Szukam zmarlego w Afryce\nTemat postu: Szukam zmarlego w Afryce Wysłany: 05-11-2019 - 10:54\nCzy sa gdzies w internecie dostepne spisy zmarlych rodakow w Afryce?\nPoszukuje informacji o Henryku Drzewieckim (Drzewickim) ur w 1908r.\nHenryk byl w armii Andersa, po wojnie zostal w Afryce (prawdopodobnie w Poludniowej Afryce)\nTemat postu: Wysłany: 05-11-2019 - 17:41\nNie ma ani w internecie, ani w żadnym innym miejscu spisu zmarłych we Francji czy innym Londynie.\nAkty zgonu (także urodzin i ślubów) przechowywane są w aktach miejskich, kościelnych a po pewnym czasie trafiają do lokalnych archiwów.\nTemat postu: Wysłany: 05-11-2019 - 17:53\n@Londyn - niekoniecznie (nawet w internecie)\nale trzymając się tematu - w RPA po wojnie akty zgonów były kościelne? nie cywilne?\nnatomiast zdarza się, że parafia katolicka przyśle zza granicy do parafii chrztu w Polsce informację o ślubie lub zgonie i dopiski bywają nanoszone, stąd istotne gdzie w 1908 się urodził\nciągnąc temat RPA - coś dostępnego jeśli chodzi no o poszukiwanie spadkobierców, informacje o zgonie (poza płatnymi nekrologami w prasie) - ktoś coś?\nOstatnio zmieniony przez Sroczyński_Włodzimierz dnia 05-11-2019 - 18:15, w całości zmieniany 1 raz\nTemat postu: Wysłany: 05-11-2019 - 18:10\nAkt chrztu w parafii Kołki na Wołyniu, ale Henryk zmarl okolo roku 1980.\nPoszukiwal rodziny przez PCK, a rodzina jego.\nUdalo sie zlapac kontakt, Henryk byl w RPA i napisal list, na drugi juz nie odpisal.\nTemat postu: Wysłany: 05-11-2019 - 18:13\nNajsensowniej zapytać tu\nhttps://www.msz.gov.pl/pl/p/pretoria_za ... hannel=www\nInny wariant dla anglojęzycznych. Może w sieci są zasoby tamtejszych cmentarzy?\nTemat postu: Wysłany: 05-11-2019 - 19:23\nProszę przejrzeć te cmentarze, może coś Pan znajdzie.\nTemat postu: Wysłany: 05-11-2019 - 19:55\nProszę spróbować kontaktu z tamtejszym Ministerstwem Spraw Wewnętrznych:\nhttp://www.dha.gov.za/index.php/civic-s ... rtificates\nOni wydają akty zgonu i pewnie je archiwizują.\nA tu jest strona, na której można wpisać dane osoby poszukiwanej:\nAle te zasoby dotyczą tylko zmarłych od 1992 roku.\nTemat postu: Wysłany: 05-11-2019 - 21:45\nSprawdziłem tę wyszukiwarkę .To działa . Moja stryjenka Zofia jest. Stryja nie ma ale on zmarł w 1983. Henryk Drzewiecki jest a raczej innych nie było\nTemat postu: Wysłany: 06-11-2019 - 08:07\nDziekuje wszystkim. Jak kolega wyzej pisze, jest Henryk ale nie moge zobaczyc danych o nim. Zarejestrowalem sie na stronie ale to nic nie daje, prawdopodobnie trzeba wykupic wiecej uprawnien.\nCzy ma ktos pelen dostep do tej strony ?\nMam dane, Henryk umarl w sierpniu 1983 r. Niestety nie ma podanej miejscowosci. Ale sa inne informacje np kiedy i z kim sie ozenil.\nSiostra wykupila abonament.\nTemat postu: Wysłany: 06-11-2019 - 10:53\nSądzę, że ta rejestracja nic nie da, bo, pewnie tak jak i nas, obowiązuje tam prawo chroniące dane osobowe.\nChyba musi Pan, lub ktoś inny z rodziny, zwrócić się do Home Affairs (pierwszy link w moim poscie). Pewnie zażądają dowodu pokrewieństwa. I dopiero wtedy otrzyma Pan pełne dane.\nTemat postu: Wysłany: 06-11-2019 - 11:13\nSprobuje sie z nimi skontaktowac, o wynikach poinformuje.\nW Ministry of Defence w Angli sa jakies akta Henryka, za ktore rzadaja akt zgonu.\nTemat postu: Wysłany: 06-11-2019 - 11:53\nZnalazłam osobę o której wiedziałam z innych źródeł, ze zmarła w 1995 roku.\nTu pojawia się tylko jej rok urodzenia.\nhttps://www.identitynumber.org/death-no ... ame=JEKIEL\nTemat postu: Wysłany: 06-11-2019 - 12:03\nObym się mylił ale obawiam się, że bez kontaktu z potomkami Henryka nic Pan nie wskóra. Z Ministry of Defence to przerabiałem. Dotyczyło to właśnie stryja z Południowej Afryki. Dopiero przesłany przez jego córkę akt zgonu i urzędowe (z pieczęciami) upoważnienie mnie przez córkę otworzyło archiwum pełne dokumentów stryja.\nTemat postu: Wysłany: 06-11-2019 - 12:17\nZnalazlem tez kilka osob na facebooku z nazwiskiem Drzewicki w Poludbiowej Afryce, wiadomosci wyslane. Czekamy...\nZobaczymy jeszcze moze w Affairs cos wskoramy. Mozna zapytac jakiego typu dokimenty Pan znalazl w Ministry.. ?\nTemat postu: Wysłany: 06-11-2019 - 13:13\nStryj był mechanikiem w zakładach lotniczych w Mielcu . Pracował przy produkcji bombowca Łoś . Po klęsce wrześniowej przedostał się do Rumunii, potem poprzez Belgrad do Aten. Stamtąd wypłynął 25 października statkiem „Attica” do Marsylii, gdzie trafił 30 października. 1 listopada był już w Paryżu. Po zameldowaniu się w C.B.R. (mam z MoD skany dokumentów.) został skierowany do pracy w przemyśle lotniczym na południu Francji. Po klęsce Francji wraz z innymi wyruszył poprzez Pireneje do Portugalii, skąd istniała możliwość dotarcia do Anglii. Zatrzymani przez Guardia Civil trafili, na niemal dwa lata, do obozu jenieckiego Miranda de Ebro (pomiędzy Pampeluną a Madrytem). Po interwencji Międzynarodowego Czerwonego Krzyża Władysław został zwolniony z obozu i udało mu się dotrzeć do Anglii. Wiedzę o tym mam min z MoD , relacje stryja . Ale nie tylko, bo wiedzę o pobycie w hiszpańskim obozie nalazłem w innych źródłach\nNatomiast z MoD pochodzą liczne dokumenty jego służby w Anglii. Są to różnego rodzaju dokumenty. W największym skrócie od 5 czerwca 1943 roku rozpoczyna służbę wojskową. Najpierw bez stopnia, bowiem Anglicy nie honorowali polskich stopni wojskowych bez uprzedniego przeszkolenia w Anglii i zdania stosownego egzaminu. Został skierowany najpierw do ośrodka zapasowego lotnictwa w Blackpool, a następnie 2 sierpnia 1943 został przeniesiony „pod każdym względem” (cytat z zeszytu ewidencyjnego ) do 16(P) F.T. S (Polish Service Trainig School), czyli Polskiej Szkoły Pilotażu Podstawowego w Newton Notts. Po przeszkoleniu zdobywa angielską specjalizację flight mechanic, a następnie Fitt.II.A w stopniu A.C.. Po stosownych szkoleniach i zdaniu egzaminu odzyskuje stopień kaprala, czyli angielski L.A.C. Już po wojnie 1 marca 1946 roku otrzymuje awans na plutonowego. Plutonowy Władysław Jamiołkowski (P-706107 ze specjalnością Fitt. II.A) był odznaczony w 1945 roku Polish Air Force Medal, a w 1946 roku angielskim War Medal. 1 października 1946 roku został przeniesiony do rezerwy. W poszukiwaniu pracy postanawia wyjechać do Argentyny.(w MoD sa dokumenty emigracyjne)\nTrafia tam 28 listopada 1948 roku. Po kilku latach przenosi się do Południowej Afryki ale tego w dokumentach MoD już nie ma.\nStrona wygenerowana w czasie 0.065053 sekund(y)


Apartamenty na wynajem poniżej 2000 zł w Krakowie - Hamilton May\nApartamenty na wynajem poniżej 2000 zł w Krakowie\nApartamenty na wynajem poniżej 2000 zł w Krakowie (42)\nKraków, Prądnik Biały, Mariana Langiewicza\n1,500 PLN (343 EUR)\nHamilton May ma przyjemność zaprezentować umeblowane i wyposażone studio, zlokalizowane na drugim piętrze kamienicy przy oddalonej od zgiełku ulicy Langiewicza.\n1,800 PLN (412 EUR)\nHamilton May przedstawia ofertę wynajmu 2-pokojowego przytulnego mieszkania z balkonem znajdującego się w pobliżu centrum Krakowa.\nHamilton May przedstawia atrakcyjną ofertę wynajmu nowoczesnego mieszkania dwupokojowego zlokalizowanego w cichej i spokojnej dzielnicy - Borku Fałęckim.\n1,900 PLN (435 EUR)\nHamilton May pragnie zaoferować 1 pokojowe mieszkanie w kamienicy zlokalizowanej przy ulicy Krupniczej.\nKraków, Śródmieście, Piotra Michałowskiego\nOferujemy przytulne i urzekające swoim wnętrzem nowo wyremontowane mieszkanie zlokalizowane w niewielkiej odległości od Rynku Głównego (zaledwie kilka minut pieszo)\nHamilton May z ogromną przyjemnością pragnie Państwu przedstawić ofertę wynajmu pięknego dwupokojowego mieszkania położonego w prestiżowej dzielnicy Krakowa - Woli Justowskiej.\n1,700 PLN (389 EUR)\nHamilton May prezentuje do wynajęcia przestronne nowoczesne mieszkanie położone w nowo wybudowanej inwestycji przy ul. Grzegórzeckiej.\nHamilton May oferuje na wynajem mieszkanie typu studio w doskonałej lokalizacji.\nHamilton May ma przyjemność przedstawić Państwu przytulne, jasne 2-pokojowe mieszkanie z dużym balkonem w spokojnej okolicy w pobliżu Galerii Bronowice.\nHamilton May Nieruchomości prezentuje listę mieszkania dostępnych aktualnie na wynajem z miesięcznym czynszem nieprzekraczającym 2000 zł.


Jak rozsądnie pożyczać przez internet? - WP Kobieta\nChcąc zaciągnąć pożyczkę, zwykle pierwsze kroki kierujemy do najbliższej placówki banku, uzbrojone w plik zaświadczeń i sporą dozę cierpliwości. Pożyczanie pieniędzy przez internet, zwłaszcza w przypadku niewielkich kwot, to znacznie szybsza i wygodniejsza alternatywa dla standardowego zobowiązania.\nChcąc zaciągnąć pożyczkę, zwykle pierwsze kroki kierujemy do najbliższej placówki banku, uzbrojone w plik zaświadczeń i sporą dozę cierpliwości. Pożyczanie pieniędzy przez internet, zwłaszcza w przypadku niewielkich kwot, to znacznie szybsza i wygodniejsza alternatywa dla standardowego zobowiązania. Jednak przy jego zaciąganiu trzeba zwrócić uwagę na kilka podstawowych kwestii.\nBank czy firma?\nInstytucje finansowe coraz częściej kuszą nas ofertami pożyczek zaciąganych przez internet, dostępnych w dowolnym miejscu i czasie. O pożyczkę online możesz ubiegać się wypełniając wniosek na stronie internetowej firmy pożyczkowej, który po przesłaniu do centrali może zostać rozpatrzony nawet w 15 minut, a pieniądze również trafią na rachunek w bardzo krótkim czasie. Zasady zaciągania zobowiązania tego typu są identyczne jak w przypadku wizyty w oddziale. Możesz starać się o dowolną kwotę (oczywiście w granicach możliwości) i wybrać wygodny okres spłaty.\nSzybkie zobowiązania online to specjalność firm pożyczkowych, zajmujących się udzielaniem niewielkich pożyczek z krótkim okresem spłaty, który zwykle wynosi 30 dni. Przykładowo, * pożyczka przez internet z EkspresKasa* może wynieść od 100 do 2000 złotych, które trzeba zwrócić w okresie nie dłuższym niż 60 dni. By zaciągnąć pożyczkę tą drogą wystarczy odwiedzić stronę firmy, określić kwotę i czas spłaty oraz wypełnić wniosek. Jeśli decyzja będzie pozytywna, pieniądze mogą pojawić się na koncie nawet w ciągu godziny.\nPłacenie kartą, czyli pieniądzem „wirtualnym” przychodzi nam znacznie łatwiej niż wyciągniecie pliku banknotów z portfela. Nie inaczej jest w przypadku zaciągania pożyczek online, gdy zdajemy się przede wszystkim na własny rozsądek, a nie życzliwą poradę pracownika banku. Kwota pożyczki i wysokość raty powinny być dostosowane do Twoich możliwości finansowych. Przy ich określaniu najlepiej wziąć pod lupę miesięczne wydatki i przychody oraz zastanowić się, czy wolisz oddać pieniądze szybko, płacąc więcej, lub w dłuższym okresie, ale z mniejszą ratą. Jeśli kwota jest niewielka, warto rozważyć chwilówkę, ponieważ pożyczając w ten sposób pozbędziesz się zobowiązania w zaledwie kilkadziesiąt dni, zamiast rozkładać raty na cały rok.\nZanim zdecydujesz się wziąć pożyczkę przez internet, sprawdź wiarygodność wybranej firmy. Jeśli zaciągasz zobowiązanie we własnym banku sprawa jest prosta, ale gdy decydujesz się na usługi firmy pożyczkowej, poszukaj danych na jej temat w Krajowym Rejestrze Sądowym, na stronach Komisji Nadzoru Finansowego lub w Związku Firm Pożyczkowych, które potwierdzają, że dana marka działa zgodnie z prawem. W podjęciu decyzji i określeniu wiarygodności instytucji pomagają również rankingi i zestawienia pożyczkodawców online, które skrupulatnie prześwietlają oferty poszczególnych firm i podpowiadają, gdzie, ile i na jaki okres warto pożyczyć. Cenną wskazówką jest certyfikat Odpowiedzialny pożyczkodawca Loan Magazine, przyznawany firmom spełniającym kryteria wiarygodności i rzetelności.\nZaciągając pożyczkę online możesz poświecić dłuższą chwilę, by zapoznać się z umową we własnym tempie, więc warto wykorzystać ten przywilej i prześledzić każdą linijkę i zapisy ujęte drobnym drukiem. Wśród informacji, na które powinnaś zwrócić szczególną uwagę, znajduje się całkowita wysokość pożyczki (razem z odsetkami), RSSO, czyli roczna rzeczywista stopa oprocentowania, decydująca o jej koszcie, termin spłaty oraz opłaty dodatkowe, związane na przykład ze sposobem spłaty (online lub bezpośrednio do rąk przedstawiciela firmy). Bardzo ważna jest również informacja dotycząca reklamacji i wypowiedzenia umowy – w przypadku firm pożyczkowych możesz to zrobić w ciągu 14 dni bez konsekwencji i konieczności podania przyczyny rezygnacji. Oczywiście, w razie jakichkolwiek wątpliwości, możesz zwrócić się do przedstawiciela firmy pożyczkowej za pośrednictwem infolinii.\nSieciowo i wygodnie\nKażda pożyczka, zarówno ta zaciągnięta w banku, jak i przez internet, wiąże się z kosztami, ale biorąc ją przez sieć nie musimy dodatkowo poświęcać czasu na wizytę w placówce. Ten fakt ma niebagatelne znaczenie między innymi dla mam, które nie muszą wyprawiać się w podróż do oddziału z dzieckiem. Pożyczka przez internet gwarantuje, że pieniądze trafią na Twoje konto szybko i bez kłopotu, dzięki czemu żaden, nawet nagły wydatek nie będzie problemem.


Strona główna / Piwa / Piwa / Three Stupid Cheeses\nKraft Klub » Piwa » Three Stupid Cheeses\nPotrójna wersja India Pale Ale. Niewiarygodnie duże dawki chmielu sprawiły, że piwo jest do granic tropikalne i cytrusowe. Odpowiadają za to odmiany: Nelson Sauvin, Simcoe i Citra. Trunek przelej do szkła dedykowanego dla takich styli czyli IPA glass. W smaku potężna fala goryczki, która jest niezalegająca i nieszczypiąca. Piwo charakteryzuje się również solidną podbudową słodową. Mimo sporej zawartości alkoholu trunek jest świetnie pijalny dla tego zalecamy rozwagę.


2019-02-09T18:20:00+01:00 eOstroleka.pl http://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg eOstroleka.pl http://www.eostroleka.pl//luba/main/images/logo.jpg 2 1 0 -\nSport, 09 lutego 2019, 18:20\n~Do dresa , 08:22 10-02-2019, 100%\nPo co klamiesz? Na stronie iskry masz sklad i byla pelna lawka rezerwowych.\nPiłkarze Narwi Ostrołęka sparowali dziś przy ul. Witosa z ekipą Iskry Krasne, występującą w lidze okręgowej ciechanowsko-ostrołęckiej. Podopieczni Dariusza Narolewskiego przegrali 1:2.\nNa pierwszego gola w tym meczu czekaliśmy do 40. minuty, jednak bramkę strzelili goście. W drugiej połowie błąd obrońcy Narwi zawodnik Iskry wykorzystał bez namysłu i było już 2:0 dla przyjezdnych. Narew dopięła swego i strzeliła kontaktową bramkę, ale dopiero w 87. minucie - strzelcem był powracający Adrian Piersa. Mógł on zostać jeszcze większym bohaterem, bowiem w 90. minucie miał okazję wyrównać, zabrakło niewiele. Narew przegrała ten mecz 1:2.\nKrótko mówiąc - dalszy ciąg testowania - i zawodników, i wariantów gry. Kolejny taki test 17 lutego z Orlętami Czyżew (nie jak pierwotnie zapowiadano - KS Śniadowo).\nNarew Ostrołęka zagrała w składzie: Zawodnik testowany – zawodnik testowany, Pełtak, zawodnik testowany, Popieniek – Kuzia, Markowski, Bednarczyk, Gontarz, Karwowski – Dąbrowski II. Po przerwie zagrali też: Stepnowski – Jóźwiak, Mierzejewski, Sobotka, Dworecki, Piersa oraz siedmiu testowanych zawodników. W kadrze także: Dulewicz, Sumara, Żendzian.\nWięcej o: Narew Ostrołęka\n~Zawodnicy , 23:20 09-02-2019, 0%\nWszystkich testowanych zawodników Narwi zapraszamy w razie odpadnięcia do Korony namspokojmiembez napinania się odbudujemy z wami formę.\n~Dres , 23:21 09-02-2019, 0%\nIskra przyjechała w 11 wiec oby trener się nie przetestował. Bo brak awansu to jego trenerami pogrzeb.\n~Seta , 07:08 10-02-2019, 0%\nSłabeusze do korony a kibice na stadiony. No Narwio słabo słabo.\n~Gość, 08:09 10-02-2019, -\nPomimo wyniku mecz byl ok i wreszcie bylo duzo okazji do strzelania bramek tylko wykonczenie pozostawialo duzo do zyczenia. Obrona ogolnie na plus i srodek pomocy poza Jozwiakiem tez dobrze\n~Kib , 10:20 10-02-2019, 0%\nJak pełna ławka. Gościu gdzie ty byłeś bo chyba nie na meczu\n~Gość, 10:42 10-02-2019, -\ntrenerze testuj dalej jesteś śmieszny to tylko a klasa ta liga cie przerasta\n~Gość, 11:06 10-02-2019, 100%\nByla pelna lawka tylko rezerwowi biegali wokol boiska razem z rezerwowymi Narwi\nOgarnij sie hejterze\n~Do Zawodnicy , 12:48 10-02-2019, 100%\nDrogi klubie KN zapraszacie zawodnikow z Narew. Przecież zawsze się chwalicie ze macie tak liczne i zdolne grupy młodzieżowe. Dajcie szanse więc swoim wychowankom gry w seniorach.\n~Gość, 15:43 10-02-2019, -\nz tym trenerem i jego warsztatem nie bedzie awansu jakie warianty gry sa w wiejskiej lidze po prostu jest to smieszne co wyczynia ten człowiek\n~kibic , 18:43 10-02-2019, -\ni co z tego ze fartem mogą awansować bo trzy zespoły wchoidzą jak nigdy specjalnie pod narew , awansyja i spadna z tymi ludzmi co mają do gry lub 10 lat w okręgówce dół tabeli taka prawda , w ostrołece jest tylko korona i nawet tam byli narwiacy graja bo wolą grać sobie w 4 lidze niż po wsiach się kopać , pozdrowienia z Londynu\n~Gość, 18:46 10-02-2019, -\nNapisz prawde ze z Czarnowca nie z Londynu :)\n~Oko , 09:50 11-02-2019, -\nIskra przyjechała w 13 osób bez 9 w tym 6 z podstawowego składu....\n~iskra , 12:36 11-02-2019, -


Dźwięki Antropocenu - Muzyk.net\n19 września 2018 Zuzanna Ossowska | Muzyk FCM Artykuły, Wariacje na temat 106\nCzłowiek w coraz większym stopniu wpływa na procesy przyrodnicze – jego ingerencja jest na tyle dotkliwa dla Ziemi, że naukowcy zdecydowali się na ukucie nazwy dla epoki geologicznej, w której zachodzą zmiany sterowane ludzką ręką. Termin „Antropocen” ma zwrócić uwagę na wyraźny zwrot w relacji między homo sapiens i naturą: siła sprawcza jednego gatunku w coraz większym stopniu determinuje kształt całego ekosystemu, w tym także dźwiękowych pejzaży.\nAntropocentryczny model postrzegania świata opiera się na przekonaniu, że cele i wartości człowieka są istotniejsze, niż potrzeby innych mieszkańców ekosystemu, a uprzywilejowana pozycja Ziemian stanowi naturalną konsekwencję procesów ewolucyjnych. Choć opisując świat nie możemy uciec od ludzkiego punktu widzenia, coraz częściej podnoszą się głosy sugerujące, że ta niejako wymuszona perspektywa nie usprawiedliwia arogancji wobec środowiska ani działań pozbawionych namysłu nad wpływem takiej postawy na inne gatunki i samego człowieka.\nHałas czyli śmietnik\nW refleksji nad przemianami otoczenia, rzadko pojawia się kwestia audiosfery i jej zanieczyszczenia. Efemeryczny charakter dźwięku sprawia, że skutki przeobrażeń, jakie wciąż zachodzą w rzeczywistości akustycznej, pozostają niezauważone i umykają z pola zainteresowań badaczy i aktywistów. Trudniej też wpływać na ten wymiar przestrzeni, który – dosłownie – nie jest widocznym problemem, a jego zaśmiecenie wydaje się przebiegać bezobjawowo. Środowisko dźwiękowe bywa porządkowane regulacjami prawnymi (na przykład nakazem ciszy nocnej od 22:00 do 6:00 rano), jednak nawet w programach społecznych organizacji, chcących modelować miasta tak, by były bardziej przyjazne mieszkańcom, zwykle nie pojawiają się postulaty stworzenia długoterminowego planu zagospodarowania środowiska dźwiękowego.\nKulturowymi aspektami słyszenia zajmuje się antropologia audialna, przyglądająca się przede wszystkim nawykom odbiorców, procesowi słuchania, roli dźwięków, rytuałom związanym z ich wytwarzaniem, kształtowaniem i przyswajaniem. Dla większości ludzi codzienne doświadczanie dźwięków jest tak oczywiste, że nie wymaga zastanowienia, jednak dla wspomnianej dziedziny najważniejsza będzie właśnie perspektywa podmiotu wchodzącego w kontakt z dźwiękiem: relacja jaka zachodzi między człowiekiem a tym, co słyszalne. Innymi słowy audioantropologia stara się rozpoznać i opisać to, jak dźwięk pracuje w kulturze, obrasta w znaczenia, staje się ich nośnikiem. Wreszcie, zastanawia się nad sposobami, w jaki muzyka uruchamia indywidualną i masową wyobraźnię, utrwala obrazy, określa odczuwanie przestrzeni.\nDźwięku nie postrzega się jako ważnej składowej tożsamości danego miejsca, a przecież to właśnie słuchowe doświadczanie przestrzeni jest jednym z podstawowych sposobów rozpoznawania odległości między obiektami i zapewnia orientację w terenie: rozległa łąka zabrzmi zupełnie inaczej niż wytłumione wnętrze samochodu, czy wysoko sklepiona katedra. Ten, wydawałoby się oczywisty aspekt słyszenia można sobie uświadomić dopiero wtedy, gdy spójność wrażeń wizualnych i słuchowych zostaje zaburzona: widok spokojnej tafli jeziora zderzy się z odgłosem buldożerów, a miejsce, które spodziewamy się usłyszeć jako bardzo kameralne odezwie się niegasnącym pogłosem.\nO tym, jak znaczące dla odbioru muzyki jest wywołanie u słuchacza wrażenia właściwej – adekwatnej do oczekiwań ucha – przestrzeni, świadczy fakt, że podczas pracy studyjnej tak dużą wagę przykłada się właśnie do kreowania odległości między odbiorcą a źródłem dźwięku. Jednym z zadań realizatora jest stworzenie symulacji określonego miejsca, odsyłanie wyobraźni melomanów do, dającej się nieświadomie wizualizować, przestrzeni. Stąd nakładanie efektów to w znacznej mierze architektoniczne planowanie muzycznej przestrzeni, ustawianie instrumentów względem siebie jak w prawdziwym pomieszczeniu. I choć dla przeciętnego odbiorcy ów aspekt wydaje się ledwo zauważalny, wprawne ucho rozpozna realizacyjną pomyłkę i umieszczenie hi hatu tylko w lewym kanale, podczas gdy publiczność, stojąc przed sceną, przodem do perkusji, zwykle słyszy ten instrument bardziej z prawej strony.\nWydana kilka lat temu książka „Echo and Reverb: Fabricating Space in Popular Music Recording, 1900-1960” Petera Doyle’a to praca w pełni poświęcona właśnie kreowaniu przestrzeni w muzyce rozrywkowej. Jednocześnie z pojawieniem się technologii umożliwiającej rejestrację dźwięku, pojawiła się kwestia odpowiedniej prezentacji muzyki – w taki sposób, żeby przenieść słuchacza z miejsca, w którym słucha wybranego albumu do wyobrażonej sali koncertowej, jazzowego klubu lub wytworzyć wrażenie, że głos wokalistów znajduje się przy samym uchu, tuż za słuchaczem.\nPodobnie, udźwiękowianie filmu polega na manipulowaniu relacją między dźwiękiem i jego umiejscowieniem oraz na wywołaniu u widzów (a jednocześnie słuchaczy) skojarzeń z dobrze znanymi odgłosami danych miejsc czy przedmiotów. Stefan Fraticelli, wielokrotnie nagradzany twórca efektów dźwiękowych podkłada w miejsce prawdziwych, ale mało wyrazistych szelestów i stukotów wzmocnione, wręcz przerysowane wersje ich brzmień. Ucho odbiorcy nie jest w stanie rozłożyć – często skomplikowanych, wielościeżkowych – nagrań na czynniki pierwsze i zorientować się, że odgłos złamanej kości to w rzeczywistości nieugotowany makaron gryziony przez Fraticellego, a skrzydła bajkowej wróżki brzmią rowerowymi szprychami. Interpretacja jest tu uwarunkowana kulturowo i bazuje na przyzwyczajeniu zmysłu słuchu do pewnych konwencji: na co dzień nikt nie słucha z uwagą stukotu końskich kopyt czy warkotu silnika samolotu, stąd zadaniem dźwiękowców jest wytworzenie wrażenia dźwięków, które zwykle umykają uwadze.\nSłuchowe doświadczanie rzeczywistości jest przyćmione przez zmysł wzroku. Kultura wizualna zdominowała percepcję, powodując, że również dźwiękowe śmieci przestały razić – łatwiej przyzwyczaić do głośnej muzyki połączonej z hałasami ulicy, uznać je za nieodłączny element świata tworzonego przez człowieka, niż do plastikowych worków przy polnej drodze. Choć nie zawsze świadomie, ludzie uciekają jednak od natłoku dźwięków, nieprzypadkowo dla wielu osób wymarzonym miejscem odpoczynku jest cichy, leśny zakątek a nie centrum wielkich miast.\nJeśli skłonić się ku wskazaniom geologów sugerujących, że żyjemy w Antropocenie, a od skutków dogłębnej ingerencji człowieka w ekosystem nie ma już ucieczki, warto zastanowić się nad możliwościami dla audiosfery – niewidzialnej, coraz bardziej zanieczyszczonej przestrzeni, która wnika do uszu niemal niezauważona, sprawiając, że wkrótce wszyscy zapomnimy, czym jest cisza.\nArtykuł ukazał się w numerze 9/2018 miesięcznika Muzyk.\nNext article QSC KS112 – nowy subwoofer już dostępny w Polsce\nPrevious article Klevgränd Degrader – Resampler & Bitcrusher


Wrocław: Znów zderzenie światów na Stadionie Wrocław – Stadiony.net\nWrocław: Znów zderzenie światów na Stadionie Wrocław\n25.11.2015 17:39 źródło: własne | MK\nJuż po raz piąty projekt Kibice Razem Wrocław organizuje konferencję Modern Futbol a Świat Kibiców. W ostatnich latach to wydarzenie było jednym z najciekawszych w Polsce poświęconych kibicom i piłce nożnej (w tej kolejności).\nDlaczego i w tym roku też warto się wybrać? Po pierwsze, to rzadka szansa zwiedzenia od środka Stadionu Wrocław. W najbliższy piątek (27.11) od 10:00 do 16:00 konferencja odbędzie się w części VIP wrocławskiej areny. Dokładnie na trzecim piętrze, w sali Euro. Wejście od strony zachodniej, a wstęp jest darmowy.\nPo drugie, niedawno weszły w życie zmiany w prawie, które dotyczą każdego kibica. Już o 10:00 przedstawi je dr Mateusz Dróżdż (Uniwersytet Warszawski). Po trzecie, te zmiany w polskim prawie zachodzą w dużej mierze pod dyktando „zachodu”, rozumianego bardzo luźno. Skąd dokładnie taki wpływ? O tym będzie mówił Mateusz Grodecki (UW, 10:40-11:20).\nDokładny program znajdziecie na stronach organizatorów, a do 15:00 pojawią się jedne z największych nazwisk w polskich badaniach nad kibicami i sportem: dr hab. Tomasz Sahaj (AWF Poznań), dr Przemysław Nosal (UAM w Poznaniu), Jacek Burski (Uniwersytet Łódzki) i dr Radosław Kossakowski (Uniwersytet Gdański).\nNa zakończenie będzie okazja do dyskusji z uczestnikami. Wszyscy przybyli będą mogli odebrać egzemplarz albumu To My Kibice Śląska 2015, który jest wspaniałym zbiorem przygód i emocji kibiców z Wrocławia.


O mojej wielkiej tragedii już wspominałam, więc nie będę się jakoś w tym temacie szczególnie rozpisywała. Powiem tylko, że część plików udało mi się odzyskać – w tym pracę licencjacką (Uff…!... mimo, iż w przed - przedostatniej wersji); niestety „Adonis” przepadł na wieki.\nStrasznie ciężko pisało mi się ten rozdział po raz drugi. Za każdym razem, kiedy wklepywałam jakieś zdanie, niby pamiętając, jak to wcześniej napisałam, wydawało mi się, że jest tysiąc razy gorsze od tamtego pierwowzoru i czułam się jakbym tylko próbowała bardzo nieudolnie podrabiać samą siebie. Moim zdaniem rozdział w ogóle nie ma swojego pierwotnego polotu i jest dziwnie rozwleczony.\nOstrzeżenie I: Wulgaryzmy są.\nOstrzeżenie II: Rozdział jest nudny.\nMadara stanął przed drzwiami do pokoju Zetsu i kilkukrotnie uderzył kostkami o drewno, jednak odpowiedziała mu cisza. Wreszcie, po dłuższym czasie bezowocnego stania i patrzenia w drewno, jasnym stało się, że Ōtsutsuki gdzieś wybył. Kruczowłosy zastanawiał się przez chwilę, czy powinien sprawdzić jego ewentualną obecność też w gabinecie właścicielki; w końcu czas ucieka, a Tendō chodzi tak wkurwiony, że lepiej mu się nie narażać. Przez moment rozważał obie możliwości, ale ostatecznie doszedł do wniosku, że możliwe, iż Katsuma z zielonkawowłosym omawiają jakieś ważne kwestie i lepiej im nie przerywać. Z dwojga złego bardziej wolałby nie podpadać szefowej, chociaż to Pain sprawował nad nim bezpośrednią kontrolę. Spędził jeszcze chwilę na analizowaniu zaistniałego, a z całą pewnością niespodziewanego problemu, zanim przypomniał sobie, że Skorpion wspomniał, iż Victorii nie było w klubie podczas starcia Rudego z Kakuzu i ponoć nie wiadomo czy w ogóle będzie. Postanowił więc zaryzykować i zapukał, na co z gabinetu odpowiedział mu męski głos. Wszedł, dyskretnie zlustrował szybkim spojrzeniem całe pomieszczenie i upewniając się, że właścicielki w nim nie ma, przeniósł wzrok na Zetsu, który siedział za biurkiem Katsumy, wklepując coś w klawiaturę laptopa.\n- Cześć – zielonkawowłosy dopiero wówczas uniósł głowę znad monitora. – Aa… Przyszedłeś po ubranie – przypomniał sobie zanim kruczowłosy zdążył powiadomić o powodzie swojej wizyty. – Już ci daję – uśmiechnął się i ruszył w stronę szafy.\n- Dziękuję – powiedział Uchiha, by nie dopuścić do powstania krępującej ciszy.\n- Miałem ci te rzeczy zostawić w szafce, ale nie wiedziałem, którą ci Pain przydzielił, a chodzi dzisiaj tak wkurwiony, że wolałem z nim nie gadać – posłał mu przepraszający uśmiech.\n- Dziękuję bardzo – wziął od piwnookiego ciuchy – i uciekam, bo jestem już spóźniony – usprawiedliwił się szybko dając do zrozumienia managerowi, że nie ma się co rozgadywać, po czym natychmiast skierował się do wyjścia.\n- Madara – czarnooki przystanął w drzwiach zatrzymany przez głos Zetsu.– Gdyby Pain za bardzo się na ciebie ciskał, powiedz, to porozmawiam z nim.\n- Dzięki – odpowiedział powoli po chwili, potakując przy tym głową i opuścił gabinet Katsumy nie zamierzając z tej uprzejmej propozycji korzystać.\nSzybkim krokiem wszedł do pokoju ochrony, gdzie tuż po przekroczeniu progu przywitały go dwie szare tęczówki ciskające piorunami, które znikąd przed nim wyrosły.\n- Zapomniałeś o takim wynalazku jak zegarek!?!– Ryknął na niego Tendō wskazując na ten wiszący u nich na ścianie. – Wiesz która godzina!?! A ciebie nie dość, że nie ma na wyznaczonym miejscu, to jeszcze jesteś nieprzebrany!\n- Przepraszam, ale nie miałem się w co przebrać – zaryzykował ostrożne przerwanie wściekłemu rudzielcowi i uniósł dłonie.\nPain spojrzał gniewnie na trzymany przez niego mundurek a widząc, że ma dość logiczne usprawiedliwienie , wycedził tylko przez zaciśnięte zęby:\n- Za pięć minut widzę cię na bramce. – Wyminął go i ruszył w stronę wyjścia, gdzie zatrzymał się jeszcze na sekundę. – I nie radzę się spóźniać – rzucił trzaskając drzwiami.\nKruczowłosy niezwłocznie otworzył swoją szafkę i zaczął się przebierać ignorując dwóch mężczyzn, którzy znajdowali się w pomieszczeniu i, co go bardzo irytowało, byli świadkami reprymendy jaką otrzymał. Nienawidził, kiedy ktoś wyrzucał mu cokolwiek w obecności osób trzecich, tym bardziej w taki sposób, w jaki uczynił to Tendō. A zważywszy, że widownia tego spektaklu jest mu niemal całkowicie obca i jest już po fakcie, więc nic nie może z tym zrobić, jego frustracja zaczęła niebezpiecznie rosnąć. Starał się o tym nie myśleć, tylko jak najszybciej zmienić ubranie, ale nie był w stanie odzyskać całkowitego spokoju i nic nie wskazywało na to, żeby mu się to w najbliższym czasie udało. W końcu, ułożywszy swoje ciuchy na półce, usiadł na wąskiej ławce z ciemnego drewna ustawionej przed szafką i zaczął sznurować sięgające nieznacznie nad kostkę czarne martensy.\nBył mniej więcej w połowie wiązania drugiego buta, gdy padł na niego olbrzymi cień. Zaskoczony uniósł głowę a jego spojrzenie padło wprost na stojącego nad nim ogromnego mężczyznę. Facet, o monstrualnej wręcz posturze, miał udo niemal dwa razy takie jak Madara. Jego niebotyczny wzrost z pewnością pozwalał mu patrzeć z góry nawet na reprezentację koszykarzy. Uchiha dobiegł w końcu wzrokiem do oblicza mężczyzny, okolonego przez, sięgające za ramiona, pasma rudych włosów, z których część była podpięta w kok przypominający coś na kształt kokardy, a reszta puszczona wolno po plecach. Każdy z policzków mężczyzny przyozdabiały tatuaże w formie trzech zielonych pazurów zwężających się w stronę nosa. Wąskie oczy o wyblakłobrązowych tęczówkach patrzyły z dużą przenikliwością, kontrastując z lekko zaoblonymi rysami, łagodzącymi ogólny wygląd tej, sprawiającej mimo wszystko wrażenie niegłupiej, twarzy.\n- My się jeszcze nie znamy – zaczął głębokim, lekko schrypłym głosem. – Suikazan Fuguki.\n- Uchiha Madara – uścisnął wyciągniętą w jego stronę olbrzymią rękę. – Miło mi poznać.\n- No tak, wczoraj cię nie było, więc się jeszcze nie zdążyłeś zaznajomić z naszym nowym nabytkiem – powiedział Kisame dołączając się do rozmowy.\n- Przepraszam, ale muszę już iść – zaczął niepewnie kruczowłosy, wstając z zamiarem odejścia. Nie planował wplątywać się w żadną pogawędkę, która, pochłaniając czas, naraziłaby go na kolejny opierdol od Tendō. – Sami widzieliście, że już sobie nagrabiłem, więc nie chciałbym prowokować losu. Wybaczcie – usprawiedliwił się szybko i od razu ruszył w stronę wyjścia.\n- Zamknij szafkę – uwaga nowopoznanego ochroniarza zatrzymała go. Kruczowłosy odwrócił się i spojrzał pytająco unosząc wysoko brew, w oczekiwaniu na wytłumaczenie, więc mężczyzna dokończył. – Na klucz.\n- Jeśli faktycznie nie chcesz opierdolu, powinieneś posłuchać tej rady. – Wtrącił niespodziewanie Kisame, co jeszcze bardziej zdezorientowało czarnookiego.\n- Nie podejrzewam, żeby cokolwiek mogło mi tutaj zginąć - zaczął ostrożnie nieco skonsternowanym tonem, bacznie obserwując twarze rozmówców.\n- Nie o to chodzi, po prostu drzwiczki się czasami otwierają, co Paina strasznie wkurwia. – Zaśmiał się Hoshigaki, dając do zrozumienia, że zachowana przez Uchihę powaga sytuacji w tym wypadku nie istnieje.\n- Szczególnie gdy biegnie wściekły i się o któreś piźnie. – Dopowiedział Fuguki.\nMadara był szoku. Spodziewał się każdego możliwego powodu zalecenia mu takowej ostrożności, poza tym jednym, który właśnie został mu przedstawiony.\n- A…ha… Dzięki. – Tylko tyle był w stanie z siebie wydusić, podchodząc do szafki i przekręcając kluczyk, a następnie wrzucając go do kieszeni. – To ja uciekam – dodał kierując się w stronę drzwi, na co ochroniarze unieśli ręce w geście pożegnania.\nKruczowłosy szybkim krokiem przemierzył salę, nie natrafiwszy na Rudego i miał nadzieję, że na selekcji również go nie zastanie. Jego niepewność narastała z każdym krokiem, przez całą długość przyciemnionego korytarza, aż zdawało się, iż lada moment exploduje zatrzymując mu pracę serca. Z duszą na ramieniu odsunął bordową kotarę i przestępując próg pomieszczenia z ulgą odkrył, że Pain faktycznie nie pofatygował się, by osobiście sprawdzić czas jego przybycia na wyznaczone mu stanowisko. Zamiast płomiennie rudej czupryny zaatakowała go para brązowych tęczówek, bacznie lustrujących każde drgnięcie jego twarzy.\n- Cześć – czarnooki przywitał się krótko.\n- Cześć. Czyżby coś się stało? – Zapytał zaciekawiony Hashirama nie odwracając ani na moment wzroku.\n- Nie, wszystko jest w porządku – odparł zdawkowo, nie chcąc sobie przypominać tego, co się rozegrało w pokoju ochrony.\n- Oh, ktoś tu jest nie w humorze.\n- Więc? – Ciągnął na siłę, ignorując niechęć kruczowłosego do podejmowania tego tematu.\n- Powtarzam. Wszystko w porządku. – Madara czuł się przytłoczony i już jawnie rozdrażniony nieustępliwością szatyna oraz kontrolującym spojrzeniem, które utkwił w jego twarzy.\nSenju wyraźnie niezadowolony z chłodnej postawy swojego rozmówcy, odwrócił głowę z dość jednoznaczną miną. Widać było, że brązowooki jest rozeźlony i chyba… Obrażony? Takie przynajmniej Uchiha odniósł wrażenie. No bez przesady… Foch? Serio…? Pomyślał ukradkiem zerkając na szatyna, zaciekawiony niespodziewaną zmianą jego zachowania. Cóż za nagła metamorfoza, prychnął. Czego się niby spodziewałeś? Chyba nie przypuszczałeś, że po jednym dniu znajomości wykażę wobec ciebie emocjonalną wylewność. Dobry żart. Siedzieli tak wymownie milcząc przez pewien czas, a ogólny nastrój z każdą chwilą się pogarszał, strasząc widmem przepełnionej wrogością ciszy.\nTę gęstniejącą atmosferę przerywał dopiero odczyt z czujnika ruchu, powiadamiający ich rozbłyskiem czerwonego światła o zbliżających się klientkach. Madara wraz z Hashiramą zajęli pozycje i oczekiwali na otwarcie drzwi. Wkrótce te cicho skrzypnęły i do pomieszczenia wtoczyła się roześmiana grupka dziewięciu kobiet przed trzydziestką. Z racji, iż sprawdzanie ich pełnoletności byłoby całkowicie zbędne, toteż czarnooki jedynie przywitał je miło. Dziewczyny odpowiedziały tym samym uśmiechając się przesadnie promiennie co, jak się zdało, było wynikiem ich nie w pełni trzeźwego stanu. Kruczowłosy spojrzał na Senju ale ten, zamiast zaprosić grupkę do środka, z ostentacyjną miną, wręczył mu tablet. Zapadła chwila dość krępującej ciszy, ponieważ Uchiha stał przez moment nieruchomo, jakby był wmurowany w ziemię i dopiero ocknąwszy się z tego dziwnego letargu poprosił kobiety, aby udały się wraz z nim. Przeszli przez bordowe kotary, ruszając przyciemnionym korytarzem w stronę głównej sali. Madara zastanawiał się co spowodowało tak prowokacyjną reakcję szatyna. Na początku sądził jeszcze, że może to standardowa procedura wdrażania nowych pracowników, ale po kolejnym przeanalizowaniu wyrazu twarzy Hashiramy, znalazł odpowiedź na nurtujące go pytanie. On się w ten sposób chciał na mnie zemścić! Olśniło go. Tylko za co? Chyba nie wścieka się tak dlatego, że nie byłem zbyt wylewny podczas tej dzisiejszej rozmowy. To byłoby głupie… Oczekiwać, że po jednym dniu znajomości wyspowiadam mu się z całego mojego życia. Niedorzeczność. Nie, na pewno nie... Obrócił głowę w bok i zobaczył podążające za nim klientki; tak zatracił się w szukaniu przyczyn tej dziwnej sytuacji, że kompletnie o nich zapomniał, skutkiem czego znajdowali się już niemal przed salą, a on nie uzyskał od nich jeszcze żadnej informacji. Ta niespodziewana komplikacja jeszcze bardziej wyprowadziła go z równowagi, mimo to zaczął zadawać im pytania, próbując jednocześnie w miarę skutecznie ukryć swoje zdenerwowanie.\n- Czy panie są po raz pierwszy w naszym klubie? – Zaczął wygrzebując z pamięci rozmowę, jaką w jego obecności prowadził z klientkami Kakuzu i usiłując uruchomić tablet, który, ku jego zdziwieniu, okazał się być wyłączony.\n- Tak. Przyjechałyśmy do Kyoto na weekend, aby świętować wieczór panieński tej damy – idąca najbliżej niego dziewczyna o rudawych włosach wskazała na dość przebojową koleżankę znajdującą się w centrum grupki.\nUchiha spojrzał za ręką kobiety i uśmiechnął się ciepło do przyszłej panny młodej:\n- Dziękuję! – Odpowiedziała wyszczerzając szereg równiutkich, nad podziw białych zębów.\n- Zatem mam nadzieję, że ten wieczór będzie dla pań niezapomniany. – Powiedział trochę nieskładnie, nie bardzo wiedząc o czym z nimi rozmawiać. Próbował po prostu zabić czas w oczekiwaniu na uruchomienie aplikacji, która już zaczęła się wczytywać. – Nasi tancerze z całą pewnością o to zadbają. – Przeniósł spojrzenie z powrotem na idącą przy nim kobietę.\n- Właśnie tego oczekujemy – odparła zakładając za ucho pasemko rudawych włosów.\nMadara mógł wreszcie odetchnąć z ulgą, gdyż urządzenie zaczęło działać jak należy i resztę procedury po prostu musiał odczytywać z wyświetlonego na nim formularzu. W końcu, po zadaniu im jeszcze kilku rutynowych pytań, przekroczyli próg sali. Uchiha zdobywszy od nich wszystkie wymagane informacje, nie miał weny do podtrzymywania rozmowy, toteż od razu skierował ich w stronę jednego z większych wolnych stolików, otoczonego przez dwie kanapy. Właśnie mieli mijać podium, kiedy zorientował się, że idzie sam. Nieznacznie zdezorientowany odwrócił się i zobaczył całą grupkę, która ze dwa metry za nim stała niczym wrośnięta w ziemię. Wszystkie kobiety z lekko bądź bardziej rozwartymi ustami, nie odrywały wzroku od sceny. Madara powiódł za ich spojrzeniem w kierunku podwyższenia, na którym swoje wdzięki prezentował aktualnie Neji. Nie, żeby czarnookiemu podobało się to, co długowłosy szatyn wyprawia, ale widać, że mężczyzna był profesjonalny w tym co robi i nawet on nie mógł temu zaprzeczyć, szczególnie obserwując reakcję prowadzonych przez siebie klientek. Hyūga również ją widział i postanowił dać pełen popis swoich umiejętności. Jego smukłe, ale dobrze umięśnione ciało przybierało kolejne pozy, sprawnie wyrywające wyrazy zachwytu z ust, nie tylko aktualnie przybyłych, ale wszystkich obecnych klientek; nie wspominając już nawet o przyciąganiu ich, nad wyraz pożądliwego, wzroku. Perłowooki uśmiechnął się pod nosem na ten widok i napinając wszystkie mięśnie zszedł do parteru opierając się prawym barkiem o znajdującą się za nim rurę i wyginając się dość mocno do tyłu, co jeszcze bardziej wyeksponowało jego jasną karnację, podkreśloną dodatkowo światłem reflektora odbijającym się od srebrzystych drobinek balsamu, które przyozdabiały jego skórę, w efekcie sprawiając wrażenie jakby jego ciało powlekała świetlista łuna.\nCzarnooki z rosnącym rozbawieniem patrzył na wprowadzane klientki i nie bardzo wiedział co zrobić. Najchętniej przerwał by im tę jakże zajmującą czynność macania wzrokiem dancera, ale z drugiej strony nie mógł być zbyt nietaktowny. W końcu, dawszy im jeszcze chwilę na ostentacyjne wgapianie się w długowłosego szatyna, zwrócił się do nich:\n- Zapraszam – wskazał ręką na znajdujący się nieopodal stolik.\nKobiety dość niechętnie przeniosły na niego swoje spojrzenie, ale poszły za nim i zajęły miejsca. Uchiha usiadł obok nich i podał każdej menu, pytając czego się napiją; w międzyczasie piosenka zdążyła dobiec końca i perłowooki zszedł ze sceny, znikając za bordowymi kurtynami.\n- Niesamowity – zachwyciła się przyszła panna młoda powiódłszy jeszcze wzrokiem za znikającym tancerzem.\n- No… – Potwierdziła niezbyt elokwentnie druga, po czym zwróciła się do Madary – czy można poprosić tego pana do nas? Chciałabym się napić czegoś, ale w jego towarzystwie.\n- O tak! – Wykrzyknęła wyglądająca na najmłodszą z nich. – Niech się z nami napije. Można postawić temu panu drinka?\n- Sądzę, że się zgodzi – powiedział powoli, po dłuższej chwili Uchiha; nie wiedział co powinien zrobić w takiej sytuacji, ale przeanalizowawszy wszystkie informacje, które dotąd zebrał, stwierdził, iż tancerz raczej nie będzie miał nic przeciwko dodatkowym pieniądzom za drinki.\n- A wie pan jak ma na imię? – Zapytała posiadaczka rudawych włosów, która wykazała najwięcej chęci do rozmowy, podczas gdy je wprowadzał.\n- Myślę, że już niebawem będzie pani mogła sama go o to zapytać – odparł uśmiechając się nieznacznie, czym starał się zatuszować fakt, iż nie ma bladego pojęcia jak mężczyzna się nazywa. – To czego się panie napiją?\n- Jeszcze byśmy się chciały zastanowić – zaczęła niepewnie wyglądająca na najbardziej nieśmiałą w tym towarzystwie. – Może pan zawoła do nas tego gorącego pana tancerza, a my się w tym czasie namyślimy?\n- Jak sobie panie życzą. Przekażę mu pań zaproszenie – odpowiedział spokojnie, powoli wstając.\nCzęść z kobiet aż zapiszczała podexcytowana, niektóre uradowane klasnęły w ręce a wszystkie zgodnie przekazały mu jak bardzo na niego w tej sprawie liczą i wyszczerzyły się radośnie. Uchiha, stanowczo ignorując uparte myśli o pustocie ich mózgów i zapewniając, że zrobi wszystko co w jego mocy, by tancerz przysiadł się do tego stolika, bezzwłocznie odszedł w stronę baru. Nie miał pojęcia, co powinien zrobić i żywił nadzieję, że Akasuna okaże się dla niego na tyle życzliwy, by go w tej kwestii uświadomić. Tym razem nie trwało długo nim dobił do lady przepychając się między klientkami, które z racji jeszcze dość niepóźnej godziny, były w stanie kontrolować swoje poczynania w takim stopniu, by nie tarasować całkowicie przejścia swoimi osobami. Sasori dostrzegł go od razu jednak, choć strasznie tego nie lubił, kazał mu na siebie poczekać, wpierw kończąc przygotowywać drinka, a następnie wydając napój młodej dziewczynie ubranej w nie dość, że kusą, to w dodatku zbyt obcisłą, niebieską sukienkę i przyjmując od niej płatność. Wówczas stanął przed kruczowłosym mogąc mu poświecić pełnię swojej uwagi, tym bardziej, że zaciekawiła go mina ochroniarza, wskazująca na jego niepewność.\n- Czego potrzebujesz? – Zapytał czekoladowooki bacznie mu się przyglądając.\n- Twojej pomocy – odparł Uchiha opierając ramię na blacie baru.\n- Coraz ciekawiej… – Rzucił Skorpion uśmiechając się nieznacznie i unosząc pytająco brew.\n- Chodzi o klientki, które wprowadziłem – wykonał ruch głowy w kierunku stolika, przy którym je usadził, na co czerwonowłosy powiódł spojrzeniem ku wskazanemu miejscu, a czarnooki kontynuował – bardzo spodobał im się poprzedni tancerz.\n- Poprzedni tancerz…? – Zaczął powoli zamyślając się i próbując zgadnąć, kogo Uchiha może mieć na myśli.\n- Blady, z długimi brązowymi włosami– sprecyzował widząc, że Akasuna niekoniecznie pamięta, kto występował przed aktualnie prezentującym swoje wdzięki Kimimaro.\n- Aa…! Nasza pornogwiazdka - Neji – zaśmiał się. – No tak, któż inny mógłby wykreować tak palącą potrzebę. – Rzucił z zadziornym uśmieszkiem. – Więc… O co z tym spodobaniem się chodzi? – Dopytał już poważnie.\n- Nalegają, żebym go przyprowadził, bo chcą z nim posiedzieć. Można coś takiego zrobić?\n- W jakim celu? – Zapytał nieprzekonany czekoladowooki.\n- Chcą mu postawić drnika.\n- Aa… To zmienia postać rzeczy – uśmiechnął się nieznacznie. – Tak, można to załatwić. – A kiedy zobaczył, że ochroniarz odetchnął z ulgą, dodał – pod warunkiem, że Hyūga się na to zgodzi.\nKruczowłosego zatkało. Stał przez chwilę niemo wpatrując się w, najzwyczajniej rozbawionego tym widokiem, Akasunę. Cholera, to przecież było do przewidzenia, myślał. Nie znał faceta, nie miał pojęcia jaki jest, ani w jaki sposób zareaguje. Nie chciał też, aby wyszło na to, iż przystając na nalegania klientek stworzył jakiś problem albo podpadł kolejnej osobie. Dlatego postanowił wyciągnąć od czekoladowookiego jak najwięcej informacji, które pozwoliły by mu ułożyć jakąś sensowną strategię, żeby, w razie „wu”, mógł się jakoś z opresji wyratować. Podpytam.\n- Myślisz, że się zgodzi? –Zaczął niby obojętnie po chwili ciszy.\n- Nie wiem. Zapytaj. – Odpowiedział zagadkowo Skorpion, uśmiechając się przy tym w sposób jednoznacznie mówiący, iż przejrzał jego plan. – Znajdziesz go w pokoju dancerów za sceną; korytarzem w prawo i pierwsze drzwi po prawej. – Uprzedził kolejne pytanie.\n- Dziękuję – powiedział Uchiha, odpychając się dłońmi od dzielącego ich blatu.\n- A tak w ogóle, to gdzie masz kogoś do pomocy? Jesteś zaledwie drugą noc, więc chyba nie powinieneś jeszcze działać samodzielnie. Pain nikogo ci nie przydzielił? Trudno mi uwierzyć.\nMadara pokręcił tylko głową uśmiechając się sarkastycznie i machnął ręką dając do zrozumienia, że nie chce nawet komentować tego, co się wydarzyło. Z wyraźnym ociąganiem, ignorując spoczywający na nim baczny wzrok Akasuny, ruszył powoli w stronę przejścia pomiędzy barem a podium. Kurwa. I na co mi to było? Myślał czarnooki naciskając na klamkę i przechodząc przez drzwi dla obsługi. Mogłem im powiedzieć, że nie ma takiej możliwości. Albo, że same muszą się o to postarać, jeśli naprawdę chcą. Pośrednika sobie znalazły. Teraz, jeżeli cokolwiek będzie nie tak, wszystko spadnie na mnie. Świetnie, zakpił skręcając w prawo i zatrzymał się przed wejściem do pierwszego pomieszczenia. Nigdy z nim nie gadałem, nie mam pojęcia jaki jest, ani co zrobi. Nawet nie wiem jak z nim rozmawiać. Stał przez chwilę przysłuchując się przygłuszonej muzyce dobiegającej z sali dziwnie kontrastującej z ciszą korytarza i przylegających do niego pokoi. Ech… Dobra. Przymknął oczy wypuszczając powoli powietrze i zastukał kostkami w drewno. Przez moment zapanowała jeszcze większa cisza, po czym za drzwiami dało się słyszeć jakieś hałasy rozbijania się po okolicznych przedmiotach, krótkie śmiechy i pojedyncze dźwięki brzmiące jak mniej i bardziej niezidentyfikowane przekleństwa. Po następnej chwili, zakończonej skrzypnięciem, drzwi uchyliły się i ukazał się za nimi wysoki mężczyzna o długich białych włosach. Tancerz zlustrował go przenikliwym wzrokiem czarnych tęczówek.\n- Taak…? – Zapytał przeciągając samogłoskę i nieznacznie unosząc brew.\n- Dobry wieczór panu. – Przywitał się grzecznie. – Szukam pana Hyūgi.\nHatake uśmiechnął się nieznacznie na to oficjalne powitanie, a we wnętrzu pomieszczenia, do którego kruczowłosy nie mógł zajrzeć, jakiś młody głos rozbrzmiał głośnym śmiechem. Ktoś trzeci również znajdujący się w pokoju zgromił go krótkim: Zamknij się! Białowłosy spojrzał przez ramię w tamtym kierunku i powiedział:\n- Deidara, to, że ty jesteś chamem bez kultury nie znaczy, iż nie ma ludzi, którzy posiadają odrobinę ogłady. – A gdy odpowiedziało mu kpiące prychnięcie, znów przeniósł wzrok na czarnookiego. – Jestem Hatake Sakumo. – Wyciągnął do niego rękę.\n- Uchiha Madara – odparł niezwłocznie, również podając tancerzowi dłoń.\n- Miło mi poznać. Więc przyszedłeś do Nejiego? – Zagadnął retorycznie. – Już Ci go wołam.\nOdwrócił się do wnętrza, jednak zamiast cokolwiek mówić, posłał jedynie komuś przeciągłe spojrzenie, jednocześnie odsuwając się od drzwi i znikając w głębi pokoju. Moment później w tym samym miejscu zjawił się długowłosy szatyn ze znudzonym wyrazem twarzy i popatrzył na ochroniarza kpiącym wzrokiem.\n- Pan Hyūga Neji? – Upewnił się kruczowłosy.\n- Zgadza się – rzucił zdawkowo.\n- Nazywam się Uchiha Madara…\n- I pofatygowałeś się do mnie w sprawie? – Przerwał mu perłowooki dając do zrozumienia, że chce go jak najszybciej zbyć.\n- Grupa klientek zaprasza cię na drinka – odpowiedział zwięźle. Początkowo planował być miły, jednak olewcze zachowanie dancera sprawiło, że szybko porzucił to zamierzenie. – Przyjmujesz? – Zapytał rzeczowo, nie chcąc przeciągać konwersacji z egocentrycznym striptizerem.\nHyūga zmierzył go zwyczajowym dla siebie wzrokiem i lekko się skrzywił, kiedy spostrzegł, że tym razem to nie on patrzy na rozmówcę z góry. Ostatecznie posłał czarnookiemu tylko ironiczny uśmiech.\n- Prowadź – rzucił krótko, nie zamierzając tracić ani czasu ani pieniędzy.\n- Tędy – odparł kruczowłosy i ruszył przodem.\nNie zamierzał rozmawiać z Nejim dłużej niż to było konieczne. Co za zadufany w sobie burak, oburzył się w myślach, wiodąc ich do stolika. Wywija gołą dupą wokół rurki a ma mniemanie o sobie jakby stawał przed komitetem noblowskim. Zerknął przelotnie na idącego o krok za nim młodego mężczyznę. Skąd się tacy ludzie biorą? Kpił dalej. Jak można mieć tak wybujałe ego, gdy szczytem ambicji jest napalanie zidiociałych panienek ze spermą zamiast mózgu? Poziom własnej wartości podnosi mu się wraz z fiutem czy co? Chyba pomyślał coś jeszcze, ale nie był pewien, ponieważ chwilowo ogłuszył go równie przeraźliwy co przesłodzony pisk, dobiegający od stolika. Dziewczyny niemal wyrywały się z miejsc nie mogąc się doczekać i każda starała się przesunąć tak, żeby to koło niej było jak najwięcej wolnego miejsca, na którym mogłoby usiąść ich bożyszcze. W końcu mężczyźni stanęli przy klientkach, a te, jak na zawołanie, zamilkły, jedynie szczerząc się do nich głupkowato. W odpowiedzi długowłosy szatyn posłał każdej z nich, po kolei, przeciągłe spojrzenie zawierające w sobie pewną dozę czegoś nieokreślonego a perwersyjnie grzesznego, na co wszystkie krótko pisnęły i wyglądały jakby miały się zbiorowo posikać.\n- Pozwolą panie, że się przysiądziemy? – Zapytał od niechcenia, uśmiechając się przy tym szelmowsko.\n- O… oczy…y…wiś…cie – wydukały z niemałym trudem, znów przepychając się między sobą.\nMadara w osłupieniu patrzył na ten spektakl, starając nie pokazywać po sobie tego, co myśli a zaśmiewając się w duchu z naiwności i przygłupiastości tych, w jego opinii, żałosnych kobiet. Jednak kolejna jego krótka refleksja została przerwana, tym razem przez naglące spojrzenie perłowych oczu. Tancerz zajął najbliższe wolne miejsce i ponaglał go, by uczynił to samo. Kruczowłosy niechętnie przysiadł na brzegu drugiej kanapy, po przeciwnej stronie stolika i czekał, aż nadejdzie zbawienna chwila, w której przyjmie ich zamówienia i będzie mógł sobie wreszcie pójść, zostawiając cały ten cyrk za swoimi plecami.\n- Słyszałem, że mój pokaz został doceniony. – Zaczął gładko, przerzucając spojrzenie z jednej na drugą.\n- Tak! – Krzyknęła siedząca najbliżej czarnookiego kobieta o rudawych włosach. – Byłeś niesamowity – dodała ze wzrastającą excytacją. – Jestem Ayame. – Wyciągnęła rękę.\n- Neji – odarł luźno, ujmując delikatnie jej dłoń.\n- A Ty jak masz na imię, przystojniaczku? – Tym razem zwróciła się poufale do Uchihy.\n- Madara – odparł krótko, nie zamierzając pozwolić na zbyt duża swobodę.\n- Miło cię poznać – zaszczebiotała.\nW tym momencie wszystkie dziewczyny rzuciły się bez opamiętania to na Hyūgę, to na niego podając swoje imiona, wymachując gorliwie ich rękami i szczerząc się do nich głupkowato. Oczywiście żadnego z tych imion kruczowłosy nie zapamiętał; nawet nie miał zamiaru. Czekał cierpliwie, aż będzie mógł wziąć zamówienia i sobie pójść. W końcu, kiedy klientki względnie się opanowały i z powrotem posadziły tyłki na kanapach, perłowooki ostentacyjnie powachlował się dłonią.\n- Może się czegoś napijemy? – Zaproponowała natychmiast przyszła panna młoda. – Na co masz ochotę? – Zwróciła się do tancerza.\nNeji przerzucał przez chwilę karty menu, przez chwilę wodził palcem, trzymając je w niepewności, po czym podał wybraną pozycję, na co ucieszona klasnęła w dłonie.\nMadara tymczasem myślał o tym jak kiepski z niej materiał na żonę, gdy przerwała mu jedna z mniej przebojowych w tym towarzystwie, pytając, który drink wybiera. Nie miał najmniejszej ochoty z nimi przesiadywać, ale nie mógł ich tak po prostu zbyć. Odpowiedział dość lakonicznie i wybrał to samo, co siedzący naprzeciwko niego striptizer. Dziewczyny trajkotały jak nakręcone, a on skrupulatnie zapamiętywał zamówienia przekrzykujących się kobiet, wśród których znalazło się kilka z myślą o Nejim, a także o nim.\n- Zajmiesz się tym, Madaro? – Zapytał perłowooki udając przymilnego, kiedy było już wiadomo kto i co sobie życzy, i zaczął rozmawiać z siedzącymi najbliżej kobietami, coraz bardziej zawracając im w głowach.\n- Jestem zmuszony na chwilkę przeprosić – powiedział Uchiha uśmiechając się miło i wstał.\n- Tylko wracaj szybciutko! Czekamy! – Dobiegło go, gdy ledwo odszedł od stolika.\nOdpierdolcie się już, rzucił w myślach, ale odwrócił się i posłał im uspokajający uśmiech, po czym niezwłocznie skierował się w stronę baru. Dobił tam po chwili i pozwolił sobie na głośny wydech. Akasuna, aż się krótko zaśmiał widząc wyraz jego twarzy, wyrażający coś pomiędzy chęcią mordu a mdłościami.\n- Kontroluj się – przypomniał mu jednak szybko.\n- Gomen – zreflektował się i przywołał na fizjonomię najbardziej neutralny wyraz na jaki było go strać.\n- Aż tak źle? – Zapytał czerwonowłosy pocieszająco unosząc kąciki ust, jednak jego spojrzenie kryło pewien rodzaj rozbawienia.\n- Żyję, jeszcze. Ale już chyba niedługo – wymusił krótki uśmiech.\n- Dobrze, to, żeby cię dłużej nie męczyć, powiedz czego sobie życzysz i odejdź w pokoju.\n- Lepiej przygotuj notes – zignorował niecodzienny humor Skorpiona. – Trzy Twarde Strzały Amora, dwie Długości Marsowego Miecza, dwa Dym[a]jące Hadesy, dwa Wibrujące Tyrsy Dionizosa, dwa Tańce z Pochodnią Erosa, Na Skrzydłach Pegaza, Pod Trójzębem Posejdona i dwa razy Na Ostrzu Parysa. – Wyrecytował na jednym wydechu niczym litanię.\nSasori patrzył na Uchihę już nawet nie kryjąc swojego rozbawienia.\n- Dobrze. Mamy dziewięć klientek i, o ile zdążyłem naliczyć, szesnaście drinków. Coś ci się nie pomyliło w drodze?\n- Nie, jest tu kilka dla tancerza – zamilkł na moment. – I dla mnie – dorzucił z rezygnacją.\n- Kilka na raz? – Upewnił się wyraźnie zaskoczony Skorpion, a kiedy kruczowłosy potwierdził skinieniem, dodał – dobra, Uchiha, ogarnij się. Mów od razu, które są dla kogo. Nie mogę wam wlać alkoholu, to raz. A dwa, Hyūga byłby naprawdę wkurwiony gdybyś pomieszał coś, co przekłada się na jego prowizje. Jeszcze raz, powoli i po kolei.\n- Dla klientek – czarnooki wziął solidny uspokajający wdech. – Trzy Twarde Strzały Amora, dwa Na Ostrzu Parysa, dwie Długości Marsowego Miecza, jeden Taniec z Pochodnią Erosa i jedno Na Skrzydłach Pegaza. – Odczekał chwilę, aż Akasuna, wbiwszy to wszystko do systemu, skinął głową i kończył – dwa Dym[a]jące Hadesy i Wibrujące Tyrsy Dionizosa - po jednym dla mnie i dla Nejiego a dla niego ponad to, Pod Trójzębem Posejdona i Taniec z Pochodnią Erosa.\nCzekoladowooki przeliczył wszystko jeszcze raz.\n- Zgadza się. – Uspokoił czarnookiego, który, choć starał się nic po sobie nie pokazać, czekał nieco podenerwowany. – A teraz, jak mi się wydaje, zła dla ciebie wiadomość – ściągnął na siebie jego niepewne spojrzenie. – Skoro postawiły ci drinki, musisz do nich wrócić – uśmiechnął się z rozbrajającą ironią, ale nie był w tym złośliwy.\n- Żartujesz sobie?! – Kruczowłosy nie dowierzał w to, co usłyszał; był w takim szoku, że, ignorując wszystkich wokół, oparł łokieć na barze i podparł na nim zwieszoną głowę.\n- Nie. – Odpowiedź Skorpiona była nader dobitna w swej prostocie.\n- Kurwa. – Szepnął Uchiha brutalnie pozbawiony złudzeń.\n- Nie łam się, Madaro – barman poklepał go przyjacielsko po ramieniu. – Dasz sobie radę – uśmiechnął się pocieszająco, przymykając przy tym oczy. A kiedy czarnooki zwlekał, dodał – idź już. Przyniosę wam to wszystko za chwilę. – Dokończył posyłając szybkie spojrzenie Haku, który w milczeniu krzątał się realizując kilka zamówień.\nRzeczywistość jednak jak zwykle potrafiła zaskoczyć. To co zastał, przeszło jego najśmielsze oczekiwania. Na każdym z ud Nejiego siedziała już ostro napalona panienka, a jedna z dwóch innych, klejących się do jego boków, wsuwała jego dłoń pod swoją sukienkę. Zniesmaczony tym widokiem Madara przeniósł wzrok na pozostałe klientki. Zbiły się ciasno w pobliżu tej części stolika, gdzie siedział Hyūga, i trajkotały jak nakręcone, byle tylko przyciągnąć choć jedno spojrzenie perłowych oczu. Jednak kiedy się okazało, że w pobliżu znalazł się drugi obiekt do potencjalnego zmacania, żwawo rzuciły się na niego i pochwyciwszy kruczowłosego za ręce tudzież pasek od spodni siłą usadziły go na kanapie, i obsiadły zewsząd. O ja pierdolę! Hinata mnie zabije… Tylko tyle zdążył pomyśleć w natłoku zapewnień o tym, jak bardzo się cieszą, że do nich wrócił i miliarda pytań, którymi go zarzuciły. Starał się mówić powoli, obojętnie licząc na to, że opanowanym, wręcz chłodnym tonem ostudzi ich zapał. Okazało się jednak, że dziewczyny jego planowaną neutralność odebrały zupełnie inaczej niż było w zamierzeniu i wyszło na to, że zgrywa niedostępnego, co w rezultacie jeszcze bardziej je nakręciło. Klientki poczynały sobie z nim coraz śmielej i, kiedy w krótkim czasie zdążyły przejść od prawienia mu komplementów i próby flirtowania do niby przypadkowego dotykania i ocierania się o niego, zaczął wzrokiem szukać pomocy u Nejiego, który jednak bawił się w najlepsze, nie zamierzając odezwać się nawet słowem. Z opresji w jakich się znalazł, gdy jedna z kobiet przystąpiła do rozpinania mu paska, wyratował go szczęśliwie Sasori, który zjawił się z tacą pełną drinków. Idealne wyczucie czasu! Madara, gdy tylko czerwonowłosy zaczął rozstawiać napoje po stoliku, błyskawicznie wyswobodził się ze wszystkich ramion. Rozproszony tym nagłym wtargnięciem barmana Neji, w końcu, po dłuższej chwili przypatrywania się, niezbyt dobrze ukrywającemu swoje poirytowanie, Uchisze, którego twarz wyrażała bezradne zakłopotanie, postanowił się na coś przydać i poprosił go na słówko. Czarnookiemu znacząco ulżyło, kiedy znalazł się poza zasięgiem rąk napastujących go kobiet, a informację, że może już sobie pójść, przyjął z niekrytą radością. Rzuciwszy kilka zwięzłych słów pożegnania w stronę wszystkich obecnych i ignorując zawodzące jęki rozczarowanych jego nagłym wycofaniem się klientek, dziarsko ruszył w stronę wyjścia z sali.\nJuż zbliżał się do bordowych stor oddzielających go od korytarza, gdy ktoś niespodziewanie go zatrzymał, kładąc mu rękę na ramieniu. Przystanął i bardzo powoli się obrócił, nie wiedząc, co może ujrzeć. Przed nim stał Skorpion, co w pewnym stopniu go uspokoiło, jednak mina czekoladowookiego nie była wesoła.\n- Zabieraj to! – Powiedział surowym tonem Akasuna, wkładając mu w ręce dwa zamówione dla niego drinki. – Nie po to je dla Ciebie szykowałem, żebyś zmarnotrawił, Uchiha.\n- Oo… – wykrztusił. – Przepraszam. – Gdy tylko wziął szklanki z napojami, czerwonowłosy bez słowa odwrócił się i ruszył w stronę baru.\nPopatrzył jeszcze chwilę za znikającym w tłumie kobiet Sasorim i przekroczył kurtyny oddzielające go od przyciemnionego hallu. Nie wyglądał na złego, pobiegł jeszcze na chwilę myślami w stronę barmana. Mam nadzieję, że się nie obraził. Nie byłoby wesoło, jakby jeszcze on przestał być miły. Przeproszę go najwyżej jeszcze raz i powinno być dobrze. Tak rozważając, przekroczył próg selekcji, gdzie od razu spoczęło na nim uważne spojrzenie Senju. Widać było, że bije się ze sobą, bo chce go zapytać o wrażenia, a z drugiej strony duma nie pozwala mu tego zrobić, po tym, jak go potraktował. Madara usiadł po przeciwnej stronie stolika co szatyn i, nie dając nic po sobie poznać, dyskretnie przyglądał się temu mimicznemu widowisku jednego aktora, z wewnętrznym rozbawieniem. Intrygowało go również pytanie, kiedy Hashirama nie wytrzyma i w końcu się do niego odezwie, co, jak mu się wydawało, było kwestią czasu. I rzeczywiście trafnie ocenił brązowookiego, bo niecałe dziesięć minut później, został zaatakowany jego interpelacją.\n- Jak było? – Wyrzucił z siebie gwałtownie i niemal natychmiast odwrócił głowę, udając, niezbyt umiejętnie, całkowitą obojętność.\nKruczowłosy, zaśmiał się w duchu i, choć początkowo planował nie dawać mu żadnych odpowiedzi, ostatecznie postanowił udzielić kilku słów komentarza, dla świętego spokoju; co jak co, ale nie miał ochoty spędzić resztę nocy w jeszcze gorszej atmosferze niż ta, która panowała między nimi przed jego pójściem na salę.\nDźwięczny śmiech Hashiramy odbijał się chwilę echem od ścian i znacząco rozluźnił ich obu, poprawiając tym samym ogólnie panujący nastrój. Senju postanowił, najwidoczniej usatysfakcjonowany powodzeniem swojej zemsty, sam zajmować się wprowadzaniem reszty klienteli, co czarnookiemu było na rękę. Szatyn za każdym razem wracał ze środka coraz bardziej rozbawiony, a że najwyraźniej nie należał do ludzi, którzy zbyt długo chowają urazę, toteż atmosfera między nimi dość szybko przerodziła się w niemal wesołą i utrzymała się w tym stanie do momentu, w którym zjawił się Pain oznajmiając kruczowłosemu, że może udać się na przerwę.\nMadara wszedł powoli na salę, choć miał co do tego niemałe i w pełni uzasadnione obawy. W końcu za każdym razem, kiedy tylko przekraczał jej próg, ściągał na siebie kłopoty.\nTym razem jednakże to nie on był atrakcją wieczoru. Spojrzał w prawo, na tłum wariujących przy scenie kobiet i skrzywił usta w wyrazie pogardy. Niektóre z klientek szalały jakby nieświadome, że istnieją jakiekolwiek granice i prezentowały haniebne postępowanie, godne wyłącznie pożałowania; nawet mężczyźni nie zachowują się tak odważnie. I pomyśleć, że to facetów nazywają napalonymi psami, zakpił.\nNagle usłyszał tuż za swoim ramieniem, rzucone nieco spiesznie, lekko poirytowane: przepraszam. Odsunął się nieznacznie, a obok niego przepchnął się, kierujący się w stronę baru, Kakuzu, próbujący uciec przed jedną z klientek. Jego pościg okazał się jednak nader wytrwały, bo chwilę później coś wpadło Uchisze na plecy z takim impetem, że z trudem utrzymał się w pionie, przy okazji łapiąc delikwentkę i ratując ją tym samym przed upadkiem. Średniego wzrostu blondynka po trzydziestce, nawet na sekundę się nie zatrzymała, by sprawdzić stan staranowanego przez siebie obiektu, tylko z miejsca wyrwała się z rąk czarnookiego i pobiegła dalej, jedynie cudem się przy tym, po raz kolejny, nie wywracając. Choć szatyn dzielnie przedzierał się między pozostałymi klientkami w stronę baru, bursztynowooka dopadła go po chwili, z biegu się na niego rzucając. Kakuzu zachwiał się, ale ustał na nogach, jednocześnie trzymając kobietę, która ignorując fakt, że mogła skończyć na posadzce, zaczęła się na niego z miejsca wdrapywać. Nie bacząc ni na niechęć zielonobordowookiego do takich zabaw, ni na stan swojej, już dość mocno wymiętej, zielonkawej sukienki, objęła mężczyznę w udami w pasie i przyssała się do jego szyi z wyraźnym zamiarem pozostawienia na niej krwistych śladów, nie tylko po szmince. Madara nawet nie zorientował się, kiedy znalazł się w środku pokaźnego wianuszka podexcytowanych, popiskujących co jakiś czas, kobiet, który zgromadził się wokół parki. Tymczasem ochroniarz, próbując ostudzić zapał wiszącej na nim dziewczyny, zwrócił się do niej:\n- Chyba za dużo dzisiaj wypiłaś co, Tsunade? - I w miarę humanitarny sposób usiłował ją z siebie zdjąć.\nKobieta spróbowała zatkać mu usta pocałunkiem, ale, by do tego nie dopuścić, odwrócił od niej głowę. Na ułamek sekundy wykrzywiła w niezadowoleniu usta, po czym odchyliła się do tyłu i krzyknęła, tak głośno, że jej napalony jęk słychać było chyba w każdym zakątku klubu:\n- Weź mnie! – A kiedy stanowczo próbował ją od siebie odsunąć, wrzasnęła – teraz, natychmiast! No bierz! – Szarpnęła za przód jego koszuli, która wystrzeliwszy na wszystkie strony guzikami, odsłoniła jego dobrze wyrzeźbiony tors.\nNa ten widok otaczające ich kobiety zaczęły piszczeć i chaotycznie podskakiwać we wszystkie strony, niczym wściekłe koty ścigające we mgle czerwone światełka laserów.\nOchroniarz, mając już szczerze dość, chciał się jak najszybciej pozbyć napalonej dziewczyny. Zrzucenie jej z siebie nie byłoby dla niego żadnym problemem, jednak nie mógł użyć wobec klientki zbyt dużo siły, ponieważ mogłaby upaść na posadzkę, co w jej stanie było wielce prawdopodobne. Poza tym Kakuzu był w pełni świadomy, że o ile drapieżnie niegrzeczne zachowania są przez Katsumę Victorię akceptowane, o tyle użycie prawdziwej siły i publiczne skompromitowanie gościa lokalu wiązało by się z konsekwencjami. Wytycznych szefowej, co do sposobu postępowania w takich sytuacjach, nie można było ignorować, tym bardziej, że przedstawiały się nader klarownie. Szatyn, coraz bardziej rozdrażniony swoimi nieudanymi próbami pozbycia natrętki, rozejrzał się szybko wokół.\n- Uchiha! Nie stój tak. – Zawołał wypatrzywszy czarnookiego w pobliżu.\n- Ja…?!... – Wydukał zszokowany.\nKruczowłosy stał jak skamieniały, nie bardzo wiedząc, co miałby w tej sytuacji zrobić. Tsunade, nie chcąc wypuścić ofiary ze swoich szponów czy raczej tipsów, błyskawicznie przylgnęła do Kakuzu całą powierzchnią ciała, oplatając go ramionami niczym lianami i próbując przy okazji zadusić swoim pokaźnych rozmiarów biustem.\n- No rusz się! – Krzyknął w końcu całkowicie wyprowadzony z równowagi zielonobordowooki, odpierając jednocześnie ten zmasowany atak na swoją osobę.\nMadara, czujący silne zażenowanie na widok takiego zachowania, choć planował nie wplątywać się w żadne chore akcje, ponaglony stanowczym tonem rozwścieczonego szatyna, ruszył w jego stronę. Gdy przedzierał się między niemal sikającymi po nogach z excytacji dziewczynami, usłyszał w słuchawce głos Raigi, usilnie starającego się ukryć rozbawienie, przebijające spod tonu pełnego politowania.\n- Wyprowadźcie ją! – Zakomenderował na tyle poważnie, na ile w tej sytuacji mógł.\nUchiha dobrnął w końcu do parki i chciał przemówić dziewczynie do rozsądku, ale natychmiast zdał sobie sprawę, że słowa raczej na nic się nie zdadzą. Złapał więc blondynkę za ramiona i próbował ją zdjąć z Kakuzu, kiedy zaczęła się szarpać, nie chcąc dopuścić do oddzielenia jej od szatyna. Ostatecznie dobił do nich Hanzō i wspólnie, najpierw oberwali kilka razy od Tsunade łokciami i, co gorsza, szpilkami, a później obezwładniając jej kolejno ręce, a następnie nogi, którymi swoją drogą wymachiwała na wszystkie strony, odkleili ją od zielonobordowookiego. Pomijając liczne inwektywy bursztynowookiej, wynieśli ją z sali już bez większych excesów. Kruczowłosy totalnie nie wiedział co robić, po prostu jedną ręką trzymał ją za ramiona, żeby nie drapała, drugą natomiast oplótł ją w talii, żeby móc ją nieść i szedł za dźwigającym jej nogi Salamandrą. Zatrzymali się na moment przy stanowisku Raigi, który poinformował ich, że za chwilę będzie taksówka, a następnie usadzili kobietę na selekcji, gdzie Hashirama czekał już na nich ze specjalnymi kajdankami, z których jedne natychmiast znalazły się na jej kostkach a drugie na nadgarstkach. Tak unieruchomiona siedziała oczekując w ich asyście na przyjazd taryfy.\nW końcu samochód zatrzymał się przed wejściem, a Hanzō zdjął krępujące ją bransoletki i zapytał:\n- Tak – odburknęła po dłuższej chwili, pokazując jak wielce jest obrażona.\n- Dojdziesz sama do taksówki czy cię zaprowadzić? – Blondyn zadał kolejne pytanie.\n- Dam sobie radę! – Fuknęła.\nSenju otworzył jej szeroko drzwi, patrząc jak chwiejnie stoi na swoich szpilkach.\n- Może jednak? – Szatym chciał przytrzymać ją za rękę, ale wyrwała się natychmiast, niemal upadając przy tym na futrynę.\nWreszcie, zakląwszy siarczyście, opuściła klub i skierowała się do zaparkowanego auta. Mężczyźni patrzyli za nią jak powoli stawia kolejne chwiejne kroki. Chodnik okazał się jednak dla pijanej blondynki zbyt dużą przeszkodą co spowodowało, że raptownie, jakieś półtora metra za drzwiami lokalu, runęła twarzą na bruk. Pewnie huknęło dość głośno, ale nagły wybuch śmiechu Raigi w ich słuchawkach, skutecznie stłumił inne dźwięki. Madara z Hashiramą, tłumiąc chichot, podbiegli do niej i podnieśli kobietę z chodnika, a upewniając się, że nic poważnego jej się nie stało, choć wyglądała na sponiewieraną bardziej niż jej własna, miejscami poszarpana i mocno po tej nocy zużyta sukienka, wsadzili ją do taksówki.\n* Tsuna –z jap. „tuńczyk”; zwrot, którym Hashirama, załamany wieścią o tożsamości godaime hokage, żartobliwie określił swoją wnuczkę Tsunade.\nP.S. Terminowe pojawienie się rozdziału zawdzięczamy Midori Kawanawie, której serdecznie dziękuję i cieplutko pozdrawiam! ^^\nAutor: Blady Księżyc o 23:49\nannzwill 29 maja 2017 23:55\nO matko!!! Pozwolę sobie zacytować słowa mojego mężczyzny, który, gdyby przeczytał ten rozdział, to na pewno powiedziałby tak: "ale pocisnęłaś Tsunade". Jej zachowane wydało mi się pokazane aż przesadnie. Tylko nie waż się zmieniać swojego stylu pisania! Piętnaście lat temu miałam mega zajawkę na Kinga. Kochałam go za to, jak otwarcie pisał o wszystkim. Koleś nie szczypał się z niczym i choć czasem aż za bardzo widziało się w wyobraźni obrazy, które niekoniecznie się chciało widzieć, to ciągle łaknęłam więcej. Teraz preferuję inne książki, ale dalej lubię otwartość\nWracając do opowiadania. To jakoś dużo się chyba nie wydarzyło. Madara wdraża się w temat. Zastanawiam się kiedy rzucisz go na rurę, aby też pokręcił tyłkiem :))\nCoś mi się też wydaje, że chcesz wykreować przyjaźń pomiędzy Uchihą i Senju. Na razie opacznie to wygląda, ale może krzywo oko mi spojrzało i źle dostrzegło.\nWeny i zapału do pisania postów :P\nBlady Księżyc 30 maja 2017 12:52\nPrzyznam, że zaskoczyłaś mnie z tym "stylem pisania", bo jakoś nigdy szczególnie się nad nim nie trudziłam i w większości piszę tak, jak zwykłam się na co dzień wyrażać.\nFakt, ten rozdział nie należy do szczególnie udanych, ale mam nadzieję, że dalsze będą już lepsze i będzie się je przyjemniej czytało.\nDziękuję za opinię i pozdrawiam cieplutko! ^^\nAnonimowy 18 listopada 2017 13:37\ndopiero co natrafiłam na to opowiadanie, i choć przeczytałam, zaledwie fragment tego rozdziału, to już mnie zainteresowało bardzo, niestety nie mam zbyt dużej możliwości czytania, jak i czasu, to trochę mi zajmie, ale możesz się spodziewać pod każdym rozdziałem kilku słów ode mnie...\nBlady Księżyc 24 listopada 2017 23:24\nDziękuję za miłe słowa! Historia jeszcze żyje, choć rozdziały piszą się nader powoli. Mam nadzieję, że ani poprzednie, ani przyszłe Cię nie rozczarują. Akcja toczy się bardzo wolno i już samą mnie to momentami denerwuje, ale nie zamierzam zarzucić opowiadania, tym bardziej, że zbliża się powoli pierwszy plot twist (i oby nie ostatni xP)\nCiebie to nic nie kosztuje, a mnie będzie milej! ^^\nStan kolejnego rozdziału: 20%\nData publikacji: 10 lipca


27. finał WOŚP w Bydgoszczy - Światełko do Nieba [zdjęcia] - NaszeMiasto.pl\nPunktualnie o godz. 20.00 wystrzeliły fajerwerki w niebo. Tradycyjnie, bez pokazu laserów - jak wcześniej zapowiadano - odbyło się "Światełko do Nieba". Jak powiedział Jurek Owsiak, pokaz laserowy być może odbywać się będzie za rok. Zobaczcie zdjęcia ze "Światełka do Nieba" w Bydgoszczy oraz zdjęcia ze sztabu, gdzie liczono pieniądze z puszek wolontariuszy.\nWOŚP 2019 w Bydgoszczy. Oj, się działo!\naktualizacja: 14.01.2019 09:20\nŹródło: 27. finał WOŚP w Bydgoszczy - Światełko do Nieba [zdjęcia] - Bydgoszcz NaszeMiasto.pl


Łukasz Szumowski podjął ważną decyzję. Wszystko przez zwiększoną ilość zakażeń koronawirusem | Pacjenci.pl\nfot. https://pixabay.com/ jardin\nAutor Natalia Niewczas - 30 Lipca 2020\nSzumowski zamierza działać - z założonymi rękoma nie pozwala trwać mu dynamiczny rozwój pandemii w naszym kraju. Drugą falę zachorowań, która miała nadejść wraz z początkiem jesieni, już od jakiegoś czasu prognozują niezależni specjaliści. Z wciąż aktualizowanych statystyk wynika jednak, że może urzeczywistnić się o wiele szybciej, niż zakładano.\nSzumowski pilnie wraca do pracy. Koronawirus to źródło wielu emocjonalnych i decyzyjnych huśtawek - zawirowania nie ominęły samego ministra zdrowia. Minister zdrowia Łukasz Szumowski przerywa urlop w trybie natychmiastowym. Wypoczynek uniemożliwił nagły wzrost dziennych przypadków zachorowania na COVID-19. Końca pandemii nie widać.\nMnóstwo Polaków jest oburzonych. Wkrótce pojawi się nowy podatek, eksperci twierdzą, że tysiące osób straci pracęCzytaj dalej\nSzumowski zakasuje rękawy\nPrzed ministrem zdrowia Łukaszem Szumowskim kolejne trudne wyzwania. Jeszcze wczoraj minister zdrowia korzystał z dobrodziejstw lata i ciepłej pogody nad jeziorem, gdzie relaksował się z bliskimi na należącej do jego żony działce. Dziś o dalszym urlopie nie ma już mowy. Koronawirus atakuje ze wzmożoną siłą.\nJak podaje portal fakt.pl, sytuacja epidemiologiczna w Polsce staje się coraz bardziej dramatyczna. O jakimkolwiek spokoju ducha także trudno tutaj mówić - najpierw zaszokował nas sam wybuch pandemii i wprowadzenie surowych restrykcji, niedawno rząd zaczął systematycznie łagodzić obostrzenia, a teraz COVID-19 znów rozprzestrzenia się po całym kraju w zastraszającym tempie. Łatwo wywnioskować, że luzowanie zakazów i nakazów, podobnie jak liczne podróże naszych rodaków, znacznie przyczyniają się do pogorszenia całokształtu sytuacji. Zakażeń bowiem stale przybywa.\nW czwartek Ministerstwo Zdrowia poinformowało o ponad 600 nowych przypadkach zakażenia koronawirusem. Najwięcej z nich pochodzi z województwa śląskiego (aż 160), województwa małopolskiego (133) i województwa mazowieckiego (95). Rosną także statystyki dotyczące zgonów. W środę 29 lipca z powodu COVID-19 zmarło aż 12 osób. Nic dziwnego, że minister zdrowia Łukasz Szumowski postanowił przerwać wakacyjny relaks.\nŁączna ilość przypadków zachorowania na koronawirusa w Polsce wynosi ponad 45 tysięcy. Od początku pandemii na COVID-19 zmarło ponad 1700 osób. Chorobę pokonało w Polsce blisko 34 tysiące pacjentów.\nPrzed chwilą się zaczęło, były ostrzeżenia. Na miejsce jadą kordony policji\nNarodowcy zbierają się w samym centrum Warszawy, pojawiły się tłumy. Na miejscu jest policja, może dojść do blokady


Każdemu wolno jeździć | Głos Szczeciński\nKażdemu wolno jeździć\nKatarzyna Gawle, 24 grudnia 2005 r. 24.12.2005 Zaktualizowano 24.12.2005\nPrywatny przewoźnik uważa, że burmistrz Międzyzdrojów oszukał go, godząc się na wprowadzenie należącej do Świnoujścia konkurencyjnej spółki.\nNa najbliższej sesji radni Międzyzdrojów rozpatrzą skargę właściciela Prywatnego Zakładu Komunikacji Miejskiej "Trans-Sam-Mor". Chodzi o podpisanie umowy na obsługę linii numer 10, z Międzyzdrojów do Świnoujścia, którą od dwóch lat jeździły tylko prywatne autobusy. Od lipca kursują tam również samochody świnoujskiej Komunikacji Autobusowej. Według właściciela PZKM Jana Karapulki, wpuszczenie na trasę spółki należącej do Świnoujścia przeprowadzono niezgodnie z obowiązującymi przepisami i na jego niekorzyść.\nBo bez analiz...\n- Złożyłem skargę na działalność burmistrza, bo uważam, że zostałem oszukany - mówi Jan Karapulka. - Przed wprowadzeniem innych autobusów nie zrobiono żadnych analiz rynku, nie zapytano o zdanie ani radnych, ani mnie. Takie działania narażają moją firmę na ogromne straty.\nLista zarzutów jest bardzo długa. Jednym z najpoważniejszych jest stosowanie niezdrowej konkurencji, czyli ustalanie takich rozkładów jazdy, żeby wyprzedzić autobusy drugiej firmy i zabrać im klientów.\n- To są bzdury! - mówi dyrektor Komunikacji Autobusowej Kazimierz Reimus. - Żaden nasz rozkład się nie pokrywa. To oni działają tak, żeby nam utrudnić funkcjonowanie. Zawsze staraliśmy się żyć w zgodzie. Udostępniałem im plac na ulicy Dworcowej za niewielką opłatą, udzielaliśmy pomocy technicznej, czy po prostu pożyczaliśmy części. A teraz ktoś chce nas wyrzucić z Międzyzdrojów. Przecież działamy zgodnie z prawem.\n- Na tej trasie nie można dorobić się dużych pieniędzy, ale mi starcza, żeby prowadzić firmę, płacić podatki i zatrudniać 12 pracowników - mówi Jan Karapulka. - Będę walczył o swoje prawa.\nSkargi Karapulki dotarły również do Urzędu Marszałkowskiego i warszawskiej Izby Gospodarczej Komunikacji Miejskiej. Jan Karapulka zapowiada także skierowanie sprawy do sądu, jeżeli radni nie podejmą korzystnej dla niego decyzji.\nSeniorki robią ekologiczne torby dla wszystkich mieszkańców


Informacjelokalne - Doba za krótka by opowiedzieć historię Aleksandra\npaździernik 12, 2019, 12:00\nAleksander Doba, to człowiek niezwykły i często bezkompromisowy. Jego osiągnięcia nie tylko kajakowe budzą olbrzymie emocje trudno więc dziwić się, że gnieźnianie licznie przybyli na spotkanie z nim.\nDo 1975 roku mieszkał w Swarzędzu, koło Poznania. - Ukończyłem Politechnikę Poznańską, a od roku 1975 mieszkam z rodziną w Policach koło Szczecinia. Jestem emerytem Zakładów Chemicznych Police. Mam żonę Gabrielę (Gabi) i dwóch synów Bartłomieja i Czesława. Jestem też dziadkiem dwóch wnuczek: Olgi i Agaty (córek Bartłomieja i Katarzyny).Sport kocham od dawna. Jako szybownik mam wylatane 250 godzin, druga klasa wyszkolenia szybowcowego – srebrna odznaka szybowcowa z jednym diamentem. Mam oddanych 14 skoków spadochronowych i trzecią klasę wyszkolenia spadochronowego. Zdobyłem też złotą odznakę turystyki kolarskiej. Jestem też żeglarzem i sternikiem jachtowym. Posiadam patent rozszerzony na rejsy morskie - mówi o sobie w prostych słowach Aleksander Doba.\n- Turystykę kajakową zacząłem uprawiać w Klubie Kajakowym „Alchemik” Police oraz w Akademickim Klubie Turystyki Kajakowej „Pluskon” w Szczecinie. Dość szybko uzyskałem wszelkie odznaki kajakowe wszystkich stopni polskich organizacji oraz najwyższe międzynarodowe organizacji ICF (złota ICF – jedna z kilku w Polsce) - dodaje.\nPrawdziwe spotkanie jednak zaczyna się gdy prezentuje i opowiada o konkretnych wyprawach. Co zrozumiałe największe zaciekawienie widać było u uczestników gdy Doba opowiadał o trzech kajakowych wyprawach transatlantyckich.\nPrzypomnijmy przepłynął Atlantyk kajakiem trzykrotnie dokonał tego jako pierwszy.\nWyczyny Aleksandra Doby opowiadane przez samego bohatera magnetyzują wielu. Półroczny samotny rejs kajakiem dla wielu z nas jest po prostu niewyobrażalny. Co było siłą spotkania to niezwykły dystans do siebie, jaki miał bohater opowiadając nie tylko o niebezpieczeństwach ale też o zabawnych sytuacjach. Czwartkowe, 10 października, spotkanie odbyło się pod hasłem „Bez ceregieli”.\nPo części oficjalnej publiczność mogła zadawać pytania, otrzymać autograf.\nFot. Ewa Jenek\nWięcej w tej kategorii: « Aplikacja „13 pomysłów na Gniezno i okolice” dostępna w języku niemieckim „Piast TOTAL WAR” – nazwa, która mówi wszystko o nowej wystawie w gnieźnieńskim Muzeum! »


chudszej szepty: maja 2014\nTak się zapędziłam w swoich przewidywaniach, że mówcie mi wózka. Szyjka krótsza, proszę się oszczędzać. Zaległam dziś zatem na kanapie pielęgnując pierwszy dzień zwolnienia i kminiąc, czy pranie, suszenie, obiad, kilka godzin nad klawiaturą, solidna lektura (to szczególnie) mieszczą się w kategorii oszczędzanie się. Jak nie, trudno.\nZa oknem październik. A nie mówiłam?\nAutor: chud sza o 11:02 2 komentarze: Linki do tego posta\nTaka jestem bystra w obmyślaniu notek na blogusia, kiedy komputer jest w oddali. A gdy już siadam przy nim, myśli fruną ku niebu, dziś bezchmurnemu, i tyle by było na temat mojego polotu. I jak tu nawet próbować żyć z pisania?\nUdaliśmy się wczoraj do znajomych posiadaczy sprzętu fotograficznego i studia w celu utrwalenia wizerunków pierwszokoministów na kliszy (ale to retro, prawda?). Przy okazji sama wystawiłam brzuch w kierunku obiektywu i mam nadzieję mieć piękną pamiątkę z tej ciąży, która powoli zaczyna mnie z lekka irytować. Aż strach się żalić, bo zaraz coś pierdyknie solidnie, ale rosnący obwód talii proporcjonalnie do wzrostu temperatur i obowiązków zawodowych nie ułatwia. Cellulit mam na udach masakryczny, codziennie zasypywana jestem pytaniami o to, jak długo jeszcze zamierzam się kulać (do porodu trzy miesiące, więc halo, nie popędzać), trzy nocne wizyty w toalecie i siedem skurczy łydek, ból kręgosłupa i pachwin, chód kaczki, zadyszka, to zaledwie ułamek dolegliwości na progu trzeciego trymestru. Ale ciągle jeszcze noszę zwykłe ubrania, to taka wisienka na torcie.\nAutor: chud sza o 09:01 2 komentarze: Linki do tego posta\nAle masz super buty, mamo - rzekł syn zazdrośnie łypiąc na czerwone trampki z gwiazdką - takie luzackie. Ale, niestety, nie przyjmiemy cię do naszego klubu.\nDlaczego?! - na usta cisnęło mi się więcej i dobitniej, ale przecież nie powinnam się denerwować.\nBo ty się ciągle wkurzasz, a w naszym klubie trzeba być cały czas na luzie.\nZamknął mi dziób na cztery spusty, bo choć naprawdę się hamuję ostatnio, to spokój nie jest dominującym stanem mego ducha i ciała. Drę paszczę od czasu do czasu, trudno.\nSyn świetnie się rusza. Doskonale tańczy, ma poczucie rytmu. Mówię mu, że powinien zająć się tym bardziej profesjonalnie. Może powinniśmy cię wysłać do szkoły baletowej - myślę głośno, prowokując męża do piorunów w oczach. Ale nie, przecież nie pozwoliłabym, żeby ci zepsuli... zawieszam głos, by znaleźć dobre określenie na układ kostno-stawowy, na co syn rzuca dobitnie i bez zawahania: REPUTACJĘ. REPUTACJĘ by mi tam zepsuli.\nA przecież ma nienaruszoną.\nCórka natomiast dostarcza powodów do dumy - po raz kolejny zdobyła wyróżnienie w Kangurze Matematycznym, zdolna moja bestia!\no pozornym wypoczęciu\nKomunia dziecka jest wydarzeniem poruszającym.\nKomunia dwojga dzieci tym bardziej.\nPrzyjęcie w domu z tej okazji dodaje rumieńców atmosferze.\nPrzyjęcie w domu z brzuchem coraz pokaźniejszym (23+5tc) obciąża nieco dotkliwiej. Wystarczy? To Wam dołożę SZKARLATYNĘ u komunikantki. Podstępna szuja (choroba, a nie córka) zaskoczyła nas totalnie i pewnie byśmy ją zignorowali, gdyby nie wiadomość od znajomych: bolało go tylko gardło, a wyszła zakaźna szkarlatyna. Bez gorączki, wysypki, obrzękniętych migdałów i czego tam jeszcze. Za to do potraktowania augmentinem i dwutygodniową absencją szkolną. W naszym domu dziecko ze szkarlatyną przedstawiało obraz godny programu" uwaga" (nieletni na gazie, czyli kiedy odbierać dzieci rodzicom): Zofia biegała po suficie, zanosząc się gardłowym śmiechem, fikając koziołki w powietrzu i biorąc wiraże na schodach z prędkością światła, słowem: 2 promile alkoholu we krwi. Na szczęście w niedzielę była zdolna do użycia.\nW kościele spłakałam się jak bóbr (proboszcz zapodał Ave Maria na samą kumulację ceremonii, a mąż widząc jak ukradkiem ocieram łzy i drżę o marnej jakości makijaż, spokojnie tłumaczył, że po tej Mszy wrócą jeszcze do domu, to nie TO Ave Maria ze ślubu, na Boga), Franio jako że najniższy (i najsłodszy, przysięgam), przystąpił do Komunii pierwszy, Zosia trzecia, później było już z górki (czyli piękna sukienka, cienkie rajstopy, czerwone vansy i koszykówka przed domem po kawie, bo pogoda też była darem).\nProsiłam rodzinę o podarunki symboliczne. Jednym się udało, innym mniej, dzieci wiem, że przeżyły całość odpowiednio, pytały i dopytują, były skupione i radosne, wdzięczne (co zdarza im się doprawdy rzadko), ksiądz wymarzony (kiedyś napiszę o Nim więcej), impreza na 24 osoby cudowna, goście w większości zadowoleni, do Chrzcin Albercika mamy luz.\nI tylko zgarniam pokłosie całej akcji w postaci kataru. No ale umówmy się, cena to nie za wysoka!\nA koleżanki w pracy codziennie powtarzają mi jak bardzo służy mi stan odmienny, jak doskonale wyglądam i jak widać na mojej twarzy spokój, łagodność i wypoczęcie. Hell yeah!\nAutor: chud sza o 18:33 2 komentarze: Linki do tego posta


Jak przeciwdziałać utracie jędrności i gęstości skóry - ZBIORCZY - Strona 9 - Wizaz.pl\n2008-02-25, 13:07 #241\no oklepywaniu zapomniałam zupełnie, więc zacznę od tego, bo efekty są, stosuje to moja mama - nie zwisa jej podbródek!!! aaa i chomików też nie ma\nYolla a Twoja mama dlugo juz stosuje oklepywanie????\n2008-02-25, 13:09 #242\nto moze i ten oil- femin bylby lepszy? kilka osob go poleca.. a moze bralas cos co Ci choc troche pomoglo?\n2008-02-25, 13:20 #243\nInneov niestety byl chyba jedynym tego typu eksperymentem i po nim sie troche zniechecilam.\nSlyszalam od lekarza ze zwyczajny rutinoskorbin w naszym wieku powinien byc codziennoscia. Zbawiennie wplywa na caly organizm w tym podobno na skore!\nDzsiaj pod wplywem forumowej lektury kupiam sobie quenzym Q10. Od jakiegos juz czasu biore wyciag z watroby rekina - poprawila mi sie skora bo mialam problemy z jakimis dziwnymi wypryskami. Wszystko zniknelo- ale czy od tego?\n2008-02-25, 13:25 #244\nDagi, tak dokładnie to nie powiem, ale już od długiego czasu o tym mówi. Może nie jest super systematyczna, ale z kilka lat to na pewno. Już kiedyś wierciła mi dziurę w brzuchu, zebym się oklepywała. Nie jest to jakiś specjalny plan, po prostu przy wsmarowywaniu kremu wieczorem i rano - największy nacisk zawsze kładzie na podbródek.\nEszton, tu masz informacje o Oli-femin http://www.cefarm24.pl/oli-femin-x-50-kaps-p5208.html\nNajbardziej to on pomaga na nawilżenie skóry, a wiadomo, jak skóra nawilżona to i zmarszczek mniej.\n2008-02-25, 13:34 #245\nTen Oli-Femin z przeczytanej ulotki brzmi calkiem niezle!!!!!!! Chyba tez go kupie! Do mojej suchej skory jak znalazl.\n2008-02-25, 13:37 #246\n2008-02-25, 14:15 #247\nI myslę, że NIE MOŻE być inaczej . Gratuluję pozytywnego myslenia .\nRogatko - Oli-femin jest super, twarz pięknie nawilżona - przynajmniej tak działa u mnie. Od Omegi-3 (nie pamiętam jakiej firmy) dostałam uczulenia, a od samego ogórecznika z firmy Gal, wychodziły mi ogromne gule. Oli-Femin, jest taką kompozycją, która mi bardzo pasuje No i oczywiście z braniem tego musze sobie poczekać, bo nawet przy karmieniu piersią też nie można... [/quote]\nCzyli teraz mnie przekonałyście dziewczyny ostatecznie, że jest to preparacik, który warto zastosować. Tak właśnie skład mi się bardzo podobał . Dobrze wiedzieć o tym ogóreczniku, bo miałam właśnie zamiar kupować ogórecznika z Gala\nwiesz ja jestem po prostu taki chudzielec i szczegolnie na twarzy mam wrazenie ze mi sie pozapadaly policzki.. boje sie ze zaraz zacznie mi wisiec skora i dlatego szukam czegos na ratunek"\nESZTON, doskonale CIę rozumeim. bo widzisz, ja jestem gruba i faktycznie koleżanki mi mówiły zawsze z zadrą w słowie:P-że jak schudnę to TEŻ będę mieć zmarszczki . Tymaczsem okazało się, żę nie trzeba czekać na schudnięcie, obecnie tłuszczyk swoje, a skóra...swoje. Gdy jej dotykam czuję wyraźną luźność\nale trzeba myślęc pozytywnie i wspierać się w miarę mozliwości preparatami\n2008-02-25, 14:16 #248\nto miało być wzięte w cytat i czemu się nie wzięło\n2008-02-25, 14:41 #249\na ja kupiłam miraculum genezę na noc i jestem zachwycona. konsystencja - marzenie suchej skóry. Wchłanianie- ekspresowe. Wygładzenie (na razie moge zaobserwować tylko efekty krótkotrwałe) super!. Na razie daję serum na podbródek ovaliftu pod spód, bo zakupiłam to co się ma marnować. Może i nie pomaga, ale też i nie szkodzi.\nChyba dołożę to oklepywanie genezy. Czy wystarczy raz na noc? Ile to minut ma trwać?\nCały czas zastanawiam się nad gimnastyką twarzy. Jestem z tych szczuplutkich (ale to nie natura, tylko dieta i ruch, natura to mnie stworzyła pulpetem), więc też boję się "zapadania".\nw weekend czekało mnie "wielkie wyjście" i niechcący zrobiłam niesamowite odkrycie. Byłam zmęczona, niedospana i miałam wory pod czerwonymi jak u królika oczami. Wszystko da się zamaskować strojem i makijażem ale te przeklęte oczy nie!!! Więc kupiłam jakiś tam płatek pod oczy w Douglasie (jakaś nieznana mi włoska firma). Kupiłam tylko jedno opakowanie bo myślałam, że pakują po 2, ale to głupie - był tylko jeden (okropnie drogi 14 zł!!!!). No więc polożyłam go 10 min najperw pod jedno oko, potem pod drugie. No i teraz najważniejsze: efekt był taki, że aż usiadłam. Ani jednej zmarszczki, żadnego worka(a jestem posiadaczką takowych), głaciutko, świeżutko, jaśniutko, jakbym przez ostatnie roku spała po 10 godz. W zyciu u siebie nic takiego nie widziałam, nawet po drogich kremach (a miałam już okresy że w determinacji wydawałam na kremy pod oczy mnóstwo kasy). Gdyby jakiś krem mi zagwarantował taki efekt jak ten jeden psia kość płateczek! Ale ile ten krem by musiał kosztować, skoro jeden płatek 14 zł !\nAaaa, opis działania tego płatka był bardzo skromny, ja się takich efektów czytając to nie spodziewałam, opakowanie wywaliłam, bo to był zupełnie przypadkowy zakup.\nDo pielęgnacji oczu, to pewnie płatki nie są najlepsze, ale obiecałam sobie, że zakupię taki jeszcze raz i będę go trzymała jako "pogotowie" na niespodziewane balety.\n2008-02-25, 14:57 #250\na ja kupiłam miraculum genezę na noc i jestem zachwycona. konsystencja - marzenie suchej skóry. Wchłanianie- ekspresowe."\ntak, ja też jestem bardzo zadowolona, szczególnie właśnie z kosystencji, miłego zapachu i szybkiego wchłaniania\nno, ale ten płateczek to jakeiś cudo chodzące!\n2008-02-25, 15:12 #251\nwłaśnie dostałam przesyłkę z moim Redermickiem i natychmiast musiałam się wysmarować, głównie pod oczętami teraz siedzę i drżę, bo nigdy nie używałam aktywniej witaminy C i boję się podrażnienia\nale konsystencja jest super!dokładnie idealna dla skóry suchej\n2008-02-25, 15:16 #252\nA co mi innego pozostało\nA bo wykosiłaś ["QUOTE=Yolla;...."] z początku cytatu\nRogatko, kazdy cytat musi być poprzedzony tym napisem w nawiasach kwadratowych i zakończony ["/QUOTE"] --> tylko bez tego cudzysłowia tylko w samych nawiasach kwadratowych - wzięłam w cudzysłow, żeby nie zacytowało\n2008-02-25, 15:19 #253\n2008-02-25, 15:24 #254\na ja kupiłam miraculum genezę na noc i jestem zachwycona. konsystencja - marzenie suchej skóry. Wchłanianie- ekspresowe.\na mi nie pasował, może dlatego,ze miałam do skóry mieszanej\na nie za ma co\n2008-02-25, 15:35 #255\na w jaki sposób Ci nie pasował Yolla?\nciekawe czy mi cytat wyjdzie\n2008-02-25, 15:42 #256\nRogatko - rolował mi się na twarzy, ale to chyba za sprawą silikonów - w produktach do mieszanej jest ich więcej, ze niby łatwiej się wchłania produkt. Jak widać u mnie jest odwrotnie . W ogóle doszłam do wniosku, ze silikony nie bardzo mi pasują, jak po serum z wit. C z BU zaczęły mi wyskakiwać drobne krostki i podkald nie trzyma się skóry\na cytat wyszedł\n2008-02-25, 15:43 #257\nCały czas zastanawiam się nad gimnastyką twarzy.\noklepywanie raz dziennie wystarczy jeśli nie przekroczyłaś 40 na początku trzeba poświęcić 2 3 minuty zanim skóra się nie zaczerwieni po czasie zaczerwienienie można osiągnąć w niecałą minu.\n2008-02-25, 21:15 #258\nja mam podobnie, tylko ze 10 lat mniej mam okropne bruzdy pod oczami i kolo nosa tez sie pojawiaja\n2008-02-25, 22:20 #259\nWitaj Aniu, ale u Ciebie to jeszcze chyba nie jest utrata kolagenu, ale może złe nawilżenie?\n2008-02-26, 15:26 #260\nCzytałam, że przyczyną może być zbyt mocne naciąganie skóry podczas codziennej pielęgnacji co powoduje, że skóra oddziela się od głębiej położonych warstw, a to przyspiesza wiotczenie. Włókna sprężyste zanikają, skóra rozciąga się i coraz trudniej powraca na swoje miejsce po naciągnięciu.\n2008-02-26, 18:44 #261\nJa bym jeszcze stawiała na nieprawidłowy demakijaż. Nie wiem jak jest w tym przypadku, ale często dziewczyny zmywają tusz i cienie jakimś żelem z SLSem i wodą, albo o zgrozo! mydłem. Brrr.\n2008-02-26, 18:48 #262\nsory, w zły wąteksię wpisałam\n2008-02-26, 19:01 #263\nte glebokie bruzdy pod oczami to mam wlasciwie od dawna, ale z czasem zauwazam, ze coraz bardziej sie poglebiaja nawet jak zatuszuje cienie tonem korektora, to bruzdy i tak sa ;( wiecie moze co na to poradzic?\n2008-02-26, 19:33 #264\nAniu, a próbowałaś płatków kolagenowych? A wypełniaczy zmarszczek? L'oreal ma nawet coś takiego specjalnie pod oczy.\n2008-02-26, 20:17 #265\no ja tez myslę o płatkach kolagenowych.\ni faktycznie, demakijaż umiejętny to chyba podstawa. tak się właśnie zastanawaim, czy ja kiedyś tam, dawno temu nie naciągałam za mocno skóry, która wtedy była zwarta i wydwałao się, że nic jej nigdy nie zaszkodzi\nzapytam tutaj o Redermicka-dziewczyny mogę nie używać flitra skoro kładę redermick TYLKO na noc?bo doczytałam, że przt Activ C tak można, więc może i tutaj też?\nczy po wchłonięciu redermick, mogę nakładać jeszcze inne kremy?\nbędę wdzięczna za odpowiedź, bo nie wiem jak się z tym specyfikiem do końca obchodzić\n2008-02-26, 20:31 #266\nRogatko, ja bez płatków nie umiem się obejść. W Inermis moje ukochane Daxy są na pierwszym miejscu listy bestsellerów w pielgnacji twarzy. Mam podejrzenia, że jestem jedną z twórczyń sukcesu tego produktu, uwielbiam je, zaraziłam też parę koleżanek\nA odnośnie Redermica nie wiem nic.\n2008-02-26, 20:54 #267\nno właśnie, moja skóra pod oczętami wymaga intensywnej pielęgnacji jako skóra wymagająca już ..i dlatego płatki są następne do wypróbowania. A koleżanka jedna mi też poleca Daxa właśnie\n2008-02-26, 20:57 #268\nMam porównanie. Naprawdę nie warto sięgać po płatki Sorayi, są droższe i kłopotliwe. A z kolei moja koleżanka wcześniej używała Pullanny i z przyjemnością przerzuciła się na Daxa. A oni ostatnio wypuścili nowość - płatki kolagenowe na bruzdy nosowo-wargowe z retinolem. Ja nie próbowałam bo te bruzdy u mnie na razie są ok (zwłaszcza od kiedy włączyłam ten kolagen Eveliny, poprawiło się), ale używa ich moja mama (po 60-tce) i aż się nadziwić nie mogłyśmy efektowi. Może i doraźny, ale są w takiej cenie, że można w zasadzie co 2-3 dzień stosować spokojnie, potem efekt jest już trwalszy.\n2008-02-26, 21:00 #269\npłatki na bruzdy nosowe ...toż muszę je mieć! , bo juz mi lecą mimiczne linie oraz skóra w tym miejscu sie rzeźbi, czyli jakby zapada\n2008-02-26, 21:14 #270\nMnie przekonuje, że mają kolagen i retinol w składzie. To może być skuteczny duet


Gmina Ciężkowice odwołuje wakacyjne wydarzenia - :\nNie odbędzie się m.in. XIX edycja Pogórzańskiego Jarmarku Artystów i Rękodzielników w Ciężkowicach, zaplanowana pierwotnie na 19 lipca.\n– Odwołaliśmy również dożynki gminne w wydaniu masowym – mówi Bogdan Krok, dyrektor Centrum Kultury i Promocji Gminy Ciężkowice.\nJednak jak dodaje, gmina utrzymała dofinansowanie i każde koło gospodyń wiejskich może zorganizować dożynki parafialne.\n– Nie ma możliwości przewidzenia ilości osób na takiej imprezie plenerowej i zorganizowania jej zgodnie z przepisami o pandemii. Tego typu plenerowe imprezy, które gromadziły czasami około dwa, trzy tysiące ludzi na amfiteatrze w Ciężkowicach, byliśmy zmuszeni odwołać.\nOrganizatorzy odwołali również festyny i obchody Świąt Wsi w poszczególnych sołectwach. Imprezy masowe nie odbędą się także w Jastrzębi, Siekierczynie i Zborowicach.


Promocja w Media Markt "Kibicuj naszym i odbierz kasę"\nPromocja w Media Markt "Kibicuj naszym i odbierz kasę"\nAwans biało-czerwonych do półfinału = zwrot kasy od Media Markt!\nPolska reprezentacja już w czwartek zagra mecz o półfinał Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej. Na zwycięstwo naszej drużyny z Portugalią czeka cała Polska, a w szczególności klienci Media Markt, którzy w dniach 2-5 czerwca br. dokonali zakupów w jednym z marketów sieci. Im czwartkowe zwycięstwo biało-czerwonych da podwójne powody do radości - historyczny sukces naszych piłkarzy oraz zwrot pieniędzy za dokonane zakupy!\nDo boju Polsko! To hasło, które nie schodzi z ust polskich kibiców, którzy z niecierpliwością czekają na czwartkowe starcie naszych orłów z portugalskimi piłkarzami. Media Markt jeszcze przed rozpoczęciem Mistrzostw wierzył w sukces reprezentacji i zachęcał do tego samego swoich klientów w ramach promocji „Kibicuj naszym i odbierz kasę”. W akcji mógł wziąć udział konsument, który w dniach 2-5 czerwca br. zrobił zakupy w jednym ze sklepów Media Markt lub w sklepie internetowym mediamarkt.pl i zarejestrował swój paragon. Każda bramka, udana akcja i wygrany mecz przybliża naszych piłkarzy do półfinału, a konsumentów, którzy wzięli udział w promocji do otrzymania zwrotu środków za dokonane zakupy. W czwartek 30 czerwca br. o godzinie 21.00 rozpocznie się bój o historyczny awans naszej reprezentacji. Wygrana będzie także zwycięstwem klientów sieci Media Markt!\nZwrot pieniędzy po czwartkowym zwycięstwie Polaków otrzyma każdy klient, który\nw wyznaczonych dniach dokonał zakupów o wartości minimum 500 zł w sklepie stacjonarnym lub internetowym Media Markt, a następnie do 6 czerwca br. zarejestrował swój paragon na stronie on-line lub w sklepie na zasadach określonych regulaminem akcji promocyjnej. O wypłatach środków za dokonane zakupy, uczestnicy akcji zostaną poinformowani mailowo.\nSzczegółowe informacje dotyczące akcji można znaleźć w regulaminie dostępnym w sklepach Media Markt oraz na stronie internetowej Media Markt.


Jesteś tutaj: Home Uncategorised Uczniowie w teatrze\nJednak aby uporać się z trudnymi przeżyciami i znaleźć odpowiednie słowa, by je wyrazić, dzieci potrzebują wsparcia. Uważnie obserwują otaczający je świat i same dostrzegają pewne zjawiska, lepiej więc rozmawiać z nimi otwarcie. W ten sposób u młodych ludzi nie rozwija się poczucie winy i wstydu. W tym niezwykłym Kopciuszku rozmowa na trudne tematy, takie jak śmierć najbliższych, paniczny lęk przed upływem czasu i wszystkim tym, co nowe i inne, osłabia siłę złych emocji, bo to, co zostało wypowiedziane, traci niszczącą moc.\nSpektakl bardzo oddziałujący na widzów, wywołujący refleksje dotyczące podstawowych wartości: miłości do najbliższych, współczucia, prawdy, przyjaźni i miłości, pokazujący, jakie skutki może mieć strata najważniejszej w życiu dziecka osoby- matki.


W Wikłowie ciężarówka wjechała w autobus wiozący dzieci\nDodano: 12 lipca 2017, 07:38 0\nKolizja miała miejsce na drodze krajowej numer 1 na odcinku pomiędzy Radomskiem i Częstochową, w miejscowości Wikłów. Na znajdujący się w ruchu autokar najechała ciężarówka. Według informacji policji, w wypadku nikt poważnie nie ucierpiał, jednak pas drogi w kierunku Katowic został zablokowany. Wypadek z pewnością nie był też oczekiwanym początkiem wakacyjnego wyjazdu dla 40 dzieci i ich 4 opiekunów.\n– Wstępnie mamy informacje, że nie ma tam poważnie rannych. Jednak decyzja, czy któreś z dzieci wymaga hospitalizacji, podejmą ratownicy medyczni – poinformowała w telefonicznej rozmowie z TVN24 Marta Ladowska z częstochowskiej policji. Według jej słów, jako przyczynę wypadku podaje się obecnie nadmierną prędkość. – To są bardzo wstępne ustalenia – Policjanci będą ustalać szczegóły – podkreśliła.\nKierowca ciężarówki, który spowodował wypadek, został odwieziony do szpitala w Radomsku. Tam lekarze pobiorą mu krew, aby upewnić się, że nie prowadził por wpływem alkoholu lub innych substancji odurzających.\nwiadomości życie kraj wypadek autokar wikłów częstochowa radomsko wakacje kolonie dzieci ciężarówka autobus zakopane