Nie traćcie zdrowego rozsądku odchodząc - Oh!me - Magazyn dla kobiet\n“Nic od niego nie chcę” – dziewięć na dziesięć kobiet to mówi, nieważne czy one odchodzą, czy on je zostawia. Przychodzi rozwód, a my jak te durne zarzekamy się, że same sobie w życiu poradzimy, że jeszcze mu pokażemy, że on do niczego nie jest nam potrzebny.\nIleż to rozmów przeprowadziłam z kobietami, które rozwiodły się kilka lat wcześniej. Najczęściej zostawiały mu wszystko, pralkę, lodówkę, żelazko, wszystko to, czego dobrali się wspólnie latami. Jakby koniec związku był ostatecznością, kreską, granicą, za którą nie chce się wracać po nic.\nPo latach przyznają, że były głupie. Zwyczajnie dały ponieść się emocjom, urażonej dumie. Ba, nawet jeśli on proponował pomoc, odwracały się na pięcie powtarzając te swoje: “niczego od ciebie nie chcę”. I jasne, na poziomie emocjonalnym każdy jest w stanie to zrozumieć. Znam kobiety, które uciekały od przemocowców, od kłamców, od zdradzających. Chciały jak najszybciej zapomnieć o tym, co je spotkało, nie wracać do tego, mieć w końcu święty spokój. Bo ten święty spokój na wtedy był dla nich najważniejszy, dla nich, dla ich dzieci.\nA może warto wyciągnąć wnioski z lekcji innych i zamiast unosić się honorem, dumą, pomyśleć o sobie i odchodząc nie tracić zdrowego rozsądku.\nCo moje to i twoje\nNajczęściej zaczynaliście od zera wspólnie. Była lodówka, pralka, pierwszy samochód, kredyt na mieszkanie. Cieszyliście się jak dzieciaki z osiągania wspólnie niezależności finansowej. Nieważne, kto więcej pracował, kto więcej zarabiał. Wszystko było wasze, nie moje ani jego. Nie osobno.\nDlatego nie przekreślaj tego wszystkiego odchodząc. Nie oddawaj mu mikrofalówki, odkurzacza i też nie zostawiaj mu wszystkiego, bo przecież ty dasz sobie radę.Jasne, że dasz, wiesz o tym najlepiej i nikomu innemu, jak tylko sobie, kolejne lata będziesz to udowadniać. Ale to nie znaczy, że teraz ty masz znowu zaczynać od zera, spłacać wspólny kredyt, dorabiać się każdej najmniejszej rzeczy. Rozsądek, nie emocje – pamiętaj. Odchodząc nie możesz zostać z pustymi rękami, rozpoczęcie nowego rozdziału w twoim życiu nie może oznaczać, że wszystko musi być nowe. Przeszłość boli, rozdrapuje rany, ale czy nie będzie bardziej cię boleć za jakiś czas poczucie cholernej niesprawiedliwości, bo on uwił sobie gniazdko na tym, co było wasze, a co w jego nowym życiu kompletnie mu nie przeszkadzało?\nPolicz, przekalkuluj. A niech nazwie cię wyrachowaną, dla której liczą się tylko pieniądze. To są jego myśli o tobie, a nie prawda o tym, kim jesteś i o co walczysz. Zapamiętaj to.\nZostałyśmy niestety wychowane w duchu, że kobieta jednak głosu nie ma. Że powinna być grzeczna, pokorna, nie chcieć za dużo, a jak już czegoś chce, to w samotności niech o to walczy. Te przekonania zostały w nas bardzo mocno zakorzenione i wydaje nam się, że przy rozwodzie nie wypada nam domagać się tego, co jest też nasze.\nSkończmy z tym, jak mówi Asia Keszka: grzeczna to już byłam, teraz rozpycham się łokciami w moim własnym życiu chcąc by było jak najlepsze dla mnie. Nie miej poczucia winy, nie myśl, że nie wypada, nie słuchaj głosów, że on to drań i niech spada. Łatwo mówić komuś z zewnątrz, kto za chwilę nie będzie musiał myśleć, jak ułożyć sobie nowe życie.\nJeśli był przemocowcem, jeśli cię skrzywdził, walcz o orzeczenie o winie. Jasne, to boli, to nie jest łatwe, często sprawia, że czujemy się upokorzone, ale na końcu odniesiesz zwycięstwo. Będziesz wiedzieć, że postąpiłaś słusznie, że wygrałaś, choć łatwo nie było. Że nie dałaś na końcu jeszcze się skopać, jak bezbronne zwierzę.Niech ta walka da ci siłę i wiarę w to, że jesteś jeszcze wiele warta, że możesz spojrzeć w lustro i powiedzieć: hej, lubię cię, jesteś silna, mogę ci ufać, bo zawsze zadbasz o siebie.\nAbstrahuję zupełnie od sytuacji, kiedy w trakcie rozwodu dzieci stają się dla rodziców kartą przetargową. Mówię o tej, kiedy macie ustalone kontakty, a ty drżysz ze strachu, jak to będzie. Boisz się, że może jednak dzieci będą wolały być u ojca. Po pierwsze pamiętaj, że to są twoje lęki, które dzieci odczuwają. To, że on nie okazał się idealnym mężem, nie odbiera mu prawa do bycia dobrym ojcem. Też potrzebuje szansy, tak ważne jest, by to zrozumieć i odciąć to od negatywnych emocji, do których każdy ma prawo, ale one nie mogą być jedynym determinantem naszego działania.\nPamiętam, jak znajoma opowiadała mi, że przez pierwsze weekendy i popołudnia, kiedy jej dzieci szły do ojca, płakała. Nie wiedziała zupełnie, co ze sobą zrobić. Aż pewnego razu umówiła się do kosmetyczki, później do fryzjera, kupiła swoje ulubione książki i zaczęła doceniać czas, kiedy była sama, kiedy nikt nic od niej nie chciał. Dzieci wracały do uśmiechniętej i wypoczętej mamy. Nie ma nic złego w skupieniu się na sobie.\nJedyne do czego masz prawo po rozwodzie to do wyboru, czy chcesz osiąść w roli męczennicy i ofiary, czy nie. To, że podwiniesz rękawy i będziesz pruć do przodu nie ulega wątpliwości, ale rozejrzyj się, czy idziesz w dobrym kierunku. Czy chcesz udowodnić światu, czy sobie, że masz dobre życie. Czy to ty będziesz pisać kolejny rozdział swojego własnego scenariusza, czy pozwolisz, by to inni bezwiednie pociągali za jego sznurki. Pewne jest to, że masz prawo do szczęścia, do polubienia siebie i tego, jak zarządzasz swoimi emocjami, szczęściem, potrzebami.\nZawsze, jak zamykasz jedne drzwi, otwierają się kolejne, trzeba tylko złapać za tę klamkę, żeby nie zostać w pomieszczeniu, które stłamsi twoją siłę, piękno i mądrość.\nMyślałam, że po 40-tce człowiek nie może się już zakochać. Przyjaciółki namówiły mnie na portale randkowe. W końcu znane są historie, że ludzie znaleźli tam miłość, więc kto wie. Jak dla mnie okazało się to jedną wielką porażką. Wiem, ktoś powie, że czego niby się spodziewałam, te portale dawno przestały być szansą na poznanie kogoś, z kim można zbudować jakąś więź i relację, są raczej wymianą usług seksualnych, o które zabiegają żonaci faceci i jak się dowiedziałam, nierzadko mężatki.\nJasne, spotkałam się kilka razy na kawie, poszłam na spacer, ale na końcu i tak wszystko sprowadzało się do szybkiego seksu bez zobowiązań, na który, jeśli miałam ochotę, się decydowałam. Pruderię w tej kwestii już dawno zakopałam z pełną świadomością swoich potrzeb.\nKto by przypuszczał, że ciebie spotkam przypadkiem. Wyszłam ze sklepu i usilnie próbowałam otworzyć samochód, by zapakować zakupy, jak się okazało do twojego, a nie mojego auta. “Co Pani robi?” – usłyszałam za swoimi plecami. “A co Panu do tego” – odpowiedziałam wściekła, bo auto za diabła nie chciało się otworzyć. Kiedy na ciebie spojrzałam, wyciągnąłeś rękę z pilotem i wtedy zrozumiałam swoją pomyłkę. To twoje rozbawienie w oczach i moja myśl: “jestem idiotką”.\nNie dałeś mi nawet szansy się wytłumaczyć, tylko biorąc moje torby spytałeś, gdzie jest mój samochód. “Wisi mi pani kawę, tu obok jest miła kawiarnia” – powiedziałeś z uśmiechem. Rozejrzałam się po parkingu, bo miałam wrażenie, że jestem w ukrytej kamerze. Zgodziłam się, w końcu już gorzej być nie mogło. Byłeś taki czarujący, zabawny. Zaczęliśmy rozmawiać, a jakże, najpierw o samochodach, a później o filmach, książkach, naszej pracy. Spojrzałeś na zegarek: “Przepraszam, strasznie długo cię zatrzymałam”, ale tobie to nie przeszkadzało. Miałeś jakieś spotkanie, spytałeś o numer telefonu i tak się zaczęło. Przyjechałeś do mnie późnym wieczorem. A ja po wspólnej kawie nie mogłam przestać o tobie myśleć. Kilka sms-ów… To był jak grom z jasnego nieba, jakbym przy twoim samochodzie dostała obuchem w głowę.\n“Raz kozie śmierć” – ja ostrożna, nie zapraszająca nieznajomych do swojego mieszkania, złamałam wszystkie zasady. Wszedłeś i nic nie musieliśmy mówić, wystarczyło jedno spojrzenie i wiedziałam, że kierunek jest jeden – moja sypialnia. Kochaliśmy się i gadaliśmy na zmianę, a ja z niedowierzaniem powtarzałam: “Czy ty jesteś prawdziwy?”. Śmiałeś się, że za chwilę się obudzę i czar pryśnie.\nPracowałeś w korporacji, byłeś odpowiedzialny za międzynarodowe kontrakty, więc często musiałeś wyjeżdżać. Powiedzieliśmy sobie otwarcie, że każde z nas ma swoje życie, którym się zajmuje, ale ty pisałeś, że tęsknisz, dzwoniłeś w środku dnia, żeby chociaż chwilę porozmawiać. Unosiłam się nad ziemią. Moje przyjaciółki patrzyły na mnie mówiąc, że kwitnę, że widać, że w końcu jestem szczęśliwa.\nGdy tylko nadarzała się okazja, organizowałeś jakiś wyjazd na weekend, nad morze, Mazury, w góry. Byłam jak na haju. Kochająca i kochana. Chwilami nie mogłam uwierzyć, że to wszystko dzieje się naprawdę, że jest właśnie tak, jak chciałam. Nienachalnie, bezpiecznie, z tą nutą szaleństwa, którą oboje mieliśmy i która pozwalała nam zapakować się do auta w piątek wieczór i jechać, gdzie nas oczy poniosą, żeby rano obudzić się z widokiem na Tatry, czy bałtycką plażę.\nZnowu byłam kobietą pożądaną, namiętną, na nowo odkrywającą, że seks może być odkrywaniem samej siebie i nas w nim. Czy coś mnie niepokoiło? Czasami znikałeś na kilka dni, ale zawsze uprzedzałeś, że będziesz zajęty, że masz dużo na głowie, a ja skutecznie cię rozpraszam, więc wolisz się skupić i swoje zawodowe obowiązki skończyć szybciej, żeby do mnie wrócić.\nSzybko gasiłam te czerwone lampki. Byłeś po rozwodzie, od czterech lat nie mieszkaliście razem. Dwójka właściwie już dorosłych dzieci, na studiach, jak u mnie. Idealnie. Sielanka. Żona nie rozumiała twojej pracy i pasji do niej. Próbowaliście coś łatać, naprawiać, ratować, dawać sobie kolejne szanse, ale w końcu doszedłeś do wniosku, że nie ma sensu dłużej się męczyć, że może jeszcze każde z was osobno ułoży sobie życie, to lepsze.\nNie planowałeś się zakochać, nie szukałeś, doszedłeś do wniosku, że jak coś ma się wydarzyć, to się stanie. I nagle ja wyrosłam próbując włamać się do twojego auta.\nSms: “Czy Pani spotyka się z moim mężem?”. Zignorowałam, pomyślałam, że pewnie pomyłka, choć przez chwilę mój żołądek wywinął niezłego kozła. “Przepraszam, nie podpisałam się. Katarzyna X” – kolejny. Gapiłam się w telefon mając wrażenie, że świat na chwilę stanął. Nie, to nie może być prawda, ale zaraz, może tobie coś się stało, może ona pisze, bo miałeś wypadek, leżysz w szpitalu. “O co chodzi?” – na tyle było mnie stać, żeby drżącymi z nerwów palcami wcisnąć jakiekolwiek litery. Zadzwoniła.\nByła bardzo spokojna, żadnej histerii w głosie. Opowiedziała, że jesteście małżeństwem od trzech lat, odszedłeś do niej, była twoją kochanką. Młodszą od pierwszej żony o 15 lat. Jest w ciąży. W jej głowie czerwone lampki biły na alarm od kilku tygodni, choć my byliśmy razem (matko, jak żenująco to brzmi) ponad osiem miesięcy. Nie byłam w stanie wykrztusić z siebie słowa, moje jedynie tak lub nie potwierdzały wszystko to, czego ona się domyślała. Docierały do mnie strzępki informacji: ciąża, dziecko, kochanka, wyjazdy służbowe, delegacje w weekendy. Była wyrozumiała, nie naciskała, nie próbowała wyciągnąć niczego ode mnie.\nBrzęczało mi w uszach, myślałam, że głowa mi eksploduje. Chciałam walić nią w ścianę, obudzić się, zrozumieć, krzyczeć. Zdrętwiałam. Usiadłam, pozwoliłam się sobie uspokoić i płynąć myślom. Kropki zaczęły się łączyć. Nigdy nie byłam w twoim mieszkaniu. Jak wyjeżdżałeś nie dzwoniłeś wieczorami, wysyłałeś jedynie sms-y, tłumaczyłeś, że jesteś zmęczony rozmowami i negocjacjami, albo akurat masz kolację biznesową. Przecież byłam dużą dziewczynką, wiedziałam, ile czasu i energii potrafi zabrać praca, a jak wracałeś, byłeś taki cudowny. Miałeś dwa telefony. Jeden podobno służbowy. Nie, nigdy do nich nie zaglądałam, bo po co, przecież nie należę do tych kontrolujących wariatek. Od początku ustaliliśmy, że uczciwość najważniejsza, a najgorsza prawda i tak najlepsza…\nIdiotka, ku*wa, debilka, naiwna szmata – tak wtedy o sobie myślałam. Chciałam ci to wszystko wykrzyczeć w twarz, powiedzieć, że nigdy nie poznałam gorszego od ciebie człowieka, że jak mogłeś mnie tak zranić. Choć jakaś część mnie chciała naiwnie wierzyć, że to ja jestem tą jedyną, że to mnie wybrałeś. Ona jest w ciąży. Za każdym razem dźwięczało mi w głowie. Niczego nie wybrałeś. Bawiłeś się świetnie, być może opowiadałeś o tym kolegom, chwaliłeś się, jak można mieć życie na dwa fronty i że jesteś w tym mistrzem. Podła gnida…\nDlaczego to piszę? Bo nie chcę cię widzieć, nie chcę słuchać tłumaczeń, albo zderzyć się z ich brakiem. Jestem jedną wielką otwartą raną, która wiem, że się zabliźni, nie chcę jej jeszcze bardziej rozdrapywać. Zabrałeś mi osiem miesięcy życia, nakarmiłeś iluzją. Zbieram się z podłogi, codziennie powtarzam: to nie twoja wina, to on jest psychopatą żerującym na cudzych emocjach. Nie, nie chcę myśleć, co z tego było prawdziwe, choć, gdy budzę się w nocy, wspomnienia wracają te wspólne poranki, kawa, ciepłe bułki z moimi ulubionymi powidłami… Nie. Nie chcę. Odejdź, nie wracaj. Nie zapomnę cię, ale mam nadzieję, że zamażę cię jak sen, który mi się przyśnił pewnej nocy i jak on zajdziesz mgłą, czasami odezwiesz się jakąś tęsknotą nieuchwytną. Nie życzę ci wszystkiego dobrego.\nTinderowy świat nie tylko w czasach zarazy, czyli kogo możesz spotkać po drugiej stronie\nTinder jest dla mnie fantastycznym miejscem do obserwacji mężczyzn. To niezgłębione możliwości prowadzenia badań socjologicznych, sprawdzania, czego dziś pragną mężczyźni, choć od nich często można się dowiedzieć, czego dziś chcą kobiety. Kocham to miejsce, choć niekoniecznie wszystkich facetów, którzy się tam pokazują.\nI choć tematu nie da się wyczerpać krótką charakterystyką typów facetów, którzy się tam pojawiają, to czemu o taką by się nie pokusić. Uwaga – nie chodzi o ocenianie, bo i po co, każdy wie, czego szuka i czego chce, jesteśmy dorośli. Krótki i bardzo subiektywny przegląd.\n“Szukam dyskretnej relacji”, “Dyskrecja, namiętność, dobra zabawa”. Od razu wiadomo – czyjś mąż. Niektórym trudno się do tego zwyczajnie i wprost przyznać, więc kobiety, zwłaszcza te, które dopiero poznają tajniki Tindera, mogą się nabrać na tajemniczość takiego wpisu.\nOd razu rozwiewam wątpliwości, pod panem dyskretnym, który najczęściej wrzuca jako zdjęcia te ściągnięte z sieci (o tak, nie zawsze ta pokazana część przystojnego pana należy rzeczywiście do właściciela profilu).\nI nie chodzi im, jak niektórzy żonaci panowie deklarują, o romans, o to, żeby za kimś zatęsknić, o oderwaniu się od codzienności. Nie, dyskretnym chodzi o seks bez absolutnie żadnych zobowiązań. Chcesz w to wejść – proszę bardzo.\nMiłości nie szuka\nSą tacy, którzy zaznaczają, że swoje już w życiu przeżyli, swoje wiedzą, więc miłości nie szukają, związku też nie, bywa, że żony również nie chcą znaleźć (bo jak się okazuje zamiast być dyskretnymi, tym wytrychem komunikują, że są czyimiś mężami).\nPo co więc są na Tinderze? Nie pozbawiają nikogo złudzeń, chodzi o FWB (ach te trzyliterowe skróty), czyli idziemy razem do łóżka, jak będzie fajnie, to odezwę się, jak znowu będę miał ochotę na seks.\nZ góry określają granice relacji – bez związku, bez miłości, czytaj: bez zaangażowania się z ich strony, choć tego zaangażowania nierzadko wymagają od kobiet, bo oni tak mogą, ale kobiety już niekoniecznie.\nBez byłej żony i dzieci\nLeszek lat 41, Jan lat 38, Robert lat 45. Można by pomyśleć: rety chłopie, gdzie ty się chowałeś przez tyle dekad? W tym w wieku to raczej liczy się na kogoś z odzysku, a nie człowieka bez przeszłości i zobowiązań. Hm… chcesz zaryzkować – można spróbować.Jednak od koleżanek wiem, że ten typ, to najczęściej Piotruś Pan, wieczny chłopiec, który nigdy do niczego się nie zobowiązał, za nikogo nie wziął odpowiedzialności i jeszcze się tym szczyci. Można spróbować… tylko, żeby nie było, że nie przestrzegałam.\nŻe też ja jeszcze o tym wprost nie napisałam. Na Tinderze najwięcej jest żonatych mężczyzn. Także tych, którzy wpadli przejazdem do miasta, w którym mieszkasz i szybko lokalizacja was zmeczowała.\nNie masz ochoty na samotny wieczór? Zawsze z tej opcji można skorzystać, tylko nie licz na coś więcej, bo w dom najczęściej czeka żona, a jeśli nie, to on jest samotnym wilkiem, albo tfu – żeglarzem, który w każdym mieście kogoś znajdzie.\nDla tych czas pandemii to idealne żniwo – kawa w aucie, spacer w lesie. To jest niebezpieczna grupa, bardzo pojemna i bywa, że trudno rozpoznawalna. Znam kilka przykładów – zaczyna się miło, on jest uroczy, elokwentny, ba nawet czarujący. Kiedy jednak ty należysz do tych ostrożnych, zaczynasz wzbudzać jego agresję, robi się coraz bardziej natarczywy, zaczyna najpierw niby żartować, a później już jawnie cię obrażać. Moja rada – zgłoś typa, niech go zbanują i natychmiast usuń parę.\nTo jedni, są tacy z ukrywanymi chorobami psychicznymi, schizofrenicy, którzy odstawili leki, dwubiegunowi, którzy popadają w jakieś skrajne emocje, a my nie bardzo rozumiemy, o co im chodzi. Mitomani, którzy wirtualnie tworzą swoje życie, które nie ma nic wspólnego z rzeczywistością. Internet jak papier, wszystko przyjmie. Nim zdecydujecie się z takim pójść na spacer do lasu, odczekajcie kilka dni, zawsze możecie być na kwarantannie, nim wyczujecie, z kim macie do czynienia.\nMoja ulubiona kategoria. Pan z wędką, pan z rybą. Kiedyś spytałam kolegi, o co może chodzić z tymi rybami, odpowiedział, że może to taki podkorowy przekaz, że mężczyzna w kryzysie zwierzynę do domu ci przyniesie.\nZ drugiej strony, mają chłopaki pasje i super. Może znajdą chętną, która z nimi nad ranem łódką wypłynie i dotrzyma towarzystwa, albo taką wyrozumiałą, co to na ryby wypuści bez żalu, że jej do kina nie zabrał (zresztą, przecież kina zamknięte).\nZnajoma powiedziała, że panom ze zdjęciami swojej osoby w różnych ujęciach – w windzie, w wannie, pod prysznicem, w lustrze toalety (błagamy, zamykajcie klapy), dziękuję zwłaszcza, gdy opisu na profilu brak. “Oni są jak te kobiety, których twierdzą, że nie chcą spotkać, ładnie wyglądają i… ładnie wyglądają. Nic więcej tam nie ma”.\nMówiła, że z ciekawości klikała, bo być może znalazłby się jakiś chlubny wyjątek potwierdzający regułę. Cóż, nie trafiła. Ale kto wie, może gdzieś za tymi zdjęciami pięknych “zewnętrz”, kryje się jakie piękne wnętrze. Można próbować właściwie do skutku.\nNie rozumiejący opisów\nNie dość, że nie rozumieją cudzych opisów, to w swoich popełniają błąd na błędzie. Jasne, że nie każdy musi być orłem ortografii, ale na miłość boską, można sprawdzić poprawność tego, co się pisze.\nAle opis z błędami jedno, a brak zrozumienia drugie. Koleżanka pisze, że żonatym wstęp wzbroniony, co drugi ją lajkujący ma żonę. Inna, żeby miał chociaż 180 cm, niektórzy uważają, że 178, to już ponad 180 cm. Przykładów można by mnożyć. Choć wiem, że w drugą stronę to też działa… nie raz słyszałam, że kobiety, to jednak tylko po zdjęciach, a to podobno mężczyźni są wzrokowcami.\nAle bywają tacy, którzy nie mieszczą się w żadne ramy. Znajoma opowiadała, że dzięki Tinderowi poznała świetnych facetów, z którymi się zakumplowała, do dziś mają kontakt, czasami rozmawiają, choć nigdy drugiego spotkania nie nazwali już randką. Nie pyknęło.\nI chodzi tu o różnych panów – i tych żonatych, którzy zwyczajnie lubią pogadać, a gdy się im postawi granice, to okazuje się, że pod fasadą “dyskretnego” jest fajny gość, z którym wcale nie trzeba mieć dyskretnej relacji, żeby porozmawiać. I tych z rybami, którzy są zabawni. I takich, co właściwie nie wiedzą, czego chcą i po co na Tinderze się znaleźli, ale jak już znajdą pokrewną duszę, to z tego spotkania obie strony korzystają, niekoniecznie seksualnie.\nGdy pytam o to, jak jest po drugiej stronie Tindera, czyli po tej patrzącej męskim okiem, kategorie padają podobne (może za wyjątkiem wędkarzy). Kiedyś znajomy powiedział: można szybko, można romansować, można spotkać przyjaciela. Wystarczy skorzystać i wiedzieć, czego się szuka i gdzie postawić swoje granice.


Wózki dla osób niepełnosprawnych ogólnego zastosowania, domowe, spacerowe. Wózki do aktywnej rehabilitacji dla osób dynamicznych realizujących sportowe zamierzenia. Wóżki z osprzętem stabilizującym głowę i plecy wyposażone w zagłówki ortopedyczne.\nWózek MDH PCBL Modern\nNowoczesna aluminiowa rama, składane oparcie, regulacja głębokości oraz kąta nachylenia siedziska i oparcia, demontowalna tapicerka, miękka, gąbkowana poduszka,\nzabezpieczający pas biodrowy, uchylne i demontowalne podnóżki, regulacja wysokości podnóżków i podłokietników, inteligentny, elektromagnetyczny system hamowania, kompletne oświetlenie diodowe, pantograf, możliwość zmiany strony jednostki sterujacej (prawo-lewo), odłączenie napędu elektrycznego, tylne, chowane kółeczka przeciwwywrotne, pompowane koła (przednie 9”, tylne 14”), amortyzatory kół tylnych, aluminiowe felgi, łatwo demontowane akumulatory, Szerokości siedziska: 16” i 18”\nWózek inwalidzki stabilizujący plecy i głowę Vermeiren Eclipsx4 90°\nEclipsx4 90 jest wózkiem ze stabilizacją głowy i pleców z odchylanym oparciem do poziomu , wykonany z aluminium. Konstrukcja wóżka daje duże możliwości adaptacyjne dla użytkownika i bardzo dużą mobilność. Wózek posiada koła tylne wypinane na szybkozłączki. Tapicerka ortopedyczna typu SOFT gwarantuje wysoki komfort. Eclipsx4 90° standardowo wyposażony jest w krótsze podłokietniki umożliwiające podjechanie do stołu. Nie ma możliwości wyposażenia wózka w długie podłokietniki. Podnóżki odchylają się na boki na zewnątrz oraz do wewnątrz. Reguluje sią nie tylko wysokość płyty podnóżka, ale również jej głębokość. Zagówek o zmiennej objętości doskonale stabilizuje gowę.\nWózek inwalidzki stabilizujący plecy i głowę Vermeiren Eclips +30\nEclips+30 jest lekkim wózkiem ze stabilizacją głowy i pleców z odchylanym oparciem do 30 stopni, wykonanym z aluminium, dzięki czemu waży zaledwie 19 kg. Konstrukcja wóżka daje duże możliwości adaptacyjne dla użytkownika i bardzo dużą mobilność. Koła tylne wypinane na szybkozłączki. Tapicerka z nylonu wsuwana w profil aluminiowy. Oparcie odchyla się w sposób płynny przy pomocy sprężyn hydraulicznych. Krótsze podłokietniki umożliwiające podjechanie do stołu. Podnóżki odchylają się na boki na zewnątrz oraz dowewnątrz. Regulowana wysokość i głębokość płyty podnóżka.\nWózek Vermeiren Coquille\nAtutem jest możliwość regulacji kąta nachylenia oparcia i siedziska. Wszystkich regulacji dokonuje się w sposób płynny za pomocą siłowników hydraulicznych. Przeznaczony dla osób leżących, bardzo wiotkich, których kondycja nie pozwala na korzystanie z klasycznych wózków z odchylanym oparciem.\nWózek inwalidzki stabilizujący plecy i głowę Vermeiren Jazz Boreal\nOdmiana wózka JAZZ 30 stopni. Wyprofilowane podparcie pod łokcie, które można regulować w pionie i poziomie. Rączki do pchania regulowane góra-dół. Kąt nachylenia siedziska jest również regulowany. Poduszka siedziska jest zdejmowana, co umożliwia w ten sposób używanie innych poduszek. Ortopedyczny zagłówek doskonale stabilizuje głowę a jego nieograniczona możliwość pozycjonowania zawsze gwarantuje podparcie. Podnóżki regulowane do poziomu z zabezpieczeniami na kolana.\nWózek Vermeiren Coraille\nMożliwość regulacji kąta nachylenia oparcia i siedziska. Wszystkich regulacji dokonuje się w sposób płynny za pomocą siłowników hydraulicznych. Dla osób leżących, bardzo wiotkich, których kondycja nie pozwala na korzystanie z klasycznych wózków z odchylanym oparciem.\nWózek inwalidzki stabilizujący plecy i głowę Vermeiren Jazz 30\nWózek zrobiony jest z aluminium i chromo-molibdenu. Jak większość naszych wózków jest konstrukcją modułową, przez co pacjent może w trakcie używania wózka adoptować wiele opcji i w ten sposób dopasować wózek do swoich indywidualnych potrzeb. Wózek posiada koła tylne wypinane na szybkozłączki, ściągane podnóżki i wyciągane, odchylane za oparcie podłokietniki. A wszystko po to aby po złożeniu zajmował jak najmniej miejsca i można go było przewozić na tylnym siedzeniu auta. Tapicerka wykonana z nylonu dodatkowo wzmacnia cały wózek.\nWózek inwalidzki stabilizujący plecy i głowę Vermeiren 750 soft\nWózek ma odchylane oparcie w sposób płynny do 30 stopni. Wyposażony standardowo w ortopedyczną tapicerkę typu SOFT zrobioną ze specjalnej gąbki, która dopasowuje się idealnie do ciała chroniąc w ten sposób po części ciało przed powstawaniem odleżyn oraz ze specjalnego materiału obiciowego bardzo delikatnego dla ciała ale wytrzymałego. Zagłówek ortopedyczny z możliwością dopasowania do obwodu głowy z regulacją kąta nachylenia oraz wysokości. Konstrukcja modułowa pozwalająca w trakcie używania rozbudowę wózka i polepszanie komfortu funkcjonowania oraz zmianę modelu.\nWózek ma odchylane oparcie w sposób płynny do 30 stopni. Wyposażony standardowo w zagłówek w formie wydłużonego oparcia oraz specjalną barierkę łączącą rączki do pchania co usztywnia całą konstrukcję oraz umożliwia równe odchylanie oparcia Konstrukcja modułowa pozwalająca w trakcie używania rozbudowę wózka i polepszanie komfortu funkcjonowania oraz zmianę modelu.\nWózek inwalidzki stabilizujący plecy i głowę VCWK 7CP\nWózek dla osób niepełnosprawnych ogólnego zastosowania, domowy, spacerowy. Płynna regulacja poziomu płożenia podłokietników w płaszczyźnie poziomej, regulowana szerokość siedziska, podwójny uchwyt do prowadzenia wózka, boczne kliny stabilizujące regulowane w płaszczyźnie poziomej i pionowej, tylne kółka anty-wywrotne z regulacją wysokości, regulacja wysokości uchwytów do prowadzenia wózka, regulowany na wysokość, demntowalny zagłówek (regulacja kąta nachylenia), hamulce wałkowe z regulacją siły docisku, aluminiowe ciągi, przednie koła pełne-rozmiar 200/50, tylne koła pompowane wyposażone w system szybkiego demontażu-rozmiar 24”, pompka do pompowania kół tylnych, rama srebrna.\nWózek inwalidzki stabilizujący plecy i głowę VCWK 7C\nWózek dla osób niepełnosprawnych ogólnego zastosowania, domowy, spacerowy. Składana lekka rama aluminiowa o konstrukcji krzyżakowej, demontowalna nylonowa tapicerka w kolorze czarnym, oparcie i siedzisko wykonane na bazie taśm Velcro umożliwia regulację głębokości. Łamane oparcie, gofrowana poduszka przeciwodleżynowa, zabezpieczający pas biodrowy, uchylne i demontowalne podnóżki wyposażone w pasy stopy, regulacja długości podnóżków, regulacja wysokości płożenia kół tylnych i przednich względem ramy, tylne kółeczka anty-wywrotne z regulacją wysokości, przednie koła pełne-rozmiar 6”, tylne koła pompowane wyposażone w system szybkiego demontażu-rozmiar 24”, pompka do pompowania kół tylnych, hamulce wałkowe z regulacją siły docisku, aluminiowe ciągi, nowoczesna konstrukcja i ciekawy design, kolory ram: srebrna, czerwona i niebieska.\nWózek dla osób niepełnosprawnych ogólnego zastosowania, domowy, spacerowy. Składana lekka rama aluminiowa o konstrukcji krzyżakowej, demontowalna nylonowa. Oparcie i siedzisko wykonane na bazie taśm Velcro umożliwiające regulację głębokości. Łamane oparcie, gofrowana poduszka przeciwodleżynowa. Zabezpieczający pas biodrowy, uchylne i demontowalne podnóżki wyposażone w pasy stopy oraz regulacja długości podnóżków. Regulacja wysokości płożenia kół tylnych i przednich względem ramy. Tylne kółeczka anty-wywrotne z regulacją wysokości, przednie koła pełne-rozmiar 6”, tylne koła pompowane wyposażone w system szybkiego demontażu-rozmiar 24”, pompka do pompowania kół tylnych. Hamulce wałkowe z regulacją siły docisku, aluminiowe ciągi, nowoczesna konstrukcja i ciekawy design, kolory ram: srebrna, czerwona i niebieska.\nAdapter z możliwością regulacji m.in. zmiany środka ciężkości dla osób po amputacji. Dwa hamulce postojowe z możliwością regulacji przy zmianie środka ciężkości. Koła przednie: pełne gumowe 200x50 mm. Podnóżki odchylane i zdejmowane, regulowane, stopki odchylane z paskiem ograniczającym. Pas na podudzia, zakładany na rzepy do podnóżka. Podłokietniki uchylne, możliwość regulacji. Kolor biały. Tapicerka winylowa.\nKoła tylne wyciągane na szybkozłącza. Regulacja kąta nachylenia siedziska. Regulacja kąta nachylenia oparcia. Regulacja kata nachylenia podnóżków. Regulacja kąta nachylenia siedziska i oparcia jednocześnie. Możliwość regulacji głębokości siedzenia. Podnóżki z jednej płyty odchylane z regulacją wysokości. Regulacja wysokości oparcia. Możliwość zmiany kierunku jazdy-twarzą do osoby pchającej lub do kierunku jazdy wózka. Pasy na ramiona, klin, zagłówek. Waga wózka 13,5 kg.\nWózek inwalidzki dziecięcy Vermeiren GEMINI II\nGeminii II jest wykonany ze stali tak aby mógł wytrzymać obciążenie do 50 kg. Wersja standardowa: Koła tylne wyciągane na szybkozłącza, Regulacja kąta nachylenia siedziska, Regulacja kąta nachylenia oparcia, Regulacja kata nachylenia podnóżków, Regulacja kąta nachylenia siedziska i oparcia jednocześnie, Podnóżki z jednej płyty odchylane z regulacją wysokości, Regulacja wysokości oparcia, pasy na ramiona, klin, zagłówek. Konstrukcją uniemożliwia zmianę kierunku jazdy dziecka! Wykonany ze stali jego gabaryty i waga są wieksze od wersji Gemini I.\nCechy produktu: aluminiowa, składana rama, siedzisko wykonane z tkaniny poliestrowej, oparcie wykonane z tkaniny poliestrowej z możliwością regulacji kąta nachylenie (dwie pozycje), aluminiowe podnóżki o regulowanej długości z pasami stabilizującymi stopy, kóła przednie piankowe skrętne z możliwością blokady kierunku jazdy, koła tylne piankowe jezdne z amortyzatorem oraz niezależnym hamulcem, z możliwością demontażu, barierka i szelki zabezpieczające dziecko przed wypadnięciem, klin odwodzący. Standardowo wózek wyposażony jest w: budkę ochronną, śpiwór, pokrycie przeciwdeszczowe, zagłówek, kosz na zakupy, torbę.\nWózek inwalidzki dziecięcy Vermeiren 925\nWózek lekki dziecięcy zrobiony z chromo-molibdenu. Wyposażony w aluminiowe ochraniacze, zabezpieczające przed wciągnięciem ubrania przez koła tylne. Wysokość, głębokość oraz kąt nachylenia(10 st.) płyty podnóżka jest regulowana. Wózek waży tylko 13 kg z kołami co ułatwia bardzo jego składanie i wsadzanie do auta. standardowo koła wypinane na szybkozłącza.\nOferujemy również konstrukcje z dużymi możliwościami adaptacyjnymi, dziecięce, z funkcją toalety, elektryczne z napędem, przeznaczone do przemieszczania się po różnym terenie.


Zlecę ułożenie płytek na pow. 301-400m2 Czarnków - Oferteo.pl\nZlecę ułożenie płytek na pow....\nZlecę prace wykończeniowe Chodzież\nZapytanie ofertowe nr 734124\nRodzaj płytek: glazura, płytki przemysłowe, gres\nNr zapytania ofertowego: 734124\nNajlepsi specjaliści: Glazurnik w Chodzieży\nGlazurnik, Koszt położenia płytek Chodzież, Ytong opinie Chodzież, Zlece malowanie agregatem Chodzież, Poszukuje podwykonawców Chodzież, Ytong multipor opinie Chodzież, Zlecę roboty stolarskie Chodzież, Koszt położenia płytek, Ytong opinie, Zlece malowanie agregatem, Poszukuje podwykonawców, Ytong multipor opinie, Zlecę roboty stolarskie Koszt położenia płytek Wielkopolskie, Ytong opinie Wielkopolskie, Zlece malowanie agregatem Wielkopolskie, Poszukuje podwykonawców Wielkopolskie, Ytong multipor opinie Wielkopolskie, Zlecę roboty stolarskie Wielkopolskie,\nZakres zlecenia: polerowanie posadzki i układanie kafli Powierzchnia prac: 70m2 Rodzaj prac do wykonania: - szlifowanie i polerowanie posadzki betonowej (utwardzonej krzemianem litu) - połysk, - ułożenie glazury lub...\nPomieszczenia, w których będą układane płytki: łazienka, na zewnątrz, kuchnia Powierzchnia prac: do 50m2 Rodzaj płytek: glazura Materiały zapewnia: Klient Dodatkowe informacje: dla Klienta...\nZlecę ułożenie płytek na klatkach schodowych. Jeden budynek wielorodzinny. Powierzchnia około 350m2 (płytki układane na podłogach - 3 klatki schodowe, 4 kondygnacje). Zlecenie na samą robociznę. Inwestor jest jednocześnie Generalnym Wykonawcą. Termin rozpoczęcia...\nZlecę położenie terakoty na podłodze. Powierzchnia prac wynosi około 200m2. Prace dotyczą budynku usługowego. Interesuje mnie sama robocizna. Termin skorzystania z oferty jak najszybszy, od...\nZlecę wykonanie położenia kafli 30x30cm, fuga 3mm ok. 180 - 200m2. Termin skorzystania z oferty jak najszybszy, od...\nBudownictwo kompleksowe, deweloperskie, żelbety, wykończenia gk. gładzie szpachlowe,roboty drogowo mostowe. Wyróżnienie firmy to terminowość wykonywanych zadań, jakość wykonywanych robót, wykwalifikowana kadra techniczna. Firma powstała w 1999 roku, jest na rynku czternaście lat. Typowym obszarem działania jest...\nFirma WEBAC Sp. z o.o. z oferuje środki z obszaru izolacji przeciwwilgociowych, przeciwwodnych oraz naprawy konstrukcji. Oferujemy również nowoczesne rozwiązania materiałowe oparte na żywicach poliuretanowych, epoksydowych i akrylowych. Przemyślane koncepcje technologiczne wykorzystujące technikę iniekcji...\nMotaż stolarki PCViAL naprawaikonserwacja,rególacja zabudowa G/K szpachlowanie malowanie, układanie paneli podłogi , glazury,docieplanie podaszy wełna folia płyta, obsługiwani klijenci...\nOferuje usługi remontowe głównie wykończenia wnętrz miedzy innymi malowanie,gładzie,tapetowanie,tynki ozdobne,panele,scianki działowe,sufity podwieszane,malowanie elewacji,i docieplenia...\nFirma ogólnobudowlana zajmująca się budową, remontem, wykończeniem domów, mieszkań. Działamy w...\nSolidnie i dokladnie wykonujemy uslugi remontowo-budowlane i wykonczeniowe zakres naszych uslug;ukladanie glazury i terakoty,malowanie,ukladanie paneli podlogowych,wykonanie gladzi...\nRealizujemy prace od 2015. Obsługujemy Klientów na terenie woj. wielkopolskiego, zachodniopomorskiego. Zajmujemy się zagadnieniami z zakresu układania wszelkiego rodzaju gresu,...\nUkładanie płytek na ścianach i podłogach. Wykonuję również prace towarzyszące w/w takie jak ; wszelkiego rodzaju zabudowy ( wanien, rur, półki i inne),...\nusługi ogólno-budowlane,a w szczególnosci;konstrukcje kartonowo-gipsowe(ognioodporne konstrukcje, wewnętrzne ściany i poddasza),kładzenie gładzi(wewnętrzne prace wykończeniowe),malowanie(malowanie zewnętrznych elementow elewacyjnych i malowanie wewnętrzne).prace glazurnicze(kładzenie kafli zewnątrz...\nUŁOŻENIE TRAWERTYNU,MARMURU,GRESU : HOL, LOGO BAR, WINDY,...


Fot, Marek Ponikowski\nPosiadanie na zachodnich granicach własnego państwa dość dużego kraju z ponad 40 milionami mieszkańców, które za 5-10 lat wzmocni się militarnie, gospodarczo i politycznie oraz na pewno zażąda przyjęcia do NATO i zbliży się do UE – to niepożądany scenariusz dla rosyjskiego prezydenta. Dlatego nie zostawi Ukrainy w spokoju i będzie dążył do jej podziału. Koncentracja ogromnej ilości rosyjskiej techniki wojskowej pod ukraińską granicą potwierdza przypuszczenie, że prezydent Rosji postanowił w ślad za Krymem oderwać od Ukrainy wschodnie terytoria z obwodami mikołajewskim, odeskim, chersońskim, zaporoskim, charkowskim, donieckim, dniepropietrowskim i ługańskim. Albo więc spróbuje je przyłączyć do Rosji, albo stworzyć na ich obszarze lojalny wobec siebie buforowy „twór państwowy” który stanie się murem odgradzającym putinowskie imperium od Zachodu. Można zakładać, że do realizacji każdego z tych scenariuszy Kreml wykorzysta Janukowycza, który po ucieczce z Ukrainy znalazł schronienie u Rosjan.\nWięcej w tej kategorii: « Łzy Ukrainy\tPutin zdecydował się na rozbiór Ukrainy i nikt go nie powstrzyma oprócz samych Ukraińców »\n0 # Colonel 2014-04-25 09:25\nA ja tak sobie widzę sytuację:\nIt's wonderful that you are getting ideas from this paragraph as well as from our discussion made at ...\nSkomentowane przez: Callie\nSkomentowane przez: Nigel\nHello, I desire to subscribe for this weblog to obtain latest updates, therefore where can i do it ...\nSkomentowane przez: Pilar\nI'm not ѕure where you're getting yoⅼur information, bսt grеat topic. Ӏ needs to spend some time ...\nSkomentowane przez: Carina\nSkomentowane przez: Samuel


1.Firma KSEROTECHNIK POLAND , zwana dalej Gwarantem, zapewnia o dobrej jakości produktu i udziela Nabywcy, gwarancji jakości na prawidłowe działanie zakupione-go produktu opisanego szczegółowo w Karcie Gwarancyjnej .\n2.Gwarancja niniejsza dotyczy produktu zakupionego w Polsce i obowiązuje wyłącznie na terenie Rzeczypospolitej Polskiej.\n3.Gwarancja niniejsza nie obejmuje wad oprogramowania obsługującego.\n4.Okres gwarancji na zakupione urządzenie rozpoczyna się od daty wydania produktu Nabywcy przez Autoryzowanego Sprzedawcę KSEROTECHNIK POLAND trwa zgodnie z wpisem w rubryce „Okres gwarancji” znajdującej się na Karcie Gwarancyjnej.\nGwarancją jest objęte urządzenie z wyłączeniem materiałów eksploatacyjnych takich jak Tonery Laserowe, Kartridże Atramentowe, Głowice Drukujące, Sekcje Utrwalania, Pasy Transferowe, Zbiorniki Zużytego Atramentu, które w sposób naturalny się zużywają, wyczerpują i wymagają okresowych wymian lub konserwacji.\n5.Do świadczenia gwarancyjnych usług serwisowych uprawnione przez Gwaranta są wyłącznie: Serwis Centralny KSEROTECHNIK POLAND oraz Oddziały Krajowe KSEROTECHNIK POLAND zwane tutaj SERWISEM\n6.Po wykryciu usterki, Nabywca zobowiązany jest do niezwłocznego jej zgłoszenia i niezwłocznego dostarczenia sprzętu do Serwisu na własny koszt, przy czym dalsze użytkowanie niesprawnego sprzętu może powodować jego dodatkowe uszkodzenia i skutkować utratą uprawnień gwarancyjnych\n7.Ujawnione w okresie gwarancji wady sprzętu będą bezpłatnie usuwane przez Serwis, w możliwie krótkim terminie, nie przekraczającym 14 dni roboczych od daty przyjęcia sprzętu do Serwisu lub 21 dni roboczych od momentu zgłoszenia reklamacji sprzętu do Serwisu. W uzasadnionych przypadkach terminy te mogą ulec wydłużeniu.\n8.W razie niemożności wykonania naprawy w przewidzianym terminie, Gwarant może udostępnić Nabywcy na czas naprawy produkt zastępczy co nie spowoduje naruszenia warunków niniejszej gwarancji.\n9.Warunkiem uznania reklamacji w okresie gwarancji jest dostarczenie sprzętu do Serwisu na koszt nabywcy w stanie kompletnym (tj. wraz z wyposażeniem i opakowaniem), z należycie wypełnioną kartą gwarancyjną (tj. zawierającą datę sprzedaży, pieczęcie firmowe Producenta i Sprzedawcy, podpis wystawiającego kartę gwarancyjną i podpis klienta)\n10.Okres gwarancyjny ulega przedłużeniu o czas trwania naprawy gwarancyjnej. Przedłużenie okresu gwarancyjnego nie następuje w przypadku nieuzasadnionej reklamacji.\n11.Nabywcy z tytułu udzielonej gwarancji przysługuje prawo do wymiany elementu urządzenia na wolny od wad w przypadku, gdy 3-krotna naprawa istotnej wady tego elementu nie spowoduje jego poprawnej pracy\n12.W przypadku konieczności wymiany wewnętrznych podzespołów urządzenia, Serwis zastrzega sobie prawo do wymiany uszkodzonego podzespołu na podzespół innej marki/producenta/typu o parametrach technicznych zbliżonych lub lepszych w stosunku do podzespołu uszkodzonego.\n13.Wszystkie uszkodzone podzespoły/części wymienione podczas naprawy stają się własnością Serwisu.\n14.W przypadku nieuzasadnionej reklamacji Serwis może obciążyć Reklamującego kosztami ekspertyzy, testów i transportu sprzętu.\n15.Wszelkie zmiany lub poprawki w treści Karty Gwarancyjnej ważne są wyłącznie wtedy, gdy są dokonane przez upoważnioną przez Gwaranta osobę, potwierdzone jej podpisem i pieczęcią Serwisu.\n16.Użytkownik ponosi ryzyko związane z wykorzystaniem sprzętu. Z tytułu udzielonej gwarancji, producent i Gwarant nie odpowiadają za utratę spodziewanych korzyści i poniesionych kosztów wynikłych z użytkowania lub niemożliwości użytkowania tego sprzętu.\n17.Dla zapewnienia prawidłowego działania urządzenia Nabywca powinien na własny koszt zlecać Serwisowi wykonanie odpłatnych okresowych przeglądów, konserwacji i czyszczenia sprzętu.\nA.uszkodzenia wynikłe z nieprawidłowej eksploatacji, instalacji, rekonfiguracji, konserwacji, przechowywania lub transportu;\nB.wywołanych zdarzeniami losowymi takimi jak pożar, powódź, uderzenie pioruna, działaniami wojennymi, atakiem terrorystycznym, nieprawidłowym napięciem zasilającym lub inną klęską żywiołową czy na skutek uszkodzenia niezawinionego przez Gwaranta, w tym uszkodzenia chemicznego i mechanicznego;\nC.w wyniku uszkodzeń będących następstwem niewłaściwej kompletacji, rozbudowy, zabudowy, instalacji oraz będących następstwem naturalnego zużycia sprzętu;\nD.szkody powstałe w wyniku niewłaściwej pracy oprogramowania użytkowego, zainstalowanego przez użytkownika w zakupionym sprzęcie;\nE.szkody spowodowane działaniem oprogramowania takiego jak: wirusy komputerowe, programy śledzące, dialery, konie trojańskie, itp.\nF.niepoprawności działania sprzętu po rekonfiguracji i rozbudowie oraz współpracy z oprogramowaniem lub urządzeniami firm trzecich;\nG.szkody i uszkodzenia wynikłe z braku konserwacji (np. zabrudzenia, zakurzenia elementów optycznych, łożysk, prowadnic, wentylatorów, itp.);\n1.naruszenia plomb lub nalepek gwarancyjnych, a także usunięcia lub zatarcia numerów seryjnych;\n2.wszelkich prób napraw, przeróbek lub zmian konstrukcyjnych podejmowanych przez nieuprawnione osoby lub firmy;\n3.utraty karty gwarancyjnej. Duplikaty karty gwarancyjnej NIE będą wydawane.\n4.W przypadku zakupu sprzętu używanego/ poleasingowego nabywca podczas odbioru ma obowiązek zapoznać się z faktycznym stanem wizualnym urządzenia, w przypadku wysyłki otwarcie paczki przy kurierze.\nW sprawach nie uregulowanych niniejszymi warunkami gwarancyjnymi mają zastosowanie przepisy Kodeksu Cywilnego


Karol Karski: Schetyna pogroził sędziom - RMF 24\nPiątek, 28 września 2018 (18:02)\nAktualizacja: Piątek, 28 września 2018 (19:01)\n„Mamy do czynienia z sytuacją, w której sądzono do skutku. Sprawa wracała do pierwszej instancji (…). Pan przewodniczący Schetyna pogroził sędziom i sędzia, który był kiedyś podwładnym ministra Zbigniewa Ćwiąkalskiego orzekł na korzyść Platformy Obywatelskiej” - powiedział w Popołudniowej rozmowie w RMF FM Karol Karski europoseł PiS i rzecznik dyscypliny partyjnej PiS komentując wyrok sądu, który nakazał premierowi Morawieckiemu sprostować słowa o tym, że „Nie było ani dróg, ani mostów” podczas rządów PO.\nKarol Karski: Schetyna pogroził sędziom Karolina Bereza, RMF FM\nPSL nie jest ugrupowaniem, które ma jakikolwiek tytuł do wypowiadania się w tej kwestii. Premier ds. gospodarczych z PSL-u podpisał bardzo niekorzystny kontrakt na dostawy gazu do Polski z Rosji. W tej chwili mamy do czynienia z pewnym globalnym rynkiem, nie znam tej sytuacji konkretnie, ale biorę to za dobrą monetę, że również sprowadzamy - tak jak cały świat, Węgry -z tego kierunku - odpowiedział w Popołudniowej rozmowie RMF FM Karol Karski proszony o komentarz do słów polityków PSL-u, którzy zarzucają rządowi, że w pierwszym półroczu 2018 r. zaimportowano więcej rosyjskiego gazu niż w całym 2015 roku.\nPodczas rozmowy poruszono również temat słów premiera Mateusza Morawieckiego, który powiedział dziennikarzom, że można się przyjrzeć on-line przesłuchiwaniom kandydatów do KRS. Marcin Zaborski zapytał swojego gościa, czy premier skłamał wypowiadając wspomniane słowa. Mamy do czynienia z takim stanem, w ramach którego otwarte i publiczne są posiedzenia samej KRS, natomiast ten przepis nie odnosi się do pracy w zespołach KRS - stwierdził Karski i dodał, że słowa premiera zostały wyrwane z kontekstu.\nKarski o romansie posła Pięty: To informacje nieweryfikowalne. Jego żona twardo stoi przy nim\nW internetowej części Popołudniowej rozmowy w RMF FM Karol Karski odpowiadał na pytania o to, jakie kroki podjął wobec Stanisława Pięty. Kilka miesięcy temu prasa donosiła o romansie parlamentarzysty z Izabelą Pek. To są informacje jakby nieweryfikowalne. "Jeśli pojawią się jakieś dowody na to, że ta sytuacja miała miejsce poza oświadczeniami jednej osoby, to wówczas będzie to weryfikowalne" - stwierdził rzecznik dyscypliny partyjnej Prawa i Sprawiedliwości. "Mamy rodzinę pana posła Pięty, która chce nadal razem żyć, jego żona stoi twardo przy nim i go wspiera w tej sprawie" - dodał. Karski podkreślał, że wciąż czeka na informację z ABW, która ma wydać opinię ws. odebrania certyfikatu dostępu do informacji niejawnych Pięty - ten pracował w sejmowej komisji ds. służb specjalnych.\nKarski: Rzekomy romans posła Pięty? Nieweryfikowalny Karolina Bereza /Karolina Bereza, RMF FM\nMarcin Zaborski pytał swojego gościa również o to, jak Polska zachowa się wobec orzeczenia Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej ws. ustaw sądowych i pytań prejudycjalnych wysłane przez polskie sądy. Polska jest jednym z liderów w wykonywaniu wyroków TSUE. (...) Jest w gronie prymusów - stwierdził eurodeputowany. Jak dodał, "prawo UE zakłada, że wyroki TSUE muszą być wykonywane przez państwa członkowskie". W wywiadzie Karski przyznał również, że nie ma przypadków państw, które nie wykonały orzeczeń TSUE o takiej wadze.\nPOSŁUCHAJ CAŁEJ ROZMOWY MARCINA ZABORSKIEGO Z KAROLEM KARSKIM\nGość: Karol Karski\nMarcin Zaborski, RMF FM: Panie pośle, zdyscyplinuje pan premiera i podpowie mu pan, żeby trochę bardziej trzymał się faktów?\nKarol Karski: Pan premier wykonał orzeczenie sądu. Złożył oświadczenie o treści...\nWłaśnie o to pytam. Jeśli opozycja mówi, że premier kłamie, sąd każe mu prostować jedną z jego wypowiedzi to chyba kłopot jest?\nMamy do czynienia z sytuacją, w której sądzono do skutku.\nTak to w sądach bywa. Od tego są kolejne instancje, żeby podjąć decyzję.\nSprawa wracała do pierwszej instancji, dwukrotnie sąd stwierdzał, że premier nie dokonał żadnych takich rzeczy, iż trzeba by wydawać niekorzystne dla niego orzeczenie.\nDwukrotnie stwierdzał w niższej instancji. Potem podważała ten wyrok instancja wyższa.\nNastępnie pan przewodniczący Schetyna pogroził sędziom.\nKarski: Sędziowie Sądu Najwyższego jak Baron Munchhausen i jego niezwykłe przygody Karolina Bereza /Karolina Bereza, RMF FM\nI sędziowie się przestraszyli?\nI sędzia, który był kiedyś podwładnym ministra Zbigniewa Ćwiąkalskiego w rządzie Donalda Tuska, był zastępcą dyrektora departamentu sądów powszechnych, orzekł na korzyść Platformy Obywatelskiej.\nPo wyroku sądu w tej sprawie poseł Prawa i Sprawiedliwości Łukasz Schreiber mówi np. tak: "Można powiedzieć: 2:1 dla Prawa i Sprawiedliwości, bo dwa razy sąd okręgowy oddalał to powództwo". Troszkę jak pan przed chwilą. Zastanawiam się, czy pan poseł zdałby u pana egzamin z prawa, mówiąc, że to było 2:1?\nJa bym się zastanowił nad innym problemem. Jak może być dopuszczalne tego typu zachowanie jak ze strony przewodniczącego Grzegorza Schetyny. Czy wyobraża pan sobie, że gdybym ja powiedział, że zapamiętam sobie nazwiska sędziów, którzy orzekają w sposób niekorzystny z mojego punktu widzenia czy mojego ugrupowania to jaka kampania by się rozpoczęła medialna? Tutaj to bez jakiegokolwiek oddźwięku prawie przebiegło.\nUcieka pan od premiera - ja to nawet rozumiem, bo jest pan politykiem Prawa i Sprawiedliwości, te pytania nie są dla pana wygodne. Ale jeśli premier - zgodnie z decyzją sądu - musiał powiedzieć: "Nieprawdziwe są podane przeze mnie informacje", to znaczy, że przyznaje: "Mówiłem nieprawdę". To znaczy, że skłamał?\nPan redaktor z kolei ucieka od ważnego problemu, jaki jest to, iż przewodniczący Platformy Obywatelskiej publicznie zagroził sędziom.\nKiedy będzie tu przewodniczący Platformy Obywatelskiej, chętnie go o to zapytam. Tymczasem goszczę przedstawiciela Prawa i Sprawiedliwości i pytam o premiera Mateusza Morawieckiego, premiera rządu Prawa i Sprawiedliwości. Czy premier skłamał?\nZapadło orzeczenie, zgodnie z którym znaczna część wypowiedzi premiera została uznana za zgodną ze stanem faktycznym.\nZnaczna część? A ta pozostała to co to było?\nW stosunku do tej pozostałej sędzia, który w przeszłości był podwładnym ministra Ćwiąkalskiego i podwładnym premiera Tuska wydał orzeczenie niekorzystne dla pana premiera.\nTo zostawmy ten konkretny przypadek. Idźmy dalej. Słyszałem, jak premier Morawiecki przekonywał dziennikarzy, że wszyscy możemy na bieżąco śledzić, oglądać przesłuchania odbywające się w Krajowej Radzie Sądownictwa. Problem polega na tym, że te przesłuchania odbywały się za zamkniętymi drzwiami. To co? Premier wtedy mówił prawdę czy nie mówił prawdy?\nMamy do czynienia z takim stanem, w ramach którego otwarte i publiczne są posiedzenia samej Krajowej Rady Sądownictwa. Natomiast ten przepis nie odnosi się do prac w zespołach KRS.\nKtóre przesłuchiwały kandydatów. Pan premier - słyszałem to na własne uszy - powiedział dziennikarzom, że można się przyjrzeć tym pracom "w trybie online czy w trybie, żeby jednocześnie śledzić, jak odbywają się przesłuchania". Premier mówił prawdę czy nieprawdę?\nPan redaktor w tej chwili odnosi się do wyrwanych z kontekstu sformułowań.\nNie, to są bardzo konkretne sformułowania. Nie wyrwane z kontekstu. Wtedy w tej wypowiedzi nie było nic więcej. Było powiedziane, że mogę śledzić online te przesłuchania, a nie mogę.\nJeszcze raz to podsumujmy - mamy taki stan prawny, zgodnie z którym otwarte, publiczne są posiedzenia Krajowej Rady Sądownictwa i na tym etapie możliwe jest zapoznawanie się z wypowiedziami, zapoznawanie się z tym, co się tam dzieje.\nAle nie z przesłuchaniami kandydatów?\nGdyby przesłuchania odbywały się - bo przecież też jest taka możliwość - na posiedzeniu Krajowej Rady Sądownictwa in corpore, wówczas taka sytuacja miałaby miejsce i byłoby to możliwe do śledzenia. Jak widać, pan premier odnosił się do sytuacji, która jest możliwa potencjalnie na gruncie ustawy.\nPotencjalnie. Politycy opozycji trzymają za słowo premiera. Śledzą, co mówią w kampanii wyborczej i sprawdzają. A premier mówi np. o wdrażanym przez PiS programie uniezależniania energetycznego od Rosji. Tymczasem - jak wskazują - sprowadzamy na potęgę z Rosji węgiel. Sprowadzamy go dużo więcej niż jeszcze w 2015 roku. To jak to jest?\nMamy do czynienia z sytuacją, w której sprowadzamy z Rosji gaz, sprowadzamy z Rosji ropę naftową - jesteśmy gospodarką uzależnioną w tej chwili. Próbujemy to dywersyfikować, natomiast...\nI sprowadzamy dlatego więcej węgla z Rosji.\nSprowadzamy tyle surowców i z takich kierunków, które powodują, że cały czas te potrzeby energetyczne Polski są zaspokajane.\nPSL wytyka wam, że przez pół obecnego roku sprowadziliście do Polski więcej węgla z Rosji niż przez cały 2015 rok.\nPSL nie jest akurat ugrupowaniem, który ma jakikolwiek tytuł do wypowiadania się w tej kwestii..\nZostawmy PSL, zajmijmy się faktami.\nMinister ds. gospodarczych z PSL-u podpisał bardzo niekorzystny kontrakt na dostawy gazu do Polski z Rosji. W tej chwili mamy do czynienia z pewnym globalnym rynkiem. Jeśli jest taka sytuacja... Nie znam tej sytuacji konkretnie, ale biorę to za dobrą monetę, że...\nŻe w 2015 roku było niecałe 5 mln ton węgla z Rosji, a dzisiaj 6,5 mln w pierwszym półroczu.\n...że również sprowadzamy, tak jak cały świat, węgiel z tego kierunku. Natomiast jest ważne to, aby stawiać na rozwój własnego górnictwa. Ważne jest to, aby maksymalnie wydobywać ten węgiel w Polsce. Natomiast wtedy, kiedy jest to niemożliwe, zaspokajanie na bieżąco tych potrzeb nie jest możliwe, to sprowadzamy z tych kierunków, gdzie jest on najbardziej dostępny, gdzie jest on także najtańszy.\nKarol Karski o sprowadzaniu węgla z Rosji: Jak cały świat sprowadzamy z tego kierunku Karolina Bereza, RMF FM\nI tu PSL, ustami Władysława Kosiniaka-Kamysza pyta: jak to jest, że rząd sprowadza tony węgla ze wschodu, a polski rolnik nie może sprzedać tam kilograma swoich jabłek. No to jak to jest?\nMamy do czynienia z sytuacją, iż na skutek sankcji wprowadzonych przez Unię Europejską wobec Rosji po różnych agresywnych zachowaniach tego państwa wobec swoich sąsiadów również Rosja wprowadziła ograniczenia dla państw członkowskich UE.\nAle jednak ten węgiel z Rosji sprowadzamy. To logiczne?\nTo jest tak, że sankcje nigdy nie obejmują całości relacji z danym państwem. One mają charakter wybiórczy. Jeśli np. sankcje UE wobec Rosji mają dotknąć Rosję w tych punktach, w których do dla niej jest najmniej korzystne. To nie jest zerwanie wszystkich stosunków z danym państwem - czy to politycznych, czy gospodarczych, czy komunikacyjnych. Sankcje mają charakter selektywny. Akurat sprowadzanie węgla nie jest objęte sankcjami.\nTo zanim się rozstaniemy ze słuchaczami, to jeszcze krótka niespodzianka. Taka pamiątka z kampanii wyborczej 2014.\nFragment piosenki o Karolu Karskim\nNo rzeczywiście wtedy koledzy przygotowali mi taki prezent na moje urodziny.\nNo właśnie! No i może pan by ten prezent teraz by przekazał Patrykowi Jakiemu? Tu w Warszawie. No bo łatwo zmienić słowa tego spotu. Zamiast "wybierz Karskiego" byłoby "wybierz Jakiego". No i sukces murowany!\nŻyczę wszystkiego dobrego Patrykowi, na pewno będzie bardzo dobrym gospodarzem w Warszawie. Jest osobą zaangażowaną w to, co się dzieje w tym mieście. Zrobił dla niej o wiele więcej dobrego niż na przykład Hanna Gronkiewicz-Waltz.\n"Bo to jest gość, bo to jest człowiek JAKI-ch mało" - są dalsze słowa tego spotu, więc może warto rozważyć. Na razie ten temat zawieszamy.\nŻyczę Patrykowi Jakiemu zwycięstwa i jest na najlepszej drodze ku temu.\nKarol Karski o tym, czy będzie cover „Wybierz Jakiego” Karolina Bereza, RMF FM\nTagi:Karol Karski, Marcin Zaborski, Popołudniowa rozmowa w RMF FM\nNewsBiskup Mirosław Milewski: Czy w polskim kościele są księża homoseksualiści? Tak


Niespodzianka od NBP. Prezes Adam Glapiński wreszcie zorganizuje konferencję prasową | Biznes na Next.Gazeta.pl\nNiespodzianka od NBP. Prezes Adam Glapiński wreszcie zorganizuje konferencję prasową\nNiespodzianka od NBP. Prezes Glapiński wreszcie zorganizuje konferencję prasową\nMaria Mazurek 11.01.2021 13:09\nNarodowy Bank Polski zapowiedział, że w najbliższy piątek, 15 stycznia, zorganizuje konferencję prasową, na której wystąpi Adam Glapiński. Konferencja ma być pierwszą z comiesięcznego cyklu. To niespodzianka, bo od początku pandemii NBP zrezygnował ze zwyczajowych konferencji po posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej. A sporo domysłów wywołał niedawny wywiad prezesa.\nZobacz wideo Dyrektor szpitala: W lutym personel medyczny będzie w miarę bezpieczny\nNBP na początku tygodnia zaskoczył - i nie chodzi wcale o informację dotyczącą realnych działań bądź ich zapowiedzi, ale o zapowiedź konferencji prasowej. Komunikacja Narodowego Banku Polskiego w ostatnim czasie bywa dość nietypowa, więc takie - klasyczne - wystąpienie jego prezesa odbędzie się zapewne przy sporym zainteresowaniu, nie tylko dziennikarzy.\nNBP: prezes Adam Glapiński wystąpi na konferencji prasowej\nKonferencja prezesa Adama Glapińskiego ma odbyć się w piątek 15 stycznia o godzinie 16:00. Jej temat to "Podsumowanie sytuacji gospodarczej 2020 roku, ocena stabilności systemu finansowego oraz perspektyw na 2021 rok". Konferencja będzie internetowa, dziennikarze mają czas do południa w czwartek, by przesłać pytania (a wcześniej się akredytować), a zapis wydarzenia, wraz z pytaniami, ma zostać umieszczony na stronie internetowej NBP.\nPrawie rok bez konferencji po posiedzeniu RPP\nMożna by pomyśleć, że konferencja banku centralnego nie jest niczym nadzwyczajnym. Tyle że tradycyjne konferencje po comiesięcznym posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej, podejmującej decyzje w sprawie wysokości stóp procentowych, nie odbywają się od blisko roku. Ostatnia miała miejsce 4 marca 2020 roku. Ekonomiści i dziennikarze mają zatem do dyspozycji jedynie oficjalne komunikaty po posiedzeniu.\nW czerwcu NBP przekazał do Ministerstwa Finansów informację, że zrezygnował z organizowania konferencji bezpośrednio po decyzjach RPP z powodu skrócenia jej posiedzeń do jednego dnia (chodzi o spotkania decyzyjne) oraz tego, że na same posiedzenia trzeba poświęcać dużo czasu. Tutaj warto zauważyć, że prezes Banku wypowiadał się podczas wystąpień sejmowych i na spotkaniach branżowych, udzielał też wywiadów mediom. A w grudniu NBP opublikował już wideo, w którym Adam Glapiński odpowiadał na pytania nadesłane przez dziennikarzy. Wydaje się, że konferencje w nowej formie będą podobne do tej grudniowej właśnie.\nZamieszanie z wywiadem prezesa Glapińskiego\nPiątkowa konferencja także nie odbędzie się bezpośrednio po posiedzeniu Rady Polityki Pieniężnej, które zaplanowano na środę 13 stycznia. Ma to być za to pierwsze z cyklu "comiesięcznych spotkań w NBP z udziałem akredytowanych dziennikarzy".\nWielu dziennikarzy, a także ekonomistów i obserwatorów rynku, ze zdumieniem śledziło sposób komunikowania się przez NBP. Tuż przed końcem minionego roku NBP najpierw interweniował na rynku walutowym osłabiając złotego, pojawiły się różne domysły dotyczące celu takiego działania.\nBurza domysłów po decyzji NBP. Po co polski bank centralny celowo osłabił złotego?\nCzęść ekspertów miała podejrzenie, że w ten sposób bank centralny chce "podbić" swój wynik finansowy, co z kolei zwiększyłoby wpłatę do budżetu państwa w tym roku.\n29 grudnia ub. r. NBP opublikował na Twitterze taki cytat wywiadu prezesa Adama Glapińskiego dla portalu Obserwator Finansowy (jego właścicielem jest NBP):\nObecny poziom stóp procentowych jest właściwy i najlepiej odpowiada obecnej sytuacji. Jednak w pierwszym kwartale następnego roku możliwe jest dalsze obniżenie stóp. Prowadzimy w NBP odpowiednie analizy możliwych okoliczności i potencjalnych skutków takiego obniżenia\n- stwierdził Glapiński.\nTa sugestia dalszych obniżek stóp na początku roku okazała się bardziej miękka w momencie, gdy 5 stycznia pojawił się cały wywiad z prezesem (wcześniej jeszcze, 30 grudnia, opublikowano cytat dotyczący kursu złotego), w którym przyznał m.in., że kierowany przez niego bank od połowy grudnia skupował waluty obce na rynku "w celu wzmocnienia oddziaływania poluzowania polityki pieniężnej NBP na gospodarkę". Warto zauważyć, że były to pierwsze interwencje walutowe osłabiające złotego od 2010 roku.\nSzef NBP jednoznacznie: Od połowy grudnia kupujemy waluty obce\nEkonomiści obecnie nie spodziewają się, że do cięcia dojdzie już w środę, ale wielu z nich wciąż obstawia je w pierwszym kwartale tego roku. Tutaj istotnym czynnikiem może się okazać też inflacja, która w grudniu znalazła się poniżej celu NBP (czyli poniżej 2,5 proc.) - wyniosła 2,3 proc., najmniej od prawie dwóch lat. Obniżka stóp procentowych z reguły uznawana jest za czynnik podbijający wskaźnik inflacji CPI (oznacza tańsze kredyty, czyli "tańszy pieniądz" na rynku - ale to też może być czynnik ożywiający gospodarkę, bo kredyty na inwestycje zaciągają również przedsiębiorstwa).\nW ubiegłym roku NBP, a dokładnie jego organ decyzyjny, czyli Rada Polityki Pieniężnej, cięła stopy procentowe trzy razy (o 50, 50 i 40 punktów bazowych - łącznie o 140 pb.) Główna wynosi teraz zaledwie 0,1 proc. Trzeba jednak pamiętać, że nie jest to polska specjalność, niskie lub wręcz ujemne stopy procentowe występują w wielu państwach Europy i nie tylko.\nW kraju tanich kredytów idą dalej. 20-letnie hipoteki na zero proc. w Danii\nZakaz handlu. Czy 5 grudnia to niedziela handlowa? Czy dzisiaj sklepy są otwarte?\nKierowcy jak zwykle na szarym końcu. Ceny paliw już mocno spadły, ale nie na stacjach\n13:31 Węgiel i drewno opałowe. Czy zostały uwzględnione w tarczy antyinflacyjnej? "Ceny powyżej 1000 zł"\n13:01 Angela Merkel odchodzi na emeryturę. Może liczyć nie tylko na bardzo wysokie świadczenie. Co ma w planach?\n13:00 Marzysz o konsoli lub komputerze pod choinką? Zapomnij. Ceny elektroniki stanęły na głowie[TOPtech]\n12:34 Holandia. Długie kolejki po przyjęcie przypominającej dawki szczepionki. "Punkty są pełne"\n09:29 Londyn. Przyjęcia przy Downing Street wyprawiane mimo lockdownu - policja zbada skargi. "Oburzenie"


"One umierają w domach". Ujawniła przerażające fakty - OnPress\nRozpoczynają się właśnie pierwsze protesty pielęgniarek, które żądają poprawy warunków pracy przy chorych na koronawirusa COVID-19, niedługo może wybuchnąć ogólnokrajowy strajk.\nCzytaj też: Oliwia Bieniuk pokazała pierwsze zdjęcia z mamą. Wzruszające\nPrzewodnicząca OZZPiP Krystyna Ptok informuje o rozpoczęciu sporów zbiorowych, które mogą prowadzić do wybuchu ogólnopolskiego strajku pielęgniarek. Związek żąda poprawy warunków pracy i zwiększenia obsady szpitali w związku z pandemią koronawirusa COVID-19. Apeluje także o zatrudnienie dodatkowych pracowników w służbie zdrowia, głównie w administracji i technicznych. Pielęgniarki domagają się również publikacji ustawy covidowej i podniesienia płac.\nProtesty pielęgniarek: Żądają poprawy warunków pracy przy chorych na COVID-19, może wybuchnąć strajk\nZaznaczają, że opiekują się coraz większą grupą ludzi, gdyż pielęgniarki są przenoszone ze swoich szpitali do tych tymczasowych. Na niektórych oddziałach sytuacja ma już być tragiczna. Braki kadrowe są poważne, a dodatkowo pielęgniarki również umierają na koronawirusa. W Polsce odnotowano już 12 takich przypadków.\n„Od 1 do 12 listopada zmarło 12 pielęgniarek. Można powiedzieć, że codziennie umiera jedna pielęgniarka. Dane od początku miesiąca są zatrważające. Mamy dwie pielęgniarki, które po maratonie w pracy zmarły w domach. Wycieńczone zasłabły, były reanimowane, ale odeszły. Nawet nie wykazujemy ich w naszych danych, bo bierzemy pod uwagę tylko pielęgniarki chore na covid. Uważam, że te zakażenia wynikają również z ogromnego pośpiechu i nadzwyczajnego trybu pracy. Pracownicy ochrony zdrowia w tym pośpiechu mniej uwagi zwracają na siebie. Gdyby było nas więcej, mielibyśmy szansę na spokojne rozbieranie się z kombinezonów. Bo do zakażeń najczęściej dochodzi w momencie wyjścia z tzw. części brudnej.”\n– komentuje Krystyna Ptok.\nPrzewodnicząca OZZPiP podkreśliła jednak, że strajk generalny jest ostatnią opcją. Pielęgniarki chcą najpierw postawić na negocjacje i rozmowy z rządem. Dopiero jeżeli to zawiedzie mogą zdecydować się na ten krok.\n„Strajk jest ostatnim elementem sporu zbiorowego. Mamy prawo podjąć decyzję o strajku, jeśli wcześniejsze etapy zakończą się niepowodzeniem. Mówię jednak, że niedługo nie będą nam potrzebne żadne strajki, bo wykruszamy się w sposób naturalny. Społeczeństwo powinno pójść z nami ramię w ramię, bo samo zauważy, że nas po prostu nie ma. Wszyscy po kolei zaniedbywali nasze środowisko, bo doraźne rzucanie pieniędzy niewiele zmieniło.”\n– dodaje następnie.\nTags: COVID-19KoronawirusProtesty pielęgniarekStrajk Pielęgniarek\n"Kupa we własne gniazdo". Kolejna gwiazda ostro krytykuje Kazika. Nie przebiera w słowach


Nasze filmy – BlogPodrozniczy.com\nNapisany przez Radosław Molski w 2015 Tajlandia, Malezja, Filipiny, aktualności, Nasze filmy\nFilmy podróżnicze, plaża, wakacje\nPięć niezwykłych tygodni w Azji południowo-wschodniej. Nasza GlobBlogowa styczniowa przygoda zaczęła się w Bangkoku, następnie szalone imprezy na Koh Phi Phi, Dżungla i jeziora Khao Sok. Zjazd do Malezji i przelot na Filipiny, a tam po kolei: Boracay, Cebu, Bohol (Alona Beach), Palawan (El Nido), Manila, Bontoc, Banaue, Sagada, Tuguegarao… Polub nasz fanpage na Facebooku, […]\nTrailer filmu „Indie Kolorowe Sny”\nNapisany przez Radosław Molski w aktualności, Nasze filmy\nIntensywnie pracujemy nad montażem filmu „Indie Kolorowe Sny” ale jak mieliście styczność z taką pracą, to wiecie że trwa to wieki, dlatego też zanim zmontujemy cały film, pokażemy Wam taki krótki trailer.\nSporo czasu minęło od tego zacnego wyjazdu, dopiero dziś udało się zmontować krótki film. Mamy nadzieje, że choć trochę oddaje klimat tej podróży… w gronie bardzo pozytywnych ludzi. To też kolejny wyjazd potwierdzający tezę, że w podróży poznaje się ludzi znacznie lepiej… a ekipa bezproblemowa :)…


Umowa o pracę - Areoklub Bizon\nŚro 20:14, 23 Sie 2006\nTemat postu: Umowa o pracę\n(Miejsce i data )\nNa podstawie art. 29 § 1 Kodeksu Pracy w dniu [kliknij tutaj i wpisz dane] roku zostaje zawarta umowa o pracę pomiędzy:\n[kliknij tutaj i wpisz dane] z siedzibą w [kliknij tutaj i wpisz dane], ul. [kliknij tutaj i wpisz dane], zarejestrowaną w [kliknij tutaj i wpisz dane] pod numerem [kliknij tutaj i wpisz dane], z zarządem w składzie: [kliknij tutaj i wpisz dane], z kapitałem zakładowym/akcyjnym w wysokości [kliknij tutaj i wpisz dane], NIP [kliknij tutaj i wpisz dane],\n1. [kliknij tutaj i wpisz dane],\n[kliknij tutaj i wpisz dane],\nzam. w [kliknij tutaj i wpisz dane]\nlegitymującym/cą się dowodem osobistym (seria i numer dowodu osobistego) [kliknij tutaj i wpisz dane]\nNiniejsza umowa zostaje zawarta na czas [kliknij tutaj i wpisz dane]\n1) rodzaj umówionej pracy:\n[kliknij tutaj i wpisz dane]\n2) miejsce wykonywania pracy:\n3) wymiar czasu pracy\n4) wynagrodzenie – określone w sposób i na zasadach przewidzianych w (przepisy o wynagrodzeniu, regulamin wynagradzania, układ zbiorowy pracy) [kliknij tutaj i wpisz dane], składać się będzie z następujących pozycji:\n-\tstawka płacy zasadniczej:\n[kliknij tutaj i wpisz dane] (słownie: [kliknij tutaj i wpisz dane])\n-\tgrupa i stawka dodatku funkcyjnego – specjalnego:\n-\tpremie i dodatki na zasadach i warunkach określonych w [kliknij tutaj i wpisz dane]\n5) inne warunki zatrudnienia\nDzień rozpoczęcia pracy: [kliknij tutaj i wpisz dane]\nOświadczam, iż egzemplarz niniejszej umowy otrzymałem(am) i po zapoznaniu się z jej treścią zaproponowane mi warunki pracy i wynagrodzenia przyjmuję. Równocześnie przyjmuję do wiadomości treść obowiązującego u Pracodawcy regulaminu pracy i oświadczam, że zobowiązuję się do przestrzegania porządku i dyscypliny pracy.\n(data i podpis pracownika) (podpis pracodawcy lub osoby reprezentującej\nŚro 20:16, 23 Sie 2006\nJazda na rowerze poprawia samopoczucie.\nWinyl Brejk Hjumen\nPon 14:23, 28 Sie 2006\nwiktor kategoryczny prowokator.


Mieć swoje miejsce na ziemi - Danuta Kamizelska-Langpap - ebook + książka - Legimi online\nMieć swoje miejsce na ziemi ebook\nDzielnica, która czasy świetności ma już dawno za sobą – tak zwana Wyspa – jest punktem newralgicznym metropolii. Władze miasta, zamierzając uczynić ją bardziej bezpieczną, organizują konkurs na zagospodarowanie tego terenu. Wygrywa znana i ceniona architekt Alicja Polańska. Wyspa jest jednak także wylęgarnią grup przestępczych. Swą siedzibę mają tam m. in. neonaziści walczący z organizacją studencką broniącą praw człowieka. Do organizacji studentów należy córka pani architekt Luiza. Wkrótce losy wielu ludzi pochodzących z różnych środowisk i mających różne cele zostaną ze sobą związane.\n„Mieć swoje miejsce na ziemi” to wielowątkowa historia o marzeniach, trudnym dzieciństwie, zdradzie, miłości, tajemnicach. Życiowe problemy i pragnienia splatają się, tworząc świat, w którym bohaterowie próbują odnaleźć szczęście.\nSylwetka renesansowego ratusza z misternie rzeźbioną wieżą błyszczała w porannym słońcu. W Sali Mieszczańskiej tego zabytkowego budynku zebrała się komisja, która miała wybrać dziś najlepszy projekt zagospodarowania terenu zwanego Wyspą. W skład gremium weszło pięć osób wyłonionych z Wydziału Architektoniczno-Budowlanego. Jakiś czas temu Urząd Miasta rozpisał konkurs na zabudowę zaniedbanej Wyspy.\nObszar, na którym straszyły popadające w ruinę dawne spichlerze, był w przeszłości ważną częścią portowego miasta. Do tej pory jakoś brakowało inicjatyw i pomysłów na modernizację tego miejsca. Tymczasem zapuszczona Wyspa stała się siedliskiem różnego rodzaju grup przestępczych, które uaktywniały się, gdy tylko zapadał zmrok. Brak jakiegokolwiek oświetlenia sprawiał, że o zmierzchu to miejsce stawało się ponure i budziło grozę. Wieczorową porą nikt rozsądny nie odwiedzał Wyspy, gdyż było tam po prostu niebezpiecznie.\nWdzierające się przez prostokątne okna ratusza promienie słoneczne oświetlały wiszące na ścianach portrety dawnych władców regionu wykonane ręką siedemnastowiecznego mistrza. Wnętrze sali wyposażone było w bogato rzeźbione gdańskie meble.\nZa ciężkim, dębowym stołem zasiedli członkowie komisji, której przewodniczył profesor Adwentowicz. Przed oczami szacownego gremium piętrzyły się stosy dokumentacji przesłanej na konkurs przez oferentów zainteresowanych wygraną. Wszystkie te przesyłki w ciągu ostatnich dni zostały wnikliwie przejrzane przez znawców tematu. Kosztowało to wiele godzin ciężkiej pracy.\nDzisiejsze spotkanie miało na celu zamknięcie konkursu i wyłonienie zwycięskiego opracowania na zagospodarowanie przestrzenne Wyspy. Punktualnie o dziewiątej przewodniczący komisji odczytał wcześniej przygotowany protokół.\n– Najwięcej punktów otrzymała dokumentacja autorstwa magister inżynier architekt Alicji Polańskiej, właścicielki Studia Archit mieszczącego się przy ulicy Piastowskiej 1 – ogłosił werdykt swym dźwięcznym głosem. – Większość z nas oceniła pozytywnie nowatorstwo rozwiązań i rozmach zawarty w tej pracy – powiedział, odkładając arkusz protokołu. – Zespół kierowany przez architekt Polańską w przeszłości dał się poznać jako rzetelna jednostka stosująca racjonalne i estetyczne rozwiązania – dodał.\nWszyscy obecni członkowie zgromadzenia kiwnęli głowami z aprobatą.\n– Panie Jaworski – zwrócił się Adwentowicz do sekretarza komisji – jeszcze dzisiaj proszę wyniki konkursu umieścić na tablicy ogłoszeń i wysłać powiadomienia do zainteresowanych.\n– Panie profesorze, mam pytanie – zabrał głos doktor Studzki. – Czy poinformujemy panią Polańską, że ktoś usiłował dokonać plagiatu jej projektu?\nProfesor spojrzał bacznie na pytającego.\n– Uważam, że powinno się jej powiedzieć o naszym odkryciu – powiedział po namyśle. – Ale najpierw musi się dowiedzieć o wygranym konkursie – dodał.\n– Słusznie, nie można przyćmić jej sukcesu wiadomością, że ktoś chciał wykorzystać jej pracę – powiedziała doktor Lemańska i szybko dodała: – Profesorze, biorę to na siebie i w odpowiednim czasie porozmawiam z nią.\n– Zrobimy inaczej. – Profesor pokręcił głową. – Jako komisja zaprosimy panią Polańską do naszego wydziału na miłą rozmowę. Wtedy delikatnie powiemy jej o naszych spostrzeżeniach.\n– Próbowaliśmy się dodzwonić do pracowni Dom, która złożyła nam tę oszukańczą ofertę, i okazało się, że ona już nie istnieje – powiedział milczący dotąd Jaworski.\n– Być może problem zniknął, lecz trzeba ostrzec Polańską, aby baczniej przyjrzała się swemu otoczeniu i osobom, z którymi współpracuje – powiedział Studzki.\nBył późny wieczór, kiedy Alicja Polańska postanowiła zakończyć dzisiejsze zajęcia w swej pracowni. Opuszkami palców przetarła zmęczone oczy. Przed chwilą uporządkowała pliki z elementami projektu, który przez wiele miesięcy spędzał jej sen z powiek. Zapisała je w pamięci wymiennego dysku i wyłączyła komputer. Dziś dowiedziała się, że wygrała konkurs na projekt zagospodarowania dzielnicy miasta zwanej Wyspą. Zatem długotrwały wysiłek jej i zespołu, którym kierowała, zakończył się sukcesem. Czuła się szczęśliwa, co sprawiało, że jej zmęczenie stało się bardziej znośne.\nStarannie zwinęła ze stołu szkice i notatki i wraz z zapisanymi dyskami schowała je do szafy.\nWiele lat temu, na fali przemian ustrojowych, założyła prywatne biuro projektów. Należała do tych przedsiębiorców, którym się powiodło. W swoim środowisku cieszyła się opinią zdolnego architekta. Miała na koncie spory dorobek zawodowy w postaci ważnych i nowoczesnych obiektów. Tak się składało, że do tej pory nie mogła narzekać na brak zleceń. U przyjaciół wzbudzała podziw, ale miała też wrogów. Nie brakowało osób, które zazdrościły jej dobrze prosperującej pracowni i odnoszonych sukcesów.\nPracownia nosiła nazwę Studio Archit. Składała się z kilku pomieszczeń wynajmowanych na piętnastym piętrze szklanego biurowca o szkielecie ze stali. Był to jeden z najwyższych budynków, jakie znajdowały się w centrum śródmieścia. Z okien pracowni roztaczał się widok na północno-wschodnią część miasta i okolic.\nW świetle dnia, gdy odrywała się od zajęć, stawała przed szklaną ścianą i patrzyła z zachwytem na tętniącą życiem metropolię. W oddali na horyzoncie znajdowała się Wyspa. Dziwnym trafem, do tej pory, niezagospodarowana. Ten skrawek ziemi, ukształtowany przez wartki nurt rozwidlającej się w tym miejscu rzeki, stał się przestrzenią, której architekt Polańska nadawała inną formę. Stworzyła projekt, stanowiący nowy wizerunek tej mrocznej i oddalonej od oświetlonego centrum dzielnicy.\nDziś odczuwała dumę z tego, że w niedalekiej przyszłości to jej wizja urbanistyczna stanie się realna. Dotąd zapisywana była jedynie w pamięci dysków komputerów. Tworzył ją zespół ludzi, których pracami Alicja kierowała. Dziś dała pracownikom wolny dzień. Należał im się odpoczynek. Kobieta lubiła od czasu do czasu przebywać sama w swej pracowni, delektować się widokiem za ogromną szybą.\nPodeszła do okna i patrzyła na pogrążoną w mroku przestrzeń oddaloną od oświetlonego centrum. To było miejsce, w które zainwestowała swą wyobraźnię. To ona nada temu skrawkowi ziemi nowy kształt.\nLiczne latarnie emitowały rozmigotane światło na granitowe budynki dworca kolejowego, na stary kościół oraz liczne, nowoczesne obiekty mieszczące w swych podwojach oświetlone galerie i niezliczone banki.\nDziś Alicja chciała być sama w swym twórczym królestwie jeszcze z innego powodu. Musiała dokładnie przejrzeć efekty kilkumiesięcznej pracy zespołu.\nMinęło kilka minut, zanim oderwała wzrok od okna, zabrała swoje rzeczy i zamknęła drzwi pracowni. Zjechała windą do holu biurowca. Za ladą dyżurki siedział i drzemał ochroniarz. Na odgłos kroków Alicji otworzył oczy i wstał z miejsca, by zamknąć za wychodzącą drzwi frontowe.\n– Pani inżynier bardzo długo dzisiaj pracowała – oznajmił i spojrzał na zegar wiszący w holu.\n– Czyżbym była ostatnią wychodzącą osobą? – spytała z uśmiechem.\n– O nie, jeszcze kilkanaście osób wciąż jest w budynku – odpowiedział i ziewnął.\n– Dobranoc, panie Wojtku.\n– Dobranoc, pani inżynier.\nZeszła do podziemnego parkingu i otworzyła pilotem drzwi swego peugeota. Siadła za kierownicą i wycofała wóz ze stałego miejsca parkowania. Minęła mężczyznę stojącego przy otwartych drzwiach samochodu w grafitowym kolorze i opuściła przestronne, słabo oświetlone pomieszczenie. Wyjechała na główną arterię miasta. Chociaż zmęczenie mocno dawało się we znaki, uważnie prowadziła auto przez pustoszejące ulice. Po kilkunastu minutach dotarła do dużego osiedla szeregowców oddalonych o kilkanaście kilometrów od śródmieścia. Tutaj znajdował się jej dom, który sama zaprojektowała i zamieszkiwała od lat ze swoją rodziną. Zatrzymała się i, po otwarciu bramy, wjechała do garażu. Siedziała kilka chwil, oparta łokciami o kierownicę. Wysiadła z samochodu i weszła wreszcie do pustego mieszkania. Zrzuciła z siebie odzież. Chwilę później była w łazience pod prysznicem. Silny strumień ciepłej wody podziałał jak balsam na jej ciało. Po kilkunastu minutach wyszła z kabiny. Owinięta dużym ręcznikiem stanęła przed lustrem, by przyjrzeć się znużonej twarzy. Nałożyła cienką warstwę kremu i delikatnie wklepała palcami w skórę. Wykonała kilka innych zabiegów kosmetycznych i poczuła się nieco odprężona. Nareszcie była w domowych pieleszach i za chwilę miała położyć się spać.\nW mieszkaniu panowała cisza. Zajrzała do pokoju swej córki. Na widok śpiącej Luizy Alicja uśmiechnęła się. Kiedy patrzyła na swoje jedyne, pogrążone w śnie dziecko, zawsze się uspokajała. Weszła do sypialni, gdzie ujrzała śpiącego Marka.\n„Jutro muszę przeprowadzić z nim poważną rozmowę”, pomyślała, patrząc na leżącego męża. Chwilę później położyła się i szybko zasnęła.\nMarek Polański był znanym i dobrze zarabiającym adwokatem. Prowadził ze swym kolegą ze studiów Romanem Wysockim renomowaną kancelarię w centrum miasta.\nDo pewnego czasu życie nie przysparzało mu większych problemów. Praca, którą wykonywał, w pełni zaspokajała jego ambicje. Razem z żoną Alicją tworzyli zgraną parę. Posiadali własny dom z ogrodem na obrzeżach miasta, a studiująca córka Luiza była ich kochanym dzieckiem. Powszechnie uchodzili za szczęśliwą rodzinę.\nOd niedawna Marek miał swoją tajemnicę – podwójne życie. Wszystko zaczęło się, kiedy poznał Marlenę. Przyszła do kancelarii w towarzystwie córki jego wspólnika. Miała dwadzieścia dwa lata i potrzebowała porady prawnej w pewnej drobnej sprawie. Nie skończyło się na jednej wizycie. Dziewczyna przychodziła kilka razy i nie kryła swych uwodzicielskich zamiarów skierowanych na Marka. W końcu uległ jej czarowi.\nTen atrakcyjny mężczyzna w średnim wieku miał wiele okazji do romansów. Unikał ich jednak do dnia, w którym zobaczył tą młodą i intrygującą kobietę. Długonoga, seksowna dziewczyna o oliwkowej cerze i pięknej twarzy, pełna wdzięku, zawróciła mu w głowie.\nNie mógł się oprzeć jej urokowi. Opanowała całkowicie jego myśli. Rozpoczął się ich namiętny romans. Przybywał na każde jej żądanie i spełniał wszystkie życzenia. Potrzebował tego romansu. To pochlebiało jego męskiej próżności.\nDuża różnica wieku między nimi nie przeszkadzała mu. Marlena była w wieku jego córki. Spotykali się coraz częściej. Spędzali też niektóre weekendy, wyjeżdżając do luksusowych moteli. Było to możliwe, gdyż Marek usprawiedliwiał swe nieobecności w domu nadmiarem pracy w kancelarii.\nSkrzętnie ukrywał swój romans przed Alicją. Z początku nie dopuszczał do świadomości myśli, by ten związek miał zniszczyć jego dotychczasowe, ustabilizowane życie. Z czasem zauroczenie Marleną zaczęło słabnąć, a kochanka, ze swoimi kaprysami i roszczeniami, zaczęła go nudzić. Coraz częściej odczuwał poczucie winy względem żony. W takich momentach myślał o zerwaniu z Marleną. Wreszcie postanowił to zrobić. Okazało się jednak, że to nie będzie proste. Dziewczyna zaczęła go szantażować i wyłudzać coraz więcej środków materialnych i prezentów. Groziła, że skompromituje go przed żoną i w środowisku adwokackim.\nIch spotkania przybrały teraz inny charakter. Z dawnych sekretnych i namiętnych schadzek przemieniły się w chłodne, finansowe transakcje.\nOsaczony przez dziewczynę prawnik stawał się coraz bardziej drażliwy. Niekiedy nie potrafił zapanować nad emocjami, co negatywnie odbijało się na pracy.\nPanicznie bał się, że o jego zdradzie dowie się Alicja. Wtedy zawaliłby się jego świat, a tego chciał za wszelką cenę uniknąć. Dotąd spełniał posłusznie coraz bardziej bezczelne żądania kochanki. Wreszcie postanowił, że musi zakończyć ten romans, bez względu na konsekwencje. „Tak dalej być nie może!”, myślał.\nDźwięk komórki wyrwał go z zadumy. Dzwoniła żona.\nNa skraju uczelnianego campusu tłum, składający się z młodzieży studenckiej, powiększał się z każdą chwilą. Członkowie grupy inicjatywnej pod nazwą Obrona Praw Człowieka w błyskawicznym tempie zorganizowali tę akcję. Dzisiejszy marsz miał być wyrazem protestu przeciwko karze śmierci stosowanej dotychczas w jednym z krajów Europy Wschodniej. Młodych ludzi ciągle przybywało, a wytypowane przez organizatorów osoby rozdawały uczestnikom transparenty z wypisanymi hasłami oraz ulotki informujące o wytyczonych celach i kolejnych akcjach organizacji. Wśród rozdających ulotki znajdowała się Luiza. Ona i jej chłopak Arkadiusz krążyli i rozdzielali je przybyłym. Dziewczyna była tak skoncentrowana na tym, co robi, że wyłączyła telefon komórkowy i nie myślała o niczym innym. Rozpoczęcie manifestacji miało nastąpić za pół godziny.\nLuiza była jedyną córką Alicji i Marka. Ta dwudziestoletnia, atrakcyjna dziewczyna od roku studiowała architekturę. Świadomie wybrała ten sam kierunek, który ukończyła wiele lat temu jej matka. Luiza miała naturę buntowniczą, jak wielu jej rówieśników. Należała do osób, które określa się mianem niepokornych lub młodych gniewnych. Jednocześnie cechowała ją wrażliwość na wszelkie przejawy niesprawiedliwości, dyskryminacji i ograniczania wolności. Swoją rogatą duszę wykorzystywała, oddając się działalności na rzecz wyznawanych przez siebie idei. Od kiedy zaczęła studia, brała czynny udział w akcjach organizowanych przez studencką grupę Obrona Praw Człowieka. Była to formacja zawiązana wśród studentów, którym leżała na sercu walka z bezprawiem i przemocą. W celach praktycznych, zamiast pełnej nazwy, posługiwali się skrótem OPC.\nUbiór i wygląd zewnętrzny Luizy mógł szokować osoby o konserwatywnych poglądach. Była zdolną studentką, więc nauczyciele akademiccy szanowali jej styl i indywidualizm.\nZawsze miała modną fryzurę. Ostatnio jej gęste, czarne włosy układał najlepszy stylista, a w nosie błyszczał delikatny kolczyk w kształcie perły.\nTego dnia miała na sobie czarny T-shirt z czerwonym napisem „I love freedom” i skórzaną kurtkę z bufkami. Do tego czerwone spodnie rurki z pasem nabitym ćwiekami i granatowo-żółte sneakersy. Twarz zdobił wyrazisty makijaż. U jej boku wiernie asystował Arek, który wspierał ją i pomagał jej wykonywać zadania organizacji. Dziś, po zakończeniu manifestacji, mieli wspólnie zbierać podpisy pod petycją w sprawie zniesienia kary śmierci na Białorusi.\nPunktualnie na zewnętrznych schodach budynku dziekanatu pojawił się przewodniczący OPC Piotr Zbierski w towarzystwie pewnej kobiety. Przedstawił przybyłą, która okazała się matką Aleksandra, studenta z Mińska, na którym niedawno wykonano wyrok śmierci.\nEgzekucja Aleksandra odbyła się po kilkumiesięcznym procesie poszlakowym, podczas którego nie udowodniono oskarżonemu winy. Jednak na nic się zdały apelacje o ułaskawienie i listy pisane przez liczne organizacje międzynarodowe do najwyższych władz Białorusi. Tamtejszy prezydent nie skorzystał z prawa łaski i wyrok został wykonany. Rodzina Aleksandra i tamtejsza opozycja nie miały wątpliwości, że ten młody człowiek został niewinnie stracony. Sam przebieg procesu nie był rzetelny i uczciwy. Zrozpaczona matka postanowiła rozpocząć działalność na rzecz zniesienia kary śmierci wykonywanej ciągle w jej kraju. Pragnęła, by ofiara życia jej syna nie była daremna.\nPrzyjechała do Polski i pojawiła się na terenie uczelni z petycją, pod którą zbierała podpisy. Luiza i Arek byli wstrząśnięci śmiercią Aleksandra, gdyż poznali go rok temu, kiedy gościł na jednym ze spotkań grupy inicjatywnej. Był działaczem Obrony Praw Człowieka.\nDzisiaj, po wysłuchaniu przemowy przewodniczącego organizacji i przedstawieniu przez niego matki Aleksandra, zgłosili się do uczestnictwa w zbieraniu podpisów.\nPożegnali się z niektórymi uczestnikami demonstracji i oddalili się, gdyż oboje przygotowywali następną akcję. Miała dotyczyć afgańskiej dziewczynki o imieniu Amal, walczącej o prawa dziewcząt i kobiet do edukacji w swoim kraju.\nOboje udali się w stronę parkingu, gdzie Luiza pozostawiła swój samochód. Zamierzali podjechać do wydawnictwa w innej części miasta po publikacje, które przygotowała OPC.\nKiedy zeszli do podziemnego tunelu, przed ich oczyma pojawił się jakiś osobnik, zaraz obok drugi. Obaj mieli na głowach kominiarki. Dziewczyna poczuła nagle silne uderzenie w głowę.\n– Ratunku! Ratunku! – zdążyła krzyknąć Luiza, nim straciła przytomność.\nW izbie przyjęć szpitala miejskiego od kilkunastu minut panowała pełna mobilizacja służb medycznych. Właśnie przywieziono dwoje ciężko rannych ludzi, których zabrano z uniwersyteckiego parkingu. Zostali znalezieni przez patrol policjantów ochraniających studencką manifestację. To właśnie policjanci wezwali karetkę pogotowia. Dyżurny lekarz bez wstępnych oględzin wydał polecenie natychmiastowego transportu ofiar wypadku na oddział intensywnej opieki medycznej, do oddzielnych pokojów. Oboje byli nieprzytomni, więc zostali poddani niezwłocznie odpowiednim zabiegom.\nDoktor Ostrowski i stojąca obok niego dziewczyna w czepku naczelnej pielęgniarki wpatrywali się uważnie w twarz rannej. Oboje dostrzegli na niej oznaki odzyskiwania świadomości. Pacjentka powoli otworzyła oczy.\n– Co się stało, gdzie ja jestem? – spytała słabym głosem.\n– Jest pani w szpitalu – odparł cicho lekarz.\n– Została pani napadnięta – dodała szybko siostra.\n– Miała pani dużo szczęścia, rany są niegroźne. – Lekarz uśmiechnął się do niej.\nLuiza, leżąca na szpitalnym łóżku, poczuła, że jej głowa jest owinięta bandażem. Próbowała się poruszyć, lecz całe ciało przeszył dotkliwy ból. Pielęgniarka uniosła delikatnie jej obandażowaną głowę i podsunęła jakąś tabletkę oraz plastikowy kubek z wodą.\n– Proszę wziąć środek przeciwbólowy i popić, poczuje się pani lepiej – powiedziała.\n– Jak długo macie zamiar mnie tu trzymać? – spytała Luiza i posłusznie przyjęła tabletkę, popijając wodą.\n– Musimy zrobić serię badań, a to potrwa do tygodnia. Zawiadomiliśmy pani rodziców, więc niebawem przyjadą w odwiedziny – wyjaśnił lekarz i odszedł do innego pacjenta.\n– Teraz proszę leżeć i odpoczywać, a jutro zaczniemy badania – powiedziała pielęgniarka.\nPodany dziewczynie środek zaczął działać i stopniowo odczuwała ulgę. Wtedy przypomniała sobie o wiecu i o ważnej petycji, która była w jej posiadaniu. Również o tym, że była w towarzystwie Arka. Zwróciła się z pytaniem do siostry, która, zabrawszy tacę z lekami, zamierzała odejść:\n– Co się stało z moim chłopakiem, Arkadiuszem Zawadzkim?\n– Został przywieziony razem z panią i w tej chwili znajduje się na chirurgii męskiej.\n– W jakim jest stanie? – spytała z troską w głosie.\n– Ma ranę od noża na plecach, lecz to nie zagraża jego życiu – wyjaśniła pielęgniarka i spytała: – W czym mogę jeszcze pomóc?\n– Czy mogłabym otrzymać swoją torebkę?\n– Tak, zaraz przyniosę – powiedziała, odchodząc.\nMinęło pół godziny i Luiza otrzymała torbę na pasku. Gdy do niej zajrzała, znalazła wszystkie przedmioty, które zwykle nosiła ze sobą.\nBrakowało kilku arkuszy petycji z nazwiskami i adresami sygnatariuszy – dwóch list z setkami osób deklarujących poparcie. Jedna dotyczyła zniesienia kary śmierci na Białorusi, druga była aktem poparcia Amal, afgańskiej dziewczynki walczącej o prawo do edukacji.\nWczesnym rankiem Alicja pojechała do ratusza. Poprzedniego dnia Wydział Architektoniczno-Budowlany oficjalnie ogłosił wyniki konkursu. Wprawdzie dotarła do niej radosna wiadomość o prestiżowym uhonorowaniu projektu jej autorstwa, lecz wezwano ją na rozmowę w pewnej delikatnej sprawie.\nUbrana w wiosenną, turkusową garsonkę, z zawiązaną na szyi jedwabną apaszką, weszła do zabytkowego budynku urzędu. Kiedy znalazła się na pierwszym piętrze, odszukała właściwy numer pokoju. Czekał tam na nią jeden z członków komisji. Od niego dowiedziała się o próbie plagiatu pracy, którego miał się dopuścić jakiś nieznany i trudny do zidentyfikowania zespół architektoniczny.\nDoktor Studzki zaprosił przybyłą do sali, gdzie zwykle obradowała komisja. Profesor Adwentowicz podał jej rękę na powitanie i uprzejmie poprosił o zajęcie miejsca przy obłożonym teczkami stole. Wziął do ręki jedną z nich i rozłożył jeden z rysunków o dużym formacie.\n– Wezwaliśmy panią, gdyż odkryliśmy w jednym z projektów pewne wykroczenie, które uderza w Studio Archit – rozpoczął wyjaśnienia. – Stwierdziliśmy, że ktoś posłużył się pani numerem uprawnień, wpisując je obok swego nazwiska na tabliczce.\nWskazał na miejsce w rogu rozłożonego rysunku. Znajdowało się tam logo jakiejś firmy i nieznane Alicji nazwisko projektanta, przy którym wpisany był numer uprawnień, którym posługiwała się ona.\nPrzez chwilę patrzyła z niedowierzaniem na wskazane przez profesora zapisy.\n– To ewidentne fałszerstwo. – W jej głosie pobrzmiewało oburzenie. – A to nazwisko, które tu figuruje, nic mi nie mówi – dodała.\n– Proszę się nie denerwować. My też tak uważamy – powiedział spokojnie profesor.\n– Ktoś próbował wykorzystać uprawnienia należące do innej osoby. Wybrał akurat panią. Radzę być ostrożną w kontaktach zawodowych w swym otoczeniu.\n– Panie profesorze, oświadczam, że jestem gotowa udowodnić autentyczność moich dokumentów. Co do samej pracy – powiedziała, przeglądając pobieżnie rysunki – to widzę tutaj nieudolny plagiat mojego projektu.\n– Ależ droga pani – profesor próbował ją uspokoić – doskonale zdajemy sobie sprawę, że to prymitywna próba wykorzystania pani opracowań.\n– Jestem w szoku i nie mam pojęcia, w jaki sposób te materiały dostały się w inne ręce – powiedziała, nie odrywając wzroku od leżących na stole rysunków.\n– Pani Alicjo! – zwrócił się do niej Adwentowicz. – Musi pani bacznie obserwować członków swojego zespołu i osoby odwiedzające pracownię. Ludzi zawistnych i nieuczciwych nie brakuje. Z tego, co wiem, próby nawiązania kontaktu z tą pracownią nie przyniosły rezultatu? – Profesor spojrzał pytająco na sekretarza.\n– Spółka o nazwie Dom zarejestrowana była pod adresem prywatnego mieszkania, ale na jej stronie WWW podany jest adres przekierowujący, prowadzący do wirtualnej skrzynki w Nicei – wyjaśnił milczący dotąd Studzki. – Takie rozwiązania – ciągnął dalej – stosowane są przez przedsiębiorców prowadzących wirtualne biznesy lub takich, którzy, z różnych powodów, nie chcą podawać adresu miejsca zamieszkania jako miejsca działalności.\n– Dziwne to wszystko i podejrzane – powiedziała, ciągle zaskoczona, Polańska, a na jej twarzy pojawiły się wypieki.\n– Jeszcze raz gratuluję pani sukcesu, a tą sprawą proszę się nie przejmować, tylko być bardziej czujną – powiedział profesor Adwentowicz, ściskając na pożegnanie rękę kobiety.\nAlicja nie zdążyła jeszcze opuścić budynku ratusza, gdy otrzymała wiadomość ze szpitala. Wiadomość o wypadku Luizy sprawiła, że nie myślała już o niczym innym jak tylko o tym, by jak najszybciej znaleźć się przy córce.


Monitor LG 27 27GL850-B - Opinie i ceny na Ceneo.pl\nMonitor LG 27" 27GL850-B\nLG 27GL850-B NanoIPS HDR10 - ekspresowa wysyłka i bezpieczeństwo zakupów – 21 dni na zwrot.\nMonitor 27GL850-B WQHD 144Hz nanoIPS\nPopularne opinie o LG 27" 27GL850-B\nSzybka dostawa monitora bez wad fabrycznych.Dostałem fabrycznie udaną sztukę .\nKamjl 3 tygodnie temu\npierwsza klasa wśród monitorów, granie na nim to przyjemność.\nW teorii monitor jest super - dobre kolory, responsywność, brak backlight bleedu, niski IPS glow. W recenzjach też bije na głowę często droższą konkurencję.\nNiestety w praktyce wiele sztuk jest (…) więcej wadliwych. W pierwszej po 2 dniach użytkowania wysiadła gamma (na 4 oferowane tryby gamma, jeden był ok, domyślny zrobił się bardzo ciemny, a na pozostałych 2 pojawiały się dziwne artefakty). Oczywiście testowane na różnych komputerach i z różnymi kablami, żeby wykluczyć problem po stronie karty graficznej.\nDruga sztuka pierwszego dnia potrafiła mignąć białym paskiem na środku ekranu, na początku myślałem, że mi się przywidziało, ale ostatecznie udało mi się nawet uwiecznić na filmie, Drugiego dnia już zaczęły się problemy z odświeżaniem (migotanie ekranu, dużo bardziej widoczne przy 60Hz) i wypalaniem (zostawiłem monitor z otwartą zakładką przeglądarki na 20 min i po powrocie mogłem ustawić szare tło i przeczytać nagłówki artykułu wypalone na ekranie). Daję 2* zamiast 0, bo jednak pierwsza sztuka zanim się zepsuła to sprawowała się bardzo dobrze i niestety po dosyć długich poszukiwaniach stwierdzam, że nie ma na rynku dobrej alternatywy - konkurencyjny sprzęt będzie działał stabilniej, ale jakość obrazu będzie też nieco gorsza. Jeśli ktoś trafi na bezproblemową sztukę to ma duże szczęście i otrzymuje sprzęt zdecydowanie wart swojej ceny. mniej\nMonitor dla graczy LG 27GL850-B. Stworzony by wygrywać, monitor LG 27GL850-B to potężny sprzęt do gier wyposażony w wydajne funkcje, które spełnią wymagania najnowszych tytułów. Monitor 27GL850-B UltraGear™ sprawi, że poczujesz się, jak w centrum wydarzeń. Wyposażony w matrycę Nano IPS 1 ms, określany jest jako najlepszy sprzęt do grania, który zapewni Ci zapierające dech w piersiach emocje podczas rozgrywki\nRealistyczne wrażenia z technologią True Color. Monitor 27GL850-B przeniesie Cię do realistycznego świata gier. Wyświetlacz oferuje szeroką paletę kolorów obejmującą 98% gamy DCI-P3 i o...\nAcer 24" GF246BIPX (UMFG6EE016)\nHANNspree 21,5" HL225PPB\nASUS 27" VX279HG Czarny (90LM00G0B01A70)\nPolecane Syncmaster sa100 Office 2000 Adapter Bluetooth Audio Ramve Brother dcp 1622we toner\nNajpopularniejsze Gigabyte AORUS 27" CV27F Lenovo TAB M10 TB-X605F 10,1" 3/32GB W-Fi Czarny (ZA480032PL) Dell Vostro 3481 14/I3/8GB/256/Win10 3YNBD (n1105vn3481btppl01_2001) Apple NEW iPad 32GB Wi-Fi Gwiezdna Szarość (MR7F2FD/A) Apple iPad Pro 11" 256GB Wi-Fi Gwiezdna Szarość (MTXQ2FDA)\nWybrane Asus rog swift pg258q Best store Asus pg279q Lg 29wk500 P2719hc


Reflect's Content - Page 4 - Modelarstwo plastikowe - Modelwork\nReflect replied to ArturW's topic in [M]Galerie\nMnie też się podoba - szkoda tylko, że te koła takie blade wyszły... zdecydowanie bardziej podoba mi się góra ;-) pozdrawiam Christian\nModern Steam Monobike, Ucronic Age ( konkurs lato 2016 )\nReflect replied to Misiek's topic in [R]Nowości i In-Boxy\nFantastyczny model. Cieszę sie że zrobiłeś inboxa. Powodzenia przy budowie!!!\nReflect replied to Headhunter88's topic in [L]Warsztat\nTaa.... co tu zrobic... zaraz zaraz kto tu najwiecej nie na temat gadał...\nPrzecież napisałem wyraźnie: "Na szczęście nie wszyscy jesteśmy tacy sami" to po pierwsze. Po drugie w mojej wypowiedzi nie ma za grosz prywaty. No chyba, że administrator nie może zwrócić uwagi użytkownikowi. Po trzecie, z całym szacunkiem dla Andrzeja i tego co pisze, to tutaj piszemy na temat o RWD i rozpoczynanie dysputy w innym kierunku jest niewskazane. Mam nadzieje, że nie bede musiał sie powtarzać.\nAle może chłopak ma talent i chce go rozwijać? Na szczęście nie wszyscy jesteśmy tacy sami Solo. Acha - gaś światło w lodówce, bo znowu otwieram i mnie razi po oczach! Czołem Andrzej ;-)\nReflect replied to lejgo_inc's topic in Wydarzenia, Spotkania, Konkursy\nMoże ktoś poleci jakąś dobra knajpę? Bedzie nas sporo i przyjedziemy w niedziele. Pozdrawiam Christian\nCałkiem spory wyszedł - matko, jak bym się za niego zabrał to z 150h jak nic było by malowania - heheheeh :-)\nOrk Boss - Games Workshop\nDziękuję za miłe słowa Panowie. @jawkers O matko, jakbym coś takiego popełnił to by się dopiero ludzie malujący figsy wywrócili z wrażenia :-) Chyba, że to było by coś na maksa prostego... i na pewno nie nazywałoby się poradnik ;-) zastanowię się co można by pokazać pozdrawiam Christian\nHANDLEY PAGE VICTOR Airfix 1:72\nReflect replied to ministersan's topic in [L]Nowości i In-Boxy\nJa właśnie rozpocząłem budowę - ciekawy model. Na razie machnąłem kokpit i umyłem całość (mycie godzinka, kokpit 4) pozdrawiam Christian\nSzalony jest ten projekt :-) Jestem ciekawy jak się dalej będzie rozwijać.\nWitam Coś mnie ostatnio naszło (czytaj, wreszcie miałem czas). I dla chłopca który przychodzi do mnie na warsztaty pomalowałem figurkę. Patryk ma 12 lat i jest wielkim fanem GW. Ot taki prezent :-) Malowanie zajęło około 25h, montaż figurki, usuwanie nadlewek i mocowanie całości około 2h. Podstawka około 3h. pozdrawiam Christian\nTeraz coś nowoczesnego...\nReflect replied to martinello's topic in [M]Warsztat\nTo nie jest odpowiednie miejsce na pytanie co sklejać - temat zamykam.\nVW POLO R WRC | S. OGIER | Tour De Corse 2015\nReflect replied to powerpablo's topic in [C]Galerie\nBardzo fajny! Drobiazgi gdzieniegdzie się pojawiają - ale i tak super!!!\nReflect replied to danielodziem's topic in [M]Galerie\nFajny model - szkoda tylko, że dałeś tak dużo pigmentu (posiwiał). Podstawka aż się prosi o trochę farb olejnych - jak by było kontrasty to by było już na prawdę świetnie. Ale generalnie - bardzo miły dla oka :-)\nCiekawe! Będę zaglądał! Powodzenia! Pozdrawiam Christian\nReflect replied to marcinpiot's topic in [M]Warsztat\nWyglada jak tabliczka czekolady wyciągnięta z mikrofali.\nUbolewam nad tym, ze nie zawsze da sie terminowo zmienić foty admina, ale proces jest czasochłonny. Pomyśle jak mozna by to usprawnić. Pozdrawiam Christian\nReflect replied to milczacy's topic in Warsztat 144\nZbyt duże chyba te otwory wiercisz... jeśli mają być takie jak na fotce - to na bank powinny być mniejsze (wtedy pewnie da się wygiąć... pozdrawiam Christian\nReflect replied to pedzelek's topic in Obróbka powierzchni\nMusisz mieć zasilacz proxxona z regulacją i szlifierkę z regulacją Micromot 50E Micromot NG 2 / E


Z Archiwum X2, Dwa Sławy - płyta muzyczna - utwory, teksty piosenek, teledyski - Muzyka\nDwa Sławy Z Archiwum X2 Album muzyczny - utwory, teksty piosenek, teledyski\nAlbum "Z Archiwum X2" (Dwa Sławy). Zobacz utwory muzyczne oraz teledyski. Sprawdź jakie były wydania albumu. Oceń album muzyczny. Wykonawcy: Dwa Sławy.\nSprawdź listę utworów na albumie "Z Archiwum X2".\nNa każdej domówce jest pokój z Youtubem. Jeżeli lecą tam Eric Sermon, Timbo i Preemo, a w pokoju stołowym Returnersi akurat walą wódę, to może się skończyć dogadaniem na wspólną płytę z flejworem lat wcześniejszych. Mamy to.\n„Z Archiwum X2” to rymy i bity. Album został w całości wyprodukowany album przez The Returners, gościnnie: JWP, Łona, Bisz, Bonson, Gruby Mielzky, Undadasea (Pers, Domi)\nAlbum "Z Archiwum X2" miał jedno wydanie.\nObejrzyj teledyski do piosenek z albumu/płyty "Z Archiwum X2".\nSpodobał Ci się album "Z Archiwum X2"? Szukasz innych płyt z tego samego gatunku, kraju lub roku? Zobacz: płyty z gatunku hip-hop, polskie płyty muzyczne, polskie płyty muzyczne z gatunku hip-hop, płyty z roku 2022, płyty z gatunku hip-hop z roku 2022, polskie płyty z roku 2022, polskie płyty hip-hop z roku 2022, płyty na literę Z.\nDwa Sławy - Wybrane albumy\nLudzie sztosy (Dwa Sławy)\nDandys flow (Dwa Sławy)