Data publikacji: 15.2.2005 | Autor: dr n. filoz. Dorota Rybarkiewicz\nDr Stuart M. Close w „Wykładach i esejach o filozofii homeopatii” (Lectures and Essays on Homeopathic Philosophy) stwierdza, że sukcesy w przepisywaniu leku, jakie odnosili niektórzy homeopaci, były wynikiem stosowania przez nich określonych zasad myślenia. Nikt jednak zasad tych nie sformułował expressis verbis. Sugeruje więc on, aby zapoznać się z logiką i w ten sposób znaleźć metodę poprawnego rozumowania zapewniającego trafny dobór leku. Sam wskazuje na związek indukcji (kanonów Milla) z myśleniem homeopatów. Związki homeopatii z logiką są jednak o wiele głębsze; tutaj wskażemy na niektóre z nich.\nWiększość z nas przez całe życie używa logiki bez znajomości jej reguł. Na logice oparte jest myślenie i związany z nim język, a one z kolei stanowią tworzywo naszej wiedzy. Logikę porównuje się często do szkieletu - niewidocznego, ale koniecznego elementu, bez którego gmach wiedzy by runął. Logika jest sztuką poprawnego myślenia, ale co to znaczy myśleć? Logicy zwracają uwagę na niezwykle złożony proces zwany rozumowaniem. W nim splecione są dwa aspekty: konceptualizacja oraz wnioskowanie. Konceptualizacja to proces tworzenia pojęć, wnioskowanie natomiast polega na dobieraniu następstw do zdań uznanych już za prawdziwe. Oba procesy, a zwłaszcza fakt, że niejednakowo jesteśmy w nich wprawieni, odpowiadają za to, że różnimy się poglądami, choć poznajemy ten sam świat.\nMiędzy homeopatią (jak i każdą nauką) z jednej strony, a logiką z drugiej zachodzić mogą zależności dwojakiego rodzaju. Po pierwsze tzw. zależność logiczno-formalna polegająca na tym, że wzajemne relacje między pojęciami zawartymi w tezach i między tezami homeopatii powinny być zgodne z prawami logiki. Po drugie, zależność logiczno-materialna, która polega na tym, że homeopatia może stosować rezultaty badań logiki celem poznania własnego przedmiotu oraz celem sfomułowania pewnych norm postępowania. W pierwszej części charakteryzujemy podstawy homeopatii od strony zależności formalnej, natomiast w drugiej wskażemy na niektóre zależności materialne; każde z tych ujęć zawiera wątki dotyczące zarówno konceptualizacji jak i wnioskowania.\n2. ZALEŻNOŚĆ LOGICZNO-FORMALNA\nZależność ta oparta jest na postulacie, aby relacje między pojęciami w tezach i między samymi tezami były zgodne z prawami logiki. Logika nakłada na wspomniane relacje warunki poprawności. Należą do nich między innymi kryteria poprawności definicji pojęć, relacji między ich zakresami oraz niesprzeczność tez. Ich poznanie pozwoli nam przekonać się, czy powyższy postulat jest spełniony. Dokładne prześledzenie bogatej literatury homeopatycznej pod tym kątem znacznie przekracza ramy tego artykułu - weźmiemy pod uwagę kilka głównych pojęć i praw homeopatii sięgając przede wszystkim do dzieł Hahnemanna.\nNa początek zauważmy, że żywa dyskusja wybuchająca od czasu do czasu między zwolennikami homeopatii a jej przeciwnikami zdaje się przypominać spór prowadzony przez instrumentalistów i zwolenników realizmu na gruncie filozofii nauki. Argumenty instrumentalistów można krótko ująć parafrazując Iana Hackinga: jeżeli możemy użyć jakiejś rzeczy (np. leku), za pomocą którego możemy wpływać na naturę, to ta rzecz musi być realna. Realiści zaś twierdzą (parafrazując tym razem Nancy Cartwright), że jeżeli akceptujemy wyjaśnienie, że coś (np. poprawa zdrowia) jest spowodowana przez daną rzecz, to musimy akceptować realność tej rzeczy; a tak przecież być nie musi. Istota sporu zdaje się sprowadzać do dwóch odmiennych stanowisk: pierwsze głosi, że teorie mają być użyteczne (“To działa!”); drugie natomiast, że to prawda jest ich celem (“To nie ma prawa działać!”, bo przyczyna nie musi być realna). Długotrwałość sporu o homeopatię świadczyć może o trudności uzgodnienia powyższych wyjściowych założeń.\nW tej części artykułu ograniczymy się do zaprezentowania głównych praw homeopatii, natomiast założenia czy tezy związane ze sposobem wyjaśnienia zdrowia, choroby i działania leku (istotne, o ile determinują funkcje poznawcze) zostaną omówione w dalszej części. Prawa homeopatii będąc prawami empirycznymi dotyczą zawsze jakiegoś realnego stanu rzeczy w przyrodzie. Prawa tego typu opisują związki między obserwowalnymi - dostępnymi zmysłom - własnościami przedmiotów i formułowane są na podstawie jednostkowych zdań obserwacyjnych. Fundamentalnym prawem homeopatii jest prawo podobieństwa. Schematem jednostkowego zdania obserwacyjnego stojącego za tym prawem jest koniunkcja dwóch zdań:\nA) Substancja x wywołuje u zdrowej osoby z symptomy s1,...sn. B) Substancja x podana osobie y z symptomami s1,...sn prowadzi do poprawy jej stanu zdrowia”.\nW najogólniejszym sformułowaniu prawo podobieństwa ma postać zdania warunkowego (twierdzenia uznawane za prawa dają się na ogół sprowadzić do zdań warunkowych), mianowicie:\nP1) Zawsze jeżeli substancja x ma własność A, to ma również własność B.\nW świetle powyższego tzw. prawo indywidualizowania (zob. np. Vithulkas) nie jest właściwie prawem, lecz twierdzeniem wynikającym z fragmentu prawa podobieństwa dotyczącego własności B. Z definicji, rozpatrywanie symptomów charakterystycznych dla konkretnej osoby i dobranie na tej podstawie najbardziej dopasowanego leku jest podejściem indywidualnym.\nŚciśle związane z prawem podobieństwa jest prawo pojedynczej dawki mające formę następującego zalecenia: pacjent za każdym razem powinien otrzymać tylko jeden pojedynczy prosty lek (”only one single simple medicine should be given to the patient at one time”, § 272). Prawo to jest zarazem prawem natury, jak i logicznym następstwem prawa podobieństwa, na co zwraca uwagę Hahnemann w § 273. Jako prawo natury zostało ono sformułowane na podstawie zdania obserwacyjnego o postaci:\nC) Pojedyncza dawka jednej sprawdzonej substancji x podana osobie y prowadzi do poprawy jej stanu zdrowia.\nZ tej racji, że lek podaje się zgodnie z prawem podobieństwa (między objawami wywołanymi u ludzi zdrowych w wyniku prób lekowych a objawami chorobowymi u pacjenta) pełne brzmienie schematycznego zdania obserwacyjnego jest następujące:\nC1) Pojedyncza dawka jednej substancji x wywołującej u osoby zdrowej symptomy s1,...sn, podana osobie y o symptomach chorobowych s1,...sn prowadzi do poprawy jej stanu zdrowia.\nPrawo pojedynczej dawki, jak widać, jest zatem szczególnym przypadkiem prawa podobieństwa oraz jego następstwem przy dodatkowym spostrzeżeniu, że “suma” leków nie równa się sumie ich symptomów. Na podstawie znajomości obrazów poszczególnych leków nie można zatem wnioskować, że podanie ich razem będzie po prostu odpowiadało większemu zakresowi objawów. (por. § 274)\nUszczegółowieniem prawa podobieństwa jest w praktyce homeopatii prawo potencjonowania leków ustalające sposób przyrządzania dawki optymalnie działającej tj. najskuteczniejszej i o najmniejszych działaniach niepożądanych. Podobnie jak w poprzednim przypadku jego podstawę stanowi koniunkcja schematów jednostkowych zdań obserwacyjnych:\nD) Substancja x, jest w dawce (potencji) p.\nE) Substancja x, w dawce p powoduje u osoby y poprawę zdrowia najdelikatniej i najszybciej (§ 279).\nSamo prawo także ma ogólną postać zdania warunkowego:\nP2) Zawsze jeżeli substancja x ma własność D, to ma również własność E.\nJest to prawo czysto empiryczne, którego sformułowanie wymaga bardzo wielu eksperymentów i obserwacji. W praktyce prawo to wzbogaca się o jeszcze jeden czynnik mianowicie klasyfikację pacjenta zależnie od jego kondycji, natężenia objawów, wieku itp. Aktualnie, jak się wydaje, prawo to nie zostało ustalone w pełnym zakresie dla wszystkich powszechnie używanych leków homeopatycznych, ani dla różnych klas pacjentów. Niemniej sama zależność nie budzi wątpliwości i wyznacza dalszy kierunek badań.\nCzy powyższe prawa homeopatii mogą nosić miano praw naukowych? Ze wszystkich wymagań stawianych zazwyczaj prawom spełnione są:\nwarunek ogólności: wszystkie prawa są twierdzeniami ogólnymi w tym sensie, że ich zasięg czasowo-przestrzenny jest nieograniczony - dotyczy wszystkich obiektów czy zjawisk, o których mowa w twierdzeniu niezależnie od tego kiedy i gdzie występują.\nwarunek otwartości tzn. prawo dotyczy także zjawisk dotąd nie poznanych - można na jego podstawie przewidywać nowe zjawiska;\nwarunek nierównoważności skończonej klasie zdań jednostkowych.\nNatomiast nie spełnione są:\nwarunek dotyczący przynależności do twierdzeń uznanych jakiejś nauki empirycznej;\nwarunek, że ma być ono wyjaśnione przez teorię uznaną w danej nauce lub wyjaśniać ze swej strony pewne inne prawa (rozwój fizyki może ta sytuacje odmienić).\nZastosowanie danego prawa w celach praktycznych, czyli dla skutecznego działania i przewidywania, wymaga najczęściej odwołania się do dodatkowych przesłanek. Stanowią je informacje dotyczące opisu stanu (pacjenta), czyli tzw. warunki początkowe. Tak więc, oczywistym jest, że chcąc na podstawie prawa podobieństwa znaleźć sposób skutecznego leczenia (lek, potencję, częstotliwość podania) i konkretnie przewidzieć jego przebieg, należy zgromadzić odpowiednią wiedzę o pacjencie. Od jej doboru i zakresu zależy sukces w stosowaniu konkretnego prawa. Zdarza się, że zbyt pochopnie odrzuca się prawo, podczas gdy należy jedynie uzupełnić warunki początkowe.\nU podłoża każdego rodzaju wiedzy leży siatka pojęciowa tworzona (i przyswajana) w procesie konceptualizacji. Siatka pojęciowa w homeopatii rozwarstwia się na “praktyczną” - która wysuwa się na pierwszy plan w bezpośrednim kontakcie z pacjentem oraz “teoretyczną” - związaną z ogólną teorią choroby i leczenia. Warstwa praktyczna składa się po prostu z pojęć-leków, natomiast teoretyczna z pojęć charakterystycznych dla medycyny w ogóle. Skuteczność działań w homeopatii zależy od stopnia znajomości obu.\nSiatka pojęciowa używana w codziennym wywiadzie związana jest ściśle z wiedzą praktyczną, która umożliwia dobór leku. Zanim jednak ktokolwiek będzie w stanie dokonać udanego wyboru leku, co polega na umiejętności sprawdzania, czy dana jednostka podpada pod dane pojęcie (tj. lek), musi sam dobrze to pojęcie (lek) znać. Wcześniej musiał zatem nastąpić proces konceptualizacji. Proces ten może przebiegać rozmaicie. Na przykład, wiele pojęć wprowadzanych jest do języka metodą poglądową, tzn. przez wskazanie obiektu w jakiś sposób egzemplifikującego owo pojęcie. „To jest krzesło” mówiono nam wielokrotnie wskazując na odpowiednie przedmioty i za którymś razem sami bezbłędnie rozpoznaliśmy krzesło. Podobnie, można by mieć nadzieję, że wskazanie na pacjentów reprezentujących np. typowy stan Sulphur zaowocuje umiejętnością rozpoznawania osób tego typu, czyli przyswojeniem sobie pojęcia „Sulphur”. Praktycznie jest to niewystarczające, między innymi ze względu na brak możliwości swobodnego obserwowania pacjentów w różnych sytuacjach życiowych w odpowiednio długim czasie, jak i być może rzadkie występowanie niektórych typów.\nInnym sposobem wyrobienia sobie pojęcia jest, w przypadku homeopatii, poddanie się próbie lekowej przez samego lekarza. Naoczność i bezpośredniość doznań są gwarantem poznania. Jednak i ta metoda niesie ze sobą ograniczenia. Po pierwsze, nie sposób przetestować samodzielnie wszystkich leków; po drugie, liczba symptomów może być zbyt uboga, aby w pełni zdać sobie sprawę ze stanu charakterystycznego dla leku. Ponadto pojawia się pytanie, na ile własne, z konieczności niepełne, doznania pozwolą później na uchwycenie istoty podobieństwa.\nZ drugiej strony można poznawać pojęcia przez definicje, czyli w tym przypadku słowny opis wyniku prób lekowych. Znowu pojawia się nadzieja, że przyswojenie sobie, niestety, dość długiego i złożonego opisu powinno natychmiast prowadzić do wskazania pacjenta podpadającego pod określone pojęcie tak, jak np. bezbłędnie odróżniamy trapez od innych figur geometrycznych na podstawie jego definicji. Na pytanie, czy tak jest odpowiedzieć mogą tylko praktycy. Stale rosnąca liczba szkół homeopatii, każda uznająca inny klucz do rozpoznawania pacjentów i leków, świadczy o ciągłym poszukiwaniu najefektywniejszego sposobu przyswajania pojęć-leków. Czy komputery mogą przynieść rozwiązanie tej sytuacji?\nŚwiat rzeczywisty jest nieskończenie urozmaicony, nie jesteśmy jednak w stanie posługiwać się nieskończenie rozległym słownikiem. Nie upieramy się przy najdrobniejszych uchwytnych różnicach, lecz interesują nas raczej względne podobieństwa. Zatem jakie stoją przed nami drogi, gdy stykamy się z obiektem, który nie odpowiada dokładnie sensowi żadnej z nazw w naszym zasobie słownika? Możemy oczywiście nic nie powiedzieć (granice języka są granicami mojego świata) a postąpimy tak, gdy sporny obiekt nie będzie przypominał w ogóle żadnego obiektu z naszych wzorców. Ale jeśli wystarczajaco dobrze przypomina on sens którejś z nazw, stosowne jest użycie tej nazwy; wówczas jednak upraszczamy swoistość tego obiektu i tym samym zobowiązujemy się do takiego sposobu widzenia go, który mieści się w danym pojęciu.\nRównież w przypadku ludzi podkreśla się ich indywidualność i niepowtarzalność. A jednak teorie traktujące o ludziach, szukają podobieństw między poszczególnymi osobami. One to pozwalają budować samą teorię, klasyfikować, wyróżniać typy. Celem jest porządkowanie poznawanego świata między innymi w celu podejmowania skutecznych wobec niego działań. Na całą Materia Medica można spojrzeć jak na typologię pacjentów.\nKlasa i typ to pojęcia używane często zamiennie, lecz w sensie stricto zachodzi miedzy nimi istotna różnica - spełniają one inne warunki formalne. Klasyfikacja to podział logiczy, jest poprawna o ile podział ten jest:\nzupełny - podział jest zupełny, gdy suma podzakresów, na które podzieliliśmy dany zakres, równa jest zakresowi dzielonemu np. podział ludzi na synów i córki jest zupełny (ponieważ każdy człowiek jest albo jednym albo drugim), natomiast nie jest zupełny podział na ojców i matki (bo nie każdy jest rodzicem);\nrozłączny - podział jest rozłączny, gdy podzakresy, na które podzieliliśmy dany zakres wzajemnie się wyłączają, np. podział ludzi na lekarzy i na nie-lekarzy jest rozłączny (nie można jednocześnie być i nie być lekarzem), a na lekarzy i pacjentów nie (bowiem lekarz może być pacjentem);\ndokonany według tego samego kryterium - kryterium podziału to właściwość przedmiotów dzielonych, którą mamy na względzie, kiedy dokonujemy klasyfikacji np. wyróżnienie jednej grupy ludzi ze względu na ten sam zawód, a drugiej ze względu na płeć nie jest podziałem dokonanym według tego samego kryterium ( i co za tym idzie podział ten nie jest ani zupełny ani rozłączny): nie jest to więc przykład klasyfikacji.\nW ramach tej samej klasy zachodzi relacja równoważności (tj. zwrotność, symetryczność, przechodniość) oraz spójność (oczywiście ze względu na określone kryterium).\nNatomiast pojęcia typologiczne powstają przez wyróżnienie pewnych elementów wzorcowych, rzeczywistych lub skonstruowanych myślowo, i po określeniu wszystkich innych elementów zbioru przez stopień podobieństwa do owych wzorców, a więc za pomocą pewnej relacji porządkującej.\nW praktyce typ bywa ustalany na podstawie pewnych lub nawet jednego uderzającego egzemplarza, traktowanego jako wzór, prototyp. Na podstawie wzoru ustala się zasięg typu, czyli włącza do typu te człony szeregu, które są wzorowi najbliższe. Jest to postępowanie odmienne niż w klasyfikacji, w której do klasy włącza się zjawisko na podstawie zasady, a nie wzoru, czyli zasięg ustala się formalnie, a nie intuicyjnie, przez podobieństwo. Ponadto przynależność do klasy nie jest kwestią stopnia, klasy są ostro wyodrębnione, typy zaś nie. Obok przypadków charakterystycznych są w typie również te, które realizują typ w mniejszym stopniu.\nRelację podobieństwa charakteryzuje symetryczność i zwrotność. Jeśli z listy trzech warunków charakteryzujących stosunki równościowe skreślimy warunek przechodniości, to otrzymamy relację podobieństwa. Zatem każda równość jest podobieństwem, ale nie odwrotnie. Praktycznie rzecz biorąc można traktować podobieństwo przedmiotów jako ich równość pod pewnym względem, w pewnych wyróżnionych aspektach. I tak można wyróżnić typy ze względu na cechę(y) dystynktywne, albo ze względu na dystynktywną koniunkcję cech.\nCzy podobieństwo jest przechodnie?\nJeśli a jest podobne do b (zawsze ze względu na x) i b jest podobne do c (ze względu na x) to a jest podobne do c (ze względu na x) - jest to podobieństwo ze względu na...)\nNatomiast bezwzględne (bez względu na x) podobieństwo nie jest przechodnie: wówczas dwie osoby realizujące typ w mniejszym stopniu mogłyby należeć do tego samego typu i nie podzielać żadnych cech konstytucyjnych dla danego leku. Tak może być przy założeniu, że pacjent może mieć tylko część symptomów i że nie ma symptomów, które musi mieć w sposób konieczny, aby dany lek był dla niego odpowiedni.\nParadoks - przynależenie do tego samego typu, bez posiadania wspólnych cech, nie będąc do siebie podobnym: A jest podobne do Z ze względu na x; B jest podobne do Z ze względu na y i x?y=?.\nLek jest pojęciem typem charakteryzowanym przez zbiór cech. Cechy można uporządkować według następujących kryteriów jakościowych:\n- częstotliwości występowania - od cech najbardziej typowych do nietypowych, cechy typowe to występujące w przypadku, powiedzmy, 80% - 100% prób lekowych. Typowość cech jest stopniowalna.\n- swoistości tzn. cecha wyróżniąjąca pojawia się wyłącznie w tym typie. Można też przyjąć istnienie słabych cech wyróżniąjących, jeżeli cechy te pojawiają się nie w jednym typie leku, ale występują dość rzadko. Słabe cechy wyróżniające są również stopniowalne.\n(występowanie w 2, 3, 4...itd. lekach; można tu przyjąć górną granicę mającą znaczenie praktyczne)\nCecha jednocześnie typowa i wyróżniająca jest cechą znaczącą.\n1. Założenie możliwości doboru leku dla każdej osoby.\nDla danego pacjenta (i, i?I) istnieje lek (m, mM) taki, że między pacjentem a lekiem zachodzi relacja podobieństwa (P) polegająca na współposiadaniu cech.\n(p1, ...pn p?P). Czy założenie to może nie być w jakimś przypadku spełnione?\n2. Założenie, że dla danej osoby istnieje tylko jeden dobrany lek (np. konstytucyjny).\nZbiór pacjentów złożony jest z rozłącznych podzbiorów stanowiących typologie. Każdy podzbiór może byc nazwany nazwa leku, który jest konstytucyjny dla danej grupy osób.\nW wersji mniej idealistycznej (słabszej) założenie to glosi, że tylko w danym momencie (t) istnieje dla danej osoby jeden odpowiedni lek. Konsekwentnie zbiór pacjentów złożony jest z rozłącznych podzbiorów tylko w chwili t.\nWersja tego założenia stanowiaca, ze zbiór pacjentów nie jest rozłączny tzn. istnieje więcej niż jeden dobrany lek dla danej osoby (w danym momencie) jest niezgodna z istotą podobieństwa, które jest stopniowalne. Teoretycznie istnieje maksymalne podobieństwo, ale ze względu na ograniczenia naszych funkcji poznawczych często nie jesteśmy w stanie go odkryć. Przyczyna tego stanu rzeczy zdaje się tkwić w fakcie, że praktyczne poczynania prowadzące do stwierdzenia podobieństwa cechuje asymetryczność. Z tego powodu należy mówić tu raczej o porównywaniu (pacjenta do typu-wzoru) niż o obiektywnym podobieństwie. Asymetryczność łączy się z przesunięciem pola uwagi z jednych cech na inne zależnie od „kierunku” porównywania. Najłatwiej zilustrować to zjawisko banalnym przykładem, w jednym kierunku porównując psa do osła („Jego pies to osioł”), gdzie widzimy upór; w drugim osła do psa („Jego osioł to pies”), gdzie na pierwszy plan wysuwa się inna cecha - wierność. Nikt nie myśli o czterech nogach i ogonach.\nW procesie porównywania dobrze jest zdać sobie sprawę z pewnej hierarchii cech.\nA - mamy sami z siebie\nB - nabyte pod wpływem nieobecnego już czynnika zewnętrznego\nC - nabyte pod wpływem wciąż obecnego czynnika zewnętrznego (może by zniknęły, gdyby czynnik ów ustał).\nOdróżnienie AB/C wydaje się ważne, odróżnienie A i B jest chyba w praktyce niemożliwe. Chociaż cechy A mogłyby zostać uznane za konstytucyjne.\nKażdy obiekt należy do jednego i tylko jednego typu ( w przypadku pacjenta w danym momencie). Każdy obiekt opisany jest przez zespół cech. Poszczególne opisy jednostkowe obiektu mają postać zdań spostrzeżeniowych o postaci schematu:\n“i jest t”\ngdzie i nazywa i denotuje (zastępuje) konkretną osobę - inaczej mówiąc identyfikuje pacjenta; natomiast t nazywa i konotuje (wskazuje poprzez treść) konkretną cechę (symptom), na przykład, “(Siedzący przede mną pacjent) Jan Kowalski jest cierpliwy”.\nZatem schemat ten reprezentuje cztery różne akty mowy: nazywanie, opisywanie, egzemplifikowanie i klasyfikowanie. W stwierdzeniu tym można więc popełnić cztery rodzaje błędów, z których istotne w praktyce okazać się mogą dwa:\nBłąd opisywania - wskazuje na to, że nie oceniliśmy poprawnie cechy obiektu, czyli błędnie spostrzegamy pacjenta.\nBłąd przyporządkowania - postrzegamy prawdziwie, ale ta cecha nie nazywa się tak jak myślimy, błędnie używamy języka.\nNiezwykle interesującym zadaniem byłaby analiza rozmaitych metod rozpoznawania typów pacjentów pod względem szukania „istoty” leku.\nPrzejdziemy teraz na poziom teorii homeopatii.\nPojawiają się tutaj pojęcia charakterystyczne dla medycyny: zdrowie, choroba, leczenie, lek, siła życiowa. Homeopaci podkreślają, że znaczenie tych terminów odbiega od znaczenia przyjętego w medycynie konwencjonalnej i w języku potocznym. Wiąże się to ściśle z faktem, że obie medycyny stosują w wywiadzie lekarskim dwa zupełnie różne schematy poznawcze. Tradycyjny wygląda następująco:\nZBIÓR DOLEGLIWOŚCI ETYKIETA (EW.) ZBIÓR LEKÓW\nprzy czym dolegliwości brane pod uwagę muszą być w pewnym sensie uogólnione (np. prima causa), aby pasowały do etykiety - wszystko co specyficzne i szczegółowe uniemożliwiłoby klasyfikację. Zatem zadaniem lekarza jest znalezienie u pacjenta niektórych symptomów charakterystycznych dla danej jednostki chorobowej, a po ustaleniu jej nazwy przepisanie leku tej nazwie przyporządkowanego. Tradycyjna diagnoza dąży więc do opatrzenia pacjenta etykietą z nazwą choroby, czasem czyni to poprzez żmudne i skomplikowane badania, które nadają całej metodzie rangę naukowości.\nNatomiast schemat poznawczy w wywiadzie homeopatycznym ma postać następującą:\nZBIÓR DOLEGLIWOŚCI LEK HOMEOPATYCZNY\nUproszczenie to jest możliwe dzięki prawu podobieństwa, a także dzięki innemu pojęciu leku. (Lekiem dla danej osoby jest similimum tzn. potencjonowany roztwór substancji, który u zdrowego człowieka wywołuje symptomy dokładnie takie, z jakimi zgłosił się dany pacjent.) Dlatego w homeopatii nie mówi się o diagnozowaniu. Ewentualne diagnozowanie należało by rozumieć jedynie jako trafne wskazanie leku. Pacjent nie ma anginy, czy nabłoniaka, lecz tylko szereg objawów. Można więc co najwyżej mówić o jego dolegliwościach używając nazwy dopasowanego na zasadzie podobieństwa leku. Pojawia się pytanie, czy zastąpienie nazw chorób nazwami leków, a co za tym idzie zastąpienie podziału pacjentów według jednostek chorobowych ich podziałem według typów similimum nie jest tylko metodologicznie nieistotną zamianą terminów? Ze względu na zasadniczo różne pojęcia choroby i leku stosowane przez obie medycyny, odpowiedź na powyższe pytanie jest negatywna.\nCzym jest choroba w homeopatii? Przede wszystkim nie ma właściwie potrzeby mówić o chorobie w tradycyjnym rozumieniu, aby leczyć homeopatycznie. Samo pojęcie, jak widać na schemacie, nie odgrywa żadnej roli w procesie leczenia i dlatego nie zaistniała potrzeba jego dokładniejszego zdefiniowania. Dolegliwości odczuwane i opisane przez pacjenta są brane pod uwagę zarówno w medycynie konwencjonalnej jak i w homeopatii. Jednak w homeopatii wyraz „choroba” nie odnosi się do pojęcia tak abstrakcyjnego jak zbiór symptomów charakterystycznych dla danej choroby - o chorobie mówi się, jako o dynamicznym zaburzeniu życia (…desease itself, that is, the life which is only dynamically deranged and disordered… ) (Introduction, p.9) U każdego człowieka może ono objawiać się inaczej poprzez wiele charakterystycznych dla danej osoby (!) objawów (totality of symptoms). Różnica między obiema koncepcjami choroby jest jaskrawo widoczna w sytuacjach, gdy każdy z chorych jednakowo zdiagnozowanych przez medycynę konwencjonalną otrzymuje inny lek homeopatyczny (similimum), co w oczywisty sposób wynika z zasady podobieństwa. Choroba w homeopatii jest więc zjawiskiem dynamicznym, poznawalnym jedynie poprzez symptomy - człowiek choruje, gdy na dynamiczną siłę życiową działa dynamiczna siła jej przeciwna. Mówiąc językiem bardziej współczesnym, choroba polega na uszkodzeniu procesów samo-regulacyjnych, na zaburzeniu krążenia energii w organizmie. Sam twórca homeopatii używa terminu “choroba” przede wszystkim podejmując próbę opisania i wyjaśnienia sposobu działania leków homeopatycznych.\nBrak dogłębnego zrozumienia całej koncepcji procesu chorowania i leczenia zgodnego z tą metodą leczenia, skutkuje często stosowaniem leków homeopatycznych na sposób alopatyczny. W wyniku takich praktyk samo słowo “homeopatia”, tak jak jest dzisiaj używane, stało się dwuznaczne, mianowicie:\n“homeopatia1” zachowuje pierwotne znaczenie związane ze schematem 2. zgodne z tradycją wywodzącą się od jej twórcy, (homeopatia klasyczna).\n“homeopatia2” reprezentuje schemat 1 wnosząc tam jedynie następującą zmianę:\nDOLEGLIWOŚCI ETYKIETA LEK HOMEOPATYCZNY\nW nauce jest powszechną praktyką odnoszenie się do nowych pojęć za pomocą „starych” słów w jakiś sposób z nimi związanych. Takie rozszerzenie znaczenia często ma miejsce, gdy słowo już używane obejmuje swym zakresem nowy obiekt, jak np. w przypadku “węgla”, którego zakres wzbogacał się o odkrywane kolejno odmiany alotropowe (diament, grafit, fulleren). Każde rozszerzenie zakresu było uzasadnione tym samym składem chemicznym, który stanowił podstawę chemicznej definicji tego pierwiastka. Warunkiem poprawności rozszerzenia jest właśnie uwzględnienie cech istotnych definiowanych obiektów. W przypadku homeopatii klasycznej istotna jest nie jedna cecha, ale cały zespół logicznie powiązanych i praktycznie sprawdzonych praw i zasad, które wiążą się ściśle ze schematem 2. Tymczasem jak pokazuje schemat 3, homeopatia2 jest rodzajem medycyny konwencjonalnej: bazuje na jej koncepcji choroby, diagnozowaniu i sposobie doboru leku. Samo stosowanie leku homeopatycznego, choć jest warunkiem koniecznym dla homeopatii klasycznej, nie jest wystarczającym, aby takie miano nosić. Zatem z punktu widzenia poprawności definicji nic nie uprawnia do nazwania sposobu uprawiania medycyny według schematu 3 homeopatią.\nNawet z punktu widzenia języka potocznego, który dokonuje swoistych manewrów w celu zapełnienia luk semantycznych oraz skrócenia wypowiedzi, zabieg takiego rozszerzenia znaczenia wyrazu wydaje się podejrzany. Może być potraktowany jedynie jako przypadek katachrezy, gdzie obiekty mają wspólną nazwę: jeden z definicji, a drugi na zasadzie pewnej, w zasadzie nieistotnej relacji, w jakiej pozostaje z pierwszym obiektem. Używając tego terminu w znaczeniu homeopatii2 należało by więc pamiętać, że jest on metaforyczny i z homeopatią klasyczną ma tyleż wspólnego, co głowa człowieka z głową kapusty, noga konia z nogą stołu lub mysz - gryzoń z myszą komputerową.\nWracając do głównego wątku rozważań dotyczących bazowych pojęć homeopatii, proponuję teraz przyjrzeć się pojęciu siły życiowej. Koncepcja siły życiowej, do której odwołuje się Hahnemann, ilekroć próbuje opisać zjawisko choroby, może budzić uzasadnione kontrowersje. Przede wszystkim wiążą się one z zarzutem nienaukowości. “Przyjmowanie istnienia jakiejś zasady, siły życiowej, która decyduje o przebiegu procesów rozwojowych w organizmie, czyli tzw. witalizm jest właściwie stanowiskiem filozoficznym. Sama entelechia bowiem nie podlegając badaniom empirycznym, niczego z naukowego punktu widzenia nie wyjaśnia.” Z drugiej strony jednak, jak przyznaje Ślaga, twierdzenia witalistów są właściwie niefalsyfikowalne i dlatego stale utrzymują się w nauce. Samego Hahnemanna jednak powyższe uwagi nie dotyczą w tym sensie, że naukowość tworzonej przez niego dyscypliny opierała się na danych empirycznych - dokładnych próbach lekowych i wieloletnich obserwacjach pacjentów - a nie na towarzyszących im próbach całościowego i filozoficznego właśnie ujęcia koncepcji zdrowia i choroby zgodnego z tym sposobem leczenia. Wydaje się przy tym, że sam Hahnemann zdawał sobie po części sprawę z niedoskonałości tego pierwotnego dla jego systemu pojęcia. Świadczyć o tym mogą poszukiwania terminologiczne: „siła życiowa” (vital force) staje się „zasadą życiową” (vital principle) ”mocą duchową” (autocracy spiritual power) “ożywiającą mocą o charakterze duchowym” (animating spirit-like power) i samym “życiem”. Najjaśniejszą odpowiedź na pytanie czym jest siła życiowa znajdujemy w jej negatywnych określeniach: nie rządzi się rozumem, wiedzą ani refleksją, może działać jedynie w ramach fizyczności organizmu (“But the vial force, which of itself can only act accordingly to the physical constitution of our organism and is not guided by reason, knowledge and reflection.”) i w zestawieniu z jej przeciwieństwem: niewidoczna, dynamiczna siła życiowa decyduje o różnicy między martwym ciałem a żyjącą istotą (“without this animating spirit-like power the organism is dead” p 10).\nPowstaje pytanie, czy sensowne jest stawianie Hahnemannowi zarzutu, że popełnia błąd hipostazownia siły życiowej (np. gdy stwierdza, że ona działa, wywołuje itp). Czy jest to tylko sposób mówienia o niej, czy zakłada się jej istnienie? Poszukując odpowiedzi warto w tym miejscu skorzystać z metody stosowanej przez kognitywistów (np. Lakoff), którzy badając metafory używane w języku odtwarzają całe siatki pojęciowe oraz odkrywają tzw. metafory rdzenne. W homeopatii zdrowie i choroba są konceptualizowane w kategoriach reakcji siły życiowej: (1) Siła życiowa “wpływa na” człowieka (siła życiowa - przyczyna, coś zewnętrznego?). (2) Człowiek, organizm jest zatem “nośnikiem” (pojemnikiem, podłożem) siły życiowej. Siła życiowa “rezyduje” w człowieku (człowiek - dom, miejsce). (3) Siła życiowa “produkuje” (“wyraża cierpienie przez”) symptomy i “zmienia się” w czasie. Powyższy sposób mówienia możemy odnieść do współczesnej (i modnej) metafory komputerowej:\nlub metafory behawioryzmu:\nbodziec organizm reakcja\nAby w końcu przedstawić adekwatny schemat metafory homeopatycznej:\nczynnik dynamiczny dynamiczna siła życiowa symptomy chorobowe\nZwróćmy uwagę na analogie “pionowe”. Obserwacji podlegają jedynie input i output, a na ich podstawie można tylko domyślać się zawartości czarnej skrzynki i wysuwać co do tego hipotezy. Dla Hahnemanna domyślną zawartością byłaby właśnie siła życiowa, bez niej nie zaistniałyby symptomy (jak w martwym ciele).\nPrzytoczmy dalsze przykłady:\nSiła życiowa zmienia się, reaguje, odpowiada, jest jej więcej lub mniej, jest słabsza, silniejsza, zanika, umiera, wywołuje, powoduje.\nNa ich podstawie można stwierdzić, że metaforą rdzenną siły życiowej jest proces (słowa powyżej kursywą) pozostałe wyrażenia to przejaw reifikacji, wręcz personifikacji siły życiowej. Natomiast metaforą rdzenną similimum byłaby interpretacja procesu; nie trwanie, ale jego etap, odnotowanie rysów struktury organizmu.\nWarto w tym miejscu zauważyć, że Hahnemann w okresie tworzenia podstaw homeopatii miał wybór między koncepcją mechanistyczną a witalizmem. Pojęcie siły życiowej pozwalało na opis jego metody leczenia w sposób bardziej naturalny. Niestety pojęcie to otworzyło bramę nienaukowym interpretacjom wywodzącym się z prądów filozoficzno-religijnych czy nawet ezoterycznych. Niektórzy homeopaci nie potrafili oddzielić tego typu poglądów od wiedzy dotyczącej samej praktyki. Nic dziwnego, że zrodziło się wrażenie, że homeopatia stanowi część tych prądów (np. New Age), a sama w sobie przedstawia jakąś wartość tylko dla “wierzących”. Na szczęście przypadki wyleczonych homeopatycznie zwierząt mogą zawsze stanowić dowód o obiektywnej skuteczności tej metody.\n3. ZALEŻNOŚĆ LOGICZNO-MATERIALNA\nczyli o stosowaniu rezultatów badań logiki w celu poznania własnego przedmiotu i sformułowania norm postępowania.\nRacjonalne myślenie i staranny pomiar są to tylko narzędzia, a nie treść pracy, niemniej jednak bez takich i innych narzędzi logiki odkrywanie prawdy zdane byłoby na przypadek. Homeopatia jest dyscypliną pragmatyczną, ale w wywiadzie kluczową rolę odgrywają: język, myślenie i teoria, trzy dziedziny, które są też przedmiotem badań logiki. Świadoma praktyka w używaniu narzędzi logicznych podnieść może skuteczność prowadzenia wywiadu i efektywność uzyskiwania informacji. Ponadto zbliżenie pojęciowe obu dyscyplin i, co za tym idzie, wprowadzenie nowego punktu odniesienia, jakim jest logika, pomoże podjąć metodologiczną analizę podstaw teoretycznych homeopatii.\nPoniższe uwagi ograniczają się jedynie do zagadnienia związanego z wpływem języka na poznanie.\nAnamneza jest poznaniem zarówno intuicyjnym, jak i symbolicznym. Dla intuicji obiekt poznania jest dany wprost, a akt poznawczy sprowadza się do oglądu, w języku fenomenologii, “do uzyskania pełnej naoczności obiektu”. Na ile pełna naoczność jest możliwa i niezależna np. od schematów konceptualnych przekazywanych przez język jest sprawą dyskusyjną. Poznanie symboliczne natomiast odnosi się do obiektu poprzez znak - czyli język - i jego istotą jest interpretacja (hermeneutyka). Dzięki interpretacji języka ujawniaja się nowe aspekty obiektu, których nie może dać bezpośredni ogląd. Dlatego, wbrew tradycji filozoficznej, nie należy tu przeciwstawiać tych dwóch rodzajów poznania.\nJęzykiem jako systemem znaków zajmuje się semiotyka; poszczególnym jej działom odpowiadają trzy relacje, jakie zachodzą między znakami językowymi, a: 1) użytkownikami języka 2) tym do czego znak odsyła; 3) innymi znakami językowymi. W procesie rozumienia istotne są przede wszystkim dwie pierwsze relacje, zgodnie z tradycją nazywane odpowiednio: pragmatyczną i semantyczną.\nRozumienie (pacjenta) w węższym sensie związane jest z interpretacją jego wypowiedzi, w szerszym to zdolność wniknięcia w jego motywacje, uczucia i decyzje. Pierwsze jest warunkiem drugiego. Każde może pozostać nieosiągalnym celem, jeżeli nie zdamy sobie sprawy ze znaczenia, jakie dana osoba przypisuje do tego co mówi, a także do tego co się wydarza i co robi. Tak szeroko rozumiane znaczenia w większości przekazywane są poprzez język i są w dużej mierze wspólne dla danej kultury: wiele z nich jest uznanych za pewniki komunikowane pośrednio poprzez słowa i czyny - ludzie nieustannie wykorzystują te złożone systemy znaczeniowe starając się zrozumieć siebie, innych i świat. Pozostaje jednak pewien margines znaczeń indywidualnych, który sprawia, że na przykład osoby obserwujące to samo zdarzenie zinterpretują je zupełnie inaczej. Poniższe rozważania dotyczą różnych aspektów tego różnicowania i częściowo są niestety jedynie postulatami.\nPierwsze pytanie przed którym stoi lekarz dotyczy języka, jakiego powinien używać przy zadawaniu pytań. W sytuacji idealnej dobrze by było wcześniej odkryć, jak rozmówca (pacjent) “sortuje” rzeczywistość, aby w pytaniu nie narzucić mu swoich kategorii poznawczych. Istnieją bowiem subtelne, lecz ważne różnice semantyczne między językami dwóch osób mówiących pozornie tym samym językiem. Na przykład Khun i Feyerabend kładli nacisk na zależność teorii od znaczenia tłumacząc tym, dlaczego ludzie uznający odmienne teorie używają tych samych wyrażeń w różnych znaczeniach. Leon Koj zauważa natomiast, że z jego reguły zmiany znaczenia wynika, że osoby różniące się przekonaniami używają wyrażeń o różnych intensjach i dlatego nie mogą się nawzajem zrozumieć.\nWobec powyższego należałoby dążyć do tzw. kompetencji translacyjnej, czyli zdolności tłumaczenia języka drugiej osoby na swój własny, i dalej na język Materia Medica. Oczywiście, każde tłumaczenie niesie pewne ograniczenie, mianowicie odrywa od pierwotnego systemu odniesień i tym samym znaczenia faktycznie wyrażone ulegają wypaczeniu. Słusznie więc przywiązuje się w wywiadzie lekarskim wielką wagę do zachowania tego, co ktoś mówi bez tłumaczenia, o ile oczywiście dane sformułowania pojawiają się także w charakterystyce leków i o ile słowa, użyte teraz przez pacjenta znaczą to samo, co słowa użyte często wiele lat temu do opisu prób lekowych. Naturalnie, w przypadku języka polskiego poziom trudności powiększa się jeszcze o konieczność tłumaczenia na język obcy.\nLekarz zatem ma w najlepszym razie do czynienia z trzema językami: swoim, pacjenta i Materia Medica; pierwszy wiąże się z opisem, drugi i trzeci z odkryciem. Własny system znaczeń służyć ma do odkrywania systemu znaczeń pacjenta i znaczeń M.M., czyli do interpretacji. Od stopnia przyswojenia sobie czyjegoś systemu znaczeń zależy, czy nasza interpretacja będzie tożsama z jego. Nie da się jednak obserwować czyjegoś systemu znaczeń w sposób bezpośredni, ale jedynie słuchając, obserwując i potem rozumując - przeprowadzając wnioskowania. Rozumujemy na podstawie danych obserwacyjnych - co ludzie robią, jak się zachowują - i na podstawie przesłanek - tego co słyszymy oraz tego co wiemy, czyli niestety naszego, systemu znaczeń. Z powodu tego ostatniego wnioski, do których dochodzimy traktować można jedynie jak hipotezy, które muszą być nieustannie testowane i potwierdzane. Powstaje zatem pytanie jak uniknąć naszego, zbyt swoistego, systemu znaczeń w bazie przesłanek rozumowania prowadzącego do interpretacji? Ponadto, w większości system znaczeń zasadza się na milczących założeniach, z których najbardziej fundamentalne traktowane są jako pewniki, a te są najczęściej przesłankami we wnioskowaniach. Z tego powodu wczucie się w czyjś system znaczeń wymaga również uświadomienia sobie treści jego entymematów, czyli przesłanek milcząco założonych. Dla ilustracji, przytoczyć tu można przebieg eksperymentu przeprowadzonego przez Margalita i Goldbluma nazwanego grą metaforyczną. Polegał on na dopasowaniu cechy do obiektu (np. Gdyby miasto miało kolor, to jaki byłby to kolor?) oraz odgadywaniu nazwy obiektu na podstawie jego metaforycznego opisu. Okazało się, wbrew oczekiwaniom, że nawet stereotypowe skojarzenia, jak zieleni z żołnierzem, mogą doprowadzić do niestandardowych znaczeń: dla jednego ze studentów osobą odpowiadającą temu skojarzeniu był Jezus. Jak wyjaśnił, jedna z przesłanek w jego rozumowaniu dotyczyła nieposzlakowanej opinii, jaką miał o żołnierzach i którą mógł porównać tylko do opinii, jaką miał o Jezusie. W celu uniknięcia nieporozumień należało by poczynić tu założenie o nie podzielaniu żadnych, nawet pozornie oczywistych, przekonań.\nRozumienie więc zasadza się na interpretacji. Powstaje pytanie, jakie są kryteria oceny poprawności interpretacji. W bardziej sformalizowanym ujęciu, termin “system znaczeń” zastępuje się przez “system zdań”, czyli sądów, bowiem do nich można sprowadzić znaczenia. Interpretację, czyli przekład jednego systemu zdań na drugi można wówczas w sposób jasny przedstawić jako pary zdań, jedno z języka interpretowanego, drugie z języka własnego i poddać je ocenie. Pierwszą rzeczą, która rzuci się w oczy jest ilościowa zgodność, czyli proporcja jednego systemu zdań do drugiego zwana zasięgiem interpretacji. Informuje on jak dużą część systemu interpretowanego udało się objąć tłumaczeniem. Dążenie do jak najobszerniejszego zasięgu interpretacji czasem może kolidować z drugim warunkiem poprawności - naturalnością. Przekład powinien być naturalny w tym sensie, że znaczenie pierwowzoru jest w największym możliwym stopniu zachowane w przekładzie. W przypadku zdań niejednoznacznych i niedookreślonych szczególnie wyraźnie rysuje się konflikt między powyższymi kryteriami. Zachowaniu rozsądnej równowagi może pomóc zastosowanie dodatkowego kryterium Pareto: interpretacja jest optymalna, gdy żadnego z jej parametrów nie da się poprawić nie pogarszając jednocześnie drugiego.\nCzasami ustalenie najlepszego sposobu rozumienia, czyli największej naturalności, wymaga konsultacji językowej (odwołania się do innych użytkowników języka). Jest to kryterium pragmatyczne, zewnętrzne w stosunku do samego systemu w tym sensie, że nie stanowi go żadna konkretna własność systemu a jedynie konwencja językowa. W tym samym celu można zbadać, która z wersji przekładu jest bardziej spójna z innymi zdaniami systemu (z przekładem całej wypowiedzi pacjenta). Spójność jest kolejnym czynnikiem decydującym o jakości interpretacji. Ogólnie spójność systemu jest tym większa (a tym samym interpretacja tym lepsza) im więcej zdań systemu to tezy wtórne, czyli zdania wynikające z aksjomatów systemu. Tu należy zwrócić uwagę na wybór aksjomatów, czyli tez pierwotnych nie dowodzonych. Wybór ten powinien być w maksymalnym stopniu naturalny, to znaczy, jeżeli jakieś zdanie uznane jest za aksjomat w systemie interpretowanym - czyli przez pacjenta - to za aksjomat powinno zostać uznane zdanie odpowiadające mu w interpretacji lekarza.\nTylko gdy zbiory tez pierwotnych w obu systemach są zdaniami korespondującymi ze sobą można spodziewać się, że wnioski które na ich podstawie wyciągnie lekarz będą pokrywać się z wnioskami pacjenta. Czy do tego jednak należy dążyć w wywiadzie homeopatycznym? Czy nie powinno się raczej postulować anty-naturalizmu pod tym względem? Najczęściej bowiem za przesłanki rozumowania (czyli tezy pierwotne) służy lekarzowi zupełnie inny zbiór zdań niż pacjentowi. Wynika to głownie z zasadniczej nieznajomości zasad leczenia homeopatycznego u pacjentów, którzy myślą w kategoriach medycyny alopatycznej i zgodnie z nią referują swój stan i nawet są skłonni odczuwać poprawę. Lekarz homeopata i jego pacjent wybierają zatem inne cechy jako poszukiwane wskazówki do dobrania leku i wydaje się, że w większości wypadków postulat zachowania tożsamości aksjomatycznej wręcz nie powinien tu być spełniony. Ponadto, każdemu wnioskowaniu towarzyszą tezy brane spoza systemu interpretowanego i znów najczęściej tezy te w przypadku pacjenta są zupełnie odmienne od tez uznawanych w homeopatii. Tutaj w grę wchodzą różnice w pojmowaniu zdrowia i choroby, diagnozowania oceny poprawy czy pogorszenia i wiele innych. Kolejny parametr interpretacji logicznej, siła teorii, i dążenie aby była ona jak najsłabsza zatem znowu nie powinno być spełnione.\nRelację języka do rzeczywistości opisuje się za pomocą pojęcia prawdziwości. “Zdanie jest prawdziwe, gdy jest tak jak ono głosi.” Takie zdanie, o którym można orzec czy jest prawdziwe czy fałszywe nazywa się zdaniem w sensie logicznym i o takich zdaniach będzie tylko mowa poniżej. Lekarz homeopata dąży do poznania prawdy tj. zbioru zdań, co do których prawdziwości jest przekonany. Natomiast nie można oczekiwać, aby wszystkie wypowiedzi pacjenta były zdaniami w sensie logicznym. Niedbałość, chaotyczność mowy, błędy logiczne, nawet naturalne w dialogu skróty, wszystkie one prowadzą do niezrozumienia (błąd niezrozumiałości), do nieporozumienia (np. w wyniku wieloznaczności wypowiedzi) i, co gorsza, mogą uniemożliwić ustosunkowanie się do wartości logicznej wypowiedzi, czyli orzeczenie czy wygłoszone zdanie jest prawdziwe czy fałszywe. Oczywiste jest, że wartość poznawcza takich wypowiedzi jest znikoma, nie mogą też one stać się przesłankami żadnego rozumowania. Stąd postulat doprowadzania każdej informacji (wypowiedzi przekazującej informację) do postaci zdania w sensie logicznym. W praktyce wiąże się to często z koniecznością poprawienia językowych błędów, a w przypadku, gdy okaże się to niemożliwe uznania, że taka wypowiedź nic nie wnosi do analizy i należy ją wykluczyć. Wobec tego istotna jest praktyczna umiejętność odróżniania zdań w sensie logicznym od innych wypowiedzi.\nZ wartością logiczną zdania wiążą się dwa zagadnienia: z jednej strony nasze przekonanie co do prawdziwości bądź fałszywości zdania jest w praktyce stopniowalne - mówi się więc o stopniu przekonania co do prawdziwości zdania; z drugiej strony sposoby dojścia do tego przekonania różnią się między sobą co do wiarygodności. Niektóre sposoby np. poznanie naoczne, za pomocą zmysłów (przy założeniu, że towarzyszą temu normalne warunki i sama osoba poznająca również znajduje się w stanie normalnym uznać należy za najpewniejsze. Całkowicie pewne, ale na mocy umowy (definicji), są zdania ustalające lub odwołujące się do znaczeń terminów. Powszechnie za pewne uważa się też stwierdzenia wsparte autorytetem naukowym (tzn. naukowców), chociaż jak pokazały dzieje nauki, prawdziwość takich twierdzeń zależy od teorii, w ramach której są one głoszone więc stan ten może ulec zmianie wraz ze zmianą teorii. Pośrednią kategorię zdań stanowią zdania będące uogólnieniami indukcyjnymi. Rozumowanie indukcyjne jest całkowicie pewne, tzn. możemy być w 100% pewni, że wniosek otrzymany na podstawie takiego rozumowania jest prawdziwy, tylko wówczas, gdy przebadane zostały wszystkie możliwe przypadki. W przeciwnym razie istnieje tylko prawdopodobieństwo prawdziwości wprost proporcjonalne do ilości przypadków rozważanych. (Uwaga: próby lekowe nie są stuprocentowymi uogólnieniami indukcyjnymi.)\nJęzyk nie tylko opisuje rzeczywistość, ale też ją tworzy - sortuje, narzuca swoje kategorie. Przykładowo, przywykliśmy wyodrębniać w świecie pewne przedmioty jako całości, nadajemy im nazwy i w ten sposób grupujemy wyodrębnione elementy. Jednak nie wiadomo, czy taka jest rzeczywista ontologia naszego świata. Badania lingwistyczne pokazują, ze różne kultury niejednakowo postrzegają obiekty. Literatura obfituje w przykłady: od licznych rodzajów śniegu Eskimosa, poprzez język Indian Hopi opisany przez Whorf’a, aż do pewnego plemienia na Wyspach Karaibskich, którego członkowie uważali się za krokodyle (członkowie plemienia i krokodyle należeli do tej samej kategorii pojęciowej). Jak dowodzi Watts, na przykładzie języka chińskiego, status rzeczy może pochodzić z konwencji językowej, a niekoniecznie z obiektywnego świata zewnętrznego. Teza relatywizmu językowego stojąca za tymi przykładami głosi, że złudne jest przekonanie, że ludzie przystosowują się do rzeczywistości zasadniczo bez użycia języka; świat realny jest w znacznym stopniu budowany nieświadomie na podstawie nawyków językowych grupy. Nawet jeśli nie zgodzimy się z nią w tak radykalnym sformułowaniu, to rodzą się wobec niej dwa pytania: Do jakiego stopnia język decyduje o naszym poznaniu rzeczywistości oraz, czy w ramach tej samej grupy językowej rzeczywiście nie zachodzi niebezpieczeństwo nieporozumień wynikających z pozornie drobnych różnic językowych? Pierwsze pozostaje właściwie bez odpowiedzi - może co najwyżej czujność poznawczą. Poniżej próbujemy znaleźć odpowiedź na drugie pytanie na przykładzie dwóch pojęć stosowanych w homeopatii: warstwy i miazmy.\nWybór terminów, za pomocą których odnosimy się do badanej dziedziny może być dwojaki. Można wprowadzić terminy projektując ich znaczenie, np. w ten sposób wprowadzil Hahnemann nazwę ‘miazma’. Można też posłużyć się metaforą, np. warstwa. Oba terminy odnoszą się do tego samego obiektu poznawanego, ale każdy w inny sposób.\nWarstwa to nie jest coś, co realnie istnieje u jakiegokolwiek pacjenta, lecz jest to (znów) sposób mówienia. Zamiast twierdzić, że warstwy są stopniowo odkrywane, czy tez stopniowo się ujawniaja, można powiedzieć, ze pewne cechy (symptomy) są stopniowo odkrywane czy też ujawniaja się. Chociaż status ontologiczny cech jest zagadnieniem dyskutowanym, dogodnie jest tu przyjąć, że cechy nie istnieją same w sobie, lecz jedynie istnieje osoba, która je ma, czy ujawnia. Zatem warstwa to pojęcie, które nie odnosi się do istniejącego przedmiotu. Kotarbiński stwierdziłby, że jest to w tym przypadku nazwa pozorna i przypisywanie istnienia temu co ona oznacza jest błędem hipostazowania. Używanie takich terminów, oczywiście bez hipostazy tzn. bez założenia, że to o czym ona mówi istnieje, jest jednak zasadne. Pełnią one funkcję metafory-modelu (wg Blacka). Model jest to taki sposób mówienia, który łączy dwie oddzielne dziedziny “relacją kognitywną“. Używa się języka jednej dziedziny jako soczewki do zobaczenia innej dziedziny. “Warstwa” jest zatem sposobem mówienia - metaforą, która umożliwia caly szereg skojarzeń np. obierania, odkrywania czegoś nowego w miarę posuwania się w głąb itd. Jest pojęciem epistemologicznym - odnosi się do etapów procesu poznawczego - a nie ontologicznym, ponieważ nie odnosi się, ani dosłownie ani metaforycznie, do bytu. Z każdym modelem wiąże się pewne ograniczenie, tak jak soczewka pozwala nam zobaczyć coś w jeden określony sposób. Wadą użycia pojęcia warstwy wydaje się być to, że wiąże się z nim niezależny od lekarza limit poznawania podyktowany wpisanym w warstwowość uporządkowaniem, które z drugiej strony patrząc, stanowi o atrakcyjności tego modelu. Od tej wady wolny jest sposób mówienia Hahnemana: zakłada jedynie limit postrzegania lekarza, który odkrywa symptom po symptomie, aż zarysuje się obraz dysharmonii (postrzeganej pewnym sensie jako harmonii) - miazma.\nKatedra Logiki, Universytet Łódzki, e-mail: Rybarkiewicz@wp.pl\nAutor: dr n. filoz. Dorota Rybarkiewicz (0)\nData publikacji: 2005-02-15


4 czerwca 2014 | 01:00\nProf. Henryk Skarżyński (Fot. Michal Mutor)\nSprawił, że w Kajetanach pod Warszawą robi się najwięcej na świecie zabiegów poprawiających słuch - dziennie 70. Już niejeden raz rzucił wyzwanie nauce. I wygrał - skazani na głuchotę zaczęli słyszeć.\nZ zaburzeniami słuchu już zawsze będzie mi się kojarzył film "Dzieci gorszego Boga" z 1986 r. O młodych głuchych ludziach, a przede wszystkim o tym, jak trudno, słyszącym zrozumieć świat pozbawiony dźwięku.\n- Teraz już bardzo dobrze możemy sobie wyobrazić, jak czują się osoby pozbawione słuchu. Istnieją metody całkowitego odcięcia się od dźwięków z otoczenia. Niezwykłe jest to, że dzisiaj prawdopodobnie bylibyśmy już w stanie przywrócić słuch wszystkim bohaterom tego filmu.\nMiędzy innymi dzięki panu. W 2002 r. - po raz pierwszy na świecie - wszczepił pan implant ślimakowy pacjentowi z częściową głuchotą. W sens zabiegu wszyscy wątpili.\n- To rzeczywiście było wielkie wyzwanie rzucone światowej nauce i medycynie. Wszyscy byli wtedy pewni, że otwarcie ucha wewnętrznego u pacjenta z częściowo zachowanym słuchem i - nie daj Boże - włożenie tam jakiegoś urządzenia wysyłającego impulsy elektryczne jest niemożliwe, bo słuch w takim przypadku zawsze musiałby ulec zniszczeniu. Ja byłem jednak głęboko przekonany - na podstawie nie przeczuć, ale wieloletnich obserwacji - że taki zabieg jest wykonalny. Zrobiliśmy go w lipcu 2002 r. - przez internet śledziły go najlepsze ośrodki otolaryngologiczne na świecie.\ndunajec1 10.06.2014, 22:11\nA gdzie deklaracja wiary? Cialo czlowieka jest boskie i nietykalne, nie?


Darmowy hosting - Hostingi-Plikow.pl\nLudzie bardzo często próbują oszczędzać, a niestety nie wychodzi im to na dobre. Oczywiście oszczędzanie jest czymś odpowiednim, ale trzeba wiedzieć, na czym zaoszczędzić można, a na czym nie warto. Chcąc zyskać sukces w Internecie, trzeba opłacić firmy, które zajmą się naszymi stronami WWW i wypromują je. Jest wiele usług dotyczących stron, a jedną z nich jest hosting. Chcąc mieć korzyści, trzeba jednak zawsze początkowo zainwestować i cudów w tym wypadku nie ma. Bywa tak, że ludzie znajdują ogłoszenia o darmowym hostingu. Nigdy nie będzie on taki, jak hosting płatny. Dlaczego? Bo ten darmowy ma wiele ograniczeń. Wiadomo, że firmy oferujące hosting, także muszą płacić za swoją działalność i robią to dzięki pieniądzom od klientów. Zaś oferowanie darmowego hostingu nie jest realne, bo oznacza to, że nie będzie się miało dostępu do wszystkiego. Pojawiają się więc takie problemy jak utrudniony dostęp do potrzebnych baz danych, nie ma obsługi tak zwanych skryptów, oraz oczywiście pojawiają się problemy z transferem, który jest zbyt powolny, a to utrudnia korzystanie ze strony WWW. Nie ma też odpowiedniej ilości miejsca na dysku, co jest także ograniczeniem dla strony. Ponadto na stronie jest umieszczanych mnóstwo reklam dostawcy darmowego hostingu, a to także często internautów drażni.\n« Czym jest hosting\n» Nieprawidłowe pozycjonowanie stron


22:21, 23 października 2021 r.\nSzkolenie z zakresu partnerstwa publiczno – prywatnego\nW ramach projektu „Profesjonalny pracownik administracji publicznej – doskonalenie umiejętności pracowników JST zrzeszonych w partnerstwie na terenie powiatu warszawskiego zachodniego” w dn. 11-13.04 i 9-11.05.2011r. w Urzędzie Miejskim w Błoniu odbyło się szkolenie z zakresu partnerstwa publiczno – prywatnego. W szkoleniu wzięło udział łącznie 21 osób.\nWprowadzenie do tematu w kontekście nowej ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym z dnia 19 grudnia 2008r;\nNajważniejsze elementy otoczenia prawnego dla przedsięwzięcia wykonanego w trybie ppp zgodnie z ustawą z dnia 19 grudnia 2008;\nUstawa o koncesji na roboty budowlane lub usługi;\nAnaliza trybu wdrażania przedsięwzięcia – najważniejsze wymogi ustawy;\nKiedy koncesja, a kiedy prawo Zamówień publicznych ;\nOrganizacja procesu przetargowego;\nProdukty rynków finansowych przydatne dla przedsięwzięcia;\nAnaliza przykładowych przedsięwzięć;\nKoncesja na przykładzie (rys historyczny);\nOrganizacja procesu PPP przez Zamawiającego;


Jak odbić dziewczynę? - porada Tipy.pl\nStrona głównaRodzina i związkiMiłość i RandkiZauroczenieJak odbić dziewczynę?\nCzas, aby napisać o czymś w czym jestem naprawdę dobry, a mianowicie w odbijaniu dziewczyn innym kolesiom. Możecie zapytać, po co Wam ta umiejętność? Ale przyznajcie sami. Większość gorących kobiet, które spotykacie na swej drodze jest już zajęta, lub niestabilna psychicznie. Wyjątkami są gorące laski zajęte robieniem kariery, a co za tym idzie nie szukające stałych partnerów, jak również te, które właśnie zakończyły swój związek z takich czy innych powodów (ale to rzadkość), oraz te, które wykończyły facetów z którymi do tej pory były i szukają nowych wrażeń (zazwyczaj starsze gorące kobiety). Poniżej podpowiadam Wam, jak odbić fajną laskę innemu facetowi. Uwierzcie koledzy, przyda się Wam ta umiejętność.\nPrzebadajcie środowisko w jakim ona na co dzień funkcjonuje. Masz większe szanse na zarwanie jej jeśli będziesz się kręcił w środowisku, w którym ona się obraca. Powodzenia, jeśli chcesz ją wyrwać 'na nieznajomego'. Na chwilę zadziała, ale nie porzuci ona nigdy dla Ciebie swojego faceta. Kiedy kobieta zostawia swojego partnera dla kogoś innego, to zazwyczaj dla kogoś na kim może się oprzeć i kogo zna, kogoś z 'jej podwórka'.\nBądź przyjacielem jej przyjaciół. To klucz do wszystkiego. Jej przyjaciele, a zwłaszcza koleżaneczki z czasem będą chciały Was zeswatać, zwłaszcza jeśli nie darzą zbytnim zaufaniem jej obecnego chłopaka. Zawsze bądź miły, towarzyski, pomocny i uśmiechnięty. Niech Cię polubią. Kobiety strasznie sugerują się zdaniem i opiniami koleżanek. Więc nie wahaj się i wkrocz w ten ich mały światek.\nJeśli już wejdziesz krąg jej znajomych, masz bardzo duże szanse, aby dowiedzieć się czegoś o jej związku. Dobrze wiesz, że w takich małych kółkach wszyscy sobie opowiadają o różnych sprawach. Więc siłą rzeczy, będziesz wiedział też jak ma się jej związek. Najpierw musisz nauczyć się jej słuchać, zachęcać, że zawsze może przyjść do Ciebie ze swoimi problemami ze związkiem i ogólnie wszystkimi, nawet w nocy o północy niech nie zawaha się do Ciebie zadzwonić. A jak już się to stanie, poddawaj jej delikatnie w wątpliwość jej związek. Wytykaj subtelnie wady jej faceta, utwierdzaj w przekonaniu, że skoro jest tak i tak, a on robi to i to, to nie ma sensu dłużej w tym tkwić. Mów jej, że zasługuje na kogoś lepszego, że jest zbyt mądra, żeby brnąć dalej w ten związek. Zagraj na jej ego.\nBądź dla niej kimś w rodzaju autorytetu, starszego brata, który zawsze się nią zajmie i pocieszy, spędzi z nią wolny czas. Ale nie przesadzaj z byciem tym bratem, przecież dobrze wiesz, że nie o to Ci chodzi. Laski lecą zawsze na facetów, którzy potrafią je ustawić do pionu, zawsze doradzą, ale będą też ulegli i dadzą się poprowadzić. Wiecie, takie wspólne prowadzenie się. Wydaje mi się, że to jest ten moment przełomowy, w którym laski przestają mnie postrzegać tylko jako kumpla, a zaczynają we mnie widzieć kogoś więcej. Wiecie, przypadkowe dotknięcie dłoni, przytulenie w trudnych chwilach, pogłaskanie, buziak na powitanie i pożegnanie – przytrzymaj ją wtedy w ramionach, lub swoje usta na jej policzku dwie-trzy sekundy dłużej niż powinieneś. Ale niczego nie mów, ona to zauważy i będzie wiedzieć o co chodzi.\nNa tym etapie nie zaczynaj skupiać jednak swojej całej uwagi tylko na niej. Rozmawiaj z innymi kobietami, kokietuj je – nawet na jej oczach, ale nie przekraczaj magicznej granicy, aby nie pomyślała, że jesteś niestały i skaczesz z kwiatka na kwiatek. To w tym momencie ona zacznie Cię baczniej obserwować i będzie zazdrosna, że rozmawiasz z inną kobietą, a nie z nią. Zacznie Cię częściej zaczepiać, pisać, czy dzwonić. Tak po prostu, bez przyczyny lub z zupełnie błahego, wymyślonego na poczekaniu powodu.\nKiedy już będziesz miał absolutną pewność, że ona się Tobą zauroczyła, to Ty powinieneś zrobić pierwszy krok. Ona będzie Ci dawała różne sygnały, świadczące o tym, że Cię chce, ale nie odważy się na zrobienie pierwszego kroku. To ty musisz pociągnąć za spust. Na którymś z Waszych spotkań pocałuj ją powoli, ale namiętnie, popatrz jej głęboko w oczy. Teraz wszystko będzie zależało od niej. Albo zerwie z chłopakiem od razu (o ile już tego nie zrobiła), albo poczeka jeszcze chwilę, żeby upewnić się czy to co oboje czujecie, jest tą samą rzeczą. Wiecie, będzie chciała z Wami pogadać o tym, bla bla bla. Zapewniajcie ją, że to co do niej czujecie jest niesamowite, a ona sama wyjątkowa, jedyna w swoim rodzaju. Takie gadki, na które kobiety łapią się najbardziej. Teraz ona już jest Twoja. No, to powodzenia!\nJak go zdobyć?Zauroczenie\nKrótkie streszczenie poradnika "Jak przeciwdziałać sytuacji opisanej w w/w artykule"? 1) miej swoje wtyki wśród wspólnych znajomych, 2) miej rękę na pulsie - dowiedz się zawczasu, że ktoś zagrywa do twojej partnerki, 3) OPANUJ NERWY i poznaj gościa - jak wygląda, jak się nazywa, gdzie bywa, gdzie mieszka, gdzie pracuje, 4) nie baw się w żadne ceregiele, tylko działaj: jeśli spotkasz go na mieście sam, powiedz krótko, że "Słuchaj XYZ, doszły mnie słuchy od różnych osób, że podwalasz się do mojej dziewczyny. Na początku je ignorowałem, ale przekroczyłeś granicę. To jest pierwsze i ostatnie ostrzeżenie. Nie jestem nastolatkiem i nie będę się bawił z tobą w podchody, więc potraktuj to poważnie, albo zaakceptuj konsekwencje" i utnij gadkę. Nie odpowiadaj na ŻADNE jego zaczepki, pytania - niech ma problem i niech o nim myśli. Ty swoje powiedziałeś, jego odpowiedź cię NIE INTERESUJE. / Jeśli spotkasz go na wspólnej imprezie, poproś partnerkę, by podeszła razem z tobą do kolesia i powiedz ten sam tekst. 5) jak twoja panna wstawi się za nim - straciłeś ją i pogódź się z tym. Możesz potem odpowiednio podziękować gościowi, to zostawiam już twojej inwencji - pamiętaj, facet, który daje sobie odbić laskę bez "odpowiedzi" jest nikim. Jeśli twoja panna zacznie zaprzeczać, WYKORZYSTAJ TO - powiedz głośno i wyraźnie "widzisz?! a teraz żegnamy".\npowiem tak silniejszy , sprytniejszy i temu któremu akurat bardziej zależy zawsze wygra ;)\nWybiłbym ci zęby za ten artykuł\nI naprawdę, chcielibyście być z kobietś, która zostawiła faceta, bo inny zrobił przekręt na dużą skalę? No proszę... Litości.\nTeraz ja napisze poradnik, "Jak nie dać sobie odbić dziewczyny" - oto:\nPunkt 1, a za razem jedyny. Zapierdol frajera który proboje zepsuć ci szczeście, to jedyne co powinno się robić z takim gównem jak wy. Wszystko w temacie\nPrzeczytałem ten artykuł z ciekawości. Moim problemem jest pewien przypadek, mianowicie znam dziewczynę od podstawówki. Znam ją dosyć dobrze, chociaż na moje nieszczęście od pewnego czasu się z nią nie widuję z przyczyn zewnętrznych. Jest z chłopakiem od jakichś 3 lat i mam problem: ich związek wydaje się być stały, aczkolwiek zdarzało się, że w gronie jej koleżanek słyszałem nawet od niej samej, że zastanawia się nad kontynuacją związku (powątpiewa rzekomo z powodu jakichś głębszych przemyśleń jej chłopaka na ten temat). Niestety kiedy zacząłem z nią rozmawiać o tym - odniosłem wrażenie, że sama nie jest pewna ale mimo wszystko chciałaby być lojalna wobec swojego chłopaka. Oczywiście podoba mi się nie tylko fizycznie ale także jej charakter i uosobienie. W innej sytuacji nie krępowałbym się próbować ją odbić, ale tutaj jest jeden problem: jej chłopak to mój kumpel! Nie chciałbym okazać się świnią wśród znajomych. Co robić?\npodrywflirtjak poderwac dziewczyneuwodzeniepodrywanie kobietuwodzenie kobietjak zdobyc dziewczynekurs podrywaniajak rozkochać dziewczynęodbijanie dziewczyny


Forum DI :: Szwecja: diaboliczny plan likwidacji gotowki rozpoczety! : Nowości i Wiadomości\nSzwecja: diaboliczny plan likwidacji gotowki rozpoczety!\nhttp://davidicke.pl/forum/szwecja-diaboliczny-plan-likwidacji-gotowki-rozpoczety-t2625.html Strona 1 z 1\nAutor: germanwatcher [ 04 cze 2010, 11:10 ]\nTytuł: Szwecja: diaboliczny plan likwidacji gotowki rozpoczety!\nTytul tego wpisu nie zostal dobrany przypadkowo.\nDoskonale wpisuje sie bowiem w ogolny trend lansowany przez bilderbergow, banksterow i ich slugusow.\nNa razie wybranej grupie (wybrane panstwa i spolecznosci) "wstrzykiwane" sa szczepionki majace wywolac wstrzas anafilaktyczny na widok gotowki, pieniadza w formie papierowej. Jak zwykle banda glupich owiec zahipnotyzowanych i kompletnie znieczulonych z otwartymi ramionami wydaje sie witac Nowy Porzadek Swiata zaplanowany przez wlascicieli calej tej hodowli . Czas chyba obudzic to cale towarzystwo.\nJuz w przypadku Grecji zapalily mi sie lampki ostrzegawcze w glowie, przy czytaniu propozycji Wloskich politykow dot. ograniczenia operacji gotowkowych do pewnej wysokosci juz i ja zrobilem sie "czerwony", ale po tym newsie musialem peknac i cos napisac w tej sprawie. Ale do konkretow. Byc moze mamy pierwsza kandydature na prawdziwie, tfu wirtualne spoleczenstwo zgodne z kanonami NWO\nPo Grecji i Włochach teraz Szwecji moze grozic zakaz posiadania gotowki. Jednak z "małą" różnicą: podczas gdy w krajach południowej Europy niewielkie kwoty beda mogly być nadal wypłacane w gotówce, Szwecja chce znieść całkowicie pieniadz papierowy jaki znamy powszechnie.\nZakaz posiadania gotowki Szwecji\nObecnie w Skandynawii, zaobserwowac mozna bezprecedensową kampanię medialną przeciwko gotówce. Działania te odnosza się do lęku i tym samym "kryminalizuja" właścicieli środków pieniężnych w gotowce. Wpływowi lobbisci walczą o KOMPLETNY zakaz tzn likwidacje gotówki.\nSprzeciw spoleczenstwa? Brak (!). Większośc Szwedów akceptuje ten pomysl i uwaza plan za całkiem dobry. Przecież: "Kto ma gotówkę, ma przewaznie coś do ukrycia..."\nCelem kampanii jest przygotowanie spoleczenstwa do LIKWIDACJI szwedzkiej korony i wprowadzenia (tylko i wylacznie) WIRTUALNYCH pieniedzy (cos nam to przypomina prawda??? przyp. aut.)\nKampania medialna ukrywa prawdziwe przeslanki. Przede wszystkim celuje w najnizsze instynkty (i wibracje) jak lęk bowiem "Każdy, kto ma gotówkę, jest zagrożony - moze byc zaatakowany i obrabowany"...\nZgodnie ze wskaznikiem tzw "napadometrem", którym to regularnie agencje finansowe (nalezace do banksterow) wstrząsaja opinia publiczna, 25 procent pracowników szwedzkich handlowcow/kupcow -detalistów już stalo się ofiarami napaści i przemocy. Niektórzy z nich nawet kilka razy. "To po prostu nie do przyjęcia, że ludzie idąc do pracy muszą się bać napadów czy aktow przemocy" powiedział dyrektor szwedzkiego Ministerstwa Pracy.\nInna manipulacja wykorzystywana chetnie w tej kampanii medialnej kryminalizuje obywateli naznaczajac właścicieli środków pieniężnych pietnem potencjalnego przestepcy zgodnie z motto: "Kto ma gotówkę, ma tez coś do ukrycia."\n"Z trzech koron w gotówce, dwie korony pochodza z szarej strefy", przypuszcza szefowa szwedzkich zwiazkow zawodowych, Pani Löök. "Nie wiadomo, gdzie faktycznie krąży gotowka. A to nie oznacza nic innego jak tylko że jest to część szarej strefy" dodaje. Jej zdaniem przewaznie ci ktorzy korzystania najczesciej z gotówki, maja do ukrycia najwiecej: "Za prostytutki tez nie placi sie chetnie karta kredytowa", mówi ta sama Marie Löök.\n"Gotowka to krew w żyłach zbrodni", ogłosił prezydent policji w Sztokholmie, Carin Götblad. W celu okielznania przestępczości zorganizowanej, nie ma innej alternatywy jak tylko kompleksowe ograniczenie wszelkich transakcji gotówkowych.\nZbliżający się zakaz poslugiwania sie papierowymi srodkami pieniężnymi (gotowka) jest skierowany głównie przeciwko małym sklepom prowadzonym przez cudzoziemców, mówi Maroun Aoun, który jest przewodniczącym stowarzyszenia małych przedsiębiorców IFS. "Przeciez nie jesteśmy przestępcami".\nPrzymusowe inwestycje w terminale platnicze lub zamknięte systemy kart platnosci wirtualnych może sprawic ze wiele sklepów nie przetrwa tej operacji, zreszta ich istnienie juz było wczesniej zagrożone.\ntlumaczenie powyzsze bazuje na:\nWasz obserwator z Berlina pozdrawia.\nAutor: Sponsor [ 04 cze 2010, 11:10 ]\nAutor: Iriomote [ 04 cze 2010, 14:01 ]\nTytuł: Re: Szwecja: diaboliczny plan likwidacji gotowki rozpoczety!\nWnosisz duzy wklad w doinformowanie nas wszystkich, Kolego.\nWiem ze twoje wiadomosci dotyczace euro tez sie sprawdza w koncu. Wydaje mi sie ze wlasnie to ze sie nie sprawdzily w oczekiwanym terminie, spowoduje jeszcze wieksze pozniejsze reperkusje- gdyby system zawalil sie wczesniej, jeszcze by bylo co ratowac. Dlatego "elita" zwleka i lata dziury do ostatniej chwili, pompujac niewyobrazalne dla przecietnego laika sumy pieniedzy w dziure bez dna.\nDzieki, i dzialaj dalej. Przekazuje tego typu informacje komu sie da- z duzym odzewem.\nAutor: Lipton [ 04 cze 2010, 17:26 ]\nKrok po kroku plan wchodzi w życie


Sufitowa listwa gzymsowa, która na pewno Ci się spodoba!\nKod produktu: LGZ-01\nOszczędzasz 8% (13,53 zł).\nMasz wrażenie, że przytłacza Twoje wnętrze, a co za tym idzie — sprawia, że jest nieestetyczne i źle się prezentuje? Mamy dla Ciebie rewelacyjne rozwiązanie. Produktem, który odmieni każde Twoje wnętrze jest oferowana przez nasz sklep internetowy listwa sufitowa LGZ-01.\nProducentem tego przepięknie zdobionego egzemplarza jest firma Creativa by Cezar, która spełnia oczekiwania nawet najbardziej wymagających klientów.\nTe listwy dekoracyjne są przygotowane do malowania, dlatego, jeżeli nie chcesz, aby została biała — nic nie stoi na przeszkodzie, abyś dopasował jej odcień do swoich preferencji. Zajmie Ci to zaledwie kilka minut, podobnie, jak i montaż, który jest bezproblemowy.\nDługość tej listwy wynosi 240 cm, grubość 8,5 cm, a wysokość 8,7 cm.


can you keep up?: Golden Rose Matte Crayon Lipstick\nNie da się ukryć, że jest to moja ulubiona pomadka. Nigdy w życiu nie myślałam, że zdecyduję się na tak odważny kolor na ustach, ale cóż - raz się żyje! Ani trochę nie żałuję swojego wyboru. Z reguły nie wybierałam ciemnych, intensywnych odcieni, ponieważ bałam się, że podczas jedzenia, picia coś się zmyje i będzie to nieestetycznie wyglądać. Zawsze był wybór - albo szminka albo jedzenie. Jak się domyślacie - z tą kredką nic takiego się nie dzieje. Zostaje na ustach, jest mega trwała i to jest jej największy atut. Kolejną zaletą jest intensywność koloru. CUDO!\nCzy używałyście już tych pomadek? Jakie są Wasze ulubione odcienie?\nAutor: incorrect o 17:37\nMarzena T 24 sierpnia 2016 18:31\nCieszę się że wróciłaś do blogowania ;) Bardzo ładnie Ci w takich kolorach\nAngelika Ś. 24 sierpnia 2016 18:52\nżaneta serocka 24 sierpnia 2016 19:10\npięknie! ja kocham odważne, ciemne , charakterystyczne kolory na ustach, ten jest idealny dla mnie!\nKarola 24 sierpnia 2016 21:01\nMam 4 kolor z tej serii i bardzo lubię :)\nFabryczna 24 sierpnia 2016 21:45\nŚliczny kolor :) Sama mam 3 albo 4 takie pomadki z Golden Rose - moje ulubione to kolor nr 08 i 10 :)\nrobaszekk 24 sierpnia 2016 22:07\nMam ją i uwielbiam! Nie dziwię się, że to Twoja ulubiona pomadka - moja również!


Myjka kąpielowa FROTTE jest niezastąpiona już od pierwszej kąpieli. Wygodna forma rękawicy sprawdzi się podczas kąpieli maluszka, a także w codziennej pielęgnacji m.in. do przemywania rączek i buzi w trakcie dnia. Myjka wykonana jest z wysokiej jakości miękkiej 100% bawełny FROTTE, dzięki czemu nie podrażnia delikatnej skóry dziecka. Myjkę można skompletować z okryciem kąpielowym FROTTE.Zapakowana jestw transparentną torbę z zawieszką\nCybex Cot S LUX


Pisz bez błędów! rz i ż | Księgarnia Internetowa LoveBooks - z miłości do czytania! O nas | Kontakt | Jak zamawiać | Koszty przesyłki | Regulamin zakupów | Polityka prywatności | Odbiór osobistyz miłości do czytania!\nwyprzedażdziałyAlbumyArtykuły dla niemowlątArtykuły szkolne, biurowe i papierniczeAtlasyAudiobookiCzasopismaDla dzieciDo nauki zawoduEncyklopedieGry planszowe i kartyJęzyki obceKalendarzeKodeksyKomiksy dla dorosłych i dzieciKsiążki kulinarneKsiążki podróżniczeLegoLektury szkolneLiteraturaLogopedia i pedagogikaModelarstwoMultimediaPodręcznikiPodręczniki akademickiePomoce edukacyjnePoradnikiPoradniki metodycznePrawo jazdyPrzewodniki, mapyPuzzleSłownik UpominkiZabawkilovebooks.pl > Pisz bez błędów! rz i ż\nPisz bez błędów! rz i żHalasz AnnaBorys PiotrWydawca: ADAMADADział: Dla dzieci » Edukacja » Literki, cyferkiEAN: 9788374207911Stron: 32, Format: 20.0x29.0cmData wydania: 2016, Oprawa: miękka\ndostępność: 13 szt.cena: 9,90 6,34 zł szt.do koszykarabat36%oszczędzasz 3,56 złodnośnie ceny sugerowanejZamówienia wysyłamy do 2 dni roboczych !\njeżeli planujesz zakup tego produktu w przyszłości > dodaj do schowka> poleć znajomemuKrzyżówki, rebusy, jolki, ciągi, układanki, uzupełnianki... Z serią Pisz bez błędów! można łatwo nauczyć się ortografii na wiele pomysłowych sposobów.\nWykorzystane w książce metody aktywnego uczenia się doskonalą pamięć, uczą logicznego myślenia, a przede wszystkim skutecznie kształcą praktyczną znajomość pisowni wyrazów z "rz" i "ż".Inne książki tego autora:Nauka o języku. Klasa 3. Zeszyt ćwiczeń. Część 2Pisz bez błędów! ch i hPisz bez błędów! u óPisz bez błędów Wielkie i małe literyPodobne tytuły Pisz bez błędów! u óHalasz Anna, Borys PiotrKrzyżówki, rebusy, jolki, ciągi, układanki, uzupełnianki... Z serią Pisz bez błędów! można łatwo nauczyć się ortografii na wiele pomysłowych sposobów.\nWykorzystane w książce metody aktywnego uczenia się doskonalą pamięć, uczą... cena: 9,90 6,34 złdo koszyka Pisz bez błędów! ch i hHalasz Anna, Borys PiotrKrzyżówki, rebusy, jolki, ciągi, układanki, uzupełnianki... Z serią Pisz bez błędów! można łatwo nauczyć się ortografii na wiele pomysłowych sposobów.\nWykorzystane w książce metody aktywnego uczenia się doskonalą pamięć, uczą... cena: 9,90 6,34 złdo koszyka Pisz bez błędów Wielkie i małe literyHalasz Anna, Borys PiotrKrzyżówki, rebusy, jolki, ciągi, układanki, uzupełnianki... Z serią Pisz bez błędów! można łatwo nauczyć się ortografii na wiele pomysłowych sposobów.\nWykorzystane w książce metody aktywnego uczenia się doskonalą pamięć, uczą... cena: 9,90 6,34 złdo koszyka Uczę się pisać bez błędówŁątkowska Mirosława, Uhma Katarzyna"Bloki edukacyjne" to seria książeczek zawierających zestawy ćwiczeń dostosowanych do różnych poziomów nauczania czytania, pisania i arytmetyki. Ćwiczenia prezentowane są w formie zabawy, zawierają krzyżówki, szarady, labirynty,... cena: 6,40 4,38 złdo koszyka 17 śmiertelnych błędów szefaRafał SzczepanikBo każdy menedżer ma w szafie jakiegoś trupa?\nDobra książka o zarządzaniu to taka, którą czyta się niczym świetną powieść detektywistyczną – z zapartym tchem, w jeden wieczór, pod kołdrą, z latarką w ręku, do białego... cena: 54,90 36,27 złdo koszyka 10 największych błędów wychowawczychDawirs Ralph, Moll GuntherJedz, a będziesz duży i silny!\nNie siedź za długo przed komputerem, bo się pokrzywisz!\nDopóki jesteś na moim garnuszku, będziesz robił co ci każę.\nNajlepszym przyjacielem jest mamusia...\nTo tylko wybrane "perełki" z katalogu... cena: 29,90 20,45 złdo koszyka Uczę się pisać bez błędów 8-9 latMirosława Łątkowska, Katarzyna UhmaDOSKONAŁA ZABAWA I PRZYJEMNA NAUKA.\nBlok edukacyjny - zawiera zestaw ćwiczeń, dzięki którym dzieci rozwiną zręczność manualną, nauczą się rozpoznawać i pisać cyfry, litery oraz całe wyrazy, rozumieć i tworzyć proste zdania,... cena: 6,99 4,55 złdo koszyka Dwadzieścia błędów dzisiejszych rodzicówSamuel AlcaldeKsiążka zawiera wiele cennych wskazówek pomocnych współczesnym rodzicom w trudnym procesie wychowania. Poruszone zostały m.in. takie tematy jak: nadopiekuńczość, nadmierna surowość lub pobłażliwość, nagrody i kary, rywalizacja między... cena: 20,90 14,29 złdo koszyka Sztuka korzystania z własnych błędówJoseph TissotSztuka korzystania z własnych błędów należy do klasyki duchowości. Książka pełna optymizmu, ale jednocześnie bezkompromisowa. Autor, znawca duchowych potrzeb człowieka, czerpie z bogatej spuścizny pisarskiej św. Franciszka Salezego.... cena: 18,90 13,53 złdo koszyka Akta osobowe 2017. Jak uniknąć błędówpraca zbiorowaPublikacja zawiera zbiór odpowiedzi ekspertów na pytania pracodawców dotyczące prowadzenia, przechowywania i udostępniania dokumentacji pracowniczej gromadzonej w aktach osobowych. Koniecznie przeczytaj, jak uniknąć błędów w aktach... cena: 68,25 54,46 złdo koszykawięcej...


RURKA Z CYNAMONEM : Zdrowe, domowe płatki śniadaniowe: chrupki owsiano-kokosowe\nW sobotę zrobiłam masło kokosowe. Wczoraj rano, przy jedzeniu śniadania nasunęła mi się myśl o batonach zbożowych z tym właśnie składnikiem, i właśnie to miałam zamiar zrobić, wchodząc do kuchni. Jednak, dopadła mnie wena twórcza ;p Pomyślałam sobie, że fajnie by było zrobić płatki śniadaniowe w domu; te kupne zawsze mają za dużo cukru i na pewno nie są zdrowe. Ich przygotowanie nie jest trudne, a efekt niesamowity :) Ponadto, można uzyskać unikalne smaki :D Widzieliście kiedyś płatki o takim smaku? Ja nie. Podobnie można pewnie zrobić ciasteczka czy kruchy spód, np. do tarty. Chrupki, jak mawia moja mama, są słodziutkie, dzięki daktylom i wprost pyszne - Ona sama cały czas podbiera je z blachy ;p Stwierdziła nawet, że takie może jeść na śniadanie, co bardzo mnie ucieszyło, bo niestety mama omija ten posiłek ;/\nDOMOWE PŁATKI ŚNIADANIOWE OWSIANO-KOKOSOWE\nJakieś pomysły na krótszą nazwę? ;)\npłatki owsiane i wiórki kokosowe - bliżej nieokreślona ilość, ok. 2 szklanek razem, może więcej\nmasło kokosowe - pół słoika, może mniej (nie z lodówki!c:)\npół kubka suszonych daktyli + 1 kubek wody\nmąka do posypania blatu (ja użyłam żytniej)\nPłatki i wiórki kokosowe zmielić w blenderze lub młynku do kawy na mąkę (chociaż u mnie jest to taka drobna kaszka ;p)\nWodę wlać do rondelka, zagotować i wrzucić daktyle. Gotować pod przykryciem kilka minut do czasu aż daktyle rozmiękną w wodzie i nabierze ona złotego koloru. Gdy daktyle będą już ugotowane, zmiksować je na mus (można dolać trochę wody, w której się gotowały). W misce umieścić sypkie składniki, dodać do nich masło kokosowe i mus daktylowy, zagnieść ciasto. Masa ma być plastyczna, w razie potrzeby dodać jogurtu, bo potrafi się kruszyć.\nPrzenieść masę na blat wysypany mąką i rozwałkować na cienki placek. Piec w piekarniku nagrzanym do 200 stopni aż się zrumienią i będą chrupkie.\nA jaki zapach roznosi się po całym domu... :) Proste, prawda?\nprzepraszam za zdjęcia, ale nie wiedziałam jak je zrobić, żeby to jakoś wyglądało...\nAutor: Ilona o 11:43 AM\nEtykiety: daktyle, homemade, kokos, mąka owsiana, płatki śniadaniowe\nWiktoria Szymańska poniedziałek, lutego 17, 2014 3:08:00 PM\nPrzypominają trochę domowe cini minnis. Pysznie wygladają i masz rację, takiego smaku płatków nie widziałam ; )\nIlona poniedziałek, lutego 17, 2014 3:17:00 PM\nMogą przypominać cini minnis, bo przypomniały mi się, gdy zastanawiałam się, co dokładnie chcę zrobić. W smaku są smaczne, nawet jeśli zdjęcia nie zachęcają :) Następnym razem postaram się o ładniejszy wygląd :)\nKarolina S poniedziałek, lutego 17, 2014 5:59:00 PM\nIlona poniedziałek, lutego 17, 2014 8:14:00 PM\nE tam, pomysłowa ;p Nie pierwsza wpadłam na taki pomysł i na pewno nie ostatnia :) Mimo wszystko dziękuję za miłe słowa :)\nPatrycja Kurylas poniedziałek, lutego 17, 2014 6:56:00 PM\nO tak domowe płatki czy granola są nie tylko zdrowe ale i o wiele pyszne no i wiadomo jest frajda przy ich robieniu :-)\nKokossssowe , to coś dla takiego kokosocholika jak ja :D\nIlona poniedziałek, lutego 17, 2014 8:23:00 PM\nTak, domowe najlepsze :) Kokosowe i to bardzo, więc pewnie tak ;D\nkarola wtorek, lutego 18, 2014 8:19:00 AM


Znajdujesz się w: strona główna\t/ MENU GŁÓWNE\t/ Jednostki organizacyjne samorządu terytorialnego\t/ GOPS\t/ Nazwa, dane adresowe\nPolecam Ci stronę pod adresem: http://bip.ostrowwielkopolski.pl/?bip=1&cid=147&bsc=N\ntel. (062) 736 28 46\nDyrektor GOPS - Pan Robert Wiśniewski\ncodziennie w godz. 9.00 - 13.00\n8 pracowników socjalnych w tym 4 specjalistów pracy socjalnej - z wyższym wykształceniem\n1 pracownik socjalny do spraw świadczeń\nGminny Ośrodek Pomocy Społecznej w Ostrowie Wlkp. jest wyodrębnioną jednostką organizacyjną administracji samorządowej, realizującą zadania pomocy społecznej na terenie gminy Ostrów Wielkopolski. W ramach Ośrodka Pomocy Społecznej funkcjonuje 8 rejonów opiekuńczych w których pracują pracownicy socjalni.\nPomoc społeczna jest instytucją polityki społecznej państwa, której celem jest zaspokojenie niezbędnych potrzeb życiowych osób i rodzin, umożliwiającą przezwyciężenie trudnych sytuacji życiowych, których nie są w stanie pokonać, wykorzystując własne środki, możliwości i uprawnienia. Pomoc społeczna realizuje zadania na podstawie Ustawy z dnia 29 listopada 1990 r. o pomocy społecznej /tekst jednolity Dziennik Ustaw z 1998 r. Nr 64 poz. 414 z późniejszymi zmianami/ oraz aktów wykonawczych do tej ustawy.\nPomoc społeczną organizują organy administracji rządowej i samorządowej, współpracując w tym zakresie z organizacjami społecznymi, kościołem katolickim i innymi kościołami, związkami wyznaniowymi, fundacjami, stowarzyszeniami, pracodawcami oraz osobami fizycznymi i prawnymi.\nPodstawą przyznania świadczenia z pomocy społecznej jest wywiad środowiskowy przeprowadzony przez pracownika socjalnego w miejscu zamieszkania bądź w miejscu stałego lub czasowego pobytu osoby zainteresowanej. Świadczenia określone w ustawie o pomocy społecznej udzielane są osobom i rodzinom z powodu:\nbezradności w sprawach opiekuńczo- wychowawczych w prowadzeniu gospodarstwa domowego, zwłaszcza w rodzinach niepełnych lub wielodzietnych\nŚwiadczenia z pomocy społecznej przysługują przy wystąpieniu co najmniej jednej z wymienionych okoliczności.\nPrawo do świadczeń pieniężnych przysługuje osobom i rodzinom, których dochód na osobę w rodzinie nie przekracza określonej kwoty, /kwoty te ulegają waloryzacji jeden lub dwa razy w roku/. Przez dochód rodziny rozumie się sumę miesięcznych dochodów osób w rodzinie z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, pomniejszoną o miesięczne obciążenia podatkiem dochodowym od osób fizycznych oraz o kwotę alimentów, ustalonych na podstawie wyroku lub ugody sądowej, świadczonych przez osoby w rodzinie na rzecz innych osób.\nW świetle ustawy o pomocy społecznej przez rodzinę rozumie się osoby spokrewnione lub nie spokrewnione pozostające w faktycznym związku, wspólnie zamieszkujące i gospodarujące. Decyzje o przyznaniu świadczeń z pomocy społecznej są wydawane w formie pisemnej. Od decyzji wydanej przez Ośrodek przysługuje klientowi prawo wniesienia odwołania do Samorządowego Kolegium Odwoławczego za pośrednictwem GOPS.\ndata wytworzenia 2005-08-24\ndata udostępnienia 2005-08-24\nilość odwiedzin 446


Zdrowe odchudzanie dla leniwych - Oriflame Polska\nkoktajl Oriflame, odchudzanie Oriflame, supershake Oriflame, wellness Oriflame\nChyba każdy z nas przyzna, że odchudzanie to nie lada wyzwanie, a zdrowe odchudzanie to naprawdę wymagające zadanie. Nie dość, że trzeba walczyć z ciałem, które chciałoby co chwilę coś podjadać, to dodatkowo trzeba dbać o to, by każdy posiłek był zdrowy i dostarczał nam wszystkich niezbędnych wartości odżywczych, witamin i minerałów. Trzeba zrezygnować z gotowych fast foodów, dosładzanych, niezdrowych gotowych dań, czytać składy i gotować!\nByć może nie uważasz się za leniucha, ale przychodząc po pracy wieczorem do domu, widząc same zdrowe półprodukty w lodówce czasem po prostu nie masz siły i czasu przygotować coś zdrowego. Jeśli prowadzisz aktywny tryb życia to ogromną pomocą, by wytrwać w postanowieniu będzie dla ciebie tzw. SUPERFOOD – Super Shake, który ma wszystko czego potrzebuje twoje ciało, można go przyrządzić w kilka sekund, a przy tym dobrze smakuje. WOW!\nZNIŻKA 20% NA SUPER-SHAKE [wypełnij formularz tutaj]\nOczywiście warto się wysilić, dobrze zaopatrzyć lodówkę i pozostałe posiłki przyrządzać samemu, ale jeden mega zdrowy posiłek, łatwy do przygotowania to ogromna ulga. Teraz już się nie poddasz i wytrwasz w postanowieniu, a przy tym wzmocnisz organizm i przybędzie ci energii.\nChoć na rynku pojawia się wiele “SuperFoodów”, nie każdy jest tak zdrowy jak wskazuje na to nazwa. Moim zaufanym produktem jest Meal Replacement z serii Wellness by Oriflame. Dlaczego?\nWiem kto go tworzył i mam zaufanie do szwedzkiego Instytutu Igelosa , a ponadto:\nprodukt jest 100% naturalny, roślinny (odpowiedni dla wegan);\ntestowany klinicznie, wieloletnie badania potwierdzają działanie;\nponiżej 250 kalorii w porcji – całkowicie zastępuje posiłek;\nwysoka zawartość białka, błonnika, zdrowe tłuszcze oraz 23 witaminy i minerały;\noparty na wiedzy naukowej, zainspirowany dietą skandynawską;\nniski indeks glikemiczny – dodaje energii na długi czas;\nnie zawiera glutenu, bez GMO;\nzawiera stewię – naturalny słodzik bez kalorii pochodzenia roślinnego.\nKompletny pod względem odżywczym Super Shake ułatwi ci planowanie harmonogramu posiłków, określanie wielkości porcji oraz ich kaloryczności. Dzięki białku z grochu i fasoli zaspokoisz głód i utrzymasz odpowiedni poziom energii, a błonnik pomoże uregulować proces trawienia.\nPorcję proszku wymieszaj z 250ml 1,5% mleka.\nProdukt ten nadaje się także dla wegan – wystarczy, że dodasz do niego napój sojowy (310ml/porcję).\nMartwisz się, że koktajle ci nie posmakują? Ich kremowa konsystencja, oraz pyszne smaki wanilii i czekolady z pewnością przypadną Ci do gustu i ułatwią rytuał zdrowego odżywiania.\nJeśli już podjąłeś decyzję o ZMIANIE i wiesz, że Meal Replacement Oriflame będzie dla ciebie najlepszą pomocą załóż bezpłatne konto klienta VIP by kupować produkty ze stałą 20% zniżką.\nZAPYTAJ O PROMOCJĘ 3+1 [tutaj]\nProdukty znajdziesz w najnowszym KATALOGU ORIFLAME – kliknij.\nJak schudnąć i zaoszczędzić?\nJak działa astaksantyna?\nNutrikosmetyki czym są i jak działają?\nJakie antyoksydanty wybrać?\nPodkład w sztyfcie Oriflame\nHybrydowe kosmetyki Waunt\nTropikalne owoce czy kawa?\nMajowy program witamy Oriflame 2022\nMatowa pomadka w płynie Oriflame\nPrevPoprzedni Poznaj swój ulubiony olejek do demakijażu\nNastępnyPossess Oriflame – zapach KleopatryNext


Sklep turystyczny - Outofcomfortzone.pl | outofcomfortzone.pl\nAvantiZakupy.pl to marka, której można zaufać: jeden z najstarszych sklepów z bielizną i odzieżą w polskim internecie - jesteśmy z Wami od 2003 roku. Nasze doświadczenie w internetowej sprzedaży wysył...\nKatalog stron » Sklepy i zakupy online » Sklepy internetowe » Sklep turystyczny - Outofcomfortzone.pl\nOut Of Comfort Zone to miejsce pełne pasji i fascynacji podróżami. W sprzedaży znajdą Państwo odzież turystyczną i akcesoria podróżnicze. Polecamy między innymi koszulki damskie i męskie z ciekawą grafiką, kubki emaliowane inspirowane naszymi podróżami, notatniki do zapisywania wrażeń z podróży.\nSłowa kluczowe : sklep outdoor, sklep turystyczny, sklep podróżnika, akcesoria turystyczne\nDodano dnia 19-07-2018, w kategorii Sklepy internetowe\nOdsłon: 1647, Kliknięć: 2\nPodążamy za najnowszymi światowymi trendami, dlatego stale dostarczamy najwyższej jakości tkaniny. Wybierz coś dla siebi...


••• Pokrywka do pojemnika ze stali nierdzewnej gn 1/4 - Cena 7.38 zł - HorecaPolska\n› Pokrywka do pojemnika ze stali nierdzewnej gn 1/4\nPokrywka do pojemnika gn marki yato ze stali nierdzewnej o wymiarach 1/4. Pokrywka przeznaczona jest do linii pojemników gastronomicznych marki yato proffesional kitchen equipment, zgodnych ze standaryzacją gastro norm pn-en 631-1:1996. Pokrywki wykonane są z najwyższej jakości stali nierdzewnej typu 201, o matowej i gładkiej powierzchni. Pokrywki do pojemników gn yato przeznaczone są do profesjonalnego wykorzystania w placówkach żywienia zbiorowego. Służą do przechowywania żywności w warunkach chłodniczych jak i mroźniczych do -40°c. Pojemniki idealnie nadają się również do pracy w zakresie wyższych temperatur do -300°c. Dzięki temu nadają się do pracy w technologii pieców konwekcyjno-parowych. Pokrywki do pojemników gn yato wyprodukowano przy użyciu najnowocześniejszych technologii. Dzięki temu osiągnięta została najwyższa jakość wykonania. Szczególną uwagę przyłożono do detali, takich jak zaokrąglone naroża czy gładkie ranty, które zapewniają wysoki poziom bezpieczeństwa oraz higieny użytkowania. Dodatkowe przetłocznie na obwodzie każdej pokrywki wzmacnia jej konstrukcję, zabezpieczając je przed zagnieceniami powstałymi podczas eksploatacji. Gwarantuje to wieloletnie użytkowanie w każdych warunkach. Gładka powierzchnia oraz możliwość mycia w zmywarkach dodatkowo ułatwia utrzymanie ich w czystości. Przeznaczenie / zastosowanie pokrywki do pojemników gn yato przeznaczone są do profesjonalnego wykorzystania w placówkach żywienia zbiorowego. Służą do przechowywania żywności w warunkach chłodniczych jak i mroźniczych do -40°c. Pojemniki idealnie nadają się również do pracy w zakresie wyższych temperatur do 300°c. Dzięki temu nadają się do pracy w technologii pieców konwekcyjno-parowych.


Wysłany: Pon Gru 19, 2016 12:44 pm Temat postu:\nNo widocznie znalazł naprawde dobrego dostawcę skoro chwali.\nWysłany: Wto Mar 21, 2017 2:05 pm Temat postu:\nUwielbiam wszelkie słodkości wypiekane według tradycyjnych receptur. Taką cukiernią jest Yogi pod Wrocławiem, w której ofercie jest także przesyłka tortowa. http://ciasta.wroclaw.pl/\nWysłany: Nie Gru 31, 2017 7:44 pm Temat postu:\nSuper torty na wyjątkowe okazje kupicie w https://www.sweet-home.pl/ w Warszawie. To świetna cukiernia. Zrobią wam wymarzony tort. Na pewno będzie on piękny i pyszny i też niedrogi. Warto zajrzeć do tej cukierni. Mają wiele pyszności.\nWysłany: Pon Kwi 16, 2018 2:33 pm Temat postu:\nJeśli chodzi o torty i ciasta na zamówienie to ja tez mogę polecić świetne miejsce - https://e-torty.pl/kategoria/torty-owocowe. Sama zamawiam już os jakiegoś czasu tu wypieki na różne okazje i muszę przyznać, że naprawdę bardzo mi wszystko do tej pory smakowało.\nWysłany: Pią Cze 29, 2018 5:20 pm Temat postu:\nW każdej cukierni przyda się dostawca dobrych opakowań, jeżeli chcesz prowadzić taką cukiernie to przyda Ci się kontakt do http://www.htmopakowania.pl/ Ta firma produkuje opakowania od wielu lat, bez nich transport słodkości może być bardzo kłopotliwy


COViD-19. Liczba zakażeń w Gminie Kolbudy znowu wzrasta - Serwis Informacyjny Gminy Kolbudy\nGmina Kolbudy ewidentnie zaczyna doświadczać trzeciej fali koronawirusa. Widać to choćby na przykładzie placówek oświatowych, w których regularnie obniża się średnia frekwencja w przedszkolach oraz klasach nauczania początkowego uczestniczących w zajęciach stacjonarnych. Jak wynika z przesłanych do urzędu informacji wynosi ona obecnie od 46 do 80 procent. W jednym z gminnych przedszkoli z powodu dużej liczby zachorowań czasowo całkowicie zawieszono zajęcia, w innym działają tylko niektóre grupy. W izolacji (na dzień 2 marca) przebywało 14, a kwarantanną objętych było 16 pracowników szkół i przedszkoli Gminy Kolbudy.\nWirus nie oszczędza również pracowników Urzędu Gminy Kolbudy. Aktualnie izolację z powodu potwierdzonego zakażenia wirusem SARS-CoV-2 nałożono na 6 osób, z których część pracuje zdalnie. Pozostali przebywają na zwolnieniach lekarskich.\nKwarantanną objęci są również mieszkańcy schroniska dla bezdomnych w Kolbudach po tym, jak przeprowadzony u jednego z podopiecznych test dał wynik pozytywny.\nJak poinformował kierownik Ośrodka Zdrowia w Kolbudach lek. med. Tadeusz Wysocki punkty szczepień nadal otrzymują po 30 dawek szczepionki na tydzień. Przypomnijmy, że w naszej gminie funkcjonują cztery takie punkty. Ewentualny wzrost tempa szczepień uzależniony jest od zwiększenia dostaw preparatu. Jak poinformował przedstawiciel służb medycznych w Gminnym Zespole Zarządzania Kryzysowego u osób poddanych szczepieniu w podległej mu placówce nie odnotowano niepożądanych odczynów poszczepiennych, które wymagałyby zgłoszenia. Zdarzają się natomiast osoby, u których występuje podwyższona temperatura czy ogólne złe samopoczucie dzień po szczepieniu.\nW dniu 3 marca w całym kraju odnotowano 15 698 nowych zakażeń wirusem SARS-CoV-2. W statystykach zachorowań województwo pomorskie plasuje się w ścisłej czołówce. Po raz kolejny apelujemy więc do mieszkańców o zakrywanie nosa i ust, częstą dezynfekcję rąk i zachowanie dystansu.\nW trosce o Państwa i nasze bezpieczeństwo - z powodu dużej liczby pracowników urzędu przebywających w izolacji - prosimy, aby ograniczyć bezpośrednie wizyty w Urzędzie Gminy Kolbudy w sprawach, które zrealizować można w późniejszym terminie lub za pomocą kontaktu telefonicznego czy poczty elektronicznej. Pomoże to w ograniczeniu rozprzestrzeniania się wirusa oraz zachowaniu ciągłości pracy urzędu. W sprawach wymagających bezpośredniej wizyty należy wcześniej telefonicznie uzgodnić jej termin.\nZASADY OBSŁUGI INTERESANTÓW (kliknij)\nJAK KONTAKTOWAĆ SIĘ Z URZĘDEM (kliknij)


gregor – Szkoła Podstawowa im. Mikołaja Kopernika\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 30 ( 16 – 22 V )\nZAGADKA NR 30 ( 16 – 22 V ) KLASY I – III Rozpoznaj książkę…\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 29 ( 9 – 15 V )\nZAGADKA NR 29 ( 9 – 15 V ) KLASY I – III Rozpoznaj książkę…\n29 kwietnia w ramach zajęć Smartlab uczniowie klas 7 i 8 brali udział w bardzo…\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 28 ( 2- 8 V )\nZAGADKA NR 28 ( 2 – 8 V ) KLASY I – III Rozpoznaj książkę…\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 27 ( 25 IV – 1 V )\nZAGADKA NR 27 ( 25 IV – 1V ) KLASY I – III Rozpoznaj książkę…\nIV Dzień Bezpieczeństwa i Ratownictwa w Parku Tradycji\nWe wtorek, 12 kwietnia, grupa uczniów klasy III a uczestniczyła w imprezie pt. “IV Dzień…\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 26 ( 11 – 24 IV)\nZAGADKA NR 26 ( 11 – 24 IV ) KLASY I – III Rozpoznaj książkę…\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 25 ( 4- 10 IV )\nZAGADKA NR 25 ( 4 – 10 IV ) KLASY I – III Rozpoznaj wiersz…\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 24 ( 28 III – 3 IV )\nZAGADKA NR 24 ( 28 III – 3 IV ) KLASY I – III Rozpoznaj…\n“CZY ZNASZ TĘ KSIĄŻKĘ?” – ZAGADKA NR 23 (21 – 27 III)\nZAGADKA NR 23 ( 21 – 27 III ) KLASY I – III Rozpoznaj książkę…


Autor: kamilnaja w dniu października 15, 2013\nJakie działanie ma czosnek niedźwiedzi?\nCzosnek niedźwiedzi ma działanie zbliżone do zwykłego czosnku.\n* Pomaga zwalczyć bakterie\n* Zmniejsza ilość i wielkość płytek miażdżycowych we krwi, ponieważ w naczyniach uwalniana jest siarka, która rozpuszcza skrzepy.\nCzosnek ma działanie wykrztuśne, gdyż siarka powoduje także rozbijanie śluzu znajdującego się w drogach oddechowych i pozwala na jego usunięcie.\nZe względu na skład, czosnek niedźwiedzi reguluje trawienie i zwiększa wydzielanie soków żołądkowych oraz żółci.\nCzosnek niedźwiedzi zawiera witaminy - zwłaszcza C, selen, żelazo i sole mineralne. Używanie go jako przyprawy pozwoli na zmniejszenie ryzyka zachorowania na przeziębienie.\nMożna używać go do wszystkich potraw, które zwykle przyprawiamy zwykłym czosnkiem.\nO dzikim czosnku powstała także książka, wydana przez wydawnictwo Bellona.\nczosnek niedźwiedzi zioła na ciśnienie krwi


Jestem po :) Rozoczęłam dzisiaj pierwszy trening z Ewą Chodakowską.\nNie wiedziałam od czego mam zacząć.\nZdecydowąłam się na SKALPEL!\nFilmik włączyłąm sobie na YT i do dzieła. Dałam radę! Sama się sobie dziwię bo wytrzymałam do końca - całe 40 min!!!!!!\nNie powiem, łatwo nie było i były momenty gdzie ostro wymiękałam ale zacisnęłam zęby. Przyznam się że parę razy musiałam przerwać, ale tylkona chwilkę :P\nFajnie to wszystko wygląda. Te nagrania, opis poszczególnych ćwiczeń , jej motywacja i wsparcie !\nSuper sprawa. Mam nadzieję że wytrwam jak najdłużej:)\nlasdeszczowy: Możliwe, ze fenomen Chodakowskiej polega na tym, że jest o niej głośno i jest po prostu teraz na nią moda. Tylko... czy to źle? Dobrze, że w końcu pojawił się ktoś kto poderwał tyle tłustych tyłków (między innymi mój) z kanapy! ;) nie ma co roztrząsać ;) zresztą nie zmienia to faktu, że jej cwiczenia są dobre i efektywne i nawet dla tak marudnej osoby jak ja - nie są nudne. Zresztą jest tych treningów kilka, wiec można mieszać. Ja już wiele razy mialam najróżniejsze zrywy aktywności (siłownia, bieganie, skakanka itd itp), ale jednak zawsze krótkotrwałe. Cieszę się, że w końcu ktos mnie zaraził aktywnościa.\ndodane: 17-01-2013 00:19\nChodakowska jest na pewno świetna w tym co robi, ale faktycznie zgadzam się, że jest także monotonna. Chwila treningu z nią była dla mnie jednak za nudna. Wolę, żeby to była przyjemność. Dlatego wybieram Mel B i Fitappy2 :) Bardzo polecam.\ndodane: 16-01-2013 22:14\nzmotywowałaś mnie, właśnie skoczyłam ten cały skalpel, na początk sobie myślałam e tam jakieś wolne wygibasy...ale po 5 minutach...\ndodane: 16-01-2013 21:57\nmnie to jej gadanie pomaga,zdecydowanie lepiej tak ćwiczyć :) przynajmniej dla mnie :D\ndodane: 16-01-2013 21:46\nkokoo: po prostu nie rozumiem jej fenomenu. Pojawiła się znikąd i nagle wielki kult Chodakowskiej. Nie kwestionuję jej metody, tylko sam sposób działania. Nie rozumiem jak można pisać, że ona motywuje. Jak? Może mieć dobre ćwiczenia, ale zbyt hm... charyzmatyczna(?) to ona nie jest.\nNagle pojawiła się nowa moda: Kochamy Chodakowską. Fajnie, bo przynajmniej więcej ludzi się rusza, ale nie czaję tego chwilowego fenomenu. Jest wielu świetnych trenerów, którzy za darmo udostępniają swoje treningi, a o nich nie pisze się w co drugim wątku na forach/ blogach itp.\ndodane: 16-01-2013 21:42\nlasdeszczowy odpusc sobie juz, gdzie nie wejde to krytykujesz Chodakowską. Nie chcesz, nie trenuj z nią, ale przestań ględzić.\ndodane: 16-01-2013 21:36\nMotywuje? Proszę Cię, jej monotonia mnie męczy bardziej niż same ćwiczenia :D\nDla mnie skalpel jest zbyt lekki (nie ćwiczyłam z nią, ale mam dość sprawne ciało, choć otłuszczone ;)), dziś postanowiłam zatkać uszy i przećwiczyłam killera (nie wkurza was ten ton niczym z translatora?). Ten zestaw może być, ale musiałam po nim dodać coś od siebie- męczy, ale na krótko. Organizm za szybko wraca do normy. Stwierdziłam jednak, że jakoś przeboleję jej brak osobowości i skoro tyle kobiet ją chwali- dodaję killera do codziennego zestawu ćwiczeń, a co! :)\ndodane: 16-01-2013 21:34\nKochamy Ewę !\ndodane: 16-01-2013 21:31\nJa też dziś zaczynam, ale przyznam szczerze że niektóre ćwiczenia przychodzą mi niełatwo.\ndodane: 16-01-2013 21:26\nDzięki, że wrzuciłaś film, w końcu mogłam zobaczyć z kim połowa szafy ćwiczy:) fajnie wyrzeźbiona, tylko te włosy...\ndodane: 16-01-2013 21:24\nI dobrze zrobiłaś,że skalpel,bo to od niego najpierw trzeba zacząć :)\ndodane: 16-01-2013 21:21\nJa również dziś zaczęłam pierwszy trening:) również wybrałam skalpel mam zamiar ćwiczyć 5 razy w tygodniu ciekawa jestem efektów:) trzymam za Cb kciuki:) razem zawsze razniej:) daj znać jak Ci idzie\ndodane: 16-01-2013 21:19\ntorebka louis vuitton Bokserka chanel oversize lacoste platformy lity szpilki zegarek kurtka zimowa BASKINKA jeans top kuferek kurtka tally weijl