Tekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Artykuł był omówieniem publikacji - Christofer Hitchens, Belive Me, It's Torture.\nChristopher Hitchens jeden z najbardziej kontrowersyjnych współczesnych intelektualistów, pit bull niszczący jednym zdaniem swych przeciwników w trakcie akademickich debat, przeciwnik beatyfikacji Matki Teresy z Kalkuty, jeden z czterech jeźdźców Nowego Ateizmu, wojujący antyteista i zwolennik walki z terroryzmem i neokonserwatywnej polityki zagranicznej w lutym tego roku otrzymał od redakcji Vanity Fair propozycję poddania się agresywnej metodzie prowadzenia przesłuchań znanej powszechnie jako waterboarding. Hitchens przyjął propozycje.\nRyzykowny eksperyment odbył się pod kontrolą wykwalifikowanych weteranów służb specjalnych specjalizujących się w przeprowadzaniu specjalnego wojskowego programu, szkoły przetrwania znanego jako SERE(Survival, Evasion, Resistance, Escape), którego celem jest przygotowanie amerykańskich żołnierzy do przetrwania najbardziej wyszukanych i okrutnych tortur jakich mogą doświadczyć wpadając w ręce bezwzględnego wroga.\nHitchens został poinformowany, iż poddanie się procesowi podtapiania może doprowadzić do uszczerbku na zdrowiu fizycznym, emocjonalnym lub psychicznym a w ostateczności może prowadzić do śmierci. Osoby mające nadzorować cały eksperyment sugerowały wybór innego „królika doświadczalnego". Stwierdzając, iż waterboarding jest dla prawdziwych komandosów lub twardych młodych jihadystów a nie dla 59 letnich gryzipiórków, wypalających 15,000 papierosów rocznie, mających nadwagę i problemy z nadużywaniem alkoholu.\nAutor światowego bestselleru Bóg nie jest wielki został skuty i z kapturem na głowie wprowadzony do zaciemnionej celi w której przy akompaniamencie muzyki zespołu Enigma oczekiwał na poddanie się procedurze podtapiania(czyżby pogłoski informujące o maltretowaniu więźniów przy pomocy utworów Metallici i Britney Spears nie były fikcją?). Eksperyment miał zostać natychmiast przerwany w momencie w którym poziom stresu stałby się nie do przetrzymania. Sygnałem do zakończenia całej procedury miało być wypuszczenie trzymanych w obu dłoniach metalowych kostek bądź wypowiedzenie słowa RED. Hitchens ku niezadowoleniu swych przodków, którzy służyli w marynarce wytrzymał kilka sekund.\nWedług CIA podtapianiu mieli zostać poddani przynajmniej trzej członkowie Al-Kaidy Khalid Sheikh Mohammed(główny organizator zamachów na World Trade Center miał ponoć wprawić w osłupienie przesłuchujących go oficerów wytrzymując ponad dwie minuty), Abu Zubaydah oraz Abd al-Rahim al-Nashiri. Po wszystkim Hitchens stwierdził, iż absolutnie nie jest to symulowanie topienia ale prawdziwe kontrolowane topienie przesłuchiwanych.\nCały eksperyment miał służyć ponownemu rozważeniu wszelkich argumentów w toczonej od dłuższego czasu gorącej debacie pomiędzy prawniczymi autorytetami, wojennymi weteranami, organizacjami praw człowieka na temat uznania procedury podtapiania za metodę torturowania przesłuchiwanych i całkowitego jej zakazania.\nZwolennicy stosowania procedur podtapiania w wyjątkowych sytuacjach w których wiemy, iż przesłuchiwany jest ważnym członkiem grupy terrorystycznej i istnieje duże prawdopodobieństwo posiadania przez niego wiedzy mogącej ocalić wiele niewinnych istot ludzkich, podkreślają, iż waterboarding w porównaniu do torturowania prądem, przypalania ogniem, wybijania zębów młotkiem, przewiercanie kolana wiertarką jest jedynie „grą wstępną". Stan zdrowia przesłuchiwanego po początkowym, panicznym szoku szybko wraca do stabilnego stanu w którym bez większego uszczerbku na zdrowiu ogólnym może składać zeznania. Podtapianie także w mniejszym stopniu niż tradycyjne bardziej krwawe metody tortur wpływa negatywnie na psychikę prowadzących przesłuchania.\nPrzeciwnicy (Hitchens przytacza głównie poglądy instruktora programu SERE, autora książki The Terrorists of Iraq, zeznającego w 2007 roku przed kongresem U.S.A w sprawie „przewlekłych technik przesłuchiwania") podkreślają, iż akceptacja podtapiania utrudnia sprzeciw Ameryki wobec stosowania tej metody na amerykańskich jeńcach. Waterboarding może być źródłem cennych informacji, może być także źródłem śmietnikowych bajdurzeń wymuszonych przemocą . Akceptacja tej metody otwiera drzwi do ewentualnego stosowania bardziej krwawych metod w przyszłości. W końcu jeśli zależy nam na czasie to wiertarka i elektrody mogą okazać się bardziej perswazyjne niż ręcznik i kubeł wody. Sam Hitchens spytany czy po swych osobistych doświadczeniach gotowy jest uznać waterboarding za procedurę torturowania przesłuchiwanych, nawiązując do słów Lincolna( Jeśli niewolnictwo nie jest złem, to nic nie jest złe) parafrazuje je stwierdzając: „Jeśli waterboarding nie jest torturą, to nie istnieje nic takiego jak tortury".\n11:16, kenjishinoda , Polityka\nKościół Obamy – Boże przeklnij Amerykę.\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu, na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Artykuł był omówieniem kilku publikacji z zagranicznych portali.\n„Czarna teologia odrzuca Boga, który nie identyfikuje się całkowicie z celami czarnej wspólnoty. Jeśli Bóg nie jest z nami przeciw białym, to jest mordercą i lepiej byśmy go zabili. Zadaniem czarnej teologii jest zabijać bogów, którzy nie przynależą do czarnej wspólnoty(...) Czarna teologia zaakceptuje miłość tylko tego Boga, który uczestniczy w destrukcji białego wroga. Tym czego potrzebujemy jest boska miłość wyrażona w Czarnej Sile, która jest siłą czarnych, by mogli zniszczyć swych prześladowców tu i teraz wszelkimi dostępnymi środkami. Dopóki Bóg nie będzie uczestniczył w tej świętej działalności, musimy odrzucić jego miłość" - James H. Cone, A Black Theology of Liberation.\nJeremiah Wright, były lider wspólnoty religijnej Trinity United Church of Christ w Chicago, swymi „nietuzinkowymi" kazaniami w których bezpardonowo potępia Amerykę za „zabijanie niewinnych ludzi", traktowanie swych obywateli, zwłaszcza czarnoskórych, jako obywateli drugiej kategorii, oskarża rząd federalny o umyślne wywołanie epidemii AIDS wśród czarnoskórej wspólnoty Ameryki, raz jeszcze skrzyżował rękawice religii i polityki, kończąc swe kazania gromki okrzykiem - „Boże przeklnij Amerykę".\nTaka eksplozja siarczystego antyamerykanizmu wstrząsnęła milionami Amerykanów, zaniepokojonych bliskimi związkami prezydenckiego kandydata Demokratów Baracka Obamy z przedstawicielami Czarnej Teologii Wyzwolenia (Black Liberation Theology ), której zwolennikiem i propagatorem jest pastor Wright. Obama jest wiernym członkiem religijnej wspólnoty TUCC od 20 lat, zawarła w tamtejszym obrządku sakrament małżeństwa, ochrzcił swoje córki, przekazał w 2006 roku na rzecz wspólnoty 22,500 dolarów. Obama wyznał, iż traktuje Wright'a jak członka rodziny i zaczerpnął tytuł swej książki The Audacity of Hope (Zuchwałość nadziei) z kazania Wright'a, który z kolei swoje religijne przekonania czerpie z czarnej teologii.\nPrzeżywając swoisty renesans Black Liberation Theology jest teologiczno-polityczną doktryną promującą afroamerykański partykularyzm. Podobnie do krytykowanej przez Jana Pawła II prokomunistycznej teologii wyzwolenia, BLT łączy elementy marksizmu ze starannie zniekształconymi biblijnymi cytatami. W przeciwieństwie do klasycznego marksizmu, który zwraca uwagę głównie na konflikty klasowe, dla czarnej teologii centralnym pojęciem jest konflikt rasowy. Przemienieniu ulega także chrześcijańska koncepcja „zbawienia" w przyszłym świecie zastąpiona przez „wyzwolenie" na tej ziemi, związane z ustanowieniem socjalistycznej utopii. Mocno podkreśla się także sentymentalną wieź łączącą czarnych obywateli Ameryki z ich rodzinną ziemią Afryką, matczynym kontynentem, kolebką cywilizacji.\nJeden z głównych przedstawicieli BLT James H. Cone promuje w swych religijnych teoriach wizję Jezusa jako czarnoskórego rewolucjonisty, prowadzącego czarnych braci (nowy naród wybrany) do rewolty przeciw ich prześladowcom „białym diabłom" Teorie Cone'a spotkały się z liczną krytyką, określającą jego nauczanie np. jako „rasistowskie bałwochwalstwo".\nŁatwo ulec pokusie zakwalifikowania teologii Cone'a i Wright'a jako peryferyjnej teoryjki pozostającej na marginesie afroamerykańskich wspólnot religijnych. Jednakże Cone za wszelką cenę stara się przedstawiać siebie jako naturalnego następcę Martina Luthera Kinga, Jr. Podobnie kuriozalne tony można było usłyszeć na szczycie afroamerykańskich pastorów, odbywającym się po przypomnieniu przez ogólnokrajowe media kontrowersyjnych wypowiedzi Wright'a. Wielu pastorów broniło jego kazań wpisując je w część tradycji „profetycznego kaznodziejstwa" zapoczątkowanego przez zamordowanego bohatera walk o prawa cywilne dla czarnoskórych obywateli. Natomiast Stacey Floyd-Thomas wykładowczyni etyki i dyrektor studiów nad czarnymi kościołami i wspólnotami religijnymi Brite Divinity School w Teksasie wyjaśnia, iż King w swoim jednorazowym stwierdzeniu, iż Ameryka jest „największym sprawcą przemocy w dzisiejszym świecie" zapowiadał tym Wright'a. Dodaje także, iż King został zamordowany przed wygłoszeniem kazania zatytułowanego „Dlaczego Ameryka może trafić do piekła", które miało ponoć zapoczątkować zwrot ku radykalizmowi. Tylko czy marzeniem o którym śnili King i słynny Booker T. Washington nie było społeczeństwo ślepe na kolor skóry? Społeczeństwo w którym twoja rasa nie wyznacza twojego sposobu bycia w świecie?\n11:10, kenjishinoda , Polityka\n"Jak długo w sercu tętni krew, Dusza żydowska życiem drga, I w stronę Wschodu, hen, się rwie, Wzrok do Syjonu biegnie bram. Tak ufność w nas nie zaginie, Nadzieja dwóch tysiącleci, Wolnym lud będzie w własnej krainie, W Syjońskiej ziemi, w Jerozolimie".\n"Narodziłem się dla pokoju, niech on tylko się ukarze. Narodziłem się dla pokoju, niech on tylko nadejdzie. Narodziłem się dla pokoju, niech on nastanie. Ja pragnę, Ja pragnę już w nim żyć".\n"Ci którzy myślą, iż mogą ożywić cuchnącego trupa uzurpatorskiego i fałszywego izraelskiego reżimu poprzez organizowanie urodzinowego przyjęcia są w poważnym błędzie. Dziś argumenty na poparcie istnienia syjonistycznego reżimu są kwestionowane a sam reżim jest na drodze ku anihilacji". Mahmoud Ahmadinejad\n14 maja 1948 r. Po wielu latach wygnania, nomadycznego życia, przymusowych konwersji i ogromnych prześladowań naród Izraela, mógł znów powrócić do swojej upragnionej ojczyzny i cieszyć się tańcząc na ulicach z ogłoszonej przez Dawida Ben Gurion'a deklaracji niepodległości. Odrzucani przez wieki, tułacze ludzkości, po traumatycznych doświadczeniach Shoah raz jeszcze na pustyniach Ziemi Świętej spróbują zbudować dom Izraela.\nPaństwo Izrael powstało w odpowiedzi na rezolucję ONZ, mimo tego faktu wciąż możemy usłyszeć krzykliwe pomruki państw, organizacji, grup religijnych i znanych osobistości negujących wszelkie prawo Izraela do istnienia na mapach świata. Nie ma innego państwa, które byłoby tak często wystawiane na niebezpieczeństwo fizycznej anihilacji, powszechne bojkotowanie, zniesławianie i oskarżanie o promowanie skrajnie niemoralnej polityki syjonistycznego nacjonalizmu.\nIzrael stał się domem dla „małego narodu" (termin pochodzi z filozofii A. Finkielkraut'a), który w opozycji do przedstawicieli wielkich mocarstw, każdego dnia marzących o chwale i potędze, budzi się każdego ranka by raz jeszcze walczyć o przetrwanie z nihilizmem otaczającego go świata. Dlatego w hymnie Izraela padają słowa: „Tak ufność w nas nie zaginie". Wtóruje mu hymn innego „małego narodu", którego najważniejsza pieśń zaczyna się od słów: „Jeszcze Polska nie zginęła".\nDziś wrogie okrzyki antyizraelskiej tuby, najgłośniej dochodzą z gardeł trzech skrajnych politycznych środowisk. Skrajna lewica i jej liczni ideologiczni (Chomsky) i polityczni (Chavez) liderzy nie znając żadnej granicy w nieustannej denuncjacji państwa Izrael, portretują je jako żmijowisko trującego nacjonalizmu i burżuazyjne centrum globalistycznej finansjery, której zachłanne macki oplatają w śmiertelnym uścisku świat. Skrajna prawica na ponurych zgromadzeniach w blasku płonących swastyk wciąż kultywuje mityczny lęk przed żydowskim Innym jako Obcym zanieczyszczającym czystą narodową krew. Wreszcie radykalni islamiści, jihadyści zniszczenia w amoku rozrywający własne ciała, w śmierci i zniszczeniu szukający zbawienia i świata bez Izraela.\nWszystkie te trzy grupy łączy nie tylko genetyczny antysyjonizm ale i programowy rewizjonizm negujący drastyczną prawdę o „wydarzeniu Auschwitz" (das Ereignis Auschwitz), o nicości dymiących kominów Shoah. Rewizjonizm, który immanentnie zawiera się w samym planie ludobójstwa, będąc jego ostatecznym dopełnieniem, gdyż zbrodnia ludobójstwa w samym akcie założycielskim zawiera swoje zaprzeczenie. Dlatego naziści wymyślili język pełen eufemizmów, mówiąc o ewakuacji, przesiedleniu ludności, mówili językiem zbrodni wypierającej się samej siebie. Dlatego rewizjonizm jako ostateczne stadium ludobójstwa musi być karany przez prawo.\n14 maja 2008 r. 60 rocznica utworzenia państwa Izrael, dla Palestyńczyków „dzień katastrofy" (Nakba Day) upamiętniający moment historii w którym wielu ich przodków stało się bezdomnymi. Do Ziemi Świętej przybywa wielu światowych przywódców (w tym George W. Bush i Lech Kaczyński) by zapewnić o swoim wsparciu dla Izraelczyków i nie wspierających terrorystycznego Hamasu Palestyńczyków. Na miasto Ashkelon spada katiusza irańskiej produkcji, sąsiadująca z Izraelem wątła, młoda libańska demokracja znajduje się w śmiertelnym zagrożeniu ze strony wspieranej przez Syrię „partii Boga". Sam Izrael pogrążony jest w kryzysie politycznym związanym z korupcyjnymi zarzutami stawianymi premierowi Olmertowi, który z okazji 60 urodzin jego państwa, znów musi wsłuchiwać się w kazania irańskiego szaleńca wzywającego do wyplenienia kryminalnego syjonistycznego reżimu przy pierwszej nadarzającej się okazji. Mimo mroku nienawiści i wojennej pożogi, gdzieś w skrytości ludzkich serc odbywają się śluby.\nKończąc nawiążmy do refleksji związanej z corocznym, odbywającym się w Polsce Marszem Żywych. Choć wiemy, iż był taki czas w którym ojcowie nie mogli ucałować swych pięknych córek, to spoglądając dziś na stojących przed oświęcimską ścianą śmierci ludzi wszelkich narodowości, młodych i ocalałych seniorów, możemy się pokusić na stwierdzenie, iż mimo całego zła ówczesnego i obecnego świata, ostatecznie zwyciężyło Życie. Niech Życie nadal zwycięża.\n11:05, kenjishinoda , Polityka\nJimmiego Cartera – Wojna z Izraelem.\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Artykuł był omówieniem pamfletu - Jacob Laskin - Jimmy Carter's: War Against the Jews.\nPodczas swej tegorocznej podróży po bliskim Wschodzie (Egipt, Syria, Jordania, Izrael, Autonomia Palestyńska) ex-prezydent i noblista Jimmy Carter po raz kolejny dał koncert politycznej nieodpowiedzialności, podszytej naiwnym przeświadczeniem, iż droga do pokoju w Ziemi Świętej wiedzie poprzez sojusz z jego największymi wrogami i sabotażystami.\nKierując się pryncypiami „otwartego umysłu", przyjmując postawę gotowości do uczenia się od wszystkich stronnictw bliskowschodniego konfliktu, Carter spotkał się w Kairze i Damaszku z liderami Hamasu, między innymi z jego weteranem Khaled'em Meshal'em oskarżanym przez władze izraelskie o zorganizowanie wielu znaczących terrorystycznych zamachów. Prawdopodobnie to na jego rozkaz w czerwcu 2006 roku został uprowadzony izraelski żołnierz Gilad Schalit. Jednakże dla Cartera to właśnie współpraca z jawnie nawołującymi do zniszczenia Izraela i popierającymi terror palestyńskimi ekstremistami ma być najlepszym sposobem prowadzącym do osiągnięcia pokojowego porozumienia.\nWspółpraca między Carterem a działaczami Hamasu trwa od lat. W styczniu 2006 po zwycięskich dla Hamasu wyborach parlamentarnych jako jeden z pierwszych światowych osobistości pospieszył do Ramallah (gdzie znajduje się biuro jego organizacji Carter Center) z gratulacjami, po czym zapewniał cały świat, iż wierzy w pokojowe rządy Hamasu. Niestety Hamas szybko zawiódł wujka Jimmiego, czyszcząc Gaze z przedstawicieli opozycyjnego Fatahu i kontynuując rakietowy ostrzał terytoriów Izraela. Angażował się także w kampanie lobbowania w imieniu ekstremistycznych organizacji, przekonując by międzynarodowa społeczność w ramach różnego typu programów wsparcia udzieliła pożyczki Hamasowi.\nWracając jeszcze do uzgodnień ostatnich negocjacji Cartera w trakcie których Hamas stwierdził, iż zaakceptuje Izrael jeśli ten wycofa się do granic ustalonych w 1949 roku (Armistice Lines), jeśli jakakolwiek umowa między premierem Olmertem i prezydentem Abbasem będzie musiała zostać zaakceptowana w referendum oraz Hamas będzie posiadał prawo do zanegowania wyników tego referendum.\nIzrael wyraził wdzięczność za to, iż Carter poruszył kwestie wspominanego wcześniej przetrzymywanego izraelskiego żołnierza. Były prezydent zapewnił, iż Hamas pozwoli uprowadzonemu napisać drugi list do rodziców. W tym miejscu trzeba wspomnieć, iż przebywający w tym samym czasie w izraelskich więzieniach palestyńscy więźniowie maja ciągły dostęp do pomocy oferowanej przez takie organizacje jak Czerwony Krzyż oraz mogą pisać do swych bliskich bez potrzeby prezydenckiej interwencji.\nTymczasem Carter w swym bestsellerze Palestine: Peace Not Apartheid przyjmuje stanowisko charakterystyczne dla radykalnych islamistów głoszących, iż to izraelska okupacja a nie odmowa uznania prawa Izraela do istnienia jest główną przyczyną niekończącego się konfliktu w Ziemi Świętej. Jednakże po wycofaniu się Izraela w 2005 roku z Gazy i zakończeniu tak zwanej „okupacji" tamtych terytoriów, Hamas i inne terrorystyczne grupy odpaliły ponad 6000 rakiet i pocisków moździerzowych wycelowanych w Izrael. Jak donoszą informacje z ostatnich dni Izrael rozważa kolejne ustępstwo terytorialne jakim miałoby być zwrócenie Syrii Wzgórz Golan.\nCarter określał także wielokrotnie Izrael jako państwo apartheidu, potępiając zbudowany przez Izraelczyków potężny mur oddzielający terytoria palestyńskie i izraelskie. Zdaniem Cartera celem muru nie jest utrudnienie przedostawania się do Izraela palestyńskich zamachowców i ochrona obywateli Izraela przed ostrzałem bandyckich snajperów. Celem ma być tworzenie palestyńskiego getta. Izrael nie jest państwem apartheidu, mieszka w nim wielu obywateli pochodzenia arabskiego, którzy są muzułmanami i w pełni mogą korzystać z przysługujących im praw obywatelskich o których mogliby tylko marzyć żyjąc w wielu bliskowschodnich reżimach.\nKoniec końców trzeba zaznaczyć, iż administracja Cartera jest w dużej mierze odpowiedzialna z powstanie jednego z największych wrogów Izraela czyli Islamskiej Republiki Iranu. To Carter nadawszy sobie tytuł mistrza i obrońcy praw człowieka stwierdził, iż wycofa wsparcie Ameryki dla Szacha Iranu zwalczającego grupy radykalnych islamistów, darzących do jego obalenia i ustanowienia teokracji. W taki sposób Ameryka pozbyła się złego autorytarnego Szacha i walnie przyczyniła się do zaprowadzenia dyktatu Chomeiniego, który niemal natychmiast rozpoczął nawoływania do wojny z „Wielkim i Małym Szatanem". Natomiast przedstawiciele administracji Cartera tacy jak ambasador w Iranie William H. Sullivan porównywali Chomeiniego do Mahatmy Ghandiego a ambasador U.S.A przy ONZ Andrew Young nazwał go „świętym XX wieku".\nSwego czasu Carter wsławił się radykalną krytyką polityki Busha, nazywając go najgorszym prezydentem Stanów Zjednoczony wszechczasów. Powinien się mocno zastanowić czy opłaca mu się przykładać do tego ręki, gdyż do tej pory to on dzierżył tytuł najgorszego prezydenta U.S.A. jeśli teraz ten tytuł przypadnie Bushowi to nazwisko Carter raz na zawsze ostanie wymazane z kart historii. Szkoda, iż u schyłku swej publicznej kariery Carter raz jeszcze zamiast wesprzeć prawdziwie zainteresowanych pokojem muzułmańskich polityków takich jak Anwar Sadat czy Benazir Bhutto, uparcie wspiera brutalnych fanatycznych ekstremistów odpowiedzialnych za ich śmierć.\n10:54, kenjishinoda , Polityka\nIracka nadzieja- irański strach?\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Artykuł był omówieniem kilku zagranicznych publikacji, które były wymienione na nieistniejącym już dziś portalu Europa21. Dziś nie ma do nich dostępu.\n„Straciłem nadzieje na wyzwolenie Iraku i uczynienie z niego islamskiego państwa". Te zaskakujące słowa radykalnego szyickiego przywódcy religijnego Muqtady al-Sadra wywołały popłoch i dezorganizacje w szeregach wiernej mu Armii Mahdiego. Oczekiwano, iż młody lider samozwańczej milicji ogłosi koniec trwającego od 2007 roku zawieszenia broni i poprowadzi Irak „ku prawdziwemu islamowi". Tymczasem w swym ostatnim liście skierowanym do wiernych zwolenników al-Sadr ogłosił jedynie litanie żalów, oskarżeń wobec swych współpracowników o zdradzenie wspólnej walki i uleganie pokusom doczesnych korzyści oferowanym im przez iracki rząd.\n32 letni Muqtada ogłosił, iż wycofuje się z publicznej działalności by w zgodzie z wolą jego ojca Wielkiego Ajatollaha Muhammada Sadeqa al-Sadra oddać się studiom teologicznym. Przebywając od blisko 6 miesięcy w Teheranie al-Sadr cześć każdego tygodnia spędza w świętym mieście Qum, gdzie pod przewodnictwem prorządowego ajatollaha Nassera Makarem-Shiraziego, pobiera nauki szyickiej teologii. Jak donoszą niektóre irańskie źródła Teheran postanowił uczynić z Muqtady rasowego przywódcę polityczno-religijnego, który w ciągu najbliższych 10 lat będzie mógł zostać nowym liderem dla Irakijczyków.\nPrzyczyna tak zaskakującego politycznego zwrotu w działaniach Iranu może mieć swe źródło w dostrzeżeniu przez irańskich polityków, iż każde osłabienie irackiego rządu może popchnąć Amerykanów do przerzucenia swego wsparcia z szyicko-kurdyjskiego rządu Nuriego al-Malikiego na antyirańską koalicję sunnitów, Kurdów i świeckich szyitów otwarcie wrogich wobec Iranu.\nGwałtownie pogarszająca się sytuacja w Iraku będzie wywierać coraz większą presję na przyszłego prezydenta U.S.A by doprowadził do jak najszybszego wycofania się wojsk amerykańskich z irackiej ziemi, co najpewniej doprowadzi do powstania „luki" którą Iran chętnie by zapełnił. Republika Islamska już dziś posiada przeogromne wpływy w wielu rejonach Iraku. Nie jest jednak na tyle potężna by póki co decydować o politycznej przyszłości Irakijczyków. Nawet iraccy szyici, którzy spoglądają na Iran jak na ostatecznego gwaranta ich bezpieczeństwa, nie życzą sobie widzieć Islamskiej Republiki jako dominującej siły w Bagdadzie.\nPośpieszne i nagłe wycofanie zachodnich sił koalicyjnych może doprowadzić do dezintegracji szyicko-kurdyjskiego rządu al-Malikiego, który nie jest ostatecznie wrogi Iranowi. W przeciwieństwie do wciąż znacznej grupy irackiej opinii publicznej, która mimo ostatniej wizyty Ahmadinedżada w Iraku wciąż postrzega Islamską Republikę jako źródło i przyczynę wielu irackich problemów.\nPrzeto jesteśmy świadkami paradoksalnej sytuacji w której Iran obawia się, iż nagłe wycofanie się armii amerykańskiej doprowadzi do przejęcia władzy w Iraku przez antyirańską koalicję wspieraną przez Turcję i sunnickie państwa arabskie. Zatem decyzja o wycofaniu Muqtady może mieć na celu zachowanie względnie korzystnej dla Iranu politycznej sytuacji w Iraku. Jednocześnie nie można wykluczyć, iż irańskie służby specjalne działające na terenach irackich podejmą się próby zacieśniania relacji z antyamerykańskimi sunnickimi ugrupowaniami, zaopatrując je w nowoczesną broń. Ambitnym celem mogłoby stać się uformowanie szyicko-sunnickiej koalicji ponad podziałami, której wspólnym hasłem byłaby walka z „wielkim szatanem"\nIracki rząd i wspierające go zachodnie państwa nie mogą bezczynnie przyglądać się jak bez przeszkód Iran realizuje na irackiej ziemi swój makiaweliczny plan. Przede wszystkim Maliki nie powinien zlekceważyć politycznego znaczenie zwolenników al-Sadra, którzy w ostatnich wyborach udzielili jego stronnictwu 11% poparcia, tak liczna polityczna frakcja nie może nie mieć swego przedstawiciela w nadchodzących październikowych lokalnych wyborach.\nGdy Muqtada zdecydował się poświęcić religijnym studiom, wielu ubogich szyitów, zwłaszcza w slumsach Bagdadu straciło swego lidera i stało się podatnymi na syreni śpiew kryminalnych gangów. Najważniejszym zadaniem i obowiązkiem dla premiera Malikiego i zachodnich sił koalicyjnych będzie zbudowanie mostów(zorganizowanie miejsc pracy, ośrodków służby zdrowia, ochrony przed gangami) służących ponownemu odnalezieniu przez byłych zwolenników al-Sadra swego miejsca w strukturach irackiego państwa.\nLiczni współpracownicy Muqtady są gotowi do podjęcia współpracy z rządem w przestrzeni lokalnej i ogólnonarodowej. Problemem okazuje się jednak działalność opozycyjnego wobec rodziny al-Sadrów, szyickiego mułły Abdula-Aziza al-Hakima, który blokuje dostęp sadrystów do struktur władzy. Współpracownicy Hakima włączając w to Amerykanów powinni nakłaniać go do puszczenia w niepamięć dawnych krzywd i zachęcać do budowania stabilnego szyickiego wsparcia dla irackiego rządu. Tylko jedność szyitów może stać się kluczem do długotrwałej stabilizacji i otwarcia dobrych perspektyw dla dalszej demokratyzacji Iraku.\n10:48, kenjishinoda , Polityka\nSarkozy - neokonserwatywny enfant terrible.\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Artykuł był omówieniem publikacji - Guy Sorman, A French Neoconservative?\nCzy Nicolas Sarkozy to neokonserwatysta? To wzbudzające spór pytanie coraz częściej gości na łamach popularnych mediów, zarówno francuskich jak i ogólnoświatowych. Samo tak postawione pytanie może wzbudzać zdziwienie, gdyż neokonserwatyzm nigdy nie był popularną filozofią polityczną wśród francuskich polityków i intelektualistów. Utożsamiany głównie z amerykańsko-izraelskim imperializmem, neokonserwatyzm stał się głównym przeciwnikiem, zarówno dla francuskiej skrajnej prawicy(dla której neocon to poplecznik syjonizmu i libertyńskiego oświecenia) jak i skrajnej lewicy(dla której neokonserwatyzm to nowe wcielenie faszyzmu).\nSam Sarkozy nigdy wprost nie zdeklarował się jako zwolennik neokonserwatyzmu, czy nawet tradycyjnego konserwatyzmu. Unika także identyfikowania go jako liberała(przez co musimy tu rozumieć radykalnego zwolennika wolnorynkowej gospodarki kapitalistycznej, zbliżonego do ortodoksyjnego libertarianizmu). Skupia się na kreowaniu swego wizerunku jako człowieka czynu, zdolnego lidera, dotrzymującego odważnych, śmiałych zobowiązań, zwolennika kontroli nielegalnej imigracji, skupiającego się na umacnianiu porządku prawa i wspierającego prywatną przedsiębiorczość. Skąd więc bierze się posądzenie o neokonserwatyzm.\nPo pierwsze, ze sprzeciwu wobec powszechnie obecnego wśród francuskich elit antyamerykanizmu. W końcu porównywanie Francji do U.S.A nie jest już niepatriotyczne i haniebne. Pochwała amerykańskiej demokracji i gospodarki nie oznaczy przystąpienia do obozu zdrajców i outsajderów. W politycznej retoryce nowego prezydenta możemy często natrafić na wątki podkreślające potrzebę obecności jasno zdefiniowanych wartości na których fundamencie ma być budowana przyszłość Europy. Tymi wartościami są oczywiście idee liberalnej demokracji, nowożytnej nauki, kapitalistycznej przedsiębiorczości oraz co jest nowością zwłaszcza wśród francuskich polityków dziedzictwo chrześcijańskiej kultury.\nInnym elementem wspólnym z amerykańskimi neokonserwatystami jest krytyczne spojrzenie na dziedzictwo wszelkich ruchów wywodzących się z rewolty paryskiego Maja 68. Rewolty której celem była nietzscheańska dekonstrukcja wszelkich struktur państwowych, której mieli dokonywać „młodzi marksistowscy idealiści", których intelektualnym idolem stał się między innymi wybitny zwolennik wolności Mao Zedong. Moralna rewolucja pochodu wszelkich relatywizmów zaczynała się oczywiście od palenia bibliotek.\nW kwestiach ekonomicznych Sarkozy zmagając się z powolnym wzrostem gospodarczym i sporym bezrobociem zwłaszcza wśród młodych Francuzów, stawia na rozwój prywatnej przedsiębiorczości w opozycji do socjalistów promujących „dzielenie się pracą" polegające na dzieleniu jednego pełnego etatu przez dwie osoby. Póki co polityka gospodarcza prezydenta Francji polega na łączeniu elementów wolnorynkowych z narodowym protekcjonizmem co związane jest głównie z blokowaniem napływu fali chińskich produktów. Amerykańscy neocons w większości są gorącymi zwolennikami kapitalizmu i ducha indywidualnej inicjatywy gospodarczej nie opowiadając się przy tym za skrajnymi wolnorynkowymi projektami firmowanymi choćby przez Miltona Friedmana.\nW kwestiach dyplomacji międzynarodowej od czasów De Gaulle'a, Francja stała po stronie świata arabskiego, zajmując często anty-izraelskie stanowisko. Sarkozy natomiast wspiera Izrael, opowiada się za karnymi sankcjami wobec Iranu za rozwijanie programu atomowego, zwracał uwagę na problemy z nie przestrzeganiem podstawowych praw człowieka w Chinach i Rosji. Sarkozy jest także gorącym zwolennikiem silnej Unii Europejskiej jako wspólnoty ekonomicznej, monetarnej, dyplomatycznej i militarnej. Sprzeciwia się poszerzaniu wspólnoty o kraje takie jak Turcja, które mogłyby zagrozić politycznej jedności Europy i co najważniejsze jako pierwszy anty-anty-amerkański francuski przywódca uznaje, iż wspólnota europejska nie może być wrogiem U.S.A.\nJeśli Sarkozy zrealizuje swe ambitne polityczne plany być może będzie to początek do neokonserwatywnej rekonstrukcji Europy.\nOby tylko nie skończyło się na drogich, ekskluzywnych wycieczkach, sponsorowanych przez tajemniczych oligarchów oraz na kolekcjonowaniu nowych Lanci i Ferrari\n10:36, kenjishinoda , Neokonserwatyzm\nZbrodnia tureckiego rewizjonizmu - Bernard Henri Levy.\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny.\nOrmianie muszą dziś zmagać się z nowym rodzajem rewizjonizmu, który nie jest rewizjonizmem pewnych odosobnionych, zmarginalizowanych, ekstremistycznych ruchów sekciarskich ale stał się oficjalną ideologią potężnego państwa wykorzystującego wszystkie możliwe polityczne, medialne środki do zwalczania prawdy o zagładzie Ormian. Z jednej strony potężny, przesiąkający państwowe struktury turecki rewizjonizm. Z drugiej strony słabnący krzyk ofiar ludobójstwa. Podtrzymanie owego gasnącego płomienia świadectwa tamtych mrocznych czasów jest jednym z najważniejszych wyzwań współczesnej Europy, której bezwarunkowym fundamentem musi być zobowiązująca maksyma „Nigdy Więcej". Niestety często sama prawda, ukazująca się z całą swoją siłą jak i nagością, okazuje się bezsilna w obliczu bandyckich drani marzących o „rozkoszy noża".\nDziś rewizjonizm przemawia do świata nie tylko przez usta autorytarnych prezydentów (Ahmedineżad) ale, również poprzez pisma intelektualistów (Irving, Faurisson), którzy wprost, często w obliczu spojrzeń potomków pomordowanych, opowiadają pełne szaleństwa historie, iż prawda nie istnieje, iż są różne aksjologiczne perspektywy, wzajemnie się wykluczające i co najważniejsze nie ma żadnej uniwersalnej normy, która mogłaby osądzić tragiczne wydarzenie i jednoznacznie nazwać je zbrodnią. Stojąc w obliczu tych, którzy przetrwali zło ludobójstwa, opowiadają, iż ich rodzice, ich dziadkowie nigdy nie byli ofiarami zagłady. Twierdzą, iż najpewniej zginęli z przyczyn naturalnych, bądź bezczelnie wyznają, iż zginęli z powodu ich skrywanych zbrodni i szemranych interesów przez co sami zasłużyli sobie na śmierć w katowniach SS. Szczytem obsceniczności staje się twierdzenie, iż rzekoma wina ojców, przenosi się na ich ocalałe dzieci co w pełni usprawiedliwia kontynuacje bezwstydnej polityki nienawiści. Wobec tak nieskończonego okrucieństwa, brutalnej przemocy, czystego zła z trudem wyrażanego przez słowa, prawda w istocie staje się bezbronna. Rewizjonizm nigdy nie był merytorycznym konfliktem między tym co jest prawdą a tym co jest fałszem. Nie jest nawet zwykłym kłamstwem, gdyż stoi za nim mroczne oblicze bezwarunkowej nienawiści, której antysemickie i rasistowskie oblicze tak dobrze znamy. Nienawiści, którą powstrzymać może jedynie prawo.\nSpoglądając na traumatyczne doświadczenia dwóch eksterminacji Żydów i Ormian, możemy dostrzec zbrodniczą logikę zła, którego misją było unicestwienie tych „małych narodów", jednocześnie wymazując wszelkie ślady samej zbrodni. W naturze zbrodni ludobójstwa, takiej jak Shoah, immanentnie zawiera się samozaprzeczenie tej okrutnej zbrodni. Rewizjonizm jest współczesnym, teraźniejszym przejawem kryminalnego aktu przeszłości. Właśnie tym był nazistowski plan „ostatecznego rozwiązania". Dlatego w czerwcu 1942 roku Himmler powołał specjalne komando by wykopywało ciała, kremowało zwłoki i rozsypywało prochy na nowo powstałych pustkowiach ludzkości. Dlatego naziści wymyślili pełen eufemizmów język, mówiąc o ewakuacji, transferze, przesiedleniu ludności. To był język eksterminacji, która wypierała się sama siebie. Jeżeli jednak nie uda się skryć okrucieństwa mordu, to można przez 30, 40, 50 lat cynicznie, bezczelnie kłamać, początkowo umniejszając wymiar a następnie całkowicie negując zbrodnię, czyniąc ją przez to, coraz bardziej doskonałą i bezkarną. By zbrodnia była doskonała , nie może pozostawiać po sobie haniebnych śladów. By pozostać zbrodnią bez śladu musi zostać wymazana z pamięci ludzi nawet tych którzy ocaleli i ich potomków. To jest powód dla , którego rewizjonizm słusznie może być kwalifikowany jako ostateczne stadium ludobójstwa. Dlatego jest to tak ważne by był karany przez prawo.\n10:32, kenjishinoda , Polityka\nFilm - Jihad for Love\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Linki odsyłajace do materiałów żródłowych będących bazą dla powstania artykułu były zawarte w wersji opublikowanej na nieistniejącym już dziś portalu Europa21. Dziś nie mam do nich dostępu.\nOd amerykańskich metropolii po uliczki afgańskiego Kabulu, muzułmanie przyznający się do homoseksualizmu prowadzą w skrytości swój osobisty jihad, zmagając z własną tożsamością, własnym społeczeństwem i własną religią. Żyjąc w półmroku i napiętnowaniu przez prawo, wyczekują sposobności by opowiedzieć historię o tym jak „święta wojna" zmienia się w jihad for love.\nPervez Sharma( muzułmanin pochodzący z Indii, przyznający się do homoseksualizmu)w swym najnowszym filmie dokumentalnym A Jihad for Love (wcześniejszy tytuł In the Name of Allah) rzucając wyzwanie prezydentowi Iranu (twierdzącemu , iż w Iranie nie ma homoseksualistów) stara się przedstawić historię muzułmanów, którzy starają się pogodzić swoją religię(którą mimo wszystko cenią) z ich tożsamością seksualną.\nDokument powstawał przez 6 lat w 12 krajach ( Arabia Saudyjska, Iran, Irak, Pakistan, Egipt, Bangladesz, Turcja, Francja, Indie, RPA, USA, Wielka Brytania). W 2008 roku zakazano wyświetlania filmu podczas Międzynarodowego Festiwalu Filmowego w Singapurze.\nDokument zwraca uwagę na fakt, iż wciąż w niektórych państwach islamskich (Arabia Saudyjska, Iran) homoseksualizm jest penalizowany a chłosta i więzienie wcale nie należą do najsurowszych kar. Choć trudno jest ustalić dokładną liczbę homoseksualistów skazanych na śmierć(za „dewiacyjne zachowania seksualne) w Iranie od 1979 roku (rewolucja irańska), to prawdopodobnie liczba ta przekroczyła 4000 tys. 2 W okresie sprawowania rządów w Afganistanie przez talibów , tamtejsi juryści jednoznacznie określali homoseksualizm jako „zbrodnię Sodomy", jedyną kontrowersję widząc w sposobie wykonania kary śmierci (ukamienowanie, spalenie, obcięcie głowy, zrzucenie ze skały). Represją poddawane są także osoby które ze względu na ich zachowanie bądź nietypowy ubiór są podejrzewane o homoseksualizm. Prawo islamskie jest także często opresyjne wobec par heteroseksualnych nie będących jeszcze małżeństwem. Pary przebywające same bez towarzystwa osób trzecich w pomieszczeniach, jadące samochodem, całujące się na ulicy mogą zostać zatrzymane przez służby porządkowe. Kobieta wracająca samotnie wieczorem z pracy, może zostać zatrzymana na ulicy i oskarżona o prostytucje. Pomimo bardzo restrykcyjnego wobec seksualności prawa w społecznościach islamskich przynajmniej do XIX wieku istniała w pewnych kręgach pederastyczna tradycja homoerotycznych związków pomiędzy mężczyznami a młodzieńcami. Natomiast w słynnych haremach pełno było lesbijskich związków i romansów. 3\nWażnym pytaniem dla twórców A Jihad for Love jest kwestia powodów dla których bohaterowie tego dokumentu chcą ciągle pozostać członkami wspólnoty religijnej, która w tak radykalny sposób ich odrzuca. Bohaterowie prowadzą - jak sami to artykułują - „większy jihad", który jest ich wewnętrznym zmaganiem się z ich tożsamością, ze społeczeństwem i z islamem. W pierwszej kolejności określają się jako muzułmanie, dopiero w drugiej kolejności jako homoseksualiści, starając się przez to powiedzieć, iż dla nich islam(tak jak i pozostałe monoteistyczne religie) jest czymś więcej, niż tylko zakazem homoseksualizmu.\nSam reżyser wierzy, iż kiedyś główny nurt islamu będzie wykazywał większą tolerancję i otwartość na wszelką różnorodność wprost stwierdzając, iż; „islam jest religia ponad miliarda ludzi, istniejącą od trzynastu stuleci, która została uprowadzona przez niezmiernie małą(?) i czasem głośną mniejszość(?). 4\nCzy takie nadzieje okażą się realistyczne czy też zgoła utopijne pokaże nadchodząca przyszłość.\n10:26, kenjishinoda , Epic Art\nW teatrze kremlowskiej demokracji.\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Artykuł był omówieniem zagranicznych publikacji, które były podane na nieistniejącym juz dziś portalu Europa21. Dziś nie mam już do nich dostępu.\nKilka dni przed wyborami prezydenckimi Dmitrij Miedwiediew uczestniczył w jednym z nielicznych spotkań przedwyborczych. Elegancko ubrany, ściskając spontanicznie kilka wyciągniętych w geście uwielbienia dłoni, zapewniał o kontynuowaniu polityki nakreślonej przez odchodzącego prezydenta Putina. Ograniczając kampanie do minimum Miedwiediew zdobył bez wysiłku 70% głosów. Nawet informacyjna agencja ITAR-Tass uznała tegoroczne wybory za wyjątkowo „nudne". Tak spektakularnego zwycięstwa, przy tak małym wysiłku, pozazdrościć mogą walczący w pocie czoła o każdy głosy kandydaci na prezydenta U.S.A. Polska może za to pozazdrościć zadziwiająco wysokiej frekwencji wyborczej. Podziw należy się zwłaszcza mieszkańcom odległych, dziewiczych syberyjskich regionów, którym niestraszne były śnieżne zamiecie, wygłodniałe niedźwiedzie i tygrysy, ciemność długich nocy. Cóż zapewne myśleli, iż każdy głos może przesądzić o losie Rosji albo przyciągnęły i organizowane w komisjach wyborczych loterie i punkty darmowej pomocy medycznej. Gdyby tak w trakcie polskich wyborów tak licznie i dzielnie górale schodzili z gór, Joziny wychodziły z Bazin, czyż to nie byłoby piękne.\nZwycięstwo Miedwiediewa nie było okupione nieprzespanymi nocami, wypełnionymi katorżniczą pracą nad każdym szczególikiem wyborczej kampanii. Panująca na Kremlu władza dołożyła usilnych starań by kontrkandydaci nie stanowili żadnej realnej konkurencji. Czyż można uznać za godnych przeciwników tak komiczne pod wieloma względami postaci jak zapatrzony w utopię komunizmu Ziuganow, bądź szalony antysemita i nacjonalista Władimir Żyrinowski. Kandydaci o prodemokratycznym nastawieniu tacy jak choćby Michaił Kasjanow prewencyjnie zostali pozbawieni możliwości kandydowania na urząd prezydenta. Szachowy arcymistrz Garri Kasparow przechadzając się po ulicy w wyborczy dzień, trzymając plastikową torbę z nadrukowanym przesłaniem, „nie biorę udziału w tej farsie", został szybko zatrzymany przez służby porządkowe. Wyborom nie przyglądali się uznani międzynarodowi obserwatorzy. Oczywiście poza tak szacownymi postaciami jak „pierwszy polski mulat" Andrzej Lepper, który stwierdził, iż demokracja w Rosji może jest inna niż ta w U.S.A lub Polsce ale jest i ma się dobrze. Jest tylko „inna", alternatywna.\nDlaczego więc wciąż podtrzymuje się pozory demokracji. Dlaczego hermetyczny krąg byłych oficerów KGB kontrolujących Kreml, krajowe media, parlament i sektor gospodarczy wciąż potrzebuje wyborów. Czyż Putin nie mógłby powołać swego następcy, oszczędzając wszystkim nudnego wyborczego spektaklu.\nPóki co wydaje się, iż Kreml wciąż potrzebuje mniej lub bardziej symulowanych demokratycznych procedur do legitymizacji swych autorytarnych rządów. Władze Rosji nie muszą obawiać militarnego ataku ze strony państw zachodnich ale tym co napawa lękiem rosyjski establishment są inspirowane przez Zachód ruchy i zrywy wolnościowe podobne do ukraińskiej Pomarańczowej Rewolucji, które walnie przyczyniają się do utraty kontroli nad regionami uznawanymi za rosyjskie strefy wpływów. Naciski na Gruzję i Ukrainę w dużej mierze motywowane są obawą przed inspirującymi przemianami ustrojowymi zachodzącymi w tych post-sowieckich państwach.\nDla Putina upadek ZSRR był „największą geopolityczną katastrofą XX wieku". Nie był to początek wyzwolenia z uścisku tłamszącego komunizmu ale zaczątek procesów prowadzących do destabilizacji i upadku Rosji. Klęski i niepowodzenia początku lat 90-tych to nie pozostałości po dekadencji komunizmu ale produkty liberalnej demokracji i kapitalizmu. Rządy pary Putin-Miedwiediew mają podtrzymywać opowieść o rosyjskiej potędze i pragnienie uzyskania pozycji światowego lidera.\nPóki przez rurociągi płynie rosyjski skarb, póki opinia publiczna akceptuje opowieść o konieczności silnej scentralizowanej władzy zapewniającej dobrobyt, bardziej pluralistyczna demokracja nie będzie potrzebna. Kremlowski teatr demokracji będzie trwał i wskazywał alternatywny model demokracji pozbawionej chwiejności i hipokryzji liberalizmu oraz kapitalistycznego złodziejstwa.\nMimo wszystko Miedwiediew musi pozostać ważnym partnerem dla Zachodu. Rosja jako kraj bogaty w surowce naturalne, dysponujący śmiercionośnym arsenałem nuklearnym i wciąż posiadający liczne wpływy na całym świecie jest zbyt ważna dla stabilności międzynarodowej sytuacji geopolitycznej by pozwolić na targanie jej przez wewnętrzny chaos, na którym skorzystać mogłyby tak niebezpieczne grupy jak zapatrzeni w Stalina komuniści bądź rosnący w siłę rasistowscy faszyści. Silna politycznie, stabilna ekonomicznie i co najważniejsze bardziej demokratyczna Rosja przyczyni się do większego światowego bezpieczeństwa.\nTylko czy wysoka międzynarodowa pozycja i dobrobyt Rosji muszą być okupione brakiem pluralizmu, groźbami przykręcenia kurka, zamykaniem niepokornych oligarchów i tajemniczymi zabójstwami niezależnych dziennikarzy.\n10:18, kenjishinoda , Polityka\nPrawicowe Wojny - McCain na lini ognia.\nTekst publikowany wcześniej na portalu Europa21. Umieszczam go na blogu w całości z powodu uruchomienia prze fundację Europa21 nowego portalu na którym ten tekst w tej chwili nie jest dostępny. Artykuł był omówieniem kilku publikacji z zagranicznej pracy, które były wymienione na portalu nieistniejacym dziś portalu Europa21. Dziś nie mam do nich dostępu.\nWraz z zdecydowanym umocnieniem się senatora Johna McCaina na pozycji głównego pretendenta Partii Republikańskiej GOP do uzyskania prezydenckiej nominacji w szeregach amerykańskiej prawicy coraz częściej zaczęły pojawiać się głosy podważające konserwatywną tożsamość McCaina a nawet sugerujące, iż jest on „kukułczym prezentem podrzucanym republikanom z zewnątrz".W pierwszej linii opozycjonistów wobec senatora stoją między innymi radiowy komentator Rush Limbaugh (który być może poczuł się urażony publicznym stwierdzeniem McCaina, iż ten nie słuch jago popularnych radiowych audycji) oraz kontrowersyjna aktywistka Ann Coulter (Ms. Right). Coulter znana z jej licznych książek (Godless: The Church of Liberalism, If Democrats Had Any Brains, They'd Be Republicans) w których bezpardonowo atakuje amerykańską lewicę, często przykuwając uwagę mediów skandalizującymi wypowiedziami, takimi jak publiczne nazwanie Johna Edwardsa „pedałem" (faggot). Podczas dyskusji w telewizyjnym show Hannity and Colmes nadawanym przez stację FOX, stwierdziła, iż jeśli McCain zdobędzie prezydencką nominację republikanów, to zaangażuje się w kampanię na rzecz Hillary Clinton, która jej zdaniem jest bardziej konserwatywna niż McCain.Kuriozalności takiego stanowiska nie trudno jest dowieść. Clinton otwarcie opowiada się za wycofaniem wojsk z Iraku, zwiększeniem podatków, aborcją na żądanie oraz zamierza desygnować do Sadu Najwyższego zdecydowanie liberalnych sędziów. Przekonywanie, iż Clinton jako prezydent będzie wspierać republikańskie inicjatywy, to próba udowadniania kwadratury koła.Niechęć do McCaina bierze się z jego konfliktu z przedstawicielami religijnej prawicy takimi jak założyciel Moralnej Większości (Moral Majority) niedawno zmarły Jerry Falwell oraz Pat Robertson, którzy zostali nazwani „agentami nietolerancji". Opór rodzą także jego propozycje rozwiązania problemu imigracji, które zdaniem wielu prawicowych komentatorów są zbyt zbliżone do projektów amnestii dla nielegalnych imigrantów. Koniec końców nieufność wzbudza „podejrzana" popularność w mainstreamowych mediach. Co dziwne, przyznać trzeba, iż nawet bardzo liberalny w kwestiach światopoglądowych Rudy Giuliani, otwarcie opowiadający się za aborcją, badaniami na embrionach i legalizacją związków homoseksualnych nie wzbudzał tyle kontrowersji wśród konserwatystów jak McCain.Czy McCain jest konserwatystą. Pytanie jest czysto retoryczne. Popiera niskie podatki, walkę z terroryzmem, wspierał niepopularne decyzje Busha, takie jak wysłanie dodatkowych wojsk do Iraku, opowiada się za kontynuowaniem misji irackiej, aż do momentu pełnego usamodzielnienia się irackiego rządu, jest przeciwny aborcji, ceni tradycyjne chrześcijańskie i patriotyczne wartości, jest przeciwny legalizacji związków homoseksualnych, jednocześnie w pełni akceptując prawa homoseksualistów do prezentowania i zabiegania o poparcie dla swych postulatów, zamierza powołać konserwatywnych sędziów takich jak Samuel Alito czy John Roberts do składu Sądu Najwyższego.Czas najwyższy by republikanie wydorośleli i zaangażowali się w kampanię na rzecz wsparcia jedynego konserwatywnego kandydata, który ma szansę zdobyć głosy umiarkowanych i niezależnych wyborców bez, których nie ma cienia szansy na zwycięstwo w wyścigu do Białego Domu. Nie dokona tego ani libertarianin Ron Paul, ani mormon Romney (definiujący małżeństwo jako związek mężczyzny i kobiety i kobiety i kobiety czym mógłby pewnie zdobyć kilka muzułmańskich głosów), ani pastor Huckabee, którego tajną bronią jest sam Chuck Norris.Paul i Huckabee wciąż ubiegają się o nominacje, Romney i Giuliani po wycofaniu poparli senatora McCaina.\n10:08, kenjishinoda , Polityka\nWiktor Suworow - Hitler na smyczy Stalina.\nPokonać silnego przeciwnika mógł tylko ten, kto wcześniej odniósł zwycięstwo nad własnym narodem.\nDo historycznych książek Suworow'a (Lodołamacz, Dzień M, Cień zwycięstwa, Cofam wypowiedziane słowa, Akwarium na podstawie, której powstał film) sięgnąłem ponownie szukając jakiejś dobrej i mocnej odtrutki na komunistyczne kuriozum jakim jest dzieło Andrzeja Witkowicza Wokół terroru białego i czerwonego 1917-1923. Suworow będąc w przeszłości dowódcą czołgu, uczestniczącego w inwazji Układu Warszawskiego na Czechosłowację oraz członkiem GRU dziś po ucieczce do Wielkiej Brytanii i zaocznym skazaniu go na karę śmierci do dziś nieuchylonej, stał się jednym z najważniejszych demaskatorów zbrodniczego oblicza komunizmu i światowej polityki ZSRR. W swych publikacjach pokazuje, iż Hitler miał stać się Lodołamaczem Rewolucji światowego komunizmu. Naziści prowadząc swe imperialistyczne wojny na zachodzie mieli rozbić siły kapitalistycznej koalicji angielsko-brytyjskiej jednocześnie sami mieli się na zachodnim froncie wykrwawiać a w trakcie działań wojennych popełnić niewyobrażalne zbrodnie. W tym czasie Stalin pilnie szykował swoją armię do rozpoczęcia swej humanitarnej misji wyzwoliciela całej ludzkości spod jarzma nazizmu i burżuazyjnego kapitalizmu. Tak więc Stalin przygotowując się do ataku na III Rzeszę dokonał totalnej dekonstrukcji wszelkich umocnień obronnych wzdłuż granic z Niemcami. Ubiegł go jednak Hitler a pozbawione obrony zachodnie kresy ZSRR stały się łatwym łupem niemieckiego blitzkriegu. Stalin przygotowując ogromny arsenał ofensywnych jednostek bojowych (totalnie nieprzydatnych w momencie ataku Niemiec) dopuścił się okropnych zbrodni. W samych tylko latach 1923-1933 kolektywizacja i towarzyszący jej głód (dochodziło do przypadków kanibalizmu) doprowadziły do śmierci od 10 do 16 milionów ludzi, eksterminowanych, zamęczonych w obozach lub zagłodzonych. W tym okresie Stalin eksportował za granicę 5 milionów ton zboża rocznie. Cały dochód oczywiście szedł na nowe armaty, czołgi, i samoloty. Cóż okazuje się, iż komunistyczny pokój niósł ze sobą więcej ofiar niż imperialistyczna I Wojna Światowa. Jeśli ktoś chciałby zajrzeć do innych wartościowych dzieł przedstawiających prawdziwe oblicze komunistycznego systemu to na początek zawsze można zajrzeć do krótkiego opracowania Pipes'a Komunizm. Jako bardziej filozoficzne krytyki komunizmu polecam oczywiście niezawodne Główne nurty marksizmu Kołakowskiego i liczne pisma prof. Leszka Nowaka. Natomiast u Gontarczyka Polska Partia Robotnicza. Droga do władzy 1941-1944 znajdziemy bardzo dobrą analizę przestępczych początków polskich komunistów i PRL-u. Osobnym tematem jest rewolucja Maja 68 wywołana przez zachodnią skrajną lewicę wspieraną oczywiście przez komunistów rosyjskich. W tym przypadku proponuje trzy rózne analizy tamtych wydarzeń. Wykład Zizka Structures On The Streets, oraz książki Bettiny Röhl Zabawy w komunizm oraz autobiografię David'a Horowitz'a The Radical Son.\nPoniżej przedstawiam doskonały film historyczny (z komentarzami Suworow'a i prof. Wieczorkiewicza) o defiladzie dwóch totalitaryzmów w Brześciu w 1939 roku.\n21:32, kenjishinoda , Polityka\nKorab-Brzozowski & Baudelaire. From Love as Impossible to Love as Death.\n„Wbrew temu strasznemu światu, w którym przyszło wam żyć, szukajcie wzniosłości i piękna; patrzcie, współczujcie i marzcie, ale nie upijajcie się marzeniem; myślcie i twórzcie w samotności, pośród cierpień, na które jesteście skazani; próbujcie wydobyć to, co wieczne, z tego, co przemija, i przemienić błoto codzienności w złoto prawdziwej sztuki."\n"Nieważne, czy przybywasz z nieba czy też z piekła,\nTajemnicą wieczystą, otworzysz mi wrota."\n"Wiem, że są oczy w których głębi dusza ginie.\nA nie kryją w swym wnętrzu świętej tajemnicy.\nPuzderka bez klejnotów, bez boga świątynie\nNiebiosa w których głębi bezdennej skrywam się próżnicy"\nW ócz zielonych orbicie\n"Tyś tak mówiła, zachwytem przejęta,\nNa ciebie tylko patrzały me oczy!"\n"O przyjdź, jesienią\nW chwilę zmierzchu senną, niepewną i dłonie\nSwe przejrzyste, miękkie, woniejące na cierpiące\nPoniżej bardzo udany najnowszy klip skandynawskiej grupu The Rasmus. Może nie do końca pasuje do wyżej podanej treśći, raczej do słynnego zakończenia Sezonu w piekle Rimbaud'a tego pseudodekadenta a w rzeczywistości nietzscheańskiego rewolucjonisty "przewartościowania wszelkich wartości".\n"Moim zwycięstwem jest to, że śmiać się mogę z kłamstwa dawnych miłości i okrywać wstydem kłamliwe stadła - zobaczyłem tam piekło kobiet; - i dozwolone będzie mi posiąść prawdę w duszy i ciele"\n16:03, kenjishinoda , Epic Art


Home | Moda | Fotografia Ślubna Bialystok\nPostaram się odpowiedzieć na pytanie, czy istnieje w coś takiego jak dobra fotografia ślubna. Dobra – to znaczy zrobiona z zacięciem reportażowym, w sposób ukazujący magię chwili a jednocześnie piękno panny młodej. Równie ważne, jeśli nie najważniejsze są oczywiście emocje, których ten dzień jest pełny. Czy istnieje dobra fotografia śluba w Białymstoku?\nZdecydowanie tak, jednak trudno do niej dotrzeć w zalewie ofert fotografów, którzy kupili sobie pierwszą cyfrową lustrzankę i zwietrzyli biznes życia – zostać fotografem ślubnym – przecież to takie łatwe. Wystarczy ?pocykać? ileś tysięcy zdjęć – zawsze coś się wybierze.Nic bardziej mylnego. Dobra fotografia ślubna charakteryzuje się wyjątkowym, pełnym dobrych zdjęć reportażem, a nie tylko pojedyńczymi kadrami. Dlatego właśnie materiały dobrych fotografów ogląda się z zapartym tchem – są spójne, poddane wyraźnej selekcji i montażowi, właściwie obrobione graficznie.\nDużo osób niestety myśli, że zaoszczędzi na dobrym fotografie, którego usługi nie kosztują mało. Skoro mogą mieć całą płytkę zdjęć już następnego dnia po imprezie za ułamek jego wartości, to po co przepłacać?. Zastanówcie się jeszcze raz. Mimo iż dobry fotograf zdjęcia odda wam po miesiącu albo nawet dwóch, materiał ten będziecie mieli na całe życie. Nie należy więc kierować się tym kryterium wyboru. Zdjęcia oddane dnia następnego nie będą poddane selekcji, montażowi, obróbce. Dostaniecie czyste pliki prosto z aparatu. To nie może wyjść dobrze.\nMam nadzieję, że chociaż trochę podpowiedziałem przyszłym parom młodym, jak powinny wybrać. Pamiętajcie – całe wesele to olbrzymi wydatek, wielki ocean uczuć, emocji i wydarzeń – czy naprawde chcecie, żeby nie zostały one właściwie utrwalone?


Kompletny przewodnik Pozbyć się dailynews.support z Windows 7 | Usunac Spyware\nKompletny przewodnik Pozbyć się dailynews.support z Windows 7\nPomoc Dla Usuwanie dailynews.support from Windows 8\ndailynews.support zakaża następujących przeglądarek\nChrome Versions Chrome 49.0.2623, Chrome 51.0.2704, Chrome 55.0.2883, Chrome 57.0.2987, Chrome 48.0.2564, Chrome 50.0.2661, Chrome 54.0.2840, Chrome 53.0.2785, Chrome 56.0.2924, Chrome 58.0, Chrome 58.0.3026.0, Chrome 52.0.2743\nInternet Explorer Versions Internet Explorer 8-8.00.7600.16385, IE 7:7.00.6000.16441, IE 10:10.0.9200.16384, IE 8:8.00.6001.18702, Internet Explorer 8-8.00.6001.18702, Internet Explorer 10-10.0.8250.00000, IE 8:8.00.6001.17184, Internet Explorer 7-7.00.6000.16441, Internet Explorer 10-10.0.8400.00000, Internet Explorer 7-7.00.6000.16441, Internet Explorer 8-8.00.7000.00000, IE 10:10.0.8250.00000, IE 8:8.00.7000.00000, Internet Explorer 8-8.00.6001.18372\nMozilla Versions Mozilla:43.0.2, Mozilla Firefox:45.4.0, Mozilla Firefox:45, Mozilla:38.1.1, Mozilla:45.5.0, Mozilla:51, Mozilla Firefox:39, Mozilla Firefox:38.2.1, Mozilla:45, Mozilla Firefox:43, Mozilla:47, Mozilla Firefox:38.1.0, Mozilla:47.0.1, Mozilla Firefox:45.0.2, Mozilla:38.0.5, Mozilla:45.2.0\nZainfekowany dailynews.support? Najlepsze strategie Kasować dailynews.support\nSzczegółowe informacje o dailynews.support\ndailynews.support to rodzaj niebezpiecznego wirusa komputerowego, który może zmodyfikować kluczowe ustawienia systemu bez pytania użytkownika. Może przekierować internautów do zacienionych witryn internetowych w celu promowania tych domen, które próbują zwiększyć ich pozycję i popularność. Promując te portale internetowe i pomagając programistom poprawić ruch użytkowników, operatorzy tego szkodliwego oprogramowania zarabiają pieniądze. Poza tym, może wyświetlać irytujące reklamy na ekranie komputera, które mają na celu uchwycenie uwagi i doprowadzić Cię prosto do stron partnerskich. Dlatego dailynews.support wysuwane przeglądarki lub komputery stają się niemożliwe do wykorzystania z powodu spowolnienia lub nieoczekiwanych awarii systemu, zmuszając poszkodowanych użytkowników do szukania rozwiązań Deinstalacja.\ndailynews.support: Metody i techniki dystrybucji\nZłośliwy program może zainfekować użytkownika OS bez ich wiedzy. Może to mieć wpływ na systemy z systemem Windows XP i innymi systemami operacyjnymi. Przez większość czasu zagrożenie rozprzestrzenia się przy pomocy darmowych i dzielonych akcji. Jest on używany głównie do rozmieszczania innych szkodliwych wirusów na zainfekowanej maszynie. dailynews.support może wejść do komputera bez zgody użytkownika, ponieważ ma tendencję do wchodzenia w złośliwe pliki dołączone do wiadomości e-mail zawierających spam, które przedstawiają się jako ważne wiadomości od renomowanych lub znanych stron i osób. Gdy użytkownik zostanie pobity i pobierany z takiego załącznika, pasożyta zostanie zainstalowany natychmiast na ich komputerze. Ponadto jest ona rozpowszechniana za pomocą fałszywych alertów typu pop-up, które można zobaczyć zarówno na legalnych, jak i domenach związanych z oszustwem.\nProblemy związane z systemem powodowane przez dailynews.support\nNiechciane przekierowania: dailynews.support mają tendencję do przekierowywania użytkowników dotkniętych problemem do zacienionych stron internetowych z ich lub bez ich zgody, aby zwiększyć ruch tych domen.\nProblemy z wydajnością komputera: dailynews.support są źle zaprogramowane przez hakerów, co może powodować różne nieprawidłowe funkcjonowanie, takie jak OS spowolnienie i niestabilność systemu.\nprzewodnik Kasować dailynews.support\nZainfekowany dailynews.support? Spróbuj tego bezpłatnego dailynews.support Skaner\nKasować dailynews.support W kilku prostych krokach Z zainfekowanego komputera z systemem Windows i przeglądarek\nCzęść I: Wiedzieć jak Kasować dailynews.support Po uruchomieniu usługi OS w trybie awaryjnym\nCzęść II: Usuwanie dailynews.support Powiązane niechciane aplikacje z Panelu sterowania\nCzęść III: Wiedzieć jak Czysty Złośliwe procesy dailynews.support Z menedżera zadań\nCzęść IV: dailynews.support Deinstalacja Raport dla uszkodzonych przeglądarek internetowych\nCzęść V: Wiedzieć jak Kasować szkodliwe wpisy dailynews.support Z Edytora Rejestru\nCzęść VI: Wiedzieć jak Zresetuj ustawienia przeglądarki dla pełnego Deinstalacja z dailynews.support\nPo uruchomieniu OS w trybie awaryjnym znajdziesz Kasować dailynews.support W kilku prostych krokach.\nNastępnie zidentyfikuj dailynews.support oraz jego powiązane składniki i Czysty jak najszybciej.\nWybierz i kliknij prawym przyciskiem dailynews.support, a następnie kliknij polecenie “Odinstaluj”.\nWybierz złośliwe procesy dailynews.support i dotknij przycisku “Zakończ proces”.\nCzęść IV: dailynews.support Deinstalacja Raport dla przeglądarek, których dotyczy zagadnienie\ndailynews.support Deinstalacja Z Chrome 55.0.2883\nWybierz wszystkie niechciane rozszerzenia przeglądarki, w tym dailynews.support.\nNa koniec kliknij ikonę “Kosz” na Kasować dailynews.support W kilku prostych krokach z Twojego Chrome 55.0.2883.\nCzysty dailynews.support Z Mozilla Firefox:45.7.0\nWybierz dailynews.support dodatek i stuknij w przycisk “Usuń”.\nDeinstalacja z dailynews.support Z Internet Explorer 8-8.00.6001.17184\nTutaj znajdziesz dailynews.support złośliwe dodatki.\nZnajdź i Kasować wszystkie szkodliwe wpisy w rejestrze dailynews.support W kilku prostych krokach.\nCzęść VI: Wiedzieć jak Zresetuj ustawienia przeglądarki, aby zakończyć Deinstalacja z dailynews.support\nCzysty dailynews.support Z zresetowania Chrome 55.0.2883\nZresetowanie Chrome 55.0.2883 spowoduje całkowite Deinstalacja dailynews.support.\nDeinstalacja dailynews.support Po zresetowaniu Mozilla Firefox:45.7.0\ndailynews.support zostanie usunięty W kilku prostych krokach z Mozilla Firefox:45.7.0 po pomyślnym zresetowaniu.\nZresetuj Internet Explorer 8-8.00.6001.17184 Do Kasować dailynews.support\nDlatego po zresetowaniu Internet Explorer 8-8.00.6001.17184 stałych Deinstalacja z dailynews.support stałych.\nOdinstaluj dailynews.support z Windows 7Odinstaluj dailynews.support z Windows 8Usuń dailynews.support z Safari


Samsung planuje Quick Share - autorski system wymiany plików :: mGSM.pl\nKilka tygodni temu informowaliśmy o uniwersalnym systemie wymiany plików, jaki w swych smartfonach chcą wprowadzić Oppo, Xiaomi i Vivo. Okazuje się, że podobne rozwiązanie planuje Samsung!\nO wszystkim donosi serwis XDA Developers. Jego dziennikarze odkryli w kodzie oprogramowania aplikację, pozwalającą na bezprzewodową wymianę nawet dużych plików między telefonami. Rozwiązanie nosi nazwę Quick Share i ma działać podobnie do Apple Air Drop czy rozwiązania proponowanego przez trzech chińskich gigantów. Co więcej, Quick Share pozwoli również udostępniać pliki z wykorzystaniem chmury Samsung Cloud i przesyłać je na urządzenia Samsung Smart Things - ale z ograniczeniem wielkości pliku do 1 GB. Dodatkowo, dziennie będzie można tak przesłać tylko 2 GB danych. Innym unikalnym pomysłem związanym z Quick Share jest możliwość udostępniania plików wyłącznie wybranym kontaktom, albo wszystkim urządzeniom w pobliżu, nawet, jeśli nie są związane z naszą listą kontaktową.\nWszystko wskazuje na to, że Quick Share zadebiutuje w smartfonach serii Samsung Galaxy S20. Technicy XDA próbowali uruchomić aplikację - i udało im się to, jednak przesył plików już nie zadziałał. Nie należy jednak wykluczać, że wcześniejsze modele Samsunga również otrzymają to rozwiązanie, dołączone do ktorejś z przyszłych aktualizacji.\nInterfejs Quick Share


Niepoprawna obsługa pendrive - Windows (ogólnie) - dobreprogramy - forum\nNiepoprawna obsługa pendrive\nMichail (Michaił) 2008-03-02 07:16:59 UTC #1\nWitam. Kupiłem wczoraj Pendrive firmy TrekStor model LE (takie etui). Piszę że jest to użądzenie HI-SPEED więc pomyślałem, że będzie chodzić pięknie. Przyszedłem do domu, włączyłem do 1 portu USB - wyrkywa Pendrive. Wszystko działa. Kopiuje większy plik i po chwili że bład odczytu. Wychodze do Mój Komputer i co? We właściwościach piszę 0 bajtów z 0 bajtów i format plików RAW (sformatowałem na FAT - przez VISTE bo tam tylko działa dobrze - a pokazuje RAW). Do 2 portu USB to odrazu jest 0 bajtów z 0 bajtów i format plików nieznany. W 3 porcie - nie pokazuje w ogóle urządzenia w Mój Komputer tylko "To urządzenie może nie działać poprawnie". W 4 porcie wyskakuje że System Windows nie zainstalował poprawnie tego urządzenia czy cos takiego (Chodzi o to że nie ma sterowników). We własciwościach SPRZĘT - Zakładka Urządzenia Magazynujące (lub coś takiego) mam Nieznane urządzenie. (Gdy podpinam do tego portu). Producent udostępnia tylko sterowniki dla 98 których w ogóle się nie da zainstalować. Podpiąłem Pendrive do laptopa Toshiba z zainstalowanym systemem Vista i chodzi pięknie. Szybko, bezproblemów, skopiowałem większość plików (dużych, po 100/200 mb). W czym twki problem? Może nie mam sterowników USB 2.0? Ściągnąłem VIA USB 2.0 V260c. Miałem wcześniej podobne na płycie ale pisalo "Not available in this package". Próbowałem je zainstalować ale to w innym temacie. Może macie jakieś inne sterowniki do tego? Wątpie by to coś z płytą było ponieważ inne agregaty działają. Aparat działa, kamera.... Na opakowaniu piszę iż obsługuje systemy XP. Raczej to nie syf.... bo ma nagrodę CHIP. Podsumowując.... napisałem chaotycznie za co z góry przepraszam. W każdym porcie inna reakcja.\nEPOX 8KRAI (VIA KT600)\nPendrive: TrekSTor USB-Stick LE 1.0 GB (naklejka Ready for Vista).\nTo może jakas wskazowka:\nZ tyłu piszę:\nSterownik nie jest wymagany.\nCzy może być tak /odpukać/ że to problem z moją plytą? Mam nadzieje że poprostu brakuje jakiegos sterownika od plyty głownej który by uaktywnil Hi-Speed usb. Bo może poprostu ten pendrive dziala tylko w usb 2.0 hi-speed i nie posiada obsługi niższych wersji. Pendrive Kingston Traveller (kupiony za 150 zł - juz wiecie jak dawno) zapewne jest usb 1.1 i działa poprawnie.\npaxer (Ktrojanek) 2008-03-02 07:53:53 UTC #2\nMiałem podobny problem. Wejdź w Menadżera Urządzeń, tam będzie gałąź z portami USB. PPM --> Właściwości --> Aktualizuj sterownik.\nU mnie zadziałało, więc mam nadzieję, że będzie działać\nMichail (Michaił) 2008-03-02 08:25:22 UTC #3\npaxer… podczas aktualizuj sterownik wybrałem żeby przeszkukał sieć i wyskoczyło że nie może znaleść aktualniejszego niż ten który jest zainstalowany poprawnie na moim komputerze. Własnie podpiąłęm do USB i wyskoczyło:\nNie rozpoznano urządzenia USB (to ten komunikat który opisałem w pierwszym poście jako Nieznane urządzenie)\nMichaelP (Michaelp128) 2008-03-04 12:49:40 UTC #4\nalbo pendrive jest zepsuty albo USB, sądzę, że pendrive, a spróbuj na stronie producenta pobrać sterowniki


Krucze Szablony [ZAKOŃCZONY]:  + Bonus\nPragnę oficjalnie pożegnać, Miharu szkoda, że odchodzi, ale mam nadzieję, że szybko wróci. Kto będzie nam robił taki śliczne szablony na główną?\nWstałam o piątej rano i od razu zaczęłam robić szablon x-x wczoraj chciałam coś wstawić, ale miałam urodziny i zryty humor więc nie bardzo pasowało. Jak to miło gdy wszyscy w domu zapominają...\nKiedy słucham tej muzyczki przypomina mi się, Lacie z PH i jakoś tak... dodaje mi weny. Nie zrażajcie się artem w tle, to nawet lepiej, że nie ma żadnego amv ponieważ to do oglądania, a nie słuchania, ale o czym ja... A! Za pozwoleniem szefowej pozwoliłam sobie powiększyć działalność Kruczych i tak oto mam coś więcej niźli szablon:\n[Podgląd | Pobieranie | Nagłówek]\nW oczy razi wręcz szarość linków, daty i stron, ale to do własnego dopasowania. Ja dam zielony, a kto inny będzie chciał fiolet. Zazwyczaj kiedy daję nie pasujące do niczego szarości to te elementy można sobie samemu pozmieniać.\nA tutaj prezentuję państwu nagłówki do własnego wykorzystania, a w zasadzie nagłówek w dwóch wersjach: z zanikającym tłem, oraz zwyczajnym.\n[Wersja 1 (transparent) | Wersja 2 (normal)]\nPodgląd na blogu jest... nie komentujcie nawet szablonu bo go nie dokończyłam, ale jeśli komuś bardzo będzie zależeć to mogę go skończyć ponieważ zdarza mi się zacząć po czym porzucić projekt.\nKlik = oryginalny rozmiar\nDużo tego nie jest ponieważ większość jest na SW, ale wydaje mi się, że to dostateczna ilość na początek.\n2 wersje nagłówka\nJeśli ktoś zainteresowany to favikonki też można by dodać, a teraz zmykam bo Karneval dodali w ang. i trzeba obejrzeć.\nPS: Przeraża mnie wolna kolejka D:\nAnonimowy 13 kwietnia 2013 10:58\nNo, no jak dużo prac! Pięknie. ^^ Szablon pomysłowy i bardzo ładnie wykonany. Śliczne kolory.\nMożna powiedzieć: bierzcie i korzystajcie z tego wszyscy. ;)\nMiyu 13 kwietnia 2013 11:01\nDziękuję za miłe słowa, specjalnie dla swej weny wstałam troszeczkę przed piątą rano i tak powstało to "coś".\nNo ja nie wiem czy wpasuje się w gusty każdego,ale chociaż może spodobają się ukochane przeze mnie kolory ^^"\nGaduła♥ 13 kwietnia 2013 11:36\nświetne szablony czekam na więcej\nMegustycznie *.* Tak tego dużo! A szablon najlepszy *^*\nTak się paczam na staż i jeszcze tylko 13 dni i dołączysz do Kruczych Szablonów. Na pewno dołączysz, bo twoje szablony są cudowne ;3\nAch, ano. Ja też stracham się wolnej kolejki ;_;\nMiyu 13 kwietnia 2013 12:21\nYuri-chan ja nie wiem czy mnie przyjmą po tym popisie z rekrutacyjnymi, ale wtedy jeszcze nie ogarniałam tego tak bardzo i zaczynałam D;\nBlacky 13 kwietnia 2013 14:57\nO takie szablony mi chodziło! ^_^ Wyszedł świetnie, oby tak dalej! :) Co do sygnaturek, ciekawe, ciekawe... ^_^\nMiyu 13 kwietnia 2013 15:04\nI nawet szybko go zrobiłam o.ó ale cieszę się, że siłom wyższym się podoba ;D\nThe Missie 13 kwietnia 2013 17:47\nThe Missie 13 kwietnia 2013 18:02\nThe Missie 13 kwietnia 2013 18:18\nCześć, macie cudowne szablony! :* Nie mam pojęcia, czy moje zamówienie zostanie przyjęte, mam jednak nadzieję, że tak, więc zaryzykuję :)\nNick szabloniarki: Yuri (chociaż jeśli inna szabloniarka miałaby ochotę wykonać dla mnie to zamówienie, to oczywiście nie mam nic przeciwko temu)\nUkład: Trójkolumnowy (chodzi ogólnie o to, aby notki były po prawej stronie bloga, a wszelkie zakładki po lewej, nie znam się dokładnie, ale to jest chyba trójkolumnowy, jeśli nie, to przepraszam za błąd :) Chodzi o układ taki, jak jest na tym blogu przykładowo: http://death-is-certain.blogspot.com/\nNapis: "Kiedy jesteśmy samotni, przeszłość zaczyna zabijać", tylko prosiłabym, aby napis nie był duży, lecz małymi literkami, jakąś ładną pochyłą czcionką, tylko jako dodatek, aby nie był on na pół szablonu, najlepiej jakimś jasno-szarym kolorem :)\nKolory: A więc, ogólnie chciałabym, aby szablon był w kolorach szarych, mrocznych, jednak nie za ciemnych, aby to nie był sam czarny kolor... Pozostawiam już dobór kolorów do wyobraźni szabloniarki, jednak tak jak mówiłam-ogólnie w szarych kolorach :)\nA teraz może troszkę opiszę jak ma wyglądać ten szablon, więc... pod spodem podałam zdjęcia Avril i Justina, bo chciałabym, aby to oni znajdowali się na szablonie. Chciałabym, aby Avril znajdowała się z lewej strony, a Justin z prawej.. pomiędzy nimi chciałabym, aby w tle znajdowała się jakaś stara chata, coś mrocznego jednym słowem. Podam przykładowe zdjęcie, ale oczywiście może być to coś innego, tylko w podobie. Byłabym niesamowicie wdzięczna za zrobienie tego szablonu, z góry bardzo dziękuję za poświęcony czas!\nAdres bloga: http://together-through-the-storm.blogspot.com/\nNa blogu znajduje się nagłówek wykonany właśnie z tych zdjęć, które podałam do szablonu, gdyż jest on autorski, zrobiony tymczasowo przez moją koleżankę. Oczywiście po zrobieniu szablonu, od razu go zmienię, przepraszam, że podaję te same zdjęcia, jednak ten nagłówek, który mam jest tylko po to, aby na blogu nie było pusto, podczas, gdy czekam na przyjęcie zamówienia :)\nOczywiście zdjęcia tych starych chat, które podałam to nie muszą być wzięte do szablonu, podałam je jedynie jako przykłady, a może być w tle coś w podobie :)\nZ góry bardzo, bardzo dziękuję, jeśli moje zgłoszenie zostanie przyjęte! Pozdrawiam :)\nThe Missie 13 kwietnia 2013 20:05\nbardzo dziękuję za przyjęcie mojego zamówienia! czekam z niecierpliwością :)\nCoppernicana 14 kwietnia 2013 16:04\nAmaranth. Chciałabym złożyć zamówienie u Blair Nox.\n- Układ dwukolumnowy (tekst po prawej)\n- napis "Entraste como un rayo de luz, como un aire encantador"\n- Będzie to blog z opowiadaniem, w którym akcja toczy się na Mallorce, więc chciałabym żeby w tle były właśnie krajobrazy tego miejsca.\n- kolory: może coś wpadającego w błękit?\n- Na pierwszym planie chciałabym tą parę:\nPodałam trzy zdjęcia, mogą być wszystkie, mogą być dwa, może być jedno z nich na szablonie (zależy od wizji szabloniarki ;) ).\n- Oczywiście chciałabym zakładki ze stronami oraz miejsce z boku, by coś napisać i wstawić zdjęcie, button waszej szabloniarni :)\n- adres bloga: http://amor-de-vacaciones.blogspot.com/\n- moje gg: 2744736\nCzekam na przyjęcie mojego zamówienia ;)\nPozdrawiam gorąco, Coppernicana ;*\nSusan Beck 24 maja 2013 09:22\nWidzę miłośniczkę Majorki :) no to witam w klubie :D\nYokita 14 kwietnia 2013 18:44\nJak zrobiłyście te ruszające się informacje po lewej?\nBlacky 15 kwietnia 2013 16:25\nW zakładce "Pomoc" też ktoś zadał już to pytanie. :) Niemniej jednak znajdziesz tam w odpowiedzi link do strony, gdzie jest dość prosta instrukcja na ten temat. ^_^\nSusan Beck 24 maja 2013 09:21\nTen Szablon jest... Cudowny! Gdyby tylko był o tematyce mojego bloga... :D naprawdę wspaniały :)


Kalibracja Systemów pomiarowych\ndr inż. Maciej Sieniło\n1) Liczba godzin bezpośrednich – 32, w tym: •\twykład 15 godz., •\tlaboratorium 15 godz., •\tkonsultacje 2 godz. 2)Praca własna – 27 godz. •\tanaliza literatury 5 godz. •\tprzygotowanie do zaliczeń w ramach wykładu 10 godz. •\topracowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych 12 godz. Razem 59 godz. (2 ECTS)\n2 punkty ECTS - liczba godzin bezpośrednich – 32, w tym: •\twykład 15 godz., •\tlaboratorium 15 godz., •\tkonsultacje 2 godz.\n1 punkty ECTS – 27 godz., w tym: •\topracowanie sprawozdań z ćwiczeń laboratoryjnych 12 godz. •\tlaboratorium 15 godz.,\nWiedza na temat pomiaru wielkości geometrycznych za pomocą uniwersalnego wyposażenia pomiarowego wraz z metodyką szacowania niepewności pomiarów. Wskazane jest zaliczenie wcześniej następujących przedmiotów: Podstawy metrologii, Metrologia techniczna i Analiza wyników pomiarów.\nPoznanie uwarunkowań obowiązkowej i fakultatywnej atestacji przyrządów pomiarowych. Poznanie zasad wykonywania i dokumentowania wzorcowania przyrządów pomiarowych. Nabycie umiejętności w zakresie wzorcowania i dokumentowania wyników wzorcowania wybranych przyrządów do pomiaru długości i kąta.\nZakres wykładu: 1. Jednolitość miar: Rola administracji państwowej w zakresie zapewnienia jednolitości miar. 2. Prawna kontrola metrologiczna przyrządów pomiarowych: Akty prawne. Formy prawnej kontroli metrologicznej. Przyrządy podlegające prawnej kontroli metrologicznej. 3. Dobrowolna kontrola metrologiczna wyposażenia pomiarowego – wzorcowanie przyrządów pomiarowych. Akredytowane laboratoria wzorcujące. Polityka PCA w zakresie spójności pomiarowej. Niezbędne informacje i dane, które powinny być zawarte w świadectwie wzorcowania. Ogólne zasady opracowywania procedur wzorcowania. 4. Metodyka wzorcowania płytek wzorcowych kl. dokładności: 0, 1 i 2: Właściwości płytek wzorcowych. Procedura wzorcowania płytek wzorcowych. Szacowanie niepewności pomiaru. Zasady określania klasy dokładności płytek. 5. Metodyka wzorcowania wybranych przyrządów suwmiarkowych i mikrometrycznych: Właściwości metrologiczne przyrządów suwmiarkowych i mikrometrycznych objęte procesem wzorcowania. Metody wyznaczania błędów wskazań. Sporządzanie budżetów niepewności pomiaru przy wzorcowaniu. 6. Metodyka wzorcowania wybranych przyrządów czujnikowych: Właściwości metrologiczne przyrządów czujnikowych. Metody wyznaczania błędów wskazań. Sporządzanie budżetów niepewności pomiaru. 7. Metodyka wzorcowania kątomierzy i kątowników płaskich: powierzchniowych i krawędziowych. Właściwości metrologiczne. Procedury wzorcowania. Budżety niepewności. Zakres ćwiczeń laboratoryjnych: 1. Wzorcowanie płytek wzorcowych kl. 1. lub 2. o długościach nominalnych do 100 mm. 2. Wzorcowanie płaskich i płasko-równoległych płytek interferencyjnych. 3. Wzorcowanie suwmiarek dwustronnych analogowych lub elektronicznych. 4. Wzorcowanie mikrometrów zewnętrznych analogowych lub elektronicznych. 5. Wzorcowanie przyrządów czujnikowych.. 6. Wzorcowanie mikroskopów pomiarowych. 7. Wzorcowanie kątowników powierzchniowych i krawędziowych. Wykonanie każdego ćwiczenia obejmuje opracowanie pełnej dokumentacji wzorcowania, włącznie ze świadectwem wzorcowania.\n1. Tomasik J. i inni: Sprawdzanie przyrządów pomiarowych, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2003 2. Arendarski J.: Niepewność pomiarów, Oficyna Wydawnicza Politechniki Warszawskiej, Warszawa 2006 3. Piotrowski J., Kostyrko K.: Wzorcowanie aparatury pomiarowej, Wydawnictwo Naukowe PWN, Warszawa 2000 4. Ustawa z dnia 11 maja 2001 r. Prawo o miarach (Dz. U. Nr 63, poz.636, z późniejszymi zmianami) 5. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. o systemie oceny zgodności, (Dz. U. Nr 166 poz.1360., z późniejszymi zmianami)\nZna uwarunkowania obowiązkowej i fakultatywnej atestacji przyrządów pomiarowych.\nZna zasady wykonywania i dokumentowania wzorcowań przyrządów pomiarowych, zgodnie z wymaganiami PCA dotyczącymi kompetencji technicznych laboratoriów wzorcujących oraz zna procedury wzorcowania wybranych przyrządów pomiarowych.\nWeryfikacja: Sprawdzian podczas zajęć wykładowych i ocena wykonania ćwiczeń laboratoryjnych.\nPotrafi wykonać wzorcowanie wybranego przyrządu do pomiaru długości lub kąta i udokumentować wyniki wzorcowania, czyli sporządzić protokół wzorcowania, przeprowadzić analizę niepewności pomiarów i opracować świadectwo wzorcowania.\nWeryfikacja: Ocena poziomu wykonania ćwiczeń laboratoryjnych i jakości sprawozdań\nWeryfikacja: Ocena przebiegu zajęć laboratoryjnych i uzyskanych wyników


28.12.09, 18:53 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 23.08.11, 22:14 przez Radek68.)\nSonda, oraz inne materiały dostępne są na "chomiku" Sondy:\nA to nie to: http://chomikuj.pl/sondatv ? @Piotr: Dzięki.\nO widzę, że jakiś klon powstał. Jakbyś dobrze popatrzył to te wszystkie materiały są zachomikowane z chomika Sonda_TV (z podkreślnikiem).\nAle jazda... "Marna podróba ale breja margaryna" (śpiewać na melodie Makareny...) ;D\nOryginał jest tylko jeden - chomik to nie owca Dolly\nA czy stworzenie takich klonów, nie ułatwiłoby ściągania Sond z chomika? Teraz jest to bardzo trudne, raz wstałem o 4 rano w piątek i udało mi się ściągnąć "aż" jeden odcinek. Czy właściciel chomika, za to, że co tydzień daje 10 GB darmowego transferu musi płacić?\n(do moderatora: może warto wydzielić kilka ostatnich postów w osobny wątek?)\nJestem za tym aby jak największa liczba chomików zachomikowała odcinki Sondy - ale NIEKONIECZNIE wszystkie muszą tak samo wyglądać! To jednoznacznie kojarzy mi się z podszywaniem się pod kogoś i oszustwem - nic na to nie poradzę...\nPomijając kwestie moralne i wyglądu, a skupiając się na kwestiach praktycznych, czy zrobienie chomika z odcinkami Sondy i 10 GB darmowego transferu jest trudne lub pracochłonne i czy trzeba za to płacić?\nKorzystając z faktu, że też mam chomika (niestety jest on pusty) to sprawdziłem jego regulamin i jeśli ktoś stworzy klona to i tak punkty są nabijane temu co wgrał na serwer chomika, tak więc nawet jak powstanie 1000 klonów to i tak ten "oryginalny" będzie łapał punkty dające transfer, czy też przedłużenie ważności konta. Natomiast uważam za naganne zerżnięcie grafiki.\nJak już wspomniałem nie mam nic przeciw kopiowaniu plików na inne chomiki ale tworzenie kopii wyglądu jest niedopuszczalne.\nbobobobo, oczywiście że właściciel płaci za abonament... choć niekoniecznie w brzęczącej walucie...\n„Friend” (darmowy) - transfer 50 MB co tydzień - bez opłat\n„Explorer” - transfer 3 GB co tydzień - 6,59 zł/m-c\n"Ice" - - transfer 5 GB co tydzień - 5,99 zł/m-c (tylko yeti pay)\n„Maniac” - transfer 10 GB co tydzień - 16,49 zł/m-c\nIle kosztuje przedłużenie abonamentu (w zł) dla konta Maniac:\no 1 miesiąc - 22,00 zł / miesiąc (71 gr za dzień!)\no 3 miesiące - 19,67 zł / miesiąc (65 gr za dzień!)\no 12 miesięcy - 16,49 zł / miesiąc (54 gr za dzień!)\nIle kosztuje abonament (w punktach):\nPrzedłużenie abonamentu ChomikManiac o miesiąc 70 000 pkt\nPrzedłużenie abonamentu Explorer o miesiąc 25 000 pkt\nPrzedłużenie abonamentu Explorer o 3 miesiące 70 000 pkt\nIle kosztuje dodatkowy transfer (w zł)\nIle kosztuje dodatkowy transfer (w punktach)\n1GB dodatkowego transferu na ściąganie plików 5 000 pkt\n2GB dodatkowego transferu na ściąganie plików 9 000 pkt\n5GB dodatkowego transferu na ściąganie plików 20 000 pkt\nZarobki chomika jak ktoś ściąga pliki (w punktach)\ndo 1MB - 0 punktów\nod 1MB do 3MB - 1 punktów\nod 3MB do 10MB - 3 punkty\nod 10MB do 50MB - 10 punktów\nod 50MB do 100MB - 40 punktów\nod 100MB do 200MB - 75 punktów\nod 200MB do 300MB - 100 punktów\nod 300MB do 400MB - 125 punktów\nod 400MB do 500MB - 150 punktów\nod 500MB do 600MB - 175 punktów\nod 600MB do 1000MB - 200 punktów\nwiększe - 400 punktów\n23.08.11, 17:21 (Ten post był ostatnio modyfikowany: 23.08.11, 18:22 przez bobobobo.)\n(23.08.11, 09:01)Piotr link napisał(a): Jak już wspomniałem nie mam nic przeciw kopiowaniu plików na inne chomiki ale tworzenie kopii wyglądu jest niedopuszczalne.\nFaktycznie jest to co najmniej oburzające. Na dodatek całkiem bez sensu, skoro jak pisał Alferek, punkty i tak przypadają właścicielowi oryginału. Dzięki za szczegółowe inforamcje o chomiczych mechanizmach, a jakbyś jeszcze napisał czy punkty zarobione, a nie wydane w jednym miesiącu, przechodzą na następne.\nWidać że zwiększenie tygodniowego transferu przez utworzenie nowych chomików może być problematyczne. Najpierw trzeba by wrzucić nowe kopie odcinków, potem zadbać o popularność, tak żeby chomik zarabiał na siebie. Być może jednak warto spróbować...\nI jeszcze jedną rzecz bym chciał wiedzieć (to bardzo ważne): czy jak jak ktoś ściąga pliki korzystając z darmowego transferu, to właściciel dostaje punkty? A może punkty są tylko wtedy gdy sciągają ci co płacą za ściąganie?\nAktualny czas: 05.07.20, 08:06 Polskie tłumaczenie © 2007-2020 Polski Support MyBB


Emocje po rozstaniu - Aleksandra Zawadowska Psychoterapeuta\n„Tak, minęły już dwa lata odkąd wyprowadziłam się z trójką dzieci. Przyznaję, to były hardcorowe dwa lata. Walka o alimenty, walka o rozwód, walka o finanse, walka o swój byt i karierę, bo założyłam firmę, walka o siebie, bo byłam zdruzgotana i potrzebowałam mocno odzyskać swoje siły. Walka o normalność, przede wszystkim dla naszych dzieci, żeby jak najmniej odczuły ten rodzinny armagedon. Dziś, kiedy to wszystko już jest za mną, kiedy dawno jest już po rozwodzie, tak się czasem zastanawiam, kto więcej na nim stracił, a kto zyskał. I to nie jest łatwe, bo na co dzień to ja mam trójkę dzieci, to ja muszę ogarniać teraz sama i dom i dzieci i pracę. A może nie ma sensu teraz robić takich wyliczanek… Bo jednocześnie wiem, że wysiłek zmiany, rozstania z moim partnerem podjęłam i dla siebie, i dla dzieci. Bo nie chciałam, żeby żyły w takim domu, w takiej atmosferze, patrząc na rodziców, którzy się dawno przestali kochać, i co najgorsze, szanować. Dziś mamy opiekę naprzemienną z byłym mężem, dzieci mają z nim świetny kontakt, ja ciągle nie mogę się z nim dogadać w żadnym temacie, mimo że dzieci łączą nas przecież na zawsze. Z czego jestem zadowolona? Że podjęłam decyzję. Że poszłam na terapię. Że pierwszy rok tej najgorszej szarpaniny już dawno za mną. Czuję ulgę, że podjęłam te kroki. W jakimś głębszym sensie czuję, że się uratowałam. I chyba to było najtrudniejsze, żeby się do tego przyznać…”\nMyślisz, że to jednostkowa historia? Niestety nie. Trudów rozwodów, rozstań doświadcza obecnie wielu dorosłych i wiele dzieci. To, czemu służy terapia, to przede wszystkim ważny aspekt pomocy psychologicznej, którą warto sobie zapewnić na ten czas, a także na czas po. Po rozstaniu, wyprowadzce któregoś z rodziców, trudnym emocjonalnie rozwodzie. Terapia, wbrew obiegowym opiniom, nie zawsze służy godzeniu zwaśnionych stron, czasem pomaga podjąć decyzję o rozstaniu, często pomaga poradzić sobie z ogromnym stresem i traumą wszystkim członkom rodziny. Rozwodzą się i chodzą na terapię? Po co? Wzrusza ramionami daleka ciocia, i uwierz mi, szkoda, że nie można wszystkim wytłumaczyć głębokiego sensu pomocy psychoterapeuty w czasie zmian.\nWspólna terapia po rozwodzie, dla dobra dzieci, w ich sprawie, to najlepsza rzecz, jaką mogą zrobić rozstający się rodzice. Oczywiście, wymaga to pewnego rodzaju dystansu do swoich zranień, żalów i pretensji, wymaga pracy, energii, zaangażowania obu stron, czasu. A przede wszystkim świadomości, że dzieci nie interesują nasze małżeńskie czy partnerskie sprawy, nieporozumienia, konflikty. Im rozpada się najważniejszy ze światów. Potrzebują uwagi, kontaktów z obydwojgiem z Was, miłości, zrozumienia, wyjaśnienia, adaptacji do nowych sytuacji. Także najważniejszy apel do rodziców mógłby brzmieć: przestańcie zajmować się swoimi kłótniami, dzieci potrzebują Was obydwojga. Dla nich możecie przyjść do terapeuty, by móc nauczyć się porozumiewać się w kwestiach dotyczących ich. Dzieci. Wasze dzieci potrzebują Was Obydwojga, nawet jeśli będziecie żyć osobno. Pomyślcie o tym. To ważne.\nTagsdzieci, rodzina, rozwód


Gorvita, żel antycellulitis, modelująco-wyszczuplająco-ujędrniający, 200 ml - Portal Dbam o Zdrowie\nGorvita, żel antycellulitis, modelująco-wyszczuplająco-ujędrniający, 200 ml\nKompozycja zielonej herbaty, kofeiny, ekstraktu z alg oraz kapsaicyny - przyśpiesza spalanie tkanki tłuszczowej.\nŻel dzięki zawartości kapsaicyny posiada właściwości rozgrzewające, przez co poprawia ukrwienie naczyń włosowatych i zwiększa działanie aktywnych substancji. Ekstrakt z zielonej herbaty i guarany stymuluje przemianę materii, przyśpiesza spalanie tkanki tłuszczowej, spłyca zmarszczki i roztępy. Kompleks alg morskich, alantoina i D-panthenol zwiększają elastycznośc skóry, łagodzą mikrourazy oraz pomagają zachować właściwy poziom jej nawilżenia co przywraca równowagę wodną skóry. Masaż przy uzyciu żelu zwalcza celluit, rozstępy i nadmiar tłuszczu w tkance podskórnej oraz poprawia krążenie i ujędrnia naskórek.