Rok 1945 w oczach kołobrzeskiego UB - pisze dr Łukasz Gładysiak | Kołobrzeg Nasze Miasto\nIwona Marciniak 22.06.2020\nW ruinach Kołobrzegu trudno było utrzymać ład i porządek, nie tylko polityczny Archiwum Jerzego Patana\nPierwsze, regularne transporty z polskimi osadnikami, którzy objąć mieli we władanie, „odbitą” z rąk niemieckich, „prasłowiańską” Ziemię Kołobrzeską przyjeżdżać zaczęły nad ujście Parsęty późną wiosną 1945 r. Niemal równocześnie do przybycia pionierskiej awangardy, w regionie tworzyć się zaczęły zręby komunistycznego aparatu terroru. Powiatowy Urząd Bezpieczeństwa Publicznego w Kołobrzegu, rozciągający się na cały region z Karlinem, gdzie rezydowała administracja cywilna włącznie, utworzono oficjalnie 17 maja 1945 r. Jego pierwszym komendantem, zatwierdzonym na to stanowisko 3 czerwca, został Edward Bednarek, 23-letni ślusarz z Łodzi. To właśnie między innymi dzięki jego raportom, przesyłanym na ręce zwierzchników z Wojewódzkiego UBP w Szczecinie, dowiadujemy się na co najbardziej i w jaki sposób, w pierwszych dniach „wolności” zwracała uwagę kołobrzeska bezpieka.\nAkta te, opracowane przez badającego między innymi historię opozycji demokratycznej w czasach Polskiej Rzeczpospolitej Ludowej, kołobrzeskiego adwokata, Edwarda Stępnia, znalezione zostały w archiwum szczecińskiego oddziału Instytutu Pamięci Narodowej. Część dotycząca roku 1945 obejmuje okres od 25 maja do końca grudnia, a zatem czasu, w którym w fotelu komendanta powiatowego UB nad ujściem Parsęty zasiadał następca Bednarka, Jerzy Godik. Pierwszy dokument opatrzony został datą 2 lipca.\nJakim sferom życia przyglądali się funkcjonariusze i, stale rosnący w powiecie kołobrzesko-karlińskim w siłę, agenci bezpieki krótko po zakończeniu II wojny światowej? Najważniejsza wydaje się być w ich ocenie przestrzeń społeczna Ziemi Kołobrzeskiej, analizowana zarówno pod względem liczby przybywających na ten teren osadników, jak i ich pochodzenia czy dotychczasowych powiązań, przede wszystkim politycznych oraz ideologicznych.\nNiemal od początku, funkcjonariusze UB zaznaczali, że pierwsze spotkanie z miastem mogło być dla wielu polskich pionierów szokiem. Oprócz ogromu zniszczeń, szacowanego na 90 proc. zabudowy, wywołanego dwutygodniową, stoczoną w marcu 1945 r. bitwą o Festung Kolberg, zdaniem bezpieki naszym rodakom doskwierać miał brak opieki, na jaką liczyli ze strony tworzącego się magistratu. Sytuacji nie poprawiało zachowanie Niemców, którzy, zwłaszcza w mniejszych miejscowościach czuli się pełnoprawnymi obywatelami (Edward Bednarek donosi między innymi o napotykanym na prowincji zjawisku dwuwładzy, czyli urzędowania nowego, polskiego sołtysa i jego wcześniejszego, niemieckiego odpowiednika). Biorąc pod uwagę fakt, że do końca 1945 r., czyli momentu pierwszej fali zorganizowanych wysiedleń, to właśnie Niemcy stanowili przeważającą większość zarówno w skali powiatu, jak i miasta. W tym ostatnim, co wykazano w sprawozdaniu komendanta PUBP z 20 sierpnia, na ponad 3,2 tys. mieszkańców, zaledwie 513 posiadało obywatelstwo Rzeczpospolitej.\nZgodnie z zachowanymi w zasobach IPN dokumentami, olbrzymi problem zarówno dla bezpieki, jak i ogółu osadników stanowiły bandy rabunkowe. Na podstawie prowadzonej w terenie pracy wywiadowczej ustalono, że w granicach powiatu kołobrzesko-karlińskiego aktywnie działają 4 uzbrojone i umundurowane grupy przestępców radzieckich (łącznie naliczono ok. 60 osób) oraz, do czego w historiografii niemal w ogóle się do tej pory nie odwoływano, 2 grupy żołnierzy Wehrmachtu i innych formacji sił zbrojnych pokonanej III Rzeszy. O ile działalność tych pierwszych odnotowywano w przejrzysty sposób, czego dowodem może być fakt dość dokładnego opisania napaści czerwonoarmistów na polski urząd pocztowy w Kołobrzegu, w dniu 25 listopada 1945 r., w jaki sposób objawiała się rabunkowa aktywność niemieckich dezerterów, nie wiadomo.\nOdrębną kwestią, która pojawia się na kartach raportów, jest sprawa przybywających na Ziemię Kołobrzeską żołnierzy Armii Krajowej. Dziś wiemy, że początek dogłębnej inwigilacji środowisk prolondyńskich rozpoczął się w regionie pierwszej powojennej jesieni. Potwierdzeniem poszukiwań prowadzonych na wszystkich poziomach życia mieszkańców powiatu jest zapis w sprawozdaniu komendanta Godika, sporządzonym pod koniec 1945 r.: „Otrzymaliśmy meldunek od dwóch członków Polskiej Partii Robotniczej, będących uczestnikami zabawy, która odbyła się w Korlinie (właśc. Karlinie – przyp. red.), w niedzielę 12 listopada 1945 r. W czasie zabawy jeden z uczestników wzniósł okrzyk: >> niech żyje AK <<. Po natychmiastowym przybyciu naszego referenta okazało się, że dany osobnik zbiegł”. Jak ustalił Edward Stępień, w efekcie rozpoczętego wówczas dochodzenia, w ręce UB trafił Czesław Pawlikowski. Za sympatyzowanie z Armią Krajową od urzędu odsunięty został ponadto burmistrz Karlina, Stefan Umiński.\nRok 1945 był dla Powiatowego Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego w Kołobrzegu okresem wstępnym i w zasadzie rozpoznawczym. Lakoniczny sposób sporządzania sprawozdań przez komendantów zdaje się tę tezę potwierdzać. Podobnie zresztą sytuacja przedstawiała się w przypadku wszystkich Polaków, którzy swe dalsze losy związali właśnie z tą częścią tzw. Ziem Odzyskanych. W kolejnych latach bezpieka przeszła do walnej kontrofensywy, wydając otwartą wojnę „wrogom ludu”. Nowy, komunistyczny ład w dorzeczu Parsęty stawać się zaczął faktem.\nSobota z żywą histor...\nŻycie kołobrzeżan w czasach pierwszych Piastów, wojska amerykańskie podczas walk w Normandii oraz pokaz uruchomienia czołgu T-34/85. To tylko część atrakcji, które przygotowało Muzeum Oręża Polskiego w Kołobrzegu w ramach drugiej edycji Soboty z żywą historią. Spotkanie odbywa si...


Katowice i region sprzed lat na wystawie fotoreportera PAP - Money.pl\nStrona głównaKatowice i region sprzed lat na wystawie fotoreportera PAP\nKatowice i region sprzed lat na wystawie fotoreportera PAP\nCharakterystyczne miejsca Katowic i najbliższego regionu, które na\nprzestrzeni ostatnich ponad 20 lat zniknęły z krajobrazu lub radykalnie zmieniły się, pokazuje na\nwystawie w Centrum Kultury Katowice fotoreporter PAP Andrzej Grygiel.\nCharakterystyczne miejsca Katowic i najbliższego regionu, które na przestrzeni ostatnich ponad 20 lat zniknęły z krajobrazu lub radykalnie zmieniły się, pokazuje na wystawie w Centrum Kultury Katowice fotoreporter PAP Andrzej Grygiel.\nTytuł wystawy o przemijającym Śląsku - PS [past silesia] PS [post scriptum] - nawiązuje do prowadzonego przez autora bloga fotograficznego pastsilesia.com. Wystawa to wybór ok. 60 zdjęć z liczącego ponad 200 bloga. Grygiel publikuje ich tam naraz najwyżej po kilka; często wybiera jedno, które w możliwie sugestywny sposób pokazuje miniony krajobraz.\nZnaczną część fotografii na wystawie ułożono tematycznie. Jeden z tematów to budynki i okolice ul. Chorzowskiej w Katowicach sprzed budowy w tym miejscu Drogowej Trasy Średnicowej i pobliskiego wielkiego centrum handlowego. Na kilku zdjęciach widnieje stary, wyburzony kilka lat temu dworzec kolejowy i jego okolice - sprzed gruntownej przebudowy tego fragmentu centrum miasta. Inne fotografie prezentują zabytkowy gmach dyrekcji Huty Uthemanna w Szopienicach, wokół którego - inaczej niż dzisiaj - stoją jeszcze inne budynki.\nKilka z pokazywanych na wystawie zdjęć albo nie znalazło się na blogu, albo znalazły się tam nieco inne ich warianty. W Centrum Kultury Katowice pokazano też fotografię, którą Grygiel wygrał tegoroczny konkurs BZ WBK Press Foto. Zdjęcie przedstawia radość pacjentów szpitala w Sosnowcu z bramki zdobytej przez reprezentację Polski w meczu z Grecją podczas EURO 2012. Jak wyjaśnia Grygiel, to element "post scriptum" do wystawy o "minionym Śląsku".\nWystawa, podobnie jak blog, obejmuje okres od wczesnych lat 90 ub. wieku do 2000 r. (z nielicznymi późniejszymi wyjątkami). Grygiel pracował wówczas dla nieistniejącej już śląskiej popołudniówki "Wieczór", potem jego zdjęcia publikował "Dziennik Zachodni". Dla PAP pracuje od 2005 r.\nBlog ze zdjęciami z archiwum fotoreportera zajął drugie miejsce w niedawnym rankingu blogów fotograficznych ogólnopolskiego branżowego miesięcznika Press. Pastsilesia.com stała się też popularna w regionie, dotąd była oglądana ponad 200 tys. razy.\n"Ta popularność trochę mnie zaskoczyła. Początki były inne, to powolutku sobie rosło. Najpierw kupiłem sobie skaner, zacząłem skanować swoje stare negatywy. Gdy obejrzałem niektóre zdjęcia, samego mnie zaskoczyło, jak niektóre rzeczy się zmieniły. Przechodząc codziennie obok czegoś, z czasem przyjmuje się, że to tak było zawsze. Ponieważ poczułem się zaskoczony, że na własnym zdjęciu odkrywam to, co kiedyś tam było, a czego nie pamiętam, pomyślałem, że inni też mogą być zaskoczeni" - wyjaśnił Grygiel\nAutor deklaruje, że nie zależy mu na ocenianiu czy wartościującym komentowaniu zmian - sam stara się na blogu tego nie robić. "Czasem w komentarzach pojawiają się oceny, że jest ładniej albo brzydziej, lepiej albo gorzej. Zaskakuje jednak forma i kultura komentarzy - nie było dotąd np. kierowanego personalnie narzekania na osoby które są, albo były u władzy. Przeważają wspomnienia" - zaznaczył Grygiel.\nMimo nazwy, której kluczowy człon oznacza Śląsk, ponad 80 proc. publikowanych na wystawie i blogu zdjęć przedstawia miejsca w Katowicach. Zdarzają się okoliczne miejscowości również poza historycznymi granicami Górnego Śląska. "Chociażby port lotniczy Katowice w Pyrzowicach czy Huta Katowice w Dąbrowie Górniczej - nie leżą na Śląsku, ale są ważnym elementem aglomeracji" - wskazał fotoreporter.\nWśród pomysłów jeszcze do zrealizowania jest album oparty o dawne zdjęcia - zestawione z aktualnymi ujęciami tych samych miejsc. "Nie wszystko da się ponownie zrobić, ważne też, żeby te zestawienia obrazowały jakieś przemiany. Fakt, że kopalniany szyb zmienił się na trochę brzydszy szyb, to trochę za mało. Trzeba nad tym przysiąść" - podkreślił Grygiel.\nWystawę "PS [past silesia] PS [post scriptum]" można oglądać w tzw. strefie centralnej Centrum Kultury Katowice do 1 grudnia.(PAP)


Uwaga na nowego, sprytnego wirusa na Facebooku – ostrzeżcie znajomych | Zaufana Trzecia Strona\nAdam Haertle dodał 2 października 2016 o 09:24 w kategorii Info, Złośniki z tagami: Facebook • infekcja • wirus\nOd wczorajszego popołudnia na Facebooku szaleje wirus, który bardzo skutecznie przekonuje kolejne osoby do zainfekowania swoich komputerów. Dostajemy od Was sporo zgłoszeń, zatem warto ostrzec mniej świadomych znajomych.\nRozpoznanie zainfekowanego znajomego jest bardzo proste – sam się do Was zgłosi, choć nie będzie tego świadomy. Jego „zgłoszenie” może mieć dwie formy – bezpośrednią wiadomość na czacie lub post skierowany osobiście do Was. Cechą charakterystyczną będzie także użycie Waszego zdjęcia profilowego. Wygląda to tak:\nKliknięcie w link prowadzi – przynajmniej w przypadku używania przeglądarki Google Chrome (z Firefoksa nie udało się nam uzyskać podobnego efektu) – do przekierowania na witrynę przypominającą nieco Youtube. Tam pojawia się informacja o konieczności zainstalowania specjalnego rozszerzenia w celu odtworzenia filmu:\n2016.10.02 09:36 Majku #\nNie wiem moim zdaniem trzeba być idiotą żeby to pobrać sam dzisiaj to dostałem… ehh Powinni się ludzie bardziej edukować w kierunku podstawowej ochrony w sprawie internetu :P\nKrótko i treściwie na pewno udostępnię.\n2016.10.02 09:41 Michal #\ntestowaliście tego wirusa przez Chrome w Androidzie?\n2016.10.02 15:50 Anna #\nOtworzyłam link i nic się nie stało.\nPrzeskanowalam tel i jest wszystko ok.\n2016.10.02 17:21 tw #\nbo nie kliknelas potem na filmik i nie zainstalowalas rozszerzenia. W momencie klikniecia na link w wiaodmosci na FB jeszcze nic sie nie dzieje. wirus instaluje sie dopiero potem po potwierdzeniu instalacji rozszerzenia.\n2016.10.03 10:46 Michał #\nTrochę jesteś naiwna, jeśli myślisz, że antywirus na telefonie coś Ci pomoże. Od lat się trąbi, że to złudne zabezpieczenie, z3s czytasz, a wszystko to jak krew w piach :P\nNajważniejszy jest fakt, żę taki antyvirus ma dostęp do systemu jak zwykła apka. Nie ma uprawnień root’a – a co za tym idzie nie jest w stanie wykonywać w ogóle niektórych operacji. Poszukaj – jest sporo info na ten temat.\n2016.10.04 10:12 misiek #\nTaa, krew, od razu\n2016.10.10 10:47 ADAM #\nSam skan nic nie da anty wirus myśli że to normalny program\n2016.10.02 09:58 Rene #\nJa dostałem taki link:\n2016.10.02 15:07 Paweł #\nJa tez taki dostałem\n2016.10.02 18:19 Igor #\nJa też to\n2016.10.02 10:12 Tomasz #\nTeż to dostałem. Oczywiście informacja o konieczności instalacji wtyczki = zamknięta strona :).\n2016.10.02 11:17 Marian #\nJa tez to dostałem……. Nie wchodzilem w te link od razu pomyślałem ze to wirus(moja znajoma tez to dostala….)\n2016.10.02 13:20 DrAK #\nA Linuksa to też atakuje ?\n2016.10.02 19:46 linux #\nLinux jeśli to wtyczka js działająca w przeglądarce to tak.\n2016.10.02 20:47 MarcinMikolajczak #\nU mnie na Vivaldi (obsługuje rozszerzenia z chrome) nie chce się zainstalować…\n2016.10.04 07:48 W #\nLinux tego nie czyta nawet, przynajmniej mi, na telefonie mam wiadomość a na kompie jej nie mam\n2016.10.02 14:08 Gabrysia #\nJa nie dostałam żadnego linku ale postarm sie uważać\n2016.10.02 14:09 PRzestalem jezdzic na rowerze z powodu zakazu pedalowania. #\nNie mam pejsa, ale widzialem u mojej, ze kilku kogostam znajomych sobie to rozsyla.\n2016.10.02 14:20 Darek #\nParanoja , jakim trzeba być idiotą że by kliać w takie linki …\n2016.10.02 21:51 BEATA #\nCo za skurwysynek to rozsyła\n2016.10.02 15:06 Filip #\nCh.j w serce temu kto rozsyła ten syf!!!\n2016.10.02 15:35 OLA #\na wie ktoś jak się tego pozbyć ??\n2016.10.02 15:43 Grzelak #\nDwa lata temu widziałem podobne rozwiązanie – wtedy było ono w fazie testów. Były dwie opcje:\n– Jeżeli możliwe było zrobienie zdjęcie przez kamere zamontowaną w monitorze to na zdjęcie nakładano ikone filmu\n– Jeżeli nie było możliwości zrobienia zdjęcia to używano zdjecie profiliowe i nakładano ikone filmu\nWszystko było w pełni spersonalizowane do potencjalnego odbiorcy/nadawcy.\nWidocznie ktoś dopiero teraz to wprowadził.\n2016.10.02 19:17 Klaudia #\nNo właśnie! Dobrze, że o tym piszecie. Ja już się dałam złapać niestety .. :/ Na szczęście sobie poradziłam :) Skąd to się znowu wzięło?\n2016.10.02 20:35 Lucyna hedman #\nnic nie piszecie jak sie tego pozbyc, jak, wlasnie mnie dzisial zaatakowano….kazdemu sie moze to zdarzyc\n2016.10.03 10:09 Mateusz #\n„Jeśli zatem traficie na kogoś, kto rozsyła podobne linki, przekażcie by odinstalował wszystkie dziwne wtyczki ze swojej przeglądarki i zmienił wszystkie hasła.”\nNastępnym razem postaraj się uważniej czytać:)\n2016.10.02 20:54 Michal #\nTeż to właśnie dostałem, na czata, głupi bez pomyślinku kliknąłem ale nic się nie stało po kilknięciu, nie przeniosło na żadną stronę itp..\nPrzeglądarka Internet Explorer :D\n2016.10.02 21:03 bot.exe #\nwszystko fajnie pięknie ale co ten wirus robi złego?\n2016.10.02 21:53 BEATA #\nJak to teraz wygole usunąć?\n2016.10.02 22:41 luki #\nA jak już sie to cholerstwo zainstalowało to co można zrobić ? Może ktoś coś poradzi zamiast wyzywać od idiotów ?\n2016.10.03 06:50 Adam #\n2016.10.03 09:47 Marysia #\nnie wiem co sie dzisiaj stalo nie moge wejsc na farme/gra/ wszystko inne sie otwiera ale na wejscie nie wchodze na gofle tylko odrazu na airbokx co mam zrobic prosze mi pomoc\n2016.10.02 22:44 zoska #\nUsunęłam i zainstalowałam od nowa przegladarke czy to coś pomoże ?\n2016.10.03 00:03 Marta #\nTen wirus w telefonie odpala porografie w każdym możliwym linku np chcesz przeczytać artykuł lub pobrać plik to pobierasz porno..to nie żart ..mam dziecko i długo nie skorzysta z mojego telefonu. Ja nie instalowałem radnych wtyczek..porostu otworzyłam wiadomość i odpalił się film porno jakieś 10 sekund..usunąć się nie dało..jedyne co pomogło to odinstaliwanie aplikacji fb…oczywiście slebe że fb nic z tym nie robi..napisałam do nich oczywiście ,bez odpowiedzi\n2016.10.03 06:26 Wiesiek #\nWitam mam podobny problem od jakiegoś czasu bez mojej wiedzy na moim profilu ,pojawiają się reklamy o nauce języka i bonach . Proszę o pomoc jak tego się pozbyć kasowanie nie pomaga pojawiają się ponownie, jest na to jakiś lek?\n2016.10.03 06:49 Adam #\nSprawdź aplikacja powiązane z kontem (najlepiej usuń wszystkie) i wtyczki w przeglądarce (podobnie).\n2016.10.03 09:59 Wiesiek #\n2016.10.03 12:25 Kasia #\nCzy telefony z androidem są bezpieczne?\n2016.10.04 14:10 Loozik #\nTelefony na androidzie z zasady nie są bezpieczne.\n2016.10.03 12:27 Marcin_SZ #\nmoja żona również to dostała, akurat byłem w pokoju, oczywiście kliknęła w link zanim zdążyłem cokolwiek powiedzieć…\nMam zainstalowanego NoScripta na FF więc wyświetliła się tylko czysta strona, w źródle strony załadowały się tylko 3 linie kodu. Prewencyjnie odpaliłem przywracanie systemu + skanowanie.\nCzy mogę czuć się bezpieczny? :)\n2016.10.03 14:22 Radek #\nTen wirus wykrada m.in. hasło do FB. Sprawdzone empirycznie na mojej komputerze mojej znajomej.\nJeżeli jest inaczej to nastąpił wyjątkowy zbieg okoliczności.\n2016.10.03 16:00 lukaszz #\nklikłem na link z filmem w wiadomość na fb i wyskoczyła mi strona z tymi literkami bez filmu nic nie instalowałem czy wirus mógł się sam ściągnąć?\nTACODET FIGAY MOZOBOVE\nfabefipelefekofofijidal rigimimitodiz zatesusalufusefivizev ebadosepucunaponivigeroda akojiticitokunuzep azotoyujeyitiyejijugah duyonitifigamolidebam erupupubitodemokaz ubofasokenozijufevoco\nto część tych literek\nPozdrawiam i błagam o odpowiedz :(\n2016.10.03 16:48 Dominika #\njak usunać tego wirusa który wysyła wiadomosci do moich znajomych\n2016.10.03 17:55 justyna #\nwitam, a mnie dopadł ten wirus,,jak mam odinstalowac te wtyczki ?\n2016.10.03 18:07 Aleks #\nDziękuję za ostrzeżenie. Będę uważał.\n2016.10.03 22:39 Ja #\nCzy tylko przez samo wejście na te stronę (przekierowało mnie na stronę o Iphone, a potem jakąś porno, z której szybko wyszłam) mogę dostać tego wirusa?\n2016.10.03 23:02 Rolo #\nA JA NIC JESZCZE NIE DOSTAŁEM ? NAWET WIRUS MNIE NIE ODWIEDZI…\n2016.10.04 07:47 Dehsjsjjd #\nJak to jest – Facebook potrafi zalatac bug-i w serwisie w ciagu 30minut od zgloszenia a gdy mamy zmasowany SPAM kompletnie nic nie robi.\nTo nie pierwszy raz gdy mamy taka sytuacje – moze Z3 zapyta oficjalnie o ten problem i czy nastepnym razem security team usprawni zabezpieczenia? Mysle ze to nie takie trudne wylapac ten spam…\n2016.10.04 09:04 agnieszka #\nNiestety nieswiadomie kliknelam i nie moge teraz zalogowac sie do fb jak to swinstwo usunac? Help!!!1\n2016.10.06 01:04 Dobra rada #\nMojemu znajomemu to sie stało ściągnął wtyczkę- jakis antywirus bez ocen w sklepie Google. Ekran migocze. I Umieszcza ten post z wirusem na tablicy znajomych i ukrywa post na własnej tablicy. Aby usunąć to świństwo z ich tablic trzeba wejść w strzałkę w dół – dziennik aktywności i tam mamy całą aktywność swojego konta (z tego okna mozna tez usuwać te posty ponieważ sa porozucane po losowych znajomych)\nPytanie czy sa jakies informacje jak usunąć wirusa ? I czy wpływa na cos jeszcze oprócz facebooka ?\n2016.10.06 20:57 Bernadeta #\nDostałam w wiadomości prywatnej od koleżanki linka, którego próbowałam otworzyć, ponieważ nie podejrzewałam niczego ZŁEGO! Nie udało się otworzyć, ale……………..za chwilę moi Znajomi , ja również, zaczęliśmy otrzymywać lawinowo linki z „niby” video. Od tego czasu nie mogę otworzyć normalnie FB, mam problem, aby coś udostępniać…. Nie znam się na tym cholernym wirusie…co robić???\n» Info » Uwaga na nowego, sprytnego wirusa na Facebooku – ostrzeżcie znajomych


Pokonaj pryszcze w 5 dni - Forum SFD\nsłowa kluczowe: pokonaj , pryszcze\nIlość wyświetleń tematu: 14069\nNapisał(a) 10 październik 2009 20:53\nSzacuny 0 Napisanych postów 2 Na forum 9 lat Przeczytanych tematów 23\nWitam...Mam spory problem z trądzikiem na twarzy, stosowałem już rożne antybiotyki szczepionki maści i praktycznie wogóle to nie pomogło..Nie będę się na ten temat rozpisywał bo nie w tym tkwi moje pytanie..\nA wiec dziś zauważyłem na internecie stronę poświęcona trądzikowi..,,Pokonaj pryszcze w 5 dni'' można na niej znaleźć jakiś poradnik o takim tytule... bazuje on na wyłącznie naturalnych sposobach pozbycia się trądziku ponoć jest bardzo skuteczny i faktycznie działa w 5 dni..\nI teraz mam takie pytanie czy ktoś ten poradnik kupił? Co o tym sadzicie? Cena 39zł.\nNapisał(a) 10 październik 2009 20:54\npoczytaj o rzonych metodach na forum\nto pieniedzy nie bedziesz musial bulić\nNapisał(a) 11 październik 2009 16:30\nSzacuny 0 Napisanych postów 11 Wiek -1309 dzień Na forum 9 lat Przeczytanych tematów 231\nA oto cztery sposoby na pozbycie się trądziku.\n1. KĄPIEL PRZECIWTRĄDZIKOWA\nSkładniki: 10 dkg mieszanych ziół (mięta pieprzowa, kwiat rumianku, tymianek pospolity, ziele skrzypu popularnego, kłącze tataraku zwyczajnego), 3 litry wody.\nWszystkie zioła zagotuj, odcedź i wlej do napełnionej wanny. Kąpiel wpływa na usunięcie trądziku.\n2. MASECZKA PRZECIWTRĄDZIKOWA\nDrożdże rozpuść w niewielkiej ilości mleka z dodatkiem kilku kropli oliwy z oliwek na papkę. Nałóż na twarz, zmyj po 10 minutach przegotowaną wodą.\n3. MASECZKA NAWILŻAJĄCA I DO WALKI Z PRYSZCZAMI\nChudy twaróg lub jogurt utrzyj z miodem na gładką masę. Otrzymaną papkę nałóż na twarz, zmyj po 10 - 15 minutach.\n4.Na ropny trądzik-cebula\nPrzy ropnym trądziku nałóż na twarz gazę zanurzoną w rozgotowanej cebuli. Pozostaw okład na 1-2 godziny, następnie zmyj ciepłą wodą lub chłodnym naparem z rumianku i posmaruj odpowiednim kremem. Kuracja, którą stosuje się do wygojenia wyprysków, nie pozostawia blizn na twarzy.\n" Wolałbym żebrać o jałmużnę na głównym.\nNiż brać marne pieniądze za rolę mundurowej k***y " :D :D :D\n" Człowieku śmiej się na przekór,\nbo na ten syf oprócz zioła i śmiechu nie znajdziesz innego leku " :ganja:\nNapisał(a) 26 listopad 2009 06:52\nA to jest ta metoda "5 dni"?? I czy codziennie ją stosować po ile razy??\nBo sam mam problem z trądzikiem :(\nNapisał(a) 27 listopad 2009 13:44\nje.bać ten trądzik ****a trzeba to przetrzymać i ch..uj najlepiej trzymac się diety i nie świrować pawiana z niczym innym\nNapisał(a) 27 listopad 2009 18:12\ndokładnie, zdrowo starać się jeść, i czekać przecież zawsze go nie będziecie mieli ewentualnie odwiedzic dermatologa bo zdarzają się i tacy którzy coś pomogą\nNapisał(a) 29 listopad 2009 20:05\nSzacuny 6 Napisanych postów 155 Na forum 9 lat Przeczytanych tematów 1429\nz tym jedzeniem to jest różnie, jest to temat kontrowersyjny. Jedni specjaliści twierdzą, że ma to wpływ natomiast drudzy, że nie.\nPolecę Ci trzy metody, które mi pomogły:\n-maseczka z startej cebuli [ścierasz cebulę na tarce i na buźkę]\n-maseczka którą trzyma się całą noc, rozgniatasz czosnek smarujesz buźkę, czekasz aż przeschnie a następnie smarujesz buźke plasterkiem cytryny i idziesz tak spać a rano to zmywasz,\n-olejek z drzewa herbacianego, ładujesz to na buźkę, zostawiasz i idziesz spać , rano zmywasz.\nW/w metody stosujesz na umytą twarz, najlepiej jakimś dobrym żelem, byle nie mydłem !\nDodatkowo możesz a raczej powinieneś pić 3x dzienne herbatkę z bratka, jeść regularnie, nie stresować się. Co do słodyczy i ostrych potraw-indywidualnie, mi to nie robi a innym ponoć tak.\nPonadto dobry żel do mycia twarzy, tonik antybakteryjny bez alkoholu i krem nawilżający.\nNapisał(a) 30 listopad 2009 18:27\nSzacuny 1 Napisanych postów 53 Na forum 10 lat Przeczytanych tematów 314\nKupta se izotek (tylko trzeba miec znajomosci w osrodku albo kajs bo to na recepte) i szamac :) Jak nie macie pizzy na mordzie, to wystarczy dawka 20mg (to wychodzi ok. 200zl na miesiac ale 4 miesiace kuracja i jestescie gladcy jak dupa niemowlecia bez nawrotow). Wiadomo ze niektorzy maja taki tradzik ze masakra, ale np. tak jak ja w lato nie bylo w zime wysyp jak cholera, daverciny, benzacne i ine scierwa nie pomagaly to warto zainwestowac.\nSkutki uboczne? Przy dawce 20mg nie ma rzadnych poza sucha skora i wargami (ale od tego sa kosmetyki) i moze wam sie na poczatku (4-5) dni leciec krew z nosa zawsze po przebudzeniu jakbyscie zatoki mieli ale przechodzi zaraz.\nNormalnie cwicze na izoteku na silce, przybieram na wadze itp. i jest git :)\nNapisał(a) 30 listopad 2009 22:01\nale po co szprycować się chemią ? szkoda zdrowia, choć w sumie masz rację jak ktoś już ma taki tragiczny trądzik to fakt może warto.\nOsobiście preferowałbym w/w metody plus picie drożdży czy inne "naturalne" sposoby.\nNapisał(a) 1 grudzień 2009 21:44\nChemia? To mam jesc tylko to co z drzewa zerwe? xD\nPoza tym wielu ludzi zrobilo z izoteku trucizne a tak nie jest! Fakt ze robi spustoszenie w organizmie ale u tych co szprycuja sie nim po 60mg dziennie czy wiecej (ale to jest hardcore juz xD). Tak jak ja na 80kg wagi 20mg to lajtowa wersja a to jedyny niezawodny lek na tradzik.\nPo co gosciowi drozdze polecasz? Jak to jest na polepszenie cery a nie tradzik, tak samo jak cynk czy witamina A. Tym bardziej ze gosciu troche juz stosowal roznych specyfikow... Tradzik i do 30 roku zycia sie utrzymuje, nie bedzie przeciez drozdzy w******lal dziennie przez tyle lat\nNapisał(a) 1 grudzień 2009 22:30\npo pierwsze kultura osobista wymaga tego, że jak ktoś się grzecznie zwraca do ciebie to powinieneś tym samym się odwdzięczyć, wyraziłem swoje zdanie.\ndrożdże a raczej zawarte w nich witaminy hamują wydzielanie sebum oraz poprawiają koloryt skóry, dzięki czemu raz skóra nie przetłuszcza się tak a jak wiemy, gdy pory są zatkane to powstają syfy a dwa stare 'ślady' znikaja.\nizotek z tego co się orientuje to zamiennik roaccutane polecam wątek http://www.sfd.pl/Roaccutane-t95947.html\nZmieniony przez - waania w dniu 2009-12-01 22:36:06


Informacja w administracji publicznej 2/2020\nCelem uprzednich konsultacji jest zwiększenie poziomu ochrony danych osobowych. W sektorze publicznym przetwarzanie danych powinno obywać się wyłącznie na podstawie przepisów rangi ustawowej, z...\nPodmioty uczestniczące w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego mają zarówno obowiązek, jak i prawo stosowania przepisów dotyczących ochrony danych osobowych. Spełnienie obowiązków z tego...\nPowierzenie przetwarzania danych wynika z potrzeby posłużenia się w procesie przetwarzania zewnętrznym podmiotem, który – z uwagi na specjalizowanie się w określonym rodzaju usług – jest w stanie...\nOdbiorca danych w przepisach RODO – jak rozumienie tej definicji wpływa na obowiązki podmiotów publicznych\nPojęcie odbiorcy danych wciąż budzi wątpliwości, a brak jednolitego rozumienia definicji zwiększa ryzyko odpowiedzialności podmiotów przetwarzających dane. Przyjęcie zaś szerokiego rozumienia tego...\n„Czy radca prawny pracujący w urzędzie gminy i audytor wewnętrzny w gminie posiadającej budżet powyżej 40 mln zł powinni podpisać umowę powierzenia przetwarzania danych osobowych? Czy przepisy...\n„Jedna z ostatnich decyzji Prezesa UODO nakłada na burmistrza karę pieniężną w określonej w piśmie kwocie. Czy kary pieniężne nałożone przez UODO na jednostki sektora publicznego są pokrywane z...


> Salon>Ławy>Ława ABSTRAKCJA dąb wotan\nTen wyjątkowy mebel został stworzony z myślą o osobach ceniących najwyższą elegancję zamkniętą w stylowej i oryginalnej formie. Wyjątkowy charakter podkreśla połączenie eleganckiego odcieniu dębu wraz z białym lub czarnym stelażem, które pozwoli rozjaśnić i dodać szyku pomieszczeniu.\nBlat wykonany z najwyższej jakości płyty laminowanej, dzięki temu świetnie sprawdzi się podczas codziennego użytkowania. Podstawa stolika zawiera unikalny wzór w kształcie kół o różnych wielkościach, wycinane laserowo. Konstrukcja stalowa malowana metodą proszkową w dwóch dostępnych kolorach, nie tylko świetnie współgra z blatem, tworząc spójną i gustowną całość, ale przede wszystkim nadaje powierzchni gładki, pozbawiony zacieków elegancki efekt.\nblat o grubości 22 mm z płyty laminowanej,\nData publikacji: 2021-09-29 10:51:47


Pierwszą Twoją książkę mam w kuchni i regularnie z niej gotuję. Aktualnie naszym ulubionym daniem jest wegańska musaka 🙂\nI juz wiem, ze ten dzien bedzie lepszy 🙂 Moje wypociny do magisterki nagle zaczyly sie lepiej kleic! 🙂 Merci!!\nPaulina, przykro mi w sprawie naleśników – mam nadzieję, że teraz każdy przepis będzie Ci wychodził najlepiej i będzie mógł być jedzony o każdej porze dnia! 🙂\nCudowna wiadomość! Podróże to nasze życie, a próbowanie wegańskich specjałów ze świata to jedna z największych przyjemności 🙂 Takie 2 w 1 kupuję w ciemno 😀 Pozdrawiam Cię Marta i życzę jeszcze większego sukcesu!\nPs. U mnie lada dzień z kolei wpis o wegańskim Zanzibarze 🙂\nAle super, już się nie mogę doczekać 🙂\nMT przykro mi, ale o ile odpowiadam za każdy przepis, słówko i zdjęcie, tak nie mam wpływu na dystrybucję 🙁\nJuż zamowiona !nie moge sie juz doczekac!!!! 🙂\nJak można zamówić książkę? 🙂\nMartyno, oficjalna premiera będzie 10 maja 🙂\nTo nieludzkie informować nas o książce i kazać tak długo czekać. Niedobra 😉 Obiecywałam sobie przystopować z kupowaniem książek kucharskich, ale dla Ciebie i Eryka zrobię wyjątek 🙂 Gratuluję serdecznie !!\nMarta, Twoje przepisy to najsmaczniejsza podróż kulinarna, jaką mogliśmy sobie wyobrazić! Świetna i inspirująca! 🙂\nDroga Marto, jest możliwość kupna książki z zagranicy ? mieszkam w Anglii i niestety nie mam możliwości wykonania przelewu z brytyjskiego konta. Co nie zmienia faktu ze bardzo by mi zalezalo na posiadaniu obu twoich książek 🙂\nksiążka jest absolutnie rewelacyjna 🙂\nAniu, cieszę się, że córka polubiła się z soczewicową! A jeśli zaś chodzi o boczniaki można je zastąpić świeżymi shiitake lub grzybami leśnymi, a obydwa typy ciężko dostać i są droższe. Poszukaj boczniaków w sklepach Społem, tam są zawsze 🙂 Oraz jakie to błędy w druku? Daj znać, żeby można było je wyłapać! 🙂\nFajna ksiazka, interesujace przepisy – jak zwykle, niczego innego sie nie spodziewalam! Jest w uzyciu – wczoraj bylo curry z buraka – palce lizac 😉 Mam rowniez pierwsza ksiazke i wlasciwie pisze z prosba – czy trzecia ksaizka moglaby byc wydana w podobnym rozmiarze? Nie rozumiem dlaczego ksiazki kucharskie drukowane sa w tak duzych formatach. Trzeba miec oddzielny blat roboczy, by ja polozyc… nie wspomne o ilosci papieru, ktory po prostu zostaje niewykorzystany 🙁\nA czy jest szansa, żeby książka została wydana w wersji elektronicznej? Epub/pdf? Staram się oszczędzać papier i miejsce (i zawsze mogę ją ze sobą zabrać), więc taka opcja byłaby bardzo przydatna 🙂\nJustyno, szczerze mówiąc na razie nie ma takich planów, ale może za jakiś czas coś się zmieni 🙂\nAga, dzięki za przemiłe słowa <3 Rozumiem sympatię do książek na iPadzie, sama też lubię wydania elektroniczne. Na razie niestety nie ma planów na takie wydanie Jadłonomii, ale kto wie – może w przyszłości coś się zmieni 🙂\nKasiu, na razie nie ma takich planów 🙁


meble-na-wymiar.edu - galeria - obraz MEB#WN-2689-PIC-25\nArchitekci Lifschutz Davidson Sandilands i konsultant ds. Żywienia Ford McDonald opublikowali pierwsze zdjęcia swoich projektów do wykończenia 50 000 stóp kwadratowych w nowym domu handlowym na moskiewskim Boulevard Tsvetnoy. Zespół zapewnia trzy piętra powierzchni handlowej i restauracyjnej, w tym spektakularną kawiarnię na dachu. Więcej zdjęć i opis architekta po przerwie. Obecnie w budowie dom handlowy będzie reprezent...\nUtworzenie przerwy pomiędzy momentem wyprodukowania pewnej partii cementu a momentem jej wysłania. Przerwa ta jest potrzebna do przeprowadzenia badań jakości cementu, stanowiących podstawę do zwolnienia danej partii lub jej zbrakowania. Składowanie gotowego cementu przez okres przynajmniej kilkunastu dni wymagane jest zarówno ze względów technologicznych, jak i organizacyjno-gospodarczych. W okresie składowania zachodzi bowiem proces...\nUZBROJENIE SIECI, STACJE POMP, BUDOWA I EKSPLOATACJA PRZEWODÓW KANALIZACYJNYCH 3. 1. STUDZIENKI REWIZYJNE Studzienki rewizyjne (złazowe) umożliwiają sprawdzenie kanału oraz jego oczyszczenie i przewietrzenie. Budowane są one w miejscach zmiany kierunku przepływu, zmiany przekroju, spadku oraz w miejscach podłączenia kanałów bocznych. Na prostych odcinkach kanałów nieprzełazowych buduje się studzienki najczęściej w odstępach ...\nWłaśnie opublikowaliśmy artykuł o szaleństwie budowlanym Londynu, który obejmuje ponad pół tuzina drapaczy chmur w mieście. Ta nowa era całkowicie zmieni panoramę miasta, ponieważ wysokie budynki będą wyrastać wszędzie, by pomieścić nowe biura, obiekty komercyjne i mieszkalne. Z tych nowych konstrukcji, Renzo Piano o wysokości 310 metrów, The Shard (pamiętaj, aby sprawdzić nasze pokrycie wieży), stanie się nie tylko...


Misja – Imcado\nPozwólcie, że przedstawimy Imcado. Jest to aplikacja, która umożliwia udostępnianie zdjęć w bardzo prosty sposób. Jestem pewien, że nie tylko my mieliśmy problemy ze zbieraniem zdjęć z różnego rodzaju wydarzeń, t.j. wakacje, wyjazdy integracyjne, ślub, itp. Najczęściej zaraz po takim … Read More


Elizabeth Massie: Wersal. Prawo krwi - Planeta Kobiet\nElizabeth Massie: Wersal. Prawo krwi\nZ nieukrywaną przyjemnością sięgnąłem po książkę, której inspiracją był emitowany nie tak dawno serial stacji Canal+, Wersal. W polskim ujęciu poszerzony o zbędny moim zdaniem dodatek w tytule, Wersal. Prawo krwi.\nWażnym podkreślenia jest również fakt, że wśród kilku seriali historycznych, które w ciągu kilku ostatnich lat pojawiły się w emisji Wersal właśnie nie tylko nie pozostaje w tyle za produkcjami innych stacji, ale z pełnym rozmachem wprowadza w epokę, o której opowiada. Okres panowania Ludwika XIV, Króla Słońce i budzący się do życia Wersal, to jeden z najciekawszych okresów w historii Francji, ale też Europy, w której Francja w tamtym okresie była mocnym i liczącym się mocarstwem. Pozostawiając jednak gdzieś z boku produkcje telewizyjne warto skupić naszą uwagę na słowie pisanym. Mogłoby się wydawać, że zaadaptowanie scenariusza na potrzeby powieści może być ruchem pozbawionym sensu i logiki. Może, ale nie oznacza to wcale, że musi być tak w istocie.\nZ reguły sięgamy po książkę, aby nadać jej mniej lub bardziej udany rys filmowy. Tak dzieje się najczęściej. Dwa lata temu Marcin Mastalerz sięgnął po scenariusz filmu, Miasto 44 i stworzył dzieło, które było wyjątkowym rozwinięciem tego wszystkiego, czego w filmie nie udało się pokazać lub w procesie montażu nie znalazło swojego miejsca w finalnym rysie, jakim był film, Miasto 44. Dla znających serial książka Elizabeth Massie nie będzie żadnym zaskoczeniem. Nie odnajdziemy na tych stronach niczego nowego, czego w serialu już byśmy nie zobaczyli. Autorka nie interpretuje, jest wierna temu, co zawierał filmowy scenariusz.\nA jednak jest to powieść, którą czyta się wyjątkowo dobrze, nawet, jeśli znamy już filmowe kadry i wiemy, czego się spodziewać. Jeśli nie mieliśmy okazji odkrywać wcześniej tego wszystkiego, o czym opowiada Wersal. Prawo krwi przyjemność z lektury będzie jeszcze większa. Ludwik XIV był najdłużej panującym władcą Francji, jego panowaniu zawdzięczamy nie tylko budowę Wersalu, królewską posiadłość tworzoną w wizjonerski sposób praktycznie od zera. To również pasjonująca relacja dwóch braci, Króla Słońce i jego brata, Filipa Orleańskiego.\nDwór z jego wspaniałościami, uciechami, ale też rozpasaniem, lubieżnością, wszech obecnym homoseksualizmem, tak powszechnym w tamtej epoce. A przy tym ciągłe spiski, knowania, chęć odsunięcia od władzy monarchy, który zapatrzony w swój pałac nie widzi i nie dostrzega nic poza czubkiem swojego nosa. Choć tylko pozornie. Niezwykła jest tu rola pierwszego pokojowca, ale też ogrodnika, których z królem łączy dziwna, jednocześnie nietuzinkowa relacja. Miłość i nienawiść, żądza i pieniądze, słabi mężczyźni, choć nie wszyscy i sprytne, przebiegłe, dążące za wszelką cenę do celu, kobiety. Ich wzajemne relacje wciągają, inspirują, fascynują. Każdy tutaj ma swoją rolę i każdy stara się ją rozgrywać najlepiej, jak umie.\n- Córeczko, na dworze salon nie jest salonem, tylko placem targowym. Jeśli ktoś coś ma, sprzedaje to własnemu kółku, ono z kolei szerszemu, a tamto całej reszcie. Podczas tych transakcji nawiązują się znajomości, w ślad za nimi idzie kredyt. Kredyt zaś jest źródłem siły… i władzy. W ostatecznym rachunku tylko ona się liczy.\nSwoją drogą, „córeczka” to śliczna, młodziutka Sophie, która zarówno w książce, jak też w serialu bardzo się wyróżnia. Tyle mała dygresja, powyższy fragment niech posłuży nam za puentę tych krótkich rozważań o sile władzy, przebiegłości i występku, a wszystko w imię wyższych celów. Próg, który warto przekroczyć, Wersal, który warto poznać, jego stosunki i tajemnice. Gdyż Wersal to nie tylko pałac, to dwór, państwo, instytucja, miejsce, w którym wszystko się zaczyna i jakże wiele się kończy. Swoją drogą nikt nigdy nie mógł opuścić Wersalu bez zgody króla.


PKO Ekstraklasa. Meczyki na żywo za darmo, m.in. Cracovia vs Wisła Kraków – 3 marca (wtorek) | Mecze na żywo\nMecze na żywo Meczyki 24 online PKO Ekstraklasa. Meczyki na żywo za darmo, m.in. Cracovia vs Wisła...\nPKO Ekstraklasa. Meczyki na żywo za darmo, m.in. Cracovia vs Wisła Kraków – 3 marca (wtorek)\nMimo, że mamy środek tygodnia nie ma przestoju w PKO Ekstraklasie. We wtorek 3 marca zostaną rozegrane cztery mecze. Najciekawsze z tych spotkań to niewątpliwie będzie starcie pomiędzy Cracovią z Wisłą Kraków. Smaczku temu pojedynkowi dodaje fakt, że Biała Gwiazda radzi sobie coraz lepiej.\nCracovia Wisła Kraków Darmowy stream\nJednak dwa pierwsze pojedynki zostaną rozegrane już o godz. 18:00, w których to dojdzie to starcia pomiędzy Lechem Poznań z Górnikiem Zabrze oraz Wisły Płock z Rakowem Częstochowa.\nLech Poznań – Górnik Zabrze i Wisła Płock – Raków Częstochowa\nLech na pewno będzie chciał wykorzystać atut gry na własnym obiekcie, gdzie to w tym roku pokonywał przy Bułgarskiej Lechię Gdańsk oraz Raków Częstochowa. Z drugiej strony przystąpią do tego pojedynku ekipa Górniak Zabrze, który jest typową drużyną własnego boiska. Podopieczni Brosza jeszcze nie wygrali żadnego meczu wyjazdowego w tym sezonie.\nDrugi pojedynek, który zostanie rozegrany o godz. 18:00 to potyczka pomiędzy Wisłą Płock oraz Rakowem Częstochowa. Gospodarze trzeba powiedzieć, że od dłuższego czasu już grają poniżej swoich możliwości. Zdobycie kompletu punktów przychodzi im trudno. Raków natomiast mimo, że dopiero pierwszą wygraną zanotował w tym roku podczas minionego weekendu to we wcześniejszych tygodniach radził sobie dużo lepiej od rywali.\nCzas na Derby Krakowa. Nie da się ukryć, że tym meczem we wtorek będzie żyła większość mieszkańców Małopolski. Potyczki tych zespołów na pewno wzbudzają dodatkowe emocje. Owszem obie drużyny sklasyfikowane są po dwóch odmiennych stronach ligowej tabeli, ale to właśnie Wisła jeszcze nie przegrała żadnego meczu w tym roku.\nPodopieczni Probierza natomiast przystąpią do tego starcia po dwóch niewątpliwie bolesnych porażkach. Najpierw przegrali z Piastem Gliwice, zaś w weekend musieli uznać wyższość Legii, gdzie to na tle Wojskowych Pasy zaprezentowały się bardzo przeciętnie.\nJednak mecze bezpośrednie przemawiają za zespołem Białej Gwiazdy. Wisła wygrała cztery z ostatnich pięciu pojedynków, Cracovia zaś komplet punktów zdobyła raz miało to miejsce na początku tego sezonu.\nJest to niewątpliwie spotkanie dwóch drużyn, które potrzebują punktów. Gospodarze ten rok rozpoczęli dobrze, bo od zwycięstwa nad Wisłą Płock, ale w kolejnych meczach już tak dobre nie było, ponieważ remisowali z Śląskiem i ŁKSem, a także przegrali z Górnikiem Zabrze.\nJaga cały ten sezon można powiedzieć, że nie dosyć słaby. Zmiana trenera tej drużynie w żadnym wypadku nie wyszła na plus. W tym roku jeszcze nie wygrali żadnego pojedynku. O komplet punktów również będzie trudno im w meczu z Pogonią, ponieważ na wyjazdach ta ekipa sięgnęła po dwie wygrane, cztery remisy oraz sześć porażek.\nLech Poznań – Górnik Zabrze PKO Ekstraklasa 18:00 Oglądaj online\nWisła Płock – Raków Częstochowa PKO Ekstraklasa 18:00 Oglądaj online\nCracovia – Wisła Kraków PKO Ekstraklasa 20:45 Oglądaj online\nPogoń Szczecin – Jagiellonia Białystok PKO Ekstraklasa 20:45 Oglądaj online\nCracovia - Wisła Kraków stream za darmo\ndarmowe streamy Cracovia - Wisła Kraków\ndarmowy stream meczu Cracovia - Wisła Kraków\ngdzie oglądać Cracovia - Wisła Kraków\nLech Poznań - Górnik Zabrze stream za darmo\nmecz Cracovia - Wisła Kraków online\nmecz Cracovia - Wisła Kraków online za darmo\nmecz Lech Poznań - Górnik Zabrze online za darmo\nmecz Pogoń Szczecin - Jagiellonia Białystok online\nmeczyk Pogoń Szczecin - Jagiellonia Białystok online\nmeczyki Cracovia - Wisła Kraków\nmeczyki Cracovia - Wisła Kraków za darmo\nmeczyki Cracovia - Wisła Kraków za darmo online\nmeczyki Lech Poznań - Górnik Zabrze online\nmeczyki pl Cracovia - Wisła Kraków\nPogoń Szczecin - Jagiellonia Białystok stream za darmo\nstream Pogoń Szczecin - Jagiellonia Białystok za darmo\nWisła Płock - Raków Częstochowa stream za darmo\nPoprzedni artykułMeczyki na żywo za darmo online, m.in. Warta Poznań vs Radomiak Radom- 2 marca (poniedziałek)\nNastępny artykułMeczosy online w internecie. Meczyki na żywo, m.in. Lechia vs Legia – 4 marca (środa)


Sierpień, 2006 | Aukcjoteka\nArchiwum | Sierpień, 2006\nKup sobie kask Roberta Kubicy\nOpublikowano: 29 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nZaczyna się szaleństwo na punkcie Roberta Kubicy, w tym także szaleństwo aukcyjne. W serwisie Allegro.pl można kupić oryginalny kask używany przez Roberta Kubicę. W chwili pisania tego tekstu kask jest już licytowany za ponad 30 tys. zł. Cena „rynkowa” to około 1,5 tys. euro, ale wartość tego egzemplarza podnosi oczywiście fakt, że to kask pierwszego polskiego kierowcy w wyścigach F1, co potwierdzać ma znajdujący się na nim autograf.\nKupić można także 5 koszulek teamu BMW Sauber. Aukcje mają charakter charytatywny. Całkowity dochód z aukcji kasku i koszulek zespół BMW Sauber F1\nz autografami Roberta Kubicy trafi na konto Fundacji Dziecięca Fantazja\nwspieranej przez znaną modelkę Ilonę Felicjańską.\nWszystko co trzeba znajdziecie na stronie allegro.pl/kubica.\nOpublikowano: 22 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nTańsza weryfikacja na Świstaku do połowy września\nOpublikowano: 21 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nDo 15 września serwis aukcyjny Świstak.pl obniżył kwotę jaką trzeba zapłacić za przesłanie listu z kodem weryfikacyjnym (potrzebnym, aby można było zacząć sprzedawać na aukcjach). Obecna cena to 99gr (normalnie wynosi ona 5zł).\nZatem może warto właśnie teraz się zarejestrować?\nOd września Paypal w pełni sprawny\nOpublikowano: 20 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nDobra wiadomość dla handlujących za pośrednictwem eBay.pl – 14 września system płatności internetowych Paypal w polskiej wersji zaoferuje także możliwoć przyjmowania wpłat (od jakiegoś czasu można już z niego korzystać ale tylko dokonując wpłat). Sprzedawanie zatem klientom spoza Polski stanie się o wiele łatwiejsze, niemal wszyscy kupujący w USA jako formę zapłaty za aukcje wybierają właśnie przelew za pośrednictwem Paypal. Przed polskimi sprzedawacami powinien się otworzyć prawdziwy rynek międzynarodowy.\n30 minut darmowych rozmów za pozytywa\nOpublikowano: 18 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nSerwis aukcyjny eBay.pl zorganizował promocję, z której mogą skorzystać aktywni użytkownicy tej witryny. Wystarczy kupić lub sprzedać tam cokolwiek i otrzymać od kontrahenta pozytywny komentarz, a otrzymamy od eBay pakiet 30 darmowych minut połączeń z telefonami stacjonarnymi przez komunikator Skype.\nPromocja wydaje się ciekawa, zwłaszcza, że serwis zabezpieczył się przed tzw. „aukcjami dla komentarza” – zanim zostaną przyznane punkty, pracownicy serwisu sprawdzą czy wszystko w transakcji było OK.\nCo na to konkurencja? Na razie nic, ale sam mam pomysły. Allegro (jeśli byłoby zainteresowane podniesieniem ilości transakcji, w co wątpię, bo i tak aukcji jest tam wystarczająco dużo) mogłoby przyznawać obu stronom transakcji kilka punktów w programie Payback, zaś Świstak na przykład 30 dni dostępu do opcji Pro w serwisie Fotka.pl (Świstak i Fotka należą do tego samego właściciela).\nOpublikowano: 16 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nKłopoty przez wywiad?\nOpublikowano: 15 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nKilka dni temu pisałem o bardzo ciekawym wywiadzie z twórcą Świstaka. Nikt się jednak nie spodziewał chyba, że jego dosadne wypowiedzi zaprowadzą go do sądu 🙂\nPojawił się kolejny artykuł dotyczący tego wywiadu, zawierający korespondencję z czytelnikami. Ktoś zaczął grozić wymiarem sprawiedliwości; autor Aukcje.org podejrzewa jednak, że to dowcip. W każdym bądź razie robi się ciekawie.\nWypełnij ankietę dla Świstaka\nWłaściciele serwisu aukcyjnego Świstak.pl przygotowali krótką ankietę na temat zakupów w internecie. Wypełnieje jej pomoże w dostosowaniu witryny do potrzeb użytkowników i – przynajmniej w zamierzeniu – zwiększeniu obrotów u osób wystawiających aukcje na Świstaku. Zatem zachęcam do poświecenia kilku minut 🙂\nTags: książka nadawcza, poczta, praktyka, sprzedaż, wysyłanie\nOpublikowano: 10 sierpnia 2006 przez: Konrad Karpieszuk\nNie każdy jednak wie, że książkę nadawczą możemy sobie zrobić sami (§ 20 regulaminu Poczty Polskiej) – wystarczy odpowiedni szablon w arkuszu kalkulacyjnym. Potem możemy go wydrukować i powielić na ksero (lub wypełniać pola na komputerze i drukować wraz z danymi odbiorców za każdym razem). Powinno być taniej, a jeśli nie taniej to na pewno wygodniej, zwłaszcza jeśli ktoś korzysta z komputerowego programu do zarządzania sprzedażą – wystarczy zwykłe kopiuj & wklej i możemy zapomnieć o długopisie 🙂


Akcesoria i części samochodowe Ząbki - Auto części: używane amortyzatory, szyby i radia w Ząbkach\nCzęści i akcesoria motoryzacyjne Ząbki\nCzasem musisz przewozić coś większych rozmiarów i to oczywiste, że w samochodzie z pomocą służy Ci bagażnik. Z motocyklem jest trochę trudniej, wystarczy zaopatrzyć się w odpowiedni kufer, torbę lub wyciągarkę. Dział Akcesoria i części samochodowe Ząbki oferuje wiele propozycji uzupełnienia samochodu czy motoru. By zwiększyć nietuzinkowość swojego auta potrzebujesz aluminiowej siatki tuningowej? Korzystając z naszej oferty ogłoszeniowej zdobędziesz niezbędne części, jak opony czy świece, oraz te zwiększające oryginalność Twojego pojazdu. Ruszaj przed siebie!\nSperzadm owiewke do samochodu marki iveko stp.\nSprzedam owiewke do samochodu marki iveko rok produkcji1977\nWgniecenia gradobicie wgniotki usuwanie wgniecen\nKlapa tylna Toyota Yaris\nSprzedam klapę tylną do Toyoty Yaris 2000r wersja japońska bez ramienia i wycieraczki. Stan jak na zdjęciach z objawami ...


LOKALNE GOUVERNANCE JAKO PRZEJAW DEHIERARCHIZACJI PROCESÓW DECYZYJNYCH ORAZ NOWA FORMA DIALOGU SPOŁECZNEGO - PDF\nDownload "LOKALNE GOUVERNANCE JAKO PRZEJAW DEHIERARCHIZACJI PROCESÓW DECYZYJNYCH ORAZ NOWA FORMA DIALOGU SPOŁECZNEGO"\n1 XIII Ogólnopolski Zjazd Socjologiczny Grupa tematyczna nr 10 Społeczeństwo obywatelskie. Ile idei ile praktyki? część I Artur Kościański, UMCS; Wojciech Misztal, PAN Referat: Lokalne governance jako przejaw dehierarchizacji procesów decyzyjnych oraz nowa forma dialogu społecznego Robert Pyka Instytut Socjologii, Zakład Socjologii Polityki Uniwersytet Śląski w Katowicach LOKALNE GOUVERNANCE JAKO PRZEJAW DEHIERARCHIZACJI PROCESÓW DECYZYJNYCH ORAZ NOWA FORMA DIALOGU SPOŁECZNEGO 0. Wstęp Paradygmat analizy rzeczywistości i zarządzania nią oparty na pionowych strukturach hierarchicznych właściwy dla sytuacji koncentracji zasobów u nielicznych aktorów społecznych wydaje się być w odwrocie. Postępująca współcześnie za sprawą globalizacji i rozprzestrzeniania się logiki sieci pluralizacja i dehierarchizacja zyskujących autonomię aktorów życia publicznego oraz rozproszenie między nimi zasobów niezbędnych do kontroli procesów decyzyjnych sprzyja wycofywaniu się Państwa z jego funkcji zarządczych (decentralizacja), zmianom w obrębie demokracji przedstawicielskiej (kryzys reprezentacji), poszukiwaniom przez obywateli nowych metod ekspresji politycznej oraz wyłanianiu się na szczeblu lokalnym nowych form dialogu, deliberacji oraz zjawiska gouvernance 1. Niniejszy artykuł stanowić będzie rozwinięcie niektórych ze wspomnianych wyżej elementów diagnozy współczesnej rzeczywistości, ze szczególnym uwzględnieniem zmian w relacjach między państwem i szczeblem lokalnym oraz wyłaniania się metropolii, stanowiących nowe centra decyzyjne. Podjęta zostanie w nim także próba wyjaśnienia pojęć, jakie pojawiły się w ciągu ostatnich lat w zachodniej literaturze, których celem było opisanie i wyjaśnienie procesów decyzyjnych i rozwojowych zachodzących w nowych warunkach 1 Używane tu pojęcie gouvernance jest francuskim odpowiednikiem częściej używanego w literaturze przedmiotu angielskiego governance. Autor używa tego pojęcia w języku francuski, gdyż przedmiotem artykułu w wymiarze empirycznym są relacje między francuskim państwem a poziomem władz miejskich.\n2 wzrastającego znaczenia aktorów lokalnych należących zarówno do sektora publicznego jak i prywatnego. W związku z powyższym istotnym wątkiem artykułu będzie przybliżenie pojęcia gouvernance, które wydaje się stanowić klucz do opisania zachodzących zjawisk, budząc przy tym wiele kontrowersji w zakresie między innymi demokratyczności i legitymizacji rozstrzygnięć będących jego udziałem. Choć poruszane w artykule wątki stanowią także przedmiot zainteresowania socjologów miasta, obrana tu perspektywa właściwa jest raczej dla socjologii polityki, a uwaga skoncentrowana zostanie na ewolucji zjawiska władzy, zmianach we wzajemnych relacjach państwa i szczebla lokalnego, ze szczególnym uwzględnieniem wzrostu znaczenia miast oraz charakteru zachodzących w nich pluralistycznych i zdehierarchizowanych procesów decyzyjnych, które dotąd stanowiły część prerogatyw władzy centralnej. Opisywane w tekście zjawiska właściwe są przede wszystkim dla krajów Europy Zachodniej, ze szczególnym uwzględnieniem sytuacji Francji, w Polsce w większości wypadków wydają się one występować w postaci zalążkowej, choć stwierdzenie to wymagałoby pogłębionych badań. 1. W kierunku post weberowskiego (nie?)porządku państwowego. Długotrwały proces powstawania państw narodowych, który odbywał się często kosztem siły i autonomii miast, w wyniku którego wykształciło się opisywane przez Maxa Webera, nowoczesne, oparte na administracji i rozlicznych monopolach państwo, wydaje się być w odwrocie. Rośnie na powrót zainteresowanie miastem podyktowane obiektywnym wzrostem jego znaczenia. Państwo przestaje być centralną jednostką zarządczą, utraciło monopol w zakresie kierowania rozwojem ekonomicznym, która to dziedzina stała się domeną dzieloną z metropoliami. W związku z powyższym niektórzy badacze mówią o zjawisku reterytorializacji polityki (reterritorialisation politique) w następstwie utraty przez państwo monopolu na regulację współczesnych społeczeństw. Jeszcze jakiś czas temu trudno było sobie wyobrazić politykę poza państwem, jego instytucjami i regulacjami prawnymi. Obecnie zaś model ten jest coraz częściej podważany, a współczesne systemy polityczne ulegają fragmentaryzacji i pluralizacji robiąc miejsce dla nowych bardzo zróżnicowanych pod względem statusu i charakteru aktorów włączających się w procesy decyzyjne, które częściowo przenoszą się na poziom lokalny. Towarzyszą temu dwa istotne zjawiska, tj. z jednej strony podważanie centralnej pozycji lokalnych radnych pochodzących z wyborów bezpośrednich i otwarcie procesów decyzyjnych na nowych partnerów należących\n3 zarówno do sektora publicznego jak i prywatnego, oraz z drugiej strony podważanie uniwersalistycznego pojęcia obywatelstwa generowanego przez państwo w kierunku uznania głębokiej różnorodności i odmienności językowej, religijnej i etnicznej. Wszystkie te zjawiska koncentrują się w metropoliach wielkomiejskich (Jouve 2005: 330). Na podstawie powyższych obserwacji wyłania się struktura państwa postweberowskiego, właściwego epoce postwestfalskiej, które przestaje być jedynym aktorem wyznaczającym ramy życia społecznego, targane wielorakimi przepływami, nad którymi nie jest w stanie zapanować, które zachowując dyskurs siły w praktyce ogranicza się do swoich funkcji rezydualnych z powodu zarówno topniejących zasobów finansowych, ale także spadku efektywności uniformistycznego zarządzania z tego poziomu. W związku z powyższym obserwujemy wzrost zainteresowania relacjami pomiędzy państwowymi i lokalnymi elitami, przy jednoczesnym odejściu od spojrzenia od strony wyłącznie instytucjonalno administracyjnej, na rzecz podejścia starającego się uchwycić złożoność stosunków władzy w ujęciu bardziej dynamicznym i procesowym (Beal 2006: 89-90). Okazuje się bowiem, że koncentrując się wyłącznie na analizie instytucjonalnych relacji między administracją rządową i samorządową, nie jest już możliwym wyjaśnianie strategii i działań podejmowanych w ramach szeroko pojętej polityki miejskiej. Ta ostatnia staje się bowiem w coraz mniejszym stopniu wyłącznie produktem systemu administracyjnego, a coraz częściej stanowi efekt otwarcia procesów decyzyjnych na nowych aktorów dysponujących niezbędnymi zasobami finansowymi, ale także wiedzą konieczną do planowania i realizacji miejskich projektów. W ramach tak rozumianego nowego podejścia, do którego odnosi się m.in. pojęcie gouvernance urbaine chodzi o uchwycenie złożoności relacji władzy w mieście, mających w coraz większym stopniu charakter sieciowy i wychodzących poza ramy systemu przedstawicielskiego, co rodzi pytania o demokratyczną legitymizację podejmowanych w ten sposób rozstrzygnięć. Model monistyczny, w którym jednostki terytorialne, na czele z gminą, traktowane są jako przedłużenie państwa i jego hierarchii, ustępuje w części krajów Europy Zachodniej miejsca modelowi dualistycznemu, opierającemu się na współpracy dysponujących coraz mniejszymi zasobami struktur państwa i zyskujących pewną swobodę finansową jednostek samorządowych (Banner 2002: 247). Pośród przejawów wyczerpywania się porządku opartego na centralnej pozycji państwa Bernard Jouve wymienia między innymi coraz silniejsze podważanie przez obywateli pozycji polityki opartej na partiach politycznych, dominacji, legalno-racjonalnej legitymizacji władzy administracji oraz generalny spadek zaufania do polityki jako mechanizmu agregacji interesów. Pośród kolejnych symptomów\n4 wymienia on fragmentaryzację systemu decyzyjnego, jako następstwo decentralizacji i tendencji federalistycznych, podważanie jego oparcia na systemie reprezentacji, konsolidację nowych jednostek terytorialnych w tym metropolii oraz redefinicję obywatelstwa od modelu uniwersalistycznego w kierunku bardziej wspólnotowego. Uniwersalistyczny model obywatelstwa odnosi się do republikańskiej integracji i solidarności narodowej budowanej na bezpośrednim stosunku obywateli do państwa traktującego ich jako równych i nie biorącego w związku z tym pod uwagę ich odmienności etnicznych, językowych, kulturowych, czy specyficznego losu, co właściwe jest dla woluntarystycznej i politycznej francuskiej koncepcji narodu. Funkcjonowanie tego modelu integracji narodowej wsparte było na fundamencie państwa opiekuńczego (Etat-providence) będącego gwarantem bezpieczeństwa i realizacji podstawowych potrzeb obywateli, których republika traktuje w sposób równy poza wszelkimi ich odmiennościami. Otóż w wyniku zmiany pozycji państwa, poszukiwania autonomii przez jednostki i rozwoju zjawisk transnarodowych ten model integracji narodowej i obywatelskiej przestaje funkcjonować i ewoluuje w kierunku modelu mniejszościowo-pluralistycznego opartego na funkcjonowaniu zróżnicowanych wspólnot, które domagają się uznania i specyficznego podejścia. Desygnatem tak rozumianego obywatelstwa wspólnotowego mogłaby być współczesna Kanada, która w opozycji do uniwersalistycznej i republikańskiej tradycji francuskiej, oparła swoją integrację polityczną a więc i ideę obywatelstwa na uznaniu wielokulturowości (multiculturalisme) przyznając tym samym zróżnicowane i specyficzne prawa jednostkom z racji ich przynależności do specyficznych wspólnot. W warunkach europejskich tego rodzaju zjawiska nasilają się szczególnie w kontekście miejskim i metropolitalnym, czego rezultatem jest pojawienie się pojęcia obywatelstwa metropolitalnego (Jouve 2005: 335; Wiewiorka 2008: ). Choć wymienione zjawiska wiązane są zwykle z globalizacją uszczuplającą realne możliwości państwa w zakresie determinowania warunków własnego funkcjonowania oraz ogólnym spadkiem możliwości finansowych i zarządczych państwa nie radzącego sobie już z docierającymi do niego roszczeniami, Bernard Jouve zwraca także uwagę na fakt, iż nasze społeczeństwa są w coraz większym stopniu refleksyjne, a partycypacyjność i demokracja lokalna są odpowiedzią na niechęć wobec polityki w obecnym kształcie (Jouve 2005: ). Przejawy wycofywania się państwa z wielu domen można także zaobserwować w warunkach europejskich na poziomie osłabienia kontroli legalności przez władzę centralną lokalnych aktów prawnych oraz dereglamentacji w zakresie sposobu realizacji na szczeblu lokalnym powierzanych przez rząd zadań (Banner 2002: 244).\n5 Istotnym aspektem wytwarzania się lokalnego i opartego na gouvernance systemu władzy jest stopniowe zacieranie się granicy między sektorem publicznym i prywatnym, a w konsekwencji zaangażowanie się tego ostatniego w funkcje publiczne w różnorakich konfiguracjach, np. partnerstwa publiczno-prywatnego. We Francji wydarzeniem potwierdzającym uznanie na najwyższych szczeblach władzy państwowej wzrostu znaczenia władzy lokalnej było mianowanie przez Jacques a Chiraca w roku 2002 na stanowisko premiera Jean Pierre a Raffaraina, prezesa stowarzyszenia Regionów Francji. Nigdy też w historii Piątek Republiki Francuskiej w rządzie nie zasiadało tylu senatorów i samorządowców. Wszystko to składa się natomiast na nowy obraz państwa, które można określić mianem post-weberowskiego (Le Galès 1995: 63). Opisywane wyżej procesy przebiegają we współczesnych społeczeństwach z różnym nasileniem lecz z całą pewnością przestrzenią, w której zyskują one największą dynamikę i dojrzałość są wielkomiejskie metropolie. Związane jest to z kilkoma czynnikami pośród których można wymienić fakt, iż to, co nadaję obszarowi miejskiemu charakter metropolitalny, to właśnie to, że znajduje się on pod silnym oddziaływaniem globalizacji. Metropolie pozostając częścią krajowego systemu miejskiego, w ramach którego konkurują z innymi ośrodkami miejskimi, jednocześnie stają się graczami globalnymi rywalizując z innymi światowymi metropoliami. W tym kontekście rozpatrywanie metropolii w kategoriach historycznych, instytucjonalnych czy demograficznych wydaje się mało interesujące. Metropolia jest bowiem miejscem, gdzie globalizacja wraz ze swoimi procesami kreatywnej destrukcji odciska najgłębsze piętno. W następstwie tego metropolia jest przestrzenią socjologicznej nowoczesności, która przejawia się w specyficznej socjalizacji oraz nowej umowie społecznej między społeczeństwem obywatelskim a polityką (metropolitalne gouvernance) (Jouve 2005: 319). Metropolie stanowiące często przestrzeń wysoce zróżnicowaną, funkcjonujące nierzadko na podstawie współpracy jednostek samorządowych niższego szczebla (współpraca międzygminna), których polityka stanowi wypadkową negocjacji, tarć i uzgodnień wielu partnerów publicznych i prywatnych, pomiędzy których rozproszone są rozliczne zasoby niezbędne do podjęcia zbiorowego działania czy realizacji wspólnych projektów, są miejscem w którym można się spodziewać występowania zjawisk zbliżających się do idei gouvernance. 2. Koniec kryzysu nierządności. Próby operowania chaosem i złożonością?\n6 W następstwie zmian w zakresie pozycji państwa, jego możliwości organizacyjnych i finansowych, a także ewolucji sytuacji administracji lokalnej, wzmocnionej kompetencyjnie w następstwie decentralizacji, ale jednocześnie uzależnionej od współdziałania z rozlicznymi nowymi aktorami lokalnymi, okazuje się, że obecnie ani samo państwo ani sama administracja samorządowa, nie są w stanie samodzielnie zarządzać procesami rozwojowymi, ani kontrolować dynamiki zmian przebiegających w lokalnej przestrzeni społecznej. Choć wydawałoby się, że administracja rządowa jak i samorządowa dysponują odpowiednimi narzędziami prawnymi i kompetencjami do kontrolowania procesów zmiany, to w związku z ze zwielokrotnieniem znaczących aktorów lokalnych i rozproszeniem między nimi właściwych zasobów, praktyczne możliwości samodzielnego oddziaływania formalnej władzy na rzeczywistość zostały znacznie osłabione. Nie chodzi tu jednak o to, że ktoś odebrał władzy lokalnej narzędzia, jakimi dotąd ona dysponowała. To raczej zmiany rzeczywistości, a więc warunków funkcjonowania naszych społeczeństw, które najogólniej można powiązać z przechodzeniem ze społeczeństwa industrialnego do posindustrialnego, a więc sieciowego, opartego na informacji i wiedzy, spowodowały, że zasoby określane dzisiaj jako cenne i kluczowe dla generowania rozwoju, takie jak kreatywność, innowacyjność, wiedza technologiczna, znalazły się na zewnątrz struktur władzy, która musi obecnie o nie zabiegać. Nie powinno w związku z tym dziwić, że pierwszym naukowym diagnozom opisywanej sytuacji towarzyszyła konstatacja chaosu i nierządności. Owa nierządność jest tutaj rozumiana jako częściowa utrata przez władzę, tak lokalną, jak i centralną możliwości realnego oddziaływania na przestrzeń, w której rozciąga się jej prawomocna władza. Nie można w tym zakresie oczywiście popadać w przesadę stwierdzając, że administracja lokalna i rządowa zostały całkowicie władzy pozbawione, chodzi bowiem o to, że nie są one już jedynym graczem, a często nawet nie tym najważniejszym. Francois Ascher zwraca uwagę na jedną z możliwych konsekwencji wycofywania się francuskiego Etat-providence (państwa opiekuńczego) z jego polityki interwncjonistycznej w mieście dotyczącej mieszkalnictwa, zdrowia i edukacji, dzięki której duże zróżnicowanie dochodowe we Francji nie przekładało się na silne zróżnicowanie przestrzenne ludności w mieście. Dzięki temu na przykład część starszych ludzi zdołała zachować mieszkania w centrum miasta. Jednak w związku z obecnymi procesami ekonomicznymi, decentralizacją i wycofywaniem się państwa z dotychczasowych funkcji znikają przeszkody przestrzennego\n7 różnicowania się ludności, a miasta funkcjonują w zupełnie nowych warunkach finansowych (Ascher 1998). Partick Le Galès wskazuje, że tego rodzaju konstatacje sprzyjały kształtowaniu się podejścia badawczego bazującego na stwierdzeniu występowania głębokiego kryzysu globalnych miast i metropolii w następstwie krzyżowania się w ich obrębie interesów finansowych i ekonomicznych. W ten sposób już Lewis Mumford powiązał industrializację i rozwój kapitalizmu z pogorszeniem ogólnych warunków życia, środowiskowych i mieszkaniowych, w mieście, które przestało jego zdaniem być miejscem rozwoju grup społecznych i przestrzenią wymiany (Le Galès, Lorrain 2003: 308). W ten sposób wykształcił się pewien nurt badawczy, właściwy dla okresów przyspieszonej urbanizacji, zwracający uwagę na niesione przez nią problemy związane z mieszkalnictwem, zdrowiem, transportem, czego następstwem było stwierdzenie niestabilności, nierządności i kryzysu wielkich miast. Podejście to prezentowali tacy autorzy jak Jane Jacobs (1961), Robert Alcaly, David Harvey (1977), Peter Marcuse, Ronald van Kempen (2000). Państwo i rząd analizowane są najczęściej w tym kontekście poprzez ich politykę, za pomocą której starają się one utrzymać porządek, bezpieczeństwo unikając segregacji. Wielkie metropolie postrzegane są natomiast jako miejsce, gdzie przejawiają się największe sprzeczności, na które oddziaływanie tych polityk jest marginalne w kontekście dynamiki kapitalizmu i jego efektów przestrzennych i społecznych. W ten sposób stwierdzenie braku sterowności i nierządności dużych miast urosło do rangi paradygmatu. Niektórzy autorzy poszli jeszcze dalej, przedstawiając wizję miasta postmodernistycznego będącego mozaiką kohabitujących wspólnot, policentrycznego, podlegającego ciągłej ekspansji, przeszytego głębokimi nierównościami. Do autorów tych należy Edward Soja (2000), który stworzył koncepcję exopolis (Le Galès, Lorrain 2003 : 310). Jeśli przyjmiemy powyższe konstatacje, to klasyczny model państwa i administracji, jaki wypracował Max Weber, traci obecnie swoją moc wyjaśniającą odbiegając znacząco od rzeczywistości. Państwo przestaje bowiem być organizacją dysponującą monopolem na stosowanie zlegitymizowanego przymusu w granicach terytorium zamieszkałego przez jego obywateli. W związku z globalizacją i tworzeniem się struktur ponadnarodowych granice państwa przestały pełnić dotychczasowe funkcje nie stanowiąc już barier dla rozmaitych przepływów. Uczestnictwo w międzynarodowych czy ponadnarodowych organizacjach wiążące się z rozlicznymi zobowiązaniami i wspólnymi dyrektywami, zawęża margines możliwych wyborów politycznych. Choć w relacjach wewnętrznych, państwo zachowało prawie monopolistyczną możliwości stosowania przymusu celem egzekwowania swoich\n8 decyzji i rozstrzygnięć, to nie przekłada się to już na zdolność sterowania wszystkimi kluczowymi procesami przebiegającymi w państwie determinującymi kierunki jego rozwoju. Podobnej ewolucji w kierunku coraz większej fragmentaryzacji, pluralizacji i rozproszenia ulega samo zjawisko władzy. Klasyczna definicja autorstwa Webera mówi, iż posiadaczem władzy jest ten, kto ma szansę na przeforsowanie własnej woli wewnątrz określonego stosunku społecznego, nawet wbrew woli drugiej strony i bez względu, na czym ta szansa się opiera (Orzechowski 1984: 214). Lecz czy obecnie możemy z całkowitym przekonaniem powiedzieć, że w którymkolwiek z państw Unii Europejskiej, tak na szczeblu centralnym państwa lub w jego strukturach lokalnych, występuje ośrodek, dysponujący tak rozumianą władzą? Władza wydaje się być zjawiskiem w coraz większym stopniu zdekoncentrowanym, podzielonym między wielu aktorów, występujących w różnych rolach i statusach, dysponujących różnym poziomem wpływu. Jeśli mówić współcześnie o władzy, to raczej jako o rezultacie skomplikowanej gry wpływów, której rezultatem jest rozstrzygnięcie narzucane następnie jej uczestnikom. Zbliżamy się w ten sposób do koncepcji poliarchii Roberta Dahl a (1995), który zwrócił już uwagę na te zjawiska pod koniec ubiegłego wieku. Czy oznacza to, że dobiega kresu epoka dominacji wszelkich moizmów, że porządek ustępuje miejsca chaosowi. Stwierdzenie to jest z pewnością przedwczesne, lecz oddaje pewną współczesną prawidłowość. Pewnym jest natomiast, że ta nowa rzeczywistość stanowi wyzwanie dla naszych społeczeństw zarówno pod względem zarządzania, jak i pod względem ich zrozumienia i wyjaśnienia naukowego. Wcześniejszy paradygmat polegający na analizie rzeczywistości z punktu widzenia porządku, przy użyciu modeli upraszczających i redukujących złożoność obiektów, który stanowił drogę naukowego poznania rzeczywistości, przestaje spełniać swoje funkcje. Nowy, wyłaniający się dopiero paradygmat zakłada zmianę podejścia do zjawiska porządku i nieporządku. Szczególnie ten ostatni utożsamiany z chaosem, żywiołowością nie dających się ujarzmić procesów, wymaga zmiany naszego podejścia, gdyż będąc coraz częściej normą nie może być dużej określany w kategoriach pejoratywnych, a raczej traktowany, jako źródło energii do wykorzystania i początek wyłaniających się nowych porządków (Ascher 1998). Jedno bądź kilku czynnikowe teorie zaliczane do klasyki wydają się już nieprzydatne. Stopniowo ich miejsce zastąpiły podejścia wskazujące na konieczność wypracowania ujęć pozwalających penetrować i panować nad złożonymi systemami agregacji i współzależności szanując autonomię procesów oraz elementów wewnętrznych tych systemów. Okazuje się bowiem, iż współcześnie coraz trudniej jest panować na złożonością intelektualnie, stosując\n9 modele upraszczające i redukcjonistyczne lub praktycznie, zwiększając po prostu poziom kontroli. W tym sensie oparcie diagnozy sytuacji współczesnych metropolii na jednostronnym stwierdzeniu chaosu, nierządności i kryzysu (Jouve, Lefèvre 2002), wydaje się być podejściem o ograniczonej płodności intelektualnej. Patrick Le Gales uważa, że jest to właściwe dla analizy rozwoju miast w perspektywie krótkoterminowej w szczególności w okresach gwałtownego przyspieszenia zjawiska urbanizacji. Tymczasem rozwój miasta to proces wobec którego należy przyjmować perspektywę długiego trwania. Ograniczenie diagnozy do stwierdzenia kryzysu nierządności wydaje się być przejawem lenistwa intelektualnego, bowiem zamyka drogę do analizy nowych form pilotażu i zarządzania, jakie mają miejsce w mieście, mimo przebiegających w nim procesów fragmentaryzacji (Le Galès, Lorrain 2003 : ). Choć z perspektywy wcześniejszych ujęć można by powiedzieć, że dzisiejsze miasto funkcjonuje źle, to jednak de facto funkcjonuje, a zadaniem badacza winno być odtworzenie i zrozumienie przebiegu nowych procesów decyzyjnych, agregacji rozmaitych wpływów i nacisków, procesów integracji i koordynacji, które towarzyszą stwierdzonemu wzrostowi fragmentaryzacji i heterogeniczoności, a które łącznie tworzą dzisiejszą politykę miejską. Pojęcie gouvernance jest w tym wypadku doskonałym narzędziem analizy, aczkolwiek nie jedynym i nie pierwszym. Do teoretyków, których koncepcje wydają się być operacyjne w stosunku do opisywanych zjawisk, a które mogą stanowić tło dla omówienia w dalszej części artykułu zjawiska gouvernance zaliczyć można Josepha Schumpetera, operującego pojęciem kreatywnej destrukcji (2009), rzucającej światło na logikę funkcjonowania współczesnego kapitalizmu. Raymon Boudon to z kolei współczesny francuski socjolog zaliczany do nurtu liberalnego, którego koncepcja systemów agregacji i będących ich rezultatem efektów odwrócenia, wydaje się być bardzo dobrym narzędziem do podjęcia próby zrozumienia wielu współczesnych zjawisk, których nie da się wyjaśnić poprzez odwołanie do jednorodnej siły sprawczej czy zamierzonego działania jakiegokolwiek ośrodka władzy. Boudon wskazuje bowiem, że w duży stopniu refleksyjne i dążące do realizacji własnych interesów jednostki, podejmują działania, których splot może wywoływać nieoczekiwane skutki społeczne, które klasyczne koncepcje socjologiczne (np. marksizm) nazywane przez Boudona (2009) teoriami spiskowymi bez spiskowców przypisywały mylnie intencjonalnemu działaniu władzy lub klasy dominującej. 3.\n10 Gouvernance - co to tak naprawę oznacza? Opisywane dotąd procesy, ekonomiczne zachodzące w skali globalnej, wycofywanie się państwa z jego funkcji, decentralizacja czy rozwój współpracy międzygminnej, powodują nasilenie się zjawisk, które mieszczą się pod pojęciem gouvernance. Oznacza to, że ta ostatnia nie jest następstwem świadomego działania decydentów, którzy kierowani pobudkami głębokiej demokratyzacji, postanowili podzielić się swoją władzą otwierając procesy decyzyjne na nowych aktorów. Decydenci, o których mowa nie mają najzwyczajniej innego wyjścia, gdyż nie są w stanie dłużej samodzielnie decydować o losach swojego miasta czy regionu. Pionowe, zhierarchizowane, przejrzyste struktury władzy należą do przeszłości, obecnie musimy się natomiast nauczyć funkcjonować w środowisku, które dotąd kojarzyło nam się z chaosem, a stanowi po prostu złożoną przestrzeń interakcyjną, w której konsensus jest nieustannie wypracowywany, jako efekt ścierania się wielu aktorów. Zjawiska, o których mowa odpowiadają w jakimś stopniu ewolucji demokracji (Pyka 2009: ; Pyka 2010a), od tej reprezentacyjnej opartej na hierarchicznych podziałach, na czele z tym na rządzących i rządzonych, reprezentujących i reprezentowanych, ku demokracji deliberacyjnej otwierającej się na nowe formy uczestnictwa politycznego i politycznej ekspresji, w której poszerza się pole nieprofesjonalnej polityki, a imperatyw racjonalności i optymalizacji decyzji ustępuje miejsce samemu procesowi deliberacji i jego konsensualnemu produktowi będącemu wypadkową skomplikowanej interakcyjnej sieci partnerów. Gouvernance to dzisiaj słowo klucz będące na ustach wielu, element dominującego dyskursu w społeczeństwie demokratycznym, którego nadużycia prowadzą z całą pewnością do mglistości jego znaczenia. Pojęcie to trafiło do Francji w roku 1995 za sprawą młodego badacza, Patrick a Le Galès (Le Galès 1995), który zaczerpnął je z kręgów anglosaskich, gdzie służyło między innymi w Stanach Zjednoczonych Ameryki do opisu tego, w jaki sposób miasta przejmują na swoje barki od państwa odpowiedzialność za rozwój ekonomiczny swojego obszaru tworząc lokalne koalicje i systemy oparte na współpracy z lokalnym biznesem oraz podmiotami rynku nieruchomości. Pojęcie to trafia więc do Francji w odpowiednim momencie, kiedy władza państwowa wraz z jej jakobińskimi instytucjami, ale także władza lokalna ulegają pewnemu zużyciu. Gouvernance jawi się w związku z tym jako szansa na zmianę stylu rządzenia, opartego dotąd na legitymizacji wyborczej i reprezentacji interesu ogółu w ramach systemu przedstawicielskiego. Ulega ono tym samym pewnej idealizacji, stając się wymogiem formalnym w wielu sytuacjach, jak chociażby w momencie aplikowania o środki Banku Światowego (Dubois, Douay, Da Silva 2010).\n11 Gouvernance oznacza w gruncie rzeczy elastyczne rozdzielenie władzy między jednostkami instytucjonalnymi, a różnymi grupami społecznymi, których dotyczy dane zadanie lub projekt. Gouvernance może oznaczać w praktyce negocjowanie polityk publicznych w warunkach zwielokrotnienia aktorów i poziomów decyzji oraz konieczności ich koordynowania i utrzymania spójności w sytuacji, kiedy państwo nie ma już monopolu na definiowanie dobra wspólnego, a równocześnie wykształca się pojęcie lokalnego dobra wspólnego. Pojęcie to wskazuje na zmiany w zakresie wypracowywania decyzji poprzez zmniejszenie znaczenia przynależności instytucjonalnej i tradycyjnej hierarchii politycznych i administracyjnych na rzecz relacji bardziej elastycznych i nieformalnych, w których władza, inicjatywy i przywództwo są lepiej rozdzielone. Wskazuje ono wreszcie także na zacieranie się granic między państwem, społeczeństwem obywatelskim, jednostkami samorządowymi i rynkiem. Pojawiają się w związku z tym rozmaite kwestie problemowe podejmowane w literaturze, jak chociażby techniczna kwestia wspólnego podejmowania decyzji przez różnych partnerów, reprezentujących różne sektory i statusy oraz posługujących się odmiennymi językami. Innym zagadnieniem jest towarzyszący otwarciu procesów decyzyjnych paradoksalny wzrost znaczenia ekspertyz i technokratów (Dubois, Douay, Da Silva 2010). Prócz wymienionych już wcześniej źródeł zjawiska gouvernance warto zwrócić uwagę na jeszcze dwie kwestie będące w dużym stopniu ich następstwem, a które przyczyniły się do pluralizacji i otwarcia procesów decyzyjnych. Pierwsza z nich dotyczy wzrostu złożoności oraz przesunięcia i poszerzenia agendy polityki miejskiej, co oznacza dewaloryzację niektórych jej wcześniejszych dziedzin i wzrost znaczenia nowych. Przełożyło się to na rozproszenie zasobów i waloryzację nowych, niezbędnych do realizowania zadań stawianych odtąd miastu. Nowe dziedziny w politycznej agendzie miasta dotyczą tych kwestii, które umożliwiają konkurowanie miastu w skali europejskiej i światowej oraz przekładają się na rewitalizację centrów, podnoszenie atrakcyjności miasta, budowanie tożsamości miejsc oraz wzrost atrakcyjności inwestycyjnej jako narzędzia generowania rozwoju ekonomicznego (Pinson 2006: ). Te zmiany zaburzają dotychczasową równowagę aktorów i zasobów, która w przypadku Francji opierała się na dominacji i klientelizmie lokalnych radnych (élus), rozwijających poprzez kumulację mandatów oraz odpowiednią dystrybucję pozostających w ich zarządzie środków właściwe sobie strefy wpływów we współpracy z lokalną administracją (Pyka 2010b). Tymczasem dzisiaj nie da się już wyjaśnić procesu tworzenia i realizowania polityk miejskich w oparciu wyłącznie o relacje państwa, lokalnych radnych i administracji. Choć zdaniem Gilles Pinsona instytucje polityczne i wielcy lokalni radni (grands élus) wciąż odgrywają kluczową rolę, to w ciągu ostatnich dwudziestu lat doszło do multiplikacji\n12 aktorów i szerszej dyfuzji zasobów, co nie koniecznie oznacza wzrost chaosu i nierządności w mieście, ale nie przekłada się także na jego większą demokratyzację. Zarysowany proces zmierzający w kierunku idei gouvernance generuje natomiast swoich wygranych i przegranych. Do tych pierwszych zaliczyć można politycznych technokratów, lokalnych aktorów i reprezentantów interesów ekonomicznych, agencje rozwojowe, uniwersytety, fundacje, parki technologiczne, zaś przegranymi są z całą pewnością zdekoncentrowane służby państwa, partie polityczne i niższe klasy społeczne, gdyż nowa miejska agenda polityczna często nie bierze pod uwagę ich interesów (Pinson 2006: ). Drugim istotnym czynnikiem sprzyjającym wyłanianiu się logiki gouvernance jest pojawienie się nowego instrumentu działania publicznego, jakim jest projekt, a więc system działania związany z zaangażowaniem wielu aktorów i zasobów, którego cele mogą ewoluować w trakcie jego realizacji. Zarządzanie przez projekty, które stało się niezwykle popularne, jest istotnym czynnikiem rekompozycji, bowiem zakłada ujęcie miasta jako systemu funkcjonującego w niepewnym środowisku, którego zdolność do działania wynika z umiejętności możliwie szerokiej mobilizacji lokalnych elit, aby móc aktywnie reagować na zmiany środowiska. Owa niepewność wynika z czynników ekonomicznych, niepewności zasobów pozostających w dyspozycji i celów, które mogą ulec zmianie w tracie trwania projektu, w następstwie modyfikacji dwóch pierwszych czynników. Planowanie z zamkniętym budżetem i definitywnymi celami jest w obecnych niestabilnych uwarunkowaniach mało przydatne. Projekt jest natomiast procesem składowym, którego aktorzy i pozostające w ich dyspozycji zasoby mogą przyjmować różne konfiguracje w zależności od sytuacji. W procesie tym najważniejsza jest mobilizacja aktorów, ich zasobów i interakcje między nimi, a nie cel sam w sobie. Wskazuje to na wspominane już odejście od priorytetu racjonalności naukowej i technicznej w kierunku waloryzacji rezultatu deliberacji. Tym samym przywództwo polityczne nie oznacza już jednostronnej dominacji, a objawia się raczej w postaci wsparcia i regulacji procesu interakcji (Pinson 2006: ). Ta nowa form zarządzania na poziomie lokalnym jest dużo bardziej złożona od tradycyjnego modelu hierarchicznego i popycha administrację lokalną w kierunku nowych funkcji, których ta dotąd nie realizowała. Wymaga to nie tylko zmian organizacyjnych i proceduralnych, ale także mentalnościowych. Patrick Le Galès proponuje zsocjologizowaną definicję zjawiska gouvernance, które rozumie wówczas z jednej strony jako zdolność do integracji i nadawania kształtu lokalnym interesom grup społecznych i organizacji, a z drugiej strony jako zdolność do reprezentowania\n13 ich na zewnątrz, rozwijania strategii bardziej lub mniej zunifikowanych w relacji z rynkiem, państwem i innymi miastami (Le Galès 1995: 90). Pojęcie gouvernance nie jest pierwszym i jedynym, jakie posłużyło do określenia nowych warunków funkcjonowania lokalnych i regionalnych systemów decyzyjnych. Nie przez wszystkich jest także uważane za najtrafniejsze w stosunku do europejskich czy francuskich uwarunkowań. Wcześniej bowiem niż pojęcie gouvernance pojawiły się określenia regiem politique urbain (miejski reżim polityczny) (Stone 1989), gouvernement urbain (Lorrain 1991), gouvernement municipal (Borraz 1998). Teoria miejskiego reżimu politycznego ( regiem politique urbain ) powstała w Stanach Zjednoczonych w warunkach braku ingerencji państwa w sprawy miasta oraz dużego uzależnienia władz miejskich od lokalnych przedsiębiorców. Z tych powodów wydaje się ona najmniej przystająca do uwarunkowań europejskich. Jednocześnie stanowiła krok na przód wobec teorii opierających się na założeniach determinizmu ekonomicznego wskazując na istotny wpływ polityki. Miejski reżim polityczny był bowiem definiowany, jako całość uzgodnień formalnych i nieformalnych między interesami publicznymi i prywatnymi, na podstawie których podejmowane są decyzje i zarządzane jest miasto (Stone 1989: 179). Oba natomiast pojęcie, gouvernement urbain oraz gouvernement municipal można by w przybliżony sposób przetłumaczyć jako miejski system władzy. To pierwsze jest wynikiem zaobserwowania rozlicznych zmian w funkcjonowaniu francuskich miast, do których można zaliczyć generalny wzrost ich autonomii w następstwie decentralizacji oraz wzmocnienie ich potencjału ludzkiego i ekonomicznego, poszerzenie władzy aglomeracji i postępującą metropolizację. W związku z powyższym stwierdzono stopniowe przechodzenie we Francji od miejskiej administracji republikańskiej kontrolowanej przez państwo do gouvernement urbaine, a więc zyskującego coraz większą swobodę działania miejskiego systemu władzy (Lorrain 1991: ). Pojęcie gouvernement municipal stanowi ujęcie, które zdaniem części francuskich teoretyków, jest znacznie bardziej adekwatne do sytuacji miast europejskich. Vincent Beal, dokonujący analizy ewolucji przemysłowego miasta Saint-Etienne zdecydował się na zastosowanie właśnie tego podejścia, które jego zdanie jest bardziej wrażliwe na uchwycenie średnioterminowych, a więc bardziej dynamicznych zmian zachodzących w mieście. Użyteczność pojęcia miejskiego systemu władzy ( gouvernement municipal ) zależy w dużym stopniu od przyjętych zainteresowań badawczych. Dlatego jeżeli postawione cele badawcze związane są z opisem miejskiego systemu władzy, odtworzeniem procesów adaptacji jego instytucji do rozwiązywania miejskich problemów i mobilizacji przez personel miejski\n14 zasobów niezbędnych do sprostania nowym miejskim wyzwaniom, wówczas przyjęcie optyki gouvernement municipal wydaje się jak najbardziej uzasadnione. Zastosowanie pojęcia miejskiego systemu władzy umożliwia także wyraźniejsze uchwycenie silnej obecności państwa i jego służb zdekoncentrowanych związanej z pokonywaniem przez miasta przemysłowe problemów związanych z ich transformacją. Termin gouvernance, o czym wielokrotnie już mówiono, operuje w innej skali czasowej, koncentruje swoją uwagę na pluralizacji i dywersyfikacji aktorów lokalnej sceny i wyłanianiu się nowych procedur i praktyk regulacji i działań zbiorowych (Beal 2006: 91). POLITYKA ADMINISTRACJA SPOŁECZEŃSTWO MIEJSKIE PAŃSTWO Źródło: Beal Vincent, 20006, L évolution du gouvernement municipal dans une ville industrielle: le cas de Saint- Étienne, Pôle Sud, nr 25, s. 90. Choć niektórzy badacze wskazywali na synonimiczne wręcz traktowanie pojęć gouvernement municipal i gouvernance, co oznaczałoby bezzasadność wprowadzania do dyskursu naukowego tego ostatniego terminu (Jouve, Lefèvre, Offner: 1995), Patrick Le Galès jest odmiennego zdania wskazując na rosnący potencjał eksplanacyjny pojęcia gouvernance także w warunkach europejskich, mimo istotnych różnic w funkcjonowaniu miast europejskich i tych amerykańskich, skąd to pojęcie zostało zaczerpnięte. Pośród tych różnic wskazuje się przede wszystkim na mniejsze znaczenie firm prywatnych oraz słabsze uzależnienie od nich władzy lokalnej, czy wreszcie mniejszą agresywność i liczebność lokalnych rentierów (Charding 1991). Zasadnicze różnice amerykańskiego i francuskiego systemu miejskiego dotyczą zdecydowanie silniejszej we Francji roli państwa w procesie modernizacji kraju, centralizacji politycznej i administracyjnej, organizacji dużych\n15 przedsiębiorstw związanych z państwem, roli banków oraz społecznego znaczenia dziedzictwa publicznego i urbanistyki (Le Galès 1995: 84). Le Galès wskazuje dodatkowo na istotne różnice w zastosowaniu pojęć gouvernement urbain i gouvernance świadczące o przewadze tego ostatniego. Słowo gouvernement, tłumaczone dosłownie jako rząd, odnosi się do organizacji spójnej i racjonalnej będącej naturalnym i prawomocnym centrum decyzyjnym i politycznym. Pojęcie to sugeruje więc ewidentnie optykę instytucjonalną, w ramach której koncentrujemy się na badaniu lokalnych radnych i administracji w ich powiązaniach z władzą centralną. Choć we Francji niemal wszystko, co wiąże się ze sprawami publicznymi, odnosi się także do państwa, to to ostatnie ulega banalizacji stając się jednym z wielu aktorów sceny lokalnej. O ile koncepcja gouvernement wiąże się z podejściem instytucjonalnym, to gouvernance związane jest z teorią organizacji i pozwala wyjść poza optykę czysto instytucjonalną. Gouvernance jest odpowiedzią na kryzys gouvernement, tj. dotychczasowego miejskiego systemu władzy, który w związku ze wzrostem liczby aktorów i ich autonomizacją stanowi zbiór alternatywnych mechanizmów, procedur, powiązań, negocjacji między różnymi grupami, sieciami i podsystemami czyniącymi wciąż możliwym prowadzenie polityk miejskich. Realizacja w praktyce idei gouvernance stanowi odpowiedź na wspominaną nierządność miast i oznacza koordynację zróżnicowanych podmiotów biorących udział w procesach decyzyjnych. Jest realizacją funkcji miejskiego systemu władzy bez właściwych mu uniformizacji, racjonalizacji i standaryzacji. Gouvernance odnosi się do dużo większego zróżnicowania, elastyczności i nowych form demokracji lokalnej oraz uczestnictwa obywatelskiego. Pojęcie to odzwierciedla upadek dawnych barier między sektorem prywatnymi i publicznym oraz skłania do zainteresowania się lokalnymi grupami społecznymi, grupami interesu, które tworzą lokalność, a więc wymiar często pomijany w ramach wcześniejszego podejścia. Pojęcie gouvernance wskazuje na pewne zmiany i stanowi wizję miejskiego systemu władzy (gouvernement urbain) poszerzoną ponad władze lokalne i państwo. Problemem jest jednak to, że trudno moment owej zmiany wychwycić, może ona być bowiem pozorna, a dodatkowo można popaść w zbytni normatywizm idealizując demokrację lokalną i pozorne zacieranie się konfliktów i różnic (Le Galès 1995: 84). 4. Gouvernance między dyskursem a praktyką społeczną.\n16 Pojęcie gouvernance przyjęło się w europejskim dyskursie naukowym, gdzie cieszy się dużą popularnością zyskując rangę jednego z podstawowych wymogów nowoczesnego zarządzania w sferze publicznej. Nie oznacza to jednak, że nie wzbudza ono kontrowersji, szczególnie w zakresie jego stosunku do realizacji idei demokracji lokalnej. Pośród wspomnianych wyżej kontrowersji, które częstokroć wynikają z anglosaskiego rodowodu pojęcia gouvernance można wskazać na jego liberalne konotacje. Chodzi bowiem o założenie, zgodnie z którym społeczeństwo rządzi się samodzielnie za pośrednictwem społeczeństwa obywatelskiego, a szczególnie poprzez jego najaktywniejsze elementy, tj. aktorów ekonomicznych i lokalne elity, a nie zgodnie z logiką reprezentacji. Kolejna pojawiająca się wątpliwość dotyczy obrazu społeczności lokalnej, jaki powstaje w wyniku zastosowania pojęcia gouvernance, tj. społeczności mówiącej jednym głosem, negocjującej, uzgadniającej, w której nie ma miejsca na otwarte konflikty, napięcia i blokady. Można więc sądzić, że pojęcie to zakrywa wiele niuansów funkcjonowania lokalnych systemów władzy, które pozostają niezauważone. Pośród zastrzeżeń świadczących o dyskursywności pojęcia gouvernance odnajdujemy także te, wskazujące na faktyczny poziom autonomii szczebla lokalnego w Europie i Francji, gdyż w porównaniu do Stanów Zjednoczonych, gdzie mamy do czynienia z faktyczną równorzędnością aktorów, w Europie często jeszcze państwo i administracja odgrywają rolę kluczową. Na Starym Kontynencie klasyczna dominacja polityczna nie ustąpiła jeszcze faktycznie miejsca równorzędnym negocjacjom i wymianom zasobów między różnymi aktorami. W ten sposób dochodzimy do wydaje się najistotniejszego zarzutu świadczącego o tym, że praktyka społeczna nie nadąża za dyskursem. Jedni widzą bowiem w gouvernance upadek państwa nad czym jednocześnie ubolewają, inni z kolei dostrzegają przede wszystkim otwarcie procesów decyzyjnych, nowe formy partycypacji i reprezentacji oraz odnowę debaty publicznej (Dubois, Douay, Da Silva 2010: 12-13). Oba podejścia nie odpowiadają w warunkach europejskich do końca rzeczywistości. Państwo nie wycofało się całkowicie ze szczebla lokalnego. Jednak co ważniejsze, wielu badaczy wskazuje, że faktyczne otwarcie procesów decyzyjnych także nie następuje, a w debatach publicznych udział biorą nieliczni aktorzy tworzący coraz częściej zamknięte kręgi. Wielu badaczy wskazuje, że chociaż zasoby uległy większemu rozproszeniu, to są aktorzy, którzy mają ich więcej, a tym samym hierarchia nie znikła. Obserwuje się proces zamykania kręgów decyzyjnych dla konkretnych projektów, co przekłada się na segmentację pluralizmu elit. Innym niepokojącym zjawiskiem jest odsuwanie się koncentrujących się elit od wyborców, tym bardziej, że lokalni radni w nowych warunkach bardziej koncentrują się na\n17 gromadzeniu elit i zasobów niż na dążeniu do pełnej reprezentacji interesów wyborców i poszukiwaniu w tym zakresie konsensusu. Z tego też powodu Gilles Pinson określa europejską formę gouvernance jako pluralistyczną i semi-elitystyczną jednocześnie (Pinson 2006: 646). Nie jest on jednak odosobniony w swoich ocenach, inni badacze wskazują bowiem, że realizacja demokracji lokalnej i partycypacji w praktyce oznacza najczęściej ugruntowanie dotychczasowego sytemu politycznego, szczególnie gdy podejmuje się próby integracji starego i nowego porządku w obrębie nowych rozwiązań instytucjonalnych. Demokracja partycypacyjna i gouvernance w metropoliach pozwala co najwyżej wykształcić się nowym elitom i zwiększa ich możliwości oddziaływania, ale nie ma mowy o tym, żeby przeciętni obywatele mieli większy wpływ na sprawy publiczne. Bernad Jouve nazywa te nowe elity professionnels de la participation, co można przetłumaczyć jako zawodowi aktywiści. Oznacza to, że w debacie publicznej, w teorii otwartej dla wszystkich, biorą najczęściej udział te same osoby, które miały odpowiednią motywację, czas i którym udało się przebić, a następnie stale zapraszane są do różnego rodzaju grup konsultacyjnych i projektów. Demokracja partycypacyjna w wersji zinstytucjonalizowanej powoduje więc, że jej aktorzy wywodzący się ze środowiska społeczeństwa obywatelskiego uczestniczą wbrew sobie w odtwarzaniu norm i hierarchii dotychczasowego porządku politycznego. Jako ilustrację tego zjawiska Jouve podaje utworzone w następstwie ustawy Voynet Rady ds. rozwoju ( Conseil de développement ), które stanowią przykład zagarnięcia przez lokalnych notabli debaty publicznej (Jouve 2005: 326). Zdaniem Thomasa Olivier francuskie doświadczenia pokazują nieadekwatność koncepcji gouvernance do francuskich warunków, dlatego należy on także do zwolenników stosowania raczej pojęcia gouvernement local. Barierę stanowią także sami obywatele, którzy są często bezsilni wobec podejmowanych zagadnień i problemów, na temat których mieliby się wypowiedzieć, a także wykorzystywanych w tym zakresie narzędzi technicznych. W tym sensie kompetencje aktorów, to rodzaj filtra ograniczającego grono uczestników negocjacji i konsultacji. Tworzenie projektów jest więc ograniczone do zinstytucjonalizowanej elity, skonstruowanej na bazie specyficznych umiejętności i kapitału kulturowego (Olivier 1999: ). Na podstawie przeprowadzonej analizy należy stwierdzić, że pojęcie gouvernance można w warunkach europejskich traktować przede wszystkim albo jako pewien program badawczy, albo jako swego rodzaju typ idealny w rozumieniu weberowskim. Rzeczywistość społeczna póki co nie odpowiada założeniom teoretycznym, choć te mogą stanowić rodzaj drogowskazu dla decydentów, którzy mając co prawda coraz mniejszy wpływ na faktyczny\n18 przebieg i kierunek procesów społecznych, zyskują większą ich świadomość mogąc antycypować określone negatywne zjawiska. 5. Zakończenie Głębokie przemiany, jakie nastąpiły na świecie pod koniec XX wieku, które najogólniej określa się mianem globalizacji przejawiającej się w kompresji czasu i przestrzeni, umożliwiającej wielopłaszczyznową komunikację, wszelkiego rodzaju przepływy i oddziaływania między podmiotami dotąd znajdującymi się w stanie większej lub mniejszej izolacji. niezwykle skomplikowały funkcjonowanie a tym samym i wyjaśnianie naszych społeczeństw, To właśnie owe wielopłaszczyznowe sieciowe powiązanie aktorów tak indywidualnych, organizacyjnych, jak i tych największych podmiotów zbiorowych w postaci państw, spowodowało głęboką zmianę w ich funkcjonowaniu, którą można chyba nazwać zmianą paradygmatyczną. Świadczyć o tym może fakt, że klasyczne teorie socjologiczne wyjaśniające rzeczywistość społeczną z uwzględnieniem ograniczonej liczby czynników sprawczych, stają się coraz mniej owocne pod względem naukowego poznania. Oczywiście nauka nie stoi w miejscu i po krótkim okresie, w którym dominowały diagnozy wskazujące na kryzys, upadek i pogrążenie się w chaosie współczesnego świata, co właściwe jest dla każdego etapu przejściowego, pojawiły się podejścia podejmujące próbę nienormatywnego wyjaśnienia tej nowej rzeczywistości. Odtworzona powyżej prawidłowość aplikuje się do wielu dziedzin ludzkiego życia i poznania, w tym także do zjawiska władzy, rządzenia, a tym samym do funkcjonowania państwa oraz jednostek miejskich. One także zostały istotnie naznaczone przez procesy globalne. Osłabienie możliwości finansowych a tym samym i władzy państwa, wzrost znaczenia miast ze szczególnym uwzględnieniem metropolii oraz zmiany w przebiegu procesów decyzyjnych i zarządczych związane z multiplikacją aktorów i dyspersją zasobów, to tylko niektóre z konsekwencji zachodzących przemian. Początkowe diagnozy kryzysu i nierządności szybko ustąpiły miejsca podejściom bardziej konstruktywistycznym starającym się znaleźć nową logikę i porządek w tym, co uznano w rozumieniu klasycznym za porządku pozbawione. Temu właśnie ma służyć włączenie do analizy takich pojęć jak gouvernement locale (miejski system władzy) czy gouvernance, choć jednocześnie należy zachować trzeźwość umysłu i nie ulegać pokusie ich absolutyzacji i idealizacji. Gouvernance stanowi\n19 pewien sposób analizy stosunków władzy i wpływu, a nie same te stosunki. Jest to narzędzie pozwalające odczytywać ze zrozumieniem nową rzeczywistość, której do założeń tego narzędzia heurystycznego jeszcze wiele brakuje, co starano się w niniejszym tekście wykazać. Państwa i metropolie europejskie nie pogrążyły się w chaosie i nie utraciły całkowicie swojej sterowności, ale nie są także pełną realizacją założeń gouvernance bowiem częściowe otwarcie procesów decyzyjnych, nie oznacza ani zaniku konfliktów ani odnowy demokracji lokalnej. Francja stanowi doskonałą ilustrację dla tych właśnie zjawisk. Kryzysowi niewydolnego francuskiego welfare state, wycofującego się z wielu społecznych funkcji, towarzyszy proces przenoszenia jego kompetencji na szczebel lokalny, gdzie krystalizuje się nowy, bo oparty na pluralizmie aktorów i zasobów oraz sieciowej współpracy jednostek samorządowych różnego szczebla (ze szczególnym uwzględnieniem struktur międzygminnych), system gouvernance. Opisywane procesy najsilniej przebiegają na obszarach metropolitalnych, które wytwarzają własne, niezwykle złożone systemy władzy charakteryzujące się większą otwartością i zróżnicowaniem wewnętrznym. Zjawiska te mają istotny wpływ na przemiany współczesnej demokracji przedstawicielskiej, rozwój jej odmiany deliberacyjnej, relacje na linii państwo samorząd lokalny oraz pozycję i postawy obywateli. 2 2 Tekst przygotowany przy wsparciu projektu Projekt MNiSW 3355/B/H03/2010/38\n20 Bibliografia Alcaly Robert et David Mermelstein (eds.), 1977, The Fiscal Crisis of American Cities, New York, Vintage Books. Ascher François, 1998, Quelques grandes tendances urbaines, (w:) Habitat et villes. L avenir en jeu, red. Jean-Claude Driant, Paris: Editions L'Harmattan. Banner Gerhard, 2002, La gouvernance communautaire et les nouvelles relations entre l État et les collectivités locales, Revue internationale des sciences sociales, nr 172. Beal Vincent, 2006, L évolution du gouvernement municipal dans une ville industrielle:. le cas de Saint-Étienne, Pôle Sud, nr 25. Borraz Olivier, 1998, Gouverner une ville. Besançon , Rennes, PUR. Dahl Robert A., 1995, Demokracja i jej krytycy; przekł. Stefan Amsterdamski; Kraków: "Znak" ; Warszawa : Fundacja im. Stefana Batorego. Dubois Jérôme, Douay Nicolas, Da Silva José, La gouvernance métropolitaine, Réalisation d un état des connaissances, critique et prospectif, sur les enjeux de la métropolisation, Observatoire des Territoires et de la Métropolisation dans l espace méditerranéen, Ministère des Transports, de l Équipement, du Tourisme et de la Mer, s , on line: [ ]. Harding Alan, 1991, The rise of urban growth coalitions UK Style? Environment and Planning C: Government and Policy 9, Harvey David, 1989, The Conditions of Postmodernity, Oxford, Blackwell. Jacobs Jane, 1961, The Death and Life of Great American Cities, New York, Vintage Books. Jouve Bernard, 2005, La démocratie en métropoles: gouvernance, participation et citoyenneté, Revue française de science politique, Presses de Sciences Po., vol. 55, nr 2. Jouve Bernard, Lefèvre Christian, Offner Jean-Marc, 1995, La gouvernance dans les pays occidentaux, Rapport intermédiaire pour la PIRVILE, Ronéo. 20\nLOKALNE GOUVERNANCE JAKO PRZEJAW\nStudia Regionalne i Lokalne Nr 2(44)/2011 ISSN 1509 4995 Robert Pyka * LOKALNE GOUVERNANCE JAKO PRZEJAW DEHIERARCHIZACJI PROCESÓW DECYZYJNYCH ORAZ NOWA FORMA DIALOGU SPOŁECZNEGO 1 Paradygmat analizy rzeczywistości