Kawiarnia: września 2016\nKONCERT - KAWIARENKA (70)\nPOMOCNE DŁONIE - KAWIARENKA (69)\nOBRAZKI (5) NAD JEZIOREM GENEWSKIM I W STRONĘ MADR...\nOBRAZKI (4) W ALPEJSKIEJ FRANCJI\nKAMYCZKI - NAZYWANIE ŚWIATA (24) STWORZENIA\nOBRAZKI (3) WOKÓŁ SANREMO\nOBRAZKI (2) NAJPIĘKNIEJSZA TRASA WE WŁOSZECH\nŚWIECKOŚĆ W KOŚCIELE\nZNÓW DO FRANCJI\nTRZY RAZY PECH\nPERSONEL [KAWIARENKA 68]\nPRZYSTANEK W NORYMBERDZE\nJESION I PIES\nKAMYCZKI - NAZYWANIE ŚWIATA (23) KSIĘGA\nŚPIEWAĆ KAŻDY MOŻE (1) - [kolaż]\n500 KILOMETRÓW ULEWY Z ATRAKCJĄ\nPRZED CZWARTĄ NOCĄ\nZ ARCHIWUM „Y”\nNIEDZIELA JAK WIELE INNYCH\nKAMYCZKI - NAZYWANIE ŚWIATA (22) LISTONOSZ\nKAMYCZKI - NAZYWANIE ŚWIATA (21) WĄSKOTORÓWKA\nWEEKEND POD BARCELONĄ\nCO ZA TRASA!\nKAMYCZKI - NAZYWANIE ŚWIATA (20) JABŁKO\nALMAYER W UPALE\nOstatnia trasa poprowadziła mnie z Luksemburga (Colmar-Berg) do kraju, wreszcie do kraju… i to do samej Dębicy. Po drodze tylko Niemcy i podróż nocą, i wjazd autostradą numer cztery, Wrocław, Opole, Strzelce Opolskie, obwodnicą Śląska na Kraków.\nA tam, na niepłatnym odcinku autostrady mijam od południa i wschodu to miasto tak mi znane, dostrzegam z oddali smukłe wieże klasztoru kamedułów na Bielanach (ileż to lat upłynęło, kiedym go zwiedzał i podziwiał niezwykłą akustykę jednej z cel braciszków, a czułem wtedy taką ciszę ogromną i szept oprowadzających mężczyzn zakonnika, bo kobietom przysługuje zaledwie kilka dni w roku przestąpienia progu tej ciszy)… i klasztor Norbertanek widzę nad samą Wisłą, a miasto Kraka w takiej mgle foliowej, jakbyś żar ogniska zalał wodą, aby czym prędzej wydobyć z gorącego wnętrza ziemniaka… taka mgiełka z pary wodnej się rozchodzi, narasta i tuż po południu dopiero rozpływa się w promieniach coraz wyższego słońca. Potem Łagiewniki i Bieżanów; niedaleko Nowa Huta i dalej w stronę Wieliczki, i na Rzeszów… i wreszcie Dębica.\nPotem powrót przez Ropczyce, Sędziszów Małopolski, Nową Dębę i na Kielce, Piotrków Trybunalski, obwodnicą Łodzi i już na miejscu jestem wczesną nocą.\nA to południe Polski, Podkarpacie - całkiem piękne ma miasteczka, czyste i zadbane. A najbardziej boli to, że na tej autostradzie A 4 piętrzą się dźwiękochłonne ekrany w miejscach zupełnie niepotrzebnych. Ech, pomysłodawcę tej kosztownej rozpusty wtrąciłbym na lat kilka do więzienia. Niechby w nim na spacerniaku doświadczył uczuć podobnych do tych jakie mają więzieni wysokim murem kierowcy jadący na wschód i na zachód.\nW domu normalne jedzenie i sen niedługi, a następnego dnia do Rypina, aby zdać auto i odzyskać torby z ubraniami, kuchenkę gazową i pościel z poprzedniego autka, które ugrzęzło we Francji po awarii sprzęgła.\nTu niemiła niespodzianka. To mój ostatni kurs dla tej firmy… słowem wyrzucony jestem na bruk. Za co? Pytanie. Pewnie za to, że nieskoro mi było do dwudziestoczterogodzinnej jazdy non stop i ponarzekałem byłem na spedytorów. Nieważne. Najgorsze jest to, że jeśli ja ze swej strony rozliczyłem z dokumentów i „wnętrzności” auta wobec szefostwa, to ono nie rozliczyło się z mojego ekwipunku, którego nie mogłem ściągnąć do kraju po awarii poprzedniej renówki. Mam sobie sam jechać i odebrać to, com zostawił od kierowcy, który wyjechał już za granicę. Tego dnia nie mogę jednak udać się do domu mojego następcy za kółkiem…pojadę innego dnia, lecz czy zastanę każdy element mego bagażu? Nie wiem.\nWiem natomiast to, że taka postawa mojego byłego szefa, dla którego pracowałem jest cokolwiek zaskakująca, bo tamte autko było przecież sprowadzone pod samą posesję firmy i mogli dobrzy ludzie wyrwać z auta moje bagaże i umieścić w jakowymś miejscu, skąd mógłbym je odebrać.\nSpokojnie. Także moją intencją było pożegnanie się z tą firmą, gdzie rządzi chaos i spedytorzy, którzy być może maturę mają, ale przez to nie zmądrzeli wcale. Młode to ludziska i żałosne… daj i Boże zdrowie, a jeśli mądrości dać im nie możesz, przynajmniej nad nimi zapłacz.\nSpokojnie… nagrywam sobie robotę w innej firnie. Czy będzie lepsza, czy napotkam „dobrą zmianę” się okaże. Obawiam się jednak, że w znakomitej większości firm transportowych jest podobnie, bo to taka praca, w której zazdrościć można jedynie krajobrazów. Nie odpukuję więc, bo sensu wielkiego w tym nie ma. Życie samo pokaże jak ma wyglądać. Póki co wypoczywam i tylko śpię mało, zdecydowanie za mało, bo trudno mi się do luksusu przyzwyczaić.\nAle teraz to pewnie zasnę, brakiem snu znużony.\no 01:47 9 komentarzy:\nTo się właściwie nie zdarza, aby w takiej tajemnicy…? Ani doktor Koteńko, ani też kawiarennik nie pisnęli słowa. Aż tu w czwartkowe południe w mieście i w oknach kawiarni pojawiły się plakaty informujące o koncercie. Gdzie? Pewnie, że w kawiarence. Młodziutka Aneta, licealistka, a z zamiłowania i talentu piosenkarka, która nieraz już umilała gościom śpiewem pogodne wieczory, tym razem miała wystąpić z dłuższym recitalem wraz z grupą dżezujących kompanów i, jak się później miało okazać, w ten koncert i pan doktor był włączony i sam dyrektor domu kultury Korfanty.\nRadca Krach i pani Janeczka Szydełko najwięcej rozprawiali o tym wydarzaniu z przyjaciółmi - oboje wraz z panią Zofią, nie mogli wprost uwierzyć, że coś ważnego dzieje się poza ich plecami.\nZatem kiedy w sobotnie wczesne popołudnie zespół muzyczny zaczynał instrumenty swe stroić: saksofon, trąbkę, perkusję, skrzypce, gitary, a nawet i organy, tudzież pomniejsze instrumenty, napływający do kawiarenki goście bacznie się tym przygotowaniom przyglądali, a co niektórzy poczęli zabiegać o względy kelnerek: Edyty i Karoliny, aby te na okoliczność koncertu stoliki im pozajmowały.\nDo tego doszło, że przed dziewiętnastą, na którą to godzinę zaplanowano to artystyczne wydarzenie, kawiarenka w obu swoich izbach (muzycy rozgościli się w szerokim korytarzu pomiędzy obiema salami) zgłodniałą ciekawości publicznością zapełniła się do ostatniego miejsca. Z kolei pan Korfanty z doktorem Koteńko usadowili się obok siebie na stołeczkach wedle pianina, rozczytywając się w nutach poczynionych na papierze. Potem nastąpiło dziesięciominutowe próbowanie rytmów i melodii i w końcu na sam środek wypłynęła w letniej jeszcze, niebieskiej, przewiewnej i delikatnej sukience panna Aneta.\nMłode dziewczę, które wszakże na całkiem piękną kobietę wyglądało, rozpoczęło od przywitania gości i oznajmienia zacnym kawiarenkowiczom, że przygotowało dla nich wraz z zespołem oraz z doktorem Koteńko i panem Korfantym (tu spojrzano na wymienionych z nazwiska z zasłużonym zdziwieniem) program, w którym zabrzmią piosenki bliskie sercu wykonawczyni, którymi pragnie się w ten wieczór podzielić snadnie. Następnie panna Aneta przedstawiła pięciu dorodnych mężczyzn, którzy powstaniem, skłonem głowy, a wcześniej zagraniem przygotowanego akordu na instrumentach, na jakich grali, życzliwie publiczność przywitali.\nNastępnie pan Adam światłami kawiarni pokierował w taki sposób, aby przygasić te na obu salach (miast tego polecił na każdym stoliku pozapalać świecowe lampiony); na muzyków zaś skierował w trzypunktowy strumień mdławego, bladoniebieskiego światła; zaś nad pianinem wzniecił wąską strużkę waniliowej poświaty.\nPanna Aneta pochwyciła w gorące dłonie trzon mikrofonu i przylgnęła doń, oczekując na pierwszych kilka tonów przez orkiestrę zapodanych… i zaśpiewała:\n„Aunque tu, me has echado en el abandono\nKawiarenkowi goście przez chwilę oniemieli słysząc hiszpańskie słowa pieśni, co ogarniały nastrojowym, lecz wszelako również dynamicznym brzmieniem obie sale. Jedynie pan doktor Koteńko na muzyce nie tylko poważnej znający się doskonale, wyszeptał ku gościom siedzącym najbliżej pianina:\n- „Lagrimas negras”… Buena Vista Social Club to śpiewali.\nI słuchano tej kubańskiej melodii z zapałem i ukontentowaniem, a kiedy artystka skończyła, kawiarenką wstrząsnęły zasłużone brawa. Panna Aneta odetchnęła z wielką ulgą, albowiem choć w swym zamiłowaniu do śpiewu była dziewczęciem odważnie stawiającym czoła publiczności, to jednak jakieś błyski tremy z jej oczu patrzały.\nŚwiatła na muzyków skierowane pociemniały i kawiarenkę zdominował kolor granatowy, obejmujący również piosenkarkę. Trzy gitary wprowadziły publiczność w nastrój, a potem popłynęły piosenki słowa:\n„La na céu bo é um estrela\nTem batuco tem funana” (…)\n- To Evora - westchnął z uwielbieniem w głosie pan burmistrz zasiadający przy stoliku z panem radcą. Bliźniacze siostry zakonne, zwłaszcza Rozalia, poczęły łagodnie kołysać się w rytm melodii.\nI znów po zakończeniu tak różnej od poprzednio wykonanej pieśni, przez obie sale po chwili zamyślenia przemknęły oklaski uznania.\nŚwiatła pojaśniały nad wykonawcami aż do bieli. Perkusja, gitary i instrument klawiszowy zagrały tym razem raźniej, a panna Aneta zaśpiewała:\n„Znów drobny spór, barometr zjeżdża w dół\nNa życie, miesiąc, dzień mapę prognoz…”\nTym razem publiczność bezbłędnie rozpoznała w tych słowach piosenkę pani Jurksztowicz „Stan pogody”, a kiedy do refrenu przyszło, to stary pisarz rozglądając się po jednej z sal gotów był przysiąc, że kawiarenkowicze nucą sobie…\n„Słońce to my, ciemne chmury to my,\nTaki deszcz, że ulewa aż śpiewa…”\nI przyszła chwila na pieśń kolejną, w której wykonywaniu pannie Anecie towarzyszyli w chórku dwaj chłopcy. Pozostali na instrumentach grali. I pieśń, znów w stylu odmienna zabrzmiała:\n„Una mattina mi sono svegliato,\nché mi sento di morir…”\nA kiedy tę sławną włoską pieśń zakończono, na telebimie w nowej sali ukazały się słowa:\n„Pewnego ranka, gdy się zbudziłem,\nBo czuję powiew śmierci już…”\n… i dwie trzecie publiczności podążyło za panną Anetą i jej chórkiem.\nI na tej piosence pierwsza tercja koncertu została zakończona, a podczas antraktu ciasteczka z kawą podano, choć niektóre niewiasty, jak na przykład pani Janeczka Szydełko, pani Zofia oraz żony panów redaktora i burmistrza poprosiły po lampeczce czerwonego wina.\nZespół zaś popadł w delikatne, z latynowska brzmiące jam session.\nI stało się to, co stać się musiało. Pan doktor Koteńko poprawił swój stołeczek przy pianinie stojący i pozwolił swym palcom na klawiaturze pofantazjować; natomiast pan Korfanty podążył ku wykonawczyni koncertu, aby w duecie z nią zaśpiewać:\n„Choćbyś odszedł z miasta\nw mieście tym...”\nTym samym zabrzmiało przesławne, miłosne „Les parapluies de Cherbourg” pana Michela Legranda z pięknym polskim tekstem pani Agnieszki Osieckiej.\nA po niej panna Aneta a capella zaśpiewała jedną z najpiękniejszych w całym świecie modlitw:\ni mnie w opiece swej miej. „\n- Kак красиво она пела! - westchnął siedzący przy stoliku z Anną i jej ojcem, panem radcą, Wołodia.\nI znów usłyszano kolejną pieśń Cesarii przy wtórze altowego saksofonu, perkusji, gitary i skrzypiec…\nAté um dia si deus quiser!\nDa me um consolo\n- „Ingrata” - powiadomił pan burmistrz małżonkę.\nPo ciepłych oklaskach panna Aneta nie zakończyła jeszcze drugiej tercji koncertu. Miała bowiem przygotowaną do zaśpiewania weselszą i wielce zabawną nutę o księżniczce Annie, która…. ale posłuchajmy…\ni w zimnych draniach już cieplejsza krąży krew….”\nA wykonała panna Aneta tę piosenkę w taki sposób, że sama pani Ewa Bem, gdyby do kawiarenki zajrzała, byłaby dumna z tego, że tak zdolną i dżezującą naśladowczynię swego utworu odnalazła.\nA po kolejnej przerwie, podczas której ciasteczka konsumowano i pito napoje, pan Korfanty po raz jeszcze zajął miejsce obok młodej piosenkarki, aby towarzyszyć jej ciepłym barytonem, gdy śpiewała:\n„Parole, parole, parole\nParole, parole, parole, parole, parole”\nA później… później panna Aneta zaśpiewała o niezwykłej miłości:\n„I gave you all the love I got\nA love like that won't last…”\n… a radca Krach tę piosenkę Sade Adu szczególnie ukochał, gdyż pewne niezwykle miłe wydarzenie, słuchając jej, go w przeszłości spotkało.\nZ tego też powodu, kiedy to nastrojowe wykonanie piosenki panny Anety oklaskiwano, pana radcy dłonie klaskały najgoręcej.\nPo tym utworze nastrój w kawiarence nazbyt się nie zmienił; panna Aneta zaśpiewała o rozstaniu, do którego, błagając niemal, dopuścić nie chciała:\n„Nie, nie możesz teraz odejść\nZanim wejdę w wielkie nic…”\n… po której to sambie pani Hanny Banaszak, obfite oklaski dostała.\nLecz było już wiadomo, że koncert ku końcowi zmierza z każdą wyśpiewaną nutą. Wieczór w noc się zamienił i nadeszła pora, aby gości do snu ukołysać.\nZasiadł więc ponownie pan doktor Koteńko przy pianinie i usłyszano dźwięki, jakich w kawiarence dotąd nie grywano i tę wokalizę przecudną pana Krzysztofa Komedy z filmu pana Romana Polańskiego „Dziecko Rosemary”.\nOklaskom koniec nie zagrażał, a publiczność na stojąco o bisy poprosiła, lecz stary pisarz, co w swoim kajecie z satysfakcją wszystko opisywał, najprawdopodobniej do cna wzruszony już więcej tego dnia o koncercie nie napisał.\n[25.09.2016, Saint Avoid w Lotaryngii, Francja, 28.09.2016, Dobrzelin]\no 23:58 8 komentarzy:\nWiesz, Nat, bardzo się cieszę, że cię znów spotkałem, nie żartuję, i że jest ciepło, jak na tę porę roku. Zawsze byłaś wrażliwa na chłód i miałaś takie zimne dłonie. Rozcierałem je, pamiętasz, ale wcześniej kazałem ci je zanurzyć w głębokim śniegu i uformować sporę kulę, a śnieg był zmrożony i nie dał się tak łatwo kształtować twoimi delikatnymi rączkami. Potem odrzuciłaś go, a wtedy ja objąłem twoje obie dłonie i zacząłem pocierać nimi o siebie. Pamiętam nawet to, że przytknąłem je do swoich ust, do policzków, chuchałem w nie, aż stały się ciepłe, choć w dalszym ciągu były zaczerwienione.\nJa bardzo wiele rzeczy pamiętam, Nat. Począwszy od szkoły. Widzę cię jako tę dziewczynkę z zaplecionymi warkoczykami, ubraną w błękitny fartuszek z białym kołnierzykiem. Od razu wpadłaś mi w oko, wiesz? I kiedy siedzieliśmy czasami w jednej ławce, czułem zapach twoich starannie splecionych włosów, choć czasami przychodziłaś do szkoły w „kucykach”, za które chwytali cię chłopcy. Ja też chciałem cię za nie pociągnąć, ale przecież nie wypadało mi tego robić, bo wtedy przeniosłabyś się do innej ławki. Kiedyś podsłuchałem nasze mamy, jak rozmawiały o nas. Tak, o tobie i o mnie. Wyszło na to, że obie chciały, abyśmy zostali bliskimi przyjaciółmi, a nawet więcej. Nie wiesz, że szykowały nam wspólną przyszłość? I to kiedy? Mieliśmy może po dziesięć, jedenaście lat. Są przecież plemiona, ba, nie tylko plemiona ale i współcześnie żyjące w cywilizowanym świecie rodziny, w których to rodzice decydują o życiu swoich pociech, zanim jeszcze te posmakują dorosłości i dowiedzą o tych sprawach. Nie żartuj, takie rzeczy się pamięta. Rozmawiały przy herbatce w pokoju, w którym przy swoim biurku odrabiałem lekcje.\nMoja mama zawsze stawiała ciebie za wzór jeśli chodzi o prowadzenie zeszytów. Ja też ci tego zazdrościłem i nie mogłem się nadziwić, że tak wiele czasu spędzasz przy książce i przy robieniu notatek. Ty chyba nigdy nie wychodziłaś na podwórko, przynajmniej ja tego nie widziałem. Aha, to prawda, wychodziłaś z dziewczynkami, aby poskakać na skakance, grałaś w klasy, a kiedy byłaś w drugiej klasie przytulałaś do siebie lalkę i woziłaś ją w takim niebieskim wózku (chyba to ciebie w nim wożono, gdy byłaś malutka). A kiedy koledzy z klasy dowiedzieli się, że bawisz się lalką, śmieli się z ciebie, że jesteś taka dziecinna, a ja wcale się z ciebie nie śmiałem. Zaróżowiłaś się? Niepotrzebnie. Ja kopałem piłkę i wracałem często późno do domu: brudny, mokry i zmęczony, a kiedy zasypiałem, powtarzałem sobie, że to, co robię to zwykła dziecinada. Ty byłaś konkretniejsza i chyba poważniejsza nad swój wiek, a zabawa z lalką nie ma w tym przypadku nic do rzeczy, bo kiedy dziewczynka w twoim wieku zajmuje się lalkami to znaczy, że zaczyna traktować życie poważnie i przygotowuje się do roli przyszłej matki. A i owszem, na studiach miałem psychologię i dlatego teraz jestem taki mądry.\nA wiesz, że ja nie bardzo pamiętam twego ojca? Chyba był kolejarzem, tak? Niższy od twojej mamy. Tak, przypominam go sobie. Jeden jedyny raz byłem w twoim domu (nigdy nie wstąpiłaś do mojego… co ty na to?). No tak, nie pamiętasz. Po cóż innego miałbym, jeśli nie po lekcje? Chory byłem. Zwykle chodziłem do chłopaków zapytać się, co było zadane, aż tu nagle mama podpowiedziała mi, abym poszedł do ciebie, że to niby piszesz staranniej i można cię odczytać, a ja zezłościłem się wtedy, bo wiedziałem, że będą mi w domu gderać, abym wyrabiał sobie charakter pisma… i jeszcze to, że przecież chodzenie do domu dziewczyny takiemu chłopcu jak ja po prostu nie uchodzi.\nTwoje mieszkanko było niskie i ciasne, pamiętam. Mieszkałaś w takiej folwarcznej kamienicy. Nie obrażaj się, bo przecież to, gdzie się mieszka, nie ma żadnego znaczenia. Już wtedy o tym wiedziałem, nie tylko teraz, kiedy jestem stary i mądry.\nNo, wreszcie się uśmiechnęłaś.\nPotem, w liceum los tak sprawił, że byliśmy w jednej klasie i zostaliśmy przyjaciółmi, nic więcej. Coś jednak z nas wyparowało. Może nie uczucie, bo wcześniej mogłem być co najwyżej tobą zauroczony. Nie wiem co to mogło być.\nTy wiesz, że tak naprawdę to ja dopiero po wielu latach zacząłem odkrywać to, że można było w inny sposób pokierować własnym życiem? Nie, swojego nie żałuję, ale przecież można sobie było wyobrazić, że będzie inne i potoczy się w gronie innych ludzi, przyjaciół, i w ogóle….\nJakoś nie przypominam sobie twoich miłostek - chyba w dalszym ciągu byłaś poważniejsza nad swój wiek. Nie śledziłem cię, nie obserwowałem. Ale kiedy zaczęłaś się spotykać z tym Andrzejem, to byłem więcej niż zaskoczony. Nie mogłem w to uwierzyć, że chodzicie z sobą, bo w moim mniemaniu był to zwykły osioł, drań i pijak. Nie wiedziałaś wtedy, że pije? Przy tobie nie pił. Co najwyżej jakieś piwo, winko dla towarzystwa. Owszem, był towarzyski i miał ten gest, mógł imponować dziewczynom, ale do ciebie nic a nic nie pasował. W dodatku twoja mama miała zawsze wstręt do mężczyzn nadużywających alkoholu. Ja znów o tym piciu, bo nie mogę uwierzyć, dlaczego nie zauważyłaś tego wcześniej. Czy to prawda, że nawet najbystrzejsze kobiety nie potrafią dostrzec w swych partnerach tego, co automatycznie powinno było ich wykluczyć z choćby myśli o wspólnym pożyciu? No, ja nie jestem kobietą i nie potrafię sobie tego wytłumaczyć. Pamiętam tylko, że po jakichś dwóch czy trzech latach nasze mamy spotkały się i twoja matka miała oczy pełne łez.\nBił cię. Przyznaj się. Kiedyś spotkałem cię na mieście w przyciemnionych okularach, a wcale nie było słońca.\nJa bym skurwysyna zabił…\nNaleję sobie. Jeden kieliszeczek. Taki mały. No wiem, że jesteś przeczulona. Szkoda, że nie wcześniej. Faktycznie, mogłem zachować się inaczej i tak po starej znajomości, po przyjaźni (?) powinienem był powiedzieć: - „Nat, nie wchodź w to, nie wychodź za niego za mąż, bo to skończony łajdak. Z przyjaźni ci to mówię. Uwierz mi”\nCo ja? Ja żyłem już w swoim świecie. Wiesz, że sport pochłonął mnie całkowicie. Biegałem długie dystanse i naprawdę wyobrażałem sobie, że kiedyś wystartuję na olimpiadzie w maratonie; mało, że wystartuję, ale że wygram, rozumiesz? Ty woziłaś w wózeczku córeczkę, a ja ganiałem po łąkach, studiowałem, startowałem to tu, to tam, zdobywałem medale na prowincjonalnych zawodach, zmagałem się z kontuzjami i wytrwale podążałem wynikami za krajową czołówką biegaczy. Gdzież mi tam było myśleć tak na poważnie o dziewczynach, o życiu we dwoje. Ja pozostałem, Nat tym dzieciakiem kopiącym piłkę, ambitnym, zadziornym, umorusanym jak nieboskie stworzenie, żyjącym marzeniami o sławie; także o rodzinnym szczęściu… ale potem, po wyczynie, po karierze; wtedy dopiero mogę się ustatkować.\nNa studiach spotkałem dziewczynę podobną do ciebie. Studiowała polonistykę. Nie, nie dlatego o niej mówię, że była podobna do ciebie, chociaż… kto to wie; może rzeczywiście doszukiwałem się wtedy w dziewczynach jakiegoś podobieństwa do ciebie. Możliwie, że działo się to poza moją świadomością, ale dzisiaj, po latach w tym szaleństwie dostrzegam ukryty sens. Ona miała braciszka, nie uwierzysz, młodszego od niej o dwadzieścia lat. To nieprawdopodobne, a jednak… z tych samych rodziców. I kiedyś zachorował na zapalenie opon mózgowych, i bardzo cierpiał, a ona zrezygnowała ze studiów i więcej jej już nie widziałem. Z listu, jaki do mnie napisała, dowiedziałem się, że z chłopcem nie do końca jest w porządku i będzie inwalidą, a ona musi zostać w domu i zaopiekować się nim, bo i jej mama miała jakieś problemy ze zdrowiem. Było, minęło. Czy żałowałem wtedy, że nie pojechałem do niej, aby przynajmniej pocieszyć ją w tym nieszczęściu? Może nie pomyślałem o tym. W życiu robi się tyle głupstw.\nSłyszałem, że Andrzej nie zapomniał o waszym wspólnym dziecku. Tak jak powiedziałem - miał gest i alimenty przekazywał regularnie. Wiem to od mojej mamy, bo spotykała się z twoją i rozmawiały o tym. Podobno chciał się zejść z tobą. Odmówiłaś. Wolałaś żyć na stopie koleżeńskiej. Zbyt wiele zdrowia i sił kosztował ciebie ten chory związek. I nie myślałaś już o związaniu się z kimś innym?\nCóż ja? Skończyłem AWF, kursy, szkolenia, no wiesz, biegałem cały czas, ale bez sukcesów. Okazało się, że moje płuca nie wytrzymują treningu. Płuca i serce. Nie, z sercem w porządku jak na zwykłego człowieka, ale do wyczynu to nie wystarczało. Zająłem się trenerką nie mając jeszcze dwudziestu ośmiu lat.\nNat, możesz sobie wyobrazić, jak ja wtedy cierpiałem? Życie bez prawdziwego sportu, bez reprezentacji, bez medali - to nie do zniesienia. Nie zacząłem wtedy pić, bo przyzwyczajony byłem jako zawodnik do abstynencji. Jeśli się chciało zwyciężać, to mowy nie ma o papierosach i wódzie. Tyle że kariera sportowa stanęła mi okoniem. Z tej złości do świata, do losu, który zabronił mi startować w prawdziwych zawodach, z tej frustracji przestałem już mieć marzenia o założeniu rodziny. Ot, przelotne znajomości, kochanki na noc, tydzień, co najwyżej na miesiąc - to było wszystko, na co mogłem i chciałem sobie pozwolić. Dochodziłem do siebie powoli, bo całe szczęście, że ponoć miałem smykałkę i podejście do tych nieopierzonych ośmiusetmetrowców i chłopców biegających na trzy kilometry z przeszkodami. Robili dobre wyniki i wpatrywali się we mnie jak w obrazek, a ja, naprawdę, Nat, dawałem im to wszystko, czego mnie nauczono i na co było mnie stać. Niektórzy odeszli ze sportu, nie wytrzymywali pracy na treningach lub po prostu znaleźli sobie inny pomysł na życie. Ale wiesz, Nat, i z nimi się spotykam, i chodzimy sobie na piwo, i wspominamy stare dobre czasy, a są to już ludzie w całkiem poważnym wieku. Cały czas pracuję z młodzieżą. Cenią mnie, choć niewielu jest takich zapaleńców jak w moich nastoletnich czasach. Czasy się zmieniają, cóż robić?\nDroga Nat, naprawdę cieszę się, że cię spotkałem, choć nie podejrzewałem nigdy, że znajdę cię właśnie tutaj. Powinienem był, do cholery, zaprosić się do ciebie jakiś dziesięć lat wcześniej. Poznałabyś mnie? Ciekawe, jak byś zareagowała na to, gdybym poprosił cię wtedy o rękę. Uśmiechasz się. Chcesz przez to powiedzieć, że zgodziłabyś się zostać moją żoną?\nAle nie przyszedłem, chociaż wiedziałem, gdzie mieszkasz. Wiesz, Nat, gdybyś się wtedy zgodziła być ze mną, nigdy nie zacząłbym pić… a tak… widzisz sama… wlewam sobie jeszcze jeden naparsteczek. Wychyliłem go i jest mi łatwiej. Ale to nieprawda. Nie jest mi łatwiej. To tylko pozory. Ja się rozklejam, widzisz? A nie powinienem. Przyjdę tu jeszcze, jeśli chcesz.\nMuszę ci powiedzieć, że córka wzorowo opiekuje się twoim grobem. Widzę świeże kwiaty i mnóstwo światełek. Tylko wiatr zdmuchnął płomień znicza, który stoi obok mojego. Pozwolisz, że go podpalę? Kochałem cię, Nat, wiesz?\n[25.09.2016, Saint Avoid w Lotaryngii, Francja]\nNie mogłem sobie odmówić tego przystanku. Jestem już we Francji, może z dziesięć kilometrów od Bayonne (Baiano - po baskijsku); dojeżdżam do Atlantyku.\n... zatrzymam się przy tej skarpie\n... urokliwie wyglądają te spiętrzone, atlantyckie fale\n... jeszcze raz ten widok z trochę innego miejsca, ale warto było\n...widok na miasteczko położone w niewielkiej zatoczce\n... stroma, wapienna skarpa ze wschodniej strony\n... i zacieniona po stronie zachodniej... wkrótce zachód słońca\n... rzut oka na wątłą, targana wiatrem nadmorską roślinność\n[26.09.2016, Saint Avoid w Lotaryngii, Francja]\nInżynierowi Bekowi udało się na czas plan zabudowy terenów rekreacyjnych przed oblicze pana burmistrza przedłożyć jeszcze z początkiem września; ten zaś aplikację do województwa złożył i na dniach pomyślnej odpowiedzi oczekuje, co do przydziału funduszy. Pan inżynier tak sprytnie pomiary wykonał, że do projektu miejsce pod dwa tenisowe boiska znalazł, co spodobało się głowie grodu, albowiem zapalonym był tenisistą i często do powiatowego miasta wyjeżdżał, aby pograć sobie, a tu masz - pod bokiem wyrosną korty własne, z których najpewniej korzystał będzie.\nPan Bek z małżonką swoją, ekonomistką pracującą w gminie poza miastem, odbyli już tygodniową podróż po Bieszczadach, gdzie zdominowali górskie szlaki i do miasteczka z nowymi siłami do pracy powrócili; on zaś czekał przy tym niecierpliwie na wiadomości w sprawie dalszych losów projektu, nad którym noce zarywał.\nPo dłuższej nieobecności w kawiarence pan inżynier ze swoją małżonką Wandą gościli się z mecenasostwem przy dobrej kawie, francuskich ciasteczkach i lampce przedniego prowansalskiego wina. Rozmowa pomiędzy wspomnianymi wyżej przyjaciółmi najpierw toczyła się głównie wokół bieszczadzkich szlaków, by raptem, niepostrzeżenie zboczyć z głównej trasy na mianowicie taką:\n- To niech pan mi powie, inżynierze, czy możemy na pana liczyć? - mecenas Szydełko kategorycznie wyraził zapytanie. - Pan doktor przybędzie, redaktor Pokorski również, a pan Adam z radcą Krachem jeszcze się namyślają.\n- A gdzież to tym razem panowie się zapuszczają? - zapytaniem zripostował pan mecenas.\n- Nie tylko panowie, bo są też i panie - zaprotestowała pani Janeczka Szydełko. - My również dopomożemy. Jedyna rzecz, że my w rękawiczkach, jak…\n- … jak zaściankowe szlachcianki - dopowiedziała pani Wanda.\n- A jakże, a jakże.\n- Zawitamy więc, panie inżynierze do Boruckiego, którego tak wytrwale kurował nasz pan doktor. Tam ziemniaczki do wybrania i selekcji. Natomiast po sąsiedztwie czeka na nas późna, eksportowa cebula. To naszych kobiet zadanie do wykonania. Również przebrać cebulątka trzeba, w woreczki zapakować i … jazda w świat szeroki.\n- Rozumiem, mecenasie.\n- To, przyjacielu, w gruncie rzeczy ubodzy ludzie. Nawet może nie tak ubodzy, jak starzy. A my wszelako młodzi jesteśmy.\n- Oj, panie mecenasie - westchnęła pani Wanda - ja przeczuwałam, że pod takim kątem zaplanował pan całą tę imprezę.\n- A pewnie, że pod takim, mój mężuś zawsze był wrażliwy na tę ludzką biedę… i w ogóle.\n- Oj tak, znany jest z tego - stwierdził pan inżynier. - No cóż, Wandziu, chyba przyjmiemy to zaproszenie. Ma to się odbyć w przyszły piątek po pracy i całą sobotę? Pasuje. A nasze członki powspominają przy tej robocie bieszczadzkie eskapady. Mniemam, że pan radca z małżonką jednak się pojawią?\n- Bezapelacyjnie. Jedynie pani Jadzi, która wynalazła dla siebie jakieś księgowe zlecenie, początkowo termin się nie zgadzał, ale pan radca telefonicznie już mnie powiadomił, że pewnie się uda.\n- A pan kawiarennik? Co z nim? - dopytywał się inżynier Bek.\n- No cóż, inżynierze, z panem Adamem to całkiem inna sprawa.. ale w tej kwestii niech się moja małżonka wypowie.\nW tej nagłej chwili pan inżynier wespół ze swoją połowicą nabrali w pojemne, górską przygodą wzmocnione piersi powietrza.\n- Otóż, drodzy państwo - rozpoczęła pani Janeczka - zapewne tej nowiny jeszcze nie znacie - w tym miejscu pani Szydełko głos swój zniżyła niemal do poziomu blatu kawiarnianego stolika. - Pani Marysia jest w błogosławionym stanie.\n- A niech mnie szczęki imadła ścisną - wykrzyknął niemal pan inżynier - toż pierwszorzędna wiadomość. Najpierw u Anny i Wołodii nowe życie, ciżemkowska Joanna też przy nadziei… i teraz Maria.\n- Tak to już jest, inżynierze - wtrącił pan mecenas. - Pamięta pan, jak to pani Maria stanęła przed dylematem: na studia hotelarskie się wybrać, czy też opiekować się małą Różą?\n- I problem sam się rozwiązał - słusznie zauważyła pani Janeczka. - Pani Maria trzeci miesiąc ciąży nosi…\n- I dlatego, znając pana Adama - uzupełniał wypowiedź żony pan mecenas - na fizyczną pracę swojej młodej żonie nie pozwoli.\n- Wcale się temu nie dziwię - przyznała pani Wanda.\n- A ja, tak przy okazji, mam jeszcze jedną sprawę, tylko dla pana, przyjacielu - odezwał się znowu pan mecenas Szydełko.\n- Słucham z zainteresowaniem.\n- Powiem panu, że w tych Rumiankach, gdzie mieszka ów Borucki, stoi przy samej szosie zapuszczony budyneczek po dawnej zlewni mleka. Otóż zadomowiła się w tym miejscu jakaś para bezdomnych z wielkiego miasta. Przyjechali pewnie koleją. Z czego żyją? Nie wiem. Wiem to, że spodobał im się pewnie ten mierny dach nad głową. Sołtys wioski tam do nich zaglądał i pani z GOPS-u również. Proponowali im jakąś kwaterę w mieście, ale wie pan, jak z takimi ludźmi się rozmawia. Jak wybiorą dla siebie kanał ciepłowniczy, budę jakąś na działce, czy wręcz pod mostem spanie, to nie ma takiej siły, aby ich przekwaterować, no, chyba, że srogi mróz ich dopadnie. Mówią, że stara zlewnia niczyja i dobrze im w niej jest… a zatem, inżynierze, czy nie mógłby pan zerknąć fachowym okiem na tę posiadłość? Może coś dałoby się zrobić jeszcze przed zimą? Pan leśniczy Gajowniczek, kiedy z nim rozmawiałem, powiedział, że o opałowe drzewo można być spokojnym… byle tylko dowieźć. Ja z kolei próbuję im załatwić byle jaką pracę, aby na powierzchnię ziemi się wydostali… czy to w lesie, czy u rolników, choć u tych drugich czas polowych robót się zakończył. Pomyślałem więc o cukrowni… tyle że owi ludzie nie stronią, jak mi się wydaje od alkoholu, ale przecież to w końcu… ludzie, prawda? Siostra Gabriela już zorganizowała dla nich żywność i ubrania…\nZamilkł pan mecenas, lecz było to milczenie na tyle znaczące, że pan inżynier z miejsca postanowił:\n- Mecenasie, rzucę swoim okiem i pomogę.\nPo takim zapewnieniu mecenas Szydełko zamówił u panny Karoliny kolejną porcję prowansalskiego wina i waniliowe lody.\n[24.09.2016, Saint Avoid w Lotaryngii, Francja]\nOBRAZKI (5) NAD JEZIOREM GENEWSKIM I W STRONĘ MADRYTU\nI znów kolejne jezioro, wciśnięte pomiędzy Szwajcarię a Francję - Genewskie... i jak nazwa wskazuje, jego wody oblewają dumną Genewę, lecz ja podróżuję po Francji w stronę szwajcarskiego kurortu Montreux.\n... z tego miejsca jezioro genewskie wygląda imponująco\n...i w tym miejscu droga wiedzie wzdłuż jeziora\n...miasteczko wzdłuż trasy\nOpuszczam krainę pod Genewą i podążam do Hiszpanii.\n... Hiszpania wita mnie białymi, skalistymi górami\n...taki oto stary most pomiędzy skałami w drodze na Burgos\n... kolejne wzgórze na drodze, a jestem na wysokości około 800 metrów... i tylko ta przerażająca susza...\n... wjazd do tunelu... co za ornamentyka!\n...wypalone skałki przy drodze\n... i wioska przycupnięta przy trasie\n... w stronę Samosierry\nA potem Madryt, lecz jedynie z okien auta widziany... i w końcu postój w gorącym Daganzo de Arriba\nA to już Alpy francuskie, okolice Argentire w drodze do Gap. Pokonałem już Montgenevre, gdzie Francja podaje graniczną dłoń Italii, przejechałem przez Briancon i zatrzymuję się w takim oto miejscu...\n... prześliczna pogoda\n... a tego alpinistę zawsze miałem chęć sfotografować... wreszcie się udało\n... alpinista od drugiej strony... poniżej mój samochodzik\n... i jeszcze jeden obrazek... chmurzy się wprawdzie, ale to nic, a noce w tym miejscu bywają chłodne i gwiaździste.\nPora w dalszą ruszać drogę.\nZajęło im sporo czasu dojście do tego miejsca. Starego człowieka bolały nogi, a zwłaszcza kolana. Dzisiaj ból może nie był tak dokuczliwy, bo słoneczna pogoda utrwaliła się na dobre, a ból nóg zawsze nasilał się, gdy szło na zmianę. Laska w ręku pozwalała mu zachować równowagę, a i w samym poruszaniu się dodawała pewnej dystynkcji. Chłopiec towarzyszący staremu szurał butami po dywanie pierwszych opadłych liści. Szutrowa droga prowadząca w stronę lasu z jednej strony obsadzona była kasztanami; z drugiej zaś jabłoniami, które z racji podeszłego wieku owocowały mniej, a jabłka na ciężkich, kostropatych gałęziach były małe i nieforemne.\nPrzystanęli na rozwidleniu kończącej się w pewnym miejscu drogi. Jedna jej nić, wąska na kroki jednego pieszego, wiodła donikąd, druga zaś, piaszczysta, wytyczona torem kół furmanek i ciągników, prowadziła prosto do lasu. Skierowali się właśnie jej śladem, przechodząc kilkadziesiąt kroków ku dorosłemu brzeźniakowi. W odległości może dwustu metrów przed nim, po lewej, południowej stronie, stary człowiek przystanął po raz kolejny.\n- Jesteśmy na miejscu - powiedział do chłopca.\nZamiast typowego dla wiejskich krajobrazów przydrożnego rowu, wznosił się wzdłuż tej nierównej drożyny długi, niestromy, aż do ściany brzozowego lasu ciągnący się nasyp, a za nim…\n- Przyjrzyj się dokładnie - poprosił chłopca, który, nie czekając na wyjaśnienie, dlaczego doszli aż tutaj, wspiął się, zaciekawiony, na tę pochyłość.\n- Co widzisz? - zapytał starzec.\n- Drzewa… drzewa i krzewy - odparł głośno malec.\n- Jakie? Rozpoznajesz?\n- Owocowe, dziadku… jabłonie, grusze, śliwy… o, są i czereśnie… a dalej maliny, jeżyny… czegóż tam nie ma…\n- A zauważyłeś jeszcze coś ciekawego?\nChłopiec dotknął dłonią sięgającego kolan jabłka.\n- No… chyba to, że te wszystkie drzewa posadzone są po tamtej stronie w dole i prawie można sięgnąć ręką do samych ich wierzchołków.\n- Masz rację. Czyjaś bardzo dobra ręka posadziła je w ten sposób.\n- No właśnie. Dlaczego, dziadku?\n- Chodź tu do mnie. Usiądźmy. Opowiem ci o tym.\nChłopiec posłusznie zbiegł z trawiastego nasypu i przysiadł na wysokiej kępie trawy przy dziadku.\n- Czyjaś dobra ludzka ręka posadziła te drzewa w taki sposób, aby każde żywe stworzenie mogło swobodnie korzystać z tych wszystkich owoców. Nie każde zwierzę jest jak małpa, albo człowiek i nie potrafi wspiąć się tak wysoko, aby skosztować owocu.\nWidzisz jak po tej stronie nasypu gałęzie drzew wprost na ziemi leżą i do trawy się przytulają. A gdybyś dokładniej przyjrzał się owocom, spostrzeżesz, ile jest nagryzionych przez wszelkie stworzenie. A gdybyś tropy zwierząt po ich śladach rozpoznawał, powiedziałbyś, że nie tylko ptactwo i zające karmią się przygotowaną przed laty dla nich strawą, ale i sarny i dziki, a dawniej bywało, że także jelenie. A dalej patrząc, w stronę lasu dostrzegłeś maliny, jeżyny… a są tam także borówki, poziomki, truskawki dzikie, i jest też agrest, i wiotkie jarzębiny… a kiedyś to nawet ziemniaków zagony, i owsa połać wnikała w leśne ostępy.\n- To nie dla ludzi te owoce, dziadku?\n- Nie dla ludzi, chłopcze. Te ludzkie są w chłopskich zagrodach, a dla biedniejszych rosną przy wiejskiej drodze. A tych owoców nikt, prócz stworzeń nie rusza. Każde stworzenie woła jeść, rozumiesz?\n- Rozumiem dziadku.\nA kiedy ciemnożółte słońce opuściło niżej swą krągłą głowę i spurpurowiało, obaj wstali i ruszyli w powrotną drogę do wioski.\nWjeżdżam już w śródziemnomorskie krajobrazy, przejeżdżając Alpy w Tande do Francji, po czym znów przekraczam granicę francuko-włoską i jawią się w przedpołudniowy słońcu takie oto widoki:\n... krótki przystanek nad Morzem Śródziemnym\n... palmy przy drodze to widok bardzo typowy dla tych stron\n... trasa biegnie cały czas wzdłuż wybrzeża... już widać Sanremo\n... wjeżdżam do Sanremo, miasta włoskiej piosenki\n... fragment miasta widzianego z "lotu renówki"\n...a oto "wzgórze, które dzwoni", czyli Poggio di Sanremo\n...a kiedy wspiąłem się wyżej, skąd dzwon głosu dochodził...\n....z półcienia, już na szczycie, wyłania się Śródziemne Morze\n... morze w delikatnej mgiełce, a tuż obok kwiaty... kwiaty...\n... przy tej zatoczce uwiło sobie gniazdko Sanremo\n...a oto ciche, spokojne, stare Poggio di Sanremo


SZTUK KILKA - Echo lasu - srebrny wisior z ceramiką\nWisior wykonany z ceramiki i srebra próby 925. Połyskująca ceramika o różnych odcieniach zieleni, została wykonana w technice szkliw krystalicznych, które pod wpływem odpowiedniego wypału utworzyły na powierzchni połyskujące "kwiaty" - kryształy. Jest to technika niezwykle rzadko stosowana, kryształy przypominają wzory tworzone na szybach przez mróz i nigdy nie są identyczne, dlatego każdy element jest tak unikatowy. Ceramika została otoczona oprawą ze srebra, kryształy przypominają rosliny z tajemniczego ogrodu, a w jego centrum znajduje się ażurowe drzewo. Powierzchnia srebra została pokryta oksydą, która nadała mu stalowo - szary odcień, natomiast górna warstwa drzewa jest wypolerowana na połysk. Wisior zawieszono na podwójnym łańcuszku zakończonym regulacją i karabińczykiem.\nZawieszka: 4.5 x 8.5 cm\nDługość łańcuszka: 59.0 cm + 8.0 cm regulacja\nWaga srebra: ok 24.0 g\nMateriały: srebro, ceramika krystaliczna\nTagi: wisior drzewo, srebrny wisior, wisior z ceramiką, ceramika krystaliczna, srebrny naszyjnik\nProdukt ID: #70732, wystawiony: 2016-02-23


Suszone śliwki zwiększają gęstość kości | Notatki Poszukiwacza\nBy heavygunner\tCzłowiek, Zdrowie, Życie, Żywność\n„W czasie mojej kariery naukowej testowałem liczne suszone owoce, w tym figi, daktyle, truskawki i rodzynki, ale żadne nie zbliżyły się nawet do tego, jak suszone śliwki wpływają na gęstość kości” – twierdzi prof. Bahram H. Arjmandi z Uniwersytetu Stanowego Florydy.\nArjmandi prowadził badania z kolegami z uczelni, a także specjalistami z Uniwersytetu Stanowego Oklahomy. Ich wspólny artykuł ukazał się w piśmie „British Journal of Nutrition”. W eksperymencie wzięły udział 2 grupy kobiet w wieku postmenopauzalnym. Przedstawicielkom pierwszej (55) polecono, by przez rok codziennie zjadały 100 g, czyli ok. 10 suszonych śliwek. Czterdzieści pięć pań z grupy kontrolnej raczyło się codziennie 10 dag suszonych jabłek. Obie grupy zażywały 500 mg wapnia i 400 jednostek międzynarodowych witaminy D dziennie.\n„W ciągu pierwszych 5-7 lat po menopauzie kobiety są zagrożone utratą kości w tempie 3-5% rocznie. Osteoporoza nie jest jednak ograniczona wyłącznie do pań. Około 65. roku życia mężczyźni zaczynają tracić masę kostną z taką samą prędkością jak kobiety.” Arjmandi zachęca wszystkich do profilaktyki śliwkowej. Proponuje, by zacząć od 2-3 suszonych śliwek dziennie i stopniowo zwiększać liczbę zjadanych sztuk do 6-10 dziennie.


« Nowoczesny komputer noszony w kieszeni\nListopad 10th, 2013 | Author:\nZaawansowane rozwiązania bardzo dobrze sprawdzają się jako sposób na zaspokojenie wszelkich swoich oczekiwań. Wysoka jakość i innowacyjne rozwiązania znajdują się w zasięgu każdego komu zależy na wykorzystywaniu najlepszych możliwych opcji. Sięganie po rozwiązania jakie pozwalają nam czuć się lepiej i relaksować się w oparciu o najnowsze opcje rozrywki to działanie jak najbardziej uzasadnione. Nie można zapominać o opcjach, które staną się dla nas punktem wyjścia nie tylko do bardziej efektywnej pracy, ale i wygodniejszego życia. kupowanie w sieci innowacyjnych produktów to bardzo dobry krok. Można bowiem wiele zaoszczędzić. Mało kto ma możliwość wyrzucać bez wahania swoje pieniądze w błoto. Zatem lepiej jest poważnie zastanowić się nad tym jak wykorzystywać możliwości jakie znajdują się na wyciągnięcie ręki. Powinniśmy korzystać z opcji takich, które pomogą nam doskonale się realizować i czerpać jak najwięcej radości z tego co nas dotyczy, z tego co nas otacza. Elektronika, podobnie jak technika i multimedia stanowią dla nas szansę wartą wykorzystania.\nBlok techniczny Uczniowie niejednokrotnie w swoich pracach wykorzystują bloki techniczne. Jednakże czy...\nMultimedia na stronach internetowych Strony internetowe jakie obecnie możemy znaleźć w sieci, co w...\nMężczyzna technik 14 czerwca 2014\nCzym różnią się najistotniej mężczyźni i kobiety. Oczywiście zamiłowaniem do wszelkiego rodzaju technicznych spraw. W zasadzie mężczyzna, który nie zna się na technice jest uważany za niepełnego. Niestety w społeczeństwie …


Mapa czasu (Felix J. Palma) - recenzja | Efantastyka.pl - polski serwis miłośników fantasy, science fiction i horroru\nczw., 03/17/2016 - 21:01 | Ilussia\nOczywiście, jak powszechnie wiadomo, nie istnieje ani wehikuł czasu, ani żadna inna maszyna umożliwiająca przemieszczanie się w czasie, o którym tak marzymy. Dlatego też wielu z nas ucieka do literatury, by tam znaleźć namiastkę takich podróży. Dla każdego, kogo interesuje zjawisko, jakim jest czas, oraz dla wszystkich pasjonatów science-fiction, doskonałą opcją będzie„Mapa czasu” autorstwa Félix'a J. Palmy, w której to zwiedzimy Londyn od 1888 do aż 2000 roku.\nZnane są tysiące sposobów zabijania czasu, ale nikt nie wie, jak go wskrzesić A.Einistein\nDruga część książki to opowieść o przepięknej Claire Haggerty, dziewczynie niepasującej do czasów, w których przyszło jej żyć. Dzięki swojej przyjaciółce Lucy, Claire wyrusza w podróż do 2000 roku i zakochuje się w poznanym tam mężczyźnie. Czy taki związek ma jakąkolwiek...przyszłość? Zarówno w pierwszej, jak i w drugiej części pojawia się pisarz, Herbert George Wells, autor słynnej książki „Wehikuł czasu”, ojciec science-fiction i przede wszystkim literacki prekursor motywu podróży w czasie. To głównie jemu jest poświęcona trzecia, ostatnia część „Mapy czasu”. Warto dodać, że, co dosyć niespotykane, pojawia się on jako jej bohater. Aby nie pozbawić nikogo przyjemności czytania, nie mogę wiele zdradzić, jedynie tyle, że w tej części Wells staje w obliczu ogromnego zagrożenia, zarówno dla siebie, jak i dla swojej twórczości.\nWszyscy potrafimy uwierzyć w każde oszustwo, o ile tylko wygląda dość wiarygodnie\n„Mapa czasu” to książka, która, podobnie jak uwielbiany przeze mnie „Mag” Johna Fowlesa, niemalże non stop wodziła mnie za nos. Była pełna zwrotów akcji, kłamstw, intryg, czyli wszystkiego, co nienawidzę a jeszcze bardziej kocham. Nie mogę oczywiście zapomnieć o niezwykle trafnym pomyśle autora, jakim było zastosowanie kompozycji szkatułkowej. Niesamowicie urozmaiciło to lekturę i dodało wyjątkowości i tak już wyjątkowej „Mapie czasu”. Jedyne, co nie spodobało mi się w tej pozycji to zbyt dokładne i pojawiające się kilkakrotnie streszczenia dzieł H.G Wellsa. Może to zepsuć lekturę osobom, które miały zamiar w przyszłości sięgnąć po książki twórcy światowego science-fiction.\nMyślę, że jak najbardziej mogę określić „Mapę czasu” jako powieść kompletną. Znajdziemy w niej po prostu wszystko - wątek miłosny, kryminalny (morderstwo Marie Kelly oraz tajemniczy zabójca w trzeciej części) i oczywiście wykorzystany w stu procentach motyw podróży w czasie, zarówno do przyszłości jak i przeszłości. Nie należy zapominać jak przepięknym językiem została napisana ta powieść, za co oczywiście należą się ogromne brawa nie tylko Palmie, ale i tłumaczkom, Patrycji Zarawskiej i Iwonie Michałowskiej-Gabrych. Jest to język łatwy do zrozumienia, ale mimo to kunsztowny. Rzadko kiedy przerywam czytanie, aby powiedzieć na głos: „jak ta książka jest dobrze napisana”. Tutaj robiłam to kilkakrotnie. Powieść zawiera sporo ciekawych, rozbudowanych, lecz nie nużących opisów, umożliwiających dokładne wyobrażenie sobie Londynu, głównie w epoce wiktoriańskiej, ale nie tylko. Inne czasy, do których przeniesiemy się podczas jej czytania, są wykreowane równie dobrze. Choć „Mapę czasu” skończyłam czytać kilka dni temu, nadal przed oczami mam bladolice kobiety w obszernych sukniach, ściśnięte gorsetami oraz eleganckich mężczyzn z cylindrami na głowach. Gdy do tego wszystkiego doda się przepiękną, magiczną okładkę, nie ma już żadnych wątpliwości, że jest to niezwykle klimatyczna, piękna powieść.\nMogłabym podać setki powodów, dla których warto sięgnąć po tę propozycję. Ograniczę się jednak do dwóch. Przede wszystkim to najlepsza książka, jaką ostatnio czytałam. Na głowę bije nowości wydawnicze, z którymi miałam styczność, takie jak „Panika”, „Xięgi Nefasa. Trygław. Władca losu” a nawet „Kasacja” i „Zaginięcie”, mojego nowego ulubieńca, Remigiusza Mroza. Przeczytanie „Mapy czasu” było niezwykłym doświadczeniem i już nie mogę się doczekać, kiedy sięgnę po kolejne tomy tej wybitnej trylogii. Z tego, co wiem, pojawią się w nich pozaziemskie byty oraz seanse spirytystyczne, także będzie ciekawie. Tym, co wyróżnia tę powieść na tle innych, jest wyjątkowy sposób na wykorzystanie motywu podróży w czasie, a także wyrafinowana gra, toczona między bohaterami i czytelnikiem a autorem. Uwierzcie na słowo, że tę książkę po prostu trzeba przeczytać. Serdecznie polecam!\nPatrycja „Ilussia" Ratajczak


Ogłoszenia pozyczki, hipoteki, kredyt, kredyty, szybka pozyczka, hipoteka amerykańska, hipoteka Ogłoszenia 8601 do 8620 z 14367\nOgłoszenia 8601 do 8620 z 14367\nCześć Potrzebujesz pomocy dla swoich marzeń na zakup samochodu lub motocykla, utworzenia własnej firmy, na własny użytek potrzebuje więcej wątpliwości, jestem tu dla Ciebie pomocy. Stopa procentowa jest bardzo przystępnych cenach. nie wahaj się ze mną skontaktować w razie potrzeby. E-mail: servicepret@otmail.com\nPodaż kredytów pomiędzy osobami fizycznymi. 2 procent rocznej stopy procentowej. Kwota między 2000 € i € 900000. Dla wszystkich poważnych ludzi w potrzebie skontaktuj się ze mną, aby uzyskać więcej informacji na temat warunków podaży kredytów. E-mail: baguet.annemarie01@gmail.com


Kod pocztowy Jawiszowice Paderewskiego Ignacego Os. •• mapa\nKody pocztowe » Jawiszowice Paderewskiego Ignacego Os.\nKod pocztowy Jawiszowice Paderewskiego Ignacego Os.\nPaderewskiego Ignacego Os. Jawiszowice małopolskie


Wraca dodatkowy zasiłek opiekuńczy. Kiedy i dla kogo? | InfoPrzasnysz\nlis 5, 2020 9\nMarku drogi! Ratuj poradą!!! Rząd znowu coś chce nam dać „z naszych podatków”… Zawsze pod artykułami masz coś „sensownego” do powiedzenia odnośnie działań rządu – to napisz coś, bo nie wiemy co robić. Jesteśmy załamani – rząd znowu chce nam jakoś pomóc. Wiem, że będziesz bełkotał coś o zadłużaniu, ale napisz nam co Ty byś poradził! Please!\nReply to Kajfasz\nA o co ci pajacu chodzi? W ciągu 4 lat zadłużenie tego kraju wzrosło o 400 mld złotych. Wiesz ile to będzie zer po czwórce, czy mam ci narysować? I ktoś to kiedyś bedzie musiał oddać. Z odsetkami, żeby nie było…\nJesteś niezawodny!!! Dokładnie takiej odpowiedzi się spodziewałem – inwektywy i niezrozumiały bełkot o zadłużeniu… 🙂 Oczywiście żadnych propozycji nie podałeś. Sam jesteś pajacem, pajacu 🙂\nPs. Jak długo „redakcyja” będzie tolerować wycieczki osobiste Mareczka?\nNiezrozumiały bełkot o zadłużaniu ? Co jest dla Ciebie niezrozumiałe? Liczby Cię przerastają?\nMam 9 letnie dziecko czy będę mogła otrzymać wolne na opiekę przy zdalnym nauczaniu bo wiadomo że dziecko sobie nie poradzi, Jeżeli ktoś korzystał poprzednio może coś wie, proszę o powiedzieć,\nmam ból dupska, podobnie pewnie jak reszta bezdzietnych pracowników w wielu firmach. zasiłek to się należy, ale raczej tym który zostaną na posterunku i będą nadal pracować za kilka osób które pójdą do domu leżeć wentylem do góry i śmiać się z tych który muszą robić bo nie mają dzieci>\nA jak jestem bezrobotna i żyje z 500+ to też dostane ten zasiłek\nJak jesteś bezrobotna to chyba nie pracujesz więc jesteś w domu z dzieckiem.\nTak i jeszcze13 ,14 i 15 emeryturę😝


s k y d a n c i n g: tennis skirt & burgundy knit\ntennis skirt & burgundy knit\n♬ architects // doomsday\nprzeprowadzka do UK to z pewnością jedna z tych rzeczy, których chyba nigdy nie będę żałować. jestem tutaj zaledwie drugi miesiąc, a czuję, jak bardzo przesiąknęło mnie tutejsze życie i kultura. nawet jeżeli Anglicy w swojej osobie mi nie odpowiadają (dwulicowi, nieco aroganccy i mega uprzedzeni), a pogoda jest, jaka jest i w ogóle nie rozpieszcza (właśnie doświadczam huraganu, how cool is that?), moje nadmorskie, walijskie miasteczko sprawia, że czuję się wyjątkowo dobrze i spokojnie. miałam bardzo dużo wątpliwości przed studiowaniem za granicą - zarówno ze względu na sklep, jak i na swoją pewność siebie oraz w to, co przyjazd tutaj może przynieść - jednakże ostateczna decyzja została podjęta: spakowałam się i przyleciałam. i nie mogłam trafić lepiej. już nawet pomijając fakt, jak wielu wspaniałych ludzi poznałam, jak niesamowicie szybko urosła moja umiejętność porozumiewania się po angielsku; zaszło we mnie całe mnóstwo zmian, zbalansowałam się wewnątrz.\npisałam wam już o tej miejscowości w tym poście - Aberystwyth to totalna dziura na wybrzeżu Walii, z dala od lotniska, z drogimi dojazdami do jakiegokolwiek większego miasta, upchana studentami, cholernie dużymi mewami i pięknymi budynkami. ale jest fajnie - naprawdę. pogoda mega utrudnia chodzenie w ulubionej przeze mnie plisowanej spódniczce, niemniej jednak wskakuję w nią gdy tylko wiatr nieco przystopuje. w związku z tym, że nigdy nie wiadomo, kiedy akurat spadnie deszcz, a kiedy będzie tak silny wiatr, że przedmioty będą latać, zawsze warto mieć ze sobą parasol, albo chociaż czapkę - inaczej bardzo łatwo o chorobę. nie żeby coś, ale ja się już trzeci tydzień próbuję wyleczyć z przeziębienia i nic z tego! nawet w dnie, w których praży słońce, warto wziąć pod uwagę, że za chwilkę prawdopodobnie zajdzie za chmurami i zrobi się okropnie zimno, i zgarnąć ze sobą jakiś cieplejszy sweter. ostatnio stawiam coraz to bardziej na wygodę, nie brakuje jednak momentów, w których wyciągam z szafy tennis skirt i wciskam w nią koszulę; postanowiłam więc wszystko to ze sobą złączyć i, korzystając z dobrej pogody, jednocześnie przygotowując się na jej ewentualne zmiany, połączyłam grunge'ową spódniczkę z ciepłym, bordowym sweterkiem.\nbordowy sweter wpadł mi w oko już dawno za sprawą Kornelii. fociłyśmy, kiedy przyszła jej paczka z Zafula z nim w środku - no przepadłam i tylko patrzyłam, czy nie mam żadnych nadprogramowych złotówek! jeżeli szukacie na jesień czegoś, co będzie cieplutkie i miłe w dotyku - ten będzie perfekcyjny. nie zapomniałam jednak, że w każdej chwili takie połączenie może stać się niewystarczające za sprawą deszczu lub wiatru. zabrałam więc ze sobą swoją skórzaną kurtkę - dorwałam ją w f&f na przecenie i od tego czasu jesteśmy nierozłączne! jest ciepła, idealnie pasuje do praktycznie każdego ubioru, a przede wszystkim - nie przemaka. razem z beanie dodaje całości charakteru, nawet jeżeli do butów na platformie dobierzemy dziewczęce skarpetki z falbanką! uwielbiam kontrasty tego typu, właśnie wtedy czuję się najlepiej. moje ulubione oxfordy z vagabonda widzieliście już niejednokrotnie. choć eleganckie i na dość sporej podeszwie, są mega wygodne i fajnie wyszczuplają nogi.\nw najbliższym czasie zamierzam was totalnie obrzucić zdjęciami z Aber - mam już kilka w zapasie - a jest, naprawdę, na co patrzeć : ) jeżeli macie jakiekolwiek pytania, co do studiowania tutaj, jak przebiega proces rekrutacji, również mogę poświęcić na to kilka postów - piszcie śmiało. liczę także że podrzucony outfit wam odpowiada! dodam, że w Skydance będziemy nieco ulepszać krój naszych tennis skirt. zamierzamy poszerzyć je w talii oraz w biodrach, dzięki czemu staną się z pewnością o wiele bardziej uniwersalne i więcej ludzi będzie mogła wciągnąć się w klimaty grunge i vintage!\nps: jak tam moja platyna wpadająca w rudy na głowie? totalnie za mało różowego widzieliście, może kiedyś uda mi się to nadrobić, ale póki co - kolejny cel na włosach: czerwień! 🙆\ntennis skirt - skydance\nbeanie - accesorize\ntorba - bunt color\nPosted by gab ze skydance\nKornelia 17 October 2017 at 10:23\nopowiedz mi coś o procesie aplikacji na studia D:\ngab ze skydance 17 October 2017 at 10:25\ni zrobiłaś najgorszy błąd życia zostając na wsiizie\nHygge LIFESTYLE 17 October 2017 at 11:01\nfajny masz sty, bardzo podoba mi stylizacja\ngab ze skydance 17 October 2017 at 12:12\nAgieszka krześ 18 October 2017 at 02:21\ngab ze skydance 18 October 2017 at 05:56\nFitNaLata 18 October 2017 at 03:01\nzazdroszczę tej przeprowadzki..:)\noj jest czego zazdrościć :)\nmyblueyes 18 October 2017 at 05:01\nFajnie! Obserwuje bloga z ciekawoscia ;)\ngab ze skydance 18 October 2017 at 05:57\nmoda - eny 18 October 2017 at 10:37\nPiękny kolor swetra ;)\ngab ze skydance 22 October 2017 at 06:35\nMilena F. 18 October 2017 at 12:15\nWalia brzmi super! Gratuluję odwagi, żeby się przeprowadzić. :) No i super outfit, bardzo mi się podoba sweterek i spódniczka. :)\ngab ze skydance 22 October 2017 at 06:36\nbrzmi super i jest super :) Dziękuję!\nNippi 19 October 2017 at 03:23\nBardzo fajny look, podoba mi się sweterek :) lubie ten kolor\nja również! zwłaszcza na jesień :)\nDoomiBlog 19 October 2017 at 10:32\nZazdroszczę przeprowadzki, sama mam ochotę zmienić swoje otoczenie i zacząć życie w innym kraju, ale chyba jeszcze nie jestem na tyle odważna.. :)\nnie zjada to zbyt wiele odwagi, przestawić lekko myślenie na "chcę", niż "jest tyle przeszkód" i będziesz tam, gdzie chcesz :) 🌹\nlovesummer 20 October 2017 at 12:21\nSuper doświadczenie ;). Ładny outfit :3.\ngab ze skydance 22 October 2017 at 06:37\nStylish Blog Story 21 October 2017 at 04:21\npiękne zdjęcia i stylizacja:)\nKinga K. 21 October 2017 at 04:58\nBoskie zdjęcia,mega sweterek <3\nPolinefashion 21 October 2017 at 09:39\nAsia 21 October 2017 at 11:03\nachh dzięki wielkie i nawzajem!\nPaula 22 October 2017 at 02:26\njest pięknie, jest! dzięki :)\nSandra Kozłowska 22 October 2017 at 03:52\nten sweterek jest bombowy! bardzo mi się podoba :-)\njest, jest! a jaki ciepły 🌹\nWorldCharlotte 22 October 2017 at 06:25\nKlimatyczne zdjęcia! Mam taki sam sweterek. :)\ngab ze skydance 22 October 2017 at 06:38\nnic dziwnego, skoro jest taki super haha!\nAnonymous 28 June 2018 at 09:06\nNoszenie krótkiej spódniczki podczas wiatru - szanuję.\nJa w ogóle nie jestem w stanie wyjść na zewnątrz w spódniczce nad kolano jeśli wieje wiatr, bo mam okropną schizę, że mi ją po prostu podwieje i się podniesie :C\nSkydance powstał w sierpniu 2014 i od tego czasu jest super fajnym sklepem, w którym można kupić super fajne rzeczy. Skydancing natomiast jest miejscem, w którym możecie bliżej się wszystkiemu, co tworzymy, przyjrzeć oraz poznać nas lepiej. Dowiedz się o nas więcej!\narchive November 2017 (1) October 2017 (3) September 2017 (1) August 2017 (1) July 2017 (1) May 2017 (1) April 2017 (1) March 2017 (5) February 2017 (2)\n© S K Y D A N C I N G . P L


Oliwa, Wrzeszcz, Przymorze, Myśliwska, Aniołki - Straż Miejska kontynuuje “drogowe porządki” Gdańsk - oficjalny portal miasta\nZ nowym tygodniem Straż Miejska zapowiada kolejne wzmożone kontrole łamiących przepisy kierowców w Gdańsku. Pod “lupą” funkcjonariuszy Straży Miejskiej tym razem cztery strefy ograniczonego postoju i jedna, newralgiczna ulica.\nOd poniedziałku do środy włącznie (25-27 marca) strażnicy w sposób szczególny przyglądać się będą zachowaniom kierowców parkujących w strefie ograniczonego postoju w Oliwie (sektor BO) oraz Wrzeszczu (sektor AW).\nOd poniedziałku do wtorku zaś, 25-26 marca, od samego rana funkcjonariuszy SM spotkać można będzie na ul. Myśliwskiej - (na wysokości numeru 33), w pobliżu budowanego osiedla.\n- To w związku z licznymi zgłoszeniami od mieszkańców w sprawie wykroczeń drogowych popełnianych przez kierowców ciężarówek, które zaopatrują budowę - mówi Wojciech Siółkowski, rzecznik prasowy Straży Miejskiej w Gdańsku.\nW czwartek i w piątek (28-29 marca) zapowiadane są wzmożone kontrole na terenie SOP Przymorze (sektor BP), w przyszłym tygodniu zaś działania SM koncentrować będą się na Aniołkach (sektor BA).\nTo kontrole zapowiedziane - a w zeszłym tygodniu (18-21 marca) strażnicy już po raz drugi, tym razem bez zapowiedzi, przeprowadzili wzmożone kontrole w SOP na Głównym Mieście.\nPatrole interweniowały 338 razy. Na kierowców, którzy złamali przepisy ruchu drogowego, funkcjonariusze nałożyli 257 mandatów (na łączną kwotę 21 350 złotych). Udzielili też 32 pouczeń i sporządzili cztery wnioski o ukaranie do sądu. W 45 przypadkach mundurowi wystawili zawiadomienia o popełnieniu wykroczenia (są to wezwania do siedziby straży miejskiej, które będą skutkowały mandatami, pouczeniami lub wnioskami do sądu). 134 razy strażnicy zakładali na koła aut blokady.\nPrzypomnijmy, że wzmożone działania na Głównym Mieście odbyły się także w drugiej połowie lutego. Wówczas, w ciągu sześciu dni strażnicy wystawili 397 mandatów, interweniowali 607 razy. Kolejna akcja, przeprowadzona na Lawendowym Wzgórzu, zakończyła się 158 interwencjami, a 94 sprawców wykroczeń funkcjonariusze ukarali mandatami.


Przesyłam link do ciekawej oferty: http://radzinskinieruchomosci.pl/dom-sprzedaz-15474m2-679000pln-gorzow-wielkopolski-lubuskie,79/6131/ODS\nPowstały w 2006 roku dom rodzinny posadowiony na dużej, 1263-metrowej działce, w atrakcyjnej okolicy. Lokalizacja znakomita, łącząca spokój i bezpieczeństwo z wygodnym dojazdem do centrum. Ponadto w pobliżu szkoły, przedszkole, Lildl, Netto, Biedronka, Dino oraz komunikacja miejska.\nUrokliwy dom, z dachem krytym elegancką, dachówką BRAAS z dodatkową izolacją, ścianami wykonanymi z cegły ceramicznej, z ociepleniem z wełny mineralnej, przyciąga wzrok i zaciekawia okolicznych mieszkańców.\nWłaściciele stworzyli komfortową przestrzeń. Poziom parteru to rozłożysta strefa dzienna, składająca się z otwartej kuchni z miejscem jadalnianym oraz salonem, gdzie znajduje się kominek, który daje nie tylko ciepło, ale również przyjemny klimat, 3 sypialnie, wiatrołap, łazienka do wykończenia, toaleta i korytarz\nPoziom drugi to dwa duże pokoje, jeden z kominkiem na bio-paliwo, przestronna garderoba, przedpokój/biblioteka i łazienka w stanie surowym.\nZjawiskowe drewniane schody na zamówienie , duży taras ok. 50m2 ogrodzony balustradami oraz ogród z nasadzeniami, to wszystko to wizytówka tego domu.\nNa dole okna PCV, natomiast na górze okna drewniane firmy Velux. Stolarka drzwiowa PORTA. Instalacje – wodno-kanalizacyjna, elektryczna, gazowa, CO + ogrzewanie kominkowe z turbiną rozprowadzającą ciepło ( anemony na poddaszu w podłodze i na parterze w sufitach ), wentylacja grawitacyjna, instalacja alarmowa, TV satelitarna z osprzętem Cyfrowy Polsat.\nW cenie nieruchomości pozostaje kuchnia ze sprzętem w zabudowie, umeblowane dwie łazienki ( szafki wiszące i stojące, lustra ), meble w wiatrołapie ( komoda, szafa ), umeblowana sypialnia ( rama łóżka, komody, stolik, lustro), duża zamrażarka w pomieszczeniu gospodarczym w garażu oraz narzędzia do pracy w ogrodzie.\nTen wygodny dom przystosowany do życia dla dużej rodziny może być w krótkim czasie wydany nowemu właścicielowi. Więcej informacji w biurze nieruchomości. Zapraszamy na prezentację. Oferta nr 3674-19.


Ubezpieczenia Płońsk, ubezpieczenia samochodowe i inne\nWitaj na stronie fachowców ubezpieczeniowych w mieście Płońsk oraz okolicy. Z radością przychodzimy Państwu z pomocną dłonią w rozwiązaniu rozmaitych problemów w dziedzinie ubezpieczeń. Zaradzimy na wszelaką awaryjną sytuację w mieście Płońsk.\nNasi fachowcy z miasta Płońsk podejmują się każdej pracy, niezależnie od rangi kłopotu, począwszy od ubezpieczeń na dom i samochód, skończywszy na ubezpieczeniach podróży oraz ubezpieczeniach na życie..\nW ramach naszego zakresu działań zapewniamy podstawowe usługi pośrednictwa ubezpieczeniowego w mieście Płońsk takie jak: doradztwo ubezpieczeniowe, pomoc w załatwieniu formalności ubezpieczeniowych i dobór najkorzystniejszej oferty ubezpieczeniowej. Pomożemy przy problemach z zakupem ubezpieczenia, zdarzeniami losowymi, czy nieprzewidzianymi szkodami.\nPonadto Nasz zaufanyzespół specjalistów pośrednictwa ubezpieczeniowego, agentów ubezpieczeniowych w miejscowości Płońsk oraz okolicy wykonuje także usługi związane z ubezpieczeniem dla firm.\nZalecamy pomoc Naszych doświadczonych specjalistów w mieście Płońsk przypadkach związanych z zakupem najtańszego ubezpieczenia na dom i mieszkanie, ubezpieczenia na życie, ubezpieczenia dziecka, czy ubezpieczenia na podróż. Zapewniamy także usługę ubezpieczenia samochodu – OC, NWW, AC, Assistance.\nZ radością namawiamy do skorzystania z pomocy fachowców w dziedzinie ubezpieczeń w miejscowości Płońsk oraz okolicy. Gwarantujemy bezpieczeństwo, poufność, błyskawiczne usługi oraz doświadczenie w dziedzinie ubezpieczeń.\nOprócz Ubezpieczenia Płońsk oferujemy również\nMiasto Płońsk to miasto, które leży w centralnej Polsce, województwo Mazowieckie, kod pocztowy 09-100. Miejscowość należy do powiatu płońskiego. Obszar zajmuje 11,6 km2.\nHistoria założenia nie jest dokładnie znana. Pierwsze zapiski wskazują na długoletnią historię, która związana jest z licznymi okolicznymi obyczajami. Uzyskanie praw miejskich nastąpiło w roku 1400. Liczba mieszkańców miejscowości Płońsk sięga ok. 22 214. Bezrobocie tutaj jest umiarkowane i osiąga szacunkowo wartość 5%. W mieście Płońsk gęstość zaludnienia wynosi 1 915,0 osób/km2. Numer/Numery kierunkowe to (+48) +23, a numery tablic rejestracyjnych rozpoczynają się od WPN.\nW każdej porze roku Płońsk i okolica przyciąga turystów gwarantując wiele niespodzianek. Mieści się tu wiele atrakcyjnych miejsc, które budują wyjątkowy klimat miejscowości. Płońsk posiada jeden z najbardziej interesujących oraz najpiękniejszych krajobrazów. W miasteczku Płońsk i okolicy mieści się sporo pomników przyrody, terenów zielonych i parków. Miejscowość Płońsk tworzy komfortowe warunki zarówno dla mieszkańców, jak i dla odwiedzających.


Botox | salon atramentowy\nBy admin , No comments, on Listopad 17, 2016\nNiemal każda kobieta pragnie wyglądać młodo równieżw wieku kiedy zaczynają być widoczne pierwsze oznaki starzenia. Pierwsze siwe włosy można pokryć farbą koloryzującą, do walki z pierwszymi zmarszczkami oprócz różnego rodzaju kremów przychodzi medycyna estetyczna. Ponieważ w dzisiejszych czasach więcej osób zaczyna przywiązywać coraz większą uwagę do urody oraz pragnie ulepszyć to co uważa za niekorzystne, […]\nBy admin , No comments, on Lipiec 13, 2016\nNiemal każda kobieta chce wyglądać młodo równieżw wieku gdy zaczynają być dostrzegalne zmarszczki oraz inne oznaki starzenia się skóry. Gdy pojawiają się pierwsze siwe włosy można użyć farby koloryzującej, do walki z pierwszymi zmarszczkami prócz różnego rodzaju kremów przychodzi medycyna estetyczna. Ponieważ w współczesnych czasach więcej osób zaczyna przywiązywać coraz większą uwagę do urody oraz […]


Raport Specjalny – Obrót Gotówkowy: Trefne banknoty wciąż popularne : aleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów\naleBank.pl – Portal ekonomiczny – Najbliżej Finansów BANK 2016/09 Raport Specjalny – Obrót Gotówkowy: Trefne banknoty wciąż popularne\nNastoletni gang wprowadzał do obiegu fałszywe banknoty o nominale 200 zł, wyprodukowane w domu. Inny przestępca drukował podróbki dolarów i euro na domowej drukarce. Działają także specjaliści od podrabiania monet. Obawiamy się dziś głównie hakerów czyhających na nasze elektroniczne konta osobiste, albo speców od obrabiania bankomatów. Ale poczciwi fałszerze pieniędzy wcale nie odeszli do lamusa. Tylko coraz trudniej ich złapać.\nFenicjanie też fałszowali\nFałszerstwa pieniędzy pojawiły się właściwie w tym samym czasie, co pieniądz. Jest to więc zjawisko tak stare, jak sam przedmiot fałszerstwa. Do naszych czasów dochowało się nawet kilka dokumentów traktujących o tym zagadnieniu, a pochodzących ze starożytności. Jednym z najstarszych jest edykt ateński sprzed ponad 2,5 tysiąca lat, który skazywał fałszerzy pieniędzy na karę śmierci. Kara taka obowiązywała powszechnie do XVIII w. i była często poprzedzana torturami. Jak widać, kiedyś było to raczej niebezpieczne zajęcie. Oczywiście, najpierw fałszowano monety, a dopiero później wzięto się za banknoty. Fałszerstwa tych ostatnich od wielu lat mają charakter przestępstw międzynarodowych. Bo mamy tu do czynienia zarówno z produkcją chałupniczą, jak i z profesjonalnym przemysłem o charakterze mafijnym. Dlatego też zajmuje się nimi Interpol, a już w 1929 r. zawarto konwencję genewską w sprawie walki z fałszowaniem znaków pieniężnych. Obecne kary dla fałszerzy – już nie tak okrutne jak niegdyś, ale również bardzo wysokie – nadal nie są w stanie odstraszyć amatorów szybkiego i dużego zarobku. Są to przestępstwa stosunkowo częste.\nBanknoty fałszowali nie tylko zwykli przestępcy. Warto wspomnieć chociażby o fałszerstwach dokonywanych na zamówienie rządów. W czasie II wojny światowej hitlerowskie Niemcy w ramach operacji „Bernhard” masowo, a przy tym doskonale, fałszowały brytyjskie funty. Fałszywe banknoty Banku Emisyjnego w Polsce drukowała na użytek polskiego ruchu oporu Podziemna Wytwórnia Banknotów. Akcja ta trwała do końca 1942 r. Na terenach Generalnej Guberni fałszowano niemieckie nadruki na przedwojennych polskich banknotach 100-złotowych, które przedłużały ich ważność.


Którego niemca wybrać? Typowy temat! : Jakie auto kupić?\nKtórego niemca wybrać? Typowy temat!\nWitam! Mam mały dylemat. Zmieniam samochód. Obecnie jeżdżę Audi a4 z 96r w benzynie. Zamierzam kupić diesla. Nie mogę się zdecydować w jakiej klasie ma być auto. W grę wchodzą auta:\nVW PASSAT 1.9TDI(po lifcie 130KM)\na może szweda? VOLVO S60 2.4D\nProszę o opinię na temat spalania, dynamiki(dla mnie bardzo ważne), komfortu. Pomóżcie mi rozwiązać ten dylemat. Z góry dziękuję.\nRe: Typowy temat! Którego niemca wybrać?\nja bym wziął passata jest niezawodny luksusowy komfortowy szybki dynamiczny oszczędny a co najważniejsze ma niezniszczalny silnik 1.9\nRe: Którego niemca wybrać? Typowy temat!\nNiezniszczalne ponoć są silniki 1.9 TDI o mocy 90 KM i 110 KM. Wersja 130 KM już taką trwałością poszczycić się nie może.\nSam nie jeździłem, więc jak do końca jest to Ci nie powiem, ale słyszałem wiele opinii i to właśnie od fascynatów Passatów.\nDokładnie, wersje 130 konne miały problemy z trwałością. Poza tym nie rozpływajmy się tak nad Passatem, fakt że jest to dobre auto, ale w porównaniu do E46 czy A6 wypada co najmniej blado. Osobiście polecam BMW E46 bardzo ładne auto, świetne prowadzenie, bardzo dobry silnik i dość spory prestiż (mimo, że niektórzy uważają to auto za "dresiarskie"). na drugim miejscu postawiłbym Audi A6. Świetna sylwetka, komfort i dobry silnik 2.5 TDI (czasem kłopotliwy).\nJeśli chodzi o VW to ojciec mojego kumpla ma takiego akurat ze 130konnym silnikiem. Ni narzekał na niego do tej pory ani razu. Co do tych niemców, wybrałbym mercedesa. Z BMW mam złe doświadczenia, audi nie znam a VW przegrywa z mercem. Silniczki mają świetne, bardzo sporadycznie ludzie narzekają na swoje samochody z gwiazdą na masce.\n12 Mar 2008, 00:12\nCo do Merców powiem tak: ojciec kolegi miał C klasę tą po 2001 roku. Stała więcej w serwisie niż jeździła. Co chwile jakaś "pierdółka" elektroniczna padała unieruchamiając auto. Sprzedał, kupił BMW 320d (roczne) i ma spokój. Drugi znajomy miał Mesia klasę E (taką jak bierzesz pod uwagę). Nie wytrzymał z tym autem więcej niż rok. Jakość Mercedesów jest mitem. Niestety, niezawodność kończy się na modelu W124.\nJa bym wziął Audi....1,9TDI najlepszy samochodzik.....i nie ma sobie równych......\nBMW Autko nie do zajechania . Super wygląd i to coś\nMy wszyscy wiemy o co chodzi (automaniacy)\n12 Mar 2008, 20:16\nPatrzcie jak to jest...każdy ma inne doświadczenia z tymi samymi samochodami....\nKupić czy sobie darować??Autko do 25tys zł\nTagi: Audi, passat, BMW, auto, niezawodny, samochód, silnik, tdi, kupię, 320d, mały, Audi A4, oszczędny, Audi A6, prowadzenie, BMW E46, samochody, VW, Volvo, spalanie\nod 271,15 PLN Vordon 7 EU 62,82 PLN Stanley klucze sześciokątne z łbem kulistym 12szt 52,99 PLN STANLEY Szczypce wydłużone MaxSteel VDE 200mm 84-007\nNASCAR Camry w 4 odsłonachAtrakcją na targach SEMA 2017 stoiska Toyoty były wyścigowe Camry, które zaprezentowali topowi kierowcy NASCAR – Martin Truex Jr., Kyle Busch, Denny Hamlin i Daniel Suarez. Martin Truex oraz Kyle Busch startują eleganckimi ...BMW X Coupé 2001BMW X Coupé to źródło kreatywnej inspiracji oraz zapowiedź kierunku stylistycznego, który obierze BMW w XXI wieku. Poprzez scalenie elementów coupé oraz auta typu cross-country, koncept prezentuje nowatorską wizję designerską. ...BMW Concept Study CS1 2002Koncepcyjne BMW Concept Study CS1 przedstawia wizję przyszłego "niewielkiego" modelu BMW. Elementem determinującym styl tego czteromiejscowego studyjnego kabrioletu jest swoista więź tworzona przez eleganckie i ...


Tomaszewski: wciąż czekam na odpowiedź Tuska | FinanseFakty.pl\nStrona główna Wiadomości Tomaszewski: wciąż czekam na odpowiedź Tuska\nTomaszewski: wciąż czekam na odpowiedź Tuska\n– Nie mam pokus przejścia do Solidarnej Polski, bo jestem wierny panu Jarosławowi Kaczyńskiemu, któremu zawdzięczam polityczną karierę. Nie jestem członkiem partii PiS, ale nie interesują mnie inne partie. Zawsze będę popierał Jarosława Kaczyńskiego. Coraz bardziej przekonuję się do stwierdzenia, że Jarosław Kaczyński jest Kazimierzem Górskim polskiej polityki – powiedział w drugiej części rozmowy z Onetem Jan Tomaszewski o podziale w PiS i nowym ugrupowaniu Zbigniewa Ziobro. Poseł PiS przypomniał również, że wciąż czeka na odpowiedź Donalda Tuska na pytania zadane w debacie po expose premiera o wysoką cenę budowy stadionów w Polsce na Euro 2012.\nWięcej … Źródło: Tomaszewski: wciąż czekam na odpowiedź Tuska\nPoprzedni artykułPolska za pokojowym Noblem dla Bialackiego\nNastępny artykułTusk: wystąpienie Sikorskiego było przeze mnie zaakceptowane


Przegląd wiadomości ze spółek - 20 lipca 2015 r. - - Forsal.pl – Biznes, Gospodarka, Świat\nforsal.plPrzegląd wiadomości ze spółek - 20 lipca 2015 r.\n20 lipca 2015, 11:42 | Aktualizacja: 20.07.2015, 17:31\nSpółka zależna Kredyt Inkaso - Kredyt Inkaso Portfolio Investments (Luxembourg) wygrała licytację, prowadzoną w trybie licytacji elektronicznej, na zakup pakietu wierzytelności o wartości nominalnej 73 399 786,38 zł oferowanego do sprzedaży przez Polkomtel Sp. z o.o., podało Kredyt Inkaso "Zarząd emitenta, osobnym raportem bieżącym, niezwłocznie poinformuje o zawarciu przez w/w jednostkę zależną umowy znaczącej związanej z wygraną licytacją. Umowa powinna być zawarta w ciągu 30 dni od zakończenia aukcji" - czytamy w komunikacie.\nPróchnik dokonał przydziału 5 068 sztuk zabezpieczonych, zwykłych, obligacji serii B na okaziciela, o wartości nominalnej 1 000,00 zł każda, o łącznej wartości nominalnej 5 068 000,00, podała spółka. "Środki z emisji obligacji zostaną w całości przeznaczone na finansowanie kapitału obrotowego, w tym w pierwszej kolejności zakupu rozszerzonej kolekcji jesienno-zimowej do sieci sklepów" - czytamy w komunikacie. Obligacje zostały wyemitowane na podstawie uchwały z dnia 7 lipca 2015 r. w sprawie emisji obligacji zwykłych na okaziciela serii zabezpieczonych oraz określenia warunków emisji. Obligacje zostały przydzielone łącznie 26 podmiotom (25 osób fizycznych oraz 1 osoba prawna). Oprocentowanie obligacji wynosi 8% w skali roku, które to odsetki płatne co trzy miesiące na ostatni dzień każdego okresu odsetkowego. Obligacje są obligacjami 12-miesięcznymi, wykup obligacji nastąpi w terminie 12 miesięcy od dnia przydziału obligacji.\nComarch Pointshub Inc., spółka zależna Comarch S.A., podpisała warunkową umowę objęcia 4 250 000 udziałów spółki Thanks Again LLC za łączną kwotę 8 000 000 USD. Obejmowane udziały będą stanowić 42,5% udziałów w spółce Thanks Again LLC i będą uprawniać do 42,5% wszystkich głosów na zgromadzeniu wspólników spółki, podał Comarch. >>>>\nKernel Holding zwiększył sprzedaż zboża o 11% r/r do 788,3 tys ton w IV kw. r. obrotowego 2014/2015 (zakończonym 30 czerwca), podała spółka. Narastająco po czterech kwartałach r. obrotowego wzrost wyniósł 12% do 4,74 mln ton. >>>>\nZarząd i główni akcjonariusze spółki Comperia.pl prowadzą negocjacje z potencjalnymi inwestorami zainteresowanymi objęciem znacznego pakietu akcji oraz rolą partnera strategicznego w spółce. Mieliby oni zająć miejsce dotychczasowych udziałowców finansowych, którzy wyrazili zainteresowanie wyjściem ze swojej inwestycji, poinformował wiceprezes Karol Wilczko. >>>>\nOrlen Upstream - spółka zależna PKN Orlen - zawarł z Polskim Górnictwem Naftowym i Gazownictwem (PGNiG) umowę o wspólnych operacjach, zakładającą wspólną realizację prac analitycznych i badawczych na obszarze ośmiu bloków koncesyjnych w województwie podkarpackim, podał PKN Orlen. >>>>\nEverest Investments zamknął emisję akcji serii G na kwotę 900 tys. zł, podała spółka. Wkrótce zostaną wyemitowane akcje kolejnych serii. "Środki pozyskane od inwestorów, w ramach prywatnej emisji, posłużą do rozwoju spółki. Dziękujemy inwestorom za obdarzenie nas zaufaniem. Zgodnie z przedstawionymi planami, wkrótce zostaną wyemitowane akcje kolejnych serii. Kolejne serie planujemy plasować również wśród naszych przyszłych klientów, którzy powierzając nam swoje aktywa i jednocześnie kupując nasze akcje, mogą niemal automatycznie kompensować sobie wysokość pobieranych tradycyjnie na rynku opłat za zarządzanie" - powiedział członek zarządu Everest Investments Grzegorz Pietrucha, cytowany w komunikacie.\nGrupa Robyg uzyskała pozwolenie na budowę VIII etapu inwestycji Osiedle Kameralne na warszawskim Bemowie, podała spółka. "Jest to trzeci z kolei realizowany etap projektu. Pozwolenie obejmuje lokale mieszkalne, podziemny parking oraz elementy zagospodarowania terenu. W ramach ósmego etapu inwestycji Osiedle Kameralne na 11 kondygnacjach zostanie wybudowanych 156 lokali i ok. 400 m2 powierzchni usługowej"- czytamy w komunikacie. Planowane rozpoczęcie prac budowlanych nastąpi w lipcu 2015 r., a zakończenie w październiku 2016 r.\nJastrzębska Spółka Węglowa (JSW) prowadzi analizy związane z uruchomieniem wydobycia w soboty w najlepszych ścianach celem zwiększenia wydobycia węgla koksowego, podała spółka. >>>>\nCaryville Investments - spółka celowa powołana przez fundusz CVC Capital Partners do realizacji transakcji zakupu PKP Energetyka - zawarła porozumienie z Międzyzakładową Komisją Koordynacyjną NSZZ Solidarność PKP Energetyka oraz Radą Krajową Federacji Związków Zawodowych Pracowników Polskich Kolei, poinformował Przemysław Obłój z CVC. Porozumienie przewiduje m.in. że zakładowy układ pracy nie zostanie wypowiedziany do końca 2019 r. >>>>\nGrupa Waryński i Polnord uzyskały prawomocne pozwolenie na budowę drugiego etapu kompleksu Stacja Kazimierz, realizowanego na warszawskiej Woli, podała Grupa Waryński. "Równocześnie inwestorzy rozpoczęli sprzedaż tej fazy projektu, w której znajdzie się 111 mieszkań o powierzchni od 35 do 106 m2 oraz 5 lokali usługowych o łącznej powierzchni ponad 602 m2. Rozpoczęcie prac budowlanych zaplanowano na IV kw. 2015 r." - czytamy w komunikacie. Z kolei zakończenie realizacji tej fazy projektu zaplanowano na I kw. 2017 r.\nAltus TFI wznowiło subskrypcję certyfikatów dwóch subfunduszy przeznaczonego dla szerokiej grupy inwestorów swojego sztandarowego produktu - Altus Absolutnej Stopy Zwrotu FIZ. Ze sprzedaży certyfikatów Altus ASZ FIZ Rynku Polskiego i Altus FIZ Rynków Zagranicznych Altus TFI pozyskało 41,5 mln zł, a w lipcu i sierpniu planuje kolejne ich emisje, poinformował prezes Piotr Osiecki.\nGWI GmbH - spółka w 85% zależna od Erbudu - podpisało z Vabali SPA Düsseldorf GmbH & Co. KG umowę na budowę kompleksu spa w Düsseldorfie za 11,54 mln euro (ok. 47,32 mln zł), podała spółka. "GWI GmbH wybuduje kompleks Vabali Spa Düsseldorf - Elbsee w Düsseldorfie za 11,5 mln euro. Wartość kontraktu w przeliczeniu po kursie z dnia 17 lipca br. to 47,3 mln zł" - czytamy w komunikacie. Przewidziany termin realizacji umowy to od września 2015 r. do września 2016 r.\nZarząd TVN uważa wezwanie Southbank Media Limited - spółki zależnej od Scripps Networks Interactive - na akcje spółki za zgodne z interesem TVN, a cenę oferowaną przez wzywającego - za godziwą, podała spółka >>>>\nING Bank Śląski sfinalizował umowę sprzedaży 20% akcji spółki ING Powszechne Towarzystwo Emerytalne na rzecz NN Continental Europe Holdings B.V. (dawniej ING Continental Europe Holdings B.V.), podał bank. "Zarząd ING Banku Śląskiego S.A. informuje, że w dniu 20 lipca 2015 r., wykonując umowę sprzedaży pakietu 20% akcji ING Powszechnego Towarzystwa Emerytalnego S.A. , z dnia 10 lutego 2015 r., bank przeniósł własność akcji na nabywcę - NN Continental Europe Holdings B.V. (dawniej ING Continental Europe Holdings B.V.)" - czytamy w komunikacie.\nEuroRating podwyższył perspektywę ratingu kredytowego nadanego Bankowi Pocztowemu do stabilnej z negatywnej. Sam rating został utrzymany na dotychczasowym poziomie BB+, podała agencja. >>>>\nAkcjonariusze LiveChat Software zdecydowali o przeznaczeniu na dywidendę 18,28 mln zł, co oznacza wypłatę w wysokości 71 gr na jedną akcję, podała spółka.>>>>\nUnibep podpisał ze Spółdzielnią Mleczarską Mlekovita umowę na realizację w systemie generalnego wykonawstwa fabryki proszków mlecznych Mlekovita 3 w Wysokiem Mazowieckiem wraz z zapleczem socjalno-biurowym oraz infrastrukturą techniczną wraz z dostawą części urządzeń, podała spółka. Wartość umowy netto wynosi 97,25 mln zł. "Rozpoczęcie budowy ma nastąpić z datą przekazania terenu budowy, co ma nastąpić do końca lipca 2015 r., a w przypadku gdyby inwestor nie uzyskał do tego czasu pozwolenia na budowę, termin ten ulega odpowiedniemu przesunięciu" - czytamy w komunikacie. Termin zakończenia przez wykonawcę całości prac ustalony został do końca 2016 r., podano również.


Wykończenie mieszkania to nie lada wyzwanie – dobór podłóg, płytek, drzwi, aranżacja łazienki, potrafią zabrać ogromną ilość czasu i pieniędzy. Dlatego też wychodząc naprzeciw Państwa oczekiwaniom ATAL S.A. stworzył program wykończeń mieszkań ATAL Design. Obecnie około 50% naszych Klientów decyduje się na wykończenie z nami swojego mieszkania. Kupując mieszkanie w ATAL S.A. dokonują Państwo decyzji czy lokal ma zostać wykończony czy oddany Państwu w stanie deweloperskim. Decydując się na opcję wykończenia w programie ATAL Design mogą Państwo wybrać jeden z trzech standardów – standard, standard plus lub VIP. Różnią się one między sobą różnorodnością użytych materiałów oraz sprzętów, jednak każdy z nich zapewni Państwu szybkie i bezproblemowe wprowadzenie się do gotowego mieszkania. Specjaliści ATAL S.A. na swoje barki biorą: obsługę logistyczną, transportową, projektową i montażową. Każdy ze standardów ATAL Design obejmuje: konsultacje ze Specjalistą ds. Wykończeń Mieszkań i pomoc przy dobraniu materiałów wykończeniowych; projekt wraz z wizualizacjami łazienek; montaż drzwi rozwieranych i ościeżnic; montaż podłóg (panele/deski/gresy); montaż płytek, ceramiki i armatury łazienkowej wraz z oświetleniem i lustrem; malowanie ścian. Wszystkie elementy i materiały wykończeniowe są szczegółowo przedstawione w naszych katalogach. Zapraszamy do zapoznania się z nimi oraz do galerii zdjęć naszych realizacji na stronie www.ataldesign.pl Szczegółowy regulamin oferty ATAL Design dostępny jest we wszystkich Biurach Sprzedaży Mieszkań.\nEtap I, II\nBiuro Sprzedaży Mieszkań, ul. Na Polance 22F, 51-109 Wrocław, (+48) 609 132 028, [email protected] © ATAL S.A. 2021


Sztab WOŚP ZG: Załóż swoją eSkarbonkę 29. Finału! | Wiadomości Zielona Góra\nZielonogórski Sztab WOŚP oprócz tradycyjnych puszek proponuje wolontariuszom eSkarbonkę. Co to takiego? To „wirtualne puszki”, którą może mieć każdy. Nie tylko wolontariusze WOŚP – mówi sztabowiec Paweł Wysocki i dodaje – eSkarbonkę może założyć każdy!\nŻeby ją założyć, możesz być wolontariuszem zarejestrowanym w danym sztabie, ale nie musisz. Jeśli jesteś osobą pełnoletnią, możesz to zrobić samodzielnie. Jeśli jesteś osobą niepełnoletnią – potrzebujesz pomocy i zgody opiekuna.\nJeśli jesteś wolontariuszem zarejestrowanym w Sztabie, możesz zalogować się na swój profil iWolontariusza i tam uruchomić eSkarbonkę. To dziecinnie proste!\nJeśli nie jesteś wolontariuszem zarejestrowanym w Sztabie, a chciałbyś zbierać do internetowej puszki i masz ukończone 18 lat, wejdź na stronę iWolontariusz i załóż konto.\n◉ A co, jeśli jestem niepełnoletnim wolontariuszem?\nJeśli nie jesteś wolontariuszem zarejestrowanym w Sztabie, a chciałbyś zbierać do internetowej puszki i nie masz ukończonych 18 lat, poproś o pomoc osobę dorosłą. W procesie rejestracji Twoi rodzice lub opiekunowie muszą podać swoje dane, a następnie zatwierdzić Twoją eSkarbonkę poprzez swój adres email.\n◉ Jak założyć eSkarbonkę?\nJeśli rejestrowałeś się online, masz już założone konto w naszej bazie. To znaczy, że musisz zalogować się na platformie iwolontariusz.wosp.org.pl (przycisk „Zaloguj się”). Po zalogowaniu przejdź do zakładki DLA WOLONTARIUSZA i kliknij: “Zakładam eSkarbonkę”.\nInstrukcja zakładania eSkarbonki:\n◉ Jak działa eSkarbonka?\nZachęcaj znajomych do przekazywania wpłat na Twoją eSkarbonkę lub eSkarbonkę Twojego Sztabu. Indywidualny link do eSkarbonki można udostępniać w mediach społecznościowych, wysyłać mailem, umieścić na stronie internetowej lub prowadzonym przez siebie blogu. Niech jak najwięcej osób dowie się o Twojej zbiórce – bo pomaganie jest dziecinnie proste!\n◉ Kiedy mogę kwestować eSkarbonką?\nSwoją eSkarbonkę możesz założyć już dziś! Zakładanie wszystkich eSkarbonek będzie możliwe do dnia Finału.\nTwoja firma chce kwestować na rzecz 29. Finału WOŚP? Od tego roku również firmy mogą zakładać swoje eSkarbonki. Jak to zrobić? Wystarczy, że zarejestrujesz się na platformie http://iwolontariusz.wosp.org.pl/. Po zalogowaniu przejdź do zakładki DLA FIRM i kliknij: “Zakładam eSkarbonkę”. Pamiętaj, że po założeniu eSkarbonki dla firmy stajesz się jej opiekunem. Więcej informacji dla firm znajdziesz TUTAJ.\nNie chcesz zakładać swojej eSkarbonki? Możesz dorzucić się do głównej eSkarbonki WOŚP. Wesprzyj cel 29. Finału i graj z nami dla oddziałów dziecięcej laryngologii, otolaryngologii oraz diagnostyki głowy.\nLink do ogólnej eSkarbonki: https://eskarbonka.wosp.org.pl/


Papież w Loreto: zanieście Ewangelię współczesnym - print - Vatican News\nPapież w Loreto: zanieście Ewangelię współczesnym (ANSA)\n„Trzeba odkryć na nowo plan Boga dla rodziny, będącej podstawową komórką społeczeństwa, aby podkreślić jej wspaniałość i niezastępowalną rolę w służbie życiu. W nazaretańskim domu Maryja przeżywała wiele relacji rodzinnych jako córka, narzeczona, oblubienica i matka. Z tego względu każda rodzina w jej różnych elementach znajduje tutaj gościnę, inspirację aby przeżywać swoją tożsamość – mówił Ojciec Święty. - Doświadczenie domowe Najświętszej Dziewicy wskazuje, że rodzina i młodzi nie mogą być dwoma równoległymi sektorami duszpasterstwa naszych wspólnot, ale muszą podążać ściśle ze sobą złączone, ponieważ bardzo często ludzie młodzi są tym, co rodzina im dała w okresie dorastania. Taka perspektywa przekształca w jedność duszpasterstwo powołaniowe, które stara się wyrazić oblicze Jezusa w jego wielu aspektach, jako kapłana, oblubieńca, jako pasterza.“\n„Wam i osobom związanym z tym sanktuarium, Bóg przez Maryję powierza misję w naszych czasach: by zanieść Ewangelię pokoju i życia naszym współczesnym, często nieuważnym w obliczu znaków Boga, pochłoniętym interesami doczesnymi lub zanurzonym w klimacie obojętności duchowej – zachęcał Franciszek. - Trzeba osób prostych, ale mądrych, pokornych, ale odważnych, ubogich, ale hojnych. Krótko mówiąc, ludzi, którzy w szkole Maryi przyjmują bez zastrzeżeń Ewangelię w swoim życiu. W ten sposób, poprzez świętość ludu Bożego, nadal z tego miejsca w całym narodzie będą szerzyć się świadectwa świętości w każdym stanie życia, aby odnowić Kościół i ożywić społeczeństwo zaczynem królestwa Bożego.“