Walka Armageddonu (1897-1898) - Pastor Russell\nWalka Armageddonu (1897-1898)\n1893-1896 – Zdemaskowanie spisku i przesiewanie Żniwa\n(Russell ma 45 lat)\nCharles Russell, 1897 r.\nRok 1897 był kolejnym, trzecim rokiem głębokiej recesji w gospodarce Stanów Zjednoczonych. W związku z tym pastor Russell zauważył malejącą cyrkulację literatury i słabnące zaangażowanie ze strony kolporterów, którym coraz ciężej było utrzymać się z niewielkich wpływów ze sprzedaży książek i broszur. Pomimo tych trudności Charles zachęcał kolporterów do jeszcze większej aktywności w służbie Pańskiej, aby „światło mogło świecić innym”. Przedstawił im wówczas ciekawą propozycję. (1) Pastor położył nacisk, że traktaty z serii Old Theology Quarterly muszą być darmowe i dostępne w każdej ilości dla zainteresowanych. Zauważył przy tym, że żadne inne stowarzyszenie nie oferowało tak dużej ilości darmowej literatury, która dzięki temu była dostępna nawet dla najuboższych ludzi. (2) Obniżono cenę wydań tomów Millennial Dawn w miękkiej oprawie (wydanych jako specjalne edycje Strażnicy Syjonu) z 35 na 25 centów, co miało na celu poprawić wielkość sprzedaży. (3) Rozszerzono ofertę wysyłki dziesięciu tomów Millennial Dawn w miękkiej oprawie w cenie 1 $. Umożliwiało to zwiększenie liczby zamówień po niższych kosztach. (4) Tomy Millennial Dawn w wydaniach w twardej oprawie były wysyłane w paczkach po sześć sztuk w cenie 1 $ lub przy zamówieniu jednego tomu w cenie 35 centów. (5) Zaproponowano broszury Co Pismo mówi o piekle? i Cienie Przybytku lepszych ofiar, aby stały się jednymi z podstawowych do przedstawianie prawdy, zaraz obok tomów Millennial Dawn. Przedstawiona oferta rzeczywiście była wyjątkowa, gdyż nikt nie oferował czasopism, broszur i książek religijnych w tak niskich cenach. Umożliwiało to nawet najuboższym członkom społeczeństwa zapoznać się prawdą.\nNa początku 1897 roku pastor Russell wydał unikalną publikację skierowaną do narodu żydowskiego. Odzwierciedlała ona poglądy pastora dotyczące przywrócenia „narodu wybranego” do łaski Bożej. Był to traktat z serii Old Theology Quarterly: Przebudźcie się! Jerozolimo, Przebudźcie się!. Charles starał się w ten sposób pomóc szczerym Izraelitom w odnalezieniu Pana, Odkupiciela i Mesjasza. Innymi nowymi tytułami traktatów były: Jak czytasz?, Nadzieja nieśmiertelności i Co Pismo Święte mówi o spirytyzmie? Wznowiono także we francuskiej wersji językowej wcześniejszy traktat zatytułowany: Nauczanie Pisma dotyczące Nadziei Świata. W kwietniu 1897 roku rozpoczęto wydawanie Strażnicy Syjonu w języku niemieckim (był to dwumiesięcznik).\nW dniu 15 kwietnia około 200 osób zebrało się w zborze Allegheny, aby wspólnie z pastorem obchodzić Pamiątkę śmierci Jezusa. Przy tej okazji 24 osoby przyjęły chrzest. Później do pastora napłynęły sprawozdania z licznych zborów, które również obchodziły tę skromną uroczystość w swoich zgromadzeniach.\nCharles i Maria Russell\nRok 1897 był szczególnie trudny dla Russella, głównie za sprawą ciężkich osobistych doświadczeń ze strony żony. We wcześniejszych latach Maria Russell pomagała swojemu mężowi w licznych pracach przy przygotowywaniu kolejnych numerów Strażnicy Syjonu do druku. Z czasem doszła do wniosku, że powinna mieć taką samą kontrolę nad administracją czasopisma i równy przywilej w pisaniu artykułów. Charles sprzeciwiał się tym żądaniom, ponieważ nie chciał dopuścić, by dyktowano mu, co ma się znaleźć w kolejnych Strażnicach i jak ma być zarządzana praca Żniwa. Jego żona stanęła wówczas na czele grupy osób atakujących pastora, stając się przyczyną jego wielu doświadczeń. Pomimo to Charles starał się dopomóc swojej żonie, usiłując wytłumaczyć jej porządek Boży w tej sprawie. Pastor później w taki sposób opisał tamte wydarzenia:\n„Do tego czasu moje niedzielne tematy stanowiły znaczną część STRAŻNICY. Pani Russell notowała moje niedzielne wykłady, a następnie pisała je jako artykuły do STRAŻNICY. Było to oczywiście wielką oszczędnością mojego czasu i pozwalało mi zająć się inną częścią mojej pracy i usprawiedliwiało określanie jej jako »współwydawcy« gazety. Powiadomiła mnie, że nie mogę spodziewać się dłużej takiej pomocy, że cokolwiek napisała będzie przeznaczane do opublikowania pod jej nazwiskiem. Oczywiście jej celem było utrudnianie pracy i zmuszenie mnie do tego, by prosił ją o coraz większą ilość artykułów jej autorstwa do czasopisma, które jak już sobie zastrzegła, muszą być wydawane dokładnie tak, jak je napisała, bez zmiany jednego słowa. Gdyby ten plan powiódł się, jak najwyraźniej miała to w zamiarze, praktycznie to ona stałaby się wydawcą STRAŻNICY SYJONU i otworzyłoby to jej łamy na rzeczy, na które nie mogłem się zgodzić. Ponadto widziałem, iż byłoby to rozbudzanie ambicji mojej żony, co wcześniej czy później przyniosłoby jej bardzo poważną krzywdę i prawdopodobnie zaszkodziłoby całej sprawie »Teraźniejszej Prawdy«. Po uczynieniu tej sprawy tematem modlitw przyjąłem metodę dyktowania swoich artykułów bezpośrednio stenotypistce i zwiększyłem rozmiary STRAŻNICY z czasopisma 12-stronicowego do 16-stronicowego. […]\nW tym właśnie czasie zachorowała na uciążliwą chorobę i wymagała wiele mojej opieki, którą jej z radością zapewniałem kosztem innych zajęć i z nadzieją, że to, co uważałem za karanie od Pana działa na jej korzyść. Myślałem także, iż moja nieustająca opieka poruszy jej serce i przywróci je do poprzedniego wrażliwego i miłującego stanu. Myliłem się jednak. Gdy tylko powróciła do zdrowia powołała komitet w oparciu o Mat. 18:15-17, mając szczególnie na celu nakłonienie braci do pouczenia mnie, iż ma ona równe prawa ze mną na łamach STRAŻNICY oraz że wyrządzam jej krzywdę nie zgadzając się na swobodę działania jaką pragnęła. Komitet składał się z braci W. E. Page z Milwaukee w Wiscounsin i M. M. Tuttle z Pittsburga w Pensylwanii. Pani Russell z nimi jako swoim komitetem spotkała się ze mną w moim gabinecie. Cała sprawa była dla mnie wielkim zaskoczeniem, gdyż trzymałem swe kłopoty w tajemnicy nawet przed najbliższymi w domu. Zapewniłem panią Russell oraz braci, że bardzo się cieszę, że sprawy przybrały taki obrót i że moją nadzieją jest, że rozwiąże to niektóre z moich trudności, gdyż nie miałem wątpliwości co do tego, jaka będzie ich rada. Aby nie skupiać trudności wyłącznie na kwestii STRAŻNICY, pani Russell miała dwa inne zarzuty przeciwko mnie, które zostały odczytane jako pierwsze. Jednym z nich było, że testament, który napisałem dla mojego ojca na jego prośbę, i który w pełni wyrażał jego życzenia, był nie do przyjęcia dla mojej żony i jej siostry. Wyjaśniłem braciom rodzaj testamentu jaki napisałem, a oni powiedzieli pani Russell, iż był to testament, jaki większość ludzi uznałaby za doskonały. Nie zgadzała się z nimi. Wyjaśniłem dalej, że poradziłem swojemu ojcu, by zniszczył ten testament i napisał taki, który odpowiadałby ideom jego żony, aby jego ostatnie lata mogły być tak spokojne, jak to tylko możliwe. Bracia byli zaskoczeni, że zostali poproszeni o przedyskutowanie testamentu, który po pierwsze już nie istniał, i który poza tym został uznany za świetny. […]\nNastępnie przyszła kolej na prawdziwą kwestię, dla której zostali poproszeni o przyjazd, jeden z owych braci odbył podróż o długości niemal 1200 mil. Kiedy bracia zorientowali się co do prawdziwego celu swojej wizyty byli zdziwieni i powiedzieli pani Russell uprzejmie, ale wyraźnie, że ani oni, ani nikt inny na świecie nie ma prawa wtrącać się do zarządzania przez brata Russella STRAŻNICĄ, że jest to jedynie jego szafarstwo i że tylko on jest odpowiedzialny przed Panem za jej prowadzenie. Ponadto zasugerowali, iż uważają, że pani Russell ma największe sposobności na świecie jako mój współpracownik w dziele żniwa. Powiedzieli jej, że oni osobiście nie widzą wyższego zaszczytu i poradzili jej przyjąć taki sam pogląd, który najwyraźniej kiedyś był jej własnym poglądem na całą sytuację. Pani Russell była zasmucona, załamała się i zaczęła płakać, po czym opuściła pokój. Następnie spostrzegła się, że skoro bracia składający się na komitet przyjechali na jej prośbę, jej obowiązkiem jest traktować ich z większym szacunkiem i choć trochę stosować się do ich rad. Wróciła więc do gabinetu i w istocie powiedziała, że nie może zgodzić się z ich decyzją, że wciąż ma swoje poglądy, lecz że z szacunku dla ich rady spróbuje spojrzeć na sprawę z ich punktu widzenia. Później zapytałem ją w ich obecności, czy poda mi rękę. Zawahała się, lecz ostatecznie podała mi rękę. Powiedziałem wtedy: »A teraz, czy pocałujesz mnie, moja droga, jako dowód zmiany zdania, jaki okazałaś?« Znów się zawahała, lecz ostatecznie pocałowała mnie i w inny sposób okazała odnowę uczuć w obecności komitetu. Mieliśmy nadzieję, że będzie to koniec tej sprawy. Kryzys ten nastąpił około czasu Pamiątki, lecz pozornie, dzięki mądrym doradom burza minęła bez wychodzenia na światło publiczne.”\nTak więc, mniej więcej w połowie roku doszło do próby pojednania pomiędzy Charlesem i Marią. Charles powrócił nawet do ich rodzinnego prywatnego apartamentu w Domu Biblijnym. Oboje podjęli wówczas bardzo duży wysiłek, aby zapanować nad swoimi emocjami i wzajemnym niezadowoleniem, i traktować siebie w sposób uprzejmy. Co prawda, nie zdołali odbudować więzi małżeńskich, ale od tej pory potrafili w należyty sposób zachowywać się w miejscach publicznych. Unikali jednak spędzania zbyt długiego czasu razem i Maria coraz częściej wyjeżdżała w odwiedziny do rodziny oraz przyjaciół. Możemy przypuszczać, że Maria oczekiwała przywrócenia jej wcześniej posiadanych przywilejów, włącznie z możliwością pisania artykułów i korygowania nadesłanych do redakcji tekstów. Charles jednak nie wyraził na to pełnej zgody. Dalszy przebieg wydarzeń opisał on w następujący sposób:\n„Niektórzy krewni pani Russell byli najwyraźniej »złymi doradcami« i owoc tego szybko zaczął się ujawniać. Na prośbę pani Russell ustanowiłem cotygodniowe zebranie »Sióstr zboru w Allegheny« z nią jako przewodniczącą, mało myśląc o tym, że była to nowa metoda ataku na mnie i dobro pracy, którą reprezentowałem. Teraz miały miejsce systematyczne próby wypracowania ducha opozycji do mnie wśród sióstr zboru. Przez następne miesiące widziałem, że działa zły duch, lecz ponieważ wszystko było robione tak potajemnie, nie widziałem honorowego sposobu naprawienia tego. W międzyczasie miałem nieco bardzo ciężkich doświadczeń z moją bardzo odmienioną żoną. Widziałem, że ona i jej krewni pracowali nad jakimś rodzajem metaforycznej »bomby«, która miała mnie zniszczyć. Jednak moja ufność była w Panu i nikomu nic nie mówiłem, aż gdy 30 sierpnia dowiedziałem się wyraźnie, że w stronnictwie mojej żony powstał ruch, który ma zakończyć się pewnym rodzajem eksplozji 12 września. Zareagowałem natychmiast, lecz po cichu, zbierając w sobotę 4 września około 50 braci w kaplicy Domu Biblijnego, z których żaden nie wiedział wcześniej, że miało się odbyć zebranie. Wyjaśniłem wszystkim sytuację i dowiedziałem się, że niektórzy znali sprawę lepiej ode mnie. Ponieważ sprawa stała się ze sprawy indywidualnej sprawą zborową, zasugerowałem, że obowiązkiem starszych zboru będzie działać oraz że ja jestem zbyt blisko kojarzony z tą sprawą, by brać jakikolwiek czynny udział w dochodzeniu. Zgodnie z jednomyślnymi głosami wszystkich obecnych zdecydowaliśmy się, że właściwym postępowaniem będzie zwołanie następnego wieczora, w niedzielę 5 września prywatnego zebrania poświęconych wierzących członków kościoła, na którym dwie siostry, które rozpowszechniały oszczercze i fałszywe oświadczenia (prawdopodobnie otrzymane od pani Russell) powinny zostać oskarżone o zniesławienie i fałszywe świadczenie i poproszone o oczyszczenie się z zarzutów przez uzasadnienie swoich twierdzeń, jeśli będą potrafiły. Jedna z tych sióstr stwierdziła, że już wszystkie kobiety ze zboru są zaangażowane i teraz chcą pozyskać do tej sprawy kilku mężczyzn, aby nie wyglądała ona na zupełnie kobiecą. Opowiadała ona, że brat Russell traktuje siostrę Russell w sposób skandaliczny. Druga z wyżej wspomnianych sióstr czyniła podobne zarzuty. Bez wchodzenia w szczegóły, podawały one bardzo mocne sugestie i starsi zboru ustalili, że nastał czas, by takie oszczerstwa się skończyły, a gdyby nadal trwały, wszyscy w zgromadzeniu powinni się dowiedzieć, że są one zupełnie pozbawione podstaw lub dowodów.\nW wieczornym zebraniu zboru przewodniczył brat M. M. Tuttle, a starsi zboru służyli za ławę przysięgłych. Oskarżone siostry zostały zapytane dokładnie, czy mówiły takie rzeczy, czy też nie. Z początku chciały zupełnie zaprzeczyć całej sprawie, lecz obecni byli świadkowie, którym je opowiadały i gdy zostali oni powołani do głosu, złożyli swoje zeznania. Żadna z tych sióstr nie była w stanie podać wyjaśnienia ani obronić lub podać żadnej podstawy swoich zarzutów. Było to zebranie, do którego pani Russell i jej siostry nie zostały dopuszczone – ponieważ wcześniej ignorowały zbór, oświadczyły, iż do niego nie należą i nie uczęszczały na jego zebrania przez kilka miesięcy poprzedzających to zebranie. Było to ściśle prywatne zebranie poświęconych wierzących ze zboru i dlatego nie miały one prawa być obecne. Zostały pominięte, ponieważ starsi uznali, że gdyby były obecne zrobiłyby scenę i przeszkodziłyby dochodzeniu, dla którego zebranie zostało zorganizowane. Dwie siostry, którym na tym zebraniu wykazano, że są winne fałszywego świadczenia i zniesławienia nie zostały na moją prośbę potępione, starsi zawiesili sprawę w oczekiwaniu na możliwe późniejsze przeprosiny przed zborem za swe złe postępowanie. Wykorzystałem tę sposobność do krótkiego wyjaśnienia obecnemu zgromadzeniu części trudności, jakie mnie otaczały jako wyjaśnienie oszczerstw, o których wiedziałem, że zostały rozpowszechnione. Dokładałem szczególnych starań, by osłaniać swoją żonę jak tylko było to możliwe, przypisując główną winę jednej z jej sióstr, której zły wpływ widziałem niemal w każdym punkcie swoich spraw. Po tych wydarzeniach usiłowałem oddzielić moją żonę od jej złych doradców w nadziei odzyskania jej. Wysłałem tym fałszywym przyjaciołom listy ostrzegając ich, aby nie widywali się z moją żoną itd. oraz dałem mojej żonie następujący list, który ona umieściła w aktach sądowych sprawy:\nALLEGHENY, 6 WRZEŚNIA 1897\nMoja droga żono: Przesyłam ci kopię każdego z trzech listów właśnie wysłanych jako zawiadomienia prawne. [Załączone były zawiadomienia do pana J.L. Russell, pani, J.L. Russell i pani L.J. Raynor, aby »nie przyjmowali, nie udzielali schronienia, ani nie gościli mojej żony pod swoim dachem pod żadnym pozorem«.] Chcę, moja droga, żebyś wiedziała, że kroki które teraz podejmuję są w twoim interesie, jak również w interesie sprawy Pańskiej. Pragnę ochronić cię przed jak sądzę bardzo zgubnymi wpływami, które oddziałują na ciebie od jakiegoś czasu. Robię to w nadziei, że będąc pod wpływem sprzyjających okoliczności i przez Boskie błogosławieństwo uwolnisz swoje serce od szlamu złego przedstawiania, który wylali na nie inni i że tak odciążona zdasz sobie sprawę ze swej dawnej miłości do mnie oraz z tego, że nikt na ziemi nie kocha cię tak prawdziwie i nie pragnie tak szczerze twojego postępu we wszystkich łaskach ducha Chrystusowego oraz w służbie naszego drogiego Odkupiciela.\nWróć do mnie, moja droga! Obiecuję, że zrobię wszystko, co w mojej mocy, aby uczynić cię tak szczęśliwą jak zawsze byłaś, i o tyle bardziej, ile tylko będę mógł. Pomyśl, moja droga, że Bóg już obdarzył cię pozycją mojej królowej, współpracowniczki i pomocniczki, która przynajmniej w pewnych aspektach jest pierwsza wśród kobiet na całym świecie. I pamiętaj, moja droga, że ambicja jest jednym z wrogów ludu Bożego, który usidlił więcej inteligentnych ludzi niż jakikolwiek inny. Rozważ, błagam, w porę, aby nie było za późno wycofać twoje kroki, czy twój obecny stan serca nie jest następstwem ulegnięcia pokusom wielkiego przeciwnika. Czy sytuacja nie jest wystarczająco ważna, by skłonić cię do rozwagi i modlitwy? Zatrzymaj się, błagam cię, i przyłącz się do mnie z pokornym sercem, aby od nowa szukać woli naszego Pana i Mistrza. Pamiętaj jak upadł Szatan, a jak okazał się godny swego wysokiego wywyższenia nasz Pan i przypomnij sobie słowa Apostoła: »Uniżajcież się tedy pod mocną ręką Bożą, aby was wywyższył czasu swego«. Pamiętaj o Miriam, Korahu i różnych spiskowcach i o tym jak nie tylko opuścili oni brata Russella, lecz Pana i Prawdę. Pamiętaj, że obecna sprawa jest tak samo upokarzająca dla mnie, jak dla ciebie, gdyż skoro żona jest chwałą swego męża, każda krytyka, nawet przeciw niej, jest krzywdą i wstydem dla niego. Pamiętaj również, że będę pragnął podnieść twą głowę i wpływ w każdy właściwy sposób i nie będę szczycił się tobą jako wróg, lecz jako ktoś, kto odzyskał utracony i wysoko ceniony skarb. A więc, moja droga żono, wszystko czego mógłbym pragnąć jeśli chodzi o moje ziemskie życie, to abym służył Panu, jego sprawie i jego ludowi, wśród którego nikt nie może zajmować tak bliskiego i drogiego miejsca jakie ty zajmowałaś i jakie możesz znów zajmować jeśli chcesz. A zaraz po moim staraniu się służenia i zadowalania Pana będzie staranie służenia i zadowalania ciebie jako mojej żony, jeśli na to pozwolisz i będziesz współpracować w tym celu.\nNa koniec, nie w gniewie, ani w żadnym innym duchu oprócz ducha miłości i jako mój ostatni ruch na twoją korzyść, aby pomóc cię wyciągnąć z ognia obecnej próby, wydaję to prawne i formalne zawiadomienie, które chętnie całkowicie wycofam jak tylko będzie to wskazane. Wszystko czynię w miłości i jako rozpaczliwy wysiłek oddzielenia cię od złych wpływów oraz z nadzieją szybkiego pogodzenia i anulowania tego ograniczenia, Allegheny, Pensylwania, dnia 6 września 1897. C.T. RUSSELL.\nW rezultacie cały spisek prysnął jak przekłuta bańka. Siostry ze zboru i inne zdały sobie sprawę, w jak smutny sposób zostały oszukane w imię Pana i w imię sprawiedliwości. Pani Russell była zupełnie przytłoczona porażką jej planu. Miałem nadzieję, że został osiągnięty punkt przesilenia oraz że sytuacja może się zmienić na jej korzyść, na moją korzyść oraz na korzyść Prawdy. Ostrożnie, uprzejmie, łagodnie wykazałem swojej żonie błędność jej zachowania. Powiedziałem jej jak złe jest dla niej spiskowanie w celu skrzywdzenia mnie i wykazałem, iż jeśli Pan, tak jak ona myśli, życzy sobie, by ona zastąpiła mnie jako Wydawcę STRAŻNICY i ogólnego nadzorcę obecnego dzieła żniwa, jest z pewnością w stanie przeprowadzić swoje zamiary i nie potrzebuje złej pomocy z jej strony. Zasugerowałem, że może on z łatwością dozwolić, bym został okaleczony lub bym zginął w wypadku, że mógłby dotknąć mnie paraliżem lub inną chorobą, lub przez jedynie dotknięcie mojego mózgu mógłby sparaliżować pracę mojego umysłu i że w ten sposób mógłby sprawić, by wszystko, co jest związane z jego pracą spadłoby na jej ręce, gdyż, jak ją zapewniłem, miałem tak wielkie zaufanie do niej, że w swym testamencie wszystko zostawiłem jej opiece i nadzorowi. Pani Russell później zaprzeczyła jakoby jakiekolwiek oszczerstwa były jej autorstwa albo że w ogóle były wypowiadane, lecz wskazałem, że oszczercy zeznawali i że gdyby naprawdę była po mojej stronie, zamiast być zła z powodu faktu ich objawienia, okazałaby sprawiedliwą odrazę dla ich fałszywych oskarżeń. Lecz wciąż było moją nadzieją odzyskanie mojej żony do jej poprzedniego stanu i w związku z tym zabroniłem jej krewnym odwiedzania jej w nadziei, iż na tym skorzysta. Zaprosiłem do domu siostrę Jones, jej przyjaciółkę, kobietę wielkiej uprzejmości i o dużym doświadczeniu, o której wiedziałem, że jej wpływ będzie korzystny. Otworzyłem umysłowi pani Russell drzwi nadziei sugerując, że gdyby udało mi się przyjąć jej deklarację, iż nie sympatyzuje z oszczercami, będę doskonale wiedział jak wprowadzić pokój z zamieszania i przywrócić ją do miłości i społeczności drogich przyjaciół. Sprzeciwiła się temu, mówiąc że od objawienia jej w niedzielę 5 września niemożliwe jest naprawienie rozłamu. Powiedziałem jej, że trzeba tylko, aby mnie przekonała, a ja zrobię resztę, lecz że cokolwiek zrobimy, powinniśmy zrobić przed niedzielą, abyśmy jeśli dojdziemy do zgodności mogli na następnym zebraniu niedzielnym ogłosić ten fakt drogim przyjaciołom ze zboru, co uspokoiłoby ich serca.\nW piątek wieczorem zredagowałem dokument odzwierciedlający odbudowaną jedność, ubierając go w słowa możliwie najprzychylniejsze dla pani Russell i jej zwiedzionych przyjaciółek. W sobotę rano ona i pani Jones, jej przyjaciółka, podeszły do dokumentu w bardzo entuzjastyczny sposób. Napisaliśmy na maszynie kilka egzemplarzy i pani Russell i ja podpisaliśmy dokument i ona i pani Jones poszły zebrać pozostałe podpisy. Dwie siostry pani Russell oraz jedna z dwóch osób, które w poprzednią niedzielę zostały oskarżone o oszczerstwo i fałszywe świadczenie podpisały go razem z nami i w niedzielę po południu poprosiłem poświęconych, aby pozostali na specjalną usługę oraz odczytałem im powyższy list prosząc, by wszyscy chętni zaznaczyli swój udział w duchu listu przez podniesienie ręki. Drodzy przyjaciele byli przepełnieni radością i powstali jak jeden mąż chwaląc Boga za jego łaskę okazaną w takim zaprowadzeniu porządku z nieładu. Oto kopia powyższego listu:\nDo kościoła w Allegheny, Dom Biblijny. Drodzy bracia i siostry, z wychwalaniem Boga i dziękczynieniem serca jednoczymy się we wspólnym piśmie do was wszystkich. Od ostatniej niedzieli usilnie szukaliśmy przez modlitwę Boskiej pomocy odnośnie pewnych spraw, które martwiły nas wszystkich i otrzymaliśmy pomoc w czasie potrzeby. Dochodzenie objawiło fakt, iż nasze kłopoty powstały głównie poprzez zbyt swobodne używanie języka i nie przestrzeganie Biblijnej zasady z Mat. 18:15. Wiele rzeczy wyrosło z podobieństwa do pewnych rzeczywistych rzeczy, a wiele z tych rzeczy po bliższym przyjrzeniu się okazało się być jedynie obawami, które nie miały podstaw w faktach. Z radością powiadamiamy was, że wszystkie niewłaściwe określenia i nieporozumienia zostały wzajemnie odwołane i wybaczone, a domniemane żale na zawsze wymazane, podczas gdy serca nas wszystkich napełnia wzajemna miłość do naszego Pana i całego jego Kościoła. Chociaż ta próba była trudna, ufamy, iż jej obecny szczęśliwy efekt okaże się wieczny oraz że wszyscy nauczyliśmy się pewnych lekcji odnośnie potrzeby miłości bliźniego i ścisłego przestrzegania Biblijnej zasady podanej przez naszego Mistrza w Mat. 18:15. Mamy nadzieję (przy Boskiej pomocy) spotkać się z wami w następną niedzielę i wszyscy jesteśmy jeszcze bardziej zdecydowani dzięki łasce Bożej bardziej gorliwie usiłować działać i mówić uprzejmie do siebie nawzajem, szczególnie do dzieci Bożych, a jeśli nie będziemy wiedzieć nic przychylnego o innych, będziemy unikać mówienia o takich osobach.\n(Oryginał został podpisany przez) CHARLES T. RUSSELL, MARIA F. RUSSELL, LENA GUIBERT, EMMA H. RUSSELL, LAURA J. RAYNOR.\nDo Przyjaciół, którzy byli uprzejmi odwiedzić nas w Allegheny. 4 i 5 września.\n»Bóg porusza się po tajemniczych ścieżkach\ndokonując swych cudów«\nOsobiście czuję się, jak gdybym otrzymał wielką fortunę i oceniam każdy podpis bardziej niż oceniałbym 5 000 dolarów, a drugi o wiele bardziej. Przyłączcie się do nas wszystkich w dziękowaniu naszemu niebiańskiemu Ojcu za to, że wybawił nas z tak wielkiej próby. Wasz brat i sługa w Nim, CHARLES T. RUSSELL.\nNasza nadzieja nie trwała długo. W następną niedzielę, gdy wszystko miało być w porządku, od nowa rozszalała się burza. Jedna z sióstr pani Russell spóźniła się i wyszła wcześnie, a sama pani Russell pozowała na zranione niewiniątko odmawiając podania niektórym ręki, innych nazywając zdrajcami itd. Nie czyniłem żadnych dalszych wysiłków celem nakłonienia jej, by uczestniczyła w zebraniach, myśląc że będzie lepiej dla wszystkich zainteresowanych, jeśli będzie nieobecna. Poświęciłem jeszcze dwa miesiące próbując na wszelkie sposoby przywrócić moją żonę do jej pierwotnego stanu. 9 listopada, ponieważ musiałem wyjechać z miasta, zadbałem o to, by pewna siostra towarzyszyła jej do mojego powrotu. Zgodziła się na to, lecz potem wyjechała do Chicago nie zostawiając mi najmniejszej informacji. Nie wiedziałem gdzie jest przez dwa tygodnie. Chicago miało wtedy największy zbór w »Teraźniejszej Prawdzie« poza Allegheny i pani Russell starała się w każdy możliwy sposób zjednać sobie tam przyjaciół przez oszczercze wypowiedzi. O ile wiemy, tylko trzy osoby weszły pod ten wpływ, tak jak osiem zrobiło to w zborze w Allegheny. Później, gdy zauważyła, że nic tam nie zyskała, zaproponowała, że wróci do mnie do Allegheny. Odmówiłem przyjęcia jej powrotu jeśli nie przyzna błędności swojego wcześniejszego postępowania i nie obieca rozsądnego, właściwego postępowania jak na żonę przystało. Napisałem jej, że w jej odejściu Pan udzielił mi wielkiego wyzwolenia i że mam wrażenie, że muszę tej obietnicy wymagać na przyszłość, w przeciwnym razie byłoby to kuszeniem Opatrzności.”\nTak więc, gdy w listopadzie 1897 roku Maria wyjechała do Chicago, otrzymała od męża informację w której zalecał jej, aby po powrocie do Pittsburgha wynajęła sobie własne mieszkanie i nie wracała już do Domu Biblijnego. Charles zapewnił ją przy tym, że będzie nadal wspierał ją finansowo. Był to początek separacji w ich małżeństwie. Tymczasem zmiana sytuacji sprawiła, że atmosfera w samym Domu Biblijnym bardzo uspokoiła się, umożliwiając wszystkim powrócenie do swoich normalnych zajęć. Stopniowo wszyscy zaczęli odczuwać odprężenie i spadek nerwowego napięcia.\nBRZASK TYSIĄCLECIA: DZIEŃ POMSTY\nMillennial Dawn: The Day of Vengeance\nNa początku października 1897 roku Russell wydał czwarty tom serii książek Millennial Dawn – był on zatytułowany Millennial Dawn: The Day of Vengeance (Brzask Tysiąclecia: Dzień Pomsty). W 1912 roku zmieniono jego tytuł na The Battle of Armageddon (Walka Armageddonu).\nBezpłatny egzemplarz książki został wysłany do wszystkich stałych czytelników Strażnicy Syjonu jako specjalne wydanie październikowo-listopadowego tego periodyku. Równocześnie przygotowano 10 tys. egzemplarzy książek w oprawach skórzanych (w cenie 1,25 $ i 50 centów) oraz w papierowej okładce (w cenie 35 centów). Książka była obszerna i liczyła 656 stron.\n„Książka opisuje końcową epokę wieku Ewangelii. Jest to okres, który przynosi światu liczne błogosławieństwa, które stają się powodem starć, niezadowolenia, kłopotów i przyspieszają walkę pomiędzy Kapitałem a klasą robotniczą. Niektóre z omawianych przedmiotów to: Dzień Pomsty; Konieczność i sprawiedliwość Dnia Pomsty; Babilon pozwany przed wielki sąd; Jego kościelne zamieszanie; Zbieranie się narodów i przygotowanie elementów na wielki ogień Boskiej zapalczywości; Starcie nieodwołalne; Proponowane środki zaradcze – społeczne i finansowe; Walka Wielkiego Dnia; Wielkie proroctwo naszego Pana; Ustanowienie Królestwa Bożego i sposób jego objawienia.”\nRównocześnie wydano drugą edycję drugiego tomu Millennial Dawn: The Time Is at Hand (Brzask Tysiąclecia: Nadszedł czas). Edycja liczyła 384 strony w twardej oprawie. Natomiast pastor Russell rozpoczął pracę nad piątym tomem serii książek Millennial Dawn.\nW grudniu 1897 roku zaczął chorować ojciec pastora, Joseph Russell. Z tego powodu Charles spędzał wówczas wiele czasu w domu ojca, wzywając do niego licznych lekarzy. Joseph przez kilka dni leżał także w szpitalu, jednak jego organizm był już tak bardzo wycieńczony, że w dniu 17 grudnia 1897 roku zmarł, przeżywszy 84 lata.\nPodczas odczytywania testamentu Charles został zaskoczony faktem, że ojciec zapisał większość majątku swojej żonie i córce. Wcześniej między nimi istniała dżentelmeńska umowa, że Charles odsprzedawał Josephowi udziały w rodzinnej firmie galanteryjnej, które miały następnie wrócić do niego jako spadek po ojcu. Charles nie zakwestionował ostatniej woli swojego ojca.\nKrótko potem pastor napisał następujące słowa:\n„Wydawca stracił swego najstarszego, wypróbowanego i wiernego przyjaciela – swojego ojca według ciała i swojego brata według ducha, dobrze znanego dużej części naszych czytelników. Miał 84 lata i brzemiona oraz niemoce życia w obecnym stanie nasiliły się do tego stopnia, że przeważyły nad tym, co było dla niego przyjemne. Cieszył się więc, odchodząc na spoczynek […] Ojciec dzielnie pełnił rolę obojga rodziców. Jego troska, jego upomnienia, jego pomoc na drodze sprawiedliwości nigdy nie zostaną zapomniane […] Niewiele jest takich rzeczy, które da się o nim powiedzieć, żeby go nie pochwalić albo się nim nie szczycić. Był miłośnikiem prawości. Chodził nie według ciała, lecz według ducha.”\nPomimo ciężkich osobistych i rodzinnych doświadczeń Charlesa Russella, cały 1897 rok był niezwykle korzystny dla dzieła pracy Pańskiej. Russell zauważył, że pomimo gospodarczej recesji, liczba darmowych subskrypcji Strażnicy Syjonu zmalała o dwa tysiące, przy czym ogólna liczba sprzedawanych egzemplarzy czasopisma wzrosła do 332 tys. sztuk. Przez cały rok do Domu Biblijnego napłynęło 21 tys. listów, z których na ponad 14 tys. odpowiedziano. Kolporterzy informowali, że pod względem sprzedanych książek był to rok lepszy od kilku wcześniejszych lat (ogółem prawie 70 tys. tomów). Również cyrkulacja bezpłatnych traktatów osiągnęła najwyższy z dotychczasowych pułapów (1 mln 423 tys. sztuk). W podróżach aktywnych było 18 pielgrzymów, z czego trzech oddawało na służbę cały swój czas. Roczne wpływy i wydatki stowarzyszenia wyniosły 12 065 $. Na koniec roku w kasie pozostało 191 $.\n(Russell ma 46 lat)\nW styczniu 1998 roku Maria Russell wróciła do Allegheny i zastała swoje osobiste rzeczy, różne ulubione przedmioty, a nawet część mebli, złożone w domu swojej siostry Emmy Russell. Przez pewien czas mieszkała wówczas w domu Josepha i Emmy Russell. Pastor Russell tak opisał tamten okres:\n„W styczniu 1898 pani Russell wróciła do Allegheny do domu swojej siostry i ona, siostry oraz znajomi zaczęli kampanię różnego rodzaju oczerniania nie zważając na prawdę, chodzenie tu i tam, gdziekolwiek mogli znaleźć kogoś, kto chciał ich słuchać, mając na celu zaszkodzenie mi w jakiś sposób. Trwało to około rok […]”\nPastor Russell nie był tym wszystkim zrażony, i w dniu 5 kwietnia 1898 roku tradycyjnie obchodził Pamiątkę śmierci naszego Pana w zborze w Allegheny. Sprawozdania, jakie później napłynęły do pastora wskazywały, że w podobny sposób Pamiątkę obchodzono w wielu innych zgromadzeniach studentów biblijnych. Liczby wskazywały, że ilość osób uczestniczących w tych uroczystościach była większa niż kiedykolwiek wcześniej. Charles cieszył się, że coraz więcej osób rozumie i ocenia znaczenie Pamiątki.\nPORZĄDKOWANIE SPRAW ORGANIZACYJNYCH\n15 kwietnia 1898 roku Charles Russell scedował prawa własności do spółki Tower Publishing Company (odpowiadała za wydawanie Strażnicy Syjonu oraz większości pozostałej literatury) na Watch Tower Bible & Tract Society. W praktyce oznaczało to przekazanie wydawnictwa na rzecz Towarzystwa Traktatowego i Biblijnego Strażnica. Od tego momentu spółka wydawnicza Tower Publishing Company mogła wydawać już tylko literaturę zleconą do druku przez stowarzyszenie. Dodatkowo pastor Russell przekazał na rzecz stowarzyszenia całe mienie będące wcześniej własnością spółki wydawniczej. Tak więc na stowarzyszenie przeszły prawa własności do Domu Biblijnego, drukarni i całego sprzętu drukarskiego – łączną wartość oszacowano na 164 033 $. Równocześnie na konto stowarzyszenia wpłynęła anonimowa dotacja w wysokości 186 000 $, z przeznaczeniem na pokrycie kosztów eksploatacji budynku, zakupu materiałów do druku, itp.\nOczywiście część przeciwników Russella zarzuciła mu, że pod tą decyzją w rzeczywistości kryła się próba zachowania majątku przed możliwością jego podziału przy ewentualnej rozprawie rozwodowej z Marią Russell. Decydując się na przekazanie całej własności spółki wydawniczej na rzecz Towarzystwa Traktatowego i Biblijnego Strażnica, Charles tracił do niej wszelkie prawa własności. Tym samym dobra te nie mogły stanowić części dzielonego majątku przy rozwodzie. W rzeczywistości jednak Russell nadal posiadał 990 z 1 000 udziałów w Towarzystwie Traktatowym i Biblijnym Strażnica. Wiele osób krytykowało ten stan rzeczy, jednak należy pamiętać, że Charles zainwestował całą swoją fortunę w utworzenie i utrzymanie tego stowarzyszenia. A celem stowarzyszenia było prowadzenie działalności ewangelizacyjnej na wielką skalę. Kapitał pastora Russella umożliwił rozpoczęcie i następnie rozwijanie tej działalności. Przeznaczył on swoje pieniądze na ten cel, samemu żyjąc przy tym niezwykle skromnie i oszczędnie w Domu Biblijnym.\nW maju ukazała się druga edycja popularnego śpiewnika Poems and Hymns od Dawn (Wiersze i Pieśni Brzasku). Pastor zalecał, aby wszyscy studenci biblijni zaopatrzyli się w te śpiewniki i wykorzystywali je podczas nabożeństw w zborach. Cena dla stałych subskrybentów Strażnicy wynosiła zaledwie 50 centów, a normalnie 5 $ z kosztami przesyłki. Widać więc, że stowarzyszenie – pomimo dużych zmian – utrzymało wcześniejszą politykę niskich cen, dzięki czemu literatura była dostępna także dla osób ubogich. W tym samym roku wydano już czwartą edycję pierwszego tomu Millennial Dawn: The Divine Plan of the Ages (Brzask Tysiąclecia: Boski Plan Wieków). Edycja liczyła 384 strony w trzech rodzajach oprawy: miękkiej, twardej i skórzanej. W takich samych oprawach ukazała się trzecia edycja drugiego tomu Millennial Dawn: The Time Is at Hand (Brzask Tysiąclecia: Nadszedł czas) i druga edycja trzeciego tomu Millennial Dawn: Thy Kingdom Come (Brzask Tysiąclecia: Przyjdź Królestwo Twoje). Ponowne dodrukowanie wszystkich tych tomów umożliwiło zaspokojenie rosnącego zapotrzebowania na dzieła pastora Russella. Kolporterzy znowu mogli swobodnie zamawiać i rozprowadzać tomy po całych Stanach Zjednoczonych. Dużą partię książek wysłano także do Kanady i Wielkiej Brytanii.\nPRÓBA POJEDNANIA W MAŁŻEŃSTWIE\nTymczasem pastor Russell koncentrował się na pisaniu piątego tomu serii Millennial Dawn. Wcześniej korzystał on z bardzo dużej pomocy ze strony swojej żony. Językoznawcy są pewni, że Maria Russell posiadała o wiele lepszą znajomość literackiego języka angielskiego. We wcześniejszym okresie pomagała ona mężowi, wygładzając styl i konstrukcję zdań w napisanych przez pastora artykułach. Widać to wyraźnie we wcześniejszych tomach – trzy pierwsze tomy (Boski Plan Wieków, Nadszedł czas i Przyjdź Królestwo Twoje) różniły się nieco w stylu napisania od tomu czwartego (Dzień Pomsty). Charles również dostrzegał ten problem. Szukając ponownej pomocy ze strony żony, mniej więcej pod koniec lata podjął kolejną próbę pojednania. Prawdopodobnie to Charles zainicjował te starania. Napisał wówczas taki list do żony:\n„Patrzę wstecz z uczuciem przyjemności na czasy, gdy całowałaś mnie przynajmniej trzydzieści razy na dzień i stale powtarzałaś, że nie wiesz, jak mogłabyś żyć beze mnie; jak lękałaś się, że umrę pierwszy. […] Nie będę Cię trudził opowiadaniem o moim smutku ani wzniecał Twojego współczucia przez opisywanie moich uczuć, gdy od czasu do czasu przechodzą obok Twoich sukien czy innych przedmiotów, które tak żywo przywodzą mi na pamięć Ciebie taką, jaka byłaś dawniej – tak pełną miłości, sympatii i uczynności […]”\nW odpowiedzi na te starania Maria zaczęła kilka razy w tygodniu pojawiać się w Domu Biblijnym, a następnie na kilka tygodni tam zamieszkała. Do pełnego małżeńskiego pojednania jednak nie doszło i Maria ponownie się wyprowadziła. Można przypuszczać jedynie, że pastor po raz kolejny odmówił jej przywrócenia do wcześniej posiadanych przywilejów oraz zakresów służby. I pomimo osobistych sympatii, Maria ponownie odeszła. Charles wówczas zamknął się na długie tygodnie w swoim mieszkaniu w Domu Biblijnym. Niektórzy podejrzewali, że mógł pogrążyć się w depresji po śmierci ojca i nieudanej próbie pogodzenia się z żoną. On samemu tak później opisał tamten okres:\n„[…] Przy końcu którego [roku] moja żona dała mi solenne zapewnienie, że przestała fałszywie świadczyć przeciwko mnie przed innymi, po czym ja dałem jej dom z widokiem na parki, który posiadałem i wyposażyłem go dla niej w dobrym stylu – dom lepszy, niż kiedykolwiek miała – myśląc, że przezwyciężę jej zło dobrem, że jeszcze zobaczy zło swojego postępowania i doceni moje miłujące intencje. Okazała nieco wdzięczności, usiadła mi na kolanach i pocałowała mnie oraz uklękła ze mną w modlitwie w tym domu. Dom miał dziesięć pokoi i miała spory dochód z wynajmu części z nich lokatorom. W nadziei, że na widoku jest zmiana zdania odwiedziłem ją każdego czwartkowego wieczora około pięć razy, kiedy powiedziała: »Mężu, obawiam się, iż sąsiedzi i lokatorzy będą się dziwili, gdy będą cię widzieli jak przychodzisz co czwartek«. Ta wskazówka wystarczyła. Nie kontynuowałem odwiedzin. Dziecinność sytuacji była śmieszna. Sąsiedzi będą widzieć lokatorów, mężczyzn, wchodzących i wychodzących z domu codziennie, co godzinę, lecz będą się dziwić widząc męża kobiety przychodzącego raz w tygodniu. Pojąłem, że dalsze ubieganie się o jej uczucia jest bezcelowe. Później prosiła mnie, bym przychodził tylko gdy będzie potrzebowała jakichś napraw lub dodatkowych mebli.”\nTak więc Charles zapewnił swojej żonie stosowne środki do życia, aby mogła wynajmować odpowiednie dla siebie mieszkanie i nadal żyć na dobrym poziomie. Niczego jej nie brakowało. Tymczasem samemu zajął się studiami biblijnymi i na jesieni opublikował ważny artykuł zatytułowany The Parousia of Our Lord (Paruzja naszego Pana). Russell wyjaśnił w nim szczegóły dotyczące czasu, celu i sposobu wtórego przyjścia Jezusa Chrystusa. Artykuł ukazał się jako specjalny wrześniowy numer Strażnicy Syjonu. Pierwotny nakład w ilości 20 tys. egzemplarzy bardzo szybko rozszedł się, a napływające prośby skłoniły pastora do wydrukowania w listopadzie kolejnych 40 tys. sztuk tej broszury. Dla ułatwienia pracy Żniwa wydano kolejne cztery traktaty z serii Old Theology Quarterly. Były to: Czym jest dusza?, Czy musimy porzucić nadzieję na Złoty Wiek?, Ukrzyżowany z Chrystusem i Biblia przeciwko teorii ewolucji.\nKONWENCJA W COUNCIL BLUFFS\nTrans-Mississippi and International Exposition Omaha 1898 r.\nW 1898 roku w Omaha w stanie Nebraska zorganizowano światowe targi Trans-Mississippi and International Exposition (od 1 czerwca do 1 listopada), których celem było zaprezentowanie rozwoju całego Zachodu Stanów Zjednoczonych, który rozciągał się od rzeki Missisipi po wybrzeże Pacyfiku. Spodziewano się, że z tej okazji do Omaha przyjedzie ponad 2,6 miliona ludzi. Aby ułatwić im przyjazd, linie kolejowe przygotowały specjalne promocyjne stawki biletów, co zwróciło uwagę pastora Russella. Postanowiono więc zorganizować w dniach od 1 do 5 października konwencję w sąsiedniej miejscowości Council Bluffs, w stanie Iowa.\nStany: CA – Kalifornia, CO – Kolorado, SD – Dakota Południowa, NE – Nebraska, KS – Kansas, OK – Oklahoma, MN – Minnesota, IA – Iowa, MO – Missouri, WI – Wisconsin, IL – Illinois, MI – Michigan, OH – Ohio, KY- Kentucky, PA – Pensylwania, GA – Georgia, MD – Maryland, DC – Dystrykt Kolumbii\nNa konwencję przyjechało 175 osób, z których większość pochodziła ze stanów Nebraska, Iowa i Kansas, ale reprezentowane były także odległe stany Michigan, Wisconsin, Minnesota, Dakota Południowa, Missouri, Illinois, Ohio, Pensylwania, Maryland, Georgia, Oklahoma, Kolorado, Kentucky, Kalifornia i Dystrykt Kolumbii.\nPastor zauważył, że była to najspokojniejsza ze wszystkich dotychczasowych konwencji – wolna od wszelkich napięć i tarć, a wykazująca ducha łagodności, cierpliwości, wyrozumiałości i miłości braterskiej. Wszyscy wzięli udział w licznych wykładach oraz zebraniach świadectw i modlitw. Chrzest przyjęło 41 osób, z których najmłodsza miała około 30, a najstarsza ponad 70 lat. Wielu z uczestników wyrażało nadzieję, że następna konwencja będzie mogła być zorganizowana jak najszybciej.\nCharles dostrzegł jednak problem, którym dla wielu zainteresowanych osób była odległość oraz związane z tym koszty. Powodowało to, że wiele osób pragnących wziąć udział w konwencji nie mogło pozwolić sobie na przyjazd. Dlatego wracając z Council Bluffs do Allegheny, zatrzymał się w kilku miejscach, gdzie spotkał się ze studentami biblijnymi. Do największego spotkania doszło w Chicago, gdzie zebrało się około 150 osób. Gdy członkowie zboru z miejscowości Sippo w stanie Ohio również poprosili o zorganizowanie takiego spotkania, Charles wysłał do nich Henningesa. W ten sposób zorganizowano tam sub-konwencję, w której przez 3 dni uczestniczyło 150 osób. Podobne prośby zaczęły napływać do pastora z innych rejonów Stanów Zjednoczonych. Wszystko to bardzo mocno wzmocniło duchowo pastora Russella. Cieszył się on wzrostem miłości braterskiej i pragnieniem spotykania się ze sobą, by budować się w naukach Słowa Bożego. Charles powrócił do Domu Biblijnego 11 października. Postanowił wówczas, że od przyszłego roku będą organizowane w różnych częściach kraju niewielkie lokalne konwencje, które wówczas nazywano sub-konwencjami. Natomiast generalne konwencje będą również organizowane w różnych miejscach, tak aby umożliwić udział w nich jak największej liczbie osób zainteresowanych.\nPisząc roczne sprawozdanie, pastor napisał, że przez kilka minionych lat odczuwał, że jego działalność osiągnęła maksymalną najwyższą granicę, której nie można było już przekroczyć. Okazało się jednak, że sprawozdanie za 1898 roku było o wiele lepsze niż z poprzednich lat. W roku tym do Domu Biblijnego napłynęło 29,5 tys. listów, z których na ponad 14 tys. odpowiedziano. Była to rekordowa wielkość w dotychczas napływającej do pastora Russella korespondencji. Bardzo dobrze rozwijała się działalność kolporterów, którą czasami nazywano pracą ewangelizacyjną. Wielu z kolporterów całkowicie rezygnowało z pracy zawodowej, całkowicie poświęcając swój czas i talenty na służbę dla Boga, Jezusa Chrystusa, Prawdy i braci. Podróżowali oni z miasta do miasta, odwiedzając kolejne domy i poszukując osób, które w życzliwy sposób reagowały na “dobrą nowinę” (Ewangelię). Z osobami zainteresowanymi wielokrotnie spotykali się w godzinach wieczornych, pomagając im zrozumieć prawdę Słowa Bożego. W pracy tej niezwykle pomocne okazywały się broszury i traktaty. Kolporterzy rozprowadzili w ten sposób ponad 62 tys. tomów z serii Millennial Dawn (Brzask Tysiąclecia) i ponad 20 tys. różnych broszur. Liczba stron rozprowadzonych traktatów wyniosła prawie 41 mln. W ciągu całego roku rozprowadzono ponad 2 mln egzemplarzy periodyku Strażnica Syjonu, w tym ponad 228 tys. darmowych egzemplarzy dla osób biednych. Roczne wpływy i darowizny wyniosły 175 626 $, a suma wydatków wyniosła 21 453 $. Po doliczeniu wszystkich innych aktywów, na koniec 1898 roku w kasie Towarzystwa Traktatowego i Biblijnego Strażnica pozostawało 166 948 $. Ta wielka kwota otwierała przed pastorem nowe możliwości rozszerzenia pracy w kolejnych latach.\n1899-1902 – Pojednanie pomiędzy Bogiem a człowiekiem


Chleb w domu? Bułka z masłem! - Dziennik.pl\n9 sierpnia 2011, 10:00 Ten tekst przeczytasz w mniej niż minutę\nDlaczego nie upiec chleba w domu? / Shutterstock\nWielu ludzi uważa, że nie da się upiec pieczywa w domowych warunkach. Gumowe bułki doprawione garścią chemicznych spulchniaczy, pieczywo bez smaku, rogaliki z torebki? Możemy pożegnać niezdrowe nawyki. Okazuje się, że do przygotowania własnego chleba nie potrzeba specjalnych pieców, ani maszyn. Każdy, kto choć raz zmierzył się z ciastem drożdżowym może już cieszyć się na cudowne śniadanie.\nW sklepach ze sprzętem AGD możemy znaleźć maszynki do pieczenia chleba. Tymczasem do przygotowania aromatycznego pieczywa wystarczy zwykły piekarnik elektryczny lub gazowy. Wśród książek poświęconych kulinariom coraz częściej pojawiają się przepisy wg których możemy upiec domowy chleb. W najprostszym wydaniu są to wariacje na temat ciasta drożdżowego.\nChleb własnego wypieku to znakomity sposób na zdrowsze posiłki. Pieczywo pozbawione szkodliwych chemicznych spulchniaczy i konserwantów jest nie tylko smaczne, ale też lepsze dla naszego ciała, a jeśli zdecydujemy się do wypieku wykorzystać pełnoziarnistą mąkę, możemy także zadbać o zgrabną sylwetkę.\nWięcej informacji można znaleźć np. na www.chleb.info.pl\nwęglowodany pieczywo rogaliki drożdże chleb ciasto


Napisane: 15 lip 2017, o 19:59\nWybitną postać ks. kard. Augusta Hlonda (1881-1948), salezjanina, pierwszego biskupa Katowic, prymasa Kościoła katolickiego w Polsce i założyciela Towarzystwa Chrystusowego dla Wychodźców (Societas Christi pro Emigrantibus), a także reorganizatora Zgromadzenia Braci Serca Jezusowego, można oceniać na podstawie wspaniałych owoców duszpasterskich i duchowych. Nie mniej ważna jest, zespolona z życiem i działaniem prymasa Hlonda, przepowiednia zwycięstwa Kościoła ? zwycięstwa wyproszonego przez wstawiennictwo Najświętszej Maryi Panny. To proroctwo prymas Hlond wypowiedział na łożu śmierci 22 października 1948 r. ? w dniu Matki Bożej Patronki Dobrej Śmierci ? w epoce wielkiego zamętu politycznego, społecznego i kulturalnego w sercu Europy. Warto wspomnieć, iż był to czas, kiedy sowiecki komunizm parł niezwyciężony w kierunku Europy Zachodniej i zdobywał kolejne kraje, także poza granicami starego kontynentu. Niestety, Polsce, pozbawionej jakiegokolwiek wsparcia ze strony Zachodu, z chwilą upadku Powstania Warszawskiego, czyli od 1944 r., został narzucony, z wyraźnej woli Moskwy i przy milczącej aprobacie Wielkiej Brytanii, jak również USA, reżim marksistowski oraz totalitaryzm komunistyczny. Większości Polaków zdawało się wtedy, że nadeszła ostateczna katastrofa i nadzieja na zwycięstwo wolności została raz na zawsze pogrzebana.\nWłaśnie w tym czasie niespodziewanie zmarł prymas Polski. Zmarł człowiek, do którego odwoływali się wszyscy Polacy, zarówno katolicy, jak niewierzący, szczerze zatroskani o los swojego kraju. Śmierć prymasa Hlonda, który w tamtym historycznym momencie był jedynym pewnym punktem odniesienia dla zdezorientowanego społeczeństwa, spowodowała wielkie przygnębienie. Powszechnie ceniono jego autorytet, stanowczość w kierowaniu Kościołem oraz umiejętność wskazywania nowych rozwiązań, bez wystawiania na ryzyko fundamentalnych wartości wiary katolickiej. Potwierdził to jego następca na urzędzie prymasowskim, ks. kard. Stefan Wyszyński (1903-1981) ? który przeszedł do historii jako Prymas Tysiąclecia. W liście napisanym 6 stycznia 1949 r. z okazji objęcia urzędu, zaledwie trzy miesiące po śmierci kard. Hlonda, nowy prymas pisał:\n?Przedwczesna, a tak budująca i kapłańska śmierć prymasa Polski, śp. Kardynała Augusta Hlonda, pozbawiła nie tylko zaślubione sobie archidiecezje pasterza, ale i naród cały ? widzialnego symbolu jedności religijnej. (...) Jesteśmy pod wrażeniem wielkiego żywota i potężnych czynów tej historycznej postaci, człowieka, który przysporzył chwały Kościołowi i rozgłosu Polsce. Gdy w dniach naszej żałoby świat cały chylił swe czoło przed wielkim synem Kościoła, wielbił w nim jego niezachwianą wiarę, niezłomne męstwo, miłość ofiarną, pracowitość niewyczerpaną i tyle cnót, którymi dobrze zasłużył się Najwyższemu Ojcu narodów ? Bogu, i katolickiej ziemi polskiej. Składając dziś należny hołd czci i uwielbienia, pragniemy, by wielkie życie zmarłego Prymasa było dla nas wzorem i promieniem przewodnim w drodze?.\nPrymas Tysiąclecia Życzenie wyrażone przez prymasa Wyszyńskiego, by życie jego poprzednika stało się wzorem i światłem na niepewną przyszłość, nawiązywało do nowych wyzwań, a szczególnie ateizmu, narzuconego przez reżim komunistyczny we wszystkich sferach życia społecznego i kulturalnego. Dlatego to w proroczych słowach, uważanych także za rodzaj testamentu prymasa Hlonda, Wyszyński znalazł inspirację dla swojego programu duszpasterskiego. Jednym z najważniejszych punktów planu pracy apostolskiej następcy Hlonda było przygotowanie do wielkiego wydarzenia ? Tysiąclecia Chrztu Polski ? które przypadało w 1966 r. Wyszyński oznajmił to osobiście 22 października 1962 r. w Rzymie, u progu Soboru Watykańskiego ii:\n?Umierający w Warszawie Kardynał zapowiedział, że zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie zwycięstwem Matki Najświętszej. Powiedział, że do Tysiąclecia Chrztu trzeba Polskę prowadzić ze śpiewem: 'Bogurodzico Dziewico, Bogiem sławiena Maryjo'... Biskupi polscy uznali to wezwanie gasnącego Kardynała za swój program, za swój obowiązek. I dlatego, wczuwając się w te myśli i pragnienia odeszłego Pasterza, my biskupi polscy prowadzimy ojczyznę naszą w bramy Tysiąclecia za Maryją Jasnogórską i Królową Polski. Głęboko wierzymy, że zwycięstwo przyjdzie!?\nTe właśnie słowa wzbudziły wśród duchowieństwa i w społeczeństwie siłę, odwagę i, przede wszystkim ? ku zaskoczeniu, a wręcz przerażeniu komunistycznych władz ? stanowczą wolę oparcia się ateistycznej ideologii oraz wzmożenia wysiłków dla odnowy pracy duszpasterskiej oraz bardziej radykalnej działalności ewangelizacyjnej.\n?My dzisiaj prowadzimy naród w 'wiary nowe tysiąclecie', za przewodem Matki Bożej Jasnogórskiej. Ale nie myślcie, drodzy moi, że to czyniąc ? ja i wszyscy biskupi polscy ? wypełniamy tylko nasze zamiary. Przeczytałem słowa umierającego Kardynała, który mówi: 'Ja odejdę, przyjdą inni, będą moje dzieło prowadzili'. Oświadczam wam, dzieci najmilsze, że zawsze uważam ? ja, niegodny jego następca na stolicy prymasowskiej ? że nie swoje, ale jego dzieło prowadzę dalej, jego programy i plany wykonuję. Uważam się za wykonawcę jego duchowego testamentu. (...) Myśli przewodnie pracy, przygotowującej naród na Tysiąclecie Chrztu, wzięte są z serca umierającego Kardynała Augusta Hlonda. (...) Pragnę was zapewnić, umiłowani bracia kapłani i najmilsze dzieci Boże, że ja i biskupi polscy prowadzimy dalej jego dzieło. Dlatego idziemy w bramy nowego tysiąclecia za Panienką Najświętszą! Umierający Kardynał prymas zobowiązał nas do tego tymi szczególnymi słowami: 'Luctamini cum fiducia! Sub patrocinio Beatae Mariae Virginis laborate' (...)?.\nPoświęcając Chrzcielnicę Tysiąclecia 31 maja 1965 r., Prymas wygłosił przemówienie, w którym raz jeszcze nawiązał do znaczenia i fundamentalnej wagi testamentu swego poprzednika, którego nie zawahał się nazwać ?prorokiem polskim?. ?Małe Dziateczki! ? powiedział przy tej okazji. ? Bardzo wam dziękuję za kwiaty, których dostałem całe naręcza. Zawiozę je do katedry w Warszawie. Część z nich pójdzie na grób naszego poprzednika, śp. Kardynała Augusta Hlonda. A zaraz wam powiem, dlaczego. On to bowiem powiedział: 'Zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Matki Najświętszej'. Ja jestem tylko wykonawcą jego programu. Pracuję nad tym, aby to zwycięstwo przyszło i aby było to zwycięstwo Matki Najświętszej. Ono przyjdzie i będzie Jej zwycięstwem. Dlatego wasze kwiaty pójdą na grób tego proroka polskiego, który gasnącymi oczyma i słabnącymi wargami zapowiadał zwycięstwo Matki Najświętszej. Módlcie się o to, aby mi starczyło sił, bym się przyczynił do tego zwycięstwa. Ale i wy wszyscy współpracujecie?.\nTa inicjatywa wydała obfite, wspaniałe owoce: doprowadziła Polaków do moralnej odnowy i odkrycia na nowo chrześcijańskiej tożsamości ? osobistej oraz całego narodu. Owe wydarzenia zyskały rozgłos także na forum międzynarodowym. A wszystko to dzięki peregrynacji świętej ikony, zainspirowanej proroczą wizją Sługi Bożego kard. Hlonda. Istotnie, gdziekolwiek przybywał święty obraz, mówiło się o zwycięstwie, które przyjdzie dzięki macierzyńskiemu wstawiennictwu Maryi u Jezusa. Dla dodania otuchy i odwagi wiernym cytowano ciągle słowa kard. Hlonda.\nNależy zauważyć, że inicjatywa duszpasterska, realizowana w życiu przez prymasa Wyszyńskiego, spotykała się z wrogością ze strony reżimu komunistycznego. Władze marksistowskie posunęły się nawet do brutalnego ?zaaresztowania? wizerunku Czarnej Madonny. Jednak nawet to nie powstrzymało imponującego zwycięstwa Maryi, które dokonało przemiany narodu polskiego i przyniosło dobroczynne skutki w świecie.\nWybór Karola Wojtyły na katedrę Piotrową Prymas Wyszyński odczytał wybór ks. kard. Karola Wojtyły na Następcę św. Piotra jako ukoronowanie proroctwa o zwycięstwie Maryi nad ateizmem marksistowskim, nie tylko na ziemi polskiej, ale i poza jej granicami. Powołanie metropolity krakowskiego ? który zdaniem kard. Wyszyńskiego był pasterzem wybitnie maryjnym ? do pełnienia posługi Piotrowej było dla niego ostatecznym potwierdzeniem zwycięstwa Maryi, przepowiedzianego przez Sługę Bożego kard. Hlonda. Ks. prymas Stefan Wyszyński wyraził to w homilii ?Prorocza wizja Madonny Zwycięskiej?, wygłoszonej w Rzymie 21 października 1978 r., po wyborze kard. Wojtyły. Mówił w niej:\n?Od samego początku, od chwili, w której zostałem wezwany na stolicę prymasowską w Gnieźnie i metropolitalną w Warszawie, miałem w sercu słowa testamentu pozostawionego przez umierającego Kardynała Hlonda: 'Zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Matki Najświętszej'?. I kontynuował, mając na myśli głęboką pobożność maryjną nowo wybranego Jana Pawła ii: ?Z całą pokorą można powiedzieć, że zwycięstwo przyszło! Na tronie Piotrowym siedzi Papież Maryjny. (...) A więc zwycięstwo Matki Najświętszej przyszło naprawdę?.\n?Trzydzieści lat mija od apokaliptycznej wizji, oglądanej oczyma umierającego w Warszawie Kardynała Augusta Hlonda, prymasa Polski. W proroczym widzeniu mówił on: 'Walczcie pod opieką Najświętszej Maryi Panny. Zwycięstwo, gdy przyjdzie, będzie to zwycięstwo Matki Najświętszej'. Trzydzieści lat później, tego samego dnia, w rocznicę jego śmierci, oddawać będziemy Bogu i Kościołowi Syna polskiej ziemi, który został Namiestnikiem Chrystusa i Następcą św. Piotra. Na tle wyniosłej elewacji Bazyliki Piotrowej odbędzie się uroczystość inauguracji rządów i posługiwania Jana Pawła ii, dotychczasowego kardynała Wojtyły, arcybiskupa krakowskiego?.\nSam Jan Paweł ii wielokrotnie odwoływał się w swoich wypowiedziach do Hlonda. Mówił o nim na przykład podczas swojej drugiej podróży apostolskiej do Polski, wybrawszy do tego miejsce najwłaściwsze, to znaczy sanktuarium maryjne na Jasnej Górze w Częstochowie, gdzie ? jak głosił wzruszony polski Papież ? ?bije serce narodu w Sercu Matki?. Przy tej okazji Papież wyznał, że prorocze słowa Sługi Bożego kard. Augusta Hlonda stale go inspirowały i kształtowały oraz wywarły przemożny wpływ na jego własne, całkowite zawierzenie Maryi. W przemówieniu, wygłoszonym w niedzielę 19 czerwca 1983 r. o godz. 21 ? należy pamiętać, że był to trudny moment w historii: kiedy świętowano jubileusz 600-lecia sanktuarium maryjnego na Jasnej Górze, w kraju panował stan wojenny, wprowadzony przez gen. Wojciecha Jaruzelskiego, a Papież odbywał swą wizytę dwa lata po zamachu z 13 maja 1981 r. ? Jan Paweł ii powiedział:\n?Na koniec, o Matko Jasnogórska, przybyłem tutaj, aby Ci jeszcze raz powiedzieć: Totus Tuus! Jestem, o Matko, cały Twój i wszystko moje jest Twoim! (...) Jeszcze jedno. W dniu 13 maja minęło dwa lata od tego popołudnia, kiedy ocaliłaś mi życie. Było to na placu św. Piotra. Tam, w czasie audiencji generalnej, został wymierzony do mnie strzał, który miał mnie pozbawić życia. Zeszłego roku w dniu 13 maja byłem w Fatimie, aby dziękować i zawierzać. Dziś pragnę tu, na Jasnej Górze, pozostawić, jako wotum, widomy znak tego wydarzenia, przestrzelony pas sutanny. Wielki Twój czciciel Kardynał August Hlond, prymas Polski, na łożu śmierci wypowiedział te słowa: 'Zwycięstwo ? gdy przyjdzie ? przyjdzie przez Maryję'?.\n?Kiedy w dniu 16 października 1978 r. konklawe kardynałów wybrało Jana Pawła ii, Prymas Polski kard. Stefan Wyszyński powiedział do mnie: 'zadaniem nowego papieża będzie wprowadzić Kościół w Trzecie Tysiąclecie'. Nie wiem, czy przytaczam to zdanie dosłownie, ale taki z pewnością był sens tego, co wówczas usłyszałem. Wypowiedział je zaś Człowiek, który przeszedł do historii jako Prymas Tysiąclecia. Wielki Prymas. Byłem świadkiem Jego posłannictwa, Jego heroicznego zawierzenia, Jego zmagań i Jego zwycięstwa. Zwycięstwo, kiedy przyjdzie, będzie to zwycięstwo przez Maryję ? zwykł był powtarzać Prymas Tysiąclecia słowa swego Poprzednika kard. Augusta Hlonda?.\nOjcowie paulini, kustosze sanktuarium Czarnej Madonny na Jasnej Górze, pragnąc upamiętnić głębokie przekonanie ludzi o świętości ukochanego prymasa Hlonda oraz dwóch innych wielkich postaci Kościoła, to znaczy ks. kard. Stefana Wyszyńskiego i Papieża Jana Pawła ii, umieścili w drugiej części kaplicy, w której znajduje się otaczana wielką czcią ikona Czarnej Madonny, w samym ?sercu? chrześcijańskiej Polski, trzy kolorowe witraże. Środkowy przedstawia Jana Pawła ii, na dwóch bocznych są wizerunki ? kard. Augusta Hlonda, z zapisanymi słowami jego proroctwa, oraz kard. Stefana Wyszyńskiego. Wszyscy trzej mają ze sobą wiele wspólnego, łączy ich przede wszystkim niezachwiana wiara we wstawiennictwo Maryi w historii zbawienia ludzkości.\nZakończenie Upadek komunizmu to fakt historyczny. Przyczyniło się do tego wielu ludzi. W Polsce do osób, które położyły kres owemu wielkiemu nieszczęściu ludzkości, należy niewątpliwie zaliczyć, przywołanych w niniejszym artykule, wielkich mężów, czczonych dzisiaj jako Sługi Boże. Ich wpływ na proces pokojowych przemian, których zwieńczeniem był upadek Muru Berlińskiego w 1989 r., nie ograniczył się tylko do Polski, lecz miał rezonans na całym świecie. Jan Paweł ii podczas wizyty w Republice Czeskiej usłyszał, jak prezydent Václav Havel mówi z wielkim wzruszeniem i wdzięcznością o ?cudzie?. Nie popadając w przesadę, w pokojowej przemianie Europy Wschodniej rzeczywiście można dostrzec ?cud?, który w pewnym sensie można by przypisać także Słudze Bożemu kard. Hlondowi, bo przecież to on przekazał swoją niezachwianą wiarę we wstawiennictwo Błogosławionej Dziewicy Maryi swemu następcy kard. Wyszyńskiemu, a ten z kolei ? metropolicie krakowskiemu, późniejszemu Papieżowi Janowi Pawłowi ii.\nNa koniec zacytujemy w tym miejscu słowa ks. prymasa kard. Augusta Hlonda, do niedawna nieznane. 10 stycznia 1948 r. prymas napisał w liście do biskupa Bova Marina (Włochy) Giuseppe Cognaty (1885-1972): ?Dziękuję Ekscelencji za modlitwy w imieniu Polski. Stoi ona na pierwszej linii walki. Wspaniały jest jej duchowy opór. Proszę o dalszą modlitwę do Nieśmiertelnego Króla wieków i Jego wszechmogącej Matki, słodkiej Wspomożycielki Chrześcijan. Zobaczymy wydarzenia większe od tych, które miały miejsce pod Lepanto i Wiedniem?.


Informatycy na wykładzie „Nowotarżan drogi ku niepodległości” - podhale24.pl\n11.06.2018, 11:26 | czytano: 514\nInformatycy na wykładzie „Nowotarżan drogi ku niepodległości”\nNOWY TARG. Klasa I TI Zespołu Szkół nr 1 im. W Orkana w Nowym Targu była obecna na ostatnim wykładzie w Muzeum Podhalańskim w ramach cyklu „Nowotarżan drogi ku niepodległości”.\nGalerię osobistości, które odegrały ważną rolę w dziejach Nowego Targu na początku XX wieku i okresie międzywojennym obok poznanych już dr. J. Bednarskiego i O. Brzozy - Brzeziny dopełnili dr Jan Tomasz Dziedzic oraz Józef Rajski.\nPierwszy z nich to nauczyciel historii i geografii w c.k. gimnazjum w Nowym Targu od 1907 roku, społecznik oraz działacz spisko - orawski, popularyzator wiedzy krajoznawczej. Józef Rajski natomiast od 1907 roku piastował stanowisko burmistrza miasta. Pełnił także funkcję posła na sejm. Wydatnie przyczynił się do rozwoju miasta, z jego inicjatywy wzniesiono m.in. gmach „Sokoła” oraz szpital miejski.\nProwadzący zajęcia dr Robert Kowalski przygotował prezentację o najważniejszych faktach z życia dr Dziedzica i J. Rajskiego, pokazał również uczniom zbiór dokumentów związanych z działalnością wybitnych nowotarżan. Mieli oni także okazję obejrzeć wystawę poświęconą historii rowerów. Wśród zgromadzonych obiektów zainteresowanie wzbudził rower z drewnianymi kołami i lampą karbidową oraz bicykl należący do ks. profesora J. Tischnera.


Staże – Centrum Leczenia Uzależnień\nCentrum Leczenia Uzależnień w Częstochowie posiada rekomendację Krajowego Biura do Spraw Przeciwdziałania Narkomanii uprawniającą do realizacji staży klinicznych w ramach systemu szkoleń w dziedzinie uzależnień prowadzonych na podstawie przepisów rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 17 kwietnia 2019 r. w sprawie szkolenia w dziedzinie uzależnień.\nStaże realizowane są w:\nPoradni Terapii Uzależnienia od Substancji Psychoaktywnych\nDziennym Oddziale Terapii Uzależnienia od Substancji Psychoaktywnych\nHostelu Dla Uzależnionych od Substancji Psychoaktywnych\nZałożenia teoretyczne prowadzonych oddziaływań w naszym Centrum opierają się na filozofii Dialogu Motywującego i transteoretycznego modelu zmiany opracowanego przez Prochaske i DiClemente oraz koncepcji nawrotu Marlatta i Gordona.\nKorzystając z modelu poznawczo – behawioralnego uzależnienia, duży nacisk kładziemy na: rozwiązywanie problemów, aktywizację behawioralną, umiejętność identyfikowania i analizowania myśli depresyjnych i reagowania na nie. Ponadto korzystamy z teorii społecznego uczenia się Bandury, zgodnie z którą większość tego, czego ludzie się uczą jest efektem obserwowania innych i zapamiętywania ich zachowania. Trening umiejętności społecznych jest ważną techniką, stosowaną w naszej praktyce. Jego celem jest rozwinięcie nowych umiejętności zachowywania się, eliminowanie nieprawidłowych zachowań oraz uczenie się rozwiązywania problemów (Bandura).\nZgłoszenia do odbycia stażu należy kierować do Kierownika Stażu tel: 34 324 60 97, 508 355 119.\nZapraszamy osoby zainteresowane na kierunkowy staż kliniczny realizowany w ramach naszego Centrum Leczenia Uzależnień. Celem stażu jest wprowadzenie psychologów będących w trakcie szkolenia specjalizacyjnego w ramach psychologii klinicznej – do zagadnień z zakresu psychologii uzależnień zgodnie z „Programem Kształcenia specjalizacyjnego w dziedzinie psychologii klinicznej” przygotowanym i zatwierdzonym przez CMKP z 2018 roku.\nStaż kierunkowy: “Psychologia uzależnień” Moduł XI\nCel stażu: W czasie stażu psycholog uczestniczy w podstawowych czynnościach diagnostycznych wykonywanych w ośrodku leczenia osób uzależnionych jako członek zespołu. Psycholog przyswaja wiedzę oraz nabywa umiejętności praktyczne dotyczące metod pracy z osobami uzależnionymi. W trakcie stażu przygotowuje studium przypadku, będące jednym z warunków zaliczenia.\nZakres wymaganych umiejętności praktycznych: Oczekuje się, że po ukończeniu stażu psycholog wykaże się umiejętnością: 1) formułowania wskazań do rodzaju terapii dostosowanej do specyfiki problemów osoby uzależnionej; 2) samodzielnego planowania i stosowania metod terapii osób uzależnionych; 3) samodzielnej pracy z rodziną i środowiskiem osób uzależnionych.\nCzas trwania stażu: 120 godzin = 20 dni roboczych (1 miesiąc).\nMiejsce stażu: Staż realizowany jest w Centrum Leczenia Uzależnień.\nSposób zaliczenia stażu: Kolokwium z zakresu wiedzy teoretycznej i sprawdzian umiejętności praktycznych objętych programem stażu kierunkowego u opiekuna stażu. Na zakończenie stażu psycholog przedstawia opiekunowi stażu opis przypadku. Opiekun stażu zaświadcza, że psycholog nabył w trakcie stażu umiejętność samodzielnego badania pacjentów i interpretacji badań w zakresie przewidzianym w programie stażu i wystawia ocenę. Kierownik specjalizacji potwierdza w elektronicznej karcie specjalizacji (EKS) ocenę uzyskaną z zaliczenia stażu kierunkowego.\nPosiadamy umowę z SWPS jako placówka stażowa z zakresu uzależnień dla psychologów realizujących szkolenie specjalizacyjne w ramach psychologii klinicznej.\nOpiekunem staży jest dr Agnieszka Miklewska specjalista psychologii klinicznej tel. +48 609 771 674\ntel. stacjonarny : 34 324 60 97\ntel. komórkowy: +48 508 355 119\n+48 508 355 119\nNaszym celem jest pomoc w odzyskaniu utraconych wartości, poczucia że ma się kontrolę nad własnym życiem, ma się wolność, możliwość wyboru. Pomagamy zarówno osobom z problemem uzależnienia, jak i ich najbliższym. Podchodzimy\n508 355 119\n© 2020 Centrum Leczenia Uzależnień. Wszelkie prawa zastrzeżone.


Niepełnosprawni - Ogłoszenia » 32\n1% agd / wyposażenie domu antyki / biżuteria / kolekcje bilety cd / dvd / filmy gry / książki gry video / konsole instrumenty muzyczne komputery / akcesoria / software motoryzacja narzędzia nieruchomości odzież / obuwie / akcesoria różne sport / rekreacja sprzęt audio / muzyka / hi-fi sprzęt rehabilitacyjny telefony / akcesoria telefony / akcesoria wszystko dla dziecka zwierzaki wszystkie\nWojewództwo: wszystkie dolnośląskie kujawsko-pomorskie lubelskie lubuskie łódzkie małopolskie mazowieckie opolskie podkarpackie podlaskie pomorskie śląskie świętokrzyskie warmińsko-mazurskie wielkopolskie zachodniopomorskie nie dotyczy\nZostań nowoczesną konsultantką/em Oriflame\nZostań nowoczesną konsultantką/em Oriflame, co jest możliwe jedynie poprzez współpracę z grupą MojeOri. Jest to grupa konsultantek Oriflame, działających według nowej metody OriNet, kt&oacut...\nLokalizacja: cała Polska,\n„Droga do samodzielności REHA 2012”\nX edycja Międzynarodowej Konferencji Reha for the Blind in Poland\n6-7.12.2012 -Multikino (Centrum Handlowe Złote Tarasy), ul. Złota 59 , W...\nII KUJ-POM ZLOT STUDENTÓW NIEPEŁNOSPRAWNYCH\nZrzeszenie Studentów Niepełnosprawnych Wyższej Szkoły Gospodarki w Bydgoszczy\nma zaszczyt zaprosić studentów do wzięcia udziału w:\nDRUGIM KUJAWSKO - POMORSKIM\nsprzedam wózek inwalidzki i materac antyodleżynowy\nkategoria: sprzęt rehabilitacyjny\nSprzedam okazyjnie wózek inwalidzki i/lub materac antyodleżynowy. Cena: wózek: 550, materac: 200, do negocjacji. Szczegółowe informacje o sprzęcie pod nr tel 788-002-837.\nHipoterapia w Rzeszowie. Prowadzimy zajęcia terapii kontaktem z koniem oraz hipoterapię. Zajęcia odbywają się pod okiem doświadczonego instruktora - hipoterapeutę, na odpowiednio przeszkolonych kon...\nWitajcie Chciałabym podzielić się informacją o nowym projekcie, który ruszył w Polsce miesiąc temu. Nie jest on kierowany wyłącznie do osób niepełnosprawnych, natomiast może ułatwić...\nObóz nurkowy dla niesłyszących i niepełnosprawnych ruchowo !\nObóz nurkowy dla niesłyszących i niepełnosprawnych ruchowo ! Fundacja Tacy Sami poszukuje chętnych na basenowy kurs nurkowy w MOSIR Ciechanów. Na kursie nauczymy podstaw nurkowania...\npraca przez Internet od 370zł do......\nMożesz dodatkowo zarobić. Praca jest legalna, na podstawie umowy w poważnej firmie, wykonywana w Twoimwłasnym domu. Sam ustalasz swój własny rozkład dnia. Wszystko, czego potrzebujesz to kom...


T-Mobile zamyka program Era Premia – klient się burzy\nT-Mobile zamyka program Era Premia - klient się burzy\nRebranding to nie jest prosta sprawa… – pisaliśmy o tym kiedy Era zmieniała się w T-Mobile. Wynika z niego wiele problemów, z których większa część wychodzi na wierzch dopiero po czasie. Jednym z takich problemów jest rozwiązanie kwestii wszelkich promocji, czy programów lojalnościowych – kontynuować, czy zamykać? Jeśli to drugie, to w jaki sposób?\nCzytelnik Spider’s Web zwrócił nam uwagę na jeden z takich problemów. Era Premia – program lojalnościowy byłej już sieci Era pozwalał na zbieranie punktów za różnego rodzaju wydatków w sieci by je następnie wymienić na nagrody. Większość osób korzystała z niego w taki sposób, że zbierała na nowy dobry telefon (najczęściej smartfon) po znacznie atrakcyjniejszej cenie niżby wynikało to z oficjalnego cennika przy przedłużaniu umowy. Tymczasem T-Mobile poinformował wczoraj o planowanym zakończeniu programu i że nagrody będzie można odbierać do 15 listopada. To pokrzyżowało plany wielu osobom, m.in. Łukaszowi, który zbierał punkty na nowy telefon, a nową umowę mógł podpisać dopiero w grudniu.\nŁukasz napisał więc na facebookowym fanpage’u T-Mobile propozycję rozwiązania problemu:\nWymiana punktów Era Premia teraz i kupon do wykorzystanie na zniżkę na telefon przy przedłużaniu umowy. Od nowego roku nagle wszyscy będziemy potraktowani tak samo, nie ważne czy było się w Erze 12, 6 lat czy 1 miesiąc.\nT-Mobile odpowiedział, że to ‚niemożliwe z przyczyn technicznych’. Oczywiście to zapewne taka standardowa odpowiedź, którą daje się tylko po to by klientowi odpowiedzieć. Dalszej rozmowy przedstawiciele T-Mobile na Facebooku nie podjęli, czym zdenerwowali Łukasza:\nJeszcze jedna uwaga, wiem, że tablica T-Mobile na Facebooku jest zasypywana różnymi pytaniami, ale dialog z klientem nie kończy się na jednej odpowiedzi. Mnie jako studenta marketingu internetowego jeszcze bardziej to razi w oczy. Tak więc mogę oświadczyć, że jak nie otrzymam od nich dalszej informacji to tyle ile mam sił i czasu poświęcę, aby dojść swoich „praw” klienta.\nCóż, łatwo dojść ‚swoich praw’ nie będzie, bo zapewne T-Mobile dobrze obwarował zakończenie programu lojalnościowego Era Premia różnymi klauzulami. Sprawa nie wydaje się być jakaś strasznie poważna, T-Mobile nie zachowuje się tu jakoś wyjątkowo nieładnie, ale pokazuje to, że proces rebrandingu i związane z nim zamieszanie może skutkować wieloma zdenerwowanymi klientami, co – jeśli przybierze na sile – może prowadzić do małego kryzysu wizerunkowego nowej sieci.\nO ile pamiętam sam biorę udział w Erze Premia i nawet wykorzystałem swego casu uzbierane punkty na lepszy modem do Blueconnecta w cenie gorszego. Może więc sprawdzę co mogę zrobić z aktualnie uzbieranymi punktami, by po 15 listopada mi nie przepadły.


Myjnia parowa Junior Star Max 6 i 8 bar - Opinia i recenzja 2018\nElektronika Tromil » Urządzenia czyszczące » Myjnia parowa Junior Star Max 6 i 8 bar – Opinia i recenzja\nMyjnia parowa Junior Star Max 6 i 8 bar – Opinia i recenzja\nW branży urządzeń sprzątających trwa ciągły rozwój związany z usprawnianiem technologii sprzątających, które mają być dostosowane do coraz trudniejszych warunków pracy i radzić sobie z trudno dostępnymi powierzchniami i wyjątkowo mocnymi zabrudzeniami. Wraz z pojawieniem się technologii wykorzystywania pary jako środka czyszczącego, zaczęto pracować nad coraz sprawniejszymi urządzeniami. Odkurzacze parowe zdały egzamin wyśmienicie, a potrzeba udoskonalenia tych urządzeń w stosunku do trudniejszych zabrudzeń zaowocowała powstaniem tzw. myjni parowych. Junior Star Max 6 i 8 bar to urządzenia, które dysponują jeszcze większą siłą czyszczącą i sprawdzą się w naprawdę ekstremalnych warunkach.\nDo czego można wykorzystać parownicę Junior Star Max?\nJunior Star Max to tzw. myjnie parowe, czyli bardziej sprawne odkurzacze parowe, które jak sama nazwa mówi, wykorzystują technologię suchej pary do czyszczenia zabrudzeń.\nJunior Star Max 6 bar występuje bardziej pod nazwą jeszcze odkurzacza parowego, podczas gdy w przypadku wariantu o wzmocnionej wartości ciśnienia roboczego do ośmiu barów, zazwyczaj mówi się już o myjni parowej.\nObydwa modele 6 i 8 bar służą do wysokiej jakości czyszczenia trudno dostępnych powierzchni z wyjątkowo mocnych zabrudzeń. Odbywa się to przy udziale pary wodnej, która nanoszona jest na czyszczoną powierzchnię pod wysokim ciśnieniem.\nWłaśnie połączenie wysokiej wartości ciśnienia uderzenia pary wodnej oraz jej właściwości, skutkuje wysoką jakością sprzątania.\nPara wodna przyczynia się do emulgowania cząsteczek tłuszczu i innego rodzaju zabrudzeń i rozbijania ich struktury, co ułatwia ich usuwanie.\nDodatkowo, wysoka temperatura pary wodnej przyczynia się do zabijania wszelkich bakterii, drobnoustrojów i innych mikroorganizmów.\nMyjnie parowe są zatem skuteczne w walce z zanieczyszczeniami i niezwykle higieniczne.\nZastosowanie myjek Junior Star Max od Tecnovap\nMyjki Junior Star Max od Tecnovap mogą mieć dokładnie takie samo zastosowanie jak odkurzacze parowe, rozszerzone o pewne inne, w których odkurzacze mogą okazać się zbyt słabe. Wachlarz możliwych wykorzystań jest zatem bardzo szeroki.\nMyjki mogą być używane do czyszczenia wszelakich powierzchni, zarówno drewnianych, jak i betonowych, metalowych, wykonanych z tworzyw sztucznych, czy ceramiki itp.\nPodobnie jak w przypadku odkurzaczy parowych, myjki Junior Star Max idealnie sprawdzą się przy czyszczeniu elementów, które są wrażliwe na działanie wilgoci, która może mieć na nie zgubny wpływ.\nJest to spowodowane faktem, że para wystrzeliwana pod ciśnieniem ma charakter suchy, cechuje się niskim stopniem wilgoci. Dzięki temu, myjki mogą być wykorzystywane do czyszczenia nawet takich urządzeń jak silniki.\nJak zostało powiedziane, myjnie Junior Star Max mają nieco szersze zastosowanie jak zwykłe odkurzacze parowe.\nTo przede wszystkim mycie samochodów i akcesoriów z nimi związanymi. Idealnie sprawdzą się w warsztatach i myjniach samochodowych. Szczególnie skuteczna okaże się myjka o zwiększonym ciśnieniu roboczym do wartości ośmiu barów.\nTakie urządzenie idealnie poradzi sobie ze wszelkimi smarami, zaschniętymi owadami, błotem i innymi zanieczyszczeniami związanymi z branżą motoryzacyjną. Na uwagę zasługuje fakt, że para jest w pełni bezpieczna dla karoserii samochodu, nie niszczy lakieru, a wysoki stopień skuteczności czyszczenia zabrudzeń wpływa na fakt, że powstrzymuje występowanie procesów korozyjnych.\nZarówno Junior Star Max 6 bar, jak 8 bar, mają budową bazującą na tym samym schemacie. Nawet parametry związane z gabarytami są tu takie same.\nGłównym elementem konstrukcyjnym jest bojer i zbiornik na wodę, moduł parowy i dysza czyszcząca.\nW przypadku obydwu urządzeń pojemność bojlera to 5 litrów, odkurzacza 14 litrów, a długość przewodu zasilającego to 8 metrów. Główna różnica między tymi modelami polega na sile czyszczącej i parametrami zapewniającymi skuteczność w tym zakresie.\nWariant bazujący na ciśnieniu pary o wartości ośmiu barów jest oczywiście bardziej sprawny, niż mniej silny odpowiednik o wartości sześciu barów.\nTen pierwszy wykorzystuje także wyższą temperaturę pary, która sięga aż 180 stopni Celsjusza, podczas gdy w wariancie „6 bar” jest to 165 stopni Celsjusza. Obydwa urządzenia zostały wyposażone w dwa większe koła tylne i dwa mniejsze ulokowane z przodu, co zapewnia swobodę operowania i prowadzenia myjek.\nIle kosztuje parownica Junior Star Max 6 i 8 bar?\nPodobnie jak w przypadku większości silnych odkurzaczy parowych, ceny myjni profesjonalnych Junior Star Max nie są podawane na stronach dystrybutorów, którzy stawiają na indywidualną wycenę. Żeby dowiedzieć się, jakie są koszty takich urządzeń, należy kontaktować się ze sprzedawcami. Śledzenie stron internetowych daje nam jedynie informację, że używana myjnia o wartości ciśnienia roboczego 6 bar uzyskiwała cenę na portalu aukcyjnym ok. 3200 zł.\nZobacz ranking parownic profesjonalnych.\nOd siebie mogę polecić katalog parownic polskiego dystrybutora Multi-Matic.pl, a dokładnie osobę Pana Roberta Szacherskiego, który w branży urządzeń czyszczących siedzi już ponad 10 lat i z chęcią pomoże przy doborze odpowiedniej myjki. Kontakt na banerze 🙂\nJunior Star Max to myjnie parowe, które przeznaczone są do głównie do użytku przemysłowego. Idealne zastosowanie znajdą parownice w autodetailingu, w warsztatach samochodowych i myjniach aut , ale także w halach produkcyjnych. Odznaczają się wysoką siłą czyszczenia, są mobilne i łatwe w prowadzeniu.


Paweł Zabilski będzie gościem kolejnego odcinka "Jej Perfekcyjność zaprasza na drinka" – JejPerfekcyjność.pl\nPaweł Zabilski będzie gościem kolejnego odcinka „Jej Perfekcyjność zaprasza na drinka”\n27 stycznia 2018 Paweł Zabilski będzie gościem kolejnego odcinka „Jej Perfekcyjność zaprasza na drinka”2018-01-27T19:53:35+02:00 różne\nOrganizator konkursu Mr. Gay Poland i tegorocznego konkursu Mr. Gay Europe Paweł Zabilski będzie gościem kolejnego odcinka „Jej Perfekcyjność zaprasza na drinka” we wtorek 30 stycznia o 22:00 na żywo na facebooku!\nPaweł Zabilski to dyrektor konkursu Mr Gay Poland, prezes stowarzyszenia Mr Gay Poland oraz organizator tegorocznego konkursu Mr Gay Europe 2018, który już w sierpniu w Polsce!\nOd 18 roku życia pracował jako manager muzyczny współpracując m.in. z Justyna Steczkowską, Mariką oraz artystami z programu The Voice Of Poland. W 2015 roku był koordynatorem festiwalu Rzeszowskie Święto Wokalne pod patronatem TVP2, w tym samym roku zorganizował również wybory Miss Uniwersytetu Opolskiego, w ramach swoich studiów pedagogicznych. Od 2016 roku organizator konkursu Mr Gay Poland. W 2017 roku wystartował w konkursie na organizacje konkursu Mr Gay Europe 2018, przedstawiając swój pomysł na europejską imprezę, konkurs wygrał zdobywając prawo do jego organizacji w Polsce.\nPochodzi z małej miejscowości Iłowa w lubuskim, ale od 2 lat mieszka we Wrocławiu. Współpracował z większością klubów i miejsc LGBT w Polsce.\nPaweł będzie gościem programu „Jej Perfekcyjność zaprasza na drinka” już w ten wtorek o 22:00 na żywo na facebook.com/JejPerfekcyjnosc!\njej perfekcyjność, jej perfekcyjność zaprasza na drinka, mr. gay europe 2018, mr. gay poland, paweł zabilski\n12 lutego 2019 ❤


Neonów czar - WarszawaPodróże od Kuchni\nJest w Warszawie miejsce, które dba, by historia reklam świetlnych była wiecznie żywa. Jeżeli jeszcze nie byliście w Muzeum Neonu, to następnym razem, gdy wybierzecie się na Pragę, swoje kroki skierujcie właśnie tam. Zwiedzanie nie zajmie wam dużo czasu, ok. 30 minut, ale wrażenia pozostaną na dużo dłużej.\nThis entry was posted in Polska and tagged ciekawe miejsca w Polsce, ciekawe miejsca w stolicy, ciekawe miejsca w Warszawie, gdzie warto pójść w Warszawie, gdzie zabrać dziewczynę, gdzie zabrać przyjaciół Warszawa, muzeum neonow, muzeum neonow Warszawa, Muzeum Neonu, Muzeum Neonu ocena, Muzeum Neonu opinie, Muzeum Neonu Warszawa, neon, neon ocena, neon opinie, neon przykłady, neony, neony zdjęcia, podroze od kuchni, polska gdzie warto pojechać, pomysł na weekend by Marta. Bookmark the permalink.


Seksuolog - pierwsze wystąpienie w jego gabinecie zazwyczaj składa się stresogennym wydarzeniem, lecz odkładanie decyzji o wizycie że korzystać fatalne skutki. Dużo pań przechodzących na zaburzenia związane z byciem seksualnym odwleka w porządku poradę u specjalisty, częstokroć zwlekając spośród obecnym nawet dużo lat. Niestety jest toż słuszne rozwiązanie, ponieważ nie dość, że nie rozwiązuje problemu, obecne w dodatku może spowodować eskalację dysfunkcji. W sferze seksuologii znajdują się zatem wszelkie aspekty połączone z płciowością mężczyznę w sferze fizycznej, ale omawiana dziedzina porusza również sprawy dotyczące ludzkiej duszy i emocjonalności. Seksuolodzy w wysokim mieście (takim jak Kraków) są dostępni praktycznie od ręki, wystarczy jedynie zasięgnąć języka w wyszukiwarce. Zaburzenia funkcji seksualnych, obiekcje odnośnie własnej orientacji czy tożsamości seksualnej lub zmagania powiązane z jej zgodą ze perspektywy środowiska społecznego, to najczęstsze zmartwienia pacjentów przedstawiających się do seksuologa. Dyskomfort powiązany z komplikacjami dotyczącymi życia seksualnego miewa diametralny nacisk na częstą egzystencję, więc nie wolno bagatelizować niepokojących nas objawów.\nPomimo wszechobecności seksu w środowiskach, grupę ludzi nadal wstydzi się otwarcie prowadzić na tematy powiązane z polską seksualnością. Z tegoż początku mnóstwo osób ma w milczeniu z powodu licznych kłamstw, przeinaczeń, stereotypów oraz błędnych przekonań dotyczących seksu i płciowości. Spotkanie z seksuologiem ujawnia się więc możliwością do zmierzenia się z bliskimi najbardziej ciężkimi problemami oraz zapewnia ich innowacyjne rozwiązanie. Bez sensu na pierwszą specjalizację danego seksuologa (czy toż psychiatra, ginekolog lub internista) przed inicjacyjną wizytą trzeba wyszkolić się psychicznie do udzielenia szczegółowego wywiadu. Jego motywem jest prawdopodobnie najbardziej kompletne zrozumienie przez lekarza martwiącego nas zagadnienia, uwzględniając przy tym całe aspekty biologiczne, medyczne, psychologiczne i społeczne. Rzetelny seksuolog powinien zadawać pytania dotyczące stanu zdrowia, samopoczucia psychicznego, przeszłych i teraźniejszych związków intymnych, orientacji fizycznej i identyfikacji płciowej, rozwoju seksualnego, punktu spojrzenia na problem seksu oraz dotychczasowych badań w obecnej sprawie.\nNależy sobie uświadomić, że jak pacjent jesteś prawo oczekiwać od seksuologa przestrzegania Twoich praw seksualnych, czyli spodziewać się ze strony lekarza: wyrozumiałości, życzliwego traktowania, kultury osobistej, bezstronności światopoglądowej, akceptacji umiejętności i tożsamości seksualnej, poszanowania granic intymności psychofizycznej oraz udzielenia zrozumiałych dla Ciebie informacji. Dalszym ciągiem diagnozy seksuologa będącym po problemie będzie badanie somatyczne przeprowadzone przez eksperta z części pokrewnej (tj. ginekolog w wypadku ślubnych bądź urolog w sukcesie mężczyzn), aczkolwiek możliwe istnieje więcej badanie psychologiczne, liczące na uzupełnieniu odpowiedniego kwestionariusza lub testu. Seksuolog może też zasugerować skierowanie do stworzenia badań biochemicznych i hormonalnych krwi, czyli pomiaru poziomu glukozy i cholesterolu albo progesteronu i estrogenu czy testosteronu. Musimy zdać sobie sprawę, iż pragnienia seksualne chodzą do kategorii potrzeb fizjologicznych, natomiast ich zaspokojenie stanowi pewnym z niezbędnych czynników nadającym życiu sens.\nPowody zalatwienia dlugu konsolidacyjnego


JAGODOWY ŚWIAT: APETYCZNY PROJEKT - FINAŁ\nAPETYCZNY PROJEKT - FINAŁ\nDziś finał Apetycznego Projektu.\nMam nadzieję, że projekt przypadł Wam do gustu i przez ten cały czas śledziłyście Nasze pomysły na walentynkowe inspiracje.\nDla mnie osobiście był to ogromny zaszczyt, wyjątkowe wyzwanie, i duża porcja kreatywności.\nFantastycznie bawiłam się przygotowując dla Was mój post, oraz oglądając pomysły innych bloggerek.\nA Wam podobał się Apetyczny projekt? Podzielcie się swoimi spostrzeżeniami :-)\nCzy jest uniwersalny przepis na udane walentynki.\nZresztą, część osób uważa je za komercyjne święto i dzień wcale nie różniący się od pozostałych.\nJa też zostanę dziś w domu, bez szczególnego świętowania, bez prezentów, ale za to ciesząc się każdą wspólną chwilą spędzoną z K.\nZajrzyjcie koniecznie na stronę APETYCZNEGO PROJEKTU.\nZnajdziecie tam dziś podsumowanie projektu i kilka słów od każdej z bloggerek biorących udział w akcji!\nKto z Nas nie lubi niespodzianek? Karteczka z miłosnym wyznaniem wsunięta do kieszeni plaszacza, lub malym czekoladowym serudszkiem na pewno wywoła uśmiech na twarzy ukochanej osoby - nie tylko w walentynki.\nCelebrujmy małe chwile spędzone razem. Gotowanie wspólnie obiadu, kawa wypita niespiesznie, wieczorny film obejrzany na kanapie z kieliszkiem wina...\nCzasem w codziennej bieganinie zapominamy powiedzieć "kocham".\nDziś, jak nigdy, nie powinno zabraknąć tego słowa.\n4. Miłość nie jedno ma imię\nNieustannie wzrusza mnie mój tato, który kupuje na walentynki słodkości nie tylko dla mamy, ale i dla mnie. Wszak to święto miłości.\nNikt nie powiedział, że dziecko nie może przygotować tacie laurki w kształcie serduszka, że nie możemy sprawić prezentu mamie, czy wysłać walentynki przyjaciółce.\n5. Nie tylko 14-tego\nObchodź walentynki - nie tylko 14 lutego.\nPamiętaj - każda okazja jest dobra do pokazania ukochanej osobie jak ważna jest dla Nas :)\nA Wy? Spędzacie dziś jakoś szczególnie ten dzień? Macie jakieś upominki dla swoich drugich połówek? To zwykły - czy niezwykły dzień?\nEtykiety: AKCJE, MIŁOŚĆ, SERCE, SWEET\nScraperka 14 lutego 2013 10:32\nJagódko cudny post. Podoba mi się Twoje 5 zasad. są bliskie mojemu sercu:) zapraszam do siebie:)\nszkoda, że już koniec projektu, ale mam nadzieję, że będą i następne:)\nJagoda 14 lutego 2013 14:53\nSzkoda, ale szykuje się nowy więc nic straconego :-)\nOla 14 lutego 2013 10:38\nna walentynki musiałam wrócić do poznania, więc mamie zostawiłam schowane w komodzie czekoladki i pluszowe serce z napisem "kocham cię". rano powiedziałam, żeby sprawdziła czy nie zostały moje notatki z angielskiego w komodzie jak wróci do domu ;)\nJagoda 14 lutego 2013 14:55\n:-) Piękny gest - fajny pomysł. Podoba mi się, że obdarowałaś mamę :-)\nSarenko wa 14 lutego 2013 10:58\nBardzo fajne są te Twoje zasady ;)) ..\nHm, ja Waflowi kupiłam kubek z naszym zdjęciem i Olbrzymem i model motoru, bo zbiera..\nmiłego dnia kochana:***\nJagoda 14 lutego 2013 14:56\nbo najważniejsze to okazywać sobie uczucie każdego dnia ;-)\nSłodko Gorzka 14 lutego 2013 10:58\nNigdy jakoś szczególnie nie obchodziłam walentynek, ale fajnie, że jest taki dzień, który niekoniecznie mówi, że w ten dzień mamy się kochać (bo miłość ukochanej osobie powinno się pokazywać codziennie), ale po prostu celebruje miłość :) U mego boku dzisiaj ukochany, a w tle winko, film i..... ;)\nAgnieszka 14 lutego 2013 11:05\nZwykly, najzwyklejszy. Ale i tak kazdy jest niezwykly :)\nWiem, maslo maslane;)\nJagoda 14 lutego 2013 14:57\nwiem o czym mówisz :-)\nCimnaa 14 lutego 2013 11:25\nProjekt był świetny, przejrzałam każdy wpis ;)\nDrugiej połówki nie mam, ale obdarowałam mamę, babcię i przyjaciółki ;D To w końcu też miłość :)\nJagoda 14 lutego 2013 15:01\nI o to właśnie chodzi! :-)\nElsa 14 lutego 2013 12:20\nZ tymi 5x♥ - to właśnie jest miłość,nie od święta tylko na co dzień. Dużo miłości :))\nJagoda 14 lutego 2013 15:02\nNa co dzień - bo każdego dnia trzeba pielęgnować uczucie ;-)\nMiss Foch 14 lutego 2013 12:48\nDziś jest zwykły i niezwykły dzień jak co dzień... codziennie raduję się ogromnie, że mam przy boku mojego M. i codziennie pokazuję mu jak bardzo go kocham...\nA ode mnie dziś dostał kartkę, którą sama zrobiłam, później zrobimy wspólne zakupy na obiadek i może upieczemy ciasto :)\nJagoda 14 lutego 2013 15:09\nWspólne celebrowanie małych chwil :-)\nmypuffs 14 lutego 2013 14:08\nJagoda 14 lutego 2013 15:13\nLa vie est belle i ja tez 14 lutego 2013 14:28\nWalentynki, gdy sie kocha sa kazdego dnia!\nDokładnie tak - Judith!\nGrazyna Minejko 14 lutego 2013 14:31\nTo prawda , ze kochzc powinno sie kazdego dnia, ale Walentynki to jeszcze jedna okazja nz okazanie tego. Swietny projekt!\nJagoda 14 lutego 2013 15:15\n4 Strony Świata 14 lutego 2013 14:38\na-petit 14 lutego 2013 15:54\nświetny przepis :) proste myśli a jak ważne .. :) super, że jest taki dzień w roku, kiedy możemy sobie o tym przypomnieć :)\nJagoda, dzięki za udział w projekcie! :) bardzo się cieszę, że wyraziłaś chęć udziału i że to nie wszystko, ponieważ w marcu ruszamy z kolejną porcją zabawy w kolejnej edycji :)))) udanych walentynek!\nJagoda 18 lutego 2013 15:34\nBardzo się cieszę, że mnie zaprosiłaś!\nTo dla mnie wyjątkowe wyróżnienie. I z niecierpliwością czekam na kolejną edycję!\nAurora 14 lutego 2013 16:29\nTo był bardzo apetyczny projekt :D\nJagoda 18 lutego 2013 15:42\nBardzo, bardzo! Będą kolejne,równie apatyczne!\nBrain For Sale 14 lutego 2013 19:59\nJakiś czas temu rozstałam się z moim partnerem, więc w walentynki zrobiłam sobie tiramisu, usiałam przed serialem i tak trwam ;)\nJagoda 18 lutego 2013 15:52\nBo walentynki - nawet będąc singlem mogą być udane!\nFairy 14 lutego 2013 20:01\nSwietne pomysly... Najwazniejsze rzeczy. Pozdrawiam Jagodko:)\nJagoda 18 lutego 2013 15:53\nGiga 14 lutego 2013 21:37\nDla mnie dzisiejszy dzień, to tylko sympatyczne przypomnienie, że tak powinno być zawsze. Pozdrawiam.\nDokładnie. I niech tak będzie zawsze! :)\nMarzenia do spełnienia... 14 lutego 2013 21:55\nWalentynki powinniśmy mieć każdego dnia, a jeżeli nie mamy, to dobry i jeden taki dzień w roku ;)\nPodchodzę do tego "święta" bardzo sceptycznie. Komentarz poprzedzający idealnie opisuje mój stosunek do niego :))\nKażdy powód jest dobry do okazania miłości. Nawet tak banalny jak walentynki :)\ni love... i wish... 14 lutego 2013 22:02\nU mnie zwykłe-niezwykłe zakupki w Ikei! =)\nJagoda 18 lutego 2013 15:55\nach! Zakupy w Ikei! Muszę się wybrać! ;-)\nsoul10 14 lutego 2013 22:48\nPiękne pięć zasad co to niejednokrotnie drogowskazem powinny być, podpisuję sie pod nimi całym sercem:)\nJagoda 18 lutego 2013 15:56\nOby były drogowskazem :)\nGosia Myślicka 15 lutego 2013 00:24\nmój mąż podobnie jak Twój tato, kupuje coś słodkiego naszym dzieciom na Walentynki :)\nstaramy się aby mieć Walentynki codziennie, ale kawa tego dnia jest słodsza niż zwykle ;)\nBo to święto miłości- nikt nie powiedział, że musi to oznaczać romantycznych kochanków.\nMoże jednak oznaczać miłość dziecka do ojca czy odwrotnie:)\nmirrors in the street 15 lutego 2013 09:15\nMój tata też o mnie nie zapomina :)\nJagoda 18 lutego 2013 15:57\nTo miłe bardzo!\nanimru 15 lutego 2013 14:51\noczywiście ominął mnie projekt :D jakoś ostatnio nie miałam czasu na bloga.. przez głupie książki o greyu hihi.\nsłodka walentynka, na pewno była pyszna :)\nJagoda 18 lutego 2013 15:58\nmoja była... słodsza ;>\nfotoszepty 15 lutego 2013 15:20\nu nas raczej jest zwykły dzień, wczoraj mieliśmy dzień kina czeskiego i poleciały 4 odcinki Arabeli :)\nhah! Dzień kina czeskiego - lubię to!\nMaryś 15 lutego 2013 20:49\nPuenta tego wpisu podoba mi się BARDZO - ja bym sparafrazowała słowa piosenki w dedykacji "dziękczynnej" ;)\n"Ważne są tylko te dni kiedy kogoś kochamy" :)))))))\nWpadłam troszkę poczasie, ups - ale mam właśnie walentynki ♥\nJagoda 21 lutego 2013 13:50\n;-) Każdy dzień jest dobry, by okazać miłość :)\nkudels 15 lutego 2013 20:52\nMój tato też zawsze o mnie pamięta :) ja o rodzicach również :)\nIzabella Em 15 lutego 2013 21:14\nProjekt udał się wspaniale, cieszę się, że uczestniczyłam :)\nA walentynki spędzałam w ...Paryżu. Niestety zawodowo latając po targach :)\nWow! Tak czy inaczej - romantycznie!\nMonika. 17 lutego 2013 13:56\nProjekt wspaniały i udany jak widze ;)\nJagoda 21 lutego 2013 13:52\ndziękuję - cieszę się, że się podoba! :)\nMała Mi 17 lutego 2013 17:18\n;) Kupiłam Bardzo Mądremu Mężczyźnie książkę, którą wiem, że chciał mieć, skonstruowałam zakładkę z truflem i Michałkiem :) żeby było słodko... i schowałam w torbie z laptopem, żeby sobie znalazł jako niespodziankę w pracy :) ja dostałam wspaniałe Czekoladki :) bo my sobie świętujemy Dzień Czekolady...\nP.S. Prócz żarówek ratuję się jeszcze świecami, które lubię ogromnie :) ale do Słońca to im brakuje... i nadają mi zupełnie inny nastrój... :)\nJagoda 21 lutego 2013 13:53\nAle romantycznie :) Lubię takie niespodzianki - zresztą - kto nie lubi? :)\nbajowka 18 lutego 2013 22:13\nProjekt podoba mi się bardzo, mam nadzieję, że będzie takich więcej;)\nBędą, będą! :-)\nKamila PeugeotCikowa 25 lutego 2013 21:20\noj tak, o miłość trzeba dbać i pielęgnować ją każdego dnia - ostatnio, gdy mijałam się z mężem, zrobiłam kolację i napisałam 'smacznego kochanie', a kiedy indziej mnie czekała milusia karteczka :)\nJagoda 3 marca 2013 17:26


Jak zrobić pełną termoizolację domu | Aldek - dziennikarstwo obywatelskie\nJak zrobić pełną termoizolację domu\n23 maja 2014 23 września 2015 Alek\tBrak komentarzy\tbudynek, dom, ocieplenie\nNasz dom to miejsce w którym przede wszystkim musimy czuć się komfortowo, nie można dopuścić do sytuacji, kiedy jest nam w nim źle. Na jakość mieszkania w domu wpływa bardzo dużo czynników jednym z najważniejszych jest temperatura. Jak wiadomo nie jest dobrze w sytuacji kiedy jest za zimno, nie jest też dobrze kiedy jest za ciepło, najgorsze są temperatury skrajne.\nJak można unormować temeraturę w domu?\nNajlepszy sposób to dobre ocieplenie domu, jednak ocieplenie takie to nie tylko zewnętrzna warstwa izolacyjna, na ocieplenie domu składa się bardzo dużo elementów, które stanowią puzzle dużo większej układanki. Poniżej przedstawię kilka najciekawszych pomysłów jak w pełni dom.\nZaczynamy od fundamentów, tutaj płożenie warstwy izolacyjnej sprzyja nie tylko termoizolacji budynku ale również ma zabezpieczać przed wilgocią oraz mrozem. Izolowanie fundamentów polega na tym, że przylepiamy płyty styropianowe poniżej poziomu gdzie fundamenty wychodzą nad ziemię. Ma t głównie służyć temu aby ziemia bezpośrednio nie dotykała muru, dodatkowo jest to ochrona termiczna naszej piwnicy.\nNastępna rzecz to ocieplenie podłóg, jest to ważna rzecz o której wiele osób zapomina. Ważne jest w szczególności ocieplenie podłóg piwnicznych, po to aby zimno oddawane przez glebę nie przedostawało się tak łatwo do domu. W tym celu trzeba zaopatrzyć się również w folię przeciw wilgoci, to ona idzie bezpośrednio na betonową posadzkę , na folię zakładamy nasz styropian a później wylewamy beton na zbrojenia i mamy już ocieploną podłogę.\nW następnej kolejności dach\nPo ociepleniu podłogi znowu idziemy do góry, i tu pojawia się dach. Ocieplenie dachu to bardzo skomplikowany temat, często nie wiadomo jak położyć takie ocieplenie. W zależności czy poddasze jest użytkowe, czy też nie trzeba podjąć odpowiednie kroki. Przy poddaszu użytkowym trzeba wziąć pod uwagę, że ocieplenie trzeba jakoś ładnie pokryć aby móc zrobić normalną ścianę. Przy poddaszu można zastanowić się nad izolacją stropu, w nowoczesnym budownictwie jest to już praktycznie standard. dam dach też trzeba odizolować, służą do tego specjalne folie termiczne, które wykłada się na dach przed położeniem pokrycia np. dachówki.\nNie będę wchodził w techniki tego jak to wykonać, powiem tylko tyle, że nie zawsze opłaca robić się wszelkiego rodzaju ocieplenie, zwrot z inwestycji może być zbyt mały albo nawet zerowy. Dlatego ocieplenie budynku nie jest proste, trzeba dokonać wielu trudnych wyborów, albo pieniądze albo pewność.\nNa koniec ocieplenie murów\nNa koniec zostawiłem dobrze znane każdemu ocieplenie murów. Jest to dopełnienie ocieplenia całego budynku. Moim zdaniem bez niego wydatki na ogrzewanie są dużo większe. Ocieplenie takie polega na tym, że kładziemy warstwę izolacyjną na nasze mury. Styropian jest przyklejany za pomocą specjalnego kleju oraz przymocowywany za pomocą specjalnych kołków.Całość konstrukcji dopełnia siatka, ma ona za zadanie trzymać warstwę tynku na ociepleniu po to aby można było położyć strukturę i kolor na nasze nowe ściany. Sztuka w zrobieniu dobrego ocieplenia zewnętrznego polega na tym aby było ono odporne na zniszczenia. Najgorzej sprawa wygląda kiedy ekipa robiąca ocieplenie oszczędza na kleju lub na wkrętach.\nJak widać ocieplenie budynku to trudna, mozolna i długotrwała praca. Trzeba jednak robić to z rozmysłem, nie warto czasami inwestować zbyt dużej liczby pieniędzy, warto jest się zastanowić nad tym czy aby nam się to zwróci.\n← Pomysły na wykorzystanie czekolady\nJak nakręcić spot reklamowy? →


Club De Belugas - wszystko na temat Club De Belugas w serwisie Milion Kobiet\nArtykuły dla frazy : Club De Belugas (1)\nPrezentacja zawartości portalu dla wyrażenia Club De Belugas. Przygotowany przez nas system wyszukiwania artykułów dla danego słowa kluczowego (w tym przypadku Club De Belugas) daje możliwość bardzo szybkiego uzyskania satysfakcjonującej informacji dotyczącej tego, ile artykułów związanych z zapytaniem Club De Belugas posiadamy w swoim serwisie. W tej chwili dla zapytania Club De Belugas jesteśmy w stanie zaprezentować Ci Club De Belugas materiałów. Najstarszy z artykułów na ten temat jest z Czwartek 29.11.2012 najnowszy z kolei został przez nas opublikowany Czwartek 29.11.2012. Nasz portal daje Ci możliwość śledzenia nowych treści (pojawiających się dla interesującego Cię zapytania Club De Belugas ) przez kanał RSS. Dzięki nam na bieżąco będziesz informowany o zmianach, nowych treściach dotyczących tematu Club De Belugas.


Nietypowy murzynek z rodzynkami i dżemem – Słodki Blog\nNietypowy murzynek z rodzynkami i dżemem\nDziś prezentuję Wam przepis na niezwykły murzynek pachnący piernikiem, z rodzynkami i aromatem truskawek. Jest to bardzo łatwe ciasto, w którym jest chyba wszystko:) Przepis pokazała mi 12-letnia Patrycja, która twierdzi że to ciasto zawsze się udaje:)\n1-2 łyżki przyprawy do piernika\n1 łyżka dżemu\n60 g śmietanki kremówki\nWszystkie suche składniki połącz w misce. Następnie wlej mleko i wymieszaj, konsystencja masy powinna przypominać gęstą śmietanę, jeśli tak nie jest dolej jeszcze trochę mleka. Dodaj olej, dżem, rodzynki i dokładnie wymieszaj. Gotowe ciasto przełóż do tortownicy o średnicy 21 cm i piecz przez ok 40 min w temp. 180°C, do suchego patyczka. Odstaw do wystygnięcia.\nŚmietankę podgrzej aż będzie gorąca, następnie wsyp czekoladę połamaną na mniejsze kawałki. Odstaw na parę minut, po czym dodaj kakao i wymieszaj do uzyskania gładkiej konsystencji. Polej przestudzone ciasto i udekoruj wg uznania. Smacznego:)\nMoje uwagi i spostrzeżenia:\nNiektóre ze składników podanych w przepisie są opcjonalne i można je swobodnie zmieniać i dopasowywać. Ilość kakao dopasuj wg swoich preferencji od 1,5 do 3 łyżek, podobnie przyprawa do piernika, jeśli nie lubisz możesz w ogóle zrezygnować. Rodzaj dżemu jaki użyjesz zależy od Ciebie, Patrycja użyła truskawkowego. Rodzynki możesz zamienić na coś innego lub dodać ich mniej. Czekolada jakiej użyjesz do polewy też zależy od twoich preferencji, my użyłyśmy mlecznej. Wesołego eksperymentowania:)\nKategorie Bez miksera, Ciasta, Przepisy\n3 komentarze do “Nietypowy murzynek z rodzynkami i dżemem”\n24 maja 2020 o 10:57\nRewelacyjne przepisy , nie umiem piec ciast . A te wychodzą mi perfekcyjnie !\n24 maja 2020 o 13:18\n6 września 2018 o 10:25\nJak ja dawno nie jadłam murzynka! Chętnie spróbuje 🙂\nKruche faworki bez ubijania\nA tutaj w środku🤗 #ciastoześliwkamiibezą\nIdealne ciasto ze śliwkami? Zdecydowanie kruche p