@Laveris - to pomyśl, jak zmieniloby się podejście ludzi do grania, gdyby każdy gracz znał, miał i stosował zasady gry na sesji. Byłbyś w 7mym niebie :)\nWtedy nie byłoby prowadzenia przez mg wg wlasnego widzimisię, bo spece od promocji juz by nauczyli mistrza gry jak ma prowadzić tru, wg zasad. Kazdy mialby ten sam zestaw reguł i wg niego by grał. Proste.\nIdź i promuj zakup erpegów wsrod swoich graczy.\nA może wystarczy zmienić podejście do pisania podręczników i zamiast robić kompletne cegły tudzież cegły wypchane tą samą treścią (vide pody do rpgowej 40ki) stworzyć puzzlowaty model poda?\nTylko nie mam jakos konkretnych pomysłów jak to uczciwie zorganizować.\nMyśle, że wszelkiej maści "Podręczniki gracza" i "Podręczniki MGów" to własnie taka próba motywacji do kupna większej ilości podów, także w obrębie jednej drużyny.\nZ drugiej strony, model "jedna osoba z grupy kupuje grę" jakoś sprawdza się w planszówkach. Tyle że tam mamy do czynienia z grą, którą po zakupie wystarczy rozłożyć, przeczytać do niej instrukcję i grać. A kolejne rozgrywki ograniczają drugi punkt do zera/minimum.\nJuż są takie próby. WFRP 3, gdzie masz wydawane kolejne dodatki z profesjami (np. różnych magów). W podstawce masz chyba dwóch, w następnym podzie następnych kilku. I ludzie też narzekają, że wyciąganie kasy.\nW sumie taki model funkcjonuje od dawna. Osobno podstawka, osobno bestiariusz, przygody, itd. Teoretycznie potrzebne do gry.\nTo hobby ciężko przestawić na zyskowny biznes w długim czasie. To tak jakby producenci piłek narzekali, że gracze nie kupują następnej co miesiąc. Tutaj tylko można liczyć na to, że jak najwięcej osób kupi tę pierwszą piłkę.\nW bitewniakach zachęcają do zakupu nowej piłki co miesiąc. :)\nNiestety ale model sprzedaży "abonamentowej" jest lepszy niż zaspokajanie potrzeb klienta jednorazowo.\nDlatego robi się piłki tańsze, ale takie co się rozpadną po roku, żebyś kupił nową.\nModel stricte abonamentowy to chyba D&D Insider? Gdyby tak pociągnąć to dalej i dostawać nowe wydawnictwa, podręczniki etc, w ramach abonamentu? Gdyby to dobrze rozegrać.. i gdyby nie przyzwyczajenie 1 MG `1 podstawka, 1 podstawka wystarczy aby grać, to być może mogłoby się udać ;)\nPanowie (i ewentualnie panie) zamiast teoretyzować przyłaczcie sie do mojej akcji i za rok w dniu książki każdy niech kupi conajmniej jeden podrecznik do rpg.\nCzy może być prostrzy sposób na pomoc polskim wydawcom?\nDeklarujcie się tutaj:\nJa kupuję kilka rocznie, więc na mnie nie moga narzekać ;)\nPrz okazji tematu :)\njeszcze przez 20 minut jest zniżka na Głębię Przestrzeni. Ja właśnie kupiłem. 12,5 zł to jest akurat jak dla mnie, żeby skusić mnie do zakupu podręcznika do systemu, w który pewnie nigdy w życiu nie zagram. Za 25 zł już bym pewnie nie kupił.\nTo nie jest przyzwyczajenie, tylko fakt. Wystarczy jedna podstawka, żeby grać, i wystarczy jedna podstawka dla MG. Najbliżej pomysłu są Clanbooki, Ways do L5R albo inne tego rodzaju podręczniki "profesyjne/rodowe".\nPorównujesz gruszki z jabłkami. W bitewniakach każdy MUSI mieć armię: swoją albo pożyczoną. W RPG nie. Porównaj z instrukcją do planszówki. Czy każdy gracz musi mieć swoją? Wystarczy jedna. Plansza też wystarczy jedna, chociaż pewnie mógłbyś zmusić graczy, żeby przynosili własne "pieniądze" do Monopoly, albo własne "karty przygód" do Magii i Miecza.\nAle nadal wystarczy jeden egzemplarz planszówki, tak jak WYSTARCZY jedna podstawka do rpg. Rachunek ekonomiczny jest nieubłagany.\nEtc - czemu za rok? Dzisiaj kupujcie!\nIdę po evernighta do swojego lokalnego sklepu hobbystycznego (wspierajcie centra hobbystyczne).\nedit: Siriel, patrz na moje "ulubione" dedeki. Zaprojektuj sobie builda bez podrecznikow dla graczy - inwentarzy,ksiąg czarów czy dodatków klasowych. A potem powiedz mi, że to zasrany obowiązek MG udostępnić ci te książeczki za darmo. W sumie to MG mógłby ci powiedzieć - wal się, jak chcesz grać Mrocznym Druidem Ostrzy Cienia to kup sobie książeczkę i mi drugą, to ci poprowadzę.\nNawet laveris ci to wytłumaczył - poza grą jest jeszcze trening, a do treningu solo każdy z piłkarzy potrzebuje piłki i trampek.\nJasne może już dziś, a za rok zrobi się z większa propagandą! :)\nPozwolę sobie wyłączyć się z dyskusji z Tobą. Pozostanę przy swoim zdaniu, a określenia typu "zasrany" stosuj w rozmowie z kimś innym.\nNie no jasne, każdy obstajeprzy swoim. Chodzi mi tylko o to, że mg nie powinien być w żaden sposób zmuszany (choćby dlatego, że "tak wypada") presją otoczenia, by udostępniał swoje podręczniki poza sesją leniwym i skąpym graczom. Chcesz grać? Kup sobie własny zestaw.\nI analogicznie - nie pożyczę ci figurek w bitwie, bo ci się nie chciało ich kupić. Nie dam ci kodeksu do poczytania - chcesz wiedzieć, jakie slabe punkty ma moja armia, kup sobie własny.\nPomyśl o tym tak - kupuję podręcznik, inwestuję w system. Im więcej kasy tam wrzucam, tym bardziej jestem z nim związany. A równocześnie chcę, by linia była kontynuowana, by był support, by wychodziły dodatki i rozszerzenia.\nPożyczanie kolegom podręczników to podcinanie sobie gałęzi na której sie siedzi. Po prostu. Zachęcając znajomych by kupowali to co ty zwiększasz szansę na to, ze sytem w ktory wlozyles kase nie padnie po roku. Proste.\nBez sensu, zgoda. Jakieś działające pomysły na zmianę tego stanu rzeczy? ;)\nMG po "kursie wciskania miksera" albo po prostu taki, który ma talent, przekona swoich graczy by kupili pody, jeśli będzie mu zależało na tym.\nJakich argumentów użyje? Kupujcie pody bo inaczej nie dostąpicie zaszcztu grania z Mietkiem, Pierwszym Licencjonowanym Mistrzem Gry Wolsunga na Polskę Północno-Zachodnią? Toż to go śmiechem zabiją.\nA potem pójdą do Franka który jest tru anty-korpo MG i nie potrzebuje podręcznika do gry. Albo w najgorszym razie (przy założeniu, że ziścił się zigzakowy dream i bez "licencji" wydawcy oraz podręcznika ni hu hu) skorzysta z erpega open conent.\nA żeby mu zależało, potrzebna jest zachęta. Zresztą, co do tych "kursów" - wystarczy, że będą to kursy np prowadzenia sesji z autorami gry, tworzenia enpeców, szukania inspiracji, tego typu sprawy. Sprzedaż mikserów nie musi tu się pojawiać. Taki zwykły panel konwentowy, tylko w otoczce Elitarnego Klubu Promotorów Systemu i Licencjonowanych Przez Wydawcę Mistrzów Gry. Najlepiej z certyfikatem - "ten koleś przeszedł nasze szkolenie, spełnia wymogi i nadaje się do prowadzenia naszego systemu". I mów co chcesz, że byś się na to nie nabrał czy coś, ale to jest "język korzyści", i jeśli nie ty, to poleci na niego statystyczne dużo ludzi.\nSorry, nie kupuję tego. Nie ma żadnej gwarancji, że MG z certyfikatem zapewni graczom większą frajdę niż Miś bez takiego papierka.\nNo, chyba, że dla erpegie-korpo będą robić tylko ci najlepsi. Ale żeby takich zatrudnić, trzeba ich najpierw znaleźć. Żeby znaleźć, trzeba organizować ewenty na których będzie można takowych zgarnąć. Żeby takowych zgarnąć trzeba będzie mieć obiektywne kryteria, żeby ich wyłonić. Żeby mieć takowe kryteria, trzeba przeprowadzić risercz. Żeby zrobić risercz trzeba mieć kasę. Żeby wpakować kasę w badania trzeba mieć pewność, że się zwróci. Żeby mieć pewność że się zwróci, trzeba drogo brać lub dużo sprzedawać.\nDrogo kasować nie możesz, bo gracze się wypną i będą grali u "darmowych" misiów.\nDużo nie sprzedasz bo RPG to nie MMO i liczba ludzi którzy na raz będą uczestniczyć u jednego MG jest ograniczona.\nDalej nie widzę jak chcesz to zrobić. Sama plakietka "cetyfikowany MG" nic nie da.\nDać graczom realne korzyści z grania w RPG. Podłączyć system do jakiejś franczyzy (np. Warcraft, Mass Effect). Zatrudnić "licecjonowanych" MG, ale nie opierać się tylko na "plakietkach" i "lansie" z tytułu grania u "sławnego" MG.\nSprawić, żeby podręcznik był niezbędny do stworzenia "oficjalnych" postaci które będą mogły brać udział w sesjach "oficjalnych" MG.\nSprawić żeby otrzymywane przez postaci pedeki przekładały się na walutę za którą będą mogli kupić DLC do gier, itemy i inne bonusy dla ich postaci w MMO, książki i komisky franczyzowe itd.\nDla "najlepszych" postaci wypuścić figurki do skirmishowego bitewniaka.\nDać możliwość wpływania w ograniczonym stopniu na storylinię świata itd.\nWtedy miałoby to może jakiś sens. Ale i tak działałoby to tylko jako wsparcie dla pozostałych produktów z marki.\nChodzi mi tylko o to, że mg nie powinien być w żaden sposób zmuszany (choćby dlatego, że "tak wypada") presją otoczenia, by udostępniał swoje podręczniki poza sesją leniwym i skąpym graczom. Chcesz grać? Kup sobie własny zestaw\nTo będą robić zrzutki i kupować pody wspólnie. Twój śliczny biznesplan idzie do kosza.\nWracając do tematu notki, przedstawiony mechanizm "MG promuje, gracze kupują" miałby jakiekolwiek szanse powodzenis, gdyby nie ukuty aksjomat (polskiego) erpegie pod tytułem "prowadzący grę jest grą, prowadzący poprowadzi wszystko (na jednym systemie)".\nTo raczej aksjomat: "Podręcznik nie jest potrzebny do gry". I jest to najprawdziwsza prawda. Bo nie jest. A już bardziej najprawdziwszą prawdą jest twierdzenie, że do gry wystarczy jeden podręcznik. Niestety dla wydawców, stety dla fanów tej zabawy.\nJeśli gra nie jest potrzebna do gry, to ja nie mam pytań.\nNurielu - to jakimi metodami będzie się przekonywać ludzi do tego czy owego to już sekrety zawodowe sprzedawców i zwykle ich poznanie kosztuje. Polecam np zatrudnić się w Bardzie i pójść na szkolenia organizowane przez Games Workshop w tej materii. :)\nco do samego kursu - pal sześć czy coś wniesie do życia czy świadomości misia gry. Jak pisalem, to moze byc zwykła "prelka konwentowa", ale można ją połączyć z "językiem korzyści" - sprawić, by zaproszeni mgowie czuli się ważni, specjalni, wyszkoleni i entuzjastyczni do tego co robià. Jak to osiągnąć, powiedzą ci spece od direct marketingu, sprzedający różne niepotrzebne dziwactwa, typu ubezpieczenia emerytalne, aloes za 200 zł czy dżemy lecznicze za 500. Da się, robią to.\nTo jest w ogóle temat rzeka, samo rozpoznawanie potrzeb, język sprzedaży i przekonywania ludzi do zakupu.\nCo zaś do "anty-korpo" - jedyny problem jest taki, że bardzo wiele wydawnictw nie patrzy dalej niż jeden dodatek do przodu, mają krótkowzroczne strategie, albo w ogóle nie przemyślane - napiszę, wydam, sprzedam, zarobię. I co dalej? Powtarzamy cykl? A gdzie support produktu? Gdzie podtrzymywanie zainteresowania? Gdzie rozwój marki? Tego nie ma, poza kilkoma ilościowo marginalnymi (i odnoszącymi sukcesy) przypadkami.\nJest powód, dla którego lepiej sprzedać na abonament grę typu World of Warcraft, niż wydać "jednorazówkę" w stylu Warcraft 3. Kto dziś gra w Warcrafta 3, kupuje i się zachwyca? A w WoWa ludzie wciąż grają, i wciąż płacą abonamenty. Nawet jesli nie tyle co w szczycie popularnosci, ale jednak. Inny model biznesowy. Lepszy.\nUzależnianie od produktu i wprowadzanie cyklicznych opłat za usługi wymyslono już dawno dawno temu. Tak jest lepiej. A jeszcze lepiej, gdy do tego prowadzona jest sprzedaż bezpośrednia w mikroskali.\nPodręcznik X (gra w znaczeniu A) nie jest potrzebny do gry w RPG W OGÓLE (gra w znaczeniu B).\nI tak właśnie jest. Nie muszę mieć "Pirates of the Spanish Moon" żeby rozegrać sesję o piratach.\nNie muszę mieć poda do "Shadows of Esteren" żeby poprowadzić erpega w tych klimatach - wystarczy mi przeczytanie recenzji z poltera.\nJeśli ani ja ani gracze nie znają tego systemu to nikt nie zauważy różnicy (no bo jak niby). Pewnie, jak jeden z graczy (np. Zenek) zna system, a reszta (i MG) nie, to powstaje problem. Ale i tak nie zmienia to faktu, że SESJĘ można rozegrać i W PEWNYM stopniu będzie to przypominać sesję w danego erpega.\nW żadnym stopniu nie wyklucza to też dobrej zabawy (nawet u Zenka - o ile nie jest radykalnym settingowym faszystą ;))\nPodręcznik do RPGa to nie gra, to instrukcja do gry. Jeśli MG zna zasady, albo tworzy własne to po kiego mu kilkuset stronicowy podręcznik.\nNurielu, pomyśl inaczej.\nNie potrzebujesz całej gry o piratach, gdy możesz sobie poprowadzić przygodę o piratach. Zgoda.\nAle zastosujmy "język korzyści".\nOczywiście, że potrzebujesz mojego settingu o piratach. Jest on lepszy niż inne (tu padają powody), ma bardzo dobrze opisany setting, "szybkie i zuchwałe" zasady prowadzenia walk w skali 1:1, bitew lądowych i morskich, z tak efektownymi mykami jak bujanie się na żyrandolach czy brawurowe abordaże. Co więcej, do mojego settingu materiały piszą same sławy erpegowe, stawiamy na support i zadowolenie klienta.\nDodatkowo uruchomimy dla ciebie spechjalną linę telefoniczną na żywo, gdzie będziesz mógł zadzwonic bezposrednio do tworcow gry by wyjasnili ci niuanse zasad, albo podsunęli pomysły na przygody, opierając się na danych BG ktore nam dostarczysz. Dzieki temu powstanie szybko szkic niezapomnianej i oryginalnej przygody, zaprojektowanej specjalnie i ekskluzywnie dla ciebie!\nCzy wspomniałem już o możliwości płacenia abonamentu miesięcznie, ktory da ci dostęp do WSZYSTKICH naszych podręczników gdy tylko się ukażą? W ten sposób wiesz, że twój ulubiony system nie padnie w przeciągu roku. Skąd wiemy, że będzie ulubiony? Nasz zespół dołoży wszelkich starań, by tak się stało.\nWspomniałem już, że na naszych grach możesz jeszcze zarobić? Znajdź nam 4 klientów, ktorzy z twego polecenia zamówią u nas abonament, a dostaniesz od nas gratyfikację w postaci bonu na zakupy w naszym sklepie internetowym...\nOczywiscie to tak wymyślone na szybko i przesadnie, ale tak dla obrazu. Przedstawiasz korzyści zabawy akurat tym produktem, tworzysz piękny obrazek i generujesz myśli : "wow, ja to kcem". A fantaści, umówmy się, są genialnym targetem - kupują mnóstwo niepotrzebnego badziewia, jak "prawie prawdziwe" pistolety na kulki, wdzianka szturmowców Vadera czy kocie uszka na konwent.


CannabiGold Serum nawilżająco-regenerujące | Skóra sucha i wrażliwa 30ml\n» Preparaty z konopi\n» CannabiGold Serum nawilżająco-regenerujące | Skóra sucha i wrażliwa 30ml\nKod produktu: 41745\nWielozadaniowe serum o lekkiej, delikatnej konsystencji przeznaczone jest do pielęgnacji skóry suchej i wrażliwej. Jego rewelacyjna skuteczność nawilżania regeneracji cery to zasługa wyjątkowego składu. Preparat zawiera gwarantowane 150 mg CBD.\nCena: 86,62 zł 86.62\nAqua, Isoamyl Laurate, Squalane, Glycerin, Polyglyceryl-4 Laurate, Polyglyceryl-6 Laurate, Cannabis Sativa Seed Oil, Tocopheryl Acetate, Propanediol, Benzyl Alcohol, Acacia Senegal Gum, Dipotassium Glycyrrhizate, Xanthan Gum, Oenothera Biennis Oil, Caprylic/Capric Triglyceride, Cannabidiol, Silybum Marianum Fruit Extract, Cocos Nucifera Oil, Enteromorpha Compressa Extract, Milk Protein, Hydrolyzed Caesalpinia Spinosa Gum, Ocimum Sanctum Leaf Extract, Lactose, Caesalpinia Spinosa Gum, Bifida Ferment Lysate, Citric Acid, Phenethyl Alcohol, Tetrasodium Glutamate Diacetate, Sodium Benzoate, Potassium Sorbate, Phenoxyethanol, Dehydroacetic Acid, Parfum.\nWielozadaniowe serum o lekkiej, delikatnej konsystencji przeznaczone jest do pielęgnacji skóry suchej i wrażliwej. Jego rewelacyjna skuteczność nawilżania i regeneracji cery to zasługa wyjątkowego składu. W nowoczesnej formule serum znajdziecie między innymi CBD (aż 150 mg), czyli fitokannabinoid występujący w konopiach włóknistych, probiotyki, olej z wiesiołka i witaminę E. To wszystko sprawia, że serum łagodzi podrażnienia, wzmacnia naturalne funkcje barierowe skóry, chroni także skórę przed negatywnym wpływem promieni UV oraz czynnikami zewnętrznymi. Probiotyki oraz naturalne substancje nawilżające zapewniają cerze zdrowy wygląd, dbają o jej detoks i wspierają metabolizm komórkowy. Serum odpowiednie do pielęgnacji skóry młodej, dojrzałej i starzejącej się.\nNanieść serum na dokładnie oczyszczoną skórę twarzy, szyi i dekoltu, przy czym ominąć okolice oczu. Delikatnie wklepać w skórę opuszkami palców.\nStosować rano i wieczorem, pod makijaż i jako samodzielny kosmetyk.\nPrzechowywać w suchym miejscu, w temperaturze pokojowej z dala od promieni słonecznych. Chronić przed dziećmi.


Ola Dudek wygrywa XXVII Konkurs "8 Wspaniałych" - Nowości - Liceum Ogólnokształcące im. Mikołaja Kopernika w Tarnobrzegu\ndziś jest niedziela, 18 kwietnia 2021\ndo matury zostało 16 dni, życzymy miłego dnia\n1 Prima Aprillis Początek wiosennej przerwy świątecznej\n5 Poniedziałek wielkanocny\n6 Koniec wiosennej przerwy świątecznej\n16 Ostateczny termin poinformowania uczniów o przewidywanych ocenach kl. III przez e-dziennik\n23 Ostateczny termin wystawienia ocen kl. IIIŚwiatowy Dzień Książki\n26 Rada klasyfikacyjna kl. III\n29 Spotkania informacyjne z rodzicami kl. I i II\n30 Zakończenie zajęć dydaktycznych dla kl. III\nUczennica klasy o profilu matematyka - fizyka – język angielski. Jej pasją...\nogólnonarodowa terapia poprzez seriale dokumentalne\nIdee zamknięte w słowach\no tajemniczym świecie słów i ich znaczeń\ndlaczego tym ludziom nie jest po prostu, po ludzku wstyd?\nOla Dudek wygrywa XXVII Konkurs "8 Wspaniałych"\nautor: jake, dnia: 2021-03-15\n10 marca, pod przewodnictwem wiceprzewodniczącej Rady Miasta Tarnobrzega, Bożeny Kapuściak, odbyło się posiedzenie miejskiej kapituły XXVII Samorządowego Konkursu Nastolatków „Ośmiu Wspaniałych”, której zadaniem było wyłonienie spośród zgłoszonych kandydatów 8 najlepszych. Z ogromną przyjemnością informujemy, że w gronie tym znalazła się również Aleksandra Dudek (2j) z naszego "Kopernika", a kapituła konkursu poinformowała ponadto, że to właśnie ona będzie reprezentowała nasze miasto w ogólnopolskim finale tegoż konkursu. Oli gratulujemy, a jej sukces odnotowujemy w dziale Olimpiady. Zapraszamy was również do naszego działu Media o nas, gdzie zamieściliśmy kopię tekstu z Echa Dnia, którego autorka nie tylko informuje o rozstrzygnięciu tego konkursu, ale też przybliża czytelnikom gazety postać naszej koleżanki. Poniżej prezentujemy oczywiście zdjęcie Oli oraz wszystkich laureatów tegorocznej edycji konkursu.


Blog - Rynny Bryza - szybka wycena, pomoc doradcy - eZelazny.pl Zadaj pytanie on-line\nSystem szybkiej wyceny\nDedykowany jest klientom, którzy wiedzą czego potrzebują, mają listę wszystkich elementów składających się na system rynnowy. Wystarczy wybrać ze schematu odpowiednie elementy, zaznaczając ich liczbę oraz uzupełnić dane kontaktowe.\nWięcej szczegółów na stronie System szybkiej wyceny.\nNie wiesz jak skompletować system rynnowy, ale posiadasz projekt domu – to wystarczy. Nasz doradca na jego bazie przygotuje wycenę.\nPoznaj szczegóły wyceny na bazie projektu.\nWygodny system zamówień w sklepie\nMożesz zamówić w sklepie kompleksowy system rynnowy, korzystając ze zbiorczej karty produktu, w której dostępne są wszystkie elementy w ramach danego systemu. Możesz także samodzielnie dobierać poszczególne elementy.\nSzczegółowe wytyczne o systemie zamówień dostępne na stronie Jak dobrać produkty.\nJeśli nie jesteś pewien jakie elementy rynnowe są Ci potrzebne, masz obawy, że możesz coś pominąć doradca służy pomocą, skompletuje bezbłędnie system rynnowy Bryza, odpowie na pytania, rozwieje wątpliwości.\nZ pomocy fachowca możesz skorzystać, wysyłając formularz kontaktowy dostępny w Kontakcie lub na stronie System szybkiej wyceny.\nJEŚLI CHCESZ SIĘ CZEGOŚ DOWIEDZIEĆ o rynnach Bryza, szukasz instrukcji montażu zapraszamy na stronę naszego bloga rynny-bryza.pl


1/8 finału Pucharu Polski. Wisła Kraków – Lechia Gdańsk 0:1\nWiadomości24 » Sport » Piłka nożna » 1/8 finału Pucharu Polski. Wisła Kraków – Lechia Gdańsk 0:1\nData dodania: 2013-10-22 20:41\nWalka o pucharowy awans, w atmosferze przyjaźni na trybunach, zakończyła się na korzyść zespołu pod wodzą Michała Probierza. Bramkę na wagę ćwierćfinału PP zdobył Paweł Buzała. Tym samym sposobem, za burtą rozgrywek znalazła się Wisła.\nTuż po zakończeniu 12. kolejki rozgrywek piłkarskiej elity, kluby nie tylko z Ekstraklasy podjęły walkę o awans do ćwierćfinału Pucharu Polski. Wśród nich znalazła się także gdańska drużyna, prowadzona przez Michała Probierza. Potyczkę z Wisłą traktuję również jako bardzo ważny test dla naszej defensywny przed kolejnymi ligowymi konfrontacjami – podkreślał przed wtorkowym meczem trener Lechii, który niegdyś sam prowadził zespół „białej gwiazdy”. W trzech ostatnich meczach w T-ME, jego podopieczni prezentowali bardzo nierówną formę (przegrana, zwycięstwo oraz remis). Natomiast piłkarze Wisły, którzy pomimo sobotniej przegranej z Zawiszą, nadal prezentują się w Ekstraklasie nadspodziewanie dobrze. Nim jednak zawodnicy „białej gwiazdy” przystąpili do „meczu przyjaźni” z Lechią, do szpitala z powodu zapalenia płuc trafił Franciszek Smuda. Dobra dyspozycja selekcjonera Krakowian pozwoliła mu jednak zasiąść na ławce trenerskiej.\nWprawdzie wtorkowe spotkanie nie rozpoczęło się od „trzęsienia ziemi“, to Mateusz Bąk nie mógł narzekać na brak pracy. Gospodarze od pierwszych minut meczu, wyraźnie przejęli inicjatywę. „Biała gwiazda" marnowała jednak szanse ze stałych fragmentów, potrafiąc w pełni wykorzystać zdobytej przewagi. W 9. minucie, Nalepa szukał szansy w strzale z dystansu, ale futbolówka znalazła się wysoko nad poprzeczką. Na tle swoich pucharowych rywali, Lechia wypadała bardzo blado - zazwyczaj kontrataki gości, kończyły swój żywot w środkowej strefie boiska.\nAle to 30. minucie obrońcy Wisły musieli wybijać piłkę z linii bramkowej, po tym jak Deleu skutecznie wyprowadził futbolówkę z rzutu rożnego. W szeregach „biało-zielonych“ to właśnie brazylijski obrońca był twarzą ofensywy Gdańszczan. Jeszcze przed końcem pierwszej połowy, zza pola karnego w stronę bramki celował Grzelczak, ale piłka wyraźnie nie posłuchała jego poleceń, gdyż znalazła się obok siatki.\nPierwsze 45 minut meczu, przyniosło bardzo nie wiele godnych uwagi zwrotów akcji. Na murawie zdecydowanie przeważali podopieczni Franciszka Smudy, choć zabrakło im w kluczowym momentach zimnej krwi. Dla odmiany goście, rzadziej przebywali na połowie rywali, co skutkowało praktycznie jedną groźną sytuacją dla Miśkiewicza.\nPo powrocie z szatni, „biała gwiazda“ poważnie nastraszyła rywali z Pomorza. W 48. minucie, po wznowieniu gry z rzutu wolnego piłka trafiła pod nogi Donalda Guerriera. Ten mocnym strzałem trafił zaledwie w słupek, choć była to stuprocentowa okazja na zdobycie prowadzenia. Dziesięć minut później, znów było groźnie pod bramką Bąka - tym razem golkiper Lechii skutecznie powstrzymał Brożka w swoim polu karnym.\nTymczasem, zawodnicy „biało-zielonych“ wciąż nie potrafili wyraźnie dotrzymać kroku gospodarzom. Chybione podania Pietrowskiego i brak konsekwencji w ataku, to główne błędy zespołu Gdańszczan we wtorkowym spotkaniu. Jednakże, w drugiej połowie nie brakowało dogodnych dla podopiecznych Michała Probierza momentów. Jeden z nich doskonale wykorzystali w 74. minucie. Wówczas, Pietrowski zagrał głową do niepilnowanego przez obrońców „białej gwiazdy“ Buzały. Napastnik długo nie zastawiał się i pewnym strzałem pokonał Miśkiewicza.\nUdane trafienie na kwadrans przed końcem regulaminowego czasu gry, zapewne było szokiem dla piłkarzy Wisły, która zdecydowanie wcześniej mogła zbudować spokojną przewagę. Strata bramki wyraźnie skruszyła mocny atak gospodarzy - w międzyczasie opór Lechii wcale nie słabnął na sile. W 88. minucie znów Buzała znalazł się w sytuacji sam na sam z golkiperem Wisły. Tym razem, Miśkiewiczowi udało się skutecznie go zablokować.\nMimo to, podopieczni Franciszka Smudy nie byli w stanie dotrzymać kroku, coraz bardziej uciekającym rywalom. Do gwizdka arbitra, kończącego spotkanie wynik się nie uległ zmianie, choć w doliczonym czasie gry walki nie zabrakło (świadczą o tym dwie żółte kartki w doliczonym czasie). Gdańszczanie wciąż liczą się w walce o Puchar Polski, a Wiśle została już tylko walka o punkty w rozgrywkach Ekstraklasy. Która drużyna osiągnie lepszy rezultat, okaże się za kilka miesięcy.\nWisła Kraków – Lechia Gdańska 0:1 (0:0)\nBramka: 0:1 Buzała 74’;\nWisła: Miśkiewicz – Fryc, Burliga, Jovanović, Guerrier – Nalepa, Stjepanović (69’ Stolarski), Sarki, Chrapek, Małecki – Brożek (78’ Kamiński);\nLechia: Bąk – Oualembo, Janicki, Kostrzewa, Pazio – Zyska, Pietrowski, Deleu, Tuszyński (81’ Matsui), Grzelczak (68’ Frankowski) – Duda (46’ Buzała);\nŻółte kartki: Chrapek, Guerrier, Kamiński, Małecki (Wisła), Zyska (Lechia);\nSędziował: Bartłomiej Frankowski (Toruń);\nWidzów: 5 331 osób.\nTagi: piłka nożna Patryk Małecki Paweł Buzała mecz przyjaźni Michał Probierz Franciszek Smuda futbol Lechia Gdańsk Wisła Kraków Kraków sport T-Mobile Ekstraklasa


Witaj Córeczko... - Kaja Kubarska - Influencerka Nieba\nZobacz mój sklep →\nKaja Kubarska· 21 czerwca 2017 ·1 min czytania\nByły upalne dni, przyszły nagle, po długiej zimie… było mi ciężko wytrzymać pogodową aurę, ciężar dużego brzucha, i inne dolegliwości. Ostatnie dni, które zostały do terminu dłużyły mi się w nieskończoność. Na myśl o kolejnych dniach z moją tuszą i upałem wpadałam w panikę, że już nie wytrzymam… niepokoiło mnie też jak pogodzę obowiązki matki pierworodnej z nagłym porodem…\nW przeddzień terminu przygotowałam jak najwiecej się dało, odwiedziłam wszystkich, gdzie miałam coś do załatwienia, spędziłam czas z rodziną. Była to sobota. Wieczorem, już zrezygnowana, zniecierpliwiona postanowiłam iść do kościoła, gdzie odbywało się czuwanie przed Zesłaniem Ducha Świetego. Wróciłam do domu, około północy wzięłam prysznic i poszłam spać…\nNiedzielnym rankiem o 9:25 po szybkiej i konkretnej akcji porodowej na świecie powitałam moją drugą córkę. Wszystko odbywało się w moim niedowierzaniu, nie dochodziło do mnie, że wszystko dzieje się tak szybko. Personel szpitala odkąd tylko zostałam przyjęta na porodówkę, przekonywał mnie, że zaraz będę widzieć moje dziecko. Pospieszali mnie, gdy moje ruchy były niespieszne, martwili się, że rozwiążę ciąże na korytarzu szpitalnym… nie wierzyłam, do ostatnich chwil…\nWszystko co przeżyłam tamtego dnia było i jest dla mnie cudem. Data, godzina, sposób, sytuacje… każdy element tego wydarzenia jest dla mnie metafizycznym.\nNie jestem chętna, by dzielić się takimi przemyśleniami w sposób szczegółowy, jednak… wydarzenia z dnia czwartego czerwca dwa tysiące siedemnastego roku są dla mnie, osobiście, dowodem na istnienie Boga i jego działanie w moim życiu.\nImiona moich dzieci nie są przypadkowe. Nie kierowałam się tylko tym, że jakieś imię mi się “podoba”. Aniela oznacza “posłaniec”, jej okoliczności przyjścia na świat, tak jak znaczenie jej imienia, są dla mnie wymowne.\nJesteś naszym ziemskim Aniołem, dobrą nowiną, posłanniczką. Nadałaś kierunek i jeszcze większy pęd naszemu życiu, razem z Twoją siostrą jesteśmy w Tobie zakochani… rozświetliłaś naszą drogę, utwierdziłaś w przekonaniu o odpowiednim wektorze naszej wspólnej podróży.\nJesteśmy w komplecie. Przynajmniej na chwilę obecną.\nGloria Panu! …czyli skąd ta Gloria?\n9 lipca 2020 16\nGloria Maria – Witaj na świecie!\nTakiej matki Ci życzę, Córeczko…\n1 lutego 2020 5\nCopyright © Influencerka Nieba | created by akside


Jakie wybrać zimowe opony? - Citymag.pl\nStrona główna » Motoryzacja » Opony » Jakie wybrać zimowe opony?\nby Redakcja CityMag 17 października 2018 4 lutego 2021\nSprawność opony a wysokość bieżnika\nCzy opłaca się kupować opony zimowe nalewki?\nJakie opony zimowe bieżnikowane kupować?\nTrudne warunki pogodowe panujące zimą skutecznie utrudniają jazdę kierowcom i są powodem wielu wypadków. Z tego też względu ważne jest, aby wybrać do naszego samochodu opony, przystosowane do niskich temperatur i jeździe po zlodowaciałej powierzchni. No ale cóż nowe buciki do naszego samochodu to wydatek niemały. Pozostaje nam czasami inna alternatywa w postaci używanych egzemplarzy.\nOpony zimowe bieżnikowane mają to do siebie, że po kilku latach wymagają wymiany, gdyż bieżnik się w nich zużywa nawet szybciej niż w oponach letnich. Normy bezpieczeństwa dopuszczają użytkowanie opony, kiedy wysokość bieżnika jest nie mniejsza niż 2 mm. Niemniej jednak jak wykazały badania, najlepszą przyczepność ma nowa opona zimowa, w której bieżnik wynosi ok. 9 mm. Po jednym sezonie przy wysokości 7- 8 mm, jej sprawność spada o 30%-40% zaś po trzech sezonach, gdy bieżnik niby jeszcze jest dobry, bo wynosi ok. 3-4 mm, ale jej sprawność spada już o ok. 70%. Co już świadczy o dużym zagrożeniu życia w czasie jazdy.\nWszystko oczywiście też zależy od jakości samej opony. Tanie opony zimowe mogą budzić emocje i skrajne opinie, bo przecież na naszym bezpieczeństwie nie należy oszczędzać. Opony zimowe nalewki to dla wielu swego rodzaju drugi sort ogumienia, cenowo zbliżony do opon używanych. Ale jak sama nazwa mówi opony zimowe bieżnikowane mają głębokość bieżnika ponad 8 mm, a zatem tyle samo co w nowe oryginalne ogumienie. Wybierając między oryginalnymi używanymi oponami, gdzie mamy już starty bieżnik, a nalewkami z nowym bieżnikiem ponad 8 mm, to już parametry bezpieczeństwa chyba mówią same za siebie.\nOgromną wadą procesu bieżnikowania jest jego jakość wykonania i na jakiej oponie zostaje on wykonany. Należy znać dwie podstawowe zasady:\nOpona może być ponownie bieżnikowana, gdy jej konstrukcja przystosowana jest do ponownej wulkanizacji. Tego typu informacje znajdziemy z boku opony. Jeżeli jej nie ma, to jest to równoznaczne z brakiem dopuszczenia takiej możliwości.\nOpony muszą być ze sprawdzonego źródła i mieć jedynie dodany bieżnik, bez wykonywania łat na siłę. Wtedy mamy pewność, że nasze ogumienie ma odpowiednie certyfikaty i gwarancję, a co za tym idzie jest bezpieczne i legalne.\nNa rynku są firmy, które procesem bieżnikowania opon zajmują się od kilkudziesięciu lat i ich produkty nie budzą żadnych zastrzeżeń. Posiadają one odpowiednią wiedzę i doświadczenie. Dlatego, zanim zdecydujemy się na zakup takich opon warto sprawdzić firmę, w której wykonano nalewkę na oponę, ponieważ możemy mieć również do czynienia ze sporą grupą warsztatów, które rzemieślniczymi metodami produkują gumowe koszmary, a tym samym psują rynek i opinię na temat tych opon.\nNiemniej jednak należy pamiętać, że nawet najlepsze opony zimowe bieżnikowane mają krótszą żywotność niż oryginalnie nowe.


Panasonic i Systemair łączą siły » Systemy Instalacyjne\nPanasonic i Systemair ogłosiły strategiczne partnerstwo. Firmy połączą swoje technologie, by stworzyć wspólne rozwiązania dla budynków mieszkalnych i komercyjnych.\nObie strony planują też zintegrować najnowocześniejszą, specjalistyczną wentylację IAQ (Indoor Air Quality) opracowaną przez Systemair z pompami ciepła Panasonic oraz rozwiązaniami do sterowania systemami. Firmy chcą stworzyć ofertę, która będzie dedykowana obiektom mieszkalnych, jak i komercyjnym.\n– Ta współpraca daje nam ogromne możliwości do rozwijania połączonych systemów HVAC+R, które spełnią najwyższe wymagania naszych klientów w zakresie ochrony środowiska. Jednocześnie tworzymy długoterminowe perspektywy biznesowe na zmieniającym się rynku europejskim – oznajmia Toshiyuki Takagi, dyrektor wykonawczy Panasonic Corporation i prezes Panasonic Air-Conditioner.\n– Bardzo cieszymy się z tej współpracy i możliwości, jakie otwiera przed nami połączenie naszych rozwiązań. Obie firmy dążą do podnoszenia efektywności energetycznej systemów, ograniczenia śladu węglowego i kosztów energii. Dzięki temu partnerstwu będziemy mogli zaoferować jeszcze lepsze rozwiązania, które odegrają ważną rolę w rozwoju systemów klimatycznych dla budynków przyszłości – dodaje Roland Kasper, CEO Systemair.\nToshiyuki Takagi, dyrektor wykonawczy Panasonic Corporation i prezes Panasonic Air-Conditioner oraz Roland Kasper, CEO Systemair


rgii ze słońca, która jest potem zamieniana na prąd – ten sam, co płynie w naszych gniazdkach elektrycznych w domu. Panele słoneczne produkują zieloną energię, którą można wykorzystać tak samo jak zwykły prąd, który d\nNie każdy wie, czym są solary. Tak samo jak tajemniczo brzmiąca nazwa fotowoltaika. Chodzi tutaj o nowoczesne instalacje pozwalające na pozyskiwanie energii ze słońca, która jest potem zamieniana na prąd – ten sam, co płynie w naszych gniazdkach elektrycznych w domu. Panele słoneczne produkują zieloną energię, którą można wykorzystać tak samo jak zwykły prąd, który d\nKilka słów o kancelariachEnergia słoneczna - jak ją wykorzystać?Cracow - perfect for a weekend travelPolskie sądyGdyby kózka nie skakała to by nie potrzebowała rehabilitacjiDobre grzanie i chłodzenie- klima w działaniuDo you like wildlife?Komu potrzebne są transformatory? Dowiedz sięObsługa BHPOgólnie o implantach i protetyceDlaczego ćwiczyć z suplementacjąŚmiali Się Gdy Powiedziałem, że Chcę prowadzić sprawy prawne. Ale Gdy Zobaczyli Jak ...Bez chemii: sprzątanieRadzimy jak wynająć zwyżkę taniejJak ogrzać magazyn, domek ogrodowy, zimowy taras?Krótko o dentystach i ich gabinetachOdświeżamy zawartość szafy w modną damską odzieżTrudno nie być dzisiaj pięknymZobacz czy potrzebujesz uczyć bhp? Here's How To Buy Us Car parts That Everyone Everyone Is Shocked Dentysta nie sadysta, pomaga i zapobiegaPokaż się! O reklamieBudowa domu i geodeciO prawnikach i radcach prawnychMedycznie: Endoskopia i badania układu pokarmowegoKilka faktów o rehabilitacjiJak wygląda praca w geodezji7 Prostych Metod Aby wypożyczyć mebleMotoryzacja - naprawa autWykańczanie wnętrz a noże


Wysłany: Wto 11:39, 03 Lip 2007 Temat postu:\nświadectwa zdrowia są potrzebne jak "umarłemu....", a i tak nik ich nie sprawdza\nstadion na Racławickiej jest b. mały, ringi taż mikroskopijne, trzeba przyjechać wcześnie żeby mieć gdzie zaparkować\nSłuchajcie ,kto wybiera sie do zbyszkowiska po warszawskiej wystawie???\nCo ze soba bierzemy ????\nWysłany: Wto 15:02, 03 Lip 2007 Temat postu:\n...MYYY z wielką przyjemnością wybierzemy się na spotkanie do Gosi i Zbyszka:)\n... (chyba jakąś "karmę" )\nWysłany: Wto 20:27, 03 Lip 2007 Temat postu:\n...ja też będę i zabieram ze sobą Margharitkę i Marzenkę (z Odessą) ...takie są plany jak na dzień dzisiejszy.... ...i zupełnie nie wiem co ze sobą zabrać ...może gospodarze zrobią jakiś podział obowiązków ...ale jakby co, to ja ciasta piec nie będę\nWysłany: Śro 10:36, 04 Lip 2007 Temat postu:\nPrzywieźcie to, co uważacie za stosowne. My ze swojej strony zapewnimy jakieś mięsko na grilla, ogniskowe kiełbaski, pieczywko, jakąś sałatkę, napoje "z" i "bez". No i na pewno tiramisu, które ostatnio bardzo wszystkim smakowało.\nA oto mapka z położeniem wsi w której mieszkamy. Wieś nazywa się Skorupy i leży między Celestynowem a Kołbielą.\nPonieważ trudno by było wytłumaczyć dojazd od samej wystawy, poniżej powiem jak dojechać od granic miasta\nNajlepiej Mostem Siekierkowskim przejechać na drugą stronę Wisły i jechać cały czas prosto, aż do dużego, budowanego cały czas skrzyżowania z widocznymi z daleka wiaduktami z krajową „dwójką”. Należy na tym skrzyżowaniu wjechać na drogę nr 2 kierując się na Siedlce, tudzież Terespol (nie wiem, jak jest oznakowana trasa). Jednym słowem na tym skrzyżowaniu należy skręcić w prawo. Dalej spokojnie jedziemy sobie tą dwójką pewnie z 8 km, aż do miejscowości ZAKRĘT. Tu już należy trzymać się prawego pasa, być czujnym i przy pierwszej okazji skręcić w prawo na LUBLIN, w drogę krajową nr 17. Droga jest całkiem fajna, szeroka, świateł jest mało więc sobie jedziemy nią cały czas, aż do miejscowości KOŁBIEL. Trochę daleko, bo prawie 20km. Ale nic nie pękamy, nigdzie nie skręcamy i trzymamy się cały czas trasy. Gdy już trochę zaczynamy się nudzić, to znaczy że Kołbiel jest tuż tuż. I tu uwaga – przed samym rondem w Kołbieli, jakieś 100m przed nim jest skośna droga asfaltowa w prawo, z drogowskazem na miejscowość CELESTYNÓW. Należy na nią wjechać. Kto nie zdąży i przegapi pozostaje mu tylko zawracanie na rondzie\nNo ale zdążyliśmy w porę i jedziemy sobie tą drogą na Celestynów. Nie gazujemy za bardzo, bo jak tylko miniemy samotne zabudowania po prawej, to po lewej wyłoni się z krzaków droga w lewo i trzeba w nią skręcić. I niestety zła wiadomość – jest to koniec asfaltu, bowiem droga jest szutrowa. Jedziemy nią sobie cały czas, mijamy bez żalu Starą Wieś II i dojeżdżamy do lasu, do rozwidlenia. Odbijamy w prawo. Mijamy dom budujący się po prawej i dojeżdżamy do brązowego, drewnianego ogrodzenia widocznego także po prawej. I to już TU.\nOczywiście można także dojechać od drugiej strony, przez Otwock i jest nawet bliżej, ale ponieważ wytłumaczenie tej trasy byłoby zbyt skomplikowane, pomijam ten wariant. No chyba, że ktoś zna te okolice to niech da znać, dojazd opiszę. Zakładam, że na pewno część osób będzie jechać za nami, więc w ogóle nie będzie problemu.\nA to dla tych, którzy nie będą jechać z wystawy a przyjadą ewentualnie od strony Góry Kalwarii:\nW Górze Kalwarii należy przejechać na wschodnią stronę Wisły przez jedyny istniejący tam most i trzymać się cały czas drogi na Mińsk Mazowiecki, czyli krajowej pięćdziesiątki. Gdy po jakiś 12 km przejedziemy przez jedyny na tej trasie wiadukt nad torami, należy wzmóc czujność. Mijamy zjazdy na Karpiska, Człekówkę na prawo, a po lewej będzie widoczny w szczerym polu ogromny biały kombinacik . Jedziemy dalej i wypatrujemy zjazdu na Skorupy, kierującego nas w lewo. W tym samym czasie po lewej będzie widoczna druga samotna biała fabryczka ale mniejsza. To Sunfarm i tablica z tą nazwą będzie stała przy poboczu 50-tki, przy samej drodze w którą należy właśnie zjechać. Należy tu uważać, bo zjazd w tę polną drogę jest ostry, stromy, wąski, otoczony bardzo głębokim rowem a do tego za nami jak i przed nami pędzą TIR-y, więc nie jest łatwo skręcić. No ale dobra, udało się.\nJadąc już tą polną, szutrową drogą mijamy bramę Sunfarm’u i wjeżdżamy do lasu. W lesie na rozwidleniu trzymamy się cały czas szutrówki, która kieruje nas w lewo. Lasek się kończy i po prawej stronie wyłania się szary budynek w budowie. Mijamy go i dojeżdżamy do drewnianych ogrodzeń po prawej, co oznacza że wreszcie jesteśmy na miejscu .\nMam nadzieję, że wszyscy zainteresowani trafią.\nAleksandra – jeśli martwi Cię powrót – jeśli nie wyłoni się inna możliwość zawieziemy Was do Celestynowa lub Otwocka, pociąg do Śródmieścia jedzie niepełną godzinę.\nPrognoza pogody na sobotę nie jest zbyt zachęcająca.....\nBARDZO MOCNO PROSZE O ZDJECIA WSZYSTKICH SZPICOW MINIATUROWYCH\nODWDZIECZE SIE W NATURZE I SKOPIE WAM OGRODEK\nWysłany: Czw 13:17, 05 Lip 2007 Temat postu:\nDobra ,dobra...obstrykam maluchy.W ogródku nie musisz mi kopać ,bo dopiero co posiali mi trawę\nWysłany: Czw 13:44, 05 Lip 2007 Temat postu:\n....to zanosi się na niezły reportaż\nWyprany do białości Niuniasty wychodzi na ring o 10-tej.Najprawdopodobniej polegnie ,bo ma co prawda tylko jednego konkurenta w klasie młodzieży ,ale starszego i bardziej doświadczonego.Pomeranianki sędziują chyba od 11.45.Czasu więc bedzie sporo na zrobienie fotoreportażu\nWysłany: Czw 14:13, 05 Lip 2007 Temat postu:\nprosze mi cyknaczdjecie kazdego pomeraniana ktry sie pojawi na ringu i juz daje buziaczki\nOj oj ...Maluchów ma być chyba 25 sztuk!!!Postaram się cykać fotki psiaka z numerem startowym,bo może byc kłopot z dopasowaniem zdjęcia do imienia psa.\nNiestety po wystawie musimy odrazu wracać do domu . Basi zmieniły się plany wakacyjne. Ale bardzo dziękujemy za zaproszenie i chęć podwózki.\nno jaksie nie uda to chociaz psa potem ze znajoma ktra bedzie na wystawie juz sobie dopasuje\nWysłany: Pią 6:27, 06 Lip 2007 Temat postu:\n...hej Warszawiacy, jaką pogodę szykujecie nam na jutro


Salon z aneksem kuchennym – jak stworzyć idealne połączenie - Womag\nSalon z aneksem kuchennym – jak stworzyć idealne połączenie\nJednym z wyjątkowo popularnych trendów ostatnich lat są salon z aneksem kuchennym, które pozwalają zyskać przestronne wnętrze, w którym miło spędzamy czas w gronie najbliższych. Warto jednak zadbać o to, aby połączenie salonu z kuchnią nie wpłynęło na jego ważną funkcję reprezentacyjną.\nStylowa kuchnia wisienką na torcie salonu\nTworzenie projektu otwartego aneksu kuchennego warto rozpocząć od jego komfortowego i co ważne – funkcjonalnego rozplanowania. Wyposażenie i jakość mebli kuchennych powinna być na wysokim poziomie, gdyż będą one przedłużeniem salonu. Rozwiązanie jakim jest salon z aneksem kuchennym to sposób na efektywne wykorzystanie przestrzeni, jednak połączenie tych dwóch ważnych stref powinno być spójne – zarówno w kolorystyce, wykończeniu mebli, jak również oświetleniu.\nRewelacyjnym sposobem na stworzenie funkcjonalnego i stylowego zarazem rozgraniczenia kuchni i salonu są wyspy kuchenne, będące doskonałym dodatkowym blatem roboczym. Ich rolę może pełnić również stół bądź barek. Wybór eleganckich materiałów wykończenia (drewno, stal nierdzewna, hartowane szkło czy kamień ozdobny) tego punktu, a także detale jak szuflady czy półki dodadzą dodatkową przestrzeń funkcjonalną i nadadzą wnętrzu stylu i charakteru.\nUrządzając salon z aneksem kuchennym warto poszukać nietypowych rozwiązań jak otwarte półki, sztuka użytkowa jak artystyczne akcesoria kuchenne i im podobne detale, które dobrane kolorystycznie do obu „pomieszczeń” stworzą niesamowity efekt. Ważne jest zadbanie o porządek i ciekawe elementy przewodnie łączące kuchnię i salon. Nie małe znaczenie ma tutaj również kolorystyka, która powinna być w miarę stonowana, gdyż dzięki niej uzyskamy elegancję i designerską nutę dla całego wnętrza. W takim wnętrzu, wyraziste dodatki czy ciekawe sprzęty AGD z pewnością nie zostaną niezauważone.


Opcja standard | Stwórz swoją stronę ślubną\nCo zawiera opcja STANDARD?\nStrona ślubna w opcji STANDARD umożliwia wykonanie startowej strony na domenie www.twoja-nazwa.ovh w oparciu o udostępnione przez nas szablony. Strona umożliwia zamieszczenie następujących treści i funkcji:\nwpisanie cytatu inspirującego Was w byciu razem\ngaleria zdjęć zawierająca kategorie np. zdjęcia z okresu narzeczeństwa, ze ślubu, z wesela, z sesji plenerowej itp.\nJeśli potrzebujesz więcej funkcjonalności sprawdź opcję PREMIUM\nBądź na bieżąco z nowościami - newsletter


[Sprzedam] Montaż piłkochwytów na obiektach sportowych.\nSpecjalizujemy się w montażu siatek na piłkochwyty na boiskach piłkarskich, obiektach wielofunkcyjnych, orlikach oraz w halach sportowych. Produkujemy siatki sportowe z dwóch rodzajów materiału – węzłowego polietylenu PE HD oraz bezwęzłowego polipropylenu PP na dowoln...\n[Sprzedam] Dieta, odchudzanie, zdrowy styl życia i motywacja\nZrzuć z nami zbędne kilogramy! Marzysz o szczupłej sylwetce? Próbowałaś wielu diet , które nie przyniosły oczekiwanego efektu? Nie masz czasu na stosowanie skomplikowanych programów odchudzających? Mamy dla Ciebie rozwiązanie!...


Dodane: 05-07-2016 11:29\nDla romantyków - Costa del SolHiszpania - praktyczne poradyWakacje na południu EuropyCzy warto zwiedzić Hiszpanię?Destynacje wakacyjne - o atrakcjach HiszpaniiZanim pojedziesz do Hiszpanii, zobacz dlaczego naprawdę wartoWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićRomantyczne wakacje?Hiszpania!Południe - idealny kierunek na urlopMarzysz i ciepłym kraju na wakacje? Jest bliżej niż myślisz!Kraj, w którym są wszystkie atrakcje? HiszpaniaPora zaplanować wakacyjny wyjazdIdealne wakacje? Południe Europy!Waakacjeeeeeee - o HiszpaniiPołudnie - może Hiszpania?Atrakcje w Hiszpanii - plaże, zabytki, widokiRomantyczny urlop - koniecznie Hiszpania!Jakie plany na urlop? Może Hiszpania?Hiszpania - to nie tylko plażePochwal się znajomym wyjątkowym urlopem - wybierz HiszpanięO atrakcjach w AndaluzjiDestynacje wakacyjne - o atrakcjach HiszpaniiDlaczego wakacje życia warto spędzić w HiszpaniiWakacje życia - jedź do HiszpaniiJakie plany na urlop? Może Hiszpania?Chcesz się pochwalić wyjątkowo udanymi wakacjami? Odwiedź Costa del SolDużo słońca, bardzo ciepło i bajeczne krajobrazyZwiedzamy HiszpanięWymarzony urlop w tym roku? Zobacz gdzie pojechać i co zwiedzićJaka wypożyczalnia jest najlepsza?


Kosze do przechowywania znajdują zastosowanie w każdym pomieszczeniu, pozwalając na bardziej racjonalną organizację przestrzeni i wprowadzając ład do naszych domów. Ten elegancki koszyk ozdobny pomoże Ci zapanować nad chaosem, wskazując odpowiednie miejsce drobiazgom, kosmetykom, przyborom. Ten gustowny koszyk filcowy przy okazji ozdobi miejsce, w którym znajdzie swoje przeznaczenie.\nPojemnik do przechowywania zaprojektowali i wykonali pasjonaci z niemieckiej firmy Zeller, dla których oryginalne wzornictwo, jakość wykonania i dobre gatunkowo materiały to priorytety. Tworząc ten szary pojemnik tekstylny zadbali, by nie ograniczać jego możliwości, dlatego z powodzeniem możesz go użyć jako koszyk na kosmetyki, biżuterię, czy koszyk do szafy. Dla Twojej wygody wyposażyli ponadto ten zgrabny pojemnik do przechowywania w poręczne uchwyty.\ndekoracyjny pojemnik tekstylny w modnej kolorystyce\nuniwersalny organizer z filcu, doskonały jako koszyk do łazienki lub szafy czy pudełko na zabawki\nkoszyczek z filcu, wyposażony w funkcjonalne uchwyty\nprodukt z wytrzymałych i naturalnych surowców\nMasz ten produkt? Dodaj pierwszą opinię dla Pudełko z materiału do szafy, organizer przedmiotów, filcowy koszyk do utrzymywania porządku.


Dyskomfort logicznego myślenia\nOd dłuższego już czasu zanudzam czytelników Kuriera Galicyjskiego tekstami o przeróżnych mechanizmach rządzących dyskusjami, o logice, o błędach, o manipulacjach wszelakich.\nRobię to w dobrzej wierze, w przekonaniu, że „ludzi dobrej woli jest więcej” i że te moje uwagi, rozważania, „notatki z pola boju” będą użyteczne w poszukiwaniach zdrowego rozsądku, prawdy i sprawiedliwości. Tradycyjny wtręt dla „czytających inaczej” – nie uważam się za „jedynego sprawiedliwego”, za mędrca (chociaż mam brodę) czy za genialną wyrocznię. Jestem świadom i dopuszczam możliwość tego, że mogę nie mieć racji. Jednak jeśli tak jest, to jest to wynikiem niezamierzonego błędu, a nie ogarniającego dzisiaj wiele i wielu relatywistycznego opętania.\nWielokrotnie pisałem o tym jak błędy logiczno-językowe przestały być uznawane za błędy, a stały się świadomie używanym instrumentem. Pisałem o tym, jak zwycięstwo w sporze stało się tak ważne, że sposób w jaki się je osiąga przestał mieć znaczenie. Pisałem (i pisać o tym nie przestanę nigdy) jak te same słowa, te same czyny, te same gesty, w zależności od ich użyteczności, są przez różnych skrajnie różnię oceniane. Pisałem o tym jak niemal wszystkie spory, tak te wielkie i te maleńkie, zostały przeniesione w sferę emocji i jak wrażenie poczynione przez słowo stało się ważniejsze od jego sensu. Wreszcie, pisałem o tym jak wszystko powyższe wpływa tak na sam przebieg dyskusji (debaty, sporu, kłótni), jak i na jej rezultat.\nTo właśnie to ostatnie jest przyczyną dlaczego tak często długie i (przyznaję) nudne piszę teksty. Mam bowiem wrażenie, że z winy oderwania się od uczciwości, zasad, logiki, życzliwości i zdrowego rozsądku wreszcie, jakiekolwiek debaty, wszelakie spory, niemal wszystkie kłótnie – toczą się w „równoległym” do rzeczywistego świecie. Jest to świat nie wiedzy, a wrażeń i mniemań, jest to świat nagłówków nie mających nic wspólnego z treścią, świat pomówień bez najmniejszych dowodów, świat opinii bez logicznych uzasadnień, świat buszującego relatywizmu. Jest to też świat nieistniejących problemów, takich które zostały wymyślone po to by było z czym walczyć i co (w chwale i sławie) można pokonywać. Jest to świat, w którym słowa przestały znaczyć to, co rzeczywiście znaczą. Mógłbym go jeszcze długo opisywać. To nie jest mój świat i może naiwnie i idealistycznie, ale jednak wierzę, że nie tylko ja chciałbym by był on inny.\nPiszę więc, przekonuję, namawiam – przede wszystkim do myślenia. Myślenia samodzielnego, logicznego. Myślenia przy użyciu słów i pojęć zgodnie z właściwym ich sensem. Myślenia w którym dla każdej oceny i opinii można znaleźć uczciwe i logiczne uzasadnienie. Myślenia, którego sensem jest poszukiwanie prawdy, poszukiwanie rozwiązań, a nie zohydzanie i niszczenie oponentów, zwycięstwo za wszelką cenę, hołubienie wygodnych mniemań i pieszczenie swojego ego. Piszę o myśleniu i namawiam do niego ponieważ obserwuję jak coraz głębiej nasz świat grzęźnie w bezsensach, jak coraz mniej jego problemów potrafimy realnie rozwiązać, jak coraz rzadziej ludzie potrafią się nawzajem zrozumieć. Piszę o tym, bo efektem rezygnacji z samodzielnego, krytycznego, opartego na jednoznacznych i nierelatywistycznych pojęciach i wartościach oraz logicznego myślenia jest akceptacja lub generowanie sporów, problemów i konfliktów, poddawanie się strachowi, nienawiści, agresji, manipulowanie lub uleganie manipulacjom, zezwalanie na kłamstwo i niesprawiedliwość (generalizując oczywiście).\nPonownie „uwaga dla czytających inaczej” (dla zwykłych złośliwców także). Powyższy opis i uwagi powyższe wcale nie są jakąś tam odmianą apokaliptycznej wizji. Taki dokładnie jest dzisiejszy świat, w którym, aby najróżniejsze osiągnąć cele, jedni wykorzystują drugich. Umożliwia im to niechęć tych drugich do myślenia właśnie. To nie jest spiskowa teoria! Niezależnie od pojedynczych „aktorów” i celebrytów przeróżnych politycznych (innych także) „scen”, całe sztaby „politycznych technologów” w pocie czoła trudzą się nad tym by ludzie przyjmowali ich projekty za swoje myśli, by kochali i nienawidzili tych, których im się kochać i nienawidzić każe, by klaskali i płakali w odpowiednich momentach. Człowiek niezależnie i krytycznie myślący, człowiek nie zainfekowany relatywizmem wartości i do tego jeszcze korzystający z logiki w takie „projekty” najzwyczajniej zaciągnąć się nie da – nawet jeśli tak, to zrobić to będzie nadzwyczaj trudno.\nPrzykładowo – jakże łatwo jest zapędzić w pułapkę nienawiści kogoś, komu namalowano dychotomiczny obraz świata. Wyjaśniam (przepraszam jeśli niepotrzebnie) – kogoś, komu wmówiono, że istnieją tylko skrajności. Jeśli do tego dodać nieuzasadnioną generalizację – np. że skrajności są normą – grunt do fałszywych ocen – i dalej – hodowania na ich fundamentach nienawiści jest gotowy. Nie chcę opisywać konkretnych spraw, których analiza powyższe potwierdza. Znam takich dziesiątki – szczególnie tych z „polskiego podwórka”. Ograniczony tak formą, jak i objętością tego tekstu nie mogę zamienić go w rozprawę dokładnie i szczegółowo dowodzącą prawdziwości zawartych w nim opinii i opisywać konkretnych przypadków. Jednakże biorę na siebie pełną odpowiedzialność za każde napisane słowo, a także oświadczam, że dysponuję odpowiednimi dowodami na prawdziwość napisanego i w razie potrzeby jestem gotów je przedstawić.\nPiszę o myśleniu i stawiając akcenty na logice procesów myślowych, na jednoznaczności rozumienia pojęć, na nierelatywizowaniu wartości nie bez powodu. Tak się bowiem dzieje, że ci, którzy są czcicielami relatywizmu i wszystkiego tego co z niego wynika, przygotowali jeszcze jedną manipulację. Jest nią „realność deklaratywna”. Wyjaśniam – jest to taka „wirtualna rzeczywistość”, w której mniemanie – otrzymuje miano wiedzy i myślenia, dyktatura – miano demokracji, przymus – dzieje się w imię tolerancji, sprzeczność i bezsens – logiką się mienią – długo jeszcze mogę wymieniać. W tej „rzeczywistości” niby wszystko jest w porządku, bowiem autorzy tej „wielkiej manipulacji” usilnie dbają o to, by były słyszalne deklaracje i zauważalne oznaki, podczas gdy całkowitej zmianie, manipulacji i zatracie podlega istota. Tak więc niestety, dzisiaj niewystarczającym jest pisanie o konieczności „myślenia”. Do tego trzeba dodawać „logicznego myślenia”, a niekiedy nawet dokładnie określać co pod pojęciem „logicznego” konkretnie się rozumie – takie to smutne czasy nastały.\nNiestety, bez krytycznego, logicznego i używającego jednoznacznie rozumianych pojęć myślenia zagubienie w oparach „deklaratywnej realności”, ogłupienie większością współczesnych zasad i wartości (?) jest praktycznie nieuniknione. Niestety wielu już temu uległo. Prowadząc przeróżne dyskusje – polityczne, historyczne, literackie i inne – coraz częściej „zderzam się z murem” zbudowanym z mniemań, niewiedzy, uprzedzeń, pseudo logicznych konstrukcji, nieuzasadnionych ocen, powielonych plotek. Jest to, przyznaję przykre, ale jeszcze nie jest najgorsze. Otóż, gdy próbuje się przez ten mur „przebić” i proponuję by uruchomić myślenie, logicznie coś przeanalizować, udowodnić, dowieść, uzasadnić – nie znajduję zrozumienia. Okazuje się bowiem, że rozmawiamy różnymi językami, różnie rozumiemy pojęcia i niekoniecznie tym samym hołdujemy zasadom (w tym – logicznym). Co także bardzo istotne – inne mamy cele i aby je osiągnąć inne metody uważamy za dopuszczalne.\nNiestety (ponownie) dzisiaj zwycięstwo (wszelakiego rodzaju) stało się celem samym w sobie. Przegrana, nawet jeśli przybliża kogoś do zrozumienia sprawy, rozwiązania problemu, wyjścia z kryzysu, nawet jeśli służy ona ogólnemu dobru – jest uważana za niedopuszczalną. Tylko zwycięstwo się liczy! No, a jeśli tak, to każda metoda, która do niego prowadzi jest dobra. Relatywizm? Gorzej! Od lat więc jesteśmy świadkami radykalizacji najgorszych metod. Może inaczej – brutalizacji metod. Jeśli kłamstwo przyniosło zwycięstwo, to by nie przegrać z nim raz kolejny trzeba jemu przeciwstawić jeszcze większe kłamstwo. Zwycięstwo zapewnił bezsens? Trzeba wymyśleć jeszcze większy! Chamstwo? Ależ proszę bardzo! Manipulacja? Zohydzenie? Strach? Agresja?\n„Stary świat”, świat cywilizacji zbudowanych na stałych wartościach, świat jednoznaczności słów, świat logicznego myślenia jest trudnym światem. Od swoich mieszkańców wymaga on wysiłku i ryzyka myślenia, niewygody wątpienia i niepewności, podejmowania samodzielnych decyzji, niesienia odpowiedzialności. Nudny, szary, pełen trudu i obowiązków, pozbawiony powabu dowolności i schlebiania ludzkim słabościom (dla „czytających inaczej” – ja o umyśle, nie o ciele piszę). Z rzadka pojawiają się w nim radości, a jeśli nawet to są one okupione wysiłkiem, ofiarą, poświęceniem.\nTen nowy jest jaskrawy miły i przyjemny. Oferuje wszystko i w zamian nie wymaga wysiłku, ryzyka, nie każe wątpić i – co gorsza – myśleć. Teoretycznie wszystko daje i nic w zamian nie żąda. Jednak tak naprawdę on cichutko i niezauważalnie zabiera to, co cenię sobie najbardziej – wolność i niezależność (pozostawiając jej iluzję jedynie). W tym świecie to samo słowo za każdym razem może coś innego znaczyć. Dobro i zło – w zależności od potrzeby – zamieniają się miejscami. Miłość i nienawiść to projekty jedynie.\nPodział na te dwa światy biegnie nie przez partie polityczne, nie jest wyznaczany przez wyznawane (lub niewyznawane) religie. Nie przez granice państw i nie przez brzmienia jeżyków. O tym do którego świata należymy nie decyduje ani płeć ani orientacja seksualna. Decyduje o tym to, czy chcemy i czy potrafimy zdobyć się na dyskomfort krytycznego i logicznego myślenia, czy też gotowi jesteśmy przyjąć za swoją każdą najoczywistszą, ale miłą nam bzdurę. Decyduje o tym to, czy tak samo nas oburza nóż wbity w pierś prezydenta miasta, jak i w pierś księdza. Czy jesteśmy gotowi uznać niemiłą nam, ale udowodnioną rację oponenta. Czy po to by kogoś ocenić, wynieść na ołtarze, napiętnować, skazać czy nagrodzić spytamy nie o to „czyj” on jest, a o to co on zrobił. Decyduje o tym to czy myślimy, czy myślą „za nas”. Decyduje o tym to, na ile nasz umysł jest zniewolony(!). Bo wolny umysł nie boi się myśleć.


Ariana Grand młoda suka w scenach pov w HD na Tybito!\nPseudonim : arian grand\nData urodzenia : 21 Lipiec, 1994\nAriana Grand urodziła się 21 lipca 1994 roku w Minnesocie w Stanach Zjednoczonych. Karierę w branży porno rozpoczęła w 2014 roku. Chociaż w przemyśle XXX pracuje od niedawna, ma już na swoim koncie już wile filmów dla dorosłych. Uwielbia kręcić sceny w POV i daje z siebie wszystko, aby zaspokoić partnera.\nWybierz kategorięBrunetkiFull HDGwiazdy pornoLesbijkiMałe piersiMinetaNastolatkiOralPorno z fabułąPOV\nAriana Grand obciąga przed jebaniem\nAriana Grand jest świetna w obciąganiu\nAriana Grand - mineta z Mandy Armani\nTara Morgan i Ariana Grand - mineta\nDodaj film Ariana Grand


Konflikt we wsi. Poszło o most. Ludzie oskarżają wójta, że celowo ich unika. Wszystko dzieje się w Nowej Wiosce (gm. Lubrza) | Gazeta Lubuska\nKonflikt we wsi.…\nKonflikt we wsi. Poszło o most. Ludzie oskarżają wójta, że celowo ich unika. Wszystko dzieje się w Nowej Wiosce (gm. Lubrza)\nArtur Matyszczyk 27 lipca 2020, 12:42\nMieszkańcy Nowej Wioski oskarżają wójta, że zaniedbał sprawę mostu. Ryszard Skonieczek odpiera zarzuty. Artur Matyszczyk\nW Nowej Wiosce wrze. Gorąca atmosfera to nie efekt upałów. We wsi wybuchł konflikt! A poszło o most. Zabytkowy, poniemiecki, który nie wytrzymał trudów wieloletniej eksploatacji. Mieszkańcy oskarżają władze gminy o opieszałość, brak działania i rzetelnej informacji w tej sprawie. Na spotkanie z dziennikarzem przyszło kilkanaście osób.\n- To się w głowie nie mieści. Z dnia na dzień wójt zamknął most i prawie całą wioskę odciął od świata. No jak tak można? To co, wcześniej nie wiedział, że jest w złym stanie? Przecież on jest na drodze gminnej! – denerwuje się jeden z mieszkańców.\nDrugi dorzuca zdziwiony. – Jest niby zrobiony objazd, ale drogą, na której nie miną się bezpiecznie dwa samochody. Na dodatek z zakrętem, tuż za wielkim dębem. Tylko czekać aż dojdzie do tragedii! – przestrzega.\nMieszkańcy dodatkowo oskarżają wójta, że celowo unika spotkania z nimi.\nWójt nie ma dla nas czasu\n– Boi się nas? Tłumaczy się tym, że jest pandemia. Ale jak odbierał niedawno absolutorium, to wtedy jakoś koronawirus mu nie przeszkadzał. A teraz nagle nie ma dla nas czasu! – dodaje mieszkanka.\nCo na to wójt? – Każda zamknięta droga budzi emocje. Każdy objazd jest utrudnieniem, z którym musimy się pogodzić, żeby później było lepiej. Nie zgadzam się z zarzutem, że odciąłem ludzi od świata. Objazd jest, rzeczywiście wąską drogą, ale to nowo wybudowana droga, nad kanałem. Jeśli chodzi o bezpieczeństwo, to liczy się zdrowy rozsądek kierowców. Tam jest ograniczenie do 30 km/h, zgodne z przepisami oznakowanie. Trzeba po prostu zdjąć nogę z gazu i nic nowego nie wymyślę – odpiera zarzuty Ryszard Skonieczek.\nKażda zamknięta droga budzi emocje. Każdy objazd jest utrudnieniem, z którym musimy się pogodzić, żeby później było lepiej. Nie zgadzam się z zarzutem, że odciąłem ludzi od świata\nPrzyjmę każdego z osobna\nCzy boi się mieszkańców i celowo ich unika? – Ani trochę! Przyjmę każdego z osobna, ale indywidualnie. Nie będę robił zgromadzeń w czasie pandemii. Oczywiście, gdyby to był normalny czas, spotkalibyśmy się wszyscy – dodaje.\nCo zatem dalej stanie się z mostem? Czy atmosfera we wsi zelżeje? Trudno przewidzieć. Do 10 sierpnia ma być gotowa dokumentacja. Wtedy okaże się, czy będzie ogłoszony przetarg czy wystarczy zapytanie ofertowe. Jak mówi Skonieczek, wedle optymistycznego scenariusza most zostanie wyremontowany do października. Jeśli spełni się ten gorszy wariant – do końca roku.\n- Należy uzbroić się w cierpliwość. Ważne, że mamy zabezpieczone pieniądze w budżecie – podsumowuje Skonieczek.\nPolecamy wideo: Wyburzenie sześciu wiaduktów na A1. Odcinek od Tuszyna do Piotrkowa Trybunalskiego w weekend zamknięty\nkonflikt we wsi\nludzie oskarżają wójta\nmost w Nowej Wiosce


Polscy naukowcy odkryli nowy lek na pszczelą chorobę - Ulica Ekologiczna\nPolscy naukowcy odkryli nowy lek na pszczelą chorobę\n„Gdyby pszczoły zniknęły z powierzchni ziemi, człowiek przetrwałby zaledwie cztery lata” – to, że twierdził tak Albert Einstein, podobno należy do kategorii urban legend. Niejmniej fakt, że polscy naukowcy, ścigając się z czasem, odkryli nowy lek na nosemozę, to wieść przełomowa.\nPrzypomnijmy: nosemoza to jedną z najgroźniejszych chorób atakujących pszczoły, która w połączeniu z innymi zagrożeniami, z którymi mierzą się zapylacze, może zmienić znany nam świat w krajobraz niemalże pustynny.\nNie trzeba być geniuszem, żeby doceniać niesamowitą pracę, jaką pszczoły wykonują dla nas każdego dnia. Jeśli zabraknie pszczół, praca, którą wykonują, będzie nas kosztowała miliardy. To mało powiedziane! Szacuje się, że w Polsce pszczoły, wykonując żmudną i czasochłonną pracę zapylaczy, generują zyski rzędu 10 miliardów złotych rocznie. Tymczasem zapylacze na całym świecie giną w zastraszającym tempie. Szacuje się, że od 1985 roku straty pszczelich rodzin w Europie Środkowej wyniosły aż 25%, w tym w samej Wielkiej Brytanii aż 54%. Niestety, za oceanem pszczołom nie wiedzie się lepiej. W USA w ciągu 4 lat populacja tych owadów spadła o 30% i po raz pierwszy od ponad 80 lat konieczne było sprowadzanie pszczół z Australii. Masowe wymieranie pszczół ma miejsce także w Polsce.\nMasowe ginięcie pszczół powodowane jest przez szereg czynników – środków chemicznych, chorób i pasożytów. Pszczelarze i konsumenci z całego świata apelują do rolników i producentów środków owadobójczych o wycofanie z użytku preparatów zawierających niezwykle toksyczne dla pszczół związki z grupy neonikotynoidów, pochodnych nikotyny. Jak dotąd ich starania zakończyły się niewielkim sukcesem (Unia Europejska wprowadziła częściowy, czasowy zakaz stosowania środków zawierających związki zabijające pszczoły).\nNiezmiernie ważną więc wiadomością jest odkrycie polskich naukowców, którzy opracowali nowy lek na jedną z najpoważniejszych chorób nękających ule – nosemozę. Nosemoza atakuje przede wszystkim robotnice i trutnie. Wirus dostaje się do organizmu pszczoły drogą pokarmową, zakłócając pszczeli metabolizm i wywołując opuchliznę. Doprowadza do śmierci owada, a zwykle całej pszczelej rodziny. Nosemoza atakuje pszczoły najczęściej wiosną, gdy temperatura w ulu zaczyna się podnosić, a owadom brakuje białka.\nNaukowcy z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej, Uniwersytetu Przyrodniczego w Lublinie oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego już od kilku lat badali zachorowalność pszczół na nosemozę. W trakcie badań odkryli nową kombinację ekstraktów, która pomaga zwalczać chorobę. Preparat jest oparty na naturalnych składnikach, bezpiecznych dla owadów i dla ludzi, którzy teoretycznie mogliby się zetknąć z elementami leku w miodzie. Zastosowane ekstrakty podnoszą odporność pszczół. Podobnie mogą działać na organizm człowieka – opowiada o nowym leku dr Aneta Ptaszyńska z Uniwersytetu Marii Curie-Skłodowskiej.\nTwórcy leku ujawniają, że powstał on na bazie roślin adaptogennych, podnoszących odporność u kręgowców. Skład pozostaje jednak tajemnicą, przynajmniej do czasu zakończenia się procedury patentowej. Dotychczas stosowane preparaty naturalne oparte były na ziołach, takich jak szczaw koński oraz wywarze z kory dębu lub czosnku. Stosowano także olejki eteryczne, pobudzające pszczoły do intensywnej pracy, najczęściej olejek anyżowy i eukaliptusowy. Ciekawe, jaki skład ma nowo opracowany preparat. Być może poznamy składniki dopiero, gdy preparat trafi na rynek. Najważniejsze, że zawiera naturalne, bezpieczne składniki i że pomaga pszczołom w nierównej walce z chorobami i toksynami, które trafiają do środowiska!\nochrona zwierzątpomoc zwierzętompszczołyTemat dnia


Kiwano jest jednorocznym pnączem o niewielkich, żółto-pomarańczowych kwiatach, swoim pokrojem przypominającym popularne ogórki lub melony. Kolczaste ozdobne owoce osiągają masę średnio 200-300g, początkowo są ciemnozielone a w końcowy etapie wzrostu osiągają kolor żółtopomarańczowy. Miąższ o zapachu banana i smaku kiwi jest smaczny i soczysty, z dużą ilością jadalnych pestek. Kiwano można spożywać na surowo, dodawać do napojów, sałatek owocowych lub deserów. Dojrzałe owoce mają niezwykle duże walory dekoracyjne, dobrze prezentują się w kompozycjach z innymi dyniami. Najlepiej uprawiać kiwano w szklarniach lub tunelach foliowych lub w ciepłe lata w gruncie. Wysiew pod osłony na gł. 1cm III-IV, lub bezpośrednio do gruntu po 15 V. Rozsadę wysadzać na miejsce stałe od połowy maja.


Lipiec 2009 – Blog Kaliny\nLatem do domu idzie się wolno.Po pierwsze, Mały znalazł żuka.-Czemu ten żuk idzie do nas?- pyta poważnie.– A skąd wiesz,że idzie do nas?– No bo tą samą drogą…. Biedne żuczysko patrzy na nas z nadzieją, a niech ma, puszczamy go wolno. Ma do nas jakieś trzy lata świetlne, może dojdzie. Niosę te wiadra i niosę..końca […]\nCzytaj dalej Droga do domu\nDziadkowi coś wpadło w sandał:) Ale dobrości! Śpieszmy się kochać wiśnie…. Ja znowu z uporem maniaczki o wiśniach.Piszę bolącymi palcyma, ramiona mam drętwe, codziennie do 20 kg wiśni zrywamy, bo te paskudne drzewa obrodziły że hej!Cukier nam wychodzi kilogramami, bo po wydrylowaniu ( konwencjonalna metoda nożowo-wsuwkowa) zasypujemy cukrem i potem gotujemy…zapachy niebiańskie.Kolejna porcja zdjęć wiśniowych.\nCzytaj dalej Znowu wiśnie\nPikle z curry, pychota.Mężowa mama nauczyła mnie robić i teraz to podstawowa pyszność lipcowa u mnie w domu.20 lipca to brzmi strzasznie.Potwór czasu zjada mi wakacje.Powinnam narysowac obraz jak Goya” Saturn pożerający wakacje Kaliny”.Kolory płowieją, złocieją, rumianki zamiast jaśminów. Trawy do pasa.Ale co tam.Biegniemy dzisiaj dalej na wiśnie, kosimy trawnik i piklujemy. Oto przepis: Składniki […]\nCzytaj dalej Pikle z curry\nCzytaj dalej Południca\nNadejszła wiekopomna chwila i nastały wiśnie.Z samego rana zapakowałam na rower dwa małe wiaderka, jedno zielone i Małego i pojechaliśmy na zrywanie. Wiśnie obrodziły wokół domu teściów jakby co. Trzy wiaderka po to,że w zeszłym roku największym problemem było wyszarpywanie sobie wiaderek przez moich synów, każdy chcial miec takie same. No więc jedno takie samo […]\nCzytaj dalej Rzeczpospolita drylująca\nJeszcze kilka zdjęć z rzeki, coby nam smutno zimą nie było, jak będziemy oglądać.Narew jest dość czysta, bo złapaliśmy z Małym raka ostatnio,a te paskudztwa podobno tylko w czystej wodzie mieszkają.Co do chmur, przepiękne.Co do ugorów i łąk i sitowia, pierwsza klasa.\nCzytaj dalej Rzeka wspomnień\nMiał car Pałac Letni, ma i Kalina.Kalinowy mąż przygotował piękny pokoik i kuchnię dla ewentualnych gości,ale na razie buszuję tu ja i dzieciaki.Jest cudnie!Mam starą szafę, pomalowałam kredensy w zwariowane kwiaty, suszę tam zioła, pichcę obiadki…O krok jest las, o dwa kroki łąki za domem.Dzisiaj zrobiłam lawendowe żniwa, a oto foto sesja.\nCzytaj dalej Lawendowe żniwa i pokoje letnie\nMały patrzy na rzekę, z zadumą:) Aż po horyzont, szczęśliwe łąki.A ty mnie na łąki szczęśliwe zawieź,wiatrem łagodnym włosy jak kwiaty rozwiej… Kalina na szczęśliwej łące Mały na szczęśliwej łące\nCzytaj dalej Wieczór nad Narwią\nPoszukiwanie sensu życia jest jak obieranie cebuli.Po pierwsze, juz Shrek stwierdził rzecz oczywistą,że cebula ma warstwy.Dlatego najlepsza wydaje się metoda narnijsjka: dalej wzywż i dalej w głąb.No bo nie wiadomo, czy te warstwy wzwyż tylko, ta głąb też mnie kusi.Po drugie, oczy łzawią.Kto próbował obierać życie….to jest cebulę, wie, o czym mówię.Ileż to razy….jak się […]\nCzytaj dalej Obieranie cebuli\nDawno nie pisałam.Albowiem utknęłam w pracy po uszy, a dopiero wczoraj skończyłam z tym.Od dzisiaj wolna i swobodna….uczciłam to nad rzeką.Dlaczego rzeki są tak metafizycznie cudowne?Tak lgną do serca?Błogo bolą…Wiatr jak z Whitmana, a trawy jak …z Whitmana..no, pachnie tam Whitmanem na całego…Wąchałam miętę, zapachy bagna, traw, gorycz ziółek…Mały dygotał z zimna, ale dzielnie brnął […]\nCzytaj dalej Nad rzeką


Climax CDA (2018) Online Lektor PL Cały Film Zalukaj Recenzja - oglądaj cały film online PL CDA-ZALUKAJ\nClimax CDA (2018) Online Lektor PL Cały Film Zalukaj Recenzja - oglądaj w CHILI (VOD)\nClimax CDA (2018) Online Lektor PL Cały Film Zalukaj Recenzja\nClimax CDA (2018) CDA Online Fili Cały Film Lektor PL Napisy Fili Zalukaj Chomikuj Vider, gdzie obejrzeć zwiastun online i fabuła (Recenzja)\n„To koszmar!” Najnowszy album Gaspara Noego to typowo konfrontacyjny koktajl muzyki i odpychania; odrętwienie przypominające stukot skrzący, krępujący i wydzielający dziwność, która spada na widownię jak wiaderko krwi od Carrie. Jest ona rzekomo oparta na prawdziwej historii pioniera ruchomych ruchów na lekarstwo z oszołomieniem delirium, mimo że wynik wydaje się być wyrwany prosto z pokręconej, kinowej wyobraźni Noé.\nJak zwykle, chce podżegać, a szczęśliwe tajemnicze publikacje krzyczą: „gardzisz, że stoję samotnie, nienawidziłeś Irréversible, nienawidziłeś wchodzić w pustkę, przeklinałeś Miłość, obecnie próbujesz Climax”, w towarzystwie obrazu wyobrażonego przez Argentynę, Dyrektor z Paryża podnosi szklankę z demonicznym uśmiechem. W każdym razie komponent przeniesienia wprowadza coś nowego do dość splamionej palety Noé – wstrząs dla jego zbyt znanych tropów.\nZaczynamy pod koniec, z ujęciem przedstawiającym postać w ciemności, potykającą się w poprzek śniegu, przed upadkiem na ziemię – wrzeszczący, poplamiony krwią posąg świętego śniegu. Odtąd ruszamy z powrotem na początek; seria nagrań przesłuchań z udziałem artystów, granych na starym telewizorze (to połowa lat 90.), obok których można oglądać kasety VHS do ulubionych filmów kinowych: Argentir’s Suspiria, Salo Pasoliniego, Zombie Lucio Fulciego, Buñuel’s Un Chien Andalou – wszystkie wskazania ma przyjść. Rozmówcy to różnorodne zgromadzenie – mężczyźni i kobiety, gejowscy i heteroseksualni, bardzo kontrastujący – i odpowiadają na pytania o ich życiowe dowcipnisje, ich stosunek do seksualności i to, co oni są przygotowani do wykonania dla działania („cokolwiek!”).\nW końcu w rozplątywaniu się z dala od wzroku i dźwięku, skończyło się na tym, że wszystko musi się skończyć w najbliższej przyszłości\nCi różni uczestnicy spotykają się w brawurowej liczbie ruchów, wydarzyli się w szkolnym korytarzu, który wypełnia ich salę ćwiczeń. Błyszczący trójkolorowy baner zapewnia ustawienie ich ruchów, które są uchwycone jednym ciągłym ujęciem, gdy swobodny ruch aparatu Benoît Debie porusza się wśród artystów. „Bóg jest z nami”, ktoś płacze, gdy zamyka się liczbę. „Teraz powinniśmy się bawić!” Ale Boga nie ma tutaj, ponieważ harmonijne porozumienie przechodzi do zażartej rywalizacji, a potem do czegoś mroczniejszego. Ofiarne wibracje („to miejsce widziało dziwne gówno, mogę to poczuć”) mieszają się z sangrią wzbogaconą kwasem, zamieniając biesiadników w szaleńczych szaleńców. Gdy szaleńczo chwyta się aparatu, kamera przesuwa się z bogatych poślizgów na przechyłki z tarką i rolkami morskimi. Demoniczne pasje przypominające osławioną sukcesję „ataku Chrystusa” z filmu „Diabły” Kena Russella oglądane są z góry – Busby Berkeley idzie do piekła. Przez znaczącą część ostatecznego rozwoju kamera jest do góry nogami, a odwróceni artyści najwyraźniej zwisają z sufitu niczym nietoperze wampirów.\nPowracając do swoich standardowych obsesji, Noé przejawia przerażającą fascynację procedurami reprodukcji i destrukcji. „Narodziny to wyjątkowa okazja”, wymawiaj napisy – ale w rzeczywistości Noego, cisza spada. Jedna artystka jest w ciąży, objawienie, które wywołuje gwałtowne reakcje z rażącego roju. Inną jest matka, której małe dziecko, Tito, przedziera się przez zamieszanie, zanim otrzyma pokój („Mamusiu, są karaluchy!”), By poczekać na jakieś straszliwe przeznaczenie. W pewnym momencie Noé praktycznie odradza scenę narodzin / porodu zła obecności z Posesji Żuławskiego (kolejny tytuł widziany w tym stosie kaset VHS), przywołując manię Isabelle Adjani w jej najbardziej dziwacznej egzekucji.\nWszystko, co wskazuje, poza chwilowym doświadczalnym przeciążeniem, jest niepewne. Noe energicznie zaznacza Climax „francuskim filmem i jest z niego zadowolony”, mimo że możliwość amerykańskiej wizyty wywołuje podniecenie wśród artystów, którzy krzyczą: „A co powiesz na zabicie tych Jankesów!” Istnieją rozmowy graficzne na temat chorób przenoszonych drogą płciową i seksu opartego na skupieniu, które analizują nihilizm wkładu Noé „We Fuck Alone” w Destricted, a wszystko to wzmacniane przez tradycyjną, przesyconą paletę czerwieni, zieleni i błękitów.\nW końcu w rozplątywaniu się z dala od wzroku i dźwięku, skończyło się na tym, że wszystko musi się skończyć w najbliższej przyszłości. Czy można bezpiecznie powiedzieć, że było to zmęczenie? A z drugiej strony panika? Lub z drugiej strony połączenie dwóch? Po trippiness of Enter the Void, zniechęcenia Irréversible lub 3D cum Shots of Love, trudno jest być naprawdę zaskoczony przez wszystko w Climax. Jednak wciąż dostał pod moją skórę, pozostawiając mnie tęsknota za odejściem od tego klaustrofobicznego piekła.\nChwali się z choreografką Niną McNeely, która umieszcza źródło w progresie Noé i całej obsadzie grupy, która rzeczywiście pokonuje dodatkową milę. Burzliwe wskazówki Daft Punk, Giorgio Moroder, Erika Satie (przez Gary Numana) i Soft Cell to odpowiednio dudniące dźwięki fundamentów. Prawdziwie Zaklęta Miłość.\nW „Climaxie” kamera obraca się wokół, spoglądając tu i tam na swoje związane postacie, gdy przechodzą w głębiny leków indukowanych za darmo dla wszystkich, ponieważ hipnotyczne rytmy zdominowały ścieżkę dźwiękową. Jednak niezależnie od jego mdlących emocji, wyjątkowa psychodeliczna jazda Gaspara Noé jest jego najbardziej zaangażowanym osiągnięciem, zwięzłą serią skwierczących grup ruchów i szarpiących ulepszeń, które grają jak zręczny mashup z serii „Progression Up” i „Salo, czyli 120 dni Sodoma „, nie wspominając już o dezorientującej filmowej sztuczce własnych prowokacyjnych kredytów Noé.\n„Climax” ma wiele wspólnego w podobny sposób, jak lewitująca kamera jego dzielącego „Enter the Void”, jednak w przeciwieństwie do tego rozległego przedsięwzięcia, ta 96-minutowa odyseja wydaje się być tylko odpowiednią długością, aby uosabiać zdolność dezorientowania widzów i zapraszania ich do udziału jego głupie zamiary opanowania ich zdolności. To może być jego najlepszy film; to z pewnością najlepszy podgląd zdolnego filmowca, który chce się pieprzyć z głową.\nPeruse More: Gaspar Noé’s „Climax” Pierwszy zwiastun: Sangria-Fueled Descent Into Madness Tylko dyrektor „Irréversible” może sprawić, że\n„Climax” ma miejsce w 1996 roku i skupia się wokół doświadczeń trupy ruchów w odległej kabinie otoczonej pustką, gdzie późne nocne ruchy toczą nudny obrót po tym, jak ktoś skłoni sangrię za pomocą LSD. Noé zajmuje tyle czasu, ile potrzeba, ustanawiając żywiołowość ustawienia przed rozerwaniem go w separacji: złowieszczy otwór, w którym znajduje się jedna kobieta pełzająca po śniegu, pozorna finałowa dziewczyna we krwi i gwałtowny ruch, który nadchodzi, ciągnięty przez wprowadzony wstęp jasnej grupy w serii taśm przesłuchań.\nOd tego momentu ambicje filmowe zaczynają się konsekwentnie wspinać. Od zdumiewająco długiego rzucania vogueingowych rzutów, Noé kontynuuje walkę, podążając za postaciami przechodzącymi przez pokój, gdy wymieniają się rozmowami i plotkami. Przy typowej akrobatycznej intensywności operatora Benoit Debie jako idealnej jednostce, Noé nigdy nie pozwala na odpoczynek w jednej obudowie. Przez jakiś czas wydaje się, że może tu po prostu dryfować, ale płynna jazda może tak dobrze postępować, zanim zacznie się nieporządek.\nMimo że nie ma jednej konkretnej krzywej, „Climax” określa dynamikę pomiędzy grupą postaci: Selva (Sofia Boutella, „Kingsman: The Secret Service”), surowym administratorem spotkania, który jest podwójnie podekscytowany hedonistyczny klimat i gniew wszystkich, a Emmanuelle (Claude Gajan Maull), jej energiczny niesforny wspólnik i matka małego dziecka (Vince Galliot Cumant), postanowiła zabrać ze sobą. Daddy DJ (French DJ Kiddy Smile) bezbłędnie rekompensuje porażkę, a różni artyści dzielą się żartobliwymi dowcipami i walczą o problemy z treścią, łapiąc oddech.\nW pokoju widać wyraźne napięcie, sporo z tego wynika z poukładanej Psyche (Thea Carla Schott), która nienawidzi wszystkich wokół niej z niewyjaśnionych przyczyn, a seksistowscy mężczyźni przyglądają się dziewczynom w pokoju jak słodycze. Żaden z nich nie otrzymuje więcej niż impulsów do historii momentów, ale nie mają znaczenia, gdy leki szukają każdego z nich.\n„Climax” jest obecnie czwartą częścią filmu, zanim konflikt dojdzie do skutku, jednak jego główna fiksacja znajduje się w centrum filmu od samego początku, przygotowując fazę hipnotycznej wystawy: Taniec , niezwykła mieszanka szybkich improwizowanych ruchów i ruchu Niny McNeely, zaleca, aby nikt nie wykazywał oznak poprawy, gdy puścił się swobodnie z najlepszymi ruchami – a kiedy stracą kontrolę, to, co dzieje się dalej, jest zgadywaniem.\nKilka smakołyków później i zaczyna się obłęd. Krok po kroku artyści zdają sobie sprawę, że zostali poddani leczeniu medycznemu, a Noé na krótko pozwala im uczestniczyć w wściekłej rundzie, zanim stracą zdolność do zastanowienia się nad swoimi okolicznościami. W tym momencie jest to piekielne nurkowanie w gwałtowne strzelające okrzyki przemocy, wrzeszczące epizody gniewu i rozkoszy poszukujące, kamera wędruje przez przejścia, ponieważ każda postać zapomina o łańcuchu narracji.\nKażda chętna obudowa skłania się do następnego z nitującym poczuciem niepewności, ponieważ kilka postaci spotyka się z przerażającymi zamknięciami, podczas gdy inni przechodzą w niezwykłe stany, z których jest mętne, jeśli kiedykolwiek wrócą. W jednym zdumiewającym ujęciu, pani trzęsie się na kolana w strachu, podczas gdy inna przekształca jej ciało w wykwintne kształty w fundamencie, uosabiając zaangażowanie Noé w wywoływanie oburzających stanów emocjonalnych w pełnym zakresie możliwości. Przed końcem krawędź obróciła się i pozostała tam, jakby utknęła w trwałym bałaganie.\nPomimo tego, że Noé był regularnie osaczony jako wolny prowokator, „Climax” korzysta z klarowności kierunku. Jego otoczenie, na początku Daft Punk i brutalne zjawisko algierskiej wojny domowej, uosabia kontrkulturę, obojętną na ignorowanie światowych problemów i złapaną przez ciągłe dysfunkcje. Nikt nie jest chroniony: lekarstwo chce każdego z nich.\nPeruse More: Cannes 2018: założyciel firmy Wild Bunch na Harvey Weinstein, Netflix i dlaczego debata na temat dyrektorów kobiecych jest „głupia”\nTak czy inaczej, „Climax” jest również świętem życia z okazji, lub być może hołdem dla intensywności trzeźwości próbowania przetrwania każdego nowego, a Noé zawiera w sobie własne intencje stworzenia w tym etosie. Reżyser chwyta wyrozumiałość z drugiej części umowy poprzez film, który zawiera jego własne nazwisko migające na ekranie w kilku różnych stylach tekstu, sygnalizując całkowite zanurzenie się w jego odurzającej estetyce. Różne sceny przerywa nieoczekiwane orędzia Godardian, w tym pisemne twierdzenie, że „Życie jest kolektywną niemożliwością”, a „Istnienie jest ulotną iluzją”. W niektórych innych okolicznościach deklaracje te mogą wywoływać efekt eyerolls; w „Climaxie” wróżyli dobrze.\nMimo to w trakcie rozprawy krąży jakaś sztuczka, a rosnąca anarchia przechodzi w gulasz z ciemnoczerwonego zamglenia, który jest mniej intrygujący niż prowadząca kamerzysta. Rzeczywiście, nawet tutaj, beaty pozostają spójne na ścieżce dźwiękowej – która podkreśla wszystko od „Siphon Up the Volume” do The Rolling Stones „Angie” – i zapewniają one zasadniczą muzykalność, która splata rozproszenie w nitującą pojedynczą wiązkę. Rzeczywiście, nawet ze swoim chorobliwym finałem, „Climax” oznacza, że ryzykowna partia nigdy nie jest skończona, a ruch nigdy naprawdę się nie zamyka.\nGaspar Noé jest filmowcem, który dosłownie musi wskazać, że jesteś okropny. Musi zaprowadzić cię do dołu, aby zrobić najbardziej szokujący pokaz naszej przemocy, uzależnienia i deprawacji. Zrobił to w dwóch grupach „Nieodwracalnych”, z 2002 r. Dramatyzowaniem dzikich odrażających psychicznie: W klubie nocnym mężczyzna miażdżył czyjąś twarz – raz po raz – za pomocą gaśnicy, dopóki cała jego głowa nie przekształciła się w cheeseburgera. (Kiedy po raz pierwszy obejrzałem film, wyglądało to tak autentycznie, że pomyślałem przez chwilę, że Noé sfilmował prawdziwe zabójstwo). Potem, w niezapełnionym fragmencie, Noé zaaranżował atak na grupę w okropnie długim i niezachwianym ujęciu – wybitność wśród najbardziej rozdzierających scen w dowolnym punkcie sfilmowanym. Praktycznie zostaliście zaproszeni do dyskusji na temat moralności tego, co widzieliście, ale nie można było zaprzeczyć upodlonej dominacji popychania.\nW każdym razie, zawód Gaspara Noego był w każdym razie straszny przez jedno pytanie: kiedy już zabrałeś publiczność, aby do cholery, co robisz na repryzę?\n„Climax”, ostatnie nurkowanie Noé w strefie zakazanej, daje szansę na kontakt, gorący płomień jego umiejętności. Przez około 45 minut jest to fascynujący film, a wraz z grupą 20 młodych artystów wydaje się być kolejnym posmakiem tego artysty z zażenowania. „Climax” jest znacznie poprawiony niż „Enter the Void” lub „Love”, w którym Noé ugiął się, by wepchnąć wszystko do oburzającego – to jest w zasadzie jego wizerunek – tym bardziej całkiem szybko okazało się mniej. Ponadto mniej. Jako filmowiec, Noé jest obecnie ćpunem zła: kontynuuje osiąganie, poprzez coraz bardziej odrętwiały poziom oporu, wyższy poziom, i nie ma pojęcia, kiedy się rozbija. Jednak „Climax” działa, w każdym razie, gdy chce być ludzką dramatyzacją. Jednak w tym momencie tonie w tym, że oglądasz „Notoriety” w reżyserii markiza de Sade ze Steadicamem.\nFilm rozpoczyna się wideoklipami wywiadów artystów (widzianych na starym telewizorze), którzy zostali zebrani w zespole, który planuje odwiedzić Francję i USA. Wszyscy mają około dwudziestu lat, z bardzo radosnymi włosami. są zróżnicowanym rasowo i wyraźnie zróżnicowanym zespołem, pękającym na różne sposoby (trochę ponurym, parszywym), z pewną siebie pewnością siebie. Film w tym miejscu przechodzi w zawrotną sekwencję ruchów ustawioną w wilgotnej przestrzeni ćwiczebnej (przypomina wolną salę weselną), ustawiony na pulsujący dźwięk lat 90-tych i uchwycony w jednym hipnotycznie nie mrugającym ujęciu.\nTo może być wyróżniająca się spośród najbardziej fascynujących dziedzin, jakie kiedykolwiek widziałeś. Nie mam pojęcia, jak opisać, co robią ci artyści, ale są jak krumpersi albo wampiry, albo voguatorzy wykonujący ruchy flexu z zadziwiająco płynnymi prędkościami, z celem, w którym ich ramiona wydają się rozciągać ich stawy i przewracać środkowe. Nikt nie jest obecny za więcej niż ułamek sekundy; są jak żywe obrazy kubistyczne. Jednak każdy z artystów ma bardzo zbliżony styl do stylu gimnastycznego, a wszystkie one wyrażają żywotność nowego świata: jednoznacznie ekwiwalentną, napędzaną przez agresję, która jest znakomicie nieograniczona.\nW tym momencie praktyka jest zamknięta, a każdy cieszy się z uśpienia dla zgromadzenia, stojąc wokół flirtu i dając sobie nawzajem trudność, gdy połkną sangrę, którą wykonał dla nich szef zespołu, Emmanuelle (Claude Gajan Maull). Muzyka nadal pulsuje, a Noé prześlizguje się po aparacie, zbierając winiety w jednym długim, bezwzględnym wirowaniu, budzeniu się i chełpliwości.\nWystępujący artyści pulsują erotyczną witalnością, do tego stopnia, że dosłownie wyobrażamy sobie, że którykolwiek z nich łączy się z innymi. Jednak ich osobowości dobiegają końca, a my zaczynamy rejestrować ich tożsamość: David (Romain Guilermic), podbijający dick, Selva (Sofia Boutella), dwu-ciekawy choreograf, Daddy (Kiddy Smile) – słodko-soulujący DJ. Od jakiegoś czasu Noé rzuca swoją jedyną techniką, rozcinając rozmowy i naprawdę zaczynamy się interesować tym, kim są. Sprytnie naładowany dialog o seksie skupionym na tyłku wydaje się dostrzegać kwintesencję toksycznej męskości i podciąć go w międzyczasie.\nNadal miałem nadzieję, że „Climax” pozostanie w tym relatywnie racjonalnym wymiarze, z jego parytetem sensacji i interakcji. Jest druga, poszerzona grupa ruchów, jeden strzał z wysokiego punktu, który wygląda prosto w dół, i to kolejny oszałamiający. Jeśli Noé kiedykolwiek zdecydował się na musical (i powinien!), Może to być zabójca. W każdym razie „Climax” kończy się tym, że – tak – jeszcze jeden film Gaspara Noé, kolejny dydaktyczny skok do piekła. Jego ton jest złowrogi, napędzany elektrycznością przerażenia, ponieważ to, o co naprawdę zadajemy sobie pytanie, brzmi: jakie to nowe okrucieństwo?


Dwa mosty leżą, druga linia stoi | zyciewarszawy.pl\nDwa mosty leżą, druga linia stoi\nKonrad Majszyk 17-11-2008, ostatnia aktualizacja 17-11-2008 21:05\nPierwsza linia metra dojeżdża do Młocin, drugiej jeszcze nawet nie rozpoczęto. Mostów też nie ma. Ale jest szansa na aglomeracyjny bilet – tak na półmetku rządów PO wygląda miejska komunikacja.\nMetro dojechało w tym roku z Kabat do Młocin. Budowa tych 23 km torów trwała od 1983 roku\n- Stolica nie jest wcale aż tak zakorkowana. Przyjechali koledzy z innych miast i mówią, że tu jest fajnie – tą telewizyjną wypowiedzią z 30 września prezydent Warszawy Hanna Gronkiewicz-Waltz zdenerwowała warszawiaków, którzy codziennie tracą czas w korkach. Z sondażu „ŻW“ przeprowadzonego na półmetku rządów PO wynika, że warszawiacy wciąż są niezadowoleni przede wszystkim ze stanu z komunikacji i dróg.\nKrasińskiego: cała wstecz\nNajpierw o dwóch klęskach. Hanna Gronkiewicz-Waltz szła do wyborów 2006 r. z hasłem budowy drugiej linii metra. I co? Skończyła linię pierwszą, zamykając okres 25 lat zmagań z inwestycją. Przetarg na drugą linię skończył się zaś fiaskiem z powodu zawyżonych cen. W lutym nastąpi otwarcie ofert w drugim przetargu. Miastu jest na rękę kryzys ekonomiczny, który sprzyja obniżeniu cen.\nDruga sprawa: mosty. Wiceprezydent Jacek Wojciechowicz zapowiadał wbicie w tym roku pierwszej łopaty pod budowę mostu Północnego. Wyszło jak zawsze: start inwestycji przełożono na 2009 r. Przygotowania do budowy mostu Krasińskiego zostały zaś wyhamowane z powodu obaw władz wpływowego Żoliborza, że most Krasińskiego powstanie przed Północnym i zakorkuje tę dzielnicę.\nInwestycje drogowe miał pchnąć do przodu utworzony w lipcu Zarząd Miejskich Inwestycji Drogowych pod wodzą Anny Piotrowskiej. Nowa instytucja straciła część sezonu budowlanego na urządzanie nowych biur i wojenki podjazdowe z Zarządem Dróg Miejskich Grażyny Lendzion. Przez kilka miesięcy udało się co prawda ruszyć z budową al. Rzeczypospolitej, ale w tym roku, wbrew zapowiedziom, nie zacznie się budowa ul. Nowolazurowej ani praskiej obwodnicy, ani przebudowa skrzyżowania Al. Jerozolimskich z Łopuszańską.\nKiepski wynik drogowców ratuje ZDM, który od lat sprawnie remontuje ulice w weekendy, czego efekty widać już na mieście. Za sukces prezydent miasta może uznać też działanie powołanego przez nią koordynatora inwestycji Wiesława Witka, dzięki któremu wodociągowcy przestali wreszcie rozkopywać wyremontowane ulice.\nADHD i czarny rycerz\nOd inwestycji drogowych lepiej wypada komunikacja. Prezydent zrobiła dobry ruch kadrowy, ściągając na szefa Zarządu Transportu Miejskiego Leszka Rutę: człowieka, o którym mówi się, że ma „urzędnicze ADHD“, bo nie boi się działać. Ekipie Ruty udało się wprowadzić rzeczy pozornie proste, dla których wcześniej istniała tylko jedna odpowiedź: „nie da się“, np. kursowanie metra w weekendy w nocy, dogadanie się z kilkoma samorządami w sprawie biletu aglomeracyjnego, wprowadzenie tzw. biletów osobistych czy 20-minutowych. Jednak i jemu zdarzają się wpadki, np. propozycja malowania od nowa autobusów.\nRolę czarnego rycerza i hamulcowego stołecznego transportu nadal gra miejski inżynier ruchu Janusz Galas, który zasłynął urzędniczym asekuranctwem i interpretowaniem wątpliwości prawnych na niekorzyść uczestników ruchu. Z tego powodu mieliśmy już aferę z usuwaniem strzałek do warunkowego skrętu w prawo, a teraz spektakularną klapę systemu zarządzania ruchem, który wszędzie na świecie zmniejsza korki, a u nas je zwiększył.\n- rozszerzenie wspólnego biletu do Pruszkowa i Sulejówka i realne perspektywy objęcia nim w 2009 r. kolejnych miejscowości\n- na ulice wyjechało 550 nowych autobusów i 45 tramwajów (część zamówionych przez poprzedników)\n- rekordowe 110 km ulic naprawionych w tym roku w ramach weekendowych remontów\n- wytyczenie pasa tylko dla tramwajów na moście Śląsko-Dąbrowskim i plan bus-pasów w całym mieście, m.in. na Trasie Łazienkowskiej\n- fiasko przetargu na drugą linię metra między rondem Daszyńskiego a Dworcem Wileńskim\n- niedotrzymanie terminu budowy mostu Północnego i wyhamowanie przygotowań do przeprawy wzdłuż ul. Krasińskiego\n- kuriozalny przebieg inwestycji, np. wyciszenie torów w Al. Jerozolimskich, po którym zrobiło się głośniej\n- słabe tempo przygotowań do inwestycji drogowych, np. przebudowy skrzyżowania Al. Jerozolimskich z Łopuszańską czy budowy praskiej obwodnicy.


Hiromi “Spectrum” – JAZZ – LITERATURA – TEATR\nPierwsze solowe nagrania Hiromi ukazały się w roku 2009, tuż przed 30 urodzinami Artystki. Pianistka postanowiła wtedy regularnie powracać do takiego formatu albumów. Każdy z nich stanowić ma podsumowanie pewnego etapu życia i kariery Hiromi. „Spectrum” jest takim właśnie obrazem ostatniej dekady japońskiej instrumentalistki.\nOwe dziesięć lat znaczone jest świetnie przyjętymi trasami koncertowymi oraz współpracą z takimi artystami jak Chick Corea, Stanley Clarke, Michel Camilo, Anthony Jackson, Simon Phillips, Steve Smith, Akiko Yano oraz Edmar Castañeda. Hiromi na swojej płycie powraca jednak także do bardziej osobistych wydarzeń, a ponadto składa hołd swoim artystycznym bohaterom – nie tylko ze świata muzyki.\n“Spectrum” to opowieść w dziewięciu rozdziałach. Trwa niemal siedemdziesiąt pięć minut i zawiera w większości autorski repertuar. Wyjątkiem jest „Blackbird” Lennona i McCartneya oraz „Rhapsody in Various Shades of Blue”. Ten ostatni utwór jest składanką kilku kompozycji, które łączy zawarty w tytule kolor. Zaczyna się dość oczywistą w tym miejscu “Rhapsody in Blue” Gershiwna by potem przeskoczyć w „Blue Train” Coltrane’a i zakończyć się interpretacją “Behind Blue Eyes” grupy The Who.\n“Spectrum” jest pełna energii. Dynamiczna. Skrząca się wirtuozowskimi popisami. Przyciągająca charakterystyczną dla Hiromi, atrakcyjną dla słuchacza, barwnością.\nPrevious The Beat Freaks „Stay Calm”\nNext Marta Kisiel „Małe Licho i anioł z kamienia”


Na czym polega praca magazyniera? | Wiedza Bez Tajemnic\nOpublikowano 5 października 2021 22 października 2021 przez Wiedza Bez Tajemnic\nJakie środki wykorzystuje się w ramach dezynfekcji?\nWielu osobom wydaje się, że praca na stanowisku magazyniera ogranicza się jedynie do fizycznego wysiłku. Dźwiganie towarów, przeładowywanie ich, rozpakowywanie i tym podobne czynności oczywiście należą do obowiązków osoby zatrudnionej w niejednym magazynie. Jednak od magazynierów wymaga się także i innych umiejętności. Jakie kompetencje przydać się mogą w tej pracy?\nMagazynier – co należy do jego obowiązków?\nKażdy duży magazyn funkcjonuje w oparciu o swoje wewnętrzne przepisy i zasady, do których stosować się muszą wszyscy jego pracownicy. Dlatego od magazyniera wymaga się zdolności logistycznych i dobrych umiejętności zarządzania swoim czasem. Do jego obowiązków należą kontrola wszystkich etapów odbierania, składowania i wysyłania towarów oraz sprawdzanie jakości tego, co jest przyjmowane i wydawane. A także wypełnianie magazynowej dokumentacji, wystawianie i odbieranie faktur oraz rozpatrywanie reklamacji. Kontrolować musi stany magazynowe i w razie konieczności składać zamówienia na brakujące towary. Tę ciężką pracę na magazynie usprawnić może program magazynowy Android to system operacyjny, na którym bez problemu zainstalować można takie specjalistyczne oprogramowanie. Dzięki niemu praca stanie się łatwiejsza i lepiej zorganizowana.


Motyw Bóg w utworze Czerwone i czarne :: Wolne Lektury\nGdzie prawda? W religii… Tak — dodał z uśmiechem bezmiernej wzgardy — w ustach takiego Maslon, Frilair...\nGdzie prawda? W religii… Tak — dodał z uśmiechem bezmiernej wzgardy — w ustach takiego Maslon, Frilair, Castanède… Może w prawdziwym chrystianizmie, gdzie księża nie byli płatni, jak nie byli płatni apostołowie?… Ale święty Paweł był płatny przyjemnością rozkazywania, mówienia, rozgłosu…\nHa! Gdyby istniała prawdziwa religia… Ja, głupiec! Widzę gotycką katedrę, czcigodne witraże, moje słabe serce uzmysławia sobie kapłana z tych witraży… Dusza moja zrozumiałaby go, dusza moja potrzebuje go… Znajduję jedynie niechlujnego pajaca, coś w rodzaju kawalera de Beauvoisis bez jego wykwintu…\nAle prawdziwego kapłana, jakiegoś Massilona, Fénelona… Massilon wyświęcił księdza Dubois. Pamiętniki Saint-Simona zepsuły mi Fénelona; — ale wreszcie prawdziwego kapłana… Wówczas tkliwe dusze miałyby punkt zborny. Nie bylibyśmy samotni… Ten dobry kapłan mówiłby nam o Bogu. Ale o jakim Bogu? Nie owym z Biblii, małostkowym, okrutnym, dyszącym zemstą despocie… ale o Bogu Woltera, sprawiedliwym, dobrym, nieskończonym…\nKłębiły mu się w głowie ustępy z Biblii, którą umiał na pamięć… Ale w jaki sposób z chwilą, gdy ludzie zbiorą się we trzech, uwierzyć w to wielkie imię Bóg po straszliwych nadużyciach, jakich dopuszczają się z nim księża?


Ksywki - przezwiska - Świat według Kiepskich\nDzisiaj jest 2020-06-03, 13:35\nKsywki - przezwiska\nPost autor: Maximus90 » 2012-03-08, 20:07\nJakie macie przezwiska - z dzieciństwa, szkoły, podwórka, uczelni, pracy - czyli to jak 'pieszczotliwie' lub z waszą dezaprobatą się do was zwracają. Ogólnie lubicie przezwiska? Ja lubie, nie wiem dlaczego ale człowiek ma skłonnośc do skracania długich nazw i to sie szczególnie przydaje do dłuższych rozmow.\nOk wiec ja zaczynam... micek!\nRe: Ksywki - przezwiska\nPost autor: Ferdek K » 2012-03-08, 20:09\nA na mnie Edzio , ponieważ wymyślam wierszyki\nPost autor: Kazik151 » 2012-03-08, 20:16\nHaha, fajny temat\nFerdynand K. pisze: A na mnie Edzio , ponieważ wymyślam wierszyki\nA na mnnie jajcarz\nAle to dlatego, że kiedyś podrzucono mi do plecaka zgniłe jajka\nPost autor: Dan-TuTenCham » 2012-03-08, 20:36\nBuła: Standardowe przezwisko, praktycznie tylko tak się do mnie zwracają, czasami nawet i nauczyciele Ktoś źle zrozumiał moje nazwisko i je jeszcze sprofanował czymś pasującym : -P\nPrzezwisko obowiązuje od 6 roku życia Jednak w nowej szkole nie funkcjonuje\nSzkorbut Bo jak się śmiałem, to trzymałem się za twarz/zęby\nKarol Krawczyk- Przez zamiłowanie do tramwajów, zawodu motorniczego oraz przez podkreślam lekki brzuszek xD\nPedro- Sam nie wiem\nW klasie były fantastyczne przezwiska\nUrban, Kałek, Mazoch, Kapeć, Klakier , Rumun, Łukaszenko, Sołtys, Mr. Boombastic\nPost autor: Kazik151 » 2012-03-08, 20:39\nDan-TuTenCham pisze: Rumun\nHahaha, mój kumpel z podstawówki też miał ksywę Rumun\nPost autor: Ferdek K » 2012-03-08, 20:43\nAaa zapomniałem jeszcze o jednym : ''Laczek''\nPost autor: Dan-TuTenCham » 2012-03-08, 20:57\nKazik151 pisze: Dan-TuTenCham napisał/a:\nHaha Bądź Cygan lub Trep\nAle przyznajcie że mam bardzo oryginalne przezwiska\nDla nieobecnych w dyskusji- Wyżej wspomniany to mój kolega ,a nie ja\nPost autor: Marcelo » 2012-03-09, 07:34\nA do mnie mówią tak jak mam w nicku\nPost autor: Matt » 2012-03-09, 14:49\nNa mnie mówią Matek od imienia ,albo Manio sam nie wiem dlaczego.\nPost autor: Marcelo » 2012-03-09, 15:41\nmateo123422 pisze: Na mnie mówią Matek od imienia ,albo Manio sam nie wiem dlaczego.\nJa tam bym ci dał Maniuś (jak Paździoch )\nPost autor: Johnny Cage » 2012-03-09, 17:43\nMoje to różnie, zależy z jakimi znajomymi spędzam czas: Jest normalnie po imieniu Paweł, jest Pablo, Pawlik. Fani Ajaksu mówią do mnie Sao, bo mój nick - SaoPaulo. Na każdą ksywę reaguję zależnie gdzie jestem\nTu jest Johnny i pewnie tak już zostanie.\nPost autor: Matrixo » 2012-03-09, 17:44\nJohn, John a po naszemu Jaśko\nPost autor: Mati1996 » 2012-03-09, 20:57\nA na mnie wołają mati, matek, hejnał, apostoł.\nPost autor: Dan-TuTenCham » 2012-03-09, 20:58\nPost autor: Władysław » 2012-03-09, 21:02\nDan-TuTenCham pisze: Hejnał Dlaczego\nPewnie gra w coś codziennie o 12\nPost autor: Matrixo » 2012-03-09, 21:04\nPewnie jak w tym wieku przystało w Metina czy coś takiego\nPost autor: Mati1996 » 2012-03-09, 21:51\nDlatego, że na nazwisko mam przedrostek rzeczownika hejnał.\nPost autor: Mati1996 » 2012-03-31, 13:24\nJeszcze mówią na mnie matka.\nPost autor: KanaliaTheBest » 2012-04-09, 18:04\nNa mnie mówią "Kujon", chociaż nie siedzę długo przed książkami.\nPost autor: Kazik151 » 2012-04-09, 18:07\nFerdynator2000 pisze: Na mnie mówią "Kujon", chociaż nie siedzę długo przed książkami.\nBez powodu nikt by Cie tak nie nazywał\nA jakie masz oceny? Pewnie same piątki i szóstki.\nPost autor: KanaliaTheBest » 2012-04-09, 18:10\nPost autor: Marcelo » 2012-04-09, 18:12\nNo to się nie dziw, jak masz dobre oceny to będą tak na ciebie mówić. Ja także mam dobre oceny i nie siedzę przed ksiązkami Bodajze na półrocze miałem około 5 średnią\nPost autor: Kazik151 » 2012-04-09, 18:12\nPost autor: david123lost » 2012-04-09, 18:14\nO ludzie, jak tak mozna? Ja mam same czwórki i się z tego cieszę.\nPost autor: Kazik151 » 2012-04-09, 18:18\nJak byłem w podstawówce to też miałem średnią 5 coś\nPotem w gimnazjum miałem ledwo 4\nA teraz mam ledwo 3