Mieszkanie Dana Adlera - Page 2\n:: Świat :: Ziemia :: Karakura :: Tereny Mieszkalne Share |\nMieszkanie Dana Adlera\nMistrz Gry : Izdurbal Tenshi\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2016-11-11, 13:26\nDan zmarszczył brwi i wyciągnąwszy dłoń ponad stołem delikatnie stuknął Kasumi palcem w czoło.\n- Nie o to pytam, głuptasie. - Westchnął stawiając przed córką napełnioną wcześniej szklankę. - Pytam dlaczego uznałaś, że bijąc się pomożesz Tetsu. Mogłaś przecież, na przykład, zacząć głośno wołać o pomoc.\nDał dziewczynce chwilę do namysłu sam zająwszy się własną colą. Bąbelki syczały cichutko, a szyjka butelki wyda z siebie klasyczne „glugglugglug”.\n- Uderzając Kenjego zrobiłaś mu wstyd przed wszystkimi kolegami. - Zaczął po chwili. - Teraz będzie chciał jakoś to sobie odbić, może z pomocą jakiś swoich kumpli. Szkolni brutale cieszą się gdy inni się ich boją, a żeby się ich bano muszą pokazać wszystkim, że są najsilniejsi, że nikt nie może ich bezkarnie pobić. Innymi słowy: uderzając Kenjego najpewniej sprowadziłaś kłopoty nie tylko na siebie, ale i na Tetsu.\nDan powoli obracał pustą już butelkę w palcach wpatrując się w grę światła na szkle. To, co mówił było w równym stopniu pogadanką wychowawczą, co wyrażeniem jego własnych obaw o córkę. Pamiętał jak sam wpędzał siebie i innych w kłopoty. Jako policjant znał też wielu wyrośniętych Kenjich, chcąc nie chcąc wiedział więc nieco o ich stylu myślenia. Cholera, dlaczego bycie dorosłym oznaczało też bycie hipokrytą?\n- Co teraz zrobisz, Kasumi? - Niebieskie oczy ojca uważnie wpatrywały się w buzię córki. - Zbierzesz drużynę koleżanek i razem będziecie już zawsze chodzić za Tetsu by upewnić się, że Kenji nic mu nie zrobi? A może chcesz być taka jak Kenji? Bijąc innych pokazywać, jaka to jesteś silna? Poza tym co ja i Twoja mama byśmy zrobili gdyby stała ci się jakaś krzywda?\nOstatnie słowa wypowiedział nieco mniej opanowanym tonem niż planował. Przez chwilę jego myśli pełne były obrazów, na których Kasumi miała rozbitą głowę, albo wstrząśnienie mózgu. Chrząknął w pięść i pociągnął łyk zimnej coli. To pomogło mu odzyskać kontrolę nad sobą.\nOddział : Dywizjon 12 (technologiczny)\nMistrz Gry : Kamys\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2016-11-12, 12:24\nDziewczynka zmarszczyła buńczucznie brwi gdy tata stuknął ją w czoło. Później zaś pokręciła lekko główką, zupełnie jakby chciała strząsnąć z czoła coś co palec ojca na niej pozostawił.\n- No... nie pomyślałam jakoś... - po słowach ojca dziewczynka wyraźnie się zmieszała -... ale to co miałam zrobić? Sobie patrzeć jak go bije i jak kradnie?\nOpuszczone ku ziemi spojrzenie dziewczynki zapewne było pełne zakłopotania. Trudno bowiem o bardziej zmieszaną istotę, niż dziecko któremu ukochany rodzić wykaże błędy postępowania. Dodatkowym zaś elementem, który sytuacji nijak poprawić nie mógł było to, iż pomimo nowo nabytej wiedzy nadal nie potrafiła by rozwiązać problemu w sposób odmienny i lepszy.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2016-11-19, 12:36\nDan westchnął i pokręcił powoli głową. Czuł lekkie wyrzuty sumienia. Kasumi była w końcu tak naprawdę jeszcze bardzo młoda i nie należało być dla niej przesadnie surowym. Nie mniej, skoro już zaczął swoją pogadankę powinien ją ciągnąć tak, by dziewczynka wyciągnęła jak najwięcej właściwych wniosków.\n- Wiem, że chciałaś pomóc Tetsu, córeczko. - W tonie głosu blondyna nie pozostało już nic z niedawnej surowości. Można w nim było usłyszeć jedynie absolutne zrozumienie. - Widzę, że jesteś dzielna i chcesz pilnować by słabsi koledzy nie byli krzywdzeni przez tych silniejszych. To dobrze, wiesz?\nMężczyzna złożył dłonie na blacie stoły i splótł palce. Wbrew pozorom nie chodziło mu o to by wyglądać jakoś przesadnie mądrze. Po prostu chciało mu się palić i chciał w ten sposób zapobiec odruchowemu sięganiu do kieszeni.\n- Jest w tym wszystkim jedno ale... - ciągnął unosząc zaciśniętą w pięść prawicę. - Siła nigdy nie powinna być twoim pierwszym sposobem na rozwiązywanie problemów. Ona bardzo rzadko coś naprawia, raczej sprawia, że inni też zaczynają bić. W twoim przypadku mogłaś zrobić wiele rzeczy, na przykład: krzyknąć na Kejnego, zawołać nauczycielkę, albo po prostu wyprowadzić tego głąba z równowagi odpowiednimi słowami. Żaden z tych sposobów nie działa w każdej sytuacji, ale o biciu powinno się myśleć dopiero gdy wszystko inne zawiedzie. Pomyśl, co by było gdybym w pracy bił każdego, kto wejdzie na chodnik, albo ukradnie ciastka ze sklepu? Ludzie by się mnie bali i nie lubili by mnie. Znacznie lepiej takiego złodziejaszka nastraszyć, ostrzec przed tym, co się stanie jeśli mnie nie posłucha. Wtedy wszyscy zobaczą, że nie chciałem nikomu zrobić krzywdy. Że jestem dobrym gościem.\nDan rozwarł pięść i wyciągnął otwartą dłoń ku córce.\n- Poza tym, Kasumi, zawsze trzeba patrzeć też na innych. To co się dzieje skądś się wzięło, no nie? Skoro Tetsu nie umie się obronić, to może potrzebuje silniejszego, pewniejszego siebie przyjaciela, który nauczy go jak się zachować gdy ktoś go męczy? Może ktoś musi mu pokazać, że jest silniejszy i fajniejszy niż mu się wydaje? A może Kenji zachowuje się jak głąb, bo spotkało go coś bardzo niemiłego? Może próbuje pokazać innym, jaki jest silny, bo myśli że nie ma innego talentu? Nie możemy naprawić wszystkiego, co złe, ale może spróbować pomóc tylu ludziom, ilu zdołamy, co nie?\nAdler wyszczerzył zęby w uśmiechu i poczochrał włosy dziewczynki. Jasna cholera, ale się rozgadał. Miał nadzieję, że mała cokolwiek z tego wyniesie.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2016-11-26, 09:49\nDziewczynka przysłuchiwała się swojemu tacie spoglądając na dół i trzymając w obu dłoniach szklankę z napojem. Jej zawartość delikatnie krążyła w środku gdy Kasumi kręciła naczyniem.Złagodzenie tonu głosu zdawało się w jakiś sposób odnosić odwrotny skutek. Nie trudno było dostrzec oczywiste - dziewczynka najzwyczajniej w świecie bardziej bała się sprawić zawód tacie niż go rozzłościć. Gdy skończył wyraziła to nawet słowami.\n- Tato... jesteś na mnie zły? Bo myślałam, że nie będziesz... Bo słyszałam, że ty też jak trzeba było to biłeś takich jak Kenji i myślałam...\nBiedactwo skuliło się nieco bardziej w sobie spoglądając na tatę jedynie przez krótkie chwile, zupełnie niczym szczenie złajane przez swego pana.\n- ... i ten, to jak mam nauczyć Tetsu jak się bronić? Przecież nie pokażę mu jak się bić bo to źle.\nTym razem spojrzała już na swego ukochanego Tatę z nieco większą śmiałością. Zapewne oczekiwała mądrej porady co do dalszego postępowania, któż zaś inny mógł jej ją dać niż sam Dan Adler, policjant, były szkolny obrońca no i, co najważniejsze, jej własny tato?\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-07, 12:45\nWidok zakłopotanej córki szczerze Dana rozczulił. Trzeba było szybko działać.\n- Kasumi... - Zaczął wciąż się uśmiechając. - Oczywiście, że nie jestem na Ciebie zły. Po prostu przestraszyłem się na myśl, że coś mogło Ci się stać.\nMówiąc objął palcami zaciśnięte dookoła szklanki rączki dziewczynki. Starał się przy tym nadać swojemu głosowi tak ciepły i spokojny ton, na jaki go tylko było stać. Nie powinno to być wyzwaniem – wszak Adler kochał swoją córkę na zabój.\n- Pewnie, że tata nie raz się bił. - Przyznał z pewnym zakłopotaniem. - Ale zawsze starał się najpierw jakoś inaczej rozwiązać sprawę.\nTo było bezczelne kłamstwo. W szkole Dan nie raz i nie dwa wdawał się w bójki starając się w ten sposób przytrzeć nosa szkolnym osiłkom. Prawda była jednak na tyle niewychowawcza, że pewna manipulacja wydawała mu się całkowicie usprawiedliwiona.\n- Wiesz, kochanie – Ciągnął. - Mam propozycję. Razem pomożemy Tetsu, ok? Ty możesz, jeśli chcesz, zostać jego przyjaciółką. Przyjaciele sprawiają, że czujemy się odważniejsi i pewniejsi siebie, a szkolne osiłki rzadko chcą bić odważnych i pewnych siebie. Tata za to weźmie Cię jutro do parku i razem poćwiczymy kilka chwytów żebyś wiedziała jak się bronić nie robiąc innym krzywdy. Jeśli chcesz mogę też porozmawiać z mamą Tetsu i zaprosić go żeby ćwiczył z nami. Człowiek, który wie, że w razie czego umie się obronić jest odważniejszy i ciężej go przestraszyć. Co Ty na to, Kasumi?\nAdler z uśmiechem czekał na odpowiedź córki. Nie wiedział czy zrobił dobrze, wierzył jednak, że podstawy sztuk walki, szczególnie zaś związana z nimi filozofia, mogą dać dzieciakom zasoby potrzebne do skutecznego radzenia sobie ze szkolnymi agresorami.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-13, 14:12\nDan mógł mieć racje dając swoje porady, mógł się także kompletnie mylić. Nie wiedział tego, ale jedno wiedział na pewno - odniósł spory sukces. Dziewczynka bowiem uśmiechnęła się i bez najmniejszych zarzutów zgodziła na jego plan. Wyraźnie wierzyła, że rady jej Taty sprawią, że Tetsu za trzy dni stanie się kimś z poziomu Jackie Chana i da sobie radę ze wszystkimi brutalami świata. Dan był niemal pewny, że w jej głowie Tetsu i Ona sama stają się już superbohaterami ratującymi świat dzięki treningom i przyjaźni (i zapewne z dodatkiem świeżo odkrytych supermocy, jak to w mangach, grach i filmach). W końcu w oczach dziecka tata-policjant był człowiekiem zdolnym walczyć lepiej niż każdy zły człek tego świata. Cóż... Dan mógł mieć jedynie nadzieję, że się nie zawiedzie...\nDalsza część posiłku upłynęła całkiem wesoło. Dan rozmawiał ze swoją córeczką o nowinkach ze szkoły, o nowej bajce, którą dziewczynka oglądała, gdy mama była w pracy oraz o tym, że miała niebawem dostać rower i iść na urodziny do swojej przyjaciółki ze szkolnej ławki. Dopiero gdy wsiedli już do samochodu dziewczynka zadała pytanie, które brzmiało dość groźnie...\n- A co fajnego u Ciebie Tato dzisiaj? Uratowałeś kogoś?\nDan zaś kątem oka dostrzegł swojego nowego sąsiada, mężczyzna robił akurat zdjęcie swojego samochodu telefonem komórkowym. Pech chciał, że w kadrze musiał być też samochodzik samego Adlera.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-13, 18:28\nNiewinne pytanie zadane przez Kasumi dało niespodziewanie piorunujący efekt. Dan zesztywniał na moment,a rysy jego twarzy stężały. Prawica, którą chciał właśnie uruchomić silnik zadrżała tak mocno, że breloczek zwisający przy kluczykach zatrząsł się niczym wahadełko. Palce lewej dłoni zacisnęły się zaś na kierownicy z siłą, od której zbielały paznokcie. Przez ułamek sekundy Adler poczuł widmo żelazistego zapachu krwi. Mężczyzna wziął głęboki, powolny oddech i spróbował skupić myśli na córeczce. Za nic nie chciał by jego dziwne zachowanie ją przestraszyło. Dobra motywacja trochę pomogła.\n- A wiesz, nic wielkiego. - Powiedział nieco zachrypniętym głosem. - Był taki wypadek samochodowy i tata musiał pomóc jednej pani żeby mogła ją zabrać karetka.\nUf, udało mu się powiedzieć coś w miarę składnego. Dobrze, nawet bardzo dobrze! Blondyn nieco się rozluźnił i w końcu uruchomił samochód. Już miał ruszać, gdy ponownie dostrzegł swojego nowego sąsiada. Zmarszczył brwi przyglądając się zachowaniu młodego mężczyzny. Jaka była możliwość, że kilkukrotnie, w różnych miejscach i o zróżnicowanej porze spotka się tą samą osobę? Zaskakująco niewielka. Inna sprawa, że podobne robienie zdjęć nieco za bardzo kojarzyło się z technikami szpiegowskimi widywanymi w filmach akcji. Czyżby chłopak był jakimś psycholem, albo prywatnym detektywem? Dlaczego miałby się interesować zwyczajnym policjantem? Dan już chciał wysiąść z auta i podejść do sąsiada, gdy ponownie przypomniał sobie o Kasumi. Teraz nie było czasu na załatwianie tego typu spraw. Adler obiecał więc sobie, że rozmówi się z „przypadkowym człowiekiem” gdy mała wróci już do mamy. Tymczasem należało wrócić do domu. Blondyn ruszył więc i ostrożnie wśliznął się w powstający korek.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-14, 00:00\nW drodze do domu Dan przedarł się przez korki na dwóch ulicach oraz pokonał ulice pod swoim mieszkaniem dwukrotnie szukając miejsca parkingowego. Mógł je znaleźć za pierwszym razem, ale ustąpił uprzednio Pani Tomoe - starszej sąsiadce mieszkającej pod Danem. Kobieta miała problemy z chodzeniem, więc miejsce bliżej domu było dla niej szczególnie istotne. Po drodze Kasumi nie dawała mu zbyt wiele czasu na trapiące rozważania, jej buzia prawie w cale się nie zamykała.\nW końcu Dan dotarł do swojego mieszkania i wpuścił do środka swoją latorośl. Kas niemal od razu skierowała się do miejsca, gdzie zwykle zostawiała swój szkolny plecaczek. Dan miał zaś chwilę by samemu przejść transformacje pomiędzy Adlerem wyjściowym a Adlerem domowym. Nie zdołał jeszcze porządnie zdjąć butów, gdy dziewczynka podeszła do lodówki. Przyglądała się zawartości przez kilka chwil z pełnym skupieniem, a później otwarła buzię po raz kolejny.\n- Tatoo, a masz może mój sok?\nTato oczywiście miał sok, przecież go kupił! Trzeba tylko sięgnąć do torby z zakupami... która została w samochodzie... szlag...\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-14, 23:21\nDan wpierw palnął się dłonią w czoło, a później uśmiechnął przepraszająco.\n- Pewnie, że mam. - Powiedział drapiąc się po potylicy. - Tyle że starczy wiek sprawił, że zapomniałem zabrać zakupów z bagażnika.\nAdler wziął kluczyki oraz klucze do mieszkania i ruszył ku drzwiom.\n- Zaraz będę. - Rzucił obracając się przez ramię. - W razie czego hasło to „obento”. Nie otwieraj nikomu, kto go nie zna!\nPójść na dół i zabrać rzeczy z auta. Nie brzmiało to jak jakoś wyjątkowo skomplikowana misja.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-15, 01:02\nDan ruszył na dół dość energicznym krokiem na korytarzu dostrzegając tylko kątem oka nowego sąsiada. Młody mężczyzna spokojnie otwierał drzwi do swojego własnego mieszkania. Stały przy nim dwie wielkie siaty z zakupami. Nie zauważył chyba nawet dobrze obecności Adlera skupiony na próbie znalezienia klucza w kieszeni spodni.\nPolicjant zszedł na dół w kilku szybkich susach i dotarł do samochodu. Zakupy, rzecz jasna, czekały spokojnie na swoją kolej. Nie pozostawało nic więcej, niż wziąć ze sobą torbę i wrócić do swojego domu i do swojej córki. Czy coś, cokolwiek mogło pójść nie tak przy tak prostej czynności?\nDan nie sądził, żeby cokolwiek mogło pójść nie tak... a jednak...\nHuk wystrzału przeciął ciszę klatki schodowej krusząc ostatecznie spokój dzisiejszego dnia. Dan znał się nieco na broni i szybko zrozumiał, że strzał dobiegał z góry i strzelano z broni sporego kalibru. Może jakiegoś rewolweru albo strzelby?\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-15, 01:27\nDan zesztywniał na kilka sekund. Wystrzały z wielkokalibrowej broni w tej okolicy? Z tego co wiedział nikt tu nawet nie trzymał tego typu pukawek. Nie było jednak czasu na zastanawianie się, trzeba było zobaczyć, czy nic nikomu nie grozi. Och, chodziło oczywiście przede wszystkim o Kasumi. Wszystkie niezwykłości tego dnia sprawiły, że Adler stał się nieco paranoiczny. Bezwiednie ściskając w lewej ręce zakupy mężczyzna ruszył w stronę, z której usłyszał wystrzały. Wyuczonym godzinami szkoleń oraz praktyki odruchem sięgnął po telefon komórkowy by zadzwonić do swoich kolegów po fachu. Wbrew filmowym fantazjom pierwszą czynnością, jaką podejmował w podobnych sytuacjach każdy policjant było poinformowanie odpowiednich osób: podanie adresu i natury wezwania.\nDan chciał jak najszybciej znaleźć się przy drzwiach swojego mieszkania. Upewnić się, czy Kasumi nic nie grozi. Nie oznaczało to oczywiście, że nie zareaguje jeśli na niższych piętrach zobaczy coś niepokojącego. W takim wypadku pewnie spróbowałby się przyczaić i rozeznać w sytuacji.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-15, 03:29\nDan złapał za telefon i ruszył biegiem po schodach słysząc jak sygnał wybierania numeru miesza się z odgłosem krzyku przerażenia. Krzyku, który zdecydowanie pochodził wprost z gardła małej Kasumi.\nRyknął po chwili męski głos, Dan zaś usłyszał jak krzyk zamienia się w łkanie. Męski głos... głos w jakiś sposób znany.\nDan w końcu stanął przed drzwiami swojego mieszkania. Ogromna dziura ziała w miejscu, gdzie powinien znajdować się zamek oraz klamka. Zawiasy lekko się skrzywiły. Drzwi wisiał na nich teraz sztywno uchylone na tyle, aby Adler mógł zerknąć do środka. Niemal od razu spostrzegł coś, co straszliwie go przeraziło.\nNa ziemi nieopodal drzwi siedziała Kasumi ściskając swoją buzię w drobnych dłoniach. Spomiędzy paluszków przeciekała drobna stróżka krwi. Dwa kroki od niej stał mężczyzna - nowy sąsiad. W dłoni trzymał strzelbę o dwóch spiłowanych lufach. Z jednej z nich unosiła się delikatna stróżka dymu. Sam mężczyzna ubrany był dokładnie tak jak przed chwilą, nie miał na sobie jedynie kurteczki, a dzięki temu do głowy Dana zaczęły docierać fakty.\nNajpierw zauważył ten najdrobniejszy a zarazem najbardziej istoty - bliznę po postrzale na prawym ramieniu. Poza tym dostrzegł również na przedramionach tatuaże więzienne. To wystarczyło, aby przypomnieć Adlerowi na wpół zapomnianą twarz. Ten nos, te oczy, te brwi... w końcu zrozumiał, czemu nowy sąsiad wydawał mu się znajomy. Blizna po postrzale znajdowała się dokładnie w tym samym miejscu, w które siedem długich lat temu Josuke postrzelił agresywnego ćpuna. Tego samego ćpuna, któremu Dan zawdzięczał swoją bliznę na dłoni. Tatuaże a rękach świadczyły, że był w więzieniu, ale najwyraźniej zdołał już odsiedzieć swoje.\nCzemu wcześniej go nie poznał? Cóż, upływ czasu zmienił go, chłopak miał teraz inne ubranie, inną fryzurę, inny kolor włosów a nawet nieco inne rysy. Osiem lat wiele mogło w człowieku zmienić.\nMężczyzna dostrzegł Adlera przez uchylone drzwi i wyszczerzył się prowokacyjnie.\n- Widzisz Skurwysynu, tym razem otwarłem drzwi zanim dotarłeś na miejsce. Odłóż jebany telefon.\nObrzyn uniósł się lekko do góry celując z wola w Dana. Policjant zaś mógł by właśnie usłyszeć, jak ze słuchawki dobiega głos dyspozytora policji.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-19, 17:29\nDan przez krótką chwilę stał w absolutnym bezruchu. Przerażenie wywołane najpierw krzykiem córki, później widokiem wyważonych drzwi własnego mieszkania, a wreszcie obrazem Kasumi, która ewidentnie została zraniona do krwi całkowicie odebrało mu rozum. Po chwili strach zaczął ustępować pod potężną, szumiącą falą gniewu. Blondyn zacisnął zęby z taką siłą, że aż zazgrzytały, a jego mięśnie napięły się niczym postronki. Chciał skoczyć do przodu i zacisnąć palce na szyi popaprańca, który śmiał skrzywdzić jego dziecko. Problem stanowiła spiłowana strzelba. Broń o takiej mocy oraz rozprysku pocisków nie dawała wielkich szans na udaną bohaterską szarżę. Adler wciągnął powietrze nosem i wypuścił ustami. "Myśl, patrz, dostrzegaj" – rzucił do siebie w myślach. Po krótkiej chwili puścił torbę z zakupami i uniósł lewą dłoń aby pokazać, że nie jest uzbrojony. Następnie zgodnie z poleceniem odłożył telefon kładąc go obok swojej prawej nogi.\n- Czego chcesz? - Wycedził unosząc drugą rękę i powoli przekraczając próg mieszkania. O wściekłości, jaką czuł świadczyły już niemalże tylko zmarszczone brwi, zacięte usta oraz zimny niczym ostrze noża ton głosu. - Po co to wszystko?\nDan celowo nie mówił do Kasumi. Próbował skupić całą uwagę ćpuna na swojej osobie.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-28, 22:48\nRyknął mężczyzna, gdy tylko Dan zaczął schylać się z telefonem. Przez te kilka sekund, nim Dan spowolnił swój ruch w jego oczach widać było szaleńcze błyski. Nie wystrzelił jednak, wyraźnie napawał się tym, że Adler słuchał go nawet w tak bardzo bezpodstawnych rzeczach. W końcu policjant i tak odkładał telefon bardzo powoli.\n- Po co? - odezwał się głosem, w którym narastały wysokie tony zbliżające jego brzmienie do wycia. - PO CO? WSADZIŁEŚ MNIE DO MAMRA NA TYLE LAT! ROZDEPTAŁEŚ CAŁE MOJE ŻYCIE!\nGłos szaleńca przeszedł do wysokiego krzyku, zaś sam napastnik zaczął robić drobne kroki w stronę Dana. Po chwili zaczął jednak cedzić słowa tak, że przypominały nieco syk jadowitego węża.\n- Straciłem wszyystko. Straciłem pracę... dom... straciłem rodzinę... A tamta suka... śmiała się ze mnie, gdy siedziałem w celi. Śmiała się, rozumiesz? Przyszła, i się ŚMIAŁA! A to wszystko przez Ciebie i tego durnego Yoshiego. Taaaak... on też zapłaci...\nGdy wreszcie szaleniec znalazł się blisko Dana spojrzał na niego swymi rozświetlonymi przerażającym blaskiem oczyma i zamachnął się lewą pięścią w stronę twarzy policjanta. Adler widział, jak jego pokryta tatuażem dłoń poczęła się do niego zbliżając zadając prosty cios sierpowy ku prawemu policzkowi policjanta.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-28, 23:56\nDan pewnie mógłby się zastanowić nad tym, jakie bzdury opowiada agresywny ćpun, który wtargnął do jego mieszkania. W końcu to nie interwencja policyjna, a nałóg i pewnie jeszcze pięćset innych czynników sprawiło, że trafił do więzienia. Za podobnymi myślami poszłaby zapewne próba wciągnięcia agresora w dialog. Przestępca nie dał jednak blondynowi czasu na podobne grzeczności. Jako osoba od bardzo wielu lat obyta z rozmaitymi sztukami walki Adler szybko wyłapał okazję. Zasadnicza przewaga wynikająca z posiadania broni palnej polegała na zasięgu oraz prędkości, z jaką pocisk pokonuje odległość. Podchodząc by go uderzyć bandzior zrezygnował z tejże i dał mu szansę na kontratak.\nDan poczuł jakby czas spowalniał. Widział rozwarte szeroko oczy napastnika, jego wyszczerzone w zwierzęcym grymasie zęby, a także lewą pięść dążącą prosto do celu. Ręce policjanta były uniesione ku górze i zgięte w łokciach, co paradoksalnie dawało wcale niezłą pozycję wyjściową. Wystarczyło jedynie ugiąć kolana dla uzyskania niezbędnej stabilności.\nJeden obrót w stawie łokciowym, a lewa dłoń Dana pomknęła po półokręgu wiodącym dół i na zewnątrz. Palce zacisnęły się od góry na nadgarstku uzbrojonej ręki ćpuna odwodząc ją tak, że lufa celowała w okolice drzwi. Jednocześnie prawicą złapał nadgarstek ręki, która miała go uderzyć i pociągnął tak, że pięść celowała jedynie w powietrze.\nWykorzystując siłę ruchu przeciwnika Adler chciał jednocześnie mocno szarpnąć jego lewicę w dół i dopchnąć prawicę ku górze ku sufitowi. Istniała duża szansa, że ćpun wystrzeli. Należało więc upewnić się, że trafi jedynie sufit lub ściany. Jednocześnie prawa noga blondyna wysunęła się trochę w bok i do przodu opierając o lewą nogę napastnika. Połączenie tych manewrów powinno zaowocować tym, że narkoman upadnie na plecy, a policjant znajdzie się dokładnie nad nim.\nGdyby się udało:\nCzas na nowo ruszył normalnym torem. Dan mocno docisnął ręce bandyty do ziemi i usiadł na jego biodrach by wywrzeć dodatkowy nacisk oraz uniknąć kopnięcia. Doprowadziwszy przeciwnika do parteru mógłby wreszcie dać upust wściekłości, którą mógł czuć jedynie kochający rodzic widzący, że ktoś skrzywdził jego dziecko.\n- Fuck you! - Warknął z rozpędem uderzając górną krawędzią czoła w nos ćpuna. - Miałeś swoją szansę!\nPrzez następną chwilę wyprowadzony z równowagi blondyn rytmicznie uderzał głową w to samo miejsce na twarzy przeciwnika. Nie powinien tego robić. To nie było zachowanie profesjonalnego policjanta. Co innego jednak, gdy jest się na służbie i broni obcych ludzi, a co innego kiedy ktoś zagraża jedynej osobie, która nigdy go nie opuściła. Dan zapewne uspokoił się dopiero czując, że narkoman stracił przytomność. Pewnie uderzyłby jeszcze raz. Tak dla pewności. Wstałby wtedy z niego zabrawszy wcześniej dwururkę i przeszukawszy go pod kątem jakiejś innej broni.\n- Kasumi. - powiedział tak spokojnym głosem, na jaki tylko go było stać. - Nic ci nie jest?\nUpewniwszy się, że główne zagrożenie minęło usiadł obok córki kładąc broń na ziemi obok swojego uda.\n- Pokaż tą buzię, kochanie. - wyszeptał próbując delikatnie odsunąć jej dłonie od twarzy.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-29, 00:54\nKrok za krokiem, takie postępowanie nakazywał rozsądek. Krok za krokiem pokonywać kolejne trudności, aby ostatecznie doprowadzić do całkowitego rozwiązania problemu. Krok za krokiem dotrzeć do bezpieczeństwa. Większość ludzi traciła życie właśnie ze względu na to, że nie potrafili postępować w ten sposób. Dan Adler do nich jednak nie należał. Krok za krokiem unieruchomił nierozważnego napastnika, następnie zaś dał upust przynajmniej części swojej wściekłości. Ciosy spadły na twarz szaleńca z czasem pozostawiając na jego czole nie tylko straszliwego sińca, ale również krwawiące pęknięcie skóry. Dan nie wiedział nawet, przy którym uderzeniu spudłował i złapał niedoszłemu zabójcy nos, rozbił wargę oraz całkowicie rozkwasił jedną z brwi. Nie bardzo go to zresztą obchodziło. Świr leżał na ziemi zlany krwią, to było ważne.\nAdler szybko przeszukał nieprzytomnego mężczyznę. Bez trudu znalazł paczkę amunicji do broni śrutowej w jego kieszeni oraz nóż w bucie. Następnie zaś z tym niewielkim arsenałem udał się do swojej córeczki. Rozpłakana dziewczynka chowała buzię w dłoniach. Dan położył obrzyna obok niej dbając o to, aby nie był skierowany lufami w stronę Kasumi. Wszakże z jednej z nich nadal nie wypalono.\nKasumi powoli poczęła odsuwać dłonie od swojej twarzy, Dan zaś zdołał ledwie zauważyć rozcięcie na jej kości policzkowej. Musiała zostać uderzona w buzie na tyle mocno, by skóra pękła na kości uwalniając strumyczek złożony z kropelek krwi. Nie zdołał jednak jeszcze dobrze przyjrzeć się córce, gdy kątem oka dostrzegł coś innego...\nNieprzytomny, zdawało by się, napastnik wykrzywił swoją twarz w niezwykle wściekłym grymasie. Na jego potłuczonej i zakrwawionej twarzy grymas ten zdawał się być zupełnie niemal pozbawiony cech człowieczych. Jedno otwarte oko było przekrwione, drugie zalewała opuchlizna oraz fala krwi. Wyszczerzone zęby miały czerwone zabarwienie z powodu rozbitej wargi. Nie to jednak było najważniejsze...\nDan sam nie wiedział gdzie jeszcze mężczyzna mógł schować pistolet, musiał to jednak jakoś zrobić. Teraz bowiem unosił się lekko na lewym łokciu a w prawej trzymał niewielki rewolwer stworzony raczej do kobiecej dłoni. Rewolwer wymierzony nie w Dana, jak policjant zdał sobie sprawę z przerażeniem, a w jego córkę...\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-29, 01:09\nDan nie myślał, lecz zadziałał odruchowo. Zacisnął palce ręki na leżącej obok dwururce, po czym nie podnosząc broni z podłogi wystrzelił w dzierżącego pistolet napastnika. Blondyn miał nad przeciwnikiem pewną przewagę: nie był obity, jego oczy działały dobrze, nie został dopiero co ogłuszony licznymi uderzeniami w głowę, oraz był trzeźwy. To wszystko mogło się składać na znacznie lepszy czas reakcji. Ponadto jako policjant był wyszkolonym strzelcem, podczas gdy jego przeciwnik zapewne niewiele miał w życiu okazji do treningu. Dodatkowo strzelba ma na tak małej odległości zasadniczą przewagę siły ognia.\nAdler nie mógł jednak nie spróbować jakoś zasłonić córki przed pociskami. Dlatego też jednocześnie uniósł tułów i przechylił się tak by jak najlepiej schować ją za własnym ciałem. Dziewczynka była jeszcze mała i raczej drobnej budowy, co tym razem mogło decydować o jej zdrowiu, a nawet życiu.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-29, 01:55\nOdgłos podwójnego wystrzału rozszedł się po budynku niczym uderzenie bliźniaczych piorunów wywołując drżenie strachu u i tak już przerażonych mieszkańców. Dla stojącego na dole Owari Tomo i jego partnera - Katsu Nobu był to jednak przede wszystkim sygnał do większego pośpiechu. Wezwano ich do "trudnej do zidentyfikowania sytuacji". Teraz wiedzieli już, że sytuacja ta wymknęła się spod kontroli. Wymienili się tylko spojrzeniami i ruszyli biegiem po schodach wyjmując służbową broń. Gdy jednak dotarli na miejsce zrozumieli, że broń nie będzie im już potrzebna...\nNa ziemi przy wejściu do mieszkania widać było ogromną plamę krwi. Jej źródłem był mężczyzna, którego trudno było teraz rozpoznać. Śruciny trafiły mu w twarz i górną część klatki piersiowej praktycznie pozbawiając go rozpoznawalnych cech na tych częściach ciała.\nLedwie kilka kroków dalej ich znajomy z komendy - Dan Adler - przytulał do siebie swoją córeczkę. Jego twarz była zlana krwią a na prawym ramieniu widać było wolno rozkwitającą plamę krwi. Przed Tomo stanęło więc wyzwanie zrozumienia tego, co właśnie się stało.\n- Adler? Co się stało?\n(trafienie w ramię to draśnięcie. -12 PŻ)\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-29, 02:19\nDan początkowo zupełnie nie zwrócił uwagi na policjantów. Wystrzeliwszy odrzucił strzelbę, po czym złapał się za postrzelone ramię wydając z siebie coś pomiędzy stłumionym krzykiem a przeciągłym warknięciem. Niech kto mówi co chce, ale nie ma chojraka, który bez skargi zniesie ranę postrzałową.\n- Fuck! - Syknął blondyn - Kasumi! Nic ci nie jest?!\nAdler może i silił się na spokój, jednak wyraźny ból, który było słychać w jego głosie oraz to, że mówił przez zaciśnięte zęby nie robiły specjalnie spokojnego wrażenia. Mężczyzna mocno przytulił dziewczynkę zdrową ręką gładząc ją po włosach. Niechcący zostawił na nich nieco własnej krwi.\nGdy Dan wreszcie dostrzegł innych funkcjonariuszy wbił w nich wściekłe spojrzenie swych błękitnych oczu.\n- Na co czekasz Owari?! Nie widzisz, że gość napadł na nas z bronią?! - Warknął niezbyt przyjemnym tonem. - Wezwijcie karetki!\nPo chwili Adler ponownie przeniósł całą swą uwagę na dziecko.\n- Już dobrze, Kasumi. - Mruczał tak spokojnie, jak tylko potrafił w swoim obecnym stanie. - Bandyta już cię nie skrzywdzi, kochanie.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-01-29, 23:37\nZapewne z oczu policjanta, który nie dostrzegł małego rewolweru lezącego obok poszarpanych zwłok sytuacja nie była tak oczywista. W końcu jedyna broń palna, jaką widział była po stronie Adlera. Nie tylko zresztą broń palna, ale również i amunicja oraz nóż. Słowa Dana miały jednak wiele sensu - bez względu na przebieg wypadków liczyła się teraz przede wszystkim karetka.\nNastępne wydarzenia był dla Dana nieco zamazane. Na pewno trafił do szpitala wraz ze swoją córeczką, na pewno został wstępnie przesłuchany jeszcze nim został ze szpitala wypuszczony. Rany jego i jego córki okazały się raczej powierzchowne. Kula otarła się jedynie o jego ramię pozostawiając długą, płytką bruzdę. Lekarz przyznał, że za kilka tygodni Dan będzie miał kolejną bliznę do kolekcji. Ranka na buzi Kasumi również miała pozostawić ślad na całe życie. Była niewielka, ale za to głęboka. Skóra pękła się bowiem od siły uderzenia tępym narzędziem.\nKolejne dni leciały szybko na mieszance poczucia winy i środków przeciwbólowych. Nie zdarzyło się podczas nich już nic więcej przykrego. Podczas krótkiej rozprawy sądowej Dan został uznany za niewinnego i całkowicie uwolniony od zarzutów. W trakcie śledztwa wykryto, że mężczyzna był pod wpływem ciężkich narkotyków i alkoholu. Nie odkryto jedynie w jaki sposób zdołał zdobyć broń. Dan otrzymał dwa tygodnie wolnego od pracy, dzięki którym miał wrócić do zdrowia i uspokoić się trochę po traumatycznych przeżyciach.\nJedynym niemiłym przeżyciem był powrót Midori. Była żona Dana wpadła w prawdziwą furię słysząc, że ich córeczce zagrażało cokolwiek z powodu pracy Adlera. Chodziła po pokoju szpitalnym (w którym jeszcze Dan był) i krzyczała tak, jak chyba nigdy. Ostatecznie obiecała mu, że nigdy już więcej nie zobaczy Kasumi i trzasnęła drzwiami. Dana nawet nie zdziwiło, że tego samego dnia wieczorem Midori zadzwoniła do niego i przeprosiła. Dwa dni później zaś, gdy Dan wyszedł ze szpitala sama przyprowadziła do niego Kasumi prosząc, aby zajął się nią przez cały tydzień. Cały wolny tydzień!\nMała Kas zdawała się radzić sobie ze sprawą lepiej niż jej ojciec. Pochwaliła się koleżankom przez telefon, że razem z tatą obronili się przed wariatem ze spluwą. Niewiele dziewczynek w jej wieku może się czymś takim pochwalić. Jedynym, co martwiło Dana były koszmary Kasumi. Dziewczynka często budziła się w nocy i patrzyła na drzwi. Zapytana mówiła zwykle, że widziała tam tego wariata. Sny powtarzały się przez 6 nocy, później urwały się całkowicie.\nDziesięć dni po całym zajściu, w poniedziałek, Dan odprowadził Kasumi rano do szkoły a następnie miał przed sobą niemal cały dzień do dyspozycji. Midori wróciła do Karakury wczorajszego wieczora i miała odebrać córeczkę ze szkoły. Rana na ramieniu Dana niemal już nie bolała. Pozostała po niej jedynie głęboka, czerwona bruzda dająca się we znaki jedynie podczas poddawania ramienia dużemu wysiłkowi. Poranek był przepiękny, choć prognoza informowała o wieczornych opadach.\n(spokojnie opisz jeśli chcesz coś ważnego w ciągu tego czasu robić. Zaznaczam, że z tych 10 dni Dan spędził w szpitalu dwa i pół - wyszedł w zeszły poniedziałek koło 14.00. Midori odwiedziła go w szpitalu w niedzielę a córeczkę oddała pod opiekę w poniedziałek kolo 15.00)\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-04, 17:31\nPodczas pobytu w szpitalu Dan czuł się dziwnie otępiały. Niby czuł, że boli go ramię, ale wydawało się to bardzo odległe. Wiedział, że składał zeznania i uczestniczył w rozprawach, lecz czuł się raczej jak widz oglądający to wszystko w telewizji. Zabiegom personelu medycznego poddawał się z nietypową dla siebie bierną uprzejmością.\nBlondyn przebywał wtedy dość głęboko w świecie swoich myśli. Zastanawiał się jak doszło do horroru, który rozegrał się w jego mieszkaniu. Jak to się stało, że nie poznał człowieka, który niemalże rozwalił mu rękę? Dlaczego nie zdążył go powstrzymać zanim wywalił drzwi i skrzywdził Kasumi? Jak doświadczony policjant mógł nie unieruchomić powalonego bandyty jakimś sznurem albo czymś w tym guście? Mógł uniknąć tylu złych rzeczy, gdyby tylko pomyślał. Szlag, szlag, szlag...\nAdler ożywiał się jedynie przy córce. Gdy była w szpitalu starał się być tuż obok i wspierać ją tak jak tylko potrafił. Zgrywał wesołkowatego twardziela, aby potworne wydarzenia przekuć na niebezpieczną przygodę z dobrym zakończeniem. Ostatecznie cóż innego mógł zrobić? Czekał przy tym na rozmowę z Midori. Z jednej strony obawiał się reakcji byłej żony, z drugiej zaś zgadzał się z nią w całej rozciągłości. Sam uważał, że Kasumi nie padłaby ofiarą brutalnej napaści gdyby jej ojciec był, dajmy na to, sprzedawcą w sklepie. Dan przyjął reprymendę milcząco przytakując ruchami głowy. Raz czy dwa głośno przyznał swojej eks rację oraz przeprosił. To zapewne jedynie rozsierdziło wściekłą mamę.\nPo wyjściu ze szpitala Adler poczuł się nieco lepiej. W końcu mimo szumnych zapowiedzi nie stracił córki. To było najważniejsze. Przez następny tydzień sumiennie wykonywał wszelkie obowiązki taty. Przygotowywał posiłki, włączał bajki, organizował zabawy. Pozwolił sobie nawet pomalować paznokcie u lewej dłoni. Na różowo. Blondyn z troską obserwował zachowanie Kasumi. Zapewnił jej nawet opiekę policyjnej pani psycholog, ale mała nie polubiła specjalistki i kategorycznie odmówiła dalszych wizyt.\nPoza koszmarami córki Dana martwiła jeszcze jedna sprawa. Brak wyrzutów sumienia związanych z odebraniem życia narkomanowi. To nie pasowało do jego przekonań na własny temat. Alder zawsze chciał wierzyć, że jest osobą szanującą absolutnie każde ludzkie istnienie. Tymczasem na samą myśl o naćpanym napastniku czuł jedynie wściekłość oraz obrzydliwą satysfakcję. Doszło nawet do tego, że nocami, kiedy Kasumi już spała siadał pod ścianą naprzeciwko miejsca, w którym leżały zwłoki bandyty i wpatrywał się w kilka dziurek po śrucinach. Próbował w ten sposób przypominać sobie jak strasznego czynu się dopuścił. Cholera, wyprosił nawet od kolegów kopię akt denata chcąc w ten sposób na nowo uświadomić sobie, że zabił CZŁOWIEKA. Nic to nie dało. Za każdym razem pod ścianą swojego mieszkania widział jedynie demonicznie wykrzywioną maskę wściekłego zwierzęcia. Kogoś, kto chciał by inni cierpieli. Budząc się w nocy Kasumi często zastawała ojca w zamyśleniu kontemplującego ten sam punkt przestrzeni.\n- Pilnuję drzwi, żeby żaden wariat nam tu nie wlazł. - Mówił wtedy uśmiechając się tak ciepło i radośnie, jak tylko umiał.\nDan postanowił, że dotrzyma danego córce słowa i spróbuje nauczyć ją oraz Tetsu podstaw samoobrony. Uważał, że w tak niebezpiecznym świecie naprawdę nie może im to zaszkodzić. Poza tym przy okazji mała może poznać techniki relaksacji, które ponoć przydają się po traumatycznych przejściach. Korzystając z wolnych dni rozmówił się z mistrzem prowadzącym dojo, do którego sam uczęszczał oraz spróbował nawiązać kontakt z matką i/lub ojcem Tetsu. Mógłby ją pewnie spotkać odbierając Kasumi ze szkoły, albo spróbować dostać jej numer telefonu od sekretarki. Zapewne wolałby porozmawiać na żywo i w obecności samych dzieci. Tak byłoby mu łatwiej wyjaśnić swoje zamiary.\nDziesięć dni po całym zajściu, odprowadziwszy małą do szkoły zapewne poszedłby do swojego ulubionego parku by nieco potrenować. Nie podobało mu się to, że jedna z jego rąk znowu została osłabiona. Miał zamiar jak najszybciej wrócić do formy.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-11, 20:38\nJasne drzwi, zimne niczym z lodu...\nJasny korytarz, cichy niczym noc na pustyni\nJasny łańcuch, ciężki niczym zrobiony z ołowiu\nJasne drzwi, blisko, nie dalej niż trzy kroki stąd\nJasne drzwi, daleko, gdy łańcuch ma za ledwie krok\nPierwszy tydzień wolności od obowiązków służbowych upłynął Danowi nad wyraz szybko. Opiekowanie się Kasumi zdawało się pochłaniać całe niemal dni w mgnieniu oka. Dziewczynka była energiczna jak nigdy i nic nie robiła sobie z opuchlizny oraz rozcięcia na policzku. Oba zniknęły zresztą dość szybko pozostawiając na jej buzi jedynie nieco krzywe, różowe wgłębienie blizny idące wzdłuż kości policzkowej.\nPoza obowiązkami domowymi związanymi z zajmowaniem się dziewczynką Danowi doszły jeszcze dodatkowe. Po pierwsze, wychowawczyni wraz z dyrektorem zaprosili go na rozmowę aby ustalić, czy dziewczynka nie potrzebuje pomocy szkolnego psychologa. No i jeszcze doszła jego obietnica...\nDan nie miał wielkich trudności w podjęciu kontaktu z rodzicami Tetsu. Wyglądało na to, że jego mama sama chciała zamienić kilka słów z Adlerem, choć z nieco innych pobudek.\nDanowi udało się ją spotkać już w czwartek podczas odbierania córki ze szkoły. Czekając przed szkołą zaczepiony został przez szczupłą kobietę w wieku koło 30 lat o ciemnych włosach i z miłym uśmiechem. Najbardziej pasującym do niej słowem było by chyba "urocza". Zdołali zamienić ze sobą kilka zdań zanim dzieci wyszły z budynku. Mama Tetsu miała na imię Tsukone i była dziennikarką pracującą dla miejscowej gazety. Nie ukrywała długo, ze chciała by napisać krótki artykuł o wydarzeniach sprzed kilku dni. Poprosiła o spotkanie.\nDanowi nie szczególnie podobała się wizja zamieniania popołudnia z Kasumi na przesiadywanie w kawiarni i opowiadanie o traumatycznych przeżyciach sprzed kilku dni, chciał jednak uzyskać zgodę Tsukone aby uczyć dzieciaki samoobrony. Zdołał już nawet skonsultować się ze swoim nauczycielem i ustalić początkowy program nauczania. Ostatecznie zgodził się więc na spotkanie w poniedziałek wieczorem. Miejscem spotkania miała być niewielka kawiarenka przy jego ulubionym parku.\nW zamian za obietnicę poniedziałkowego spotkania Dan już w piątek mógł przeprowadzić pierwsze zajęcia dla dwójki dzieciaków. Tetsu okazał się być chłopcem, który niemal z natury nadawał się na szkolną ofiarę.\nNiższy niż Kasumi, chudy i w wielkich okularach zdawał się składać wyłącznie z wielkiego czoła i oczu oraz ciągłych wypadków. Adler szybko zrozumiał, że podczas ćwiczeń należy bardzo uważać na Tetsu. Dowiedział się o tym, gdy zgodnie z umową odbierał go ze szkoły. Idąc do samochodu Dana chłopak zdołał przewrócić się o... cóż, trudno powiedzieć o co. Nosił buty bez sznurowadeł, chodnik był równy a dookoła nie było nawet nikogo, kto mógł by podłożyć mu nogę. Podczas jazdy samochodem zdołał, w jakiś sposób, zgnieść kartonik z sokiem noszony w plecaku i przyszło mu ćwiczyć w poplamionej koszulce. Wysiadając z samochodu zaczepił pasek od plecaka o element siedzenia i urwał jedno z jego ramion. Nie trzeba było rozpoczynać treningu aby ustalić, że Tetsu raczej nie szybko nauczy się bronić siebie... i nie chodziło nawet o niezdarność. Chłopiec był bowiem absolutnie przekonany o swojej bezużyteczności. Każda, nawet drobna, porażka zdawała się być dla niego całkowicie pewnym na to dowodem.\nZa jasnymi drzwiami, ciepło dwóch bijących serc\nZa jasnymi drzwiami, jedyna tęsknota\nPiekący ból, gdy coś zaczyna pękać\nZa jasnymi drzwiami, wreszcie odrobinę bliżej\nKolejny trening miał mieć miejsce w poniedziałek, czyli dzisiaj, a następny w środę. Kasumi nie mogła się doczekać.\nDan dzisiejszego dnia mógł wreszcie spokojnie zacząć poranek od treningów. Przed nim jeszcze tydzień spokoju, prawe ramię niemal nie doskwierało. Poranek był piękny i zapowiadał jeszcze piękniejszy dzień. Dan na szczęście nie zdołał odnaleźć szczególnego osłabienia kondycji. Tuż po treningu zadzwonił zaś Yo chcąc umówić się na piwo z kumplem. Jutro okazało się być odpowiednią datą.\nDan miał dla siebie nieco więcej czasu, następne zajęcie miał dzisiaj dopiero po 15. Odebranie dzieciaków oraz trening.\nJeszcze trochę bólu, gdy pęknięcie się poszerza\nJasne drzwi są coraz bliżej\nPo treningu Tetsu miał zostać odebrany przez mamę, z którą z kolei Dan miał się spotkać w kawiarni dwie godziny później.\n(spokojnie opisz sobie dzionek aż do spotkania, nie musisz bardzo długo jeśli nie chcesz)\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-18, 10:08\nJako w sumie jeszcze młody mężczyzna Dan nie mógł nie docenić niewątpliwej atrakcyjności pani Tsukone. Dobre pierwsze wrażenie zostało jednak szybko anihilowane, gdy kobieta objaśniła mu swoje zamiary. Jako policjant Adler miał już wyrobione przekonanie na temat nadmiernej wścibskości dziennikarzy. Co innego jednak opowiadać o wydarzeniu, którego ofiarą był ktoś inny...Zmęczone, lekko podkrążone z powodu braku snu oczy spojrzały na ładną twarz matki Tetsu z wyuczonym chłodem.\n- Dobrze. - Mruknął szorstko. - Możemy się spotkać.\nSzczerze powiedziawszy Adler nie miał zamiaru opowiadać o swoich przeżyciach. Policja wydała już oświadczenie w tej sprawie i to właśnie podanych w nim informacji zamierzał się trzymać. Suchych, lakonicznie podanych faktów. Nagle bardzo zachciało mu się palić. Cóż, będzie musiał poczekać, Kasumi i tak nie pozwoliłaby mu na dymka w swojej obecności. Dłoń mężczyzny zamarła w połowie drogi do kieszeni, w której trzymał papierosy.\nW szkole policyjnej Dan Uczył się o tak zwanej „wyuczonej bezradności”. Mały Tetsu wyglądał i zachowywał się jak żywe ucieleśnienie tego zjawiska. Mały, bezradny chłopiec tak nawykły do własnej beznadziejności, ze stała się ona dla niego czymś w rodzaju religii. Takie osoby zawsze przyciągały złych ludzi, którzy zlatywali się do nich jak sępy do padliny. Patrząc na kolejne wypadki chłopca blondyn czuł litość, ale także złość. Co, u licha robiła jego matka? Dlaczego pozwoliła swojemu dziecku uwierzyć, że do niczego się nie nadaje? Ok, on sam nie był może idealnym ojcem, ale to, co widział patrząc na Tetsu zdawało się świadczyć o skrajnej nieudolności lub ignorancji pani Tsukone. Dlatego też w drodze do dojo oraz podczas samego treningu Dan nieustannie wspierał oboje dzieci. Próbował nie sprawiać wrażenia, że w jakiś specjalny sposób pilnuje chłopca. Traktowanie dzieciaka jak ofiary tylko umocniłoby jego beznadziejne przekonania. Policjant podawał mu więc rękę gdy się przewrócił, a siedząc na znajdującej się w sali treningowej ławeczce, chwalił najmniejsze nawet postępy (choćby to, że nie upadł przyjmując pozycję zasadniczą). Starał się też jednak poświęcać jak najwięcej uwagi Kasumi. To było cholernie męczące zajęcie, ale żelazne przekonanie o słuszności podjętych działań trochę tu pomagało.\nAdler szczerze się cieszył na myśl o spotkaniu z Yo. Szczerze mówiąc urlop bardziej go męczył niż relaksował. Bezczynność dawała zwyczajnie za wiele przestrzeni głupim myślom. Piwo z dobrym kumplem od dawien dawna uchodziło zaś za jedno z najlepszych remediów na smutki.\nDan odwiózł dzieci na trening i ponownie zasiadł na swojej ławeczce by kibicować i wspierać. Wiedział, że w końcu będzie musiał przestać się bawić w cheerleaderkę i w pełni powierzyć Kasumi oraz Tetsu instruktorowi. Chciał jednak widzieć jak córka stawia swoje pierwsze kroki na ścieżce sztuk walki, a także pomóc jej w mobilizowaniu kolegi do działania. Inna sprawa, że sama myśl o wieczornym spotkaniu z panią Tsukone wprawiała go w ponury nastrój. Był to chyba pierwszy w historii gatunku ludzkiego przypadek samca w wieku rozrodczym, który zaproszony przez atrakcyjną samicę na spotkanie w cztery oczy myślał tylko o tym, by mieć tą torturę za sobą.\nGdy nadszedł czas Dan przekazał Kasumi byłej żonie. Midori mimo wszystko dobrze go znała i zapewne dostrzegła jego zmęczenie, a może także jakieś dziwaczne napięcie kryjące się głęboko w niebieskich oczach. W zależności od tego, jak długo trwała wizyta jego ex pozostały czas poświęciłby pewnie na jedną z gier video, które leżały na półeczce pod telewizorem lub najnowszy tomik ulubionej mangi. Do kawiarni dotarłby pewnie z pięć minut po czasie. Ubrany w te same ciuchy, które założył rano, to jest prosty szary t-shirt z białym napisem („Smile”) oraz jeansy i czerwone trampki. To a także zapach świeżo wypalonego papierosa sprawiało zapewne, że nie robił oszałamiającego wrażenia. Sprawy raczej nie poprawiał wyraz twarzy zarezerwowany zwykle dla wizyt u stomatologa, względnie rychłej kolonoskopii.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-24, 23:52\nPani Tskone prezentowała się zdecydowanie inaczej niż Dan. Czekała już przy stoliczku w ogródku kawiarni ubrana w bordową spódniczkę do kolan i grafitową koszulę z długim rękawem ozdobioną brązową apaszką zawiązaną na szyi. Spod spódniczki wystawały zgrabne nogi w grafitowych rajstopach. Na stopach miała bordowe czółenka z subtelną klamerką w barwie złota. Jej ciemne włosy spływały prostą kaskadą za ramiona sięgając poniżej połowy pleców i jedynie jeden niesforny kosmyk przecinał czoło i łączył się z pozostałymi włosami dopiero na wysokości barku. Na twarzy o naturalnie bladej karnacji widać było jedynie delikatny makijaż. Bezbarwna szminka podkreślała naturalnie różową barwę warg. Delikatnie użycie kredki do oczu podkreślało ich przyjemny, migdałowaty kształt.\nWidząc Dana pomachała lekko w jego stronę i zaprosiła gestem, aby usiadł naprzeciwko niej przy niewielkim, okrągłym stoliczku.\n- Dzień dobry Panie Adler, cieszę się, że Pan przyszedł. Obawiałam się, że Pana przestraszyła.- Tsukone uśmiechnęła się na swój czarujący sposób, tym razem jakby z lekkim zakłopotaniem. - Niezbyt przepada Pan za dziennikarzami, prawda?\nDłoń uderza o białe drzwi.\nPalce delikatnie dotykają dziwacznej pustki.\nUsta wypełnia śmiech, gdy ogniwa łańcucha rozpadają się w dłoniach.\nŚmiech urywa się, gdy gardło wypełnia gorąco, niczym roztopione żelazo.\nKrzyk bólu wydobywa się z ust wraz z gorącem białej masy.\nPuste nagle gardło i płuca rodzą straszliwy ryk łowcy.\nSerce widzi tylko otchłań, którą można wypełnić.\nŻywe, nadal pompujące krew serce.\nWspomnienia ukazują twarz.\nŁowy. Czas na Łowy.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-25, 08:30\nDan nie mógł nie zauważyć, że Pani Tsukone wygląda po prostu ślicznie. Nie umiał się tym niestety cieszyć, gdyż podejrzliwa część jego natury nieustanie dorzucała komentarze typu: „Tak, ślicznie jak luksusowa limuzyna bez hamulców jadąca w twoją stronę z prędkością 100 km/h”. Chyba był po prostu zbyt zmęczony by myśleć jak samiec. Nie mniej uniósł dłoń w odpowiedzi na jej machanie, po czym podszedł do stolika i usiadł skinąwszy wpierw głową. Pochylił się i oparł splecione palcami dłonie o blat stołu kciukami do góry.\n- Nic nie mam do samych dziennikarzy. - Zapewnił sucho. - Próby zarobienia pieniędzy na ujawnianiu poufnych danych oraz rozdrapywaniu trudnych przeżyć to co innego.\nOk, może trochę przegiął z tą kąśliwą uwagą. Słowa zostały jednak wypowiedziane i tyle. Szczerze mówiąc Adler był do tego stopnia poirytowany samą ideą opowiadania o swoich przeżyciach, że nawet nie żałował mało szarmanckiej wypowiedzi.\n- Swoją drogą, ja też chciałby Panią o czymś porozmawiać. - Dodał po krótkiej chwili już bardziej rzeczowym tonem. - Ale to gdy już zada Pani swoje pytania.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-26, 01:09\n- Cóż, nie chce żadnych poufnych danych.\nTsukone zgubiła na chwile swój czarujący uśmiech i spojrzała na Dana raczej z mieszaniną wyrzutów i zmęczenia. Nim zdołała powiedzieć cokolwiek do stolika podeszła kelnerka pytając o zamówienie.\n- Czarną kawę poproszę. I może kawałek sernika. - uśmiechnęła się do kelnerki, później zaś zwróciła wprost do Dana. - Proszę, niech Pan zamawia co chce, na mój koszt. Może przynajmniej ciastko Pana nie zirytuje.\nOdezwała się po raz kolejny dopiero, gdy Adler złożył swoje zamówienie a kelnerka zdołała odejść od stoliczka. Przez kilka chwil zresztą zbierała się w sobie, aby na jej twarzy znowu zagościł czarujący uśmiech. Wyglądało na to, że reakcja Dana ubodła ją mocniej, niż by tego chciała.\n- Nie chce rozdrapywać ran Panie Adler. - Odezwała się w końcu. - Chciała bym jedynie aby okoliczne społeczeństwo mogło spojrzeć do gazety i zobaczyć w niej heroizm. Taki heroizm z zasady sprawia, że ludzie mają ku czemu dążyć. Zaczynają mieć wzorce, którymi warto podążać. Nie sądzi Pan, że mieszkańcy tego miasta zasługują na taki wzorzec?\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-26, 12:12\nSłowa Pani Tsukone szczerze Dana zaskoczyły. Dziennikarka, która nie chce poufnych danych? Cóż, albo natrafił na wyjątkową przedstawicielkę tej profesji, albo ktoś próbował go tu wystrychnąć na dutka. Tak czy siak nie warto było od początku zniechęcać rozmówczyni do siebie.\n- Przepraszam. - Westchnął rozmasowując skronie palcem wskazującym i kciukiem. - Nie jestem dziś w formie.\nWidok zaskakująco pogarszającego się nastroju rozmówczyni wywołał u Adlera pewne wyrzuty sumienia. Chcąc nie chcąc poczuł chęć by jakoś wynagrodzić jej swoją nieuprzejmość. Nie wiedział tylko jeszcze jak to zrobi. Nie był wszak na tyle głupi by w przypływie rycerskości porwać się na nie wiadomo jakie poświęcenia.\n- Dziękuję, ale nauczono mnie, że to mężczyzna płaci. Przynajmniej za siebie. - Odparł na propozycję. Na jego twarzy pojawił się przy tym lekki, aczkolwiek zapewne sympatyczny uśmiech. - Wiem, przestarzała szkoła, ale właśnie taką otrzymałem.\nZamówił kawę z mlekiem zaznaczając, że przyda mu się też dużo cukru. Ostatnio jakoś nie miał apetytu, a energię trzeba przecież skądś brać.\nKolejna wypowiedź Pani Tsukone zaskoczyła go jeszcze bardziej. Jaki znowu heroizm? Kto nakładł jej do głowy takich pierdół?\n- Pani Tsukone. - Zaczął po krótkiej chwili. Dłonie wsparte na stole złożył jak do modlitwy. - Nie jestem pewien czy mamy na myśli to samo wydarzenie. Tam zginął człowiek. Owszem, niebezpieczny przestępca, ale jednak człowiek. Myślę, że heroizmu lepiej szukać pośród strażaków ratujących ludzi z pożaru, albo załóg karetek. Oni ratują innych często narażając przy tym własne życie.\nDan z przerażeniem uświadomił sobie, że nie do końca wierzy we własne słowa. Jakaś część jego umysłu powtarzała, że zabił nie człowieka, a złe na wskroś monstrum. Pozbawionego duszy potwora.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-02-28, 21:52\n- Czy nie uważa Pan, że człowiek ratujący dziecko z rąk uzbrojonego szaleńca to bohater Panie Adler?\nPani Tsukone powoli pokonywała wyraz zmęczenia i swoistego smutku kryjący się w jej twarzy. Z każdym kolejnym słowem na jej ustach i w jej oczach znowu ujawniał się ten czarujący uśmiech, którym powitała |Dana podczas ich pierwszego spotkania.\nNim odezwała się po raz kolejny pozwoliła kelnerce zostawić zamówione napoje oraz ciasto. Gdy przed Danem wylądowała biała kawa oraz cztery niewielkie paczuszki jednorazowe cukru - dwie białego i dwie trzcinowego. Przed Tsukone ustawiono trójkątny kawałek smakowicie wyglądającego sernika z truskawkami na szczycie oraz czarną kawę.\n- Cóż. nie chciała bym przeciągać tej rozmowy. Zapewne wspominanie tych trudnych wydarzeń będzie dla Pana nieprzyjemne. Pozwoli Pan, że sięgnę po notes? Chciała bym jakoś utrwalić Pana słowa.\nNie skończyła jeszcze nawet mówić, nim poczęła wyciągać z torebki oprawiony w skórę notesik oraz długopis.\nZapach był coraz silniejszy. Każdy krok przybliżał go do celu łowów. NIemal już go widział... niemal...\nWychylił łeb zza rogu ulicy nie zważając nawet uwagi na to, że przy przemarszu zgniótł kosz na śmieci. Jego oczy wreszcie ujrzały to, czego zapach tropił od tak dawna. Jego spojrzenie na reszcie zobaczyło cel.\n- Proszę Panie Adler, czy mógł by Pan zacząć? Policja przekazała jedynie, że był to człowiek pod wpływem środków odurzających. Wiadomo dla czego zaatakował akurat Pana mieszkanie?\nTsukone miała przyjemny dla ucha głos, ale Dana bardziej przejął odległy odgłos przypominający gięcie metalu. Coś było w nim nie tak... coś było bardzo nie tak... Dan jednak nie miał bladego pojęcia co takiego. Odwrócił głowę w stronę, z której dobiegł hałas ale nie zdołał nic tam zobaczyć. Latarnia nagle zakołysałą się lekko, tak jakby coś dużego w nią uderzyło.\nTeraz już widział swój cel, teraz był już pewny, że go znajdzie i zniszczy. Otrzymał bowiem coś, czego nie miał nigdy dotąd. Otrzymał siłę, której nie miał nikt ani nw więzieniu, ani wcześniej pośród znajomych z gangu. Teraz był wielki, teraz był silny. Nawet nie zauważył, gdy jego bark uderzył w latarnię uliczną. Był już coraz bliżej.\nNastępnie dostrzegł jak stojak na rowery zajęczał i ugiął się niczym pod ogromnym naciskiem. Później zaś drzewko zostało złamane niczym zapałka. Dan zaś dostrzegł... coś... delikatny, dziwaczny obrys czegoś wielkiego. Czegoś zbyt dużego, by być człowiekiem. Ale... czy to coś w ogóle tam było?\nNajpierw pękła ozdobna, drewniana barierka odgradzająca ogródek kawiarenki od parku, następnie zaś roztrzaskany został pusty stolik. Cokolwiek to było, pędziło w stronę Dana i Pani Tsukone. Cokolwiek to było, zdawało się być całkowicie niewidzialne.\nTsukone spojrzała w stronę postępujących zniszczeń. Jej oczy rozwarły się szeroko z przerażenia, a usta otwarły w krzyku. Nie zdołała jednak nawet wrzasnąć, gdy ich stolik rozpadł się na drzazgi a dziennikarka uderzona czymś ogromnym odleciała kilka metrów do tyłu roztrącając krzesła i stoliki.\nZdezorientowany Dan poczuł, jak coś ogromnego łapie go za korpus i unosi w powietrze. Zawisł na wysokości przeszło dwóch metrów czując ogromny ucisk na żebrach. Teraz dopiero zaczął dostrzegać więcej.\nTuż przed nim w powietrzu wisiała para oczu o rozmiarach piłek golfowych. Ich wnętrze zdawało się jarzyć zupełnie tak, jakby spoglądał przez otwory do środka pieca. W pełgających płomieniach spojrzenia Adler widział ogromną dawkę wściekłości i satysfakcji w tym płonącym spojrzeniu.\nDookoła oczu dostrzegł zarys, ledwie ślad... coś jakby figurę wykonaną z doskonale czystego i oszlifowanego szkła. Figurę wielkiego stworzenia o łapskach rozmiarów łyżki małej koparki, barkach szerokich jak kajak i łbie z wielkimi rogami. Jedno z łapsk ewidentnie zaciskało się właśnie na jego ciele z iście nadludzką siłą.\n- Teraz to ja zniszczę ciebie!\nGłos, który uderzył w uszy Dana nie mógł należeć do człowieka. Huczał, zupełnie jak ogromny płomień wewnątrz pieca hutniczego. Pieca, który stał gdzieś za ścianą... dźwięk bowiem, choć głośny, był przytłumiony i niewyraźny.\nNim Dan zdołał zrobić cokolwiek więcej poczuł, że zaczyna lecieć. Jego ciało pomknęło przez powietrze niczym niezbyt dobrze uformowana piłka i uderzyło w ziemię w parku ładnych kilka metrów dalej. Sylwetka ogromnego potwora nadal majaczyła na tle oświetlonej kawiarenki.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-03-03, 22:38\nNim Dan zdążył zebrać myśli coś rozwaliło kawał kawiarni. Ktoś rozsądny powiedziałby z pewnością, że podobne wydarzenie ma związek z wybuchem gazu, lub atakiem terrorystycznym. Adler był dość rozsądną osobą. Do czasu aż wyjątkowo rozsierdzone powietrze chwyciło go w łapę i uniosło do góry prostu ku parze jarzących się ślepi. Blondyn był prawie pewien, że wybuchy gazu nie mają oczu, szklistego ciała ani skłonności do wygłaszania złowrogich gróźb. Nie wspominali o tym na żadnym szkoleniu.\nPatrząc w ogromne, pałające oczy poczuł jakby czas na chwilę stawał. W tej odwiecznie pojawiającej się mikrosekundzie na przemyślenia przypomniał sobie wydarzenia związane z pewnym dobrze mu znanym sklepem spożywczym. Pewnie doświadczył był pełnej retrospekcji, gdyby nie został brutalnie ciśnięty na ziemię. Dan odruchowo chciał spróbować jakoś obrócić swoje walczące z prawami fizyki ciało tak, by wylądować jak najłagodniej. Znał wiele technik, które mogły w tym pomóc, nie był jednak ninja, ani mistycznym wojownikiem z mangi. Uderzył więc o glebę, poturlał się kawałek, po czym znieruchomiał na kilka sekund.\nWiedział, że musi wstać i jakoś odciągnąć to coś jak najdalej od ludzi. Najlepszym pomysłem wydawała się ucieczka w głąb parku. Każdy z nich ma bowiem jakieś miejsce, które jest odwiedzane rzadziej lub po prostu mniej chętnie. Blondyn dobrze znał park, do którego go wrzucono, istniała więc szansa, że będzie wiedział gdzie powinien biec.\n- Ej, ty... - Warknął przez zaciśnięte zęby jednocześnie starając się jak najszybciej wstać. - Berek, palancie!\nDan spojrzał na niewidocznego stwora, po czym przywołał na twarz najbardziej pogardliwy uśmiech, jaki potrafił z siebie wykrzesać. Uniósł przy tym dłoń prezentując środkowy palec w międzynarodowym geście pogardy. W chwilę później odwrócił się na pięcie i biegiem ruszył w głąb parku. Miał tylko nadzieje, że upadając nie połamał sobie kości albo nie skręcił kostki. Nie oglądał się za siebie w nadziei, że niewidoczny napastnik i tak będzie go gonił. Biegł tak szybko, jak mógł starając się trochę kluczyć pomiędzy drzewami, ławkami i tym podobnymi. Musiał też uważać na ludzi. Próbował omijać ich szerokim łukiem nie chcąc by szarżująca poczwara kogoś skrzywdziła.\nSzczerze mówiąc Adler nie bardzo wiedział co zrobić dalej. Nie miał przy sobie broni, ale kurczowo trzymał się nadziei, że otoczenie podsunie mu jakiś pomysł. Mógł spróbować ukryć się w jakimś stawie, albo wśliznąć do odpowiednio dużego kanału...kurde, cokolwiek.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera 2017-03-12, 02:24\nAdler pozbierał się tak szybko, jak tylko umiał. Adrenalina wpompowana nagle do ciała pozwoliła mu na zignorowanie siniaków, których nabawił się upadając na ziemię. Spojrzał po raz kolejny w stronę niewidocznego potwora tym razem dostrzegając nieco więcej. Zarys zaczynał powoli zyskiwać na wyraźności. W powietrzu dookoła świecących oczu unosiła się nieco przezroczysta, biała maska. Przypominała pysk zębatego demona o trójkątnym kształcie. Na szczycie głowy widać było wyraźnie szerokie rogi. Teraz stojąc w odległości od potwora mógł również dostrzec, że stwór stoi na dwóch silnych, niemal ludzkich nogach. Za jego plecami poruszyło się jeszcze coś - długi, gruby ogon.\nWidząc gesty Dana potwór ryknął przeciągle i przerażająco. Odgłos ten nie przypominał niczego innego, co dotychczas słyszał Adler. Najbliżej mu było chyba do ryku Godzilli. Nerwowym machnięciem ogonem potwór rozbił kolejny stolik na drzazgi a następnie ruszył wielkimi susami za Danem. Więcej Adler już nie widział, liczyła się tylko ucieczka.\nNogi poniosły go w pierwszej kolejności ku środkowi parku. Ciężkie kroki potwora zdawały się łupać coraz bliżej. Adler przeciął jeden z chodniczków i ruszył rozglądając się na szybko dookoła.\nPrzed sobą dostrzegł bliźniacze stawy. Dwa okrągłe akweny łączyły się na środku niewielkim kanałem, nad którym przebiegał łukowaty mostek.\nPo prawej, niedaleko od niego, znajdował się placyk zabaw pełen metalowych i drewnianych drabinek, huśtawek i z karuzelą. Zapewne w ciągu dnia był by on przepełniony dziećmi, ale teraz było już dość późno i pusto.\nPo lewej Dan dostrzegł kępkę gęściej zarośniętą drzewami. Miejsce to prowadziło w stronę centrum parku i z reguły nikt nie zapuszczał się tam po zmroku. W tym właśnie miejscu najłatwiej można było stracić portfel. Tutaj Adler mógł spodziewać się obecności ludzi - zapewne opryszków bez porządnego kręgosłupa moralnego.\nTemat: Re: Mieszkanie Dana Adlera\nStrona 2 z 5 Idź do strony : 1, 2, 3, 4, 5\n:: Świat :: Ziemia :: Karakura :: Tereny Mieszkalne


Lotnisko Kielce - Strona 2 - Kieleckie Inwestycje Forum\nPost autor: halny » 22 listopada 2005, o 21:30\nUważam że ten kompromis jest ok. Bez obrazy niech władza działa konkretnie i jak najszybciej!\nPost autor: Autor » 23 listopada 2005, o 00:16\nKieleckie lotnisko nie powstanie w Miedzianej Górze\nNowe lotnisko pod Kielcami powstanie w gminie Morawica lub Piekoszów. Firma projektująca takie obiekty odrzuciła lokalizację w Miedzianej Górze.\nW październiku władze miasta wytypowały tereny w trzech podkieleckich gminach, gdzie można by wybudować nowe lotnisko: w gminach Piekoszów, Morawica i Miedziana Góra. Wszystkie wizytowali przedstawiciele spółki Polconsult, która zajmuje się projektowaniem lotnisk, i dokonali wstępnej selekcji.\n- Niestety, nie uda się wybudować lotniska na terenie gminy Miedziana Góra [przy obwodnicy Kielc za Niewachlowem - red.]. Musielibyśmy wyciąć tam około 100 hektarów lasów, a to mogłoby budzić sprzeciwy. Pozostałe dwa miejsca obejrzą przedstawiciele Urzędu Lotnictwa Cywilnego i ich opinia będzie decydująca, które miejsce ostatecznie wybierzemy - mówi Jacek Nowak, były prezes spółki Lotnisko Kielce.\nTo on przez kilka miesięcy swojego urzędowania szukał terenów, które teraz są brane pod uwagę. Z propozycji budowy lotniskach na terenach okolicznych gmin cieszą się ich władze. Po wstępnych rozmowach wszyscy są chętni do współpracy.\nWedług szacunków miasta budowa lotniska od podstaw ma kosztować około 300 mln zł. Władze Kielc chcą zdobyć pieniądze na ten cel z funduszy europejskich. Miasto może się o nie starać z 17. programu operacyjnego adresowanego do dużych miast. Już rozpoczęto przygotowanie wstępnej koncepcji budowy lotniska. Powinna być gotowa do połowy grudnia.\nPost autor: kampio1 » 23 listopada 2005, o 10:43\nPost autor: Gość » 23 listopada 2005, o 19:38\nhalny pisze: Teren przy obwodnicy S-7 komunikacyjnie jest super ale : teren pól ma około 700-800 m długości a dalej jest las który należałoby wyciąć. Z tego co wiem Lasy Państwowe staną wielkim okoniem ,nie mówiąc o licznych organizacjach ekologów. Wycięcie drzew pod planowaną drugą jezdnię obwodnicy to pasokoło 20m a lotnisko ? Nie wiadomo ile czasu to zajmie i czy wogóle warto się męczyć z tym tematem. Rykoszyn w realizacji wydaje się dużo łatwiejszy nie zapeszając\nI się potwierdza !!! Rykoszyn jest idealny ze względu na własność terenu - najszybciej te tereny można przejąć pod budowę lotniska !!\nPost autor: Sz.J. » 23 listopada 2005, o 22:28\nO który teren w Morawicy dokładnie chodzi?\nZe względu na położenie i bliskość ważnych dróg najlepszą lokalizacją jest Miedziana Góra. Niestety las i stosunki własnościowe ją eliminują.\nRykoszyn jest najlepszy ze względu na łatwość możliwości wykupu gruntów i połączenie kolejowe (w przyszłości może remont torów i szynobusy z lotniska do Kielc).\nNa miejscu prezydenta chyba bym zaryzykował zwiększenie zadłużenia na cel tej inwestycji. Lotnisko jest potrzebne już a nie za kilkanaście lat.\nMyślę, że trzeba odłożyć plany budowy pływalni olimpijskiej i skupić całą uwagę i środki na lotnisku.\nPost autor: halny » 24 listopada 2005, o 19:45\n100 % prawdy !! Najważniejsze to lotnisko i Targi !! Jak będzie lotnisko to miasto na nim zarobi na dwie pływalnie.\nPost autor: Radzio_CK » 24 listopada 2005, o 21:52\na jakiej wielkości, do jakich celów ma służyć to lotnisko?\nPost autor: ice » 24 listopada 2005, o 22:35\nNapewno nie bedzie to lotnisko wielkosci Okecia, a wydaje mi sie ze lotnisko ma tylko jeden cel\nPost autor: talan » 21 grudnia 2005, o 12:24\nEcho dnia 21.12.2005\nMy jej nie chcemy\nMiasto wychodzi ze spółki "Lotnisko Kielce" w Masłowie\nWładze Kielc chcą pozbyć się udziałów w spółce "Lotnisko Kielce". Tym samym definitywnie rezygnują z planów wybudowania tam portu lotniczego o międzynarodowym znaczeniu.\nProjekt uchwały o sprzedaży udziałów trafił na ostatnie posiedzenie Komisji Gospodarki Komunalnej Rady Miejskiej w Kielcach. - Według nas, lotnisko w Masłowie nie ma przyszłości, bo z przyczyn technicznych niemożliwa jest jego rozbudowa. Dlatego też postanowiliśmy pozbyć się udziałów w spółce "Lotnisko Kielce" - przekonywał radnych Marian Parafiniuk, wiceprezydent Kielc. Zapowiedział jednocześnie, że miasto nie zamierza wycofywać się z dotowania stworzenia systemu nawigacji. - W dalszym ciągu planujemy przekazać ponad milion złotych na ten cel - potwierdził.\nRadni zauważyli, że ewentualna sprzedaż udziałów powinna nastąpić już po przekazaniu dotacji. - Myślę, że udałoby się nam dzięki temu uzyskać lepszą cenę - mówił radny Marek Piotrowicz.\nDecyzją władz miasta nie jest zaskoczony Franciszek Wołodźko, marszałek województwa, które jest pod względem ilości udziałów, drugim po Kielcach właścicielem spółce. - Jest to zgodne z wcześniejszymi zapowiedziami prezydenta Wojciecha Lubawskiego, który z resztą poinformował mnie o tym kilka dni temu. Obiecał mi równocześnie, że miasto w dalszym ciągu będzie wspierać rozwój lotniska w Masłowie - opowiada.\nOstateczną decyzję co do zbycia udziałów podejmą radni w styczniu.\nKto w tej spółce?\nKapitał zakładowy wynosi 600 tysięcy złotych. Gmina Kielce jest właścicielem 40 procent udziałów. Pozostałymi udziałowcami są Urząd Marszłkowski, Starostwo Powiatowe, Gmina Masłów i Aeroklub Kielecki.\nObecnie trwają prace nad wyborem nowej lokalizacji. Pod uwagę brane są gminy: Piekoszów i Morawica.\nPost autor: qbasck » 21 grudnia 2005, o 20:48\nTen sam temat tylko inne źródło\nKielce wychodzą ze spółki Lotnisko Kielce\nhttp://inwestycje.jupiter.superhost.pl/ ... reply&t=47\nanar 21-12-2005 , ostatnia aktualizacja 21-12-2005 19:13\nKielce wychodzą ze spółki Lotnisko Kielce. W czwartek zostanie przegłosowana uchwała o sprzedaży udziałów w niej. Miasto chce się skoncentrować na budowie własnego lotniska.\n- Prezydent Wojciech Lubawski zapowiedział kilka tygodni temu, że Kielce wyjdą ze spółki. I teraz staje się to faktem - mówi Jacek Nowak, radny, były prezes spółki Lotnisko Kielce.\nKielce są największym udziałowcem spółki, mają w niej 40 proc. udziałów, 30 proc. ma urząd marszałkowski 15 proc. starostwo powiatowe, 10 proc. gmina Masłów, a 5 proc. Aeroklub Kielecki. Za swoje udziały miasto chciałoby otrzymać 240 tys. zł. Prawo pierwokupu mają pozostali udziałowcy.\n- Rozbudowa tego lotniska do oczekiwanych przez nas rozmiarów jest niemożliwa. Dlatego dalsze trwanie w tej spółce uważamy za bezzasadne. Musimy się skoncentrować na budowie nowego portu - tłumaczy Nowak.\nNowe lokalizacje brane pod uwagę znajdują się na terenie gmin Piekoszów i Morawica.\nKto kupi udziały Kielc, na razie nie wiadomo. - Chcielibyśmy je pozyskać, ale nie wiem, czy tak się stanie, bo w budżecie województwa nie przeznaczyliśmy pieniędzy na ten cel. Jedno jest pewne - nam zależy na rozwoju lotniska w Masłowie - mówi Tadeusz Jóźwik, członek zarządu województwa.\nPost autor: kampio1 » 23 grudnia 2005, o 00:19\nDo kiedy planują wybrać już ostateczną lokalizację pod przyszłe lotnisko?\nPost autor: halny » 1 stycznia 2006, o 22:07\nMoże w styczniu coś się dowiemy\nPost autor: cochi » 7 stycznia 2006, o 14:11\nMy sie zastanawiamy czy powstanie w Kielcach lotnisko i jesli powstanie to jakiej wielkosci i gdzie. Tymczasem w Europie Srodkowo - Wschodniej i Polsce SkyEurope pobija kolejny rekord. Zreszta przeczytajcie artykul z ,,Rzepy'':\nNajwiększy w Europie Środkowej tani przewoźnik SkyEurope w 2005 r. podwoił niemal liczbę pasażerów do 1,9 mln (wzrost o 94 proc.). Firma ma trzy bazy w Słowacji, na Węgrzech i w Polsce, 15 samolotów lata do 38 miast w 19 krajach. Od września jej akcje są notowane na giełdach w Wiedniu i Warszawie\nPost autor: tom » 7 stycznia 2006, o 15:16\nTanie linie lotnicze spowodowały znaczny wzrost podróży lotniczych w Polsce (nawet o kilkaset procent). Obecnie Polska jest drugim najszybciej rozwijającym się rynkiem usług lotniczych na świecie (po Chinach). Szkoda by było nie wykorzystać takiej koniunktury i zmarnować szanse na lotnisko. Powinno ono powstać właśnie teraz, aby mogło przynieść jak największe zyski. Bo prędzej, czy później ten boom minie, choć na pewno ilość podróży lotniczych pozostanie na wysokim poziomie.\nWeźmy np. Kraków, gdzie tanie linie spowodowały znaczny wzrost przyjazdów krajowych i zagranicznych turystów. W najbliższym czasie będzie gotowa kolej Balice-Dworzec PKP w Krakowie. Wszyscy na tym zyskają, a boom na Kraków dopiero się rozpoczyna. Podejrzewam, ze za kilka lat moze to być najczęściej odwiedzane miasto w Europie Środkowo-Wschodniej.\nKielce również powinny skorzystać z okazji, bo skoro nie mamy dobrych dróg, to będzie mozna w bardzo krótkim czasie dotrzeć do nas samolotem. Targi Kielce niejako zmuszają do budowy lotniska, gdyż ich rozwój niesie za sobą znaczny wzrost przyjazdu biznesmenów. Władze postawiły takze na turystykę, a połączenia lotnicze z naszym miastem to przepustka do napływu turystów.\nPost autor: Sz.J. » 14 stycznia 2006, o 15:14\nJakie widzicie plusy i minusy tych lokalizacji?\n-połaczenie kolejowe z Kielcami i Buskiem\n-uzbrojone grunty inwestycyne (50 i 30 ha)\n-remont drogi Morawica-Pińczów w 2006 r.\n-odległość od Kielc\n-odległość od E7


Food ShowCase – najnowsza chłodziarko-zamrażarka od firmy Samsung | agdManiaK\n05.11.2013 , Rafał Jeleń Informacje prasowe Kuchnia Lodówki Samsung\nFood ShowCase – najnowsza chłodziarko-zamrażarka od firmy Samsung\nFirma Samsung zaprezentowała ostatnio nową chłodziarko-zamrażarkę Food ShowCase typu side-by-side. Innowacyjny projekt tego urządzenia zakłada pomysłowy podział chłodziarki na komorę ShowCase, umożliwiającą szybki dostęp do często używanych produktów oraz komorę InnerCase, przeznaczoną do dłuższego przechowywania żywności.\nSamsung Food ShowCase / fot. Producent\nKomorę ShowCase, umożliwiającą otwarcie tylko zewnętrznych drzwi lodówki, zaprojektowano w celu maksymalnego uproszczenia organizacji i dostępu do produktów spożywczych dla każdego członka rodziny. Po otwarciu drzwi wystarczy jedno spojrzenie, by znaleźć to, czego potrzebujemy. Dostosowane do indywidualnych potrzeb półki, zaspokoją zróżnicowane potrzeby członków rodziny dzięki zastosowaniu w komorze ShowCase sześciu specjalnych pojemników do przechowywania serów, sosów, napojów, przekąsek oraz produktów dla dzieci.\nKomorę InnerCase zaprojektowano z myślą o przechowywaniu takich produktów spożywczych jak warzywa, owoce, mięso itp. W odróżnieniu od tradycyjnych lodówek ze wspólnym systemem chłodzenia dla chłodziarki i zamrażalnika, opracowany przez firmę Samsung innowacyjny system Twin Cooling Plus wykorzystuje dla tych dwóch komór dwa oddzielne obiegi powietrza, zapewniając precyzyjną kontrolę temperatury i poprawiając wydajność chłodzenia. Owoce i warzywa przechowywane w chłodziarce dłużej zachowują świeżość. Zamrażalnik zmniejsza natomiast możliwość przemrożenia, gwarantując przy tym utrzymanie wysokiej jakości zamrożonych produktów.\nBezkonkurencyjny kompresor Digital Inverterfirmy Samsung zwiększa energooszczędność i wydajność chłodzenia, zależnie od potrzeb automatycznie dobierając jeden z pięciu poziomów obrotów. Gdy drzwi lodówki są często otwierane, w środku jest ciepłe lub gorące jedzenie lub gdy zmienia się temperatura zewnętrzna, kompresor reaguje błyskawicznie, dostarczając strumień chłodnego powietrza lub zmniejszając obroty w celu obniżenia zużycia energii. Ponadto kompresor Samsunga ma specjalny, cichy tryb nocny. Cena oraz dostępność tej stylowej chłodziarko-zamrażarki jest jeszcze nieznana.\n« poprzedni wpis Ekspresy Dolce Gusto taniej o 50%\nnastępny wpis » Uwaga: tych błędów nie chcesz popełnić w kuchni\nRafał Jeleń\t| wtorek, 5 listopada 2013\nTematyka: Informacje prasowe, Kuchnia, Lodówki, Samsung\nTagi: chłodziarko-zamrażarka, dobra lodówka side-by-side\nPodobne: chłodziarko-zamrażarka, dobra lodówka side-by-side\n9m Tak może wyglądać Samsung Galaxy Note 10. Zdjęcie zwiastuje koniec pewnego etapugsm\nkernau kfwm 856142, lg p990 swift 2x, kawa a zdrowie, kampania reklamowa, kamera w piekarniku, Zarost, jaki toster, jaki parowar polecacie 2014, jaki odkurzacz tani, jaki odkurzacz automatyczny kupic


LODOWISKO przy ul. Wojska Polskiego czynne od 14.00 – Tarnowski Ośrodek Sportu i Rekreacji\nLODOWISKO przy ul. Wojska Polskiego czynne od 14.00\nStrona główna/Wpisy/LODOWISKO przy ul. Wojska Polskiego czynne od 14.00\nTarnowski Ośrodek Sportu i Rekreacji uprzejmie informuje iż lodowisko przy ul. Wojska Polskiego 14 będzie czynne od 26 grudnia od godziny 14.00 . Zapraszamy do skorzystania z usług tego obiektu.\nBasen Na Górze Marcina w dniu 27 lipca NIECZYNNY\nUwaga zmiana limitów korzystających z basenów\nBasen Na Górze Marcina w dniu 27 lipca NIECZYNNY 27 lipca 2020\nUwaga zmiana limitów korzystających z basenów 27 lipca 2020


Stan deweloperski – co powinieneś o nim wiedzieć? - Nieruchomości, Porady - RynekPierwotny.pl\nPoszukując mieszkania na rynku pierwotnym, bardzo często możemy spotkać się z takimi sformułowaniami jak: „lokal w stanie deweloperskim”, „stan deweloperski w cenie”. Zwroty te są bardzo popularne, jednak nie zawsze wiemy, co dokładnie oznaczają. Poszukując swojego wymarzonego mieszkania – oprócz lokalizacji, metrażu, powierzchni dodatkowych – warto mieć też na uwadze, w jaki sposób zostało ono wykończone.\npodstawie 3 głosów\nTermin „stan deweloperski” jest stale wykorzystywany przez deweloperów przy okazji prezentowania oferty, nie ma jednak prawnie uregulowanej definicji.\nW związku z tym, możemy spotkać się z wieloma interpretacjami i wyjaśnieniami poszczególnych elementów dotyczących stanu deweloperskiego. Podczas decyzji o zakupie mieszkania powinniśmy dokładnie zapoznać się z definicją, ujętą przez dewelopera w załącznikach do umowy sprzedaży. Pamiętajmy, że każdy z nich oferuje inny poziom wykończenia, a samo pojęcie stanu deweloperskiego określa poziom wykończenia mieszkania czy domu, który chcemy nabyć.\nWykończenie deweloperskie zawiera zazwyczaj tynk gipsowy, wylewkę i wyprowadzoną instalację pod urządzenia wodno-kanalizacyjne, centralne ogrzewanie oraz doprowadzoną instalację elektryczną.Okna najczęściej wykonane są z PCV, a parapety wewnętrzne – z konglomeratu kamiennego lub PCV. W niektórych przypadkach w ofercie możemy spotkać się również z informacjami dotyczącymi podwyższonego stanu deweloperskiego. – W praktyce podwyższony stan deweloperski oznacza, że w naszym mieszkaniu zastaniemy już np. zainstalowaną klimatyzację, a przynajmniej przygotowane przyłącza do jej zamontowania, drewniane okna, wideodomofon, ogrzewanie kanałowe czy ściany z gotową gładzią, pomalowane dwukrotnie białą farbą. – wyjaśnia Marcin Komuda Kierownik Sprzedaży z firmy Profbud.\nJeżeli dysponujemy wyższym budżetem, warto zainwestować w lokal o podwyższonym stanie deweloperskim. – Zakup tego typu mieszkania z pewnością nam się opłaci i możemy zaoszczędzić gotówkę. W przypadku, gdy mamy położone gładzie, dwie warstwy białej farby, czy odprowadzone konkretne przyłącza lub np. gotową klimatyzację, automatycznie odpadają nam dodatkowe koszty robót związanych z tymi elementami wykończeniowymi. – radzi Marcin Komuda z Profbud.\nKonkretnych informacji o standardzie wykończenia mieszkania powinniśmy szukać m.in. w umowie deweloperskiej. –Prospekt informacyjny oraz umowa deweloperska to dokumenty, które powinny nam zostać przedstawione przed zakupem mieszkania. W przypadku stanu deweloperskiego ważna jest transparentność i jawność informacji – wówczas możemy być pewni, że inwestor jest godny zaufania. – tłumaczy Marcin Komuda z Profbud.\n20 września 2017, ARSKOM GROUP\n3 października 2017, Michał Koralewski\nJakie kwestie prawne warto sprawdzić przed zakupem mieszkania z rynku pierwotnego i wtórnego\n19 września 2017, Michał Koralewski\nOsiedle Awangarda - Warszawa, Bemowo, Fort Bema, ul. Waldorffa 41 (5,6 km od centrum Warszawy)\nStan deweloperski, atuty nieruchomości z rynku pierwotnego, rynek pierwotny zalety, mieszkania w nowym budownictwie, standard deweloperski, umowa deweloperska, umowa deweloperska najważniejsze informacje,\nLifehacki do domuOrganizacja kuchniJak urządzić małe mieszkanie?Feng shui w domuPralnia i suszarnia w domu


Aktualności – Przedszkole "Pod Dębem" w Karolewie\nZapraszamy do udziału w Ogólnopolskim Konkursie Plastycznym. regulamin-konkursu-1Pobierz\nSerdecznie zapraszamy do udziału w konkursie organizowanym przez Przedszkole Samorządowe “Pod Dębem” w Karolewie. Regulamin-Powiatowego-KonkursuPobierz Zalacznik-nr-1Pobierz Zalacznik-nr2Pobierz\n5 kwietnia 2022 roku z okazji Imienin przedszkola każda grupa uczestniczyła w zajęciach online przygotowanych z tej okazji z wykorzystaniem tablicy multimedialnej. Dzieci obejrzały film edukacyjny o lesie, rozpoznawały odgłosy zwierząt, a także odgadywały zagadki leśne przygotowane przez dzieci z grupy “Pszczółki”. Na koniec każdy…\n5 kwietnia 2022 roku w naszym Przedszkolu Samorządowym “Pod Dębem” odbyły się imieniny. Podczas imprezy świętowaliśmy także 45- lecie istnienia naszego przedszkola. Zaproszeni goście złożyli życzenia oraz przynieśli prezenty dla przedszkola. Podczas imienin odbyło się także rozstrzygnięcie Konkursu Literackiego “Przyjaciel natury”. Nagrody otrzymali: I miejsce…\n8 marca 2022 roku wszystkie małe i duże Kobietki miały swoje święto. W przedszkolu w każdej grupie był to piękny dzień pełen różnorodnych niespodzianek oraz prezentów. Chłopacy z wielką ochotą tańczyli razem ze swoimi koleżankami, a wszyscy z radością brali udział w konkursach i zabawach.…


Branża przemysłu elektromaszynowego | Turystyka\nGałąź przemysłu elektromaszynowego użytkująca stal i inne metale do wyrobu towarów zrealizowanych z tych artykułów jest obecnie w Polsce w kryzysie. Razem z demokracją oraz uwolnieniem rynku okazało się, ze manufaktury tworzące kwestie typu zamiatarki polgard i inne materiały metalowe wykorzystane w budownictwie i technice, nie radzą sobie na otwartym rynku i tracą z rywalizacją z zachodu. Stało się tak w zasadzie wobec tego, że ekonomia socjalistyczna dopuszczała możliwość ukrywania bezrobocia przez nadplanowe zatrudnianie. Na dodatek polskie artykuły metalowe nie spełniały rygorystycznych standardów europejskich, a technika wytwarzania narzędzi była staroświecka. Rynek krajowy zalały tańsze towary metalowe typu odśnieżarki polgard i krajów użytkujących tańszą siłę roboczą, na skutek czego fabrykacja narzędzi w Polsce przestała być rentowna. Obecnie przemysł metalowy jest w Polsce w regresie oraz wygląda na to, że sprawa nieprędko zmieni się na poprawniejsze, tworząc lepsze wertykulatory polgard. Odnalezienie w sklepie metalowym krajowych narzędzi jest praktycznie niewykonalne.\nfrazy kluczowe: Budownictwo i Dom, Budownictwo i Uslugi, Usługi, Nieruchomośći.


Biura rachunkowe – Budujemy blog\nMa je do swojej dyspozycji każda księgowa Pilica, która pracuje w zawodzie. Tak jest jej po prostu łatwiej i szybciej niż za radą starodawnych metod księgowania.\nZ kodów księgujących korzystają również osoby, które oferują usługi księgowo rachunkowe Olkusz. Mają oni własne biura, gdzie najczęściej zajmują się prowadzeniem rachunków księgowych na rzecz wielu firm. W taki sposób funkcjonuje dzisiaj kilka przedsiębiorstw. Nie zatrudniają one samodzielnych księgowych, ale korzystają z usług biur rachunkowych. Tam, dostarczają one wszelkie dokumenty, które są dowodem na osiągane zyski czy ponoszone koszty. Te dokumenty są uwzględniane na kontach księgowych i na ichniejszym bazie następuje wypełnianie zeznań podatkowych Olkusz. W przypadku firm i przedsiębiorstw takie deklaracje wypełnia się każdego miesiąca. Dzięki specjalnym programom do księgowania popełnia się mniej błędów. O ile tylko dokumenty księgowe z dużą uwagą się wprowadzi i wybierze się dla nich odpowiednie pozycje, to nie posiada mowy o błędach rachunkowych czy pomyłkach. Istnieje kilka wariantów kodów do księgowania, jednakże zasada ichniejszym działania jest bardzo podobna. Jednak księgowe i specjaliści od rachunkowości zwykle mają własne ulubione, takie programy, na których pracuje im się najlepiej. Takie, z którymi posiadają wiedzę praktyczną.\nWięcej: księgowość Pilica.\nPrevious Previous post: Miejscowa drukarnia\nNext Next post: Stoły i kanapy


Kryzys klimatyczny nie upiecze nas żywcem. Ale może wysuszyć nasze rzeki, pola i lasy | Wiadomości ze świata - Gazeta.pl\nKryzys klimatyczny nie upiecze nas żywcem. Ale może wysuszyć nasze rzeki, pola i lasy\nPatryk Strzałkowski 20.03.2020 10:10\nPustynnienie w łódzkiem, cofka w Gdańsku, wysuszone pola w Wielkopolsce, zalane wsie w górach - to wszystko potencjalne konsekwencje kryzysku klimatycznego w Polsce. By tego uniknąć, musimy zatrzymać ocieplenie. Ale trzeba się takę przygotowywać do nowych, trudniejszych warunków. Są pomysły, jak to robić.\nDziś Piątek dla Klimatu - jak co tydzień w Gazeta.pl i Next.gazeta.pl piszemy na temat związany z trwającym kryzysem klimatycznym.\nZmiany klimatu kojarzą się przede wszystkim z temperaturą. Podstawowym czynnikiem jest w końcu ocieplenie, czyli wzrost średniej temperatury planety. Już teraz to około 1 stopień Celsjusza. 1,5 stopnia naukowcy uznają za w miarę bezpieczną granicę, a obecnie grozi nam 3-4 stopnie w tym stuleciu.\nJednak nie oznacza to, że przez zmiany klimatu wszyscy się upieczemy. W już teraz najgorętszych częściach świata rzeczywiście grożą temperatury, w których ludzie nie będą w stanie funkcjonować. Większość ludzi nie jest tym zagrożona, co nie znaczy, że nie pojawiają się fale upałów, które potrafią zbierać śmiertelne żniwo. Upały latem 2003 roku w Europie przyczyniły się do śmierci 50-70 tys. osób.\nJednak to nie ekstremalna temperatura będzie tym, co może najbardziej wpłynąć na naszą codzienność w związku ze zmianami klimatu - w Polsce i na świecie. To woda. Przez kryzys klimatyczny może jej być zarówno za mało, jak i za dużo - czasem nawet w krótki odstępach czasu. Przed obchodzonym 22 marca Światowym Dniem Wody przyjrzyjmy się niektórym aspektom wodnej strony kryzysu klimatycznego - i potencjalnym rozwiązaniom.\nKlimat i ekologia są dla ciebie ważne? Najnowsze informacje, ciekawe teksty i praktyczne porady zbieramy dla Was w naszym nowym, copiątkowym Zielonym Newsletterze. Możesz dopisać się pod tym linkiem. Zobacz, jak wygląda przykładowy newsletter.\nZobacz wideo Dyrektor ONZ Global Compact: W 2049 roku złowimy ostatnią rybę w oceanie\nKlimatyczne zagrożenia potęgują się wzajemnie\nDrastyczny przykład tego, jak brak oraz nadmiar wody mogą mieć katastrofalne skutki przyszedł w tym roku z Australii. Najpierw przyszły rekordowe pożary, związane z suszą i upałami (naukowcy ocenili, że przez zmiany klimatu o 30 proc. większe jest prawdopodobieństwo wystąpienia ekstremalnej pogody, która przyczyniła się do pożarów). Po tym pojawiły się ulewne deszcze (według naukowców huragany czy ekstremalne opady staną się bardziej prawdopodobne przez zmiany klimatu). Zatem kryzys pożarów momentalnie przeszedł w kryzys powodzi.\nDo tego - co jest cechą charakterystyczną zmian klimatu - zagrożenia potęgują się wzajemnie. Ulewy gwałtownie zmyły popiół z pożarów, który trafił do rzek czy jezior. Tak, jak ogień zabijał zwierzęta w buszu, tak woda z popiołem zabijała ryby - opisywał "The Guardian". Zagrożone były też ujęcia wody pitnej.\nOpisywane przez serwis naukaoklimacie.pl badanie opisuje zidentyfikowano 467 sposobów, na jakie kryzys klimatyczny może pogorszyć nasze życie. Wiele z nich jest bezpośrednio lub pośrednio związanych z wodą: pogorszenie jej jakości, brak wody, susze (które mogą przyczyniać się do pożarów), ulewy i huragany wywołujące powodzie. Wiele efektów zmian klimatu ma długofalowe, negatywne konsekwencje społeczne. Susza może doprowadzić do zapaści gospodarczej oraz głodu. Zmniejszenie zasobów wodnych może kończyć się wojną o wodę. Te sytuacje, a także wzrost poziomu morza będzie skutkował setkami tysięcy uchodźców klimatycznych, szukającymi schronienia w bezpieczniejszych częściach świata.\nCzy powstanie Pustynia Łódzka?\nPolska może być w lepszej sytuacji niż niektóre kraje, jednak błędne jest zakładanie, że problemy z wodą nas ominą. Choć porównania mówiąc o tym, że Polska ma zasoby wody porównywalne z Egiptem są mylące, to nie znaczy, że w niektórych regionach problemu nie będzie. W ubiegłym roku latem kilkaset miejscowości musiało ograniczać zużycie wody. Tego lata może czekać nas kolejna susza.\nJuż w styczniu alarmowaliśmy, że ciepła i bezśnieżna zima może oznaczać brak wody wiosną i latem. Wtedy nie było wiadomo, jak zachowa się pogoda. Teraz widzimy, że zimy praktycznie nie było - w żadnym momencie pokrywa śnieżna nie zalegała na więcej niż ok. 30 proc. powierzchni kraju. Jak stan pokrywy śnieżnej odbiega od średniej - widać na poniższym wykresie Centrum Badań Kosmicznych PAN:\nCo prawda pojawiały się opady deszczu, jednak w ograniczony sposób mogą one zrekompensować brak śniegu, który roztapiałby się nawadniając glebę i zasilając rzeki. To, czy w tym roku czeka nas silna susza dopiero się okaże. Jednak najważniejsze są trendy - to, że takie zagrożenie nie jest wyjątkiem, lecz pojawia się coraz częściej. I będzie rosło, wynika z dostępnych prognoz efektów zmian klimatu w Polsce.\nWedług rządowego dokumentu "Polityka ekologiczna państwa 2030" czytamy:\n"W najbliższych latach skutki zmian klimatu w Polsce mogą stać się coraz bardziej odczuwalne. Najważniejsze prognozowane oddziaływanie dla obszaru Europy Środkowo-Wschodniej obejmuje: większą intensywność opadów mogącą powodować powodzie o każdej porze roku, wzrost częstotliwości i intensywności huraganów, a także częstsze występowanie susz oraz związane z tym straty w produkcji rolnej i leśnej, ograniczenia w dostępie do wody przeznaczonej do spożycia przez ludzi, a także zwiększone ryzyko pożarów lasów".\nAutorzy dokumentu tłumaczą, że "wprawdzie roczne sumy opadów nie ulegają zasadniczym zmianom", jednak zmieni się ich rozkład. Staje się bardziej nierównomierny. Skutkiem są "dłuższe okresy bezopadowe, przerywane gwałtownymi opadami". Zatem wcale nie wyklucza się sytuacja, w której w tym samym okresie trwać będzie susza, a jednocześnie dojdzie do powodzi błyskawicznych.\nRządowy raport prognozuje, że np. "województwo łódzkie będzie zagrożone silnym pustynnieniem oraz równolegle powodziami w dolinach największych rzek regionu, tj. Warty, Pilicy i Bzury". "Zmiany będzie można zaobserwować również w porze zimowej, kiedy to skróci się okres zalegania i grubość pokrywy śnieżnej oraz nasili się proces ewaporacji, co wpłynie na spadek zasobów wodnych kraju" - własnie taką sytuację obserwujemy obecnie.\nCo może pomóc? M.in. ogrody wodne i mała retencja\nCo możemy z tym wszystkim zrobić? Podstawą jest zatrzymanie zmian klimatu jak najszybciej, bo tylko to daje szanse na uniknięcie katastrofalnego scenariusza. Jednak pewnych zmian we wzorcach pogodowych czy wzrostu poziomu morza nie da się uniknąć - obserwujemy je już teraz i i wiemy, że będzie gorzej. Możemy jednak się przygotować. Dobrymi codziennymi nawykami jest oszczędzanie wody w kuchni i łazience. Warto też myśleć o wyborach konsumenckich - ubrania, jedzenie czy inne produkty wymagają nieraz dużo wody do ich wyprodukowania. Zatem warto przemyśleć swoje zakupy, ograniczyć konsumpcjonizm oraz nie marnować żywności.\nJednak potrzebne są także zmiany systemowe w wielu obszarach: lasach, rolnictwie, miastach i - rzecz jasna - gospodarce wodnej.\nW kontekście adaptacji do zmian klimatu pojawia się coraz częściej pojęcie mała retencja. Co oznacza? Jak opisuje poświęcona zagadnieniu strona Fundacja "Zielona Akcja", polega to na "gromadzeniu wody w niewielkich zbiornikach poprzez zatrzymywanie lub spowalnianie spływu wód, przy jednoczesnym zachowaniu i wspieraniu rozwoju krajobrazu naturalnego". To pozwala łagodzić skutki suszy. Takie działania można prowadzić w lasach, na terenach rolnych, a także w miastach.\nWśród tych ostatnich przykładem może być Gdańsk. Jak informował w lutym tamtejszy serwis miejski, w Gdańsku powstało osiem ogrodów deszczowych. Projekt realizuje spółka miejska Gdańskie Wody. Sadzi się w nich specjalną roślinność, która zwiększa możliwości wchłaniania wody (w porównaniu np. do zwykłego trawnika) i tworzy mały zbiornik retencyjny. Zbiera on wodę w czasie intensywnych opadów, a zapas zostaje na czas bez deszczu. W czerwcu ubiegłego roku po ulewnie istniejące już wtedy ogrody spełniły swoją role i zapobiegły podtopieniom - informował ratusz. To przykład działań, jakie w analogiczny sposób mogą podejmować nie tylko miasta, ale też przedsiębiorcy czy deweloperzy, rolnicy czy osoby prywatne na własnych działkach.\nKomisja Europejska zatwierdziła polski program wsparcia gospodarki w związku z epidemią koronawirusa


Polonia w okręgówce, ale... wciąż jest szansa na 4. ligę\n02.07.2013 20:22 co dalej z klubem?\nPolonia spada z ekstraklasyfot. legia.com\nPolonia Warszawa zagra w jednej z warszawskich grup okręgówki - poinformował PAP prezes Mazowieckiego Związku Piłki Nożnej Zdzisław Łazarczyk. Jak jednak dodał, złoży wniosek do PZPN z pytaniem o możliwość występów Czarnych koszul w czwartej lidze.\nZdegradowana z piłkarskiej ekstraklasy z powodu długów Polonia, kierowana przez śląskiego biznesmena Ireneusza Króla, nie otrzymała niedawno licencji na grę w ekstraklasie, a później także w pierwszej lidze (na drugą ligę nie złożyła wniosku).\nWobec kłopotów tej spółki za odbudowę klubu odpowiada obecnie Stowarzyszenie KS Polonia Warszawa, w oparciu o MKS Polonia, czyli młodzieżową sekcję z Konwiktorskiej (stowarzyszenie nie mogło zgłosić drużyny, ponieważ nie jest członkiem PZPN).\nPolonia bez licencji na grę w Ekstraklasie\n- Polonia Warszawa nie otrzymała licencji na występy w T-Mobile Ekstraklasie w sezonie 2013/14 - poinformował na środowej konferencji prasowej... WIĘCEJ »\nDziałacze stowarzyszenia liczyli na występy w trzeciej lub czwartej lidze, ale 20 czerwca zarząd PZPN unormował przepisy dotyczące zgłaszania nowych klubów do rozgrywek. Zgodnie z jedną z uchwał za zgodą właściwego Wojewódzkiego ZPN klub zgłaszający się do PZPN lub zgłaszający do rozgrywek drużynę seniorów może rozpocząć występy od przedostatniej klasy w danym ZPN albo o jeden wyższej niż przedostatnia w danym ZPN, ale nie wyższej niż klasa okręgowa.\nW związku z tymi przepisami zarząd PZPN na wniosek Mazowieckiego ZPN zgodził się w czerwcu na dołączenie w nowym sezonie klubu MKS Polonia do rozgrywek mazowieckiej ligi okręgowej (piąta liga, czyli szósty poziom). Działacze odradzających się Czarnych koszul złożyli już odpowiednie dokumenty.\nWciąż szansa na 4 ligę\nWe wtorek, w obecności m.in. kibiców Polonii, obradował zarząd MZPN, który uzupełnił o cztery kluby skład trzeciej ligi na nowy sezon (na tym poziomie występują również drużyny z regionu łódzkiego).\nCztery wolne miejsca otrzymają: rezerwy Widzewa Łódź, rezerwy GKS Bełchatów, a z naszej strony - rezerwy Legii Warszawa oraz zwycięzca barażowych meczów pomiędzy wicemistrzami 4. ligi - Żyrardowianką i MKS Przasnysz. Spotkania barażowe odbędą się 3 i 6 lipca - powiedział PAP prezes Łazarczyk.\nJak dodał, Polonia - w związku z czerwcową decyzją zarządu PZPN - zostanie skierowana do okręgówki.\nNie wiemy jeszcze, do której z grup. Decyzję podejmiemy w środę lub czwartek. Potwierdzam, że kibice Polonii byli obecni podczas dzisiejszych obrad. Przeprowadziliśmy merytoryczną dyskusję - podkreślił szef MZPN, który dodał, że sprawa występów Polonii w okręgówce... nie jest jeszcze przesądzona.\n- Skierujemy wniosek do PZPN dotyczący ewentualnej gry polonistów w czwartej lidze. Decyzja powinna zapaść 10 lipca, czyli podczas obrad zarządu piłkarskiej centrali - zapowiedział Łazarczyk.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 06.07.2013 11:50 ~mokotowianin\nz całym szacunkiem dla Huragana Wołomin, to była przenośnia. A więc przepraszam kibiców Huragana Wołomin. Także dyskopolo - okręgówka czeka a może jeszcze niżej ;)\nHuragan Wolomin wlasnie awansowal do III ligi, troche szacunku\nz całym szacunkiem dla Huragana Wołomin, to była przenośnia. A więc przepraszam kibiców Huragana Wołomin. Także dyskopolo - okręgówka czeka a może jeszcze niżej ;) [cytat_1586964]\nzgłoś naruszenie odpowiedz 04.07.2013 11:26 ~milo\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 22:35 ~Futbolfan\nZgadzam się z Ewelinką. Fan (L)egii.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 20:12 ~mokotowianin\npo 1 po POLSKU!!!\npo 2 z ciebie kibic CWKS jak z dyskopolo polonia,\npo 3 może i S.A, może i tvn ale ZAWSZE LEGIA W NAZWIE!!!\na po 4 żaden kibic Legii nie pozwoliłby na zakup licencji przez swój klub\nwszystkim pieniaczą z ległej przypominam że nie jesteście cwks tylko jakiś asp czy sa i też tvn czeka jak się wam podwinie noga i z kasy nici i co wówczas okręgówka czy sprzedanie licencji\na po 4 żaden kibic Legii nie pozwoliłby na zakup licencji przez swój klub[cytat_1585586]\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 13:57 ~kibic CWKS\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 13:26 ~legijny…\nszkoda wielka szkoda Polonii. Szkoda derbów, szkoda 2 stołecznych drużyn w ekstraklasie, szkoda dla całego miasta.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 13:19 Kompletna bzdura\nTo co w ostatnich latach grało w Ekstraklasie to Groclin a nie Polonia.\nW 2008 roku Groclin podjął decyzję o przeniesieniu siedziby do Warszawy, i zmianie nazwy na KSP Polonia Warszawa SSA. W tym czasie Groclin miał już przedwstępną umowę kupna złożoną przez Wojciechowskiego. W tym czasie warszawska Polonia kończyła drugą ligę na siódmym miejscu. Wojciechowski wybrał najlepszych piłkarzy z obu drużyn, i po otrzymaniu licencji przystąpił do gry w Ekstraklasie jako Polonia. Później Polonia, ta właściwa, została rozwiązana. I nikt mi nie wmówi że ciągłość tradycji można utrzymać dokupując sobie drugi zespół który dla niepoznaki przed sprzedażą przyjmuje nazwę identyczną, z nazwą pierwszego zespołu.\nInfo o zmianie nazwy i przeniesieniu siedziby Groclinu do Wawy były jeszcze niedawno do znalezienia w Wikipedia, nie pamiętam czy na stronie o Polonii czy też Groclinu. Kibiców Polonii zachęcam też do skorygowania informacji że Polonia jest najstarszym klubem w Warszawie. I jeszcze jedno, nie ma co się wstydzić że niemal do końca PRL, Polonia była klubem milicyjnym, to Komenda Stołeczna Milicji Obywatelskiej zasiadała w zarządzie.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 11:40 ~Ewelinka\n~Fan Warszawy nie sportu\nA ja zaproponuję piłkarzom i kibicom Legii Warszawa, by przestali się krzywić na Polonię Warszawa (nie jestem fanem futbolu, ale "lokalnym patriotą") i w sezonie jesiennym, oraz wiosennym organizowali mecze barażowe, tak, jakby Polonia Warszawa była w Ekstraklasie, bo na koniec sezonu miała zająć 4 miejsce. Tak dla dobrej, nieźle nagłośnionej zabawy, w geście solidarności z klubem który nie sprostał brutalnej ekonomii, a ma potężne tradycje.\nZróbcie to tak, by była to najlepsza impreza futbolowa w Warszawie, by chcieli na nią pójść wszyscy i starzy i młodzi i rodziny z dziećmi, zorganizujcie to tak, by na tym zarobić, a zysk przekazać tym zagorzałym fanom Polonii Warszawa, na utrzymanie zespołu.\nDla zagorzałych fanów Legii Warszawa cytat z filmu "Sami Swoi". Lepszy własny wróg, niż obcy.\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 09:21 ~mafi\njak byście się nie sprzedali za licencję groclinu to i szacunek dla wroga by się znalazł a tak to płaczecie że was likwidują. I bardzo dobrze, skoro tak honorowi jesteście to zaczniecie od samego dołu a szkoda że jeszcze nie niżej :( Huragan Wołomin czeka\nzgłoś naruszenie odpowiedz 03.07.2013 09:14 ~mokotowianin\nMasz poczucie humoru, masz ;)\nMasz poczucie humoru, masz ;)[cytat_1585159]


Zespół muzyczny Bochnia - oprawa muzyczna, DJ, wodzirej Bochnia\nwodzireje, dj Bochnia - 10 zespołów weselnych\n1954 / 4\n4025 / 12\n4344 / 4\nGrupa 4 profesjonalnych muzyków. Doświadczenie wieloletnie zdobyte przez wiele imprez, takich jak wesela, studniówki i ...\nZbyszek, Aneta, Łukasz, Mirek\n4050 ZŁ / USŁUGA\n4572 / 13\nProfesjonalny zespół muzyczny na zabawy weselne. Zapytaj o wolne terminy i szczegóły naszego występu.\n2550 ZŁ / USŁUGA\n2409 / 2\nZespół Muzyczny Muzyczna obsługa przyjęć. Wieloletnie doświadczenie (ponad 15 lat w niezmienionym składzie), zróżnicowany repertuar i ...\n2822 / 0\n1840 / 4\nŻywy skład 5-osobowy z muzyką na wysokim poziomie. Dobry zespół wie, jak porwać do tańca ...\nZespoły weselne Bochnia - nasz przewodnik\nJeśli zadbają Państwo o idealną oprawę muzyczną na swoim weselu, będziecie Państwo nie tylko niezwykle zadowoleni podczas trwania przyjęcia, ale z pewnością i po jego zakończeniu, kiedy to zechcą Państwo odświeżyć te przeżycia, włączając płytę z filmem z tego niezapomnianego dnia. Jednak zespół weselny trzeba wybrać rozważnie - w tym pomoże nasz portal internetowy.\nZ uwagi na to, że Bochnia jest jedynie małym miasteczkiem położonym w województwie małopolskim, może się okazać, że w jego obrębie nie znajdą Państwo wymarzonego zespołu, który zająłby się oprawą muzyczną przyjęcia weselnego. Jednak to nie problem, ponieważ na naszym portalu, po wpisaniu nazwy miasta, pojawiają się wyniki nie tylko zespołów z konkretnej miejscowości, ale również z sąsiednich miast. Tak jest w przypadku Bochni - mają więc Państwo do wyboru kilka zespołów z tego rejonu , ale również blisko kilkanaście grup z sąsiedztwa, czyli na przykład z Rzeszowa i Krakowa. Dodatkowo warto też wziąć pod uwagę oferty tych grup czy DJ-ów, którzy gwarantują przyjazd w każde miejsce na terenie Polski.\nPrzy doborze oprawy muzycznej pierwszą rzeczą, nad jaką trzeba się zastanowić, jest wybór tak zwanej muzyki na żywo lub DJ-a, który prezentuje utwory z wcześniej przygotowanych płyt. Wiadomo, że ten drugi będzie operował szerszym repertuarem, ale z drugiej strony - zespół muzyczny z grającymi na żywo, prawdziwymi instrumentami ma swoje wielkie zalety, a wśród nich będzie na pewno niezapomniany klimat. Drugą rzeczą są oferowane gatunki muzyki - musi się oczywiście pojawić standardowa muzyka weselna - reszta zależy już od Państwa upodobań.\nTo właśnie para młoda wybierze zespół, którego muzyka będzie się najbardziej podobała, i wówczas to właśnie utwory coverowane przez tę grupę będzie można usłyszeć podczas kilkunastogodzinnej, weselnej zabawy - na przykład w Bochni, w wymarzonym lokalu.