choroba | NASZA-NATASZA - strona 2\nCodzienność dziecka z cukrzycą. Radości i smutki. Upadki i wzloty.\nWszystkich wizyt: 48849\nWszystkich komentarzy: 212\n1% podatku dla CUKROWEJ KSIĘŻNICZKI\nKONKURSOWA BAJKA EDUKACYJNA\nmarzec 2012 diabetologia podłączenie do pompy\nmarzec 2012 rozpoznanie cukrzycy\nobjawy nieswoiste i swoiste\nwspomnienia marzec 2012 dom\nNie zawsze ma się to na co ma się ochotę…\nOpublikowano 16 czerwca 2016 | Przez loona\nJak ja nie cierpię tej całej cukrzycy. Są dni, kiedy wmawiam sobie nie jest aż tak źle ,ale generalnie nie marzę o niczym innym jak tylko o leku na to dziadostwo.\nJest mi smutno, chciałam zrobić córci frajdę i zafundować jej chociaż jedne zajęcia w stadninie koni. Niestety nie ma zupełnie orientacji w terenie i sama obawiam się ,że nie znajdę tego miejsca, a tata Natki zrobił masakryczną aferę o to ,że zapisałam Natkę na taką wizytę. Była taka szczęśliwa, pewnie będzie jej strasznie smutno jak się dowie o odwołanej wizycie. Postaram się dowiedzieć sama jak tam dojechać i wtedy na spokojnie spróbuję ją umówić. Żałuję tylko ,że narobiłam jej nadzieję. Nie rozumiem też taty Natki, czasem jest ok, a potem potrafi mi ,,wyrzygać” ,że był z Natką tu czy tam i robi to w taki sposób, że wydaje mi się ,że robi mi nie wiadomo jaką wielką łaskę i przysługę. Chore to , przecież to też jego dziecko. Niby podjedzie z nią czasem gdzieś ,ale ile to mnie kosztuje nerwów , proszenia to tylko ja wiem. Słabe to wszystko. Widzę ojców, którzy bez problemu wożą swoje dzieci na różne dodatkowe zajęcia , pełni dumy i radości. Zazdroszczę tego.\nW zeszłym tygodniu byłyśmy z klasą Natki w kinie na ,,Angry Birds”. Zakupiłam córci popcorn, Cukier przed seansem i popcornem nieco ponad 80. Pomyślałam podam insulinę jak cukier zacznie rosnąć (nie wiem co mną kierowało) , niestety jak zaczął rosnąc to wybił na prawie 200 zanim podana insulina zaczęła działać. Bajka była bardzo fajna. W sali kinowej była tylko nasza klasa, więc warunki jak w prywatnym kinie. Podobało mi się , Natce też , już zaplanowała kolejną wizytę w kinie , tym razem na ,,Alicję po drugiej stronie lustra”. Po kinie MC Donald , obowiązkowe lody dla dzieci z pieniędzy klasowych, a potem co kto lubi. Moja wybrała zestaw. Co jak co ,ale apetyt to córcia ma. Niestety po takiej porcji przysmaków, a może przez nie całkiem dobre wkłucie cukry do idealnych nie należały. Fajnie jest tak razem wyjść do kina. Fajnie tak czasem oderwać się od codziennych trosk (no nie całkiem oderwać, bo cukrzyca nie daje takiej możliwości ,ale chociaż choć na moment odwrócić od niej uwagę).\nPo powrocie z kina obowiązkowy dyżur na podwórku, coraz częściej Natka zauważa ,że cukrzyca ją ogranicza. Nie puszczam jej jeszcze samej, bo boję się ,że nie wyczuje niskiego cukru , albo zamiast być pod blokiem poleci gdzieś z koleżankami. Nie może iść zaproszona do koleżanki ,bo mamusia by musiała iść razem z nią . co nie zawsze wchodzi w grę. Czy jestem nadopiekuńcza? Hmmmm , nie sądzę. ale lubię mieć małą pod kontrolą, co nie znaczy ,że biegam wszędzie za nią. Ona bawi się gdzie i z kim chce ,a ja co jakiś czas pytam (najczęściej krzycząc, bo jak to z dziećmi bywa lubią zabawy z dala od ciekawskich dorosłych) ,,jak się czuje” , na co moje dziecko odkrzykuje często z odległych krzaków ,,żyję”. Co jakiś czas wołam ją do pomiaru cukru i przyznam ,że czasem łapę ją na niskim cukrze, ostatnio miała po takim ,,przywołaniu” cukier 68 ,a nic nie mówiła ,że jej słabo. Wypiła sok, zmniejszyłam dawkę i mała ruszyła dalej bawić się z dzieciakami.\nCukier na teraz 172… Nie urywa wiadomo czego. Ale wstrzymam się z korektą. Chyba rano zmienię wkłucie.\nWkurza mnie to ciągłe walczenie o cukry, te ciągłe huśtawki, ta ciągła niepewność przy pomiarze. Nigdy nie wiadomo jaki będzie wynik. Czasem mnie to wszystko tak przygnębia, że wydaje mi się ,że jestem w pułapce bez jakiegokolwiek wyjścia. Wydaje mi się ,że się duszę. Tak bardzo mi żal córeczki , jak sobie pomyślę co ona musi przechodzić , i że nie mogę w żaden sposób sprawić ,żeby wyzdrowiała to czuję taką niemoc , tak jakbym zatapiała się w bezkresnej pustce. Nagle jest mi smutno , jestem zniechęcona i wydaje mi się ,że wszystko jest do kitu. Oczywiście staram się nie uzewnętrzniać swoich odczuć. Duszę to wszystko w sobie.\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukier, glukometr, INSULINA, PŁACZ, SMUTEK, wkłucie, zabawa | 4 Komentarzy\nOkulistka ,która zadziwia.\nOpublikowano 11 czerwca 2016 | Przez loona\nNatka od jakiegoś czasu ma małe problemy z oczkami. W zasadzie nie wiem do końca, czy coś jest z oczkami czy sobie coś umyśliła. Zaczęło się od tego ,że w jeden dzień wtarła w oczka preparat przeciwko komarom, a na drugi dzień preparat do opalania… Oczko strasznie łzawiło , po zakropieniu lekiem na receptę przestało. Niby wszystko było ok.\nW międzyczasie miałyśmy wizytę kontrolną u pediatry , więc opowiedziałam o oczku. Lekarka dała skierowanie do okulisty , a oko po wyjściu id lekarza przestało doskwierać. Zauważyłam w kąciku oka coś co mnie zaniepokoiło ,ale jest to podobno miejsce z którego wyrastają rzęsy (w drugim oczku tego nie ma). W końcu w tą środę wybrałyśmy się do okulisty. Nic w oczku nie znalazła i zrobiła kompleksowe badania. Oczka są ok. Tylko jedno ma małą nadwzroczność, mamy przyjść w sierpniu sprawdzić ,czy będą potrzebne okularki.Przepisała kropelki do oczów , bepanthen eye (dostępne bez recepty) ,które zakupiłam w aptece mającej teoretycznie najlepsze ceny na leki , ale oczywiście okazało się ,że akurat nie w przypadku tych kropli… Najbardziej jednak pani doktor ,,urzekła mnie” tym ,jak na moje pytanie co mała ma w kąciku oka odpowiedziała – UWAGA CYTUJĘ- ,,To jest oko, nie grzebmy w nim”. Zdębiałam!!!!Przecież sama nie grzebię ,tylko przychodzę po pomoc do specjalisty z kilkudziesięcioletnim stażem (sądząc po wieku) . Gdyby tak do sprawy podchodzili wszyscy lekarze, to w zasadzie służba zdrowia by padła. Postanowiłam ,że chyba jeszcze z kimś to muszę skonsultować, może jednak jakiś lekarz okulista ,,pogrzebie” w oku. Dodam ,że nie dostałam żadnej kartki zwrotnej dla pediatry ,więc znowu będzie draka i poruszenie ,ale czy to moja wina ,że specjaliści nic nie wypisują?\nPo okuliście spędziłyśmy cały dzień włócząc się po mieście. Natka okorowała loda ,a potem zestaw (wiadomo chyba jaki) , wybrała figurkę z wściekłym/zagniewanym ptakiem , kupiła sobie 4 klockowe ludki minecraftowe po ,,pięcioku” , nalegała jeszcze na poduszkę ,,kupę” za którą była gotowa oddać mi pieniądze, jednak stanęło na tym ,że może następnym razem , i że może nie kupa a inny emotikon. Ogólnie było superowo. Nie chciało nam się wracać do domu. Cukry tego dnia też były genialne , więc generalnie dzień był superowy.\nW czasie ,w którym my świetnie bawiłyśmy się , nasz pies emeryt miał usuwaną jakąś brodawkę z powieki oka (drugi raz). Na szczęście wrócił do nas w jednym kawałku ,ale ponieważ nic nie jadł cały dzień (zalecenie weterynarza) strasznie marudził. W nocy spać się nie dało. Poszedł nawet wyszwuniać czy czegoś nie ma w koszu na śmieci. Tak się trzaskał ,że w końcu wstałam i moim oczom ukazała się otwarta szafka na kosz na śmieci i wystający z niej psi ogon (kosz był w myciu). Po wyjęciu z szafki głodnego psiego emeryta , merdającego ogonem , okazało się ,że do pyszczka ma przyczepiony listek cebuli. Wyglądał przeuroczo. Dał mi popalić tej nocy, nie dość ,że trzeba mierzyć cukry córci to jeszcze zasnąć się nie dało , bo psi dziadziuś marudził głodny. Na drugi dzień mieliśmy jechać po lekcjach z klasą Natki do kina. Ale to już inna historia.\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane bapanthen eye, choroba, cukier, cukrzyca u dziecka, glukometr, INSULINA, jedzenia, okulista, pies | Zostaw komentarz\nPo pierwsze zdrowie…\nOpublikowano 23 lutego 2016 | Przez loona\nNosz k… mać. Ileż można. Cukier od kilku godzin stoi w miejscu jak zaczarowany , wkłucie zmienione, korekta za korektą i wielka d… . Fakt był kawałeczek pizzy ,ale było też mnóstwo insuliny prostym ,przedłużonym i jeszcze baza na 150%. Po odklejeniu starego wkłucia pojawiła się krew. Jednak przyznaję ,że przez 3 dni działało całkiem sprawnie ,aż do dziś.. Wściec się mozna. Odczekam jeszcze chwilę i jak nie będzie rezultatów to znowu zmienię wkłucie.\nDzieci z cukrzycą bywają małymi dorosłymi. Córka sporo wie na temat cukrzycy , często mnie zadziwia tą swoją ,,cukrzycową” mądrością. Ostatnio zmierzyłam Natce cukier , wynik wskazywał 60. Poszłam po sok. Podaję go córci i słyszę jak mówi ,,a cukier? Zmierzyłaś mi cukier? Wiesz co będzie jak jest wysoki?” , grała w grę ,więc nie zarejestrowała czegoś tak przyziemnego i normalnego jak mierzenie cukru. Mówię więc ,, pij sok , nic się nie martw, cukier był mierzony”. WYPIŁA.\nW niedzielę kolejny raz byliśmy z córcią na lodowisku, tym razem jednak było mnóstwo ludzi. Nataszka co chwilę podjeżdżała do mnie i gderała ,,widziałaś , widziałaś jak na mnie najechał/chała ? Czemu Ci ludzie tak na mnie wjeżdżają? Miałam z niej ubaw przyznaje bez bicia, oczywiście byłam bardzo zatroskana jej problemami ,ale w duszy się śmiałam ,bo tak fajnie gderała. Za którymś razem jak podjechała to zobaczyła ,że obserwuje ją jakaś pani i chociaż widziałam ,że ma ochotę gderać to nie zrobiła tego. Wytłumaczyłam jej ,że nie za każdym razem będzie mało ludzi na lodowisku ,bo każdy chce pojeździć na łyżwach.\nPodczas wyprawy na lodowisko spotkaliśmy jeszcze jedną dziewczynkę z cukrzycą , była z rodzicami. Kiedy tata Natki powiedział mi o niej zrobiło mi się strasznie przykro. Za każdym razem kiedy spotykam małego cukierka jest mi jakoś tak smutno. Łzy same napływają mi do oczu. Szkoda mi bardzo tych naszych dzieciaków. Nie lubię być na oddziale diabetologicznym ,bo tam wszystko wraca. Najbardziej bolą świeże zachorowania. Te nie zdające sobie sprawy z choroby dzieci, często maluchy płaczące przy każdym pomiarze cukru. Ta świadomość ,że te dzieci wierzą,że jak opuszczą mury szpitalne to wszystko będzie jak dawniej. Ci przerażeni rodzice , którzy pozostawiają łzy i smutek na korytarzu ,żeby pokazać dzieciom ,że wszystko jest super… Podziwiam ich , bo ja wyłam jak bóbr, nawet przy małej. Nie potrafiłam opanować bólu ,który przeszywał mnie na wylot. Może dlatego ,że wiedziałam z czym to się je? Czym to grozi? Jak się z tym żyje? Minęło już tyle czasu ,a ja pamiętam każdą sekundę.\nOpublikowano w cukrzyca, SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukier, cukrzyca u dziecka, glukometr, INSULINA, jedzenia, POMPA INSULINOWA | 2 Komentarzy\nNie takie to straszne?\nOpublikowano 16 lutego 2016 | Przez loona\n22:54 -cukier 176. Niby nie najlepszy ,ale i tak dobry w porównaniu do tego sprzed godziny (ponad 300). Dawno nie było takiego cukru.\nOstatnio cukry były raczej za niskie , praktycznie ciągle musiała coś dojeść ,albo dopić. Zeszłam sporo z bazy , to teraz mam ,,niespodziewajki” , ale nie miałam wyjścia, bo muszę Natkę tak prowadzić ,żeby nie przybierała na wadze ,więc nie ma miejsca na takie ciągłe podjadanie.\nDzięki dobrym cukrom wmówiłam sobie nawet ,że nie jest tak strasznie. Jednak na wizycie u diabetologa spotkałam znajomą z córeczką , która również choruje na cukrzycę i opowiedziała mi o tym ,że jej córeczka miała bardzo duże spadki cukru , raz z utratą przytomności , innym razem była świadoma,ale miała drgawki takie jak w padaczce. Takie rozmowy szybko przypominają czym jest ta choroba i jakie niebezpieczeństwo niesie ze sobą stosowanie jedynego leku -insuliny. W tej chorobie każde niedociągnięcie jest widoczne jak na dłoni w postaci podwyższonych lub za niskich cukrów. Tyle rzeczy wpływa na cukry , rzeczy na które nie mamy żadnego wpływu ,że utrzymanie dobrych poziomów cukru graniczy z cudem. A my staram się dokonywać tego cudu. Kombinujemy jak umiemy , nie zawsze wychodzi. Na początku przeżywałam strasznie każdy zły cukier, teraz też je przeżywam ,ale zrozumiałam ,że w tej chorobie nie można ich uniknąć bez względu na to jak się człowiek stara.\nCieszę się ,że mam u swego boku kogoś takiego jak tata Natki. Mówi się ,że nie ma ludzi idealnych i to by się sprawdzało też u nas (i dotyczy nas obojga) ,ale mogę na niego zawsze liczyć ,no może prawie zawsze ,a przynajmniej wtedy kiedy się wykłócę. Jest z nami i stara się jak może. Przykro mi tylko ,że czasem nie rozumie mojego wiecznego zmęczenia nocnym czuwaniem. Czasem chodzę jak lunatyk. Miewam kłopoty z pamięcią , koncentracją. Kilka dni temu pospałam sobie do woli, prawie do woli. Wstałam , zrobiłam córci śniadanko ,podałam insulinę i powiedziałam ,że mnie nie ma idę spać. Widziałam jak ją to męczy , bo jest małą gadułą. Oczywiście nawet nad ranem sen był półsnem, wybudzałam się co chwilę , ale zawsze to coś. Jak już wstałam to Natka powiedziała ,,obudził się mój susełek” -to było takie miłe , ona zawsze potrafi mnie rozśmieszyć.\nU nas ferie. Niestety dla dzieciaków śniegu brak. W piątek przed feriami byliśmy na wycieczce,dzieciaki jechały na jakieś występy i projekcję bajek, żeby zminimalizować moje koszty pani zadecydowała,że nie muszę iść na te całe przedstawienia. Pojechałam więc z nimi ,ale zostałam na korytarzu ,piętro niżej. Zawsze to jakiś krok do przodu, w przedszkolu nie byłoby to możliwe. Bardzo szanuję nauczycielkę Nataszy . Rozumiem jej strach i doceniam to ,że stara się go przełamywać.\nWczoraj zrobiliśmy Natce frajdę i pojechaliśmy z nią na lodowisko. Powoli uczy się jeździć na łyżwach. Była taka zadowolona, jednak muszę zainwestować w kask. Ostatnio miała taki rowerowy ,tym razem też bym go zabrała gdybym nie zapomniała. Przeżyłam chwile grozy , ale na szczęście Natka była ostrożna ,a jak lądowała to na pupę , lub kolanko. Dzisiaj okazało się ,że jest siniak na kolanie i do tego jeszcze , co podkreśliła moja córka , dwie fioletowe kropki! A wszystko przez to ,że dali taki twardy ten lód, iż upadek grozi siniakiem z kropkami.\n00:06 Natka się poruszyła i jęknęła. Ja już cała w nerwach… Cukier 182 , mogło być lepiej ,ale to i tak lepsze niż za niski. Lekka korekta i czuwam.\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukier, CUKRZYCA, cukrzyca u dziecka, glukometr, INSULINA, jedzenia, POMPA INSULINOWA | 2 Komentarzy\nA ja się boję…Rozterki matki chorego dziecka.\nOpublikowano 27 stycznia 2016 | Przez loona\nBoję się. W kwietniu kończy się gwarancja na pompę. Nie należymy do osób majętnych i ewentualny zakup nowej pompy to by był nie lada wyczyn (jeśli w ogóle ktoś by nam przyznał kredyt na taką sumę). Jestem wkurzona , bo kazano nam się zapisać na pompę dwa lata przed końcem gwarancji , ale kiedy zapytaliśmy co i jak pani nam powiedziała ,że takiej konieczności nie ma ,bo pompy są od ręki. Dopytywaliśmy co chwilę ,a ostatnio dowiedzieliśmy się ,że możemy nie dostać pompy, to było jak cios w żołądek. Podanie Nataszy insuliny za pomocą pena graniczy z cudem. Jeden, jedyny raz podawałam jej korektę penem przez 4 lata, na szczęście był mój tata i trzymał ją ,a mimo to igła wygięła się do granic możliwości , dobrze ,że nie pękła. Wiem ,że większość dzieci boi się zastrzyków i szkoda mi każdego małego diabetyka,ale z moim dzieckiem jestem każdego dnia i nie wyobrażam sobie takiego życia , pełnego płaczu , bólu , wyrzutów sumienia.\nZaraz przypomina mi się moje 3 i pół letnie dziecko krzyczące ,,zabijcie mnie” jak podawaliśmy jej insulinę, takie rzeczy się pamięta do końca życia , a gdyby ktoś mi powiedział przedtem ,że tak małe dziecko może chcieć tego co wykrzyczało moje dziecko to pewnie bym w to nie uwierzyła. Wiem ,że jak by musiała przejść na peny to przestanie jeść. Nie chcę tego znowu przeżywać. Znam dzieci , które jako kilkulatki same robiły sobie zastrzyki penami bez zająknięcia. Np. koleżanka z którą Natka chodziła do przedszkola, obie miały 3 latka ,Natasza jeszcze była zdrowa , a Marysia była na penach. Sama wbijała sobie pena i nawet się nie skrzywiła, BOŻE jak ja jej wtedy współczułam , jak ją podziwiałam. Takie małe dziecko ,a takie dzielne. Nie mogłam wyjść z podziwu a serce mi się krajało ,bo już wtedy wiedziałam na czym polega cukrzyca. Minęło pół roku i zachorowała moja Nataszka, mój skarb jedyny. Ona wszystko pamięta , nie może do tej pory wybaczyć profesorce ,że obiecała jej pompę od razu ,a wypuściła do domu z penami. Wtedy przeżyliśmy takie jazdy ,że nie wiem jak myśmy to przeżyły. Byłam na skraju załamania ,nie wyobrażałam sobie takiego życia dla córki , ona nie akceptowała zastrzyków, aż w końcu zrozumiała ,że jak nie będzie jadła to uniknie większości z nich, Nie jadła nic!!! Błagałam ją , kupowaliśmy jej hamburgery , piekłam ciasteczka, mówiłam ,że może zjeść co tylko zechce, ale ona nie chciała nic. Płakałam jak bóbr, wszyscy rozkładali ręce, podane pomocne numery ,pod które można było dzwonić z problemami okazały się być do d…\nKiedy jechaliśmy na podpięcie pompy z mojego dziecka zostały tylko skóra i kościki , była taka osłabiona. Na początku nie chciano nam wierzyć ,że Natka nie chce jeść. Dopiero przyznano rację jak podpięta już pod pompę Natka nadal nic nie jadła , cukry spadały łeb na szyję. Ale ona bała się zastrzyków… Musieli podpiąć jej wenflon zwany pieszczotliwie motylkiem , bo glukoza podawana doustnie nie nadążała podnosić cukru, dopiero po podaniu dożylnym glukozy cukier poszedł w górę. Pielęgniarki i my tłumaczyliśmy jej ,że jak zacznie jeść to nie będzie zastrzyków,bo insulina będzie podawana teraz za pomocą pompy i zdejmą jej wenflon . Początkowo nie wierzyła , patrzyła na nas tymi swoimi wielkimi nieufnymi niebieskimi oczami , które wyróżniały się niesamowicie w jej wychodzonej buźce i zastanawiała się co robić. W końcu ugryzła kanapkę. Jeden, drugi gryz. Obserwowała nas nieufnie, czekając z której strony nastąpi atak , kto tym razem ją unieruchomi ,a kto zrobi jej znienawidzony zastrzyk. Ale to nie nastąpiło. Podaliśmy jej insulinę za pomocą pompy,a ona była najszczęśliwszym dzieckiem na świecie. Zajadała się tym razowym chlebem aż jej się uszy trzęsły. Wtedy zrozumiałam ,że możemy jakoś żyć, bo wcześniej różne myśli przychodziły mi do głowy…\nNie chcę ,żeby znowu musiała to przeżywać, Natka nawet jak się przewróci to najpierw każe sprawdzić co z pompą , a dopiero potem sprawdza co jej się stało. Tak bardzo bym chciała ,żeby nie bała się zastrzyków ,próbowałam z misiem, tłumaczyłam ,że to nic nie boli ,robiłam sobie zastrzyki (Natka płakała i opatrywała moje ,,rany”). Chciałam,żeby na mnie ćwiczyła. Niestety. Dzieci są różne , mają różne fobie , ona boi się zastrzyków. Być może przyczyniło się do tego to ,że przed diagnozą przyjmowała serię bolesnych zastrzyków dwa razy dziennie. Pamiętam ostatni zastrzyk ,jak odetchnęłam z ulgą, a tu za niedługo okazało się ,że zastrzyki to będzie codzienność mojego brzdąca. Ryczę ,bo pisanie tego wszystkiego to jak rozdrapywanie ran i posypywanie ich solą. Z drugiej strony nie mam z kim się podzielić moimi problemami i strachem ,który odczuwam z powodu pompy. Mam nadzieję ,że nic się z nią nie stanie po gwarancji, ale z drugiej strony byłam bardziej niż pewna, że moje dziecko nie zachoruje na żadną chorobę ,że jak urodziła się zdrowa to tak już zostanie ,więc teraz też nie mam pewności ,a to mnie dobija.\nCukier na teraz 133 -jupi.\nWiem ,że są dzieciaki na penach , wiem,że świetnie sobie radzą i jest mi strasznie źle z tym ,że moje dziecko ma taki problem przy takiej chorobie. O ile łatwiej by nam teraz było ,gdyby mała nie bała się pena. W razie co bez problemu przeczekałybyśmy ewentualny okres oczekiwania ,a tak to nie mogę już całkiem spać w nocy jak sobie o tym pomyślę. Może popytam o możliwość wypożyczenia sprzętu. Same stresy. Moim zdaniem każde dziecko powinno mieć zapewnioną pompę bez czekania. Nauka na penach wystarczy w razie czego w szpitalu , ewentualnie w domu 1 tydzień za sprawdzenie i decyzję ,czy pompa już czy jednak peny ,ale dla dzieci , które mają prawo bać się igieł powinny dostępne jak najszybciej pompy, po co zaburzać im i tak trudne dzieciństwo? Zapewne odezwie się całe pokolenie dorosłych cukrzyków ,,dlaczego tylko dzieciakom” a ja odpowiem ,,jeśli nie wiesz czemu to idź na oddział diabetologi dziecięcej i posłuchaj płaczu tych wszystkich maluchów, dla których na początku nawet nakłucie do pomiaru cukru to wielka rana ,z której leci krew, więc jest strasznie , a potem poczekaj ,aż będą dawać im insulinę w zastrzykach”. Taki płacz swoich dzieci z oddziału rodzice pamiętają do końca życia , i te odgłosy chodaków w korytarzu ,kiedy nocą pielęgniarki przychodziły co dwie godziny mierzyć cukier, od razu wiadomo na której sali jest ,,ŚWIEŻAK” ,bo słychać stamtąd płacz dziecka. Tego nie da się zapomnieć, wymazać z pamięci. Pamiętam jak już przewieźli nas z OIOM-u przychodzili do nas rodzice dzieci , które już żyły jakiś czas z cukrzycą, chociaż nie znali nas , mieli łzy w oczach , kiedy ją widzieli , po diagnozie , całą pokłutą , posiniaczoną, podpiętą kablami do sprzętu , który ją monitorował i dozował leki(miała kwasicę ketonową , była w bardzo ciężkim stanie. Anestezjolog stwierdził ,że nie wiadomo jak to się skończy).\nMnie jest szkoda i tych małych i tych starszych ,i tych najstarszych. Uważam każdego cukrzyka ,który radzi sobie z chorobą za bohatera.\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukry, cukrzyca u dziecka, KETONY, korekta, kwasica ketonowa, lekarz, pen, POMPA INSULINOWA, PŁACZ, SMUTEK, szpital, słodycze, wkłucie, ZACZAROWANY LAS . CUKRZYCA, ŻAL, zmiana wkłucia | 8 Komentarzy\nOpublikowano 25 stycznia 2016 | Przez loona\nZazwyczaj skarżę się na wysokie cukry. Styczeń jeśli chodzi o cukry był całkiem przyzwoitym miesiącem , piszę był ,bo teraz znowu kolorowo nie jest. Dobre cukry towarzyszyły małemu zapotrzebowaniu na insulinę ,niestety towarzyszyło im coś w rodzaju jelitówki. Niskie cukry zaczęły się na kilka dni przed objawami choroby, tak nam się przytrafiło pierwszy raz. Bardzo się ucieszyłam ,że zapotrzebowanie na insulinę spadło , nawet pomyślałam ,że w końcu znaleźliśmy odpowiednie miejsce na wkłucie. Niestety w nocy z soboty na niedzielę Natka zwymiotowała ,ale na szczęście tylko jeden raz. W poniedziałek nie działo się nic złego ,więc pomyślałam ,że to jakaś niestrawność. We wtorek córka poszła do szkoły , wszystko było dobrze, do momentu , w którym musiała wypić sok na niski cukier. Wtedy znowu odezwał się brzuszek , Natka mówiła ,że ją bardzo boli ,ale po hmmmm, no nie bójmy się tego ,,puszczeniu bąka w szatni ” stwierdziła,że jej przeszło. Wolałam jednak dmuchać na zimne. Cały tydzień chodziliśmy w kratkę, pewnie bym ją przetrzymała w domu ,ale musiała pozaliczać testy z angielskiego , które zawsze dobywają się jak my mamy wizytę u lekarza ,albo Natka jest chora. W piątek był bal ,więc też Natka nie mogła tego odpuścić. Nie było żadnych objawów , poza niskimi cukrami i małym zapotrzebowaniem na insulinę. Nawet mnie to zaczęło martwić.\nPrzed balem zjadła kromeczkę chleba z pasztetem (nic innego jej nie podchodziło) zupełnie bez insuliny ,a na balu wypiła jeszcze 3 soki , dodam ,że pompa była ustawiona na 20% ,a potem już całkiem zawieszona. Ponieważ nadzieja zawsze tli się w człowieku zaczęłam myśleć (odrzucając oczywiście niekorzystne dla małej wyjaśnienie sprawy) , o tym że trzustka jakimś CUDEM zaczęła pracować i Natka będzie zdrowa. Oczyma wyobraźni widziałam Natkę zdrową w szkole ,jak odprowadzam ją do szkoły ,a potem zamiast siedzieć tam jak kołek ,jadę do pracy (ale to by było piękne). Chociaż już wcześniej działy się takie cuda, przy jelitówkach , to za każdym razem mam nadzieję ,że tym razem cukrzyca odpuściła ,że Natka wyzdrowieje. Oczywiście wiem ,że to niemożliwe ,ale można pomarzyć. Te dni z niskimi ,a właściwie dobrymi cukrami ,bez dużej dawki insuliny pozwoliły mi trochę odpocząć psychicznie.\nOczywiście wszystko co dobre szybko się kończy i potem zaczęło się kombinowanie ile podać insuliny , czy zapotrzebowanie wróciło do tego sprzed choroby ,czy jednak zmalało. Dawkę podstawową odrobinę zmniejszyłam ,ale widzę już ,że raczej muszę pododawać insy w niektórych miejscach. Jeszcze chciałam zrobić małej dobrze i któregoś dnia ugotowałam jej kopytka z masełkiem na kolację, chojrakowałam ,mając nadzieję ,że zapotrzebowanie jest niskie. No niby było ,ale jak masełko wywaliło w nocy to siwy dym , ponad 300 na liczniku. Jeszcze podałam korektę , po czym najprawdopodobniej wyłączyłam budzik nastawiony na po godzinie. Myślałam ,że się wścieknę na siebie, obudziłam się zamiast o 2 to po 4 ,a tam nadal ponad 300. Normalnie przekichane. Kolejna korekta, zapałki do oczu i sytuacja została opanowana, jednak niesmak do samej siebie pozostał.\nZ INNYCH NOWINEK . Tydzień temu strzelił mi kręgosłup, myłam sobie w najlepsze garnki a tu pach. Ból nie do opisania. Na szczęście tata Natki miał od poniedziałku urlop i chodził z nią do szkoły ,w innym wypadku Natka razem ze mną by siedziała w domu, urok cukrzycy. Ból był nie do opisania, ale cukier w nocy mierzyć trzeba było, tylko pomiar zajmował więcej czasu ,sporo więcej czasu. Na szczęście miałam leki i od piątku jest lepiej (odpukać).\nJeśli chodzi o naukę ,to Nataszka uczy się jak musi i jak ją przycisnę. Raz jak musiała nadrobić materiał ,bo chorowała ,to zaproponowała mi łapówkę , usłyszałam ,,dam Ci dwie dychy jak mi nie każesz tego przepisywać”. Sama też dostałam 5 ,bo przepisałam za córkę matematykę ,wiem mało pedagogiczne ,a nawet wcale ,ale jak to mama chciałam jej pomóc, na następny dzień otwieram zeszyt ,a tam notka od pani ,,5 dla mamy za pismo”. Na oceny córci nie narzekam ,ale wiem ,że stać ją na więcej , wiem też ,że z powodu choroby musi uczyć się ,żeby w przyszłości mieć dobrą pracę.\nDzisiaj kąpiel i zmiana wkłucia , przed kąpielą cukier 149. Teraz 218. Albo wkłucie ,,musi się przyjąć” (tak nieraz mamy ,że zanim się rozbuja ,to trochę czasu mija) ,albo kabanosik daje o sobie znać. Poszła korekta i zobaczymy co i jak.N\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane ból brzucha, choroba, cukrzyca u dziecka, INSULINA, jelitówka, NIESTRAWNOŚĆ, POMPA INSULINOWA, wkłucie | 2 Komentarzy\nSylwester z cukrzycą\nOpublikowano 1 stycznia 2016 | Przez loona\nWczorajszego Sylwestra mieliśmy spędzić u znajomej , której córeczka bardzo lubi Natkę ,a Natka ubóstwia tą dziewczynkę. My dorośli mieliśmy posiedzieć , porozmawiać ,a dziewczyny miały się super bawić , tak też było ,ale nie obyło się bez niemiłych niespodzianek. Na godzinkę przed planowanym wyjściem zmierzyłam Natce cukier, wynik był okropny -365. Myślę sobie , podam korektę i wszystko będzie dobrze. Tak też zrobiłam. Przed samym wyjściem postanowiłam skontrolować wynik , niestety cukier ani drgnął. Kazałam Natce sprawdzić ketony paskami do moczu i wyszły ++. Przestraszyłam się , wkurzyłam ,ale nie spanikowałam.Powiedziałam z rozgoryczeniem tacie Natki ,że cukrzyca nigdy nie odpuszcza ,że nigdy nie da się nad nią zapanować , bo ona uderzy w najmniej oczekiwanym momencie. Nigdy nie można sobie odpuścić.Obwiniałam siebie o ten stan , ponieważ od dłuższego czasu cukry były ok. , wkłucie było świeże, to pozwoliłam sobie odpuścić jeden planowany pomiar cukru. Żal mi już tych wszystkich paluszków , które są w opłakanym stanie. Niestety przy tej chorobie nie można popadać w rutynę , bo każda taka sytuacja daje o sobie znać prędzej czy później. W naszym przypadku to był pominięty jeden planowany pomiar, bo Natka grała w grę i się złościła ,że chcę jej przerwać.Odpuściłam… Po wykryciu ketonów Natka wypiła sok z połówki cytryny, tata zmienił jej wkłucie ,a ja podałam solidną dawkę insuliny. Praktycznie dwa razy więcej niż bym podała zwykłej korekty. Zrobiłam tak ,bo już raz miałam takie cyrki z ketonami i wysokimi cukrami przy jelitówce , jednak wtedy bałam się podawać dużej dawki insuliny ,bo Natka miała wymioty , więc odpadało dojedzenie czegoś ,gdyby cukier spadał. W sumie pamiętałam jednak ,że u nas jak pojawią się ketony ,to insulina działa jak woda. Zmierzyłam cukier po kolejnej godzinie, cukier poszedł odrobinę w górę.Wyjęłam pena. Nataszka była przerażona , ja też. Podałam kolejną korektę , równie potężną jak poprzednia. Bałam się ,że cukier będzie spadał gwałtownie. W pogotowiu był już pen. Wiedziałam jednak ,że to będzie ostateczność, bo Natka przeraźliwie boi się pena. Strasznie , próbowałam już zastrzyków na miśkach, na mnie samej , ale niestety , nawet jak sama podawałam sobie insulinę ,żeby jej pokazać ,że to nie takie straszne ,to ona płakała, że robię sobie krzywdę i zaraz biegła z opatrunkiem. Zmierzyłam cukier po pół godzinie. Okazało się ,że cukier spadł o 30. RADOŚĆ nie do opisania. Wiadomo ,że jeszcze rozsądek podpowiadał ,że może to być tylko błąd pomiaru (w dopuszczalnych granicach) ,ale na szczęście okazało się ,że cukier spada. Spóźnieni o godzinkę ,ale zadowoleni poszliśmy w gościnę. Natka była taka szczęśliwa. Niestety była też bardzo głodna. Co chwilkę dopytywała ,czy może coś zjeść. Cukier spadał sobie powolutku , pomimo moich obaw ,że będzie leciał na łeb i szyję. Nawet dołożyłam jeszcze odrobinę ,żeby w końcu otrzymać upragnione poniżej 200. A potem było już dobrze. Skumulowana insulina dała o sobie znać w okolicy 00:00, więc Natka popiła dziecięcego szampana do woli , zjadła jeszcze dwie babeczki (na ,które podałam tylko część insuliny , którą dałabym normalnie) , a cukier utrzymywał się na poziomie 70-77. Po powrocie do domu (a byliśmy klatkę dalej) , przed pójściem spać cukier wynosił coś ponad 90. Natka wypiła sok. Cukier podniósł się do 150, więc poszłam spać i ja. Kolejny wczesno- poranny pomiar zatrwożył mnie , glukometr wskazywał 48. Mój błąd. Mogłam nie podawać insuliny na babeczki. Natka wypiła cały sok i tak dospałyśmy do 10:00.\nWszystkim życzymy szczęśliwego NOWEGO ROKU i przede wszystkim ZDROWIA. Oby ten rok był pełen cudownych zwrotów w medycynie, niech zostaną wynalezione leki na wszystkie choroby świata w tym na cukrzycę.\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukier, CUKRZYCA, cukrzyca u dziecka, glukometr, INSULINA, jedzenia, kwasica, POMPA INSULINOWA, Sylwester, wkłucie, zmiana wkłucia | 1 Komentarz\nSmutki mamy cukierka.\nOpublikowano 20 listopada 2015 | Przez loona\nZapragnęłam wywołać zdjęcia Nataszki. Długo się do tego zabierałam. Już kiedyś miałam wszystko pogrupowane ,przygotowane, ale system padł i jakoś tak wyszło , do tego Nataszka była mała i wymagała nieustannej inwigilacji .żeby czegoś nie zmajstrować , a potem… Potem zachorowała i przeglądanie starych zdjęć sprzed zachorowania stało się dla mnie udręką i doprowadzało mnie do płaczu. Tak było i tym razem ,ale nie na taką skalę jak jeszcze jakiś czas temu. Do tego Natka usłyszała mój płacz i spytała czemu płacze , i powiedziała ,że jak nie przestanę to i ona będzie płakała.Ona też oglądając zdjęcia jak była ,,dzidziusiem” miewała napady smutku i ze łzami w oczkach mówiła ,że wtedy jeszcze była zdrowa , nie miała cukrzycy , i że chce znowu być mała ,więc kończyło się na tym, że ryczałyśmy obie.\nTym razem pogrupowałam sobie zdjęcia i nawet część wysłałam do wywołania. Nazbierało się tego tyle ,że zanim dojdę do obecnego roku to na liczniku będzie 2020 rok. Miałam czas , bo od zeszłego piątku siedzimy w domu, ponieważ Natka złapała jakąś infekcję gardła. Nie sądziłam ,że skończy się na antybiotyku a jednak. Cukry (odpukać) nawet w porządku ,a w porównaniu z początkiem miesiąca to nawet rewelka. Cukier na teraz 96. Martwią mnie tylko te infekcję , dopiero w październiku brała antybiotyk. Niestety rodzice nie zważając na nic puszczają chore dzieci do szkoły i to nie tylko Ci pracujący , więc mikroby krążą po klasie jak szalone. Znowu będzie trochę nadrabiania.\nTęsknię za czasami ze zdjęć. Za tym beztroskim uśmiechem małej ,za tym ,że budziłam się w nocy tylko po to ,żeby ją nakarmić ,przewinąć ,czy potem wysadzić na nocniczek i dać pić. Wtedy wydawało mi się to takie męczące ,a teraz bez zastanowienia znowu bym się znalazła ,,tam”. Tęsknię za tamtymi wyolbrzymianym, patrząc z perspektywy czasu problemami. Tęsknię za tym co było i nie wróci choćbym nie wiem jak bardzo chciała. Tęsknię za tym ,żeby dać dziecku od tak sobie chrupka ,czy banana, za tym żeby pozwolić jej wejść beztrosko do wody , za tym ,żebym mogła położyć się obok niej i zasnąć jak kiedyś bez paraliżującego strachu o cukier. Czasem zasypiam przytulona do mojej księżniczki ,ale z jej objęć wyciąga mnie dzwonek budzika. Tak jest mi ciężko i przykro wyswobadzać się z jej uścisku i wyobrażam sobie jakby to było miło móc tak przespać całą noc w objęciach ukochanego dziecka. Znowu zdjęcia sprawiły ,że jestem w nostalgicznym nastroju. Najgorsze jest to ,że jestem samotna z tym wszystkim ,nie sama ,bo mnóstwo wokół mnie ludzi ,ale samotna. Każdy ma swoje problemy, a ja robię dobrą minę do złej gry . Kogo poza mną może obchodzić to ,że Natka ma zły cukier ,że jest mi przykro ,bo nie może robić wszystkiego co zdrowe dzieci , kiedy ma na to ochotę?\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukier, CUKRZYCA, cukrzyca u dziecka, INSULINA, jedzenia, POMPA INSULINOWA, przedszkole, SMUTEK | 6 Komentarzy\nSZKOŁA . złych cukrów cd…\nOpublikowano 20 października 2015 | Przez loona\nDziś byłyśmy w szkole pierwszy raz po tygodniowej nieobecności spowodowanej chorobą Natki.\nCukier rano nie przekraczał 100 , więc dałam Natce przed wyjściem do szkoły pół jabłka bez insuliny. Takie zabezpieczenie , którego bym nie uruchamiała gdyby nie to ,że czuję przeraźliwy strach przed hipo na lekcji , niby jestem w szkole ,ale siedzę dwa piętra niżej. Na pierwszej przerwie cukier wynosił 139 , nie bardzo mi się to podobało , przyznam ,że liczyłam na niższą wartość. Dałam Natce insulinę na pierwsze śniadanie i córeczka wróciła pod swoją klasę. Myślałam ,że cukier na kolejnej przerwie będzie ok ,ale niestety ku mojemu przerażeniu Natka przyniosła karteczkę a na niej wynik ponad 300. Ręce i nogi opadają. Wcześniej miała o tej porze w szkole po pierwszym śniadaniu ,przy mniejszej dawce insuliny cukry rzędu sto parę ,więc jeszcze dojadała kawałek jabłka ,a tu taka niemiła niespodzianka. Podałam solidną korektę ,nie pacząc na to ,że minęła niecała godzina ,bo do tej pory jak już pisałam cukry były o tej porze ok. Bałam się hipo ,ale okazało się ,ze tragedii nie było. Nie wiem czemu aż tak wybiło nam cukier po śniadaniu i pewnie się nie dowiem. Jutro pokombinuję trochę inaczej.\nNa kolejnej lekcji był w-f. Nataszka nie ćwiczyła, była bardzo smutna , bo ćwiczenia bardzo jej się podobały. Nie chciałam ,żeby ćwiczyła ,bo jest świeżo po chorobie i jeszcze kaszle , na co uwagę zwróciła tez pani. Skoro jednak lekarz powiedział ,że wszystko jest ok i mamy iść do szkoły to nie chcę robić niepotrzebnych zaległości. Po w-fie obiadek. Mam trudności w szkole z jedzeniem ,bo Natka nigdy wszystkiego nie je, sama nigdy nie wie o i ile zje , a na dodatek pani wicedyrektor zakazał mi wchodzić na świetlicę , więc podaję insulinę szacując co i ile może zjeść Natka. Na początku nie chodziła na obiady ,ale tak bardzo mnie prosiła ,że uległam. Zobaczę jak to będzie dalej wyglądać , na dzień dzisiejszy coś tam zawsze zje , biorąc pod uwagę unijne obostrzenia na stołówkach i panią intendentkę , która naprawdę dba o posiłki i stara się ,żeby dzieciom smakowało jestem pewna,że jest nie tylko smacznie ,ale też zdrowo.\nPo szkole cukier był całkiem ok (nie zapeszając) , zasypiała z cukrem 128 ,więc mam trochę spokoju psychicznego. Wiadomo ,że każdy zły cukier odbija się nie tylko na zdrowiu dziecka ,ale też matki.\nNie wiem jak się zabrać za ten poranny cukier. Zwiększyć bazę ? Nie dokarmiać z rana ? Podać insulinę na podawane jabłko? Zwiększyć przelicznik do posiłku? Jest mnóstwo możliwości. Staram się jak mogę ,żeby cukry były dobre.\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukier, CUKRZYCA, cukrzyca u dziecka, dziecko, glukometr, INSULINA, jedzenia, POMPA INSULINOWA, SMUTEK, SZKOŁA | 2 Komentarzy\nWYSOKIE CUKRY, PRZEDSZKOLE I INNE\nOpublikowano 5 maja 2015 | Przez loona\nOstatni miesiąc zaliczam do średnio udanych pod względem cukrowym.\nPo pierwsze -chore gardło ,które wymagało leków (choroba+leki)\nPo drugie-brak odpowiedniej ilości ruchu\nPo trzecie -wkłucie na nodze\nU nas to wystarczyło ,żeby bazę podnieść do 200% i podawać (szczególnie rano) końskie dawki insuliny. No może dochodzi do tego też mini batonik ,którym Natka zagryzała leki , w innym wypadku lek lądował na zewnątrz… I to nie to ,że wymuszała batona , tylko wpadłam na taki pomysł ,bo bez tego lek nie dochodził tam gdzie powinien. W zasadzie od zawsze Nataszka miała odruch wymiotny po lekach. No niby w grę wchodzą zastrzyki ,ale wiadomo w przypadku małego diabetyka każdy rodzic e robią wszystko ,żeby uchronić dziecko przed dodatkową porcją kłucia. Podanie leków u nas to istna masakra, szczególnie tych w postaci zawiesiny (bo to one są największym problemem). Robimy to tak , Nataszka zatyka nos, wlewam lek do buzi , ona go połyka ,a potem (przy nadal zatkanym paluszkami nosie) zagryza batonika , dzięki czeku przy otwartym nosku nie czuje już posmaku znienawidzonego leku.\nNo cóż jak to mówią ,,człowiek orze jak może”.\nMartwi mnie to ,że pomimo powrotu do zdrowia cukry nadal nie są takie jak powinny. Wkurzam się na swoją bezsilność. Niby można dać wkłucie na rączkę ,żeby zobaczyć co będzie wtedy ,ale rączki muszą odpocząć. Na pupie cukry takie jak na nóżce, a brzuszka Natka nie da. Zobaczymy też jak będzie dzisiaj , bo pierwszy dzień po chorobie Natka jest w przedszkolu (dzisiaj siedzi tam z tatą).\nJeśli chodzi o przedszkolne nowinki , to przed chorobą jak tata Natki miał na popołudnie do pracy to zaprowadzał małą do przedszkola , podawał insulinę do śniadania i wychodził. Ja przychodziłam tak ,żeby być nie później niż godzinę od podania insuliny (zazwyczaj wcześniej). Jednego dnia (przyszłam tak po pół godzince) patrzę ,a moje dziecko wygląda przez drzwi i mnie nawołuje. Okazało się ,że jedna z dziewczynek miała tego dnia urodziny i przyniosła babeczki. Wszystkie dzieci dostały po śniadaniu ,a Nataszka nie (z wiadomych przyczyn). Przykro mi się zrobiło , bo zazwyczaj taki poczęstunek ma miejsce po obiedzie . Dodatkowo pani wiedziała ,że tata wychodzi , a ja będę za jakiś czas ,a mimo to nie powiedziała o dodatkowym smakołyku. SZKODA.\nKolejna sytuacja przedszkolna. Wchodzę zmierzyć cukier Natka krzyczy mamo , mierzyłam mam dwa bałwanki (czyli 88 -zazwyczaj podaje cyferkami ,ale chyba była taka podekscytowana ,że zapomniała) , dałam jej coś do podjedzenia (oczywiście poza salą ,żeby dzieciaki nie widziały. Grupa była z panią ,,zastępczą”.\nNastępny dzień , grupa jest już z jedną z naszych pań. Nataszka chciała zmierzyć cukier (tata Natki wyszedł dosłownie na 15 minut po bułkę) , pani wyrwała jej plecak z rąk z hasłem ,, NIE MOŻESZ MIERZYĆ CUKRU BEZ OPIEKUNA”. Szok, złość wściekłość. Potem jak tata Natki przyszedł to pani mu mówiła ,że schowała małej plecak ,bo jeszcze by kogoś ukuła. (Już widzę te tytuły w gazetach ,,dziecko z cukrzycą rzuciło się z nakłuwaczem na dzieci , kilku rannych , nauczyciel ledwie uszedł z życiem. )Tata Natki przytaknął dla świętego spokoju ,a ja do tej pory jestem wkur…. (sorki , muszę) , że mnie tam wtedy nie było ,bo bym jej parę słów powiedziała. Kolejny raz przekonałam się ,że z takimi ludźmi nie można zostawić dziecka z cukrzycą i kolejny raz żałuję ,że nie puściłam Natki wcześniej do szkoły , bo tam chociaż są przerwy i mam nadzieję ,że bardziej ludzcy ludzie.\nJakiś czas po tym spotkałam jedną z mam ,która mówi ,że trzeba zacząć myśleć o zbiórce kasy na prezenty dla Pań . Powiedziałam ,że grosza nie dołożę , bo wcale nie uważam ,żeby one zajmowały się w jakikolwiek sposób moim dzieckiem, że tylko robią nam pod górkę . Ja jak głupia z bombonierami śmigałam na Dzień Nauczyciela , bo Nataszka chciała dać panią ,a tu takie sytuacje (szalę goryczy przelało to wyrwanie dziecku z rąk plecaka). Pewnie złożę się ,żeby nie robić Natce przykrości ,ale to tylko ze względu na nią. Osobiście uważam ,że paniom nic się nie należy od nas. Wiem ,że taki brak zrozumienia wynika ze strachu ,ale przez prawie 4 lata przedszkola mogły chociaż zdobyć jakieś podstawowe informacje , chociaż spróbować pomóc albo chociaż nie przeszkadzać. Mam do nich żal ,że nie pozwoliły objaśnić grupie dzieci na czym polega cukrzyca, czemu Nataszka bierze insulin ,czemu musi mierzyć cukier.Czasem jak dziecko pyta to odpowiadam.\nGeneralnie mam jakiegoś takiego doła. Sama źle się czuję. Nocne mierzenie cukrów (szczególnie po podawanych korektach ,albo przy zwiększonej bazie ,jeśli nie wiadomo kiedy baza wróci do normy) to drugi etat. Wybijam się ze snu z krzykiem na ustach. Ciągłe nerwy , strach . Niech już w końcu wymyślą jakiś lek , chociaż insulinę ,która nie będzie powodować hipo to już by było super. Pracują niby nad inteligentną insuliną , ale pewnie pobawią się i kolejny projekt trafi do szuflady. OBY NIE.\nOpublikowano w SŁODYCZ CODZIENNOŚCI | Otagowane choroba, cukrzyca u dziecka, dziecko, INSULINA, jedzenia, POMPA INSULINOWA, SMUTEK, wkłucie, zabawa | 2 Komentarzy\nPonownie po ponad 1,5 roku...\nPogoda jest zawsze...


Rebecca Minkoff: marka, którą pokochały gwiazdy już dostępna w butikach SWISS! - Zwierciadlo.pl\nRebecca Minkoff: marka, którą pokochały gwiazdy już dostępna w butikach SWISS!\nRebecca Minkoff to uwielbiana przez gwiazdy na całym świecie amerykańska marka modowa, słynąca przede wszystkim z oryginalnych torebek. Powstała w 2005 roku i chwilę po tym została okrzyknięta najszybciej rozwijającym się brandem modowym. Sukcesywnie poszerza swoją ofertę o stylowe dodatki, w tym od niedawna również zegarki. Jaka jest dziewczyna nosząca zegarki Rebbeca Minkoff?\nJest odważna i nowoczesna, pozostając przy tym wyrafinowaną i pełną klasy optymistką. Łączy w sobie elementy kobiecego stylu boho ze szczyptą rock and rolla.\nKolekcję pięknych czasomierzy wyróżniają unikatowe i niepowtarzalne wzory – wyjątkowe bransolety, ćwiekowania, a także jedyne w swoim rodzaju haftowane paski.\nZegarki Rebecca Minkoff to przede wszystkim trzy podstawowe kolekcje:\nMajor –połączenie klasycznego designu z niepowtarzalnymi detalami charakterystycznymi dla RM. Modne, haftowane lub ćwiekowane paski, bransolety, przejrzyste, okrągłe tarcze to elementy przewodniej kolekcji zegarków RM, które od razu pokochał świat mody.\nBFFL – to niespotykane bransolety i paski ozdobione rockowymi ćwiekami. Oryginalny i ponadczasowy design zegarka sprawia, że stanie się on ulubionym dodatkiem.\nMoment - prostokątna koperta i podwójny pasek to połączenie, które nada wyjątkowego charakteru każdej stylizacji. Wzbogacone o oryginalne ćwieki na pasku i tarczy sprawią, że nie sposób przejść obok nich obojętnie.\nOdwiedź butiki SWISS lub i wybierz swój model.


Krzysztof M. Kaźmierczak - Wprost\nZnałem Jarka Ziętarę 10 lis 2014, 6:00 — Gdy go poznałem, miał 24 lata. Był młodszy ode mnie o rok, ale kiedy w styczniu 1992 r. zatrudniono go w „Gazecie Poznańskiej”, w której pracowałem już drugi rok, górował nade mną dziennikarskim doświadczeniem.\nEwa Wójciak i ubecy, historia w czterech odsłonach 8 maj 2013, 10:53 — Ewa Wójciak, dyrektor Teatru Ósmego Dnia już dwanaście lat temu usłyszała, że były powstaniec warszawski, żołnierz Armii Krajowej, Leszek Prorok w swoich wspomnieniach z ubeckiej katowni pisał o jej ojcu, śledczym Urzędu Bezpieczeństwa. Relacjonował m.in,. że podczas...\nMój ojciec był ubekiem. I co z tego? 5 maj 2013, 20:00 — Ewa Wójciak, aktorka i opozycjonistka zderzyła się z nieznaną sobie przeszłością ojca. Dopiero teraz się dowiedziała, że w 1945 r. był on funkcjonariuszem UB.


Zdjęcia z telefonu Nokia N93\nOstatnio edytowano 11 czerwca 2007, o 03:22 przez Bo$s, łącznie edytowano 1 raz\nprzez adrianbb » 6 czerwca 2007, o 20:13\nprzez Garo » 14 czerwca 2007, o 21:33\nTryb makro a reszta ustawień standardowa\nOczywiście zdjęcie bez wspomagaczy, czyli nie odszumiane.\nSwoją drogą to dzisiaj miałem rozmowę z profesjonalnym fotografem i nawet oni używają programów do odszumiania.\nNie chciałem robic offtopa (zuli007)\nMam kumpla fotografa, robi zdjecia do gazet - ma lustrzankę canona (jakiś taki wypaśny model), a i tak pierwsze co robi po przyjściu z sesji to zgrywa zdjęcia na kompa i otwiera photoshopa (poziomy etc).\nOstatnio edytowano 16 czerwca 2007, o 00:23 przez Garo, łącznie edytowano 2 razy\nprzez adrianbb » 15 czerwca 2007, o 22:45\nA ja uwielbiam zwierzęta, owady, pająki etc, zdjęcie zrobione koło mojego domu. Jedno przefiltrowane, drugie nie. Ustawienia automatyczne, Pełny optyczny zoom więc i nieco więcej szumów. Ale okropnie mi się podobają oczka tej pszczoły no i ten fajny żuczek czy coś hehe.\nGaro napisał(a): pierwsze co robi po przyjściu z sesji to zgrywa zdjęcia na kompa i otwiera photoshopa (poziomy etc).\nTak robi każdy komu zależy na jakości zdjęć, choćby dopasować histogram czy lekko odszumić, wyostrzyć etc, aparat to tylko początek\nNo to dorzucę jeszcze dwa (pierwsza to zdjęcie po obróbce a drugie jeden z oryginałów, który udało mi się znaleźć)\nprzez Garo » 20 czerwca 2007, o 20:27\nTo lubię we Wrocławiu, że w centrum miasta są parki. Nie w ścisłym centrum ale w mieście. U nas jest ich kilka, są duże na tyle, że po wejściu masz nieraz wrażenie jakbyś był w lesie. To trzeba przyznać, że Niemcy budując miasta umiejętnie je projektują...\nZdjęcia bez żadnych ingerencji programem do odszumiania\n[ Dodano: 2007-06-24, 21:01 ]\nTaki ładny zachód słońca był wczoraj...\nStandardowe ustawienia + NI\n[ Dodano: 2007-07-05, 20:18 ]\nVista Oczywiście niczym nie odszumiane...\n[ Dodano: 2007-07-26, 15:08 ]\n[ Dodano: 2007-07-26, 15:12 ]\nprzez reicz » 26 sierpnia 2007, o 22:16\nOto moje fotki z N93 bez wspomagaczy\nprawda że ładna psinka\nprzez Garo » 8 września 2007, o 11:26\nOkolice portu na odrze we Wrocławiu. Zdjęcia oryginalne.\nNasza stara ale jakże zasłużona Astra. Za nią Polibuda Wrocławska\nprzez Bo$s » 12 września 2007, o 14:47\nBardzo fajna i tania klawiaturka:\np990i przed zapakowaniem\nSzklanka po soku\nInna szklanka (z sokiem) w innym pokoju (nie moim) ;]\nPrzymulona osa na cmentarzu...\nprzez Garo » 12 września 2007, o 20:32\nprzez zuli007 » 12 września 2007, o 21:28\nGaro zdjęcia bez odszumiaczy ? Wyszły pięknie.\nprzez Garo » 12 września 2007, o 21:37\nzuli007, oczywiście, że bez odszumiaczy. Nie mam czasu na bawienie się programami.\nPięknie? Ja mam sporo wątpliwości lub za duże wymagania.\nprzez Forest » 12 września 2007, o 23:25\nWiadomo, że to nie lustrzanka, ale z całą odpowiedzialnością mogę stwierdzić, że fotki wyszły jak z kompaktowego aparatu cyfrowego\nprzez Garo » 13 września 2007, o 00:20\nWszystkie zdjęcia, które zamieszczam z N93 nie są niczym poprawiane. Piszę to ostatni raz, przy następnych fotkach nie będzie juz tej informacji.\nZuli007, Bo$s, reicz i inni. Co z wami?\nDalsza część Wrocław by night\nprzez JVoo » 13 września 2007, o 01:11\nNo cóż... muszę zrobić ukłon w stronę N93 jeśli chodzi o zdjęcia nocne. Są na prawdę bardzo dobre jak na telefon komórkowy.\nprzez Dark_Dante » 13 września 2007, o 01:23\nZdjęcia całkiem całkiem Ale bardziej podoba mi się Wrocław w którym nie byłem a wygląda na piękne miasto


Kształcenie zintegrowane, zajęcia komputerowe, klasa 3, Informatyka Europejczyka. Poziom 3, podręcznik, Helion + CD - jedynie 9,41 zł w matras.pl\nKształcenie zintegrowane, zajęcia komputerowe, klasa 3, Informatyka Europejczyka. Poziom 3, podręcznik, Helion + CD\nNumer ewidencyjny w wykazie MEN: 578/3/2012Ta książka Cię zabierze na wycieczkę po komputerze!Czy to w domu, czy to w szkole, dziś komputer masz na stole. Listy, kartki i rysunki będziesz tworzyć już bez gumki. Jeszcze płytę włóż do środka, a przygoda wnet Cię spotka. Raz z Misiem Fredziem główka pracuje, raz Zuzia Poziomka zabawy szykuje. Jest Tomek Ananas, Jaś Cytrynka oraz przemiła Martynka Malinka ... Z nimi wszystkimi już za minutę poznasz do czego służy komputer. Zatem do dzieła, Koleżanko i Kolego, zostań na lekcji Mistrzem Poziomu Trzeciego.Z książką do zajęć komputerowych z serii Informatyka Europejczyka najmłodsi uczniowie chętnie będą kontynuować swoją przygodę z komputerem. Pod koniec roku szkolnego trzecioklasiści będą umieli pracować na dwóch otwartych oknach programów do edycji tekstu i grafiki, założą własny adres poczty elektronicznej, użyją komputera do liczenia oraz dowiedzą się, w jakich dziedzinach wykorzystuje się komputery. Dodatkowo w podręczniku znajdują się naklejki, które wyznaczają dzieciom drogę do zdobycia tytułu Mistrza Poziomu Trzeciego. Na zakończenie cyklu Informatyka Europejczyka w zakresie edukacji wczesnoszkolnej dzieci uzyskają tytuł Małego Informatyka.Do książki została dołączona wyjątkowa płyta multimedialna, zawierająca wiele ciekawych zadań, które zamienią naukę w inspirującą zabawę. Zagadki, kolorowanki, labirynty i inne ćwiczenia znajdujące się na płycie CD pomogą dziecku rozwijać umiejętności logicznego myślenia oraz samodzielnego zdobywania wiedzy.Jeden klik i piszesz w mig!Komplet podręczników oraz płyta z serii Informatyka Europejczyka pozwolą uczniom zdobywać wiedzę poprzez zabawę, a nauczycielom ułatwią przekazywanie nowego materiału w interesujący i niebanalny sposób. Helion to największe wydawnictwo informatyczne w Polsce, które teraz pomaga zgłębić tajemnice świata komputerów także naszym dzieciom.Odkryj ciekawy świat możliwości komputerów. Czytaj dalej >> << Zwiń\nNumer dopuszczenia: 578/3/2012\nInformatyka kl. III\nPodręcznik do III klasy napisany jest bardzo fajnie prosto i zrozumiale. Myślę, że moje dziecko nie będzie miało najmniejszych problemów z informatyką. Polecam.


Początek: Wilcza Skóra / Maciej Sobczak 26,53 zł | Książka w Gandalf.com.pl\nPoczątek: Wilcza Skóra (miękka)\nOpowieść o Vodimorze, Część 3\nPoczątek: Wilcza Skóra, Opowieść o Vodimorze, Część 3 - opis produktu:\n`Opowieść o Vodimorze. Wilcza Skóra` to druga z kolei książka pod wspólną nazwą Początek. Powieść jest przeznaczona zarówno dla tych, którzy sięgają po nią po raz pierwszy, nie znając wcześniejszych pozycji z cyklu `Opowieść o Vodimorze`, jak i dla tych, którzy już od jakiegoś czasu śledzą losy jej bohaterów. Miejscem powieści jest miasto Ślesin, występujące tu pod starą nazwą Szleszyno, oraz jego okolice aż po Kruszę, dawną stolicę Goplan. Książka opowiada o nadziei, braterstwie bohaterów oraz o rodzącej się miłości. W tle rycerskie pojedynki, pościgi w otoczeniu bogatych w zwierzynę lasów, zamieszkanych przez oryginalnych mieszkańców. Wszystko okraszone dowcipem i refleksją na temat życia. Książkę czyta się jednym tchem, zapominając w tym czasie o wszystkim innym, co się dookoła dzieje.\nPoczątek: Wilcza Skóra, Opowieść o Vodimorze, Część 3\n-30% Początek: Wilcza Skóra książka\nZabito Smoka. Corta Hélio, jedna z pięciu rządzących Księżycem rodzinnych korporacji, została zniszczona. Rodzina się rozproszyła, wrogowie podzielili majątek między sobą. Minęło osiemnaście miesięcy. Ocalałe dzieci Cortów, Lucasinho i Luna, uzyskały ochronę potężnego rodu Asamoah, a...\nW 1904 roku w Wiedniu dochodzi do serii morderstw, które poruszają miejscową społeczność. Wszystkie ofiary są modelkami artystów, młodymi i pięknymi kobietami o wątpliwej reputacji, należącymi do La Maison des Mannequins, instytucji stworzonej przez kochankę i muzę jednego z najbardziej znanych...\nTrefl Puzzle Wilcza rodzina\nPuzzle składające się z 1000 elementów do ułożenia obrazka motywem rodziny wilków. Wiek: 8+\nCastorland Puzzle Wilcza Kraina Czarów\nPuzzle 500 el. to propozycja dla osób lubiących układać piękne obrazy. Wymiary po złożeniu 47 x 33cm, wiek 9+. Układanie puzzli to nie tylko wspaniała zabawa, ale także nauka. Podczas układania dziecko poznaje kształty, kolory, rozwija wyobraźnię, uczy się koncentracji. Układanie puzzli...


Kate Middleton topless - pozew rodziny królewskiej napędza temat - Internauci\nMarcin Maj 18-09-2012, 12:23\nKate Middleton topless nie jest tak interesująca, jak informacje o tym, że rodzina królewska może pozwać gazetę za naruszenie prywatności. W dzisiejszym świecie zjawisko efektu Streisand jest coraz częstsze i może zadziałać niemal zawsze.\nWbrew pozorom to nie jest kolejny sensacyjny tekst o Kate Middleton. Księżna Cambridge właściwie nas nie interesuje, natomiast ciekawe są pewne związane z nią wydarzenia.\nW ubiegły czwartek świat obiegła informacja o "nagich zdjęciach" Kate Middleton (mówiąc ściślej, chodzi o zdjęcia topless). Opublikował je francuski magazyn Closer, który otrzymał zdjęcia od przedsiębiorczego fotografa. Ten paparazzo zrobił zdjęcia odpoczywającej we Francji pary książęcej, która zaszyła się w wilii znacznie oddalonej od publicznej drogi. Fotografowi udało się jednak znaleźć takie miejsce, z którego możliwe było zrobienie zdjęć przy użyciu teleobiektywu.\nCzytaj: Celebryci nie dbają o domeny internetowe\nZdjęcia nie są w żaden sposób niezwykłe, szczerze mówiąc, są brzydkie. Ciekawe jest jednak to, jak temat ich opublikowania jest napędzany i podtrzymywany w sieci.\nZainteresowanie zdjęciami wcale nie wybuchło w dniu, w którym zostały one ujawnione. Nastąpiło to później, gdy rodzina królewska zagroziła pozwem przeciwko francuskiej gazecie. Na ten fakt zwrócił uwagę Forbes, który opublikował dane pochodzące z analiz narzędzia TopsyPro. Wykres poniżej przedstawia liczbę tweetów na temat Kate Middleton w momencie ujawnienia zdjęć oraz po tym, jak padły zapowiedzi pozwu.\nRównież dane z Google Trends sugerują, że to właśnie zapowiedź pozwu napędziła temat.\nWarto też zwrócić uwagę na to, jak temat podtrzymują brytyjskie media. 14 września BBC poinformowało o skandalu, 17 sierpnia informowała o możliwych drogach prawnych, z jakich może korzystać rodzina królewska, a 18 sierpnia BBC doniosło o rozpoczęciu dochodzenia we Francji, które również dotyczy tej sprawy.\nMożna się spodziewać, że w następnej kolejności pojawią się informacje o wynikach dochodzenia, być może o postępowaniu karnym i/lub o procesie cywilnym, a po dłuższym czasie będą jeszcze newsy o wyroku. Gdyby przez ten cały czas ktoś przeoczył temat "Kate Middleton topless", to będzie wiele okazji, by mu o tym przypomnieć.\nEfekt Streisand coraz częstszy\nObserwatorzy zjawisk internetowych powiedzą, że mamy tutaj idealny przykład tzw. efektu Streisand. Polega on na tym, iż dążenia do chronienia prywatności powodują zwiększone zainteresowanie danym tematem, w wyniku czego wokół sprawy robi się jeszcze więcej szumu.\nNazwa "efekt Streisand" pochodzi od nazwiska Barbry Streisand, która postanowiła pozwać o naruszenie prywatności fotografa Kennetha Adelmana za umieszczenie zdjęcia lotniczego jej domu w publicznie wystawionej kolekcji niemającej żadnego związku z jej osobą. Pozew sprawił, że zdjęcia te stały się niezwykle popularne i wszyscy zainteresowali się willą aktorki.\nInne przykłady efektu Streisand opisywaliśmy w Dzienniku Internautów nie raz. Warto przypomnieć choćby sprawę Kataryny - próba uciszenia blogerki przez syna ministra skończyła się niezłą aferą, wywołującą setki publikacji.\nW świecie kamer i dronów\nJest jednak pewna różnica między tymi dawnymi przykładami efektu Streisand a sprawą zdjęć Kate Middleton. W tym najnowszym przypadku niewątpliwie doszło do naruszenia prywatności pary książęcej, a proponowany pozew niczego nie może już powstrzymać. Mleko się rozlało. Rodzina królewska nikogo nie może uciszyć, może co najwyżej dochodzić swoich praw, by zniechęcić innych wścibskich fotografów do podobnych wyczynów.\nCo Cię bardziej kręci?\nzdjęcia Kate Middleton bez stanika\nwyczyn fotografa i obiektyw jakiego użył\nprawo, pozwy oraz jego efekty\nMimo wszystko efekt Streisand wystąpił, a wynika to z faktu, że konsumpcja wiadomości zachodzi głównie online. Obieg informacji w świecie w większym niż kiedyś stopniu podlega zasadom obiegu informacji w internecie.\nJak można było temu zapobiec? Co powinna zrobić rodzina królewska?\nCóż... najlepiej chyba nie ściągać stanika dopóki nie ma się 100% pewności, że nikt niepowołany nie patrzy. Żyjemy w świecie wszędobylskich kamer, silnych teleobiektywów, szpiegujących samochodów Google, a nawet dronów (brrrrr....). Nie tylko celebryci i książęta, ale i "zwykli ludzie" muszą bardzo pilnować prywatności.\nCzytaj: TVP po interwencji UEFA blokuje film kibiców\ntopless społeczeństwo informacyjne pozwy obieg informacji newsy Kate Middleton Efekt Streisand e-społeczeństwo celebryci


Die Boord The Orchard Koffiewinkel, Montagu - recenzje restauracji - TripAdvisor\nAfryka Republika Południowej Afryki Prowincja Przylądkowa Zachodnia Montagu Montagu Restauracje Die Boord The Orchard Koffiewinkel\nNr 11 wśród 21 Restauracje w lokalizacji Montagu $$ - $$$\nWspółczesna Langstraat 58A, Montagu 6720, Republika Południowej Afryki+27 23 614 3454Strona internetowa\nPokaż też MapaSatelitarna Aktualizacje mapy są wstrzymane. Przybliż, aby zobaczyć zaktualizowane informacje. Wyzeruj przybliżenie Trwa aktualizowanie mapy… Wróć do mapy Omówienie 4,5 Liczba recenzji: 44Doskonałe45%B. dobre51%Średnie2%Złe2%Okropne0%27 lut 2017“great Litte Karoo experience!”23 lut 2017“Hearty breakfast in the garden”Teraz otwarte09:00 - 17:00N09:30 - 16:30Pn - So09:00 - 17:00Wszystkie godziny KUCHNIE Współczesna CENA $$ - $$$OCENY ObsługaJedzenieWartośćAtmosferaLOKALIZACJA Langstraat 58A, Montagu 6720, Republika Południowej AfrykiWszystkie szczegóły Ulepsz to ogłoszenieCzy w tej restauracji panuje romantyczna atmosfera?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji można zjeść brunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja oferuje dania na wynos?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegetarian?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są serwowane dobre posiłki dla wegan?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na kolację?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na śniadanie?Tak Nie Nie wiem Czy w tej restauracji są dostępne wysokie krzesła dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia na lunch?Tak Nie Nie wiem Czy ta restauracja jest odpowiednia dla dzieci?Tak Nie Nie wiem Dziękujemy za pomoc! Zanim się wylogujesz, opisz swoje wrażenia. Napisz recenzję\nOceny podróżnych Doskonałe20B. dobre22Średnie1Złe1Okropne0Typ podróżnegoRodzinyParyWyjazd w pojedynkęBiznesowaZnajomiOkres roku Mar–majCze–sieWrz–lisGru–lutJęzyk Wszystkie języki polski (14)angielski (40)holenderski (3)Więcej języków Język polski (14)angielski (40)holenderski (3)niemiecki (1)\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieHorst SKapsztad — centrum, Republika Południowej Afryki19651Zrecenzowano 27 lutego 2017 super małych Karoo doświadczenie!Jak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJaluka123Kapsztad, Republika Południowej Afryki143Zrecenzowano 23 lutego 2017 Obfite śniadanie w ogrodzieJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nMartinvZylMontagu RSA4413Zrecenzowano 24 stycznia 2017 True Little Karoo ExperienceTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, MartinvZyl Rochelle WKapsztad — centrum, Republika Południowej Afryki6813Zrecenzowano 4 stycznia 2017 Family breakfastTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Rochelle W Carol CCape Town287Zrecenzowano 4 stycznia 2017 Traveltime Tours visits The OrchardTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Carol C MartinvZylMontagu RSA4413Zrecenzowano 17 grudnia 2016 Die Bord revisited for umpteenth time!Tłumaczenie Google WięcejDziękujemy, MartinvZyl Jaqui DCape Town16942Zrecenzowano 2 grudnia 2016 Real South African Country-side HospitalityTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, Jaqui D 110maria54Boxtel, Holandia627Zrecenzowano 19 listopada 2016 Een gezellig restaurantTłumaczenie Google WięcejDziękujemy, 110maria54 Ta recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieVernon VAlberton, South Africa572Zrecenzowano 3 listopada 2016 wiejska gościnnośćWięcejJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTa recenzja została przetłumaczona maszynowo z języka angielskiego Co to jest? Aby można było uzyskać pomoc od jak największej liczby podróżników, ta recenzja zostanie automatycznie przetłumaczona na język polski; treść tłumaczenia może niedokładnie odpowiadać treści oryginału. Mamy nadzieję, że pomoże to w zaplanowaniu wycieczki. Wyświetlić tłumaczenia maszynowe? TakNieJossGeorgeJohannesburg, Republika Południowej Afryki2316Zrecenzowano 1 listopada 2016 Najlepsze śniadanie w hotelu Montagu PlaceJak oceniasz to tłumaczenie?Dziękujemy za wprowadzenie poprawki. Zapoznamy się z nią. Oceń to Dobre OK Złe Popraw tłumaczenie Dziękujemy za przesłaną ocenę.\nTrwa aktualizowanie listy... W okolicy Pobliskie restauracjeThe Rambling RoseLiczba recenzji: 528 w odległości 0,9 km The Barn On 62Liczba recenzji: 68 w odległości 0,06 km Ye Olde TavernLiczba recenzji: 563 w odległości 0,47 km Simply DeliciousLiczba recenzji: 225 w odległości 0,65 km Pobliskie atrakcjeMontague Tractor RideLiczba recenzji: 95 w odległości 1,55 km Montagu Nature GardenLiczba recenzji: 41 w odległości 0,75 km Joubert HouseLiczba recenzji: 28 w odległości 0,84 km Montagu MuseumLiczba recenzji: 38 w odległości 0,61 km Pytania i odpowiedziUzyskaj szybką odpowiedź od pracowników i klientów obiektu Die Boord The Orchard Koffiewinkel.Uwaga: pytanie zostanie opublikowane na stronie Pytania i odpowiedzi.Wskazówki dotyczące publikacjiPrześlijWeryfikacja: Popraw to ogłoszenie\nLangstraat 58A, Montagu 6720, Republika Południowej Afryki Lokalizacja:


Ocena dorobku zawodowego nauczyciela - Portal Oświatowy\nOcena dorobku zawodowego nauczyciela Znajdziesz tu aktualne porady ekspertów związane ze stażem nauczyciela i awansem zawodowym. Teczka nauczyciela nie będzie już kryła przed Tobą żadnych tajemnic! Wykonuj swoje obowiązki związane z awansem nauczycieli zawsze zgodnie z przepisami!\nDodatkowy staż po negatywnej ocenie dorobku u innego pracodawcy\nPytanie: Nauczyciel otrzymał negatywną ocenę dorobku zawodowego za okres stażu u poprzedniego pracodawcy. Czy może zrealizować dodatkowy staż w nowym miejscu pracy?\nAwans zawodowyOcena dorobku zawodowego nauczyciela\nOpinia rady rodziców przy ocenie dorobku zawodowego\nPytanie: Czy nauczyciel kończący staż na stopień nauczyciela dyplomowanego musi wystąpić z wnioskiem, by przy dokonywaniu oceny dorobku zawodowego dyrektor zasięgnął opinii rady rodziców?\nZmiana opiekuna tuż przed końcem stażu – kto opracowuje projekt oceny dorobku zawodowego\nPytanie: Nauczycielowi na 4 miesiące przed zakończeniem stażu, zmieniono opiekuna stażu. Kto ma obowiązek przygotować projekt oceny dorobku zawodowego?\nChoroba opiekuna stażu w okresie, kiedy powinien złożyć projekt oceny dorobku zawodowego\nPytanie: Opiekun stażu do 8 września 2019 r. jest niezdolny do pracy z powodu choroby, a w dniach 9 i 10 września 2019 r. będzie przebywał na urlopie okolicznościowym. Czy może złożyć projekt oceny dorobku zawodowego w czasie nieobecności w pracy?\nCząstkowa ocena dorobku zawodowego przy zmianie opiekuna stażu\nPytanie: Czy nauczyciel, który był opiekunem stażu w szkole, z której odszedł z pracy ma obowiązek sporządzenia projektu oceny dorobku zawodowego za dotychczas odbytą część stażu?\nNegatywna ocena dorobku zawodowego - konsekwencje\nOcena dorobku zawodowego - kiedy staje się ostateczna?\nPytanie: Nauczyciel otrzymał negatywną ocenę dorobku zawodowego i nie odwołał się od tej oceny. Czy w tym przypadku negatywną ocenę dorobku zawodowego ustaloną przez dyrektora należy uznać za ostateczną? Czy w związku z tym przysługuje nauczycielowi dodatkowy staż w wymiarze 9 miesięcy?\nPozytywna ocena dorobku zawodowego w przypadku ukarania nauczyciela karą upomnienia\nUprawomocnienie się pozytywnej oceny dorobku zawodowego\nPytanie: Czy aby wydać zaświadczenie dla nauczyciela kończącego staż należy odczekać 14 dni od dnia doręczenia pozytywnej oceny dorobku zawodowego z uwagi na prawo do wniesienia odwołania od tej oceny?


Buty na jesień dla dziecka - dlaczego nie mogą być byle jakie? | Mamotoja.pl\nKiedyś, gdy jeszcze nie zdawano sobie jeszcze sprawy, że promieniowanie rentgenowskie nie jest obojętne dla zdrowia, w nowoczesnych sklepach obuwniczych montowano… aparaty RTG, dzięki którym można było sprawdzić, czy but idealnie leży. Ty musisz poradzić sobie bez niego. Dlatego najpierw:\nZmierz stopę malca. W niektórych sklepach można znaleźć specjalne miarki, ale możesz też zrobić to linijką albo centymetrem krawieckim.\nWybierz odpowiedni rozmiar. Przed dużym palcem powinien pozostać centymetr zapasu. Nie kupuj jednak butów na wyrost. Zbyt obszerne nie stabilizują stopy, poza tym podpierają ją nie w tym miejscu, gdzie trzeba.\nZałóż buciki maluchowi. Koniecznie oba, a nie np. tylko prawy. Tak, to prawda: żadne dziecko nie przepada za mierzeniem (zwłaszcza jeśli nie kończy się na jednej parze), ale to potrzebne. Bez tego nie będziesz wiedziała, czy dobrze „leżą”, czy łatwo je założyć i czy da się je dopiąć bez ściskania stopy.\nPoproś dziecko, by przespacerowało się po sklepie. Dzięki temu zobaczysz, jak się w nich porusza. Koniecznie przyjrzyj się podeszwom – powinny być elastyczne i zginać się przy każdym kroku.\nSłuchaj sugestii sprzedawców. Np. w sklepach „Zdrowa stópka” można spotkać przeszkolone ekspedientki-fizjoterapeutki, które znają się na rzeczy. Zaufaj im.\nNie kupuj tylko dlatego, że buty są śliczne. To prawda, że maleńkie trampeczki czy balerinki z kokardami wyglądają słodko, jednak nie nadają się dla najmłodszych.\nJakie jeszcze buty warto kupić dziecku?\nPoza butami „na wyjście” zaopatrz maluszka w:\nKalosze. Warto je kupić, bo dzięki nim maluch nie musi siedzieć w domu, gdy pada. Chodzenie po kałużach to przecież ogromna frajda (zwłaszcza gdy w butach jest sucho)! Pamiętaj jednak, że takie buty nie nadają się na długie spacery: nie mają wyprofilowanej wkładki, więc nie zapewniają stopom maluszka prawidłowego ułożenia i stabilności.\nKapcie. Bieganie na bosaka jest zdrowe, pod warunkiem, że powierzchnia, po której stąpa maluch, jest miękka lub nierówna, np. jak piasek czy trawa. Na takiej nawierzchni stopa musi pracować: przystosowywać się do podłoża, a to wzmacnia mięśnie i zapobiega płaskostopiu. Płaska, twarda podłoga nie nadaje się do chodzenia na boso: stopa „przykleja się” do niej, a to sprzyja płaskostopiu. Dlatego w domu czy w żłobku maluch powinien chodzić w kapciach. Kapciuszki, podobnie jak buty do chodzenia poza domem, powinny być stabilne, mieć sztywny zapiętek i elastyczną podeszwę (świetne są np. leciutkie, sznurowane buciki ze skóry). Brzdąc może je ściągać, by pohasać po miękkim dywanie, sofie, kocu, kołdrze, rozłożonym na ziemi materacu, grubej macie do ćwiczeń.\nObejrzyj także kurteczki na kaprysy pogody\nKiedy trzeba iść z dzieckiem do ortopedy?\nJeśli malec ma jakiekolwiek problemy ze stopami (np. nie lubi spacerować, narzeka na ból, wykrzywia buty, stawia stopy w dziwny sposób, cały czas chodzi na palcach), idź z nim do ortopedy, a dopiero później wybierz się na zakupy.\nByć może będziesz musiała skorzystać ze wskazówek lekarza, kupić specjalne wkładki albo inny niż dotąd rodzaj bucików.\nNigdy nie kupuj sama wkładek korygujących. Powinien je dobierać fachowiec. Źle dobrana wkładka może przynieść więcej szkody niż pożytku.


Innogy przejmuje polską spółkę z sektora PV\n28 października 2016 28 października 2016 SCEOAktualności, Energia słonecznafotowoltaika, Innogy, oze, RWE Polska\nInnogy Polska chce wzmocnić pozycję na polskim rynku usług fotowoltaicznych, kupując udziały w spółce Foton Technik Sp. z o.o.\nInnogy Polska przejęła 50 proc. + 1 udziałów spółki z branży fotowoltaicznej. Foton Technik zajmuje się sprzedażą i instalacją fotowoltaiki dla gospodarstw domowych, gospodarstw rolnych, małych i średnich firm oraz jednostek samorządu terytorialnego.\nSpółka zapewnia, że ta akwizycja poszerzy dotychczasową ofertę innogy Polska z zakresu sprzedaży rozwiązań optymalizujących koszty energii elektrycznej za pomocą odnawialnych źródeł energii oraz promuje szerokie wykorzystanie takich źródeł.\n– Akwizycja Foton Technik jest ważnym elementem rozwoju naszej oferty fotowoltaicznej na polskim rynku – mówi Filip Thon, prezes innogy Polska. – Wierzymy w to, że mniejsze, prężne organizacje są w stanie na zasadach „rapid prototyping” tworzyć elastyczne oferty, dopasowane do potrzeb klienta i w ten sposób naturalnie powiększyć naszą obecność na rynku.\nInnogy Polska (wcześniej RWE Polska) od dwóch lat rozwija swoją ofertę fotowoltaiczną dla całego rynku, zarówno dla klientów indywidualnych jak i dla biznesu na terenie całej Polski. W ramach swojej oferty ma zapewniać m.in. audyt mający na celu określenie potencjału instalacji i jej rozmieszczenia, przygotowanie projektu koncepcyjnego, wykonanie instalacji, a już po jej uruchomieniu – również monitoring pracy i wytwarzania energii.\nFoton Technik to polska spółka zajmująca się doradztwem energetycznym oraz sprzedażą rozwiązań obniżających koszty energii elektrycznej z wykorzystaniem odnawialnych źródeł energii w Polsce. Innogy informuje, że Foton Technik prowadzi również ogólnopolską działalność edukacyjną, prowadząc szkolenia i projekty mające na celu podnoszenie świadomości dotyczącej wykorzystania energii słonecznej.\nPrevious Previous post: Czarnobyl znów może być działającą elektrownią… słoneczną\nNext Next post: Szwecja na drodze do 100 proc. zielonej energii


w moim przypadku byĹby to w zasadzie raczej zabieg kosmetyc - C i e m n a S t r o n a M o c y\nw moim przypadku byĹby to w zasadzie raczej zabieg kosmetyc\nWysłany: Wto 3:10, 08 Kwi 2014 Temat postu: w moim przypadku byĹby to w zasadzie raczej zabieg kosmetyc\nDziÄki fajnie,ze pomogĹo. O wiele lepiej dziaĹa nasen i jego rĂłĹźne odpowiedniki zawierajÄ\nwtedy moĹźna wsadzaÄ 30-40 min bez obaw i samemu dojĹÄ. [link widoczny dla zalogowanych] Witam wszystkich.\nAle wiecie same jak to jest z Wlochami - dopoki nie bede miec w rece kontraktu wole nie zapeszac. Albo tylko jedno . Mam pytanie.. O ludzie!! SuszÄ suszarkÄ\nNo wiÄc... CoĹ mi tu siÄ nie trzyma kupy to wasze zabieganie o zdrowie. Jeszcze raz przepraszam BÄdÄ teraz uwaĹźniej czytaĹa Tydzien po zabiegu zdjeli mi opatrunek, przemywalem rane kwasem borowym czy jakos tak, sam zmienialem sobie bandaze. 60-75 E,F,G... SÄ\nrowniez lasery, ale problem po tym tez nawraca. CzytajÄ\nsie bez koĹca. [link widoczny dla zalogowanych] Bo jak na pierwszy raz to zacznÄ chyba od tych owocĂłw i warzyw, bo na caĹkowitÄ\nchetnie poslucham wnioskow i spostrzezen na ten temat, szczegolnie z ust w/w panow Witaj kety, napewno siÄ uda, zobaczysz jakby co to zaglÄ\n. Mam pytanie odnoĹnie paznokci Ĺźelowych. No chyba, Ĺźe siÄ cieszÄ\n, Ĺźe jest pretekst, Ĺźeby do szkoĹy nie chodziÄ. JeĹźeli sÄ\nzy, kiedy odebraĹam wyniki na toxo. Przedtem nosiĹam rozmiar 70D/E, a potam mogĹam wejĹÄ do 65B. [link widoczny dla zalogowanych] mocja_orbitrek_magnetyczny_ol_92321.html Na kiedy masz termin?. A tak wyglÄ\nda to poprostu bardziej elegancko i oficjalnie. zrobiÄ tak kolor rĂłwny, bez zaciekĂłw, strzyĹźenie takie, Ĺźe wĹosy siÄ po prostu ukĹadajÄ\nnie szlo sie ze mna dogadac , bylam jak taka roslinka i to trwalo od pol godziny do godziny i pozniej wszystko przechodzilo , do konca dnia tylko pozostawal ogromny bol glowy. [link widoczny dla zalogowanych] po stazu kolejny egzamin by uzyskac dyplom.\nCzeĹÄ Dziewczyny! moze piÄ ten sok z cytryny najpierw jak zaleca tombak...mam tÄ\ndaĹam do niej Czy ktoraĹ z was miaĹa taki problem? A polsat siÄ wypnie. nawet delikatna [link widoczny dla zalogowanych]\n(1 faza spalanie) acha pod biustem mam na wydechu(aĹź oczy wyĹaĹźÄ\nc siÄ metrem 86-87cm dzieki best bra za kawaĹ dobrej roboty Ale to chyba nierealne ... Ani siÄ nic nie je, ani nie pije. wczoraj zjadĹam musli z jogurtem nat, malutki obiadek z drugiego dania , owoc (jabĹko , arbuz , banan) , startÄ\n. BraĹam Detocell Slim przez 3 miesiÄ\ni Äwiczeniami - praktycznie problem mnie juĹź nie dotyczy Mialam tak straszne bole,ze czekajac na meza wrestauracji krzyczalam tak glosno z bolu, ze chyba ludzie w sasiedniej miejscowosci mnie slyszeli kelnerki co i raz biegaly i tylko oklady przykladaly mi do czola.\nJuz mi nawet tak Ĺadnie nie pachnie. [link widoczny dla zalogowanych] oczywiscie dam znac\nJak Ci pisaĹam wczeĹniej oprĂłcz rĂłĹźnych negatywnych konsekwencji, niewielka szansa, Ĺźe znajomoĹÄ ta przyniesie Ci coĹ dobrego. Hej!!! tylko albo i az 25 bo 25 setek to mozna ladnie zalatwic rpzyszla panne mloda Zdecydowanie polecam Claudius. hejka! [link widoczny dla zalogowanych]\nNajlepsze sa klamry VHO ktore zaklada sie u kosmetyczki (ale niewiele ich jest takze w mniejszych miastach moze nie byc ich wcale, np: de Mello MALO TEGO TA PANI BYLA WIELCE NIEPOCIESZONA ZE NIE DOSTALA NAPIWKU GDY PLACILAM W KASIE. o rajciu - wczoraj siÄ popsikalam... hehehe MOIM ZDANIEM LEPSZA I DUZO CIEKAWSZA OD 1 CZESCI,WARTO OBEJRZEC...POLECAM NAPRAWDE!! matka Polka, ojciec WÄgier a listonosz Czech - proste


Przedsiębiorcy bronią umów śmieciowych - Infor.pl\nStrona główna » Kadry » Wiadomości » Przedsiębiorcy bronią umów śmieciowych\n26 października 2012, 05:00\nTe same pieniądze wydane przez pracodawcę, w zależności od formy zatrudnienia czy formy kontraktu, trafiają w większej lub mniejszej części do pracownika – przypomina w rozmowie z Agencją Informacyjną Newseria Zbigniew Żurek. – Jeżeli pracodawca chce zapłacić za daną pracę czy usługę 100 zł, to w przypadku umowy o dzieło, z 50 proc. kosztem uzyskania przychodu, w kieszeni pracownika zostaje 90 zł. Jeżeli jest to zwykła umowa o dzieło – ok. 80 zł, a jeśli to jest umowa o pracę, to zostaje ponad 40 zł. \nBardzo wielu ludzi młodych, dzięki atypowym formom zatrudnienia znajduje swoją pierwszą pracę. Jeżeli ma się lat 20, to emerytura będzie za 40 lat, więc zdąży się jeszcze na nią zapracować. Trzeba pamiętać również o ludziach starszych, którzy w ten sposób dorobią sobie do pensji. Jest wiele aspektów, bo i wiele jest, na szczęście, możliwości świadczenia pracy – twierdzi wiceprezes BCC.\nPracodawca proponuje to, na co go stać, wydaje tyle, ile może, po to, żeby być konkurencyjnym, żeby jego firma nie upadła. Musi racjonalizować wydatki. Musi również odkładać część środków nie tylko na inwestycje, ale także na gorsze czasy – uważa Zbigniew Żurek. – Na pewno najlepiej byłoby pracować na umowę o pracę, na czas nieokreślony i zarabiać jeszcze do tego pięć średnich krajowych. Są tacy, którzy tak pracują, ale niestety nie wszystkim takie warunki proponują.\nObecnie od umów o dzieło nie płaci się składek na ubezpieczenie społeczne, chyba, że umowa taka jest zawierana z własnym pracodawcą lub na jego rzecz, obok umowy o pracę (chodzi tu o uniknięcie obchodzenia przepisów Kodeksu pracy).


Google rozdaje prezenty o wartości 80$ nowym użytkownikom Chromecast’a\nStrona główna > Newsy > Google rozdaje prezenty o wartości 80$ nowym użytkownikom Chromecast’a\nGoogle kontynuuje kampanie reklamową mającą przekonać użytkowników do zakupu Chromecast’a. Nowa akcja promocyjna daje równowartość 80$ nowym użytkownikom telewizji od Google. Co ciekawe, wartość promocji dwukrotnie przewyższa koszt zakupu Chromecast’a.\nAby zakwalifikować się do odebrania gratisów należy zakupić wtyczkę Chromecast między 20 marca a 19 kwietnia. Wśród bonusów, które możemy odebrać znajdziemy 3 miesięczny bezpłatny dostęp do Google Play Music, miesiąc oglądania Qello Concerts, 3 miesiące DramaFever, 3 miesiące Ulicy Sezamkowej Go oraz miesiąc darmowego wypożyczania filmów z Google Play Movies.


Ebook: Walka - Waleria Marrene-Morzkowska - Czytio.pl\neBooki Literatura piękna Walka Walka\nWaleria Marrené-Morzkowska (1832–1903) to polska pisarka, publicystka, krytyczka literacka i feministka okresu pozytywizmu. Nauki pobierała w domu, a następnie w szkołach w Puławach oraz w Krakowie. Wiele podróżowała. Zawarła długoletnią przyjaźń z Elizą Orzeszkową. Po przeprowadzce w 1877 roku do Warszawy zajęła się pisarstwem, publicystyką i filantropią. W swoim domu prowadziła popularny salon literacki.Debiutowała powieścią „Nowy gladiator” w 1857 roku. Opublikowała ponad dwadzieścia utworów prozatorskich, głównie w typie romansu. Wiele z nich można zaliczyć do nurtu powieści tendencyjnej. Często poruszały one problematykę emancypacji kobiet. W jej dorobku znalazły się także publikowane na łamach „Przeglądu Tygodniowego” artykuły krytyczne, szkice literackie, recenzje i sprawozdania. Przełożyła „Kobietę trzydziestoletnią” Balzaka oraz wybrane dramaty Henryka Ibsena.Obecne wydanie zostało przygotowane przez firmę Inpingo w ramach akcji „Białe Kruki na E-booki”. Utwór poddano modernizacji pisowni i opracowaniu edytorskiemu, by uczynić jego tekst przyjaznym dla współczesnego czytelnika.


Komplet czapka z pomponem i komin rosie szary uniwersalny - Ubrania - Sprawdź teraz! - JOYFUL\nJoyful Produkty Komplet czapka z pomponem i komin rosie szary uniwersalny\nKomplet czapka z pomponem i komin rosie szary uniwersalny\nKomplet damski czapka i komin to klasyka zimowych stylizacji , a komplet ROSIE to jeden z największych bestsellerów kolekcji Lemoniade . Prosty, ale modny fason z pomponem sprawia, że czapka jest stylowym dodatkiem, który pomoże Ci stworzyć zimowy look. W składzie modelu znajdziesz domieszkę wełny , dzięki czemu komplet jest ciepły i przyjemny w dotyku. Doskonale sprawdzi się nawet w mroźne dni. SKŁAD: Akryl 70% Wełna 30% WYMIARY: Obwód czapki: 40 cm Długość szala: 156 cm Szerokość szala: 26 cm\nZwiewna sukienka w cętki ariana brązowy xs\nSukienka w groszki maya czarny m\nKardigan z dużym kapturem niebieski uniwersalny\nBluza alison white\nSpodnie jeansy denim circle ze ściągaczem na dole\nKatana jeansowa cekiny


Szampon do ciemnych włosów wydobywający głębię koloru | Kontigo.com.pl\nPojemność: 250 ml 15,60 zł / 100 ml\nSzampon do włosów blond nawilżający\nOdżywka do włosów blond nawilżająca\nSzampon do włosów blond osłabionych czynnikami zewnętrznymi\nOpis Twórz głębsze, wielowymiarowe, bardziej lśniące odcienie brązów już podczas mycia. Szampon Visibly Deeper zawiera kakao i olejek z wiesiołka, dokładnie oczyszczając, podbija głębię koloru brunetek. Dedykowany dla naturalnych oraz farbowanych odcieni włosów brązowych.\nAplikacja Nanieś szampon na mokre włosy, delikatnie masuj i spłucz. Dla najlepszych efektów i pogłębienia koloru, uzupełnij pielęgnację odżywką Brilliant Brunette Visibly Deeper Colour Deepening.


Obóz w Tucholi 18-23 lutego 2019 - relacja\nOd poniedziałku 18 lutego 2019 do soboty 23 lutego 2019 42 dzieci z naszej Akademii pod opieką 5 trenerów przebywało na obozie zimowym w Tucholi.\nPoniżej podsumowanie naszego zimowego wyjazdu\nGrupy treningowe, treningi :\nUczestnicy obozu zostali podzieleni na dwie grupy treningowe (ze zwględu na wiek, a także poziom umiejętności piłkarskich), obie grupy realizowały ten sam temat treningowy związany z "przejściem z ataku do obrony" jednak treningi różniły się doborem ćwiczeń. Warto zaznaczyć że grupy treningowe nie były stałe i część zawodników miała okazję spróbować swoich sił zarówno w jednej jak i w drugiej grupie.\nW trakcie całego obozu rozegraliśmy kilka meczów towarzyskich, w którch szczególną uwagę zwracaliśmy na elementy nad którymi pracowaliśmy podczas zajęć. Młodsza grupa zagrała dwukrotnie z Tucholanką (jeden raz na sali, a jeden raz na Orliku). Starsi natomiast zagrali z Tucholanką, Sztormem Kosakowo, a także z Chojniczanką. Składy na poszczególne sparingi dobierane były tak, żeby każdy zawodnik miał okazję przynajmniej 2 razy zagrać.\nW Tucholi praktycznie przez cały obóz mieliśmy niemal idealną pogodę do treningów (słonecznie i temperatura na plusie). W związku z tym nawet z najmłodszą grupą trenowaliśmy głównie na boisku. Treningi na sali gimnastycznej ograniczyliśmy do niezbędnego minimum. Tylko jednego dnia mieliśmy drobne opady śniego, ale nie przeszkodziły nam one w zrealizowaniu programu zajęć. Pogoda miała też istotne znaczenie przy planowaniu przez nas porannej zaprawy. Praktycznie każdego dnia udało nam się z dziećmi wyjść przed śniadaniem na biegowy spacer, co dobrze wpływało na pobudzenie organizmu do późniejszego wysiłku.\nCała nasza grupa zakwaterowana była na dwóch piętrach Zakładu Aktywności Zawodowej w Tucholi. Miejsce to możemy szczerze polecić każdemu. Pokoje są odnowione, bardzo dobrze wyposażone, obsługa bardzo pomocna i miła. Wcałym ośrodku jest ciepło, a jedzenie jest bardzo, bardzo dobre. Codziennie świeże bułeczki na śniadanie, chleb razowy, pyszna jajecznica z wiejskich jaj, bardzo dobrej jakości szynka, sery, jogurty, owoce, na obiad bardzo dobre zupy, drugie danie i kompot z prawdziwych owoców :), na kolację zawsze coś ciepłego. Nasze dzieciaki jadły aż miło było patrzeć, często też korzystały z tego, że można było brać dokładkę. Szczególnym powodzeniem cieszyły się domowe pierogi z serem lub z truskawkami. Mamy wrażenie że dzięki temu że nasi podopieczni mieli taki apetyt, podczas obozu unieknęliśmy większych problemów zdrowotnych.\nAtrkacje dodatkowe :\nW trakcie obozu odwiedziliśmy Technikum Leśne im. Adama Loreta w Tucholi. W trakcie tej wizyty zwiedziliśmy salę bioróżnorodności, salę sygnalistów i tzw. harwesternię. Uczniowie Technikum przybliżyli naszym zawodnikom na czym polega praca leśnika, drwala, pokazali jak pracuje się na harwesterach, opowiedzieli o zwyczajach myśliwskich (m.in. o sygnałach które można usłyszeć na polowaniach), a także o sokolnictwie. Bardzo dziękujemy dyrekcji Technikum Leśnego za umożliwienie odwiedzenia szkoły.\nKolejną atrakcją była wizyta na kręgielni. Kręgle tradycjyne w odróżnieniu od bowlingu nie są tak powszechne i większość naszych zawodników po raz pierwszy miała możliwość spróbować tej gry. Każde dziecko miało możliwość wykonania około 20 rzutów. Kula którą się rzuca jest mniejsza niż w bowlingu, ale nie ma otwórów na palce, więc sposób rzucania bardzo się różni. Nasi zawodnicy rzucali dwoma rękami i trzeba przyznać, że niktórym szło to całkiem sprawnie. Czas spędzony na kręgielini był miłym przerwynikiem od treningów i dobrą okazją do integracji całej obozowej grupy.\nDla młodszych, ale także dla tych nieco starszych sporą atrakcją okazała się też znajdująca się na przeciwko naszego miejsca zakwaterowania Sala Zabaw Kolorowy Zakątek. Z sali tej skorzystaliśmy dwukrotnie, za każdym razem obserwując że nasi młodzi piłkarze to przecież w gruncie rzeczy dzieci, które potrzebują czasu na chwilę beztroskiej zabawy.\nDodatkowych piłkarskich atracji też oczywiście nie brakowało. Każda z grup rozegrała turniej w FIFĘ, a wieczorami wspólnie oglądaliśmy mecze Ligi Mistrzów (Liverpool - Bayern i Atletico - Juventus).\nNa zakończenie obozu zwiedziliśmy rynek w Tucholi i kupiliśmy pamiątki.\nW trakcie obozu dwóch naszych piłkarzy obchodziło urodziny, tak więc mieliśmy okazję do miłej uroczystości i wspólnego słodkiego świętowania.\nObóz w Tucholi wspominać będziemy bardzo miło. Program treningowy zrealizowaliśmy w 100%, rozegraliśmy kilka wartościowych sparingów, pogoda dopisywała, zakwaterowanie i wyżywienie mieliśmy bardzo dobre, nikt poważnie nie zachorował, obyło się też bez większych kontuzji.\nObóz w Tucholi oceniamy zateam na piątkę z plusem i już szykujemy się do kolejnych wyjazdowych projektów :\n- wiosenne weekendy z piłką (koniec marca, początek kwietnia),\n- wyjazd na turniej Tatry Cup,\n- obóz letni we Wdzydach Kiszewskich (5-11 sierpnia 2019).\nLista uczestników obozu w Tucholi\n2. Nikodem Sobolewski\n3. Mateusz Gajewski\n4. Filip Gutowski\n5. Kordian Pienczyn\n6. Antek Maciejewski\n7. Maciej Hebel\n8. Franciszek Pleger\n9. Kornad Czwatschka\n10. Dorian Zaworski\n11. Zofia Grzona\n12. Nina Abe\n13. Amelia German\n1. Piotr Bistram\n2. Piotr Garnicki\n3. Bartłomiej Reszka\n5. Krysitan Dzierzba\n6. Piotr Hlebik\n7. Bawarski Maciej\n8. Słowi Kuba\n9. Patelczyk Nikodem\n10. Chudziak Bartek\n12. Maksymlian Bryc\n13. Konrad Hennig\n14. Marcel Hincke\n15. Wiktor Tabisz\n1. Aleskander Mięsiak\n2. Igor Krzyżański Cisłowski\n3. Bartosz Szwarc\n4. Darek Gaffke\n5. Maciej Górski\n6. Eryk Karolewski\n7. Piotr Klecha\n8. Filip Perschon\n9. Michał Bochentyn\n10. Dariusz Hałuszczak\n11. Ksawery Jezierski\n12. Filip Wandersleben\n14. Kamil Błażejewicz\nTrenerzy : Krzysztof Jezierski, Jakub Przybylski, Jakub Rybicki, Tadeusz Ciapa\nWolontariusz : Damian Patleczyk\nWDZYDZE KISZEWSKIE 2016 - lato (roczniki 2006, 2007,2008)\nWDZYDZE KISZEWSKIE 2018 - lato (roczniki 2008,2009,2010,2011)


Anita Ryng (IKEA): Cieszę się, że swym doświadczeniem mogę wspierać komunikacyjnie wprowadzanie zmian, które realnie wpływają na nasze otoczenie - NowyMarketing\nWraz z początkiem 2021 roku Anita Ryng objęła stanowisko dyrektorki ds. komunikacji w IKEA Retail. Teraz rozmawiamy z nią m.in. na temat najbardziej satysfakcjonujących projektów, a także planów na najbliższe kilka miesięcy względem popularnej szwedzkiej marki.\nCzym zajmowała się Pani w firmie IKEA, zanim objęła Pani stanowisko dyrektora ds. komunikacji?\nDo IKEA dołączyłam trzy lata temu jako public affairs manager w dziale komunikacji i odpowiadałam m.in. za kontakty firmy z sektorem publicznym. Następnie zostałam communication operations managerem – głównym zadaniem na tym stanowisku miało być przygotowanie i koordynacja wdrażania strategii komunikacyjnej, ale w związku z wybuchem pandemii COVID-19 zakres moich prac zdecydowanie dostosował się do nowej sytuacji. Przed dołączeniem do IKEA przez 20 lat zajmowałam się komunikacją, funduszami unijnymi i współpracą międzynarodową w administracji publicznej. Mam również doświadczenie w dyplomacji, przez kilka lat odpowiadałam za gospodarcze kontakty polsko-holenderskie w Ambasadzie RP w Hadze.\nJaki projekt, który Pani zrealizowała do tej pory dla marki IKEA, wspomina Pani najmilej?\nTrudno wskazać mi jeden konkretny projekt, ponieważ miałam okazję pracować przy naprawdę wielu inspirujących inicjatywach. Największą satysfakcję sprawiają projekty, dzięki którym czuję, że przyczyniam się do wprowadzenia realnych zmian. Ostatnio jednym z takich działań było przygotowanie komunikacji „Pół na pół – gry bez zamiatania pod dywan” z okazji Międzynarodowego Dnia Kobiet. W IKEA uważamy, że nierówny podział obowiązków domowych, szczególnie w czasach pandemii, może mieć bezpośredni wpływ na możliwości zawodowe i pozycję ekonomiczną kobiet. Prowadzimy szereg działań, które mają na celu tworzenie włączającego i przyjaznego miejsca pracy dla wszystkich pracowników, bez względu na płeć, wiek, kulturę czy przekonania. Dążymy do całkowitego zlikwidowania nierówności w wynagrodzeniach kobiet i mężczyzn – obecnie w IKEA ta różnica wynosi jedynie 0,16%. Ponadto, jako jedna z pierwszych firm w Polsce w styczniu 2020 r. wprowadziliśmy dodatkowy miesiąc pełnopłatnego urlopu ojcowskiego. Przez ostatni rok skorzystało z niego ponad 90 pracowników IKEA.\nAmbicją IKEA jest tworzenie lepszych warunków codziennego życia dla wielu ludzi. Gdy wybuchła pandemia COVID-19 natychmiast zainicjowaliśmy pilną pomoc dla lokalnych społeczności. I są to działania, z których jestem faktycznie bardzo dumna. To była nasza własna inicjatywa i świadoma decyzja, by skierować wsparcie do grup, które nie są oczywistymi odbiorcami pomocy w czasie epidemii. W ramach akcji #PomagamyRazem wraz z partnerami największą troską objęliśmy dzieci i młodzież. W pierwszych miesiącach pandemii wyposażyliśmy w nowe meble i sprzęt do zabawy wszystkie oddziały psychiatrii dziecięcej w Polsce, by najmłodsi pacjenci mogli lepiej przetrwać trudny czas. Z kolei celem realizowanego obecnie programu „Razem w trosce o dom” jest wsparcie w tworzeniu bezpiecznego domu dla tych, którzy go nie mają lub go stracili. Pandemia okazała się szczególnie trudnym doświadczeniem dla najmłodszych, dlatego wsparliśmy Fundację Dajemy Dzieciom Siłę. Dzięki IKEA z pomocy psychologicznej skorzysta większa liczba dzieci doświadczających przemocy domowej oraz ich rodzin. W ramach współpracy z Fundacją Ocalenie kilkadziesiąt rodzin uchodźców i imigrantów otrzyma dostęp m.in. do wsparcia prawnego oraz rozbudowanego programu wsparcia mieszkaniowego.\nTo tylko wybrane przykłady naszych działań, ale każdy z nich utwierdza mnie w przekonaniu, że wspólnie zmieniamy świat na lepsze.\nCzy był też jakiś projekt, o którym wolałaby Pani zapomnieć?\nNie przypominam sobie niczego takiego – może już zapomniałam o takich projektach :). Jestem przekonana, że w każdej sytuacji zawodowej mogę znaleźć dla siebie coś interesującego i kształcącego. Czasem efekty są mniejsze niż się spodziewaliśmy – zakładaliśmy na przykład, że większe zainteresowanie mediów wzbudzi nasza inicjatywa wspomnianego już urlopu ojcowskiego czy działania mające na celu rzeczywistą równość pomiędzy kobietami a mężczyznami w IKEA. Ale nie zniechęca nas to do dalszych działań – wręcz przeciwnie, zastanawiamy się, jak jeszcze lepiej dotrzeć z tym przekazem do klientów.\nZa co odpowiada Pani teraz, piastując funkcję rzeczniczki prasowej oraz dyrektorki ds. komunikacji w firmie IKEA?\nMoim głównym zadaniem jest przygotowywanie i prowadzenie komunikacji w IKEA – zarówno wewnątrz, jak i na zewnątrz organizacji. Poza tym pracuję wraz z całym naszym zespołem nad umocnieniem wizerunku IKEA jako firmy odpowiedzialnej i zaangażowanej społecznie. Wierzymy, że odpowiednie informowanie o naszych działaniach oraz inicjatywach stanowi strategiczne narzędzie, dzięki któremu możemy rozwijać nasz biznes, a także pozytywnie oddziaływać na otoczenie. W tym roku świętujemy 60 lat obecności IKEA w Polsce, więc przed nami wiele wyzwań i ciekawych inicjatyw. Ponadto kontynuujemy realizację długoterminowej strategii zrównoważonego rozwoju „People & Planet Positive”. Zgodnie z nią koncentrujemy się na działaniach, które przybliżają IKEA do stania się biznesem w pełni cyrkularnym, neutralnym klimatycznie, jeszcze bardziej włączającym i dbającym o równe i sprawiedliwe traktowanie.\nJakie są Pani plany na najbliższe kilka, kilkanaście miesięcy względem marki IKEA?\n2021 to dla IKEA Rok Zrównoważonego Rozwoju, dlatego zamierzamy jeszcze bardziej skupić się na oferowaniu przystępnych cenowo produktów oraz rozwiązań, które są korzystne dla ludzi i planety. Jako dział komunikacji IKEA chcemy inspirować naszych klientów oraz zachęcać ich do prowadzenia bardziej zdrowego i ekologicznego trybu życia. Uważamy, że lepsze życie to życie uwzględniające równość i różnorodność, nasze holistyczne podejście do zrównoważonego rozwoju zakłada zatem pełne poszanowanie różnorodności oraz wspieranie lokalnych społeczności.\nNa to wszystko nakłada się oczywiście sytuacja pandemiczna i ograniczenia w funkcjonowaniu naszych sklepów. Czujemy się jeszcze bardziej odpowiedzialni za bezpieczeństwo naszych pracowników, klientów oraz za nasze otoczenie. To olbrzymie wyzwanie biznesowe ale także komunikacyjne. Wartości IKEA są dla nas w tej sytuacji szczególnie ważnym kompasem.\nTo ogromna satysfakcja i szczęście, kiedy w pracy można działać zgodnie ze swoimi wartościami. A na dodatek widzieć efekty swojej pracy i inspirować innych. W IKEA pracuję w bardzo różnorodnym środowisku i widzę, że dzięki temu jestem bardziej kreatywna oraz innowacyjna. Myślę, że to różnorodność czyni nas lepszymi; świetnie sprawdza się w pracy zespołowej, ponieważ zróżnicowane grupy podejmują lepsze decyzje. Cieszę się, że swym doświadczeniem mogę wspierać komunikacyjnie wprowadzanie zmian i decyzji biznesowych, które realnie wpływają na nasze otoczenie.\nW jaki sposób ładuje Pani baterie?\nW tak zwanych normalnych czasach było to życie kulturalne, szczególnie teatr, jazz i muzyka klasyczna oraz rodzinne podróże w mniej uczęszczane zakątki świata, czyli właściwie nic oryginalnego. Zawsze ważne były dla mnie kontakty z ludźmi, przyjaciółmi oraz znajomymi z poprzednich miejsc pracy. Od ponad roku jest to głównie rzeczywistość online – joga, filmy, ale także spotkania z najbliższymi. Częściej dzwonię i rozmawiam, rzadziej piszę maile. I z prawdziwą przyjemnością zaangażowałam się w wolontariat: pomagam w odrabianiu lekcji uczniom cudzoziemskim, czyli poznaję blaski i cienie edukacji zdalnej.


Kosmetyki naturalne - świetne rozwiązanie dla kobiet, które chcą właściwie zatroszczyć się o swoje ciało - Zabiegi oraz pielęgnacja\nKosmetyki naturalne – świetne rozwiązanie dla kobiet, które chcą właściwie zatroszczyć się o swoje ciało\nPatrząc na telewizję, a zwłaszcza pasmo reklam, które pojawia się między nowymi pozycjami antenowymi, trzeba niekiedy zadać sobie trud tego, by zobaczyć które z produktów są najczęściej polecane telewidzom. Systematycznie śledząc treść reklam mamy szansę zauważyć, że jedną z najpopularniejszych kategorii rozwiązań są kosmetyki.\nWynika to w pierwszej kolejności z tego, że bardzo dużo kobiet chce dbać o swoją prezencję, choć zazwyczaj mają zamiar to osiągnąć nie podejmując się jakichkolwiek wyrzeczeń. Nie mniej jednak nie oznacza to wcale, że kosmetyki są złe. Po prostu warto nie zapominać o tym, że nie działają one niczym ruch czarodziejskiej różdżki, za sprawą którego można z każdej przedstawicielki płci pięknej uczynić księżniczkę. W tym przypadku dobrze jest przede wszystkim zwrócić uwagę na polskie kosmetyki naturalne – zerknij na ofertę polskich kosmetyków naturalnych Organique. Istnieją dwa najważniejsze argumenty, które powinny nas zachęcić do postawienia na wyżej zaprezentowane produkty.\nPo pierwsze, są one stworzone przez rodzimych producentów, co sprawia, że nabywając je wspieramy tę gałąź w naszym kraju, która niewątpliwie rośnie w siłę za sprawą takich przedsiębiorstw jak na przykład Ziaja. Z drugiej strony dobrze jest jednak zauważyć, że, są one pochodzenia naturalnego, co oznacza, że ich przyswajanie przez naszą skórę jest znacznie skuteczniejsze.\nOmawiana na niniejszej podstronie problematyka jest dla Ciebie godna uwagi? Jeśli tak, to kliknij tutaj i przeczytaj poza tym więcej na ten temat (https://shapeofu.pl/laseroterapia/usuwanie-tatuazu-makijazu-permanentnego-usuwanie-przebarwien/)!\nW ostatecznym rozrachunku powoduje to, że polskie, naturalne kosmetyki mają kilkukrotnie mniejsze prawdopodobieństwo tego, że ich stosowanie może prowadzić do wielorakich uczuleń itd., co w ostateczności da efekt zupełnie inny od zamierzonego.\nW świetle wyżej wymienionych argumentów, polskie kosmetyki naturalne w porównaniu chociażby do tych, które są bardzo szeroko promowane w mediach, posiadają kilka najważniejszych zalet oraz istnieje parę najistotniejszych powodów, które doprowadzają do tego, że to nim powinniśmy się przyjrzeć w pierwszej kolejności. Oferta asortymentowa polskich producentów systematycznie staje się coraz bardziej różnorodna, co z kolei sprawia, że także Polacy chętniej w kwestii troski o swój wygląd ufają Polakom.\nKategoria: Wyglądaj zdrowo i cudownie! Tagi: firmy, kosmetyki, polscy producenci, produkt, wygląd


Wiadomości24 » Styl życia » Dzieci i Młodzież » Jak wybrać nianię?\nData dodania: 2012-12-12 11:25\nWyjeżdżam na studia do dużego miasta. Będzie fajnie. Tylko skąd wziąć pieniądze na zapłacenie czynszu, jedzenie i inne babskie wydatki? Przecież kasa od rodziców nie wystarczy. A może by tak zostać... nianią?\nNiania, czy kelnerka?\nNa początku roku akademickiego pojawia się mnóstwo ofert pracy dla promotorów imprez, dostawców pizzy, czy kelnerek. W końcu kilka stówek piechotą nie chodzi, a zajęć na uczelni i tak jest mało. Właśnie dlatego dorywcza praca w czasie studiów jest świetnym pomysłem. Pozwala zarobić dodatkowe środki na pełne atrakcji studenckie życie lub na prozaiczne wydatki szarego żaka. Wśród standardowych "studenckich" zawodów coraz częściej pojawia się zawód opiekunki dla dziecka.\nNiania z indeksem\nFakt, iż większość pretendentek do opieki nad maluchami stanowią studentki kierunków pedagogicznych i psychologicznych, nie jest z pewnością niczym zadziwiającym. Na portalach zawierających oferty pracy aż roi się od ogłoszeń umieszczanych zarówno przez będących w potrzebie rodziców, jak i zainteresowane podjęciem pracy kobiety. Bo przecież popyt na nianie był, jest i będzie nieodłącznym elementem naszej rzeczywistości, a skoro istnieje możliwość zdobycia cennego doświadczenia zawodowego już w trakcie studiów, to jest to idealny sposób na połączenie przyjemnego z pożytecznym.\nStudentka vs. Emerytka\n"Jestem miłą i sympatyczną osobą o dobrym sercu. Studiuję zaocznie na drugim roku pedagogikę przedszkolną i wczesnoszkolną" - tak na swoim profilu w serwisie mojaniania.pl reklamuje się dwudziestoletnia Agnieszka z Wrocławia. Wielu rodziców woli zatrudnić studiującą nianię, której wymagania finansowe będą z pewnością niższe niż warunki stawiane przez emerytowane nauczycielki, czy pielęgniarki. Poza tym jej świetna znajomość gier i zabaw oraz sposobów radzenia sobie z niesfornymi maluchami, świeżo wyniesiona z zajęć na temat najnowszych badań nad naturą i zachowaniem dzieci,\nmoże wygrywać w konfrontacji z fanką polskich seriali i krzyżówek.\nPopcorn i amerykańskie komedie\nNie sposób jednak nie wspomnieć o ciemnej stronie zatrudniania babysitterek z indeksem. W tym miejscu idealnie wpasowuje się wizerunek szalonej niani, zajmującej się w sobotnie wieczory dziećmi bogatych rodziców, bohaterów amerykańskich komedii. Bo przecież studentka pedagogiki marzy o otwarciu prywatnego przedszkola albo żłobka lub ciepłej posadce dyrektora szkoły, a czasem po prostu ma ochotę pójść w piątkowy wieczór na randkę. Wizerunek ten nie ułatwia więc sprawy potencjalnym opiekunkom, ale także spędza sen z powiek współczesnych rodziców. W końcu nie są oni w stanie kontrolować tego, co dzieje się za zamkniętymi drzwiami ich mieszkania.\nTagi: wychowanie dzieci opiekunki do dzieci jak znaleźć nianię niania oferty najlepsze nianie