji. Sprawdzi granice naszej wytrzymałości oraz niejednokrotnie zaskoczy nas swoją mrocznością. Polecam!\nPrzeczytane:2017-06-03, Ocena: 4, Przeczytałam,\nPrzeczytane:2017-06-04, Ocena: 5, Przeczytałam, Zmieniły właściciela, 52 książki 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) No to kolejna pozycja z gatunku erotyki została przeze mnie zaliczona. Książka przy której Grey wypada słodko i niewinnie. I choć w dalszym ciągu nie jest to dla mnie literatura idealna to muszę przyznać, że ta i tak jest jedną z lepszych pozycji jakie czytałam jeśli chodzi o erotykę. Laurelin zdecydowanie pokazała tutaj moc i charakter swojego pióra. Można by powiedzieć, że Emily jest kobietą jakich wiele. Ale można też dodać, że ma swoje tajemnice, sekrety i specyficzne zamiłowania. Tymi ostatnimi jeszcze niedawno dzieliła się z przyjaciółką. Jednak ich drogi się rozeszły, a każda z nich wybrała inne życie. Aż pewnego dnia Em otrzymuje niepokojącą wiadomość. Na jej poczcie głosowej nagrywa się Amber. I choć wiadomość od niej wydaje się być wesoła i beztroska to Emily aż za dobrze zna słowo kod, które używały w kryzysowych sytuacjach. To właśnie ono pada podczas nagrania głosowego Amber. Mimo, że ich kontakty ostatnio były praktycznie znikome to Em nie namyśla się długo. Jest zdeterminowana by znaleźć przyjaciółkę i dowiedzieć się co się stało. W trakcie tych poszukiwań na drodze kobiety staje Reeve Sallis - hotelarz i miliarder. Ma opinię playboya, a na Emily spada obowiązek albo przyjemność uwiedzenia mężczyzny. Tylko po to by dowiedzieć się co stało się z przyjaciółką. Problemem okazuje się fakt, że dziewczyna zaczyna niebezpiecznie przywiązywać się do tego faceta. A dobrze wie, że to nie jest przyjaciel... Książka tak na prawdę wciąga i intryguje od pierwszych stron. Autorka w znakomity sposób ukazała bohaterów. Są żywi i wymiarowi, mają charaktery i konkretne osobowości. Ulokowała też sporo mroku, ale zrównoważyła to odrobiną romansu. Podziękowania dla autorki za to, że sceny łóżkowe to nie jest główny temat książki i postawiła też na inne wątki, które świetnie skomponowała. Kolejna sprawa, że czytając nie raz i nie dwa, ale na prawdę wiele razy odnosimy wrażenie jak byśmy się przenieśli w świat typowy dla thrillerów. No i rewelacyjne zakończenie, które zdecydowanie zachęca do przeczytania kolejnej części!\nPrzeczytane:2017-05-28, Ocena: 5, Przeczytałam, Mam, 52 książki w 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Recenzja pochodzi z bloga http://www.posredniczka-ksiazek.pl/ To było moje pierwsze spotkanie z twórczością autorki i po wrażeniu jakie na mnie wywarła, jestem pewna, że kiedyś poznam inne jej dzieła. ,,Pierwszy dotyk" jest książką nie tyle mocno erotyczną, ile przepełnioną napięciem seksualnym. Jest również powieścią bardzo brutalną, a czasami wręcz wulgarną. Porusza wiele bardzo trudnych tematów, a moralność bohaterów pozostawia wiele do życzenia. Jednak mimo to ta książka wciąga. Od pierwszych stron zostałam złapana w pułapkę autorki i bardzo ciężko było mi przerwać czytanie. Fabuła książki jest niewątpliwie porywająca. Ze zdziwieniem przyjęłam fakt, iż więcej jest w niej thrillera niż erotyku. Mimo że nie jestem fanką tego pierwszego gatunku, całość okazała się zaskakująco dobra. Ciągłe napięcie wywołane przez niebezpieczeństwo sytuacji, w jaką wplątała się główna bohaterka, sprawia, że nawet nie zauważyłam, kiedy dobrnęłam do ostatniej strony. Jeżeli chodzi o kreacje bohaterów, to ogólnie nie wypadła źle. Reeve jest przystojnym bogatym i bardzo tajemniczym mężczyzną, w którym bardzo łatwo się zakochać. Jego twardy charakter oraz nieustępliwość dodają smaczku lekturze. Emily jest postacią bardziej złożoną. Do samego końca nie mogłam jej rozgryźć. Jej zachowanie czasami było irytująco nierozważne, niepotrzebnie podejmowała ryzyko, mimo że wiedziała, że może zapłacić za to życiem. Nie mogłam zrozumieć dlaczego, mimo że Amber już dawno nie jest bliską jej osobą, ta rzuca wszystko by zostać kochanką faceta, którego podejrzewa o skrzywdzenie dziewczyny. Niestety nie udało mi się z nią utożsamić, ale to nie zmienia faktu, że z zapartym tchem śledziłam jej poczynania. ,,Pierwszy dotyk" zachwyca emocjami, które wywołuje. Pobudza elektryzującym związkiem głównych bohaterów. Szokuje swoją brutalnością i bezpośrednoścą. Mimo mojego niezrozumienia głównej bohaterki lekturę tej książki zdecydowanie polecam!\nPrzeczytane:2017-05-21, Ocena: 4, Przeczytałam, 52 książki 2017, Mam,\n,,Problem z ludźmi, którzy są naprawdę niebezpieczni, polega na tym, że nigdy nie wiesz, jak bardzo są groźni, dopóki nie jest za późno."\nPIESZCZOTA PODSZYTA NUTĄ NIEPOKOJU W POSTACI NIEMORALNEJ POWIEŚCI, PO KTÓREJ NIGDY NIE BĘDZIESZ TAKA SAMA. Emily Wayborn otrzymuje niepokojącą wiadomość. Na poczcie głosowej nagrywa się jej przyjaciółka z dawnych lat. Obie spędziły razem fantastyczne chwile na dzikich imprezach, lecz ich drogi się rozeszły. Mimo to nawet po takim czasie, Emily potrafi dostrzec, że nie jest to zwyczajna wiadomość. Chociaż pozornie brzmi wesoło i neutralnie, Amber użyła słowa, które stanowiło ich tajny kod używany w sytuacjach kryzysowych. Nie bez powodu. Po krótkim rozeznaniu Emily odkrywa, że Amber zaginęła! Mimo że kobiety nie utrzymywały już bliskich kontaktów, Emily jest zdeterminowana, aby odnaleźć przyjaciółkę. Kierując się szeregiem wskazówek, wpada na pewien trop. Wówczas na jej drodze los stawia Reeve’a Sallisa, znanego hotelarza i enigmatycznego miliardera, który ma reputację niezłego playboya. Emily musi uwieść bogacza, aby odkryć jego sekrety i miejsce pobytu Amber. Z czasem niebezpiecznie przywiązuje się do mężczyzny, mimo że cichy, niepokojący głos w głowie podpowiada jej, że nie jest to jej przyjaciel. Cóż z tego, skoro tak diabelnie ją pociąga. W pewnym momencie musi podjąć kluczową decyzję mogącą podważyć jej lojalność wobec Amber. Czy ma ocalić przyjaciółkę, czy swoje serce? SZALENIE NIEBEZPIECZNA GRA W NAMIĘTNOŚĆ. OBIEKT POŻĄDANIA, WRÓG, KOCHANEK, MORDERCA. LUBIEŻNY ZŁODZIEJ SERC.\n,,-Nie wiem, co takiego w sobie masz - w jego głosie było napięcie, jedyna oznaka braku całkowitej kontroli. - Ale nie mogę przestać o tobie myśleć. Zatruwasz mój umysł. W wyobraźni wciąż wracam do chwili, kiedy dotykałem twojego ciała. Widzę te miejsca, których nie dotykałem. Słyszę dźwięki, które wydawałaś. Wspominam twoje spojrzenia. Prześladujesz mnie, Emily."\nEmily Wayborn stara się zapomnieć o swojej przeszłości i wyjść na prostą. Porzuciła dawne życie, znalazła pracę, a przede wszystkim zyskała całkowitą kontrolę nad samą sobą. Kiedy pewnego dnia odwiedzając schorowaną matkę, ta oznajmia jej, że na sekretarce telefonicznej nagrała się wiadomość od jej przyjaciółki z młodzieńczych lat, Emily staje się ostrożna. Czuje, że kiedy ją odsłucha, wszystko się zmieni. Dla bezstronnego słuchacza nie ma w niej nic niepokojącego. Pewna kobieta chciała odnowić znajomość ze starą przyjaciółką, ale Emily wie, że Amber jest w niebezpieczeństwie. Użyła w rozmowie ich słowa bezpieczeństwa, a teraz ślad po niej zaginął. Od nagrania minęło parę miesięcy, a Emily dopiero teraz się o nim dowiedziała... Młoda kobieta postanawia zatrudnić prywatnego detektywna, który przekazuje jej informację o tym, że Amber była ostatnio widziana z miliarderem Reeve'm Sallis'em. Wszyscy wiedzą, że z tym mężczyzna jest coś nie tak. Seksowny, niebezpieczny biznesmen ma powiązania z mafią i nikt nie jest w stanie mu zagrozić. Emily podejmuje się skomplikowanej gry i stara się uwieść Reeve'a. Wie, że jest jej wrogiem i nie może mu ufać, ale kiedy go spotyka, wytwarza się między nimi więź, która nie opiera się tylko na samym pożądaniu. Czy Emily przetrwa i nie ulegnie temu mrocznemu mężczyźnie? Co się stało z Amber? Czy można uchronić swoje serce przed pierwszym dotykiem?\n,,Przez chwilę widziałam jego dołeczki. Były subtelne i zauważalne tylko wtedy, gdy uśmiechał się w określony sposób - tak jak teraz. A jego oczy... Myślałam, że są niebieskie, ale teraz ujrzałam w nich zielone plamki. Pochłaniały światło. Pochłaniały mnie, rozpalały. Wciągały w pułapkę. Wyprostowałam się, by zachować dystans, nie robiąc kroku w tył.-Coś podobnego. Zachowujesz się, jakbyś miał do mnie jakieś prawa. Myślałam, że już cię spławiłam.-Coś podobnego. Zachowujesz się, jakbym był kimś, kogo możesz spławić.(...)"\n,,Pierwszy dotyk" to namiętna, tajemnicza, mroczna powieść, która sprawia, że czytelnik traci kontrolę nad czasem i pochłania ją w parę godzin. To historia o mroczniejszej stronie ludzkości, tajemniczych, perwersyjnych miejscach w sercu, które pragną czegoś więcej, osobach, które nigdy nie powinny być razem, a jednak idealnie się uzupełniają. Laurelin Paige miała świetny pomysł, by połączyć romans z thrillem, który sprawi, że czytelnik nie będzie mógł się oderwać i choć autorka starała się go dobrze poprowadzić, mam wrażenie, że mogła wynieść więcej z tej historii. Odkąd przeczytałam opis i zobaczyłam, że już niedługo ta powieść pojawi się na polskim rynku wydawniczym, nie mogłam się doczekać, aż się z nią zapoznać. Mój problem z twórczością pani Paige polega na tym, że pierwsze tomy jej serii nie sprawiają, że skaczę z radości i jestem podekscytowana, nie mogąc doczekać się kolejnego tomu. Mam wrażenie, że czegoś w nich brakuje i tym razem również coś poszło nie tak. Autorka zbyt mocno skupiła się na opisywaniu scen pełnych pożądania między bohaterami, a zapomniała o tej nutce tajemnicy, dzięki której czytelnik pragnie czytać więcej i więcej, by rozwikłać zagadkę zaginięcia Amber. Spodziewałam się lepiej wyważonej fabuły z dobrze rozwiniętym wątkiem śledczym, a dostałam opowieść pełną seksu, który głównej bohaterce zbytnio zawraca w głowie. Rozumiem, że ten aspekt w literaturze erotycznej jest bardzo ważny, ale przyznam szczerze, że niektóre sceny mnie nudziły, sprawiając, że myślałam o tym, jak można było lepiej potoczyć tę historię. Mimo to z wielką chęcią zapoznam się z drugim tomem, ponieważ zakończenie zwaliło mnie z nóg i sprawiło, że chcę więcej. Mam nadzieję, że Laurelin Paige w pierwszym tomie dopiero się rozkręca, a kolejny zwali mnie z nóg. ,,Pierwszy dotyk" to książka na jeden wieczór. Pozwoli wam się zrelaksować i odpocząć i zabierze w podróż do najciemniejszych głębin namiętności, które was zaskoczą. Uważam, że warto dać jej szansę, ale nie nastawiać się za bardzo na chaotyczną próbę odgadnięcia zagadki zaginięcia, ponieważ schodzi ona na dalszy plan. ,,Pierwszy dotyk" to historia, która was zaciekawi, delikatnie rozbudzi wyobraźnie, by na końcu sprawić, iż będziecie chcieli więcej!\n,,Blask sztucznego światła zastąpiło słabe migotanie gwiazd przesączające się przez smog nad Los Angeles i mroczne cienie rozsnuwające się coraz dalej i dalej. To była wierniejsza wizja tego świata. Oto, co kryło się pod zewnętrzną warstwą blasku - nieskończony mrok. Z jakąż łatwością mogła się w nim zanurzyć, przyjąć go, żyć w nim, mając nadzieję na te sporadyczne przebłyski gwiezdnego światła. Wiedziałam jedna z doświadczenia, że czasem - często - temu światło w ogóle nie udaje się przebić. A ja byłam dziewczyną, która pozwoliłaby, by mrok pochłonął ją całkowicie."\nTo chyba pierwsza książka z zakresu literatury erotycznej, w której moje odczucia co do bohaterów są mieszane. Z jednej strony bardzo szybko przeczytałam ich historię, ale z drugiej nie zachwycili mnie. Emily wydawała mi się postacią, która nie zna własnej wartości, choć stara się pokazać, że jest inaczej. Miała trudną przeszłość, która sprawił, że praktycznie u progu dorosłości wpadała w coraz to gorsze kłopoty. Choć jej postępowanie w połowie powieści nie za bardzo mi się podobało, to mogę ją zrozumieć. Uległość stała się jej obroną. Nie mogłam za to przeboleć faktu zapominania o zaginięciu przyjaciółki. Emily wydała mi się osobą, która do końca nie kontroluje swojego życia, woli polegać na innych, choć twierdzi inaczej. Reeve natomiast jest mrocznym, tajemniczym mężczyzną, który próbuje wyjść na prosto i zmienić swoje życia. Zbuntowany, niebezpieczny mężczyzna o brudnej przeszłości i powiązaniach z mafią, nie zdobył mojego serca. Czegoś mi w nim zabrakło. Autorka ukazała jego prawdziwą twarz praktycznie tylko w jednym momencie, co mam nadzieję, zmieni się w kolejnym tomie. Jestem ciekawa kontynuacji, ponieważ ,,Pierwszy dotyk" zakończył się w takim momencie, który potrafi wstrząsnąć!\n,,Przetarłam zaparowane lustro przed umywalką i przyjrzałam się swojemu obliczu. Widziałam tę samą twarz, co zawsze, a jednak miałam wrażenie, jakbym dopiero zaczynała uświadamiać sobie, na kogo patrzę. Na kogoś złamanego i upadłego. Kogoś, kto przegrał. Wiele. Ale także na kogoś, kto się podniósł. Kobietę w lustrze czekało jeszcze wiele pracy, ale nie była w aż takiej rozsypce, jak jej się wydawało."\n,,Pierwszy dotyk" to powieść, w której brutalność wiąże się z pożądaniem, którego nic nie może zatrzymać. Historia, która ukazuje bardziej perwersyjną stronę człowieka, który potrzebuje czegoś więcej, by poczuć ukojenie. Laurelin Paige stworzyła książkę na jeden wieczór, która pozwoli się zrelaksować i zapomnieć o rzeczywistości. Czegoś mi w niej brakowało, ale być może was zachwyci. Mam nadzieję, że drugi tom będzie bardziej intrygujący, a akcja się zagęści i przyśpieszy. Jestem ciekawa zakończenia tej historii. Jeśli szukacie czegoś, co pozwoli wam odpocząć oraz posiadającego nutkę czegoś mrocznego, to nie musicie dłużej szukać. ,,Pierwszy dotyk" przeniesie was do świata, w którym pożądania nie można powstrzymać!\nPrzeczytane:2017-05-14, Ocena: 5, Przeczytałem, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) ,,Pierwszy dotyk" to bez wątpienia pełen pasji i namiętności erotyk, który jednak zawiera w sobie pewne silnie zarysowane elementy thrillera. Takie połączenie gatunków spowodowało, że już od początku książki nie mogłam się od niej oderwać. Cała historia owiana jest nutką tajemniczości a nawet grozy. Bowiem mamy tutaj niewyjaśnione zniknięcie przyjaciółki głównej bohaterki oraz uwikłaną we wszystko postać niebezpiecznego, zabójczo przystojnego milionera. Emily Wayborn stawia sobie za cel odnalezienie dawnej przyjaciółki, jednak nie podejrzewa, że poznanie intrygującego i niebezpiecznego Reeve'a odmieni całkowicie jej dotąd poukładane życie. Obawiałam się, że schemat milioner - dziewczyna tak często spotykany w powieściach erotycznych sprawi, że książka nie będzie niczym szczególnym wyróżniać się na tle innych tego typu pozycji, jednak nie mogłam się bardziej mylić. Autorka zaskakuje czytelnika nowymi pomysłami, a dodanie do fabuły wątku kryminalnego tylko podwaja przyjemność z czytania. Na pochwałę zasługuje również kreacja głównych bohaterów. Tym razem nie czułam irytacji związanej z zachowaniem głównej bohaterki (a to często mi się zdarza), co jest ogromnym plusem w stronę autorki. Emily to pewna swego i uparcie dążąca do celu kobieta, która nie cofnie się przed niczym aby odkryć prawdę o zaginięciu przyjaciółki. Muszę przyznać, że jej postać od razu przypadła mi do gustu i zaskarbiła sobie moją sympatię. Natomiast Reeve to enigmatyczna postać. Z jednej strony potrafi być ciepłym o duszy romantyka mężczyzną, a za chwilę przywołać do porządku jednym twardym i pełnym chłodu spojrzeniem. Nic dziwnego, że taka mieszanka uderzyła do głowy głównej bohaterce. Co jest ważne to to, że książka zdecydowanie przeznaczona jest dla dorosłych czytelników, gdyż autorka nie boi się opisywać bardzo dokładnie scen zbliżeń pomiędzy bohaterami. Spotkałam się z opiniami, że sceny erotyczne zostały przedstawione w sposób, który może razić co niektórych czytelników. Muszę się z tym zgodzić, chociaż ja jako wielbicielka erotyków tak tych scen nie odebrałam. Nie da się ukryć, że sceny zbliżeń pomiędzy bohaterami ociekają perwersyjnością, namiętnością a nawet brutalnością. Podsumowując, autorka w książce "Pierwszy dotyk" rozpala zmysły czytelnika każdym słowem, wzbudza w nim skrajne emocje i porządnie miesza w głowie. Jednym słowem - TAK! Na taką książkę czekałam od dawna. ,,Pierwszy dotyk" uzależnił mnie już od pierwszej strony a teraz z wytęsknieniem czekam na kontynuację serii. Jednym słowem polecam!\nPrzeczytane:2017-05-07, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Emily Wayborn czuje, że jej życie zaczęło wreszcie kierować się we właściwym kierunku. Ma małą rolę w znanym filmie, zapewniającym jej luksusy o jakich zawsze marzyła. Pewnego dnia do kobiety odzywa się przeszłość. Na sekretarce telefonu zostaje nagrana wiadomość, która burzy jej poukładany świat - jej dawno zapomniana przyjaciółka prosi ją o pomoc. Emily wiedząc, że Amber nigdy z błahego powodu nie poprosiłaby ją o cokolwiek, postanawia ją odnaleźć. Na jej drodze staje przystojny milioner, z którym ostatnio była widziana Amber. Emily za wszelką cenę chce się wkupić w jego łaski, tylko po to aby uzyskać od niego informacje. Niespodziewanie Emily zaczyna czuć do mężczyzny pociąg i przywiązanie. Jak zakończy się tajne śledztwo Emily? Czy jej przyjaciółka wciąż żyje? Czy związek z tak niebezpiecznym mężczyzną, nie okaże się dla niej zabójstwem? "Jednak na mnie większe wrażenie wywarły właśnie oczy. ujrzałam w nich coś znajomego, jakiś smutek albo tęsknotę. Były fascynujące, na długo zapadały w pamięć. Zobaczyłam w nich siebie. " Bardzo miło wspominam poprzednią serię tej autorki. Jest to świetna autorka pisząca prosto, tajemniczo, a zarazem posiadająca styl łatwy i przyjemnym. Bardzo polubiłam jej poprzednią serię Uwikłani, przez co nie potrafiłam powstrzymać się od poznania jej nowej lektury. Bardzo spodobało mi się połączenie romansu z lekkim kryminałem, ponieważ dzięki temu książka staje się tajemnicza aż do końca. Fabuła książki wciąga już od pierwszych rozdziałów. Ma ona w sobie bowiem nutkę wstrząsu, ze względu na przeszłość głównej bohaterki oraz jej przyjaciółki. Emily i Amber to dziewczyny, które znały się niemal od zawsze. Już jako nastolatki zaczęły się ze sobą przyjaźnić oraz wspólnie dzielić tych samych facetów między siebie. Obie piękne, seksowne oraz otwarte na mężczyzn - szybko stały się pokusą dla wielu facetów. Dziewczyny wcześnie zaczęły spotykać się z mężczyznami, korzystając z ich hojności oraz pieniędzy. Ich przyjaźń skończyła się nagle i tragicznie, lecz zarówno jedna jak i druga nie potrafiły o sobie zapomnieć. W akcji szybko pojawia się tajemniczy oraz poruszający Reeve, który już od pierwszych stron zaimponował mi tajemniczością, brutalnością oraz nieprzewidywalnością. Mężczyzna wie jak zaintrygować kobietę, tym samym pozbawiając ją zdrowego rozsądku. Tak właśnie było z Emily. Kobieta zbliżając się do niego, zbliżyła się do niebezpieczeństwa. "- Wydaje mi się pani w jakiś sposób znajoma. Chyba nie spaliśmy ze sobą? roześmiałam się. - nie, nie spaliśmy. - To dobrze - wyjaśnił, zanim zdążyłam udać oburzenie. - Bo nie wybaczyłbym sobie, gdybym panią zapomniał. " Bohaterowie są naprawdę dobrzy. Lekturę czyta się szybo i bardzo energicznie. Kompletnie rozwaliło mnie zakończenie, którego się w ogóle nie spodziewałam. Powieść jest nieprzewidywalna oraz intrygująca. te ponad 500 stron przeczytałam w jedno popołudnie. Zatracenie w niej jest gwarantowane. Mam wielką ochotę na kolejną część tej serii i nie mogę doczekać się lipca. Koniecznie sięgnę po drugą część lektury! Mam nadzieję, że mnie nie zawiedzie. Już dawno nie czytałam tak dobrego romansu, połączonego z innymi gatunkami. Książkę zaliczam do jednej z najlepszych z tego roku.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) "Pierwszy Dotyk" Laurelin Paige to kolejna książka, którą zapragnęłam mieć w swojej biblioteczce. Już jak się dowiedziałam, że niedługo premiera to byłam niezmiernie podekscytowana. Laurelin jest autorką serii Uwikłanych- kto czytał ten wie, jak wspaniałe dzieła tworzy Paige. Także jeśli pokochałam Uwikłanych- czas na Pierwszy Dotyk. Emily Wayborn dostaje wiadomość od swojej dawnej przyjaciółki sprzed lat- Amber. Jako nastolatki spędzały ze sobą mnóstwo czasu, zarówno na imprezach jak i w czasie wolnym. Potem musiały się rozstać. Dziewczyna nagrywa jej się na pocztę głosową, po czym Emily stwierdza, że jest coś nie tak, bo przyjaciółka ukryła sekretną wiadomość. Dawna przyjaźń jakby odżyła w Emily i ta postanawia ją odnaleźć. Podczas poszukiwań Amber, Emily poznaje Reeve'a Sallisa- znanego biznesmena, hotelarza i miliardera. Em musi uwieść przystojnego mężczyznę, aby dowiedzieć się czegoś o Amber. Czy to już wystarczająco poplątane ? Czy Emily pójdzie za głosem serca ? Czy rozumu ? Do końca nie wiemy jakie zamiary i sekrety skrywa Reeve. Ale to jak kończy się książka już musicie sami się dowiedzieć. Laurelin napisała swoje dzieło inaczej niż zwykle. Nie było tutaj za dużo zmysłowości w scenach seksu. Tutaj była delikatna kobieta i twardy mężczyzna. Seks był zachłanny jakby im tego miało zaraz zabraknąć. Nie powiem, bo po tylu książkach przeczytanych o wątłych bohaterkach, taka zmiana to dobra zmiana ;) Ale my możemy tutaj spilerować, spoilerować i nic nikomu to nie powie, co zawarte jest w książce. Książka może i dłuższa niż na jeden wieczór, ale co to jest dla książkoholika ? Z czystym sumieniem polecam twórczość Laurelin Paige ! :)\nChcę przeczytać, Mam, 52 książki 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Kiedy już straciłam wiarę w dobry romans, pojawiła się Laurelin Paige, musnęła mnie swoim Pierwszym dotykiem i odczarowała na nowo jeden z czytanych przeze mnie gatunków. Pierwszy dotyk to książka, która pochłania, zniewala, zaskakuje, wciąga i porusza emocje skryte na samym dnie duszy http://www.ksiazkomiloscimoja.pl/2017/05/pierwszy-dotyk-laurelin-paige-czy-moze.html#more\nPrzeczytane:2017-04-30, Ocena: 6, Przeczytałam, Mam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Emily otrzymuje pewnego dnia niepokojącą wiadomość od przyjaciółki sprzed lat. Na poczcie głosowej nagrała jej się Amber, z którą Emily nie miała kontaktu od bardzo dawna. Wiadomość, z pozoru mogłaby wydawać się zwyczajną, wesołą paplaniną, jednak Emily potrafi dostrzec, że przyjaciółka jest w tarapatach. Amber użyła ich tajnego hasła "niebieski prochowiec", które oznaczało, że jest w poważnych tarapatach i potrzebuje pomocy. Kobieta postanawia odnaleźć przyjaciółkę. Ta jednak zaginęła, a wszystkie tropy prowadzą do przystojnego, niebezpiecznego i bardzo tajemniczego miliardera Reeve'a Sallisa... Mimo, że kobiety już od dawna nie miały ze sobą kontaktu i nie były sobie bliskie, Emily za wszelką cenę pragnie odnaleźć Amber. Prowadzi poszukiwania i szybko odkrywa, że przed zaginięciem, Amber związana była z Reevem Sallisem. Kobieta pragnie go uwieźć, aby dowiedzieć się co stało się z przyjaciółką. Z tego powodu wynajmuje pokój w jego hotelu, nielegalnie zakrada się na jego prywatny basen i pływa tam w skąpo ubranym bikini. Sallis nie jest zachwycony jej obecnością, ale jej widokiem najwyraźniej tak, bo pragnie się z nią spotkać... Chociaż Emily zależy wyłącznie na tym, by odnaleźć Amber, z trwogą odkrywa, że z każdą chwilą coraz trudniej jest się jej oprzeć tej sile, która przyciąga ją do Reeve'a i przywiązuje do niego. Ciągle szepce jej w głowie cichy głosik, że ten mężczyzna jest niebezpieczny i nie może mu ufać. Niestety jej uczucia coraz bardziej go zagłuszają. W pewnym momencie kobieta będzie musiała podjąć decyzję czy ważniejsza jest dla niej Amber czy Reeve. Autorka książki już od pierwszych stron wprowadza do innego świata, którego nie każdy toleruje. Intrygi, sekrety, prostytucja i mroczny świat z perwersją w tle to tylko zalążek tego, co można znaleźć w tej książce. Laurelin Paige postarała się, aby ta powieść była inna niż wszystkie tego typu, które już wszyscy znają. Przeczytałam już wiele erotyków, ale ten wyraźnie wyróżnia się spośród wszystkich. Nie chcę napisać zbyt wiele o tym, aby nie zdradzić Wam zbyt wiele i nie odebrać przyjemności zaskoczenia. Podniecenie, strach, dreszczyk emocji, to tylko początek. W książce można znaleźć wiele więcej i o wiele więcej emocji wywołuje. Obecny jest także wątek kryminalny, który wyszedł autorce fenomenalnie i dodał książce dreszczyku, dzięki któremu czytało się ją jeszcze szybciej.\nPrzeczytane:2017-04-30, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam, 2017,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Emily i Reeve to dwoje pokręconych ludzi. On ma pokręconą przeszłość, a Ona pokręcony charakter. Co wyniknie z takiego połączenia? Moim zdaniem książka ta jest dla osób o mocnych, a nawet stalowych nerwach. Historia, co prawda wciąga, ale postać głównej bohaterki wytrąca z równowagi, a przede wszystkim jej niezdecydowanie. Jak dla mnie opowieść ta jest chaotyczna, gdyż na raz czujemy i smutek i szczęście. Po prostu można poczuć się jak na karuzeli. Moja ocena: 7/10\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) http://ksiazki-wiktorii2.blogspot.com Laurelin Paige poznałam dzięki jej niesamowitej serii "Połączeni". I zrobiła na mnie ogromne wrażenie, więc bez zastanowienia brałam tą powieść. "Pierwszy dotyk" to książka ciekawa, intrygująca i co najważniejsze wciągająca. Mimo to, muszę się uczepić, kilku szczegółów, które mnie irytowały, zniesmaczały i nużyły podczas czytania. Nie było ich bardzo dużo, więc nie niszczyły nam przyjemności z pochłaniania lektury, co jest ogromną ulgą. "Problem z ludźmi, którzy naprawdę są niebezpieczni, Emily, polega na tym, że nigdy nie wiesz, jak bardzo są groźni, dopóki nie jest za późno." Emily Wyborn otrzymuje dosyć niepokojącą wiadomość. Na poczcie głosowej nagrała jej się Amber, najlepsza przyjaciółka z dawnych lat. Obie uwielbiały bawić się na imprezach, były szalone i nieprzejmujące się jutrem. Żyły tu i teraz. Z wiadomości Emily wyłapuje słowa, które niepokoją dziewczynę. W dawnych latach przyjaciółki ustaliły tajna kod, który będzie przez zwykłe, nic nieznaczące słowa, oznaczały, że jedna z dziewczyn jest w sytuacji kryzysowej. I takich też słów użyła Amber w swojej "radosnej" wiadomości na poczcie. Jak się potem okazuje nie bez powodu dziewczyna nagrała tą wiadomość, ponieważ później Emily odkrywa, że jej dawna najlepsza przyjaciółka zniknęła? Mimo kupy lat, jakie minęły od ostatniego spotkania dziewczyn, Emily postanawia ruszyć na poszukiwanie przyjaciółki. Kierując się tropami dziewczyna natrafia na niebezpiecznego, seksownego playboya Reeve'a Sallisa. Dziewczyna musi uwieść bogacza, aby odkryć gdzie przebywa Amber. Sprawy się komplikują w sytuacji, kiedy dziewczyna zaczyna przywiązywać się do niebezpiecznego mężczyzny. Tylko, co zrobi Emily? Dokopie się do prawdy, która może złamać jej serce? Czy może zawiedzie przyjaciółkę? "Przechylił głowę i spojrzał na mnie wymownie.- Pozwolisz mi dokończyć?- A zamierzasz powiedzieć coś wartego uwagi?" Laureli Paige tą powieścią znowu namieszała nam w głowach. Wszystkie jej książki, jakie do tej pory poznałam były świetne, więc że ta jest taka sama nie robi na mnie jakiegoś ogromnego wrażenia. Zaczynając zdawałam sobie sprawę, że będzie gorąco, mrocznie i tajemniczo, jednak nie sądziłam, że przy tym autorka zafunduje nam trochę dreszczyku emocji, czyli niebezpieczeństwa. Autorka wykreowała bardzo wyrazistych bohaterów, z charakteru jak i wyglądu. Pan Sallis - przystojny, niebezpieczny, tajemniczy i pociągający. Emily - piękna i z przeszłością, o której wolałaby zapomnieć. Ich znajomość jest burzliwa, intrygująca i namiętna. "Pierwszy dotyk" posiada bardzo ciekawą fabułę, wątki poboczne są rozwinięte na dosyć różne sposoby, ale co najlepsze bohaterowie potrafią namieszać nam w głowach. Sama podczas czytania, tak jak Emily, spijałam każde słowa Sallisa i nie raz czekałam na kolejną scenę z nim. Zawładnął, główną bohaterką i mną w takim samym stopniu. "-Pociągająca. Ale jak mówiłem, niewiele rzeczy jest w stanie mnie oszołomić. - Niespodziewanie się odsunął, porzucając moje rozbudzone i owładnięte żądzą ciało. - Właśnie przypomniałem sobie, że mam jeszcze dzisiaj coś do zrobienia. Dziękuję za przyjemną kolację Emily." Książka jest świetna, jednak jak na mój gust, trochę za długa. Czyta się przyjemnie, czyta, czyta, aż przeskakujemy połowę i nagle... Nic. Nuda. Było to może z 50 stron, ale dla mnie czytanie ich to była porażka. Po tych " kilkudziesięciu stronach" znowu budzi się akcja i zaczyna się jazda. Kolejna rzecz, która mnie odrzuciła. Sceny sexu były za bardzo opisane. Nie były "piękne". Były opisane w taki sposób, co mnie osobiście odrzucało. Nie wiem, chyba nie lubię "aż takiej szczerości”, jeżeli o chodzi książki tego typu. I ostatnia rzecz, która mnie irytowała tak bardzo, że nie umiałam niekiedy się uspokoić. Emily to wydawać by się mogło mądra dziewczyna, wiadomo z przeszłością, o której wolałby zapomnieć, dla mnie to zrozumiałe. Jednak ta dziewczyna, jak dla mnie, nie widziała różnicy pomiędzy "krzywdą" a "poniżaniem". To mnie bardzo irytowało, bo ona nigdy nie mówiła nie! Nawet, kiedy wiedziała, że będzie cierpieć, że nie chce, nie mówiła ani słowa. Wiadomo istnieją osoby, które mają problem z asertywnością, jednak to już przesada. Mimo tych wymienionych minusów,książka jest ciekawa i intrygująca. Zachęcam gorąco do lektury, a ja czekam z niecierpliwością na kolejną część.\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Laurelin Paige podbiła moje serce serią "Uwikłani". Na jej najnowszą książkę czekałam z zapartym tchem zwłaszcza, że opis wróżył zupełnie odmienną a jednocześnie równie zmysłową lekturę. Po przeczytaniu "Pierwszego dotyku" mogę z całym przekonaniem stwierdzić, że Laurelin przeszła samą siebie! Po pierwsze książka jest pokaźnych rozmiarów! 540 stron cieszy oko i jest się przekonanym, że nasza czytelnicza podróż potrwa znacznie dłużej niż zazwyczaj... nic bardziej mylnego! Książkę dosłownie pochłania się! Akcja rozwija się z rozdziału na rozdział a nowe wątki nie pozwalają odłożyć książki choćby na chwilę. Po drugie nie jest to lekki romans lub też zwykły erotyk. To pozycja dla czytelników, którzy nie boją się odrobiny brutalności i niebezpieczeństwa w związku oraz dla fanów wątków troszkę kryminalnych troszkę sensacyjnych. Podczas lektury "Pierwszego dotyku" pożądanie miesza się ze strachem, zaufanie jest tylko mglistym wspomnieniem a wierność zostaje wystawiona na nie jedną próbę. Książka na pewno spodoba się fanom "Dotyku ciemności" oraz czytelnikom, którzy szukają odskoczni od ciepłych romansów. Gorąco polecam lekturę i czekam na Wasze opinie! Za możliwość przeczytania książki dziękuję Wydawnictwo Kobiece. Więcej recenzji na www.facebook.com/LiteraturaZmyslow\nPrzeczytane:2017-04-23, Ocena: 5, Przeczytałam,\n(Kliknij aby rozwinąć opinię) Zazwyczaj związek dwojga ludzi zaczyna się porozumienia dusz, by później przerodzić się również w porozumienie ciał. Czy da się jednak stworzyć trwałą relację opartą na pożądaniu i krążącej wokół mrocznej tajemnicy? Czy wzajemna niepewność zniszczy uczucie czy przeniesie je w inny wymiar spełnienia? Odpowiedzi na te pytania znajdziemy w powieści erotycznej „Pierwszy dotyk” autorstwa Laurelin Paige. Amber i Emily pokłóciły się tylko raz w życiu, ale gdy to nastąpiło, drogi przyjaciółek rozeszły się na zawsze. Kiedy jednak po latach Amber dzwoni do Emily i w zawoalowany sposób prosi ją o ratunek, kobieta postanawia zrobić wszystko, aby pomóc dawnej koleżance. Wynajęty detektyw ustala, że Amber zaginęła kilka miesięcy wcześniej. Ostatni trop prowadzi do milionera Reeve’a Sallisa, z którym Amber nawiązała romans. Emily decyduje się uwieść mężczyznę i rozwiązać zagadkę zniknięcia przyjaciółki. Nie spodziewa się, że przystojny i pociągający Reeve zabierze ją w świat namiętności i wyuzdanych praktyk seksualnych, świat, w którym będzie chciała pozostać. Emily musi zdecydować czy może zaufać Reeve’owi i czy ważniejszy jest dla niej nowy związek czy stara znajomość. „Pierwszy dotyk” to opowieść fascynująca od pierwszych stron. Na pozór historia wydaje się dość stereotypowa – piękna kobieta, bajecznie bogaty, tajemniczy mężczyzna i nieunikniony płomienny romans. Kiedy jednak dodamy do tego skomplikowaną zagadkę kryminalną, niebanalnie nakreślone charaktery oraz czającą się na kartach powieści grozę, otrzymamy niezwykle wciągający i mocno pobudzający thriller erotyczny. Thriller, który trzyma w napięciu aż do ostatniej strony. A może nawet i dłużej, bo zaskakujące zakończenie powieści (czy właściwie jej pierwszego tomu) mnoży pytania i rozpala chęć sięgnięcia po więcej. Wyjątkowy klimat książki tworzy przede wszystkim Reeve Sallis i jego tajemnicza osobowość. Reeve to człowiek sukcesu, zdobywca, który nie uznaje porażki. Każda gra musi toczyć się według jego reguł, a te przyprawiają o zawrót głowy. Mężczyzna pokazuje wiele stron swojego charakteru – ciepłą i romantyczną, luksusową i hojną oraz despotyczną, momentami ocierającą się o sadyzm. Bijące od Reeve’a niebezpieczeństwo z jednej strony przeraża, a z drugiej pociąga i prowokuje. Swoją cegiełkę dokłada także Emily, urodzona uległa, która momentalnie daje się ponieść namiętności i całkowicie zatraca się w nowym związku. Napiętą atmosferę jeszcze mocniej podkręca zagadka zaginięcia Amber, zagadka, która co chwila zdaje się mieć inne rozwiązanie i ostatecznie nie wiadomo co jest prawdą, a co genialną mistyfikacją. Opisy aktów seksualnych są mocne, brutalne, ale paradoksalnie zawierają w sobie ogromną dawkę romantyzmu. W relacji Emily i Reeve’a nie chodzi tylko o seks, a o wzajemne zrozumienie i dopasowanie, o spełnianie swoich oczekiwań. Laurelin Paige uświadamia, że to, co dzieje się za drzwiami sypialni jest tak naprawdę tylko dodatkiem do głębi, jaka rodzi się pomiędzy się bohaterami. Niezależnie od preferencji łóżkowych, głównym elementem związku jest zaufanie, a to widzimy u Reeve’a i Emily na każdym kroku. Chociaż objawia się ono w niecodzienny i wyuzdany sposób, to pozwala postaciom poznać się na wskroś i czuć się ze sobą dobrze. Elektryzująca, tajemnicza, uwodzicielska i pobudzająca – taka jest właśnie powieść „Pierwszy dotyk” autorstwa Laurelin Paige. Doskonały erotyk i doskonały dreszczowiec, książka z charakterem, który wyróżnia ją spośród innych tego typu tytułów. To bardzo zmysłowa i bardzo kobieca historia, gwarantująca niemałego kaca książkowego. Moje myśli już kręcą się wokół drugiego tomu (w Polsce jeszcze niedostępny), a Wam pierwszą część serdecznie (a może namiętnie) polecam.\nPrzeczytane:2020-07-29, Ocena: 5, Przeczytałam, Przeczytane w 2020, 52 książki 2020, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2020, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku,\nPrzeczytane:2020-05-05, Przeczytałam, Mam, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku, 12 książek 2020, 26 książek 2020, 52 książki 2020, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2019 roku, 12 książek 2019, 52 książki 2019, 26 książek 2019, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu, Przeczytaj tyle, ile masz wzrostu – edycja 2020,\nSuper opowieść .Dla mnie troche za pikantna ale każdy ma swoje gusta.Czy Emilly zdoła odnależć przyjaciółkę ? .Czy będzie musiała narażać swoje życie i uczucia ? Jak potoczy się ta historia po rzekomo zwyczajnym telefonie , w którym jednak zostalo zawarte hasło i tylko Emili o i wie ?\nPrzeczytane:2020-01-23, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam, Wyzwanie - wybrana przez siebie liczba książek w 2020 roku,\n„Pierwszy dotyk” Laurelin Paige był jedną z pozycji na mojej liście do przeczytania. W opis zbytnio nie zagłębiałam się. A miałam ochotę na lekką lekturę.\nGłówna bohaterka Emily Wayborn otrzymuje niepokojącą wiadomość. Na poczcie głosowej nagrywa się jej przyjaciółka z dawnych lat. Obie spędziły razem fantastyczne chwile na dzikich imprezach, lecz ich drogi się rozeszły. Mimo to nawet po takim czasie, Emily potrafi dostrzec, że nie jest to zwyczajna wiadomość. Chociaż pozornie brzmi wesoło i neutralnie, Amber użyła słowa, które stanowiło ich tajny kod używany w sytuacjach kryzysowych. A do tego w całą sprawę zamieszany jest pewien ekscentryczny playboy.\nEmily Wayborn jest dziewczyną z przeszłością. I to bardzo burzliwą przeszłością. Przez wiele lat próbowała o niej zapomnieć. Jednak gdy odezwała się jej dawna przyjaciółka musiała zareagować. A jaka jest Emily? Mimo że jest kobietą osiągająca sukcesy, to jednak nie ma zbyt dużej pewności siebie. Kiedyś została skrzywdzona i to odbiło się na jej psychice. Jednak jest gotowa poświecić bardzo dużo by wyjaśnić co stało się z przyjaciółką. Czuje się jej to winna.\nReeve Sallis jest bogatym playboyem skrywającym mroczne tajemnice. Można by rzec, że również człowiek po przejściach. Otoczony ochroną, nie wiemy i nim nic, poza tym co sam zechce powiedzieć. Ale czy mówi prawdę.?\nPrzez większą część książki czułam niesmak. Spodziewałam się dużej dawki erotyzmu , nawet BDSM. Ale momentami przerażał mnie wulgaryzm dialogów. Ożywiałam się dopiero przy wątkach dotyczących przyjaciółki Emily. Jednak po pewnym czasie dało zauważyć się pewną ewolucję głównych bohaterów. Oboje zaczęli się bardziej otwierać, zaczęłam poznawać motywy ich działania.\nCała historia opowiedziana jest z punktu widzenia Emily. Poznajemy jej odczucia, myśli wątpliwości. Całość czytało się szybko. Pod koniec już tylko czekałam by odłożyć książkę na półkę. Jednak pisarka wiedziała jak przykuć moją uwagę. Zaskoczyła mnie całkowicie. Zakończenie jest wstrząsające. Spodziewałam się wiele ale nie tego. I chcę czy nie chcę, sięgnę po kolejny tom, bo muszę wiedzieć co było dalej....\nPrzeczytane:2017-10-07, Ocena: 4, Przeczytałam, Mam,\n...ale i tak czułam ciepło pulsujące z niego jak uderzenia basu z głośników w klubie. Przenikało mnie na wskroś, z dołu do góry, wstrząsając mną i obezwładniając...


Zobacz swój dom zanim go wybudujesz – Fokusownia Kielce ➤\nOpublikowano 27 grudnia 2020 27 grudnia 2020 [data] przez Zbigniew Jankowicz\nW końcu – po wielu latach pracowania na to, zdecydowałam się na swój własny dom jednorodzinny. Pewnie, przede mną była masa innego rodzaju pracy, nie tylko w poszukiwaniu ekipy, ale i załatwianiu wszelkich pozwoleń, wybrania idealnej działki i tym podobnych rzeczy, które wydłużają czas spełniania marzeń – trzeba je jednak zrobić. Jednak – ponieważ to było moje olbrzymie marzenie i, jakby nie patrzeć, miejsce, w którym chce spędzić resztę życia, nie wystarczał mi projekt na papierze. Potrzebowałam czegoś więcej.\nAnimacje wnętrza twojego wymarzonego domu\nW końcu chciałoby się zobaczyć ze szczegółami swój dom, zanim się go postawi. Poprawić te detale, które nie pasują już na etapie projektu – myślałam o tym, jako o nierealnym marzeniu. Współczesna technologia jednak po raz kolejny mnie zaskoczyła, udostępniając mi bardzo ciekawą opcję, nazywaną – wizualizacja wnętrz domów jednorodzinnych. Jakie było moje zaskoczenie, ale i szczęście, kiedy się o niej dowiedziałam. Mogłam zobaczyć swój dom właściwie jeszcze nie tylko zanim go postawię – ale dosłownie zanim zdecyduje się, że dany projekt naprawdę jest mój i chce go realizować. To była niesamowita ulga, zabierająca ode mnie bardzo wiele stresu związanego z tym, że nie mam wyobraźni przestrzennej i dopóki czegoś nie zobaczę po prostu na oczy, to nie jestem w stanie sobie tego wyobrazić na tyle, by wiedzieć, czy naprawdę mi się to podoba czy nie, a tym bardziej co ewentualnie chciałabym poprawić. A teraz miałam możliwość trochę zajrzeć ku przyszłości i wprowadzać wszelkie poprawki. Oczywiście, głównie chodziło mi o wnętrze domu – tak, bym mogła całość naprawdę dobrze rozplanować, żebym w swoim domu czuła się jak u siebie. Zewnętrzna część, co raczej oczywiste, miała przecież jakieś tam swoje zdjęciowe wizualizacje. Poza radością, czekała na mnie też inna sprawa – znalezienie kogoś, kto robi naprawdę dobre wizualizacje wnętrz. Przecież nie chodzi o to, żeby to po prostu było – ale było świetnie zaprojektowane, a w samym projekcie na późniejszym etapie dopiero, wzięte pod uwagę moje osobiste poprawki.\nJest na rynku wiele firm i osób, które uważa się za mistrza w dziedzinie kreacji i wizualizacji wnętrz. Ja jednak naprawdę znalazłam mistrzów wśród wszystkich mistrzów. Obsługa była przemiła, wszystko było bardzo dokładnie tłumaczone, a ja dzięki temu byłam po prostu spokojna o moje długo wyczekiwane marzenie, na które tyle czasu odkładałam fundusze – na mój cudowny, jednorodzinny dom. Teraz to marzenie mogło się spełnić i wyglądało cudownie.


Chyba jakoś w 1979 roku milicyjny patrol zatrzymał w środku nocy i aresztował na batumskiej ulicy pewnego młodego mężczyznę. Było to jeszcze w czasach komunistycznych. Miasto graniczyło z Turcją, rzekomym wrogiem Związku Radzieckiego, i stanowiło pierwsze duże umocnienie, mające powstrzymać nieprzyjaciela. Toteż Batumi było nie tylko miastem portowym czy nadmorskim kąpieliskiem, gdzie planowano niegdyś spotkanie Churchilla, Stalina i Roosevelta. Ta zbawiennie ciepła miejscowość miała w sobie coś przytulnego, ale nocą przemykały po morzu świetlne stożki szperaczy. Przed dzieckiem, które przybyło tu z innego miasta, rozpościerał się zdumiewający i ekscytujący widok: na powierzchni wody unosiły się migotliwe światła wojsk pogranicza, mające szaleńców lub zawadiaków powstrzymać przed skokiem do morza i wypłynięciem poza granicę państwa, dalej, coraz dalej, aż do absolutnej wolności.\nPolecamy inne artykuły autora: Aka Morchiladze