[TRASA] Wojnowice – jeziorko – Lutynia (30 km)\nWojnowice – jeziorko – Lutynia (30 km)\nNawierzchnia - jaki rower?\nTrasa pomyślana została przede wszystkim jako propozycja dla osób mniej zaprawionych w pedałowaniu, chcących spędzić dzień w sposób aktywny, poznać najbliższe (zachodnie) okolice Wrocławia i zarazem wykorzystać uroki natury, na przykład kąpiąc się w leśnym jeziorku.\nZ uwagi na relatywnie małą odległość - 30 kilometrów, oraz niewielkie trudności wynikające z nawierzchni czy ukształtowania terenu, trasa może zostać pokonana nawet przez osoby o mniejszej sprawności fizycznej, czy też na mniej dostosowanym sprzęcie. To, co może stanowić tutaj problem (na przykład dla młodszych rowerzystów) to konieczność poruszania się po jezdni na długich odcinkach. Tutaj należy zachować szczególną ostrożność, zwłaszcza w rejonie zakrętów, gdzie widoczność jest ograniczona.\nNa przejechanie trasy warto zarezerwować cały dzień, zwłaszcza gdy dopisuje pogoda – kąpiel w jeziorku, czy biwakowanie przy zamku w Wojnowicach może naprawdę wypełnić dużo czasu.\nTrasa w większości bieży drogami utwardzonymi. Tam gdzie konieczne było przeprowadzenie rowerzysty leśnymi i polnymi duktami, wybrano najbardziej komfortowe z możliwych, co jednak nie oznacza, że nie napotkamy żadnych trudności; na przykład w lesie z jeziorkiem trzeba pokonać ok. 100 m piachu. To jednak nie powinno zniechęcić posiadaczy „nie-górali” – cała trasa jest do pokonania nawet na rowerze miejskim z przerzutkami, choć najbardziej odpowiednim jest tu rower trekkingowy.\nTrasa rozpoczyna się na stacji PKP w Leśnicy, z uwagi na dość sporą odległość zachodnich rubieży Wrocławia od jego centrum (13 km). Dlatego też proponujemy dojechanie tutaj pociągiem (linia na Legnicę), bądź też dowiezienie roweru w tramwaju (linie 10 i 22) lub w autobusie (linie 409 i 403), na co zezwala regulamin MPK pod warunkiem zgody motorniczego. (Z pętli tramwajowej najlepiej pojechać prosto ulicą Płońskiego ok. 350 m, do skrzyżowania z ul. Trzmielowicką, i tam skręcić w prawo).\nPokaż Leśnica - Wojnowice - jeziorko - Lutynia - Leśnica na większej mapie\n[0,0 km] PKP Wrocław Leśnica, jedziemy w lewo ul. Rubczaka\n[0,16 km] skręt lekko w prawo, w ul. Trzmielowicką (ostro w prawo to ul. Płońskiego)\n[0,33 km] przecinamy (sygnalizacja) ul. Średzką na wprost, kierując się w ul. Dolnobrzeską\n[0,44 km] skręt w lewo, ul. Pawła Eluarda do końca\n[1,29 km] skręt w lewo, ul. Krępicką do końca\n[1,49 km] skręt w prawo, ul. Mokrzańską do końca\n[1,93 km] skręt w lewo, w ul. Dolnobrzeską\nTutaj wjeżdżamy na drogę biegnącą w znacznej części przez Las Mokrzański. Jest ona wąska i zacieniona drzewami, a kierowcy potrafią tu „docisnąć gazu” – należy zatem uważać.\nLas Mokrzański jest największym kompleksem leśnym w granicach Wrocławia. W zachodniej jego części zlokalizowany jest najwyżej położony punkt miasta - 148 m n.p.m\nLas znajduje się na północno-zachodnim skraju miasta - na północ od Leśnicy, na obszarze osiedli Mokra i Marszowice, a także w niewielkiej części na terenach pozamiejskich. Przepływa przez niego Łękawica i kilka mniejszych strumieni. Na terenie lasu znajduje się wzgórze Twaróg (129 m n.p.m). oraz leżąca już poza granicami miasta Góra Wilkszyńska (135 m n.p.m.). Można także obejrzeć ruiny restauracji "Leśny Zameczek", która służyła gościom w latach 1900-1945. W lesie przeważa dąb szypułkowy, a w wilgotniejszych miejsca olsza czarna. Oprócz tego napotkamy: sosny, świerki, buki, jawory, jesiony i topole. Przez Las Mokrzański przebiega turystyczny szlak pieszy (zielony) i rowerowy (niebieski), biegnący z Leśnicy przez ul. Marszowicką, a dalej prowadzący do Środy Śląskiej.\n[4,15 km] Mokra\nJadą ulicą Dolnobrzeską, dawną Dyhernfurther Str. (Dyhernfurth to dziś Brzeg Dolny) mijamy leżącą na zachodniej granicy Wrocławia wioskę Mokra (początkowo zwaną Mokre, a za Niemca – Muckerau), która aż do 1973 leżała w powiecie średzkim. Na terenie osiedla znajduje się średniowieczne grodzisko datowane na XIII- XIV wiek (dojście od ul. Chobieńskiej, przy leśniczówce).\n[7,8 km] Brzezina, skręt w lewo\n[7,89 km] kościół i pałac w Brzezinie\nPo prawej stronie mijamy kościół p.w. Matki Boskiej Różańcowej, który jest przykładem wiejskiego budownictwa sakralnego. Wzmiankowany już w 1335 roku. We wnętrzu zachowany późnogotycki rzeźbiony tryptyk ołta¬rzowy z XV wieczną rzeźbą Madonny z Dzieciątkiem oraz zespół całopostaciowych płyt nagrobnych z lat 1540 – 1592, przedstawiających zmarłych członków rodów von Czettritz, von Haunold. Zachowały się także malowane renesansowe stalle i ławki z początku XVII wieku oraz drewniana polichromowana chrzcielnica i piaskowcowe sakramentarium z tego samego okresu.\nZa kościołem, na górce znajduje się otoczony parkiem barokowy pałac. W tym miejscu też już przypuszczalnie w XVI wieku istniał zamek na wodzie, którego relikty zachowały się do dziś w części południowej, z czytelnymi fragmentami fos.\n[8,76 km] skrzyżowanie, jedziemy prosto, wkrótce kończy się asfalt i jedziemy w kierunku lasu\n[9,49 km] na rozwidleniu przed lasem skręcamy w lewo, jedziemy brzegiem lasu\n[10,1 km] skręcamy w lewo, ciągle brzegiem lasu\n[10,36 km] skręcamy w prawo, skąd droga prowadzi w las, lekko opadając\n[10,89 km] na rozwidleniu w lesie skręcamy w prawo, za chwilę średnio stromy zjazd w dół\n[11,45 km] wjeżdżamy na teren zamku\n[11,6 km] zamek na wodzie w Wojnowicach\nGotycko-renesansowy nawodny Zamek Wojnowice oddalony ok. 25 km od centrum Wrocławia, zlokalizowany jest w najniższym punkcie okolicy, wśród mokradeł i lasów. Otoczony fosą, pełnił kiedyś funkcje obronne. Obecnie wraz z otaczającym go parkiem jest atrakcją turystyczną. W latach 1513-1570 dawny rycerski zameczek obronny przekształcono w renesansową siedzibę mieszkalną. Okres powojenny nie był łaskawy dla obiektu. Pozbawiony właściciela, skazany został na zagładę. Dopiero w latach 60-tych Wrocławski Oddział Stowarzyszenia Historyków Sztuki, przy wsparciu Zarządu Głównego, zaopiekował się zamkiem i podjął dzieło restauracji. Obecnie administrowany jest bezpośrednio przez SHS Zespół Zamkowo-Parkowy Kontynuuje on funkcję domu pracy twórczej, musi zarazem sprostać dużemu zainteresowaniu turystów. W zamku od lat działa galeria sztuki „Prezentacje”. Dzięki bazie hotelowo-gastronomicznej organizowane są plenery i warsztaty artystyczne, liczne szkolenia i konferencje. Podwoje zamku są otwarte dla wszystkich, którym bliskie jest piękno architektury i krajobrazu.\n[11,78 km] wyjeżdżając z zamku skręcamy w lewo\nStąd droga prowadzi nas lekko pod górkę, a następnie czeka nas długi zjazd do Mrozowa. Trzymamy się cały czas drogi głównej.\n[13,19 km] na skrzyżowaniu jedziemy prosto\nBędąc jednak w Mrozowie, warto zboczyć na chwilę ze szlaku, aby oglądnąć pobliski pałac oraz kościół. Należy tu skręcić w lewo i po 50 metrach ponownie w lewo. Obiekty są przed nami, na łuku drogi. Aby wrócić na szlak, cofamy się ul. Piastowską do skrzyżowania z ul. Szkolną.\nPałac wzmiankowany w XVIII wieku, przebudowany w końcu XIX wieku. Po neogotyckiej przebudowie ok.1860 roku pałac nabrał cech wiejskiej rezydencji z elementami architektury obronnej, potraktowanej jako pozbawiony swych pierwotnych funkcji historyczny kostium. Są to wieże, zwieńczenia krenelażami oraz blanki zwieńczające koronę murów i trójarkadową otwartą na gazon przed pałacem loggię. Obecnie pełni rolę domu opiekuńczo leczniczego prowadzonego przez siostry Albertynki.\nKościół Matki Boskiej Zwycięskiej, wzmiankowany w 1353 roku, budowla obecna wzniesiona w około 1686 roku, restaurowana w XIX wieku. Obiekt jednonawowy z wieżą od zachodu, z prostokątnym prezbiterium nakrytym sklepieniem kolebkowym z lunetami. Wyposażenie kościoła pochodzi głównie z XVIII wieku, z czasów XVII wiecznej przebudowy pochodzi drewniana polichromowana ambona i chrzcielnica z końca XVII wieku.\n[13,36 km] przecinamy główną ulicę (Piastowską) i jedziemy prosto\n[13,47 km] skręcamy w prawo w ul. Szkolną\n[13,84 km] skręt w lewo w ul. Tunelową\n[14,21 km] przejeżdżamy tunelem pod torami\nPrzez las jedziemy cały czas drogą o nawierzchni, która kiedyś była asfaltowa...\n[15,62 km] mijamy uprawy leśne i leśniczówkę po lewej\n[15,92 km] dojeżdżamy na leśny parking\nNa parkingu zaczyna swój bieg ścieżka dydaktyczna...\n... a za parkingiem znajduje się jeziorko. Akwen ten widnieje tylko na nielicznych mapach, stąd o jego istnieniu wiedzą głównie miejscowi, którzy korzystają z akwenu kąpiąc się w nim i łowiąc ryby (wędkowanie jest formalnie zabronione). Woda, choć czasami mętna, nadaje się do kąpieli (zbiornik zasilany jest pobliskimi strumykami spływającymi z okolicznych pól). W gorące dni robi się tu czasami dość tłoczno, zwłaszcza na „plaży”.\n[16,11 km] wracamy na drogę główną i na rozwidleniu za jeziorkiem skręcamy w drugą ścieżkę w lewo. Droga pnie się lekko w górę i tu musimy niestety przebyć około 100 metrów po piachu\n[16,52 km] na rozwidleniu dróg leśnych jedziemy cały czas prosto: lasem, a następnie na skraj lasu\n[18,12 km] przecinamy drogę krajową DK 94\nUwaga: droga jest bardzo ruchliwa, a auta jadą bardzo szybko. Należy odczekać czasami sporo czasu nim będzie wolna droga do przekroczenia jezdni. Po drugiej stronie jedziemy prosto bitą drogą. Jesteśmy we Wróblewicach.\n[18,32 km] skręcamy w lewo w ul. Stawową, po prawej ferma drobiu, o czym przypomina zapach\n[18,83 km] skręt w prawo w ul. Lutyńską, główną drogę prowadzącą ....do Lutyni. Wzdłuż prostej, długiej drogi po lewej stronie ciągną się sady owocowe.\n[21,15 km] wjeżdżamy do Lutyni i skręcamy w lewo, w ul. Kościuszki\nTo tu, 5 grudnia 1757 rozegrała się bitwa pod Lutynią (niem. Leuthen) jedno z decydujących pruskich zwycięstw wojny siedmioletniej, które zadecydowały, iż Śląsk pozostał pod kontrolą Fryderyka II.\nLutynia (niem. Leuthen) - pierwsze wzmianki o miejscowości pochodzą (pomimo jej niewątpliwie XII – wiecznej metryki) dopiero z XIV stulecia. Etymologia jej nazwy wywodzi się od słowiańskiego rdzenia ljut, oznaczającego „bagienny”.\nWieś posiada charakterystyczny widok dwóch wież kościelnych, które dominują na równinnym krajobrazem. Ich istnienie jest efektem dawanego dużego zróżnicowania religijnego Śląska. Starszy gotycki kościół p.w. św. Józefa Oblubieńca (katolicki) pochodzi z XIV wieku. Odegrał on w historii dużą rolę jako warownia podczas bitwy pod Lutynią. Drugi kościół zbudowany w stylu neoromańskim w XIX wieku dawniej służył ewangelikom. Obecnie pełni funkcję kościoła pomocniczego p.w. Matki Bożej Częstochowskiej.\nWe wsi poprowadzona została ścieżka dydaktyczno – przyrodnicza w Lutyni, której trasa obejmuje 10 stanowisk, m.in. wspomniane wyżej kościoły, krzyż pokutny, wiatrak koźlak, cokół pomnika muzeum bitwy pod Lutynią, czy budynek dawnego muzeum.\n[21,98 km] na rozwidleniu w prawo\nNa rozwidleniu ulic Kościuszki i Leśnej stoi krzyż pokutny.\n[22,19 km] na rozwidleniu w kształcie Y wybieramy polną ścieżkę na lewo\nPolna droga wchodzi w las, a następnie skręca w prawo i biegnie na grobli.\n[25, 24 km] dojeżdżamy do asfaltowej ulicy i skręcamy w lewo, w ul. Gromadzką\nPo naszej prawej stronie rozciąga się las, pośród którego wije się rzeka Bystrzyca.\nZnajdujemy się na terenie Parku Krajobrazowego Doliny Bystrzycy. Utworzony on został w 1998 roku i obejmuje obszar o powierzchni 8570 ha. Zasadniczym chronionym elementem w Dolinie Bystrzycy jest rzeka Bystrzyca, obszar starorzecza i występujące tu lasy łęgowe dębowo-wiązowo-jesionowe oraz lasy grądowe (grąd środkowoeuropejski i subkontynentalny). W parku na 160 stanowiskach napotkać można 18 gatunków roślin chronionych, w tym 10 podlegających ochronie całkowitej. Z królestwa zwierząt najliczniej reprezentowane są ptaki - ponad 100 gatunków, stosunkowo nieliczne (ze względu na niezbyt wielką powierzchnię obszarów leśnych - z reguły ich szerokość nie przekracza 1,5 - 2 km) gatunki ssaków, płazów, gadów i owadów - w tym także gatunki podlegające ochronie całkowitej, oraz, co naturalne - ryby.\n[26,54 km] w Ratyniu skręcamy w lewo, w ul. Szkolną\n[27 km] skręt w prawo w ul. Miodową (trzymamy się asfaltu)\nPo prawej koszary stronie ciągną się zasieki z drutu kolczastego, który okala jednostkę wojskową. Po lewej zaś zbudowano osiedle domów wielorodzinnych, które wybudowano dla powodzian poszkodowanych w 1997 roku.\n[28,03 km] skręcamy w lewo i zaraz w prawo, w ul. Klonową\n[28,32 km] skręt w prawo w ul. Serowarską\nNa ulicy Serowarskiej znajduje się wiele okazałych, pięknych poniemieckich willi.\n[28,89 km] mijamy cmentarz po prawej i włączamy się w ul. Trzmielowicką, skręcając w lewo\n[29,02 km] przed torami możemy skręcić w prawo w brukowaną ulicę wzdłuż torów\n[29,17 km] stacja PKP Wrocław Leśnica. Meta.\ntutaj na tej stronce sa najlepsze trasy w okolicach wroclawia! szukalem w wielu miejscach, na roznych portalach i syf! a tutaj pieknie wszystko przygotowane, dzieki!\nŚw.Jan Nepomucen w Leśnicy\nSkręt w lewo w Brzezinie\nKościółek w Brzezinie\nBrzezina: skręt w lewo przed lasem\nZa Brzeziną: droga wzdłuż lasu\nWojnowice - zamek\nMrozów: ul. Tunelowa\nDroga w lesie za Mrozowem\nDroga w lesie za jeziorkiem\nWieże kościołów w Lutyni widać z daleka...\nLutynia - centrum wsi\nLutynia: dawny kościół ewangelicki\nLutynia: kościół p.w. MB Częstochowskiej\nLutynia: gotycki kościół otoczony murem obronnym\nLutynia: krzyż pokutny\nDroga Lutynia - Ratyń\nKasztanowce przy ul. Stefana Batorego\nWille przy ul. Serowarskiej


Chmura publiczna – co to jest?\nKorzyści dla firm płynące z chmury publicznej\n1. Dostępność i dopasowanie do potrzeb\n4. Szybszy rozwój\n5. Globalny zasięg\n6. Stabilność i bezpieczeństwo\n7. Ulepszona współpraca\n8. Wsparcie partnera\nDowiedz się więcej o chmurze publicznej Google\nPrzetwarzanie pokładów danych, odpowiedź na potrzeby wymagających klientów, konieczność dobrej organizacji pracy zdalnej. Coraz więcej firm dostrzega, że własna infrastruktura nie jest w stanie efektywnie odpowiadać na te potrzeby. W poszukiwaniu możliwości rozwoju i utrzymania konkurencyjnej pozycji, przedsiębiorstwa kierują swoją uwagę do chmury publicznej. Rezygnują z lokalnych programów na rzecz aplikacji webowych i z fizycznych serwerów, by rozwijać produkt na infrastrukturze chmurowej.\nObecnie w chmurze publicznej jest przetwarzanych okołu 20% danych należących do europejskich przedsiębiorstw. Komisja Europejska przewiduje, że do 2025 roku wartość ta osiągnie 80%.\nŹródło: European Comission, Cloud Computing\nChmura publiczna to globalna infrastruktura zarządzana przez dostawcę, dająca użytkownikom dostęp do setek zaawansowanych usług – od poczty firmowej i dysku, przez maszyny wirtualne i usługi dedykowane tworzeniu aplikacji, po modele uczenia maszynowego i usługi analizy Big Data. Do wachlarza usług w chmurze publicznej dostęp ma każdy użytkownik, bez konieczności kupowania własnego fizycznego sprzętu, instalacji jakiegokolwiek oprogramowania czy prowadzenia aktualizacji lub prac konserwacyjnych. Usługi są uruchamiane na żądanie, a opłaty naliczane w modelu pay-as-you-use.\nJednym z dostawców usług chmurowych jest Google. Na platformach chmurowych Google Cloud Platform oraz Google Workspace udostępnia te same technologie, które wykorzystuje do budowy i rozwoju własnych projektów: wyszukiwarki Google Search, mechanizmów Google Ads, Asystenta Google, Map, Tłumacza czy do komunikacji wewnętrznej pomiędzy pracownikami korporacji.\nChmura publiczna różni się od własnej infrastruktury, jak też usług hostingu czy serwerów dedykowanych. Daje dużo większe możliwości, ale żeby je wykorzystać, potrzebne jest też wprowadzenie zmian w samej organizacji.\nMigracja nie polega jedynie na przeniesieniu zasobów do chmury, ale na zrozumieniu różnic pomiędzy dotychczasowym a chmurowym środowiskiem, na przeprowadzeniu modernizacji aplikacji oraz na aktualizacji procesów. Świadomość możliwości i znajomość usług pozwalają wprowadzać liczne optymalizacje, a dobrze przeprowadzona adopcja chmury publicznej przekłada się między innymi na zmniejszenie kosztów, zwiększenie tempa rozwoju czy podniesienie poziomu bezpieczeństwa organizacji.\nChmura publiczna to zestaw setek gotowych, zaawansowanych narzędzi, do których dostęp ma każdy – zarówno globalne korporacje, jak lokalne biznesy, początkujące startupy i samodzielni specjaliści.\nbezpieczną i wygodną w obsłudze skrzynkę mailową we własnej domenie,\nwachlarz maszyn wirtualnych, od lekkich serwerów dla stron internetowych i aplikacji mobilnych, do VM-ek o wysokiej specyfikacji dedykowanych obliczeniom równoległym czy trenowaniu modeli ML,\nZakres i skalę usług dobiera się indywidualnie, w zależności od bieżących potrzeb. Chmura publiczna pozwala tworzyć i dowolnie przebudowywać własną infrastrukturę, bez konieczności inwestowania we własny sprzęt fizyczny.\nChciałoby się powiedzieć, że zasoby chmury są nieograniczone. Tak naprawdę mają pewne granice, ale są one tak odległe, że trudno pojąć ogromną skalę chmury publicznej. I użytkownicy do tych zasobów mają dostęp – nie do wszystkich oczywiście, ale w ramach rzeczywistych potrzeb.\nSkalowanie odbywa się w obszarze lat, ale też w zakresie sekund. Uruchamiając produkt w chmurze publicznej, nie musisz martwić się o to, że po kilkunastu miesiącach infrastruktura będzie wstrzymywała dalszy rozwój aplikacji. W każdej chwili możesz przebudować jej architekturę lub rozbudować środowisko o kolejne usługi. Natomiast jeśli idzie o skalowanie w ciągu sekund – wszystkie usługi chmury publicznej Google są skalowalne, a większość nich może skalować się automatycznie, w odpowiedzi na bieżące obciążenie. Oznacza to, że gdy, przykładowo, na Twój serwis e-commerce wejdzie kilkadziesiąt razy więcej użytkowników, aplikacja przyjmie wszystkich bez uszczerbku na wydajności. A gdy goście opuszczą serwis, usługi zeskalują się z powrotem w dół.\nW chmurze publicznej nie płacimy za zapobiegawczość, a za realne użycie. Tym samym nie musimy rezerwować kolejnych serwerów dedykowanych czy kupować fizycznego sprzętu na zapas. Kosztami możemy manewrować też poprzez uruchamianie poszczególnych usług tylko wtedy, kiedy ich używamy. Te procesy hibernowania i ponownego włączania można poddać automatyzacji. W miesiącach, gdy liczba wykonywanych obliczeń czy ruch na serwisie są mniejsze, faktura za chmurę publiczną również będzie odpowiednio niższa.\nWarto wspomnieć też o zniżkach w chmurze, które pozwalają oszczędzić do 70% kosztów mocy obliczeniowej. Optymalizację kosztów można przeprowadzić przy wsparciu partnera Google Cloud – czy to przez audyt infrastruktury i implementację dobrych praktyk, czy przez odbiór dedykowanej zniżki.\nZaletą chmury publicznej jest fakt, że za obsługę fizycznej infrastruktury odpowiada dostawca usług – a użytkownik czas, który dotychczas poświęcał na konserwację serwera czy aktualizację oprogramowania, może poświęcić na wdrażanie innowacyjnych pomysłów. W przypadku jednego z największych polskich serwisów e-commerce migracja do Google Cloud Platform pozwoliła przyspieszyć time to market o 20 do 30% – zobacz case study Arena.pl.\nJeszcze szybszy development wesprą bezserwerowe usługi takie jak App Engine czy Cloud Run – platformy, które całkowicie automatyzują obsługę infratruktury (aktualizacje bezpieczeństwa, równoważenie ruchu czy skalowanie), oddając użytkownikowi środowisko do ekspresowego deploymentu kodu, prowadzenia testów A/B, możliwości wprowadzania zmian na produkcji lub, w razie potrzeby, wycofania bieżącej wersji aplikacji.\nDostęp do gotowych usług, takich jak wstępnie wytrenowane modele uczenia maszynowego czy sztucznej inteligencji, pozwalają szybciej tworzyć, publikować czy przebudowywać innowacyjne aplikacje. I to bez początkowych inwestycji we własną moc obliczeniową czy samodzielne opracowanie modeli ML/AI – ponieważ usługi chmurowe znajdują się w odległości kilku kliknięć.\nNa fizycznym poziomie chmura publiczna to miliony kilometrów kabli światłowodowych, łączących tysiące serwerów znajdujących się w setkach różnych lokalizacji.\nInfrastruktura Google Cloud. Chmura Google składa się z ponad 80 serwerowni, połączonych kablami światłowodowymi o prędkości przesyłu 10 Tbs. Kolorem niebieskim oznaczono funkcjonujące połączenia, kolorem zielonym planowane inwestycje.\nSieć Google Cloud Platform obejmuje cały świat. Składa się z 85 zon połączonych w 28 regionów. Posiada 146 punktów dostępu do internetu PoP (point of presence), co przekłada się na dostępność platformy w ponad 200 państwach i terytoriach.\nZ poziomu konsoli chmurowej GCP możemy uruchomić usługi w dowolnej lokalizacji w ciągu kilku minut – nawet na drugim końcu świata. To istotne, jeśli wychodzimy z produktem na inne, zagraniczne rynki. Im bliżej użytkownika znajdują się dane, tym mniejsze jest opóźnienie w ich przesyle (latency). Z reguły jest to różnica rzędu kilkudziesięciu, maksymalnie kilkuset milisekund, ale w przypadku dużych biznesów nawet takie wartości przelicza się na zysk lub stratę.\nBędąc jeszcze przy temacie sieci, warto wspomnieć o wysokiej dostępności, jaką zapewnia topologia Google Cloud Platform.\nStruktura chmury Google nie ogranicza się jedynie do fizycznych serwerowni. Jeśli wrzucimy do chmury plik, nigdy nie będzie on przypisany do jednej maszyny w jednym budynku, a będzie przesyłany pomiędzy różnymi serwerami i serwerowniami (będzie prowadzona redundancja danych). To za sprawą warstwy abstrakcji, która ma zapewniać bezpieczeństwo i dostępność danych i aplikacji klientów nawet w przypadku katastrofy naturalnej czy incydentu w fizycznym centrum danych dostawcy.\nTaki jeden „niematerialny” ośrodek dla danych to zona. Trzy zony są połączone w region. Zasoby można uruchamiać w chmurze:\nw ramach jednej zony – co jest najtańszym rozwiązaniem,\nw ramach regionu, co pozwala zachować wysoką dostępność nawet w sytuacji awarii jednej zony,\npomiędzy regionami (np. pomiędzy kontynentami), jeśli aplikacja ma mieć globalną dostępność.\nChmura publiczna świetnie sprawdza się też jako Disaster Recovery Center, czyli awaryjne centrum danych. Gdy główna infrastruktura, na której znajduje się aplikacja – czy to na własnych serwerach, czy w innej chmurze publicznej – ulegnie zniszczeniu, można łatwo zachować ciągłość działania aplikacji dzięki uprzedniemu wdrożeniu mechanizmów odzyskiwania w chmurze. Więcej o DRP i DRC przeczytasz w artykule: Disaster Recovery Plan, czyli jak zachować dostępność aplikacji w obliczu awarii.\nNiektórzy administratorzy wzdrygają się na myśl, że ich dane czy aplikacje miałyby znajdować się na serwerach należących fizycznie do dostawcy usług. Poniekąd mają rację – o ile mówimy o chmurach z wątpliwym poziomem zabezpieczeń. Natomiast o bezpieczeństwo rozwiązań chmurowych Google dba ponad 700 specjalistów ds. cyberbezpieczeństwa i bezpieczeństwa informacji, a dostawca rozwija mechanizmy zabezpieczające od ponad 20 lat. Dane w chmurze są szyfrowane – zarówno w spoczynku (encryption at rest), podczas przesyłu (encryption in transit) oraz w użyciu (encryption in use). Do klucza szyfrującego dostęp ma jedynie klient – nawet nikt z personelu Google nie może odczytać danych przechowywanych na serwerach GCP. Szyfrowanie danych w chmurze jest normą, natomiast w przypadku serwerów fizycznych jest to bardzo rzadko praktykowane. Ponadto chmura publiczna Google podlega wielu regulacjom i poświadczeniom bezpieczeństwa oraz prowadzi regularne audyty, m.in. SOC 1, SOC 2, SOC 3, SSAE 16, ISO/IEC 27001, ISO/IEC 27017 czy ISO/IEC 27018.\n“Chmura nie jest bezpieczna” to jeden z mitów, który obaliliśmy w ebooku 10 mitów o chmurze, którym trzeba stawić czoła, by czerpać korzyści z cloud computingu. Jeśli jesteś ciekawy pozostałych dziewięciu (m.in. “wszyscy idą do chmury tylko dlatego, że jest modna”, “optymalizacja kosztów to chwyt marketingowy” czy “migracja zawsze łączy się z problemami i ukrytymi kosztami”) – serdecznie zapraszamy do lektury.\nOtrzymaj voucher 500 USD i profesjonalne wsparcie\nChmura publiczna to nie tylko usługi dla administratorów systemów i developerów. Obok usług w modelach IaaS czy PaaS, niektóre chmury publiczne udostępniają też usługi w modelu SaaS (Software as a Service, czyli aplikacje internetowe hostowane na serwerach dostawcy). W ramach usługi SaaS Google Cloud oferuje użytkownikom Google Workspace.\nGoogle Workspace to platforma integrująca w jednym panelu wszystkie narzędzia niezbędne do efektywnej pracy i sprawnej komunikacji w zespole. To między innymi skrzynka firmowa we własnej domenie z mechanizmami zabezpieczającymi przed wyłudzaniem informacji, bezpieczna przestrzeń dyskowa, edytory plików tekstowych czy arkuszy kalkulacyjnych w chmurze, czat czy platforma do wideokonferencji.\nZobacz też: 12 powodów, by wybrać Google Workspace\nWięksi dostawcy usług chmurowych – jak na przykład Google Cloud – posiadają siatki lokalnych partnerów, którzy wspierają przedsiębiorstwa w podróży przez chmurę. Partnerzy pomagają nie tylko w obszarze doboru usług czy budowy architektury, ale świadczą też wsparcie finansowe w postaci zniżek czy voucherów.\nLokalnym partnerem Google Cloud jest FOTC – firma z główną siedzibą we Wrocławiu i oddziałami w krajach Europy Środkowo-Wschodniej. Posiadamy na pokładzie certyfikowanych inżynierów i architektów chmurowych oraz specjalistów ds. bezpieczeństwa i sieci. Wspieramy organizacje w doborze odpowiednich usług chmurowych, zaplanowaniu i przeprowadzeniu migracji, prowadzimy szkolenia oraz świadczymy wsparcie w bieżącym użyciu narzędzi. Oferujemy też wsparcie finansowe pod postacią vouchera 500 USD na Google Cloud Platform, dłuższy okres testowy pakietu Google Workspace oraz zniżki na usługi chmurowe.\nJeśli chcesz wiedzieć więcej o platformach Google Workspace oraz Google Cloud Platform, śledź naszego bloga, na którym publikujemy aktualizacje i informacje o chmurze oraz przydatne tutoriale. Zapraszamy też do dołączenia do grup na Facebooku Google Workspace (G Suite) Polska i Google Cloud Platform Polska oraz do śledzenia profilu FOTC, skąd dowiesz się o nadchodzących wydarzeniach i webinarach.\nA jeśli chcesz poznać chmurę Google w praktyce, skontaktuj się z nami – przekażemy Ci voucher 500 USD do wykorzystania na GCP lub przydzielimy bezpłatny dostęp do platformy Google Workspace w ramach 30-dniowego okresu testowego.\n11 stycznia 2022 Zobacz artykuł\n11 marca 2021 Zobacz artykuł