Jak umarł Jakób Zych - Wikiźródła, wolna biblioteka\nTytuł Jak umarł Jakób Zych\n Pewnego pogodnego rana w grudniu Jakób Zych rzekł do swojej żony Katarzyny z Zegleniów od Janika:\n— Do dziśkak zył, a dzisiok umrem.\nDziało się we Witowie.\nKiedy tak rzekł do żony, ona odpowiedziała:\n— Ej nieboze, nieboze!\n— Kaśka — rzekł znowu Jakób Zych — wyzyłek godnie więcyl, jako dziewięćdziesiąt roków, moze trzi, abo pieńć.\nOna westchnęła znowu.\n— A tobie bedzie blizko osiemdziesięci. Nie béło ci jak siedemnoście, kiek cie brał. A mnie béło pono trzidzieści, abo mało co mniéj, abo mało co wyséj.\n— Ej nieboze, nieboze!...\n — Nie fciałaś sie wydać za mnie, zek stary.\n— Hej, hej, Boze!\n— Ale cie prziniewolili, zek béł bogaty.\n— Hej, hej! Boze...\n— Hej, hej!...\n— Dobrze cie ojcowie nie bili.\n— Boś béła jedynica i nie biédno, to ci sie widziało chodź co.\n— Boze!... kie to ta...\n— Ale jo pedział: jak mi dacie Kasie, to wom spłacem cały dług u Janików, a jak nié, to wos podpole. Bo jo mioł dudki.\n— Hej, hej!\n— Miołek dudki jesce po dziadku, Symónie, co piniondze kasi na kościół we Węgrak pokrod i swoje własne, cok je z Węgier prziniós.\n— I maturek miał i zdatnyk bywał. Byłbyk podpalił, jako jamen w paciérzu.\n— I tak mi cie dali, choć jek ta taki nomłodsy ku tobie niebéł...\n— Ej nié, nie béłeś...\n— A tobie sie widział Józek Huciański, co sie pote od zolu dał w lesie drzewu prziwalić.\n— Hej, hej! Boze!...\n— Młody béł. Niémiał jak dwadwaścia roków. Ładny béł.\n— Wiés, kielo to temu lat?\n— Kopa i trzi, abo pieńć.\n— Hej, hej!... Boze...\n W południe Jakób Zych już się tylko samego mleka trochę napił, a potem legł na pościel i już nie wstawał.\nPrzyszedł do niego jego kumoter, ale o wiele młodszy, Franciszek Gombos.\n— Niek bedzie pokwalony. Co ta słyhno? — rzekł wchodząc. — Ludzie godajom, kumotrze, ze bedziecie umiérać.\n— Niegze bedzie na wieki. Witojcie, kumotrze — odpowiedział Zych z posłania. — Ludzie godajom prowde.\n— Cy sie wam jako dało poznać?\n— Od rania cujem. Zarozek ucuł, inok sie zbudziéł. Siednijciez.\n— Ono to wej trza. Dziś ty, jutro jo.\n— Ej wiera, trza, trza.\n— Wcora sie wam dawało pocuc?\n— Wcora? Nie. Jaze dziś rano. Inok sie obudziéł, jesce nie świtało, zarozek wiedział, jeze ona juz nie prec — śmierzć.\n— Nie prec...\n — Co robić?... Długok zył.\n— Długo. Mało wto dziś tak.\n— Dziś mało, ale prędzej bywało takik, co i sto roków zwysył, dość.\n— Ba, drzewiej béło nie tak.\n— Bajtoć! Twardo nie robili i grule nie gniły. Dwaścia rók miał, to jesce krowy pas, w długiej kosuli — hłopiec! I nie bedzie ci taki długo zył? Hę?\n— Ba, ba! — przyświadczył Gombos.\n— Nie sył mu tu nik portek, jaz sie zénił. Doktorów nijakik nie znał tu wtedéj nik. Ale tu nie umar ino tén, co musiał. Nie tak jako teroz...\n— Syćko béło ine. Wóz. Dołeś za wóz nowięcyl osiemnoście cwancygierów, hej, to cie przezył. Prowda! taś nie uświacył w nim klińca, zelaza, ba bosak. Ale ta prec nie jezdzowali, to ta pobył.\n— Pobył, pobył...\n— Nie sukoł haw do niego nik zadnej kołomazi, ani smarowidła. Jehał, a pocon mu zgrzipieć, e, to wbiéł grzyba w koło i obyrtało sie.\n— Cosby nie... Wiera obyrtało.\n— Prędzej nie tak bywowało. Krzest. To kie ta juz barz źle béło, je to zaś i samy baby ukrzciéły z wody, i béło. Bo ta z tego hodzenio do kościoła tys duzo nie béło, nie, hodźta i zaśli. Kie béła zima, mróz ostry — pod strzeche z niekrzconym nie wlezies, bo boginki na kumosce zaraz jadom w usyp, pod zwonami w babińcu tys nie ostawis, bo i hań najdom! Ba wcion kumoter ciupage w węgieł i s torbom zawiesiéł małego na niej. Kim ta zapisali, kim sie ta kościelny obuł, ksiądz odział: tén jus na węgle spał twardy, jak senk. Zamarz.\n— Tak, tak bywało.\n— Ale sie ta nik nie zabijał za nim. Wtedéj go ta trohe zol béło, jak béł hłopiec i mioł palce długie, bo by béł na bace, owce doić na gajdak grać, dobry.\n— Ej ha!\n— Dali ksiendzu siajne dwa dudki: zaśpiéwał, pomodléł sie, hej! sowali i pośli du domu.\n— Hm, hm!\n— Cołke inacéj downo béło. Dał cłek na Suhejgórze dwa dudki siajne za funt soli — ale béł funt! Nie wozył ta nik na mińcérzu, nie ściskał! Béła woga drewniano: na jedném końcu wanta, hej, jak łeb! To béł funt!\n— Hej, hej! Tak wej ono bywowało, downo, tak.\n— Ba... Ale przesło...\nPo południu się zrobiło Jakóbowi Zychowi słabiej. Przyszła stara Tylkula, zamawiaczka. Starsza ona jeszcze podobno była od samego Zycha. Sprowadziła ją Zychowa. Siadła przed piec, jęła ciskać jarzące węgle na miskę krzyżem do wody z dziewięciu źródeł. Zych się przypatrywał spokojny z pościeli.\n— Popuściło cie by kielo telo? — pyta się go żona.\n— Coz mie miało popuścić? Dy mi haw wej nie odcyni pięci rók, ani pietnostu. Jo nigda nie chorował, to i nie z chorości, ba ino ze starości umrem. Daj ta babinie płótna i spyrki, co sie haw utońcyła z wąglami po próźnicy koło pieca.\n— A coby my po ksiendza posłali, w Hohołów?\n— Mnie go haw nie trza. Co jo mom z pahołke gadać, kie jo wnet z samym gazdom bede gadał. Ale to gazda nie taki, jako sie wej syćko zdajało Józkowi Smasiowi z Olce, co my wroz towarzisowali, jeze On taki na niebie, jako Smaś w Olcy. Kie wzieni nieroz urodzać z Samke Wojtke Widowacem ze Zokopanego: jakie to bedzie to gazdostwo, ze słońce ze złota, miesionc ze śrybła, gwiozdy piniondze ozesute: dało sie słuhać, bo to były hłopy mowne i przijemne, ino takie bajoki. Powiadali, kie miesionca ubywało, a gwiozd zaś przibywało, ze go ubywo, bo Pon Bóg ś niego gwiozdy robi, »piniondze bije«, godali. A zaś kie go przibywało, to godali ze Janiołowie rudy kajsi nagrzebli i przinieśli. Takie wej śniarze! Cok sie im nieros naśmiał!... Kieby kot swojego pana boga miał, toby go wymalował za kota a przihlébiałby sie mu po kocemu, jako i my się przihlébiomé po ludzku. Tak i kóń, tak i wąz, kozde stworzenie. Ze cłowiek sie za pana pocytuje sydźkiemu stworzeniu, zywinie i dźwiérzowi, a oskazować lubi, toz to i ludzki Pon Bóg syćkiemu pon i nie robi nic, ino władze.\n— Bo i prowda, kumotrze — ozwał się kumoter Gombos z przekonaniem. — Władze On, władze.\n— Dyj władze, wiem — rzekł Jakób Zych — ale nie tak, jak ludzie myślom. Kogo mierzi, ze sie ta jaki Bartek pobiéł, abo jaka Kunda przespała od Staska, e, to jus i Pana Boga musi mierzić. Bajto!\n— A cosby to grzyhók nie béło? — rzekł kumoter Gombos z opozycyą.\n— Jest — odparł Zych.\n— Sąd Boski strasny — rzekł GombosGombos.\n— Strasny, prowda — odparł Zych. — Niebo sie bedzie gionć, a ziemia trzesceć. Janiołowie na trąbitak grać bedom, a góry i hale bedom sie ozwalować od głosu. Wtej sie ta nik nie uhyli, ani nie wykrenci. Ale Pon Bóg mądry, wié, ze hojby wto haw nie dziesieńć, ani nie piętnoście, ale i pieńdziesiont, i sto roków cosi kajsi onacéł, brojeł, to zaś co sto roków, to nie wiecność, co Spiska Turnia, to nie Tylkowe Kominy. Cyjsca sie bojem, piekła nie.\nRzekł kumoter Gombos delikatnie, ale z wewnętrznym własnym sądem i wiedząc, że mu nie będzie przeczone na końcu myśli:\n— Padocie, kumotrze, jeze sie piekła nie boicie — jakos? cyby go miało nie być, cy jak? Ale kazby dyabły siadały, jak by go wej nie béło? Ady dyabły przecie jest.\n— Jest — odpowiedział Zych — i seliniejakie. Som Belzebuby, Astaroty, jazerni, jest dyabły polne, wodne, leśne, hałupne, coby ludzi kusiły. Krzizem świentym sie im trza oganiać, bo sie go bojom. Strzegom na cłowieka wsędyl. Dy ik i haw w izbie pełno bedzie, sej sto, abo i tysionc.\nWzdrygnął się kumoter Gombos, a żona Zychowa zaszeptała: Raty Boskie! Ponjezusicku nosłodsy, ratuj tyz! Maryjo Panno!\n Zych mówił dalej: — Dyabły kusom i trapiom. Straśnie som jest źli i zawzięci, wiera o to, bo od stworzenia świata prógujom jakom duse ludzkom do piekła wewléc i jesce zodnej nie wewlekły, ani nie wewlekom, bo im mądrość Pana-Boska nie do.\n— A dy ksiendza inacyj godajom z ambony — rzekł Gombos.\n— Niegze ta. Ksiendza wiedzom, podla cego jako godajom. Mozom gadać, jako fcom — odpowiedział mu Zych.\n— Ej! Oni ta wiedzom — rzekł Gombos.\nOdezwała się żona Zychowa: — Dyj sie ucom na to w séminaryi.\nPopatrzał na nią Zych mądrze i powiedział:\n— A wtoz ik hań ucy w téj séminaryi? Pon Bóg, cy ludzie, samo tacy, jako i my?\n Umilkli kumoter Gombos i żona Zychowa.\nPóźniej dzieci, wnuki i prawnuki, co byli na miejscu, nie po świecie, zeszli się do izby Zycha, który miał umrzeć, aby go pożegnać. Myślał on o czemś widocznie i od czasu do czasu wodził zbielałemi ze starości, gasnącemi oczyma stuletniego sępa, po obecnych, jakby między nimi szukał, wybierał. Kilka już razy tak oczyma przewiódł, a zawsze najdłużej się patrzał na Staszka Tylkę, syna swojej najmłodszej córki, Wikty, najulubieńszego wnuka, chłopca już dorosłego, pięknego, rozumnego, silnego i mężnego na podziw. Potem rzekł:\n— Idźcie sytka do pola, a Stasek Wikcin niek haw ostanie.\n — Stasek, pojd-ze haw ku mnie — rzekł.\nStaszek zbliżył się do pościeli dziadkowej.\n— Słys, dziecko — mówił Zych — wybrołek tobie, boś mi ostomilsy ze syćkik i widzis sie mi nojfajniejsy. Śmiałyś?\n— Kozdego prasnem.\n— Słuhojze. Koło kaplicki świętego Jana pod Nowym Targiem, skoro piérse słońce na niebo wyhodzi, dokiela cień od kaplicki na trowe padnie, hań som jest sowane piniondze w kotliku, co my ik z Józkem Smasiem, z Łuscykami Jaskrawemi, Józkem i Staskem i s twoim dziadke ojcowistym, Morcinem Tylką, za Tatrów przinieśli i hań zakleni.\n Ku wieczorowi zesłabł Jakób Zych do znaku. Wtedy rzekł do żony:\n— Staro! podź.\nŻona ku niemu podeszła.\n— Przehél sie.\nPrzechyliła się, a on ją objął w ręce za ramiona i pocałował w oba lica; tak też i ona jego.\n— Bydź zdrowa, staro!\n— Ej Kubuś, Kubuś!\n— Ej Kasiu!\n— Boze cie prowodz we wiecność.\n— A bądź tobie, Kasiu, na pomocy przi skonaniu.\n— A tobie, Kubuś, przim do kwały niebieskiej. Jamen.\n— Tak i tobie, Kasiu, kiesi. Jamen.\nDzieci, wnuki i prawnuki, starzy już chłopi, siwi, stare już baby, posiwiałe, mężczyźni w sile wieku, kobiety w kwiecie lat, niektóre z dziećmi przy piersiach, młodzież dorosła, dzieci podrosłe i nieletnie i drobne, skupili się przy łóżku Zycha, a on im błogosławił. Potem powiedział: Ostompcie sie — i wstał o swojej mocy. Tak, jak był, legł był na łóżku w kyrpcach, w portkach, w pasie, tylko guńkę zrzucił — i tak wstał i opierając się o ramiona i piersi tych, co go otaczali, poszedł, chwiejąc się, powoli ku oknu. Widno było Czerwone Wierchy, Kominy, regle witowiańskie, smrekami staremi porosłe, odwiecznym lasem, i polany pośród nich, wielkie równie śniegowe. Czerwone słońce świeciło na górach, jak ogień i na niebie zamarzłem, jak ogień gorzało. Wtedy rzekł Zych: Niedźwiedź śpi, cas i mnie. Ostańcie z Pane Boge, wy turnie i hole!\nI postąpił parę kroków wzdłuż ściany, opierając się o nią ręką, ku półce, na której leżał jego stary zbójecki nóż, o krzywem ostrzu kończystem i z trzema bulkami mosiężnemi na końcu, zrobił nim trzy krzyże w powietrzu i trzy razy się nim przeżegnał. Potem schylił się, wsparty o stół ręką i zrobił końcem noża na podłodze krąg wokoło siebie. Wszyscy się ustąpili popod ściany. W tem kole się położył, rękoma się wspierając o podłogę, na wznak. Leżał chwilę, przymknął oczy, westchnął kilka razy i umarł.\nNa trzeci dzień do trumny go kładli, z jodłowych deszczek zbitej. A do trumny dali mu fajkę, krzesiwo, spinkę bardzo starodawną do koszuli i obrazek zbójecki na szkle malowany, czem się najbardziej za życia cieszył.\nNie szła za trumną żadna procesya, za włókami z trupem, bo kościół był daleko, a śniegi wielkie i kopne. Włożył najstarszy syn osłony na włóki, w osłony trumnę, opasał się powrósłem, wziął ku sobie siekierę i widły żelazne, siadł na trumnę, przeżegnał się i ruszył. Pilno patrzał, aby się koń gdzie wilków nie spłoszył i trumny z osłon nie wyrzucił, aby z niej co nie wyleciało, bo pamiętał dobrze, co ojciec nieboszczyk nieraz powiadał: — Kie wiezies trupa, a włozom mu do truchły, co wto za zycia rod widział: fajke, tabak, korunke, abo i obrozek jaki, niek cie Bóg broni, jakbyś mu co straciéł, ténby ci doł! Stanie na hmurze, to siem ról gradem wybije. Wracoj sie i sukoj! Musis! Niek se ta mo.\nTak umarł i tak na pogrzeb wieźli Jakóba Zycha z Witowa.\n...jedynica — jedynaczka.\n...dudki — pieniądze (dudek właściwie 2 centy).\n...mature — temperament.\n...siajne — dawna stopa monetarna; siajny reński tyle co 40 centów.\n...mińcérz — waga.\n...wanta — kamień.\nOpowiadanie o dawnych czasach jest wzięte z opowiadań Sulei, słyszanych od Sabały.\n...Co jo mom z pahołke gadać etc... — wyrażenie Sabały.\n...ozesute — rozsypane.\n...Smasiowi — patrz I serya »Podhala«.\n...zywinie — bydłu.\n...przespała się — miała dziecko nieślubne.\n...Spiska Turnia — teraz Lodowy.\n...za Tatrów — z za Tatr.\n...koło kaplicki etc... — autentyczne.\n...dokiela — pokąd.\n...zbójecki nóż o krzywem ostrzu etc... — tak według opowiadania Sulei miał umrzeć Sabała.\n...a do trumny dali mu etc... — z opowiadań Sulei.\n...za włókami — za sankami.\n...osłony — deski, w których się nawóz wozi.\nTę stronę ostatnio edytowano 30 gru 2018, 11:24.


Polanka w środku lasu - Page 2\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Pon Mar 18 2013, 21:25\n-Oh, biedna Ty, kostki bolą od uderzania? Co ja mam powiedzieć??- pomyślał Seth, po czym skoncentrował się jeszcze mocniej. Piękna okolica w pełni sprzyjała efektywnym treningom. Musiał się teraz bardziej postarać, chociaż czy rzeczywiście Nanayę mniej zaboli zderzenie z piekielnie twardym lodem, niż z brzuchem Setha? Aż tak stalowych mięśni brzucha póki co nie miał... To była dopiero, lub aż druga próba stworzenia Freezing Trap, a raczej jego części. Póki co nie zamierzał przymarznąć Nanayi do siebie, chociaż jeśli znowu dostanie mocne uderzenie, które osłabi jego równowagę, lub pognębi go fizycznie, postara się odpłacić się pięknym za nadobne i przy opanowaniu drugiej części zaklęcia, zmrozić jak największą część ciała Nanaś.\n-Nadchodzi- rzucił myśl sam do siebie i czujnym wzrokiem obserwował lecącą pięść dziewczyny, skupiając się na miejscu styku, by wytworzyć wreszcie coś, co zamortyzuje uderzenie, przynajmniej dla Setha. Ona na pewno wiedziała, gdzie celuje, a teraz atakowała w inne miejsce. Mówiła też coś o lepszej motywacji? Czyli pewnie i to uderzenie zaboli jak diabli, jeśli nie uda mu się go zniwelować. Mag Lamia Scale nie chciał znowu poczuć bólu, choć w przypadku powodzenia tej części zaklęcia, ucierpi niewątpliwie rączka Nanaś. Musiał jednak się nauczyć tego, bez względu na koszta, poniesione podczas treningu. Mag szepnął "Freezing Trap", gdy tylko stracił z widoku zaciśniętą dłon Nanayi i po chwili... Nie poczuł niczego. Przynajmniej przez chwilę poczuł się dumnie, jednak po chwili otrzymał potężny cios podbródkowy i aż się przewrócił na cztery litery. Czemu jednak nie poczuł pierwszego uderzenia? Czyżby mu się udało?\n-Kurcze, rzeczywiście dałem radę!- pomyślał zadowolony z siebie częściowo Seth, chwytając się oburącza za szczękę. Na jego ciele znajdował się lodowy wytwór, lekko wyżłobiony pięścią niewiasty. A znajdował się on... na wysokości wątroby. To by seryjnie zabolało. Chłopak jak najszybciej postanowił wstać i się ogarnąć.\n-Wiesz, ten drugi cios już nie był obowiązkowy?- powiedział do dziewczyny, stojąc w rozkroku i pochylając się lekko. Ruszał żuchwą na lewo i prawo, ciesząc się, że mimo mocnego ciosu, jego dolna szczęka nie wgniotła się w górną. Miał jeszcze mroczki w oczach, jednak powoli już mijało. Ból sprawiało mu mówienie i ruszanie żuchwą, jednak nie zważał na to. Miał jeszcze kilka prób do wykonania, to zaklęcie nie miało tak wyglądać, choć Seth miał już niezłe podwaliny pod ostateczną jego formę.\n-Dobra, jeszcze raz- rzucił Seth, spluwając w bok i jeszcze raz masując swoją dolną szczękę. Po raz kolejny stanął w lekkim rozkroku, lekko się przygarbił i czekał na kolejny cios, mając już w zamyśle zatrzymać rekę Nanayi po ciosie za pomoca lodowego wytworu. W sumie z dotychczasowego przebiegu treningu Sethor był nawet dość zadowolony. Nie przypuszczał jednak, że Nanaya tak bardzo weźmie sobie do serca kwestię o wyżywaniu się na magu. Chłopak o kruczoczarnych włosach skupił się więc po raz kolejny i obserwował ruchy koleżanki. Tym razem nie mógł dać się zaskoczyć, oprócz bloku tym nowym zaklęciem musiał też wykonywac uniki ciałem, albo zostanie naprawdę mocno poobijany.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Pon Mar 18 2013, 23:18\nByły jakieś postępy! Przynajmniej jeśli chodzi o spodziewany atak, bo jak na razie to chłopak znowu został znokautowany. No, ale postępy były kosztem łapki Nanaś, która też się trochę skuliła, umieszczając dłoń miedzy udami, chcąc jakoś przetrzymać ból. Taaak... Wiedząc, że Seth jest już coraz lepszy i następne uderzenia nie wylądują tak gładko niedługo to ona skończy z poranionymi dłońmi i trzeba będzie przełożyć trening. Choć, ona osobiście uważała, ze lepiej będzie jak przełożą drugą cześć na następny dzień. Dla podrukowania jej łapek.\n- No... już są jakieś efekty... A drugi cios... Chyba rekompensata za łapkę - odparła z uroczym uśmiechem, trzepiąc bolącą dłonią powietrze. tak, nie nadawała się nic a nic do sztuk walki. Przecież było to czyste szaleństwo! Westchnęła ciężko, po czym podeszła do swojego ekwipunku i wyciągnęła jedną strzałę, po czym korzystając ze zgromadzonej w niej energii użyła na sobie Blessing. Przynajmniej przy następnym uderzeniu nie będzie tak bolało~\n- To teraz możemy kontynuować - powiedziała i wróciła na swoje poprzednie miejsce. Wiedząc już, że Seth będzie korzystał już z zatrzymania jej ataku oraz będzie próbował ją złapać, nie atakowała w punkty szczególnie wrażliwe, bo nie miało to sensu. teraz uderzała w jego górne kończyny, nie za mocno, ale odczuwalnie i dla niej, i możliwie dla niego, choć lodowy mag pewnie będzie zasłaniał się lodową tarczą. Ciosów było dużo - w barki, ramiona, przedramiona, niektóre nawet uderzały w klatkę piersiową, ale specjalnie mocne nie były. Ot, praktyka czyni mistrza.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Pon Mar 18 2013, 23:58\nGdy zobaczył Nanayę, która po nadzianiu się na lodowy wytwór chłopaka,aż się skuliła z bólu, Seth zacmokał leciutko.\n-Przepraszam, że sprawiłem Ci ból, jak chcesz to mogę pocałować zranione miejsce, żeby nie bolało- uśmiechnął się nonszalancko, będąc wciąż po części dumnym z udanego bloku ataku w okolice wątroby, a po części zamroczonym po tym mocarnym podbródkowym. W tej chwili już był w pełni ogarnięty i gotowy do kolejnego kroku naprzód w jego treningu. Teraz postara się, by w każdej dowolnej chwili mógł wytworzyć taką płytkę lodową, w różnorakich miejscach ciała. W końcu to różnica, czy na nodze, czy na klatce piersiowej, czy na rękach. Gdy tylko zobaczył Nanayę, po raz kolejny rzucającą się do ataku, Seth podtrzymał ręce, zgięte pod kątem prostym w stawie łokciowym i wystawione w przód. Próbował się skupić na wszystkich jej atakach, ponieważ tym razem postanowiła atakować słabiej (drugi cios nie był tak miły jak pierwszy) acz w mniejszych odstępach czasu.\n-Czas start!- pomyślał Sethor, próbując skoncentrować moc magii lodowego tworzenia, by dzięki jej potędze utworzyć płytki lodu, mające w najbliższej przyszłości służyć do uziemienia części ciała potencjalnego przeciwnika, chcącego wejść w kontakt z magiem Lamia Scale.\nPierwszy atak Nanayi został pięknie sparowany lodem, lecz kilka następnych przedarło się przez lodowe twory, które nie miały wystarczającej twardości, by oprzeć się ciosom dziewczyny. Seth musiał szybko poprawić trwałość płytek, albo zostanie obity. Po dwóch kolejnych ciosach, które uderzyły w przedramiona Setha, mag poprawił swoje osiągi i już z wystarczającą prędkością, bez większych problemów wytwarzał odpowiednie lodowe twory. W sumie pozostał już ostatni aspekt treningu: by płytka lodowa, wytworzona już wielokrotnie podczas tej sesji treningowej, a także ciało maga w innych miejscach styku z przeciwnikiem, obtoczyły te części ciała lodem i ograniczyły znacząco ruchy.\n-Dobrze, to teraz proszę Cię, po raz ostatni oddaj jak najsilniejszy cios. To ostatnie, o co Cię dzisiaj proszę. Wiem, że może zaboleć, ale później to ja pomogę Tobie z treningiem zaklęcia- wyraził swą prośbę Sethor, lekko dysząc. Już wiele mocy magicznej zeszło na te ćwiczenia, a byli dopiero przed połową. Zapewne zaklęcie maga lodu było totalną łatwizną przy tym, co musiała opracować Nanaya, ale też się nad nim natrudzili co nie miara.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Sro Mar 20 2013, 19:49\nNo więc byli już w tym punkcie, kiedy Seth zamierzał łapać jej biedne łapki w okowy lodu, co jej się zbytnio nie podobało. Wiedziała, że jeszcze troszkę i z dłoni poleci krew, jeśli dalej będzie uderzać w twardy lód. Westchnęła ciężko, słysząc słowa chłopaka. Pocałować? Dobre sobie! Jedyne, co będzie mógł kiedykolwiek pocałować to jej stopę... Może. Ostatni cios. Wiedząc, co też się szykuje, stanęła naprzeciwko maga lodu i odetchnęła. No to raz, dwa, trzy! Przekręciła biodra, jednocześnie unosząc nogę prawą, coby kopnąć Setha w klatkę piersiową lub też ręki, jeżeli się zasłoni. Powinno to spowodować zablokowanie uderzenia oraz oblodzenie buta. Zdecydowanie lepsze to, niż kolejne ciosy rękami. No i tez nie przesadzajmy o sile tego kopnięcia. Było jakie było, kickbokserem Nanaya nie jest. Kiedy już kopnęła i Seth zablokował uderzenie, starała się utrzymać równowagę na jednej nóżce. Odetchnęła, kiedy już skończył.\n- No to chyba na dziś tyle - stwierdziła, patrząc na jego stan. Tak to było... On był wycieńczony z powodu magii a ja bolały łapki. Uśmiechnęła się do Sethora. - Następnym razem moja kolej. A teraz pora się pożegnać. Tylko nie padnij w drodze do domu - rzuciła do niego, zbierając swój ekwipunek, po czym opuszczając polankę, machając do chłopaka ręką na pożegnanie.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Sro Mar 20 2013, 22:51\nPo tym szaleńczym ciągu ataków, gdy tylko Nanaya odskoczyła, a mag lodu wypowiedział swoją prośbę, Sethor stanął w lekkim rozkroku. Z początku tej serii ciosów, chłopakowi nie wychodziła obrona, więc otrzymal kilka trafień, co odczuwał, choć wcale nie mocno. W zamierzeniu nie miały one być mocne, tylko szybkie. Zresztą, nie tyle te uderzenia i uniki go zmęczyły, co własnie próby wyczarowania Freezing Trap.\n-Teraz albo nigdy, ostatnia próba na dziś. Jestem już zbyt wyczerpany- pomyślał Sethor, obserwując Nanayę. Teraz miała przejść do ostatniego ataku, jak najmocniejszego, czyli w przypadku niepowodzenia, jakaś część ciała maga mooocno ucierpi. Nie mógł na to pozwolić, w końcu lada moment musiał się zbierać na misję. Z tego co sprawdził, była to misja pod pewnymi względami, przypominająca poprzednią misję chłopaka. Ciekawe, czy świat okaże się na tyle mały, że ponownie spotka znajome twarza? Teraz jednak nie było na to czasu. Sethor musiał teraz przewidzieć miejsce uderzenia towarzyszki treningu, a następnie wytworzenie przy pomocy swojej magii lodowej płytki, która zablokuje obrażenia fizyczne, a nastepnie by ciało, w tym wypadku Nanayi, przymarzło do ciała Sethora we wszystkim miejscach styku. Co więc robi Seth, by wypróbować zaklęcie w pełni? Gdy tylko zobaczy kopnięcie Nanayi, pochyla się lekko, by chwycić ją prawą dłonią za łydkę, w celu sprawdzenia działania i gdy tylko będzie miało dojść do uderzenia nogą, Seth szepcze "Freezing Trap", próbując tworzyć tę płytkę lodu, którą tworzył już wielokrotnie. Od razu gdy wytworzy płytkę, chłopak o kruczoczarnych włosach koncentruje całość mocy magicznej, by wytworzyć lód, pochłaniający stopę i po części łydkę dziewczyny- tam, gdzie Seth chwycił.\n-Uda się! Na pewno- myślał, skupiając energię w swym ciele. Lekko zmarszczyl brwi z wysiłku i spojrzał na swą dłoń. Z dość duża prędkością zaczął się z niej wytwarzać lód, zwiększający swą opbjętość i zamykający wewnątrz siebie łydkę Nanayi. Dziewczyna na pewno odczuje mrożące zimno, jednak zgodziła się na trening, musiała teraz wytrzymac te troszke lodowatej temperatury. Od razu, gdy stwierdził, że czar zadziałał tam, gdzie Seth trzymał dłoń, mag przerzucił wzrok na swoją klatkę piersiową. Widział lecącą z bardzo duża prędkością nogę Nanaś, lecz nie poczuł bólu. Czy jednak zaklęcie zadziałało do końca w pełni? Okazało się, że ta próba przyniosła stuprocentowy sukces. Stopa Nanayi zostałą oblodzona i zatrzymana minimalnie przed klatką piersiową maga, co zwiastowało koniec treningu. Seth nie wiedział, czy to, że Freezing Trap zadziałało, było spowodowane chęcią uniknięcia dużych obrażeń fizycznych, czy rzeczywistymi umiejętnościami maga lodowego tworzenia, jednak chłopak się tym nie przejmował. Najważniejsze, że jego umiejętności magiczne poszerzyły się o kolejne zaklęcie. Zaklęcie, tworzące z zamarzniętej wody piekielnie twardą płytkę, niwelującą jeden cios fizyczny, a także poważnie krępujący ruchy przeciwnika poprzez otoczenie lodem, wyrastającym z kończyn, lub korpusu maga. Po kilku sekundach wzajemnego kontaktu, Seth zniwelował efekty zaklęcia.\n-Uff, to był ciężki trening, ale dziękuję Ci, że poświęciłaś mi swój cenny czas- podziękował Sethor za jednostke treningową Nanayi, lekko się kłaniając i mając już w głowie kolejny punkt do odpłacenia dziewczynie.\n-Jeszcze kilka misji, lub treningów i będę musiał zostać jej służącym by jej odpłacić za pomoc, której mi udzieliła- pomyślał z trwogą Sethor, machając Nanayi na pożegnanie. Uratowała mu już życie, a teraz pomogła z zaklęciem, póki co nie wymagając niczego w zamian. Mówiła tylko o tym, by w przyszłości to mag lodu pomógł jej w treningu.\n-Taak, do rychłego zobaczenia- pożegnał się Seth, uśmiechając się, mimo wyraźnie wyrysowanego na twarzy wysiłku. Strasznie ciekawa była osóbka z tej Nanayi Byakushitsune... Teraz jednak mag musiał pójść do siebie po wyposażenie na misję i ruszyć w kierunku Hargeon, gdzie chłopak miał się spotkać ze zleceniodawcą.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Sob Maj 25 2013, 20:44\nW ostatnim czasie Akane stwierdziła, że powinna trochę poprawić swoje umiejętność i w tym zaklęcia. Leniła się trochę czasu i jest na tym samym poziomie, dlatego przyszła pora na trening nowego zaklęcia jakie wymyśliła! Co prawda w jej głowie siedzą jeszcze inne pomysły, ale powinna zacząć od tego prostszego chociaż. Właściwie na ten czar wpadła kiedy sobie siedziała w lesie i widziała orła! Tak. Jej główka od razu zaczęła pracować. Nie powinna marnować czasu i wziąć się za siebie! Znalazła sobie jakieś ustronne miejsce gdzie była sama ze sobą. Od czego chciała zacząć? No oczywiście od wymyślenia jak to zaklęcie powinno wyglądać. Może tak... jedno uderzenie z kilka stron, a drugą opcją byłoby porządne walnięcie! Siedziała tak na trawce jeszcze kilka minut myśląc nad całokształtem i już wiedziała co chciałaby osiągnąć. Jednak chyba zacznie od trudniejszej części.\nZerwała się z zielska i rozłożyła przed sobą dłonie. Stworzyła trzy małe sokoły, dla niej nic trudnego. Teraz tylko sprawić by się uniosły i możliwe zaczęły pikować! Tak to będzie gorsza sprawa. Rzuciła orzełkami w górę i nagle spadły. No tak... od razu chyba sobie nie zaczną latać. Musi się na nich skupić by mogły się unieść bez pomocy jej rączek. Oczywiście by następnie od tak pojawiały się w powietrzu. Usiadła ponownie na trawie i zaczęła się w nie wgapiać, równocześnie chciała się skupić na kontroli nad nimi z odległości. Do tych czas nie kazała swojemu kryształowi nagle latać od tak. Tutaj już chodziło o jej więź z kryształem i opanowaniu. Pracowała nad tym w tej chwili. Mając nadzieję, że uda jej się unieść kryształowe stworki. Chyba powoli widziała efekt. Mały, ale zawsze. Nie mogła odpuścić kiedy to już działo! Jeszcze bardziej musiała się skupić. Tak udało! Akane, aż wstała z wrażenia kiedy sokoliki uniosły się na wysokość jej głowy! Jednak nagle znowu spadły. Nie była skupiona.. do póki nie dojdzie do wprawy by nawet nie zwracać na to uwagi musi jeszcze popracować. Dlatego pracowała nad tym kolejną godzinę lub dłużej.. nie miała zegarka niestety. Chyba już umiała to opanować, nawet poruszała nimi w lewo, w prawo, dół, górę, w tył czy w przód. Teraz miała ochotę krzyknąć "Jestem mistrzem!" Tylko teraz zobaczyć czy uda jej się stworzyć je od razu w powietrzu. Te aktualne zniszczyła i stworzyła kolejne. Jednak... no nie udało się. Próbowała do póki się nie uda! Dała radę po... nawet nie chciała liczyć. Jednak był postęp! Teraz musiała sobie zrobić chociaż 10 minut przerwy. Odpoczęła po wysiłku.. bardziej w sumie umysłowym. Pierwszą opcję swojego zaklęcia miała opanowaną w miarę. Wróci do niej później jeszcze raz. Teraz czas na "porządne walnięcie" jak to postanowiła nazwać. Z uniesieniem chyba nie będzie już taki problemów jak wcześniej, za to z rozmiarami tak. Postanowiła to zrobić na oko, czy przyrównać do innego obiektu. Coś w miarę dużego i będzie mogła stworzyć w szybkim tempie. Czyli najlepiej nie ma i jest! Krzesło? Warto spróbować. Wielką ścianę stworzyć może, ale mniejszego orła to juz nie? To nie powinien być dla niej problem. Dlatego szybko się wzięła do roboty. Jednak nie chciała by to była jakaś bezsensowna kula kryształu, ale miała kształt sokoła. Dlatego nad wyglądem musi bardziej popracować. Pierwsza próba... nie skomentuje tego, druga już lepiej.. do trzech razy sztuka! Akane wzięła głęboki oddech, a nad jej głową pojawił się kryształowy sokół! Mogła by go nawet przytulić, ale był za wysoko. Teraz tylko się przekonać czy to walnięcie będzie coś warte. Jednak by nie straciło efektu lepiej odpuścić sobie kierowanie nim tylko puścić jak leci i niech się dzieje wola nieba. Tak też zrobiła. Jednak sokół miał chyba zeza! Nie trafił w drzewo po czym się rozpadł. Jejku. No nic... jeszcze raz musi przejść do akcji. Jak ona nie lubi tak powtarzać jednej czynności w kółko, ale trening czyni mistrza, a od tak niczego nie osiągnie. Sokół wcelował w końcu za 5 lub 6 razem no i uderzenie było niczego sobie. Akane wyszczerzyła swoje białe ząbki i usiadła na trawce. Dla pewności powtarzała jeszcze wcześniejsze czynności z trzema sokołami kilka razy oraz z dużym. Chciała mieć pewność, że będzie jej to wychodziło za każdym razem. Zaczęła rankiem, a skończyła gdy na niebie świeciły już gwiazdki.\nGdy przespała noc pod gwiazdami nie wiedząc co ze sobą począć, ruszyła sobie w dalszą drogę, zapewne do miasta.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Wto Lip 30 2013, 19:25\nChłopak szedł wolnym krokiem z lekko przymkniętymi oczyma, napawał się pięknym dźwiękiem lasu... musiał go przebyć by w końcu wrócić do swojej gildii po całych poszukiwaniach, które odbył, a które jednak nic nie dały. W końcu dotarł na jedną z polanek pośrodku lasu - po prostu usiadł przy strumyku, po czym położył się na trawie lekko wkładając palce w lekki nurt strumyka. Czas płynął tak szybko, aczkolwiek w jego przypadku nadal był przepełniony boleścią pomimo maski w postaci uśmiechu na twarzy. Musiał udawać by nikt nie domyślił się, że było coś nie tak. W sumie sam nadal nie wiedział co ma przynieść niebawem los oraz życie... nawet nie był do końca świadomy czy był tutaj bezpieczny, ale nie przejmował się tym w żaden sposób. W każdym razie w tymże miejscu czuł ogromny ubytek mocy - tak jakby jej nie posiadał, miał wyraźny problem z ruchem, tak jakby coś wyssało z niego energii życiowe. Otworzył lekko jedno oko analizując wszystko dookoła, coś mu nie pasowało, wyczuwał, że coś się zbliża, aczkolwiek nie chciał uciekać, wolał po prostu stawić temu czoła jak wszystkiemu do tej pory. Co miał przynieść czas? Kto wie, w każdym razie nie posiadał na tyle siły by móc ruszyć dalej, musiał odpocząć, definitywnie.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Wto Lip 30 2013, 19:58\nAclaria szła. Maszerowała, jednakże o dużo za długo. Wszędzie tylko drzewa i drzewa... No i gdzie ten sterowiec...? zaczęła pytać samą siebie nie bardzo będąc świadomą, że pomyliła kierunki i zamiast znaleźć się w Shirotsume, to zaszła do wschodniego. Jaki pech... Takim oto sposobem, cały dobry nastrój poszedł dosłownie w las, a Acl zaczęła się co raz to bardziej irytować. Niby miała tą swoją katanę, która to kołysała jej się obok sayi z daikataną, którego to dzwoneczek odgrywał jakąś niezidentyfikowaną melodię. Rozglądała się z nadzieją, że dojrzy swoją bazę z pomiędzy drzew, jednak nic a nic takiego się nie było. Masz ci los, znowu lama zabłądziła. O ile początkowo szła do przodu, to jak zaczęła łazić pomiędzy drzewami to już nie wiedziała, gdzie iść. Chociaż nie, Aclaria się nie zgubiła. Doskonale wiedziała, gdzie jest. Nie była tylko pewna lokalizacji innych miejsc. Gdzieś jednak był strumyk. Słyszała go. Słabo, ale zawsze. Szczerze powiedziawszy nie lubiła zbytnio wody. Głównie dlatego, że zbytnio jej wadziła w razie jakiegoś większego fajtu. No bo jak może woda magowi ognia nie szkodzić, nie? Odwieczni wrogowie. Jako że szmer wody był jej jakimkolwiek punktem zaczepienia i konkretnym obiektem, z którego może da rade wyznaczyć trasę powrotną. Ostatecznie po ujściu kilkunastu, a może i kilkudziesięciu metrów, doszła na miejsce.\nKolejna owieczka? Tak czy siak, sama nie była, a widząc gościa przy strumyku od razu przypomniała sobie rynek. Rawr~! Nawet nie zdążyła na nikim odreagować. Toż to piekło było! Normalnie jak można było skazać Acl na przebywanie w towarzystwie tak irytującej osoby? No na bank ktoś tam na górze Acl nie cierpi, że się z nią tak bez serca i sumienia obchodzi! A oto los podsyła jej inną istotkę na rzeź. Uroczo... - Oho, a cóż to chłopczyk robi w środku lasu...? - tak, wyglądał na starszego od Acl, jednak tylko na starszego o tyle, na ile wyglądała Acl. Pewnie wielce zabawnie to teraz wyglądało, a osoba nie zapoznana w temacie miałaby ładny ubaw. Prawą ręką chwyciła za rękojeść katany, która to była przewieszona z lewej strony, zaś ostrze broni zasyczało przy szybkim wyciągnięciu z sayi. Sama zaś Acl zaczęła iść po prawym łuku w stronę nieznajomego. Ot, nieśpiesznie, spacerkiem...\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Wto Lip 30 2013, 20:29\nCóż jak widać wcześniejsza dwójka mogła przyjść tutaj w spokoju i w ogóle, lecz jemu nie dane to było. Musiał pozbyć się swego transportu w postaci dyni, i teraz biegł jak szalony nie gubiąc swego celu z oczu. Gnał prawie, że na złamanie karku, lecz na jego ciele nie było grama potu, a było to zasługą tego iż nie po raz pierwszy mu się to zdarzyło. Jego cel był tuż, tuż lecz mimo to dalej nie mógł go dogonić, a to za sprawą tego iż była to sprawa życia i śmierci. Ale wszystko po kolei. Kiedy tylko wyszedł z balu zdołał zauważyć iż padało w całym mieście, lecz nie przejął się tym zbytnio tylko dalej podróżował na swej dyni, wcinając kurczaka którego wyniósł z imprezy, aż nagle stała się najpotworniejsza rzecz na świecie. Nim zdołał zatopić w nim zęby, jakiś bezpański kundel wskoczył na jego dynię i wyrwał mu żarcie z ręki! To było coś czego nie można po prostu wybaczyć i od tego czasu trwa ten spektakularny pościg który przeniósł się do lasu. Niestety niezbyt pomyślał co robi, bo przecież nie znał tej okolicy a co za tym idzie zgubi się na pewno i znowu będzie się błąkać bez żarcia. Lecz z drugiej strony po złapaniu psa będzie miał mięsa na prę dni, a więc tak źle nie będzie. Nasz spektakularny pościg wkroczył właśnie w finalna fazę. Pies był już na odległość paru kroków kiedy to wpadli na polankę, na której postanowił odpocząć Aki, oraz dotrzymująca mu towarzystwa Acl, która postanowiła przeprowadzić sekcję na żabach, ale z braku takich padło na człowieka. W momencie kiedy przyszły obiekt sekcji był okrążany pies wykonał desperacki skok w przód po czym w ślad za nim poleciał Skata...no prawie poleciał. Niestety z triumfalnym uśmiechem na ustach zbierał się do skoku i dało się słyszeć nawet krzyk.\n-Już jesteś mój.\nI wszystko było pięknie i kolorowo, po czym można by tańczyć nago ze szczęścia w strumyku gdyby nie jeden błąd. Nie zauważył dosyć dużego kamulca który był na jego drodze i zamiast lotu, zaliczył upadek do przodu który wyglądał tak jakby skakał do bronienia niewidzialnej piłki. Niestety na jego drodze pojawiła się Acl, a jako iż nie miał jak zrobić uniku wpadł na nią w dosyć ciekawy sposób, bowiem jego twarz uderzyła w jej pośladki a wysunięte w górę ręce popchnęły ją w przód. Po tym wszystkim zaorał gębą ziemię robiąc przy tym telemark po czym usiadł trzymając się za bolącą mordę. Dopiero po chwili spojrzał na kogo wpadł i dotarło do niego w jaką część ciała kobiety uderzyła jego twarz. Cóż zapewne nie skończy się to zbyt milutko ale mimo to w jego głowie było tylko jedno słowo "I regret nothing". Ale wypadałoby chyba przeprosić.\n-Przepraszam za to. Ale przynajmniej twoje pośladki zadziałały jak doskonały materac i nieco ochroniły moja twarz.\nChyba nie tak powinny wyglądać przeprosiny ale co tam.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Wto Lip 30 2013, 20:59\nAki nadal leżał w taki sam sposób jak uprzednio słysząc kroki osoby, która powoli zbliżała się w jego kierunku. Szczerze powiedziawszy nie obchodziło go to, lecz w pewnej chwili dość leniwie otworzył jedno oko zerkając w stronę dziewczyny, która sprawiała wrażenie iż zaraz miała wypruć mu flaki. Po chwili jednak pojawił się i inny osobnik a to co zrobił przyprawiało Akiego o wybuch śmiechu - na szczęście jakimś cudem zdołał się od niego powstrzymać, powoli przechodząc do siadu. Przeanalizował szybko całą sytuację, po czym powstał otrzepując swoje ciuchy, przymykając oczy. Miał na sobie dość luźne szaty, zaś je po części przykrywał ciemny płaszcz a obok chłopaka, na ziemi leżały dwa miecze. Wolną dłonią uchwycił rękojeść katany, która nadal spoczywała w sayi, jednak nadal jej nie dobył, idąc powoli w stronę dwójki z tym dziwnym spojrzeniem, z uśmiechem na twarzy jak gdyby nigdy nic. - Cóż... miałaś co do mnie pewne plany, nie? - wypowiedział dość cicho, zerkając na nią w dość spokojny sposób, podchodząc coraz bliżej, trzymając katanę po swojej lewej stronie, nadal jej nie dobywając. W pewnej chwili stanął kilka metrów przed nią, po czym zamknął oczy. - Załatwmy to co chciałaś... a ty - przy tych słowach skinął głową w stronę chłopaka, nadal nie unosząc swoich powiek. - Nie wtrącaj się, albo stąd zmiataj. - miał oczywisty plan na wszystko, nie lubił gdy ktoś się wtrącał do czegoś, gdzie nie było go trzeba. Taa, wyraz twarzy dziewczyny od początku przypominał mu jego ojca, więc i może ona wiedziała coś o całej tej sprawie, która go tak mocno dręczyła. Nie - nie miał zamiaru pytać teraz bo wiedział, że nawet gdyby coś wiedziała to i tak nie wypowiedziała by ani słowa by mu ułatwić sprawę. -Jesteś młoda a wyglądasz tak jakbyś chciała kogoś zabić bez żadnych skrupułów, uprzedzeń. - stwierdził krótko, otwierając powoli oczy. Nie, teraz nie było tego radosnego chłopaka co zwykle, odżył w nim ten, który trwał gdy przebywał w towarzystwie swego ojca. Uśmiechnął się delikatnie, po czym uczynił kilka kroków w przód lekko olewając sytuację, która wydarzyła się kilka chwil temu. Spojrzał jej prosto w oczy, w ten obojętny i oziębły sposób.\n- Jesteś jak ja kiedyś... zagubiona.- dodał, po czym przejechał palcami po rękojeści swej katany, unosząc lekko brwi, czekając na jakiekolwiek działanie z jej strony.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Wto Lip 30 2013, 21:26\nJeżeli dorwie tego kto wpadł na pomysł żeby przeszkodzić Acl, to go przerobi na smalec i zapakuje w słoiczki. Normalnie człowiek idzie sobie szpanując nową zabawką, by zaraz usłyszeć że coś, a raczej ktoś nadbiega, a że Acl nie ninja, stety niestety sunąć sie nie zdążyła. W sumie to nawet ją owa persona początkowo nie zainteresowała, dopóki w nią nie wpadła. O ile sam ten fakt skłonna by była olać, o tyle tego, że ją śmiał przy tym popchnąć - już nie. W tej też chwili chłopak, który miał być dzisiejszą, o dziwo pierwszą ofiarą, został odstawiony na drugi plan, tracąc nim jakiekolwiek zainteresowanie. Całą uwagę zaś przeniosła na drugiego przybysza podchodząc do niego, by zaraz kucnąć przed nim zaś jego samego złapać za koszulę co by nie uciekł, a i lepiej widzieć facjatę kolesia. Mamcia uczyła, że wrogów trzeba zapamiętać, co by ich obić przy najbliższej okazji. Cały problem polegał na tym, że tej "najbliższej okazji" miało już nie być. - CO TY SOBIE MYŚLISZ TY KMIECIU TY WPADAJĄC NA MNIE, JAK JA TUTAJ ZAJĘTA JESTEM!? JAKIM PRAWEM SIĘ PYTAM!? CHCESZ UMRZEĆ? PROSZĘ BARDZO! JAKIEŚ OSTATNIE ŻYCZENIE? - zaczęła drzeć się w jego kierunku, chociaż był przecież tuż przed nią, dodatkowo trzęsąc nim w przód i w tył jak jakaś lalką, z mordem w oczach obserwując, czy czasem czegoś nie kombinuje. A jak to koleś od tego całego Abdula i jest obłożony dynamitem!? A no, za nazwanie jego żony humanoidem mógł być skłonny podesłać jej jakiś iście wybuchowy prezent. Zaraz jednak sobie przypomniała, że przecież nie jest tutaj sama, a koleś, który powinien już pływać we własnej krwi, coś tam mamrocze pod nosem. Aż jej się ten cały kretyn z plaży przypomniał. Też coś podobnego prawił. Automatycznie odwróciła głowę w jego kierunku. - PRZESZKADZASZ, WIESZ!? - ponownie wykrzyczała, tym razem w stronę Akiego, dalej dzierżąc katanę w prawej dłoni, co by w razie czego się bronić. Jeszcze przed chwilą szła do niego uzbrojona po zęby, zawsze może się ratować jakimś atakiem w plecy, to i nasłuchuje, czy nie nadchodzi, nawet powtórnie odwracając głowę w stronę Sakaty, dalej go obserwując.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Sro Lip 31 2013, 05:37\nSiedział dalej na ziemi badając obolałą twarz, przy okazji czekając jaka będzie reakcja na jego przeprosiny, ale zapewne nie będzie to nić przyjemnego, bop nie zrobił tego jak należy. Mimo wszystko pierwszy ruch wykonał chłopak, a słysząc co do niego powiedzieć spojrzał na niego niezbyt przychylnym wzrokiem, bo jak widać ktoś powinien się tutaj nauczyć manier. Nie dość, że uratował my tyłek i dał szansę do obrony, to ten będzie odzywać się do niego w taki sposób. Na razie to olał i nie przejął się tym zbytnio, ale jeszcze parę takich słów i zapewne będzie musiał go naprostować za pomocą pięści. Niestety zanim cokolwiek takiego się stało dziewczyna postanowiła do niego podejść co nie zwiastowało nic dobrego, no i nim zdołał się podnieść został złapany za koszulę po czym zaczęły się wrzaski. Na dodatek zaczęła nim potrząsać, przez co czuł się jak na jakiejś karuzeli czy coś takiego, no i zapewne jak zbyt długo to potrwa to jeszcze nabawi się jakiejś choroby lokomocyjnej, albo po prostu puści na nią pawia a wtedy to już pozamiatane. Na dodatek te jej słowa. Może i na nią wpadł i takie tam, ale nazywanie go kmieciem niezbyt mu się spodobało, ale postanowił jej to darować bo przecież miała prawo być zła po czymś takim, lecz kiedy padło coś w stylu groźby nie przejmował się trzęsieniem tylko wpatrzył się w nią z lekkim zainteresowaniem. A więc chciała go pozbawić życia za takie coś? Cóż jak widać spotkał kogoś podobnego, bo jak on sam mogła zabić za błahostkę i nie miała co do tego oporów, ale popełniła błąd grożąc komuś takiemu, bo jeszcze chwila i on będzie chciał ją zabić.W momencie w którym odwróciła głowę stworzył w dłoni dwa ziarenka, po czym jedno położył tuż pod Acl, a drugie pstryknął w kierunku Akiego, tak by w razie czego móc jakoś z tego wyjść. O ile użycie kamikadze w przypadku Acl byłoby nieco głupie bo dalej go trzymała, to gdyby Aki coś kombinował to nie będzie mieć oporów by zaatakować go od tyłu za pomocą kamikadze. Lecz na razie czas wrócić do trzymającej go Acl.\n-Przepraszam, ze ci przeszkodziłem ale to nie moja wina. I na twoim miejscu nie groziłbym śmiercią bo możesz się przeliczyć. Może trochę się uspokoisz?\nCóż zapewne to o przeliczeniu się z jego strony mogło wyglądać dziwnie, bo jak na razie to on był w gorszej sytuacji. Nie dość, że go trzymała to jeszcze miała w dłoni broń, lecz jakoś go to nie przerażało ani nic. Trzeźwo oceniał sytuację gotowy do jakiejkolwiek obrony w każdym momencie, a w jego głowie powstało już nawet kilka planów.\n-A może zamiast tych gróźb i w ogóle jakoś ci to wynagrodzę czy coś?\nCóż nie chciał się pchać w walkę, bo zapewne byłoby to każdy przeciw każdemu, co byłoby nieco kłopotliwe, a gdyby zbytnio się wciągnął to chciałby by na tej polance po wszystkim zostały dwa trupy a on poszedłby coś zjeść.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Sro Lip 31 2013, 14:05\nCzerwonooki stał w spokoju obserwując całą tą sytuacje, w każdym razie to było na tyle nudzące iż zbierało mu się na ziewanie. Osoby, które właśnie kłócił się przed nim w dość nietypowy sposób, po prostu zachowywały się jak durne dzieci, nie miał co do tego najmniejszych wątpliwości. Przymknął powoli oczy, po czym westchnął cicho obracając się na pięcie. Nie miał zamiaru się wtrącać w tą sprawę jako iż tylko tam zawadzał - za to mógł wszystko poobserwować w spokoju. Począł powracać wolnym krokiem w stronę strumyczka, rzucając katanę w sayina ziemie obok drugiego miecza. Słowa, które padały w przypadku tamtej dwójki bardziej brzmiało jak żarty niż poważna rozmowa - w każdym razie chłopak powstrzymał się od wybuchu śmiechu patrząc na nich. Doszedł do jednego z większych kamieni, po czym wskoczył na niego i usiadł, uśmiechając się lekko. Walka na śmierć i życie mogła być w stu procentach ciekawą atrakcją w dzisiejszym dniu. W pewnej chwili Aki mocno się skrzywił, po czym ułożył dłoń w okolicy żeber lekko się kuląc. Jednak faktycznie był w znacznie gorszym stanie, po całych tych poszukiwaniach niż mu się zdawało, miał świadomość iż zostając tutaj tylko się naraża i odsłania bo nie jest w stanie nic zrobić będąc pozbawiony energii oraz sił. Nie chciał tego po sobie pokazywać, ale ból, który ogarnął okolice jego żeber, po tym jak widocznie przesadził z ruchem w aktualnym stanie zdrowotnym, było źle. Wziął większy oddech z widoczną trudnością, po czym nastąpiła seria tak głębokich oddechów iż wyglądało to jakby był cholernie zmęczony po jakiejś długiej walce. Ucieczka nie była w jego stylu nawet w najgorszych chwilach, a poza tym był ciekaw co może wydarzyć się w tym miejscu za sprawą tej dziwnej dwójki. Dziewczyna od początku wydawała mu się znajoma, aczkolwiek bardziej chodziło o zachowanie niż wygląd - jeszcze kilka lat temu otaczał się tego typu ludźmi, którzy zabijali dla przyjemności i własnej zabawy. Czerwonooki splunął na bok, po czym przetarł usta ręką przymykając swoje jakże szkarłatne oczy, to właśnie one najczęściej przypominały jego ojca - tego ,który był dla Akiego żywym koszmarem i pozbawił go wszelkich uczuć czy emocji. Gdyby nie ludzie, których mógł nazwać przyjaciółmi, oraz dziewczyna, która go wprowadziła do gildi... Tak, Aya - pamiętał to wszystko jakby było wczoraj - jej delikatną skórę, te śliczne, wielkie oczy, usta słodkie. Wtedy myślał iż była to jedyna kobieta, którą mógł pokochać, jednak wkrótce zginęła na jednej z misji. Po chwili przemyśleń chłopak powstał, zsuwając się z kamienia, chwytając oba miecze, zawieszając je za plecami. Wolał być gotowy jako iż wszystko w tym miejscu mogło go czekać bez wyjątków, a chociaż być może zdążyłby wyciągnąć ostrze i być w stanie je chwilę utrzymać. Był zmęczony, cholernie zmęczony, obity i obolały, do granic swoich możliwości. W pewnym momencie po prostu opadł na kolana bezsilnie, jedną dłonią opierając się o ziemię, drugą zaś trzymając się przy okolicy żeber - odzywało się to zbyt często i zbyt mocno by był w stanie walczyć.\n- Pieprze to... - mruknął cicho do siebie i zaraz powstał, chwiejąc się widocznie na nogach - na jego twarzy malował się obraz dogłębnego bólu, lecz zaraz zastąpił go dziwny uśmieszek, po którym nie wiadomo czego można było się spodziewać. Czekał, czekał na rozbieg wydarzeń w tym miejscu, między tamtą popieprzoną dwójką. W pewnej chwili usłyszał jej słowa, które świadczyły o tym iż jego obecność nie byłą jej tu na rękę. Cóż - sam nie miał zamiaru się w to mieszać jako iż to nie była jego sprawa a stan zdrowotny nie pozwalałby mu nawet na walkę. Lekko się uśmiechnął nadal ledwo stojąc.\n- Więc... miłej zabawy. - rzucił do nich cicho, po czym obrócił się na pięcie i począł iść z wyraźnym trudem gdzieś w dal - w końcu zniknął między drzewami.\nOstatnio zmieniony przez Aki Hattori dnia Sro Lip 31 2013, 17:48, w całości zmieniany 1 raz\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Sro Lip 31 2013, 17:43\nCo? Sława? Jaka sława? Właśnie się dowiedziała, że koleś przed nią zupełnie o niej nie słyszał. Listy gończe to ma chyba każdy policjant w tym cholernym kraju. Sława zła, ale jednak i nie wychodząca po za komendę główną policji. Praszam, byłej komendy głównej, bo jej się padło. Nie, Acl nie ma z tym akurat nic wspólnego - sprawka bandy oszołomów która latała nad miastem czy coś takiego. - Ty w ogóle wiesz z kim rozmawiasz? Przeliczyć? ŻARTY SOBIE ROBISZ!? - chociaż... może to i lepiej? Tak czy inaczej, przestała nim póki co trząść. Może pamięta ale przez to coś mu się we łbie poprzekręcało? Albo faktycznie wieści o Acl nie doszły jeszcze wszędzie. Ehh... - Wynagrodzić? - zapytała z nieskrywanym zdziwieniem. Jeżeli on ma coś wynagradzać, to oznacza to zysk dla Acl, a Acl lubi zyski. Ostatecznie go puściła, odeszła kawałek i zaczęła chodzić w kółeczku, klingą jeżdżąc po ziemi, zaś ona sama na kilka chwil wlepiła ślepia w niebo. - Wynagrodzić powiadasz...Właśnie, jakbyś mógł to wynagrodzić... - zaczęła mruczeć pod nosem, by zaraz się zatrzymać i znowu wzrok przenieść na Sakatę - Ha, wiem! Zostań moim sługą! Przyda się jakiś chłopiec na posyłki, no i miałby kto się alpakami zajmować... - powiedziała wyjątkowo zadowolona ze swojego iście epickiego pomysłu, przepełnionego troską o swoje zwierzątka. Taka prawda że każdy niewolnik wolontariusz przyda się przy tak wymagających żyjątkach, jakimi są lamy. Zaraz po tym znowu odwróciła się w stronę Akiego, który po ran enty zaczął coś chrzanić do siebie. - A ty jeszcze tu jesteś...? - zapytała z drobnym niedowierzaniem, jednak ostatecznie machnęła ręką, nie z nim teraz rozmawia. Ale fakt. To, że jeszcze nie zwiał musiało świadczyć albo o wielkiej odwadze, albo głupocie. A z głupcami wiadomo, jak to bywa. Nigdy nie wiadomo, co im szczeli do łba, tak też cały czas pilnuje, co by co w jej stronę nie poleciało. Od strony i Sakaty, jak i jego.\nTemat: Re: Polanka w środku lasu Sro Lip 31 2013, 18:14\nA no może i listy gończe ma każdy policjant, ale on nim nie była więc miał prawo nie wiedzieć kim była, zwłaszcza iż większość życia spędził w swojej wiosce gdzie takie informacje nie dochodziły, a podczas swej podroży mało interesował się innymi, póki nie byli powiązani z jego celem. A jako iż Acl nie była powiązana z jego celami to kompletnie nie wiedział kim była, co zapewne ją nieco rozzłościło czy coś ale bywa. Na jej pytania nic nie odpowiedział bo dalej był potrząsany, no i wolał rozważyć nieco swoje słowa bo jak bardziej ją wkurzy to może być jeszcze gorzej.\n-Jak na razie wiem, że rozmawiam z wkurzoną dziewczyną. A no przeliczyć. Niedocenianie innych to wielki błąd.\nOn był cały czas spokojny i mówił z sensem, mimo iż mógł kopać sobie grób, bo ta osoba była chyba kimś sławnym w jakiś sposób, lecz nie wiedział jaka to mogła być sława i jakoś mu się do tego nie paliło. Jak widać wzmianka o wynagrodzeniu ją zainteresowała ponieważ porzuciła potrząsanie nim, dzięki czemu mógł wreszcie spokojnie posiedzieć i dojść do siebie, bo to potrząsanie sprawiło iż całe jedzenie jakie wszamał zaczęło się lekko burzyć.\n-A no wynagrodzić.\nTeraz był pewien tego iż wpakował się w niezłe bagno z tym pomysłem, ale tak to jest jak niezbyt się myśli nad tym co mówi, a potem trzeba płacić za głupotę. Kiedy jego bebechy doszły do ładu podniósł się powoli z ziemi i otrzepał ubranie, a słysząc co powiedziała spojrzał na nią z niedowierzaniem.\n-Że niby co? Ja mam być czyimś sługą?\nNo i jak widać już są rezultaty jego niemyślenia. Na dodatek Acl raczej nie zamierzała zrezygnować z tego pomysłu i zamienić go na obiad czy coś innego, a więc był w kropce. Skoro zaproponował wynagrodzenie to wypadałoby to zrobić, ale nie zamierzał być sługą. Lecz z drugiej strony jeśli odmów to kto wie jak to się zakończy. Myślał nad tym intensywnie i w sumie olał Akiego i to czy chciał ich atakować lub też nie, bo miał większe zmartwienie. Zaczął chodzić w kółko myśląc nad tym wszystkim, bo może uda się to jakoś obrócić na swoją korzyść. W końcu się zatrzymał lecz tylko dla tego iż zakręciło mu się w głowie po czym spojrzał na Acl.\n-Zanim się zdecyduję na twoją propozycję wynagrodzenia. Co ja z tego będę miał? Bo nie jestem kimś kto zamierza służyć innym. A jeśli bym się zdecydował to tylko pod pewnym warunkiem.\nMiał pewien pomysł który mógł być warty zaryzykowania jeśli Acl zgodzi się na jego warunek.


sob kwie 10, 2021 2:40 pm\nA gdzie Waszym zdaniem najlepiej zaopatrzyć się w regał magazynowy do wyposażenia takiego magazynu? Czy ktoś z Was zamawiał może takie regały w firmie amRACK? Z tego, co wiem, to można tam zamówić naprawdę wysokiej jakości regały i to po całkiem atrakcyjnych, niewygórowanych cenach\nsob kwie 03, 2021 4:16 pm\nTemat: O kawie\nNie wiem, jak Wy, ale ja o kawie mogłabym rozmawiać godzinami. Ostatnio trafiłam również na bardzo fajnego bloga http://porannaczarna.pl/ . Dowiedziałam się z niego wiele ciekawostek na temat kawy, między innymi na temat tego, w jaki sposób powinno się ją przechowywać, jaki ekspres lepiej wybrać – c...\nczw kwie 01, 2021 9:00 pm\nJeśli są tutaj osoby, które prowadzą własne biznesy gastronomiczne, to polecam sobie w wolnej chwili zajrzeć na bloga sklogastro/com/ . Znajdziecie tam naprawdę sporo fajnych, interesujących artykułów na temat gastronomii. Dowiecie się na przykład jak powinna wyglądać ekspozycja ciast czy też jakie ...\nczw kwie 01, 2021 8:55 pm\nA gdzie zazwyczaj przechowujecie swoje kosmetyki, na przykład te do makijażu? Ja zawsze używałam kosmetyczki, ale ostatnio wpadły mi w oko bardzo fajne kuferki kosmetyczne na stronie internetowej costway/pl/kuferki-kosmetyczne . Co o nich sądzicie? Czy któraś z Was korzysta może z takiego kuferka? J...\nśr mar 31, 2021 12:17 pm\nTemat: Skuter elektryczny dla kobiet\nRe: Skuter elektryczny dla kobiet\nA czy ktoś z Was ma może samochód elektryczny? Gdzie ładujecie takie elektryczne auta?Ja słyszałam, że firma elwro-ev/pl/montaz-wallbox/ oferuje profesjonalny montaż Wallbox, czyli dobrej jakości ładowarek do aut elektrycznych na terenie Wrocławia i okolic. Czy ktoś z Was miał może z tą firmą do czy...\npn mar 29, 2021 10:35 am\nJeśli prowadzicie własną restaurację lub inny tego typu biznes gastronomiczny, to polecam zajrzeć na stronę kuchennerozmaitosci/pl . Dowiecie się z niej między innymi, dlaczego warto dodać do menu świeże soki i koktajle, jak obsługiwać patelnie gastronomiczne, czy też jak wybrać odpowiednią zmywarkę...\nndz mar 28, 2021 3:07 pm\nRe: Transport maszyny rolniczej\nA skoro już o różnego rodzaju maszynach mowa, to czy zetknęliście się kiedyś z czymś takim jak kalibrownik wibracyjny ? Ja widziałam takie urządzenie w ofercie firmy Wezting Remo. Podobno służy ono do klasyfikacji surowców oraz produktów sypkich na różne klasy ziarnowe. Sprawdza się między innymi w ...\npt mar 26, 2021 4:41 pm\nTemat: Toner i tusz do drukarki\nRe: Toner i tusz do drukarki\nA skoro już mowa o tuszach i tonerach do drukarki, to czy wiecie, w jaki sposób powinno się je poprawnie utylizować? Mi ostatnio udało się znaleźć ciekawy artykuł na ten temat na stronie internetowej jakdrukowac/pl/ . Jeżeli więc Was również taki temat interesuje, to polecam sobie przeczytać. Znajdz...\nczw mar 25, 2021 1:08 pm\nA skoro już mowa o aranżacji ogrodu to czy kojarzycie może taką firmę jak domogrod4you/pl/ ? Z tego, co się orientuję, to firma ta oferuje nie tylko profesjonalne projektowanie i zakładanie ogrodów, ale również ich renowację, pielęgnację, czy też automatyczne nawadnianie. W zakres jej usług wchodzi ...\nczw mar 25, 2021 1:03 pm


browary – Związek Pracodawców Przemysłu Piwowarskiego\nUważamy, że forsowanie tego żądania jest równoznaczne z planem zniszczenia polskiego sektora piwowarskiego. Jego realizacja doprowadziłaby do głębokiego załamania nie tylko browarów, ale również ogromnej liczby innych podmiotów gospodarczych powiązanych lub zależnych od produkcji piwa. Jednocześnie, skutkiem takiej zmiany byłby wzrost sprzedaży napojów spirytusowych, zwłaszcza wódki – ostrzega Bartłomiej Morzycki, dyrektor generalny Związku Pracodawców Przemysłu Piwowarskiego Browary Polskie.\nBrowary regionalne warzą piwa z najlepszych, wyselekcjonowanych surowców. Alkohol uzyskany w ten sposób jest kilkakrotnie droższy niż ten zawarty w wódce. Zmiana sposobu naliczania akcyzy na ten proponowany przez przemysł spirytusowy mogłaby doprowadzić do powrotu do PRL-owskiego modelu picia, w którym Polacy, zamiast delektować się smakowitymi piwami, upijali się wódką do nieprzytomności – wyjaśnia Andrzej Olkowski, prezes Stowarzyszenia Regionalnych Browarów Polskich.\nOd dobrych trzech lat mamy do czynienia z bezpardonowym atakiem branży spirytusowej na piwo. Zamiast próbować konkurować jakością swoich wyrobów, wódka usiłuje pogorszyć sytuację branży piwnej, upatrując w niej przyczynę wszystkich swoich problemów, w tym zmiany strukturalnej na naszym rynku, czyli przesunięcia konsumpcji z alkoholi wysokoprocentowych na niskoprocentowe – zauważa Marek Kamiński, prezes Polskiego Stowarzyszenia Browarów Rzemieślniczych.\nDoprowadziliśmy do pomyślnych przemian, dzięki którym Polska przestała być kojarzona z patologicznym spożyciem mocnego alkoholu, jak to miało miejsce przed 1989 rokiem. Nie akceptujemy próby odwrócenia tego trendu. Sprzeciwiamy się ponownemu zalewowi wódki! – czytamy w apelu branży.\nBrowarnicy nie pozostawiają złudzeń co do środków, jakimi posługuje się przemysł spirytusowy, nazywając ostatnie jego działania „zorganizowaną kampanią kłamstw i manipulacji na temat piwa”.\nApelujemy do odpowiedzialności polityków i wzywamy do odparcia ataku na polskie piwowarstwo, ataku, który prowadzony jest przez producentów spirytusu, zdominowanych przez kapitał rosyjski – wzywają piwowarzy. A stawka jest wysoka: zapobiec całkowitemu załamaniu rynku piwa.\nPolskie piwo i browary – najbardziej lubiane w Europie\nDoskonała opinia, jaką cieszą się piwo i browary w naszym kraju, przekłada się na imponujące notowania w skali międzynarodowej. W 2020 r. polscy respondenci wystawili rodzimemu piwu i jego producentom najwyższe oceny spośród wszystkich badanych w Europie. Polskie piwo otrzymało 85,6 punktów w 100-stopniowej skali, podczas gdy średnia europejska, wyniosła 70,9 pkt. Wynik browarów to z kolei 80,9 pkt., przy średniej 73,0 pkt. dla pozostałych państw europejskich. Sympatię konsumentów nasze piwo zaskarbiło sobie m.in. dzięki takim walorom, jak: smak, różnorodność i coraz większa oferta wariantów nisko- i bezalkoholowych.\nPostrzeganie piwa i jego producentów przez respondentów w poszczególnych krajach europejskich mierzone są w cyklicznym badaniu Beer Image Tracker, prowadzonym na zlecenie europejskiego stowarzyszenia browarników The Brewers of Europe. Ze zgromadzonych danych wynika, że reputacja piwa w Polsce systematycznie poprawia się – uzyskany w 2020 r. wynik jest o 10,6 pkt. lepszy niż ten sprzed czterech lat. Analogiczny postęp można zaobserwować w przypadku browarów, które w porównaniu z 2016 rokiem otrzymały ocenę wyższą o 7,7 pkt.\nW piwie najważniejszy jest smak\nPrzyglądając się powodom, dla których respondenci tak pozytywnie oceniają piwo, można zauważyć, że dominują te związane z degustowaniem i świadomą konsumpcją. Polscy piwosze cenią złocisty napój przede wszystkim za świetny smak. W dalszej kolejności piwo jest darzone uznaniem z uwagi na bogactwo stylów, właściwości orzeźwiające, pozwalające gasić pragnienie oraz naturalne, wysokiej jakości składniki. W opinii większości Polaków piwo zasługuje na dobrą ocenę również jako napój „towarzyski” – to trunek pasujący do spędzenia miłych chwil z przyjaciółmi, służący dobrej zabawie i łączący ludzi. Respondenci wypowiadali się o nim pozytywnie także w kontekście bogatej historii piwowarstwa w Polsce, rozumianej jako część naszego dziedzictwa kulturowego.\nOpinie Polaków na temat piwa przekładają się na ich decyzje zakupowe. Zapytani, na co zwracają uwagę przy wyborze złocistego trunku, na pierwszym miejscu wymieniają smak, następnie styl i markę, a dopiero w dalszej kolejności cenę, rodzaj opakowania i zawartość procentową alkoholu. Wśród piw, po które Polacy sięgali najchętniej w okresie poprzedzającym badanie, nadal królują lagery, ale tuż za nimi znajdują się warianty nisko- i bezalkoholowe. Nie mniej popularne są piwa smakowe, z dodatkiem soków owocowych.\nPiwa bezalkoholowe z potencjałem\nPiwa 0,0% są w Polsce przebojem rynkowym – 90 proc. badanych w ciągu ostatniego roku próbowało bezalkoholowej wersji ulubionego napoju, a 70 proc. respondentów w ciągu najbliższych sześciu miesięcy planuje zwiększyć konsumpcję piw 0,0%. Jest to wynik znacznie powyżej średniej europejskiej (odpowiednio 75 i 53 proc.). Takie deklaracje pozwalają sądzić, że kategoria piw bezalkoholowych będzie się nadal bardzo dynamicznie rozwijać.\nOd kilku lat w naszym kraju obserwujemy trend spadkowy, jeśli chodzi o średnią zawartość alkoholu w piwie. Z kolei piwa bezalkoholowe ugruntowały swoją pozycję, notując udziały 5 proc. w rynku piwa i w całym rynku napojów bezalkoholowych. Dane rynkowe i badania pokazują, że najważniejszym powodem sięgania po piwo jest jego smak, a zawartość alkoholu jako czynnik decydujący o wyborze jest na dalekim miejscu. Co więcej, rozwój segmentu piw nisko- i bezalkoholowych sprawia, że można już wyodrębnić sub-segmenty i sięgać po piwne specjalności 0,0 %, piwa smakowe 0,0% lub lagery 0,0%. Piwa bezalkoholowe pozwalają cieszyć się smakiem piwa, w sytuacjach, kiedy nie chcemy lub nie możemy pić alkoholu – mówi Bartłomiej Morzycki, Dyrektor Generalny Związku Pracodawców Przemysłu Piwowarskiego.\nBrowary ważne dla polskiej gospodarki\nBadanie Beer Image Tracker pokazuje, że w społecznej percepcji producenci piwa są postrzegani jako istotne ogniwo polskiej gospodarki. Respondenci dostrzegają i pozytywnie oceniają wkład sektora w tworzenie i utrzymanie miejsc pracy oraz wydatki związane ze wspieraniem polskiej kultury i sportu. Według badania, polskich browarników wyróżnia na plus innowacyjność, stałe poszerzanie oferty oraz dbanie o wysoką jakość produktów.\nW Polsce, dzięki ogromnym inwestycjom poczynionym w latach 90., udało się odbudować potencjał sektora piwowarskiego i odtworzyć kulturę piwną. Obecnie miłośnicy piwa są doskonale zorientowani, jeśli chodzi o wybór smaków i stylów, wciąż poszukując nowości, co z kolei jest motorem dywersyfikacji rynku – opowiada Bartłomiej Morzycki. Rozwój browarnictwa przekłada się na wzrost wartości sektora dla gospodarki narodowej. Mimo istotnej destabilizacji w dobie pandemii branża, między innym dzięki wpływom z podatków i opłat, pozostaje jej istotnym ogniwem – dodaje.


Działka na sprzedaż, Szczecin Bezrzecze, 2 960 000 PLN, 13 700 m2, domy-PMR02460 | Domy.pl\nData dodania: 22-01-2010\nCena za m²: 216,06 PLN / m²\nIDEALNA DZIAŁKA DLA INWESTORA. Działka położona na Bezrzeczu, przy bardzo atrakcyjnej ulicy gdzie powstały nowe zabudowania. Powierzchnia działki to 13 700 m2. Działka jest w pełni uzbrojona w instalację elektryczną, wodno-kanalizacyjną. Dla tego terenu nie jest ustalony miejscowy plan przestrzennego zagospodarowania. Jest studium zgodnie z którym działka znajduje się w strefie dla rozwoju funkcji mieszkalnej jednorodzinnej i wielorodzinnej niskiej intensywności z towarzyszącymi usługami komercyjnymi i publicznymi (oświata, zdrowie, kultura, sport, rekreacja). Na działce znajduje się także dom wolno stojący o powierzchni 250 m2 oraz budynek gospodarczy o powierzchni użytkowej 250 m2. Dojazd do działki utwardzony płytami betonowymi. Polecam !Zapytaj naszego maklera o BEZPŁATNE doradztwo przy uzyskaniu KREDYTU. Współpracujemy z wieloma bankami i mamy doświadczenie w przeprowadzaniu transakcji z uwzględnieniem warunków kredytowych.Dane nie stanowią oferty handlowej w rozumieniu art. 66,§ 1 Kodeksu Cywilnego. Szczegółowych informacji udziela Biuro Nieruchomości Pomerania . Liczba wyświetleń ogłoszenia: 21\nDziałka na sprzedaż: Szczecin Bezrzecze Numer ogłoszenia: domy-PMR02460\nJesteś zainteresowany ofertą? Interesuje mnie oferta numer PMR02460 - Działka na sprzedaż, Szczecin, Bezrzecze, powierzchnia: 13 700 m², cena: 2 960 000 PLN. Proszę o kontakt.


wtorek, 23 listopad 2021 16:15\nrodzaje rekrutacji pixabay\nPrzedsiębiorcy mogą zatrudniać pracowników w oparciu o różne umowy, w tym też cywilnoprawne. W zależności od tego, w jaki sposób został nawiązany stosunek pracy, muszą liczyć się z wydatkami. Ile pieniędzy trzeba przeznaczyć na to, by obsadzić stanowisko? Przybliżamy, jaki jest koszt zatrudnienia pracownika!\nW przypadku umowy o pracę kosztem uzyskania przychodu są wynagrodzenie brutto, a także składki ZUS. Poza podatkiem dochodowym, na koszty zatrudnienia pracownika wpływ mają jeszcze:\nPracodawcy muszą dodatkowo wyłożyć ok. 20% wynagrodzenia brutto. W 2021 roku najniższe wynagrodzenie brutto wynosi 2800 zł. Koszty zatrudnienia pracownika uzyskującego taką pensję na podstawie umowy o pracę wynoszą więc 3 373,44 zł (2800 zł + 573,44 zł).\nUmowa zlecenie jest popularna przy pracach sezonowych lub posadach niższego szczebla, na których występuje duża rotacja. Koszt zatrudnienia pracownika w tym przypadku może być mniejszy. Najbardziej opłaca się rekrutować studentów do 26. roku życia oraz osoby, które pracują jeszcze w innym miejscu (i otrzymują przynajmniej minimalne wynagrodzenie) – wtedy pracodawca wypłaca jedynie wynagrodzenie brutto. W pozostałych przypadkach obowiązują dokładnie takie same koszty, jak przy zatrudnieniu na umowę o pracę.\nPrzy umowie o dzieło koszt zatrudnienia pracownika nie jest problemem. W tej sytuacji nie odprowadza się żadnych składek do Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Wtedy kosztem uzyskania przychodów firmy jest jedynie wynagrodzenie brutto.\nChcesz w najlepszy sposób znaleźć i zatrudnić nowych pracowników? Zwróć się po pomoc do specjalistów, którzy profesjonalnie przeprowadzają różne rodzaje rekrutacji. Przekonaj się, ile czasu oraz pieniędzy możesz zaoszczędzić dzięki wsparciu agencji zatrudnienia LeasingTeam!


si również mieć na uwadze optymalizację wyszukiwarki. Celem copywritingu SEO jest zarówno zachęcenie klientów poprzez odpowiednio napisaną treść, jaki i poprawienie wyników pozycjonowania poprzez dobranie właściwych słów kluczy. J\nCopywriting SEO jest specyficzną odmianą copywritingu. Polega nie tylko na przedstawianiu odpowiedniej treści dla konkretnego odbiorcy, ale musi również mieć na uwadze optymalizację wyszukiwarki. Celem copywritingu SEO jest zarówno zachęcenie klientów poprzez odpowiednio napisaną treść, jaki i poprawienie wyników pozycjonowania poprzez dobranie właściwych słów kluczy. Jest to niezwykle istotna kwestia dotycząca e-marketi\nO szyciuKilka faktów o meblach na wynajemW 2020 można dobrze kupić klimatyzację ale czy za za 10 lat też?Kwestie urodowe - jakie pojęcia musisz znaćRehabilitacja: przebieg, leczenie i powrót do zdrowiaTrochę wiedzy z zakresu podatkówMedycyna: stomatologia ogólnaCoraz niższa cena, coraz lepszy drukHow to Buy Engine Oil From Hand Odzież medyczna - ważniejsza niż myśliszStomatologia i nowoczesne metody na leczenie zębówAdwokaci w KatowicachJak się ogrzać zimową porą?Pomysł na stylowe wnętrzeCo musisz wiedzieć o stronachOdzież medyczna - ważna jest higienaJak znaleźć psychologa w roku 2020?Czyste mieszkanie, dom i biuroGdzie stosuje się wentylację mechaniczną?Czy dentyści są tacy źliEngineering - electricity and carsTravel idea - Polish highest mountainsEver wondered about hiring a high pressure cleaning companyChoroby wewnętrzne - pasożytyOgrzewanie - zimowy niezbędnikWirtualne biura - tradycja kontra nowoczesność<Porozmawiajmy o leczeniu zębówPorady o cenach transferowychCo to jest hydraulika siłowa?


Strona główna / Aktualności / Umowa na amunicję snajperską\n7 listopada Inspektorat Uzbrojenia poinformował o podpisaniu, oczekiwanej, umowy z firmą Works 11 Sp. z o.o. w sprawie dostawy amunicji snajperskiej kalibru 12,7x99 mm.\nKontrakt, o wartości 15,3 mln złotych z VAT, został podpisany 28 października i był wynikiem postępowania przetargowego ogłoszonego w styczniu bieżącego roku. Łącznie zamawiający zakupił 233 tys. nabojów snajperskich z pociskiem zwykłym, 100 sztuk nabojów szkolnych, 1000 sztuk nabojów treningowych, 100 przekrojów naboju snajperskiego powyższego kalibru, 4000 sztuk przeciwpancernej amunicji snajperskiej zdolnych do rażenia celów chronionych pancerzem na III poziomie odporności.\nJedynym oferentem w powyższym postępowaniu była firma Works 11 Sp. z o.o., decyzja o rozstrzygnięciu przetargu nastąpiła 11 października. Co ciekawe, oferta przekraczała zakładany budżet jednak zamawiającemu udało się znaleźć dodatkowe fundusze. Całość dostaw ma zostać zrealizowana do końca października 2022 roku.


Pomimo zakazu sądowego prowadził pojazd – Radio Vanessa FM\nStart / Wiadomości / Straż i policja / Pomimo zakazu sądowego prowadził pojazd\nPolicjanci z raciborskiej drogówki zatrzymali kierowcę Rovera, który podejrzany jest o kierowanie samochodem pod wpływem środków odurzających oraz wbrew sądowym zakazom kierowania pojazdami. Ponadto mężczyzna posiadał narkotyki.\nHistoria miała swój początek wczoraj około godziny 14:20 na ulicy Drewnianej. Wtedy to policjanci z raciborskiej drogówki zatrzymali do kontroli drogowej samochód osobowy Rover. Kierowcą był 29-letni mieszkaniec powiatu głubczyckiego. Mężczyzna podczas rozmowy z mundurowymi wykazywał symptomy użycia narkotyków, co też po chwili potwierdziło badanie przeprowadzone specjalnym testem.\nTego dnia nie była to jedyna wpadka 29-letniego mieszkańca powiatu głubczyckiego, gdyż po sprawdzeniu go w policyjnych systemach policjanci ustalili, iż posiada on już dwa sądowe zakazy kierowania pojazdami mechanicznymi, do których się ewidentnie nie stosuje. By tego było, mało policjanci ujawnili również przy nim inne środki odurzające. Mężczyzna został zatrzymany i trafił do policyjnego aresztu. Teraz o dalszym losie nieodpowiedzialnego 29-latka zadecyduje sąd. Kierowcy osobówki grozi teraz nawet 5 lat pobytu w więzieniu.\n← Poprzedni Korfantego przejdzie kompletny remont\nNastępny → “Interna” w Rydułtowach otwarta dla pacjentów