1 maja 2015 24 grudnia 2018\nTrzeba wiedzieć, z której strony traktor ma ogon.\n„Nazywam się Jaśmina Wójcik. Mój tata urodził się w Ursusie. Nie w Warszawie Ursus, tylko właśnie w Ursusie. Tutaj więc wszystko się dla mnie zaczęło” – tak brzmiały pierwsze słowa spaceru akustycznego przygotowanego w 2013 roku przez młodą artystkę. Jaśmina Wójcik nagrała wspomnienia mieszkańców Ursusa, a przede wszystkim byłych pracowników Zakładów Przemysłu Ciągnikowego „Ursus”. Dziś dawne hale fabryczne są w ruinie; na ich miejscu powstanie osiedle mieszkaniowe. Ale co było kiedyś, gdy zakłady były sercem dzielnicy? I dlaczego upadły? Tu mówi Ursus.\n– Kto nie pracował nigdy w zakładzie przemysłowym, to nie wie, że to jest magia. Miałam to szczęście, że pracowałam z elitą naukowo-badawczą. Trafiłam do Zakładu Doświadczalnego Ciągników Rolniczych. Ja byłam sekretarką – nie było czegoś, czego mogłam nie wiedzieć o korespondencji, o dokumentacji. Bo sekretariat to była szyja. […] Miałam do szefów w Ursusie po prostu niesamowite szczęście. To są ludzie, którzy skończyli studia, ale nie że ja to jestem już pan inżynier – bóg, car i tak dalej, tylko od podstaw pięli się stanowiskowo coraz wyżej i wyżej. To był zakład – perełka. […]\n– Byłam technikiem chemikiem. Jak przyszłam do kadr, to absolutnie nie ma żadnych miejsc. No a chciałam się zatrzymać tutaj, w Ursusie. Podobało mi się. Miałam chłopaka, więc jakieś plany były… [śmiech]. Napisałam list do dyrektora naczelnego ówczesnego. Dostałam pismo, żeby się zgłosić do kadr. Nie wiem jak, nie wnikam, w każdym razie było tak, że człowiek mógł gdzieś do kogoś pisać. Czy go ujął mój list? Był bezpośredni, zwyczajny taki. Napisałam, o co mi chodzi, i praca się znalazła. Pracowałam w laboratorium.\n– Jestem z wykształcenia inżynierem po wydziale mechaniczno-technologicznym, tak się wówczas nazywał. Jestem obrabiarkowcem, skrawaniowcem. Miałem stypendium ufundowane z Ursusa, bo wtedy takie były. No i siłą rzeczy musiałem rozpocząć pracę w Ursusie. […] Pracowałem w hali 156, do dziś ten numer pamiętam. Wówczas dyrektorem technicznym był pan inżynier Gwiazdecki. On mawiał tak: „Jak wyjdę na peron w Ursusie i gwizdnę, to mam stu inżynierów i ani jednego frezera”. Trudniej było o takiego wykwalifikowanego robotnika, co stoi przy maszynie, niż właśnie o inżynierów.\n– Ja byłem kierowcą tutaj, woziłem piach do forem na odlewnię. Pracowałem dziesięć lat. Praca była dobra. Kiedyś, pamiętam, ja zarabiałem – tylko przykład daję – dwa tysiące. A taki sekretarz na terenie zakładu miał cztery tysiące. A dzisiaj robotnik zarabia półtora tysiąca, a biznesmen, który stworzył jakiś mały zakład, zarabia dwieście, trzysta. No to jak może być w Polsce dobrze? Jeden ma po uszy wszystkiego, a drugi goły!\n– Pracowałam w zakładach Ursusa od ’72 roku. Najpierw na szlifierkach, później na prostowaniu wałków, później na bergerach, gdzie byłam jedną kobietą. Byłam w telewizji – bo jedyna. Była norma przerzutu norma siedem i pół tony, a robiliśmy po szesnaście. […] W ’76 roku była ta cała rozróba, to wtedy z bergerów zeszłam na kiosk. Później pracowałam na bufecie, a później z powrotem na dział ciężki, na te bergery. […] Śrutownia: wrzuca się takie piasty, wałki. Piasta ważyła 29 kilogramów. I do bergeru. Te piasty dla mnie to była szklanka. Byłam silna, zdrowa. Ja bardzo kochałam tę pracę w zakładach. Stołówkę mieliśmy przepiękną, naprawdę stołówka nad stołówki. Przez dwadzieścia przeszło lat pracowałam na zakładach. Powiesić tego, co to zmarnował.\n– Przyszłam na tak zwaną bramę główną, a tam czekał na mnie pan Bolesław P. Był to pan brygadzista, z wyższej grupy pracowniczej. Jego i jemu podobnych ludzie bardzo cenili i szanowali. Wcale nie było takiej tendencji: „po co ten stary tu się szwenda?”. Było bardzo sympatycznie, i ci starzy pracownicy przyjęli tego młodego, wszystko mu pokazując – gdzie, co, jak. Nawet po cichu szepnęli, czego szef nie lubi. Bardzo przyjemna praca. […] Myśmy nawet dawały sobie pożyczki; jak którejś dziecko się urodziło, to chodziłyśmy, odwiedzałyśmy się. I niedawno, kilka lat temu, ja u siebie w domu zorganizowałam takie spotkanie. Wszystkie się stawiły, wszystkie zadowolone, eleganckie, od fryzjera. Bo z niektórymi to nie widziałam się ze trzydzieści lat. I na zakładach mechanicznych, i później, w biurze projektów, traktowałam to miejsce jak pobyt z rodziną. I nie tylko ja to mówię, bo wiele osób tak to wspomina.\n– Człowiek kończył pracę, osiem godzin i koniec. I na zarobki wcale nie mogę narzekać […]. Dodatki na dzieci, zakład zawsze dbał o to. Paczki na święta, pod choinkę były, Dzień Kobiet – zawsze kwiaty, dyrekcja zakupywała cały bukiet, kierownik przychodził, każdej pani wręczał kwiatuszka, później nam wręczali rajstopy. Miłe lata, miłe. Bardzo dobrze wspominam.\n– Wycieczki pracownicze, przeróżne. Były pielgrzymki do Częstochowy autokarowe, grzybobranie. W tych latach, jak pracowałam na zakładzie, to miałam grzybów po same uszy!\n– […] Spotkania, wczasy, wszyscy jechali; dzieciaki dwa razy do roku: okres zimowy, okres letni. Nikogo nie wyrzucili z mieszkania, wszyscy mieli pracę, zakład dawał mieszkania. Tysiące ludzi, wszyscy szli z zadowoleniem do pracy. O dziesiątej dawali zupy, wkładki, picie, mleko – zależy, na jakim stanowisku, ale przeważnie wszyscy. Oranżada była, wszystko było. Miło było iść do pracy. A dzisiaj to pani idzie – wie pani gdzie? Do niewoli, do więzienia. […]\n– […] Całe osiedle Niedźwiadek to były osoby, które po przyjściu do pracy w zakładach Ursus mogły stosunkowo szybko otrzymać własne mieszkanie. Pracownicy zakładów mogli korzystać z wczasów pracowniczych, w Muszynie, w Dźwirzynie – Muszyna w górach, Dźwirzyno nad morzem. Był ośrodek w Mrągowie, był ośrodek w Popowie. Ja byłam matką samotnie wychowującą dzieci, miałam pierwszeństwo otrzymania miejsca w przedszkolu, w żłobku. […] To nie był żaden, broń Boże, w dzisiejszym wydaniu wyścig szczurów. Ludzie się rozumieli, ludzie się lubili. To była taka wielka rodzina. Zdarzały się w pracy sytuacje konfliktowe również, ale z tego, co ja się orientuję, zakład nie miał zbyt wielu spraw w sądzie pracy, bo prawo pracy było bardzo mocno przestrzegane […].\n– To było malutkie mieszkanko, ze dwadzieścia pięć metrów kwadratowych, pokoik z kuchnią. Ja to dostałem po dosłownie paru miesiącach pracy w Ursusie, jako stypendysta ursusowski. Zarobki to były dość mizerne, 1500 plus premia, no, 1700 z tą premią.\n– Zakład jak zakład. Kołchoz wielki, ludzi mnóstwo. […] Nas była trójka dzieci w rodzinie, ojciec sam pracował w zakładach i wyżywiał rodzinę. Na wczasy się jeździło: Popowo, Kołobrzeg, Międzyzdroje, w górach gdzieś mieli też ośrodek. Propaganda była olbrzymia. W tej chwili się mówi, że ta komuna była najgorsza, nic nie zostawili, ale człowiek się wychował, szkoły pokończył, mieszkać gdzie miał, w domu może nie było super i świetnie, ale człowiek żył i mieszkał, na wczasy się wyjeżdżało. No i ludzie byli inni, dziś to zupełnie inna bajka.\n– Ja przyszedłem do zakładu dwadzieścia lat po wojnie. Ponad trzydzieści procent zakładu jeszcze nie umiało czytać i pisać. Ja skończyłem szkołę podoficerską wojsk pancernych, mechanikiem-kierowcą byłem czołgów, bardzo dobrze przygotowany technicznie wyszedłem z tego wojska. I dosłownie po roku czy półtora mianowali mnie brygadzistą już, bo ci inni znacznie mniej umieli. Trzeba było zrobić spis ludzi, sprawdzić kartoteki, i okazało się, że większość z tych, którzy umieją [czytać i pisać], to mieli po trzy, cztery klasy skończone. Ile trzeba było do nich umiejętności i podejścia! Ja gówniarz przecież dwudziestoparoletni, no i teraz przyjdź do kogoś i powiedz to! Oni się wstydzili. A nie da się pominąć zniszczenia, wojny, wymordowania pracowników Ursusa. Tego, że wyciągaliśmy ludzi ze wsi, którzy nie mieli pojęcia o technice, że trzeba było z dnia na dzień zrobić z niego fachowca dużej klasy. […] Oni się łamali, niszczyli, a trzeba było do przodu. Trzeba było zacisnąć zęby i przeć do przodu, bo inaczej się nie dawało. A jeszcze gorzej mieli ci, którzy przede mną przyszli, oni mi pokazywali, co i jak to. Szanuję przede wszystkim to, że mieli duże morale, duży szacunek do pracy. A dziś już tylko szmal. I to, że przejęli to inni – dlatego ma pani tu ruinę.\n**Nasze ciągniki były cudowne wprost!\n– To był zakład, który produkował ciągniki przede wszystkim, zarówno na rynek krajowy, jak i zagraniczny. Były to czasy PRL-u, więc ta produkcja również szła na eksport, czyli do krajów demokracji ludowej, także do Chin, do Korei. To były ciągniki lekkie, ciągniki ciężkie […]. To był jedyny zakład na terenie kraju produkujący maszyny rolnicze. W tamtych czasach produkcja ciągników miała zbyt na terenie Polski, bo były PGR-y i one miały limity, to znaczy rynek zbytu był jakby zagwarantowany; ciągniki zostały wyprodukowane i wiadomo było, że one będą miały nabywcę, bo to było limitowane i określona ilość ciągników do każdego PGR-u musiała być dostarczona. Na wszystkich wystawach krajowych – POLAGRA, na targach rolniczych, zawsze braliśmy udział w tym – wiele nagród otrzymywały te ciągniki.\n– Te ciągniki, co robili tu, w Ursusie, chyba dwieście czterdzieści szło miesięcznie, ale tu wszystko od podstaw robili, to one szły w świat. Ja kiedyś byłem w Syrii, w Jordanii, w Arabii Saudyjskiej, w Iraku, w Iranie, to jak przejeżdżał tam ciągnik, to się zatrzymałem specjalnie: Mister, Poland? Poland, taki gut, ciągnik – to znaczy, że dobry, z Polski. Żal mi tego, tej fabryki, tych ludzi. To, co ja wiem, to pracowało 21 tysięcy ludzi. Zwolnili z pracy wszystkich. Dobrze w Polsce ma przeciętnie gdzieś około 30 procent, reszta to bieduje. Nędza jest, a na wsiach niesamowita. Ja się wstydzę, jak idzie ulicą człowiek, kobieta czy mężczyzna, i zagląda do pojemnika i grzebie tam. To obrzydliwe jest. Do czego myśmy doszli? Do tego, żeby grzebać w śmietnikach?!\n– Też nie było tak wszystko w porządku, no ale to masa ludzi, wszystko upilnować… Dużo było napływowych, bo dojeżdżali i z Żyrardowa, i ze Skierniewic, z tamtych stron. Kilkanaście chyba tysięcy pracowało, przecież na wszystkie zmiany. Byli chłoporobotnicy […], pracowali przy taśmie, w kółko jedno i to samo, te śrubki, jedno i to samo przez tyle lat robić, nie wiem, horror. […] Chłoporobotnicy to przyjeżdżali do pracy odpocząć po pracy – jechali, wracali tam, obrabiali swoją ziemię […]. No takie czasy były…\n– To jest nieprawda, że nierentowne. To jest bujda jedna z chrzanem. Nasze ciągniki były cudowne wprost!\n– ’76 rok, ja byłam tu, na torach między Włochami a Ursusem […]. Zatrzymywaliśmy pociągi, donosili nam jedzenie, picie i żeśmy strajkowali po parę godzin. Były takie niektóre hece tam, no, jak to między ludźmi: niektórzy jajkami rzucali, jeszcze tam cuda. No ale nasza władza była tak mądra, że z helikoptera robiła zdjęcia, a później, po zakończeniu strajku, wszystkich zatrzymywała. Oni chcieli chyba zakład zlikwidować wtedy – miało iść do sprzedania, no… Trochę żeśmy wojowali, ale żeśmy nic nie zrobili. I przyłączyli Ursus do Warszawy, zrobili, co chcieli, i to nie tylko nasz zakład, bo wiele w Polsce zakładów właśnie posprzedawali i zrujnowali. […]\n– Zostałam przyjęta do biura projektów. Mieściło się w tym białym domu. Biuro zajmowało trzecie i czwarte piętro […]. Parter, pierwsze i drugie to była dyrekcja, i tam różne działy takie. […] W ’76 roku, w czerwcu, nagle zaczęło być słychać, że idą robotnicy. To szli sami robotnicy, nie było tam nawet brygadzisty, bo brygadzista był już uznawany za tak zwany personel nadrzędny. Brygadzista, mistrzowie, kierownicy pilnowali maszyn, żeby nikt nie zniszczył. Płot stał. I ta masa ludzka jak szła, to tak, jakby to był płot z gazety. Nie płot z podmurówką, tylko tak ten płot się położył. Ja to na własne oczy widziałam. Zaczęli zatrzymywać samochody jadące tamtędy, niedaleko właśnie tego budynku dyrekcyjnego. Był bardzo piękny, ciepły dzień. I robotnicy usiedli sobie, potem gdzieś zatrzymali samochód z jajkami. Zaczęli rzucać tymi jajkami w ten budynek dyrekcyjny i: „Hej, gryzipiórki, wychodzić, żaden tu z was nie wyjdzie żywy”. Ja się bardzo bałam, bo miałam syna w przedszkolu. Przedszkole numer 1 Zakładów Mechanicznych Ursus – miał po drodze rodzic, wychodził z pracy i już dziecko odbierał. Więc ja się denerwowałam, co z tymi dziećmi, jak my nie będziemy mogli wyjść? No więc ktoś wpadł na pomysł i koło godziny drugiej poprzebierali nas w fartuchy takie non-ironowe, w paseczki, w prążeczki taki fartuch; i my wychodziłyśmy tak pojedynczo z jakimś wiaderkiem, z jakąś zmiotką, że to niby sprzątaczki wychodzą. No te kobiety, które miały dzieci, ale nie tylko, też te, które miały do domu daleko. Jakoś tam powychodziłyśmy. W sumie chyba ci robotnicy nie wiedzieli, co dalej robić z tym strajkiem. Co tam ten krzyż robi, to nie wiem do dzisiaj. I skąd tam się potem wzięło tyle osób działających bardzo – nie wiem. Była to zwykła, szara, robocza masa. Po prostu. Nawet nie miał ich kto prowadzić.\n– ’76 rok to przecież robotnicy siedzieli na halach, nie pracowali. W sumie to tak różnie to pisali, że warchoły, że to, że śmo. No a ci, co wyszli na tory… To nie było zamierzenie robotników wcale. To faktycznie byli ludzie – z tego, co wiem, bo chodziłem ojca odwiedzać – którzy trochę zadymy, trochę draki, no chcieli może trochę mocniej zamanifestować, ale to nie byli ci robotnicy starzy, prawdziwi. Ci przyszli rano do pracy, stanęli w halach, i to wszystko. A rodziny? Wszyscy się denerwowali, o tych mężów, co się tam dzieje, jak to będzie, co to będzie. [Były] już pustki w sklepach, podwyżki cen, wszystkiego, no jakieś te warunki życia. Chodziło głównie o to, co się w kraju dzieje, bardziej niż w samym zakładzie pracy. Bo zakład pracy, to pensje, wszystko było, normalnie funkcjonowało. Oni się w ogóle wszyscy dogadali tam jakoś. Z początku to chcieli ich spacyfikować, ale to już była za duża masa ludzi: i Radom, i jeszcze kilka miast, większych zakładów w Polsce stanęło. To już zaczynało być za duże, żeby to móc w zarodku spacyfikować.\n– Tu tych przywódców to takich lewusów było, którzy włączyli się do „Solidarności”; działacze. To ja się śmiałem z tego. Jak Wrzodak, Janas, Bujak – ci się dorobili z tego. Uważam, że to byli krzykacze. Ci działacze z „Solidarności”, jak na przykład Mazowiecki, Kuroń i inni – to oni dążyli do tego, żeby obalić ten ustrój socjalistyczny, a zrobić demokratyczny. A później trzeba obalić zakłady pracy, żeby zmniejszyć ludzi pracy, żeby nie kontaktowali się ze sobą, żeby nie było strajków. Bo takie grupki teraz, obecnie, no to co to tam? Jakie tam strajki? Grupka. Żeby cały kraj, to co innego. Taka grupka to nic nie poradzi. I do czego dochodzi? Myśmy straszne koszty ponieśli przez działanie „Solidarności”. Ja mówię, że może z czasem historia opowie to zło, co było w tej Polsce.\n– Jak były całe te rozróby, te warchoły, to wszystko, no to było straszne. To podpalanie wagonów, co zomowcy robili, bicie ludzi. No makabra. W ’76 roku, tak. Myśmy nie otwierały ani bufetu, ani nie było pracy, tylko taki był przełom. To było straszne. Te pociągi były zatrzymane, stało wszystko w torach, no to jest ciężko do opowiedzenia, jak to się działo. Musieliśmy wszyscy odejść od stanowisk, no bo trzeba było odejść, no i zaczęło się. Wpadało wojsko, wpadali zomowcy, bili, wyganiali, odganiali od stanowisk. Te wagony, te pociągi, które jechały do Warszawy i w kierunku Warszawy – ludzie się po prostu kładli na torach, żeby zatrzymać, żeby tego nie ściągali, bo tego jechało, Boże, coś okropnego, co było.\n**Dlaczego Ursus upadł?\n– Ja to podejrzewam, że po prostu po to, żeby rozbić to skupisko ludzi. Albo może decydenci znaleźli sobie miejsce zakupów. Więc cóż to szkodzi, że upadł rynek pracy dla ludzi.\n– Zostało popełnionych parę błędów. Między innymi kupno licencji Massey Fergusona na traktory w calach. Tam byli ludzie, co się sprzeciwiali temu, między innymi główny konstruktor, nazwisko do dzisiaj pamiętam: Szczygieł. To jego nawet zapudłowali za sprzeciwianie się. Ja myślę, że to minister przemysłu uparł się, żeby kupić licencję w calach. Oczywiście te cale zostały przeliczone na milimetry, ale powstały kompletnie nieokrągłe wymiary. I jak do tego dobrać wszystkie ciągi, które są w jakiś sposób logicznie ułożone – cała pomiarówka i narzędziówka? […] Potem, gdy nastała wolna Polska, to chyba zarządzanie położyło [Ursus]. Przez jakiś czas dyrektorem był lekarz pediatra. Fabryki par excellence mechanicznej – no nie do wiary! On podobno twierdził – bo mnie już dawno wtedy nie było – że on dzisiaj nie jest lekarzem, tylko jest menadżerem. Ale dziękuję bardzo, trzeba wiedzieć przynajmniej, z której strony traktor ma ogon.\n– Teraz to wszystko rozkradli. […] Z ziemi wyrywali betony. Z ziemi powyrywali po dwa metry! Bardzo boleję. Ten Ursus to był przydatny dla ludzi, tych, co tutaj zatrudniał. Tu jest ponad 80 tysięcy, nie wiem, chyba już teraz 90 tysięcy [ludzi] w Ursusie. Ale każdy lata, pracy szuka, tu znajdzie, tu nie pracuje, tu na śmieciowe zatrudnienie… Posiedzi i już go zwalniają, już go wyrzucają. Dopóki nie będzie dyscypliny, nie będzie prawa uczciwego, i Salomon nie rozwali tego.\n– Zakład upadł, ponieważ po prostu został poddany restrukturyzacji. Skończył się rynek zbytu wraz z przemianami społeczno-politycznymi przede wszystkim: PGR-y zostały zlikwidowane, nie miano po prostu gdzie tych ciągników sprzedawać. W budynku dyrekcyjnym […] znajduje się obecnie Urząd Gminy. […] Budynek został troszeczkę odremontowany, ale niewiele. Zdarza się, że przejeżdżam, a nawet byłam kiedyś na terenach zakładu, chociażby w Urzędzie Gminy załatwiałam różne rzeczy. Ale chyba najtrudniejszym dla mnie momentem było, jak oglądałam z bliska zakład, halę, która kiedyś dobrze pracowała, a obecnie niszczeje. Naprawdę serce się kraje, jak się na to wszystko patrzy. […]\n– […] Gdzie był błąd? Zadłużenie ponoć. Nie wiem, po co tego Masseya kupili, trzeba było przestawiać się na calowe techniki, […] nowe narzędzia, wszystko, bo to inny układ miar – zamiast trochę zmodernizować, kurczę, włożyć w ten zakład. No i ponoć się w końcu okazało, że nie opłaci się. No i jak wiele zakładów w kraju rozpieprzyli. Szkoda, że to padło. Tu miało mnóstwo ludzi zatrudnienie. […] Człowiek mógł wejść, przejść wzdłuż i wszerz i patrzył, jak to wszystko ruina się robi. Nie wiem, czy ktoś coś zyskał na tym czy stracił… Czy kraj stracił taki zakład produkcyjny, czy się nie opłaciło… To już mądrzejsi myślą, jak to wszystko poukładać. […]\n– Ktoś kogoś kupił i sprzedał. Ursus konał od ’89 roku.\n– Bo ja wiem, jak to się stało? Przecież walczył o to i pan Wrzodak, i pan Bujak, i ci wszyscy… […]\n– […] Niepotrzebnie weszli w Fergusona. Licencjodawca kupił zakłady po to, żeby zniszczyć. Bo on opanował rynek światowy, a ciągniki ursuskie były za dobre, proste w konstrukcji. Przecież rynek Ursusa obejmował dość szeroki świat. I to były nie do zajeżdżenia, nie do zdarcia ciągniki. A Ferguson konkurencję musiał zdusić. Dlatego padły zakłady. […]\n– Mieszkałem w Niemczech, to Niemcy szczycili się, że mnie znają, bo ja jestem pracownikiem Ursusa. Oni mieli traktory z Ursusa! Wierzyć się nie chce. Wypucowane, wychuchane, wydmuchane – znane na całą Europę Zachodnią były! Narody pracują, żeby markę wypromować jakąś, tak jak Rolls-Royce czy Bentley. Jest nie do pomyślenia, żeby taka firma padła w Niemczech. Oni powiedzieli: gdyby padł Mercedes, to jest koniec niemieckiego państwa. Bo kościec państwa przetrącony jest. Tam pracowały pokolenia na to, żeby to wypromować. A myśmy wykończyli, i to polskimi rękoma […]. To była kuźnia kadr, zaawansowania technicznego, Pozbyliśmy się takiego miejsca, które kształciło ludzi; robiło z prostych, zwykłych ludzi fachowców; uczyli myśleć, zachowywać się nowocześnie. Wszystko diabli wzięli.\nWszystkie zdjęcia autorstwa Macieja Komorowskiego\nJaśmina Wójcik: Nikt nie słucha ludzi z Ursusa [rozmowa]\n**Dziennik Opinii nr 121/2015 (905)


Ogłoszenie o rozpoczęciu dialogu rynkowego o rozpoczęciu dialogu rynkowego dotyczącego nieruchomości w Berlinie\nStrona główna Ministerstwo Biuletyn Informacji Publicznej\n29 czerwca 2017 (ostatnia aktualizacja: 30 czerwca 2017)\nDie deutsche Version befindet sich hier\no rozpoczęciu dialogu rynkowego dotyczącego nieruchomości\nprzy ul. Unter den Linden 70/72 w Berlinie w ramach przygotowania do realizacji przedsięwzięcia w formule partnerstwa publiczno-prywatnego.\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych Rzeczypospolitej Polskiej zaprasza wszystkie zainteresowane podmioty do dialogu rynkowego, którego celem jest zebranie i analiza informacji wraz z przedstawieniem warunków zagospodarowania nieruchomości stanowiącej własność polskiego Skarbu Państwa w Berlinie (Niemcy) przy ul. Unter den Linden 70/72.\nZamierzeniem Ministerstwa Spraw Zagranicznych jest zrealizowanie w latach 2017-2021 inwestycji polegającej na wzniesieniu siedziby Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej w Berlinie oraz towarzyszącej ambasadzie części komercyjnej (budynku komercyjnego) w formule partnerstwa publiczno-prywatnego na wstępnych zasadach określonych poniżej.\nNiniejszy dialog rynkowy służyć ma rozpoznaniu rynku potencjalnych partnerów i instytucji finansowych w określeniu wizji i warunków możliwych wariantów realizacyjnych inwestycji oraz lepszemu przygotowaniu dokumentacji niezbędnej do przeprowadzenia procedury wyboru Partnera Prywatnego. W ramach dialogu rynkowego nie przewiduje się składania wiążących ofert.\nW celu zabezpieczenia interesu uczestników ww. testu rynku, strony zostaną zobowiązane\ndo podpisania umowy o zachowaniu poufności informacji wrażliwych (wzór w załączeniu).\nWszystkie załączniki do ogłoszenia stanowią jego integralną część.\nRzeczpospolita Polska jest właścicielem nieruchomości położonej w Berlinie przy ul. Unter den Linden 70/72 (nieruchomość), w ścisłym centrum miasta (Mitte) w pobliżu Bramy Brandenburskiej. Całkowita powierzchnia nieruchomości według dokumentacji projektowej wynosi 4.225 m2 (zob. zał. Plan Sytuacyjny – Lageplan). Nieruchomość sąsiaduje od strony północnej i wschodniej z działkami użytkowanymi przez Bundestag, a od strony zachodniej z budynkiem biurowo-komercyjnym.\nDo 2016 r. na nieruchomości znajdował się budynek, w którym do roku 1999 mieściła się siedziba Ambasady Rzeczypospolitej Polskiej. Ze względu na zły stan techniczny w 1999 r. budynek został wyłączony z użytkowania, a w 2016 r. zakończyła się jego rozbiórka do poziomu 0.0. Pozostaje jeszcze do rozbiórki jeden poziom podziemny garażowy zajmujący +/- połowę działki od ul. Unter den Linden. Obecnie nieruchomość jest niezabudowana.\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych przewiduje zagospodarowanie nieruchomości poprzez budowę nowoczesnego obiektu, spełniającego wymogi nakładane przez miejscowe prawo, służącego potrzebom Ambasady RP w Berlinie, a także spełniającego inne funkcje, które służyć będą Partnerowi Prywatnemu.\nZgodnie z obowiązującymi warunkami zabudowy, ustalonymi dla poprzednio planowanej inwestycji ambasady, na nieruchomości możliwa jest budowa obiektu o powierzchni maksymalnej 16.900 m2 GFZ*. Poprzedni obiekt niezrealizowanej ambasady miał liczyć 5 kondygnacji naziemnych i jedną kondygnację podziemną garażową. Zgodnie z informacjami uzyskanymi w Senacie Berlina, istnieje możliwość wybudowania jeszcze dodatkowego piętra podziemnego (garażowego).\nWspółczynnik GFZ (Geschossflächenzahl) określa, jaka jest dopuszczalna powierzchnia (zulässige Geschossfläche) wszystkich pięter w budynku na określonej działce budowlanej. Współczynnik GFZ zawarty jest w planach zabudowy, w tym przypadku = 4. Maksymalna powierzchnia wszystkich pięter budynku na określonej działce obliczana jest wg wzoru:powierzchnia działki x współczynnik GFZ = dopuszczalna, sumaryczna powierzchnia wszystkich pięter (zulässige Gesamt-Geschossfläche).\nSumaryczna powierzchnia wszystkich pięter dotyczy pięter pełnych (Vollgeschosse), tzn. nie zawiera ona np. powierzchni balkonów.\nWspółczynnik GFZ wykorzystywany jest w Niemczech m.in. do określenia dopuszczalnej gęstości „zamieszkania“ (städtebauliche Dichte) dla danego obszaru miejskiego.\nW kwestii ustalenia aktualnie obowiązujących warunków zabudowy w tym miejscu należy zwrócić się bezpośrednio do właściwych władz niemieckich: Senatsverwaltung fürStadtentwicklung und Umwelt Brueckenstrasse 6, 10179 Berlin.\nZamierzeniem Ministerstwa jest pozyskanie na tej działce siedziby Ambasady RP w Berlinie o powierzchni ok. 4.500 m2, dostosowanej do potrzeb zagranicznej placówki dyplomatycznej, zatrudniającej około 70 osób, spełniającej wymogi dla tego typu obiektów, w szczególności w zakresie bezpieczeństwa, funkcji reprezentacyjnych oraz działalności konsularnej.\nWedług danych Ministerstwa, minimalne stawki czynszu za wynajem powierzchni biurowej w sąsiedztwie nieruchomości, wynoszą od ok. 18 do 20 euro/m2; a w przypadku powierzchni handlowej to ok. 25 euro/m2 GLA.\nNiemieckie Ministerstwo Spraw Zagranicznych potwierdziło możliwość zrealizowania na nieruchomości obiektu dyplomatycznego, jak i komercyjnego.\nII. Wstępny, oczekiwany zakres współpracy z partnerem prywatnym oraz wstępne warunki realizacji inwestycji w formule partnerstwa publiczno-prywatnego:\nOczekiwaniem Ministerstwa jest zabudowa przez Partnera Prywatnego nieruchomości budynkiem komercyjnym z wydzieloną częścią z przeznaczeniem na siedzibę Ambasady RP w Berlinie spełniającą wymagania określone w programie funkcjonalno-użytkowym. Zgodnie z prawem miejsca położenia nieruchomości budynki oraz ich części oraz związane z nimi tereny, które są wykorzystywane do celów misji dyplomatycznej muszą być wyraźnie rozpoznawalne, możliwe do odróżnienia i przestrzennie oddzielone od części wykorzystywanej do celów komercyjnych. Dla potrzeb niniejszego dialogu, Ministerstwo przygotowało wstępną wersję programu funkcjonalno-użytkowego, która odzwierciedla najważniejsze parametry i funkcjonalności wymagane dla polskiej misji dyplomatycznej w Berlinie.\nPartner Prywatny odpowiadać będzie za sfinansowanie projektu oraz wykonanie albo zlecenie wykonania, robót budowlanych w zakresie całego budynku - obejmującego funkcjonalnie wydzielone części: publiczną i komercyjną, lub wykonanie dwóch odrębnych budynków. Wizja docelowego usytuowania siedziby ambasady w obrębie nieruchomości jest na tym etapie jeszcze niedookreślona, co stwarza możliwości zaproponowania jej w ramach niniejszego dialogu. Warunkiem koniecznym jest jednakże architektoniczne wydzielenie siedziby ambasady z części komercyjnej, o którym mowa w pkt a).\nPartner Prywatny będzie zarządzał wytworzonym w ramach umowy budynkiem oraz nieruchomością gruntową. Na etapie eksploatacyjnym, partner prywatny będzie zarządcą części komercyjnej nieruchomości, a także będzie odpowiadał w pełnym zakresie za jej utrzymanie w stanie niepogorszonym. W odniesieniu do części publicznej nieruchomości Partnera Prywatnego obciążać będą obowiązki w zakresie utrzymania stanu technicznego budynku, instalacji oraz urządzeń (konserwacje, naprawy, remonty) przez cały okres trwania umowy. Zarządcą części publicznej nieruchomości będzie Ambasada RP w Berlinie.\nZakres robót budowlanych obejmować powinien zaprojektowanie, wybudowanie oraz przekazanie obiektu budowlanego do użytkowania. W ramach procedury budowlanej Partner Prywatny pełnić będzie rolę inwestora. Do Partnera Prywatnego należeć będzie zatrudnienie generalnego wykonawcy, nadzór inwestorski, a także odbiory częściowe i końcowy robót budowlanych. Podmiot publiczny, na zasadach opisanych w umowie o PPP, będzie miał wpływ na proces inwestycyjny (akceptacja projektu budowlanego i wykonawczego, uprzednia akceptacja wykonanych robót częściowych lub końcowych).\nUdział Skarbu Państwa w Przedsięwzięciu polegać ma na czasowym przekazaniu Nieruchomości Partnerowi Prywatnemu do korzystania określonym tytułem prawnym.\nWynagrodzeniem Partnera Prywatnego będzie prawo do wyłącznej eksploatacji obiektu komercyjnego, w tym czerpania pożytków przez ustalony w umowie czas. Pożytki partnera prywatnego pochodzić będą np. z czynszów uzyskiwanych od najemców lokali. Z tego względu umowa zawarta będzie na odpowiednio długi czas, pozwalający Partnerowi Prywatnemu na odzyskanie nakładów kapitałowych, ponoszenie wydatków bieżących oraz uzyskanie rozsądnej stopy zwrotu. Partner Prywatny nie będzie mógł zbywać części Nieruchomości, ani obciążać jej ograniczonymi prawami rzeczowymi bez zgody strony publicznej.\nPartner Prywatny będzie ponosił ryzyko budowlane realizacji przedsięwzięcia, a także ryzyko popytu. Podmiot publiczny nie będzie gwarantował Partnerowi Prywatnemu określonej stopy zwrotu z inwestycji.\nPartner Prywatny nie będzie właścicielem części komercyjnej obiektu. Przez cały okres trwania umowy partner prywatny uprawniony będzie do korzystania z Nieruchomości na zasadach prawa zależnego (np. najem, dzierżawa, użytkowanie). Prawo własności nieruchomości pozostanie przez cały czas w rękach polskiego Skarbu Państwa. Po zakończeniu czasu trwania umowy Partner Prywatny wyda część komercyjną obiektu podmiotowi publicznemu.\nPrawem właściwym dla umowy o partnerstwie publiczno-prywatnym będzie prawo polskie. Zastosowanie do umowy znajdą w szczególności przepisy ustawy o partnerstwie publiczno-prywatnym. Prawo niemieckie znajdzie zastosowanie do procedury inwestycyjnej (m.in. Prawo Budowlane dla Berlina – Bauordnung für Berlin vom 29 September 2005 wraz ze zm. wprowadzonymi 1.01.2017r.). Ponadto, zastosowanie znajdą właściwe przepisy administracyjne prawa niemieckiego dotyczące norm środowiskowych, akustycznych, gospodarki odpadami i tym podobne.\nIII. Sposób i forma komunikacji.\nPodmioty zainteresowane udziałem w dialogu proszone są o przesłanie, w ciągu 30 dni od dnia jego ogłoszenia, listu zawierającego oświadczenie o zainteresowaniu partnerstwem, charakterystykę potencjalnego partnera (jego dotychczasowe osiągniecia, w tym zwłaszcza w obszarze partnerstwa publiczno-prywatnego), wizję realizacji projektu inwestycyjnego, oczekiwane warunki dodatkowe, a także wypełnioną ankietę.\nAnkieta stanowi wyłącznie narzędzie realizacji testu (badania) rynku podmiotów zainteresowanych realizacją Przedsięwzięcia.\nOdpowiedzi, o które prosimy nie będą traktowane jako ostateczne stanowisko Państwa firmy, ale jako informacje handlowe, z zastrzeżeniem ich poufności i zostaną wykorzystane wyłącznie w celu doprecyzowania struktury oraz wdrożenia i realizacji Przedsięwzięcia.\nMinisterstwo Spraw Zagranicznych, reprezentujące w niniejszym Przedsięwzięciu podmiot publiczny, jest otwarte na propozycje i gotowe do dyskusji na temat zarówno zakresu, jak i formuły realizacji Przedsięwzięcia.\nKorespondencję w tej sprawie należy kierować w języku angielskim lub polskim na adres: PPPBerlin@msz.gov.pl.\nPrzedstawicielami Ministerstwa Spraw Zagranicznych upoważnionymi do reprezentowania Ministerstwa w ramach niniejszego dialogu są:\nPan Przemysław Czyż, Dyrektor Biura Infrastruktury\nPan Jan Czarniecki, Zastępca Dyrektora Biura Infrastruktury\nNiniejsze ogłoszenie nie jest zaproszeniem do składania ofert w rozumieniu przepisów prawa i nie rodzi skutków prawnych w postaci zobowiązania do zawarcia umowy. Wyłączny cel przeprowadzenia dialogu rynkowego został określony w treści ogłoszenia. Ministerstwo Spraw Zagranicznych zastrzega sobie prawo rozmów z kilkoma wybranymi zainteresowanymi oraz zmiany bądź doprecyzowania treści zawartych w niniejszym ogłoszeniu dla potrzeb wszczęcia i przeprowadzenia procedury wyboru Partnera Prywatnego w przyszłości. Wybór podmiotów do rozmów będzie rezultatem wnikliwej, profesjonalnej analizy ich dotychczasowego doświadczenia.\nOdpowiedzi na niniejsze ogłoszenie oraz ewentualne rozmowy nie nadają prawa pierwszeństwa\nw trakcie postępowania na wyłonienia Partnera Prywatnego ani jakichkolwiek innych przywilejów.\nZ tytułu przesłania odpowiedzi nie przysługują jakiekolwiek roszczenia wobec MSZ. Podpisując odpowiedź oraz ankietę, podmiot oświadcza, że zapoznał się z powyższymi warunkami i nie wnosi do nich żadnych zastrzeżeń.\n Zakładany termin realizacji inwestycji z tolerancją + 6 miesięcy\nmapa geodezyjna nieruchomości,\nnota werbalna niemieckiego MSZ,\ntłumaczenie noty werbalnej niemieckiego MSZ,\nAbzeichnung (Plan zagospodarowania),\nBebauungsplan (Opis techniczny z warunkami dot. kwartału Unter den Linden-Wilhelmstrasse- Dorotheenstrasse i Schadowstrasse),\nzałożenia do programu funkcjonalno-użytkowego,\nwzór umowy o poufności.


Akcesoria | Tartak Mazewo\nW naszym asortymencie posiadamy również akcesoria, na które składają się:\n– szpilka budowlana (ocynkowana) – szpilki budowlane przeznaczone są do zamocowań konstrukcyjnych. Wykonane są ze stali ocynkowanej galwanicznej.\n– miara gumowana\n– adapter magnetyczny do bitów\n– wkręty do więźby dachowej – wkręty do drewna i płyt wiórowych z kołnierzem\n– wkręty hartowane podkład pod więźb – wkręt do drewna i płyt wiórowych z kołnierzem\n– wkręty dwugwintowe – wkręty wykorzystywane do łączenia elementów drewnianych z innymi elementami złącznymi, np. nakrętki, tuleje posiadające gwint metryczny\n– wsporniki słupa: służą do mocowania drewnianych słupów w podłożu. Występują różne warianty wsporników – do zabetonowania oraz do mocowania, do gotowego podłoża betonowego przy pomocy stalowych kątni rozporowych.\n– końcowka z magnesem do wkrętarek – końcowka z magnesem stosowana do montażu wkrętów samowiercących\n– wkręty samowiercące ze skrzydełkami – wkręt do drewna\n– koszulki uniwersalne z kołnierzem – do materiałów budowlanych\n– wkręty farmerskie do pokryć dachowych – do mocowania blach stalowych (zdolność przewiercenia do 2mm) do podłoża drewnianego.\n– podkładki okrągłe – wykorzystywane jako element montażowy najczęsciej przy produktach z gwintem metrycznym\n– nakrętki szesciokątne (ocynk) wykorzystywane są jako element złączny do prętów gwintowanych, srub metrycznych\n– wsporniki belki – stosowane są do mocowania belek do ścian i słupów (w konstrukcjach drewnianych) jak również do mocowania np: drewnianych belek stropowych o przekroju pełnym lub do belek dwuteowych do ścian z materiałów tradycyjnych, takich jak: cegła, stal, beton, żelbet czy żelbetonowych wieńców.\nWyróżniamy trzy grupy wsporników:\n– standardowe wsporniki belek, grubość od 1.5mm do 2.0mm\n– wsporniki belki zawieszone, grubość 1.5mm\n– wsporniki typu ET, EL. Po połączeniu ze sobą dwóch elementów drewnianych pozostają całkowicie niewidoczne\n– złącza kątowe – służą do łączenia drewnianych elementów konstrukcyjnych najczęściej pod kątem prostym w dwóch płaszczyznach. Grubośc wynosi od 1.5mm do 8mm. Niektóre z nich wzbogacone są w wytłaczane żebra wzmacniające, pomagając przy tym w mocowaniach narażonych na większe obciążenie.\n– płytki perforowane – służą do łączenia dwóch lub więcej elementów drewnianych w jednej płaszczyźnie. Ich grubość to 1.5mm do 2.5mm. Wymiary standardowe zawierają się w przedziale od 40x120mm do 1300x3000mm\n– wsporniki słupa – służą do mocowania drewnianych słupów w podłożu. Występują różne warianty wsporników – do zabetonowania oraz do mocowania do gotowego podłoża betonowego\n– końcowki PZ1, PZ3, T40\n– końcówki TORX\n– złącza krokwiowo-płatniowe – stosowane są do łączenia belek, które przecinają się pod kątem prostym. Wykorzystuje się je do łączenia, np: płatni, czy też krokwi z murłatą. Zróżnicowane wymiarowo\n– tama perforowana – służy do wykonywania drewnianych konstrukcji. Do połączeń można stosowac gwoździe, wkręty, śruby\n– gwoździe budowlane – wykorzystywane do łączenia różnych elementów drewnianych\nGwoździe papowe ocynk:\n– gwoździe papowe – do zamocowań pap izolacyjnych, cienkich blach oraz elementów obróbek blacharskich do drewnianych konstrukcji nosnych\n– gwoździe skrętne(ocynk) – do wykonywania połączeń zakładkowych elementów drewnianych. Skręcenie trzpienia poprawia siłę zamocowania w podłożu\n– podkładka papowa – podkładki papowe wraz z gwoździami papowymi zwiększają powierzchnię docisku zamocowań pap izolacyjnych\n– gwoździe piercieniowe (ocynk) – przeznaczone są specjalnie do mocowania złączy do drewna\n– gwoździe boazeryjne (ocynk) – gwóźdź służy do łączenia różnych elementów, zazwyczaj drewna. Gwoździe wykonane są ze stalowego drutu najwyższej jakosci\n– wkręty hartowane do drewna i płyt wiórowych – wkręty wykorzystywane do łączenia elementów drewnianych, drewnopochodnych, PCV do podłoży drewnianych. Stal ocynkowana galwanicznie.\n– wkręty fosfatowane do mocowania płyt kartonowo-gipsowych – wkręt wykorzystywany do mocowania płyt kartonowo-gipsowych do konstrukcji nośnej z profili stalowych. Wkręt ze stali-fosfatowany\n– wkręty fosfatowae do mocowania płyt kartonowo-gipsowych – wkręt wykorzystywany do mocowania płyt kartonowo-gipsowych do konstrukcji nośnej z profili drewnianych. Wkręt ze stali-fosfatowany\n– wkręt do drewna z łbem sześciokątnym Din 571 -wkręt wykorzystywany do łączenia elementów drewnianych, drewnopochodnych, PCV do podłoży drewnianych. Wkręt ze stali ocynkowanej galwanicznie.\n– śruby zamkowe – śruby idealne do łączenia materiałów drewnianych z drewnem i innymi materiałami\n– nakrętki złączne – M6, M8, M10, M12 – narkętki wykorzystywane do łączenia gwintowanych metalowych elementów


Mezoterapia osoczem na włosy Łódź | Klinika Pawlikowski\nMezoterapia osoczem da widoczne, efektowne zagęszczenie włosów po zaledwie jednym zabiegu? Tak, to możliwe. Zabiegowi Magellan, w którym wykorzystuje się osocze bogatopłytkowe, wystarczy poddać się jeden raz w roku. Po około trzech miesiącach od wizyty w klinice pacjent zauważa już przyspieszenie wzrostu włosów i zwiększenie ich objętości. Stosując przepisane przez dermatologa środki farmakologiczne, może utrzymać efekt aż do następnego zabiegu.\nLek z naszego organizmu\nOsocze bogatopłytkowe uzyskuje się z krwi pacjenta. Ponieważ jest to materiał „własny”, pochodzący z naszego organizmu, właściwie nie występuje ryzyko reakcji alergicznej podczas jego zastosowania. Pierwsza faza zabiegu polega na pobraniu krwi i odseparowaniu osocza. Za pomocą specjalnego separatora, urządzenia wykorzystującego wysoko zaawansowaną technologię komputerową, odwirowuje się krew, odciągając osocze do osobnej strzykawki. Osocze zawiera płytki krwi, które wywierają dobroczynny wpływ na proces regeneracji włosów. W jednym mikrolitrze znajduje się nawet do 2 milionów płytek – biologicznie aktywnych białek niezbędnych do naprawy tkanek.\nW drugiej fazie zabiegu lekarz wprowadza uzyskany preparat płytko w skórę głowy, stosując klasyczną mezoterapię. Polega ona na dokonaniu serii drobnych nakłuć i aplikacji preparatu w wybrane miejsca. To procedura w pełni bezpieczna; uzyskane od pacjenta osocze cały czas znajduje się w obiegu zamkniętym, co zapobiega jego skażeniu. Cały zabieg trwa około pół godziny.\nSkłonić komórki włosowe do pracy\nOsocze bogatopłytkowe jest skuteczne w terapii łysienia każdego typu, zarówno u kobiet, jak i mężczyzn. Znajduje zastosowanie przede wszystkim w najczęściej występującym u obu płci łysieniu androgenowym. Przyczyną tego schorzenia jest nadprodukcja jednego z hormonów płciowych – dihydrotestosteronu. Jego nadmierna ilość w organizmie prowadzi do miniaturyzacji mieszków włosowych. Coraz więcej włosów znajduje się w fazie obumierania, aż w końcu mieszki w ogóle zanikają. Terapia osoczem jest efektywna, ponieważ zawarte w nim płytki krwi wzmacniają skórę, prowadzą do rekonstrukcji sieci drobnych naczyń krwionośnych i – co najważniejsze – stymulują komórki mieszków do ich odbudowy.\nSkuteczność terapii osoczem bogatopłytkowym u kobiet została potwierdzona w niezależnym badaniu na Uniwersytecie Medycznym im. Karola Marcinkowskiego w Poznaniu. Średnia ilość włosów na cm² w grupie badanych kobiet wyniosła przed ostrzyknięciem 286,72 (±104,4), natomiast 6 miesięcy po zabiegu – 328,01 (±115,87).\nZabieg Magellan nie jest z reguły bolesny, choć bywa nieprzyjemny. Pacjent może odczuwać pieczenie i nabrzmiewanie skóry. To rezultat stymulującego działania preparatu. W skali 1-5 pacjenci oceniają na ogół dolegliwość zabiegu na 2. Niewielkie grudki rumieniowe pojawiające się w miejscach aplikacji osocza znikają po około 12 godz. Niekiedy pojawiają się małe siniaki, które też z czasem ustępują.\nPrzeciwwskazaniami do wykonania kuracji są głównie choroby krwi, nowotwory i przyjmowanie leków przeciwzakrzepowych.\nmezoterapia osoczem bogato płytkowym - Magellan


Jak nauczyć się żonę - Dzieci i rodzina 2017 - Magazyn dla modnych kobiet 2017\nJak nauczyć się żonę\nMagazyn dla modnych kobiet ⇒ Dzieci i rodzina 2017 ⇒ Jak nauczyć się żonę\nKażdy przedstawiciel uczciwej płci powinien przygotować się na życie rodzinne i zrozumieć, że zdolność do bycia dobrą żoną jest prawdziwym talentem, który musi być stale rozwijany i doskonalony. Zgodnie z badaniami socjologicznymi wielu ludzi nie poślubia swoich ukochanych dziewczynek tylko dlatego, że boją się utraty wolności tak cenionej. Pamiętaj o tym i zostaw "wolną przestrzeń" dla swojego mężczyzny, nawet jeśli jesteś już mężem i żoną. Pamiętaj: małżonek ma własne zainteresowania, hobby, przyjaciele, a jeśli straci, natura miłości wolności może również zbuntować się.\nKażda mądra kobieta wie, że silny mężczyzna ma słabą żonę. "Jak to?" - zapewne zapytasz, i zaczniesz opisywać własne zasługi. Nie mamy wątpliwości, że jesteś mądry i niezależny (nie, nawet samowystarczalny), a możesz zdobyć paznokieć i zmienić żarówkę, jeśli możesz. Ale potem pytanie: dlaczego właściwie potrzebujesz współmałżonka?\nPamiętaj: mężczyźni lubią poczuć swoją wyższość, być liderami, w tym - iw życiu codziennym. Istnieje wiele rodzin, gdzie dokładnie przedstawiciele silniejszego seksu angażują się w pranie i gotowanie barszczu, a kobiety w międzyczasie angażują się w samych siebie i dzieci.\nPomyśl, czy nie chcesz przynajmniej czasem czuć się delikatnym, bezbronnym stworzeniem, odpocząć i zrelaksować się? Niech Twój człowiek dowie się - będzie zadowolony, że nie może zrobić bez jego pomocy. Pamiętaj, aby mu chwalić za wykonaną pracę - niech współmałżonek zachęca do ciągłego wykonywania obowiązków domowych.\nKażdy chce, aby dom był wygodny do zapachu domowej roboty, tak że w przytulnej gnieździe rodziny kochający małżonek i dzieci niecierpliwie czekali. Uważaj na swojego męża - nie poświęcaj się mu, to jest zadbać. Jest smaczne, nakarmić swoje koszulki - nie potrwa długo, ale będzie to bardzo przyjemne.\nNie zapominaj o własnym wyglądzie - troska o zmartwienie, a kobieta powinna wyglądać w każdej sytuacji. I, wreszcie, najważniejsze. Aby stać się dobrą żoną (tak, tak i dobrym mężem), musisz szczerze kochać twoją duszę. Kochaj się całym swoim sercem - i bądź szczęśliwa!\nPoprzedni Artykuł Jak przebaczyć zdradę mężowi\nNastępny Artykuł Odpoczynek z dzieckiem w Petersburgu\nOd czego nosić brązową kurtkę?\nNiezapomniana noc po długim rozdzieleniu\nZasady przygotowania się na wesele\nJak narysować bliskiej osoby\nKaszel noworodka | jak leczyć kaszel u dziecka\nMydło aromatyczne z własnymi rękami\nZupa jarzynowa przecier - dieta przepis\nPrzód krótki i długi powrót spódnicy\nModa: wizerunek nowoczesnej kobiety


Partner George'a Michaela opublikował dotąd nieznaną piosenkę gwiazdora. Mamy nagranie! | Viva.pl\nOlga Figaszewska • 29 grudnia 2016 12:45\nPartner George'a Michaela, Fadi Fawaz udostępnił na Twitterze nieopublikowaną dotąd wersję utworu „This Kind of Love”.\nInformacja o nagłej śmierci światowej sławy muzyka wstrząsnęła światem. Jego partner wielokrotnie podkreślał, że nie może pogodzić się z utratą ukochanego. Byli w związku cztery lata.\nFadi Fawaz, na Twitterze podzielił się wspomnieniami z ostatniego dnia życia Michaela – Mieliśmy zjeść świąteczny obiad. Poszedłem do niego, by go obudzić, a on po prostu nie żył, leżąc spokojnie w łóżku. Nie wiemy, co się stało… Chciałbym, żeby ludzie pamiętali, jaki był naprawdę – był pięknym człowiekiem. George nie mógł doczekać się tych świąt.\n„This Kind of Love”\nWersji piosenki jest wiele, co zaznaczył w jednym z postów Fadi Fawaz. Utwór powstał na początku lat 90. i miał znaleźć się na indywidualnym albumie „Trojan Souls”, który ostatecznie nigdy nie ukazał się na rynku muzycznym. W produkcji utworu, brał udział sam Elton John.\nGeorge Michael zmarł w Boże Narodzenie w wieku 53 lat. Jego twórczość na stałe wpisała się w historię muzyki. W ciągu swojej kariery kompozytor i piosenkarz sprzedał ponad 100 milionów egzemplarzy. Po rozpoczęciu solowej kariery, artysta nagrał 5 studyjnych albumów, 2 minialbumy i 3 kompilacje koncertowe. Jednak to świąteczna piosenka „Last Christmas”, nagrana wraz z zespołem Wham!, okazała się największym hitem.


Matterhorn (4478 m n.p.m.) - najpiękniejszy szczyt Alp? - Drytooling.com.pl\nMatterhorn (4478 m n.p.m.) - najpiękniejszy szczyt Alp?\nMatterhorn to jeden z najbardziej honornych szczytów w Alpach, a na pewno skalno-lodowa piramida znajduje się w ścisłej czołówce najpiękniejszych alpejskich szczytów. Dla wielu jest godnym celem! Dziś mija 150 rocznica zdobycia tego szczytu.\nWysokość: 4478 m n.p.m.\nLokacja: Szwajcaria, Włochy\nPierwsze wejście: 1865, 14 lipca - Edward Whymper, Michel Croz, Lord Francis Douglas, Charles Hudson, Douglas Hadow, Peter Taugwalder, Peter Taugwalder (syn).\nPierwsze wejście zimowe: 1875 rok\nJest to jeden z najwyższych czterotysięczników w Alpach, ze względu na swój wybitny i piękny kształ jest jednym z najbardziej pożądanych szcztów alpejskich. Nie jest on jednak łatwym szczytem do zdobycia (kruszyzna, trudne drogi). Ten samotny alpejski gigant był jednym z ostatnich zdobytych wielkich szczytów w Alpach. Szczyt znajduje się w Kantonie Valais, nad miastem Zermatt.\nW XIX wieku zbudowano w jego pobliżu linię kolejową, która stała się atrakcją turystyczną, oraz wpłynęła na ruch turystyczny i wspinaczkowy w okolicy.\nNiemiecka nazwa The Matterhorn jest najpopularniejsza, możemy spotkać się również z włoskim Monte Cervino, lub francuskim Mont Cervin.\nHistoria zdobywania Matterhornu\nw Złotym Okresie Alpinizmu, szczyty czterotysięczne padały jedne po drugich, lecz Matterhorn, z włoska Monte Cervino, stał niezdobyty. Pierwszą poważną próbę podjął znakomity fizyk, profesor John Tyndall z J. W. Hawkinsem, granią zachodnią zwaną później granią Tyndalla lub włoską, od przełęczy Col du Lion. Było to w roku 1860, a obu Anglikom towarzyszył przewodnik szwajcarski J. J. Bennen. Hawkins po próbie tej wydał bardzo charakterystyczny wyrok: "Czy możliwy do zdobycia, czy też nie, Matterhorn jest zupełnie innym problemem niż Mont Blanc czy też Monte Rosa, lub którykolwiek z tysiąca innych szczytów, które natura łaskawie postawiła przed człowiekiem. Matterhorn jest ze wszystkich swych stron, dzięki stromiźnie, prawie zupełnie ogołocony ze śniegu, a szczyt ten owiewa nimb niedostępności". W dwa lata później Tyndall, doskonale wyposażony w liny i drabinki sznurowe, ponowił swą próbę, docierając na grani włoskiej do punktu, który zwie się dziś Pic Tyndall. W tym samym roku angielscy alpiniści tego autoramentu co Forbes i Ball, ocenili zermatskiego olbrzyma jako szczyt absolutnie nie do zdobycia.\nMatterhorn z Breithornu (zobacz galerię zdjęć). Fot. Damian Granowski\n1865, 14 lipca - Pierwsze zdobycie szczytu. Zespół: Edward Whymper, Michel Croz, Lord Francis Douglas, Charles Hudson, Douglas Hadow, Peter Taugwalder, Peter Taugwalder (syn).\n1871, 22 sierpnia - Pierwsze wejście kobiece (Lucy Walker).\n1929 - Została zdobyta 1400-metrowa zachodnia ściana. Przebył ją w półtora dnia wiedeńczyk Fritz Herrmann, mając do dyspozycji tylko stary czekan, bez liny i raków!\n1931 (31 VII - 1 VIII) - Zespół braci Franz i Toni Schmid (studenci politechniki z Monachium) pokonali północną ścianę. Za ten wyczyn otrzymali złote medale olimpijskie. Ściana ma 1100 m wysokości. Patrz topo Schmid Route zrobione przez Adama Bieleckiego.\n1959 - Pierwsze zimowe przejście wschodniej ściany (do tego w 1,5 dnia). Zespół: Stanisław Biel i Jan Mostowski.\n1992, 20 sierpnia - Hans Kammerlander i szwajcarski przewodnik wysokogórski Diego Wellig wspięli się 4 razy na Matterhorn w przeciągu 23 godzin i 26 minut. Łańcuchówka złożona była z Grani Zmutt -zeszli granią Hörnli - następnie granią Fürggen - zeszli Granią Lion - weszli granią lion - zeszli granią Hörnli- weszli granią Hörnli - zeszli granią Hörnli. Ta łańcuchówka, nie ma do dziś powtórzenia.\n1994 - Droga Bonattiego, pierwsze przejście kobiece w wykonaniu Catherin Destivelle. Francuzka przeszła drogę samotnie.\n2009, 13 stycznia - Ueli Steck przeszedł północną Ścianę Matterhornu. Nowy rekord czasowy na Schmid Route. 1:56 godziny, do tego solo! Jest to wspinaczka kończąca projekt 3 wielkich północnych ścian w alpach ( Północna ściana Eigeru, Grandes Jorasses i Matterhornu) w rekordowym czasie i solo.\n2014, 13 marca - Hervé Barmasse pokonał samotnie w 17 godzin cztery granie (Fürggen, Hörnli, Zmutt, Lion). Jest to pierwsza w historii taka zimowa solówka. Patrz news.\nDrogi wspinaczkowe na Matterhornie\nLokalizacja schroniski i schronów w okolicach Matterhornu\nNa szczyt prowadzi ponad 30 dróg i wariantów. Najprostszymi i zdecydowanie najpopularniejszymi są "drogi normalne": droga pierwszych zdobywców - Grań Hörnli (AD) oraz Grań włoska zwana również Granią Lion (AD+). Ich wyceny byłyby znacznie wyższe, gdyby nie zamocowane ułatwienia - odcinki lin poręczowych oraz drabiny. Pozostałe granie, czyli Zmutt (AD+) oraz Furggen (D+), nie posiadają ułatwień i oferują długą mikstową wspinaczkę na umiarkowanym poziomie.\nDroga Bonattiego - Walter Bonatti wytyczył samotnie tą drogę w zimie 1965 roku (18-22 luty). Droga została wyceniona na ED+ i została powtórzona rok później przez polski (a jakże!) zespół w składzie Ryszard Szafirski, Adam Zyzak, Ryszard Berbeka i Jan Stryczyński w dniach 12-13 sierpnia. . Na pierwszy rzut oka, niesamowitym osiągnięciem było przejście tej drogi w 25 godzin przez Ueli Stecka w marcu 2006 roku (ale on się nie liczy, bo jest kosmitą ;).\nDroga Schmidtów - Patrz topo\nGrań Hörnli (północno-wschodnia). AD (III-)\nGrań Lion lub Grań włoska (południowo - zachodnia). AD+, miejsce IV+.\nGrań Zmutt (północno - zachodnia). AD+, miejsce IV-\nGrań Fürggen (południowo-wschodnia). D+/TD, V+/VI w zależności od warunków\nWidok na Matterhorn z podejścia na Breithorn. Fot. Damian Granowski\nTrudności: D+/TD, V+/VI w zależności od warunków\nInformacje o drogach pochodzą z strony uka.pl, a umieszczone zostały dzięki uprzejmości Wojtka Ryczera\nNajlepszymi okresami na wchodzenie graniami są lipiec, sierpień oraz pierwsza połowa września. Z kolei jesień i zima, to najlepszy okres na wspinaczki ścianami.\nMapka okolic Matterhornu\nhttps://www.jenreviews.com/best-things-to-do-in-switzerland/ - o atrakcjach Szwajcarii\nInformacje praktyczne pochodzą z strony uka.pl, a umieszczone zostały dzięki uprzejmości Wojtka Ryczera\nMasz więcej porad? Dorzuć je w komentarzach!\n13 stycznia 2009 roku Ueli Steck przeszedł północną Ścianę Matterhornu. Nowy rekord czasowy na Schmid Route. 1:56 godziny, do tego solo! Jest to wspinaczka kończąca projekt 3 wielkich północnych ścian w alpach ( Północna ściana Eigeru, Grandes Jorasses i Matterhornu) w rekordowym czasie i solo.\nMatterhorn jest prawdopodobnie najczęściej fotografowanym szczytem na świecie..\nSzwajcarskie linie lotnicze nadały samolotom nazwy najwyższych lub też najbardziej znanych szczytów górskich. Samoloty latające na długich dystansach otrzymały nazwy szczytów, które są wyższe niż 4000 m npm.- Dufour, Zumstein, Signalkuppe, Dom, Lyskamm i Weisshorn. Pierwszy zamówiony airbus 340 - 300 otrzyma nazwę Matterhorn.\nMatterhorn znajduje się na rewersie monety kolekcjonerskiej wypuszczonej w 2009 roku w Palau.\nMatterhorn ze względu na swoję piękno stał się ikoną Alp szwajcarskim, i w sumie Alp ogólnie. W XIX wieku zbudowano w jego pobliżu linię kolejową, która stała się atrakcją turystyczną, oraz wpłynęła na ruch turystyczny i wspinaczkowy w okolicy.\nStephan Siegrist przeszedł po rozpiętym Highline pomiędzy włoskim i szwajcarskim wierzchołkiem Matterhornu. Patrz film.\nCytaty o Matterhornie\n"Niewiele jest na Ziemi gór o tak pięknym kształcie jak Matterhorn. Czworograniasta piramida, obelisk skalny o wierzchołku załamanym nad wschodnią ścianą wyrasta z lodów i śniegów wysoko w niebo: na wysokość 4487 m n.p.m. Ten majestatyczny olbrzym na granicy Szwajcarii i Włoch samotnie odpiera ataki fenu, zawiei i burz. Usytuowany w Alpach w rejonie o największym skupisku szczytów czterotysięcznych Matterhorn stoi sam wyizolowany, jakby natura, jak dobry architekt, chciała wyeksponować swój najdoskonalszy twór." Stanisław Biel\n"Stok złagodniał, w końcu mogliśmy się oddzielić i wraz z Crozem popędziliśmy na wyścigi łeb w łeb, kończąc drogę śmiertelnie zgrzani. O 13.40 świat był u naszych stóp, a Matterhorn został pokonany. Powietrze było idealnie nieruchome i wolne od wszelkich chmur i mgieł. Góry odległe o 150 kilometrów rysowały się wyraźnie i zdawały się być blisko. Alpy Nadmorskie w odległości 200 kilometrów były wolne od mgły. 3000 metrów pod nami rozciągały się zielone pola Zermatt, usiane chatami, z których leniwie wznosiły się błękitne dymy" Edward Whymper (o zdobyciu Matterhornu)\nCiekawy filmik z widokiem na Matterhorn zrealizowany w technologi poklatkowej.\nMatterhorn był celem firmy SenseFly, która postawiła sobie za cel dokładne obfotografowanie góry za pomocą dronów. W przeciągu 6 godzin im się to udało :-)


Takiego jubileuszu jeszcze w Rataju nie było - Informacje z Kołobrzegu i okolic. Aktualne wydarzenia.\nTakiego jubileuszu jeszcze w Rataju nie było\nW sobotę 29 września w Zespole Szkół im. Macieja Rataja w Gościnie odbyło się uroczyste ślubowanie i zarazem pasowanie uczniów klas pierwszych. W tym dniu szkoła obchodziła również 45-lecie powstania.\nPani Dyrektor Halina Schulz-Tkacz serdecznie powitała wszystkich przybyłych uczniów, rodziców, nauczycieli, absolwentów a także zaproszonych gości. W uroczystości wzięli udział reprezentanci wszystkich służb mundurowych, władz samorządowych i wojewódzkich, dyrektorzy placówek oświatowych powiatu kołobrzeskiego. Przybyli goście mieli możliwość zobaczyć m in. pokaz musztry paradnej, występ orkiestry wojskowej oraz uroczyste ślubowanie uczniów klas pierwszych. Całość zakończona została programem artystycznym - występem orkiestry wojskowej z CSSP\nw Koszalinie oraz pokazem musztry paradnej. Po uroczystości goście zwiedzili nowo otwartą pracownię przedmiotów zawodowych Technikum Lotniskowych Służb Operacyjnych.\nNa zakończenie na wszystkich czekała tradycyjna wojskowa grochówka z kiełbaską pieczoną na ognisku.\ninfo i zdjęcia: Waldemar Dołowy, Wojciech Dzierkowski, Mariusz Marecki\nDebug: specified directory - https://www.informacje.kolobrzeg.pl/images/2016/rataj_slubowanie


Wróżka Krotoszyn - ezoplaneta.pl\nWróżki w mieście Krotoszyn\nWróżka Orianna (Krotoszyn )\nJako wróżka wielopokoleniowa, mogę poszczycić się bardzo wysoką sprawdzalnością moich wróżb. Pochodzę z miasta Krotoszyn . Kontakt z moją babcią i ciocią wykształcił we mnie wyjątkową empatię i zdolność dostrzegania ludzkich problemów. Już w wieku dziesięciu lat potrafiłam wróżyć z kart i dzięki jasnowidzeniu widzieć bolączki ludzi po jednym tylko spojrzeniu.\nWróżka Sara (Krotoszyn )\nWróżka Milagros (Krotoszyn )\nWróżka Tamara (Krotoszyn )\nWróżka w miejscowości Krotoszyn\nNa czym ufa magia kartek tarota? Sposobów na zrozumienie samodzielnej perspektyw w historii globu stanowiło setki. O dominacji spośród nich z frazeologizmem przerwano, albowiem brano pałaszuje nadto odrobina pewne. Sporo do chcenia odchodziła plus sprawdzalność prognoz. Akurat trwało się racja zawsze ze kompletnym. Typowym wzorcem stanowi tu tarot, jaki nawet w niezacofanych sezonach trzyma się porażająco. Jego indywidualnością rozpoczyna urzekać się jeszcze mnogość mieszkańców. Co wszakże pociąga taki kształt powinności? Kim stanowi wróżka online? Co najczęściej nastaje nam do przytomności, jak spostrzeżmy wypowiedzenie „wróżka”? Osobowości, które nie pożerają spośród grzeczności okultystycznych, nałogowo komunikują o pierwotniejszej żonie przyobleczonej w wydłużoną toaletę, która proroków ze szklanej rąbali. Wobec owego, jak bezwzględnie oczekuje trwanie, które żegluje nowoczesna chiromantka online, wizja taka ponoć inwestować się żartobliwa. Wieszczka wegetuje no, kiedy wszystek następny mieszkaniec. Korzysta ona po plebejsku wyborny podarek a stworzone fantazji, które dozwalają jej oglądać na glob szerzej. Kabalarka systematycznie zarabia niezadługo duszy, bowiem oddaje sobie myśl z jej perfekcyjna. Spędza spełniają ożywienia, bo umie jego liczbę oraz łamliwość. Gdy zawsze zgrubień wielkomiejski rumor, zapewne gościć na dziesiątym piętrze zamku. Nie forsiasta wykalkulować niewątpliwie jej dominant, skoro wszelka bywa niestandardową postacią. Chiromantka online dzięki tutejszej ruchliwości rzekomo zakładać ostatnie, na co poczytuje chętkę, tudzież paralelnie przysparzać tę pojedynczą wygodę rodzimym pankom. Obecne dlatego portal www.WrozbyTarot.Online koncentruje w niepowtarzalnym siedzeniu nawarstwienie postaci z całego kraju.Nie ustępuje żadnej nieufności, iż oglądając na paczkę mnóstwo kartek tarota, daruje się nieporównanie doświadczyć charakterystycznego typie magię w nich przeklętą. Choć czołobitność rozumu obowiązkowa pro racjonalne przyjęcie suponuje, że rzeczywiste określenie zdarzeń spośród doli nie bywa umiarkowane, wówczas pewna drobinka schowana niezmiernie w nieumyślności, podyktuje nam odebrać aktualną partię zbyt teoretyczną. Wyraźnie obcowań nieprzychylnie nastrojonym nie przebywając. Chociaż zrzeszeni spektakli tarota są przydatni co do bieżącego, iż obfitość wypowiedzianych poprzez chiromantkę sformułowań, wypatrzyło znajome wyrażenie w przyjaźniejszej ewentualnie dalszej predestynacji. Co dotąd o znać na ten temat? W niezacofanych frazeologizmach nie mianuje sondażu kup jakiejś paczki tarota. Istnieją one piekielnie wprost dogodne w pułapek. Nikt i absolutnie nie widocznie zakazać pracownikom zdobywania niniejszego, co potrzebują. Kibić rozchwytywana jest chętni spośród nauką o swobody samorzutnego jej rozciągnięcia. Czy przedstawione granie egzystuje w nastroju sprowadzić zadowalające finały? Manifestuje się, że nie do brzegu. Spośród charakterystyk zauważalnie rasowych ezoteryków popularnie występuje, że o magii tarota nie wyjaśniają też umowy, ale zwarcie ich spośród sprawnościami poszczególnej czarodziejki ewentualnie jawnego magika.\n2015-2017 ezoplaneta.pl - wróżka Krotoszyn , wróżki, wróżka na telefon, wróżka callback Regulamin


Opel Crossland I 1.2 81 KM 2019 crossover skrzynia ręczna napęd przedni\nOpel Crossland I 1.2 81 KM\nOpel Crossland I 1.2 81 KM - GALERIA ZDJĘĆ\nOpel Crossland X to niewielki crossover, który zastąpił Merivę. Samochód zaprezentowano na początku, a do salonów wprowadzono w połowie 2017 roku.\nCrossland X powstał przy współpracy z koncernem PSA. Auto zbudowano w oparciu o modułową płytę podłogową EMP2. Karoseria Opla Crossland X ma 4,21 m długości. To o 10 cm mniej niż w przypadku Astry. Szerokość auta to to 1765 mm, wysokość – 1590 mm (o 10 cm więcej niż w Astrze).\nBagażnik ma pojemność 410 l. Można go powiększyć o ponad 100 l przesuwając – regulowaną w zakresie 15 cm – tylną kanapę. Po złożeniu jej oparć przestrzeń ładunkowa powiększa się do 1255 l.\nLista dodatków jest bardzo długa i zawiera pozycje, które trudno znaleźć u konkurencji. Znalazły się na niej m.in. – znane z nowej Astry – ergonomiczne fotele AGR, wyświetlacz HUD czy podgrzewaną kierownicę. Nabywcy mogą też zażyczyć sobie panoramiczny dach, adaptacyjne reflektory diodowe AFL czy panoramiczną kamerę tylną zapewniającą widok w promieniu 180 stopni.\nO bezpieczeństwo dba m.in. Opel Eye (przednia kamera wspomagająca systemy rozpoznawania znaków i ostrzegania przed niekontrolowaną zmianą pasa ruchu) czy automatyczny system hamowania przed przeszkodą z funkcją wykrywania pieszych.\nOpel Crossland po liftingu. Polskie ceny2020-10-28Opel Crossland X w nowej wersji napędowej2019-08-30Opel Crossland X z LPG2017-10-12Opel Crossland X - polskie ceny!2017-03-17Opel Crossland X2017-01-18Opel Grandland X. Nowy kompaktowy crossover2016-11-19\nOpel Crossland I 1.2 81 KM - PODOBNE SAMOCHODY\n1.2 PureTech 82 KM benzyna2019crossoverręcznaprzedni\nOpel Crossland I 1.2 81 KM Opinie i komentarze


bibak - Dreams to sew: Maszyna w spa\nBuu zbuntowała mi się maszyna. Właściwie to mam wrażenie, że ona jakoś tak nie do końca dobra wróciła z poprzedniej wizyty w serwisie. Tej co to była tam raz, potem drugi raz i trzeci. I co mi panowie usiłowali wmówić, że nagle źle się z nią obchodzę, szyć nie potrafią a z nią wszystko w porządku. Po ostatniej naprawie i regulacji niby ok, ale dziwnie mi naprężacz górnej nici działał. Czy raczej nie działał, bo stopniowo, stopniowo coraz trudniej mi było tak poluzować talerzyki, żeby nie zaciągały dolnej nici na górną powierzchnię tkaniny.\nNo i dzisiaj się już zdenerwowałam, bo naprężacz na "zero" a górna nić nadal zbyt mocno ciągnie. Wyczyściłam maszynę i nic. Dalej to samo. Rozkręciłam co mogłam, poświeciłam, pogmerałam, palcami poluzowałam talerzyki i jakby dobrze przez chwilę było. Ale po dłuższej chwili znów jakoś mocniej i mocniej ta górna nić ciągnęła. Znów rozkręciłam, zdjęłam górną pokrywę i zdiagnozowałam, że coś jakby się klinuje w tym naprężaczu. Jak się postuka, popuka to przez moment jest dobrze, ale już zwykłe dłuższe szycie powoduje ponowne lekkie zaklinowanie się talerzyków naprężacza i nawet po podniesieniu stopki talerzyki już tak zupełnie się nie luzują.\nI tak to ogłosiłam przerwę w szyciu. Napisałam list (prawie miłosny) do mojego ulubionego pana mechanika i jutro maszyna pojedzie do niego na naprawę i regulację. Właściwie to może mogłabym znów wysłać ją do serwisu, bo choć okres gwarancyjny już minął to jednak dałoby się to podciągnąć pod reklamację poprzedniej naprawy. Ale nie mam już sił na spieranie się przez telefon z panami serwisantami i wysłuchiwanie, że na pewno mam nici nie takie, igły nie takie i cała jestem nie taka jak potrzeba do tej maszyny. Swoją drogą, ciekawe, że jakoś przez pierwsze pół roku świetnie się z maszyną dogadywałam. Do czasu gdy rozjechał mi się chwytacz i jak pojechała na serwis do jego ustawienia to odtąd ciągle nie jest z nią dobrze. I ciągle jeszcze walczę z dużą ilością oleju jaką maszynę zalali "Pani się nie dziwi. Maszynie olej nie szkodzi." Tiaaa... Nie chcę jej znów wysyłać kurierem, wysłuchiwać jak to ją źle zapakowałam, że przyjechała do serwisu ze złamaną igłą, po czym odbierać niby wyregulowaną i naprawioną od pana kuriera ponownie ze złamaną igłą. Wolę zapłacić i oddać ją w dobre ręce.\nChyba więc nie będę teraz szyła przez kilka dni. W każdym razie nie będę szyła nic elastycznego. Jak nie wytrzymam to wyciągnę z szafy moją staruszkę Neumankę. Stebnować to ona świetnie potrafi. A że mam koszulę chłopięcą do szycia, ba częściowo już nawet pozszywaną, to kusi mnie ta opcja bardzo.\nPan Mąż zasłużył dzisiaj na moje ogromne uznanie. Okazało się bowiem, że Pan Maszynonaprawiacz już nie pracuje. Przeszedł na emeryturę. Mąż jednak swym urokiem osobistym oczarował kogo trzeba, dostał nr telefonu do Pana Maszynonaprawiacza, zadzwonił, uprosił naprawę, maszynę zawiózł Panu do domu i jest szansa, że po weekendzie będzie piękna i wygłaskana :D\nEtykiety: Naprawa, serwis maszyn, Singer\nAdela Szyje 29 kwietnia 2015 10:07\nNo to się porobiło...Nie zazdroszczę. Pomysł z wysłaniem maszyny do innego mechanika to pewnie w strzał w dziesiątkę. Po tym, co spotkało Cię ze strony serwisu to chyba też bym poszukała kogoś zaufanego i sprawdzonego. Życzę aby szybciutko maszyna wróciła naprawiona tak, abyś nie musiała mieć przestojów. No chyba, że na nowo się polubisz ze staruszką z szafy :)


Jak zacząć blogowanie? - naturalna fotografia | sztuka pstrykania\nAneta Janasz 4 października 2018\nZastanawiasz się jak zacząć to całe blogowanie? Niby wszystko jest takie proste: przychodzi dzień, że siadasz i wpadasz na pomysł – Eureka, już wiem! Założę bloga! Jednak przeważnie od tego momentu, do faktycznego rozpoczęcia przygody z blogowaniem upływa wiele czasu.\nO tak, pomysł jest bardzo ważny. Stwórz najpierw bloga w głowie. Warto skupić się na konkretnej dziedzinie. Ba! Takiej, w której dobrze i pewnie się czujemy. Co więcej, takiej, o której możemy rozmawiać i pisać godzinami. Jeżeli postanowiłeś założyć własnego bloga, bądź ekspertem w temacie, o którym będziesz pisał. Przekonaj ludzi do swojej pasji. Bądź autentyczny. Jeżeli na myśl o opisywaniu tworzenia grafiki jeżą Ci się włosy na przedramieniu – załóż bloga kulinarnego z przepisami. To znaczy, jeśli lubisz gotować. Nie warto na siłę pisać akurat o tym, co jest popularne. Jeśli już znalazłeś “to coś”, zaopatrz się w zeszyt i zapisz w nim wszystkie pomysły na przyszłe posty. Warto! Nawet jeśli teraz masz głowę pełną potencjalnych tekstów, przydadzą się na słabsze dni.\nCiężki orzech do zgryzienia. Nazwa Twojego bloga to Twoja wizytówka. Dobrze, jeśli nazwa będzie odpowiadała tematyce, jaką będziesz poruszać. Czytelnik od razu będzie wiedział czy trafił w dobre miejsce, by znaleźć rozwiązanie swojego problemu. Jeśli od początku wiesz, że chcesz zbudować markę osobistą, w przyszłości sprzedawać przez stronę swoje produkty lub usługi – być może dobrym rozwiązaniem będzie imię i nazwisko w nazwie, choć z kolei – na początku blogowej drogi, niewiele powie o Tobie i Twojej działalności czytelnikom. O jej! Ile ja się namęczyłam, żeby wymyślić nazwę dla swojego miejsca w sieci. Zapisałam kilka kartek, nie przespałam parę nocy. I był to punkt zapalny, który znacznie opóźnił powstanie tego miejsca. Miałam już wstępną wizję kilkudziesięciu pierwszych wpisów, lecz problem z nazwą blokował moje działania. Ciągle zastanawiałam się – A co jeśli po czasie będę chciała pisać o czymś innym? Czytelniku! Dobrze przemyśl wybór nazwy dla Twojego bloga oraz pamiętaj, aby sprawdzić czy ta wymarzona domena jest w ogóle dostępna. Możesz się tego dowiedzieć na przykład tutaj – KLIK.\nJeśli zdecydujesz się na założenie własnej strony korzystając z hostingu lh.pl – mam tu dla Ciebie kod rabatowy, dzięki któremu zaoszczędzisz na tym aż 20%! Sama korzystam z ich usług i wiem, że można z ręką na sercu polecić. Konsultanci lh.pl z pewnością pomogą Ci zainstalować WordPressa, skonfigurować bloga jak i załatwić wszelkie techniczne problemy.\nAle numero UNO w tym zestawieniu to: MOTYWACJA i CHĘĆ! Bez tego ani rusz, nawet z dobra nazwą i z mnóstwem pomysłów. W moim subiektywnym odczuciu to właśnie jest najważniejsze, aby zacząć blogować. Na samym początku, nawet na darmowej platformie, np. Blogger, WordPress lub Wix. Musisz jedynie pamiętać, że wiążę się to ze sporymi ograniczeniami w rozwoju bloga i niezbyt ładnie wyglądającym adresem – www.twojawitryna.blogspot*/wordpress*/wixite*.pl*/com* (*podkreśl właściwe). Jeżeli jednak – myślisz o tym poważnie i przyszłościowo, spróbuj od razu na swoim. Większość blogów, w tym także mój, działa na WordPressie. Ale nie tym z .com na końcu, tylko z .org. Jest to na wielu płaszczyznach lepsze rozwiązanie. Pozwoli Ci na stworzenie własnej unikalnej witryny, typu: www.twojawitryna.com – oczywiście rozszerzenie po kropce również zależy od Ciebie! To właśnie tam stworzysz dokładnie takie miejsce w sieci o jakim marzysz! Więcej na temat WordPressa już wkrótce.\nNext Next post: Darmowe fonty odręczne na jesień


Olga Szymkowiak | data publikacji: 19.04.2021, 12:33\nWypadanie włosów – jak rozpoznać łysienie?\nPrzeszczep włosów - komu jest polecany?\nPrzeszczep włosów - kto nie powinien wykonywać zabiegu?\nCzłowiek traci dziennie średnio 100 włosów i jest to całkowicie normalne. Wszystko przez cykl życia włosa, na który składają się 3 fazy:\nanagen, czyli aktywna faza wzrostu włosów\nkatagen, czyli faza, w której włosy obumierają\ntelogen, czyli okres spoczynku mieszków włosowych\nZa prawidłowy uznaje się w stan, w którym około 90% włosów jest w fazie wzrostu, a pozostała część w spoczynku (w katagenie znajduje się zwykle jedynie 1-3% włosów). W normalnych warunkach włosy, które wypadną, powinny być zastąpione nowymi. Niestety nie zawsze się tak dzieje.\nGdy zauważamy, że naszych włosów jest coraz więcej na szczotce, ubraniach czy podłodze, to znak, że równowaga organizmu została zachwiana, a my powinniśmy jak najszybciej sprawdzić jakie są tego powody.\nNadmierne wypadanie włosów często jest skutkiem niedoboru witamin i składników mineralnych lub silnego stresu. Powodów łysienia jest jednak znacznie więcej. Zaburzenia hormonalne oraz przyjmowanie niektórych leków to kolejne czynniki, które prowadzą do przerzedzenia fryzury. Właśnie dlatego diagnostyka nadmiernego wypadania włosów powinna być szeroko zakrojona.\nCzym się charakteryzuje łysienie plackowate?\nOprócz przeprowadzenia szczegółowego wywiadu z pacjentem, lekarz powinien skierować go także na badania krwi. Swędzącą czy wyjątkowo przetłuszczającą się skórę głowy dobrze byłoby także obejrzeć w przebiegu badania jakim jest trichoskopia. Podczas konsultacji przeprowadza je trycholog, czyli specjalista zajmujący się diagnozowaniem i leczeniem chorób włosów oraz skóry głowy.\nSposób leczenia łysienia zależy przede wszystkim od tego, jaka jest przyczyna nadmiernego wypadania włosów. W przypadku anemii konieczne jest suplementowanie preparatów żelaza. Jeśli okaże się, że za łysienie odpowiada brak umiejętności radzenia ze sobie ze stresem, lekarz może zarekomendować pacjentowi wizytę u psychologa lub terapeuty.\nPoznaj sposoby na suplementację żelaza oraz jego źródła w diecie\nW powyższych sytuacjach włosy z reguły odrastają, a dojście do równowagi trwa kilka miesięcy. Nieco bardziej problematyczne może okazać się leczenie łysienia androgenowego, za które odpowiada nieprawidłowe stężenie męskich hormonów. Choć stosowane substancje (np. minoksydyl) hamują postęp łysienia i umożliwiając częściowy odrost włosów, efekty z reguły są krótkotrwałe, a problem powraca po odstawieniu leków.\nJeśli żadne sposoby leczenia łysienia nie przynoszą rezultatów, możesz zastanowić się nad przeszczepem włosów. W bazie kliniki.pl znajdziesz różne oferty, które ułatwią Ci podjęcie decyzji.\nPrzeszczep włosów jest polecany pacjentom, u których inne, mniej inwazyjne sposoby leczenia łysienia okazały się nieskuteczne. Zabieg wykonuje się przede wszystkim u osób, u których przerzedzenia na skórze głowy są bardzo widoczne.\nW zależności od techniki, procedura polega na pobraniu włosów z owłosionych miejsc skóry głowy (lub innej części ciała), a następnie umieszczeniu ich w miejscach bez włosów. Metody transplantacji ulegają ciągłym ulepszeniom, a niektóre procedury (np. S.A.F.E.R.) wykonuje się za pomocą nowoczesnych, specjalistycznych urządzeń.\nPrzeszczep włosów jest dobrym rozwiązaniem dla osób, które utraciły owłosienie po oparzeniu lub urazie. Dotyczy to nie tylko ubytku włosów na głowie, ale także w obrębie rzęs lub brwi.\nMimo iż przeszczep włosów nie jest poważnym zabiegiem, istnieją pewne przeciwwskazania do jego wykonania. Są to przede wszystkim choroby skóry głowy, zaburzenia krzepnięcia krwi oraz ciężkie choroby ogólnoustrojowe. Procedury nie wykonuje się ponadto u osób uczulonych na środki znieczulające.\nJakie są najczęstsze przyczyny zaburzeń krzepnięcia krwi?\nNależy pamiętać, iż przeszczep włosów należy poprzedzić pełną diagnostyką oraz wykorzystaniem innych dostępnych metod leczenia łysienia, ponieważ transplantacja nie działa przyczynowo. Jest ona jednak bardzo skuteczna, a jej efekty – trwałe.


Witamy Państwa w firmie JURIS\nFirma JURIS jest firmą rodzinną założoną w 1988 roku. W pierwszych latach naszej działalnośći wykonywaliśmy usługi dla ludności w branży tekstylnej.\nLatem w 1991 roku podjeliśmy produkcję elementów wyposażenia klatek dla gryzoni hodowlanych. Naszym pierwszym produktem z tej dziedziny była karuzela dla chomika. w latach następnych wprowadzaliśmy do produkcji nowe wzory wyrobów,\na we wdrożonych produktach dokowywaliśmy wielu ulepszeń i usprawnień. Nadrzędnym celem wprowadzania zmian konstrukcyjnych była ciągła dbałość o jakość i funkcjonalność naszych wyrobów. Cele te osiągamy poprzez stosowanie coraz lepszych materiałów, wdrażanie nowych technologii, uruchamianie nowocześniejszych maszyn i oprzyżądowania.\nObecnie produkujemy kilkanaście modeli karuzel różnej wielkości i typów dla gryzoni hodowlanych, doniczki akwarystyczne w trzech wielkościach, a ostatnio uruchomiliśmy produkcję kilku typów w kilkunastu wielkościach pokryw grzejnych do akwariów, terariów i wiwariów. Ponadto podjeliśmy się dystrybucji zgrzebeł do pielęgnacji sierści psów i kotów. Ostatnią naszą propozycją sa ubranka chroniące przed zimnem i wilgocią naszych czworonożnych pupili.\nAmbicją firmy JURIS jest ciągłe rozszerzanie zakresu produkcji i rozprowadzanych towarów. Strategia ta pozwala nam spełniać życzenia naszych kontrahentów, jak też pozyskiwać nowych klientów.\nW chwili obecnej jesteśmy w Polsce czołowym producentem karuzel dla chomików i innych gryzoni. Współpracyjemy z największymi hurtowniami w branży zoologicznej z Polski, Czech, Słowacji a ponadto dostarczamy nasze wyroby do odbiorców z Rosji, Ukrainy, Białorusi, Litwy, Łotwy, Estonii,Wgier i innych państw naszego regionu. Nasze wyroby rozprowadzane są w zdecydowanej większości sklepów zoologicznych działających na terenie Polski.


Damski zegarek CASIO LTP-V300L-2A3 w metalowej kopercie zamykanej przez stalowy dekielek. Model z multi datownikiem i tarczą 24 godzinną. Modny dodatek w kolorze błękitu, idealnie skomponowany ze srebrnym kolorem koperty i indeksów na tarczy. Srebrne wskazówki posiadają białą warstwę luminescencyjną delikatnie świecącą w ciemności.\nZegarek CASIO LTP-V300L-2A3 napędza japoński mechanizm kwarcowy zasilany baterią o żywotności 3 lat. Ten niezwykły model wyposażono w 3 małe tarcze wskazujące aktualny dzień tygodnia, miesiąca i czas w systemie 24 godzinnym. Na uwagę zasługują parzyście ułożone rzymskie cyfry na tarczy którą chroni przejrzyste i odporne na pęknięcia szkiełko mineralne.\nModel pakowany jest w metalową puszkę wraz z instrukcją w j. polskim oraz kartą gwarancyjną podbitą na 3 lata z możliwością wydłużenia do 6 lat za dopłatą 20zł. Zegarek jak zawsze można obejrzeć w naszym krakowskim salonie z zegarkami przy ul Dąbskiej 18N.\n38mm × 33.2mm × 8.2mm / 30g\nZegarek CASIO LTP-V300L-2AV\nStylowy zegarek damski z multidatownikiem utrzymany na turkusowym pasku.\n59,00 zł 94,00 zł\nZegarek CASIO LTP-V300L-1A\nKlasyczny zegarek damski z multidatownikiem utrzymany na czarnym pasku.\nZegarek CASIO LTP-1359D-7A\nZegarek CASIO LTS-100L-1AVEF Classic Sapphire\nZegarek CASIO LTP-2085L-7A\nElegancki zegarek damski z multidatownikem, wodoszczelny do 50m.\nBlue Classic Steel\n149,00 zł (brutto) 329,00 zł -180,00 zł


Hotel Voltaire Republique, Paryż, Francja. Zarezerwuj hotel już teraz! - hostelbookers.com\nOpinie i Recenzje Hotele\nRecenzje Hotel Voltaire Republique\n69% Ogólna ocena 176 spośród 245 klientów poleca ten obiekt na podstawie 245 opiniach\nPozytywy: Położenie - wszędzie blisko.\nNegatywy: Brud - brudne pokoje, drzwi od łazienki były tak brudne, że wołały o pomstę do nieba. Brud i pleśń w łazience. Koc na łóżku - brudny. Pluskwy (pogryzły całe moje ciało). Brak poduszki pod głowę, rolę jej spełniał brudny koc zakręcony w prześcieradło. O fuuu, do dzisiaj mam odruchy wymiotne.\n77% Ogólna ocena\nPozytywy: Nie podobało mi się to że dostęp do internetu był płatny, nie było ani jednego kanału telewizyjnego w języku angileskim\nNegatywy: Położenie w centrum miasta, co ułatwiło zwiedzanie, bardzo miła obsługa\nPozytywy: winda o powierzchni 0,60 m kw :D\nNegatywy: lokalizacja należy do głównego atutu tego hotelu.\nPozytywy: Położenie w centrum miasta, blisko do linii metra\nNegatywy: Sympatyczna, rzeczowa obsługa\nPozytywy: Miła obsługa, świetne położenie. Pokój był czysty i przytulny. Sprzątanie odbywało się każdego dnia. W łazience była suszarka, a ręczniki były codziennie wymieniane.\nNegatywy: Brak ogrzewania w łazience i brak zasłony w kabinie prysznicowej.Brak darmowego dostępu do wifi.\nPozytywy: Jedynym plusem jest lokalizacja\nNegatywy: Minusami natomiast są: Bardzo brudna łazienka. Porwane, przepalone prześcieradło, Brak zasłony w prysznicu. Brak żelazka (nawet na recepcji). Niemiła obsługa, niechętna do pomocy. Płatny internet.\nPozytywy: dogodna lokalizacja, wszędzie blisko. Metro również na wyciągnięcie ręki.\nNegatywy: dogodna lokalizacja, wszędzie blisko. Metro również na wyciągnięcie ręki.


AUDI A4 QUATTRO 1,9TDI bezwypadk xenon klimatro - Sieradzak.pl\nAUDI A4 QUATTRO 1,9TDI bezwypadk xenon klimatro\nCena: 11 990 zł / samochód\nSamochód w bardzo dobrym stanie. 10 lat w jednych rękach, salon polska bezwypadkowy 100%.\nManualna skrzynia 6 biegów dynamiczny i oszczędny. Fabrycznie bez DPF.\nKsiazka serwisowa i dokumentacja.\nW ostatnim czasie wyknano duzy przegląd serwisowy łącznie z wymianą rozrządu, oleju w skrzyni biegów i kompletnym zawieszeniem. 4x nowe tarcze + klocki\nNapęd quattro chodzi bez zarzutu dodatkowo został w nim wymieniony olej, auto w bardzo dobrym stanie ciężko o taki egemplarz z napędem QUATTRO.\nZapraszam na jazdę testową i sprawdzenie auta na dowolnej stacji diagnostycznej.\nPrzebieg: 250 tyś\nXenon, Spryskiwacze reflektorów\nfotochromatyczne lusterka, orginalne cd ze zmieniarka na 6 plyt\n3 x oryginalnych kluczyków\nRozpoczęcie: 08.04.2021, 01:03, zakończenie: 16.04.2021 15:01


Jasnoniebieskie jeansowe szorty marmurki z poszarpaną nogawką - Spodnie szorty sklep eButik.pl\nJasnoniebieskie jeansowe szorty marmurki z poszarpaną nogawką\nKod produktu: ON-SZ-516\nJasnoniebieskie jeansowe szorty damskie marmurki z poszarpaną nogawką to modna klasyka na lato dla każdego! Są świetne na upalne dni, mega wygodne, wpisują się w najnowsze trendy i dodatkowo – seksownie podkreślają linię nóg i pośladków. Idealne! Krótki fason króluje na ulicach, a wzbogacony przez nas o przetarcia i mocne, marmurkowe wybielenia na pewno Cię zachwyci. Modne krótkie spodenki są zapinane na guzik i suwak, mają dwie kieszenie z przodu i watch pocket oraz dwie z tyłu klasyczne, w pasie szlufki, stan średni. Idealne na wakacyjny wypad za miasto, a razem z modnym i zmysłowym topem stworzą świetną stylizację na wieczór z przyjaciółmi. Wypróbuj do nich trampki z naszej najnowszej kolekcji i ciesz się latem!


Formularz kontrahenta – Baza wiedzy Comarch ERP XL HR\nFormularz karty kontrahenta służy do wprowadzania, zmiany oraz przeglądania szczegółowych danych o kontrahencie. Okno formularza podzielone jest na zakładki (ilość w zależności od posiadanych modułów):\n[Historia weryfikacji statusu VAT] – zawiera dane o wyniku weryfikacji kontrahenta w VAT.\nJeżeli numer nie występuje w rejestrze - czarny napis „Numer identyfikacyjny [numer] nie występuje w rejestrze REGON”.\nNa formularzu kontrahenta znajduje się również przycisk Weryfikacja statusu VAT kontrahenta. Umożliwia on weryfikację statusu VAT kontrahenta – czy jest podatnikiem VAT czynnym. Sprawdzanie kontrahenta odbywa się na podstawie numeru NIP (weryfikowane są wyłącznie polskie numery NIP). Po wykonaniu weryfikacji, jeżeli kontrahent ma niewłaściwie zaznaczoną wartość parametru Podatnik VAT czynny, Użytkownik jest przenoszony na zakładkę [Handlowe], parametr Podatnik VAT czynny jest zaznaczany bądź odznaczany (w zależności od wyniku weryfikacji) a obok parametru pojawia się chmurka z komunikatem: Ustawiono zgodnie z danymi Ministerstwa finansów. W przypadku kiedy jest to podatnik VAT czynny, a kontrahent w programie widnieje jako osoba fizyczna, dodatkowo ustawiany jest status kontrahenta: Podmiot gospodarczy. Jeżeli kontrahent ma poprawnie ustawione w/w parametry, po wywołaniu funkcji sprawdzenia statusu Użytkownik jest przenoszony na zakładkę [Handlowe] gdzie obok parametru Podatnik VAT czynny pojawia się chmurka z komunikatem: Ustawiono zgodnie z danymi Ministerstwa finansów. Informacje dotyczące statusu VAT kontrahenta pobierane są z Portalu Podatkowego Ministerstwa Finansów dostępnego pod adresem: https://ppuslugi.mf.gov.pl. Funkcja weryfikacji statusu VAT kontrahenta dostępna jest wyłącznie dla programów na gwarancji.\nZ poziomu formularz kontrahenta możliwy jest eksport danych osobowych kontrahenta do pliku XML za pomocą ikony Eksport danych osobowych do XML. Jej kliknięcie powoduje otwarcie okna na którym należy wskazać lokalizację dla tworzonego pliku.


Pieczone pierogi z kaszą - Wypieki Beaty\nStrona główna / Przepisy / Posiłki / Obiad / Pieczone pierogi z kaszą\nPrzepis na pieczone pierogi z kaszą gryczaną i borowikami\nOtrzymałam jeszcze przed świętami przesyłkę od Panul Polska, w niej same dobroci i kulinarne wyzwanie, by przygotować z przesłanych produktów wytrawny wypiek, do którego będzie pasować białe wytrawne wino Panul Sauvingnon Blanc :)\nW paczce było wspomniane wyżej wino, razowa mąka żytnia, śliwki suszone, borowiki suszone, oliwa z oliwek i suszone pomidory.\nPoczątkowo myślałam o jakiejś tarcie, ale ostatecznie wymyśliłam pieczone pierogi z kaszą gryczaną, suszonymi grzybami i suszonymi śliwkami (z pomidorów już zrezygnowałam ;)).\nŻeby wino nie poszło tylko do kieliszka, to użyłam je również do ugotowania borowików – dzięki temu wzbogaciłam jeszcze ich pyszny smak :).\nPierogi wyszły przepyszne i o dziwo smakowały nawet mojemu mężowi, który wręcz nie znosi grzybów leśnych.\nTakie pieczone pierogi z kaszą to fajny pomysł na obiad, na podwieczorek, na przegryzkę – koniecznie podajcie je z białym winem – ja mogę z czystym sumieniem polecić Panul Sauvignon Blanc, które mimo tego, że jest wytrawne, to jest delikatne w smaku.\nWina Panul są winami chilijskimi, a słowo „panul” oznacza „uścisk” lub „objęcie” – piękna nazwa dla wina, bo nic tak ludzi nie zbliża jak lampka dobrego wina wypitego do dobrego jedzenia :)\nJuż niedługo Sylwester, a zaraz po nim rozpocznie się karnawał i myślę, że ten duet świetnie sprawdzi się na wszystkich imprezach :D\nMożecie przygotować więcej ciasta i zrobić również porcję mini calzone – do nich białe wino też będzie doskonałe :)\nPieczone pierogi z kaszą gryczaną przepis do druku\nPrzepis na na pyszne wegetariańskie pierogi pieczone z kaszą i suszonymi grzybami.\n50 g mąki żytniej razowej (można zastąpić pszenną)\n20 g grzybów suszonych (użyłam borowiki)\n100 g kaszy gryczanej (użyłam niepaloną)\n200 ml białego wytrawnego wina - użyłam wino Panul Sauvignon Blanc\nGrzyby suszone zalej wodą i odstaw na kilka godzin (a najlepiej na całą noc) do namoczenia.\nRano dolej do grzybów 200 ml białego wina, dodaj szczyptę soli oraz pieprzu i gotuj je na małym ogniu przez około 1,5 godziny.\nGrzyby ostudź i wyjmij z wywaru (nie wylewaj go) i pokrój w drobną kostkę.\nKaszę gryczaną wsyp do rondelka, wlej do niej wywar z gotowania grzybów i w razie konieczności uzupełnij wodą - gotuj kaszę do miękkości - gotową kaszę odcedź.\nŚliwki suszone zalej gorącą wodą i odstaw na około 15 minut.\nCebulę obierz, pokrój w drobną kostkę, a następnie zeszklij na patelni.\nDo kaszy dodaj pokrojone grzyby oraz podsmażoną cebulę.\nŚliwki wyjmij z wody i drobno pokrój, dodaj do kaszy, wymieszaj.\nDopraw całość do smaku solą i pieprzem, a na koniec dodaj trochę posiekanej natki pietruszki.\nDrożdże rozkrusz, zasyp cukrem i wymieszaj, dodaj letnie mleko - zamieszaj - tak aby drożdże się rozpuściły.\nMiseczkę z rozczynem przykryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce do wyrośnięcia.\nW dużej misce umieść obydwie mąki, dodaj jajko, sól oraz oliwę.\nDodaj wyrośnięty rozczyn drożdżowy i zagnieć ciasto.\nMiskę z ciastem przykryj ściereczką i odstaw w ciepłe miejsce do wyrośnięcia na około godzinę.\nPo tym czasie ciasto ponownie zagnieć, a następnie rozwałkuj na cienki placek.\nDużą szklanką wycinaj koła, na środek każdego nałóż łyżeczkę farszu i dokładnie sklej brzegi ciasta.\nPierogi układaj na blaszce wyłożonej papierem - zachowaj trochę odstępu między pierożkami.\nWszystkie pierogi posmaruj jajkiem wymieszanym z odrobiną zimnej wody.\nPiekarnik nagrzej do temperatury 230-250 stopni.\nPiecz pierogi przez około 15 minut - aż będą puszyste i rumiane.\nWspółpraca z Panul Polska miała jeszcze jeden dodatkowy aspekt :) Dziewczyny z Panul – Monika i Ania zorganizowały blogerskie spotkanie z pysznym jedzeniem i oczywiście winem Panul. A jakby tego było jeszcze mało miały dla nas prezenty – książki Zofii Różyckiej „Alfabet ciast” z dedykacją od autorki :D\nDziękuję bardzo za spotkanie i za przemiły prezent :D


EMERYCI - Mowimyjak.pl - strona 2\nakumulator Alfred Nobel Andrzejki APPLE ANTYKONCEPCJA aktorka czujnik czadu czystość alkohol AKTOR 11 listopada cke.edu.pl apokalipsa cera Celtic Glasgow aranżacja łazienki ciasta Anna Przybylska agnieszka radwańska afera taśmowa afera podsłuchowa chiński znak zodiaku agencja bezpieczeństwa wewnętrznego ALERGIA afrodyzjaki\nCzy referendum w sprawie podniesienia wieku emerytalnego to dobry pomysł?\nTo nieprawda, że Polacy nie chcą pracować po sześćdziesiątce - większość z tych, którzy przechodzą na emeryturę, pracuje dalej, tylko na czarno. Trzeba ludzi przekonać, że warto pracować dłużej, bo to będzie korzystne dla nich samych. To referendum nie ma sensu ani szans na realizację. Zamiast podniecać się tym pomysłem, lepiej pomyśleć, co zrobić, by była praca dla 60-latków.\nBój o emerytury dodano: 15.02.2012 12:00 | odpowiedz (1)\nemerytury dodano: 13.04.2012 15:45\nemeryci zarobki dodano: 28.03.2012 13:28\nbudżet państwa dodano: 27.10.2011 12:44\nAKCJE dodano: 17.10.2011 11:46 | odpowiedz (1)\nJak zachować emeryturę, nie rezygnując z pracy?\nPrzepisy stanowią, że od 1 października 2011 r. ZUS zawiesza prawo do świadczeń emerytalnych osobom, które między 8 stycznia 2009 r. a 31 grudnia 2010 r. przeszły na emeryturę i nie rozwiązały umowy o pracę. Tylko w tym bowiem okresie można było przejść na emeryturę bez rezygnowania z pracy. Jednak pracujący emeryci mogą w pewien sposób uniknąć utraty emerytury.\nemerytura dodano: 04.10.2011 10:34\nleczenie dodano: 22.07.2015 09:21\nPrzed nadchodzącymi wyborami politycy PO i PiS kuszą nas róznymi rozwiązaniam. Jednak jeśli chodzi o osoby które za kilkadziesiąt lat zostaną emerytami, program żadnej z partii nie bierze ich pod uwagę. Wybór jednej oznacza harówkę do późnej starości, drugiej grozi głodowymi emeryturami.\nBeata Szydło dodano: 16.07.2015 08:52\nPodatek na seniorów: ile mógłby wynosić?\nWiceszefowa Rządowej Rady Ludnościowej, prof. Józefina Hrynkiewicz uważa, że Polsce powinno się wprowadzić na wzór niemiecki dodatkowy podatek, z którego pieniądze trafiać będą do seniorów! Ile mógłby wynieść podatek na seniorów?\npodatek dodano: 15.12.2014 09:59\nJuż w tym roku najbiedniejsi emeryci otrzymali rekordowo niska waloryzację. Ekonomiści już teraz ostrzegają, że przyszłoroczna podwyżka może być równie niska. Chyba, że politycy zmienią zasady wypłacania waloryzacji.\npodwyżka dodano: 17.05.2014 15:43 | odpowiedz (1)\nemeryci szukasz informacji, artykułów, wywiadów nt. emeryci. Wszystko na temat emeryci na Mowimyjak.pl


Jeśli wolisz samodzielnie gotować w czasie pobytu w miejscu takim jak Swinoujscie, pokój z aneksem kuchennym może być właśnie tym, czego potrzebujesz. Nic tak nie sprawi, że poczujesz się jak w domu, jak przygotowanie pysznego jedzenia w świetnie wyposażonej kuchni. Dzięki Hotels.com możesz jeść swoje ulubione posiłki nawet wtedy, kiedy jesteś w drodze — wystarczy, że zarezerwujesz jeden z pokoi hotelowych z kuchnią w miejscu takim jak Swinoujscie. Zanim postanowisz sprawdzić, co oferuje to miasto, zjedz pożywne domowe śniadanie. Podczas pobytu w okolicy nie wolno pominąć miejsc takich jak Kościół Chrystusa Króla, Muzeum Rybołówstwa Morskiego i Park Chopina.