Niemcy: 73 proc. nielegalnych prób wjazdu nie dotyczy granicy z Austrią - Forsal.pl\nW pierwszych pięciu miesiącach 2018 roku ok. 73 proc. prób nielegalnych wjazdów na terytorium Niemiec nie dotyczyło granicy z Austrią - wynika z danych niemieckiej policji, które opublikował w środę dziennik "Rheinischen Post".\nZgodnie z tymi statystykami 4 935 z 18 024 migrantów próbujących nielegalnie wjechać do RFN odesłano na granicy niemiecko-austriackiej. Ponad 13 tys. z nich próbowało przybyć na terytorium RFN z innych państw. 2 039 osób ze Szwajcarii, 1 905 z Czech, 1 622 z Francji, 857 z Belgii, 789 z Polski i 627 z Holandii. Na lotniskach niemiecka policja odesłała 3 747 osób, a w portach 591.\n"Odmowy (wjazdu) na austriackiej granicy dotyczą tylko niewielkiej części obecnej nielegalnej migracji" - ocenia "Rheinischen Post".\nJak czytamy na portalu tego dziennika, szef CDU w położonej na południowym zachodzie Niemiec Badenii-Wirtembergii Andreas Jungg wezwał Berlin do zawarcia porozumień w sprawie readmisji nielegalnych migrantów nie tylko z Austrią, ale również z Francją i Szwajcarią.\n"Rheinischen Post" przytacza również wypowiedź premiera krajowego Saksonii Michaela Kretschmera, który opowiada się za przyspieszeniem procedury odsyłania migrantów na granicach Niemiec z Polską i Czechami.\nW poniedziałek doszło do porozumienia w sprawie polityki migracyjnej między siostrzanymi partiami CDU a CSU, które zażegnało grożący upadkiem niemieckiego rządu spór tych chadeckich ugrupowań. Przewiduje ono m.in. stworzenie centrów tranzytowych dla migrantów, odsyłanie poszukujących azylu na granicy austriacko-niemieckiej, jeżeli są oni zarejestrowani w innym państwie UE oraz umowę Berlina z Wiedniem w kwestii polityki migracyjnej.\nSzef niemieckiego MSW i lider CSU Horst Seehofer jedzie w środę do Wiednia, gdzie rozmowy w tej sprawie odbędzie z kanclerzem Austrii Sebastianem Kurzem. (PAP)\nCSU policja Zachód świat umowy


Sade na pierwszym koncercie w Polsce — uwolnijmuzyke.pl\nAktualnościprzemek June 28, 2011\nSade na pierwszym koncercie w Polsce\nW listopadzie po raz pierwszy wystąpi u nas bogini ballady – Sade.\nZ uwagi na rewelacyjne recenzje i wspaniałe reakcje publiczności na niedawno zakończoną wiosenną trasę, zespół Sade ogłosił, że powraca do Europy tej jesieni na kolejne koncerty. Odbędą się w Niemczech, Szwajcarii, Danii oraz – po raz pierwszy – w Polsce.\nWielki powrót Sade na scenę nastąpił minionej wiosny – zagrała dla ponad 150,000 ludzi w 21 krajach. Niezapomniane występy zespołu łączyły w sobie klasyczne brzemienia Sade z oszałamiającą grafiką Sophie Muller, dając niepowtarzalne doświadczenie koncertowe. Podczas dwugodzinnego występu fani zabierani są w podróż przez ponadczasowe hity artystki - od uwielbianej przez tłumy piosenki “Smooth Operator” do namiętnej bluesowej ballady “Jezebel”. Set lista zawiera także kompozycje z uznanego przez krytyków albumu “Soldier of Love”, który w Polsce pokrył się niedawno Diamentową Płytą i był oficjalnie najlepiej sprzedającym się zagranicznym krążkiem 2011 roku.\nZany z unikalnego i ponadczasowego brzmienia głos wokalistki w trakcie trwania swojej 27-letniej kariery, stał się rozpoznawalny na calym swiecie a jej ballady bujają i rozkochują wszystkich sluchaczy bez względu na szerokość geograficzną.\nNiepełnosprawni: bilety na platformę dla osób niepełnosprawnych, poruszających się na wózkach inwalidzkich nie będą dostępne w regularnej sprzedaży. Aby nabyć bilet w tej strefie, prosimy o wysłane maila na adres: niepelnosprawni@eventim.pl.\nZagraj na OFFie 2011!\nWystartował projekt “Myślenie w Muzyce”


00189 002937 20666469 na godz. na dobę w sumie\nAutor: Lucjusz Anneusz Seneka Liczba stron: 137\nISBN: 978-83-272-1098-2 Data wydania: 2010-08-05\nO GNIEWIE Lucjusz Anneusz Seneka\nKsięga pierwsza I. Prosiłeś mnie usilnie, Nowacie, abym ci napisał, w jaki by sposób można gniew ułagodzić, i wydaje mi się, że całkiem słusznie lękasz się szczególnie tej namiętności, jako najbardziej gwałtownej i wstrętnej. We wszystkich bowiem innych tkwi coś spokojnego i łagodnego, ta natomiast w całości jest jednym wzburzeniem i znajduje swój wyraz w gwałtownym porywie szału i zionie z gruntu nieludzką żądzą broni, krwi, śmiertelnych tortur. Toteż byleby tylko komu innemu… mogła wyrządzić szkodę, nie zważa na siebie, rzuca się nawet w chmarę pocisków, zionąc pragnieniem zemsty, choćby nawet wraz z sobą miała pociągnąć samego mściciela do zguby. I dlatego niektórzy spośród mędrców nazwali gniew krótkotrwałym szaleństwem. W równej bowiem mierze, jak ono, gniew nie panuje nad sobą, zapomina o przyzwoitości, nie pamięta o związkach przyjaźni i pokrewieństwa, z uporem i natężeniem dąży do wykonania tego, co raz rozpoczął, jest niedostępny dla rozsądku i wszelkiej perswazji, wybucha z błahych powodów, jest niezdolny do rozróżnienia słuszności i prawdy, a przy tym jest do złudzenia podobny do walących się gmachów, które same rozsypują się w gruzy na wierzchu tego, co przytłoczyły swoim ciężarem. Byś jednak wiedział, że nie są zdrowi na duszy ci, których gniew opanował, spójrz tylko na ich wygląd zewnętrzny. Jak bowiem niezawodnymi znamionami szalonych są: zuchwałe i groźne spojrzenie, pochmurne czoło, dziki wyraz twarzy, chód przyśpieszony, niespokojnie drgające ręce, zmieniona cera, częstszy i gwałtowniejszy oddech, tak też podobne objawy widać i u tych, którzy w gniew wpadli: oczy pałają i miotają złowieszcze blaski, obfita czerwień rozlewa się po całej twarzy, krew burzy się w głębi ich piersi, drgają wargi, zaciskają się zęby, podnoszą się włosy i groźnie się jeżą, oddech staje się stłumiony i syczący, słychać trzaskanie wykręcanych stawów, stęki i wycia wściekłości, urywane i niewyraźne słowa, mowa niezrozumiała, ręce dość często uderzają o siebie, nogi tupią o ziemię, a całe ciało jest pobudzone do ruchu i miota gwałtowne groźby, wygląd twarzy szkaradny staje się i wstrętny, a zarazem odstraszający u ludzi zniekształconych i wzburzonych od gniewu. Nie wiadomo naprawdę, czy ta na – miętność jest bardziej wstrętna, czy też haniebna. Wszystkie inne można przynajmniej zataić i żywić w ukryciu, gniew natomiast rwie się na zewnątrz i wychodzi na widok, a im jest większy, tym jawniej się burzy. Czy nie widzisz, jak u wszystkich zwierząt, gdy tylko się. rzucą, by szkodzić, występują pewne typowe objawy, a całe ich ciała tracą swe zwykłe ruchy i spokojną postawę i jeszcze bardziej potęgują swą dzikość? U dzików ze szczęk toczy się piana, a kły się ostrzą zgrzytaniem, byki potrząsają rogami do góry, a uderzeniem kopyt rozsypują kłęby piasku, lwy ryczą, podrażnione węże nadymają swe szyje, a psa wściekłego ponury jest wygląd. Tak więc nie ma zwierzęcia do tego stopnia z natury strasznego i siejącego zagładę, aby nie widać w nim było, gdy tylko zapłonie gniewem, dodatkowego przyrostu nowej dzikości. Wiem dobrze, że również inne uczucia z trudnością dają się ukryć, że zarówno żądza zmysłowa, jak strach, jak odwaga wychodzą na jaw przez pewne oznaki świadczące o nich i można je z góry przewidzieć. Każde silniejsze podniecenie powoduje jakąś zmianę na twarzy. Jaka więc zachodzi tutaj szczególna różnica? Taka, że o ile inne uczucia dają się zauważyć, gniew sam rzuca się w oczy. II. Już zaś jeżeli chcesz rozpatrzyć następstwa i szkody spowodowane tą namiętnością, to żadna inna zaraza nie wyrządziła większych szkód rodzajowi ludzkiemu. Możesz zobaczyć mordy i trucicielstwa, i winowajców obrzucających siebie wzajemnie błotem oskarżeń, i spustoszenia grodów, i zagłady całych narodów, i książąt wystawionych przez obywateli na sprzedaż publiczną, i żagwie podłożone pod strzechy, i pożary nie powstrzymane w granicach murów jednego miasta, i ogromne połacie kraju rozbłyskujące łuną nieprzyjacielskiej pożogi. Popatrz na sławne grody najsławniejszych mocarstw, których fundamentów prawie że nie sposób odnaleźć: to gniew je zburzył. Popatrz na wieloma milami ciągnące się pustynie, nie zamieszkane przez żadnego człowieka: to gniew je wyludnił. Popatrz na tak licznych wodzów, których historia przekazała pamięci, a którzy są przykładami złowieszczego losu: oto jednego we własnym łożu gniew mieczem przeszył, drugiego, chronionego świętym prawem gościny, zgładził przy stole, innego w czasie ustanawiania praw rozszarpał w strzępy na oczach tłumu zgromadzonego na rynku, innemu kazał krew przelać z ojcobójczej ręki syna, jeszcze innemu ręka niewolnika wbiła sztylet w królewskie gardło, jeszcze inny rozpostarł członki na krzyżu. Ale dotychczas opowiadam wyłącznie o męczeńskiej śmierci jednostek. Jakież ma to jednak znaczenie, jeżeli, pominąwszy tych, przeciwko którym z osobna gniew zawrzał, zechcesz zobaczyć zmasakrowane mieczami zgromadzenia ludowe i tłumy narodu wymordowane przez nasłanych żołdaków, i całe narody skazane na zagładę w rzezi wzajemnej……jak gdyby albo nie troszczyli się o nas, albo gardzili naszą powagą. Na gladiatorów z jakiego innego powodu wścieka się z gniewu pospólstwo, i do tego stopnia niesłusznie, że uważa za krzywdę dla siebie, że tamci niechętnie giną? Sądzi motłoch, że mu okazują pogardę, więc w wyrazie twarzy, w ruchach i w silnym uniesieniu z widza we wroga się zmienia. Czymkolwiek to jest, gniewem nie jest, lecz niby gniewem, podobnie jak rzecz ma się u dzieci, które, kiedy upadną, chciałyby chłostać ziemię i często nawet nie zdają sobie sprawy, dlaczego się złoszczą, ale tylko tak po prostu się złoszczą, bez określonego powodu i bez doznania krzywdy, a przecież nie bez pewnego pozoru krzywdy, a także nie bez pewnego pragnienia zemsty. Radzimy więc sobie z nimi w ten sposób, że je oszukujemy smagając na pozór rózgami ziemię niby za karę i łagodzimy zmyślonymi łzami, jak gdyby ziemia płakała i prosiła o przebaczenie, i tak przez zmyśloną zemstę kładziemy kres płynącemu z fałszywego wyobrażenia gniewowi. III. – Gniewamy się często – odpowiesz – nie na tych, którzy nas krzywdzą, lecz na tych, którzy dopiero zamierzają nas skrzywdzić. – Jest prawdą, że gniewamy się na tych, którzy dopiero mają zamiar nas skrzywdzić, ale krzywdzą nas już przez sam zamiar, ponieważ kto ma zamiar wyrządzić nam krzywdę, już ją wyrządził. – Abyś jednak wiedział – powiadasz – że gniew nie jest żądzą wywarcia zemsty, oto nierzadko najsłabsi pałają gniewem ku najpotężniejszym, a wcale nie pragną zemszczenia się na nich, ponieważ nie wierzą w taką możliwość. – Po pierwsze, jak powiedzieliśmy, gniew jest żądzą wywarcia zemsty, nie zaś możnością, bo przecież ludzie pragną i tego również, co nie leży w ich mocy. Po wtóre, żaden człowiek nie jest aż tak bezsilny, by nie mógł obiecywać sobie zemszczenia się na kimś nawet spośród najpotężniejszych. Do zemsty – dość mamy siły. Definicja Arystotelesa niewiele się różni od naszej. Powiada bowiem, że gniew jest żądzą odwetu za doznane cierpienia. Jaka jednak zachodzi różnica pomiędzy tą naszą definicją a jego, trwałoby zbyt długo tłumaczyć. Przeciw definicji i jednej, i drugiej stawia się zarzut, że dzikie zwierzęta także się złoszczą, nawet nie podrażnione żadną krzywdą ani nie powodowane chęcią zemsty lub sprawienia komuś innemu bólu. Jeśli jednak nawet dokonują tej rzeczy, nie zmierzają do tego. Ale też zaznaczyć należy, że dzikie bestie i wszelkie zwierzęta, z wyjątkiem człowieka, są pozbawione gniewu. Choć bowiem gniew jest nieprzyjacielem rozumu, to jednak tam tylko ma miejsce, gdzie jest panowanie rozumu. Tylko popędy mają dzikie zwierzęta, wściekłość, krwiożerczość, furię napaści, gniewu natomiast nie mają, podobnie jak nie znają rozpusty, mimo iż w stosunku do niektórych rozkoszy są mniej pohamowane niż człowiek. I dlatego nie masz powodu wierzyć słowom poety, gdy mówi: „Już ani dzik nie umie się gniewać, ani łania nie szuka schronienia w chyżej ucieczce, ani się niedźwiedź nie rzuca na silne bydło rogate". Przez gniew bowiem rozumie tutaj poeta stan podniecenia i dziką napaść. Gniewać się jednak nie potrafią dzikie zwierzęta tak samo, jak i przebaczać. Nieme zwierzęta są pozbawione ludzkich wzruszeń, mają jednakże niektóre podobne do nich popędy. W przeciwnym bowiem razie, gdyby w nich było miejsce na miłość i nienawiść, byłoby również i na przyjaźń i wrogość, na waśń i zgodę, a tymczasem z tego wszystkiego pojawiają się u nich zaledwie pewne ślady, a poza tym są to zalety i wady zastrzeżone wyłącznie dla serc ludzkich. Żadnemu stworzeniu, z wyjątkiem człowieka, nie jest użyczony rozsądek, przezorność, staranność, zdolność namysłu. Dzikie zwierzęta są więc wolne nie tylko od ludzkich zalet, ale i przywar, a cały ich kształt, tak zewnętrzny, jak i wewnętrzny, jest niepodobny do wyglądu ludzkiego. Tak zwana zdolność władcza inaczej jest u nich rozwinięta. I podobnie jak obdarzone są wprawdzie głosem, ale niezrozumiałym, nieartykułowanym i niezdolnym do tworzenia wyrazów, i podobnie jak mają język, lecz skrępowany i mało obrotny, tak też i sama naczelna władza jest u nich zbyt mało wrażliwa, zbyt mało rozwinięta. Spostrzega wprawdzie i czerpie wyobrażenia z zewnętrznych przedmiotów, które w nich wywołują różne impulsy, ale są to wyobrażenia mętne i niewyraźne. Stąd też reakcje na bodźce i stany podrażnienia występują u zwierząt gwałtownie i z siłą, a jednak nie są właściwie ani lękiem, ani zgryzotą, ani smutkiem, ani gniewem, ale czymś takim do nich podobnym, i dlatego szybko przemijają i zamieniają się w przeciwieństwo. Po chwilach najsroższej wściekłości i trwogi pasą się więc spokojnie, a po oszalałym wyciu i bieganinie natychmiast następuje u nich spokój i sen głęboki. VI. Czym jest gniew, dostatecznie już wy – jaśniłem. Czym zaś gniew różni się od skłonności do gniewu, okazuje się jasno: różnica jest taka jak między pijanym i nałogowym pijakiem, jak między zlęknionym a lękliwym człowiekiem. Ktoś uniesiony gniewem może być wcale nieskory do gniewu i na odwrót, ktoś skory do gniewu może wcale nie unosić się gniewem. Wszelkie inne osobliwe odmiany gniewu, które Grecy wyróżniają za pomocą określeń, pomijam, dlatego że nie mają u nas swych słownych odpowiedników, choć i my także mówimy, że ktoś jest zgorzkniały, skwaszony, tak samo że jest złośliwy, zaciekły, swarliwy, opryskliwy, cierpki, szorstki, a to wszystko są przecież różne odmiany gniewu. A między nie wstaw, proszę, również usposobienie kapryśne, które jest delikatnym rodzajem skłonności do gniewu. Są bowiem różne odmiany gniewu – jedne poprzestają na krzyku, drugie są nie mniej uporczywe niż częstotliwe, inne są okrutne w działaniu, lecz mniej przejawiające się w słowach, inne znajdują ujście w wylewie gorzkich słów i złorzeczeń, inne nie wychodzą poza skargi i wzgardę, inne są głębokie, brzemienne w następstwa i zwrócone do wnętrza, a wreszcie są przecież jeszcze tysiące innych odmian zła, występującego w różnych postaciach. V. Zbadaliśmy zatem, na czym polega natura gniewu, dalej, czy jest on właściwością jeszcze jakiegoś innego zwierzęcia oprócz człowieka, czym się różni od skłonności do gniewu. A teraz zbadajmy, czy gniew jest zgodny z naturą, czy jest pożyteczny i czy w jakimś stopniu należy go w sobie zachować. Otóż czy jest zgodny z naturą, okaże się jawnie, jeżeli przyjrzymy się człowiekowi. Cóż bardziej jest łagodnego od niego, jak długo pozostaje w zrównoważonym usposobieniu? Co jednak bardziej jest okrutnego od gniewu? Co jest bardziej skłonnego do miłowania innych niż człowiek? A co jest bardziej nieprzyjaznego od gniewu? Człowiek rodzi się do wzajemnej pomocy, gniew – do wzajemnej zagłady. Człowiek chce się gromadzić i łączyć w społeczność, gniew – brać rozbrat ze społecznością, człowiek – przynosić pożytek, gniew – szkodzić, człowiek – śpieszyć z pomocą nawet nieznajomym, gniew – napastować nawet najdroższych, człowiek jest gotów nawet siebie poświęcić dla dobra innych, gniew – rzucić się nawet w wir niebezpieczeństw, byleby drugich pociągnąć za sobą. Któż zatem jest bardziej nieświadomy natury rzeczy niż ten, kto jej najlepszemu i najdoskonalszemu tworowi przypisuje tę dziką i zgubną namiętność? Gniew, jak już powiedzieliśmy, jest spragniony odwetu, a przebywanie tej żądzy w najłagodniejszej piersi człowieka jest najmniej zgodne z jego naturą. Ostoją życia ludzkiego są dobrodziejstwa i zgoda, i bynajmniej nie postrach, lecz miłość wzajemna skłania do zawierania przymierza i do wzajemnej pomocy. VI. – Czy jednak kara nie jest czasami konieczna? – Oczywiście, tak, ale może mieć miejsce bez gniewu, a za to – z rozumem. Wtedy wychodzi nie na szkodę, ale na zdrowie, chociaż na pozór przynosi szkodę. Podobnie jak dla wyprostowania włóczni, które się zgięły, prażymy je w ogniu i wetknąwszy pomiędzy kliny, gnieciemy, nie po to jednak, żeby je złamać, ale wyrównać, tak samo ulepszamy i charaktery znieprawione przez wadę, a to za pomocą cierpienia ducha i ciała. W rzeczy samej i lekarz przy lekkich chorobach stara się z początku niewiele zmieniać z codziennego sposobu życia, określa normą dla pokarmu, napoju i ćwiczeń cielesnych i jedynie przez zmianę trybu życia umacnia zdrowie. Najważniejszą z kolei jest rzeczą, żeby norma poskutkowała. Jeżeli jednak norma i przestrzeganie diety okażą się nieskuteczne, wtedy stopniowo to i tamto odejmuje i ogranicza. A jeśli jeszcze i to nie pomaga, całkowicie zakazuje pokarmów i za pomocą postu wyzwala ciało z choroby. Jeżeli wreszcie te łagodniejsze środki nie odniosą żadnego skutku, przecina żyłę lub wycina te i tamte części, jeżeli przylegającym częściom szkodzą i wokół rozsadzają chorobę. I żadnego leczenia nie uważa się za bolesne, jeżeli tylko kończy się dobrym wynikiem. Podobnie powinien postępować ustawodawca i władca państwa. Niech leczy, jak długo jest w stanie, charaktery ludzkie za pomocą słów, i to łagodnych, niech doradza, co czynić należy, niech w sercach roznieca pragnienie szlachetności oraz sprawiedliwości, niech budzi nienawiść do występków i wielkie poszanowanie dla cnoty. Niech przejdzie z kolei do mowy surowszej, niech w niej napomina, a ponadto niech czyni wyrzuty, a dopiero w ostateczności niech się ucieka do kar, i to w początku do tych łagodnych i mogących podlegać ułaskawieniu, najcięższe zaś kary niech wymierza za najcięższe występki, tak aby został stracony ten tylko, dla kogo samego nawet najlepszą jest rzeczą zostać straconym. I w tym tylko jednym będzie niepodobny do lekarzy, że oni chorym, którym nie mogli uratować życia, ułatwiają lekkie skonanie, on przeciwnie, skazańców z hańbą i w pochodzie prowadzi na śmierć i pozbawia życia nie dlatego, jakoby się rozkoszował czyjąś karą – daleka jest bowiem od mędrca taka nieludzka okrutność – ale dlatego, żeby złoczyńcy służyli za przestrogę dla wszystkich, a ponieważ za życia nie chcieli być użyteczni, żeby przynajmniej z ich śmierci rzeczpospolita odniosła pożytek. Jak z tego wynika, natura człowieka nie żąda kary i z tej właśnie przyczyny również gniew nie jest zgodny z naturą człowieka, ponieważ domaga się kary. Przytoczę tu również dowód Platona – cóż bowiem szkodzi czynić użytek z cudzych poglądów o tyle, o ile przyjęliśmy je za swoje? Człowiek prawy – powiada Platon – nie wyrządza szkody. Kara wyrządza szkodę. A zatem kara nie przystoi człowiekowi prawemu i z tego samego powodu gniew również ponieważ kara przystoi gniewowi. Jeżeli kara nie raduje prawego człowieka, nie będzie go również radować owo uczucie, które w wymierzaniu kary znajduje przyjemność. Gniew zatem nie jest zgodny z naturą. VII. – Jeśli wiec nawet gniew nie jest zgodny z naturą, czy jednak nie należy dawać mu do siebie dostępu, skoro często okazał się pożyteczny? Przecież podnosi ducha, pobudza zapał i niczego wspaniałego w czasie wojny nie dokona waleczność, jeżeli on jej nie podsyci płomieniem i jeśli tego rodzaju bodziec nie wprawi w ruch i nie popędzi odważnych przeciw niebezpiecaeństwom. I dlatego sądzą niektórzy, że najlepszą jest rzeczą, by gniew powściągać, nie zaś usunąć ze szczętem, a po wyłączeniu zeń tego, co jest nadmierne, by go utrzymać w granicach pożytku i taką tylko cząstkę zachować, bez której osłabnie działanie, zmarnieje siła oraz żywotność ducha. – Otóż, po pierwsze, o wiele jest łatwiej rzeczy zgubne całkiem odrzucić niż zapanować nad nimi i nie dopuszczać do siebie niż utrzymać w należytych granicach. Z chwilą bowiem gdy utwierdzą dopuszczone swe panowanie, stają się potężniejsze od tego, który chce nimi kierować, i nie dają się ani całkiem usunąć, ani zmniejszyć. Po wtóre, sam rozum, któremu powierzone są wodze, tak długo jest zdatny kierować, jak długo pozostaje wolny od namiętności. Z chwilą jednak kiedy raz zmiesza się z nimi i splami, nie potrafi już zapanować nad nimi, choć przecież mógł zdobyć się na to, żeby je odeprzeć od siebie. Raz bowiem wzburzony i z równowagi wytrącony umysł staje się niewolnikiem tego, co wprawiło go w podniecenie. Niektórych rzeczy zalążki są w naszej mocy, w dalszym jednak rozwoju porywają nas swoją siłą i nie pozostawiają drogi odwrotu. I podobnie jak człowiek, który rzucił się w przepaść, spadając nie ma żadnej władzy panowania nad sobą i nie jest w stanie ani stawić oporu, ani opóźnić na chwilę swego upadku, ale nieuchronny pęd na dół udaremnia w nim wszelką refleksję i pragnienie odwrotu, i z konieczności musi tam dotrzeć, dokąd mógł się nie zbliżać, tak samo rzecz ma się z umysłem, jeżeli raz da się owładnąć gniewowi, miłości i innym namiętnościom – nie ma możliwości powstrzymać ich pędu i z konieczności musi go porwać i ciągnąć w przepaść własny jego ciężar i skłaniająca się do upadku natura występków. VIII. Najlepszą jest rzeczą, by zaraz pierwszą podnietę do gniewu natychmiast stłumić i przeciwstawić mu się w samych jego początkach, jak również dokładać starań, abyśmy w gniew nie wpadali. Jeśli bowiem już nas zacznie ponosić na oślep, wtedy trudny jest odwrót do namysłu jako jedynego ratunku, ponieważ tam się kończy panowanie rozumu, gdzie raz wtargnęła namiętność, a z woli naszej przyznane zostało jej jakieś prawo. W dalszym ciągu dokaże tyle, ile jej się podoba, nie zaś tyle, na ile ty jej pozwolisz. Zaraz, powiadam, na samych granicach należy powstrzymać wroga. Kiedy bowiem wtargnie w głąb kraju i szturmem do bram już uderzy, nie zgodzi się wtedy na żadne warunki rozejmu – z jeńcami! Duch bowiem nie przebywa w odosobnieniu ani też nie przypatruje się biernie namiętnościom od zewnątrz, tak aby w pewnej chwili nie pozwolił im dalej posuwać się naprzód niż trzeba, ale sam się przekształca w namiętność i dlatego nie może już przywołać na pomoc owej pożytecznej oraz zbawiennej, ale zdradzonej i osłabionej siły. Jak bowiem już rzekłem, nie mają te rzeczy swoich oddzielnych i oddalonych od siebie miejsc, gdzie przebywają, ale namiętność i rozum są to tylko różne odmiany ducha – na lepsze albo na gorsze. W jaki więc sposób może się podnieść ów ujarzmiony i uciemiężony przez namiętność rozum, który dał się pokonać gniewowi? Albo w jaki sposób wyzwoli siebie z zamętu, w którym elementy gorsze zdobyły przewagę? – Ale – odpowiesz – są przecież i tacy, którzy w gniewie panują nad sobą. – Czy więc aż tak panują nad sobą, że nic nie czynią z tego, co gniew dyktuje, czy też tak tylko, że jednak coś czynią? Jeżeli niczego nie czynią, jasny stąd wniosek, że do wielkich czynów gniew nie jest konieczny, który to gniew wy przywołujecie na pomoc, jak gdyby tkwiła w nim większa siła niżeli w rozumie. Wreszcie pytanie: jest gniew silniejszy od rozumu czy też jest słabszy? Jeżeli silniejszy, to w jaki sposób będzie mógł rozum nakazać gniewowi umiarkowanie, skoro słuchać rozkazów mają zwyczaj tylko istoty bardziej nikczemne? Jeżeli jest słabszy, to i bez gniewu rozum sam przez się wystarczy do wykonania czynów i nie potrzebuje do tego pomocy czegoś nikczemniejszego. – A jednak niektórzy, kiedy w gniew wpadną, zachowują stateczność i panowanie nad sobą. – Tak, ale kiedy? Wtedy, kiedy gniew już ostygł i sam przez się ustąpił, nie zaś kiedy jest w stanie samego wrzenia. Wtedy bowiem większa jest jego potęga. – Czy jednak niekiedy nawet i w gniewie nie pozostawiamy zdrowych i całych, i nawet palcem nie tkniętych ludzi, których nienawidzimy, i czy się nie wstrzymujemy, aby nie wyrządzić im krzywdy? – Owszem, tak ' rzeczywiście czynimy. Lecz kiedy? Wtedy, kiedy jedna namiętność wyparła drugą, a przy tym bądź strach, bądź pragnienie coś niecoś wymogły dla siebie. I nie z dobrodziejstwa rozumu wtedy gniew ucichł, ale pod wpływem wiarołomnego i nikczemnego przymierza zawartego przez namiętności. IX. Po wtóre, gniew nie zawiera w sobie niczego pożytecznego i nie zapala ducha do czynów wojennych. Nigdy bowiem waleczność nie potrzebuje pomocy ze strony występku, gdyż sama sobie wystarcza. Ilekroć bowiem potrzeba zapału, obywa się i bez gniewu, ale się sama zrywa i o ile tylko uważa za rzecz konieczną, zapala się i ostyga, zupełnie tak samo jak pociski, miotane z machin wojennych, pozostają we władzy strzelca, który decyduje, czy mają być w ruch wprawione. „Gniew – mówi Arystoteles – jest konieczny i bez gniewu niczego nie można zwojować, jeżeli nie ogarnie ducha i nie rozpali odwagi. Należy zaś korzystać z jego pomocy nie jako wodza, lecz wojownika.” – Zapatrywanie tego rodzaju jest błędne. Jeśli gniew słucha rozumu i idzie tam, dokąd rozum prowadzi, już przez to samo przestaje być gniewem, którego istotną właściwością jest upór względem rozumu. Jeżeli jednak przeciwstawia się rozumowi i nie ucisza się tam, gdzie ten mu każe, ale go gdzieś dalej ponosi nieokiełznany popęd i dzikość, wtedy staje się tak samo bezużyteczny jak żołnierz, który lekceważy sygnał, dany mu do odwrotu. Jeśli więc daje się trzymać na wodzy, należy go już inną nazwą określać, przestał być bowiem już gniewem, który pojmuję jako żywioł wyzwolony oraz nieukrócony. A jeśli nie daje się utrzymać na wodzy, wtedy jest zgubny i nie można zaliczać go do środków pomocnych w potrzebie. I w ten sposób albo gniew nie jest gniewem, albo też jest bezużyteczny. Jeżeli ktoś bo – wiem wymierza karę nie pragnąc samej kary, ale wymierza dlatego, że jest konieczna, już przez to samo nie można go zaliczać do rzędu ludzi opanowanych gniewem. Ten jest pożytecznym żołnierzem, kto potrafi posłuchać rady rozumu. Namiętności jednak są równie złymi sługami, jak i wodzami. X. I dlatego rozum nie powinien nigdy brać do pomocy ślepych i gwałtownych namiętności, dla których żadnego znaczenia nie ma jego powaga, a które tylko wtedy zdoła poskromić, kiedy przeciwstawi im równe siłą popędy, jak na przykład: gniewowi – trwogę, gniew – gnuśności, a trwodze – żądzę. Zachowaj Boże cnotę od takiego nieszczęścia, by kiedykolwiek rozum musiał uciekać się do występków z prośbą o pomoc! Nie może taka dusza doznawać trwałego pokoju, ale muszą nią wstrząsać burze i nawałnice morskie, jeżeli jest zabezpieczona jedynie przez własne nieprawości, jeżeli może być dzielna, tylko kiedy wre gniewem, i gorliwa w działaniu, tylko kiedy pożąda, i opanowana, tylko kiedy się lęka. Pod władzą tyrańską musi żyć, jeżeli się zaprzeda w niewolę jakiejś namiętności. Czyż nie wstyd poniżać cnoty do rzędu pod opiecznej występków? W następstwie tego upada wszelka władza rozumu, jeżeli nie jest w mocy niczego zdziałać bez wsparcia namiętności, a zaczyna się stawać jej równy i nabierać tych samych właściwości. Jaka tu bowiem między nimi różnica, jeżeli z jednej strony namiętność bez rozumu jest rzeczą nierozważną, z drugiej, rozum bez namiętności – niezdolny do działania. I jedno, i drugie ma równe znaczenie, jeżeli jedno nie może ostać się bez drugiego. Kto się z tym jednak pogodzi, aby namiętność miała równe znaczenie jak rozum! – Gniew – powiesz – jest pożyteczny w tym przypadku, gdy pozostaje w granicach umiarkowania. – Owszem, tylko pod warunkiem, że jest pożyteczny z natury. Ale jeżeli się burzy przeciw rozkazom rozumu, wtedy w najlepszym razie przez powściąganie go osiągniemy ten skutek, że im będzie mniejszy, tym mniej zaszkodzi. Wobec tego umiarkowana namiętność jest tylko umiarkowanym nieszczęściem. XI. – Ale gniew – powiesz – jest ko- ' nieczny przeciwko wrogom! – Niestety! W żadnym innym wypadku mniej nie jest konieczny, niż kiedy natarcia nie mogą być żywiołowe, ale muszą być rozsądnie kierowane i utrzymane w posłuszeństwie wobec rozkazów. Jaka jest bowiem inna przyczyna, która barbarzyńców, o tyle silniejszych na ciele i wytrzymalszych na trudy, czyni słabszymi, jeśli nie gniew, który jest największym dla siebie wrogiem? Również i gladiatorów ochrania umiejętność walki, a gniew naraża na niebezpieczeństwo. Zresztą do czego gniew jest potrzebny, jeżeli tego samego może dokazać rozum? Czy może sądzisz, że myśliwy gniewa się na dzikie zwierzęta? Łowi je, gdy nadbiegają, i ściga, kiedy czmychają, to jednak bez gniewu sprawia sam rozum. Co takiego tyle tysięcy Cymbrów i Teutonów, którzy napłynęli przez Alpy, wytępiło do tego stopnia, że wieść o tym straszliwym pogromie zaniósł do ich domów nie żaden zwiastun, ale pogłoska, jeżeli nie to, że gniew zastępował u nich waleczność? I podobnie jak gniew niekiedy zmusza do ucieczki i kładzie pokotem to wszystko, co mu staje na drodze, tak też jeszcze częściej sam sobie sprawia zagładę. Kto jest odważniejszy od Germanów? Kto jest gwałtowniejszy od nich w natarciu? Kto bardziej rozmiłowany w orężu, wśród szczęku którego rodzą się i wzrastają, tak że oręż jest dla nich jedyną troską, podczas gdy o inne rzeczy wcale nie dbają? Kto jest bardziej zahartowany do znoszenia każdego trudu, tak dalece, że w większości nie troszczą się ani o przykrycie dla ciała, ani o schronienie przed bezustanną surowością klimatu? A jednak tych właśnie Germanów, zanim jeszcze zobaczą legiony, już wcześniej gromią na głowę Hiszpanie, Gallowie i zniewieściali w boju żołnierze z Azji i Syrii, i z tej tylko przyczyny są narażeni tak bardzo na klęskę, że łatwo unoszą się gniewem. Takim więc ciałom i takim duchom, nie znającym co rozkosz, co zbytek, a co dostatek, spróbuj tylko dać rozum, dać karność, a wtedy na pewno, abym już nie powiedział czegoś więcej, z konieczności musielibyśmy czym śpieszniej powrócić do starych obyczajów rzymskich. A przez co innego odnowił Fabiusz nadwerężone siły państwa, jeżeli nie przez to, że potrafił zwlekać, odraczać, mitrężyć, czego wszystkiego nie potrafią ludzie łatwo unoszący się gniewem? I na pewno zginęłaby rzeczpospolita, która znajdowała się wówczas w największym niebezpieczeństwie, gdyby Fabiusz odważył się na tak wiele, jak wiele gniew radził. Miał na uwadze położenie rzeczypospolitej i kiedy obliczył jej siły, z których nic już nie mogło zginąć bez spowodowania klęski powszechnej, gniew i zemstę odkładał na później, a myśl swoją natężał wyłącznie do ocalenia ojczyzny przez korzystanie z dogodnych okazji i wcześniej pokonał gniew niż Hannibala. A Scypion? Czy nie pozostawił w spokoju Hannibala i armii kartagińskiej i wszystkich tych, na których należało wrzeć gniewem, i nie przerzucił wojny do Afryki, tak powolnie, że ze strony złośliwych ściągnął przez to na siebie zarzut gnuśności i zamiłowania do wygód? A drugi Scypion? Przecież nie raz jeden i nie na krótko rozkładał się obozem wokół Numancji i ze spokojem znosił swe własne i powszechne rozgoryczenie z tego powodu, że dłużej trzeba zwyciężać Numancję niż Kartaginę. Kiedy jednak otoczył wałami i zamknął wrogów, wtedy do tego ich zmusił, że sami od własnych mieczów ginęli. A zatem gniew nie przynosi pożytku, zwłaszcza w bitwach i na wojnach. Skłania się bowiem do zuchwalstwa i kiedy chce innych wtrącić w niebezpieczeństwa, sam się w nie wtrąca. Taka dzielność jest najbardziej bezpieczna i pewna, która często i długo rozgląda się wokół i panuje nad sobą, i postępuje naprzód powoli i według przemyślanego planu.\n<a href="https://cyfroteka.pl/ebooki/O_gniewie-ebookRO/p02010557i020" target="_blank" title="O gniewie [Lucjusz Anneusz Seneka] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE" > <img src="https://cyfroteka.pl/images/BRD.png" style="border:none;background:none transparent;box-shadow:none;-webkit-box-shadow:none;-webkit-border-radius:0;border-radius:0;" alt="O gniewie [Lucjusz Anneusz Seneka] - KLIKAJ I CZYTAJ ONLINE"/></a>


OptiMiss Pierwszy Półmaraton w Gdańsku! - OptiMiss\nPierwszy Półmaraton w Gdańsku!\nOd ostatniego (i mojego pierwszego) półmaratonu minęło pół roku. W między czasie nie startowałam w żadnych biegach, prócz jednego - Men Expert Survival Race, trenowałam raczej dla przyjemności biegania i aby nie obniżyć swojej dotychczasowej wydolności. Nie miałam żadnego planu treningowego, skupiałam się na nauce, pracy. a potem korzystałam z wakacji. Decyzja o starcie w gdańskim półmaratonie zapadła bardzo spontanicznie. Przyjaciółka wyszła z pomysłem pobiegnięcia w moim rodzinnym mieście pod koniec września. Początkowo podeszłam do tego trochę sceptycznie, wiedząc, że moja forma biegowa jest raczej niższa niż te pół roku wcześniej, ale perspektywa pobiegnięcia w Gdańsku była niezwykle kusząca.\nDecyzja zapadła - 26 października biegniemy!\nTrzeba było więc zacząć regularne bieganie i zamienić niektóre przyjemne przebieżki na bardziej wymagające interwały. Od początku nie miałyśmy z Weroniką żadnego konkretnego rekordu do pobicia - z racji słabszej formy chciałyśmy po prostu ten półmaraton przebiec. Ja się czułam pod względem wydolnościowym dość pewnie, jednak obawiałam się o moje lewe kolano, które odzywało się przy dłuższych dystansach. Bałam się, że po prostu będę musiała w pewnym momencie przejść do marszu.\nDni leciały, a w raz z nim moje wyzwanie październikowe - 100 km do przebiegnięcia. Start w półmaratonie z pewnością był świetną okazja do podbicia wyniku!\nOd soboty czułam już lekką ekscytację! Ale też lekką obawę, głównie ze względu na pogodę, która nie rozpieszczała - było bardzo wietrznie i mroźno. Zjadłyśmy z Weroniką porządny obiad i kolację, bez żadnych smażonych rzeczy ani eksperymentalnych połączeń. Rano pochłonęłyśmy omleta białkowego z płatkami owsianymi z dżemem i trochę gorzkiej czekolady.\nNa całe szczęście pogoda się uspokoiła - dalej lekko wiało, ale zrobiło się całkiem przyjemnie.\nStart i meta półmaratonu były ustawione pod naszą gdańską dumą - stadionem PGE Arena. Bursztynowa kopuła i kolorowo ubrani biegacze wprowadzili nas w sportową atmosferę. Ze spokojem zaczęłyśmy rozgrzewkę i już po chwili speaker zaprosił nas do swoich stref startowych. Były one dość długie w stosunku do ilości biegaczy, dlatego w efekcie znalazłyśmy się we wcześniejszej strefie, a nasza pozostała pusta. Dysproporcja z poznańskim półmaratonem była ogromna - w Gdańsku na starcie stanęło 1990 osób, w Poznaniu z tego co pamiętam około 6000. Mimo wszystko, jak na pierwszy półmaraton liczba biegaczy mile mnie zaskoczyła.\nBieg wystartował punktualnie i bardzo sprawnie. W ciągu dwóch minut znalazłyśmy się na wysokości startu i pik - czas, muzyka i nogi poszły w ruch!\nJuż na pierwszym kilometrze czekał nas podbieg w stronę ulicy Jana z Kolna, za którym wbiegliśmy w okolice Stoczni Gdańskiej. Nie jest to najpiękniejsza dzielnica Gdańska, ale na pewno ma swój specyficzny klimat. Zbliżając się do trzeciego kilometra mogliśmy zobaczyć nad sobą wiadukt wzdłuż ulicy Nowa Wałowa, po którym już biegła czołówka półmaratonu w dół... i z powrotem, w górę.\nW połowie czwartego kilometra rozdzieliłyśmy się z Weroniką, która powiedziała, że mam biec do przodu. Czułam, że nogi mnie niosą, a na takim dystansie raczej wolę słuchać własnego ciała, które nadaje mi tempo. Przyspieszyłam więc delikatnie i już znowu podbiegałam pod górkę przy Zieleniaku. Zaraz potem droga odbijała na wiadukt na Nowej Wałowej - miły zbieg w dół i zaraz za nim ustawione było pierwsze stanowisko z izotonikami. Wydawanie napojów przebiegało całkiem sprawnie, ale były one zimne i wolontariusze wlewali je do kubeczków od serca, więc bardzo ciężko się z nich piło. Stacje były też znacznie krótsze niż w Poznaniu, ale jednak przy mniejszej liczby startujących nie miało to takiego znaczenia.\nKilkaset metrów dalej droga zawijała i biegła z powrotem na wiadukt i kolejny, już trzeci podbieg na dystansie 6 km. Zaraz za wiaduktem na skrzyżowaniu stała moja Babcia - pomachałyśmy sobie na odległość, przesłałyśmy całusy i z miłym zastrzykiem motywacji skręciłam w najdłuższą prostą - Aleję Grunwaldzką. Arterię, która ciągnie się przez całe Trójmiasto, przechodząc w kolejne ulice.\nMieliśmy nią biec przez... 7,5 km, czyli przez 1/3 trasy, a po drodze czekał nas jeden większy podbieg. Starałam się o tym nie myśleć i na szczęście wiedziałam, że na 11 km, przy budynku Żaka i obok mojego mieszkania będą stali moi rodzice, ciocia i kuzyni ze specjalnie przygotowanym transparentem :)\nPółmaraton w Poznaniu przebiegłyśmy z Weroniką prawie cały ramię w ramię. Tu bardzo szybko się rozdzieliłyśmy i trochę obawiałam się samotnego biegu. Dlatego jeszcze na Nowej Wałowej znalazłam sobie punkt zaczepienia - dwóch Panów, jeden w żółtej koszulce, a drugi w białej z napisem na plecach: Biegnę dla Kornela. Pozdrawiam Panów gorąco - przez wiele kilometrów trzymałam się zaraz za Nimi, bo biegli w idealnym dla mnie tempie. Mniej więcej w tym rejonie obok mnie znalazła się też dziewczyna, myślę, że w moim wieku, z którą biegłam ramię w ramię przez około cztery kilometry. Rozdzieliłyśmy się dopiero przy kolejnej stacji z izotonikami, którą organizatorzy ustawili zaraz za Galerią Bałtycką.\nTrzy łyki napoju i już szukałam wzrokiem moich wiernych kibiców...!\nSą! Z daleka zobaczyłam moją Mamę, wysokiego Tatę i małą postać obok nich - Bartuś, mój chrześniak! Lekko przyspieszyłam, bo ich obecność dodała mi ogromnej energii, przybiłam piątkę z Tatą, uśmiechnęłam się do obiektywu, przybiłam piątkę z biegnącym obok mnie Bartusiem i pobiegłam dalej, bo tam już stał Wojtuś z Ciocią i pięknym transparentem!\nSzeroki uśmiech nie schodził mi z twarzy przez kolejne kilometry, a na wysokości Oliwy powtarzałam sobie w głowie tylko "zaraz skręcamy, zaraz skręcamy"!\nUl. Kołobrzeska, McDonald's na wprost i odbijamy w prawo, żegnając się z Grunwaldzką. Poszukałam "Kornela" przed sobą i przygotowałam się do ataku na ostatnie 7 km. 15 km, kolejna stacja z napojami - wypatrywałam banana czy czekolady, ale niestety na stołach były tylko izotoniki. Jak się potem dowiedziałam, banany jednak gdzieś tam były, ale w biegowym transie chyba je po prostu przegapiłam. Na 16 km spotkała mnie miła niespodzianka, bo po raz kolejny w oddali ujrzałam znajome twarze i transparent.\nMały kryzys nadszedł około cztery kilometry przed metą - wtedy też zdecydowałam się skorzystać z żelu, który organizatorzy dodali pakietu startowego. Pierwszy raz w życiu jadłam coś takiego i muszę przyznać, że smakowało całkiem nieźle. Nie wiem czy to zasługa żelu, czy raczej świadomości, że meta jest tuż tuż, ale kolejne trzy kilometry przebiegłam bez większego problemu. Tak jak sobie postanowiłam, zaczęłam lekko podkręcać tempo koło flagi z napisem "18" i gdy okazało się, że 19 kilometr przebiegłam w niecałe 5 minut, wydawało mi się, że zmieszczę się w dwóch godzinach, bowiem zegarek pokazywał czas poniżej 1:55 h. Niestety, organizatorzy zrobili nam mały psikus i chyba ktoś za wcześnie postawił oznaczenie 20 km, bo 21 km trwał i trwał... Widziałam w oddali budynek AmberExpo, gdzie miała być meta, ale nie miałam szans dobiec tam w przeciągu minuty, która mi została, szczególnie, że poczułam bardzo mocne skurcze w okolicach żołądka. Wiedząc, że osiągnięcie czasu poniżej 2h jest już niemożliwe, zmniejszyłam trochę tempo, bo czułam, że bardzo szybko opadam z resztek sił.\nNa metę wbiegłam mocno zmęczona i dopiero jak poczułam pasek od medalu na szyi uśmiechnęłam się z radością. Przebiegłam! 3 minuty szybciej niż poprzednio , w 2h i 2 minuty i 7 sekund.\nRozglądałam się wśród kibiców w poszukiwaniu rodziców, ale niestety nie zdążyli dojechać na mój finisz i pojawili się na mecie 2 minuty po mnie. Razem czekaliśmy na Weronikę, która dość długo się nie pojawiała, co zaczęło mnie po chwili martwić. Ale w końcu ją ujrzałam - wymęczoną, ale dała radę. Okazało się, że przez cały bieg kiepsko się czuła, więc tym bardziej jestem z Niej dumna, że się nie poddała!\nPrzez cały bieg moje tętno oscylowało w granicach 176, a tempo trzymałam poniżej 6 minut i świetnie się czułam. Dopiero podkręcenie szybkości na mniej więcej 18 kilometrze podbiło mi tętno i zaangażowało więcej sił.\nRadość! Cudownie było pobiec w Gdańsku, po znanych drogach i widząc bliskie twarze wzdłuż trasy. Całkiem sporo mieszkańców miasta stało na chodnikach i dopingowało biegaczy.\nNie mam wiele zarzutów co do przebiegu półmaratonu, ale Poznań, który jest już weteranem w organizowaniu biegów ulicznych na pewno wypadł dużo lepiej. JEDNAK, w Gdańsku bardzo podobało mi się przygotowanie hali, w której była Meta - na biegaczy czekały nawet stoły do masażu! Nie było kolejek po jedzenie, w hali było bardzo ciepło, z głośników leciała energiczna muzyka.\nSama trasa mogła być lepiej zabezpieczona, szczególnie na Alei Grunwaldzkiej, gdzie obok biegaczy czasem przejeżdżały samochody. Brakowało mi też jak już wspomniałam czekolady czy cukru na stacjach.\nNie bacząc na te drobne zarzuty, uważam, że ten pierwszy gdański półmaraton jest świetną zapowiedzią biegów w kolejnych latach. I ja na pewno na nich będę ;)\nAnonimowy 1 listopada 2014 10:54\nŚwietnie się to czyta ! Gratulacje dla dziewczyn za wolę walki:).


Ell - Deccoria.pl\nDokładnie. Ten kalkulator cuk porównuje polisy wielu TU.\nMożna nawet 50 % zniżki dostać...\nDobry zegarek zawsze się przyda mężczyźnie. Bardzo dobre marki to Aztorin i Albert Riele.\nCzy na pewno chcesz usunąć komentarz do profilu "Ell"? Tej operacji nie można cofnąć.\nCzy na pewno chcesz usunąć profil Ell? Tej operacji nie można cofnąć.


Meble Nardi - wszystko co musicie wiedzieć o marce i jej produktach - Poradnik FocusGarden.pl\nMeble Nardi – wszystko co musicie wiedzieć o marce i jej produktach\nW ostatnich latach na rynku mebli premium w Polsce pojawił się nowy, niezwykle mocny gracz – firma Nardi. Błyskawicznie zdobyła serca wielu odbiorców, którzy po włoskich meblach oczekują czegoś więcej niż atrakcyjnego, niebanalnego wyglądu. Komfort użytkowania komercyjnego, wygoda zasłużonego wypoczynku, łatwość pielęgnacji i przechowywania, a do tego niesłychana odporność na wpływ czynników pogodowych – to atrybuty, które nieodzownie łączą się z tą marką. Nic dziwnego, że sprzedaż mebli Nardi rośnie z roku na rok, a takie modele jak leżaki Alfa, krzesła Net lub Bora, stoły Clip czy rozkładany model Alloro można już śmiało uznać za ostatni krzyk mody.\nZwyżkowy trend dotyczy tak klientów indywidualnych, jak też kanałów HoReCa: hoteli, restauracji, ośrodków rekreacyjnych Spa & Wellness, kawiarni, galerii handlowych i innych obiektów użyteczności publicznej. Bodaj wszystkie wyroby od Nardi (krzesła i stoły outdoorowe, basenowe leżaki, kanapy oraz rozmaite zestawy) otrzymują certyfikat CATAS – jeden z najbardziej cenionych znaków jakości w branży meblarskiej. Zapraszamy do naszego poradnika, który w przystępny sposób przybliży Państwu firmę Nardi oraz oferowane przez nią meble ogrodowe, hotelowe i restauracyjne.\nNajważniejsze fakty o firmie Nardi\n1990 rok, Chiampo na północy Włoch, malowniczy region u stóp alpejskich szczytów w prowincji Vicenza. Familia Nardi – Giampietro (prezes) wraz z żoną Marią Grazią Mecenero oraz córkami Anną i Florianą (na stanowiskach dyrektorów wykonawczych) zakłada firmę, która w niespełna ćwierć wieku osiągnie czołową pozycję w branży meblarskiej.\nNa dowód tych słów wystarczy przytoczyć kilka najważniejszych faktów:\nfirma Nardi i jej krzesła Palma, stoły Clip, leżaki Eden oraz pozostałe produkty trafiły już na 5 kontynentów: od największych rynków takich jak USA, Australia, Chiny czy Ameryka Łacińska, aż po małe, turystyczne raje w rodzaju Grenady, Jamajki, Martyniki, Trynidadu i Tobago etc. W efekcie ok. 70% generowanego przez przedsiębiorstwo obrotu pochodzi z zagranicy (dane z 2018 roku).\njeszcze w 2015 r. funkcjonowały 3 zakłady produkcyjne Nardi, tymczasem w ciągu następnych trzech lat moce przerobowe uległy podwojeniu.\nCo sprawia, że marka rozwija się w takim tempie, a popularność włoskich mebli do ogrodu i dla sektora HoReCa rośnie wprost lawinowo?\nMisja i filozofia firmy Nardi\nInnowacje, troska o środowisko, najwyższa jakość bez jakichkolwiek kompromisów i maksymalna kontrola nad wytwarzaniem mebli – właśnie takie podejście do prowadzenia rodzinnego biznesu prezentuje Nardi. Warto wspomnieć, że niemal wszystkie elementy do składania stołów, leżaków czy krzeseł – takie jak śruby, podkładki, uchwyty, a nawet zbiorcze palety do transportu gotowych mebli – również powstają w firmowych fabrykach. A jeśli już występuje konieczność użycia półproduktów od zewnętrznych producentów, to Nardi wybiera tylko najlepsze dostępne materiały: austriackie blaty HPL, Werzalit prosto z Niemiec itd.\nOszałamiający sukces włoskiej firmy meblarskiej nie byłby możliwy bez kompetentnych, oddanych i dobrze traktowanych pracowników – zarówno zatrudnionych na stałe, jak też freelancerów. Zgodnie ze słowami Giampietro Nardiego: Polegamy na ludziach, dla nas cechy osobowościowe i umiejętności interpersonalne są tak samo ważne, jak kompetencje zawodowe. Musimy umiejętnie, odpowiedzialnie kierować naszą firmą i stosować przy tym właściwe techniki zarządzania, ale to ludzie pozostają w centrum naszego zainteresowania. Widać to po rekordowo niskim poziomie rotacji personelu w Nardi, z czego jesteśmy naprawdę dumni.\nMeble Nardi – design\nFeeling better, co można przełożyć jako “Poczuć się lepiej” – hasło przewodnie Nardi, które wyjątkowo trafnie oddaje cel jaki przyświeca Włochom przy projektowaniu mebli dla hoteli, restauracji czy ogrodów. Bogate kolekcje i katalogi z szerokim asortymentem na wszelkie okazje, jedyne w swoim rodzaju proste, stylowe wzornictwo, uwodzicielskie kształty, mnóstwo eleganckich wariantów kolorystycznych do wyboru, wreszcie cała masa niby drobnych, a w praktyce znacząco poprawiających komfort użytkowania rozwiązań – trudno się dziwić, że zestawy Nardi stanowią wyposażenie tak wielu hoteli, restauracji i innych publicznych lokali.\nAktualnie – stan na październik 2018 – głównym projektantem outdoorowych mebli w firmie Nardi jest Raffaello Galiotto, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Wenecji, wykładowca designu na Uniwersytecie w Ferrarze, zdobywca wielu nagród i wyróżnień. Jego specjalnością od lat pozostają meble, ale na swoim koncie ma również przyrządy kuchenne, akcesoria dla zwierząt czy… produkty z kamienia. Prace i koncepcje Galiotto wyróżniają się kreatywnym podejściem i wyszukiwaniem nowych zastosowań dla zdawałoby się doskonale już znanych materiałów. Ten wyjątkowy sznyt widać również po stołach, krzesłach i pozostałych projektach stworzonych dla Nardi.\nTechnologiczna charakterystyka mebli Nardi\nPodstawowym surowcem stosowanym przez Nardi do produkcji mebli dla hoteli, restauracji, basenów i do ogrodów jest stuprocentowy polipropylen. Żywiczne tworzywo sztuczne o niezwykłych właściwościach, potęgowanych jeszcze przez wykorzystanie filtrów UV i włókien szklanych, co do zasady barwione w masie. Z kolei metalowe konstrukcje niektórych stołów i krzeseł (np. modeli Ninfea Dinner bądź Cube) powstają na bazie czystego, malowanego proszkowo aluminium. Same materiały z górnej półki: niesamowicie wytrzymałe, pozbawione szkodliwych toksyn i przyjazne środowisku w procesie recyklingu. Nie zaszkodzi napomknąć, iż firma Nardi politykę eco-friendly realizuje podczas całego procesu produkcyjnego swoich mebli – choćby poprzez przetworzenie i ponowne wykorzystanie odpadów, dzięki czemu nic się marnuje.\nInnowacje z korzyścią dla konsumenta\nA jakież to konkrety wynikają z całej tej technicznej gmatwaniny dla końcowego odbiorcy? Otóż znakiem firmowym włoskich mebli Nardi jest ponadprzeciętna trwałość i nadzwyczaj długa żywotność. Kiedy zwykłe, plastikowe wyposażenie outdoorowe czasami już po jednym sezonie nadaje się wyłącznie do wyrzucenia, produkty premium firmy Nardi wciąż wyglądają tak świeżo, jakby właśnie zjechały z taśmy i rzecz jasna zachowują maksimum funkcjonalności, gwarantując komfortowy relaks. Do tego pielęgnacja ogranicza się do rutynowego przetarcia zwilżoną ścierką od czasu do czasu, żadne specjalistyczne środki nie są potrzebne. Jakby tego było mało, meble Nardi wytwarzane są jako profile zamknięte – to zapewnia im wysoce pożądaną elastyczność i wytrzymałość.\nPrestiżowy znak jakości, który otrzymują wyłącznie wysokogatunkowe meble, spełniające normy wyśrubowane do maksimum. Istnieją dwa rodzaje tego certyfikatu: jeden dla produktów typowo ogrodowych przeznaczonych dla indywidualnego odbiorcy i drugi dla mebli użytkowanych w przestrzeni publicznej (innymi słowy: w sektorze HoReCa). Tak się akurat składa, że meble Nardi wszystkie zaordynowane przez CATAS testy przechodzą śpiewająco. Trudno o lepszą, nieomal urzędowo potwierdzoną gwarancję topowej jakości.\nMeble Nardi – przeznaczenie\nPowyższy zestaw cech sprawia, iż outdoorowe meble Nardi znajdują bardzo szeroką gamę zastosowań.\nNienaganna prezencja, niewrażliwość na pogodę, prostota konserwacji i składowania – to zdecydowanie najmocniejsze argumenty za tym, aby hotel, restaurację, basen bądź ośrodek SPA & Wellness wyposażyć właśnie w meble firmy Nardi. To długoterminowa inwestycja w najwyższą jakość o wysokiej stopie zwrotu, zamiast wymieniać wyposażenie co sezon lepiej zaopatrzyć się w meble na długie lata. Poza tym oferta Nardi, w porównaniu z pozostałymi meblami premium, cechuje się nader konkurencyjnymi cenami.\nSprawa prosta jak przysłowiowy drut. Skoro Nardi tak świetnie radzi sobie we wszelkiego typu obiektach użyteczności publicznej, to tym bardziej sprawdzi się w zwykłych, domowych warunkach. Meble, które bez najmniejszego uszczerbku znoszą intensywne użytkowanie w sektorze HoReCa, spokojnie wytrzymają również trudy eksploatacji przez osoby prywatne. Czy to w związku z wytwornym garden party, czy to przy rodzinnym grillu, czy to na tarasie, czy też w domu pod dachem.\nZestaw Nardi NET/CUBE 4+1 Antracite\nWyjątkowa oferta mebli Nardi w FocusContract i FocusGarden\nKatalogi Nardi co sezon obfitują w fantastyczne propozycje mebli ogrodowych tak dla odbiorców prywatnych, jak też dla prowadzących działalność gospodarczą w branżach hotelarskiej, gastronomicznej itp.\nNasza firma ma zaszczyt współpracować z marką Nardi już od 8 lat, będąc jej oficjalnym partnerem i czołowym dystrybutorem na polskim rynku. Razem zapewniamy naszym wspólnym klientom meble najwyższej jakości, które towarzyszą im w wielu pięknych, niezapomnianych chwilach. Pozytywne opinie zadowolonych użytkowników i systematycznie rosnące zainteresowanie stanowią wymierny dowód na to, że włoskie meble Nardi są absolutnie wyjątkowe.\nW ofercie focuscontract.pl dla sektora HoReCa i focusgarden.pl dla klientów indywidualnych znajduje się blisko pół tysiąca mebli outdoorowych firmy Nardi:\nkomplety i zestawy mebli ogrodowych z dodatkami\nsamodzielne podstawy do stołów\npoduszki i akcesoria wymienne\nOczywiście wszystkie w nader atrakcyjnych cenach ;).\n, krzesła Net lub Bora, stoły Clip czy rozkładany model Alloro można już śmiało uznać za ostatni krzyk mody. Zwyżkowy trend dotyczy tak klientów indywidualnych, jak też kanałów HoReCa: hoteli, restauracji, ośrodków rekreacyjnych Spa & Wellness, kawiarni, galerii handlowych i innych obiektów użyteczności publicznej. Bodaj wszystkie wyroby od Nardi (krzesła i stoły outdoorowe, basenowe leżaki, kanapy oraz rozmaite zestawy) otrzymują certyfikat CATAS - jeden z najbardziej cenionych znaków jakości w branży meblarskiej. Zapraszamy do naszego poradnika, który w przystępny sposób przybliży Państwu firmę Nardi oraz oferowane przez nią meble ogrodowe, hotelowe i restauracyjne.\n1990 rok, Chiampo na północy Włoch, malowniczy region u stóp alpejskich szczytów w prowincji Vicenza. Familia Nardi - Giampietro (prezes) wraz z żoną Marią Grazią Mecenero oraz córkami Anną i Florianą (na stanowiskach dyrektorów wykonawczych) zakłada firmę, która w niespełna ćwierć wieku osiągnie czołową pozycję w branży meblarskiej. Na dowód tych słów wystarczy przytoczyć kilka najważniejszych faktów:\nCo sprawia, że marka rozwija się w takim tempie, a popularność włoskich mebli do ogrodu i dla sektora HoReCa rośnie wprost lawinowo? Misja i filozofia firmy Nardi Innowacje, troska o środowisko, najwyższa jakość bez jakichkolwiek kompromisów i maksymalna kontrola nad wytwarzaniem mebli - właśnie takie podejście do prowadzenia rodzinnego biznesu prezentuje Nardi. Warto wspomnieć, że niemal wszystkie elementy do składania stołów, leżaków czy krzeseł - takie jak śruby, podkładki, uchwyty, a nawet zbiorcze palety do transportu gotowych mebli - również powstają w firmowych fabrykach. A jeśli już występuje konieczność użycia półproduktów od zewnętrznych producentów, to Nardi wybiera tylko najlepsze dostępne materiały: austriackie blaty HPL, Werzalit prosto z Niemiec itd. Oszałamiający sukces włoskiej firmy meblarskiej nie byłby możliwy bez kompetentnych, oddanych i dobrze traktowanych pracowników - zarówno zatrudnionych na stałe, jak też freelancerów. Zgodnie ze słowami Giampietro Nardiego: Polegamy na ludziach, dla nas cechy osobowościowe i umiejętności interpersonalne są tak samo ważne, jak kompetencje zawodowe. Musimy umiejętnie, odpowiedzialnie kierować naszą firmą i stosować przy tym właściwe techniki zarządzania, ale to ludzie pozostają w centrum naszego zainteresowania. Widać to po rekordowo niskim poziomie rotacji personelu w Nardi, z czego jesteśmy naprawdę dumni.\nMeble Nardi - design\nFeeling better, co można przełożyć jako “Poczuć się lepiej” - hasło przewodnie Nardi, które wyjątkowo trafnie oddaje cel jaki przyświeca Włochom przy projektowaniu mebli dla hoteli, restauracji czy ogrodów. Bogate kolekcje i katalogi z szerokim asortymentem na wszelkie okazje, jedyne w swoim rodzaju proste, stylowe wzornictwo, uwodzicielskie kształty, mnóstwo eleganckich wariantów kolorystycznych do wyboru, wreszcie cała masa niby drobnych, a w praktyce znacząco poprawiających komfort użytkowania rozwiązań - trudno się dziwić, że zestawy Nardi stanowią wyposażenie tak wielu hoteli, restauracji i innych publicznych lokali. Accademia di Belle Arti Aktualnie - stan na październik 2018 - głównym projektantem outdoorowych mebli w firmie Nardi jest Raffaello Galiotto, absolwent Akademii Sztuk Pięknych w Wenecji, wykładowca designu na Uniwersytecie w Ferrarze, zdobywca wielu nagród i wyróżnień. Jego specjalnością od lat pozostają meble, ale na swoim koncie ma również przyrządy kuchenne, akcesoria dla zwierząt czy… produkty z kamienia. Prace i koncepcje Galiotto wyróżniają się kreatywnym podejściem i wyszukiwaniem nowych zastosowań dla zdawałoby się doskonale już znanych materiałów. Ten wyjątkowy sznyt widać również po stołach, krzesłach i pozostałych projektach stworzonych dla Nardi.\nPodstawowym surowcem stosowanym przez Nardi do produkcji mebli dla hoteli, restauracji, basenów i do ogrodów jest stuprocentowy polipropylen. Żywiczne tworzywo sztuczne o niezwykłych właściwościach, potęgowanych jeszcze przez wykorzystanie filtrów UV i włókien szklanych, co do zasady barwione w masie. Z kolei metalowe konstrukcje niektórych stołów i krzeseł (np. modeli Ninfea Dinner bądź Cube) powstają na bazie czystego, malowanego proszkowo aluminium. Same materiały z górnej półki: niesamowicie wytrzymałe, pozbawione szkodliwych toksyn i przyjazne środowisku w procesie recyklingu. Nie zaszkodzi napomknąć, iż firma Nardi politykę eco-friendly realizuje podczas całego procesu produkcyjnego swoich mebli - choćby poprzez przetworzenie i ponowne wykorzystanie odpadów, dzięki czemu nic się marnuje. Innowacje z korzyścią dla konsumenta A jakież to konkrety wynikają z całej tej technicznej gmatwaniny dla końcowego odbiorcy? Otóż znakiem firmowym włoskich mebli Nardi jest ponadprzeciętna trwałość i nadzwyczaj długa żywotność. Kiedy zwykłe, plastikowe wyposażenie outdoorowe czasami już po jednym sezonie nadaje się wyłącznie do wyrzucenia, produkty premium firmy Nardi wciąż wyglądają tak świeżo, jakby właśnie zjechały z taśmy i rzecz jasna zachowują maksimum funkcjonalności, gwarantując komfortowy relaks. Do tego pielęgnacja ogranicza się do rutynowego przetarcia zwilżoną ścierką od czasu do czasu, żadne specjalistyczne środki nie są potrzebne. Jakby tego było mało, meble Nardi wytwarzane są jako profile zamknięte - to zapewnia im wysoce pożądaną elastyczność i wytrzymałość. Certyfikacja CATAS Prestiżowy znak jakości, który otrzymują wyłącznie wysokogatunkowe meble, spełniające normy wyśrubowane do maksimum. Istnieją dwa rodzaje tego certyfikatu: jeden dla produktów typowo ogrodowych przeznaczonych dla indywidualnego odbiorcy i drugi dla mebli użytkowanych w przestrzeni publicznej (innymi słowy: w sektorze HoReCa). Tak się akurat składa, że meble Nardi wszystkie zaordynowane przez CATAS testy przechodzą śpiewająco. Trudno o lepszą, nieomal urzędowo potwierdzoną gwarancję topowej jakości.\nMeble Nardi - przeznaczenie\nPowyższy zestaw cech sprawia, iż outdoorowe meble Nardi znajdują bardzo szeroką gamę zastosowań. Sektor HoReCa Nienaganna prezencja, niewrażliwość na pogodę, prostota konserwacji i składowania - to zdecydowanie najmocniejsze argumenty za tym, aby hotel, restaurację, basen bądź ośrodek SPA & Wellness wyposażyć właśnie w meble firmy Nardi. To długoterminowa inwestycja w najwyższą jakość o wysokiej stopie zwrotu, zamiast wymieniać wyposażenie co sezon lepiej zaopatrzyć się w meble na długie lata. Poza tym oferta Nardi, w porównaniu z pozostałymi meblami premium, cechuje się nader konkurencyjnymi cenami. Domowe meble ogrodowe Sprawa prosta jak przysłowiowy drut. Skoro Nardi tak świetnie radzi sobie we wszelkiego typu obiektach użyteczności publicznej, to tym bardziej sprawdzi się w zwykłych, domowych warunkach. Meble, które bez najmniejszego uszczerbku znoszą intensywne użytkowanie w sektorze HoReCa, spokojnie wytrzymają również trudy eksploatacji przez osoby prywatne. Czy to w związku z wytwornym garden party, czy to przy rodzinnym grillu, czy to na tarasie, czy też w domu pod dachem. [caption id="attachment_175" align="aligncenter" width="300" class="inline-figure"] Zestaw Nardi NET/CUBE 4+1 Antracite[/caption] [caption id="attachment_181" align="aligncenter" width="300" class="inline-figure"] Leżak Nardi ALFA Bianco[/caption] [caption id="attachment_183" align="aligncenter" width="300" class="inline-figure"] Stół Nardi ALLORO 140 Bianco Tortora[/caption]\nKatalogi Nardi co sezon obfitują w fantastyczne propozycje mebli ogrodowych tak dla odbiorców prywatnych, jak też dla prowadzących działalność gospodarczą w branżach hotelarskiej, gastronomicznej itp. Nasza firma ma zaszczyt współpracować z marką Nardi już od 8 lat, będąc jej oficjalnym partnerem i czołowym dystrybutorem na polskim rynku. Razem zapewniamy naszym wspólnym klientom meble najwyższej jakości, które towarzyszą im w wielu pięknych, niezapomnianych chwilach. Pozytywne opinie zadowolonych użytkowników i systematycznie rosnące zainteresowanie stanowią wymierny dowód na to, że włoskie meble Nardi są absolutnie wyjątkowe. W ofercie focuscontract.pl dla sektora HoReCa i focusgarden.pl dla klientów indywidualnych znajduje się blisko pół tysiąca mebli outdoorowych firmy Nardi:


Zalety korzystania z pomocy firm sprzątających | Druga Strona Medalu\n10 marca 2022 8 marca 2022 Druga Strona Medalu\nProwadząc swoje własne przedsiębiorstwo być może stoimy przed takim dylematem, czy zatrudnić u siebie na etacie osoby sprzątające albo też skorzystać z usług przedsiębiorstwa z zewnątrz. Jakieś rozwiązanie trzeba wybrać, gdyż na terenie zakładu porządek panować musi. Zalet skorzystania z tego drugiego sposobu jest kilka, należy tutaj na przykład wymienić oszczędność. Bardziej się opłaca nawiązać współpracę z firmą sprzątającą, niż zatrudniać na etacie osoby których zadaniem będzie utrzymywanie czystości. Kolejną bardzo ważną kwestią jest to, iż pracownicy zatrudnieni w wyżej wymienionym podmiocie gospodarczym wykonują swoje obowiązki profesjonalnie, ponieważ najczęściej posiadają w tym zakresie duże doświadczenie.\nNa jakie świadczenia można liczyć ze strony firmy sprzątającej?\nOtóż możemy być pewni, że wszystkie pomieszczenia będą rzetelnie posprzątane dzięki właściwej organizacji pracy oraz zastosowaniu wysokiej jakości środków sprzątających. Wszystkie czynności, do których na przykład dochodzi też choćby mycie okien mogą być wykonywane o różnej porze, zarówno we wczesnych godzinach porannych, w ciągu dnia, jak też wieczorem lub nawet nocą. W przypadku kiedy prowadzimy swój biznes w mieście stołecznym, jeżeli chodzi o takie usługi jak sprzątanie Warszawa jest miastem, gdzie bez problemu znajdziemy profesjonalną firmę zajmującą się pracami z tego zakresu.


03 lipca 2014, 14:31\nFoto: Autostrady Polska Wójt walczy o stan dróg poprzez zakręcanie kurka z wodą\n- Jak naprawią nam drogi, to odkręcimy kurki – mówi wójt gminy Sokolniki, który podjął decyzję o odcięciu wody w nowym MOP-ie przy trasie S8. W ten sposób walczy z Generalną Dyrekcją Dróg Krajowych i Autostrad, którą obwinia m.in. o zniszczenie lokalnych dróg. To nie pierwszy tego rodzaju protest wójta.\nWoda w łazienkach w Miejscu Obsługi Podróżnych w Nowym Ochędzynie (okolice Wieruszowa), płynęła tylko dwa miesiące.\n- Skończyła się umowa na dostarczanie wody do MOP-a. Początkowo nikt nie zainteresował się tym faktem ale w końcu wpłynął do gminy aneks do umowy na dostarczanie wody – wyjaśnia wójt Sylwester Skrzypek. Dodaje, że na razie nie zostanie podpisany dopóki przedstawiciele GDDKiA nie spotkają się z nim, aby wyjaśnić kwestie, które miały już dawno zostać rozwiązane.\nPismo do wicepremier Bieńkowskiej\nWójt gminy Sokolniki swoje pismo skierował także do wicepremier Elżbiety Bieńkowskiej.\n- Na razie ani GDDKiA ani nikt od wicepremier nie odezwali się – wyjaśnia Skrzypek. W swoim piśmie wójt wymienia wszystkie kwestie, które chce wyjaśnić z GDDKiA.\nSylwester Skrzypek przede wszystkim chce, aby GDDKiA naprawiło drogi lokalne, które zostały zniszczone podczas wykonywania inwestycji. Jako przykład wójt podaje zaledwie trzykilometrowy odcinek drogi w Sokolnikach, po którym nie da się praktycznie jeździć.\nCzy trasa S8 jest łatana asfaltem? "Używamy materiałów najwyższej jakości"\n- Droga jest tak zniszczona, że kierowcy muszą jeździć po niej z minimalną prędkością. Dodatkowo problem jest z pieszymi, którzy poruszają się przy jezdni. Nigdy nie wiadomo jak zachowa się kierowca na takiej drodze i są oni narażeni na niebezpieczeństwo – wyjaśnia Skrzypek. Dodaje, że gmina prowadzi program naprawczy dróg ale remont zniszczonego odcinka według szacunków kosztowałby około 3 milionów złotych.\n- Na taki wydatek nie stać nas – mówi wójt.\nKolejnym problemem, który chce wyjaśnić wójt jest wprowadzenie zakazu ruchu pieszych i rowerzystów na Drodze Krajowej numer 14.\n- To co się tam stało to jest absurd – denerwuje się wójt. Początkowo nikt nie poinformował mieszkańców o tym, że nie będą mogli przy węźle drogi krajowej numer 14 i S8 poruszać się. Następnie GDDKiA ustawiła znaki.\n- Rowerzysta, który wjedzie na węzeł nie może z niego zjechać. Znaki za późno informują o zakazie ruchu i uniemożliwiają zawrócenie. Cyklista jest w kropce bo nie ważne jak zachowa się to i tak złamie prawo – tłumaczy Skrzypek. Dodaje, że nie ma także kładki, która problem rozwiązałaby.\nWody na razie nie będzie\nDla wójta gminy Sokolniki bezpieczeństwo mieszkańców jest priorytetem i dlatego nie włączy wody dopóki GDDKiA nie spotka się z nim i porozmawia.\n- Unia Europejska wymaga aby w MOP-ach była woda. Może dzięki naszemu protestowi GDDKiA zajmie się naszymi problemami za które jest odpowiedzialna – podkreśla wójt.\nPoprosiliśmy GDDKiA o komentarz w sprawie porozumienia z wójtem Sokolnik. Do momentu publikacji tekstu nie otrzymaliśmy odpowiedzi.\nWójt nie po raz pierwszy walczy za pomocą wody z GDDKiA. Sylwester Skrzypek dopiero w kwietniu tego roku włączył wodę w MOP-ie w Nowym Ochędzynie, mimo tego, że inwestycja była gotowa kilka miesięcy wcześniej.\n- Wtedy GDDKiA zobowiązała się do naprawienia zniszczonych dróg ale od momentu otwarcia MOP-a odzew z ich strony był zerowy – mówi Skrzypek. Już wtedy wójt zapowiadał, że wodę znowu odłączy jeżeli GDDKiA nie podejmie działań.\n- Teoretycznie wykonawca tak dużych inwestycji powinien dbać o to, żeby nie uniemożliwiać normalnego funkcjonowania mieszkańców. Niestety, to czysta teoria więc trzeba zmusić ich do działania - kończy wójt.\nEkrany pod lupą NIK-u. Za wysokie koszty, bezsensowne rozmieszczenie\nCiężarówki już płacą za A2 do Łodzi\ntakisobienick 03 July 2014\nNo i tak trzymać, panie wójcie!!!\nCzęściowo słonecznie-6°CDzień 3°CNoc -6°C


Oravasnow.sk - SKI Oravská Lesná\nDnes je 30.11.2015 Pondelok STRONA WSTĘPNA\nZimowy ośrodek ORAVA SNOW znajduje się w najchłodniejszej kotlinie Słowcji w Oravskiej Lesnej i jest jednym z najbardziej rozwijających się ośrodków narciarskich.\nW styczniu 2007 oddaliśmy pomyślnie do użytku nową czteroosobową krzesełkową kolejkę linową, wyposażoną w ruchomy taśmociąg doprowadzający. Inwestycją tą, zakończyliśmy I etap rozwoju naszego ośrodka.\nWięcej informaci o ośrodku\nOśrodek ORAVA SNOW dysponuje 8,6 km\nDZIENNIE RATRAKOWANYMI TRASAMI\nBogata oferta różnorodnych, szerokich i doskonale utrzymanych tras zjazdowych, na których można wypróbować swoje narciarskie umiejętności bez obawy "ścisku" na zboczach. Możemy śmiało powiedzieć, że nasze stoki są wręcz stworzone dla rodzin z dziećmi.\nZapraszamy do obejrzenia dziewiczej przyrody regionu orawskiego, którą można podziwiać z punktów widokowych, umieszczonych na dwóch szczytach łańcucha górskiego, na które wywiozą Was nasze wyciągi. Jazda psimi zaprzęgami, saniami ciągniętymi przez konika z dzwoniącymi dzwoneczkami sunącymi przez przepiękną zaśnieżoną dolinę, jazda na łyżwach na krytym stadionie, wellness program oraz inne usługi i atrakcje - będą niezapomnianym przeżyciem dla Waszej rodziny.\nMamy nadzieję, że na naszej webowej stronie znajdziecie Państwo wszystkie potrzebne informacje. Jeszcze raz wszystkich serdecznie zapraszamy na narty do Oravskej Lesnej.\n©2007-2010 OravaSnow.sk - Všetky práva vyhradené


Piec konwekcyjny Retigo B 2011ig 20xGN2/1 gazowy - RETIGO - Wyposażenie gastronomii, sprzęt gastronomiczny - Sklep Kraków, Śląsk\nPiec konwekcyjno-parowy B 2011 ig należy do najnowszej linii pieców konwekcyjno-parowych firmy Retigo. W całej serii zastosowano wyjątkowe rozwiązania techniczne, które nie tylko pozwalają na zaoszczędzenie pieniędzy, ale także pomagają w dbaniu o środowisko. Biorąc pod uwagę zapotrzebowania klientów, firma Retigo postarała się o to, by jak najbardziej ułatwić i udoskonalić, przy zastosowaniu najnowszych technologii, pracę na zapleczu kuchennym. Idąc z duchem czasu, producent proponuje swoją wizję kuchni, w której najważniejsza jest jakość i oszczędność. Stawia na funkcjonalność, wyjątkową ergonomię, atrakcyjny wygląd, łatwą obsługę oraz najwyższy poziom bezpieczeństwa i higieny. Najnowsza wizja firmy Retigo to połączenie starych i dobrych tradycji związanych z najwyższą jakością wykonania oraz nowych i wyjątkowych rozwiązań technologicznych. Dodatkowym atutem tej serii pieców jest ich nowoczesny i oryginalny wygląd, który sprawia, że nawet najbardziej wymagający klienci są zadowoleni.\nDla kogo nowoczesny piec konwekcyjno-parowy B2011ig?\nPiec konwekcyjno parowy B2011ig to urządzenie stworzone z myślą o profesjonalnych lokalach gastronomicznych. Dzięki piecowi konwekcyjno parowemu B2011ig potrawy będą zawsze idealnie przyrządzone, aromatyczne i soczyste. Piec B 2011 ig zapewnia wydajność 400-600 dań dziennie, więc jest idealnym rozwiązaniem dla dużych restauracji, firm cateringowych i różnego rodzaju stołówek, które cenią sobie wysoką jakość i komfort pracy. Mieści w sobie 20 prowadnic GN1/1. Urządzenie to umożliwia zastosowanie tradycyjnych i nowoczesnych technik gotowania takich jak: gotowanie przy użyciu gorącego powietrza, gotowanie w trybie mieszanym, gotowanie w parze, automatyczny podgrzew, automatyczne schładzanie, bio-gotowanie, regeneracja, pieczenie nocne, pieczenie niskotemperaturowe, gotowanie w systemie bankietowym, delta T pieczenie/gotowanie (idealne dostosowanie parametrów pieczenia dużych mięs), zapiekanie z efektem perfekcyjnej złotobrązowej i chrupkiej skórki (Golden Touch), sous-vide, suszenie, pasteryzacja, konfitowanie, wędzenie. Najnowsze funkcje pieca konwekcyjno parowego B2011ig wyróżniają go spośród innych urządzeń dostępnych obecnie na rynku.\nW piecu konwekcyjno parowym B2011ig, podobnie jak w innych piecach konwekcyjno-parowych z serii Blue Vision Retigo, zastosowana została technologia EASY COOKING zapewniająca łatwiejsze niż kiedykolwiek przygotowywanie nawet najbardziej skomplikowanych potraw. Jest to technologia opracowana przez kucharzy praktyków, którzy znają się na branży i wiedzą, czego oczekuje się od urządzenia kuchennego. Działanie Easy Cooking opiera się na kilku prostych krokach i polega na tym, że to piec proponuje odpowiednie parametry gotowania w zależności od rodzaju potrawy i oczekiwanego efektu. Po dokonaniu wyboru spośród 12 kategorii należy wskazać wielkość porcji i zdecydować, czy chce się piec np. mięso w całości, kawałkach, kostkach czy płatkach. Można także precyzyjne wskazać intensywność koloru i poziom dopieczenia. Oczywiście cały proces obróbki cieplnej da się kontrolować, ponieważ najważniejsze wartości wyświetlają się na panelu. Dzięki temu można również w każdej fazie procesu zmieniać parametry w sposób manualny i dostosowywać je do indywidualnych potrzeb i finezji kucharza. Technologia Easy Cooking ma być przyjacielem, który podpowiada a nie dyktatorem, który wszystko narzuca. Wprowadzone podczas gotowania i satysfakcjonujące zmiany można zapisać, dzięki funkcji LEARN i tym samym tworzyć wiele nowych własnych programów, które w perspektywie czasu bardzo ułatwią pracę w kuchni. Co więcej dla uproszczenia i zwiększenia przyjemności korzystania z pieca konwekcyjno-parowego B2011ig firma Retigo pozwala na dodanie własnoręcznie zrobionego zdjęcia do konkretnego przepisu. Pozornie to urozmaicenie wydaje się skomplikowane, jednak w rzeczywistości obrazki są wstawiane za pomocą pamięci flash USB. Pojemności pamięci pieca pozwala na przechowywanie aż 200 tego typu piktogramów i co najważniejsze - nie trzeba tracić czasu na ich dopasowywanie, ponieważ automatycznie robi to program TOUCH & COOK.\nJednym z problemów na zapleczu kuchennym często jest sprzątanie po całym dniu pracy. Jednak, aby nigdy już nie stanowiło to problemu,piec konwekcyjno parowy B 2011 ig został wyposażony w system automatycznego mycia ACTIVE CLEANING. Oferuje on 5 programów, które różnią się długością i intensywnością (od 17 do 110 minut). Jest to świetna oszczędność czasu i energii pracowników – wystarczy w odpowiednim miejscu umieścić proszek myjący ACTIVE CLEANERi włączyć automatyczne mycie. Po jego zakończeniu włącza się funkcja suszenia, po której piec przechodzi do stanu "stand-by". Rozwiązanie to w połączeniu ze specjalnie opracowanym proszkiem myjącym Retigo Active Cleaner zapewnia olbrzymią oszczędność czasu i pieniędzy. Wynika to z faktu, że proszek zawiera zarówno substancje myjące i płuczące, a system automatycznego mycia działa jako zamknięty system obiegu wody (tzn., że woda używana do mycia urządzenia nie jest usuwana po pierwszym płukaniu, ale wykorzystuje się ją dalej.\nPodążając z duchem czasu, firma Retigo wyposażyła swoje piece z serii Blue Vision w możliwość podłączenia ich do komputera i Internetu za pomocą łącza LAN lub przez łącze USB do pamięci przenośnej.Dzięki temu możliwe jest sterowanie zdalne pieca i stała kontrola jego pracy wykorzystująca wykorzystując analizę HACCP (Analiza Zagrożeń i Krytycznych Punktów Kontroli). W przypadku nowoczesnych pieców konwekcyjno-parowych ta analiza umożliwia gromadzenie takich danych jak: temperatura komory, temperatura wnętrza potrawy, tryb pracy i jego zmiana, otwieranie i zamykanie drzwi, zmiana nastawianych temperatur, przerwa w dostawie prądu itd), z których można później wygenerować zestawienia (w formie grafiki lub tabeli). To świetne rozwiązanie sprawia, że da się używać pieca konwekcyjno-parowego B2011ig bez jakichkolwiek obaw o nagłą awarię, ponieważ stale ma się go pod kontrolą.\nLinia pieców konwekcyjno parowych Blue Vision to nie tylko na najnowsze technologie, ale także wysoka jakość wykonania. W związku z tym piec B2011ig to urządzenie dopracowane w najmniejszych szczegółach. Elementy, które się na to składają to między innymi: wentylator (dwukierunkowy, o 7 prędkościach), zaokrąglone rogi komory gotującej (ułatwiające czyszczenie), solidna klamka (dostosowana do sprawnego otwierania-zamykania drzwi), specjalnie wypukła i potrójnaszyba drzwi (zapewniająca termoizolacje), wyciągany panel (dający serwisantom swobodny dostęp do elektroniki jednostki sterującej), rynna (zapobiegająca kapaniu wody na podłogę). Wszystkie części pieca zrobione są z najwyższej jakości materiałów, dzięki temu klient ma pewność, że urządzenie będzie użytkowane przez długie lata.


Teraz jest Śr 03 cze, 2020 21:23\n[ Posty: 130 ] Przejdź na stronę Poprzednia strona 1, 2, 3 Następna strona\nNapisane: Pt 25 cze, 2010 22:16\nPrzybędę z osoba towarzyszącą.\nMam nadzieję że ktoś nas przygarnie do auta 4x4\nNapisane: Pt 25 cze, 2010 23:49\nMam wrażenie, że będzie potrzebna alternatywna trasa dla płaskich\nNapisane: So 26 cze, 2010 11:59\nPrzybywaj masz zawsze u mnie miejsce a swojemu płaskiemu daj wolne\nNapisane: So 26 cze, 2010 17:51\nDoominik, to mam tego Gościa wymienić na Ciebie?\nBardzo mini spot z kuleczką zaliczony.\nMiło było poznać - pozdrawiam\nNapisane: So 26 cze, 2010 18:37\nEwentualnie sprawdzimy możliwości 307\nKubus tak podmień:)\nNapisane: So 26 cze, 2010 18:56\nMi również. Mam nadzieję, że do zobaczenia niebawem:)\nNapisane: So 26 cze, 2010 19:43\nChętnie bym się z Wami wszystkimi spotkał tylko, że ostateczną decyzję mogę podjąć dopiero w środę wieczorem. Myślę, że będzie pozytywna i że ktoś mnie przygarnie do autka trochę większego niż moje .\nDalej to już na PW.\nOstatnio edytowano N 27 cze, 2010 00:18 przez JaRon, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: N 27 cze, 2010 11:33\nże ktoś mnie przygarnie do autka trochę większego niż moje\nZiomal u mnie też jest zawsze miejsce dla Ciebie\nNapisane: N 27 cze, 2010 19:06\nPoczyniliśmy z sąsiadem parę ruchów mających na celu dokopanie się do wody\nRura poszła w dół jakieś 20 cm. Potem piwo stanęło nam na przeszkodzie\nWe wtorek poczynimy dalsze kroki. Pozostały jeszcze jakieś 2m. Niestety prędkość i skuteczność naszych działań sugerowałyby przeniesienie spotu na koniec wakacji\nStąd nadzieja w kuleczce - mam pewien plan\nAle mam też dobre wieści:\nBędzie pogoda - tak przynajmniej mówią prognozy\nSą szanse na fajną miejsówkę na ognisko - muszę tylko wykarczować ścieżkę aby można tam było jakoś dobrnąć.\nNapisane: N 27 cze, 2010 19:10\nDobrych wieści nigdy za dużo , wszystko będzie ok\nNapisane: N 27 cze, 2010 20:00\n2 lipca mam gościa specjalnego u siebie ... tylko jego nieobecność może sprawić, że będę obecna u Kubusa ... a to mało realne\nps. ale moja Mama zawsze mówi " nigdy nie mów nigdy" .........................\nOstatnio edytowano N 27 cze, 2010 20:01 przez Go, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: N 27 cze, 2010 20:02\nMimo wszystko liczę na twoją obecność\nDaj znać jak coś się wyjaśni.\nOstatnio edytowano N 27 cze, 2010 20:04 przez Kubus, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: N 27 cze, 2010 20:11\n. tylko jego nieobecność może sprawić, że będę obecna u Kubusa ... a to mało realne\nczyli jak on przyjedzie to ty nie przyjedziesz\nOstatnio edytowano N 27 cze, 2010 20:12 przez mrquad, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: N 27 cze, 2010 20:22\nOstatnio edytowano N 27 cze, 2010 20:23 przez Go, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: N 27 cze, 2010 20:54\nBardzo mi przykro, ale niestety nie będę mógł zawitać na spocie...\nZe względu na niekorzystne warunki atmosferyczne moje szkolenie lotnicze przedłuży się o ponad tydzień i nie dam rady przybyć na spot\nNapisane: Pn 28 cze, 2010 20:59\nPrzykro ale życie to niestety nie jest bajka .\nOstatnio edytowano Pn 28 cze, 2010 21:33 przez pitpaw, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: Wt 29 cze, 2010 11:26\nto może gościa tez na zlot zabrać\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 15:08\nDzięki, chętnie skorzystam .\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 16:30\nDo zobaczenia ! Będziesz sam czy z pilotką ?\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 17:02\nSam i w sobotę wracam do domu\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 17:09\nBywa i tak szacun Ziomal , że będziesz\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 20:31\nniestety ale Gość wybiera się na południe, więc to nie ten kierunek ... a w Łodzi będzie tylko "po drodze"\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 20:49\nPrace nad przygotowaniem pola namiotowego przebiegły pomyślnie. Cała rodzina zaangażowana .\nŚcieżka do miejsca na ognisko gotowa\nA i okolice wyglądają całkiem zachęcająco (zdjęcia z dzisiaj):\nStroje kąpielowe wskazane\npo drodze z działki nad jezioro znajduje się góra śmieci\nOstatnio edytowano Śr 30 cze, 2010 21:20 przez Kubus, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 20:55\nChyba wezmę wędkę też.\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 20:57\nDobra robota Kubus kobitki tyrają a Ty z aparatem w garści uwieczniasz postęp robót ze wszelkich możliwych perspektyw.\nOkolica faktycznie fajna\nA do tego jak matador nałapie ryb .............. to już będzie bajka\nOstatnio edytowano Śr 30 cze, 2010 20:58 przez pitpaw, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 21:17\nJezioro należy do PZW - papiery masz?\nkobitki tyrają a Ty z aparatem w garści uwieczniasz postęp robót ze wszelkich możliwych perspektyw.\nNo wiesz lata pracy - codzienne treningi dają efekty\nNapisane: Śr 30 cze, 2010 21:34\nKarta wędkarska musi być zawsze ważna niezależnie czy biorą,czy nie.\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 05:55\nTrwaja negocjacje z Mamusią, czy będę sam o 9 w Kamieniu , czy o 17 z Mamusią na ognisku\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 20:49\nDołączył(a): Wt 24 cze, 2008 13:30\nPibip...jestem, oczywiście jeżeli można\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 22:20\nNo to widzimy się jutro.\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 22:26\nHeh, a ja właśnie wróciłam z wstępnego przedspocia w Kamieniu Dziwnie tak, że oni tam jeszcze siedzą, a ja już w domku .\noby ich komary nie zjadły. Do zobaczenia z resztą ludzi jutro !\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 22:46\nDziwnie tak, że oni tam jeszcze siedzą, a ja już w domku\nW Otwocku spoty trwają 3 dni i o 2-3 w nocy ja też chodziłem spać...............a Oni jeszcze siedzieli\nOstatnio edytowano Pt 02 lip, 2010 22:47 przez mrquad, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 22:50\nAle spot się zaczyna jutro Gdybym miała tam nocować, to też bym siedziała, ale juz mi się zimno zrobiło, to zwinęłam się do domu. I ciągle myślę, czy mam jednak jutro rano jechac na ten rajdzik po Kaszubach.\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 22:55\nPodobno mieliście dzisiaj wieczorem zadecydować, czy jutro będzie rodbook, czy jeziorko.\nZarząd jak zwykle do rana ustala .\nNapisane: Pt 02 lip, 2010 23:04\ndadza mi znac, poczekam spokojnie. w razie czego zajrzę okolo 9.00 do nich, pobudzę\nNapisane: So 03 lip, 2010 01:54\nJa już po 2 dniu festiwalu, dzisiaj rano spotkamy się na miejscu\nNapisane: So 03 lip, 2010 21:22\nSpalony, zadowolony, wymyty po grubej warstwie kurzu i długiej jeździe Złomkiem( wiele radości dostarczył nam dzisiaj ten samochodzik) .\nDziękuję bardzo gospodarzom za udostępnienie samochodu i pozdrawiam załogę, która została przy ognisku. Mam nadzieję, że następnym razem zagoszczę na dłużej.\nNapisane: So 03 lip, 2010 22:53\nJa po króciutkiej drodze i w miarę czysta, jednakże nieźle nadgryziona przez komary, dziękuję za przemiłe towarzystwo i kajam się, że nie wybrałam się z Wami na wyprawkę po Kaszubach. Obiecuje, następnym razem będę.\nDzięki wielkie i do zobaczenia !\nNapisane: N 04 lip, 2010 09:43\nOstatnio edytowano N 04 lip, 2010 11:01 przez FUNMOG, łącznie edytowano 2 razy\nNapisane: N 04 lip, 2010 19:13\nMoja pilotka i ja szczęśliwie dotarliśmy do domku .\nDzięki wielkie organizatorom i właścicielom przecudnej urody działki w Kamieniu nie Podolskim. Widać że Kubusowa rodzina ma jakieś względy tu i ówdzie bo wszystko było super.\nTemperatura wody w jeziorze 10pkt\nRybka w smażalni 10pkt\nJazda w kolumnie po Kaszubskich szutrach 10pkt.\nWidok załogi "bikiniarzy" w ZŁOMKU z kierowcą mrquadem - bezcenna.\nPoziom zapylenia na szutrach - bezcenny\nSerdeczne dzięki wszystkim którzy byli na spociku Kaszubskim - tych zupełnie dla mnie "NOWYCH" jak Kuleczka , FUNMOG , Matador , froqb83 ale i tych "starych" wyjadaczy takich jak Artur zwany Strusiem Pędziwiatrem i jego szosowa pilotka GO , mrquad , MML , Doominik czy mój osobisty 1-szy pilot Ziomal JaRon\nPodziękowania dla odważnych , którzy brali udział w boju na wiosła z góry staliście na przegranych pozycjach bo kto to widział żeby Centralna Polska pokonała Wilki Morskie z Wybrzeża\nDobrze się stało , że spływ kajakowy w czasie ostatniego Zlotu w Warce nie doszedł do skutku a dlaczego ...............\nBył to taki pierwszy wypasiony spot w tym rejonie kraju ale myślę , że nie ostatni co Ty na to Kubus. ?\nI jak zwykle na koniec moje stałe zawołanie - Fotki , fotki więcej fotek\nOstatnio edytowano N 04 lip, 2010 19:57 przez pitpaw, łącznie edytowano 4 razy\nNapisane: N 04 lip, 2010 19:56\nMuszę przyznać, że to co piszą moi "podmówcy" to sama prawda .\nJeszcze raz, serdeczne podziękowania dla organizatora Kubus(a) i jego małżonki "za całokształt" , dla Prezesa i jego małżonki za umożliwienie zajęcia miejsca dla I pilota w ich aucie oraz wszystkich obecnych forumowiczów za świetne towarzystwo. Naprawdę warto było się spotkać\nPS. Foty będą, za chwilę, albo ..... trochę później\nNapisane: N 04 lip, 2010 20:28\nNo spocik był extra Myślę że jeszcze na jakimś spocie albo zlocie się zobaczymy muszę tylko pamiętać jak będą konkursy kajakowe żeby przez mrquad'em startować Przejazd w chmurze piachu po Kaszubach niezapomniany\nNo teraz czekam na fotki\nNapisane: N 04 lip, 2010 20:31\nDziękuję wszystkim przybyłym na spot\nMam nadzieję, że tak jak ja, zadowoleni jesteście ze wspólnie spędzonego czasu.\nPogoda dopisała, a że większość uczestników to przyjezdni więc Kaszuby mogły zaprezentować swe walory.\nMyślę, że mimo tumanów kurzu udało Wam się co nieco zobaczyć\nMomentami nasz przejazd przez Kaszuby przypominał rajd po pustyni.\nWidać to na zdjęciach FUNMOGA, - fajna kompozycja FUNMOG\nDlatego jestem pełen podziwu dla załogi Bluezuki (Złomka czyli)\nBluezuki też się spisał. Nie tylko nie zawiódł podczas przejażdżki po Kaszubach ale czynnie brał udział przy organizacji spotu.\nPół metra sześciennego drewna na ognisko to dla niego nie problem\nDla niektórych spot zaczął się już w Piątek.\nW Piątek był też czas na treningi przed sobotnią konkurencją.\nW zamysłach było to pływanie kajakiem na czas ale w trakcie konkurencja zamieniła się w pływanie kanadyjką na czas\nAtrakcją pierwszego wieczoru (szczególnie dla GO ) był Suzuki Boulevard.\nJak widać Blueazuki wykorzystywany był do różnych celów - np jako lusterko do golenia\nKaszuby jak zwykle prezentowały się pięknie.\nZwycięska załoga w akcji - jeszcze w konkurencji kajakowej\nBaza spotu przez niemalże dwa dni tętniła życiem. Gdy dziś opustoszała zrobiło się tam trochę smutno\nA to Jimnior FUNMOGA\nOficjalna część spotu zakończyła się ogniskiem.\nJeszcze raz wszystkim dziękuję i do zobaczenia gdziekolwiek będziemy mogli się spotkać\nLink do całego albumu - Klik\nMatador krzesełko mam w domu - musimy się zdzwonić i uzgodnić odbiór.\nOstatnio edytowano N 04 lip, 2010 20:38 przez Kubus, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: N 04 lip, 2010 20:55\nNie spodziewałem się,że spot może być tak kapitalną imprezą.Wszystko zagrało na 105%.Niech żałują ci którzy nie byli.Rajd w tumanach kurzu z prędkościami rajdu Safari przy czasami zerowej widoczności skończył się bez ofiar.To naprawdę fenomen.Drewno na ognisko dało kiełbasie smak bezcenny.Nie będę skarżył,kto był na dopingu,co skutkowało defektem sprzętu regatowego.Jedno jest pewne.Na następnym spocie mnie nie zabraknie.Dzięki Kubus !\nNapisane: N 04 lip, 2010 21:20\nKubus fajne fotki tak jak ludzie na nich i cała reszta z pogodą na czele\nNapisane: N 04 lip, 2010 21:31\nTUTAJ trochę fotek\nNapisane: N 04 lip, 2010 21:35\nZiomal !!! Dobra robota\nA gdzie jest reszta potwierdzeń , szczęśliwych powrotów do swoich domów ?\nOstatnio edytowano N 04 lip, 2010 21:46 przez pitpaw, łącznie edytowano 1 raz\nNapisane: N 04 lip, 2010 23:12\nGo dostarczona do domu już od 17 więc z pretensjami do niej\nPo 10 godzinach jazdy i 700 km dopisanych do przebiegu sx-a dotarłem do domu cały i zdrowy (no może troszkę zmęczony )\nDziękuję wszystkim za miłe spotkanie i jak zwykle extremalne doznania\nMoje foty rano jak już będę na oczy widział\nNapisane: Pn 05 lip, 2010 01:36\nnie sposob wymienic calej listy niecenzuralnych slow jako wyraz zlosci z powodu mojej absencji z niemojej przyczyny. Jakos glupio bylo mi do Was VAG-iem jechac, a suza dalej stoi... Nie udalo sie naprawic na czas.\nAle sie jeszcze odkuje\nNapisane: Pn 05 lip, 2010 03:02\nA to i mi wypada sie odmeldować, jestem w Otwocku od 3.40.\nBardzo, ale to bardzo przepraszam wszystkich za.......................................................połamanie wioseł.\nNa usprawiedliwienie...............nie byłem na dopingu, tylko starałem się stworzyć najlepszy zespół Łódzko-Warszawski. Sami wiecie jak jest to trudne\nOstatnio edytowano Pn 05 lip, 2010 03:03 przez mrquad, łącznie edytowano 1 raz


Wystawa o spełnionym marzeniu Andrzeja Jarodzkiego\nWiadomości24 » Kultura » Wystawy » Wystawa o spełnionym marzeniu Andrzeja Jarodzkiego\nData dodania: 2010-07-31 07:46\nJeżeli do tej pory ktoś z Wrocławia nie wiedział o Pociągu do nieba - pomniku, instalacji, rzeźbie miejskiej - czyli prawie 80-tonowej lokomotywie, która stanęła dęba na placu Strzegomskim, dowie się z wystawy, usytuowanej obok Ratusza.\nW sobotę, 31 lipca, na wrocławskim rynku, koło pręgierza będzie można spotkać autora rzeźby "Pociąg do nieba", wrocławskiego artystę, który zapalił się do pomysłu prawie szesnaście lat temu. Sprzyjającym zbiegiem okoliczności Andrzej Jarodzki, bo o nim mowa, po wielu latach trafił na inwestora, firmę Archicom, która pomogła w realizacji jego niecodziennego marzenia. Miasto wskazało miejsce na placu Strzegomskim, w pobliżu przedwojennego bunkra, w którym obecnie siedzibę ma Muzeum Sztuki Współczesnej. Pod koniec czerwca specjalnym, nocnym konwojem przetransportowano lokomotywę ze skansenu w Jaworzynie do Wrocławia.\nZorganizowano także kilka imprez o zacięciu artystycznym. Pod hasłem "Ofensywa Sztuki" przebiegał pojedynek malarski między mieszkańcami miasta a artystami. Dostarczył on abstrakcyjnych obrazów, inspirowanych instalacją a Photo Walk "Złap pociąg do nieba" - zdjęć z różnych etapów realizacji konwoju i montażu lokomotywy na specjalnym cokole. Plony tych przedsięwzięć oraz materiały własne autora posłużyły do zorganizowania wystawy, pod nazwą "Pociąg do nieba inspiruje. Największa rzeźba miejska w Polsce".\nSzesnaście lat, to szmat czasu. Uzbierało się sporo dokumentów, szkiców, rysunków, obrazów, makiet dotyczących projektu. Do przedstawienia długiej drogi od pomysłu do realizacji ciekawie zaaranżowano przestrzeń obok pręgierza, tworząc wąski korytarz, zakręcony jak domek ślimaka, o ścianach wysokich na dwa metry. Po obu stronach ścian wyeksponowano wielkoformatowe zdjęcia, przeplatając je dwujęzycznym komentarzem o samym projekcie i ponadczasowymi refleksjami o istocie architektury w życiu miasta.\nWystawę można zwiedzać i zdjęcia oglądać do 14 sierpnia. Natomiast w sobotę, w godz. 16-17, po wystawie będzie oprowadzał sam autor, Andrzej Jarodzki. Jest to niebywała okazja do bezpośredniej rozmowy o idei i sposobie realizacji tej niewątpliwie największej, ale i wzbudzającej skrajne odczucia rzeźby miejskiej.\nFotorelacje powiązane z tematem:\nWrocław ma swój pociąg do nieba\nTagi: Wrocław wystawa Pociąg do nieba Andrzej Jarodzki rzeźba miejska\nruszyła tez sprawa przeciwko obu twórcom projektu zwiazana z powaznymi oszczerstwami pod adresem autorów serii obrazów, pod którymi Jarodzki sie podpisuje... a takze... wykorzystania zdjecia obrazu oddanego na instytucje charytatywną, z usunieciem nazwy tej instytucji ze zdjecia obrazu (posłuzyło ono do reklamy archicomu i instalacji, nawet na wystawie w rynku było prezentowane)\nna szczęscie sprawa nabrała tempa, wyszła juz dawno poza granice Wrocławia... po necie krazy tez filmik, gdzie Jarodzki pprezentuje swoja twórczosć w ratuszu przy przekonywaniu magistratu, ze jest godny jego poparcia... w prezentacji widzimy projekcje fotografii takze obrazów, których był zaledwie współautorem, a na których zamalowano pozostałe podpisy. to juz bez komentarza...\nod ponad roku stronka www.pociagdonieba.pl http://www.pociagdonieba.pl/ , krócej link na niej umieszczony, obalaja pomówienia osób, których podpisy tam widniały...oraz informuja o ,,niezabytkowosci" parowozu\nna całym świecie kreatura, która zamalowuje podpisy pod dziełem artystycznym, podajac sie za jedynego autora jest spalona... bardzej mozna sobie zniszczyc nazwisko tylko, wykorzystujac bezprawnie coś, co słuzyło instytucji charytatywnej... a świadome niszcenie zabytku dla miernej wizji pseudoartysty nie zdarza sie, bo kary sa gigantyczne\njestem zaskoczona, ze sa tacy, którzy nad profanacja zabytku połaczona z trzema innymi karalnymi zachowaniami potrafia piać zachwyty ,,o tempora, o mores" skoro sponsorowane artykuły w półprofesjonalnej prasie maja wpływ na to, co sztuka nazywamy...\nDo Pana Roberta D. Dziwię się, że W24 wpuściła tu Pana bez nazwiska, my tu Anonimów nie lubimy. Najlepiej jest siać zamęt anonimowo ?\nSen p. Andrzeja Jarodzkiego się spełni jak będzie otwarcie pomnika "pociąg do nieba". Ten dzień będzie dla artysty istnym koszmarem.\nKolejna wystawa zorganizowana przez Jarodzkiego doprowadza do ludzi do szału ponieważ kradnie prawa autorskie nie do swoich prac.\nPublicznie pokazuje jak niszczy się zabytek techniki kolejowej.\nCzekam na te chwilę jak nadzór budowlany będzie kazał zdemontować pomnik a parowóz stanie na pomniku ale w innym miejscu i będą się opiekować nim ludzie, którzy szanują zabytki kolejowe.\nNiedawno mój znajomy napisał do artysty taki piękny list.\nSzanowny Panie Andrzeju do napisania tego listu skłonił mnie Pański projekt "Pociąg do nieba" obiekt o niezwykłej ekspresji i dynamice wymyślony i stworzony z rozmachem jednak nie zupełnie w w moim odczuciu jednoznaczny w wymowie , mianowicie chodzi o materię z jakiej został stworzony , powstał z prawdziwego parowozu maszyny która ma duszę , jest żywa , dynamiczna , ma mnóstwo ruchomych części , bucha parą i jest mechanicznym odzwierciedleniem życia , rodzi się , rozgrzewa , pracuje , porusza a kiedy przestaje pracować zastyga w bezruchu i przechodzi w stan spoczynku . Wyrwał Pan tę maszynę ze stanu spoczynku doprowadził do wyprucia jej z wnętrzności , wypalił jej serce i ustawił jej okaleczone zwłoki w nienaturalnej dla niej pozycji . Zrobił Pan rzeźbę z trupa którego preparowanie nazwał Pan "dowcipną i poetycką rzeźbą" . Sam pomysł uważam za wspaniały , niezwykle kreatywny i cudownie dynamiczny jednak w tym wypadku cel nie uświęca środków . Niszczenie zabytków i nazywanie tego sztuką nie spowoduje że nasz świat stanie się ciekawszy , bardziej różnorodny i barwniejszy , to kreatywność destrukcyjna , dążenie do celu za wszelką cenę i po trupach . Makieta takiego parowozu stworzona z kawałków blachy i rur w najmniejszym stopniu moim skromnym zdaniem nie przyniosłaby ani ujmy Pańskiej pięknej , "dowcipnej i poetyckiej" rzeźbie ani nie zmieniła by jej dynamizmu i wymowy , teraz jest ona raczej ponura , posępna i cmentarna , kojarzy się z agonią i rodzi dylemat czy sztuka zabiła duszę tej maszyny , czy jest destrukcyjna , czy powinna taka być . Napawa mnie to wielkim niepokojem i lękiem i raczej nie jest ani dowcipne ani poetyckie . Z wyrazami szacunku.\nW pełni popieram słowa kolegi. Artyzm nie zawsze musi oznaczać wandalizm i zniszczenie zabytku.\nI jak Ci się Janeczko wisi pod tym pręgierzem? Dodam tylko że i zdjęcia naszej koleżanki wiszą na tej wystawie....wybieram się tam dzisiaj, pozdrawiam:)\nKolejna ciekawa relacja z Wrocławia. Dziękuję Jannino, pomimo że mnie tam nie ma, to dzięki Tobie mam zawsze najświeższe informacje.


6,53 (688 ocen\ti\t56 opinii) Zobacz oceny\nJusti6 | 2012-12-27\nGraham Masterton przeszedł w tej książce samego siebie.\nSpodziewałam się, że nic mnie już nie zaskoczy w jego książkach,jednak bardzo się pomyliłam.\nSą opowiadania bardzo dobre, są gorsze a są i takie które przekraczają pojęcie dobrego smaku.\nFanów Mastertona jednak nie powinno to dziwic.\nOgólnie książka godna polecenia.


Wybieramy najlepszy telewizor do grania na konsoli\nJeśli myślisz, że grać można na każdym telewizorze, to znaczy, że nie miałeś jeszcze naprawdę dobrego sprzętu. Różnice pomiędzy modelami mogą być znaczące, dlatego warto je znać. Dziś zwracamy uwagę na 4 ważne parametry i wybieramy najlepszy telewizor do grania na konsoli!\nZupełnie inny telewizor powinniśmy wybrać do grania, inny do oglądania meczów piłki nożnej, a jeszcze inny do oglądania filmów. Nic więc dziwnego, że większość z nas gubi się w parametrach dzisiejszych telewizorów i oznaczeniach użytych technologii. Okazuje się jednak, że wybór telewizora do grania na konsoli nie jest wcale trudny. Wystarczy zwrócić uwagę na 4 najważniejsze parametry.\nInput lag, czyli opóźnienie\nPrzede wszystkim odpowiedz sobie na pytanie, czy jesteś graczem multiplayerowym lub często grasz w dynamiczne gry (np. FPS-y lub wyścigi), czy preferujesz raczej gry niewymagające bezwzględnej precyzji? Do grania online, a także szybkich i precyzyjnych gier koniecznie wybierz telewizor o niskim Input Lagu (to opóźnienie czasowe między sygnałem, a wyświetlanym obrazem, generowane od momentu naciśnięcia przez nas przycisku na padzie/myszce do momentu wyświetlenia danej akcji na ekranie). Niewielkie, mikrosekundowe opóźnienia są niezauważalne, jednak Input Lag wynoszący ponad 50 ms poważnie utrudnia granie w niemal wszystkie gry (zwłaszcza online). Doskonały wynik dla telewizora to ten oscylujący w okolicach 20 ms. Niestety producenci bardzo rzadko informują o tym parametrze, więc trudno będzie znaleźć go w specyfikacji albo na stronie www producenta. Szukaj go w recenzjach publikowanych na dobrych blogach technologicznych.\nTo kwestia indywidualnych preferencji i… zasobności portfela. Nie bez znaczenia są też nasze warunki mieszkalne. Pamiętajmy jednak, że nawet mamy niewielki pokój, warto zdecydować się na duży telewizor. Absolutne minimum do grania na konsoli to 40 cali, jednak 50-55 cali sprawdzi się wręcz rewelacyjnie. Duży rozmiar ekranu sprawia, że nawet z daleka możemy komfortowo grać i widzieć wyraźnie wszystkie detale. Na większym telewizorze lepiej wczujemy się w grę, sygnał będzie szybciej przetwarzany, a Input Lag niższy. Jeśli ogranicza nas niski budżet często lepiej kupić większy telewizor FullHD zamiast mniejszego 4k. W takich przypadkach polecamy np. Telewizor LG FHD 43LJ500V\nHDR, czyli kolory\nKolory pełnią w grach kluczową rolę, dlatego koniecznie zwróć na nie uwagę. Ważne będzie tu wsparcie dla HDR (to szeroki zakres tonalny, dzięki któremu obraz jest bardziej realistyczny). HDR zapewnia dużą różnicę w odbiorze ciemnych i jasnych tonów i precyzyjne zestopniowanie wszystkich pośrednich barw, sprawiając, że sceny batalistyczne, eksplozje i wystrzały wyglądają bardzo realistycznie. Jeśli zależy Ci na doskonałym kontraście i czerni, warto postawić na telewizory OLED lub QLED. Niestety oba modele to koszt od pięciu do nawet kilkunastu tysięcy złotych.\nJeśli wybieramy telewizor do grania o przekątnej powyżej 50 cali, zdecydowanie powinien on posiadać rozdzielczość 4K. Głównie dlatego, że coraz więcej kart graficznych dobrze radzi sobie z grami w tej rozdzielczości, po drugie zarówno PlayStation 4 Pro, jak i Xbox One S upscalują obraz do 4K.\nNależy pamiętać, że żadna technologia nie jest doskonała i sztuka wyboru telewizora do grania zawsze będzie sztuką kompromisu. Niemniej jednak duży ekran w połączeniu z takimi rozwiązaniami jak rozdzielczość 4K, HDR i niski Input Lag zapewnią Ci bez wątpienia fantastyczną jakość oglądanego obrazu. Poniżej nasze propozycje telewizorów, które świetnie nadają się do grania na konsoli:\nLG 75UH780V SUPERUHD 4K SMART WiFi 200Hz SLIM MAGIC\nLG 75UJ675V UHD 4K SMART WiFi SLIM\nkonsole do grytelewizory\nPorady Slider TELEWIZORY I RTV\nChińska marka Xiaomi od kilku lat podbija europejski rynek. Miniony rok okazał się dla niej wyjątkowo udany. Przede wszystkim...


Przegryź kabanosy Tarczyński Exclusive GO! w kinach - NowyMarketing\nPrzegryź kabanosy Tarczyński Exclusive GO! w kinach\nFirma Tarczyński z początkiem października rozpoczęła współpracę z sieciami kin Cinema City i Helios. We wszystkich barach kinowych obu sieci dostępne są teraz „Kabanosy Tarczyński Exclusive GO!” w dwóch wariantach smakowych.\nWprowadzenie produktu do barów kinowych jest wspierane za pomocą materiałów marketingowych i komunikacji na ekranach plazmowych. W październiku w całej sieci Cinema City oraz Helios realizowana jest również regularna kampania reklamowa marki Tarczyński. Współpraca obejmie także sponsoring tytularny sal kinowych w 7 głównych lokalizacjach oraz działania bezpośrednie podczas spotkań z cyklu pokazów Ladies Night/Kino Kobiet. Projekt koordynowany jest przez New Age Media.\nW specjalnych blokach reklamowych przed samym filmem emitowane będą 30 sekundowe spoty promujące kabanosy Tarczyński, jako „doskonale wysuszone”, „idealnie kruche" lub „idealnie cienkie” i „z najlepszego mięsa”.\nWspółpraca ma na celu uświadomienie Polakom, że Kabanosy Tarczyński to doskonała przekąska, którą można zjeść wszędzie - także w kinie – mówi Piotr Mańdok, Trade Marketing Manager, Tarczyński S.A.\nPromocja w kinach jest częścią szerokich działań marketingowych marki Tarczyński, na które składa się m.in. kampania w TV, Internecie oraz silne wsparcie trade marketingowe.