Co to ja dzisiaj miałam ........: mescy kosmici czyli za co kochamy wrazliwcow\nWrażliwy mężczyzna nie zawsze jest doceniany przez płeć piękną. Kobiety często chcą widzieć w facecie wysportowanego twardziela, nierzadko z grubym portfelem, lubiącego wakacyjną rozrywkę w świetnym towarzystwie. Dlatego uwodzenie takich mężczyzn to często misternie układana taktyka składająca się z gestów, spojrzeń, garderoby i miliona innych rzeczy. Jednak oprócz tego typu facetów po ziemi chodzą „kosmici”, którzy lubią poezję, dobrą prozę, kochają przyrodę, wierzą w ludzi. Czy można się zaprzyjaźnić z takim „osobnikiem”?\n- Mamo, daj mi 5 złotych - poprosił syn senior wysiadając z samochodu.\n- O rany! - jęknęłam wyjmując pieniądze z portfela - Masz, tylko nie wydaj wszystkiego od razu w sklepiku.\nDziecko porwało monetę i pobiegło w kierunku szkoły rzucając pro forma „Fęks mama".\n- Czyżbyś żałowała swojemu dziecku kieszonkowego? - spytała zaczepnie Dorota.\n- Niee... Znowu zapomniałam odebrać z pralni żakiet Justyny. W portfelu mam kwitek.\n- Justyna nie może go odebrać sama? - drążyła Doris, próbując jednocześnie wyjechać z zatłoczonego parkingu.\n- Nie. Mieszka w Koszalinie. Będzie ci po drodze pralnia na Malczewskiego?\n- Jasne. Zapnij pasy.\nDorota zatrzymała się przed samymi drzwiami, na których wisiała wielka kartka „dzisiaj pralnia czynna od 10.30 - przepraszamy".\n- Chcesz czekać, czy wracamy? - spojrzała na zegarek. - Mamy jeszcze 15 minut.\n- Poczekam. Chciałabym to dzisiaj załatwić, żeby pozbyć się w końcu wyrzutów sumienia. Pożyczyłam ten żakiet od Justyny jakieś 3 lata temu, kiedy wracałyśmy wieczorem z parku. Na drugi dzień wyjechałam, potem ona wróciła do Koszalina. W zeszłym tygodniu robiłam gruntowne porządki w szafach i natknęłam się na niego. Pomyślałam, że go odświeżę i wyślę jej w paczce\n- Słuchaj, a Justyna nie przyjeżdża do rodziny od czasu do czasu, chociażby na święta? Musisz jej ten żakiet wysyłać pocztą? Nie możesz jej go zanieść, kiedy tu przyjedzie?\n- Nie. Wolę działać z zaskoczenia. Lubię widzieć ten błysk w oczach, czuć jak rośnie komuś wiara w człowieka.\n- Co?! Klaudia, ona mieszka w Ko-sza-li-nie! Zasylabizowała Dorota. Jak Ty to chcesz zobaczysz?!\n- Wystarczy, że sobie wyobrażę.\n- Klaudia.... Ty wierzysz jeszcze w takie rzeczy? W takie wiary w ludzi i błyski w oczach?\n- Wierzę. Dorota, ludzie chcą wierzyć w drugiego człowieka i zachwyca mnie fakt, że reagują afektywnie, kiedy utwierdzają się w przekonaniu, iż warto ufać ludziom.\n- Mówisz, jakby życie było disneyowską bajką. Life is brutal, moja droga.\n- Może uważasz, że to infantylizm, ale ja już kilka razy taki błysk w oczach widziałam. Pamiętasz, jak ci opowiadałam o Hiszpanie Blazie? Tym, co wysyła mi każdego roku życzenia na święta?\n- O tym sierocie z ćwiczeń z fonetyki, który nie grał z wami w karty, bo twierdził, że kłamstwo to grzech? Pamiętam.\n- Dorota przestań kpić. Blaz był Katolikiem, przez duże K. Działał prężnie w jakiejś wspólnocie swojego kościoła. Przepełniony był radością życia, człowiek był dla niego KIMŚ. Była wrażliwym mężczyzną, ufał każdemu, kogo znał. Wad ludzkich starał się nie widzieć, za to dostrzegał i doceniał ludzkie zalety.\nLubiłam z nim rozmawiać. Był bardzo oczytany, ale nigdy nie dawał tego poznać komuś, kto zarabiał na chleb na zmywaku na przykład. Potrafił za to ująć tego kogoś chęcią nawiązania przyjaznego dialogu.\n- Wiesz, mam pomysł. Zaproś go do siebie. Chętnie poznam to ludzkie zjawisko. Może i mnie wróci wiara w człowieka, jak ty to mówisz..\n- Pomyślę. Słuchaj dalej. Pewnego razu stałam z nim w kolejce do dziekanatu, żeby okazać dowód wpłaty za czesne oraz poczynić wymagane formalności w celu kontynuacji nauki. Kolejka była długa, ale czas mi upływał na przyjemnej konwersacji. Tuż przed wejściem stwierdziłam, że wpłaciłam za mało pieniędzy, bo była podwyżka czesnego. Blaz nie zastanawiając się ani chwili wypisał mi czek na brakującą, niewąską sumę pieniędzy.\nByłam lekko zdeterminowana, więc czek przyjęłam, obiecałam dług oddać i poszłam do banku. Bank był nieczynny, więc wróciłam z powrotem na uczelnię z niezrealizowanym czekiem w garści. Okazało się również, że podwyżka mnie nie dotyczyła i dodatkowe pieniądze nie były mi potrzebne. Jednak Blaza już na korytarzu nie było. Postanowiłam jakoś go odnaleźć.\n- No ale po co? Przecież nie zrealizowałaś tego czeku.\n- Nie zrealizowałam, ale byłam pewna, że chodzący z głową w chmurach Blaz prawdopodobnie nie zauważy, iż pieniędzy na koncie mu nie ubyło, bo nie przywiązywał wagi do tak przyziemnych spraw, jakimi są wyciągi z banku.\nNa drugi dzień udałam się do jego kościoła. Tam miła pani mi powiedziała, że Blaz wrócił do Hiszpanii.\n- Tylko mi nie mów, że zdobyłaś jego adres i wysłałaś czek listem poleconym.\n- Lepiej. Schowałam czek do portfela, żeby się nie zgubił i żebym miała go zawsze przy sobie tak na wszelki wypadek. I wyobraź sobie, że ponad dwa lata później wyszłam w pewną niedzielę na spacer do Parku Boulogne. Nagle spojrzałam przed siebie i aż przystanęłam ze zdziwienia. Na ławeczce siedział Blaz.\n- Blaz! Cześć! Człowieku, tyle czasu minęło!\nBlaz wstał i przywitał się jak dżentelmen.\n- Blaz, co słychać? Nie widzieliśmy się z jakieś trzy lata!\n- Tak, byłem w Hiszpanii...\nZaczął opowiadać co się z nim działo. Był niby taki sam, ale nie widziałam już w jego oczach tej ciekawości, tego blasku. Uciekał ode mnie wzrokiem. W pierwszej chwili pomyślałam, że w jego życiu wydarzyło się coś przykrego.\n- O rany....Blaz! - krzyknęłam nagle, bo dotarła nagle do mnie przyczyna tego chłodnego dystansu. - Blaz, przecież ja mam coś dla ciebie! Słuchaj, pamiętasz, pożyczyłeś mi pieniądze na czesne?\n- Taaak - powiedział zgaszony.\n- No więc Blaz, masz, oddaję ci to.\nI wyjęłam z portfela wyświechtany już czek od niego.\n- Widzisz, nie zrealizowałam tego czeku. Proszę, z powrotem ci go oddaję...\nWrażliwcy żyją także na Marsie\nW naszej kulturze panuje stereotyp, że to kobieta, jako płeć piękna i słaba zarazem, ma prawo do wrażliwości. Mężczyzna wzruszać, ani tym bardziej płakać nie powinien, bo to by było objawem słabości emocjonalnej. Jednak u mężczyzn, tak jak u kobiet są twardziele, ale są i osobniki o wrażliwym sercu. Jeśli więc będąc na wakacjach spotkasz atrakcyjnego mężczyznę, wysportowanego i elokwentnego i nagle okaże się, że on wzrusza się losem bezpańskiego psa i śmietnikowego, głodnego kota, jeśli przygarnia trzech swoich kolegów, bo nagle musieli się wynieść ze swojego wynajętego mieszkania, czy jest wolontariuszem w schronisku dla bezdomnych, to nie znaczy, że ma jakiś defekt. Te sytuacje świadczą tylko o tym, że wierzy, że ludzie są dobrzy, a zwierzęta, to są stworzenia boże.\nKiedy spojrzałam w oczy Blaza oddając mu niezrealizowany czek, utwierdziłam się w przekonaniu, że jest wrażliwym człowiekiem o dobrym sercu. W jego oczach ujrzałam wielką, szczerą radość, iż utwierdził się w przekonaniu, że ludzie nie są źli... Natomiast ja czułam się tak, jakbym mu zwróciła zamiast pospolitego, bankowego czeku najcenniejszy skarb na ziemi.\nWrażliwy mężczyzna na wagę złota...\nZamiast więc omijać mężczyzn wrażliwców wielkich łukiem, spróbujmy ich zrozumieć. Wejdźmy na ich tory myślenia, aby móc pojąć świat tak jak oni. Będzie to na pewno wartościowe doświadczenie, bo pokaże nam inny kontekst pojmowania relacji międzyludzkich.\nNie bójmy się zatrzymać, pomyśleć i zrozumieć inny sposób widzenia świata. Będziemy bogatsze i bardziej wartościowe. Jeśli okaże się po wakacjach, że TO NIE TEN, zyskajmy przyjaciela. Pamiętajmy o starej, sprawdzonej maksymie: traktujmy innych tak, jakbyśmy chcieli być traktowani. I nauczmy się szukać ciepła u mężczyzn.\nAutor: Klaudia Maksa o 9/07/2013\nEtykiety: jak pojmują świat wrażliwcy, jak uwieźć wrażliwca, po czym poznać wrażliwość u mężczyzn, Wenus end Mars company ;)


Najlepszym sposobem, aby Odinstaluj Search.altagit.com z Windows 8 | Jaki Do Odinstaluj Malware\nNajlepszym sposobem, aby Odinstaluj Search.altagit.com z Windows 8\nSearch.altagit.com Deinstalacja: Najlepszym sposobem, aby Odinstaluj Search.altagit.com Natychmiast\nSearch.altagit.com jest odpowiedzialny za infekowanie następujących przeglądarek\nChrome Versions Chrome 53.0.2785, Chrome 48.0.2564, Chrome 54.0.2840, Chrome 49.0.2623, Chrome 57.0.2987, Chrome 55.0.2883, Chrome 51.0.2704, Chrome 52.0.2743, Chrome 58.0, Chrome 58.0.3026.0\nMozilla Versions Mozilla Firefox:43.0.3, Mozilla:38.1.1, Mozilla Firefox:45.5.1, Mozilla Firefox:38.3.0, Mozilla Firefox:50.0.1, Mozilla Firefox:45.1.1, Mozilla:38, Mozilla Firefox:49.0.1\nInternet Explorer Versions IE 8:8.00.7600.16385, Internet Explorer 10-10.0.8400.00000, IE 8:8.00.7000.00000, IE 7:7.00.6000.16441, Internet Explorer 7-7.00.6000.16441, Internet Explorer 10-10.0.8250.00000, IE 9:9.0.8112.16421, IE 7:7.00.6001.1800, Internet Explorer 9-9.0.8080.16413, Internet Explorer 7-7.00.6000.16386, IE 8:8.00.6001.18702, Internet Explorer 8-8.00.7600.16385, Internet Explorer 8-8.00.7000.00000, IE 8:8.00.6001.18241, Internet Explorer 8-8.00.6001.18241, IE 10:10.0.9200.16384, Internet Explorer 7-7.00.5730.1300, Internet Explorer 7-7.00.6000.16441, Internet Explorer 10:10.0.9200.16384\nSearch.altagit.com Usuwanie Przewodnik dla przeglądarek Internet Explorer\nSearch.altagit.com : Analiza szczegółowa\nSearch.altagit.com Jest groźną infekcją komputerową, która została zaprojektowana głównie przez oszustów do rozprzestrzeniania się z hosta do hosta. Ten wirus został powiadomiony, w tym możliwość replikacji poprzez samo odtwarzanie lub kompromitację innych programów systemowych przez modyfikowanie ich. Victimizing programy systemowe mogą zawierać pliki danych, a nawet sektor rozruchowy na dysku twardym komputera. Wspomniana infekcja komputerowa zwykle atakuje uruchamiane komputery Windows 2000. Search.altagit.com Identyczne z kilkoma innymi złośliwymi infekcjami, uzyskują cichą infiltrację wewnątrz systemu Windows Bez powiadomienia przez użytkowników. To na perforację z powodzeniem, powoduje na niej wiele niebezpiecznych problemów.\nSearch.altagit.com : Taktyka pracy\nSearch.altagit.com Inicjuje przewodzenie złych praktyk poprzez przede wszystkim uzyskanie pełnej kontroli nad systemu Windows A następnie ponowne zajęcie ustawień wstępnych. To ponowne pobieranie skutkuje automatyczną aktywacją szczególnego zagrożenia za każdym razem, gdy jest ono ponownie uruchamiane. Poza tym malware atakuje istniejącą przeglądarkę i zmienia to ustawienia domyślne. Powodzi ekran całego przeze mnie winy z niekończącymi się reklamami, które choć na pierwszy rzut oka wydają się autentyczne, ale mimo to analitycy zachęcają do tego, aby nigdy ich nie ufać, ponieważ badania wyraźnie udowodniły, że zostały celowo wykonane w sposób, który powoduje przekierowanie na kilka domen phishingowych Uzyskiwanie dostępu do użytkowników. Reklamy te wraz z rozwijającym się irytacją również sprawia, że systemu Windows Szybkość bardzo powolna i powolna poprzez zużywające mnóstwo dostępnych zasobów.\nco więcej, Search.altagit.com Śledzi sesję surfingową online użytkownika i nagrywa swoje osobiste materiały, które następnie są udostępniane agentom marketingu internetowego w celach komercyjnych. Poza tym wszystko to instaluje liczne dodatkowe infekcje w Kaspersky Anti-Virus systemu Windows Poprzez degradujący potencjał roboczy w znacznym stopniu. To infekowanie złośliwego oprogramowania szkodliwego jest również źródłem danych przechowywanych na dysku twardym systemu lub na urządzeniach peryferyjnych połączonych z nimi przez szyfrowanie ich. To szyfrowanie sprawia, że pliki są całkowicie niedostępne dla użytkowników. Tak więc, aby chronić pliki systemu, a także chronić system, bardzo ważne jest, aby Pozbyć się Search.altagit.com Z powodzeniem Od systemu Windows.\nSearch.altagit.com : Tryb dystrybucji\nSearch.altagit.com Często perforuje się przez zanieczyszczone urządzenia peryferyjne.\nSearch.altagit.com Może wejść w systemu Windows Z powodu oglądania witryn pornograficznych i surfowania w błędnych domenach.\nKasować Search.altagit.com z Chrome : Kasować Search.altagit.com\nUsunąć Search.altagit.com z Windows 8\nKliknij tutaj, aby skanować, wykrywać & Pozbyć się Search.altagit.com\nPomóc Pozbyć się Search.altagit.com Z powodzeniem\nPostępowanie 2 : Search.altagit.com Uruchomiony proces Usuwanie od Windows Menadżer zadań\nPostępowanie 3 : Pozbyć się Złe pliki Search.altagit.com Z Rejestru\nPostępowanie 4 : Pomóc Pozbyć się Search.altagit.com Z Panelu sterowania\nPostępowanie 5 : Pozbyć się Search.altagit.com Od Internet Explorer\nZnajdowanie i usuwanie plików rejestru wygenerowanych przez Search.altagit.com I kilka innych podobnych infekcji.\nHKEY_CURRENT_USER\_Software\_Microsoft\_Windows NT\_CurrentVersion\_Winlogon “Shell” = “%AppData%\_<Search.altagit.com>.exe”\nPomóc Pozbyć się Search.altagit.com Od Windows 7 / Vista\nWybierz Search.altagit.com Z listy, a następnie wybierz opcję “Odinstaluj / Zmień”.\nPomóc Pozbyć się Search.altagit.com Od Windows 8/8.1\nPomóc Pozbyć się Search.altagit.com Od Windows 10\nDokonaj wyboru Search.altagit.com I kilka innych nieznanych lub podejrzanych aplikacji, które mają zostać usunięte z listy.\nPomóc Search.altagit.com Usuwanie Od Mozilla:45.5.0\nDokonaj wyboru Search.altagit.com Lub kilku innych dodatków, które mają zostać usunięte. Kliknij przycisk Usuń.\nPomóc Pozbyć się Search.altagit.com Od Internet Explorer 9-9.0.8080.16413\nPomóc Pozbyć się Search.altagit.com Od Chrome 52.0.2743\nDalej, na Search.altagit.com I inne złe rozszerzenia, które mają zostać usunięte, kliknij przycisk “Usuń” z Chrome.\nZresetuj wszystkie istniejące przeglądarki w razie, jeśli Search.altagit.com Nadal pojawia się\nNastawić Mozilla:45.5.0 Ustawienia do Pozbyć się Search.altagit.com\nNastawić Internet Explorer 9-9.0.8080.16413 Ustawienia do Pozbyć się Search.altagit.com\nNastawić Chrome 52.0.2743 Ustawienia do Pozbyć się Search.altagit.com Z powodzeniem\nUwaga: zresetowanie Chrome nie usunięło ważnych prywatnych danych użytkownika, takich jak ich zakładki i hasła. Zamiast tego usuwa tylko rozszerzenia Chrome, historię, pliki cookie, ustawienia, stronę główną, domyślnego dostawcy wyszukiwania, aby usunąć / usunąć złe pliki Search.altagit.com infekcja.\nThis entry was posted in Trojan and tagged Kroki aby usunąć Search.altagit.com, Odinstaluj Search.altagit.com z Windows 7, Usuń Search.altagit.com z Mozilli, Usuń Search.altagit.com z Safari, Usuń Search.altagit.com z Windows 7 on 15 May 2018 by admin.\n← Skutecznym sposobem Pozbyć się System Table Porady Dla Usunięciem Instant Directions Search z Internet Explorer →


Wypadek pod na trasie Zgierz-Kutno, ranne dzieci. Policja i straż komentują [ZDJĘCIA/WIDEO] - TuZgierz.pl\nWypadek pod na trasie Zgierz-Kutno, ranne dzieci. Policja i straż komentują [ZDJĘCIA/WIDEO]\nOpublikowano: śr, 24 lis 2021 15:58 2021-11-24T14:58:32.000Z\nŁódzkie Służby komentują poważny wypadek do którego doszło dziś w powiecie kutnowskim na drodze prowadzącej w kierunku Zgierza. W jego wyniku kilka osób odniosło obrażenia, w tym dzieci.\nwypdek kutnowypadek rustów śmigłowiec kutnośmigłowiec rustówkaretka kutnokaretka rustówstraż kutnostraż rustówpolicja kutno policja rustów\nOprócz strażaków z Kutna na miejsce zadysponowano druhów z Ochotniczej Straży Pożarnej z Krzyżanowa. Ich zadaniem były m.in. zabezpieczenie miejsca zdarzenia, pomoc osobom poszkodowanym i zabezpieczene lądowań i startów maszyn lotniczego pogotowia ratunkowego.\nW tym samym momencie kierowca osobowego mercedesa podjął manewr wyprzedzania. W wyniku tego doszło do zderzenia pojazdów. Busem podróżowała dwójka dzieci wraz z opiekunem, oraz dwie osoby dorosłe.


Mądre budowanie struktury biznesowej – Świetny Biznes\nKorzyści modelu biznesowego MLM\tPrzepis na biznes: sklep internetowy\nMądre budowanie struktury biznesowej\nPosted by Przedsiębiorca on Lis 29, 2015 in Biznes | 0 comments\nW systemie MLM, tak popularnym w ostatnich latach, bardzo ważne jest odpowiednio szybkie wstąpienie do struktur. O możliwościach sukcesu w danej firmie często decyduje bowiem nie konkretny wachlarze predyspozycji, a moment, w którym dołączyło się do organizacji. W przypadku firm działających na zasadzie multi-level marketingu ulokowanie się we właściwej części tej hierarchicznej piramidy zależności determinuje później wszystkie nasze działania. Dlatego nie brakuje pośredników i handlowców, którzy bacznie przyglądają się firmą funkcjonującym na zasadach MLM i dołączają do projektu, bez względu na jego biznesowe i finansowe perspektywy, bardzo szybko.\nKorzyści wynikające z takiego spozycjonowania się w strukturach firmy są ogromne – to przede wszystkim liczne przywileje wynikającego z tego, że obroty osób znajdujących się niżej w strukturze w jakimś procencie zapisują się także na konto tej osoby, która znajduje się wiele poziomów nad nią. Jeśli więc przez kilka lat swojej wytężonej pracy na rzecz danej firmy MLM uda się liderowi stworzyć grupę kilkuset podlegających użytkowników, z których przynajmniej co setny pozostaje wyjątkowo aktywny – czerpanie korzyści z tego tytułu jest nieograniczone. Oczywiście do firm działających na takiej zasadzie niejednokrotnie wkraczają ludzie skuszeni tylko i wyłącznie znacznie niższymi cenami produktów, które w detalicznej ofercie dla ludzi z przysłowiowej ulicy są o trzydzieści lub czterdzieści procent tańsze.\nPrzekonanie osób korzystających już z produktu do tego, by weszli do struktury dla własnych oszczędności, nie jest dużym wyzwaniem. W ostateczności zarabiać można jednak także na marży, którą inkasuje się za każdym razem sprzedając dany produkt osobie spoza zespołu. Najbardziej wytrawni gracze, którzy na niejednym MLM zjedli już zęby doskonale zdają sobie sprawę z tego, że możliwości zarabiania na detalicznej dystrybucji towaru są całkowicie nieporównywalne ze stabilnością i wysokością dochodów osiąganych przez liderów podległych struktur. Czasami wystarczy zwerbować w swojej pracy kilku wyjątkowych ludzi, zmotywowanych i dobrze przygotowanych do dalszego promowania marki, aby czerpać z tego tytułu nieograniczone korzyści przez następne lata.\nSystem tego typu gratyfikuje przede wszystkim ludzi, którzy dołączą do systemu we wczesnej fazie jego rozwoju – w przeciwnym razie wszelkie biznesowe i finansowe sukcesy odnotowane przez uczestnika MLM z samego dnia drabinki zależności będą przede wszystkim szły na poczet tych, którzy w strukturze zajęli już lepsze miejsce. Nikt nie wątpi w to, że uzależnienie zarobku i dodatkowych premii finansowych oraz pozafinansowych od zaangażowania w mówienie o firmie, to najpewniejsza forma stałego motywowania swoich współpracowników. Marka oszczędza dużo eliminując ze swojego zarządzania punkty handlowe, stacjonarne sklepy i setki pracowników z benefitami socjalnymi. Pieniądze te lepiej wydawać na nagrody i premie dla najlepszych i najbardziej rozwijających się struktur oraz lokalnych grup sprzedażowych – dając im jeszcze więcej powodów do wytężonej sprzedaży i promocji.\nOtwieramy sklep spożywczo przemysłowy – koszty i zyski\nBiznes na chłodno\nPomysł na biznes i na sukces\nPrzekonywanie ludzi do MLM\nSztuczna biżuteria – jak wykorzystać jej potencjał?


Ford Escort 3 generacji Kombi 5-dw. 1.6 AT (79 KM) vs Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) - porównanie cech | Autokult.pl\nFord Escort 3 generacji Kombi 5-dw. 1.6 AT (79 KM) vs Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM)\n1.6 AT (79 KM) 1.6 5MT (79 KM)\n945 kg 845 kg\n430 kg 530 kg Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) ma większą ładowność.\n3 5 Skrzynia biegów Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) ma więcej przełożeń.\n157 km/h 167 km/h Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) ma większą prędkość maksymalną.\n13.8 s 11 s Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) ma lepsze przyspieszenie.\n10.5 l 9.2 l Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) zużywa mniej paliwa w mieście.\n9.1 l 7.5 l Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) zużywa mniej paliwa w cyklu mieszanym.\nod 460 do 730 km od 520 km\nFord Escort 3 generacji Kombi 5-dw. 1.6 AT (79 KM) vs Ford Escort 3 generacji Hatchback 3-dw. 1.6 5MT (79 KM) Porównania i newsy


Październik, 2009 | After a while, you just want to be with the one that makes you laugh.\n31.10.2008 – 31.10.2009 – Pierwszy rok za nami.\nTak moi drodzy. Wiem, że trudno w to uwierzyć, ale liczby nie kłamią – wasze męczarnie ze mną trwają już rok. Niektórych z was, którzy byli ze mną na poprzednim blogu jeszcze dłużej, a prawdziwym, niekwestionowanym rekordzistą jest Shawn, który czyta mojego bloga od pięciu lat. Równo rok temu o godzinie 23:08 dodałam pierwszy wpis tutaj. Pamiętam ten dzień, cały dzień zakładałam bloga, pisałam pierwsze wpisy, wstępy. Chciałam, żeby było wyjątkowo, a potem szlag wszystko trafił bo zawiesił mi się laptop. Więc zabrałam się za wszystko od nowa, na szybko, można nawet powiedzieć – byle jak. Głównie dlatego, że czułam potrzebę wygadania się, a nie miałam do kogo się odezwać. Postanowiłam zdążyć przed północą, żeby przypadkiem nie dodać pierwszego wpisu w Dzień Wszystkich Świętych, to jakoś nie wróżyło dobrze.\nPisałam w pośpiechu. Chciałam jak najwięcej informacji upchnąć w jak najmniejszej liczbie słów. Cała idea tego bloga skupiała się na fakcie, że po okresie mojej świetności, wypełnionym po brzegi czasem spędzanym z przyjaciółmi, masą wspomnień, głupotami które popełniałam, sukcesami mniejszymi i większymi – wszystko to zostało mi brutalnie wyrwane, bez żadnego ostrzeżenia. Na dobrą sprawę, mogę dopuścić się nawet stwierdzenia, że zostałam sama jak palec, a nie bardzo wiedziałam jak sobie z tą samotnością poradzić. Chciałam wskrzesić poprzedniego bloga. Pech jednak chciał, że onet już się z nim rozprawił. Nie zostało nawet słowo z dawnej Maji. Dlatego postanowiłam pisać od nowa – może to dobrze, że tamten blog sprzed 4 lat spłonął popiołem gdzieś w internecie. Najwyraźniej tak miało być. Od kiedy bloguje, nie zależy mi na komentarzach, poleceniach onetowych, ani ilości odwiedzin. Zależy mi na tym, żeby ktoś to czytał. Żeby moje głupoty były dla kogoś ważne – nie tylko dla mnie. Liczę też, że gdy zadaję pytanie, znajdzie się ktoś kto na nie odpowie – w istocie tak się dzieje. I za to chce wam podziękować. Dziękuje, za to, że macie w sobie ochotę, siłę i dozę samozaparcia by zaglądać tutaj. Za to, że poświęcacie czas by czytać moje pseudointelektualne wywody, które często wcale was nie dotyczą. Dziękuje wam, że jesteście. Że odwiedzacie mnie mniej lub bardziej regularnie, a gdy już do tego dojdzie, nierzadko zostawiacie po sobie jakiś komentarz, który często jest pomocny.z Was chce się od czasu do czasu napisać jakiś komentarz. Byliście ze mną gdy było mi źle, fatalnie i gorzej, ale byliście też przy mnie gdy było mi dobrze, lepiej i orgazmistycznie dobrze. Za to także dziękuję i proszę o więcej.\nNie zawsze się ze sobą zgadzamy, ale muszę przyznać – osoby, które odwiedzają moje miejsce w sieci to osoby naprawdę inteligentne i gdy już dochodzi do poróżnienia, osoby komentujące, dają mi do myślenia. Czasem nawet sprawiają, że przez ich argumenty zmieniam swój punkt widzenia.\nKolejnym powodem dla którego założyłam bloga jest fakt, że tu mogę być sobą. Obnażyć się i pokazać siebie. Większość osób, które czytają bloga nigdy nie poznały mnie w rzeczywistości, dlatego czuje się bezpiecznie. Nie boję się być naga, bo wiem, że nikt z was mnie nie skrzywdzi. W życiu często gramy, ja także – po to by jak najwięcej ugrać, lub jak najmniej stracić. Tutaj – nie mamy nic do stracenia. Można tylko zyskać. Odwiedzając wasze blogi, czytam o waszych smutkach, radościach, poglądach, przemyśleniach i dylematach. Podziwiam wasze style pisania, tak różne i wyjątkowe. Dzięki wam dowiedziałam się wiele na temat otaczającego mnie świata i relacji międzyludzkich. Ubolewam nad faktem, że często się zdarza, że nie mam dla was tyle czasu ile chciałabym mieć. Ale czas to jedna z tych rzeczy, których nigdy nie opanuję.\nMogłabym wymieniać wasze loginy i pseudonimy, którymi posługujecie sięw sieci, ale mówiąc „stały czytelnik” – wy wiecie o kim mówię. Bo taknaprawdę to tylko wy wiecie na ile stałymi czytelnikami jesteście. I naile jesteście ze mną. Poza tym jest wiele osób, które czytują mojewpisy nigdy się nie ujawniając, a oni także przecież są czytelnikami,czyż nie? Mogłabym wymieniać i dziękować każdemu z osobna, zamiast tego – dziękuje wam wszystkim – za wszystko.\nPrzez cały okres istnienia bloga pisałam przerażająco długie ale i obrzydliwie krótkie notki. Część z nich skłaniała do przemyśleń, część była śmieszna, część straszna. Stwierdzić można jedno i to jest jedna ze stałych i pewnych rzeczy – były notki gorsze i lepsze.\nJa Ma-ruda, jako właścicielka tego bloga, życzę sobie bym za rok mogła napisać kolejną notkę rocznicową. I żeby mi was nie ubyło – nigdy.\nPs: Jeśli lubicie tu wpadać, a do tej pory nie odezwaliście się – śmiało, zróbcie to teraz. Przełamcie się. Pamiętajcie, że jesteście incognito. A ja, nawet jak kogoś nie znam, staram się odpisywać i liczyć z jego opinią.\nI krótkie podsumowanie arytmetyczne z którego muszę przyznać – ma-ruda jest dumna.\nOdwiedziło mnie : 27457 osób.\nNa blogu dotychczas jest : 858 komentarzy.\nNotek ogółem : 121 (wraz z rocznicową notką)\nAdresy : scary-and-damaged ; bright-and-shiny\nAutorką : niezmiennie Ma-ruda.\nŚniły mi się dziś straszne rzeczy. To nie były koszmary od duchach istrasznych domach. To były koszmary rzeczywistości. Stokroć gorsze odtych pierwszych. W zasadzie przytoczę wam te obrazy. Mogą wam się wydaćtrywialne, w końcu nikt nie zna mnie na tyle, by zobaczyć je w mojejgłowie – nie mniej jednak, są obrazem moich lęków. Ja wiem czego sięboję, a mimo to nic z tym nie robię. Ale to się zmieni. Musi się w końcuzmienić.\nPierwszym obrazem była Maja, wsparta o ławeczkę stojącągdzieś w parku. Szaruga jesienna przez którą niewiele było widać.Okulary na nosie, sylwetka lekko przygarbiona. Czarny płaszcz wiązany wtalii, wokół szyi, biały kołnierzyk, jasna spódnica z ciemnymirajstopami pod spodem. Na nogach buty na wysokim obcasie.W ręceparasolka w słoneczniki. Na ramieniu przewieszona torebka na łańcuszku,klasyczna Chanel – swoją drogą jedno z moich marzeń. Na tym obrazkumogłam mieć czterdzieści parę lat, na pewno bliżej pięćdziesiątki niżczterdziestki. Proste włosy zebrane w krótki kucyk dopełniały całośćnadając mi wyraz suchotnicy. Firmowa torebka świadczyła o tym – żedobrze mi się wiedzie, parasol w słoneczniki – że nie straciłam poczuciahumoru, okulary – oznaczały, że moje oczy już nie pracują jak kiedyś.Coś we mnie jednak było smutnego.Stałam i patrzyłam w stronę placuzabaw, gdzie kobiety młodsze ode mnie bawiły swoje pociechy, a starsze -już babcie, rozpieszczały swoje wnuki. A ja stałam sama i patrzyłam nato wszystko. Wszystko przerwał pager,musiałam wracać do szpitala,potrzebna była jakaś konsultacja -to z kolei świadczyło, że mojemarzenie się spełniło. Byłam kim chciałam być, ale ewidentnie byłam teżsama. Nie było nigdzie to powiedziane,ani pokazane. A ja wiedziałam.Byłam czterdziestoparoletnią singielką.Żałosną, zapracowaną, zmęczoną -wykształconą samotnicą. Co gorsza ten park w którym byłam, mieścił sięchyba w Warszawie, bo mignął mi gdzieś Pałac Kultury. Nie chcę takiejprzyszłości.\nDrugi obraz był bardziej teraźniejszy. Ten lęk jestbardziej obecny, teraz. MAMama, jak co roku musiała udać się na badaniaokresowe do lekarza dumnie zwanego doktorem medycyny pracy. Tak naprawdęjego zadanie to zrobić rutynowe badania,sprawdzić czy pracownik oddychai dożyję kolejnego roku. Zrobił te badania. I tu jeszcze nie jest sen,bo to wszystko działo się przedwczoraj, naprawdę. Mimo, że MaMamiewyniki wyszło nieprawidłowo-raz ponad normę, raz poniżej normy, doktornic z tym nie zrobił.Nie wysłał jej na żadne dokładniejsze badania, niezalecił jej wizyty u żadnego specjalisty, nie dał żadnych wskazówek, copowinna zrobić by badania przynajmniej względnie się unormowały. Takchyba nie powinno być, ale szczerze mówiąc nie zwróciłam na to większejuwagi.Śniło mi się jednak, że z MaMamą coś się działo. Nikt niewiedział co.Ale wszyscy tak byli zajęci lataniem wokół i mnie imoich nieszczęsnych guzów, że całkiem zapomnieli o niej. Ona sama otym zapomniała – bo mną się opiekowała. Wstałam dziś rano i pomyślałam,że gdyby coś jej się stało, nigdy w życiu nie wybaczyłabym sobie tego.Z ręką na sercu przyznam, gdy wróciła z badań, spytałam tylko czywszystko okej, bo byłam w połowie odcinka House’a – cóż za egoizm.Powiedziała,że badania wyszły średnio, ale wszystko okej. A co jazrobiłam?Wróciłam do oglądania. Rany, jak paskudnie się z tym czuję!Ale to coś co mogę naprawić od ręki. Nie przejęłam się wtedy, aleprzejmuję się teraz.Wymyśliłam zatem intrygę, żeby przebadać dokładniejMaMamę.Osobiście najbardziej rzuciło mi się w oczy na jej wynikachnienormalnie wysoki poziom leukocytów. Wymyśliłam zatem, że jutro ranowstanę, pojadę z MaMamą zawieść Tatiego do pracy, a wracając poproszę,żeby podjechała pod Szpital bo mam coś do załatwienia. Muszę dopilnowaćprzy okazji,żeby była na czczo, co nie będzie takie trudne – poprostu obudzę ją później niż zwykle przez co nie będzie miała czasu nawypicie kawy. W swoją intrygę wciągnęłam już Tatiego. W końcu muszę miećśrodki na badania, które zleciłam – swoją drogą jak to dumnie brzmi,choćuwierzcie, wcale nie jestem dumna z siebie, że muszę to robić.Ale wiem,że jeśli coś poszłoby nie tak, w życiu bym sobie tego nie wybaczyła,dlatego muszę pobawić się przez 48 godzin w lekarza-intryganta. Wszystkodla dobra sprawy. Najważniejsze to zaciągnąć ją do szpitala, jak jużwejdziemy stwierdziłam, że dopuszczę się przekupstwa, powiem jej, żejeśli mylę się i podwyższony poziom leukocytów oznacza tylko stanzapalny to kupię jej butelkę jakiegoś wypasionego wina na wieczór. Tylkowtedy jak mniemam da sobie pobrać krew. A krew będzie potrzebna, bostwierdziłam, że skoro już wiemy, że to leukocytów jest za dużo, wartoteraz dowiedzieć się którego rodzaju- z tego właśnie powodupostanowiłam, że zrobię jej rozmaz krwi z oznaczeniem bilirubiny, bojeśli to zwykle zapalenie wątroby to bilirubina będzie szaleć, bozresztą wyjaśni nam podwyższony poziom leukocytów, a nie oszukujmy się -MaMama lubi sobie pojeść,jest tradycjonalistką co w praniu oznaczaposiłki dwudaniowe,coniedzielne rosołki i schabowe z mizerią, co zkolei równa się -tłuszcz, tłuszcz,tłuszcz – co z kolei może oznaczać -cholesterol i problemy z wątrobą.Jeśli natomiast nadmiar będzie jakiśinnych leukocytów… cóż, wtedy wybiorę się do Rozczochrańca, żebyzasięgnąć informacji, które mam nadzieję, obalą moje najczarniejszescenariusze pochodzące właśnie ze snu. Szlag by to – nie mogę spać poprostu? Muszą mi się śnić jakieś dramaty?\nTrzeci obraz nie jestprzesadnie dramatyczny, i mówi raczej o moich przyziemnych lękach. Śniłymi się ferie w Zakopanym u Kondzia.On śmigający na nartach, a ja raz poraz lądująca dupskiem w śniegu. Tonie jest widok ferii jakichciałabym,żeby mi się śnił. A co się ferii tyczy, a do nich corazbliżej – to właśnie tak to widzę. Już dostałam zaproszenie na trzy dniszalonego szosowania w Zakopanym, połączonego z szalonymi imprezami, aoprócz tego nadal staram się załatwić klucze do zaczarowanego domu wokolicach Laskowej gdzie do stoku jest ponoć kilometr – skrótami (wolępóki co nie myśleć jak owe skróty wyglądają bo to mogłoby wypalić dokońca moje pozytywne nastawienie do nart). W tym roku postanowiłam, żesię nie poddam i nauczę się w końcu jeździć.Wolałabym jednak większośćczasu na nartach (desce w moim przypadku)spędzić w pozycji pionowej – anie co rusz ulegać prawu grawitacji.\nCzłowiek z natury uczysię najbardziej jak obrywa po uszach. Wyciąga wnioski przy okazjiunikając uderzenia sodówki do głowy. Kiedy przegrywa zostajenaprostowany i wstawiony na odpowiedni tor. Trochę jak bolid,który przezprzypadek wypadł z toru. Ale ma przyjaciół – serwisantów,którzy zzabójczą prędkością potrafią naprawić co szwankuje. Tak, żeby spokojniemógł dokończyć wyścig. Ja jestem teraz właśnie poza torem.Muszę sięz powrotem wstrzelić pomiędzy rywali inaczej na stałe wylecę z gry – ito nie jest przenośnia.\nAleż się dzisiaj uzewnętrzniłam. Już wiecie czego się boję – obitego dupska, samotności i cierpienia bliskich.\nCzy pokazanietego, że potrzebuje czułości jest równoznaczne z okazaniem słabości?Jeśli tak to nie chcę żeby ktokolwiek mnie przytulał.\nMam się nieźle.\nDziś będzie jedna z tych notek, które nic nie wnoszą i nic nie zabiorą, prócz paru minut z waszego życia (zastanówcie się więc, czy nie macie czegoś konstruktywniejszego do roboty, zawsze to parę minut). Ten cały brak pomysłu – swego rodzaju twórcza niemoc jest spowodowana faktem, że podniosłam dziś mniej więcej o dziesiątej rano rolety i niewiele się zmieniło. Było tak samo ciemno i smutno. Byłam zmuszona zapalić lampkę. O dziesiątej rano. Taki brak energii słonecznej nie wpłynął na mnie dobrze. Wręcz przeciwnie. Jestem tak spragniona ciepła, że poważnie rozważam odwiedzenie ultrafioletowych lamp w solarium „Maja”. Ale spokojnie, nie zwariowałam – daleko mi jeszcze do takiej desperacji.\nOstatnio w mojej głowie doszło do swego rodzaju apokalipsy. Coraz większymi krokami nadchodzi to, co od dłuższego czasu uważałam za nieuniknione, a mimo to, unikałam tego jak mogłam. Czas ekstremalnie wielkich zmian. Dobra, wcale nie są tak gigantyczne. Ale w mojej głowie dzieją się takie rzeczy, że rok 2012 nawet w najczarniejszych scenariuszach wydaje się idyllą, więc odrobina wyolbrzymiania nic nie zaszkodzi. To się nazywa reakcja łańcuchowa. Pociągasz jeden sznurek, a on porusza kolejny, ten następny i tak nagle zmienia się wszystko. Ale z drugiej strony to chyba tak już jest gdzieś zakodowane, że aby kiedyś mogło być lepiej, najpierw musi być źle i gorzej. Bo jakby wciąż było dobrze, to by się nie wiedziało co jest „dobrze”, a co „źle”. Taki właśnie cykl koniunkturalny niosący ze sobą wszystkie aspekty. Kiedy widzi się koniec wędrówki przez rozżarzone węgle – niezależnie od rezultatów odczuwa się zalążek ulgi. Ja właśnie odczuwam takowy.\nZ innej beczki- Piękna słucha piosenki mojej i eksKrakusa, a mnie szlag trafia za każdym razem gdy ją słyszę – gwoli ścisłości, słucha jej na okrągło od dwóch godzin, więc naprawdę mnie roznosi. Uszy mi wysiądą, przez zagłuszanie jej swoimi słuchawkami.\nMam względnie dobry humor.\nMam na uszach słuchawki, a w nich takie kawałki, że tylko mruczeć.\nMam Kota, który okazuje mi uczucia, których mi ostatnio brakowało.\nMam nowy odcinek House’a.\nMam trzy filmy, które chce obejrzeć, a nie bardzo wiem od czego zacząć.\nMam trzy kilogramy jabłek.\nMam zapchaną toaletę co w połączeniu z moją grypą żołądkową zdecydowanie utrudnia życie.\nMam piorące się naczynia.\nMam pranie do wyprasowania.\nI inne do powieszenia na suszarce.\nMam złego Arbuza w głowie (główkuję o co też może być zły. przecież nic nie zrobiłam!)\nI tak ogólnie to mam na dzisiaj dość.\nMój względnie dobry humor zamienił się zły, co prowadzi do tego, że…\nMam „doła”. Maleńkiego.\nSwoją drogą to jestem ciekawa przy którym punkcie zmienił mi się humor. Śmiem podejrzewać, że przy tym owocowym.\nAle mam też kołderkę i jasieczka. I mam zamiar z nich skorzystać jeśli nie macie nic przeciwko. I do cholery jasnej, niech mnie ktoś w końcu przytuli.\nWyjątki wcale nie potwierdzają reguły – apel.\nOstatnio dyskutowałam z Toy Solider’em o związkowaniu, studiach, małżeństwie i wyższości krągłych kształtów nad wieszakami. Słowem wstępu, zanim zmiażdżę was swoimi przemyśleniami jak zwykłam to robić – warto krótko scharakteryzować Toy’a, by choć trochę przybliżyć wam jego nieskomplikowaną, iście męską naturę.\nOtóż, Toy jest studentem pierwszego roku (coś z chemią, ale co to nie do mnie tylko do niego). Oprócz tego, że jest: niebywale inteligentny, błyskotliwy, ironiczny, sarkastyczny, zabawny, czarujący (i tak możnaby wymieniać w nieskończoność) to jest także niebezpiecznie, zabójczo wręcz przystojny. Co gorsza wie jak korzystać z tego. I nie powiem, bo jak na faceta, robi ze swojej urody całkiem niezły użytek. Typowy podrywacz. Nie można go nazwać łamaczem serc, bo gdy łamie serca, robi to nieświadomie, a to dlatego, że z góry, na początku, jasno wyznacza zasady „bycia-nie-bycia” z nim. Jak „panience” (strasznie się czuję używając tego zwrotu, wybaczcie) to pasuje, to ok, jak nie – to w tył zwrot. Sam siebie nazywa szczęśliwym singlem. Ja nazwałabym go raczej wolnym strzelcem przebierającym w okazach. Nie mniej jednak, on jest kokieteryjnie skromny i twierdzi, że po prostu szuka, a to na co trafia mu nie odpowiada, więc szuka dalej – trochę jak po trupach do celu, a trochę jak – w poszukiwaniu zaginionego miasta. Do czego zmierzam – Toy jest regułą. Przystojny, błyskotliwy, inteligentny – ideał niemalże, a sam, nie potrafi trafić na kogoś kto mu odpowiada choć w połowie. Wyjątkiem byłby gdyby dzięki tej swojej względnej idealności miał to czego szuka i to od razu. A tak? Tak jak wszyscy śmiertelnicy musi przechodzić przed drogę krzyżową (może tylko trochę przyjemniejszą) w celu znalezienia swojej drugiej połowy… owoca. Bo nie wiem jak wy, ale ja na palcach jednej ręki mogę policzyć osoby, które od razu, bez żadnych zawirowań, załamań, porażek znaleźli swoje ideały. Każda ze znanych mi osób, które już wie, że nie dryfuje samotnie po oceanie codzienności (rany boskie co ja plotę!), żeby znaleźć towarzysza niedoli musiała pokonać większe lub mniejsze przeszkody w postaci nieudanych związków, wstrętnych byłych czy też losowych przygód kończących się katastrofami. I właśnie Ci śmiertelnicy na czele z Toy’em i mną – są regułą. Osoby, które znajdują sobie to czego szukają od razu, są wyjątkami. I najwyższa pora się z tym pogodzić.\nNatura plecie jednak figle. Człowiek nie byłby człowiekiem gdyby nie porównywał się właśnie do tej mniejszości. „Ona jest jedną na milion” – myślimy patrząc na swoją przyjaciółkę, od dziesięciu lat związaną z tym samym facetem. Jej korków nie wybiło ani razu przez cały ten okres, i prócz paru zmarszczek, kilogramów w dół, czy w górę – nie się nie zmieniło, a oni nadal patrzą na siebie jak w chwili gdy się poznawali. Zaraz po chwili myślimy – „skoro jej się to przytrafiło, to mi na pewno też”. I wpadamy w pułapkę. Bo po raz kolejny powtarzam : ona jest wyjątkiem! My jesteśmy typowi. Jesteśmy regułami. Stawiam stówę, że każdy kto to czyta jest tą regułą. Bo wyjątki zdarzają się raz na milion, bilion, czy nawet trylion. I jeśli to właśnie Ty – miałeś szczęście. Jeśli nie , nie ma się co załamywać i tak były marne szansę, że to właśnie Ty. Pora więc zakasać rękawy, nie zrażać się porażkami i czekać. Bo tylko cierpliwość jest naszą bronią.\nA wszystkim łudzącym się nadal, polecam film „He’s just not into you”. Wbijcie sobie do głowy morał z tego dialogu:\n- Wydajesz się fajna, więc będę z tobą szczery. Conor nie zadzwoni.\n- Ach, tak? Skąd wiesz?\n- Jestem facetem. To nasza natura.\n- Mówił, że miło było mnie poznać.\n- Mógł nawet powiedzieć, że zastępujesz mu mamusię. Ponad tydzień. Nie zadzwonił.\n- Może dzwonił, ale wiadomość nie doszła. Może zgubił mój numer, wyjechał z miasta, potrąciła go taksówka albo zmarła mu babcia.\n- A może nie chce się z tobą więcej spotykać.\n- Do mojej koleżanki Terri facet nie dzwonił. Spisała go już na straty. Minęło trochę ponad rok… i wpadła na niego…\n- Terri jest idiotką. I wyjątkiem. Rzadko spotykanym.\n- A jeśli ja jestem wyjątkiem?\n- Nie jesteś.Jesteś regułą. Jeśli facet nie dzwonił, to nie chce zadzwonić.\n- Tak. Wiem, jak wygląda spławianie. Robiłem to. Często to robię. Wierz mi. Jak facet sprawia wrażenie, że ma cię gdzieś, to naprawdę ma cię gdzieś. Bez wyjątku.\n- Dziękuję. Dałeś mi do myślenia.\nA ja mam nadzieję, że ja dałam wam do myślenia. Sama zmarnowałam zbyt wiele czasu na łudzenie, chcę wam tego zaoszczędzić, tak jak Suzi stara się ochronić mnie – trzęsąc mną regularnie co tydzień, tak ja – staram się trząść was – teraz.\nWczoraj oglądałam nowy epizod „Grey’s Anatomy” i tam padło takie ładne stwierdzenie, które na długo zostanie mi w pamięci: „Pewnego dnia obudzi się pan i wszystkie wielkie rzeczy, kamienie milowe, których pan oczekiwał: skończenie szkoły, ślub, dzieci, wnuki – wszystko będzie za panem. Będzie po wszystkim. Ma pan tylko kupę wczorajszych dni, a bardzo mało jutrzejszych. Nie chciałem kochać się z kobietą, od kiedy Sylvie zmarła ponad 20 lat temu. I wtedy pewnej nocy… Pewnej nocy posadzili mnie przy stole do bingo z Marion. I stało się jasne. Ona jest moim jutrem.”.\nOstatecznie z całej konwersacji z Toyem i tak wyszło to co wychodzi zawsze – jesteśmy żałośni w byciu singlami, mimo, że nam to nie przeszkadza. I do jasnej cholery – pora kogoś znaleźć. Ale nie na chwilę. Tylko na „jutro”.\nA teraz spytam was, co jeśli znalazłam jutro, a czuję, że to było wczoraj?\nWczoraj mniej więcej w okolicach 23.00 kiedy to wracałam autobusem z wieczornego maratonu po mieście ze znajomymi, takich o to rzeczy się dowiedziałam. Dla oddania klimatu sytuacji przepiszę żywcem, podsłuchany dialog. Sytuacja miała miejsce, jak już wspominałam w autobusie miejskim, numer 424, relacja Ruczaj-Ugorek. Dwóch młodych ludzi, wiek poborowy, jeden charakteryzował się bardzo odważnym irokezem, drugi średniej długości, blond, ulizananymi włosami a’la Zac Efron. Ubrani od góry do dołu w lanserskie, firmowe ciuchy. Łącznie z trampeczkami lacoste. Siedzieli na przeciwko mnie i prowadzili filozoficzne despoty o życiu. Pominę wstęp i część rozwinięcia, bo nie jestem pewna czy wasze umysły są w stanie przetrawić tyle przekleństw. Tym samym także przepraszam czytelników -18 za niecenzuralne słownictwo,które będę musiała przytoczyć, żeby pokazać wam to, czego sama byłam świadkiem. Otóż Zac odzywa się do Irokeza:\n- Ty kur*wa stary, czaisz bazę, że Polaczek średnio ma w domu tylko jedną książkę?! No ja pier*dolę jaki obciach! To pomyśl kur*wa jak my im średnią statystyczną podnosimy! – na co ten drugi nieco cichszym głosem odpowiada.\n- No kur*wa to pomyśl stary ilu z nich nie ma żadnej książki? To jest dopiero kur*wa obciach. A z drugiej kur*wa strony to pomyśl, że niektóre ciule mają jeb*ne biblioteki w domu. Ci to im dopiero podciągają średnią w górę! – zakończył wywód i zadumali się obaj w pozach iście filozoficznych. Irytują mnie takie rozmyślania w autobusie, tym bardziej, że ani trochę nie były to inteligentne wywody, więc oburzona odezwałam się mniej więcej na wysokości ronda Mogilskiego odrobinę za głośno, tak, żeby usłyszeli.\n- To, że się KUR*WA ma w domu książki nie oznacza, że się je czyta! – i wróciłam do konwersacji, którą prowadziłam wcześniej. Panowie spojrzeli na mnie i nie powiem, bo chyba troszkę ich zatkało. Nie odezwali się już do siebie ani słowem, a ja byłam dumna i blada, że ujarzmiłam takich skurczybyków. Załatwiłam ich normalnie jednym zdaniem złożonym! A to pewnie dlatego, że ja czytać lubię, ale nienawidzę takich filozofów, którzy nie mają zielonego pojęcia o czym mówią. Albo mają, ale dla szpanu wolą dodać „kur*wa”, żeby nie wyszło przypadkiem, że są inteligentni, lub co gorsza (!) dobrze się uczą.\nPrzetrwałam ten tydzień, ale to jeszcze nie koniec mojej męki nadrabiania. Drugi zapowiada się jeszcze bardziej hard i jeszcze mniej soft. Weekend jednak jest dla mnie. Dziś koncert HappySad’u w Studiu, a potem impreza. Muszę odreagować. Jutro natomiast zamierzam zbierać siły na nadchodzące pięć dni począwszy od poniedziałku. Więc macie jak w banku, że jutro, może nawet o podobnej porze znajdziecie tutaj coś nowego. Już nawet wiem co napiszę…\nTrzymajcie się ciepło, bo za oknem hula lodowaty wiatr, a szkoda czasu na przeziębienie.\nW końcu będę miała swój krakowski weekend z atrakcjami. Alezanim do niego dojdzie muszę przeżyć najtrudniejszy tydzień od początku rokuszkolnego. Zaległości nagromadziły się i co gorsza nadal leżą odłogiem. Zamiastzebrać się do kupy pełzam sobie pomiędzy jednym zeszytem, a drugim niekorzystając z niczego co mają w środku. Bezmyślnie przepisuje notatki, co mijasię z celem. Matematyka okazuje się czarną magią – a już naprawdę prawie jąpolubiłam.\nNiektórzy muszą mówić o miłości, śpiewać serenady, pisaćwiersze, zapewniać, obiecywać, komplementować. To Ci tak zwani czarusie – a Fe.Która z nas nigdy nie dała się na to nabrać? Daje pięć dych, że każda wpadła wsidła słodkich słówek minimum raz. Ale nie o tym chciałam. Wróćmy zatem wyżej,niektórzy muszą się wysilać, żeby zdobyć to co chcą, żeby złapać nas w swojeparszywe sidła, a inni? Ci drudzy wystarczy, że napiszą lub powiedzą „miło Cię byłodziś usłyszeć” albo „lubię mówić z Tobą” (tu ukłon w stronę Akurat) – a takaMaja ma miękkie kolana i buzia jej się cieszy. Nawet jeśli ten ktoś zrobił tonieświadomie, wcale nie chcąc wywołać takiej reakcji, to liczy się to, że tobyło szczere (raczej) i cholernie miłe. Zresztą czasem takie zwykle „kurczę,lubię Cię” warte jest więcej niż nic nie znaczące „kocham Cię” powtarzanepiętnaście razy dziennie na wszystkie możliwe sposoby. Bo nie problem jest topowiedzieć, problemem jest to udowodnić, pokazać, poczuć – ale tak naprawdę,nie na niby.\nMiałam cichą nadzieję, że zawodowo będę sobie nienagannieradzić, że uniknę zaległości, albo przynajmniej nadrobię je w miarębezstresowo. A tu masz… moje szare komórki , teraz kiedy są mi najbardziejpotrzebne odmówiły mi posłuszeństwa. Najzwyczajniej wyjechały gdzieś na BoraBora, albo Barbados. Siłą woli zmuszam je do powrotu, ale nie widaćnajmniejszego efektu. Zresztą nie dziwię im się. Ja za odrobinę słońca dałabymsię chyba nawet pokroić (tfu tfu). Wierzę mimo wszystko, że będzie dobrze, choćnie powiem – byłoby lepiej gdybym po prostu wzięła dupę w troki i zaczęładziałać. Ale jak już wspomniałam moja silna wola musi zacząć współpracować zumysłem, a ten ma urlop – L4 czy coś, w każdym razie zapewne pełnopłatny, bogłowa jak pobolewała tak pobolewa nadal.\nGdy już mniej więcej poukładam sobie wszystko w szkole,odreaguję to. Już nawet wiem w jaki sposób. To puste i takie obrzydliwiebabskie (a tego nie lubię), ale najzwyczajniej w świecie pójdę sobie na zakupy.Takie bez hamulców. Co prawda potrzebuję na nie funduszy, ale nie mam co narazie myśleć o tym, bo na to jeszcze czas. Nim dojdzie do tej błogiej chwilikiedy to będę na czysto w szkole ze wszystkim zdążę uzbierać, wypłacić lub wostateczności pożyczyć od Tatki.\nBardzo polubiłam mojego nowego laptopa, mimo, że jest taknieznośnie mały, że nieomal dziś na niego nie usiadłam (no dobra usiadłam, alejest cały i zdrowy). Lubię to, że mieścimi się do torebki i to, że ma taki ładny ekran i znośne głośniki co w laptopachjest rzadkością. Ale dosyć chwaleni się *wink.\nPowrót do szkoły po dłuższej nieobecności najzwyczajniej wświeci boli. To jak codziennie przebywanie w fabryce do produkowania stresu. Totakże ten bardzo pracowity okres (o ironio, połowa semestru niemal za mną) iabsolutnie nie przypomina idylli. To czas w którym nic mi się nie chce mimo, żepowinnam dać z siebie 150%. A mimo wszystko – lubię taki hardcore.\nSpojrzałam na śpiącą współlokatorkę Kasię i zatęskniłam zasnem….dobranoc zatem.\nKojarzycie Karolinę Kurkovą? Czeszka z długimi blond włosami,najdłuższymi nogami wśród modelek. Jeden z aniołków bieliźnianegogiganta Victoria’s Secret. Wiecie, że zdaniem prasy i projektantówKarolina Kurkova jest gruba? Chciałabym być tak gruba jak ona! Potem się dziwią, że dziesięciolatki popadają w anoreksje nim jeszcze dostaną pierwszy okres. Taki Lagerfeld na swoich wybiegach chce tylko wychudzone modelki – cwaniak. A sam nosi czarne, skórzane rękawiczki – nie dlatego, że są modne, ale dlatego, że jego ręce zdradzają jego wiek. Stary, perwersyjny burżuj.\nWciąż powtarzam sobie, że od jutra będzie inaczej, że zaczynam od nowa, że nie zrobię tego czy tamtego po raz drugi. Zaczyna mnie męczyć odpoczynek. Rozmemłałam się okrutnie. A od poniedziałku muszę wrócić do swojego życia sprzed 15 dni. Rany boskie, jak ja temu podołam?!\nRześkie powietrze znad samiuśkich gór mnie ożywi. Ale na to powietrze to mogę jedynie nocą liczyć jak halny wyje mi za oknem, ewentualnie poprosić mojego tatrzańskiego kolegę żeby w słoiku mi przywiózł. Albo… albo mogę też zebrać swoje szanowne cztery litery, wsiąść w pociąg i zobaczyć w końcu Zakopane.\nAlbo przynajmniej nałożę wygodne buty i jutro wieczorem wyjdę na Ugorek, pobiegać odrobinę. Dla zdrowia – czyżby pigułki działały na układ kojarzeniowy? Bo od kiedy je biorę jakaś taka racjonalna się zrobiłam.(?)\nPrzeżywszy ostatnio niewielki kryzys emocjonalny, udało mi się w końcu jakoś sobie wytłumaczyć, że wszystko się może zdarzyć i może moja bajka nie jest aż tak beznadziejna i ma jeszcze jakieś szanse na happy end (oh jak nie lubię tego określenia). Jestem tabula rasa w sferze uczuciowej. Niektóre urojenia wchłonęły się same, inne udało mi się zwalczyć. Żadne nie pozostawiły po sobie śladów, czy blizn. Jedynie wspomnienie o nich. I ich pokonaniu.\nWłaściwie to rzecz nie w tabuli, ani rasie. Tylko w tym, że staram siępozbyć paranoicznego chcenia. Bo ono mi w niczym nie pomaga – to primo.\nA secundo – to nie do końca wiem, czy chcę budzić się szukając obok siebie „nagrzanego miejsca” i pytać się w myślach „co do jasnej?!” Bo jak inaczej można przywitać nowy dzień, kiedy właśnie skończyło Ci się śnić, że leżysz w łóżku i przytulasz się do…urojenia, które pokonałeś…?(patrz dwa akapity wyżej)\nWczorajszy dzień miał być rozkoszny. Zaczął się pyszną, białą, dużą kawą i idealną muzyką. Mianowicie B. przysłał mi na dzień dobry b-side Coldplay’a (tytuł macie w tytule notki) w którym zakochałam się od pierwszych dźwięków do ostatniej sekundy. W przerwie pomiędzy uczeniem się matematyki, a słuchaniem muzyki napisałam mądry i przejmujący referat o nowotworach z którego byłam szczerze dumna. Gdzieś po drodze wzięłam gorącą kąpiel. Wskoczyłam w wygodne ciuchy i pognałam z MaMamą do Plejady po prezent. Wyszłam z torbami. Płytkie, co? Kupiłam sobie fantastyczną marynarkę. I jeszcze fajniejsze, żółte, skórzane rękawiczki, które MaMama skomentowała krótko : „O mrał!”. Po powrocie do domu skakałam niemal ze szczęścia bo nawiedził mnie mój stary znajomy „okres” w tym miesiącu tak opóźniony. A wszystko to w rytm kojącej muzyki wydobywającej się z moich nowych (sic!) głośników.\nWciąż padało, a ja miałam taki fantastyczny humor, że wydawało mi się, że nic mi go nie zepsuje. Wydawało mi się. Tą muzyką chyba zagłuszałam krople deszcze dudniące w moje okno. Tak bardzo chciałam, żeby ten stan, niewyjaśnionej euforii trwał i trwał. A przynajmniej wytrwał do końca dnia. Przeliczyłam się – tak można to najdelikatniej podsumować.\nWieczorem usiadłam do komputera z zamiarem dodania radosnej i żywej notki o tym, jaka jestem dzisiaj wesoła i zadowolona z życia. Chciałam napisać, że deszcz nie jest taki zły jak pomyka się przez niego w kaloszach do kolan i skaczę z kałuży w kałuże. Zamiast tego włączyłam komunikator, którego tak szczerze nie lubię. Sama w sobie idea gadu-gadu jest w porządku, niestety ostatnio coraz rzadziej widzę ludzi, których chcę widzieć, a widzę przy nich żółte słoneczko więc szlag jasny mnie trafia, bo „pogadać” mogę, a „porozmawiać” i spotkać się – to już nie tak łatwo bo trzeba zrobić coś więcej niż tylko kliknąć dwa razy.\nOstatnimi czasy mam taką dziwną przypadłość, że myślę o czymś, ktoś coś powie, coś usłyszę i nagle robi mi się taki kisiel z mózgu – i zaczyna mi być smutno. Ale wczoraj było inaczej. Zaczęłam rozmowę z zamiarem zwykłej pogawędki, ale potem coś się zmieniło. Chciałam to zostawić za sobą, skończyć ten toksyczny związek w którym tkwię od X czasu i który tak bardzo przeszkadza mi w normalnym funkcjonowaniu. Faceci nie interesują mnie jako towary, poza jednym, tym samym od roku. I właśnie to chciałam uciąć. Poczułam nagle, że muszę sobie wyrównać ciśnienie, odciąć się od tych emocji na chwilę, bo mi się bezpieczniki przepalą. Zamiast tego nakręciłam sobie pętle na szyi i teraz nie mam bezpiecznego wyjścia z sytuacji. Padło wiele słów, potrzebnych i niepotrzebnych. Ostrych, delikatnych, takich których nigdy bym nie chciała usłyszeć i takich na które tak długo czekałam. Tylko czemu teraz? Czemu dopiero teraz? Teraz już jest chyba za późno.\nTeraz ten związek to już nie tylko uzależnienie. To już nie tylko toksyna. To już nie tylko przyjaźń… I wiem, że mogę uciec. Teraz jeszcze mogę. Albo mogę zostać. Stawić temu czoła. Ale do tanga trzeba dwojga. Jeden może tylko wystukiwać rytm…\nObudziłam się dzisiaj z uśmiechem na ustach i zdaniem „Dzisiaj będzie inaczej”. Zdanie oczywiście nie miało odzwierciedlenia w przyszłości, bo było jak zwykle, nic się nie zmieniło, nic nie polepszyło, nic nie pogorszyło. Ale nie o tym chciałam. Otóż, zaplanowałam sobie kąpiel idealną. Gorąca woda, stos maseczek i peelingów, które miały poprawić stan mojej skóry i skuteczniej – humor. Nalałam gorącej wody dosypując nawet jakieś pachnidła podkradzione z szafki MAMAMY. Rozebrałam się do rosołu i wskoczyłam do tej rozkosznie pachnąc i niemal wrzącej wody nucąc po cichu „Flightless bird, American mouth”. Uwielbiam ten moment, kiedy leżę zanurzona wdychając parę wodną, włosy układają się w idealną kaskadę naokoło głowy, a ciało unosi się na tafli. I wtedy całą idealność i patetyczność tej chwili zepsuł krzyk Pięknej:\n- MAJA MASZ GOŚCI! – przyznam, wściekłam się trochę. Co mogło być tak ważne, że musiało mi zepsuć cały rytuał kąpieli, który tak misternie zaplanowałam. Byłam przekonana, że to dziewczynki wpadły wyciągnąć mnie z domu na ten potworny chłód. „Po moim trupie” – pomyślałam.\n- Ale ja dopiero co weszłam…- jęknęłam z niezadowoleniem nie wynurzając się nawet.\n- Tym lepiej. Wyłaź już. – usłyszałam w odpowiedzi śmiech Pięknej.\n- Powiedz dziewczynom, żeby przyszły potem, albo poczekały jak mają czas. – przekazałam i wtedy usłyszałam, że coś się nie zgadza. Bo żadna z moich przyjaciółek nie ma przyjemnego, niskiego, męskiego śmiechu, którego usłyszałam właśnie w tym momencie.\n- Malwina, kto właściwie przyszedł? – spytałam błyskotliwie.\n- Wyjdź to zobaczysz. – zaśmiała się Piękna. Teraz już wyraźnie usłyszałam wspomniany śmiech. Zdołałam nawet zidentyfikować jego właściciela.\n- O boże! – krzyknęłam. – Nie wiem czy wiesz, ale takie rzeczy jak najście się zapowiada! – byłam doprawdy oburzona, przerażona i rozbawiona. Zwyciężyło ostatnie uczucie. Wygramoliłam się z wanny, przykryłam swoje wdzięki tym co było pod ręką i wyszłam z łazienki. Zaraz za drzwiami stała Sofii, którą zgniotłam uściskiem, nawet nie próbując zakamuflować tego jak się cieszę i tego w jakim ciężkim szoku jestem widząc ją u siebie w przedpokoju w sobotnie południe. Obecność Grzesiaka odkryłam już wcześniej, co nie znaczy, że mniej serdecznie go przywitałam. Wyściskałam, uważając na to, żeby nie pisnąć z radości. Cieszyłam się jak dziecko, mimo, że usilnie próbowałam przekazać jak oburzona jestem taką niezapowiedzianą wizytą. Zaczęło się gradobicie pytań, odpowiedzi i opowieści. Śmiechu i powagi. Było palenie trawki na moim balkonie i niezaprzeczalnie najśmieszniejsze przejęzyczenia w dziejach moich spotkań towarzyskich wynikające z tego, że bardzo dużo chciałam im przekazać w bardzo krótkim czasie. Co skutkowało tym, że wyrazy zmieniały postać i znaczenie. Ale nieistotne, bo to co mieli zrozumieć i tak zrozumieli. Spędziłam niespodziewanie naprawdę fantastyczne cztery godziny. I piszę o tym po to, żeby wam pokazać, jak czasem małe rzeczy mogą poprawić humor. Nie potrzebowałam peelingu, ani pachnącej wody. Potrzebowałam ludzi!\nA jutro wracam do Krakowa. Może rzeczywiście nie jest tak źle? Może los się odwrócił? Może nie miałam racji pisząc na początku, że nie jest inaczej. Jest pierwsza w nocy, a ja uśmiecham się do ekranu. Jest inaczej. Jest lepiej.\nNigdy nie wiesz jak bardzo za czymś tęsknisz dopóki tego nie stracisz. To jak z pragnieniem. Nie wiesz jak bardzo chce Ci się pić, dopóki nie napijesz się czegoś, a to coś szybko się skończy. Ale zmiany są nieuniknione. Jeden zyskuje, drugi traci. Bilans zysk i strat. To dzięki temu, że czasem coś nie wychodzi, rozwijamy się. Nasza psychika działa podobnie jak odporność. Gdy wirus atakuje nasz organizm, zapamiętujemy jego kod genetyczny i kiedy zbliża się po raz drugi, reagujemy dwa razy szybciej i skuteczniej. Tak samo z porażkami. Pamiętamy co zrobiliśmy źle i gdy po raz kolejny stajemy przed podobnym dylematem, czy problemem – nie popełniamy drugi raz tego samego błędu. Analogicznie jednak, problemy tak jak wirusy – mutują. A zmutowanego problemu nie rozpoznamy. I może nam się wydawać, że jest podobnie. Może się wydawać, że jesteśmy mądrzejsi o poprzednią mutację problemu, więc wiemy czego nie robić. Jacy naiwni jesteśmy sądząc, że umkniemy losowi. Pewnych rzeczy nie da się wyprzedzić. Wystarczy, że zmieni się jego postać, a zostajemy znów postawieni przed takim samym ryzykiem porażki, przed jakim byliśmy postawieni pierwotnie. I możemy wygrać – postąpić prawidłowo, dokonać słusznego wyboru – możemy też przegrać – stracić coś, polec. Prawdopodobieństwo wygranej jest równe prawdopodobieństwu porażki. Jest ryzyko, jest zabawa – trzeba tylko wiedzieć, kiedy ryzyko jest warte zabawy.\nI powtórzę to coś już kiedyś pisałam. Czasem zmiany są dobre. Czasem są nieuniknione. Ale im więcej zmieniamy, tym więcej rzeczy pozostaje bez zmian.


NIE !!!! IDIOTOM NA DROGACH - :.:.: BABICKIE FORUM INTERNETOWE :.:.:\nNIE !!!! IDIOTOM NA DROGACH\nWysłany: Wto 13:33, 08 Sty 2008 Temat postu:\nWlasciwie kazda ulica jest taka Hubala.\nBardzo wam zazdrościłam wyremontowania i oznakowana tej ulicy. U nas jeszcze daleko do tego...\nNa terenie naszego Solectwa sa dwie tak zagrozone ulice. Hubala i Warszawska. I tu bede walczyl o to zeby szalencze predkosci i idiotyczna jazda sie skonczyly. Gdyby ktos robil podobnie w swoich okolicach w calym kraju to moze za 5-10 lat kierowcy jezdzili by tak jak w niemczech.\nU nas często jadący od Zielonek tak sie rozpędzają na prostym odcinku między wsiami, że o istnieniu hamulca przypominaja sobie dopiero na skrzyzowaniu w środku wsi. Dlatego często wjeżdżajac do Lipkowa i widząc we wstecznym takego delikwenta zjeżdżam na środek drogi i jadac 50 na godzinę nie daję się wyprzedzić. Co się wtedy dzieje z tyłu nie muszę mówić. Rzadko się zdarza, żeby ktoś to przyjął spokojnie.\nSkąd: Blizne Jasińskiego\nWysłany: Wto 17:27, 08 Sty 2008 Temat postu:\nTaka rzeczywistosc Niestety zajezdzanie drogi aby ktos Cie nie wyprzedil nie jest dobrym rozwiazaniem z kilku powdow:\n- damskich bokserow nie jest malo\n- o tym pisal Zasada ze mozna w ten sposob spowodowac wypadek Idiota bedzie Cie probowal wyprzedzic nawet po chodniku pozatym zdenerwowany ze ktos zajezdza mu droge moze popelnic blad. Wlasnie dlatego kamerka w samochodzie jest najlepszym rozwiazaniem\n- taka reakcja nie naczy ich nic Pozatym ze beda uwazali ze oni potrafia jezdzic a "jakas baba" nie I ze jedzie srodkiem bo inaczej nie potrafi lub boi sie pobocza.\nGdyby potrafili rozumowac nie jezdziliby tak jak jezdza:)\nWysłany: Wto 18:12, 08 Sty 2008 Temat postu:\nZa pobicie zdaje się mozna beknąć?\nChodnika nie ma. Do domu od tablicy mam jakieś 400 metrów, nie umrze jak bedzie musiał grzecznie zwolnić do 50 ciu na godzinę\nZakładasz że oni potrafią myśleć?\nWysłany: Wto 18:46, 08 Sty 2008 Temat postu:\nAgnieszko milo jest ze zaangazowala sie w to aby bylo bepieczniej:) Ale naprawde nie ma co sie narazac . Jezlei masz kamerke dorb statyw do samochodu i nagrywaj:) Nie martw sie damy rade:) Nie wiem czy czytalas ja che zrobic monitoring w Bliznem Moze Wy tez o tympomyslcie?\nWysłany: Wto 19:19, 08 Sty 2008 Temat postu:\nMysleć to myślimy, tyle że u nas w większości przyapdków internet trzeba sobie wiaderkiem z Warszawy przynosić.\nWysłany: Wto 23:26, 08 Sty 2008 Temat postu:\nSa rozne sposoby na rzeprowadzenie sygnalu video Nie konieczny jest internet Nie macie neostrady?\nWysłany: Śro 8:32, 09 Sty 2008 Temat postu:\nWysłany: Śro 8:57, 09 Sty 2008 Temat postu:\nMam nadzieje, że wiecie, iż w takich przypadku jak Agneiszka opisuje(ze komus zajezdza droge i jedzie srodkiem ulicy), w momencie najmniejszej stłuczki to ona jest winna.\nAgnieszko, mimo iż zgadzam się z większością twoich pomysłów tak za tego musze cie niestety zganic. Nie jestes osobą uprawnioną do regulowania ruchu. Jadąc środkiem ulicy w momencie gdy ktoś chce Cie wyprzedzisz, stwarzasz dodakowe zagrożenie:\n- dla siebie, bo moze dojsc do jakiejsc obcierki a wtedy nie wiesz jak sie zachowasz, czy zatrzymasz sie od razu czy spanikujesz i np nie odbijesz mocno w bok\n- dla osob ktore ida z na przeciwka. Bo ktos kto cie chce wyprzedzic i tak to zrobi i bedzie bardziej zajęty tą czynnością niż sprawdzaniem czy ktos idzie akurat z naprzeciwka. W razie czego przeciez pieszy ma trawnik na ktory moze zejsc.\n- i w koncu dla siebie i swoich pasazerow jak i pewnie czasami bogu ducha winnych pasazerow samochodu ktora cie wyprzedza.\nW kazdym z wyzej opisanych przypadkow lub przy jakimkolwiek innym "zlym" zdarzeniu ty jestes jemu winna. Tlumaczenie, ze chcialas kogos spowolnic, czy ktos jechal za szybko nic nie da. W przypadku sprawy w sadzie grodzkim przy takim tlumaczeniu jestes na straconej pozycji.\nJesli chodzi o damskich bokserow. Hmm osobiscie sie nie spotkalem, ale moge sie spodziewac, iz ktos pojedzie za toba i niezle ci nabluzga i uszkodzi samochod.\nSwoją drogą mam nadzieje, ze nie robisz tych manewrów na drodze w polu pomiedzy Lipkowem a Zielonkami.\nWysłany: Śro 9:54, 09 Sty 2008 Temat postu:\nNo, z wyjątkiem sytuacji, gdy jedzie środkiem drogi, bo po obu jej stronach ma np. pieszych czy rowerzystów. Np. Szkolną w czasie "wysypu" z gimnazjum inaczej nie pojedziesz bez ryzyka potrącenia dzieciaka. Do tego siłą rzeczy często trzeba zwolnić do 30-40 km/h. I wierz lub nie, spotykam się z kretynami (bo inaczej trudno takich nazwać), którzy w takiej sytuacji się "gotują" i za wszelką cenę usiłują wyprzedzać.\nOwszem - "według prawa" mają rację, bo:\n"Art. 11. 1. Pieszy jest obowiązany korzystać z chodnika lub drogi dla pieszych, a w razie ich braku - z pobocza. Jeżeli nie ma pobocza lub czasowo nie można z niego korzystać, pieszy może korzystać z jezdni, pod warunkiem zajmowania miejsca jak najbliżej jej krawędzi i ustępowania miejsca nadjeżdżającemu pojazdowi."\nAle przez ślepe wymuszanie "swoich słusznych praw" w Polsce mamy chyba największy na świecie odsetek ludzi, którzy tracą życie lub zdrowie "zgodnie z prawem".\nBo jakoś nikt u nas nie nagłaśnia najważniejszego artykułu Prawa o ruchu drogowym, który tak naprawdę ma znaczenie nadrzędne w stosunku do wszystkich pozostałych uregulowań tej ustawy:\n"Art. 3. 1. Uczestnik ruchu i inna osoba znajdująca się na drodze są obowiązani zachować ostrożność albo gdy ustawa tego wymaga - szczególną ostrożność, unikać wszelkiego działania, które mogłoby spowodować zagrożenie bezpieczeństwa lub porządku ruchu drogowego, ruch ten utrudnić albo w związku z ruchem zakłócić spokój lub porządek publiczny oraz narazić kogokolwiek na szkodę. Przez działanie rozumie się również zaniechanie."\nWysłany: Śro 10:32, 09 Sty 2008 Temat postu:\nAno i owszem. Jesli jedna i druga strona ida piesi, to owszem trzeba jechac srodkiem, zeby ich nie "uszkodzic". Niestety ni jak to sie ma do sytuacji gdy jedzie sie srodkiem drogi aby kogos spowolnic.\nTen artykuł ktory zacytowales jest troche dziwny. Sam siebie, w jakis sposob neguje. Na pocztku pisza o tym, ze nie mozna doprowadzac do utrudnien na drodze i powodowac zagrożenia, z drugiej strony jak w ten sposob nie wychamowujesz innych, to juz podchodzi to pod zaniechanie.\nW innym przepisie kodeksu drogowego, masz jednak taka wzamianka, że należy się poruszać po prawej stronie pasa, a nie srodkiem (oczywiscie zakladamy, ze prawa strona nie idzie akurat pieszy).\nWysłany: Śro 10:54, 09 Sty 2008 Temat postu:\nWidzisz Agnieszko. Jednak to co Ci pisalem zebys nie podejmowala takich dzialan jest sluszne. To nie wiele pomoze ponadto nie da dobrego przykladu. Moga zaczac sie slalomy na ulicach zajezdzanie itp\nTrzeba dzialac zgodnie z prawem poniewaz dazymy do tego aby wlasnie prawo bylo przestrzegane. Nie martw sie damy rade:) Nie trzeba ryzykowac w ten sposob.\nWysłany: Śro 11:12, 09 Sty 2008 Temat postu:\nNiestety, w Lipkowie mało widze pol do popisu, w celu poprawy bezpieczeństwa na drogach. Przynajmniej do 2013 dużo się nie zmieni.\n- Na Jakubowicza będzie to można pewnie załatwić dopiero kolo 2013 roku kiedy zakonczy sie planowany remont drogi i polozenie chodnikow.\n- Pewnie prędzej będzie można zadziałać na Mościckiego/Sienkiewicza gdzie chyba na ten rok jest planowany remont. Będzie można wtedy rzucić pomysł zrobienia chociazby małych wysepek przy przejściach dla pieszych i skrzyzowniach. Powinno to trochę spowolnić ruch, ale zdaje się takie pomysly trzeba rzucac juz dopki robia sie plany remontu i oddziaływania na srodowisko.\n- W samym Lipkowie, teraz takie rzeczy można robić na nowo powstających uliczkach. Zdaje się, niedługo ma być utwardzana ulica ???? (szlak znowu zapomnialem jak sie nazywa) przy przedszkolu\nMozna by wtedy pomyslec o polozeniu ze 3-4 progow zwalniajacych, zwlaszcza przy wspomnianym Przedszkolu. Agnieszko moze byc podsunac taki wniosek.\nNiestety inne rzeczy raczej w rachube nei wchodzą, bo na światła nie mamy szans,znaki ograniczające prędkośc nic nie dadzą, Policja raczej nie będzie wpadać do nas z fotoradarem. Pozostaje jeszcze ewentualnie stały fotoradar, albo jego atrapa tak jak jest to w Laskach (swoją drogą daje znakomite efekty)\nOstatnio zmieniony przez Marsto dnia Śro 11:45, 09 Sty 2008, w całości zmieniany 2 razy\nWysłany: Śro 11:32, 09 Sty 2008 Temat postu:\nRany, ludzie żle mnie chyba oceniacie\nJa nie zajeźdżam drogi znienacka, na obszarze niezbudowanym po ciemku albo we mgle. I nie komuś, kto jedzie 150 gdy ja mam 50 na liczniku. Jeszcze mi życie miłe\nNatomiast zjeżdżając bardziej na środek jezdni (odpowiednio wcześniej, żeby delikwent dobrze mnie widział) mam nadzieję że przypominam mu ze powinien zwolnic bo już wjechał do wsi. Jak zwolni wjeźdżając do wsi i wrzuci migacz, że chce mnie wyprzedzić -proszę bardzo, natomiast wyprzedzania niejako "z automatu" nie uznaję (gdy ktoś przez pół wsi jedzie drugim pasem, bez migacza bo mu się spieszy). We wsi nie ma chodnika, ludzie często chodzą po jezdni, a widuję pacanów, którzy na tym odcinku np. tak bardzo chcą wyprzedzić autobus, żeby im nie przed nosem nie stanał w celu wypuszczenia pasazerów, że nie zwracają w ogóle uwagi na pieszych, rowerzystów czy jadących z przeciwnej strony.\nAle zgodnie z waszymi sugestiami "zadziałam przez zaniechanie " i przestanę\nNatomiast co do pieszych - często się zastanawiam jakim cudem na trasie Lipków Zielonki po zmroku trup się nie ściele dywanem. Ilekroć spotykam tam po zmroku pieszych to najczęsciej idą jezdnią w grupce, bez odblasków, w czarnych kurtkach i najczęściej po niewłaściwej stronie. To jakiś sport ekstremalny czy jak?\nWysłany: Śro 11:37, 09 Sty 2008 Temat postu:\nI jeszcze jedno - pod moim domem jest ograniczenie do 40 na godzinę, konia z rzędem temu, kto znajdzie skuteczny spsosób na egzekwowanie tego ograniczenia\nWysłany: Śro 11:50, 09 Sty 2008 Temat postu:\nCzyzby soie cos ruszyli w temacei fotoradarow??\nSpojrzcie na punkt 70\nAgnieszko i Marcinie, moze jest o co powalczyc


Odblokowanie LG C195, C197 kodem jest prostą, szybką i bezpieczną metodą zdjęcia simlocka z twojego telefonu na stałe. Nie powoduje ona utraty gwarancji, a simlock nigdy już nie powróci, nawet po aktualizacji oprogramowania.\nJak wprowadzić kod odblokowujący w telefonie LG C195, C197:\nUsuwanie i ściąganie simlocka z LG C195, C197 jeszcze nigdy nie było tak łatwe.\nZamów odblokowanie swojego LG C195, C197 jeszcze dziś!\n- Czy odblokowanie LG C195, C197 jest bezpieczne?


Premier zapowiada nowy program mieszkaniowy i system podatkowy. Szydło: Jesteśmy wybrani przez ludzi, żeby wypełniać mandat, który nam dali - TV Republika\nkg 18-05-2016, 07:51\n– Potrafiliśmy też, kiedy coś było nie tak, cofnąć się, rozmawiać z ludźmi, słuchać uwag krytycznych, które się pojawiły i na tej podstawie naprawiać błędy. Jesteśmy wybrani przez ludzi, żeby wypełniać mandat, który nam dali i mówiąc kolokwialnie za to nam płacą. Na pewno będziemy na bieżąco zdawać sprawozdanie ze swoich działań – powiedziała w Sygnałach Dnia Polskiego Radia premier Szydło.\nPremier Szydło podkreśliła na antenie, że przez pół roku intensywnej pracy udało się wiele zrobić, ale oczywiście pojawiły się błędy. Jak dodała, sztuką w takim zestawieniu jest zastanowienie się, czy można było coś zrobić inaczej. – Uważam, że na początku powinniśmy byli lepiej komunikować się z obywatelami, trochę bardziej jasno przedstawiać nasze racje. Kwestia podatku handlowego od sklepów wielkopowierzchniowych, który budził kontrowersje – oceniła niedociągnięcia rządu.\nSzefowa rządu powiedziała również, że w chwili obecnej w ministerstwie budownictwa i infrastruktury przygotowany został program mieszkaniowy "Mieszkanie+". Szydło przyznała także, że Ministerstwo Finansów pracuje nad szeroko pojętymi zmianami podatkowymi. – Mamy program uszczelniania podatku VAT, ale też chcemy i pracujemy nad nową koncepcją systemu podatkowego w Polsce. Jeżeli te prace eksperckie zakończą się powodzeniem, to będziemy mogli Polakom zaproponować nowoczesny program podatkowy – stwierdziła.\nPremier Szydło odniosła się także do podatku od sieci wielkopowierzchniowych. Jak zapowiedziała, idea była taka, żeby z jednej strony zapewnić dodatkowe dochody dla budżetu państwa, ale z drugiej strony zapewnić równe szanse konkurowania polskich, małych podmiotów handlowych z wielkimi sieciami. – Musimy wyważyć w tym podatku ten interes polskich podmiotów handlowych. Przyjmujemy takie rozwiązanie, które wydaje się z tej perspektywy dogodniejsze. Jest jeszcze kwestia uzgodnienia z Brukselą, ale to już musi być umiejętne negocjowanie. Wierzę, że minister Szałamacha będzie umiał przedstawić nasze racje i obronić je – dodała.\nPrezes Rady Ministrów poruszyła również kwestię umów "śmieciowych". Jej zdaniem, to patologia rynku pracy, a pracownik powinien godnie zarabiać i mieć zabezpieczone warunku pracy. Jak dodała, Ministerstwo Rozwoju pracuje obecnie nad "konstytucją" dla firm. – W Polsce mamy straszny problem bardzo niskich wynagrodzeń. Wprowadzamy minimalną stawkę 12 zł za godzinę, bo ludzie pracują za głodowe stawki – powiedziała.\nPół roku rządu Beaty Szydło. "Większość z naszych propozycji i planów wprowadziliśmy, w wielu ministerstwach trzeba było najpierw zrobić porządek"


Łańcuszek ozdobny srebrny pr. 925 singapur diamentowany Ø 065 waga od 7,0g - Zakład Usług Jubilerskich\n> Łańcuszki>Damskie>Ozdobne>Łańcuszek ozdobny srebrny pr. 925 singapur diamentowany Ø 065 waga od 7,0g\nnr kat. GDSDR065 Łańcuszek ozdobny srebrny pr. 925 singapur diamentowany Ø 065 waga od 6,1g 45cm ~ 6,1g 50cm ~ 6,8g 55cm ~ 7,6g średnica łańcuszka ~ 2,6mm Waga jednego produktu może różnić się od podanej na stronie +/-8%


Hotele — Canton | Hotels.com\nWyszukaj hotele w mieście Canton\nPrzejdź do mapy hoteli w mieście Canton\nCanton to idealny cel podróży, jeśli chcesz zdobyć nowe doświadczenia. Canton — nocleg w okolicy dopasowany do Twoich potrzeb. Nieważne, czy przyjeżdżasz tylko na jedną noc czy na cały tydzień. Skorzystaj z mapy online na stronie Hotels.com i wyszukaj hotele w pobliżu miejsca takiego jak Canton. Canton to doskonałe miejsce do zwiedzania. Na naszej mapie możesz zobaczyć okolice wszystkich hoteli i sprawdzić, jakie atrakcje znajdują się w pobliżu. Możesz też sprawdzić wyniki na większym obszarze. Canton — świetne oferty hoteli z gwarancją najniższej ceny.\nJakie są najlepsze miejsca na nocleg w mieście takim jak Canton?\nCanton — najlepsze hotele:\nPensjonat B&B nad brzegiem rzeki (Casale sul Sile)\nWilla (obiekt przyjazny rodzinie, Casale sul Sile), gdzie goście mają do dyspozycji kominek i kuchnię\nJakie rodzaje hoteli można znaleźć w mieście takim jak Canton?\nCanton — ceny noclegów zaczynają się od 36 PLN. Skorzystaj z jednej z 2588 ofert i uzyskaj rabat aż do 35%.\nCanton — klasyfikacja noclegów w okolicy ze względu na liczbę gwiazdek:\n• 42 — noclegi 5-gwiazdkowe od 315 PLN za noc\n• 348 — noclegi 3-gwiazdkowe od 144 PLN za noc\n• 37 — noclegi 1-gwiazdkowe od 125 PLN za noc\nKtóre lotnisko znajduje się najbliżej miasta takiego jak Canton?\n• Wenecja (VCE-Port lotniczy im. Marco Polo), 10,6 km od centrum miasta Canton\nCo warto zobaczyć w okolicy miasta takiego jak Canton:\n• Regionalny park przyrody rzeki Sile (10,7 km od centrum miasta)\n• Fort Bazzera (11,3 km od centrum miasta)\n• Parco di San Giuliano (14,6 km od centrum miasta)\n• Palazzo dei Trecento (10 km od centrum miasta)\n• Piazza dei Signori (10 km od centrum miasta)\nCanton — atrakcje w okolicy:\n• Kasyno w Wenecji Ca' Noghera (9 km od centrum miasta)\n• Muzeum archeologiczne Altinum (7,9 km od centrum miasta)\n• Golf Club Villa Condulmer (5,9 km od centrum miasta)\n• Rezydencja Villa Franchetti (7,9 km od centrum miasta)\n• Opactwo Santa Maria del Pero (9,2 km od centrum miasta)\nKiedy najlepiej odwiedzić miasto takie jak Canton?


Pożar Biebrzańskiego PN. „Niektóre zmiany mogą być nieodwracalne”\nPożar Biebrzańskiego PN. „To ogromny kataklizm. Niektóre zmiany mogą być nieodwracalne”\nDodano: 23 kwietnia 2020, 21:18 0\nPolicyjne zdjęcie z akcji gaśniczek w Biebrzańskim Parku Narodowym / Źródło: Policja\n– To prawdziwy kataklizm, po którym przyroda będzie dochodziła do stanu równowagi przez długie lata – powiedział w czwartek prof. Jan Taylor z Wydziału Biologii Uniwersytetu w Białymstoku odnosząc się do pożaru trwającego na terenie Biebrzańskiego Parku Narodowego.\nPożar ma miejsce w tzw. basenie środkowym Biebrzańskiego Parku Narodowego i trwa – z przerwami – czwartą dobę. Według ostatnich szacunków, obejmuje ok. 6 tys. ha chronionych terenów. Zdaniem prof. Jana Taylora z Wydziału Biologii Uniwersytetu w Białymstoku pożar jest katastrofalny, ponieważ obszarowo objął bardzo duży teren środkowego basenu Biebrzy.\n- Takiego pożaru nad Biebrzą chyba jeszcze nie było. Myślę, że te straty będą zupełnie niepowetowane także dlatego, że mamy teraz najważniejszy w ciągu roku sezon – sezon rozrodu ptaków i innych zwierząt – powiedział prof. Taylor cytowany w komunikacie przesłanym PAP przez rzeczniczkę prasową uczelni. Jak dodał, jest to okres, gdy rodzą się młode łosie, sarny, jelenie. - Jest to ogromny kataklizm i z całą pewnością przyroda przez długie lata po nim będzie dochodziła do stanu sprzed pożaru. W niektórych miejscach mogą to być zmiany nieodwracalne – podkreślił.\nNaukowiec podaje przykład jednego z gatunków paktów – wodniczki. - To jest drobny ptak śpiewający, gatunek globalnie zagrożony. Duża część populacji światowej jest właśnie nad Biebrzą, dlatego wodniczka jest, obok bataliona, sztandarowym gatunkiem tego terenu. Na szczęście większość wodniczki gnieździ się w południowym basenie, na bagnie Ławki, ale część także na terenie objętym pożarem. Myślę, że w środkowym basenie Biebrzy ten sezon dla wielu ptaków jest po prostu zmarnowany – stwierdził.\nZdaniem profesora z dostępnych w internecie map satelitarnych terenów objętych pożarem trudno jest już teraz powiedzieć, które konkretnie siedliska są zniszczone, czy zagrożone. - Pewne jest jednak, że płoną nie tylko torfowiska, ale też bardzo ważne ekosystemy leśne: grądy, cenne olsy. Jeżeli chodzi o rośliny, to jest tam np. jedno z bardzo nielicznych w Polsce stanowisk kosaćca bezlistnego. Liczymy na to, że ono ocaleje – wyraził nadzieję prof. Taylor.\nNaukowiec wylicza, że w pożarze ucierpiała brzoza niska, jak również łąki trzęślicowe, które stanowią bardzo cenne siedlisko chronione w ramach programu Natura 2000. Profesor poinformował, że badacze będą analizować zmiany spowodowane przez pożar. - Ciekawie będzie obserwować, jak poszczególnie siedliska zmieniają się po pożarze. To może pomóc zrozumieć pewne mechanizmy przyrodnicze, przewidywać konsekwencje pożarów takich ekosystemów. Już teraz z całą pewnością wiadomo, m.in. z relacji świadków kataklizmu, o łosiach uciekających przed ogniem – opowiada.\nProf. Taylor zwraca też uwagę, że wywołane pożarem migracje zwierząt mogą być problemem z punktu widzenia ruchu drogowego i wymagają zastosowania dodatkowych środków ostrożności. - Z całą pewnością warto teraz zwrócić uwagę na ten problem. Bo okolice Osowca i nieco na zachód od niego, to newralgiczne miejsce: drogę prowadzącą do Grajewa bardzo często przekraczają tam łosie. Wyobrażam sobie, że teraz to zjawisko może się bardzo nasilić. One głównie migrują w sezonie wczesnowiosennym i na jesieni, ale teraz pożar może spowodować przemieszczanie się tego gatunku na większą skalę. Myślę, że w tym miejscu należy szczególnie zwracać uwagę na zwierzęta przekraczające drogę – zwrócił uwagę naukowiec.\nNaukowiec obawia się, że pożar może pojawić się również w innych częściach Parku, gdyż cały jego obszar jest bardzo przesuszony, łącznie z torfowiskami. Związane jest to z bezśnieżną zimą i brakiem opadów. Na to nakłada się kumulujący się efekt bardzo suchych i ciepłych ostatnio sezonów letnich.\nTrwa walka z pożarem w Biebrzańskim Parku Narodowym. Policja publikuje zdjęcia\nKościoły też skorzystają na tarczy 4.0? „Nie powinniśmy dotować...


Krem dyniowo-ziemniaczany - przepis - odzywianie.info.pl\nKrem dyniowo-ziemniaczany można przyrządzić również w wersji rozgrzewającej dodając do niego łyżeczkę imbiru lub w wersji pikantnej dodając do niego szczyptę zmielonej papryczki chili. Natomiast do dekoracji można użyć prażonych pestek dyni i słonecznika lub tartego parmezanu lub mozzarelli.\n600 g dynia\nświeża lub mrożona\n1/2 łyżeczki przyprawa garam masala\n60 g jogurt naturalny\n1 garść bazylia\nZiemniaki obierz, umyj, osusz i pokrój w dość grubą kostkę. Wrzuć do garnka i zalej litrem wody. Gotuj przez 10 minut.\nDo zawartości naczynia dodaj pokrojoną dynię. Całość gotuj do miękkości składników.\nPod koniec gotowania dodaj 1/2 łyżeczki garam masala, 2 łyżeczki curry oraz 1/2 łyżeczki kardamonu. Na koniec dopraw do smaku solą oraz pieprzem. Całość dokładnie zmiksuj na gładki krem.\nPrzygotowaną zupę rozlej do talerzy. Następnie dodaj po kleksie jogurtu i udekoruj listkami bazylii.


SMeSBox to samodzielny serwer SMS instalowany całkowicie w infrastrukturze klienta.\nZostał zaprojektowany i utworzony dla firm, które mają specyficzne potrzeby:\nKonieczność zachowania maksymalnej poufności danych. Dane używane do przesyłania SMS nie mogą opuścić infrastruktury wewnętrznej firmy. Z uwagi na fakt, że serwer jest samodzielną jednostką, do której bezpośrednio połączony jest moduł(-y) GSM, nie ma potrzeby komunikowania się z siecią internet.\nWymóg monitorowania sieci i serwisów w zamkniętej sieci. SMSy powiadamiające o stanie urządzeń i oprogramowania są w minimalnym stopniu zależne od czynników zewnętrznych takich jak dostęp do internetu, czy poprawne funkcjonowanie dostawców.\nChęć bezpośredniego rozliczania z operatorem GSM. Koszt wysłanych SMSów związany jest tylko z jednym czynnikiem: stawką wynegocjowaną u operatora GSM.\nEmail2SMS / SMS2Email wysyłka i odbiór SMS'ów bez integracji i dodatkowego oprogramowania. Zamiana treści e-mail na SMS i odwrotnie. Odpowiednio skonfigurowany SMeSBox wystarczy, aby uruchomić komunikację SMS'ową w Państwa firmie przy wykorzystaniu poczty elektronicznej (np serwera Exchange).\nBaza SQL interfejs bazodanowy do integracji z dowolną istniejącą aplikacją lub serwisem sieciowym. Połączenie z bazą danych SMeSBox może pozwolić na komunikację SMS oprogramowaniu obsługującemu firmę – księgowość, ERP, HR, SAP, itp.\nWebservices / SOAP - Funkcjonalnie interfejs ten jest analogiczny do interfejsu HTTPS/Smesx. Komunikacja odbywa się zgodnie ze standardem SOAP.\nMultiBramka – komunikator SMS'owy oparty na aplikacji www. Zawiera książkę adresową, grupowanie kontaktów, możliwość wysyłki pojedynczej lub grupowej, itp. Możliwe jest utworzenie wielu kont dla różnych użytkowników. Obsługa aplikacji za pomocą dowolnej przeglądarki internetowej.\nWszelkie aplikacje, serwisy sieciowe oraz serwery, które wymagają stałej opieki mogą być monitorowane poprzez SMS. Krytyczne alarmy i zmiany statusów mogą być wysyłane automatycznie do odpowiednich administratorów. Istnieje możliwość również sterowaniem urządzeń za pomocą odpowiednich kodów SMS wysyłanych przez administratorów do bramki.\nWezwanie na spotkanie, komunikaty do pracowników, przypomnienia mogą być w pełni automatyczne i zostaną doręczone niezależnie od tego, czy pracownik jest w biurze, w terenie, delegacji, na szkoleniu, czy urlopie.\nDwukierunkowe działanie systemu może pomóc w procesie automatyzacji niektórych czynności. Proste sprawy typu: zapytanie o ilość pozostałego urlopu, sprawdzenie dostępności sali konferencyjnej i jej rezerwację, czy sprawdzenie numeru telefonu do innego pracownika firmy mogą być wykonywane automatycznie za pomocą telefonu komórkowego.\nNiezależnie od specyfiki współpracy z klientami, relacje z nimi są bardzo ważne dla każdej firmy. Nowoczesne metody komunikacji mogą służyć w poprawienia jej wizerunku.\nDzięki SMS'om klienci zostaną powiadomieni o nowej ofercie lub innej ważnej dla działania firmy informacji.\nAutomatyczne przypomnienie w formie SMS'a o niezapłaconej fakturze może ułatwić i przyspieszyć proces odzyskiwania należności.\nWszelkie prawa zastrzeżone Softika.pl 2007-2020


kahsDesign: sierpnia 2017\nOdpłynęłam razem z morzem\nDziś nie będzie dużo pisania, raczej skoncentruję się na zdjęciach. Jak wiecie, fotografia to moja pasja, a ostatnio przeglądałam swoje stare dyski ze zdjęciami i znalazłam zdjęcia Morza. Uwielbiam patrzeć się na zburzone jak i spokojne, ogólnie morze jakoś na mnie działa uspokajająca. Czuję się jakbym była w innym świecie, uwielbiam wdychać to lepsze powietrze, jest to dla mnie bardzo ważne. Jako dziecko często jeździłam nad morze i dawało mi to ogromną radość. Zabawą nie było końca, na plaży jak i w wodzie. Te czasy były wspaniałe. Nadal mam tak, że jak pojadę do nadmorskiego miasta, czuję się cudnie. No dobra, ale koniec gadania. Obejrzyjcie zdjęcia z przed kilku lat. Zobaczycie wschody i zachody.\nMam dużo zdjęć, właśnie sobie to uświadomiłam, i kilka też mam swoich na tle pięknego dzieła sztuki. Myślę, że do nich zrobię oddzielny post. Piszcie jak Wam się podoba.\nHej Miśki! Mam dla Was troszkę zdjęć z mojej wycieczki do Warszawskiego zoo.\nMuszę przyznać, że było wspaniale, gdyby nie 50 stopni w słońcu. Porobiłam troszkę zdjęć zwierzątkom, ale w takim upale też ciężko zwiedza się taki duży obszar, zaskoczył nas też remont przeprowadzany na miejscu, ale zoo zawsze mnie uszczęśliwia. Co też będę się rozpisywać, zapraszam do oglądania zdjęć (robiłam zdjęcia tylko tym osobnikom które nie spały).\nPS. Oczywiście zdjęcia robiłam ja, natomiast pojawią się też zdjęcia gdzie to ja pozuję a fotografował B.\nDziękuję za obejrzenie zdjęć, czekam na Wasze komentarze. Całuski ♥\nDlaczego bawicie się moimi uczuciami?\nOstatnio opowiadałam Wam jak to cieszę się, że będę miała zabieg, i całą historię mojej drogi ku zdrowemu życiu. Szkoda tylko, że znów kolejny raz wszystko odwołano.\nCzuję stres, kończę pakowanie do szpitala i wiem, że będzie ciężko. Ze stresu cały dzień nie mogę nic poważnego przełknąć, więc mówię trudno, zjem za kilka dni. Idę wsadzić wszystko do walizki i tak mija mi dłuższa chwila. Gdy wszystko gotowe idę się ogarniać, biorę kąpiel by odświeżyć się i nacieszyć tym moim ukochanym prysznicem. Po zakończeniu czynności poszłam wykonać kolejną jaką jest ubranie się, a potem wysuszenie włosów i takie tam. Jestem gotowa.\nPodjeżdżamy pod szpital, ja, mama i B. Idziemy na izbę przyjęć, wypełniam wszystkie dokumenty i czuje jak ze stresu zasycha mi w gardle. Wypiłam jedno pół litra wody, czuję że to wciąż za mało. Kupiłam kolejnych kilka butelek i wołają mnie bym wstawiła się na oddział. Przechodzę z Izby Przyjęć i idę za lekarzem albo pielęgniarzem, nie mam pojęcia kto to był, zakłada mi opaskę na rękę, poszedł jakiś żarcik, śmiałam się że szpital to więzienie, serio to nie ważne. Jadę windą na 6 piętro, wysiadam i widzę szklane drzwi, czuję ten typowy zapach szpitalu i zaczynam się jeszcze bardziej denerwować. Idziemy do siostry jest godzina 15:30. Daję dokumentację, przedstawiam się i pielęgniarka ze mnie się śmieje. Zapytacie dlaczego... a, że spóźnialska jestem. Odpowiadam, że powiedziano mi że mam być o 15-16. Siostra w szoku, no ok. Narzekanie zaczyna się, że nie zrobią mi wszystkich badań, jak to skombinować, o co chodzi i takie tam. Jakby to była moja wina. Jestem zdenerwowana, idę na echo serca albo ekg, kto to wie. Moja mama idzie za mną, śmianie się ze mnie że jestem mami córcia. No i? Trudno, jestem zła, robią badanie wracam na sale w której leżę. Jestem przy samym oknie, fajny widok. Chociaż tyle dobrze. Wołają mnie na pobranie krwi, mówią że wbiją mi wenflon, a ja sobie myślę tylko - boże nie! błagam nie chce. Wow, wbija mi się w żyłę, i okazuje się że jest zapchana czy coś. Siniak mam do dziś, tak jak i guza i ból w tym miejscu. Pobierają w końcu normalnie. Rtg klatki piersiowej jest następną rzeczą, po drodze łapie mnie mini krwotok z miejsca gdzie miał być wenflon. Zaciskam mocno by jakoś zatamować i idę dalej. Nie będę opisywać jak wygląda rentgen bo większość z nas wie, a nie chce przy okazji opisywać czegoś co niektórzy by mogli źle odebrać, jak erotyzm. (Żartuję kochani). Po badaniu znów na górę i pojawia się anestezjolog.\n- Jeszcze 20.\n- Nie pal już dziś papierosów bo będzie większy problem przy usypianiu.\nMyślę sobie, no domyślam się, nie będę palić. Następnie każe podpisywać jakieś rzeczy, i informuje o zagrożeniach lub efektach ubocznych. Myślę sobie, że już gorzej być nie może i nic na bank się nie stanie. Po wyjściu lekarki, przychodzi pielęgniarka i daje mi dwa czopki na przeczyszczenie. Jestem totalnie załamana i przerażona, jeszcze nigdy nie robiłam czegoś takiego. Ku mojemu zaskoczeniu jak i osób mnie odwiedzających nie miałam żadnego rozstroju żołądka, więc mnie nie przeczyściło.\nGodzina 19. Żegnam się z mamą i zacznają mi napływać łzy do oczu. Już coraz bliżej, a ja nadal nie wiem czego mogę się spodziewać. Do godziny 22.50 oglądałam serial, potem już leżałam do około 2 i się denerwowałam, moje próby zaśnięcia nic nie dały, aż w końcu sobie sama do siebie żartowałam że przynajmniej pod narkozą się wyśpię.\nGodzina 5.30 pielęgniarka budzi mnie bym poszła do łazienki i przygotowała się do zabiegu. Wymyłam się podgoliłam brzuch wedle zaleceń i zdezynfekowałam go jakimś specjalnym płynem. Tak też się pytałam po co to mam robić, skoro zabieg odbywa się przez gardło. A no na wszelki wypadek, jakby coś nie wypaliło. Godzina 6, siedzę w swojej piżamie i oglądam coś by nie myśleć o niczym. Patrze na zegarek, nagle 8. zaczynam już się bardziej denerwować, bo przecież to zaraz. Przychodzi pielęgniarka i dostaje opierdziel za to że nie jestem jeszcze w specjalnej koszuli. Idę założyć ją, jezusie czuje się naga, tragedia, pierwszy raz się wstydzę, jeszcze dostałam jakieś pończochy do połowy uda... wyglądałam strasznie. Przychodzi lekarz, który miał przeprowadzić na mnie zabieg. Prosi mnie na wagę. Wchodzę, patrzę i oczom nie wierzę, schudłam. Tylko jak... i dlaczego tak dużo? Przecież... nic w moim odżywianiu się nie zmieniło. Jestem w szoku, trochę bardziej zadowolona bo wiem że może mi się udać, czuję motywację, która po chwili znika i czuję jak spadam na sam dół.\nZabiegu nie będzie, za dużo schudłaś i nie możemy zrobić Ci tego balona, będziesz mieć normalną operację. Te słowa usłyszałam. Wtedy poczułam jak dosięgam dna, zaczęłam się śmiać i myśleć. Szkoda tylko, że gdy mówiłam profesorowi kierującemu że jestem na takim i takim odżywianiu się i byłam wtedy już na samej granicy, to mówiłam od początku o operacji. Poczułam się i nadal czuję jakby moje zdrowie było bez znaczenia, jakby nikogo nie obchodziło to, że z każdym dniem jestem bliższa śmierci, jakby to się nie liczyło, jakbym ja się nie liczyła. Nie dość że od dnia poprzedniego nic nie mogłam pić, tak mnie suszyło to jeszcze to. Dla mnie stała się wtedy rzecz absurdalna i nie wiedziałam co zrobić, wróciłam na salę przebrałam się w normalne ubrania, i poszłam spać. Obudziła mnie mama z pytaniem o to i musiałam tłumaczyć, nawet nie płakałam, tylko się śmiałam. Dopiero dzisiaj pisząc ten post zaczyna to do mnie docierać, dopiero teraz pojawiają się łzy i muszę znów czekać na wiadomość kiedy termin i znów przechodzić przez to wszystko, a ja i może życie na razie znów jesteśmy w zawieszeniu, bo tak na prawdę to ja już sama nie wiem co mogę zrobić.\nDziękuję Wam za wsparcie, które daliście mi tu, na instagramie snapie i facebooku. Jesteście najlepsi. Miałam plan opowiedzieć wam to jak już wszystko będzie pewne, było i nagle znów nic nie jest pewne. Jedyne co w tym momencie wiem, to to, że nie poddam się w walce o siebie.


Mrozy • Regeneracja turbosprężarki, naprawa turbo w 1 warsztatach w Mrozach • Napraw turbo.\nRegeneracja i naprawa turbosprężarek w 05-320 Mrozach Wyszukaj najlepszy warsztat z Mrozów\nGdzie w Mrozach można naprawić turbosprężarkę?\nTurbiny w Mrozach można zregenerować w zakładzie zajmującym się regeneracją turbin lub skontaktować się telefonicznie i uzgodnić podjęcie przesyłki naszym kurierem.\nW jaki sposób odbywa się naprawa turbosprężarek w Mrozach?\nOdbieramy turbosprężarkę kurierem albo przywozimy turbo do autoryzowanego serwisu,\nSystemy doładowania są weryfikowane podczas rozbiórki a następnie dzwonimy z informacją o zakresie uszkodzeń turbosprężarki,\nTurbiny naprawia się i regeneruje na wyznaczonych do tego stacjach probierczych,\nPo odnowieniu możliwości układów doładowania przekazujemy do zleceniodawcy.\nIle kosztuje regeneracja turbosprężarek w Mrozach?\nOpłata za usługę naprawy turbosprężarek zależy od poziomu uszkodzenia turbosprężarki. Sprawdzenie turbo wykonujemy za darmo.\nJak dotransportować turbinę do pracowni w Mrozach?\nNajlepiej jest turbosprężarkę przesłać do pracowni w Mrozach z pomocą kuriera jakiego możemy dla Państwa zamówić aczkolwiek naturalnie zapraszamy do odwiedzin w naszym laboratorium gdzie będzie można sprawdzić jak przebiega proces czyszczenia turbosprężarek.\nKtóre turbiny można oddać do naprawy w Mrozach?\nJakie można wymienić objawy usterki układów doładowania jakie da się regenerować w Mrozach?\nDlaczego należy wybrać zakłady z Mrozów i naszą stronę?\nW Mrozach nie będziesz mieć problemów ze znalezieniem mechanika, który fachowo podejmie się naprawy Twojej turbiny, bezpośrednio do adresu specjalisty od turbo zaprowadzi Cię serwis internetowy Regeneracja Turbosprężarek. Mrozy to miasto sytuujące się we wschodniej Polsce, w województwie mazowieckim, w powiecie mińskim. Mrozy jest miastem, które w latach 1975-1998 należało do województwa siedleckiego. Powierzchnia całkowita miasta wynosi 7,73 kilometry kwadratowe i na jego terytorium zamieszkuje ponad trzy tysiące osób, z czego na jeden kilometr kwadratowy przypada 458 osób.\nNajlepsze ceny za usługę regeneracji turbiny w Mrozach\nNa terenie Mrozów zlokalizowanych jest sporo niezwykle ciekawych dla podróżnych miejsc, do tych najważniejszych należą: dworzec murowany z 1888 i wieża ciśnień murowana z końca XIX wieku, domy letniskowe, młyn wodny z początku XIX wieku oraz pozostałości młyna wodnego i drewnianego z końca XIX wieku. Atrakcją turystyczną jest tutaj również rezerwat przyrody Rudka Sanatoryjna. Przez teren miasteczka Mrozy nie przebiega żadna droga krajowa ani droga wojewódzka, ale w pobliżu Mrozów znajdują się następujące drogi: droga krajowa numer 2 (Warszawa → Brzeziny → Siedlce → Międzyrzec Podlaski → Biała Podlaska → Terespol) oraz wjazd na autostradę A2 (Świecko → Słubice → Nowy Tomyśl → Poznań → Września → Słupca → Konin → Koło → Łódź → Łowicz → Skierniewice → Grodzisk Mazowiecki → Pruszków → Warszawa → Mińsk Mazowiecki → Siedlce → Biała Podlaska → Kukuryki).\nNa powyżej wymienionych drogach roi się od samochodów osobowych oraz samochodów ciężarowych. Zdecydowana większość tych aut posiada w osprzęcie silnika turbodoładowanie. Układ turbo to precyzyjnie zbudowany mechanizm, jednak poprzez trudne warunki, w jakich trzeba mu pracować szybko może ulec uszkodzeniu lub zużyciu eksploatacyjnemu. Zwykle awaria turbo spowodowana jest zaniedbaniami turbin od strony samych kierowców, czyli mowa o: zapominaniu o regularnej wymianie oleju oraz filtra powietrza, używanie niskiej jakości. Ponadto, aby turbo działało, jak najdłużej należy pamiętać, żeby nie gasić auta bezpośrednio po zakończeniu jazdy oraz niegwałtownym przyspieszaniu zaraz po uruchomieniu silnika.\nMimo przestrzegania określonych zasad i tak może dojść do uszkodzenia turbosprężarki, czasami dochodzi do jej awarii z powodu fabrycznej wady budowy turbiny, jednak to rzadkie przypadki. Gdy spotka nas w trakcie jazdy sytuacja zepsucia turbiny najlepiej jak najszybciej oddać turbo do naprawy. W warsztacie samochodowym z Mrozów mechanicy świadczą następujące usługi: rozbiórka turbo, dokładne czyszczenie turbiny,wyważanie turbiny, wymiana zmiennej geometrii oraz montaż i demontaż turbosprężarek samochodowych. Cennik za wymienione usługi w Mrozach widnieje w poniżej tabeli.\nZregenrowana przez profesjonalistów turbina samochodowa z Mrozów\nCennik regeneracji i naprawy turbosprężarek w Mrozach\nRozbiórka, sprawdzenie, ustalenie przyczyny uszkodzenia turbosprężarki i wycena w Mrozach 0 złotych\nRegeneracja turbosprężarki, turbiny do samochodów osobowych i dostawczych pod Mrozami 285 złotych (netto) + części\nRegeneracja turbin, turbosprężarek do samochodów ciężarowych z Mrozów 366 złotych (netto) + części\nNaprawa, wymiana, czyszczenie zmiennej geometrii • Mrozy 163 złote (netto) + koszt części\nPodstawowa regeneracja turbosprężarki (robocizna + części) w Mrozach 399 do 560 złotych (netto)\nZarezerwuj termin (miasto Mrozy)\nWybierz typ usługi Rozbiórka, sprawdzenie, ustalenie przyczyny uszkodzenia turbosprężarki i wycena w Mrozach Regeneracja turbosprężarki, turbiny do samochodów osobowych i dostawczych pod Mrozami Regeneracja turbin, turbosprężarek do samochodów ciężarowych z Mrozów Naprawa, wymiana, czyszczenie zmiennej geometrii • Mrozy Podstawowa regeneracja turbosprężarki (robocizna + części) w Mrozach Inne (opisz problem w komentarzu zgłoszenia)\nW Mrozach nadać można turbosprężarki do regeneracji i wygodnie wysłać turbo z Mrozów do regeneracji i naprawy w jednym z punktów:\nZ Mrozów turbosprężarki można wysłać do pracowni regeneracji dzięki jednemu z wielu punktów zaznaczonych poniżej na mapie, lub zadzwonić, a my umówimy kuriera:\nmiński MRZ01N Pokaż na mapie Wyszukaj


Mikołaje silnie poszukiwani. Ile można zarobić na świętach? - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plMikołaje silnie poszukiwani. Ile można zarobić na świętach?\nMikołaje silnie poszukiwani. Ile można zarobić na świętach?\n6 grudnia 2015, 15:37\nZarobić na świętach? Okres świąteczny kojarzy się z raczej wydatkami, ale są zajęcia na których można nieźle dorobić. Poszukiwani są Mikołaje, Śnieżynki, sprzedawcy i osoby do pakowania prezentów. Można zarobić nawet 45 zł za godzinę netto - wynika z analizy Work Service.\nRynek pracy w okresie grudniowym szczególnie szeroko otwiera się na nowych pracowników. Święta generują dodatkowe miejsca pracy na stanowiskach, które ze względu na swój charakter w pozostałych miesiącach roku nie mają zapotrzebowania. Mikołaje i ich pomocnicy, sprzedawcy choinek, karpi, czy fajerwerków, osoby do pakowania prezentów to profesje intensywnie poszukiwane przez pracodawców w sezonie przedświątecznym. W tym czasie zwiększa się także ruch w gastronomii, co powoduje, że rośnie także zapotrzebowanie na pracowników w tej branży.\nPraca przedświąteczna pozwala dobrze zarobić. Wcielając się w rolę Świętego Mikołaja, można otrzymać od 21 zł netto do nawet 45 zł netto za godzinę, czyli średnio 33 zł. To zdecydowanie najbardziej opłacalna postać przedświąteczna. Przeciętne wynagrodzenie dla Śnieżynki to 13,25 zł netto, a dla Elfa 13.00 zł. Więcej można zarobić w handlu. Sprzedawca choinek otrzyma średnio 19,25 zł za godzinę pracy, a kilka złotych mniej, bo 16,50 zł, sprzedawca karpi. Na stanowisku kelnera, czy osoby sprzedającej fajerwerki pracodawcy oferują średnio 12,25 zł netto za godzinę pracy, a osobom pakującym prezenty – 10 zł.\nZarobki w profesjach świątecznych, Work Service\nJak zauważa Krzysztof Inglot, Pełnomocnik Zarządu Work Service tegoroczne wynagrodzenia są wyjątkowo wysokie. - W tym roku stawki za godzinę pracy na świątecznych stanowiskach są kilka zł wyższe niż w przed rokiem. W sezonie 2014 Święty Mikołaj zarabiał średnio 26 zł za godzinę, w tym roku przeciętna stawka wyniesie 33 zł. Wzrost zarobków na przedświątecznych stanowiskach jest efektem rynku pracownika, który coraz silniej się w Polsce zakorzenia.\nWysokie stawki mogą być kuszące, ale jak podkreślają eksperci szukając przedświątecznego zatrudnienia należy być ostrożnym. – Przede wszystkim szukajmy pracy w rzetelnych źródłach. Internet znacznie ułatwia sprawdzanie wiarygodności pracodawcy i zdecydowanie powinniśmy z tej możliwości korzystać. Przed wysłaniem aplikacji na daną ofertę dobrze jest sprawdzić renomę pracodawcy, jego wiarygodność, opinie.\nTymczasowi pracownicy najczęściej rekrutowani są poprzez agencje zatrudnienia. Na polskim ryku mamy kilka największych agencji, które są zrzeszone w stowarzyszeniach, dbają o etykę biznesu, współpracują z Ministerstwem Pracy oraz innymi instytucjami państwowymi. Dają one gwarancję bezpieczeństwa zatrudnienia. Drugą kluczową kwestią jest umowa. Obowiązkiem firmy jest podpisanie z pracownikiem dokumentu, w którym zostaną określone warunki współpracy. Jest to podstawa stanowiąca gwarancję bezpieczeństwa legalności pracy i wynagrodzenia.\nNiezależnie od tego czy oferta pochodzi bezpośrednio od pracodawcy, czy też z agencji rekrutacyjnej oraz bez względu na długość zatrudnienia. Gdy pracodawca nie oferuje umowy lub oczekuje od kandydata opłat za udział w procesie rekrutacyjnym, wówczas powinno zapalić się czerwone światło – ostrzega Inglot.\nGaleria: To nie są profesje przyszłości. Oto 8 zawodów, które powoli znikają z rynku pracy\nTagi:mikołaj, śnieżynka, karp, sprzedawca, zarobki\nZysk netto z dz. kont. City Service wzrósł do 5,1 mln euro w I-III kw. 2015 r.