Czy nadszedł czas pożegnania?\nW każdym związku nadchodzi taki moment, kiedy zastanawiasz się: zaangażować się, czy odejść? Zanim podejmiesz decyzję, upewnij się, czy wybrałeś właściwie. Oto kilka sposobów, by trafnie ocenić krytyczną sytuację.\nWłaśnie dopadł cię dylemat: zostać na dłużej w całkiem miłym układzie, czy poszukać kobiety, która może być znacznie lepsza? Ja zawsze wybieram opcję: poszukać innej. Jak większość facetów których znam, wyznaję zasadę: umawiam się z dziewczyną pół roku, no, może rok i …spławiam ją. I to wcale nie dlatego, że mi się nie podoba. Naprawdę podobają mi się dziewczyny, z którymi chodzę na randki. Ale nie na tyle, by się angażować w coś poważniejszego. Właśnie to mówiłem każdej, kiedy z nią kończyłem. Przekonywałem o tym także siebie.\nNawet wtedy, kiedy poznałem Zuzannę. Była perfekcyjna: piękna, wykształcona, dowcipna. Wszystko było w porządku, dopóki nie dziwny zbieg okoliczności. Akurat dwóch moich kumpli ze szkolnej ławki powiadomiło mnie o swoich zaręczynach. I wtedy dopadło mnie egzystencjalne pytanie: dokąd zmierza mój obecny związek? Nie przychodziło mi do głowy żadne klarowne wyjaśnienie, więc zrobiłem to, co zwykle. Poszedłem do Zuzanny i powiedziałem, że między nami koniec. Na szczęście miała już spore doświadczenie z takimi popapranymi emocjonalnie związkofobami, co dało jej niezwykłą wręcz odporność na tego typu męskie wybryki. Zamiast obrazić się i odwrócić na pięcie, Zuzanna po prostu zapytała mnie spokojnym głosem. – Dlaczego tym razem nie spróbujesz zostać i nie zobaczyć, co się stanie? To mną naprawdę wstrząsnęło. „No tak. Dlaczego by właściwie nie spróbować? Co będzie, gdy zaangażuję się, zamiast szukać kolejnej dziewczyny?” Obiecałem jej, że spróbuję. Uścisnąłem ją na tyle czule, by upewnić ją, że mówię serio, po czym zrobiliśmy coś szalenie romantycznego: kupiliśmy sobie hamburgery i wypożyczyliśmy z wypożyczalni video ckliwy romans.\nNiestety, nie zawsze masz przy sobie taką Zuzannę, która w porę zrobi zamęt w twojej zatwardziałej samczej mentalności i nie pozwoli przegapić szansy na wartościowy związek. Dlatego zanim dopadnie cię dylemat „stay or go”, proponujemy rzeczową analizę dręczących myśli. Kiedy są to realne powody do odejścia, a kiedy zupełnie nieuzasadnione? Pomożemy uchronić cię przed inwestycją w związek bez przyszłości, albo przekonamy, że gra jest warta świeczki.\nZostań, jeśli zaczynasz myśleć o seksie z inną kobietą.\nMyśl o seksapilu innych kobiet jest nieuchronna. Musisz się z tym pogodzić, że po kilku miesiącach ostrego wydzielania tzw. hormonu zakochanych – fenyloetyloaminy, zwanej też PEA, przestajesz się bezkrytycznie napalać na obiekt swoich westchnień. Nieznaczne ochłodzenie wcale nie oznacza, że nie trafiłeś na odpowiednią dziewczynę. Po prostu tak jest urządzony męski organizm. Dr. Lee Baucom, trener związków i autor książki „Ocalić małżeństwo” twierdzi, że największym błędem popełnianym masowo przez facetów jest to, że porównują obecny stan euforii w stosunku do partnerki ze stanem wyjściowym. Moment, kiedy zaakceptują wyższość świadomej satysfakcji seksualnej nad dziką namiętnością, będzie momentem przełomowym w uniknięciu pochopnej decyzji o zerwaniu. Autor przekonuje, że seks zaawansowanej stażem pary może być bardziej satysfakcjonujący, niż na początku. Znamy już nawzajem swoje potrzeby, reakcje, słabości, nie oceniamy się, więc czujemy się bezpieczniej i pewniej, możemy puścić wodzy fantazjom, poeksperymentować bez większych obaw.\nOdejdź, jeśli pociągają cię psychicznie inne kobiety.\nJeśli zaczynasz ukrywać coś przed kobietą, masz swoje małe i duże sekrety, to znak, że z jakichś powodów nie możesz sobie pozwolić na bycie sobą. Takie małe oszustwa z czasem stają się problemem. Zastanów się, jak często oszukujesz lub coś ukrywasz. „Zdrady nie zawsze są fizyczne”- twierdzi dr Baucom. „Zaangażowanie emocjonalne jest bardziej szkodliwe dla twojego obecnego związku”. Czy istnieje ktoś, komu zwierzyłbyś się z czegoś, czego nie powiedziałbyś obecnej partnerce? Czy ten ktoś wywołuje w tobie żal, że kiedykolwiek poznałeś swoją dziewczynę? Jeśli odpowiedź brzmi „tak”, to prawdopodobnie masz romans, o którym nie wiesz. Romans psychiczny. A jeśli pozwalasz sobie na romans, z którego nie ma seksu, to się bracie sfrajerowałeś.\nZostań, jeśli w miejsce każdej wady możesz wymienić jej zaletę.\nKiedy wychodzimy z fazy fascynacji, okazuje się, że nasz anioł składa się nie tylko z przymiotów. Kiepsko gotuje, krytykuje twoją matkę, prześladuje ukochanego psa za to, że gubi kłaki na jej dywanie i płacze z byle powodu. Każdy ma jakieś wady, więc musisz zaakceptować fakt, że ona nie jest ideałem. Najważniejsze jednak, abyś nauczył się je akceptować. Np. pomyśl: „może i kiepsko gotuje, ale dba o mnie w inny sposób- zmywa po mnie, prasuje koszule. A to, że płacze, może być dowodem na to, że jest po prostu wrażliwa, więc nie zrani mnie z byle powodu.” Jeśli nie potrafisz znaleźć pozytywnych stron jej słabości, argumentem na tak jest znalezienie 10 zalet na 10 jej wad.\nWitaj w klubie niedojrzałych romantyków, którym wydaje się, że miłość powinna być idealna. Dlatego, gdy kończy się faza zauroczenia, a zaczyna okres dojrzałego związku, który z romantyzmem nie ma często nic wspólnego, nagle odkochujesz się i szukasz nowego ideału. Zamiast zrezygnować ze swoich nierealnych oczekiwań, zawiedziony prozą życia rezygnujesz ze swej dziewczyny. Nie okazała się tak wspaniała, jak ci się wydawało? Czujesz się niespełniony i tak już niestety zostanie, dopóki się nie zmienisz.\nZ upływem czasu każdy człowiek się przeobraża. Prawdziwa miłość skłania partnerów do zmieniania się w tym samym kierunku, więc jeśli potrafisz tylko oczekiwać, nic z siebie nie dając, lepiej nie zawracaj jej głowy. Prędzej, czy później złamiesz jej serce.\nNa początku byliście jak syjamskie bliźnięta, a teraz marzysz o chwili wytchnienia bez jej towarzystwa? Nie martw się, to zupełnie naturalne. Dla dobra związku spędzenie razem 1/3 wolnego czasu zupełnie wystarczy, pod warunkiem, że przebywanie z nią sprawia ci przyjemność. Musisz mieć swoje własne życie: czas na hobby, przyjaciół, przyjemności. Kiedy zaczynasz żyć jej życiem- tracisz własną osobowość, tematy do rozmowy, a w końcu w związku pojawia się przyzwyczajenie i nuda. Wolność i szczęście zyskujesz wtedy, kiedy dostajesz wolną rękę i mimo wszystko jesteś wobec niej fair. Potrzeba częściowej izolacji jest jak najbardziej w normie.\nMasz wrażenie, że tracisz z nią czas? Marzysz o tym, żeby randka już się skończyła, bo bardziej kręci cię towarzystwo kumpli? W weekend wolisz poczytać książkę, albo pojechać na konie, a jej wydzielasz jedynie kilka godzin na seks? Jeśli stale minimalizujesz spędzany z nią czas, bardziej cenisz samotność, to znaczy, że ta kobieta nie jest dla ciebie stworzona. Skróć jej męki. Sam odetchniesz z ulgą. Przyjrzyj się też, jak i ile pracujesz. Może rzucasz się w wir pracy, lub szukasz innych zajęć, żeby unikać bliskości? Badania przeprowadzone na Uniwersytecie Notre Dame w Indianie dowodzą, że faceci ekstremalnie zafiksowani na pracy, karierze, dążeniu do sukcesu, mają mniejsze predyspozycje do budowania trwałych związków. Jeśli jesteś „ożeniony z pracą” zastanów się, czy przypadkiem nie uciekasz w nią po to, by unikać bliskich kontaktów z twoją kobietą.\nKiedyś myślałem, że kiedy zacznę kłócić się z dziewczyną, będzie to początek końca. „Konflikt jest nierozerwalną częścią związku”- przekonuje Michele Weiner-Davis, autorka książki „Małżeństwo spragnione seksu”. Kłótnia może być konstruktywna, to znaczy pogłębiać więź między partnerami. W kłótni partnerzy uczą się siebie. To kopalnia informacji o ukrytych motywach, pasjach, o umiejętności słuchania, wybaczania. Dopóki partnerzy konfrontują ze sobą swoje racje, to znaczy, że jest miedzy nimi uczucie. Ale jak upewnić się, że wasze kłótnie są konstruktywne, że wnoszą pozytywną energię? Weiner-Davis przekonuje: „najlepszą rzeczą, jaką możesz zrobić, to raczej słuchać swojego partnera, niż planować, co masz w kolejności do powiedzenia. Powiedz ‘rozumiem’ i powtórz, czy dobrze zrozumiałeś jej słowa.” Istnienie kłótni nie jest powodem, by skończyć związek; to kwestia tego, czy w waszym związku są dobre, czy złe kłótnie.\nOdejdź, gdy kłótnie prowadzą tylko do agresji.\nKiedy kłócisz się z byle powodu, a spory wysysają całą twoją energię i pewność siebie, to znak, że kłócicie się destrukcyjnie. Jeśli kłótnie kończą się obraźliwymi wyzwiskami, czy bójką, nikt nie dąży do kompromisu, a jedynie do wygranej po trupach, gdy macie problem z pogodzeniem się (trwa to całymi dniami), a co gorsza, nie uczycie się na błędach i nakręcacie spiralę agresywnej gry, to już powód do tego, by odejść. Jest pewna ilość konfliktów, które para może znieść. Gdy przekroczy pułap wytrzymałości, wspólne życie zamienia się w wojnę.\nNawet, jeśli wszystkie twoje symptomy wskazują, że powinieneś odejść, zastanów się nad ostatnią, kluczową sprawą. Kiedy czujesz satysfakcję na myśl o zerwaniu z nią, niewykluczone, że jednak jesteś związkofobem. Powinieneś poczekać z budowaniem poważnego związku. Ale jeśli myśl o porzuceniu jej sprawia ci ból, nie jest jeszcze z tobą tak beznadziejnie. Spróbuj zostać i zobacz, co się stanie. Tak jak ja. Obecnie jestem zaręczony z Zuzanną. Poprosiłem ją o to po czterech latach, na tej samej kanapie, kiedy to pod wpływem jej błyskotliwej sugestii zdecydowałem się zostać. I wiesz, co zrobiliśmy potem? Coś niesłychanie romantycznego. Zamówiliśmy hamburgery i poszliśmy do videowypożyczalni po dramat obyczajowy.\nKiedy ona kombinuje: odejść, czy zostać?\nGdy w seksie coś zgrzyta (nie jest już tak namiętnie, ma kłopoty z orgazmem, nie udaje się jej namówić do wzwodu twojego członka), zaczyna się zastanawiać, czy chemia między wami już się skończyła. Zadręcza się pytaniami, na ile jeszcze cię pociąga i jak silne jest twoje uczucie.\nJak ją zatrzymać?: Im bardziej jesteś czuły i skupiony na niej, tym większe szanse, że nie weźmie porażki do siebie. Tuż po nieudanym seksie obejmij ją, nie wychodząc z łóżka i powiedz coś w rodzaju: „Nie chciałem, żeby tak się stało, ale jestem pewny, że następnym razem będzie cudownie.”\nKiedy poznajesz ją z twoimi przyjaciółmi.\nJak ją zatrzymać?: Przedstaw ją wszystkim jako swoją dziewczynę (a nie przyjaciółkę, czy koleżankę) i nie zostawiaj jej samej dłużej niż dziesięć minut. Okazuj bliskość (trzymaj za rękę, obejmij ramieniem), choćby nawet było tysiąc atrakcyjniejszych rzeczy do zdobienia.\nKiedy ma chandrę lub kłopoty.\nKażda kobieta ma w miesiącu gorsze dni: nadciąga menstruacja, zepsuł się jej samochód, pokłóciła się z przyjaciółką. Wtedy oczekuje od swojego faceta, że rozwiąże za nią większość problemów, albo chociaż sprawi, że wydadzą się jej łatwe do pokonania.\nJak ją zatrzymać?: Oferuj jej swoją pomoc, jeśli możesz się bezpośrednio przydać (coś naprawić, czy załatwić). Dzwoń i pytaj, jak się czuje (one to uwielbiają, bo wiedzą, że mogą się wygadać). Rób wszystko, by ją przekonać, że może na ciebie liczyć.\nKiedy wychodzi za mąż jej przyjaciółka.\n…wtedy naturalnie zaczyna fantazjować o swoim własnym ślubie. Bądź pewien, że wkrótce zacznie poważne rozmowy na temat stopnia zażyłości waszego związku. To, jak się zachowasz w takiej chwili zdecyduje o tym, czy będzie chciała dalej się z tobą umawiać. Ona musi widzieć cię w roli jej przyszłego, kochającego małżonka.\nJak ją zatrzymać? : Sprawiaj wrażenie pozytywnie nastawionego do instytucji małżeństwa. Nawet, gdy nie zrobisz żadnych obietnic, jest sposób, żeby powstrzymać jej panikę. Powiedz, że możesz wyobrazić sobie taki dzień, kiedy staniecie się szczęśliwym małżeństwem.\nPamiętaj, że każdy mijający rok jest dla kobiety okazją do refleksji nad jej własnym życiem uczuciowym. Czy zrobiła wszystko, by między wami było dobrze ? Czy jej związek jest tak szczęśliwy, jak być powinien? Czy znalazła właściwego faceta, czy też istnieje ktoś bardziej perfekcyjny?\nJak ją zatrzymać? Będzie oczekiwała potwierdzenia, że wasz wiązek zmierza w dobrym kierunku. Wyciągnij wspólne zdjęcia z wakacji i powiedz, że świetnie razem wyglądacie. Możesz kupić romantyczną ramkę i podarować jej wasze ulubione zdjęcie. To będzie dla niej dowód, że szanując wspomnienia- myślisz o przyszłości z nią.\nProf. Zbigniew Izdebski, seksuolog, doradca rodzinny\nJest pewien gatunek mężczyzn, którzy nie potrafią się zaangażować nawet wtedy, kiedy nie ma realnych przeszkód. To wieczni „chłopcy w krótkich spodenkach”, nastawieni wyłącznie na przyjemności. Są niedojrzali emocjonalnie, boją się bliskości, uzależnienia od kobiety, utraty niezależności. Filtrują rzeczywistość przez pryzmat swoich własnych obaw: widzą w kobietach jedynie zagrożenie, doceniają jedynie ich fizyczne walory. Nie potrafią zaakceptować naturalnej kolei losu: w momencie, kiedy w związku pojawiają się problemy, zobowiązania, kiedy druga strona wyznacza tak niezbędne granice, decydują się na ucieczkę, zamiast zmierzyć się z prawdziwym życiem. Wolą więc krótkie związki oparte na fikcji, gonią za romansami, w których jest pięknie, zmysłowo, bezproblemowo. Często przyczyna tkwi w dzieciństwie: byli wychowywani w przekonaniu, że kobiety są cwańsze od mężczyzn i teraz panicznie uciekają przed powtórzeniem schematu. Może zawiniła zaborcza matka, która trzymała ojca pod pantoflem?\nSygnałem do odwrotu jest sytuacja, kiedy mężczyzna ukrywa przed partnerką swoje prawdziwe ja: nieustająco się pilnuje, kontroluje słowa, poglądy, reżyseruje gesty i spotkania intymne. Nie chce pokazać się ze złej strony, ukrywa słabości. To znak, że kobieta nie daje mu poczucia bezpieczeństwa.\nKiedy w związku pojawiają się tzw. transakcje wiązane, czyli interesowne relacje typu „coś za coś” (usługa za usługę, krzywda za krzywdę), to także symptom, że ludzie nie są w zdrowym układzie. Podobnie jest z kłótniami, jeśli pojawiają się coraz częściej i zmuszają do codziennych kompromisów, albo co gorsza- poświęceń. Kłótnia destrukcyjna to taka, z której nic nie wynika, nakręca tylko spiralę obrażania się i agresji. W dobrym związku należy oczekiwać, że kłótnie będą zdarzać się coraz rzadziej, bo szanujący się partnerzy chcą się uczyć na błędach. Jeśli tak się nie dzieje, nie warto wierzyć obiegowej opinii, że „jakoś się dotrzemy”. Cuda się nie zdarzają, jeśli obu, albo chociaż jednej stronie brak jest dobrej woli.\nLepiej poszukać innej partnerki, jeśli…\nrywalizujesz z nią o sukcesy. Jest w niej coś takiego, że musisz bezustannie udowadniać swoją wartość. Kiedy zaczynasz poniżać ją tyko po to, by okazać się lepszym, to znaczy, że jesteś w toksycznym związku.\nNigdy nie podejmujesz z nią rozmów o przyszłości. Przeraża cię myśl, że mógłbyś zaliczyć wpadkę, boisz się wspólnych inwestycji, odraczasz decyzję o zamieszkaniu pod jednym dachem.\nMasz wewnętrzne opory, by poznać ją z twoimi rodzicami, czy przyjaciółmi. Może się jej wstydzisz, albo obawiasz?\nJesteś z nią, bo coś jej zawdzięczasz (np. była plastrem na złamane serce po poprzedniej dziewczynie), wciąż dręczy cię poczucie obowiązku, czy winy wobec niej.\nKiedy dajesz o wiele więcej, niż bierzesz. Np. utrzymujesz ją (mieszkając oddzielnie), rezygnujesz dla niej z ulubionej pracy, hobby przyjaciół. Czujesz, że wysysa całą twoją osobowość.\nPowody, dla których warto zostać.\nczujesz, że inspiruje cię do osiągnięć i cieszy się z nimi razem z tobą.\nCzujesz się przy niej dowartościowany: silny, męski, mądry.\nMożesz sobie przy niej pozwolić na chwile słabości, dla niej i tak jesteś męski.\nJesteś przy niej sobą, nie musisz niczego udawać.\nTwoi przyjaciele chwalą jej inteligencję i dowcip.\nPotrafi łagodzić każdą sprzeczkę, nie musisz przez tydzień błagać ją o wybaczenie.\nPotrafi kochać nawet na odległość.\nMożesz ją namówić na wszelkie seksualne eksperymenty.\nLubisz zapach i smak jej ciała.\nUmie rozmawiać z twoimi rodzicami, kocha zwierzęta i dzieci.


Europan – Szukanie pomysłów na miasto przyszłości – ZODIAK Warszawski Pawilon Architektury\nfejkowy_linkEuropan - Szukanie pomysłów na miasto przyszłości\n12apr(apr 12)18:00Europan - Szukanie pomysłów na miasto przyszłości18:00 nadchodzace:wydarzenia_nadchodzace_only\nTegoroczna 15. edycja europejskiego konkursu architektonicznego Europan koncentruje się na tematyce przetworzenia przestarzałych miejskich monokultur. Konkurs proponuje uczestnikom wiele lokalizacji\nZapraszamy na spotkanie o tegorocznej edycji konkursu, ale także szerzej o idei Europanu, którego celem jest poszukiwanie nowych dróg myślenia o architekturze i urbanistyce. Konkurs realizowany jest w wielu lokalizacjach w Europie i przez lata stał się katalizatorem nowych pomysłów na miasto. Brało w nim udział wielu uhonorowanych dziś architektów.\nMateusz Adamczyk (Bud Cud)\nHubert Trammer (sędzia jury Europan)\nProwadzenie: Wojciech Kacperski\nUwaga! Zapraszamy jednocześnie na wizję lokalną na terenie Huty Warszawa, objętym konkursem. Wycieczka z autokarem. Zbiórka pod głównym wejściem do Pałacu Kultury w piątek 12 kwietnia o godzinie 10.00. Obowiązują zapisy: europan@um.warszawa.pl


Strategia marketingowa – działania w obszarze blogosfery | ROImedia - Agency 360 & Media House\nStrategia marketingowa – działania w obszarze blogosfery\nPosted on 20 września 2010 By Anna Pytkowska\nPlanowane przez nas kampanie w obszarze social media, bardzo często uzupełniamy o elementy związane z blogosferą. Kiedy i przy jakich produktach? Nie ma jednoznacznej odpowiedzi na pytanie, zależy to bowiem w dużej mierze od celu danej kampanii oraz grupy docelowej.\nPlanowane działania najprościej możemy podzielić na:\nTworzenie blogów firmowych, produktowych, około-produktowych.\nBlogi w dalszej kolejności moderujemy, pozycjonujemy w naturalnych wynikach, planujemy dla nich kampanię linków sponsorowanych (PPC) w pierwszym etapie ich powstania. Aby zwiększyć ilość stałych użytkowników bloga planujemy też często kampanię banerową skierowaną do grupy docelowej oraz tworzymy stronę na Facebooku z blogiem powiązaną. Blogi firmowe czy eksperckie są doskonałym źródłem wiedzy przy wielu produktach. Internauci często bowiem przed zakupem poszukują wiedzy, opinii i gotowych rozwiązań. Planując remont domu i malowanie, rzadko wchodzimy na stronę producenta farby, częściej w pierwszej kolejności poszukujemy informacji na temat „jak malować” oraz trendów związanych z wyposażeniem wnętrz. Dostarczamy więc Internautom szukanych przez nich informacji, pisząc na tematy okołoproduktowe.\nWykorzystanie już istniejących blogów.\nTu działania mogą być różnorakie. Pierwszym najszybszym sposobem dotarcia do czytelników blogów jest reklama banerową na nich. Kolejnym pomysłem mogą być działania z zakresu „product seeding”. Czasami zdarzają się także artykuły sponsorowane na blogach.\nBlogosfera rozwija się niezmiernie szybko, a wraz z nią zwiększa się ilość czytelników blogów oraz częstotliwość zaglądania do nich. Na podstawie badań PBI Gemius widać że 11,2% Internautów czyta blogi codziennie.\nCiekawy raport przygotowali Blox i Gemius p.t „Motywacje, zachowania i poglądy autorów i czytelników blogów”. Jak pokazują badania w nim przedstawione, wzrasta liczba blogów, które Internauci czytali w ciągu ostatniego tygodnia. Badanie prezentujmy poniżej.\nWażne są także motywy, dla których Internauci czytają blogi oraz powracają do tych ulubionych. Na czele listy znalazły się zabawne i sympatyczne treści, wielu internautów wskazało także pogłębianie wiedzy jako powód oraz samego Glogera i jego styl pisania.\nKim są osoby czytające blogi? Megapanel Gemius wskazuje, że są to głównie osoby po 25 roku życia, aktywni zawodowo, korzystający z Internetu 2 lata lub dłużej, z częstotliwością codziennie lub prawie codziennie.\nDlaczego blogosfera jest dobrym nośnikiem kampanii reklamowych? Blogerzy nie tylko piszą ale i rozmawiają o tym co piszą poza blogiem. Jak pokazują badania 80% blogerów porusza tematykę swoich wpisów w osobistych rozmowach ze znajomymi i rodziną.\nTagi: badania internetu, blog ekspercki, blog firmowy, blogi, blogosfera, efektywne kampanie internetowe, efektywne kampanie online, grupy na portalach społecznościowych, kampania na blogach, linki sponsorowane, marketing internetowy, marketing społecznościowy, mediaplan kampanii internetowej, product seeding, SEM SEO, skuteczne kampanie internetowe, Strategia internetowaShare on\nStrategia działań marketingowych w obszarze Social MediaOlder Post\nInternet najefektywniejszym medium reklamowym dla branży spożywczejNewer Post


EkonomiaPrezes ZUS: Mówię to publicznie po raz pierwszy\nEkonomia: Prezes ZUS: Mówię to publicznie po raz pierwszy\nGertruda Uścińska, prezes ZUS / Źródło: PAP / Radek Pietruszka\nDodano 6 czerwca 2020, 19:53 70\nW ramach walki z kryzysem gospodarczym, do którego doprowadziła pandemia koronawirusa, rząd opracował tzw. tarczę antykryzysową. Składa się na nią m.in. świadczenie postojowe, zwolnienie ze składek ZUS, pożyczka dla mikroprzedsiębiorców czy zasiłki opiekuńcze.\nGertruda Uścińska mówiła na antenie Polskiego Radia 24, że pomimo rozwiązań antykryzysowych, statystyka dotycząca liczby płatników składek wygląda bardzo dobrze.\n– Po raz pierwszy publicznie przedstawiam te sytuację. Gdy porównamy maj do lutego, to w rejestrze mamy mniej płatników jedynie o 4,4 tys. W kwietniu i marcu były to wyższe wskaźniki. Można stwierdzić, że to zwykłe zmiany fluktuacyjne. 2 mln 700 tys. płatników to bardzo dobry wynik – oceniła.\nPrezes ZUS poinformowała, że w marcu złożono 1 mln 570 tys. wniosków o zwolnienie ze składek, z czego 96 proc. rozpatrzono pozytywnie. W kwietniu takich wniosków złożono 1 mln 700 tys.\n– W sumie z opłacania składek zwolniliśmy płatników na łączną sumę 7 mld 360 ml zł. Realizujemy także wnioski o świadczenie postojowe. Na to rozwiązanie złożono 1 mln 600 tys. wniosków. Dla 90 proc. ubiegających się przyznano już odpowiednie środki – powiedziała Uścińska.\nWedług prezes ZUS dane wskazują, że tarcza antykryzysowa daje efekty. – Zaproponowane formy wsparcia są dobrymi instrumentami dającymi poczucie stabilizacji – dodała.\nPolska dla Jezusa, czyli głosować Trza!\nMatczak komentuje wyniki II tury: Nieuczciwe wybory\n"Żeby zupełnie inaczej wyglądała Platforma...". Trzaskowski: Musimy...\nBEZPRECEDENSOWY ATAK HOŁOTY NA AUTORYTETY … IP 20 czerwca 2020, 21:50\nTEN BEZPRECEDENSOWY ATAK HOŁOTY ZWIĄZANEJ Z „SALONEM III RP” ORAZ Z „TOTALNĄ OPOZYCJĄ” PO-KO\nNA AUTORYTETY NAUKOWE (m.in. prof. M. Zembala, prof. Ł. Szumowski), PRZYPOMINA NAM, ŻE RÓWNIEŻ W XXI W. TZW. „CIEMNOGRÓD” JEST MOŻLIWY.\n„CIEMNOGRÓD” REALIZOWANY W SPOSÓB „NOWOCZESNY” PRZEZ TZW. „WYKSZTAŁCIUCHÓW” – B. CZĘSTO „SAMOOCZYSZCZONYCH” – KTÓRZY DE FACTO W CAŁYM SWOIM ZAWODOWYM ŻYCIU NIE OSIĄGNĘLI NICZEGO (a i to co sobie przypisują, to de facto są POPŁUCZYNY z dokonań innych),\nI JEDNO CO WIEDZĄ (a co starają się ukryć), TO ICH ŚWIADOMOŚĆ, ŻE SĄ … NIEUDACZNIKAMI. DLATEGO TEŻ, TAK BLISKO IM DO LUDZI SOBIE PODOBNYCH – np. DO E. KOPACZ, B. ARŁUKOWICZA, …\n„WYKSZTAŁCIUCHY” WIEDZĄ, ŻE ZE SWOIM „WYŻSZYM WYKSZTAŁCENIEM” TO MAJĄ ZAGWARANTOWANĄ PRACĘ NA … ZMYWAKU W LONDYNIE (bo tyle są warte, ich wiedza i umiejętności). NO, CHYBA, ŻE „SIĘ ZAŁAPIĄ” DO POLITYKI – jak np. M. Schulz (SPD; przewodniczący Parlamentu Europejskiego i ... CZŁOWIEK NAWET BEZ MATURY) …\nWIDZIMY ZATEM, ŻE „WYKSZTAŁCIUCH” TO NIE JEST TYLKO SPECJALNOŚĆ POLSKA – TO JEST OPIS WIĘKSZOŚCI TZW. EURO-POSŁÓW …\nALE „WYKSZTAŁCIUCH” MOŻE EGZYSTOWAĆ WE WSPÓŁCZESNYM SPOŁECZEŃSTWIE TYLKO DLATEGO, ŻE SĄ JESZCZE INŻYNIEROWIE, MEDYCY, …\nWYKSZTAŁCIUCH - określenie L. Dorna z czasów, gdy grał razem z „kaczorem” – Dorn był wtedy przez „salon III RP” okrzyknięty „KRWAWYM LUDWIKIEM” (szukaj w net-cie), a samo określenie „WYKSZTAŁCIUCH” było b. mocno krytykowane …\nDzisiaj oczywiście jest inaczej – dzisiaj L. Dorn jest już „cacy” bo … wali w „kaczora”.\nemeryt IP 7 czerwca 2020, 11:47\nkuku na muniu już ma. Może zrobić zbiórkę na fryzjera bo "mało zarabia"?\ndziadek z PiS IP 7 czerwca 2020, 11:45\nNiech powie czemu ZUS wylicza mężczyznom wiek dalszego zycia do 83 lat mimo iż średni wiek życia mężczyzn w Polsce to 73 lata?\nAleola IP 7 czerwca 2020, 10:12\nPani Gertrudo, fryzjerzy są już otwarci.\nJurek IP 7 czerwca 2020, 09:50\nWy tak na serio w to wszystko wierzycie?\nDodaj odpowiedź 12 17\n"Żeby zupełnie inaczej wyglądała Platforma...". Trzaskowski: Musimy wyciągnąć wnioski z tej kampanii


Mimo iż większość ograniczeń pandemicznych została w Szwajcarii zniesiona, w części kantonów kilka z nich jeszcze obowiązuje.\nKoniec z 3G, 2G, 2Gplus. Bundesrat zniósł w Szwajcarii większość obostrzeń. Chwilę później kroki podjęły także szwajcarskie kantony. Obowiązek zakrycia ust i nosa we wszystkich klasach szkolnych został zniesiony w Bazylei, Neuchâtel i Valais. W Szafuzie, St. Gallen i Obwalden nauczyciele mogą zdjąć maski, a w wielu innych kantonach obowiązek ubrania maski w niższych klasach został zniesiony już w ostatnich tygodniach.\nDodatkowo uczniowie szkół w St. Gallen mogą ponownie zagrać w piłkę nożną. Sporty kontaktowe nie są już bowiem zakazane.\nW Tessynie mieszkańcy domów starości mogą ponownie nocować poza placówką. A w Obwalden organizatorzy Fasnacht nie muszą stosować reżimu sanitarnego.\nZurych i Solura zwlekają\nJednak nie wszystkie kantony znoszą obostrzenia. Do zwlekających należy Zurych. Oznacza to, że mieszkańcy tego kantonu muszą przedłożyć certyfikat covidowy, by wejść do szpitala czy domu opieki. A dzieci muszą w szkołach nosić maski do końca lutego.\nCzas na zmiany zostawiła sobie także Solura. Oznacza to, że odwiedzający w domach opieki muszą nosić maskę i pokazać certyfikat covidowy, a pracownicy muszą być regularnie testowani. Nakaz testowy obowiązuje dalej też w szkołach. A w wyższych klasach dzieci i młodzież muszą ubrać maski. Kanton zapowiedział jednak, że w kolejnych dniach obostrzenia te zostaną zniesione.\nInne kantony zdecydowały się pozostawić niektóre obostrzenia. W Argowii, Bazylei-Mieście, Bazylei-Okręgu, Bernie i Jurze pracownicy szpitalu muszą nosić maski. Nakaz zakrycia ust i nosa obowiązuje także częściowo w domach opieki.\nCzęść kantonów pozwoliła szpitalom zadecydować, czy będą wymagać od odwiedzających certyfikatu covidowego.\nW Bernie ciągle obowiązuje nakaz zakrycia ust i nosa w więzieniach. Z kolei Neuenburg zaleca klientom salonów fryzjerskich i kosmetycznych noszenie maski.\nAktualności Szwajcaria, obostrzenia, obostrzenia w Szwajcarii, obostrzenia Szwajcaria, my polacy,\nUrlop bezpłatny w Niemczech. Pytania i odpowiedzi\nCzym są normy DIN i jakie jest ich zastosowanie?\nPorady: Co powinieneś wiedzieć o premii bożonarodzeniowej w Niemczech\nSzwajcaria: Obostrzenia i zakazy przedłużone. Później stopniowy powrót do normalności


Borek: Wciąż brakuje nam jakości rozegrania - Polsat Sport\nBorek: Wciąż brakuje nam jakości rozegrania\n27.05.2019, 12:25 Piłka nożna\n- Cały czas brakuje nam jakości rozegrania. Patrzę na decyzje personalne Jacka Magiery i się zastanawiam czy to jest konsekwencja monitoringu zmęczenia zawodników, czy wybranie składu pod taktykę i klasę rywala, czy spowiedzi przed samym sobą, że trochę się pomylił z zestawieniem na pierwszy mecz z Kolumbią - mówi w "Prawdzie Futbolu" Romana Kołtonia Mateusz Borek po wygranym 5:0 meczu kadry U-20 z Tahiti.\n- W meczu z Tahiti wykonaliśmy zadanie obowiązkowe. Wygraliśmy wysoko, zgodnie z planem. Teraz musimy przygotować się do spotkania o wszystko z reprezentacją Senegalu, żeby nie liczyć tylko na matematykę. Żeby samemu udowodnić, że zasługujemy na dalszą grę w tym turnieju. Historia takich imprez, zarówno seniorskich, jak i juniorskich uczy nas, że jak gospodarz odpada, to turniej się nie kończy, ale wygląda zdecydowanie inaczej. Temperatura spada, nie ogniskuje już takiej uwagi, jak do momentu, w którym są w nim gospodarze - mówi w najnowszym odcinku "Prawdy futbolu" Mateusz Borek, który był gościem Romana Kołtonia.\n- Graliśmy z rywalem słabszym nie tylko od wszystkich polskich zespołów w Ekstraklasie, ale też w Fortuna I lidze. Tahiti, żeby zagrać na mistrzostwach świata w Polsce, wygrało w grupie z Papuą Nową Gwineą i drużyną Tonga. Następnie w półfinale pokonuje Wyspy Salomona i w finale turnieju Strefy Oceanii przegrywa z Nową Zelandią, ale jako finalista ma awans. Umówmy się – w tych krajach ludzie koncentrują się raczej na innych aktywnościach, może na sportach wodnych, a nie na piłce. I na takim poziomie jest właśnie Tahiti - podkreślił dziennikarz Polsatu Sport.\n- Nasi chłopcy musieli wygrać ze sobą. Byli zestresowani, to było widać. Na pewno przydałoby im się trochę więcej luzu, tak jak większości polskich piłkarzy. Co mnie zmartwiło, nawet już przy prowadzeniu 2:0, czy 3:0? Oczekiwałem drużyny, która złapie spokój, będzie miała schemat rozgrywania ataku pozycyjnego, wymienimy sobie 10-15 podań, pomęczymy ich, zagramy z prawej do lewej. Zniechęcimy ich do tego meczu. Ale widać było, że drużyna czuła wielką presję, zdawała sobie sprawę, jakie są wobec niej oczekiwania, że potknięcie oznacza koniec marzeń w tym turnieju - przeanalizował Borek.\n- Ale czy to potknięcie było możliwe z takim rywalem? - zauważył gospodarz "Prawdy Futbolu" Kołtoń.\n- Nie było możliwe. Droga do tego turnieju dla Tahiti była tak trudna, jak Polski, a my graliśmy bez eliminacji - przypomina żartem Borek, ale zaraz dodaje, już bardzo poważnie: - Cały czas brakuje nam jakości rozegrania. Patrzę na decyzje Jacka Magiery i się zastanawiam, czy to była konsekwencja monitoringu zmęczenia zawodników, czy wybranie składu pod taktykę i klasę rywala, czy spowiedzi przed samym sobą, że trochę się pomylił z zestawieniem na pierwszy mecz z Kolumbią. Na pięciu zawodników linii pomocy, mieliśmy trzy zmiany. Czy one coś wniosły? Czy dały nam odpowiedź na pytanie choćby o 17-letniego Zalewskiego. Czy on jest gotów na walkę z tymi byczkami z Senegalu? Nic nie wiemy - zgodzili się zarówno Borek, jak i Kołtoń.\nCo jeszcze powiedzieli o meczu z Tahiti, jak zanalizowali grę poszczególnych zawodników? Co nas czeka w meczu z Senegalem? Odpowiedzi znajdziecie TUTAJ (cały odcinek "Prawdy Futbolu").\nJACEK MAGIERAMATEUSZ BOREKPIŁKA NOŻNAREPREZENTACJAREPREZENTACJA POLSKI U-20


epodolog - galeria - obraz EPO#WN-7547-PIC-187\nDoksorubicyna jest szeroko stosowanym i skutecznym środkiem przeciwnowotworowym. Leczenie doksorubicyną jest jednak ograniczone przez kardiotoksyczność zależną od dawki, która może prowadzić do zastoinowej niewydolności serca.1 Aby zoptymalizować leczenie doksorubicyną, ważne jest wczesne wykrycie toksyczności kardiologicznej. Do pomiaru ciężkości uszkodzenia i d...\nDane te pokazują, w jaki sposób dodanie informacji genetycznej zmieniło przewidywanie dawki z modelu klinicznego i sugeruje, że większość różnic rasowych w wymaganiach dotyczących dawki wyjaśniono genotypem. Dodanie informacji genetycznej do informacji klinicznej zmniejszyło bezwzględny błąd w oszacowaniu dawki i zwiększyło wyjaśnioną frakcję zmienności (R2)....\nStało się jasne, że SSRI są najnowszym sposobem leczenia tak zwanej neurastenicznej tradycji zaburzeń. Termin neurastenia pochodzi od pracy neurologa George a Bearda w XIX wieku i obejmuje szeroką i bezpostaciową gamę symptomów stresu, które zdają się być doświadczane przede wszystkim przez stosunkowo uprzywilejowanych. Zanim pojawił się Prozac, Miltown, a nast�...\nPo rekomendacji przez międzynarodową radę doradczą, próbkę zwiększono do 1800 pacjentów, z 90% mocą dla współczynnika ryzyka 1,8 z dwustronnym błędem alfa 0,05, aby uwzględnić około 124 zdarzeń. Dwa testy między grupami pierwotnego punktu końcowego obliczono z dwustronnym poziomem istotności 2,5%, z zastosowaniem korekty Bonferroni-Holm dla wielokrotnych poró...


Botki Rieker 35382-00 black - e-Ciżemka.pl\n» Botki Rieker 35382-00 black\nKod produktu: 0D7A-5238D\nStylowe, wygodne, skórzane buty męskie Rieker 35382-00 black.\nTo buty dla osób ceniących jakość, wygodę i casualowy styl. Wierzchy wykonano z wysokiej jakości naturalnej skóry licowej, która doskonale dopasowuje się do stopy. Po bokach wszyto ozdobne gumy nie tylko ułatwiające wkładanie i zdejmowanie, ale również zwiększające komfort podczas chodzenia. Cholewka bez żadnych ozdób podkreśla elegancki charakter obuwia, a spód dodaje casualowego stylu co w połączeniu daje uniwersalny model.\nButy posiadają membranę riekerTEX, która gwarantuje oddychalność i wodoodporność. Buty są komfortowe i wygodne, dzięki elastycznym podeszwom, świetnemu wyprofilowaniu i niewielkim obcasom zapewniającym prawidłowe podparcie stopom. Wszelkie jesienne i zimowe wyjścia nie będą stanowiły problemu, dzięki temu modelowi, a czarny jednolity kolor będzie doskonałym połączeniem wielu stylizacji. To kultowy rodzaj męskiego obuwia, który powinien znaleźć się w garderobie każdego mężczyzny.\nTyp: sztyblety męskie


E5186 toolbox - tematy na elektroda.pl\nZnaleziono około 69 wyników dla: e5186 toolbox\nCybertech to bardzo dobra sprawdzona antena. Jednoznacznie nie da się ocenić czy jest lepsza jakaś jest np . ATK-504 która jest do wszystkich pasm i ma podobny zysk. Ogólnie więcej z LTE raczej u siebie już nie wycisniesz. Jak masz w webui opcje wyboru pasma to tam wybierz, jak nie to w LTEWatchH...\nCo prawda pod WinXP E5186 nie jest prawidłową aplikacją systemu Win32 (nie mam pod ręką Win7). Co jest do......? :?: rozmiar pliku 1 100 800 rozmiar na dysku 1 101 824 Czy ktoś mógłby sprawdzić rozmiar pliku? Edit 06-02-2017 Wygląda na to, że Huawei Toolbox działa tylko pod Win10.\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 05 Lut 2017 21:20 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 2571\nA co ma wspólnego działanie internetu z Play od tego czy modem jest w USB komputera czy w DWR-116? Nic,za połączenie LTE zawsze odpowiada modem. DWR-116 jedynie go obsługuje i tworzy sieć LAN i WiFi w domu. Przy takich rezultatach na LTE w Play nigdy nie powinieneś przedłużać abonamentu , tym bardziej...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 27 Wrz 2016 15:32 Odpowiedzi: 7 Wyświetleń: 2133\nW Orange bierzesz ofertę tylko internet LTe dla domu za 59,90 i ze sprzętem, czyli MF283+ i TAB2A8 za 99 zł. Najwyzej sprzedasz, zestaw art około 800 zł i trudno nie wziąć za te 99 zł. Plauy tak jak pisałem na kartę a sprzęt kupisz sam, czyli e5186, DWR-966 . Oba z LTE-A. Zasięg z BTS-a LTE800 Krynice....\nSieci Co Kupić 10 Paź 2016 14:46 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 8997\nEdytowałem post, nie chodziło o E5786( to mobilny router z LTE-A) a właśnie o E5186. Mam go, działa prawidłowo. Agreguje dwa pasma LTE. W stosunku do DWR-966 ma ubogie ustawienie sieciowe. Do wymuszania pasm LTE trzeba używać na nim E5186 Toolbox. Jeżeli będę już korzystał z internetu Play to lepiej...\nSieci Co Kupić 01 Lis 2016 18:52 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 2355\nNa razie nie robiłem pełnych testów, ale może się komuś przyda informacja, że "wykastrowany" E5186 od T-Mobile współpracuje z programem E5186 Toolbox i LTE Watch w zakresie wyboru pasma. Choć jest jedno małe - powrót do ustawienia "automatycznego wyboru" był możliwy tylko za pomocą LTE Watch. Robiąc...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 25 Sty 2017 10:09 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 1041\nSieci Co Kupić 30 Sty 2017 19:12 Odpowiedzi: 20 Wyświetleń: 1137\nSieci Co Kupić 13 Kwi 2017 08:39 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 19152\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 14 Wrz 2016 21:16 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 1668\nJesli docelowo i tak chcesz kupić E5577 to kup i na nim zrób testy w Głubczycach. Ten routerek działa z programami LTEWatchH i E5186 Toolbox, które pokazują parametry sygnału LTE ora CID BTS-a. pozwalają wymuszać pasma LTE. Mozesz kupić też Airboxa 2 Plus( tylko nie Airbox2) bo to też E5577 tylko...\nSieci Co Kupić 20 Wrz 2016 17:54 Odpowiedzi: 30 Wyświetleń: 5457\nTe anteny na 1800MHz działają też w LTE2100. Niestety ale na LTE2100 Play ma tylko 5MHz pasma wMIMO więc DL z założenia o połowę niższy niż na LTE1800 gdzie ma 10MHz pasma w MIMO. Na E5372 nie wymusisz pasma LTE, to można zrobić ale na E3372s-153 HiLink za pomocą LTEWatchH lub E5186 Toolbox. Play...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 24 Wrz 2016 00:00 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 873\nSieci Początkujący 26 Wrz 2016 20:01 Odpowiedzi: 4 Wyświetleń: 684\nE5180 ale tylko w wersji As-22 czyli pochodzący z Plusa. Jako jedyny ma złącza anten zewnętrznych. Te z Play, T-mobile to mało przydatne cegły. W większości lokalizacji konieczne anteny zewnętrzne, szczególnie gdy się chce korzystać z LTE1800, LTE2100 czy LTE2600. router do kupienia za około 200 zł....\nSieci Co Kupić 18 Gru 2016 18:29 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 1638\nTaki starter trzeba jeszcze zarejestrować w salonie Play . Za rejestrację dostaniesz bonus 100GB na m-c. Koszt takiego internetu to 0 zł za 100GB. Na komputerze instalujesz E5186 Toolbox aby wymuszać pasma LTE na E5573 , poznać parametry sygnału LTE i CID BTS-a. Jak działają Orange , T-Mobile czy Play...\nSieci Co Kupić 04 Paź 2016 22:00 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1020\nSieci Co Kupić 11 Paź 2016 21:49 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 1089\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 07 Paź 2016 16:09 Odpowiedzi: 2 Wyświetleń: 1572\nTelefon musi obsługiwać i połączyć się z siecią LTE w T-Mobile. Wtedy program pokaże parametry sygnału LTE. Kluczowy jest pomiar u ciebie bo pozwoli poznać CID BTS-a i parametry LTE. Masz zasięg LTE bo świadczy o tym połączenie na LTE w DWR-921 więc yelefon powinien połaczyć się z tym samym. . Gdybyś...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 05 Gru 2018 22:23 Odpowiedzi: 36 Wyświetleń: 8670\nSieci Początkujący 15 Paź 2016 20:39 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 582\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 20 Mar 2018 19:35 Odpowiedzi: 41 Wyświetleń: 64428\nA jaka to antena ? Widziałeś to LTE u niego na tym mobilnym routerku( pewnie to E5373), jakie ma parametry sygnału na nim z ta anteną ?. Z tym MiFi powinien działać program LTEWatchH lub E5186 Toolbox pokazujacy parametry sygnału, dane BTS-a oraz pozwalający wymuszać pasma LTE na nim. Warto zobaczyć...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 17 Sty 2017 23:30 Odpowiedzi: 50 Wyświetleń: 3057\nE5186 toolbox - COnnection status: ERROR: SYSTEM NO SUPPORT coś wykrywa jednak connection: 4G LTE cell-id xxx mcc-mnc xxx network band: disabled RSRP -111 RSSI -81 RSRQ -8 SINR -3 speedtest 12/4 mbs.\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 12 Gru 2016 13:35 Odpowiedzi: 24 Wyświetleń: 6210\nMożna brać, FW bardzo dobre na dodatek działa z programami LTEWatchH i E5186 Toolbox.\nSieci Co Kupić 21 Sty 2017 09:49 Odpowiedzi: 9 Wyświetleń: 741\nTylko nie bierz takiego, który pochodzi z t-mobile. SINR to RSSNR w NCI. Do B315 uzywa się programów LTEWatchH lub E5186 Toolbox. Pokazuja parametry sygnały, dane BTS-a i pozwalają na B315 wymuszać konkretne pasma LTE.\nMoja lokalizacja to Biszcza , działa program E5186 Toolbox , tylko nie wiem jak to wymusić , Router mam od znajomego ponieważ , mój padł , Internet z plusa mam , ponieważ w mojej miejscowość internet kablowy jest przeciążony i działa słabo , ogólnie jestem zadowolony z tego internetu , tylko to łączenie...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 13 Lut 2017 13:30 Odpowiedzi: 3 Wyświetleń: 5922\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 22 Mar 2017 20:25 Odpowiedzi: 14 Wyświetleń: 951\nok użyłem programu E5186 Toolbox, natomiast nie wiem które parametry są istotne więc podaje te które wydaja mi sie okej, przeleciałem przez wszystkie opcje networkmode i podeje screeny\nSieci LAN 23 Lis 2017 17:47 Odpowiedzi: 34 Wyświetleń: 3189\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 03 Paź 2017 08:45 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 6324\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 01 Gru 2017 14:26 Odpowiedzi: 17 Wyświetleń: 2001\nNie wiem, czy dobrze zrobiłem, ale to wymuszenie zrobiłem na stronie domowej tego routera w zakładce Ustawienia Sieci: Sieć-Preferowany tryb i zmieniłem na "Tylko LTE", bo w sumie innej możliwości to ja nie widzę. Co do tych linków, z programami ani jeden ani drugi nie zaczął współpracować, w ogóle nic...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 27 Mar 2018 14:11 Odpowiedzi: 6 Wyświetleń: 1017\nHWManager albo E5186 Toolbox.\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 18 Kwi 2019 12:45 Odpowiedzi: 33 Wyświetleń: 2217\nSieci Co Kupić 15 Cze 2016 07:57 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 975\nZ routerów bez LTE-A polecany B315s-22. Ten z Plusa/Play działa z programami LTEWatchH i Toolbox, co pozwala wymuszać pasma LTE. Te z Orange tylko na starszym FW działają z tymi prgramami. Z t_mobile się nie kupuje, ma okrojony sprzętowo i softowo. Z routerów LTE-A najstarszy i sprawdzony to E5186,...\nSieci Co Kupić 22 Sty 2017 13:46 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 1296\nSieci Co Kupić 24 Sty 2018 15:34 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 2922\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 15 Maj 2020 13:26 Odpowiedzi: 43 Wyświetleń: 3243\nDWR-966 póki co wirtualny, jest w cennikach Plusa z 14.06 oraz na stronie sklepu internetowego Plusa ale niedostępny. Pewnie pojawi się wkrótce u nich do wyboru a co zatem idzie też w salonach. Stamtąd szybko na Allegro, OLX i do lombardów, bo Plus to podstawowy "dostarczyciel" sprzętu dobrej klasy...\nSieci Co Kupić 27 Mar 2017 10:10 Odpowiedzi: 36 Wyświetleń: 7410\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 01 Wrz 2016 18:40 Odpowiedzi: 13 Wyświetleń: 1140\nW zależności od budżetu, za około 250-300 zł router LTE czyli B315s-22. Jeśli chciałbyś korzystać z agregacji LTE1800+800 a w przyszłości z LTE2600+1800 to router z LTE-A za około 400 zł B525 z T-mobile, za około 500 zł E5186 a nawet B618. na tych routerach można wymuszać konkretne pasma LTE za pomoca...\nSieci Co Kupić 11 Maj 2017 22:49 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 2088\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 13 Cze 2018 15:21 Odpowiedzi: 16 Wyświetleń: 6543\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 30 Wrz 2017 17:12 Odpowiedzi: 12 Wyświetleń: 1464\nSieci Co Kupić 11 Lip 2016 20:30 Odpowiedzi: 10 Wyświetleń: 1098\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 31 Sie 2016 07:14 Odpowiedzi: 27 Wyświetleń: 3339\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 23 Sty 2017 00:15 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 1278\nZacznijmy od końca , na jakiej podstawie sadzisz że BTS-y działają, robiłes testy ? Przy 600m od BTS-a LTE1800 NetWorks nie powinno byc problemów z sygnałem LTE. Gorsze działanie, prędkości są skutkiem przeciążenia BTS-a. Jak chcesz wyeliminować innych z niego? Zobacz czy z twoim E5776 działa program...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 25 Lis 2016 00:30 Odpowiedzi: 5 Wyświetleń: 660\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 22 Sty 2017 09:41 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 801\nSieci Co Kupić 03 Mar 2017 19:44 Odpowiedzi: 38 Wyświetleń: 5748\nParametry sygnału LTE2600 słabe ale nic dziwnego bo BTS LTE2600 są dalej. Łaczysz się z innym niz ten na LTE1800 ale tez inny niż agregacja LTE1800+800 na telefonie. Oczywiście do Play zakup routera z LTE-A jest optymalny, B525, E5186 czy B618 kupisz za około 500 zł. Test LTE2600 warto zrobić przy...\nSieci Co Kupić 02 Paź 2017 13:51 Odpowiedzi: 31 Wyświetleń: 12669\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 07 Lip 2018 05:03 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 798\nSieci Co Kupić 17 Lip 2018 11:58 Odpowiedzi: 11 Wyświetleń: 417\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 01 Maj 2020 08:46 Odpowiedzi: 602 Wyświetleń: 109248\nNa dzień dzisiejszy minimum to zakup stacjonarnego routera z LTE-a 2CA czyli LTE6 kat z agregacją 2 pasm LTE. Polecane B525, zarządzanie pasmami i diagnostyka poprzez HManagera lub LTEwatchH, starszy E5186 wybór pasm i diagnostyka poprzez LTEWatchH lub Toolbox lub MF286 , diagnostyka i wybór pasm...\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 27 Paź 2018 10:34 Odpowiedzi: 29 Wyświetleń: 384\nInternet 3G, 4G, 5G, LTE 12 Sty 2019 20:17 Odpowiedzi: 8 Wyświetleń: 708\nrouter kabel koncentryczny lampa obrazowa iveco silnik pasek centralne smarowanie czyta pendrive jakie piekarniki zakłócenia dekoder polsatu zelmer zwijacz przewód rozebrać komplet kluczy wywiercić dziura dekoder wyłącza telewizor


2015 - Julitta Dębska Blog\nNie jesteś z tym sam. Jedną z najbardziej wyniszczających chorób cywilizacyjnych jest brak miłości do samego siebie, przez niektórych nazywany np. niską samooceną, zaniżonym poczuciem własnej wartości.\nJak to się objawia? Może nam być ciężko rozpoznać osobę, która nie kocha siebie lub nie kocha siebie w pełni. Mężczyzna, któremu brak poczucia własnej wartości, może nosić świetnie skrojony garnitur, dobre buty, mieć prestiżową pracę i być bardzo atrakcyjny. I nikt nie wie, dlaczego przyjemność sprawia mu uwodzenie kolejnych kobiet i ranienie ich serc. Kobieta, która nie kocha siebie, może być najatrakcyjniejszą w mieście, miejscu pracy, w swojej dzielnicy. Może być nawet Miss World i do tego skończyć trzy fakultety. Mimo to od lat jest w związku, którego status na portalu Facebook można by było określić jako "to skomplikowane". Zawsze jest dobry powód do tego, by tkwić w tym bagienku dalej. To mogą być pieniądze, bezpieczeństwo, wygoda, wszystko, co zakamufluje nam prawdziwy powód czyli brak miłości do siebie.\nChociaż światu mogą komunikować coś zupełnie odwrotnego, to w głębi swojej duszy pielęgnują przekonania typu: nie zasługuję na miłość, nikt mnie nie pokocha, mnie nie da się kochać. Dlatego wchodząc w związki za chwilę je kończą, bo boją się, że druga strona ich zdemaskuje albo skrzywdzi. Zaczynają się odsuwać, uciekać. I często przyciągają typ bardzo podobny do siebie, tworząc wspólnie toksyczną i wyniszczającą relację. I to nie wynika z tego, że są złymi ludźmi. Wewnątrz są po prostu skrzywdzonymi dziećmi, których rany nie zagoiły się do dziś i są odgrzebywane każdego dnia na nowo. Reagują tak, jak potrafią. Inaczej nie mogą. Reakcje te zbudowane są na lęku i strachu, dlatego objawiają się jako agresja, wściekłość, wchodzenie w rolę ofiary, obarczanie drugiej strony za wszelkie zło albo szukanie winy tylko w sobie, chęć sprostania oczekiwaniom innych za wszelką cenę, godzenie się na poniżanie, złe traktowanie.\nOczywiście brak miłości do samego siebie nie przejawia się tylko w związkach, ale z uwagi na to, że są to często najbardziej emocjonalne i najważniejsze dla nas relacje, objawy są najbardziej zauważalne.\nOsoby, które nie kochają w pełni siebie mogą też uważać, że nie zasługują na to, co najlepsze w swoim życiu zawodowym. Mimo wiedzy, doświadczenia, predyspozycji, porównują się wciąż z innymi i oceniają się na własną niekorzyść. W wyniku takiego bilansu mogą np. zrezygnować z chęci zmiany swojego stanowiska, miejsca pracy na lepsze, rozmowy o podwyżce. W głowie takiej osoby pojawiają się myśli typu: "Jeszcze nie umiem odpowiednio dużo", "Musze się jeszcze tyle nauczyć, zanim zostanę...", "Nie umiem...", "Jestem słaby...", "Gdzie mi do niego...". Sami się szufladkują widząc siebie, jako ludzi innej kategorii od pracowników, których podziwiają lub którym zazdroszczą.\nOsoby, które nie kochają siebie w pełni rezygnują też z własnej misji życiowej. Każdy z nas wewnętrznie czuje, jakimi darami został obdarzony i pewnie kilka razy w życiu pojawiała się u każdego z nas refleksja typu "co by było gdyby", "a gdybym tak...wrócił do swojej pasji, rozwijał ją". Jeśli nie kochamy siebie to dajemy narzucić sobie wzorce z zewnątrz, cudze przekonania i wymagania. Realizujemy niespełnione marzenia naszych rodziców, nauczycieli, partnerów.\nCo by w takiej sytuacji zrobiła osoba, która kocha siebie?\nProgram 365 dniowej pracy z miłością do siebie oparty na takim właśnie pytaniu proponuje nam nauczycielka duchowa, Teal Swan. Chodzi o to, by przez 365 dni w roku codziennie zadawać sobie to właśnie pytanie: "Co zrobiłaby osoba, która kocha siebie?". Zadajemy je sobie przy prostych decyzjach typu "wziąć kąpiel czy posprzątać w pokoju" oraz przy bardziej skomplikowanych "zmienić pracę czy zostać w obecnej". Zadając sobie to pytanie przez 365 dni sprawimy, że wejdzie ono nam w nawyk i zaczniemy podejmować decyzję, jak osoba, która kocha siebie. Ważne w tej metodzie jest słuchanie własnej intuicji, pierwszych myśli, które nam przychodzą do głowy, a nie całej historii, która pojawia się tuż po nich.\nMnie to przekonuje i skoro zbliża się 1 stycznia to czemu nie zacząć od teraz? W nowym kalendarzu można spisywać sobie każdego dnia swoje pytania i odpowiedzi.\nJeśli zdarza Ci się zadawać sobie pytanie "Dlaczego sobie to robię?" albo właśnie tego pytania się obawiasz to na pewno warto!\nJak sądzisz, co zrobiłaby osoba, która kocha siebie? :)\nP.S. I LOVE YOU ;).\nW nadchodzącym roku życzę Wszystkim wiary w siebie i odwagi do realizacji własnych pasji, marzeń i misji życiowej. I dużo miłości! :)\nObraz: Miłość własna\nTen post miał być o tym, czego możemy nauczyć się od Indian. Chodziło o szczęście. Zabrakło mi dziś jednak sił na autentyczne pisanie o szczęściu. Koniec roku zazwyczaj jest dla mnie energetycznym dołkiem. Obserwując ludzi podejrzewam, że mają podobnie. W firmach to czas domykania budżetu i planowania kolejnego na przyszły rok. Czas ocen, podsumowań i dopinania celów na ostatnią chwilę. Wszystko dzieje się w biegu. Pośpiech czasem przegrywa z rozsądkiem. Do tego dochodzi całoroczne zmęczenie, które potęguje negatywne emocje. Rozglądając się dokoła mam wrażenie, że ta ciężka energia napiera. W normalnych okolicznościach oddech złapalibyśmy w domu, ale w okresie przedświątecznym i tutaj wszyscy są w pędzie i w stresie. W powietrzu oprócz zapachu pieczonych jabłek i cynamonu czuć napięcie. Do posprzątania została jeszcze łazienka i kuchnia, okna nie są umyte, choinka się sypie i nie mamy jeszcze wszystkich prezentów. W sklepach zmęczeni, zestresowani ludzie ćwiczą swoją cierpliwość w długich kolejkach. I wszyscy zdają się marzyć o czymś nowym, czymś co przyjdzie w nowym roku i odetnie ich od starych trosk.\nTo może jednak możemy czegoś nauczyć się od Indian? Jedno z przysłów indiańskich brzmi: "Biały człowiek mówi o Jezusie - my z Nim rozmawiamy". No właśnie, w tej świątecznej gorączce zapominamy często o tym, co najważniejsze. By móc rozmawiać z Nim nie można tylko mówić. Mówienie to również dziesiątki, setki, a może i tysiące głosów, które mamy w głowie. By móc rozmawiać z Nim, trzeba również słuchać i uważnie obserwować. To jest również warunek konieczny autentycznego dialogu z samym sobą oraz z drugim człowiekiem.\nIndiańskie Tu i Teraz\nOkazuje się, że nie tylko wschodnie kultury praktykują uważność i bycie "tu i teraz". Podobną filozofię wyznawali i wyznają rdzenni mieszkańcy obu Ameryk. Siuksowie Lakota podkreślali to, że przeszłości nie ma, jest tylko chwila obecna. Jeśli jestem w chwili obecnej radosna i szczęśliwa, to moje wibracje mogą mi tylko i wyłącznie przynieść coś dobrego. Ta chwila generuje następną, która może być tylko lepsza.\nIndianie Piraha, zamieszkujący brazylijską część dżungli amazońskiej, w ogóle nie mają w swoim języku czasu przeszłego i przyszłego ani żadnych określeń opisujących przeszłość i przyszłość. Piraha są radośni, zrelaksowani, odbywają głębokie rozmowy z Nim. Moglibyśmy stwierdzić, że to proste w świecie bez zachodniego pośpiechu, orientacji na cele, pogoni za pieniądzem i presji społecznej.\nPsychologia pozytywna podpowiada nam jednak, że faktycznie takie bycie w TERAZ i praktyka uważności ma bardo duży wpływ na nasz dobrostan. Mamy żale, pretensje za to, co stało się wczoraj. Ale tego już nie zmienimy. Obawiamy się tego, co będzie jutro, ale nie możemy kontrolować naszej przyszłości. Dlaczego więc nie poczuć radości z bycia w chwili obecnej? Nie chodzi o to, by nie stawiać sobie celów, nie pracować z wizją i nie planować. Jednak to, co było i będzie nie powinno nam zatruwać tego, co jest teraz i odbierać radości z teraźniejszości.\nBądź uważny w te Święta\nSzczypta praktyki jest lepsza niż tona teorii. Dlaczego więc nie zabrać się za praktykowanie w te Święta? Wybierz jakąś przedświąteczną czynność. Może to być np. przygotowanie ciasta, zmywanie, sprzątanie. Skup w trakcie jej wykonywania całą swą uwagę. Obudź swoje wszystkie zmysły. Jeśli ubierasz choinkę, uświadom sobie, że to robisz, poczuj jej zapach, poczuj dotyk igieł na Twoich dłoniach, przyglądaj się wzorom na bombkach.\nŚwietną okazją do praktykowania uważności jest jedzenie. Po prostu poświęć doświadczeniu jedzenia całą uwagę i powoli poczuj cały proces. Postępuj jak badacz, który obserwuje umysł i ciało bez dokonywania ocen. Wypróbuj to i zobacz, co uda Ci się dostrzec.\nWsłuchaj się w słowa kolędy lub pastorałki, poczuj jak dźwięki wibrują w Twoim ciele. Bądź uważny na to, co mówią Twoi domownicy i goście. Bądź ciekaw tego, co Ci chcą przekazać. Nie czekaj na swoją kolej. Daj sobie naprawdę poczuć to, co słyszysz i na co patrzysz.\nJa jestem dzięki temu spokojniejsza. To przede wszystkim i tego Wam również życzę.\nDrodzy Czytelnicy, w te Święta życzę Wam wielu chwil, w których będziecie w "tu i teraz" doświadczać radosnej teraźniejszości. Wspaniałego czasu z rodziną, przyjaciółmi, kochającymi osobami. Cieszcie i radujcie się każdym momentem!\nZastanawiamy się z jakiego powodu wciąż przyciągamy do siebie nie tych ludzi i nie te sytuacje. Nie wiemy, dlaczego odpychamy od siebie osoby, na których nam zależy. Nie odnosimy sukcesów zawodowych. Wciąż powtarzamy te same błędy i nie wiemy, jaka jest tego przyczyna. Kiedy drugi człowiek pokazuje nam swój punkt widzenia, mówiąc co robimy źle, najczęściej reagujemy nerwowo, a nawet agresywnie. Czujemy się atakowani tracąc wtedy okazję na zmianę i zrozumienie tego, co tak naprawdę nie działa tak jak powinno. Informacja zwrotna jest bowiem jednym z najsilniejszych narzędzi rozwojowych, pod warunkiem jednak, że się na nią otworzymy.\nW 1996 roku zespół marketingowców z P&G miał za zadanie wprowadzić na rynek nowy produkt, jakim był Febreze, środek pochłaniający brzydkie zapachy. Uznali, że strzałem w dziesiątkę będzie pokazanie konsumentom, jak środek pozwoli im pozbyć się krępujących zapachów i dzięki temu odczuć ulgę. Mijały tygodnie, miesiące, a półki w sklepach uginały się od butelek Febreeze, których nigdy żaden klient nawet nie wziął do ręki. Innowacyjny produkt stał się kompletną porażką i już miał zostać wycofany z rynku, gdy nagle odpowiedzi na to, co nie zadziałało, dostarczyła pewna miłośniczka kotów z Phoenix. Była ona jedną z osób, z którymi zespół badaczy P&G przeprowadzał wywiady. Badacze poczuli zapach jej dziewięciu kotów zanim jeszcze weszli do jej mieszkania. Wnętrze domu było czyste i porządne. Kobieta wyjaśniła im, że jest maniaczką czystości, dlatego też odkurzała w pokojach każdego dnia i nie otwierała okien, by kurz z ulicy nie wpadał do środka. Kiedy grupa badawcza weszła do salonu, jeden z mężczyzn poczuł odruch wymiotny za sprawą odoru, który w nim panował.\n"Co Pani robi z zapachem kotów", naukowiec zapytał kobietę.\n"To zazwyczaj nie jest żaden problem", odparła.\n"Jak często Pani czuje brzydki zapach?".\n"Może raz w miesiącu", odpowiedziała kobieta.\n"A teraz Pani go czuje?", zapytał badacz.\nTen sam wzorzec powtórzył się w dziesiątkach innych domów, które odwiedzili. Ludzie nie czuli brzydkich zapachów, które towarzyszyły im w codziennym życiu. Palacz nie rozumie najczęściej, że jego partnerowi przeszkadza nieprzyjemny zapach. Jaki zapach? Po pewnym czasie staje się on bowiem niezauważalny. Podobnie jest z wszystkimi innymi sprawami w naszym życiu. Nasze złe nawyki, zachowanie, ton głosu stają się dla nas codziennością. Uważamy je po pewnym czasie za normę i nie dostrzegamy w nich nic złego. Z tego też powodu większość menedżerów uważa się za bardzo dobrych dla ludzi, kiedy ich zespoły są zdemotywowane z powodu relacji z szefem, a niektóre osoby nie rozumieją, jaki jest powód tego, że kolejni znajomi nie mają z nimi ochoty spędzać czasu. Gdyby zapytali się znajomych o to, jaki jest powód, usłyszeliby np., że zawsze mówią tylko o sobie i swoich problemach i kompletnie nie potrafią słuchać, co na dłuższą metę jest męczące.\nJeśli chcemy dokonać w swoim życiu zmiany na lepsze musimy być otwarci na konstruktywną krytykę i odbierać ją z wdzięcznością. Traktujmy ją jako naukę, dzięki której możemy stać się lepsi i wznieść swoje życie na wyższy poziom.\nZanim zdenerwujemy się i obrazimy na drugiego człowieka, za to, co o nas powiedział, zastanówmy się, jaka była jego prawdziwa intencja. Czy rzeczywiście chciał nam zrobić przykrość? Bywa, że i tak jest i że krytyka ma mało wspólnego z prawdą. Natomiast zwykle jeśli słyszymy ją od przyjaciela, bliskiej osoby z rodziny, kogoś komu zawsze ufaliśmy, może być w niej ziarno prawdy. Warto przyjrzeć się temu ziarnu i zatroszczyć się o nie, by mogła z niego wyrosnąć piękna roślina.\nChcąc naprawdę zmienić coś w swoim życiu, być lepszym mężem, ojcem, menedżerem, przyjacielem, pytaj o informację zwrotną. Nie bój się jej. I bądź wdzięczny tym, którzy mają odwagę Ci ją przekazać.\n(1) Charles Duhigg, Siła nawyku. Dlaczego robimy to, co robimy i jak można to zmienić w życiu i w biznesie., PWN, Warszawa 2014.\nTo straszne poczucie, że zrobiliśmy coś nie tak i nie możemy cofnąć czasu. Ból rozpierający nas od środka i kurczowe trzymanie się przeszłości. Znacie to?\nDla przykładu rozstaliśmy się z partnerem i nie potrafimy sobie wybaczyć błędów, które popełniliśmy i wciąż to rozpamiętujemy, analizujemy i chcemy naprawić...bezskutecznie. Przyjaciele, rodzina, znajomi mówią nam wtedy abyśmy sobie odpuścili i szli dalej. Stoisz w miejscu mówią, a do Ciebie jakby nic nie dociera. W tym akurat obszarze życia faktycznie zakotwiczyłeś się w przeszłości.\nNasze przekonania, ale również nawyki mogą powodować zahamowanie naszego rozwoju. Wiemy, że nam szkodzą, ale nie potrafimy z nimi zerwać. Wszyscy doradzają odpuszczenie, ale gdyby to było takie proste zrobilibyście to już dawno.\nPowodem, dla którego kurczowo trzymamy się sytuacji, która źle na nas wpływa, rani nas i powoduje ból i przykrość, jest to, że za nią zawsze stoi jakaś pozytywna intencja i potrzeba, która jest dzięki niej realizowana.\nWybory, których dokonujemy mają na celu nasze dobro. Chcemy np. zadbać o swoje bezpieczeństwo i dlatego zostajemy przez lata z partnerem, do którego nic nie czujemy, ale który nas utrzymuje. Chcemy czuć się potrzebni i kochani i dlatego np. zdradzamy partnera z osobą, która poświęca nam więcej uwagi. Chcemy poczuć spokój i dlatego uciekamy od problemów w alkohol. Chcemy czuć kontrolę nad swoim życiem i dlatego podnosimy rękę na dziecko lub żonę. Intencja jest pozytywna, gorzej z konsekwencjami, jakie ona przynosi.\nNaturalne jest to, że wolimy wyprzeć nasz problem aniżeli się z nim zmierzyć. Dlatego łatwiej jest powiedzieć koleżankom, że już nie myślę o byłym partnerze i się z nim nie spotykam aniżeli przyznać się do prawdy i rozpocząć proces zmiany. Łatwiej jest powiedzieć, ja nie jestem alkoholikiem, po prostu lubię smak piwa, jestem piwoszem. To jednak nie zmienia naszej sytuacji. Ewentualnie pogłębia jej negatywne efekty.\nLet Go w ośmiu krokach\nPierwszym krokiem do pozbycia się złych nawyków i do przebaczenia sobie jest uzmysłowienie sobie tego, jaka pozytywna intencja stoi za naszym zachowaniem. Kolejnym krokiem jest docenienie tej intencji, uznanie jej i podziękowanie jej.\n1) Krok pierwszy - zadaj sobie pytanie:\nJaka pozytywna intencja stoi za..................?\n2) Krok drugi - podziękuj tej intencji i doceń ją.\nNastępnie zapytaj siebie w czym sytuacja, nad którą pracujesz, nawyk lub przekonanie Ci pomaga. Zastanów się, co dzięki temu zyskujesz, jakie masz z tego korzyści.\n3) Krok trzeci - zadaj sobie pytanie:\nJak mi to pomaga?\nPomyśl o tym, jaka Twoja potrzeba jest realizowana dzięki Twojemu zachowaniu, nawykowi, sposobowi myślenia, przekonaniu.\n4) Krok czwarty - odpowiedz sobie na pytanie:\nJaka moja potrzeba jest dzięki temu realizowana?\nJeśli wiesz już, jakie Twoje potrzeby są spełnione np. dzięki kłótniom z mężem lub krzykiem na dziecko, to podziękuj starym nawykom za to, że pomagały Ci je realizować i pożegnaj je.\n5) Krok piąty - podziękuj starym nawykom i przekonaniom za spełnianie Twoich potrzeb.\n6) Krok 6 - Pożegnaj stary nawyk, zachowanie, przekonanie.\nTwoja potrzeba nie zniknęła. Zniknęło tylko przekonanie. To z nim się pożegnałeś. Jeśli jednak nie zabezpieczysz tej potrzeby to istnieje duże ryzyko, że wrócisz do złych wzorców. Dlatego następnym etapem jest znalezienie innego sposobu na realizację tej samej potrzeby. Tym razem rozwiązanie powinno być zdrowe dla Ciebie i Twojego otoczenia. Powinno być ono dobre dla Ciebie i dla środowiska, w którym żyjesz. Znajdź takie nowe wspierające przekonanie, znajdź nowe rozwiązanie.\n7) Krok siódmy - odpowiedz sobie na pytanie:\nJak inaczej mogę zrealizować tę potrzebę?\n8) Krok ósmy - zacznij działać w nowy sposób.\nObraz: Banksy, Girl with a balloon\nWspółczesna organizacja i jej otoczenie biznesowe jest niczym opisany w książce Spencera Johnsona „Kto zabrał mój ser?” labirynt. Labirynt to miejsce, w którym bohaterowie szukają tego czego pragną czyli tytułowego sera. Firma również jest przestrzenią, w której pracownicy chcą spełniać swoje pragnienia, mające postać celów zawodowych i osobistych. Serem dla nich może być realizacja ambitnych zadań, możliwość rozwoju czy awansu, poczucie wpływu lub podniesienie kwalifikacji zawodowych. Czasem tym serem jest znalezienie innowacyjnego na rynku rozwiązania lub strategii, która pomoże prześcignąć konkurencję. Umiejętność dotarcia do sera w labiryncie procedur, oporu ze strony pozostałych pracowników, ogromnej ilości napływających informacji i wciąż rosnących wymagań, podobnie jak w przypadku bohaterów książki, jest warunkiem przetrwania.\nCztery istoty opisane w książce – myszy: Nos i Pędziwiatr, oraz mali ludzie: Zastałek i Bojek – personifikują aspekty naszej osobowości, które drzemią w nas niezależnie od wieku, rasy, płci. Również jako pracownicy niekiedy zachowujemy się jak Nos, który szybko wyczuwa zmiany, albo jak Pędziwiatr, który działa bez zastanowienia, lub jak Zastałek, który usiłuje ignorować zmiany, bo spodziewa się po nich wszystkiego najgorszego, albo jak Bojek, który stara się przystosować do zmian, bo wierzy, że prowadzą ku lepszemu.\nNajważniejszym zadaniem działów personalnych i menedżerów w organizacjach jest korzystanie z takich narzędzi, które pozwolą jej pracownikom odkrywać najlepsze możliwe pomysły. Firmy potrzebują metod, które ułatwią uwalnianie potencjału drzemiącego w ludziach. Rozwiązaniem dla współczesnego biznesu może być coaching, który polega właśnie na rozprawianiu się z ograniczającymi przekonaniami, które mogą powodować lęk przed zmianą i ograniczać kreatywność, tak jak to zadziało się w przypadku Zastałka, który nie chciał przyjąć do wiadomości, że „jeżeli się nie zmieniasz, to giniesz”.\nFormy coachingu w organizacji\nNajbardziej popularne w organizacjach modele zarządzania coachingiem to:\nWspółpraca z coachami zewnętrznymi. Organizacja może zdecydować się na współpracę z coachami, którzy nie są w niej zatrudnieni. Najczęściej takim wsparciem objęte są kluczowe osoby w firmie, zazwyczaj najwyższa kadra zarządzająca. Jest to tzw. executive coaching prowadzony w celu polepszenia podejmowania decyzji strategicznych i rozwoju umiejętności przywódczych. Jest to proces rozwoju kompetencji menedżerskich, który rozszerza perspektywę dotyczącą sposobów zarządzania.\nWykorzystywanie wewnętrznego potencjału organizacji w postaci zatrudnionych w firmie coachów. Są to zazwyczaj osoby związane z działami personalnymi. Coraz częściej rolę coachów wewnętrznych pełnią też przedstawiciele innych obszarów biznesowych. Jest to coaching w obszarze korporacji i biznesu związany z tematami dotyczącymi pracy, jej przebiegu, realizacji celów firmy. Odmianą tego typu coachingu może być również coaching sprzedażowy, kiedy coachem dla reprezentanta handlowego jest np. zatrudniony w organizacji trener sprzedaży.\nKorzystanie z potencjału menedżerów i rozwój ich kompetencji coachingowych. Model taki jest stosowany zwykle w ramach zespołu, którym zarządza dany menedżer. Coaching staje się stylem zarządzania wykorzystywanym przy stawianiu celów, rozliczaniu ich, motywowaniu, prowadzeniu rozmów rozwojowych czy przekazywaniu informacji zwrotnej.\nWSPÓŁPRACA Z COACHEM ZEWNĘTRZNYM\nModel współpracy z coachami zewnętrznymi jest najczęściej wykorzystywany w przypadku coachingu najwyższej kadry menedżerskiej. W Polsce wciąż jest to dość ekskluzywna forma rozwoju. Wynika to chociażby z kosztów takiego procesu.\nNa świecie współpraca kadry zarządzającej z coachami zewnętrznymi jest już zjawiskiem dość popularnym i co ważne coraz bardziej pożądanym. Menedżerowie odczuwają dużą potrzebę współpracy z coachem i otrzymania od takiej osoby informacji zwrotnej. Wedługbadania przeprowadzonego przez Center for Leadership Development and Researchat Stanford Graduate School of Business, Stanford University’s Rock Center forCorporate Governance i The Miles Group, zjawisko “samotności na szczycie” jest większym problemem niż kiedykolwiek wcześniej. Może to wynikać też ze wzrostu świadomości osób zarządzających wielkimi koncernami. Samotni menedżerowie szukają wsparcia w procesie coachingowym.\nPowód wyboru coacha zewnętrznego\nCo przemawia za wyborem przez menedżera coacha spoza organizacji? Wartością dodaną może być na pewno całkiem inna perspektywa i świeże spojrzenie. Co prawda, coach nie jest doradcą, ale informacja zwrotna dana przez osobę, która nie zna dobrze klienta i firmy, może stanowić dla coachee całkiem nową jakość.\nNa współpracę z osobą z zewnątrz decydują się przede wszystkim top menedżerowie, reprezentanci zarządów i tzw. wyższej kadry menedżerskiej. Jednym z powodów mogą być oczywiście koszty. Taka inwestycja jest kierowana zazwyczaj do najbardziej kluczowych osób w firmie. Istnieją jednak również inne przyczyny, dla których najważniejsze osoby w firmie wybierają kogoś z zewnątrz do współpracy.\nPo pierwsze, decydujący może tu być fakt, że prezesi i top menedżerowie chcą pracować z osobami, które stanowiłyby dla nich autorytet. Oczywiście coach nie musi być ekspertem w dziedzinie, w której specjalizuje się klient. Natomiast w przypadku współpracy z głowami zarządów, osobom o doświadczeniu mniejszym od klienta może być trudno zbudować sobie autorytet, a przy tym zaufanie niezbędne do przeprowadzenia efektywnego procesu. Z racji stanowiska, jakie zajmuje taka osoba w organizacji, większość jej pracowników nie spełnia kryterium doświadczenia. Menedżerowie często do takich procesów wybierają innych menedżerów z wieloletnim doświadczeniem i osiągnięciami lub osoby, które stanowią dla nich autorytet w jakiejś dziedzinie nie związanej z biznesem, ale wymagającej np. zdolności przywódczych.\nPowodem, dla którego przedstawiciele zarządów i dyrektorzy wybierają chętniej coachów zewnętrznych może być również strach przed oceną. Osobie odpowiedzialnej za strategię i główne decyzje firmy łatwiej jest się otworzyć i mówić o swoich problemach oraz obszarach do rozwoju przed kimś niezależnym. Z uwagi na te powody działy personalne najczęściej rekomendują menedżerom coaching z osobą spoza organizacji.\nWSPÓŁPRACA Z COACHEM WEWNĘTRZNYM\nTak jak jeszcze dekadę temu firmy zaczęły inwestować w trenerów wewnętrznych, tak teraz coraz częściej spotykanym zjawiskiem w firmach są coachowie zatrudnieni wewnątrz organizacji. Mogą to być osoby, które pełnią przede wszystkim taką rolę np. jako wzmocnienie zespołu sprzedażowego. Często jednak są to jednostki, które oprócz swoich codziennych obowiązków sprawują dodatkowo funkcję coacha wewnętrznego w organizacji.\nBlaski roli coacha wewnętrznego\nRozwiązanie polegające na wykształceniu kadry coachów w organizacji jest na pewno dla firmy efektywne kosztowo. Grupa coachów wewnętrznych jest w stanie efektywnie obsłużyć złożone projekty rozwojowe jak np. Development Center, po którym indywidualnego wsparcia może każdorazowo wymagać grupa kilkudziesięciu menedżerów.\nWdrożenie systemu zarządzania coachingiem wewnętrznym sprawia też, że jest to proces ciągły coraz bardziej przenikający organizację. Wpływa to na wzrost świadomości pracowników. Pozwala to na wdrożenie kultury coachingowej w organizacji.\nWartością dodaną jest na pewno to, że menedżerowie biorący udział w coachingu i obserwujący swoich coachów, sposób prowadzenia przez nich rozmów i stosowane techniki, zaczynają przenosić te praktyki na własną pracę z zespołem.\nDla pracowników organizacji pełnienie dodatkowej roli coacha wewnętrznego jest bardzo motywujące. Jest to doskonała metoda na rozwój własnych umiejętności menedżerskich. Dla osób, które lubią kontakt z ludźmi może to być świetny motywator dodający im skrzydeł.\nCienie roli coacha wewnętrznego\nW niektórych sytuacjach zbudowanie relacji opartej na zaufaniu może trwać nieco dłużej niż, kiedy coach jest osobą z zewnątrz. Klient może mieć pewne negatywne przekonania na temat celu coachingu i roli coacha.\nCoach wewnętrzny powinien też umieć podczas coachingu wyjść ze swojej codziennej roli i podczas sesji stać się osobą zupełnie niezależną. Często funkcję coacha w organizacji pełnią osoby z działów personalnych, które posiadają szeroką wiedzę na temat pracowników, sytuacji w firmie i znają je z szerszej perspektywy. Może zdarzyć się, że temat poruszany podczas coachingu jest coachowi znany z relacji i opinii innych osób. Zagrożeniem jest wtedy tworzenie pewnych założeń przez coacha lub chęć doradztwa i podpowiedzenia najlepszego rozwiązania. Coach musi świadomie radzić sobie z tymi pokusami, mając na względzie przede wszystkim dobro swojego klienta.\nBywa też, że coachowie wewnętrzni są znani w organizacji jako eksperci w pewnej dziedzinie. Klienci oczekują czasem od nich doradztwa i rozwiązania ich problemu. Rolą coacha jest wtedy zadbanie o standardy procesu i o to, by odpowiedzialność za realizację celu była po odpowiedniej stronie. Coach może oczywiście podzielić się z taką osobą swoim doświadczeniem i informacją zwrotną, lecz wskazane jest, by zrobił to po sesji.\nInną trudnością dla coacha wewnętrznego może być konieczność rozdzielenia relacji koleżeńskich od relacji klient-coach. Zdarza się, że osoby dedykowane do coachingu wybierają sobie do współpracy coachów, których dobrze znają z codziennej współpracy przy innych zadaniach. Dzieje się tak zwłaszcza, gdy mają poczucie, że wskazane przez nich osoby są godne zaufania. Często wynika to też z ich wcześniejszych pozytywnych doświadczeń we współpracy na innym polu. Rolą coacha jest wtedy oddzielenie sytuacji coachingowej od innych spraw, które łączą go służbowo z klientem.\nCoach wewnętrzny stoi też często przed problemem rozbieżności celów klienta z celami organizacji. Chociaż ta trudność może pojawić się również w przypadku coacha zewnętrznego. Osoba z zewnątrz również musi kierować się celami swojego zleceniodawcy i płatnika czyli organizacji.\nI tutaj dochodzimy do pojęcia etyki coacha. Najlepszym rozwiązaniem jest, zarówno w przypadku coachingu wewnętrznego jak i zewnętrznego, dokładne przedstawienie zasad współpracy i kodeksu, jaki wyznaje coach, każdej z zainteresowanych stron. Dobrą praktyką przyjętą w organizacjach jest przeprowadzenie tzw. spotkania trójstronnego, w którym uczestniczy coach, klient i zleceniodawca, najczęściej w postaci bezpośredniego przełożonego klienta. Na spotkaniu takim klient określa swój cel, lecz jego przełożony również może przekazać swoją opinię i wskazać obszary do rozwoju, na jakich mu szczególnie zależy. Jest to także odpowiedni moment do ustalenia wspólnie tego, o czym coach może powiedzieć przełożonemu, a o czym mówił nie będzie i jak będzie wyglądała ewentualna forma raportowania i rozliczenia. Jest to też najbardziej odpowiedni moment na zawarcie trójstronnego kontraktu, do którego coach będzie mógł się odwołać w sytuacjach problematycznych.\nO tym, czym jest coaching menedżerski pisałam już w artykule Menedżer w roli coacha.\nA jakie kompetencje powinien ćwiczyć w sobie menedżer, który chce być coachem dla swoich pracowników?\nNathaniel Branden w książce „6 filarów poczucia własnej wartości” wskazał cechy, jakie powinien umacniać w sobie lider, który chce wydobyć z zespołu maksimum potencjału. Są to postawy i zachowania, które pomagają również we wdrożeniu coachingowego stylu zarządzania. Wśród nich wyróżnił m.in.:\n1. Pracę nad swoją własną samooceną.\n2. Obecność podczas rozmowy z pracownikami.\n4. Wyrażanie szacunku, niezależnie od tego z kimś się rozmawia.\n5. Umożliwianie ludziom brania na siebie odpowiedzialności.\n6. Umiejętność przyznawania się do błędów i przepraszania.\n7. Zachęcanie pracowników do przekazywania informacji zwrotnej na temat tego, jakim jest się szefem.\n8. Dawanie pracownikom przestrzeni do popełnienia błędu i możliwości powiedzenia „nie wiem, ale się dowiem”.\n9. Dawanie pracownikom poczucia bezpieczeństwa i przyzwolenia na nie zgadzanie się ze zdaniem szefa.\n10. Opisywanie niepożądanych zachowań, bez oceniania.\n11. Szczerość w wypowiedziach dotyczących swoich odczuć.\n12. Szczegółowe i bieżące pochwały.\n13. Jasne i niedwuznaczne określanie norm i oczekiwań.\n14. W trudnych sytuacjach podkreślanie tego, że ważne jest nie szukanie winnych, a poszukiwanie rozwiązań.\n15. Pamięć o tym, że wybitny menedżer, to nie ten, który sam znajduje znakomite rozwiązania.\n16. Unikanie nadmiernego kierowania, obserwowania i oceniania.\n17. Wyznaczanie zadań, które promują rozwój osobisty i zawodowy.\n18. Uczenie pracowników traktowania problemów jako wyzwań i otwierających się możliwości.\n19. Uczenie pracowników, że błędy i pomyłki to okazje do wyciągania nauki na przyszłość. Pytanie „Czego możesz nauczyć się z tego co się stało?”- to pytanie, które wspiera samoocenę, sprzyja niepowtarzaniu błędów w przyszłości, a czasami pomaga wygenerować rozwiązania.\nMenedżer-coach musi pamiętać, że jest odpowiedzialny za rozwój swojego zespołu. Chcąc być rzetelnym i wiarygodnym w swej roli powinien stale rozwijać swoje kompetencje. Niektóre firmy wspierają przełożonych organizując np. szkolenia z umiejętności menedżerskich. Nawet jeśli kierownik nie ma okazji skorzystania z takiej możliwości, jego obowiązkiem jest dbanie o swój rozwój w podobny sposób, jak robią to zawodowi coachowie. Menedżer może wybrać jeden z licznych na rynku kursów coachingu. Pomocna w rozwoju umiejętności na pewno będzie też literatura. To, o co warto zadbać, to rozpoczęcie własnego procesu coachingowego.\nKtóra z form coachingu jest najbardziej efektywna? Każda może być bardzo skuteczna. To czy w relacji coachingowej uda się zbudować zaufanie i w oparciu o nie określić ambitny cel, który zrealizuje coachee, zależy w dużym stopniu od intuicji osób, które rekomendują określoną formę współpracy. W oparciu o doświadczenie i wspomnianą intuicję reprezentantów działów personalnych i samych menedżerów należy każdorazowo dopasowywać coacha do określonego klienta i sytuacji.\nPodobnie jak w life-coachingu kryteriami wyboru coacha w organizacji powinny być: jego doświadczenie, potwierdzone certyfikatami umiejętności, często również stawka za sesję, ponieważ przedsiębiorstwa podobnie, jak osoby prywatne mają na działania rozwojowe określone budżety. Kolejnym kryterium, które warto brać pod uwagę przy decyzji o przydzieleniu pracownikowi coacha, jest miejsce tego pracownika w strukturze organizacyjnej oraz obszar, w którym dana osoba pracuje. Czym wyższe stanowisko w hierarchii, tym częściej firmy decydują się na skorzystanie z usług coachów zewnętrznych. Dla osób znajdujących się na najwyższych szczeblach w firmie, otwieranie się przed własnym pracownikiem, bądź osobą będącą niżej w strukturze organizacyjnej, może być niekomfortowe, oznacza np. szczere rozmowy o swoich słabościach. By zwiększyć efektywność takiego procesu, rekomendowałabym w takich sytuacjach, szukanie kompetencji coachingowych poza organizacją.\nNiezwykle istotnym kryterium wyboru coacha w przedsiębiorstwie jest również jego etyka. Tematy coachingowe mogą wymagać szczególnej dyskrecji, gdyż pracownik firmy, może dzielić się np. informacjami o planowanych zmianach, decyzjach, nowych strategiach. Takie dane są danymi wrażliwymi, dlatego należy w tym przypadku zwrócić szczególna uwagę na kwestię poufności.\nJeśli zadba się o powyższe kwestie, to zarówno pracownik HR, przełożony jak i osoba spoza organizacji może stać się dla pracownika kompanem w drodze do znalezienia własnego, niepowtarzalnego sera.\n N. Branden, 6 filarów poczucia własnej wartości, JK, Łódź 2014, str. 254-258.\nObrazy: Who moved my cheese?


Czy złość u dziecka jest zła?\nW naszej kulturze złość bywa odbierana przez niektóre osoby jako „coś złego”. Dochodzi tu często do mylenia złości z niekonstruktywnym zachowaniem pod jej wpływem. O ile sama złość dziecka, jak każda emocja, nie jest ani dobra, ani zła, o tyle bicie kogoś pod wpływem złości już z pewnością dobre nie jest. Co więcej – złość nie tylko nie jest zła, jest wręcz potrzebna!\nJest ona swego rodzaju sygnałem alarmowym, mówiącym nam o tym, że jakieś nasze potrzeby nie są zaspokojone czy nasze granice są przekraczane. Daje nam energię do działania w kierunku zmiany sytuacji. Dlatego odpowiadając na pytanie postawione w tytule dzisiejszego wpisu – „jak oswoić złość dziecka?” w pierwszej kolejności warto podkreślić, że należy ją w ogóle uznać. Jest to absolutna podstawa, by rodzic akceptował to, że jego dziecko czasami się złości.\nOdrębną kwestią jest to, jak dziecko się pod wpływem tej złości zachowuje – jeśli przekracza czyjeś granice, należy je w tym powstrzymać i nauczyć innych sposobów radzenia sobie. Natomiast sama złość jako uczucie jest jak najbardziej w porządku. Dla dziecka bezcenne będzie, gdy usłyszy od mamy lub taty, że „ma prawo czuć złość, gdy kolega wyrywa autko, którym się bawi” albo „to normalne, że się złości, gdy koleżanka powiedziała komuś powierzony jej sekret”.\nJeśli natomiast dziecko zamiast tego słyszy, że „przesadza”, „nic takiego się nie stało”, „nie ma powodów do takiej złości” to dowiaduje się, że uczucie, które jest zupełnie adekwatną reakcją na to, jak zostało potraktowane, jest nie w porządku. To w przyszłości może prowadzić do problemów z konstruktywnym wyrażaniem złości i jej regulacją.\nTrochę inne spojrzenie na dziecięce napady złości\nBycie w pobliżu dziecka, które przeżywa silną złość z pewnością nie należy do łatwych rodzicielskich zadań. W związku z tym, czasami w dorosłych może pojawić się chęć „zduszenia” dziecięcej złości w zarodku. Może to przybrać różne formy – od pochopnego załagadzania konfliktu i godzenia się na żądania dziecka wbrew własnej woli, po krzyk na dziecko i straszenie go, by natychmiast się uspokoiło.\nCzasami tłumienie złości przebiega subtelniej i jest wyrażane w rodzinnych przekazach typu: „w naszym domu nigdy się nie kłócimy”, „grzeczne dzieci się nie złoszczą”, „nie wolno złościć się na mamę/ tatę/ brata”. Takimi sposobami może i udaje się uzyskać pewien powierzchowny spokój, jednak z pewnością pozbawia się dziecko niezwykle cennych okazji do tego, by nauczyło się, jak może sobie radzić z własną złością.\nMożna więc spróbować spojrzeć na te dziecięce napady złości trochę inaczej – jako na szanse do tego, by dziecko uczyło się regulacji emocji. Należy przy tym pamiętać, że żadne dziecko nie nauczy się tego samodzielnie. Tę umiejętność dzieci nabywają poprzez kontakt z drugą, dorosłą osobą – najczęściej są to rodzice, w dalszej kolejności dziadkowie, nauczyciele i inne, ważne dla dziecka osoby. Otrzymywanie pomocy w radzeniu sobie z intensywnymi uczuciami złości, frustracji czy cierpienia oznacza dla dziecka okazję do wykształcenia w mózgu zupełnie nowych ścieżek, które w przyszłości pozwolą mu uspokajać się samodzielnie w sytuacji stresu.\nJako rodzic masz zatem ważne zadanie, by z jednej strony pomóc dziecku, gdy ono doświadcza złości, a z drugiej – by pokazywać mu na własnym przykładzie, jak radzisz sobie ze swoją złością. To też będzie dla niego cenna lekcja.\nCzasami dzieci reagują złością w sytuacjach, w których doświadczają prawdziwego cierpienia: coś poszło nie po ich myśli i w związku z tym są rozczarowane, zniechęcone, zdruzgotane. W zależności od wieku sytuacje te mogą być różne. Kilkulatek może się wściec, bo w lodówce nie ma jego ulubionego serka, a nastolatka wyprowadzi z równowagi brak zasięgu. Na twarzy dziecka widać rozpacz, wściekłość i bezradność. W takich momentach dzieci potrzebują wsparcia dorosłego, by mogły poradzić sobie z doświadczaną złością, ale także innymi emocjami, które się pod nią skrywają.\nSą jednak także takie momenty, gdy dzieci okazują złość jako swego rodzaju żądanie, by rzeczy działy się dokładnie po ich myśli. Na ich twarzach nie widać cierpienia, a bardziej upór. Margot Sunderland, brytyjska psycholog i psychoterapeutka dziecięca, w swojej książce pt. „Mądrzy rodzice” pisze, że dzieci przypominają wtedy „małego Nerona”, którego żądania muszą być natychmiast spełnione. W takich momentach także wymagają określonych reakcji dorosłego, jednak innych niż wtedy, gdy ich złość jest spowodowana cierpieniem.\nJak rozróżnić napady złości wywołane autentycznym cierpieniem od napadów „małego Nerona”?\nGdy dziecko przeżywa napad złości z powodu cierpienia, na jego twarzy można dostrzec autentyczny ból. Jego ciało jest dosłownie „zalewane” hormonami stresu, przez co czuje się ono okropnie. Bardzo często zmiany w mózgu i ciele dziecka, zachodzące w trakcie napadu złości, powodują wyłączenie funkcji myślenia i ośrodków mowy. Zrozumienie tego faktu jest ważne, ponieważ próby „dogadania się” z dzieckiem w takim stanie są z góry skazane na klęskę – dziecko nie myśli wtedy logicznie i nie jest w stanie się dobrze wysłowić. Oczekiwanie, że opowie nam, co się wydarzyło i jak się czuje, jest w danym momencie stratą czasu.\nNapad złości „małego Nerona” różni się znacznie od napadu złości wywołanego cierpieniem. Przeważnie nie towarzyszą mu łzy (lub są one dosyć „teatralne”) i dziecko jest w stanie wyartykułować swoje żądania, co często robi bardzo dobrze. Potrafi też przedstawić mnóstwo argumentów przeciwko rodzicielskiemu „nie”. Ta sama sytuacja – na przykład odmowa kupienia zabawki podczas wizyty w sklepie – u jednego dziecka może wywołać autentyczną rozpacz i wściekłość, a u drugiego napad złości „małego Nerona” użyty po to, by dostać to, czego dziecko chce. Dlatego ważne jest, by wrażliwie obserwować dziecko, gdyż reakcje rodzica w zależności od tego, w jakim jest ono stanie powinny być inne.\nJak wspierać dziecko, gdy doświadcza złości związanej z cierpieniem?\nW takich momentach ważne jest, by dziecko wróciło do równowagi i znowu poczuło się bezpiecznie. Pomocne mogą być krótkie, spokojne komunikaty. Można na przykład powiedzieć dziecku „widzę, że jesteś bardzo rozgniewany” bez wdawania się w dłuższe dywagacje. W przypadku młodszych dzieci czasami pomaga wzięcie na ręce i czułe przytulenie – jednak tylko, jeśli dziecko wyrazi na to zgodę i gdy jesteś spokojny/a. Przytulanie „na siłę” lub wtedy, gdy rodzic sam jest „strzępkiem nerwów” przyniesie efekt odwrotny do zamierzonego.\nCzęsto w sytuacjach, gdy dziecko jest naprawdę „zalane” przez złość najlepiej upewnić się, że jest bezpieczne i po prostu przeczekać. Złość (jak większość emocji) ma to do siebie, że jest jak fala – przypływa i dosyć szybko odpływa, wystarczy zatem taki przypływ złości spokojnie przeczekać. Gdy minie, warto z dzieckiem porozmawiać po to, żeby pomóc mu rozpoznać i nazwać to, czego doświadcza. „Byłeś naprawdę wściekły, gdy nie zgodziłam się na zakup tego samochodu” – w ten sposób można dziecku połączyć emocję z wydarzeniem, które ją spowodowało. Rozmawiając z dzieckiem o złości można pokazywać mu, że ma ona różne stopnie nasilenia.\nCzasami dziecko może być wściekłe, zagniewane, a czasami po prostu poirytowane. Ważne jest, żeby dziecko miało poczucie, że obok niego jest ktoś spokojniejszy niż ono, kogo ta sytuacja nie przerasta, kto jest w stanie o niej porozmawiać i kto nie odrzuca dziecka z powodu tego, co ono czuje. Czasami pomocne będzie wspólne poszukanie różnych sposobów poradzenia sobie w danej sytuacji. Wyobraźmy sobie dziecko, które zezłościło się na młodszego brata, bo ten zburzył zbudowaną przez starszaka wieżę z klocków. Takie dziecko mogłoby usłyszeć, że ma prawo czuć złość, bo nikt nie lubi, gdy jego praca jest niszczona. Później razem z rodzicem mogłoby się wspólnie zastanowić, jak na przyszłość zabezpieczyć swoje prace przed bratem.\nMetody radzenia sobie z napadami złości „małego Nerona”\nTu sytuacja jest nieco inna – dziecko nie cierpi, a bardziej próbuje przeforsować coś, na czym mu zależy. Robi to jednak w nieodpowiedni sposób (np. rzucając się, krzycząc, tupiąc). Istotne jest, żeby nie ulegać tego typu „prośbom”, bo można nauczyć dziecko, że taka metoda jest skuteczna. Ważne jest także (choć zapewne niełatwe), by zachować spokój i nie doprowadzić do eskalacji trudnych emocji. Z dzieckiem, które jest wściekłe, ponieważ czegoś nie dostało i próbuje to siłą uzyskać, nie warto w danej chwili negocjować. Przykładowo, jeśli dziecko krzyczy, domagając się kawałka ciasta, można mu odpowiedzieć: „chętnie porozmawiam z tobą o tym, czego chcesz, ale za jakiś czas, jak ochłoniesz i będziesz mówił spokojnie”.\nW przypadku starszych dzieci można odwołać się do tego, że taka metoda domagania się czegokolwiek na dłuższą metę nie przysporzy im przychylności innych. Można powiedzieć: „gdy będziesz krzyczeć i rozkazywać ludziom, nie zechcą ci pomóc. Jeśli czegoś potrzebujesz, wymyśl taki sposób proszenia, który wzbudzi moją życzliwość. Jeśli będziesz potrzebował w tym pomocy, daj mi znać”. Czasami pomocne będzie odwołanie się do poczucia humoru dziecka i – nawet w trochę przejaskrawionej formie – „odegranie” tego, jak dziecko się zachowuje. Tu bardzo ważne jest, by zrobić to z szacunkiem do dziecka i wyczuciem, żeby nie poczuło się ono wyśmiewane czy wręcz upokorzone.\nMożna powiedzieć, że jest to ogólna prawidłowość – w sytuacjach, w których dziecko próbuje uzyskać coś krzykiem czy siłą nie należy mu ulegać, jednak nie wolno przy tym upokorzyć dziecka. Nie należy mówić mu np. „taki jesteś już duży, a zachowujesz się jak rozkapryszony dwulatek, wstyd!”. Jako rodzic pamiętaj, żeby rozmawiać ze swoją pociechą w taki sposób, by nie straciła ona swojej godności.\nZłość jest jedną z podstawowych i zupełnie naturalnych emocji. To, czy dziecko nauczy się, jak sobie z nią radzić zależy w dużym stopniu od ważnych dorosłych z jego otoczenia: rodziców, dziadków, nauczycieli. Dlatego codzienne sytuacje, w których dziecko przeżywa złość, mogą stać się świetną okazją do tego, by wspierać je w regulacji tej emocji. Taka umiejętność to ważny zasób na całe późniejsze życie dziecka.\nemocje dzieckajak radzić sobie z emocjamijak radzić sobie ze złościązłość dziecka


Serce dla czekających na dom dzieciaków nie wystarczy | Gliwice Nasze Miasto\nSerce dla czekających na dom dzieciaków nie wystarczy\nJoanna Heler 02.04.2010\nKazimiera Dobosz z Gliwic prowadzi jedną z nielicznych rodzin zawodowych dla nastoletnich mam i ich pociech. fot. Joanna Heler.\nOśrodek Pomocy Społecznej i Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie na różne sposoby propagują rodzicielstwo zastępcze. Przyszli rodzice mogą na każdym etapie liczyć na wszechstronną pomoc i wsparcie fachowców. Ci mają świadomość jak trudno jest przygarnąć, a może i pokochać malucha po przejściach, czasem sprawiającego problemy wychowawcze.\nRodziny zastępcze powstają tam, gdzie ma miejsce dziecięca krzywda, samotność, czasem też bieda i głód. Dorośli, którzy podejmą się takiej roli mają szansę odmienić los maluchów na lepsze. Jak w każdej rodzinie zdarzają się lepsze i gorsze dni, łatwiejsze i trudniejsze sytuacje.\nW Gliwicach takich rodzin jest 26, do tej pory przebywało w nich 38 dzieci. Liczba ta w ostatnim czasie utrzymuje się na tym samym poziomie, nie udało się też stworzyć pogotowia rodzinnego. Kilka lat temu jedna z rodzin zrezygnowała z takiej formy pomocy i oddała pociechę. Jest też jedna rodzina zawodowa, przez którą przewinęło się siedmioro dzieci. Największą grupę stanowią od lat rodziny zastępcze spokrewnione z wychowywanymi dziećmi. Z kolei w trzech gliwickich domach dziecka, Rodzinnym Domu Dziecka oraz Ośrodku Szkolno-Wychowawczym przebywało w tym czasie 262 podopiecznych.\nKornelia Miozga z Gliwic ma biologicznego syna, obecnie 11-letniego, ale od kilku lat tworzy także rodzinę zastępczą. Siedmioletnia Justynka jest trzecim dzieckiem, które znalazło u niej dom. Mówi do gliwiczanki "mamo", a pani Kornelia przyznaje, że to właśnie do niej najmocniej się przywiązała.\n- Podopieczni z domów dziecka jeździli ze mną na kolonie, w podobnej placówce wychowywał się mój ojciec. To, że można tam mieszkać i się wychowywać było więc dla mnie dość naturalne. Gdy okazało się, że polskie prawo pozwala tworzyć rodziny zastępcze, razem z mężem postanowiliśmy ją stworzyć - mówi pani Kornelia.\nPierwszy był Michał, wtedy dwunastolatek. Wychowywany przez matkę, która trafiła do więzienia i ojczyma. Na szczęście odnalazł go ojciec, co pozwoliło chłopcu uniknąć domu dziecka. Do dziś nie zapomniał cioci Kornelii, zdarza mu się podjechać do niej na rowerze. Jedenastoletni obecnie Szymon mieszkał w rodzinie Miozgów dwa lata. Dziś razem z rodzicami adopcyjnymi mieszka za granicą. I wreszcie Justysia, która do rodziny zastępczej trafiła w listopadzie z tzw. interwencji. Nasza przylepa, jak mówi o niej pani Kornelia.\n- Była bardzo zaniedbana, miała odruchy dwuletniego dziecka. Nie potrafiła samodzielnie się umyć, o swoje walczyła pięściami, jak zwierzątko. Teraz nie wyobrażam sobie bez niej życia. Ciężko to mówić, bo nie wiadomo jak długo mała u nas będzie, ale mocno się do niej przywiązaliśmy. Bardzo dobrze dogaduje się też z naszym biologicznym synem, który czuje się za nią odpowiedzialny - mówi pani Kornelia.\nW gliwickim domu Kazimiery Dobosz zawsze było słychać dziecięcy gwar. Wychowała bowiem szóstkę własnych pociech i doczekała 17 wnucząt. Maluchy otaczały ją gdy pracowała w szkole i w domu dziecka, była też rodziną zastępczą dla własnego wnuka. Po kursach w Ośrodku Pomocy Społecznej została, jak to formalnie zapisano, zawodową zastępczą rodziną wielodzietną. Prawdopodobnie jedyną na Śląsku opiekującą się nastoletnimi mamami i ich dziećmi. Pani Kazimiera o swych podopiecznych opowiada jak o własnych dzieciach. Gdy trzeba, potrafi i krzyknąć na dziewczyny, ale i przytulić i pozwolić się wypłakać. Pomatkować, bo dziewczynom często tego brakuje. Wie, co młode mamy przeszły, zna ich historie, wie z kim się spotykają i jak idzie im nauka. Jak mówi, nie potępia ich, że mając po te 12, 13 lat zostały mamami. Jest też daleka od tego, by oceniać ich rodziców.\nSpore sukcesy w wynajdywaniu osób gotowych podjąć się opieki nad dziećmi w potrzebie ma Powiatowe Centrum Pomocy Rodzinie. W ubiegłym roku w powiecie gliwickim niespokrewnionych rodzin zastępczych było 19, zawodowych aż 7, w tym jedna specjalistyczna, opiekująca się dziećmi wymagającymi dodatkowej opieki czy pielęgnacji. Trzy działały jako pogotowie rodzinne. Doliczając rodziny spokrewnione drugi dom znalazło 195 dzieci.\n"Wszystko w ósemkowym wydaniu" - tak rodzina Magdziaków często mówi o sobie, zaczerpując to zdanie z pracy licealistki Magdy Zielińskiej. Materiał zatytułowany "Niesieroty z Sierot", ze spostrzeżeniami nastolatki na temat tworzącej się w liczących niespełna 500 mieszkańców Sierotach zawodowej rodzinie zastępczej dostał jedną z głównych nagród w ogólnopolskim konkursie. Małgorzata i Piotr Magdziakowie mają dziś trójkę własnych dzieci i piątkę przysposobionych. Wszystko zaczęło się od rekolekcji, na których poznali małżeństwo tworzące pogotowie rodzinne. Przebywająca w nim dziewczynka dała początek zmianom w ich rodzinie.\n- To była wspólna decyzja, nasza i dzieci, które zdecydowały: tak, chcemy mieć siostrzyczkę. Początki nie były łatwe, bo półtoraroczna wówczas nowa pociecha miała zdiagnozowane problemy ze wzrokiem i słuchem. Lekarze nie dawali nadziei, że będzie się mogła uczyć w normalnej szkole. Tak się życie potoczyło, że zaszłam wówczas w ciążę z trzecim dzieckiem. Wówczas uznaliśmy, że przestaję pracować, by w pełni poświęcić się wszystkim dzieciom. Nie tylko tym obecnym ale i przyszłym. Był więc czas i na nawiązywanie więzi i na terapię, bo przysposobione maluchy mają różne choroby. Uznaliśmy, że jeżeli dziś damy im dobry start, to i efekty w przyszłości będą lepsze. Wszystkie dzieci traktujemy jak własne, nie dzielimy ich. Mamy świadomość, że mają np. problemy z nauką. Nie musimy chować geniuszy, nas cieszy gdy przechodzą z klasy do klasy. Wiemy że będziemy razem co najmniej do ukończenia przez nich 18 roku życia. To pozwala myśleć perspektywicznie i tworzyć pełniejsze więzi - opowiada Małgorzata Magdziak.\nCo najbardziej boli tych, którzy zaopiekowali się cudzymi dziećmi? Jak twierdzą, uwagi że kosztem cudzych dzieci chcą się wzbogacić. Rodzice zastępczy niespokrewnieni na zdrową pociechę do 7 lat dostają 1152 zł, za starszą mniej, bo 822 zł miesięcznie. Rodziny zawodowe, kiedy rodzic rezygnuje z innego miejsca pracy - od 1976 zł do 2 tys. 400 na etat, do tego ustawowe kwoty na każde dziecko.\nOśrodki zajmujące się adopcją i opieką zastępczą\nOśrodek Adopcyjno-Opiekuńczy ulica Potok 6\ntel. (33) 815-09-84\nOśrodek Pomocy Dzieciom i Rodzinie%07ulica Plebiscytowa 12\ntel. (32) 240-90-07\nRuda - ulica Bujoczka 12\ntel. (32) 248-46-77\nNowy Bytom - ulica Gwardii Ludowej, tel. (32) 340-40-53,\nOrzegów - ulica Piaseczna 2, tel. (32) 248-04-98\nMiejski Ośrodek Pomocy Społecznej ul. Markowej 22\nDział opieki nad dzieckiem tel. (32) 344-03-23 wew. 313.\nOśrodek Adopcyjno-Opiekuńczy Archidiecezji Katowickiej\nulica Plebiscytowa 49a,\ntel. (32) 608-15-96.\nOśrodek Adopcyjno-Opiekuńczy Towarzystwa Przyjaciół Dzieci\nulica Nowowiejskiego 3\ntel. (34) 368-03,39\nMiejski Ośrodek Adopcyjno-Opiekuńczy\nulica Sobieskiego 17b\ntel. (34) 361-49-11\ntel. (34) 366-49-91\nCentrum Opieki Zastępczej i śląski oddział Stowarzyszenia Zastępczego Rodzicielstwa ul. Hołdunowska 70a\ntel. (32) 216-79-17,\nulica Krzywa 2\ntel. ( 32) 266-46-66.\n* Wodzisław Śląski\ntel. (32) 454-50-83\nAnonim 07.10.2018 06:40:54


Polityka prywatności - EASTEND\nINFORMACJE O TWOICH DANYCH OSOBOWYCH W EASTEND\nW każdym czasie uprawnieni są Państwo do dostępu do danych osobowych dotyczących osoby, której dane dotyczą, ich sprostowania, usunięcia lub ograniczenia przetwarzania lub o prawie do wniesienia sprzeciwu wobec przetwarzania, a także o prawie do przenoszenia danych. Uprawnienia te mogą Państwo realizować w siedzibie Administratora danych, korespondencyjnie, za pomocą środków komunikacji elektronicznej\nW dowolnym momencie mogą Państwo odwołać udzieloną zgodę, pisemnie na adres Administratora danych lub mailowo na adres: [email protected], a wycofanie zgody nie wpływa na zgodność z prawem przetwarzania, którego dokonano na podstawie zgody przed jej wycofaniem,\nSklep internetowy Eastend, prowadzony przez Eastend Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w Gdańsku, znajdujący się pod adresem elektronicznym www.eastendshop.com, (zwany dalej "Eastend") przywiązuje szczególną uwagę do poszanowania prywatności osób odwiedzających jego witrynę. Niniejsza Polityka Prywatności stanowi dokument, w którym określono zasady przetwarzania zbieranych przez Eastend danych oraz ich gromadzenia, dostępu a także sposobu przechowywania informacji wykorzystywanych na urządzeniach Kupującego, stosowanych również za pomocą plików Cookies, w trakcie realizacji usług świadczonych drogą elektroniczną\nBrak akceptacji niniejszej Polityki Prywatności jest równoznaczny z brakiem możliwości korzystania ze sklepu internetowego Eastend.\nSklep internetowy Eastend, prowadzony przez Eastend Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w (80-339) Gdańsku, przy ul. Grunwaldzkiej 569, NIP: 5842736810, znajdujący się pod adresem elektronicznym www.eastendshop.com, (zwany dalej "Eastend") przywiązuje szczególną uwagę do poszanowania prywatności osób odwiedzających jego witrynę. Niniejsza Polityka Prywatności stanowi dokument, w którym określono zasady przetwarzania zbieranych przez Eastend danych oraz ich gromadzenia, dostępu a także sposobu przechowywania informacji wykorzystywanych na urządzeniach Kupującego, stosowanych również za pomocą plików Cookies, w trakcie realizacji usług świadczonych drogą elektroniczną.\nAdministratorem danych osobowych jest Eastend Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa z siedzibą w (80-339) Gdańsku, przy ul. Grunwaldzkiej 569, wpisana do Krajowego Rejestru Sądowego prowadzonego przez Sąd Rejonowy Gdańsk-Północ w Gdańsku, VII Wydział Gospodarczy Krajowego Rejestru Sądowego pod numerem KRS 0000517000, NIP 5842736810, REGON 222128372, właściciel sklepu internetowego Eastend, dokonujący za jego pośrednictwem sprzedaży Towaru bez jednoczesnej obecności Stron przy wykorzystaniu sieci telekomunikacyjnej, zwany dalej "Sprzedającym".\nDokonanie przez Kupującego zakupu w sklepie Eastend i jednoczesna rejestracja lub samodzielna rejestracja konta w sklepie wiążą się z wyrażeniem zgody na przetwarzanie danych osobowych w rozumieniu ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. o ochronie danych osobowych (Dz. U. z 2016 r., poz. 922 r. z późn. zm.). Informacje te służą do celów realizacji zamówienia, w tym wystawienia dowodu sprzedaży (paragon lub faktura VAT) oraz wysyłki produktów. W związku z powyższym sklep Eastend jest uprawniony do powierzania zebranych dane swoim partnerom handlowym, jedynie mając na celu sprawną realizacje zamówienia.\nSprzedający informuje jednocześnie, iż w stosunku do osób odwiedzających stronę internetową Sklepu może być stosowana technika Retargetingu Personalizowanego. W przypadku, gdyby osoba odwiedzająca stronę uznała, iż nie chce korzystać z tej opcji, winna kliknąć na następujący link: http://adpilot.com/index.php?pid=privacy-opt-out.\nW zależności od sposobu utworzenia Konta Kupujący powinien podać następujące dane:\nW celu złożenia Zamówienia Kupujący powinien podać dane umożliwiające kontakt z nim, a szczególności:\nidentyfikatora (login) pod jakim Kupujący zamierza występować\nW celu złożenia zamówienia Newslettera Kupujący powinien podać:\nDane osobowe podawane podczas dokonywania płatności za pośrednictwem serwisów realizujących transakcje finansowe on-line (np. Blue Media) są przetwarzane przez te serwisy. Sprzedający nie ma dostępu do tych danych. Niemniej jednak, zalecane jest zapoznanie się regulaminem oraz polityką prywatności serwisu, za pośrednictwem którego realizowane są transakcje finansowe.\nuwierzytelniania Kupujących w serwisie i zapewnienia:\nAdministrator danych usługi wykorzystuje Cookies Zewnętrzne w następujących celach :\nzbierania ogólnych i anonimowych danych statycznych za pośrednictwem,\nnarzędzi analitycznych, np. Google Analytics,\nwykorzystania funkcji w celu ułatwienia komunikacji za pośrednictwem strony internetowej Serwisu, które są pobierane z zewnętrznego serwisu internetowego, takiego jak Bitrix24.\nZgodnie z obowiązującymi przepisami ustawy z dnia 16 lipca 2004 r. Prawo telekomunikacyjne (Dz. U. z 2014r., poz. 243) użytkownik ma prawo zadecydowania w zakresie dostępu plików cookies do swojego komputera poprzez ich uprzedni wybór w oknie swojej przeglądarki.\nSzczegółową instrukcję dotyczącą konfiguracji przeglądarek typu: IE, Chrome, Mozilla Firefox, Opera, Safari znajduje się poniżej:\nwyrazić zgodę na otrzymywanie Newslettera, zgodnie z oświadczeniem znajdującym się pod formularzem elektronicznym,\naktywować link zawarty w wiadomości wysłanej automatycznie przez Sprzedającego na podany przez Kupującego adres poczty elektronicznej.\nZ chwilą aktywowania linku zawartego w wiadomości, o której mowa w ust. 4 pkt. 3 powyżej, pomiędzy Stronami zostaje zawarta umowa o świadczenie usługi Newsletter.\nKupujący w każdym momencie może rozwiązać umowę o świadczenie usługi Newslettera poprzez przesłanie właściwego oświadczenia woli na adres Sprzedającego lub poprzez wykorzystanie linku zawartego w treści Newslettera (stopka). Sprzedający potwierdza rozwiązanie umowy poprzez przesłanie wiadomości na adres poczty elektronicznej Kupującego. Z chwilą rozwiązania umowy o świadczenie usługi Newsletter Sprzedający zaprzestaje przesyłania na adres poczty elektronicznej Kupującego Newslettera. Kupujący może w każdym momencie dokonać ponownego zamówienia Newslettera.\nNiniejsza Polityka Prywatności nie obejmuje jakichkolwiek informacji dotyczących usług lub towarów innych podmiotów niż Sprzedający, które zostały zamieszczone na stronach Sklepu komercyjnie, gościnnie, na zasadach wzajemności lub niesłużących osiągnięciu efektu handlowego.\nKontakt z Eastend oraz wszelkie dodatkowe pytania związane z Polityką Prywatności prosimy kierować na adres Sprzedającego.