Podział, zastosowanie oraz zalety namiotów halowych- Portal Usługowy\nStrona główna » Budowa i remont » Rodzaje namiotów halowych\nRodzaje namiotów halowych\nData: 5 maja 2017 Kategoria: Budowa i remont\nNamioty halowe to atrakcyjna alternatywa dla stałej zabudowy, szczególnie w ciepłym okresie wiosenno-letnim, kiedy to w tego typu konstrukcja otwierane są między innymi punkty gastronomiczne, organizowane są imprezy i różnego rodzaju eventy. Mogą być one również doskonałym zamiennikiem dla osadzonych na stałe garaży, magazynów czy hal produkcyjnych. Na rynku znajdziemy hale różnych rodzajów – oto ich krótkie charakterystyki.\nPodział namiotów halowych\nZe względu na rodzaj zakotwiczenia wyróżniamy namioty halowe:\nStałe – mocowane bezpośrednio do podłoża za pomocą odpowiednich kotw. Podczas montażu na betonie stosuje się kotwy rozporowe, w pozostałych przypadkach – kotwy z prętów żebrowanych\nStabilizowane obciążeniowo – stosowane są w miejscach, w których nie ma możliwości zakotwienia namiotu. Konstrukcja takiego namiotu posiada u dołu obciążniki, które zapobiegają jej przewróceniu. Namioty tego rodzaju są mniejsze od namiotów kotwionych na stałe.\nNamioty na szynach – to specjalistyczne namioty, które można łatwo przesuwać w pożądane miejsce. Namioty tego rodzaju znajdują zastosowanie np. na placach budów, na których potrzebne są mobilne pomieszczenia takie jak spawalnie.\nZe względy na kształt dachu wyróżniamy przede wszystkim namioty:\nZ dachem jednospadowym – montowane zazwyczaj przy ścianie stałego budynku, np. restauracji, w celu zwiększenia jego powierzchni.\nZ dachem dwuspadowym – wykorzystywane są jako samodzielne konstrukcje\nZastosowanie namiotów halowych\nW zależności od rodzaju namiotu oraz jego kubatury, konstrukcje te mogą być stosowane między innymi jako:\nTymczasowe hale produkcyjne lub warsztaty\nMagazyny i garaże\nTymczasowe lokale gastronomiczne – bary i restauracje\nMiejsca do organizacji eventów – np. wydarzeń kulturalnych, wystaw, imprez sportowych\nZalety namiotów halowych\nNamioty halowe posiadają kilka plusów, które czynią z nich znakomity zamiennik dla obiektów stałej zabudowy. Po pierwsze ich kupno lub wynajem jest zdecydowanie tańszy, zatem są jedynym wyborem jeśli zadaszonego pomieszczenia użytkowe na tylko pewien okres czasu – szeroki wybór namiotów na sprzedaż lub do wynajęcia znajdziemy w ofercie firmy Vigvam. Po drugie – namioty mogą być uznane za budowle tymczasowe, zatem do ich postawienia na czas krótszy niż 120 dni nie potrzebujemy żadnych zezwoleń, wystarczy zgłoszenie do odpowiedniego urzędu o planowanej inwestycji. Po trzecie – ze względu na prostą konstrukcję, całkowity montaż namiotu nie wymaga dużo czasu. Jednego dnia możemy postawić namiot, a następnego już z niego korzystać.\nTagi: hale namiotowemagazynowanienamioty\nDlaczego warto korzystać z hal namiotowych?


Krwawienie z nosa: przyczyny. Jak powstrzymać krwotok z nosa? - Zdrowie\nKrwawienie z nosa nie zawsze jest niewinne. Kiedy z nosa leci krew?\nKrwawienie z nosa jest jednym z najczęściej występujących zjawiska. Szacuje się, krwawienie wystąpiło przynajmniej raz w życiu u ponad 60 proc. populacji. Zazwyczaj krwi nie jest dużo i krwotok da się szybko opanować. Trudne do opanowania, wymagające interwencji chirurga krwotoki dotyczą zaledwie 10 proc. osób z krwawiącym nosem. Sprawdź, dlaczego czasami leci krew z nosa. Co może być przyczyną krwotoków i jak je powstrzymać?\nKrwawienie z nosa wydaje się błahym, dosyć często występującym zjawiskiem. Może występować z bardzo wielu przyczyn, choć często nie mamy pojęcia, dlaczego nagle z nosa polała się krew.\nNic dziwnego, że raz na jakiś czas pojawi się krwawienie. Nos, a w zasadzie jama nosowa, jest bowiem bardzo bogato unaczyniona. To niezbędne do pełnienia takich funkcji jak: ogrzewanie, oczyszczanie i nawilżanie wdychanego powietrza.\nChoć krwawienie z nosa ma zazwyczaj łagodny przebieg i przechodzi samoczynnie po krótkim czasie. To częste epizody krwawienia lub niemożliwy do powstrzymania krwotok mogą być stanem poważnym zagrażającym zdrowiu i życiu człowieka.\nCzęsto krwawienie z nosa wywołane jest przyczynami miejscowymi, takimi jak:\nUrazy, a wśród nich popularne dłubanie w nosie, a także uderzenia, wdychanie substancji drażniących oraz uraz w jamie nosowej powstałe w czasie wykonywania zabiegów.\nStan zapalny obejmujący na przykład zapalenie zatok przynosowych i ostry stan zapalny górnych dróg oddechowych.\nNadmierne wysychanie błony śluzowej nosa.\nZanikowy nieżyt błony śluzowej nosa, powodowany najczęściej nadużywaniem kropli do nosa obkurczających błonę śluzową i przyjmowaniem kokainy.\nUbytki w przegrodzie nosa.\nChoroby z tworzeniem ziarniny, w tym gruźlica, ziarniniakowatość Wegenera, kiła.\nNowotwory jam nosa, zatok, nosogardła.\nJednak w ok. 70 proc. przypadków za krwawienie z nosa odpowiedzialne są przyczyny ogólne m.in.:\nChoroby ukłądu krążenia, w tym nadciśnienie tętnicze, miażdżyca naczyń, przewlekła niewydolność krążenia.\nWrodzone skazy krwotoczne, takie jak małopłytkowość i hemofilia.\nNabyte zaburzenia krzepnięcia krwi po lekach (heparyna, niesteroidowe leki przeciwzapalne, leki przeciwzakrzepowe).\nChoroby zakaźne, m.in. mononukleoza zakaźna, odra, dur brzuszny.\nMocznica i niewydolność wątroby.\nWarto pamiętać, że krwawienie z nosa nie jest tylko problemem laryngologicznym i może mieć zupełnie inne podłoże.\nCo zrobić, gdy z nosa zacznie lecieć krew?\nNależy usiąść spokojnie i pochylić się nieco do przodu. Skrzydełka nosa można lekko uciskać przez kilka minut, a krew spływającą do gardła wypluwać, nie połykać.\nWarto zastosować zimny okład na kark i grzbiet nosa, który zwęzi naczynia krwionośne.\nPo ustaniu krwawienia warto nawilżyć jamę nosową solą fizjologiczną i odpoczywać przez jakiś czas.\nUwaga! Jeśli krwawienie nie ustaje mimo starań, należy zgłosić się do lekarza laryngologa lub lekarza pierwszego kontaktu.\nJak leczyć krwawienie z nosa?\nJeśli krwawienie nie ustaje, konieczna jest wizyta u lekarza laryngologa, który postara się zlokalizować miejsce krwawienia i zatamować krwotok. Z pewnością konieczne będzie także wykonanie dodatkowych badań, które mogą wskazać przyczynę ciężkiego do powstrzymania krwotoku.\nLekarz może zastosować nieinwazyjną metodę leczenia - koagulację elektryczną lub kauteryzację chemiczną, po uprzednim znieczuleniu błony śluzowej nosa. Jeśli miejsce krwawienia jest trudne do zlokalizowania, może założyć tamponadę przednią oraz tylną.\nInwazyjne metody leczenia stosuje się, gdy krwawienie wciąż nie ustaje. Do inwazyjnych metod leczenia krwotoku z nosa zalicza się przede wszystkim chirurgiczne zamknięcie naczyń krwionośnych lub embolizację naczyń podczas angiografii subtrakcyjnej. Metody te uważane są jednak za ostateczność.\nUrynoterapia: picie moczu. Czy jest bezpieczne? Na czym polega?\nKarta komunikacji z osobą głuchą, czyli jak pomóc osobie niesłyszącej w stanie nagłym\nDlaczego z powodu głodu możemy mieć nudności?\nWażny apel opolskiego NFZ: pozwól na SOR walczyć o życie\nEwa Borek nie żyje. Była prezesem Fundacji My Pacjenci\nMariusz Szczygieł apeluje: "Plastiku nie potrzebuje ani ziemia, ani zmarli"


MZN zajmuje się komercyjnym zarządzaniem i administrowaniem ponad 120 nieruchomościami, w tym obsługą Wspólnot Mieszkaniowych. Siłownia dostepna 24h na dobę zrówno dla grup zorganizowanych jak i osób indywidualnych. Ławka regulowana z wyposażeniem: stojak na hantle, gryf olimpijski sprężynujący, gryf olimpijski średni, gryf olimpijski krótki - junior, gryf łamany, hantle gumowe - zestaw, talerze obciążeniowe.\nKlimatyzowana sala siłowni wyposażona jest w profesjonalny sprzęt firmy CYBEX, w skład którego wchodzą: Jeśli wyrażasz zgodę na używanie cookies, to będą one zapisane w pamięci twojej przeglądarki. Korzystanie z naszego serwisu bez zmiany ustawień dotyczących cookies oznacza, że będą one zapisane w pamięci urządzenia.\nW sali dostępne także: sztangi oraz sztangielki (od 12 kg do 35 kg), hantelki od 1 kg do 10 kg, talerze na sztangę do 300 kg, uniwersalne ławeczki. W sali II metrażu 130,50 m² znajduje się sprzęt do sterydy na masę ćwiczeń siłowych, kulturystycznych i rehabilitacyjnych. W sali I metrażu 85,50 m² znajduje się sprzęt aerobowy: bieżnie, wioślarz, narciarz, steper elektryczny, stepery manualne oraz rowery.\nDla osób poniżej 18 roku życia, przy zakupie karnetu z limitem wejść, przysługuje rabat Kids -20% (Rabat nie dotyczy karnetu Boks Kids - 4 wejścia) wszystkich zauważonych nieprawidłowościach należy natychmiast informować trenerów. Zabrania się korzystania z siłowni osobom, których stan wskazuje na spożycie alkoholu, środków odurzających itp.\nOsoby korzystające z siłowni zobowiązane są do posiadania stroju oraz obuwia sportowego. Są one wykorzystywane w celu jak najlepszego świadczenia usług i dostosowania strony do Państwa potrzeb. Po przekroczeniu tego czasu następuje naliczanie minutowe według stawek określonych w punkcie 1 dla biletu ulgowego.\nBilety ulgowe: młodzież szkolna, studenci do 25 lat, emeryci, renciści, osoby powyżej 65 lat, osoby niepełnosprawne znacznym stopniu niepełnosprawności, po okazaniu dokumentu uprawniającego do zniżki (np. Daj z siebie jak najwięcej na porannej sesji treningowej i czuj Energiczna satysfakcje przez cały dzień! W boksie tajskim kładzie się również szczególny nacisk na używanie niskich kopnięć okrężnych.


Profesjonalne instalacje gazowe w Tarnowskich Górach - Grandservice\nStrona główna » Blog warsztatu samochodowego » Profesjonalne instalacje gazowe w Tarnowskich Górach\nDlaczego instalacje LPG są tak popularne?\nJeżeli porównasz koszty przejazdu 100 km swoim samochodem na fabrycznym napędzie z kosztami poruszania się na LPG, to zauważysz znaczącą dysproporcję. Ceny gazu są obecnie wyjątkowo niskie, więc jeżeli ktoś przejeżdża wiele kilometrów, to jest w stanie zaoszczędzić nawet kilkaset złotych co miesiąc.\nMasz wątpliwości, jak wyliczenia te odniosą się do Twoich warunków? Zajrzyj na naszą stronę internetową i skorzystaj z symulatora opłacalności montażu instalacji gazowej. Pozwala on na wprowadzenie wielu zmiennych i oszacowanie realnych korzyści. Nie musisz obawiać się konieczności wygospodarowania miejsca na dodatkowy zbiornik. W naszym warsztacie zadbamy o to, by wkomponować go w jak najmniej uciążliwy sposób.\nProfesjonalny montaż i kompleksowa obsługa serwisowa\nW Grand Service możesz liczyć na w pełni profesjonalną obsługę: od analizy stanu pojazdu poczynając, przez dobór najodpowiedniejszej instalacji, po sprawny montaż i pełną diagnostykę sprawdzającą. Rekomendujemy instalacje gazowe STAG oraz BRC, ale w swojej ofercie posiadamy także systemy pochodzące od innych producentów.\nPosiadamy fachowe zaplecze techniczne (z hamownią 4x4) oraz najnowocześniejsze systemy elektroniczne, pozwalające na konfigurację wprowadzonych zmian. Dodatkowo naprawiamy i regulujemy wszelkie typy instalacji LPG, a także zajmujemy się wymianą zbiorników, które straciły już homologację, czy montażem dodatkowych, pozwalających na zwiększenie zasięgu samochodu. Postaw na profesjonalny warsztat, a zamontowana instalacja LPG pozwoli zachować wnętrze silnika w należytej czystości i wydłuży żywotność oleju. Po szczegóły zapraszamy na naszą stronę internetową.


Michałek W. | mrówkodzik\nArchives for posts with tag: Michałek W.\nalors on danse (bis)\n– Co będziesz świętować?\n– Pierwsze wystąpienie na Pudelku.\n– To powód do radości?\n– To powód do imprezy!\nTagi alors on danse, impreza, Michałek W., pudelek, radość, specyficzne, Stromae\n– O patrz, masz widok na Złote Tarasy.\n– No mi się bardziej rzuca w oczy Pałac Kultury.\n– To właśnie chciałem powiedzieć.\nTagi kutasy, Michałek W., Pałac Kultury, Złote Tarasy, łohoho


manga,manhua czy manhwa, czyli czytając inaczej... : lutego 2015\nTakehiko Inoue nie jest jakimś nieznanym mangaką szaraczkiem. Jest w końcu autorem takich hitów jak Slum Dunk czy Vagabond. Swoją interesującą i niebanalna fabułą porywa wszystkich, niezależnie od preferencji gatunkowych czy ich wieku. Jak dodać do tego czystą i dokładną kreskę otrzymujemy coś naprawdę dobrego. W tym poście chciałabym przedstawić Wam bliżej, Drodzy Czytelnicy, inną mangę autora, która według mnie przewyższa wcześniej wymienione hity i jest najlepszym dziełem mangaki, a co za tym idzie - jedną z najbardziej niebanalnych mang jakie czytałam i naprawdę warto się z nią zapoznać bliżej :).\nMowa tu o Real, czternastotomowej ciągle wychodzącej (fakt, trochę wolno, ale lepsze to niż nic) mandze od 1999r. Komiks ten jest tworzony równocześnie z Vagabondem, dobrą mangą z samurajami w rolach głównych. Gatunkowo można kwalifikować dzisiejszą serię jako psychologiczny seinen, w którym główny dramat łączy się z problemami społecznymi bohaterów i z miłością do koszykówki, która może okazać się zarówno iskierką nadziei jak i powodem dużego bólu.\nNa początku mangi spotykamy głównych bohaterów w różnych od siebie fazach ich życia. Kiyoharu Togawa, zwany także Vince, wydaje się być już po najgorszym. Zdaje się, że wie już gdzie jest jego miejsce i zakończył już swój proces dojrzewania. Ambitny i silny były sprinter, który stracił nogę z powodu choroby był w stanie odnaleźć nowy sens swojego życia, dzięki wsparciu wspaniałych i po prostu dobrych ludzi, w koszykówce na wózkach. Niemniej czeka go jeszcze długa droga. Zarówno z charakteru jak i z powodu jego byłego sportu, Kiyoharu jest indywidualistą. Nie trudno więc sądzić jakie problemy może mieć chłopak w grze, gdzie grupa i współpraca jest najważniejsza. Będzie musiał włożyć dużo wysiłku, aby zmienić swój tok myślenia i co za tym idzie - siebie.\nDrugim bohaterem serii jest Tomomi Nomiya. Dla niego koszykówka jest wszystkim. Niestety przykry i tragiczny wypadek, który sam spowodował, odcisnął na nim swoje piętno. Nie dość, że został wykluczony ze szkolnej drużyny koszykówki to uczynił ledwie poznaną dziewczynę niepełnosprawną. Niesiony poczuciem winy i złością rzuca szkołę przy czym traci wszystko i zostaje z niczym. Nie ma żadnego planu na przyszłość, bo jego smutna i przykra przeszłość nie daje mu spokoju. Jest ewidentnie zagubiony i nie wie co robić. Z jednej strony stara się nie stać w miejscu i iść dalej, naprawiając przy tym wcześniejsze błędy. Z drugiej strony frustracja, która potęguje jego wybuchowy temperament (zasłaniając przy tym jego dobre usposobienie) i brak celu dają mu się we znaki. Dopiero poznanie pewnego charakternego i niezwykle dobrego koszykarza na wózku (tak, mowa tu o Kiyoharu) otwiera mu furtkę na rozpoczęcie "czegoś" nowego.\nTroszeczkę inną historię przeżywa trzeci bohater - Hisanobu Togawa. Wielka gwiazda szkoły i idol wielu uczennic. Jest chodzącym stereotypowym ideałem; wyśmienite oceny, kapitan szkolnej drużyny koszykówki a do tego przystojny! Co z tego, bo jego charakter do najlepszych nie należy. Czuje się kimś specjalnym i wszystkich, którzy stoją niżej niż on traktuje z wyższością. Jest aroganckim i zapatrzonym w siebie nastolatkiem. Jego życie zmienia się diametralnie, kiedy z powodu swojej głupoty traci czucie w nogach. Nagle spada z piramidy społecznościowej i sam staje na równi z osobami, którymi wcześniej gardził. Z tego powodu sama akceptacja swojej niepełnosprawności robi się bardzo trudna. Jego poglądy, dotychczasowe życie legły w gruzach i zmieniły się w horror. Nie można zaprzeczyć, że to przed młodym Hisanobu czekają zmiany najbardziej radykalne i trudne.\nOprócz trzech charyzmatycznych i przemyślanych głównych bohaterów, mangaka oferuje czytelnikom różne barwne postacie drugoplanowe. Mamy tutaj rozwiedzionych rodziców Hisanobu, znajomych Nomoniya czy też innych zawodników. Niezaprzeczalnie Real jest jedną z tych mang, w której kojarzysz i pamiętasz wszystkich, bez względu na ich wartość na tle fabularnym. Ciężko trafić tu na postać jednoznaczną bądź jednowymiarową.\nPo tym obszernym opisie bohaterów nie trudno zaprzeczyć, że jest to manga, w której nacisk kładziony jest na rozwój postaci. Koszykówka jest tutaj niczym innym jak tłem dla ukazania społecznych problemów i nie mówię tutaj tylko o niepełnosprawności, która dotyka niektórych bohaterów. Prawdziwymi trudnościami z którymi postacie muszą się zmierzyć znajdują się w ich umysłach. Odnosi się wrażenie, że owy temat jest trudny i ciężki zarówno dla autora jak i dla czytelnika. Dla autora, bo granica między naturalnością i rzeczywistością a przedramatyzowaniem jest cienka i łatwa do przekroczenia. Dla czytelnika gdyż sprawy, które opowiadane są w tej serii są często zamiatane pod dywan i ignorowane nawet mimowolnie w życiu codziennym. Tu nasuwa się pytanie: czy Takehiko Inoue podołał presji i nie popadł w skrajności? Otóż na szczęście nie. Długo się zastanawiałam w czym tkwi sekret. Sama na początku byłam dość niepewna tego tytułu i uważałam, że tematyka jest za ciężka. Niemniej już po pierwszym rozdziale wciągnęłam się całkowicie w życie bohaterów, które jest bardzo ale to bardzo realistyczne. To trochę zabawne, bo mówimy przecież o postaciach fikcyjnych i absolutnie wymyślonych jednakże ich problemy dotykają nas tak mocno jakbyśmy byli ich najbliższymi przyjaciółmi. Nie można zaprzeczyć, że jest to spowodowane wyśmienitą kreacją bohaterów i znakomitą narracją autora. Każdy z bohaterów ma złożoną osobowość, która wzbogacona nowymi przeżyciami bez przerwy się rozwija w sposób przekonujący. Historia nigdy nie staje się zbyt ciężka dzięki wplecionym dyskretnie wątkom pobocznym jak na przykład, miłość bądź po prostu elementy humorystyczne. Całość czyta się znakomicie również dzięki panującej równowadze w całej mandze.\nStyl Takehiko Inoue jest bardzo dokładny, czysty i "lekki". Znajduje się zdecydowanie w czołówce mangaków, jeśli chodzi o kreskę. Tła są dopracowane a anatomia bohaterów bardzo dobrze odzwierciedla tę prawdziwą. Nie mówiąc już o różnorodnej i wiarygodnie odwzorowanej mimice postaci. Cała oprawa graficzna robi duże wrażenie i oczarowuje czytelnika. Nie zapominając, że niektórzy bohaterowie mangi graja w koszykowe sceny gry są dynamiczne i czytelne. Co według mnie jest bardzo na plus - nie lubię jak w mangach momenty walk bądź gry są przedstawione w sposób chaotyczny.\nReal jest dziełem, które obdarowuje czytelnika w siłę, aby znaleźć w sobie jakiś cel i motywacje by wytrwać pomimo nieprzyjemności losu. Jest tu także miejsce na pokonywanie własnych barier. Robi to w sposób bardzo dyskretny i elokwentny. Zamiast dołować nas tragediami, które dotknęły bohaterów daje nam niezłego kopa, aby iść naprzód. Dodatkowo delikatność i równocześnie siła z którą autor przedstawia niepełnosprawność jest godna podziwu, w końcu nigdy nie zostaje ona przedstawiona w sposób edukacyjny a po prostu w realny.\nJest to naprawdę dobra manga opowiadająca o pokonywaniu własnych ograniczeń, o znajdywaniu w sobie motywacji do zmiany a to wszystko jest przedstawione w wiarygodnej rzeczywistej otoczce. Tytuł jest zdecydowanie godny uwagi i polecam go gorąco. Zdaję sobie jednak sprawie, iż z powodu samego tematu może nie być dla wszystkich. Niemniej zachęcam na przeczytanie przynajmniej jednego rozdziału, bo naprawdę warto :).\nPrzepraszam za moją długą i niezapowiedzianą nieobecność. Szkoła dawała mi w ostatnich dwóch miesiącach nieźle popalić a wredne choróbska, które czepiają się mnie jak rzepy również nie ułatwiały sprawy :( Wracam niemniej z jedną z moich ulubionych mang i zamierzam nie poddać się tak łatwo codziennym obowiązkom, żeby nie zaniedbywać mojego małego blogaska. Bardzo dziękuję z całego serducha wszystkim wytrwałym którzy wiernie odwiedzali mój internetowy kącik w tym okresie :) Trzeba brać z was przykład!\nDodatkowo bardzo się ciesze, że została zlicencjowana przez wydawnictwo Waneko manga przeze mnie zrecenzowana. Mowa tu o Tomodachi no Hanashi, tytule nietypowym i jak najbardziej wartym uwagi.\nDo następnej recenzji! x)\nAutor: Sasa o 20:16\nEtykiety: dramat, manga, okruchy życia, psychologiczny, recenzja, seinen, sport


Nasz Głos | Polski tygodnik w Irlandii | Prawie jedna czwarta mieszkańców Irlandii haruje za grosze. Opozycja żąda wprowadzenia living wage | ng24.ie\nPrawie jedna czwarta pracujących mieszkańców Zielonej Wyspy zmaga się z ekonomicznym ubóstwem, nie mogąc zapewnić sobie normalnego utrzymania. Tak przynajmniej twierdzi najnowszy raport OECD, pod który podpina się irlandzka opozycja. Sinn Féin żąda najszybszego wprowadzenia living wage jako pensji minimalnej.\nW ciągu ostatnich kilku lat irlandzka pensja minimalna regularnie szła w górę. Również i w tym roku zapowiedziano podniesienie irlandzkiego minimum. W swoim ostatnim raporcie Low Pay Commission zasugerowała, że powinno ono wynosić 10,10 euro. Propozycję tę najprawdopodobniej zaaprobuje irlandzki rząd i umieści w przyszłorocznym budżecie.\nNależy jednak pamiętać, że Irlandia jest jednym z najdroższych krajów do życia w Europie. Realia wielu zatrudnionych zarabiających irlandzkie minimum są więc niewesołe – nierzadko muszą się natrudzić, by przeżyć od pierwszego do pierwszego.\nO nieciekawej sytuacji irlandzkiego rynku pracy świadczą statystyki udostępnione niedawno przez OECD. W 2017 roku na Zielonej Wyspie aż 23 proc. pracujących zarabiało pensję minimalną. Gorzej było tylko w Stanach Zjednoczonych, Rumunii i na Łotwie.\nPolska miała się pod tym względem niewiele lepiej – w naszej ojczyźnie najmniej zarabiający stanowią 21,7 proc. siły roboczej. Jako że średnia wśród państw OECD wynosi 15,4 proc., do przyzwoitego wyniku brakuje nam naprawdę wiele.\nTemat Irlandczyków zarabiających krajowe minimum poruszył niedawno Maurice Quinlivan z Sinn Féin. Opozycyjny polityk podkreślił, że rządzący powinni dążyć do jak najszybszego wprowadzenia living wage jako irlandzkiej pensji minimalnej.\nNajprościej rzecz ujmując, living wage jest pensją wystarczającą na utrzymanie gospodarstwa domowego – zapłacenie wszystkich rachunków oraz wyżywienie siebie i swojej rodziny bez potrzeby kombinowania. W przypadku Irlandii jest to stawka 12,30 euro na godzinę.\n– Statystyki pokazują, że ożywienie gospodarcze ominęło dużą część naszego społeczeństwa – powiedział Quinlivan, odnosząc się do raportu OECD. I trudno nie przyznać mu racji. Nie ma jednak sensu się oszukiwać – w obecnej chwili Irlandii z pewnością nie stać na to, by podnieść pensję minimalną do ponad 12 euro za godzinę. Mała szansa, byśmy mogli sobie na coś takiego pozwolić – przynajmniej w najbliższej przyszłości.\nOpublikowano 02.09.2019, autor: Redakcja NG


KIKO - O nas - Pielęgnacja skóry\nKIKOO NasMarkaPielęgnacja Skóry\nPielęgnacja Skóry Misja\nProdukty pielęgnacyjne firmy KIKO MILANO powstały z przekonania, że urok i dobry stan twarzy i ciała żyją w nierozłącznym związku, który jest owocem jakości, ciągłej innowacji i jedynej duszy napędowej, którą jest miłość do skóry.\nKremy firmy KIKO są synonimem:\nTechnologia: lata badań i analiz porównawczych najlepszych formuł, składniki aktywne ostatniej generacji, składniki high-tech. KIKO wykorzystuje najnowsze odkrycia badań kosmetycznych, by zaoferować zawsze unikalne i rewolucyjne wyroby.\nBezpieczeństwo: wyrobu KIKO zostają poddane surowym testom klinicznym w zakresie bezpieczeństwa i niezawodności, by zagwarantować niezawodność i nieszkodliwość każdego składu. Wszystkie produkty do pielęgnacji skóry są tak opracowane i testowane, by zagwarantować hipoalergiczność i niezatykanie porów; produkty przeznaczone do pielęgnacji oczu są przetestowane okulistycznie.\nSkuteczność: problem – rozwiązanie. Marzenie staje się rzeczywistością. Konkretne potrzeby kobiet są prawdziwym źródłem inspiracji przy tworzeniu inteligentnych i strategicznych produktów, z przetestowanymi rezultatami, mających na celu usatysfakcjonowanie wszelkich wymagań.\nSensoryczność: zaskakujące struktury, miękkie i rozpływające się, świeże i wyrafinowane zapachy... Pielęgnacja twarzy i ciała staje się momentem wyjątkowo dobrego samopoczucia i nadzwyczajnej przyjemności.\nJasność: zagubienie w świecie kosmetyków powoduje często paraliż wyborów konsumentów. KIKO oferuje produkty o udowodnionej skuteczności, jasne wskazania i obietnice potwierdzone rezultatami.\nPraktyczność: wygodne formaty oraz nowoczesne i funkcjonalne opakowania są głównymi cechami wyróżniającymi linie "smart".\nLuksus: wykorzystanie najczystszych i najcenniejszych składników w połączeniu z długim procesem badawczym daje rezultat w postaci skutecznej, przyjemnej i bezpiecznej kombinacji. Każdy produkt zostaje opracowany z maksymalną uwagą i dbałością o szczegóły, od składu formuły do opakowania.\nPrzygotowanie do makijażu: produkty poświęcone skórze twarzy zostały opracowane tak, by wydobyć piękno makijażu. Dla idealnej skory, do noszenia na co dzień.


o. Generał błogosławi Dzieciątkiem – Prowincja św. Franciszka z Asyżu Zakonu Braci Mniejszych\no. Generał błogosławi Dzieciątkiem\nuroczystość Objawienia Pańskiego, w bazylice Santa Maria in Aracoeli w Rzymie, Minister Generalny Zakonu Braci Mniejszych przewodniczy co roku uroczystej Eucharystii, na zakończenie której udziela błogosławieństwa całemu miastu cudowną figurą Dzieciątka Jezus.\nBazylika ta została wybudowana w XIII w. przez Franciszkanów i poświęcona jest senatowi i ludowi rzymskiemu. Prowadzą do niej dokładnie 124 marmurowe stopnie. Bazylika znajduje się na wzgórzu obok słynnego Kapitolu. Wewnątrz bazyliki znajduje się wspomniana cudowna figurka Dzieciątka Jezus. W okresie Bożego Narodzenia przybywają tu dzieci wraz z rodzicami i deklamują wiersze dla Dzieciątka. W ciągu roku wiele osób z całego świata, wysyła tu bardzo dużo listów z prośbą o modlitwę do Dzieciątka Jezus. Zakrystianin z bazyliki mówi, że wiele z tych listów pochodzi z Polski.\nW tym roku, nowo wybrany generał Massimo Fusarelli przewodniczył Eucharystii, wygłosił okolicznościowe kazanie i udzielił błogosławieństwa cudowną figurą Dzieciątka Jezus. Uczynił to przed bazyliką, skąd widać dużą część miasta. W tej Mszy świętej uczestniczy wielu rzymian, przedstawiciele miasta oraz turyści.\ngwardian domu generalnego\nPoprzedni wpisKolędowanie w BrodnicyNastępny wpis Kolędowanie z rodziną Pospieszalskich


Depilacja laserowa – uprawnienia - marketingportal.pl\nHome›Inne›Depilacja laserowa – uprawnienia\nDepilacja laserowa – uprawnienia\nDepilacja laserowa to obecnie bardzo popularny zabieg, który oferowany jest niemal w każdym gabinecie kosmetycznym. Aby osiągnąć najwyższą skuteczność terapii, zabieg powinien być wykonywany sprawdzonym sprzętem, a także przez wykwalifikowany w tym kierunku personel.\nBardzo ciężko określić jednoznacznie kto może wykonywać depilację laserową ciała, ponieważ regulacje prawne w Polsce nie są tak ściśle określone w tym temacie. Warto jednak podkreślić, że początkowo wszelkie tego rodzaju terapie przeprowadzane były głównie przez lekarzy. Zjawisko to wynikało przede wszystkim z niewielkiej wiedzy w obszarze laseroterapii oraz depilacji laserowej ciała. Należy zaznaczyć, że kilkanaście lat temu lasery oraz inne źródła światła nie były tak przebadane jak ma to miejsce w obecnych czasach.\nUprawnienia do depilacji laserowej\nObecnie zabiegi laserowe w tym również depilacja laserowa Wrocław nie musi być przeprowadzana pod okiem lekarza, choć również tak się dzieje. Warto zaznaczyć, że brak ściśle określonych przepisów prawnych w tym temacie przyczynia się do stosowania metod laserowych przez osoby nieprofesjonalne, bez podstawowej wiedzy oraz doświadczenia. W związku z tym bardzo ważny jest wybór odpowiedniego gabinetu kosmetycznego, który oferuje nie tylko sprawdzony sprzęt, ale również zapewnia bezpieczeństwo w postaci specjalistów z odpowiednią wiedzą oraz doświadczeniem w kierunku jakim jest laseroterapia.\nDepilacja laserowa ciała ma na celu trwałe usunięcie niechcianego owłosienia. Z metody tej korzystają głównie kobiety, jednak coraz częściej również mężczyźni. Gładka i zadbana skóra to główny cel zabiegów w gabinecie depilacji laserowej we Wrocławiu i Warszawie, jednak nie można zapominać również o bezpieczeństwie przeprowadzania tego rodzaju zabiegów. Warto podkreślić, że depilacja laserowa ciała nie należy do terapii inwazyjnych, jednak nie przestrzeganie podstawowych zasad zarówno ze strony klienta jak i osoby wykonującej zabieg może wywołać objawy niepożądane i związane z tym przykre skutki uboczne.\nWywiad oraz konsultacja przed zabiegiem jest kwestią decydującą, ponieważ to właśnie ta procedura decyduje, czy klient może przystąpić do zabiegu. Ponadto klient przed zabiegiem powinien być poinformowany na temat przygotowania się do terapii, a także o wszelkich zaleceniach po zabiegowych w celu zachowania największego bezpieczeństwa dla skóry.\nDecydując się na zabiegi depilacji laserowej ciała należy wybierać sprawdzone i profesjonalne miejsca. Depilacja laserowa w Warszawie i Wrocławiu oferuje bezpieczne usługi trwałego usuwania owłosienia, a także skuteczność w postaci gładkiej i zadbanej skóry. W swojej pracy wykorzystuje laser zaliczany do kategorii laserów medycznych o nazwie Mediostar Next Pro, który wyposażony jest w dwa rodzaje wiązki światła wzajemnie się uzupełniających. Bezpieczeństwo zabiegów dodatkowo gwarantuje doświadczony i wykwalifikowany personel kosmetologów oraz fizjoterapeutów.\nJak efektywnie prowadzić marketing biura nieruchomości?\nNa czym polega druk na plexi?\nInstagram – ostatnie zmiany i prognozy\nCo ma wpływ na pozytywny wizerunek firmy?


Jaki Launcher Na Androida | gsmManiaK.pl\n... korzystać. Pobierz Lawnchair Launcher na swojego smartfona Hyperion Launcher Kolejna nakładka - kolejny "prawie-Pixel". Cóż, Android w wydaniu od... Google najwyraźniej mi odpowiada i dlatego Hyperion Launcher znalazł się w... numer dwa, jeśli chodzi o launchery na Androida. Microsoft Launcher jest też\nASUS Polska poinformował o udostępnieniu systemu Google Android w wersji 4.4 KitKat dla dwóch modeli ... numeru oraz aplikacji przygotowywania wiadomości, Rozszerzenie ASUS ZenUI Launcher - powiadomienia o nieodebranych połączeniach, nieprzeczytanych wiadomościach e-mail...\n... kartach historii pod tytułem „Nokia zaprezentowała tablet z Androidem”. Propozycja Finów powstała przy współpracy z Hon Hai... IPS, a modele pracujące pod kontrolą systemu Google Android posiadają taflę Corning Gorilla Glass trzeciej generacji. Amerykański... zaledwie 1 GB DDR3. Tablety z systemem Google Android 5.0 Lollipop to\n... w 5-calowy wyświetlacz, na którym system Google Android w wersji 5.0 Lollipop prezentowany byłby w... matrycy pięciu megapikseli, a także oprogramowanie Nokia Z Launcher. A wszystko w czasie przeszłym, gdyż informacja okazała...\n... nazwać, i to bez zbędnej przesady, iPhonem z Androidem. Czy uda mu się wyzbyć łatki podróbki i... w oparciu o system Android 5.1 Lollipop z producencką nakładką o nazwie U Launcher. System został zmodyfikowany...\n...Pirates! Showdown Premium 65% taniej na Androida Pirates! Showdown to połączenie strategii RTS ... Lightning Launcher o połowę taniej na Androida Lightning Launcher to szybki i lekki launcher na Androida. Aplikacja..._____________________________________________________________________________________________\n... bardzo wysoko oceniony przez społeczność Androida GO Launcher EX, wydany przez ekipę GO Launcher Dev Team. W czym ta... konkurencji zazwyczaj nie przekracza progu 10 złotych. Zeam Launcher W myśl założeń producentów aplikacja stawiająca na minimalizm...), wygląda następująco: 1. Odpalamy usługę Android Market 2. W\n... nakładek graficznych dla Androida. Jedna z nich ostatnimi czasy zasługuje na szczególną uwagę - Holo Launcher. Dlaczego? Przyjrzyjmy się... interfejsu naszego smartfona do tego, jaki oferuje "czysty" Android 4.0 ICS. Mamy więc podobny układ ikon... złotych dokupić możecie pakiet, który rozszerza możliwości Holo Launcher\n... postaci gifów pokazał, jak będzie wyglądał przebudowany launcher aplikacji. Serwis Android Police wziął sobie za cel zdradzenie wszystkich...\n.... Teraz liczą się Pixele, które część funkcji Androida 7.1 Nougat będą miały na wyłączność. Wczorajsza... o sobie znać nawet i tutaj, gdyż Android 7.1 Nougat trafi do takich smartfonów jak... dla linii Pixel. Chodzi tu o: Pixel Launcher w pełnej wersji, Google Assistant, nielimitowaną przestrzeń ...jednak brak elementów takich\n...oferowano tak prostego i znanego od początków Androida elementu jak szuflada aplikacji. To ma się... iOS? Szuflada aplikacji dostępna w wielu odsłonach Androida, w tym, w jego najczystszej postaci, była... Xiaomi z MIUI ponownie z szufladą aplikacji Android to wolność wyboru. Jeśli ograniczenie nakładki MIUI...odpowiada\n... niezmiernie spodobała mi się w Xperii XZ: ów launcher cały czas można wyciągnąć przytrzymując klawisz Home, jednak...\n402 queries. 0,667, 0.667 (0,667) seconds.


Jaką stawką VAT opodatkować towary i usługi na przełomie 2010 i 2011 roku - Strona 3 - Zakres opodatkowania - VAT - Infor.pl\nJesteś tutaj: STRONA GŁÓWNA > Księgowość > Podatki > VAT > Zakres opodatkowania > Jaką stawką VAT opodatkować towary i usługi na przełomie 2010 i 2011 roku\n6. Zmiana stawki podatku w odniesieniu do czynności, która zostanie wykonana w dniu zmiany stawki podatku lub po tym dniu, w związku z którą otrzymano całość lub część należności, w szczególności: przedpłatę, zaliczkę, zadatek, ratę, i której otrzymanie powoduje powstanie obowiązku podatkowego, nie powoduje zmiany wysokości opodatkowania całości lub części należności, otrzymanej przed dniem zmiany stawki podatku.\nJan Kowalski w ramach prowadzonej działalności w grudniu 2010 r. przyjmuje zlecenie wyszukania samochodu określonej marki i rocznika. W dacie przyjęcia zlecenia zostaje wystawiona faktura oraz następuje jej płatność. Usługa zrealizowana zostaje w lutym 2011 r. W zaistniałej sytuacji, zgodnie z przedstawiona wyżej regułą, nie zachodzi potrzeba wystawienia faktury korygującej w zakresie stawki podatku VAT, pomimo iż wykonanie usługi nastąpiło w okresie obowiązywania 23 % podatku VAT.\n7. Powyższych reguł nie stosuje się w przypadku importu towarów lub wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów, dla których to czynności wysokość opodatkowania podatkiem określa się według stawek podatku obowiązujących w dniu powstania obowiązku podatkowego.\nZaprezentowane przykłady świadczą o tym, że można mnożyć sytuacje, do których zastosowanie będą miały przedstawione reguły. Dopiero linia orzecznicza wskaże jak prawidłowo powinny być one zinterpretowane.\nŹródło: ustawa z dnia 26 listopada 2010 r. o zmianie niektórych ustaw związanych z realizacją ustawy budżetowej\nJaką stawką VAT opodatkować towary i usługi - przełom 2010 i 2011 roku


Mała zmiana, którą możesz wprowadzić, żeby w końcu być docenionym - Leadership Center\nAutor Mariusz Kapusta Data 3 kwietnia 2017\nIstnieje coś takiego jak syndrom „grzecznego dziecka”. Są dzieci w szkole, o których nie jesteś w stanie nic powiedzieć, bo po prostu są! Grzecznie bawią się w kącie, nie przeszkadzają, nie stwarzają problemów. Na koniec dla nauczyciela stają się po prostu niewidoczne i nie są w stanie nic o nich powiedzieć. W odróżnieniu od tych wyróżniających się, w obojętnie jaki sposób. Nawet łobuzów. Nie chcesz być grzecznym dzieckiem w projekcie, bo nikt tego nie doceni.\nCzy jesteś grzecznym dzieckiem\npopylasz całymi dniami, robisz robotę, dbasz o wszystko a na koniec okazuje się, że nikt Ci za nic nie dziękuje\nzawsze lądujesz po środku stawki, a nagrody i awanse zgarnia kto inny\nmówią o innych, a nie o Tobie, chociaż zrobiłeś podobną, a czasem większą pracę\nTo spora szansa, że syndrom grzecznego dziecka Cię dotknął. I możesz sobie wmawiać, że to nie problem, ale to nie prawda. To nie problem dla świata, ale problem dla Ciebie.\nTaką książkę kiedyś dorwałem. Dotyczyła marketingu. I niestety facet miał rację. Jeżeli zlejesz się z szarością to nikt nie będzie o Tobie pamiętał. I tyle. Albo dasz się poznać jakoś, albo będziesz dla innych nikim. Znikniesz i nikt nawet nie zauważy.\nSkąd to się bierze? Bo nie masz czasu na „lans” bo za dużo zajmuje Ci praca. To niesamowite, bo znam z autopsji. Cały czas poświęcasz na pracę, a jak okazuje się, że jest okazja do pokazania mordki na zdjęciach w TV lub głosu w radio to jesteś tak zmęczony albo zawalony robotą, że twarzuje akurat ten, kto ma wolny czas bo nic nie robi :). Fajne, nie? 🙂 Wkurzające?\nZadbaj o swoją widoczność. Ja wiem, że niekoniecznie jesteś typem osoby, która ma presję na szkło, spotkania z liderami w swojej organizacji, czy nachalnego chwalenia się swoją robotą. Często masz też tak, że nie lubisz zawracać nikomu gitary, rzeczami, z którymi dasz radę sobie samodzielnie. W ten sposób samodzielnie spychasz się w cień. Są za to ludzie, którzy potrafią sprzedać każdą pierdołę jakby to był sukces na miarę nobla. „O popatrz! Jestem tutaj, jaki sukces!” ;).\n1. Nie udawaj kogoś kim nie jesteś – nie musisz zmieniać całkowicie swoich zachowań, bo to będzie sztuczne i słabe. Oprzyj się o to, co robisz najlepiej – rzetelną pracę\n2. Wpisz sobie regularnie w plan działania, rzeczy dzięki którym pokażesz się w profesjonalny sposób, a jest ich sporo\nRegularne wysyłanie raportów z postępów projektu – co tydzień wysyłaj informację jak Ci idzie, jak sobie dobrze radzisz do osób, które powinny to otrzymać. Jeżeli nie wysyłasz maili, to tak jakbyś nic nie robił :). Ja wiem, że tak nie jest, ale taka jest percepcja\nPoproś o informację zwrotną odnośnie tych raportów osoby, do których to wysyłasz – pytasz dlatego, żeby nie wysyłać rzeczy bez sensu, dlatego chcesz wiedzieć, czy to jest pomocne. Zyskujesz to, że ludzie połączą te informacje z Twoją twarzą.\nWyślij do ludzi wnioski z ostatniego projektu w estetycznej prezentacji – jeżeli to nie będzie bla bla, tylko pomysły na to jak coś robić lepiej, jak sobie można poprawić pracę – pomoże\nZaangażuj się w jakieś działania, które są dla Ciebie ważne, ale takie, które zobaczą też osoby, na których uwadze Ci zależy – np. zrób jakiś projekt CSR i wyślij raport z niego do szefa szefów\nPoprowadź prelekcję na jakiś temat, w którym jesteś ekspertem\nPogadaj z szefem, żeby dał Ci możliwość prezentacji Twojego projektu wyżej na żywo\nJeżeli rozwiążesz jakiś duży problem, który się pojawił i uratujesz świat przed zagładą to nie czekaj, aż ktoś zobaczy tylko poinformuj, nawet mailem „Przydarzyła się taka historia, wykonaliśmy takie i takie działania, taki był efekt. W przyszłości proponuję zrobić to i to. Dziękuję”\nJest jeszcze sporo innych pomysłów, które mogą pasować do Ciebie, części nie opiszę bo podpadają pod „czarne techniki zarządzania projektami” ;). Na pewno nie będzie to takie „ot tak”. Z nieśmiałego, pracującego po cichu zmienić się w lwa salonowego, ale warto nad tym chociaż pomyśleć. To naprawdę ma znaczenie.\nJeżeli tak jak Yamato, zamkniesz się w jaskini tylko pracując to nikt nawet nie będzie wiedział jak dużo robisz. Nie będzie o Tobie wiedział. Jeżeli Ci to pasuje, to spoko. Ale tak naprawdę to w to nie wierzę.\nDaj się docenić za to, co wnosisz do organizacji.


Showing results for tags 'sunset shimmer'. - MLPPolska\na topic posted Lyokoheros in Archiwum fanfików\nMam przyjemność - za zgodą Dolara - ogłosić pierwszy konkurs literacki o Sunset Shimmer! Opowiadanie powinno liczyć przynajmniej 1000 słów(minimum! - w tym konkursie nie ma górnej granicy długości opowiadania, jest tylko dolna). Główną bohaterką powinna być Sunset Shimmer. Tematem opowiadania jest to jak wyglądały jej pierwsze dni w świecie ludzi, tak więc naturalnie własnie w tym świecie powinno się rozgrywać(dopuszczalny jest krótki wstęp mówiący o samej ucieczce do ludzkiego świata). Zabronia się używania tagów takich jak gore czy clop. W opowiadaniu muszą pojawić się: autor, tytuł, tagi, które nie będą wliczane do liczby słów. Termin nadsyłania prac to 30 czerwca. Oceniana będzie treść i przyjemność z czytania - błędy nie, o ile nie uniemożliwią przyjemnej lektury - oraz wiarygodność oddania problemów na jakie Sunset mogła natknąć się w obcym dla niej świecie. Jak odnalazła się w nowym świecie, gdzie zamiast magii i kopyt miała ręce? Jak przywykła do innych zwyczajów i ciała? Jak nauczyła się nowych technologii, praw i obyczajów? Jak udało jej się znaleźć miejsce do zamieszkania i utrzymanie? A może i jeszcze to jak zapisała się do Liceum Canterlot? Odpowiedzi na te pytania - i wszystkie inne jakie w związku z jej początkami w ludzkim świecie przyjdą wam do głowy - mam nadzieję, że udzielicie odpowiedzi w swoich opowiadaniach. A więc połamania piór! Sędzią będę naturalnie ja. Termin ogłoszenia wyników zależy od liczby nadesłanych prac, wszystkie trafią też do spisu dzieł o Sunset Shimmer.\n[PW] Co z drugą Sunset w Equestria Girls?\na topic posted Desperate_inhabitant in Ogólna dyskusja na temat kucyków\nZastanawia mnie, czy Sunset Shimmer ma swojego sobowtóra w tym świecie, w którym żyje. Idąc tropem fabuły, powinna. Są jakieś teorie? xD\na topic posted Magrat in Sunset Shimmer\nNa razie niewiele wiadomo o fabule następnych Equestria Girls więc póki co możemy pobawić się w małe dywagacje dotyczące przyszłości naszej zreformowanej bohaterki. Chociaż mnie bardziej by chodziło o to jakie są wasze oczekiwania względem niej. Na końcu drugiego filmu z serii EG Sunset pozostaje w świecie ludzi i tak jakby przejmuje tam miejsce Twilight. Teorii o jej dalszych losach jest kilka. Jedna z nich mówi, że Sunset pozostając w świecie ludzi automatycznie przyjęła tam rolę powierniczki elementu magii, tak jak Twilight w świecie kucyków. Idąc dalej tym tropem można by dojść do wniosku, iż jej przyszłość to pozostanie w Equestria High i dalsze zastępowanie tam Twilight. Ale rodzi się pytanie. Co w takim razie z ludzką Twilight? Wiemy, że ma pojawić się w następnym filmie, jednak nie wiemy jaki jest jej cel? Czy sama zechce zająć miejsce wśród reszty ludzkich powierniczek? A nawet jeżeli nie, to przecież gdzieś tam jest ludzka wersja Sunset. A co jeżeli to ona nagle się pojawi? Inna teoria mówi o tym, że Sunset to zupełnie inny element i, że jej pobyt w ludzkim świecie może wkrótce dobiec końca jako, że będąc już lepszą osobą może spokoje powrócić do świata kucyków. Jeszcze inni twierdzą, iż mogłaby tam zastąpić Twilight. Osobiście liczę na to, że Sunset wróci do domu i w ten sposób zostanie pełnoprawną postacią z uniwersum kucyków. Za długo jest już człowiekiem, więc jako kucyk zyska jeszcze więcej A wy co o tym myślicie? Jakie są wasze oczekiwania co do jej dalszych losów? Piszcie ile wlezie bo dział coś zamiera


Buty sportowe niebieskie 4 Gisbert - YourShoes\nButy sportowe granatowe 2 Julien\nButy meskie sportowe. Halówki z podeszwa idealnie spisuje sie na hale sportowe. Mocny system sznurowania sprawia że idealnie przylegają do stopy . Sprawdzą się do gry w piłkę jak i na codzień.\nButy sportowe czarne 12 Renart\nButy sportowe halówki granatowe1 Seidel\n41 43 44 45 43 44 45 41 44\nButy sportowe czerwone 8 Ivette\nButy sportowe męskie osadzone na grubej, płaskiej podeszwie z poduszeczkami wypełnionymi gazem. Wykonane z materiału tekstylnego, wkładka materiałowa. Model wsuwany z ozdobnymi sznurówkami na przodzie. Na pięcie...\nButy sportowe granatowe5 Edmond\nButy sportowe czerwone Leroy


....."no, bo Radio zdradził"...\nBryza dla marynarzy PŻM...\n.. "smutno jest na statku, czas wolno leci "...\n...co raz bliżej..... do Kanału Panamskiego"...\nRadio Szczecin .....\n... tak, tak. To takie proste…., tylko pokręcić gałą…, i już fala przyleciała, bo czas na statku wolno leci. To nie na statkach rybackich. Jeszcze w przelocie na łowiska czas pracy był w miarę normalny, tzn., osiem godzin dla dejmanów, przetwórni i pokładu a dla tych w systemie wachtowym 4 godziny wachty 8 godzin „rozrywki” takiej jak odpoczynek, sen, czas na własne zainteresowania i „kwitnące” życie towarzyskie. Ale ci na wachtach w nagrodę, wachty w świątek, piątek i w niedziele. Ale dawniej to tak jak w Biblii – „na początku nie było nic…, a Radio Szczecin to czasy późniejsze. To dopiero lata 60. i 70., kiedy nastał okres wspaniałego rozwoju i ekspansji polskiej dalekomorskiej floty rybackiej, Polskie Radio, na falach średnich zaczęło nadawać cykliczne koncerty życzeń „Dla tych, co na morzu” prowadzone przez popularną prezenterkę Bożenę Walter. Odbiorcami tych serdecznych życzeń z lądu nadawanych przez nasze rodziny, przyjaciół i firmy były również nasze odrowskie załogi. Oczywiście audycje te odbierały odbiorniki na mostku i u radiooficera i jeszcze długo trzeba było biegać na górę, na mostek, aby wysłuchać życzeń dla siebie lub audycji z informacjami z kraju. W latach siedemdziesiątych w kabinach marynarskich pojawiły się radioodbiorniki, ale zasięg odbioru był bardzo skromny, choć w portach a nieraz i na redach, „kręcąc gałą”, udawało się coś „złapać”. Natomiast jeżeli już wiadomości dotarły na Pani Bożena Walter statek, rozchodziły się wśród marynarzy „lotem błyskawicy”. Jedne głośne a te „nieprawomyślne” – szeptane wśród zaufanych marynarzy.\nBardzo ważną funkcję w zakresie łączności z krajem i łączności z rodzinami, ale i przekazywaniem wiadomości dla załogi był radiooficer. Takie trochę „ucho”, bo to wszystkie informacje w obie strony przechodziły przez niego, bo on zapewniał bezpieczeństwo radiokomunikacyjne oraz łączność służbową z Armatorem i prywatną z rodzinami. Ale dla nas najważniejsze oprócz łączności z rodzinami, kiedy byliśmy na łowiskach dalekomorskich, było odbieranie nadawanej przez polskie radiowe stacje brzegowe gazetki „Głos Marynarza i Rybaka”, która przynosiła w zwięzłej formie informacje o ważniejszych wydarzeniach w kraju i zagranicy. Był okres w dziejach Odry, kiedy firma posiadała własną stację radiową ODRA RADIO do obsługi swojej floty. Radio Szczecin było jedną z trzech polskich stacji brzegowych wraz z Gdynią Radio i Warszawa Radio. Pierwszego kwietnia 2003 roku zakończyła działalność stacja brzegowa Szczecin Radio. Usługi radiokomunikacji przejęła stacja brzegowa Gdynia Radio, ale bez wydawania gazetki marynarskiej, która w latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych dla nas na łowiskach była głównym źródłem wiadomości i informacji o sytuacji i gospodarce w kraju a serdeczne głosy operatorek, które zwiastowały w marynarskich domach dalekomorskie połączenia radiotelefoniczne, zamilkły.\nCzęsto mieliśmy kłopoty z odbiorem i rozmowa szybko się kończyła, a my oczekiwaliśmy na listy lub możliwość zatelefonowania z portu, z Domu Marynarza na tanie karty telefoniczne ze specjalną niską ceną dla marynarzy, bo połączenia satelitarne, ale możliwe tylko na paru statkach, ze względu na cenę nie były popularne. A w każdej rozmowie z domem zawarte były frazy z piosenki „Poręby”.\nPozostawały tylko porty, gdzie dostarczana była marynarska poczta, ale też oczekiwanie na statki, które płynęły z kraju na łowisko i zabierały pocztę dla innych statków lub na statki wypływające z portu po rekreacji załogi. Wspominam dawne nasze czasy a dziś w dobie telefonii komórkowej i Internetu, kiedy w każdej chwili można porozmawiać z rodziną, zmniejszając samotność w długich rejsach.


Informator Stolicy - Centrum Warszawy w końcu zyska nowy wygląd\nTAGI Warszawa rewitalizacja stolica przebudowa Centrum\nMimo, iż dwie trzecie użytkowników placu u zbiegu ulic Bracka, Chmielna, Krucza, Zgoda i Szpitalna stanowią piesi, dziś obszar ten zdominowany jest przez samochody i jezdnie. Dlatego w ciągu najbliższych miesięcy przejdzie gruntowną metamorfozę. Zmiana, dotycząca miejsca potocznie zwanego „placem pięciu rogów", połączona będzie z nowym wyglądem ulicy Chmielnej, która stanowi ważną część historii Warszawy. Ogłoszony dziś konkurs obejmuje ul. Chmielną (na odcinku od ul. Nowy Świat do pasażu Stanisława Wiecheckiego „Wiecha") i ul. Bracką (na odcinku od Alej Jerozolimskich do zbiegu ulic Bracka, Chmielna, Krucza, Zgoda i Szpitalna) oraz w zakresie studialnym (ideowym) ul. Widok.\n- Budowa placu pociągnie za sobą zmianę organizacji ruchu wokół placu. W ciągu ul. Kruczej i Szpitalnej przejazd zachowany zostanie tylko dla autobusów i rowerów. Ulica Zgoda zostanie wyłączona z ruchu (poza dojazdem do posesji i ul. Chmielnej). Sam plac i prowadzące do niego dojazdy oznakowane zostaną jako „strefa zamieszkania", co daje pierwszeństwo pieszym. U zbiegu Kruczej i Widok wytyczone zostaną dodatkowe przejścia dla pieszych. Przejścia u zbiegu Złotej, Jasnej i Zgody staną się bezpieczniejsze dzięki ograniczeniu ruchu i przebudowie ulicy – tłumaczy Łukasz Puchalski, dyrektor Zarządu Dróg Miejskich.\nZe względu na wprowadzenie ruchu dwukierunkowego przeorganizowano również parkowanie na ul. Zgoda (po wschodniej stronie jezdni wprowadzono parkowanie równoległe). Jadący „pod prąd" ul. Zgoda muszą skręcić w prawo w ul. Brokla lub w lewo w ul. Złotą (Jasna pozostaje jednokierunkowa). Połączenie z ul. Kruczą zachowała ul. Bracka, ale nie ma go ul. Chmielna od strony Nowego Światu.


Przyczyny bólu, ćwiczenia i leczenie – serwis wibroterapia.com - informacja z katalogu stron.\nPrzyczyny bólu, ćwiczenia i leczenie – serwis wibroterapia.com - www.wibroterapia.com\nWibroterapia to strona poświęcona wibroterapii. Autor porusza na niej tematykę leczenia bólu, sportu, rehabilitacji, badań, żywienia, a także chorób i dolegliwości. Wibroterapia jest formą terapii leczniczej i profilaktycznej, wykorzystującej wibracje. Zalicza się ją do zabiegów fizjoterapeutycznych. Strona ta jest przeznaczona dla ludzi, którzy chcą mądrze dbać o swoje zdrowie i kondycję fizyczną organizmu. Portal jest na bieżąco aktualizowany, dzięki czemu cały czas dostarcza czytelnikom nowe informacje.\nSzczegóły strony www.wibroterapia.com:\nTytuł: Przyczyny bólu, ćwiczenia i leczenie – serwis wibroterapia.com\nSłowa kluczowe: leczenie bólu, rehabilitacja\nZobacz jak dzięki Tai Chi Chuan wkroczyć na ścieżkę zdrowia, długowieczności i sztuk walki. Badania naukowe potwierdzają: ćwiczenie Tai Chi Chuan ma pozytywny wpływ na nasze zdrowie. Tai Chi Chuan to także doskonały sposób na relaks i uspokojenie, do...\nAlkoholizm to obecnie największy z nałogów współczesnego Świata.Najsmutniejsze jest to,że dotyka także osoby młode,które często nieświadome są tego co robią, a alkohol bardzo często pojawia się dzięki ingerencji rodziców, którzy także maja z nim prob...\nPOChP.mp.pl - wiarygodne, rzetelne i aktualne źródło informacji na temat przewlekłej obturacyjnej choroby płuc opracowane przez największe polskie wydawnictwo medyczne we współpracy z doświadczonymi lekarzami pulmonologami.


Stowarzyszenie Rozwoju Gminy Kowiesy - Edukacja ekologiczna mieszkańców woj. łódzkiego 2016\nJesteś: Strona główna » Aktualności » Edukacja ekologiczna mieszkańców woj. łódzkiego 2016\nEDUKACJA EKOLOGICZNA MIESZKAŃCÓW WOJEWÓDZTWA ŁÓDZKIEGO - 2016” to konkurs na dotacje z dziedziny edukacji ekologicznej, ogłoszony przez Wojewódzki Fundusz Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi.\nSTOWARZYSZENIE ROZWOJU GMINY KOWIESY otrzymało dotację w wysokości 12 tys. złotych na realizację zadania „Wokół dawnej chaty – bioróżnorodność w gminie Kowiesy”. Koszt całkowity zadania 15560,41 zł. Zadanie było realizowane na terenie naszej gminy od marca 2016 do końca maja 2017 roku i bezpośrednio wzięło w nim udział 30 uczestników.\nUzyskana dotacja została przeznaczona przede wszystkim na:\n- szkolenia z zakresu ekologii, różnorodności biologicznej, poszerzenie wiedzy na temat starych odmian drzew owocowych i roślin zielarskich – 3 szkolenia,\n- zakup sadzonek dawnych odmian drzew owocowych – papierówka, kronselka, malinówka, szara reneta, antonówka – po 15 drzewek dla każdego uczestnika projektu,\n- zakup sadzonek i zestawów nasion roślin zielarskich – po 30 doniczek i 10 torebek dla każdego uczestnika projektu,\n- zorganizowanie wycieczek do gospodarstw ziołowych na terenie gminy Kowiesy i udział w warsztatach,\n- zakup prenumeraty „Działkowca” oraz fachowej literatury z zakresu bioróżnorodności i ekologii jako nagród w konkursie dla uczestników projektu,\n- wydanie folderu okolicznościowego popularyzującego ideę bioróżnorodności, potrzebę jej ochrony oraz informującego o założeniach projektu „Wokół dawnej chaty”.\nTo tylko najważniejsze etapy zadania. Warto podkreślić, że tematyka projektu spotkała się z ogromnym zainteresowaniem uczestników. Szkolenia oraz warsztaty posłużyły nie tylko poszerzeniu wiedzy, ale także były doskonałą okazją do wymiany doświadczeń, pomysłów. Dzięki zrealizowanemu zadaniu na terenie gminy Kowiesy powstało 30 przydomowych sadów dawnych odmian drzew owocowych i 30 ogródków ziołowych. Są też rabaty kwiatowe, które przyciągają wzrok nie tylko rozmaitością gatunków, ale i kolorystyką. Są więc i malwy, i ostróżki, niezapominajki, nagietki, rumianki, len, lawenda, jeżówka – czyli prawie tak jak wokół dawnej chaty. Tylko chaty już nie takie jak dawniej …\nStowarzyszenie Rozwoju Gminy Kowiesy dziękuje Wojewódzkiemu Funduszowi Ochrony Środowiska i Gospodarki Wodnej w Łodzi za pozytywną ocenę wniosku i przyznaną dotację.\nPrzeczytano: 826 razy.\tWydrukuj|Do góry


Fragment ksiązki Tomasza Awłasewicza pt Niewidzialni\nFragment z rozdziału Zielone światło:\nFOTOGRAF: Najbardziej trzeba było uważać wyciągając dokumenty. Wiadomo, żeby kartek nie pomylić albo nawet kurzu za bardzo nie naruszyć na sejfie.\nBRODACZ: Często używaliśmy rękawiczek. Zanim czegokolwiek dotknęliśmy, robione były polaroidem zdjęcia, które potem pozwalały nam ułożyć wszystko w ten sam sposób, jak leżało na początku. Czasem, jeśli były podejrzenia, że jakiś pracownik placówki jest wyjątkowo pedantyczny, to człowiek tysiąc razy obejrzał każdy przedmiot, zanim w ogóle tknął go palcem.\nTURYSTA: Głównym celem naszych działań było oczywiście przedostanie się do sejfów. W niektórych placówkach znajdowały się one po prostu w gabinetach, w innych mogły być schowane za jakąś kratą, a w przypadku konsulatów amerykańskich i ambasady szwedzkiej mieliśmy do czynienia rzeczą najstraszniejszą, czyli tak zwanym bunkrem. Czasem mówiło się też „skarbiec”, „punkt szyfrowy”, „strefa chroniona”. Było to pomieszczenie, w którym lądowały najtajniejsze dokumenty całej placówki i sprzęt do łączności, czy też zapasowe klucze do wszystkich zamków i rezydencji dyplomatów, które mogliśmy od razu skopiować. No i jednocześnie było to najważniejsze miejsce z punktu widzenia oficerów służb wywiadowczych tych państw. CIA zadbała o to, żeby ich bunkry spełniały wszelkie normy przewidziane dla takiego miejsca, Szwedzi zresztą tak samo. Coś na kształt bunkra mieli też Portugalczycy, ale nie było to pomieszczenie aż tak bezpieczne. Najciężej było u Amerykanów i Szwedów, gdzie żeby w ogóle przedostać się przed wejście do bunkra, musieliśmy przejść przez cały labirynt zabezpieczeń wewnątrz placówki. Jedne, drugie, trzecie drzwi, zamki kluczowe, mechaniczne szyfrowe, a w Poznaniu był nawet jeden elektroniczny. Już samo przedostanie się do przedsionka takiego bunkra było nie lada sukcesem.\nBRODACZ: A pamiętasz, jak któregoś razu żeśmy rekord świata pobili? Sytuacja była taka, że w Krakowie pozmieniali zamki w drzwiach pomiędzy pomieszczeniami. Przyrypali zamek kluczowy, yale’owski z siedmioma pinami, czyli taki, jaki wielu ludzi ma w domu, tylko dużo dłuższy i trudniejszy do otwarcia. W dodatku w tych samych drzwiach był jeszcze szyfrowy typu Simplex, w którym było parę przycisków i trzeba było je wcisnąć w konkretny sposób, przykładowo lewy, prawy, środkowy albo dwa boczne jednocześnie, potem środkowy i tak dalej. Pamiętam, że tego dnia, gdy przyszliśmy otworzyć te zamki, był z nami naczelnik. Jak tylko przeszliśmy przez główne wejście do konsulatu, to szef od razu usiadł sobie w fotelu i mówi, że idzie spać na godzinę, bo przecież nam zajmie trochę czasu, żeby się z tymi zabezpieczeniami uporać.\nNo dobra, to ja pierwszy biorę się za dłubanie w zamku kluczowym, wiem, że może nie być łatwo, więc mówię „Turyście”, że jak się zmęczę, to będzie zmiana. Trzydzieści sekund nie minęło, zamek „pyk”, otwarty. No akurat tak mi szybko poszło, dobry dzień. Naczelnik to zobaczył, to trochę stracił chęć do spania i wyprostował się w tym fotelu. No ale przed nami jeszcze walka z simplexem, a sposób na niego był po prostu taki, że mieliśmy listę wszystkich możliwych kombinacji i trzeba było próbować jedną po drugiej. Proszę pana, nad tym można było stać do usranej śmierci, perspektywa niewesoła. No ale zaczynamy – ja czytam, a „Turysta” wbija. Kombinacja nie działa, kolejna też nie. Czytając trzecią albo czwartą, pomyliłem się i źle podyktowałem. Po sekundzie się zorientowałem i poprawiłem, ale „Turysta” zdążył już wbić tę błędną. Cyk – drzwi otwarte. No szczęście takie.\nNoc jeszcze młoda, to proponuję, że wyjmiemy z drzwi ten wcześniejszy zamek kluczowy, rozłożymy go, pomierzymy, co trzeba, i zrobimy od razu kluczyk. „Turysta” się zgodził, więc podeszliśmy do biurka konsula, ręczniczek się położyło, na to poszło nasze podręczne imadełko i bach, bach, bach – pykamy na szybko kluczyk. Skończyliśmy, przychodzi szef, patrzy na to nasze dzieło sztuki i mówi, że po jego trupie włożymy to do zamka. No ale my przecież wiemy, co robimy, więc zaczynamy go przekonywać, że nic się nie stanie. W końcu pozwolił i wsuwamy klucz. I co? Chodzi jak masełeczko.\nWięc widzi pan, raz robota szła szybko, a innym razem człowiek stał nad jakimś zamkiem godzinami i myślał, że już tam umrze. U Szwedów był na przykład taki jeden okropny, piekielnie skomplikowany zamek. Dosłownie parę nocy z rzędu przychodziło się w nim grzebać, a potem jeszcze człowiek się nastresował, jak musiał go zamknąć. Mieliśmy do tego takie szperaczki skręcane i niech pan sobie wyobrazi, że o ile przy otwieraniu wszystko było okej, o tyle przy zamykaniu one po prostu zaczynały się rozkręcać, bo nacisk sprężyn w środku był tak duży. Pamiętam sytuację, że na dworze już butelki z mlekiem brzęczały, zbliżała się godzina otwarcia placówki, a my jeszcze walczyliśmy, żeby te drzwi zamknąć za\nsobą. Stres niemały.\nTURYSTA: Człowiek niejednokrotnie ledwo przytomny wracał do domu, tak się namęczył. Ale efekty były, co tu dużo gadać. Wie pan, ja dziś nawet nie jestem w stanie wymienić wszystkich placówek, w których byłem. Tych akcji było tyle, że naprawdę nie sposób mi to z pamięci wyliczyć. Wydziały operacyjne dawały nam znać, skąd potrzebują dokumentów, i my tam wchodziliśmy. Nie tylko do Amerykanów, Hiszpanów, Włochów, Duńczyków, Szwedów i tak dalej. Byliśmy w najróżniejszych placówkach, pamiętam indyjską, argentyńską, meksykańską, portugalską. Dziś łapię się na tym, że pamiętam jakiś budynek, mam przed oczami drzwi, sejf, gabinet, ale trudno mi przypisać to do konkretnego kraju, bo po prostu była to placówka, gdzie dokumenty były mniej interesujące i wchodziło się tylko raz na jakiś czas. Bardziej niż flagi w pamięć zapadały mi chyba zamki. Pokonywaliśmy skomplikowane zabezpieczenia austriackiej firmy Evva, szwajcarskie zamki Kaba, niemieckie Kromer Novum, amerykańskie sargenty, szwedzkie rosengrensy i koszmarnie trudne do otwarcia FAS. Długo by można wymieniać. Przychodziliśmy, nie bawiliśmy się bez sensu jak niektórzy w jakieś tam grzebanie na oślep, podchodziliśmy do tematu konkretnie.\nWięc teraz niech pan sobie wyobrazi, że te skomplikowane zamki i tak były niczym w porównaniu z wyzwaniem, które czekało na nas, gdy stawaliśmy przed bunkrem. Niech pan sobie wyobrazi najbezpieczniejsze pomieszczenie placówki, gdzieś w głębi budynku. Już? To teraz niech pan sobie znowuż wyobrazi, że przyjeżdża specjalista z CIA i we wnętrzu tego już i tak bezpiecznego pokoju stawia grube, żelbetowe ściany, tworząc tym samym jeszcze kolejne pomieszczenie, po czym dzieła dopełnia, wstawiając w jego wejściu drzwi skarbcowe z mechanicznym zamkiem szyfrowym najwyższej klasy. Wie pan, jak Rosjanie nazywali to, co robiliśmy? „Tajnym przenikaniem”, a nie „tajnym wejściem”. Dlaczego akurat „przenikanie”? Bo „wejść” to można sobie do gabinetu ambasadora, grzebiąc w zamku szperakami. Ale przedostanie się do wnętrza takiego bunkra bez pozostawiania najmniejszych śladów zasługuje już na miano przenikania. Czary-mary, proszę pana.\nFragment z rozdziału Bomba\nTURYSTA: Na początku 1983 roku zabraliśmy nasze zabawki z gmachu na Rakowieckiej i przenieśliśmy się do innego budynku. To była ta sama dzielnica, ale w sumie dzieliły nas jakieś cztery kilometry – centrala MSW była na północnym skraju Mokotowa, a nasz wydział od teraz na południowym. W przeprowadzce chodziło przede wszystkim o stworzenie nam korzystniejszych i bezpieczniejszych warunków do pracy, ale też o zapewnienie jeszcze lepszej konspiracji. W gmachu MSW było zawsze pełno ludzi, a nas miał nikt nie kojarzyć i nie interesować się, co robimy. W nowym miejscu byliśmy już zupełnie odizolowani od świata. Budynek nie miał żadnych oznaczeń, mieliśmy ochroniarza, nikt do nas nie mógł wejść. Kiedy się tam przenieśliśmy, wszystko wyglądało jeszcze dość surowo, bo nawet nie mieliśmy ciepłej wody, ale dbaliśmy o budynek, pracowaliśmy nad nim i z czasem zrobiliśmy wszystko, co trzeba, z centralnym ogrzewaniem włącznie. Na piętrze mieliśmy swoje gabinety i taką świetlicę, którą traktowaliśmy jak dużą przestrzeń do pracy. Z kadr przytargaliśmy tam nawet stół do ping-ponga, na którym można było rozłożyć graty, jak ktoś potrzebował. Jedyne, czego nam brakowało, to może kuchnia. Chociaż z drugiej strony czasu na żadne gotowanie obiadu i tak nigdy nie mieliśmy, a miejsce, żeby zrobić kawę i herbatę, było, przy czym mieliśmy tak dużo pracy, że niektórzy bardzo nadużywali kofeiny. Na parterze tego budynku mieściły się natomiast pracownie: fotograficzna, chemiczna, mechaniczna i tak dalej, a na końcu korytarza były jeszcze jedne drzwi, do tak zwanej pracowni „Z”. Tylko część pracowników wydziału miała tam wstęp. Bezpośrednio za tymi drzwiami był pokój socjalny, a dalej toaleta i prysznic, bo wymagały tego przepisy. Kolejne drzwi prowadziły do sterowni, a jeszcze kolejne do dużego pomieszczenia, gdzie pod sufitem była podwieszona suwnica z wyciągiem elektrycznym. Wisiała tam też kamera, z której obraz można było oglądać na monitorze w sterowni. Na podłodze natomiast widać było dużą płytę zrobioną z kształtek ołowianych, czyli takich odlewów, które można ze sobą połączyć. Po odciągnięciu tej płyty zajrzałby pan w dziurę głębokości około 180 centymetrów, która cała była wyłożona stalą nierdzewną. Tam, na samym dole, w specjalnym ciężkim pojemniku znajdowały się izotopy kobaltu-60 i irydu-192 – podstawa naszej pracy i nasze największe przekleństwo. Kupowaliśmy je w Instytucie Badań Jądrowych w Świerku, gdzie podawaliśmy się za wojsko. Pracownikom, którzy nam tam pomagali, płaciliśmy dodatkowo albo dawaliśmy prezenty. To było wynagrodzenie za to, że załadują nam to do naszych pojemników, których nie znali, które nie miały odpowiednich certyfikatów i nie spełniały zasad bezpieczeństwa.\nINŻYNIER: Nowy budynek to był luksus. Wcześniej to człowiek znosił pojemnik z izotopem do schronu w budynku ministerstwa na Rakowieckiej, zamykał drzwi i do widzenia. Było powiedziane, że nikt ma tam nie wchodzić, i tyle.\nFOTOGRAF: Ja się zawsze śmiałem, że ten izotop siedzi w piecu chlebowym, bo w tym schronie było wybudowane właśnie coś na kształt takiego pieca. Kładło się tam ten pojemnik i nic więcej się nie dało zrobić. Siało to strasznie, ale nie mieliśmy lepszego miejsca, póki nie przenieśliśmy się do nowego budynku.\nINŻYNIER: Kiedy się to wszystko w ogóle zaczęło? Jak ja przyszedłem do wydziału w pierwszej połowie lat siedemdziesiątych, to izotopy były już używane, ale nie jestem w stanie odpowiedzieć, od ilu lat. Zdaje się, że nikt mi o tym nie opowiadał, ja też nie pytałem. A może nie pamiętam. Niestety.\nTURYSTA: Promieniowanie potrzebne było przede wszystkim do pokonania zamków, które napotykaliśmy na drzwiach najważniejszych pomieszczeń i kas pancernych – mechanicznych zamków szyfrowych. Specjaliści od bezpieczeństwa je uwielbiają, bo są trudne do otwarcia i nie istnieje problem klucza, który można zgubić i który da się skopiować. Większości ludzi zamki szyfrowe kojarzą się z filmami typu Vabank, gdzie kasiarz podchodzi\ndo kasy pancernej, coś tam kręci, coś tam słucha i po chwili wszystko otwarte. Nie mówię, że to zupełna bujda, bo faktycznie, gdy się ma ogromną wprawę, to można, obracając niektóre takie zamki, usłyszeć pewne dźwięki ułatwiające określenie właściwego szyfru. Szczególnie jeśli człowiek sobie pomaga jakimś urządzeniem typu stetoskop lekarski. Ale oglądając Vabank, trzeba pamiętać o dwóch podstawowych problemach – po pierwsze, zajęłoby to o wiele, wiele więcej czasu niż w filmie. Po drugie, filmowy Kwinto działa w okresie międzywojennym, kiedy technologia była jednak o wiele mniej zaawansowana niż w naszych czasach. Owszem, otwierane przez nas zamki szyfrowe w przeważającej większości działały na tej samej zasadzie, ale były znacznie bardziej dopracowane i precyzyjne, a co za tym idzie – chodziły bezszelestnie. Trzeba pamiętać, że my tu rozmawiamy nawet o końcówce lat osiemdziesiątych. My nie mieliśmy czasu na taką zabawę w Kwinta i siedzenie jak głupki ze stetoskopem, czekając na dźwięki, które może się pojawią, ale najpewniej nie, bo mechanizm jest po prostu zbyt wysokiej jakości. Istniały też różne inne metody otwierania zamków szyfrowych, ale były albo zbyt czasochłonne i niepewne, albo zbyt inwazyjne i pozostawiały ślady.\nTURYSTA: […] My działaliśmy w pełnej konspiracji, zazwyczaj pomiędzy jedenastą w nocy a czwartą nad ranem, nieraz tylko przy latarkach i siedząc w ciasnych pomieszczeniach, gdzie nie było nawet jak się schować przed tym promieniowaniem. Te szczególne warunki wymagały od nas wyrzeczeń już podczas transportu źródła promieniowania do placówki. Gdybyśmy chcieli przestrzegać wszelkich zasad bezpieczeństwa, to na całym tym etapie, od momentu wyjęcia izotopu z dziury w naszej pracowni aż po moment wniesienia go do interesującego nas obiektu, musiałby on być w bardzo, bardzo ciężkim pojemniku, który nie przepuszcza promieniowania. Na to jednak nie mogliśmy sobie pozwolić, bo liczyła się mobilność. W jaki sposób przytachalibyśmy na górę taki kocioł? Musieliśmy mieć coś o wiele lżejszego. Najmroczniejszą kartą historii naszego wydziału jest stary rosyjski pojemnik na izotopy o nazwie Berenika, który był na wyposażeniu, gdy z „Brodaczem” przyszliśmy do pracy na początku lat osiemdziesiątych. Szczęśliwie jakiś czas później to wszystko poszło w diabły, na złom. Ledwie pamiętam, jak to wyglądało, chyba to było zrobione z ołowiu. Nie chcieliśmy z tego korzystać. Kiedy mierzyliśmy promieniowanie wokół tego pojemnika, okazywało się, że przekracza ono normę nawet paręset razy. No ale był mobilny, była potrzeba, więc go noszono i wykorzystywano między innymi do ustalania szyfrów metodą, którą nazywaliśmy „zetką”. Należała ona do grupy metod gammagraficznych, czyli prowadzących do uzyskania fotografii zamka. Z nas wszystkich o „zetce” najwięcej może powiedzieć „Inżynier”.\nINŻYNIER: Tak, bo ja przyszedłem do pracy parę lat wcześniej, kiedy tę metodę intensywniej wykorzystywano, więc się napatrzyłem. Ale zanim opowiem, czym była „zetka”, powiedzmy sobie o podstawowym problemie, z którym się borykaliśmy, używając metody gammagraficznej. Polega ona na tym, że z jednej strony przedmiotu umieszcza się kliszę, a z drugiej źródło promieniowania. W przypadku nieprzykręconej kasy pancernej nie sprawiało\nto szczególnych trudności: można było ją odsunąć od ściany i na plecach kasy umieścić źródło, a przed zamkiem kliszę. Natomiast w przypadku takiego bunkra w amerykańskim konsulacie był kłopot. Nie mogliśmy po prostu przełożyć izotopu na drugą stronę, bo nie mieliśmy tam dostępu. Owszem, teoretycznie można było mocne źródło promieniowania umieścić za bunkrem i pozwolić wiązce przebić się przez tylną ścianę i drzwi, ale szansa, że na takiej fotografii coś się da zobaczyć, była raczej marna – za duża odległość, za grube ściany. Amerykanie się przed tym dobrze zabezpieczyli, konstrukcja bunkra była przemyślana. Pan Zenek, weteran wydziału, wpadł na pewien pomysł, a mianowicie, że w futrynie pod drzwiami bunkra w poznańskim konsulacie amerykańskim wywierci się delikatnie dziurę, na wylot. Dostał na to zgodę naczelnika i tak zrobił. Ten otwór był niewidoczny gołym okiem. W środku był gwint i wykonano do niego specjalne korki, którymi kamuflowało się wszystko po skończonej robocie, malując jeszcze precyzyjnie farbą. Przez ten otwór przekładało się do wnętrza bunkra źródło promieniowania. Jak? Izotopy kobaltu, które wykorzystywaliśmy w wydziale, wyglądały jak sześciomilimetrowej długości kawałeczek grafitu z ołówka. Maleństwo, ale moc miało ogromną i to właśnie cała magia promieniowania. Taki izotop, z różnych względów, między innymi czysto praktycznych, zamykało się w malutkiej metalowej kapsułeczce. Pan Zenek wymyślił więc sobie, że tę kapsułkę będzie po prostu nakręcał na pręt – początkowo taki powyginany, i właśnie dlatego metodę nazwano „zetką”, a później w kształcie litery „c”. Ten pręt przepychało się przez otwór na drugą stronę i ustawiało kawałek za zamkiem, a po naszej stronie, przed zamkiem, była klisza. Po jakimś czasie miało się zdjęcie.\nTURYSTA: No dobrze, a teraz przeanalizujmy to, co powiedział „Inżynier”, od strony zdrowotnej, BHP i tak dalej. Bardzo dobrze pamiętam i na pewno nigdy nie zapomnę pierwszego razu, jak to zobaczyłem. Najpierw nasz przełożony pan Bohdan, jeszcze w pomieszczeniach wydziału, otworzył pojemnik i po prostu kombinerkami wyciągnął z niego izotop w kapsułce z gwintem, którą nakręcił na pręt.\nINŻYNIER: Szkoda Bohdana. Fajny, porządny facet.\nTURYSTA: Zrobiło mi się słabo, jak to zobaczyłem. Potem wsunęliśmy ten cały pręt do takiej ołowianej „cegły” i przewieźliśmy do placówki, przy czym akurat wówczas nie był to Poznań, tylko któraś ambasada na Pradze, jeśli dobrze pamiętam – Portugalii. Przy promieniowaniu oczywiście bardzo ważne jest zachowanie bezpiecznej odległości, a my staliśmy wtedy w takim małym pomieszczeniu i nawet nie było gdzie się odsunąć, a twórca tej metody, pan Zenek, przepychał ten izotop przez rurkę elektryczną do wnętrza pomieszczenia, które miało stalowe drzwi z zamkiem szyfrowym, i ustawiał to źródło w taki sposób, żeby klisza się poprawnie naświetliła. I ta metoda była stosowana latami, ale głównie w konsulacie amerykańskim w Poznaniu.


POMOC W PRZEZWYCIĘŻANIU TRUDNOŚCI - April Rain 2014 cda |\nDodane dnia Marzec 7th, 2010 przez Eliza Jackowska\nNależy podkreślić, głosi raport, że nowoczesna technologia kształcenia może okazać się pomocna w przezwyciężeniu przynajmniej niektórych spośród wymienionych trudności. Dotyczy to głównie mikrofilmowania druków oraz zastosowania komputerów w pracy bibliotek. Tak więc przewiduje się, że do roku 1989 ponad 50% periodyków będzie się przechowywać wyłącznie w formie mikrofilmów, a po roku 2000 dotyczyć to będzie również książek. Sądzi się także, iż włączenie komputerów do katalogowania i wypożyczania zbiorów powinno usprawnić tę pracę i dopomóc w usunięciu trudności kadrowych. Ponadto zmiana sprawowanych przez biblioteki funkcji sprawi, iż staną się one ośrodkami informacji naukowej dydaktycznej w poszczególnych uczelniach, gromadzącymi, przetwarzającymi i rozpowszechniającymi informacje nie tylko w postaci druków, lecz również taśm magnetofonowych magnetowidowych, filmów naukowych i dydaktycznych, przezroczy itd.


> Zdrowie i uroda >Moda\nButik ROSE BOUTIQUE - sklep online - modne i stylowe ubrania\nAdres URL: http://https://roseboutique.pl\nKategorie: Odzież Moda\nPosiadamy szeroki wybór obuwia sportowego firmy Nike. Staramy się, aby nasza oferta była w stanie zadowolić wszystkich klientów. W naszym sklepie znajdziecie Państwo najbardziej cenione modele takie jak Nike. Najnowsze buty Nike Damskie Buty to Nike Wmns\nAdres URL: http://dawna.pl\nKategorie: Artykuły dla domu Moda\nChianti Visual Studio kieruje swoją ofertę do osób, które pragną w sposób profesjonalny zmienić swój wizerunek. Jest to studio kreowania wizerunku, w którym można skorzystać z usług specjalistów z dziedziny mody, wizażu, fotografii, sztuki, dietetyki, jak\nAdres URL: http://chianti-studio.pl\nHurtownia kosmetyczna - akcesoria do paznokci i nie tylko\nZapraszamy do naszej internetowej hurtowni artykułów kosmetycznych. Proponujemy jedynie staranie wybrane produkty znanych producentów takich jak Bielenda, Farmona, Apis, Arcocere w niskich cenach! Nasza hurtownia kosmetyczna proponuje Państwu profesjonaln\nAdres URL: http://fajnepaznokcie.pl\nKategorie: Moda Kosmetyki , perfumy


Piernikowy przepis jodłowy - Tradycyjne przepisy - 2022\n1. Rozgrzej piekarnik do 180˚C.\n2. W misce wymieszaj mąkę z proszkiem do pieczenia, sodą oczyszczoną, cynamonem i skórką pomarańczową. W misce ubij masło z miodem i cukrem, a następnie dodaj jajka - po jednym, a następnie esencję waniliową i suche składniki.\n3. Ciasto rozsmarować na posypanej mąką powierzchni i wyciąć z niej kilka kształtów gwiazdek/kwiatów - różnej wielkości. Piecz herbatniki przez 10-12 minut, a następnie pozwól im ostygnąć.\n4. Do montażu sklej kilka ciastek różnej wielkości razem z odrobiną lukru, jodły udekoruj zielonym lukrem i innymi ozdobami.\nPrzepis świąteczny: piernik\n1 szklanka melasy z trzciny cukrowej\nMasło, cukier, cynamon, imbir i cynamon wkładamy do dużej miski i mieszamy ręcznym mikserem elektrycznym, aż do uzyskania jednorodnej masy. Dodaj melasę i jajko, a następnie wszystko mieszaj, aż konsystencja kompozycji stanie się kremowa.\nDo średniej miski wsyp mąkę, proszek do pieczenia i sól i wymieszaj je trzepaczką. Dodaj je na wcześniejszą kompozycję, mieszając wszystko mikserem na średniej mocy, aż uzyska konsystencję ciasta.\nCiasto podzielić na 3 części. Zawiń każdy z tych kawałków w folię i wstaw do lodówki na co najmniej godzinę (lub na noc).\nGdy chcesz przygotować piernik, ułóż 2 ruszty piekarnika tak, aby podzielić jego wnętrze na trzy części. Rozgrzej piekarnik do 180 stopni Celsjusza iw międzyczasie wyłóż 2 blachy papierem do pieczenia.\nBlat posyp mąką. Wyjąć pierwszy kawałek ciasta (pozostawić dwa pozostałe w lodówce) i rozsmarować na grubość ok. 0,5 cm. Wytnij (za pomocą niektórych kształtów) jak najwięcej ciastek i umieść je na pierwszej przygotowanej blasze.\nKontynuuj procedurę, aż obie tacki będą pełne herbatników.\nWłóż dwie blachy do piekarnika i pozwól im piec przez 8 do 10 minut. W połowie czasu pieczenia zmień położenie blach w piekarniku (dolna trafi na grill powyżej i odwrotnie).\nPierniczki powinny być jędrne na końcach i lekko puszyste w środku. Pozwól im ostygnąć przez 5 minut na blasze, po czym możesz je położyć na tackach, aby całkowicie ostygły.\nKontynuuj przygotowywanie pozostałego ciasta, ale upewnij się, że blachy do pieczenia są całkowicie schłodzone przed ponownym wejściem do piekarnika.\nAby przygotować lukier, wymieszaj cukier puder, mleko i ekstrakt waniliowy. Mieszanka musi mieć gęstą konsystencję, ale jednocześnie być w stanie płynąć. Jeśli uważasz, że jest za gęsty, możesz dodać dodatkową łyżeczkę mleka.\nUdekoruj herbatniki i pozostaw lukier na kilka godzin do wyschnięcia. Po wyschnięciu herbatniki można umieścić na patelni i przechowywać w temperaturze pokojowej nawet przez kilka tygodni.\nPiernik, przygotowywany według setek lat receptur\nJojeg Santo stara się przekazać swoje miłe wspomnienia każdemu dziecku, które smakuje pierniki.\n„Siedziałem obok mojej mamy, która zawsze robiła ręcznie robione świąteczne cukierki i pierniki na Boże Narodzenie”, mówi József Szántó, rzemieślnik.\nPrzepis, którego nauczyła się od mamy, zawiera oprócz margaryny, mąki i dużo miodu, pachnące przyprawy: anyż, goździki i cynamon. A wygląd bardzo pomaga w smaku. Piernik zamienia się w serca, buty, gwiazdy i jodły. Cukiernik przyznaje, że nawet teraz najtrudniej jest mu opanować zniecierpliwienie podczas pieczenia deseru.\n„Po 7 minutach zobaczmy, czy naleśniki są gotowe, wyjmijmy je. Jak są, czy zostały zrobione? Zrobione, tak, zapomnij, jak wyglądają” – dodaje József Szántó.\nNajpiękniejsza część to przygotowanie pierników: dekorowanie lukrem cukrowym, również przygotowywane według tradycyjnej receptury.\n„Tworzymy wystrój, więc tworzymy nową figurę, która podoba się dzieciom, to jest to, co robimy” – mówi rzemieślnik.\nNie mając talentu do malowania, inspiracji i cierpliwości, József Szántó tworzy miniaturowe obrazy.\n„To największy piernik, jaki zrobiłem, ale teraz zrobimy ciasto około trzy razy większe” – mówi rzemieślnik.\nA słodka rodzinna tradycja trwa.\n„Mam siedmioletnią dziewczynkę, która teraz zaczyna malować i ozdabiać pierniki i jest całkiem piękna” – dodaje József Szántó.\nPonieważ Święta Bożego Narodzenia to radość dawania, przygotowałam 3 domki z piernika: jeden dla mojej rodziny, jeden dla wnuczki i jeden dla mojej chrzestnej. Byli tak podekscytowani i wszyscy inaczej cieszyli się z prezentu: moje wnuki skończyły go do następnego dnia, moja matka chrzestna powiedziała, że nie może znieść jedzenia i że tak go trzymała, że bardzo jej się podobał. I postanowiliśmy to zatrzymać.\nMargarynę natrzeć cukrem, dodać jajka, miód, kakao, przyprawy, proszek do pieczenia. Wymieszaj i dodaj na deszcz i przesianą mąkę, tyle ile wymaga ciasto. Mnie wystarczyło około 300 g. Wyrabiać do uzyskania puszystego, miękkiego ciasta, wystarczająco gęstego do rozsmarowania. Ten rodzaj ciasta jest kruche, ale także kruche, dlatego należy obchodzić się z nim ostrożnie.\nDo mojego domu przygotowałam: front z drzwiami i 2 oknami, tył z 2 oknami, dwie ściany, dwuczęściowy dach i większą blachę na podłogę.\nWymiary znajdziesz na zdjęciach.\nDlatego rozłóż ciasto w grubym arkuszu na stole posypanym mąką. Pokrój ostrym nożem podanym przez mąkę. Jeśli masz doświadczenie, weź kawałki ciasta z determinacją i odwagą. Jeśli nie, przecedź pod ciasto papier do pieczenia, a następnie przełóż na blachę przygotowaną z papieru do pieczenia. Pracuj ostrożnie, ponieważ ten rodzaj ciasta bardzo łatwo się łamie.\nDo okien rozbij (młotkiem, bo to trochę siły :) cukierki z cytryną i połóż kawałki w miejscu, w którym są okna. Drzwi, które wcześniej wycinamy, wkładamy do blachy do upieczenia i sklejamy później.\nPiec na małym ogniu około 10 minut, każdą blachę. Ostrożnie wyjmij na tacę. Okna są jeszcze ciepłe, wyschną w kontakcie z zimnym powietrzem, ale także po schłodzeniu. Pozostaw do ostygnięcia na patelni przez około 10 minut, a następnie wyjmij, ale uważaj, aby nie popękać okien.\nZ pozostałego ciasta możesz przygotować jodły i inne kształty.\nPrzygotuj lukier. Ponieważ nie lubię jeść surowej bezy, zrobiłam syrop cukrowy do ugotowania białek. Tak więc w talerzu wymieszaj cukier puder, opcjonalnie i kakao razem z wodą (ja wlewam 6 łyżeczek wody) tak, aby uzyskać pastę. Wlać do czajnika i gotować, aż cukier się rozpuści. Otrzymuje się gęstszy syrop. Zejdź z ognia. Osobno ubić białka mikserem na wolnych obrotach, następnie wlać syrop na cienką nitkę i mieszać, aż beza zostanie ubita.\nZa pomocą tej glazury wypełnij pos i posmaruj krawędzie ścian domu, aby się przykleiły.\nDo tej operacji potrzebna będzie pomoc w kuchni (prosiłam o pomoc moją siostrę). Ściany są podtrzymywane przez wysokie szkła. Pozostaw na chwilę do wyschnięcia, ostrożnie zdejmij szklanki i dodaj daszek. Musisz jednak pamiętać, że musisz pracować wystarczająco szybko, ponieważ szkliwo wysycha i zamyka się w krótkim czasie. Chociaż lukier szybko wysycha w misce (zauważa się, że gęstnieje) dom wysycha całkowicie prawie w ciągu jednego dnia, więc należy obchodzić się z nim ostrożnie, jeśli chcesz go przenieść w inne miejsce.\nUdekoruj płatkami kokosowymi i cukierkami.\nWażny! Jeśli nie chcesz używać cukierków do okien, pozostaw okna proste i udekoruj na końcu białą czekoladą.\nWażny! Upewnij się, że w kuchni jest suche powietrze, nie przygotowywaj w tym samym czasie innych potraw, ponieważ para, wilgoć lub ciepło wpływają na ciasto (mięknie i skleja się).\nNotatka! Podane powyżej składniki na pierniki docierają do frontu, tyłu i ścian domu.\nPowtórz składniki, aby przygotować dach i podłogę.\nKilka razy powtarzałem, bo chciałem zrobić 3 domy: jeden dla nas, jeden dla mojej chrzestnej i jeden dla wnuków. To było dużo pracy, ale też było fajnie.\nZamiast tego glazura wystarczy na dwa domy: klejone i zdobione lub dom, jeśli dekorujesz go bardziej skomplikowanie.\nCzas dekoracji: 1 h\nCzas schnięcia całego domu: kilka godzin\nNigdy nie robiłam piernika, ale zawsze lubiłam je jeść :). W tym roku chciałam spróbować szczęścia i zainspirowała mnie receptura piernika z miodem od dziewczyn z Savori Urbane. Trochę to zaadaptowałem i powiem poniżej co wyszło: Składniki: 320g mąki (użyłam białej mąki) [& hellip] Czytaj dalej & # 8230\n13 grudnia 2016 przez admin | 5 komentarzy\nUżywamy własnych i zewnętrznych plików cookie do celów analitycznych, aby ulepszać nasze usługi i prezentować spersonalizowane reklamy w oparciu o Twoje nawyki przeglądania. Klikając przycisk „Akceptuję”, wyrażasz zgodę na rejestrowanie Twojego zachowania podczas przeglądania tej witryny. Dzięki temu możemy ulepszać naszą witrynę i dostosowywać reklamy do Ciebie.\nAby uniemożliwić przeglądarce internetowej korzystanie z plików cookie, możesz:\n- odmówić użycia plików cookie, gdy wchodzisz na naszą stronę, klikając przycisk „Nie, dziękuję” po prawej stronie tej wiadomości\n- wyłączyć niechciane kategorie plików cookie z poniższej listy.\nStatystyczne pliki cookie (wydajność witryny)\nTe pliki cookie zbierają informacje o tym, w jaki sposób odwiedzający korzystają z witryny, na przykład, które strony odwiedzający odwiedzają najczęściej, w jakim języku lub regionie się znajdujesz oraz czy otrzymują komunikaty o błędach ze stron internetowych. Te pliki cookie nie zbierają informacji identyfikujących odwiedzającego. Wszystkie informacje gromadzone przez te pliki cookie są agregowane, dzięki czemu są anonimowe. Służą one wyłącznie do ulepszania sposobu działania witryny i nie mogą śledzić Twojej aktywności przeglądania na innych stronach internetowych.\nMarketingowe pliki cookie (kierujące lub reklamowe)\nSą to pliki cookie, które służą do dostarczania treści najlepiej odpowiadających Twoim zainteresowaniom. Mogą służyć do spersonalizowanej reklamy / licytacji, ograniczenia wyświetlania reklam lub pomiaru skuteczności kampanii promocyjnej. Jeśli włączysz te pliki cookie, będziesz mógł oglądać reklamy dostosowane do Twoich zainteresowań i preferencji. Reklamy te pojawią się również podczas przeglądania innych stron internetowych.\nTe pliki cookie umożliwiają witrynie personalizowanie treści i reklam oraz analizowanie ruchu odwiedzających. Jeśli włączysz te pliki cookie, informacje o Twojej aktywności w tej witrynie mogą być udostępniane partnerom reklamowym i analitycznym w innych odwiedzanych witrynach.\nWIDEO - Słodkie przepisy na jadalne pierniki martisoare\nMartisoary mogą być również jadalne. W Oradei symbol wiosny nabiera kształtu z piernika w laboratorium cukierni.\nAutor: Iulian Ciurea Piątek, 26 lutego 2021, 14:23\nPiernik szybko zamienia się w symbole wiosny w ogrodach Aniki Strete, doświadczonej cukierniczki z Oradei. Kolorowe i pachnące figurki mają autentyczny domowy smak dzięki użytym lokalnym składnikom.\n„Do jadalnej martisoary potrzebujemy mąki, mleka, miodu, jajek, brązowego cukru, cynamonu, imbiru” – wyjaśnia Anca Strete.\nGdy składniki są gotowe, pani Anica idzie do pracy. Ugniataj ciasto i nadaj mu różne kształty na stole roboczym, a następnie wykonaj najpiękniejszą część: dekorację jadalnych martizoar.\n& bdquoUżywamy barwników spożywczych o jaśniejszych odcieniach, wiosennych, do Martisoare. Możemy użyć dowolnych odcieni, w zależności od tematu, mówi Anca Strete.\nKreskówka piernikowy człowiek dekorujący choinkę\nLudzik z piernika, naturalny, 50 g. Jest to słodycz, którą wszyscy pamiętamy, ponieważ była najczęstsza. Uformuj małe kawałki za pomocą specjalnych kształtów i ułóż je na blasze wyłożonej papierem do pieczenia. Piecz pierniki przez 15 minut. Sweter bożonarodzeniowy z piernikowym ludzikiem. Puszysty, aromatyczny piernik, ręcznie zdobiony cukrowym lukrem. Składniki: mąka pszenna biała, syrop cukrowy. Powiązane obrazy: Świąteczna dekoracja z piernika pyszne drogie Boże Narodzenie czas do domu. Odkryj przepis na Piernikowych Ludzików w Kuchni Lidla. Wejdź, aby zobaczyć listę składników i instrukcje przygotowania! Darmowe kolorowanki dla dzieci i dorosłych. Więc powiedz mi, czy Debbie Weaver smakuje jak piernik, tak jak zwykły mężczyzna?\nWięc powiedz mi, Debbie Weaver, czy piernik smakuje tak samo jak. Słownik, słownik online, za darmo. Masz szybką dostawę na terenie całego kraju, płatność kartą, w nieoprocentowanych ratach.\nCiastka bożonarodzeniowe: piernikowe mężczyzn\nPiernik ma już kilkusetletnią historię, a figurki w tym pysznym cieście pojawiły się w XVI wieku w Niemczech, a później w Anglii, kiedy na dworze królowej Elżbiety I prezentowano takie słodycze tylko wysokim rangą gościom. Wraz z wyjazdem Brytyjczyków na podbój nowej krainy Zachodu ich słodycze przeniknęły również na kontynent amerykański.\nPodobno nawet matka pierwszego prezydenta USA Jerzego Waszyngtona wypiekała takie ciasteczka ze słodkiego i pachnącego ciasta, a jej przepis był przekazywany z pokolenia na pokolenie.\nMały piernikowy ludzik stał się sławny w 1875 roku, kiedy St Nicholas Magazine opublikował historię chłopca z piernika i przygody, jakie przeżył, gdy był ścigany przez różne postacie, tak że w końcu został zjedzony przez lisa. Od tego czasu i aż do swojego ostatniego występu w Shreku, mały piernikowy ludzik był obecny w wielu opowiadaniach i animacjach dla dzieci lub dorosłych.\nJej skojarzenie ze świętami Bożego Narodzenia pochodzi z piernika, z którego jest tworzony, deseru o tak przyjemnych, świątecznych smakach.\nPrzesiej mąkę, sodę oczyszczoną i przyprawy.\nMiękkie masło ubić z cukrem, aż masa stanie się kremem. Dodaj jajko i melasę i kontynuuj ubijanie mikserem, aż wszystko będzie gładkie.\nStopniowo dodawaj mieszankę suchych składników i włączaj.\nPodziel ciasto na dwie równe części i zawiń je w folię foliową. Niech ciasto ostygnie przez co najmniej dwie godziny lub lepiej na noc, aż będzie jędrne.\nRozgrzej piekarnik do 180C i przygotuj kilka blach do pieczenia z woskowanym papierem.\nRozłóż jeden z kawałków ciasta na wyłożonym mąką blacie w arkuszu o grubości 0,5 cm. Pokrój herbatniki w specjalny kształt małego człowieczka i zdejmij je łopatką z blatu.\nUmieść je w tackach w odległości 1 cm. Włóż tace do lodówki przez 10 minut.\nPiecz herbatniki przez 8-12 minut, aż staną się jędrne na brzegach i po prostu zaczną się brązowieć. Pozwól im ostygnąć na patelni przez minutę, a następnie wyjmij je na grilla. Otrzymasz od 24 do 36 sztuk w zależności od tego, jak duży jest kształt używanych ciasteczek.\nMasło ubić z ekstraktem waniliowym i stopniowo dodawać cukier puder, a na koniec mleko. Od tego momentu możesz pokolorować krem barwnikiem spożywczym lub możesz w ten sposób narysować pos z dwoma małymi oczami, ustami, ubraniami lub włosami piernikowych ludzików.\nBabeczki piernikowe (z miodem)\nPrzepis wcale nie jest skomplikowany i możesz go przygotować razem z maluchami, jeśli pasjonują się gotowaniem. Z ilości poniżej otrzymaliśmy 15 (dziewięć bo mieliśmy rzetelną pomoc Antonia) 15 małych sztuk. Z tej okazji zainaugurowałam niektóre formy babeczek, które niedawno kupiłam. Babeczki nie wyglądały zbyt dobrze, ale zapewniam, że smak i konsystencja są tym, czego potrzebujesz, pachnące i puszyste.\n1 lgță pomarańczowa esencja\n4 lg oleju\nW misce miksera wymieszałam jajka, olej (użyłam słonecznika), miód, puree bananowe, wanilię i mleko. Pragnę zaznaczyć, że miód przygotowany termicznie nie staje się toksyczny, ale traci swoje właściwości.\nOsobno wymieszałam suche składniki, mąkę, proszek do pieczenia, esencję pomarańczową, sól w proszku, cynamon, goździki i gałkę muszkatołową. Użyta przeze mnie pomarańczowa esencja jest dostępna w handlu w postaci proszku. Zasadniczo jest to suszona i mielona skórka pomarańczy.\nSuche składniki włączyłam za pomocą trzepaczki do kompozycji z kroku 1. Gdy ciasto było jednorodne, przełożyłam je do foremek na muffinki. Użyłem silikonowych foremek na babeczki. Na każdą babeczkę nakładam około 2 łyżek ciasta. Aby babeczki się nie przyklejały, posmarowałam je odrobiną oleju. Generalnie nie lubię używać papieru do muffinek, bo trudniej go odkleić i muffinki mogą się złamać.\nPiekarnik rozgrzałam do 180°C i babeczki piekłam około 20 minut. Jeśli używasz większych kształtów, to polecam zostawić je trochę dłużej do pieczenia. Najlepiej przetestować wykałaczki, aby upewnić się, że są upieczone. Jeśli nakłujesz je wykałaczką i wyjdzie czysty, to babeczki są dojrzałe.\nMoje babeczki wyszły pachnące i puszyste. Nie wspominając już o tym, że cały dom był owiany świątecznymi aromatami. Wszystkie użyte przyprawy nieuchronnie kojarzą mi się z Bożym Narodzeniem.\nWideo: Ciasteczkowe drzewo. Czy warto je mieć? Spacer po ogrodzie #2 (Styczeń 2022).\nCopyright 2022 \_ Drzewka piernikowe...


Pamiętacie Polpak Świecie? Gdy Bobby Dixon rzucał do kosza w PLK... [archiwalne zdjęcia] - pomorska.pl\nPamiętacie Polpak Świecie? Gdy Bobby Dixon rzucał do kosza w PLK... [archiwalne zdjęcia]\narchiwum Polska Press Bydgoszcz\nBobby Dixon, Seid Hajrić, Paweł Kikowski, Eric Hicks czy Mujo Tuljković - przypominamy Polpak Świecie z 2008 roku. Drużyna ograła w play off Anwil Włocławek, a w półfinale stoczyła wyrównaną walkę z gwiazdorskim Prokomem Trefl Sopot.\nPolpak zajął 6. miejsce w sezonie zasadniczym. W pre-play off pokonał Czarnych Słupsk 2:1, choć pierwszy mecz przegrał u siebie. W ćwierćfinale ograł wyżej notowany Anwil 3:2, choć włocławianie prowadzili już 2:0 i decydujący mecz mieli u siebie.\nW półfinale Polpak postawił twardy opór gwiazdorskiemu Prokomowi Trefl Sopot, wtedy z Milanem Guroviciem, Donatasem Slaniną i Mustafą Shakurem w składzie. Późniejszy mistrz Polski wygrał serię 4:2, a kto wie jakby to się skończyło, gdyby nie przegrany w dramatycznych okolicznościach mecz numer 6 po dogrywce 94:96.\nNajwiększą gwiazdą drużyny trenera debiutującego w PLK Mihailo Uvalina był Bobby Dixon, który w serii z gwiazdami Prokomu Trefl zdobywał średnio po 18 punktów. Filigranowy rozgrywający w całym sezonie notował na koncie 16,6 pkt i 5,1 asyst. To był początek jego wielkiej kariery w Europie. Potem były Benetton Treviso, Asvel, Dijon i wreszcie wielkie Fenerbahce, z którym wygrał Euroligę, cztery krajowe mistrzostwa, a w 2015 roku był MVP finałów ligi tureckiej.\nW zespole Polpaku grali wówczas także m.in. Eric Hicks, Nikola Lepojević, Marko Brkić, Mujo Tuljković, Paweł Kikowski czy Seid Hajrić. W meczach o brąz lepszy okazał się Śląsk, a kilka tygodni później drużyna ze Świecia straciła sponsora i została rozwiązana.\nPrzypominamy zdjęcia z meczu Polpak - Popharma Starogard Gdański ze stycznia 2008 roku - 67:58 (14:12, 14:22, 18:15, 21:9)\nWyszynk z Szynką zamknięty. Właścicielka skazana


Silniki elektryczne 4,0 - 22,0 kW\n• Silniki trójfazowe 400V, 50Hz, 1450 obr./min.;\n• Stopień ochrony IP 68 / klasa izolacji F = 155°C;\n• Czujnik przegrzania silnika na każdej fazie;\n• Obudowa silnika ze stali szlachetnej V2A 1.4301;\n• Korpus przekładni i pokrywa silnika z żeliwa szarego pokrytego powłoką z dwuskładnikowego lakieru syntetycznego;\n• Prędkość obrotowa śmigła 300 obr./min;\n• Uszczelnienie: standardowo wysoce odporne na zużycie uszczelnienie pierścieniem ślizgowym;\n• Kabel elektryczny z zalaną szczelnie dławnicą, ochroną przed wzdłużnym przenikaniem wilgoci w postaci peczniejących włókien i specjalnym płaszczem zewnętrznym PU;\n• Prowadzenie ślizgowe z ogranicznikiem głębokości ze stali V2A\n1.4301: możliwości przestawienia 7° w górę, 7° w dół\n•Łopatki śmigła dostępne w wykonaniu ze stali V2A 1.4301 lub zwykłej;\n• Mieszadło jest przeznaczone do mieszania / homogenizacji gnojowicy w zbiornikach, studzienkach i kanałach oraz biomasy w biogazowniach. Może być stosowane rownież do mieszania lub homogenizacji ściekow przemysłowych w instalacjach przemysłowych.\n• Mieszadło przeznaczone jest do stosowania w wielu sytuacjach, gdzie wymagana jest wysoka wydajność w stosunku do pobieranej mocy prądu.\n• Wydajność mieszadła zależy przede wszystkim od gęstości i lepkości cieczy składowanej w zbiorniku oraz jego typu.\nW przypadku wiekszych zbiornikow może okazać się konieczne zastosowanie więcej niż jednego mieszadła.\n• Możliwość indywidualnego ustawienia głębokości zanurzenia;\n• Strumień cieczy i kierunek przepływu regulowane stosownie do potrzeb;\n• Ekologiczna i oszczędna eksploatacja;\n• Optymalna homogenizacja medium;\n• Wysoka jakość w atrakcyjnej cenie;\n• Najwyższa jakość prosto od producenta;\n• Szeroki asortyment akcesoriów;\nGłębokość zanurzenia podwodnych miksera można indywidualnie (maksymalnie 10 metrów). Mieszadło przekonuje jej ogromnej wydajności mieszania. Prędkość obrotowa śmigła wynosi 370 obr / min. Naprostrzym doposażenie w każdym systemie ułatwia zastosowanie w różnych systemach. Płaska konstrukcja i aerodynamiczny kształt i 3 ostrzach wysoką wydajność śmigła sprawiają Orka równie skuteczne\nMoc od 7,5 do 22 kW\n100% cyklu pracy w obu kierunkach (pchanie lub ciągnięcie\nMikser "Fux" jest idealny do wykorzystania w mniejszych zbiornikach na gnojówkę, zbiornikach mieszających lub w kanałach na gnojowicę. Mikser może być dostosowany do warunków pracy pod względem wysokości i nachylenia.\nMoc : 2,2 kW - 11 kW\nŚmigło o średnicy: 350-500 mm;\nDługości urządzenia: 3-4 m\nŚrednica rury ramy Miksera: 76 mm\nWtyczka od silnik : 32 amper, 3 x 380 V


Co zobaczyć w Irlandii? | Buszując w codzienności\nIrlandię odwiedziliśmy w marcu, przyjechaliśmy specjalnie, na St Patric Day. Liczyliśmy na wielkie uniesienie, Zachwyt Dublinem, uliczną fetą. Przez moment nawet myśleliśmy, że nie starczy nam czasu na nic innego oprócz celebrowania zielonego święta, szybko jednak okazało się, że nie koniecznie jest to najlepsza impreza na jakiej byliśmy, o czym pisałam Wam ostatnio, a Irlandia ma dużo więcej do zaoferowania. Szczerze powiedziawszy wszystko co najpiękniejsze zaczyna się po za granicami Dublina i innych Irlandzkich miast. Urok tkwi na wsiach, peryferiach i w małych miasteczkach, o które na szczęście w Irlandii nie trudno. Opowiem, Wam dziś o tym jak plan idealny legł w gruzach, a my mimo wszystko wspominamy Irlandię jako urocze wakacje, niezwykłą ciepłą atmosferę i świetny czas razem, w głuszy i zieleni.\nPodróż, najlepszym testem dla związku.\nPozwoliliśmy się Irlandii zaskoczyć. Przejrzałam przewodnik, wsłuchała się w śniadaniowe opowieści, a potem wybraliśmy dla siebie coś właściwego.\nJest taka psychologiczna rada, żeby sprawdzić swojego partnera nie tylko w codziennym życiu, ale i ekstremalnych sytuacjach. Gdybyśmy nie byli zaprawieni w bojach i gotowi na różne niepowodzenia Irlandia byłaby prawdziwym testem dla związku;)\nZaczęło się od problemów z wypożyczalnia samochodu, straciliśmy ponad 2 godziny awanturując się w wypożyczalni; później z noclegiem, najpierw nie mogliśmy znaleźć miejsca noclegu, a gdy już znaleźliśmy okazało się, że nikogo nie ma na miejscu… Do tego doszły nasze własne problemy, przystosowanie do depresyjnej pogody, deszczu z wiatrem, wiejącego prosto w twarz i mojego zęba ( przypomnę Wam, że 3 dni prze wylotem wyrywałam swoją pierwszą ósemkę…). Gdy więc zmęczeni tłumem, który nas niemal stratował podczas parady w Dublinie postanowiliśmy uciec w dzicz. Za cel obraliśmy sobie wiejskie drogi i Moher Clifs, a także Galaway. Jestem z tych, dla których wiejski cmentarz ma więcej uroku niż miejska katedra, co zresztą pokazywałam Wam ostatnio. Wiejskie rewiry Irlandii były więc doskonale. Zatrzymywaliśmy się co kawałek a ja biegała po pastwiskach, pstrykałam fotki, a następnie cała mokra wskakiwałam do samochodu otulałam się szkocki kocem i piłam herbatę z termosu. Gdy po 3 godzinach jazdy dotarliśmy do Moher Cliffs mgła była tak gęsta, że ledwo widzieliśmy budkę z biletami, obok, której zaparkowaliśmy samochód. Sprzedający wejściówki mężczyzna otwarcie uprzedził nas, że dziś nie ma szans na zobaczenie czegokolwiek. Popatrzyliśmy po sobie i uznaliśmy, że to nic, widocznie tak miało być. Pojechaliśmy przed siebie wiejskim dróżkami w stronę Galaway, zatrzymując się po drodze jeszcze wiele razy. Tym sposobem trafiliśmy do pewnej wioski, gdzie udało nam się zjeść pyszny gulasz. Rozgrzeszający nieco wyspiarską kuchnie. Uroczy wiejski pub sam w sobie był słodką atrakcją, gdy wyszliśmy z niego, zaskoczył nas ciąg motorów i traktorów. Robiły właśnie pętlę by przygotować się do lokalnej parady. Ile miałam frajdy z tego zbiegu okoliczności. Machałam do dzieci, które rzucały we mnie cukierkami i fotografowałam każdy detal. Nie było tu żadnych turystów, za wyjątkiem nas sami mieszkańcy, rodzice machający do swoich dzieci oraz sąsiedzi.Stąd ruszyliśmy w dalszą drogę do Galway, kilkakrotnie łapiąc kadr, na wioskach, plażach, przydrożnych zamkach, które stały się równie pewnym i regularnym elementem krajobrazu co owce czy białe domki.\nZabierz mnie do Galaway\nPo Dublinie nie obiecywałam sobie od irlandzkich miast, zbyt wiele, od Galway też nie miałam oczekiwań, a jednak zaskoczyło nas pozytywnie, kolorowe uliczki pełne pubów. Wypełnione były po brzegi fanami rugby. Długo szukaliśmy takiego, w którym można byłoby przycupnąć na piwo. Udało nam się znaleźć jeden w którym nie było telewizora, ale za to muzyka na żywo! Tego szukaliśmy, irlandzkie brzmienie wygrywane przez młodych Irlandczyków. Było doskonałym zwieńczeniem tego etapu podróży. Do dziś często wspominamy ten koncert i drogę z przygodami, smak gulaszu ( a ja po cichu wzdycham do vintage płytek w Irlandzkiej łazience).\nGdyby ktoś z Was chciał powtórzyć nasza trasę\nBlessington- trasa do Limeric, (trzymajac sie caly czas drug krajowych, na ostatnim ocinku kawalek autostrady na wysokosci limerick)- Moher Clifs- droga do Galaway ( przepiekny malowniczy odcinek, male waskie druzki z trasą wzdłuż Oceanu) – powrot do Blessington.\nirlandiarelacja z podrózyroad trip


Policjanci przeprowadzili pilotaż do szpitala - Aktualności - Policja.pl\nPolicjanci przeprowadzili pilotaż do szpitala\n„Strzec bezpieczeństwa Państwa i jego obywateli, nawet z narażeniem życia”- wypowiadając słowa roty ślubowania, każdy policjant bierze na swoje barki pełną odpowiedzialność nie tylko za życie swoje, ale również innych osób i obywateli.\nPolicjanci szczecińskiej drogówki w miniony piątek, 10.07.2020 r., podczas pełnienia służby na ul. Wyszyńskiego, ujawnili kierującego samochodem osobowym, który poruszał się bus pasem. Po zatrzymaniu auta do kontroli drogowej, mundurowi zobaczyli roztrzęsionego mężczyznę, który powiedział, że spieszy się do szpitala, ponieważ jego żona ma poważne problemy z oddychaniem.\nW samochodzie znajdowała się kobieta, która faktycznie potrzebowała pilnej pomocy lekarskiej. W związku z tym policjanci z Wydziału Ruchu Drogowego Komendy Miejskiej Policji w Szczecinie bez chwili wahania zaproponowali mężczyźnie pomoc. Dzięki szybkiej mobilizacji dwóch patroli drogówki, pilotaż w sposób bezpieczny zakończył się na SOR-ze szpitala, gdzie kobiecie została natychmiast udzielona pomoc medyczna.\npomagamy i chronimy, eskorta do szpitala, eskorta policji do szpitala